1965.02.03
2.254 στίχοι · 15.846 λέξεις · 167 παρεμβάσεις
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 36η
Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 1965
Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ
(Ὥρα 11.30′ π. μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Τσιριμῶκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.
§2Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κουτσοχέρας καὶ Ε. Ἀνερούσης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. 1) Ν. Στειρόπουλος, 2) Χ. Ἀποστολάκος, Κ. Παπασπύρου, Α. Λώρας, Δ. Κωστῆς, Θ. Ἀνδρεάδης, Λ. Λυμπέρης καὶ Φ. Πιτούλης, 3) Ε. Ἀνθόπουλος, Α. Χασαπίδης καὶ Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτουσι τροπολογίας καὶ προσθήκας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λώρας, Ε. Ζαπάρτας, Κ. Περραιβός, Θ. Ἀνδρεάδης, Γ. Μιχελογιάννης, Α. Ρουσόπουλος, Α. Τσιάρας, Κ. Σιγανίδης, Κ. Γιαννούσης, Γ. Στεφανόπουλος, Φ. Ζαΐμης, Ε. Κοθρῆς, Τ. Πλεύρης, Θ. Ὑψηλάντης, Ε. Σαββόπουλος, Ι. Σπηλιωτόπουλος, Σ. Μανούσης, Π. Κατσικόπουλος, Ι. Μαυριδόγλου, Ν. Παπαηλίας, Μ. Ξυλούρης, Μ. Χλουβεράκης, Χ. Ἀποστολάκος, Α. Μπαρότσης, Ι. Ψαρρέας, Γ. Κασιμάτης, Χ. Καραπιπέρης, Σ. Πολυζωγόπουλος, Ι. Προκοπίδης, Α. Φροντιστής, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Δ. Καραντζένης, Ν. Στειρόπουλος, Δ. Θανόπουλος, Δ. Ἰωάννου, Α. Ταλιαδοῦρος καὶ Κ. Παπαδημητρίου, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσφαλείας τῆς ναυσιπλοΐας καὶ Ἐπιθεωρήσεως Ἐμπορικῶν Πλοίων». Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Κοινοτήτων Χαλκοροῦ καὶ Κορυφῶν, αἰτουμένων καταβολὴν αὐτοῖς συμπληρωματικῆς ἀποζημιώσεως δι’ ἀπαλλοτριωθέντα κτήματά των λόγῳ κατασκευῆς ἐργοστασίου λιπασμάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ι. Μαυριδόγλου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου ὡς καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Χίου, παραπονουμένων διὰ συνεχιζομένας ἀνωμαλίας εἰς ἐργοστάσιον ΔΕΗ Χίου. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Α. Ταλιαδοῦρος, καταθέτει ὑπόμνημα καπνοπαραγωγῶν Ν. Καρδίτσης, αἰτουμένων καθορισμὸν ἱκανοποιητικῆς τιμῆς ἀγορᾶς καπνῶν, ὑπαγωγὴν εἰς τὴν καπνικὴν νομοθεσίαν καὶ τῶν καπνῶν τύπου «ΜΠΕΡ-ΛΕΥ» κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Πλατάνου, αἰτουμένου ἵδρυσιν ἐν αὐτῷ ὑποκαταστήματος τῆς ΑΤΕ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἐθνικῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ὁλικῆς Ἀναπηρίας ἁπάντων τῶν Ὅπλων καὶ Σωμάτων πολέμων 1912–1949, αἰτουμένων καταβολὴν τοῦ ἐπιδόματος τῶν 745 δρχ. καὶ εἰς τοὺς ἀναπήρους μηροῦ καὶ κνήμης. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν ἐλαιεμπόρων καὶ τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Συλλόγου Ἱεραπέτρας, παραπονουμένων δι’ ἐφαρμογὴν διγράμμων ἐπιταγῶν ἐπὶ ἐλαιολάδων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς συνταξιούχων ΤΕΒΕ Ἀραχώβης καὶ Νεοχωρίου Ναυπακτίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ ἄνισον μεταχείρισιν ἣν ὑφίστανται σχετικῶς μὲ τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων ἔναντι τῶν λοιπῶν συνταξιούχων τῶν ἀστικῶν κέντρων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ὑπόμνημα λεμονοπαραγωγῶν Μυρτιᾶς–Τριχωνίδος, αἰτουμένων παραλαβὴν ὑπὸ τῆς «ΑΓΡΕΞ» πρὸς ἐξαγωγὴν μεγαλυτέρων ποσοτήτων ἀνηρτημένων λεμονίων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Ἀγρινίου, αἰτουμένου ἄμεσον ἔναρξιν ἐπεξεργασίας ἐν Ἀγρινίῳ τῶν συγκεντρωθέντων πρὸς ἐξαγωγὴν καπνῶν ἐσοδείας 1963. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Α. Τσιάρας, καταθέτει ἀναφορὰν Δασικῶν καὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, Συλλόγων Ἀκτημόνων καὶ Ὀργανώσεων Ἄνω καὶ Κάτω Σταυροῦ, Βρασνῶν, Μ. Βόλβης καὶ Βαμβακιᾶς, αἰτουμένων ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν δασικῶν θαμνοσκεπῶν ἐκτάσεων πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων γεωργῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Κοινότητος Καρυδίων Σητείας, διαμαρτυρουμένης δι’ ἄνισον μεταχείρισιν ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ τῶν συνταξιούχων τῶν χωρίων ἔναντι τῶν συναδέλφων των τῶν πόλεων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ὑπόμνημα Συλλόγου Σπουδαστῶν Τεχνιτῶν, Βοηθῶν Ἐργοδηγῶν Σερρῶν, αἰτουμένων νομοθετικὴν κατοχύρωσιν τῶν ἐπαγγελματικῶν των προσόντων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ὑπόμνημα ὑπαλλήλων τοῦ Ὀργανισμοῦ Λεσινίου, αἰτουμένων χαρακτηρισμὸν τῆς ἐργασίας των ὡς ἀνθυγιεινῆς. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ὑπομνήματα τῶν Κοινοτήτων Καμινακίου καὶ Ψυχροῦ Λασηθίου, αἰτουμένων ἐπιδότησιν τῶν πατατοπαραγωγῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Αὐτοκινητιστῶν ἀγόνων γραμμῶν, αἰτουμένων ἐπίλυσιν τοῦ ἀπασχολοῦντος αὐτοὺς προβλήματος τῶν ἀγόνων γραμμῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων Ν. Ἠλείας, αἰτουμένης πραγματοποίησιν ἀποφασισθείσης ἱδρύσεως ἐργοστασίου σακχάρεως ἐν τῷ ἐν λόγῳ Νομῷ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Κοινοτήτων πληττομένων ἐκ τοῦ φράγματος Πηνειοῦ, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν τῶν πληττομένων ἰδιοκτητῶν ἀγροτικῶν ἐκτάσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Σπηλιᾶς Κισσάμου Χανίων Κρήτης, αἰτουμένων κατασκευὴν ἐγκεκριμένου ὑδραύλακος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Διπλ. Μηχανικῶν Ἐργοληπτῶν Δημ. Ἔργων καὶ τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Συνδέσμων Ἐργοληπτῶν Δημ. Ἔργων, αἰτουμένων ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ κατατεθὲν εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως, ἀναμορφώσεως κλπ. τοῦ νόμου 5367)1932 περὶ ἐκτελέσεως Δημ. Ἔργων ὡς περιέχον διατάξεις ἀπαραδέκτους διὰ τὴν τάξιν τῶν κατασκευαστῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Διπλωματούχων Μηχανικῶν τοῦ Πολυτεχνείου Κωνσταντινουπόλεως, αἰτουμένων ἐξασφάλισιν δικαιώματος ἐλευθέρας ἐξασκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς «Χαλυβουργίας Ἐλευσῖνος», αἰτουμένης τροποποίησιν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων ὑπὲρ βιομηχανιῶν». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κεντρικοῦ Πτηνοτροφικοῦ Συνδέσμου Ἑλλάδος, αἰτουμένου μὴ χρησιμοποίησιν τῶν ὀρυζοτριμμάτων πρὸς παρασκευὴν μπύρας.
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Προτάσεις νόμων ἐπὶ Ν. Δ)των, βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4361)1964 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων νομοθεσίας». Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως, ἔχει τὸν λόγον.
§4Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχεδίου Ν. Δ., τοῦ ὁποίου ἁμαρτωλὸς καρπὸς ὑπῆρξε τὸ καθ’ οὗ ἡ πρότασίς μας Ν.Δ. 4361, ὑπεστήριξα ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ὅτι ἡ ΕΡΕ δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὰ πρόσωπα ποὺ ἐξέφραζαν τὴν στιγμὴν ἐκείνην τὴν ἡγεσίαν τοῦ συνδικαλισμοῦ, ἀλλὰ διὰ τὸν θεσμόν, διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ ἐλευθέρου δημοκρατικοῦ συνδικαλισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἐχαρακτήρισα ὡς λειτούργημα τῆς κοινωνικῆς δημοκρατίας, ἡ ἐλευθέρα ἄσκησις τοῦ ὁποίου ἀποδεικνύει τὸν βαθμὸν τῆς προσηλώσεως πρὸς τὰ δημοκρατικὰ ἰδεώδη. Ὅσον ὀλιγώτερον, ἐτόνισα, ἐπεμβαίνει εἰς τὰ τῆς λειτουργίας του ἡ Πολιτεία, τόσον περισσότερον ἀποδεικνύει τὴν πίστιν της εἰς τὴν συνταγματικῶς κατωχυρωμένην δημοκρατικὴν ἀρχὴν τοῦ συνέρχεσθαι καὶ συνεταιρίζεσθαι καὶ εἰς τὸ δικαίωμα τοῦ μοχθοῦντος ἀνθρώπου νὰ προστατεύῃ τὰ δίκαιά του, ἔναντι καὶ τοῦ Κράτους καὶ τῶν ἀντιμαχομένων αὐτά. Συνεπὴς πρὸς τὰς ἀρχὰς αὐτάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι καὶ ἀρχαὶ τῆς παρατάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω, ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον ὅτι μᾶς ἀφήνει ἀδιαφόρους ἡ κατὰ τῶν διοικούντων τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. ἀπροσχημάτιστος ἐπίθεσις τῆς Κυβερνήσεως, ὄχι διότι τὰ πρόσωπα ταῦτα δὲν ἦσαν ἄξια, ἀλλὰ διότι ὑπεράνω τῶν προσώπων εἶναι οἱ θεσμοὶ καὶ ὑπεράνω τοῦ στενοῦ καὶ ἐφημέρου συμφέροντος τοῦ κόμματος, τὸ εὐρὺ καὶ αἰώνιον συμφέρον τῆς ἀληθοῦς δημοκρατίας. Εἶναι λοιπὸν ὁ ἀγών μας, ἀγὼν ἀπρόσωπος καὶ δημοκρατικὸς καὶ διὰ τοῦτο τὸν συνεχίζομεν μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι διὰ τῆς ἐπαναφορᾶς εἰς τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Κοινοβουλίου τοῦ φασιστικῆς καὶ ὁλοκληρωτικῆς ἐμπνεύσεως νομοθετήματος, θὰ συναντήσωμεν εἰς ὅλας τὰς πτέρυγας τοὺς πιστοὺς Δημοκράτας, οἱ ὁποῖοι θὰ δώσουν χεῖρα βοηθείας διὰ τὴν ἀνατροπήν του, ἐὰν τοῦτο δὲν συμβῇ τόσον τὸ χειρότερον καὶ διὰ τὴν Δημοκρατίαν καὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα. Κατηγγείλαμεν, κύριοι βουλευταί, καὶ καταγγέλλομεν ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι νάρκη διὰ τὴν ἀνατίναξιν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, ὅτι εἰς τὴν σύνταξίν του δὲν συνέπραξαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι τῶν ὁποίων οὐδὲ κἂν ἐζητήθη ἡ γνώμη παρὰ τὴν ἀπὸ μακροῦ ὑφισταμένην παράδοσιν προκειμένου περὶ τοιαύτης φύσεως νομοσχεδίων, τὴν ὁποίαν ἐσεβάσθησαν πάντοτε ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις, ὅτι ἐπιφανεῖς ξένοι συνδικαλισταὶ τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, εὑρεθέντες εἰς τὴν χώραν μας ὀλίγον πρὸ τῆς ψηφίσεώς του, ἐξέθεσαν ὑπευθύνως πρὸς τὰ ἁρμόδια μέλη τῆς Κυβερνήσεως τοὺς κινδύνους ποὺ δημιουργεῖ ἡ ἐπέμβασις τῆς διοικήσεως εἰς τὸν συνδικαλισμόν, οἵτινες δυστυχῶς ἀπεδείχθησαν ἀληθεῖς, καὶ τέλος κατηγγείλαμεν καὶ καταγγέλλομεν ὅτι ἕνας ἦτο ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου, νὰ ματαιώσῃ τὸ 15ον Πανελλαδικὸν Συνέδριον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ νὰ ἐπιβάλῃ διοίκησιν τῆς ἀρεσκείας της. Μὲ ἄλλους λόγους, νὰ κατευθύνῃ τὸ ἐργατικὸν κίνημα ὄχι πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἰδίων τῶν ἐργαζομένων καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ τοῦ κόμματος. Δυστυχῶς, οἱ φόβοι καὶ αἱ καταγγελίαι μας ἀπεδείχθησαν ἀκριβεῖς. Ἡ διορισθεῖσα νέα ἡγεσία τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., μετὰ τὴν ματαίωσιν τοῦ συνεδρίου καὶ ὅσα ἐπηκολούθησαν κατέδειξαν ὅτι μόνον ἐπίφασις Δημοκρατίας ὑπάρχει πλέον εἰς τὴν χώραν μας χωρὶς νὰ τηροῦνται εἴς τινας περιπτώσεις, οὔτε τὰ προσχήματα. Καὶ τὸ λέγω τοῦτο, διότι τόση ἦτο ἡ ἔλλειψις σεβασμοῦ πρὸς τοὺς ἐργαζομένους, ὥστε παρέστημεν μάρτυρες καὶ κυβερνητικῆς ἀποπείρας νὰ περιέλθῃ ὁ συνδικαλισμὸς εἰς ἕνα δικηγόρον, ὁ ὁποῖος ἐπροτάθη καὶ ὑποστηρίζεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὡς Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Φαίνεται ὅτι μετὰ τὰς ἐπιτυχεῖς ἐξετάσεις ποὺ ἔδωσεν ὁ ἐν δικηγορίᾳ συνάδελφός μου εἰς τὴν θέσιν τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ τοῦ «ὑπερκομματικοῦ» ἐντὸς εἰσαγωγικῶν, ραδιοφώνου, ἐπεδιώχθη νὰ δοκιμασθῇ καὶ ἕτερος συνάδελφός του, εἰς ἄλλην ἐπίσης κομματικῶς σπουδαίαν ἔπαλξιν, εἰς τὸν συνδικαλισμόν. Ἀλλὰ ἂς μὴ λησμονοῦν οἱ Κυβερνῆται μας ὅτι ὁ συνδικαλισμὸς δὲν ἔχει μίαν καὶ δή, κατευθυνομένην φωνήν, ὅπως τὸ ραδιόφωνον. Εἶναι ἐπικεφαλῆς μυριάδων φωνῶν βασανιζομένων εἰς τὴν καθημερινὴν βιοπάλην ἀνθρώπων, τῶν ὁποίων ἀλλοίμονον, ἐὰν ἀνεύθυνος καὶ ἀνίκανος ἡγεσία ἐξάψῃ τὰ πάθη καὶ τὰ στρέψῃ ἐναντίον τῆς πολιτείας καὶ τῶν τάξεων ποὺ τὴν συγκροτοῦν. Εἰς τὸν Γοργοπόταμον ἐτρόμαξε πρὸ μηνῶν τὸ Κράτος. Εἰς τὴν πάλην τῶν τάξεων δὲν θὰ τρομάξῃ ἁπλῶς. Θὰ γονατίσῃ, ἐὰν ἡ ἄφρων πολιτική του, τὸ ἀπογυμνώσῃ τῆς ἠθικῆς καὶ ὑλικῆς δυνάμεως ποὺ τοῦ χρειάζεται διὰ τὴν ἐξισορρόπησιν τῶν ἀντιτιθεμένων συμφερόντων. Σχολιάζων τὰ γεγονότα τοῦ Γοργοποτάμου, ὁ κ. Ἠλιοῦ, μᾶς εἶπεν ὅτι ἐὰν δὲν ἐπεκράτει σύνεσις τῶν στελεχῶν τῆς ΕΔΑ, ποὺ εἶχον ἀποσταλῆ διὰ τὸν ἑορτασμόν, τὸ τραγικὸν συμβὰν θὰ εἶχε ἀπροβλέπτους συνεπείας. Θέλετε αὔριον νὰ ἐξαρτῶμεν τὴν γαλήνην τοῦ τόπου ἀπὸ τὴν καλὴν θέλησιν τῶν στελεχῶν τῆς ΕΔΑ εἰς τὴν ἐπιρροὴν τῶν ὁποίων εἶναι, ὡς γνωστόν, τὰ 115 σωματεῖα σήμερον καὶ αὔριον ὁλόκληρος ἡ ἐργατικὴ τάξις; Μὲ ποῖον ἀνάστημα καὶ μὲ ποῖα μέσα ἡ σημερινὴ δοτὴ ἡγεσία τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. θὰ συγκρατήσῃ τὴν μᾶζαν, ὅταν ἡ ἴδια καὶ οἱ κομματάρχαι τῆς Κυβερνήσεως θὰ τὴν ἔχουν διαβρώσει προετοιμάζοντες τὸν ἀπόλυτον ἔλεγχον τῆς ΕΔΑ; Τοὺς φόβους μας αὐτοὺς τοὺς ἐξεθέσαμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ παρὰ τὰς ἀποδείξεις ποὺ προσηγάγομεν διὰ τὴν κομμουνιστικὴν ἐπιρροὴν εἰς τὰ συνδικᾶτα, δὲν εἰσηκούσθημεν. Ἐρωτῶ, μεθ’ ὅσα ἐμεσολάβησαν καὶ μετὰ τὴν διεθνῆ πλέον ἔκθεσιν τῆς χώρας μας καθὼς προκύπτει ἀπὸ ἔγγραφα ξένων ὀργανώσεων τοῦ ἐλευθέρου δημοκρατικοῦ συνδικαλισμοῦ, τινὰ τῶν ὁποίων εἶχε καταθέσει ὁ ἀρχηγός μου κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ τὰ ὑπόλοιπα τὰ ἐπακολουθήσαντα μετὰ τὴν ψήφισιν περὶ τῶν ὁποίων θὰ κάμω λόγον ἐν συνεχείᾳ, θὰ ἐπιμείνῃ ἡ πλειοψηφία εἰς τὸ ὀλέθριον σφάλμα; Θὰ ἀγνοήσῃ καὶ τὸ ἄρθρον 11 τοῦ Συντάγματος καὶ τὴν 87 Διεθνῆ Σύμβασιν ποὺ ἐκύρωσεν ἡ χώρα μας καὶ ἰσχύει ὡς κανὼν τοῦ ἰδικοῦ μας δικαίου καὶ τὰ ἄρθρα 5 καὶ 20 τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Χάρτου καὶ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 80 τοῦ Ἀστικοῦ μας Κώδικος, διὰ τῶν ὁποίων προστατεύεται ἡ συνδικαλιστικὴ ἐλευθερία εἰς τὴν χώραν μας καὶ θὰ ψηφίσῃ ἐκ νέου τὸ ἀνελεύθερον καὶ ἀντιδημοκρατικὸν κατασκεύασμα τῆς Κυβερνήσεως; Κύριοι βουλευταί, ἐὰν πιστεύετε εἰς τὴν ἀνάγκην διατηρήσεως τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν εἰς τὴν χώραν μας μὴ ἀπομακρυνθῆτε ἀπὸ τὸ περιεχόμενον τῆς 87 Διεθνοῦς Συμβάσεως. Ἰδοὺ τὶ λέγει.... 1) Αἱ Ὀργανώσεις ἐργαζομένων καὶ ἐργοδοτῶν δικαιοῦνται νὰ ἐκπονοῦν τὰ καταστατικὰ καὶ τοὺς διοικητικοὺς αὐτῶν κανονισμούς, νὰ ἐκλέγουν ἐλευθέρως τοὺς ἀντιπροσώπους των, νὰ ὀργανώνουν τὰ τῆς διαχειρίσεως καὶ δράσεως αὐτῶν καὶ νὰ καταστρώνουν τὸ πρόγραμμα τῶν ἐνεργειῶν των. 2) Αἱ δημόσιαι Ἀρχαὶ δέον ὅπως ἀπέχουν πάσης ἐπεμβάσεως δυναμένης νὰ περιορίσῃ τὸ δικαίωμα τοῦτο ἢ νὰ παρακωλύσῃ τὴν νόμιμον ἄσκησιν αὐτοῦ. Πῶς θὰ δικαιολογήσητε τὴν ἐγκατάλειψιν αὐτῶν τῶν ἀρχῶν καὶ θὰ υἱοθετήσητε τὴν βάναυσον ἐπέμβασιν εἰς τὰ συνδικάτα, τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλουν τὰ ἄρθρα 5, 10 καὶ 11 τοῦ
Ν.Δ. 4444;
