1963.02.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 41η

Παρασκευὴ 1 Φεβρουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν δύο προηγουμένων συνεδριάσεων.

§2Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγνώσκει).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῶν δύο συνεδριάσεων; (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§4Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως, ἐξ ἀφορμῆς τῆς συζητήσεως τῶν χθεσινῶν αἱματηρῶν γεγονότων εἰς βάρος τῶν λιμενεργατῶν τοῦ Πειραιῶς, δὲν εἶδα νὰ ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικὰ μία διακοπή μου, ἡ ὁποία ἐγένετο κατόπιν ἀδείας τοῦ Προεδρείου, ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐβεβαίωνε τὴν Βουλὴν ὅτι μόνον ἕνας ἀστυνομικὸς ἐτραυματίσθη κατὰ τὰ ἐπεισόδια τῶν λιμενεργατῶν, καὶ ἐχαρακτήρισα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ὡς ψεύστην καὶ συκοφάντην. (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ἐκφράσεις αὐταί.

§6Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Νομίζω ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς Ὑπουργοὺς νὰ παρέχουν ἀναληθεῖς βεβαιώσεις εἰς τὴν Βουλήν. (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§7Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς ἀναφέρεται εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 30ῆς Ἰανουαρίου, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἀξιότιμος κ. Κ. Ροδόπουλος, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ προκύψαντος θέματος τῆς διανομῆς ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Βουλῆς λιβέλλου στρεφομένου κατὰ τοῦ κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ κ. Δημητράτου, εἶπε σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὰ ἑξῆς: «Ὅταν παρέλαβον ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς εὗρηκα τὸ σύστημα αὐτό, τὸ νὰ διανέμεται ἐλευθέρως διὰ τοῦ Γραφείου τῶν Ἐντύπων ὅ,τι δήποτε παρεδίδετο εἰς αὐτό, ἰσχῦον ἀπὸ 10ετηρίδων ἴσως καὶ ἀπὸ τῆς συστάσεως τῆς Βουλῆς».

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπὶ τῶν πρακτικῶν.

§9Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος προκύπτοντος ἐκ τοῦ περιεχομένου τῶν πρακτικῶν. Λυποῦμαι βαθύτατα, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ τὰ λεχθέντα δὲν ἔχονται ἀκριβείας. Πρὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κων. Ροδοπούλου, Πρόεδρος τοῦ Σώματος ἦτο ὁ τετιμημένος καὶ ἀλησμόνητος Ἰωάννης Μακρόπουλος, κατὰ τραγικὴν σύμπτωσιν, μετέστη πρὸς Κύριον τὴν 30ὴν Ἰανουαρίου 1954. Ἤτοι προχθές, ὅτε ἐλέχθησαν τὰ ἀνωτέρω, συνέπιπτε καὶ ἡ 9η ἐπέτειος ἀπὸ τοῦ θανάτου του. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν δὲ τῆς Προεδρίας τοῦ Ἰωάννου Μακροπούλου, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διατελέσω ἐπί τινας — τοὺς πρώτους — μῆνας Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Βουλῆς. Ὀφείλω, λοιπόν, νὰ εἴπω, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς Προεδρίας τοῦ Ἰωάννου Μακροπούλου, δὲν ἐγένετο ἀπολύτως οὐδεμία, οὐδὲ ἡ πλέον ἀνώδυνος, διανομὴ ἐντύπου ξένου πρὸς τὰ τῆς Βουλῆς. Συνεπῶς τότε, δὲν ἐσημειώθη οὐδὲ κατάχρησίς τις ἐξουσίας, οὔτε ἐκδήλωσίς τις γραφειοκρατικῆς δυνάμεως οὔτε — πολὺ περισσότερον — οἱαδήποτε παράβασις τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, ὡσὰν ἐκείνην, τῆς παρελθούσης Δευτέρας, περὶ τῆς ὁποίας ἀπεριφράστως ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Θὰ ἐπεθύμουν ἐπίσης νὰ προσθέσω ὅτι, κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, ὁ ἀξιότιμος κ. Κ. Ροδόπουλος ἦτο Αʹ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Σώματος καί, συνεπῶς, ἔφερε καὶ ἕνα μέρος τῶν εὐθυνῶν τοῦ Προεδρείου. Ταῦτα ἤθελον νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, ἵνα μὴ κακοποιῆται ἡ μαθηματικὴ ἀλήθεια ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ δὴ ὡς πρὸς τετιμημένον ἄνδρα οἷος ὑπῆρξεν ὁ ἀλησμόνητος Ἰωάννης Μακρόπουλος.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, κύριε συνάδελφε, ὅτι ὑπάρχει κἄποια σύγχυσις εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Ὁ Ἰωάννης Μακρόπουλος ὑπῆρξε μία διαπρεπὴς φυσιογνωμία καὶ ἔλαμψεν εἰς τὸν πολιτικὸν καὶ νομικὸν κόσμον, ὥστε ὡρισμένα σφάλματα τῶν ὑπηρεσιῶν, τὰ ὁποῖα πιθανὸν νὰ ἔλαβον χώραν κατὰ τὴν προεδρίαν του νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀμαυρώσουν οὐδὲ κἂν νὰ θίξουν αὐτόν. Οὔτε ἔχει ἀνάγκην τοιαύτης ὑπερασπίσεως ὁ Ἰωάννης Μακρόπουλος. Ἐγώ, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξα στενὸς συνεργάτης του καὶ γνωρίζω τὴν σεμνότητα τοῦ ἀνδρός, νομίζω, ὅτι ἕνας τοιοῦτος θόρυβος δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν μνήμην του. Δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι ἐὰν ἡ ὑπηρεσία τῶν ἐντύπων διένειμε τυχὸν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του ὡρισμένα ἔντυπα, τοῦτο οὐδεμίαν δύναται νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τὴν λαμπρὰν πολιτικὴν προσωπικότητα τοῦ Ἰωάννου Μακροπούλου. Δὲν θὰ ἐλέγατε τὰ ὅσα, εἴπατε, ἐὰν εἴχατε προσέξει εἰς τὰ πρακτικὰ τὸ βάθος τῆς ὁμιλίας μου. Εἶπον ὅτι ἡ ὑπαλληλοκρατία, ἡ ὁποία πάντοτε ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει, ἐλάμβανε τὴν πρωτοβουλίαν νὰ διανέμῃ ὡρισμένα ἔντυπα. Ἐγὼ τοὐλάχιστον οὐδέποτε ἔλαβον γνῶσιν τῶν ἐντύπων, τὰ ὁποῖα προσεκομίζοντο εἰς τὸ γραφεῖον τῶν ἐντύπων. Καὶ ὁ Ἰωάννης Μακρόπουλος, ὁ ὁποῖος ἦτο πάντοτε βεβαρημένος μὲ μελέτας νομικὰς καὶ πολιτικάς, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσχολῆται μὲ τοιαῦτα θέματα. Συνεπῶς, τὰ λεχθέντα οὐδέποτε ἦτο δυνατὸν νὰ θίξουν τὸν Ἰωάννην Μακρόπουλον, οὗτινος ἡ δρᾶσις δὲν ἥπτετο κἂν τῶν λεπτομερειῶν αὐτῶν, ὅπως καὶ κάθε Προέδρου· καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν μνήμην του μία ἄχρηστος ὑπεράσπισις δι’ ἀσήμαντον ζήτημα, λαβὸν τυχὸν χώραν ἐν ἀγνοίᾳ του. Ἄλλωστε ὡμολόγησα, ὅτι συνέβη καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου αὐτό, χωρὶς νὰ λαμβάνω γνῶσιν. Ὡμίλησα περὶ ὑπαλληλοκρατίας. Ἂς σταματήσωμεν λοιπόν, ἕως ἐδῶ. Δὲν εἶχον σκοπὸν νὰ θίξω οὔτε καὶ ὑμᾶς, διότι δὲν ἐνεθυμούμην τὴν ὑπηρεσίαν σας ὡς Γεν. Γραμματέως. Ὅταν ἀνέλαβον ὡς Πρόεδρος, μοῦ ἔφερον ξένα ἔντυπα νὰ ἐγκρίνω τὴν διανομὴν καὶ μοῦ εἰσηγήθησαν, ὅτι αὐτὸ ἐγένετο πάντοτε· ἐγὼ ἀπήντησα, ὅτι δὲν τὸ θέλω. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἀφεώρα τὸν Ἰωάννην Μακρόπουλον. Πιθανὸν νὰ τὸ ἔπραξαν χωρὶς νὰ ἐρωτηθῇ, ἀφοῦ καὶ ἐπὶ τῆς ἰδικῆς μου Προεδρίας, λόγῳ —ὡς ἰσχυρίζονται— συγχύσεως παρήκουσαν τὴν διαταγήν μου. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ, ἀφήσατε νὰ διατηρήσωμεν, ὡς πάντοτε, τὸν σεβασμὸν πρὸς τὴν μνήμην τοῦ Ἰωάννου Μακροπούλου καὶ νὰ μὴ τὸν ἀναμιγνύωμεν εἰς μικροπράγματα, μὲ τὰ ὁποῖα δὲν ἠδύνατο κἂν νὰ ἀσχοληθῇ ὁ Ἰωάννης Μακρόπουλος. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν δύο προηγουμένων συνεδριάσεων. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Κύρκος, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§13Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Γ. Ράλλης (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 167)15.12.62 καὶ 20)24.1.1963, πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μαλαμίδας, Α. Ἀντωνίου, Ν. Ἔξαρχος, Π. Κατσώτας, Ν. Μαλλιάκας, Ι. Μελᾶς, Α. Βγενόπουλος, Θ. Δεσύλλας, Ε. Ζαπάρτας, Χ. Βασματζίδης, Γ. Λούλης, Ι. Γκλαβάνης, Ι. Τούμπας, Ι. Διαμαντόπουλος, Α. Βλαχοθανάσης, Μ. Χλουβεράκης, Μ. Στεφανίδης καὶ Γ. Ἀναγνωστόπουλος, καταθέτουσι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ καταργήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 4277)1962 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἰατρῶν τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν ἐργαζομένων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κοντοβράκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Δερτιλῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν ἀρτοποιείων, μεταφορᾶς τῶν ἀρτοποιητικῶν ἀδειῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων σχετικῶν μὲ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ ἀρτοποιητικοῦ ἐπαγγέλματος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Παπαδάκης, Ε. Σκορδίλης, Α. Παυλόπουλος, Π. Γυιόκας, Α. Βογιατζῆς, Β. Παπαρρηγόπουλος, Κ. Παπαγεωργίου, Γ. Παπαγεωργίου, Γ. Ματθαιουδάκης καὶ Ν. Ζαρντινίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων»: α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Πατέρας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων»: α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Δεσύλλας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων»: α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ.», β) τῆς νομοθεσίας «περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων» καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου καὶ Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 969)π.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου καὶ Θ. Γιαννοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14043)3.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ θέμα τῆς μετακινήσεως τῶν ἐκ τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων Ἀχελώου θιγομένων εἰς ἑτέρας περιοχὰς ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐκ μέρους αὐτῶν ὑποβολὴν δηλώσεως περὶ προτιμήσεως τῆς γεωργικῆς ἀποκαταστάσεως, ἀντὶ τῆς χρηματικῆς ἀποζημιώσεως, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Δ. 4211)1961 ὡς ἐτροποποιήθησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 165)15.12.62 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις ταύτας ἡ προθεσμία ὑποβολῆς τῆς τοιαύτης δηλώσεως λήγει μετὰ τριάκοντα ἡμέρας ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως τῆς ἀποφάσεως τῆς ἐν Ἀγρινίῳ Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς περὶ καθορισμοῦ τῆς ἀποζημιώσεως ἤ, ἐν περιπτώσει ἀσκήσεως ἐφέσεως κατὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης, μετὰ δεκαήμερον ἀπὸ τῆς ἐπὶ τῆς ἐφέσεως ἀποφάσεως τῆς ἐν Ἀθήναις Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Ἀγροτῶν Ἀχελώου. Ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς ἑπομένως τῶν ἐπιθυμούντων τὴν μετακίνησιν καὶ ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν θὰ προκύψῃ μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ὡς ἄνω ἀποφάσεων καὶ πάροδον τῶν προθεσμιῶν. 2) Ἐκ τούτου ὅμως δὲν ἕπεται ὅτι διὰ νὰ προωθηθῇ τὸ θέμα τῆς μετακινήσεως θὰ πρέπει ν’ ἀναμένεται ἡ ἔκδοσις τῶν ἀποφάσεων τῶν Ἐπιτροπῶν δι’ ἅπαντας τοὺς εἴκοσι τρεῖς θιγομένους Συνοικισμοὺς καὶ Κοινότητας, δοθέντος ὅτι δὲν εἶναι ἀνθρωπίνως ἐφικτὴ ἡ ταὐτόχρονος ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν ἐκδίκασις ὅλων τῶν περιοχῶν. Κατὰ συνέπειαν τὸ θέμα τοῦτο θ’ ἀντιμετωπισθῇ κεχωρισμένως κατὰ Κοινότητα ἐν ὄψει τῶν ἐξ ἑκάστης ὑποβληθεισῶν δηλώσεων ἐπιλογῆς τῆς γεωργικῆς ἀποκαταστάσεως. 3) Ἡ κατάρτισις τοῦ προγράμματος τῆς γεωργικῆς ἀποκαταστάσεως, ἡ ὁποία σημειωτέον, θὰ εἶναι πλήρης καὶ θὰ πραγματοποιηθῇ εἰς τὸν τόπον τῆς ἀρεσκείας τῶν θιγομένων, ἔχει κατὰ νόμον ἀνατεθῆ εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς ἀποκαταστάσεως ἀγροτῶν Ἀχελώου, Κεντρικήν τε καὶ Τοπικήν, αἵτινες ὀργανώνουν τὴν μετακίνησιν ταύτην, κατὰ τὸν ἐνδεικνυόμενον κοινωνικῶς καὶ γεωργοοικονομικῶς τρόπον, οὗτινος, ἄλλωστε τὰ πλαίσια διαγράφονται σαφῶς εἰς τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 9, 10, 11, 12 καὶ 17 τοῦ Ν. Δ. 4211) 1961 ἐξευρεθεισῶν τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τούτων ἐκτάσεων εἰς πλησίον κειμένας περιοχάς. 4) Σχετικῶς διευκρινίζομεν, ὅτι εἰς τοὺς ἐκ τῶν θιγομένων προτιμῶντας τὴν γεωργικὴν ἀποκατάστασιν παρέχονται ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 4211)61 καὶ ὑπὸ τοὺς ἐν αὐτῷ εὐνοϊκωτάτους ὅρους τὰ ἑξῆς εὐεργετήματα. α) Πλήρης γεωργικὸς κλῆρος, β) οἰκόπεδον, γ) οἴκημα μετὰ σταύλου, δ) ἕνα ζῶον ἀροτριῶν ἢ παραγωγικόν, ε) χρηματικὴ ἐνίσχυσις πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς μετακινήσεως, στ) χρηματικὸν βοήθημα διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ πρώτου τῆς μετακινήσεως ἔτους, ζ) οἰκόπεδον μετ’ ἐπαγγελματικοῦ κτίσματος εἰς τοὺς θιγομένους καὶ μετακινουμένους μικροεπαγγελματίας καὶ η) διευκολύνσεις διὰ τὴν συντήρησιν τῆς συνήθους μικρᾶς κτηνοτροφίας τῶν θιγομένων, ὡς καὶ πλήρης ἀποκατάστασις τῆς οἰκονομίας τῶν ἀκτημόνων γεωργῶν ἢ κτηνοτρόφων, οἵτινες θίγονται διὰ τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν γαιῶν εἰς οὓς ἐργάζονται. Ταῦτα πάντα ἀποτελοῦν παροχὰς πολλαπλασίας ἀξίας ἐκείνης τῶν κατακλυσθησομένων περιουσιακῶν στοιχείων καὶ συνιστοῦν πανθομολογουμένως μέτρα ἐξαιρετικῆς κρατικῆς στοργῆς πρὸς τοὺς θιγομένους. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τέλος εἰς τὰς πιστώσεις, αἵτινες θὰ ἀπαιτηθοῦν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς οἰκονομίας τῶν θιγομένων γνωρίζομεν, ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, ἔχει γίνει πλήρης σχετικὴ πρόβλεψις εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση. Εἰς ἀπάντησιν, ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 122) 1258 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Ἀγγελούση, ἀναφορικῶς μὲ τοὺς ἐπαναπατριζομένους ἐκ τοῦ Παραπετάσματος, νὰ σᾶς παράσχωμεν τὰς κάτωθι πληροφορίας. Ἡ ἐνίσχυσις τῶν ἐπαναπατριζομένων ὁμήρων ἐκ μέρους τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐγένετο δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 451)31.3.54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κυρωθείσης διὰ τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Ν. 3194)55. Δυνάμει τῆς ἀνωτέρω πράξεως οἱ ἐπαναπατριζόμενοι ὅμηροι ἐξομοιοῦνται καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν γεωργικήν των ἐνίσχυσιν πρὸς τοὺς ἐπαναπατριζομένους συμμοριοπλήκτους ἀγρότας περὶ ὧν ὁ Ν. 1858)44 καὶ Α.Ν. 823)1948 καὶ Ν.Δ. 1272)1949. Αἱ ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διατιθέμεναι ἑκάστοτε πιστώσεις ἀπὸ τοῦ ἔτους 1954 ἀφεώρων εἰς τὴν γεωργικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀνωτέρω καὶ τῶν προσφύγων Β. Ἠπείρου περὶ ὧν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 376)52 καὶ 192)54 πράξεις τοῦ Ὑπ. Συμβουλίου κυρωθεῖσαι διὰ τοῦ Ν. 3194)55. Ἐκ μέρους τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἐχορηγήθησαν πιστώσεις διὰ γεωργικὴν ἐνίσχυσιν ἐπαναπατρισθέντων ἀπὸ τοῦ 1955 μέχρι τοῦ 1962 ἀνερχόμεναι εἰς δρχ. 6.757.000 κατανεμόμεναι ὡς ἀκολούθως:

Αἱ πιστώσεις αὗται κατενεμήθησαν κατὰ Νομοὺς ὡς κάτωθι:

Ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου 1959 αἱ ἐνισχύσεις εἰς ἃς ἀναφέρεται ἡ ἐρώτησις χορηγοῦνται μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χρηματοδοτουμένης πρὸς τοῦτο κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰσηγήσει τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Οὕτω μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε. κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐκδοθείσης εἰσηγήσει τοῦ Ὑπ. Ἐσωτερικῶν καὶ δυνάμει συμβάσεων μεταξὺ Δημοσίου καὶ Α.Τ.Ε., ἐχορηγήθησαν αἱ κάτωθι πιστώσεις:

Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐνισχυομένων καθορίζεται ὑπὸ τῶν κατὰ Νομοὺς Συμβουλίων Ἐποικισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15129)12366)21.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὡς ἄνω ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ὡς προέκυψεν, κατόπιν ἐρεύνης, δὲν ὑφίσταται δυνατότης ἀρδεύσεως τῆς κτηματικῆς περιοχῆς Νέας Κίου ἐκ τῶν ὑδάτων τοῦ κατασκευαζομένου ἀγωγοῦ μεταφορᾶς ὕδατος ἐκ τῶν πηγῶν Λέρνης Κεφαλαρίου εἰς περιοχὴν Ἀσσίνης, καθ’ ὅσον ἡ ὑπ’ αὐτοῦ μεταφερομένη ποσότης ὕδατος κατὰ τὸ θέρος μόλις ἐπαρκεῖ διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀρδευτικῶν ἀναγκῶν τῶν περιοχῶν δι’ ἃς αὕτη προορίζεται. 2. Ἡ δυνατότης ἀρδεύσεως τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς, μελετᾶται ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ γενικοῦ προβλήματος ἀξιοποιήσεως τῆς Ἀργολικῆς πεδιάδος καὶ ὑπάρχουν βάσιμοι ἐνδείξεις ταχείας καὶ εὐνοϊκῆς ἐπιλύσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γκλαβάνη καὶ Α. Ἀντωνίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15388)31.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἐπανειλημμένων ἐγκυκλίων διαταγῶν ἐκδοθεισῶν ἐδόθησαν ἤδη ὁδηγίαι εἰς τὰς περιφερειακὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῆς ΑΤΕ διὰ τὴν ἄμεσον κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον ἀντιμετώπισιν τῆς δημιουργηθείσης ἐκ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν δυσμενοῦς καταστάσεως διὰ τὴν σπορὰν τῶν ἀγρῶν. Παραλλήλως εἶναι ἐξησφαλισμένη καὶ λαμβάνονται τὰ ἀναγκαῖα μέτρα πλήρους ἀντιμετωπίσεως τῶν ὡς ἐκ τῆς ἀνωτέρω καταστάσεως ηὐξημένων ἀναγκῶν σπόρων ἐαρινῶν καλλιεργειῶν διὰ τὴν σπορὰν τῶν ἀναγκαστικῶς μὴ σπαρέντων διὰ φθινοπωρινῶν καλλιεργειῶν ἀγρῶν καὶ ἤδη ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐνεργεῖ κατ’ ἐντολήν μας διὰ τὴν εἰσαγωγὴν σπόρων ἐαρινῆς κριθῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀντωνίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 640)14.1.63 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Κατὰ πληροφορίας τῶν περιφερειακῶν ἡμῶν ὑπηρεσιῶν, εἰς τὸν Νομὸν Καρδίτσης ἐπὶ συνόλου προοριζομένων νὰ σπαρῶσι διὰ φθινοπωρινῶν καλλιεργειῶν 410.000 στρεμμάτων ἐσπάρησαν μέχρι σήμερον 261.000 στρέμματα, ἤτοι ποσοστὸν 64% περίπου. Αἱ ὑπόλοιποι ἐκτάσεις θὰ καλυφθῶσι δι’ ἐαρινῶν καλλιεργειῶν, ἡ ἀναγκαιοῦσα ποσότης σπόρων τῶν ὁποίων εἶναι ἐξησφαλισμένη. Πέραν τούτου ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εὑρίσκεται ἤδη εἰς διαπραγματεύσεις διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἐπαρκοῦς ποσότητος σπόρου κριθῆς δι’ ἐαρινὴν σποράν, ὡς ἐφεδρικοῦ ἀποθέματος. 2. Ἡ τιμὴ τῶν σπόρων εἶναι ἤδη καθωρισμένη καὶ εἴς τινας περιπτώσεις ἐπιδοτεῖται αὕτη ὑπὸ τῆς Κρατικῆς σποροπαραγωγῆς. Ἡ τιμὴ τοῦ σπόρου κριθῆς θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῆς τιμῆς ἀγορᾶς της εἰς τὸ ἐξωτερικόν. 3. Οἱ σπόροι οὗτοι θὰ χορηγηθοῦν ἐπὶ πιστώσει μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε., ὡς τοῦτο συμβαίνει ἤδη δι’ ἅπαντας τοὺς σπόρους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1237 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν εἰς θέσιν Ν. Ὀχυρόν, Μ. Ἔμβολον, Ν. Μηχανιώνος Θεσσαλονίκης ἔκτασιν 300 στρεμμάτων καὶ τὴν διάθεσιν αὐτῆς πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ ἄλλοτε ἠγέρθη συνεπεία αἰτήσεως τῶν ἀκτημόνων τῆς περιοχῆς, ἐκρίθη ὅμως τότε ἁρμοδίως ὅτι ἡ ἔκτασις αὕτη ἔδει νὰ παραμείνῃ ὑπὸ τὴν διαχείρισιν καὶ τὴν ἐποπτείαν τῆς ἐκεῖ ναυτικῆς βάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15381)31.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Στεφανοπούλου, ἀναφερομένην εἰς αἰτήματα ἐργοδηγῶν οἰκοδόμων Δημοσίων Ἔργων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 61)1962 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καθ’ ἧς στρέφονται οἱ ἐν λόγῳ, δὲν τυγχάνει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος, πλὴν ὅμως ἡ δι’ αὐτῆς θεσπισθεῖσα ἀπαγόρευσις χορηγήσεως ἀδείας ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος Ὑπομηχανικοῦ φρονοῦμεν ὅτι εἶναι δικαιολογημένη. Ἡ αἰτουμένη ὑποχρεωτικὴ ἀπορρόφησις τῶν ὡς ἄνω ἐργοδηγῶν ὑπὸ τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν δὲν εἶναι δυνατή, τοὐλάχιστον διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, καθ’ ὅσον αἱ θέσεις προσωπικοῦ οἱουδήποτε κλάδου εἶναι ἀριθμητικῶς ὡρισμέναι. Οὐχ’ ἧττον ὅμως, τὸ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποιήσεως τοῦ ἐν λόγῳ αἰτήματος, ἐξετάζει τὸ θέμα τῆς πληρώσεως τῶν ἑκάστοτε παρουσιαζομένων κενῶν διὰ τῶν εἰρημένων ἐργοδηγῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα. Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 348)62 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα σχετικῶς μὲ τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Σγουράδες εἰς Ζυγὸν καὶ τὴν διαπλάτυνσιν τῆς ὁδοῦ Κορακιάνας–Σωκρακίου–Ζυγοῦ. Ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν κατοίκων τῶν οἰκισμῶν Ζυγοῦ καὶ Σωκρακίου ἐγένετο πρό τινος μέσῳ τοῦ Οἰκισμοῦ Κορακιάνας διὰ μικροῦ λεωφορείου τοῦ ΚΤΕΛ ὅπερ ἠδύνατο νὰ κινῆται καὶ εἰς τὸ τμῆμα τῆς ὁδοῦ Σωκρακίου Κορακιάνας, οὗτινος ἡ χάραξις εἶναι ἄκρως ἐλαττωματικὴ καὶ συνεπῶς ἐπικίνδυνος (λίαν κλεισταὶ ἀντίρροποι καμπύλαι καὶ ἰσχυραὶ κλίσεις). Ἡ πρόσφατος ἀντικατάστασις τοῦ ἀνωτέρω λεωφορείου ὑπὸ ἑτέρου μεγαλυτέρου τύπου, ὡς καὶ μεγάλου ἀριθμοῦ ἐκ τῶν παλαιῶν λεωφορείων διὰ τοιούτων μείζονος τύπου, τὰ ὁποῖα ὡς ἐγνωμοδότησε σχετικῶς ὁ Δ)ντὴς Τεχν. Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ, δὲν ἠδύναντο νὰ κυκλοφοροῦν ἀκινδύνως ἐπὶ τῆς ὁδοῦ ταύτης, εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν διακοπὴν τῆς ὡς ἄνω ἐξυπηρετήσεως. Εἰς ἀναπλήρωσιν τῆς διακοπείσης ἐκ τοῦ λόγου τούτου μέσῳ Κορακιάνας ἐξυπηρετήσεως μεθ’ ὁμόφωνον γνώμην τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων Ζυγοῦ καὶ Σωκρακίου, ἀπεφασίσθη ὅπως, εἰς τὸ μέλλον ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων γίνεται μέσῳ Σγουράδων ἐγκαθιστωμένου δρομολογίου λεωφορείου Σωκρακίου–Ζυγοῦ–Σγουράδων — Σπαρτίλας–Κερκύρας. Ὡς ἐκ τούτου συμπεριελήφθησαν αἱ ἐργασίαι ἐπισκευῆς τῆς ὁδοῦ Ζυγοῦ–Σγουράδων εἰς τὴν συσταθησομένην πρὸς τοῦτο ἐντὸς τοῦ Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ. ἐργολαβίαν. Ἡ λύσις αὕτη καίτοι ἐπιμηκύνει τὴν διαδρομὴν κατὰ ὀκτὼ (8) περίπου χιλιόμετρα, ἐπεβλήθη ὡς παρέχουσα μεγαλυτέραν ἀσφάλειαν καὶ οἰκονομίαν, καθ’ ὅσον διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς παλαιᾶς ὁδοῦ Κορακιάνας–Σωκρακίου ἀπαιτεῖται δαπάνη πλέον τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν, τὴν ὁποίαν τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Νομοῦ Κερκύρας πρὸς τὸ παρὸν δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 38328)2748)29.11.62 ἡμετέρας διαταγῆς, ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Γενικὴν Δ)νσιν Μεταφορῶν ἡ τιμωρία τῶν Εἰσηγητῶν ὑπαλλήλων διὰ τὴν ἀνωτέρω ἀντικατάστασιν τοῦ μικροῦ λεωφορείου τοῦ ΚΤΕΛ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13551)27.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 878)62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου καὶ Κ. Χιωτάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ ὁδὸς Ἡρακλείου–Βιάννου καὶ ἀπὸ Ἡρακλείου μέχρι Κνωσσοῦ (χιλ. 6) εἶναι ἐθνικὴ καὶ διὰ τὴν βελτίωσίν της κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐχορηγήθη πίστωσις 1.000.000 δραχ. Πέραν τῆς Κνωσσοῦ εἶναι ἐπαρχιακὴ ἐντεταγμένη εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα ἔργων ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας. Αὕτη ἀπὸ Κνωσσοῦ μέχρι τοῦ 31ου χιλ. ἀπὸ Ἡρακλείου, ἔχει ἀσφαλτοστρωθῆ, πλὴν τμήματος μήκους 1 χιλ., περίπου τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ βελτιώσῃ ἡ Μ.Ο.Μ.Α. διὰ τῆς ἐκτελέσεως χωματουργικῶν ἐργασιῶν καί ὁδοστρωσίας κατόπιν τῆς γενομένης ἤδη διαθέσεως παρὰ τοῦ Νομαρχικοῦ Ταμείου ποσοῦ 200.000 δραχ. δι’ ἀποζημιώσεως ἀπαλλοτριώσεων. Ἀπὸ τοῦ 31ου χιλ. μέχρι τοῦ 29ου (Νιπηδητὸς) ἡ Μ. Ο.Μ.Α. ἔχει ἤδη κατασκευάσει τὴν ἀπαραίτητον ὑπόβασιν διὰ νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἀσφαλτόστρωσις τοῦ τμήματος. Ἐπίσης εἰς Νιπηδητὸν ἡ Μ.Ο.Μ.Α. ἔχει παραγάγει ἤδη ἱκανὴν ποσότητα θραυστοῦ ὑλικοῦ ὁδοστρωσίας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν ὁδοστρωσίας. Τέλος διὰ τὸ ἡμιδιηνοιγμένον τμῆμα ἀπὸ χιλμ. 73–80 (ὅρ. Νομοῦ) συνετάγη μελέτη παρὰ τοῦ Νομαρχ. Ταμείου, ἥτις καὶ διεβιβάσθη εἰς τὴν Μ.Ο.Μ.Α. πρὸς ἐκτέλεσιν. Τὸ πρόγραμμα τῶν Μ.Ο.Μ.Α. διὰ τὸ ἔτος 1963, δέν ἔχει ἐγκριθῆ εἰσέτι. Κατὰ τὰς δυνατὰς ὅμως προβλέψεις αἱ ἐργασίαι, αἱ προβλεπόμεναι διὰ τὴν ἐν λόγῳ ὁδὸν ὑπὸ τοῦ 5ετοῦς προγράμματος (13 χιλμ. ἡμιδιάνοιξις, τεχνικὰ ἔργα καὶ βατότης, 21 χιλμ. ἀσφαλτικαὶ ἐργασίαι καὶ 46 χιλμ. νέα ὁδοστρώματα) θὰ συνεχισθοῦν ὑπὸ τῶν Μ.Ο.Μ.Α. καὶ κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο, εἰς ἔκτασιν ἐξαρτωμένην ἐκ τοῦ ὕψους χρηματοδοτήσεως τοῦ προγράμματος. Ἐξ ἄλλου, πέραν τοῦ ἀνωτέρω προγράμματος καὶ τῆς κεκανονισμένης ἐτησίας ἀρωγῆς πρὸς τὰ Νομαρχιακὰ Ταμεῖα, δὲν ἔχουν τεθῆ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου ἕτεραι πιστώσεις καὶ προγράμματα διὰ τὴν ἐπίσπευσιν ἀποπερατώσεων τῶν ἔργων ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας τὰ ὁποῖα συνολικῶς ἀνὰ τὴν χώραν συνιστοῦν πρόγραμμα ὑπερβαῖνον τὰς παρούσας οἰκονομικὰς καὶ τεχνικὰς δυνατότητας τῆς χώρας, δυνάμενον δὲ νὰ ἐκτελεσθῇ μόνον εἰς μακρὰν περίοδον ἐτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἔργα ἐπὶ ἀγροτικῶν ὁδῶν, διακλαδώσεων τῆς ἐν προκειμένῳ ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ πρὸς Χονδρόν, Βιάννον, Ἀμηρᾶ καὶ Συκόλογον, ταῦτα ἐξετελέσθησαν ἐκ πιστώσεων προγράμματος «Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων», τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι τῆς εὐθύνης τοῦ Ὑπουργείου. 2) Διευθέτησις τῶν χειμάρρων Βιάννου. Λόγῳ τῆς πλήρους ἀποψιλώσεως τῶν ὀρεινῶν λεκανῶν τῆς περιοχῆς, καὶ τῆς ἀποτόμου κλίσεως τῶν χειμάρρων, συγκεντροῦνται καθ’ ἑκάστην χειμερινὴν περίοδον ὄγκοι φερτῶν ὑλῶν, κυρίως εἰς τὸ κεντρικὸν τοιοῦτον, τὰς ὁποίας ἡ ὑπηρεσία ἀπομακρύνει ὥστε νὰ ἀποσοβοῦνται, κατὰ τὸ δυνατόν, οἱ κίνδυνοι πλημμυρῶν. Ἀπὸ τοῦ 1955 ἐχορηγήθησαν διὰ τοὺς χειμάρρους τοῦ Ν. Ἡρακλείου, πιστώσεις 950.000 δραχ. Ἐπιπροσθέτως, ἡ Νομαρχία Ἡρακλείου ἐνήργησε παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Γεωργίας (Γενικὴν Δ)νσιν Δασῶν) διὰ τὴν κατασκευὴν ὀρεινῶν ὑδρονομικῶν ἔργων καὶ ἀναδασώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Ε. Μπενᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 224 ἐ.ἔ ὑμετέρου ἐγγράφου διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1296 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Ε. Μπενᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Τὰ ἔργα διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου Ληξουρίου ἐξετελέσθησαν βάσει μελέτης τῆς Διευθύνσεως Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν Νομοῦ Κεφαλληνίας καὶ τῆς ἁρμοδίας Δ)νσεως Μελετῶν τοῦ Ὑπουργείου. Τὰ ἔργα ταῦτα, ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Δ)ντὴς Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Νομοῦ, ἐλειτούργησαν καλῶς ἐπαρκέσαντα εἰς τὴν ἀποχέτευσιν τῶν ὑδάτων· συνεπῶς οὐδόλως πρόκειται περὶ ἐλαττωματικότητος τοῦ κατασκευασθέντος ἔργου. Ἐκ τῆς γενομένης αὐτοψίας ὑπὸ Μηχανικοῦ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, διεπιστώθη ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ γενομένου ἐγκιβωτισμοῦ τῆς κοίτης ἐπὶ μήκους 100 μ. περίπου πρὸς τ’ ἀνάντι καὶ ἀντικαταστάσεως μιᾶς γεφύρας ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ χειμάρρου, πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ροῆς τῶν ὑδάτων πρὸς τὴν θάλασσαν. Διὰ τὴν σύνταξιν τῆς ἐν λόγῳ μελέτης διετάχθη ἤδη ὁ Διευθυντὴς Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν Νομοῦ Κεφαλληνίας, θὰ καταβληθῇ δὲ προσπάθεια ὅπως ταῦτα ἐκτελεσθῶσιν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. 2) Τὸ θέμα τῆς ἱκανοποιητικῆς λειτουργίας τῶν ἔργων ἀποχετεύσεως τοῦ Ἀργοστολίου, δὲν εἶναι δυνατόν, ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἐπὶ τοῦ παρόντος λόγῳ ἀπαιτουμένης ὑψηλῆς δαπάνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ἰντζέ, Α. Ἀγγελούση καὶ Θ. Γιαννοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1216 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ἰντζέ, Α. Ἀγγελούση καὶ Θ. Γιαννοπούλου, περὶ καταβολῆς ἀποζημιώσεων διὰ καταστραφείσας γαίας καὶ ἀντικαταστάσεως αὐτῶν ἐν τῇ περιοχῇ Βυρωνείας κ.λ.π. Ἐπὶ τοῦ καὶ ἡμῖν ἀποσταλέντος ὑπ’ ἀριθ. 639)14.1.63 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν τε καὶ ὑμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως παράσχητε ὑμεῖς, ὡς ἁρμόδιοι, εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων τὰς αἰτουμένας πληροφορίας. Συναφῶς γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι διὰ τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν, Βυρωνείας καὶ Κ. Πετριτσίου, ἐκινήσαμεν ἤδη τὴν σχετικὴν διαδικασίαν τῶν ἀπαλλοτριώσεων, προκειμένου νὰ ἐκτελεσθῇ ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους, ἔργον ἐκτροπῆς τοῦ ποταμοῦ Στρυμῶνος πρὸς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν, ἥτις ἐκτροπὴ ἀποτελεῖ ἀναγκαίαν προϋπόθεσιν διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ μελετηθέντος ὁριστικοῦ ἔργου διευθετήσεως τῆς ὑφισταμένης κοίτης τοῦ ποταμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γκλαβάνη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1087)12.12.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Γκλαβάνη, σχετικῶς μὲ τὴν ὁδικὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ Βόλου, τῆς ὁδοποιΐας Πηλίου καὶ τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας γενικῶς βελτιουμένην διὰ τῆς ἀποδόσεως τοῦ δανείου Πολυμέρη τὴν διαβιβασθεῖσαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14783)14.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν συνεχείᾳ διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 45984)21.12.1962 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1. Περὶ τοῦ Δανείου Πολυμέρη. Τὸ δάνειον τοῦτο ποσοῦ 100.000 λιρῶν Ἀγγλίας, ἔλαβεν τὸ ἔτος 1931 τὸ Εἰδικὸν Ταμεῖον Ἐπαρχιακῆς Ὁδοποιΐας Βόλου παρὰ τοῦ Δημητρίου Πολυμέρη ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν Ἐπαρχιακῶν ὁδῶν τῆς περιφερείας του, ἐξοφλητέον δὲ διὰ δόσεων μέχρι καὶ τοῦ ἔτους 1966 κατὰ νεωτέραν συμφωνίαν τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ τῶν τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων, μετὰ τὴν ἔγκαιρον καταβολὴν τῶν δύο πρώτων μόνον ἐτησίων δόσεων, ἀνελθόντος εἰς τὸ ποσὸν τῶν 246.885 Λ.Α. Ἔκτοτε οὐδεμία δόσις κατεβλήθη. Τὸ δάνειον δὲν ἐδραχμοποιήθη ὡς ὑπαγόμενον εἰς τὰς ἐξαιρέσεις τοῦ ἀπὸ 1.8. 1935 Ν. Δ. Ὑπήχθη ὅμως εἰς τὴν νόμῳ θεσπισθεῖσαν ἀναστολὴν ἐξυπηρετήσεως τῶν εἰς ξένον νόμισμα χρεῶν ἰσχύουσαν τόσον διὰ τὰ ἰδιωτικὰ χρέη, ὡς τὸ προκείμενον, ὅσον καὶ διὰ τὰ Δημόσια. Τὴν εἴσπραξιν τοῦ Δανείου διώκει σήμερον ἡ Κοινότης Ζαγορᾶς Βόλου, πρὸς ἣν διὰ διαθήκης του κατέλιπεν ἅπασαν τὴν περιουσίαν του ὁ κατὰ τὸ ἔτος 1941 ἀποβιώσας Δημήτριος Πολυμέρης διὰ τῆς ἀπὸ 20.6.1953 ἀγωγῆς κατὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Μαγνησίας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Σχετικῶς, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3644)1955 ἀπόφασις τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, ἐπηκολούθησεν ὅμως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4270)1955 ἀπόφασις τοῦ Ἐφετείου Ἀθηνῶν ὁρίζουσα τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐκδικάσεως πασῶν τῶν Ἐφέσεων μέχρις ἄρσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Ν. 3274)1955 (ὅστις κατὰ χρόνον τῆς ἐκδόσεως τῆς ἐφετειακῆς ἀποφάσεως ὥριζε τὰ τῆς ἀναστολῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν εἰς χρυσὸν ἢ ξένον συνάλλαγμα δι’ ὁμολογιῶν ἢ μὴ δανείων, ἐκδιδομένων παρ’ Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, Ν.Π.Δ. κ.λ.π.) θεσπισθεισῶν ἀπαγορεύσεων. Ἐπίσης ἐματαιώθη α) νέα δίκη ἐπὶ ἰσχυρισμοῦ τῆς Κοινότητος Ζαγορᾶς καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐκτελεστῶν τῆς Διαθήκης ὅτι ἤρθησαν αἱ ὑπὸ τοῦ προρηθέντος Νόμου ἀπαγορεύσεις πρὸς ἔγκρισιν ἀγωγῆς κ.λ.π. καὶ β) νεωτέρα δίκη ἐπὶ τῆς ἀπὸ 15.4.1958 ἀγωγῆς κατὰ τοῦ Τ.Ο. Μαγνησίας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διώκουσα τὴν πληρωμὴν τῶν τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων τοῦ δανείου ἐτῶν 1954–58. Ἐν συνεχείᾳ, οἱ ἐκτελεσταὶ τῆς διαθήκης ὑπέβαλον τὸ 1957 πρότασιν συμβιβαστικῆς ρυθμίσεως τῆς ἐνδίκου διαφορᾶς, οὗτοι ὅμως κληθέντες διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 249578) 27.11.1957 ἐγγράφου τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους νὰ γνωρίσουν τοὺς ὅρους τοῦ προτεινομένου συμβιβασμοῦ, δὲν ἔπραξαν τοῦτο μέχρι σήμερον. Τέλος, τὸ Γενικὸν Λογιστήριον τοῦ κράτους, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 323601)8.1.63 ἐγγράφου εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Γ.38128 π.ἔ. ἡμετέρου, ἐγνώρισεν ἡμῖν ὅτι καίτοι ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν προαναφερθεισῶν ὑποχρεώσεων θὰ τελῇ Νόμῳ ὑπὸ ἀναστολήν, κατόπιν τοῦ ἀπὸ 29.12.62 Β. Δ. ἐν τούτοις εἶναι πρόθυμον νὰ εἰσηγηθῇ συζήτησιν ἐπὶ ὑποβαλλομένης πρὸς τὸν πρωτοφειλέτην, Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Μαγνησίας, ἀπὸ μέρους τῶν ἐκτελεστῶν τῆς διαθήκης προτάσεως περὶ συμβιβαστικῆς ἐπιλύσεως τοῦ θέματος. Τὸ ἀνωτέρω 323601 ἐ.ἔ. ἔγγραφον, τὸ Γενικὸν Λογιστήριον τοῦ κράτους ἐκοινοποίησε πρὸς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Μαγνησίας, ἵνα λάβῃ γνῶσιν καὶ ἐν καιρῷ γνωρίσῃ αὐτῷ σχετικῶς. Τὴν ὑπόθεσιν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου χειρίζεται τὸ Γραφεῖον Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Γ.Ε.Ν.). Συμφώνως πρὸς τ’ ἀνωτέρω αἱ κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος ἐνέργειαι τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων παρὰ τῷ Γενικῷ Λογιστηρίῳ, κατέστησαν καὶ πάλιν δυνατὴν τὴν ὁδὸν τῆς λύσεως τοῦ θέματος διὰ συμβιβασμοῦ, ἀρκεῖ οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ μὴ ἀφήσουν νὰ διαφύγῃ ἡ νέα αὕτη εὐκαιρία ὡς ἔπραξαν πρὸ πενταετίας. 2. Περὶ τῆς Ὁδοποιΐας Πηλίου. Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων ἐλήφθη σοβαρὰ μέριμνα διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ ὁδικοῦ κυκλώματος Πηλίου, διὰ τῆς διαθέσεως ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων τῶν ἑξῆς πιστώσεων:

Πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι διὰ τῶν Μ.Ο.Μ.Α. ἐξετελέσθησαν ἐργασίαι ὁδοποιΐας Πηλίου, δι’ ἰδιαιτέρας χρηματοδοτήσεως κατὰ τὰ ἔτη 1958–1961 δαπανηθέντος ποσοῦ δραχμῶν 10.801.360. 3. Περὶ τῆς ὁδικῆς συνδέσεως πόλεως Βόλου. Ἡ πόλις τοῦ Βόλου δὲν ἀπεμονώθη ὁδικῶς, διότι ἡ ἐπιλογὴ τῆς διαδρομῆς χαράξεως τῆς νέας ὁδοῦ Λαμίας– Λαρίσης διὰ τῆς περιοχῆς Κροκίου–Βελεστίνου ἐξυπηρετεῖ τὰ μέγιστα τὴν οἰκονομικὴν ἀντάπτυξιν τῆς πόλεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Α. Μπριλλάκη, Ε. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Μπενᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 883)16. 1.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1269)14.1.1963 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Μπενᾶ ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῆς ἀποχετεύσεως τοῦ Δήμου Νικαίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ ἀνάγκαι εἰς ἀποχετευτικὰ ἔργα τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Πρωτευούσης εἶναι τεράστιαι, αἱ δὲ ἀπαιτούμεναι σημαντικώταται δαπάναι διὰ τοιαύτης φύσεως ἔργα ἀναγκάζουν τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, νὰ περιορίζεται εἰς τὴν σταδιακὴν ἐκτέλεσιν τῶν πλέον ἐπειγόντων ἐκ τούτων, λόγῳ τῶν περιωρισμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης, οὗτινος οἱ πόροι, ὡς γνωστόν, προέρχονται κυρίως ἐκ τοῦ ποσοστοῦ 2% τῆς ἐκ 3% εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν ἐνοικίων τῶν οἰκοδομῶν. Διὰ τὴν προστασίαν τῆς περιοχῆς Νικαίας, ἐκ τῆς ὑπερχειλίσεως τῆς τάφρου Καναπιτσερῆ, ἀπό τινος ἤρξαντο αἱ ἐργασίαι ἀποπερατώσεως τοῦ ἡμιτελοῦς ἀγωγοῦ Κορυδαλλοῦ–Αἰγάλεω, μετὰ τὴν πλήρη λειτουργίαν τοῦ ὁποίου, θὰ περιορισθῇ ἡ ποσότης τῶν ὀμβρίων τῶν προερχομένων ἐκ τῆς ὀρεινῆς λεκάνης, ἅτινα μέχρι τοῦδε, ρέοντα ἐπιφανειακῶς καταλήγουν εἰς τὴν τάφρον Καναπιτσερῆ. Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἔχει ἐπίγνωσιν τῆς σοβαρότητος καὶ τοῦ ἐπείγοντος τῆς κατασκευῆς ὁριστικῶν ἔργων ἀποχετεύσεως τῶν διὰ τῆς τάφρου Καναπιτσερῆ, ρεόντων ὀμβρίων, ἤτοι συστήματος συλλεκτήρων ὀμβρίων καὶ δευτερευόντων ἀγωγῶν δικτύου ὀμβρίων, ὡς καὶ ἀκαθάρτων συνολικῆς δαπάνης περίπου 42 ἑκατ. δρχ., θέλει δὲ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τοῦτο εὐθὺς ὡς θὰ ὑπάρξῃ οἰκονομικὴ δυνατότης. Ἐν τῷ μεταξὺ θὰ συνεχίζῃ ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία συντηρήσεως τῶν Ἔργων τὸ ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν καθαρισμὸν τῆς ρηθείσης τάφρου, πρὸς ἐξασφάλισιν ὅσον τὸ δυνατὸν καλλιτέρας ἀποχετευτικότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15126)12363)21.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1126 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βασιλάτου, περὶ τῆς διώρυγος τῆς Κορίνθου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ διῶρυξ τῆς Κορίνθου ἀποτελεῖ διὰ συμβάσεως ἰδίαν ἐκμετάλλευσιν, ἐν τούτοις τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἔχον ὑπ’ ὄψει τὴν ἀναγκαίαν ἀντιμετώπισιν ἐκτελέσεως Τεχνικῶν Ἔργων ἀφορώντων κυρίως τὴν ἐλάφρυνσιν τῶν πρανῶν τῆς διώρυγος, ἵνα διὰ τῆς οὕτω ἐπιτυγχανομένης σταθερότητός των ἀποφεύγωνται αἱ ἐκ τῶν κατολισθήσεων προσχώσεις, αἵτινες ἐνίοτε παρεμποδίζουν τὴν ναυσιπλοΐαν, ἤδη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἐμερίμνησε διὰ τὴν σύστασιν Ἐπιτροπῆς, ἐξ εἰδικῶν ἀντιπροσώπων τῶν Ὑπουργείων Συντονισμοῦ, Δημοσίων Ἔργων κ.λ.π. καὶ τῆς Α.Ν. Ἑταιρείας Διώρυγος Κορίνθου, πρὸς ἐξέτασιν τοῦ ὅλου θέματος. Ἤδη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3130 ἀπὸ 16.1.63 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ συνεστήθη ἡ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπή, ἥτις θὰ ἐξετάσῃ τὴν μέχρι σήμερον συντελουμένην παρὰ τῆς Ἑταιρείας ἐργασίαν συντηρήσεως τῆς διώρυγος θὰ προτείνῃ δὲ τὰ ληπτέα μέτρα, τεχνικὰ καὶ οἰκονομικὰ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν περαιτέρω τῆς συνεχοῦς καὶ εὐρύθμου λειτουργίας της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 875)514 τῆς 16 Ἰανουαρίου 1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 14 Ἰανουαρίου 1963 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη, σχετικὴ μὲ σχέσιν Δήμου Πειραιῶς καὶ Ο.Λ. Π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Δυνάμει τῶν κειμένων διατάξεων ὁ Ὀργανισμὸς Λιμένος Πειραιῶς δὲν ὑποχρεοῦται νὰ δίδῃ εἰς τὸν Δῆμον Πειραιῶς 5% ἐπὶ τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ αὐτοῦ. β) Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 2942)1954 ἐπιτρέπεται ὅπως κατόπιν πράξεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Λ.Π. καὶ ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων διατίθεται ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου ἐτησίως ποσὸν μέχρι δύο ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ὡς ἀρωγὴ εἰς τὸν Δῆμον Πειραιῶς, προοριζομένη ἀποκλειστικῶς δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων ὁριζομένων διὰ τῆς ὡς ἄνω ἐγκριτικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ. γ) Ἡ ἀνωτέρω ἀρωγὴ χορηγεῖται τὰ τελευταῖα ἔτη εἰς τὸν Δῆμον Πειραιῶς ἀνελλιπῶς. δ) Ἡ ὑπὸ τοῦ Ο.Λ.Π. κατασκευὴ παραλιακῶν ὁδῶν ἢ τοιαύτη ὁδῶν προσπελάσεως πρὸς τὸν λιμένα γίνεται βάσει τῶν γενικῶν περὶ λιμένων διατάξεων, καθ’ ἃς τὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα δύνανται νὰ συμβάλωσιν εἰς τὴν κατασκευὴν ὁδῶν σπουδαίως ἐξυπηρετουσῶν τοὺς οἰκείους λιμένας δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων. Ἡ δυνάμει τῶν διατάξεων τούτων κατασκευὴ παραλιακῶν κ.λ.π. ὁδῶν δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀνάμιξις τοῦ Ο.Λ.Π. εἰς τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Δήμου, ἀλλὰ ὡς μεγαλυτέρα συμβολὴ τούτου εἰς τὸ ἔργον τοῦ Δήμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 877)516 τῆς 16 Ἰανουαρίου 1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 14.1.1963 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γρ. Λαμπράκη, σχετικὴ μὲ ἐκφόρτωσιν εἰς λιμένα Πειραιῶς μαζοὺτ τῆς Δ.Ε.Η., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: α) Ἡ ἔγκρισις τῆς σχετικῆς μὲ τὴν ἐκφόρτωσιν μαζοὺτ τῆς Δ.Ε.Η. εἰς λιμένα Πειραιῶς πράξεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Λ.Π. ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ἐγένετο ἐντὸς τοῦ εὐλόγου χρόνου διὰ τὴν συλλογὴν τῶν ἀπαιτουμένων μὲ τὸ θέμα πληροφοριῶν πρὸς πλήρη μελέτην τῆς ὅλης ὑποθέσεως. β) Ὁ Ο.Λ.Π. ἔλαβεν ὅλα τὰ νόμιμα μέτρα διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀποφάσεως, δι’ ἧς ἀνατίθεται εἰς αὐτὸν ἡ διενέργεια τῆς ὡς ἄνω ἐργασίας. γ) Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω, ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ κ. βουλευτοῦ, καθ’ ὃν θὰ ἀπεδίδετο καθαρὸν ἔσοδον ὑπὲρ τοῦ Ο.Λ.Π. ἐξ 180.000 δραχμῶν δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα, καθ’ ὅσον διατεθησόμενοι ἐργάται καὶ μηχανήματα διὰ τὴν ἐκφόρτωσιν τῶν 180.000 τόννων μαζοὺτ θὰ ἔχωσι δαπάνας ἴσου περίπου ποσοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1194)3.1.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου περὶ τῆς ἐν θέματι ὁδοῦ, τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 222)7.1.1963 ἐγγράφου ὑμῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐπαρχιακὴ ὁδὸς Μαραθοκάμπου–Καλλιθέας Σάμου συνολικοῦ μήκους 15 χιλμ. εἶναι ἀδιάνοικτος ἐπὶ μήκους 12 χιλμ. Ἡ διάνοιξις τοῦ ἀνωτέρω τμήματος καὶ ἡ κατασκευὴ τῶν ἀπαραιτήτων τεχνικῶν ἔργων αὐτοῦ ἀπαιτεῖ δαπάνην 6.000.000 περίπου δραχμ. τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ διαθέσῃ τὸ ἁρμόδιον Νομ. Ταμεῖον. Διὰ τοῦτο τὸ ἔργον συμπεριελήφθη εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα ἔργων Ἐπαρχ. Ὁδοποιΐας διὰ νὰ κατασκευασθῇ διὰ τῶν Μ.Ο.Μ.Α. κατόπιν ἱεραρχίσεως τῶν διὰ τοῦ προγράμματος τούτου ἱκανοποιουμένων ἀναγκῶν καὶ ἀναλόγως τῶν ἐν ἑκάστῃ περιφερείᾳ διατιθεμένων ὑπὸ τῶν Μ.Ο.Μ.Α. μέσων. Δεδομένης τῆς σημασίας τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ διὰ τὴν νῆσον Σάμον, θὰ ἐξετασθῇ ἡ δυνατότης νὰ συμπεριληφθῇ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου εἰς τὸ ὑπὸ κατάρτισιν ἐτήσιον πρόγραμμα τῶν Μ.Ο.Μ.Α. ἔτους 1963. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 881)520 τῆς 16 Ἰανουαρίου 1963 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 14.1.1963 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαμπράκη, σχετικὴ μὲ αὔξησιν ὡρῶν ἐργασίας τῶν Τελωνείων κ.λ.π. πρὸς διευκόλυνσιν τῆς παραδόσεως ἐμπορευμάτων ἐκ τῶν ἀποθηκῶν Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς, ἐργάζονται, ὁσάκις παρίσταται ἀνάγκη, καθ’ ὅλον τὸ 24ωρον, ἄνευ οὐδεμιᾶς διακοπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀντωνίου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1218)9.1.63 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀντωνίου περὶ τῆς ἐν θέματι γεφύρας, τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 641)14.1.63 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ γέφυρα Γελάνθης κατὰ τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα θὰ εἶναι ἀνοίγματος 110 ἕως 140 μέτρων ἀναλόγως τῆς προκριθησομένης θέσεως γεφυρώσεως καὶ ἡ κατασκευὴ αὐτῆς θ’ ἀπαιτήσῃ σημαντικὴν δαπάνην. Ἡ ἀνωτέρω γέφυρα δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα κατασκευῆς μεγάλων γεφυρῶν ἔτους 1963 καθ’ ὅσον εἰς τοῦτο συμπεριελήφθησαν μεγάλαι γέφυραι μείζονος ταύτης προτεραιότητος. Ἐξ ἄλλου, λόγῳ τῆς μεγάλης τοπικῆς ἐξυπηρετήσεως τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ προσφέρῃ κατασκευαζομένη ἡ ἐν λόγῳ γέφυρα, ἡ Διεύθυνσις Μελετῶν τοῦ Ὑπουργείου ἐπελήφθη τῆς συγκεντρώσεως στοιχείων διὰ τὴν κατάρτισιν τῆς μελέτης κατασκευῆς αὐτῆς, ἐζητήθη δὲ καὶ ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Διεύθυνσιν (Κ.Ε.Δ.Ε.) διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ— 43976)21.12.1962 διαταγῆς τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημ. Ἔργων, ἡ ἐκτέλεσις γεωτρήσεων πρὸς μελέτην τοῦ ἐδάφους θεμελιώσεως αὐτῆς. Βάσει τῆς καταρτισθησομένης μελέτης θὰ ἐξετασθῇ ἐν καιρῷ ἡ δυνατότης ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

§14Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριοι βουλευταί, ἠναγκάσθην νὰ κάμω δύο τροποποιήσεις εἰς τὸ σχέδιον νόμου περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων. Εἶναι ἐντελῶς τυπικαί, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ βαδίσωμεν ταχύτερον. Ἐξεδόθησαν δύο πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου αἱ ὁποῖαι θὰ κυρωθοῦν διὰ νόμου, ὅπως ἀνεκοινώθη προηγουμένως. Θὰ παρακαλέσω τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ συνέλθουν, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον, διὰ νὰ ψηφισθῇ τὴν ἑπομένην ἑβδομάδα τὸ Νομοσχέδιον ὡς κατεπεῖγον. Ἐν τῷ μεταξύ, θὰ παρακαλέσω τὸν ἐποπτεύοντα τῶν ἀντιπροσώπων τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς νὰ δώσῃ ἐντολὴν ὅπως πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου ἐφαρμόζωνται αἱ πράξεις αὐταί. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἐργασία αὐτὴ τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν βιβλιαρίων εἰς μὲν τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ βαίνει κατὰ τρόπον εὐχάριστον καὶ ταχύ. Δυστυχῶς εἰς μεγάλα ἐπαρχιακὰ κέντρα καὶ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὑπάρχει μία καθυστέρησις, ἥτις ὅμως ὀφείλεται εἰς τὰς κακὰς γενικῶς καιρικὰς συνθήκας, αἵτινες ἐπικρατοῦν ἐκεῖ συνεχῶς ἀπὸ τοῦ νέου ἔτους. Ἐπὶ τοῦ θέματος θὰ προβῶ εἰς λεπτομερεῖς ἀνακοινώσεις κατὰ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα. Θὰ παρακαλέσω, ἐπίσης, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἄνευ τροπολογιῶν.

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς ἐπερωτήσεις.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ ἐπερώτησις ἡ ἀφορῶσα τὸ Βʹ Διϋλιστήριον. Τὸν λόγον ἐζήτησεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ., κ. Γ. Παπανδρέου.

§17Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, πράγματι παρετάθη ἡ συζήτησις αὐτῆς τῆς ἐπερωτήσεως παρὰ τὴν συμφωνίαν, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπέλθει. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ συνομολογήσωμεν, ὅτι ἡ ποιότης τῆς συζητήσεως ὑπῆρξεν ἐξαίρετος. Ἡ παράτασις ἔχει διευκρινίσει τὸ θέμα. Θὰ ἐπεθύμουν, προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ζητήματος, νὰ διαλύσω δύο παρεξηγήσεις. Ἡ μία παρεξήγησις ἀφορᾷ τὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία κατεβλήθη, ἀπὸ ὡρισμένης πλευρᾶς, νὰ δοθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις, τῆς Ε. Κ., ἐμποδίζει τὴν δημιουργίαν μεγάλων παραγωγικῶν ἔργων εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα. Ἐπιθυμῶ νὰ διακηρύξω, ὅτι εἴμεθα κεκηρυγμένοι ἀπολύτως ὑπὲρ τῆς προτεραιότητος τῆς Β. Ἑλλάδος διὰ πᾶσαν παραγωγικὴν ἐγκατάστασιν. (Χειροκροτήματα). Ἀλλά, εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ οὔτε εἷς πολίτης τῆς Β. Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος θὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ἐὰν ἐπρόκειτο αὗται αἱ μονάδες νὰ ἀποτελέσουν ὄχι ἐνίσχυσιν, ἀλλὰ κίνδυνον τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, θὰ ἐπροτίμα ὁ κίνδυνος νὰ ἐκπορεύεται ἀπὸ τὴν Β. Ἑλλάδα. Θὰ ἐπεθύμουν, ἐπίσης, νὰ προβῶ καὶ εἰς μίαν ἄλλην διευκρίνισιν. Συμβαλλόμενος εἰς τὸ δεύτερον διϋλιστήριον εἶναι ὁ κ. Τὸμ Πάπας. Εἶναι Ἕλλην τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Κατεβλήθη προσπάθεια, ἀκόμη καὶ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καλλιεργεῖται ὁ μῦθος, ὅτι ὁσάκις ἐμφανίζονται Ἕλληνες τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀντιστρατεύεται εἰς τὴν παρουσίαν των. Ἐπιθυμῶ νὰ διακηρύξω, ὅτι καὶ γενικώτερον διὰ τὸ σύνολον τῶν ἀποδήμων, καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τοὺς Ἕλληνας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, τρέφομεν ἀμέριστον συμπάθειαν. Καὶ βλέπομεν μὲ μεγάλην εὐχαρίστησιν τὴν ἄνοδον Ἑλλήνων εἰς τὴν μεγάλην ἐκείνην Δημοκρατίαν ὅπως συμβαίνει καὶ μὲ τὸν κ. Πάπας. Ἀλλά, εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ὁ κ. Πάπας, δὲν ἔρχεται ὡς ἐθνικὸς εὐεργέτης, ἔρχεται ὡς ἐπιχειρηματίας καὶ ὑπογράφει μίαν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν κρίνομεν. Καὶ θὰ ἦτο ἀφελὲς δι’ ἡμᾶς καὶ σφάλμα δι’ ἐκεῖνον νὰ νομίσῃ, ὅτι ὁ ἔλεγχος τὸν ἀφορᾷ. Ὁ ἔλεγχος ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπιχειρηματίας εἶναι ὁ κ. Τὸμ Πάπας καὶ μεριμνᾷ ὑπὲρ τοῦ ἰδίου συμφέροντος. Ἡ μέριμνα τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας. Καὶ αὐτὴν ἐλέγχομεν. Κύριοι βουλευταί, ἡ περιπέτεια αὐτῆς τῆς συμβάσεως ὁδηγεῖ εἰς τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις στερεῖται προγράμματος. Ὅλα ἐξηρτήθησαν ἀπὸ τὴν πρωτοβουλίαν τῶν προτάσεων. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ: Ποίαν ἔννοιαν ἔχει τὸ πρόγραμμα; Δεχόμεθα προτάσεις καὶ ἐκλέγομεν. Τὸ ἐννοῶ. Εἶναι καὶ αὐτὸς τρόπος ἐνεργείας. Ἁπλῶς ἐπιβεβαιοῖ τὴν ἀνυπαρξίαν προγράμματος. Ζῶμεν εἰς μίαν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ἡ οἰκονομία σχεδιάζεται. Κατ’ ἀνάγκην ἑπομένως, ἐντὸς τοῦ σχεδίου πρέπει νὰ ὑπάρξῃ εἱρμός, ἀλληλουχία, προτεραιότης τῶν ἔργων τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται. Καὶ ἀπέδειξεν ἡ Κυβέρνησις, παρὰ τὴν συνεχῆ ἐξαγγελίαν προγραμμάτων, ὅτι ἐξαρτᾷ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων ἀπὸ τὴν πρωτοβουλίαν τῶν προτάσεων. Ἀλλά, ἐὰν ἐπὶ τέλους δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἔχῃ πρόγραμμα καί, ἐὰν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, τὸ πρόγραμμα δύναται νὰ τροποποιηθῇ ἀπὸ περιστάσεις καὶ εὐκαιρίας αἱ ὁποῖαι προσφέρονται, τοὐλάχιστον ὅμως, ὡρισμέναι προγραμματικαὶ ἀρχαί, ἔπρεπε νὰ εἶναι καθωρισμέναι. Καὶ τὸ θλιβερὸν γεγονὸς εἰς αὐτὴν τὴν περίοδον—καὶ δὲν εἶναι αὐτὸ μόνον—τὸ θλιβερὸν γεγονὸς εἶναι ὅτι, δὲν ὑπῆρχε καμμία προγραμματικὴ ἀρχή, ἡ ὁποία νὰ ἐμπνέῃ ὅλην αὐτὴν τὴν διαχείρισιν τῆς συμβάσεως. Κύριοι βουλευταί, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας τῆς εἰσόδου εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ γενικὴ οἰκονομικὴ προγραμματικὴ ἀρχή; Μία εἶναι ἡ ἀρχή: Ἡ συναγωνιστικότης πάσης ἐπενδύσεως. Αὐτὸς πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἀκατάλυτος νόμος. Τὸ κόστος. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. καὶ θὰ ἐπιζήσωμεν μόνον μὲ τὴν ἱκανότητα τῆς ἀνταγωνιστικότητος. Θὰ ἔπρεπεν ἑπομένως, ἐν ὀνόματι αὐτῆς τῆς πρώτης προγραμματικῆς ἀρχῆς, νὰ ἐξητάζετο: Ἡ ἀπόδοσις εἶναι ἀνταγωνιστική; Αὐτὴ εἶναι ἀρχὴ ἀκατάλυτος. Οὐδέποτε ἐπιτρέπεται, εἰς τὴν περίοδον, εἰς τὴν ὁποίαν εἰσήλθομεν, μία ἐπένδυσις νὰ ἐπιτρέψῃ νὰ ἐπιζῇ, διότι ἐπιδοτεῖται ἀπὸ μίαν ἄλλην. Καὶ ἂν ἐπρόκειτο ἀκόμη νὰ ὑπάρχουν ἐπιδοτήσεις, θὰ ἦτο παραφροσύνη νὰ ἐπιδοτῶνται δεύτεραι ἐπιχειρήσεις, ἀπὸ τὰς πρώτας, ἀπὸ τὰς ἐπιχειρήσεις τῆς ὑποδομῆς. Ἡ Ἐνέργεια καὶ τὰ Καύσιμα ἀποτελοῦν τὴν ὑποδομήν. Καὶ θὰ πρέπει νὰ εἶναι εἰς τὰς ἐλαχίστας δυνατὰς τιμάς. Ἀποτελεῖ παραφροσύνην ἡ σκέψις ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκριβαίνωμεν τὴν ἐνέργειαν καὶ τὰ καύσιμα διὰ νὰ ἐπιδοτήσωμεν οἱασδήποτε ἄλλας ἐπενδύσεις. Εἶναι τόσον στοιχειώδης αὐτὴ ἡ ἀρχή, ὥστε, ὅταν παραβιάζεται, εὐλόγως νὰ προκαλῇ ἔκπληξιν καὶ ὀργήν. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι ἔχει προκηρύξει διαγωνισμόν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συγκεκριμένην ἐξέτασιν τῆς συμβάσεως. Καὶ τὸ πρῶτον ἐρώτημα εἶναι: Ὑπῆρξεν, ἔλαβε χώραν διαγωνισμός; Ὄχι! Ὑπῆρξεν εἰκονικὸς διαγωνισμός. Ὑπῆρξε φενάκη. Καὶ δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχει συμβῆ αὐτὸ τὸ παρόμοιον εἶδος διαγωνισμοῦ. Καὶ διὰ τοῦτο ἔχει προκληθῆ γενικώτερον, δυσπιστία πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν κράτος, διὰ τοὺς τρόπους μὲ τοὺς ὁποίους διεξάγει τοὺς διεθνεῖς διαγωνισμούς. Καὶ εἶναι τὸ θέμα ὄχι μόνον οἰκονομικόν. Εἶναι καὶ θέμα ἠθικῆς τάξεως. Πρέπει τὸ κράτος νὰ ὑπερασπίζῃ τὴν ὑπόληψίν του καὶ νὰ ἐμπνέῃ ἐμπιστοσύνην ὅτι ἀντικειμενικὰ εἶναι τὰ κριτήρια, μὲ τὰ ὁποῖα ἀποφασίζει. Διότι, κατ’ ἄλλον τρόπον, δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν τῆς εὐνοίας, τῆς χαριστικῆς πράξεως, ἡ ὁποία βλάπτει ὄχι μόνον οἰκονομικῶς, βλάπτει καὶ εἰς ἠθικὸν κῦρος καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ κράτος. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ὅλη διαχείρισις αὐτοῦ τοῦ ἐπιλεγομένου διαγωνισμοῦ, πιστοποιεῖ ὅτι εἶχεν, ἐκ τῶν προτέρων, προτιμηθῆ ἡ πρότασις τοῦ κ. Πάπας. Καὶ ἐχρησιμοποιοῦντο αἱ ἄλλαι προτάσεις μόνον διὰ νὰ παρασχεθῇ ἡ ἐντύπωσις τοῦ εἰκονικοῦ διαγωνισμοῦ, καθὼς καὶ διὰ νὰ ἐπέλθουν διαρρυθμίσεις καὶ εἰς τὴν πρότασιν τοῦ ἀναδόχου. Καὶ τελικῶς, αὐτὴ ἡ θλιβερὰ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἀπηρτίσθη ἀπὸ ἀξιολόγους ἀνθρώπους, εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ λάβῃ ἀπόφασιν, παρὰ τὴν ἀνυπαρξίαν μέτρου κρίσεως. Διότι ὑπεχρεώθη νὰ συγκρίνῃ ἀνόμοια πράγματα. Ἐὰν τὴν ἀναγνώσητε, καὶ θὰ παρεκάλουν διὰ λόγους περιεργείας νὰ ὑποβληθῆτε εἰς τὸν κόπον, θὰ ἴδητε αὐτοὺς τοὺς συλλογισμούς. Ὁ κ. Ὠνάσης προτείνει αὐτό. Ὁ κ. Πάπας ἐκεῖνο. Ἀλλὰ ἐὰν λογαριάσωμεν καὶ τοὺς ἄλλους ὅρους ποὺ δίδει ὁ κ. Ὠνάσης, τότε ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καλύτερος ὁ κ. Πάπας. Δὲν ὑπῆρξε καμμία προδιαγραφή, εἰς τρόπον ὥστε ἐπὶ συγκεκριμένου αἰτήματος νὰ ὑπάρξῃ συγκεκριμένη ἀπόφασις, καὶ νὰ εἶναι ἐξ ἀντικειμένου δικαιωμένη ἡ προτίμησις. Καὶ νὰ μὴ παρέχεται ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον ἐμπιστευτικῆς διαταγῆς, ἡ ὁποία ἁπλῶς ἐξεπληρώθη. Ἀκούσατε τὴν τελικὴν διατύπωσιν τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ πεισθῆτε. Τὸ συμπέρασμα τῆς Ἐπιτροπῆς. «Ἐκ τῶν ὑποβληθεισῶν προτάσεων συμφεροτέρα ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ ἡ πρότασις τοῦ κ. Πάπας, μειονεκτοῦσα μόνον εἰς τὸ θέμα τῶν προσφερομένων ἐγγυήσεων διὰ τὸ Χαλυβουργεῖον». Βλέπετε πόσον ὁριστικὸν εἶναι τὸ συμπέρασμα! Διατί; Διότι εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην, στερουμένη μέτρου κρίσεως νὰ συνάγῃ αὐθαιρέτους ἀποφάσεις. Καὶ ἡ ἀτολμία τῆς διατυπώσεως ἐπίσης βεβαιώνει τὴν πλήρη ἐπίγνωσιν τοῦ ἀδιεξόδου εἰς τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐμπλακῆ. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως. Ποῖοι εἶναι οἱ ὅροι τῆς συμβάσεως τοῦ Διϋλιστηρίου, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν βάσιν ὅλης αὐτῆς τῆς «δημιουργικῆς» παρουσίας; Ἱδρύεται Διϋλιστήριον μὲ παραγωγὴν 2.500.000 τόννων. Εἰς ποίαν τιμὴν θὰ ἀγοράζεται τὸ ἀργὸν πετρέλαιον; Διότι ἐκεῖ, ὅπως ἐπανειλημμένως ἔχει λεχθῆ, εὑρίσκεται ἡ οὐσία τοῦ θέματος. Θὰ ἀγοράζεται εἰς τὴν τιμὴν τῶν καρτέλ, πλάτς, δηλαδὴ θὰ ἀγοράζεται εἰς τιμὴν συμβατικήν, μεγαλυτέραν ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν διεθνῆ τιμήν. Αὐτὸς εἶναι ὁ γραπτὸς ὅρος. Καὶ τώρα ὁ δεύτερος. Εἰς ποίαν τιμὴν θὰ πωλοῦνται τὰ ἕτοιμα προϊόντα; Ἐπίσης εἰς τὴν τιμὴν τῶν καρτέλ. Καὶ τί θὰ δίδῃ τὸ Διϋλιστήριον εἰς τὸ κράτος; Θὰ δίδῃ 55 σέντς κατὰ βαρέλιον. Ἀλλὰ πότε; Μόνον ἐὰν διατηρηθῇ ἡ σημερινὴ συσχέτισις τῶν τιμῶν. Ἐὰν ὅμως συμβῇ νὰ ἐπέλθῃ μείωσις τῶν τιμῶν—καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ ραγδαία μείωσις, διότι ὑπάρχει πληθωρικὴ προσφορὰ πετρελαίων—τότε ἐκλείπει καὶ αὐτὴ ἡ ὑποχρέωσις κατ’ ἴσον βαθμὸν μὲ τὴν μείωσιν τῶν τιμῶν. Ἄς ἔλθωμεν τώρα εἰς μίαν σύγκρισιν αὐτῶν τῶν ὅρων τοῦ δευτέρου Διϋλιστηρίου μὲ τὸ πρῶτον Διϋλιστήριον. Καὶ διὰ τὸ πρῶτον Διϋλιστήριον, ἐπίσης, τὸ Κρατικόν, ἡ τιμὴ τῆς ἀγορᾶς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου εἶναι τιμὴ καρτὲλ—τιμὴ πλάτς. Ἐν τούτοις ἐπιστρέφεται εἰς τὸ Δημόσιον ἐκ τῆς συνολικῆς τιμῆς ἀγορᾶς καὶ μεταφορᾶς ἀργοῦ πετρελαίου 1,40 δολλάρια. Ἐπίσης ὑπάρχει μία ἄλλη διάταξις, ἡ ὁποία ὁρίζει ὅτι τὴν προμήθειαν δὲν θὰ τὴν κάμῃ εἰς ἀκέραιον ἡ Σόκονυ, ἡ ἑταιρεία ποὺ τὸ ἀνέλαβε θὰ προμηθεύσῃ μόνον τὰ 70%. Τὰ 30% θὰ τὰ ἀγοράζῃ τὸ Κράτος καὶ μὲ αὐτὰ τὰ 30% ἐξησφαλίσαμεν τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἐάν ἔλειπε τὸ 30%, τὰ ἑσπεριδοειδῆ Κορινθίας, ἀπὸ τὴν ὁποίαν προέρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, θὰ εἶχον μεταβληθῆ εἰς Ἐρινύας, αἱ ὁποῖαι θὰ τὸν κατεδίωκον. Καὶ τίθεται τὸ σκληρὸν ἐρώτημα: Διατί, εἰς τὸ πρῶτον Διϋλιστήριον, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἦσαν ἐπαρκῶς γνωσταὶ αἱ συνθῆκαι τῆς ἀγορᾶς πετρελαίου, μ’ ὅλα ταῦτα, ἐλήφθη ἡ πρόνοια νὰ κρατηθῇ ἀπὸ τὸ Κράτος τὸ τρίτον τῆς προμηθείας χάριν τῆς ἀνταλλαγῆς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, δὲν ἐλήφθη παρομοία πρόνοια καὶ εἰς τὴν τωρινὴν σύμβασιν; Καμμία πρόνοια! Ὁλοκληρωτικὴ εἶναι ἡ προμήθεια τοῦ πετρελαίου ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον. Τί θὰ εἴπῃ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὅταν πληροφορηθῇ ὅτι δὲν κατεβλήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καμμία προσπάθεια νὰ ἐξασφαλισθῇ ἕνα περιθώριον προμηθείας πρὸς ἀνταλλαγήν, χάριν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων; Τὶ θὰ εἴπῃ; Μὲ ποῖον τρόπον, μὲ ποῖον ἄλλο μέσον, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰς ἀνταλλαγὰς αὐτάς, ὅταν χάνωμεν αὐτὴν τὴν θεόπεμπτον εὐκαιρίαν; Αὐταὶ εἶναι αἱ διαφοραί, μεταξὺ τοῦ πρώτου καὶ τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου. Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὰς βασικὰς τιμὰς τῆς ἀγορᾶς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ τῆς πωλήσεως τῶν ἑτοίμων προϊόντων. Ὑπάρχουν, πράγματι, αὐταὶ αἱ διαφοραί; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημα: Νομίζω ὅτι τὸ θέμα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἔχει πλήρως διευκρινισθῆ, παρὰ τὰς ματαίας προσπαθείας τῶν Ὑπουργῶν ὅπως προκαλέσουν σύγχυσιν. Εἶναι βέβαιον ὅτι ὑπάρχει μία μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῶν διεθνῶν τιμῶν καὶ τῶν τιμῶν τοῦ Καρτέλ, μὲ τὰς ὁποίας ἀγοράζει καὶ θὰ ἀγοράσῃ καὶ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον. Πόση εἶναι αὐτὴ ἡ διαφορά; Ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ εἶπεν 15–20%. Ἀλλὰ ἔχομεν περαιτέρω πληρεστέρας, ἀπολύτους ἀποδείξεις, ἐπὶ τῇ βάσει στατιστικῶν διεθνῶν τὰς ὁποίας ἐπεκαλέσθησαν οἱ ὁμιληταὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, καθὼς καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης ἐξαιρέτως διεχειρίσθησαν τὸ θέμα. Ἀπεδείχθη ὅτι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν διεθνῶν τιμῶν καὶ τῶν τιμῶν τοῦ Καρτὲλ —τῶν τιμῶν Πλὰτς— κυμαίνονται ἄνω τῶν 3–4 μέχρις ἓξ δολλαρίων. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι κατὰ τὴν πρώτην 10ετίαν, διότι αἱ 10ετίαι προβλέπονται πολλαί, ἁπλῶς συγκαλύπτονται, κατὰ τὴν πρώτην 10ετίαν 60–100 ἑκατομμύρια δολλάρια, προσφέρονται ὡς δῶρον εἰς τὸν ἀνάδοχον. Καὶ αὐτὸ σημαίνει 2–3 δισεκατομμύρια κατὰ τὴν πρώτην 10ετίαν. (Διαμαρτυρίαι, αἶσχος, αἶσχος). 2–3 δισεκατομμύρια δραχμῶν προσφέρει ἡ ΕΡΕ εἰς τὸν ἀνάδοχον... Μὲ ποῖον ἀντάλλαγμα; Ὡς πρῶτον ἀντάλλαγμα ἐπεκαλέσθη ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τὸ κέρδος τῶν 55 σέντς. Ἀλλὰ αὐτὸ ἀπεδείχθη ὅτι κατὰ μεγίστην πιθανότητα μὲ τὴν ἐπικειμένην πτῶσιν τῶν τιμῶν δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὅσα χάνωμεν ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, τὰ κερδίζωμεν ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν ἑτοίμων προϊόντων. Ἂς ἐξετάσωμεν τὸ θέμα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τιμῶν τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου. Ἂς δεχθῶμεν ὅτι εἶναι 100 δολλάρια ἡ τιμὴ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, εἰς τιμὰς καρτέλ, καὶ 80 δολλάρια εἰς διεθνεῖς τιμάς. Ὅταν ἡ τιμὴ εἶναι 100 δολλάρια, 10 ὁ ναῦλος, 10 ἡ βιομηχανικὴ ἐπεξεργασία, 10 ἡ ἀπόσβεσις, ἔχομεν 130 σύνολον. Τιμὴ ἑτοίμου προϊόντος 150. Κέρδος 20. Ἐφ’ ὅσον 90% παίρνει τὸ Κράτος, θὰ πάρῃ 18 δολλάρια καὶ 2 ὁ ἐπιχειρηματίας. Ἂς προχωρήσωμεν τώρα μὲ τὸν λογαριασμὸν τῆς διεθνοῦς τιμῆς. 80 ἡ ἀγορά, 10 ὁ ναῦλος, 10 ἡ βιομηχανικὴ ἐπεξεργασία, 10 ἡ ἀπόσβεσις 110. Τιμὴ ἑτοίμου προϊόντος 150. Διαφορὰ 40. Μὲ τὴν βάσιν τοῦ 90% παίρνει 36 τὸ Κράτος καὶ 4 ὁ ἐπιχειρηματίας. Ἰδοὺ ὅτι εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, τὴν ἰδικήν μας, τὸ Κράτος παίρνει τὸ 18, ἐνῷ εἰς τὴν δευτέραν θὰ ἔπαιρνε 36. Ἰδού, ἡ στοιχειώδης ἀριθμητικὴ ἀπόδειξις ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ Ὑπουργοῦ, ὅτι ὅσα χάνωμεν εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τὸ παίρνωμεν ἀπὸ τὴν τιμὴν τῶν ἑτοίμων προϊόντων, ἀποτελεῖ ἀπάτην. Καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συνεχίζεται ἡ προσπάθεια πρὸς δημιουργίαν συγχύσεως. Εἶναι βέβαιον, λοιπόν, ὅτι 2–3 δισεκατομμύρια δραχμῶν, κατὰ τὴν πρώτην 10ετίαν, ἀκούσατε, ἐκπρόσωποι τῆς Συμπολιτεύσεως, ἄκουσε Ἑλληνικὲ λαέ, προσφέρει ἡ ΕΡΕ εἰς ἕνα κύριον, 2–3 δισεκατομμύρια δραχμῶν κατὰ τὴν πρώτην 10ετίαν. Διατί; Διότι θέλει νὰ τὰ προσφέρῃ! Αὐτὸ εἶναι τὸ σκάνδαλον καὶ τὸ ἔγκλημα. Ὀφείλω νὰ προσθέσω καὶ μίαν ἄλλην δόξαν τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία προκαλεῖ ἐντροπήν. Ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία ὁρίζει ὅτι ὅταν ἀγοράζῃ νέος ἀνάδοχος ἀπὸ τοὺς ξένους, ἀγοράζει εἰς τὴν ηὐξημένην εἰκονικὴν τιμὴν τῶν καρτέλ. Ἀλλὰ ὅταν ὑπάρξουν Ἑλληνικὰ πετρέλαια δὲν θὰ δώσῃ τὴν ἰδίαν τιμήν, διότι εἴμεθα Ἕλληνες ἡμεῖς καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις πρέπει νὰ εἶναι ἀποικιακή, θὰ δώσῃ τὰς κατωτέρας τιμάς. Τὸ δέχεσθε, κ. ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, τὸ δέχεσθε; Ὅταν πρόκειται νὰ ἀγοράσῃ ἀπὸ τὸν Περσικὸν κόλπον θὰ δώσῃ τὰς τιμὰς τῶν Καρτὲλ τὰς ηὐξημένας ἂν βγῇ Ἑλληνικὸν πετρέλαιον θὰ πληρώσῃ εἰς τὰς διεθνεῖς ἠλαττωμένας τιμάς! Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ αὐτό; Καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχει ἀναγραφῆ αὐτὴ ἡ διάταξις δὲν προκαλεῖ ἀγανάκτησιν; Εἶναι δυνατὸν Ἕλλην, ὄχι μόνον ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, ὁ ἔσχατος τῶν Ἑλλήνων, νὰ δεχθῇ αὐτήν, ὄχι μόνον οἰκονομικήν, ἀλλὰ καὶ ἠθικὴν μείωσιν; Αὐτὴν τὴν προσβολὴν τῆς ἐθνικῆς μας φιλοτιμίας; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἀλλὰ ὑπάρχει τὸ μέγα ἐπιχείρημα: Ὑποβαλλόμεθα εἰς ὡρισμένας θυσίας χάριν μεγάλων σκοπῶν. Δὲν ἔχετε ἀντιληφθῆ ὅτι εἰσερχόμεθα εἰς μίαν περίοδον μεγάλης δόξης; Δημιουργοῦμεν τρεῖς νέας μονάδας. Τὴν ἀμμωνίαν, τὸ χαλυβουργεῖον, καὶ τὰ πετροχημικά. Ἰδοὺ ἡ δόξα! Κύριοι βουλευταί, θὰ προβῶ εἰς μίαν ἐξομολόγησιν. Καθ’ ὅσον ἐπροχώρουν εἰς τὴν μελέτην τοῦ θέματος, ἡ διάθεσις τοῦ ἐλέγχου μετετρέπετο εἰς δόνησιν ὀργῆς. Μοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐννοήσω τὴν εὕρεσιν τοιαύτης λύσεως. Ποῖον, λοιπόν, εἶναι τὸ ἀντάλλαγμα; Λέγουν, οἱ Ὑπουργοὶ τῆς ΕΡΕ: Δίδομεν εἰς τὸν ἀνάδοχον 2–3 δισεκατομμύρια δραχμὰς κατὰ τὴν πρώτην 10ετίαν, διὰ νὰ τὸν ἐξαναγκάσωμεν νὰ κάμῃ 3 μονοπώλια: Τῆς ἀμμωνίας, τῶν πετροχημικῶν καὶ τοῦ χαλυβουργείου! Καὶ τὰ τρία εἶναι μονοπώλια. Καὶ δὲν ἔχει ληφθῆ καμμία ἀπολύτως πρόνοια δι’ ἀνταγωνιστικὰς τιμὰς τῶν τριῶν αὐτῶν νέων ἐπενδύσεων. Καμμία πρόνοια! Τιμαὶ μονοπωλιακαί. Ἀκούσατε. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ δοκιμάσετε καὶ σεῖς τὴν ἰδίαν ὀργήν. Ἀκούσατε: Ἀναγράφει ἡ σύμβασις: «Οὐδεμία ἄδεια ἱδρύσεως βιομηχανίας παραγωγῆς ἀμμωνίας θέλει χορηγηθῆ διὰ περίοδον 36 μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τῆς παρούσης συμβάσεως». Αὐτὰ διὰ τὴν ἀμμωνίαν. Προχωροῦμεν εἰς τὸ ἐργοστάσιον χάλυβος. «Οὐδεμία ἄδεια διὰ τὴν παραγωγὴν πλατέων προϊόντων... θέλει χορηγηθῆ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου διὰ περίοδον 48 μηνῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς δημοσιεύσεως τῆς παρούσης συμβάσεως». Τρίτον. «Οὐδεμία ἄδεια ἱδρύσεως πετροχημικῆς βιομηχανίας θέλει χορηγηθῆ ἀπὸ σήμερον καὶ ἐφεξῆς, διὰ περίοδον 52 μηνῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς δημοσιεύσεως τῆς παρούσης συμβάσεως». Εἰς μάτην θὰ ἀναζητήσητε διάταξιν πρὸς συναγωνιστικὰς τιμάς. Ὑπάρχει μόνον ἡ μονοπωλιακή, ἀποικιακὴ ἐκμετάλλευσις αὐτοῦ τοῦ ἀτυχοῦς Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀναλογισθῆτε: Θέτομεν ὅρους εἰς τὸν ἀνάδοχον, ὑποβαλλόμεθα εἰς τόσας θυσίας, τοῦ δίδομεν δύο ἕως τρία δισεκατομμύρια, διὰ νὰ τὸν ἐξαναγκάσωμεν νὰ κάμῃ τί; Νὰ κάμῃ τρία ἐπὶ πλέον μονοπώλια! Καὶ ἐξετάζομεν ἐπὶ ἡμέρας, ἐὰν εἶναι ἐπαρκεῖς αἱ ἐγγυήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀναγράφονται εἰς τὴν σύμβασιν, διὰ νὰ τὸν ἀναγκάσωμεν νὰ πραγματοποιήσῃ τὰ τρία μονοπώλια! Θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ: Ἀφοῦ ἔχει τόσον συμφέρον, δὲν εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ τὰ ἱδρύσῃ; Δὲν γνωρίζω τὸν χαρακτῆρα τοῦ κ. Πάπας. Ἴσως ὁ ἄνθρωπος νὰ εἶναι ὀλιγαρκής, νὰ τοῦ ἀρκοῦν τὰ τρία δισεκατομμύρια καὶ νὰ μὴ θέλῃ νὰ ἐπιδοθῇ καὶ εἰς τὰ ἄλλα. Ἀλλὰ ἐὰν ἐπρόκειτο ἐπὶ τέλους νὰ ὑπάρξουν ἐγγυήσεις, μία μόνον ὑπάρχει ἐγγύησις: Ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ διϋλιστηρίου. Ὅλα τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα ἀναγράφονται, εἶναι τεχνάσματα, εἶναι καμπῦλαι, εἶναι τεθλασμέναι, δὲν εἶναι εὐθεῖαι. Τὸ συμπέρασμα, λοιπόν, εἶναι κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐξομολογοῦμαι τὸ αἴσθημα ὀργῆς ἀπὸ τὸ ὁποῖον κατέχομαι μετὰ τὴν μελέτην τοῦ θέματος, τὸ συμπέρασμα εἶναι ὅτι προσφέρει τὸ Κράτος εἰς τὸν ἀνάδοχον 2–3 δισεκατομμύρια κατὰ τὴν πρώτην 10ετίαν διὰ νὰ τὸν ἀναγκάσῃ νὰ κάμῃ τρία μονοπώλια, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἔχωμεν ἀποικιακὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ δόξα τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως, εἰς περίοδον κοινῆς ἀγορᾶς! Ἐρωτῶ. Εἶναι δυνατὸν αὐτὴ ἡ σύμβασις νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους; Εἶναι δυνατόν; Ἀλλὰ τώρα θὰ τεθῇ τὸ ἐρώτημα; Τὶ προτείνετε; Κύριοι βουλευταί, εἶναι τόσον αὐτονόητον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει, ὥστε νὰ δοκιμάζῃ κανεὶς ἔκπληξιν, διότι ἠκολουθήθη ἄλλος δρόμος, ἔκπληξιν, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ εἶναι πνευματικὸν λάθος... Τὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ; Νὰ γίνῃ καὶ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον, κρατικὸν ὅπως ἔγινε τὸ πρῶτον. Ἀπὸ τὴν ὥραν ποὺ ἡ Ἑλλὰς εὑρέθη μὲ τὴν μεγάλην τύχην νὰ μὴ ἔχῃ ἐμπλακῇ εἰς τὸν κλοιὸν τῶν Καρτέλ, ὀφείλει νὰ ἀξιοποιήσῃ αὐτὸ τὸ δῶρον τοῦ Θεοῦ, διότι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἡ ἐλευθέρα ἀγορὰ πετρελαίου, δίδει εἰς ἕνα Κράτος ἐξαιρετικὰς εὐκαιρίας. Ὅταν θὰ ἠμποροῦμεν, ὡς Κράτος νὰ ἔχωμεν κάθε χρόνον τὴν δυνατότητα νὰ ἀγοράζωμεν 4 ἑκατομμύρια τόννους ἀργοῦ πετρελαίου ἠμποροῦμεν νὰ λύσωμεν πολλὰ θέματα. Κερδίζομεν ἡμεῖς τὰ 2–3 δισεκατομμύρια. Ἔχομεν ἐπίσης εὐρυτάτας εὐκαιρίας ἀνταλλαγῶν μὲ ἀγροτικὰ προϊόντα. Καὶ ἐπίσης ἔχομεν χαμηλὰς τιμὰς καυσίμων, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας. Διότι, ὅπως εἶπον, καὶ θὰ τὸ ἐπαναλάβω, διότι ἀποτελεῖ τὸν χρυσοῦν κανόνα τῆς ἐποχῆς, τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ἐνέργεια καὶ καύσιμα πρέπει νὰ εἶναι εἰς τὴν ἐλαχίστην δυνατὴν τιμήν, διότι ἀποτελοῦν ὑποδομὴν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Αὐτὴν τὴν λύσιν προτείνει ἀτόλμως καὶ ἡ Ἐπιτροπή. Ἀλλὰ τίθεται τὸ ἐρώτημα, δύναται τὸ Κράτος νὰ διευθύνῃ τὴν ἐπιχείρησιν; Ἀλλὰ ὑπάρχει ἤδη κρατικὸν διϋλιστήριον, ἀπεκτήθη πεῖρα καὶ ἂν χρειάζεται ξένος διὰ τὴν τεχνικὴν λειτουργίαν του, ἠμπορεῖ ἄριστα νὰ κάμῃ ἕνα διεθνῆ διαγωνισμὸν καὶ ἡ τεχνικὴ λειτουργία του νὰ ἀνατεθῇ εἰς μίαν δόκιμον ἑταιρείαν μὲ ἐλαχίστην δαπάνην. Ἡ ἀνησυχία, ἑπομένως, ἡ ὁποία προβάλλεται διὰ τὰς κρατικὰς ἐπιχειρήσεις δὲν ὑφίσταται. Ἀφοῦ, λοιπόν, τὸ δυνάμεθα αὐτό, διατὶ δὲν τὸ ἀξιοποιοῦμεν; Δεύτερον ἐπιχείρημα τῆς ΕΡΕ εἶναι, ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἐχάναμεν τὰς ἄλλας τρεῖς ἐπενδύσεις. Ἀγαπητοί μου φίλοι, ὁ Θεὸς νὰ δώσῃ νὰ τὰ ἐχάναμεν, ἀφοῦ εἶναι μονοπώλια.....

§18Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Τὰ ὀνομάζετε μονοπώλια αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶναι δι’ ὀλίγους μῆνας;

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ μὴ διακόπτετε.

§20Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἄλλην διακοπὴν δὲν δέχομαι, ἀλλὰ ἐπιθυμῶ νὰ τιμωρήσω τὸν κ. Λύχνον, ὁ ὁποῖος ἤκουσε τὴν ἀνάγνωσιν καὶ δὲν κατώρθωσε νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι ὅταν ὑπάρχῃ ἀπαγόρευσις εἰς διάστημα ἐτῶν ἡ ἵδρυσις παρομοίων βιομηχανιῶν, αὐτὸ ὀνομάζεται μονοπώλιον.

§21Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Μονοπώλιον ὀλίγων μηνῶν.

§22Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πολλῶν ἐτῶν. Ὅταν τὸ διάστημα τοῦ χρόνου εἶναι 4 καὶ 5 ἔτη εἶναι μακρὸν μονοπώλιον. Διότι, βεβαίως, δὲν σημαίνει, ὅτι λήγοντος τοῦ 4ου ἔτους θὰ ἔλθῃ ἀμέσως ὁ ἄλλος. Ἐν τῷ μεταξὺ ἔχει ληφθῇ πρόνοια νὰ μὴ ἐξάγωνται μόνον 10% ἐπὶ τῶν κεφαλαίων, ὅπως συμβαίνει μὲ τὸν γενικὸν νόμον τῆς εἰσόδου ξένων κεφαλαίων, ἀλλὰ ἐλήφθη καὶ εἰς τοῦτο ἡ χαριστικὴ πρόνοια νὰ γίνῃ 20% κατ’ ἔτος ἡ ἐξαγωγή, ὥστε ἐντὸς πενταετίας νὰ ἔχῃ λήξει τὸ θέμα τῆς πλήρους ἐπανεξαγωγῆς τῶν κεφαλαίων καὶ τῶν κερδῶν. Ἑπομένως εἶναι εἰς ἀκέραιον μονοπώλιον ὑπὸ τὰς δεδομένας συνθήκας.

§23Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Δὲν ἠκούσθη).

