1963.02.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 42α

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.25′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ, ὅτι ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κατατάξεως εἰς τὸν Στρατὸν Ξηρᾶς τῆς Α. Β. Υ. τοῦ Πρίγκηπος Μιχαὴλ τοῦ Χριστοφόρου». Ἀνακοινῶ ἐπίσης, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ., βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Γ. Παπανδρέου, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν». Θὰ ἐκτυπωθῇ καὶ θὰ διανεμηθῇ ἐντὸς τῆς αὔριον. Θὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον διὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς σχετικῆς ἐκθέσεως, καὶ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Παπαηλιοῦ, Ν. Λαμπρινάκος, Μ. Μυριδάκης, Γ. Κακαγιάννης, Ι. Ἠλιόπουλος, Α. Σχινᾶς καὶ Δ. Χατζηδημητρίου, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Μπουγᾶς, Α. Καλαντζάκος καὶ Π. Κλῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ντάγγας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, α) τοῦ νόμου 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων καὶ Ἠσφαλισμένων Σιδηροδρομικῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 28 παρ. 4 τοῦ νόμου 3395)1955 «περὶ ἐκχωρήσεως τῆς συντάξεως ὑπὲρ ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων ἀνηκουσῶν εἰς τὴν δύναμιν τῆς ΓΣΕΕ. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἀταλάντης, αἰτουμένων λῆψιν μέτρων προστασίας πληγέντων ἐκ παγετώνων ἐλαιοπαραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κατίνας Ὀρφανοῦ, αἰτουμένης ὅπως χορηγηθῇ ἐκτάκτως καὶ λόγῳ τῶν σκληρῶν συνθηκῶν ὑφ’ ἃς διαβιοῦν αἱ οἰκογένειαι τῶν συνταξιούχων ἔκτακτον δάνειον μιᾶς συντάξεως ἐφ’ ὅσον λαμβάνουν σύνταξιν κάτω τῶν 1500 δραχμῶν. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Εὐθυμίου Πάνου καὶ Κων)νου Κουτσογιώργου, κατοίκων Δομοκοῦ, αἰτουμένων κρατικὴν μέριμναν δι’ ἀποκλεισθέντας κατοίκους ἐκ χιόνος τῆς πόλεως Δομοκοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐργαζομένου προσωπικοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως, αἰτουμένου τὴν μὴ διάλυσιν τῆς Ὑπηρεσίας Κ.Ο. Μ.Δ.Ε. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου «Παναγία ἡ Γρηγοροῦσα», αἰτουμένου ἵδρυσιν Δημοτικοῦ Σχολείου, ἐπέκτασιν τῶν δικτύων ὑδρεύσεως, ἠλεκτροφωτισμοῦ καὶ τηλεφωνικοῦ ἐν τῇ συνοικίᾳ Παναγίας Γρηγορούσης Χαϊδαρίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ἐρανικῆς Ἐπιτροπῆς ἀνεγέρσεως Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Τρύφωνος συνοικίας Ἀνθοκηπουρῶν Καματεροῦ, αἰτουμένης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ἐν λόγῳ Ἱεροῦ Ναοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Σπεντζάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σχίνων–Ἠλείας περὶ ἀνάγκης μετοικήσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Κοινότητος λόγῳ κατολισθήσεων τοῦ ἐδάφους. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης καταθέτει ἀναφορὰς Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου, Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν–Βιοτεχνῶν Ἀγρινίου, αἰτουμένων τὴν ὑπερψήφισιν τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Καλλωπιστικοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Καλλιθέας, αἰτουμένου τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Γράμμου. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Θ. Κονίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων Τραπεζῶν Ἐθνικῆς, Ἀγροτικῆς καὶ Ἑλλάδος, Ὑποκαταστημάτων Θηβῶν, αἰτουμένων ψήφισιν κατατεθεισῶν τροπολογιῶν ἐπὶ συζητουμένου ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Θ. Κονίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Λεβαδείας, αἰτουμένου ταχεῖαν ψήφισιν συζητουμένου ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Μυλεργατῶν Καλαμάτας κλπ., αἰτουμένων ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 28 Ἰανουαρίου 1963 ἐρωτήσεως τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Λούλη, περὶ τῶν μέτρων ἅτινα σκέπτεται νὰ λάβῃ τὸ Ὑπουργεῖον κλπ., ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω, ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐρεύνης, διαπιστουμένης διὰ τῆς σημερινῆς ἀναφορᾶς τοῦ παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ Εἰσαγγελέως, ἡ ἀγόρευσις τοῦ Ἀντεισαγγελέως Ἐφετῶν κ. Χ. Λάζαρη εἰς τὸ Μικτὸν Ὁρκωτὸν Δικαστήριον Ἀθηνῶν, ἐκδικαζομένης ὑποθέσεως ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει, περὶ ἧς ἡ ὑποβληθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησις, δὲν ἀποδίδεται ἐξ ὁλοκλήρου κατὰ τὸ περιεχόμενον καὶ τὸ ἀληθὲς αὐτῆς πνεῦμα διὰ τῶν δημοσιευθέντων ἀποσπασμάτων, εὑρίσκεται ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς ἀναγνωριζομένης εἰς τὸ εἰσαγγελικὸν βῆμα τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου πρὸς ἐκπλήρωσιν τῆς σοβαρᾶς ἀποστολῆς αὐτοῦ εἰς τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης, δὲν ἀπέστη δὲ ὅπερ καὶ κυρίως ἐνδιαφέρει ἐν προκειμένῳ, τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ καθήκοντος τῆς εὐπρεποῦς ἀναπτύξεως τῆς κατηγορίας, ὡς διαμορφοῦται ἡ περὶ ταύτης πεποίθησις εἰς τὴν ἀνεξάρτητον συνείδησιν τοῦ Εἰσαγγελέως καί, κατὰ συνέπειαν, δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἐπίμεμπτος διὰ νὰ παράσχῃ ἀφορμὴν διοικητικοῦ ἐλέγχου. Ἡ ἀντίληψις αὕτη προσεπιβεβαιοῦται καὶ ἐκ τῆς ὑποβληθείσης ἀναφορᾶς τοῦ προεδρεύοντος τοῦ Μικτοῦ Ὁρκωτοῦ Δικαστηρίου κ. Ἐφέτου, προκύπτει δὲ καὶ ἐκ τοῦ ἀναμφισβητήτου γεγονότος, ὅτι ἡ ἀγόρευσις τοῦ Εἰσαγγελέως δὲν ἔδωσεν ἀφορμὴν παρεμβάσεως τοῦ ὑπευθύνου διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν περὶ τῆς διεξαγωγῆς τῆς διαδικασίας καὶ τὴν τήρησιν τῆς εὐταξίας ὁρισμῶν τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας. Ὁ ἀσκῶν τὴν ποινικὴν ἀγωγὴν καὶ ἐκπροσωπῶν τὸ ὑπὲρ τὰ ἀντιφερόμενα συμφέροντα τασσόμενον κατὰ νόμον ὑπέρτερον δημόσιον συμφέρον, ἔχει βεβαίως ἐλευθερίαν λόγου πρὸς ἀνάπτυξιν τῶν ἀντιλήψεων αὐτοῦ, ὡς αὗται διαμορφοῦνται ἰδίᾳ μάλιστα μετὰ τὴν ἐπ’ ἀκροατηρίῳ διαδικασίαν καὶ τὴν δημοσίαν συζήτησιν τῶν στοιχείων τῆς δικογραφίας, προφανῶς, ὅμως, δὲν δικαιοῦται, ἐν τῇ ἀσκήσει τοῦ λειτουργήματός του εἰς τὴν παραβίασιν τῶν κανόνων τῆς εὐπρεπείας καὶ τοῦ νόμου, ὁπότε οἱ ἐπιφορτισμένοι μὲ τὸν κολασμὸν τῶν ἐν τούτῳ παραβάσεων δὲν θὰ παρέλειπον τὴν ἄσκησιν τῆς δικαιοδοσίας των, ἂν ἤθελε διαπιστωθῆ ἐκτροπὴ τῶν διαγραφομένων ὁρίων, ἐπιβάλλουσα τὴν ἀναζήτησιν εὐθυνῶν. Ἐν προκειμένῳ, ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐρεύνης διεπιστώθη, ὅτι ὁ περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις Ἀντεισαγγελεὺς Ἐφετῶν, ἀναφερόμενος εἰς τὰ θιγόμενα διὰ τῆς ἐρωτήσεως τῶν ἀξιοτίμων κ. βουλευτῶν σημεῖα, ὑπεστήριξεν ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ τύπου, εἰδικῶς, τὴν σημασίαν τοῦ Τύπου εἰς τὴν γένεσιν καὶ τὴν λειτουργίαν τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος, ὡς διαφωτιστοῦ καὶ ἐμπνευστοῦ τῆς κοινῆς γνώμης, καὶ ἐξῆρε τὴν βασικὴν ἀποστολὴν αὐτοῦ, ἐτόνισε δὲ τὰς σημαντικὰς τοῦ Τύπου ὑπηρεσίας κατὰ τὴν μακρὰν πολιτικὴν ζωὴν τῆς Ἑλλάδος ὑπομνήσας ὀνόματα μεγάλων ἱεροφαντῶν τῆς Ἑλληνικῆς δημοσιογραφίας τοῦ παρόντος αἰῶνος καὶ χαρακτηρίσας ὡς ἐξαίρεσιν ἐκτροπὰς τῆς ἀρχῆς ταύτης, διὰ νὰ εἴπῃ, προκειμένου περὶ τοῦ θέματος τούτου, τὰ ἀκόλουθα, ἀποδίδοντα πλήρως τὸ πνεῦμα καὶ τὴν σκέψιν, ἂν μὴ καὶ τοὺς λόγους τοῦ ἀγορεύσαντος Ἀντεισαγγελέως. «Εἰς τὰ δημοκρατικὰ Κράτη, ἡ ἐκ τῶν πραγμάτων ἀνάγκη, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἐλευθερίαν τῆς σκέψεως, ἐδημιούργησαν τὸν Τύπον ὡς παγίαν ἐκδήλωσιν τῆς δημοσίας γνώμης, τῆς δημοσίας πολιτικῆς καὶ τῆς ἀτομικῆς σκέψεως καὶ τὸν κατωχύρωσε μὲ τοιαύτην ἐλευθερίαν καὶ ἀνεξαρτησίαν, ὥστε νὰ ἀποκληθῇ, εὐλόγως, Τετάρτη Ἐξουσία. Οὕτως ὁ Τύπος, πληρῶν τὴν κοινωνικὴν ἀνάγκην τῆς γεννήσεώς του καὶ τὴν κοινὴν προσδοκίαν, κατέστη ὁ διαφωτιστὴς τῆς κοινῆς φιλομαθείας, ὁ χειραγωγὸς πρὸς τὰς ὀρθὰς κατευθύνσεις, ὁ ὑπομνηστὴς τῶν σφαλμάτων καὶ ἐπανορθωτὴς τῶν πλανῶν, ὁ προστάτης τῶν ἀδικουμένων κατὰ τῶν αὐθαιρεσιῶν καὶ τῶν ἀδικιῶν τοῦ οἱουδήποτε σατραπίσκου ὁ ἐλεγκτὴς καὶ ταλανιστὴς παντὸς ἰσχυροῦ, ὅτε μὲν ὑπενθυμίζων εἰς τοὺς ὑπευθύνως δρῶντας, ὅπως ὁ ὑπηρέτης τοῦ Φιλίππου τοῦ Μακεδόνος τὸ «ἄνθρωπος εἶ», ὅ τε δὲ ἀναγόμενος εἰς τὸ ὕψος τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, διὰ νὰ συνετίζῃ καὶ ἐλέγχῃ καὶ καυτηριάζῃ, ἀπὸ τοῦ εὐτελεστέρου κρατικοῦ ὀργάνου μέχρι τῶν κυβερνώντων καὶ τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος, πᾶν σφάλμα καὶ πᾶσαν παρεκτροπήν, ὑπενθυμίζων τὸ γνωστὸν φραστικὸν μαστίγωμα τοῦ Μεγάλου Ἱεράρχου: «Καὶ πάλιν ἡ Ἡρωδιὰς μαίνεται, καὶ πάλιν ταράσσεται, καὶ πάλιν ὀρχεῖται...». Καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Τύπος, ἀνταποκρινόμενος πρὸς τὰς προσδοκίας ταύτας, ἐκόσμησε τὴν ἱστορίαν καὶ τὸ ἔργον του μὲ ἱεροφάντας τῆς δημοσιογραφίας ὅπως ὁ Βλάσης Γαβριηλίδης, Ἐμμανουὴλ Ρέπουλης, Γεώργιος Βλάχος, Θ. Νικολούδης καὶ Π. Πηνιάτογλου καὶ τόσοι ἄλλοι, τὰ ὀνόματα τῶν ὁποίων δὲν μοῦ παρέχει τὴν στιγμὴν ταύτην ἡ ἀσθενής μου μνήμη. Ἀλλὰ ὁ Τύπος, διὰ νὰ ὑπάρχῃ, ὑποβάλλεται εἰς τεραστίας δαπάνας, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ καλύπτῃ δι’ εἰσπράξεων, ἢ ἐξελίσσεται παραλλήλως εἰς οἰκονομικὴν ἐπιχείρησιν, ἀποβλέπουσαν εἰς κέρδος δι’ αὐξήσεως τῆς κυκλοφορίας, ἢ προσκολλᾶται εἰς πολιτικὰς κατευθύνσεις καί, ἀποβλέπων εἰς τὸν σκοπόν, παραμελεῖ οὐχὶ σπανίως τὸν ἔλεγχον τῶν μέσων. Καὶ διὰ τοῦτο ὑπῆρξαν περιπτώσεις, καθ’ ἅς ὁ Τύπος κατέστη ὄργανον ἀναλγήτου κατασυκοφαντήσεως καὶ ἀνεπανορθώτου κατασπιλώσεως ὑπολήψεων, ἐπιπολαίων ἢ καὶ ἠθελημένων κἄποτε προσβολῶν τῆς τιμῆς μὲ ἀποτέλεσμα κἄποτε τὸν ἐκβιασμὸν τῶν συνειδήσεων ἀνοικτίρμων καὶ ἀδίστακτος τυραννίσκος, ὥστε αὐτομολῶν ἀπὸ τὸν μεγαλειώδη προορισμόν του νὰ προβῇ δημοσίᾳ μάστιγξ καὶ κοινωνικὸν καρκίνωμα. Εἰς ἀπόδειξιν τοῦ ὅτι δὲν εἶμαι ἄδικος, οὔτε ὑπερβολικὸς ὑπενθυμίζω τὴν δικαίαν ἀγανάκτησιν ἑνὸς τῶν διαπρεπεστέρων καὶ δημοκρατικωτέρων πολιτικῶν τῆς ἀπελθούσης γενεᾶς (τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου), ὅστις κατόπιν καταιωνισμοῦ χυδαίων ὕβρεων καὶ λιβέλλων, ἐπιμόνως συνεχιζομένων ἐναντίον του, κατήγγειλε δημοσίᾳ τὸν ἐκτραχηλισμὸν τοῦ τύπου διὰ τῆς δηλώσεως «ἔχω τὴν αἴσθησιν ὅτι εὑρίσκομαι εἰς περιοχὴν ἀνοικτῶν βόθρων» καὶ ἠναγκάσθη νὰ προκαλέσῃ νομοθετικὸν μέτρον περιστολῆς τῶν ἀσχημιῶν. Δι’ αὐτὰς τὰς περιπτώσεις, ὁσάκις ἐμφανίζονται, χρειάζεται καὶ διὰ τὸν Τύπον ὁ ὑπηρέτης τοῦ Φιλίππου, διὰ νὰ ὑπενθυμίζῃ τὸ «ἄνθρωπος εἶ», πολλάκις δὲ καὶ ὁ Χρυσόστομος ἐλεγκτής του, διότι εἶναι αὐτονόητον καὶ κατάδηλον ὅτι πᾶς ἐλέγχων πρέπει νὰ ἔχῃ τὸν ἰδικόν του ἐλεγκτήν, ἄλλως οὐδεμία δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἐγγύησις δικαίου καὶ εὐσυνειδήτου ἐλέγχου, ὅταν ὁ ἐλέγχων εἶναι ἀνεπιτήρητος καὶ ἀσύδοτος». Ἐξ ἄλλου ἀναφερόμενος εἰς ὅσα εἶχον σχέσιν μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὁ Εἰσαγγελεὺς μὲ ἀφετηρίαν τὴν περὶ τοῦ δικαζομένου κατηγορουμένου σχηματισθεῖσαν πεποίθησίν του, βάσει ἐκτεθέντων ὑπ’ αὐτοῦ περιστατικῶν καὶ τῶν ἀναπτυχθέντων συλλογισμῶν του ὑπεστήριξεν, ὅτι «ὁ κατηγορούμενος Τσίγκας, γράφων καὶ πέμπων τὴν ἐπιστολήν, δὲν εἶχεν ἄλλον σκοπὸν εἰ μὴ τὸν τῆς δημοσιεύσεως αὐτῆς. Ἀλλὰ καὶ ἐδῶ διαφαίνεται ἔτι μᾶλλον τὸ δόλιον τῆς καθόλου ἐνεργείας του, διότι ἀφοῦ ἀπέβλεπεν εἰς τὴν δημοσίευσιν διατὶ δὲν εἶχε τὸ θάρρος νὰ ἐπωμισθῇ τὴν εὐθύνην καὶ νὰ ἐμπιστευθῇ εἰς τὴν ἀξιοπιστίαν ποὺ παρεῖχε τυχὸν τὸ ἰδικόν του πρόσωπον; Ἀλλὰ κατέφυγεν εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Μήπως ἐσκέφθη νὰ τὸν μεταχειρισθῇ ὡς ταχυδρόμον; Ὄχι βέβαια. Ἀλλ’ ἤθελε μὲ τὸ ὄνομα τοῦ κ. Παπανδρέου ὡς υἱοθετοῦντος τὴν ἐπιστολήν, νὰ καταστήσῃ πιστευτὰ τὰ ἰδικά του ψεύδη. Εἶναι ἐκ τούτων προφανές, ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς οὐδόλως ἐχαρακτήρισεν, οὐδὲ ἦτο δυνατὸν νὰ πράξῃ τοῦτο, ὡς ταχυδρόμον τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὡς εἰς τὴν ἐρώτησιν ἐσφαλμένως, καὶ βάσει προφανῶς ἐσφαλμένων στοιχείων ἀποδίδεται ἡ σχετικὴ φράσις, ἀλλὰ περιωρίσθη εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν πιθανῶν σκέψεων καὶ προθέσεων τοῦ κατηγορουμένου. Τέλος, ἔχει ὁμοίως παρανοηθῆ καὶ ἐσφαλμένως ἀποδοθῆ ἡ ἀγόρευσις τοῦ Εἰσαγγελέως καὶ εἰς τὸ σημεῖον, τὸ σχετιζόμενον μὲ τὴν δρᾶσιν καὶ τὴν θέσιν μεγάλου ἀριθμοῦ ἀπολυθέντων ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν περὶ ὧν ὑπεστήριξεν ὅτι: «Καὶ ἂν ἀκόμη μέσα εἰς τὰς δέκα πέντε χιλιάδας (15.000) ὁπλιτῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν (ἀπὸ τοὺς ὁποίους δὲν ἔλλειψαν οὔτε οἱ διπλωματούχοι ἐπιστήμονες (δικηγόροι, μηχανικοί κ.λ.π.) ὡς ἠκούσατε (καὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους πολλοὶ ἀπελύθησαν ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς καὶ μέχρι σήμερον) δὲν εὑρέθη ἕνας, δύο, πέντε, δέκα ἂν ὄχι περισσότεροι, ποὺ νὰ εἶχαν τὸ σθένος καὶ τὸν ἀνδρισμὸν νὰ διαμαρτυρηθοῦν καὶ νὰ καταγγείλουν τὸ ὅτι δῆθεν ἐσύρθησαν δίκην προβάτων ἀγεληδὸν εἰς τὰς κάλπας διὰ νὰ ψηφίσουν παρὰ συνείδησιν τὸ κόμμα ποὺ τοὺς ἐπεβλήθη ἀπὸ μέρους τῶν ἀξιωματικῶν. Καὶ πρὸς τὸ θέμα τοῦτο συνδέεται προφανῶς ἀναπάντητον ἐρώτημα πῶς αἱ δύο ἕως τρεῖς χιλιάδες τῶν ἀξιωματικῶν (ἐκ τῶν ὁποίων πολλοὶ ἀντιμετώπιζαν τὶς οἶδε ποσάκις τὸν θάνατον θερίζοντα καὶ τῶν ὁποίων τὰ στήθη κατεκοσμήθησαν μὲ παράσημα καὶ ἀριστεῖα ἀνδρείας καὶ αὐταπαρνήσεως), κατέστησαν ὅλοι ὡς διὰ μαγείας δειλοὶ καὶ εὐνουχισμένοι; Ἀπώλεσαν ὅλοι οὗτοι τὸν ἀνδρισμὸν καὶ τὴν γενναιότητα ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἀπὸ μέρους των μία ἀντίδρασις, μία διαμαρτυρία κατὰ τῆς διαθρυλουμένης καὶ οὐδαμοῦ ἐμφανιζομένης (προφορικῆς ἢ ἐγγράφου) διαταγῆς νὰ ὁδηγήσουν ἐν τρομοκρατίᾳ τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ ψηφίσουν δῆθεν κατ’ ἐπιταγὴν ὡρισμένον κόμμα καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ νὰ ὑποκύψουν καὶ οἱ ἴδιοι ὡς δοῦλοι, εἰς τὴν αὐτὴν παράνομον καὶ σατραπικὴν διαταγήν; Ὅλοι λοιπὸν αὐτοὶ οἱ ἀξιωματικοὶ ἐξεθηλύνθησαν καὶ ἀπώλεσαν τὸν ἀνδρισμόν των καὶ κατεπρόδωσαν τὸν ὅρκον των καὶ ἀπεδείχθησαν ἀνάξιοι τῶν ἀριστείων; Καὶ δὲν εὑρέθη ἕνας καὶ δὲν συνεννοήθησαν δύο ἢ τρεῖς, εἴκοσι νὰ ποῦνε εἰς τὸν μεταδόντα τὴν δῆθεν διαταγήν; «Σεβόμεθα τοὺς ἀνωτέρους μας, τιμῶμεν τὴν πειθαρχίαν, ἀλλὰ ἀκόμη περισσότερον σεβόμεθα τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τῆς Πατρίδος, τὸν ὅρκον καὶ τὴν τιμήν μας καὶ αὐτὴ ἡ ἐσφαλμένη καὶ παράνομος διαταγὴ δὲν θὰ ἐκτελεσθῇ». Καὶ διὰ τῆς περικοπῆς ταύτης εἶναι προφανὲς ὅτι ὁ ἀγορεύσας Εἰσαγγελεὺς δὲν ἔλαβε θέσιν εἰς τὸ πολιτικὸν θέμα, ἀλλά, βάσει τῶν στοιχείων τῆς διαδικασίας, προέβη εἰς ἀνάλυσιν τῆς κατηγορίας, ὡς εἶχεν ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρέωσιν, ὑποθέτω δὲ καὶ παρὰ πᾶσαν διάθεσίν του, πρὸς διαπίστωσιν τῆς βασιμότητος τοῦ κατηγορητηρίου, διατυπωθέντος κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν ὁρισμῶν τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος καὶ μακράν, προφανῶς, πάσης σκέψεως ἀναμίξεως τῆς δικαστικῆς καὶ τῆς εἰσαγγελικῆς Ἀρχῆς εἰς τὴν πολιτικὴν διαμάχην, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐπιμελῶς καὶ πεισμόνως, παραμένουν ξένοι οἱ δικαστικοὶ γενικῶς λειτουργοί. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 135131 οἴκ. π.ἔ. ἡμετέρου ἐγγράφου καὶ καθ’ ἃ ἀνέφερε τῷ Ὑπουργείῳ ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν ἐν Ἀθήναις Πρωτοδικῶν ἐν σχέσει μὲ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου κ.λ.π. νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, κατὰ τοῦ ἐργοδότου τοῦ Λιγνιτωρυχείου Ραφίνας, ἠσκήθη ποινικὴ δίωξις ἐπὶ παραβάσει τοῦ Α.Ν. 690)1945 τῆς σχετικῆς κατ’ αὐτοῦ δικογραφίας παραπεμφθείσης εἰς προανάκρισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιαννᾶ, Γ. Λαμπράκη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1294 τῆς 23 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1331 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου κ.λ.π. μετὰ ὑπομνήματος τοῦ καταδίκου Ἐμμανουὴλ Σιγανοῦ, περὶ χορηγήσεως κακῆς ποιότητος τροφίμων εἰς τοὺς κρατουμένους τῶν φυλακῶν Ἀβέρωφ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ καταγγελίαι αὗται ὡς διεπιστώθη καὶ ὑπὸ τοῦ ἐνεργήσαντος σχετικὴν ἔρευναν Εἰσαγγελέως ἀπεδείχθησαν ἀνυπόστατοι. Τοῦτο ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4941 τῆς 15 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. ἐγγράφου μας. Ὁ προμνησθεὶς κατάδικος ἐτιμωρήθη πειθαρχικῶς ὑπὸ τοῦ Διευθυντοῦ τῶν Φυλακῶν συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις ἐπὶ ἐξυβρίσει τῆς ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1136) 776 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ὑπ’ ἀριθ. 1315 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ σχετικῶς πρὸς τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος τῶν ἐν διαστάσει ἐπὶ μακρὸν χρόνον τελούντων συζύγων, ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν τῇ ἡμετέρᾳ ἁρμοδιότητι νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μᾶς ἐγνώρισεν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο πρόκειται νὰ ἀπασχολήσῃ ἐκ νέου τὴν Ἱεραρχίαν κατὰ τὴν προσεχῆ τακτικὴν συνέλευσιν αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Παπαρρηγοπούλου καὶ Α. Φιλιππίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1250)22.1.1963 ὑμετέρου ἐγγράφου περιελθόντος ἡμῖν τὴν 23.1.1963, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Παπαρρηγοπούλου καὶ Α. Φιλιππίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εὐθὺς ἀμέσως ἐζητήσαμεν τὰ κατὰ νόμον στοιχεῖα περὶ τοῦ προσώπου περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις ἀπὸ τὸν Δικηγορικὸν Σύλλογον Ἀθηνῶν, ἔχοντα κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα ἐλέγχου τῶν ὑπὸ τῶν δικηγόρων ὑποβαλλομένων δηλώσεων περὶ τῆς ἀσκήσεως τοῦ δικηγορικοῦ λειτουργήματος, ἐν συνεχείᾳ δὲ ἐζητήσαμεν συμπλήρωσιν καὶ διευκρίνισιν τῶν σταλέντων ἡμῖν στοιχείων. Παραλλήλως ἐζητήσαμεν καὶ ὑπὸ τῶν Ταμείου Νομικῶν καὶ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων Ἀθηνῶν σχετικὰς πληροφορίας περὶ τῆς εἰς τὰ Ταμεῖα ταῦτα ἀσφαλίσεώς του. Μετὰ τὴν συλλογὴν τῶν ζητηθέντων στοιχείων θέλομεν ἀνακοινώσει εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγομένων ἀπάντησιν ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

II. Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11042)1962 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 595)62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἀφορῶσα τοὺς κατοίκους τοῦ συν)σμοῦ Καλλιθέας Βεροίας, γνωρίζωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα περὶ οὗ ἡ ἐν λόγῳ ἐρώτησις ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Ὑπηρεσίας ἐποικισμοῦ τῆς Δ)νσεως Γεωργίας τῆς Νομαρχίας Ἡμαθίας, ἥτις διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13468, 3468)13469, 3469)3.9.62 ἀναφορᾶς της πρὸς τὴν Νομαρχίαν ταύτην, κοινοποιηθεῖσαν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἀνέφερε σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15135)21.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα περὶ χορηγήσεως στεγαστικῶν δανείων εἰς τοὺς κατοίκους τῶν χωρίων Ἀσπροβάλτας καὶ Σταυρὸς τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης διὰ τὴν ἀνέγερσιν ὑπ’ αὐτῶν κατοικιῶν διὰ θερινὴν περίοδον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις τῆς περὶ Λαϊκῆς Κατοικίας νομοθεσίας, παρέχει στεγαστικὴν συνδρομὴν μόνον εἰς ἀστέγους ἢ ἐστεγασμένους εἰς ἀκαταλλήλους καὶ ἀνθυγιεινὰς κατοικίας. Κατὰ συνέπειαν, δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ αἰτουμένη δανειοδότησις τῶν κατοίκων τῶν ὡς εἴρηται χωρίων διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῶν ἀνέγερσιν θερινῶν καταλυμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 218 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐφ’ ὅσον συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1 παρ. 3 τοῦ Ν. 3487)55 οἱ ἠσφαλισμένοι εἰς διαφόρους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς δὲν δικαιοῦνται τῆς δωρεὰν παροχῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως ἐκ μέρους τῶν ἰατρῶν Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων, ἡ καταβολὴ ἀμοιβῆς τυγχάνει νόμιμος. Δύνανται ὅμως οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ ἐπιδιώξουν ὅπως οἱ Ὀργανισμοὶ εἰς οὓς ὑπάγονται, συνάψουν μεθ’ ἡμῶν σύμβασιν δυνάμει τοῦ ἀνωτέρω ἄρθρου διὰ τὴν δωρεὰν παροχὴν ἰατρικῆς ἐξυπηρετήσεως ὑπὸ τῶν ἡμετέρων Ἰατρείων Ἀγροτικῆς Ἀσφαλίσεως, εἰς αὐτοὺς καὶ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των, διὰ περιοχὰς εἰς ἃς δὲν ὑφίσταται ὠργανωμένη τοιαύτη ὑπὸ τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν των. Ἤδη κατόπιν τῶν συναφθεισῶν συμβάσεων μεθ’ ἡμῶν τοῦ Ι.Κ.Α. ὡς καὶ τοῦ Οἴκου Ναύτου, ἐξυπηρετεῖται ἰατρικῶς μέγας ἀριθμὸς ἠσφαλισμένων αὐτῶν, εἰς πλείστας περιοχὰς τῆς χώρας. Διὰ τὴν νῆσον Σάμον, δὲν ἔχει εἰσέτι ὑπογραφῆ εἰδικὴ πρᾶξις πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον οὐδεμία δὲ ἐκ μέρους ἡμῶν ἀντίρρησις θὰ ὑφίσταται ἐφ’ ὅσον τοῦτο ζητηθῇ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12019)9865)29.10.62 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 756)22.10.62 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Βριλησσίων Ἀττικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ὡς ἄνω Κοινότης ὑδρεύεται ἐκ δύο γεωτρήτων φρεάτων τὸ ὕδωρ τῶν ὁποίων διὰ μηχανικῆς ἀντλήσεως συγκεντροῦται εἰς ὑδατόπυργον καὶ παρέχεται εἰς τὸ χωρίον διὰ ἐσωτερικοῦ δικτύου. Διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ὑδρεύσεως τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος μέχρι καὶ τῶν ἀκραίων συνοικιῶν αὐτῆς καταβάλλονται σχετικαὶ προσπάθειαι. Οὕτω ἐκτελοῦνται ἤδη ἔργα ἐμπλουτισμοῦ ἑνὸς γεωτρήτου φρέατος διὰ τῆς μετατροπῆς αὐτοῦ εἰς φρέαρ ἐκσκαφῆς, κατόπιν ὑποδείξεων εἰδικοῦ γεωλόγου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς συνοικίας Πατήματος ἠγοράσθη ὑπὸ τῆς Κοινότητος γεώτρητον φρέαρ. Πρὸς ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἔργου ὑδρεύσεως Πατήματος καὶ ἐνίσχυσιν ἐκ τοῦ φρέατος τούτου τῆς ὑδρεύσεως Βριλησσίων συνήφθη δάνειον ἐκ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, κατεσκευάσθη δὲ δεξαμενὴ χωρητικότητος 300 μ3 καὶ ἐτοποθετήθη ἐσωτερικὸν δίκτυον μήκους 3.700 περίπου μέτρων. Ἡ ἐλάττωσις τῆς παροχῆς τοῦ φρέατος τούτου, κατὰ τὴν γνώμην τοῦ γεωλόγου, δέον ὅπως ἀντιμετωπισθῇ διὰ προχωρήσεως τῆς γεωτρήσεως εἰς μεγαλύτερον βάθος ἢ διενεργείας νέας τοιαύτης εἰς ἕτερον σημεῖον ὑποδειχθὲν παρ’ αὐτοῦ. Ἅπαντα τὰ ἔργα ὑδρεύσεως ἐκτελοῦνται ὑπὸ τῆς Κοινότητος κατόπιν γνωματεύσεως εἰδικοῦ γεωλόγου καὶ τῇ ἐπιβλέψει πάντοτε τῆς ἁρμοδίας Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Νομαρχίας Ἀττικῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λοιπὰ θέματα τῆς ἐρωτήσεως γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ταῦτα δὲν τυγχάνουν τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15140) 21.12.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν κατωτέρω τὰς ποινικὰς καὶ πειθαρχικὰς διώξεις καὶ καταδίκας τοῦ νομιάτρου Λακωνίας ἰατροῦ Ἰωάν. Σωτηροπούλου, αἵτινες ἔλαβον χώραν καθ’ ὃν χρόνον προΐστατο οὗτος τῶν Ὑγειον. Κέντρων Ἠλείας καὶ Ἀρκαδίας. 1. Κατὰ τὸ ἔτος 1949, νομίατρος ὢν Πύργου, ἠσκήθη κατ’ αὐτοῦ κατηγορία ἐπὶ ὑπεξαιρέσει, ἀπάτῃ κ.λ.π., πράξεις δι’ ἃς ἀπηλλάγη κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 131)51 ἀποφάσεως τοῦ 5μελοῦς Ἐφετείου Πατρῶν. 2. Κατὰ τὸ αὐτὸ ὡς ἄνω ἔτος ἠσκήθη κατ’ αὐτοῦ καὶ ἑτέρα κατηγορία, διὰ διαφόρους διαχειριστικὰς ἀνωμαλίας τῆς ἀνθελονοσιακῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑγειον. Κέντρου οὗ προΐστατο, πράξεις δι’ ἃς κατεδικάσθη εἰς φυλάκισιν 2 ἐτῶν μετ’ ἀναστολῆς, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 50)25.2.52 ἀποφάσεως τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Δικαστηρίου. 3. Τέλος, κατὰ τὸ ἔτος 1960, νομίατρος ὢν Ἀρκαδίας ἐτιμωρήθη πειθαρχικῶς διὰ δυσμενοῦς μεταθέσεως εἰς τὸ Υ.Κ. Λακωνίας, λόγῳ τῆς προηγηθείσης καταδίκης του ἐπὶ παρανόμῳ βίᾳ εἰς φυλάκισιν ἑνὸς μηνός, ὑπὸ τοῦ Ἐφετείου Ναυπλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15344)29.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1153 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον θέλει περιληφθῆ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας θὰ προβλέπεται ὅπως διὰ Β.Δ. παρασχεθῇ τὸ δικαίωμα ἀναγνωρίσεως ἐτῶν ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος καὶ διὰ τὰ πρὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ταμείου ἔτη, ὡς σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΤΣΑΥ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1088)19.1.63 ὑμετέρου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Θεσπρωτίας κ. Χρ. Παπασταύρου, περὶ μὴ χρησιμοποιήσεως τοῦ ἰδιοσκευάσματος GRISEOFULVINE, εἰς τὴν θεραπείαν τῶν τριχοφυτιῶν καὶ συγκεκριμένως ἐπὶ τῶν πασχόντων παιδίων τῆς ὡς ἄνω περιφερείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἅμα τῇ ἐγκρίσει τῆς κυκλοφορίας τοῦ φαρμάκου ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν μελετήσασσα τὸ θέμα τῆς καταπολεμήσεως γενικῶς τῶν δερματομυκητιάσεων, κατέληξεν εἰς τὸ συμπέρασμα τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ ὡς ἄνω ἰδιοσκευάσματος, διὰ τῆς ὁμαδικῆς οἴκοι ὑποβολῆς εἰς θεραπείαν τῶν πασχόντων, ὡς τῆς ἀποτελεσματικωτέρας καὶ τῆς ὀλιγώτερον δαπανηρᾶς ἐν Νοσοκομείῳ. Κατόπιν τούτου ᾐτήσατο κατὰ μῆνα Ὀκτώβριον τοῦ ἔτους 1961, διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1962, ποσότητα φαρμάκου διὰ 15.000 πάσχοντας ἥτις παρελήφθη ἐν τῇ Ὑγειονομικῇ ἀποθήκῃ τὸ αʹ δεκαήμερον λήγοντος μηνός, τῆς βραδύτητος ὀφειλομένης εἰς τὰς ἀπαιτουμένας διατυπώσεις ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας Κρατικῶν Προμηθειῶν πρὸς ἐπίτευξιν καλλιτέρας τιμῆς προσφορᾶς. Μετὰ κοινοποίησιν εἰς τὰ Ὑγειονομικὰ Κέντρα διαταγῆς περὶ τοῦ τρόπου θεραπείας καὶ διαθέσεως τοῦ φαρμάκου, διετάχθη ἡ ἀποστολὴ ἀναλόγου ποσότητος εἰς 10 Ὑγειονομικὰ Κέντρα, ἅτινα εἶχον ἀναφέρει ὕπαρξιν πασχόντων ἐν τῇ περιφερείᾳ των. Κατὰ τὸ ἀρξάμενον ἔτος ἐζητήθη ποσότης διὰ τὴν θεραπείαν 10.000 πασχόντων. Ἡ τμηματικὴ προμήθεια γίνεται, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἵνα μὴ παραμείνῃ ἐν τῇ ἀποθήκῃ ἀδιάθετος καὶ ὑποστῇ ἀλλοίωσιν, ἀφ’ ἑτέρου διὰ πιθανὴν ἀνακάλυψιν νέου φαρμάκου καὶ ἀχρήστευσιν τοῦ ὑπάρχοντος. Ἡ θεραπεία τῶν δερματομυκητιάσεων θὰ συνεχισθῇ διὰ τῶν πλέον ἀποτελεσματικῶν καὶ συγχρόνων μέσων συμφώνως πρὸς τὰ ἑκάστοτε ἐπιστημονικὰ δεδομένα, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ πλήρως ἡ θεραπεία τῶν παιδίων ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω σαφῶς καταφαίνεται ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἐγκαίρως καὶ πλήρως ἐνήργησεν διὰ τὴν ριζικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος διά τε τῆς ὁμαδικῆς θεραπείας τῶν πασχόντων καὶ τῆς περιφρουρήσεως τοῦ Δημοσίου χρήματος, τῆς δαπάνης δι’ ἕκαστον πάσχοντα ἀνερχομένης κατὰ μέσον ὅρον εἰς δρχ. 200 περίπου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15139) 21.12.62 ὑμετέρου ἐγγράφου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι σχετικὰ πρὸς τὸ ἐν περιλήψει θέμα. 1) Ὁ ὑπηρετῶν παρὰ τῷ Ὑγειονομικῷ Κέντρῳ Ἄρτης, ὡς ἡμερομίσθιος ἐπόπτης ἐξυγιάνσεως Κων)νος Κολοβὸς εἶναι πτυχιούχος τῆς τάξεως ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν. Οὗτος κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐτοποθετήθη δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 601)62 Η. Δ)γῆς τοῦ Νομιάτρου Ἄρτης εἰς τὸ Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον Μεγαλόχαρης, ἀσχολούμενος μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἐκτελουμένων προγραμμάτων ἐξυγιάνσεως τοῦ περιβάλλοντος καὶ ἐκριζώσεως τῆς ἑλονοσίας εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ἐν λόγῳ Κοινοτικοῦ Ἰατρείου. 2) Ἡ παραμονὴ τοῦ εἰρημένου ἐπόπτου εἰς τὸ Ἰατρεῖον Μεγαλόχαρης θὰ παραταθῇ ἐπὶ τόσον χρόνον ὅσον ὁ ἀπαιτηθησόμενος τοιοῦτος κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ ὑπευθύνου Νομιάτρου Ἄρτης διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν ἐφαρμοζομένων ὡς ἄνω Ὑγειονομικῶν προγραμμάτων. 3) Τέλος, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν προβαλλομένην ἀξίωσιν διὰ τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Κ. Κολοβοῦ καὶ τὸν διορισμὸν ἑτέρου ἐπόπτου πτυχιούχου τῆς Ὑγειον. Σχολῆς εἰς ἀντικατάστασίν του, θεωροῦμεν ταύτην ὡς τελείως παράτυπον καθ’ ὅσον ὡς προείπομεν καὶ ὁ ἤδη ὑπηρετῶν, εἶναι πτυχιούχος ἐπόπτης ἐξυγιάνσεως, κάτοχος τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 546)6.5.61 πτυχίου τῆς τάξεως ἐποπτῶν τῆς Ὑγειον. Σχολῆς Ἀθηνῶν, ὅστις καὶ ἀνταποκρίνεται ἀπολύτως εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Σπεντζάρη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1141)20.12.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Σπεντζάρη περὶ τῶν ληπτέων μέτρων διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ προγράμματος τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν σεισμοπαθῶν τοῦ Νομοῦ Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ στεγαστικὴ ἀποκατάστασις τῶν καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν σεισμοπαθῶν ἐνεργεῖται σταδιακῶς ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας καὶ τῶν τιθεμένων ἑκάστοτε εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου διὰ τὸ πρόγραμμα τοῦτο πιστώσεων. Ἤδη διὰ τὸν Νομὸν τοῦτον διετέθη μέχρι σήμερον διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπαθῶν τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 25.117.820. Ἡ δανειοδότησις τῶν ὑπολοίπων σεισμοπαθῶν θὰ ἀντιμετωπισθῇ εἰς τὸ μέλλον ἐκ τῶν διατεθησομένων ἡμῖν πιστώσεων διὰ τὸ πρόγραμμα τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1167)27.12.62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου περὶ τῶν λαμβανομένων μέτρων διὰ τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπαθῶν τοῦ Νομοῦ Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας μετὰ ἐπισταμένην μελέτην τοῦ θέματος τῶν ζημιῶν αἵτινες προεκλήθησαν κατὰ καιροὺς ἐκ τῶν σεισμῶν προβαίνει εἰς τὴν σταδιακὴν ἀντιμετώπισιν τούτων ἀναλόγως τῶν εἰς ἕκαστον Νομὸν ὑφισταμένων στεγαστικῶν ἀναγκῶν καὶ ἐντὸς τῶν ἑκάστοτε ὑφισταμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων. Ἤδη διὰ τὸ πρόγραμμα τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν σεισμοπαθῶν τοῦ Νομοῦ Ἠλείας ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953 μέχρι σήμερον ἔχει διατεθῆ τὸ ποσὸν τῶν 25.117.820 δραχ. ἀντιμετωπίζεται δὲ ἡ συνέχισις τοῦ προγράμματος τῆς ἀποκαταστάσεως καὶ τῶν ὑπολοίπων μὴ ἀποκατασταθέντων εἰσέτι σεισμοπαθῶν τοῦ Νομοῦ τούτου ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας καὶ τῶν τιθεμένων εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου μας διὰ τὸ πρόγραμμα τοῦτο πιστώσεων. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι, τὸ Κράτος λαμβάνει τὰ ἀναγκαῖα καὶ δυνατὰ μέτρα διὰ τὴν ὅσον ἔνεστι ταχυτέραν ἀποκατάστασιν καὶ τῶν ὑπολοίπων σεισμοπαθῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1288)15.1.63 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Πλατανοβρύσεως–Δράμας καί τινων συνοικισμῶν ταύτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ ἔργον ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Πλατανοβρύσεως– Δράμας καὶ τῶν οἰκισμῶν ταύτης Παληαμπέλων, Χαμοκεράσσου καὶ Τερψιθέας, ἐνετάγη εἰς τὰ ὑδροαρδευτικὰ ἔργα τοῦ ἔτους 1963 τὰ χρηματοδοτούμενα ἐκ τοῦ προγράμματος κλασσικῶν καπνικῶν περιοχῶν, διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 3.000.000 δραχ. Τὸ πρόγραμμα τοῦτο ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Δράμας καὶ νῦν εὑρίσκεται πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Αἱ ἁρμόδιοι Ὑπηρεσίαι Δράμας ἠσχολήθησαν ἀπὸ ἐτῶν μὲ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ὡς ἄνω θέματος, πλὴν ὅμως ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ ἔργου ἀνήρχετο εἰς μεγάλα ποσὰ μὴ ἐπιτρέποντα τὴν ἔνταξιν αὐτοῦ εἰς τὰ ὑφιστάμενα προγράμματα. Προσέτι γνωρίζομεν, ὅτι διὰ τοῦ προγράμματος ἐξυγιαντικῶν ἔργων 1963 ἐπιλύεται τὸ θέμα ὑδρεύσεως πλείστων ἑτέρων Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Δράμας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 223)7. 1.63, ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς τοὺς παρ’ ἡμῖν ὑπηρετοῦντας ἐπὶ ἡμερομισθίῳ καὶ ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐκτάκτου δημοσίου ὑπαλλήλου ἐπόπτας ἐξυγιάνσεως, δὲν ἐχορηγήθη ἡ δοθεῖσα τελευταίως αὔξησις εἰς τοὺς διὰ σχέσεως ἐργασίας ἰδιωτικοῦ δικαίου συνδεομένους μετὰ τοῦ Δημοσίου ὑπαλλήλους, καθ’ ὅσον ἡ σχέσις ἐργασίας ἡ συνδέουσα τούτους μετὰ τοῦ Δημοσίου, εἶναι ὡς εἰκὸς δημοσίου δικαίου τοιαύτη. Ὡσαύτως γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ μονιμοποίησις τῶν ἐν λόγῳ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τοῦ Ν. 4193)61 ὑφ’ ἃς κατὰ τὸ παρελθὸν ἐμονιμοποιήθησαν οἱ ἐκτελέσαντες καθήκοντα διοικητικοῦ ὑπαλλήλου συνάδελφοί των, ἀποτελεῖ ἤδη ἀντικείμενον εἰδικῆς μελέτης τῆς Ὑπηρεσίας, θ’ ἀποτελέσῃ δὲ προσεχῶς καὶ ἀντικείμενον εἰδικῆς ἐκ μέρους ἡμῶν νομοθετικῆς ρυθμίσεως εὐθὺς ὡς ὁλοκληρωθοῦν αἱ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀπόψεις τῆς Ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Γιάννου καὶ Γ. Λαμπράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Γιάννου καὶ Γ. Λαμπράκη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 1156 βιβλίου ἐρωτήσεως, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἤδη παρεδόθη εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἕβρου τὸ ὑπ’ ἀριθ. Κ.Υ. 822 ἀσθενοφόρον αὐτοκίνητον 2 κλινῶν μάρκας RENAULT, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τὰς νοσηλευτικὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων τῶν ἐπαρχιῶν Διδυμοτείχου καὶ Ὀρεστιάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1963