Φιλοδοξεῖ ἡ χώρα μας νὰ γίνῃ Ἱσπανία, Πορτογαλλία ἢ Νοτιοαφρικανικὴ Ἕνωσις, ὅπου τὸ Κράτος ἐπεμβαίνει εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῶν Ὀργανώσεων ἢ θὰ μιμηθῶμεν τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, ὅπου ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Κόμματος ἐγκρίνει τὰ καταστατικά των καὶ διορίζει τὰς Διοικήσεις των; Ὑπεστήριξα εἰς τὴν Νομοθετικὴν Ἐπιτροπήν, τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὅτι ἡ δῆθεν ἐξίσωσις τοῦ μέτρου τῆς Σωματειακῆς ἐκπροσωπήσεως τὴν ὁποίαν ἐπεχείρει τὸ ἄρθρον 5 κατὰ τὴν ἀρχικήν του διατύπωσιν, ἦτο νομικῶς, ἠθικῶς, κοινωνικῶς καὶ πολιτικῶς ἀνεπίτρεπτος. Διότι ἡ σωματειακὴ ἐκπροσώπησις εὐθέως ἀνάλογος πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν μελῶν, ἀντίκειται εἰς τὴν μορφὴν τῆς σωματειακῆς ὀργανώσεως παρ’ ἡμῖν, ἥτις δὲν εἶναι ἑνιαία, καθ’ ὅσον ἔχομεν Ἑνώσεις τοπικὰς καὶ πανελληνίους, ἐπαγγελματικὰς καὶ ἐπιχειρησιακὰς ἢ καὶ μικτῆς μορφῆς καὶ συνεπῶς διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ διάσπασις τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος, πρέπει ὁ νόμος νὰ εὐνοῇ τὴν εὐρεῖαν ἐκπροσωπευτικότητα κατὰ κλάδους καὶ κατηγορίας ἐργαζομένων. Ἡ ἀρχὴ τῆς ἴσης μεταχειρίσεως τὴν ὁποίαν ἐπεκαλεῖτο ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου δὲν νοεῖται ὑπὸ τὴν τυπικὴν καὶ μαθηματικήν της ἔννοιαν, ἀλλ’ ὑπὸ τὴν οὐσιαστικήν, ὡς ἀπεφάνθησαν κατ’ ἐπανάληψιν τὰ δικαστήρια καὶ ὡς δέχεται ἡ ἐπιστήμη. Καὶ οὐσιαστικὴ ἔννοια τῆς ἀρχῆς τῆς ἑνότητος, σημαίνει ὅτι ἐπιτρέπονται ἀποκλίσεις, ὁσάκις ἀποχρῶντες λόγοι τὰς ἐπιβάλλουν. Τοῦτο ἀναφέρεται καὶ εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 162)64 ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου «... (ἀναγινώσκει)...». Ἐπιτρέπονται αἱ παρεκκλίσεις αὗται; Διότι SUMUM YUS SUMA INYURIA. Τοιοῦτοι ἀποχρῶντες λόγοι, ἐν προκειμένῳ εἶναι ἡ ἀποφυγὴ νοθεύσεως τοῦ τοπικοῦ χαρακτῆρος τῶν ἐργατικῶν κέντρων καὶ διασπάσεως τῶν ὀργανώσεων διὰ τῆς ἀποχωρήσεως τῶν ὀλίγων μελῶν, τὰ ὁποῖα ὡς ἐκπροσωποῦντα τὰ ἴδια ἐπαγγελματικὰ συμφέροντα δέον νὰ μετέχουν τῆς Διοικήσεως. Ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς πραγματικότητος ταύτης, ἠναγκάσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ ἀνατυπώσῃ τὸ νομοσχέδιόν του καὶ νὰ προσθέσῃ τὸν περιορισμὸν τοῦ ἑνὸς δεκάτου, ὅστις, ὡς εἶπον, ἀποτελεῖ τὸ προπέτασμα καπνοῦ τὸ ὁποῖον καλύπτει τὴν ἐπέμβασιν εἰς τὰ συνδικᾶτα καὶ τὴν ἐκπαραθύρωσιν τῆς αἱρετῆς ἡγεσίας των. Περὶ τούτου δὲν ἀφήνει καμμιὰ ἀμφιβολία τὸ δημοκρατικῶς σκανδαλῶδες ἄρθρον 1, τὸ ὁποῖον: 1) Ἀπαγγέλλει ἀκυρότητα τῶν μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου ἀρχαιρεσιῶν. 2) εἰσάγει εἰς δημοκρατουμένην χώραν τὸ σύστημα τῆς ἐπιβολῆς ποινικῶν κυρώσεων διὰ πράξεις καθαρῶς πολιτικῆς εὐθύνης καὶ 3) καθαιρεῖ οὐσιαστικῶς τὰς αἱρετὰς Διοικήσεις τῶν Ὀργανώσεων, διότι τὰ χρονικὰ ὅρια τροποποιήσεως τῶν καταστατικῶν καὶ προσαρμογῆς των πρὸς τὰς νέας διατάξεις, δὲν ἐπέτρεψαν εἰς τὰς αἱρετὰς Διοικήσεις νὰ τὸ πράξουν καὶ ἀναγκαστικῶς παρεχώρησαν αὗται τὴν θέσιν των εἰς νέαν δοτὴν ἡγεσίαν τοῦ συνδικαλισμοῦ τῆς ἐκλογῆς τῆς Κυβερνήσεως. Δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχε τὴν τροποποίησιν καὶ ἀναπροσαρμογὴν τῶν καταστατικῶν διὰ νὰ ἐξαναγκάσῃ εἰς ἀποχώρησιν τὴν αἱρετὴν ἡγεσίαν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἕτερον σκανδαλῶδες ἄρθρον εἶναι τὸ 11, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ὡσαύτως ἐπέμβασιν εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῶν Ὀργανώσεων, διότι ἀφαιρεῖ ἀπὸ τὸ καταστατικὸν τὸ δικαίωμα νὰ καθορίζῃ ἐλευθέρως τὰς συνδρομὰς τῶν μελῶν καὶ καθιεροῖ τὴν ἀρχὴν τῆς ἴσης μεταχειρίσεως τῶν ἐκπληρωσάντων τὰς ὑποχρεώσεις τῶν μελῶν καὶ τῶν μὴ τοιούτων. Τὰ ἀνελεύθερα καὶ ἀντιδημοκρατικὰ ταῦτα ἄρθρα δὲν ἔχουν θέσιν εἰς νομοσχέδιον Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἔχει ὡς καθημερινήν της ἐπῳδὸν τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὴν ἀρετήν. Δὲν αὐταπατῶμαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐμμείνῃ καὶ σήμερον, εἰς τὴν διατήρησίν των, παρὰ τὴν ἐξέγερσιν ὅλων τῶν συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων τοῦ ἐλευθέρου κόσμου καὶ τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας. Δὲν τὴν τρομάζει τὸ γεγονός, ὅτι προετοιμάζει τὴν διαγραφὴν καὶ τὴν ἀπομόνωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συνδικαλισμοῦ ἀπὸ τὰς ἀδελφὰς Ὀργανώσεις τῆς Δύσεως καὶ προσάπτει εἰς τὴν χώραν μας τὸ στίγμα τῆς μιμήσεως φασιστικῶν μεθόδων διακυβερνήσεως. Καταθέτω τὰ ἑξῆς ἐπίσημα ἔγγραφα ὅλων τῶν διεθνῶν συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν πλήρως τὴν πλήρη ἀπομόνωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συνδικαλισμοῦ ἀπὸ τὸν συνδικαλισμὸν τοῦ ἐλευθέρου κόσμου ὑπαιτιότητι ἀποκλειστικῶς τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι τὰ ἑξῆς ἔγγραφα: «Κύριον ΓΕΩΡΓΙΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Πρωθυπουργὸν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου Ἀθήνας Τῇ εὐγενεῖ φροντίδι τῆς Α.Ε. Κυρίου ΑΓΓΕΛΟΥ ΒΛΑΧΟΥ Μονίμου Ἐκπροσώπου τῆς Ἑλλάδος Γενεύη Γενεύη 17 Ἰουλίου 1964 Ἐξοχώτατε, Τὸ Ἐργατικὸν Γκροὺπ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας συνῆλθεν εἰς Γενεύην τὴν 10ην Ἰουλίου 1964 καὶ ἠσχολήθη μεταξὺ ἄλλων θεμάτων, μὲ τὴν ἐν Ἑλλάδι Συνδικαλιστικὴν κατάστασιν. Τὰ μέλη τοῦ Γκροὺπ αἰφνιδιάσθησαν ἐκ τῶν καταγγελιῶν αἱ ὁποῖαι ἔγιναν εἰς τὴν 48ην Σύνοδον τῆς Διεθνοῦς Διασκέψεως Ἐργασίας ὑπὸ τοῦ Ἐκπροσώπου τῶν Ἑλλήνων Ἐργαζομένων, ὅτι εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἐσημειώθη προσφάτως κυβερνητικὴ παρέμβασις εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ὑποθέσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος. Αἱ καταγγελίαι αὐταὶ φέρονται ὡς ἐπιβεβαιωθεῖσαι ἐκ τῆς ὁμιλίας εἰς τὴν Διάσκεψιν τοῦ Κυβερνητικοῦ σας ἐκπροσώπου, ὁ ὁποῖος συμφώνως πρὸς τὴν σελίδα 415 τῶν προσωρινῶν Πρακτικῶν τῆς Διασκέψεως τῆς Δ.Ο.Ε. εἶπε συγκεκριμένως ὅτι ἡ Κυβέρνησίς Σας «μελετᾷ τὸ θέμα ἐν τῷ συνόλῳ του μὲ σκοπὸν μίαν ἐνδεχομένην νομοθεσίαν, ἥτις θὰ ἀποβλέπῃ ὅπως ἐξασφαλίσῃ εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐργαζομένους ἐλευθέρας ἐκλογὰς αἵτινες δὲν θὰ ἐπιτρέψουν οὐδεμίαν ἀμφισβήτησιν τῶν ἰθυνόντων ὀργάνων τῶν συνδικάτων των». Θὰ ἐπεθύμουν διὰ τῆς παρούσης εὐκαιρίας νὰ σᾶς γνωρίσω, ἐξ ὀνόματος τοῦ Ἐργατικοῦ Γκροὺπ τῆς Δ.Ο.Ε. ὅτι αἱ συνδικαλιστικαὶ Ὀργανώσεις παραμένουν πάντα στενὰ συνδεδεμέναι πρὸς τὰς ἀρχὰς τῆς συνδικαλιστικῆς Αὐτονομίας ὅπως αὗται ἐκφράζωνται εἰς τὴν Σύμβασιν Νο 87 τῆς Δ.Ο.Ε. τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἐπικυρώσει καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸ ἄρθρον 3 τῆς Συμβάσεως αὐτῆς τὸ ὁποῖον λέγει: «1. Αἱ Ἐργατικαὶ καὶ Ἐργοδοτικαὶ Ὀργανώσεις ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐπεξεργασίας τῶν καταστατικῶν των καὶ διοικητικῶν κανονισμῶν των, τῆς ἐλευθέρας ἐκλογῆς τῶν ἐκπροσώπων των, τῆς Ὀργανώσεως, τῆς διαχειρίσεώς των καὶ τῆς δραστηριότητός των καθὼς καὶ τῆς διατυπώσεως τῶν προγραμμάτων δράσεώς των. 2. Αἱ δημόσιαι ἀρχαὶ δέον νὰ ἀπέχουν πάσης παρεμβάσεως ἀποβλεπούσης εἰς τὸν περιορισμὸν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ ἢ τὴν παρεμπόδισιν τῆς νομίμου ἀσκήσεώς του». Θὰ ἐπεθύμουν ἐπίσης νὰ συστήσω τὴν προσοχὴν Ὑμῶν ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων, αἵτινες ἀφοροῦν τὴν συνδικαλιστικὴν ἐλευθερίαν καὶ αἱ ὁποῖαι υἱοθετήθησαν ὑπὸ τῆς Διασκέψεως τῆς ΔΟΕ τὴν 26ην Ἰουνίου 1952 καὶ τὴν 29ην Ἰουνίου 1961 καὶ ἰδιαιτέρως ἐπὶ τῆς υἱοθετηθείσης τὴν 9ην Ἰουλίου 1964 ἡ ὁποία «παρακαλεῖ ἐπιμόνως τὰς Κυβερνήσεις νὰ συνεργασθοῦν ἀπολύτως πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν δραστηριοτήτων τῆς ΔΟΕ εἰς τὸν τομέα τῆς Συνδικαλιστικῆς Ἐλευθερίας. Ἐκ παραδόσεως, αἱ ἐλεύθεραι συνδικαλιτικαὶ ὀργανώσεις δὲν δύνανται ν’ ἀποδεχθοῦν οὐδεμίαν ἀπόπειραν κυβερνητικῆς παρεμβάσεως ἀμέσου ἢ ἐμμέσου, εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ὑποθέσεις τοῦ Συνδικαλισμοῦ εἴτε εἶναι Ἑλληνικὸς εἴτε ἄλλος. Ἐπίσης σᾶς παρακαλῶ νὰ θελήσητε νὰ ἀπόσχητε πάσης παρεμβάσεως διὰ τῆς νομοθετικῆς ἢ τῆς διοικητικῆς ὁδοῦ εἰς τὴν ἐξέλιξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ ἐπηρεάζηται παρὰ ὑπὸ τῶν ἰδίων τῶν Ἑλλήνων ἐργαζομένων. Μὲ τὴν προοπτικὴν αὐτήν, τὸ Ἐργατικὸν Γκροὺπ ἀπεφάσισεν ἐπίσης ὅπως παρακαλέσῃ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ ΔΟΕ κ. Δαυΐδ Μόρς, ὅπως θελήσῃ νὰ παρακολουθήσῃ ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὴν κατάστασιν ἵνα ἀποφευχθῇ ὅπως ἡ ΔΟΕ εὑρεθῇ ἀντιμέτωπος μιᾶς καταστάσεως ἥτις θὰ εἶναι ἀσυμβίβαστος πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς Συμβάσεως Νο 87 καὶ ἐνδέχεται νὰ προκαλέσῃ μίαν σθενερὰν δραστηριότητα ἐκ μέρους τοῦ Διεθνοῦς Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος ἐνώπιον τῶν ἐνδεδειγμένων ὀργάνων. Πεπεισμένος, ὅτι ἡ Κυβέρνησίς σας θὰ προσδώσῃ εἰς τὸ διάβημά μας τὴν προσοχὴν τὴν ὁποίαν ἀξίζει, παρακαλῶ Ἐξοχώτατε, νὰ δεχθῆτε τὴν ἔκφρασιν τῆς πρὸς Ὑμᾶς ὑψίστης ἐκτιμήσεώς μου.
ΖΑΝ ΜΕΡΙ
Πρόεδρος
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ 22.8.1964
Ὥρα 12 μεσημβρινὴ Α.Ε. Κύριον ΓΕΩΡΓΙΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Πρωθυπουργὸν Ἑλλάδος Ἀθήνας ΔΣΕΕΣ παρακολουθεῖ μὲ αὔξουσαν ἀνησυχίαν τὰς προσφάτους ἐξελίξεις τῆς Ἑλληνικῆς συνδικαλιστικῆς καταστάσεως στόπ. Ἐσημειώσαμεν μὲ μεγάλην λύπην μας τὴν ἄρνησιν τῆς Κυβερνήσεώς σας νὰ δεχθῇ τὴν γενομένην προσφορὰν παρὰ τοῦ προσφάτου κλιμακίου μας διὰ μίαν συνεργασίαν πρὸς τὸν σκοπὸν ἐπιτεύξεως τῶν ἀναγκαίων μεταρρυθμίσεων εἰς τὸ Ἑλληνικὸν συνδικαλιστικὸν κίνημα ἄνευ τῆς λήψεως νομοθετικῶν μέτρων συγκρουομένων πρὸς τὰς ἀρχάς μας ἐπὶ τῆς συνδικαλιστικῆς ἀνεξαρτησίας στόπ. Ἐκφράζομεν ὑμῖν τὴν συμπάθειάν μας διὰ πολιτικὴν Κυβερνήσεως εἰς τομέα οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν μεταρρυθμίσεων καὶ σᾶς διαβεβαιοῦμεν διὰ συμπαράστασίν μας στόπ. Ὀφείλομεν ἐν τούτοις νὰ ἐπισύρωμεν τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῶν συνεπειῶν ἃς θὰ ἔχῃ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν παροῦσαν διατύπωσίν του στόπ. Ὅλως ἰδιαιτέρως ἐπισύρομεν τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῶν δυσκολιῶν τὰς ὁποίας θὰ δημιουργήσῃ ὁ διορισμὸς διοικήσεως ὑπὸ τῆς Δικαστικῆς ἀρχῆς στόπ. Ἐπὶ τούτοις αἰτούμεθα εὐσεβάστως ἅπαξ ἔτι τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ κατατεθέντος ἐργατικοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς συζήτησίν του.
ΟΜΕΡ ΜΠΕΚΙΟΥ
Γενικὸς Γραμματεὺς Δ.Σ.Ε.Ε.Σ.
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Πρόεδρον Κυβερνήσεως
ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΝ ΝΟΒΑΝ
Πρόεδρον Βουλῆς Ἀθήνας Ἐξαιρετικῶς ἀνήσυχοι ἀπὸ κατάθεσιν Νομοθετικοῦ Διατάγματος ἀφορῶντος Ἑλληνικὸν συνδικαλιστικὸν κίνημα καὶ εἰδικώτερον ἄρθρον 10 ὅλως ἀντίθετον ὑπ’ ἀριθ. 87 Διεθνῆ Σύμβασιν παρακαλοῦμεν ἀφήσατε εὐκαιρίαν ἀποφανθῆ συνέδριον Γ.Σ.Ε.Ε. πρὸ τῆς λήψεως οἱασδήποτε ἀποφάσεως.
ΜΕΡΙ
Πρόεδρος Ἐργατικοῦ Γκροὺπ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας
Γενεύη 24 Αὐγούστου 1964
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ
Κον ΦΩΤΗΝ ΜΑΚΡΗΝ Γενικὴν Συνομοσπονδίαν Ἐργασίας Ἀθήνας Διεθνὴς Ὁμοσπονδία Ἐμποροϋπαλλήλων Ἰδιωτικῶν καὶ Τεχνικῶν Ὑπαλλήλων ἀντιπροσωπεύουσα τέσσαρα καὶ ἥμισυ ἑκατομμύρια μὴ χειρωνακτικῶς ἐργαζομένων εἰς τὸν ἐλεύθερον κόσμον εἶναι ἄκρως ἀνήσυχος διὰ τὰς ἐξελίξεις εἰς τὸ Ἑλληνικὸν συνδικαλιστικὸν κίνημα λόγω τοῦ νέου νόμου ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπὸ συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν στόπ. Θεωροῦμεν καθῆκον μας νὰ διαμαρτυρηθῶμεν δι’ οἱονδήποτε νομοθετικὸν μέτρον τὸ ὁποῖον ἀμέσως ἢ ἐμμέσως θὰ παρημπόδιζε τὴν σύγκλησιν τοῦ προσεχοῦς συνεδρίου τῆς Ἑλληνικῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργασίας καὶ θὰ κατέληγεν εἰς τὸν διορισμὸν ὑπὸ τῆς Δικαστικῆς ἀρχῆς νέας Διοικήσεως στόπ. Δὲν δυνάμεθα νὰ συγχωρήσωμεν οἱανδήποτε ἐνέργειαν ἡ ὁποία εἶναι εἰς ἄμεσον ἀντίθεσιν πρὸς τὴν συνδικαλιστικὴν ἀνεξαρτησίαν καὶ τὴν Σύμβασιν 87 τῆς Δ.Ο.Ε. στόπ. Ἐλπίζομεν ὅτι ἡ δημοκρατικὴ Κυβέρνησις τῆς Ἑλλάδος θὰ τηρήσῃ τὴν ὑποχρέωσίν της νὰ σεβασθῇ τὰς Διεθνεῖς ἀρχὰς τοῦ δημοκρατικοῦ συνδικαλισμοῦ καὶ τὰ δικαιώματα τῶν ἐλευθέρων ἐργαζομένων.
ΕΡΙΧ ΚΙΣΣΕΛ
Γενικὸς Γραμματεὺς Γενεύη 24 Αὐγούστου 1964
Ὥρα 14.55′
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ
Πρωθυπουργὸν ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Πρόεδρον ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΝ–ΝΟΒΑΝ Ἀρχηγὸν Κόμματος Ε.Ρ.Ε.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΝ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΝ
Ἀρχηγὸν Προοδευτικοῦ Κόμματος
ΣΠΥΡΟΝ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΝ
Γενικὸν Γραμματέα Γ.Σ.Ε.Ε.
ΦΩΤΗΝ ΜΑΚΡΗΝ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΝ
Ἀθήνας Διεθνὴς Ὁμοσπονδία Ἐργατῶν Ἐπισιτισμοῦ εἶναι ἄκρως ἀνήσυχος διὰ τὸν προετοιμαζόμενον Συνδικαλιστικὸν Νόμον στόπ. Λυπᾶται διότι Κυβέρνησις ἐπιμένει εἰς τὴν θέλησίν της νὰ θέση ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν της τὴν διαχείρισιν τῶν συνδικαλιστικῶν θεμάτων στόπ. Διαμαρτυρόμεθα ἐναντίον τοιαύτης στάσεως ἀντιθέτου πρὸς τὴν συνδικαλιστικὴν ἐλευθερίαν. ΓΙΟΥΛ ΠΟΥΛΣΕΝ, Γενικὸς Γραμματεὺς Γενεύη 24 Αὐγούστου 1964
Ὥρα 16.16′
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ
Πρωθυπουργὸν ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Πρόεδρον Βουλῆς ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΝ–ΝΟΒΑΝ Ἀρχηγὸν Κόμματος Ε.Ρ.Ε.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΝ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΝ
Ἀρχηγὸν Προοδευτικοῦ Κόμματος
ΣΠΥΡΟΝ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΝ
Γενικὸν Γραμματέα Γ.Σ.Ε.Ε.
ΦΩΤΗΝ ΜΑΚΡΗΝ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΝ
Ἀθήνας Διεθνὴς Ὁμοσπονδία Ταχυδρομείων Τηλεγραφείων Τηλεφωνείων εἶναι λίαν ἀνήσυχος διὰ τὴν προετοιμαζομένην νομοθεσίαν περὶ συνδικάτων Στόπ Εἶναι ἐπείγουσα νέα νομοθεσία ἐπιβεβαιοῦσα σύμβασιν ΔΟΕ Στόπ Κάνομεν ἔκκλησιν ὅπως λάβετε μέτρα ἐπιτρέποντα εἰς Γ.Σ.Ε.Ε. διενεργήσῃ Συνέδριόν της συμφώνως πρὸς καταστατικόν της. ΜΠΟΥΝΙΓΚ, Γενικὸς Γραμματεὺς καὶ μέλος Ἀντιπροσωπείας ΔΣΕΕΣ (ΕΠΟ). Διεθνῶν Ὁμοσπονδιῶν Γενεύη 24 Αὐγούστου 1964
Ὥρα 16.16′
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ
Πρωθυπουργὸν ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Πρόεδρον Βουλῆς ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΝ–ΝΟΒΑΝ Ἀρχηγὸν Κόμματος Ε.Ρ.Ε.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΝ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΝ
Ἀρχηγὸν Προοδευτικοῦ Κόμματος
ΣΠΥΡΟΝ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΝ
Γενικὸν Γραμματέα Γ.Σ.Ε.Ε.
ΦΩΤΗΝ ΜΑΚΡΗΝ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΝ
Ἀθήνας Διεθνὴς Ὁμοσπονδία Βιομηχανικῶν Ὀργανώσεων καὶ Ὁμοσπονδιῶν Γενικῶν Ἐργαζομένων ἐξ ὀνόματος τῶν πλέον τῶν δύο ἑκατομμυρίων μελῶν της προσυπογράφει διαμαρτυρίαν ἐκφρασθεῖσαν ὑπὸ Διεθνοῦς Συνομοσπονδίας Ἐλευθέρων Ἐργατικῶν Συνδικάτων ἐναντίον τῆς προθέσεως τῆς Κυβερνήσεως νὰ παρέμβῃ διὰ νομοθεσίας εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ὑποθέσεις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Στὸπ Κάνομεν ἔκκλησιν ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀπόσχῃ ἀπὸ τοῦ νὰ ἐπιβάλῃ αὐτὴν τὴν παραβίασιν τῶν βασικῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν καὶ ἀπὸ τὴν παρεμπόδισιν τῆς συγκλήσεως τοῦ Συνεδρίου κατὰ κανονικὸν τρόπον. ΤΣΑΡΛΣ ΛΕΒΙΝΣΟΝ, Γενικὸς Γραμματεὺς Γενεύη 24 Αὐγούστου 1964
Ὥρα 16.16′
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ
Πρωθυπουργὸν ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Πρόεδρον Βουλῆς ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΝ–ΝΟΒΑΝ Ἀρχηγὸν Κόμματος Ε.Ρ.Ε.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΝ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΝ
Ἀρχηγὸν Προοδευτικοῦ Κόμματος
ΣΠΥΡΟΝ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΝ
Γενικὸν Γραμματέα Γ.Σ.Ε.Ε.