§24Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν γνωρίζετε ὅτι ἡ ἀπόσβεσις τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου συνετελέσθη ἐντὸς 2,5 ἐτῶν;

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ μὴ διακόπτετε. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§26Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ λύσις; Κρατικὸν διϋλιστήριον. Ποῖα θὰ εἶναι τὰ πλεονεκτήματα; Πρῶτον, θὰ ἀγοράσῃ μὲ τὰς διεθνεῖς τιμὰς καὶ θὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ αὐτὸ τὸ βάρος τῶν 2–3 δίς. Δεύτερον, θὰ ἔχῃ ἀπεριορίστους δυνατότητας ἀνταλλαγῶν. Τρίτον, ἔχει τὴν δυνατότητα τοῦ ἐλαχίστου κόστους διὰ νὰ δημιουργηθῇ βιομηχανικὴ ἀνάπτυξις. Ἀλλά, ὑπάρχει καὶ τὸ δεύτερον ἐρώτημα. Τὶ θὰ γίνῃ μὲ αὐτὰς τὰς τρεῖς μονάδας τοῦ μονοπωλίου διὰ τὰς ὁποίας ἐκόμπαζεν ἡ Κυβέρνησις; Καὶ αὐταὶ θὰ γίνουν. Ἀλλὰ θὰ γίνῃ συναγωνισμὸς κ. Λύχνο. (Χειροκροτήματα). Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις. Σπουδαῖον θέμα εἶναι ἡ ἀμμωνία, διότι συνδέεται μὲ τὴν τιμὴν τῶν λιπασμάτων, καθὼς καὶ ἡ ἐλευθέρα προμήθεια ἀργοῦ πετρελαίου συνδέεται μὲ τὰς ἀνταλλαγὰς ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἀμφότερα συνδέονται μὲ τὴν ἐπιδίωξιν τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας, τοῦ πάσχοντος ἀγροτικοῦ κόσμου. (Χειροκροτήματα). Ἡ Ι.Δ.Ι. προσεπάθησε ἀπὸ πέρυσι, ἀπευθυνομένη πρὸς τὸ πρῶτον διϋλιστήριον, νὰ κάμῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα αὐτοτελῆ μονάδα, τὴν μεγαλυτέραν τοῦ Κόσμου καὶ ἐπανέλαβε τὴν προσπάθειαν καὶ τώρα, ἐλθοῦσα εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν ἀνάδοχον, διότι ἐπείσθη ὅτι κατ’ ἄλλον τρόπον δὲν ἠδύνατο νὰ προσπελάσῃ τὸ σημερινὸν Ἑλληνικὸν Κράτος. Ποία εἶναι ἡ πρότασις τῆς Ι.Δ.Ι.; Νὰ ἱδρύσῃ μονάδα 300.000 τόννων ἀμμωνίας καὶ 60.000 οὐρίας, τὰς μεγαλυτέρας τοῦ κόσμου. Καὶ προσφέρει εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν πρὸς 44 δολλάρια τὸν τόννον τὴν ἀμμωνίαν διὰ τὰ λιπάσματα, δηλαδὴ δίδει τὴν μεγαλυτέραν μονάδα τοῦ κόσμου εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν μικροτέραν τιμὴν λιπάσματος διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Καὶ τὶ διαπράττει ἡ Κυβέρνησις; Αἰχμάλωτος τῆς ἰδικῆς της προτιμήσεως τοῦ κ. Πάπας, δὲν τὴν καλεῖ εἰς συνεννόησιν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐκάλει διὰ νὰ ἐπιβεβαιώσῃ εὐτελῶς τὰς προτάσεις, εἶναι περίπου βέβαιον ὅτι θὰ ἀποκτῶμεν τὴν μεγαλυτέραν μονάδα τοῦ κόσμου εἰς ἀμμωνίαν καὶ τὰ εὐθηνότερα λιπάσματα. Ὑπάρχει καλυτέρα προσφορὰ πρὸς τὸν πάσχοντα ἀγροτικὸν μας κόσμον; Ἀλλὰ θὰ πληροφορηθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τὰ δύο ἀπίστευτα γεγονότα, πρῶτον, ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἀγορὰ ἀργοῦ πετρελαίου ἐδόθη εἰς τὸν ἀνάδοχον καὶ τοιουτοτρόπως τὸ Κράτος ἐστερήθη ἀπὸ τὰ μέσα διὰ νὰ ἀσφαλίσῃ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν Ἑλληνικῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Καὶ δεύτερον, θὰ πληροφορηθῇ ἐπίσης, ὅτι ἐνῷ ἦτο δυνατόν, ἐνῷ προσεφέρετο ἡ εὐθηνοτέρα τιμὴ λιπασμάτων τοῦ κόσμου, ἐξησφάλισε τὴν μονοπωλιακὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ τῶν λιπασμάτων εἰς βάρος τοῦ πάσχοντος ἀγροτικοῦ κόσμου. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπηρεσία τῆς Κυβερνήσεως ΕΡΕ πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς χώρας. Καὶ αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν, μαζὶ μὲ τὰς ἄλλας εὐθύνας της, θὰ καταγγείλωμεν. Καθ’ ὅμοιον τρόπον, κ. βουλευταί, ἀπὸ τῆς ὥρας κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει κρατικὸν διϋλιστήριον καὶ ἔχει τὸ ἐλάχιστον κόστος, ὅπως πρόκειται νὰ τὸ ἔχῃ τὸ νέον κρατικὸν διϋλιστήριον, εἶναι δυνατὴ ἡ αὐτόνομος ἵδρυσις βιομηχανικῶν μονάδων, ὄχι μόνον ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἀνεφέρθησαν ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον, ἀλλὰ καὶ πολλῶν ἄλλων. Διότι βασικὸν θέμα εἶναι ἡ τιμὴ κόστους ἡ τιμὴ τῶν προϊόντων τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τοῦ διϋλιστηρίου. Εἶναι ὅρος ὑπάρξεως τῆς οἰκονομίας μας. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, παρασυρόμενος ἀπὸ τὴν συνήθειαν τῆς ΕΡΕ, εἶσθε δημαγωγοί, εἶσθε μηδενισταί. Καὶ τοῦ ἀπαντῶ. Ἡμεῖς, δὲν εἴμεθα μηδενισταί, εἴμεθα δημιουργοί. Σεῖς εἶσθε μηδενισταί. Εἶσθε μηδενισταί, διότι θέτετε δυναμίτιδα εἰς τὰ θεμέλια τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου). Ὅταν μεριμνᾶτε διὰ νὰ ἀκριβήνῃ τὸ λίπασμα, ὅταν δίδετε, κατὰ τὴν ὥραν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, ὅταν δίδετε μονοπωλιακὰς ηὐξημένας τιμὰς τῶν καυσίμων, ἐγκληματεῖτε ἔναντι τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἐγκληματεῖτε ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ. Θέλομεν νὰ ἐλπίζωμεν, ἔπειτα ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀποκάλυψιν, θέλομεν νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ματαιώσῃ τὴν σύμβασιν, καὶ ἔχει τὸν τρόπον τῆς ἐπανορθώσεως. Ἀπεδείχθη κατ’ ἐξαίρετον τρόπον ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι ἡ Σύμβασις αὐτὴ στερεῖται νομικῆς ἰσχύος, ὅτι ἔχει νομικὰ ἐλαττώματα, ἐξέρχεται τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ ὁποία ἔχει δοθῆ ἐκ τῶν νόμων καὶ οὔτε τὸ διάταγμα, οὔτε ἡ σύμβασις εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψῃ αὐτὰς τὰς ἐκτροπάς. Ὀφείλετε νὰ τὴν φέρητε εἰς τὴν Βουλήν, καὶ νὰ συστήσετε εἰς τὴν πλειοψηφίαν σας τὴν ἀπόρριψιν. Ἐάν, ὅμως, ἐμμείνητε εἰς τὸ μέγα σκάνδαλον, εἰς τὸ ἔγκλημα, ἐὰν ἐμμείνητε εἰς τὴν ὑπονόμευσιν, εἰς τὸν μηδενισμὸν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, ἐὰν ἐπιμείνητε εἰς τὴν παραχώρησιν δώρου δύο ἕως τριῶν δισεκατομμυρίων εἰς τὸν ἀνάδοχον, ἐὰν ἐπιμείνητε εἰς τὴν δημιουργίαν μονοπωλίων κατὰ τὴν ὥραν τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι πλανᾶσθε, ἐὰν νομίζητε ὅτι μία νόθος κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία ἠμπορεῖ νὰ σᾶς σώσῃ. Θὰ ἐγερθῇ ὁ λαός, θὰ ἐγερθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, θὰ ἐγερθῇ καὶ θὰ ἐπιβάλῃ τὴν θέλησίν του. Θὰ καταργήσῃ καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν σύμβασιν. Καὶ τὴν παράνομον Κυβέρνησιν καὶ τὴν ἀπαράδεκτον σύμβασιν. Ἡ Δημοκρατία θὰ νικήσῃ. Καὶ μαζὶ μὲ τὴν Δημοκρατίαν θὰ νικήσῃ καὶ ἡ Δικαιοσύνη, καὶ ἡ δημιουργία, ἡ ἀρετή. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§28Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι δὲν διενεργήθη διαγωνισμός. Ἰσχυρίζομαι ὅτι διενεργήθησαν τύποις δύο, οὐσίᾳ τρεῖς διεθνεῖς διαγωνισμοί. Διενηργήθησαν πρῶτον, διεθνεῖς διαγωνισμοὶ δύο διὰ τὴν λειτουργίαν καὶ τὴν ἐκμίσθωσιν τοῦ πρώτου κρατικοῦ διϋλιστηρίου καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῶν διαγωνισμῶν ἐκείνων τὰ οἰκονομικὰ εἶναι, ὅπως ἀπέδειξα, ἀπολύτως συγκρίσιμα μὲ τὰ μέλλοντα νὰ προκύψουν ἐκ τῆς παρούσης συμβάσεως διὰ τὸ δημόσιον οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα. Ἡ ἀντίρρησις κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ δύο ἐκεῖνοι διαγωνισμοὶ ἐσημειώθησαν πρὸ πέντε ἐτῶν δὲν δύναται νὰ ἰσχύσῃ πρῶτον διότι δὲν ἐσημειώθη οὐσιώδης μεταβολὴ εἰς τὴν ἐμπορίαν τῶν πετρελαιοειδῶν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης μέχρι σήμερον. Ἐσημειώθη κατὰ τὰ πρῶτα μεταπολεμικὰ ἔτη ἐπανάστασις εἰς τὴν ἐμπορίαν τῶν πετρελαιοειδῶν. Ἔκτοτε τὸ ἀναμορφωθὲν σύστημα ἐπαγιοποιήθη. Ὑπάρχει ὅμως καὶ δεύτερος λόγος ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἰσχύει ἀκόμη περισσότερον ὁ ἰσχυρισμός μου καὶ ὁ λόγος αὐτὸς συνίσταται εἰς τὸν οὐσιαστικὸν διαγωνισμόν, ὁ ὁποῖος ἔλαβε χώραν πρὸς κατάρτισιν τῆς συμβάσεως τῆς ἀπόψε συζητουμένης ὑπὸ τοῦ Σώματος. Ἐπὶ ἕν ἔτος, κ. βουλευταί, περίπου, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν κατατεθέντων φακέλλων, ὅλαι αἱ μεγάλαι ἑταιρεῖαι τοῦ κόσμου ἐγνώριζον ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἶχε τὴν πρόθεσιν νὰ ἱδρύσῃ, συνδυάζουσα πρὸς ἄλλας ἐπενδύσεις, ἕνα δεύτερον διϋλιστήριον καὶ πλεῖσται ἐκ τῶν μεγάλων ἑταιρειῶν ἔδειξαν καὶ ἐμπράκτως ἐνδιαφέρον καὶ ἐζήτησαν πληροφορίας. Ἐπὶ πλέον αἱ δύο προσφοραὶ τοῦ ὁμίλου Ὠνάση καὶ τοῦ ὁμίλου Πάπας, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἐκ τῶν ὑποβληθεισῶν προσφορῶν αἱ κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς προτιμότεραι, αἱ δύο αὗται προσφοραὶ δὲν ὑπεβλήθησαν, ὅπως εἶπα, καὶ εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, κ. βουλευταί, ἀπὸ γυμνασιόπαιδας, ὑπεβλήθησαν καὶ αἱ δύο ἀπὸ ὁμίλους εἰς τοὺς ὁποίους συμμετεῖχον αἱ μεγαλύτεραι ἢ δύο ἢ τρεῖς ἐκ τῶν μεγαλυτέρων ἑταιρειῶν τοῦ κόσμου. Διερωτᾶται κανείς, κ. βουλευταί, λοιπόν, ἐὰν ὑπῆρχον αὐτὰ τὰ περιθώρια τῶν δύο ἢ τριῶν δισεκατομμυρίων, καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους, δὲν θὰ ἤρχετο ἡ Β.Ρ., ἡ ὁποία μετεῖχε π.χ. τοῦ ἑτέρου ὁμίλου, τοῦ ὁμίλου Ὠνάση, νὰ κάμῃ μίαν προσφορὰν οἵα ἡ προσφορὰ ἡ ἀναμενομένη ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως; Δὲν ὑπάρχει κανείς.... Δὲν ὑπάρχει κανείς, ὁ ὁποῖος νὰ εἶναι τόσον μικρός, κύριοι βουλευταί, ὥστε νὰ μὴ ἀντιλαμβάνεται τοῦτο, ὅτι ἂν ὑπῆρχον αὐτὰ τὰ περιθώρια, δοθέντος ὅτι δὲν ὑπάρχει κανείς, ὁ ὁποῖος ἠδύνατο νὰ ἐνδιαφερθῇ δι’ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν καὶ δὲν τὴν ἐγνώριζε; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποτεθῇ, συνεπῶς, ὅτι ἂν ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ περιθώρια δὲν θὰ ἐνεφανίζετο κἄποιος, ὁ ὀλιγαρκέστερος, ὁ ὁποῖος νὰ δεχθῇ νὰ προσφέρῃ εἰς μίαν τιμήν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο κἄπως συμφεροτέρα. Δυστυχῶς, τὰ θέματα, τὰ σχετιζόμενα πρὸς τὴν ἐμπορίαν καὶ τὴν διακίνησιν τῶν πετρελαιοειδῶν εἶναι, ὡς ἐκ τῆς φύσεώς των, περίπλοκα. Καὶ διὰ τοῦτο ἡ Ἀντιπολίτευσις εὗρε τὴν εὐκαιρίαν νὰ δημιουργήσῃ σύγχυσιν μεταξὺ διαφόρων μελετῶν καὶ νὰ ὑποστηρίξῃ τὰ ὑπὸ οἱουδήποτε θετικοῦ στοιχείου ἀνυποστήρικτα, ὅτι δηλαδὴ ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ ἰλιγγιώδη περιθώρια, εἰς τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθη ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, καὶ αὐτὰ τὰ ἰλιγγιώδη περιθώρια, φαίνεται, περιεφρόνησεν ἡ Β.Ρ. Ἀλλ’ εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως τοῦ Κέντρου, ὅτι πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας δύο βασικὰς τιμάς, τὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀγοράζεται τὸ ἀργὸν πετρέλαιον καὶ τὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν πωλοῦνται τὰ ἕτοιμα προϊόντα. Καὶ εἶπεν, ὅτι ἀμφότεραι αἱ προβλεπόμεναι ἐν τῇ συμβάσει τιμαὶ εἶναι αἱ τιμαὶ τοῦ CARTEL. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ἔκαμε λάθος. Τόσον αἱ τιμαὶ ἀγορᾶς τοῦ ἀργοῦ, αἱ μνημονευόμεναι ἐν τῇ συμβάσει, ὅσον καὶ αἱ τιμαὶ πωλήσεως, αἱ μνημονευόμεναι ἐν τῇ συμβάσει, ἔχουν λογιστικὴν σημασίαν. Ἡ πραγματικὴ ἀξία προκύπτει, ἂν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, τί ἀγοράζων ὁ ἀνάδοχος εἰς τὴν τιμὴν τοῦ CARTEL τὸ ἀργὸν πετρέλαιον καὶ πωλῶν ὁ ἀνάδοχος εἰς τὴν τιμὴν τοῦ CARTEL τὰ ἕτοιμα προϊόντα, πρόκειται νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὸ Δημόσιον. Αὐτὴ ἡ λεπτομέρεια τῆς ἐπιστροφῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἐπὶ 45 ἑκατομμ. δολλαρίων 9 ἑκαττομμύρια, εἴτε ἐλησμονήθη, εἴτε ὑπετιμήθη. Εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι ὑπάρχει κἄποια τέτοια ὑποχρέωσις 55 CENTS κατὰ βαρέλιον, ἀλλ’ αὐτὸ δύναται νὰ ἐξαφανισθῇ, λόγῳ μελλούσης πτώσεως τῆς ἐπισήμου τιμῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου.

§29ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τῶν προϊόντων.

§30Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ τῶν προϊόντων. Κύριοι συνάδελφοι, ἀμφότεραι αἱ τιμαὶ ἐξελίσσονται συνήθως, καὶ αὐτὸ ἔχει ἀποδείξει ἡ μέχρι τοῦδε πρακτική, περίπου παραλλήλως, οὐδὲ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ ἄλλως. Διότι αἱ τιμαὶ τῆς πρώτης ὕλης καὶ αἱ τιμαὶ τῶν παραγομένων ἐκ τῆς πρώτης ὕλης προϊόντων, ἐξ ὁρισμοῦ τείνουν, ὅταν κανεὶς σκοπεῖ τὰ προβλήματα ἀπὸ σκοπιᾶς μακροπροθέσμου, νὰ διατηροῦν μίαν περίπου σταθερὰν μεταξὺ των ἀπόστασιν. Εἶναι ἐπίσης ἀνακριβές, ἀλλὰ τοῦτο ἔχει μόνον αὐτὸ καθαρᾶς συναλλαγματικῆς ἀπόψεως σημασίαν καὶ ὄχι ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων, καὶ εἶναι, λέγω, ἀνακριβές, ὅτι ἡ λύσις, ἡ διδομένη ὑπὸ τῆς παρούσης ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς συμβάσεως, δὲν παρέχει ἔκπτωσιν τοῦ ἀργοῦ. Ἀλλ’ ἀντιπαρέρχομαι τὰς λεπτομερείας, διὰ νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, κύριοι βουλευταί, καὶ διὰ νὰ διαπιστώσωμεν ποῖαι, πράγματι, εἶναι αἱ τιμαί, τὰς ὁποίας ἠδυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν καὶ πόθεν ἀποδεικνύεται, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς τῆς συμβάσεως δὲν εἶναι ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθη ὁ κ. Παπανδρέου, ἀλλ’ εἶναι ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα ἀναφέρεται καὶ ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ εἰσήγησις, ἡ ἰδική μου πρὸς ὑμᾶς. Κύριοι βουλευταί, θὰ παρακαλέσω νὰ μὲ προσέξετε. Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ τελευταίου, ἂς εἴπωμεν, ἀγωνίσματος, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ τελευταίου ἔτους ἐνεφανίσθη καὶ ἔλαβε μέρος εἰς τὸ ἀγώνισμα τοῦτο ὁ πολὺς Ματτέϊ. Καὶ ἔλαβε μέρος καὶ μία ἄλλη ἑταιρεία, ἡ ὁποία ὄντως προσέφερε καλοὺς ὅρους ἀπὸ ἀπόψεως τῶν πετρελαίων, ἡ ΚΟΝ-ΤΙΝΕΝΤΑΛ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω μὲ ἠρεμίαν νὰ ἐξετάσωμεν τὰς δύο αὐτὰς προσφορὰς καὶ νὰ τὰς ἐμβαθύνωμεν. Σημασίαν ἔχει τοῦτο, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ΕΝΙ, ἐκπροσωπούμενη ὑπὸ τοῦ Ματτέϊ δὲν ἦλθεν ἐδῶ διὰ νὰ προσφέρῃ ἀργὸν πετρέλαιον εἰς οἱανδήποτε τιμήν. Ἐπρότεινε τὴν ἑξῆς λύσιν: Νὰ κάμωμεν, τὸ Δημόσιον καὶ ἡ ΕΝΙ, μίαν ἑταιρείαν καὶ νὰ προμηθευώμεθα ἀργὸν πετρέλαιον διὰ τῆς διενεργείας διεθνῶν διαγωνισμῶν. Εἶχεν, ἑπομένως συμφέρον, ἡ ΕΝΙ, ἀφοῦ οὐδεμίαν ἀνελάμβανεν ὑποχρέωσιν, εἰς τοὺς ὑπολογισμούς, τοὺς συνοδεύοντας τὴν ἰδίαν αὐτῆς προσφοράν, νὰ ὑπερτιμήσῃ ὅσον ἠδύνατο τὰ ἀποτελέσματα τῶν μελλοντικῶν διεθνῶν διαγωνισμῶν διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Καὶ δὲν εἶναι ἀκριβὲς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Μαῦρος, ὅτι ὁ Ματτέϊ ἐπιχειρηματίας ἦτο — εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔκαμε προσφοράν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι διεθνῶς ἀνταγωνιστική. Ὁ Ματτέϊ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔκαμε προσφορὰν περὶ ἱδρύσεως ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ Δημοσίου διϋλιστηρίου καὶ εἶπεν ὅτι θὰ προμηθευώμεθα ἀπὸ κοινοῦ, διὰ διεθνῶν διαγωνισμῶν, τὸ ἀργὸν πετρέλαιον. Καὶ πρὸς ὑποστήριξιν τῆς προτάσεώς του, ποὺ εἶχε κάθε συμφέρον νὰ τὴν ὑποστηρίξῃ ὑποτιμῶν τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, παρέσχε στοιχεῖα. Εἶχε συμφέρον, λοιπόν, ὁ Ματτέϊ, ἡ ΕΝΙ, νὰ παραστήσῃ εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν χαμηλότερον τὰς διεθνεῖς τιμὰς εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ καταλάβωμεν. Ἀλλὰ ἡ ΕΝΙ εἶχε μὲν συμφέρον, ἀλλ’ ἦτο —καὶ εἶναι—μεγίστη καὶ σοβαρωτάτη ἑταιρεία καὶ δὲν ἐπέτρεψεν εἰς τὸν ἑαυτόν της ἠθικὰ ἀτοπήματα, διότι ἡ διεθνής της φήμη, τὴν ὁποίαν δικαίως ὕμνησαν καὶ ὁ κ. Μαῦρος καὶ ἄλλοι ἀγορηταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἐκλονίζετο. Γνωρίζουσα, λοιπόν, ἡ ΕΝΙ, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ἀείμνηστον Ματτέϊ, ποῖαι εἶναι αἱ διεθνεῖς τιμαὶ καλύτερον, ἐπιτρέψατέ μου νὰ τὸ εἴπω, ἀπὸ ὅ,τι τὰς γνωρίζει αὐτὸς οὗτος ὁ ἀξιότιμος κ. Παπανδρέου, καὶ ἔχουσα συμφέρον, οἱονεί, νὰ παραστήσῃ τὰς τιμὰς ταύτας ὅσον τὸ δυνατὸν μικροτέρας, ἐπρότεινε τὰς ἑξῆς τιμάς: Ἀργὸν Μπανίας, — ἔτσι λέγεται, διότι δυστυχῶς τὰ ἀργά, ὡς ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. Καψάλης, εἶναι διαφόρων ποιοτήτων καὶ δημιουργοῦν ἐντελῶς διάφορα ἀποτελέσματα. Λυποῦμαι διότι εἰσέρχομαι εἰς λεπτομερείας, ἀλλὰ τὸ πράττω διότι ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν, ἡ ὁποία νὰ εἶναι ὁλοκληρωτικὴ — καὶ ἴντα σκέϊλ μεῖον 35% ὁ ναῦλος. Τοῦτο σημαίνει τιμὴν κατὰ τόννον τσὶφ 15,35 ἔναντι ἐπισήμου τιμῆς Καρτὲλ 18,25, διὰ τὸ ἀντίστοιχον πετρέλαιον, τὸ ὁποῖον σημαίνει 2,9 δολλ. κατὰ τόννον, διαφοράν. Τώρα, παρακαλῶ πάρα πολύ, νὰ ἐπισκοπήσωμεν τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα καὶ λύσεις. Τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς δώσω καὶ θὰ καταθέσω, δὲν εἶναι ἰδικά μου, ἀλλὰ εἶναι οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλεν αὐτὴ αὕτη περὶ τοῦ ἑαυτοῦ της ἡ ΕΝΙ, θέλουσα νὰ παραστήσῃ τὰ ἀποτελέσματα ταῦτα, ὡς τὰ καλύτερον δυνατά, ἀφοῦ θὰ ἐκάμαμεν ἑταιρείαν μὲ τὴν ΕΝΙ, διὰ νὰ προμηθευώμεθα μαζὶ τὸ Δημόσιον καὶ ἡ ΕΝΙ διὰ διεθνῶν διαγωνισμῶν τὸ ἀργὸν πετρέλαιον. Εἶπε λοιπόν, θὰ διϋλίσωμεν ἀργὸν 1.250 χιλ. τόνν. Αὐτὴ ἦτο ἡ πρότασις. Ἡ ἀξία τῶν προϊόντων εἰς τιμάς, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν ἔκφρασιν τοῦ κ. Παπανδρέου, Καρτὲλ εἶναι 28,7 ἑκ. δολλ. Ἀξία ἀργοῦ 19,2, διΰλισις ἀπόσβεσις κλπ. ἔξοδα 6,6. Κόστος προϊόντων 25,7. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὰ 28,7, τὰ 25,7 προκύπτουν 3 ἑκ. δολλ. διαφορὰ διὰ διΰλισιν 1.250 χιλ. τόννων.

ΛΥΣΙΣ ΜΑΤΤΕΪ

Καθ’ ὑπολογισμοὺς ἰδίου: Διύλισις ἀργοῦ 1.250.000 Τ.

Εἰς τὸ προκείμενον διϋλιστήριον, τὸ ὁποῖον κρίνεται, προκύπτει διαφορὰ διὰ τὴν διύλισιν μείζονος ποσότητος, βεβαίως καὶ δὴ 1.900 περίπου χιλιάδων τόννων, οὐχὶ 3 ἑκ. δολλ., ἀλλὰ 8,7 —ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς— δολλάρια. Βεβαίως οἱ ἀριθμοί, δὲν εἶναι ἀπολύτως συγκρίσιμοι, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἄλλη σύνθεσις ἀποδόσεως, ἐπῆρα ὅμως τὰς ἀποδόσεις, ὡς τὰς ἠθέλησεν ὁ Ματτέϊ, ὁ ὁποῖος κάτι ἐγνώριζεν ἀπὸ ἀποδόσεις. Ἔκαμα καὶ ἕνα ἄλλον ὑπολογισμόν, βάσει τῶν τιμῶν Ματτέϊ, τῶν τιμῶν EXFACTO-RY, τῶν ἑτοίμων προϊόντων καὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἀργοῦ, δι’ ἕνα διϋλιστήριον δυναμικότητος 1.900 τόνν. καὶ προκύπτει οἰκονομικὸν ἀποτέλεσμα 7,6 ἑκατομμ. δολλάρια. Σᾶς εἶπον, ὅτι τὸ οἰκονομικὸν ἀποτέλεσμα, τὸ προκῦπτον ἐκ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν διϋλιστηρίου, εἶναι μεγαλύτερον.

ΛΥΣΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

Μὲ τιμὰς καὶ πίνακα προϊόντων ΜΑΤΤΕΪ, ἰδικόν μας μειωμένον κοστολόγιον διϋλίσεως καὶ ἀποσβέσεως καὶ διύλισιν ἀργοῦ περίπου 1.900.000 Τ.

(*) Τὰ ἔξοδα τῶν 7.000.000 εἶναι οὐσιωδέστατα ὑποτιμημένα. Τοῦτο θὰ συμβαίνῃ πότε, κύριοι συνάδελφοι; Ἐὰν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι αἰσθανώμεθα, ὅτι ἔχομεν τὴν δύναμιν νὰ προμηθευώμεθα διὰ διεθνῶν διαγωνισμῶν εἰς τρεχούσας τιμὰς τὸ ἀργὸν πετρέλαιον ἑκάστοτε καὶ νὰ μᾶς στοιχίζῃ ἡ διύλισις τόσον, ὅσον ἐνόμιζεν ὁ ἴδιος ὁ Ματτέϊ, ὅτι θὰ ἐστοίχιζεν ἡ διύλισις εἰς τὸν ἴδιον. Καὶ ταῦτα πάντα πότε; Ὅταν ὁ ἴδιος εἶχε πᾶν συμφέρον νὰ παραστήσῃ, ὅτι τὰ οἰκονομικά του ἀποτελέσματα εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν εὐνοϊκώτερα. Ἀλλὰ —ἐπαναλαμβάνω— ἦτο μεγάλος ἐπιχειρηματίας ὁ Ματτέϊ. Εἶναι μεγίστη καὶ πρωτοποριακὴ ἐπιχείρησις εἰς τὰ πετρελαιοειδῆ ἡ ΕΝΙ. Ἀλλὰ βεβαίως δὲν ἐπέτρεψαν εἰς τὸν ἑαυτόν των νὰ παράσχουν, ἔστω καὶ ἔχουσαι συμφέρον, στοιχεῖα ἀνεδαφικὰ καὶ δὲν τὰ παρέσχον. Ἔρχομαι εἰς τὴν λύσιν Κοντινεντάλ. Ἡ λύσις τῆς Κοντινεντὰλ εἶναι πράγματι λύσις ἀπὸ πολλῶν ἀπόψεων ἐνδιαφέρουσα καὶ δι’ αὐτὸ ἡ ἐπιτροπὴ ἠσχολήθη μὲ αὐτήν. Εἶναι συνδυασμένη μὲ τὴν προμήθειαν λιβυκοῦ πετρελαίου. Καὶ τοῦτο ἔχει ἰδιάζουσαν σημασίαν. Διότι πράγματι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Ἑταιρεία Κοντινεντὰλ εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην ἀποκτᾷ οὐσιώδεις πετρελαιοπηγὰς καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ διανοίξῃ ἀγοράς. Αὕτη, ἔκαμε δύο προτάσεις καὶ ὄχι μίαν. Ἡ μία εἶναι νὰ ἀναλάβῃ ἡ ἰδία τὴν διαχείρισιν τῶν πετρελαιοειδῶν, δηλαδή, νὰ καταστῇ ἀνάδοχος, ὁπότε ἐζήτησε τιμὴν 14,86 δολλ. κατὰ τόννον. Ἐὰν ὅμως —εἶπεν— ἐπρόκειτο νὰ προμηθεύσω τὸ Δημόσιον, τότε ἡ τιμὴ αὐτὴ γίνεται 15,24 κατὰ τόννον. Ἀμφότεραι αἱ τιμαί, ἔναντι τιμῆς καρτὲλ —διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν ἔκφρασιν τοῦ κ. Παπανδρέου— 18,14 δολλ. κατὰ τόννον. Ἡ πρώτη λύσις ἐμφανίζεται ἔναντι τῆς λύσεως Πάπας, ἐὰν κάμωμεν καὶ τὰς μεταβολάς, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ γίνουν, λόγῳ τῆς ποιότητος τοῦ λιβυκοῦ πετρελαίου, μὲ μίαν διαφορὰν 1,80 δολλαρίων κατὰ τόννον καὶ ἐὰν προστεθῇ καὶ τὸ 0,76 λόγῳ καλυτέρας ποιότητος εἶναι 2,56 καὶ ταῦτα τῆς εὐνοϊκωτέρας τιμῆς. Ἀλλὰ ποῖα εἶναι τὰ μειονεκτήματα αὐτῆς τῆς προσφορᾶς; Καὶ διατὶ φθάνει ἡ προσφορὰ εἰς τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα κατετέθησαν καὶ ἐδημοσιεύθησαν;

§31Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Εἶναι ἐσφαλμένα τῆς Κοντινεντάλ.

§32Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Διὰ νὰ εἶναι συμφέρουσα ἡ πρότασις ἀγορᾶς τοιούτου εἴδους πετρελαίου, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖον νὰ ὑπάρχῃ μία ἀνταπόκρισις μεταξὺ τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἑλληνικῆς ἀγορᾶς καὶ τοῦ εἴδους τοῦ Λιβυκοῦ πετρελαίου. Διότι τὸ Λιβυκὸν πετρέλαιον εἶναι πλούσιον εἰς ὡρισμένου εἴδους στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα παράγουν ὡρισμένου εἴδους ἕτοιμα προϊόντα εἰς κλάσμα μεγαλύτερον τῶν ἄλλων.

§33Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Λευκὰ προϊόντα.

§34Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Καὶ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀνάμιξις.

§35Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἴπωμεν καὶ περὶ τῆς ἀναμίξεως, ἀλλὰ δὲν εἴμεθα χημικοί. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω τί εἶπον εἰς ἐμὲ τοὐλάχιστον οἱ χημικοί.

§36Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Ἡ ἀμμωνία.

§37Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ ἀκούσητε καὶ διὰ τὴν ἀμμωνίαν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Ρουχωτᾶ, μὴ διακόπτετε. Νομίζω, ὅτι ἄλλοτε προηδρεύατε δικαστηρίου. Ἐπιτρέπατε τότε διακοπάς; Δὲν φαντάζομαι νὰ φρονῆτε, ὅτι εἶναι τρόπος διαδικασίας αὐτός. Παρακαλῶ, νὰ κάμητε ἐδῶ ὅ,τι ἐκάματε εἰς τὸν ἰδιωτικόν σας βίον. Ὅταν ὁμιλῇ κἄποιος δὲν τὸν διακόπτουν.

§39Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἡ πρότασις Κοντινεντάλ, ἦτο συνδυασμένη μὲ δύο βασικοὺς ὅρους. Πρῶτος ὅρος: Θὰ δικαιοῦμαι νὰ κάμω μίγματα μὲ ἄλλα πετρέλαια, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν προσφέρεται τιμὴ ἀπὸ τοῦδε. Καὶ δεύτερος ὅρος: Ἡ σύμβασις τῆς προμηθείας ἀργοῦ θὰ ἰσχύῃ μόνον διὰ 5 ἔτη. Κατόπιν θὰ ἀναθεωρηθῇ βάσει τῶν τότε κρατουσῶν συνθηκῶν. Καὶ ἄλλος ὅρος, ὁ ἑξῆς: Τὰ 80% —καὶ ὄχι τὰ 90%, ὅπως εἰς ἄλλην περίπτωσιν— τῶν κερδῶν, δηλαδὴ τῆς ἀποστάσεως μεταξὺ τῶν τιμῶν τῶν προϊόντων καὶ τοῦ κόστους πρόκειται νὰ περιέρχωνται ὡς κέρδη εἰς τὸ Δημόσιον. Τούτων ἕνεκεν, τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα ἐξετιμήθησαν ὡς εὐνοϊκώτερα τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων τῆς προτάσεως Πάπας, ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τῆς ὑποβληθείσης καὶ κατατεθείσης ἐκθέσεως, μόνον κατὰ 1,8 ἑκατομμ. δολλάρια. Εἶναι συνδυασμένη ὅμως ἡ πρότασις καὶ μὲ σωρείαν ἄλλων δευτερευόντων μειονεκτημάτων. Περιορίζει τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον καὶ δὲν ἐπιτρέπει τὴν συμπλήρωσίν του παρὰ μόνον ἀφοῦ ἡ Ἑλληνικὴ ἀγορὰ δημιουργήσει περιθώρια. Περιορίζει τὴν παραγωγὴν πολυτίμων προϊόντων ὑπὸ τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου καὶ εἰδικῶς βενζίνης ἀεριωθουμένων, μέχρι τοῦ 1968. Ἀλλά, κυρίως, λέγει, ὅτι ἐπειδὴ ἐκ τῆς φύσεως τοῦ ἀργοῦ θὰ δημιουργηθοῦν πλεονάσματα, θὰ τὰ ἐξάγω εἰς τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐγὼ δὲν θὰ τὰς δεχθῶ ἔτσι, θὰ δεχθῶ τὰς ἀληθεῖς τιμάς, θὰ μοιράζωμεν δὲ τὴν ζημίαν κατὰ 80% καὶ 20%.

§40Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὰς τιμὰς αὐτὰς τὰς δέχεσθε ὡς διεθνεῖς;

§41Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, ἐκ πάντων τούτων, νομίζω, ὅτι μέχρις ὥρας ἀπεδείχθησαν τὰ ἑξῆς: Ὅτι κἄποιος, ὁ ὁποῖος περισσότερον ἀπὸ ἡμᾶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐγνώριζε περὶ πετρελαιοειδῶν καὶ ὁ ὁποῖος εἶχεν ὕψιστον συμφέρον, νὰ παραστήσῃ, ὅτι ὁ διεθνὴς διαγωνισμὸς θὰ μᾶς δώσῃ ἀποτελέσματα καλύτερα, δὲν τὸ ἔπραξε. Διατί; Καὶ αὐτὸς ὁ κἄποιος δὲν ἦτο μέλος τοῦ Καρτέλ. Ἦτο ὁ διασπαστὴς τοῦ Καρτέλ, ἡ ΕΝΙ. Δὲν ἐγνώριζε τὰ ἴδια αὑτοῦ συμφέροντα; Δὲν ἐγνώριζε πῶς διεξάγεται ἡ ἐμπορία τῶν πετρελαιοειδῶν; Τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν συνέβαινεν. Ἦτο σοβαρὸς ἄνθρωπος ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΝΙ, ὁ ὁποῖος ἦλθεν ἐδῶ καὶ ἐξεπροσώπει σοβαρώτατον οἶκον καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ ψευσθῇ. Ἐλέχθη ἀκόμη ὅτι αἱ τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας διατίθενται τὰ καύσιμα ἐν Ἑλλάδι, δὲν εἶναι διεθνῶς συναγωνιστικαί. Χρειάζεται ὅμως ἐξήγησις. Ποῖαι τιμαί; Αἱ τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας θὰ προσθέσῃ τις τοὺς φόρους, τοὺς δασμούς, τὸ κέρδος τοῦ δημοσίου; Συγκρίσιμοι εἶναι αἱ διεθνεῖς τιμαί, ὅταν αὗται ἀπαλλαγοῦν καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπὸ οἱασδήποτε ἐπιβαρύνσεις ἐκ φόρων, τελῶν, κερδῶν ἢ οἱωνδήποτε ἐπιστροφῶν πρὸς τὸ Δημόσιον. Ὁ κ. Καψάλης μᾶς εἶπε περίπου ποῖαι εἶναι αἱ τιμαὶ ἑτοίμων τοῦ Καρτέλ. Εἶναι διὰ τὴν συζητουμένην ποσότητα καὶ σύνθεσιν 45–46 ἑκατομ. δολλαρίων. Ἀλλὰ προκύπτει καὶ ἀπολογιστικῶς ποῖαι εἶναι αἱ ἐπιστροφαὶ πρὸς τὸ Δημόσιον. Καὶ εἶναι αὗται, ὡς εἶπον, ἀφοῦ τὸ Δημόσιον ὑπολογίζει ὑπὲρ αὑτοῦ τὰς ἀποσβέσεις, 9 ἑκατομ. δολλαρίων. Αἱ ἐπιστροφαὶ αὗται, αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς 9 ἑκατομ., εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἴσος πρὸς τὸ 20% τοῦ 45; Καὶ γνωρίζει ἢ δὲν γνωρίζει ἡ Κοινότης ἄνθρακος καὶ χάλυβος, μὴ ἐξετάζουσα τὰς τιμὰς τοῦ Καρτέλ, ἀλλὰ τὰς πραγματικὰς τιμάς, εἰς ποῖα ἐπίπεδα περίπου κυμαίνονται εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὐρώπην αἱ τιμαὶ τῶν διαφόρων προϊόντων πετρελαίου; Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ τοῦ πράγματος ἐμπειρικὴ ἀπόδειξις. Ἐδῶ ἐνεργοῦνται διαγωνισμοὶ διὰ τὴν προμήθειαν ἑτοίμων προϊόντων καὶ κατέθεσα τὸν σχετικὸν πίνακα, ἐξ οὗ προκύπτουν τὰ ἴδια οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα. Ποῖος, κύριοι βουλευταί, εἶναι μηδενιστής; Μήπως δὲν εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος αὐθαιρέτως ἰσχυρίζεται ὅτι εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ κερδίσῃ τοιαῦτα ποσὰ μία ἑταιρεία, ὅπως ἡ Β.Ρ. καὶ τὰ περιεφρόνησεν; Μήπως δὲν εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζεται ὅτι αὐτὸς γνωρίζει καλύτερον ἀπὸ τὴν ΕΝΙ ποῖαι εἶναι αἱ διεθνεῖς τιμαὶ ἢ ἀντιθέτως πρέπει νὰ ὑποθέσωμεν ὅτι εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος, εἰς ἀπόδειξιν τῶν ἰσχυρισμῶν του, προσάγει ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα προσήγαγεν ἐνώπιον Ὑμῶν; Καὶ ποῖος ἀνατινάσσει ὁλόκληρον τὸ οἰκοδόμημα εἰς τὸν ἀέρα; Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ δίδουν νὰ τοὺς στηρίξουν εἰς στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἤλεγξαν ἢ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι χωρὶς ἔλεγχον ἐκστομίζουν ἀριθμούς;

§42Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ γίνῃ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή.

§43Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ κάμωμεν μίαν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ἐλέγξῃ τὸ ἀκόλουθον πρᾶγμα: Ποῖος γνωρίζει καλύτερον τὰ πετρελαιοειδῆ ὑμεῖς ἢ ὁ Ματτέϊ;

§44Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ κάμητε μήνυσιν εἰς τοὺς συκοφάντας σας.

§45Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀλλὰ ἠκούσαμεν πράγματι καὶ ἀνατριχιάσαμεν, ὅτι χωρὶς νὰ τὸ καταλάβωμεν ἱδρύομεν τρία μονοπώλια. Ὁ χαρακτηρισμὸς ὅμως ἐπιχειρήσεώς τινος ὡς μονοπωλιακῆς, ἠμπορεῖ νὰ προκύψῃ ἐκ τῶν ἑξῆς στοιχείων: Πρῶτον νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ ἵδρυσις ἄλλης ὁμοίας ἐπιχειρήσεως εἰς τὸν τόπον, ἐπὶ ἱκανὸν χρονικὸν διάστημα καὶ ὄχι ἐπὶ διάστημα μηνῶν τινων. Καὶ ὁ δεύτερος ὅρος εἶναι νὰ ὑπάρξῃ κἄποια προστασία αὐτῆς τῆς ἐπιχειρήσεως ἀπὸ εἰσαγωγὰς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀλλέως δὲν ὑπάρχει μονοπώλιον. Αἱ προβλεπόμεναι παράλληλοι ἐπενδύσεις θὰ ἐνεργηθοῦν εἰς τρεῖς τομεῖς. Μία μικρὰ σχετικῶς ἐπένδυσις εἰς τὴν ἀμμωνίαν, μία σημαντικωτέρα ἐπένδυσις εἰς χάλυβα καὶ μία σημαντικωτάτη ἐπένδυσις, κατὰ τὴν κρίσιν μου ἡ σημαντικωτέρα πάσης, εἰς πετροχημικά. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου, ὅτι ἱδρύομεν μονοπώλιον ἀμμωνίας. Μὰ δὲν ἔχει πληροφορηθῆ τὸ Κέντρον ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχουν τρία ἐργοστάσια ἐν Ἑλλάδι, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἄδειαν νὰ ἱδρύουν μονάδας ἀμμωνίας; Τὸ πρῶτον εἶναι τὸ Κρατικὸν τὰ ἄλλα δύο εἶναι τὰ ἐργοστάσια ὑπερφωσφορικῶν λιπασμάτων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ τῆς Ἐμπορικῆς. Δὲν γνωρίζει ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι ἐπὶ μῆνας παιδευόμεθα διότι ἡ παραγωγὴ εἰς ἀμμωνίαν θὰ εἶναι πολλαπλασία τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἑλλάδος; Ἱδρύεται μονοπώλιον, ὅταν ἔχουν ἐκδοθῆ ἄδειαι καὶ ἀνεγείρονται ἤδη τρία ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα δύνανται μόνα νὰ καλύψουν διπλάσιον ὄγκον ἀναγκῶν ἐκείνων αἱ ὁποῖαι θὰ διαμορφωθοῦν ὅταν τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ θὰ εἶναι ὅλα ἕτοιμα; Ὅταν λέγω ὅτι τὸ ἐργοστάσιον ἀμμωνίας τὸ τέταρτον πλέον τοῦ δίδω 36 μῆνας προθεσμίαν διὰ νὰ ἔχῃ κἄποιαν προτεραιότητα, θεσπίζω μονοπώλιον; Διὰ τὸ ἐργοστάσιον ἀμμωνίας τὸ ἄρθρον 14 καὶ τὸ ἄρθρον 9 λέγουν δύο τινά: Ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ ἵδρυσις ἐξαγωγικῆς μονάδος ἀμμωνίας καὶ πρὸ τῆς παρόδου τῆς προθεσμίας ταύτης καὶ ἐπὶ πλέον, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχῃ κτισθῆ τὸ διϋλιστήριον, τὸ διϋλιστήριον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ τοῦ δίδῃ καὶ τὴν πρώτην ὕλην. Ἐλέχθη ὅτι ἔχομεν πρότασιν τῆς I.D.I. διὰ μίαν πρωτοφανοῦς μεγέθους μονάδα ἀμμωνίας. Τὰ εἴπομεν καὶ τὰ ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι εἰς τὴν πρώτην μὲν φάσιν εἴχομεν μίαν πρότασιν, ἡ ὁποία ἦτο πρότασις μικρά. Εἰς τὴν δευτέραν φάσιν καὶ δὴ τὴν τελευταίαν στιγμήν, τὴν ὥραν ποὺ ὑπεγράφετο ἡ σύμβασις, ἦλθε πράγματι τὸ γνωστὸν τηλεγράφημα καὶ ἡ γνωστὴ ἐπιστολὴ ὅπου λέγεται ἀλλ’ ἄνευ οὐδεμιᾶς δεσμεύσεως, ὅτι ἀναλαμβάνει ἡ I.D.I. νὰ ἱδρύσῃ μίαν μεγάλην μονάδα ἀμμωνίας. Καὶ ἐὰν ἡ I.D.I. ἤθελε νὰ τὴν κάμῃ, ὅπως ἐγὼ πιστεύω ὅτι πράγματι ἤθελε νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν μονάδα, διατὶ δὲν θὰ τὴν ἔκαμεν ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἀφοῦ εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ παρὸν διϋλιστήριον νὰ παρέχῃ πρώτην ὕλην;

§46Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πῶς θὰ τὴν ἔκαμε;

§47Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κατὰ τὸ ἄρθρον 14 καὶ κατὰ τὸ ἄρθρον 9 τῆς παρούσης συμβάσεως.

§48Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Θὰ τοῦ δώσετε ἄδειαν;

§49Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Βεβαίως ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐξαγωγικὴ βιομηχανία καὶ συμμορφοῦται πρὸς τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως. Κατελύθη λοιπὸν καὶ τὸ μονοπώλιον διὰ τὴν ἀμμωνίαν. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ μονοπώλιον τοῦ χάλυβος. Ἐδῶ πρόκειται περὶ πλατέων φύλλων ψυχρᾶς ἐξελάσεως. Ὑπάρχουν μελέται πολλῶν ἔτι τῶν μεγαλυτέρων οἴκων τοῦ κόσμου καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ εἰς τὸν Ο.Β.Α. Βιβλιοθῆκαι ὁλόκληροι μελετῶν ὑπάρχουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Καὶ ὅλαι αἱ μελέται λέγουν, ὅτι διὰ μίαν πάρα πολὺ μακρὰν περίοδον, ἡ ἵδρυσις μονάδος πλατέων φύλλων ψυχρᾶς ἐξελάσεως δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ σταθῇ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγορὰν στηριζομένη εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἁπλῶς δυνατότητας ἀπορροφήσεως. Καὶ ἐνῷ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ εὕρω κἄποιον, ὁ ὁποῖος ζητεῖ κάτι τὸ ἀζήτητον, κάτι τὸ ὁποῖον κατὰ τὰς μελέτας τὰς ὁποίας ἐζητήσατε καὶ τὰς ὁποίας δὲν ἐκάνατε τὸν κόπον νὰ ἀναγνώσητε, θεωρεῖται, ὅτι εἶναι πρὸς τὸ παρὸν ἀποκλειόμενον. Καὶ τοῦ δίδει τὴν ἄδειαν αὐτοῦ τοῦ κυρίου καὶ τοῦ δίδει μίαν προθεσμίαν 42 μηνῶν, διὰ νὰ ἱδρύσῃ τί; Κατ’ ἀποκλειστικότητα κατὰ τοὺς μῆνας αὐτοὺς τῆς ἰσχύος τῆς συμβάσεως, μονάδα πλατέων φύλλων ψυχρᾶς ἐξελάσεως. Αἱ ἄλλαι μονάδες δὲν ἔχουν προνόμιον. Δὲν ἔδωσα προνόμιον εἰς τὴν παραγωγὴν χάλυβος, οὔτε ἑνὸς μηνός. Πάει καὶ τὸ δεύτερον μονοπώλιον. Ἔρχομαι εἰς τὰ πετροχημικά. Αὐτὸς οὗτος ὁ ὑποβαλὼν τὴν ἀντίπαλον πρότασιν, θεωρεῖ ὡς ρεαλιστικὴν τὴν ἵδρυσιν τῆς τοιαύτης βιομηχανίας ἐν Ἑλλάδι, διότι τὸ ἐπίπεδον τῆς καταναλώσεως ἐν Ἑλλάδι, εἶναι πάρα πολὺ χαμηλὸν καὶ διότι εἰς τὴν Εὐρώπην λειτουργοῦν σημαντικαὶ μονάδες πετροχημικῶν βιομηχανιῶν. Ὅλοι, ὅμως εἶναι σύμφωνοι, ὅτι ἡ ἵδρυσις τῆς βιομηχανίας αὐτῆς πρόκειται νὰ μεταβάλῃ πράγματι τὴν σύνθεσιν τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας καὶ νὰ τὴν μεταβάλῃ διατί; Διότι ἀκριβῶς ἡ ἵδρυσις αὐτῆς τῆς μονάδος δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ μόνον τὴν ἵδρυσιν εὐθέως ἐξαρτουμένων ἀπὸ τὰς πετροχημικὰς βιομηχανίας, βιομηχανιῶν, ἀλλὰ θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἵδρυσιν παραλλήλως ἄλλων μεγαλυτέρων μονάδων καὶ δὴ τῶν μονάδων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἅλατος καὶ τῆς ἁλυκῆς Μεσολογγίου. Αἱ πετροχημικαὶ βιομηχανίαι, εἶναι προϋποθετικαὶ καὶ τῆς δημιουργίας διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν χώραν χημικῶν βιομηχανιῶν εἰς κλίμακα μεγάλην, ἀλλὰ καὶ προϋποθετικαὶ τῆς δημιουργίας καὶ τοῦ ἐργοστασίου καυστικῆς πίσσας. Ἀφοῦ καὶ ἐδῶ ἔχει διαπιστωθῆ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ἀπὸ τοῦδε εὐκόλως μονὰς μὴ ἐξαγωγική, πετροχημικὴ βιομηχανία, ἀξίζει, ἢ δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ δώσῃ κανεὶς σὲ κἄποιον προνόμιον 52 μηνῶν διὰ τὴν ἵδρυσιν μιᾶς τοιαύτης βιομηχανίας; Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ποία εἶναι ἡ πολιτικὴ ἡ ἀκολουθουμένη, οὐχὶ ἀπὸ ὑποαναπτύκτους χώρας, ἀλλὰ ἀπὸ χώρας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑποαναπτύκτους περιοχάς, ὅπως ἡ Ἰταλία. Γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὴν Σικελίαν, εἰς τὴν Σαρδηνίαν καὶ εἰς ἄλλας περιοχὰς τῆς Νοτίου Ἰταλίας, ὅτι εἰς τὴν Ἰρλανδίαν, ὅτι εἰς ἄλλας χώρας πεπολιτισμένας, χορηγοῦνται δεκαετεῖς ἀπαλλαγαὶ ἀπὸ πάσης φορολογίας διὰ τὴν ἵδρυσιν βιομηχανιῶν; Γνωρίζετε, ὅτι γίνεται δωρεὰν ὑπὸ τοῦ Κράτους πᾶσα ἀναγκαία ὑποδομή, γνωρίζετε, ὅτι εἴς τινας περιπτώσεις κτίζονται ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ τὰ κτίρια τῆς Βιομηχανίας; Ποῦ ζῶμεν, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸν 9ον αἰῶνα ἢ ζῶμεν εἰς τὸν 20ὸν αἰῶνα καὶ ἔχομεν μπροστά μας ὡρισμένα ἐπιτακτικὰ προβλήματα πρὸς ἐπίλυσιν, τὰ ὁποῖα διὰ νὰ ἐπιλύσουν ἡ Ἰταλία, ἡ Ἰρλανδία καὶ ἄλλαι πεπολιτισμέναι χῶραι, μετέρχονται τὰ μέσα τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα; Καὶ θὰ συζητήσωμεν ἡμεῖς ἐδῶ ἐὰν θὰ δώσωμεν 32 μηνῶν ἀποκλειστικότητα καὶ ταύτην ὑπὸ τοὺς περιορισμοὺς ποὺ σᾶς εἶπα, δι’ ἑκάστην τῶν βιομηχανιῶν;

§50Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. (Ὁμιλεῖ ἐκ τῆς θέσεώς του μὴ ἀκουόμενος).

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Θεοχαρίδη, μὴ προσπαθῆτε νὰ δώσητε ὄψιν καφενείου εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς. Δὲν εἶναι αὐτὴ συμπεριφορὰ βουλευτοῦ ἐντὸς αἰθούσης τοῦ Κοινοβουλίου. Ἐζητήσατε τὸν λόγον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς προκειμένου νὰ διακόψητε τὸν κ. Ὑπουργόν;

§52Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ὑβρίζητε τὸ Σῶμα καὶ νὰ λέγητε, ὅτι εἶναι καφενεῖον ἐδῶ, διότι κάνομεν διακοπὴν εἰς τὸν Ὑπουργόν. Αὐτὸ τὸ ὕφος ποὺ παίρνετε ἔναντι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι ἀπαράδεκτον.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε τὰς κραυγάς. Τὸ μόνον προσὸν ποὺ ἔχετε εἶναι ἡ φωνή. Οὐδὲν ἄλλο. Ἐκτὸς ἐὰν νομίζητε, ὅτι ὁ καλύτερος τρόπος διαφωτίσεως τοῦ Σώματος εἶναι αἱ φωνασκίαι.