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ Ν. 3239)1955 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κ.λ.π.», β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ κ. Καραγκιώζης ἔχει τὸν λόγον.

§4Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ καταθέσω μίαν δήλωσιν ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Δ.Α. Κύριε Πρόεδρε. Ἡ παράταξίς μας καὶ οἱ μετ’ αὐτῆς συνεργαζόμενοι, διατυποῦμεν τὴν πλέον ἔντονον διαμαρτυρίαν, διότι τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει, ὄχι μόνον τύποις ἀλλὰ καὶ οὐσίᾳ, ὁ προσδιορισμὸς τῶν θεμάτων τῶν συζητήσεων τοῦ Σώματος ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις—τῆς ὁποίας τὰς ἀντιρρήσεις τὸ Προεδρεῖον προβάλλει ὡς δικαιολογίαν τῶν παραλείψεών του—ἐννοοῦν νὰ κρατήσουν τοὺς Ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους καὶ εἰδικῶς τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔξω τῆς συζητήσεως τῶν πλέον σοβαρῶν καὶ τῶν πλέον ἐπειγόντων θεμάτων τῆς δημοσίας ζωῆς. Ἡ ἔμπρακτος περιφρόνησις καὶ ἀδιαφορία πρὸς τὴν Παιδείαν, ὑπερτάτην ἐθνικὴν ἀνάγκην καὶ κύριον περιεχόμενον τῆς ἀποστολῆς τοῦ συγχρόνου Κράτους, ἔχει προκαλέσει τὴν ἀγωνιστικὴν ἐξέγερσιν τοῦ Ἔθνους καὶ ἰδίως τῆς νεολαίας του, ἀπὸ δεκαπενθημέρου δὲ καὶ τὴν καθολικὴν ἀπεργίαν καθηγητῶν, διδασκάλων καὶ μαθητῶν. Ἡ δὲ συμπαράστασις τοῦ πανελληνίου, ἠθικὴ καὶ ὑλικὴ πρὸς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργούς, ὄχι μόνον διαδηλοῦται πανηγυρικῶς, ἀλλὰ καὶ καταδεικνύει τὴν ἔντασιν καὶ τὸ βάθος τοῦ ἐθνικοῦ τούτου προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ νὰ καταπνίξῃ μὲ δεσποτικὰ καὶ αὐθαίρετα μέτρα, μὲ στέρησιν ἀποδοχῶν καὶ ἀπαράδεκτον ὑλικὸν ἐκβιασμὸν τῶν πολυτίμων τούτων στελεχῶν. Θὰ ἦτο ἀδιανόητον ἡ Βουλὴ νὰ φιμωθῇ διὰ δικαστικῶν μεθοδευμάτων ἐπὶ τοῦ φλέγοντος αὐτοῦ θέματος. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἡ ὁποία ἔχει ἀναστατώσει τὴν δημοσίαν καὶ κοινωνικὴν ζωὴν εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς καὶ θέλει ν’ ἀποφύγῃ τὴν ἐπὶ τῶν εὐθυνῶν τῆς συζήτησιν ἀποκρούει ἀγερώχως τὸ περὶ ταύτης αἴτημα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὀφείλετε, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀντιληφθῆτε σεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ κανενὸς φέουδον ἡ ρύθμισις τῶν θεμάτων τῶν συζητήσεων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἡ ἄρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Παιδείας συνεχίζει πρόσφατον τακτικὴν τοῦ Προεδρείου καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ὁμοίων αἰτήσεων τοῦ μὲν Κόμματός μας σχετικῶς πρὸς τὴν διακήρυξιν εἰς τὰς αἰθούσας τῶν δικαστηρίων καὶ ἀπὸ τῶν εἰσαγγελικῶν ἑδρῶν θεωριῶν πολιτικῆς διακρίσεως ἀντιβαινουσῶν πρὸς τὰς θεμελιώδεις βάσεις τοῦ Πολιτεύματος, ἐπίσης δὲ καὶ αἰτήσεων ἄλλων Κομμάτων ἐπὶ σοβαρῶν θεμάτων. Ἐπιθυμεῖτε νὰ ἀχρηστεύσητε τὴν συνοπτικὴν ἀλλ’ ἀπαραίτητον διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος καὶ δι’ αὐτὸ παγκοσμίου ἐφαρμογῆς διαδικασίαν συζητήσεως τῶν μεγάλων, ἐπειγόντων καὶ ἐπικαίρων θεμάτων. Εἶναι καὶ τοῦτο μία προσπάθεια περαιτέρω ἐκπτώσεως τῆς Βουλῆς εἰς τὴν ὁποίαν, μόνον παρακαίρως παρέχεται, ἔστιν ὅτε, ἡ δυνατότης νὰ σχολιάσῃ ἐκ τῶν ὑστέρων τὰ ζητήματα ποὺ συγκλονίζουν τὸ Ἔθνος, χωρὶς νὰ δύναται ἐγκαίρως νὰ τὰ ἐπηρεάσῃ ὑποδεικνύουσα τὰς πρεπούσας λύσεις καὶ ἐκφράζουσα τὰς ἀπόψεις τῆς δημοσίας γνώμης. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπισημάνωμεν τὰς εὐθύνας καὶ τοῦ Προεδρείου, συνεργοῦ εἰς τὴν προσπάθειαν ἐκφυλίσεως καὶ ἀπονεκρώσεως τοῦ βασικοῦ αὐτοῦ θεσμοῦ τοῦ Πολιτεύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4ῃ Φεβρουαρίου 1963

Διὰ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ὁμάδα τῆς ΕΔΑ

ΗΛΙΑΣ ΗΛΙΟΥ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, πρῶτον ἐκφράζω, τὴν λύπην μου, διότι δὲν ἐστηρίχθητε εἰς οὐδὲν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ, διὰ νὰ ἀναγνώσητε τὴν δήλωσίν σας. Ὅλαι αἱ δηλώσεις, ὅταν πρόκειται νὰ ἀνακοινωθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν, παραδίδονται εἰς τὸ Προεδρεῖον. Ἐάν, λοιπὸν λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι παρέβητε σαφῶς τὸν Κανονισμόν, σαφῶς νομίζω, ὅτι ἠρχίσατε ἄσχημα, κατηγοροῦντες, οὕτως εἰπεῖν, τὸ Προεδρεῖον. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀπαντήσῃ ἡ ἰδία, δὲν ἔχει ἀνάγκην τῆς ἰδικῆς μου ὑποστηρίξεως. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, εἰς τὸ μέλλον, νὰ μὴ τὸ ἐπαναλάβητε αὐτό, διότι θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἐγὼ τότε, νὰ ἐπιβάλω τὰς ἀναγκαίας κυρώσεις. Ἠφνιδιάσατε, ἐν προκειμένῳ τὸ Προεδρεῖον καὶ θὰ ἤθελον νὰ μοὶ εἴπητε, εἰς ποῖον ἀκριβῶς ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ ἐστηρίχθητε.

§6Η. ΗΛΙΟΥ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε. Θὰ ἤθελον, κ. Πρόεδρε, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι προκειμένου περὶ δηλώσεων τῶν κομμάτων, αὐτὰ τὰ περὶ κυρώσεων νὰ παραλειφθοῦν διότι εἶναι ἀπαράδεκτα. Ἀποτελεῖ κοινοβουλευτικὸν ἔθιμον—καὶ θητεύω ἐπὶ μακρὸν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν—ὅτι τὰ κόμματα δύνανται νὰ καταθέτουν καὶ νὰ ἀναγινώσκουν δηλώσεις των εἰς τὴν Βουλήν. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως σαφῶς τονίζει ἡ παράταξίς μας εἰς τὴν κατατεθεῖσαν δήλωσιν διαμαρτυρίας, σεῖς ἐπιθυμεῖτε νὰ καταργήσητε κάθε τι ποὺ ὑπάρχει καὶ εὐκολύνει τὴν Βουλὴν εἰς τὸ νὰ συντονίζῃ τὴν λειτουργίαν της μὲ τὰς ἀνάγκας καὶ τὸν παλμὸν τοῦ Ἔθνους. Προσπαθεῖτε νὰ ἐκφυλίζωνται ὅλα τὰ ζητήματα καὶ νὰ συζητῶνται κατόπιν ἑορτῆς, μετὰ 1–1½ ἔτος καὶ δὴ θέματα ἐνδιαφέροντα τὴν Κοινωνικὴν καὶ Πολιτειακὴν ζωήν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπανέρχεσθε πάλιν, κ. Ἠλιοῦ. Ἀφήσατέ με νὰ ἀπαντήσω.

§8Η. ΗΛΙΟΥ. Θέτετε ἐναντίον καὶ τοῦ Κανονισμοῦ νέα μεθοδεύματα, τὰ ὁποῖα ἐφ’ ὅσον τὰ ἐπεκαλέσθητε δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐπιμαρτυροῦν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διετύπωσα, ὅτι δηλαδὴ ἐπιδιώκετε νὰ φιμώσητε τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Δὲν εἶναι δυνατόν, τὸ μέγα θέμα τῆς ἀπεργίας τῶν ἐκπαιδευτικῶν, νὰ συζητηθῇ, ὅταν καὶ ὅποτε θελήσῃ, καὶ μετὰ παρέλευσιν μηνῶν πολλῶν, ἡ Κυβέρνησις.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ Προεδρεῖον ἐφαρμόζει τὸν Κανονισμόν. Δὲν δύναται νὰ ἀναπτύσσῃ πρωτοβουλίαν, οὔτε ὑπὲρ τῆς μιᾶς παρατάξεως, οὔτε κατὰ τῆς ἄλλης. Ἐὰν σήμερον ὑποφέρῃ ἡ Ἡμερησία Διάταξις ἀπὸ ἔλλειψιν ἐνημερότητος, τὸ λάθος εἶναι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὅταν ἐγὼ δὲν ἐδέχθην νὰ καταχωρῶνται ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις κατὰ τὸ θέρος, ἐπέμειναν φθάσαντες μέχρι τοῦ σημείου νὰ μὲ κατηγορήσουν, ὅτι ἤρχισα νὰ ἐμφανίζω τάσεις δικτατορικάς, ἐνῷ οὐσιαστικῶς ἡ κατάθεσις ἀπέβλεπεν εἰς πλείστας περιπτώσεις εἰς τὴν δημιουργίαν ἀτιμωρησίας τῶν ἐφημερίδων αἱ ὁποῖαι τὰς ἐδημοσίευον. Ἐὰν ἐγένετο τότε δεκτὴ ἡ παρ’ ἐμοῦ ὑποστηριχθεῖσα ἄποψις ἥτις ἀποτελεῖ καὶ τὴν ὀρθὴν ἑρμηνείαν τοῦ Κανονισμοῦ, σήμερον, ἡ Ἡμερησία Διάταξις δὲν θὰ ἦτο ὑπερφορτωμένη, ὅπως εἶναι, ἀλλὰ θὰ ἦτο ἐνήμερος καὶ θὰ ἤρχοντο τὰ ζωτικὰ θέματα, ἀμέσως, πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ εὐθύνη, λοιπόν, δὲν βαρύνει τὸ Προεδρεῖον, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζει τὸν Κανονισμόν, ἀλλὰ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι οὕτως εἰπεῖν, περιγράφουν τὸν Κανονισμὸν καὶ ἀποστέλλουν τηλεγραφικῶς τὰς ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις, τὸ μὲν διὰ νὰ διαφημίσουν ἑαυτοὺς διὰ τοῦ τύπου, τὸ δὲ διὰ νὰ καλύψουν ἐνδεχομένως διὰ τῆς ἀσυλίας των τὰς ἐφημερίδας ποὺ τὰς δημοσιεύουν. Εὐτυχῶς, οὗτοι δὲν εἶναι πολλοί, ἀλλὰ ἡ ζημία εἰς βάρος τοῦ ἐλέγχου γίνεται. Διαμαρτύρομαι ἐναντίον αὐτῆς τῆς τακτικῆς, τῆς ὁποίας τὰς συνεπείας ὑφιστάμεθα ὅλοι καὶ ἡ Συμπολίτευσις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἰδιαίτατα ὁ Κοινοβουλευτισμός. Συνεπῶς, ὅσα ἐλέχθησαν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελοῦν πολιτικὰς ἐννοίας ἢ πολιτικὰς ἀπόψεις ἢ ἀκόμη καὶ κατηγορίας, σαφὴς ὅμως κατηγορία παραβιάσεως τοῦ Κανονισμοῦ, ἐν προκειμένῳ, οὐδεμία δύναται νὰ ὑπάρξῃ.

§10Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως πρέπει νὰ παρατηρήσω τοῦτο μόνον, ὅτι ματαίως καθυβρίζονται οἱ βουλευταὶ διατυπουμένου ὑπὸ τοῦ Προεδρείου τοῦ ἀπαραδέκτου ἰσχυρισμοῦ, ὅτι διὰ νὰ δύνανται νὰ ὑβρίζουν ἀτιμωρητὶ καταθέτουν τὰς ἐρωτήσεις. Εἶναι καταπληκτικὸν αὐτό, ὅτι ὁ Πρόεδρος ἀπηύθυνεν αὐτὴν τὴν μομφήν. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ ἔφερε σήμερον τὴν συζήτησιν τοῦ ζητήματος τῆς Παιδείας, διότι κατὰ πᾶσαν περίπτωσιν ἐὰν δὲν ὑπῆρχον σήμερον 200–300 ἐρωτήσεις, θὰ ὑπῆρχον 100 ἐρωτήσεις ἐγγεγραμμέναι ἐκ τῶν μὴ ἀναφερομένων εἰς τὸν κύκλον ἐκείνων ποὺ σεῖς ὑπηνίχθητε, ἀτόπως κατ’ ἐμέ. Ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ συμβῇ, εἶναι νὰ μαντεύσουν οἱ βουλευταί, ὅτι θὰ ἐκηρύσσετο ἀπεργία τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ὥστε νὰ μὴ καταθέσουν καμμίαν ἐρώτησιν. Αὐτὸ ζητεῖτε· ἡμεῖς εἴπομεν, ὅτι ἐπὶ τῶν φλεγόντων καὶ ἐπειγόντων θεμάτων πάντοτε θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ δύναται νὰ ἐπιλαμβάνεται ἀμέσως καὶ ἐνεργῶς καὶ ὄχι νὰ καταντᾷ μετὰ πολλοὺς μῆνας νὰ συζητῶνται τοιαῦτα ζητήματα.

§11Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἀπαντήσῃ εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. Καὶ δὲν θὰ ἀπαντήσῃ, διότι αὐτὸ ποὺ ἐγένετο ἀπόψε—καὶ τὸ ἐπεσημάναμεν ὑπὲρ τὸ δέον ἐπιεικῶς, κ. Πρόεδρε—ἀντιβαίνει εἰς τὸν Κανονισμόν. Ἐάν, ἐγκαινιασθῇ ἡ τακτική, τὴν ὁποίαν ἀπόψε ἀπεφάσισε νὰ ἐγκαινιάσῃ ὁ κ. Ἠλιοῦ, θὰ εἶναι δυνατὸν ἕκαστος ἐκπρόσωπος τῶν κομμάτων νὰ ἐμφανίζῃ ἕνα κείμενον ἀπὸ 3 ἢ 23 σελίδας, νὰ τὸ ἀναγινώσκῃ καὶ ἔτσι παρὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ τὰς Κοινοβουλευτικὰς παραδόσεις, ὑπὲρ τῶν ὁποίων δῆθεν κόπτεται ὁ κ. Ἠλιοῦ, νὰ κάμῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιθυμεῖ. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, δὲν κάμνει κανεὶς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιθυμεῖ ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμός. Δὲν δύναται ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ὅποιος θέλει, εἴτε λέγεται ἐκπρόσωπος κόμματος, εἴτε ὁμιλεῖ ἐν ὀνόματι 20 ἢ 30 βουλευτῶν ἢ καὶ μόνον τοῦ ἑαυτοῦ του, νὰ κάμνῃ ὅ,τι θέλει. Ἡ πεῖρα, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ἠλιοῦ— ἂν καὶ δὲν εἶναι τόσον μεγάλη—φαίνεται ὅτι δὲν τοῦ ἤνοιξε τὰ μάτια, ὅσον ἀφορᾷ τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὸν Κοινοβουλευτισμόν. Ὅταν γίνεται μία ἀπεργία π.χ. εἰς τὰ Ἰωάννινα, ἔχει ἆραγε τὸ δικαίωμα ὁ οἱοσδήποτε, νὰ ἐγερθῇ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν καὶ νὰ ὁμιλήσῃ;

§12Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, εἶναι κλειστὰ τὰ σχολεῖα.

§13Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀνέθεσεν τὴν ἄσκησιν τῆς διοικήσεως εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὴν Βουλὴν ἀνέθεσεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸν ἔλεγχον. Ὁ ἔλεγχος ὁρίζεται ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ Κανονισμοῦ πῶς ἐκδηλοῦται. Δὲν ἔχει δικαίωμα οἱοσδήποτε, ἔστω καὶ ἐὰν ἐκπροσωπῇ περισσοτέρους βουλευτὰς νὰ ἐγείρηται ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν καὶ νὰ προβαίνῃ εἰς ἔλεγχον ἀναγινώσκων ἕνα κείμενον μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ δημιουργῇ ἐντυπώσεις, ὅτι δῆθεν ἐνδιαφέρεται ὑπὲρ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπεργοῦν, χωρὶς κἂν νὰ ἔχῃ, οὔτε νὰ θέλῃ νὰ ἔχῃ τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέγα πρόβλημα τῆς Παιδείας. Καὶ διατί τάχα μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν ἑνὸς τοιούτου κειμένου δὲν θὰ ἐδικαιοῦτο οἱοσδήποτε ἄλλος ἐκπρόσωπος κόμματος νὰ προβῇ ἀμέσως εἰς τὴν σύνταξιν ἑνὸς ἄλλου κειμένου —ἐὰν μάλιστα γνωρίζῃ στενογραφίαν ἐντὸς πέντε λεπτῶν— καὶ νὰ τὸ ἀναγνώσῃ; Ἐὰν αὐτὸ ἐγένετο, θὰ ἐπροκαλεῖτο συζήτησις παρὰ τὸν Κανονισμόν, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐπιτρέψει οὔτε ὁ Πρόεδρος, οὔτε ἡ Βουλὴ τὴν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως συζήτησιν ἐπὶ ὡρισμένου θέματος. Πρέπει οἱ κύριοι νὰ γνωρίζουν νὰ σέβωνται τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμόν. Καὶ μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι σέβονται τὸ Σύνταγμα καὶ τὴν Δημοκρατίαν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦν εἰλικρινῶς περὶ τῆς Παιδείας.

§14Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεξαρτήτως τοῦ θιγέντος θέματος, ἠκούσθησαν παρατηρήσεις ἐκ μέρους ὑμῶν, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἐπιβάλλουν νὰ μὴ τὰς ἀφήσωμεν ἄνευ ἀπαντήσεως. Ὀφείλομεν νὰ δηλώσωμεν, ὅτι ἐκ μέρους σας, κ. Πρόεδρε, δὲν ὑπῆρξε παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀτυχῶς ὁ Κανονισμὸς δὲν ἐπιτρέπει νὰ προτάσσωνται αὐτομάτως ἐπερωτήσεις καὶ τοιουτοτρόπως νὰ συγχρονίζωνται αἱ ἐν τῇ Βουλῇ συζητήσεις μὲ τὰ θέματα ποὺ συγκινοῦν τὴν Κοινὴν Γνώμην, ὡς εἶναι σήμερον ἡ ἀπεργία τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν δὲν δυνάμεθα νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν. Ὅταν ἦλθε πρὸς συζήτησιν ὁ Κανονισμός, καὶ ὅταν, ὡς ἐλπίζομεν, θὰ ἔλθῃ καὶ πάλιν, ἡμεῖς θὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει ἀμέσως νὰ ἐπιλαμβάνηται τῶν θεμάτων ποὺ συνταράσσουν τὸν λαόν. Ἡ Βουλὴ εἶναι πολιτικὸν Σῶμα καὶ πρέπει νὰ ἐνδιαφέρηται διὰ τὰ φλέγοντα καὶ ἐπείγοντα ζητήματα, διότι ἄλλως θὰ μεταβληθῇ εἰς Σῶμα ἱστοριοδιφῶν. Θὰ γίνουν οἱ βουλευταὶ ἱστοριοδίφαι διὰ νὰ ἀνακινοῦν ζητήματα ποὺ ἔλαβον χώραν πρὸ μηνῶν ἢ καὶ ἐτῶν. Εἴπατε ὅμως, κ. Πρόεδρε, ὅτι παρατηρεῖται τὸ ἐξαιρετικὸν φαινόμενον, ὅτι ἡ ἡμερησία διάταξις εἶναι ὑπερφορτωμένη ἀπὸ ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις ἀσημάντους, καὶ ἀφήσατε νὰ ὑπονοηθῇ ὅτι διὰ νὰ ἐπιτρέψητε ἐπειγούσας συζητήσεις θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι κενὴ ἡ ἡμερησία διάταξις. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι αἱ πλεῖσται τῶν ἐγγεγραμμένων ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων ἀφοροῦν θέματα, τὰ ὁποῖα συνεκίνησαν τὴν Κοινὴν Γνώμην, εἶναι ἀκατανόητος ἡ δικαιολογία σας, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφήσωμεν κενὴν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν διὰ νὰ δυνάμεθα νὰ συζητῶμεν ἐπὶ ἐπειγόντων θεμάτων.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ συμπληρώσω αὐτὰ ποὺ εἶπα; Ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ὑπερφορτωμέναι αἱ Ἡμερήσιαι Διατάξεις ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων, πολλαὶ τῶν ὁποίων σήμερον εἶναι ἴσως ἀνεπίκαιροι. Καὶ δεύτερον, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁ ρυθμὸς τῆς συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων νὰ εἶναι τοιοῦτος, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ συζητῶμεν περισσοτέρας. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῶν λεχθέντων ὑπ’ ἐμοῦ καὶ συμπληρώνω —διότι εὑρέθην καὶ ἐγὼ ἀνέτοιμος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Ἡλιοῦ— ἤθελα νὰ εἴπω, γοργὸς ρυθμὸς συζητήσεως καὶ μικρὸς ἀριθμὸς καταθέσεως ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων κατὰ τὸ θέρος.

§16Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ πλέον, δὲν εἶναι πρωτοφανὲς νὰ γίνωνται εἰς τὴν Βουλὴν δηλώσεις τῶν Κομμάτων. Τὰ πρακτικὰ ἀποδεικνύουν, ὅτι καὶ εἰς τὸ παρελθὸν πλεῖσται ὅσαι ἐγένοντο δηλώσεις ἐκ μέρους τῶν Κομμάτων. Ἴσως θὰ ἔπρεπε αὗται νὰ ὑποβάλλωνται δι’ ὑμῶν, ἀλλὰ πάντως δὲν ἀποτελεῖ τοῦτο τὶ τὸ παράδοξον καὶ καινοφανές. Παράδοξοι καὶ καινοφανεῖς εἶναι αἱ θεωρίαι, τὰς ὁποίας ἀνεπτύξατε διὰ νὰ ἀποδείξητε, ὅτι δῆθεν παραβιάζεται ὁ Κανονισμὸς ἢ ὅτι δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ συζητῶμεν τὰ φλέγοντα ζητήματα.

§17Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δύο εἶναι τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα προκύπτουν. Τὸ ἕνα εἶναι δικονομικὸν καὶ τὸ ἄλλο εἶναι θέμα οὐσίας. Ἴσως ὀρθοτέρα εἶναι ἡ ἄποψις, ὅτι μία δήλωσις ἑνὸς Κόμματος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως πρέπει νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τοῦ Προεδρείου.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἔχετε εὐχέρειαν λόγου ἠμπορῶ νὰ σᾶς διακόψω;

§19Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εὐχαρίστως.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ δήλωσις ἑνὸς Κόμματος συνήθως εἶναι, ἐὰν θέλετε, μία κατακλεὶς μιᾶς συζητήσεως, ἢ ἡ τοποθέτησις ἐπὶ ἑνὸς θέματος συζητηθέντος ἢ συζητουμένου. Ἀλλὰ ἡ δήλωσις ἐν ἀρχῇ, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως εἶναι ἔγγραφος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως συζήτησις ἢ μᾶλλον μονόλογος ἄνευ ἀντιλόγου. Αὐτὴ εἶναι ἡ παράβασις κατ’ ἐμὲ τοῦ Κανονισμοῦ. Μὲ συγχωρεῖτε διὰ τὴν διακοπήν.

§21Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Παρακαλῶ, διάλογος γίνεται εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν ἐνοχλοῦμαι ἀπὸ τὰς διακοπάς.

§22Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπητε, εἶναι μία προητοιμασμένη ἀγόρευσις ἐπὶ θέματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἐγγραφῆ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§23Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἀκριβῶς θέλω νὰ τονίσω, ὅτι ὑπάρχει ἕνα θέμα δικονομικὸν καὶ ἕνα θέμα οὐσίας καὶ ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τὸ δικονομικόν, δὲν διστάζω νὰ ἀναγνωρίσω, ὅτι ἡ ἀνάγνωσις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως μιᾶς δηλώσεως, ἀποτελεῖ ἀνακίνησιν ἑνὸς θέματος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἄνευ προσυνεννοήσεως μὲ τὸ Προεδρεῖον καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὡς εἴθισται νὰ γίνεται. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἐκεῖ τὸ δικονομικὸν θέμα. Νομίζω, ὅτι ἡ ὑποστηριχθεῖσα παρ’ ὑμῶν, κ. Πρόεδρε, ἄποψις, ὅτι ἔπρεπε νὰ μὴ κατατίθενται ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς περιόδου τῶν διακοπῶν τοῦ Σώματος, δὲν εἶναι ὀρθή. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν ἡ κατάθεσις ἢ μὴ κατάθεσις κατὰ τὰς διακοπὰς μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν κατατεθεισῶν ἐπερωτήσεων καὶ ἐρωτήσεων, διότι καὶ ἂν δὲν ἐπιτρέπεται ἡ κατάθεσις, ἀναμφιβόλως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον νὰ καταθέσουν ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις, θὰ τὰς κατέθετον ἅμα τῇ ἐπαναλήψει τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος καὶ οὕτω θὰ ἦτο καὶ πάλιν βεβαρυμένη ἡ Ἡμερησία Διάταξις τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων. Δὲν δύναμαι δὲ νὰ δεχθῶ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξατε, ὅτι ἡ κατάθεσις τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἐγένετο διὰ νὰ καλύπτεται μὲ ἀσυδοσίαν ὁ Τύπος. Νὰ ἠμπορῇ, δηλαδή, νὰ δημοσιεύῃ ὑβριστικὰ κείμενα, διότι κατὰ κανόνα, δὲν ἔχουν περιεχόμενον ὑβριστικὸν αἱ ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. Ταῦτα ὅσον ἀφορᾶ τὴν δικονομίαν. Ἤδη, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς οὐσίας. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἔστω καὶ ἂν παρατύπως ἔρχεται εἰς τὴν Βουλὴν τὸ θέμα, θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ, τοὐλάχιστον, μίαν ἀπάντησιν, διότι βέβαιον εἶναι τοῦτο: Ὅτι παρὰ πάντα Κανονισμόν, παρὰ πᾶσαν δικονομίαν, ὑπάρχει γενικὴ ἀπεργία τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ἡ ὁποία συγκλονίζει ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Μὲ ἀγωνίαν συμπαρίσταται καὶ παρακολουθεῖ τὸν ἀγῶνα τῶν ἐκπαιδευτικῶν ὁλόκληρος ἡ Ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη. Ἀπὸ 15 ἡμερῶν ὅλα τὰ Σχολεῖα, Στοιχειώδους καὶ Μέσης Παιδείας, εἶναι κλειστά. Νομίζω δέ, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ τὴν πρόταξιν τῶν ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν κατατεθῆ ἀπὸ καιροῦ διὰ νὰ συζητηθῇ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τὸ ὅλον θέμα τῆς Παιδείας. Ἡμεῖς, τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν, πρὸ διμήνου ἤδη ἔχομεν καταθέσει ἐπερωτήσεις καλυπτούσας τὸ ὅλον θέμα τῆς Παιδείας, τῆς Ἀνωτάτης, Μέσης καὶ τῆς Στοιχειώδους. Πρέπει, κ. Πρόεδρε, νὰ προτιμηθοῦν, ἐπαναλαμβάνω, αἱ ἐπερωτήσεις αἱ σχετικαὶ μὲ τὴν Παιδείαν. Τὸ θέμα τῆς Παιδείας ἀπασχολεῖ ὑπὲρ πᾶν ἄλλο σήμερον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἡ ἀπόκρουσις τῆς συζητήσεως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ δικονομικῶν ἐνστάσεων, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη πολιτικὴ θέσις.

