1964.11.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 6η

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 1964

Προεδρία κ. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ–ΝΟΒΑ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Τσιριμῶκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων Ἀποκορώνου Χανίων Κρήτης, αἰτουμένων καθορισμὸν ἱκανοποιητικῆς τιμῆς ἀγορᾶς ἐλαιοπυρῆνος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ραμνῆς Ἀποκορώνου Χανίων Κρήτης, αἰτουμένων ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως χρεῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐπὶ μίαν τριετίαν. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατόχων ἱπποκινήτων Ἐλαιοτριβείων Χίου, Ρόδου, Μεσσηνίας, Κρήτης κλπ., πληγέντων ἐκ τῆς μηχανολογικῆς ἐξελίξεως τῶν μέσων, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χανίων Κρήτης, αἰτουμένου μείωσιν τῶν ἀρχικῶν φορολογικῶν συντελεστῶν εἰσοδημάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Κουνουπιδιανῶν Κυδωνίας Χανίων Κρήτης, αἰτουμένης τὴν ἠλεκτροδότησίν της. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Οἰνοπνευματεργατῶν, Γεωργικῆς Βιομηχανίας καὶ τῆς Ἑνώσεως Λιμενεργατῶν Καλαμῶν, παραπονουμένων διὰ τὴν παρὰ τοῦ ΑΣΟ λῆψιν μέτρων εἰς βάρος τῆς Γεωργικῆς Βιομηχανίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προοδευτικοῦ καὶ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου «Ἄστρυφος» Ἁγίου Τρύφωνος Ἀκαδημίας Πλάτωνος, αἰτουμένου ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου πόλεως καὶ εἰς τὸ ὑπολειπόμενον τμῆμα τῆς ἐν λόγῳ συνοικίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἁμαξοκαρραγωγέων Κάτω Ἀχαΐας «Ὁ Ἥφαιστος», αἰτουμένου χορήγησιν ἀδείας κυκλοφορίας φορτηγῶν αὐτοκινήτων Δ.Χ. τριῶν τόννων κλπ. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Ἀδιορίστων Θεολόγων (Παράρτημα Θεσσαλονίκης), αἰτεῖται τὴν πλήρωσιν κενῶν θέσεων Θεολόγων εἰς τὰ Γυμνάσια κλπ. Οἱ Πρόεδροι Κοινοτήτων Ριζωμάτων καὶ Δασκίου Ἠμαθίας, αἰτοῦνται τὴν ἵδρυσιν Γυμνασίου εἰς Κοινότητα Ριζωμάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καραντζένης, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖται τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ θεομηνιῶν κατὰ τὴν 6 καὶ 7 Νοεμβρίου, κατοίκων ἀγροτικῶν περιοχῶν Νομοῦ Ἄρτης. Ἡ βουλευτὶς Μαγνησίας κ. Μ. Καραγεώργη, διὰ τηλεγραφήματός της, καταγγέλλει δρᾶσιν Ἀρχηγοῦ ΤΕΑ Κοινότητος Μουρέσι Πηλίου, Παν. Βασιλικοῦ, αἰτεῖ τὸν ἀφοπλισμὸν τούτου καὶ λοιπῶν ἀνδρῶν ΤΕΑ, ὡς καὶ ἐπιβολὴν κυρώσεων. Χειρισταὶ καὶ τὸ προσωπικὸν κινηματογράφων Δυτικῆς Θεσσαλίας διαμαρτύρονται διὰ Β. Δ. 669)64 καὶ αἰτοῦνται τὴν ἀνάκλησιν τοῦ ἐν λόγῳ Διατάγματος. Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Καρίτσης–Σολόπων Εὐρυτανίας, αἰτοῦνται τὴν ὑπαγωγὴν των εἰς τὸν Νομὸν Καρδίτσης. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Νέου Πετριτσίου, αἰτουμένης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας 15ου Δημοτικοῦ Σχολείου Βʹ Ἐκπαιδευτικῆς Περιφερείας Σερρῶν αἰτουμένης χορήγησιν 50.000 δραχ. δι’ ἐπισκευὴν καὶ διαρρύθμισιν τοῦ διδακτηρίου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου διαμαρτυρομένης διὰ ληφθέντα μέτρα περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζὲς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ὀρέστη Κ. Μαρμαρέλλη τέως Ὑπαξιωματικοῦ Χωροφυλακῆς κατοίκου Σερρῶν αἰτουμένου συνταξιοδοτικὴν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζὲς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων, Κοινότητος καὶ Σχολικῆς Ἐφορείας Ἀναγεννήσεως Σερρῶν αἰτουμένων ἔγκρισιν μελέτης προεκτάσεως κτιρίου τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου καὶ προαγωγὴν αὐτοῦ ἀπὸ 5θέσιον εἰς 6θέσιον. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζὲς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου συνταξιούχων ΙΚΑ Νομοῦ Σερρῶν αἰτουμένου καθορισμὸν κατωτάτου ὁρίου συντάξεως ἐκ 1000 δραχμῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κληρούχων Γεωργῶν κατοίκων Περιβολακίου Λαγκαδᾶ, αἰτουμένων χορήγησιν ἀδείας ἐκριζώσεως δένδρων καλυπτόντων μέρος κλήρων των κειμένων ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Λαγκαδᾶ–Θεσσαλονίκης. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Φιλοπροοδευτικοῦ Συλλόγου Διακοφτοῦ «Ὁ Ἅγιος Τρύφων» αἰτεῖται οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν δι’ ἀγορὰν οἰκοπέδου καὶ ἀνέγερσιν κτιρίου στεγάσεως τοῦ ἐν λόγῳ Συλλόγου. Οἱ Ἕλληνες Πολιτικοὶ πρόσφυγες τοῦ Ἀνατολικοῦ Βερολίνου, αἰτοῦνται λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων πρὸς ἐπαναπατρισμόν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἰδιοκτητῶν Αὐτοκινήτων ταξὶ καὶ πολυτελείας «Ὁ Ἅγιος Χριστόφορος» παραπονουμένων διὰ μελετωμένην αὔξησιν τῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων Δ. Χ. (ἀγοραίων) εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ὑπαλλήλων Δήμων Νομοῦ Ἕβρου, αἰτουμένου προσμέτρησιν τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας τῶν ἐν λόγῳ ὑπαλλήλων ὡς συνταξίμου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πολεμιστῶν καὶ Τραυματιῶν Μεσσηνίας «Ὁ Πολεμιστής», αἰτουμένου τὴν παραχώρησιν τῶν ἐγκεκριμένων ἀπὸ 7.12.1964 οἰκοπέδων πρὸς ἀστικὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δ. Ε. Σταθοπούλου ἐθελοντοῦ αἱμοδότου, κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου χορήγησιν δελτίου ἐλευθέρας κυκλοφορίας ἐπὶ λεωφορείων ἀστικῶν, ὑπεραστικῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας Συν) χων Ι.Κ.Α., αἰτουμένης καθορισμὸν κατωτάτου ὁρίου συντάξεως, αὔξησιν αὐτῶν κατὰ 10–30% κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Χανίων αἰτουμένου ἀνασύνταξιν ἀκυρωθέντος πίνακος προαγωγῶν διδασκάλων τρίτου βαθμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγ. Παρασκευῆς Σταυροῦ Θεσσαλονίκης, αἰτουμένης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς ἀποπεράτωσιν ἀνεγειρομένης αἰθούσης διαλέξεων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Κολχικοῦ, αἰτουμένης μεταβίβασιν κοινοχρήστων ἐκτάσεων ΣΑΑΚ Κολχικοῦ εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα, κατασκευὴν γεφυριδίων πρὸς σύνδεσιν ἀγροτικῶν ὁδῶν Δρακοντίου μετὰ τῆς κυρίας ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν 28ου Δημοτικοῦ Σχολείου Βʹ Περιφερείας Ἀθηνῶν, αἰτουμένου ἀνέγερσιν διδακτηρίου. Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Κιβωτοῦ Γρεβενῶν, αἰτοῦνται στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ι. Κολόζη, Ἀντισ)ρχου ἐ.ἀ., κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου χορήγησιν ἐπιδόματος εὐδοκίμου παραμονῆς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν, Συνδέσμου Ἐπαγγελματιῶν ὁδηγῶν ἰδιοκτητῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων δικαιούχων ἀδείας ταξί, Συλλόγου ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν μικροϊδιοκτητῶν ταξί, καὶ τοῦ Συνδέσμου ἀποκατασταθέντων ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν ἰδιοκτητῶν ταξί, αἰτούντων ρύθμισιν τοῦ χρέους των πρὸς τὸ Δημόσιον, προερχομένου ἐκ ληξιπροθέσμων δόσεων τῶν τελῶν κυκλοφορίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ι. Βαλυράκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἐπιμελητῶν εἰσπράξεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἐσόδων Νομοῦ Χανίων, αἰτουμένου ὅπως εἰς τὴν μελετωμένην μονιμοποίησιν τῶν μελῶν του μὴ ἐξαιρεθοῦν οἱ μὴ ἔχοντες ἀπολυτήριον Γυμνασίου, ἐφ’ ὅσον οὗτοι κέκτηνται πλήρη οὐσιαστικὰ προσόντα καὶ εἶναι ἐγνωσμένης ἱκανότητος. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀμπελουργῶν Ἐδέσσης καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν λοιπῶν κτηματιῶν ἀρδευτικοῦ ἔργου Σμαρέκας, αἰτουμένων ἀναστολὴν εἰσπράξεως τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων ληφθέντος ὑπ’ αὐτῶν δανείου διὰ κατασκευὴν ἀρδευτικοῦ ἔργου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Π. Δούκας, διὰ τηλεγραφήματός του αἰτεῖται οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν Κοινοτήτων Νομοῦ Καβάλας. Ὁ Σύλλογος ἐκτάκτων Ὑπαλλήλων τοῦ Ε.Ο.Τ., διαμαρτύρεται δι’ ἀντίδρασιν καὶ παρεμπόδισιν συνδικαλιστικοῦ ἔργου παρὰ τοῦ Διευθυντοῦ Διοικητικῶν Ὑπηρεσιῶν Ε.Ο. Τ., Π. Βάρδα. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐλευθέρου δασικοῦ Συν)σμοῦ Σταυροῦ «ἡ Ἕνωσις», διαμαρτυρομένου διὰ τὰς παρὰ τοῦ Δασαρχείου Νιγρίτης μὴ νομίμους ἐνεργείας καὶ αἰτουμένου ἐπέμβασιν ἁρμοδίου Ὑπουργείου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ Προέδρου Δημοτικοῦ Συμβουλίου Καλαμάτας, αἰτουμένων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐξ ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ πλημμυρῶν ἐπελθουσῶν ζημιῶν εἰς τὴν ἐν λόγῳ πόλιν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συντ)χων καὶ ἐφέδρων ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, αἰτουμένης ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 32757) 2.7.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Πειραιῶς μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Παύλου Βαρδινογιάννη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 54249) 3.7.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γεωργίου Λούλη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 52954) 10.7.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σάββα Παπαπολίτη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 47747) 4.7.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Μπακλατζῆ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 47748) 4.7.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Μπακλατζῆ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 57016) 14.8.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἰωαννίνων, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καραντζένη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 55713) 14.8.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Αἰγαίου, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παππᾶ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 63182) 14.8.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπασπύρου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 53616) 10.7.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Πατρῶν, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 48299) 10.7.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Περραιβοῦ καὶ Χρ. Γραμματίδη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 55719) 14.8.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Αἰγαίου, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Γανίτη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 45808) 7.7.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικονομίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Χατζηδημητρίου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 47746) 10.7.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Π. Παρασκευοπούλου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 45809) 7.7.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 54248) 3.7.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λούλη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 48231) 10.7.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 60473) 14.8.1964 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ προσηρτημένης Ποινικῆς Δικογραφίας, κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Γκίλλα καὶ Ι. Προκοπίδη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπονται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Γαληνός, Ε. Σαββόπουλος, Δ. Ἀλιπράντης, Μ. Χλουβεράκης. Κ. Βενέτης, Κ. Δημόπουλος, Κ. Ράλλης, Ι. Μποῦτος, Ν. Ἀθανασίου καὶ Γ. Μιχελογιάννης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Γαληνός, Ι. Τσιριμῶκος, Δ. Ἀλιπράντης, Κ. Ράλλης, Ι. Μποῦτος, Γ. Μιχελογιάννης, Μ. Χλουβεράκης, Ν. Ἀθανασίου, Ε. Σαββόπουλος καὶ Κ. Δημόπουλος, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπουρνιᾶς, Τ. Κολοκυθᾶς, Χ. Κιτσίδης, Κ. Στεφανάκης, Ν. Ζορμπᾶς, Δ. Κίνιας, Α. Περρωτῆς καὶ Κ. Γιαννούσης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Κεφαλληνός, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κουτσοχέρας, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἀλαβᾶνος, καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Νομαρχῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Καραντζένης καὶ Κ. Παπαδημητρίου, καταθέτουν προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὁρισμοῦ ἐκλογικῶν περιφερειῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σαββόπουλος καὶ Μ. Χλουβεράκης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ ρυθμίσεως συναφῶν θεμάτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Δαβάκης καὶ Σ. Κωτιάδης, καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δαμιανοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13316)10564)12.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 459) 8.10.1964 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δαμιανοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν καθυστέρησιν τῆς ἀνεγέρσεως κτιρίων διὰ τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα Δράμας, Καρδίτσης καὶ Ναούσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αὕτη ὀφείλεται εἰς τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Προγράμματος τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας τῆς περιόδου 1963–1967, συνεπείᾳ μεταβολῆς τῶν δεδομένων τῆς ἐκτελέσεώς του, ὅπερ οἰκοδομικὸν πρόγραμμα ἐνεκρίθη τελικῶς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 97458) 13704 τῆς 24.10.1964 ἡμετέρας ἀποφάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Μαύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12135)16.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 305 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Φ. Μαύρου, ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν βοηθήματος εἰς τοὺς ἐκπροθέσμους φρεατωρύχους περιφερείας Κηφισίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν, ὅτι σκοποῦντες εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου θέματος τῆς ἀποζημιώσεως τῶν μὴ ἀποζημιωθέντων εἰσέτι ἐμπροθέσμων ἢ μὴ ὑδροδοτῶν, ὑδροπωλητῶν καὶ φρεατωρύχων, ἐνετάλη ἡ ἁρμοδία Διεύθυνσις τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ὅπως συγκεντρώσῃ πάντα τὰ ἀπαραίτητα μὲ τὸ θέμα τοῦτο στοιχεῖα καὶ ὑποβάλῃ ταῦτα ἡμῖν διὰ τὴν λῆψιν τῶν σχετικῶν ἐν προκειμένῳ ἀποφάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13797)10963)17.10.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 512)15.10.64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῆς ἐνισχύσεως τῶν πόρων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων (ΤΑΕ), ὡς καὶ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος (ΤΕΒΕ), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐτέθη ἤδη ὑπὸ ἐξέτασιν τὸ θέμα τῆς διαρρυθμίσεως τῶν πόρων τῶν ἐν λόγῳ Ὀργανισμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ, Α. Μπριλλάκη, Ν. Σκοπούλη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 238)31.8.64 ἐρωτήσεως, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Στρατῆ κλπ. καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 11354)8915)2.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ ἁρμοδία ὑφ’ ἡμᾶς Περιφερειακὴ Ὑπηρεσία, αἱ ἀπολύσεις ἐργατοτεχνιτῶν τινων, ἐκ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸ Ὑδροηλεκτρικὸν ἔργον Κρεμαστῶν Ἀχελώου, ἐγένοντο λόγῳ ἀκαταλληλότητος, ἀνεπαρκείας ἢ ἀντισυμβατικῆς διαγωγῆς, ἐπιδειχθείσης ἔναντι τοῦ ἐργολήπτου ἢ συναδέλφου των ἡ δὲ Ἑταιρεία, παρὰ τὴν καταβληθεῖσαν ἐκ μέρους τῆς ἐν λόγῳ Ὑπηρεσίας μας μεσολαβητικὴν προσπάθειαν, ἠρνήθη τὴν ἐπαναπρόσληψιν τῶν ἀπολυθέντων λόγῳ τοῦ ὅτι οὗτοι ὑπέπεσαν κατ’ αὐτὴν εἰς σοβαρὰ παραπτώματα. Κατόπιν τούτου καὶ δεδομένου ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, δὲν διαθέτει ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας, πλὴν τῆς μεσολαβήσεως, ἕτερον μέσον ἀποτελεσματικῆς παρεμβάσεως, εἰς τὰ δικαστήρια ἐναπόκειται νὰ κρίνουν ἐπὶ τῇ προσφυγῇ τῶν ἐνδιαφερομένων, ἐὰν αἱ πραγματοποιηθεῖσαι ἀπολύσεις τυγχάνουν δικαιολογημέναι ἢ καταχρηστικαί. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 353)64 ἐρωτήσεως περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου κλπ. καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 12516)9826)26.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Εὐθὺς ὡς περιῆλθεν εἰς γνῶσιν ἡμῶν τὸ ἀνωτέρω γεγονὸς καὶ εἰς ἐκτέλεσιν ἡμετέρας ἐντολῆς, ἡ ὑφ’ ἡμᾶς Περιφερειακὴ Ὑπηρεσία ἐπελήφθη μεσολαβητικῶς, διὰ τὴν διευθέτησιν τοῦ δημιουργηθέντος θέματος, ἐκ τῆς ἀποφασισθείσης ἀπολύσεως 15 Κλωστοϋφαντουργῶν ἐκ τῶν Κλωστοϋφαντηρίων Χαλκίδος. Ἀποτελέσματα τῆς ἡμετέρας παρεμβάσεως ὑπῆρξεν ἡ ματαίωσις τῶν ἀπολύσεων καὶ ἡ θέσις εἰς διαθεσιμότητα τῶν ἀνωτέρω Κλωστοϋφαντουργῶν διὰ χρονικὸν διάστημα ἑνὸς μηνός. Κατὰ τὸ χρονικὸν τοῦτο διάστημα ἐλπίζεται, ὅτι θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ δανειοδότησις ἢ πιστοδότησις τῆς ἀνωτέρω Βιομηχανίας μεθ’ ἣν θέλει συνεχισθῆ ὁμαλῶς ἡ λειτουργία αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 376)26.9.1964 ἐρωτήσεως περὶ τῶν ἀπολυθέντων Κλωστοϋφαντουργῶν ὑπὸ τῆς Διευθύνσεως τῆς Ἑταιρείας «Ἑλληνικὰ Ὑφαντήρια» κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη κλπ. καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 12639) 9922)29.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Εὐθὺς ὡς ἀνεφέρθη ἡμῖν, ὅτι ὑπὸ τῆς εἰρημένης Ἑταιρείας κατηγγέλθησαν αἱ συμβάσεις ἐργασίας τριῶν παρ’ αὐτῇ ἀπασχολουμένων Κλωστοϋφαντουργῶν καὶ εἰς ἐκτέλεσιν ἡμετέρας ἐντολῆς, ἐκλήθη δὶς παρ’ ἀνωτέρου ὑφ’ ἡμᾶς ὑπαλλήλου ἐκπρόσωπος τῆς Ἐργοδότιδος Ἐπιχειρήσεως ἵνα παρουσίᾳ καὶ τῶν ἀπολυθέντων ἀναφέρῃ τοὺς λόγους τῆς τοιαύτης ἐνεργείας. Κατὰ τὰς συσκέψεις αἵτινες ἔλαβον χώραν ἠκούσθησαν αἱ ἑκατέρωθεν ἀπόψεις ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων καὶ ἐξετέθησαν ἐν λεπτομερείᾳ εἰς τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ἑταιρείας οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους τὸ Ὑπουργεῖον ἡμῶν συνηγορεῖ διὰ τὴν ἐπαναπρόσληψιν τῶν ἀπολυθέντων. Πᾶσαι ὅμως, αἱ καταβληθεῖσαι ὑπὸ τοῦ ἡμετέρου ὑπαλλήλου προσπάθειαι ἀπέβησαν ἐπὶ ματαίῳ καθ’ ὅσον παρὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐκπροσώπου τῆς Ἐπιχειρήσεως ἐδηλώθη, ὅτι ἡ Διεύθυνσις τοῦ ἐργοστασίου ἐμμένει ἐπὶ τῆς ληφθείσης ὡς ἀνωτέρω ἀποφάσεώς της, πρὸς ἐπίτευξιν εὐρυθμίας καὶ ὁμαλότητος ἐν τῇ λειτουργίᾳ τοῦ ἐργοστασίου. Πέραν τῶν ἀνωτέρω ἐνεργειῶν μας, δὲν παρέχεται ἡμῖν εὐχέρεια, ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων, πρὸς ἀποτελεσματικωτέραν παρέμβασιν, ἵνα ἐξαναγκασθῇ ἡ Ἑταιρεία πρὸς ἀνάκλησιν τῶν ἀνωτέρω ἀπολύσεων. Δύνανται ὅμως οἱ ἐνδιαφερόμενοι, οἵτινες ὑποστηρίζουν ὅτι αἱ ἀπολύσεις δὲν ἐστηρίχθησαν ἐπὶ ἀντικειμενικῶν κριτηρίων, νὰ προσφύγωσι δικαστικῶς διὰ τὴν ἀκύρωσιν αὐτῶν ὡς καταχρηστικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 12922)5.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 405)64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν τ’ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 420)1957 ἐγκυκλίου τοῦ ΙΚΑ «περὶ τῆς διεπούσης τὴν γένεσιν τοῦ εἰς σύνταξιν δικαιώματος νομοθεσίας εἰς περίπτωσιν συγχωνεύσεως τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ» ἐγένετο δεκτόν, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν γενικῶν ἀρχῶν τοῦ δικαίου περὶ ρυθμίσεως τῆς ἀξιώσεως συμφώνως πρὸς τὸ κατὰ τὸν χρόνον ἐπελεύσεως τῆς ἀσφαλιστικῆς περιπτώσεως ἰσχῦον δίκαιον, ὅτι αἰτήματα ἠσφαλισμένων συγχωνευθέντων εἰς τὸ ΙΚΑ ἀσφαλ. ὀργανισμῶν περὶ συνταξιοδοτήσεώς των, κρίνονται βάσει τῆς νομοθεσίας ἥτις ἴσχυε κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐπελεύσεως τῆς ἀσφαλιστικῆς περιπτώσεως (γῆρας, ἀναπηρία, θάνατος). Ἐὰν δηλαδὴ τὸ ὅριον ἡλικίας, ἢ ἀναπηρίας ἢ ὁ θάνατος ἐπῆλθε πρὸ τῆς συγχωνεύσεως, ἐφαρμοστέαι εἶναι αἱ διατάξεις τῆς νομοθεσίας τοῦ συγχωνευθέντος Ταμείου, ἐὰν δὲ ἐπῆλθε μετὰ τὴν συγχώνευσιν, ἐφαρμοστέαι εἶναι αἱ διατάξεις τῆς νομοθεσίας τοῦ ΙΚΑ. Διὰ τοὺς αἰτοῦντας σύνταξιν λόγῳ γήρατος, ἐγένετο δεκτόν, κατ’ ἐξαίρεσιν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ ἀποχώρησις ἐκ τῆς ἐργασίας των δὲν ἦτο ὑποχρεωτικὴ δι’ αὐτοὺς καὶ ἂν ἀκόμη συνεπληρώθη πρὸ τῆς συγχωνεύσεως τὸ ὅριον ἡλικίας νὰ τύχουν συντάξεως ἐκ τοῦ ΙΚΑ βάσει τῆς διεπούσης αὐτὸ νομοθεσίας, ἐφ’ ὅσον συνεδέθησαν ἀσφαλιστικῶς μὲ τὸ ΙΚΑ διὰ τῆς πραγματοποιήσεως, μετὰ τὴν συγχώνευσιν ἡμερῶν ἐργασίας εἰς τὴν ἀσφάλισιν αὐτοῦ. Ἐὰν δὲν ἀπησχολήθησαν μετὰ τὴν συγχώνευσιν καὶ ἑπομένως δὲν συνεδέθησαν ἀσφαλιστικῶς μὲ τὸ ΙΚΑ ἐφαρμοστέα τυγχάνει ἡ νομοθεσία τοῦ Ταμείου, ὑπὸ τὸ κράτος ἰσχύος τῆς ὁποίας ἐπῆλθεν ἡ ἀσφαλιστικὴ περίπτωσις. Ἡ θέσις αὕτη τοῦ ΙΚΑ ἐγένετο δεκτὴ ὑπὸ τῶν διοικητικῶν καὶ πολιτικῶν δικαστηρίων, διὰ παγίας νομολογίας καὶ ἄνευ ἀποκλίσεώς τινος (βλ. Σ.Ε. 140)61, 1362)61 2194) 61. Ἀρ. Πάγου 50.63 (ΕΔΚΑ 1963 6.223), 188)63

(Ε.Δ.Κ.Α. 1963 6.352).

Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Σ. Ἐλαφροῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12856)10122)2.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 397)1964 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Φροντιστῆ καὶ Σ. Ἐλαφροῦ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πόρων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων καὶ τὴν παρ’ αὐτῷ ὑποχρεωτικὴν ἀσφάλισιν τῶν Βιομηχάνων καὶ τῶν ἐξαγωγέων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν κλπ. ὅτι ἐτέθη ἤδη ὑπὸ ἐξέτασιν τὸ θέμα τῆς διαρρυθμίσεως τῶν πόρων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων. 2) Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρὰ τῷ Ταμείῳ Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων ἀσφάλισιν τῶν ἐξαγωγέων καὶ τῶν βιομηχάνων ὅτι, εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ εἰρημένου Ταμείου ὑπάγονται ὑποχρεωτικῶς ἅπαντα τὰ πρόσωπα ἀδιακρίτως φύλου καὶ ὑπηκοότητος τὰ ὁποῖα ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Κράτους ἀσκοῦν κατ’ ἐπάγγελμα τὴν ἐμπορίαν, κέκτηνται ἐπαγγελματικὴν ἐγκατάστασιν, παρακολουθοῦνται ὡς ἔμποροι ὑπὸ τῶν Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν καὶ κατὰ νόμον ὑπάγονται εἰς τὰ ἐμπορικὰ τμήματα τῶν Ἐμπορικῶν καὶ Βιομηχανικῶν ἢ περιφερειακῶν Ἐπιμελητηρίων τοῦ Κράτους, ἐν τῇ ἐννοίᾳ δὲ τῆς κατ’ ἐπάγγελμα ἐμπορίας περιλαμβάνονται κατὰ ρητὴν διάταξιν τοῦ Κανονισμοῦ Ἀσφαλίσεως τοῦ Τ.Α.Ε. καὶ οἱ εἰσαγωγεῖς καὶ ἐξαγωγεῖς (Β.Δ. ὑπ’ ἀριθ. 47)1964 ἄρθρ. 1 παρ. 1 καὶ 2 περ. γ). Ἐξαιροῦνται ὅμως τῆς παρὰ τῷ Ταμείῳ Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως οἱ ἀσκοῦντες ἀποκλειστικῶς βιομηχανίαν ἔστω καὶ ἐὰν διατηροῦν πρατήριον λιανικῆς πωλήσεως τῶν προϊόντων τῆς βιομηχανίας των (Β.Δ. ὑπ’ ἀριθ. 47α)64 ἄρθρ. 2 παρ. 1 ἐδαφ. β). Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Δ. Στρατῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10277 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Δ. Στρατῆ κλπ. κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 104 ἐρώτησις, δι’ ἐνεργείας τῆς Διοικήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Χαλυβουργίας εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 71610)11689 ἐ.ἔ. ἡμετέρας διαταγῆς, διετάχθη ἡ Ἐπιθεώρησις, ὅπως ἐξετάσῃ τὰ καταγγελλόμενα καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν σχετικῶς, εὐθὺς δὲ μετὰ τὴν ἀναφορὰν ταύτης θέλομεν ἐνημερώσει καὶ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Γανίτη, Λ. Κύρκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12638)29.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν κατατεθεῖσα ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Γανίτη, Λ. Κύρκου καὶ Ι. Παπαδημητρίου ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐπισυμβὰν θανατηφόρον ἀτύχημα εἰς μεταλλεῖα βαρίτου καὶ ἐκμεταλλεύσεως Σταυρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τοῦτο ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας Γενικῆς Ἐπιθ. Μεταλλείων, συμφώνως πρὸς τὸν ἰσχύοντα Κανονισμὸν μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν δημοσιευθέντα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13065)23.2.1955 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ράλλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13488)10719)13.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 475)64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ράλλη ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῶν ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ χορηγουμένων παροχῶν καὶ τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας πρὸς συνταξιοδότησιν τῶν ἠσφαλισμένων αὐτοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ χορηγουμένων παροχῶν θέλει ἐξετασθῆ μετὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὑπὸ μελέτην θέματος τῆς ἐνισχύσεως τῶν πόρων αὐτοῦ. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 239)64 Β. Δ)τος ηὐξήθησαν τὰ κατώτατα ὅρια συντάξεων τοῦ ΤΕΒΕ εἰς δραχ. 500 προκειμένου περὶ συντάξεων λόγῳ γήρατος καὶ ἀναπηρίας, εἰς δραχ. δὲ 400 προκειμένου περὶ συντάξεων λόγῳ θανάτου. 2) Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας πρὸς συνταξιοδότησιν ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ ἀπὸ τοῦ 65ου εἰς τὸ 60όν, ὅτι καὶ εἰς τὸν γενικὸν ἀσφαλιστικὸν φορέα τῆς χώρας, τὸ ΙΚΑ, ἰσχύει βασικῶς ὡς τοιοῦτον ὅριον ἡλικίας τὸ 65ον ἔτος τὸ ὁποῖον ἐμειώθη προσφάτως κατὰ 5 ἔτη, προκειμένου περὶ τῶν ἀπασχολουμένων εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11730)9.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 263)64 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὡς πρὸς τὸ αἴτημα τῆς Ἑνώσεως Ἐμποροϋπαλλήλων Καβάλας, ὁμοειδῶν Σωματείων Νομοῦ καὶ ἐργαζομένων κλάδου, περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑπαλλήλων Ἐμπορικῶν Καταστημάτων εἰς τὰς Ἐπαρχίας, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 68790)Σ.674)10.9.64 ἀποφάσεως ἡμῶν ἀποσταλείσης πρὸς δημοσίευσιν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ δι’ ὑπογραφέντος Β. Δ)τος προβλέπεται ἡ ἐπέκτασις τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου εἰς τὰς πόλεις Ξάνθην, Καβάλαν, Λάρισαν, Χαλκίδα, Χανιά, Ἡράκλειον, Ἰωάννινα, Κέρκυραν καὶ Ρόδον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12137)16.9.64 ὑμετέρου, ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 307)64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰσαὰκ Νικ. Λαυρεντίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἐγγράφου ἡμῶν ἐζητήθη ὅπως τὸ ΙΚΑ ἀναφέρῃ ἡμῖν τοὺς λόγους τῆς καθυστερήσεως ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὸν Σαββίδην Ἀβραάμ, κάτοικον Σερρῶν καὶ ἐδόθησαν αὐτῷ σχετικαὶ ὁδηγίαι διὰ τὴν ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος ἐκδίκασιν τῶν συνταξιοδοτικῶν ὑποθέσεων τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ ΙΚΑ παρὰ τῆς Δευτεροβαθμίου Ἀσφαλιστικῆς Ἐπιτροπῆς Ἐφέσεων, θέλομεν δὲ ἐνημερώσει ὑμᾶς ἐν καιρῷ σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 48)23.7.1964 ἐρωτήσεως, κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 9844) 7603)30.7.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τόσον τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας, ὅσον καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας προστατεύονται ἐπαρκῶς ὑπὸ τῶν κειμένων νόμων. Πέραν τούτου, διὰ τοῦ Ν.Δ. 4361)64 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων Νομοθεσίας» δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 149 τεῦχος Ἐφημερίδος Κυβερνήσεως, διασφαλίζεται πλήρως παρ’ ἡμῖν ἡ ἐλευθέρα συνδικαλιστικὴ δρᾶσις τῶν διαφόρων ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων ἀπὸ πάσης ἐπεμβάσεως τῆς Διοικήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Π. Παρασκευοπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 232)28.8.1964 ἐρωτήσεως, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη κλπ. καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 11311)8852)64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐν Λουτρακίῳ ἐπιχείρησις τῆς Α.Ε. «Καραντάνης» διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4057)3.3.1964 ἀποφάσεως τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, ἐκηρύχθη εἰς πτώχευσιν καὶ ἔκτοτε λειτουργεῖ ὑπὸ σύνδικον πτωχεύσεως. Μετὰ τὴν κήρυξιν εἰς πτώχευσιν τῆς ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεως ὁ σύνδικος προέβη εἰς μείωσιν τοῦ προσωπικοῦ καὶ ἐκ τῶν 92 τακτικῶς ἐργαζομένων ἐν τῇ ἐπιχειρήσει ἐργατοϋπαλλήλων ἀπέλυσε τοὺς 22, ἐνῷ 5 ἀπεχώρησαν οἰκειοθελῶς ταύτης. Ἡ ἡμετέρα ὑφ’ ἡμᾶς περιφερειακὴ Ὑπηρεσία προέβη εἰς τὰς ἐνδεδειγμένας ἐνεργείας διὰ τὴν ἐπαναπρόσληψιν τῶν ἀπολυθέντων ἐργατοϋπαλλήλων καὶ ἐπέτυχεν ὅπως προσληφθῇ τὸ ἀναγκαῖον τεχνικὸν καὶ ἐπιστημονικὸν προσωπικόν. Περαιτέρω αὔξησις τοῦ ἀπασχολουμένου προσωπικοῦ δι’ ἑτέρων ἐργατοϋπαλλήλων δὲν κατέστη δυνατή, διότι κατὰ τὴν τρέχουσαν θερινὴν περίοδον δὲν ἐπεξετάθησαν ὑπὸ τοῦ εἰρημένου συνδίκου αἱ ἐργασίαι τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 163)17.8.64 ἐρωτήσεως περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ κλπ. καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 10883)8480)24.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Εὐθὺς ὡς ἐγνώσθη, ὅτι ὑπὸ τοῦ Διευθυντοῦ τῆς ΑΕΒΕ Σαρακάκη ἀπεφασίσθη πραγματοποίησις ἀπολύσεως ἀριθμοῦ τινος ἐργατοτεχνιτῶν, ἐκ τῶν ἀπασχολουμένων παρὰ τῷ ἐργοστασίῳ αὐτῆς, ἐκλήθη παρ’ ἡμῶν προσωπικῶς ἐκπρόσωπος τῆς εἰρημένης Ἑταιρείας, εἰς ὃν ἀνεπτύχθησαν παρ’ ἁρμοδίου ὑφ’ ἡμᾶς ὑπαλλήλου ἐν λεπτομερείᾳ οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους τὸ Ὑπουργεῖον ἡμῶν ἀντιτίθεται ζωηρῶς εἰς τὰς ἀποφασισθείσας ἀπολύσεις. Σχετικῶς ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Διευθύνσεως τοῦ ἐργοστασίου ἐδήλωσεν, ὅτι, συμφωνεῖ κατ’ ἀρχὴν ἀπολύτως πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ θὰ καταβάλῃ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν, πλὴν ὅμως ἡ Διεύθυνσις τοῦ ἐργοστασίου ἤχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν μειώσεως τοῦ παρ’ αὐτῇ ἀπασχολουμένου προσωπικοῦ, κατόπιν περιορισμοῦ τῶν ἐργασιῶν αὐτοῦ, καθ’ ὅσον ἡ διατήρησις τῆς σημερινῆς δυνάμεως τοῦ ἐργοστασίου κρίνεται ὑπὸ τὰ σημερινὰ οἰκονομικὰ δεδομένα ὡς ἄκρως ἀντιοικονομική. Κατόπιν τῆς δηλώσεως ταύτης συνεστήθη εἰς τὸν ἀνωτέρω ἐκπρόσωπον, ὅπως καταβληθῇ πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια διὰ τὴν διατήρησιν τῆς δυνάμεως τοῦ προσωπικοῦ ἀμειώτου καὶ ἐτονίσθη ἡ εὐεργετικὴ ἐπίδρασις τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ ἡ ἐπιτυχία τῆς προσπαθείας ταύτης ἐπὶ τῶν σχέσεων ἐργαζομένων καὶ ἐπιχειρήσεως. Πέραν τῆς ἀνωτέρω ἐπεμβάσεώς μας, δὲν παρέχεται ἡμῖν εὐχέρεια ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων πρὸς ἀποτελεσματικωτέραν παρέμβασιν παρὰ τῇ ἀνωτέρῳ βιομηχανίᾳ διὰ τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεώς της περὶ μειώσεως τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἀπασχολουμένου παρὰ τῷ ἐργοστασίῳ αὐτῆς. Εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ἐναπόκειται, ἐὰν κρίνουν ὅτι αἱ γενόμεναι ἀπολύσεις δὲν ἐδικαιολογοῦντο ἐξ ἀντικειμενικῶν λόγων, ἤτοι περιορισμοῦ τῶν ἐργασιῶν κλπ. νὰ προσφύγουν εἰς τὰ Δικαστήρια, τὰ ὁποῖα θὰ κρίνουν ἐὰν αἱ ἀπολύσεις ἐγένοντο κατὰ κατάχρησιν δικαιώματος τῆς ἐπιχειρήσεως ἢ οὔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 820)20.3.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 26878)Βου)4)2. 4.1964 ἡμετέρου ὁμοίου ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΙΚΑ εἰς τὰς Κοινότητας Εὐφημιανῶν καὶ Καρδαμύλων Χίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, (ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ ΙΚΑ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 65369)Φ.Υ. 250)6.8.1964 ἀναφορᾶς του, τὰ κάτωθι: Ἡ Κοινότης Εὐφημιανῶν Χίου περιλαμβάνεται ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952 εἰς τὴν ἀσφαλιστικὴν περιοχὴν τοῦ ἐν Χίῳ Τοπικοῦ Ὑποκαταστήματος τοῦ ΙΚΑ. Ὡς πρὸς τὸ θέμα δὲ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΙΚΑ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Καρδαμύλων Χίου ὅτι λόγῳ τοῦ περιωρισμένου (σχεδὸν ἀνυπάρκτου) ἐργατικοῦ δυναμικοῦ (ἀπασχολούμενοι 30 ἐξ ὧν 10 εἰς ἐπιχειρήσεις καὶ 20 ἐργατοτεχνῖται οἰκοδόμοι), τῆς μεγάλης ἀποστάσεώς της ἀπὸ τῆς πόλεως Χίου καὶ τῆς ἀραιᾶς συγκοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεώς της, (ἀπόστασις 28 χιλιομέτρων, συγκοινωνία ἅπαξ τῆς ἡμέρας δι’ ὑπεραστικῶν λεωφορείων) κλπ. ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, ἐλλείψει στοιχειωδῶν προϋποθέσεων δὲν κρίνεται σκόπιμος ἡ ἐπέκτασις, εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ἱδρύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 70706)4627)19.8.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10149) 5.8.1964 ὑμετέρου ὁμοίου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 91 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου κλπ. καὶ ἐπὶ τῶν περὶ ὧν αὕτη αἰτημάτων ἀσφαλιστικοῦ περιεχομένου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῆς ὑπαγωγῆς τῶν τεχνιτῶν ζαχαροπλαστῶν εἰς τὸν Κανονισμὸν περὶ βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων ὅτι, τὸ θέμα τῆς ὑπαγωγῆς καὶ ἑτέρων ἐπαγγελμάτων εἰς τὸν Κανονισμὸν ἔχει τεθῆ ὑπ’ ὄψει τοῦ ΙΚΑ τὸ Δ.Σ. τοῦ ὁποίου τυγχάνει ἁρμόδιον διὰ τὴν ὑποβολὴν προτάσεως πρὸς ἔκδοσιν συμπληρωματικοῦ Κανονισμοῦ. Τέλος καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα περὶ ὑπαγωγῆς εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΤΕΑΜΕΖ τῶν ἀπασχολουμένων εἰς τὸν βιομηχανικὸν κλάδον ζαχαροπλαστῶν ὅτι τοῦτο θέλει ἐξετασθῆ μετὰ τὴν τυπικὴν τακτοποίησιν τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Καραγεώργη, Δ. Παπανικολάου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11357)2.9.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 241 ἐρωτήσεως τῶν ἐν θέματι βουλευτῶν ἐν σχέσει μὲ τὰ εἰς τὴν ἀπὸ 10.5.1964 ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Λουτρονόμων Αἰδηψοῦ διατυπούμενα αἰτήματα ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4 αἰτήματος περὶ μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας πρὸς συνταξιοδότησιν παρὰ τοῦ ΙΚΑ, ὅτι τοῦτο ἀπαιτεῖ τροποποίησιν τῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 4104)1960, ἥτις δὲν καθίσταται δυνατή, διότι θὰ ἀνέτρεπε τὰς βάσεις ἐφ’ ὧν ἐστηρίχθη ἡ γενομένη ἀναμόρφωσις τῆς συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας τοῦ ΙΚΑ. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα ὑπαγωγῆς καὶ ἑτέρων ἐπαγγελμάτων εἰς τὸν κανονισμὸν περὶ βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων, ἔχει τεθῆ ἤδη ὑπ’ ὄψει τοῦ ΙΚΑ, τὸ Δ. Σ. τοῦ ὁποίου τυγχάνει κατὰ νόμον ἁρμόδιον διὰ τὴν πρότασιν ἐκδόσεως συμπληρωματικοῦ κανονισμοῦ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5 αἰτήματος περὶ ἀποστολῆς Ἐπόπτου Ἐργασίας πρὸς παρακολούθησιν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, ὅτι τόσον κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὅσον καὶ κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς λουτρικῆς περιόδου τοῦ τρέχοντος ἔτους, ἐστάλη εἰς Αἰδηψὸν Ἐπόπτης Ἐργασίας πρὸς παρακολούθησιν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, κατὰ τὰ τέλη δὲ τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου θὰ ἐπαναληφθῇ ὁ ἔλεγχος πρὸς διαπίστωσιν τῆς ἐκτελέσεως τῶν ὑποδειχθέντων. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6 αἰτήματος, περὶ ἐπιδοτήσεως τῶν Λουτρονόμων Αἰδηψοῦ παρὰ τοῦ ΟΑΑΑ κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας, ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 2961)1954 «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας» ὡς αὗται ἐτροποποιήθησαν καὶ συνεπληρώθησαν διὰ τοῦ Ν. 3464)1955 αἱ παροχαὶ λόγῳ ἀνεργίας διακρίνονται: α) Εἰς τακτικὴν ἧς τυγχάνουν πάντες οἱ καθιστάμενοι ἄνεργοι, οἱ ἠσφαλισμένοι διὰ τὸν Κλάδον ἀνεργίας, ἐφ’ ὅσον πληροῦν τὰς ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω νόμων διαγραφομένας προϋποθέσεις καὶ β) εἰς ἔκτακτον ἐπιδότησιν ἥτις χορηγεῖται εἰς ἐξαιρετικὰς μόνον περιπτώσεις εἰς μὴ δικαιουμένους τακτικῆς ἐπιδοτήσεως ἀνέργους. Χορήγησις ἐπιδομάτων ἀνεργίας πέραν τῶν ἀνωτέρω διαγραφομένων ὁρίων καθίσταται νόμῳ ἀνέφικτος. Ἡ χορήγησις οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς Χριστουγέννων καὶ Πάσχα εἰς μὴ ἐπιδοτουμένους ἐκ τοῦ ΟΑΑΑ ἀνέργους, ἐνεργεῖται δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν κατ’ ἐξουσιοδότησιν ἐκδιδομένων ἑκάστοτε πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀποφάσεων τούτων ἐκτιμῶνται ὅλως ἰδιαιτέρως αἱ ἐπικρατοῦσαι ἑκάστοτε γενικαὶ ἢ εἰδικαὶ εἰς ὡρισμένους κλάδους ἐργαζομένων συνθῆκαι, καθοριζομένων πρὸς τοῦτο τῶν κατὰ τὸ δυνατὸν εὐνοϊκωτέρων προϋποθέσεων εἰς τρόπον ὥστε νὰ δικαιοῦνται τοῦ ὀφειλομένου βοηθήματος ὁ μεγαλύτερος ἀριθμὸς τῶν μὴ ἐπιδοτουμένων ἐκ τοῦ ΟΑΑΑ ἀνέργων. Συνεπῶς καὶ οἱ ἀναφερόμενοι ἐφ’ ὅσον πληροῦν τὰς ἑκάστοτε ὁριζομένας προϋποθέσεις δικαιοῦνται ἀπολήψεως τοῦ καθορισθησομένου ἐπιδόματος λόγῳ τῶν ἑορτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11753)9.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 286 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τοῦ θέματος περὶ καθορισμοῦ ὡς κατωτάτου ὁρίου συντάξεων τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν χιλίων (1.000), ὅτι ἡ βελτίωσις τῶν συντάξεων τῶν χορηγουμένων ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ καὶ τῶν λοιπῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν ἀπασχολεῖ πάντοτε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Δοθέντος ὅτι τὸ ὕψος τῶν χορηγουμένων συντάξεων ἐξαρτᾶται ἀμέσως ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν ἑκάστου ὀργανισμοῦ αἱ δυνατότητες αὐξήσεως τούτων, περιορίζονται ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν ἑκάστοτε ὑφισταμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων ἑνὸς ἑκάστου τῶν ὡς ἄνω Ὀργανισμῶν. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ σημειοῦμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 105057) 1963 (ΦΕΚ 574 τεῦχος Βʹ 23.12.63) ἀποφάσεως ἡμῶν ηὐξήθησαν κατὰ 6% αἱ ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ χορηγηθεῖσαι συντάξεις βάσει πλειόνων τῶν 1200 ἡμερῶν ἐργασίας ἢ λόγῳ ἐργατικοῦ ἀτυχήματος διὰ δὲ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 774)1963 Β. Δ)τος (ΦΕΚ 231)23.12.63) ηὐξήθησαν ἐπίσης κατὰ 6% αἱ συντάξεις αἱ χορηγηθεῖσαι βάσει 1200 ἢ ὀλιγωτέρων ἡμερῶν ἐργασίας. Διὰ τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Β. Δ)τος ηὐξήθησαν κατὰ 12% τὰ κατώτατα ὅρια συντάξεων λόγῳ θανάτου καὶ κατὰ 9% τὰ κατώτατα ὅρια συντάξεων λόγῳ γήρατος καὶ ἀναπηρίας. Ὁπωσδήποτε τὸ αἴτημα νέας αὐξήσεως τῶν συντάξεων τοῦ Ι.Κ.Α. θὰ ἐξετασθῇ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν διαγραφομένων ὑπὸ τῆς παραγρ. 8 τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν.Δ. 4104)60 ἥτις ἐπιτρέπει τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων μετὰ ἑξάμηνον ἀπὸ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἡμερομισθίου τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς οἰκονομικῆς ἐπαρκείας τοῦ

Ι.Κ.Α.

Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον θέμα, ὑπὸ στοιχ. Βʹ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως, περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν.Δ. 4104)60 ἐπὶ τῷ τέλει καθορισμοῦ τῶν συντάξεων τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς τὰ 80% τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἀποδοχῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου ἐπραγματοποιήθη λίαν σημαντικὴ καινοτομία καθιερουμένου δικαιοτέρου συστήματος ὑπολογισμοῦ τῶν συντάξεων καὶ δὴ ὑπὲρ τοῦ μικροῦ εἰσοδήματος ἐργαζομένων, ἡ πλήρης σύνταξις τῶν ὁποίων ὑπερβαίνει τὰ 80% τῶν ἀποδοχῶν ἐνεργείας. Τὸ σύστημα τοῦτο στηρίζεται ἐπὶ δύο βασικῶν ἀρχῶν. Πρῶτον, διὰ τοὺς πληροῦντας τὰ βασικὰ ἐλάχιστα ὅρια τῶν δι’ ἑκάστην περίπτωσιν ἀπαιτουμένων χρονικῶν προϋποθέσεων, ὁρίζεται βασικὴ σύνταξις εἰς ηὐξημένον ποσοστὸν ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν διὰ τοὺς μισθωτοὺς χαμηλοῦ εἰσοδήματος (ἀνερχόμενον εἰς 98% τοῦ τεκμαρτοῦ ἡμερομισθίου τῆς πρώτης μισθολογικῆς κλάσεως) ἐλαττούμενον προοδευτικῶς ἐπὶ ὑψηλοτέρων εἰσοδημάτων κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ τηρῆται ἡ ἀρχὴ τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης, ἐκ τῆς ὁποίας δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀπομακρύνεται ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις. Δεύτερον, διὰ τοὺς πραγματοποιοῦντας ηὐξημένον ἀριθμὸν ἡμερῶν ἐργασίας, παρέχεται προσαύξησις τῆς συντάξεως κατὰ ποσοστὸν ὑπολογιζόμενον ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ἠσφαλισμένου. Τὰ ποσοστὰ ταῦτα προσαυξήσεως τῆς συντάξεως ὁρίζονται ἀναλόγως τοῦ ὕψους τοῦ μισθοῦ ἀπὸ 1% μέχρι 2,5% ἀνὰ 300 ἡμέρας ἐργασίας. Ὑπὸ τὰ δεδομένα ταῦτα δὲν εἶναι ἐφικτὸς ὁ καθορισμὸς συλλήβδην τῶν συντάξεων τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς 80% τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἀποδοχῶν καθ’ ὅσον τοῦτο θὰ ἀπετέλει ἀπομάκρυνσιν, καθ’ ἃ ἐξετέθη, ἐκ τῆς ἀρχῆς τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐξετάζεται ἤδη διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ ρύθμισις τοῦ θέματος αὐξήσεως κατὰ μισθολογικὴν κλάσιν τῶν ποσοστῶν ὑπολογισμοῦ τῶν συντάξεων ἐν σχέσει πρὸς τὸν τεκμαρτὸν μισθόν, εἰς μεγαλύτερον ὕψος διὰ τὰς μικροτέρας κλάσεις καὶ μικρότερον διὰ τὰς ὑψηλοτέρας τοιαύτας, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ παρέχηται περαιτέρω αὔξησις τῶν συντάξεων τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ

Ι.Κ.Α.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9994)1.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 66 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν ἐμφανιστῶν χειριστῶν ἀκτινολογικῶν ἐργαστηρίων κλπ. εἰς τὸν Κανονισμὸν περὶ βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ εἰδικὴ συνταξιοδοτικὴ προστασία τῶν ἐπὶ μακρὸν ἀπασχολουμένων εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα, δὲν εἰσήχθη διὰ τοῦ προσφάτως ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς Βουλῆς Νόμου 4350)64 (Φ.Ε.Κ. 126)30.7.64 τεῦχος Αʹ), τὰ ὑπακτέα εἰς τὴν εἰδικὴν προστασίαν ἐπαγγέλματα ὁρίζονται κατὰ τὸν Ν. 4104)60 διὰ εἰδικοῦ Κανονισμοῦ ἐγκρινομένου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας προτάσει τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΙΚΑ. Κατὰ ταῦτα ἡ ὑπαγωγὴ εἰς τὴν εἰδικὴν συνταξιοδοτικὴν προστασίαν τῆς τάξεως τῶν ἐμφανιστῶν κλπ. δὲν ἀπετέλει θέμα ἐκ τῶν διὰ τοῦ ρηθέντος νόμου ρυθμισθέντων, ἤτοι χρῆζον ρυθμίσεως διὰ τούτου, ἀλλὰ θέμα δυνάμενον νὰ ρυθμισθῇ ἐφ’ ὅσον συντρέχουν αἱ πρὸς τοῦτο προϋποθέσεις διὰ Κανονισμοῦ, διὰ τὴν πρότασιν τοῦ ὁποίου ἁρμόδιον κατὰ νόμον τυγχάνει, ὡς ἐλέχθη, τὸ Δ. Σ. τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῆς βουλευτίδος κ. Μ. Καραγεώργη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10487)13.8.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 119)1964 ἐρωτήσεως τῆς βουλευτίδος κ. Μ. Καραγιώργη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῇ διαλαμβανομένων αἰτημάτων τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων ἀναπηρίας ΙΚΑ–ΤΕΑΜΒΚ: 1. Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ 2 αἰτημάτων, περὶ καθορισμοῦ ὡς κατωτάτου ὁρίου συντάξεων τοῦ ποσοῦ τῶν χιλίων (1.000) δραχμῶν καὶ τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων κατὰ 10–30%, ἡ βελτίωσις τῶν συντάξεων τῶν χορηγουμένων ὑπὸ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν ἀπασχολεῖ πάντοτε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Δοθέντος, ὅτι τὸ ὕψος τῶν χορηγουμένων συντάξεων ἐξαρτᾶται ἀμέσως ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν ἑκάστου Ὀργανισμοῦ, αἱ δυνατότητες αὐξήσεως τούτων περιορίζονται ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν ἑκάστοτε ὑφισταμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων ἑνὸς ἑκάστου τῶν ὡς ἄνω Ὀργανισμῶν. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ σημειοῦμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 105057) 1963 (Φ.Ε.Κ. 574, τεῦχος Βʹ) ἀποφάσεως ἡμῶν, ηὐξήθησαν κατὰ 6% αἱ ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. χορηγηθεῖσαι συντάξεις, βάσει πλειόνων τῶν 1200 ἡμερῶν ἐργασίας ἢ λόγῳ ἐργατικοῦ ἀτυχήματος, διὰ δὲ τοῦ Β.Δ. 774)1963 (Φ.Ε.Κ. 231)23.12.1963) ηὐξήθησαν ἐπίσης κατὰ 6% αἱ συντάξεις αἱ χορηγηθεῖσαι βάσει 1200 ἢ ὀλιγωτέρων ἡμερῶν ἐργασίας. Διὰ τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Β. Δ)τος ηὐξήθησαν κατὰ 12% τὰ κατώτατα ὅρια συντάξεων λόγῳ θανάτου καὶ κατὰ 9% τὰ κατώτατα ὅρια συντάξεων λόγῳ γήρατος καὶ ἀναπηρίας. Ὁπωσδήποτε τὸ αἴτημα νέας αὐξήσεως τῶν συντάξεων τοῦ Ι.Κ.Α. θὰ ἐξετασθῇ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν διαγραφομένων ὑπὸ τῆς παρ. 8 τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν.Δ. 4104)60, ἥτις ἐπιτρέπει τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων μετὰ ἑξάμηνον ἀπὸ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἡμερομισθίου τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς οἰκονομικῆς ἐπαρκείας τοῦ Ι.Κ.Α. 2. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3 αἰτήματος περὶ χορηγήσεως 15θημέρου ἐπιδόματος ἀδείας εἰς τοὺς συνταξιούχους τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ὅτι τὸ περὶ οὗ πρόκειται ἐπίδομα ἀποτελεῖ νέαν παροχὴν μὴ ληφθεῖσαν ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν διαμόρφωσιν τῆς νομοθεσίας τῶν Ὀργανισμῶν τούτων. Ὡς ἐκ τούτου, ἐν περιπτώσει ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος, θέλει κατ’ ἀνάγκην τεθῆ θέμα αὐξήσεως τῶν εἰσφορῶν, ἥτις ὑπὸ τὰς κρατούσας συνθήκας ἐμφανίζεται ἄκρως δυσχερής. 3. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4 αἰτήματος, περὶ ἐνισχύσεως τοῦ Ι.Κ.Α. δι’ εἰσφορᾶς τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ὅτι, μετὰ τὰ ληφθέντα μέτρα οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τούτου καὶ ἰδίᾳ τῆς θέσεως ἐν ἰσχύϊ ἀπὸ τῆς 1.1.1964 τοῦ Κανονισμοῦ βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων καὶ τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς εἰδικῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ τούτου προβλεπομένου νέου εἰδικοῦ συνταξιοδοτικοῦ συστήματος διὰ 150.000 ἠσφαλισμένους τοῦ Ι.Κ.Α. τῶν ὡς ἄνω ἐπαγγελμάτων, καλυπτομένους ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Κανονισμοῦ, δὲν ὑφίσταται ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον θέμα ἐπιβαρύνσεως τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. 4. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5 αἰτήματος, περὶ οἰκονομικῆς ἀνορθώσεως τοῦ ΤΕΑΚΜ καὶ ΤΕΕΑΜΒΚ, ὅτι ἐτέθη ἤδη ὑπὸ μελέτην τὸ θέμα, περὶ αὐξήσεως τῶν πόρων ἀμφοτέρων τῶν Ὀργανισμῶν τούτων. Εἰδικώτερον, ὡς πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργίας, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι μέχρις ὁριστικοῦ καθορισμοῦ διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ τῶν μέτρων, ἐκ τῶν ὁποίων προσδοκᾶται σημαντικὴ βελτίωσις τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως αὐτῶν, ἐνεκρίθη ἡ παρὰ τοῦ Ταμείου σύναψις δανείου ἕνδεκα ἑκατομμυρίων (11. 000.000) δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1098)7960)7.8.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 108)4.8.1964 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορισθῇ ὁ ἀκριβὴς χρόνος τῆς καταργήσεως τῆς ὑπὲρ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας εἰσφορᾶς τῶν ἐργαζομένων, καθ’ ὃ μέρος αὕτη διατίθεται διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων αὐτῶν, διότι θὰ πρέπει νὰ προηγηθῇ ὀργάνωσις τῶν οἰκονομικῶν τῶν ὀργανώσεων διὰ τῶν ἰδίων των δυνάμεων, καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην στρέφεται ὡς πρῶτον βῆμα, ἡ προσπάθεια ἡμῶν διὰ τοῦ ψηφισθέντος ἤδη νόμου περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Ἐπαγγελματικῶν Σωματείων νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10557)8199)17.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 133)64 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Γανίτη, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς τὴν κωμόπολιν Ἁγιάσσου– Μυτιλήνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ι.Κ.Α., τοῦτο, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 74734) 29.7.1964 ἐγγράφου του, ἐζήτησε παρὰ τοῦ Περιφερειακοῦ Ὑποκαταστήματος Μυτιλήνης τὴν ὑποβολὴν αὐτῷ τῶν ἀναγκαίων συμπληρωματικῶν στοιχείων προκειμένου νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ θέμα ἐνώπιον τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ, πρὸς λῆψιν ὁριστικῆς ἀποφάσεως, τελεῖ δὲ ἤδη ἐν ἀναμονῇ σχετικῆς ἀπαντήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ἀναγνωστοπούλου καὶ Ι. Βαρβιτσιώτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10486)8143)13.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ἀναγνωστοπούλου καὶ Ι. Βαρβιτσιώτη ὑποβληθεῖσα ὑμῖν ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὴν ἀναδρομικὴν καταβολὴν ἐπιδόματος τριετιῶν εἰς τοὺς μονιμοποιηθέντας ὑπαλλήλους τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν Ι.Κ.Α., Τ. Α.Ε., Τ.Ε.Β.Ε. κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ διὰ τοῦ κεφαλ. IV παρ. 1 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1031)1958 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἥτις ἐκυρώθη διὰ τοῦ Ν.Δ. 4242)62, προβλεπόμενον ἐπίδομα παραμονῆς εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν, καταβάλλεται εἰς τοὺς τακτικοὺς ὑπαλλήλους τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου τοὺς παραμένοντας ὑπὲρ τὴν τριετίαν ἐν τῷ αὐτῷ ὀργανικῷ βαθμῷ καὶ οὐχὶ εἰς τοὺς ἐκτάκτους τοιούτους. Συνεπῶς, ἐν προκειμένῳ, οἱ περὶ ὧν ὁ λόγος ὑπάλληλοι, διὰ τὸν πρὸ τοῦ διορισμοῦ των χρόνον, καθ’ ὃν ἐτύγχανον ἔκτακτοι, δὲν δικαιοῦνται τοῦ ἐπιδόματος παραμονῆς εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν, καθ’ ὅσον ἡ χορήγησις τοῦ ἐπιδόματος τούτου εἰς ὡρισμένον ὑπάλληλον τελεῖ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς δυνατότητος βαθμολογικῆς ἐξελίξεως αὐτοῦ, ἥτις προϋπόθεσις δὲν συντρέχει ἐν τοῖς προσώποις τῶν περὶ ὧν πρόκειται ὑπαλλήλων. (Ἀπόφ. 1629)1963 Σ.Ε.). Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Σ. Ἠλιοπούλου, Λ. Κύρκου καὶ Π. Παρασκευοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10004)1.8.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 76)64 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Σ. Ἠλιοπούλου, Λ. Κύρκου καὶ Τ. Παρασκευοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα ὑπαγωγῆς τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ σταφιδεργάτου εἰς τὸν Κανονισμὸν περὶ βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ αἴτημα ἔχει τεθῆ ἤδη ὑπ’ ὄψει τοῦ ΙΚΑ, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ὁποίου τυγχάνει κατὰ νόμον ἁρμόδιον διὰ τὴν ὑποβολὴν προτάσεως πρὸς ἔκδοσιν συμπληρωματικοῦ Κανονισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9848)7607)30.7.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀρ. 52)64 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Δούκα, ὡς καὶ τοῦ ὑπ’ ἀρ. 9926) 2495)30.7.64 τοιούτου, ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τὰς μεταξεργατρίας Σουφλίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἤδη εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας ἀπεστάλη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 65729)9818)31.7.64 ἡμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ ζητεῖται, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Νόμου 2961)54, ἡ γνώμη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ διὰ τὴν χορήγησιν ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τὰς ἀνωτέρω ἀνέργους ἐργατρίας. Ὡσαύτως γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7301.) 1712)15.2.64 ἡμετέρας ἀποφάσεως, εἰς τὰς ἀνέργους μεταξεργατρίας Σουφλίου, εἶχεν ἐγκριθῆ καὶ κατεβλήθη ἔκτακτος οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις ἐκ 12½ ἡμερησίων ἐπιδομάτων ἀνεργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10149)5.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 91 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου κλπ. καὶ ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ αἰτήματος, περὶ καθιερώσεως Κυριακῆς ἀργίας διὰ τοὺς τεχνίτας ζαχαροπλαστείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ἡμῶν, ὅπως τὸ ἐν λόγῳ θέμα συζητηθῇ ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Πολιτικῆς εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν αὐτοῦ, ἐπὶ τῷ τέλει γνωμοδοτήσεως περὶ τοῦ προσφορωτέρου τρόπου ρυθμίσεως αὐτοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα τοῦτο, περὶ ὑπαγωγῆς των εἰς τὴν ὑπαλληλικὴν ἰδιότητα, γνωρίζομεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Κατ’ ἀρχὴν οἱ εἰδικοὶ Νόμοι 1828)42, 1224)44 καὶ 3430)1955, χαρακτηρίζουν ἅπαντας τοὺς ἐργαζομένους τοὺς κεκτημένους πτυχίον Τουριστικῆς Σχολῆς ὡς ὑπαλλήλους. Πέραν τούτου, ὁ Γενικὸς Νόμος 1234)18 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ Νόμου 4458)30 καὶ 2655)53, καθορίζει τὰ κριτήρια, βάσει τῶν ὁποίων οἱ μισθωτοὶ κρίνονται ὡς ὑπάλληλοι ἢ ἐργάται καὶ βάσει τῶν κριτηρίων τούτων ἡ Νομολογία τῶν Δικαστηρίων ἔχει διαμορφώσει τοὺς χαρακτηρισμοὺς τῶν μισθωτῶν ὡς ὑπαλλήλων ἢ ἐργατῶν. Τέλος, εὐνόητον εἶναι, ὅτι δὲν δύναται νὰ θεσπισθῇ διάταξις δι’ ἧς νὰ ὁρίζεται εἰδικὴ περιπτωσιολογία χαρακτηρισμοῦ τῶν μισθωτῶν ὡς ὑπαλλήλων ἢ ἐργατῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 50)30.7.64 ἐρωτήσεως, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἠλ. Ἠλιοῦ κλπ. καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 9846)7605)30.7.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὑπὸ τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἐργατοτεχνιτῶν τῶν ἀπασχολουμένων παρὰ τῆς Ἐπιχειρήσεως «Ἀφοὶ Σαρακάκη» Α.Ε. ἐτέθη πρὸς τὴν Δ)νσιν αὐτῆς θέμα αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἀνωτέρω μισθωτῶν κατὰ ποσοστὸν ἐξ 20% ἐπὶ τῶν ἐν γένει καταβαλλομένων ἡμερομισθίων. Ἡ ἐπιχείρησις ἠρνήθη κατ’ ἀρχὴν τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τούτου ἰσχυριζομένη, ὅτι τὰ καταβαλλόμενα σήμερον ἡμερομίσθια εἰς τοὺς ἐργατοτεχνίτας αὐτῆς, εἶναι κατὰ πολὺ ἀνώτερα τῶν ὑπὸ τῆς οἰκείας συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας προβλεπομένων κατωτάτων ὁρίων αὐτῶν. Τὸ αὐτὸ ὑπεστήριξε καὶ ὁ Σύνδεσμος Ἑλλήνων Βιομ. Παραγωγῆς καὶ Ἐπισκευῆς Ἁμαξωμάτων Αὐτοκινήτων, εἰς ἣν ἀνήκει ἡ Ἐπιχείρησις Σαρακάκη. Κατόπιν τούτου, οἱ μὲν ἐργαζόμενοι ἐκήρυξαν ἀπεργίαν ἡ δὲ ἐπιχείρησις μετ’ ὀλίγον ἀνταπεργίαν, ὑποστηριζόντων ἀμφοτέρων τῶν ἐν διενέξει μερῶν μετὰ πείσματος τὰς ἀντιτιθεμένας ἀπόψεις των. Ἐπὶ τῷ τέλει ἐξευρέσεως λύσεως ἐπὶ τοῦ ὡς ἀνωτέρω θέματος οἱ ἐνδιαφερόμενοι προσέφυγον εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον αἰτοῦντες τὴν κατὰ νόμον παρέμβασίν του. Πράγματι, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον συνεκροτήθησαν ἀλλεπάλληλοι συσκέψεις, εἰς ἃς παρέστησαν ἐκπρόσωποι ἁπασῶν τῶν ἐνδιαφερομένων ὀργανώσεων, ἐργατικῶν τε καὶ ἐργοδοτικῶν, ὡς καὶ τῆς ἐπιχειρήσεως ὑπὸ τὴν Προεδρίαν ὁτὲ μὲν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ὁτὲ δὲ ὑπὸ ἀνωτέρου ὑφ’ ἡμᾶς ὑπαλλήλου, καθ’ ἃς κατεβλήθη πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια πρὸς ἐξεύρεσιν συμβιβαστικῆς λύσεως. Ἀποτυχούσης τῆς προσπαθείας ταύτης, καθ’ ὅσον ἅπαντες οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐπέδειξαν στάσιν οὐχὶ ὅσον ἔδει διαλλακτικήν, ἡ δημιουργηθεῖσα συλλογικὴ διαφορὰ ἐργασίας παρεπέμφθη πρὸς ἐπίλυσιν ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Διοικητικοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Πανάγου, Π. Παρασκευοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Μ. Καραγιώργη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9507)23.7.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Δ. Στρατῆ κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι τὸ ἐν αὐτῇ ἀναφερόμενον συνδικαλιστικὸν θέμα ρυθμίζεται πλήρως ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ κατατεθέντος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως σχεδίου νομοθετικοῦ διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων νομοθεσίας». Ἐν σχέσει πρὸς τὰ συμβάντα εἰς Θεσσαλονίκην, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ ἀπαντήσεως τῆς ἁρμοδίας Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, πρὸς τὴν ὁποίαν ἔχει ἤδη δοθῆ ἐντολὴ ὅπως ἐρευνήσῃ καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν. Σχετικῶς θέλομεν ἐνημερώσει ὑμᾶς εὐθὺς ὡς ὑποβληθῇ ἡμῖν ἡ ἐν λόγῳ ἀναφορά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Γανίτη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Παπανικολάου. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Γανίτη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Παπανικολάου, ὑποβληθείσης ὑμῖν τὴν 23.7.64 καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 9845)7604)30.7.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀπὸ μέρους τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας Λεβαδείας, νὰ ἐπέμβῃ καὶ συστήσῃ εἰς τὴν Ἑταιρείαν ΕΡΚΥΝΑ ὅπως καταβάλῃ τὰ δεδουλευμένα ἡμερομίσθια εἰς τοὺς μισθωτούς της, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν ἤθελον καρποφορήσει αἱ προσπάθειαί της διὰ τὴν καταβολήν των, ν’ ἀσκήσῃ τὴν ποινικὴν δίωξιν διὰ τῶν ἐποπτικῶν ὀργάνων της ἐνώπιον τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Λεβαδείας ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Ν. 690)45, ὅπερ καὶ ἐπραγματοποίησαν, τῆς ὑποθέσεως τελούσης ἐν ἐκκρεμότητι πρὸς ἐκδίκασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 10280)64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 107 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἤδη, μελετῶνται αἱ ἀναγκαῖαι τροποποιήσεις εἰς τὴν νομοθεσίαν «περὶ συλλογικῶν συμβάσεων καὶ διαιτησίας», ὥστε ἡ ἀναγνώρισις τοῦ δικαιώματος τῶν συλλογικῶν διαπραγματεύσεων νὰ καταστῇ πραγματικὴ καὶ ἡ ὅλη διαδικασία ἐπιλύσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας νὰ διασφαλίζῃ τοὺς σκοποὺς εἰς οὓς ἀποβλέπει ὁ θεσμός. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9996)1.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μπουγᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς καὶ ἐν αὐτῇ συνομολογεῖται, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, τὰ Διαιτητικὰ Δικαστήρια καὶ ὁ Διανεμητικὸς Λογαριασμὸς Οἰκογενειακῶν Ἐπιδομάτων μισθωτῶν, εὐθυγραμμίσθησαν πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐκρατείας, ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ χαρακτῆρος τῆς ἐργατικῆς σχέσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν συνεργείων τῶν Βασιλικῶν Ναυστάθμων Σαλαμῖνος καὶ Κρήτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10186)7867)6.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἰατρῶν τοῦ Ι.Κ.Α., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 4277)62 ἐρρυθμίσθη τὸ ὅλον θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν θεραπευτῶν ἰατρῶν τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ἡ πλήρης ἐξομοίωσις τῶν ὡς ἄνω ἰατρῶν πρὸς τοὺς ἐλεγκτὰς ἰατροὺς τοῦ Ἱδρύματος, ἥτις θὰ ἐπήρχετο διὰ τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει περιλαμβανομένων αἰτημάτων, ἐμφανίζει σοβαρὰς δυσχερείας, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς ὑφισταμένης βασικῆς διαφορᾶς μεταξὺ τῶν δύο τούτων κατηγοριῶν τῶν ἰατρῶν καὶ ἥτις συνίσταται εἰς τὸ ὅτι οἱ μὲν θεραπευταὶ ἰατροὶ ἀσκοῦν ἐλευθέρως τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα, ἐνῷ ἀντιθέτως, εἰς τοὺς ἐλεγκτὰς ἰατροὺς ἀπαγορεύεται ἡ ἐλευθέρα ἄσκησις τοῦ ἐπαγγέλματός των. Πάντως τὸ ὅλον θέμα τελεῖ ὑπὸ ἐξέτασιν ἐπὶ τῷ τέλει ὁριστικῆς ρυθμίσεώς του. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει περιλαμβανομένων αἰτημάτων τῶν θεραπευτῶν ἰατρῶν ἀντιτίθεται ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Συλλόγων Προσωπικοῦ Ι.Κ.Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10192)6.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τοῦ διὰ τούτου διαβιβασθέντος ἡμῖν ἀντιγράφου τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀποστολῆς τῶν ἐλευθέρων ἐργατῶν φορτ) τῶν εἰς τὰς φορτ)τικὰς ἐργασίας τοῦ Λιμένος Καλαμάτας, περὶ οὗ τὸ προσηρτημένον τῇ ἐρωτήσει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως ἐπικούρων ἐργατῶν Λιμένος Καλαμάτας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ σχετικοῦ φακέλλου, ὁμὰς ἐξ 85 περίπου ἐλευθέρων ἐργατῶν, συνεκρότησε κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος Σωματεῖον ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Ἕνωσις Ἐπικούρων Ἐργατῶν Λιμένος Καλαμάτας» καὶ ἠξίουν τὴν ἀναγνώρισίν της, παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Ρυθμίσεως Φορτ)σεων Λιμένος Καλαμάτας καὶ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν μελῶν αὐτῆς ὡς ἐπικούρων φορτ)τῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὴν κατ’ ἀποκλειστικότητα πρόσληψιν καὶ ἀποστολὴν εἰς τὴν ἐργασίαν αὐτῶν μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μονίμων ἀφ’ ἑτέρου, πλέον δέ, ὅπως παραχωρηθῇ εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα τῆς προσλήψεως καὶ ἀποστολῆς εἰς τὴν ἐργασίαν τῶν ἐλευθέρων ἐργατῶν, ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι τοῦ λιμένος ἐπιβάλλουν τοῦτο. Κατόπιν ἐπισταμένης ἐξετάσεως τοῦ θέματος παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Ρυθμίσεως Φορτ)σεων Λιμένος Καλαμάτας, καθ’ ἣν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν: α) Ὅτι ὁ θεσμὸς τῶν ἐπικούρων ἐργατῶν φορτ)τῶν οὐδέποτε ἐφηρμόσθη εἰς τὸν λιμένα Καλαμάτας καὶ οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν, δεδομένου, ὅτι ἡ σοβαρὰ φορτ)τικὴ κίνησις τοῦ λιμένος εἶναι ἐποχιακὴ ἐμφανιζομένη μόνον κατὰ τοὺς μῆνας Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον καὶ Νοέμβριον, ὁπότε ἀπαιτεῖται ἡ ἀπασχόλησις κατὰ τὰς φορτ)σεις, ἐκτὸς τῶν μονίμων καὶ πλέον τῶν 150 ἐλευθέρων ἡμερησίως. β) Ὅτι εἰς τὸν λιμένα κατὰ τὴν ἀνωτέρω περίοδον τῆς ἐξαγωγικῆς κινήσεως καὶ φόρτου ἐργασίας, ἐργάζονται εἰς τὸν λιμένα καὶ ἕτεροι παλαιοὶ καὶ πεπειραμένοι ἐργάται καὶ ἀνήκοντες εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἕνωσιν Ἐπικούρων. γ) Ὅτι ἡ ἀναγνώρισις τῶν ἐπικούρων τῶν 85 μελῶν τῆς αἰτούσης Ἑνώσεως, οὐ μόνον δὲν θὰ συνέβαλεν εἰς τὴν εὔρυθμον διεξαγωγὴν τῆς ηὐξημένης ἐργασίας τοῦ ὡς ἄνω τριμήνου, ἀλλ’ ἀντιστρόφως θὰ προεκάλει ζητήματα εἰς τὸν λιμένα, ἐφ’ ὅσον ἡ τρίμηνος ἀπασχόλησις αὐτῶν εἰς τὰς φορτ)σεις, δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας ὁλοκλήρου τοῦ ἔτους καὶ μοιραίως πλέον θὰ ἀπῄτουν εἴτε τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μονίμων φορτ)τῶν πέραν τοῦ ἐκ τῆς κινήσεως ἐπιτρεπομένου, πρὸς ἀπορρόφησιν τῶν μελῶν των, εἴτε τὴν αὔξησιν τοῦ τιμολογίου φορτ)σεων, ὅπερ κρίνεται ἤδη βεβαρημένον, ἀπεφασίσθη ὅπως μὴ ἀναγνωρισθῇ εἰς οὐδένα ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ ἐπικούρου φορτ)τοῦ, ἐφ’ ὅσον λόγῳ τῶν εἰδικῶν τοπικῶν συνθηκῶν δὲν ὑφίσταται τοιαύτη δυνατότης, εἰς δὲ τὰς περιπτώσεις συσσωρεύσεως ἐργασίας κατὰ τὰς φορτ)σεις, διὰ τὴν εὔρυθμον διεξαγωγὴν αὐτῶν, προσλαμβάνονται καὶ ἀποστέλλονται εἰς τὴν ἐργασίαν μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μονίμων, ἐλεύθεροι ἐργάται ἐξ ὀνομαστικοῦ πίνακος περιλαμβάνοντα κατ’ ἀλφαβητικὴν σειρὰν 140 ἐργάτας ἐκ τῶν πλέον ἀρχαιοτέρων καὶ ἱκανωτέρων ἐκ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν λιμένα, ἤτοι οὐ μόνον ἐκ τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν συσταθεῖσαν Ἕνωσιν Ἐπικούρων, ἀλλὰ καὶ τῶν λοιπῶν ἐλευθέρων τῶν μὴ ὑπαγομένων εἰς ταύτην τηρουμένης αὐστηρῶς τῆς σειρᾶς ἀποστολῆς των εἰς τὴν ἐργασίαν. Ἡ τοιαύτη ἀπόφασις τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς, ἐνεκρίθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21722)266 ΥΕΝ 32025)7676)13.4.64 τοιαύτης ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 153, τεῦχος Βʹ τῆς 27.4.64, ΦΕΚ, πολλῷ μᾶλλον καθ’ ὅσον κατὰ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις ἡ σύστασις Σωματείου οὐδὲν δικαίωμα δημιουργεῖ δι’ ἀποκλειστικὴν χρησιμοποίησιν τῶν μελῶν αὐτοῦ κατὰ τὰς φορτ)σεις καὶ ἀποστέρησιν τῆς ἐργασίας ἄλλων ἐργατῶν παλαιῶν καὶ πεπειραμένων, ἀλλὰ μὴ ἀνηκόντων εἰς τοῦτο. Πρὸς πληρεστέραν ἐνημέρωσιν ὑμῶν ἐπὶ τοῦ θέματος ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 195)24.6.64 πρακτικοῦ τῆς Ἐπιτροπῆς Ρυθμίσεως Φορτ)σεων Λιμένος Καλαμάτας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΩΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΡΥΘΜΙΣΕΩΣ

ΦΟΡΤ)ΣΕΩΝ ΛΙΜΕΝΟΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

ὑπ’ ἀριθ. 195 τῆς 24.1.64 Παρόντες: 1) Κ. Τσαπραλῆς, Ὑποπλοίαρχος Λ.Σ., Λιμενάρχης Καλαμάτας, Πρόεδρος. 2) Α. Ζωντανός, Προϊστάμενος Γραφείου Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας Μεσσηνίας, μέλος. 3) Μ. Μιχαλόπουλος, ἀντιπρόσωπος Ε.Β.Ε. Καλαμάτας. 4) Π. Μαυροειδής, ἀντιπρόσωπος Ναυτικῶν Πρακτόρων Καλαμάτας. 5) Σ. Καλογεράκος, ἀντιπρόσωπος Ἑνώσεως Ἐργολάβων Ἰδιοκτ. Φορτ. Λιμ. 6) Κ. Κουρμᾶς, ἀντιπρόσωπος Λιμενεργατῶν Καλαμάτας. 7) Μ. Ἀραπάκης, ἀντιπρόσωπος Λιμενεργατῶν Καλαμάτας. 8) Κ. Ραμμέας, Λογιστὴς Κ.Α.Φ.Λ. Καλαμάτας, Γραμματεύς. Θέματα: 1) Ἔγγραφον Ὑπουργείου Ἐργασίας ὑπ’ ἀριθ. 100 150)6493)27.12.63, σχετικῶς μὲ τὴν πρόσληψιν εἰς τὰς φορτοεκφορτωτικὰς ἐργασίας τοῦ λιμένος τῶν ἐλευθέρων ἐργατῶν. Ἀναγινώσκεται εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἡ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ὑποβληθεῖσα ἀπὸ 10.12.63 ἀναφορὰ τῆς Ἑνώσεως Ἐπικούρων Ἐργατῶν Λιμένος Καλαμάτας, ἥτις περιῆλθεν ἡμῖν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 100150)6493)27.12.63 διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας πρὸς ἐξέτασιν καὶ λῆψιν ᾐτιολογημένης ἀποφάσεως, δι’ ἧς οἱ ἀναφερόμενοι διαμαρτύρονται, ὅτι δὲν προτιμῶνται καὶ δὲν ἀποστέλλονται δι’ ἐργασίαν ὁσάκις ὑπάρχει συσσώρευσις ἐργασίας, ὡς ἐπίσης καὶ διότι δὲν ἀνεγνωρίσθη παρὰ τῆς ΕΡΦΛ τὸ Σωματεῖον των καὶ δὲν ἐδόθη εἰς τὰ μέλη αὐτοῦ ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ ἐπικούρου φορτ)τοῦ. Λαμβάνων τὸν λόγον ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, λέγει τὰ κάτωθι: Ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ἱστορικοῦ τῆς ὑποθέσεως, τὸ θέμα ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὁμὰς ἐξ 85 ἐλευθέρων ἐργατῶν συνεκρότησε, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος Σωματεῖον ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Ἕνωσις Ἐπικούρων Ἐργατῶν Λιμένος Καλαμάτας» καὶ ἠξίου τὴν ἀναγνώρισιν παρὰ τῆς ΕΡΦΛ τοῦ Σωματείου τούτου καὶ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν μελῶν αὐτοῦ ὡς ἐπικούρων φορτ) τῶν ἀφ’ ἑνός, καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν κατ’ ἀποκλειστικότητα πρόσληψιν καὶ ἀποστολὴν εἰς τὴν ἐργασίαν αὐτῶν, ὁσάκις ὑπάρχει συσσώρευσις ἐργασίας καὶ μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τοῦ καταλόγου τῶν μονίμων φορτ)τῶν. Ἔτι δὲ πλέον, ὅπως παραχωρηθῇ εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα τῆς προσλήψεως καὶ ἀποστολῆς εἰς τὴν ἐργασίαν τῶν ἐλευθέρων ἐργατῶν, εἰς ἃς περιπτώσεις αἱ φορτ)καὶ ἀνάγκαι τοῦ λιμένος θὰ ἀπῄτουν τὴν πρόσληψιν καὶ τοιούτων ἐργατῶν. Ἅπαντα τ’ ἀνωτέρω αἰτήματα δὲν ἐγένοντο ἀποδεκτὰ ἐκ μέρους τοῦ προκατόχου Προέδρου ΕΡΦΛ, ὡς μὴ δυνάμενα νὰ πραγματοποιηθῶσι. Μετὰ ταῦτα οἱ ὕπερθεν προσέφυγον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας διατυπώσαντες γραπτῶς καὶ προφορικῶς διάφορα παράπονα, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 73536)4636)4.9.63 διαταγῆς του (ἀνεγνώσθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν) ᾐτήσατο παρὰ τοῦ Προέδρου ὅπως ἀναφέρῃ περὶ τῆς ὅλης καταστάσεως. Ὁ Πρόεδρος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 262)6.9.63 ἀναφορᾶς καὶ τηλεγραφικῆς τοιαύτης ὑπ’ ἀριθ. 3822)1.10.63 (ἀνεγνώσθησαν ἀμφότεραι), ἐγνώρισεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον πῶς ἔχει τὸ θέμα ἀναφέρων καὶ τοὺς λόγους δι’ οὓς ἡ ἀποδοχὴ τῶν αἰτημάτων τῶν ἀναφερομένων ἐργατῶν δὲν εἶναι ἐφικτή. Κατόπιν τούτου τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 84286)5427)19. 10.63 (ἀνεγνώσθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν) διαταγῆς, συνεφώνησε μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ Προέδρου καὶ ἐνέκρινε τὴν τακτικὴν τῆς προσλήψεως καὶ ἀποστολῆς εἰς τὴν ἐργασίαν τῶν ἐλευθέρων ἐργατῶν, ἥτις συνίστατο καὶ συνιστᾶται καὶ σήμερον εἰς τὴν ἐκ περιτροπῆς ἀποστολὴν εἰς τὴν ἐργασίαν 135 περίπου ἐργατῶν ἐκ πίνακος κατ’ ἀλφαβητικὴν σειρὰν περιλαμβάνοντος καὶ τοὺς ἐν λόγῳ ἀναφερομένους καὶ παραπονουμένους ἐργάτας. Συνεχίζων ὁ Πρόεδρος καὶ ἀναφερόμενος ἐπὶ τῆς ὑπὸ συζήτησιν ἀναφορᾶς τῶν παραπονουμένων ἐργατῶν, λέγει, ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτῶν περὶ παραγκωνίσεως καὶ μὴ ἀποστολῆς αὐτῶν εἰς τὴν ἐργασίαν δὲν εὐσταθεῖ, καθ’ ὅσον κατὰ τὴν ἐκφώνησιν, ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τοῦ τέως ΓΕΛ, τῶν ἐλευθέρων ἐργατῶν καὶ διὰ τὴν πιστὴν τήρησιν τῆς σειρᾶς ἀποστολῆς τούτων, εἰς τὴν ἐργασίαν, παρίστατο πολλάκις καὶ ἐπώπτευσεν αὐτοπροσώπως ὁ Πρόεδρος τῆς ΕΡ ΦΛ. Ἕτερον ἐπίσης στοιχεῖον περὶ τῆς ἀσταθείας τοῦ ὡς ἄνω ἰσχυρισμοῦ εἶναι καὶ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἀναφερόμενοι κατὰ τὴν διανομὴν τοῦ δώρου τῶν Χριστουγέννων 1963 ἔλαβον τὰ ὑψηλότερα ποσὰ ὡς ἔχοντες πραγματοποιήσει τὸν μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἡμερομισθίων. Ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὰς ἀξιώσεις τούτων, συνεχίζει ὁ Πρόεδρος, περὶ ἀναγνωρίσεως τοῦ Σωματείου του, τῆς κατοχυρώσεως καὶ χαρακτηρισμοῦ τῶν μελῶν αὐτοῦ ὡς ἐπικούρων φορτ)τῶν καὶ τῆς κατ’ ἀποκλειστικὴν προτεραιότητα ἀποστολῆς τούτων εἰς τὴν ἐργασίαν, αὗται δὲν δύνανται νὰ πραγματοποιηθῶσι διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: Ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ Ἐργασίας εἰς τὸν λιμένα Καλαμάτας ὑφίσταται ὁ θεσμὸς τῶν μονίμων, ἐπικούρων καὶ ἐλευθέρων ἐργατῶν. Ὁ θεσμὸς ὅμως τῶν ἐπικούρων οὐδέποτε ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν καὶ οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ τεθῇ, δεδομένου, ὅτι ἡ μεγάλη φορτοεκφορτωτικὴ κίνησις τοῦ λιμένος εἶναι ἐποχιακὴ ἐμφανιζομένη κατὰ τοὺς μῆνας Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον καὶ Νοέμβριον, ὁπότε καὶ ἀπαιτεῖται ἀριθμὸς ἐργατῶν πλέον τῶν 150 ἡμερησίως, ἐκτὸς τῶν μονίμων. Ἡ τυχὸν ἀναγνώρισις ἐπικούρων θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν νὰ δημιουργοῦνται συνεχῶς αἰτήματα ἐκ μέρους τῆς κατηγορίας ταύτης, εἴτε περὶ αὐξήσεως τοῦ τιμολογίου, εἴτε περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μονίμων φορτ)τῶν, γεγονὸς τὸ ὁποῖον θὰ ἐπεβάρυνε τὸ κόστος τοῦ λιμένος, τὸ ὁποῖον καὶ σήμερον εἶναι λίαν βεβαρημένον. Ἀκολούθως ὁ Πρόεδρος καλεῖ τὰ μέλη ὅπως διατυπώσωσι καὶ αὐτὰ τὴν γνώμην των περὶ τοῦ πρακτέου. Κατόπιν διαλογικῆς συζητήσεως ἡ Ἐπιτροπὴ ἀποφασίζει κατὰ πλειοψηφίαν, τοῦ ἀντιπροσώπου τῆς Ἑνώσεως Ἐργολάβων Ἰδιοκτητῶν Φορτηγίδων κ. Στ. Καλογεράκου αἰτήσαντος ἀναβολὴν λήψεως ἀποφάσεως πρὸς πληρεστέραν ἐπὶ τοῦ θέματος ἐνημέρωσίν του, τὰ κάτωθι: 1. Ὅπως μὴ ἀναγνωρισθῇ καὶ ἀποδοθῇ εἰς οὐδένα ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ ἐπικούρου φορτοεκφορτωτοῦ εἰς τὸν λιμένα, καθ’ ὅσον δὲν ὑφίσταται δυνατότης ὑπάρξεως τοιούτων, λόγῳ τῆς ἐποχιακῆς κινήσεως τοῦ λιμένος καὶ τῆς δυνατότητος συντηρήσεως, κατὰ τὴν νεκρὰν περίοδον τῶν ἐργασιῶν, ἤτοι ἀπὸ τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου μέχρι καὶ τοῦ μηνὸς Αὐγούστου, μόνον τῶν μονίμων φορτοεκφορτωτῶν. 2. Ὅπως εἰς περιπτώσεις συσσωρεύσεως ἐργασίας καὶ διὰ τὴν εὔρυθμον διεξαγωγὴν τῶν φορτ)κῶν ἐργασιῶν, προσλαμβάνωνται καὶ ἀποστέλλωνται πρὸς ἐργασίαν ἐλεύθεροι ἐργάται ἐξ ὀνομαστικοῦ πίνακος κατ’ ἀλφαβητικὴν σειράν, περιλαμβάνοντος 140 ἐλευθέρους ἐργάτας ἐκ τῶν ἀρχαιοτέρων καὶ ἱκανωτέρων ἐκ τούτων, τηρουμένης αὐστηρῶς τῆς σειρᾶς ἀποστολῆς τούτων εἰς τὴν ἐργασίαν.... ....................................... Μεθ’ ὅ, μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου θέματος πρὸς συζήτησιν, λύεται ἡ συνεδρίασις. Ὁ Πρόεδρος Ὁ Γραμματεὺς Τὰ Μέλη λστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9189) 7109)17.7.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 2)15)1964 αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων καὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῶν «ὑπὲρ ἀγνώστων ἐνσήμων τοῦ ΙΚΑ» νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰς ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 57)1121)1964 αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων ἐρωτήσεως τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν (σχετ. ὑμετ. ἔγγραφον 8607)6420)64) ἡμετέρας ἀπόψεις καὶ ἐνεργείας ὡς καὶ τὰ διὰ ταύτης αἰτηθέντα στοιχεῖα ἐγνωρίσαμεν ἤδη ὑμῖν διὰ τοῦ πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 61136)Βου 243)16.7.1964 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου καὶ διαβιβάζομεν ὑμῖν συνημμένως. Ἐπὶ εὐκαιρίᾳ σημειοῦμεν, ὅτι ὡς καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 61136)Βου 243)1964 ἐγγράφου μας ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν, ἐζητήσαμεν ἤδη ἀπὸ τὸ ΙΚΑ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 62448)Ι 437)16.7.1964 ἐγγράφου μας, ὅπως τοῦτο ἀναφέρῃ ἡμῖν τὸ δυνατὸν ταχύτερον τὸν ἀριθμὸν καὶ τῶν λοιπῶν ἀναγνωρισθέντων ἡμερῶν ἐργασίας εἰς τοὺς οἰκοδόμους, θέλομεν δὲ ἐνημερώσει ὑμᾶς ἐν καιρῷ. Ὡσαύτως σημειοῦμεν, ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸ ΙΚΑ ὅπως τοῦτο λάβῃ ἅπαντα τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν ταχυτέραν ἐκκαθάρισιν τῶν ἐκκρεμῶν αἰτήσεων περὶ ἀναγνωρίσεως ἡμερομισθίων εἰς οἰκοδόμους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

λζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Καραγεώργη καὶ Π. Δούκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9371)21.7.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 31 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Μαρίας Καραγεώργη καὶ Π. Δούκα, ἐν σχέσει μὲ αἰτήματα ἀσφαλιστικοῦ περιεχομένου τῆς Ἀνωτάτης Συνομοσπονδίας Συνταξιούχων Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικῆς Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τ’ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ 2 αἰτημάτων περὶ αὐξήσεως τῶν συντάξεων τοῦ ΙΚΑ ὡς καὶ τοῦ καθορισμοῦ ὡς κατωτάτης συντάξεως τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν χιλίων ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 105057)63 ἀποφάσεως ἡμῶν (ΦΕΚ 574)23. 12.63, τεῦχος Βʹ) ηὐξήθησαν κατὰ 6% αἱ ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ χορηγηθεῖσαι συντάξεις, βάσει πλειόνων τῶν 1200 ἡμερῶν ἐργασίας ἢ λόγῳ ἐργατικοῦ ἀτυχήματος διὰ δὲ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 774)1963 Β. Δ. (ΦΕΚ 231)23.12.1963, τεῦχος Αʹ), ηὐξήθησαν ἐπίσης κατὰ 6% αἱ συντάξεις αἱ χορηγηθεῖσαι βάσει 1200 ἢ ὀλιγώτερον ἡμερῶν ἐργασίας. Διὰ τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Β. Δ. ηὐξήθησαν κατὰ 9% τὰ κατώτατα ὅρια συντάξεων λόγῳ γήρατος καὶ ἀναπηρίας καὶ κατὰ 12% τῶν συντάξεων λόγῳ θανάτου. Ὁπωσδήποτε τὸ αἴτημα νέας αὐξήσεως τῶν συντάξεων τοῦ ΙΚΑ θὰ ἐξετασθῇ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν διαγραφομένων ὑπὸ τῆς παρ. 8 τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. Δ. 4104)1960, ἥτις ἐπιτρέπει τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων μετὰ ἑξάμηνον ἀπὸ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἡμερομισθίου τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς οἰκονομικῆς ἐπαρκείας τοῦ ΙΚΑ. 2. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3 αἰτήματος, περὶ χορηγήσεως 15) νθημέρου ἐπιδόματος ἀδείας εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ νέαν παροχὴν μὴ ληφθεῖσαν ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν διαμόρφωσιν τῆς συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας τοῦ Ἱδρύματος. Ὡς ἐκ τούτου ἐν περιπτώσει ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος, θέλει κατ’ ἀνάγκην τεθῆ θέμα αὐξήσεως τῶν εἰσφορῶν ἥτις ὑπὸ τὰς κρατούσας συνθήκας ἐμφανίζεται ἄκρως δυσχερής. 3. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4 αἰτήματος, περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ ΙΚΑ δι’ εἰσφορᾶς τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅτι μετὰ τὰ ληφθέντα μέτρα οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ ΙΚΑ καὶ ἰδίᾳ κατόπιν τῆς θέσεως ἐν ἰσχύϊ ἀπὸ τῆς 1. 1.1964 τοῦ κανονισμοῦ βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων καὶ τῆς εἰδικῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ κανονισμοῦ τούτου προβλεπομένου νέου εἰδικοῦ συνταξιοδοτικοῦ συστήματος διὰ 150.000 ἠσφαλισμένους τοῦ ΙΚΑ τῶν ἄνω ἐπαγγελμάτων καλυπτομένους ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ κανονισμοῦ, δὲν ὑφίσταται ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον θέμα ἐπιβαρύνσεως τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1009)19.6.1964 ἐρώτησιν τῶν αὐτῶν βουλευτῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι, ἐδόθη ὑμῖν ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 56554)Βου 200)27.7.1964 ἐγγράφου ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ληʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Ξ. Γρηγόρη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9372)21.7.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Ξ. Γρηγόρη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἐπὶ ἀναφορᾶς 35 ἐπικούρων φορτ)τῶν λιμένος Κερκύρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ σχετικοῦ φακέλλου τὰ παράπονα τῶν περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις λιμενεργατῶν εἶναι ἀβάσιμα, καθ’ ὅσον ἡ ἔξοδος αὐτῶν ἐκ τῆς ἐργασίας ἐγένετο κατόπιν τῆς ληφθείσης ἀποφάσεως ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν κειμένων περὶ φορτοεκφορτωτικῶν ἐργασιῶν διατάξεων, πρὸς ἀποσυμφόρησιν τοῦ κλάδου, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἰσορροπίας μεταξὺ προσφορᾶς καὶ ζητήσεως ἐργασίας εἰς τὰς φορτ)τωτικὰς ἐργασίας τοῦ λιμένος Κερκύρας συνεπεία τῆς εἰς τὸν λιμένα τοῦτον ἐγκαταστάσεως μηχανικῶν μέσων ἐκφορτώσεως σίτου (σιλὸ) καὶ τοῦ δυσαναλόγου, ἐν σχέσει μὲ τὴν φορτ)κὴν κίνησιν τοῦ λιμένος, ἀριθμοῦ ἐργατῶν. Οἱ ἐν λόγῳ ἐργάται ἀπεμακρύνθησαν τῶν ἐργασιῶν τοῦ λιμένος τῇ αἰτήσει των τυχόντες οἱ ἐκ πρώτων συμπληρώσαντες τὸ 55ον ἔτος ἡλικίας συντάξεως ἐκ τοῦ ΙΚΑ καὶ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως μέσῳ τοῦ ΚΑΦ ἐκ τοῦ Λογ)σμοῦ Ἀποσυμφορήσεως Λιμενεργατῶν τὸ δὲ ποσὸν τῆς ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως ὅπερ κατεβλήθη εἰς τούτους ἦτο κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην ἱκανοποιητικόν. Σημειωτέον, ὅτι καὶ μετὰ τὴν κατὰ τὰ ἀνωτέρω γενομένην ἀποσυμφόρησιν τοῦ κλάδου τούτου τῶν λιμενεργατῶν Κερκύρας παρουσιάζεται εἰσέτι καὶ σήμερον ἡ ἀνάγκη τῆς περαιτέρω μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἤδη ἐν τῷ Λιμένι ἐργαζομένων ἐργατῶν λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τῆς φορτ)τικῆς κινήσεως τοῦ λιμένος, καὶ συνεπῶς ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τῶν περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις λιμενεργατῶν, περὶ ἐπανόδου των εἰς τὴν ἐργασίαν δὲν καθίσταται ἐφικτή, τοσούτῳ μᾶλλον ἐφ’ ὅσον πρόκειται καὶ περὶ ὑπερηλίκων ἤδη ἐργατῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουλίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

λθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30)15.7.64 ἐρωτήσεως περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, κατατεθείσης ἡμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ κλπ. καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 9370)7188)21.7.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Εὐθὺς ὡς περιῆλθον εἰς γνῶσιν ἡμῶν τὰ αἰτήματα τῶν ἀπασχολουμένων εἰς τὰ πρόσκαιρα ἔργα τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων καὶ εἰς ἐκτέλεσιν ἡμετέρας ἐντολῆς, ἐπραγματοποιήθησαν δύο συσκέψεις ἐν τῷ καταστήματι τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν ἀνωτέρων ὑπαλλήλων, εἰς ἃς ἐκλήθησαν καὶ προσῆλθον ἐκπρόσωποι τῆς εἰρημένης Ἑταιρείας ὡς καὶ τῶν ἐργατοτεχνιτῶν τῶν ἀπασχολουμένων εἰς τὰ πρόσκαιρα ἔργα καὶ τοῦ λοιποῦ προσωπικοῦ αὐτῆς. Κατ’ αὐτὰς οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου ἐξέθεσαν ἐν λεπτομερείᾳ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους τοῦτο συνηγορεῖ θερμῶς ὑπὲρ ἱκανοποιήσεως τῶν αἰτημάτων τῶν εἰρημένων μισθωτῶν καὶ κατέβαλον πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν ὅπως πείσουν τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Ἑταιρείας, ἵνα ἀποδεχθοῦν τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων αὐτῶν. Ἀκολούθως ἐξετέθησαν αἱ ἀπόψεις, αἱ γνῶμαι καὶ τὰ ἐπιχειρήματα πάντων τῶν ἀνωτέρω ἐκπροσώπων καὶ τελικῶς αἱ συζητήσεις κατέληξαν εἰς τὴν κατωτέρω συμφωνίαν: 1) Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 αἴτημα, περὶ μονιμοποιήσεως τῶν ἀπασχολουμένων εἰς τὰ πρόσκαιρα ἔργα τῆς Ἑταιρείας, ὅτι αὕτη καθίσταται ἀδύνατος νὰ πραγματοποιηθῇ, συλλήβδην δι’ ὁλόκληρον τὸ προσωπικόν, λόγῳ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας τῆς Ἑταιρείας νὰ ἀναλάβῃ ἐφ’ ἅπαξ τὴν ἀπαιτουμένην οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν εἰς τὸν τομέα μονίμων κατασκευῶν αὐτῆς. Τὸ αἴτημα τοῦτο τῶν ἐνδιαφερομένων εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ σταδιακῶς διὰ τῆς μετατάξεως εἰς τὸ ἔκτακτον προσωπικὸν τῆς Ἑταιρείας καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐντάξεως εἰς τὸν κανονισμὸν αὐτῆς ἑκάστοτε τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ἀπαιτουμένου πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν παρουσιαζομένων εἰς τὸν τομέα μονίμων κατασκευῶν. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ἑταιρείας θέλει λάβει ὁριστικὴν ἀπόφασιν μέχρι 31ης Δεκεμβρίου ἐ. ἔ. τὸ ἀργότερον. 2) Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2 αἴτημα, περὶ παύσεως τῶν ἀπολύσεων, ἐγένετο δεκτὸν ὅπως μέχρι τῆς ἀνωτέρω ἡμερομηνίας οὐδεμία ἀπόλυσις λάβει χώραν, ἐξαιρέσει περιπτώσεων λίαν σοβαρῶν παραπτωμάτων, ἵνα ἐπανεξετασθῇ καὶ ρυθμισθῇ τὸ θέμα τοῦτο ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας ἐν πνεύματι ἀντικειμενικότητος βάσει τῶν ἀρχῶν τοῦ δικαίου καὶ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν τιθεμένων ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων. 3) Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3 αἴτημα, περὶ καταβολῆς ἀναδρομικῶς εἰς τοὺς ἀνωτέρω μισθωτοὺς τῆς διαφορᾶς ἡμερομισθίων, συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 16) 1964 διαιτητικὴν ἀπόφασιν τοῦ Δ.Δ.Δ.Δ. Ἀθηνῶν ἀπεφασίσθη ὅπως ἐφ’ ὅσον ἐκδοθῇ ἔστω καὶ μία δικαστικὴ ἀπόφασις καταδικάζουσα τὴν Ἑταιρείαν, νὰ καταβάλῃ τὴν διαφορὰν ἔστω καὶ εἰς ἕνα ἀπασχολούμενον εἰς τὰ πρόσκαιρα ἔργα, ἡ διαφορὰ αὕτη νὰ καταβληθῇ ἄνευ ἑτέρου τινὸς εἰς ἅπαν τὸ ἀπασχολούμενον εἰς τὰ ἔργα ταῦτα προσωπικὸν τῆς Ἑταιρείας, χωρὶς νὰ ἐξαναγκασθῇ οὐδεὶς ἕτερος μισθωτὸς νὰ προσφύγῃ δικαστικῶς πρὸς δικαίωσίν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

μʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Δ. Στρατῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 35)18.7.1964 ἐρωτήσεως, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ κλπ., καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑπ’ ἀριθ. 9506)7360)23.7.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὑπὸ τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἐργατοτεχνιτῶν, τῶν ἀπασχολουμένων παρὰ τῇ ἐπιχειρήσει «Ἀφοὶ Σαρακάκη Α.Ε.» ἐτέθη πρὸς τὴν Διεύθυνσιν αὐτῆς, θέμα αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἀνωτέρω μισθωτῶν, κατὰ ποσοστὸν ἐξ 20%, ἐπὶ τῶν ἐν γένει καταβαλλομένων ἡμερομισθίων. Ἡ ἐπιχείρησις ἠρνήθη κατ’ ἀρχὴν τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τούτου, ἰσχυριζομένη, ὅτι τὰ καταβαλλόμενα σήμερον ἡμερομίσθια εἰς τοὺς ἐργατοτεχνίτας αὐτῆς, εἶναι κατὰ πολὺ ἀνώτερα τῶν ὑπὸ τῆς οἰκείας συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας, προβλεπομένων καὶ τῶν ὁρίων αὐτῶν. Τὸ αὐτὸ ὑπεστήριξε καὶ ὁ Σύνδεσμος Ἑλλήνων Βιομηχάνων παραγωγῆς καὶ ἐπισκευῆς ἁμαξωμάτων αὐτοκινήτων, Ὀργάνωσις εἰς ἣν ἀνήκει ἡ Ἐπιχείρησις Σαρακάκη. Κατόπιν τούτου, οἱ μὲν ἐργαζόμενοι ἐκήρυξαν ἀπεργίαν, ἡ δὲ Ἐπιχείρησις μετ’ ὀλίγον ἀνταπεργίαν ὑποστηριζόντων ἀμφοτέρων τῶν ἐν διενέξει μερῶν μετὰ πείσματος τὰς ἀντιτιθεμένας ἀπόψεις των. Ἐπὶ τῷ τέλει ἐξευρέσεως λύσεως ἐπὶ τοῦ ὡς ἀνωτέρω θέματος, οἱ ἐνδιαφερόμενοι προσέφυγον εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, αἰτοῦντες τὴν κατὰ νόμον παρέμβασίν του. Πράγματι, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον συνεκροτήθη σύσκεψις, εἰς ἣν παρέστησαν ἐκπρόσωποι ἁπασῶν τῶν ἐνδιαφερομένων Ὀργανώσεων, ἐργατικῶν τε καὶ ἐργοδοτικῶν, ὡς καὶ τῆς Ἐπιχειρήσεως, καθ’ ἣν κατεβλήθη πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια πρὸς ἐξεύρεσιν συμβιβαστικῆς λύσεως. Ἀποτυχούσης τῆς προσπαθείας ταύτης, καθ’ ὅσον ἅπαντες οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐπέδειξαν στάσιν οὐχὶ ὡς ἔδει διαλλακτικήν, ἡ δημιουργηθεῖσα συλλογικὴ διαφορὰ ἐργασίας, παρεπέμφθη πρὸς ἐπίλυσιν ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Διοικητικοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Καραγιώργη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 34)17.7.1964 ἐρωτήσεως, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ κλπ. καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9505)7359)23.7.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὑπὸ τῆς Ὁμοσπονδίας Κλωστοϋφαντουργῶν Ἑλλάδος ἐκινήθη ἡ διαδικασία τοῦ Ν. 3239)1955, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3755)57, ἐπὶ τῷ τέλει ὑπογραφῆς συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας ἀφορώσης τοὺς ὅρους ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας τῶν Κλωστοϋφαντουργῶν ἁπάσης τῆς χώρας. Εἰς τὴν διαδικασίαν ταύτην παρενέβη ἐπὶ τῷ αὐτῷ σκοπῷ καὶ ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Κλωστοϋφαντουργῶν. Ἀποτυχουσῶν τόσον τῶν ἀπ’ εὐθείας μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων διαπραγματεύσεων, ὅσον καὶ τῆς κατὰ νόμον μεσολαβητικῆς προσπαθείας τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἡ δημιουργηθεῖσα συλλογικὴ διαφορὰ ἐργασίας διεβιβάσθη τὴν 29.6.1964 πρὸς ἐπίλυσιν εἰς τὸ πρωτοβάθμιον Διοικητικὸν Δικαστήριον Πειραιῶς, οὗτινος ἀναμένεται ἤδη ἡ ἔκδοσις σχετικῆς ἀποφάσεως. Μετὰ τὴν ἐνέργειαν ταύτην καὶ συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Ν. 3239)55, ὡς ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως, ἀπηγορεύετο ἐπὶ χρονικὸν διάστημα 45 ἡμερῶν καὶ ἐν περιπτώσει ἐφέσεως ἐπὶ χρονικὸν διάστημα 60 ἡμερῶν, πᾶσα προσπάθεια τῶν ἐνδιαφερομένων, πρὸς ἐκβιασμὸν εὐνοϊκῆς ὑπὲρ αὐτῶν λύσεως ἐπὶ τῆς ἐκδηλωθείσης διενέξεως, διὰ διακοπῆς τῆς ἐργασίας ἢ καταφανοῦς μειώσεως τῆς ἀποδόσεως τῆς ἐργασίας κλπ. Παρὰ ταῦτα, ἀλλὰ καὶ ἐν γνώσει τῶν ποινικῶν κυρώσεων αἵτινες προβλέπονται ὑπὸ τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ ἀνωτέρω νομοθετήματος, οἱ Κλωστοϋφαντουργοὶ οἱ ἀπασχολούμενοι ἐν τῷ Ἐργοστασίῳ τῆς Ἑταιρείας Πειραϊκὴ– Πατραϊκὴ ἐκήρυξαν ἀπεργίαν, ἐπιδιώκοντες τὴν ἱκανοποίησιν αἰτημάτων, ἅτινα ὅμως ἐτέλουν ἤδη ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ ἀνωτέρω Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου. Κατὰ ταῦτα ἡ ἐκδήλωσις αὕτη τῶν ἐργαζομένων δὲν ἦτο νόμιμος καὶ ὡς τοιαύτη κατέστη ἀνεπίτρεπτος. Πέραν τούτων σᾶς γνωρίζομεν, ὅτι καθ’ ἡμᾶς αἱ συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι ὡς καὶ τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων εἶναι ἀπολύτως σεβαστά, ἀρκεῖ μόνον ταῦτα νὰ ἀσκοῦνται μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης τάξεως καὶ εὐπρεπείας καὶ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν τεθειμένων ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων, τὴν πιστὴν τήρησιν τῶν ὁποίων ἀξιοῦμεν παρὰ πάντων. Τέλος, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν Κλωστοϋφαντουργῶν Πειραϊκῆς–Πατραϊκῆς, ὅτι ταῦτα τελοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ ἀνωτέρω Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου, ὅπερ θέλει ἀποφανθῆ ἐφ’ ἁπάντων τῶν αἰτημάτων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὸν κλάδον τῶν Κλωστοϋφαντουργῶν ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

μβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9616) 7490)25.7.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 44 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἰσχυούσης φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς ἐπὶ τοῦ ποσοῦ δανείου τοῦ χορηγουμένου εἰς ἐργατοϋπαλλήλους ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας διὰ τὴν ἀγορὰν οἰκίας, ἢ διαμερίσματος (ἐγκύκλιος Κ. 1704)19)27.1.1962 Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἑρμηνευτικοὶ νόμου 1651)1951, 2063)1952 καὶ 3090)54) καὶ ἐπὶ τοῦ χορηγουμένου τοιούτου διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν οἰκίας ἐπὶ ἰδιοκτήτου οἰκοπέδου παρ’ αὐτῶν ἀνάγεται, ὡς φορολογικοῦ τοιούτου, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, παρ’ ᾧ θὰ γίνουν σχετικαὶ ἐνέργειαι διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀπαλλαγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Μυριδάκη. Ἐπὶ ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις βουλευτοῦ Ζακύνθου κ. Μ. Μυριδάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος δὲν διετέθησαν πιστώσεις ἐκ τοῦ Προγράμματος Ὀρεινῆς Οἰκονομίας εἰς τὸν Ν. Ζακύνθου λόγῳ τοῦ περιωρισμένου αὐτῶν. Κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη ἀπὸ τοῦ 1959–1963 διετέθησαν πιστώσεις ἐκ δραχμῶν 2.330.000, ἤτοι συγκριτικῶς πρὸς ἄλλους μεγάλους Νομοὺς λίαν ὑψηλαί. Ἐφ’ ὅσον χορηγηθοῦν συμπληρωματικαὶ πιστώσεις διὰ τὸ πρόγραμμα Ὀρ. Οἰκονομίας, θὰ διαθέσωμεν εἰς τὸν Νομὸν Ζακύνθου, ὡς καὶ εἰς ἄλλους Νομοὺς εἰς οὓς δὲν διεθέσαμεν κατὰ τὴν 1ην κατανομὴν ἀναλόγους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φροντιστοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φροντιστοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφασίσθη ἡ συγκέντρωσις βρωσίμων ἐλαιῶν ἐκ τῶν κυριωτέρων ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν τῆς χώρας, μεταξὺ τῶν ὁποίων συμπεριλαμβάνεται καὶ ὁ Νομὸς Μαγνησίας, εἰς ποσότητα μέχρι τριῶν χιλιάδων τόννων καὶ εἰς τὴν τιμὴν τῶν 7,50 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον, διὰ τὸν παραγωγικὸν τύπον 210–230 τεμαχίων καρπῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Καραγιώργη, Δ. Παπανικολάου καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἀπὸ 11.8. 1964 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Καραγιώργη καὶ λοιπῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, τὰ παράπονα τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Πέρδικα–Ἁλμυροῦ Βόλου, τὰ διατυπωθέντα εἰς βάρος τοῦ Τοπογραφικοῦ Συνεργείου, τοῦ ἐνεργοῦντος τὸν ἀναδασμὸν τῶν ἀγροτικῶν ἰδιοκτησιῶν τοῦ χωρίου τούτου, δὲν εὐσταθοῦν, ὡς τοῦτο διεπιστώθη ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας κατὰ Νόμον Ἐπιτροπῆς Ἀναδασμοῦ, κατὰ τὴν ἐπιτόπιον μετάβασίν της. Τὰ κατὰ τοῦ Τοπογραφικοῦ Συνεργείου παράπονα περὶ δῆθεν μετατοπίσεως τῶν ἀξόνων διανομῆς κλπ. ἐσχολιάσθησαν καὶ εἰς τὴν ἐφημερίδα «Θεσσαλία» Βόλου, πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7881)30. 7.64 ἐγγράφου της, τοῦ ὁποίου ἀντίγραφον ἐπισυνάπτεται ἐγνώρισε τὰ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀναδασμοῦ γενομένας διαπιστώσεις. Συνημμένως διαβιβάζομεν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8468)19.8.64 ἀναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Μαγνησίας ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, ὡς καὶ ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 259)21.9.1964 ἀναφορᾶς τῆς Βʹ Ἐπιθεωρήσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 8468. Ἐν Βόλῳ τῇ 19 Αὐγούστου 1964 Πρὸς Τὸ Σὸν Ὑπουργεῖον Γεωργίας Διεύθυνσιν Ἐποικισμοῦ Τμῆμα Ἀναδασμοῦ Ἀθήνας Σχετικὴ ὑμετέρα Ε)27030)64. Ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω διαταγῆς ὑμῶν, διαβιβαζούσης ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ἀπὸ 29.7.1964 τηλεγράφημα τῆς βουλευτίδος κ. Μ. Καραγεώργη ἀναφορικῶς μὲ τὸν ἀναδασμὸν τοῦ χωρίου Πέρδικα λαμβάνομεν τὴν τιμήν, ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ παράπονα τυγχάνουσιν ἀβάσιμα ὡς διεπίστωσεν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀναδασμοῦ κατὰ τὴν ἐκεῖσε ἐπιτόπιον μετάβασίν της. Σχετικὸν ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ θέματος εἶναι καὶ τὸ κοινοποιηθὲν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 7881)30.7.1964 ἔγγραφον ἡμῶν πρὸς τὴν ἐνταῦθα ἐφημερίδα «Θεσσαλία» εἰς ἀπάντησιν σχολίου αὐτῆς καὶ τῆς ἀνωτέρω βουλευτίδος. Ὁ Διευθυντὴς Γεωργίας

(Ὑπογραφὴ)

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Δ)ΝΣΙΣ ΤΟΠΟΓΡ. ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 259. Ἐν Λαρίσῃ τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1964 Πρὸς Τὴν Δ)νσιν Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας Εἰς Ἀθήνας Θέμα: Ὑμετέρα Τ. 9691)4.9.1964. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὡς ἄνω ὑμετέρας, ἀφορώσης παράπονα τῆς βουλευτίδος Μαγνησίας Μαρίας Καραγεώργη σχετικῶς μὲ ἐκτελεσθέντα ἀναδασμὸν ἀγροκτήματος «Πέρδικα» — Ἁλμυροῦ Βόλου, λαμβάνω τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρω, ὅτι τὰ διατυπούμενα παράπονα εἰς τὸ ἀποσταλὲν τηλεγράφημα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας ὑπὸ τῆς ἀνωτέρω βουλευτίδος Μαγνησίας σχετικῶς μὲ τὸν ἐν λόγῳ ἀναδασμὸν τυγχάνουν τελείως ἀβάσιμα ὀφειλόμενα προφανῶς εἰς ἐσφαλμένας πληροφορίας. Πλὴν μιᾶς περιπτώσεως (τῶν ἀδελφῶν Χρόνη) ἥτις διετυπώθη ὑπὸ τύπον ἐνστάσεως πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀναδασμοῦ καὶ ἥτις ἐξετασθεῖσα ἐπιτοπίως ἀπεδείχθη τελείως ἀβάσιμος πρᾶγμα ὅπερ παρεδέχθησαν καὶ οἱ ἐνιστάμενοι, οὐδὲν ἕτερον παράπονον παρομοίας φύσεως διετυπώθη πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀναδασμοῦ, τὸ Τοπογραφικὸν Συνεργεῖον μετὰ θρησκευτικῆς εὐλαβείας ἐφήρμοσεν ἐπὶ τοῦ ἐδάφους τὰ διατυπωθέντα ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀναδασμοῦ πρακτικὰ καὶ τὸ ὅλον ἔργον τοῦ ἀναδασμοῦ ἐπερατώθη αἰσίως καὶ ἄνευ οὐδενὸς παραπόνου τῶν κατοίκων.