§54Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἔχετε ἀσυδοσίαν εἰς τὰς ἐκφράσεις σας. Δὲν εἶσθε ὑπερκομματικὸς Πρόεδρος.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀφαιρῶ τὸν λόγον, ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος, διότι δὲν δύνασθε νὰ διακόπτητε τὸν κ. Ὑπουργόν, χωρὶς νὰ ζητήσητε τὴν ἄδειαν αὐτοῦ καὶ ἐμοῦ. Παρακαλῶ, συνεχίσατε, κ. Ὑπουργέ.

§56Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐλέχθη ἀκόμη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις στερεῖται οἰκονομικοῦ προγράμματος καὶ προέβαλον ὡς ἀπόδειξιν τούτου τὸ περιστατικὸν ὅτι ὑποβληθεῖσαι προτάσεις δὲν προέκυψαν κατόπιν προκηρύξεως συγκεκριμένης τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἕκαστος ἐκ τῶν συμμετασχόντων ἐπρότεινεν ἴδιον συνδυασμόν. Διερωτῶμαι δὲν ἔχει πληροφορηθῆ ἡ Ἀντιπολίτευσις, τόσον καθυστερημένη εἶναι ἱστορικῶς καὶ πολιτικῶς καὶ ἰδεολογικῶς, πῶς εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου, τὰς πολιτισμένας, τὰς ἀνεπτυγμένας, ἀλλὰ καὶ τὰς τελούσας ὑπὸ ἀνάπτυξιν, πῶς χαράσσονται προκειμένου περὶ ἐπενδύσεων τὰ κυβερνητικὰ προγράμματα; Ἡ Ὁλλανδία ἡ ὁποία ἐπετέλεσε τὸ θαῦμα τὸ οἰκονομικόν, τὸ ἐπετέλεσε διότι προεκηρύχθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεώς της διάφοροι διαγωνισμοί. Καὶ διότι προέβλεψεν ἡ Κυβέρνησις συνδυασμοὺς διαφόρων οἰκονομικῶν συγκροτημάτων εἴτε μὲ διϋλιστήρια, εἴτε χωρὶς αὐτά. Ἢ τὸ θαῦμα τῆς Ὁλλανδίας ὅπως καὶ τὸ θαῦμα ὁλοκλήρου τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης προέκυψε μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας ὅπου ὁ ἐπιχειρηματίας ἀποφασίζει καὶ συνδυάζει ἐκτὸς τῶν πλαισίων τῶν χαρασσομένων ὑπὸ τοῦ Κράτους; Ἔχει τὴν γνώμην ἡ Ἀντιπολίτευσις ὅτι εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν διὰ νὰ ἐφαρμόσωμεν αὐτοῦ τοῦ εἴδους συνδυασμοὺς βιομηχανιῶν· οὔτε αὐτὸ ἀντελήφθη. Δὲν ἐπληροφορήθη, ὅτι ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ ἀποκλείει τοιούτου εἴδους συνδυασμοὺς καὶ δὴ καταστατικῶς. Βεβαίως ὑπάρχουν βασικαὶ ἀρχαὶ προγραμματικαὶ καὶ βεβαίως ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς θεσπίσεως τῶν ἀρχῶν τούτων νὰ κατευθύνῃ τὴν οἰκονομίαν, ἀλλ’ ὄχι νὰ τὴν διευθύνῃ. Καὶ ἀνέφερε τρεῖς ἐκ τῶν ἀρχῶν αὐτῶν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Εἶπε, πρώτη τοιαύτη ἀρχὴ εἶναι ἡ ἀνταγωνιστικότης. Βεβαίως. Ἀλλὰ νὰ ὁρίσωμεν τὶ ἐστὶ ἀνταγωνισμός. Ἀνταγωνισμὸς σημαίνει διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν εἰς τὸ στάδιον ποὺ εὑρίσκεται, ἡ δυνατότης νὰ κινηθῇ μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς Ε.Ο.Κ. Θὰ ἦτο ἀφελὲς νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ βιομηχανία εἰς τὴν Ἑλλάδα, χωρὶς νὰ ἔχῃ τὸ κοινὸν εὐρωπαϊκὸν δασμολόγιον. Ἀνταγωνιστικότητα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς Ε.Ο.Κ. πρέπει νὰ ἔχουν ὅλαι αἱ μονάδες. Ποῦ εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τὴν σύμβασιν ὅτι δὲν πρόκειται αἱ μονάδες αὐταὶ νὰ εἶναι ἀνταγωνιστικαί; Διότι ὁρίζεται ὑπὸ τῆς συμβάσεως ὅτι εὐθὺς ὡς συμφωνηθῇ ὑπὸ τῶν χωρῶν τῆς Ε.Ο.Κ. νὰ ἀπελευθερωθοῦν αἱ εἰσαγωγαὶ ἑτοίμων προϊόντων, τοῦτο θὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, μεταβαλλομένων φυσικὰ ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν ὅρων. Ποῦ εἶναι ἀναγεγραμμένον ὅτι πρόκειται εἴτε αἱ πετροχημικαὶ βιομηχανίαι, εἴτε τὸ χαλυβουργεῖον, εἴτε ἡ ἀμμωνία νὰ λειτουργήσουν ὑπὸ ὅρους μὴ συναγωνιστικοὺς διεθνῶς; Ἐγγυώμεθα τὴν παραγωγὴν τοῦ χαλυβουργείου, τῆς ἀμμωνίας, τῶν πετροχημικῶν; Ἐγγυώμεθα οἱανδήποτε προστασίαν; Ποίαν προστασίαν ἐγγυώμεθα; Ἐκείνην τὴν προστασίαν τὴν ὁποίαν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δώσωμεν εἰς κάθε Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν καὶ ἡ ὁποία προσδιορίζεται ὑπὸ τῆς Ε.Ο.Κ. καὶ τῆς Κοινοπραξίας ἄνθρακος καὶ χάλυβος. Ὥστε κατὰ τὸ κριτήριον τῆς ἀνταγωνιστικότητος κρινομένη ἡ παροῦσα σύμβασις εὐσταθεῖ. Εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. Παπανδρέου ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνωνται ἐπιδοτήσεις ὡρισμένων βιομηχανιῶν καὶ μάλιστα ἐπιδοτήσεις στηριζόμεναι εἰς ἐπιδοτουμένην ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν καὶ καύσιμα. Τοῦτο δὲν θὰ τὸ συζητήσωμεν, διότι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν ἔχει ἐφαρμογήν, καθ’ ὅσον αἱ τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας θὰ δυνάμεθα νὰ πωλοῦμεν τὰ καύσιμα θὰ εἶναι συμπτωματικαὶ τιμαί, καὶ ἑπομένως θέμα αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν τίθεται. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι εἰς τὴν Σαρδηνίαν εἰς τὴν Σικελίαν, εἰς τὴν Νότιον Ἰταλίαν πριμοδοτεῖται ἡ τιμὴ τοῦ βιομηχανικοῦ ρεύματος. Ὥστε τόσον εὔκολα δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν κρίσεις. Ἡμεῖς ἰσχυριζόμεθα ὅτι ἐπετεύχθη εἰς τὴν τιμὴν τοῦ πετρελαίου ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ καὶ προσάγομεν ἐξ ἀντικειμένου ἀποδείξεις. Ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐνώπιον ἡμῶν συγκλίνουν πρὸς τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους σᾶς εἶπον προηγουμένως. Ἐνῷ οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἐπικαλοῦνται οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν συγκλίνουν παρὰ πρὸς τὴν πείσμονα αὐτῶν ἐπιμονήν. Συγκλίνουν οἱ ἴδιοι μεταξύ των, ἀλλὰ ἀφίστανται ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, ἀπὸ οἱαδήποτε στοιχεῖα καὶ ἀπὸ τοὺς φακέλλους. Τιμαὶ καλύτεραι δὲν ἠδύναντο νὰ ἐπιτευχθοῦν καὶ δὲν ἐπετεύχθησαν. Ταὐτοχρόνως ὅμως ἐνῷ ἐπετύχαμεν τιμὰς διεθνῶς συναγωνιστικάς, διὰ τὸ πετρέλαιον, νομίζω, ὅτι ἐπετύχαμεν κάτι, τὸ ὁποῖον προσεπάθησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις πρῶτον νὰ παραστήσῃ ὡς μηδαμινὸν καὶ δεύτερον ὡς σημαντικὸν μέν, ἀλλὰ ὡς ἔχον μονοπωλιακὸν χαρακτῆρα. Καὶ τὰ μὲν περὶ μονοπωλιακοῦ χαρακτῆρος δύνασθε νὰ κρίνητε κατὰ πόσον εἶναι σοβαρά. Ὑπάρχει ὅμως μία παράλληλος ἐπένδυσις τῆς τάξεως τῶν 90 ἑκατομμ. δολλαρίων καὶ ἀφήνω νὰ κρίνητε σεῖς ἀνεπηρέαστα. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς τὸ θέμα τοῦ ἀναδόχου. Εἰς τοῦτο θὰ συμφωνήσω: Ὅτι οὐδεὶς ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Πάπα. Ὁ κ. Πάπας εἶναι πράγματι διακεκριμένος πολίτης τῶν Η.Π.Α. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον ὑποχρεούμεθα νὰ ἐνδιαφερώμεθα εἶναι, ἐὰν αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγῃ εἶναι σοβαρά. Καὶ σᾶς εἶπον ποῖα σοβαρὰ θὰ συμβοῦν ἐὰν συμβῇ νὰ μὴ εἶναι σοβαρὸς ὁ κ. Πάπας. Ἐὰν σήμερον δὲν ἐκτελέσῃ τὴν σύμβασιν θὰ χάσῃ ἀμέσως 14 ἑκατομ. δολλάρια. Νομίζω, ὅτι τὸ ποσὸν δὲν εἶναι εὐκαταφρόνητον. Ἐὰν μετὰ 3 μῆνας ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως παραβῇ ὅρον αὐτῆς, τότε πέραν τῶν 14 ἑκατομμ. δολλαρίων θὰ ἔχῃ δεσμεύσῃ 7 ἑκατομμ. δολλάρια, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ δύναται νὰ χρησιμοποιήσῃ δι’ ἄλλους σκοποὺς ἐν Ἑλλάδι. Ἐὰν μετὰ 6 μῆνας καὶ 15 ἡμέρας παραβῇ τὴν σύμβασιν, τότε θὰ ἔχῃ δεσμευμένα 27½ ἑκατομ. δολλάρια μετοχικοῦ κεφαλαίου πέραν τῶν ὡς ἄνω ἐγγυήσεων τῶν 14 ἑκατομμυρίων. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἐγγυήσεις διὰ τὴν πρώτην φάσιν τῆς συμβάσεως. Σᾶς φαίνονται μικραί; Καὶ πιστεύετε, ὅτι εἶναι εὔκολον νὰ τὰς προσφέρῃ οἱοσδήποτε μεσάζων; Ἀλλά, ἀφ’ ἧς ἱδρυθῇ τὸ διϋλιστήριον καὶ εἰσαχθῇ τμῆμα τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου, φθάνομεν εἰς τὰ 21 ἑκατομ. δολλάρια. Καὶ παραμένει ἡ ἐγγύησις τῶν 11 ἑκατομ. δολλαρίων διὰ τὰ πετροχημικά. Εὑρίσκετε, ὅτι εἶναι μικρὰ ἡ ἐγγύησις καὶ εἰς αὐτὴν τὴν φάσιν; Σημειώσατε, ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν φάσιν ἡ ἐγγύησις ἐπαυξάνεται καὶ μὲ τὰ κέρδη τοῦ διϋλιστηρίου. Ὥστε θὰ συνομολογήσητε, ὅτι θ’ ἀναγκασθῇ ὁ ὅμιλος νὰ ἱδρύσῃ τὰ πετροχημικά, διότι ἐὰν δὲν τὰ ἱδρύσῃ θὰ διστάσῃ νὰ ἱδρύσῃ τὴν ἀμμωνίαν, διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν ἐγγύησιν; Ἀλλὰ καὶ ἀφοῦ κατασκευάσει τὴν μονάδα τῆς ἀμμωνίας, θὰ μείνουν πάλιν δεσμευμένα 12½ ἑκατομμύρια δολλάρια διὰ τὴν χαλυβουργίαν. Αὐταὶ εἶναι αἱ οἱονεὶ χρηματικαὶ ἐγγυήσεις. Πέραν ὅμως αὐτῶν τῶν τακτικῶν ἐγγυήσεων, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι φοβερώτεραι ἐγγυήσεις ἡ διαλυτικὴ αἵρεσις, ἡ διάλυσις τῆς ὅλης συμβάσεως. Θὰ ὑπάρξῃ ἑταιρεία, ἡ ὁποία θὰ προβῇ εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι μέχρι τοῦ χαλυβουργείου φθάνουν τὸν ἀριθμὸν τῶν 61 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, καὶ θὰ παίξῃ ὅλας αὐτὰς τὰς ἐπενδύσεις, οἱαδήποτε σοβαρὰ ἑταιρεία, διὰ νὰ μὴ δώσῃ τὸ μετοχικὸν κεφάλαιον τῶν 12 ἑκατομμυρίων δολλαρίων διὰ νὰ ἱδρυθῇ καὶ τὸ χαλυβουργεῖον; Παρεσχέθη προηγουμένως ποτὲ εἰς τὴν Ἑλλάδα τοιαύτη μεγάλη ἐγγύησις; Τὸ ὅλον θέμα τῆς τιμῆς τῶν πετρελαιοειδῶν εἶναι πάρα πολὺ περίπλοκον. Κατὰ μίαν περίφημον ἔκφρασιν, ὁ κόσμος τῶν πετρελαιοειδῶν προσδιορίζεται ἀπὸ χιλίους δείκτας, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἠμποροῦν, μέχρις ἑνὸς ὁρίου, καὶ οἱ εἰδήμονες καὶ πρὸ πάντων οἱ ἀδαεῖς νὰ κινηθοῦν ὅπως θέλουν. Καὶ μέσα εἰς αὐτὸν τὸν δαίδαλον, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι εὔκολον νὰ ἰσχυρισθῇ κανείς, ἀναποδείκτως, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἰσχυρίσθη συμπεραίνων ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι δωρίζομεν εἰς τὸν ἀνάδοχον τὰ ἰλιγγιώδη αὐτὰ ποσά. Τὰ ἰλιγγιώδη αὐτὰ ποσά, δὲν δωρίζονται εἰς τὸν ἀνάδοχον, διότι καὶ λογικῶς, εἶναι ἀδύνατον νὰ τοῦ εἶχον δωρηθῆ. Διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι θὰ ἐπρολάμβανε κἄποιος ἄλλος νὰ κάμῃ προσφοράν. Ὅλοι οἱ ὑπολογισμοί, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ἡ Ἀντιπολίτευσις στηρίζονται ἐπὶ τῆς παραδόξου θεωρίας κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐὰν πωλήσῃ τις εἰς μίαν ὡρισμένην τιμήν, ἀλλ’ ὑποχρεωθῇ νὰ δώσῃ ἕνα τμῆμα αὐτοῦ τὸ ὁποῖον εἰσπράττει εἰς τὸ Δημόσιον, τότε εἰσπράττει, κατὰ τὴν γνώμην τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὄχι τὴν διαφορὰν μεταξὺ τῆς τιμῆς πωλήσεως καὶ τῆς ἐπιστροφῆς, ἀλλ’ ἀπολαμβάνει τὴν τιμὴν ὁλόκληρον τῆς πωλήσεως. Καὶ δι’ αὐτὸ προτείνει κρατικὸν διϋλιστήριον. Τὶ Κρατικὸν διϋλιστήριον; Ἀφοῦ εἶναι καταστατικὸς ὅρος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος, ὅτι βαίνομεν πρὸς τὴν κατάργησιν τῶν κρατικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τῶν κρατικῶν μονοπωλίων. Ὑπάρχει εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὐρώπην Κρατικὸν διϋλιστήριον τῆς μορφῆς τὴν ὁποίαν εἰσηγήθη ἡ Ἕνωσις Κέντρου; Ὑπάρχουν τὰ Ἰταλικὰ διϋλιστήρια, τὰ ὁποῖα, ὑπὸ τὴν ἔμπνευσιν ἑνὸς σημαντικωτάτου ἀνθρώπου πράγματι, ὡς καθαρῶς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, διηύθυνεν ὁ Ματτέϊ καὶ τώρα διευθύνουν οἱ διάδοχοί του καὶ τὰ ὁποῖα ἔδωσαν τὰ ἀποτελέσματα τὰ οἰκονομικὰ τὰ ὁποῖα εἴδομεν. Ἀλλὰ ἐὰν ἱδρύωμεν, κ. συνάδελφοι, Κρατικὸν διϋλιστήριον τὶ θὰ ἐκάμαμεν ἀπὸ ἀπόψεως συμφερόντων, οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων; Σᾶς ἀπέδειξα ὅτι δὲν θὰ ἐδημιουργοῦντο διαφοραί. Ἢ καὶ πάντως ἐὰν ἐδημιουργοῦντο θὰ ἦσαν ἐλάχισται, θὰ ἦσαν μικρότεραι, ἀπ’ ὅτι θὰ εἶναι τὰ ἔσοδα τῆς φορολογίας ἐκ μόνου τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν τῶν παραλλήλων ἐπενδύσεων. Τὶ θὰ ἐχάνομεν. Θὰ ἐχάνομεν τὰς ἄλλας οὐσιωδεστέρας ἐπενδύσεις. Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι περισσεύουν βιομηχανικαὶ ἐπενδύσεις εἰς μίαν χώραν, ὅπως εἶναι ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν βιομηχανική της ἀνάπτυξιν. Καὶ θὰ τὰς ἐχάναμεν, κ. συνάδελφοι, ἄνευ λόγου. Διότι, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, μέσα εἰς 3, 4, 5 χρόνια, ὅλαι αὐταὶ αἱ συμβάσεις ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν πετρελαίου, δὲν θὰ ὑπάρχουν. Διότι θὰ ἔχῃ θεσπισθῆ ἴσως κοινὴ εὐρωπαϊκὴ πολιτικὴ ἐπὶ τῶν πετρελαίων. Καὶ ἀπὸ τῆς θεσπίσεως αὐτῆς τῆς κοινῆς εὐρωπαϊκῆς πολιτικῆς, ὅλαι αἱ θεωρίαι περὶ τιμῶν θὰ καταργηθοῦν, διότι θὰ ὑπάρχῃ ἀπόλυτος ἐλευθερία, ἢ θὰ ὑπάρχῃ τὸ καθεστὼς τὸ κοινόν, τὸ ὁποῖον θὰ ὁρισθῇ. Ἀλλὰ ἐν τῷ μεταξὺ τὶ θὰ ἔχωμεν κερδίσει. Ἐν τῷ μεταξὺ θὰ ἔχωμεν κερδίσει, ὅτι θὰ ἔχει θεμελιωθῆ βαρεῖα χημικὴ βιομηχανία εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐργοστάσια πλατέων προϊόντων ἐκ χάλυβος εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, καὶ ὅτι ἡ Θεσσαλονίκη θὰ ἔχῃ ἀλλάξει, κ. βουλευταί, ὄψιν. Καὶ μαζὶ μὲ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ὁλόκληρος ἡ Βόρειος Ἑλλάς. Εἶναι εὔκολον, κ. συνάδελφοι, νὰ λέγῃ κανείς, ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου, δὲν ἐμποδίζει τὴν δημιουργίαν μεγάλων μονάδων καὶ δέχεται ὅτι κατὰ προτεραιότητα πρέπει νὰ γίνῃ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἡ ἐκβιομηχάνισις. Ἡ διακήρυξις αὐτῆς τῆς ἀρχῆς στοιχίζει δραχμὰς μηδέν. Δὲν ἰσχυρίζομαι ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου δὲν θέλει νὰ γίνουν βιομηχανικαὶ μονάδες εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου ὅμως, εἴτε δὲν γνωρίζει ποία εἶναι ἡ πολιτική, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ, διὰ νὰ γίνουν τοιαῦται μονάδες εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἢ ἐὰν τὸ γνωρίζῃ, θέλει νὰ ἐμποδίσῃ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν νὰ πραγματοποιήσῃ μίαν βιομηχανικὴν ἐπανάστασιν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ πράγματι ἀντίκτυπον ἐπὶ τοῦ ὅλου οἰκονομικοῦ βάθρου τῆς Μακεδονίας.

§57Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Διατί θέλει νὰ ἐμποδίσῃ; Περίεργα πράγματα.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἰντζέ, παρακαλῶ μὴ διακόπτετε.

§59Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ σᾶς εἴπω. Διότι ἁπλούστατα προτιμᾶτε νὰ φέρητε πρόσκομμα εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν ἔστω καὶ εἰς Βόρειον Ἑλλάδα, παρὰ νὰ ἀναγνωρίσητε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκανε ἕνα ἔργον σημαντικὸν καὶ ἀξιόλογον.

§60Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ἡ Ἕνωσις Κέντρου καταγγέλλει, κ. Ὑπουργέ, τὰς σκανδαλώδεις διατάξεις τῆς συμβάσεως. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§61Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι πάρα πολύ. Τὴν προηγουμένην φοράν, ὅταν κατῆλθον τοῦ βήματος σᾶς ὑπέμνησα τὸ γεγονός, ὅτι ὑπέγραψα καὶ τὴν πρώτην σύμβασιν, καὶ ὅτι ἔτσι ὅπως πηγαίνει ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ὅπως ἀπογοητεύει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, οὖσα συνεχῶς ἀρνητικὴ καὶ μηδενιστική, κινδυνεύω νὰ ὑπογράψω καὶ τὸ τρίτον καὶ τὸ ὄγδοον. Δὲν ἔχει, πιστεύσατε ἀγαπητοί, κ.κ. συνάδελφοι, κανέναν χαρακτῆρα ὑπερφίαλον ἡ διαπίστωσις αὐτή. Θλῖψιν μοῦ προκαλεῖ τὸ γεγονός. Θλῖψιν διότι μία σημαντικὴ μερὶς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἢ δὲν ἀντιλαμβάνεται τὶ σημαίνει ἐκβιομηχάνισις τῆς Ἑλλάδος ἢ τὸ ἀντιλαμβάνεται μέν, ἀλλὰ τὸ λησμονεῖ, ὅταν εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς λησμοσύνης της νὰ δημιουργήσῃ καὶ ὅταν εἶναι δυνατὸν χωρὶς νὰ προσφέρῃ καμμίαν ἀπόδειξιν, νὰ εἴπῃ ὅτι δίδομεν 3000 ἢ δὲν ἠξεύρω πόσας χιλιάδας ἑκατομμύρια δραχμῶν εἰς τὸν Πάππας. Θὰ ἀνέμενον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, λόγῳ τῆς μεγάλης του πείρας καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι ἀδίκως ἔχει ὑποστῆ ἐπιθέσεις τοῦ εἴδους αὐτοῦ, νὰ μὴ ἐπαναλάβῃ ἀβασανίστως ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἄλλοτε ἐλέχθησαν εἰς βάρος τῆς ἰδικῆς του πολιτικῆς. «Ἡ σύμβασις πολὺ φοβούμεθα —γράφεται— ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα ἀκόμη ἀπὸ τὰ γνωστὰ πλέον τεχνάσματα τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅπου ἄλλα λέγει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἄλλα συμβαίνουν εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν πρέπει νὰ παγιδευθῇ. Οὐδεὶς λόγος σπουδῆς ὑπάρχει διὰ τὴν ἀνεξέλεγκτον ἔγκρισιν τῆς συμβάσεως. Τριάκοντα πέντε ἔτη καὶ 18 ἑκατομμύρια δολλάρια δὲν πρέπει νὰ πεταχθοῦν ἀβασανίστως». Αὐτὰ ἐλέγοντο ἀβασανίστως ἐναντίον τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου.

§62Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Παρὰ τίνος; (Θόρυβος).

§63Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Μὴ βιάζεσθε. Νομίζετε ὅτι θὰ τὸ τηρήσω ἐμπιστευτικὸν μέχρι τέλους; (Θόρυβος).

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριοι, μὴ διακόπτετε. Δὲν εἶναι αὐτὴ τακτικὴ κοινοβουλευτική. Ὁμιλεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ διαρκῶς σχολιάζεται διακοπτόμενος. Τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου οὐδεὶς τὸν διέκοψε.

§65Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). «Δωρίζονται εἰς ἰδιώτας τὰ στερεὰ καύσιμα τῆς χώρας». Ἐκεῖνα, κ. συνάδελφοι, τὰ ὁποῖα σήμερα ἀνεξελέγκτως λέγονται ἐναντίον ἡμῶν, αὐτολεξεί, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ὅπου «ὑγρὸν» γράφει «στερεόν», ἐλέγοντο ἀδίκως εἰς βάρος τοῦ κ. Παπανδρέου ἀπὸ φιλικούς του κύκλους καὶ ἀπὸ τὸν φιλικόν του τύπον. Δὲν θὰ ἔκαμα τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν καὶ δὲν εἶχον τὴν πρόθεσιν νὰ τὴν κάμω, ἐὰν δὲν εἶχον λεχθῆ αὐτὰ τὰ καταπληκτικά, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν. Καὶ ἂν δὲν εἶχον ἀκουσθῆ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὡρισμέναι φωναί, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο καλύτερον νὰ μὴ εἶχον ἀκουσθῆ. Καὶ διὰ τοὺς κραυγάζοντας καὶ διὰ τὴν σοβαρότητα τοῦ Σώματος καὶ δι’ ἡμᾶς αὐτούς. Εἰς τὸν τόπον αὐτόν, κ. συνάδελφοι, φαίνεται ὅτι διὰ νὰ κάμῃ κανεὶς μίαν σύμβασιν, εἴτε ἡ σύμβασις αὐτὴ λέγεται Πτολεμαΐς, εἴτε λέγεται δεύτερον βιομηχανικὸν συγκρότημα Βορείου Ἑλλάδος, δὲν ὑπάρχει τρόπος. Ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ εἴπῃ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν τότε ἀδίκως ἐναντίον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τὰ ὁποῖα σήμερον ἀδίκως λέγει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος).

§66Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ σύμβασις ἐκείνη, ἦλθε προηγουμένως εἰς τὴν Βουλήν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μά, κ. συνάδελφε, ἐζητήσατε τὸν λόγον; Τὶ πράγματα εἶναι αὐτά. Παρακαλῶ νὰ καθήσητε.

§68Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἶναι μία ἱστορικὴ ἀκρίβεια. Ἐγὼ δὲν διακόπτω. Ἡ σύμβασις Πτολεμαΐδος ἦλθε προηγουμένως εἰς τὴν Βουλήν.

§69Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὁ κ. συνάδελφος εἶπεν ὅτι ἡ σύμβασις Πτολεμαΐδος ἦλθε προηγουμένως εἰς τὴν Βουλήν. Ἐγὼ οὔτε τὴν σύμβασιν τῆς Πτολεμαΐδος, ὡς τὴν ὑπέγραψεν ὁ κ. Παπανδρέου, οὐδαμῶς ἔψεξα. Ἀντιθέτως, εἶπον, ὅτι ἀδίκως κατηγορήθη, ἀδίκως τοὐλάχιστον, δι’ αὐτῶν, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέγνωσα.

§70Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ποῖος τὰ εἶπεν;

§71Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ ἐφημερὶς «Βῆμα».

§72Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἰς τὴν Βουλὴν τὰ εἶπε κανείς;

§73Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν ἰσχυρίσθην ποτὲ ὅτι ἐδωρήθησαν χρήματα. Ἐγὼ ἰσχυρίσθην κἄποτε ὅτι ἡ σύμβασις ἐκείνη ἐξ ἀντικειμένου ἠτύχησεν. Ὁ κ. Παπανδρέου εἶπεν ἀντιθέτως ὅτι ἐδῶ ἐχαρίσαμεν χρήματα εἰς τὸν ἀνάδοχον. Οὔτε αὐτὸς ἐχάρισεν, οὔτε ἡμεῖς ἐχαρίσαμεν. Καὶ ἂν δὲν μάθωμεν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὅλοι νὰ κρίνωμεν μὲ περισσοτέραν σοβαρότητα αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς ὑποθέσεις, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ φθάσωμεν κἄποτε εἰς ἕνα σημεῖον πλήρους ἀδρανείας. Διότι ὀλίγοι θὰ εἶναι οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες, κύριοι βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἐν γνώσει τοῦ τὶ πρόκειται νὰ ἐπακολουθήσῃ, πρόκειται νὰ κάμουν μεγάλα ἔργα. Διότι ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι οὐδὲν ποτὲ ἔπραξαν πῶς νὰ τοὺς κατηγορήσῃ κανείς; Διὰ τὸ μηδέν; Καὶ ὑπὸ αὐτὴν ἀκόμη τὴν ἔννοιαν, κύριοι βουλευταί, ὡς καλλιεργοῦσα πράγματι τὴν ἀδράνειαν εἶναι μηδενιστικὴ ἡ στάσις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως).

§74Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὰ λεχθέντα ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀδικίαν καὶ τὴν ζημίαν τὴν ὁποίαν κάμνει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἐξ ἀφορμῆς τῆς μὴ ἐκμεταλλεύσεως, ὡς εἶπεν, τῆς εὐλογίας Θεοῦ, ἡ ὁποία μᾶς παρέχεται, ὅπου ἀφορᾷ τὰς εὐθηνὰς τιμὰς ἀργοῦ πετρελαίου πρῶτον καὶ δεύτερον ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ δημιουργίαν τῆς μεγάλης μονάδος ἀμμωνίας εἰς τὴν χώραν. Διέφυγε, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου μία λεπτομέρεια εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν καὶ μία ἄλλη λεπτομέρεια εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν. Καὶ ἡ μὲν πρώτη περίπτωσις εἶναι, ὅτι ἐκεῖ ποὺ μᾶς ἐδίδετο ἀπὸ τὴν πρότασιν Ὠνάση–Ὑδροκάρμπον τὸ δικαίωμα εἰσαγωγῆς 30% ἀργοῦ πετρελαίου, διότι μόνον ἐκεῖ μᾶς ἐδίδετο —ἠκούσατε κατ’ ἐπανάληψιν διὰ τὰς ἄλλας προτάσεις τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐπέβαλον τὴν ἀπόρριψίν των— ἐκεῖ ποὺ μᾶς ἐδίδετο καὶ ὅπου τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα ἐπλησίαζον τὰ ἀποτελέσματα τῆς προτάσεως Πάπα, μὲ κἄποιαν πρὸς τὰ κάτω διαφοράν, ἦτο τόσον περίπλοκος καὶ τόσον θὰ ἔλεγον κατεσκευασμένη, ὥστε ἦτο δῆθεν παροχὴ ποὺ κατέληγε νὰ ἐπιστρέφωνται πίσω εἰς τὸν ὅμιλον καὶ τοῦτο τονίζεται εἰς τὴν πρώτην ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὴν σελίδα 20 καὶ ἀπορῶ πῶς διέφυγεν ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς τὸ συμπληρωματικὸν ἔγγραφον κατόπιν τῶν 21 ἐπιστολῶν τοῦ κ. Κὶς τῆς Ὑδροκάρμπον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Ἐξετιμήθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία τὸ ἀπορρίπτει καὶ λέγει: ἀπ’ εὐθείας προμήθεια ἐπὶ μέρους τοῦ δημοσίου 450.000 τόννων ἀργοῦ πετρελαίου διὰ τὸ Κρατικὸν διϋλιστήριον καὶ 600.000 διὰ τὸ διϋλιστήριον τοῦ ὁμίλου δὲν ὑπάρχει οὐσιαστικῶς διότι αὐτοὺς τοὺς τόννους τοῦ πετρελαίου τοὺς ἐπήρανε πίσω διότι συγχρόνως ἐζήτει, κύριοι βουλευταί, δικαίωμα πωλήσεως ἴσης ποσότητος εἰς τὸ Κρατικὸν διϋλιστήριον. Αὐτὴ ἡ λεπτομέρεια διέφυγε τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Κ. Σαφῶς τονίζεται τοῦτο καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἔκθεσιν καὶ ἑπομένως, ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν προηγουμένην μου ἀγόρευσιν ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς παροχῆς ἄνευ ἀξίας. Ἦτο δῶρον ἄδωρον καὶ συνεπῶς δὲν ἐζημιώσαμε καθόλου τοὺς ἀγρότας, ἐφ’ ὅσον ἐκ τῆς προτάσεως δὲν εἴχομεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῆς ἀγορᾶς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ὥστε νὰ ἔχωμεν τὴν διαπραγματευτικὴν ἱκανότητα περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κέντρου. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον θέμα, τῆς μονάδος ἀμμωνίας. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε καὶ γνωρίζομεν ὅλοι ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχει τὸ δικαίωμα ἐλευθέρας προμηθείας τῶν φωσφορικῶν λιπασμάτων. Ἐάν, λοιπόν, δὲν ἐξεύρῃ συναγωνιστικὴν τιμήν, ἐδῶ εἰς τὴν χώραν μας, ἀπὸ τὰ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα γίνονται καὶ τὰ ὁποῖα, διὰ νὰ ἔχουν συναγωνιστικὴν τιμήν, πρέπει νὰ ἔχουν ἀμμωνίαν εὐθηνὴν ἀπὸ τὸ ἐργοστάσιον τοῦ κ. Πάπας, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα θὰ ἀγοράζῃ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὁ κ. Πάπας θὰ τὴν ἐξάγῃ ἢ δὲν ξέρω τὶ ἄλλο θὰ τὴν κάμῃ. Συνεπῶς δὲν ἐζημιώσαμεν τοὺς ἀγρότας, διότι διατηρεῖται τὸ δικαίωμα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης νὰ εἰσάγῃ ἐλευθέρως φωσφορικὰ λιπάσματα. Αὐτὰ ἤθελον νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι οὐδὲν ἐπράξαμεν ἐναντίον τοῦ συμφέροντος τῶν ἀγροτῶν. (Χειροκροτήματα).

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Λυκουρέζος.

§76Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμόν, ὅταν ζητῆται ὁ λόγος ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, δίδεται οὗτος εὐθὺς ὡς κατέλθῃ ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος ἀγορητής. Νομίζω ὅτι αὐτὸ λέγει ὁ Κανονισμός, τὸν ὁποῖον βεβαίως, σεῖς γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὸν ἐφαρμόσητε.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς ὁ ἴδιος, ζητήσατε τὸ νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον ἀπὸ ἓν ἄλλο περιστατικόν, νὰ εἰδοποιηθῇ ὁ κ. Ροδόπουλος, τὸν ὁποῖον εἰδοποίησα.

§78Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δυνατὸν νὰ μὴ ἔλθῃ ὁ κ. Ροδόπουλος, διότι δὲν θὰ θέλῃ νὰ ἔλθῃ. Ἐξ αὐτοῦ ἕπεται ὅτι θὰ ματαιωθῇ ὁ λόγος μου, διότι ὁ κ. Ροδόπουλος, δὲν θέλει νὰ ἔλθῃ; Μὴ σώνῃ νὰ μὴν ἔλθῃ καθόλου. Ἐγὼ ὅμως ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίζω, ἐὰν θὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος ἢ ὄχι.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ. Ἔχομεν ρήτορα ἐπὶ τοῦ βήματος.

§80Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁ κ. Λυκουρέζος γνωρίζει, πόσον ἰδιαιτέρως τὸν ἐκτιμῶ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέλω αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ τοῦ γίνω ἐμπόδιον, διὰ νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω ὅτι αὐτὴ ἡ πολιτική, αὐτὴ ἡ τακτική, τοῦ νὰ λέγητε ὅτι θὰ ἀναμένω τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος, διὰ νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, νομίζω ὅτι εἶναι τεθλασμένος.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς τὸ ἐξηρτήσατε. Φιλικὴν σύστασιν θὰ ἤθελον νὰ σᾶς κάμω. Ὅταν ὁμιλῆτε, νὰ χρησιμοποιῆτε κοινοβουλευτικὰς ἐκφράσεις. Τὸ «μὴ σώνῃ κλπ», δὲν εἶναι ἔκφρασις, ἡ ὁποία ἔχει θέσιν εἰς τὸ Κοινοβούλιον. Εἶναι φιλικὴ ἡ σύστασις. Δεύτερον, ἐὰν τὸ προσωπικόν σας θέμα συνίσταται εἰς τὸ περιστατικὸν αὐτό...

§82Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ξεύρετε, ποῦ συνίσταται.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μοῦ τὸ εἴπατε καὶ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἐκεῖ συνίσταται. Τὸ ἀνελύσατε τὸ προσωπικὸν θέμα καὶ θὰ μποροῦσα νὰ σᾶς εἴπω εὐθέως ὅτι δὲν θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον, διότι δικαίωμα τοῦ Προεδρείου εἶναι νὰ κρίνῃ, ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι προσωπικὸν θέμα. Νὰ ἀναμένητε, διότι σεῖς ἐζητήσατε νὰ εἰδοποιηθῇ ὁ κ. Ροδόπουλος.