§24Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐὰν ἐπιτρέπετε, μίαν παράκλησιν. Ἀνεγράφη μία εἴδησις......

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι παράκλησις εἶναι συζήτησις θέματος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ δὲν σᾶς ἐπιτρέπω.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι ἕνα θέμα ἐθνικόν. (Θόρυβος– Κωδωνοκρουσίαι).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Κατὰ τὸ ἄρθρον 19 ὁ βουλευτὴς διὰ νὰ λάβῃ τὸν λόγον πρέπει νὰ τοῦ δώσῃ τὴν ἄδειαν ὁ Πρόεδρος. Δὲν σᾶς δίδω τὴν ἄδειαν.

§28Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι θέμα ἐθνικόν, ἀφορᾷ τὰ χωρικὰ ὕδατα...... (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀνακαλῶ εἰς τὴν τάξιν, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀναπτύσσητε θέματα πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ χωρὶς νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§30Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. ...... (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβων μὴ ἀκουόμενος).

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καραγκιώζης, ἔχει τὸν λόγον.

§32Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς ἐπαρουσίασεν ἕνα προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους......

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Καραγκιώζη, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἔχει ἀποφασισθῆ τὸ τέταρτον.

§34Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀκόμη δὲν ἤρχισα τὴν ἀγόρευσίν μου καὶ σπεύδετε νὰ μοῦ ὑπενθυμίσητε τὴν ὥραν. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς ἐπαρουσίασεν ἕνα προϋπολογισμὸν πλουσιώτατον εἰς ἀριθμούς, καταφθάνουν ἐκκλήσεις ἀγωνίας τῶν ἀγροτῶν μας καὶ γενικῶς τῶν ἐργαζομένων, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι ὅλος αὐτὸς ὁ προϋπολογισμὸς ἀνατρέπεται ἐκ θεμελίων διὰ τοῦ ἀπολογισμοῦ τῶν πράξεων τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ ἀπολογισμὸς αὐτός, ποὺ εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, τὸν ὁποῖον κατέθεσεν ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, λέγει, ὅτι οἱ ἀγρόται πεινοῦν, ὅτι ἡ ὕπαιθρος ὑποφέρει, ὅτι τὰ πάντα κατεστράφησαν ἀπὸ τὴν ἀδιαφορίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅτι ὅλος ὁ κόσμος τῆς ὑπαίθρου ἀγωνιᾷ ἀπὸ τὴν ἐπικρατοῦσαν κατάστασιν. Ἑπομένως, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους εἶναι ἀναληθὴς καὶ ἡ πραγματικότης εἶναι μία, ὅτι ἡ Ἑλλὰς αὐτὴν τὴν στιγμὴν καταστρέφεται. Ἐδέησε ἕνα μικρὸν περιστατικὸν διὰ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀνέτοιμος, καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία ὀργάνωσις διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν μεγάλων προβλημάτων, ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἤρκεσεν ἕνας παγετὼν διὰ νὰ ἐμφανισθῇ τὸ φαινόμενον οὔτε τροφαὶ νὰ ὑπάρχουν διὰ τὸν πενόμενον κόσμον τῆς ὑπαίθρου, οὔτε ζωοτροφαί, ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ ἡ καταστροφὴ τῆς κτηνοτροφίας. Ἡ Κυβέρνησις εἰς ὅλα αὐτὰ ἀρκεῖται νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐξεκκαθαρίσαμεν τοὺς δρόμους καὶ ἐπανήρχισεν ἡ κυκλοφορία. Τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι, ὅτι ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν θὰ ἐπέλθῃ ἡ τελεία καταστροφὴ τῆς κτηνοτροφίας. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ ἔργου τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις πάντα ταῦτα τὰ παραγνωρίζει καὶ ἔρχεται ἐδῶ μὲ πομπώδεις φράσεις νὰ ἐμφανίσῃ ἕνα προϋπολογισμόν, τὸν ὁποῖον κατέθεσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἐνῷ, κύριοι συνάδελφοι, μᾶς προειδοποίησεν ὁ καιρός, ὅτι θὰ ἔχωμεν βαρύτατον χειμῶνα, οὐδεμία πρόνοια ἐλήφθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ τὸ θλιβερὸν φαινόμενον, τὸ ὁποῖον σήμερον ἐμφανίζει ἡ ὕπαιθρος. Καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἀντιμετωπίζομεν μὲ τὴν αὐτὴν τακτικὴν καὶ τὸ πρόβλημα τῶν πόλεων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνῆλθε προχθὲς εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ θίξῃ ἕνα θέμα σοβαρώτατον καὶ νὰ τονίσῃ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δώσωμεν δεκάρα εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικούς.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Καραγκιώζη, ἐδῶ συζητοῦμεν ἕνα συγκεκριμένον νομοθέτημα. Ἐπ’ αὐτοῦ παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε καὶ ὄχι νὰ ἀναφέρεσθε εἰς τὸ θέμα τῶν ἐκπαιδευτικῶν.

§36Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἐργαζόμενοι οἱ ἐκπαιδευτικοί; Διατί σᾶς κακοφαίνετε; Κύριοι συνάδελφοι, δι’ ἡμᾶς ὁ δάσκαλος εἶναι ὁ θεμέλιος λίθος τοῦ Ἔθνους καὶ ἂν τολμῶ νὰ εἴπω τοῦτο, τὸ λέγω, διότι ἀπ’ αὐτὸν τὸν δάσκαλον τοῦ χωριοῦ ἔμαθα γράμματα.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Καραγκιώζη, διὰ τὸν δάσκαλον θὰ ὁμιλήσωμεν ἢ διὰ τὸ νομοσχέδιον;

§38Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Τί θέλετε, νὰ πλέξω τοὺς ὕμνους τῆς Κυβερνήσεως; Τὰ παιδιά μας σήμερα εἶναι κλεισμένα μέσα εἰς τὰ σπίτια των. Ἀλλά, τὰ ἰδικά σας τὰ παιδιὰ πηγαίνουν εἰς τὰ ἰδιωτικὰ σχολεῖα καὶ ἔτσι δὲν σᾶς ἐνδιαφέρει ἂν τὰ σχολεῖα τῶν πτωχῶν παιδιῶν εἶναι κλειστὰ ἀπὸ 15 ἡμερῶν. Αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα ποὺ καίει καὶ δὲν συμφέρει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ συζητηθῇ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι καὶ τὸ θέμα τῶν ἄλλων ἐργαζομένων. Διατὶ ἦλθε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν; Ἦλθε διὰ νὰ ἀφαιρέσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν διοίκησιν τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, ἀπὸ τοὺς πραγματικοὺς κυρίους διὰ νὰ τὰ παραδώσῃ εἰς τὸν κ. Μακρῆν. Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὑπάλληλοι πληρώνουν ἀπὸ τὴν τσέπην των διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων καὶ αὐτοὶ πρέπει νὰ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ τὰ διοικοῦν. Τώρα τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα, ὅπως προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, πρέπει νὰ ἔχουν δύο κυρίους: Τὸν Μακρῆν καὶ τὸ Κράτος. Καὶ ἐγὼ προέρχομαι ἀπὸ ὀργανώσεις. Ἀλλά, ὅταν διηύθυνα ἀγροτικὰς ὀργανώσεις ἐλάμβανα μόνον μίαν μικρὰν ἡμεραργίαν. Καὶ ἔρχεται σήμερον ὁ κ. Μακρῆς καὶ ὑποχρεώνει ὅλους τοὺς Ἕλληνας ἐργάτας νὰ πληρώνουν ἕνα ἡμεροκάματον ἐτησίως ὑπὲρ αὐτοῦ. Ὅλοι οἱ ἐργάται ἐξηγέρθησαν διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι εἶναι ἀντεργατικόν. Ὅλοι οἱ ἐργάται ἐξηγέρθησαν, διότι καὶ αὐτοὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ τοὺς παρασχεθοῦν τὰ μέσα διὰ νὰ ζήσουν. Πρέπει νὰ παράσχωμεν εἰς ὅλους τοὺς ἐργάτας ἐργασίαν. Καὶ πῶς θὰ πᾶτε εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν; Ποῖοι θὰ εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ θὰ δουλεύσουν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς βιομηχανίας διὰ νὰ συναγωνισθῶμεν τοὺς Εὐρωπαίους; Οἱ πλούσιοι; Ὄχι. Ἀσφαλῶς, οἱ ἐργαζόμενοι. Οἱ Γερμανοὶ ζητοῦν τοὺς ἐργαζομένους καὶ μάλιστα τοὺς εἰδικευμένους. Οἱ Ἀμερικανοὶ ἔκαμαν συνεταίρους τοὺς ἐργάτας εἰς τὰ ἐργοστάσιά των. Μία λαϊκὴ παροιμία λέγει: «Δόστου νὰ φάῃ καὶ βάρτον νὰ πάῃ». Τὰ Κράτη ζητοῦν εἰδικευμένους ἐργάτας. Καὶ ὅποιος πάει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν ἐπιστρέφει, διότι ἐκεῖ εὑρίσκει καλυτέρους ὅρους διαβιώσεως. Ἑπομένως, ἀπογυμνοῦται ἡ ἰδική μας βιομηχανία ἀπὸ εἰδικευμένους ἐργάτας. Μήπως κάθησε ἡ Κυβέρνησις νὰ κατατάξῃ τοὺς ἐργάτας εἰς εἰδικευμένους καὶ μή, ὥστε τοὐλάχιστον νὰ μὴ φεύγουν οἱ εἰδικευμένοι ἐργάται; Ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ παρατηρεῖται, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὅτι φεύγουν μόνον ὀπαδοὶ τῆς Ε.Ρ.Ε. διὰ νὰ εὕρουν ἕνα καλύτερον μέλλον. Ἐνῷ τὰ ἄλλα πτωχόπαιδα μένουν ἐδῶ ἄνευ ἐργασίας. Κύριοι βουλευταί, θεμέλιος λίθος τοῦ Κράτους εἶναι ὁ ἐργάτης καὶ ὁ ἀγρότης. Καὶ αὐτοὺς πρέπει νὰ προσέξωμεν. Μὲ τὴν πολιτικὴν ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις ὁδηγεῖ τὸ Κράτος εἰς τὴν καταστροφήν. Μὲ ποίους εἰδικευμένους ἐργάτας θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τώρα ποὺ εἰσήλθομεν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, τοὺς Ἰταλοὺς καὶ τοὺς ἄλλους Εὐρωπαίους; Πρέπει ὁ ἐργαζόμενος κόσμος νὰ ἱκανοποιηθῇ, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ἀναγκαῖα πρὸς τὸ ζεῖν. Ὁ πολιτισμὸς δὲν κτύπησε τὴν πόρτα μόνον τὴν ἰδικήν μας, κτύπησε καὶ τὴν πόρταν τοῦ ἐργαζομένου, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐπηυξημένας ἀνάγκας καὶ πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ μισθοῦ του. Ἦλθεν ἡ ὥρα ποὺ ὁ ἀγρότης καὶ ὁ ἐργάτης θὰ ἀποτινάξουν τὸν ζυγόν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λαμπράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§40Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου καὶ ἀνέφερα μεταξὺ τῶν ἄλλων ὅτι κατὰ τὴν πορείαν τῶν λιμενεργατῶν ἀπὸ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πειραιῶς πρὸς τὴν Διοίκησιν τοῦ Ο.Λ.Π. ἐπενέβη ἡ Ἀστυνομία ὅπως τοὺς παρεμποδίσῃ, προεκλήθησαν ἐπεισόδια καὶ ἐτραυματίσθησαν ὑπὸ τῆς Ἀστυνομίας 26 λιμενεργάται. Ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης μέχρι σήμερον, ἀναφέρω παρεμπιπτόντως, ὅτι ἔχουν μεταφερθῆ εἰς Κλινικὰς καὶ Νοσοκομεῖα τοῦ Πειραιῶς 100 περίπου ἀπεργοὶ λιμενεργάται συνεπείᾳ τῆς ὑπ’ αὐτῶν κηρυχθείσης ἀπεργίας πείνης, λιπόθυμοι καὶ ἐξηντλημένοι. Σήμερον δὲ μετεφέρθησαν μὲ καμιόνια τῆς Ἀστυνομίας αἱ γυναῖκες τῶν λιμενεργατῶν καὶ κυριολεκτικῶς ἐπετάχθησαν εἰς τὸ Πέραμα. Κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου τῆς Πέμπτης, ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ἀποδοκιμάζῃ τὴν ἐπέμβασιν τῆς Ἀστυνομίας. Καὶ ἂν ἐκφράζῃ τὴν συμπάθειάν του πρὸς τοὺς τραυματισθέντας. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ὡς ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά, εἶπε τὰ ἑξῆς: «Κ. Χρυσανθόπουλος. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐὰν πρέπει νὰ ἀποδοκιμάσωμεν κάτι, εἶναι αἱ ἀνακρίβειαι τὰς ὁποίας ἔφερεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὁ κ. Λαμπράκης. Ἀνέφερε συγκεκριμένως ὅτι ὑπάρχει εἰκοσιπεντὰς τραυματισμένων, ἐν οἷς καὶ παιδία 3 ἐτῶν καὶ δὲν ἐνθυμοῦμαι καὶ τὶ ἄλλο. Ἐζήτησα πληροφορίας καὶ μὲ πληροφοροῦν ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν Πειραιῶς ὅτι ὑπάρχει ἕνας ἀστυφύλαξ καὶ αὐτὸς ἐλαφρότατα τραυματισμένος. Συνεπῶς ἂν χρειάζεται κάτι νὰ ἀποδοκιμασθῇ εἶναι ἡ προχειρότης μὲ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Λαμπράκης ἔφερεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου μάλιστα βήματος αὐτοῦ αὐτῆς τῆς ἐκτάσεως τὰς ἀναληθείας». Κύριε Πρόεδρε, καὶ αἱ ἐφημερίδες τῆς ἑπομένης, τόσον αἱ κυβερνητικαὶ ὅσον καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀνέγραψαν ὅτι οἱ τραυματισμένοι ἀνήρχοντο εἰς 26. Συνεπῶς, ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν παραδέχεται ὅτι πράγματι εἶπον τὴν ἀλήθειαν ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ ἐάν, παραδεχόμενος τὴν ἰδικήν του ἀνακρίβειαν, ἀνακαλέσῃ τὰ ὅσα εἶπε. Διότι ἂν ἔχῃ τὸν ἀνδρισμὸν ὀφείλει νὰ ἀνακαλέσῃ. Διότι τὰ γεγονότα ἀπέδειξαν ὅτι ὁ κ. Χρυσανθόπουλος συνελήφθη ψευδόμενος.

§41Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, εἰς ὅσα ὁ κ. Λαμπράκης ἐξετράπη, δὲν πρόκειται νὰ δώσω καμμίαν ἀπάντησιν. Μόνον ἐπὶ τῶν γεγονότων καὶ τῶν ἀνακριβειῶν ποὺ ἐπεκαλέσθη, θὰ ἀπαντήσω. Εἶναι ἀκριβές, ἀκριβέστατον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέφερον τὴν περασμένην Πέμπτην, ὅτι δηλαδὴ εἷς ἀστυφύλαξ καὶ εἷς λιμενεργάτης ἐτραυματίσθησαν. Τοῦτο ἐπιβεβαιοῦται ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τὴν σχετικὴν τῆς Δ)νσεως Ἀστυνομίας Πειραιῶς καὶ ἀπὸ τὴν ἀναφορὰν τοῦ ἀξιωματικοῦ τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία βεβαιοῖ ὅτι ἐτραυματίσθησαν ἐλαφρῶς εἷς ἀστυφύλαξ καὶ εἷς λιμενεργάτης ἐκ πτώσεώς των. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀστυνομίας ἀναφέρει συγκεκριμένως τὰ ἑξῆς: «Τραυματίαι ἐκ τῶν ἀπεργῶν δὲν ὑπῆρξαν πλὴν τοῦ λιμενεργάτου ... (ἀναγινώσκει)...». Ἐπιβεβαιοῦται συνεπῶς ἀπολύτως ἀπὸ τὴν ἐπιστημονικὴν ἔκθεσιν τῶν Ἀρχῶν, αὐτὸ τὸ ὁποῖον τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην ἀνέφερα. Ὅταν λοιπὸν ἡ πραγματικότης εἶναι τόσον διάφορος ἀπὸ ἐκείνην ποὺ ἐνεφάνισε τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην ὁ κ. Λαμπράκης εἰς τὴν Βουλήν, ὡς διαπιστοῦται ἀπὸ τὰ πρακτικά, εἶναι ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον ἀπολύτως δικαιολογημένα τὰ ὅσα εἶπον, ὅτι δηλαδὴ ἀποτελεῖ πράγματι πρᾶξιν ἀποδοκιμαστέαν τὸ γεγονὸς αὐτό, τὸ νὰ μεταφέρωμεν δηλαδὴ εἰς τὴν Βουλὴν αὐτῆς τῆς ἐκτάσεως ἀνακριβείας.

§42Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Εἶναι θλιβερὸν τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας λέγει τοιαύτης ἐκτάσεως ἀνακριβείας.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§44Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀναγινώσκονται ὑπὸ τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς ἐντεταλμένα τηλεγραφήματα διαφόρων ἐργατικῶν Σωματείων αἰτούντων ταχεῖαν ἐπιψήφισιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Κατέχω καὶ ἐγὼ ἐπιστολὴν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κιλκίς, ἡ ὁποία ἔχει ἀπευθυνθῆ καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς βουλευτὰς τῆς περιφερείας μου, οἱ ὁποῖοι ὡς γνωστὸν ἀνήκουν εἰς τὴν παράταξιν τῆς ΕΡΕ. Ἀνέμενον ἀπὸ περιέργειαν τὴν κατάθεσιν τῆς ἐπιστολῆς ὑπὸ ἑνὸς τῶν βουλευτῶν τῆς περιφερείας μου, ἀλλὰ δυστυχῶς μέχρι σήμερον δὲν ἠκούσθη ἀναγνωσθεῖσα ὑπὸ τοῦ Προεδρείου, διότι ζητεῖ καταψήφισιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Ἔναντι τῶν ἐντεταλμένων τηλεγραφημάτων ἡμεῖς διαθέτομεν πραγματικὰ τηλεγραφήματα ἀπογνώσεως τῶν ἐργατῶν λιμένος Πειραιῶς, τῶν ὁποίων ἡ ἐντονωτάτη διαμαρτυρία βαφεῖσα εἰς τὸ αἷμα μετετράπη ἤδη εἰς ἀπεργίαν πείνης, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιδεικνύῃ πρωτοφανῆ ἀναλγησίαν ἔναντι τούτων. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Κανελλόπουλος, ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου, ἐξῆρεν τὴν ἐργατικὴν πολιτικὴν τῶν Κυβερνήσεων τῆς τελευταίας 7ετίας. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦ λόγου του ἀνεφέρθη εἰς τὰς ὑποτροφίας τέκνων ἐργατῶν. Διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἡ ἔλλειψις προστασίας ἔναντι τῶν τέκνων τῶν ἐργατῶν, ἀναφέρω τὸ ἑξῆς καταπληκτικόν. Εἰς τὴν Φοιτητικὴν Ἑστίαν Ἀρρένων Θεσσαλονίκης τοῦ Β. Ε. Ἱδρύματος, τὸ μέγαρον τῆς ὁποίας ἐστοίχισεν 38 ἑκατομμύρια δραχμὰς καὶ διαθέτει 352 κλίνας διὰ φοιτητάς, δὲν γίνονται δεκτὰ τέκνα ἐργατῶν καὶ ἀγροτῶν καὶ τοῦτο προβλέπεται ρητῶς ὑπὸ τοῦ καταστατικοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπροκάλεσε τὴν ἐξέγερσιν τῶν φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσ)νίκης. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, διατὶ ἀποκλείονται οἱ φοιτηταὶ ἐξ ἐργατικῶν καὶ ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, ἀφοῦ δὲν ἀπαλλάσσονται ἀπὸ τὰς εἰσφορὰς τῆς Β. Προνοίας;

§45Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὶ λέγει ὁ Κανονισμός;

§46Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ τὸ Ἵδρυμα διαθέτει 352 κλίνας μόνον διὰ τέκνα δημοσίων ὑπαλλήλων, κατέθεσα ἐρώτησιν διὰ τῆς ὁποίας ἐζήτουν νὰ πληροφορηθῶ ἐὰν εἰς περίπτωσιν μὴ πληρώσεως τῶν θέσεων ὑπὸ τῶν τέκνων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, θὰ ἐγένοντο δεκτὰ τέκνα ἐργατῶν καὶ ἀγροτῶν, καὶ ἔλαβον ἀρνητικὴν ἀπάντησιν.

§47Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ οἱ συνταξιοῦχοι δὲν εἶναι ἐργαζόμενοι;

§48Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφε, μεγαλυτέραν ἀνάγκην ἔχουν πρῶτα τὰ τέκνα ἐργατῶν καὶ ἀγροτῶν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὰ ὅσα ἀναφέρετε εἶναι ἀντικείμενον ἐπερωτήσεως.

§50Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ποῦ ὑπάγεται τὸ ἵδρυμα αὐτό;

§51Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἐρώτησίν μου ἀπηύθυνα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Παιδείας καὶ πρὸς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκ τούτων ὁ μὲν κ. Ὑπουργὸς Παιδείας ἐδήλωσεν ἀναρμοδιότητα, ἔλαβα δὲ ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως κ. Δ. Μακρῆν. Εἰς ἄλλο σημεῖον τοῦ λόγου του ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν «ἡ μετανάστευσις εἶναι ἀγαθόν» ἐνῷ παλαιότερον τὴν ἀπεκάλεσεν «εὐλογίαν Θεοῦ». Ἑπομένως ὡμολόγησεν ὅτι ἡ παραμονὴ διὰ τοὺς νέους εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀποτελεῖ πλέον κατάραν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ μετανάστευσις ἐξεταζομένη ὡς συνέπεια τῆς κακῆς ἐργατικῆς καὶ ἀγροτικῆς πολιτικῆς τῶν Κυβερνήσεων τῆς τελευταίας ἑπταετίας, ἀποτελεῖ ἤδη διὰ τὴν χώραν μας ἀναγκαῖον κακόν. Ἡ Κυβέρνησις ἐστάθη ἀνίκανος νὰ καταπολεμήσῃ τὴν ἀνεργίαν καὶ ὑποαπασχόλησιν ἀγροτῶν καὶ ἐργατῶν καὶ ἐτράπη εἰς τὴν πλέον εὔκολον λύσιν. Τὴν φυγὴν τούτων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς ἀνεύρεσιν τύχης. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ εἰς τὴν σύντομον ἀγόρευσίν μου μὲ τὴν μετανάστευσιν ὡς πολιτικὴν καταπολεμήσεως τῆς ἀνεργίας. Θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν ἀνηλεῆ ἐκμετάλλευσιν τῶν μεταναστευόντων μέχρι τοῦ σημείου ἐξόδου των ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἡ ἐκμετάλλευσις αὕτη ὡς θὰ τὴν προσδιορίσω διὰ γραπτῶν στοιχείων, ἀποτελεῖ σκάνδαλον πρώτου μεγέθους εἰς βάρος τῶν ἀτυχῶν μεταναστευόντων ὄχι μόνον διὰ τὸ σημαντικώτατον εἰς βάρος των ὕψος εἰς χρῆμα τῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ ἠθικόν του μέρος, διότι πρόκειται περὶ οἰκονομικῆς ἀφαιμάξεως τούτων, καθ’ ἣν στιγμὴν οὗτοι ἠγανακτισμένοι ἐγκαταλείπουν Πατρίδα καὶ οἰκογένειαν πολλάκις μὲ μικρὰ παιδιὰ διὰ νὰ τραποῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι τὸ θέμα ποὺ ἀναπτύσσετε εἶναι ἀντικείμενον ἐπερωτήσεως. Δύνασθε ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου νὰ ἀναφέρεσθε εἰς θέματα τὰ ὁποῖα ἔχουν κἄποιαν σχέσιν πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἀλλὰ ἀκροθιγῶς, ὄχι νὰ ἀναπτύσσετε ἐπερώτησιν.

§53Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν προχθεσινὴν ὁμιλίαν του ἀνεφέρθη καὶ ἐπὶ τῆς μεταναστεύσεως. Ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφος εὑρίσκεται εἰς τὰ πλαίσια τοῦ Κανονισμοῦ καθ’ ὅτι ἡ μετανάστευσις τῶν ἐργατῶν δύναται νὰ συσχετισθῇ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου.

§54Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἄλλοι ὁμιληταὶ ὡμίλησαν ἀκόμη καὶ περὶ ἀθλητισμοῦ, ἐνῷ ἐγὼ ἀναφέρομαι εἰς κατ’ ἐξοχὴν ἐργατικὰ θέματα.

§55Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὴ διακόπτετε τὸν ρήτορα, θὰ τὰ ἀκούσητε ὅλα.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Στεφανόπουλε, παρακαλῶ ὅπως συστήσητε εἰς τὸν βουλευτὴν τοῦ Κόμματός σας, κ. Διαμαντόπουλον, νὰ μὴ παρενοχλῇ τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος.

§57Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφος, εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ τάξει καὶ ἡ ὁμιλία του εὑρίσκεται μέσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁμιλεῖ περὶ μεταναστεύσεως, ποὺ πρῶτος ὡμίλησεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§58Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω εἰς χεῖρας μου ἀντίγραφον τῆς Ἑλληνογερμανικῆς συμφωνίας μεταναστεύσεως τῆς 30.3.1960 καὶ τὴν τροποποίησίν της διὰ κοινοῦ πρακτικοῦ εἰς τὰς 13.2.62. Ἡ παράγραφος 2, τοῦ ἄρθρου 13 ὁμιλεῖ περὶ ἀναλήψεως τῶν ἐξόδων προμηθειῶν τοῦ ἐργαζομένου ὑπὸ τῶν Γερμανῶν ἐργοδοτῶν ἀπὸ τῶν Ἑλληνικῶν συνόρων μέχρι τοῦ τόπου ἐργασίας αὐτοῦ. Διὰ τοῦ κοινοῦ ὅμως πρακτικοῦ τῆς 13.2.62, ἐδόθη ἑρμηνεία εἰς τὴν ὡς ἄνω παράγραφον, ὅτι ἀπὸ Γερμανικῆς πλευρᾶς θὰ φέρωνται τὰ ἔξοδα τοῦ λοιποῦ ὄχι ἀπὸ τῶν Ἑλληνικῶν συνόρων, ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ λιμένος ἐπιβιβάσεως, δηλαδὴ ἀπὸ τοῦ Πειραιῶς. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ὁ μεταναστεύων ἀφ’ ἧς ἀνέλθῃ εἰς τὸ πλοῖον δὲν ὀφείλει νὰ καταβάλῃ πλέον οὐδεμίαν δραχμήν. Εἰς τὴν ἔρευναν τῆς συμβάσεως ἤχθην ἀφ’ ἧς ἀνέγνωσα εἰς τὸ φύλλον τῆς 14.8.62 τῆς ἐφημερίδος «ΜΑΚΕΔΟ-ΝΙΑ» ἐπιστολὴν ἑνὸς μετανάστου Κ. Παπαδοπούλου, εἰς τὴν ὁποίαν διατυποῦται ἐντονωτάτη διαμαρτυρία διὰ τὴν καταβολὴν ὑπ’ αὐτοῦ ποσοῦ 290 δραχμῶν κατὰ τὴν ἀναχώρησίν του, ἐνῷ συγχρόνως ἀναφέρεται ὅτι οἱ Γερμανοὶ ἐργοδόται καταβάλλουν δι’ ἔξοδα ταξιδίου 170 μάρκα ἢ 1265 δραχμάς. Ἀπὸ τὴν ἔρευναν, τὴν ὁποίαν ἐνήργησα κατέληξα εἰς τὸ ἑξῆς συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον θεμελιώνω διὰ γραπτῶν κειμένων, τὰ ὁποῖα καὶ καταθέτω. Ἐν πρώτοις, ἀναφέρω ὅτι τὴν μονοπωλιακὴν μεταφορὰν τῶν μεταναστευόντων διενεργεῖ ἄνευ προκηρύξεως διαγωνισμοῦ τὸ Πρακτορεῖον «Κοκκίνου», τὰ ὑποκαταστήματα τοῦ ὁποίου συστεγάζονται μὲ τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας Θεσσαλονίκης καὶ Πειραιῶς. Ὁ Ὑποδιευθυντὴς δὲ τοῦ Γραφείου Εὑρέσεως Ἐργασίας Πειραιῶς κ. Λαλόπουλος, εἶναι γαμβρὸς ἐπ’ ἀδελφῇ τοῦ Κοκκίνου εἰς τὴν ἰδιοκτησίαν τοῦ ὁποίου ἀνήκει τὸ μέγαρον ὅπου στεγάζονται τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας καὶ Μεταναστεύσεως μὲ ἀστρονομικὸν ἐνοίκιον. Καὶ εἰσέρχομαι εἰς τὴν ἀνάλυσιν. Τὸ εἰσιτήριον Θεσσαλονίκης–Πειραιῶς διὰ τοὺς μεταναστεύοντας, ἀνέρχεται εἰς 130 δραχμάς. Πέραν τοῦ ποσοῦ τούτου ὁ μεταναστεύων κατὰ τὴν συμφωνίαν τῆς 30.3.60 ἐπεβαρύνετο καὶ μὲ τὸ εἰσιτήριον πλοίου μέχρι Κερκύρας ἐκ δραχμ. 68, ἤτοι σύνολον 198 δραχμ. Μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ κοινοῦ πρακτικοῦ, ἐξέλιπε καὶ τὸ ποσὸν τοῦτο, ὁπότε ἡ ἐπιβάρυνσις κατῆλθεν εἰς 130 δραχμ. μόνον. Ἔναντι τούτων, τὸ Πρακτορεῖον Κοκκίνου, ποὺ ρυθμίζει οὐσιαστικῶς τὴν μετανάστευσιν καθ’ ἅπασαν τὴν Ἑλλάδα, εἰσέπραττεν, ἀντὶ 198 δραχμ., 380 δραχμάς. Ἰδοὺ καὶ τὸ ἔγγραφον στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον καὶ καταθέτω. Μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ κοινοῦ πρακτικοῦ, εἰσέπραττε, ἀντὶ 130 δραχμάς, 290 δραχμάς. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, διεμαρτυρήθην ἐντονώτατα εἰς τὴν κόρην Κοκκίνου, ἡ ὁποία διευθύνει τὰ τῆς μεταναστεύσεως εἰς Θεσσαλονίκην καὶ τῆς ἐδήλωσα ὅτι θὰ καταγγείλω τὸ σκάνδαλον. Μετὰ τὸ ἐπεισόδιον, τὸ εἰσιτήριον κατῆλθεν εἰς 130 δραχ. μὲ προαιρετικὴν τὴν χρῆσιν στρωματὲξ ἐξ 80 δρχ. Τὸ γεγονὸς τοῦτο ἀποδεικνυόμενον ἐξ ἐγγράφων, ἀποτελεῖ μέγα σκάνδαλον, διότι ἡ διαφορὰ πέραν τῆς συμβάσεως, ἀνέρχεται εἰς 11 ἑκατομμύρια δραχμὰς διὰ τοὺς μετανάστας μόνον ἐκ Βορείου Ἑλλάδος. Ἠσχολήθην καὶ ἄλλοτε μὲ τὴν μετανάστευσιν ἀπὸ πλευρᾶς νοθείας, διότι κατήγγειλα ἐγγράφως, ὅτι πολλοὶ τῶν μεταναστῶν ἐψήφισαν κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961. Ἤδη καταγγέλω σκάνδαλον μεγάλης ἐκτάσεως εἰς βάρος τῶν ἀτυχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων καὶ δικαιοῦμαι νὰ εἴπω, ὅτι τὸ Κράτος κατέστη ἤδη Κράτος ληστῶν. Πέραν τούτων, ἡ ἔκδοσις διαβατηρίων κατέστη ἤδη ἐπιχείρησις προσοδοφόρος σκοτεινῶν γραφείων μεσαζόντων, ὅπου οἱ ὑποψήφιοι μετανάσται ὑφίστανται καὶ ἄλλην φοβερὰν ἀφαίμαξιν. Ἕνα τοιοῦτον γραφεῖον ποὺ εἰσέπραττε ἀνὰ 2.000 δραχμὰς διὰ τὴν ἐξασφάλισιν θέσεως εἰς γερμανικὰ ἐργοστάσια μετατρέπον λευκὰς προσκλήσεις εἰς ἀτομικάς, κατήγγειλα εἰς τὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν Θεσσαλονίκης κ. Παπαντωνίου, καταθέσας συγχρόνως καὶ τὰς ἀποδείξεις εἰσπράξεως τῶν ποσῶν τούτων. Λυπηρὸν δὲ εἶναι, ὅτι εἰς τὴν προσοδοφόρον αὐτὴν ἐπιχείρησιν, ἐπεδόθη καὶ εἷς ἰδιαίτερος πολιτικοῦ γραφείου βουλευτοῦ τῆς ΕΡΕ, ὁ Φωτιάδης, τοῦ ὁποίου ἡ καταδίκη εἰς φυλάκισιν διὰ τὴν ἐπιχείρησιν αὐτὴν ἀνεγράφη καὶ εἰς τὸν Τύπον καὶ ἐλπίζω νὰ σᾶς εἶναι γνωστή. Ἀσφαλῶς, ὅμως, τὰ ποσὰ ποὺ εἰσέπραξε παρανόμως ἀπὸ τοὺς ἀτυχεῖς μετανάστας, θὰ εἶναι πολλαπλάσια τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ πρὸς ἐξαγορὰν τῆς ποινῆς, ὡς συνήθως γίνεται μὲ τοὺς ἀποκαλυπτομένους καταχραστὰς μέχρις ὅτου ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς κρίσεως καὶ διὰ τοὺς ἤδη καλυπτομένους καταχραστὰς εἰς ἄλλους τομεῖς.

§59Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἀπὸ ὅσα ἀνέφερεν ὁ ἴδιος ὁ ἀγορητής, προκύπτει, ὅτι τὰ ἔξοδα ταξειδίου τῶν μεταναστῶν εἰς τὴν Γερμανίαν βαρύνουν ἀπὸ τοῦ λιμένος ἐπιβιβάσεως τὰς Γερμανικὰς ἀρχάς. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἔξοδα αὐτά, δὲν ἔχει καμμίαν ἀνάμιξιν. Ἐπίσης, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἔξοδα ταξειδίου τῶν μεταναστῶν ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην ἢ ἄλλο σημεῖον τῆς χώρας, εἰς τὸν λιμένα ἐπιβιβάσεως, τὸν Πειραιᾶ, εἶναι ἀνηρτημένον εἰς ὅλα τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας ἀπὸ μακροῦ, τοὐλάχιστον τῶν ἀρχῶν τοῦ 1962, ἀναλυτικὸν καὶ σαφὲς τιμολόγιον τοῦ τί δύναται νὰ ἀπαιτηθῇ ὡς δαπάνη δι’ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν αὐτὰ τὰ ὁποῖα κατήγγειλεν ὁ κ. συνάδελφος, ἔχονται ἀληθείας. Θὰ λάβω ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν καταγγελίαν αὐτήν, διὰ νὰ ἐρευνήσω ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων. Τὸ ὅτι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν, ἰδιωτικά τινα γραφεῖα προσπαθοῦντα νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν ἀφέλειαν ἐνίων τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ νὰ εἰσπράττουν ἀπὸ αὐτοὺς χρήματα, αὐτὸ δὲν τὸ ἀποκλείω. Ἔχει ἄλλως περιπέσει καὶ εἰς τὴν ἀντίληψίν μας καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου συνεχῶς τὸ Ὑπουργεῖον ἀνακοινοῖ καὶ παρακινεῖ, ὅπως οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ μεταναστεύσουν πρέπει νὰ ἀπευθύνωνται εἰς τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας καὶ οὐχὶ εἰς ἰδιωτικὰ γραφεῖα. Περαιτέρω, ἀπὸ τοῦ 1962, ἔχει ρητῶς διὰ διαταγῆς καθορισθῆ, ὅτι ἡ ἀναχώρησις τῶν μεταναστῶν θὰ γίνεται κατὰ τὴν σειρὰν τῆς ἐγγραφῆς των. Ὅλα τὰ διοικητικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθοῦν καὶ ὅλαι αἱ ἀπαραίτητοι πληροφορίαι, αἱ ὁποῖαι ἦτο ἀναγκαῖαι, ἵνα διαφωτισθοῦν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, ἔχουν δοθῆ κατὰ τρόπον συστηματικὸν καὶ μὲ πλήρη δημοσιότητα. Βεβαίως, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν ὑπάρχουν εἰς τὸν τόπον μας, ἄνθρωποι ἐπιχειροῦντες νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν εὐπιστίαν ἐνίων ἐνδιαφερομένων. Ἂν ὁ κ. συνάδελφος ἀναφέρεται εἰς ἕνα συγκεκριμένον Πρακτορεῖον, θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ τὸ κατονομάσῃ διὰ νὰ ἀσκηθῇ καὶ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου ποινικὴ δίωξις, δεδομένου ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν ἔχουν ἤδη ὑποβληθῆ τοιαῦται μηνύσεις παρὰ τοῦ Ὑπουργείου.

