1963.01.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 33η

Τρίτη 22 Ἰανουαρίου 1963

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ κ. Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Ρουχωτᾶς, Ν. Ζορμπᾶς, Π. Κατσώτας, Χ. Βασματζίδης καὶ Ε. Σαββόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Καρότσης, Π. Ξενοδοχειάρης, Ε. Κωστελίδης καὶ Χ. Μπουγᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)14.11.1962 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συγγραφήν, κρίσιν καὶ ἔκδοσιν διδακτικῶν βιβλίων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Κοντοβράκης, Α. Θεολογίτης, Κ. Βενέτης, Ν. Σπεντζάρης, Γ. Καρότσης καὶ Θ. Δοδόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ νόμου 3239) 1955 περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βενέτης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων α) τοῦ Ν. 3239)1955 περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας κλπ., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς τοπικῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων Ν. Ἕβρου, αἰτουμένης ἀναστολὴν ἐπὶ μίαν τοὐλάχιστον διετίαν τῶν πληρωμῶν ληξιπροθέσμων τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων ἐκ συναφθέντων δανείων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Καββουσίου κλπ. αἰτουμένου διανομὴν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης καὶ ρύθμισιν ἀγροτικῶν χρεῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Γιάννου, Α. Φωτήλας, Γ. Λαμπράκης καὶ Σ. Ἡλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Νομοῦ Ἀχαΐας, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τῶν ἐκ τοῦ Νομοῦ τούτου καταγομένων πολιτικῶν κρατουμένων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Κύρκος, Ε. Μπενᾶ, Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Εὐαγγελίδης, Γ. Λαμπράκης, Ν. Τσόχας, Σ. Ἡλιόπουλος, Ε. Σακελλάρης, Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Ν. Κιτσίκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς Νέων Ἐργαζομένων κλπ. διαμαρτυρομένης κατὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Γιάννου, Γ. Λαμπράκης καὶ Σ. Ἡλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν οἰκοδόμων Θεσσαλονίκης κλπ. αἰτουμένης αὔξησιν τοῦ κονδυλίου διὰ τὴν Παιδείαν κατὰ 15%. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Γ. Πλατῆς καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Κοινότητος Φτέρης–Φθιώτιδος, αἰτουμένων προστασίαν τῶν ἀγροκτημάτων τῶν ἐκ τῆς ὑπερχειλίσεως τῶν ποταμῶν Ρουτσιανίτη καὶ Σπερχειοῦ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ἐργατῶν φορτοεκφορτωτῶν Λαχανικῶν, ὀπωρῶν, κλπ. αἰτουμένων ἔνταξιν τῶν μελῶν του εἰς μόνιμον ἐργατικὸν προσωπικὸν ΟΛΠ κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, Γ. Λούλης καὶ Δ. Κωστῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ὑπαλλήλων Ἑταιρειῶν Τσιμέντων διαμαρτυρουμένου κατὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν ἐργατικοῦ νομοσχεδίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κωστῆς, καὶ Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Καρδίτσης αἰτουμένης λῆψιν μέτρων προστασίας καπνοῦ.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔχει ἀντίρρησιν ἐὰν εἰς τοῦτο συμφωνῇ καὶ ἡ Βουλή, νὰ ἀφήσωμεν τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§5Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις νὰ εἰσέλθωμεν ἀμέσως εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων, ἀλλὰ ἐκκρεμοῦν ἐρωτήσεις τῶν Ὑπουργείων Γεωργίας καὶ Βιομηχανίας αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ συζητηθοῦν. Νὰ γίνῃ δεκτὸν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα θὰ πρέπει νὰ ἐπανέλθουν πρὸς συζήτησιν αἱ ἐρωτήσεις Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ Βιομηχανίας.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔχει ἀντίρρησιν. Συ-

νεπῶς εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὸ βʹ διϋλιστήριον κλπ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος ἔχει τὸν λόγον.