§84Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ 8η συνεδρίασις, κατὰ τὴν ὁποίαν συνεχίζεται ἡ ὄντως ἐξόχως σοβαρὰ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ διϋλιστηρίου καὶ πλὴν μιᾶς εἰς ὅλας τὰς συνεδριάσεις, ὀρθῶς κατὰ τὴν γνώμην μου ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔλαβε τὸν λόγον διὰ νὰ ἀπαντήσῃ ἑκάστοτε εἰς ὅσα σοβαρὰ θέματα ἔθετον οἱ ρήτορες τῶν διαφόρων κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἰς τὴν Βουλὴν δὲν γίνεται μονόλογος. Εἶναι διάλογος. Κατὰ τὴν προσωπικήν μου, λοιπὸν γνώμην, ὀρθὴ ἦτο ἡ τακτικὴ νὰ παρεμβαίνῃ ἑκάστοτε ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἢ ἄλλος Ὑπουργὸς καὶ νὰ δίδῃ ἀπαντήσεις εἰς τὰς διατυπουμένας αἰτιάσεις. Παρηκολούθησα μετὰ πολλῆς προσοχῆς ὅλας τὰς ἀγορεύσεις τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Χαρακτηριστικὸν τῶν ἀγορεύσεών του ἦτο πάντοτε ἕνας ἰδιαίτερος τονισμὸς τῶν, ὡς τὰς ἀπεκάλει, πρωτοφανῶν ἐγγυήσεων, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχε μὲ τὴν ὑπογραφεῖσαν σύμβασιν. Προσπάθεια συστηματικὴ καὶ ἔντονος νὰ πείσῃ τὸ Σῶμα, νὰ πείσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι οὐδέποτε ἄλλοτε εἰς τὴν Ἑλλάδα παρεσχέθησαν τοιαῦται ἐγγυήσεις καὶ συνεπῶς νὰ ἐξάρῃ ἐπὶ πλέον τὴν ἐπιμέλειαν εἰς τὰς διαπραγματεύσεις τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐξάρῃ ἔτι πλέον τὴν κατ’ αὐτὸν ἐπιτυχίαν τὴν ὁποίαν ἐπέτυχε ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως. Ἀλλὰ ἕνα διέφυγε εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ παραμείνῃ πάντοτε εἰς τὸν ἴδιον τόνον. Διότι ἄλλως ἀνέλυσε τὰς ἐγγυήσεις κατὰ τὴν πρώτην του ἀγόρευσιν, κατ’ ἄλλον τρόπον εἰς τὴν δευτέραν καὶ κατ’ ἐντελῶς διάφορον τρόπον εἰς τὴν τρίτην, διὰ νὰ καταλήξῃ κατὰ τὴν προτελευταίαν ἀγόρευσίν του, καὶ σήμερον εἰς ἄλλου εἴδους ἐμφάνισιν τῶν ἐγγυήσεων. Εἶπεν ἀπαντῶν εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου εἰς τὴν προτελευταίαν συνεδρίασιν καὶ ἐπανέλαβε σήμερον. Διὰ νὰ καταλάβητε, κύριοι, ποῖαι εἶναι αἱ ἐγγυήσεις τὰς ὁποίας ἔχομεν, ἂς ἴδωμεν τὰ ἀποτελέσματα. Ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀθετήσῃ ὁ ἀνάδοχος τὰς ὑποχρεώσεις του τί θὰ γίνῃ; Θὰ χάσῃ 3 ἑκ. καὶ 11 ἑκ. δολλάρια τῶν πετροχημικῶν, 14 ἑκ. δολλάρια. Πέραν τῶν 3 ἑκ. δολλαρίων, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ τὰ ὁποῖα πράγματι ἔχουν δοθῆ ἐγγυήσεις, ὡς ἐδηλώσατε, διότι τὰ ἀντίγραφα τῶν ἐγγυητικῶν ἐπιστολῶν τῶν Τραπεζῶν δὲν ἔχουν κατατεθῆ, ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν τὸ ἀμφισβητῶ, ποῖα εἶναι τὰ 11 ἑκατ. δολλάρια, τὰ ὁποῖα θὰ χάσῃ ὁ ἀνάδοχος ἐὰν σήμερον ἀθετήσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του; Ἠξεύρετε, κύριοι, ποῖα εἶναι; Ἐννοεῖ τὴν ἐγγύησιν τῆς Τραπέζης, ὅτι, ἐὰν κατὰ τὸ 4ον ἔτος δὲν πραγματοποιήσῃ ὡρισμένον ποσὸν ἐπενδύσεων ὁ ἀνάδοχος διὰ τὰ πετροχημικά, θὰ καταβάλῃ ἐγγύησιν 1 ἑκατ. δολλαρίων, ἡ ὁποία θὰ ἀνανεοῦται αὐτομάτως μέχρι 11 ἑκατ. δολλαρίων ἐὰν δὲν πραγματοποιήσῃ τὰς κατὰ τὴν σύμβασιν ἐπενδύσεις τῶν πετροχημικῶν ἀπὸ τοῦ 4ου καὶ ἐκεῖθεν ἔτους. Συνεπῶς, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον, διότι τὸ κείμενον τῆς ἐπιστολῆς τῆς Τραπέζης δὲν τὸ ἔχομεν ὑπ’ ὄψει, διότι δὲν κατετέθη, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Τράπεζα δὲν ἐξαρτᾷ τὴν ἰσχὺν τῶν ἐγγυήσεων ἀπὸ τὴν ἔναρξιν ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, τότε θὰ ἠδύνατο ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ λέγῃ ὄχι, ὅτι ἔχει 11 ἑκατ. δολλάρια, ἀλλά, ὅτι ἐὰν ἀθετήσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του ὁ ἀνάδοχος θὰ κληθῇ μετὰ μίαν 5ετίαν ἡ Τράπεζα νὰ καταβάλῃ, ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις 1 ἑκατ. δολλάρια ἐτησίως. Δὲν πρόκειται λοιπὸν νὰ χάσῃ 14 ἑκατ. δολλάρια, σήμερα ὁ ἀνάδοχος, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀλλὰ εἶπε καὶ περαιτέρω. Ἠξεύρετε τί θὰ συμβῇ, ἐὰν μετὰ 3 μῆνας ἀθετήσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του; Πρῶτον, θὰ ἤθελον νὰ κάμωμεν μίαν ἐξήγησιν. Δὲν πρόκειται περὶ τριῶν μηνῶν. Ἡ ἰσχὺς τῆς συμβάσεως ἀρχίζει ἀπὸ 6 Δεκεμβρίου. Ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ τὸ τονίσω αὐτό, διότι γνωρίζετε, ὅτι λόγῳ τῶν ἀσυγγνώστων λαθῶν, ἔλαβε χώραν μία ἀναδημοσίευσις τοῦ Β. Δ)τος τῆς 31 Δεκεμβρίου. Ἤθελα λοιπόν, νὰ ἐξηγηθῶμεν, ὅτι πρόκειται περὶ τῆς 6ης Δεκεμβρίου. Εἶπε λοιπόν, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἐὰν μετὰ 3 μῆνας ἀθετήσῃ ὁ ἀνάδοχος τὰς ὑποχρεώσεις του, τότε χάνει 14 ἑκατ. δολλάρια, δηλαδή, τὰ 3 καὶ τὰ 11 τῶν πετροχημικῶν, τὰ ὁποῖα θεωρεῖ ἤδη εἰσπραχθέντα. Καὶ ἐπὶ πλέον 7 ἑκατ. δολλάρια θὰ εἶναι δεσμευμένα εἰς τὸ διηνεκές. Ποῖα εἶναι αὐτὰ τὰ 7 ἑκατ. ποὺ ὑπαινίσσεται ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ; Εἶναι τὸ 25% τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου τῶν 4 ἑταιρειῶν. Ἀλλὰ εἰς ποίαν διάταξιν τῆς συμβάσεως ἢ τοῦ διατάγματος ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεκάλυψεν, ὅτι εἶναι δεσμευμένα; Πουθενὰ δὲν ἀναφέρεται, ὅτι εἶναι δεσμευμένα τὰ 25% τῶν κεφαλαίων. Συνεπῶς, δὲν πρόκειται περὶ 14 σὺν 7, ὅπως ἠθέλησε νὰ ἐμφανίσῃ, δηλαδή, ὅτι τάχα 21 ἑκατ. δολλάρια χάνει ὁ ἀνάδοχος εἰς περίπτωσιν ἀθετήσεως τῆς ὑποχρεώσεώς του μετὰ 3μηνον. Καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ τῆς δημιουργίας περαιτέρω ἐντυπώσεων διὰ τὰς πρωτοφανεῖς —ὡς τὰς ἀποκαλεῖ— ἐγγυήσεις, ἠθέλησε νὰ μᾶς εἴπῃ καὶ τί θὰ γίνῃ ἐὰν μετὰ 6 μῆνας ὁ ἀνάδοχος ἀθετήσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του. Καὶ εἶπεν. Ἐὰν μετὰ 6 μῆνας ἀθετήσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του ὁ ἀνάδοχος, πρῶτον, θὰ ἔχωμεν κατατεθειμένα 11 ἑκατ. δολλάρια τῶν πετροχημικῶν. Ὄχι, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν θὰ εἶναι κατατεθειμένα. Ἕνα ἑκατ. δολλάρια ἐγγύησις ἐτησίως θὰ δοθῇ, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον κατὰ τὴν ἐγγύησιν —ἡ Τράπεζα θὰ ὑποχρεοῦται ἔστω καὶ ἐὰν δὲν ἐγένετο ἔναρξις οὐδενὸς ἔργου— ἀπὸ τοῦ 5ου ἔτους ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως ἰσχύος τῆς συμβάσεως. Συνεπῶς, ἐὰν μετὰ 6 μῆνας ἀθετήσῃ ὁ ἀνάδοχος τὰς ὑποχρεώσεις του δὲν θὰ ἔχωμεν 11 ἑκατ. δολλάρια κατατεθειμένα, ἀλλὰ θὰ ἔχωμεν προσδοκίαν μετὰ 5ετίαν νὰ καταβάλῃ ἡ Τράπεζα ἕνα ἑκατ. δολλάρια ἐτησίως ὑπὸ παρομοίας προϋποθέσεις. Καὶ εἶπεν περαιτέρω ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ: Καὶ ἐκτὸς αὐτῶν, θὰ ἔχωμεν 27 ἑκατ. δολλάρια εἴτε καταθέσεις, εἴτε δεσμευμένα δι’ ἀνεκκλήτου ἐντολῆς. Εἶναι πάλιν ἡ ἰδία ἱστορία τῶν δεσμευμένων. 27 ἑκατ. δολλάρια εἶναι τὸ προβλεπόμενον κεφάλαιον τῶν 4 ἑταιρειῶν. Τὰ 7 ἑκατ., ἤτοι τὰ 25% τῶν κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα θὰ κατατεθοῦν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Τράπεζαν, κατ’ οὐδεμίαν διάταξιν εἶναι δεσμευμένα. Τὰ 75%, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἀνοιγῇ ἀνέκκλητος πίστωσις ἀπὸ μίαν Τράπεζαν τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅπως ἀπεδείξαμεν καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, δὲν πρόκειται νὰ εἶναι δεσμευμένα εἰς τὸ διηνεκές, ὅπως νομίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀλλὰ ἐὰν ἀθετήσῃ μετὰ 6 μῆνες τὰς ὑποχρεώσεις του ὁ ἀνάδοχος, κατὰ ποίαν λογικὴν φαντάζεται ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι θὰ ἔχῃ τὰ χρήματα ἐδῶ, δεδομένου, ὅτι θὰ ἀνοιγῇ ἀνέκκλητος πίστωσις ὑπὸ μιᾶς Τραπέζης ὑπὲρ τῶν ἑταιρειῶν, αἱ ὁποῖαι δικαιοῦνται νὰ ἀντλοῦν ἐξ αὐτῶν καὶ μόνον μετὰ τὴν πάροδον τῶν προθεσμιῶν, ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος θὰ δικαιοῦται νὰ φέρῃ τὸ ὑπόλοιπον εἰς δεσμευμένον λογαριασμόν. Ὄχι βέβαια εἰς τὸ διηνεκές. Συνεπῶς, ὅλη αὐτὴ ἡ ἁλυσίδα τῶν ἐγγυήσεων καὶ τῶν ἑκατομμυρίων δολλαρίων, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ κατὰ τὴν σημερινὴν ἀγόρευσιν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν προτελευταίαν ἀγόρευσίν του μὲ στόμφον, ὑπογραμμίζων, ὅτι πρόκειται περὶ 40 ἑκατ. δολλαρίων καὶ τονίζων, ὅτι δὲν εἶναι βότσαλα, βεβαίως, δὲν εἶναι βότσαλα, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ 40 ἑκατ. δολλάρια, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀναφέρω ὅλα αὐτά, διὰ νὰ καταδείξω τὴν ἀγωνίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ἐπιθυμοῦντος μὲ κἄθε δυνατὸν τρόπον νὰ καταδείξῃ, ὅτι ἔχει ἐξαιρετικῶς μεγάλας καὶ ἐξαιρετικῶς ἀσφαλεῖς καὶ ἀποτελεσματικὰς ἐγγυήσεις. Δὲν ἔχει ὅμως. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπισημάνω, εἶναι, ὅτι εἰς τὸν χορὸν αὐτὸν τῶν δεκάδων ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα ἤθελεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐμφανίσῃ, ὅτι θὰ ἔχῃ καὶ θὰ κατατεθοῦν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, ἐὰν ἀθετήσῃ ἀπὸ σήμερον, μετὰ 3 ἢ 6 μῆνας τὰς ὑποχρεώσεις του ὁ ἀνάδοχος, ἐλησμόνησε προφανῶς τὴν περίφημον ἐγγύησιν τῶν 50.000.000 δολλαρίων, τὴν ὁποίαν μετὰ τόσου στόμφου ὑπεγράμμισε κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν, λέγων, ὅτι ἔχει εἰς χεῖρας του ἐγγύησιν 50.000.000 δολλάρια. Εἶναι ἡ περίφημος ἐγγύησις τῶν 5.000.000 ἐτησίως διὰ τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου, δηλαδή, ἐγγύησις διὰ κίνδυνον ἀνύπαρκτον, ἐγγύησις ἡ ὁποία, ὅπως ἐτόνισα πρὸ ἡμερῶν, ἐὰν μὲν καλύπτῃ πραγματικὸν κίνδυνον εἶναι βαρυτάτη ἡ εὐθύνη, διότι δὲν τὴν προέβλεψε διὰ τῆς συμβάσεως, ἐὰν δὲ δὲν καλύπτῃ πραγματικὸν κίνδυνον, ὅπως καὶ πράγματι δὲν καλύπτει πραγματικὸν κίνδυνον, δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν νὰ μνημονεύηται. Ταῦτα σιωπηρῶς ἀναγνωρίζων ὁ κ. Ὑπουργός, οὔτε κἂν ἀνέφερε σήμερον τὴν ἐγγύησιν τῶν 50.000.000 δολλαρίων. Παρηκολούθησα, κ. βουλευταί, μὲ πολλὴν προσοχὴν ὅλην αὐτὴν τὴν ἀλχημείαν τῶν λογαριασμῶν καὶ τῶν ὑπολογισμῶν καὶ δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, ὅτι δὲν εἶμαι μεμυημένος εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν πετρελαιοειδῶν καὶ εἰς ὅλους αὐτοὺς τοὺς διαφόρους λογαριασμοὺς τῶν τιμῶν καρτέλ, τῶν διεθνῶν τιμῶν, τῶν τιμῶν τοῦ Κουβέϊτ καὶ ἄλλων. Ἀλλὰ ἐξ ὅσων παρηκολούθησα καὶ ἠρεύνησα ἐν σχέσει μὲ τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν, δι’ ἐμὲ παραμένει πάντοτε ἕνα ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἠδυνήθη νὰ τὸ καλύψῃ ἐπαρκῶς ὁ κ. Ὑπουργός. Ἠμφεσβήτησε τὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι προεβλήθησαν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Καψάλην καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους ὁμιλητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ δὲν τὸν ἤκουσα ν’ ἀπαντήσῃ ἱκανοποιητικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν τιμῶν, τὰς ὁποίας εἶχε προτείνει ἡ CONTINENTAL. Διότι, ἔλεγε καὶ ἐτόνιζεν, ὅτι ἐὰν ὅλαι αὐταὶ αἱ δεκάδες τῶν ἑκατομμυρίων δολλαρίων πρόκειται νὰ ἀποτελέσουν κέρδη τοῦ ἀναδόχου, διατὶ εἰς τὸν συναγωνισμὸν αὐτὸν οὐδεμία ἄλλη ἑταιρεία ἦλθε νὰ κάμῃ μίαν μικράν, ἔστω, ἔκπτωσιν, ἐφ’ ὅσον τόσον μεγάλα περιθώρια κερδῶν ὑπῆρχον; Καὶ ὀρθῶς τοῦ ἀπηντήθη, ὅτι εἶχε τὴν προσφορὰν τῆς CONTINENTAL, ἡ ὁποία εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐπρότεινε τὸ πετρέλαιον Λιβύης τσὶφ μὲ 14,85 δολλάρια τὸν τόννον, ἐνῷ ἡ σύμβασις τὸ καθορίζει εἰς 17,65 δολλάρια. Ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει διαφορὰ τριῶν περίπου δολλαρίων; Ἀναμφισβητήτως ὑπάρχει. Ἐὰν οἱ δύο αὐτοί, ἀριθμοὶ δὲν ἀμφισβητοῦνται, τότε δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθῇ, ὅτι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο προσφορῶν εἶναι τρία δολλάρια. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, ἐπέμεινεν ἰδιαιτέρως ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων. Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ παρατηρήσω ἐκ μιᾶς προχείρου ἐρεύνης, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, ὅτι βλέπω εἰς τὸν πίνακα ὑπ’ ἀριθ. 3 τῶν οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων, παραδόξως, ὅτι δὲν περιλαμβάνεται ἡ ὠφέλεια τοῦ Δημοσίου ἡ προερχομένη ἀπὸ τὸν ὅρον τῆς CON-TINENTAL, ὅτι παρέχει 50% δικαίωμα προμηθείας ἀργοῦ πετρελαίου ἀπὸ τὸ Δημόσιον. Ἡ CONTINENTAL, ἡ ὁποία προέτεινε νὰ κατασκευάσῃ διϋλιστήριον δυναμικότητος 1.500.000 τόννων, ἐζήτησε μόνον 900.000 τόννους ἀργοῦ πετρελαίου νὰ ἀναλάβῃ νὰ τὰς προμηθεύῃ ἡ ἰδία, διὰ τὸ ποσὸν δὲ τῶν πέραν τῶν 900.000 τόννων, δηλαδή, τοὺς 600.000 τόννους, παρέσχε κατ’ ἀρχὴν εἰς τὸ Δημόσιον 30% καὶ κατόπιν 50%, δηλαδή, παρεχώρησεν εἰς τὸ Δημόσιον τὸ δικαίωμα νὰ προμηθεύῃ αὐτὸ τοὺς 300.000 τόννους πετρελαίου ἐτησίως. Καὶ ἐν τούτοις, εἰς τὸν πίνακα 3, ὅπου θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρηται καὶ τὸ στοιχεῖον αὐτό, δὲν ἀναφέρεται, ἐνῷ ἐὰν ληφθῇ καὶ τοῦτο ὑπ’ ὄψιν, τότε ἡ διαφορὰ τῆς προτάσεως CONTINENTAL δὲν εἶναι 1.850.000 δολλάρια, ἀλλὰ ἐγγίζει τὰ 3.000.000 δολλάρια. Δηλαδή, φθάνει νὰ ἔχῃ τὸ Δημόσιον κέρδος εἰς τὴν 10ετίαν τῆς τάξεως τῶν 30.000.000 δολλαρίων. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἤκουσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ δώσῃ καμμίαν ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν. Ὁσάκις ἐπελήφθη τοῦ θέματος τῶν τιμῶν καὶ ἐπανειλημμένως ὡμίλησε διὰ τὰς τιμάς, πάντοτε ἔκαμε συστηματικὴν προσπάθειαν συγχύσεως τῶν τιμῶν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ τῶν τιμῶν τῶν ἑτοίμων προϊόντων, σύγχυσιν τοῦ δικαιώματος διϋλίσεως τοῦ Δημοσίου καὶ τὸ ὁποῖον, ὅπως ἐτονίσαμεν καὶ ὁ κ. Καψάλης καὶ οἱ ἄλλοι ἀγορηταὶ καὶ ὁ κ. Βασιλᾶτος καὶ ἐγώ, εἶναι μία φορολογία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν καὶ σχέσιν μὲ τὰς τιμὰς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ἀλλά, κ. βουλευταί, κατὰ τὴν προηγουμένην ὁμιλίαν μου, εἶχον ἐπισημάνει ὡρισμένας ἀδυναμίας τῆς συμβάσεως. Εἶχον ἰσχυρισθῆ, ὅτι ὡρισμέναι οὐσιώδεις διατάξεις, τόσον τῆς συμβάσεως ὅσον καὶ τοῦ Διατάγματος τοῦ ἐκδοθέντος βάσει τοῦ νόμου 2687, εἶναι νομικῶς ἀνίσχυροι ἐφ’ ὅσον δὲν κυρωθοῦν διὰ νόμου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ διὰ μακρῶν καὶ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ τοῦ δώσω μίαν βραχεῖαν ἀπάντησιν. Δὲν θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶπον, ἀλλὰ εἶναι καὶ ὡρισμένα σημεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν ὁλοκληρώθησαν καὶ ἐπειδὴ κἄθε ἄλλο παρὰ πειστικὴ ἦτο ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ ὡρισμένων καὶ ἄλλων τινῶν σημείων. Ἠμφεσβήτησεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχει σήμερον κρατικὸν μονοπώλιον διϋλίσεως πετρελαίου. Ποῦ τὸ εὑρήκατε; μᾶς λέγει. Εἰς μάτην ἐπεκαλέσθην τὸ Ν. Δ)γμα 3834, τὸ κυρωτικὸν τῆς συμβάσεως μὲ τὸν σημερινὸν ἀνάδοχον τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου. Ἀλλὰ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ἐπέμεινεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει κρατικὸν μονοπώλιον. Θὰ σᾶς διαβάσω τὴν σχετικὴν διάταξιν, διότι νομίζω, ὅτι ἡ ἁπλῆ ἀνάγνωσις τῆς διατάξεως θὰ πείσῃ τοὺς παρόντας, ὅτι πράγματι ὑπάρχει τὸ κρατικὸν μονοπώλιον. Λέγει ὁ νόμος 3834 εἰς τὸ ἄρθρον 10 παράγραφος 3 τὰ ἑξῆς: «Τὸ Δημόσιον, πᾶσαι ἐν Ἑλλάδι ἐγκατεστημέναι ἐπιχειρήσεις διανομῆς καὶ ἐμπορίας πετρελαιοειδῶν, βιομηχανικῆς ἐπεξεργασίας πετρελαιοειδῶν, ὡς καὶ ἅπαντες οἱ καταναλωταὶ προϊόντων παραγομένων ὑπὸ τοῦ διϋλιστηρίου, θὰ προμηθεύωνται ὑποχρεωτικῶς προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν των μέχρις ἐξαντλήσεως αὐτῶν. Εἰσαγωγαὶ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τοιούτων προϊόντων θὰ ἐνεργοῦνται μόνον πρὸς κάλυψιν περαιτέρω ἀναγκῶν τῆς χώρας καὶ μέχρι καλύψεως αὐτῶν κατόπιν ἀδείας τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου. Αἱ ἀνάγκαι τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων εἰς καύσιμα εἰδικῶν προδιαγραφῶν ἐπιβαλλομένων ἐκ τῶν ἀναγκῶν λειτουργίας τοῦ ἐξοπλισμοῦ τούτων, ὡς καὶ αἱ ἀνάγκαι βιομηχανιῶν χρησιμοποιουσῶν ὡς πρώτην ὕλην πετρελαιοειδῆ εἰδικῶν προδιαγραφῶν, δύνανται κατόπιν ἀδείας τῶν Ὑπουργῶν Βιομηχανίας καὶ Ἐμπορίου, νὰ καλύπτωνται δι’ εἰσαγωγῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, μόνον ἐφ’ ὅσον τὰ προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς εἰδικὰς ταύτας προδιαγραφάς». Ὅταν, λοιπόν, ὁ νόμος λέγει, ὅτι οἱ πάντες θὰ προμηθεύωνται πετρέλαιον καὶ ἕτοιμα προϊόντα ἀπὸ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον καὶ ὅτι οὐδεμία εἰσαγωγὴ δύναται νὰ γίνῃ ἄνευ εἰδικῆς ἀδείας τοῦ Κράτους, ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, κρατικὸν μονοπώλιον διϋλίσεως πετρελαίου; Καὶ ὅταν αὐτὸ τὸ κρατικὸν μονοπώλιον διϋλίσεως πετρελαίου ὑπάρχει καθιδρύεται ἤδη νέον μονοπώλιον καὶ ἐν τούτοις ὑποστηρίζετε, ὅτι δὲν καθιδρύεται νέον μονοπώλιον ὑπὲρ τοῦ διϋλιστηρίου Θεσσαλονίκης, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι τοῦτο μονοπωλιακῶς θὰ καλύπτῃ τὰς πέραν τοῦ Κράτους ἀνάγκας. Ἀλλὰ εἶπα καὶ περαιτέρω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι παραχωρεῖτε τὴν ἄσκησιν λειτουργίας κοινῆς ὠφελείας, λειτουργίας κοινῆς χρήσεως, σᾶς ὑπεχρέωνε νὰ κυρώσητε νομοθετικῶς τὴν σύμβασιν, διότι ἀφ’ ἧς στιγμῆς διὰ μιᾶς συμβάσεως παραχωρεῖτε μίαν λειτουργίαν κοινῆς ὠφελείας καὶ χρήσεως εἰς ἕνα ἀνάδοχον, διὰ τῆς συμβάσεως ἐπιβάλλονται ὑποχρεώσεις καὶ εἰς τρίτα πρόσωπα, ἐκείνους οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ἀναδόχου καὶ συνεπῶς αὐταὶ αἱ ὑποχρεώσεις, διότι διὰ νόμου δύνανται νὰ ἐπιβληθοῦν. Συνεπῶς, αἱ σχετικαὶ διατάξεις τῆς συμβάσεως δὲν δύνανται νὰ ἔχουν ἰσχὺν ἐὰν δὲν κυρωθοῦν διὰ νόμου. Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, μὰ εἶναι ἐπιχείρησις κοινῆς ὠφελείας ἡ διΰλισις πετρελαίου; Βεβαιότατα εἶναι. Τότε μοῦ λέγει εἶναι ἐπιχείρησις κοινῆς ὠφελείας καὶ τὰ ἀρτοποιεῖα καὶ ἡ ἄλεσις τοῦ σίτου. Καὶ ποῖος σᾶς εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι; Μὴ συγχέετε ἐὰν εἶναι ἢ ἐὰν θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐθνικοποιημένη μία ἐπιχείρησις κοινῆς ὠφελείας ἢ ἐκχωρημένη κατὰ μονοπωλιακὸν τρόπον. Βεβαιότατα, κ. Ὑπουργέ, καὶ τὰ ἀρτοποιεῖα καὶ ἡ ἄλεσις τοῦ σίτου εἶναι ἐπιχείρησις κοινῆς ὠφελείας, ὅπως καὶ ἡ διΰλισις πετρελαίου καὶ ἡ παραγωγὴ τῶν καυσίμων. Κἄθε ἐπιχείρησις ἀφορῶσα τὸ σύνολον εἰς εὐρύτατα πλαίσια, εἶναι ἐπιχείρησις κοινῆς ὠφελείας. Καὶ ἀφ’ ἧς στιγμῆς τὸ Κράτος ἐκχωρεῖ τὴν ἄσκησίν της μονοπωλιακῶς, καὶ οὕτω ἐπιβάλλει ὑποχρεώσεις καὶ εἰς τρίτους, πρέπει ἡ σύμβασις νὰ κυρωθῇ διὰ νόμου, ὥστε νὰ ἔχουν ἰσχὺν νόμου αἱ διατάξεις τῆς συμβάσεως καὶ νὰ εἶναι σεβασταὶ καὶ δεσμευτικαὶ διὰ τοὺς τρίτους, τοὺς μὴ συμβαλλομένους.

§85Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι τοῦ νόμου 3834, τὴν ὁποίαν ἀνεγνώσατε;

§86Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἶναι τὸ ἄρθρον 10 παράγρ. 3 τῆς συμβάσεως τῆς κυρωθείσης διὰ τοῦ νόμου 3834. Ἄρα εἶναι διάταξις ἔχουσα ἰσχὺν νόμου.

§87Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Ἐγὼ εἰς τὸν νόμον δὲν ἀνεῦρον καμμίαν διάταξιν καὶ ἔχω ὅλας τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3834, δημιουργίας τοιούτου δικαιώματος. Ἀντιθέτως εἰς τὸν νόμον 4049)1960, τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζω ἐὰν σεῖς ἐπεκαλέσθητε, ἀλλὰ τὸν εἶδα δημοσιευόμενον εἰς τὸν ἀντιπολιτευόμενον τύπον, ὁ νόμος 4049 παρεχώρησε δικαίωμα εἰς τὴν ΕΣΣΟ ἐρεύνης καὶ ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων εἰς διαφόρους περιοχὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Ὁρίζεται δὲ ὅτι κυροῦται ἡ σύμβασις εἰς δὲ τὸ ἄρθρον 29 τῆς συμβάσεως, λέγει, ἡ ΕΣΣΟ ἀποκτῶσα δικαιώματα διανομῆς πετρελαιοειδῶν ἐν Ἑλλάδι θὰ προμηθεύηται ἅπαντα τὰ βασικὰ προϊόντα πετρελαίου παρὰ τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου ἢ ἑτέρων διϋλιστηρίων ὑπαρχόντων ἐν Ἑλλάδι. Ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ ἄρθρου 29 τῆς συμβάσεως ἰσχυροποιεῖ τὴν ἄποψίν σας ἢ ἀντιθέτως τὴν καθιστᾷ ἀνίσχυρον;

§88Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Βεβαίως τὴν ἰσχυροποιεῖ.

§89Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Πῶς τὴν ἰσχυροποιεῖ, ἀφοῦ προβλέπεται καὶ ἡ ὕπαρξις ἑτέρων διϋλιστηρίων ἐν Ἑλλάδι; Ἀπαντήσατέ μου ἐπ’ αὐτοῦ διὰ νὰ δεχθῶ τὴν ἰδικήν σας ἄποψιν.

§90Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ὅτι δὲν ἐδιαβάσαμεν τὰ ἴδια κείμενα. Ἐγὼ ἐδιάβασα πλήρη τὴν διάταξιν τοῦ νόμου 3834, σεῖς, κ. Ὑπουργὲ τῆς Βιομηχανίας, ἐδιαβάσατε μίαν διάταξιν τοῦ νόμου 4049. Καὶ σᾶς ἀπαντῶ, ἀναμφισβητήτως ναί, ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν ἀνεγνώσατε ἔρχεται εἰς ἐνίσχυσιν τῶν ἀπόψεών μου, καίτοι δὲν εἶχον ἀνάγκην κἂν αὐτῆς τῆς διατάξεως διὰ νὰ ἐνισχύσω τὰς ἀπόψεις μου δι’ ὅσων θὰ εἴπω εὐθὺς ἀμέσως. Διότι ὅταν ὁρίζεται ὅτι ὑποχρεωτικῶς θὰ προμηθεύεται ἀπὸ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον ἢ ἀπὸ ἄλλα διϋλιστήρια, ἡ δημιουργία ἄλλων διϋλιστηρίων ἀπὸ ποῖον ἤρτηται; Ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ θὰ ἠμποροῦσε ἡ ΕΣΣΟ ἔχουσα προνόμιον ἐρεύνης δι’ ὑδρογονάνθρακας, νὰ προμηθεύεται καὶ ἀπὸ τὸ κρατικὸν καὶ ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον Θεσσαλονίκης.

§91Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Δὲν λέγει ὑποχρεωτικῶς.

§92Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Τί σημασίαν ἔχει, ὅταν λέγῃ θὰ προμηθεύηται ἀπὸ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον, τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐκεῖ, τὸ θέμα εἶναι, δικαιοῦται ἡ ΕΣΣΟ νὰ εἰσαγάγῃ πετρέλαιον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν; Δὲν δικαιοῦται, ἐκεῖ εἶναι τὸ μονοπώλιον. Ἐφ’ ὅσον δὲν δικαιοῦται νὰ εἰσαγάγῃ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἰδοὺ τὸ κρατικὸν μονοπώλιον, διατί τὸ ἀρνεῖσθε ὅτι ὑπάρχει. Ἀλλὰ διατί καταλήγετε εἰς διάταξιν ἀμφιβόλου ἑρμηνείας, ὅταν ἔχετε τὴν σαφεστάτην τοῦ νόμου 3834 καὶ ἡ ὁποία καθιερώνει τὸ κρατικὸν μονοπώλιον τῆς διϋλίσεως πετρελαίου καὶ ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς πετρελαίου. Ὅταν λέγετε, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἔχει ἰσχὺν νόμου, διότι εἶναι διάταξις συμβάσεως καὶ ὄχι νόμου, τί νὰ εἴπω; Ὁ νόμος ἐκύρωσε τὴν σύμβασιν καὶ συνεπῶς αἱ διατάξεις αὐτῆς ἔχουν ἰσχὺν νόμου.

§93Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Πιστεύω ὅτι αὐτὸ τὸ δικαίωμα τὸ διατηρεῖ τὸ Κράτος καὶ δὲν τὸ δίδει εἰς ἄλλους, διότι τὸ Κράτος δρᾷ ἐν προκειμένῳ ὡς ἰδιώτης καὶ ἀσκεῖ μίαν βιομηχανικὴν ἐκδήλωσιν ἰδιωτικήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πίστις μου. Τὸ μονοπώλιον τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι προκύπτει ἐκ τοῦ νόμου μὲ τὰς συνεπείας τῆς ὑπάρξεως ἐν προκειμένῳ νόμου διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ τροποποίησις, ἐγὼ τὸ ἀποκαλῶ ἰδιωτικὴν βιομηχανικὴν ἐκδήλωσιν τοῦ Κράτους, ὄχι νομικήν, διότι νομικὴ δὲν προκύπτει πουθενά.

§94Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀποκαλῆτε ὅπως θέλετε καὶ νὰ εὕρετε οἱονδήποτε ἰδιότυπον καὶ πρωτότυπον ἰσχυρισμόν, ἀλλὰ τὸ Κράτος μόνον ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβάλλῃ καὶ ἐκχωρῇ μονοπώλια καὶ οὕτω ἔχει τὸ μονοπώλιον διϋλίσεως πετρελαίου καὶ σᾶς ἐδιάβασα τὴν σύμβασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε μὲ τὸν ἀνάδοχον τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου. Οἱ πάντες ὑποχρεοῦνται νὰ προμηθεύωνται πετρέλαιον ἀπὸ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ εἰσαγάγῃ πετρέλαιον ἄνευ εἰδικῆς ἀδείας. Ἐὰν αὐτὸ δὲν λέγεται μονοπώλιον, τότε ὁμολογῶ ὅτι δὲν γνωρίζω πῶς λέγεται. Ἀλλὰ πλέον αὐτοῦ λέγετε διὰ τῆς συμβάσεως, ὅτι αἱ ἀνάγκαι τῆς καταναλώσεως αἱ ὁποῖαι δὲν ἱκανοποιοῦνται ἀπὸ τὴν δυναμικότητα τοῦ κρατικοῦ μονοπωλίου, θὰ ἱκανοποιοῦνται ὑποχρεωτικῶς καὶ μονοπωλιακῶς ἀπὸ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον τῆς Θεσσαλονίκης. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, τοῦ δίδετε καὶ ἀποκλειστικότητα εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τῶν πετρελαίων. Δὲν ἐκρατήσατε οὔτε τὸ 30% ποὺ ἔχετε σήμερα, παρὰ μόνον τὸ 10% τῶν ἑτοίμων προϊόντων. Ἐγκαθιδρύετε λοιπὸν μονοπώλιον; Ναὶ ἢ ὄχι; Καὶ ὅταν καθιδρύεται μονοπώλιον δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ νομοθετικὴν κύρωσιν ἡ διάταξις διὰ νὰ ἔχῃ ἰσχύν; Ἀναμφισβητήτως ναί. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, ὁμιλῶν πρὸ ἡμερῶν ἐτόνισα δύο σημεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἠθέλησε νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπω κατὰ τρόπον κάθε ἄλλο παρὰ ἱκανοποιητικόν. Σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 1 παράγραφος 7 τῆς συμβάσεως, διὰ ποῖον λόγον ἐὰν τρίτος τις ἱδρύσῃ, κατόπιν ἐγκρίσεως τοῦ ἀναδόχου—διότι ἄλλος δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ κάμῃ—βιομηχανίαν πετροχημικῶν, αὕτη πιστοῦται εἰς τὸν ἀνάδοχον τὸν κ. Πάπας; Εἶπεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι αἱ βιομηχανίαι πετροχημικῶν ἔχουν ἀλληλεξάρτησιν καὶ ὅτι ἡ μία ἀποτελεῖ τὴν πρώτην ὕλην καὶ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ἄλλης. Ἀνεξαρτήτως ὅτι αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσῃ διὰ τὸν κατάλογον τῶν 29 εἰδῶν, διὰ τὸν ὁποῖον τόσον εὐστόχως παρετήρησεν ὁ κ. Καψάλης, ὅτι ἐνθυμίζει ἐγκυκλοπαιδικὸν λεξικόν, διερωτῶμαι διὰ ποῖον λόγον μὲ τὸ ποσὸν τῆς ἐπενδύσεως τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ ὁ οἱοσδήποτε τρίτος, θὰ πιστοῦται ὁ σημερινὸς ἀνάδοχος τῆς συμβάσεως. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἐδόθη ἱκανοποιητικὴ ἀπάντησις μέχρι σήμερον εἰς τὴν Βουλήν. Ὅπως δὲν ἐδόθη ἀπάντησις διατὶ ἐφ’ ὅσον κατὰ τὰς δύο ἐκθέσεις τῶν Ἐπιτροπῶν καὶ τῆς ἐπιτροπῆς κρίσεως ἡ ὁποία ἐσχηματίσθη τὸν Αὔγουστον καὶ τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Ν. 2687 ρητῶς καθορίζεται ὅτι ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν ὁ σημερινὸς ἀνάδοχος νὰ ἐπενδύῃ κατ’ ἔτος καὶ ἀπὸ τοῦ πρώτου ἔτους ποσὸν 4.167.000 δολλαρίων διὰ πετροχημικὰς βιομηχανίας, αἴφνης μετὰ 9 ἡμέρας ὅταν ὑπογράφεται ἡ σύμβασις, διότι 14 Νοεμβρίου ἔχει ἡμερομηνίαν τὸ πρακτικὸν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ν. 2687, τὴν 23ην Νοεμβρίου ἡ ὑποχρέωσις αὐτὴ τοῦ ἀναδόχου μετατίθεται μετὰ μίαν ὁλόκληρον 4ετίαν. Καὶ εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἐθεσπίσθη ἡ μετὰ 4ετίαν ἔναρξις κατασκευῆς πετροχημικῶν, διότι προϋπόθεσις τῆς λειτουργίας τῶν πετροχημικῶν βιομηχανιῶν εἶναι νὰ λειτουργήσῃ τὸ διϋλιστήριον. Πρέπει νὰ περιμένωμεν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἵδρυσις τοῦ διϋλιστηρίου διὰ νὰ ἀρχίσωμεν οἰκοδομοῦντες τὰς πετροχημικὰς βιομηχανίας; Δὲν εἶναι δυνατὸν παραλλήλως νὰ πραγματοποιοῦνται καὶ ὅταν τελειώσῃ τὸ διϋλιστήριον νὰ ἀρχίσῃ καὶ ἡ λειτουργία τῶν πετροχημικῶν; Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν ὑπῆρξε πειστική. Εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ διαφωτίσῃ τὸ Σῶμα καὶ νὰ ἐξηγήσῃ διὰ τίνα λόγον ἐνῷ 9 ἡμέρας πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως ἡ Ἐπιτροπὴ περιελάμβανε μεταξὺ τῶν ὅρων τῆς προσφορᾶς Πάπας, τῆς ὁποίας ἐπρότεινε τὴν ἔγκρισιν, ὅτι ἀπὸ τοῦ πρώτου ἔτους θὰ ἀνελάμβανε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπενδύῃ 4.167.000 δολλ. εἰς πετροχημικὰς βιομηχανίας, αἴφνης εἰς τὴν σύμβασιν αὐτὴν ἡ ὑποχρέωσις τοῦ ἀναδόχου μετατίθεται μετὰ τέσσαρα χρόνια. Ὑπεστήριξα καὶ ἐπιμένω εἰς τὴν ἄποψίν μου, ὅτι ἡ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας ἐπιτρέπεται ἡ ἐλευθέρα ἐξαγωγὴ τῶν μετοχῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἶναι διάταξις ἀνίσχυρος νομικῶς, διότι προσκόπτει εἰς τὴν διάταξιν περὶ προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος. Ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι αὐτὸς οὗτος ὁ νόμος 2687, διασπᾷ τὰ πλαίσια τοῦ νόμου περὶ προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος. Ἀναμφισβητήτως ναί, εἰς τὸ νὰ διασπᾷ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν δικαιολογεῖ τὴν περαιτέρω διάσπασιν τὴν ὁποίαν σεῖς ἐπιχειρεῖτε, χωρὶς νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν.

§95Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ποινικῶς κολάσιμος ἡ πρᾶξις.

§96Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Παραβλέπετε δὲ ὅτι τὸ θέμα τοῦτο καὶ ἀπὸ οὐσιαστικῆς ἀπόψεως ἔχει πολὺ μεγάλην σημασίαν. Διότι ἐὰν ἡ τιμὴ τῶν μετοχῶν αὐξηθῇ—καὶ θὰ αὐξηθῇ ἀσφαλῶς—πραγματοποιεῖται ἐξαγωγὴ κεφαλαίων πολὺ μεγαλυτέρα ἀπὸ ἐκείνη ἡ ὁποία προβλέπεται νὰ πραγματοποιηθῇ διὰ τοῦ Διατάγματος βάσει τοῦ Ν. 2687. Ἠμφισβήτησεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι τὰ ἄρθρα 9–13 ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ ἄρθρα 6 καὶ 7 τῆς συμβάσεως εἶχον ἀνάγκην νομοθετικῆς κυρώσεως. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω διὰ νὰ καταστῇ τὸ πρᾶγμα σαφὲς—διότι ἀποδίδω σημασίαν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ—ὅτι διὰ τῶν ἄρθρων αὐτῶν κανονίζονται ἀφ’ ἑνὸς μὲν αἱ τιμαὶ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, τοῦ κατειργασμένου, καὶ τοῦ ἡμικατειργασμένου, τοῦ ἀνανεουμένου, τῶν ναύλων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ κανονίζεται ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ὑπολογίζωνται αἱ τιμαὶ τῶν ἑτοίμων προϊόντων ὡς καὶ ὁ τρόπος βάσει τοῦ ὁποίου θὰ ὑπολογίζεται τὸ δικαίωμα διϋλίσεως τοῦ δημοσίου. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐφ’ ὅσον διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν καθιερώνεται δημόσιον ἔσοδον, πρέπει νὰ κατοχυρωθοῦν αἱ διατάξεις αὐταὶ νομοθετικῶς, διότι μόνον ἔτσι διασφαλίζεται τὸ δικαίωμα τοῦ δημοσίου καὶ ἡ εἴσπραξίς του. Τὸ ἐπαναλαμβάνω, διότι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ περιωρίσθη νὰ χαρακτηρίσῃ ὡς ἀνεπίδεκτον ἐκτιμήσεως τὰς σκέψεις μου αὐτάς, χωρὶς ὅμως νὰ μᾶς εἴπῃ διατὶ εἶναι ἀνεπίδεκτοι ἐκτιμήσεως. Ἐπεκαλέσθη ὅμως ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὡρισμένας ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας αἱ ὁποῖαι πράγματι ἀναφέρουν ὅτι ἡ ἐξουσιοδότησις τοῦ Ν. 2687 εἶναι εὐρυτάτη. Οὐδεὶς τὸ ἠμφισβήτησε, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι εὐρυτάτη. Τὸ θέμα εἶναι ποῖα εἶναι τὰ πλαίσια τῆς εὐρυτάτης αὐτῆς ἐξουσιοδοτήσεως καὶ ἐκεῖ ἀκριβῶς ὑπάρχει ἡ διαφωνία. Διότι δὲν ἀντελήφθη ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ εὐρυτάτη ἐξουσιοδότησις ἡ παρεχομένη ὑπὸ τοῦ Νόμου 2687, ὡς τὸν ἑρμηνεύει τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἔχει ὡρισμένα πλαίσια πέραν τῶν ὁποίων ἀνισχύρως συμβάλλεσθε καὶ ἀνισχύρως καθορίζετε ὅσα καθορίζετε. Καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναγνώσῃ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τὰς ὁποίας ἐπεκαλέσθη, θὰ ἤθελα νὰ τοῦ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ἐπὶ ἑνὸς σημείου τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ κρίσιμον. Ἀναγινώσκω ἀπόσπασμα τῆς ὑπ’ ἀριθ. 217 τοῦ 1960 ἀποφάσεως. «Ἡ κατ’ ἐξουσιοδότησιν ἀνάθεσις εἰς ἕτερα ὄργανα τῆς Πολιτείας τῆς ρυθμίσεως ἀντικειμένων ἀναγομένων εἰς τὰ δικαιώματα καὶ τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ εἰσάγοντος ξένα κεφάλαια δὲν εἶναι κατὰ νόμον συγκεχωρημένη». Καὶ ἐν συνεχεία: «Διάταξις ἀναθέτουσα εἰς τὸν Ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας..... (νὰ λαμβάνῃ α, β, γ, μέτρα), περιέχει ὅρον θεσπίζοντα ἀνεπίτρεπτον ὑπεξουσιοδότησιν». Καὶ εἶναι ἀνίσχυρος τοιαύτη ἐξουσιοδότησις, δεδομένου, ὅτι, ὅλα τὰ θέματα αὐτὰ εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τῶν κατὰ τὸν νόμον 2687 τριῶν Ὑπουργῶν, δηλαδὴ τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ καθ’ ὕλην ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Ἀπεφάνθη σταθερῶς ἐπ’ αὐτοῦ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὅτι ὁ Ν. 2687, δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς τρεῖς Ὑπουργοὺς κατὰ τὴν κρίσιν των καὶ κατὰ τὴν διακριτικήν των ἐξουσίαν νὰ κρίνουν ἐὰν ἡ ἐπένδυσις εἶναι ἐπωφελὴς καὶ ὑπὸ ποίους ὅρους δέον νὰ γίνῃ δεκτή. Ἀλλὰ λέγει ὅτι κάθε ὅρος τῆς ἐπενδύσεως θὰ πρέπει νὰ καθορίζηται διὰ πράξεως τῶν τριῶν Ὑπουργῶν, τοῦ Συντονισμοῦ, τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ καθ’ ὕλην ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Καὶ ἐθεώρησεν ἀνίσχυρον καὶ ἀνεπίτρεπτον τὴν ὑπεξουσιοδότησιν. Ὅταν λοιπόν, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχετε τοιαύτην σαφῆ ἑρμηνείαν, σαφῆ νομολογίαν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ποῖον κῦρος ἔχει ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Β. Δ)τος, ἡ ὁποία ἀναθέτει εἰς τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον τὴν κρίσιν περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας ὁλοκληρώσεως τῶν ἐπενδύσεων; Διότι πράγματι εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Β. Δ. ὁρίζεται ὅτι: Εἰς ἣν περίπτωσιν ὁ Τὸμ Πάπας ἢ τὶς τῶν ἀκολούθων ἑταιρειῶν δὲν ἔχει σημασίαν, δὲν ἤθελεν ἐκτελέσει ἐμπροθέσμως τὰς ἐπενδύσεις, τότε ἠμπορεῖ νὰ παρέχηται, ἐδῶ εἶναι ἡ φρασεολογία τοῦ Διατάγματος, «ἀνάλογος πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῶν ἐπενδύσεων τούτων προθεσμία, δι’ ἀποφάσεως τοῦ ἐν ἄρθρῳ 15 Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου κρίνονται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος, τῆς συμβάσεως, τοῦ Ἀστικοῦ Δικαίου καὶ τῆς καλῆς πίστεως». Μεταβιβάζετε δηλαδὴ τὴν κρίσιν ἡ ὁποία ἀνήκει κυριαρχικῶς κατὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ τὰς ἀποφάσεις τὰς ὁποίας ἐπικαλεῖσθε, κ. Ὑπουργέ, εἰς τοὺς τρεῖς Ὑπουργούς, τὴν μεταβιβάζετε εἰς ἕνα Διαιτητικὸν Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποφαίνεται ἐὰν κρίνῃ εὔλογον, ὅτι πρέπει νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία ὁλοκληρώσεως τῶν ἐπενδύσεων. Τὴν διάταξιν τὴν ἐμνημόνευσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Καψάλης, ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως, εἶπεν, ὅτι δι’ αὐτῆς τῆς διατάξεως ἠμπορεῖ νὰ τορπιλλήσητε τὴν σύμβασιν, διότι ἠμπορεῖ νὰ δίδωνται ἐπανειλημμέναι παρατάσεις. Διότι ἠμπορεῖ νὰ ἀποφανθῇ τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον, ὅτι ἡ ἐγχωρία ἀγορὰ δὲν εἶναι ἑτοίμη νὰ ἀπορροφήσῃ τὰ προϊόντα. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως τῆς οὐσιαστικῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ὁ κ. Καψάλης, ἀπὸ καθαρῶς νομικῆς ἀπόψεως δὲν ἔχει καμμίαν ἰσχὺν ἡ διάταξις ἡ ὁποία καθ’ ὑπεξουσιοδότησιν ἀναθέτει εἰς τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον νὰ κρίνῃ ἐὰν θὰ παραταθῇ ὁ χρόνος ὁλοκληρώσεως τῶν ἐπενδύσεων. Καὶ περαιτέρω διὰ τοῦ διατάγματος, δηλαδὴ τοῦ ἀναδημοσιευμένου διατάγματος, διότι τὸ προηγούμενον διάταγμα εἶχε σοβαρώτατον σφάλμα ἐν προκειμένῳ, διὰ τοῦ ἀναδημοσιευμένου διατάγματος καθωρίσθησαν τὰ τῆς διαιτησίας ὡς ἑξῆς: Ὁρίζει τὸ ἄρθρον 15. «Πᾶσα διαφορὰ ἀνακύπτουσα μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ δημοσίου καὶ τοῦ Τὸμ Πάπας καὶ ἀναγομένη εἰς τὴν ἑρμηνείαν ἢ εἰς ἐνδεχόμενα κενὰ τοῦ παρόντος διατάγματος, θὰ λύηται διὰ διαιτησίας κλπ. Ἡ παράτασις τοῦ χρόνου τῶν ἐπενδύσεων, ἀποτελεῖ ἑρμηνείαν τῆς συμβάσεως; Ἀποτελεῖ κενὸν τοῦ διατάγματος; Καὶ πῶς ἀνέθεσεν εἰς τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον νὰ παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν ὁλοκληρώσεως τῶν ἐπενδύσεων, ὅταν οὔτε τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον ἔχῃ ἁρμοδιότητα νὰ τὸ κάμῃ δεδομένου ὅτι εἶναι διαγεγραμμένα τὰ πλαίσια βάσει τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ διατάγματος ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ κινηθῇ τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον καὶ ὅταν βάσει τῶν ἀποφάσεων τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέγνωσα εἶναι ἀνίσχυρος ἡ τοιαύτη ὑπεξουσιοδότησις; Ἐτονίσθη ἀπὸ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Ἡλιόπουλον καὶ Βασιλᾶτον, ὅτι ἡ σύμβασις δὲν συνήφθη διὰ 10 ἔτη, ἡ σύμβασις εἶναι ἀπεριορίστου διαρκείας. Ἁπλῶς ἡ σύμβασις περιλαμβάνει τοὺς ὅρους βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἐκτελεσθοῦν ὡρισμέναι ἐπενδύσεις καὶ τοὺς ὅρους τῆς πρώτης δεκαετίας. Διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἰς πολλὰ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα τόσον εὐστόχως ἐπεσήμανε προχθὲς ὁ κ. Βασιλᾶτος, τὰ ὁποῖα ὁμιλοῦν περὶ τῶν πρώτων 15 ἐτῶν, περὶ τῆς πρώτης δεκαετίας κλπ.— τὸ πρῶτον σημαίνει ὅτι ὑπάρχει καὶ δεύτερον—ρητῶς ὁρίζεται εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 13 τῆς συμβάσεως, ὅτι 6 μῆνας πρὸ τῆς λήξεως τῆς ἐν ἄρθρῳ τάδε τῆς συμβάσεως προβλεπομένης 10ετίας. Οἱ συμβαλλόμενοι θὰ διαπραγματευθοῦν νέαν συμφωνίαν ἀφορῶσαν εἰς τοὺς ὅρους λειτουργίας καὶ ἐκμεταλλεύσεως καὶ διαθέσεως τῶν προϊόντων τοῦ διϋλιστηρίου Θεσσαλονίκης ἐν τῷ σκοπῷ «... (ἀναγινώσκει) ...». «Οἱαδήποτε διαφωνία μεταξὺ τῶν συμβαλλομένων παρακωλύουσα τὴν σύναψιν τῆς συμφωνίας θὰ λύεται ὑπὸ τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον τάδε διαιτησίας». Συνεπῶς, εἶναι σαφέστατον, ὅτι ἡ διαιτησία καλεῖται νὰ κρίνῃ ἐν διαφωνίᾳ, περὶ τῶν ὅρων, ὄχι περὶ τοῦ δικαιώματος παρατάσεως. Καὶ διατί, ἐρωτῶ, δὲν λέγετε καὶ δὲν δηλώνετε κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι πράγματι δὲν εἶναι 10ετὴς ἡ σύμβασις, ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι ἀορίστου διαρκείας, ὅτι ἁπλῶς διὰ τῆς συμβάσεως καθορίζετε τοὺς ὅρους τῆς πρώτης δεκαετίας; Ἐπαφίεσθε εἰς διαπραγματεύσεις 6 μῆνας πρὸ τῆς λήξεως τῆς συμβάσεως νὰ συζητήσητε περὶ τῶν ὅρων καὶ ἐν διαφωνίᾳ περὶ τῶν ὅρων θὰ ἀποφαίνεται τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον. Ἡ διάταξις αὕτη τῆς συμβάσεως δὲν καλύπτεται φυσικὰ ἀπὸ τὴν συνταγματικὴν προστασίαν τοῦ Ν. Δ. 2687 καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ πρόσθετον λόγον ἐπιβάλλοντα τὴν νομοθετικὴν κύρωσιν τῆς διατάξεως. Καὶ ἀφοῦ κάμω μίαν παρατήρησιν θὰ τελειώσω, διότι νομίζω, ὅτι τοὐλάχιστον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς, τὴν ὁποίαν ἠθέλησα νὰ ἐξετάσω, ἔχω κάπως ἐξαντλήσει τὸ θέμα.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λυκουρέζο, καὶ κατὰ παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ξεύρετε ὅτι ἔχει τὸν περιορισμὸν τοῦ τετάρτου.

§98Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε....

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θέλω ἀπάντησιν, διότι ἐγὼ δὲν σᾶς ἔκαμα παρατήρησιν. Ἤθελα ἁπλῶς νὰ τὸ ἀκούσουν καὶ οἱ ἄλλοι, ὅτι τὸ Προεδρεῖον διὰ νὰ διευκολύνῃ τὰς συζητήσεις πολλὰς φορὰς ἀναγκάζεται νὰ παραβιάζῃ τὸν Κανονισμόν. Αὐτὸ ἔκαμε καὶ ἀπόψε, κατὰ παράκλησιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι δὲν θέλει ἐφαρμογὴν τοῦ τετάρτου.

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τύποις εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ ὁ κ. Πρόεδρος.

§101Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν εὑρίσκεται οὔτε τύποις ἐν δικαίῳ, πάντως σᾶς εὐχαριστῶ, κύριε Πρόεδρε, διότι ἐνῷ ἐνομίζατε ὅτι εὑρίσκεσθε τύποις ἐν δικαίῳ μοῦ ἐκάματε αὐτὴν τὴν παραχώρησιν καὶ δὲν ἔχω ἀμφιβολίαν ὅτι ἡ διάθεσίς σας εἶναι ἀπολύτως φιλικὴ πρὸς ἐμέ. Ἀλλὰ πρέπει νὰ παρατηρήσω διὰ τὴν τάξιν, ὅτι τὸ τέταρτον, ὅπως ἐλέχθη καὶ προχθές, δὲν ἀφορᾷ τοὺς ἐντεταλμένους δύο ρήτορας ἑκάστου κόμματος. Ἡ συμφωνία τοῦ τετάρτου γενομένη πρὶν κἂν ἐξαντληθῇ τὸ θέμα καὶ ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς συζητήσεως ἀφεώρα τοὺς ἄλλους ρήτορας, διότι θὰ ἦτο πράγματι καὶ παράλογον εἰς τοὺς ἐπερωτῶντας, τοὺς δύο ἐντεταλμένους ρήτορας ἑκάστου κόμματος, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἔχω καὶ ἐγὼ τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι, διὰ τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν, νὰ ἀπαντᾷ διὰ μακρῶν ὁ Ὑπουργός, καὶ νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀπαντήσουν μὲ πᾶσαν ἄνεσιν δευτερολογοῦντες. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένω, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ θέσω τὸ θέμα. Οὔτε τύποις εἶναι ἐν τάξει τὰ Προεδρεῖον, χωρὶς νὰ ἀμφισβητῶ ὅτι καὶ τύποις ἐὰν ἦτο ἐν τάξει, θὰ ἤθελε νὰ μοῦ κάμῃ αὐτὴν τὴν παραχώρησιν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ σᾶς τὸ εἶπα. Ἀλλ’ ἐπειδὴ μὲ ἐθίξατε προσωπικῶς ὑπενθυμίζω τὴν τελευταίαν παρ. τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Κανονισμοῦ, ὅτι ἐπὶ τῶν δευτερολογιῶν προκειμένου περὶ Ὑπουργῶν καὶ Ἀρχηγῶν Κομμάτων ἀκόμη ἰσχύει τὸ τέταρτον. Ὑποβάλλει εἰς τὸν περιορισμὸν τοῦ τετάρτου καὶ τοὺς Ἀρχηγοὺς ἀκόμη.

§103Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐλήφθη ἀπόφασις τοῦ τετάρτου σύμφωνα μὲ τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία προβλέπει ὅτι μετὰ προφανῆ ἐξάντλησιν τοῦ θέματος δικαιοῦται ἡ Βουλή, προτάσει ὡρισμένων βουλευτῶν, νὰ ἀποφασίσῃ περὶ καθιερώσεως τοῦ τετάρτου. Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ἀπόφασις. Ἐδῶ ὑπῆρξε μία συμφωνία ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς συζητήσεως πρὸς συντόμευσιν αὐτῆς νὰ ὁμιλήσουν ἀπεριορίστως δύο ἐντεταλμένοι ρήτορες ἑκάστου κόματος καὶ οἱ λοιποὶ ρήτορες νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ ἕνα τέταρτον. Ὑπῆρξε συμφωνία Κυβερνήσεως καὶ Κομμάτων Ἀντιπολιτεύσεως. Συνεπῶς μὴ ἐπικαλῆσθε διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ἐν προκειμένῳ καμμίαν ἐφαρμογήν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει εὑρίσκομαι εἰς τὸ τέλος. Ἤθελα νὰ τονίσω κ. βουλευταί, ὅτι ἕνα σημεῖον τὸ ὁποῖον παρέλειψα νὰ εἴπω κατὰ τὰς προηγουμένας ὁμιλίας μου εἶναι τοῦτο. Ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 8 τοῦ Ν. 2687 ρητῶς ὁρίζεται ὅτι «διὰ τῶν ἐκδιδομένων κατὰ τὰ ἄνω ἐγκριτικῶν πράξεων χορηγοῦνται εἰς τὰς κατὰ κύριον λόγον ἐξαγωγικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ εἰς ἐπιχειρήσεις τὸ πρῶτον ἱδρυομένας ἐν τῇ χώρᾳ, ἐκ τῆς δράσεως τῶν ὁποίων ἐξοικονομοῦνται σημαντικὰ ποσὰ συναλλάγματος ἐτησίως, αἱ κατωτέρω φορολογικαὶ διευκολύνσεις». Δηλαδὴ διὰ νὰ χορηγηθοῦν αἱ φορολογικαὶ διευκολύνσεις καὶ δασμολογικαὶ ἀτέλειαι τὰς ὁποίας καθορίζει τὸ ἄρθρον τοῦ Ν. 2687, ἀπαιτεῖ ὡς προϋπόθεσιν ἢ νὰ πρόκειται περὶ ἐπιχειρήσεων κατὰ κύριον λόγον ἐξαγωγικῶν ἢ ἐπιχειρήσεων τὸ πρῶτον ἱδρυομένων, ἐκ τῆς δράσεως τῶν ὁποίων ἐξοικονομοῦνται σημαντικὰ ποσὰ συναλλάγματος ἐτησίως. Κατὰ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ Διατάγματος παρέχεται σωρεία φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν καὶ δασμολογικῶν ἀτελειῶν εἰς τὸ ὅλον βιομηχανικὸν συγκρότημα, ἐξαιρουμένου μόνον, κατὰ περίεργον τρόπον, τοῦ χαλυβουργείου. Καὶ διερωτῶμαι, ἐφ’ ὅσον τὸ διϋλιστήριον δὲν εἶναι βιομηχανία τὸ πρῶτον ἱδρυομένη, εἰς ποίαν διάταξιν νόμου ἐβασίσθη ἡ Κυβέρνησις παρασχοῦσα ὅλας αὐτὰς τὰς φορολογικὰς ἀπαλλαγὰς καὶ τὰς δασμολογικὰς ἀτελείας; Εἶναι δὲ περίεργον ὅτι ἐξαιρεῖ τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν καὶ τῶν δασμολογικῶν ἀτελειῶν τὸ χαλυβουργεῖον καὶ καθιερώνει τοιαύτας διὰ τὸ διϋλιστήριον, τὴν ἀμμωνίαν καὶ τὰ πετροχημικά. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται περὶ βιομηχανίας τὸ πρῶτον ἱδρυθείσης, ἀποτελεῖ σαφῆ καὶ εὐθεῖαν παράβασιν τοῦ νόμου. Ἄν θεωρῆτε σκόπιμον νὰ κάμετε αὐτὴν τὴν παραχώρησιν, μόνον ἂν τὴν καλύψετε διὰ νομοθετικῆς ἐπικυρώσεως θὰ ἔχῃ ἰσχύν. Κύριοι βουλευταί, ὁμιλῶν πρὸ ἡμερῶν, ἐτόνισα τὴν ἔκπληξίν μου, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀγορεύων, ἐπανειλημμένως ἐτόνισεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε κανένα ἐνδιαφέρον διὰ τὸ διϋλιστήριον καὶ ὅτι ἐκεῖνο ποὺ τὴν ἐνδιέφερεν ἦτο νὰ γίνῃ μία μεγάλη ἐπένδυσις πολλῶν ἑκατομμυρίων εἰς τὸν τόπον καὶ ἐπανελθὼν σήμερον ἐπὶ τοῦ θέματος, εἶπε, διατὶ διαμαρτύρεσθε; Ποῦ ἠκούσατε ὅτι εἰς τὰ ἐλεύθερα Κράτη εἶναι δυνατὸν νὰ καθορίζωνται αἱ ἐπενδύσεις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν; Ἐπιχειρηματίας θέλομεν, τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν ἐνισχύομεν, τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, προωθοῦμεν. Δὲν εἶναι ἔτσι, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ. Καὶ ἡ ἐλευθέρα οἰκονομία εἶναι σήμερον συγχρονισμένη καὶ δὲν πρόκειται περὶ προγραμματισμοῦ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἠθελήσατε νὰ τὴν ἐκλάβητε, τοῦ προγραμματισμοῦ, ὁ ὁποῖος συνάδει πρὸς τὴν κατευθυνομένην οἰκονομίαν. Ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν ὑπηνίχθην τοιοῦτον προγραμματισμόν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπιμένω, εἶναι ὅτι ὀφείλει μία Κυβέρνησις νὰ γνωρίζῃ ποῖαι εἶναι αἱ ἐπενδύσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι θὰ προωθήσουν τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας. Καὶ ὅταν τὸ γνωρίζῃ αὐτὸ μία Κυβέρνησις, τότε εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσῃ ποῖα ἀνταλλάγματα πρέπει νὰ δώσῃ, διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ εἰς τὴν χώραν ἐκείνας τὰς ἐπενδύσεις, διὰ τῶν ὁποίων κατὰ τὴν ἀντίληψίν της θὰ προωθήσῃ τὴν ἐκβιομηχάνισιν. Ὅταν, ὅμως, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἐπισήμου στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ λέγῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸ ἐπανέλαβε τρίς, τετράκις, ὅτι δὲν τὴν ἐνδιαφέρει τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον μία μεγάλη ἐπένδυσις καὶ ἀδιαφορεῖ διὰ τὸ διϋλιστήριον, ἀπαντῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις συλλαμβάνεται ἀκόμη μίαν φοράν, κατὰ τρόπον συμπτωματικόν, νὰ ἀντιμετωπίζῃ βασικὰ καὶ θεμελιώδη προβλήματα τοῦ τόπου. Μετὰ μίαν ὁλόκληρον 7ετίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν κυβερνᾷ τὴν χώραν ἡ ΕΡΕ, διεκηρύχθη ἐπισήμως, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ καθορίσῃ ποῖαι εἶναι αἱ ἐπενδύσεις ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι θὰ προωθήσουν τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας καὶ ἀφίεται εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, δικαιολογεῖται, ὅτι ἀντελήφθητε τὰ πράγματα μετὰ τόσης προχειρότητος. Συνετάξατε μίαν σύμβασιν, ἡ ὁποία εἶναι ἐπιζημία διὰ τὸ δημόσιον. Καθιερώσατε διατάξεις ἐκτὸς τῶν πλαισίων τοῦ Ν. Δ. 2687, τοῦ Ν. Δ. 4171, ἐκτὸς τῶν πλαισίων τῶν κειμένων νόμων. Μίαν λύσιν ἔχει ἐνώπιόν της ἡ Κυβέρνησις, νὰ φέρῃ τὴν Σύμβασιν εἰς τὴν Βουλήν, τὸ προεῖπον καὶ εἰς προηγουμένην ἀγόρευσίν μου καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, θὰ ἀναγκασθῆτε νὰ φέρετε τὴν σύμβασιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τότε, κατὰ τὴν λεπτομερῆ συζήτησιν ἑκάστης διατάξεως, θὰ ἀναγνωρίσητε, πιστεύω, τὰ βαρύτατα σφάλματά σας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῶν Προοδευτικῶν).