§60Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγγραφῆτε, κ. Παπαδόπουλε, διὰ νὰ δευτερολογήσητε. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Φ. Μαῦρος, ἔχει τὸν λόγον.

§62Φ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀποτελεῖ ἐφαρμογὴν μιᾶς γνωρίμου τακτικῆς, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς καὶ ἐντεῦθεν καὶ ἥτις ἀποβλέπει εἰς τὴν παραπλάνησιν τῆς κοινῆς γνώμης διὰ τῆς δημιουργίας ψευδῶν ἐντυπώσεων καὶ εἰς ἐμπαιγμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὸ παρελθὸν θέρος ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἔφερε πρὸς ψήφισιν Χιτλερικὸν νόμον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, τὸν ὁποῖον παρουσίασεν ὡς μέτρα εἰρηνεύσεως. Ἐνώπιον τῆς ἰδίας Ἐπιτροπῆς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔφερεν ἄλλο νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεβάλλοντο βαρεῖαι φορολογίαι εἰς τὰ εἴδη λαϊκῆς καταναλώσεως καὶ τὸ παρουσίασεν ὡς ἀποβλέπον εἰς φορολογικὰς διευκολύνσεις. Ἤδη, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, εἰσήγαγε τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ὡς φιλεργατικόν, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα στρέφεται σαφῶς κατὰ τῶν ἐργαζομένων, τῶν ὁποίων ἐπιζητεῖ νὰ καθηλώσῃ τὰς ἀποδοχὰς καὶ τῶν ὁποίων δεκάκις προεκάλεσε τὴν καθολικὴν ἐξέγερσιν. Ἀπὸ τοῦ 1955, ὅτε ἀνῆλθεν ἡ Ε.Ρ.Ε. εἰς τὴν ἐξουσίαν, οἱ ἐργαζόμενοι ἀντιμετωπίζουν τὴν ἀδιαφορίαν τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις ὁλόκληρον τὸ ἐνδιαφέρον της ἐξαντλεῖ ὑπὲρ τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρων, πρὸς τοὺς ὁποίους ἐν ὀνόματι δῆθεν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας παρέχει τὰ πάντα καὶ μόνον ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους ζητεῖ θυσίας μὲ τὴν καθήλωσιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ὡς πρὸς τὴν μετανάστευσιν, τὸ γεγονὸς τῆς ἀθρόας μεταναστεύσεως κρίνεται ἐπικίνδυνον ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἰσχυρίσθη, ὅτι ἡ μετανάστευσις λόγῳ τῆς μετεκπαιδεύσεως τῶν ἐργατῶν θὰ ὠφελήσῃ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο ἐδημιούργησε ποικίλα σχόλια ἐφ’ ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ ὁ μόνος ὅστις ἰσχυρίζεται, ὅτι ἡ μετανάστευσις μειοῦται, εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίσθη, ὅτι ἡ ὑπερπόντιος μετανάστευσις ἔχει μειωθῆ καὶ ἐνῷ τὸ 1956 εἴχομεν 23.100 μετανάστας, τὸ 1961 ἐμειώθη εἰς 17.300, δηλαδὴ ἐσημειώθη μείωσις 28% περίπου. Κατὰ τὴν αὐτὴν ὅμως περίοδον εἴχομεν αὔξησιν 500% πρὸς τὰς λοιπὰς χώρας τῆς Εὐρώπης.

§63Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν παρέλειψα καὶ αὐτὸ ν’ ἀναφέρω.

§64Φ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἰσχυρίσθη ὅμως ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὁ ἀριθμὸς παρουσιάζεται ηὐξημένος, λόγῳ τῶν πολλαπλῶν ταξειδίων τῶν αὐτῶν μεταναστῶν ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ ἔτους. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἰσχυρίσθη, καὶ ὀρθῶς, ὅτι φεύγουν λόγῳ ἀνεχείας καὶ ἀδυναμίας ἐξευρέσεως ἐργασίας. Εἶναι δυνατὸν ἑπομένως, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ποὺ ἐργάζονται εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας καὶ ἀποστέλλουν καὶ ἐμβάσματα εἰς τὰς οἰκογενείας των νὰ διαθέτουν τόσα χρήματα διὰ νὰ πραγματοποιοῦν δαπανηρὰ ταξείδια; Ἀλλά, καὶ διὰ τὴν μείωσιν τῆς ὑπερποντίου μεταναστεύσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερηφανεύεται ἡ Κυβέρνησις, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ ὑπερπόντιοι χῶραι καὶ ἰδίως αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι δέχονται ὡρισμένον ἀριθμὸν μεταναστῶν. Ἐὰν ἀρθοῦν οἱ περιορισμοὶ δὲν θὰ ἐπαρκοῦν τὰ μεταφορικὰ μέσα διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἐπιθυμούντων νὰ μεταναστεύσουν.

§65Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὑπερπόντιοι χῶραι δὲν εἶναι μόνον ἡ Ἀμερική, εἶναι καὶ ἡ Νότιος Ἀμερικὴ καὶ ἡ Ν. Ζηλανδία καὶ ἡ Ἀφρικὴ καὶ ὁ Καναδᾶς, δὲν εἶναι μόνον αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι. Ἐὰν ἐπρόκειτο μόνον περὶ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἀναμφισβητήτως θὰ ἦτο αὐτὸ ποὺ εἴπατε.

§66Φ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἡ προσφορὰ ἐργασίας εἰς τὰς Δυτικὰς χώρας εἶναι εὐνοϊκωτέρα καὶ διὰ τοῦτο προτιμοῦν τὴν μετανάστευσιν πρὸς τὰς χώρας αὐτάς. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον εἶναι προϊὸν καλῶς μελετηθέντος σχεδίου ἀποβλέποντος εἰς τὴν καθήλωσιν τοῦ σημερινοῦ ἐπιπέδου τῶν μισθῶν καὶ τῶν ἡμερομισθίων, ἥτις κατέστη ἀναγκαία λόγῳ τῆς ἀνυπαρξίας προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Ἀπὸ τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν ΕΟΚ, ἡ χώρα μας εἰσέρχεται εἰς ἀδυσώπητον ἀγῶνα ἀνταγωνισμοῦ μὲ τοὺς ἑταίρους τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Ἐπιβάλλεται ἡ ἐπεξεργασία ἑνὸς προγράμματος, τὸ ὁποῖον θὰ καθίστα δυνατὸν τὸν ἀνταγωνισμὸν διὰ τῆς μειώσεως τοῦ κόστους παραγωγῆς. Ἐπεβάλλετο ἡ ἀξιοποίησις τῶν συντελεστῶν τῆς παραγωγῆς διὰ τῆς συνεργασίας αὐτῶν. Ἀντ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις καθηλώνει τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια. Τὸ ὅλον σχέδιον τῆς καθηλώσεως τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων διαιρεῖται εἰς δύο στάδια. Τὸ πρῶτον ἀφορᾶ τὴν κατάργησιν τῆς ἐλευθέρας διαπραγματεύσεως τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ἢ τῆς Ἐργασίας νὰ παραπέμπουν τὴν χορηγοῦσαν, αὐξήσεις σύμβασιν εἰς Δευτεροβάθμιον Διαιτητικὸν Δικαστήριον, τοῦ ὁποίου προΐσταται ἀνώτατος Δικαστικός. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν ἰσχυρίζεται ὅτι ὑφίσταται οἰκονομικὴ σταθερότης καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἰσχύουν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἰσχύουν, βάσει τῶν ὁποίων παρείχετο εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαίωμα νὰ ἀρνηθῇ οἱανδήποτε αὔξησιν. Καὶ ἐρωτᾶται, εἶναι δυνατὸν ὁ ἀνώτατος Δικαστικὸς νὰ διαφωνήσῃ πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ἢ τῆς Ἐργασίας, οἵτινες καθορίζουν τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς χώρας, ὅταν ὁ Ὑπουργὸς ἰσχυρισθῇ ὅτι συγκεκριμένη αὔξησις θέτει ἐν κινδύνῳ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Συνεπῶς δὲν πρόκειται περὶ μεταβιβάσεως ἁρμοδιοτήτων, ἀλλὰ περὶ μεταβιβάσεως εὐθυνῶν. Ἐπισημαίνω ὅμως τοῦτο, ὅτι ἐνῷ μέχρι τοῦδε ἡ σκέψις τῆς ἀντιδημοκρατικότητος ἀπετέλει ἀνασχετικὸν φραγμὸν εἰς τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἤδη εἶναι αὕτη ἐλευθέρα νὰ ἀρνῆται ἀδυσωπήτως πᾶσαν αὔξησιν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Τίθεται τώρα τὸ ἐρώτημα. Ἐὰν δὲν ἔχωμεν ἐξησφαλισμένην τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα, εἶναι ἐπιτετραμμένον, ὅταν αὕτη τίθεται ἐν κινδύνῳ νὰ ἀποφασίζῃ οὐχὶ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ ἕνα διαιτητικὸν δικαστήριον; Καὶ περαιτέρω. Ἐὰν δὲν διακινδυνεύῃ ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης τῆς χώρας, ὡς ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ποῖον λόγον θὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀρνηθῇ μίαν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων, ὅταν μάλιστα ταύτην τὴν δέχονται οἱ ἐργοδόται κατόπιν ἐλευθέρων διαπραγματεύσεων. Ὁ κ. Λύχνος, διετύπωσε τὴν ἑξῆς ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Εἶπεν ὁ κ. Λύχνος, ὅτι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ συνωμοσία μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ ἀνέβουν αἱ τιμαὶ εἰς βάρος τῶν καταναλωτῶν. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται, μὲ τὸ ὑπάρχον σύστημα τοῦ ἐλευθέρου καθορισμοῦ τῶν τιμῶν διὰ ποῖον λόγον οἱ ἐργοδόται θὰ καταφύγουν εἰς τοιαῦτα μέσα διὰ τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν τῶν παρὰ τούτων παραγομένων προϊόντων; Ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐλεύθεροι νὰ καθορίσουν τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων των κατὰ τὸ δοκοῦν, διὰ ποῖον λόγον νὰ προβοῦν εἰς αὐτὴν τὴν συνωμοσίαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἶπεν, ὅτι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ συνωμοσία μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν, ἀποβλέπουσα εἰς τὸν ἐξαφανισμὸν τῶν μικροτέρων ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ ἀνθέξουν εἰς τὰ ὑψηλὰ ἡμερομίσθια. Δηλαδή, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἀσκεῖ καὶ κοινωνικὴν πολιτικὴν ἐνδιαφερομένη ὑπὲρ τῶν πτωχῶν. Τῶν πτωχῶν βιομηχάνων βεβαίως, καθηλώνουσα τοὺς μισθοὺς τῶν ἐργατῶν. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ, διότι εἰς πᾶσαν ἐργοδοτικὴν ὀργάνωσιν, τὴν πλειοψηφίαν τὴν ἔχουν πάντοτε αἱ μικρότεραι ἐπιχειρήσεις. Πῶς, λοιπὸν μία ὀργάνωσις ἐργοδοτῶν θὰ λάβῃ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπολήγουν εἰς βάρος τῶν περισσοτέρων μελῶν της; Περαιτέρω, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἰσχυρίσθη εἰς τὴν ἀγόρευσίν του ὅτι σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἐνισχύσῃ τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα καὶ πρὸς τοῦτο ἐνισχύει τὴν ἀντιπροσωπευτικωτέραν ἐργατικὴν ὀργάνωσιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι ἡ μόνη χώρα ὅπου τὸ ἐργατικὸν κίνημα ἐλέγχεται ὑπὸ τῆς δεξιᾶς, εἴμεθα ἡμεῖς. Οὐδαμοῦ ἀλλοῦ ἀνὰ τὸν κόσμον συμβαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἐάν, ὅμως, ἐξασφαλίσωμεν ἐλευθέρας ἐκλογὰς χωρὶς τὴν βοήθειαν τοῦ Συνδικαλιστικοῦ Τμήματος τῆς Γεν. Ἀσφαλείας εἰς τὰ συνδικάτα, ἡ σημερινὴ ἡγεσία τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων, πρέπει νὰ εἶσθε βέβαιοι, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ ὑποστῇ δεινήν ἧτταν. Ἀλλὰ καὶ ἂν δεχθῶμεν ὅτι ἡ σημερινὴ ἡγεσία τῆς ἐργατικῆς τάξεως διαθέτει τὴν πλειοψηφίαν τῶν ἐργατῶν καὶ πάλιν δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν ἡγεσίαν ταύτην, διότι ὑπάρχει κίνδυνος ἡ σημερινὴ ἡγεσία, ἐνισχυομένη οὕτω πως ὑπὸ τοῦ Κράτους, νὰ γίνῃ καθεστὼς εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἀναμφισβητήτως εἶναι μία προσωπικότης καθολικοῦ κύρους, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος λόγῳ τῆς τοποθετήσεώς του ἀναγκάζεται νὰ ἀναλάβῃ τὴν ὑποστήριξιν τῆς δεξιᾶς, εἰς μίαν ἀποστροφήν του, ἐνεθυμήθη τὸν παλαιὸν κοινωνιολόγον Κανελλόπουλον καὶ εἶπεν ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς, εἰς τὴν τελευταίαν ἀγόρευσίν του «... (Ἀναγινώσκει)...». Ἀφοῦ, λοιπόν, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θεωρεῖ χρήσιμον τὸν ἀνταγωνισμὸν καὶ τὴν δι’ αὐτοῦ ἀνάδειξιν τῶν ἱκανωτέρων, διατὶ τώρα ἐπεμβαίνει καὶ ἐνισχύει μίαν μερίδα εἰς βάρος ἄλλης; Ἐδῶ, κύριοι βουλευταί, συμβαίνει ὅ,τι περίπου καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐχρησιμοποίησε τὸ ραδιόφωνον, τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, τὰ Τ. Ε.Α. καὶ γενικῶς πᾶν κρατικὸν μέσον διὰ νὰ ὑπερισχύσῃ τῶν λοιπῶν κομμάτων, τὰ ὁποῖα τὴν ἀνταγωνίζονται.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μαῦρο, πρέπει νὰ τελειώσετε. Ἡ ὥρα παρῆλθε.

§68Φ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω. Κύριοι βουλευταί, 900.000 ἐργάται ἀνὰ τὴν χώραν, εὑρίσκονται ἐν ἐξεγέρσει καὶ εἰς τάξιν μάχης διὰ νὰ ὑπερασπίσουν τὰ δικαιώματά των. 900.000 ἐργατοϋπάλληλοι ἔχουν ἐστραμμένα τὰ βλέμματά των πρὸς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ μᾶς παρακολουθοῦν καὶ μᾶς κρίνουν. Ἡμεῖς τῆς Ε.Κ., εὑρισκόμεθα παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, συνεπεῖς πρὸς τὴν μακρὰν παράδοσιν τοῦ κόμματος καὶ πιστεύομεν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν δικαίων αἰτημάτων των καὶ ἕνεκα τούτου θὰ καταψηφίσωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἀλλὰ καὶ ὑμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, τῆς Συμπολιτεύσεως, θὰ πρέπει νὰ ἀρθῆτε εἰς τὸ ὕψος τῶν σημερινῶν περιστάσεων καὶ νὰ καταψηφίσητε τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ἡ ἐθνικὴ ἀνάγκη σᾶς ἐπιβάλλει νὰ τὸ πράξητε. Ἕκαστος ἂς ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου).

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§70Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τῆς 28ης Ἰανουαρίου, διήνοιξεν ἄβυσον μεταξὺ τῶν θέσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Δυστυχῶς, ὁ κ. Κανελλόπουλος ἐλησμόνησε τελείως τὸν ζωηρὸν νέον κοινωνιολόγον κ. Κανελλόπουλον τῶν ἐτῶν 1930–35, ὁπότε εἶχε διατυπώσει ὡραίας καὶ βασίμους θεωρίας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ συγκινήσῃ τὰς ψυχὰς ὅλων τῶν νέων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἔχω ἀναγνώσει τὰ κοινωνιολογικὰ δοκίμια τῆς ἐποχῆς ἐκείνης τοῦ κ. Κανελλοπούλου καὶ ἐξετίμησα τὸν ἄνδρα καὶ τὰς θέσεις ποὺ ἐλάμβανε τότε ἔναντι τῶν κοινωνικῶν φαινομένων τῆς χώρας μας. Δυστυχῶς ὁ κ. Κανελλόπουλος διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν σημερινὴν πολιτικὴν σκοπιμότητα καὶ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν σημερινήν του θέσιν, ἐλησμόνησεν ὅλας ἐκείνας τὰς ὡραίας θεωρίας του. Ἐλησμόνησε π.χ. τὴν θεωρίαν περὶ ἰσονόμου δημοκρατίας, ὅταν ὑπεστήριζε τὴν βίαν καὶ νοθείαν τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1961. Ἐλησμόνησε τὴν θεωρίαν τοῦ μέτρου, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστήριξε τὴν φιλοσοφίαν τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος ποὺ ἵδρυσε τότε. Ἐλησμόνησε τὴν θεωρίαν τοῦ συναγωνισμοῦ τῶν τάξεων, πρὸς ἀνάδειξιν τῶν ἀσθενεστέρων τάξεων, ἵνα ἀντικρούσῃ τὴν θεωρίαν τῆς πάλης τῶν διατάξεων. Δυστυχῶς πάντα ταῦτα τὰ ἐλησμόνησεν ὅταν μᾶς ἔλεγε κατὰ τὴν τελευταίαν του ἀγόρευσιν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὅτι ἡ μοῖρα τῶν ἐργατῶν εἶναι νὰ παραμείνουν καθηλωμένοι εἰς τὴν ταπεινὴν θέσιν χωρὶς ἐξέλιξιν, χωρὶς προκοπὴν καὶ πρόοδον. Ἀκόμη, ὁ κ. Κανελλόπουλος περιέπεσεν εἰς τὴν ἀγόρευσίν του εἰς πλείστας ἀντιφάσεις. Ἡ ὥρα δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ τὰς ἐπαναλάβω ὅλας. Θὰ ὑπομνήσω μόνον μίαν τὴν ἑξῆς: Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος τὴν παρελθοῦσαν Δευτέραν ὅτι «ἡ συνδικαλιστικὴ ἐλευθερία ἔχει θεσπισθῆ, ὄχι μόνον ὡς ἐλευθερία συμμετοχῆς εἰς συνδικᾶτα, ἀλλὰ καὶ ὡς ἐλευθερία ἀρνήσεως τῆς συμμετοχῆς ἐργάτου τινὸς εἰς συνδικᾶτα καὶ ὁ ἐλεύθερος ἐργάτης εἶναι ἐξ ἴσου σεβαστὸς ὅπως καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει ὀργανωθῆ. Ἡμεῖς λοιπόν, δὲν ἐπεμβαίνομεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό». Τὸν ἐρωτῶ ὅμως πῶς συμβιβάζεται μὲ αὐτὰ ἡ ὑποχρέωσις τῶν μὴ ὡργανωμένων ἐργατοϋπαλλήλων διὰ τὴν καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς καὶ μάλιστα χωρὶς νὰ ἔχουν τὴν τυπικὴν ἔστω δυνατότητα ἀρνήσεως; Ἰδοὺ ὁ ὑποχρεωτικὸς συνδικαλισμός. Δὲν εἶναι παρέμβασις τοῦ Κράτους εἰς τὸν συνδικαλισμὸν ὅταν ὑποχρεώνωμεν τὸν ἐργάτην νὰ καταβάλῃ τὴν εἰσφορὰν του καὶ ὅταν οὗτος δὲν θέλει; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐξ ἄλλου εἰς τὰς ἀγορεύσεις του διερωτᾶται διατὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀντιδρᾷ κατὰ τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς, ὅταν τὸ ½ ταύτης διατίθεται ὑπὲρ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας; Τοῦ ἀπαντῶμεν: Ἡ κυρουμένη διὰ τοῦ νομοσχεδίου 57)62 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐνῷ τροποποιεῖ διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3755)1957 ἀφίνει ἀνέπαφον τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Ν.Δ. 3755)57 ἥτις ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἐν τέλει τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν.Δ. 3467)55 προστίθεται παράγραφος ἔχουσα οὕτω: «Ἐκ τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 9 διατιθεμένου ποσοῦ, διὰ κάλυψιν τῶν ὑπὸ στοιχεῖον Βʹ σκοπῶν τὸ ⅕ μειοῦται καὶ παραμένει ὡς ἀποθεματικὸν δυνάμενον νὰ διατεθῇ δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ὑπὲρ γενικωτέρων σκοπῶν καὶ μέσων τῶν ἐργατοϋπαλλήλων ἢ συνδικαλιστικῆς δράσεως, προστασίας ἢ ἀναπτύξεως ἐργατοϋπαλληλικῶν ἐπιδιώξεων καὶ παρακολουθήσεως καὶ μελέτης τῆς ἐξελίξεως τοῦ συνδικαλισμοῦ». Εἰς τὴν κομψὴν αὐτὴν διάταξιν καλύπτεται τὸ κυβερνητικὸν ὄργιον, ἡ πρόθεσις καὶ ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐκμαυλίζῃ τοὺς ἡγέτας τῆς ἐργατικῆς τάξεως, χρησιμοποιοῦσα τὸ ⅕ τῆς πρὸς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν εἰσφορᾶς ἀνεξελέγκτως διὰ τοὺς φαύλους αὐτοὺς σκοπούς. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἀποκαλύπτει τοὺς σκοποὺς καὶ τὰς ἐπιδιώξεις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θέλει νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Μᾶς εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἀφήνῃ ἐλευθέραν τὴν διαπραγμάτευσιν διὰ τὴν σύναψιν τῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων παραγόντων ἐκ τῶν ἐργοδοτῶν καὶ ἐργατῶν. Ἡ δυνατότης ὅμως τῆς καταγγελίας τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐξασθενεῖ τὸν θεσμὸν καὶ δὲν τὸν προστατεύει καθ’ ὃν τρόπον ζητοῦν αἱ 87 καὶ 98 Διεθνεῖς Συμβάσεις. Εἰς τὴν ὅλην συζήτησιν περὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, προσετέθη καὶ ἡ παρέμβασις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἥτις δι’ ἑνὸς λιβέλλου ἐναντίον τοῦ συνδικαλιστικοῦ ἡγέτου κ. Μπράουν, ἠθέλησε νὰ ἐμφανισθῇ ὡς ἐκπροσωποῦσα τὰς 840.000 ἐκ τῶν 900.000 ἐργατοϋπαλλήλων τῆς χώρας. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι καὶ μόνον δι’ αὐτὴν τὴν φράσιν, ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κυκλοφορήσῃ τοῦτο ἐντὸς τῆς Βουλῆς, πέραν τοῦ ὅτι ὁ λίβελλος οὗτος στρέφεται κατὰ ἐργατικοῦ ἡγέτου παγκοσμίου προβολῆς, ὡς εἶναι ὁ κ. Μπράουν. Κύριοι βουλευταί, πράγματι οἱ ἐργατοϋπάλληλοι τῆς χώρας εἶναι 900.000. Οἱ ὠργανωμένοι ὅμως δὲν ὑπερβαίνουν τοὺς 230.000. Ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. τοὺς ἀναβιβάζει εἰς 460.000 ἀλλὰ κάμνει τὸ ἑξῆς λάθος. Λαμβάνει τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ὠργανωμένων ἐργατῶν καὶ ἐκ τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων καὶ ἐκ τῶν Ὁμοσπονδιῶν. Τοὺς αὐτοὺς ὑπολογίζει δίς. Δι’ αὐτὸ λέγομεν ὅτι οἱ πράγματι ὠργανωμένοι ἐργάται εἶναι 230.000. Ἐκ τῶν 230.000 ὠργανωμένων ἐργατῶν ἐτόλμησαν οἱ 100.000 νὰ ὑποβάλουν ἀρνητικὴν δήλωσιν. Καὶ ἐὰν ᾐσθάνοντο ἐλεύθεροι, θὰ ὑπέβαλον ἀρνητικὴν δήλωσιν καὶ αἱ 200.000 καὶ ὁ κ. Μακρῆς θὰ ἔμενε μόνον μὲ 30.000, ὅσοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ πράγματι ἐκπροσωπεῖ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. εἶναι γεγονὸς ὅτι εἶναι ὄργανον τῆς Κυβερνήσεως. Πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ τούτου, ἔχω νὰ καταθέσω καὶ νὰ ἀναφέρω πλεῖστα ὅσα στοιχεῖα. Ἕν ἐκ τῶν ἀδιασείστων στοιχείων εἶναι τὸ ἔγγραφον 5104 τῆς 30.5.62, τὸ ὁποῖον ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. ἀπευθύνει πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, καὶ ἀφορᾷ τὸν τρόπον ἐνεργείας πρὸς συγκρότησιν τοῦ 15ου Ἐργατικοῦ Συνεδρίου. Ἰδοὺ τί γράφει ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦτο:

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 30.5.62 Ἀριθ. Πρωτ. 5104 Πρὸς τὸν Ἀξιότιμον Κύριον Κων)νον Χρυσανθόπουλον Ὑπουργὸν Ἐργασίας Ἐνταῦθα Ἀξιότιμε Κύριε Ὑπουργέ. Ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἐν τῇ εἰλικρινῇ της ἐπιθυμίᾳ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ κριθῇ ἐκ τῶν πραγμάτων, διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ἡ πίστις καὶ ἡ συνέπεια τῶν ὑπευθύνων ἡγετῶν τοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος τῆς χώρας, πρὸς τὰς Ἀρχὰς τοῦ Ἐλευθέρου Δημοκρατικοῦ Συνδικαλισμοῦ, προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν καὶ θὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν 4ην Ὁλομέλειαν τῆς Διοικήσεως τῆς Γ.Σ.Ε. Ε., ἥτις συνέρχεται τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν 1ην Ἰουνίου, τὴν προκήρυξιν τοῦ 15ου Πανελλαδικοῦ Συνεδρίου ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς ἔτους 1963. Πρὸς ἄρσιν δὲ πάσης αἰτιάσεως ὡς πρὸς τὴν συνδικαλιστικὴν ἀντικειμενικότητα περὶ τὴν συγκρότησιν τοῦ Συνεδρίου, θὰ ἀναθέσῃ τὴν ὑπευθυνότητα τῆς ἐποπτείας ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ὡς πρὸς τὰς δικαιούχους εἰς συμμετοχὴν Ὀργανώσεις, βάσει τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ Καταστατικοῦ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., εἰς ἀντιπροσωπείαν τῆς Δ.Σ.Ε.Ε.Σ. τῆς ὁποίας ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. εἶναι τμῆμα. Φέρομεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, κύριε Ὑπουργέ, ταῦτα, καθ’ ὅσον ἐκτιμῶμεν δεόντως τὴν εἰλικρίνειαν τοῦ ἐνδιαφέροντός σας εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν Ἐργατικὸν Συνδικαλισμόν. Μετ’ ἐξαιρέτου τιμῆς

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Φ. ΜΑΚΡΗΣ

Ἐκ τοῦ ἐγγράφου τούτου, φαίνεται ἡ πλήρης ἐξάρτησις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ποῦ εἶναι λοιπὸν ὁ ἐλεύθερος συνδικαλισμός; Ἄλλο τεκμήριον τῆς σχέσεως καὶ τῆς στενῆς συνεργασίας μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Γ.Σ.Ε.Ε., εἶναι καὶ ἡ ἀπομάκρυνσις τοῦ νομίμου Προέδρου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Σπάρτης ἐκ τῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Σπάρτης εἰς τὸ ΙΚΑ τῆς περιφερείας. Καταθέτω ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 42841)20.12.62 διαταγῆς τοῦ Νομάρχου Λακωνίας καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12072) 15.12.1962 ἔγγραφον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. πρὸς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Σπάρτης, διὰ νὰ καταδειχθῇ πῶς καὶ κατὰ ποῖον τρόπον παρεμβαίνουν ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τὸ Κράτος εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Συνδικαλισμοῦ. Ἰδοὺ τί λέγουν τὰ ἔγγραφα ταῦτα:

ΒΑΣΙΛΙΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Νομαρχία Λακωνίας Τμῆμα Ἀποκ. Ἀρμ. Δογάνης Ἀριθ. Πρωτ. 42841. Ἐν Σπάρτῃ τῇ 20 Δεκεμβρίου 1962 Ἀπόφασις Ὁ Νομάρχης Λακωνίας Λαβόντες ὑπ’ ὄψιν: 1) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 52710)Ν.615 τῆς 4.8.62 διαταγὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καθ’ ἣν συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1051)1962 ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας μόνον τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα τὰ ἀνήκοντα εἰς τὴν δύναμιν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος δύνανται νὰ ὑποδεικνύουν ἀντιπροσώπους των διὰ τὸν ἐξ αὐτῶν διορισμὸν ὡς μελῶν τῶν Τοπικῶν Διοικητικῶν Ἐπιτροπῶν τῶν Ὑποκ)μάτων τοῦ Ι.Κ.Α. 2) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11098)2.11.62 ἔγγραφον τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, δι’ οὗ γνωρίζει ἡμῖν ὅτι τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Σπάρτης δὲν ἀποτελεῖ μέλος αὐτῆς καὶ προτείνει ἐκπροσώπους της εἰς τὴν ἀνωτέρω Τ.Δ.Ε. 3) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 43829)13.1.61 ἀπόφασιν ἡμῶν, δι’ ἧς ὡρίσθη ὁ Γεώργιος Βεντήρης, Πρόεδρος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Σπάρτης, ὡς μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης. 4) Τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Διατάγματος 3714)1957 «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Διοικήσεως καὶ Ἐλέγχου τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων Νομοθεσίας κ.λ.π.», ὡς αὗται ἐτροποποιήθησαν μεταγενεστέρως, ἀποφασίζομεν: Τροποποιοῦντες τὴν ὑπ’ ἀριθ. 43829)131.61 ἀπόφασιν ἡμῶν ὁρίζομεν τακτικὸν μέλος τῆς Τοπικῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑποκ)τος ΙΚΑ Σπάρτης τὸν Σπῦρον Μπεσύρην, ἀναπληρωματικὸν δὲ αὐτοῦ τὸν Νικόλαον Παπαηλιοῦ εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ μέχρι τοῦδε τακτικοῦ Γεωργίου Βεντήρη καὶ ἀναπληρωματικοῦ Πουλουσόφου. Ἡ ἰσχὺς τῆς παρούσης ἄρχεται ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως εἰς ὁριζομένους καὶ τὸ Ὑποκ)μα τοῦ ΙΚΑ Σπάρτης δυνάμει τοῦ ἄρθρου 37 τοῦ Ν. 3200)55 καὶ λήγει κατὰ τὸν χρόνον καθ’ ὃν λήγει ἡ ἰσχὺς τῆς ὑπ’ ἀριθ. 43829)13.1.61 ἀποφάσεως ἡμῶν δι’ ἧς συνεκροτήθη ἡ Τ.Δ.Ε. παρὰ τῷ Ὑποκατ)τι ΙΚΑ Σπάρτης. Περίληψις τῆς παρούσης δημοσιευθήτω εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ παροῦσα κοινοποιηθήτω τοῖς ὁριζομένοις καὶ τὸ ἐνταῦθα Ὑποκ)μα τοῦ ΙΚΑ. Ὁ Νομάρχης Στυλ. Σκανδάλης (Ἀκριβὲς ἀντίγραφον) Ἐγκρίνεται ἡ δημοσίευσις εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Σπάρτῃ τῇ 24 Δεκεμβρίου 1962 Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν Εἰδικῇ Ἐντολῇ Ὁ Προϊστάμενος τῆς Ὑ.Δ. Λογ)κοῦ

(Ὑπογραφὴ)

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 12072 Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1962 Πρὸς

Τὴν Διοίκησιν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σπάρτης

ΣΠΑΡΤΗΝ

Συνάδελφοι, Εἰς ἐκτέλεσιν ἀποφάσεως τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ληφθείσης κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 13ης Φεβρουαρίου 1962 σᾶς ἀπηυθύναμεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12802) 27.2.62 ἔγγραφόν μας καὶ ἐζητήσαμεν ὅπως ἀπολογηθῆτε ἐνώπιον τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ πράξεις καὶ παραλείψεις, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν σαφεῖς καὶ ἀναμφισβητήτους παραβάσεις τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 3 παρ. 10, τοῦ ἄρθρου 8 παράγρ. 1 καὶ 3, τοῦ ἄρθρου 11 παράγρ. 1 καὶ τοῦ ἄρθρου 26 παράγρ. 9 τοῦ ἰσχύοντος Καταστατικοῦ τῆς Γ. Σ.Ε.Ε. ἐντὸς προθεσμίας δέκα πέντε (15) ἡμερῶν. Καίτοι ὅμως παρῆλθεν ἔκτοτε τρίμηνον δὲν συνεμορφώθητε μὲ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν καὶ ἠρνήθητε νὰ ἀπολογηθῆτε ἐπὶ τῶν διατυπουμένων εἰς τὸ ἄνω ἔγγραφον Καταστατικῶν παραβάσεων. Κατόπιν τούτου ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτῆς τῆς 29ης Μαΐου 1962 ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν τὰς παραγράφους 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Καταστατικοῦ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἀπεφάσισεν τὴν διαγραφὴν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σπάρτης ἐκ τῆς δυνάμεως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. διὰ τὰς μνημονευομένας εἰς τὸ ὡς ἄνω ἔγγραφόν μας καταστατικὰς παραβάσεις καὶ ἀντισυνδικαλιστικὰς πράξεις. Μὲ συν. χαιρετισμοὺς