Ὁ Ἐπιθεωρητὴς

Ι. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 7881. Ἐν Βόλῳ τῇ 30 Ἰουλίου 1964 Πρὸς Τὴν Ἐφημερίδα «Θεσσαλία» Ἐνταῦθα Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ ὑμετέρου σχολίου τῆς 28ης καὶ 30ῆς) 7)1964 ἀναφορικῶς μὲ τὰ διατυπωθέντα παράπονα ἐκ μέρους ἐνίων κατοίκων τοῦ χωρίου Πέρδικα Ἁλμυροῦ, ἐν σχέσει μὲ τὸν διενεργούμενον ἐκεῖσε ἀναδασμὸν καὶ συγκεκριμένως, ὅτι τὸ ἐκεῖσε ἐργαζόμενον Τοπογραφικὸν Συνεργεῖον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας προέβη εἰς μετατόπισιν τῶν ἀξόνων διανομῆς, ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀναδασμοῦ μεταβᾶσα χθὲς ἐπιτοπίως διεπίστωσεν, ὅτι οὐδεμία μετατόπισις τῶν ἀξόνων διανομῆς ἐγένετο ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Τοπογραφικοῦ Συνεργείου, ἀντιθέτως τοῦτο ἐφαρμόζει μετὰ πάσης σχολαστικότητος τὸ συσταθὲν καὶ ὑπογραφὲν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος φθινοπώρου ἐπὶ παρουσίᾳ ὅλων τῶν κατοίκων διάγραμμα τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀναδασμοῦ καὶ κατὰ συνέπειαν τὰ διατυπωθέντα εἰς βάρος τοῦ Τοπογραφικοῦ Συνεργείου παράπονα καὶ διαμαρτυρίαι οὐδόλως εὐσταθῶσιν καὶ εἶναι τελείως ἀβάσιμα καὶ ἀδικαιολόγητα.

Ὁ Διευθυντὴς Γεωργίας

ΓΡΗΓ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσιάρα. Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 10706)64 καὶ 10714)64 ὑμετέρων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8 αἴτησις καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 155 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσιάρα, σχετικῶς μὲ τὴν προμήθειαν τοῦ ἐντομοκτόνου ROGOR, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐσχάτως ἐλάβομεν γνῶσιν τῆς ὑποθέσεως ROGOR εὐθὺς δὲ ἀμέσως διετάξαμεν εἰδικὴν ἔρευναν τοῦ ὅλου θέματος, ἥτις ἐνεργεῖται παρὰ Οἰκονομικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τοῦ Ὑπουργείου μας. Μετὰ τὸ πέρας τῆς ἐρεύνης ταύτης θέλομεν παράσχει ὑμῖν συγκεκριμένα στοιχεῖα ἐπὶ τῆς ὑπ’ ὄψιν ὑποθέσεως. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμία προμήθεια ROGOR ἐγένετο ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11009)8540)26.8. 64 ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 190 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Διαμαντοπούλου, σχετικῶς μὲ καταγγελθείσας ἀνωμαλίας εἰς τὸν Ἀναγκαστικὸν Ἀμπελουργικὸν Συνεταιρισμὸν Μεγάρων κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐποπτικῆς Ὑπηρεσίας τῆς ΑΤΕ διενεργεῖται ἤδη διαχειριστικὸς ἔλεγχος, ὅστις εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι. Ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε ἐλεγχθεισῶν χρήσεων διεπιστώθησαν ὡρισμέναι ἀνωμαλίαι, διὰ τὰς ὁποίας ἔχουν ὑποβληθῆ ὑπὸ τοῦ Ἐπόπτου μηνύσεις κατὰ τῶν ὑπευθύνων. Ἐὰν κατὰ τὴν περίοδον τοῦ ἐλέγχου διαπιστωθοῦν καὶ ἕτεραι ἀνωμαλίαι, θὰ ληφθῶσιν ἐπ’ αὐτῶν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενον περὶ μεταθέσεως ἐκ Μεγάρων ὑπαλλήλων τῆς ΑΤΕ, αὕτη ἐπραγματοποιήθη ἀσχέτως πρὸς τὸν διενεργούμενον ἔλεγχον, ὅστις συνεχίζεται ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ ὑπαλλήλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου, Α. Τσιάρα καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 356)23.9.64 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου, Α. Τσιάρα καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἀφορῶσαν τοὺς πληγέντας ἐκ περονοσπόρου κατὰ τὸ 1963 σουλτανινοπαραγωγούς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἀποζημίωσις τῶν ὡς ἄνω πληγέντων ἔχει υἱοθετηθῆ. Ἤδη καταρτίζεται νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον συντόμως θὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν, θὰ καλύπτῃ δὲ ὅλα τὰ συναφῆ προβλήματα τὰ ἀναγόμενα εἰς τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ὡς ἄνω πληγέντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Γ. Πανάγου καὶ Ε. Σακελλάρη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13211)8.10.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 438 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀντ. Τσιάρα, Γ. Πανάγου καὶ Εὐαγ. Σακελλάρη, ἀφορῶσαν ἐπιδότησιν κουκουλίων τοῦ χωρίου Παντελεήμονος τοῦ Νομοῦ Πιερίας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς κοινοποιουμένης ὑπ’ ἀριθ. 215253)7793)8.10.64 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας καθωρίσθη ἡ διαδικασία τῆς ἐγκριθείσης ἐπιδοτήσεως τῶν κουκουλίων κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 140)11.9.64 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἥτις προβλέπει τὴν ἐπιδότησιν ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς τῶν κουκουλίων τῆς χώρας καὶ συνεπῶς καὶ τὴν τῆς ὡς εἴρηται Κοινότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιάρα. Εἰς ἀπάντησιν κατατεθείσης ἐνώπιον ὑμῶν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιάρα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12526)26.9.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὸν ἀναδασμὸν Τούμπας–Κεφαλαρίου τοῦ Ν. Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ διενέργεια τοῦ ὑπ’ ὄψιν ἑκουσίου ἀναδασμοῦ ἐνεκρίθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)10429)1.4.1959 ὑπουργικῆς ἀποφάσεως καὶ ἤρχισε πραγματοποιουμένη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1959. Ἡ ἐν συνεχείᾳ διαταχθεῖσα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)40844) 25.11.60 ἡμετέρας διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν τούτου, ἐβασίσθη κυρίως εἰς τὴν διαπίστωσιν ὅτι, ὡς ἐκ τῆς ἐλλείψεως ἐπαρκῶν στοιχείων παραστατικῶν τῆς κυριότητος τῶν γαιῶν (ἀπουσία τίτλων, τίτλοι ἀσαφεῖς κλπ.) ὑπῆρχε ζωηροτάτη διαφωνία μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων ὡς πρὸς τὸν τρόπον κτηματολογήσεως τῶν ὑπὸ ἀναδασμὸν γαιῶν καὶ ἀπεφασίσθη αὕτη ἐπὶ τῇ προσδοκίᾳ, ὅτι θὰ ἐξωμαλύνοντο σὺν τῷ χρόνῳ, ἢ θὰ ἐπελύοντο δικαστικῶς αἱ κυριώτεραι διαφοραί των ἵνα ἐν καιρῷ συνεχισθῇ ὁ ἀναδασμός. Ἤδη, μετὰ παρέλευσιν τετραετίας, καὶ ἐνῷ ἡ κατάστασις ἀπὸ πλευρᾶς ἐκκαθαρίσεως τοῦ γαιοκτητικοῦ καθεστῶτος παραμένει στάσιμος, οὐδεμία πρόοδος ἐσημειώθη εἰς τὴν συνεννόησιν μεταξὺ των ὅπως δεχθῶσι μίαν λύσιν συγκερασμοῦ τῶν ἐκ τῶν ἀπομενόντων ἀναμφισβητήτων τίτλων κυριότητος στοιχείων ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς πραγματικῆς σήμερον καταστάσεως ἀφ’ ἑτέρου. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ὑφισταμένη καὶ προϊοῦσα ἐντονωτάτη κατάτμησις καὶ ἡ ἐκ τῆς ρηθείσης κτηματολογικῆς ἐκκρεμότητος ἀναστάτωσις, ἔριδες καὶ προστριβαὶ τῶν κτηματιῶν, ἐδημιούργησαν πρόβλημα ὀξύ, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ὁποίου ἐπεβάλλετο ὅπως τεθῇ εἰς τὸ στάδιον ἀναμονῆς καὶ ἀδρανείας ἐκ μέρους τῆς Ὑπηρεσίας καὶ συνεχισθῇ ὁ διακοπεὶς ἀναδασμὸς πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἡ πλειοψηφία τῶν ἐνδιαφερομένων δι’ ἐπανειλημμένων ὑπομνημάτων ἐζήτει. Οὕτως ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. Ε)25638)3.8.64 διαταγὴ ἡμῶν, ἀντίγραφον τῆς ὁποίας ἐπισυνάπτεται τῷ παρόντι, διὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν ἀναδασμοῦ εἰς τὸ ὑπ’ ὄψιν ἀγρόκτημα, καταρτιζομένου τοῦ κτηματολογικοῦ πίνακος μὲ βάσιν κατ’ ἀρχὴν τὰς δηλώσεις τῶν ἐνδιαφερομένων, τοὺς προσκομιζομένους τίτλους κυριότητος καὶ τὰ ἐκ τῆς ὁριοδειξίας καὶ κτηματογραφήσεως στοιχεῖα, ἐπιφυλασσομένης ἐν συνεχείᾳ τῆς ὑπηρεσίας ὅπως μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ πίνακος τούτου ἐκδικάσῃ τὰς τυχὸν ὑποβληθησομένας κατ’ αὐτοῦ ἐνστάσεις καὶ κρίνῃ ἐφ’ ὅσων θεμάτων δύναται καὶ ἔχει ἁρμοδιότητα ἵνα λάβῃ ὁριστικὴν ἀπόφασιν, καταλείπουσα τὰς ὑπαρχούσας σοβαρὰς ἀμφισβητήσεις καὶ διεκδικήσεις εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς τακτικῆς δικαιοσύνης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπόθεσιν τῆς διανομῆς τῶν κοινοχρήστων ἐκτάσεων αὕτη οὐδόλως βλάπτεται ἐκ τοῦ ἀναδασμοῦ διὰ τοῦ ὁποίου σὺν τοῖς ἄλλοις, θέλει ἐνεργηθῆ λεπτομερὴς κτηματογράφησις ἵνα σαφῶς προκύψωσιν αἱ διαθέσιμοι γαῖαι τοῦ δημοσίου ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. Ε)25638 Πρὸς Τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Θεσσαλονίκην Ἔγγραφόν σας 16099)4099)9.7.64 καὶ 16357)4357)64. Θέμα: «Ἀναδασμὸς Τούμπας–Κεφαλαρίου». Ἐν συνεχεία τῶν ὑπ’ ἀριθ. Ε)21172)20.6.1964 καὶ ε) 22481)2.7.1964 ἡμετέρων ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐφ’ ὅσον ὡς ἐκ τοῦ παρ’ ἡμῖν οἰκείου φακέλλου προκύπτει, ὁ πολυτεμαχισμὸς εἰς τὸ ἐν λόγῳ ἀγρόκτημα εἶναι λίαν ἔντονος (27 τεμάχια κατ’ ἰδιοκτήτην), ἡ ἀνάγκη τῆς ἐφαρμογῆς ἀναδασμοῦ προκύπτει τόσον ἐπιτακτικὴ ὥστε ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ δικαιολογῆται πᾶσα προσπάθεια τῆς ὑπηρεσίας νὰ φέρῃ τοῦτον εἰς αἴσιον πέρας ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἀναμένηται ἡ ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων πρόθυμος βοήθεια καὶ κατανόησις διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ὑφισταμένων ἢ ἐμφανισθησομένων δυσχερειῶν. Τὸ γεγονὸς ὅτι μέχρι σήμερον, μετὰ πάροδον τετραετίας ἀφ’ ἧς ἤρξατο καὶ διεκόπη ὁ ἀναδασμὸς οὗτος, ἐξακολουθοῦν νὰ προσβάλλωνται ἐκ μέρους τῶν κτηματιῶν μετ’ ἐπιμονῆς δύο διϊστάμεναι ἀπόψεις ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς κτηματολογήσεως ἄγει τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐξαρτᾷ πλέον τὴν συμπαράστασιν τούτων ἀπὸ τὴν ἄρσιν τῆς ὑφισταμένης μεταξὺ των ἀντιθέσεως, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν κατανόησιν ἐκ μέρους των τοῦ κινδύνου νὰ διαιωνισθῇ ἡ παροῦσα κατάστασις τοῦ πολυτεμαχισμοῦ καὶ τῶν φιλονεικιῶν μεταξύ των καὶ τὴν κατατόπισίν των ἐπὶ τοῦ ὅτι πᾶσα διεκδίκησις κυριότητος ἐρειδομένη ἐπὶ ἀξιολόγων στοιχείων δὲν θὰ παραγνωρισθῇ διὰ τοῦ ἀναδασμοῦ, ἀλλὰ θέλει μεταφερθῆ ἐπὶ τῶν νέων ἐπιδίκων τεμαχίων πρὸς ἐπίλυσιν ἀπὸ τὰ τακτικὰ δικαστήρια. Ὡς ἐκ τούτου πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ ἄμεσος συνέχισις καὶ περαίωσις, εἰ δυνατόν, ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους τοῦ ἀναδασμοῦ ἐν τῇ περιοχῇ ταύτῃ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάστασιν τοῦ κτηματολογικοῦ πίνακος ὑπομιμνήσκομεν ὑμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. Ε)23336) ἐγκ. 27)31.7.1963 διαταγὴν ἡμῶν, ἣν ἀναλόγως θὰ ἐφαρμόσητε καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔχοντες ὑπ’ ὄψει καὶ τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 821)1948 ἄρθρ. 8, Ν. Δ. 3958)1959 ἄρθρ. 26 καὶ Β. Δ. 23.12.1949 ἄρθρα 11 καὶ 14. Βάσιν, δηλονότι, διὰ τὴν κτηματολόγησιν θὰ ἀποτελέσῃ ἡ προκύπτουσα ἀπὸ τὰς δηλώσεις τῶν ἐνδιαφερομένων, ἐν συνδυασμῷ, πρὸς τὰς ἐκ τῆς ὁριοδειξίας διαπιστώσεις περὶ τῆς κατεχομένης ὑφ’ ἑνὸς ἑκάστου ἐκτάσεως, πραγματικὴ κατάστασις ἐπιφυλασσομένης τῆς Ἐπιτροπῆς ἀναδασμοῦ ὅπως κρίνῃ, μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ προχείρου πίνακος καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τῆς ἁρμοδιότητός της, τὰς τυχὸν ὑποβληθησομένας ἐνστάσεις καὶ εἰς ἃς περιπτώσεις ἤθελε προκύψει ὅτι ἐνεφιλοχώρησε προφανὲς λάθος ἐγγραφῆς νὰ ἐπιφέρῃ διορθώσεις, ὅπου δὲ ὑφίστανται βάσιμοι διεκδικήσεις περὶ τὴν κυριότητα νὰ μεταφέρῃ ταύτας εἰς τὴν στήλην τῶν παρατηρήσεων τοῦ ὁριστικοῦ κτηματολογικοῦ πίνακος ἵνα μὴ ἐκδοθῇ παραχωρητήριον μέχρις ἐπιλύσεως τούτων, ὡς ἐλέχθη, ἐνώπιον τῆς τακτικῆς δικαιοσύνης. Ὡς πρὸς τοὺς προσκομιζομένους τίτλους κυριότητος, οὗτοι δὲ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσωσιν ἀντικείμενον διεξοδικῆς ἐρεύνης καὶ αὐθεντικῆς παραδοχῆς ὑπὸ ὀργάνου τῆς Διοικήσεως, ὡς ἡ Ἐπιτροπὴ ἀναδασμοῦ, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τοῦ ὑπ’ ὄψει χωρίου ὅπου, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 16505)6505) 17.10.1960 ἀναφορᾶς ὑμῶν, τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ὑπαρχόντων τίτλων ἐμφανίζει ἀτελείας, περιπλοκὰς καὶ ἀσαφείας. Ὅθεν παρακαλοῦμεν ὅπως προέλθητε εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὴν συνέχισιν τοῦ ἐν λόγῳ ἀναδασμοῦ, διὰ τὴν ἔνταξιν τοῦ ὁποίου εἰς τὸ ἐφετεινὸν πρόγραμμα ἐκδίδεται κατ’ αὐτὰς ἡ σχετικὴ ἀπόφασις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μ. Καραγεώργη καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 332 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπανικολάου, Μ. Καραγεώργη καὶ Εὐγ. Σακελλάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἵδρυσις ψυγείου εἰς Τρίκαλα πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῇ. Ἤδη ἡ Ε.Τ.Α.Π. διενήργησε διαγωνισμὸν τὴν 7 Ὀκτωβρίου διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ μηχανολογικοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ ἐν Ἄργει ψυγείου, προετοιμάζεται δὲ καὶ διὰ τὴν προκήρυξιν δημοπρασίας ἀνεγέρσεως τῶν κτιρίων τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ὀκτωβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Παρασκευοπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 75 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ νόμου 4343)1964 «περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἐκ τοῦ περονοσπόρου πληγέντων κατὰ τὸ 1963 παραγωγῶν Κορινθιακῆς σταφίδος» προήλθομεν πάραυτα εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας προβλεπομένας ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω νόμου. Μολονότι δὲ ὅλη ἡ διαδικασία ἡ ἀπαιτουμένη διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ἦτο μακρά, κατεβλήθη πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια διὰ τὴν ταχεῖαν διεκπεραίωσιν ἑκάστης φάσεως. (Πρᾶξις τοῦ Ὑ. Σ. καθορίζουσα τὸ ὕψος τοῦ δανείου πρὸς τὸν Α.Σ.Ο., ὑπογραφὴ ἐγγυήσεως τοῦ Δημοσίου, ἀπόφασις Νομ. Ἐπιτροπῆς, ὑπογραφὴ Συμβάσεως Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Α.Σ.Ο.). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἤδη ἐγένετο ἀνάληψις τοῦ ἀναγκαίου ποσοῦ ἐκ μέρους τοῦ Α.Σ.Ο. διὰ τὴν ταχεῖαν καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους σταφιδοπαραγωγούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Αὐγούστου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11312)8853)1.9.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε καὶ ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 233 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα καὶ Γ. Πανάγου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιδότησιν τῶν ἐπιτραπεζίων σταφυλῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 131)2.9.64 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐνεκρίθη ἡ ἐπιδότησις τῶν ἐξαγομένων ἐπιτραπεζίων σταφυλῶν εἰς ἣν περιλαμβάνονται καὶ αἱ σταφυλαὶ τῶν περιφερειῶν Θεσσαλονίκης καὶ Χαλκιδικῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10.000)7758)1.8.64 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 72 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γραφάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 133)2.9.64 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας καθορίζονται τὰ μέτρα προστασίας διὰ τὰ σῦκα. Αἱ ἀποφασισθεῖσαι τιμαὶ καθωρίσθησαν μὲ κριτήρια τὴν ἐπίτευξιν ηὐξημένων τιμῶν διὰ τὸν παραγωγόν, τὴν διευκόλυνσιν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τὴν λελογισμένην ἐπιβάρυνσιν τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ὁ φορεὺς τῆς ἀπεντομώσεως βάσει ὑφισταμένων διατάξεων (Ν.Δ. 2167)52 καὶ 2584)53) εἶναι ἡ Κεντρικὴ Συνεταιριστικὴ Ὀργάνωσις τῶν συκοπαραγωγῶν «Συκική», ἡ δὲ δαπάνη τῆς ἀπεντομώσεως δυνάμει τῶν ἰδίων διατάξεων καταβάλλεται ἀπὸ τοὺς προσκομίζοντας πρὸς ἀπεντόμωσιν σῦκα καὶ εἰσπράττεται ὑπὸ τῆς «Συκικῆς». Διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν τιμῶν, αἵτινες καθωρίσθησαν καὶ ἐκοινοποιήθησαν ἔχει ἀποφασισθῆ ἡ ρυθμιστικὴ παρέμβασις τῆς «Συκικῆς», ἐφ’ ὅσον τὸ ἐμπόριον δὲν ἀγοράζει εἰς τὰς τιμὰς αὐτάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Συνεδρίασις Πρᾶξις 133

Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Σεπτεμβρίου 1964

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Εἰσηγούμενον τοῦ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργοῦ καὶ λαβὸν ὑπ’ ὄψιν: 1) Τὴν ἀνάγκην προστασίας τῶν τιμῶν τῶν ξηρῶν σύκων, ὡς καὶ τὴν διάθεσιν τούτων εἰς τιμὰς μὴ παρακωλυούσας τὰς ἐξαγωγάς. 2) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 141185)7642)11.7.1964 ἔγγραφον τοῦ Ὑφυπουργοῦ Γεωργίας πρὸς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπήν. Ἀποφασίζει: 1) Ἐγκρίνει τὴν χρηματοδότησιν τῆς «Συκικῆς» ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ 45.000.000 δραχ. ἐπὶ τῷ σκοπῷ ρυθμιστικῆς παρεμβάσεώς της πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν τῶν σύκων διὰ τῆς ἐξαγορᾶς τούτων ἐκ μέρους τῶν συκοπαραγωγῶν εἰς τιμὰς 4,10 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον διὰ τὴν Αʹ ποιότητα, 3,60 δραχ. διὰ τὴν Βʹ ποιότητα καὶ 3,30 δραχ. διὰ τὴν Γʹ ποιότητα. 2) Ἐγκρίνει τὴν διάθεσιν πιστώσεως ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 5.000.000 δραχ. πρὸς κάλυψιν πάσης ζημίας τῆς ὡς ἄνω Ὀργανώσεως ἐκ τῆς ὡς ἄνω παρεμβάσεώς της καὶ λόγῳ τῆς διαθέσεως τῶν ἐξαγοραζομένων ὑπ’ αὐτῆς σύκων πρὸς τοὺς ἐμπόρους εἰς μικροτέρας τιμὰς πρὸς διευκόλυνσιν τῶν ἐξαγωγῶν. 3) Ἡ παροῦσα πρᾶξις θέλει κυρωθῆ νομοθετικῶς μερίμνῃ τοῦ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργοῦ. 4) Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰδίων ὅρων ρυθμισθήσονται καὶ αἱ προαγωγαὶ καὶ προπωλήσεις σύκων πραγματοποιηθεῖσαι πρὸ τῆς λήψεως τῆς παρούσης. Ὁ Πρόεδρος Ὁ Ἀντιπρόεδρος Τὰ Μέλη Ἀκριβὲς ἀντίγραφον Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Σ. ΣΠΥΡΙΔΑΚΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου, Α. Τσιάρα καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11016)8547)26.8.64 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 197 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Παρασκευοπούλου, Α. Τσιάρα καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 133)2.9.64 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας καθορίζονται τὰ μέτρα προστασίας τῶν ξηρῶν σύκων. Ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ὡς ἄνω πράξεως φορεὺς τῶν μέτρων εἶναι ἡ ΣΥΚΙΚΗ οἱ ἔμποροι δὲν ἀπαλλάσσονται τῶν ἀπεντομωτικῶν ἐξόδων αἱ δὲ τιμαὶ τῶν σύκων εἶναι ἀνώτεραι κατὰ 0,30 δρχ. κατὰ χιλιόγραμμον δι’ ἁπάσας τὰς ποιότητας ἔναντι τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Συνεδρίασις Πρᾶξις 133

Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Σεπτεμβρίου 1964

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Εἰσηγουμένου τοῦ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργοῦ καὶ λαβὸν ὑπ’ ὄψιν: 1) Τὴν ἀνάγκην προστασίας τῶν τιμῶν τῶν ξηρῶν σύκων ὡς καὶ τὴν διάθεσιν τούτων εἰς τιμὰς μὴ παρακωλυούσας τὰς Ἐξαγωγάς. 2) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 141185)7642)11.7.1964 ἔγγραφον τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Γεωργίας πρὸς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπήν, ἀποφασίζει: 1) Ἐγκρίνει τὴν χρηματοδότησιν τῆς Συκικῆς ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ 45.000.000 δρχ. ἐπὶ τῷ σκοπῷ ρυθμιστικῆς παρεμβάσεώς της πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν τῶν σύκων διὰ τῆς ἐξαγορᾶς τούτων ἐκ μέρους τῶν συκοπαραγωγῶν εἰς τιμὰς 4,10 δρχ. κατὰ χιλιόγραμμον διὰ τὴν Αʹ ποιότητα 3,60 δραχ. διὰ τὴν Βʹ ποιότητα καὶ 3,30 δρχ. διὰ τὴν Γʹ ποιότητα. 2) Ἐγκρίνει τὴν διάθεσιν πιστώσεως ἐκ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 5.000.000 δραχμῶν πρὸς κάλυψιν πάσης ζημίας τῆς ὡς ἄνω ὀργανώσεως ἐκ τῆς ὡς ἄνω παρεμβάσεώς της καὶ λόγῳ τῆς διαθέσεως τῶν ἐξαγοραζομένων ὑπ’ αὐτῆς σύκων πρὸς τοὺς ἐμπόρους εἰς μικροτέρας τιμὰς πρὸς διευκόλυνσιν τῶν Ἐξαγωγῶν. 3) Ἡ παροῦσα πρᾶξις θέλει κυρωθῆ Νομοθετικῶς μερίμνῃ τοῦ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργοῦ. 4) Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰδίων ὅρων ρυθμισθήσονται καὶ αἱ προαγωγαὶ καὶ προπωλήσει σύκων πραγματοποιηθεῖσαι πρὸ τῆς λήψεως τῆς παρούσης. Ὁ Πρόεδρος Ὁ Ἀντιπρόεδρος Τὰ Μέλη Ἀκριβὲς ἀντίγραφον Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Σ. ΣΠΥΡΙΔΑΚΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα καὶ Α. Τσιάρα. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11731)9.9.1964 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 264 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Δούκα καὶ Α. Τσιάρα ἀφορῶσα τὴν ἐπὶ μίαν πενταετίαν ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως τῶν μελισσοκομικῶν δανείων πρὸς τὴν ΑΤΕ τῶν μελισσοτρόφων Μαριῶν καὶ Σκάλας Μαριῶν Θάσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὡς μᾶς ἐπληροφόρησεν ἡ ΑΤΕ, ὑπὲρ τῶν ὡς ἄνω πληγέντων μελισσοτρόφων τὸ Ὑποκατάστημα ΑΤΕ Καβάλας μεθ’ οὗ οὗτοι συναλλάσσονται, πλὴν τῆς ρυθμίσεως τῶν μέχρι τοῦ ἔτους 2963 χρεῶν των ἔλαβε καὶ τὰ ἑξῆς συμπληρωματικὰ μέτρα, μετ’ ἐξέτασιν τῆς περιπτώσεως ἑνὸς ἑκάστου: α) Παρέσχεν εἰς τούτους καὶ ἀνεξαρτήτως τοῦ ὕψους τῶν ὀφειλῶν των, ἐνισχύσεις διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν συναφῶν ἀναγκῶν των καὶ 6) Παρέσχεν διευκολύνσεις πληρωμῆς τῶν μὴ ρυθμισθέντων ληξιπροθέσμων χρεῶν των, ἡ τακτοποίησις τῶν ὁποίων θὰ πραγματοποιηθῇ τμηματικῶς καὶ βάσει τῆς πραγματικῆς δυναμικότητος ἑνὸς ἑκάστου ὑποχρέου. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι πέραν τῶν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ ληφθέντων ὡς ἀνωτέρω μέτρων τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τὴν ἐνίσχυσίν των θὰ χορηγήσῃ ἐπιδότησιν 100 δραχμῶν κατὰ κυψέλην διὰ τὰς προμηθευθησομένας ὑπὸ τῶν μελισσοτρόφων παρὰ τῆς ΑΤΕ κυψέλας κατὰ τὸ ἔτος 1964. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Λ. Κύρκου καὶ Μ. Θεοδωράκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10999)26.8.64 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 180 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Λ. Κύρκου καὶ Μ. Θεοδωράκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ὁ ὑπὸ τῶν παραγωγῶν Λασηθίου αἰτούμενος καθορισμὸς τιμῆς ἀσφαλείας διὰ τὰ ὑπ’ αὐτῶν παραχθέντα γεώμηλα δὲν εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων δυνατός, καθ’ ὅσον ὁ καθορισμὸς τιμῆς ἀσφαλείας προϋποθέτει τὴν ὑπὸ τοῦ Κράτους συγκέντρωσιν τοῦ προϊόντος ἥτις προκειμένου περὶ φθαρτῶν προϊόντων, ὡς τὰ γεώμηλα, τυγχάνει δυσεφάρμοστος, ἂν μὴ πρακτικῶς ἀδύνατος. Ἡ παραγωγὴ τοῦ ὀροπεδίου Λασηθίου εἶναι πράγματι ἐφέτος μεγαλυτέρα τῆς συνήθους, προβλέπεται ὅμως ὅτι αὕτη θὰ ἀπορροφηθῇ ὁμαλῶς μέχρι τῆς προσεχοῦς Ἀνοίξεως, ὑπὸ τῆς τοπικῆς ἀγορᾶς τῆς Κρήτης, ἥτις συνήθως δὲν καλύπτεται ὑπὸ τῆς παραγωγῆς τοῦ ὀροπεδίου τῆς Κρήτης γενικώτερον. Ἐξ ἄλλου, τοῦτο ἐμφαίνεται καὶ ἀπὸ τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἀπολαμβάνουν ἤδη οἱ παραγωγοὶ τοῦ ὀροπεδίου (1,30–1,40 κατὰ χιλιόγραμμον), ἐνῷ εἰς ὅσας περιφερείας καὶ περιπτώσεις ἐνεφανίσθη μεγαλυτέρα παραγωγὴ γεωμήλων, χωρὶς ἡ ὁμαλὴ διάθεσίς των νὰ εἶναι ἐκ τῶν προτέρων ἀσφαλής, αἱ ὑπὸ τῶν παραγωγῶν ἀπολαμβανόμεναι τιμαὶ κατῆλθον εἰς λίαν χαμηλὰ ἐπίπεδα (0,60–0,70 δρχ. κατὰ χιλιόγραμμον). 2) Ἡ αἰτουμένη ἀπαγόρευσις εἰσαγωγῆς γεωμήλων ἐξ ἑτέρων περιφερειῶν εἰς Κρήτην δὲν εἶναι δυνατή. Ἐξ ἄλλου εἰς τὴν Κρήτην εἰσάγονται γεώμηλα ἐξ ὡρισμένων μόνον περιφερειῶν τῆς χώρας καὶ μόνον εἰς περιόδους ἐλλείψεως τοῦ προϊόντος, ἥτις δὲν ἐμφανίζεται πρὸ τῆς ἀπορροφήσεως τῶν τοπικῶν ἀποθεμάτων. 3) Βελτίωσις τῶν σήμερον ὑπὸ τῶν παραγωγῶν ἀπολαμβανομένων τιμῶν φρονοῦμεν, ὅτι κυρίως δέον νὰ ἐπιδιωχθῇ διὰ τῆς ὀργανώσεως τοῦ θέματος, τῆς προσφορᾶς τοῦ προϊόντος, ὥστε νὰ ἀποφεύγηται ἡ λόγῳ αὐξήσεως μείωσις τῶν τιμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀπευθυνθέντος ἡμῖν καὶ εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Βορείου Ἑλλάδος ὑπ’ ἀριθ. 11113)28.8.64 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδη ἐρώτησιν ἀφορῶσαν μετακίνησιν τῶν πλημμυροπαθῶν κατοίκων τοῦ οἰκισμοῦ Κερκίνης Σερρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι σχετικῶς: Πρὸς ἐξέτασιν τῆς δυνατότητος μετακινήσεως τῶν κατοίκων τοῦ πλημμυροπαθοῦς οἰκισμοῦ Κερκίνης Σερρῶν εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ συνοικισμοῦ Κλειδίου τοῦ Νομοῦ Ἠμαθίας, συνεκροτήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12061)61)15.1.63 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος —Ὑπηρεσία Παραμεθορίων Περιοχῶν —Ἐπιτροπὴ ἐκ τῶν Προϊσταμένων τῶν Διευθύνσεων Γεωργίας Νομῶν Ἠμαθίας καὶ Σερρῶν καὶ τοῦ παρὰ τῇ Ὑπηρεσίᾳ Παραμεθορίων Περιοχῶν Γεωπόνου Τμηματάρχου Μενελάου Καλουμενίδη. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη, κατόπιν ἐπιτοπίου μεταβάσεως εἰς τὴν περιοχὴν Κλειδίου καὶ ἐμπεριστατωμένης ἐρεύνης, συνέταξε καὶ ὑπέβαλε τὴν ἀπὸ 28.8.63 ἔκθεσιν, ἀντίγραφον τῆς ὁποίας συναποστέλλομεν ὧδε, δι’ ἧς ἐκθέσεως καὶ διὰ τοὺς ἐν ταύτῃ ἀναφερομένους λόγους ἐξέφρασε τὴν γνώμην, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ μετακίνησις εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ συνοικισμοῦ Κλειδίου. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ ἐν ὄψει τῶν ὑπ’ ἀριθ. Δ. 20431 καὶ Δ. 54267 ἀπὸ 11.2.64 ἐγγράφων τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, δι’ ὧν τοῦτο ἐγνώρισεν ὅτι ἡ μετάθεσις τοῦ οἰκισμοῦ Κερκίνης παρουσιάζεται ὡς λίαν ἐπείγουσα λόγῳ τῆς προβλεπομένης ἀνυψώσεως τῆς στάθμης τῶν ὑδάτων τῆς λίμνης Κερκίνης, δι’ ἀνυψώσεως τῶν ἀναχωμάτων αὐτῆς πρὸς αὔξησιν τῆς ἀποχετευτικῆς ἱκανότητός της, ἐξ οὗ ὁλόκληρος σχεδὸν ἡ ἔκτασις τοῦ ὑπ’ ὄψιν οἰκισμοῦ θὰ κατακλυσθῇ ὑπὸ τῶν ὑδάτων, ἐπεδιώχθη ἡ ἐξεύρεσις ἄλλων ἐπὶ τοῦ προκειμένου λύσεων. Οὕτω ἡ Ὑπηρεσία Παραμεθορίων Περιοχῶν τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος ἀπηύθυνε διαταγὴν πρὸς τὰς Διευθύνσεις Γεωργίας Μακεδονίας, Θράκης, ὅπως ἐξακριβώσῃ, ἐὰν εἰς τὰς περιοχάς των ὑπάρχουν ἐκτάσεις τοῦ Δημοσίου ἢ κοινόχρηστοι ἢ καὶ ἰδιωτικαὶ τοιαῦται ὑποκείμεναι εἰς ἑκουσίαν ἐξαγορὰν ἐφ’ ὧν θὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ μετακίνησις καὶ ἐγκατάστασις τῶν ἐν λόγῳ πλημμυροπαθῶν οἰκογενειῶν Κερκίνης. Ἐκ τῶν ὑποβληθεισῶν σχετικῶς ὑπὸ τῶν ὡς ἄνω Διευθύνσεων Γεωργίας ἀναφορῶν προέκυψεν ἡ ὕπαρξις τοιούτων ὡς ἀνωτέρω ἐκτάσεων μόνον εἰς τοὺς Νομοὺς Ροδόπης, Ξάνθης καὶ Καβάλας. Κατόπιν τούτου συνεκροτήθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος καθ’ ἕκαστον τῶν ἀνωτέρω Νομῶν Ἐπιτροπὴ ἐξ ὑπαλλήλων τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν πρὸς ἐπιτόπιον ἐξέτασιν τῆς καταλληλότητος καὶ τῆς νομικῆς καταστάσεως τῶν ὑπ’ ὄψιν ἐκτάσεων καὶ λοιπά. Ἑκάστη τῶν συγκροτηθεισῶν ὡς ἄνω Ἐπιτροπῶν μετ’ ἐπιτόπιον ἐμπεριστατωμένην ἔρευναν συνέταξε καὶ ὑπέβαλε σχετικὴν ἔκθεσιν, μεθ’ ἣν ἡ Ὑπηρεσία Παραμεθορίων Περιοχῶν τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος ἀπηύθυνεν ἡμῖν τὰ ὑπ’ ἀριθ. 15501)1501)9.7.64 καὶ 15649)1649)20.7.64 ἔγγραφά της, δι’ ὧν ἐγνώρισεν ὅτι ἐκ τῶν εἰς τὰς ἐκθέσεις ταύτας ἀναφερομένων προκύπτει, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν ἑνὸς ἑκάστου τῶν ἀνωτέρω Νομῶν ὑπάρχουν καὶ προσφέρονται πρὸς πραγμάτωσιν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ ἐκτάσεις, ὡς ἀκολούθως: 1) Εἰς τὸν Νομὸν Ροδόπης ὑφίσταται δυνατότης ἀποκαταστάσεως 180 περίπου οἰκογενειῶν δι’ ἐξαγορᾶς προσφερομένων πρὸς πώλησιν ἰδιωτικῶν ἐκτάσεων 7.800 περίπου στρεμμάτων ἀνηκουσῶν κυρίως εἰς Μουσουλμάνους ἰδιοκτήτας. 2) Εἰς τὸν Νομὸν Ξάνθης ὑφίσταται δυνατότης ἀποκαταστάσεως 70 οἰκογενειῶν δι’ ἐξαγορᾶς προσφερομένων πρὸς πώλησιν ἰδιωτικῶν ἐκτάσεων 3.100 περίπου στρεμμάτων ἀνηκουσῶν εἰς Μουσουλμάνους ἰδιοκτήτας καὶ 3) Εἰς τὸν Νομὸν Καβάλας ὑφίσταται δυνατότης ἀποκαταστάσεως 30 οἰκογενειῶν δι’ ἐξαγορᾶς κλήρων ἐκτάσεων 600 περίπου στρεμμάτων καὶ διαθέσεως 700 στρεμμάτων ἀνηκόντων εἰς τὸ Δημόσιον. Οὕτω, διὰ τοῦ συνόλου τῶν ἐξευρεθεισῶν ὡς ἄνω ἐκτάσεων θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ γεωργικὴ ἀποκατάστασις μὲ βιώσιμον κλῆρον 40 στρεμμάτων κατὰ πενταμελῆ οἰκογένειαν, 280 οἰκογενειῶν ἐκ τοῦ συνόλου τῶν 500 περίπου τοῦ ὡς ἄνω οἰκισμοῦ Κερκίνης. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἐπειδὴ ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία δὲν διαθέτει πιστώσεις διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν ἐξαγορασθεισῶν καὶ προσφερομένων πρὸς πώλησιν ὡς ἄνω ἐκτάσεων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τῶν ἐκτάσεων τούτων δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ γεωργικὴ καὶ στεγαστικὴ ἀποκατάστασις εἰ μὴ μόνον τοῦ ἡμίσεος περίπου τοῦ συνόλου τῶν πλημμυροπαθῶν κατοίκων τοῦ ὑπ’ ὄψιν οἰκισμοῦ, ἀπηυθύναμεν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων τὸ ὑπ’ ἀριθ. Ε)28095) 12.8.1964 ἔγγραφον, ἵνα τοῦτο καλέσῃ εἰς σύσκεψιν τοὺς ἁρμοδίους πρὸς λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων ἐπὶ τοῦ προκειμένου περαιτέρου ἀποφάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9357) 7175)21.7.63 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, σχετικῆς μὲ τὰ γεωργικὰ φάρμακα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων ἐρωτημάτων αὐτοῦ: 1) Αἴτια τοῦ τραγικοῦ ἀτυχήματος τοῦ χωρίου Στύλια Ναυπακτίας. Ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης ἀπεδείχθη ὅτι ταῦτα ὀφείλονται εἰς τὰς ἀλλεπαλλήλους παραβάσεις, νομοθετημένων καὶ ἰσχυουσῶν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 διατάξεων, περὶ τῆς διαθέσεως καὶ χρήσεως τῶν τοξικῶν γεωργικῶν φαρμάκων, τῆς κατηγορίας τῶν ὀργανοφωσφορικῶν ἐστέρων ὡς τὸ παραθεῖον. Οὕτως ἡ πώλησις τούτου ἐγένετο παρανόμως, ἀπὸ κατάστημα εἰς τὸ ὁποῖον ἠσκεῖτο καὶ ἐμπορία τροφίμων. Ὡσαύτως παράνομος ὑπῆρξεν ἡ διάθεσίς του, δοθέντος ὅτι δὲν διετέθη δυνάμει συνταγῆς Γεωπόνου ὡς ὁρίζουν αἱ διατάξεις, ἔτι δὲ περαιτέρω ἡ χρῆσις τοῦ παραθείου διὰ καταπολέμησιν ἐντόμων κατοικιῶν (δι’ ὃν δηλονότι σκοπὸν διετέθη εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν) εἶναι αὐστηρῶς ἀπηγορευμένη. Τὰς ἀνωτέρω παραβάσεις, ἠκολούθησεν τὸ «μοιραῖον λάθος» εἰς τὴν χρῆσιν τοῦ παραθείου. Χαρακτηρίζεται δὲ ὡς τοιοῦτον διότι, τὸ χρησιμοποιηθὲν σκεύασμα κόνεως παραθείου κέκτηται οὐ μόνον χρώματος ἀλλὰ ἔτι περαιτέρω καὶ ἰδιαιτέρως λίαν χαρακτηριστικῆς καὶ ἀποκρουστικῆς ὀσμῆς, ἥτις καὶ μόνη προδίδει ἐπὶ τοῦ ἀσφαλοῦς τὴν παρουσίαν τοῦ παραθείου. Ἔργον, ὅθεν τῆς δικαιοσύνης εἶναι ἡ ἀνεύρεσις τῶν ὑπαιτίων τοῦ τραγικοῦ ἀτυχήματος καὶ ἡ ἐπιβολὴ τῶν ὑπὸ τῶν ποινικῶν διατάξεων τοῦ Νόμου 2147)52 προβλεπομένων αὐστηρῶν κυρώσεων. 2) Ἐπὶ τοῦ ἑτέρου ἐρωτήματος τοῦ κ. βουλευτοῦ γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι παρὰ τῷ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείῳ λειτουργεῖ ἡ ἁρμοδία «Ἐπιτροπὴ Ἐλέγχου Γεωργικῶν Φαρμάκων» τοῦ Νόμου 2147)52, εἰς ἣν συμμετέχουν εἰδικοὶ Ἐπιστήμονες τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ Καθηγητὴς τῆς Τοξικολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὁ Δ)ντὴς τῆς Διευθύνσεως Δημοσίας Ὑγιεινῆς, τῆς Δ)νσεως Φαρμάκων τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, ὁ Καθηγητὴς τῆς Γεωργικῆς Χημείας τῆς Ἀν. Γεωπονικῆς Σχολῆς κλπ. Ἤδη, ἡ σύνθεσις τοῦ ἐν λόγῳ γνωμοδοτικοῦ ὀργάνου (δύο μέλη τοῦ ὁποίου μετέχουν καὶ τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου) εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζῃ τὴν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ ἁρμοδιότητος ἐξέτασιν παντὸς θέματος σχέσιν ἔχοντος μὲ τὴν κυκλοφορίαν τῶν γεωργικῶν φαρμάκων. Πέραν τούτου δὲ οἱ μετέχοντες τῆς Ἐπιτροπῆς ἀποτελοῦν ἑκάστοτε καὶ τοὺς φορεῖς τῶν ἀπόψεων καὶ προτάσεων τῶν Ὑπηρεσιῶν των ἐπὶ τῶν ὁποίων γνωμοδοτεῖ αὕτη. Κατόπιν τοῦ προσφάτου ὁμαδικοῦ ἀτυχήματος ἡ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπὴ ἐπανεξήτασε τὸ ὅλον θέμα τῆς κυκλοφορίας τῶν γεωργικῶν φαρμάκων κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 334)16.7.64 συνεδρίασιν, ὡσαύτως δὲ καὶ κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 337)7.8.64 τοιαύτην (συγκληθεῖσαν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Γεωργίας) καθ’ ἃς εἰσηγήσει τῆς ὑπηρεσίας ἀπεφασίσθη ἡ λῆψις συμπληρωματικῶν μέτρων πρὸς περιστολὴν τῶν ἀτυχημάτων ἐκ τῆς χρήσεως τῶν γεωργικῶν φαρμάκων. Δύο ἐκ τῶν ἐν λόγῳ μέτρων ἐτέθησαν ἀμέσως εἰς ἐφαρμογὴν καὶ περιλαμβάνουν: α) Τὴν ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς καὶ κυκλοφορίας τῶν κόνεων παραθείου καὶ τὴν δέσμευσιν καὶ ἐξαγορὰν τῶν ὑφισταμένων ἀποθεμάτων. Διὰ τοῦ μέτρου τούτου διασφαλίζεται τὸ κοινὸν ἐξ ἀναλόγων μοιραίων λαθῶν, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι αἱ κόνεις παραθείου κέκτηνται διακριτικῶν γνωρισμάτων (χρῶμα καὶ κυρίως ὀσμήν). β) Τὴν ἀπαγόρευσιν, ὁμοίως κατὰ τὰ ἀνωτέρω, τῆς εἰσαγωγῆς καὶ κυκλοφορίας τοῦ ἐντομοκτόνου SYSTOX πρὸς ἀποφυγὴν τῶν δηλητηριάσεων αἵτινες σημειοῦνται εἰς τοὺς χρησιμοποιοῦντας τοῦτο γεωργοὺς κατὰ τὸν ψεκασμόν, λόγῳ τῆς ὑψηλῆς ἀπὸ τοῦ δέρματος τοξικότητος. Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου τούτου εἶχεν ἤδη ἀποφασισθῆ διὰ τῆς ΑΤΕ ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰουνίου καὶ ἤδη ἐπεξετάθη καὶ εἰς τὸ ἰδιωτικὸν ἐμπόριον. 3) Ἕτερα περαιτέρω μέτρα: Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐγνωμοδότησεν ὡσαύτως περὶ σειρᾶς ἑτέρων μέτρων, σταδιακῆς ἐφαρμογῆς, τὰ περισσότερα τῶν ὁποίων ἀποσκοποῦν εἰς τὸν πληρέστερον καὶ ἀποτελεσματικώτερον ἔλεγχον τῶν φυτοφαρμακευτικῶν ὑπολειμμάτων ἐπὶ τῶν καταναλισκομένων γεωργικῶν προϊόντων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ διασφαλισθῇ ἔτι καλύτερον ἡ δημοσία ὑγεία ἔναντι τῶν κινδύνων τῆς χρονίας τοξικότητος, οἱ ὁποῖοι διεθνῶς ἐπισημαίνονται διὰ τῶν εἰδικῶν ἐρευνητῶν, ὡς ἄκρως σοβαρώτεροι τῶν σποραδικῶν ἀτυχημάτων δηλητηριάσεως ἐκ τῆς ὀξείας τοξικότητος. 4) Ὑπεύθυνοι πωληταὶ φυτοφαρμάκων: Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν παρ’ ὑπευθύνων προσώπων πώλησιν τῶν φυτοφαρμάκων (περὶ τῆς ὁποίας γίνεται μνεία εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦ κ. βουλευτοῦ), γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ θέσπισις τοῦ μέτρου τούτου ἀποτελεῖ ἓν ἐκ τῶν πολλῶν μέτρων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων ἅτινα προκύπτουν ἐκ τῆς πωλήσεως καὶ τῆς χρήσεως τῶν φυτοφαρμάκων καὶ οὐχὶ τὸ μοναδικὸν τοιοῦτον, ὡς ὑποστηρίζεται ὑπὸ τοῦ Φαρμακευτικοῦ Κλάδου. Τὸ θέμα τοῦτο κατέστη ἀντικείμενον μακρᾶς καὶ ἐξαντλητικῆς μελέτης ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Ἐλέγχου Γεωργικῶν Φαρμάκων, ἥτις κατ’ ἀρχὴν ἀντετάχθη κατὰ πάσης τάσεως μονοπωλήσεως τῆς ἐμπορίας τῶν φυτοφαρμάκων (ὡς προεβλήθησαν τοιαῦται ὑπὸ τῶν Φαρμακοποιῶν καὶ τῶν Γεωπόνων) καὶ ἐγνωμοδότησεν περὶ τῆς καθιερώσεως συγκεκριμένων καὶ ἄκρως αὐστηρῶν ὑποχρεώσεων καὶ δεσμεύσεων τῶν ὑπευθύνων ἀδειούχων πωλητῶν φυτοφαρμάκων, ὡς καὶ ὅρων καὶ προϋποθέσεων, τοὺς ὁποίους δέον νὰ πληροῦν οἱ χῶροι ἔνθα θὰ ἀσκῆται ὑπ’ αὐτῶν ἡ ἐμπορία, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποφεύγωνται τὰ λάθη καὶ αἱ συγχύσεις κατὰ τὴν διάθεσίν των. Συμφώνως πρὸς τὰς ἀπόψεις ταύτας καὶ οἱ Φαρμακοποιοὶ θὰ δύνανται, ὑπὸ τοὺς ἀνωτέρω ὅρους, νὰ τύχουν ἀδείας πωλητοῦ φυτοφαρμάκων. 5) Λόγοι ἀποκλείοντες τὴν μονοπωλιακὴν ἐμπορίαν. Πρὸς τὰς εἰσηγήσεις ταύτας τῆς Ἐπιτροπῆς εὑρίσκονται, κατὰ βάσιν, σύμφωνοι καὶ ἡ ἁρμοδία παρ’ ἡμῖν Ὑπηρεσία δοθέντος ὅτι ἡ μονοπώλησις τῆς ἐμπορίας τῶν φυτοφαρμάκων, ἐνῷ ἐλάχιστα ἢ οὐδόλως θὰ συνέβαλεν εἰς τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπὸν καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν θὰ ἐδημιούργει μίαν εἰσέτι προνομιοῦχον τάξιν καὶ δὴ ἐπὶ ζημίᾳ τῶν γεωργῶν καὶ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς διὰ τοὺς κάτωθι λόγους: α) Θὰ κατηργεῖτο αὐτομάτως ὁ σήμερον ὑφιστάμενος, ἐκ τῆς ἐλευθέρας ἐμπορίας συναγωνισμὸς τιμῶν μὲ συνέπειαν τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν διαθέσεως τῶν φυτοφαρμάκων. β) Θὰ ἀπεκλείετο ἐκ τῆς δραστηριότητος ταύτης καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ οὕτω θὰ ἔπαυαν ἰσχύουσαι αἱ ἑνιαῖαι καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν, τιμαί, εἰς ἃς αὕτη διαθέτει τὰ φυτοφάρμακα, ὡσαύτως δὲ θὰ ἔπαυαν ὑφιστάμενα τὰ παρὰ τῆς ΑΤΕ «ἀποθέματα ἀσφαλείας φυτοφαρμάκων» καὶ ἡ γεωργικὴ παραγωγὴ θὰ ἦτο ἐκτεθειμένη εἰς σοβαροὺς κινδύνους ἐξ ἀπροόπτων εἰσβολῶν φυτοπαρασίτων καὶ ἐκτάκτως ηὐξημένων ἀναγκῶν εἰς φυτοφάρμακα, πρᾶγμα, ὅπερ εἶναι πρακτικῶς ἀδύνατον νὰ καλύψῃ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον. γ) Προβληματικὸς θὰ καθίστατο ὁ ἐφοδιασμὸς τῶν λίαν ἀπομεμακρυσμένων, ἐκ τῶν κέντρων, περιοχῶν τῆς χώρας λόγῳ τοῦ λίαν μικροῦ ἐμπορικοῦ ἐνδιαφέροντος. Σήμερον τὰς ἀνάγκας ταύτας καλύπτει πλήρως ἡ ΑΤΕ εἰς ἑνιαίας τιμὰς ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων. δ) Τέλος, θὰ μειωθῇ ἡ φυτοφαρμακευτικὴ προστασία τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς λόγῳ τῆς ἀναποφεύκτου ὑπερτιμήσεως τῶν γεωργικῶν φαρμάκων ἥτις διὰ τῆς μονοπωλήσεως προβλέπεται νὰ ἀνέλθῃ κατ’ ἐλάχιστον εἰς τὸ ποσοστὸν 40% (νόμιμον κέρδος πλέον εἰσφορῶν κλπ.). Σήμερον τὰ φυτοφάρμακα διατίθενται ὑπὸ τῆς ΑΤΕ εἰς τιμὰς ἄνευ ἐμπορικοῦ κέρδους, πρὸς ταύτας δὲ ἐξαναγκάζεται νὰ εὐθυγραμμίζηται καί τὸ εἰδικὸν ἐμπόριον περιοριζόμενον εἰς λίαν μικρὸν κέρδος. Καὶ ταῦτα, εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, καταβάλλεται πᾶσα προσπάθεια μειώσεως τῶν τιμῶν τῶν φυτοφαρμάκων (διὰ ἐπιδοτήσεων καὶ καταργήσεως δασμῶν Φ.Κ.Ε.) διὰ προμήθειαν σημαντικῶν ποσοτήτων μέσῳ Α.Τ.Ε. καὶ ἄλλων ὀργανώσεων κλπ. ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὅπως διὰ τῆς εὐρυτέρας χρήσεως αὐτῶν ἐπιτύχωμεν ποσοτικῶς αὔξησιν καὶ ποιοτικὴν βελτίωσιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, μεταφραζομένας εἰς μείωσιν τοῦ κόστους τῶν γεωργικῶν προϊόντων μας, ἅτινα οὕτω καθίστανται ἱκανὰ πρὸς συναγωνισμὸν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἡ ἱκανοποίησις ὅθεν αἰτημάτων μονοπωλιακῆς ἐμπορίας τῶν φυτοφαρμάκων, ὁποθενδήποτε προερχομένων, ἀντενδείκνυται διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους καὶ ἰδιαιτέρως διότι θὰ ἀπέβαινε αὕτη εἰς βάρος τῆς συναγωνιστικότητος τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων. 6) Μονοπωλιακὴ ἐμπορία ὑπὸ τῶν φαρμακοποιῶν. Τὰ ἀνωτέρω ἰσχύουν διὰ τοὺς φαρμακοποιούς, ἐπιχειροῦντας νὰ στηρίξουν τὸ αἴτημά των ἐπὶ τοῦ ἰσχυρισμοῦ καθ’ ὃν θὰ ἀποφευχθοῦν αἱ δηλητηριάσεις ἐκ τῶν φυτοφαρμάκων, ἐὰν ἡ πώλησίς των γίνεται ἀποκλειστικῶς διὰ τῶν φαρμακείων. Ἐν προκειμένῳ ὅμως φρονοῦμεν, ὅτι διατρέχομεν τὸν βέβαιον κίνδυνον νὰ συμβῇ τὸ ἄκρως ἀντίθετον ἤτοι νὰ ἔχωμεν πολλαπλασιασμὸν τὸν ἀτυχημάτων ἐκ λαθῶν κατὰ τὴν διάθεσιν, ἅτινα θὰ καταστοῦν ἀναπόφευκτα ὅταν ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ χώρου τοῦ φαρμακείου θὰ διατίθενται ὁμοῦ μετὰ τῶν ἰατρικῶν φαρμάκων καὶ ἑκατοντάδες χιλιογράμμων — ἂν ὄχι τόννων τοξικῶν γεωργικῶν φαρμάκων. Περὶ τούτου μαρτυρεῖ καὶ τὸ πρόσφατον περιστατικὸν (κατὰ τὴν διάθεσιν ἢ τὴν παραλαβὴν) καὶ περιῆλθεν εἰς χεῖρας τοῦ ἀσθενοῦς τὸ τοξικὸν ἐντομοκτόνον ΔΙΑΖΙΝΟΝ ἀντὶ τοῦ ἀναγεγραμμένου τῆς συνταγῆς καρδιοτονωτικοῦ. Εἶναι ὅθεν αὐτονόητον ὅτι θὰ ἔχωμεν αὔξησιν ἀτυχημάτων τοῦ εἴδους τούτου ὅταν ἐπιτραπῇ εἰς τὰ φαρμακεῖα πώλησις καὶ τῶν γεωργικῆς χρήσεως λίαν τοξικῶν φυτοφαρμάκων. Ἀλλ’ ὁ ἰσχυρισμὸς τῶν φαρμακοποιῶν δὲν εὐσταθεῖ καὶ ἐκ τοῦ λόγου ὅτι ἅπαντα τὰ ἀτυχήματα (ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ παρ’ ἡμῖν καὶ τῶν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Κοιν. Προνοίας στοιχείων) λαμβάνουν χώραν ἀφ’ ἧς τὰ φυτοφάρμακα ἐξέλθουν τῶν καταστημάτων πωλήσεως. Ἤτοι, ἐξ ὁλοκλήρου σχεδὸν εἰς τοὺς ἀγρούς, ὅπου σημειοῦται τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν ἐπὶ τῶν γεωργῶν οἵτινες ἐνεργοῦν τὰς φυτοφαρμακευτικὰς ἐπεμβάσεις ἄνευ τηρήσεως τῶν ὁδηγιῶν προφυλάξεως, καὶ κατὰ ἕνα πολὺ μικρὸν ποσοστὸν εἰς τὰς κατοικίας τῶν γεωργῶν, ἐκ λαθῶν κλπ. Δὲν καθίσταται ὅθεν ἀντιληπτὸν κατά τινα τρόπον θὰ ἐκλείψουν αἱ δηλητηριάσεις ἐὰν— ὡς ἰσχυρίζονται οἱ φαρμακοποιοὶ— ἡ ἐμπορία τῶν φυτοφαρμάκων ἀνατεθῇ μονοπωλιακῶς εἰς αὐτοὺς (ἢ ὡσαύτως εἰς οἱονδήποτε ἕτερον κλάδον), ἀφοῦ εἶναι καταφανέστατον ὅτι οὐδεμίαν παρακολούθησιν, περὶ τῆς χρήσεως τοῦ φυτοφαρμάκου, δύναται νὰ ἀσκήσουν οἱ πωληταὶ μετὰ τὴν πώλησίν του, ὡς ἄλλως τε συμβαίνει καὶ μὲ τὰ ἰατρικὰ φάρμακα. Καθίσταται συνεπῶς πλέον ἢ σαφές, ὅτι ἡ ὑπὸ τῶν φαρμακοποιῶν μονοπωλιακὴ ἐμπορία τῶν γεωργικῶν φαρμάκων, θὰ εἶχεν ἀρνητικὸν ἀποτέλεσμα ἐφ’ ὅλων τῶν ἐπιδιωκομένων σκοπῶν προσέτι δὲ καὶ ἐπὶ τῆς γενικωτέρας φυτοφαρμακευτικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας. Διότι διὰ τῆς αἰτουμένης μονοπωλήσεως θὰ ἀπεκλείοντο τῆς ἐμπορίας οὐ μόνον ἡ ΑΤΕ (μὲ τὰς ἀλλαχοῦ ἐκτεθείσας ἄκρως δυσμενεῖς συνεπείας) ἀλλὰ καὶ οἱ ἰδιωτεύοντες γεωπόνοι, οἵτινες ὁμοῦ μετὰ τῶν γεωπόνων τῆς ΑΤΕ ἀποτελοῦν τοὺς κυριωτέρους φορεῖς τῆς ἐμπορίας καὶ γενικώτερον τῆς φυτοφαρμακευτικῆς ἀγωγῆς. Γνωστοῦ δὲ ὄντος ὅτι μόνον οἱ γεωπόνοι κατέχουν τὴν διαγνωστικὴν τῶν ἀσθενειῶν καὶ ἐχθρῶν τῶν φυτῶν καὶ τὴν ἐνδεικνυομένην κατὰ περίπτωσιν θεραπευτικὴν ἀγωγὴν διὰ τῶν φυτοφαρμάκων (ἢ δι’ ἑτέρων μέσων καὶ μεθόδων) εἶναι οὗτοι οἱ πλέον ἐνδεδειγμένοι φορεῖς τοῦ ἔργου τῆς διαθέσεως τῶν φυτοφαρμάκων. Οἱ προσφεύγοντες εἰς αὐτοὺς γεωργοὶ εὑρίσκουν τοὺς καλυτέρους συμβούλους των ἐπὶ παντὸς θέματος σχετιζομένου μὲ τὴν χρῆσιν τῶν φυτοφαρμάκων. Ἤτοι, μέτρα προφυλάξεως, τρόπος καὶ χρόνος χρήσεως, ἀπαιτούμεναι δόσεις, ἀντενδείξεις, παρενέργειαι, χρόνος τελευταίας ἐπεμβάσεως, συνδυασμὸς καταπολεμήσεων κλπ. Καίτοι, ὅθεν, εἶναι ἀναντίρρητον ὅτι ὁ γεωπόνος, ὡς πλέον εἰδικὸς ἐν προκειμένῳ ἐπιστήμων ἀνταποκρίνεται καλύτερον καὶ εὐρύτερον παντὸς ἄλλου εἰς τοὺς σκοποὺς τῆς διαθέσεως τῶν φυτοφαρμάκων, ἐν τούτοις (δι’ οὓς λόγους ἐξεθέσαμεν ἀλλαχοῦ) δὲν κρίνομεν ἐπιβεβλημένην, ὡσαύτως, τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τῶν γεωπόνων ὅπως ἡ ἐμπορία περιορισθῇ εἰς τὸν κλάδον των. Καὶ τοῦτο παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν γεωπόνων, ἐκτὸς τῶν πλεονεκτημάτων ἅτινα παρουσιάζουν οὗτοι, θὰ ἀπεφεύγοντο προσέτι αἱ ἀλλαχοῦ ἐκτεθεῖσαι οἰκονομικαὶ ἐπιπτώσεις ἐκ τῶν ὑπερτιμήσεων, διότι ἡ ΑΤΕ θὰ ἐξηκολούθει νὰ διαθέτῃ φυτοφάρμακα, παραμένουσα οὕτω ρυθμιστὴς τῶν τιμῶν, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὴν περίπτωσιν τῶν φαρμακοποιῶν, ἀξιούντων κυριολεκτικῶς μονοπώλιον καὶ ἀποκλειομένων οὕτω καὶ αὐτῶν ἀκόμη τῶν γεωπόνων καθὼς καὶ τῆς ΑΤΕ. 7) Τέλος, πρὸς πληρεστέραν ἐνημέρωσιν τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου καὶ παντὸς ἑτέρου ἐνδιαφερομένου, ἐπὶ τοῦ κεφαλαιώδους διὰ τὴν Ἑλληνικὴν γεωργίαν θέματος τῶν φυτοφαρμάκων, γνωρίζομεν ὑμῖν καὶ τὰ κάτωθι: Ἡ χρῆσις τῶν συγχρόνων φυτοφαρμάκων ἐνῷ προσφέρει μεγάλην εὐεργεσίαν εἰς τὴν ἀνθρωπότητα, ἐν τούτοις ἐμπερικλείει κινδύνους καὶ ἐμφανίζει, εἰς ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς χώρας τοῦ Κόσμου, ἀτυχήματα πολυαριθμότερα ἐνίοτε τῶν παρ’ ἡμῖν, ὡσαύτως δὲ δυσχερείας καὶ προβλήματα, ἡ λύσις τῶν ὁποίων ἀντιμετωπίζεται διὰ συνεχοῦς λήψεως νέων μέτρων, διοικητικοῦ καὶ τεχνικοῦ ἐλέγχου, ἢ διὰ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως ὑφισταμένων τοιούτων καὶ βασικῶς διὰ τῆς καταλλήλου διαπαιδαγωγήσεως τῶν ἀγροτῶν μας. Ἡ ἐπιτυχὴς καὶ ἐν τῷ συνόλῳ του ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τῶν φυτοφαρμάκων, εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐφαρμογὴν πολλῶν ἐπὶ μέρους μέτρων καὶ οὐχὶ εἰς τὴν λῆψιν μόνον τοῦ μέτρου τῶν ὑπευθύνων πωλητῶν (καὶ δὴ μονοπωλητῶν) ὡς ὑποστηρίζεται, ἔκ τινων πλευρῶν, ἐξ ἐπαγγελματικῶν κυρίως συμφερόντων. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐν γνώσει τῶν κινδύνων τοὺς ὁποίους ἐμπερικλείουν τὰ πλεῖστα τῶν συγχρόνων φυτοφαρμάκων, τόσον διὰ τοὺς χρησιμοποιοῦντας ταῦτα ὅσον καὶ κυρίως διὰ τοὺς καταναλωτὰς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἔχει καταρτίσει εὐρύτατον σχέδιον συμπληρωματικῶν μέτρων καὶ μέσων. Ἡ ἐφαρμογὴ τούτων ἐγγυᾶται τὴν ἐπιτυχῆ ἄσκησιν τοῦ ἐλέγχου τῶν κυκλοφορούντων φυτοφαρμάκων ἀντικειμενικοὶ στόχοι τοῦ ὁποίου εἶναι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ἀκίνδυνος χρῆσις των διὰ τοὺς γεωργοὺς καὶ τὴν δημοσίαν ὑγείαν γενικώτερον, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ἐξασφάλισις εἰς τοὺς γεωργοὺς φυτοφαρμάκων ἠλεγμένης ποιότητος καὶ καταλληλότητος καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν ἐκ τῶν ὀλιγώτερον τοξικῶν. Τὸ σχέδιον τοῦτο εἰσῆλθεν ἤδη εἰς τὸ στάδιον τῆς πραγματοποιήσεώς του, λαμβάνεται δὲ μέριμνα διὰ τὴν ταχεῖαν ἐξασφάλισιν τῶν ἀπαιτουμένων μέσων ἵνα ἐπιταχυνθῇ ὁ ρυθμὸς ἐφαρμογῆς τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κανδηλιάρη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κανδηλιάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πράγματι ἡ Κυβέρνησις μελετᾶ τὸ θιγόμενον ζήτημα καὶ συντόμως ἐν ὄψει τοῦ νέου γεωργικοῦ καλλιεργητικοῦ ἔτους, θὰ ἐξαγγείλῃ τὰ κατάλληλα μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9614)7488 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐπιδότησις τῶν αἰγοτρόφων Σκουληκαριᾶς–Κλειδίου καὶ Πηγῶν Ἄρτης, λόγῳ σφαγῆς τῶν αἰγῶν των ἐνεκρίθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 57315)1425)13.7.64 διαταγῆς μας. Λόγῳ ὅμως καθυστερήσεως διαβιβάσεως ἡμῖν (Κ.Τ.Γ.Κ. καὶ Δ.) τῶν σχετικῶν πιστώσεων ἐκ δημοσίων ἐπενδύσεων, παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, λόγῳ ἀπαιτουμένων διατυπώσεων δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔγκαιρος πληρωμὴ τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ρέντη. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10019)7770)1.8.64 ὑμέτερον ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου μᾶς διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 29.7.64 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ρέντη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ σχέδιον νόμου μετὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Διεθνοῦς Κέντρου Ἀνωτάτων Μεσογειακῶν Γεωπονικῶν Σπουδῶν ὑπογραφὲν ὑπὸ τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Ἐξωτερικῶν καὶ Γεωργίας, ἐστάλη εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14647)Τ.Β.)20.6.64 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, μὲ τὴν παράκλησιν ἵνα ἐπιμεληθῇ εἰς περαιτέρω διαδικασίας διὰ τὴν εἰσαγωγήν του πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Σεπτεμβρίου 1964