§104Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται νὰ εἴπω ὀλίγα μόνον τινὰ ἐκ τῆς θέσεώς μου καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐκφωνήσω λόγον, διότι θεωρῶ τὸ θέμα ἐξηντλημένον. Αἱ προκληθεῖσαι συζητήσεις ὑπῆρξαν ἐμπεριστατωμέναι καὶ φρονῶ, ὅτι ἡ εἰς αὐτὰς συμμετοχὴ τῶν ἀγορητῶν τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τῆς μάχης, συνέβαλεν ἀξιολόγως. Εἶναι βέβαιον, ἀλλὰ καὶ σύνηθες ἀμφότεραι αἱ πλευραὶ νὰ ἐμφανίζωνται καὶ τὴν ὑστάτην ἀκόμη ὥραν ἀμετακίνητοι εἰς τὰς θέσεις των. Τοῦτο ὅμως δὲν μὲ φέρει εἰς τὸ νὰ συμπεράνω, ὅτι αἱ μακραὶ συζητήσεις δὲν προήγαγον τὴν ὑπόθεσιν, ἀντιθέτως φρονῶ, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη ἔχει ἤδη ἀντιληφθῆ, ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ διαχείρισις εἰς τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ θέμα, τῆς μεγαλυτέρας ὀνομαστικῶς τοὐλάχιστον, ἐπενδύσεως εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἐγένετο κατὰ τρόπον ἱκανὸν νὰ προκαλέσῃ, ὡς πομπωδῶς ἐτόνισεν εἰς τὴν πρώτην ἀγόρευσίν του ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τὴν ὑπερηφάνειαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀντιθέτως ἡ κοινὴ γνώμη ἐσχημάτισε τὴν ἀντίληψιν, ὅτι πολλὰς σκέψεις καὶ πολλὰς ἀνησυχίας θὰ ἔχῃ ἤδη δημιουργήσει ὁ χειρισμὸς αὐτὸς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου καὶ σοβαροῦ αὐτοῦ θέματος. Εἰς ὅσα ἐλέχθησαν δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον νὰ τονίσω κατὰ τὸν ζωηρότερον δυνατὸν τρόπον, ὅτι θὰ ἦτο ἄκρως συμφέρον, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἀναθεωροῦσα τὰς σκέψεις της, ἀπεφάσιζεν, ἔστω καὶ τὴν ὑστάτην ὥραν, νὰ προσκομίσῃ τὴν σύμβασιν πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Τοῦτο δὲν τὸ κρίνω ἀναγκαῖον ἁπλῶς καὶ μόνον ἀπὸ τῆς νομικῆς του πλευρᾶς, διότι ἀνήκω εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν, ὅτι ἄνευ τῆς νομοθετικῆς κυρώσεως, ἡ σύμβασις θὰ πάσχῃ ἀπὸ τοιαύτας νομικὰς ἀδυναμίας, ὥστε θὰ δημιουργήσῃ εἰς τὸ μέλλον προβλήματα πολύπλοκα καὶ περίπλοκα καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐνδιαφέρῃ ὄχι μόνον ὅσους κυβερνοῦν, ἀλλὰ καὶ ὅσους φιλοδοξοῦν νὰ κυβερνήσουν τὸν τόπον αὐτόν, ἀλλὰ τὸ ὑποστηρίζω καὶ ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς. Ὅτι μία μὲ ἤρεμον τρόπον ἐξονυχιστικὴ συζήτησις τῆς σοβαρωτάτης αὐτῆς συμβάσεως εἰς τὴν Βουλήν, ἐγὼ τοὐλάχιστον πιστεύω εἰλικρινῶς, δύναται νὰ προαγάγῃ τὴν ὑπόθεσιν. Τὸ πρόσφατον παρελθὸν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀπέδειξεν, ὅτι καὶ ἡ πλειοψηφία εἶναι εἰς θέσιν νὰ μεταβάλλῃ τὴν γνώμην της, νὰ ἀναγνωρίζῃ ἐνίοτε τὰ λάθη της καὶ νὰ συμβάλλῃ εἰς τὴν βελτίωσιν συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι προσεκομίσθησαν ἀτελεῖς ἐδῶ καὶ ἐξῆλθον πληρέστεραι. Ἀναφέρομαι εἰς τὸ γνωστὸν εἰς ὅλους παράδειγμα τῆς τελευταίας συμβάσεως, τῆς Ὀλυμπιακῆς. Μετὰ ταῦτα ἤθελον νὰ τονίσω ἀκόμη τοῦτο καὶ νὰ τελειώσω αὐτὴν τὴν μικράν μου παρέμβασιν. Ὅτι ἄνευ τῆς νομοθετικῆς κυρώσεως καὶ ἄνευ τῶν ἀπαραιτήτων τροποποιήσεων, ἐπαναλαμβάνω, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς καὶ νὰ προειδοποιήσω ὅτι, ὄχι μόνον οἱαδήποτε ἄλλη Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐὰν ἐξακολουθήσῃ νὰ παραμένῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν, δὲν θὰ βραδύνῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ σοβαρωτάτας δυσχερείας εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Ἡ σύμβασις αὐτή, μὴ κυρουμένη νομοθετικῶς καὶ μὲ τὰς ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀτελείας, τὰς ὁποίας παρουσιάζει, θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι, τοὐλάχιστον, ὡς ἔχει, δὲν θὰ εἶναι ἐφαρμόσιμος.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§106Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, βλέπω ἤδη τὰς αὐριανὰς ἐφημερίδας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐνώπιόν μου. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν, θὰ ἔχουν προετοιμασθῆ οἱ μεγάλοι τίτλοι, οἱ ὁποῖοι θὰ προτάσσωνται εἰς τὸν λόγον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Καὶ οἱ τίτλοι αὐτοὶ θὰ λέγουν: Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου κατέδειξεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐχάρισεν εἰς τὸν κ. Τὸμ Πάπας 3.000.000.000 ἐντὸς μιᾶς δεκαετίας, πρόκειται δηλαδὴ νὰ χαρίσῃ καὶ ὅτι ἐπίσης, πέραν αὐτοῦ τοῦ δώρου, παρέσχεν εἰς αὐτὸν καὶ τρία μονοπώλια. Πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν δι’ ὀλίγων ἀντίκρουσιν τῶν ἐντυπώσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ παραχθοῦν αὔριον ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν τίτλων τούτων, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι μεταφέρομαι πρὸς στιγμὴν εἰς τὴν κατάστασιν τρίτου, εἰς τὴν κατάστασιν ἀκροατοῦ καὶ ὑπῆρξα συστηματικὸς καὶ ἀκροατὴς καὶ ἀναγνώστης, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παρίσταμαι καθ’ ὅλας τὰς συνεδριάσεις, τῶν λεχθέντων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ὡς τρίτος, λοιπόν, ἐφ’ ὅσον μοῦ δίδετε τὸ δικαίωμα νὰ φαντάζωμαι ὁ ἴδιος ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εἶμαι τρίτος, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι, ὅσα καὶ ἂν εἶπε, δίδων στοιχεῖα, ἐκθέτων λεπτομερῶς τὰ πράγματα, παρέχων εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὰ πάντα, ὅσα καὶ ἂν εἶπεν ὁ ἀγαπητὸς Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, οἱ κύριοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εὑρίσκονται καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀπὸ ἀπόψεως διαθέσεων, ἱκανότητος ἀντιλήψεως τῶν πραγμάτων καὶ προκαταλήψεων εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκοντο πρὶν ἢ ἀρχίσῃ ἡ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συζήτησις. Αὐτὸ δὲν προάγει οὐδεμίαν ὑπόθεσιν, δὲν προάγει τὴν ἀλήθειαν. Δὲν ἀνεγνώρισαν τὸ παραμικρόν, ἐνῷ ὑπῆρχον στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἦσαν συντριπτικὰ καὶ ἀποκαλυπτικά. Ἐπέμενον εἰς ὡρισμένας φράσεις καὶ εἶχον ὡρισμένοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται ὅτι εἶναι ἄμεσοι καὶ ὑπεύθυνοι σύμβουλοι τοῦ κ. Παπανδρέου, εἶχον τὴν ἀπερισκεψίαν νὰ παρασύρουν τὸν Ἀρχηγόν των καὶ νὰ δώσουν εἰς τὸν Ἀρχηγόν των, ὡρισμένα στοιχεῖα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου νὰ ἐξετάσῃ ὅλα μόνος του, καὶ τοῦ ἔδωσαν ὡρισμένα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα εἶχον ἀνατραπῆ ἐδῶ. Καὶ δὲν τοῦ ἔδωσαν ἁπλῶς ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀνατραπῆ, ἀλλὰ τοῦ προσέθεσαν καὶ ἄλλα τὰ ὁποῖα τὸν ἐνεφάνισαν ἀγνοοῦντα στοιχειώδη πράγματα καὶ θὰ ἴδωμεν ποῖα εἶναι αὐτά. Ἀπήντησεν ὁ κ. Παπαληγοῦρας, ἀλλὰ πρέπει νὰ προσθέσω καὶ μερικὰς λέξεις. Ὁ κ. Ρουσόπουλος μοῦ ἠμφισβήτησε χθὲς τὸ δικαίωμα νὰ σκέπτωμαι τεχνικῶς. Ἑπομένως ἀφήνω τὴν τεχνικὴν πλευρὰν εἰς τὸν παλαιὸν μαθητήν μου κ. Παπαληγοῦραν καὶ ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω πολιτικῶς, διότι πρέπει νὰ ἀκουσθῇ καὶ ὁ πολιτικὸς λόγος ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς εἰς ἀπάντησιν τῶν καθαρῶς πολιτικῶν λόγων, τοὺς ὁποίους ἐξεφώνησαν, πλὴν τοῦ κ. Λυκουρέζου καὶ ὀλίγων ἄλλων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Παρ’ ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἦλθε παρθένος ἡ σκέψις τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ παρθένον σκέψιν χρησιμοποιήσας, εἶπε πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀνατραπῆ. Εἶπεν ὅτι δὲν ἐγένετο διαγωνισμός. Καὶ δὲν ἔκαμε τὸν κόπον νὰ σκεφθῇ ὁ ἴδιος καὶ δὲν τοῦ ὑπέδειξαν ὅσοι συνεργάζονται ὡς οἰκονομικοὶ σύμβουλοι μαζί του, ὅτι ὄχι μόνον ἐγένετο διαγωνισμός, ἀλλά, καὶ ὀφείλω νὰ τὸ διατυπώσω ἔτι καθαρώτερον ἀπ’ ὅ,τι ὁ κ. Παπαληγοῦρας, ἐγένετο κἄτι, τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ πέραν τοῦ διαγωνισμοῦ. Πρῶτον, ἐὰν ἠρώτων τὸν κ. Παπανδρέου εἰς κατ’ ἰδίαν συζήτησιν, τὶ διαγωνισμὸν θὰ ἔκαμεν, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ μοῦ ἔλεγεν ὅτι δὲν εἶμαι ἐγὼ ἁρμόδιος, δὲν εἶμαι Πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἔχω ὑποχρέωσιν ἐγὼ νὰ σᾶς εἴπω τὶ διαγωνισμὸν θὰ ἔκαμα καὶ τὶ προδιαγραφάς. Ἀλλὰ ἔστω καὶ ἐὰν μοῦ ἀπήντα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, εἶμαι βέβαιος ὅτι καὶ μέσα του καὶ μέσα τους ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἁρμόδιοι καὶ ὑπεύθυνοι ὡς οἰκονομικοὶ σύμβουλοι τοῦ κ. Παπανδρέου, δὲν θὰ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ καταρτίσουν ἕνα παράλογον —καὶ δὲν θὰ ἦσαν εἰς θέσιν διότι θὰ ἦτο παράλογος— ἕνα παράλογον διαγωνισμόν. Ποίας προδιαγραφὰς θὰ περιελάμβανεν ἕνας διαγωνισμός, ὁ ὁποῖος θὰ εἶχε σχέσιν μὲ τὰς πιθανὰς καλυτέρας ἐμπνεύσεις τῆς ἀτομικῆς πρωτοβουλίας; Ἡμεῖς δὲν ἐπρόκειτο νὰ δεσμεύσωμεν τὴν ἀτομικὴν πρωτοβουλίαν. Ἡμεῖς ἠθέλαμεν νὰ μάθωμεν ποῖαι εἶναι αἱ καλύτεραι δυναταὶ ἐμπνεύσεις της. Τὶ θὰ ἐβγαίναμεν διεθνῶς καὶ θὰ ἐλέγαμεν, σᾶς δίδομεν διϋλιστήριον, διὰ νὰ μᾶς φτιάξητε ἀμμωνίαν; Ἢ τί θὰ προσεθέταμεν; Σᾶς δίδομεν διϋλιστήριον, διὰ νὰ μᾶς φτιάξετε ἐργοστάσιον ἀμμωνίας παραγωγῆς δὲν ξεύρω πόσων χιλιάδων τόννων, ἢ διὰ νὰ μᾶς φτιάσητε πετροχημικὰς βιομηχανίας, τὰς ὁποίας δὲν ἦτο δυνατὸν πρῶτοι νὰ σκεφθῶμεν ἡμεῖς; Τὰς ἐσκέφθη ἡ ἀτομικὴ πρωτοβουλία. Αὐτὴ ἦτο κεκλημένη νὰ τὰς σκεφθῇ καὶ ὄχι ἡμεῖς. Δὲν ἱδρύομεν ἡμεῖς ἐργοστάσια, κύριοι. Καὶ τὶ θὰ ἐλέγαμεν; Νὰ φτιάσετε καλὰ καὶ σώνει ἕνα χαλυβουργεῖον μὲ τὴν παραγωγὴν τῶν εἰδικῶν ἐκείνων προϊόντων, τὰ ὁποῖα, ἀπὸ ἀπόψεως τοποθετήσεως ἐν Ἑλλάδι, δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἀπορροφηθοῦν; Καὶ τί εἰδικωτέρας προδιαγραφὰς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ περιλάβῃ εἰς τὴν προκήρυξίν του ὁ κ. Παπανδρέου, ἢ ὁ κ. Μητσοτάκης, ἢ ὁ κ. Μαῦρος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου; Τὸ πολὺ –πολὺ θὰ ἔλεγον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον περιελήφθη εἰς τὰς προτάσεις αὐτῶν τούτων τῶν ὁμίλων. Καὶ ποίας διεθνεῖς προδιαγραφὰς θὰ περιελάμβανεν ὁ διαγωνισμὸς αὐτὸς σχετικῶς μὲ τὰς ἐγγυήσεις; Οὐδέποτε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ περιλάβῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπετεύχθησαν. Οὐδέποτε —σᾶς βεβαιῶ, κύριοι— δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν διεθνῶς νὰ σταθῇ μία τόσον θρασεῖα ἀπαίτησις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, νὰ δεσμεύσῃ, ἀπὸ ἀπόψεως ἐγγυήσεων, καθ’ ὅν τρόπον ἐδέσμευσε τὸν ὅμιλον Πάπας. Κύριοι, ἐὰν προεκηρύσσετο διαγωνισμός, θὰ εἴχαμεν κλειστὸν φάκελλον, ἔστω καὶ ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμωμεν ὅλας αὐτὰς τὰς προδιαγραφὰς καὶ ἐὰν ὁ κ. Παπανδρέου, σοφώτερος ἡμῶν, μαζὶ μὲ τοὺς συμβούλους του, σοφωτέρους ἡμῶν, κατώρθωνε νὰ διατυπώσῃ τοιαύτας προδιαγραφάς. Ὑποθέσατε, ὅτι τὸ κατώρθωναν. Θὰ εἴχαμεν κλειστὸν φάκελλον καὶ θὰ ἐξετιθέμεθα διεθνῶς, ἐὰν δὲν ἐδεχόμεθα τὴν εὐνοϊκωτέραν, ἀπὸ ἀπόψεως ὅρων, προσφοράν. Ἐνδεχομένως θὰ ἠρνούμεθα, διότι θὰ ἦσαν ἀσύμφορα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἦσαν μέσα εἰς τὸν κλειστὸν φάκελλον. Καὶ διατὶ κυρίως; Διότι δὲν θὰ ἐγνώριζεν ὁ εἷς ποίας προσφορὰς ἔκαμεν ὁ ἄλλος. Καὶ εἰς πολλὰς περιπτώσεις διαγωνισμῶν αὐτὸ εἶναι ἀναγκαιότατον, ἀλλὰ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ὅπου πρόκειται περὶ κινητοποιήσεως τῆς ἀτομικῆς πρωτοβουλίας καὶ δὲν τῆς λέγομεν ἡμεῖς τί θὰ κάμῃ, ἀλλὰ πρέπει ἐκείνη νὰ ἔχῃ τὴν ἔμπνευσιν διὰ νὰ εἴπῃ τί θὰ κάμῃ προκειμένου περὶ τοιούτων περιπτώσεων, θὰ ἦτο ἡ ὕπαρξις κλειστῶν φακέλλων ἀσύμφορος. Διότι θὰ ἠγνόει ὁ εἷς τί προσφέρει ὁ ἄλλος. Ὁ διαγωνισμὸς θὰ ἦτο, ἐὰν προεβαίναμεν εἰς τὴν κατακύρωσιν, εἴτε ἀφορμὴ ἐξεγέρσεως ὅλων σας, ἀκόμη καὶ τῶν Κυβερνητικῶν βουλευτῶν ἢ θὰ μᾶς ἐπέβαλε τὸ ἄνοιγμα τῶν φακέλλων νὰ μὴ κάμωμεν δεκτὴν οὐδεμίαν πρότασιν. Ἐνῷ, τί συμβαίνει, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν; Ἐγνώριζεν ὁ κ. Πάπας τί ἐπρότεινεν ὁ κ. Ὠνάσης καὶ ὁ κ. Ὠνάσης τὶ ἐπρότεινεν ὁ κ. Πάπας, ἀλλὰ καὶ ἡ CON-TINENTAL ἐγνώριζε, καὶ ὁ μακαρίτης Ματτέϊ ἐγνώριζε καὶ οἱ πάντες ἐγνώριζον καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον μέρος —καὶ αὐτὸ ἔχει σημασίαν—ἐγνώριζον τὰ πάντα, διότι παρηκολούθουν καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμουν προσφοράς, προβαίνοντες εἰς ἐλεύθερον ἀγῶνα δρόμου πρὸς κατάκτησιν τοῦ τέρματος. Ἐπανειλημμένως, ἀκόμη καὶ εἰς τὴν ἀποψινὴν ἀγόρευσίν του τὰ ἐτόνισεν αὐτὰ ὁ κ. Παπαληγούρας, ἀλλὰ εἰς τίποτε δὲν ὠφέλησαν οἱ λόγοι του, οὔτε ἦτο δυνατόν, ὅταν ἔχετε βαλθῆ νὰ κατηγορήσητε τὴν Κυβέρνησιν ὅτι προέβη εἰς κἄτι τὸ ἄτοπον, νὰ ἀλλάξητε γνώμην. Δὲν ἔχετε οὔτε τὴν ψυχικὴν ἐκείνην διάθεσιν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο ἐπὶ τέλους συνυφασμένη μὲ κἄποιον μεγαλεῖον, νὰ εἴπητε, ὅτι εἰς αὐτὸ ἐκάμαμεν λάθος, μᾶς διεφώτισες, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν καλὰ καὶ σώνει θέλετε νὰ εἴπητε εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐχάρισε δισεκατομμύρια. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ διαγωνισμὸς θὰ ἦτο λάθος, θὰ ἦτο πρῶτον, κἄτι τὸ ἀδύνατον ἀπὸ ἀπόψεως διατυπώσεως τῶν προδιαγραφῶν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν κατωρθοῦτο ἡ διατύπωσις προδιαγραφῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ προεξώφλουν τὴν ἔμπνευσιν τῆς ἀτομικῆς πρωτοβουλίας, τὴν ὁποίαν ἠθέλαμεν ἀκριβῶς ἐλευθέραν, ὁ τυπικὸς διαγωνισμός, δὲν θὰ εἶχεν ἀποτέλεσμα. Διότι τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπέδιδε θὰ ἦτο γλίσχρον καὶ πενιχρόν.

§107Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε, κύριε Πρόεδρε, ἔχουν ἐμπειρικὴν ἀπόδειξιν. Δὲν εἶναι ἁπλῶς καθ’ ὑπόθεσιν, ὡς τὰ λέγετε. Εἶναι πράγματι ἔτσι ἐμπειρικῶς. Διότι τί ἐγένετο, ἐπὶ μακροὺς μῆνας, ἡ ἐπιτροπὴ ἠρέθιζε τὸν ἕνα διὰ τῶν προτάσεων τοῦ ἄλλου. Κἄποτε ἔθεσα ἕνα τέρμα καὶ εἶπον: Αὔριον εἰς τὰς 12 νὰ φέρετε τὰς προσφοράς. Καὶ τὰς ἔφεραν. Παρακαλῶ νὰ συγκρίνητε τὰς προσφοράς, ὅπως ἦλθον εἰς τὰς 12, τὴν ὥραν τοῦ ὑψίστου συναγωνισμοῦ, μετὰ μαρτύριον 6 μηνῶν, μὲ τὴν σύμβασιν καὶ νὰ μοῦ εἴπητε πότε ἐπετεύχθη ἡ καλυτέρα λύσις, τὴν ὥραν ποὺ ἔγινε πράγματι διαγωνισμὸς ἢ ὕστερα ἀφοῦ ἀπεκαλύφθησαν οἱ φάκελλοι καὶ ὑπεβλήθησαν πλέον ἀπίθανοι ὅροι;

§108Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὴν 20ὴν Νοεμβρίου ἔστειλεν ἐπιστολὴν ὁ ὅμιλος Ὠνάση—HYDROCARBON, ὑπογραφομένην ὑπὸ τοῦ κ. Καραπάνου, διὰ τῆς ὁποίας διαμαρτύρεται, διότι δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψει τὸ περιεχόμενον τῶν προτάσεών του. Δίδει ἐξηγήσεις. Ἐρωτῶ, διατί δὲν ἐπελήφθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, αὐτῶν τῶν νέων προτάσεων καὶ τῶν διαθέσεων τοῦ δευτέρου ὁμίλου, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ καλυτέρους ὅρους, ἀλλὰ ἔκλεισε τὴν συζήτησιν καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ὑπέγραψε τὴν σύμβασιν, ἀγνοήσας τὰς νέας προτάσεις καὶ τὰς νέας διαθέσεις τοῦ ὁμίλου Ὠνάση—HYDROCARBON. Αὐτὴν τὴν ἀπορίαν ἤθελον νὰ τὴν λύσητε καὶ νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησιν.

§109Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Δὲν θὰ τὴν λύσω, διότι ἐλύθη ἤδη καὶ ἔχει λυθῆ ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Παρακαλῶ νὰ μὴ γίνῃ οὐδεμία ἄλλη διακοπή, διότι θέλω νὰ τελειώσω σὲ 10 λεπτά. Οὔτε πρόκειται νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας. Ἐγένετο ἐξέτασις καὶ αὐτῶν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ δὲν κατεδείχθη —δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ εἴπω ὅτι τεχνικῶς ἐξήτασα προσωπικῶς καὶ ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ ἔρευνα ἥτις ἐγένετο, ἀλλὰ τὴν ὑποθέτω ὡς ὀρθὴν —δὲν κατεδείχθη ὅτι ἐβελτίωσε τὴν πρότασιν τοῦ ὁμίλου Ὠνάση—HYDROCAR-BON κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ προτιμηθῇ αὐτὴ ἔναντι τῶν ἄλλων. Κύριοι, ἐγὼ προβαίνω εἰς συναγωγὴν ὡρισμένων συμπερασμάτων καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀναπτύξω τὸ θέμα λεπτομερῶς. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν καὶ τὸν κ. Βασιλᾶτον καὶ τοὺς ἄλλους κυρίους νὰ μὴ μὲ διακόψουν. Πρῶτον, λοιπόν, συμπέρασμα εἶναι, ὅτι ὅσα ἐλέχθησαν ἐδῶ, εἰς μάτην ἐλέχθησαν, διότι οὐδεὶς ἐθεώρησε ἀναγκαῖον νὰ τὰ προσέξῃ. Ὁ δὲ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, δὲν ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον νὰ παραμείνῃ ἐδῶ καὶ νὰ ἀκούσῃ τὴν ἀπάντησιν, ἥτις θὰ ἐδίδετο εἰς αὐτόν. Εἶναι εὔκολον νὰ ὁμιλῇ κανεὶς μονολογῶν, ἀλλὰ εἶναι δύσκολον νὰ ἀνταπαντᾷ εἰς ἀπάντησιν ἡ ὁποία τοῦ δίδεται. Δεύτερον συμπέρασμα: Ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν περὶ διαγωνισμῶν δὲν εὐσταθοῦν. Διαγωνισμὸς δὲν ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ. Δὲν ἐπετρέπετο, οὔτε ἠδυνάμεθα νὰ προδικάσωμεν τὴν ἔμπνευσιν τῆς πρωτοβουλίας τοῦ ξένου κεφαλαίου. Λοιπόν, ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι δὲν ἔχομεν προγραμματισμόν, εἶναι ἁπλαῖ φράσεις. Διότι προγραμματισμός, δὲν χωρεῖ παρὰ μόνον εἰς τὰς σοσιαλιστικὰς ὁλοκληρωτικὰς χώρας, εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς οἰκονομίας. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη ἦτο πραγματοποιήσιμος ἡ διατυπωθεῖσα ἄποψις περὶ προκηρύξεως διαγωνισμοῦ, οὗτος δὲν θὰ εἶχε τὸ ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον εἶχεν ὁ πράγματι διενεργηθεὶς ἀγὼν δρόμου, ὁ ὁποῖος εἶχεν οὐσιωδεστάτας μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς ἐξελίξεις. Κύριοι, τί εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου διὰ νὰ στηρίξῃ τὸν ἰσχυρισμόν του, ἰσχυρισμὸν τὸν ὁποῖον ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ὅτι δυσκόλως Ἀρχηγὸς κόμματος θὰ ἔπρεπε νὰ διατυπώσῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις χαρίζει 2 δισεκατομμύρια, ὡς εἶπεν, εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ 3 δισεκατομμύρια μετὰ ταῦτα; Ἐὰν ἀναλογισθῆτε, κύριοι, τὴν πορείαν τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ ὅλη ὑπόθεσις, ἢ μᾶλλον, τὴν σειρὰν τῶν σκέψεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κατὰ τὸ διάστημα τῶν δύο τελευταίων μηνῶν, θὰ ἴδητε ὅτι ἤνοιξεν εἰς τοὺς κυρίους ἡ ὄρεξις καὶ διαρκῶς προέβαινον εἰς τὴν φανταστικὴν σύλληψιν μεγεθῶν μεγαλυτέρων. Ἐὰν διαβάσετε τὰς ἐπιστολὰς μεταξὺ τῶν κ.κ. Καψάλη — Παπαληγούρα, ἐκεῖ θὰ ἴδητε ὅτι ὑπάρχει ρεαλιστικὴ τοποθέτησις τοῦ ὅλου θέματος, ἀδιάφορον ἐὰν καὶ καθ’ ἡμᾶς ἐσφαλμένη τοποθέτησις, ἐκ μέρους τοῦ κ. Καψάλη. Καὶ ἤρχισαν ἔπειτα ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ ἄλλοι νὰ αὐξάνουν τὰ μεγέθη τῶν κερδῶν. Καὶ ἦλθεν ἀπόψε καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὁ ὁποῖος ἀρέσκεται εἰς τὰς μεγάλας λέξεις καὶ τοὺς μεγάλους ἀριθμούς, καὶ ὡμίλησε περὶ 2 δισεκατομμυρίων καὶ ἀμέσως μετ’ ὀλίγον περὶ 3 δισεκατ., τὰ ὁποῖα χαρίζομεν. Κύριοι, δὲν χαρίζομεν τίποτε. Καὶ σᾶς ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἐβασίζετο ἐπὶ μαθηματικῆς λογικῆς, ἐνῷ ἡ ἄνευ θετικῆς ὑποστηρίξεως, προβολὴ τῆς κατηγορίας, ὅτι χαρίζομεν 3 δισεκ. εἰς τὸν κ. Πάπας, δὲν περιέχει οὔτε λογικήν, οὔτε ἠθικὴν βάσιν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως). Καὶ ἐνῷ, κύριοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, μὲ βαθεῖαν εὐπρέπειαν, εἰς τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς του, ἀναμιμνησκόμενος τῆς περιπτώσεως τοῦ 1951, ἐτόνισε τρὶς καὶ τετράκις, ὅτι κακῶς καὶ ἀδίκως ἐγένετο τότε ἡ ἐπίθεσις κατὰ τοῦ κ. Παπανδρέου, ὁ κ. Παπανδρέου ἀπόψε, διὰ τῶν λόγων του, ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς τὸ νὰ ἀκούσωμεν ἐκστομιζομένας ἐκ μέρους βουλευτῶν τοῦ κόμματός του, ὡρισμένας λέξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀκουσθοῦν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ὑπῆρξε μάλιστα καὶ βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἐπρόφερε καὶ λέξιν, τὴν ὁποίαν ἐντρέπομαι νὰ ἐπαναλάβω, καὶ δι’ αὐτὸ προσεποιήθην, ὅτι δὲν τὴν ἤκουσα. Ἐπρόφερε τὴν λέξιν, ἡ ὁποία ἄλλοτε εἶχεν ἐκτοξευθῆ ἐναντίον τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Εἶναι συνήθεια ἐν Ἑλλάδι νὰ γίνεται κατάχρησις ὡρισμένων φράσεων ὑβριστικῶν καὶ συκοφαντικῶν. Κύριοι συνάδελφοι, οὐδαμοῦ ὑπεστήριξε τὸν ἰσχυρισμόν του ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι χαρίζομεν τὰ 3 δισ. Ἀλλὰ ἐπροχώρησεν ἀκόμη περισσότερον καὶ εἶπε πέραν τοῦ ἰσχυρισμοῦ του αὐτοῦ, ὅτι δὲν φθάνει ποὺ ἐχαρίσαμεν 3 δισεκ., ἀλλὰ ἐξησφαλίσαμεν εἰς τὸν κ. Πάπας τρία μονοπώλια. Καὶ ὅταν ἐτόλμησε νὰ διατυπώσῃ μίαν σεμνὴν ἀπάντησιν ὁ ἀγαπητὸς καὶ ἀξιότιμος ἐκ Κερκύρας συνάδελφος, ἐξηγέρθητε, διότι εἶπε τὴν φράσιν: «Μά, κύριε Πρόεδρε, εἶναι μονοπώλιον, ὅταν διαρκῇ 36 ἢ 46 μῆνας;»

§110Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. .. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§111Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν εἶπον δι’ ὑμᾶς, κ. Διαμαντόπουλε. Καὶ κατεδείχθη, κύριοι, ἐντὸς 5 λεπτῶν, πρῶτον ὅτι ἐξ ὁρισμοῦ δὲν εἶναι μονοπώλιον, διότι πρέπει νὰ γνωρίζουν οἱ οἰκονομικοὶ σύμβουλοι τοῦ κ. Παπανδρέου, ὅτι καὶ βάσει τοῦ νόμου 2687, ἔχουν ἐξασφαλισθῆ, εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ὡρισμένα πλεονεκτήματα παροδικῆς ἀποκλειστικότητος. Διατί; Διὰ νὰ ἱδρυθῇ μία ἐπιχείρησις καὶ νὰ μὴ καταποντισθῇ διὰ τοῦ συναγωνισμοῦ πρὶν κἂν κτισθῇ. Ἀλλά, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, δὲν πρόκειται κἂν περὶ αὐτοῦ. Ἡ φράσις, ὅτι ἐδώσαμεν τρία μονοπώλια, δὲν ἀνατρέπεται μόνον διὰ τῆς αὐτονοήτου καταδείξεως τοῦ γεγονότος, ὅτι μονοπώλιον 3 ἐτῶν καὶ 4 ἐτῶν δὲν λέγεται μονοπώλιον, ἀλλὰ λέγεται διευκόλυνσις ἱδρύσεως μιᾶς βιομηχανίας. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἀμμωνίας οὔτε τοιαύτη διευκόλυνσις. Εἰς τὴν ἀμμωνίαν ἐστηρίχθη ὁ κ. Παπανδρέου διὰ νὰ κάμῃ— μὲ συγχωρεῖτε διὰ τὴν φράσιν τὴν ὁποίαν θὰ εἴπω— τὴν πολιτικὴν ἐκμετάλλευσιν, διὰ τὰ ὦτα τῶν ἀγροτῶν τῆς Ἑλλάδος. Καὶ εἶπεν, ὅτι ἐδώσαμεν τὸ μονοπώλιον τῆς ἀμμωνίας. Καὶ δὲν ἐγνώριζεν ὁ ἀνελθὼν εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ κατακεραυνώσῃ τὴν Κυβέρνησιν, κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι τοιοῦτον μονοπώλιον, δὲν ὑπάρχει. Δὲν ἐγνώριζεν, ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι πρὸ ὀλίγων μόλις μηνῶν ἐδόθη τὸ δικαίωμα ἱδρύσεως βιομηχανίας ἀμμωνίας καὶ εἰς τὸν ὅμιλον τὸν συνδεόμενον μὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, καθὼς καὶ εἰς τὸν ὅμιλον, ὅστις ἔχει συνδεθῆ μὲ τὴν Ἐμπορικὴν Τράπεζαν. Δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ μίαν φράσιν, τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, τὴν ὁποίαν ὅμως ἐὰν ἔλεγεν οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν δι’ ὑμᾶς θὰ τὴν ἐθεωρούσατε ἀπαράδεκτον, ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἐγκληματεῖ κατὰ τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς οἰκονομίας. Ἐχρησιμοποίησε— ὁ κ. Παπανδρέου — 3 φορὰς τὴν λέξιν «ἐγκληματεῖτε» καὶ ἡμεῖς ἀντιστρόφως ἐχρησιμοποιήσαμεν, διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, 3 φορὰς τὴν λέξιν ὅτι «ἀδίκως» εἶχεν ὁ κ. Παπανδρέου ἄλλοτε κατηγορηθῆ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠρκέσθη ὁ κ. Παπανδρέου εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς φράσεως αὐτῆς, ἀλλὰ εἶπε κάτι βαρύτερον, τὸ ὁποῖον ἴσως δὲν ἀντελήφθητε, ἀλλὰ θὰ τὸ ἴδητε καὶ αὐτὸ αὔριον εἰς τοὺς τίτλους ὡρισμένων ἐφημερίδων, εἶπε μὲ ὕφος πολυσήμαντον, τὸ ὁποῖον γνωρίζει νὰ χρησιμοποιῇ ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι «τὸ λάθος τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι μόνον πνευματικόν». Τί ἄλλο εἶναι τὸ λάθος, κύριε Παπανδρέου; Θὰ πρέπει νὰ εἴχατε τὸ θάρρος νὰ εἴπητε τί εἶναι τὸ λάθος, νὰ εἴπητε, ὅτι εἶναι ἠθικόν, θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχατε τὸ θάρρος νὰ εἴπητε ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἔντιμος, καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχατε τὸ θάρρος νὰ καταγγείλετε τὴν Κυβέρνησιν βάσει συγκεκριμένων στοιχείων. Ἀλλά, πῶς νὰ τὴν καταγγείλετε; Ἠρκέσθητε εἰς ὑπονοούμενα. Γνωρίζετε, ὅτι οἱ ψίθυροι καὶ τὰ ὑπονοούμενα διαβιβρώσκουν καὶ τὰς ὑπολήψεις τῶν δημοσίων ἀνδρῶν καὶ τὴν ὑπόστασιν τοῦ Κράτους. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε εἰς τὸν σύντομον ἐπίλογόν μου νὰ εἴπω, ὅτι καὶ μόνη ἡ λογικὴ δὲν θὰ ἐπέτρεπε τὴν διατύπωσιν τοιούτων φράσεων, τοιούτων ὑπονοουμένων καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν κ. Παπανδρέου νὰ ἀποδεχθῇ τὰς κραυγὰς τῶν ὀπαδῶν του, κραυγὰς διὰ τῶν ὁποίων ἀπεπειράθησαν οἱ ὀπαδοί του νὰ σπιλώσουν τὰς ὑπολήψεις τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ὑπάρχει εὐκολώτερον πρᾶγμα ἀπὸ τὴν ρετσινιά. Δὲν ἐχρησιμοποιήσατε τὰ στοιχεῖα τῆς Κυβερνήσεως. Ἠρκέσθητε εἰς τὴν μέθοδον τῆς ρετσινιᾶς. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐγὼ θὰ χρησιμοποιήσω τὴν λογικὴν διὰ νὰ ἀνατρέψω τοὺς συκοφαντικοὺς ψιθύρους. Ὅσον ἀφορᾶ μὲν τὰ τρία δισεκατομμύρια εἶναι ἀπαύγασμα τῆς φαντασίας τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ τῶν φίλων του. Ἐγὼ θὰ χρησιμοποιήσω τὴν μέθοδον τῆς εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῆς. Ἐὰν ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Παπαληγούρας, ὑπῆρχε τὸ κέρδος τῶν τριῶν δισεκατομμυρίων, δὲν θὰ ἔσπευδον ἄλλοι νὰ κάμουν καλυτέρας προτάσεις, ἀποβλέποντες εἰς 200 ἢ καὶ 500 ἑκατομμύρια ὀλιγώτερα καὶ νὰ πάρουν τὴν δουλειά; Ἐὰν ὑπῆρχε τοιοῦτον περιθώριον κέρδους, δὲν θὰ ἔσπευδον καὶ οἱ ἄλλοι νὰ ἐπωφεληθοῦν; Καὶ δεύτερον, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ δὲν ἀπεφασίσθη ἀπὸ κανένα μόνον. Συνέπραξαν, καταλήξαντες εἰς ὁμόφωνον γνώμην τοὐλάχιστον 20 ἕως 25 ἄνθρωποι, ὑπηρεσιακοὶ καὶ κυβερνητικοὶ παράγοντες. Ὁ κ. Παπανδρέου ἐνόμισεν, ὅτι εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ὀνομάσῃ θλιβερὰν τὴν Ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία ἐξήτασε τὴν πρότασιν. Θλίβομαι διὰ τὴν κρίσιν του. Ἡ ἐπιτροπὴ ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἐξαιρέτους καὶ κατ’ ἐξοχὴν ἐντίμους Ἕλληνας οἱ ὁποῖοι ἔχουν πεῖραν μεγάλην, μόρφωσιν ἐξαιρετικήν, κατάρτισιν νομικήν, οἰκονομικὴν καὶ τεχνικὴν ἀρτιωτάτην. Καὶ ὅταν ἐκλήθησαν εἰς τὸ γραφεῖον μου ὅπου εἶχεν ἔλθει καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ προεδρεύσῃ τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς, ἠκούσαμεν τὰς ἀπόψεις τῶν κυρίων αὐτῶν καὶ ὁμοφώνως ὅλοι ἀπεφάνθημεν ὅτι ἡ πρότασις Πάπας ἦτο ἡ καλυτέρα. Ὁ κ. Παπανδρέου ἐνόμισεν ὅτι ἐδικαιοῦτο νὰ ἐκστομίσῃ μίαν φράσιν, τμῆμα φράσεως, τεμάχιον φράσεως τῆς πενταμελοῦς ἐπιτροπῆς διὰ νὰ καταδείξῃ ὅτι δὲν κατέληξε πράγματι ἡ ἐπιτροπὴ εἰς θετικὴν καὶ κατηγορηματικὴν πρότασιν. Δὲν μᾶς παρουσίασε τὸ πρᾶγμα ὡς ἔχει. Ὑπάρχει κατατεθειμένη ἡ πρότασις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν διαβάσετε. Ἀλλὰ ὁ κ. Παπανδρέου γνωρίζει ὅτι σεῖς μὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὴν διαβάσητε, ἀλλὰ αἱ ἐφημερίδες θὰ δημοσιεύσουν μόνον τὸ ἰδικόν του τεμάχιον φράσεως. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι αὐτὴ ἡ ὀρθὴ μέθοδος τοποθετήσεως τῶν ζητημάτων ἐνώπιον τοῦ λαοῦ. Ἡ εἰσήγησις τῆς ἐπιτροπῆς ἐγένετο ἐνώπιον τῆς οἰκονομικῆς ἐπιτροπῆς καὶ μετὰ μακρὰν συζήτησιν, χωρὶς νὰ ἔχωμεν κανένα λόγον νὰ προτιμήσωμεν τὸν Πάπας ἔναντι τοῦ Ὠνάση ἢ ἀντιστρόφως τὸν Ὠνάσην ἔναντι τοῦ Πάπας ἢ τὸν οἱονδήποτε ἄλλον. Ἐξετάσαντες μόνον τὰ ἀντικειμενικὰ στοιχεῖα ἀπεφάνθημεν οὐχὶ κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην, ἀλλὰ εἰς ἑτέραν συνεδρίασιν ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ λύσις. Τουλάχιστον δέκα πέντε ὑπήρξαμεν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι συνεφωνήσαμεν, περιλαμβανομένων τῶν ὑπηρεσιακῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀποφασίζουν ἀλλὰ προτείνουν καὶ εἰσηγοῦνται. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν πολιτικὴν εὐθύνην δι’ ὅσα υἱοθετήσαμεν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀμέσως εἴπομεν καὶ τὸ εἶπε πρῶτος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ πρότασις Πάπας ἦτο ἡ καλλιτέρα, ὅπως ἔλεγεν ἡ Ἐπιτροπή, νὰ μὴ ἀποφασίσωμεν, ἀλλὰ νὰ ζητήσωμεν νὰ αὐξηθοῦν αἱ ἐγγυήσεις, νὰ ἀγωνισθῶμεν μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς καὶ νὰ ἴδωμεν μήπως καὶ ὁ ἄλλος ὅμιλος, —θέμα CONTINETAL ἢ τῆς Ἰταλικῆς ἑταιρείας δὲν ἠμποροῦσε νὰ ὑπάρξῃ, διότι ἦτο πενιχρὰ ἡ προσφορὰ ἐκείνων τῶν ὁμίλων ἀπὸ ἀπόψεως ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας—μήπως λοιπὸν καὶ ὁ ἄλλος ὅμιλος μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς διορθώσῃ τὴν προσφοράν του. Καὶ ἀνετέθη εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ἡ διαχείρισις τοῦ θέματος κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας. Καὶ βοηθούμενος ἀπὸ τὸ ἐκλεκτόν του ἐπιτελεῖον, τὸ ὁποῖον διαθέτει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἐπίεσε τὸν κ. Πάπας κατὰ τὰς προσεχεῖς ἡμέρας καὶ κατώρθωσε νὰ φθάσῃ εἰς τὰς ἐγγυήσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἂν περιελαμβάνοντο, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, εἰς μίαν προκήρυξιν διαγωνισμοῦ δὲν θὰ προεκάλουν, οὔτε ἑνὸς ξένου ὁμίλου τὴν προσφοράν. Ἀλλὰ ἐκεῖ ὅπου εἶχον φθάσει τὰ πράγματα καὶ δεδομένου ὅτι ὁ κ. Ὠνάσης ἐν τῷ μεταξὺ ἔκαμε καὶ ἐκεῖνος νέας προτάσεις, ἠναγκάσθη ὁ κ. Πάπας μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν μαζί του καὶ οἱ ὁποῖοι ἔστω καὶ ἐὰν δὲν συνυπέγραψαν, εὑρίσκοντο εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ παρηκολούθουν τὰς ἐνεργείας του, ἠναγκάσθη νὰ ὑποχωρήσῃ. Καὶ σᾶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. Παπαληγούρας ποίαν σημασίαν καὶ ποίαν ἔκτασιν ἔχουν αἱ ἐγγυήσεις. Κύριοι συνάδελφοι, τί νὰ σᾶς εἴπω; Ἐὰν 15–20 ἄνθρωποι, κατελήξαμεν εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν ἀγόμενοι ἀπὸ κάθε ἠθικῶς μεμπτὰ ἐλατήρια, τότε καὶ σεῖς ἀκόμη, κ. βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, στραφῆτε ἐναντίον μας. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν λογικῶς 20–25 ἄνθρωποι νὰ συμφωνήσουν ὅλοι, χωρὶς προσπάθειαν κανενὸς νὰ πείσῃ τὸν πλησίον του, νὰ θεωρήσουν αὐτονόητον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἡ Ἀντιπολίτευσις διὰ λόγους καθαρῶς ἀντιπολιτευτικοὺς θεωρεῖ προβληματικὸν καὶ αὐτὴ ἡ τοποθέτησις τόσων ἀνθρώπων ἔναντι τοῦ προβλήματος νὰ εἶναι συνδεδεμένη μὲ ἠθικῶς μεμπτὰ ἐλατήρια; Μὴ ἐξετάζετε τὸ θέμα ἠθικῶς. Ἐξετάσατέ το λογικῶς. Τὸ βλέπετε δυνατόν;

§112Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ἐκτελεστικὰ ὄργανα εἶσθε ὅλοι.

§113Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Ἔλα, κ. συνάδελφε.

§114Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Σεῖς διεκόψατε τὸν κ. Παπανδρέου. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§115Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Καθῆστε κάτω.

§116Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ὁ κ. Λύχνος, εἶπεν ὅτι ὁ κ. Παπανδρέου..... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§117Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Σοβαρευθῆτε λιγάκι.

§118Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι τερματίζω. Ἡ προσπάθεια, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκ μέρους ὡρισμένων μελῶν τμήματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἦτο προσπάθεια σπιλώσεως συνειδήσεων καὶ μάλιστα οὐχὶ κατὰ τρόπον εὐθύν. Διότι ἠκούσατε ποία ὑπῆρξεν ἡ ἔκφρασις τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Εἶπεν ὅτι τὸ λάθος δὲν εἶναι μόνον πνευματικόν. Κύριοι, ἐὰν εὑρισκόμενος εἰς τὴν θέσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπίστευον ὅτι ὑπάρχει λάθος, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι μόνον πνευματικόν, θὰ ἀνέβαινον εἰς τὸ βῆμα καὶ θὰ τὸ ἔλεγον καθαρὰ καὶ δὲν θὰ ἐπεδείκνυον αὐτὴν τὴν στάσιν, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ἀπόψε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§119Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ. ἔκλεισε τὴν ἀγόρευσίν του μὲ τὴν λέξιν «ἀρετή». Σαφῶς ἑπομένως ὑπεστήριξεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἠθέλησε νὰ εἴπῃ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι–Φωναὶ ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§120Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προεκάλεσα εὐθέως νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον διὰ νὰ τὰ ἀκούσητε...