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Φ. ΜΑΚΡΗΣ

Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν τελευταίαν παρατήρησίν μου. Ἡ ΓΣΕΕ ἰσχυρίζεται σήμερον, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος τῶν Ἀμερικανικῶν Συνδικάτων κ. Μπράουν, δὲν εἶναι πρόσωπον περιωπῆς. Καὶ ὅμως, ὁ κ. Μπράουν εἶναι ὁ ὀργανωτὴς τῶν συνδικαλιστικῶν ἐργατικῶν κινημάτων ἐν Εὐρώπῃ. Εἶναι ὁ ἐργατικὸς ἡγέτης, ὅστις ἀνέλαβε τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐργατικῶν κινημάτων εἰς τὴν Γερμανίαν, τὴν Αὐστρίαν καὶ ἄλλα Κράτη τῆς Εὐρώπης, τὰ ὁποῖα ἠδυνήθησαν οὕτω νὰ ἀντιστοῦν καὶ νὰ ἀντιδράσουν κατὰ τοῦ κομμουνιστικοῦ ἐπεκτατισμοῦ. Αὐτὸς ὁ ἡγέτης, εἰς τὸ παρελθόν, ἐνίσχυσε τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. Τὸ 1961 ἠθέλησε τὴν ἑνοποίησιν τοῦ ἐργατικοῦ μας κινήματος ποὺ τὸ εἶδε διεσπαρμένον καὶ δι’ αὐτὸ ἐξυβρίζεται ὑπὸ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. σήμερον. Σήμερον δὲ οὗτος ἐκπροσωπεῖ τὴν ΔΣΕΕΣ εἰς τὸν ΟΗΕ καὶ ἀγωνίζεται εἰς τὰ νέα Κράτη τῆς Ἀφρικῆς νὰ ὀργανώσῃ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, τῇ ἐντολῇ τοῦ ΟΗΕ. Ἀλλὰ ἡ ΓΣΕΕ, κύριοι συνάδελφοι, εἶχε μεταπτώσεις προκειμένου νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐπιβολὴν τῆς ἐργατικῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ αὐτῆς. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν μετῆλθε πλεῖστα τεχνάσματα. Ἓν ἐκ τούτων ἦτο καὶ μετάκλησις ἐκπροσώπων τῆς ΔΣΕΕΣ καὶ τῆς ΕΠΟ διὰ νὰ ἐξετάσουν τὸ ἐργατικὸν κίνημα εἰς τὴν χώραν μας. Οἱ ἐκπρόσωποι οὗτοι τῆς ΔΣΕΕΣ καὶ ΕΠΟ, μετὰ μελέτην τῆς ἐν Ἑλλάδι καταστάσεως τῶν ἐργατικῶν καὶ τοῦ ἐργατικοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος, ἐξέδωκαν τὴν κάτωθι διακήρυξιν, ἣν ὑπογράφουν οἱ Γενικοὶ Γραμματεῖς ΔΣΕΕΣ κ. Ὀμὲρ Μπεκιοῦ καὶ ΓΣΕΕ κ. Φ. Μακρῆς. Ἰδοὺ τί λέγει ἡ διακήρυξις αὕτη: «Κατὰ τοὺς τελευταίους ὀλίγους μῆνας, ἡ χώρα ἐγνώρισε σημαντικὴν ἀναταραχὴν εἰς τὸν τομέα τῶν διεκδικήσεων τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Παρὰ τὴν ἐπιτευχθεῖσαν οἰκονομικὴν πρόοδον, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι τῆς Ἑλλάδος δὲν ἐπωφελήθησαν αὐτῆς καθ’ ὃ μέτρον ἐδικαιοῦντο. Ἡ Ἀποστολὴ ἐθορυβήθη ὅλως ἰδιαιτέρως ἐκ τῆς αὐξούσης ἀνεργίας ἥτις συνιστᾷ, αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν, μίαν νοσηρὰν κατάστασιν διὰ μίαν ἐξελισσομένην οἰκονομίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δηλώσωμεν ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐργαζόμενοι δὲν θεωροῦνται εἰσέτι ἰσότιμοι καὶ ἐξ ὁλοκλήρου μέτοχοι τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας. Εἰδικώτερον, δὲν παρεσχέθη ἡ δυνατότης εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Συνδικαλιστικὸν Κίνημα νὰ καταστῇ ἕνα ὑπεύθυνον καὶ κατωχυρωμένον Ἐργατικὸν Ἐκπροσωπευτικὸν Ὄργανον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον εἰς μίαν σύγχρονον κοινωνίαν καὶ ἄνευ τοῦ ὁποίου ἡ οἰκονομικὴ πρόοδος δὲν δύναται νὰ ἔχῃ τὰ εὐμενῆ αὐτῆς κοινωνικὰ ἐπακόλουθα ἐπ’ ὠφελείᾳ ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ. Θεωροῦμεν καθῆκον ἡμῶν νὰ προειδοποιήσωμεν ὅλους τοὺς ὑπευθύνους ὅτι ἐπέστη ἡ στιγμὴ τῆς συσπειρώσεως ὅλων τῶν Δημοκρατικῶν δυνάμεων ἐναντίον τῶν καταστρεπτικῶν ἐπιρροῶν τῶν ὁλοκληρωτικῶν τοιούτων. Εἰλικρινῶς πιστεύομεν ὅτι, μόνον ἐὰν συσπειρωθοῦν ὅλαι αἱ δυνάμεις τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, θὰ δυνηθῇ αὕτη νὰ διασφαλισθῇ καὶ νὰ κατισχύσῃ τῶν ἐχθρῶν της. Διὰ νὰ διαδραματίσουν ὅμως οἱ Ἕλληνες ἐργαζόμενοι τὸν ρόλον τους, διὰ τὴν ἄμυναν τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, εἶναι ἀπαραίτητον νὰ τοὺς ἀναγνωρισθῇ συγχρόνως τὸ δικαίωμα τῆς πλήρους συμμετοχῆς των εἰς τοὺς καρποὺς τοῦ μόχθου των καὶ τῆς ἐλευθέρας ἰσοτίμου καὶ ὑπευθύνου συμμετοχῆς των εἰς ὅλα τὰ ἐπίπεδα τῆς Ἑλληνικῆς Οἰκονομικῆς καὶ Κοινωνικῆς ζωῆς. Πρὸς τούτοις θεωροῦμεν ἐπιβεβλημένον ὅπως: 1. Ἐπιτευχθῇ ἡ μεγαλυτέρα δυνατὴ ἑνότης εἰς τὰς γραμμὰς τοῦ Ἐλευθέρου καὶ Δημοκρατικοῦ Κινήματος. 2. Ἀποκατασταθῇ καὶ καταστῇ σεβαστὴ ἡ πλήρης ἐλευθερία τοῦ συνεταιρίζεσθαι καὶ τοῦ θεσμοῦ τῶν συλλογικῶν διαπραγματεύσεων καὶ συμβάσεων, ὡς ἐπὶ παραδείγματι διὰ τῆς ἐπικυρώσεως εἰδικῶς τῶν ὑπ’ ἀριθ. 87 καὶ 98 Συμβάσεων Διεθνοῦς Ὀργανώσεως Ἐργασίας. 3. Ἐκπροσωποῦνται πλήρως οἱ ὠργανωμένοι Ἕλληνες ἐργαζόμενοι, ὑπὸ τῶν νομίμως καὶ ἐλευθέρως ἐκλεγομένων ἀντιπροσώπων των εἰς ὅλους τούς, σχετιζομένους πρὸς θέματα οἰκονομικῆς, ἐργατικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς θεσμούς. 4. Καταπαύσουν πάραυτα ὅλαι αἱ ἐπεμβάσεις εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος καὶ καταργηθοῦν, ἄνευ χρονοτριβῆς, ὅλοι οἱ Ὀργανισμοὶ οἱ προοριζόμενοι ἢ χρησιμοποιούμενοι πρὸς διευκόλυνσιν τοιούτων ἐπεμβάσεων. Πᾶν ὑγιὲς δημοκρατικὸν συνδικαλιστικὸν κίνημα, δέον νὰ εἶναι πρωτίστως ἀνεξάρτητον πάσης ἐξωσυνδικαλιστικῆς ἐπεμβάσεως. Τὸ ἑλληνικὸν συνδικαλιστικὸν κίνημα, συνεπὲς πρὸς ἑαυτὸ καὶ τὰς ἀρχάς του, θὰ λογοδοτῇ μόνον εἰς τὰ μέλη του καὶ θὰ συνεχίσῃ ν’ ἀγωνίζηται διὰ νὰ καταστῇ οἰκονομικῶς αὔταρκες. Διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ ἐξ ἄλλου εἰς τὴν ἀποστολήν του καὶ νὰ διαδραματίσῃ τὸν ρόλον του, ὡς εἷς τῶν ἀκρογωνιαίων λίθων τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς προόδου εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ καταβάλῃ πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν διὰ νὰ συσπειρώσῃ ὅλας τὰς δημοκρατικὰς δυνάμεις εἰς τὰς γραμμάς του, πρὸς τὸν σκοπὸν συντριβῆς πάσης ἀποπείρας διεισδύσεως εἰς αὐτὰς τῶν ὁλοκληρωτικῶν δυνάμεων, τὴν μετὰ τῶν ὁποίων συνεργασίαν καταδικάζει ἀνέκαθεν. Πρὸ αὐτῶν τῶν διατυπώσεων, τὸ Διεθνὲς συνδικαλιστικὸν κίνημα εἶναι στερρῶς ἀποφασισμένον νὰ παράσχῃ κάθε δυνατὴν ἐνίσχυσιν πρὸς τὴν ΓΣΕΕ διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῶν σκοπῶν της: α) Ἐξυψώσεως τοῦ ἀπαραδέκτως χαμηλοτάτου βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν Ἑλλήνων Ἐργατοϋπαλλήλων. β) Ἀποτελεσματικῆς, προληπτικῆς καὶ κατασταλτικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ μεγίστου Ἐθνικοῦ προβλήματος τῆς ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως, τὸ ὁποῖον ὑπονομεύει πᾶσαν προσπάθειαν πραγματικῆς ἀναπτύξεως τῆς Ἑλληνικῆς Οἰκονομίας καὶ δηλητηριάζει τὸ κοινωνικὸν κλῖμα. γ) Πλήρους ἀναμορφώσεως καὶ βελτιώσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων πρὸς τὸν σκοπὸν ἀποτελεσματικῆς προστασίας τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν ἀπομάχων τῆς Ἐργασίας κατὰ παντὸς κινδύνου. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Ἑλλάδος, μέλος τῆς Διεθνοῦς Συνομοσπονδίας Ἐλευθέρων Ἐργατικῶν Συνδικάτων ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως αὑτῆς, θὰ συγκαλέσῃ ἐντὸς ὀλίγων μηνῶν τὸ τακτικὸν 14ον Συνέδριόν της. Κατ’ αὐτὸ θὰ δοθῇ ἡ δυνατότης ἐπανεξετάσεως ὅλων τῶν προβλημάτων τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸ Ἐργατικὸν Κίνημα. Συγχρόνως θὰ παρασχεθῇ κατ’ αὐτὸ ἡ εὐκαιρία νὰ προβληθῇ πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἐργαζομένους καὶ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν ἕνα τολμηρὸν πρόγραμμα οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἡ διεθνὴς Συνομοσπονδία Ἐλευθέρων Ἐργατικῶν Συνδικάτων ἀπεδέχθη εὐχαρίστως ν’ ἀντιπροσωπευθῇ εἰς τὸ Συνέδριον τοῦτο. Ἔχομεν πᾶσαν ἐμπιστοσύνην, ὅτι τὸ 14ον Συνέδριον τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος θ’ ἀνοίξῃ ἕνα νέον καὶ ἔνδοξον κεφάλαιον εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Μακρῆν. Πότε μᾶς ἔλεγε τὴν ἀλήθειαν; Τότε ποὺ διεξετραγώδει τὴν ἀθλίαν ἐργατικὴν θέσιν, ἢ τώρα ποὺ δὲν συγκινεῖται, οὔτε μὲ τὰς ἐργατικὰς ἀπεργίας, οὔτε μὲ τὰς ἀπεργίας πείνης τῶν ἐργατῶν; Ἔχει θέσει διὰ τῶν πράξεών του ὁ κ. Μακρῆς, ὡς μοναδικὸν σκοπὸν τὴν βιαίαν ὑπαγωγὴν ὅλων τῶν ἐργατοϋπαλλήλων εἰς τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. Κύριοι βουλευταί, ὡς δημόσιοι ἄνδρες ἔχομεν ἐπίγνωσιν τῶν εὐθυνῶν μας. Δὲν θὰ ψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, διότι διαφωνῶ ριζικῶς μὲ τὰς βασικὰς διατάξεις του, αἵτινες ἤδη ἐπεσημάνθησαν καὶ αἱ ὁποῖαι ἐὰν γίνουν νόμος τοῦ Κράτους, θὰ θέσουν ἀσφαλῶς θρυαλλίδα εἰς τὰ θεμέλια τοῦ καθεστῶτος.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ρουχωτᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§72Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶχα συμπληρώσει τὸ τέταρτον κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου καὶ ἐπληροφορήθην μόλις κατῆλθον, ὅτι διετάξατε νὰ διακοποῦν τὰ μεγάφωνα κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου. Τοῦτο εἶναι πρωτοφανές. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, ὅπως διατάξητε νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ Πρακτικὰ ὁλόκληρος ἡ ἀγόρευσίς μου.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ ἀφήσατε αὐτὸ τὸ ὕφος. Ἀφήσατε τὸ Προεδρεῖον νὰ κάμῃ τὴν δουλειά του, διότι δὲν μεροληπτεῖ ὅταν τηρῇ τὸν Κανονισμόν. Ἠρχίσατε τὴν ἀγόρευσίν σας μὲ τὸ ὡρολόγιόν μου καὶ μὲ τὸ ὡρολόγιον τῆς Βουλῆς παρὰ 13 καὶ ἐτελειώσατε καὶ 15. Εἶναι βλέπετε τὸ καθῆκον μου νὰ παρακολουθῶ ἀκριβῶς τὴν ὥραν, μὲ τὸ λεπτό.

§74Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἤρχισα εἰς τὰς 8.57′ καὶ πρὶν παρέλθῃ τὸ τέταρτον διεκόψατε τὰ μεγάφωνα. Εἶναι ἐντροπή σας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἔλθῃ εἷς τῶν Ἀντιπροέδρων νὰ καταλάβῃ τὴν ἕδραν, διότι κατόπιν τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Ζορμπᾶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ζητήσω τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5′.

(Ὥρα 9.15′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 9.20′ μ.μ.)

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὡς μοῦ ἐλέχθη ὑπὸ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου, ὁ βουλευτὴς κ. Ζορμπᾶς, ὁμιλῶν πρὸς τὸ Προεδρεῖον εἶπεν «ἐντροπή σας». Ἡ φράσις εἶναι ἐλάχιστα Κοινοβουλευτική, ἥκιστα εὐπρεπὴς εἶναι δύναταί τις εἰπεῖν ὑβριστική. Παρακαλεῖται ὁ κ. Ζορμπᾶς νὰ δώσῃ τὰς δεούσας ἐξηγήσεις.

§77Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν συνηθίζω νὰ εἶμαι ἀπρεπής. Προσέχω, σέβομαι τοὺς πάντας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ κυρίως τὸν Κανονισμόν. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα εἰς τὰς 8.57′ καὶ ἐτελείωσα εἰς τὰς 9.13′. Ἄλλοι συνάδελφοι ὡμίλησαν ἐπὶ 20′ καὶ 25′. Ὅταν κατῆλθον τοῦ βήματος μὲ ἐπληροφόρησαν συνάδελφοι, ὅτι δὲν μὲ ἤκουσαν, διότι ὁ κ. Πρόεδρος διέταξε καὶ διέκοψαν τὰ μεγάφωνα. Ἐν τῇ ρύμῃ, βέβαια, τῆς ὀργῆς μου, εἶπον μίαν φράσιν τὴν ὁποίαν ἀνακαλῶ. Παρακαλῶ νὰ δοθῇ ἐντολὴ νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ τὰ ὅσα εἶπα. Τὸ παράπονόν μου εἶναι ὅτι τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔπρεπε νὰ διακόψῃ τὰ μεγάφωνα.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι ὁ κ. Θανόπουλος, ὁ ὁποῖος ἀπολαμβάνει τῶν συμπαθειῶν ὅλου θέλω νὰ πιστεύω τοῦ Σώματος, προσπαθεῖ πολλάκις νὰ συμβιβάσῃ τὰ ἀσυμβίβαστα, ὅσον τοῦτο εἶναι δυνατόν. Νομίζω ὅμως, ἀπὸ ὅ,τι ἤκουσα καὶ ἀπὸ ἄλλους, ὅτι ὡμίλησεν ὁ κ. Ζορμπᾶς πλέον τῶν 25 λεπτῶν. Δὲν θέλω νὰ ἀντιδικήσω ἀφοῦ μάλιστα τὸ θέμα ἔληξε, ἐνίοτε ὅμως δὲν τελειώνετε καὶ σεῖς τὸν εἱρμὸν τῶν σκέψεών σας ἐγκαίρως καὶ φέρετε εἰς δύσκολον θέσιν τὸ Προεδρεῖον τὸ ὁποῖον μὴ λησμονῆτε ὅτι ἔχει κουρασθῇ δεδομένου ὅτι τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἀπασχολεῖ τὸ Σῶμα ἐπὶ δέκα ἤδη συνεδριάσεις.

§79Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα βεβαίως, ἐτελείωσε μετὰ τὰς ἐξηγήσεις τοῦ κ. συναδέλφου, αἱ ὁποῖαι ἀποδεικνύουν ὅτι ἔχει κἄποιαν γενναιότητα, διότι ἀνεγνώρισε τὸ λάθος του καὶ τὴν ἀδικίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰς τὸ Προεδρεῖον, τὸ ὁποῖον συνηθίζει πάντοτε ἀμερολήπτως νὰ ἐκτελῇ τὸ καθῆκον του. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἤρχισεν οὐσιαστικῶς ἀγορεύων εἰς τὰς 9 παρὰ 13 λεπτά, ἤρχισε δὲ νὰ τὸν ἐνοχλῇ τὸ Προεδρεῖον ἀπὸ τὰς 9 καὶ 5′. Ἐν συνεχείᾳ, εἰς τὰς 9 καὶ 10′, ἐνετάθησαν αἱ ἐνοχλήσεις διότι εἶχε συμπληρώσει 20 λεπτὰ ἀγορεύσεως. Ἐτελείωσεν εἰς τὰς 9 καὶ 15′.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ἀφοῦ ἐφθάσαμεν πλέον εἰς τὸ σημεῖον νὰ διαβάλλεται τὸ Προεδρεῖον, θὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν νέον σύστημα: Τὴν στιγμὴν ποὺ θὰ ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα ὁ ρήτωρ θὰ τοῦ ὑπομιμνήσκωμεν τὴν ὥραν. Διότι εἴμεθα καὶ ἡμεῖς ἄνθρωποι, ἔχομεν καὶ ἡμεῖς νεῦρα καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ παραφερωθῶμεν. Θὰ σᾶς ἐκμυστηρευθῶ ὅτι εἶναι δυσχερέστατον νὰ προεδρεύῃ κανεὶς καὶ νὰ προστατεύῃ αὐτὸν ποὺ τὸν ὑβρίζει ἐκείνην ἀκριβῶς τὴν ὥραν, διότι καὶ ὅταν ἀκόμη μέμφεται ὅλως ἀδίκως τὸ Προεδρεῖον πρέπει νὰ ἔχῃ ἐλευθερίαν λόγου. Εἶναι τόσον δύσκολον τὸ πρᾶγμα, ὥστε πρέπει νὰ ἔχῃ κανεὶς πολὺ ἰσχυρὸν νευρικὸν σύστημα. Εἶναι δυσχερὴς ὁ ρόλος τοῦ προεδρεύοντος. Δι’ αὐτό, ἂν ἐνίοτε εὑρίσκεται ἐν ἐκνευρισμῷ εἶναι δικαιολογημένος. Μὴ μᾶς παρεξηγῆτε. Ὅταν ὅμως ἀμφισβητοῦνται 3 ἢ 5 λεπτά, τὶ θὰ κάμῃ τὸ Προεδρεῖον, θὰ τὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὸν κ. Ζορμπᾶν διὰ νὰ τὸν διακόψῃ συντομώτερον τοῦ κανονικοῦ; Δὲν ἔχει νόημα οὔτε πρακτικὸν σκοπὸν μία τοιαύτη ἐνέργεια. Ὁρίστε, κ. Ρουχωτᾶ.

§81Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὡρκίσθη ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ κ. Χρυσανθόπουλος ἕνας γενικὸς ψίθυρος ἠκούσθη, ὅτι εἶναι ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος εἰς τὴν κατάλληλον θέσιν. Ὅλος ὁ ἐργατοϋπαλληλικὸς κόσμος, ὅλοι ἡμεῖς καὶ τὸ Ἔθνος εἶχε τὴν ἐλπίδα ὅτι ὁ κ. Χρυσανθόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐπὶ δεκαετηρίδας ἠνάλωσεν εὐδοκίμως τὸ ὑπαλληλικόν του στάδιον καὶ ἐγνώρισεν ἀπὸ κοντὰ καὶ τὸν πόνον καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐργατοϋπαλληλικῆς τάξεως, ὅτι, ἀφοῦ ἐδέχετο τὰ συγχαρητήρια τῶν φίλων του καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν ἐργατοπατέρων, θὰ ἐκλείνετο μέσα εἰς ἕνα δωμάτιον, θὰ ἐκάλει τὸ Ἐπιτελεῖον του, θὰ παρέμενεν ἐκεῖ ἐπὶ ἑβδομάδας καὶ μετέπειτα θὰ ἐνεφανίζετο μὲ ἕνα ἄρτιον ἐργατικὸν κώδικα, θὰ ἐζήτει ἀκρόασιν ἀπὸ τὸν ἐξοχώτατον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως —ἐλπίζω νὰ μὴ παρήρχετο 8μηνον διὰ νὰ τὸν δεχθῇ— καὶ ἀφοῦ τοῦ εἰσηγεῖτο τὸν νέον ἐργατικὸν κώδικα θὰ ἐλάμβανε παρ’ αὐτοῦ ἐξουσιοδότησιν νὰ καλέσῃ τοὺς ἐργοδότας, τοὺς βιομηχάνους καὶ τοὺς λοιποὺς ἁρμοδίους καὶ νὰ τοὺς εἴπῃ: Εἶναι ἔργον ἐθνικὸν νὰ ἀνέλθῃ ἡ βιοτικὴ στάθμη τῶν ἐργατῶν. Εἶναι ἔργον ἐθνικὸν νὰ περιορίσητε τὰ κέρδη σας. Εἶναι ἔργον ἐθνικὸν νὰ σταματήσωμεν τὸν ἐκπατρισμὸν τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Ἀπὸ τὸν ὁλοκληρωμένον καὶ ἄρτιον αὐτὸν ἐργατικὸν κώδικα θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον ἀπαλειφθῆ ὅλαι αἱ ἀντεργατικαὶ διατάξεις καὶ ἔτσι νὰ τὸν φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ τότε ἀναμφισβητήτως δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συναντήσῃ τὴν ἀντίδρασιν, τὴν ὁποίαν συνήντησε τὸ συνονθύλευμα αὐτῶν τῶν διατάξεων, τῶν τῆδε κακεῖσε ἐρριμμένων καὶ κατὰ τρόπον, θὰ ἔλεγε κανείς, νομοπαρασκευαστικῶς ἀνορθόδοξον. Διότι ἕνας κῶδιξ πρέπει νὰ εἶναι κωδικοποιημένον κείμενον καὶ ὄχι νὰ λέγῃ «ἡ διάταξις τοῦ νόμου τάδε προστίθεται εἰς τὴν διάταξιν τοῦ νόμου ἐκείνου»— καὶ προστίθεται ἀκριβῶς διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν τοῦ κάθε ἐργοδότου τὰ συμφέροντα. Δυστυχῶς, κ. βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας περιωρίσθη εἰς τὸ νὰ ἱκανοποιήσῃ ὅλας τὰς ἐπιθυμίας τῶν ἐργοδοτῶν καὶ ἐστράφη ἐναντίον τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Τοῦτο εἶναι λυπηρὸν διότι προέρχεται, ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τὸν κ. Χρυσανθόπουλον. Ἀλλ’ ὅταν, κ. βουλευταί, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα καὶ μᾶς λέγει ὅτι ἔχει τὴν ἀντίληψιν ὅτι τὸ ξεσπίτωμα, τὸ ὁμαδικὸ ξεσπίτωμα, τῶν ἐργατῶν τῆς Ἑλλάδος εἶναι εὐλογία Θεοῦ, ὅταν ἔρχεται καὶ μᾶς λέγει ὅτι ἀσπάζεται τὰς περὶ ἐργάτου ἀντιλήψεις τοῦ ἀειμνήστου θείου του Γούναρη, τοῦ 1914, —ὡσὰν νὰ μὴ ἐχύθησαν ἀπὸ τότε ποταμοὶ αἱμάτων διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τοῦ ἐργάτου— δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιμένωμεν τίποτε καλύτερον. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἠθέλησε νὰ μᾶς μεταφέρῃ εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς Ρωσίας τῶν Τσάρων, ὁπότε οἱ δυστυχισμένοι μουζῖκοι ἐργάται εἶχον τὴν φιλοδοξίαν νὰ γεννῶνται καὶ νὰ πεθαίνουν ἐργάται, ὅπως θέλει καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, ἀλλὰ τοὐλάχιστον νὰ μὴ δέρωνται μὲ τὸ κνοῦτον. Ἴσως δὲν εἶναι καλυτέρα ἡ εἰκὼν τῆς σημερινῆς καταστάσεως. Ὄχι, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως. Οἱ ἐργάται, οἱ δυστυχισμένοι ἐργάται, οἱ ὁποῖοι μοχθοῦν νυχθημερόν, δὲν φιλοδοξοῦν νὰ γίνουν οὔτε Ἀκαδημαϊκοί, οὔτε καθηγηταὶ Πανεπιστημίου. Δέχονται νὰ ζήσουν ἐργαζόμενοι ὡς χειρώνακτες καὶ ν’ ἀποθάνουν ὡς ἐργάται, ἀλλὰ δὲν δέχονται νὰ ἀποθάνουν ἐκ τῆς πείνης. Διότι καὶ οἱ ἐργάται εἶναι ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, τὸν ὁποῖον πιστεύει καὶ ἐπικαλεῖται συχνὰ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, καὶ δικαιοῦνται νὰ ζήσουν ὑπὸ τὸν ἥλιον, τὸν ὁποῖον ὁ καλὸς Θεὸς στέλλει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους καί, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, καὶ διὰ τοὺς βιομηχάνους καὶ διὰ τοὺς ἐργάτας. Ἀλλὰ τὶ εἶναι δυνατὸν νὰ περιμένωμεν, κ. βουλευταί, ὅταν ὁ Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης λαμβάνει 100.000 δρ. μηνιαίως —σχετικὴ τροπολογία μου ὅπως αἱ ἀποδοχαί του μὴ ὑπερβαίνουν τὸν μισθὸν τοῦ Ἀρεοπαγίτου ἀπερρίφθη ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας—ἐνῷ, ἀντιθέτως, οἱ δυστυχισμένοι ἀγρόται φυλακίζονται δι’ ὀλίγα ἑκατοστάρικα; Καὶ ἔχω ἐπιστολὴν ἐκπατρισθέντος συμπολίτου μου, ὁ ὁποῖος ἐδανείσθη παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. 6.000 δρ. διὰ μίαν ἀγελάδα καὶ μετὰ τριετίαν κατέληξε νὰ πληρώσῃ 9.000! Ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας θὰ ἠμποροῦσε νὰ δανεισθῇ καὶ ἀπὸ τὸν αἰσχρότερον τοκογλύφον. Αὐτὴ εἶναι ἡ συμπαράστασις τῆς Α.Τ.Ε. πρὸς τοὺς ἀγρότας μας καὶ δι’ αὐτὸ οἱ ἀγρόται μας ἀναγκάζονται νὰ ἐκπατρίζωνται. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἔχομεν ἐνώπιόν μας τεράστια προβλήματα ἐργατικά, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ διαλάθουν τῆς προσοχῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ σωφὲρ —ὁδηγὸς τρόλλεϋ λαμβάνει 1557 δρ. τὸν μῆνα, ἐνῷ, κατὰ τὴν ἔκθεσιν ὁρκωτῶν λογιστῶν, τρεῖς μεγάλοι διευθυνταὶ καὶ ἡγεμόνες τῆς Πάουερ, τῆς ἐν μέσαις Ἀθήναις ἀγγλικῆς αὐτῆς ἑταιρείας, λαμβάνουν 3.000.000 τὸν χρόνο! Δικαιοῦνται, κ. Ὑπουργέ, τῆς Ἐργασίας, νὰ ζήσουν καὶ οἱ δυστυχισμένοι αὐτοὶ ἐργάται, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν οὔτε τὴν ἀργίαν τῶν ἑορτῶν τῆς Χριστιανοσύνης καὶ ἐργάζονται πάντοτε κάτω ἀπὸ δυσμενεστάτας συνθήκας. Καί, ἐν τούτοις, λαμβάνουν 1557 δρ. μηνιαίως, ἐνῷ οἱ τρεῖς μεγιστᾶνες, ὁ Κὲμπ καὶ οἱ ἄλλοι δύο, ἀπὸ 3.000.000 ἐτησίως καί, μ’ ὅλα ταῦτα, στιβάζονται εἰς τὰ ὀχήματα τῆς ἑταιρείας δίκην ἀγέλης προβάτων οἱ ἄνθρωποι τῆς πρωτευούσης, ποὺ δὲν διαθέτουν ἰδιωτικὸν αὐτοκίνητον. Μήπως πέρασε, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὸ μυαλό σας αὐτὴ ἡ κατάστασις; Καὶ θέλετε νὰ δῆτε ποία εἶναι ἡ ἑταιρεία αὐτή; Ἰδού, κ. βουλευταί. Ἐζήτησεν ὁ ἐντιμότατος κ. δικαστὴς τοῦ Ἀνωτάτου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου νὰ τοῦ δώσουν τὰ στοιχεῖα, ἀλλὰ οἱ Ἄγγλοι ἡγεμόνες, ἠρνήθησαν. Ἰδοὺ τὶ λέγει ὁ ἐντιμότατος ὁρκωτὸς Λογιστής: «Διὰ τῶν ἀπὸ 10.1.61, 9.2.61 καὶ 16.3.61 ἐγγράφων μας ἐζητήσαμεν διάφορα στοιχεῖα, ἅτινα δὲν μᾶς ἀπεστάλησαν». Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Ἀντιπρόεδρε, ὁ δυστυχὴς ὁδηγὸς τοῦ τρόλλεϋ νὰ δουλεύῃ νύκτα μέρα καὶ οἱ τρεῖς μεγάλοι Διευθυνταὶ καὶ ἡγεμόνες τῆς Πάουερ νὰ λαμβάνουν τρία ἑκατομμύρια ἐτησίως. Ὅλα αὐτὰ βγαίνουν ἀπὸ τὶς δραχμοῦλες τῶν πτωχῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ὅπως καὶ ἐγώ, ἰδιωτικὰ αὐτοκίνητα καὶ ταξειδεύουν μὲ τὸ τρόλλεϋ. Δέκα ἑπτὰ ἑκατομμύρια δραχμῶν ἐτησίως πραγματοποιεῖ κέρδη ἡ ἑταιρεία καὶ διὰ τῆς λογιστικῆς μεθόδου παρουσιάζει ζημίας διὰ νὰ ἀποφεύγῃ τὴν φορολογίαν. Ἰδοὺ τὸ σκάνδαλον. Καὶ εἴμεθα Κράτος ἐλεύθερον καὶ ὄχι προτεκτορᾶτον τῆς Ἀγγλίας. Καὶ τώρα θὰ ἔλθω εἰς τὰ ἰδιωτικὰ λεωφορεῖα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν εἶχε διατάξει ἔρευνα διὰ νὰ διαπιστωθῇ ποῖοι ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους του ἔχουν λεωφορεῖα. Καὶ διεπιστώθη ὅτι συγγενεῖς τῶν Διευθυντῶν καὶ Ἐπιθεωρητῶν ἔχουν 2 καὶ 3 λεωφορεῖα. Καὶ οἱ ἐλέγχοντες εἶναι καὶ ἐλεγχόμενοι. Καὶ μοῦ ἀπαντᾷ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ὅτι ἀντιμετωπίζεται ἡ μετακίνησις αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Παρέρχεται ἡ ὥρα καὶ μετὰ θὰ διαμαρτύρεσθε.

§83Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Ἀλλὰ καὶ οἱ ἐργάται θαλάσσης ποὺ κερδίζουν τὸ ψωμί τους δύο φορὲς ἁλατισμένο μὲ τὸ ἁλάτι τοῦ ἱδρῶτος των καὶ μὲ τὸ ἁλάτι τῆς θαλάσσης τὴν ἰδίαν ἀστοργίαν καὶ ἐγκατάλειψιν συνήντησαν ἀπὸ τὸ ἐπίσημον Κράτος. Ἔγραφεν ὁ κ. Ψαθᾶς, ὅτι τὸ ναυτικὸν ἀνήκει εἰς τὰ σκληρὰ ἐπαγγέλματα, ἀλλὰ συγκινούμεθα δι’ αὐτοὺς μόνον ὅταν τὰ μανιασμένα κύματα μᾶς φέρουν τραγικὲς εἰδήσεις γιὰ ναυάγια. Ἐνῷ τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον ἔχει ἱστορίαν 100 ἐτῶν καὶ ἔχει 17 μεγάλα κεντρικὰ ἀκίνητα εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὁ πλουσιώτερος οἰκονομικὸς ὀργανισμός, παρέχει συντάξεις 600 δραχμῶν μηνιαίως. Ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι οἱ Ἕλληνες ναυτικοὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι μαστιζόμενοι ἐκ τῆς ἀνεργίας νὰ ναυτολογοῦνται ὑπὸ ξένας σημαίας. Ὑπάρχει τὸ ἀντεργατικὸν ἄρθρον 45 τοῦ νόμου 3170, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ ἐξαγορὰ τῆς ὑπηρεσίας τῶν ναυτιλομένων γίνεται ἀφοῦ πληρώσουν οἱ ναυτιλόμενοι καὶ τὴν ἰδικήν των εἰσφορὰν καὶ τοῦ πλοιοκτήτου καὶ ἂν καθυστερήσουν πληρώνουν 3% τὸν μῆνα, δηλαδὴ 36% τὸν χρόνο.

§84Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Εἶναι πλοῖα ὑπὸ ξένην σημαίαν.

§85Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Ἐννέα χρόνια παρανόμως παραμένει εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον ὁ ἴδιος σύμβουλος, κ. Ἀνδρεάδης.

§86Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Ἔχετε καταθέσει ἐπερώτησιν. Θὰ συζητηθῇ.

§87Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Θὰ περάσῃ καὶ ἡ Ὑπουργία σας καὶ φοβοῦμαι ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ συζητηθῇ. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὅτι τὰ 90% τῶν ἐργατῶν θαλάσσης ὑποφέρουν ἀπὸ τὸ στομάχι των. Ἔλαβε γνῶσιν συγκεκριμένων καταγγελιῶν. Δὲν γνωρίζει ὅτι τὸ ἐδεσματολόγιον τῶν Ἑλλήνων ναυτιλομένων εἶναι πανάθλιον. Δὲν ἔλαβε γνῶσιν συγκεκριμένων καταγγελιῶν μας ὅτι εἰς ἕνα πλοῖον Ἑλληνικῆς πλοιοκτησίας τὸ πλήρωμα ἔτρωγε ἀπὸ τὸν Περσικὸν Κόλπον μέχρι τὴν Ἰαπωνίαν σκουληκιασμένη γαλέττα καὶ ψαρόλαδο ἀκόμη καὶ τὴν ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων καὶ τὸ πλήρωμα ἠναγκάσθη νὰ ξεμπαρκάρῃ ὁλόκληρον εἰς τὸ Λιβόρνο διὰ νὰ μὴ χαρακτηρισθοῦν ἀριστεροί. Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἰς τὴν ἐρώτησίν μου: «Δυστυχῶς τὸ ΤΕΝ δὲν δύναται νὰ παρακολουθήσῃ καὶ νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὰ ὑπὸ ξένην σημαίαν πλοῖα, διότι ἐπὶ τῶν πλοίων τούτων δὲν ἔχει ἐφαρμογὴν ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία», Δυστυχῶς, λέγω καὶ ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, τὸ πλοῖον ὑπὸ ξένην σημαίαν ἦτο τὸ ΜΕΛΙΤΗ ὑπὸ σημαίαν Παναμᾶ, πλοιοκτησίας τοῦ κ. Στρατῆ Ἀνδρεάδη, τὸν ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς παρανόμως ἔχει διορίσει διὰ τρίτην τριετίαν ὡς μόνιμον μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ν.Α.Τ. Ἐπὶ 18ετίαν παραμένει ὁ ἴδιος Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Πλοιάρχων, ὁ κ. Μελέτης, ὅστις ἦτο ἐπίσης Σύμβουλος τοῦ Ν.Α.Τ. καὶ μόνον τώρα λόγω τῆς ἀνεργίας ἦλθον οἱ Ποντοπόροι πλοίαρχοι νὰ διαπιστώσουν ὅπως τοὺς ἐβεβαίωσεν ὁ ἄμεσος βοηθὸς τῆς Ἑνώσεως Πλοιάρχων κ. Παπαγγελῆς ὅτι μόνον διὰ τῆς νοθείας παραμένει ἐπὶ 18ετίαν τὸ ἴδιον Συμβούλιον, χάρις εἰς τὴν νοθείαν καὶ μόνον, διότι τὰ ψηφοδέλτια στέλλονται ταχυδρομικῶς καὶ ἀφίενται εἰς τὴν φιλοπατρίαν τῆς ἀποδεχομένης τὰ ψηφοδέλτια Διοικήσεως τῆς Ἑνώσεως. Δυστυχῶς, κ. συνάδελφοι, ἔχομεν δύο τρίπτυχα. Τὸ ἕνα τῶν μεγάλων κεφαλαιοκρατῶν Ὠνάση–Νιάρχου καὶ Τόμας Πάπας καὶ τὸ δεύτερον τρίπτυχον τῶν ἐργατοπατέρων καὶ ἐργατοκαπήλων Μακρῆ, Μπερνίτσα καὶ Πετρούλη– Μελέτη. Κύριοι βουλευταί, ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ξεκληρισθῇ μίαν ἡμέραν ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἶχε φροντίσει νὰ ἀποστείλῃ πολλοὺς ἐργάτας εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ εἶχεν ἀποστείλει τὴν παραμονὴν τῆς Πρωτοχρονιᾶς καὶ «Χρόνια Πολλὰ» εἰς αὐτούς. Εἴκοσι Κρῆτες καὶ ἕνας πατριώτης ἰδικός μου τοῦ ἐπέστρεψαν τὰς εὐχὰς ὡς ἀπαραδέκτους. «...(ἀναγινώσκει)...». Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, σᾶς συγχαίρω θερμῶς διὰ τὴν ἐργατικὴν πολιτικήν σας, καὶ σᾶς ἐπιστρέφω τὰς ἀπαραδέκτους εὐχάς σας, ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας ἐργάτας τῆς Γερμανίας.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος, ἔχει τὸν λόγον. Ἀπὼν διαγράφεται. Ὁ κ. Χ. Γραμματίδης ἔχει τὸν λόγον. Ἀπὼν διαγράφεται. Ὁ κ. Θ. Παπαναγιώτου ἔχει τὸν λόγον.