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ

(Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς).

§3Γ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ. Ἡ ἐκλογὴ τοῦ ὑπολοίπου Προεδρείου πότε θὰ γίνῃ κ. Πρόεδρε;

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἐπείγεσθε κ. Λαζαρίδη. Ὑπάρχουν πολλοὶ βουλευταὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἄλλως τε σᾶς εἶπον καὶ προχθὲς ὅτι εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ Σώματος ὑπάρχει προηγούμενον ὁλοκλήρου περιόδου τῆς Βουλῆς ἡ ὁποία διηνύθη ἄνευ συμπεπληρωμένου Προεδρείου.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, αἱ ἐρωτήσεις αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὰ Ὑπουργεῖα, Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, Ἐργασίας καὶ Βιομηχανίας, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῶσι διότι οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ δὲν δύνανται νὰ προσέλθουν. Συνεπῶς εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἐρωτήσεων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ κ. Δ. Παπανικολάου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ληφθῶσι, διὰ τὴν κατάλληλον διαμόρφωσιν τοῦ λιμένος νέας Ἀγχιάλου Βόλου ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ διὰ θαλάσσης διακίνησις τῶν ἐντοπίων προϊόντων.

§5Δ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πόλις τῆς Νέας Ἀγχιάλου Βόλου εἶναι ἕνα κέντρον παραγωγικόν. Στερεῖται ὅμως καταλλήλου λιμένος καὶ δὲν διευκολύνεται ἡ μεταφορὰ τῶν διαφόρων προϊόντων ποὺ παράγει. Ἐπιβάλλεται τὸ λιμάνι νὰ κατασκευασθῇ πολὺ γρήγορα, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ γίνεται ἡ μεταφορὰ τῶν διαφόρων προϊόντων ἀπὸ θαλάσσης. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα ποῖα μέτρα ἔχουν ληφθῆ, διὰ τὴν ταχεῖαν κατασκευὴν ἀποβάθρας, ὥστε νὰ μεταφέρωνται τὰ προϊόντα τῶν κατοίκων τῆς Νέας Ἀγχιάλου Βόλου.

§6Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Πάντως ἀπηυθύνθην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων καὶ δύναμαι νὰ παράσχω εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἔχει ἐπιληφθῆ τῆς ὑποθέσεως καὶ ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος τὴν μελέτην ἡ ὁποία ἔχει ἐκπονηθῆ ἀπὸ ἐτῶν διὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ ἔργου. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος ἐπιθυμῇ πλειότερα στοιχεῖα παρακαλῶ νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Ε. Ἀνερούσης, Γ. Γραφάκος, Χ. Πιπιλῆς, ἐπὶ ἐρωτήσεώς των δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσι τὰς συνθήκας καὶ προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας ἔλαβον χώραν ἔκνομα γεγονότα εἰς τὰς Σέρρας.

§8Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως καὶ ἔχει ἐγγραφῆ εἰς τὰς ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν λόγῳ τοῦ ὅτι τότε τὸ Ὑπουργεῖον ἦτο ἑνιαῖον.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς διαγράφεται.

§10Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Πρέπει νὰ ἀποσταλῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως.

§11Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις ἀπευθύνεται καὶ εἰς τὸν Ὑπουργὸν Δημοσίας Τάξεως καὶ νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ παρίσταται ὁ Ὑπουργὸς ἐφ’ ὅσον ἡ ἐρώτησις ἀπευθύνεται καὶ πρὸς αὐτόν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ μεταφερθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως καὶ θὰ ἔλθῃ ἐν καιρῷ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3. Οἱ κ.κ. Η. Ἡλιοῦ καὶ Ν. Κιτσίκης ἐπὶ ἐρωτήσεώς των δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσιν ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διαφυλάξεως τοῦ παρὰ τὴν Ἀμερικανικὴν Πρεσβείαν Ἀλσυλλίου.

§13Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Καὶ αὐτὴ κ. Πρόεδρε, εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι ἰδικῆς μου ἁρμοδιότητος ἐπειδὴ τὸ θέμα μὲ ἐνδιαφέρει ἀπολύτως ὡς βουλευτὴν τῶν Ἀθηνῶν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἰδικῆς μου ἁρμοδιότητος.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μήπως ὁ παριστάμενος Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ δύναται νὰ ἀπαντήσῃ;

§15Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, πρέπει κατὰ κάποιον τρόπον νὰ μεθοδεύσωμεν τὴν συζήτησιν. Εἶναι ἐκτὸς τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Δὲν εἶναι ἀναγεγραμμένη εἰς τὰς ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ. Ἑπομένως δὲν δύναται νὰ γίνῃ συζήτησις.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ παρίσταται ὁ κ. Ἀγγελούσης ἠρώτησα μήπως δύναται νὰ ἀπαντήσῃ. Ἐπομένως ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν διοικητικὴν ὑπαγωγὴν τῆς ἐπαρχίας Τροιζηνίας εἰς τὸν Νομὸν Ἀργολίδος κλπ. «ἀπών», διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5. Οἱ κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Ε. Σακελλάρης ἐπὶ ἐρωτήσεώς των δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσι σχετικῶς μὲ τὸν διορισμὸν Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Δήμου Λαρίσης κλπ. Ὁ κ. Ε. Σακελλάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§17Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς θέματος. Ὁ Δ)ντὴς τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1175)22.8.64 ἐγγράφου του ἐπέστρεψεν ἀδημοσίευτον πρὸς τὸν Δήμαρχον Λαρίσης τὴν ἀπόφασιν διορισμοῦ ὡς Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Δήμου τοῦ Σ. Κολοκοτρώνη μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι εἰς τὸν διορισμὸν αὐτὸν δὲν ἀναγράφεται ἡ ἔγκρισις τοῦ Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐδημιουργήθη ἕνα πρόβλημα ἐξαιρετικῆς σπουδαιότητος καὶ σημασίας. Δηλ. τίθεται τὸ πρόβλημα ἐὰν οἱ Δήμαρχοι οἱ ὁποῖοι προσφάτως ἐξελέγησαν διὰ τῆς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ ἔχουν ἢ ὄχι τὴν δυνατότητα νὰ διορίσουν τοὺς ἀμέσους συνεργάτας των. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Δήμου εἶναι κατ’ ἐξοχὴν πρόσωπον ἐμπιστοσύνης τοῦ Δημάρχου, πολιτικὸν πρόσωπον, διὰ μέσου τοῦ ὁποίου ὁ ἑκάστοτε Δήμαρχος ἐφαρμόζει τὴν πολιτικήν του. Εἶναι ἀκριβῶς πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἔρχεται μαζὶ μὲ τὸν Δήμαρχον καὶ φεύγει ἐπίσης μαζὶ μὲ τὸν Δήμαρχον. Εἶναι τὸ πρόσωπον ὅπως εἶπον, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ ἑκάστοτε Δήμαρχος ἐφαρμόζει τὴν πολιτικήν του, τὴν πολιτικὴν ἀκριβῶς τὴν ὁποίαν ὁ λαὸς ἐνέκρινε. Καὶ προσφάτως αὐτὸ συνέβη εἰς Λάρισαν καὶ μάλιστα εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὴν Λάρισαν ἡ πρόσφατος λαϊκὴ ἐτυμηγορία ὑπῆρξε ἀρκετὰ μεγάλη ὑπὲρ τοῦ νῦν Δημάρχου. Τίθεται τὸ πρόβλημα κ. Πρόεδρε, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον υἱοθετοῦσα ἡ Κυβέρνησις μίαν κατάστασιν ἡ ὁποία ὑπῆρξεν εἰς τὸ παρελθὸν βάζει ἐξ ἀντικειμένου σοβαρὰ προσκόμματα εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ τῆς αὐτοδιοικήσεως. Διότι ὑπάρχει ἕνα ὀξύμωρον σχῆμα, ὁ Δήμαρχος ὁ ὁποῖος ἐξελέγη ἀπὸ τὴν πρόσφατον πανηγυρικὴν ἐτυμηγορίαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ διορίσῃ τὸν ἄμεσον συνεργάτην του τὸν Γενικὸν Γραμματέα, διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικήν του. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνήσεως, τίθεται ἕνα σοβαρώτατον ἐμπόδιον διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθη καὶ δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον ἐξελέγη. Πέραν αὐτοῦ, τίθεται καὶ τὸ γενικώτερον πρόβλημα τῆς ὑπάρξεως αὐτῶν τῶν πιστοποιητικῶν νομιμοφροσύνης τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἕνα καρκίνωμα εἰς τὸν δημόσιον βίον τῆς χώρας μας. Θέλω, κ. Πρόεδρε, νὰ σημειώσω καὶ πάλιν ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Δήμου δὲν εἶναι ὑπάλληλος. Εἶναι πολιτικὸν πρόσωπον ἔρχεται καὶ ἀπέρχεται μαζὶ μὲ τὸν Δήμαρχον καὶ συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν —ἡμεῖς βεβαίως ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθοῦν ὁλοσχερῶς τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων— ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Δήμου.

§18Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὁ Δήμαρχος Λαρίσης, διώρισε τὸν Σ. Κολοκοτρώνην ὡς Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Δήμου. Δεδομένου ὅτι, ἰσχύει τὸ μέτρον τῆς ἀπαγορεύσεως διορισμῶν, ἔπρεπε ὁ Δήμαρχος νὰ ζητήσῃ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Δὲν ἔπραξε τοῦτο. Πέραν αὐτοῦ, ὁ Δήμαρχος, ὤφειλε βάσει τῶν κειμένων νόμων νὰ ἀποστείλῃ τὴν πρότασίν του εἰς τὴν Νομαρχίαν διὰ νὰ ἐλεγχθῇ ἡ πρότασις ἀπὸ πλευρᾶς νομιμότητος. Δὲν ἔπραξεν οὔτε τοῦτο. Ἔστειλε κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον τὴν πρότασιν περὶ διορισμοῦ τοῦ κ. Κολοκοτρώνη ὡς Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Δήμου. Τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον ἔχον ὑπ’ ὄψιν του τὸν Α.Ν. 516)48 ἰσχύοντα νῦν ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ καὶ τοὺς μετακλητοὺς ὑπαλλήλους, ὀρθῶς δὲν ἐδημοσίευσε τὴν πρότασιν τοῦ Δημάρχου περὶ διορισμοῦ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, δοθέντος, ὅτι δὲν ἐτηρήθησαν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου τούτου. Συνεπῶς, ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ ὑποβαλόντες τὴν ἐρώτησιν, θὰ ἔπρεπε προτοῦ καταθέσουν τὴν ἐρώτησιν νὰ πληροφορηθοῦν ἀπὸ τὸν Δῆμον ἐὰν ἐκινήθη ὁ Δήμαρχος ἐντὸς τῆς νομιμότητος.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§20Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς κατ’ ἐπανάληψιν εἶπεν ὅτι ὁ Δήμαρχος θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας. Δηλαδὴ ἀναγορεύεται ὁ Διευθυντὴς τοῦ Τυπογραφείου εἰς ὑπεύθυνον ἐὰν τηρῆται ἡ νόμιμος διαδικασία. Ἐρωτῶ μὲ ποῖον δικαίωμα ὁ Διευθυντὴς τοῦ Τυπογραφείου ἔστειλεν ἀδημοσίευτον εἰς τὸν Δήμαρχον τὴν ἀπόφασιν. Τό, θὰ ἔπρεπε, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφορᾷ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Τυπογραφείου, ὁ ὁποῖος ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ δημοσιεύσῃ τὴν ἀπόφασιν καὶ νὰ ἀποτανθῇ ἂν ἤθελεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Μὲ ποῖον δικαίωμα ὁ Διευθυντὴς τοῦ Τυπογραφείου ἐλέγχει ἁρμοδιότητα διοικητικήν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης ἔχει τὸν λόγον.

§22Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πέραν τῶν σημείων ποὺ ὑπεγράμμισεν ὁ συνάδελφος κ. Ἐφραιμίδης, ὑπάρχει καὶ ἕτερον σημεῖον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι πιθανὸν ὁ Δήμαρχος νὰ ἐνήργησεν ἐξ ἀπειρίας. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι αὐτὸ δὲν ἰσχύει διὰ τὸν Δήμαρχον Λαρίσης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἔγκριτος δικηγόρος ὑπάρχει καὶ τὸ πολιτικὸν θέμα. Καὶ τοῦτο συνίσταται εἰς τὸ ἐὰν εἰς τοὺς διορισμοὺς τῶν Γενικῶν Γραμματέων τῶν Δήμων θὰ ἰσχύουν ἢ ὄχι τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων. Οἱ Γενικοὶ Γραμματεῖς εἶναι πολιτικὰ πρόσωπα, οἱ στενώτεροι συνεργάται τῶν δημάρχων καὶ ἐὰν ἰσχύσουν καὶ δι’ αὐτούς, τότε πᾶμε πολὺ μακρυά, θὰ ἔπρεπε νὰ ἰσχύσουν καὶ διὰ τοὺς δημάρχους, θὰ ἔπρεπε νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι τίποτε δὲν μένει ἀπὸ τοὺς δημοκρατικοὺς θεσμούς. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ ἤθελα μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§23Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἀπορῶ διὰ τὴν ἀπορίαν τοῦ συναδέλφου κ. Ἐφραιμίδη. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου νὰ παρανομῇ καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ εἰς διεκπεραιωτικὸν ὄργανον μιᾶς ξένης πρὸς αὐτὸν ὑποθέσεως. Εἶναι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τὸν νόμον νὰ πράττῃ ὅ,τι ἔπραξε καὶ δὲν ἔπραξε τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον τὸ καθῆκον του. Καὶ ἐὰν δὲν ἔπραττε τοῦτο εἶναι φυσικὸν ὅτι θὰ ἠλέγχετο ἀπὸ τοὺς προϊσταμένους, ὅταν δηλαδὴ ἔβλεπεν ὅτι ἡ ἀποσταλεῖσα πρὸς δημοσίευσιν πρᾶξις δὲν ἦτο σύμφωνος πρὸς τὸν νόμον καὶ τὴν ἐδημοσίευεν. Ἔπραξεν ἄριστα αὐτὸ ἦτο τὸ καθῆκον του. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Μπριλλάκης, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἡ Κυβέρνησις ἔχει καταθέσει σχέδιον νόμου περὶ ἄρσεως ἐκτάκτων μέτρων. Μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ σχέδιον αὐτὸ νόμου θὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους, θὰ ἰσχύουν οἱ ὑπάρχοντες νόμοι καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ἰσχύουν θὰ ἐφαρμόζωνται. Ἑπομένως ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι σαφής. Δὲν σημαίνει ἡ κατάθεσις ἑνὸς σχεδίου νόμου τὴν ἄρσιν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέχρι τοῦδε ἰσχυόντων νόμων. Δὲν εἶμαι νομικός, ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ κανεὶς νομικός, ὁ ὁποῖος νὰ ὑποστηρίξῃ τοιοῦτον νομικὸν συλλογισμόν. Ἑπομένως ἡ ἀπάντησις εἶναι ἁπλῆ. Ἠκολουθήθη ὑπὸ τοῦ Δημάρχου μία κακὴ διαδικασία, ἡ ὁποία ἐὰν ἠκολουθεῖτο κανονικῶς θὰ εἶχε τελειώσει τὸ ζήτημα. Καὶ ἀκόμη, —ἐπαναλαμβάνω— μέχρις ὅτου τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους, θὰ ἰσχύουν οἱ παλαιοὶ νόμοι.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Α. Μπριλλάκης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Π. Παρασκευόπουλος ἐπὶ ἐρωτήσεώς των ἀναφερομένης εἰς τὰς ἐπὶ τῶν Νομαρχιῶν ἐκδοθείσας ἐγκυκλίους διὰ τὸν κατὰ τὴν Κυριακὴν 6ην Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ. συνεορτασμὸν τῆς 19ης ἐπετείου τῆς συντριβῆς τοῦ κομμουνιστοσυμμοριτισμοῦ καὶ τῆς ἑορτῆς τῆς Ἡμέρας τοῦ Ἐφέδρου Πολεμιστοῦ κλπ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§25Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τοῦτο θὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν καὶ κατὰ τὴν ἐν συνεχείᾳ συζήτησιν ἐπερωτήσεώς μας διὰ τὸ αὐτὸ θέμα.

§26Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα θὰ ἀναπτυχθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως νὰ συζητηθῇ καὶ τώρα.

§27Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις ἔχει ἐνσωματωθῆ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει ὅτι ἐνσωματοῦται εἰς τὴν ἐπερώτησιν.

§28Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶμαι ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσω κατὰ τὴν ἐπερώτησιν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ ἀναπτύξω τὴν ἐρώτησιν. Τὸ θέμα τῆς ἐρωτήσεως ἀφορᾷ μίαν συσσώρευσιν παρανομιῶν. Ὑπάρχει μία ἐγκύκλιος τῶν Νομαρχῶν, ἡ ὁποία στηρίζεται εἰς ἕνα διάταγμα Ὑπουργῶν ποὺ καὶ αὐτὸ εἶναι παράνομον. Ὅπως θὰ ἴδετε καὶ ἀπὸ τὸ κείμενον τῆς ἐγκυκλίου παρεμβάλλονται καὶ ἄλλα θέματα, θέματα ἀντεθνικά, θέματα διχασμοῦ. Καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι γίνονται ὅλα αὐτὰ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ἀρχικὸν Δ)γμα εἰς τὸ ὁποῖον στηρίζονται οἱ κ. Ὑπουργοὶ δὲν ἀναφέρει τὰ ἄλλα θέματα. Πρόκειται περὶ μιᾶς σαφοῦς παρανομίας εἰς τὴν ὁποίαν παρεσύρθησαν καὶ οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ καὶ ἐν συνεχείᾳ παρέσυραν καὶ τοὺς Νομάρχας. Καὶ ὑπάρχει τὸ φοβερώτερον ἀκόμη, ὅτι βάσει αὐτῶν τῶν συσσωρευμένων παρανομιῶν ἐπηκολούθησεν ἡ τελικὴ παρανομία, ὅτι ἐπεβλήθησαν ποιναὶ αὐστηρόταται εἰς Δημοτικοὺς ἄρχοντας διότι δὲν ἠθέλησαν νὰ προέλθουν εἰς αὐτὴν τὴν διαστρεβλωθεῖσαν κατὰ τὸ περιεχόμενον καὶ τὴν ἔννοιαν της ἑορτήν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§30Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ περιορισθῶ νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ σχετικῶς μὲ τὴν ἀρτιότητα τοῦ Δ)γματος τὴν ὁποίαν ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁ κ. συνάδελφος. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ Δ)γμα αὐτὸ δὲν ἔχει ἐκδοθῆ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προΐσταμαι, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, θὰ παραπέμψω εἰς τὸν Νομικὸν Σύμβουλον τοῦ Ὑπουργείου τὸ Δ)γμα διὰ νὰ μοῦ ἀναφέρῃ κατὰ πόσον εἶναι ἔγκυρον ἢ ὄχι ἢ ἂν πάσχῃ ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς καταρτίσεως.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Π. Δούκα καὶ Β. Ἐφραιμίδη, δι’ ἧς ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσιν ἐὰν θὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων Σκάλας......

§32Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ δὲν περιῆλθεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Δὲν ἔχει κἂν εἰσαχθῆ εἰς τὸ Πρωτόκολλον. Κἄτι συμβαίνει. Παρακαλῶ νὰ ἐλέγξετε καὶ νὰ μοῦ τὴν στείλετε.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα κ. Ὑπουργέ, ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8. Ὁ κ. Κ. Μανιαδάκης ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν διαφύλαξιν...

§34Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν) Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς.

§35Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Νὰ συσχετισθῇ μὲ τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τῆς ἀσφαλείας.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθῶσιν μέτρα διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον ναυτολόγησιν τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν θαλάσσης κλπ.

§37Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις ἀφορᾶ κυρίως τὸ Ὑπ. Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἀλλ’ ὑπάρχει θέμα καὶ διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἔχει ἐφαρμοσθῆ μία καταθλιπτικὴ τακτικὴ δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας ναυτεργάτας. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι περισσότερον συγκεκριμένος, εἰς ναυτεργάτας, τῶν ὁποίων ἀφαιρεῖται τὸ ναυτικόν τους φυλλάδιον, τοὺς ἀπαγορεύεται ἐν συνεχείᾳ καὶ ἡ μετανάστευσις ἄνευ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16 γραφείου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Διὰ νὰ μεταβῇ ὁ ναυτεργάτης, τοῦ ὁποίου ἀπαγορεύεται ἡ ναυτολόγησις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δι’ ἀνάληψιν ἐργασίας, πρέπει νὰ ἀπευθυνθῇ διὰ τὴν ἔκδοσιν διαβατηρίου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τούτου παραπέμπει αὐτὸν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 16 Γραφεῖον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Τὸ Γραφεῖον αὐτό, λειτουργοῦν ὡς γραφεῖον ἀσφαλείας, φυσικῷ τῷ λόγω, δὲν ἀπαντᾶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, δὲν χορηγεῖται διαβατήριον. Συνέβη δὲ τοῦτο εἰς ναυτικοὺς καὶ προσφάτως. Κατὰ συνέπειαν οἱ κριθέντες ὡς ἀνεπιθύμητοι εἰς τοὺς ἐφοπλιστὰς μὲ συνδρομὴν τοῦ Κράτους, ἐγκλωβίζονται ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ καταδικάζονται εἰς ἀνεργίαν. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ οἱ ναυτεργάται, τῶν ὁποίων δὲν ἐπιτρέπεται ἡ εἴσοδος εἰς τὴν χώραν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι, ἐπίσης εἶναι ἀνεπιθύμητοι εἰς τοὺς ἐφοπλιστάς. Παρὰ τὸ πολυδάπανον τῆς ὑποθέσεως, ναυτεργάται κατέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον ἀπεφάνθη, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ στέρησις τῆς ἰθαγενείας καὶ ἡ μὴ θεώρησις τοῦ διαβατηρίου καθὼς καὶ ἡ ἀποστέρησις τοῦ δικαιώματος τῆς μεταναστεύσεως, ἐφ’ ὅσον διατηροῦν τὴν ἰθαγένειάν των. Τὸ Γραφεῖον ὅμως 16 τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐξακολουθεῖ τὴν αὐτὴν τακτικὴν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ὑπακούει. Αὐτὴ ἡ καταθλιπτικὴ κατάστασις πρέπει νὰ ἐκλείψῃ κάποτε, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν μάλιστα, ὅτι διὰ τοὺς ναυτεργάτας ὁ ἀντιδημοκρατικὸς θεσμὸς τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων τοὺς παρακολουθεῖ ἀπὸ τὴν κούνιαν τους. Προκειμένου νὰ εἰσαχθοῦν εἰς ναυτικὰς σχολὰς εἰς ἡλικίαν 15 ἐτῶν τοὺς ζητοῦν νὰ ἔχουν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, καὶ ὅταν βγοῦν ἀπὸ τὴν Σχολὴν καὶ θελήσουν νὰ ναυτολογηθοῦν τοὺς ξαναζητοῦν. Ὅταν κατόπιν, δι’ οἱονδήποτε λόγον, δὲν ἀρέσουν εἰς τὸν ἐφοπλιστήν, τότε μὲ μίαν ἀναφορὰν εἰς τὸ καταπληκτικὸν Γραφεῖον 16 τοῦ Υ.Ε.Ν. τοὺς ἀφαιρεῖται καὶ πάλιν τὸ φυλλάδιον καὶ τότε τοὺς ἀπαγορεύεται νὰ ἐξέλθουν τῆς Ἑλλάδος ἢ νὰ εἰσέλθουν ἐὰν εὑρίσκωνται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὑπάρχουν ναυτεργάται μὲ σειρὰν ἐτῶν ὑπηρεσίαν, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀπεστερήθη τὸ ναυτικόν τους φυλλάδιον. Ἐνομίσαμεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε ληφθῆ μέριμνα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοὺς ναυτεργάτας. Δυστυχῶς, ὅμως, καὶ εἰς τὸ νέον νομοσχέδιον περὶ καταργήσεως ἐκτάκτων μέτρων διατηροῦνται τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων διὰ τοὺς ναυτεργάτας, διότι οὕτω ἠθέλησαν οἱ ἐφοπλισταὶ καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐτέθη ὑπὸ τῶν ἐφοπλιστῶν ὡς ἀπάντησις εἰς τὸ περίφημον συνέδριόν των. Μὰ ἐπὶ τέλους, οἱ ἐφοπλισταὶ κυβερνοῦν τὴν χώραν μας; 80 χιλιάδες ναυτεργάται καὶ χιλιάδες συνταξιοῦχοι, ποὺ ἐλάμπρυναν τὸ ὄνομα τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Διεθνῆ Ναυσιπλοΐαν, ἐπιτρέπεται νὰ καταδυναστεύωνται ὑπὸ τῶν ἐφοπλιστῶν; Αὐτὴ εἶναι ἡ Δημοκρατία μας; Δημοκρατία διὰ τοὺς ἐφοπλιστὰς καὶ φασισμὸς διὰ τοὺς ναυτεργάτας; Περιμένομεν ἀπάντησιν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§39Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας αὕτη καθὼς καὶ ἄλλαι διὰ τὸν Ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἶχε κατατεθῆ κατὰ τὴν περίοδον τοῦ θέρους, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ σχέδιον Ν. Δ)τος περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων δὲν περιελάμβανε καὶ τοὺς ναυτεργάτας εἰς τὰς πολλὰς κατηγορίας πολιτῶν διὰ τὰς ὁποίας διετηροῦντο τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων. Καὶ εἴχομεν τὴν γνώμην, ὅτι τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Ἐμπ. Ναυτιλίας θὰ διέτασσε νὰ ἀτονήσῃ ἡ παλαιὰ σχετικῶς διάταξις ὡς πρὸς αὐτούς. Δυστυχῶς ὅμως διὰ τοὺς ναυτεργάτας ὡς ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Παπαδημητρίου ὑπόκεινται εἰς μυρίας ταλαιπωρίας καθὼς καὶ διὰ τὴν συνέπειαν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ ἄρθρον 6 τοῦ σχεδίου νόμου περὶ καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ ρυθμίσεως συναφῶν θεμάτων ὅπως διεμορφώθη μεταγενέστερα, συμπεριελήφθησαν καὶ αὐτοί. Τὸ σχετικὸν σημεῖον τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ λέγει «ὡς καὶ διὰ τὴν ἀπογραφὴν ὡς Ναυτικῶν, ὡς μαθητευομένων ναυτικῶν, τὴν εἰσαγωγὴν εἰς Δημοσίας Σχολὰς Ναυτικῆς Ἐκπαιδεύσεως, τὴν λῆψιν ἀποδεικτικοῦ ναυτικῆς ἱκανότητος καὶ τὴν ναυτολόγησιν ἐπὶ ἐμπορικῶν ἐν γένει πλοίων, ἀπαιτεῖται ἡ βεβαίωσις ὑπὸ τῆς Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς, ὅτι οὗτοι πληροῦσι τὰς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 100 τοῦ Συντάγματος προβλεπομένας προϋποθέσεις». Ἐρωτᾶται ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος καὶ ἔχει ὑπογράψει τὸ σχετικὸ νομοσχέδιο, τί ἐμεσολάβησε κατὰ τὸ ὀλιγόμηνον χρονικὸν διάστημα ἀπὸ Ἀπριλίου μέχρι Ὀκτωβρίου διὰ νὰ προστεθῇ εἰς τὸ νομοθέτημα ἡ νέα αὐτὴ ἀντιδημοκρατική, ἀντεργατικὴ διάταξις; Εἶναι δικαία αὐτὴ ἡ μεταχείρισις πρὸς τοὺς ἐργαζομένους ναυτικούς μας ποὺ τόσον συνέβαλον διὰ τὸ μεγαλεῖον τῆς Ναυσιπλοΐας μας; Ἔχει αὐτό, ἡ ἀπαγόρευσις, ἡ ἀστυνόμευσις τῆς ἐργασίας, σχέσιν μὲ τὴν Δημοκρατίαν; Ἐπ’ αὐτῶν καλεῖται νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Στρατῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§41Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ἐξέθεσαν τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἰδιαίτερα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Θὰ ἤθελα νὰ ὁμιλήσω διὰ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει. Πάντως ἡ ἐρώτησις θὰ παραμείνῃ δεδομένου ὅτι δὲν παρίσταται ὁ κ. Ὑπουργός. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ ἤθελα νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἐρώτησιν, ὅτι εἰς ἕνα 17 ἐτῶν ἐργάτην ἀπὸ τὴν Κέρκυραν δὲν ἔδωσαν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων καὶ συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκδοθῇ φυλλάδιον ναυτικῆς ἐργασίας. Φυσικὰ δὲν ξεύρω ἕνα παιδὶ 17 ἐτῶν τὶ εἶχεν εἰς βάρος του, οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ πάρῃ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, ἀλλὰ ἴσως τὸν ἐβάρυνεν ὁ πατέρας του, ὁ παπποῦς του, δὲν ξεύρω ποῖος. Ἀλλὰ ἕως πότε θὰ γίνεται αὐτό, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ μάλιστα διὰ τοὺς νέους, οἱ ὁποῖοι θὰ φέρουν τὰ ἐπωμιζόμενα ἁμαρτήματα τῶν γονέων των; Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ ἤθελα νὰ παρακαλέσω καὶ νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἤδη κατατεθειμένον σχετικὸν νομοσχέδιον διὰ τὰ θέματα αὐτά, μέχρις ὅτου τοὐλάχιστον ψηφισθῆ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ δοθοῦν κατάλληλοι ὁδηγίαι καὶ εἰς τὰ ἀστυνομικὰ τμήματα καὶ εἰς τοὺς ἁρμοδίους, οὕτως ὥστε νὰ μὴ παρεμποδίζεται ἡ ἔκδοσις φυλλαδίων καὶ νὰ μὴ ἐφαρμόζεται κατὰ τὸν αὐστηρότατον αὐτὸν τρόπον ὁ παλαιὸς Καραμανλικὸς νόμος περὶ κοινωνικῶν φρονημάτων.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§43Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ εἶναι σαφῶς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον μου τὴν διεβίβασα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ συνάδελφος κ. Παπαδημητρίου, ἔθιξεν ὡρισμένα θέματα ἀφορῶντα καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, θὰ ἤθελα νὰ τὸν παρακαλέσω ἐπειδὴ ἀνέφερε τὸ γραφεῖον 16 τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἀγνοῶ, δὲν τὸ γνωρίζω, θὰ ἤθελα νὰ τὸν παρακαλέσω ἐὰν ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του περίπτωσιν νέου, ὁ ὁποῖος ἠμποδίσθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν βάσει τῶν κειμένων νόμων νὰ ταξιδεύσῃ, θὰ τὸν παρεκάλουν ἐὰν εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ περάσῃ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον νὰ μοῦ δώσῃ στοιχεῖα διὰ νὰ ἐρευνήσω τὴν ὑπόθεσιν.

§44Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ναί, κ. Ὑπουργέ, ἔχω συγκεκριμένην περίπτωσιν.

§45Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὑποστηριχθέντα ἀπὸ τὸν κ. Μπριλλάκην, ἐπιθυμῶ νὰ τοῦ ἀπαντήσω, ὅτι σήμερον εἶναι ἡμέρα ἐλέγχου, συζητοῦνται ἐρωτήσεις, δὲν ἔχομεν νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ δὲν συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐκτάκτων μέτρων. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἑπομένως, δι’ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀκόμη δὲν ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, τὴν ἁρμοδίαν, καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἦλθεν ἀκόμη πρὸς συζήτησιν, νὰ σᾶς δώσω ἐξηγήσεις ἐπὶ τῆς ἄλφα ἢ τῆς βῆτα περιπτώσεως. Εἶναι ἀδύνατον, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, νὰ γίνῃ αὐτό, διότι καὶ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ, ἀλλὰ καὶ διότι δὲν εἶμαι καὶ ἐγὼ ἕτοιμος, νὰ μελετήσω τὴν ὑπόθεσιν καὶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§46Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶχα πρόθεσιν νὰ δυσκολέψω τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ νομίζω, ὅτι ἤμην σαφής. Αἱ ἐρωτήσεις μου εἶχον κατατεθῆ εἰς περίοδον ποὺ δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὸ νομοσχέδιον διάταξις ἀφορῶσα τοὺς ναυτεργάτας καὶ ἐζητήσαμεν τότε, ἐκκρεμοῦντος τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἀτονήσῃ ἡ παλαιὰ διάταξις. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχει μία πολιτικὴ πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως καὶ συγκεκριμένως τῶν Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὸ νομοσχέδιον. Κατ’ ἐξοχὴν εἰς τὸν κύκλον τῶν ἐργασιῶν τοῦ ἐλέγχου δικαιοῦμαι ὡς βουλευτὴς νὰ ἐλέγξω τὴν πρᾶξιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἐξεφράσθη διὰ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐνῷ δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον ἡ διάταξις αὐτή, εἶναι κατ’ ἐξοχὴν πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, διερωτῶμαι διατί μεταξὺ Ἀπριλίου καὶ Ὀκτωβρίου νὰ εἰσαχθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις. Εἶμαι κατ’ ἐξοχὴν ἐντὸς τοῦ θέματος, λυποῦμαι ἴσως, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶναι ἁρμόδιος εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἀλλὰ ἐγὼ εἶμαι ἐν τάξει.

§47Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Καὶ διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους εἶπα προηγουμένως, ἀλλὰ καὶ διότι αὐτὸ εἶναι σαφῶς ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ συναδέλφου τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχω σήμερον καμμίαν ἀπάντησιν. Δι’ αὐτὸ ἀφοῦ ἐπεριμένατε τόσας ἡμέρας θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ περιμένετε ἀκόμη ὀλίγας.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10 ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν ὁδοῦ ἐξυπηρετούσης τοὺς κατοίκους τῆς Ἐπαρχίας Κονίτσης τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, ὁ κ. Ε. Σακελλάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§49Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ. Θέλω νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου του ἡ ἐρώτησις αὐτή;

§50Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὄχι κ. συνάδελφε, δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός μου καὶ τὴν διεβίβασα καὶ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ τῆς Ὑγιεινῆς, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ σᾶς δώσουν ἀπάντησιν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 11, ὁ κ. Δ. Λαντζούνης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν βελτίωσιν τοῦ συγκοινωνιακοῦ δικτύου τῆς Καλαμάτας.

§52Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἡ πόλις τῆς Καλαμάτας εἶναι ἡ δευτέρα πόλις εἰς πληθυσμὸν μετὰ τὰς Πάτρας. Ἔχει 40.000 κατοίκους, ἔχει ἀνθούσας καὶ μεγάλας βιομηχανίας, καπνοβιομηχανίας, ἐργοστάσια οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων, ἔχει μεγάλον ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον σύκων, σταφίδος, οἴνου καὶ ἐλαίου καὶ ἔχει κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη λάβει μεγάλην οἰκοδομικὴν ἔκτασιν καὶ ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ μία μελέτη καλή, μελέτη πραγματικὴ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ συγκοινωνιακοῦ δικτύου ἐντὸς τῆς πόλεως τῆς Καλαμάτας. Διερωτᾶται ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ποίαν ἁρμοδιότητα ἔχει. Βεβαίως, εἶναι κυρίως ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅστις εἶναι προϊστάμενος τῆς Νομαρχίας, διότι ἡ κυρία ἁρμοδιότης τῆς μελέτης αὐτῆς εἶναι τοῦ τοπικοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον τελεῖ ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν καὶ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ γενικώτερον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὡς ἐκπρόσωπον γενικώτερον τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως προβῇ εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας, ὄχι μόνον διὰ τὴν σύνταξιν μελέτης τῆς ἀστικῆς συγκοινωνιακῆς μελέτης τῆς πόλεως τῆς Καλαμάτας, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον μελέτης πολεοδομικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς πόλεως, διότι, εἶναι πόλις, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται νὰ ἔχῃ μίαν πραγματικῶς οἰκονομικὴν μελέτην περίπου ὁμοίαν ἐκείνης ποὺ ἔγινε διὰ τὸ Ἡράκλειον, τὰς Πάτρας, τὰ Ἰωάννινα κλπ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι πράγματι ἐξαίρετος ναύαρχος καὶ μέλος ἐπίλεκτον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐπιμεληθῇ καὶ νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸν παριστάμενον Ὑφυπουργὸν τοῦ Οἰκισμοῦ, διὰ τὴν σύνταξιν οὐ μόνον τῆς συγκοινωνιακῆς μελέτης τῆς ἀστικῆς, ἀλλὰ καὶ τὴν σύνταξιν τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου ἐντὸς τῆς πόλεως τῆς Καλαμάτας.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§54Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὄντως τὸ θέμα ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος εἶναι ἐξόχως ἐνδιαφέρον καὶ δράττομαι τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ εἴπω πρὸς τοὺς συναδέλφους, ὅτι εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐνδιαφέρῃ ὅλους μας. Διότι πράγματι μέχρι τοῦδε ἡ ἀντιμετώπισις τῶν συγκοινωνιακῶν ἀναγκῶν εἴτε τῶν Ἀθηνῶν, εἴτε καὶ μικρῶν κωμοπόλεων, ἐγένετο κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ τυχόντος ἁρμοδίου ὑπαλλήλου, τοῦ τυχόντος κατὰ μίαν σύμπτωσιν εἰς μίαν θέσιν ὑπαλλήλου. Ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι σήμερον πολὺ πολυπλοκώτερον καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἔχει ξεπερασθῆ ἀπὸ τὴν μελέτην ἑνὸς ἀνθρώπου, ἔχει ταχθῆ εἰς τὸ θέμα τῆς ἐκπονήσεως εἰδικῶν μελετῶν. Θὰ ἔχετε ἰδῆ εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅτι πολλάκις σᾶς ἔχουν σταματήσει μὲ τὸ αὐτοκίνητον καὶ σᾶς ἔχουν κατευθύνει πρὸς ὡρισμένας διαβάσεις καὶ σᾶς ἔχουν δώσει ὡρισμένα δελτία. Ἀκριβῶς πρόκειται, περὶ συνεργείων τὰ ὁποῖα λαμβάνουν ὡρισμένας πληροφορίας καὶ τὰ ὁποῖα βάσει στατιστικῶν δεδομένων ἐκπονοῦν πλέον μίαν μελέτην διὰ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τῆς κυκλοφορίας μίας πόλεως. Ἀπαντῶν, λοιπόν, εἰς τὸν συνάδελφον κ. Λαντζούνην, τοῦ παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι καὶ ἐγὼ πιστεύω, ὅτι τὰ θέματα αὐτὰ περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησε, πρέπει νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας μελέτης καὶ νὰ μὴ ἀφήνωνται εἰς τὴν κρίσιν τῶν ὑπηρεσιακῶν παραγόντων.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Καραντζένης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὰς ἐνεργείας τοῦ Νομάρχου Ἄρτης.