ΦΩΤΗΝ ΜΑΚΡΗΝ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΝ
Ἀθήνας Διεθνὴς Ὁμοσπονδία Ἐργατῶν Μετάλλου ἐξ ὀνόματος τῶν ὀκτὼ καὶ ἥμισυ ἑκατομμυρίων μελῶν της εἰς τεσσαράκοντα πέντε ἐλευθέρας χώρας τοῦ κόσμου εἶναι ἰδιαιτέρως ἀνήσυχος διὰ τὴν προετοιμασίαν τοῦ Συνδικαλιστικοῦ Νόμου εἰς τὴν χώραν σας Στὸπ. Ἡ Διεθνὴς Ἀντιπροσωπεία τῆς Διεθνοῦς Συνομοσπονδίας Ἐλευθέρων Ἐργατικῶν Συνδικάτων καὶ πλείστων Ὁμοσπονδιῶν ἐξέφρασεν εἰς Ἀντιπρόεδρον Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸν Ἐργασίας τὴν ἀντίθεσίν της πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ προετοιμαζομένου ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως νομοσχεδίου Στόπ. Ἔκαμεν ἀντιπροτάσεις πρακτικὰς διὰ τὴν ἐπίλυσιν διὰ δημοκρατικῆς ὁδοῦ καὶ ἄνευ κυβερνητικῆς ἐπεμβάσεως τῆς ἐσωτερικῆς ἐντάσεως εἰς τοὺς κόλπους τῆς ΓΣΕΕ Στὸπ Λυπούμεθα διότι Κυβέρνησίς σας ἐπιμένει νὰ ἐπιβάλῃ κυβερνητικὸν ἔλεγχον ἐπὶ διοικήσεως συνδικαλιστικῶν ὑποθέσεων καὶ ἐμποδίζει τὴν ΓΣΕΕ νὰ συγκαλέσῃ τακτικόν της Συνέδριον γεγονὸς ἀποτελοῦν παραβίασιν Διεθνοῦς Συμβάσεως 87 ἐπὶ συνδικαλιστικῆς ἐλευθερίας Στὸπ Ὁμοσπονδία διαμαρτύρεται δι’ ἀκατανόητον στάσιν Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἔναντι συνδικαλιστικῆς ἐλευθερίας ὅπως εἶναι παραδεκτὴ εἰς τὰς ἐλευθέρας χώρας. ΑΔΟΛΦΟΣ ΓΚΡΛΙΝΤΕΛ, Γενικὸς Γραμματεὺς Γενεύη 24 Αὐγούστου 1964
Ὥρα 16.16′
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ
Ἐκ Βρυξελλῶν 25.8.64 Α.Ε. Κύριον Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Πρόεδρον Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως Ἀθήνας Ἐξ ὀνόματος τῶν ἐλευθέρων ἐργατικῶν Συνομοσπονδιῶν τῶν ἓξ Κρατῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος μελῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Συνδικαλιστικῆς Γραμματείας τῆς ὁποίας ὡσαύτως μέλος εἶναι ἡ ΓΣΕΕ προσυπογράφομεν τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῆς ΔΣΕΕΣ τὴν σχετικὴν πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου Νομοθετικοῦ Διατάγματος ἐπὶ τῶν μεταρρυθμίσεων τῆς Ἑλληνικῆς Νομοθεσίας Στὸπ Ὑποστηρίξαντες πάντοτε ἐνθέρμως τὰ αἰτήματα καὶ τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. θεωροῦμεν καθῆκον μας νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῶν θλιβερῶν συνεπειῶν τὰς ὁποίας θὰ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ εἰς τὴν περαιτέρω ἐξέλιξιν τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. τοιοῦτος νόμος προσβάλλων τὴν συνδικαλιστικὴν ἀνεξαρτησίαν ὅπως εἰδικώτερον ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν προβλεπομένην ἀπαγόρευσιν συγκλήσεως τοῦ Συνεδρίου τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τὸν διορισμὸν νέας Διοικήσεως ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου Στόπ.
ΧΑΡΜ ΜΠΟΥΪΤΕΡ
Γενικὸς Γραμματεὺς Εὐρωπαϊκῆς Συνδικαλιστικῆς Γραμματείας Κοινοποιεῖται: 1) Ἐπὶ κεφαλῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. 2) Εἰς Ἀρχηγοὺς Πολιτικῶν Κομμάτων Κοινοβουλίου Στρασβούργου. 3) Κοινωνικὴν καὶ Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Ε.Ο.Κ. 4) Τὰς Συνδικαλιστικὰς Ὀργανώσεις μέλη τῆς Ε.Ο.Κ. 5) Εἰς τὴν Οἰκονομικὴν Εὐρωπαϊκὴν Συνδικαλιστικὴν Γραμματείαν.
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ
Α.Ε. ΓΕΩΡΓΙΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Πρωθυπουργὸν Κύριον ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΝ ΝΟΒΑΝ Πρόεδρον Βουλῆς Κύριον ΠΑΝΑΓ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΝ Ἀρχηγὸν Κόμματος Ε.Ρ.Ε. Κύριον ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΝ Ἀρχηγὸν Κόμματος Προοδευτικῶν Κύριον ΦΩΤΗΝ ΜΑΚΡΗΝ Συνομοσπονδίαν Ἐργατῶν Ἀθήνας Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Βελγίου ἀγωνιζομένη πάντοτε διὰ τὴν ἐλευθερίαν τῶν λαῶν τόσον ἐπὶ ἐξωτερικοῦ ὅσον καὶ ἐπὶ ἐσωτερικοῦ ἐπιπέδου στόπ. Διαδραματίζουσα ἕνα σημαντικὸν ρόλον εἰς τὴν Διεθνῆ Ὀργάνωσιν Ἐργασίας εἰς Γενεύην δὲν δύναται παρὰ νὰ διαμαρτυρηθῇ ἐντόνως κατὰ τῆς προτάσεως νόμου ὁ ὁποῖος προσβάλλει τὴν συνδικαλιστικὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἐλευθέραν ἐκλογὴν τῶν ἐργαζομένων τῆς συνδικαλιστικῆς ἡγεσίας τῆς χώρας σας στόπ. Εἴμεθα πάντα ἕτοιμοι νὰ βοηθήσωμεν τὴν Ἑλλάδα εἰς τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν της ἐξέλιξιν καὶ εἰς τὰς σχέσεις της μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ συνεχίσωμεν τὴν βοήθειαν αὐτὴν ἀλλὰ εἴμεθα τῆς γνώμης ὅτι ἡ συνδικαλιστικὴ ἐλευθερία εἶναι ἡ βάσις ὅλων τῶν ἐλευθεριῶν εἰς μίαν χώραν στόπ. Ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ σᾶς ζητοῦμεν ἐπιμόνως νὰ ἀποσύρετε τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου διατηρῶντας καὶ μάλιστα βελτιώνοντας τὴν συνδικαλιστικὴν ἐλευθερίαν εἰς τὴν χώραν σας πρὸς γενικὸν ὄφελος ὅπως καὶ διὰ τὸ συμφέρον τῆς Ἑλλάδος στόπ.
ΛΟΥΪ ΜΑΖΟΡ
Μέλος τοῦ Βελγικοῦ Κοινοβουλίου καὶ Γεν. Γραμματεὺς
τῆς Γεν. Συνομοσπονδίας Ἐργασίας τοῦ Βελγίου
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ
Βρυξέλλες 26.8.64
ΦΩΤΗΝ ΜΑΚΡΗΝ
Γ.Σ.Ε.Ε.
Ἀθήνας Τὸ ἐκκρεμοῦν πρὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου Νομοσχέδιον ἀποτελεῖ παραβίασιν τῶν ἀρχῶν τῆς ἐλευθερίας ἀνεξαρτησίας καὶ συνδικαλιστικῆς δημοκρατίας στόπ. Ἡ ἔμμεσος ἀπαγόρευσις τοῦ συνεδρίου τῆς ΓΣΕΕ δυναμένη νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἀντικατάστασιν τῆς αἱρετῆς Διοικήσεως ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος κρίνεται λίαν σοβαρὰ στόπ. Παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπανεξετάσῃ Νομοσχέδιον στόπ.
ΝΤΟΡΕ ΣΜΕΤΣ
Πρόεδρος τῆς Διεθνοῦς Ὁμοσπονδίας
Οἰκοδόμων καὶ Ἐργατῶν Ξύλου
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ
Πρωθυπουργὸν ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Ὑπουργὸν Ἐργασίας ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΝ Πρόεδρον Βουλῆς ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΝ ΝΟΒΑΝ Ἀθήνας Ἡ Διεθνὴς Ὁμοσπονδία Ἐργατῶν Μεταφορῶν ἐπιθυμεῖ νὰ ἐκφράσῃ τὴν ἀνησυχίαν της διὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ συνδικαλιστικοῦ Νομοσχεδίου πιστεύουσα, ὅτι μερικὰ τῶν ἄρθρων του, συγκεκριμένως τὸ ἄρθρον 10, εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὴν Σύμβασιν 87 τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως Ἐργασίας. Λυπᾶται διότι Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἠδυνήθη νὰ δεχθῇ πρότασιν διεθνοῦς συνδικαλιστικῆς ἀποστολῆς προωρισμένης νὰ διορθώσῃ πιθανὰ ἀσθενῆ σημεῖα εἰς Ἑλληνικὸν Συνδικαλιστικὸν Κίνημα στόπ. Εὐσεβάστως ζητεῖ πρὸς συμφέρον δημοκρατικῆς διαδικασίας ἐπανεξέτασιν ἀμφοτέρων τῶν θεμάτων.
ΝΤΕ ΦΡΙΖ
Γεν. Γραμματεὺς Διεθνοῦς Ὁμοσπονδίας Μεταφορῶν
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ
(Ε.Ο.Κ.)
ΨΗΦΙΣΜΑ ΠΕΡΙ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Συνδικαλιστικῆς Γραμματείας, κατὰ τὴν σύνοδον αὐτῆς τῆς 22ας Ὀκτωβρίου 1964, λαβοῦσα γνῶσιν, τῆς περὶ τῆς συνδικαλιστικῆς καταστάσεως τῆς Ἑλλάδος, ἐκθέσεως— ἐγγεγραμμένης εἰς τὴν Ἡμερησίαν αὐτῆς Διάταξιν— καθώρισεν τὰς ἀκολούθους θέσεις: 1. Ἐκφράζει τὴν λύπην της ἐκ τοῦ ὅτι αἱ διαδοχικαὶ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις ἠμπόδισαν ἐπανειλημμένως τὴν ἐλευθέραν καὶ δημοκρατικὴν ἐξέλιξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος, διὰ μέσων καὶ παρεμβάσεων προσβαλλουσῶν τὰς ἀρχὰς τοῦ Ἐλευθέρου Συνδικαλισμοῦ. Εἰδικώτερον τὸ ἐπιβληθὲν καθεστὼς διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν Συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων ἀπὸ τὸν ὑπὸ κυβερνητικὸν ἔλεγχον Ὀργανισμὸν τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας ὑπῆρξεν πάντοτε —καὶ εἶναι καὶ σήμερον ἀκόμη —ἡ πηγὴ ὅλων τῶν δεινῶν, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὑποφέρει τὸ Ἑλληνικὸν Συνδικαλιστικὸν Κίνημα. 2. Θεωρεῖ, ὅτι τὰ ληφθέντα ὑπὸ τῆς παρούσης Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως μέτρα καὶ εἰδικώτερον ἡ ἀπαγόρευσις τοῦ Συνεδρίου τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ ὁ διορισμὸς διοικήσεως ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου, ὄχι μόνον οὐδόλως βελτιώνουν τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξελιχθῇ τὸ Ἐλεύθερον Συνδικαλιστικὸν Κίνημα τῆς Ἑλλάδος, ἀλλ’ ὅτι ἀντιθέτως ἀποτελοῦν ταῦτα βιασμὸν τῶν βασικῶν ἀρχῶν τοῦ Δημοκρατικοῦ Συνδικαλισμοῦ. 3. Διακηρύσσει ὅτι ἡ εἰσδοχὴ καὶ ἡ συμμετοχὴ τῆς Γ.Σ. Ε.Ε. εἰς τοὺς Συνδικαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος δὲν θὰ εἶναι δεκτή, ἐφ’ ὅσον ἡ Ὀργάνωσις αὕτη δὲν ἀποκτήσῃ μίαν διοίκησιν ἐλευθέρως ἐκλεγμένην ἀπὸ ἕνα Ἐθνικὸν Συνέδριον δεόντως συγκαλούμενον. 4. Ζητεῖ ἐπιμόνως ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ σταματήσῃ τὴν ἀναληφθεῖσαν διαδικασίαν διὰ τὴν ἐπιβολὴν διορισμοῦ μιᾶς νέας διοικήσεως ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ΓΣΕΕ — διαδικασίαν, ἥτις θὰ ὡδήγει ἀναποτρέπτως εἰς τὴν ἐγκαθίδρυσιν ἑνὸς διευθυνομένου Κυβερνητικοῦ Συνδικαλισμοῦ— καὶ νὰ λάβῃ τ’ ἀπαραίτητα μέτρα εἰς τρόπον ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ συνέλθῃ τὸ ἐκ τοῦ Καταστατικοῦ τῆς ΓΣΕΕ προβλεπόμενον συνέδριον, συμφώνως πρὸς τὰς γενομένας ὑπὸ τῆς Μικτῆς Ἀποστολῆς τῆς ΔΣΕΕΣ προτάσεις. 5. Ἀναθέτει εἰς τὸν Γεν. Γραμματέα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Συνδικαλιστικῆς Γραμματείας νὰ φέρῃ τὰς ἐν λόγῳ ἀποφάσεις καὶ νὰ μεταφέρῃ τὴν αὔξουσαν ἀνησυχίαν τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς τὴν προκληθεῖσαν ἐκ τῆς συνδικαλιστικῆς ἐξελίξεως ἐν Ἑλλάδι, εἰς γνῶσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τοῦ ἐξ Ὑπουργῶν Συμβουλίου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος, τῆς Συνελεύσεως τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου (Στρασβούργου) καὶ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Αἱ Ὀργανώσεις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Συνδικαλιστικῆς Γραμματείας ἀναλαμβάνουν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀποφάσεις αὐτὰς εἰς τὰς οἰκείας αὐτῶν Κυβερνήσεις.
ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟΝ
Γενεύη 17–20 Νοεμβρίου 1964
78η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ Δ.Ο.Ε.
Προκαταρκτικαὶ παρατηρήσεις ἀφορῶσαι τὴν περίπτωσιν σχετικῶς μὲ τὴν Ἑλλάδα (Περίπτωσις Νο 413). Διαμαρτυρίαι ὑποβληθεῖσαι ὑπὸ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. 331. Τὸ πρωτότυπον κείμενον τῆς διαμαρτυρίας τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος περιέχεται εἰς ἕνα τηλεγράφημα ὑπὸ ἡμερομηνίαν 4ης Σεπτεμβρίου 1964 ἀπευθυνθὲν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν Δ.Ο.Ε. Τοῦτο συνεπληρώθη ὑπὸ μιᾶς κοινοποιήσεως ὑπὸ ἡμερομηνίαν 15 Σεπτεμβρίου 1964. Τὸ κείμενον τῶν δύο αὐτῶν κοινοποιήσεων μετεβιβάσθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν διατύπωσιν παρατηρήσεων διὰ δύο ἐπιστολῶν ὑπὸ ἡμερομηνίαν 9 καὶ 30 Σεπτεμβρίου 1964. Διὰ μιᾶς κοινοποιήσεως ὑπὸ ἡμερομηνίαν 23 Σεπτεμβρίου 1964, ἡ Κυβέρνησις ὑπέβαλεν ὡρισμένας παρατηρήσεις προκαταρκτικὰς ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς διαμαρτυρίας τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ ἀνήγγειλεν τὴν μεταγενεστέραν ἀποστολὴν συμπληρωματικῶν παρατηρήσεων. Διὰ μιᾶς κοινοποιήσεως ὑπὸ ἡμερομηνίαν 30 Ὀκτωβρίου 1964, οἱ ὑποβαλόντες τὴν διαμαρτυρίαν ὑπέβαλαν μίαν νέαν σειρὰν συμπληρωματικῶν πληροφοριῶν πρὸς ὑποστήριξιν τῆς διαμαρτυρίας των, πληροφορίαι, αἵτινες μετεβιβάσθησαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν πρὸς παρατήρησιν. Διὰ μιᾶς κοινοποιήσεως ὑπὸ ἡμερομηνίαν 6 Νοεμβρίου 1964, ἡ Κυβέρνησις ὑπέβαλεν τὰς ἀναγγελθείσας παρατηρήσεις δι’ ἐπιστολῆς της ὑπὸ ἡμερομηνίαν 23 Σεπτεμβρίου 1964. 332. Ἡ κοινοποίησις αὕτη — ἥτις συνιστᾷ τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ διατυπωθέντα ὑπὸ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ νέου Ἑλληνικοῦ συνδικαλιστικοῦ νόμου — ἔφθασεν εἰς τὸ Προεδρεῖον τὴν ἰδίαν ἡμέραν τῆς συνόδου τῆς Ἐπιτροπῆς. Κατὰ συνέπειαν αὕτη δὲν εἶχεν τὴν δυνατότητα νὰ κάμῃ μίαν ἐμπεριστατωμένην μελέτην. Δοθείσης τῆς σημασίας τοῦ θέματος, ἡ Ἐπιτροπὴ προτίθεται ν’ ἀναλάβῃ, κατὰ τὴν προσεχῆ σύνοδόν της, μίαν ἐπείγουσαν ἐξέτασιν τῶν νέων νομοθετικῶν διατάξεων αἵτινες διετυπώθησαν ὑπὸ τὸ φῶς τῶν ἀρχῶν τῶν περιλαμβανομένων εἰς τὴν σύμβασιν No 87 περὶ τῆς συνδικαλιστικῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς προστασίας τοῦ συνδικαλιστικοῦ δικαιώματος, 1948, τὴν ἐπικυρωθεῖσαν ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἀρχῶν τοῦ ἄρθρου 3 τῆς ἐν λόγῳ συμβάσεως, συμφώνως πρὸς τὰς ὁποίας, ἀφ’ ἑνὸς αἱ ὀργανώσεις ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν δέον νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐπεξεργασίας τῶν καταστατικῶν καὶ διοικητικῶν κανονισμῶν των, νὰ ἐκλέγουν ἐλευθέρως τοὺς ἐκπροσώπους των, νὰ ὀργανώνουν τὴν διαχείρισίν των καὶ τὴν δραστηριότητά των καὶ νὰ διατυπώνουν τὰ προγράμματα δράσεώς των, ἀφ’ ἑτέρου, αἱ δημόσιαι ἀρχαὶ δέον νὰ ἀπόσχουν πάσης παρεμβάσεως ἐχούσης χαρακτῆρα περιορισμοῦ τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ ἢ νὰ παρεμποδίζουν τὴν νόμιμον ἄσκησιν αὐτοῦ. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπιθυμεῖ νὰ πιστεύῃ, ὅτι κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νέου αὐτοῦ συστήματος, ἡ Κυβέρνησις θὰ μεριμνήσῃ ὥστε νὰ μὴ προσβληθοῦν αἱ ἀρχαὶ τῆς ἀνωτέρω ὑπενθυμιζομένης συμβάσεως. 333. Ἡ Ἐπιτροπὴ συνιστᾷ εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ λάβῃ ὑπὸ σημείωσιν τὰς προκαταρκτικὰς παρατηρήσεις τὰς διατυπουμένας εἰς τὰς προηγουμένας παραγράφους.
Γενεύη, 12 Νοεμβρίου 1964
ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΑΓΚΟ
Πρόεδρος
ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ
ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Βρυξέλλαι 30 Νοεμβρίου 3 Δεκεμβρίου 1964 Ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς ΔΣΕΕΣ: ΒΛΕΠΕΙ, μὲ βαθεῖαν ἀνησυχίαν καὶ τρόμον τὰς ἐξελίξεις εἰς τὴν Ἑλληνικὴν συνδικαλιστικὴν κατάστασιν. ΕΚΦΡΑΖΕΙ, τὴν λύπην της διότι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἐθεώρησεν ἁρμόζον νὰ δεχθῇ τὰς προτάσεις τὰς γενομένας ὑπὸ τῆς προσφάτου ἀποστολῆς τῆς Δ.Σ. Ε.Ε.Σ.)ΕΠΟ)Διεθνῶν Ὁμοσπονδιῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα αἱ ὁποῖαι ἀπέβλεπον εἰς τὸ νὰ ἐπιφέρουν μίαν πλήρη μεταρρύθμισιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος χωρὶς νὰ εἶναι ἀναγκαῖαι νομοθετικαὶ ἐπεμβάσεις καὶ χωρὶς τὴν παραβίασιν τῆς διεθνῶς ἀνεγνωρισμένης ἀρχῆς τῆς Ἐλευθερίας τῶν Συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων. ΕΠΙΜΕΝΕΙ, ὅπως ἀποκατασταθοῦν ἐντὸς τοῦ συντομωτέρου δυνατοῦ χρόνου τὰ δικαιώματα τοῦ Ἐλευθέρου Δημοκρατικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος νὰ ἐκλέγῃ τὸ ἴδιον τὴν ἡγεσίαν του. ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ, τὰ ἀληθῶς δημοκρατικὰ στοιχεῖα ἐντὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος διὰ τὴν τρέλλαν καὶ τὸν κίνδυνον τῆς συνεχίσεως τῶν ἀδελφοκτόνων διαμαχῶν των. ΣΥΝΙΣΤΑ, εἰς αὐτοὺς τὴν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην διὰ μίαν κοινὴν προσπάθειαν διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἀνεξαρτησία τοῦ κινήματος ἔναντι πάσης ἐξωτερικῆς ἐπεμβάσεως καὶ τῆς κομμουνιστικῆς διεισδύσεως. ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΕΙ, ὅτι τὸ Διεθνὲς Ἐλεύθερον Συνδικαλιστικὸν Κίνημα εἶναι ἕτοιμον νὰ βοηθήσῃ ἓν ἑνωμένον ἐλεύθερον συνδικαλιστικὸν κίνημα εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰς κάθε σοβαρὰν προσπάθειαν νὰ ἀνασυγκροτηθῇ ἐπὶ μιᾶς ὑγιοῦς καὶ δημοκρατικῆς βάσεως». Ἐν ὄψει αὐτῆς τῆς στάσεως τῆς Κυβερνήσεως, καταγγέλλομεν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ πρὸς τοὺς μοχθοῦντας ἀνθρώπους, τῶν ὁποίων ἐξεμεταλλεύθη τὸ ἰσχνὸν ἡμερομίσθιον διὰ νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν, τὰς φασιστικῆς μορφῆς ἐφευρέσεις τῶν ἄρθρων 5, 10 καὶ 11 τοῦ νομοσχεδίου, τὰς ὁποίας οὔτε ὁλοκληρωτικὸν Κράτος θὰ ἐτόλμα ἐν ἔτει 1964 νὰ καθιερώσῃ. Ἂς εἶναι ὅμως βεβαία ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μὲ τὸν νόμον ποὺ συζητοῦμεν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφύγῃ, οὔτε εἰς τὸ ἐσωτερικόν, οὔτε εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὸν τίτλον τῆς Κυβερνήσεως Δημοκρατίας ὁλοκληρωτικοῦ τύπου, καὶ ἂς μὴ λησμονῇ, ὅτι ἡ πραγματικὴ Δημοκρατία τὴν ὁποίαν ἐμπαίζει ἔχει ὑπομονὴν καὶ ἀνοχήν, ἀλλὰ κἄποτε ἀφυπνίζεται μαζὶ μὲ τὸν λαὸν καὶ ἐκδικεῖται. Ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν, κύριοι συνάδελφοι, διότι ἴσως ἀνεγνώσατε τὰς ἡμέρας αὐτὰς εἰς τὸν καθημερινὸν Ἀθηναϊκὸν τύπον, ὅτι τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον τῆς Χίου, τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας, ἀνέκαθεν συντηρητικῶν ἀρχῶν, κινδυνεύει νὰ περιέλθῃ εἰς χεῖρας τῶν κομμουνιστῶν. Οἱ κομμουνισταὶ ἔχουν ἤδη ἐκπορθήσει ἀρκετὰ Σωματεῖα, ἔφθασαν καὶ μέχρι τῶν ὁδοκαθαριστῶν καθὼς πληροφοροῦμαι καὶ συστηματικῶς ἀσχολοῦνται ὅπως καὶ κατὰ τὰς ἀρχαιρεσίας τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Χίου ἐπιτύχουν νὰ ἐκλέξουν ἰδικόν των ὑποψήφιον.