§89Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριοι βουλευταί, καὶ ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου ἡ Κυβέρνησις ἀπέδειξεν, ὅτι εἶναι ἀντεργατική, ὅπως ἔχει ἀποδείξει εἰς ἄλλους τομεῖς, ὅτι εἶναι ἀντιλαϊκή, καὶ ἀντιαγροτική. Σήμερον ἁπλῶς ἀπέδειξεν, ὅτι εἶναι καὶ ἀντεργατική. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀντιλαϊκὴ ἡ Κυβέρνησις, διότι χιλιάδες παιδιά μας εἶναι ἔξω ἀπὸ τὰ Γυμνάσια καὶ Δημοτικὰ Σχολεῖα, διότι συνεχίζεται ὁ τίμιος ἀγὼν τῶν ἐκπαιδευτικῶν, καὶ ὅμως, οὐδόλως αὐτὸ ἐνδιαφέρει τὴν Κυβέρνησιν. Ἄλλο ἂν χαρίζωνται 2–3 δισεκατομμύρια εἰς τὸν Τὸμ Πάπας. Ἄλλο ἂν χαρίζῃ εἰς τοὺς βαμβακεμπόρους 16–18 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα τοὺς ἐπιστρέφει διὰ νομοσχεδίου τὸ 1962 ἀπὸ τὴν εἰσαγωγὴν ποὺ ἔκαμαν τὸ 1957. Καὶ ὅμως ἡ ἰδία Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν διαθέτει πόρους διὰ τοὺς ἐκπαιδευτικούς. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σᾶς ἐνδιαφέρει. Δὲν σᾶς ἐνδιαφέρει, διότι κανεὶς ἀπὸ ἐσᾶς δὲν ἔχετε παιδιὰ σὲ Γυμνάσια τοῦ Δημοσίου καὶ σὲ Δημοτικὰ Σχολεῖα. Ἐσεῖς ἔχετε δασκάλους καὶ καθηγητὰς στὸ σπίτι σας, γι’ αὐτὸ καὶ δὲν σᾶς ἐνδιαφέρει νὰ δώσητε λύσιν εἰς τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν ἐκπαιδευτικῶν, καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀπειλεῖται, ὅτι δὲν θὰ πληρώνωνται, δὲν ἔχουν τὴν ἀνάγκην τῶν μισθῶν πείνης, ἐξ ἄλλου ἔμαθαν νὰ πεινοῦν, ἀλλὰ οἱ γονεῖς τῶν μαθητῶν ἐδήλωσαν καὶ ἀπέδειξαν, ὅτι δὲν θὰ τοὺς ἀφήσουν νὰ πεινάσουν, αὐτὸ καὶ μόνον νὰ γνωρίζητε, ὅτι ὁ λαὸς εἶναι στὸ πλευρὸ τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Τὸ Ραδιόφωνο, τὸ ὁποῖον λέγεται Ἐθνικὸν Ἵδρυμα Ραδιοφωνίας, θὰ πρέπει νὰ λέγητε κυβερνητικὸν ἵδρυμα ραδιοφωνίας, ἀνεκοίνωσεν, ὅτι αὐτὲς τὶς ἡμέρες γίνονται ρίψεις, λόγῳ τῶν χιόνων, καθ’ ὅτι διεκόπησαν ὅλαι αἱ συγκοινωνίαι, εἰς τὰς ἀκριτικὰς περιοχάς, διότι οἱ χωρικοὶ κινδυνεύουν, δὲν λέγει τὸ ραδιόφωνον τὴν ἀλήθεια, διότι σὲ κανένα χωριὸ δὲν ἔγιναν ρίψεις ἀπὸ ἀεροπλάνου. Εἰς εἴκοσι πέντε Κοινότητας τοῦ Νομοῦ Δράμας, Ὀχυρόν, Κάτω Βροντοῦ, Περιθώριο, Βαθύτοπον, Κατάφυτον, Δασωτόν, Ἐξοχή, κλπ., οὐδεὶς ἰατρὸς ὑπάρχει. Οἱ χωρικοὶ ἐκινδύνευσαν καὶ ἀπὸ τὸ ψῦχος καὶ ἀπὸ τὴν πεῖνα. Ἀναφέρω περίπτωσιν ἀσθενοῦς Δασικοῦ, τὸν ὁποῖον μετέφεραν εἰς Κ. Νευροκόπι στὰ χέρια. Δὲν σᾶς ἐνδιαφέρουν, ὅμως, ὅλα αὐτά, διότι δὲν σᾶς ἐνδιαφέρει ἐὰν ὑποφέρει ὁ λαός, καθ’ ὅτι οὐδεμίαν σχέσιν ἔχετε μὲ τὸν λαόν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Ἐμμείνατε εἰς τὸ νομοσχέδιον. Διότι ἄλλως θὰ διαμαρτύρησθε ὅταν παρέλθῃ ἡ ὥρα.

§91Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ σημειωθῇ καὶ ἡ δίλεπτος διακοπή σας.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπρόκειτο μόνον περὶ 30 δευτερολέπτων, κ. Πρόεδρε.

§93Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ὁ συνάδελφος κ. Λύχνος, γελᾷ, διότι μὲ ἤκουσε νὰ ὁμιλῶ περὶ τοῦ Ραδιοφώνου.

§94Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ Ραδιόφωνον δὲν εἶναι ἰδικόν μου.

§95Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ναί, ἀλλά, κ. συνάδελφε, ὁμιλεῖτε πολλὲς φορὲς ἐπὶ τοῦ ἔργου τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐξύμνησε τὴν μετανάστευσιν. Εἶπεν, ὅτι οἱ Ἕλληνες θὰ εἰδικευθοῦν καὶ θὰ ἐπιστρέψουν χρήσιμοι. Δὲν μᾶς εἶπεν, ὅμως, ποῦ θὰ τοὺς χρησιμοποιήσῃ, ὅταν εἰδικευμένοι ἐπιστρέψουν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπεσκέφθην πεντάκις τοὺς Ἕλληνας ἐργάτας εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ γνωρίζω ποῦ ἐργάζονται καὶ πῶς θὰ εἰδικευθοῦν. 9.000 βλαστάρια τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας ἐγκατέλειψαν τὰ σπίτια τους διὰ νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ νὰ ἐργασθοῦν ὡς ἐργάται. Ἀλλὰ κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον διελύσατε τὰς οἰκογενείας. Πολλοὶ ἐκ τῶν ἐργαζομένων, ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον, ἔχουν ἐγκαταλείψη τὰς συζύγους των καὶ τὰ τέκνα των καὶ συζοῦν μὲ ἄλλας γυναῖκας Γερμανίδας ἢ καὶ Ἑλληνίδας, τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ γυναῖκας αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐγκαταλείψει τοὺς συζύγους των καὶ τὰ τέκνα των καὶ συζοῦν μὲ ἄλλους ἄνδρας. Αὐτὰ εἶναι κ.κ. συνάδελφοι τὰ ἀποτελέσματα τῆς μεταναστεύσεως καὶ τῆς ἠθικεύσεως καὶ ἔτσι ἀποχωρήσατε συζύγους καὶ τέκνα. Ἔχω χιλιάδας τηλεγραφημάτων διαμαρτυρομένων, διαφόρων ἐργαζομένων καὶ διοικήσεων ὀργανώσεων. Ὅλοι αὐτοὶ εἶναι ἀντιπολιτευόμενοι; Ὄχι, κ. κ. συνάδελφοι. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται εἶναι ὑπάλληλοι τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, τῆς Ἐμπορικῆς, τῆς Α.Τ.Ε. καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἀπέστειλαν τηλεγραφήματα καὶ ζητοῦν ἕνα καὶ μόνον. Νὰ ἀκυρωθῇ τὸ νομοσχέδιον. Τὸ ἴδιον πράττουν καὶ οἱ μεταλλουργοί. Ἔχετε τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τους εἰς τὰ 65 χρόνια. Ἐρωτῶ: (Ἐγὼ ἐργάσθηκα εἰς μεταλλεῖα ὡς μιναδόρος καὶ τὸ θεωρῶ τιμήν μου καὶ δὲν ἐντρέπομαι νὰ τὸ κρύψω). Ἐρωτῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ἐργάτης τοῦ μεταλλείου νὰ μπορέσῃ νὰ συνεχίσῃ τὴν ἐργασίαν του μετὰ τὸ 50ὸν ἔτος; Γι’ αὐτό, θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον μὲ ὅριον ἡλικίας συνταξιοδοτήσεως τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας. Ἀλλὰ φυσικὰ αὐτά, δὲν σᾶς ἐνδιαφέρουν, γι’ αὐτὸ καὶ δὲν πιστεύω νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν πρότασίν μου περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν μεταλλωρύχων. Τὸ νομοσχέδιον, λέγει, ὅτι πρόκειται νὰ συσταθοῦν διαιτητικὰ δικαστήρια. Διὰ ποῖον λόγον πρόκειται νὰ συσταθοῦν μόνον εἰς τὰς Ἀθήνας; Διὰ ποῖον λόγον δὲν πρόκειται νὰ συσταθῇ διαιτητικὸν δικαστήριον καὶ εἰς τὴν Θεσ)νίκην; Καὶ πέραν αὐτοῦ τὸ νομοσχέδιον προβλέπει, ὅτι αἱ διοικήσεις τῶν Ταμείων θὰ ἐκλέγωνται δικτατορικῶς. Ἀλλὰ διὰ ποῖον λόγον. Νομίζετε, ὅτι εἶναι ἀρκετὸν νὰ ἀγκαλιάσετε τὸν κ. Μακρῆν. Δὲν πρόκειται ὅμως αὐτὸ νὰ σᾶς σώσῃ, διότι ὁ λαὸς σᾶς ἐγνώρισε πλέον ὅτι εἶσθε ἐναντίον τῶν συμφερόντων των. Τὸ νομοσχέδιον, προβλέπει καὶ καταβολὴν εἰσφορᾶς. Εἰς τὴν Γερμανίαν οἱ ἐργάτες δὲν πληρώνουν εἰσφοράς, ἀλλὰ μόνον τὰς κρατήσεις. Εἰς τὴν Στουτγάρδην ὅπου μετέβην, συνήντησα τὴν 21ην Νοεμβρίου, σχεδὸν ὅλους τοὺς ἐργάτας τῆς περιφερείας. Ἡ ἡμέρα ἐκείνη ἦτο ἡμέρα ἑορτάσιμος, ἦτο ἡμέρα ἀργίας καὶ οἱ ἐργάται δὲν εἰργάζοντο. Εἰς τὴν Γερμανίαν, ὅταν ὑπάρχῃ ἑορτὴ τῆς χώρας των, οἱ ἐργάται, δὲν ἐργάζονται, ἐν τούτοις ὅμως πληρώνονται. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, συμβαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Οἱ ἐργάται καλοῦνται νὰ ἐργασθοῦν καὶ ἐπὶ πλέον καλοῦνται νὰ πληρώσουν καὶ εἰσφορὰς τὰς ὁποίας δὲν θέλουν νὰ πληρώσουν, μ’ ὅλα ταῦτα διὰ τῆς φοβίας τοὺς ὑποχρεώνετε νὰ πληρώνουν. Μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, σεῖς ἐφαρμόζετε ἀκριβῶς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἰς ὅλον τὸν ἐλεύθερον κόσμον εἶναι ὑπὸ κατηγορίαν, ἐφαρμόζετε, μὲ λίγα λόγια, ὅ,τι γίνεται ἀκριβῶς εἰς τὰ ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι τελείως ἀντεργατικὸν καὶ ἡμεῖς θὰ τὸ καταψηφίσωμεν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀποσύρῃ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον καὶ νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν νομοθεσίαν τοῦ 1935, ὥστε ὁ ἐργάτης νὰ καταστῇ ἐλεύθερος. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον δὲν ἀποσύρεται τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον νὰ συμφωνήσετε ὥστε οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐργατοϋπαλλήλων εἰς τὰ διοικητικὰ συμβούλια τῶν βασικῶν ὀργανισμῶν, νὰ ἐκλέγωνται ὑπὸ τῶν Πανελλαδικῶν συνεδρίων. Οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐργαζομένων εἰς τοὺς κλαδικοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ἐν γένει νὰ ἐκλέγωνται ὑπὸ τῶν συνεδρίων τῶν ἀντιστοίχων κλαδικῶν Ὁμοσπονδιῶν, τὸ αὐτὸ νὰ γίνεται καὶ εἰς τὰς τοπικὰς διοικητικὰς ἐπιτροπάς, τὸ αὐτὸ καὶ διὰ τὰς τοπικὰς διοικητικὰς ἐπιτροπὰς τῶν κλαδικῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τούμπας, ἔχει τὸν λόγον. Ἀπὼν διαγράφεται. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§97Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπῆρξε καὶ ἡ ἐπιβεβαίωσις κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἐργατικὴ τάξις ἠθέλησε, ζήτησε καὶ ἀπήτησε τὴν κατάργησιν τοῦ ἀντεργατικοῦ νόμου 3239. Τὸ αἴτημα αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἰδίᾳ μάλιστα μετὰ τὴν κύρωσιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 87 καὶ 98 διεθνῶν συμβάσεων, εἶχε διεθνῆ ἀπήχησιν καὶ διεθνῶς ἐνισχυθῆ. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος ὄχι μόνον δὲν κατήργησε τὸν ἀντεργατικὸν ἐκεῖνον νόμον, ἀλλὰ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἐπεδίωξε κατὰ τὴν ἄποψίν της, νὰ φενακίσῃ τὴν διεθνῆ κοινὴν γνώμην. Καὶ ἐπεχείρησε νὰ ἐμφανισθῇ μὲ δῆθεν φιλεργατικὸν ἔνδυμα, διὰ νὰ χαλκεύσῃ ἐν τούτοις χειρότερα δεσμὰ διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν τῆς χώρας. Γνωρίζετε ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ρητὸν «μωραίνει Κύριος ὃν βούλεται ἀπολέσαι». Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ἀνωτέρω τακτικῆς της κατώρθωσε νὰ ἐξεγείρῃ ἐναντίον της σειρὰν ὁλόκληρον κλάδων ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ἀπεδύθησαν εἰς ἀπεργιακοὺς ἀγῶνας μὲ αἴτημα τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ παρόντος νομοθετήματος. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτῶν, κύριοι βουλευταί, κατώρθωσεν ἡ Κυβέρνησις νὰ αἱματοκυλίσῃ τοὺς λιμενεργάτας εἰς τὸν Πειραιᾶ, οἱ ὁποῖοι ἀπήργησαν καὶ οἱ ὁποῖοι λιποθυμοῦν ἢ καὶ ἀποθνήσκουν ἀκόμη, ὑπερασπιζόμενοι τὰ δικαιώματά των. Καὶ φυσικὰ ὅλο αὐτὸ τὸ θέαμα πλαισιοῦται ἀπὸ τὴν ἀπεργίαν τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Ἡμεῖς σᾶς εἴχομεν ἤδη προειδοποιήσει, ὅταν ἐπεχειρούσατε νὰ παρεμποδίσετε τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν θὰ δυνηθῆτε νὰ ἀποφύγετε διὰ τῆς νόθου πλειοψηφίας τὴν ὁποίαν ἐδῶ ἔχετε τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία διεξάγεται εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, διότι ἐκλείσατε τὰ σχολεῖα καὶ διότι τὰ Ἑλληνόπουλα τὰ ἀφήσατε χωρὶς δασκάλους καὶ καθηγητάς. Ἀλλὰ αὐτὸ ὑπῆρξε καὶ τὸ χειρότερον ἔγκλημά σας. Ἐὰν μὲ τὴν μὴ πληρωμὴν τοῦ 15θημέρου ἀναγκάσετε τοὺς δασκάλους....

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§99Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἦταν ἐντὸς τοῦ νομοσχεδίου ὅσα ἠκούσαμεν διὰ τὰς γνώμας τοῦ μακαρίτη τοῦ Γούναρη, τὸ 1919;

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ ὅμως τὰ ὁποῖα λέγετε, δὲν ἔχουν ἀπολύτως καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον.

§101Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἔλεγον, κύριε Πρόεδρε, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ ἔγκλημα εἰς βάρος τοῦ λαοῦ μας, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐξαναγκάσῃ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς νὰ σταματήσουν τοὺς ἀγῶνας των, χρησιμοποιοῦσα ἐκφοβιστικά, πιεστικὰ καὶ τρομοκρατικὰ μέσα, διότι τότε θὰ εἶναι ἀδύνατον εἰς αὐτούς, ὅταν ὑποκύψουν εἰς ἀπειλὰς καὶ πιέσεις νὰ διδάξουν εἰς τὰ Ἑλληνόπουλα φρόνημα καὶ πατριωτισμόν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ἔχουν τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τοῦ λαοῦ... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, παραβαίνετε τὸν Κανονισμόν. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Σᾶς παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§103Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δικαίωμα, τὸ ὁποῖον μᾶς παρέχεται ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν θὰ τὸ τηρήσωμεν καὶ διὰ ἕνα ἀκόμη πρόσθετον λόγον, διότι ὑποχρεούμεθα τὰς σκέψεις μας αὐτὰς ἐλευθέρως νὰ τὰς εἴπωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη περιορισθῆτε παρακαλῶ εἰς τὸ θέμα. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§105Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἀπεδείχθη ὁ ἀντεργατικὸς χαρακτὴρ του λεπτομερέστατα καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ καταγγελθῇ διὰ ποίων συγκεκριμένων μέτρων ἐπιδιώκεται ἡ καθήλωσις τῶν μισθῶν τῶν ἐργαζομένων. Ἐπίσης μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἐπιχειρεῖ νὰ θέσῃ χεῖραν ἐπὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ὁ συνδυασμὸς τῶν ἐπιδιώξεων αὐτῆς μὲ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, καθιστᾷ κατάδηλον ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατευθύνεται εἰς τὴν ἁρπαγὴν τῶν ἀποθεματικῶν καὶ ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν καὶ τὴν διασπάθισίν των χάριν κομματικῆς κραιπάλης. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς μὲ τὰς συχνὰς κωδωνοκρουσίας λέγει ὅτι πλησιάζει τὸ τέταρτον. Νομίζω, ὅτι κακῶς ὁ κ. Πρόεδρος μὲ διακόπτει κάμνων τὴν ὑπενθύμισιν αὐτήν, διότι ἐγὼ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα πρὸ 4 λεπτῶν.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ παίρνετε αὐτὸ τὸ ὕφος ὅταν ἀπευθύνεσθε πρὸς τὸ Προεδρεῖον καὶ νὰ μὴ θέτετε ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν ἀξιοπιστίαν τοῦ Προεδρείου. Τὸ Προεδρεῖον ἐκτελεῖ τὰ καθήκοντά του ἀμερολήπτως πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν. Συνεπῶς, δὲν ἐπιτρέπω αὐτὸ τὸ ὕφος πρὸς τὸ Προεδρεῖον.

§107Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφήσατέ με τέλος πάντων νὰ συνεχίσω τὴν ἀγόρευσίν μου. Κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιχειρεῖ νὰ θέσῃ χεῖρα ἐπὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν δὲν εἶναι τυχαῖον εἰς αὐτὴν τὴν περίοδον. Ὅσοι παρηκολουθήσατε τὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὴν ἀνάπτυξιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀναμένῃ νὰ καλυφθοῦν τὰ κενά, τὰ ὁποῖα ἐνεφανίσθησαν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀπὸ βοήθειαν προερχομένην εἴτε ἀπὸ τὸ Κονσόρτσιουμ, εἴτε ἐκ τοῦ ΝΑΤΟ, ματαίως βεβαίως, ὅπως ἀπεδείχθη καὶ κατὰ τὴν χρῆσιν τοῦ 1962. Κατὰ συνέπειαν, ὁ κίνδυνος τῆς ἁρπαγῆς τῶν δεσμευμένων ἀποθεματικῶν τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, γίνεται ἀμεσώτερος. Ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τοὺς ἀντεργατικοὺς σκοπούς της, ἀστυνομεύει πρῶτα τὰ συνδικάτα καὶ δεύτερον ἐπεμβαίνει, ὥστε ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν νὰ ἀναρριχῶνται πρόσωπα διεφθαρμένα καὶ ἐκβιαζόμενα καὶ δι’ αὐτὸ κομματικῶς προσκείμενα εἰς αὐτήν. Ὑπῆρξε μία εὐαισθησία καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰς καταγγελίας αὐτάς, ὅπως καὶ εἰς ἄλλην συζήτησιν, διὰ τὸ ἀναφερθὲν ἀπὸ τοῦ βήματος σχετικῶς μὲ τὴν σύμβασιν Πάπας, ὅτι δὲν πρόκειται μόνον περὶ πνευματικοῦ λάθους. Ἀντεπετέθη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐχαρακτήρισε τὸ λεχθὲν ὡς ἀπαράδεκτον ὑπαινιγμόν, ἐν προκειμένῳ δὲ καὶ ἰσχυρίσθη ὅτι κακῶς ἡ Ἀντιπολίτευσις καταφέρεται κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκεται ἡ βελτίωσις τῆς θέσεως τῶν ἐργαζομένων. Ἐπεκαλέσθη πρὸς τοῦτο καὶ τὴν ἐπιδοκιμασίαν τοῦ νομοσχεδίου ἐκ μέρους τῆς ἡγεσίας τῆς ΓΣΣΕ. Τοῦτο θὰ ἦτο ἀληθές, ἐὰν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐπεβάλλοντο διὰ παντοίων μέσων καὶ δὲν διετηροῦντο εἰς τὴν ἡγεσίαν τῶν ἐργατῶν πρόσωπα τὰ ὁποῖα δημοσίᾳ καταγγέλλονται, ὡς διεφθαρμένοι καὶ καταχρασταί. Ἰδοὺ τὶ ἀναφέρεται εἰς ἕνα γράμμα τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κερκύρας κ. Μαρότη ἀριθ. πρωτ. 71)28.3. 1946 πρὸς τὸν μεγαλοβιομήχανον κ. Θ. Δεσύλλαν καὶ κατόπιν Ὑπουργὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. «Ἐπιθυμῶ ἐφ’ ὅσον δὶς ὁ κ. Μακρῆς σᾶς παρεκάλεσε νὰ ἐνισχύσητε τὴν παράταξιν καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ στελέχη τῆς παρατάξεως οὐδὲν ἔλαβον ἐκ τῶν ὑποσχεθέντων καὶ ἐφ’ ὅσον ἀντιμετωπίσαμεν οὐσιώδη γενικὰ ἔξοδα νὰ μοὶ ἀπαντήσετε ὑπὸ ποίας συνθήκας πρέπει νὰ ἐνεργήσουν καὶ νὰ κινηθοῦν οἱ ἄνθρωποι, οἵτινες ἀναμένουν ἐπὶ τόσον καιρὸν ἀπὸ τὸ Κέντρον αὐτὴν τὴν στοιχειώδη περίθαλψιν». Ἐπίσης ἐπιστολὴ τοῦ νῦν Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Γ-ΣΣΕ —τὴν γνησιότητα τῆς ὁποίας παραδέχθηκε δημοσία ὁ κ. Μακρῆς— ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν κ. Πατσατζῆν καὶ τὸν κ. Φωτιάδην. Ταχυδρομήθηκε ἀπὸ τὸ Μόντρεαλ καὶ ἀναφέρει μεταξὺ ἄλλων. «Γιὰ χρήματα νὰ πᾶς μὲ τὸν Χρῆστο (Φωτιάδη) στὸν Μποδοσάκη καὶ νὰ τοῦ πῇς τὴν ἀνάγκην. Σᾶς ἀσπάζομαι ὅλους Φ. Μακρῆς». Τὸ δεύτερον αὐτὸ στοιχεῖον ἐκυκλοφόρησεν ἀπὸ τὸν κ. Πατσατζῆν στὸ 9ον συνέδριον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ὅταν εἶχε ξεσπάσει ἄγριος ὁ πόλεμος ἀνάμεσα σ’ αὐτὸν καὶ τὸν Μακρῆν.

§108Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αὐτὸ πότε ἔγινε; Τὶ ἡμερομηνία φέρει;

§109Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὴν ἡμερομηνίαν κ. Ὑπουργέ, διὰ νὰ ἴδητε μήπως ἔχει ὑποπέσει εἰς τὴν παραγραφήν; Θὰ τὰ ἀναγνώσητε εἰς τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ ἴδητε καὶ τὴν ἡμερομηνίαν καὶ τὰ πάντα.

§110Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Ἐφραιμίδη ἐγὼ τὰ γνωρίζω ὅλα αὐτὰ καὶ ὅ,τι ἀκόμη εἰς τὸ δικαστήριον εἶπεν ὁ κ. Πατσατζῆς.

§111Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τόσον τὸ χειρότερον ποὺ τὰ γνωρίζετε —δὲν θέλω νὰ ὑποστηρίξω ὅτι παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ γνωρίζετε ὅλα—ἐν τούτοις ἐξακολουθεῖτε νὰ μὴ λαμβάνετε μέτρα καὶ νὰ διατηρῆτε τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε.

§112Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ ἔχετε τὸ θάρρος νὰ ἀνακοινώσετε τὴν ἡμερομηνίαν αὐτῶν τῶν ὁποίων ἀνεγνώσατε.

§113Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπίσης, ἕνα ἄλλο ἀπάντημα τῶν ὅσων εἶπαν τότε σὲ κρίσεις συνειδήσεως ὁ ἕνας γιὰ τὸν ἄλλο οἱ σημερινοὶ ἀγαπημένοι ἡγέτες τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Προκήρυξις τοῦ συντονιστικοῦ γραφείου Ἀθηνῶν ποὺ ἵδρυσε ὁ κ. Πατσατζῆς, γιὰ νὰ κτυπήσῃ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἀθηνῶν, ποὺ εἶναι στὰ χέρια τοῦ κ. Μακρῆ. Ἰδοὺ τὶ ἀναφέρεται εἰς τὴν προκήρυξιν. «Τὰ μέλη τῆς διοικήσεως τοῦ Ε.Κ.Α. τῆς παρατάξεως Ε.Ρ.Ε.Π. ὑπὸ τὸν βουλευτὴν Μακρῆν, ἠθέλησαν νὰ μεταβάλουν τὸν ἀνώνυμον συνδικαλιστικὸν ὀργανισμὸν τῆς πρωτευούσης εἰς παραταξιακὸν συγκρότημα. Μὲ μεθόδους ποὺ ἐνθυμίζουν φασιστικὰ τερτίπια, προσπαθοῦν νὰ παρατείνουν τὴν ἁμαρτωλὴν παραμονήν των εἰς τὸν σβέρκον τῶν ἐργατῶν. Οἱ σκοτεινοὶ αὐτοὶ ἄνθρωποι, ἄρχισαν τὰ τρομοκρατικὰ μέτρα. Παράλληλα οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μᾶς κατηγοροῦν ὅτι ἐπήραμε καὶ παίρνομε λεπτά. Ποῖοι ἐπῆραν καὶ παίρνουν λεπτὰ ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους καὶ ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τῆς ἐργατικῆς τάξεως, θὰ τὰ ποῦμε στὸ συνέδριο γιὰ νὰ τὰ μάθῃ ἡ ἐργατικὴ τάξις τῆς Ἑλλάδος». Ἐπίσης, ἡ ἐφημερὶς «ΝΙΚΗ» τῆς 6.12.1962, καταγγέλλει τὰ ἑξῆς: «Ὁ κ. Μακρῆς δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὸν Ἐμπορικὸν Σύλλογον Ἀθηνῶν καὶ τὸν Σύνδεσμον Βιομηχάνων, ἐζήτησε τὴν ἐνίσχυσίν των α) διὰ νὰ ψηφισθῇ ἡ διάταξις περὶ εἰσφορᾶς, β) οἰκονομικὴν τοιαύτην». Οἱ ἐπικεφαλῆς εἰς τὴν ὁμοσπονδίαν τῶν ἐργατῶν τῆς Ἑλλάδος, ζητοῦν ἐνίσχυσιν ἀπὸ τὸν σύνδεσμον τῶν βιομηχάνων καὶ τὸν Ἐμπορικὸν Σύλλογον, οἱ ὁποῖοι τὴν δίδουν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον κατὰ τὸ διάστημα τῶν κατὰ τοῦ ἀντεργατικοῦ νομοσχεδίου, ἀπεργιῶν, ἀπουσιάζει ἡ ἡγεσία τῆς Γ.Σ.Ε.Ε, διότι ἐὰν ἐτόλμα νὰ εἴπῃ τίποτε, τότε θὰ ἤρχετο ὁ σύλλογος βιομηχάνων καὶ θὰ ἔλεγε: «Ὁ κ. Μακρῆς τὰ λέγει αὐτά, τὸν ὁποῖον ἐπληρώσαμεν;». Ὑπάρχει, ἐπίσης, ἕνας ἀκόμη ἐκλεκτὸς συνεργάτης τοῦ κ. Μακρῆ, ὁ κ. Κ. Λυκιαρδόπουλος, νῦν Πρόεδρος τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Οἰκοδόμων καὶ μέλος τῆς διοικήσεως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Τὸν Νοέμβριον τοῦ 1956, ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, τὸν διώρισε μέλος τοῦ ταμείου ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως ἐργατοτεχνιτῶν δομικῶν καὶ ξυλουργικῶν ἐργασιῶν. Τὸ ὡς ἄνω ταμεῖον ἀπέστειλεν ἔγγραφα πρὸς ὅλα τὰ διοικητικὰ συμβούλια τῶν σωματείων τοῦ ὡς ἄνω κλάδου καὶ ζητοῦσε τὴν ἀποπομπήν του, παραθέτοντας ἀποσπάσματα τοῦ ποινικοῦ του μητρώου, ἀποτελούμενα ἀπὸ 5 καταδίκες διὰ κλοπές, ἄμβλωσιν καὶ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 185 τοῦ Π. Κώδικος, σύνολον φυλακίσεων 5½ ἔτη, καὶ ἕνα ἔνταλμα συλλήψεως τοῦ ναυτοδικείου διὰ λιποταξίαν. Ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κ. Δημητρᾶτος, ἀπεφάσισε τὴν ἀπομάκρυνσίν του, ἀλλὰ ὁ κ. Χρυσανθόπουλος μετὰ 5 χρόνια τὸν ἐτοποθέτησε καὶ πάλιν μέλος εἰς τὸ ἴδιον ταμεῖον. Ἰδοὺ φωτοτυπία, ἀριστερά, ἡ ἐφημερὶς τῆς Κυβερνήσεως μετὰ τὸν πρόσφατον διορισμὸν τοῦ κ. Λυκιαρδοπούλου καὶ δεξιὰ τὸ ἔγγραφον τοῦ ταμείου ποὺ ἐκυκλοφόρησε τὸ 1957 καὶ προεκάλεσε τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἐκλεκτοῦ ἐργατοπατέρα. Ἐρωτᾶται, ὅταν τοιαῦτα πρόσωπα εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων, δικαιοῦται ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ λέγῃ ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνωνται ὑπαινιγμοὶ εἰς βάρος τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἠθικῆς τάξεως; Ἡμεῖς ζητοῦμεν νὰ γίνῃ ἐκκαθάρισις. α) Διὰ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν τὶ ποσὰ εἰσεπράχθησαν, πῶς καὶ ποῦ διετέθησαν. β) Διὰ τὴν ἐργατικὴν εἰσφορὰν τὸ αὐτό. γ) Ἐπίσης, νὰ ἐλεγχθῇ ὑπὸ ἀδιαβλήτου ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς τὸ ποιὸν τῶν προβαλλομένων ὡς ἡγετῶν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. δ) Νὰ ἐπιληφθῇ ἐφ’ ὅλων αὐτῶν ὁ Εἰσαγγελεύς, ὥστε νὰ ξεκαθαρισθῇ ὁ βοῦρκος ὁ ὁποῖος σήμερον ὑπάρχει καὶ νὰ ἐκλείψουν τὰ παράπονα τῶν ἐργαζομένων.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, παρῆλθε τὸ τέταρτον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίσετε τὴν ἀγόρευσίν σας, μεταχειριζόμενος μάλιστα τοιαύτας ἐκφράσεις.

§115Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατέλθω τοῦ βήματος ὑπὸ τοὺς ἤχους τῶν κωδώνων. Ἀφήσατέ με σᾶς παρακαλῶ διὰ νὰ τελειώνω. Ὅτι τὸ σύστημα τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς εἶναι ἀπαράδεκτον, ὅτι ἀποτελεῖ μέσον διαφθορᾶς, ἐκβιασμῶν διὰ τὴν μετατροπὴν τοῦ συνδικαλισμοῦ εἰς Κρατικὴν κομματικὴν ὑπηρεσίαν, ἔχει τονισθῆ ἤδη, ὑπὸ πλείστων ρητόρων. Μίαν ἀκόμη ἀπόδειξιν, δι’ ἄλλην κατηγορίαν Συνδικάτων ἀποτελεῖ καὶ τὸ ἑξῆς: Ὁ κ. Μπερνίτσας εἰς τὸ Συνέδριον Βιοτεχνῶν–Ἐπαγγελματιῶν ποὺ συνῆλθε προχθὲς εἰς Καλαμάταν, εἶπεν ὅτι «οἱ βουλευταὶ πρέπει νὰ παρακολουθοῦν τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου, ὥστε νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ ἐπιψήφισις αὐτοῦ ἄλλως θὰ ὑψώσω τὴν σημαίαν κατὰ τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ!». (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Τὸ ἐνδιαφέρον του ὀφείλεται εἰς τὴν δημιουργίαν νομοθετικοῦ προηγουμένου διὰ τὴν εἰσφοράν. Διότι ἤδη οἱ ἐπαγγελματοβιοτέχναι ζητοῦν τὴν κατάργησιν τῆς πρὸς τὸ Γ.Σ.Ε.Β.Ε. ἐκ 2 δραχμῶν εἰσπραττομένην ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν. Σημειῶστε, ὅτι αὐτὴ ἐτησίως ἀνέρχεται εἰς 8–9 ἑκατομμύρια καὶ τὴν διαχειρίζεται ἀνεξελέγκτως ὁ κ. Μπερνίτσας. Ἀπὸ δὲ τοῦ 1946 ποὺ ἰσχύει, ἔχει εἰσπράξει 75–100 ἑκατομμύρια! (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα ὥστε νὰ ξεκαθαρισθῇ ὑφιστάμενον σήμερον καθεστὼς εἰς τὰ ἐργατικὰ συνδικᾶτα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Μπρεδήμας, ἔχει τὸν λόγον.