§7Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τρία εἶναι τὰ χαρακτηριστικά, πρέπει νὰ εἶναι τουλάχιστον, τὰ χαρακτηριστικὰ μιᾶς συμβάσεως καὶ μάλιστα συμβάσεως ὅλως ἰδιαζούσης σοβαρότητος, τὴν ὁποίαν συνάπτει τὸ δημόσιον: Πρῶτον οἱ συμφέροντες καὶ ἐπωφελεῖς ὅροι, δεύτερον ἡ νομικὴ κατοχύρωσις τῶν ἑκατέρωθεν δικαιωμάτων καὶ ὑποχρεώσεων καὶ τρίτον ἡ ἰδιαιτέρως ἐπιμελημένη σύνταξις τῶν σχετικῶν δεσμευτικῶν ἐγγράφων. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν προκειμένην σοβαρωτάτην σύμβασιν, ἠτύχησεν καὶ εἰς τοὺς τρεῖς τομεῖς, διότι ὡς ἐκ τῆς μέχρι σήμερον συζητήσεως κατεδείχθη, εἶναι πολὺ ἀμφίβολον ἐὰν εἶναι συμφέροντες καὶ ἐπωφελεῖς οἱ ὅροι ὑπὸ τοὺς ὁποίους συνῆψε τὴν σύμβασιν. Πιστεύω ὅτι θὰ καταδειχθῇ κατὰ τὴν σημερινὴν συζήτησιν ὅτι πλεῖσται ὅσαι οὐσιαστικαὶ διατάξεις τῆς συμβάσεως εἶναι νομικῶς ἀνίσχυροι, ἐφ’ ὅσον δὲν καλυφθοῦν διὰ νομικῆς ἐπικυρώσεως ἀπὸ τὴν Βουλήν. Καὶ τρίτον, ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ θὰ καταδείξω μὲ ποίαν προχειρότητα, προχειρότητα, ἡ ὁποία προκαλεῖ ἐντύπωσιν καὶ ἔκπληξιν, συνετάγη, κ. βουλευταί, τὸ διάταγμα 822, διάταγμα τὸ ὁποῖον ἐκδίδεται σύμφωνα μὲ τὸ Ν.Δ. 2687 περὶ προστασίας κεφαλαίων τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ νὰ παράσχῃ συνταγματικὴν προστασίαν εἰς τὰ εἰσαγόμενα κεφάλαια ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους. Μὲ τόσην προχειρότητα συνετάγη, μὲ τόσην ἐπιπολαιότητα, ὥστε ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις 15 ἡμέρας μετὰ νὰ ἀναδημοσιεύσῃ τὸ διάταγμα διὰ νὰ διορθώσῃ τὰ λάθη, τὰ οὐσιώδη, τὰ ὁποῖα εἶχεν παρεισφρήσει μέχρι χθὲς εἰς τὰ ἄρθρα τῆς συμβάσεως. Καὶ ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς ἀναδημοσιεύσεως τοῦ διατάγματος, ἡ ὁποία ἔγινε, κατὰ τὴν 31)12 ἐπῆλθον αἱ ἐπανορθώσεις αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ ἐπέλθουν, χαρακτηριστικῶς σᾶς ἀναφέρω, ὅτι ἐγένετο παραπομπὴ εἰς τελείως ἄλλον ἄρθρον, ὅτι ἀνεφέρετο περὶ προηγουμένης παραγράφου ἐνῶ ἐπρόκειτο περὶ προηγουμένου ἄρθρου, χαρακτηριστικώτερον ὅμως ὅλων, ὑπῆρξεν ὅτι τὸ ἄρθρον περὶ διαιτησίας εἶχεν ἀναγραφῆ εἰς τὸ διάταγμα αὐτολεξεὶ ἀπὸ τὴν σύμβασιν καὶ ἐνῷ ἦτο ἄρθρον τοῦ διατάγματος, ὡμίλει περὶ παρούσης συμβάσεως καὶ περὶ συμβαλλομένου καὶ εἶχε καὶ πλαίσια διαιτησίας πολὺ εὐρύτερα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπει ὁ νόμος 2687. Ἠναγκάσθη βέβαια ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς διορθώσεις καὶ νὰ ἀναδημοσιεύσῃ τὸ διάταγμα τὴν 31)12)62. Ἀλλὰ πρὶν προχωρήσω περαιτέρω θὰ ἤθελα νὰ τονίσω καὶ ὀλίγα ἐπὶ τῆς προηγηθείσης τοῦ διατάγματος καὶ τῆς συμβάσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Εἶναι γνωστὸν κ. βουλευταί, ὅτι κατὰ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ νόμου 2687, ἐπιτρέπεται κατὰ τῶν διατάξεών του παρέκκλισις, ἀπὸ ὡρισμένας διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 2687, ἐφ’ ὅσον διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἤθελεν χαρακτηρισθῆ ἡ ἐπένδυσις, ὡς ἰδιαζούσης σημασίας διὰ τὴν χώραν. Συνεπῶς ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 143)12–11–62, δηλαδὴ δύο ἡμέρας πρὶν ὑπογραφῇ ἡ σύμβασις καὶ τὸ διάταγμα, ἐγένετο καὶ ἐξεδόθη ἀκριβῶς διὰ νὰ χαρακτηρισθῇ ἡ σύμβασις ὡς ἰδιαζούσης σημασίας καὶ ὡς ἐκ τούτου νὰ ἠμπορῇ νὰ γίνῃ διὰ τὰς διατάξεις τῆς συμβάσεως παρέκκλισις ἀπὸ ὡρισμένα πλαίσια, τὰ ὁποῖα διαγράφει τὸ Ν.