§56Δ. ΚΑΡΑΝΤΖΕΝΗΣ. Τελευταίως, ἡ κατάστασις εἰς τὴν Νομαρχίαν Ἄρτης κατέστη πολὺ θλιβερά. Ὁ Νομάρχης Ἄρτης δὲν προβαίνει εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν, οὐδὲ εἰς ὑπογραφὴν ἐγγράφου, χωρὶς προηγουμένως νὰ λάβῃ ὁδηγίας ἀπὸ ὡρισμένον Πολιτικὸν Γραφεῖον, ἐξ Ἀθηνῶν ἢ Ἄρτης, τοῦ κυβερνῶντος κόμματος. Πρέπει οἱ Νομάρχαι νὰ ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι νὰ πράξουν τὸ καθῆκον των καὶ ὑπάρχει εὐχέρεια νὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τὴν κυβερνῶσαν κατάστασιν. Ἐν προκειμένῳ συνέβη τὸ ἑξῆς. Ὁ Νομάρχης Ἄρτης, κατὰ σύστασιν Πολιτικοῦ Γραφείου ἐκ τῶν κεφαλαίων τῶν μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων, ἐνέγραψε πίστωσιν 150.000 δραχμῶν διὰ τὴν κατασκευὴν δεξαμενῆς πρὸς ἀποκλειστικὸν ὄφελος δύο μόνον οἰκογενειῶν τῆς Κοινότητος Ἀθαμανίου Ἄρτης. Ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, τὸ ἥμισυ ἐδίδετο ὡς δάνειον καὶ ἔπρεπεν ἡ Κοινότης νὰ τὸ ἀποδεχθῇ. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ ἔργον ἦτο προσωπικόν, τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον ἀποτελούμενον ἀπὸ συμβούλους ὅλων τῶν παρατάξεων καὶ ἵνα μὴ ἡ ἐξόφλησίς του ἐπιπέσῃ ἐφ’ ὅλων τῶν κατοίκων, δὲν ἀπεδέχθη τὸ δάνειον. Τότε ὁ Νομάρχης Ἄρτης, θέλων νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν συστήσαντα τὸ ἔργον πολιτικόν, ἐκάλεσεν εἰς τὸ τηλέφωνον τοὺς ἁρμοδίους τῆς Κοινότητος καὶ τοὺς ἐπίεσε νὰ ἀποδεχθοῦν τὸ δάνειον. Ἡ κατάστασις αὐτή, δὲν εἶναι ἐπιτρεπτή. Ἀφήσατε, κ. Ὑπουργέ, τοὺς Νομάρχας νὰ πράξουν τὸ καθῆκον των καὶ ἐνθαρρύνατέ τους πρὸς τοῦτο, ἄλλως ἡ κατάστασις εἶναι πολὺ θλιβερά.

§57Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Πρὶν δώσω ἀπάντησιν, κ. συνάδελφε, εἰς τὴν ἐρώτησίν σας, θὰ ἤθελα νὰ δώσω πληροφορίας τινὰς σχετικῶς μὲ τὸν Νομάρχην Ἄρτης. Ὅπως γνωρίζῃ ἡ Βουλή, τελευταίως ἡ Ἄρτα ἐδοκιμάσθη ἀπὸ μίαν θεομηνίαν. Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν συνεπειῶν ἐκ τῆς θεομηνίας ταύτης, ὁ Νομάρχης Ἄρτης προέβη εἰς σειρὰν ἐνεργειῶν καὶ ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι μοῦ ἔκαμαν ἀρίστην ἐντύπωσιν αἱ πράξεις αὐταὶ τοῦ Νομάρχου Ἄρτης διὰ τὴν ὀρθότητά των. Βεβαιῶ τὴν Βουλήν, κατόπιν τῆς παρακολουθήσεως τῶν ἐνεργειῶν τούτων τοῦ Νομάρχου Ἄρτης, ὅτι ὁ Νομάρχης αὐτὸς εἶναι ἱκανώτατος καὶ ἀνταποκρίνεται μὲ περισσὴν ἐπάρκειαν εἰς τὰ καθήκοντά του. Ἔχω, λοιπόν, προσωπικὴν πεῖραν περὶ τῶν ἱκανοτήτων τοῦ Νομάρχου αὐτοῦ. Μέχρι σήμερον δέ, δὲν ὑπῆρξε περίπτωσις νὰ μοῦ καταγγελθῇ, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ Νομάρχης ἐκτελεῖ πλημμελῶς τὰ καθήκοντά του ἢ λαμβάνει ὁδηγίας παρὰ προσώπων ἄλλων πέραν τῶν προϊσταμένων αὐτοῦ. Ὁ κ. συνάδελφος εἶπεν, ὅτι ὁ Νομάρχης αὐτὸς δὲν προβαίνει εἰς πρᾶξιν τινα, ἐὰν δὲν λάβῃ ὁδηγίας παρ’ ὡρισμένου Πολιτικοῦ Γραφείου. Αὐτὸ μέχρι σήμερον, παρ’ οὐδενὸς μοῦ ἔχει καταγγελθῆ. Τοὐναντίον, ἔχω ἀποδείξεις, ὅτι ὁ Νομάρχης αὐτὸς ἐκτελεῖ μὲ πᾶσαν ἐπιμέλειαν τὰς διαταγὰς καὶ μόνον τῶν προϊσταμένων του. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ συγκεκριμένον περιστατικόν, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, ἔδωσα ἔγγραφον ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν, ἐάν κ. συνάδελφε δὲν ἐλάβατε μέχρι αὐτῆς τῆς στιγμῆς, θὰ τὴν λάβετε εἰς τὰς ἀμέσους προσεχεῖς ἡμέρας. Ἀφοῦ μελετήσετε τὴν ἀπάντησίν μου, ἡ ὁποία εἶναι ἀρκετὰ μακρὰ καὶ τὴν ὁποίαν δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω αὐτὴν τὴν στιγμήν, διὰ νὰ μὴ κουράσω καὶ ὑμᾶς καὶ τὸ Σῶμα, σᾶς παρακαλῶ νὰ τὴν μελετήσετε καὶ ἐὰν δὲν μείνετε ἱκανοποιημένος, νὰ ἔλθετε εἰς τὸ Γραφεῖον μου νὰ μοῦ ὑποδείξετε εἰς ποῖον σημεῖον σφάλλω. Ἐάν, κ. συνάδελφε, ὑμεῖς ἐνδιαφέρεσθε ἅπαξ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὑπὸ τῶν Κρατικῶν Λειτουργῶν τῶν ἐντολῶν μόνον τῶν Προϊσταμένων των, ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς ἐνδιαφέρομαι δι’ αὐτὸ ἑκατοντάκις. Εἶναι ἀνάγκη ὅλοι οἱ Κρατικοὶ Λειτουργοὶ νὰ ἐκτελοῦν τὰς ἐντολὰς τῶν Προϊσταμένων των καὶ μόνον αὐτάς.

§58Δ. ΚΑΡΑΝΤΖΕΝΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὴν καλωσύνην σας νὰ μὲ δεχθῆτε εἰς τὸ Γραφεῖον σας, νὰ συζητήσω μαζί σας αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Θὰ ἔλθω καὶ θὰ σᾶς καταγγείλω καὶ ἄλλας περιπτώσεις, καθ’ ἃς ὁ κ. Νομάρχης Ἄρτης δὲν ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον του.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ διαταγὴν τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς παραβιάζουσαν τὴν αὐτοτέλειαν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως.

§60Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρ’ ὅλην τὴν ἀπάντησιν ποὺ ἔλαβον ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μου ταύτης, εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω δύο λέξεις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διὰ τὰς ἐνεργείας τοῦ κ. Νομάρχου Ἀττικῆς, διότι διὰ τῶν ἐνεργειῶν του αὐτῶν παρεβίασεν ὁ κ. Νομάρχης εὐθέως τὸ Σύνταγμα. Νομίζω, ὅτι καὶ ὁ Νομάρχης καὶ ὁ Ὑπουργὸς ἀκόμη τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ ἀποστέλλουν διαταγὰς πρὸς τοὺς Δημοτικοὺς καὶ Κοινοτικοὺς Ἄρχοντας. Εἰς τὴν ἔγγραφον ἐρώτησίν μου ἐπικαλοῦμαι ἀρκετὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, διὰ τῶν ὁποίων ἠκυρώθησαν πράξεις καὶ Νομαρχῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι περιεῖχον ἐπιταγὴν πρὸς τὴν Τοπικὴν Αὐτοδιοίκησιν. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ὁ Νομάρχης Ἀττικῆς ἀπέστειλεν εἰς τὸν Κοινοτάρχην Μελισσίων διαταγὴν διὰ νὰ συμμορφωθῇ ὁ ἐν λόγῳ Κοινοτάρχης καὶ νὰ ὀργανώσῃ τὴν ἑορτήν. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐκάλεσεν εἰς ἀπολογίαν τὸν Κοινοτάρχην Μελισσίων, διότι ὁ ἐν λόγῳ Κοινοτάρχης δὲν συνεμορφώθη πρὸς προηγουμένην διαταγήν του κλπ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην μου, ὁ κ. Νομάρχης, δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἀποστέλλῃ διαταγὰς πρὸς τοὺς αἱρετοὺς ἄρχοντας. Βέβαια ὁ κ. Νομάρχης Ἀττικῆς καίτοι κατὰ τὰ ἄλλα εἶναι συμπαθὴς ἄνθρωπος, ἔχει ὑπὲρ ἑαυτοῦ τὸ ἐλαφρυντικόν, ὅτι δὲν γνωρίζει τὸ Σύνταγμα, διότι οὐδέποτε ἐφοίτησεν εἰς Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Ἵδρυμα. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ πληροφορήσητε τὸν κ. Νομάρχην Ἀττικῆς περὶ τῶν δικαιωμάτων του καὶ νὰ τοῦ εἴπητε, ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἀποστέλλῃ διαταγὰς πρὸς τοὺς τοπικοὺς ἄρχοντας. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου συνέβη τὸ ἑξῆς: Ὁ κ. Νομάρχης Ἀττικῆς, ἐτιμώρησε τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος Μελισσίων, διότι δὲν συνεμορφώθη μὲ προηγουμένην διαταγήν του, διὰ τὸν ἑορτασμὸν τῆς 28.8.1964. Ὁ τιμωρηθεὶς ὅμως Κοινοτάρχης ἀνέλαβε τὰ καθήκοντά του μόλις τὴν 9.9.1964 καὶ εἰς τὴν ἀπολογίαν του ἀπορεῖ πῶς δύναται νὰ ἔχῃ εὐθύνας διὰ τὴν περίοδον ποὺ δὲν ἦτο ἀκόμη Πρόεδρος. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ πληροφορηθῇ ὁ κ. Νομάρχης Ἀττικῆς, ὅτι δὲν δύναται νὰ ποδοπατῇ τοὺς νόμους καὶ τὸ Σύνταγμα, παραγνωρίζων τοὺς πάντας καὶ τὰ πάντα. Πληροφοροῦμαι μάλιστα σήμερον, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Μελισσίων κατέθεσε μήνυσιν κατὰ τοῦ κ. Νομάρχου Ἀττικῆς καὶ τοῦ ἁρμοδίου Τμηματάρχου τῆς Νομαρχίας, διότι τὸν ἐτιμώρησαν διὰ πράξεις τελεσθείσας εἰς ἐποχὴν ποὺ ἐκεῖνος δὲν εἶχεν ἀναλάβη ἀκόμη τὰ καθήκοντα τοῦ Προέδρου καὶ ζητεῖ εὐθύνας διὰ τὴν πρᾶξιν αὐτὴν τοῦ Νομάρχου καὶ τοῦ Τμηματάρχου τῆς Νομαρχίας καὶ ἡ συνέχεια θὰ δοθῇ ἐνώπιον τῶν Ποινικῶν Δικαστηρίων.

§61Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Προτοῦ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι πράγματι αἱ σχέσεις δὲν εἶναι μεταξὺ διατάσσοντος καὶ διατασσομένου. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι θὰ προβῶ εἰς συστάσεις πρὸς τοὺς Νομάρχας διὰ καλυτέραν διατύπωσιν τῶν ἐγγράφων. Ἐπὶ τῆς οὐσίας ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα καὶ θὰ λάβετε γνῶσιν τῶν ἐνεργειῶν μου. Κύριε Πρόεδρε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀναβληθοῦν αἱ ἐρωτήσεις ὑπ’ ἀριθ. 14 καὶ 15, διότι δὲν ἔχω λάβει μέχρι σήμερον τὰς σχετικὰς ἀπαντήσεις ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Μπουρνιᾶ, ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τὸν Νομάρχην Χίου καὶ δὲν ἔλαβα μέχρι σήμερον ἀπάντησιν.

§62Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ τηρήσῃ τὴν ἀρχὴν τοῦ Νομάρχου Χίου, ὁ ὁποῖος δὲν σέβεται τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Τὸ θέμα εἶναι μέγα. Ξένος ἐκμεταλλεύεται τοὺς βοσκοτόπους τῆς Κοινότητος Βέσσης Χίου καὶ παρ’ ὅτι ἐξεδόθη ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὑπὲρ τῆς Κοινότητος, ὁ Νομάρχης Χίου δὲν τὴν ἐφαρμόζει. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ λάβετε τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ νὰ συστήσετε εἰς τὸν Νομάρχην Χίου νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας.

§63Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, εἶπον, ὅτι δὲν ἔλαβα μέχρι σήμερον ἀπάντησιν τοῦ Νομάρχου Χίου. Μόλις τὴν λάβω θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω σχετικῶς.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀναφερομένης εἰς ἀπαγόρευσιν τοῦ Δημάρχου Ἁγίας Βαρβάρας συμμετοχῆς τῶν προσκόπων τῆς περιοχῆς τοῦ Δήμου τούτου εἰς τὰς τελετὰς καὶ τὴν παρέλασιν ἐπὶ τῷ ἑορτασμῷ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου.

§65Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κατὰ τὸν ἑορτασμὸν τῆς ἐπετείου τῆς 28ης Ὀκτωβρίου, εἰς τὸν Δῆμον Ἁγίας Βαρβάρας Αἰγάλεω εἰς τὸν ὁποῖον εἶχον προσέλθει ἐν στολῇ οἱ πρόσκοποι τῆς περιφερείας, ὁ Δήμαρχος ἀπηγόρευσεν εἰς αὐτοὺς νὰ παρελάσουν, χαρακτηρίσας αὐτοὺς ὡς παρακρατικούς. Θέλω νὰ γνωρίζω ἐὰν ἡ Κυβέρνησις υἱοθετῇ τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ Σώματος Ἑλλήνων Προσκόπων ὡς παρακρατικῶν, ἐὰν ἀνέχεται, ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτὸς νὰ δίδεται ὑπὸ Δημάρχου ἢ ὁποιουδήποτε ἄλλου. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι τελευταίως δίδεται ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ παρακρατικοῦ εἰς Ἕλληνας πολίτας, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς διαφόρους Ὀργανώσεις καὶ Σωματεῖα πλὴν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς ὀργανώσεις τῆς ἀριστερᾶς. Ἀλλοίμονον, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ τάσις πρὸς χαρακτηρισμὸν ὡς παρακρατικοῦ παντὸς ἀνήκοντος εἰς τὴν ἐθνικόφρονα παράταξιν, διότι τότε θὰ κλαύσωμεν ὅλοι πικρῶς πολὺ σύντομα καὶ πρῶτος ἐσεῖς.

§66Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, δι’ εἰσηγήσεως ἰδικῆς μου, διελύθη ἡ ὀργάνωσις τῶν ἐλπιδοφόρων νέων. Κατὰ τὴν παρέλασιν, ὁ Δήμαρχος Ἁγίας Βαρβάρας διεπίστωσεν, ὅτι ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ὁμάδος τῶν προσκόπων ἦτο ὁ Ἀρχηγὸς τῆς διαλυθείσης ὀργανώσεως. Τὸ ἄτοπον τοῦτο ἀνεγνώρισεν ὁ κ. Δήμαρχος καὶ παρεκάλεσε νὰ μὴ τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν προσκόπων τὸ πρόσωπον τῆς διαλυθείσης ὀργανώσεως. Κατόπιν τοῦ δημιουργηθέντος θορύβου, ἐπληροφορήθη ἡ ἐφορία τοῦ Σώματος Ἑλλήνων Προσκόπων, ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτὸ ἦτο ἐπὶ κεφαλῆς τῆς διαλυθείσης ὀργανώσεως καὶ τὸ ἀντικατέστησε δι’ ἄλλου προσώπου, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ὁμάδος τῶν προσκόπων τῆς περιφερείας τῆς Ἁγίας Βαρβάρας. Τὸ πρόσωπον αὐτὸ κατὰ τρόπον ἄστοχον ἐτέθη ἐπὶ κεφαλῆς τῶν προσκόπων καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ ἐφορία προσκόπων τὸ ἀντικατέστησε. Πάντως σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ παρέλασις τῶν προσκόπων ἔγινε καὶ αἱ πληροφορίαι σας δὲν εὐσταθοῦν. Ἐδῶ ὅμως θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς τιμῶ τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων Προσκόπων, διότι ὑπῆρξα κι’ ἐγὼ παλαιὸς πρόσκοπος. Νομίζω, ὅτι θέμα δὲν ὑφίσταται καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι αἱ πληροφορίαι σας ἦσαν ἐσφαλμέναι, διότι ἡ παρέλασις τῶν προσκόπων ἔγινε καὶ μόνον ὁ ἐπὶ κεφαλῆς ἀντικατεστάθη.

§67Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν μὲ ἱκανοποίησε, διότι δίδει τὸ δικαίωμα εἰς οἱονδήποτε νὰ κρίνῃ ποῖος μπορεῖ νὰ εἶναι εἰς τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων προσκόπων καὶ ποῖος ὄχι. Ἀμφισβητῶ ἐὰν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἔγινε ἡ παρέλασις. Δὲν ἔγινε ἡ παρέλασις τῶν προσκόπων. Κακῶς σᾶς ἀνέφερον, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι σᾶς μετέδωσαν τὴν πληροφορίαν. Ἀλλὰ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θέλει νὰ θέσῃ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων εἰς βάρος ἑνὸς προσώπου ποὺ ἀνῆκε σὲ μίαν ὀργάνωσιν; Διότι τὰ ἄτομα ἐδιώχθησαν ἢ αἱ ὀργανώσεις; Μὲ τὴν θεωρίαν τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξατε, δίδετε τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς Δημάρχους ἐὰν ἕνα ἄτομον εἶναι ὑγιῶν ἐθνικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων νὰ τοῦ τὸ ἀμφισβητῇ ἰδίως μετὰ τὴν σημερινὴν συζήτησιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἀριστερὰ διεμαρτυρήθη διότι δὲν ἐπιτρέψατε εἰς καπετάνιον τοῦ συμμοριτοπολέμου νὰ διορισθῇ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Δήμου Λαρίσης, ἀντιστρέφετε τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων εἰς βάρος τῶν Ἐθνικοφρόνων;

§68Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, πρῶτον θὰ ἤθελον νὰ σᾶς συστήσω ὅταν ἦσθε κατηγορηματικός, νὰ κατέχετε τὰ γεγονότα, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχω ἐνώπιόν μου ἔγγραφον ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύεται ὅτι οἱ πρόσκοποι παρήλασαν. Ἑπομένως ἡ πληροφορία σας εἶναι ἀνακριβὴς καὶ ἑπομένως παρακαλῶ μὴ μεταχειρίζεσθε τὴν λέξιν «ἀλήθεια» ὅταν βεβαιώνετε κἄτι ἐδῶ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων ἔνθεν καὶ κακεῖθεν, ἐπειδὴ ὁ ἐξ Ἀθηνῶν κ. συνάδελφος προεξοφλεῖ τὸ τὶ θὰ ἀναπτυχθῇ εἰς τὴν ἐπερχομένην ἐπερώτησιν, εἶμαι εὐτυχὴς ὅταν βάλλωμαι καὶ ἔνθεν καὶ κακεῖθεν, διότι αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἐγὼ εἶμαι εἰς τὸν ἴσιον δρόμον, σημαίνει ὅτι εἶμαι Ἕνωσις Κέντρου ποὺ εἶναι ὁ δρόμος τῆς καμπύλης. Οὐδεὶς θὰ ἐπιτρέψῃ ποτὲ νὰ πάρῃ κανεὶς ἕνα ἐθνικόφρονα Ἕλληνα καὶ νὰ τὸν στραπατσάρῃ, διότι εἶναι Ἕλλην ὡλοκληρωμένος. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιτρέψῃ ἕνα τέτοιο πρᾶγμα; Ἐδῶ ἔχομεν μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἑνὸς ἀτόμου, τὸ ὁποῖον κακῶς ἢ καλῶς φαίνεται ὅτι εἶχε μίαν λυπηρὰν δρᾶσιν κομματικὴν ἢ ἄλλης μορφῆς καὶ ἦτο παγκοίνως γνωστόν. Καὶ ξαφνικὰ ἐνῷ τοῦ ἔβγαλε μίαν στολὴν τὸ Πρωτοδικεῖον, τὸν βλέπομε μὲ ἄλλην στολὴν ἀπὸ τὴν πίσω πόρτα. Καὶ ἔγινε ἡ διαμαρτυρία. Καὶ ἡ διαμαρτυρία αὐτὴ ἀποδεικνύεται ὅτι ὀρθῶς ἔγινε, διότι τὸ ἴδιον τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων Προσκόπων ἀντελήφθη ὅτι δὲν ἔβαλε τὸν κατάλληλον ἄνθρωπον καὶ διώρθωσε τὸ πρᾶγμα. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει πουθενὰ ἴχνος, τὸ ὁποῖον νὰ σᾶς ἐπιτρέπῃ νὰ ἀνησυχῆτε μὲ τὰς ἀνησυχίας τὰς ὁποίας ἐξεδηλώσατε προηγουμένως.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας εἰσερχόμεθα

εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης ἔχει τὸν λόγον.

§70Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταὶ ἡ ἐπερώτησίς μας ἀναφέρεται εἰς τὰς κλήσεις πρὸς ἀπολογίαν καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὰς τιμωρίας, αἱ ὁποῖαι ἐπεβλήθησαν εἰς δεκάδας αἱρετῶν ἐκπροσώπων τοῦ λαοῦ κατὰ τὸν παρελθόντα καὶ τρέχοντα μῆνα, τόσον ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς, ὅσον καὶ παρ’ ἄλλων Νομαρχῶν. Πρόκειται γιὰ πάνω ἀπὸ 25 τιμωρίες, γεγονὸς ποὺ συνιστᾶ ὁμαδικὴν δίωξιν μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι δὲν συνεμορφώθησαν πρὸς παράνομον ὅπως θὰ ἀποδείξω περαιτέρω, διαταγὴν τοῦ Νομάρχου, περὶ συνεορτασμοῦ τῆς ἡμέρας τοῦ Ἐφέδρου Πολεμιστοῦ μὲ ἐπέτειον ὑπογραμμίζουσαν τὴν ἐμφύλιον διαμάχην. Κύριοι βουλευταί, ἡ ὁμαδικὴ αὐτὴ δίωξις ὅπως τὴν ἀπεκάλεσα.....

§71Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ ἐπερώτησίς σας ἔχει τὸ ἑξῆς κείμενον: «Ἐπερωτῶνται οἱ Ὑπουργοὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Ἐσωτερικῶν, διότι καίτοι παρῆλθεν ἡ νόμιμος προθεσμία δὲν κατέθεσαν τὸν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)26.10.1964 αἰτήσεώς μας ζητηθέντα φάκελλον τῶν ἐγγράφων περὶ ἑορτασμοῦ τῆς Ἡμέρας τῶν Ἐφέδρων Πολεμιστῶν καὶ Πολεμικῆς ἀρετῆς τῶν Ἑλλήνων, συμφώνως πρὸς τὸ ἀπὸ 13.2.59 Β. Δ)γμα (ΦΕΚ Αʹ 32) 22.2.59) καὶ ἰδίως τὰ ἀκόλουθα ἔγγραφα: Τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ Β. Δ)τος τούτου ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης περὶ τῶν λεπτομεριῶν καὶ τῆς τελετῆς τῆς ἑορτῆς αὐτῆς. Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 83165)18.8.64 ἐγκύκλιον διαταγὴν τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς». Εἶναι αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων καὶ διότι δὲν κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα αὐτὰ ἐντὸς τῆς προθεσμίας, μετεβλήθη αὐτομάτως ἡ ἐρώτησις εἰς ἐπερώτησιν διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων. Ἤδη σεῖς ἀναπτύσσετε θέματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄσχετα μὲ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων καὶ ἡ ὁμιλία σας εἶναι ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἐφαρμόσετε τὸν Κανονισμὸν καὶ νὰ ἐντοπισθῇ ὁ κ. συνάδελφος, ἐπικρίνοντάς με, διὰ ποῖον λόγον δὲν κατέθεσα ἐμπροθέσμως τὰ ζητηθέντα ἔγγραφα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπεισέλθετε εἰς πράγματα διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχετε ἐπερωτήσει.

§72Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μὲ συγχωρῆτε, ἀλλὰ ἡ παρέμβασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ περιττὴ ἦτο καὶ ἄσκοπος καὶ οὔτε δέχομαι ὡς βουλευτής, ἐφαρμόζων τὸν Κανονισμὸν καὶ ἀναπτύσσων τὴν ἐπερώτησιν, νὰ μοῦ ὑποδείξῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς πῶς θὰ τὴν ἀναπτύξω. Εἰς ἄλλον τόπον ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ συστάσεις, ὄχι ὅμως ἐδῶ.

§73Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν ἀπηυθύνθην εἰς σᾶς. Ἀπηυθύνθην εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐζήτησα νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν Κανονισμόν. Ὁ ἐπερωτῶν βουλευτὴς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀναπτύξῃ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔχει διατυπώσει εἰς τὴν ἐπερώτησίν του. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς αἰτήσεως διὰ μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων καὶ λόγῳ καθυστερήσεως, μετατροπῆς αὐτῆς εἰς ἐπερώτησιν νὰ ἐπεκταθῇ εἰς θέματα ἄσχετα μὲ τὴν αἴτησιν. Θὰ καταθέσετε εἰδικὴν ἐπερώτησιν, ἁπλούστατα. Ἐγὼ ἀπηυθύνθην εἰς τὸν κ. Πρόεδρον καὶ ὄχι εἰς σᾶς, ὁ ὁποῖος θέλετε νὰ κάμετε κατάχρησιν καὶ νὰ μὴ συμμορφωθῆτε πρὸς τὸν Κανονισμόν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς ὁ νέος λέγει ὅτι προφορικὴ ἀνάπτυξις γίνεται μόνον ὑπὸ τοῦ πρώτου ὑπογράψαντος. Ἑπομένως πρέπει νὰ περιορισθῆτε ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ διατὶ δὲν κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα. Ἡ οὐσία εἶναι περιωρισμένη.

§75Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀκριβῶς ἡ ἀνάγνωσις τοῦ κειμένου ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐπιβεβαιώνει αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω, ὅτι ὁ Κανονισμὸς ὁμιλεῖ περὶ ἡμιώρου. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι θὰ ὑπάρξῃ κἄποια ἀνάπτυξις. Διότι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀρκοῦσε διὰ νὰ κατέλθω τοῦ βήματος. Ὁ Κανονισμὸς διὰ νὰ λέγῃ ὅτι μπορῶ νὰ ἀναπτύξω ἐπὶ ἡμίωρον, ὑποθέτει ὅτι θὰ συνδέσω τὸ θέμα μὲ τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον δὲν κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα, διὰ νὰ μπορῇ νὰ κρίνῃ ἡ Βουλή. Ἑπομένως, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καὶ περιττὴ καὶ ἄστοχος ἦτο ἡ παρέμβασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν μπορεῖτε νὰ ἐπεκταθῆτε.

§77Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία ἐμπειρία ἐπὶ αὐτῶν τῶν θεμάτων. Μὲ τὸν προηγούμενον Κανονισμὸν ὑπῆρξαν περιπτώσεις ποὺ ἀνεπτύχθησαν ἐπὶ μίαν καὶ δύο ὧρες τοιαῦτα θέματα. Ὁ νέος Κανονισμὸς περιώρισε τὸ ὅριον εἰς τὸ ἡμίωρον.

§78Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ ἔννοια τοῦ ἡμιώρου εἶναι ὅτι δὲν δύνασθε νὰ ἀναπτύξετε πέραν τοῦ ἡμιώρου ἐπερώτησιν, μὲ θέμα μὴ καταθέσεως ἐγγράφων. Νὰ μὲ ἐπικρίνητε διότι δὲν κατέθεσαν τὰ ἔγγραφα. Ὄχι νὰ ἐπωφεληθῆτε αὐτοῦ καὶ νὰ ἀναπτύξετε θέματα διὰ τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ καταθέσετε ἰδίαν ἐπερώτησιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ ἡμιώρου.

§79Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐλέγχω τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς διὰ δύο πράγματα. Θὰ ἔλεγον πάρα κάτω. Ἐβιάσθητε. Τὸ πρῶτον εἶναι διότι δὲν ἐσεβάσθησαν τὸν Κανονισμὸν καὶ δὲν κατέθεσαν ἐγκαίρως τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα. Καὶ δεύτερον τοὺς ἐλέγχω, διότι σκοπίμως κατὰ τὴν ἄποψίν μου, τοὐλάχιστον αἱ ὑπηρεσίαι των παρημέλησαν αὐτὸ τὸ ἔργο διὰ νὰ δυσχεράνουν τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῆς οὐσίας. Διὰ νὰ δυσχεράνουν τοὐλάχιστον τὴν ὑπεράσπισιν δημοσίως, πολιτικῶς τῶν διωκομένων. Ἐπομένως, διὰ νὰ θεμελιώσουν αὐτὰς τὰς κατηγορίας, πρέπει νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα. Καὶ δὲν θὰ μοῦ ὑποδείξετε σεῖς πῶς θὰ ἀναπτύξω τὸν λόγον μου.

§80Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὄχι.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι δυστυχῶς ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ὁ Κανονισμὸς αὐτὸ ὁρίζει. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἰσέλθετε εἰς τὴν οὐσίαν. Μὲ τὸν νέον Κανονισμὸν μόνον θὰ ἐρωτήσετε, διατί δὲν κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα.

§82Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Φοβοῦμαι, ὅτι σᾶς παρασύρει ὁ κ. Ὑπουργός. Εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ εἴπητε, χωρὶς νὰ τελειώσω ἀκόμη τὸ πρῶτον λεπτόν, ὅτι εἰσῆλθον εἰς τὴν οὐσίαν;

§83Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀρχίσατε νὰ λέγητε ὅτι κατηγορεῖτε τὴν Κυβέρνησιν, διότι προέβη εἰς τιμωρίας κλπ., κλπ., θέματα ἄσχετα μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε εἰς τὰ δύο σημεῖα ποὺ ἐθίξατε. Ἀναπτύξατε τὰ δύο αὐτὰ σημεῖα καὶ ἀφήσατε τοὺς μύδρους σας διὰ τὰ ὑπόλοιπα.

§84Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ὁμιλίαν μου. Τὸ θέμα ποὺ ἀφορᾶ τὶς ἐπερωτήσεις μας εἶναι οἱ τιμωρίες οἱ ὁμαδικές, ἄνω τῶν 25 αἱρετῶν ἐκπροσώπων τοῦ λαοῦ μας μὲ ἀφορμὴν τὴν μὴ συμμόρφωσίν των εἰς παράνομον διαταγὴν τοῦ κ. Νομάρχου. Χρέος τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ ἦτο ἕνα γεγονὸς ποὺ προεκάλεσε τελευταίως ἀνησυχίας, ὄχι μόνον εἰς τοὺς κύκλους τῆς αὐτοδιοικήσεως, ἀλλὰ εἰς ὁλόκληρον τὴν δημοσίαν κοινὴν γνώμην, νὰ τὸ φέρουν εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ζητήσουν, καὶ ἐζήτησαν διὰ τῆς αἰτήσεώς των ἀπὸ 26 Ὀκτωβρίου τὴν κατάθεσιν τοῦ σχετικοῦ φακέλλου, διὰ νὰ δυνηθοῦν μὲ βάσιν τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ἐξέδωσε τόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅσον καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν καὶ οἱ κ.κ. Νομάρχαι, νὰ κρίνουν — νὰ κρίνῃ ἡ Βουλὴ περὶ τοῦ παρανόμου καὶ ἀστηρίκτου αὐτῆς τῆς διώξεως. Ὑποστηρίζομεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὅτι οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ ὀφείλουν ἐν πρώτοις νὰ σεβασθοῦν τὸν Κανονισμὸν καὶ νὰ καταθέσουν ἐντὸς 15θημέρου προθεσμίας τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα. Δεύτερον, ὤφειλον νὰ πράξουν τοῦτο διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ Βουλὴ νὰ κρίνῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἐλέγχονται οἱ ἁρμόδιοι κ.κ. Ὑπουργοί, διότι δὲν ἔκαμον καὶ τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον. Καὶ λέγομεν ἐπὶ πλέον διὰ τὸ δεύτερον, ὅτι αὐτὸ ἔγινε διὰ νὰ δυσχερανθῇ ἡ διελεύκανσις τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ἔχει προκαλέσει ἀνησυχίαν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ὅταν μάλιστα συμβαίνῃ ἐπὶ μιᾶς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία προῆλθεν ἀπὸ ἀλλεπαλλήλους δημοκρατικὰς νίκας τοῦ λαοῦ καὶ ἡ ὁποία περιέλαβεν εἰς τὸ πρόγραμμά της τὸν σεβασμὸν τῶν πολιτῶν καὶ τῶν ἐκπροσώπων των. Ἡ κατάθεσις τῆς ἐγκυκλίου, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἔγινεν τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν, ἕνα μῆνα, μετὰ τὴν αἴτησιν καταθέσεως. Ἀπόψε, εἰς τὸ καφενεῖον, μᾶς παρέδωσαν τὸν φάκελλον ποὺ περιλαμβάνει τὴν ἐγκύκλιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τὴν ἐγκύκλιον τοῦ κ. Νομάρχου Ἀττικῆς βάσει τῆς ὁποίας ἐζητεῖτο καὶ ὠργανώθη ὁ ἑορτασμὸς αὐτός. Ὑποστηρίζομεν, ὅτι ὅ,τι ἔγινεν, ἔγινε σκοπίμως, διὰ νὰ συγκαλυφθῇ μία παρανομία. Καὶ ὀφείλομεν νὰ τὸ ἀποδείξωμεν. Ὑποστηρίζομεν, ὅτι αἱ διαταγαὶ αὐταὶ ἐξεδόθησαν βάσει ἑνὸς Βασιλικοῦ Διατάγματος τοῦ 1959 ἐκδοθέντος ἐπὶ Κυβερνήσεως ΕΡΕ, ὑπουργοῦντος τότε, τοῦ κ. Θεμελῆ, τὸ ὁποῖον νομικῶς, ὅμως εἶναι ἀστήρικτον. Τὸ διάταγμα αὐτὸ ἐξεδόθη χωρὶς νὰ τύχῃ τῆς οἰκείας ἐπεξεργασίας ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Ἡ σύνταξίς του στηρίζεται εἰς τὸν ὅρον «ἐπιθυμοῦντες». Λέγει τὸ Βασιλικὸν Διάταγμα: «... (ἀναγινώσκει)...». Εἶναι δὲ δύο φορὲς ἄκυρον, διότι δὲν στηρίζεται εἰς οὐδεμίαν διάταξιν νόμου καὶ οὐδεμία διάταξις ἄλλη τοῦ κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων προβλέπει ὑποχρέωσιν τῶν αἱρετῶν ἐκπροσώπων τοῦ λαοῦ ὅπως ὀργανώσουν αὐτὸν τὸν ἑορτασμόν. Πέραν αὐτοῦ τοῦ καθαρῶς νομικοῦ θέματος τὸ ὁποῖον ἦτο γνωστόν, διότι ὑπάρχουν ἤδη νομολογίες καὶ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὑπάρχει περίπτωσις διώξεως δημάρχων τῶν ὁποίων αἱ ποιναὶ ἤρθησαν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ὤφειλον τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα καὶ αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι νὰ θέσουν ὑπ’ ὄψιν τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, ὅτι τὸ νομοθετικὸν διάταγμα βάσει τοῦ ὁποίου ἐκδίδονται αἱ διαταγαὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, εἶναι παράνομοι, παράτυποι, μὴ ἰσχύουσαι. Διότι συμβαίνει τὸ ἑξῆς καταπληκτικόν. Συσσωρεύονται ποιναὶ ἐπὶ δημοτικῶν ἀρχόντων, ἐφαρμόζονται αἱ ποιναὶ καὶ ὕστερα ἀπὸ 6 μῆνας ἢ ἕνα χρόνον, ἔρχεται τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ τὰς αἴρει. Εἰς ἕνα δήμαρχον Κορυδαλλοῦ Πειραιῶς ἤρθη ἡ δίωξις μετὰ θάνατον. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους τὸ διάταγμα εἶναι ἄκυρον. Πέραν ὅμως αὐτῶν, ὑπάρχει καὶ ἄλλη παρανομία. Βάσει τοῦ Β. Διατάγματος πρέπει νὰ ἐκδίδεται μία ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ποὺ νὰ ὁρίζῃ τὰ τοῦ ἑορτασμοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κατέθεσε τὴν ἐγκύκλιον αὐτὴν ποὺ θέτει τὸ θέμα τοῦ συνεορτασμοῦ ὡς «παράρτημα». Τὸ Β. Διάταγμα ὅμως ἀναφέρεται σαφῶς εἰς τὸν ἑορτασμὸν τῆς ἀρετῆς τῶν ἐφέδρων πολεμιστῶν καὶ τῆς πολεμικῆς ἀρετῆς τῶν Ἑλλήνων καὶ μόνον εἰς αὐτὸν τὸν ἑορτασμόν. Οὕτως ἡ μετατροπὴ τῆς ἑορτῆς τῶν ἐφέδρων εἰς ἑορτὴν συμβολίζουσαν τὸν διχασμὸν μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων, εἰς ἑορτὰς μίσους, ὅπως ἀπεκλήθησαν ὑπὸ τοῦ λαοῦ, εἶναι ἐκτὸς καὶ τοῦ Β. Διατάγματος τοῦ 1959. Ἐν συνεχείᾳ τῆς ἐγκυκλίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὅπου δι’ ἑνὸς «παραρτήματος» περὶ ἑορτασμοῦ τῆς «συντριβῆς τῶν κομμουνιστοσυμμοριτῶν» καθιερώνονται ἑορταὶ μίσους, ὑπάρχει σχετικὴ διαβιβαστικὴ ἐγκύκλιος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπου ἁπλῶς μνημονεύεται ὁ ἑορτασμὸς αὐτὸς καθὼς καὶ ἄλλη ἐγκύκλιος τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἡ ὁποία ἀναφέρεται μόνον εἰς τὸν ἑορτασμὸν τῆς ἑορτῆς τῶν ἐφέδρων. Ὁ κ. Νομάρχης, ὅμως, Ἀττικῆς συνεχίζων τὴν γνώριμον τακτικὴν τῆς ΕΡΕ, ἐξέδωκεν ἐγκύκλιον, ὅπου ὑπερθεματίζων τοὺς πάντας, διατάσσει κατηγορηματικῶς τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἑορτῶν τοῦ μίσους, τὰς ὁποίας καὶ προτάσσει ἀπὸ τὴν ἑορτὴν τοῦ ἐφέδρου. Ἐδῶ ἡ παρανομία, ἡ αὐθαιρεσία, τὸ ἀντιδημοκρατικὸν πνεῦμα τῆς ΕΡΕ ἀποκορυφώνεται. Ἰδοὺ διατὶ ὑποστηρίζομεν ὅτι ἂν τὰ ἔγγραφα εἶχον κατατεθῆ ἐγκαίρως, θὰ εἶχον ἀποδειχθῆ ἐπίσης ἐγκαίρως αἱ παρανομίαι, τὸ βάσιμον τῶν ἀπόψεών μας, ὅτι ὄχι μόνον τὸ Β. Διάταγμα ἦτο ἄκυρον, ἀλλὰ καὶ αἱ ἐγκύκλιοι, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τοῦ κ. Νομάρχου Ἀττικῆς. Κύριοι βουλευταί, ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχον οἱ λόγοι τῆς νομιμότητος τοῦ Β. Δ. τοῦ 1959 καὶ τῆς ἐγκυρότητος τῶν ἀνωτέρω ἐγκυκλίων δὲν ἦσαν ὑποχρεωμένοι οἱ δημοτικοὶ καὶ κοινοτικοὶ ἄρχοντες νὰ συμμορφωθοῦν. Διότι αἱ σχέσεις τῶν αἱρετῶν ἐκπροσώπων τοῦ λαοῦ, πρὸς τοὺς Νομάρχας δὲν εἶναι σχέσις δημοσιοϋπαλληλικῆς ἱεραρχίας. Ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 99 περὶ αὐτοτελείας τῆς αὐτοδιοικήσεως, ὑπάρχει σχετικὴ νομολογία ποὺ καθορίζει, ὅτι κάθε διαταγὴ τοῦ Νομάρχου δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τοὺς δημοτικοὺς ἄρχοντας. Δὲν εἶναι μόνον θέμα ὕφους εἰς τὴν σύνταξιν τῶν διαταγῶν, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ θέμα οὐσίας. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει σαφὴς διάταξις νόμου, σαφὴς διάταξις εἰς τὸν Κώδικα περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, διάταξις σύμφωνος μὲ τὸ Σύνταγμα, ἡ ὁποία νὰ ὑποχρεώνῃ τοὺς δημοτικοὺς καὶ κοινοτικοὺς ἄρχοντας εἰς ἐφαρμογήν, δὲν εἶναι καθόλου ὑποχρεωτικαὶ δι’ ἐφαρμογὴν αἱ διαταγαὶ τῶν Νομαρχῶν. Ἀλλά, πέραν ὅλων αὐτῶν ὑπάρχει τὸ θέμα τῆς οὐσίας, τὸ πολιτικόν, τὸ ἐθνικόν. Οὐδεὶς θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν νὰ ἑορτάζεται μία συγκεκριμένη ἡμέρα ὡς ἡμέρα ἐξάρσεως τοῦ ἐφέδρου πολεμιστοῦ, τῆς ἀρετῆς τῶν Ἑλλήνων εἰς τοὺς ἐθνικούς, ἀπελευθερωτικοὺς ἀγῶνας. Οἱ δημοκρατικοὶ Δήμαρχοι ὄχι μόνον οἱ τιμωρηθέντες, ἀλλὰ καὶ πλεῖστοι ἄλλοι ἀνήκοντες καὶ εἰς τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, ὅλων τῶν Δήμων τῆς περιοχῆς πρωτευούσης καὶ σειρᾶς ἄλλων περιοχῶν ἐτάχθησαν ἐναντίον τῆς ἀποφάσεως περὶ ἑορτῶν μίσους καὶ ἐπρότειναν ὅπως ἑορτασθῇ ἡ ἡμέρα αὐτὴ τοῦ ἐφέδρου πολεμιστοῦ, τῆς ἀρετῆς τῶν Ἑλλήνων εἰς τοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνας, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸν ἱερὸν ἀγῶνα τῶν ἀδελφῶν Κυπρίων, ὅταν τὰς ἡμέρας ἐκείνας εἴχαμε τὸ γεγονὸς τῶν βαρβάρων βομβαρδισμῶν τῶν Τούρκων κατὰ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ τῆς Κύπρου. Δὲν ὑπηρετοῦσε ἀντιθέτως κανένα ἐθνικὸ συμφέρον εἰς μίαν περίοδον τέτοια νὰ καθιερώνεται διὰ τῶν ἐγκυκλίων τῶν Ὑπουργῶν Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Ἐσωτερικῶν ἕνας ἑορτασμὸς μίσους καὶ ὑπονομεύσεως τῆς ἐθνικῆς ἑνότητος, τόσον πολυτίμου εἰς μίαν περίοδον ὀξυτάτης κρίσεως τοῦ Κυπριακοῦ. Πολὺ περισσότερον ὅταν ὁ ἑορτασμὸς αὐτὸς οὔτε ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν Κυβερνήσεων τῆς Ε.Ρ.Ε., δὲν ἐτολμήθη νὰ καθιερωθῇ ἐπισήμως διὰ τοῦ Β. Δ. τοῦ 1959, τὸ ὁποῖον φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Θεμελῆ.

§85Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀσχέτως μὲ τὴν ἀκυρότητα τοῦ Β. Διατάγματος, τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν πρὸς ἐφαρμογὴν τοῦ Διατάγματος αὐτοῦ, εἶναι ἐντελῶς ἄκυρα, διότι καθιερώνουν τὸν ἑορτασμὸν τῆς ἐπετείου αὐτῆς τὴν 16ην Σεπτεμβρίου, ἐνῷ τὸ Διάταγμα ὁμιλεῖ περὶ 29 Αὐγούστου. Ἑπομένως δὲν ἔχουν σχέσιν τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα δὲν κατετέθησαν μὲ τὸ Διάταγμα. Ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς πράξεως τῆς διοικήσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἄσχετος μὲ τὸ Διάταγμα.

§86Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τὰ ὅσα προσθέτει ὁ κ. συνάδελφος, ἀποτελοῦν ἕνα πρόσθετον στοιχεῖον τῆς βασιμότητος τῶν ἐπιχειρημάτων μας. Κύριοι βουλευταὶ ἀνεφέρθην εἰς τὴν ἐμπνευσμένην καὶ γνησίαν Ἑλληνικὴν πρότασιν τῶν τιμωρηθέντων Δημάρχων καὶ καθὼς καὶ πολλῶν ἄλλων, διότι κατεβλήθη προσπάθεια νὰ ἐμφανισθοῦν ὅτι ἀντιδροῦν εἰς τὸν ἑορτασμὸν ἀπὸ λόγους πολιτικούς, κομματικούς. Καὶ ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργός: Διατὶ δὲν ἀπεδέχθη τὴν πρότασιν; Εἶναι δυνατὸν αὐτὰ τὰ ὁποῖα χωρὶς νὰ προβλέπωνται οὔτε ἀπὸ τὸ ἄκυρον Β. Δ. ἐγένοντο παρανόμως ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ΕΡΕ ἡ ὁποία εἶχε κάθε συμφέρον νὰ ἀναμοχλεύῃ τὰ μίση καὶ τὰ πάθη καὶ νὰ διαιωνίζῃ τὴν ἀνωμαλίαν διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν παραμονήν της εἰς τὴν ἀρχήν, εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίζωνται καὶ ἐπὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως τὴν ὁποίαν ἀνέδειξεν ὁ λαὸς εἰς τὴν ἀρχὴν διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ὁμαλότητα; Εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερώνεται ἐπισήμως ἀπὸ τὸ Κράτος ἑορτὴ ἡ ὁποία ἐπαναφέρει εἰς τὴν μνήμην τῶν Ἑλλήνων τὸν ἐμφύλιον πόλεμον; Ἡ ἱστορία τῆς χώρας μας εἶναι πολυτάραχος. Διχασμοί, κινήματα, καταδίκαι καὶ ἐκτελέσεις εἰς πλείστας περιπτώσεις ὑπῆρξαν. Εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθοῦν ὡς ἐπέτειοι τέτοια γεγονότα ποὺ συμβολίζουν τὴν διαίρεσιν τῶν Ἑλλήνων; Κύριοι συνάδελφοι, οὔτε εἰς τὴν Ἱσπανίαν τοῦ Φασιστικοῦ καθεστῶτος τοῦ Φράνκο, χώραν ὅπου ἐδοκιμάσθη σκληρῶς ἀπὸ ἐμφύλιον πόλεμον δὲν ἐσημειώθησαν τέτοια πράγματα. Ἀντιθέτως, τὸ μνημεῖον τῶν φονευθέντων κατὰ τὸν ἐμφύλιον Ἱσπανικὸν πόλεμον εἶναι κοινὸν δι’ ὅλους. Καὶ διὰ τοὺς κομμουνιστὰς καὶ δημοκράτας καὶ διὰ τοὺς Φρανκιστάς. Κατὰ συνέπειαν, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς νὰ ἐρχώμεθα καὶ νὰ καθιερώνωμεν ἑορτὰς μίσους διὰ νὰ ἐξαρθῇ σήμερον ἡ ἀρετὴ τοῦ Ἕλληνος πολεμιστοῦ; Δόξα τῷ Θεῷ τὸ Ἔθνος ἔχει πάρα πολλοὺς ἀγῶνας ἀπελευθερωτικούς, παλαιοτέρους καὶ προσφάτους, ἀγῶνας ποὺ ἐμπνέουν, ποὺ ἑνώνουν ὅλους τοὺς Ἕλληνας. Ὑπάρχει εἰς τὴν Ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος σωρεία περιστατικῶν ποὺ μπορεῖ νὰ ἐξαρθῇ ἡ ἀρετὴ τῶν Ἑλλήνων. Ἦτο λοιπὸν ἐπιτρεπτὸν νὰ ἀναφερθῇ ἡ ἐποχὴ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου; Κύριοι βουλευταί, αἱ διώξεις αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν ἑκατοντάδας Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἀρχόντων, εἶναι πέραν τῶν ἄλλων, ἕνα σύμπτωμα πολὺ ἄσχημο διὰ τὴν κατάστασιν τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ δημοτικοῦ ἐκλογικοῦ νόμου εἶχε δηλώσει, ὅτι φιλοδοξία του ἦτο νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν αὐτοδιοίκησιν εἰς τὸν ρόλον ποὺ τὴν ἔχει τάξει τὸ Σύνταγμα. Δυστυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς διατηρεῖ τὴν ἀθλίαν κατάστασιν ποὺ ἐδημιουργήθη ἐπὶ Ε.Ρ.Ε., ἀντιμετωπίζων τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ λαοῦ κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον. Εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν τακτικὴν αὐτήν, τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς καὶ ἄλλων Νομαρχῶν, ἀπέναντι τῶν Δημοτικῶν Ἀρχόντων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων νὰ ὁμιλοῦμεν γιὰ αὐτοτέλεια τῆς αὐτοδιοικήσεως, γιὰ ἐκδημοκρατισμό, εἶναι δυνατὸν ἔτσι νὰ πάῃ μπροστὰ ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ αὐτοδιοικήσεως ὅταν ἐπιτρέπεται εἰς τὸν Νομάρχην κ. Μπότσην νὰ ἐκδίδῃ διαταγὰς πρὸς τοὺς Δημοτικοὺς Ἄρχοντας ὡσὰν νὰ εἶναι ὑπάλληλοί του, ὑφιστάμενοί του, νὰ τοὺς τιμωρῇ κατὰ βούλησιν, ὅταν μάλιστα παρομοία διάταξις στὸ παρελθὸν ἔχει καταδικασθῆ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας; Ὅταν τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἠκύρωσεν ἀπόφασίν του διότι ἐστηρίζετο εἰς ψευδεῖς αἰτιολογίας; Κύριοι βουλευταί, ἤθελα ἀκόμη νὰ ὑπογραμμίσω τὸν κομματικὸν χαρακτῆρα τῶν διώξεων. Τοῦτο ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι δὲν ἐτιμωρήθησαν ὅλοι οἱ μὴ συμμορφωθέντες πρὸς τὰς διαταγὰς τῶν Νομαρχῶν Δήμαρχοι. Χαίρομεν διότι ἀπὸ αὐτὸ τὸ κῦμα τῶν διώξεων ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐξῄρεσεν ὡρισμένους Δημάρχους. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ ὁμολογίαν, ὅτι δὲν διώκει παραβάτας νόμων ἀλλὰ Δημοτικοὺς καὶ Κοινοτικοὺς Ἄρχοντας ἀντιθέτου πολιτικῆς τοποθετήσεως; Ἀφήνω τὸ περιστατικὸν ποὺ ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Βασιλᾶτος, νὰ διώκεται Δημοτικὸς Ἄρχων, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε τὰ καθήκοντά του τὴν 7ην Σεπτεμβρίου διὰ πράξεως, ἡ ὁποία εἶχε συμβῆ πρὸ τῆς ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων του. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι πέραν τῆς ὑποχρεώσεως ποὺ ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἀποφύγῃ νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν δύσκολον θέσιν τῆς κυρώσεως ὅλων τῶν ἀποφάσεων ἐπὶ τῶν ἐπιβληθεισῶν ποινῶν, εἶναι βέβαιον, ὅτι ὅλες αὐτὲς οἱ ἀποφάσεις θὰ ἀκυρωθοῦν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, θὰ πρέπει καὶ διὰ λόγους οὐσιαστικῆς δημοκρατικῆς τάξεως νὰ ἄρῃ τὰς ἐπιβληθείσας ποινάς. Δεύτερον, θὰ πρέπει νὰ μὴ προχωρήσῃ εἰς τὰς περιπτώσεις ὅπου ἐκκρεμεῖ ἡ ἐπιβολὴ ποινῶν, εἰς τὰς περιπτώσεις ποὺ ἔχουν κληθῆ εἰς ἀπολογίαν Δημοτικοὶ Ἄρχοντες. Τοὐλάχιστον εἰς αὐτὰ τὰ δύο ἄμεσα μέτρα ἔπρεπε νὰ προχωρήσετε, κ. Ὑπουργέ. Ἐπὶ πλέον, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἐπεξεργασθῆτε τὸ ταχύτερον καὶ νὰ καταθέσετε νομοσχέδιον διὰ τὸν ἐκδημοκρατισμὸν τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Καὶ ἕως ὅτου γίνῃ αὐτὸ νόμος, χρέος σας εἶναι νὰ δώσετε ἐντολὴν εἰς τοὺς Νομάρχας νὰ θέσουν τέρμα εἰς τὴν ἀντιδημοκρατικὴν νοοτροπίαν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦν. Ὁ Νομάρχης εἶναι ὑπάλληλος διοριζόμενος, ἐνῷ ὁ Δημοτικὸς καὶ Κοινοτικὸς Ἄρχων εἶναι αἱρετὸς Ἄρχων ἐκλεγόμενος ἀπὸ τὰ 40, 50, 60 καὶ 80% τοῦ λαοῦ κάθε Δήμου ἢ Κοινότητος. Σεβασμὸν λοιπὸν καὶ ὄχι περιφρόνησιν ἀπαιτεῖ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου πρέπει νὰ ρυθμίσετε, κ. Ὑπουργέ, ἐπίσης, τὰ οἰκονομικὰ καὶ τὰ ἄλλα μεγάλα προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸν θεσμὸν τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ πορεία πρὸς τὸν ἐκδημοκρατισμὸν ἂν δὲν ὑπάρξῃ καὶ δὲν κατοχυρωθῆ Δημοκρατία καὶ πρόοδος εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς δημοσίας ζωῆς. Καὶ ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις, εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον βασικούς.