§117Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ πρὸς στιγμὴν ἀφαιρεθέντος ὑπὸ τοῦ Προεδρείου, ὅμως συνταγματικῶς ἀναφαιρέτου δικαιώματός μου ὅπως συνεχίσω τὸν λόγον μου, ἐπανέρχομαι μὲ αἴσθημα βαθείας ἱκανοποιήσεως εἰς τὸ βῆμα τοῦτο τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον ὅταν τὸ πάλαι ποτὲ ἀνήρχοντο οἱ ρήτορες, στεφάνῳ τὴν κεφαλὴν περιεβάλλοντο ἵνα καταστῶσιν ἱεροὶ καὶ ἀπαραβίαστοι. Δυστυχῶς ὑπὸ τὸ σημερινὸν καθεστὼς τῆς εὐνοιοκρατίας, οἱ ρήτορες καταβιβάζονται ἀπὸ τὸ ἱερὸν τοῦτο βῆμα καὶ ἐνίοτε τραυματίζονται. Κύριοι βουλευταί, μέσα εἰς τὸν κυκεῶνα τῶν ἀλληλοσυγκρουομένων ἀντιεργατοϋπαλληλικῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, ὑπάρχουν καί τινες διατάξεις ἄξιαι ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Πρόκειται περὶ τῶν διατάξεων ἐκείνων τοῦ νομοσχεδίου διὰ τῶν ὁποίων πρῶτον θεσπίζονται πόροι ὑπὲρ τοῦ Τ.Ε. Β.Ε. καὶ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων 1% ἐπὶ τῶν συναλλαγματικῶν καὶ γραμματίων πρὸς αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν ἠσφαλισμένων. Δεύτερον διευκολύνεται ἡ ἐξόφλησις τῶν καθυστερουμένων χρεῶν πρὸς διάφορα ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα καὶ τρίτον ρυθμίζεται τὸ θέμα τῆς παραπομπῆς τῶν παραβάσεων τῶν ἀγορανομικῶν πρὸς ἐκδίκασιν εἰς τὰ Πταισματοδικεῖα. Τὰς ἐν λόγῳ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι σύμφωνοι, ἄλλως τε καὶ πρὸς τὰς ἀπόψεις τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν, ὡς καὶ τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου θὰ ψηφίσω κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον σχετικὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι βουλευταί, ἐφ’ ὅσον τὸ ἀντεργατικὸν νομοσχέδιον προνοεῖ καὶ περὶ τοῦ ΤΕΒΕ δικαιοῦμαι νὰ ἀσχοληθῶ καὶ μὲ τὸν ἐπὶ κεφαλῆς αὐτοῦ κ. Γεώργιον Λαμπρινάκον, ὁ ὁποῖος κατ’ οὐδὲν διαφέρει εἰς μεθόδους διοικήσεως ἀπὸ τὸν Γεν. Γραμματέα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Δὲν φθάνει ὁ κ. Λαμπρινάκος, ὁ Πρόεδρος τοῦ ΤΕΒΕ, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς 7ετοῦς διοικήσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν δὲν προέβη εἰς καμμίαν αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν 40.000 περίπου συνταξιούχων τοῦ ΤΕΒΕ, ἐνῶ κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο δὶς προέβη εἰς αὐξήσεις τῶν εἰσφορῶν τῶν 250 –300.000 ἠσφαλισμένων τοῦ ΤΕΒΕ. Ἀπεφάσισε τελευταίως καὶ ἀκούσατε κ. βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως διὰ νὰ ψυχαγωγηθῆτε ὀλίγον, ἀπεφάσισε λέγω νὰ αὐξήσῃ τὸ ὅριον ἡλικίας συντάξεως ἀπὸ 65 εἰς τὸ 75. Καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. Λαμπρινάκος ἔφθασε, σὺν Θεῷ, τὸ 80 ἔτος τῆς ἡλικίας του δὲν εἶναι ἀπίθανον νὰ φθάσῃ μέχρι τῆς ἡλικίας τοῦ Μαθουσάλα, διὰ νὰ δώσῃ εἰς τὸν ἠσφαλισμένον τότε σύνταξιν 280– 450 ψωροδραχμῶν τοῦ κιλοῦ ἀντὶ τῆς ὀκᾶς. Ἀλλὰ ὁ Παντοκράτωρ τοῦ ΤΕΒΕ κ. Λαμπρινάκος ἔκαμε καὶ κάτι ἄλλο ποὺ εὐλόγως τοῦ ρίπτουν κατὰ πρόσωπον οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ οἱ βιοτέχναι τὸν ρύπον τῶν ὑπονοιῶν των. Καὶ ὅμως δὲν ἠλέγχθη ἀπὸ τοὺς ὑπηρεσιακοὺς προϊσταμένους του τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Μία παλαιὰ ἐφημερὶς τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν διακρινομένη διὰ τὰς ὑπερσυντηρητικὰς ἀρχάς της, ἡ ἐφημερὶς τοῦ ΤΕΒΕ, γράφει ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἄς τὰ βλέπῃ ὁ κ. Χρυσανθόπουλος» καὶ μὲ τὸν ὑπέρτιτλον «Παλαιά του τέχνη κόσκινο», ὑπονοοῦσα τὸν κ. Λαμπρινάκον. Γράφει. «Πληροφορούμεθα ἀπὸ ἔγκυρον πηγὴν ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ ΤΕΒΕ κατὰ τὴν μετάβασίν του εἰς Θεσσαλονίκην τὴν 15 Δεκεμβρίου συναπεκόμισε καὶ 280.000 δραχ. ἵνα αὐτοπροσώπως τὰς καταβάλῃ εἰς τὸν πωλητὴν τοῦ ἀγορασθέντος διαμερίσματος διὰ τὴν στέγασιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ταμείου, τοῦ ὁποίου ἡ ἀξία ἀνέρχεται εἰς 400.000 περίπου, συνεφωνήθη ὅμως νὰ καταβληθῇ μέρος τοῦ ὅλου ποσοῦ. Θὰ ἐρωτήσωμεν πάντα ἁρμόδιον, εἶναι κανονικὸς ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς πληρωμῆς καὶ πόθεν ἀρύεται τὸ δικαίωμα ὁ κ. Λαμπρινάκος νὰ μεταβάλλεται εἰς κινητὸν Ταμεῖον τοῦ Ὀργανισμοῦ; Ἐπαναλαμβάνεται δηλαδὴ ὅ,τι καὶ ἐπὶ κατοχῆς κατὰ τὴν ἀγορὰν τῆς «Ἀλάμπρας» ὅτε τὰ χρήματα μετεφέροντο μὲ τὰ τσουβάλια εἰς τὸ Πρατήριόν του καὶ αὐτὸς τὰ παρέδιδε εἰς τοὺς πωλητὰς καὶ τοὺς μεσίτας». Καὶ ὅμως ἡ εὐαισθησία τοῦ κ. Λαμπρινάκου δὲν ἐξεδηλώθη διὰ τοὺς ὑπαινιγμοὺς τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐφημερίδος. Καὶ δὲν ὑπέβαλεν ὡς ὤφειλεν μήνυσιν ἐναντίον αὐτῆς. Ἐπροτίμησε νὰ σιωπήσῃ. Καὶ ἡ σιωπὴ εἶναι χρυσὸς διὰ τὸν κ. Λαμπρινάκον, ὡς καὶ διὰ τοὺς προϊσταμένους ὑπηρεσιακούς του παράγοντας τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἀλλὰ πῶς νὰ ἐνδιαφερθοῦν διὰ τέτοια μικροπράγματα οἱ ἀνώτεροι καὶ ἀνώτατοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ὅταν ἐκτὸς τῆς συντάξεώς των ἐκ τοῦ Δημοσίου, ἐξερχόμενοι λαμβάνουν ταὐτοχρόνως ἀπὸ τὸ Τ.Ε.Α.Π.Ο. Κ.Α. ἄλλην ἰδίαν ἐπικουρικὴν ἀσφάλισιν καὶ ἄλλην παχυλοτάτην σύνταξιν ἀπὸ 4000–6000 δραχμῶν, ἐνῷ οἱ 70τούτηδες ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι παίρνουν, ἂν τελικῶς κατορθώσουν νὰ τὴν πάρουν, μίαν καὶ μόνον σύνταξιν καὶ αὐτὴν 280–450 δραχμές. Καὶ οὕτως τεθέντων χωρὶς νὰ ἔχω τὴν πρόθεσιν ὅπως θίξω τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, τὸν παρακαλῶ νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν καὶ νὰ δεχθῶ ὡς ἀπολύτως εἰλικρινῆ τὴν ἐξήγησίν του, ἐὰν δηλαδὴ εἶναι ἀκριβὲς ὅτι καὶ ὁ ἴδιος ὡς ἄλλοτε ἀνώτερος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, λαμβάνει ἀπὸ τὸ Τ.Ε.Α.Π.Ο.Κ.Α. ἐκτὸς ἀπὸ τὴν κανονικήν του σύνταξιν ἐκ τοῦ Δημοσίου καὶ 5000 δραχμὲς κατὰ μῆνα. Τοῦτο συμβαίνει φυσικὰ δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Τὸ συμπέρασμα πάντως, κ. βουλευταί, εἶναι ὅτι οἱ ἀνώτεροι καὶ ἀνώτατοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας διάγουν μίαν πολυδάπανον ζωήν, εἶναι γνωστοὶ θαμῶνες τῶν κοσμικῶν κέντρων καὶ τῶν λουτροπόλεων, ὅπως εἶναι γνωστοτάτη ἡ ἡγεμονικὴ ζωὴ τὴν ὁποίαν διάγουν ὁ κ. Μακρῆς καὶ οἱ πλαισιοῦντες αὐτόν, γνωστοὶ ἐργατοκάπηλοι τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Κύριοι συνάδελφοι, εἶχα καὶ ἄλλα στοιχεῖα νὰ ἀναφέρω, ἀλλὰ λόγῳ τοῦ χρονικοῦ περιορισμοῦ τῶν ἀγορεύσεων δὲν θὰ ἐκταθῶ εἰς αὐτὰ ἵνα μὴ σκανδαλίσω, δι’ ἀπόψε τοὐλάχιστον, καὶ ὑμᾶς καὶ τὴν κοινὴν γνώμην, ἐπιφυλάσσομαι νὰ τὸ πράξω εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν, ὁπότε θὰ πληροφορηθῆτε ποῦ πηγαίνουν τὰ χρήματα τοῦ πενομένου ἐργατοϋπαλληλικοῦ κόσμου. Ἀπόψε θὰ ἀναφέρω μόνον ἕνα περιστατικὸν τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡγετικὸν στέλεχος τοῦ κ. Μακρῆ καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι μέλος τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Γ. Σ.Ε.Ε. Πρόκειται περὶ τοῦ κ. Γεωργίου Δημητρακοπούλου, ἐκπροσώπου τῶν σιδηροδρομικῶν, ὁ ὁποῖος ὡς ὑπάλληλος τῶν ΣΠΑΠ λαμβάνει τὸν μῆνα δραχ. 4.000. Ὡς πρόεδρος προσωπικοῦ ΣΠΑΠ 4.000, ὡς Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Πανελ. Συνομοσπονδίας Σιδηροδρομικῶν 5.000, ὡς μέλος τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. 1000, ὡς Πρόεδρος τοῦ Ταμείου Ξυλουργῶν 3.000, ὡς Σύμβουλος τοῦ Ταμείου Προνοίας Προσωπικοῦ Σιδηροδρόμων 1.000, ἐν συνόλῳ δηλαδὴ ὁ ἄμεσος συνεργάτης τοῦ κ. Μακρῆ λαμβάνει 18.000 δραχμὰς κατὰ μῆνα, ἐνῷ ὁ κ. Μακρῆς, κατὰ τὰς πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι κυκλοφοροῦν μεταξὺ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, ἀπομυζᾷ ἐκ τοῦ συνόλου τῶν ἀποδοχῶν του καὶ τῆς ἀνεξελέγκτου διαχειρίσεως τοῦ Ταμείου τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. 200.000–230.000 μηνιαίως, ἐνῷ ἕνας ἕτερος ἐργατοκάπηλος, ἐργολάβος κηδειῶν τὸ ἐπάγγελμα ἀκούων εἰς τὸ ὄνομα Φωτιάδης, τελείως ξένος πρὸς τὸν ἐργατοϋπαλληλικὸν κόσμον καὶ ἀσχολούμενος μόνον μὲ τὴν ταφήν, ἀντὶ ἀμοιβῆς πάντοτε, τῶν πτωχῶν καὶ ἐνδεῶν ἀνθρώπων, λαμβάνει 50.000–60.000 δραχ. μηνιαίως ὑπὸ διαφόρους προφάσεις καὶ ταξείδια ἀναψυχῆς εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Πῶς συμβιβάζεται καὶ ἐρωτῶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὑμᾶς τοὺς κ. βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς ψήφου των διατηροῦν εἰς τὴν Ἐξουσίαν τὴν ἀντεργατικὴν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ, πῶς συμβιβάζεται ἡ ἀσυδοσία αὐτή, ἡ κατάχρησις καὶ ὁ ἐξανεμισμὸς τοῦ χρήματος τοῦ Δημοσίου, ὡς καὶ τῶν πτωχῶν ἐργατοϋπαλλήλων μὲ τὴν δυστυχίαν, ἡ ὁποία μαστίζει τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι δὲν θέλω νὰ ἐκταθῶ εἰς συγκεκριμένας καταγγελίας, τὰς ὁποίας γνωρίζουν περισσότερον οἱ ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν προερχόμενοι κ. συνάδελφοι. Ὁ κ. Μακρῆς μετὰ τῆς λωποδυτικῆς του σπείρας τῶν Πατσατζήδων, οἱ ὁποῖοι εἶναι γνωστοὶ εἰς τὰ εἰσαγγελικὰ γραφεῖα, ὡς καὶ διὰ τὸ ποιόν των, ἔχει δημιουργήσει τὴν ἀπαράδεκτον αὐτὴν κατάστασιν, διότι νομίζει ὅτι μὲ τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσφέρει πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι δυνατὸν νὰ καταστῇ παντοκράτωρ τοῦ ἀστυνομευομένου συνδικαλιστικοῦ κινήματος τῆς Ἑλλάδος. Ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μὲ τὸ χαράτσι τῶν 20.000.000 δραχμῶν ποὺ δίδει εἰς τὸν κ. Μακρῆν καὶ τὴν παρέαν του ἐπιδιώκει νὰ καθυποτάξῃ τὸν συνδικαλισμὸν καὶ νὰ γίνῃ οὐσιαστικὸς ἀρχηγὸς αὐτοῦ, ἀδιαφορῶν τελείως ἐὰν τὸ χαράτσι αὐτὸ θὰ περιέλθῃ εἰς τοὺς ἡγέτας τῆς σημερινῆς ἡγεσίας τῆς Γ. Σ.Ε.Ε. διὰ νὰ τὸ καταβροχθίσουν. Ἴσως νὰ ἐφαντάσθη ὁ Γεν. Γραμματεὺς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ὅτι ἔχει καὶ αὐτὸς τὸ συνταγματικὸν ἀνεύθυνον καὶ ἀνεξέλεγκτον ἐπειδὴ ἐπῆγε κατάφορτος ἀπὸ παράσημα εἰς τοὺς γάμους τοῦ αἰῶνος ἢ ἐπειδὴ ἔβγαλε καμμιὰ δεκαριὰ ἀνακοινωθέντα καὶ ψηφίσματα ὑπὲρ τῶν φορολογιῶν τῶν Βασιλικῶν Ἱδρυμάτων, ὑπὲρ τῆς αὐξήσεως τῆς Βασιλικῆς χορηγίας, ὑπὲρ τῆς δεκάδος τῶν παλατιῶν, ὑπὲρ τοῦ βασιλικοῦ ἀεροπλάνου. Κατερχόμενος διερωτῶμαι ἕως πότε τὰ μαῦρα αὐτὰ κοράκια μὲ νύχια γαμψὰ θὰ πέφτουν ἐπάνω εἰς τὸ πτῶμα τῆς Ἑλλάδος, πάνω στὴν ἀγροτιὰ καὶ τὴν ἐργατιά; (Χειροκροτήματα).

§118Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὁ κ. Μπρεδήμας ἀνεφέρθη εἰς τὰ περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Ἐργασίας μὲ παχυλὰς δῆθεν συντάξεις ἀπὸ τὸ Ἐπικουρικὸν των Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως. Ἔχω νὰ τὸν πληροφορήσω τὰ ἑξῆς, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν γενικῶς τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἡ ἐπικουρικὴ ἀσφάλισις τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας εἶναι εἰς τὴν θέσιν τῶν Ταμείων ἀρωγῆς τῶν ὑπαλλήλων τῶν λοιπῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Δηλαδὴ ἔχουν καὶ οὗτοι ἀσφαλισθῆ καθ’ ὃν τρόπον ὅλοι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως τῆς ἰδικῆς μου εἶχεν ὅλην τὴν δυνατότητα ὁ κ. Μπρεδήμας, προτοῦ ἀναφέρῃ τὰς ἀνακριβείας ποὺ ἀνέφερεν περὶ συντάξεώς μου 5.000 δρχ. ἐκ τοῦ ἐπικουρικοῦ, νὰ εἶχε ζητήσει τὸν φάκελλον τῆς συνταξιοδοτήσεώς μου δι’ αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων καὶ νὰ πληροφορηθῇ ὅ,τιδήποτε τοῦ ἦτο χρήσιμον ἤτοι τί ποσὸν συντάξεως λαμβάνω καὶ ὅ,τι ἄλλο θέλει. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρὼν εἶναι, καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ τὸ πράξῃ.

§119Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ἐδήλωσα, κ. Πρόεδρε, ὅτι καλοπίστως θὰ δεχθῶ τὴν ἐξήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ ἤθελα εὐθέως νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν λαμβάνῃ σύνταξιν ἀπὸ τὸ Τ.Ε.Α.Π.Ο.Κ.Α. καὶ ποίαν.

§120Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν θεωρῶ καλόπιστον αὐτό, καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἄλλως. Ἔχετε ὅλα τὰ μέσα, νὰ ζητήσετε τὰ ἔγγραφα καὶ νὰ πληροφορηθῆτε ἐὰν θέλητε τὴν ἀλήθειαν καὶ καλοπίστως νὰ τὴν χρησιμοποιήσητε, ἐὰν τοῦτο σᾶς εἶναι ὠφέλιμον.

§121Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Δὲν μᾶς ἀπαντήσατε ὅμως, κ. Ὑπουργέ.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παππᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§123Θ. ΠΑΠΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἠναγκάσθην νὰ λάβω καὶ πάλιν τὸν λόγον διὰ νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων κατευθυντηρίων γραμμῶν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, διότι λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου δὲν ἠδυνήθην τὴν περασμένην Δευτέραν ποὺ ὡμίλησα, νὰ ὁλοκληρώσω τὰς ἀπόψεις μου. Ἔλεγον τότε, ὅτι ὄχι μόνον καταργεῖται τὸ καθεστὼς τοῦ νόμου 3239 ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις καθώριζε τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, ἀλλὰ τοὐναντίον καθιερώνεται εἰς πολλὰς περιπτώσεις καθεστὼς δυσμενέστερον διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Διὰ τῆς παραγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, εὐρύνονται τὰ ὅρια τῆς ἐπεμβάσεως τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς σχέσεις τῶν ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν. Ἐπίσης διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου διευρύνεται ἡ εὐχέρεια τῶν Ὑπουργῶν Ἐργασίας καὶ Συντονισμοῦ, οἱ ὁποῖοι δύνανται διαζευκτικῶς εἰς πᾶσαν στιγμὴν νὰ καταργοῦν πᾶσαν συλλογικὴν σύμβασιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου εἶχεν εἴπει ὅτι ἠναγκάσθημεν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν τροποποίησιν αὐτὴν διότι ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ διαφωνία τῶν Ὑπουργῶν Ἐργασίας καὶ Συντονισμοῦ. Ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο εἶναι ἁπλῆ: Ἐν περιπτώσει διαφωνίας τῶν δύο Ὑπουργῶν, θὰ ἰσχύσῃ ἡ συλλογικὴ σύμβασις. Ἐτόνισα ἐπίσης, κατὰ τὴν προηγουμένην ὁμιλίαν μου, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ὄχι μόνον δὲν καταργεῖται ἡ παρέμβασις τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν διατάξεων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὸ σχέδιον νόμου, διατηρεῖ τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ τὴν κατάργησιν οἱασδήποτε συλλογικῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία ἀντιτίθεται εἰς τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικήν. Καθιεροῦται διὰ τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου, νομικὴ δέσμευσις τοῦ Δευτεροβαθμίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου, ὅπερ εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ δεχθῇ τὴν τροποποίησιν ἢ κατάργησιν τῆς συμβάσεως, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ἀσκήσεως τῆς προσφυγῆς, θὰ βεβαιώνῃ ὅτι διὰ τῆς συλλογικῆς συμβάσεως ἀνατρέπεται ἡ οἰκονομικὴ της πολιτική. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη δὲν ὑπῆρχεν ἡ νομικὴ δέσμευσις περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα ἀνωτέρω, ἡ σύνθεσις τοῦ δικαστηρίου αὐτοῦ, ὁ τρόπος τῆς λειτουργίας του καὶ ἡ ἐν γένει διαδικασία του, δὲν παρέχει τὰ ἐχέγγυα ἀμερολήπτου καὶ δικαίας κρίσεως. Ἡ συμμετοχὴ εἰς αὐτὸ τοῦ ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἡ συμμετοχὴ τοῦ ἀντιπροσώπου τῶν ἐργατῶν, ὁ ὁποῖος θὰ διορίζεται καθ’ ὑπόδειξιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἥτις εἶναι ὄργανον τῆς Κυβερνήσεως, οἱ δύο εἰσηγηταὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, οἱ ὁποῖοι θὰ συμμετέχουν καὶ εἰς τὰς διασκέψεις καὶ ὅτι ἀκόμα τὸ διαιτητικὸν αὐτὸ δικαστήριον θὰ στεγάζεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας καὶ χωρὶς τὴν ἐγγύησιν τῶν δημοσίων συνεδριάσεων, οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν παρέχει ὅτι θὰ λειτουργῇ τοῦτο συμφώνως μὲ τὰς ὑποδείξεις καὶ τὰς κατευθύνσεις τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἡ Κυβέρνησις δίδει «τὴν μάχην τοῦ κόστους» εἰς βάρος τῶν ἐργατῶν, διὰ νὰ ἀφήσῃ τὰ μεγάλα περιθώρια κέρδους ὑπὲρ τῶν ἐργοδοτῶν καὶ ὑπὲρ τοῦ Τὸμ Πάπας, περιθώρια ἐκ δισεκατομμυρίων δραχμῶν, τὰ ὁποῖα θὰ καρπωθῇ ὁ κ. Πάπας καὶ τοὺς ὁποίους ἀριθμοὺς κερδῶν, ἠκούσαμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς συμβάσεως διὰ τὸ Βʹ διϋλιστήριον. Ἐπίσης ἡ κατάργησις τῶν Δευτεροβαθμίων πέντε διαιτητικῶν δικαστηρίων, θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῶν ἐργατοϋπαλλήλων. Διότι τὰ πέντε δευτεροβάθμια διαιτητικὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα εἶχον ἕδραν τὰς ἐπαρχίας, θὰ ἐξέδιδον δικαίας ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπλησίαζον πρὸς τὴν πραγματικότητα καὶ τὴν ἀλήθειαν, διότι ζοῦν κοντὰ εἰς αὐτὴν καὶ γνωρίζουν τὰς οἰκονομικὰς ἐπιπτώσεις τοῦ τόπου ὅπου ἑδρεύουν. Ἐπίσης εἰς πολλὰς περιπτώσεις τὸ νεοϊδρυθησόμενον διαιτητικὸν δικαστήριον θὰ συνεδριάζῃ ἀπουσιαζόντων τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἐργατῶν τῶν ἐπαρχιῶν, διότι τὰ ὁδοιπορικά των ἔξοδα καὶ ἡ παραμονή των εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀπαιτοῦν μεγάλην δαπάνην καὶ εἶναι δυνατὸν αἱ ὀργανώσεις των νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταβάλλουν τὴν δαπάνην αὐτήν. Ἀλλὰ μὲ ἕνα μόνον δευτεροβάθμιον διαιτητικὸν δικαστήριον θὰ ἀποτελματωθοῦν ὅλαι αἱ ὑποθέσεις. Ὁ νόμος καθορίζει μὲν προθεσμίαν ἐκδόσεως τῶν ἀποφάσεων τοῦ διαιτητικοῦ δικαστηρίου, ἔχομεν ὅμως πικρὰν πεῖραν τῆς τηρήσεως τῶν προθεσμιῶν αὐτῶν καὶ γνωρίζομεν ὅτι εἰς πλείστας περιπτώσεις, παρ’ ὅτι ὁ νόμος καθορίζει προθεσμίαν ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως, αἱ ἀποφάσεις καθυστεροῦν ἐπὶ πολύ, λόγῳ φόρτου ἐργασίας. Τοῦτο πρέπει νὰ συνδυασθῇ καὶ μὲ τὴν ἀναστολὴν ἐφαρμογῆς τῶν συλλογικῶν συμβάσεων μέχρι τῆς ἐκδόσεως ὁριστικῆς ἀποφάσεως τοῦ διαιτητικοῦ δικαστηρίου. Εἰς τὸ θέμα τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς καὶ διὰ νὰ προξενηθῇ ἐντύπωσις ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἐργατικὴν εἰσφοράν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἶπεν, ὅτι διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου δὲν γίνεται λόγος περὶ τῆς εἰσφορᾶς. Εἰς τὴν πρώτην ὁμιλίαν μου ἐπεσήμανα, ὅτι διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἐπιδιώκεται ὅπως διασφαλισθῇ νομοθετικῶς ἡ εἰσφορὰ ὑπὲρ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. εἰς βάρος ὅλων τῶν μισθωτῶν τῆς χώρας καὶ τῶν μὴ ἀνηκόντων εἰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις. Διὰ τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 2 ἐπιδιώκεται κατὰ τρόπον σατανικὸν ἡ τροποποίησις τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ νόμου 3239 τοῦ 1955, διὰ τοῦ ὁποίου ὑπόχρεοι πρὸς εἰσφορὰν ἦσαν μόνον οἱ ὠργανωμένοι εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Σήμερον μὲ τὴν διάταξιν αὐτὴν ἐπιχειρεῖται νὰ καθιερωθῇ εἰσφορὰ εἰς βάρος ὅλων τῶν ἐργαζομένων, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἀνήκουν ἢ ὄχι εἰς ἐργατικὰ Σωματεῖα. Θὰ πρέπει ἑπομένως εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὅλοι οἱ συνάδελφοι νὰ ἐνδιαφερθῶμεν διὰ τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Θὰ ἤθελα ἀκόμη διὰ νὰ ὑπογραμμίσω τὸ ἀντεργατικὸν καὶ ἀντιϋπαλληλικὸν πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 17 διὰ τοῦ ὁποίου καθιεροῦται πλήρης ἀσυδοσία τῶν ἐργοδοτῶν ὅσον ἀφορᾷ τὴν παραβίασιν τῶν χρονικῶν ὁρίων ἐργασίας. Ὁ ἰσχύων νόμος διὰ τὰς παραβάσεις αὐτὰς καθώριζεν ὅτι θὰ δικάζωνται εἰς βαθμὸν πλημμελήματος. Ὑπῆρχεν ἑπομένως ἕνας ἀνασχετικὸς φραγμός. Ἤδη τροποποιεῖται ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ οἱ ἐργοδόται οἱ ἀπασχολοῦντες μέχρι 5 προσωπικὸν εἰς περίπτωσιν παραβάσεως τοῦ ὡραρίου ἐργασίας θὰ παραπέμπωνται εἰς τὸ Πταισματοδικεῖον, ὁπότε ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, θὰ τοὺς ἐπιβάλλεται ἕνα πρόστιμον 50–100 δραχμῶν. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτή. Περαιτέρω εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ Γραφεῖα Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας κυρίως τῶν ἐπαρχιῶν ἀδιαφοροῦν ὡς πρὸς τὸ ὡράριον ἐργασίας, εἴτε λόγῳ ἀνεπαρκείας προσωπικοῦ, εἴτε δι’ ἄλλους λόγους. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ πρέπει νὰ διασφαλισθοῦν οἱ ἐργάται ὥστε νὰ δύνανται οἱ ἴδιοι νὰ καταγγέλλουν τὰς παραβάσεις τοῦ ὡραρίου ἐργασίας καὶ τοῦτο θὰ γίνῃ δυνατὸν ὅταν θεσπισθῇ διάταξις ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἐργοδότης νὰ καταγγείλῃ τὴν σύμβασιν ἐργασίας ἀορίστου χρόνου ἐπὶ δύο ἔτη ἀφ’ ἧς κατηγγέλθη ὑπὸ ἐργατοϋπαλλήλου διὰ παράβασιν τοῦ ὡραρίου ἐργασίας. Ἄλλο σημεῖον τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ θίξω εἶναι τὸ θέμα τῶν μικροεπαγγελματιῶν, τῶν χωρίων τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ ΤΕΒΕ, οἵτινες κατὰ κύριον λόγον εἶναι ἀγρόται καὶ ἀσκοῦν τὰς βραδυνὰς ὥρας τὸ ἐπάγγελμα τοῦ κουρέως, παντοπώλου κ.λ.π. ἐπιστρέφοντες ἀπὸ τὰς ἐργασίας των. Αὐτοὶ πληρώνουν καὶ εἰς τὸ ΤΕΒΕ καὶ εἰς τὸν ΟΓΑ ἀσφαλιστικὰς εἰσφοράς. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Τ. Ε.Β.Ε. δὲν ἔχουν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, ἐπειδὴ δὲν δύνανται νὰ πληρώσουν τὰς εἰσφοράς των εἰς τὸ ΤΕΒΕ, αἱ ὁποῖαι δι’ αὐτοὺς εἶναι ὑπερβολικαί, σύρονται εἰς τὰ δικαστήρια τῶν ὁποίων τὰ πινάκια κατὰ 50% περίπου περιλαμβάνουν τοιαύτας περιπτώσεις. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς ἡ εὐχέρεια νὰ εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς ἕνα ὀργανισμὸν ἢ εἰς τὸ ΤΕΒΕ ἢ εἰς τὸν ΟΓΑ, κατὰ τὴν κρίσιν των. Ἐπίσης ὑπάρχουν ἄλλοι ἐργαζόμενοι, ὅπως εἶναι οἱ ἐργάται γῆς, οἵτινες δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὰς συλλογικὰς συμβάσεις καὶ οὔτε ἔχουν ὡράριον ἐργασίας, οὔτε ἐλάχιστον ὅριον ἡμερομισθίου, οὔτε δῶρα. Θὰ πρέπει καὶ δι’ αὐτοὺς νὰ ληφθῇ μία μέριμνα καὶ νὰ καλυφθοῦν ἀπὸ μίαν ἐθνικὴν γενικὴν συλλογικὴν σύμβασιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀντιληφθῆ ὅτι τὸ νομοσχέδιόν της ἀπεκαλύφθη εἰς ὅλα αὐτοῦ τὰ σημεῖα ὡς ἀντεργατικὸν καὶ ὅτι δι’ αὐτοῦ ἐπιδιώκεται ἡ περιπλάνησις τῶν ἐργαζομένων ὅτι εἶναι δῆθεν ὑπὲρ τῶν συμφερόντων των. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν κατεκρίθη καὶ ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως ἕνας ἐκ τῶν ὁποίων ἀνέτρεψε δι’ ἀκαταμαχήτων ἐπιχειρημάτων αὐτὴν ταύτην τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἐπειδὴ προβλέπει ὅτι καὶ ἄλλοι συνάδελφοι θὰ στραφοῦν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐπείσθησαν ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ παγίδα τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἀπεφάσισε τὴν συμμετοχὴν εἰς τὰς συζητήσεις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς συγκρατήσεως τῆς κομματικῆς πειθαρχίας. Ἀλλ’ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του ὑπεστήριξε τὴν θεωρίαν τῆς μειονεκτικότητος τῶν ἐργατῶν ἔναντι τῶν ἄλλων καὶ μάλιστα τῶν ἐργοδοτῶν, εἰπὼν ὅτι εἶναι μοιραῖον οἱ ἐργάται νὰ μειονεκτοῦν. Καὶ ἐρωτῶ: Ἔναντι ποίων πρέπει νὰ μειονεκτοῦν οἱ ἐργαζόμενοι; Μήπως ἔναντι τῶν παρασίτων, ἔναντι ἐκείνων, οἵτινες κατὰ κανόνα χωρὶς τιμιότητα καὶ εὐθύτητα ἀπέκτησαν τὰ κεφάλαιά των, τὰ ὁποῖα πολλαπλασιάζουν ἐκμεταλλευόμενοι τὸν μόχθον τῶν ἐργαζομένων; Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀνεγνωρισμένον ἀπὸ ὅλας τὰς διεθνεῖς ὀργανώσεις, ἀπὸ ὅλας τὰς κοινωνίας καὶ ἀπὸ ὅλας τὰς τάξεις, ὅτι ἡ ἐργασία ἀποτελεῖ τὴν πλέον βασικὴν κοινωνικὴν λειτουργίαν καὶ ἑπομένως οἱ ἐργαζόμενοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι, κατὰ κύριον λόγον, συντελοῦν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, αὐτοὶ συντελοῦν εἰς τὴν κοινωνικὴν πρόοδον καὶ τὴν εὐημερίαν τῆς ἀνθρωπότητος. Ἡ θεωρία τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ξεπερασμένη καὶ εἶχεν ἀπήχησιν μόνον κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ μεσαίωνος καὶ τῆς Φεουδαρχίας. Εἶναι ἀνάγκη τοῦτο νὰ τὸ ἀναγνωρίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Οἱ ἐργαζόμενοι, εὐτυχῶς, ἔχουν συνείδησιν τοῦ δικαίου καὶ τῆς δυνάμεώς των καὶ ἀγωνίζονται διὰ τὴν κατάκτησιν τῶν δικαιωμάτων των, χωρὶς νὰ περιμένουν τὴν λύσιν τῶν προβλημάτων των ἀπὸ τὴν μεγαλοψυχίαν τῶν κεφαλαιοκρατῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εἶναι ὄργανόν των. Ἤδη μὲ τοὺς ἀγώνας τοὺς ὁποίους διεξάγουν καὶ μὲ τὴν συμπαράστασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ἀνατρέψουν τὸ παρὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι κατασκεύασμα τῆς συνωμοσίας Κυβερνήσεως καὶ τῆς ἀργυρωνήτου ἡγεσίας τῆς Γ.Σ.

Ε.Ε.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41)1. 2.63 συνεδριάσεως.