Δ. 2687.

Ἐτόνισα αὐτά, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἔχει ὅλως ἰδιάζουσαν σημασίαν, ἀποτελεῖ τὴν κατὰ νόμον προϋπόθεσιν, ὅτι ἡ ἐπένδυσις εἶναι ἰδιαζούσης σημασίας, ὥστε βάσει τοῦ χαρακτηρισμοῦ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἐγένετο ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, νὰ εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξέλθῃ ἐξ ὡρισμένων πλαισίων τοῦ νόμου 2687. Δι’ αὐτὸ ἔπρεπε νὰ εἶχε καταβληθῆ ἰδιάζουσα προσοχὴ εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ ἐδῶ πλέον ἀναγινώσκων κανεὶς αὐτήν, διερωτᾶται τίνα σχέσιν ἔχει μὲ τὴν ὑπογραφεῖσαν σύμβασιν. Διότι ἐνῶ εἶναι εἰς ὅλους γνωστὸν ὅτι ἡ σύμβασις ὑπεγράφη μὲ τὸν κ. Τὸμ Πάπας ὡς ἄτομον ἐνεργοῦντα, εἰς τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου συνεχῶς ἀναφέρεται ὁ ὅμιλος Πάπας καὶ τοῦτο δὲν θὰ τὸ ἐθεώρουν τόσον σοβαρόν, δεδομένου ὅτι κατὰ κάποιον τρόπον ἐπιθανολογεῖτο ὅτι εἶναι ὅμιλος πέριξ τοῦ κ. Πάπα. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προκαλεῖ συζήτησιν καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον, εἶναι ὅτι τίθεται ὡς προϋπόθεσις εἰς τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὅτι καθ’ ἃ ρητῶς καὶ ὡς ἀναφέρεται εἰς τὴν παρ. 4 τῆς πράξεως: «...ὡς τυγχάνει γνωστὸν ὑμῖν ἐκ τῶν ἀνωτέρω προτάσεων, προεκρίθη ἡ πρότασις τοῦ ὁμίλου Πάπα–ESSO». Δηλαδὴ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰσηγούμενος εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον λέγει ὅτι «ἡ πρότασις τοῦ ὁμίλου Πάπα–ESSO προβλέπει ἐπενδύσεις μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 110 ἑκατομμ. δολλαρίων». Ἡ πρότασις δηλαδὴ Πάπα–ESSO προβλέπει μέχρι ποσοῦ 110 ἑκατομμ. δολλαρίων ἐπενδύσεις, πρῶτον διϋλιστήριον πετρελαιοειδῶν τόσων δολλαρίων, δεύτερον ἐργοστάσιον ἀμμωνίας τόσων δολλαρίων, τρίτον ἐργοστάσιον χάλυβος τόσων δολλαρίων, τέταρτον ἐργοστάσιον πετροχημικῶν, τόσων δολλαρίων». Δηλαδὴ κατὰ τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ κατὰ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἔχει προκριθῆ ὁ ὅμιλος Πάπα–ESSO, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀναλάβει τὴν χρηματοδότησιν ὅλων αὐτῶν τῶν ἐπενδύσεων μέχρι 110 ἑκατομμ. δολλαρίων. Καὶ περαιτέρω: «Ὁ ὅμιλος οὗτος δηλαδή, ὁ ὅμιλος Πάπα–ESSO, διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν ἑκάστου τῶν ὡς ἄνω ἐργοστασίων θὰ συστήσῃ τὰς ἑταιρείας μὲ τὰ ἀντίστοιχα μετοχικὰ κεφάλαια. Ἀναφέρω αὐτά, διότι ὁμολογῶ ὅτι μοῦ κάμνει κατάπληξιν ἢ πρόκειται περὶ μιᾶς προχειρολογίας ἀπαραδέκτου ἢ πρόκειται περὶ ἑνὸς ὅλως ἰδιαιτέρως περιέργου τρόπου καθ’ ὃν ἀντελήφθησαν τὰ πράγματα οἱ ἀξιότιμοι ἁρμόδιοι κ.κ. Ὑπουργοί. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν συμβάλλεται μὲ τὸν κ. Α, τὸν κ. Πάπα δὲν εἶναι δυνατὸν εἰσηγούμενος εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ὁμιλῇς περὶ ὁμίλου Πάπα–ESSO. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃς ὅτι ἀνέλαβεν ἡ ESSO τὴν χρηματοδότησιν ὅλων αὐτῶν τῶν ἐπενδύσεων ὅταν οὐδεμία τοιαύτη ὑποχρέωσις ἔχῃ ἀναληφθῆ ἀπὸ τὴν ES-SO, ἰδιαίτατα δὲ διὰ τὸν χάλυβα, οὔτε θέλει ἡ ESSO νὰ γνωρίζῃ τί συνωμολογήθη μεταξὺ Ἑλληνικοῦ δημοσίου καὶ κ. Πάπα. Παρὰ ταῦτα ὅμως ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους ἐκδίδεται ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀποτελεῖ τὴν νόμιμον προϋπόθεσιν διὰ νὰ χαρακτηρισθῇ ἡ ἐπένδυσις ὡς ἰδιαζούσης σημασίας καὶ χάρις εἰς τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτὸν νὰ ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ ὡρισμένη παρέκκλισις ἀπὸ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2687. Παρακολουθῶν, κύριοι βουλευταί, τὴν συζήτησιν κατὰ τὰς προηγηθείσας πέντε συνεδριάσεις ὁμολογῶ ὅτι ἤκουσα μὲ πολλήν μου ἔκπληξιν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶπε δικαιολογούμενος διὰ ποῖον λόγον δὲν προεκήρυξε διαγωνισμόν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προκηρυχθῇ διαγωνισμὸς διότι οἱ ἐπιχειρηματικοὶ συνδυασμοὶ εἶναι τόσον πολλοί, ὥστε δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν ὅρους ἑνὸς διαγωνισμοῦ. Χαρακτηριστικῶς ἀνέφερεν ὅτι θὰ ἐχρειάζοντο ἐννέα ἠλεκτρονικοὶ ἐγκέφαλοι καὶ ἕντεκα χιλιάδες διαζευκτικὰ ἐπὶ παραδείγματι, διὰ νὰ καθορίσῃ τοὺς ὅρους μίας προκηρύξεως ἑνὸς διαγωνισμοῦ. Καὶ περαιτέρω εἶπεν ὅτι ἡμεῖς κύριοι —ἐδήλωσεν εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ— δὲν ἐνδιαφερόμεθα ἐὰν θὰ γίνῃ ἡ ἀμμωνία ἢ ὁ χάλυψ ἢ τὰ πετροχημικά, ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιέφερεν ἦτο νὰ γίνῃ μία μεγάλη ἐπένδυσις εἰς τὸν τόπον. Κύριοι βουλευταί, ἠσθάνθην, λέγω, μεγάλην ἔκπληξιν, διότι ὁμολογῶ ὅτι δὲν τὸ ἐφανταζόμην ὅτι εἶναι δυνατὸν κατὰ τοιοῦτον ἀπρογραμμάτιστον τρόπον νὰ ἀντιμετωπίζῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ τεράστιον θέμα τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου στόματος τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἀκούεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει πρόγραμμα διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν, δὲν τὴν ἐνδιαφέρει ποία ἐπένδυσις θὰ γίνῃ, δὲν ἔχει μελετήσει ποῖαι εἶναι αἱ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιτρέπουν εἰς τὴν ἄλφα ἢ τὴν βῆτα ἐπένδυσιν βιομηχανικὴν εἰς τὴν χώραν νὰ εὐδοκιμήσῃ καὶ νὰ εἶναι συναγωνιστική, τώρα μάλιστα ποὺ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ἀλλὰ τὸ μόνον ποὺ τὴν ἐνδιαφέρει καὶ τὴν ἐνδιέφερεν ἦτο μία μεγάλη ἐπένδυσις ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ δὲν τὴν ἐνδιέφερε ποίαν ἐπένδυσιν θὰ ἐζήτει. Ἔτσι ἐξηγοῦνται ὅσα ἔγιναν μὲ αὐτὴν τὴν σύμβασιν, ὡς ἀνεπτύχθησαν ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων ρητόρων τῶν μέχρι τοῦδε ὁμιλησάντων. Συνωμολογήθησαν ὅροι, οἱ ὁποῖοι κάθε ἄλλο παρὰ διασφαλιστικοὶ εἶναι, ὅτι αὐτὴ ἡ τόσον μεγάλη ἐπένδυσις, ἡ πρωτοφανὴς ἐπένδυσις διὰ τὴν χώραν, πράγματι θὰ λάβῃ σάρκα καὶ ὀστᾶ. Εἶπε περαιτέρω, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, πράγματι, λέγει, ἡ ESSO εὐθέως δὲν φαίνεται νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ χαλυβουργεῖον. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, οὔτε εὐθέως οὔτε πλαγίως, εἶναι σαφέστατον ὅτι ἡ ESSO δὲν ἐνδιαφέρεται ἀλλὰ οὔτε ἠθέλησε ποτὲ νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν ὅρων τῶν συνομολογηθέντων μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ κ. Πάπα διὰ τὸ χαλυβουργεῖον. Καὶ περαιτέρω εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι τὸν ἀφήνει τελείως καὶ παγερώτατα ἀδιάφορον ἐὰν θὰ συμμετέχῃ ἢ δὲν θὰ συμμετέχῃ ἡ ESSO. Εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Βιομηχανίας προσεπάθησε νὰ πείσῃ τὴν Βουλήν, ὅτι συμμετέχει ἡ ESSO, προσκομίσας μίαν ἀνακοίνωσιν τῆς ESSO εἰς τὸν ξένον περιοδικὸν Τύπον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπεν, ὅτι τὸν ἀφήνει παγερώτατα ἀδιάφορον ἐὰν συμμετέχῃ ἢ δὲν συμμετέχῃ εἰς τὴν ἐπένδυσιν αὐτὴν ἡ ESSO. Ἐγὼ ἀντιθέτως ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι αἰσθάνομαι ζέον τὸ ἐνδιαφέρον νὰ γνωρίζω ἐὰν μία ἑταιρεία παγκοσμίου φήμης, ὡς ἡ ESSO, ἔχῃ ἀναλάβει ὑποχρέωσιν ἔναντι τοῦ δημοσίου ἢ ὄχι καὶ δὲν μὲ ἀφήνει διόλου ἀδιάφορον καὶ μάλιστα παγερώτατα ἀδιάφορον.

§8Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντον.). Δὲν θέλω νὰ σᾶς διακόψω, ἀλλὰ δὲν εἶπον αὐτό.

§9Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐὰν μὲ διακόπτετε διὰ νὰ διακόπτετε καὶ ὄχι διὰ νὰ κάμετε ἀγόρευσιν, εὐχαρίστως δέχομαι τὰς διακοπάς σας, ἀλλὰ ὄχι διὰ νὰ κάμετε ἀγόρευσιν.

§10Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντον.). Δὲν θὰ σᾶς διακόψω ἄλλην φοράν, ἀλλὰ εἶναι ἀνακριβὲς ὅτι εἶπον, ὅτι δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν πρόκειται ἡ ESSO νὰ μετάσχῃ εἰς τὴν ἐπένδυσιν ταύτην. Εἶπον, ὅτι ἅπαξ καὶ παρεσχέθησαν τοιούτου εἴδους ἐγγυήσεις οἷαι αἱ παρασχεθεῖσαι, ἀποκτῶ διὰ τῆς προσαγωγῆς αὐτῶν τῶν ἐγγυήσεων πεποίθησιν, ὅτι ὁ ὅμιλος Πάπας εἶναι τοιαύτης σοβαρότητος, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ καλύπτεται ἀπὸ τὴν ESSO, ἡ ὁποία παρέστη καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῶν διαπραγματεύσεων. Διότι καὶ σεῖς θὰ ὁμολογήσετε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας οἱοσδήποτε ἰδιώτης καὶ ὁ πλουσιώτερος τοῦ κόσμου νὰ προσκομίσῃ ἐγγυήσεις τοιαύτης φύσεως, ἐνῷ δύναται βεβαίως νὰ τὰς προσκομίσῃ ἡ ESSO. Αὐτὸ εἶπον.

§11Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν τὸ εὑρίσκω αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὰ πρακτικά,

§12Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἑρμηνεύω αὐθεντικῶς αὐτὰ ποὺ εἶπον.