§121Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Κάθησε κάτω. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§123Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διεξάγεται ὄντως δι’ ὀγδόην καὶ τελευταίαν νομίζω ἡμέραν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς συμβάσεως διὰ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀνοίξω πρῶτος τὴν συζήτησιν τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως, καὶ ἂν δὲν κάμνω λάθος νομίζω ὅτι θὰ εἶμαι ὁ τελευταῖος ρήτωρ, διότι ἐν συνεχείᾳ θὰ γίνῃ ψηφοφορία. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως παρεμβὰς εἰς τὴν τελευταίαν φάσιν τῆς συζητήσεως, ἔκαμε ὄντως μίαν ὀρθὴν διαπίστωσιν, ὅτι ὕστερα ἀπὸ 8 ἡμερῶν συζήτησιν καὶ τὰ δύο μέρη, καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις κρατοῦν τὰς θέσεις των. Τοῦτο εἶναι ἀκριβές. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μετὰ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ τὸ σχολιάσω. Ὁ κ. Μαρκεζίνης ἔκαμε μίαν παρατήρησιν καὶ εἶπεν ὅτι ἂν ἐδῶ, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, κρατοῦμεν τὰς θέσεις μας, ἡ κοινὴ γνώμη ἔχει σχηματίσει τὰς ἀντιλήψεις της. Πολὺ ὀρθῶς. Ἀλλά, δὲν ἐσχημάτισε μόνον ἡ κοινὴ γνώμη τὰς ἀντιλήψεις της, ἀλλὰ καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος. Δὲν γνωρίζω ἐὰν εἴς τινα ἐξ ἡμῶν εἶναι εὐχερὴς ὁ ρόλος τοῦ τρίτου. Ἀμφιβάλλω ἐὰν τὸν ρόλον αὐτὸν τοῦ τρίτου ὀρθῶς τὸν ἐξεπλήρωσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι ἔχει τὴν θέσιν της, μετὰ τὴν πολιτικὴν ἀνάπτυξιν τὴν ὁποίαν ἠκούσαμεν ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, μία σύντομος ἀνακεφαλαίωσις τῶν περιστατικῶν, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ θὰ εἴπω ἀπὸ τὴν θέσιν τρίτου, ἀπὸ τὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεως, συμπεραίνων, θὰ σταθῶ μόνον εἰς πραγματικὰ περιστατικά. Ἂς ἔλθωμεν νὰ ἀνοίξωμεν ἔτσι τὸ θέμα, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῦ εὑρισκόμεθα καὶ ποῦ εἶναι ἡ κατακλείς. Κύριοι συνάδελφοι, πρῶτον θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον κυρίως ἀπόψε ἐθίγη, ἐὰν ἐγένετο διεθνὴς διαγωνισμός. Ἡ πρόθεσίς μου εἶναι νὰ σταθῶ εἰς τὴν κυβερνητικὴν ἄποψιν καὶ εἶναι δύσκολον νὰ εὕρω τὴν ἄποψιν αὐτήν, διότι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑπεστήριξεν ὅτι δὲν ἔγινε διαγωνισμός, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ, ἐνῷ ἐξ ἀντιθέτου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὑπεστήριξεν ὅτι ἔγινε διαγωνισμός. Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει εἶναι τὰ πραγματικὰ περιστατικά. Κατ’ ἀρχὴν διεθνὴς διαγωνισμὸς δὲν ἔγινε καὶ ἐπροκάλεσα τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς φέρῃ ἔστω μίαν διακήρυξιν ἢ μίαν ἀνακοίνωσιν εἰς τὰς Ἐφημερίδας ὅτι τὸ Βασίλειον τὸ Ἑλληνικὸν προκηρύσσει διεθνῆ διαγωνισμόν, δέχεται προσφορὰς διὰ τὴν ἵδρυσιν δευτέρου διϋλιστηρίου εἰς τὴν χώραν του. Βεβαίως τὸν ἔμαθαν καὶ οἱ παροικοῦντες ἐν Ἱερουσαλήμ. Βεβαίως ἦλθον διάφοροι. Πιθανῶς ἡ τιμὴ τῆς πρωτοβουλίας, ἡ ἔμπνευσις ἡ πρώτη, νὰ ἀνήκῃ εἰς ἰδιώτην. Δὲν γνωρίζω πῶς ἔγιναν τὰ πράγματα, διότι δὲν ἐδόθη ποτὲ δημοσιότης, εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς διαπραγματεύσεις. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ γνωρίζω καὶ τὸ ὁποῖον εἶπον κατὰ τὴν πρώτην μου ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος, εἶναι ὅτι ἦλθεν ἐπὶ τέλους ἡ στιγμή, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις προσδιώρισε χρονικῶς, μὲ ἀκρίβειαν λεπτοῦ, τὸ μεσημέρι μιᾶς ἡμέρας διὰ νὰ δεχθῇ τὰς προσφοράς. Καὶ ἐδέχθη, ὄντως τὰς προσφορὰς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐγνώριζον ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται καὶ προσῆλθον. Καὶ μετὰ τὴν ἡμερομηνίαν ἐκείνην ἐπηκολούθησε, πράγματι, ἕνας ἀνταγωνισμὸς μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων ἑταιρειῶν. Ἔγιναν προσφοραὶ καὶ βελτιώσεις, ἔγιναν, δηλαδή, ἀντιπροσφοραὶ καὶ βελτιώσεις. Ἀπεστάλησαν ἀπὸ ἕνα τῶν ἐνδιαφερομένων ὁμίλων 19 ἐπιστολαί, τὰς ὁποίας εἰρήσθω ἐν παρόδῳ δὲν ἀνεγνώσαμεν, διότι δὲν κατετέθησαν μετεφρασμέναι εἰς τὴν Βουλήν, ὡς ἐλέχθη καὶ εἰς τὸν συνάδελφον κ. Διαμαντόπουλον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι, μετὰ ἀπὸ αὐτὰς τὰς ἀντιπροσφοράς, ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν δυνατότητα, τὴν ὑστάτην ὥραν, νὰ διεξαγάγῃ διαγωνισμόν, καὶ ἠδύνατο, στηριζομένη εἰς τὰ μέχρι τοῦδε ἐπιτεύγματα μιᾶς παρασκηνιακῆς προσπαθείας, τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ κατ’ ἀνάγκην ὅτι ἔγινεν ἐν κρυπτῷ, νὰ προκηρύξῃ πλέον, μὲ βάσιν αὐτὰ τὰ δεδομένα, ἕνα διεθνῆ διαγωνισμόν. Συνέβη, καὶ ἡμεῖς τὸ γνωρίζομεν καὶ τὸ ἐπληροφορήθημεν ἀπὸ τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς CONTINENTAL, νὰ ἔρχωνται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ νὰ ἐρωτοῦν, ποίας παραλλήλους ἐπενδύσεις θέλετε. Διότι δὲν ἦτο γνωστόν, τί ἀκριβῶς ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις. Καὶ ἀπάντησις δὲν ἐδίδετο. Ἐπαφίεται εἰς τὸν πατριωτισμὸν καὶ τὴν ἔμπνευσιν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας τί θὰ γίνῃ μὲ τὰς παραλλήλους ἐπενδύσεις. Συνέβη ἡ ἑταιρεία ΕΝΙ, τοῦ μακαρίτου Ματτέϊ, διὰ τὸν ὁποῖον πολὺς λόγος ἐγένετο, νὰ ζητήσῃ ὅπως–ὅπως μίαν προθεσμίαν διὰ νὰ προσαρμοσθῇ βάσει τῶν πραγματικῶν δεδομένων. Ὑπῆρχαν πραγματικὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν γνωστὰ μέχρις ἐκείνης τῆς στιγμῆς. Καὶ ὅμως ἐν σπουδῇ κατηρτίσθη καὶ ὑπεγράφη ἡ σύμβασις καὶ δὲν ἦλθε κἂν πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἡ δὲ συζήτησις διεξάγεται σήμερον κατόπιν ἰδικῆς μας ἐπερωτήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, δημοσιεύματα δὲν ὑπῆρξαν, διακήρυξις καμμία, ἐξαγγελία καμμία, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρξε καὶ κάτι τὸ ὁποῖον εἶναι οὐσιῶδες συστατικὸν τοῦ διαγωνισμοῦ, τοῦ οἱουδήποτε καὶ πολὺ περισσότερον τοῦ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. Δὲν ὑπῆρξε στοιχειωδεστάτη προδιαγραφή. Δὲν γνωρίζω διατὶ ἠθέλησε τόσον πολὺ νὰ τὰ ἁπλοποιήσῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Εἶπε σήμερον, ὅτι οἱ ἰδικοί των τεχνικοὶ σύμβουλοι καὶ αἱ ἰδικαί των γνώσεις δὲν ἐπήρκουν διὰ προδιαγραφάς. Εἶπεν ὅτι ἴσως εἴμεθα ἡμεῖς σοφώτεροι καὶ εἶναι προφανὲς ὅτι τὸ εἶπεν εἰρωνικῶς. Κύριοι, δὲν χρειάζεται πολὺ σοφία, χρειάζεται μόνον ἡ ἀλήθεια. Εἴχομεν ἀποφασίσει νὰ κάμωμεν ἕνα διϋλιστήριον καὶ εἴχομεν ἀποφασίσει, κακῶς καθ’ ἡμᾶς, νὰ τὸ δώσωμεν εἰς μίαν ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν, νὰ τὸ καταστήσωμεν ἰδιωτικὴν ἐκμετάλλευσιν. Τί ἔπρεπε νὰ περιλαμβάνῃ ἡ προδιαγραφή; Τὸ ὀλιγώτερον ποίας δυναμικότητος θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ διϋλιστήριον. Οὐδέποτε ἀνεφέρθη τοῦτο κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ διαγωνισμοῦ. Ἀπόδειξις ὅτι μία ἑταιρεία προσέφερε διὰ 1½ ἑκατ. τόννων ἡ δὲ ἄλλη διὰ 2 ἑκατομμύρια τόννων. Ἀναπροσαρμόζονται αἱ προσφοραὶ καὶ ὁ ἕνας τὸ κάμει 2 καὶ ὁ ἄλλος τὸ κάμει 2½ ἑκατ. Ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ προδιαγραφὴ διὰ τὴν τιμὴν προμηθείας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ἔπρεπε τέλος νὰ ὑπάρχῃ ἕνας ἑνιαῖος τρόπος ὑπολογισμοῦ τοῦ κέρδους τοῦ Δημοσίου. Τὸ εἶπον κατὰ τὴν πρώτην φοράν. Ἴσως, δὲν κατέστη ἀπολύτως σαφές. Εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ τονίσωμεν περισσότερον. Ἦτο ἀναγκαῖον νὰ συνέλθουν τεχνικοὶ ἐμπειρογνώμονες διὰ νὰ μᾶς φέρουν αὐτὰ τὰ περίπλοκα ἀριθμητικὰ ἀποτελέσματα τῶν προσφορῶν καὶ νὰ συζητῶμεν 8 ἡμέρας καὶ νὰ ζητοῦμεν τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ ἴδωμεν ποία εἶναι ἡ καλυτέρα; Ἦτο δύσκολον νὰ εὑρεθῇ ἕνας ἑνιαῖος τρόπος διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ κέρδους καὶ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ Δημοσίου. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἄλλη προσφορὰ ἔκαμεν ὁ ἕνας ὅμιλος, περὶ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον θὰ παίρνῃ πίσω τὸ Δημόσιον τὸ ἰδικόν του μερίδιον καὶ ἄλλην προσφορὰν ἔκαμεν ὁ ἄλλος ὅμιλος, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ συζητῶμεν καὶ νὰ μὴ συνεννοούμεθα. Δι’ αὐτό, κ. συνάδελφοι, ἐχρειάζετο ὁ διεθνὴς διαγωνισμὸς καὶ δι’ αὐτὸ ἐχρειάζετο μία στοιχειώδης ἔστω προδιαγραφὴ διὰ νὰ μὴ ἠμπορεῖ κανεὶς ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ συγχέῃ τὰ θέματα καὶ διὰ νὰ εὑρεθῇ ἕν οἰκονομικὸν δεδομένον ἀναντίρρητον τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ διαγωνισμοῦ. Δεύτερον θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐστηρίχθη ὅλη ἡ ἐπιχειρηματολογία τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ὁμολογῶ ὅτι παρηκολούθησα μὲ πάρα πολὺ προσοχὴν τὴν ἐπιχειρηματολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Προσεπάθησα εἰλικρινῶς νὰ ἀντιληφθῶ καὶ νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὸν εἱρμὸν τῶν σκέψεών του. Ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος πιθανῶς νὰ ἔχῃ δυνατότητας νοητικὰς καὶ πνευματικὰς ἀνωτέρας ἀπὸ ἡμᾶς. Ὑποθέτω ὅμως ὅτι κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀντιληφθῇ ποῦ κεῖται αὐτὸς ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ πῶς κατορθώνει νὰ συναγάγῃ τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγει. Τὸ λαμβάνω ὡς δεδομένον, κύριοι, διότι τὸ παρεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δίς, τρὶς καὶ πλειστάκις ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ σήμερον τιμὴ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ἡ ὁποία θὰ εἶναι κατὰ 15 μὲ 20% κατωτέρα ἀπὸ τὴν ἐπίσημον τιμήν. Τὸ παρεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς 25ης Ἰανουαρίου. Καὶ εἶναι ἀναγεγραμμένον...

§124Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πάλιν τὰ ἴδια.

§125Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ κάμω αὐτὴν τὴν ἀναφορὰν μετὰ τὸν πυριφλεγῆ λόγον τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, καὶ εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τὴν σελίδα 13 τῶν πρακτικῶν. Τὸ παρεδέχθη ἐν συνεχεία, ὅταν συνεζητήσαμεν περὶ τῆς προσφορᾶς τῆς συγκεκριμένης τῆς CONTINENTAL τὸ 20% ἢ τὰ 3 δολλάρια κατὰ τόννον. Παρεδέχθη καὶ ἀπόψε, ὅτι εἶναι ἀνώτερον ἀπὸ τὴν προσφορὰν τῆς CONTINENTAL, πολλαπλασιαζόμενον μᾶς κάμνει τὸ ποσὸν τῶν ἕξ ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ τῶν 60 ἑκατ. δολλ. κατὰ τὴν 10ετίαν. Μᾶς κάμνει τὸ ποσὸν τῶν 2 δισεκατομμυρίων δρχ. τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὡς μίνιμουμ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Κύριοι συνάδελφοι, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν πρῶτος νὰ θέσω τὸ θέμα καὶ ὡμίλησα, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, περὶ 4 δολλ. κατὰ τόννον. Ὑπελόγισα μέσα εἰς τὰ 4 δολλ. κατὰ τόννον καὶ τὸ κέρδος ἀπὸ τὴν μεταφορὰν καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναντίρρητον καὶ δεδομένον καὶ οὐδεὶς τὸ ἠμφισβήτησε καὶ θέλω νὰ βεβαιώσω τὸ Σῶμα. Μετὰ τὴν ἐν συνεχείᾳ συζήτησιν καὶ μετὰ ἀπὸ ὅλας τὰς ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι συνεζητήθησαν καὶ ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην, ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ ἀριθμός μου εἶναι μετριοπαθής. Ἄλλοι συνάδελφοι ὡμίλησαν περὶ 4–5 δολλ. καὶ δὲν ἦσαν ἐνδεχομένως μακρὰν τῆς πραγματικότητος. Βέβαιον εἶναι ὅτι ὑφίσταται αὐτὸ τὸ περιθώριον τῶν 4 δολλ. κατὰ τόννον τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ βέβαιον εἶναι τὸ 60 τὸ κρασί. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀρχίζει τὸ κέρδος τοῦ μεσάζοντος ἀντισυμβαλλομένου. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν εἴτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τὸ δεχθῇ 65, εἴτε τὸ δεχθῇ 100 ποὺ τὸ ἐδέχθησαν τινὲς ἐκ τῶν κ. συναδέλφων, τὸ πρόβλημα ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἁρπαγήν, ἀπὸ αὐτὴν τὴν διαπίστωσιν δὲν ἠμπορεῖ μὲ κανένα μαθηματικὸν ὑπολογισμὸν ἢ σόφισμα νὰ ἐξέλθῃ.

§126Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Μάλιστα.

§127Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ μὲ διακόπτετε. Κύριε συνάδελφε, ὅταν τὸ ὑπάρχον σήμερον διϋλιστήριον ἀγοράζῃ εἰς τὰς ἐπισήμους τιμὰς 4 δολλ. πάρα πάνω ἀπὸ ὅ,τι ἀξίζει τὸ ἀργὸν πετρέλαιον αὐτὸ μπαίνει εἰς τὸ κόστος. Ὁτιδήποτε κερδίζει πάρα πάνω εἶναι πλέον κέρδος τοῦ διϋλιστηρίου. Δηλαδή, ἐὰν εἰς τὸν ἰσολογισμὸν εἴχατε καὶ τὸ κέρδος τῶν 4 δολλ. κατὰ τόννον προκειμένου περὶ μιᾶς ποσότητος 1.500.000 τόννων θὰ εἴχατε ἄλλα 6 ἑκατ. δολλ. κέρδος καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα θὰ εἴχατε ἄλλο κέρδος φορολογίαν κ.λ.π. Ποίαν θέσιν ἔχει τὸ ἐπὶ πλέον βιομηχανικὸν κέρδος ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι, ἐὰν φορολογῆται ἢ ὄχι μὲ τὰς τιμὰς τῆς πρώτης ὕλης, μὲ τὸ κόστος ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἠμποροῦμεν νὰ κερδίσωμεν τὴν διαφοράν; Τοῦτο ἀποδεικνύεται αὐτομάτως ἀπὸ τὴν νέαν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν ὑπεγράψαμεν. Διὰ τοὺς κ.κ. συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως πρέπει νὰ εἴπω ὅτι τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τὴν κάμνει ἄλλη ἑταιρεία ἀπὸ ἐκείνην, ἡ ὁποία ἐκμεταλλεύεται τὸ διϋλιστήριον. Θὰ τὴν κάμῃ ἀποκλειστικῶς ἡ ΕΣΣΟ. Αὐτὴ θὰ κερδίσῃ ὅ,τι θὰ κερδίσῃ. Κατὰ ποίαν λογικὴν τὸ κέρδος αὐτὸ θὰ τὸ ἐκπέσετε ἀπὸ τὰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι θὰ διαμορφωθοῦν ἐσωτερικῶς ἀπὸ ἄλλην ἑταιρείαν; Τὰ πράγματα εἶναι ἁπλᾶ ὥστε ὑποτιμῶμεν τὴν νοημοσύνην μας ἐὰν συνεχίσωμεν συζητοῦντες ἐπ’ αὐτοῦ. Καὶ εἰς τὸ πρῶτον διϋλιστήριον ἐγένετο λάθος, τὸ ὁποῖον ἀνεγνωρίσθη. Διότι κοινὴ γνώμη, κύριοι, ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ κρίνει. Εἰς τὸ αʹ διϋλιστήριον τὸ λάθος ἦτο εἰς τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ἐδέχθημεν ηὐξημένας τιμὰς τοῦ ἀργοῦ καὶ ἐδέχθημεν καὶ ηὐξημένον ναῦλον πρὸς ὄφελος τοῦ κ. Νιάρχου. Ὑπάρχει μία διαφορὰ διαπιστουμένη τὴν ὁποίαν δὲν δύναται νὰ ἀρνηθῇ κανείς. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα τί ὑπάρχει εἰς τὸ ἄλλο διϋλιστήριον; Ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα. Ὑπάρχουν βεβαίως αὐτὰ τὰ ὑπερκέρδη, τὰ ὁποῖα εἶναι φορολογία καθαρά. Εἶναι περίπου αὐτὸ ποὺ εἶπα καὶ ἄλλοτε ἡ χήνα τοῦ Ροΐδη. Τὰ βαπτίζομεν ὑπερκέρδη, ἐνῷ, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι καθαρὰ φορολογία καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν φορολογίαν τὸ 10% πηγαίνει ὑπὲρ ἑνὸς ἰδιώτου καὶ αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἀλλὰ ἡ βάσις ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν τιμὴν προμηθείας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ἡ ὁποία συντίθεται ἀπὸ τὴν τιμὴν ΦΟΜΠ καὶ τὰ ναῦλα. Αὐτὸ τὸ λάθος τὸ ὁποῖον ἐγένετο τὴν πρώτην φορὰν ποίαν ἀνάγκην εἴχομεν νὰ τὸ ἐπαναλάβωμεν; Ὁ κ. Παπαληγούρας ἦτο ὁ συντάκτης τῆς συμβάσεως τοῦ Αʹ διϋλιστηρίου. Διατὶ δὲν ἐσκέφθη ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἀνάγκας τεραστίας καὶ δὲν δύναται νὰ χαρίζῃ εἰς οὐδένα τὰ 2 –3 δισ., τὰ ὁποῖα ἀναντιρρήτως προκύπτουν καὶ ὁμολογοῦνται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἕνα θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζω ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἀντίλογος. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤρχετο καὶ ἔλεγεν ὅτι δὲν εἶναι ἔτσι αἱ τιμαὶ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου θὰ τὸ συζητούσαμεν. Ἀλλὰ αἱ τιμαὶ γίνονται παραδεκταί. Τὸ κέρδος αὐτὸ θὰ πληρωθῇ εἰς τὴν ΕΣ-ΣΟ. Καὶ ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 80 ἑκατ. δολλ. Αὐτὸ δὲν ἠμφισβητήθη. Καὶ δὲν δύναται νὰ ἀνατραπῇ μὲ κανένα τέχνασμα καὶ ὑπολογισμόν. Ἄλλο θέμα τὸ ὁποῖον ἐπίσης δὲν ἠμφισβητήθη εἶναι τὸ θέμα τῆς εὐκαιρίας, ἡ ὁποία καταργεῖται οὐσιαστικῶς διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Δηλαδὴ τὸ θέμα τῆς δυνατότητος νὰ ἀσκήσῃ ἐμπορικὴν πολιτικὴν ἐπ’ εὐκαιρίαν τῆς προμηθείας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ἡ πεῖρα τοῦ Αʹ διϋλιστηρίου ἀπέδειξεν ὅτι τὸ 30% τὸ ὁποῖον ἐκράτησε δι’ ἑαυτὸ τὸ Κράτος ὑπῆρξεν ἕνα πολύτιμον ὅπλον εἰς τὰς διμερεῖς διαπραγματεύσεις. Καὶ ὑπῆρξε καὶ ἕνα καλὸν μέσον διὰ τὴν ἐξαγωγὴν παθητικῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Εἶναι βέβαιον ὅτι οὔτε τὰ λεμόνια, οὔτε τὰ πορτοκάλλια, οὔτε ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα δὲν θὰ ἐξήγοντο χωρὶς τὴν εὐχέρειαν αὐτήν. Εἶναι βέβαιον ὅτι εἰς τὸ παραπέτασμα πηγαίνει τὸ 90% τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς ἑσπεριδοειδῶν, τὸ ὁποῖον ἐξάγεται. Καὶ ἐρωτᾶται ἡ Κυβέρνησις διατὶ ἀπεμπόλησεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Διατὶ αὐτὸ ποὺ ἐπέτυχε πρὸ 5ετίας δὲν ἠδυνήθη νὰ τὸ ἐπιτύχῃ σήμερον. Δὲν τὸ ἐπεζήτησε; Ἢ δὲν τὸ ἐδέχθη ὁ κ. Πάπας. Τί συμβαίνει; Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἀποστερεῖ τὴν Ἑλλάδα τῆς δυνατότητος νὰ βοηθήσῃ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων; Καὶ προσφάτως δυστυχῶς ζῶμεν τὸ δρᾶμα τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Αἰγύπτου. Γνωρίζετε ὅτι οἱ Ἕλληνες τῆς Αἰγύπτου δὲν δύνανται νὰ μεταφέρουν τὴν περιουσίαν των εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τὸ κλῆριγκ δὲ τῆς Αἰγύπτου εἶναι δυσμενὲς δι’ ἡμᾶς. Διατὶ δὲν θὰ ἠδύνατο αὔριον ἡ Κυβέρνησις νὰ διαπραγματευθῇ ἐλευθέρως τὴν προμήθειαν ἀργοῦ πετρελαίου ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις Νάσερ προσφέρει ὑπὸ ἐξαιρετικῶς χαμηλὰς τιμάς; Ποία ἡ ἀνάγκη νὰ δεσμευθῶμεν ἔναντι τῆς ΕΣΣΟ καὶ τοῦ Πάπας καὶ νὰ ἀπεμπολήσωμεν τὴν δυνατότητα αὐτήν; Ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν δυνατότητα αὐτήν. Ἡ Ἑλλὰς θὰ εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν λύσιν τῆς συμβάσεως τοῦ Αʹ διϋλιστηρίου περίπου κατὰ τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἦτο ἕτοιμον τὸ Βʹ διϋλιστήριον. Πέντε ἔτη θὰ κρατήσῃ ἡ σύμβασις τοῦ Αʹ, τρία ἔτη θέλει νὰ γίνῃ τὸ Βʹ διϋλιστήριον. Τὴν στιγμὴν ἐκείνην τὸ Κράτος ἔπρεπε νὰ εἶχε ἐλεύθερα τὰ χέρια του, ὥστε νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καταλλήλως διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἐξαγωγὰς γεωργικῶν προϊόντων καὶ ἐν γένει ἐξυπηρετήσῃ γενικωτέρους σκοποὺς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῶν χωρῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ κινδυνεύομεν ἤδη μὲ τὴν νέαν σύμβασιν νὰ εὑρεθῶμεν δεμένοι καὶ νὰ χαρίσωμεν τὰ ἀπαράδεκτα αὐτὰ κέρδη εἰς τὸν ἀνάδοχον καὶ νὰ μὴ δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸ Κράτος νὰ ἀσκήσῃ κατάλληλον ἐμπορικὴν καὶ οἰκονομικὴν πολιτικήν. Θὰ ἤθελον νὰ δεχθῶ ὅτι εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὑπάρχουν μάγοι ἀλλὰ εἶναι δύσκολον νὰ τὸ παραδεχθῇ κανεὶς νομικῶς. Ἐὰν δεσμεύεται ἕνα κράτος δὲν δύναται νὰ ἀσκήσῃ ἐλευθέραν οἰκονομικὴν πολιτικὴν καὶ στερεῖται οὕτω τῆς διαπραγματευτικῆς εὐκαιρίας. Ἅμα ἕνα κράτος ἀγοράζῃ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον τόσον ἀκριβὰ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ αὐτὸ τὸ ὁποῖον πληρώνει τόσα ὑπερκέρδη εἰς τὸν προμηθευτὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου θὰ ἐπιπέσῃ κατὰ κάποιον τρόπον ἐπὶ τῶν τιμῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ τοῦτο ἀσχέτως πάσης φορολογίας, ἀσχέτως παντὸς κέρδους. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν αὐτῶν ἐτέθη τὸ θέμα τῶν παραλλήλων ἐπενδύσεων. Θὰ κάμω μίαν σύντομον ἀναδρομὴν εἰς τὰ δεδομένα τῆς συζητήσεως. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας: Ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε συζήτησιν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν κυβερνητικῶν θέσεων τί ἀντελήφθητε σεῖς; Ὑποστηρίζει ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὑπάρχει συσχετισμὸς τοῦ διϋλιστηρίου μὲ τὰς παραλλήλους ἐπενδύσεις ἐν τῇ ἐννοίᾳ ὅτι τρόπον τινὰ οἰκονομικῶς θὰ ὑποβοηθήσῃ τὸ διϋλιστήριον τὰς ἄλλας ἐπενδύσεις ἢ ὄχι; Ἐγώ, κύριοι, δὲν ἠδυνήθην νὰ ἀντιληφθῶ. Διότι ἤκουσα ἀντιφατικὰς κυβερνητικὰς δηλώσεις. Πότε τὰ λέγει ἔτσι καὶ πότε τὰ λέγει ἀλλοιῶς. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ὑπάρχῃ ὁ συσχετισμὸς ὁ οἰκονομικὸς τῶν παραλλήλων ἐπενδύσεων μὲ τὸ διϋλιστήριον, εἶναι βέβαιον, ὅτι ὑπάρχει ἐπιδότησις εἰς βάρος τῶν τιμῶν τῶν καυσίμων εἰς βάρος κατὰ συνέπειαν τῆς τιμῆς τῆς ἐνεργείας πρὸς ὄφελος ἄλλων βιομηχανιῶν. Ἐὰν τοῦτο δὲν συμβαίνῃ διατὶ καὶ πρὸς τί ἡ σύνδεσις καὶ ποῖον εἶναι τὸ δέλεαρ, τὸ ὁποῖον προσφέρομεν μὲ τὰς παραλλήλους αὐτὰς ἐπενδύσεις; Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεστηρίξαμεν ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν καὶ ἐμμένομεν σταθερῶς εἰς τὴν ἄποψίν μας, ὅτι ὅσον ὑπῆρξεν ἐγκληματικὴ ἡ σύμβασις Πεσσινέ, ἡ ὁποία ἔδωσεν εἰς ἀπαράδεκτον χαμηλὴν τιμὴν τὴν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν μὲ ἀποτέλεσμα τὸ βάρος νὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς τιμῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐξ ἴσου ἐγκληματικὴ εἶναι καὶ ἡ πολιτικὴ ποὺ ἀκολουθεῖται ἐν ὄψει τοῦ δευτέρου διϋλιστηρίου. Διότι διατηρεῖ ὑψηλὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐσωτερικόν, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὸ βασικὸν κόστος. Τὸ διϋλιστήριον εἶναι ἔργον ὑποδομῆς, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου καὶ δὲν νοεῖται ποτέ, εἶναι ἀπαράδεκτον, εἶναι ἐγκληματικὸν ἕνα ἔργον ὑποδομῆς νὰ ἐπιδοτῆται ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην βιομηχανίαν. Πέραν αὐτῶν ὑπῆρξε καὶ μία ἐξήγησις ἀπὸ τὸν κ. Κανελλόπουλον. Ἐπειδὴ ὁ κ. Παπανδρέου ὡμίλησε περὶ τριῶν μονοπωλίων. Ποία εἶναι, κύριοι, ἡ ἔννοια μονοπωλίου; Ἂς τὴν προσδιορίσωμεν. Ἡ ἔννοια τοῦ μονοπωλίου πρωτίστως ὑπάρχει ἐκεῖ ὅπου παρεχομένης ἀδείας βιομηχανικῆς ἐκμεταλλεύσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἑτέρα ἄδεια. Κατὰ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν μονοπώλιον ἀναντιρρήτως ὑπάρχει καὶ διὰ τὰς τρεῖς παραλλήλους βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι ἀπεφασίσθη νὰ ἱδρυθοῦν. Βεβαίως καταλήγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὁ χρόνος τοῦ μονοπωλίου αὐτοῦ εἶναι βραχύς. Ἂς ἴδωμεν, κύριοι, ἂν εἶναι ὄντως τόσον βραχὺς ὅσον θέλει νὰ τὸν ἐμφανίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ὁ χρόνος αὐτός, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν σύμβασιν, κλιμακοῦται μεταξὺ 3–5 ἐτῶν. Ἔτσι λέγουν οἱ μῆνες μεταφραζόμενοι εἰς χρόνον. Διὰ νὰ κατασκευασθοῦν τὰ ἐργοστάσια αὐτά, ἀπαιτεῖται χρόνος περίπου ἴσος. Ἐγὼ δὲν παίρνω τὸν χρόνον, τὸν ὁποῖον ἡ σύμβασις ἀναγνωρίζει εἰς τὸν ἀνάδοχον διὰ νὰ κατασκευάσῃ τὰς βιομηχανίας αὐτάς. Θὰ ἤμην ἄδικος διότι εἰς τοῦτο ὑπάρχει ὑπέρμετρος εὔνοια πρὸς τὸν ἀνάδοχον. Ἀλλ’ ἂς πάρω ἕνα μέσον χρόνον, λογικόν, περίπου αὐτὸν ποὺ ἀνέφερα. Καὶ βεβαίως δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ὑποθέσῃ ὅτι μὲ τὴν λῆξιν τοῦ χρόνου τῆς προστασίας ὁ ὁποῖος εἰς τέλος, τέλος ἄγνωστον εἶναι ἐὰν δὲν παραταθῇ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις ποὺ ἔχει τὴν ἰδιοτροπίαν αὐτήν, ἀλλὰ ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι δὲν θὰ παραταθῇ δὲν θὰ δοθῇ βέβαια τὸ μεσονύκτιον τῆς τελευταίας ἡμέρας ποὺ λήγει ἡ συμφωνία μὲ ἄδειαν, θὰ ὑπάρξῃ ἕνας χρόνος ἐνδιάμεσος. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ὁ χρόνος ἐγγίζει τὰ 10 χρόνια, ἢ πάντως φθάνει τὰ 8. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, λάβετε ὑπ’ ὄψει σας τὸ γεγονός, ὅτι ἡ χώρα μας συνεδέθη μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. καὶ ἂν λάβετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι ἡ Ε.Ο.Κ. σημαίνει μείωσιν τῶν δασμῶν ὑποχρεωτικὴν ἐκ τῆς συμβάσεως, καὶ κατὰ συνέπειαν ὅτι προσοδοφόρα πρῶτα χρόνια θὰ εἶναι αὐτά, καὶ ἂν πάῃ τὸ μυαλό σας εἰς μίαν ἄλλην διάταξιν τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει ἀντὶ νὰ βγαίνῃ 10% τὸν χρόνο τὸ κεφάλαιον, ὅπως ὁρίζει ὁ βασικὸς νόμος τοῦ κ. Καψάλη, θὰ φθάνῃ μέχρι τοῦ 20%, δηλαδὴ τὸ κεφάλαιον ἠμπορεῖ νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ σύνολον εἰς 5 χρόνια, θὰ ἴδητε ὅτι ἴσως ἢ μᾶλλον ἀσφαλῶς ὑπάρχει κάποια λογικὴ ἀλληλουχία καὶ κἄποια σκοπιμότης οἰκονομικὴ εἰς τὰς ἐπιδιώξεις τοῦ νομοσχεδίου καὶ παρὰ τὸν περιορισμόν. Διότι ἠξεύρετε ὅτι κάθε περιορισμὸς εἶναι συμπαθής. Ὑποθέτω ὅτι ὁ Πάπας δὲν εἶναι ἀφελής. Ἐὰν δὲν ἦτο σκόπιμος καὶ ὠφέλιμος δι’ αὐτὸν ἡ διάταξις αὐτή, προσετέθη ἁπλῶς διὰ νὰ δώσῃ εἰς τὴν σύμβασιν ἕνα πρόσθετον στοιχεῖον καὶ διὰ νὰ δώσῃ εἰς ὑμᾶς κακοὺς ἀρνητὰς καὶ μηδενιστὰς ἕνα πρόσθετον ἐπιχείρημα διὰ νὰ βάλωμεν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρόβλημα τῶν ἐπενδύσεων τοποθετεῖται ἐκεῖ ὅπου ἡ Ἕνωσις Κέντρου τὸ ἐτοποθέτησεν. Πρῶτον, τοποθετεῖται εἰς τὴν βάσιν ὅτι διὰ νὰ ἔχουν ἀξίαν αἱ ἐπενδύσεις, θὰ πρέπει νὰ εἶναι οὔτε μονοπωλιακαὶ οὔτε νὰ στηρίζωνται μόνον εἰς τὰς συνθήκας αἱ ὁποῖαι ἔχουν διαμορφωθῆ σήμερον εἰς τὴν ἐσωτερικὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν. Αἱ ἐπενδύσεις τοῦ μεγέθους αὐτοῦ καὶ τῆς κατηγορίας αὐτῆς ἔχουν ἀξίαν διὰ τὴν χώραν μας, μόνον ἐὰν εἶναι διεθνῶς συναγωνιστικαί. Καὶ δὲν εἶναι περίεργον πῶς τερματίζεται ἀπόψε ἡ συζήτησις καὶ δὲν εὑρέθη ἡ Κυβέρνησις εἰς θέσιν νὰ ἰσχυρισθῇ κἂν ὅτι αἱ ἐπενδύσεις αὐταὶ δὲν εἶναι διεθνῶς συναγωνιστικαί. Κύριοι συνάδελφοι, ἔγινεν εἰδικὸς καὶ ἐκτενὴς λόγος περὶ τῆς ἀμμωνίας. Θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἀμέσως συγκεκριμένα πράγματα. Ἔγινε συζήτησις μακρὰ ἀπόψε περὶ τῆς ἀμμωνίας. Ἠρώτησα καὶ εἶπα κατὰ τὰς πρώτας ὥρας τῆς συζητήσεως ὅτι κατὰ τὰς πληροφορίας ποὺ παρεσχέθησαν, καὶ τῶν ὁποίων τὴν εὐθύνην δὲν ἀναλαμβάνω, ἡ ἀμμωνία τοῦ κ. Πάπας θὰ προσφέρεται ἀντὶ 68 δολλαρίων κατὰ τόννον. Ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν μίαν πληροφορίαν, εἰς ποίαν τιμὴν θὰ προσφέρεται ἡ ἀμμωνία ἀπὸ τὴν μονάδα, ἡ ὁποία θὰ ἱδρυθῇ κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς παρούσης συμβάσεως. Μήπως ἔκανα λάθος; Ἐὰν δὲν ἔκαμα λάθος δὲν νομίζω, ὅτι ἐλάβαμεν καμμίαν ἀπάντησιν εἰς τὸ βασικὸν αὐτὸ ἐρώτημα. Καὶ ὅμως, κύριοι, ἀπὸ τὸ βασικὸν αὐτὸ ἐρώτημα ἐξαρτᾶται ἡ τιμὴ τοῦ λιπάσματος τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου. Μία ἑταιρεία, ἡ ΑΛΜΑ, διὰ τὴν ὁποίαν ἔγινε μακρὺς λόγος ἔκανε μίαν προσφορὰν μὲ τὴν ὁποίαν ἀναλαμβάνει νὰ κατασκευάσῃ τὴν μεγαλυτέραν βιομηχανικὴν μονάδα ἀνύδρου ἀμμωνίας εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον καὶ πάντως εἰς τὸν Εὐρωπαϊκὸν χῶρον, δυναμικότητος 300.000 τόννων, καὶ ἐγγυᾶται τὴν τιμὴν τῶν 40 δολλαρίων κατὰ σόρτον, τὸ ὁποῖον σημαίνει 44 δολλάρια τὸν τόννον τὸν μετρικὸν τὸν ἰδικόν μας. Καὶ ἐγγυᾶται ἐπίσης ὅτι πᾶν περίσσευμα, δηλαδὴ τὸ μέγιστον μέρος τῆς ποσότητος τὸ ὁποῖον δὲν θὰ τῆς ἐχρειάζετο θὰ τὸ ἐξαγάγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν αὐτὴν τῆς ἀμμωνίας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὸ Κράτος θὰ ἠδύνατο νὰ προσδοκᾷ εἰσροὴν συναλλάγματος τῆς τάξεως τῶν 12 ἑκ. δολλαρίων τοὐλάχιστον. Δηλαδή, ἕνα μεγαλύτερον μέρος τοῦ συναλλάγματος τὸ ὁποῖον χρειάζεται διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου θὰ ἐξοικονομῇ ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν τῆς ἀμμωνίας. Πρὸ παντός, κύριοι συνάδελφοι, σήμερον, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ σημαντικώτερον εἶναι ὅτι ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία θὰ ἀπέκτα καὶ τὰ βιομηχανικὰ λιπάσματα ἀμμωνίας μὲ 44 δολλάρια τὸν τόννον. Καὶ 44 δολλάρια ἦτο ἡ πρώτη προσφορά. Ὑπῆρξεν ἐνδεχόμενον ἢ ἠδύνατο ἡ προσφορὰ νὰ εἶναι ἀκόμη χαμηλοτέρα. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, λάβετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι τὴν ἀμμωνίαν σήμερον τὴν ἀγοράζομεν 77 δολλάρια καὶ ὅτι χρειάζεται 20 περίπου δολλάρια διότι εἶναι ηὐξημένον τὸ μεταφορικὸν κόστος, καὶ νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἂν κατὰ συνέπειαν διαπιστώσητε ὅτι ἀγοράζομεν σήμερον τὴν ἀμμωνίαν 77 δολλάρια, ἐὰν λάβητε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι τὴν ὥραν αὐτὴν τῆς ἐπενδύσεως τῆς κατασκευῆς τῆς ἀμμωνίας περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ὑπάρχει καμμία σαφὴς δεδομένη τιμή, θὰ ἴδητε ὅτι οὐσιαστικῶς ἡ ἀμμωνία ἐὰν ἐπραγματοποιεῖτο ἡ πρότασις, ἡ ὁποία ἐγένετο θὰ ἐπωλεῖτο περίπου εἰς τὸ ἥμισυ τῆς τιμῆς ποὺ πωλεῖται σήμερον. Καὶ δύνασθε εὐχερῶς καὶ ἐὰν σᾶς χρειάζεται θὰ σᾶς τὸ δώσω εἰς τιμὴν σάκκου λιπάσματος νὰ ἴδητε ποίαν οἰκονομίαν θὰ ἐπραγματοποίει ὁ ἀγρότης μας, πόσον εὐθηνότερον θὰ ἦτο τὸ λίπασμα. Εἶναι ἡ ἄρνησις ἀποδοχῆς μιᾶς ἄλλης λύσεως, εἶναι ἢ ὄχι καταστρεπτικὴ διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν; Καὶ διατὶ ἠνώχλησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Κ. ὅταν διεδήλωσεν αὐτὴν τὴν ὑψηλὴν ἀλήθειαν. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὰς ἄλλας παραλλήλους ἐπενδύσεις δὲν θὰ προχωρήσω. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰδικώτερον διὰ τὸ χαλυβουργεῖον ἐτόνισεν ὅτι τὸ εἶδος, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ παραχθῇ, δηλαδὴ τὰ πλατέα προϊόντα ψυχρᾶς ἐξελάσεως, πράγματι δὲν κατασκευάζονται σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Θὰ τὸν ἠρώτων ὅμως. Ἐὰν εἷς ἀπὸ τοὺς ὑπάρχοντας ἐργοστασιάρχας ἐζήτει τὴν ἄδειαν νὰ κατασκευάσῃ ἕνα τοιοῦτον ἐργοστάσιον, οἱ κύριοι τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι κόπτονται ὑπὲρ τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ καὶ τῆς μειώσεως τῶν τιμῶν, τῆς ὑποστηρίξεως τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, ἐν ὀνόματι ποίας ἀρχῆς θὰ ἀπηγόρευον εἰς τὸν Ἕλληνα βιομήχανον νὰ κατασκευάσῃ μίαν τέτοιαν ἐπιχειρηματικὴν μονάδα. Κύριοι συνάδελφοι, βέβαιον εἶναι ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ δὲν εἶναι τόσον περίπλοκος, ὅσον κατεβλήθη προσπάθεια νὰ ἐμφανισθῇ. Τί κρύβει ὅλη αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις; Κρύβει μίαν ἁπλῆν καὶ μεγάλην ἀλήθειαν. Εἰς τὸν κόσμον ὁλόκληρον κυριαρχεῖ ἀκόμη καὶ σήμερον τὸ καρτὲλ τῶν μεγάλων ἑταιρειῶν τῶν πετρελαιοειδῶν. Ἡ Ἑλλὰς εἶχε τὴν εὐκαιρίαν, ἐπειδὴ δὲν εἶχε δεσμευθῆ καθ’ ὃν τρόπον ἔχουν δεσμευθῆ ἄλλαι Εὐρωπαϊκαὶ χῶραι, νὰ ἐκμεταλλευθῇ μίαν μοναδικὴν δυνατότητα καὶ νὰ μὴ ὑποδουλωθῇ εἰς τὸ διεθνὲς αὐτὸ καρτέλ, νὰ μὴ πληρώσῃ αὐτὸν τὸν φόρον ὑποτελείας, τὸν ὁποῖον κοντὰ σὲ ἡμᾶς καὶ ἄλλοι ὑπόδουλοι λαοὶ πληρώνουν. Καὶ αὐτὴν τὴν δυνατότητα τὴν ἀπεμπόλησεν. Ἐὰν ὁ Ματτέϊ ἔμεινεν εἰς τὴν ἱστορίαν, κύριοι, ἔμεινεν διότι ὑπῆρξεν ὁ μεγαλουργὸς ἐμπνευστὴς μιᾶς πολιτικῆς ἀνεξαρτοποιήσεως ἔναντι αὐτοῦ τοῦ διεθνοῦς καρτὲλ τῶν πετρελαίων. Καὶ ἡ Ἰταλία ἔχει διϋλιστήρια. Σήμερον εἰς τὴν Εὐρώπην ὑπάρχει ἕνα σημαντικὸν ποσοστὸν κρατικῶν διϋλιστηρίων. Καὶ ἡ προοπτικὴ εἶναι ὅτι χρόνον μὲ τὸν χρόνον τὰ κρατικὰ διϋλιστήρια θὰ αὐξάνουν, διότι ὅλοι οἱ λαοὶ ἔχουν τὴν ἐπιθυμίαν, τὴν τάσιν, τὴν ἔφεσιν νὰ ἀπολυτρωθοῦν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀποικιακὴν ἐκμετάλλευσιν, ἡ ὁποία ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὅτι ὑπηρετεῖ τὰ καλῶς νοούμενα συμφέροντα οἱουδήποτε λαοῦ. Καὶ κάτι τελευταῖον ἀκόμη. Ἴσως δὲν θὰ σᾶς εἶναι γνωστὸν καὶ ἀπευθύνομαι εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς πλειοψηφίας κατὰ κύριον λόγον, τί συνέβη μὲ τὸ πρῶτον διϋλιστήριον. Θὰ ἐνθυμῆσθε καὶ θὰ γνωρίζετε ἴσως ὅτι ἐκεῖ διεξήχθη σκληρὸς ἀγὼν διὰ τὸν ἀνάδοχον τοῦ διϋλιστηρίου τούτου. Καὶ θὰ γνωρίζετε ἴσως ὅτι προεκρίθη ὁ ὅμιλος τῆς Μόμπιλ–Ὄϊλ. Δὲν θὰ γνωρίζετε ὅμως, ὅτι τὸ ψητὸ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ἡ γαλοπούλα, ἔγινε ἀντικείμενον διανομῆς. Ἐσκύλευσαν, κύριοι, διεμελίσαντο τὰ ἱμάτιά μας. Ὅλαι αἱ μεγάλαι ἑταιρεῖαι τοῦ κόσμου, ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὰ διεθνῶς κρατοῦντα ἐμπορεύοντα πετρελαιοειδῆ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐμοίρασαν τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ κάμω μίαν πρόβλεψιν τὴν πρώτην φοράν. Καὶ εἶπον ὅτι τὸ διϋλιστήριον θὰ περιέλθῃ εἰς τὴν ΕΣΣΟ. Τὸ πιστεύω. Θὰ ριψοκινδυνεύσω καὶ μίαν δευτέραν πρόβλεψιν. Καὶ αὐτὴ ἡ γαλοπούλα θὰ γίνῃ πάλιν ἀντικείμενον διανομῆς. Ἴσως ἤδη εἰς τὴν Ν. Ὑόρκη θὰ μοιράζωνται τὰ λάφυρα αἱ ἑταιρεῖαι τῶν πετρελαίων. Ὅπως πληροφοροῦμαι ἤδη, ὅτι ἴσως ἔχει ἐπέλθει προσέγγισις τοῦ κ. Ὠνάση μὲ τὴν ΕΣΣΟ διὰ τὸ ἕτερον προσοδοφόρον σκέλος τῆς συμβάσεως, τὰς μεταφοράς. Τὸ πρόβλημα, κύριοι, δὲν εἶναι ποῖος πρῶτος θὰ σκυλεύσῃ εἰς τὸ πτῶμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὸ πρόβλημα εἶναι διατὶ νὰ δεχθῶμεν ἀντικείμενον τοιαύτης ἐκμεταλλεύσεως, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὡς ἐλεύθερος λαὸς καὶ ὡς ἐλεύθερον καὶ ἀνεξάρτητον κράτος εἴχομεν τὴν δυνατότητα νὰ ἀντισταθῶμεν. Αὐτή, κύριοι, εἶναι ἡ μεγάλη ἀλήθεια διὰ τὴν σύμβασιν αὐτήν. Πέραν οἱασδήποτε λεπτομερείας καὶ πέραν πάσης ἀχαρίστου συζητήσεως, γύρω ἀπὸ ἀριθμούς, τὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα καὶ ἀπόψε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἐνώπιόν σας εἶναι ἀναντίρρητα, δὲν ἀμφισβητοῦνται ἀπὸ κανένα καὶ συνθέτουν τὴν θλιβερὰν εἰκόνα αὐτῆς τῆς συμβάσεως. Ἐὰν ὅμως, κύριοι, ἔχῃ ἀπομείνει εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἡ παραμικρὰ ἀμφιβολία καὶ ἐὰν εἰς σᾶς τοὺς βουλευτὰς τῆς πλειοψηφίας ἔχῃ ἀπομείνῃ ἡ παραμικρὰ ἀμφιβολία, τὸ ἐπιχείρημα σᾶς τὸ ἔχει δώσει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος. Ὁ κ. Κανελλόπουλος ὡμίλησε περὶ τῆς συγχύσεως τὴν ὁποίαν ἡμεῖς οἱ μηδενισταὶ προσπαθοῦμεν νὰ δημιουργήσωμεν γύρω ἀπὸ τοὺς ἀριθμούς, ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦμεν νὰ κατηγορήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν σᾶς ἔχῃ ἀπομείνει ἡ παραμικρὰ ἀμφιβολία δὲν ἔχετε παρὰ νὰ προχωρήσητε εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς προτάσεώς μας διὰ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς. Ἐὰν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ἡ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων ἐπιτροπὴ ἠμπορῇ νὰ ἐπιτελέσῃ ἕνα χρήσιμον ἔργον κατ’ ἐξοχὴν αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀμφισβητοῦνται τὰ ἀριθμητικὰ δεδομένα, ἀμφισβητοῦνται ἔστω καὶ ἀσθενῶς εἰς μίαν ἀπέλπιδα προσπάθειαν δημιουργίας συγχύσεως, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ δεχθῆτε ὅπως ὡρισμένοι ἐκπρόσωποι τοῦ Κοινοβουλίου διερευνήσουν εἰς βάθος τὸ θέμα μὲ χαρτὶ καὶ μὲ μολύβι καὶ μὲ ἀριθμητικὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἠμποροῦν νὰ τύχουν οἱασδήποτε ἀμφισβητήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκατηγορήθημεν ὅτι ἐμμένομεν εἰς τὴν ἄποψίν μας. Θὰ ἠδυνάμην καὶ νομίζω ὅτι θὰ τὸ ἐδικαιούμην νὰ ἀντιστρέψω τὴν κατηγορίαν. Δὲν τὸ πράττω ὅμως διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι κάτω ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγονται, κάτω ἀπὸ τὰς ἐκδηλώσεις τὰς ὁποίας ἐνίοτε πιθανῶς νὰ ὑπαγορεύῃ ἡ κομματικὴ σκοπιμότης, ὑπάρχει διαμορφωμένη ἤδη περὶ τοῦ θέματος τούτου γενικὴ πεποίθησις, ἡ ὁποία ἀσχέτως τῆς μιᾶς παρατάξεως ἢ τῆς ἄλλης, ἀσχέτως οἱασδήποτε πολιτικῆς ἐξελίξεως εἰς τὴν χώραν δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ ποτὲ νὰ διαρκέσῃ μία τοιαύτη σύμβασις. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐθεώρησε καλὸν ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Παπανδρέου, νὰ ὑπομνήσῃ μίαν παλαιὰν σύμβασιν μὲ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Παπανδρέου, εἶχεν ἀσχοληθῆ. Πρόκειται περὶ τῆς συμβάσεως τῆς Πτολεμαΐδος. Ἡ σύμβασις τῆς Πτολεμαΐδος ὑπῆρξεν ἡ μόνη σύμβασις ἐν Ἑλλάδι ἀπὸ ὅσα ἠξεύρω, ἀπὸ τὸ 1950 καὶ ἐπέκεινα, ἡ ὁποία δὲν ὑπεγράφη ἀλλὰ ἦλθεν ὡς πρότασις συμβάσεως εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὁ κ. Γεώργιος Παπανδρέου, Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τότε, ἐθεώρησε πολιτικὸν καὶ ἠθικὸν χρέος του καὶ ἦτο ὁ μόνος ἀπὸ ὅσους γνωρίζω νὰ μὴ φέρῃ ἐνώπιον τετελεσμένου γεγονότος τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἔφερε τὴν σύμβασιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὡς σχέδιον συμβάσεως. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐναντίον τῆς συμβάσεως αὐτῆς δὲν ἠκούσθη οὔτε μία φωνὴ διαμαρτυρίας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἡ σύμβασις αὐτὴ ἐγένετο ὁμοφώνως δεκτὴ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Δὲν εἶναι τυχαῖον ἐὰν ἡ σύμβασις συναντᾷ ἀντίδρασιν, δὲν εἶναι πάντοτε μία ἀντίδρασις ἴση δι’ ὅλας τὰς συμβάσεις. Καὶ ἔκαμε ἁπλούστευσιν ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ νομίζει ὅτι δικαιολογεῖται μία ἀντίδρασις ἐναντίον συμβάσεως τῆς Κυβερνήσεως, μόνον κατὰ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, τὴν ὁποίαν τυχὸν ἔκαμεν. Κύριοι συνάδελφοι, ἕνα θέμα εἰς τὴν δημοσιότητα δὲν ἀντέχει, καὶ τὸ γνωρίζει καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν δὲν ἔχῃ οὐσιαστικὰ ἐπιχειρήματα ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ τὸν ἔλεγχον. Ἡ πικρὰ οὐσία τῆς συμβάσεως, ἡ ζημία τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἡ βαθεῖα ζημία διὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη καὶ αἱ ἀδικαιολόγητοι παροχαὶ πρὸς τὸν ἰδιώτην ἀνάδοχον, εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἐκίνησαν τὴν ἐπίθεσίν μας ἐναντίον τῆς συμβάσεως καὶ αἱ ὁποῖαι μᾶς ὡδήγησαν εἰς τὸ τελικὸν συμπέρασμα, ὅτι εἰς ὅ,τι μᾶς ἀφορᾷ, ἡ σύμβασις αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἐστερημένη κύρους νομικοῦ, διότι δὲν ἐκυρώθη, καθ’ ἃ ὀρθότατα ἀνεπτύχθη ἀπὸ τὸν κ. Λυκουρέζον, δὲν περιεβλήθη τὴν τυπικὴν μορφὴν τοῦ νόμου, δὲν πρόκειται νὰ δεσμεύσῃ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀκόμη, ὀφείλω μίαν τελευταίαν ἀπάντησιν: Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μᾶς κατηγόρησεν, ὅτι δὲν ἔχομεν τὰ ψυχικὰ περιθώρια καὶ τὴν ψυχικὴν διάθεσιν νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὀρθὰς τὰς Κυβερνητικὰς ἀπόψεις. Ὁ κ. Κανελλόπουλος ἔχει αὐτὴν τὴν ψυχικὴν διάθεσιν καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπίσης μᾶς εἶπεν, ὅτι δὲν ἔχομεν τὴν ψυχικὴν διάθεσιν, τὴν συνυφασμένην μὲ μεγαλεῖον, διὰ νὰ ἀποδεχθῶμεν ὡς ὀρθὰς τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸ τὸ μεγαλεῖον, κύριοι ἀπὸ ἡμᾶς λείπει. Ἡμεῖς δὲν νομίζομεν, ὅτι ὑπάρχει θέμα, οὔτε ψυχικῆς διαθέσεως, οὔτε μεγαλείου. Ὑπάρχει θέμα, ἐὰν ὑπηρετοῦνται ἢ ὄχι τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἡμεῖς ζητοῦμεν τὴν ὑπεράσπισιν τῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅπως ἡμεῖς τὸ ἀντιλαμβανόμεθα καὶ ὅπως ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι ὀφείλομεν νὰ τὰ ζητήσωμεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐθεώρησεν, ἐπίσης ὀρθόν, ὅπως κάμῃ μίαν τελευταίαν ἀποστροφήν, ἀναφερόμενος εἰς τὴν μηδενιστικὴν διάθεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐρριψοκινδύνευσεν, ὅτι κινδυνεύει νὰ ὑπογράψῃ καὶ τρίτην καὶ τετάρτην σύμβασιν διϋλιστηρίου. Περισσότερον ἀκριβολόγος θὰ ἦτο ἐὰν ἔλεγε, ὅτι κινδυνεύει ἡ χώρα νὰ ὑπογράψῃ καὶ τρίτην τοιαύτην σύμβασιν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω ὅτι κινδυνεύει καὶ ὁ ἴδιος, διότι τοιαῦται συμβάσεις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιποιοῦν τιμὴν εἰς οἱονδήποτε, ὁ ὁποῖος τὰς ὑπογράφει, ἀποτελοῦν συμβάσεις αἱ ὁποῖαι ὑποδουλώνουν τὴν Ἑλλάδα, συμβάσεις αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν εὐκαιρίας ἀθεμίτων κερδῶν, συμβάσεις αἱ ὁποῖαι τείνουν νὰ μεταβάλουν τὴν χώραν μας εἰς Κράτος Κάφρων καὶ Ζουλοῦ, συμβάσεις αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐμφανίζωνται εἰς τὴν Εὐρώπην τοῦ 1963.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐκ τῶν ἐπερωτώντων ὑπολείπεται νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ λάβῃ τὸν λόγον εὐθὺς ἀμέσως. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος. Μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ἐφραιμίδη, θὰ ἐπακολουθήσῃ ψηφοφορία συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, ἐπὶ τῆς προτάσεως ταύτης. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§129Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος καὶ ἐπιμένω νὰ ὁμιλήσω.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπον, κ. Θεοχαρίδη, ὅτι ὅλα αὐτὰ θὰ διαγραφοῦν ἀπὸ τὰ πρακτικά. Δὲν πρέπει συνεπῶς νὰ ἐπιμένετε νὰ ὁμιλήσετε.