§125Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41)1.2.63 συνεδριάσεως. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§127Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα θὰ ἤθελα νὰ ἐκφράσω τὴν ἔκπληξίν μου, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠρνήθη νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Μπρεδήμα, ἥτις ἀπάντησις θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἐνδιαφέρει τὴν Βουλὴν καὶ ὄχι μόνον τὸν κ. Μπρεδήμαν. Ἐπίσης μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἀνεγνώρισε τὴν γενναιότητα τοῦ συναδέλφου κ. Ν. Ζορμπᾶ, ὅταν ἐζήτησε συγγνώμην διὰ μίαν φράσιν του, ἐνῷ τὸ Προεδρεῖον ἠρνήθη νὰ πράξῃ τὸ ἴδιον ὅταν ἔθιξε συνάδελφον τῆς Ε.Κ. τὸν κ. Θεοχαρίδην. Καὶ ἤδη εἰσερχόμεθα εἰς τὸ θέμα. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ἀρβανιτάκις ὑπεστήριξε τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος τοῦ ὁρίου ἡλικίας συνταξιοδοτήσεως τῶν μεταλλωρύχων, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ὅτι ὀρθὸν εἶναι τοῦτο. Θὰ πρέπει ὅμως ὅταν ἔλθῃ ἡ στιγμὴ τῆς συζητήσεως τῆς σχετικῆς τροπολογίας τοῦ κ. Στεφανίδη νὰ δεχθῇ θετικὴν λύσιν εἰς τὸ θέμα αὐτό. Περαιτέρω ὑπάρχει τὸ θέμα τῆς ἀνισότητος μεταξὺ τῶν γυναικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τραπεζιτικῶν, αἵτινες δικαιοῦνται συντάξεως μετὰ 15ετῆ ὑπηρεσίαν καὶ τῶν γυναικῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων. Θὰ πρέπει διὰ λόγους ἰσότητος τοῦτο νὰ ἰσχύσῃ δι’ ὅλας τὰς γυναῖκας, ἰδιαιτέρως δὲ διὰ τὰς ἐργαζομένας εἰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, αἵτινες ὡς πωλήτριαι μετὰ 15 ἔτη δὲν γίνονται πλέον δεκταὶ πρὸς ἐργασίαν. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ συζητήσωμεν εἰδικώτερον εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὅπου θ’ ἀποδειχθῇ ὅτι ὡρισμένα ἄρθρα ἐξυπηρετοῦντα τοὺς ἐργαζομένους θὰ ἐγκριθοῦν καὶ ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ὑπεστήριξεν δι’ ἐλαχίστων λόγων ὅτι εἶναι ἄρτιον τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰσηγήθη τὴν ἐπιψήφισίν του. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως εἶχεν ὑποβάλει τροπολογίας ἰδικάς του καὶ 11 μετ’ ἄλλων συναδέλφων. Ἐπειδὴ διὰ τὴν πρᾶξιν του αὐτὴν κατεκρίθη παρ’ ἐμοῦ καὶ ἄλλων ρητόρων ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως εἰς τὴν συζήτησιν τῆς Βουλῆς τῆς 30ῆς Ἰανουαρίου ἐδήλωσεν ὅτι δὲν ἔχει ὑποβάλει καμμίαν τροπολογίαν. Ἐν τούτοις ὑπάρχουν τροπολογίαι φέρουσαι τὴν ὑπογραφήν του. Δι’ ἐμὲ διὰ νὰ προβῇ εἰς τὴν δήλωσιν αὐτὴν εἶχε λάβει ἐντολὴν τῆς ΕΡΕ πρὸς τοῦτο, δεδομένου ἄλλωστε ὅτι καὶ ἐκ τῶν παλαιῶν τροπολογιῶν του ἔχουν περιληφθῆ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ὡς αὐτοτελῆ ἄρθρα. Ἄρα ἢ δὲν ὑπήκουσεν εἰς τὸ κόμμα ἢ ὑπέγραψε χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τί ὑπογράφει, πρᾶγμα ποὺ δείχνει τὸν τρόπον τοῦ σκέπτεσθαι τῶν βουλευτῶν τῆς πλειοψηφίας. Κατ’ ἐμὲ τὸ νομοσχέδιον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε τύχει ἐπεξεργασίας ἐκ μέρους μιᾶς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, λόγῳ τῆς σοβαρότητός του ὡς κοινωνικοῦ ρυθμιστοῦ τῶν σχέσεων ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων. Διότι ἤδη ὑπάρχουν 132 τροπολογίαι, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει τὸ πόσον σοβαρὸν εἶναι. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀντιδράσεις τῶν ἐργαζομένων ἔχω νὰ εἴπω ὅτι ἔχω λάβει μόνον 2 τηλεγραφήματα ἕνα ἀπὸ τοὺς ἐπαγγελματίας Βουλιαγμένης καὶ τὸ δεύτερον ἀπὸ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Σαλαμῖνος, τὰ ὁποῖα λέγουν νὰ μὴ κωλυσιεργήσωμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως, ἔχω εἰς χεῖρας μου 38 ἀνακοινώσεις εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον, αἵτινες ἐκδηλώνουν τὴν ἀντίθεσιν τῶν ὀργανώσεων ἐργασίας πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Αἱ ὀργανώσεις αὗται εἶναι αἱ ἑξῆς: 1. Τὴν 14ην Ἰανουαρίου ἐ.ἔ κατῆλθον εἰς δίωρον στάσιν ἐργασίας οἱ ὑπάλληλοι ὅλων τῶν Τραπεζῶν τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Προαστίων ὡς καὶ τὸ προσωπικὸν τῶν Ἀνωνύμων Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, στεφθεῖσαι ὑπὸ πλήρους ἐπιτυχίας. 2. Συγκέντρωσις τῶν Ὀργανώσεων τοῦ Προσωπικοῦ τῶν Λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἵτινες διὰ ψηφίσματός των ἐζήτησαν ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον. 3. Αἱ Ὁμοσπονδίαι Ἐργατῶν Δέρματος Ἑλλάδος–Μηχανικῶν καὶ Θερμαστῶν–Χειριστῶν–Ὑπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ Αὐτοκινήτων–Ἐργατοτεχνιτῶν–Μεταλλευτικῶν ἐπιχειρήσεων–Κλωστοϋφαντουργῶν καὶ Κεραμοποιῶν–Ἀγγειοπλαστῶν, διὰ τηλεγραφήματός των πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς τονίζουν ὅτι ἡ ἐπικειμένη συζήτησις τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου, προκαλεῖ πικρίαν καὶ ἀποθάρρυνσιν εἰς τὰ μέλη τῶν Ὀργανώσεων τοῦ Ἐλευθέρου καὶ Δημοκρατικοῦ Συνδικαλισμοῦ καὶ τοὺς καλοῦν ὅπως ἀποτρέψουν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. 4. Τὸ προσωπικὸν ΕΗΣ ἐκφράζει τὴν πλήρη ἀντίθεσίν του πρὸς τὰ κατατεθέντα καὶ συζητούμενα ἐργατικὰ νομοσχέδια καὶ ἀπαιτεῖ τὴν ἀπάλειψιν τῶν ἀντεργατικῶν διατάξεων, ὥστε νὰ λειτουργήσῃ ἄνευ παρεμβάσεων ὁ θεσμὸς τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. 5. Ἡ Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ τῶν Οἰκοδομικῶν Ὀργανώσεων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Ἐλευσῖνος, εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας κατὰ τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου, ἐπραγματοποίησε Πανοικοδομικὴν Συγκέντρωσιν. 6. Οἱ ἐμποροϋπάλληλοι Ἀθηνῶν δι’ ὀγκώδους καὶ ἐπιτυχοῦς συγκεντρώσεώς των, διεδήλωσαν τὴν ἀντίθεσίν των πρὸς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. 7. Αἱ συνεργαζόμεναι Ὁμοσπονδίαι Ἠλεκτρισμοῦ–Λογιστῶν καὶ Τύπου (55 Ὀργανώσεις), διὰ τηλεγραφήματός των πρὸς τὴν Βουλήν, καταγγέλλουν ἐκ μέρους 25.000 ἐργατοϋπαλλήλων, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. χαλκεύουν νέα δεσμὰ εἰς βάρος τῶν ἐργατικῶν τάξεων μὲ τὴν ἐπιχειρουμένην ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τῶν ἀντεργατικῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. 8. Ἡ Γενικὴ Συνέλευσις τῶν Μηχανουργῶν, εἰς τὰ πλαίσια τῆς γενικῆς κινητοποιήσεως τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν Μετάλλου διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν κινδύνων ποὺ δημιουργοῦνται ἀπὸ τὸ ἀντεργατικὸν νομοσχέδιον, ἠπείλησαν, ὅτι θὰ πραγματοποιήσουν συγκέντρωσιν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πειραιῶς. 9. Οἱ κτῖσται Ἀθηνῶν, ἀνέλαβον ἔντονον ἀγῶνα κατὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐν τῇ Γενικῇ Συνελεύσει ἀπεφάσισαν, ὅπως ἐνεργήσουν ν’ ἀποσυρθῇ τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον. 10. Αἱ Ἑνώσεις Μηχανοσιδηρουργῶν καὶ Συνταξιούχων Βόλου, Ἐργατῶν Μετάλλου Χαλκίδος καὶ Εὐβοίας, ἐκπρόσωποι τῶν Τραπεζικῶν Συλλόγων εἰς τὰ Ὑποκαταστήματα Μυτιλήνης καὶ Χανίων, ὁ Σύνδεσμος Συνταξιούχων Θεσσαλονίκης καὶ οἱ ἐργατοτεχνῖται ἐλαιουργοσαπωνοποιοί, διὰ τηλεγραφημάτων των διεμαρτυρήθησαν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. 11. Ἡ Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ Νέων Ἐργαζομένων, δι’ ὑπομνήματός της ἀναλύει τοὺς πολλαπλοῦς κινδύνους ποὺ ἐνεδρεύουν κατὰ τῶν ἐργατικῶν τάξεων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι ἀγνοοῦν τὴν ὑφισταμένην καταθλιπτικὴν ἀνεργίαν γενικῶς, εἰδικώτερον δὲ στρέφεται κατὰ τῆς ἐργαζομένης νεολαίας, ἡ ὁποία πλήττεται καιρίως. 12. Ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία Ἐργατοϋπαλλήλων, ἀπέστειλε πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, ὑπόμνημα καὶ καλεῖ τοὺς Ἕλληνας βουλευτάς, ὅπως καταψηφίσουν τὰ ἐργατικὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα στραγγαλίζουν τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅπως ἀποσύρῃ «τὸ ἐξαμβλωματικὸν νομοθετικὸν κατασκεύασμα». 13. Ἡ Μηχανουργικὴ Ἕνωσις Ἀθηνῶν–Περιχώρων, ὁ Σύνδεσμος Ἀναπήρων Ι.Κ.Α. Θεσσαλονίκης, ὁ Σύλλογος Λογιστῶν Θεσσαλονίκης καὶ ἡ Ἕνωσις Ἐπαγγελματιῶν Λογιστῶν Ἀθηνῶν, διὰ τηλεγραφημάτων των πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, διαμαρτύρονται ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. 14. Οἱ νέοι σερβιτόροι (βοηθοί), εἰς μεγάλην συγκέντρωσίν των, καθ’ ἣν ἐπεκράτησε μαχητικὸν πνεῦμα καὶ ἀγωνιστικὴ ἔξαρσις, ἐνέκριναν ψήφισμα στρεφόμενον κατὰ τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. 15. Τὸ Σωματεῖον Τυπογράφων Ἀθηνῶν, στιγματίζει τὸ ἀντεργατικὸν νομοσχέδιον καὶ δηλοῖ, ὅτι θὰ πρωτοστατήσῃ εἰς κινητοποίησιν καὶ ἄλλας ἀγωνιστικὰς ἐκδηλώσεις, διὰ ν’ ἀποσυρθῇ τοῦτο. 16. Ἡ Γενικὴ Συνέλευσις τῶν Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν, διὰ ψηφίσματός της ἐζήτησε ν’ ἀποσυρθῇ τὸ ἐργατικὸν νομοσχέδιον. 17. Ἐναντίον τῶν ἐργατικῶν νομοσχεδίων ἐτάχθησαν ἐπίσης καὶ αἱ Διοικήσεις τῶν Σωματείων Ἀρτεργατῶν– Σημιτεργατῶν Πειραιῶς, Μυλεργατῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, Μακαρονοτεχνιτῶν καὶ Συνταξιούχων Μυλεργατῶν. 18. Τὸ Σωματεῖον Ἀρτεργατῶν Ἀθηνῶν καὶ οἱ ἐργατοτεχνῖται καὶ ὑπάλληλοι τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης, ἀπέστειλαν τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας κατὰ τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. 19. Τὸ Κέντρον Ἐργατοϋπαλλήλων τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης, εἰς μακρὰν σύσκεψιν, καθ’ ἣν συμμετεῖχον 26 Ὀργανώσεις, ἐτόνισεν, ὅτι τὸ ἐργατικὸν νομοσχέδιον ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν δημιουργίαν κρατικοῦ συνδικαλισμοῦ καὶ χαλκεύει ἀνελεύθερα, ἀντικοινωνικὰ καὶ ἀντεργατικὰ μέτρα. Δὲν ἀναγινώσκω τὰς ὑπολοίπους περιπτώσεις (20–35) διὰ νὰ μὴ καταπονήσω τὸ Σῶμα, καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν 36. 36. Οἱ ἐργαζόμενοι τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργατοτεχνιτῶν καὶ Ἐκτάκτων Ὑπαλλήλων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς Ἑλλάδος καὶ ὁ Σύνδεσμος τῶν ἐν Ἑλλάδι Λιθογράφων Ἐργατῶν, δι’ ἀνακοινώσεώς των καταδικάζουν τὸ ἀντεργατικὸν νομοσχέδιον καὶ ζητοῦν τὴν ριζικὴν τροποποίησίν του. Ἐπίσης, ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Ὑπαλλήλων Κινηματογραφικῶν Ἐπιχειρήσεων, ἡ Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ Νέων Ἐργαζομένων (Σ.Ε.Ν.Ε.) καὶ ἡ Ἕνωσις Προοδευτικῶν Στελεχῶν Ἀρτεργατῶν, δι’ ἀνακοινώσεώς των στιγματίζουν τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ὡς ἀντεργατικόν, ὅπερ καὶ ἀποδοκιμάζουν. 37. Εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας κατὰ τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου ἡ Διοίκησις τῆς Ὁμοσπονδίας τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ Αὐτοκινήτων Ἑλλάδος, ἀπεφάσισε τὴν κήρυξιν εἰς τὰς ἀμέσως προσεχεῖς ἡμέρας γενικῆς ἀπεργίας τοῦ κλάδου τῶν μισθωτῶν αὐτοκινητιστῶν, ὁδηγῶν, εἰσπρακτόρων, σταθμαρχῶν καὶ ἐλεγκτῶν, ἀνερχομένων εἰς 80.000. 38. Ἡ Ἕνωσις Ἐμπορορραπτῶν καὶ Ραπτῶν Πειραιῶς, ὡς καὶ ἡ Ἕνωσις Ἐργατοτεχνιτῶν ὑαλοπινάκων τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων, ἐτάχθησαν ἐναντίον τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου, ἔχουσι δὲ προγραμματισθῆ σωρεῖαι ἀπεργιῶν διαφόρων κλάδων πρὸς προστασίαν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων των. Ὅλη ἡ σειρὰ αὐτὴ τῶν ἐκδηλώσεων κατὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τῶν ἀπεργιῶν εἶναι, κύριοι βουλευταί, ἀψευδεῖς μάρτυρες, ὅτι ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν χώραν ἔχει κηρυχθῆ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Δὲν χρειάζεται νομίζω νὰ εἴπωμεν πολλὰ διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι τὰ ἐργατικὰ ἡμερομίσθια εἶναι καθηλωμένα εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα. Ἀρκεῖ νὰ γίνῃ μία σύγκρισις τῶν καταβαλλομένων ἡμερομισθίων καὶ τῶν τιμῶν τῶν βασικῶν εἰδῶν διατροφῆς τῆς σημερινῆς περιόδου καὶ τῆς περιόδου τῆς πρὸ 3ετίας ἢ 2ετίας. Εὐτυχῶς οἱ ἐργαζόμενοι ἀντιλαμβάνονται πλέον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς οὐδὲν ἄλλο ἀποβλέπει διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, πλὴν τῆς ὑποδουλώσεως τοῦ συνδικαλισμοῦ. Ἡμεῖς οἱ ἰατροί, ἐρχόμεθα περισσότερον παντὸς ἄλλου εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰς λαϊκὰς τάξεις. Θὰ σᾶς εἴπω τρία περιστατικὰ ἐνδεικτικά, ὅτι ὁ λαὸς γνωρίζει τί ἐπιδιώκει καὶ τί πράττει ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις. Πρὸ τοῦ πολέμου, ἐπὶ Κυβερνήσεως Παναγῆ Τσαλδάρη, μικρὸς σύρων ἕνα δίτροχον καρότσι προκληθεὶς ἀπὸ τὸν ὁδηγὸν ἑνὸς τράμ, τοῦ εἶπεν, «πᾶψε κοιμισμένη Κυβέρνηση». Ἀργότερον, μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου, πολίτης ὠθούμενος ἀπὸ ἕτερον πολίτην, προφανῶς ἀστυνομικὸν μὲ πολιτικὴν περιβολὴν εἶπεν «δὲν ὑπάρχει Θεὸς εἰς αὐτὸν τὸν κόσμον». Εἰς ἐρώτησίν μου διατὶ εἶπεν αὐτό, μοῦ ἀπάντησεν «ἐὰν ὑπῆρχε Θεός, θὰ εἶχε ἀφήσει νὰ γίνῃ κομμουνισμὸς ἐδῶ διὰ νὰ ἐξευτελισθῇ ἐν συνεχείᾳ καὶ νὰ μᾶς ἀφήσουν οἱ πολιτσμάνοι ἡσύχους». Τελευταίως, εἰς παραπονούμενον ἐπιβάτην, διότι τὴν ὥραν ποὺ ἠκούοντο οἱ κανονιοβολισμοὶ διὰ τοὺς ἀρραβῶνας τοῦ Διαδόχου δὲν εἶχε οὗτος κέφι νὰ χαρῇ τὸ γεγονός, ὁ εἰσπράκτωρ τοῦ λεωφορείου βλέπων πρὸς ἄλλην κατεύθυνσιν προσέθεσεν μεγαλοφώνως: «τὸ λάδι ἔχει σήμερον 27». Τὰ περαιτέρω, ἐννοοῦνται καὶ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ τὰ ὑπομνήσω. Αὐτή, δυστυχῶς, εἶναι ἡ κατάστασις. Πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπομνήσω αὐτὰ ποὺ ἐτόνισεν προχθὲς ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ διϋλιστηρίου. Διεμαρτυρήθη, διότι συνάδελφος ἐκλεγεὶς ὑπὸ τὴν σημαίαν τοῦ Π.Α.Μ.Ε. καὶ ἤδη ἀνεξάρτητος, εἶπεν, «κάτω οἱ κλέφτες» ἔχων κατ’ ἐμὲ δίκαιον. Ἐπίσης, διεμαρτυρήθη, διότι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε. Κ. κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς συμβάσεως τοῦ διϋλιστηρίου, εἶπεν ὅτι τὸ λάθος δὲν ἦτο μόνον πνευματικόν, καὶ ὅτι δὲν εἶχε τὸ θάρρος νὰ καταγγείλῃ εὐθέως. Τότε ἠγέρθην καὶ προὐκάλεσα τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ δὲν μοῦ ἐδόθη ὁ λόγος. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, μᾶς εἴπατε, ὅτι δὲν δυνάμεθα καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἴδωμεν τὴν πραγματικότητα. Ὅταν ὅμως ἐζήτησα νὰ μοῦ δοθοῦν αἱ 19 ἐπιστολαὶ εἰς τὴν Ἑλληνικήν, μοῦ ἀπαντήσατε, ὅτι δὲν ὑπάρχει μετάφρασις ἐκ τῆς Ἀγγλικῆς. Καὶ διερωτῶμαι, οἱ ἀποτελέσαντες τὴν Ἐπιτροπὴν κρίσεως, ἦσαν πάντες γνῶσται τῆς Ἀγγλικῆς καὶ οἱ εἴκοσι; Εἶναι δυνατὸν ἐγώ, νὰ κρίνω, ὅτι καλῶς ἐγένετο ἡ σύμβασις, ὅταν δὲν μοῦ δίδωνται τὰ στοιχεῖα ξεκάθαρα; Ἀκόμη ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ὑπέβαλε μήνυσιν δι’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα κατήγγειλεν ὁ κ. Βασιλᾶτος περὶ ἐλεύσεως χρημάτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ δὴ ἐκ Τραπέζης τοῦ Καναδᾶ μέσῳ Ζυρίχης εἰς βόρειον προάστιον τῶν Ἀθηνῶν, τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν εἰς ἑβδομαδιαίας ἐφημερίδας τῆς 26.1.63 ἐνυπογράφως. Ἀκόμη, εἶμαι περίεργος νὰ ἴδω, ἐὰν θὰ ἐπέμβῃ αὐτεπαγγέλτως ὁ Εἰσαγγελεὺς διὰ τὸν τρόπον ποὺ διενεμήθησαν τὰ ρυπαρογραφήματα τῆς ΓΣΕΕ, ποὺ κατὰ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ἀποτελοῦν πρᾶγμα ποινικῶς κολάσιμον, καθ’ ἣν στιγμὴν τόσον εὐκόλως οἱ Εἰσαγγελεῖς ἐπεμβαίνουν αὐτεπαγγέλτως πρὸς δίωξιν τοῦ ἀντιπολιτευομένου Τύπου, ὡς τῆς «Ἀθηναϊκῆς» κλπ. Ἀκόμη, ἐφ’ ὅσον ἡ ὥρα μοῦ τὸ ἐπιτρέπει, θὰ ὑπομνήσω, ὅτι ἕνας Πρόεδρος Ταμείου, ὑπὸ τὰς εὐλογίας τῆς Κυβερνήσεως ἔχων παραμείνει μακρὰν ἐργασίας 9–10 ἔτη, συνταξιοδοτούμενος, ἐπανῆλθεν εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν δι’ ἁπλῆς βεβαιώσεως τοῦ κ. Μακρῆ μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἀναλάβῃ Διευθυντὴς Ταμείου, διὰ νὰ ζητήσῃ ἐν συνεχείᾳ σύνταξιν, ὅπως καὶ ὁ κ. Μακρῆς. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του καὶ νὰ ἀποπέμψῃ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία καλύπτει ὅλα αὐτὰ τὰ σκάνδαλα τῶν ληστῶν, κατὰ τὸν κ. Μπρεδήμαν, τῆς συμμορίας κατὰ..... (δὲν ἠκούσθη). Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπέλθῃ κἄποια κάθαρσις εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Καὶ ὁ κλῆρος ἀπὸ τοῦ ἄμβωνος, θὰ πρέπει νὰ βοηθήσῃ καὶ ὁ στρατὸς νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι δὲν πρέπει γενόμενος κομματικὸν ὄργανον νὰ παρεμβαίνῃ εἰς τὰς ἐκλογὰς καὶ οἱ ἐκπαιδευτικοὶ νὰ κάμουν μαθήματα ἠθικῆς εἰς τοὺς νέους καὶ οἱ δικαστικοὶ ἀκόμη θὰ πρέπει εἰς πᾶσαν περίπτωσιν νὰ ὑποβοηθήσουν εἰς τὴν ἐξύψωσιν τῶν ἠθῶν καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ Εἰσαγγελεύς, ὁ ὁποῖος νὰ προτείνῃ τὴν ἀθώωσιν ἰατροῦ ψευδορκήσαντος εἰς συμβολαιογράφον, ὅπως συνέβη, ὅταν ὁ ἰατρὸς ἦτο Νομαρχιακὸς Σύμβουλος τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ Εἰσαγγελεὺς ὁ κ. Κουτσάκος, ἢ Πρόεδρος νὰ μὴ ἀφίνῃ μάρτυρας νὰ καταθέτουν αὐτά, τὰ ὁποῖα θέλουν νὰ καταθέσουν, ὡς συνέβη εἰς τὴν δίκην τῆς «Ἀθηναϊκῆς», ποὺ μοῦ παρημποδίσθη ἱερὸν δικαίωμα. Κύριοι βουλευταί, μόνον ὅταν φύγῃ ἡ Ε.Ρ.Ε. ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν, θὰ λείψουν ὅλα αὐτὰ τὰ ἔκτρωπα. (Χειροκροτήματα).

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§129Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Τὸ κλῖμα τῆς κοινωνικῆς ἀναταραχῆς ποὺ ἐπικρατεῖ ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς Ἑλλάδος μὲ τὰς ἀπεργίας καὶ ἄλλας κινητοποιήσεις τῶν ἐργαζομένων διαφόρων κλάδων, εἶναι ἀπόδειξις τῆς ἐφαρμογῆς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀντεργατικῆς καὶ γενικώτερα ἀντιλαϊκῆς πολιτικῆς. Τὸ κλῖμα τῆς ἀναταραχῆς αὐτῆς δὲν ἔχει ἀφετηρίαν μόνον τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, ἀλλὰ τὴν γενικωτέραν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῶν ἐργαζομένων, τὴν ἐφαρμοζομένην ἀπὸ 8ετίας ἀπὸ τὰς διαφόρους Κυβερνήσεις τῆς Ε.Ρ.Ε. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὡς ἐνθυμεῖσθε, ἐνεφανίσθη τὸ πρῶτον πρὸ μηνῶν, ὡς ἐπεῖγον σχέδιον Ν. Δ., διὰ τὸ ὁποῖον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς μᾶς ἐζήτησε νὰ τὸ ψηφίσωμεν χωρὶς συζήτησιν, διότι ἐζήτησαν τοῦτο δι’ Ἐπιτροπῶν ἡ ἡγεσία τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ ἄλλαι ἐργατικαὶ ὀργανώσεις, δηλοῦσαι, ὅτι δῆθεν, ἐπρόκειτο περὶ νομοσχεδίου εὐεργετικοῦ εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ἡ ἐπακολουθήσασα ἐξέγερσις κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, αἱ ἀπεργίαι, στάσεις ἐργασίας καὶ αἱ διαμαρτυρίαι ἀπὸ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ἀποδεικνύουν πόσον ἔλεγε τὴν ἀλήθειαν ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ πόσον αὕτη ἐπεθύμει τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τῶν ἐργατῶν, ζητοῦσα τὴν σύντομον ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἁπλῶς οἱ ἐργατοκάπηλοι ἀπέβλεπον εἰς τὴν ἐξ ὑφαρπαγῆς ἔγκρισιν τοῦ νομοθετήματος. Κύριοι βουλευταί, δὲν προτίθεμαι νὰ ἀναπτύξω ὅλας τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν μοῦ τὸ ἐπιτρέπει ὁ χρόνος τοῦ τετάρτου τῆς ὥρας, ἐξ ἄλλου δὲ οἱ προηγηθέντες συνάδελφοι τοῦ Κόμματός μας καὶ τῆς ἄλλης Ἀντιπολιτεύσεως, ὡμίλησαν λεπτομερέστερα. Θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς 3–4 σημεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει ἀνάγλυφος ἡ ἀντεργατικότης καὶ ἡ ἀντιλαϊκότης τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ πρῶτον σημεῖον εἶναι ἡ ὑπὸ ἄλλην μορφὴν ἀνάμιξις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ρύθμισιν τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας. Ἤδη, ἐνῷ δῆθεν, καταργεῖται τὸ δικαίωμα τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας νὰ ἀποφασίζουν περὶ κυρώσεως ἢ μὴ τῶν συναπτομένων συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας διὰ τοὺς μισθοὺς κλπ., ἐνῷ πράγματι μεταβιβάζεται τὸ δικαίωμα τοῦτο εἰς ἕνα Διαιτητικὸν Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον ὅμως λόγῳ τῆς συνθέσεώς του καὶ πρὸ παντὸς λόγῳ τῆς παρουσίας ἐκπροσώπων τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἀποφασίζῃ σύμφωνα μὲ τὴν ὑπὸ τῶν τελευταίων τούτων ἐκτιθεμένην πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Οὕτω, νομίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν θὰ ὑπέχῃ εὐθύνας διὰ τὴν κύρωσιν τῶν συμβάσεων, ταὐτοχρόνως ὅμως θὰ κάμνῃ καὶ ἐκεῖνο ποὺ θέλει. Ἄλλη διάταξις εἶναι ἡ ἀναφερομένη εἰς τὴν εἰσφοράν, δῆθεν προαιρετικήν, πράγματι ὅμως ὑποχρεωτικήν. Τὴν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ τὴν ἔδωσαν οἱ δεκάδες χιλιάδες τῶν ἐργατῶν μὲ τὰς ἀρνητικὰς δηλώσεις, τὰς ὁποίας, παρὰ τὰς ἀπειλάς, τοὺς ἐκβιασμοὺς κλπ. ἐκ μέρους τῆς ἡγεσίας τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ὑπέβαλον. Τρίτη διάταξις εἶναι ἡ ἀναφερομένη εἰς τὰ θέματα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ὅπου ἡ Κυβέρνησις, ἀφ’ ἑνὸς λαμβάνει διὰ τοῦ νομοσχεδίου εὐρυτάτας ἐξουσίας, διὰ τὴν τροποποίησιν τῶν καταστατικῶν, τὰς προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως κλπ. τῶν ἠσφαλισμένων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τῆς αἰχμαλώτου εἰς ταύτην Γ.Σ.Ε.Ε., θὰ διορίζῃ εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα τοὺς ἐκπροσώπους τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Τέλος, εἶναι καὶ αἱ ἑξῆς δύο διατάξεις. Ἡ μία ἀφορᾷ τὸν περιορισμὸν τῆς καθολικῆς ἀσφαλίσεως τῶν μαθητευομένων καὶ τῶν νεαρῶν ἐργατῶν καὶ τὸν περιορισμόν των εἰς τὸν κλάδον ὑγείας καὶ συντάξεως λόγῳ ἀναπηρίας. Καὶ ἡ ἄλλη ποὺ ὑποβιβάζει εἰς βαθμὸν πταίσματος τὸν μέχρι τοῦδε εἰς βαθμὸν πλημμελήματος χαρακτῆρα τῆς παραβάσεως τῶν ὡρῶν ἐργασίας τοὐλάχιστον μέχρι τῶν δύο πρώτων κατ’ ἔτος παραβάσεων. Ὅσον καὶ ἂν μᾶς εἶναι συμπαθὴς ἡ περίπτωσις τῶν μικροεπιχειρηματιῶν, οὓς εὐνοεῖ ἡ διάταξις αὐτή, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐπιτρέψωμεν τὸν ἐλαφρότερον κολασμὸν τῶν παραβάσεων εἰς βάρος τῆς ὑγείας τῶν ἐργαζομένων. Αἱ διατάξεις αὗται εἶναι ἀπὸ τὰς πλέον ἀντεργατικὰς τοῦ σχεδίου νόμου καὶ ὀρθῶς ἐπεσημάνθησαν ὑφ’ ὁλοκλήρου σχεδὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὀρθῶς κατεκρίθησαν δριμύτατα ὑπ’ αὐτῆς. Ἐνῷ ὅμως, κ. συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις θεσπίζει τοιαύτας ἀντεργατικὰς διατάξεις, δὲν ᾐσθάνθη τὴν ὑποχρέωσιν νὰ συμπεριλάβῃ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, ἔστω καὶ μίαν διάταξιν ἀποβαίνουσαν ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν, ἔστω καὶ μίαν διάταξιν ὑπὲρ τῶν συνδικαλιστικῶν των ἐλευθεριῶν. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς ἀποδεικνύει τὸν ἀντιλαϊκόν της χαρακτῆρα. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχει σειρὰ ἀντεργατικῶν νόμων, οἵτινες ἐψηφίσθησαν κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου καὶ οἱ ὁποῖοι ἐν τούτοις ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν καὶ σήμερον, δεκαπέντε χρόνια μετὰ τὴν λῆξιν του. Ὅπως ὁ νόμος 516)48, ὅστις ἀπαιτεῖ τὴν προσαγωγὴν τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ἐργοδότην, ἐφ’ ὅσον ἔχει ἐργάτας στερουμένους τοιούτων νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν ἀπόλυσίν των. Δι’ αὐτοῦ χιλιάδες ἐργατῶν ἐστερήθησαν τῆς ἐργασίας των ἢ δὲν ἠμποροῦν νὰ εὕρουν ἐργασίαν. Τὸν 512, διὰ τοῦ ὁποίου δίδεται δικαίωμα εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις Κοινῆς Ὠφελείας νὰ ἀπολύουν ἐργαζομένους κατόπιν ἐντολῆς τῆς Κυβερνήσεως, διὰ δῆθεν κίνδυνον τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ἀκόμη, τὸν νόμον 509, ὅστις διὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἐπιτρέπει τὴν διάλυσιν ὑφισταμένων ἐπαγγελματικῶν Σωματείων. Τὸ νόμον 2963)1954, ὅστις ἀντίκειται εἰς κάθε ἔννοιαν δικαίου καὶ ὅστις ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν κληρουμένης μιᾶς ἐργατικῆς κατοικίας ὑπὲρ ἐργαζομένου τινός, δὲν δύναται νὰ παραλάβῃ οὗτος ταύτην ἐφ’ ὅσον δὲν κέκτηται πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, καὶ τοῦτο παρὰ τὸ ὅτι καὶ οὗτος εἶναι δικαιοῦχος ἐργάτης καὶ ἔχει καταβάλλει ἀνελλιπῶς τὴν ὑπὲρ τῆς Ἐργατικῆς Κατοικίας εἰσφοράν. Τὴν διάταξιν τῶν νόμων 2348 καὶ 2519)1953 ποὺ ἀποκλείουν τὸ δικαίωμα ἐργασίας τῶν καπνεργατῶν εἰς τὰς καπναποθήκας, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν τὴν ἔγκρισιν μιᾶς εἰδικῆς ἐπὶ τούτῳ Ἐπιτροπῆς, ἧς προΐσταται καὶ ἀποτελεῖ τὸν ἰθύνοντα νοῦν ὁ Διοικητὴς τῆς Τοπικῆς Ἀσφαλείας. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ ἔπρεπε ὅλα νὰ καταργηθοῦν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι καταδυναστεύουν τοὺς ἐργάτας, ἀποτελοῦν καὶ ἀπειλὴν ἐναντίον τῶν κινουμένων συνδικαλιστικῶς διὰ τὴν διεκδίκησιν τῶν δικαιωμάτων των. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, 15 ὁλόκληρα χρόνια ὕστερα ἀπὸ τὴν λῆξιν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, νὰ ἰσχύουν τοιοῦτοι νόμοι. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐξέγερσις τῶν ἐργαζομένων κατὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶναι εὐρυτάτη καὶ δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς καθολική. Ἐκτὸς τῶν 10.000 τραπεζιτικῶν ὑπαλλήλων, τῶν 1.000 ὑπαλλήλων τῶν ἀσφαλιστικῶν ἑταιρειῶν, τοῦ προσωπικοῦ τῆς Η.Ε.Μ., τῶν τρόλλεϋ, τῶν αὐτοκινήτων λεωφορείων καὶ ταξί, τῶν μυλεργατῶν καὶ ἀρτεργατῶν Θεσσαλονίκης κλπ. καὶ μία ἄλλη σειρὰ ἄλλων κλάδων ἐργαζομένων, ὅπως τοῦ φωταερίου, τῆς Οὔλεν, τῆς Δ.Ε.Η. (τέως Η.Ε.Α.Π.), ἑτοιμάζονται νὰ κατέλθουν εἰς ἀπεργίας ἢ στάσεις ἐργασίας. Τοῦτο δεικνύει τὸ πόσον εἶναι ἀντίθετοι οἱ ἐργατοϋπάλληλοι μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἀλλὰ ἡ ἀντεργατικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, δὲν περιορίζεται μόνον εἰς αὐτούς. Ἔχει προκαλέσει τὴν ἐξέγερσιν καὶ ἀπεργιακὰς κινητοποιήσεις καὶ εἰς ἄλλους κλάδους ἐργαζομένων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπὸ 15θημέρου ὁ συμπαθέστατος καὶ πολυτιμότατος κλάδος τῶν ἐκπαιδευτικῶν εὑρίσκεται ἐν ἀπεργίᾳ καὶ παρὰ τὰς ἀπειλὰς τῆς Κυβερνήσεως, τὰς πιέσεις, ἀκόμη καὶ τοὺς ἐκβιασμούς, ἐξακολουθεῖ ἄκαμπτος τὸν ἀπεργιακὸν ἀγῶνα. Πρὸ ἡμερῶν οἱ ἐργάται τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς ἀπήργησαν καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ ἐνασκήσει τοῦ ἱεροῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας, ὑπέστησαν μίαν ἀπάνθρωπον ἐπίθεσιν ἀπὸ μέρους τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ποὺ ἐτραυμάτισαν δεκάδας ἐξ αὐτῶν καὶ τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν των καὶ ὅμως συνεχίζουν ἄκαμπτοι τὸν ἀγῶνα των ἐγκλεισθέντες εἰς τὸ κτίριον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Πειραιῶς καὶ κηρύξαντες ἀπεργίαν πείνης. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλα αὐτὰ δείχνουν, ὅτι ἡ ἐργατοϋπαλληλικὴ τάξις κατενόησε πλέον, ὅτι μόνον μὲ ἀγῶνας δύναται νὰ ἐπιλύσῃ τὰ θέματά της, εἴτε ταῦτα ἀφοροῦν τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν, εἴτε τὴν κατοχύρωσιν τῶν συνδικαλιστικῶν δικαιωμάτων της. Εἶπε προχθὲς ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ὁμιλίαν του, ὅτι ἡ μοῖρα τῶν ἐργαζομένων εἶναι νὰ σκύβουν τὸ κεφάλι. Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ μοῖρα τῶν ἐργατῶν δὲν εἶναι αὐτή. Ὁ ρόλος τῆς ἐργατικῆς τάξεως εἶναι νὰ ἀναμορφώσῃ τὴν κοινωνίαν καὶ ἤδη τὸ ἔχει κάμει εἰς μεγάλον μέρος τῆς γῆς. Ἀλλὰ οἱ ἐργάται κατάλαβαν ἀκόμη, ὅτι μόνον μακρυὰ ἀπ’ τὰ κηρύγματα τῶν ἐργατοκαπήλων τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., μακρυὰ ἀπὸ τὶς 200.000 μηνιαίως τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., μακρυὰ ἀπ’ τὶς 20.000 μηνιαίως τῶν Πατσατζήδων, τῶν Δημητρακοπούλων, τῶν Φωτιάδηδων, τῶν Λώλων κλπ., ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν καθοδήγησιν τῶν συνεπῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων καὶ τῶν Συντονιστικῶν Ἐπιτροπῶν τους, πρὸ παντὸς δὲ καὶ μὲ τὴν πλήρη συμπαράστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ποὺ ἔχει ἐκδηλωθῆ ἐντόνως κατὰ τὰς τελευταίας ἀπεργιακὰς κινητοποιήσεις τους, θὰ δώσουν τὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν ἀντεργατικὴν Κυβέρνησιν καὶ θὰ ἐπιτύχουν τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ τους ἐπιπέδου, τὴν κατοχύρωσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν τους δικαιωμάτων, τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συνδικαλιστικῶν τους ἐλευθεριῶν. Τὸ κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀνήκω, εὑρίσκεται ἀπὸ παραδόσεως πάντοτε, καὶ συνεπῶς καὶ σήμερα, κοντὰ εἰς τοὺς ἐργαζομένους, κοντὰ εἰς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους, διὰ τὸν δίκαιον ἀγῶνα των.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἡ πρότασις ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ προτείνωμεν, ὅπως ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ συλλογικῶν συμβάσεων κλπ. καὶ διεξαχθῇ ἐπὶ τῆς προτάσεώς μας ταύτης ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1963 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Μ. Στεφανίδης, Φ. Μαῦρος, Ε. Δενδρινός, Ι. Διαμαντόπουλος, Π. Βαρδινογιάννης, Ε. Κοθρῆς, Γ. Λούλης, Ν. Ζορμπᾶς, Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Ἀναγνωστόπουλος, Δ. Ντάγγας, Γ. Στεργίου, Δ. Παπαδόπουλος, Ε. Σακελλάρης, Ι. Εὐαγγελίδης, Γ. Λαμπράκης, Θ. Παππᾶς κλπ. Ἀναγινώσκω τὸν κατάλογον διὰ νὰ ἴδω ἂν εἶναι παρόντες οἱ ὑποβαλόντες τὴν αἴτησιν. Ἔχετε δὲ ὑπ’ ὄψει σας ὅτι θὰ ἐπακολουθήσῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§131Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Νὰ ὁμιλήσουν 2–3 ἀκόμη μέχρι τὰς 12, χωρὶς νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος.

§132Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ προχθὲς ποὺ ἔγινεν αὐτὴ ἡ συμφωνία, ἦτο, νομίζω, ἡ ὀρθοτέρα λύσις, νὰ ὁμιλήσουν 2–3 μέχρι τὰς 12. Διότι ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι εἴμεθα ἐπαγγελματίαι.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτο, σεῖς παλαιὸς κοινοβουλευτικός, ξεύρετε ὅτι ἡ Βουλὴ πολλὰς φορὰς ξενυκτᾷ. Ἤρχισεν ἡ μέθοδος ἐγγραφῆς διὰ δευτερολογίαν ὅλων τῶν κ.κ. συναδέλφων. Ἂν ἐπρόκειτο κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν νὰ τελειώσωμεν, βεβαίως ἡ πρότασίς σας θὰ ἦτο μία διέξοδος εἰς τὸ ἀδιέξοδον, εἰς τὸ ὁποῖον περιῆλθεν ἡ συζήτησις, διότι οὕτω δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ. Ἀναγιγνώσκω τὰ ὀνόματα τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν διὰ νὰ ἴδω ἂν εἶναι παρόντες. (Ἀναγινώσκει τὰ ὀνόματα) Παρισταμένων τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν, θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τῆς ἀναβολῆς θὰ λέγωσιν ΝΑΙ. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν θὰ λέγωσιν

ΟΧΙ.

Καλοῦνται ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Δ. Παπαδόπουλος. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα).

(Περαιωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα).

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 78, ὑπὲρ τῆς προτάσεως ἀναβολῆς 21, κατὰ τῆς προτάσεως ἀναβολῆς 57. Ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος τῆς ψηφοφορίας προέκυψεν ὅτι τὸ Σῶμα δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ καὶ συνεπῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφορὰς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.15 π.μ.)