§87Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, οἱ κ.κ. ἐπερωτῶντες ἐζήτησαν τὴν κατάθεσιν ὡρισμένων ἐγγράφων σχετικῶς μὲ τὸν ἑορτασμὸν τοῦ Ἐφέδρου Πολεμιστοῦ. Βέβαια, τὰ ἔγγραφα αὐτὰ δὲν κατετέθησαν ἐντὸς τῆς προθεσμίας, τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ Κανονισμός, κατετέθησαν ἀργότερα. Ἡ φαντασία τοῦ κ. συναδέλφου ἀνεκάλυψεν, ὅτι ἡ βραδύτης τῆς καταθέσεως ὀφείλεται εἰς φόβον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀκούσῃ δριμὺν ἔλεγχον καὶ τὸ ἀπεκάλυψεν αὐτὸ εἰπὼν τὰ ὅσα εἶπεν ἀπόψε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Τὸ πρᾶγμα τὸ ἀντιλαμβάνεσθε. Ὅλα αὐτὰ καταρρέουν αὐτομάτως, διότι ὁ ἴδιος ὁ ἐπερωτῶν σᾶς εἶπεν, ὅτι κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα. Ὑπῆρξε, πράγματι, μία βραδύτης, διὰ τὴν ὁποίαν ἐζήτησα συγγνώμην, ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως τούτου, μέχρι τοῦ σημείου ποὺ ἡ φαντασία τοῦ κ. συναδέλφου ἀπεκάλυψε, ὅτι δηλαδὴ ἡ καθυστέρησις ἐγένετο ἐκ προθέσεως πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ἐπερωτήσεως, δὲν ἔχω παρὰ νὰ ἀπαντήσω, ὁρίστε κατέθεσα τὰ ἔγγραφα, εἶμαι ἐδῶ καὶ μὲ ἐρωτᾶτε καὶ ἐὰν δὲν κρίνετε τὴν ἀπάντησιν ἐπαρκῆ κάμνετε ἐπερώτησιν. Εἰσέρχομαι εἰς τὸ δεύτερον θέμα. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τὸ διάταγμα εἶναι ἄκυρον καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ ὅλαι αἱ ἐγκύκλιοι, αἱ ὁποῖαι ἐδημοσιεύθησαν βάσει ἀκύρου διατάγματος εἶναι ἄκυροι. Ἀπὸ νομικῆς πλευρᾶς ἡ ἄποψις αὐτὴ εἶναι ὀρθή, ἐφ’ ὅσον τὸ διάταγμα εἶναι ἄκυρον καὶ αἱ ἐγκύκλιοι εἶναι ἄκυροι. Ἔρχομαι ἐγὼ τώρα καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. συνάδελφον, τὸ διάταγμα ἔχει δημοσιευθῆ τὸ 1959. Ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ εἶπεν, ὅτι ἦτο ἐν γνώσει τῆς ἀκυρότητος καὶ τοῦ ὅτι ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, αἱ ὁποῖαι ἠκύρωσαν ἐπιβληθείσας ποινὰς βάσει τοῦ διατάγματος αὐτοῦ καὶ τῶν ἐγκυκλίων, διότι τὸ διάταγμα ἦτο ἄκυρον καὶ ἐρωτῶ, τόσον καιρόν, τόσα χρόνια βουλευτὴς κατὰ συνέχειαν, διότι κατὰ συνέχειαν τὸ κόμμα δίδει ἐντολὴν καὶ ἐκλέγεται βουλευτής, διότι εἶναι «ὁ σκληρὸς πυρὴν τοῦ κόμματος», πῶς δὲν ἔκαμεν ἐπερώτησιν, πῶς δὲν εἶπεν, ὅτι εἶναι ἄκυρον τὸ διάταγμα ἐπὶ τόσα χρόνια;

§88Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀμέσως.

§89Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀνακαλῶ, ὅτι εἶσθε ὁ σκληρὸς πυρὴν τοῦ κόμματος.

§90Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰ ὅσα εἶπε περὶ τοῦ πῶς εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Βουλήν.

§91Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀνακαλῶ καὶ δηλῶ, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἐκλέγεται βουλευτὴς μὲ τὴν ἀτομικήν του δύναμιν καὶ μὲ τὰς ἀτομικάς του φιλίας βουλευτὴς Ἀθηνῶν...

§92Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεκάλεσε τὰ λεχθέντα καὶ συνεπῶς δὲν ὑφίσταται οὐδὲν ζήτημα.

§94Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἰσέρχομαι εἰς τὸ τρίτον θέμα. Οἱ τιμωρηθέντες δύνανται νὰ προσφύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἀνοικτὴ εἶναι ἡ ὁδός, ἐφ’ ὅσον τὸ διάταγμα εἶναι ἄκυρον θὰ ἀκυρωθοῦν καὶ αἱ ἐπιβληθεῖσαι ποιναί. Ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ συγχύζεται κανείς. Ἔρχομαι εἰς τὸ ἄλλο θέμα. Ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ἐπερωτῶν, εἶπεν, ὅτι ἐγὼ ἐπωφεληθεὶς τοῦ προσδιορισμοῦ τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἐφέδρου Ἕλληνος Πολεμιστοῦ, προσέθεσα ταὐτοχρόνως καὶ τὴν ἑορτὴν τῆς συντριβῆς τοῦ κομμουνιστοσυμμοριτισμοῦ, τῆς συντριβῆς τῆς ἀνταρσίας τῶν συμμοριτῶν, ἡ ὁποία εἶναι περιττὸν νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλὴν εἰς ποίαν καταστροφὴν καὶ εἰς ποίαν καθυστέρησιν ἔφερε τὴν χώραν μας. Ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο: ὅτι ἡ ἐγκύκλιος, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψα καὶ τὴν ὁποίαν ἐξέδωκα, εἶναι ἐγκύκλιος ἐπαναλαμβανομένη αὐτολεξεὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς Ὑπουργοὺς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ εἶναι βραδυφλεγὴς ἡ ἐξέγερσις τοῦ κυρίου ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ, ὅταν παρομοίαν ἐγκύκλιον εἶχε ὑπογράψει ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Φιλ. Δραγούμης. Καὶ τελευταῖον. Διὰ ν’ ἀντιληφθῆτε, κ.κ. βουλευταί, πῶς εἰς τὴν ἰδίαν του τὴν συνείδησιν ὁ κύριος ἐπερωτῶν ἐτοποθέτησε τὴν ἐπερώτησίν του εἰς τοιαύτας στιγμάς, ὥστε νὰ εἶναι ἄνευ ἀξίας, ἄνευ σημασίας, παρὰ μόνον μία εὐκαιρία διὰ νὰ λεχθοῦν ὡρισμένοι λόγοι καὶ ν’ ἀκουσθοῦν ἀπὸ ὡρισμένους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ ἤθελε ν’ ἀκουσθοῦν, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν ρύμην τοῦ λόγου του εἶπεν, ὅτι στρέφομαι κυρίως ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔκαμε μίαν τυπικὴν ἐνέργειαν. Ὡς τυπικὴν ἐνέργειαν ἐθεώρησε τὴν ὅλην πρᾶξιν μου καὶ ὡς τυπικὴν ἐνέργειαν θεωρεῖ ὅλην τὴν ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν ἔστρεψε ἐναντίον μου. Ἀφοῦ εἶναι μία τυπικὴ ἐνέργεια ἄνευ οὐσίας, διατί ὅλος αὐτὸς ὁ θόρυβος καὶ ἡ ἐπίθεσις ἐναντίον μου διὰ τὴν ἔκδοσιν μιᾶς ἐγκυκλίου ἐπαναλαμβανομένης αὐτολεξεὶ καθ’ ἕκαστον ἔτος ἀπὸ ὅλους τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Ἀμύνης; Διὰ τὸ ζήτημα τῶν τιμωριῶν καὶ τῶν ἰδεῶν περὶ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἱκανοποιητικὴ διὰ τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§96Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, μὲ ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος μου ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπαλλάσσομαι τοῦ κόπου νὰ ἐπαναλάβω τὰ κύρια σημεῖα. Θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς κρίσεις διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Πρῶτον, διὰ τὸ Διάταγμα. Ἐπαναλαμβάνετε, ὅτι τὸ Διάταγμα εἶναι παράτυπον, διότι δὲν ἔτυχε τῆς ἐπεξεργασίας παρὰ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν ἐρώτησιν, ἡ ὁποία προηγήθη, τὸ θέμα τὸ παρέπεμψα εἰς τὸν ἁρμόδιον Νομικὸν Σύμβουλον. Ἔχω ὅμως πληροφορίας, ὅτι δὲν σημαίνει, ὅτι αὐτομάτως εἶναι παράτυπον ἕνα διάταγμα, διότι δὲν ἔτυχε ἐπεξεργασίας παρὰ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι. Αὐτὰ ὡς εἰσαγωγή. Ἀρχίζω. Κατηγόρησεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Μπριλλάκης, ὅτι ἠθελημένως καθυστέρησεν ἡ κατάθεσις τῶν ἐγγράφων καὶ τοῦτο ἵνα ἀποκρυβοῦν τὰ πράγματα. Ἐχρησιμοποίησεν ὁ συνάδελφος κ. Μπριλλάκης ἐκφράσεις, αἱ ὁποῖαι μὲ ἔκαμον νὰ ἐνθυμηθῶ, δὲν εἶναι προσωπικὸν θέμα, σᾶς προλαμβάνω, ἀναγνώστην ἀστυνομικῶν μυθιστορημάτων. Διότι ἡ φαντασία τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου ἔφθασε εἰς τὸ σημεῖον, μία ἐνέργειαν, ἡ ὁποία ἀντιστρόφως δίδει ὅπλα εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ τὴν θεωρήσῃ, ὅτι τὴν ἔκαμε διὰ νὰ καλύψῃ κἄτι. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ἐὰν κατεθέταμε ἀμέσως τὰ ἔγγραφα αὐτά, οἱ συνάδελφοι βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς ἐδίδαμε θὰ ἤθελον νὰ καταθέσουν μίαν ἐπερώτησιν ἐνδεχομένως. Ἀλλὰ ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ θὰ ἐλάμβανε τὴν σειρὰν καὶ τὸν αὔξοντα ἀριθμόν της εἰς τὸν πίνακα τῶν ἐπερωτήσεων. Μὲ τὸ νὰ μὴ καταθέσωμεν τὰ ἔγγραφα, δίδομεν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς συναδέλφους νὰ τὴν μετατρέψουν εἰς ἐπερώτησιν προτιμωμένην πάσης ἄλλης. Καὶ ἰδοὺ ἡ ἀπόδειξις. Εἶναι ἡ πρώτη ἐπερώτησις, ἡ ὁποία συνεζητήθη μὲ τὸ ἄνοιγμα τῆς νέας συνόδου τῆς Βουλῆς. Ποῦ εἶναι ἡ πρόθεσις ἀποκρύψεως; Ἐὰν εἴχομεν πρόθεσιν ἀποκρύψεως θὰ κατεθέταμε τὰ ἔγγραφα ἐντὸς 3 ἡμερῶν. Τὸ γεγονός, ὅτι δὲν κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλὴν ἐγκαίρως σᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ προτάσσετε μίαν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία ἄλλως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθῇ μετὰ 5–6 μῆνας, ἴσως καὶ καθόλου μέχρι πέρατος τῆς συνόδου. Συνέβη εἰς τὸ παρελθὸν ἐπερώτησίς μου μὲ αὔξοντα ἀριθμὸν 3 κατὰ τὴν κατάθεσίν της νὰ μὴ συζητηθῇ ποτὲ κατὰ τὴν σύνοδον, ἡ ὁποία διήρκεσε μῆνας ὁλοκλήρους καὶ τοῦτο, διότι διὰ τῆς μεθόδου τῆς καταθέσεως ἐγγράφων ἦσαν πάντοτε προτιμημέναι ἐπερωτήσεις. Ἑπομένως, ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ἔγινεν ἐπίτηδες καὶ ἐσκεμμένως δὲν εὐσταθεῖ. Ἐξήγγειλεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος τὴν θεωρίαν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ παράγοντες, οἱ ἄρχοντες τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως νὰ ἐκτελοῦν ἐγκυκλίους τῶν Νομαρχῶν ἢ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Δὲν δέχομαι αὐτὴν τὴν γραμμὴν καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ δώσωμεν τοιαύτας κατευθύνσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἑλλὰς εἶναι Κράτος, τὸ ὁποῖον ἔχει διάρθρωσιν διοικητικήν, εἶναι Κράτος, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν Νομοθετικήν του Ἐξουσίαν, εἶναι Κράτος, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν Δικαστικήν του Ἐξουσίαν, εἶναι Κράτος ὡλοκληρωμένον. Καὶ εἰς τὸ Κράτος αὐτὸ τὸ ὡλοκληρωμένον εἶναι καὶ ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις, τοποθετεῖται καὶ αὐτὴ μέσα εἰς τὸ Κράτος. Δὲν εἶναι κράτος ἐν κράτει ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις. Ὀφείλω νὰ σᾶς τονίσω, ὅτι ἀποτελεῖ φιλοδοξίαν ἰδικήν μου καὶ τὸ γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ ἀναπτύξῃ προηγουμένως τὴν ἐπερώτησίν του —καὶ λέγω καλωσύνην, διότι μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω πράγματα, τὰ ὁποῖα μὲ βολεύουν— ὅτι ἐπεξεργάζομαι τὸ θέμα τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, τὸ ὁποῖον γνωρίζει, ὅτι εἶναι τόσον μεγάλο, ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ λυθῇ ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην. Καὶ θέλω καὶ ἐγὼ νὰ ἴδω τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν ἀναπτυσσομένην ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ κυρίως ἀπὸ πλευρᾶς οἰκονομικῆς, διότι ἐκεῖ πάσχει. Ἀλλὰ ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις, ὅπως εἶναι εἰς ὅλα τὰ ὠργανωμένα Κράτη τοῦ κόσμου, εἶναι ὄργανον ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ Κράτους. Δὲν εἶναι, ὅπως εἶπον, κράτος ἐν κράτει. Καὶ δὲν δύναμαι ἐγὼ ἀπὸ τῆς ὑπευθύνου αὐτῆς θέσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ ἐπισήμου βήματος τῆς Βουλῆς αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἀφήσω χωρὶς νὰ διασαφηνίσω τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὄργανα τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως νὰ ἀπειθήσουν εἰς τὰς ἐντολάς, τὰς ἐγκυκλίους ὁδηγίας —ὅπως θέλετε πέστε τας— τὰς ὁποίας θὰ δώσῃ τὸ Κράτος. Διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν λέγωμεν «Κράτος» σημαίνει Κράτος ὠργανωμένον καὶ εὔρυθμον, καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κράτους αὐτοῦ εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ γνωρίζουν ἅπαντες, ὅτι σέβεται τοὺς νόμους καὶ θὰ τοὺς τηρήσῃ καὶ δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ ποτὲ εἰς οἱονδήποτε νὰ παραβῇ τοὺς ὑπάρχοντας νόμους. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν οἱ Ἄρχοντες τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι ναὶ μὲν ἐκλέγονται ἀπὸ τὸν λαὸν ὡς ἄρχοντες τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, ἀλλὰ οὐδὲ τὸ Σύνταγμα, οὐδὲ ὁ Κῶδιξ Δήμων καὶ Κοινοτήτων τοὺς δίδει οὐδὲ πόρρωθεν τὸ δικαίωμα νὰ ὑπεισέρχωνται εἰς κρίσεις πολιτικάς. Καὶ αὐτὸ ἔχει συμβῆ τώρα τελευταῖα. Τὰ ὄργανα τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, ὡς ἐκ συνθήματος κινούμενα —ὄχι ὅλα ἀλλὰ τινὰ ἐξ αὐτῶν— καὶ μὲ ὡρισμένας κατευθύνσεις, τρέπονται πρὸς πολιτικὰς ἐκδηλώσεις. Ἐὰν πρέπει νὰ ὑπάρξουν πολιτικαὶ κρίσεις δὲν ὑπάρχει κανένας ψόγος καὶ κανένα ἐμπόδιον νὰ ἔλθουν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅπως γίνεται ἀπόψε, καὶ νὰ γίνουν οἱαιδήποτε ἐπικρίσεις πρὸς οἱονδήποτε Ὑπουργὸν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον ὄργανον, τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὄχι ἀπὸ οἱονδήποτε Δήμαρχον ἢ Πρόεδρον Κοινότητος, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν καὶ τὴν ἰδιότητα ὄχι τοῦ ἀτόμου, ἀλλὰ τοῦ Δημάρχου ἢ τοῦ Προέδρου Κοινότητος. Δὲν ἐπιτρέπεται ὁ Δήμαρχος καὶ ὁ Πρόεδρος Κοινότητος νὰ προβαίνῃ εἰς πολιτικὰς ἐνεργείας καὶ νὰ ἐκφράζῃ ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του αὐτὴν πολιτικὰς σκέψεις. Δὲν ἔχει ἐκλεγῆ κανένας Δημοτικὸς ἢ Κοινοτικὸς Ἄρχων διὰ νὰ ἐκφράζῃ αὐτὰς τὰς κατευθύνσεις. Τὸ Σύνταγμα εἶναι ρητόν. Ὁ νόμος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἐπίσης. Ἑπομένως, πρέπει ἅπαντες νὰ γνωρίζουν, ὅτι ἕκαστος ἐφ’ ᾧ ἐτάχθη. Δὲν εἶναι ὑφιστάμενα κλιμάκια, εἶναι οἱ ἄρχοντες τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Ἐγὼ προσωπικῶς, ὁ ὁποῖος εἶχα τὴν εὐκαιρίαν ἐπανειλημμένως νὰ θέσω τὸν ἑαυτόν μου ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ λαοῦ καὶ εἶχα τὴν τύχην νὰ ἐκλέγωμαι συνεχῶς ἀφ’ ἧς κατῆλθον εἰς τὴν πολιτικήν, δύναμαι θαυμάσια νὰ ἐκτιμήσω πλειότερον παντὸς ἄλλου, τὴν ἀξίαν τῆς ψήφου, τῆς ἐκλεκτικῆς ψήφου καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν σέβομαι πᾶν ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἐκλέγεται διὰ τῆς ψήφου τῶν ἐκλογέων. Καὶ οὐδέποτε θὰ ἐπιτρέψω ἐγὼ τοὐλάχιστον νὰ μειωθῇ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ τύχει τῆς ὁμοθύμου ἐκλογῆς τῶν δημοτῶν εἰς τὴν περιφέρειάν του. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου τοῦ νὰ δεχθῶ καὶ νὰ θεσπίσω —καὶ ἐδήλωσα ἀπὸ τῆς ὑπευθύνου αὐτῆς θέσεως ποὺ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ κατέχω— ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ πολιτικολογοῦν τὰ ὄργανα αὐτά, εἶναι τεραστία ἀπόστασις, αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἄλλωστε εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν διαφωνήσει ἕνα ὄργανον τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως ἢ ἔχει ἀντίθετον γνώμην πρὸς μίαν ἐνέργειαν ἑνὸς Νομάρχου, καὶ κάνω μίαν παρένθεσιν ἐδῶ, γιὰ σταθῆτε μίαν στιγμήν, αὐτὴ εἶναι ἡ διοικητικὴ διαίρεσις τοῦ Κράτους, ὁ Νομάρχης εἶναι ὄργανον τῆς ὑπαλληλικῆς ἱεραρχίας καὶ ἑπομένως, μοιραίως, αὐτὸς θὰ φροντίζῃ τὰ τοῦ Νομοῦ του, ἀλλὰ οἱ ὀργανισμοὶ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως δὲν εἶναι ἀποδιοπομπαῖος τράγος, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἄχθος ἀρούρης, εἶναι μέσα εἰς τὴν διοικητικὴν διάρθρωσιν τοῦ Κράτους. Λέγω λοιπόν, κ.κ. συνάδελφοι, ἂν ἕνας Πρόεδρος Κοινότητος ἢ ἕνας Δήμαρχος, δέκα, εἴκοσιν, ἑκατόν, ἔχουν ἀντιρρήσεις ὅσον ἀφορᾷ μίαν ἐντολήν, μίαν ὑπόδειξιν μιᾶς ἐγκυκλίου, ἡ ὁποία ἐξεδόθη εἴτε ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, εἴτε ἀπὸ οἱονδήποτε Ὑπουργόν, εἴτε ἀπὸ τὸν Νομάρχην, δόξα σοι ὁ Θεὸς εἰς τὸν τόπον αὐτὸν δουλεύουν καλὰ τὰ ἔνδικα μέσα, δύναται ὅποιος φρονεῖ, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἐντολὴ ποὺ ἐδόθη, νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ πρῶτον κλιμάκιον, εἰς τὸν Ὑπουργόν, ἂν δὲν τοῦ ἀρκῇ δύναται νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, δὲν δύναται ὅμως ποτὲ νὰ πολιτικολογῇ καὶ νὰ τοποθετήσῃ τὸ θέμα ἐκτὸς τῶν ὁρίων ποὺ ὁρίζει τὸ Σύνταγμα. Δύναται ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν ἐπιβληθεισῶν ποινῶν νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὑπάρχει Συμβούλιον Ἐπικρατείας, εἰς τὸ ὁποῖον δύναται νὰ προσφύγῃ οἱοσδήποτε, τὸ τονίζω τρεῖς φορές, οἱοσδήποτε, ἐνῷ δὲν ὑπάρχει εὐχέρεια εἰς Συντάγματα ἄλλων Κρατῶν οἱ πολῖται νὰ προσφύγουν διὰ νὰ εὕρουν τὸ δίκαιόν των. Καὶ δόξα σοι ὁ Θεός, ἡ δικαιοσύνη ἡ Ἑλληνικὴ ἀπέδειξεν, ὅτι οἱοσδήποτε προσφεύγων, ὅταν ἔχῃ δίκαιον, τὸ εὑρίσκει. Καὶ ὅταν ὑπάρχῃ ἑπομένως αὐτὴ ἡ πίστις καὶ ἡ πεποίθησις, δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ παρανομοῦν, διότι ἡ παρανομία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ἀνεκτή. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου καὶ τῆς Δεξιᾶς).

§97Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Λυποῦμαι, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ μὴ σημειώσω, ὅτι τὰ χειροκροτήματα ἐσημειώθησαν καὶ ἐκ τῆς Δεξιᾶς.

§98Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, μὲ συγχωρεῖτε, ὁ κ. συνάδελφος ζηλεύει αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι ἐγὼ μὲν ἐχειροκροτήθην, ἐνῷ ὁ ἴδιος ὅταν κατῆλθε τοῦ βήματος οὔτε ἀπὸ τὴν παράταξίν του δὲν ἐχειροκροτήθη. (Γέλωτες).

§99Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἦτο ἀτυχὴς ἡ παρατήρησις.

§100Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἔχετε καὶ μίαν ἄλλην μεγαλυτέραν ἱκανοποίησιν, ἐγὼ δὲν ἐχειροκροτήθην ἀπὸ κανέναν.

§101Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατ’ ἀρχὴν τὸ Προεδρεῖον, καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀγαπητὸς Προεδρεύων, ὤφειλε νὰ συστήσῃ τοὐλάχιστον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅταν ὁμιλῇ ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, νὰ ἔχῃ ἄλλον τόνον καὶ ἄλλο ὕφος.

§102Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Ἀνεκάλεσεν.

§103Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἀνεκάλεσε καθ’ ὃν τρόπον ἀνεκάλεσε καὶ ἐν συνεχείᾳ ὑπηνίχθη, ὅτι ὅσα λέγονται ἐδῶ λέγονται διὰ νὰ τὰ ἀκούουν τινές.

§104Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Διὰ νὰ πᾶνε τὰ χαρτιὰ στὰ χωριά.

§105Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν χρειάζεται συνήγορος. Ὀφείλομεν, κ.κ. βουλευταί, νὰ ξεκαθαρίσωμεν τὸ πρῶτον θέμα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κατ’ ἐξοχήν, ἔπρεπε νὰ εἶναι προσεκτικὸς εἰς τὴν διατύπωσιν τοιούτων ὑπαινιγμῶν. Οἱ ἀποτελοῦντες τὴν παράταξίν μας, θεωροῦν τιμήν τους, ὅτι ἐμφανίζονται ἐνώπιον τοῦ λαοῦ καὶ ἐκλέγονται ἀπὸ τὸν λαόν, ὑπηρετοῦντες ἀποκλειστικῶς πρόγραμμα τοῦ κόμματος, πολιτικὴν τοῦ κόμματος καὶ συγκεκριμένην ἰδεολογίαν. Ἡ ὑπηρεσία διὰ τὴν ἐπικράτησιν τοῦ προγράμματος τοῦ κόμματος, τῆς πολιτικῆς τοῦ κόμματος, τῆς ἰδεολογίας τοῦ κόμματος, κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ κόμματός μας καὶ τῶν ὀπαδῶν ποὺ τὸ ἀκολουθοῦν, τὰ ἐθνικὰ καὶ λαϊκὰ συμφέροντα, ἡ ὑπηρεσία εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν ἀναδεικνύει τὸν καθένα ἐξ ἡμῶν ἐκεῖ ποὺ εὑρίσκεται, καὶ τὸ θεωροῦμεν τιμήν, ὅτι ὄχι ἄλλα κριτήρια, ἀλλὰ μόνον αὐτὰ τὰ καθαρῶς πολιτικὰ καὶ ἰδεολογικὰ καὶ ὄχι προσωπικὰ εἶναι ἐκεῖνα ποὺ μᾶς φέρουν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§106Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς οἱ ἄλλοι πῶς εὑρισκόμεθα ἐδῶ;

§107Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἀπαντῶ εἰς ὑπαινιγμόν. Ὁ διαχωρισμὸς δὲν ἔγινεν ἀπὸ ἡμᾶς, ἔγινεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ὑπάρχει ἀπάντησις. Προτιμῶμεν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, αὐτὴν τὴν θέσιν, παρὰ νὰ εἰσερχώμεθα εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν, διότι εἴμεθα βιομήχανοι π.χ., διότι διαθέτομεν τεράστια οἰκονομικὰ μέσα, μὲ τὰ ὁποῖα ἐπηρεάζομεν τὴν ψῆφον τοῦ λαοῦ.

§108Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ὅταν σεῖς δὲν εἴχατε ἐμφανισθῆ ἐνώπιον τοῦ λαοῦ λόγῳ ἡλικίας, ἐγὼ εἶχον ἐκλεγῆ βουλευτὴς ἀπὸ τὸ 1932, εἰς ἐποχὴν ποὺ δὲν εἶχον καμμίαν σχέσιν οὔτε μὲ βιομηχανίαν οὔτε τίποτε καὶ ἐξελέγην ἐπανειλημμένως βουλευτής, καὶ ἐκλέγομαι ἐπανειλημμένως βουλευτὴς καὶ δὲν ἀμφισβητῶ, ὅτι καὶ σεῖς διὰ τῆς ψήφου τοῦ λαοῦ ἐκλέγεσθε καὶ λόγῳ ἐκτιμήσεως τὴν ὁποίαν ἔχετε ἐκτὸς τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ Κόμματος καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχετε τὴν ἰδιαιτέραν ὑποστήριξιν τοῦ κόμματός σας, αὐτὸ σᾶς τιμᾷ, οὔτε νομίζω, ὅτι εἶναι κακὸς χαρακτηρισμὸς αὐτὸ ποὺ εἶπον καὶ τὸ ἀνεκάλεσα, ὅτι εἶσθε ἕνας σκληρὸς πυρὴν τοῦ Κόμματός σας. Συνεπῶς ἂν νομίζετε, ὅτι ἐγὼ ἐκλέγομαι ὡς βιομήχανος, πλανᾶσθε, διότι ἔπρεπε νὰ γνωρίζητε τὴν κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου μας. Εἶσθε μέλος τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ἔπρεπε νὰ ξεύρετε, ὅτι εἶμαι βουλευτὴς ἀπὸ τὸ 1932 ἐδῶ μέσα. (Χειροκροτήματα).

§109Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἦτο ἀναγκαῖον νὰ ὑπενθυμίσητε τὴν κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν. Ἀνεξαρτήτως ἡλικίας τὴν γνωρίζομεν τὴν κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν. Ἐπαναλαμβάνω ὅμως, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἠθέλατε νὰ κάμετε αὐτὴν τὴν διάκρισιν, ἐγὼ δὲν τὴν ἐπεχείρησα, σεῖς τὴν ἐπιχειρήσατε, εἶναι τιμὴ δι’ ἡμᾶς ἡ τοποθέτησις αὐτή.

§110Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Δι’ ἡμᾶς δὲν εἶναι τιμή; Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ λέγετε;

§111Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Βενέτη, δὲν ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω ζητήματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Πρὸ 12ετίας ὑπῆρχε πολιτικὸν ζήτημα, ἐπειδὴ ἐξελέγητε τὸ 1952 ὡς βουλευτὴς τῆς δημοκρατικῆς παρατάξεως καὶ εἰς μίαν κρίσιμον στιγμὴν τὴν ἐπροδώσατε. Λοιπὸν μὴ προκαλῆτε. Τουλάχιστον ἡμεῖς σεβόμεθα τὴν ἰδεολογίαν μας.

§112Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἔχω μείνει πιστὸς εἰς τὴν παράταξίν μου. Σὺ τολμᾶς νὰ φύγῃς ἀπὸ ἐκεῖ πέρα; (Χειροκροτήματα).

§113Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ διατὶ θίγεται ὁ φίλος μου ὁ Ἰάκωβος.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπριλλάκη, συνεχίσατε, παρακαλῶ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§115Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Θέλω νὰ σημειώσω κατ’ ἀρχήν, ὅτι οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ δὲν ἀνεφέρθησαν εἰς τὰ οὐσιώδη σημεῖα τῆς ἐπερωτήσεώς μας, μόνον ὡρισμένας πληροφορίας ἔδωσαν καὶ δὴ ἐπουσιώδεις. Καὶ ἀρχίζω ἀπὸ τὸ πρῶτον σημεῖον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶπε κατ’ ἀρχήν, ὅτι ἐνῷ ὡμίλει περὶ τυπικῆς ἐγκυκλοπαιδείας ποὺ ἐξεδίδετο, μᾶς ἐπέκρινε...

§116Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔκαμε μίαν νύξιν θίγουσαν ὅλας τὰς πτέρυγας... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λυμπέρη, παρακαλῶ μὴ διακόπτετε τὸν ρήτορα.

§118Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κατ’ ἀρχὴν θέλω νὰ διευκρινίσω ὅτι δὲν ἀφεώρα τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενον τὸ ὁποῖον ἦτο ὁ συνεορτασμὸς τῆς ἡμέρας τὴν ὁποίαν ἑορτάζει ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς, μὲ τὸν ἑορτασμὸν τῆς ἡμέρας ἐκείνης ποὺ διχάζει τοὺς Ἕλληνας. Αὐτὸ ἐγένετο ὄχι ἐπὶ τοῦ σημερινοῦ κράτους. Καὶ ὁ λαὸς ἐπέκρινε τὴν πολιτικὴν ἐκείνην καὶ ἔφερεν ἄλλην Κυβέρνησιν. Αὐτὴ ὅμως δὲν ἔπρεπε νὰ συνεχίσῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐγένοντο ἐπὶ τοῦ κ. Κουνδούρου καὶ ἄλλων Ὑπουργῶν τῆς Ε.Ρ.Ε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ἀνεφέρθη, ἐπίσης, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι καὶ εἰδικῶς ὁ Νομάρχης, εἶχε κάθε λόγον συσκοτίσεως τοῦ θέματος. Τοῦτο ἀνεφέρθη ὑφ’ ἡμῶν. Εἴθισται, κύριοι συνάδελφοι, νὰ συνδέεται μὲ αὐτὸ ἡ ἐπερώτησις διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἤθελα νὰ τονίσω, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ὅπως μᾶς εἶπεν, ἢ ὁ κ. Νομάρχης, ἐπεθύμουν τὴν ταχυτέραν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως ὑπὸ τῆς ΕΔΑ καὶ δι’ αὐτὸ δὲν κατέθεσαν τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα. Δεδικαιολογημένως νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει οὕτω, διότι ἂν πιστεύσω κάτι τοιοῦτον, θὰ ὀφείλωμεν πολλὰς χάριτας εἰς τὸν κ. Νομάρχην. Ἡ νέα Κυβέρνησις, ἡ δημοκρατικὴ ὅπως τὴν λέγομεν, δὲν εἶναι ὑπεύθυνος καὶ δὲν ἐνδιαφέρεται νὰ γνωρίζῃ ποῖα Διατάγματα εἶναι ἔγκυρα ἢ ἄκυρα καὶ μεταθέτει τὴν εὐθύνην αὐτὴν εἰς τοὺς κ.κ. βουλευτάς. Ἐὰν αὔριον βγοῦν ὡρισμέναι ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ἄκυροι, ὁ κατ’ ἐξοχὴν θιγόμενος θὰ εἶναι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς καὶ ὄχι οἱ ἐνδιαφερόμενοι βουλευταί. Εἶπον, κ. Ὑπουργέ, ὅτι διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν Διαταγμάτων ἐκείνων ὑπάρχει πολιτικὴ σκοπιμότης. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἐδώσατε ἀπάντησιν. Καὶ ἐρωτῶ. Διατὶ ἐτιμωρήσατε τὸν Δήμαρχον; Καὶ μάλιστα διατὶ ἐτιμωρήσατε τοὺς Δημάρχους κατὰ τὴν ἐποχὴν καθ’ ἣν ἐπρόκειτο νὰ ἀναδειχθῇ ἡ ἡγεσία τῆς δευτεροβαθμίου ὀργανώσεως τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως; Εἶναι βέβαιον, ὅτι αἱ ἀποφάσεις θὰ ἀκυρωθοῦν, ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως οἱ τιμωρηθέντες δὲν θὰ ψηφίσουν. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸν Ἀντιδήμαρχον Πειραιῶς, τὸν ὁποῖον ἐτιμωρήσατε μὲ τὴν βαρυτέραν τῶν προβλεπομένων ποινῶν. Ἐξηντλήσατε, κ. Ὑπουργέ, ὅλην σας τὴν αὐστηρότητα, αὐστηρότητα τὴν ὁποίαν οὔτε ἡ ΕΡΕ δὲν ἐτόλμησε κατὰ τὰ 8 χρόνια ποὺ διακυβέρνησε τὴν χώραν νὰ ἐξαντλήσῃ. Αὐτὰ ἐγένοντο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς δημοκρατικῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου καὶ μὲ Ὑπουργὸν τὸν κ. Τούμπαν. Ἂς ἐρωτήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ποία ὑπῆρξεν ἡ ἀπήχησις διὰ τὴν τιμωρίαν, τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν εἰς τὸν κ. Ἀντιδήμαρχον Πειραιῶς καὶ τότε θὰ ἔχῃ τὴν ἀπάντησιν διὰ τὴν πρᾶξιν του ἐκείνην. Τελειώνων, ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφερθῶ μὲ δύο λέξεις εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, σχετικῶς μὲ τὰς σχέσεις τῶν Δημοτικῶν ἀρχόντων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ προκειμένου νὰ διατηρήσω τὰς διαφωνίας μας. Πιστεύω, ὅτι ὁ ἄρχων τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως δὲν ὑποχρεοῦται νὰ ἐφαρμόσῃ διαταγὴν τοῦ Νομάρχου, ἐὰν ἡ διαταγὴ αὐτὴ δὲν στηρίζεται εἰς τὸν νόμον. Ἐξ ἄλλου ὁ Νομάρχης μόνον τὴν νομιμότητα τῶν πράξεων τῶν τοπικῶν ἀρχόντων δύναται νὰ ἐλέγχῃ καὶ οὐδὲν πλέον. Αὐταὶ εἶναι αἱ σχέσεις αἱ ὁποῖαι διέπουν τὴν διοίκησιν ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν ἀφ’ ἑτέρου. Ἐπὶ τῆς οὐσίας δὲν δικαιοῦται νὰ ὑπεισέρχεται καὶ νομίζω, ὅτι καιρὸς εἶναι διὰ τῆς μεταρρυθμίσεως τῆς νομοθεσίας περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων, νὰ ξεκαθαρισθῇ καὶ νομοθετικῶς ἡ σχέσις μεταξὺ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ Νομαρχῶν.

§119Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Ἡλιόπουλε, μὴ ἐπιμένετε.

§121Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ ἑνὸς θέματος σοβαροῦ, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διασαφηνισθῇ, ἐφ’ ὅσον ἐπιτρέπει ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος ἀγορητής, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μοῦ ἀποκλείσητε σεῖς νὰ λάβω τὸν λόγον. Αὐτὸ δὲν ἔχει ξαναγίνει, ἄλλωστε δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ καὶ πάλιν, κ. Ἡλιόπουλε, ὅπως μὴ ἐπιμείνητε.

§123Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ ἡ τόση ἐπιμονή σας ὅπως μὴ μοῦ δώσητε τὸν λόγον τὴν στιγμὴν μάλιστα, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἐπιτρέπει καὶ ὁ ρήτωρ. Τὸ σημειώνω πάντως. Θὰ συγκρίνω τὴν τακτικήν σας αὐτὴν πρὸς ἐμέ, μὲ τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσετε εἰς ἄλλας περιπτώσεις, διότι δὲν ἀντιλαμβάνομαι αὐτὴν τὴν διάκρισιν. Ἐκτός, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν καὶ ἐδῶ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ διάκρισις.

§124Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν σχέσιν ποὺ ἔχει τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἦρθεν ἀπόψε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, μὲ τὸ ὅλον θέμα τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ τὸ χρέος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καθὼς καὶ μὲ τὸ ὅλον θέμα τοῦ ἐκδημοκρατισμοῦ τῆς δημοσίας ζωῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐθεώρησεν εὐκαιρίαν ἀπόψε νὰ σημειώσῃ, ὅτι βάλλεται καὶ ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ ἀριστερῶν καὶ εἶναι ἥσυχος. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία πολὺ σημαντικὴ διαφορά. Ὅτι αὐτὸ ποὺ ἐξεφράσθη μὲ τὸ 53% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ μὲ τὸ σχετικὸν ποσοστὸν τῆς ἀριστερᾶς ἢ τὸ 65% — 70% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ποὺ ἐζήτησε σταθερὰν δημοκρατικὴν πορείαν καὶ ἐκδημοκρατισμὸν ὅλων τῶν τομέων τῆς δημοκρατικῆς ζωῆς, ἐκκαθάρισε ὅλες αὐτὲς τὶς καταστάσεις διὰ τὰς ὁποίας ἐπάλεψεν ὁ λαὸς ὄχι μόνον ἐκλογικῶς, ἀλλὰ σκληρῶς.

§125Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τί σχέσιν ἔχουν ὅλα αὐτά.

§126Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Εἰς αὐτὴν τὴν πορείαν τοῦ ἐκδημοκρατισμοῦ εἶναι σαφὴς ἡ ἐχθρική, ἡ ὑπονομευτικὴ τοποθέτησις καὶ δρᾶσις τῆς δεξιᾶς καὶ δι’ αὐτὸ εἰσεπράξατε χειροκροτήματα ἀπόψε, διὰ μίαν φράσιν, ὅτι «θὰ κτυπήσητε». Αὐτὸ εἶναι ποὺ σᾶς ὤθησε. Αὐτὸ εἶναι ποὺ ὑπονομεύει τὴν ὁμαλὴν πορείαν πρὸς τὴν δημοκρατίαν, αὐτὸ εἶναι ποὺ ὑπονομεύει τὴν ἰδικήν σας παράταξιν καὶ ὄχι τὴν ἰδικήν μας.

§127Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Ἐχειροκροτήσαμεν τὴν Ἑλλάδα.

§128Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Καὶ ὅταν χειροκροτεῖσθε ἀπὸ τὴν δεξιὰν καὶ ψέγεσθε νὰ κοιτάξετε τί σφάλματα ἐπράξατε. Εἶναι σαφὴς ἡ ἰδική μας τοποθέτησις. Ὑποστηρίζομεν, παρὰ τὰς ἄλλας μας ἀντιθέσεις, κᾶθε τι ποὺ θὰ ἀντισταθῇ πρὸς τὶς ὑπονομεύσεις τῆς δεξιᾶς καὶ τῶν ξένων καὶ τοῦτο ὄχι πρὸς τὸ συμφέρον τὸ ἰδικόν μας τὸ κομματικόν, ἀλλὰ τοῦ τόπου αὐτοῦ, ποὺ τόσα δεινὰ ὑπέστη τὸ τελευταῖον διάστημα. Λοιπόν, μὴ κάμετε συγκρίσεις καὶ εὔκολους ταυτίσεις μεταξὺ δεξιᾶς καὶ ἀριστερᾶς.

§129Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἅμα τελειώση κατόπιν θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον.

§131Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὀλίγα τινὰ ἔχω νὰ εἴπω. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω μίαν τύχην καὶ ἡ τύχη αὐτὴ εἶναι ὅτι ἔχω μία προσωπικὴν ἱστορίαν, ἡ ὁποία συνδέεται ἀπόλυτα μὲ ἀγῶνας ὑπὲρ τῆς δημοκρατίας, ὑπὲρ τῆς ἀληθοῦς δημοκρατίας, αὐτῆς τὴν ὁποίαν πιστεύω ἐγώ, οὔτε τῆς μαύρης, οὔτε τῆς κόκκινης δημοκρατίας, ἀλλὰ τῆς ἄσπρης δημοκρατίας.

§132Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὄχι καὶ ἔτσι...

§133Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει ἡ δημοκρατία τοῦ Χίτλερ, ἡ δημοκρατία τοῦ Μουσσολίνι...

§134Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὴ δείχνετε ἡμᾶς.

§135Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐσωτερικῶν). Παρακαλῶ, ἀφίσατέ με νὰ χειρονομῶ. Δὲν δεικνύω ὑμᾶς. Εἶπον, ὅτι εἶναι ἡ μαύρη δημοκρατία, ὅτι εἶναι ἡ κόκκινη δημοκρατία καὶ ἡ ἄσπρη δημοκρατία καὶ συμβαίνει νὰ εἶμαι πιστὸς ὀπαδὸς τῆς ἄσπρης δημοκρατίας ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ποὺ ἤμην πολὺ νέος καὶ τὴν δημοκρατίαν αὐτὴν ἠκολούθησα καὶ τὴν ἐπλήρωσα καὶ ἔδωσα εἰς αὐτὴν ὅσα εἶχον. Τὰ γαλόνια ποὺ εἶχον τὰ ἔδωσα καὶ τὴν ζωὴν ποὺ εἶχον τὴν ἔδωσα. Εἰς ἰσόβια δεσμὰ κατεδικάσθην. Αὐτὸ εἶναι ἀπόδειξις, ὅτι ἔχω μίαν ἱστορίαν ἡ ὁποία μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῶ δημοκρατικὰ διὰ τὴν δημοκρατίαν καὶ ὅπως ἔδωσα τὸ πᾶν διὰ τὴν πατρίδα ἔτσι εἶμαι καὶ ἐλεύθερος νὰ ὁμιλῶ ξεκάθαρα, διότι δὲν ἔχω ὅπως λέγουν εἰς τὴν πατρίδα μου τὴν οὐράν μου βρεγμένην. Δι’ αὐτὸ δύναμαι νὰ ὁμιλῶ περὶ δημοκρατίας καὶ δι’ αὐτὸ δύναμαι νὰ ἁρπάζω τὸν κύριον ἀντιδήμαρχον τοῦ Πειραιῶς καὶ νὰ φθάσω εἰς τὴν ἐνέργειαν ἡ ὁποία σᾶς ἠνώχλησεν μεγάλως, ὅταν ἐκφεύγῃ ἀπὸ τὰ καθήκοντά του καὶ ἐπιζητῇ νὰ ἀσκήσῃ ἐξωτερικὴν πολιτικὴν αὐτός. Ἔχομεν Κυβέρνησιν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἔχομεν πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἔχομεν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι φορεῖς τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ ποτὲ εἰς ἕνα ὄργανον τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως τὸ ὁποῖον φέρεται καὶ κατὰ τρόπον ἀντίθετον καὶ πρὸς τὰς Ἑλληνικὰς παραδόσεις, κατὰ τρόπον ἀπρεπέστατον, ὅμοιον τοῦ ὁποίου δὲν ἔχει νὰ παρουσιάσῃ ἡ Ἑλληνικὴ ἱστορία εἰς σχέσεις μετὰ ξένων, δὲν δύναται λέγω νὰ χαράσσῃ αὐτὸ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἐπειδὴ ἐτόλμησεν αὐτὸς ὁ κύριος νὰ ξεφύγῃ καὶ νὰ δράσῃ παρανόμως περιφρονήσας τὰ πάντα καὶ εὑρέθη Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἐφήρμοσεν τὸν νόμον ἔρχεσθε σεῖς καὶ ψέγετε τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ μοῦ λέγετε, ὅτι οὔτε ἡ Ε.Ρ.Ε. δὲν ἔπραξε τοιοῦτον τι. Πρὸς ποῖον, πρὸς ἐμέ. Ἐμὲ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τί ἔπραξαν οἱ κύριοι τῆς Ε.Ρ.Ε. ὅταν εἶχον τὴν Κυβέρνησιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει ἐμὲ εἶναι νὰ εἶμαι συνεπὴς πρὸς τὰς δημοκρατικάς μου ἀρχὰς πρῶτον, καὶ συνεπὴς πρὸς τὰς ἀρχὰς τοῦ κόμματός μου δεύτερον. Καὶ ὑπῆρξα συνεπὴς καὶ πρὸς τὰς δημοκρατικάς μου ἀρχὰς καὶ πρὸς τὴν γραμμὴν τοῦ κόμματός μου, καὶ ἡ γραμμή μου αὐτή, ἡ ἐνέργειά μου αὐτὴ ἔτυχε τῆς ἀμερίστου ἐγκρίσεως καὶ ἐμπιστοσύνης τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀντιλαμβάνομαι, κύριοι, ὅτι ἐπικράθητε. Λυποῦμαι πάρα πολύ. Ἀλλὰ ἐδῶ εἶναι κράτος, ἐδῶ εἶναι δημοκρατία καὶ δημοκρατία δὲν εἶναι ἀσυδοσία. Δημοκρατία εἶναι μία κοινωνία ὠργανωμένη ποὺ πρὸ παντὸς ἔχει τάξιν, ἔχει πειθαρχίαν καὶ δὲν χαρακτηρίζεται ἀπὸ ἀπείθειαν πρὸς ὅλα τὰ θέσφατα τοῦ κράτους. Εἶναι ἀπαράδεκτα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνεπτύξατε ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἡ δημοκρατία γνωρίζει καὶ δύναται νὰ περιφρουρῇ ἑαυτήν. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§136Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν. Κύριε Μπριλλάκη, ὁ νέος Κανονισμὸς δὲν ἐπιτρέπει νὰ λάβετε τὸν λόγον καὶ διὰ τρίτην φοράν.

§138Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Μίαν πληροφορίαν μόνον. Ἄλλως τε ὁ διάλογος διεξάγεται μεταξὺ Ὑπουργοῦ καὶ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ καὶ τοῦτο τὸ προβλέπει ὁ νέος Κανονισμὸς καὶ τὸ ἐπιτρέπει. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἰσχυρίσθη, ὅτι δὲν ὑπάρχει προηγούμενον οὔτε εἰς ἄλλην χώραν οὔτε εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τὸν πληροφορῶ, ὅτι ὑπάρχει προηγούμενον εἰς ὅλας τὰς δυτικὰς χώρας καὶ μάλιστα, ὅτι ὑπάρχει πρόσφατον προηγούμενον τοῦ Δημάρχου Χανίων τοῦ Μαρτίου τοῦ 1964 τοῦ στρατηγοῦ Λεκανίδη, πατριώτου τοῦ κυρίου Προεδρεύοντος αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνον δὲν ἐδέχθη τὸν Ναύαρχον διὰ νὰ ὑποσημειώσῃ τὰ αἰσθήματα τοῦ Κρητικοῦ λαοῦ ἐναντίον τῆς στάσεως τῶν Ἀμερικανῶν στὸ Κυπριακὸ ἀλλὰ ὁ ὁποῖος ἐζήτει νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν Σούδα ὁ 6ος Ἀμερικανικὸς στόλος.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης. Ὁ κ. Κ. Βενέτης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§140Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι χαίρομαι διατὶ μοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν ὁ κ. Μπριλλάκης διὰ νὰ εἴπω, ὅ,τι θὰ εἴπω διὰ νὰ τοῦ ἀπαντήσω. Ἡ ἀριστερά, κ. Πρόεδρε, ὑπεραμύνεται συνεχῶς ἐντὸς τῆς Βουλῆς, τῶν ἐθνικῶν παραδόσεων καὶ τῆς Δημοκρατίας καὶ πιστεύει πὼς αὕτη μὲ τοὺς ἀγορητάς της ἀφίνει καλὴν ἐντύπωσιν καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς βουλευτὰς καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Καὶ ἐρωτῶ: Εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, ἡ ἀριστερὰ νὰ σκέπτεται ἐθνικῶς; Καὶ ὅταν μόνη προσπάθειά της εἶναι ἡ κατάργησις τῶν ἐθνικῶν ἰδεωδῶν καὶ τῆς ἀποστολῆς τῆς Δημοκρατίας; Ὅταν, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Μπριλλάκης ἔλεγεν, ὅτι μόνον ἡ παράταξίς των ἐκλέγεται μὲ τὴν πραγματικὴν ψῆφον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ ὅτι μόνον αὐτοὶ ἐκπροσωποῦν τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν καὶ ὅτι ἡμεῖς δὲν ἐκπροσωποῦμεν ἰδεώδη καὶ ὅτι οὗτοι τὰ πάντα ἐκπροσωποῦν, τότε ἠγέρθην καὶ εἶπον: Ἡμεῖς τὶ εἴμεθα; Δὲν ἐκπροσωποῦμεν τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν; Τότε ὁ κ. Μπριλλάκης ἀπήντησεν ἀσφαλῶς διὰ νὰ μὲ θίξῃ, ὅτι ἐγὼ δὲν δικαιοῦμαι νὰ τὰ λέγω αὐτὰ διότι κατὰ τὸ παρελθὸν 1952, ἔφυγα ἀπὸ τὴν Ε.Π.Ε.Κ. καὶ ἐπῆγα εἰς τὸ Κόμμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Τὸ ἀξίωμα τοῦ βουλευτοῦ, κ. Πρόεδρε, τὸ πιστεύω, ὅτι ἔχει μεγάλην ἐθνικὴν ἀποστολὴν καὶ ἐκτελῶ μὲ πίστιν τὰ καθήκοντά μου, πάντοτε εὐόρκως. Ἐὰν τὸ 1952 ἔφυγα ἀπὸ τὴν παράταξιν τῆς Ε.Π.Ε.Κ. καὶ ἐπῆγα εἰς τὴν παράταξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ τοῦτο τὸ ἔπραξα μὲ πλήρη ἐπίγνωσιν τῆς ἀποστολῆς μου καὶ μὲ τὸ θάρρος τῆς γνώμης μου ἔκαμα τότε, ὅτι ἔκαμα. Ὁ λαὸς τῆς περιφερείας μου ἐξετίμησε αὐτὸ ποὺ ἔκαμα καὶ εἰς μὲν τὴν ἑπομένην ἐκλογὴν μὲ ἐξέλεξεν πρῶτον βουλευτὴν τοῦ Νομοῦ καὶ ἔκτοτε μὲ ἐκλέγει συνεχῶς ὡς βουλευτήν του. Ἐρωτῶ ὅμως, κ. Πρόεδρε. Εἶμαι ἐλεύθερος ὡς βουλευτὴς νὰ κρίνω καὶ νὰ κατακρίνω τὰ ἔργα τῶν κυβερνήσεων, ναί ἢ ὄχι; Τὶ εἴμεθα ἡμεῖς οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, πιόνια ἢ ἄβουλα ὄντα; Ἐάν, κ. Μπριλλάκη, κάμνω, ὅ,τι κάμνω, τὸ κάμνω διότι καὶ ἐλευθέραν γνώμην ἔχω καὶ πλήρη ἐπίγνωσιν τῆς ἐθνικῆς ἀποστολῆς μου ἔχω καὶ πλήρως ἀνταποκρίνομαι πρὸς τὰς προσδοκίας τοῦ Λαοῦ ποὺ μὲ ψηφίζει. Σεῖς, κ. Μπριλλάκη, ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς εἴπητε ἐὰν ἔχετε γνώμην; Σεῖς δύνασθε νὰ φύγετε ἀπὸ τὸ Κόμμα σας καὶ νὰ σᾶς ἐκλέξῃ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς μὲ τὴν προσωπικήν σας ἀξίαν. Σεῖς ἐὰν φύγετε ἀπὸ τὸ Κόμμα σας δὲν θὰ λάβητε οὔτε μίαν ψῆφον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις ποὺ εἶχα νὰ σᾶς δώσω. Διότι δὲν ἔχετε προβολὴν ὡς ἄτομον, ἀλλὰ μόνον ὡς στέλεχος τοῦ κόμματός σας τὸ ὁποῖον ὑπηρετεῖτε τυφλὰ ἄνευ προσωπικῆς γνώμης.

§141Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Βενέτης εἶπεν, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ φύγω ἀπὸ τὸ Κόμμα μου. Πληροφορῶ τὸν κ. Βενέτην, ὅτι ἀπὸ τὸ Κόμμα τὸ ἰδικόν μας ἔχουν περάσει πάρα πολλοί, οἱ ὁποῖοι σήμερον εὑρίσκονται καὶ εἰς ἄλλα Κόμματα. Ἐκεῖνο ποὺ συμβαίνει μὲ τὸ ἰδικόν μας Κόμμα εἶναι, ὅτι δύσκολα ἠμπορεῖ νὰ παραμείνῃ κανεὶς μέσα εἰς αὐτὸ διότι ἡ καλογηρικὴ τοῦ Κόμματός μας εἶναι κάπως βαρειά. Τὸ νὰ φεύγῃ ὅμως κανεὶς ἀπὸ ἕνα κόμμα ποὺ ἦτο Κυβέρνησις ὅπως ἐφύγατε σεῖς, κ. Βενέτη, κατὰ τὸ 1952 ἀπὸ τὴν Ε.Π.Ε.Κ. καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Π.Ε.Κ. ἐστηρίζετο εἰς μίαν ψῆφον αἰτιολογεῖται καθαρὴ πολιτικὴ προδοσία.

§142Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἐάν, κ. Μπριλλάκη, ἐσκέπτεσθο Ἑλληνικὰ εἴμεθα ἡμεῖς πρῶτοι ποὺ θὰ ἐγενόμεθα Κομμουνισταί, διότι ἡμεῖς ἀγωνιζόμεθα μὲ πίστην καὶ ἀφοσίωσιν καὶ διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ τὴν προκοπήν του καὶ τὸ γνωρίζετε αὐτὸ πολὺ καλῶς, ἐνῷ ἐσεῖς ἁπλῶς ἐκμεταλλεύεσθε τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, μὲ συνθήματα ὄχι μόνον δημαγωγικὰ ἀλλὰ καὶ τὰ ὁποῖα δηλητηριάζουν τὴν ψυχήν του.

§143Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὁ μακαρίτης Πλαστήρας διὰ τὴν πρᾶξιν σας ἐκείνην σᾶς ἀπεκάλεσε Ἰούδαν. Καὶ ἔκτοτε ἔχει παραμείνει ἡ φράσις ἐκείνη.