§131Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶναι γεγονός.....

§132Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος καὶ ἐπιμένω νὰ ὁμιλήσω.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐπιμένετε, ἔχετε τὸν λόγον. Πρῶτα θὰ ἐκθέσετε εἰς τὶ συνίσταται τὸ προσωπικὸν ζήτημα.

§134Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἰδοὺ εἰς τί συνίσταται: Ὁ Πρόεδρος τοῦ Σώματος προήδρευεν ἐκείνην τὴν στιγμήν. Μοῦ εἶπε τὰ ἑξῆς: «Κύριε Θεοχαρίδη, μὴ προσπαθῆτε νὰ δώσητε ὄψιν καφενείου εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς. Δὲν εἶναι αὐτὴ συμπεριφορὰ βουλευτοῦ ἐντὸς Κοινοβουλίου». Καὶ διατί, κ. Πρόεδρε, ἡ ἐπιτίμησις αὐτὴ τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Σώματος; Κατὰ τὰ πρακτικὰ φέρομαι ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς μου χωρὶς νὰ ἀκούωμαι. Εἶπον δὲ ἐκείνην τὴν στιγμὴν εἰς τὸν κ. Παπαληγούραν ὅτι θὰ παραμείνουν ἔτι εἰς τὴν ἀρχήν; Καὶ ὁ κ. Παπαληγούρας ἀπήντησεν ὅτι θὰ παραμείνουν 4 ἔτη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δηλαδὴ τὸν ὁποῖον διέκοψα δὲν διεμαρτυρήθη κἄν. Ἀλλ’ ἔσπευσεν ὁ Πρόεδρος τοῦ Σώματος νὰ μοῦ εἴπῃ ὅτι διὰ τῆς συμπεριφορᾶς μου δίδω ὄψιν καφενείου εἰς τὴν Βουλὴν καὶ προσέθεσεν, ὅτι δὲν τοῦ ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ διακόψω τὸν κ. Ὑπουργόν. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐπιτιμήσεως ταύτης τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Σώματος εἶπον τὰ ἑξῆς: «Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα κ. Πρόεδρε, νὰ ὑβρίζετε τὸ Σῶμα καὶ νὰ λέγετε ὅτι ἐδῶ εἶναι καφενεῖον. Αὐτὸ τὸ ὕφος ποὺ παίρνετε κατὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι ἀπαράδεκτον». Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, συνεχίζων τὴν τακτικήν του, μοῦ εἶπε τὰ ἑξῆς: «Ἀφήσατε τὰς κραυγάς. Τὸ μόνον προσὸν ποὺ ἔχετε εἶναι ἡ φωνὴ καὶ οὐδὲν ἄλλο. Ἐκτὸς ἐὰν νομίζετε, ὅτι ὁ καλύτερος τρόπος διαφωτίσεως τοῦ Σώματος εἶναι αἱ φωνασκίαι». Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐκ τῶν λόγων τούτων, τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, δημιουργεῖται δι’ ἐμὲ προσωπικὸν ζήτημα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω δυὸ λέξεις.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Θεοχαρίδη, θέλω προηγουμένως ὅμως, νὰ σᾶς ὑπομνήσω τὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ ὑπεύθυνον Προεδρεῖον ἔναντι ὅλων ἡμῶν καὶ τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἔχει ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ τηρῇ μίαν τάξιν εἰς τὰς συζητήσεις, ἐπ’ ὠφελείᾳ ὑμῶν, οἱ ὁποῖοι λαμβάνετε τὸν λόγον καὶ οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἀκουσθῆτε. Δημιουργεῖται καμμία φορὰ θόρυβος ἀπὸ μίαν διακοπήν, ἡ ὁποία γίνεται παρὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ τὸ Προεδρεῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ παίρνῃ θέσιν ἐν ὄψει τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἔχει ἔναντι ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ. Εἰς αὐτὴν τὴν προσπάθειαν εἶναι δυνατὸν καμμιὰ φορὰ νὰ λεχθῇ καμμία φράσις, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ πρέπει πρῶτος ἐκεῖνος, πρὸς τὸν ὁποῖον ἀπευθύνεται νὰ τὴν παρεξηγῇ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, λοιπόν, νὰ μὴ ἐπιμείνετε.

§136Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τώρα τελευταῖα, ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος συμπεριφέρεται σκαιότατα ἔναντι τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ κατάστασις αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ εἰς πολλὰς περιπτώσεις προεκάλεσε τὴν διαμαρτυρίαν πολλῶν συναδέλφων. Κατηγορῶ τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος, διότι καὶ εἰς τὰς παραμικρὰς διακοπὰς ἐκ μέρους ἡμῶν τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μᾶς ἐπιτίθεται μὲ δριμείας ἐκφράσεις, ἐνῷ δὲν λαμβάνει τὴν ἰδίαν θέσιν ὅταν αἱ διακοπαὶ προέρχωνται ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως. Πρὸ ὀλίγου βουλευτὴς τῆς Συμπολιτεύσεως διέκοψε τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος οὐδόλως ἀντέδρασε. Πολλάκις ὁ κ. Πρόεδρος ἔλαβεν ἀφορμὴν καὶ εἶπεν, ὅτι προσπάθειά του καὶ σκοπός του εἶναι νὰ ἐξυψώσῃ τὸ Κοινοβούλιον. Παρὰ ταῦτα, εἰς τὴν πρᾶξιν ἀκολουθεῖ τελείως ἀντίθετον τακτικήν. Σήμερον, μὲ τὰς φράσεις, τὰς ὁποίας εἶπε, κατερράκωσε τὸ Κοινοβούλιον, ἐμὲ δὲ προσωπικῶς μὲ ἔθιξε κατὰ τρόπον καίριον. Ἀνεφέρθη ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος εἰς τὰ προσόντα μου, εἰπών, ὅτι ταῦτα συνίστανται εἰς τὴν δυνατὴν φωνήν μου. Κύριε Πρόεδρε, δὲν γνωρίζω τὰ προσόντα τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Σώματος διὰ νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ εἰς τί συνίστανται ταῦτα. Πάντως, πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος, ὅτι ὁσονδήποτε ὑψηλὰ καὶ ἂν στέκῃ, δὲν δύναται νὰ ἐκφράζεται καθ’ ὃν τρόπον ἐξεφράσθη, διότι δὲν ἀπευθύνεται παρὰ εἰς συναδέλφους του. Δὲν εἶχε δικαίωμα ὁ κ. Πρόεδρος νὰ μὲ θίξῃ. Δὲν τὸν προεκάλεσα οὔτε τὸν ὕβρισα. Ὑποχρέωσίς του εἶναι νὰ τηρῇ τὸν Κανονισμὸν καὶ οὐδὲν πλέον. Αἱ φράσεις, αἱ ὁποῖαι ἠκούσατε, δὲν ἁρμόζουν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος. Καὶ ὑμεῖς, κ. Πρόεδρε, ἐὰν εὑρίσκεσθο εἰς τὴν θέσιν μου θὰ ἀντιδρούσατε καθ’ ὃν τρόπον καὶ ἐγὼ ἀντιδρῶ. Ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος τὸν τελευταῖον καιρόν, μὲ βαρείας ὕβρεις ἐπιτίθεται κατὰ τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ δὴ τῶν βουλευτῶν τῆς Ε. Κ. Τί ἄραγε ἐπιθυμεῖ νὰ κάμῃ; Μήπως θέλει νὰ πτοήσῃ τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὥστε νὰ παύσωμεν νὰ ἐκφράζωμεν ἐλευθέρως τὰς γνώμας μας; Τὸν πληροφορῶ, ὅτι ἐὰν ἐπιδιώκῃ τοιοῦτόν τι δὲν θὰ τὸ ἐπιτύχῃ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Θεοχαρίδη, θὰ ἤθελα ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου νὰ εἴπω δύο λόγια.

§138Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Περιμένω ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις αὐτῶν τῶν φράσεων, ἐὰν ἔχῃ τὸ θάρρος τῆς γνώμης του.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσον ἀφορᾶ τὰς ἐπεμβάσεις μας, διὰ νὰ καθησυχάσωμεν τοὺς βουλευτὰς διακόπτοντας, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι καὶ πρὸς τὴν πλευρὰν ἐκείνην ἀκούεται ὁ κώδων καὶ πρὸς τὴν πλευρὰν τὴν ἄλλην. Πολλὰς φορὰς ὅμως, θὰ μοῦ δώσετε τὸ δικαίωμα νὰ τὸ εἴπω θαρραλέως, ἀπὸ τὴν πλευρὰν ἐκείνην γίνονται περισσότεραι ἐνοχλήσεις. Σᾶς τὸ λέγω ὑπευθύνως αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Δὲν ἠξεύρω διατί, ἴσως διότι εἶναι Συμπολίτευσις καὶ δὲν θέλουν νὰ παρακωλύεται τὸ ἔργον τοῦ Κοινοβουλίου. Ἀπὸ τὴν πλευρὰν αὐτὴν γίνονται περισσότεραι παρεμβάσεις.

§140Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὥστε τὸ ἰδικόν μου ζήτημα ἔληξε, κ. Πρόεδρε; Ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος δὲν ἐννοεῖ νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν διὰ τὰς φράσεις τὰς ὁποίας εἶπεν;

§141Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῦ εὑρισκόμεθα; Καφενεῖον εἶναι ἐδῶ καὶ μᾶς ὑβρίζουν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον;

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ἡσυχάσατε. (Φωναί, θόρυβος).

§143Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶχον τὸν λόγον, κ. βουλευταί, καὶ ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν, ἐκ λόγων ἁβρότητος, ἀναμένω ἐπὶ τοῦ βήματος διὰ νὰ ὁμιλήσῃ εἷς συνάδελφος ἐπὶ προσωπικοῦ του ζητήματος. Βλέπω ὅμως νὰ συνεχίζεται ὁ θόρυβος. Τοῦτο δηλοῖ, ὅτι ἔλειψε πλέον εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην τὸ αἴσθημα τῆς ἀμοιβαιότητος. Εἶναι γεγονός, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐγένετο μακρὰ καὶ ἐξαιρετικῶς διαφωτιστικὴ συζήτησις. Εἶναι ὅμως ἐπίσης γεγονός, ὅτι ἡ συζήτησις δὲν ὑπῆρξεν ἐπαρκής, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, ὅτι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ πεισθῇ ἢ ἐξαναγκασθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ μεταβάλῃ ἀπόψεις διὰ νὰ δεχθῇ αἰτήματα βασιζόμενα ἐπὶ τῆς λογικῆς. Τί ἐζήτησε ἡ Ἀντιπολίτευσις; Ἐζήτησεν, ὡς ἐλαχίστην ὑποχώρησιν νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν συζητουμένην σύμβασιν πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις τὴν αὐτονόητον αὐτὴν ἐνέργειαν, τὴν διὰ πάντα στοιχειωδῶς λογικὸν ἄνθρωπον, τὴν ἐπιβεβλημένην ἀπὸ τοὺς κανόνας τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ τῆς ἠθικῆς τάξεως, τὴν ἀρνεῖται. Ἐάν ἡ συζήτησις μὲν ὑπῆρξεν ἐπαρκὴς ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, πρέπει νὰ διαπιστώσωμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως ἦτο ἐπαρκεστάτη. Ἤδη καὶ ἡμεῖς καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἔχομεν ἀντιληφθῆ, ὅτι ἀπὸ ὁλόκληρον αὐτὴν τὴν ἱστορίαν τῆς συμβάσεως τοῦ διϋλιστηρίου καὶ τῶν παραλλήλων ἐπενδύσεων, κατὰ τὰ διδάγματα τῆς πείρας, τῆς ἐπιστημονικῆς καὶ τεχνικῆς θεωρίας καὶ πράξεως, ἀπὸ ἀπόψεως προόδου εἰς τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας, τίποτε δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ. Καὶ τοῦτο διότι ὑπεστηρίχθη καὶ ἀπεδείχθη, ὅτι εἶναι ἀβέβαιον ἢ τοὐλάχιστον ἀμφίβολον, ἐὰν θὰ γίνουν αἱ παράλληλοι αὐταὶ ἐπενδύσεις. Ἀλλὰ καὶ ἂν γίνουν, ἐπίσης ἀπέδειξεν ἡ συζήτησις, ὅτι τοῦτο κατ’ οὐδὲν θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Τὸ χαλυβουργεῖον π.χ. ἐὰν κἄποτε γίνῃ —πρᾶγμα ἐντελῶς ἀβέβαιον— δὲν πρόκειται νὰ ἐπεξεργάζεται Ἑλληνικὴν πρώτην ὕλην, ἀλλὰ ξένα μεταλλεύματα, λόγῳ τῆς μεξικανικῆς μεθόδου, ποὺ κατὰ τὴν σύμβασιν θὰ χρησιμοποιήσῃ ὁ ἀνάδοχος. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον ὁ Ἑλληνικὸς ὀρυκτὸς πλοῦτος δὲν θὰ ἀξιοποιηθῇ δὲν πρόκειται νὰ δημιουργηθοῦν προϋποθέσεις εὐρυτέρας ἀπασχολήσεως, ἐσωτερικῆς συσσωρεύσεως. Ἀλλὰ καὶ αἱ ἄλλαι ἐπενδύσεις, ἐφ’ ὅσον τὸ μὲν διϋλιστήριον θὰ παρέχῃ τὰ ὑγρὰ καύσιμα ὄχι εἰς τιμὰς εὐθηνάς, ἀλλὰ εἰς τὰς ὑψηλὰς προνομιακὰς τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου, θὰ ἔχωμεν ἐπιβάρυνσιν τοῦ κόστους τῆς βιομηχανικῆς, βιοτεχνικῆς καὶ ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Μὲ ἀποτέλεσμα τὴν μὴ συναγωνιστικότητα καὶ τὴν συντριβὴν των εἰς τὰ πλαίσια τῆς Ε.Ο.Κ. Ἀνάλογα δυσμενῆ ἀποτελέσματα θὰ ὑπάρξουν ἰδιαιτέρως διὰ τὰς τιμὰς τῶν λιπασμάτων, λόγῳ τῶν τιμῶν τοῦ ἐργοστασίου ἀμμωνίας. Ἀπεδείχθη ἐπίσης, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξουν οὐδὲ συναλλαγματικὰ κέρδη ἀπὸ τὴν σύμβασιν, διότι ὁ ἀνάδοχος θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα εἰς συντόμους προθεσμίας καὶ εἰς μεγάλο ὕψος νὰ ἐξαγάγῃ καὶ τὰ κέρδη καὶ τὰ κεφάλαια καὶ τοὺς ναύλους θὰ τοὺς εἰσπράττῃ εἰς δολλάρια. Ἐπίσης ὁ ἀνάδοχος τὰς πρώτας ὕλας τὰς εἰσαγομένας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ θὰ τὰς πληρώνῃ εἰς συνάλλαγμα ἐνῷ τὰ τυχὸν κέρδη τοῦ Δημοσίου θὰ τὰ πληρώνῃ εἰς δραχμάς, καθ’ ὃν χρόνον εἰσπράττει δολλάρια. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως ἡ σύμβασις δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ληστρικὴ διότι παρέχονται, εἰς τὸν ἀνάδοχον μονοπωλιακὰ ληστρικὰ προνόμια, ἤτοι: τῆς προμηθείας, τῆς μεταφορᾶς καὶ τῆς διϋλίσεως τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ἀκόμη τὸ προνόμιον τῆς καλύψεως τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς τμηματικῶς μέχρι τῆς λήξεως τῆς συμβάσεως τοῦ Κρατικοῦ διϋλιστηρίου. Μετὰ ταῦτα δέ, τίποτε δὲν ἀποκλείει τὴν ἐξαγορὰν ὑπὸ τῆς ΕΣ-ΣΟ καὶ τοῦ Αʹ διϋλιστηρίου καὶ τὴν ἐγκαθίδρυσιν ἀπολύτου μονοπωλίου της ἐπὶ τῶν ὑγρῶν καυσίμων. Τρίτον προνόμιον ὑπὲρ τοῦ ἀναδόχου ἡ πώλησις εἰς ὑψηλὰς τιμὰς τῶν παραχθησομένων προϊόντων. Τέταρτον, τὰ ἐξοργιστικῶς ὑψηλὰ κέρδη τὰ ὁποῖα ὅπως ἐτόνισεν καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ. καὶ ὅλοι οἱ ἐπικρίνοντες τὴν σύμβασιν, θὰ φθάσουν τὰ 2 ἕως 3 δισεκ. δραχ., διὰ τὴν πρώτην 10ετίαν. Πέμπτον, τὸ δικαίωμα τοῦ ἀναδόχου νὰ ἱδρύσῃ μονοπωλιακὰς μονάδας εἰς μίαν θέσιν οἰκονομικῶς συμφέρουσαν διότι ἡ ἐπιλεγεῖσα θέσις εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα εὑρίσκεται πλησίον τῶν πηγῶν τῆς πρώτης ὕλης, τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ναυτιλιακῆς καὶ ἐμπορικῆς πλευρᾶς εἶναι ἐπίκαιρος, διότι ἡ θέσις εἶναι κόμβος συγκοινωνιῶν, ἀλλὰ θεωρεῖται καὶ ὡς προγεφύρωμα διεισδύσεως εἰς τὰς ἀγορὰς τῆς Ἐγγὺς καὶ Μέσης Ἀνατολῆς. Τοῦτο ἐνέχει σπουδαίαν σημασίαν, ἐὰν συνδυασθῇ μὲ τὴν φρενήρη προσπάθειαν τῶν διαφόρων CARTEL διὰ τὴν κατάκτησιν τῶν ἀγορῶν αὐτῶν καὶ τὸ πλεονέκτημα ποὺ θὰ τοὺς δώσῃ ἡ μὲ τὸν μανδύαν τῆς Ἑλληνικότητος —ἄρα ὄχι τοῦ ἀποικιοκράτου— ἐμφάνισίς των. Διότι οἱ λαοὶ τῶν ἀναφερθεισῶν περιοχῶν, θύματα τῆς ἀποικιοκρατίας εἶναι ἐπιφυλακτικοὶ καὶ εἰς τὰς ἐμπορικὰς σχέσεις. Πέραν τῶν ἀνωτέρω, ληστρικῶν προνομίων, ὁ ἀνάδοχος ἔχει δασμολογικὴν καὶ φορολογικὴν ἀσυδοσίαν. Αὐτὴ καὶ ὅπου δὲν τοῦ δίδεται τυπικῶς διὰ τῆς συμβάσεως οὐσία θὰ ὑπάρχῃ. Διότι εὐχερέστατα, οὗτος θὰ μεταχειρίζεται τὸ προηγούμενον τῆς μεθόδου Νιάρχου, ὅστις μεταξὺ ναυπηγείου καὶ διϋλιστηρίου ἐδικαιολόγει τὰ κέρδη καὶ κατήντησεν ὡς γνωστὸν εἰς τὴν περίφημον ἐκείνην δήλωσιν κερδῶν τοῦ ὕψους τῶν 11 χιλιάδων. Τετάρτη κατηγορία κατὰ τῆς συμβάσεως εἶναι τὸ θέμα τῶν ἐγγυήσεων. Ἐλέχθη ὅτι εἶναι περίπλοκον, ὅτι εἶναι ἀνεπαρκές, ὅτι εἶναι δῶρον ἄδωρον καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη αἱ ἐγγυήσεις ἔλθῃ στιγμὴ μέσα εἰς τὴν περιπλοκὴν τῶν διατάξεων καὶ τῶν ἐνδεχομένων ποὺ ἔχομεν νὰ καταπέσουν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, διὰ τὸν ἀνάδοχον, τοῦτο τίποτε δὲν σημαίνει, διότι ἤδη πολλαπλάσια θὰ ἔχῃ ἀποκερδίσει ἀπὸ τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν, ποὺ λέγεται προνομιακὴ ἐκμετάλλευσις τοῦ διϋλιστηρίου. Ἀλλὰ ὑπῆρξε καὶ ἄλλη βολὴ εἰς τὸ σύστημα τῶν ἐγγυήσεων, ὅτι αἱ ἐγγυήσεις εἶναι καὶ ὕποπτοι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι πιθανολογεῖται, καταγγέλλεται, ὕπαρξις ἀντεγγυήσεων ἐντεῦθεν ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Βεβαίως εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὑπῆρξε μία διάψευσις ἐν παρόδῳ τοῦ λόγου ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Νομίζομεν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ καταγγελία εἶναι βαρυτάτη, ἀφορᾶ ὕψιστα οἰκονομικὰ συμφέροντα τοῦ τόπου καὶ ἔπρεπε νὰ εἶναι πειστικωτέρα, καὶ ἔπρεπε πρὸ παντὸς πέραν τοῦ ἐὰν ☐ ☐θη ἢ ὄχι τὴν Βουλὴν νὰ εἶναι ἀπολύτως κατοχυρωτικὴ τῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῶν συμφερόντων τοῦ καλύμματος τῆς Τραπέζης, τὸ ὁποῖον ἔχει κατατεθῆ εἰς τὴν ξένην αὐτὴν Τράπεζαν. Ἔπρεπε δηλαδὴ κατὰ τὴν ἄποψίν μας ἡ δήλωσις νὰ εἶναι κατηγορηματικὴ καὶ νὰ συνοδεύηται ἀκόμη, κ. συνάδελφοι, καὶ ἀπὸ μίαν ὑπεύθυνον αὐτῆς ταύτης τῆς Τραπέζης βεβαίωσιν ὅτι οὔτε ἔδωσεν οὔτε δίδει οὔτε θὰ δώσῃ καὶ ἐν οἱᾳδήποτε περιπτώσει ἐὰν ὁ ἀνάδοχος δὲν εἶναι ἐντάξει. Ἐντεῦθεν ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος δὲν ὑπῆρξεν οὔτε ὑπάρχει, οὔτε θὰ ὑπάρξῃ ὑποχρέωσις. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ κατηγορηματικὴ διάψευσις, αὐτὴ ἡ κατηγορηματικὴ βεβαίωσις καὶ τῶν δύο παραγόντων καὶ τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς καὶ ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης, διότι μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἶναι δυνατὸν κατὰ τὴν ἄποψίν μας νὰ κατοχυρωθοῦν τὰ συμφέροντα τὰ Ἑλληνικά. Ἡ πέμπτη καταγγελία κατὰ τῆς συμβάσεως ὑπῆρξεν ὅτι νομικῶς εἶναι ἄκυρος, διότι κατὰ τὰς διατάξεις της παραβιάζει καὶ τὴν κειμένην νομοθεσίαν καὶ τοὺς γενικοὺς καὶ παραδεδεγμένους κανόνας διὰ τὴν σύναψιν παρομοίου εἴδους συμβάσεων ἀκόμη καὶ τῆς ἐννοίας καὶ τοῦ πνεύματος καὶ τοῦ Συντάγματος καὶ εἰδικῶν νόμων, ὡς ὁ νόμος 2687, ὁ ὁποῖος προβλέπει ἐπὶ ἀναλόγων περιπτώσεων, ἀλλὰ καὶ τέλος ἐφ’ ὅσον ἀποδειχθῆ ὅτι γίνεται μία ἐκχώρησις ἐθνικῶν ἐδαφῶν πρὸς ἀσύστολον ἐκμετάλλευσιν ἐκ μέρους ξένων, πρέπει νὰ τὸ εἴπωμεν ὅτι ἡ σύμβασις πάσχει καὶ ἐμπίπτει καὶ εἰς τὰς διατάξεις ἑνὸς ἄλλου νόμου, τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις διατηρεῖ ὡς ἐπιβίωσιν τῆς ἀνωμάλου περιόδου διὰ νὰ καταδιώκῃ τοὺς ἀντιπάλους της. Ἐννοῶ τὸν νόμον 509, ὁ ὁποῖος διώκει ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἐπιχειρεῖ νὰ παραχωρήσῃ μέρος ἢ ὅλον τῆς ἐπικρατείας. Καὶ διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἡ Κυβέρνησις ἀκριβῶς ἐκχωρεῖ μέρος καὶ ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐφ’ ὅσον καὶ ἐκεῖθεν ἡ ESSO καὶ τὰ περὶ αὐτὴν συγκροτήματα θὰ κυριαρχήσουν ὡς πανίσχυροι μονοπωλιακοὶ ὀργανισμοὶ εἰς τὸν δημόσιον βίον τῆς χώρας, προχωρεῖ εἰς τὴν ἐκχώρησιν καὶ τοῦ ὅλου. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὀρθὴ λύσις ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς ρήτορας καὶ τῆς ἰδικῆς μας παρατάξεως καὶ τῶν ἄλλων κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ εἶναι ἁπλῆ, ἁπλουστάτη. Μὲ ὑπ’ ὄψει τὰ προνόμια ὡς δέλεαρ, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις διενήργει ἕνα καθαρὸν παστρικὸν διεθνῆ διαγωνισμόν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις προηγουμένως εἶχε στοιχειωδῶς καὶ κατὰ πλαίσιον τοὐλάχιστον προγραμματίσει τὶ εἶναι αὐτὸ ποὺ θέλει, θὰ ἦτο δυνατὸν τότε νὰ εὕρῃ ἐπενδύσεις, νὰ εὕρῃ ὁμίλους μὲ ὅρους οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξησφάλιζον πράγματι τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου, νὰ ἐπιτύχῃ βήματα πρὸς τὰς ἐπενδύσεις, θὰ ἐλύετο, κ. συνάδελφοι, ἀναμφιβόλως αὐτὸ τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν ἐκείνων τῶν προϊόντων μας, τὰ ὁποῖα σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν. Καὶ τὸ θέμα τῆς ἐπιλύσεως τῶν ἐξαγωγῶν δὲν εἶναι μόνον ζήτημα ὅτι θὰ ὑπῆρχε μία συναλλαγματικὴ ὠφέλεια, μία διέξοδος τῶν προϊόντων, ἀλλὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ θὰ εἶχε μίαν σειρὰν ἀλλεπαλλήλων εὐεργετικῶν ἐπιδράσεων, ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς ἐξαγωγῆς θὰ ηὐξάνετο τὸ εἰσόδημα τῶν ἀγροτῶν μας, θὰ ἐδημιουργεῖτο μία ἰσχυροτέρα ἐσωτερικὴ ἀγορά, τὸ γεγονὸς τοῦτο θὰ ἐπηρέαζεν εὐεργετικῶς καὶ τὴν θέσιν τῶν ἤδη λειτουργουσῶν βιομηχανιῶν, βιοτεχνιῶν, ἀλλὰ καὶ περαιτέρω θὰ συνεδέετο μὲ εὐεργετικώτερα ἀποτελέσματα διὰ τὸν ἐμπορικὸν καὶ ἐπαγγελματικόν μας κόσμον, ὁ ὁποῖος σήμερον πνίγεται μὲ τὸν μαρασμὸν τῆς ἀγορᾶς διότι τὸ 50 ἢ 60% τοῦ πληθυσμοῦ μας, ποὺ εἶναι οἱ ἀγρόται μας, ἐφ’ ὅσον δὲν λύεται ἐπιτυχῶς τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καταναλωτικὴ οὔτε νὰ κινῇ τὴν ἀγοράν. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως ἐκρίθη, κατεκρίθη καὶ κατηγγέλθη, ἡ σύμβασις, πρέπει νὰ σημειωθῇ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ παραδεκτή, διότι ἠμπορεῖ νὰ βελτιωθῇ, ἐὰν συνδυασθῇ, συγκολληθῇ τεχνηέντως, παρασκηνιακῶς ἢ ἀνεπισήμως μὲ οἱανδήποτε ἄλλην τῶν ἄλλων προτάσεων. Πρέπει νὰ ἐπισημανθῇ ἡ παρατήρησις αὐτή, διότι ἀνεγράφη καὶ λέγεται ὅτι ὅπως ὁ ὅμιλος Πάπα—ESSO κλπ. ἔχει τὴν δύναμιν νὰ πιέζῃ, νὰ ἐπηρεάζῃ κλπ. καὶ ὁ ἄλλος ὅμιλος εἶναι ἕνας μονοπωλιακὸς διεθνὴς ὅμιλος καὶ ἔχει καὶ αὐτὸς δύναμιν νὰ ἐπηρεάζῃ καὶ νὰ πιέζῃ. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ἀπὸ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν ἐπὶ τῆς συμβάσεως δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ συγκολλήσεων καὶ συνδυασμῶν νὰ βελτιωθοῦν τὰ πράγματα. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ σύμβασις νομικῶς ἄκυρος, οἰκονομικῶς ἀσύμφορος, ἀποικιακή, λῃστρικὴ εἰς βαθμὸν βαρύτατον, ἀντίθετος μὲ τὰ συμφέροντα τοῦ τόπου μας, τροχοπέδη διὰ τὴν οἰκονομικήν του ἀνάπτυξιν, ἐγκλείει τοὺς κινδύνους νὰ δημιουργήσῃ ὑπερμονοπώλιον εἰς τὸν τόπον μας, νὰ γίνῃ ὑπερκράτος, νὰ καταλύσῃ τοὺς θεσμούς, νὰ κυριαρχήσῃ εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ταῦτα ὡς συμπεράσματα εἶναι ἀκριβῶς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διεπίστωσαν οἱ ρήτορες ὅλων τῶν παρατάξεων. Ἐν συμπεράσματι διετυπώθη ἡ πρότασις ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν ὅτι κατόπιν ὅλων αὐτῶν, κατόπιν τῆς διαπιστώσεως, ἡ ὁποία ἔγινεν ἀπόψε καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι ἀποτελεῖ ἡ σύμβασις δυναμίτιδα εἰς τὰ θεμέλια τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τοῦ τόπου, ὑπῆρξε πρότασις ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν ἡ σύμβασις νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Συμφωνοῦμεν μὲ τὴν πρότασιν, τὴν ἐπικροτοῦμεν, διότι νομίζομεν ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἄρθρου πρὸς ἄρθρον, παραγράφου πρὸς παράγραφον, ἐδαφίου ἢ ὑπεδαφίου πρὸς ἐδάφιον ἢ ὑπεδάφιον, λέξεως πρὸς λέξιν, θὰ εἶναι ἕνας συντελεστὴς διὰ νὰ ἐξασφαλισθοῦν τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἀποδέχεται αὐτὴν τὴν πρότασιν. Ὑπάρχει ἡ πρότασις ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, τὴν ὁποίαν διετύπωσαν ρήτορες ἰδικοί μας κατὰ προηγουμένην συνεδρίασιν. Νὰ δεχθῇ δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θέλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος παρεπονέθη καὶ ἐξωργίσθη, ὅταν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κέντρου εἶπεν ὅτι ἡ σύμβασις δὲν πάσχει μόνον πνευματικῶς. Ἐάν κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νομίζετε ὅτι αὐτοὶ οἱ ὑπαινιγμοὶ θίγουν τὴν ὑπόληψιν τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ἁπλούστερον τούτου νὰ δεχθῆτε νὰ ἔλθῃ ἡ σύμβασις εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ξεκαθαρισθοῦν κατὰ τὸν πλέον πειστικὸν τρόπον τὰ πράγματα. Τί ἁπλούστερον ἀκόμη νὰ δεχθῆτε τὴν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ πλέον τρόπος ὑπαινιγμῶν ἢ τρόπος διαβολῆς, νὰ ξεκαθαρίσουν καὶ τὰ κόμματα ὑπευθύνως κατόπιν μελέτης, κατόπιν ἐξετάσεως ὅλων τῶν στοιχείων τὴν θέσιν των καὶ νὰ εἴπουν πλέον τὴν γνώμην των. Ἐάν, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὡς παράταξις εἶσθε βέβαιος ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι καθαρά, ὅτι ἡ σύμβασις ἐξασφαλίζει τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ποῖος ὁ λόγος νὰ μὴ εἶσθε σεῖς οἱ ἐπισπεύδοντες, διὰ νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν, σεῖς οἱ ἐπισπεύδοντες διὰ νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν δοκιμασίαν μιᾶς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς; Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος φοβεῖται; Διατὶ καὶ τὶ σᾶς ὑποχρεώνει νὰ ἀρνῆσθε; Ὁ λαός, λέγει, ὅτι ὅποιος ἔχει τὴν μῦγα μυγιάζεται! Εἶναι βέβαιον, κ. βουλευταί, ἐκ τῆς ἀπαντήσεως, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι οὐδεμίαν τῶν προτάσεων ἀποδέχεται. Ἀλλὰ ὅταν ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐχαρακτήρισεν τὴν σύμβασιν αὐτὴν καταστροφικὴν καὶ ἀνασχετικὴν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τοῦ τόπου, ὅταν ὁ κ. Παπανδρέου, εἶπεν, ὅτι ἀποτελεῖ δυναμίτιδα εἰς τὰ θεμέλια τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, εἶναι ἀρκετὸν ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν ἀνωτέρω προτάσεων καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὰς ἀπορρίψῃ; Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τερματίζεται ἐδῶ. Πρέπει νὰ ὑπάρξῃ περαιτέρω βῆμα. Καὶ τὸ βῆμα αὐτὸ εἶναι ἡ διακήρυξις ἐκ μέρους ὅλων τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὅτι ἀσχέτως τῆς ἀποφάσεως τῆς νόθου πλειοψηφίας, ὅταν ὁ λαὸς θὰ δώσῃ τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας εἰς τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ταῦτα δὲν πρόκειται νὰ ἀναγνωρίσουν τὴν ἐν λόγῳ σύμβασιν. Ἡ ἐπίκρισις καὶ ἡ καταγγελία τῆς συμβάσεως ὅπως ἔγινεν, ἀπὸ κοινοῦ, ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν Ἀντιπολίτευσιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἄλλου εἴδους νόημα. Ὑπογραμμίζων τὸ σημεῖον τοῦτο, κ. βουλευταί, τονίζω καὶ τὸ ἑξῆς: Πρέπει νὰ γίνῃ σαφές, ὅτι ὁποιαδήποτε συγκόλλησις ἢ οἱοσδήποτε συνδυασμὸς τῆς ἐπικρινομένης συμβάσεως, μὲ τοὺς ἄλλους ὁμίλους καὶ τῶν προτάσεών τους, δὲν θὰ ἀλλάξῃ τὸν ληστρικόν του χαρακτῆρα. Καὶ λέγω, ταῦτα διότι κάτι ἀνεγράφη εἰς τὸν Τύπον καὶ ψιθυρίζεται περὶ συμπράξεως Ὠνάση–Πάπας. Ἐφθάσαμεν, κ. βουλευταί, εἰς τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὴν διεθνῆ θεωρίαν ἀλλὰ καὶ πρακτικήν, εἰς τὸ πλαίσιον αὐτοῦ τούτου τοῦ ΟΗΕ, καθιεροῦται ὡς ἀρχή, ὅτι: Τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιαθέσεως τῶν λαῶν, πέραν τῆς πολιτικῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας, ὡς οὐσιαστικόν, ὑλικὸν ὑπόβαθρον περιλαμβάνει καὶ τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιαθέσεως τοῦ φυσικοῦ της πλούτου, τοῦ ἐργατικοῦ της δυναμικοῦ. Δὲν εἶναι συνεπῶς ἀνεκτόν, εἰς αὐτὴν τὴν ἐποχήν, νὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ ἐκχωροῦνται ἐθνικά μας ἐδάφη, ὁ πλοῦτος καὶ τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὴν ληστρικὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ξένων. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ). Εἰς τὴν Αἴγυπτον, κ. βουλευταί, ὁ λαός της διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὰ δεσμὰ παρομοίας συμβάσεως ἐπὶ τῆς διώρυγος τοῦ Σουέζ, ἐχρειάσθη ἐπανάστασις, παρέστη ἀνάγκη νὰ ἀποκρούσῃ εἰσβολὴν τῶν μεγάλων ἰμπεριαλιστικῶν δυνάμεων ποὺ ἵσταντο ὄπισθεν τῶν μονοπωλίων πετρελαίου. Ἄς δράσωμεν προληπτικῶς, ὥστε νὰ μὴ γίνῃ νόμος, νὰ ματαιωθῇ ἡ σύμβασις αὐτή. Θὰ εἶναι τοῦτο μία μεγάλη ὑπηρεσία πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Κύριοι συνάδελφοι, κινδυνεύει τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον τοῦ τόπου. Ἡ Ἑλλὰς κινδυνεύει νὰ γίνῃ ἕνα εἶδος Γουατεμάλας, ὑπήκοος μιᾶς ἄλλης Γιουνάϊτερ–Φρούτ. Θὰ χρειασθοῦν αἱματηροὶ ἀγῶνες διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἀνατροπὴ τῶν νεοαποικιακῶν δεσμῶν. Εἰς τὴν σύμβασιν αὐτὴν ἐμετρήθη καὶ μετριέται ὁ πατριωτισμὸς τῶν Ἑλλήνων, ἡ δύναμις ἀντιστάσεως εἰς τὰς πιέσεις, τὰ δολώματα μεγίστων ὠργανωμένων μονοπωλιακῶν συμφερόντων, καὶ ἐκ τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν ἕκαστος θὰ λάβῃ ἐπ’ αὐτῆς θὰ ἀποδειχθῇ εἰς τὴν πρᾶξιν, ὁ πατριωτισμός, ἡ δύναμις καὶ ἡ ἀντοχὴ ἀντιδράσεως εἰς τὰς πιέσεις τῶν σκοτεινῶν μονοπωλιακῶν συμφερόντων. Ἐκ τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν ἕκαστος θὰ λάβῃ θὰ καταδειχθῇ ποῖοι εἶναι οἱ ὑπηρέται τῶν μονοπωλιακῶν συμφερόντων καὶ ποῖοι οἱ ὑποστηρικταὶ τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ. Τὸ θέμα εἶναι μέγα. Χωρὶς νὰ περιχαρακωθοῦμε σὲ κομματικὰς παραταξιακὰς θέσεις, ἀπευθυνόμεθα εἰς ὅλους. Ἐλᾶτε νὰ ἀνατρέψωμεν τὴν ληστρικὴν σύμβασιν. Δεχθεῖτε, σεῖς τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, ἔστω τὴν συζήτησιν τῆς συμβάσεως εἰς τὴν Βουλήν. Θὰ σᾶς δοθῇ ἡ δυνατότης νὰ ψηφίσητε ἀφοῦ θέσητε τὸν δάκτυλον ἐπὶ τῶν τύπων τῶν ἥλων. Δεχθεῖτε τὴν σύστασιν τῆς ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς. Ἄν, κ. βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, δὲν δεχθῆτε οὔτε τὸ ἕνα, οὔτε τὸ ἄλλο, τότε, πρὸς τὴν πλευρά σας βρίσκονται οἱ ξεπουληταὶ τῆς Ἑλλάδος, ἐνῷ πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, οἱ ὑπερασπισταὶ τοῦ Ἔθνους καὶ τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐπερωτώντων, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως κηρύσσεται περαιωμένη. Ὡς ἀνεκοινώθη, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογραφομένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς, καὶ ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἐκ τῆς μέχρι σήμερον συζητήσεως προέκυψεν ὅτι ἡ σύμβασις μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ κ. Τὸμ Πάπας διὰ τὴν ἵδρυσιν διϋλιστηρίου κλπ. εἶναι ἄκρως ἐπιζημία διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν καὶ ἀπιστεύτως χαριστικὴ πρὸς τὸν ἀνάδοχον, εἰς βαθμὸν προκαλοῦντα τὴν ἀνάγκην διερευνήσεως τῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἤχθη εἰς τὴν ὑπογραφὴν αὐτῆς. Διὰ τοὺς λόγους τούτους ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ προτείνωμεν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 58 τοῦ Συντάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1963 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Ι. Ζίγδης, Γ. Μαῦρος, Ι. Τοῦμπας, Ν. Μαλλιάκας, Ι. Διαμαντόπουλος, Σ. Χούτας, Ι. Μελᾶς, Μ. Παπακωνσταντίνου, Δ. Ντάγγας, Ε. Ἀρβανιτάκις, Χρ. Βασματζίδης, Ι. Τσουδερός, Ν. Ἰντζές, Χ. Ζησιάδης, Χ. Ρουχωτᾶς, Ε. Ζαπάρτας, Σ. Ἀλλαμανῆς, Μ. Στεφανίδης, Δ. Παπαδόπουλος, Κ. Μητσοτάκης, Κ. Παπασπύρου, Δ. Παπαμιχαλόπουλος, Ν. Ζορμπᾶς, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Κ. Δημόπουλος, Α. Κοκκέβης καὶ Ι. Γιαμᾶς.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς προτάσεως θὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, δι’ ἀναστάσεως.

§146Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε. Ἔχω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν. Τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν ἔχει τὴν γνώμην, ὅτι ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος οὐδόλως ὑπῆρξεν ἐνθαρρυντικὴ διὰ τὰς Ἐξεταστικὰς Ἐπιτροπάς. Καὶ ἂν τυχὸν ἐνεκρίνετο ἡ σύστασις τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας, καὶ πάλιν ἡ πορεία της καὶ ἡ ἀπόρριψίς της, θὰ ἐξηρτῶντο τελικῶς ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν. Πλὴν λοιπὸν τῆς ἐντυπώσεως, θὰ ἦτο μάταιον νὰ ἀναμείνῃ τὶς ἀποτελέσματα εἰς τὴν οὐσίαν. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν ἀντιταχθὲν σαφῶς εἰς τὴν σύμβασιν καὶ ἐπιμένον ἐπὶ τῆς ἀνάγκης, ὅπως αὕτη ἀχθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς κύρωσιν, θὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὴν παρουσίαν του.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν πρότασιν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι). Καὶ ἀντιστρόφως: Οἱ μὴ ἀποδεχόμενοι τὴν πρότασιν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Συνεπῶς ἡ πρότασις ἀπερρίφθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§148ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. (Ὥρα 1.10′ π.μ.)