§5Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτος φόβος.
§6Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εὔχομαι νὰ ἔχῃ δίκαιον ὁ συνάδελφος κ. Μαυριδόγλου.
§7Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ ἐξηγήσητε, ὅτι ὁ φόβος αὐτὸς δὲν ὑπάρχει ἐπειδὴ ηὔξησε πράγματι ἡ δύναμις τῶν κομμουνιστῶν ἐργατῶν — διότι αὐτὸ ἐπιτέλους ἂν συνέβαινε θὰ εἴμεθα ὅλοι ὑπεύθυνοι καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡμεῖς διότι δὲν προβαίνομεν τυχὸν εἰς ἀντίστοιχον δραστηριότητα ὥστε νὰ μὴ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμός των — ἀλλὰ τὸ κακὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καὶ καταδίκην τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ὅτι εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων ἡ ἅλωσις τῶν Σωματείων ἢ Ἐργατικῶν Κέντρων γίνεται διὰ τῆς συνεργασίας τῶν Κεντρώων καὶ αὐτὸ τὸ καταγγέλω ἀπὸ τῆς θέσεώς μου. Αὐτὸ εἶναι τὸ μέγα ἔγκλημα τῆς Κυβερνήσεως. Ἂν μόνοι των ἔδρων οἱ κομμουνισταὶ καὶ προσεπάθουν νὰ καταλάβουν ἕνα Σωματεῖον, δικαίωμά των θὰ ἦτο νὰ τὸ πράξουν μέσα εἰς τὸ δημοκρατικόν σας καθεστώς. Ἀλλὰ εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ἐγένετο αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον, ὅπως ἔγινε καὶ εἰς τοὺς Δήμους καὶ εἰς τὰς Κοινότητας. Ὁ μέγας προαγωγὸς τῶν κομμουνιστῶν εἰς τὴν ἡγεσίαν τῶν Σωματείων, τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων, τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων εἶναι ἡ Ἕνωσις Κέντρου.
§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.
§9Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔτσι εἶναι δυστυχῶς καὶ τὸ καταγγέλλω εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.
§10Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Εἰς τὴν Χίον ὑπάρχει συνεργασία τῆς ἀριστερᾶς καὶ τῆς δεξιᾶς καὶ αὐτὸν ποὺ προωθοῦν διὰ τὴν προεδρίαν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, ὑπῆρξε στέλεχος τῆς ΕΡΕ. Ἡ ΕΔΑ αὐτὸν προωθεῖ σήμερον, ὑπάρχει συνεργασία τῆς ἀριστερᾶς καὶ τῆς ΕΡΕ εἰς τὴν Χίον καὶ ὄχι Κέντρου καὶ ΕΔΑ.
§11Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὁ κ. συνάδελφος ἐγενίκευσε πολὺ τὸ θέμα. Λησμονεῖ ὅτι εἶναι προϊὸν τῆς συνεργασίας Κέντρου καὶ ΕΔΑ. Ἡ παράστασίς του ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, προέρχεται ἀπὸ τὴν συνεργασίαν αὐτὴν ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ὑπῆρξεν εἰς τὴν Χίον συνδυασμὸς τῆς ΕΔΑ καὶ ὁ ὁποψήφιος τῆς ΕΔΑ κ. Δεσποτόπουλος εἰς τὴν πλατεῖαν τῆς Χίου ὡμίλησε δι’ ἡμᾶς, κ. Μαυριδόγλου καὶ διὰ τὸν κ. Ζορμπᾶν. Διατί λοιπὸν μᾶς κατηγορεῖτε διὰ συνεργασίαν μὲ τὴν ΕΔΑ; Αὐτὰ τὰ αὐθαίρετα δὲν τὰ ἀνέμενον ἀπὸ ὑμᾶς.
§12Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, κ. Πρόεδρε.
§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν τελειώσῃ ὁ ρήτωρ θὰ σᾶς τὸν δώσω.
§14Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὀρθῶς, ὀρθότατα ὁ κ. Πρόεδρος μὲ διέκοψε διὰ νὰ ἐπιβεβαιώσῃ τὸ γεγονός, ὅτι διὰ θετικῶν ἐνεργειῶν καὶ διὰ συνεργασίας ΕΔΑ καὶ Κέντρου, προωθοῦνται ἀριστεροὶ καὶ φιλοκομμουνισταὶ ὄχι μόνον εἰς τὸν συνδικαλιστικὸν τομέα, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλους ἐπικαίρους τομεῖς τῆς ἐθνικῆς μας ζωῆς. Εἶχα τὰ στοιχεῖα τῆς δράσεως τῶν περιφήμων 115 Σωματείων τῶν δῆθεν ἀνηκόντων εἰς τὴν Ε.Κ. μὲ τὰ ὀνόματα καὶ μὲ τὴν δρᾶσιν καὶ μὲ τοὺς ἔξωθεν ἐλθόντας ἀπὸ τὸ παραπέτασμα συνδικαλιστὰς κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ τὰ ἐπικαλεσθῶ καὶ πάλιν· εἶναι πασίδηλα πράγματα. Εἶναι ἀληθὲς τοῦτο, εἶναι δυστυχῶς τὸ ἄγχος καὶ ἡ ἀνησυχία τοῦ λαοῦ μας, ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπεσήμανε ὁ κ. Πρόεδρος. Εἶναι λοιπόν, κύριοι βουλευταί, δυστυχῶς πραγματικότης, ὅτι πλέον ἡ Κυβέρνησις ἀπέκοψε τοὺς δεσμοὺς τοῦ Ἑλληνικοῦ συνδικαλισμοῦ ἀπὸ τὰς ἀδελφὰς ὀργανώσεις καὶ προσῆγεν εἰς τὴν χώραν μας τὸ στίγμα μιμήσεως φασιστικῶν καὶ ὁλοκληρωτικῶν μεθόδων, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Κύριοι βουλευταί, ὅπως καὶ ἂν χαρακτηρίζῃ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, θὰ μείνουν ὡς στίγμα εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ ἐλευθέρου δημοκρατικοῦ συνδικαλισμοῦ τῆς χώρας μας. Δι’ αὐτό, κύριοι βουλευταί, καταγγέλλω ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐνώπιον τῶν ἐργαζομένων τῆς χώρας τὸ γεγονὸς ὅτι ἐξεμεταλλεύθη τὸ ἰσχνὸν ἡμερομίσθιον ἡ Ε.Κ. διὰ νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Καταγγέλλω, λέγω, τὴν ἐφαρμογὴν εἰς τὴν χώραν μας αὐτῶν τῶν μεθόδων καὶ προειδοποιοῦμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἂν ἐκέρδισε προσκαίρως τὸν συνδικαλισμόν, ἐκέρδισε μαζὶ καὶ τὸν τίτλον τῆς Κυβερνήσεως Δημοκρατίας ὁλοκληρωτικοῦ τύπου. Καὶ τῆς ὑπενθυμίζομεν καὶ δὲν πρέπει νὰ λησμονῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ ἄλλη Δημοκρατία ἡ ἀληθής, ἔχει ὑπομονὴν μεγάλην καὶ ἀνοχήν, ἀλλὰ κἄποτε ἀφυπνίζεται μαζὶ μὲ τὸν λαὸν καὶ ἐκδικεῖται καὶ τὴν ἐκδίκησίν της δὲν θὰ τὴν ἀποφύγῃ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα).
§15Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος καὶ συμπολίτης κ. Μπουρνιᾶς, εἶπεν, ὅτι ἡ ἐδῶ παρουσία μου ὀφείλεται εἰς τὴν συνεργασίαν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τῆς Ε.Δ.Α. Γνωρίζει καλῶς ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅτι ἐμεῖς εἰς Χίον ἐπήραμεν 24.000 ψήφους καὶ αὐτοὶ 12.000. Ἡ Ε.Δ.Α. διαθέτει περὶ τὰς 3–4 χιλιάδας καὶ τὰς ψήφους αὐτὰς τὰς ἐπῆρεν ὁ κ. Ροζάκης. Ἐμεῖς καὶ μὲ τὶς 18 χιλιάδες βγαίναμε βουλευταὶ καὶ οἱ δύο, δηλαδὴ καὶ ἐγὼ καὶ ὁ κ. Ζορμπᾶς. Λυποῦμαι διότι ὁ κ. Μπουρνιᾶς δὲν εἶπε τὴν ἀλήθεια. Καὶ ἂς μὴ λησμονῇ, ὅτι ἐγὼ καὶ τὸ 1961 θὰ ἤμουν βουλευτής, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε κατὰ τὰς ἐκλογὰς ἐκείνας βία καὶ νοθεία.
§16Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρῶτον, λυποῦμαι, διότι ὁ ἀγαπητὸς καὶ φίλτατος, πράγματι, κ. Μαυριδόγλου, ἐπῆρε τοῖς μετρητοῖς καὶ προσωπικῶς τὸ κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου λεχθέν, ὅτι ἡ Ε.Κ. ἐπλειοψήφισε εἰς τὴν Χίον συνεργασθεῖσα μὲ τὴν Ε.Δ.Α. Δὲν εἶπον, ὅτι οὗτος ἐξελέγη κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἀλλ’ ὡμίλησα γενικώτερον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ τις, πολὺ δὲ περισσότερον ὁ κ. Μαυριδόγλου, ὅτι ἡ Ε.Δ.Α. διὰ τοῦ ὑποψηφίου της Δεσποτοπούλου ἐκάλει εἰς τὴν πλατεῖαν τὸν λαὸν τῆς Χίου νὰ ψηφίσῃ ὑπὲρ τῆς Ε.Κ.
§17Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Χαίρω πολὺ διὰ τὴν ἐξήγησιν τοῦ πραγματικῶς ἐργατικοῦ συναδέλφου κ. Μπουρνιᾶ, ἀλλὰ ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι ὅταν πρὸ ὀλίγου καιροῦ μετέβημεν εἰς τὴν Χίον μετὰ τοῦ ἀγαπητοῦ συμπολίτου ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, τοῦ κ. Ζορμπᾶ, εἰς τὸ Πυργὶ μᾶς ἐγένετο μία μικροεπίθεσις ἀπὸ μέρους ὀπαδῶν τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τῆς Ε.Δ.Α. ἀπὸ κοινοῦ.
§18Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἀντιπαρῆλθον, κ. Πρόεδρε, τὰ ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου διὰ τὸν κ. Πατέρα λεχθέντα καὶ πιστεύω νὰ μὴ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά, διότι πρόκειται περὶ ἐκλεκτοῦ, πράγματι, συνανθρώπου.
§19Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Νὰ μὴ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά, κ. Πρόεδρε, διότι δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων ποὺ ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ τί γράφουν τὰ πρακτικά.
§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.
§21Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδὲν τὸ νεώτερον προσετέθη ἐξ ὅσων εἶναι γνωστὰ ἀπὸ προηγηθείσας συζητήσεις, κατὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας. Μόνον διὰ τοὺς ἀπόντας ἔπρεπε νὰ λεχθοῦν αὐτά, διότι δὲν τὰ εἶχαν ἀκούσει. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἔχει, κατὰ διαφόρους ἐποχάς, ὑποστηριχθῆ, ὅτι τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα εἰς τὴν χώραν μας ἔπρεπε κἄποτε νὰ ἐξυγιανθῇ. Καὶ εἰλικρινῶς ἀπορῶ διατὶ ἡ μείζων Ἀντιπολίτευσις δὲν ὑπεστήριξε τὴν ἀλλαγὴν τῶν προσώπων, τὴν ἐξυγίανσιν, τὴν ἐλευθέραν λειτουργίαν καὶ τὴν ἐκκαθάρισιν ἀπὸ ὡρισμένα πρόσωπα τοῦ συνδικαλιστικοῦ μας κινήματος. Καὶ εἶναι βέβαιον, ὅσον καὶ ἐπιβεβλημένον, ὅτι ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀλλαγὴ αὐτή, ἡ ἐκκαθάρισις ἀπὸ μερικοὺς κυρίους διοικοῦντας τὸ ἐργατικόν μας κίνημα ἐλέῳ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἐλέῳ Συναγερμοῦ, καὶ ἐλέῳ Ε.Ρ.Ε. Καὶ ἀπορῶ διατὶ ἀρνεῖται νὰ συμμεθέξῃ νόμου ἐξυγιάνσεως τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος εἰς τὴν χώραν. Ἀντιθέτως θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἴδω τὴν μείζονα Ἀντιπολίτευσιν λαμβάνουσαν ἐνεργὸν δρᾶσιν πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἔλεγεν ἡ Ε.Ρ.Ε., ὅτι θὰ ἔφερε βελτιώσεις ἐπὶ τῶν ἄρθρων 5 ἢ 8 ἢ 11 τοῦ σχεδίου νόμου, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθη τὴν τροποποίησιν τῆς παραγράφου τοῦ ἄρθρου 5, διὰ τοῦ ὁποίου ἐδέχθη τὸ ποσοστὸν τοῦ ΑΦΑΠ. Ἐδῶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ συμβάλῃ ἐνεργῶς ἡ Ε.Ρ.Ε., διὰ τῆς βελτιώσεως ἄρθρων, ἀντὶ νὰ ἐπικαλῆται κομμουνιστοφοβίαν συνεχῶς, καὶ τὰς κομματικὰς δῆθεν προθέσεις τῆς Ε.Κ. διὰ τὴν ὑπαγωγὴν εἰς αὐτὴν τοῦ συνδικαλιστικοῦ μας κινήματος. Χωρὶς νὰ ἐπιθυμῶ νὰ θίξω οὐδένα, πολὺ δὲ περισσότερον τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅστις μὲ ἔχει διαβεβαιώσει περὶ τῆς φιλίας του καὶ τὸν ὁποῖον γνωρίζει πόσον ἐκτιμῶ καὶ σέβομαι ἀπὸ τὰ πανεπιστημιακά μου ἀκόμη χρόνια, εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ἀναδράμω εἰς τὸ παρελθὸν καὶ εἰδικῶς εἰς τὴν χρονολογίαν ἐκείνην καθ’ ἣν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, Ὑπουργὸς Ἐργασίας ὤν, ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, Νομοθετικὸν Διάταγμα καταργήσεως τοῦ Γραμματέως τῆς Διοικήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Συνδικαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ μας, καὶ διορισμοῦ ἑνὸς ἄλλου, χωρὶς νὰ φαντασθῇ, ὅτι κἄποτε θὰ ἤρχετο ὁ ἴδιος νὰ καταδικάσῃ ἰδικάς του πράξεις. Ἐπὶ Συναγερμοῦ, χωρὶς νὰ ἔχῃ σημασίαν ἂν εἰς τὴν Καβάλαν εἶχε περιέλθει τὸ ἐργατικὸν κίνημα εἰς τοὺς κομμουνιστάς, ἐθεωρήθη, ὅτι διὰ νὰ κτυπηθῇ ἡ ἐργατικὴ ἡγεσία, ἔπρεπε νὰ ἀποσταλοῦν ὅλοι εἰς τὴν ἐξορίαν. Καὶ ὁ κ. Μαρκεζίνης, μέλος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν νομίζω μετείχατε καὶ ὑμεῖς ὡς ἡγετικὸν στέλεχος, ἀξιότιμε κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ε.Ρ.Ε., ἀπαντῶν τότε εἰς σχετικὴν διακοπήν μου, μοῦ εἶπε τὰ ἑξῆς, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναγεγραμμένα εἰς τὰ πρακτικά: «Ἐὰν πρόκειται ἀπὸ μερικὰς ἐκτοπίσεις νὰ ἐπιτύχῃ τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα θὰ πᾶνε καὶ ἄλλοι ἐξορία». Ἤθελα λοιπὸν νὰ τονίσω, ὅτι ἐν ὀνόματι τῆς κομμουνιστοφοβίας δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ μετερχώμεθα ἀντιδημοκρατικὰ μέτρα. Θὰ συνεφώνουν μὲ τὸν κ. Μπουρνιᾶν ἐπὶ τῆς περιπτώσεως ποὺ ἀνέφερε περὶ μυριάδων φωνῶν, μὲ τὴν παρατήρησιν, ὅτι ὅταν ἔχουν τὴν δυνατότητα αἱ μυριάδες αὐταὶ νὰ ἐκλέγουν αὐτὸν ποὺ ἐκεῖνοι νομίζουν κατάλληλον, τότε ὁ ἐκλεκτός των θὰ εἶναι ἡ ἡγεσία. Ὅταν ὅμως πνίγωνται αἱ φωναὶ αὐταὶ δι’ ἀντιδημοκρατικῶν μέτρων, ὡς διὰ τοῦ νόμου 516 καὶ δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὰ σωματεῖα νὰ ὑπάρχουν μέλη, τὰ ὁποῖα δὲν πρόσκεινται φιλικὰ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, τὸν Νομάρχην ἢ τὸν τοπικὸν παράγοντα, τότε δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε νὰ ὁμιλῶμεν κἂν περὶ δημοκρατικοῦ συνδικαλισμοῦ. Διότι δυστυχῶς ὑπ’ αὐτὸ τὸ κλῖμα εἶχεν ἐκλεγῆ ἡ ἐργατικὴ ἡγεσία ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Ε.Ρ.Ε. Πῶς ἡ ἐπικαλουμένη μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 16ης Φεβρουαρίου 1964 πάντοτε τὴν Δημοκρατίαν Ε.Ρ.Ε. ἐδέχθη νὰ εἶναι ἀντιδημοκρατικὴ ἡ ἡγεσία τοῦ συνδικαλισμοῦ μας; Ἡ Κυβέρνησις ὄχι δὲν ἔκαμε κομματικὸν νόμον, ἀλλ’ ἀντιθέτως προσεπάθησε καὶ προσπαθεῖ νὰ προσαρμόσῃ τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν εἰς τὴν διεθνῆ 87 σύμβασιν.
§22Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρῆτε, κ. συνάδελφε, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον, ὅπως λόγῳ τῆς κοπώσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ ἐπειδὴ ἤμεθα ἐδῶ μέχρι τῆς 7ης πρωϊνῆς, διακόψωμεν μετὰ τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος, τὴν συνεδρίασιν.
§23Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις κ. Πρόεδρε, καὶ ἐν συνεχείᾳ διακόπτομεν.
§24Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἀπαντήσω καὶ ἐγὼ πρὸς ὑμᾶς, κ. Ὑπουργέ. Θὰ παραμείνωμεν, λοιπόν, μέχρι πέρατος.
§25Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἔλεγα, λοιπόν, συμφώνως πρὸς τὸ συζητούμενον Ν.Δ., τοῦ ὁποίου τὴν ἀκύρωσιν ζητεῖ ἡ Ε.Ρ.Ε., εἶναι σύμφωνον πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς 87 διεθνοῦς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖται κλαίων ὁ συνάδελφος κ. Μπουρνιᾶς.
§26Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν τὰ λέω ἐγώ, τὰ λέει ὅλος ὁ κόσμος.
§27Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεώς μας διὰ τοῦ παρόντος Ν.Δ. κατατείνει εἰς τὸ νὰ προσαρμοσθῇ ὁ Ἑλληνικὸς συνδικαλισμὸς πρὸς τὴν 87 διεθνῆ σύμβασιν. Ἡ διεθνὴς σύμβασις, ἐὰν τὴν ἀναγνώσατε, λέγει, ὅτι αἱ ὀργανώσεις ἐργαζομένων καὶ ἐργοδοτῶν δικαιοῦνται νὰ φτιάνουν τὰ καταστατικά των κλπ. Ὑπάρχει μέχρι σήμερον εἰς τὰ χρονικὰ τοῦ Συναγερμοῦ ἢ τῆς Ε.Ρ.Ε. περίπτωσις ἐλευθέρας ἐκλογῆς τῶν συνδικαλιστῶν; Μέχρι σήμερον ἡ Δεξιὰ ἐψήφιζεν ἀντεργατικοὺς νόμους. Συνεχῶς καταργοῦσε προστατευτικοὺς ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων νόμους. Εἶναι δυνατὸν αὐτὰ νὰ τὰ ξεχνᾶμε; Δὲν εἶναι δυνατόν, κ.κ. συνάδελφοι, νὰ ξεχνᾶμε τὰς πολιτικὰς πράξεις τοῦ προσφάτου παρελθόντος, ἐπειδὴ μία παράταξις ἤλλαξε ὄνομα καὶ ἀντὶ νὰ ὀνομάζεται Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ὀνομάζεται Ε.Ρ.Ε. ἢ ἀλλέως πως. Ὅλη ἡ προσπάθεια τῆς Ε.Κ. καὶ τοῦ σημερινοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, εἶναι νὰ θέσουν τέρμα εἰς τὸ ἀπαράδεκτον καθεστὼς ποὺ ἐπεκράτησεν εἰς τὸ ἐργατικὸν κίνημα τῆς χώρας.
§28Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ἀνεφέρατε, ὅτι ὅλαι αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις δὲν ἔκαμον τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ καταργοῦν φιλεργατικοὺς νόμους......
§29Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον, ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. κατήργησε νόμους ποὺ προστατεύουν τὸν συνδικαλισμὸν καὶ τοὺς ἐργαζομένους τῆς χώρας. Ἐὰν ἔχετε εἰς τὸ ἐνεργητικόν σας καὶ νόμους φιλεργατικοὺς αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Δὲν τὸ ἔθιξα.
§30Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν εἶναι τὸ θέμα ἐκεῖ. Ἐδῶ συζητοῦμεν περὶ συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Καὶ ἐν προκειμένῳ ἁπλῶς θέλω νὰ ὑπενθυμίσω ποίαν ἐποχὴν ἐψηφίσθη ὁ νόμος 519, ἀπὸ ποίας Κυβερνήσεις καὶ διὰ ποῖον λόγον. Ἦτο ἡ ἐποχὴ τοῦ συμμοριτοπολέμου καὶ ἡ Κυβέρνησις ἦτο συμμαχική.
§31Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συμμετεῖχε καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου.
§32Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγένετο δὲ ὁ νόμος αὐτὸς διὰ λόγους ἀσφαλείας. Καὶ Ὑπουργὸς Ἀσφαλείας ἦτο ὁ Κ. Ρέντης.
§33Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τοῦ 1948 ἢ τοῦ 1947 εἶναι ὁ νόμος αὐτός;
§34Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶναι τοῦ 1945, ὁ νόμος περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖ ὁ κ. Ράλλης. Ὁ νόμος τοῦ 1948 εἶναι τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη βάσει τοῦ ὁποίου ἐγκατεστάθη ὁ Μακρῆς.
§35Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἦτο ἐπὶ Κυβερνήσεως Σοφούλη. Οὔτε ὁ κ. Παπανδρέου, οὔτε καὶ ἐγὼ ἤμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἦτο τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων.