§144Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ὅταν δὲν δύνασθε, μὲ ἐπιχειρήματα ἀληθῆ νὰ μὲ ἀποκρούσετε καταφεύγετε εἰς τὰς ὕβρεις, αὐτὴ εἶναι ἡ τακτική σας καὶ εἰς τὴν τακτικήν σας αὐτήν, δὲν δυνάμεθα νὰ σᾶς ἀκολουθήσωμεν.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀναγνωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του δι’ ἧς ἐπερωτᾶται ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων διὰ τὴν μὴ ὀρθὴν λύσιν τοῦ κεφαλαιώδους διὰ τὴν περιοχὴν Πρωτευούσης θέματος τῶν ὑψῶν τῶν οἰκοδομῶν, τόσον πλησίον ἀρχαιολογικῶν χώρων, ὅσον καὶ εἰς τὰς ἄλλας καθυστερημένας ἀπὸ ἀπόψεως ἀνοικοδομήσεως περιοχὰς τῶν Ἀθηνῶν.

§146Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὴν 5ην Δεκεμβρίου 1964 λήγει ἡ τελευταία διὰ Β. Δ. δοθεῖσα τρίμηνος ἀναστολὴ τῶν οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν εἰς τὴν περιοχὴν Πλάκας–Ἀκροπόλεως. Λέγω νέα διότι εἶχον προηγηθῆ καὶ ἄλλαι. Ἀπό, ὅ,τι εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω τὴν στιγμὴν αὐτὴν εὑρίσκεται πρὸς ἐπεξεργασίαν εἰς τὸ Ὑφυπουργεῖον Οἰκισμοῦ νέον διάταγμα διὰ τὴν ἐκ νέου παράτασιν. Καὶ ἐρωτᾶται. Πότε ἐπὶ τέλους οἱ πολῖται ποὺ εἶχαν τὴν ἀτυχίαν αἱ ἰδιοκτησίαι των νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν παλαιὰν πέριξ τῆς Ἀκροπόλεως πόλιν τῶν Ἀθηνῶν, πότε θὰ γνωρίζουν ἐὰν δικαιοῦνται νὰ οἰκοδομήσουν ἢ ἔστω νὰ προβοῦν καὶ εἰς ἐπισκευὰς ἀκόμη;

§147Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Ὑπεύθυνοι εἶσθε σεῖς δι’ αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Αἱ ἰδικαί σας κυβερνήσεις εἶναι ὑπεύθυνοι διὰ τὴν πολεοδομικὴν κακοδαιμονίαν καὶ ὡς πρὸς τὰ ὕψη καὶ ὡς πρὸς τοὺς ἀρχαιολογικοὺς χώρους αἱ ὁποῖαι οὐδὲν ἔπραξαν ἐπὶ μακρόν. Ἐγὼ μὲ ψηφίσματα τῶν συνοικιῶν ἐζήτουν ἐπιμόνως τὴν ἄρσιν τοῦ κακοῦ.

§148Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ μετατοπίζετε τὸ θέμα πολιτικῶς. Ἀναμείνατε πρῶτον νὰ κατατοπισθῆτε καὶ κατόπιν διακόπτετε. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς μὴ θεωρηθῇ, ὅτι ἀκολουθῶ τὴν ὁδὸν τῆς εὐκόλου κριτικῆς. Γνωρίζω καὶ τὰς τεχνικὰς λεπτομερείας, ὡς τεχνικὸς καὶ εἰδικὸς καθὼς καὶ τὴν εὐσυνειδησίαν πολλῶν συναδέλφων μου ἐπιστημόνων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑφυπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Δὲν γνωρίζω ὑπαλλήλους τῆς ἑτέρας ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἀρχαιοτήτων τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας, ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ἐκεῖνοι θὰ εἶναι ἐξ ἴσου εὐσυνείδητοι. Γνωρίζω τέλος τὰ πολλαπλᾶ θέματα ποὺ ἀπασχολοῦν τοὐλάχιστον τὸ Ὑφυπουργεῖον Οἰκισμοῦ. Ἡ διαφορὰ ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ἡμῶν τῶν μελῶν τοῦ Κοινοβουλίου ἀπὸ τοὺς ἐπιστήμονας τῶν Ὑπουργείων, ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα καὶ ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα ὑπεύθυνοι πολιτικοὶ ἄνδρες προβαίνοντες ἡμεῖς εἰς τὴν ἱεράρχησιν τῶν ἀναγκῶν, καὶ δὲν δικαιούμεθα νὰ ὀχυρωνώμεθα ἐπὶ μακρὸν ὄπισθεν ἀποφάσεων ποὺ λαμβάνομεν μὲ βασικὴν μὲν πρόθεσιν τὴν διασφάλισιν τῶν συμφερόντων τῆς πόλεως καὶ τῶν πολιτῶν, τελικῶς ὅμως καταλήγουν νὰ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν αὐτόματον καθυστέρησιν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν κειμένων διατάξεων, τὰ προβλήματα τῆς πόλεως νὰ μὴ ἐπιλύουν, καὶ τοὺς πολίτας νὰ ἐξοντώνουν, ἀφοῦ τοὺς ἀφαιροῦν βασικὰ δικαιώματα ἀπορρέοντα ἐκ τοῦ Συντάγματος. Θὰ ἐπεθύμουν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ θέματος νὰ παρευρίσκοντο περισσότεροι συνάδελφοι ἐξ Ἀθηνῶν τοὐλάχιστον, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ συνεφώνουν ὡς πρὸς τὴν ἀναγκαιότητα τῆς ἀμέσου λύσεως μιᾶς τοιαύτης ἀπαραδέκτου καταστάσεως εἰς τὴν πόλιν μας. Δὲν θὰ ὡμίλουν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐὰν ἐπρόκειτο διὰ προβολὴν ἰδιωτικῶν συμφερόντων τῶν πολιτῶν, ἔστω καὶ ἂν ἀφεώρα τὴν ὁλότητα αὐτῶν. Ἐδῶ ὅμως οἱ πολῖται μᾶς ζητοῦν νὰ μὴ συντελέσωμεν ἡμεῖς διὰ τῆς σιωπῆς καὶ τῆς ἀδρανείας μας εἰς τὴν ἀπεμπόλισιν τῶν δικαιωμάτων των ἐκείνων ποὺ τὸ ἴδιον τὸ Σύνταγμα τοὺς ἐξησφάλισεν. Καὶ τὴν ἀπαίτησιν αὐτὴν τὴν δικαιοτέραν πάσης ἄλλης οἱ πολῖται τὴν ἀπαιτοῦν ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς ὑπηρεσίας ἀρχαιοτήτων ἢ τοῦ Ὑφυπουργείου Οἰκισμοῦ, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν μεγάλον ζῆλον των διὰ τὴν προάσπισιν τῶν συμφερόντων τῶν ὑπηρεσιῶν τους καὶ τοῦ δημοσίου, ἀνθρώπινον εἶναι νὰ μὴ βλέπουν πάντοτε καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ὄψιν τῶν μεγάλων θεμάτων. Ἡμεῖς ὅμως εἰσήλθαμεν εἰς τὸ Κοινοβούλιον ὡς ἐντελοδόχοι τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ προλαμβάνωμεν τὰς ἀκρότητας καὶ νὰ περιφρουροῦμεν τὰ συμφέροντα καὶ τοῦ Κράτους ἀλλὰ καὶ τῶν πολιτῶν. Ἀναφέρομαι εἰς γνωστότατον σύγγραμμα διακεκριμένου νομικοῦ καθ’ ὃ «ἡ ἀπόλυτος ἀπαγόρευσις τῆς ἐπὶ οἰκοπέδου οἰκοδομήσεως ἀποτελεῖ στέρησιν τῆς ἰδιοκτησίας ἀφοῦ κυρίως, ἂν μὴ μοναδικὸς προορισμὸς τοῦ οἰκοπέδου εἶναι ἡ οἰκοδόμησις, εἰς τοιαύτας περιπτώσεις ὡς καὶ οἱασδήποτε παρομοίας ὁ βλαπτόμενος ἰδιοκτήτης ἔχει ἀξίωσιν καὶ ὑφίσταται ἀντίστοιχος ὑποχρέωσις ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἀποζημιώσεως, κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος». Πρόκειται περὶ τοῦ διακεκριμένου νομικοῦ Ἠλία Κυριακοπούλου (Διοικητικὸν Δίκαιον). Καὶ διὰ τὴν ἐνημέρωσιν τοῦ Σώματος θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω πλὴν τῆς ἀναστολῆς εἰς τὴν συνοικίαν Πλάκα, τὴν περίπτωσιν τῆς συνοικίας Ἀκαδημίας Πλάτωνος. Ἀπὸ τὸ 1930 ἤρχισαν ἐκεῖ ἀνασκαφαὶ πρὸς ἀνακάλυψιν τῆς Ἀρχαίας Ἀκαδημίας τοῦ Πλάτωνος. Καὶ Ἀκαδημία μὲν δὲν ἀνευρέθη, καθ’ ὅσον ὡς καὶ ὁ καθηγητὴς καὶ Ἀκαδημαϊκὸς κ. Μαρινᾶτος τονίζει, αὕτη δὲν ἔκειτο εἰς τὴν ὡς ἄνω περιοχήν. Καὶ ναὶ μέν, αἱ ἀνασκαφαὶ ἐσταμάτησαν, πλὴν ὅμως διὰ τοῦ Α.Ν. 809)1937 καὶ τοῦ Β. Δ. 11)48 τοῦ 1961 ἐπὶ ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, τὸ τονίζω αὐτό, ἡ περιοχὴ ἐθεωρήθη ὡς ἀρχαιολογικὸς χῶρος καὶ ἔκτοτε τελεῖ ὑπὸ ἀπαλλοτρίωσιν, μὲ ἐκπληκτικὰς ἐπιπτώσεις ἐναντίον καὶ τῆς περιοχῆς καὶ τῶν ἰδιοκτητῶν. 1) Ὁ Δῆμος Ἀθηναίων, γνωστῆς οὔσης καὶ τῆς οἰκονομικῆς του ἀδυναμίας, λόγῳ καὶ τῆς ἰδιομόρφου αὐτῆς καταστάσεως, οὐδέποτε προέβη εἰς ἀσφαλτόστρωσιν, ἔργα ἀποχετεύσεως, δημοτικοῦ φωτισμοῦ, πάρκων, γηπέδων κλπ. 2) Αἱ πλημμῦραι τοῦ ἔτους 1961 κυρίως λόγῳ τῆς παντελοῦς ἐλλείψεως ἀποχετευτικῶν ἀγωγῶν, τῆς ἀργιλώδους φύσεως τοῦ ἐδάφους, τῆς ἀνυπαρξίας ἀσφάλτου καὶ τῆς ἀδυναμίας φυσικῆς ἀπορροῆς τῶν ὑδάτων λόγῳ τῆς ἐπιπεδότητος τῆς περιοχῆς, ἐρήμωσαν τὴν πολυπληθῆ αὐτὴν συνοικίαν. 3) Οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς, ἐκ τῶν ἐπιβληθεισῶν δεσμεύσεων, στεροῦνται τῆς δυνατότητος νὰ πωλήσουν, νὰ συστήσουν προῖκα εἰς τὰ τέκνα των, νὰ δανεισθοῦν διὰ νὰ ἀνοικοδομήσουν, νὰ ἐπισκευάσουν καὶ ἐν ἑνὶ λόγῳ νὰ ἀξιοποιήσουν τὰς ἰδιοκτησίας των. Καὶ ἐρωτᾶται: ἐν ὀνόματι ποίας δικαιοσύνης τὸ Κράτος συμπεριφέρεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον; Ἂν κρίνῃ, ὅτι πράγματι πρέπει νὰ ἀπαλλοτριωθῇ ἡ περιοχή, ἂς καταθέσῃ ἐντὸς μικρᾶς προθεσμίας τὸ ποσὸν τῆς ἀποζημιώσεως καὶ κατεδαφίζον τὰς οἰκοδομὰς νὰ κατασκευάσῃ ἐξωραϊστικὰ ἔργα προβάλλοντα τὰ ὑποτιθέμενα ἀρχαῖα μνημεῖα. Ἂν ὅμως ὄχι ἂς καταργήσῃ πάραυτα τὴν ἀπαράδεκτον δέσμευσιν. Αὐτὰ ἀνέφερον καὶ εἰς τὴν κατὰ τὸν μῆνα Ἰούνιον ἀναπτυχθεῖσαν ἐπερώτησίν μου, καὶ δὲν ἐπρόκειτο οὔτε τότε οὔτε τώρα, καὶ ἀπαντῶ ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ ἐμμέσως εἰς τὸν διακόψαντά με κ. συνάδελφον τὸν ὁποῖον δὲν βλέπω, νὰ κρίνωμεν διατὶ ἐπὶ τόσα ἔτη δὲν ἐτροποποιήθη ὁ νόμος περὶ ἁρμοδιοτήτων τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας, ὥστε νὰ παραμείνῃ μὲν ἡ αὐστηρότης ἀλλὰ καὶ νὰ καταρτισθῇ ὁριστικὸς χάρτης τῶν Ἀθηνῶν μὲ τοὺς κατὰ περιοχὰς περιορισμοὺς τῶν ὑψῶν ἐκ τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας καὶ νὰ κατοχυρωθοῦν καὶ τὰ δικαιώματα τῶν κατοίκων διὰ τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεως ὅταν ἐπιβάλλεται ἡ ἀπαλλοτρίωσις. Τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ εἴπῃ, ὅτι ἔχω ἀπόλυτον δίκαιον διότι ἡ κατάστασις ἰδίᾳ εἰς τὸν Κολωνὸν καὶ τὴν Ἀκαδημίαν Πλάτωνος εἶναι «ἀφόρητος».

§149Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν καὶ ἡμεῖς καταθέσει σχετικὴν ἐρώτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ζητοῦμεν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας.

§150Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀφήσατε νὰ τελειώσω καὶ κατόπιν ἐρωτᾶτε τὸν κ. Πρόεδρον καὶ ἂν ἐπιτρέψῃ ἐγὼ δὲν θὰ εἶχα ἀντιρρήσεις, νὰ ἀκουσθοῦν ὅλαι αἱ ἀπόψεις. Εἶναι ὡσαύτως σκόπιμον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι ἡ δικτατορικὴ κτῆσις δικαιωμάτων ἐπὶ τῶν οἰκοδομῶν τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας προέρχεται ἀπὸ αὐθαίρετον ἐφαρμογὴν τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ νόμου 5351)1932 περὶ ἀρχαιολογικῶν μνημείων, τὸ ὁποῖον ὅλως ἀορίστως διαλαμβάνει, ὅτι «ἀπαγορεύεται ἄνευ ἀδείας τοῦ Ὑπ. Παιδείας ἡ πλησίον ἀρχαίου ἐπιχείρησις ἔργου δυναμένου νὰ βλάψῃ αὐτὸ ἀμέσως ἢ ἐμμέσως», καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία δίδουσα ἰδικήν της ἑρμηνείαν καθώρισεν καὶ τὴν ἀπόστασιν εἰς 500 μέτρα ἀπὸ παντὸς ὁρατοῦ ἀρχαίου μνημείου, ἀπόστασιν ἥτις ἀφεώρα τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ ὡς ἄνω ἄρθρου τὴν διαλαμβάνουσαν περὶ λατομείων καὶ ἀσβεστοκαμίνων πλησίον ἀρχαίων μνημείων. Τότε ὡς εἶπον ὁ ἀξιότιμος Ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ Κολωνοῦ καὶ τῶν διαφόρων ἀντιλήψεων τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ ἐδέχθη τὸ δικαίωμα τῶν ἀπόψεών μου καὶ ἐπὶ λέξει εἶπεν, ὅτι ἡ κατάστασις εἶναι πράγματι ἀφόρητος. Ἀλλὰ καὶ οἱ προηγούμενοι Ὑπουργοί, ἴσως, νὰ ἔλεγον τὸ ἴδιον εἰς τὰς ἐπιτροπὰς τῶν κατοίκων καλοπίστως, ἀλλὰ ἐκ τῶν ὑστέρων ἡ ὑπηρεσία ἀντιδροῦσεν ὅπως θὰ ἀντιδράσῃ ἀσφαλῶς καὶ τώρα, ἀξιότιμοι κ. Ὑπουργοί, καὶ θὰ περάσουν πολλὰ ἑξάμηνα μὲ ἀνταλλαγὴν ἐγγράφων πρὸς δόξαν τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ πρὸς μεγίστην ἀπογοήτευσιν, ἰδικήν μου τοὐλάχιστον ὡς νέου βουλευτοῦ, ἐνώπιον τῆς ἀδυναμίας τερματισμοῦ μιᾶς ἀπαραδέκτου καταστάσεως ποὺ τελικῶς ἔχει καταστρεπτικὰς συνεπείας εἰς βάρος τῶν πολιτῶν ποὺ μᾶς ἐνεπιστεύθησαν τὴν διαφύλαξιν τῶν δικαιωμάτων τους. Ἀλλὰ ἡ ἐπερώτησίς μου κατὰ τὸν μῆνα Ἰούνιον ἀνεφέρετο γενικώτερον ἐπὶ τῆς ἀκολουθουμένης οἰκιστικῆς πολιτικῆς ὡς πρὸς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν. Σήμερον, κρίνω ἀπαραίτητον νὰ ἐπαναλάβω σὲ γενικὲς γραμμὲς τινὰ ἐκ τῆς τότε ὁμιλίας μου. Ἡ ραγδαία αὔξησις τοῦ πληθυσμοῦ τῆς πρωτευούσης ἐπέτεινε τὴν ὀξύτητα τοῦ στεγαστικοῦ προβλήματος. Ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀνάγκης ἀποκτήσεως ἰδιοκτήτου κυρίως στέγης, ἡ περιοχὴ πρωτευούσης ἐπεξετάθη καὶ ἐπεκτείνεται συνεχῶς εἰς ἀπιθάνως ὑπέρμετρον ἔκτασιν, μὲ δυσμενεστάτας συνεπείας ὡς πρὸς τὴν ἐπίλυσιν σοβαρωτάτων προβλημάτων, ὡς τῆς ὁδοποιΐας, τὸ συγκοινωνιακόν, τῆς ὑδρεύσεως, τῆς ἀποχετεύσεως, τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ κλπ. καθὼς καὶ μὲ βαρυτάτας ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ κυριώτερος παράγων τῆς ἀλογίστου ἐπεκτάσεως τῆς περιοχῆς πρωτευούσης εἶναι ἡ μυωπικὴ πολιτικὴ τοῦ Κράτους ἐν σχέσει μὲ τὴν δυνατότητα καλύψεως τῶν οἰκιστικῶν ἀναγκῶν εἰς σχετικῶς περιωρισμένην περιοχήν. Οἱ παράλογοι περιορισμοὶ ὑψῶν τῶν οἰκοδομῶν εἰς τὰς πλείστας περιοχὰς τῶν Ἀθηνῶν, ἐπροκάλεσαν ἀδυναμίαν συστηματικῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς πόλεως ἀνομοιόμορφον ἀνάπτυξιν, ὑπέρογκον αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν ὀλίγων προνομιούχων οἰκοπέδων, καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀδυναμίαν τοῦ πλείστου τῶν πολιτῶν νὰ ἀποκτήσουν στέγην ἐντὸς τῆς πόλεως, ὁπότε ἐτράπησαν πρὸς ἀπωτάτους ὑποτυπώδεις συνοικισμούς. Χαρακτηριστικῶς κατέθεσα τότε καὶ πίνακα βάσει τοῦ ἰσχύοντος ἀπὸ τοῦ 1955 Δ)τος περὶ ὑψῶν, περιλαμβάνοντα τοὺς τομεῖς ὑψῶν τῶν Ἀθηνῶν, τὴν ἐπιφάνειάν των καὶ τὸ ποσοστὸν αὐτῆς ἐπὶ τῆς συνολικῆς ἐκτάσεως τῆς πόλεως.

ΤΟΜΕΙΣ ΥΨΩΝ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Σύνολον 39.300 στρέμματα ἢ 39,3 τετρ. χιλιόμ. Ἀπὸ τὸν πίνακα αὐτόν, φαίνεται σαφῶς, ὅτι δὲν εἶναι μόνον οἱ περιορισμοὶ τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας ποὺ ἐπηρεάζουν δυσμενῶς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς πόλεως, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀδικαιολόγητοι περιορισμοὶ οἱ ἐπιβαλλόμενοι ὑπὸ τοῦ Ὑφυπουργείου Οἰκισμοῦ. Εἰς τὸ πλεῖστον τῶν Ἀθηνῶν τὰ ἐπιτρεπόμενα ὕψη εἶναι πολὺ χαμηλά, καὶ ἐνδεικτικῶς εἰς τὰ 66% τῆς ἐπιφανείας τῆς πόλεως ἐπιτρέπεται ἡ ἀνέγερσις οἰκοδομῶν μὲ ἰσόγειον καὶ δύο ἢ τρεῖς τὸ πολὺ ὀρόφους. Ἐνῷ ἀντιθέτως μόνον εἰς τὰ 1,4% ἐπιτρέπεται ἡ ἀνέγερσις 8ωρόφων ἢ 9ωρόφων οἰκοδομῶν. Δὲν εἶναι λοιπὸν μόνον αἱ περιοχαὶ μὲ ἀρχαιολογικὰ μνημεῖα ποὺ ἀδικοῦνται καὶ παραμένουν ὑπανάπτυκτοι, ἀλλὰ καὶ πλεῖσται ἄλλαι περιοχαὶ διὰ τὰς ὁποίας οὐδὲν ἀρχαιολογικὸν ἐνδιαφέρον ὑφίσταται. Καὶ εἶναι δυνατὸν καὶ μὴ εἰδικὸς παρατηρῶν τὸν χάρτην τῶν ἰσχυόντων ὑψῶν νὰ ἰδῇ τὴν ἀνομοιόμορφον κατανομὴν τῶν ὑψῶν, χωρὶς οὐδεμίαν λογικὴν συνέχειαν, δηλαδὴ χωρὶς τὴν λογικὴν κλιμακωτὴν ἀπάλυνσιν τῶν ὑψῶν ἀπὸ τοῦ κέντρου πρὸς τὰς παρυφὰς τῆς πόλεως. Καὶ ἀκόμη παρατηρεῖται ἡ ὕπαρξις μεμονωμένων ὁδῶν μὲ μεγαλύτερα ὕψη ἐντὸς περιοχῆς μὲ χαμηλὰ ὕψη, ὡς αἱ λεωφόροι Κηφισίας, Βασιλίσσης Σοφίας, Ἀλεξάνδρας καὶ ὁδοῦ Φωκίωνος Νέγρη. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Οἰκισμοῦ παρετήρησεν, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν μεγάλα ὕψη εἰς στενοὺς δρόμους. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἄλλο ἐντελῶς καὶ διάφορον θέμα, καὶ ἔχει προβλεφθῆ ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Οἰκοδομικοῦ Κανονισμοῦ. Διότι καὶ ὅπου ἐπιτρέπονται μεγάλα ὕψη ὑπεισέρχεται περιοριστικῶς καὶ ὁ παράγων τοῦ πλάτους τῆς ὁδοῦ. Ὅταν ὅμως ἔχωμεν μέγα πλάτος ὁδοῦ διατὶ νὰ ἰσχύουν χαμηλὰ ὕψη; Διὰ νὰ καταλήξω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶχα νὰ προτείνω ὅπως τὸ Ὑφυπουργεῖον Οἰκισμοῦ λαμβάνον γνῶσιν καὶ τῶν ἀπόψεων τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας καταρτίσῃ τὸν γενικὸν χάρτην ὑψῶν τῶν οἰκοδομῶν διὰ τὴν περιοχὴν τῶν Ἀθηνῶν, τόσον πέριξ τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων ὅσον καὶ τῆς ὑπολοίπου πόλεως καὶ προσδιορίσῃ ὁριστικῶς τὰ ἐπιτρεπόμενα ὕψη αὐξανόμενα εἰς τὰς ἀδικηθείσας συνοικίας. Ἐν συνεχείᾳ διὰ νόμου νὰ καταργηθῇ ἡ παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ Ν. 5351)1932, ἡ δίδουσα εἰς τὴν ἀρχαιολογικὴν ὑπηρεσίαν τὸ δικαίωμα τῆς αὐθαιρέτου κρίσεως, διὰ νέου δὲ νόμου νὰ δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τὴν ἀρχαιολογικὴν ὑπηρεσίαν ὅπως εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν πλησίον ὡρισμένης ἰδιοκτησίας ἀνευρίσκεται ἀρχαιολογικὸν μνημεῖον ἢ ἠμποδίζετο ἡ πρὸς αὐτὸ θέα, νὰ προβαίνῃ εἰς ἄμεσον ἀπαλλοτρίωσιν, τῆς ἀποζημιώσεως καταβαλλομένης διὰ τῆς προβλεπομένης ταχείας διαδικασίας (τὸ προβλέπει ἡ νομοθεσία τοῦ Ὑπουργείου Δ. Ἔργων).

§151Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Σύμφωνα καὶ μὲ τὸ Σύνταγμα.

§152Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ εἶπον αὐτό, κ. Πρόεδρε, ἐξ ἀρχῆς. Ἀπαλλοτρίωσις, καὶ ὡς προβλέπει τὸ Σύνταγμα ἄμεσος καταβολὴ τοῦ τιμήματος. Χάρτης ὑψῶν, ἀπ’ ὅ,τι γνωρίζω, κύριοι βουλευταί, οὔτε ἐκπονεῖται οὔτε πρόκειται νὰ ἐκπονηθῇ ἔστω καὶ ἂν δοθοῦν ἀλλεπάλληλοι παρατάσεις τῆς ἀντισυνταγματικῆς ἀπαγορεύσεως οἰκοδομήσεως, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ἡ ἀρχαιολογικὴ ὑπηρεσία ἐπιμένει εἰς τὴν ὑπὲρ αὐτῆς διατήρησιν τοῦ προαναφερθέντος παραλόγου ἄρθρου παρεμβαίνουσα κατ’ αὐθαίρετον κρίσιν εἰς τὰ ὕψη τῶν οἰκοδομῶν. Ἀξιότιμοι κύριοι Ὑπουργοί, ἀποδείξατε, ὅτι πράγματι ἐπιθυμεῖτε τὸν τερματισμὸν τῆς ἀπαραδέκτου αὐτῆς δι’ εὐνομούμενον κράτος καταστάσεως. Ἀναλογισθῆτε τὴν ἀγωνίαν ἑνὸς ὁλοκλήρου κόσμου ἐκ τῶν περιοχῶν Πλάκας, Ἀκαδημίας Πλάτωνος καθὼς καὶ τῶν περιοχῶν Μέτς, Θησείου, Κολωνοῦ, Μακρυγιάννη, Πετραλώνων, Κουκακίου, Νέου Κόσμου, Κεραμεικοῦ, Βοτανικοῦ, Κολοκυνθοῦς, Σεπολίων, Μεταξουργείου, Κάτω Πατησίων, Λόφου Σκουζέ, Προμπονᾶ, Κυπριάδου, Ριζουπόλεως, Κυψέλης, Γκύζη, Νεαπόλεως, Ἑλληνορώσσων, Γούβας καὶ Παγκρατίου. Θὰ χρειασθῇ ἀσφαλῶς νὰ ἔλθητε ἀντίθετοι πρὸς τμῆμα τοὐλάχιστον τῶν ὑπηρεσιῶν σας.

§153Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Πάντως, κ. Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ἀρθῇ ἡ ἀπαράδεκτος αὐτὴ κατάστασις εἰς βάρος τῶν συνοικιῶν καὶ ὅλης τῆς πρωτευούσης. Εἶναι ἀξίωσις ὅλων τῶν βουλευτῶν Ἀθηνῶν.

§154Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔλεγον λοιπόν, ὅτι θὰ χρειασθῇ, κύριοι Ὑπουργοί, νὰ ἔλθητε ἀντίθετοι πρὸς ἕνα τμῆμα τῶν ὑπηρεσιῶν σας, θὰ εἶσθε ὅμως ἥσυχοι μὲ τὴν συνείδησίν σας, ὅτι ἐδώσατε λύσιν δικαίαν καὶ σύμφωνον πρὸς τὸ Σύνταγμα, προστατεύουσαν οὐσιαστικῶς καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους καὶ τῶν πολιτῶν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Ρ.Ε.)

§155Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει συναφὴς ἐπερώτησις ἰδική μας, παρακαλῶ νὰ συσχετισθῇ μὲ τὴν συζητουμένην διὰ νὰ τὴν ἀναπτύξωμεν καὶ ἡμεῖς. Ἐὰν δὲν ἔχῃ ἐκτυπωθῆ καὶ δὲν ἔχῃ διανεμηθῆ, ἡ εὐθύνη δὲν βαρύνει ἡμᾶς, ἀλλὰ τὰς ὑπηρεσίας τῆς Βουλῆς. Ἐὰν δὲν δεχθῆτε νὰ συζητηθῇ ἀπόψε, θὰ παρακωλύσετε τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, διότι θὰ εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ τὴν συζητήσωμεν εἰς ἄλλην συνεδρίασιν. Συνεπῶς καὶ τυπικὸς καὶ οὐσιαστικὸς λόγος, ἐπιβάλλει ἡ ἐπερώτησίς μας νὰ συζητηθῇ ἀπόψε.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πράγματι κατετέθη ἡ ἐπερώτησίς σας τὴν Παρασκευὴν 20 τρέχοντος. Διεβιβάσθη εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον διὰ νὰ ἐκτυπωθῇ, ἀλλὰ μέχρι σήμερον δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἐκτύπωσίς της.

§157Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Αὐτὸ δὲν βαρύνει ἡμᾶς, ἀλλὰ τὰς ὑπηρεσίας τῆς Βουλῆς.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Δημοσίων Ἔργων ἔχει τὸν λόγον.

§159Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, εἶναι ζωτικὸν τὸ θέμα καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν εἰς πολλὰς συνεδριάσεις. Δὲν θὰ εἶναι ἄσκοπος ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεώς σας εἰς ἄλλην συνεδρίασιν. Κύριοι Συνάδελφοι, ὁ ἐπερωτῶν κ. Βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν εἶχε φέρει καὶ ἄλλοτε τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ ἀποψινὴ συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν δι’ ἐρωτήσεως. Καὶ τότε ἐνθυμεῖσθε, ὑπεστήριξα, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιλυθοῦν τὰ ζητήματα τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Λεκανοπεδίου Ἀττικῆς ἐὰν ἐπιλύετο τὸ ζήτημα τῶν ὑψῶν τῶν οἰκοδομῶν. Τὸ θέμα εἶναι πολύπλοκον καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑποστηρίξῃ τις, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιλυθῇ τὸ μέγα αὐτὸ θέμα κυρίως τῶν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης μὲ μίαν ἀπόφασιν ἢ μὲ ἕνα διάταγμα καθορισμοῦ τῶν ὑψῶν. Κατ’ ἀρχὴν ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ ἀπησχόλησεν ἀσφαλῶς καὶ τὰς προκατόχους Κυβερνήσεις, καὶ ἐπὶ μίαν 8ετίαν αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις δὲν κατώρθωσαν νὰ τὸ ἐπιλύσουν. Ἡ ἱστορία τοῦ θέματος αὐτοῦ τόσον εἰς τὰς Ἀθήνας ὅσον καὶ πέριξ τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων ἀρχίζει, ἂν δὲν ἀπατῶμαι ἀπὸ τοῦ 1919. Τότε ἐδημοσιεύθη τὸ ἀπὸ 27–11–19 Διάταγμα τὸ ὁποῖον καθώριζε τὰ ὕψη τῶν Ἀθηνῶν ὡς ἑξῆς (Ἀναγιγνώσκει). Καθώριζεν ἕνα σταθερὸν στοιχεῖον βάσει τοῦ ὁποίου θὰ καθωρίζοντο τὰ ὕψη τῶν Ἀθηνῶν. Βραδύτερον ἐδημιουργήθη ἡ ἀνάγκη τῆς διαπλατύνσεως τῶν ὁδῶν καὶ τὸ 1934 ἐδημοσιεύθη νέον διάταγμα τὸ ὁποῖον ἐρρύθμιζε τὰ ὕψη ἐκ νέου. Διῄρει τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν εἰς 9 τομεῖς. Εἰς ἕκαστον τομέα τὸ ὕψος τῶν οἰκοδομῶν καθωρίζετο ἀπὸ τὸ πλάτος τῆς ὁδοῦ. Καὶ τὸ σύστημα αὐτὸ εἶναι ἕνα σύστημα τὸ ὁποῖον ἔχει σταθερὰν βάσιν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ μέγιστον ὕψος τοῦ ὑψηλοτέρου τομέως, ὁ ὁποῖος ἦτο ὁ Δ καθωρίζετο εἰς 27 μέτρα τὸ ὁποῖον ηὐξήθη μὲ τὸ Διάταγμα τοῦ 48 εἰς 29,70, εἰς δὲ τὰ προάστια εἰς 14,70, ἀλλὰ καὶ πάλιν ἀναλόγως τοῦ πλάτους τῆς ὁδοῦ. Τὸ σύστημα αὐτὸ ἀνετράπη τὸ 55 διὰ τοῦ Ν. 3275 ὅστις καθώρισεν, ὅτι τὰ ὕψη τῶν οἰκοδομῶν τῶν Ἀθηνῶν θὰ καθορισθοῦν δι’ ἐφ’ ἅπαξ ἐκδοθησομένου Διατάγματος. Ἐξεδόθη τὸ Διάταγμα καθωρίσθησαν τὰ ὕψη καὶ ἔχομεν πλέον αὐτὸν τὸν τραγέλαφον διὰ τὸν ὁποῖον ὁ κ. ἐπερωτῶν βουλευτὴς μέμφεται τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπερωτώμεθα ἡμεῖς διὰ πράξεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο καθ’ ἣν ἐποχὴν τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει ἐκυβέρνα τὴν χώραν καὶ οὐδὲν ἔπραξε διὰ νὰ μεταβάλῃ τὸ καθεστὼς τοῦτο ἀλλ’ ἀντιθέτως τὸ διετήρησε μετὰ πείσματος. Δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον ἐγένετο ἐπερώτησις ὅταν ὡς γνωρίζει ὁ κ. Συνάδελφος, διὰ νὰ ἐπιληφθῶμεν τοῦ θέματος ἔχομεν ἀνάγκην νόμου, ὁ ὁποῖος εἶναι μὲν ἕτοιμος ἀλλὰ δὲν ἐψηφίσθη λόγῳ τοῦ μεγάλου φόρτου ἐργασίας τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Συνάδελφον, ὁ ὁποῖος τυγχάνει καὶ μηχανικός, λύεται τὸ πρόβλημα διὰ τῆς τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων περὶ ὑψῶν ἢ μήπως περιπλέκεται περισσότερον; Διότι ὅλοι ὅσοι ὁμιλοῦν περὶ καθορισμοῦ τῶν ὑψῶν τῶν πόλεων οὐδέποτε ὡμίλησαν περὶ ἐλαττώσεων τῶν ὑψῶν. Ὁμιλοῦν μόνον περὶ αὐξήσεως, διότι παρασύρονται ἀπὸ ὡρισμένους οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέροντα νὰ αὐξηθοῦν τὰ ὕψη διὰ νὰ ἀξιοποιηθοῦν τὰ οἰκόπεδά των. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὅμως αὐξάνονται αἱ τιμαὶ τῶν οἰκοπέδων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιέλθουν πλέον οἰκόπεδα εἰς πτωχὰ ἢ μέσα βαλάντια. Πέραν αὐτοῦ δημιουργεῖται μεγαλυτέρα πυκνότης ἡ ὁποία ἐπιφέρει ἐπικινδύνους ἰδίᾳ διὰ τὰς Ἀθήνας καταστάσεις. Διότι ἂν δεχθῶμεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζεται ἐκ μέρους τῶν εἰδικῶς ἀπασχολουμένων ἐπιστημόνων καὶ δὴ τῶν ἰατρῶν, ὅτι ὑπάρχει αἰτιώδης συνάφεια μεταξὺ καυσαερίου καὶ καρκίνου, τότε πολὺ συντόμως εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν θὰ ὑπάρχουν καρκινοπαθεῖς καὶ νέοι ἀκόμη. Διὰ τῆς δημιουργουμένης πυκνότητος δημιουργοῦνται περαιτέρω κυκλοφοριακαὶ δυσχέρειαι διότι ὅπως βλέπετε δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ κυκλοφορήσουν οὔτε οἱ πεζοὶ οὔτε τὰ ὀχήματα. Ὅλοι ζητοῦν ὕψη, ἀλλὰ ὄχι διαπλατύνσεις ὁδῶν. Μόλις ἐπιχειρήσωμεν διαπλάτυνσιν ὁδῶν, ἀμέσως δεχόμεθα τὰ πυρὰ ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀντίθετα συμφέροντα. Ὅταν ἐπιχειρήσωμεν νὰ διατηρήσωμεν χώρους διὰ πάρκα, δεχόμεθα ὁμαδικὰ πυρὰ καὶ οὐδεὶς ἔρχεται νὰ ἐνισχύσῃ τὴν προσπάθειάν μας διὰ τὸ καλὸν τοῦ τόπου. Πέραν αὐτοῦ ὅμως σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν δεχθῶμεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγουν εἰδικοὶ ἐπιστήμονες, οἱ μελετήσαντες τὰ γεγονότα, ὅτι ὅσον εἶναι σήμερον κτισμένη ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν μὲ τοὺς ὅρους δομήσεως οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν εἶναι δυνατὸν νὰ χωρέσῃ κατ’ ἄλλους 12.000.000, κατ’ ἄλλους δὲ 8.000.000 πληθυσμόν. Καὶ ἐρωτᾶται θὰ ἦτο δυνατὸν τόσον εὔκολα νὰ σκεφθῇ κανεὶς διὰ τὰ ὕψη τῶν Ἀθηνῶν καὶ διαρκῶς νὰ δίδῃ ὕψη, χωρὶς νὰ μελετηθῇ τὸ ὅλον ζήτημα τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον πλέον μελετᾷ τὸ ρυθμιστικὸν σχέδιον τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν; Διότι χωρὶς τὸ ρυθμιστικὸν σχέδιον, τὰ ὕψη ἀποτελοῦν μίαν οὐτοπίαν, διότι μετὰ δύο ἢ τρία ἔτη, πιεζόμενοι ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέροντα νὰ δίδωνται ὕψη, θὰ ξανασυζητοῦμεν τὸ θέμα. Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι Οἰκισμοῦ τοῦ Ὑπ. Δημοσίων Ἔργων μελετοῦν γενικώτερον τὸ θέμα τῶν Ἀθηνῶν, καὶ τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Ἀττικῆς καὶ ἔχουν προχωρήσει καὶ ἐργάζονται πράγματι ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι μὲ ζῆλον, διότι ἔχουν συναισθανθῆ τὸν μέγαν κίνδυνον τὸν ὁποῖον διατρέχει τὸ λεκανοπέδιον τῆς Ἀττικῆς καὶ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τερματίσουν τὴν ὅλην μελέτην μετὰ παρέλευσιν 9 μηνῶν. Αὐτὴν τὴν πληροφορίαν μοῦ ἔδωσαν αἱ Ὑπηρεσίαι καὶ ἀπὸ ὅ,τι γνωρίζω ἀπὸ τὴν παρακολούθησιν τῆς ὅλης μελέτης. Ἀλλὰ τὸ νὰ δώσωμεν ἀκόμη μίαν προθεσμίαν ὀλίγου χρόνου νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι πολὺ ὥστε νὰ δοθοῦν αἱ ὀρθαὶ λύσεις. Διότι δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, ὅτι ὅταν ἐτέθην ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπ. Οἰκισμοῦ καὶ ἀνεζήτησα μελέτας χωροταξικὰς ἢ ρυθμιστικῶν σχεδίων τῶν πόλεων, οὐδεμίαν ἀνεῦρον καὶ συμπτωματικῶς ἀντιμετωπίζοντο ὅλα τὰ ζητήματα μὲ ἄμεσον ἀποτέλεσμα νὰ ἔχωμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία καὶ κινδύνους δημιουργεῖ καὶ πραγματικὰ δίκαια παράπονα ὡρισμένων ἀνθρώπων. Ἀλλὰ εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ πρέπει νὰ εἴμεθα ἀντικειμενικοὶ καὶ νὰ ἀνθιστάμεθα, θὰ ἔλεγον δὲ νὰ εἴμεθα καὶ μέχρι σκληρότητος ἀνθεκτικοί, εἰς τὰς πιέσεις τῶν διαφόρων, διότι ὑπεράνω τῶν συμφερόντων ὡρισμένων ἀτόμων ἢ μικρῶν τάξεων εἶναι τὸ συμφέρον τῆς ὁλότητος καὶ ἡμεῖς ὡς Κυβέρνησις δὲν δυνάμεθα νὰ παραγνωρίσωμεν αὐτό, διότι θέλομεν νὰ πραγματοποιήσωμεν κάτι τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνθρωπίνως τελειότερον. Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται ὁσάκις πρόκειται νὰ λυθοῦν πολεοδομικὰ θέματα δὲν εἶναι μόνον διὰ ἕνα ἢ δύο ἔτη ἀλλὰ διὰ γενεὰς ὁλοκλήρους. Πέραν αὐτοῦ ὑπάρχουν καὶ οἱ ἀρχαιολογικοὶ χῶροι οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ διαμάντι τῆς Ἑλλάδος καὶ τὸν πόλον ἕλξεως τῶν ξένων, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ τοὺς διαφυλάξωμεν καθ’ ὃν τρόπον ἡ σύγχρονος ἐπιστήμη καὶ οἱ εἰδικοὶ νομίζουν, ὅτι πρέπει νὰ προφυλαχθοῦν. Βεβαίως κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θίγονται τὰ συμφέροντα ἐκείνων ποὺ κατοικοῦν πέριξ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Καὶ ὅταν διανοίγωνται ἢ διαπλατύνωνται ὁδοί, πλήττονται τὰ συμφέροντα καὶ ἴσως καὶ καταστρέφεται τὸ σπιτάκι ἢ τὸ οἰκόπεδον μιᾶς χήρας ἢ ἑνὸς ὀρφανοῦ, ἢ ἑνὸς θύματος πολέμου, ἀλλὰ πρὸ τῆς γενικῆς ἀνάγκης καὶ τοῦ συμφέροντος τοῦ συνόλου εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ τὸ κάμωμεν αὐτό. Νομίζομεν, ὅτι ἐπειδὴ διαμαρτύρονται ὀλίγοι, ὅλος ὁ κόσμος ξεσηκώνεται ἐναντίον μας καὶ ἀρχίζομεν νὰ συζητῶμεν περὶ τοῦ δράματος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ δὲν ἐξετάζομεν τὴν κοινὴν ὠφέλειαν ἡ ὁποία πρόκειται νὰ προέλθῃ. Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ σᾶς τονίσω καὶ τὸ ἑξῆς. Ὁσάκις πρόκειται νὰ γίνουν ἐπεκτάσεις τοῦ σχεδίου πόλεως ἔρχονται κάτι ἀπίθανοι συνεταιρισμοὶ καὶ ζητοῦν ἐπέκτασιν σχεδίου πόλεως. Ἠξεύρετε περὶ τίνος πρόκειται; Ὡρισμένοι ἐπιτήδειοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν οἰκοπεδοποιήσει ὁλόκληρον τὸ λεκανοπέδιον τῆς Ἀττικῆς προσφέρουν ἕνα κομμάτι ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἔκτασιν εἰς 5–6 πτωχοὺς καὶ δυστυχισμένους ἀνθρώπους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους βγάζουν ὁλόκληρον τὴν ἀξίαν τῆς ἐκτάσεως· καὶ ἔρχονται κατόπιν καὶ μᾶς λέγουν αὐτοὶ οἱ πτωχοὶ ἄνθρωποι ποὺ θὰ κτίσουν καὶ ζητοῦν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου. Πίσω ὅμως ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς πτωχοὺς ἀνθρώπους κρύβεται ὁ ἀεριτζῆς πλούσιος, ὁ ὁποῖος ἐκμεταλλεύεται τὴν δυστυχίαν αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Δι’ αὐτὸ ἀνθιστάμεθα εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ εἰς τὴν προσπάθειάν μας αὐτὴν νὰ μᾶς ἐνισχύσετε διὰ νὰ κάμωμεν κάτι τὸ τελειότερον. Τὸ ζήτημα δὲν λύεται μὲ τὰ ὕψη. Ἐπίσης καὶ τὸ θέμα τῶν διαπλατύνσεων εἶναι πλέον οὐτοπία, διότι πῶς θὰ ἀποζημιώσωμεν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θίγονται; Ποῦ θὰ εὑρεθοῦν τὰ κεφάλαια. Πιστεύομεν, ὅτι ἐὰν δὲν ἐπιβληθοῦν εἰδικαὶ εἰσφοραὶ ἐπὶ τῆς ὑπεραξίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα. Πρέπει νὰ διανοιγῇ καὶ διανοίγεται ἡ ὁδὸς Φιλελλήνων. Καὶ τώρα θὰ ἀπαιτηθοῦν 200.000.000 δρχ. ἐνῷ μετὰ παρέλευσιν 6 μηνῶν ἢ 8 μηνῶν ἢ καὶ ἑνὸς ἔτους θὰ ἀπαιτηθοῦν 200.000.000; Πόθεν θὰ ἐξοικονομηθοῦν τὰ ποσὰ αὐτά; Καὶ εἶναι μόνον ἡ ὁδὸς Φιλελλήνων; Εἶναι καὶ ὅλαι αἱ ἄλλαι μεγάλαι πόλεις τῆς Ἑλλάδος, π.χ. διὰ μίαν στοιχειώδη διάνοιξιν εἰς τὴν Θεσ)κην ἀπαιτοῦνται 200.000.000 δρχ. Εὐκόλως ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτὸ λέγονται μεγαλόπνοα σχέδια ἀλλὰ πῶς θὰ ἐφαρμοσθοῦν. Καὶ ἐρωτῶ, αὐτὴ θὰ ἦτο ἡ κατάστασις ἐὰν ἀπὸ τὸ 1955 ἐλαμβάνοντο ὡρισμένα μέτρα; Διότι ἀπὸ τὸ 1952 ἀρχίζει αὐτὸς ὁ ὀργασμὸς διότι μέχρι τότε εἴχομεν τὰ ἐσωτερικὰ μας καὶ τοὺς πολέμους καὶ τὴν κατοχὴν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἰδοῦμε αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἀπὸ τὸ 1952 λοιπὸν καὶ ἐντεῦθεν ἀρχίζει πλέον τὸ Κράτος νὰ εὑρίσκῃ τὸν ὀρθὸν δρόμον καὶ ἀρχίζει νὰ πορεύεται. Τί ἔγινεν ἀπὸ τὸ 1952 μέχρι σήμερον; Ἀπολύτως τίποτε. Ἀλλὰ νὰ προχωρήσω. Ἀπὸ τὸ 1955 ὅτε καθωρίσθησαν τὰ ὕψη διὰ τοῦ ἐφ’ ἅπαξ ἐκδοθέντος διατάγματος εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ Νόμου 3275, τὶ ἔγινεν; Ἰδοὺ τὸ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ κυκλοφορήσῃ κανεὶς ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν καὶ εἰς τὰς περισσοτέρας ἀκραίας συνοικίας τῶν Ἀθηνῶν, ἡ δὲ ἀξία τῶν οἰκοπέδων νὰ ἔχῃ φθάσει εἰς τεράστια ὕψη. Καὶ οἱ πτωχοὶ πηγαίνουν εἰς τὰ προάστεια διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν ἕνα οἰκόπεδον καὶ νὰ κτίσουν αὐθαιρέτως. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχουν 150.000 αὐθαίρετοι κατασκευαὶ εἰς τὸ λεκανοπέδιον τῆς Ἀττικῆς. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ζοῦν μὲ τὸν φόβον τῆς κατεδαφίσεως τοῦ σπιτιοῦ των καὶ μὲ τὸν φόβον καὶ τὸν τρόμον τῆς παραβάσεως τοῦ Νόμου. Διατὶ μέχρι σήμερον δὲν ἀντιμετωπίσθη τὸ ζήτημα αὐτό; Ἀπὸ δῶ καὶ πέρα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ ἡμίμετρα. Οὔτε μὲ τὰ ὕψη εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ, διότι τὰ ὕψη δὲν πρόκειται νὰ δώσουν τίποτε παραπάνω παρὰ νὰ κάμουν μερικοὺς οἰκοπεδούχους πλουσιωτέρους. Ὅταν ὑπάρχῃ ἡ ἐπίσημος ὁμολογία τῶν εἰδικῶν πολεοδόμων οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὰ θέματα καὶ τονίζουν ἰδιαιτέρως κατ’ ἄλλους μέν, ὅτι ὁ χῶρος αὐτὸς τῶν Ἀθηνῶν χωράει 12.000.000 κατ’ ἄλλους δὲ 8.000.000, ἐγὼ σᾶς λέγω 5 ἢ 6 ἑκατομμ. πρὸς τὶ νὰ δοθοῦν τὰ ὕψη; Αὐτὸ εἶναι τὸ ὅλον θέμα διὰ νὰ διορθωθῇ τὸ πολεοδομικὸν καὶ νὰ δοθοῦν ὀρθαὶ λύσεις; Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε δημοσίᾳ νὰ συζητοῦνται τὰ ζητήματα τῶν ὑψῶν διότι ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ πληροφορηθῇ ὁ οἱοσδήποτε, ὅτι θὰ δοθοῦν εἰς τὸν αʹ τομέα τῶν Ἀθηνῶν μεγαλύτερα ὕψη, νὰ γνωρίζετε, ὅτι τὴν ἑπομένην ηὐξήθη ἀδικαιολογήτως τὸ κεφάλαιόν των κατὰ 20%. Σταματᾷ ἡ ἀνοικοδόμησις, διότι ἀναμένουν τὸ διάταγμα τοῦ Νόμου τὸ ὁποῖον θὰ ἀναβιβάζῃ τὰ ὕψη διὰ νὰ πάρουν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ οἰκόπεδα περισσότερα διαμερίσματα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ αἱ ὑπηρεσίαι ἔχουν ἐντολὴν νὰ μὴ δίδουν καμμίαν πληροφορίαν ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦτο εἰς οἱονδήποτε. Πέραν τούτου, ὅμως ἐτέθη τὸ ζήτημα τοῦ τὶ θὰ πάθουν οἱ ἀρχαιολογικοὶ χῶροι, ἐὰν κτισθοῦν ἐκεῖ ὡρισμένα ἀκίνητα μὲ ὡρισμένον ὕψος. Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρώτατον καὶ ἀντιμετωπίζεται ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ συναδέλφου τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως κ. Μυλωνᾶ. Δὲν εἶναι καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ τόσον ἁπλοῦν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγνωρίσωμεν, ὅτι αἱ ἀρχαιότητες αὐταὶ ἀφ’ ἑνὸς μᾶς ὑπενθυμίζουν τὴν ἱστορίαν καὶ τὴν παράδοσίν μας καὶ ἀφ’ ἑτέρου φέρνουν τοὺς ξένους οἱ ὁποῖοι εἰσάγουν ἐδῶ τὸ συνάλλαγμα τὸ ὁποῖον εἶναι πολύτιμον διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας μας. Πέραν αὐτοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ ζητήματα αὐτά, νὰ εἶναι τόσον μικρόψυχοι καὶ στενόκαρδοι ὥστε νὰ θέλουν νὰ καταστρέψουν ὡρισμένους οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται πέριξ τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων. Εἶναι ἄνθρωποι σοβαροὶ οἱ ὁποῖοι πονοῦν διὰ τὸν τόπον, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται διὰ τὸ καλὸν τοῦ τόπου. Πέραν αὐτοῦ θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι αἱ συζητήσεις αὐταὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ μᾶς ἑνώνουν. Ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς μερίδος εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ἕκαστος ἐξ ἡμῶν, ἀνεξαρτήτως τοῦ τὶ πρεσβεύει καὶ ἀνεξαρτήτως τοῦ ποῖα εἶναι τὰ ἀτομικά του συμφέροντα, θὰ πρέπει εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ σκέπτεται ὡς πραγματικὸς Ἕλλην ὁ ὁποῖος θέτει ὑπεράνω ὅλων τὸ συμφέρον τῆς ὁλότητος. Εἰς τὰ ζητήματα αὐτὰ νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχωμεν καμμίαν διαφοράν. Δὲν εἶμαι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ζητήσω ἐνδεχομένως πολιτικὰς εὐθύνας ἀπὸ τοὺς προκατόχους, διότι δὲν ἔπραξαν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ πράξουν. Ἐὰν ἀνατρέχωμεν εἰς τὸ παρελθόν, κινδυνεύομεν νὰ χάσωμεν τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον. Ἑνωμένοι καὶ ἀγαπημένοι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ ἀνταλλάσσωμεν τὰς σκέψεις μας διὰ νὰ μπορέσωμεν νὰ ἐξεύρωμεν τὸν σωστὸν δρόμον τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν. Ἐγὼ θὰ εἶμαι πολὺ εὐτυχὴς ἐὰν ἔχω ὅλους σας συμπαραστάτας καὶ βοηθοὺς καὶ συμβούλους εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Σκοπός μας δὲν εἶναι νὰ δημιουργήσωμεν μίαν προσωρινὴν κατάστασιν. Σκοπός μας εἶναι νὰ δημιουργήσωμεν μίαν μονιμωτέραν κατάστασιν ἡ ὁποία θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ ἄνεσιν ζωῆς εἰς τὰς πόλεις αὐτὰς εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν μικρότερον χρονικὸν διάστημα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐκφράζω καὶ τὸ παράπονον πρὸς τὸν συνάδελφον ὁ ὁποῖος πάντοτε εἶχε καὶ θὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν του πᾶν στοιχεῖον καὶ πᾶσαν ὥραν συζητήσεως διὰ νὰ μὲ διαφωτίζῃ λόγῳ εἰδικότητος καὶ νὰ μὲ συμβουλεύῃ ἐνδεχομένως εἰς ὡρισμένα ζητήματα. Ἀλλὰ τὸ νὰ μᾶς ἐλέγχῃ διὰ πράξεις αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς τὸ παθητικὸν τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ μὲ παράπονον νὰ τὸ δεχώμεθα. Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ τονίσω τοῦτο, νὰ συζητοῦμεν ἀλλὰ νὰ συνεννοούμεθα ὅμως. Δεχόμεθα εὐθύνας αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς ἡμᾶς. Θὰ ἀποκρούωμεν δὲ πᾶσαν κατηγορίαν ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς σᾶς, δηλαδὴ εἰς τὸ Κόμμα σας καὶ θὰ διατυπώνωμεν τὸ παράπονον, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν ὑπῆρξε τὸ στοιχεῖον τῆς ἀντικειμενικότητος. Αὐτὰ εἶχα νὰ τονίσω ἐν συντομίᾳ διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ τὸ μεγάλο, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη καὶ τὸ ὁποῖον ζῶμεν καθημερινῶς ὅλοι μας. Θὰ μᾶς δοθῇ δὲ ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἑτέρας ἐπερωτήσεως, νὰ ἀναπτύξωμεν περισσότερον μὲ πλέον συγκεκριμένα στοιχεῖα τὸ θέμα καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου διὰ τοῦ ὁποίου ρυθμίζονται αἱ αὐθαίρετοι κατασκευαὶ καὶ πολλὰ ἄλλα πολεοδομικὰ ζητήματα, θὰ ξανασυναντηθῶμεν ἐδῶ διὰ νὰ συζητήσωμεν μαζὶ ὅλα τὰ ζητήματα ἐν πλήρει καλῇ πίστει καὶ νὰ μπορέσωμεν νὰ βοηθήσωμεν τὸν τόπον αὐτὸν ὁ ὁποῖος πραγματικὰ ἔχει τὴν ἀνάγκην τῆς βοηθείας ὅλων. (Χειροκροτήματα).