§36Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων συμμετεῖχεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν μὲ 36 βουλευτάς, καὶ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι συμμετεῖχε μὲ 240 βουλευτάς. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ πλειοψηφία καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἦτο τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν ὁ Σοφούλης, τοῦ ὁποίου αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν πολιτικὴν δὲν ἠμπορῶ νὰ ὑπερασπισθῶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραγνωρίσῃ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ἡ φυσιογνωμία τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἐπεκράτει εἰς ὅλας τὰς Κυβερνήσεις ἐκείνας. Καὶ ὅταν ἔφερεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, καὶ δὲν ἤθελε τότε τὸν κ. Δημητρᾶτον Γεν. Γραμματέα, μήπως διὰ λόγους ἀσφαλείας καὶ καταπολεμήσεως τοῦ συμμοριτοπολέμου καὶ ἀντιμετωπίσεως διαφόρων προσώπων ὑπόπτων ἔγινεν αὐτό; Δι’ αὐτὸ ἤθελε τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ κ. Δημητράτου ἢ ἦτο πρόθεσις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἡ ἐνέργεια αὐτή;
§37Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ θέμα δὲν ἦτο ἐὰν ἐστρέφετο ἐναντίον τοῦ κ. Δημητράτου, ὁ ὁποῖος τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦτο βουλευτὴς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Τὸ θέμα ἦτο τὸ ἑξῆς: Ἀπὸ τοῦ 1945 ἐπεκράτει μία ἀναστάτωσις εἰς τὰ ἐργατικὰ συνδικάτα καὶ ἰδίως εἰς τὴν ΓΣΕΕ. Καὶ ἔγιναν κατατάξεις καὶ ἀνακατατάξεις καὶ πολλὲς φορὲς εἶχον ἐμφανισθῆ συνεργασίαι ἐθνικοφρόνων καὶ κομμουνιστῶν. Τὸ 1948 ἦτο ἡ γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως Σοφούλη μὲ Ὑπουργὸν Ἀσφαλείας τὸν Κ, Ρέντην, ὁ ὁποῖος ἐψήφισε τὸν νόμον 519, ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει εἰς τοὺς κομμουνιστὰς νὰ συμμετέχουν τῶν συνεταιρισμῶ καὶ σωματείων. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι αὐτό. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τότε ἐψηφίζοντο εἰς τὴν Γενεύην αἱ ὑπ’ ἀριθ. 87 καὶ 98 διεθνεῖς συμβάσεις ἐργασίας. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ὑπῆρχε οὔτε νομική, οὔτε ἠθικὴ ὑποχρέωσις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὰς συμβάσεις αὐτάς, διότι αἱ συμβάσεις αὗται ἐκυρώθησαν τὸ 1961. Πλὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ, τοῦ συμμοριτοπολέμου, οὐδεὶς ἄλλος συνδικαλιστικὸς νόμος, οἱασδήποτε Κυβερνήσεως εἴτε τῶν Κυβερνήσεων τοῦ 1950–1951 μέχρι τοῦ Νοεμβρίου 1952, τότε ἦτο τὸ Κέντρον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἴτε τοῦ Συναγερμοῦ, εἴτε τῆς ΕΡΕ ἔχει ψηφισθῆ καὶ ἔκτοτε αἱ ἐκλογαὶ γίνονται ὄχι βάσει νόμων, ἀλλὰ βάσει τῶν καταστατικῶν τῶν Σωματείων.
§38Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως τὸ ζητεῖ ἡ σύμβασις, τῆς ὁποίας τώρα γίνεται διὰ πρώτην φορὰν παράβασις.
§39Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀλλὰ εἰς τὴν ρύμην τοῦ λόγου σας ἀνεφέρθητε εἰς τὸν νόμον 118 καὶ εἰς ἄλλους νόμους, τί ἀφοροῦν οἱ νόμοι αὐτοί; Ἐπηρεάζουν τὸ συνδικαλιστικὸν δικαίωμα; Ὁ νόμος 118 ἦτο...
§40Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἦτο ἡ ἀγάπη τῆς Δεξιᾶς πρὸς τὴν ἐργατικὴν τάξιν.
§41Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Συζητοῦμεν τὴν στιγμὴν αὐτήν, κ. συνάδελφε, τὴν ἀγάπην τοῦ Κόμματος πρὸς τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἢ συζητοῦμεν συνδικαλιστικὸν νομοθέτημα; Κατηγγέλθη, κ. Πρόεδρε, εὐθὺς καὶ ἀπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ καὶ ἀπὸ τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας ὅτι διὰ τοῦ ψηφισθέντος Ν.Δ. παραβιάζονται ἀσυστόλως αἱ διεθνεῖς συμβάσεις 87 καὶ 98. Τὸ ἄρθρον 3 λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ δημοσία ἀρχὴ πρέπει νὰ ἀπέχῃ πάσης ἐπεμβάσεως τοιαύτης φύσεως, ὥστε νὰ περιορίζεται τὸ δικαίωμα τοῦτο ἢ νὰ ἐμποδίζεται ἡ νόμιμος ἄσκησίς του». Τὸ ἄρθρον τοῦτο καλύπτει ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς ἐσωτερικῆς ζωῆς τῶν συνδικάτων καὶ τὰ θέτει ὑπὸ προκάλυψιν ἔναντι τῆς δημοσίας ἀρχῆς: Οὕτω ἡ ἐλευθερία τῆς συστάσεως ὀργανώσεως συμπληροῦται μὲ τὴν ἐλευθερίαν αὐτοδιοικήσεως. Ταῦτα λέγουν αἱ διεθνεῖς συμβάσεις καὶ δὲν εἶναι τόσον ἀφελὴς καὶ ἡ διεθνὴς ὀργάνωσις ἐργασίας ποὺ καταγγέλλει μὲ τὴν σειράν της εὐθέως τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου, ὅτι παρεβίασε κατὰ τὸν χειρότερον τρόπον τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας.
§42Δ. ΘΕΟΧΑΡΗΣ. Ἐπειδὴ ὁ ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἀσχολεῖται πράγματι μὲ τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν καὶ μὲ τὰ ζητήματα τῶν ἐργατῶν, ἠθέλησε κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ μὲ ἐμφανίσῃ ἀγνοοῦντα, ὅτι οἱ νόμοι 118 καὶ 2112 ἀφοροῦν τὴν ἀποζημίωσιν, τὴν οἰκονομικὴν πλευρὰν τῶν διεκδικήσεων τῆς ἐργατικῆς τάξεως, καὶ ὅτι ἐδῶ πρόκειται περὶ συνδικαλισμοῦ, θὰ ἤθελα ἁπλῶς νὰ ὑπομνήσω, εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ νόμοι εἴτε ἀφοροῦν τὸν ἐλεύθερον συνδικαλισμόν, εἴτε ἀφοροῦν τὰ οἰκονομικὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν, συντείνουν εἰς ἕνα σκοπόν, εἰς ἕνα στόχον, εἰς τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν ἐξασφάλισιν καλλιτέρου ἐπιπέδου ζωῆς εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Διότι τὸ ἓν εἶναι ἀλληλένδετον μὲ τὸ ἄλλο. Ἐὰν ἔχωμεν ἐλεύθερον συνδικαλισμόν, κ. Ράλλη, εὐκολωτέρα θὰ εἶναι ἡ διεκδίκησις τῶν δικαιωμάτων των. Ἐὰν δὲν ἔχωμεν συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας εἰς τὸν τόπον μας, δὲν θὰ εἶναι εὔκολος ἡ διεκδίκησις τῶν οἰκονομικῶν αἰτημάτων τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἀλλὰ θὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὴν κατάστασιν τοῦ 19ου αἰῶνος. Συνεπῶς ὅταν μία Κυβέρνησις, ἐκδηλώνει τὸ ἐνδιαφέρον της, ὅπως ἡ ἰδική σας παράταξις, διὰ τῆς καταργήσεως νόμων, οἱ ὁποῖοι εἶχον θεσπίσει διατάξεις ἐργατοφίλους ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ λέγετε, ὅτι ἡμεῖς δὲν ἀγωνιζόμεθα ὑπὲρ τοῦ συνδικαλισμοῦ τῶν ἐργατῶν, ὁ ὁποῖος ἀποβλέπει εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐργατικῆς τάξεως.
§43Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Ἤθελα εἰς τὸν κ. Ράλλην νὰ ὑπομνήσω, λέγοντα ὅτι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἐντεῦθεν οὐδεὶς συνδικαλιστικὸς νόμος ἐψηφίσθη, ὅτι ἐψηφίσθησαν ἀντισυνδικαλιστικοὶ νόμοι κατὰ τὴν περίοδον τοῦ Συναγερμοῦ καὶ μάλιστα εἰς κρισιμώτατον σημεῖον συνδικαλιστικῶν διεκδικήσεων. Πρῶτον ἐψηφίσθη ὁ νόμος 2510. Ὅταν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἠγωνίζετο ἐναντίον τοῦ τότε μέτρου τῆς συγχωνεύσεως, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐψήφισε τὸ Ν.Δ. 2510, διὰ τοῦ ὁποίου κατήργει τὴν προστασίαν τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν, τῶν τριῶν μεγάλων Τραπεζῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον τότε κινητοποιηθῆ ἐναντίον τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Καί δεύτερον, τὸ 1954 ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ διὰ νὰ κηρύξῃ ἔκπτωτον τὸ νομίμως ἐκλεγὲν τότε Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἐψήφισε διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας τὸ κατήργησε καὶ ἠνάγκασε τότε τοὺς μαχητὰς συνδικαλιστὰς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης νὰ ἀπομακρυνθοῦν καὶ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ ἀπὸ τὰ συνδικαλιστικὰ πόστα, τὰ ὁποῖα νομίμως κατεῖχον.
§44Κ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ἐγείρεται νὰ ὁμιλήσῃ).
§45Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὄχι, κ. Ράλλη, δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς. Μᾶς κατηγορεῖ ἡ μείζων Ἀντιπολίτευσις, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιδιώκομεν κομματικὰ συμφέροντα δηλ. νὰ ἔλθῃ δι’ αὐτοῦ εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ συνδικαλισμοῦ διοίκησις, ἡ ὁποία θὰ πρόσκειται φίλα πρὸς τὴν παράταξιν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογῶ ὅτι διὰ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος δὲν ἀντελήφθην, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀχθῇ τις εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Γενικὴ Διοίκησις τῆς Ὁμοσπονδίας ἔχει οἱανδήποτε σχέσιν μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν οἱ συνάδελφοι τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 16ης Φεβρουαρίου ἔπαυσαν νὰ ἔχουν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν δικαιοσύνην νὰ μᾶς τὸ εἴπουν. Διότι, μέχρις ὅτου ἦσαν αὐτοὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἕως ὅτου τινὲς τῶν δικαστικῶν εἶχον ξεχάσει τὸν ὅρκον των καὶ εἶχον ἐνταχθῆ εἰς τὴν διάθεσιν ἐξυπηρετήσεως τῆς ΕΡΕ, μέχρι τότε διετυμπανίζετο ἀπὸ τὴν παράταξιν τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ὑπάρχει ἀπόλυτος ἐξουσία. Σήμερον ἤλλαξαν φαίνεται νοοτροπίαν καὶ ἀρχίζουν νὰ βάλλουν κατὰ τῆς δικαιοσύνης εἴτε αὕτη τοποθετεῖται εἰς τὴν ἐξεταστικὴν ἐπιτροπὴν διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν διαφόρων σκανδάλων καὶ ἀτασθαλιῶν, εἴτε ὅταν πρόκειται περὶ τοποθετήσεώς των εἰς τὴν Διεύθυνσιν Σωματείων, ὅπως ἐν προκειμένῳ εἰς τὴν ἡγεσίαν τῶν ἐργατικῶν σωματείων ἐτοποθετήθη δικαστὴς διὰ νὰ προπαρασκευάσῃ τὰς ἐκλογὰς διὰ τὴν ἀνάδειξιν τῆς νέας ἡγεσίας τῆς ἐργατικῆς τάξεως, εἴτε περὶ ἄλλων τινῶν ἐνεργειῶν, ἀποδεικνύεται ἐμπράκτως πῶς θέλουν οἱ κύριοι τῆς Δεξιᾶς τὴν Δικαιοσύνην.
§46Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι αὐθαίρετον.
§47Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Καθόλου, κ. συνάδελφε. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι εἶναι αὐθαίρετον, ὅταν μᾶς κατηγορῆτε, ὅτι ἠθελήσαμεν νὰ φέρωμεν κομματικὴν διοίκησιν εἰς τὰ ἐργατικὰ Σωματεῖα καὶ δι’ αὐτὸ ἐτοποθετήσαμεν καὶ ἀνώτατον δικαστικόν. Ἡμεῖς ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν δικαιοσύνην. Σεῖς δὲν ἔχετε, διότι λέγετε ὅτι διὰ τῆς τοποθετήσεως τοῦ ἀνωτάτου αὐτοῦ κρατικοῦ λειτουργοῦ ὅστις θὰ προπαρασκευάσῃ τὰς νέας ἐκλογὰς διὰ τὴν ἀνάδειξιν τῆς ἡγεσίας τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ὅτι ἐπιδιώκομεν κομματικὰ συμφέροντα καὶ μάλιστα ὅταν λέγωμεν εἰς τὸν νόμον, ὅτι ἡ προσωρινὴ Διοίκησις θὰ προετοιμάσῃ τὸ ἔδαφος διὰ νέας ἐκλογὰς διὰ τὴν ἀνάδειξιν νέας ἡγεσίας.
§48Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζῃ ἡ ΕΡΕ, ὅτι ὁ τεθεὶς ἐπὶ κεφαλῆς τῆς προσωρινῆς ἡγεσίας τῶν ἐργατικῶν Σωματείων, ὅτι εἶναι φίλος τῆς Κυβερνήσεως;
§49Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Καὶ ἐνῷ ἰσχυρίζεται εἰς τὴν πρώτην εἰσήγησίν του ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅτι τὰ ἄρθρα 1, 2, 4 καὶ 7 καὶ 9 τοῦ Ν. Δ)τος ἔχουν καλῶς καὶ ὅτι ἦτο σκέψις τῆς ΕΡΕ νὰ τὰ ψηφίσῃ καὶ αὐτὴ καὶ νὰ γίνουν νόμος τοῦ Κράτους, ἐν τούτοις παρῆλθεν ὁλόκληρος 8ετία χωρὶς νὰ καταθέσῃ σχετικὸν νομοσχέδιον καὶ νὰ καταστήσῃ τὰ ἀνωτέρω ἄρθρα νόμον τοῦ Κράτους. Καὶ ἐνῷ ἐπικαλεῖται τὴν πατρότητα αὐτῶν τῶν ἄρθρων, παρὰ ταῦτα ζητεῖ τὴν γενικὴν ἀκύρωσιν τοῦ Ν. Δ)τος καὶ δὲν ἐπικαλεῖται τὴν ἐξαίρεσιν αὐτὴν τῶν ἄρθρων. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἐπεκαλέσθη τὰ ἐπίμαχα ἄρθρα 5, 8, 10 καὶ 11.
§50Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Μόνον μὲ αὐτὰ τὰ ἄρθρα ἠσχολήθην, κ. συνάδελφε.
§51Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρότασίς σας ἀναφέρεται εἰς ὁλοκληρωτικὴν ἀκύρωσιν τοῦ Ν.Δ. Κατὰ συνέπειαν δὲν δύνασθε νὰ λέγετε, ὅτι ἀνεφέρθητε εἰς αὐτὰ τὰ 4 ἄρθρα.
§52Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ μίαν διακοπήν.
§53Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὄχι, κ. Ράλλη, διότι ἡ προηγουμένη διακοπή σας ἦτο ἀγόρευσις.
§54Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιμένω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διακόψω.
§55Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Μὴν ἐπιμένετε, κ. Ράλλη, διότι θὰ μετανοήσετε.
§56Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπιμένω τότε, νὰ μοῦ εἴπητε διατὶ θὰ μετανοήσω.
§57Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ράλλη, ἐπαναλαμβάνω, θὰ μετανοήσετε, μὲ τὰς συνεχεῖς διακοπάς μου ὅταν θὰ λάβετε τὸν λόγον νὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ τοῦ συζητουμένου Ν. Δ)τος. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἤδη εἰσέρχομαι εἰς τὸ ἐπίμαχον ἄρθρον 5. Ἐρωτᾶται, διατὶ τὸ ἄρθρον αὐτὸ τὸ κατεπολέμησεν ἡ μείζων Ἀντιπολίτευσις; Τί ἐπιδιώκει τὸ ἄρθρον 5; Μήπως ἐπιδιώκει πράγματι τὴν κατὰ δημοκρατικώτατον τρόπον ἐκπροσώπησιν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν Διοίκησιν τῶν διαφόρων Σωματείων; Θεωρεῖ τὸ μέχρι τοῦδε ἰσχῦσαν καθεστὼς δημοκρατικώτερον ἀπὸ τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ ἄρθρον 5 τοῦ κρινομένου Ν. Δ)τος; Εἰς αὐτὸ ἀναμένομεν ἀπάντησιν. Εἶναι δημοκρατικὸν τὸ σύστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ἕνα Σωματεῖον ἔχον 7 μέλη νὰ ἐκλέγῃ ἕνα ἀντιπρόσωπον καὶ ἕνα Σωματεῖον μὲ 200 μέλη νὰ ἐκλέγῃ 2; Ἐὰν αὐτὸν τὸν τρόπον τὸν λέγετε δημοκρατικόν, ἀντιλαμβάνομαι πῶς ἐννοεῖτε τὴν δημοκρατίαν καὶ ἔτσι ἐξηγεῖται πῶς ἐκυβερνήσατε δημοκρατικὰ τὸν τόπον αὐτὸν ἐπὶ τόσα ἔτη. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς ὡμίλησεν ὑπερασπιζόμενος τὸ μέχρι τοῦδε ἰσχῦσαν καθεστὼς περὶ δυνατότητος ἀποκλείσεως ἐκ τῆς ἀρχῆς τῆς ἰσοτιμίας ἐν ὀνόματι τῆς διατηρήσεως τῆς ἑνότητος τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος. Τοῦτο δὲν εἶναι δημοκρατικόν, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ μειοψηφία τῶν 7 μελῶν τῶν Σωματείων, ἐκβιάζει τὴν πλειοψηφίαν τῶν Σωματείων, τῶν διευθυνόντων ἑκατοντάδας μελῶν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κατορθώνει ἡ μειοψηφία νὰ καταλαμβάνῃ τὰς διοικήσεις τῶν δευτεροβαθμίων καὶ τριτοβαθμίων ὀργανώσεων. Βέβαια, διὰ τῆς ἀπολύτου δημοκρατικῆς ἀρχῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς ἀκραίαν λύσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν δύναται ἓν καὶ μόνον Σωματεῖον λόγῳ τοῦ πολυαρίθμου τῶν μελῶν του, νὰ καταλάβῃ ὁλόκληρον τὴν διοίκησιν μιᾶς ὁμοσπονδίας. Πρὸς ἀποφυγὴν αὐτῆς τῆς λύσεως, ὁ νομοθέτης διὰ νὰ ἐπιτύχῃ συγκερασμὸν τῶν δύο ἀπόψεων καὶ τῶν δύο ἀκραίων λύσεων, ἐθέσπισε τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 5, καθορίζουσαν, ὅτι κατ’ ἀνώτατον ὅριον ἓν Σωματεῖον θὰ ἐκπροσωπῇ τὸ ⅒ τοῦ συνόλου τῶν ψήφων καὶ οὕτω ἐπέρχεται ἕνας συγκερασμὸς καὶ μία λύσις, περισσότερον δημοκρατικὴ ἀπὸ τὸ ἰσχῦσαν μέχρι σήμερον σύστημα. Τὸ ἄρθρον 8, λέγει, ὅτι ἡ θητεία καθορίζεται ἀπὸ τὰ οἰκεῖα καταστατικὰ καὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρατείνεται αὕτη ὡς ἐγένετο μέχρι τοῦδε, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ σοβαρὸς λόγος. Τὸ ἄρθρον 10, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι αἱ ἀρχαιρεσίαι θὰ γίνουν βάσει τοῦ ἰσχύοντος Ν.Δ. καὶ ὄχι βάσει τῶν καταστατικῶν, περιέχει, νομίζω, δημοκρατικὸν τρόπον ἐκλογῆς. Διότι, ὅταν ψηφίζεται ἕνας νόμος εἰς πολὺ μεταγενέστερον χρόνον ἀπὸ τὸν χρόνον ποὺ θὰ συγκληθοῦν τὰ Σωματεῖα διὰ τὴν ἐκλογὴν τῆς ἡγεσίας των, ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι κατὰ πολύ δημοκρατικώτερος ἀπὸ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ παράταξίς σας τὸ 1948 διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἀνετράπη τὸ ἀποτέλεσμα γενομένου ἤδη συνεδρίου, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐξελέγη ἡγεσία τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ἀπεπέμφθη αὕτη ὡς μὴ ἀρεστὴ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπίσης ἡ ΕΡΕ ἐπετέθη διὰ τὸ ἄρθρον 11, τὸ ὁποῖον προβλέπει, ὅτι τὰ μέλη διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων των διὰ τὴν ἐκλογὴν προεδρείου κλπ., καὶ νέας διοικήσεως πρέπει νὰ ἔχουν ἐκπληρώσει ὅλας τὰς ὑποχρεώσεις των. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρότασις τῆς ΕΡΕ ἀποβλέπει νὰ διατηρήσῃ ἐν συναγερμῷ τὰς ὀλίγας δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι τῆς ἀπέμειναν λόγῳ τῶν κοινωνικῶν μέτρων ποὺ λαμβάνει ἡ Ἕνωσις Κέντρου. Καὶ φοβᾶται μὴ χάσῃ καὶ τὰ τελευταῖα ἐρείσματά της δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καταθέτει τὰς προτάσεις περὶ καταργήσεως τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων ποὺ ἐψήφισεν ἡ Ἕνωσις Κέντρου, καὶ τὰ ὁποῖα νομοθετικὰ διατάγματα ἀποβλέπουν ἐν τῷ συνόλῳ των πρὸς τὸ καλὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.
§58Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.
§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ μᾶς εἴπητε, εἰς τὶ συνίσταται τὸ προσωπικὸν ζήτημα.
§60Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ κ. Ἀλευρᾶς, διακόψας προηγουμένως τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος ρήτορα, εἶπεν, ὅτι παρέλειψα νὰ ἀναφέρω τὰς ἐπεμβάσεις, ἐπὶ Κυβερνήσεως Συναγερμοῦ, εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα δὲν ἀνεφέρθην εἰς ἐπὶ μέρους θέματα. Ἡ ἔννοια τῶν λόγων μου καὶ ἴσως κατὰ τοῦτο νὰ εἶναι δικαιολογημένος ὁ κ. Ἀλευρᾶς, ἦσαν ἐπεμβάσεις γενικῆς σημασίας εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐπεμβάσεις εἰς τὸ σωματεῖον αὐτὸ καὶ τὰς γνωρίζω καὶ τὰς ἀποδοκιμάζω. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, ποία Κυβέρνησις τὰς ἔκαμε. Ἄλλωστε ἡ ἔννοια τῆς διακοπῆς μου δὲν ἦτο νὰ ὑπερασπίσω οὔτε τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἀνῆκον, οὔτε τὸν Συναγερμὸν, εἰς τὸν ὁποῖον οὐδέποτε ἀνῆκον, ἁπλῶς ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι μετὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἐπὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου, οὐδὲν μέτρον γενικῆς σημασίας ἐψηφίσθη. Ἔκτοτε ἔγιναν αἱ συμβάσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. Ἀλευρᾶς εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ εἰς σωματεῖα, τὰς ὁποίας, ἐπαναλαμβάνω, ἐγὼ ἀποδοκιμάζω.
§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.