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως κ. Γ. Μυλωνᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§161Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἤθελον πρῶτον νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. ἐπερωτῶντα Βουλευτήν, διότι ἀπόψε ἐνῷ εὑρισκόμην εἰς τὰ ἑδώλια τῆς Βουλῆς, καλῶς εὑρισκόμην καὶ πρέπει πάντοτε νὰ εὑρισκώμεθα ἐδῶ, ἤκουσα, ὅτι ἤμουν ἐπερωτώμενος Ὑπουργός, διότι εἰς τὸ κείμενον τῆς ἐπερωτήσεώς του ἀπηυθύνετο μόνον πρὸς τὸν Ὑφυπουργὸν Δημοσίων Ἔργων. Ὡς ἐκ τούτου δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι θὰ ἤμουν ὁμιλητὴς καὶ δὲν ἔχω ὅλα ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἠμποροῦσα νὰ ἀναπτύξω τὴν ἀρχαιολογικὴν πλευρὰν τοῦ θέματος. Παρ’ ὅλα ταῦτα, ἐπειδὴ τὸ θέμα μὲ ἀπασχολεῖ πάρα πολύ, νομίζω, ὅτι καὶ ἐὰν λείψουν μερικὰ νούμερα, ἡ ἀπάντησίς μου ἠμπορεῖ νὰ εἶναι πλήρης. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀγαπητὸς ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος νὰ τὸν συγχαρῶ διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἔθεσε τὸ θέμα καὶ διὰ τὴν ἀντικειμενικότητά του. Θὰ ἤθελον νὰ κάμω πρῶτα μίαν μικρὰν ἀναδρομὴν εἰς τὴν θέσιν τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὰ πολεοδομικὰ ζητήματα. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν ἐπερωτῶντα, ὅτι ὑπάρχουν περιοχαί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν καθόλου ἀρχαιολογικὰ μνημεῖα καὶ ἀνέφερε τὸν Νέον Κόσμον, ἢ ὅτι εἰς τὴν τάδε περίπτωσιν ἕνα ἀκίνητον, ἔστω καὶ ἑνὸς ὀρόφου ἀποκρύπτει τὸ ἀρχαιολογικὸν μνημεῖον. Τὸ θέμα ὅμως δὲν εἶναι ἐκεῖ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ξεύρετε, προκύπτει ἐκ τοῦ ἀρχαιολογικοῦ νόμου καὶ νομίζω θὰ ἐξακολουθῇ νὰ προκύπτῃ. Εἰς τὸν ἀρχαιολογικὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἑτοιμάζομεν, εἶναι ἡ προστασία, ὄχι μόνον αὐτοῦ τούτου τοῦ ἀρχαίου μνημείου, δηλαδὴ τοῦ Ναοῦ, τῆς Ἀγορᾶς, τοῦ Θεάτρου, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἱστορικοῦ τοπίου. Ἐὰν μοῦ ἐπιτραπῇ ἕνα πολὺ ἁπλὸ παράδειγμα: Ξεύρετε ὅλοι τὴν ἱστορικὴν τοποθεσίαν τῶν Δερβενακίων. Ἐκεῖ βεβαίως ἔγινεν ἡ μεγάλη μάχη τῶν Δερβενακίων, ἀλλὰ δὲν ἔμεινεν οὔτε ἕνα τσαρούχι ποὺ νὰ μᾶς τὴν θυμίζῃ. Παρ’ ὅλα ταῦτα τὸ μέρος εἶναι ἱστορικὸν καὶ διατηρητέον καὶ ἀπηγορεύθη ἐκεῖ ἡ συνέχισις τῶν ἐργασιῶν ἑνὸς Λατομείου. Ἕως ἐκεῖ φθάνει ἡ ἐπέμβασις τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας. Εἰς τὰς πόλεις μέσα, πολλάκις λέγομεν, ὅτι ἡ τάδε περιοχὴ κηρύσσεται ἀρχαιολογικὴ ζώνη καὶ ἀρχίζει νὰ λέγεται — δὲν λέγω, ὅτι τὸ εἴπατε σεῖς — ὅτι εἰς τὸ τάδε μέρος ἀφοῦ δὲν εὑρῆκαν ἀπολύτως τίποτε, διατί εἶναι ἀρχαιολογικὴ ζώνη; Εἶναι διότι περιβάλλει μνημεῖα, ἢ αὐτὸς οὗτος ὁ χῶρος ἔχει ἱστορίαν. Ὁ Ἀρδητὸς π.χ. δὲν ἔχει κανένα μνημεῖον, ἀλλὰ φαντασθῆτε νὰ ἀφήσωμεν νὰ κτίσουν ἐπάνω εἰς τὸν Ἀρδητόν. Ἐκεῖ ὅπου ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος εἶναι, ὅτι ἡ ὑπόθεσις προχωρεῖ σιγὰ ἀπὸ ἀπόψεως Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας. Δυστυχῶς τὸ προσωπικόν μας τὸ ἐπιστημονικὸν εἶναι ἐλάχιστον. Εἶναι ἡ μόνη Ὑπηρεσία ἴσως τοῦ Κράτους ὅπου ζητοῦμεν ὑπαλλήλους καὶ δὲν εὑρίσκομεν. Ἐννοῶ βεβαίως μορφωμένους ἀρχαιολόγους μὲ πτυχίον. Ἔχομεν ἤδη προκηρύξει ἕνα διαγωνισμὸν διὰ τὰς 15 Νοεμβρίου καὶ σκοπός μας εἶναι δὶς τοῦ ἔτους νὰ προκηρύσσωμεν διαγωνισμὸν διὰ νὰ ἐπανδρώσωμεν — ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ εἴπωμεν νὰ ἐπιγυναικώσωμεν διότι πλεονάζουν αἱ θήλεις —. Θὰ ἤθελον ἀκόμη νὰ προσθέσω κάτι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντίληψιν ποὺ ὑπάρχει περὶ ἀρχαίου. Βλέπομεν δυστυχῶς εἰς πολλὰ σημεῖα τῆς Χώρας πρόσωπα μορφωμένα, ἢ κατὰ τεκμήριον μορφωμένα, ποὺ ἀντιδροῦν, φοβοῦνται κατὰ βάθος δι’ ἴδια συμφέροντα, κατὰ τῆς ἐννοίας τοῦ ἀρχαίου, κατὰ τρόπον αὐτόχρημα ἄγριον. Καὶ ὑπάρχουν πτωχοὶ χωρικοὶ ποὺ δεικνύουν καταπληκτικὸν σεβασμὸν καὶ θὰ ἔλεγον δέος μπροστὰ εἰς τὰ ἀρχαῖα. Μοῦ ἔτυχεν εἰς ἐπαρχιακὴν πόλιν, εἰς μίαν περιοδείαν μου νὰ ἀντιμετωπίσω ἐχθρικὸν πλῆθος εἰς μίαν πλατεῖαν, διότι μαζὶ μὲ τοὺς ἁρμοδίους τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας ἰσχυριζόμην, ὅτι τὸ Μνημεῖον ποὺ ὑπῆρχεν ἐκεῖ δὲν εἶπον, ὅτι ἦτο Ναὸς ἀπείρου κάλλους, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ διατηρηθῇ, ἔπρεπε ἡ πλατεῖα νὰ διαμορφωθῇ μὲ πράσινον κλπ. Σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, ὅτι δὲν θὰ ἤθελον νὰ κατάγωμαι ἀπὸ τὴν ἐκλογικὴν περιφέρειαν αὐτοῦ τοῦ πλήθους. Ἦσαν ἐξηγριωμένοι ἄνθρωποι. Ἐκάμαμεν συζήτησιν δημοσίᾳ ἐπὶ ὥραν πολλὴν καὶ ἠκούοντο τὰ πλέον καταπληκτικὰ ἐπιχειρήματα, περὶ τοῦ πῶς μία μπουλτόζα θὰ ἔπρεπε νὰ πάῃ ἐκεῖ καὶ νὰ κατεδαφίσῃ τὸ Βυζαντινὸν ἐκεῖνο μνημεῖον, τὸ ὁποῖον ὠνόμαζον Τούρκικον. Ἤθελον, λοιπόν, νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἰδιάζουσα ἡ ἀρχαιολογικὴ ἄποψις καὶ δὲν εἶναι νοητὴ εἰς τὸν πολὺν κόσμον. Φοβοῦμαι — θὰ τὸ εἴπω καθαρὰ — ὅτι καὶ μὲ τοὺς συναδέλφους τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων εἰς τὴν μικτὴν Ἐπιτροπὴν ποὺ ἔχομεν συστήσει δὲν θὰ πᾶμε πάρα πολὺ καλά. Ἐλπίζω νὰ εὕρωμεν ἔδαφος συνεννοήσεως. Διότι ἡ ἀρχαιολογικὴ ἄποψις, ἡ ἱστορική, ἡ ἐθνική, εἶναι πολὺ σημαντικὴ καὶ δυστυχῶς κατὰ κανόνα ἀντιβαίνει πρὸς δημιουργούμενα συμφέροντα ἰδιοκτησίας. Ἤθελον αὐτὰ νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἀρχαιολογικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος εἶναι ἰδιαζόντως λεπτὴ καὶ δὲν εἶναι συνήθως ἀντιληπτὴ εἰς τὸν κάθε πολίτην. Πάντως ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχει δίκαιον ὁ ἐπερωτῶν Βουλευτὴς εἶναι, ὅτι πρέπει τὸ ταχύτερον δυνατὸν καὶ ἴσως αὐτὸ εἶναι τὸ ἔτος, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος τῶν Δημοσίων Ἔργων, πρέπει νὰ γίνῃ μία συνολικὴ μελέτη, τοὐλάχιστον εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία θὰ καθορίζῃ ὁριστικῶς ποῖαι εἶναι αἱ ζῶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι εἶναι διατηρητέαι ὡς Ἀρχαιολογικὰ Μνημεῖα, ἢ χῶροι περιβάλλοντες Μνημεῖα. Βεβαίως εἰς τὸν Νόμον ὑπάρχει καὶ ἡ ἐξαίρεσις διὰ τὴν ἀπίθανον καὶ μὴ προβλεπομένην εὕρεσιν ἀρχαίων, ὁπότε θὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἀπαλλοτρίωσις. Αὐτὰ ἤθελον νὰ συμπληρώσω ἀπὸ ἀπόψεως Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας, διότι ἔτυχε νὰ παρευρίσκωμαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§162Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Πρέπει κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐπισκεφθῆτε τὴν Ἀκαδημίαν Πλάτωνος διὰ νὰ σχηματίσετε ἄμεσον ἀντίληψιν τοῦ πράγματος καὶ τῆς ἀθλίας καταστάσεως τῆς περιοχῆς.

§163Ν. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὰς ἐπαρχίας χρέη ἐφόρων ἀρχαιοτήτων ἐκτελοῦν συνήθως διδάσκαλοι ἐν ἐνεργείᾳ ἢ συνταξιοῦχοι. Δυστυχῶς ὅμως οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν τυγχάνουν οὐδεμιᾶς ἰδιαιτέρας ἀντιμισθίας οὔτε κἂν καὶ ὁδοιπορικῶν ἐξόδων διὰ νὰ δύνανται νὰ κινοῦνται. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι πράγματι ὅπως καὶ σεῖς εἴπατε κινοῦνται ἀπὸ διάθεσιν ἀρχαιολατρείας δίκαιον θὰ εἶναι ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐκτελοῦν πληρέστερον τὸ ἔργον των νὰ τοὺς δοθῇ ἕνα ἐπίδομα ὑπὸ τύπον ὁδοιπορικῶν ἐξόδων. Σᾶς ἀναφέρω συγκεκριμένως τὴν περίπτωσιν τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας τῶν Κυκλάδων ὅπου ὑπάρχει ἕνας συνταξιοῦχος διδάσκαλος ὁ Γεώργιος Δόριζας, ὁ ὁποῖος μετὰ πάθους προσπαθεῖ νὰ βοηθήσῃ ὅσον ἠμπορεῖ καὶ ὁ ὁποῖος στερεῖται καὶ μιᾶς δραχμῆς διὰ νὰ δύναται νὰ κινηθῇ. Θέτω ὑπ’ ὄψει σας τὴν περίπτωσιν καὶ ἐλπίζω νὰ ἐνδιαφερθῆτε νὰ ληφθῇ κάποια πρόνοια καὶ διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς.

§164Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ (Ὑφυπ. Προεδρ. Κυβερν.). Σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν. Εἰς τὴν Ἑλλάδα θὰ ἔπρεπε ἀσυζητητὶ νὰ ὑπάρχουν ἐφορίαι ἀρχαιοτήτων. Εἶναι τόσον πολλὰ τὰ ἀρχαῖα μας ἀπὸ τῶν παλαιοτάτων χρόνων μέχρι τῆς Τουρκοκρατίας καὶ ὑπάρχουν πάρα πολὺ ὀλιγώτεραι ἐφορίαι. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς δώσω ἕνα παράδειγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι λυπηρόν. Εἰς τὴν γειτονικὴν Γιουγκοσλαυΐαν, ἡ Ὁμόσπονδος Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας ποὺ ἔχει πρωτεύουσα τὰ Σκόπια ἔχει ἀρχαιολογικὴν ὑπηρεσίαν πενταπλασίαν εἰς δύναμιν ἀπὸ τὴν ἀρχαιολογικὴν ὑπηρεσίαν τῆς Ἑλλάδος, τῆς κλασσικῆς Ἑλλάδος. Εἶναι φοβερὸν αὐτό. Καὶ δι’ αὐτὸ καταβάλλομεν τὴν προσπάθειαν τῆς ταχείας ἐπανδρώσεως. Ἀλλὰ ἐπειδὴ — καὶ δι’ αὐτὸ εὐχαριστῶ τὸν κ. Ἀλαβᾶνον διὰ τὴν διακοπήν του — ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιμένωμεν νὰ ἀνδρωθοῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ποὺ θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν οἱ μόλις ἀποφοιτήσαντες φοιτηταὶ ὀρθὸν εἶναι οἱ διάφοροι διδάσκαλοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὸν βαθμὸν τοῦ ἐφόρου, ἁπλῶς τοὺς ἐπιτρέπεται διὰ μιᾶς διατάξεως νὰ κήδωνται τῶν ἀρχαίων τῆς περιφερείας των, θὰ ἔπρεπε αὐτοὶ νὰ ἔχουν καὶ ἴσως μίαν πρόχειρον ἐπιμόρφωσιν διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ καλυφθῇ ἐκ τῶν ἐνόντων ἡ προσεχὴς δεκαετία ἕως ὅτου ἀναπτυχθῇ ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία. Εἶναι ὀρθοτάτη ἡ ὑπόδειξις καὶ θὰ τὴν λάβω ὑπ’ ὄψει καὶ εἰς τὸν νόμον. Θὰ προσθέσω, ὅτι καὶ εἰς αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα ὀλίγον προσεκτικοί, διότι ἀλλοίμονον εἰς τὸ ἀρχαῖον μνημεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ φροντίσῃ μὲ τὴν καλυτέραν του διάθεσιν ἔστω, ὁ μὴ εἰδήμων. Ἠμπορεῖ νὰ τοῦ κάμῃ ἀνεπανορθώτους καταστροφάς.

§165Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπειδὴ δύσκολα θὰ συζητηθῇ τὸ θέμα θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, καίτοι εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, νὰ προστατεύσωμεν τὰς Βυζαντινὰς εἰκόνας. Ὅποιος ταξειδεύσῃ εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν θλίβεται, διότι βλέπει τὴν ἀσύστολον ἐμπορίαν τῶν Βυζαντινῶν εἰκόνων μεγάλης ἀξίας. Θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μία μέρινα. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μία ἀπογραφή. Διότι ἡ λεηλασία ἤρχισε ἀπὸ μακροῦ καὶ συνεχίζεται. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ δηλαδὴ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ρίπτω τὴν γνώμην, διότι βλέπω, ὅτι πράγματι ἔχετε ἀγκαλιάσει τὸ θέμα, τῆς προστασίας τῶν ἀρχαιοτήτων ἀλλὰ καὶ τῶν Βυζαντινῶν μνημείων τὰ ὁποῖα ὑπάγονται εἰς τὴν ἰδικήν σας ἁρμοδιότητα. Ἐπαναλαμβάνω, ὁσάκις ἐπῆγα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐθλίβην, διότι ἔβλεπα ἀρίστης τέχνης Βυζαντινὰς εἰκόνας, «ὁ Χριστούλης» καὶ «ἡ Παναγίτσα», νὰ γίνωνται ἀντικείμενον ἐμπορίας. Καὶ ἐδῶ ὅταν περνῶ ἀπὸ τοὺς οἴκους ἀρχαιοτήτων βλέπω νὰ ἐκτίθενται εἰκόνες αἱ ὁποῖαι πολλὲς φορὲς προέρχονται ἐκ λεηλασίας ἱερῶν μονῶν. Καὶ ἔχει γίνει κάποτε θόρυβος πολὺς διὰ μίαν σπανίαν εἰκόνα. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶμαι ἐκτὸς θέματος ἐπειδὴ ὑπέβαλα αὐτὴν τὴν παράκλησιν καὶ σύστασιν.

§166Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφυπ. Προεδρ. Κυβερν.). Θέλω νὰ σᾶς εὐχαριστήσω διότι ἠθελήσατε νὰ ἀφαιρέσητε τὴν εὐθύνην ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἡ εὐθύνη εἶναι τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι ἠμπορῶ νὰ συνεχίσω, διότι ἐξεκινήσαμεν ἀπὸ τὰ ὕψη τῶν οἰκοδομῶν καὶ εὑρέθημεν εἰς τὰ ὕψη τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ πάντως ἐπὶ τοῦ θέματος ἔχετε δίκαιον. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Μὲ κάποιον σεβασμὸν πρὸς τὴν θρησκείαν πρὸς τὸν μοναχικὸν βίον καὶ πρὸς τοὺς ἀσχολουμένους κατ’ ἐπάγγελμα, δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι μία μονὴ φυλάσσεται ὅταν τὴν ἀφίνωμεν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν καλογήρων, πλὴν ἐξαιρέσεων. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τελευταίαν ἀνάλυσιν εἶναι θέμα προσωπικοῦ. Ἕνα τελευταῖον παράδειγμα. Εὑρισκόμην εἰς τὴν Πατρίδα τοῦ συναδέλφου ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων, τοῦ κ. Ἀγγελούση, ἀκριβῶς πρὸ ὀλίγου καιροῦ καὶ ἐπεσκέφθημεν τὴν ἱερὰν μονὴν τοῦ Προδρόμου, 9 χιλιόμετρα μακρὰν τῶν Σερρῶν, ὅπου ὑπάρχουν ἀπίθανοι θησαυροί. Καὶ εἶναι καταπληκτικά, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, τὰ αἴσχη τῶν δῆθεν ἐπισκευῶν, ποὺ ἴσως μὲ σεβασμὸν ἔκαμαν οἱ καλόγηροι. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀφήσω τὸν πειρασμὸν — διότι φαντάζομαι, ὅτι θὰ τελειώσωμεν ἀπόψε με τὴν ἐπερώτησιν — νὰ σᾶς περιγράψω μίαν Βυζαντινὴν κρήνην τοῦ 1100 περίπου. Ἦτο μία ὡραία μαρμάρινη κρήνη μὲ μίαν Βυζαντινὴν ἐπιγραφήν. Ἡ κρήνη εἶχε βαφῆ μὲ ἀσβέστην, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν κινδυνεύει τὸ Ἔθνος εἶχε καὶ μπλὲ γραμμάς. Καὶ ἀπὸ πάνω εἶχε μπετὸν διὰ νὰ τὴν προστατεύῃ ἀπὸ τὴν βροχή. Καὶ ἦτο ἕνα αἶσχος αὐτὸ τὸ ἐξαιρετικὸν μνημεῖον. Καὶ ὅταν εἶπον εἰς τὸν ἡγούμενον, ὅτι ἡ κρήνη εἶναι ὡραία μοῦ εἶπεν ὁ ἡγούμενος: Εἴδατε τὶ ὡραία τὴν ἔχομεν περιποιηθῆ; Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι καὶ ἐκεῖ χρειαζόμεθα ἀνθρώπους εἰδικούς, διότι ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὑπῆρχεν ὅλη ἡ καλὴ διάθεσις. Ἀλλὰ ὑπῆρξεν ἡ ἄγνοια τῆς καταστροφῆς ὅπως γίνεται μὲ τὸ περίφημο ἄσπρισμα τῶν τοιχογραφιῶν μέσα εἰς τὰς ἐκκλησίας.

§167Α. ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ. Ἔχω νὰ σᾶς πληροφορήσω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὸ καλοκαῖρι εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ μεταβῶ εἰς τὸ Ἡράκλειον ὅπου καὶ ἐκεῖ ὑπάρχει μία κρήνη. Εἰς τὸ Ἡράκλειον ἐπέτυχον εἰς τὴν κατοχὴν ὡρισμένοι ἄνθρωποι νὰ κάμουν ἕνα ὑπόστεγον τὸ ὁποῖον πράγματι εἶναι αἶσχος διὰ τὴν ὡραίαν πόλιν τοῦ Ἡρακλείου. Ἀπὸ τὸν κ. Βασιλᾶτον ἀνέμενον πλὴν τῶν εἰκόνων νὰ ὑπενθυμίσῃ πρὸς ὑμᾶς, ὅτι ἡ ἀρχαιοκαπηλεία μαίνεται εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἀπίθανοι ἄνθρωποι ἀσχολοῦνται μὲ τὸ θέμα. Καὶ εἶναι περίεργον πῶς τὸ Κράτος καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τὸ ἀνέχονται αὐτὸ καὶ ὑπὸ τὰ ὄμματα ὅλων μας διαπράττεται ἀρχαιοκαπηλεία εἰς μεγάλην κλίμακα. Εἰς τὸν νομὸν ἀπὸ τὸν ὁποῖον κατάγομαι, ὑπάρχουν πλεῖστα ὅσα ἀρχαῖα καὶ καμμία προσπάθεια ποτὲ δὲν κατεβλήθη διὰ νὰ διασωθοῦν τὰ ἀρχαῖα αὐτά. Ὑπάρχουν δὲ κατ’ ἐπάγγελμα ἀρχαιοκάπηλοι οἱ ὁποῖοι ἐπανειλημμένως ἀπησχόλησαν τὴν Ἑλληνικὴν δικαιοσύνην. Καὶ ἐγὼ ὁμιλῶν αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶμαι ἐξ ἐκείνων ποὺ ἔχουν ὑποστηρίξει ἀρχαιοκαπήλους. Τὸ λέγω αὐτό, κ. Ὑπουργέ, διότι ἀποδεικνύεται σήμερον διὰ τῆς ὁμιλίας σας, ὅτι θέλετε νὰ λάβετε μίαν μέριμναν διὰ τὸ θέμα αὐτό.

§168Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφυπ. Προεδρ. Κυβερν.). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δι’ ὅλα αὐτὰ τὴν εὐθύνην ἔχει τὸ Κράτος λόγῳ ἐλλείψεως ἀναλόγου προσωπικοῦ. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο. Δὲν ὑπάρχει τὸ κίνητρον εἰς τὸν πολίτην ποὺ εὑρίσκει τὰ ἀρχαῖα νὰ σπεύσῃ εἰς τὰς ὑπηρεσίας διὰ νὰ τὰ παραδώσῃ. Διότι ἕως ὅτου πάρῃ τὰ εὕρετρα ἠμπορεῖ νὰ τὰ πάρῃ τὸ ἐγγόνι του. Ἐπίσης ἡ ἐκτίμησις γίνεται μὲ διάθεσιν ἐφόρου οἰκονομικοῦ καὶ ὄχι μὲ τὴν διάθεσιν ἐφόρου ἀρχαιοτήτων. Διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς ἀπωθεῖται ὁ πολίτης εἰς τὸ νὰ ἐμφανίσῃ τὰ ἀρχαῖα. Καὶ ὑπάρχει καὶ εἰς αὐτὸ ἡ μεγάλη εὐθύνη τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ ἡ βασικὴ εὐθύνη εἶναι ἡ ἔλλειψις ἐπιτηρήσεως λόγῳ ἐλλείψεως ἀνθρώπων. Νομίζω καὶ πιστεύω —δὲν ξεύρω ἐὰν συμφωνήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διότι θὰ εἶναι βαρυτάτη ἡ ἐπιβάρυνσις— νομίζω καὶ πιστεύω, ὅτι χρειάζεται πλήρης ὠργανωμένη ἐφορία ἀρχαιοτήτων εἰς κάθεν Νομὸν τῆς Ἑλλάδος. Ὑπολογίζεται, ὅτι τὸ ἔδαφος τῆς Ἑλλάδος κρύβει αὐτὴν τὴν στιγμὴν περίπου τὸ ἥμισυ ἀκόμη τῶν θησαυρῶν, πέραν ἐκείνων ποὺ δὲν τὰ κρύβει τὸ ἔδαφος, ἀλλὰ εἶναι κρυμμένα εἰς ἀπίθανα σημεῖα καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν εὑρεθῆ. Καὶ προσέθεσεν ὁ κ. Βασιλᾶτος καὶ μερικὰ κρυμμένα ὑπὸ τὴν θάλασσαν. Καὶ ἔχομεν ἐδῶ μεγάλην λαθραλιείαν. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ συζητήσωμεν ἕως αὔριον τὸ πρωΐ. Ἀλλά, θὰ ἤθελα —καὶ μὴ νομίσετε ὅτι βιάζομαι— ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ σεβασθοῦμε τὸν Κανονισμόν. Διότι τὸ ὅτι ἦλθα εἰς τὸ βῆμα ἦτο μία εὐγένεια τοῦ Προεδρείου διότι δὲν ἤμουν ἐπερωτώμενος.

§169Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ μίαν ἐρώτησιν. Μπορεῖτε νὰ μᾶς πῆτε ἂν ἐγένετο πλήρωσις τῆς θέσεως τοῦ Γενικοῦ Δ)ντοῦ τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Παπαδημητρίου; Διότι ἀπὸ τὸν ἐπικεφαλῆς τῆς ὑπηρεσίας ἐξαρτᾶται μέγα μέρος τῆς πορείας τῆς ἀρχαιολογίας.

§170Γ. ΜΥΛΩΝΑΣ. (Ὑφ. Προεδρ. Κυβ.). Ὑπάρχει ἀναπληρωτὴς Γενικοῦ Διευθυντοῦ ὁ ὁποῖος καὶ κάμει χρέη Γενικοῦ.

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Πρόκειται περὶ λεπτομερείας.

§172Ι. ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ. Μὲ συγχωρῆτε, νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ ἅπαν.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀναγνωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§174Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ σημειώσω ὅτι οἱ ἀξιότιμοι κύριοι Ὑφυπουργοὶ ἐξεδηλώθησαν τελείως ἀντιθέτως καθόσον ἀφορᾷ τὰ ὑπ’ ἐμοῦ ἀναπτυχθέντα. Καὶ ὁ μὲν κ. Μυλωνᾶς μὲ συνεχάρη ὁ δὲ κ. Ἀγγελούσης μὲ ἔψεξεν. Ὁ κ. Μυλωνᾶς εἶπεν ὅτι οἱ μέσοι πολῖται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν σαφῆ ἀντίληψιν τῶν σοβαρῶν ζητημάτων καὶ θὰ πρέπει τὰ ζητήματα αὐτὰ νὰ ἔρχωνται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ τυγχάνουν εὐρυτέρας συζητήσεως. Ὁ κ. Ἀγγελούσης εἶπεν, ὅτι δὲν πρέπει οὔτε κἂν νὰ συζητοῦνται τὰ σοβαρὰ ζητήματα τοῦ εἴδους αὐτοῦ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ εἰς τὴν Βουλὴν οἱ Δημόσιοι ἄνδρες ἐκθέτουν τὰς ἀπόψεις των καὶ ἐδῶ νομοθετοῦμεν τὰ δὲ συμφέροντα ποὺ ἀναφέρει ἀσφαλῶς ἐξυπηρετοῦνται ἀπὸ τὴν διαρροὴν μυστικῶν συζητήσεων ποὺ ἐγὼ τὰς θεωρῶ ἀπαραδέκτους. Μὲ τὴν ἀγόρευσίν του ὅμως ὁ κ. Ὑφυπουργὸς παραδόξως, διαφωνῶν, συμφωνεῖ μαζί μου. Δὲν θὰ ἀνέφερε τὰ ἐπιχειρήματα ποὺ εἶπεν ἐὰν μοῦ εἶχε κάμει τὴν τιμὴν νὰ μὲ παρακολουθήσει προηγουμένως. Ἀνέφερεν ὅτι διὰ τῶν χαμηλῶν ὑψῶν καὶ τῆς ἐπεμβάσεως τῆς Ἀρχαιολογίας θίγονται ἐλάχιστοι ἰδιοκτῆται ποὺ δὲν πρέπει νὰ μᾶς κάμνουν νὰ καμπτώμεθα. Εἰς τὴν Δημοκρατίαν ὅμως κ. Ὑπουργὲ ἡ μειοψηφία ὑποτάσσεται εἰς τὴν πλειοψηφίαν, οἱ ἀριθμοὶ ὁμιλοῦν καὶ δυστυχῶς τοὺς ἀνέφερα τὸ 66% τῆς ἐπιφανείας τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν ἀποτελεῖ μικρὰν πλειοψηφίαν; Ἐγὼ βεβαίως ὡς τεχνικὸς εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ ἔχω τὴν εὐχέρειαν λόγου τῶν δύο ἀξιοτίμων κ. Ὑφυπουργῶν, γνωστῶν δικηγόρων, οἱ ἀριθμοὶ δὲ εἶναι τὰ μόνα ἐπιχειρήματά μου. Θὰ πρέπει νὰ ἀπαντήσω ἀναφορικῶς μὲ τὰ ὕψη καὶ τὴν τοποθέτησιν ποὺ ἔκαμεν ἐπὶ τῆς συζητήσεως περὶ αὐτῶν ὁ κ. Ἀγγελούσης. Καὶ θὰ πρέπει νὰ τονίσω ὅτι τὰ ἑκάστοτε συμφέροντα ἐξυπηρετοῦνται εἰς περιπτώσεις σπανίας καὶ οὐδέποτε ὅταν λειτουργῇ ὁ δημοκρατικὸς νόμος προσφορᾶς καὶ ζητήσεως. Ἡ μαύρη ἀγορὰ τῶν οἰκοπέδων γίνεται ὅταν ἐλάχιστα οἰκόπεδα προσφέρωνται ὄχι ὅμως ὅταν θὰ ἐμφανισθοῦν χιλιάδες αὐτῶν ὅταν θὰ δοθῇ μικρὰ αὔξησις τοῦ ὕψους εἰς τὰς ἀδικημένας περιοχάς. Ὁ κ. Ἀγγελούσης εἶπεν ὅτι οἱ τομεῖς τῶν ὑψῶν καθιερώθησαν ἀπὸ τὸ 1955. Δὲν ἀληθεύει αὐτό. Ἁπλῶς ἤλλαξαν τὸ 1955. Ἄρα δὲν ἔχει δίκαιο. Εἶναι ὅμως βέβαιον ὅτι ὁ νομοθέτης ἔχει καθιερώσει περιοριστικὴν διάταξιν διὰ τὸ ἐπὶ τῆς προσόψεως ὕψος, ἔτσι ὥστε εἰς στενοὺς δρόμους νὰ μὴ κτίζωνται πολυώροφοι ἐν τῇ προσόψει οἰκίαι. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν νέον νόμον ποὺ ἐπικαλεῖται εἰς τὸ θέμα τῶν ὑψῶν ἀναφέρεται μόνον ὅτι θὰ ἔχῃ δικαίωμα ἀλλαγῆς ὑψῶν χωρὶς νὰ ἀλλάξῃ τὸν συντελεστὴν ἐκμεταλλεύσεως. Δηλαδὴ χωρὶς νὰ ἀλλάξῃ τὸν ὄγκον τῆς οἰκοδομῆς θέμα ἐντελῶς διάφορον ἀπὸ τὸ συζητούμενον. Εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι ἡ πολιτικὴ συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ αἴρει κάθε ὑποψίαν ἀπὸ τὰς δυστυχῶς εὐρέως κυκλοφορούσας περὶ χαριστικῶν πράξεων ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς ἰδιοκτήτου καὶ περὶ τηρήσεως αὐστηρῶς τοῦ νόμου εἰς βάρος τοῦ ἄλλου ἰδιοκτήτου. Εἶναι βέβαιον ὅτι τὸ δικτατορικῶς ἐνεργεῖν ἀφήνει πλείστας ὅσας ὑποψίας καὶ συζητήσεις ὅτι ἂν ἕνας διαθέτῃ μέσον τι θὰ δυνηθῇ εὐχερῶς νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν νόμον ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸν ἄλλον ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ συμμορφωθῇ ἀπολύτως πρὸς αὐτόν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ συζήτησις θὰ πρέπει νὰ ἐπεκτείνεται ἐντὸς τῆς Βουλῆς. Ἐπίσης λέγω μὲ ἐβοήθησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰπὼν ὅτι ἔχουν κτισθῆ 150.000 οἰκιῶν ἐκτὸς σχεδίου Πόλεως. Εἶναι γεγονὸς ὅτι αὗται θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν γίνει, εἶχεν ἀποκλεισθῆ ἡ κατάργησις τῶν ὑψῶν. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταβάλλωνται μικρότερα μισθώματα λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὰ κοινόχρηστα τῶν ἐγκαταστάσεων, ἀσανσὲρ κλπ. εἶναι τοῦ αὐτοῦ ὕψους εἰς ὅλας τὰς κατοικίας. Τέλος ἐτονίσθη ὅτι αἱ πολεοδομικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου εἶπον ὅτι τὰ ὅρια εἶναι ὑπερεπαρκῆ διὰ νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας τοῦ πληθυσμοῦ. Ἀλλ’ ἡ θεωρία του αὐτὴ εἶναι ἀνεφάρμοστος εἰς τὰς Δημοκρατίας ὅπου δὲν δυνάμεθα νὰ περιορίσωμεν τοὺς ἔχοντας μονοκατοικίας καὶ μάλιστα καινουργεῖς καὶ νὰ τοὺς εἴπωμεν ὅτι πρέπει νὰ γκρεμίσουν αὐτὰς διότι πρέπει νὰ ἀνεγερθοῦν πολυκατοικίαι. Ἐπίσης ἐρωτᾶται τὸ 66% τοῦ χώρου τὸ τελοῦν ὑπὸ τὴν ἀπαγόρευσιν τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων καὶ ἀπαλλοτριούμενον ἄνευ ἀποζημιώσεως πρέπει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἀντιμετωπίζεται ἢ θὰ ἔπρεπε δι’ ἀποζημιώσεως νὰ ἐκκαθαρισθοῦν οἱ οἰκίσκοι οἱ εὑρισκόμενοι πέριξ αὐτῶν ὥστε νὰ δυνηθῇ οὕτω καὶ ἀπαλλαγῆ ὁ χῶρος τῶν ἀρχαιοτήτων; Ἀλλὰ καὶ πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ εἶναι ἀνάγκη τροποποιήσεως τῶν ὑφισταμένων νόμων περὶ ἀρχαιοτήτων. Ἐλέχθη ἐδῶ ὅτι ἐκ τῶν διεξαγομένων εἰς τὴν αἴθουσαν συζητήσεων, δυνατὸν τινὲς νὰ ὠφεληθοῦν. Ἀλλὰ κ. Ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν ἐζήτησα νὰ ἀνακοινώσητε ἐὰν θὰ δώσητε ὕψη οἰκιῶν εἰς ὡρισμένας συνοικίας. Εἶπον ὅτι ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία θὰ πρέπει νὰ ἐνεργῇ βάσει ὡρισμένων δεδομένων, βάσει ἑνὸς νόμου, τὸν ὁποῖον νὰ γνωρίζουν καὶ οἱ πολῖται, ὥστε νὰ ξέρουν τὶ δικαιώματα ἔχουν καὶ τὶ δὲν ἔχουν. Εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι σήμερον κτίζονται ὅλαι αἱ γύρω τῶν Ἀθηνῶν περιοχαί. Πράγματι, κ. Ὑπουργέ, κτίζονται. Καὶ εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ ζήτημα τῶν ὑψῶν δὲν θὰ λύσῃ αὐτὸ τὸ πρόβλημα τῶν πέριξ τῶν Ἀθηνῶν συνοικιῶν. Ἁπλῶς θὰ ὑποβοηθήσῃ τὴν λύσιν εἰς τὴν ἀνακοπὴν αὐτῆς τῆς παραλόγου ἐπεκτάσεως. Πράγματι εἰς τὰς Ἀθήνας εἶναι δυνατὸν νὰ κατοικήσουν καὶ 5.000.000 ἄνθρωποι. Ἀλλὰ πῶς; Ὅταν θὰ κτισθῇ συμμέτρως ὁλόκληρος αὐτὸς ὁ χῶρος κατεδαφιζομένων τῶν χαμηλῶν οἰκιῶν καὶ ἀνοικοδομουμένων μὲ τὰ μεγάλα ὕψη. Εἶναι ὅμως δυνατὸν αὐτὸ νὰ συμβῇ εἰς μίαν Δημοκρατικὴν χώραν; Ἐξ ἄλλου δὲν ζητοῦμεν αὔξησιν τῶν ὑψῶν εἰς τὸ κέντρον, ζητοῦμεν ἐλαφρὰν αὔξησιν τῶν ὑψῶν ὡρισμένων συνοικιῶν, ὅπερ δὲν θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν αὔξησιν τῆς συμφορήσεως τῆς πόλεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ ἔψεξε διότι δῆθεν δὲν εἶχον τὸ θάρρος νὰ ἀναπτύξω τὴν γνώμην μου αὐτὴν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως. Ἐγὼ κ. Ὑπουργὲ εἶμαι νέος βουλευτὴς καὶ εἶμαι ὑπερήφανος διότι ἀνήκω εἰς τὴν παράταξιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω. Αὐτὸ ὅμως δὲν μὲ ἐμποδίζει νὰ ψέξω πλευρὰς τινὰς ἑνὸς θέματος ποὺ ἀρχίζει πρὶν ἀπὸ 34 χρόνια. Ἐξ ἄλλου καὶ ἡ ἰδική σας παράταξις ἐκυβέρνησε τὸν τόπον τὸ 1951 καὶ 52 καὶ δὲν ἔδωσε καμμίαν λύσιν εἰς τὸ πρόβλημα αὐτὸ παρ’ ὅτι ὡς ἐσεῖς ἐτονίσατε, τότε ἦτο πολὺ εὐκολώτερον. Τὸ θέμα τῶν ὑψῶν, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν κυκλοφοριακὴν συμφόρησιν τῆς πόλεως. Τὴν συμφόρησιν τὴν προκαλοῦν τὰ ὀχήματα μείζονος τύπου ποὺ κινοῦνται μὲ βραδύτητα καὶ τὰ ὁποῖα μεταφέρουν τοὺς πολίτας ἀπὸ τὰς ἀκραίας συνοικίας τῶν Ἀθηνῶν ὅπου τοὺς ὑποχρεώνει νὰ φθάσουν ἡ ἀκρίβεια τῶν διαμερισμάτων ἐντὸς τῆς πόλεως λόγω τῆς σπάνεος τῶν προνομιούχων ἀπὸ ἀπόψεως ὑψῶν. Τέλος, κ. Ὑφυπουργὲ τῆς Προεδρίας, δὲν νομίζω ὅτι χρειάζονται πολλοὶ μηχανικοὶ νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὴν Ἀρχαιολογικὴν Ὑπηρεσίαν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν αὐτὰ τὰ προβλήματα. Δὲν χρειάζεται οὔτε κἂν μελέτη διὰ νὰ ἄρετε τὰς ἀδικίας τοῦ διατάγματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθην. Διὰ τὴν Ἀκαδημίαν Πλάτωνος. Σεῖς ὡμολογήσατε τὸν Ἰούνιον ὅτι θὰ τὸ ἐλύνατε τάχιστα. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἀντιμετωπίζετε στενότητα ἐπιστημόνων εἰς τὴν Ἀρχαιολογικὴν Ὑπηρεσίαν. Τοῦτο ὅμως δὲν σᾶς δίδει ἐπιχειρήματα νὰ ἀρνηθῆτε τὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν καὶ δὲν εἶναι, κ. Ὑπουργέ, ὁ λόγος τῆς στενότητος τῶν μηχανικῶν. Εἶναι ὅτι οἱ κύριοι τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας δὲν θέλουν νὰ διαφύγῃ τῶν χειρῶν των, τὸ δικτατορικὸν δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἔχουν νὰ ἐπεμβαίνουν κατὰ τὴν ἀνεξέλεγκτον κρίσιν των ἐπὶ τῶν ὑψῶν τῶν ἰδιοκτησιῶν τῶν πολιτῶν. Τελειώνων, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω ὅτι ἐγὼ δὲν προτίθεμαι νὰ κρίνω τὸ ἔργον τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως. Τὸ ἔργον αὐτὸ θὰ τὸ κρίνῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ὁ κ. ὅμως, Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ ὡμίλησε περὶ συμφορήσεως. Καὶ τὸν ἐρωτῶ ἂν δὲν διηνοίγετο ἡ λεωφόρος Ἰλισσοῦ διὰ νὰ ἀποσυμφορήσῃ τὸν κόμβον τῶν Στηλῶν Ὀλυμπίου Διός, ἐὰν δὲν ἀνακατασκευάζετο ἐξ ὑπαρχῆς ἡ ὁδὸς Ἀχαρνῶν, Ἀλεξάνδρας, Κηφισσίας, Πατησίων καὶ ἐὰν δὲν ἐγένοντο αἱ ὑπόγειοι διαβάσεις τῆς Ὁμονοίας, νομίζει πῶς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κινῆται αὐτοκίνητον σήμερα ἐντὸς τῆς πόλεως; Εὔχομαι μόνον καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τμήματος ἔργων τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως καὶ ἐγὼ θὰ εἶμαι ὁ πρῶτος ποὺ θὰ τὴν χειροκροτήσω. Πάντως, εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ σημερινὴ κατάστασις νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις τόσον χρόνον εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ νὰ μὴ δύναται νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν, τὴν κατάργησιν ἑνὸς διατάγματος.

§175Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Οἰκισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Δῆμος Ἀθηναίων, ὁ ὁποῖος ἔμεινε ἐκτὸς ἀπὸ τὰς ἀναπτυχθείσας ἀπόψεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου τοῦ ἐπερωτῶντος, μᾶς ἀπηύθυνεν ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου διαμαρτύρεται διὰ τὰ λεχθέντα κατὰ τὸν Ἰούνιον, ὅταν συνεζητήθη ἡ ἐρώτησις εἰδικῶς περὶ τῶν ὑψῶν τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν. Διαμαρτύρεται ἐντονώτατα καὶ ἐν κατακλεῖδι μᾶς λέγει: «Κατόπιν τούτου, παρακαλοῦμεν ὑμᾶς ὅπως ἀπόσχητε ὁπωσδήποτε ... (ἀναγινώσκει ἔγγραφον τοῦ Δήμου Ἀθηναίων ὅτι ὁ Δῆμος Ἀθηναίων ἀντιτίθεται εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ὕψους τῶν οἰκοδομῶν)». Ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν οἱαδήποτε ἀπόφασις καὶ ἂν λαμβάνεται διὰ τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν νὰ μὴ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψει καὶ αἱ ἀπόψεις τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγνωρίσωμεν τὸ ἔγγραφον αὐτὸ καὶ δὲν θὰ πράξωμεν ὡς ἔπραττον οἱ προκάτοχοί μας. Ἡμεῖς θὰ ἐρωτῶμεν τὸν νοικοκύρην διὰ τὸ σπίτι του.

§176Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δὲν ἐρωτήσατε τὸν Δῆμον ὅταν ἐκάματε τὰς πολυκατοικίας τῶν Ἀξ)κῶν.

§177Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Οἰκισμοῦ). Ἐφ’ ὅσον ἐθίξατε τὸ θέμα σᾶς πληροφορῶ ὅτι διὰ τὰς πολυκατοικίας τῶν Ἀξιωματικῶν ἐξεδόθη νόμιμος ἄδεια. Ὁ Δῆμος Ἀθηναίων δὲν διεμαρτυρήθη τότε. Ἐξεδόθη δὲ ἡ ἄδεια κατὰ Μάϊον τοῦ 1964. Ἤρχισαν αἱ οἰκοδομικαὶ ἐργασίαι, ἐπροχώρησαν αἱ οἰκοδομικαὶ ἐργασίαι καὶ ἐδημιουργήθη ζήτημα διακοπῆς τῶν οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν διότι ὁ ἐπιβλέπων μηχανικὸς εἶχε παραιτηθῆ τῆς ἐπιβλέψεως. Μετὰ ταῦτα ἐδημιουργήθη ὁ γνωστὸς θόρυβος καὶ μετὰ τὸν γνωστὸν θόρυβον ὁ Δῆμος Ἀθηναίων, ἀφοῦ πλέον ὑπῆρχε τετελεσμένον γεγονὸς διεμαρτυρήθη. Δὲν ἦτο δὲ δυνατὸν τότε νὰ ἐπέμβωμεν, διότι ἤσκουν ἕνα νόμιμον δικαίωμα οἱ κτίζοντες.

§178Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἐπενέβητε ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων τοῦ Δήμου.

§179Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Οἰκισμοῦ). Ὁ Δῆμος ἦλθε μεταγενεστέρως ἀπὸ τὴν ἐπέμβασίν μου. Δὲν γνωρίζετε τὰ πράγματα καλά. Ἐπομένως δὲ θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ ἀνακριβῶν ἀλλὰ ἐπὶ πραγματικῶν γεγονότων. Ὁ Δῆμος Ἀθηναίων δὲν δέχεται ὕψη. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω: Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔκτισαν τὰς αὐθαιρέτους κατασκευάς, οἱ 150.000 θὰ ἐγκαθίσταντο μέσα εἰς τὰς Ἀθήνας, καὶ ἂν ἐδίδοντο ὕψη; Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι οὐδεὶς θὰ ἐγκαθίστατο εἰς τὰς Ἀθήνας. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω ἀκόμη: Μηχανικὸς εἶσθε ὁ ἐπερωτῶν. Ἐὰν τυχὸν δώσω ἀπόψε τὴν ὑπόσχεσιν καὶ ἀναλάβω ἠθικὴν δέσμευσιν νὰ εἰσηγηθῶ τὴν αὔξησιν τῶν ὑψῶν, σεῖς αὔριον θὰ κτίσετε ἐὰν ἔχετε ἕνα οἰκόπεδο ἢ θὰ ἀναμένετε τὸ διάταγμα; Καὶ διατὶ ἐὰν τὸ ἀναμένετε θὰ τὸ ἀναμένετε; Θὰ τὸ ἀναμένετε ἀσφαλῶς διὰ νὰ ἐπωφεληθῆτε τῆς εὐκαιρίας καὶ τῆς περιπτώσεως. Καὶ φυσικὰ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἀδικῶ κανένα. Κάθε ἕνας ἐπιδιώκει τὸ συμφέρον του. Καὶ ἔρχομαι εἰς ἕνα ἄλλο ἐρώτημα: Θὰ δημιουργήσωμεν ἐδῶ πολεοδομίαν; Ἡ συζήτησις εἶναι βέβαια ἐποικοδομητικὴ καὶ ὠφέλιμος, ἀλλὰ δι’ ὡρισμένα ζητήματα δὲν πρέπει νὰ δίδεται δημοσιότης. Ἀρνεῖσθε σεῖς, κύριε συνάδελφε, ὅτι, μόλις πληροφορηθῇ κανείς, ὁ οἱοσδήποτε ἐνδιαφερόμενος, ὅτι θὰ δοθοῦν ὁπωσδήποτε ὕψη εἰς τὸν αʹ ἢ τὸν βʹ τομέα δὲν θὰ συμβοῦν δύο τινά: Ἢ ὅτι θὰ σταματήσουν αἱ οἰκοδομικαὶ ἐργασίαι μὲ ὅλας τὰς οἰκονομικὰς ἐπιπτώσεις αἱ ὁποῖαι θὰ δημιουργηθοῦν ἐξ αὐτοῦ, διότι θὰ ἀναμείνουν οἱ πάντες καὶ θὰ προπωλοῦν πλέον διαμερίσματα τὰ ὁποῖα δὲν ἔκτισαν, δὲν προβλέπεται ὅτι θὰ κτισθοῦν μὲ τὰ νῦν ὑπάρχοντα διατάγματα, ἀλλὰ θὰ κτισθοῦν μελλοντικῶς ὅταν θὰ δοθοῦν τὰ ὕψη; Πῶς λοιπὸν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακοινοῦνται δημοσίᾳ καὶ νὰ συζητοῦνται ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὕψη καὶ τὰς ἐπεκτάσεις τῶν σχεδίων πόλεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα θὰ τὰ συζητῶμεν. Ἀπὸ τὸ 1952 τὸ τονίζω καὶ τὸ ἠξεύρετε καὶ σεῖς καλὰ δὲν ἐγένετο ἀπολύτως τίποτε τὸ σταθερὸν διὰ νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὰ ζητήματα. Αἱ Κυβερνήσεις ἐκεῖναι ἔπρεπε καὶ νὰ προβλέπουν καὶ νὰ ἐνεργοῦν. Ἔπρεπε νὰ προβλέπουν ὅτι τὰ οἰκόπεδα θὰ ἔφθανον εἰς μεγάλα ὕψη λόγῳ τῆς πυκνότητος καὶ ἔπρεπε νὰ ἀποβαίνουν εἰς ἀναγκαστικὰς ἀπαλλοτριώσεις ἔκτοτε. Ἐπεκαλέσθητε ὅτι τὰ ἔτη 1950–52 ἦτο ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου καὶ φυσικὰ δὲν τὸ ἀρνούμεθα. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἐκείνη ἔπρεπε νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν ὁμαλότητα εἰς τὸν τόπον, νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν ὁμόνοιαν καὶ νὰ ἐπαναπατρίσῃ 700 χιλιάδας ἀνταρτοπλήκτους, οἱ ὁποῖοι εἶχον φύγει ἀπὸ τὰ χωριά των νὰ τοὺς δημιουργήσῃ πυρῆνας, ἐκκλησίας, σχολεῖα νὰ τοὺς δημιουργήσῃ τὰ σπίτια εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἐγκατασταθοῦν καὶ τὰ ὁποῖα εἶχον καταστραφῆ γιὰ νὰ ἐπαναρχίσουν τὰς ἐργασίας.

§180Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Ἀθήνα..... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§181Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Σεῖς τότε μᾶς ἐβοηθούσατε καὶ ἐπικροτούσατε τὴν πολιτικήν μας.

§182Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κατεψήφισα ὅμως τὴν Κυβέρνησιν.

§183Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Εἴσαστε τότε ἀπὸ τοὺς φανατικοὺς ὑπερασπιστὰς τῆς μερίδος αὐτῆς. Καὶ ἂν θέλετε νὰ ξεχάσωμεν τὴν ἱστορίαν σας ὡρισμένα πράγματα δὲν τὰ ξεχνᾶμε.

§184Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν ἐντρέπομαι διὰ τὴν ἱστορίαν μου ἀπεναντίας εἶμαι ὑπερήφανος.

§185Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργων). Δι’ αὐτὸ δὲν εἶχε τὸν χρόνον ἡ Κυβέρνησις τὸ 1950–52 νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰ προβλήματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἄλλωστε δὲν εἶχον δημιουργηθῆ ἀκόμη. Πῶς λοιπὸν συσχετίζετε τὴν περίοδον 1950–52 μὲ τὴν περίοδον 1952–63. Τὸ 1952 παρεδώσαμεν μίαν χώραν ἡ ὁποία ἦτο ἑτοίμη πλέον πρὸς ἀνασυγκρότησιν. Οἱ πάντες εἰργάζοντο διὰ τὴν προκοπὴν τοῦ τόπου καὶ διὰ νὰ συνεισφέρουν εἰς τὴν ἀνοδικὴν πορείαν τοῦ Ἔθνους μας. Ὑπῆρχον ὅλα τὰ μέσα διὰ νὰ προληφθοῦν ὡρισμένα πράγματα καὶ διὰ νὰ γίνουν ὡρισμένα ἄλλα τὰ ὁποῖα δὲν ἔγιναν. Ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ σχετίζετε τὴν περίοδον ἐκείνην μὲ τὴν περίοδον τοῦ 1963. Ἕνα ὑπῆρξε κατὰ τὴν περίοδον 1955 καὶ ἐντεῦθεν. Κατορθώσατε νὰ ἐμφυσήσετε τὸν φόβον καὶ τὸν τρόμον εἰς τὸν λαὸν καὶ νὰ δώσετε εἰς ἡμᾶς τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὀργανωθῶμεν διὰ νὰ παλαίσωμεν ἐναντίον τῆς βίας καὶ τῆς τρομοκρατίας καὶ τελικῶς νὰ νικήσῃ ἡ Δημοκρατία.

§186Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συζητοῦνται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν θέματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸ ὕψος τῶν οἰκοδομῶν, διότι θὰ τὸ πληροφορηθοῦν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν οἰκοπέδων καὶ θὰ αὐξήσουν τὰς τιμὰς τῶν οἰκοπέδων των. Ἀσφαλῶς πάλιν δὲν ἤκουσε τὴν ἀγόρευσίν μου. Τοῦ ἀπαντῶ ὅτι ἐὰν τὸ μάθουν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν οἰκοπέδων τότε θὰ ἰσχύσῃ ὁ νόμος τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως καὶ αἱ τιμαὶ τῶν οἰκοπέδων δὲν θὰ αὐξηθοῦν, ἀντιστρόφως θὰ μειωθοῦν λόγῳ τῆς λειτουργίας τοῦ νόμου προσφορᾶς καὶ ζητήσεως. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι ὡρισμένοι ἀετονύχηδες πληροφοροῦνται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον ὡρισμένας ἀποφάσεις ποὺ λαμβάνονται κρυφίως διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ὑψῶν καὶ τότε δημιουργεῖται κίνδυνος διὰ τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν τῶν οἰκοπέδων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἔγγραφον τοῦ Δήμου Ἀθηναίων τὸ ὁποῖον μᾶς ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν ἦτο ἀπόφασις τοῦ Δημοτικοῦ συμβουλίου, ἀλλὰ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον εἶχε συνταχθῆ ἐκ μέρους τοῦ κ. Μπίρη, διευθυντοῦ τοῦ Δήμου. Δημοτικοὶ Σύμβουλοι δὲ τὸ ἀπεκήρυξαν καὶ διὰ τοῦ Τύπου. Ἀλλὰ ἐνῷ ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς λέγει ὅτι σέβεται καὶ θὰ σέβεται εἰς τὸ μέλλον τὴν γνώμην τοῦ Δήμου Ἀθηναίων τὸν ἐρωτῶ διατὶ δὲν ἐσεβάσθη τὴν ἀντίδρασιν τοῦ Δήμου διὰ τὴν διάνοιξιν τῆς ὁδοῦ Φιλελλήνων καὶ ἦλθεν ἀντίθετος μὲ τὴν γνώμην τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου;

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ πίνακος τῶν ρητόρων κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§188ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον Τετάρτην καὶ ὥραν 10.30′ π.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως συνέχειαν τῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἐγγεγραμμένων ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων. (Ὥρα 11.30′ μ.μ.)