§62Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως ἔλεγον ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὅταν ἦλθε πρὸς συζήτησιν τὸ σχέδιον Νομοθετικοῦ Διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἤδη ἐψηφίσθη καὶ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ἀκύρωσις ἀπὸ τὴν μείζονα Ἀντιπολίτευσιν, ἡ Κυβέρνησις συνεπὴς πρὸς τὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν, ὅτι θὰ ἀποκαταστήσῃ Δημοκρατίαν εἰς τὰ Συνδικάτα, ἔφερε τὸ νομοθέτημα, τοῦ ὁποίου ζητεῖται σήμερον ἡ ἀκύρωσις. Διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, ὅπως καὶ τότε ἔλεγον, ἀπεστερήθη ἡ διοίκησις δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἀπὸ 50ετίας. Καὶ συγκεκριμένως ἡ διοίκησις εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἐνεργῇ ἔλεγχον καὶ διοικητικὸν καὶ οἰκονομικὸν καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 1 ἀπεστερήθη τοῦ διαιώματος αὐτοῦ. Εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἀντιπροσωπεύεται δι’ ὑπαλλήλων εἰς τὰς Γενικὰς Συνελεύσεις της καὶ ἀπεστερήθη τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη. Εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ κηρύσσῃ ἔκπτωτον τὴν διοίκησιν τῶν Σωματείων καὶ αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος ἀπεστερήθη. Δὲν ἐδικαιοῦντο καταβολῆς ἡμιαργιῶν, οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ συνδικαλιστικά. Ἡ Κυβέρνησις ἐπέτρεψε διὰ τοῦ ........ (δὲν ἠκούσθη)................. ........ μένους μὲ τὰ συνδικαλιστικά. Κατηργήθη ἐπίσης τὸ δικαίωμα τῆς ὑποβολῆς εἰς τὴν διοίκησιν τῶν προϋπολογισμῶν καὶ τῶν πρακτικῶν τῶν γενικῶν συνελεύσεων. Καθιερώθη, ὅτι εἰς τὰς ἀρχαιρεσίας ἀρκεῖ ἡ σχετικὴ πλειοψηφία καὶ ὄχι ἡ ἀπόλυτος, ὅπως ἴσχυε κατὰ τὸν Ἀστικὸν Κώδικα, ἡ ὁποία κατεταλαιπώρει τὰς ὀργανώσεις. Ἐθεσπίσθη, ἐπίσης, ὅτι αἱ προσφυγαὶ κατὰ τοῦ κύρους τῶν ἀποφάσεων τῶν γενικῶν συνελεύσεων ἐκδικάζονται ἐνώπιον τοῦ Εἰρηνοδίκου καὶ οὐχὶ ἐνώπιον τοῦ Προέδρου, ἀσκοῦνται δὲ ἐντὸς μηνὸς καὶ οὐχὶ ἐντὸς 6 μηνῶν, ὅπως ἴσχυε προηγουμένως, ταῦτα δὲ ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων. Διὰ τοῦ ἄρθρου 12 διηυρύνθη ὁ κύκλος τῶν προστατευομένων συνδικαλιστικῶν στελεχῶν. Γνωρίζετε, ὅτι τὸ Κέντρον ὡς Κυβέρνησις Βενιζέλου–Παπανδρέου ἀπὸ τὸ 1951 διὰ τοῦ Α.Ν. 1803 ἐπροστάτευσε τὸν Πρόεδρον καὶ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τῶν Σωματείων ἐν γένει, εἴτε τῶν πρωτοβαθμίων, εἴτε τῶν δευτεροβαθμίων, εἴτε τῶν τριτοβαθμίων. Διὰ τοῦ ἄρθρου 12 ἐπεξέτεινεν εἰς τὰς δευτεροβαθμίους καὶ τριτοβαθμίους ὀργανώσεις τὴν προστασίαν ταύτην ἐπὶ 5 μελῶν. Βλέπετε, ὅτι εὐεργετικὰς διὰ τοὺς συνδικαλισμένους ἐργάτας διατάξεις ἐθέσπισε τὸ νομοσχέδιον καὶ τοῦτο τὸ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ προσαρμόσῃ τὴν Ἑλληνικὴν νομοθεσίαν πρὸς τὴν 87 διεθνῆ σύμβασιν «περὶ συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν».
§63Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Καὶ πρὸς τὸ φιλεργατικόν της πρόγραμμα.
§64Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. εἰς τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον κατετέθη τὸ 1962, εἶχε περιλάβει εἰς τὸ σχέδιον νόμου τὰς διατάξεις αὐτάς.
§65Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Σᾶς τιμᾷ αὐτό, κ. Ὑπουργέ, ποὺ τὸ ἀναφέρετε.
§66Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀλλὰ δὲν ἐγένετο ὅμως νόμος τοῦ Κράτους. Εἴχομεν ζητήσει —καὶ προκύπτει ἀπὸ τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσα εἰς ἄλλην συνεδρίασιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς— εἴχομεν ζητήσει ἀπὸ τὸν τότε Ὑπουργὸν νὰ τὰς ἀποχωρήσῃ ἀπὸ τὰς ἄλλας διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον συναντήσει τὴν ἀντίδρασιν ὁλοκλήρου τῆς τότε Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καί τινων βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως διὰ νὰ καταστοῦν νόμος τοῦ Κράτους. Δὲν τὸ ἔπραξε. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι δὲν ἐπεζήτει τὴν ψήφισιν τούτων καὶ εὐλόγως ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις, ὅτι αὗται προσετέθησαν ὡς καρύκευμα διὰ νὰ παρασύρουν τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ψηφίσῃ καὶ τὰς ἄλλας διατάξεις. Ἐὰν δὲν ἐψηφίσθη, σφάλμα ὑπῆρξε τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης. Ἀπομένουν, ἑπομένως, ὡς ἀνεφέρθη προηγουμένως, τὰ ἄρθρα 5, 8, 10 καὶ 11. Τὸ ἄρθρον 5 καθορίζει ἀναλογίαν ἐκπροσώπων τῶν Σωματείων προκειμένου περὶ συνεδρίων. Αὐτὴ ἡ ἀναλογία ὑπῆρχε καὶ προηγουμένως βάσει τῆς ἰσχυούσης τότε νομοθεσίας, δηλαδὴ τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ 2159)1920 νόμου καὶ τοῦ ἄρθρου 30 παράγραφος 6 τοῦ Β.Δ. τῆς 15–20)5) 1920.
§67Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τί ἔλεγε;
§68Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔλεγε τὸ διάταγμα: «Προκειμένου ὅμως περὶ σχηματισμοῦ ἀπαρτίας δὲν δύνανται αἱ ψῆφοι ἑκάστου Σωματείου ἐν τῷ συνόλῳ των νὰ ἀποτελέσουν δύναμιν ὑπερβαίνουσαν τὸ ⅕ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν ψήφων. Ὑπῆρχεν ἔκτοτε ἡ ἀναλογία. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡμεῖς εἰς τὴν πρώτην διατύπωσιν τοῦ νομοθετήματος ἀνεφέρομεν μόνον τὴν ἀναλογίαν. Καὶ εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος: «Σᾶς ἠναγκάσαμεν διὰ τῶν ἀγώνων, τοὺς ὁποίους ἐκάμομεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νὰ τὸ τροποποιήσετε καὶ νὰ τὸ καθορίσετε εἰς τὸ ⅒, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα Σωματεῖον νὰ ἐκπροσωπῇ περισσότερον τοῦ ⅒ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν ψήφων». Δὲν μᾶς ἠναγκάσατε, κ. συνάδελφε. Ἡμεῖς σύμφωνα μὲ τὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἔχει χαράξει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀκούομεν τὰς ἐνδιαφερομένας τάξεις. Καὶ ἐπειδὴ ὡρισμέναι τάξεις παρὰ τὸ ὅτι εἰσηγοῦνται κατ’ αἴτησιν τῶν θεωρουμένων ἐκπροσώπων, εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσουν γενικωτέραν ἀντίδρασιν καὶ νὰ μὴ ἀνταποκρίνωνται πρὸς τὴν θέλησιν τοῦ συνόλου τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων, ἐχάραξε τὴν ἀρχὴν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ δημοσιεύωνται εἰς τὸν Τύπον, νὰ ἀκούωμεν τὰς ἀντιδράσεις καὶ κατόπιν νὰ γίνεται ἡ ὁριστικὴ διατύπωσις τῶν νομοσχεδίων.
§69Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ εἴχατε καταθέσει τὸ νομοσχέδιον;
§70Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ εἶχον καταθέσει τὸ νομοσχέδιον πολὺ προτοῦ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν.
§71Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ εἴχατε τὴν παλαιὰν διάταξιν.
§72Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀκούσατε σᾶς παρακαλῶ. Τὸ νομοσχέδιον, ἐτυπώθη τὴν 6ην Ἰουλίου 1964.
§73Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Πότε τὸ κατεθέσατε;
§74Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀνετυπώθη εἰς τὰς 12 Αὐγούστου 1964. Ἰδοὺ ἀνατύπωσις, ἰδοὺ ἡμερομηνία.
§75Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Πότε τὸ εἴχατε καταθέσει τὸ ἀρχικόν;
§76Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐδῶ ἡ συζήτησις ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς ἔγινε τὴν 18ην Αὐγούστου. Δὲν μᾶς ἠναγκάσατε, κ. Μπουρνιᾶ, ἡμεῖς οἴκοθεν προέβημεν εἰς τὴν ἀνατύπωσιν.
§77Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν εἶπον, ὅτι σᾶς ἐξηναγκάσαμεν.
§78Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ εἴπατε.
§79Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡ παράταξίς μας ἐξέφρασε τὰς ἀπόψεις της.
§80Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Καμμίαν, ἁπλῶς......
§81Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς διακόψω, ἀλλὰ γίνεται παρανόησις ἐκείνου, τὸ ὁποῖον εἶπον.
§82Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὰ πρακτικὰ εἶναι ἀψευδὴς μάρτυς. Εἴπατε, ὅτι μᾶς ἐξηναγκάσατε ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν μᾶς ἐξηναγκάσατε.
§83Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐξηγοῦμαι. Δὲν εἶναι ἰδικοί μου λόγοι. Ἡ παράταξίς μας μὲ τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἐδημοσίευε καθημερινῶς εἰς τὸν Τύπον καὶ σᾶς ἔλεγε «προσέξατε τί κάμνετε, νοθεύετε τὰ ἐργατικὰ κέντρα». Δὲν εἶπον, ὅτι ἐλέχθη ἐδῶ.
§84Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ἄρθρον 5 λοιπόν, καθορίζει ἀναλογίαν, δέχεται ὅμως, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ ἕνα σωματεῖον νὰ ἔχῃ περισσοτέρους τοῦ ⅒ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν συνέδρων διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐκπροσωποῦνται καὶ μικρότερα σωματεῖα, τὰ ὁποῖα ἐκπροσωποῦν ὀλιγαριθμοτέρους κλάδους ἐργαζομένων. Ἀλλὰ τότε θὰ μᾶς εἴπητε, τίνα λόγον εἶχε τὸ ἄρθρον; Διότι, κ. συνάδελφε, διὰ τῶν καταστατικῶν εἶχεν ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία καταστρατηγηθῆ. Δὲν ἐφηρμόζετο. Ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος ὁμιλῶν τότε, ἐκ μέρους τῆς πλειοψηφίας, ὅτι διὰ μίαν ψῆφον χρειάζονται 75 ψῆφοι. Ἐνῷ θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἶναι 150 διὰ δύο. Δὲν εἶχεν αὐτὴν τὴν ἀναλογίαν καὶ καθώριζε μέχρι τῶν 800 ἑπτὰ ψήφους. Πέραν τῶν 800 δὲν ὑπολογίζονται αἱ ψῆφοι καὶ κατήντησε πολυμελῆ Σωματεῖα νὰ ἔχουν ὀλιγωτέρας ψήφους ἀπ’ ὅ,τι τὰ ὀλιγομελέστερα. Ἠθελήσαμεν νὰ πατάξωμεν τὴν μέθοδον τῆς νοθείας, συμμορφούμενοι πρὸς τὴν 87 διεθνῆ σύμβασιν, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ναὶ μὲν εἶναι αἱ ὀργανώσεις ἐλεύθεραι νὰ κανονίζουν τὰ καταστατικά των, ἀλλὰ συγκεκριμένως εἰς τὸ ἄρθρον 8 ὁρίζει ταῦτα: «Οἱ ἐργαζόμενοι, οἱ ἐργοδόται καὶ αἱ ὀργανώσεις ὑποχρεοῦνται ὅπως κατὰ τὴν ἄσκησιν τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα ἀναγνωρίζονται εἰς αὐτοὺς δυνάμει τῆς παρούσης συμβάσεως σέβονται τὴν νομιμότητα κατὰ τὸ παράδειγμα τῶν λοιπῶν ὀργανώσεων, προσώπων ἢ ὁμάδων». Δὲν ὑπῆρχε σεβασμὸς πρὸς τὴν νομιμότητα καὶ αὐτὸν τὸν σεβασμὸν ἠθελήσαμεν νὰ καθιερώσωμεν. Πέραν προσώπων, ἀντικειμενικὰ κριτήρια ἦσαν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα καθωρίσαμεν. Οὔτε ἐτάξαμεν προθεσμίαν ἀναπροσαρμογῆς τῶν καταστατικῶν. Ἐκ τοῦ νόμου τὰ καταστατικὰ θεωροῦνται τροποποιημένα καὶ δὲν ἠμποροῦν παρὰ νὰ ἰσχύσουν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 50. Τὸ ἄρθρον 10, τὸ ὁποῖον καθιεροῖ τὸν σεβασμὸν πρὸς τὴν νομιμότητα, λέγει, ὅτι ὅποιος δὲν σέβεται τὴν νομιμότητα θὰ ὑφίσταται κυρώσεις. Πρέπει νὰ εἶναι εἰς τὴν πραγματικότητα ἐλευθέρα ἡ θέλησις τῶν ἐργαζομένων καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐργαζομένων, νὰ ἐκφράζουν τὴν θέλησιν αὐτῶν.
§85Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἴπατε, ὅτι δὲν ὑπάρχει προθεσμία ἀναθεωρήσεως τῶν καταστατικῶν. Ὅταν τὸ ἄρθρον 10 λέγει, ὅτι «ἀρχαιρεσίαι...... (ἀναγινώσκει)......», δὲν σημαίνει, ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ πρέπει νὰ γίνῃ ἀναθεώρησις τῶν καταστατικῶν;
§86Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὄχι. Τὸ ἄρθρον 5 θεωρεῖται ὡς καταστατικὴ διάταξις.
§87Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δηλαδὴ ὑποκαθιστᾶ τὰ καταστατικά;
§88Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Βεβαίως, διὰ τὴν πρώτην ἐκλογήν. Διαβάσατέ το.
§89Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ποῦ λέγει διὰ τὴν πρώτην ἐκλογήν; Διαβάσατέ το σεῖς, διότι ἐγὼ δὲν τὸ βλέπω.
§90Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διαβάσατέ το, κ. συνάδελφε.
§91Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Διαβάσατέ το σεῖς. Μᾶς διευκολύνετε.
§92Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Μεταγενεστέρα διάταξις ὑπερισχύει τῶν καταστατικῶν διατάξεων.
§93Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)......». Εἶναι καταστατικὴ διάταξις. Καὶ μάλιστα λέγει, ὅτι ἠμποροῦσε νὰ ἐγερθῇ ἀμφιβολία, ὅτι ὡς μέτρον λαμβάνεται τὸ ὑπὸ τοῦ ἑκάστοτε καταστατικοῦ ὁριζόμενον. Διὰ τοῦ ἄρθρου 11 θεσπίζεται ἡ ἀρχή, ὅτι πρέπει νὰ καταβάλλωνται συνδρομαί. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκαμεν ἀπροσχημάτιστον ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς τέως Διοικήσεως τῆς ΓΣΕΕ. Τοῦτο εἶναι ἀνακριβέστατον. Οὐδαμοῦ ὑπάρχει Κυβερνητικὴ ἐπέμβασις. Οὐδεμία δήλωσις ἐγένετο, οὐδεμία λέξις ἀνεφέρθη περὶ τῆς τέως Διοικήσεως τῆς ΓΣΕΕ, εἴτε εἰς τὴν Βουλήν, εἴτε ἐκτὸς αὐτῆς. Ἀνέφερεν ἐπίσης, ὅτι δὲν ἐζητήσαμεν τὴν γνώμην τῶν ἐργαζομένων. Σᾶς εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι καὶ τὴν γνώμην των ἐζητήσαμεν, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐδημοσιεύσαμεν, διὰ νὰ ἔλθουν μόνοι των οἱ ἐκπρόσωποι νὰ μᾶς εἴπουν τὰς ἀπόψεις των. Ἰδού, κύριοι. Ὑπάρχει ὄγκος τηλεγραφημάτων, τὰ ὁποῖα ἀπέστειλαν αἱ διάφοροι ὀργανώσεις καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Κατὰ τὴν σχετικὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς ἀνέφερον τὰ Κέντρα καὶ τὰς Ὁμοσπονδίας, αἱ ὁποῖαι ἐτάχθησαν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ τὰ ἐπαναλάβω. Καὶ δὲν εἶναι μόνον Σωματεῖα, ἀνήκοντα εἰς τὰ 115, ἀλλὰ καὶ πολλὰ Κέντρα καὶ Σωματεῖα, τὰ ὁποῖα διὰ δηλώσεων, τὰς ὁποίας κατέθεσαν, ἐτάχθησαν ὑπὲρ τοῦ νομοθετήματος. Ἀνέφερεν ἐπίσης ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπεδίωξε νὰ διορίσῃ ὡς Γεν. Γραμματέα κἄποιον δικηγόρον. Τοῦτο εἶναι ἀνακριβέστατον. Ἐὰν μία συνδικαλιστικὴ ὀργάνωσις προτείνῃ εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν, νὰ διορισθῇ δικηγόρος, ἀσχολούμενος μὲ τὰ συνδικαλιστικὰ ὡς ἀμερόληπτον πρόσωπον δικαίωμά της ἦτο καὶ δικαίωμα τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν νὰ ἀποφασίσῃ ἐὰν θὰ τὸ δεχθῇ ἢ ὄχι. Ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν, ὅπως γνωρίζετε, δὲν ἀπεδέχθη αὐτὴν τὴν πρότασιν.
§94Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 12 θὰ ἤθελον νὰ εἶσθε τολμηρότερος καὶ νὰ ἐπεκτείνετε τὴν προστασίαν τοῦ Ν. 1833)1951 εἰς ὅλα τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη.
§95Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ τὸ ἴδωμεν εἰς τὸ μέλλον αὐτό, κύριε συνάδελφε. Ἀνέφερεν ἐπίσης ὁ κύριος συνάδελφος, ὅτι αἱ πτέρυγες, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐν διαλύσει τῆς διορισθείσης ἐπιτροπῆς, εἶναι Κυβερνητικαί. Οὐδὲν τούτου ἀνακριβέστερον. Τὸ ὅτι, κύριοι συνάδελφοι, ἀσχολοῦνται μὲ τὸ θέμα τὰ Δικαστήρια καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀνάμιξιν, ἀποδεικνύει πόσον ἀμερόληπτοι εἴμεθα κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ πόσον εἴμεθα καὶ σήμερον. Καὶ ὁ κ. συνάδελφος ἐπεκαλέσθη ἐπίσης καὶ ἔγγραφα διεθνῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων. Τὰ ἔγγραφα αὐτὰ εἶχον προκληθῆ ἀπὸ τὴν τέως διοίκησιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ δὲν ἐξέφραζον τὰς ἀπόψεις τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου εἶχεν ἀσκηθῆ ἀπὸ αὐτὴν καὶ σχετικὴ προσφυγή. Ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησε νὰ ἐρευνηθῇ τὸ θέμα καὶ ἐζήτησε ἀκόμη, δι’ ἐγγράφου της νὰ σταλῇ μία Ἐπιτροπὴ τοῦ Διεθνοῦς γραφείου νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ βοηθήσῃ εἰς τρόπον ὥστε νὰ δημιουργηθῇ εἰς τὸν τόπον μας ἕνας πραγματικὸς ἐλεύθερος δημοκρατικὸς συνδικαλισμός. Ἄς εἶναι βεβαία ἡ μείζων ἀντιπολίτευσις, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας θὰ ὑπάρξῃ πράγματι ἀδιάβλητος δημοκρατικός, ἀνεπηρέαστος συνδικαλισμός.
§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.
§97Α. ΧΑΣΑΠΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν λόγῳ τῆς καταπονήσεως τῆς Βουλῆς, συνεπεία τῆς χθεσινῆς ὁλονυκτίου συνεδριάσεως, νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ συνεχίσωμεν τὴν προσεχῆ Τετάρτην. Διότι, κ. Πρόεδρε, ἐὰν συνεχίσωμεν σήμερον τὴν συζήτησιν, θὰ ἀναγκασθῶμεν καὶ ἡμεῖς νὰ ὁμιλήσωμεν, γεγονὸς τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀποφευχθῇ διότι ὅπως εἶπον ἡ Βουλὴ εἶναι καταπεπονημένη.
§98Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἐνθυμῆσθε, πρὸ μιᾶς ὥρας ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, κ. Κανελλόπουλος, ἐζήτησε νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν διότι τὸ Σῶμα κατεβλήθη ἀπὸ τὴν χθεσινὴν ὁλονύκτιον συνεδρίασιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὅμως ἐζήτησε νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις διὰ νὰ ὁμιλήσῃ καὶ αὐτός, τὸν δὲ κ. Κανελλόπουλον, νὰ τὸν διαδεχθῶ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸ βῆμα ἐγώ. Διότι πράγματι, κ. συνάδελφοι, τὸ συνδικαλιστικὸν θέμα εἶναι μέγα καὶ πρέπει νὰ τὸ ἐρευνήσωμεν μὲ τὴν σοβαρότητα καὶ τὴν σημασίαν ποὺ ἔχει διὰ τὸν τόπον. Ὁ συνάδελφος, κ. Μπουρνιᾶς, ἐτοποθέτησε τὸ θέμα τόσον καλῶς καὶ πλήρως ἐν ταῖς λεπτομερείαις του, ὥστε δὲν θὰ ἐχρειάζετο νὰ προσθέσω τι περισσότερον. Ἡ ἐπακολουθήσασα ὅμως ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, μὲ ἀναγκάζει νὰ λάβω τὸν λόγον διὰ νὰ ζητήσω ἀπὸ αὐτὸν ὡρισμένας διευκρινίσεις ἢ νὰ προβῶ ἐγὼ εἰς τὰς διευκρινίσεις αὐτάς. Πράγματι, κ. συνάδελφοι, τὸ Ν. Διάταγμα περιεῖχεν ὡρισμένας εὐεργετικὰς διατάξεις καὶ συγκεκριμένως εἰς τὰ ἄρθρα τὰ ἀφορῶντα τὴν προστασίαν τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν κλπ. Ἀλλά, ὡς καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἀνεγνώρισεν, αἱ διατάξεις αὐταὶ εἶχον ἀποτελέσει ἀντικείμενον σχεδίου νόμου τὸ ὁποῖον εἶχε κατατεθῆ ὑπὸ τῆς τότε Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ. Ἀλλὰ διὰ λόγους ἀντιδράσεως ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἐγένετο νόμος τοῦ Κράτους. Γεγονὸς πάντως εἶναι, ὅτι τὰ ἄρθρα 5, 8 καὶ 10 τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος, συνιστοῦν εὐθεῖαν καὶ πρωτοφανῆ διὰ τὰ συνδικαλιστικὰ χρονικὰ παραβίασιν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Καὶ διὰ νὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα, κύριοι συνάδελφοι, περὶ τῶν δῆθεν εὐεργετικῶν διατάξεων τοῦ Ν. Διατάγματος, σὰν νὰ χαρίζετε εἰς ἕνα ἄνθρωπον μίαν ἐνδυμασίαν καὶ μετὰ νὰ τοῦ κόβετε τὸ κεφάλι. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Συνομοσπονδίαν Ἐργατῶν. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν, κύριοι συνάδελφοι, τὰ πρόσωπα, ἀλλὰ οἱ θεσμοί. Τὸ θέμα, ὅμως, εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπενέβη κατὰ τρόπον ἀπροκάλυπτον εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ πράγματα καὶ τελείως ἀπαράδεκτον. Ὁ κ. Εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὁμιλῶν ἀνεφέρθη εἰς πράγματα τοῦ παρελθόντος σχετικῶς μὲ τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα εἰς τὴν χώραν μας. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὴν πλήρη ἐπάνοδον τῆς χώρας εἰς τὴν ὁμαλότητα καὶ μετὰ τὴν ψήφισιν τῶν 87 καὶ 98 Διεθνῶν συμβάσεων, δὲν εἶναι δυνατή, οὔτε ἐπιτρεπτὴ καμμία ἐπέμβασις εἰς τὸν συνδικαλισμόν. Καὶ ἐνῷ οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα, ἔρχεται τὸ Ν. Δ. καὶ διὰ τῶν ἄρθρων 5, 8 καὶ 10 καταπατεῖ τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας. Δὲν θὰ ἀντιδικήσω ἂν τεθῇ ἢ ὄχι προθεσμία τροποποιήσεως τῶν καταστατικῶν. Ἀντιθέτως διὰ τοῦ ἄρθρου 10 ὁρίζεται (ἀναγιγνώσκει) τὶ σημαίνει αὐτό; Ἂν μὲν τὸ ἄρθρον 5 εἶναι καταστατικὴ διάταξις, ἀνεξαρτήτως τῶν ὁριζομένων ὑπὸ τῶν καταστατικῶν τῶν σωματείων, τότε αἱ ἐκλογαὶ δὲν θὰ ἦσαν ἄκυροι, διότι αἱ ἀρχαιρεσίαι θὰ ἐγένοντο βάσει τοῦ ἄρθρου 5.
§99Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ἄρθρον 10 ἐτέθη διὰ νὰ παρεμποδισθῇ ἡ διενέργεια ἀρχαιρεσιῶν κατὰ καταστρατήγησιν τῶν θεσπιζομένων ὑπὸ τοῦ νομοθετήματος διατάξεων καὶ νὰ ἀποτραποῦν ἐντεῦθεν ἀμφισβητήσεις, περὶ τοῦ κύρους τῶν ἐκλεγομένων, αἵτινες θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παραλύσουν τὴν δρᾶσιν τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων.
§100Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καταστατικὴ διάταξις θὰ πῇ.....
§101Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλω νὰ δῶ, κ. συνάδελφε, ἐσεῖς πῶς τὸ ἐννοεῖτε τὸ πρᾶγμα;
§102Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω, κ. συνάδελφε, ἐκ τῆς αὐτῆς ἐκλογικῆς περιφερείας.
§103Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ τῶν ἄρθρων 5 καὶ 10 φαίνεται σαφῶς, ὅτι πρόκειται περὶ καταστατικῆς διατάξεως.
§104Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν δύναται ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία, κ. Ὑπουργέ, νὰ καταργήσῃ τὰ καταστατικὰ ἀφ’ ἑνός, ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ νόμου ὁρίζονται τάδε. (Ἀναγιγνώσκει). Δηλαδὴ ἀναγνωρίζει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν ἀντίθετοι καταστατικαὶ διατάξεις....
§105Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡ διοίκησις δὲν ἐπιτρέπει εἰς τοὺς ἐργαζομένους.
§106Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν, ἀλλὰ νομικῶς εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ τροποποιήσουν τὸ καταστατικόν. Δηλαδή, δὲν εἶναι καταστατικὴ διάταξις τοῦ ἄρθρου 5 καὶ πλανᾶται διττῶς ὁ κ. Ὑπουργός, διότι καὶ νομικῶς καὶ πραγματικῶς ἐπέρχεται ὑποχρέωσις εἰς τὰ Σωματεῖα παντὸς βαθμοῦ νὰ τροποποιήσουν τὸ καταστατικόν των καὶ νὰ τὸ προσαρμόσουν εἰς τὸ ἄρθρον 5. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν ἐτέθη προθεσμία. Ἀλλὰ ἐτέθη προθεσμία καὶ ἦτο ἄμεσος καὶ δεσμευτική, διότι ὑπάρχει ἡ δαμόκλειος σπάθη τοῦ ἄρθρου 10, ἡ ὁποία ἔλεγεν, ὅτι ἐὰν γίνουν ἀρχαιρεσίαι μὲ τὰ προηγούμενα καταστατικά, ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι αὐτοδικαίως ἄκυροι, ἀλλὰ οἱ ὑποβαλόντες ὑποψηφιότητα τιμωροῦνται μὲ τὴν ποινὴν τοῦ ἄρ. 41 τοῦ νόμου 281. Συνεπῶς, κακῶς διεβεβαιώσατε τὴν Βουλήν, πρῶτον, ὅτι δὲν ὑπῆρχε προθεσμία ἀναπροσαρμογῆς τῶν καταστατικῶν καὶ δεύτερον, ὅτι τὸ ἄρθρον 5 ἀπετέλει ἀποκατάστασιν τῶν καταστατικῶν τῶν Σωματείων.
§107Ι. ΑΛΕΥΡΑΣ. Δὲν πρόκειται νὰ μεταβληθοῦν διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5 τὰ καταστατικὰ τῶν πρωτοβαθμίων ὀργανώσεων. Δὲν θίγονται οὔτε ἔχουν ἀνάγκην τροποποιήσεως ἢ μεταβολῆς τὰ καταστατικὰ αὐτά. Ἀλλὰ πρόκειται περὶ μεταβολῆς καὶ τροποποιήσεως τῶν καταστατικῶν τῶν δευτεροβαθμίων καὶ τριτοβαθμίων ὀργανώσεων.
§108Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ συνεφώνουν μαζύ σας, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 5, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Κατ’ ἐξαίρεσιν διὰ τὴν προσαρμογὴν τῶν οἰκείων καταστατικῶν παντὸς βαθμοῦ ὑπὸ τῶν γενικῶν συνελεύσεων αὐτῶν. ... (ἀναγιγνώσκει)». Διὰ δευτέραν φορὰν ἐπαναλαμβάνει τὴν λέξιν «παντὸς βαθμοῦ», ἀνεξαρτήτως τῆς τυπικῆς σημασίας, ἐὰν αὐτὸ ἀναφέρεται εἰς τὰς δευτεροβαθμίους ἢ εἰς τὰς τριτοβαθμίους Ἑνώσεις, τὸ θέμα εἶναι, ὅτι τὸ Ν. Δ)γμα ποὺ ἐψηφίσατε τὸ παρελθὸν θέρος, ὑποχρεώνει τὰ Σωματεῖα νὰ τροποποιήσουν τὰ καταστατικά των, διότι καὶ διὰ τὰ πρωτοβάθμια Σωματεῖα εἰς τὰ καταστατικὰ αὐτὰ ὑπάρχει διάταξις περὶ τρόπου ἐκπροσωπήσεως εἰς τὰς δευτεροβαθμίους καὶ τριτοβαθμίους Ἑνώσεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μου καὶ δὲν θέλω νὰ σᾶς πείσω. Διότι ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρξε προσπάθεια διὰ τοῦ Ν. Δ)τος προσαρμογῆς πρὸς τὰς διεθνεῖς συμβάσεις, ὅπως τόσον ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὅσον καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ἰσχυρίσθησαν, ἀλλὰ καὶ ὁ σεβασμὸς τῆς αὐτοδιοικήσεως τῶν ἐργατικῶν συνδικάτων, κατεπατήθη κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ. Διότι ἀκριβῶς μίαν καὶ μόνον βασικὴν ἀρχὴν περιέχει καὶ ἡ σύμβασις 87 καὶ ἡ 98 διεθνὴς σύμβασις ἐργασίας, τὸν σεβασμὸν τῆς αὐτοδιοικήσεως τῶν συνδικάτων. Ἄλλωστε, μήπως ἔχει προηγούμενα τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας, ἢ αἱ ἄλλαι διεθνεῖς συνδικαλιστικαὶ ὀργανώσεις, ὅταν κατεδίκασαν ὁμοθύμως.....
§109Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν εἶναι αὐτὸ ἀκριβές, ὅτι τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας κατεδίκασε. Θὰ συζητηθῇ ἡ ὑπόθεσις καὶ θὰ περιμένετε τὴν ἀπόφασιν.
§110Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐγένετο διάβημα διὰ τοῦ ἐκεῖ πρεσβευτοῦ μας, ἀλλὰ τὸ τὶ ἔγινε δὲ μᾶς τὸ εἴπατε.
§111Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ἐργατικὸν γκρούπ, διετύπωσεν ὡρισμένας ἀπόψεις. Ἡ ὑπόθεσις δὲν συνεζητήθη ἀκόμη, καὶ εἶναι ἐκκρεμὴς ἐνώπιον τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας.
§112Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ ὑπόθεσις δὲν συνεζητήθη ἀκόμη, ἀλλὰ ὑπῆρξαν ὡρισμένα διαβήματα, τὰ ὁποῖα ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, κύριε Ὑπουργέ, τοῦ Διεθνοῦς αὐτοῦ ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος διαμαρτύρεται διὰ τὴν καταπάτησιν τῶν συνδικαλιστικῶν αὐτῶν ἐλευθεριῶν.
§113Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Παρεπέμφθη τῇ αἰτήσει μας εἰς τὴν ἐπιτροπὴν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν.
§114Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ ἴδιον πρᾶγμα λέγομεν, ἀλλὰ τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας, διεμαρτυρήθη διὰ τὴν καταπάτησιν τῶν διεθνῶν συμβάσεων 87 καὶ 98.
§115Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μετέφερεν ἁπλῶς τὰς ἀπόψεις ὡρισμένων συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων.
§116Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ Διεθνὴς ὀργάνωσις Ἐργασίας, δὲν εἶναι μεσάζων, ἀλλὰ θεσμὸς κυβερνητικός, ὁ ὁποῖος σύγκειται ἐκ κυβερνητικῶν ἀντιπροσώπων, δύο κυβερνητικοὶ ἀντιπρόσωποι παρίστανται εἰς τὴν γενικὴν συνέλευσιν, ἕνας ἐργατικὸς καὶ ἕνας ἐργοδοτικός, ὅταν δὲ διεβίβαζεν αὐτά, διεβίβαζεν ὑπευθύνους ἀπόψεις τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τμῆμα τοῦ ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν.
§117Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Γεγονὸς εἶναι, ὅτι τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας, διεβίβασε τὰς ἀπόψεις τῶν συνδικαλιστῶν, δὲν ὑπῆρξεν ἀπόφασις τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης.
§118Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κάμετε σύγχυσιν μεταξὺ τῆς γενικῆς συνελεύσεως τῆς Διεθνοῦς συνδιασκέψεως.
§119Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν κάμω καμμιὰν σύγχυσιν, ἀλλὰ γνωρίζω, ὅτι ἁρμοδία εἶναι ἡ ἐπιτροπὴ συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν.
§120Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν τὸν Μάϊον τοῦ 1964 νὰ προβλέψῃ, ὅτι θὰ καταθέσετε καὶ θὰ ψηφίσετε τέτοιο νομοθέτημα, ἀλλὰ ἡ συνέλευσις αὐτὴ θὰ συνέλθῃ καὶ τὸν Μάϊον τοῦ 1965 καὶ δὲν εἶναι μόνον ἡ γενικὴ συνέλευσις ποὺ συνεζήτησεν αὐτὸ τὸ θέμα, ἀλλὰ ἐὰν ἔχετε τὴν τύχην νὰ εἶσθε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ἐκπροσωπήσετε τὴν Ἑλλάδα, τότε θὰ ὑποστῆτε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Διεθνῶν συμβάσεων, ἀφήνω μόνο σας νὰ τὸ ἀντιληφθῆτε, θὰ εὑρεθῆτε εἰς θέσιν κατηγορουμένου καὶ τότε νὰ μᾶς τὰ εἴπητε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει γεγονὸς εἶναι, ὅτι τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας, ἀπεδοκίμασε τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ὡς ἀποτελοῦν πρωτοφανῆ καταπάτησιν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπῆρξεν ἐντελῶς ἀμέτοχος τῆς ἱστορίας αὐτῆς καὶ ὅτι ἀνέθεσεν εἰς τοὺς δικαστάς. Εἴχατε κανένα δικαίωμα ἀπὸ καμμίαν συνταγματικὴν διάταξιν ἢ ἀπὸ καμμίαν ἄλλην πρᾶξιν νὰ ἀναθέσετε εἰς τοὺς δικαστὰς τὸ ἔργον αὐτό; Ἐκεῖ ἀκριβῶς ἔγκειται ἡ ἀντίδρασίς μας, ὅτι κανένα λόγον δὲν εἴχατε. Θὰ ἀφήνατε νὰ ἐξελιχθῇ ὁμαλῶς τὸ 15ον πανελλήνιον ἐργατικὸν συνέδριον καὶ μέσα εἰς τοὺς κόλπους τοῦ συνεδρίου, θὰ ἀνεδεικνύετο ἡ νέα διοίκησις. Ὁ δικαστής, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι δικαστής, ἀλλὰ ἀσκεῖ διοικητικὴν ἐξουσίαν ἐν προκειμένῳ, διότι δὲν τέμνει διαφοράς, ἀλλὰ διορίζει διοίκησιν, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ τῆς διοικήσεως τοῦ Σωματείου πεταλωτῶν Ξάνθης, εἰς κανένα κράτος τοῦ κόσμου δὲν θὰ διεννοεῖτο, ὅτι ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔλθῃ νὰ διορίσῃ προσωρινὴν διοίκησιν τοῦ ἀνωτάτου συνδικαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ τῆς χώρας. Ἐκεῖ ὑπῆρξε τὸ σφάλμα σας, ὄχι ὅτι ὑπήρξατε ἀμέτοχος.
§121Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ συμμετεῖχον εἰς τὸ συνέδριον, ἦσαν οἱ πραγματικοὶ ἐκπρόσωποι τῶν ἐργατικῶν συνδικάτων, πῶς ἐξελέγησαν αὐτοί; Πῶς μεταθέτετε τὸ θέμα.
§122Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν τὸ μεταθέτω καθόλου, διότι ἴσως νὰ μὴ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι μέχρι τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου εἶχον ἐκλεγῆ 252 ἀντιπρόσωποι τῶν κέντρων καὶ τῶν ὁμοσπονδιῶν διὰ τὸ 15ον συνέδριον καὶ μέσα εἰς αὐτοὺς εἶναι οἱ διορισθέντες.
§123Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Διατὶ δὲν τέμνει ἐν προκειμένῳ ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν διαφοράς, ἀλλὰ δρᾷ ὡς διοίκησις καὶ διορίζει;
§124Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν τέμνει διαφοράς, διότι ἡ δικαιοδοσία ἔγκειται εἰς τὴν ἀπονομὴν δυνατὸν μεταξὺ δύο διϊσταμένων ἀπόψεων ἐπὶ θεμάτων μὴ νομικῶν καὶ ἐν συνεχείᾳ τὰ πράγματα στηρίζουν τὸ νομικὸν θέμα. Ἐδῶ ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν, ἔκαμεν αὐτὴν τὴν δουλειά, δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἀντιδικήσῃ ἐπὶ νομικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἦτο δεδομένον. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐψηφίσθη τὸ νομοθέτημα, δὲν ὑπάρχει διοίκησις, διότι δὲν ἔχει καταστατικὸν σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 5 καὶ ἐὰν ἡ Γεν. Συνομοσπονδία ἐργατῶν ἐπήγαινεν εἰς ἐκλογάς, θὰ διέτρεχεν τὸν κίνδυνον οἱ ἡγέται της νὰ πᾶνε φυλακήν, ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι ἄκυρος ἡ ἀπόφασις. Ἐκτὸς ἐὰν εἶναι ἄκυρος ἡ ἀπόφασις τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας.
§125Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Ράλλη, δὲν τέμνει μόνον νομικὰς διαφορὰς ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν, ἀλλὰ εἰσέρχεται καὶ εἰς τὴν οὐσίαν. Ἐν προκειμένῳ δὲν ὑπάρχει μία παράταξις, ἡ ὁποία νὰ ἐζήτησε νὰ διορισθῇ μία διοίκησις. Ἐδῶ ὑπάρχουν ἀντιμαχόμενες μερίδες μὲ διαφοράς, τὰς ὁποίας ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν, καλεῖται νὰ λύσῃ.
§126Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Ἀποστολᾶκο, ἴσως νὰ μὴ σᾶς εἶναι εὔκολον νὰ μὲ παρακολουθήσετε εἰς αὐτὴν τὴν διάκρισιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα. Αἱ συνδικαλιστικαὶ παρατάξεις ἐμάχοντο διὰ τὸ ψητὸν καὶ κάθε μία ἤθελε νὰ πάρῃ τὴν μερίδα τοῦ λέοντος εἰς τὴν διωρισμένην διοίκησιν. Ἑπομένως ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν, δὲν τέμνει νομικὰς διαφοράς. Αὐτό, δηλαδὴ τὸν διορισμόν, θὰ ἠμποροῦσε νὰ τὸν κάμῃ οἱονδήποτε ἄλλο ὄργανον τῆς πολιτείας, ὡς ὁ Νομάρχης κλπ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ διορισμὸς διοικήσεως, δὲν ἀποτελεῖ ἀπόφασιν δικαστικήν, ἀλλὰ ἀπόφασιν ποὺ ἔχει ὅλα τὰ οὐσιαστικὰ γνωρίσματα τῆς διοικητικῆς πράξεως. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, κύριε Ὑπουργέ, ποῖος σᾶς εἶπεν, ὅτι ἀναμίξατε τοὺς δικαστικούς;
§127Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ράλλη, δὲν ἔχετε δίκαιον. Ἐπὶ ἀνυπαρξίας διοικήσεως, τὴν διοίκησιν ὁρίζει ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν. Κρίνει τὰς ἀπόψεις τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης παρατάξεως καὶ ἀποφασίζει. Τὸ ὅτι ὁ Ἀστικὸς Κῶδιξ ἀναθέτει εἰς τὸν Πρόεδρον, τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι εἶναι δικαστικὴ πρᾶξις. Εἶναι σωστὸ καὶ συμφωνῶ, ὅτι τὸ ἄρθρον 5 ὁρίζει τὴν προσαρμογὴν τῶν καταστατικῶν καὶ μὲ τὸ ἄρθρον 10, ἔρχεται χωρὶς νὰ ὁρίζῃ τοιαύτην προθεσμίαν καὶ λέγει, ὅτι μέχρις ὅτου τὸ Σωματεῖον κάμῃ τὴν πρώτην συνέλευσίν του, πρέπει νὰ ἔχῃ προσαρμόσει τὸ καταστατικόν του.
§128Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἑπομένως συμφωνεῖτε μαζύ μου, κύριε Ἡλιόπουλε.
§129Κ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διαφορὰ ἔγκειται μεταξὺ ἀμφισβητουμένης καὶ μὴ διαδικασίας καὶ συμφωνῶ κατὰ τοῦτο μαζύ σας, κ. Ράλλη.
§130Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἄρα δὲν εἶναι πρᾶξις δικαστική, ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν διοικητική.
§131Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Κύριε Ράλλη, μοῦ ἐπιτρέπεται μίαν διακοπήν; Τὸ καταστατικὸν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. λέγει, ὅτι Σωματεῖα δυνάμεως μέχρι 500 μελῶν, ἐκπροσωποῦνται δι’ ἑνὸς ἀντιπροσώπου. Ἀπὸ 500 ἕως 1000, διὰ δύο ἀντιπροσώπων κλπ. Ἐὰν ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. ἤθελε νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν συγκρότησιν τοῦ Πανελληνίου Συνεδρίου μὲ τὸ ἰσχῦον αὐτὸ καθεστώς, θὰ ἠδύνατο νὰ τὸ πράξῃ.
§132Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ θέμα δὲν εἶναι ἂν ἠδύνατο ἢ ὄχι νὰ συγκαλέσῃ τὸ συνέδριον, ἢ ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ τροποποιήσῃ τὸ καταστατικόν. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ καταστατικοῦ. Δὲν ἔχει σημασίαν, ἐὰν εἶναι ὀρθὸν ἢ ὄχι νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐκπροσώπησις αὐτή, ὡς ἀναφέρει τὸ ὑπάρχον καταστατικόν, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῶν μελῶν ἑνὸς Σωματείου. Αὐτὸ ἦτο ἰδική σας δουλειά, τῶν συνδικαλιστῶν, κ. Λαμπριανέ, καὶ ὄχι τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς. Σεῖς καὶ τὰ διάφορα ἄλλα Σωματεῖα καὶ ὀργανώσεις, ἐὰν δὲν τὸ κρίνετε τοῦτο σωστόν, θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχατε τροποποιήσῃ τὸ καταστατικὸν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε.
§133Γ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΣ. Κύριε Ράλλη, ἀπεφύγατε νὰ ἀπαντήσετε εἰς τὸ ἐρώτημα καὶ κατεφύγατε εἰς γενικὰς κρίσεις. Εἰς τὸ συγκεκριμένον ἐρώτημα δὲν μοῦ ἀπαντήσατε. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ σταματήσῃ τὴν συγκρότησιν τοῦ συνεδρίου, ἀλλὰ ἠθέλησε διὰ τῆς τροποποιήσεως τῶν καταστατικῶν νὰ ἀποδώσῃ δικαιοσύνην διὰ τῆς σωστῆς ἐκπροσωπήσεως τῶν Σωματείων. Πάντως θὰ σᾶς ἀπαντήσω ὅταν θὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου.
§134Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ ἄρθρον 8 λέγει: (Ἀναγιγνώσκει).... Τὶ ἔγινεν ὅμως; Ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. ἐν ὄψει τῆς νομοθετικῆς μεταρρυθμίσεως, ἀνέβαλε τὸ συνέδριόν της καὶ οὕτω ἔληξεν ἡ θητεία τῆς διοικήσεώς της. Οὕτω βάσει τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. Δ. ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. εὑρέθη ἀποκεφαλισμένη διότι ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε λήξει ἡ θητεία της καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ συγκαλέσῃ τὸ Πανελλήνιον Συνέδριον. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπενέβη ὁ Πρόεδρος, καὶ διώρισε νέαν διοίκησιν, ἐλέῳ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ)τος.
§135Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ ἐπείγετο ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοθετήματος.
§136Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀνεφέρθη καὶ τὸ ὄνομα ἑνὸς δικηγόρου, Κόρακα ὀνομαζομένου, τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ διορίσῃ ὡς Γενικὸν Γραμματέα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε.
§137Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πῶς τὸ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπεδίωξε νὰ διορίσῃ τὸ ἀνωτέρω πρόσωπον;
§138Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καμμία ὀργάνωσις, κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ προτείνῃ ἕνα μὴ συνδικαλιστήν. Τὰ οἰκεῖα καταστατικὰ προβλέπουν ποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθῇ εἰς τὴν διοίκησιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ μάλιστα ὡς Γενικὸς Γραμματεύς, καὶ ὡς γνωρίζω δὲν ἐγένετο καμμία τροποποίησις τῶν σχετικῶν καταστατικῶν διατάξεων. Καὶ διὰ νὰ σᾶς προλάβω τότε ἀπὸ τὸν ὀλισθηρὸν κατήφορον τὸν ὁποῖον ἠκολουθήσατε, κατέθεσα τὴν ἑξῆς ἐρώτησιν τὴν ὁποίαν καὶ σᾶς ἀναγιγνώσκω.
ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ Ο ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ Γ.Σ.Ε.Ε.
Ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ράλλη. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν, Βʹ Περιφερείας, κ. Κ. Ράλλης, ὑπέβαλε τὴν κάτωθι ἐρώτησιν, εἰς τὴν Βουλήν. Διὰ τοῦ Ν. Δ. 4361)1964 ἐσημειώθη ἀπροκάλυπτος καὶ κατὰ παράβασιν τῶν διεθνῶν νομικῶν δεσμεύσεων τῆς Ἑλλάδος, κυβερνητικὴ ἐπέμβασις εἰς τὴν ἐλευθέραν ἐκλογὴν τῶν ἀντιπροσώπων καὶ τὴν διοίκησιν τῶν συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων, περιβληθεῖσα τὸν «ἡμικοινοβουλευτικὸν μανδύαν» τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Πρώτη συνέπεια τῆς ἐπεμβάσεως ταύτης ὑπῆρξεν ἡ ματαίωσις τοῦ Πανελλαδικοῦ Συνεδρίου τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. πρὸς ἐκλογὴν νέας διοικήσεως. Ἤδη πληροφοροῦμαι, ὅτι ἐπιχειρεῖται καὶ νέα ἐπέμβασις εἰς τὰ τῆς διοικήσεως τῆς ἀνωτάτης συνδικαλιστικῆς ὀργανώσεως τῆς χώρας, αὐτὴν τὴν φορὰν καλυπτομένη ὑπὸ «δικαστικὸν μανδύαν», διὰ τοῦ διορισμοῦ ὑπὸ τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν, νέας διοικήσεως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ μάλιστα ἀτόμων μὴ ἐκπροσωπούντων συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις μετεχούσας τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. κατὰ τὸ Καταστατικόν της, αἵτινες εἶναι μόνον αἱ Ὁμοσπονδίαι καὶ τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα, τῶν ὁποίων ἔχουν μέχρι σήμερον ἐκλεγῆ νομίμως ὑπὲρ τοὺς 250 ἀντιπρόσωποι διὰ τὸ συνέδριον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἡ ἐνέργεια αὕτη ἀποτελεῖ σαφῆ παραβίασιν τῆς κυρωθείσης ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος ὑπ’ ἀριθ. 87 Διεθνοῦς Συμβάσεως Ἐργασίας «περὶ συνδικαλιστικῆς ἐλευθερίας καὶ προστασίας τοῦ συνδικαλιστικοῦ δικαιώματος» καὶ ὡς ἐκ τούτου παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἀφ’ ἑνὸς διὰ τὴν κατοχύρωσιν τοῦ κύρους καὶ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου πρὸς ἐφαρμογὴν τῶν νόμων διὰ τῶν ὁποίων ἐδεσμεύθησαν αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ὅπως ἀπέχουν πάσης ἐπεμβάσεως δυναμένης νὰ περιορίσῃ τὸ δικαίωμα τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων νὰ ἐκλέγουν ἐλευθέρως τοὺς ἀντιπροσώπους των ἢ νὰ παρακωλήσῃ τὴν νόμιμον ἄσκησιν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ». Ἔλεγα λοιπόν, εἰς τὴν ἐρώτησίν μου ἐκείνην, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι πρέπει ὁ Ὑπουργὸς ἐκεῖνος, νὰ λάβῃ τὰ μέτρα του, ὥστε ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν νὰ μὴ διορίσῃ ὡς Γενικὸν Γραμματέα καὶ διοίκησιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἐκλεγέντα ὑπὸ τῶν ἐργατικῶν Κέντρων καὶ τῶν Ὁμοσπονδιῶν. Καὶ πρὸς τιμήν του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν, ἐπρόσεξαν τὴν ἀναφοράν μου καὶ ἐν τέλει ἀπεφεύχθη ὁ διορισμὸς μὴ συνδικαλιστῶν εἰς τὴν προσωρινὴν διοίκησιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε.
§139Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἤθελα, κ. συνάδελφε, νὰ σᾶς θέσω τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Γνωρίζω, ὅτι εἶσθε τίμιος ἄνθρωπος καὶ σᾶς ἐκτιμῶ δι’ αὐτὸ βαθέως. Πιστεύετε, ὅτι αἱ Διοικήσεις τῶν συνδικάτων, ὡς ἐξελέγοντο κατὰ τὴν ὀκταετίαν τῆς ΕΡΕ καὶ πρὸ πάντων τὰ δύο τελευταῖα ἔτη, ἐξεπροσώπουν τὴν ἀληθῆ βούλησιν τῶν ἐργατῶν; Δὲν θέλω νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ἐξελέγοντο νομοτύπως. Ἡ οὐσία εἶναι ἐὰν ἐξεπροσώπουν τὴν ἀληθῆ βούλησιν ἐκείνων ποὺ ἐξεπροσώπουν. Ἐὰν πιστεύετε, ὅτι ἦσαν γνήσιοι ἐκπρόσωποι τῶν συνδικάτων, τότε ὀρθῶς λέγετε τὰ ὅσα λέγετε. Ἐὰν ὅμως πιστεύετε, ὅτι ἀνωμάλως ἐξελέγοντο καὶ ὅτι δὲν εἶχον καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς ἐργατικὰς μάζας, τότε ἔχετε ἄδικον. Διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζετε τὴν παράτασιν μιᾶς ἀνωμάλου καταστάσεως.
§140Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μεταθέτετε τὸ θέμα εἰς ἄλλο σημεῖο. Τὰ συνδικᾶτα δὲν εἶναι Βουλή, ὥστε νὰ ἐκπροσωποῦνται ἐπακριβῶς οἱ ἐργαζόμενοι. Εἰς ὅλας τὰς χώρας ἡ ἐκπροσώπησις τῶν ἐργατῶν εἶναι μόνον συμβατική. Εἰς τὴν Γαλλίαν, π.χ. μόνον τὰ 5% τῶν ἐργατῶν ἔχουν ὀργανωθῆ συνδικαλιστικῶς. Ἀπὸ ἐμὲ τὸ ἀνάθεμα ἐπιρρίπτεται ἐναντίον ὅλων τῶν ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐντεῦθεν Ὑπουργῶν τῆς Ἐργασίας καὶ συνεπῶς καὶ τοῦ σημερινοῦ, διότι διὰ τῶν διαφόρων νόμων ἐδημιουργήθη ἕνα εἶδος κρατικοῦ συνδικαλισμοῦ. Ὅταν σύμφωνα μὲ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, μόνον ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. δικαιοῦται νὰ ὑπογράφῃ τὰς γενικὰς συλλογικὰς συμβάσεις ἐργασίας, κατ’ ἀνάγκην βαίνομεν πρὸς κρατικὸν συνδικαλισμόν. Ὁ τότε, λοιπόν, Γενικὸς Γραμματεύς, ὁ κ. Μακρῆς, εἶχε διαγράψει τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ὅλα τὰ κομμουνιστικὰ σωματεῖα, τὰ ὁποῖα πρὸς δόξαν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν ἡμερῶν της ὁ ἴδιος ἐπανέγραψεν εἰς τὴν δύναμιν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν.
§141Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐγὼ σᾶς ἠρώτησα τὸ ἑξῆς: Πιστεύετε, ὅτι τὰ ἐργατικὰ Σωματεῖα ἦσαν ἐλεύθερα νὰ ἐκλέξουν ὡς ἡγέτας των ἐκείνους ποὺ ἤθελον, ἢ οἱ ἡγέται των ἐπεβάλοντο ἀπὸ ἀλλοῦ.
§142Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ «ἀπὸ ἀλλοῦ», ἐγὼ δὲν τὸ γνωρίζω. Γνωρίζω μόνον, ὅτι αἱ διοικήσεις τῶν συνδικάτων ἐξελέγοντο νομίμως καὶ αἱ διάφοροι συνδικαλιστικαὶ διατάξεις συνηγωνίζοντο διὰ τὴν κατάληψιν τῆς διοικήσεως τῆς Γ.Σ.
Ε.Ε.
§143Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ἐμέμφθητε, κ. συνάδελφε, τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι προσεπάθησε νὰ ἐπιβάλῃ ὡς Γενικὸν Γραμματέα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. τὸν δικηγόρον κ. Κόρακαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅμως, ἐδήλωσε τὸ ἀντίθετον. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν προέβη εἰς τοιοῦτον διάβημα, ἀλλὰ ἁπλῶς ὡρισμένα Σωματεῖα προέτειναν τὸν κ. Κόρακαν, ὁ δὲ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν, ἀπέρριψε τὴν αἴτησιν τῶν Σωματείων τούτων. Ἐὰν τὸ πρᾶγμα ἔχῃ οὕτω, καὶ ἔχει οὕτω, τὶ εὐθύνην δύναται νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ὡρισμένα Σωματεῖα ἐπρότειναν, ὡς Γενικὸν Γραμματέα, ἓν ὡρισμένον πρόσωπον;
§144Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, πρὸ πάντων σεῖς γνωρίζετε τὰς παρασκηνιακὰς παρεμβάσεις καὶ δὲν ἔπρεπε ἐσεῖς νὰ μοῦ ἀπευθύνετε αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν. Ὅταν κυβερνητικοὶ βουλευταί, ἡγοῦνται συνδικαλιστικῶν παρατάξεων, δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ γνωρίζωμεν τί κρύπτεται ὄπισθεν αὐτῶν.
§145Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Μάλιστα, θὰ προσέθετα, ὅτι τοῦτο ἔρχεται καὶ σὲ ἀντίθεσιν μὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχε νὰ διορίσῃ τὴν ἡγεσίαν ποὺ ἤθελε.
§146Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπέτυχε τὸ μεῖζον ποὺ ἐπεδίωκε, πλὴν ὅμως, ἐπέτυχε τὸ ἔλασσον. Ἐπέτυχε τὸν διορισμὸν ἰδικῶν της ἀνθρώπων.
§147Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ἀκόμη θέλω νὰ προσθέσω, ὅτι μὲ ὅσα λέγετε, δὲν πιστεύετε καὶ εἰς τὸ ἀδιάβλητον τῆς δικαιοσύνης. Ὅταν λέτε, ὅτι ἡ δικαστικὴ ἐξουσία ὑπήκουσεν εἰς τὰς ὁδηγίας τῆς Κυβερνήσεως, δέχεσθε τὸ μὴ ἀδιάβλητον τῶν δικαστῶν.
§148Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Μὴ τὸ πᾶτε μέχρις ἐκεῖ τὸ πρᾶγμα. Ἡ Κυβέρνησις προσεπάθησε νὰ πείσῃ τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν νὰ διορίσῃ ἐκείνους ποὺ ἡ Κυβέρνησις ἤθελε, καὶ εἶναι πρὸς τιμήν του, ὅτι ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν ἀντέστη. Πλὴν ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχε μερικῶς τοῦ σκοποῦ της καὶ ἐπῆρε τοὺς περισσοτέρους συμβούλους εἰς τὴν διοίκησιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Εἶπεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅτι τὸ παρὸν νομοθετικὸν διάταγμα ἀπετέλεσε νάρκην εἰς τὸν συνδικαλισμόν. Ἐγὼ προσθέτω, ὅτι τὴν νάρκην αὐτὴν τὴν ἐπάτησεν ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ ἀκόμη, ὅτι ἡ νάρκη αὐτὴ δὲν ἄργησε νὰ ἐκκραγῇ, ὅπως ἐκείνη τοῦ Γοργοποτάμου, ἀλλ’ ἐξερράγη ἀμέσως ἅμα τῇ τοποθετήσει της ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν, εἰς τὴν προσωρινὴν διοίκησιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἀντεπροσωπεύθησαν ἡ παράταξις τῆς δημοκρατικῆς λειτουργίας Συνδικάτων, ἡ Συνδικαλιστικὴ Ἀλλαγὴ καὶ ἡ παράταξις τοῦ κ. Μακρῆ. Καὶ συνῆλθε τὸ προσωρινὸν Συμβούλιον διὰ νὰ συγκροτηθῇ εἰς Σῶμα. Ἐν ἀρχῇ ἐζητήθη νὰ ἐπιβεβαιώσῃ τὸ Συμβούλιον, ὅτι ἀσπάζεται τὰς ἀρχὰς τῶν ἐλευθέρων συνδικάτων καὶ τότε τὰ ἀριστερὰ Σωματεῖα ἠρνήθησαν. Ἰδοὺ τὶ λέγει ὁ κ. Γαλάτης, εἰς ἓν δημοσιευθὲν ἄρθρον του. (Ἀναγινώσκει). Θὰ πρέπει νὰ ὑπομνήσω μάλιστα, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ἠρνήθη νὰ δεχθῇ τὰ οὕτω πως ἐκλεγέντα μέλη τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν. Αὐτὸ ὅμως, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν ἴδιον.
§149Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἠθέλατε, κ. Ράλλη, νὰ παρέμβῃ ὁ Ὑπουργός;
§150Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Μήπως εἶσθε ὁ Μητροπολίτης τῶν Ἰωαννίνων καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ μείνετε ἀδιάφορος ἔναντι τῆς ἐξελίξεως τῶν συνδικαλιστικῶν πραγμάτων;
§151Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἐδέχθην τὴν νέαν Διοίκησιν, διότι κατὰ τὸν Νομικὸν Σύμβουλον τοῦ Ὑπουργείου, ἡ ἐκλογὴ δὲν ἦτο νόμιμος.
§152Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Αὐτό, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἄλλο θέμα. Σήμερον, αὐτοὶ κατὰ τὸν νόμον σας, ἐκπροσωποῦν τὴν Γ.Σ.Ε. Ε. καὶ δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ κρίνετε ἐὰν θὰ πρέπει νὰ τοὺς δεχθῆτε ἢ ὄχι. Διὰ νὰ ἴδητε ποία εἶναι ἡ ἐντύπωσις ἐκ τῆς ἀρνήσεώς σας, νὰ δεχθῆτε τὴν νέαν διοίκησιν, θὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν περικοπὴν ἐξ ἑνὸς δημοσιεύματος τοῦ ἰδίου ποὺ ἀνέφερον προηγουμένως τοῦ κ. Γαλάτη. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιτυχία τῶν ἔργων σας διὰ τὴν ὁποίαν δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἶσθε ὑπερήφανος.
§153Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διώρισε ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν, μίαν διοίκησιν ἡ ὁποία συνεκάλεσε μίαν συνέλευσιν. Ὑπῆρξε μία διαφωνία, καὶ ἐλύθη ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν ἑπομένην. Οἱ ἐναπομείναντες, ἔκαμον ἐκλογήν. Ὑπῆρξε μία ἀμφισβήτησις μεταξύ των καὶ ἐζητήθη νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα ἀπὸ τὸν Νομικὸν Σύμβουλον, ἐὰν ἔγινεν νομίμως ἡ ἐκλογή. Ὁ Νομικὸς Σύμβουλος, ἐγνωμοδότησεν, ὅτι δὲν ἔγινε νομίμως. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀμέτοχος. Ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν θέλει νὰ ἔχῃ καμμίαν ἀνάμιξιν. Εἴπατε προηγουμένως, ὅτι ὁ κ. Μακρῆς, ἐνέγραψε τὰ κομμουνιστικὰ Σωματεῖα, ὅταν ὁ κ. Μακρῆς, εἶχεν ἐξησφαλισμένην τὴν παραμονήν του εἰς τὴν ἐξουσίαν, εἰς τὰ ἐθνικόφρονα Σωματεῖα. Ὅταν ὅμως ἐκλονίσθη ἐσκέφθη νὰ ἐγγράψῃ καὶ τὰ κομμουνιστικά. Καὶ εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὅτι παντοῦ γίνεται τὸ λαϊκὸν μέτωπον μὲ τὸ Κέντρον. Ἀπαντῶ, ἀπόδειξιν ἀποτελεῖ, ὅτι καὶ ὁ ἐκλεκτός σας ἔκαμε, μόλις ἐκλονίσθη, λαϊκὸν μέτωπον.
§154Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καθ’ ὅσον δύναμαι νὰ γνωρίζω ὁ κ. Φ. Μακρῆς, δὲν εἶναι, οὔτε ὑπῆρξε ποτὲ ἐκλεκτὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀλλὰ εἶναι ἁπλῶς συνδικαλιστής. Καὶ σεῖς τὸ 1961 εἴχατε τὸν κ. Μακρῆν καὶ τοῦ ἐδίδατε καὶ παροχάς. Καὶ ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὡς Ὑπουργός, καὶ ὁ κ. Δημητρᾶτος, εἶχαν ἔλθει εἰς ὀξυτάτας ἀντιθέσεις μὲ τὸν κ. Μακρῆν.
§155Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀπὸ τοῦ 1962 ὅμως, ποὺ ἤρχισαν αἱ παροχαί, ὁ κ. Μακρῆς ἔγινε φίλος σας.
§156Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὅπως γνωρίζετε, κ. Ὑπουργέ, ἀπὸ τὴν πεῖραν ποὺ ἔχετε, οἱ συνδικαλισταὶ πλὴν τῶν κομμουνιστῶν, δὲν ἀνήκουν συνήθως εἰς κόμματα. Ἐπαναλαμβάνω δὲ ὅτι ὁ κ. Μακρῆς, διὰ νὰ ἀμυνθῇ ἐναντίον τῶν μέτρων ποὺ ἐλάβατε, ἐπανέγραψε τὰ κομμουνιστικὰ Σωματεῖα εἰς τὴν δύναμιν τοῦ ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν καὶ τοῦτο εἶναι πρὸς δόξαν τῆς Κυβερνήσεώς σας.
§157Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἀποστολάκος, ἐπεδίωξε νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ἐγὼ δὲν ἔχω ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν δικαιοσύνην. Ἐγὼ δὲν εἶπον τὶ κατὰ τοῦ δικαστοῦ, τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζω κἄν, ἀλλὰ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως εἶπον, ἡ ὁποία ἤθελε νὰ ἐπιβάλῃ τὸν κ. Κόρακα, ἀλλὰ ἀπέτυχεν. Ἀντὶ τοῦ κ. Κόρακα, ἦλθεν ὅμως ὁ κ. Παπαγεωργίου καὶ κατόπιν τούτου ἐφευρέθη ἐν συνεχείᾳ ἡ γνωμάτευσις τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας.
§158Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μὴ βιάζεσθε, κ. συνάδελφε, θὰ γίνῃ τὸ συνέδριον ἀδιάβλητον.
§159Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Αὐγούστου, δὲν συνεργάζεται μὲ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ πρόγραμμα ἐργατικὸν τῆς Κυβερνήσεως καὶ προώθησις τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων χωρὶς νὰ συνεργάζεται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων;
§160Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ κάμω τὴν ἑξῆς διευκρίνισιν. Ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν, διώρισε τὴν διοίκησιν καὶ ἐξ ὅσων γνωρίζω, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, κατ’ ἐπανάληψιν ἐδέχθη ὁλόκληρον τὴν διοίκησιν. Συνῆλθεν ἐν συνεχείᾳ ἡ Διοίκησις καὶ ἐξέλεξε τὴν Ἐκτελεστικήν της Ἐπιτροπήν. Ὑπῆρξεν ἀμφισβήτησις ὅτι ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἐξελέγη καλῶς, διότι εἶχε λυθῆ ἤδη ἡ συνεδρίασις ὑπὸ τοῦ Προέδρου αὐτῆς διὰ τὴν ἑπομένην. Προσέφυγον τότε καὶ οἱ μέν, καὶ οἱ δέ, καὶ πάλιν εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐξ ὅσων γνωρίζω, παρέπεμψε τὸ θέμα τοῦτο εἰς τὸν Νομικὸν Σύμβουλον μὲ τὸ ἐρώτημα, ἐὰν ἡ ἐκλογὴ τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς ἔγινε σύμφωνα μὲ τὸ καταστατικὸν καὶ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις. Καὶ ὁ Νομικὸς Σύμβουλος ἀπήντησεν, ὅτι παρατύπως ἐξελέγη ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπή. Ἐπομένως δὲν δέχεται ὄχι τὴν διοίκησιν τὴν διορισθεῖσαν, ἀλλὰ τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐξελέγη κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου, παρατύπως.
§161Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ποίαν Ἐπιτροπὴν θὰ δεχθῶ, θὰ μοῦ τὸ εἴπῃ ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν. Αὐτὸς θὰ λύσῃ τὴν διαφοράν.
§162Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντίρρησίς μας. Ὅτι τὰ δικαστήρια δὲν ἔχουν καμμίαν δουλειὰν ἐν προκειμένῳ. Ἐδῶ ὑπάρχει πολιτικὴ εὐθύνη. Καὶ διὰ νὰ ἴδητε τὶ καρποὺς ἐδρέψατε μὲ τὰς ἐνεργείας σας αὐτάς, θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἔγγραφον τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. κ. Παπαγεωργίου. Λέγει εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτό, τὸ ὁποῖον φέρει τὴν ὑπογραφὴν καὶ τὴν σφραγίδα του. «Μὲ λύπην μας διαπιστώνομεν... (ἀναγινώσκει)...». Καὶ συνεχίζει πάρα κάτω, «Ἡ εὐθύνη μας πηγάζει ἐκ τοῦ νόμου καὶ τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως τοῦ κ. Προέδρου Πρωτοδικῶν. Ἡ ἰσχύς μας στηρίζεται εἰς τὴν ἐμπιστοσύνην τῶν μεγάλων ἐργατικῶν μελῶν». Ποῦ τὴν εὑρῆκεν τὴν ἐμπιστοσύνην τῶν ἐργατικῶν μαζῶν, ὁ κ. Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε.; Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἐργατοπατέρες, τοὺς ὁποίους ἐκάματε μὲ ἰσχύν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας.
§163Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἔχομεν ἐργατοπατέρας. Ἡμεῖς θεσπίζομεν ἀντικειμενικοὺς νόμους, βάσει τῶν ὁποίων οἱ ἐργάται κατὰ τρόπον ἐλεύθερον θὰ ἀναδείξουν τοὺς ἡγέτας των.
§164Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Αὐτά, ποὺ λέγετε, κ. Ὑπουργέ, εἶναι πάρα πολὺ ὡραῖα. Ἀλλὰ ἐγὼ γνωρίζω, ὅτι ὑπάρχει ἕνα ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα, καὶ τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἡ ἰσχύς του στηρίζεται εἰς τὴν ἐμπιστοσύνην τῶν ἐργατικῶν μαζῶν. Καταφέρατε, κ. Ὑπουργέ, νὰ δημιουργήσητε συνδικαλισμὸν ἀριστερᾶς ἀποκλίσεως. Ἀλλὰ ὁ μεγαλύτερος κίνδυνος δὲν εἶναι αὐτός. Εἶναι κάτι ποὺ σᾶς διέφυγεν, κ. Ὑπουργέ. Ὅτι τὰ κουμμουνιστικὰ Σωματεῖα εἶναι πραγματικότης πλέον, ὅτι ἐβάλατε τοὺς ἡγέτας τῆς συνδικαλιστικῆς τάξεως εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀτέρμονας ἀγῶνας καὶ οἱ κομμουνισταὶ εὑρῆκαν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὀργανωθοῦν εἰς τὰ Σωματεῖα–βάσεις. Εἰς κάθε ἐργοστάσιον, εἰς κάθε ἐπιχείρησιν — ἐὰν δὲν τὸ γνωρίζετε σᾶς τὸ πληροφορῶ — ὑπάρχει καὶ ἕνα κομμουνιστικὸν ἐργατικὸν Σωματεῖον–βάσεως. Καὶ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι πολὺ σύντομα ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. θὰ περιέλθῃ εἰς χεῖρας τῶν κομμουνιστῶν. Καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι ἡ αἰωνία δόξα καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας (Χειροκροτήματα).
§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον.
§166ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 2.55′ μ.μ.)