§13Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Διὰ τὴν τάξιν λέγω, ὅτι ἐχρησιμοποίησα αὐτὰς ταύτας τὰς λέξεις σας, ὅτι σᾶς εἶναι παγερώτατα ἀδιάφορον. Κύριοι βουλευταί, ὑποστηρίζω τὴν ἄποψιν ὅτι ἡ σύμβασις πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ κυρωθῇ νομοθετικῶς καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ προέβη εἰς τὴν δήλωσιν εἰς τὸν Τύπον, ὅτι καὶ ἐὰν τοῦ ἐζητεῖτο παρὰ τῶν ἀντισυμβαλλομένων ἡ νομοθετικὴ κύρωσις, οὐδέποτε ἐπρόκειτο νὰ προβῇ εἰς ταύτην. Δὲν γνωρίζω διατί τὸν ἐνοχλεῖ. Βέβαιον ὅμως εἶναι τοῦτο, ὅτι αὐτὸς ὁ τρόπος ὁ ὁποῖος ἐφευρέθη, μιᾶς συμβάσεως, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἀντικείμενον τὴν μεγαλυτέραν ἐπένδυσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε ποτὲ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, μία σύμβασις, ἡ ὁποία ἔχει ἀντικείμενον οἱανδήποτε ἐπένδυσιν μεγάλης σημασίας, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ τακτοποιῆται κατ’ αὐτὸν τὸν βολικὸν τρόπον, δηλαδὴ τοῦ διατάγματος βάσει τοῦ νόμου 2687 καὶ τῆς συμβάσεως βάσει τοῦ νόμου 4171. Διέφυγεν ἴσως τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νόμου 4171, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει εἰς τὸ Κράτος νὰ συνομολογῇ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις ἐπενδύσεις καὶ νὰ μὴ ἀρκῆται μόνον εἰς τὸ διάταγμα προστασίας τῶν εἰσερχομένων ξένων κεφαλαίων, ρητῶς καθορίζει καὶ δὲν ἠμποροῦσε νὰ εἶναι καὶ ἄλλως καὶ ἐὰν δὲν τὸ καθώριζεν, ὅτι αἱ ἀναλαμβανόμεναι ὑποχρεώσεις καὶ τὰ παραχωρούμενα δικαιώματα δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ νόμου 2687, τοῦ νόμου 4171 καὶ τῶν ἄλλων σχετικῶν νόμων. Ὅταν, λοιπόν, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, παραχωρῆτε προνόμιον διϋλίσεως πετρελαίου, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν βάσει τοῦ Ν.Δ. 3834 τοῦ 1958 τοῦ κυρώσαντος τὴν σύμβασιν τοῦ Δημοσίου μὲ τοὺς ἀναδόχους τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου, ἔχετε καθιερώσει τὸ κρατικὸν μονοπώλιον, ἐφ’ ὅσον σήμερον ἔρχεσθε καὶ διασπᾶτε αὐτὸ τὸ κρατικὸν μονοπώλιον, θὰ ἠμπορούσατε νὰ τὸ κάμετε καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ κάμετε, δὲν συζητῶ τὴν σκοπιμότητα ἐὰν ἔπρεπε, ἀλλὰ διὰ νὰ ἔχῃ ἰσχὺν αὐτὴ ἡ συνομολόγησις αὐτῆς τῆς ὑποχρεώσεως, ἡ παραχώρησις αὐτοῦ τοῦ προνομίου, τοῦ μονοπωλίου, τὸ ὁποῖον δίδετε τώρα εἰς τὸν ἀνάδοχον, πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ κυρώσετε νομοθετικῶς τὰς σχετικὰς διατάξεις τῆς συμβάσεως διότι, ἄλλως, εἶναι νομικῶς ἀνίσχυρος. Περαιτέρω, διέφυγε, ἴσως, τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ γνωστὸς νομοθέτης— καὶ δι’ αὐτὸ προκαλεῖ καὶ ἐντύπωσιν— ὅτι ὅταν κανεὶς παραχωρῇ τὴν ἄσκησιν δημοσίας ὑπηρεσίας, ὅταν τὸ Κράτος παραχωρῇ τὴν ἄσκησιν λειτουργίας κοινῆς χρήσεως καὶ κοινῆς ὠφελείας, ἐφ’ ὅσον αἱ διατάξεις διὰ τῆς συμβάσεως, διὰ τῆς ὁποίας παραχωρεῖται ἡ ἄσκησις αὐτὴ τῆς λειτουργίας κοινῆς χρήσεως καὶ κοινῆς ὠφελείας, εἶναι διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν καὶ τρίτους (ἐν προκειμένῳ δὲ τοὺς πελάτας, τὸ κοινόν, τὸ ὁποῖον συναλλάσσεται μὲ τὸ διϋλιστήριον), αὐτὴ ἡ κονσεσιόν, ὅπως λέγεται γαλλιστί, δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραχωρηθῇ, παρὰ μόνον διὰ νόμου. Δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ συμβάσεως νὰ καθιερωθῇ ἡ παραχώρησις τῆς ἀσκήσεως τῆς λειτουργίας κοινῆς χρήσεως καὶ κοινῆς ὠφελείας. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐγὼ δὲν γνωρίζω νὰ ὑπάρχῃ καὶ νὰ ἔχῃ διατυπωθῆ ἀντίθετος ἄποψις. Συνεπῶς, καὶ ἐκ τούτῳ πάσχει ἡ σύμβασις νομικῶς καὶ ἐν τούτῳ εἶναι ἀνίσχυρος νομικῶς. Ἀλλὰ θὰ προχωρήσω περαιτέρω, ἐρευνῶν ὡρισμένα θέματα νομικά, τὰ ὁποῖα προκύπτουν. Διότι εἰς μίαν σύμβασιν πρέπει νὰ εἶναι καὶ νομικῶς κατωχυρωμένα, ὅπως ἐτόνισα καὶ ἐν ἀρχῇ, τὰ ἑκατέρωθεν δικαιώματα καὶ αἱ ἑκατέρωθεν ὑποχρεώσεις. Καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω, χαρακτηριστικῶς, 3–4 σημεῖα, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Βουλὴ πόσον— ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις— ἐπιπολαίως ἀντιμετωπίσθησαν θέματα τόσης σημασίας καὶ τόσης σοβαρότητος. Κατὰ τὸ ἄρθρον 3 παρ. ιβʹ τοῦ διατάγματος ἐπιτρέπεται ἡ ἐξόφλησις τῶν τυχὸν δανείων τρίτων προσώπων πρὸς τὰς συσταθησομένας βιομηχανίας, κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2687. Δηλαδή, μὲ ὀλίγας λέξεις ἐπιτρέπεται, κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων αὐτῶν, τὰ δάνεια ἐκ μέρους τρίτων, ὄχι τῶν ἱδρυτικῶν μελῶν τῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ συσταθοῦν, τὰ δάνεια ἐκ μέρους τρίτων νὰ ἐξάγωνται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὄχι μόνον μέχρι 10% ἐτησίως ἐπιστρεφόμενα, ἀλλὰ μέχρις 20%. Δηλαδή, θὰ ἠμπορῇ ἕνα δάνειον νὰ ἐξοφληθῇ ἐντὸς πενταετίας, ἀντὶ τῆς βασικῆς διατάξεως τοῦ νόμου, ὅτι δέον νὰ ἐξοφληθῇ ἐντὸς δεκαετίας. Καὶ περαιτέρω, ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐξόφλησις τοῦ δανείου ὄχι ἓν ἔτος μετὰ τὴν παραγωγικὴν δραστηριότητα τῆς συγκεκριμένης βιομηχανίας, ὅπως ὁρίζει ὁ νόμος 2687, ἀλλὰ καὶ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς παραγωγικῆς δραστηριότητος τῆς βιομηχανίας. Πρόκειται περὶ μιᾶς παραχωρήσεως ἐξαιρετικῶς εὐνοϊκῆς διὰ τὸν ἀνάδοχον, ἡ ὁποία σοβαρώτατα διευκολύνει τὸν ἀνάδοχον εἰς τὴν ἐξεύρεσιν δανειακῶν κεφαλαίων. Δὲν ἐξετάζω τὴν σκοπιμότητα τῆς γενομένης παραχωρήσεως. Δυνατὸν νὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ παραχώρησις. Τὸ θέμα αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ ἐρευνῶ ἀπὸ καθαρῶς νομικῆς ἀπόψεως καὶ λέγω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀνίσχυρος, διότι ὁ νόμος 2687, ὅταν ὁμιλῇ περὶ παρεκκλίσεων ἔχει ὑπ’ ὄψει του, ὅτι πρόκειται περὶ ἱδρυτικῶν κεφαλαίων. Εἶναι, νομίζω, σαφὴς ἡ διάταξις τοῦ νόμου 2687, ὥστε, ἐφ’ ὅσον δὲν ἤθελε κυρωθῆ διὰ νόμου ἡ διάταξις αὐτή, δὲν τύχῃ νομοθετικῆς ἐπικυρώσεως, νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι ἀνίσχυρος νομικῶς, μὴ προστατεύουσα τὸν ἀνάδοχον ἀλλ’ οὔτε καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία αὔριον θὰ ἐνέκρινε τὴν ἐξαγωγὴν αὐτοῦ τοῦ συναλλάγματος, σύμφωνα μὲ τὰς διατάξεις τοῦ διατάγματος καὶ τῆς συμβάσεως. Εἶναι δὲ ὄχι μόνον ἀντίθετος πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 2687 αὐτὴ ἡ διάταξις, ἀλλ’ εἶναι ἀντίθετος καὶ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 4256)62, τὸ ὁποῖον καθορίζει, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐπανεξαγωγή, ὅταν ὅμως τὸ ζητούμενον συνάλλαγμα δὲν ὑπερβαίνῃ τὸ 70% τοῦ συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον εἰσάγομεν ἐκ τῶν ἐξαγομένων προϊόντων. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον αὐταὶ αἱ προϋποθέσεις δὲν ὑπάρχουν καὶ δὲν ὁρίζονται, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχουν, ἡ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ἀνάδοχον νὰ ἐπιστρέφῃ τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα ἔχει διὰ δανεισμοῦ ἀπὸ τρίτους εἰς χρονικὴν διάρκειαν πέντε ἐτῶν μέχρι 20% ἐτησίως καὶ πρὶν ἀρχίσῃ ἡ παραγωγικὴ δραστηριότης τῶν βιομηχανιῶν, πρὸς τὰς ὁποίας ἐδανείσθησαν, εἶναι διάταξις νομικῶς ἀνίσχυρος. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, κ. βουλευταί, εἰς τὸ ἄρθρον 3 παρ. 10 τοῦ Δ)τος ὁρίζεται, ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ ἐπανεπένδυσις τῶν τυχὸν ἐδῶ πραγματοποιουμένων κερδῶν ἐκ τῶν βιομηχανιῶν αὐτῶν ὑπὸ τὴν προστασίαν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2687, καθορίζεται ὅμως ἡ ἐπανεπένδυσις ἀορίστως. Ἡ διάταξις κεῖται ἐκτὸς τῶν κειμένων νόμων, διότι εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις τοῦ ν. 2687, ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ ἐπανεπένδυσις ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι αὕτη θὰ γίνεται εἰς τὴν ἰδίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἀπέδωσε τὰ κεφάλαια, τῶν ὁποίων ζητεῖται ἡ ἐπανεπένδυσις, ἢ εἰς συγκεκριμένην ἄλλην βιομηχανίαν, ἀναφερομένην εἰς τὴν ἱδρυτικὴν πρᾶξιν. Οὔτε ὅμως ἡ μία προϋπόθεσις οὔτε ἡ ἄλλη καθορίζονται εἰς τὸ Διάταγμα καὶ τὴν σύμβασιν καί, συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον ἀορίστως καὶ ἐλευθέρως ἐπιτρέπεται ἡ ἐπανεπένδυσις ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ ν. 2687, καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι νομικῶς ἀνίσχυρος, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐὰν δὲν τύχῃ νομοθετικῆς ἐπικυρώσεως. Ὑπάρχει περαιτέρω, εἰς τὸ ἄρθρον 11 τοῦ Δ)τος, ἡ ὑποχρέωσις τοῦ Δημοσίου νὰ μὴ χορηγήσῃ ἄδειαν ἱδρύσεως πετροχημικῶν βιομηχανιῶν ἐπὶ χρονικὸν διάστημα 52 μηνῶν.

§14Η. ΗΛΙΟΥ. 72.

§15Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἂς μὴ ἀσχολούμεθα καὶ μὲ τοιαύτας λεπτομερείας, ἀφοῦ καὶ ἡ ἀνάπτυξις τοῦ νομικοῦ θέματος δὲν εἶναι τόσον εὐχάριστος. Διὰ νὰ δυνηθῇ ὅμως νὰ ἀναλάβῃ τοιαύτην ὑποχρέωσιν τὸ Δημόσιον εἶχεν ἀνάγκην νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως ἤ, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχε νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν, ἔπρεπε νὰ ζητήσῃ τὴν ἐπικύρωσιν τῆς διατάξεως διὰ νόμου. Διότι τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ν. 4256)1962 ρητῶς λέγει ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ ἀπαγορεύεται ἡ ἵδρυσις παραλλήλων βιομηχανιῶν, ἀλλὰ διὰ συγκεκριμένην βιομηχανίαν. Τὸ τονίζει ὁ νόμος— καὶ ὀρθῶς— ὅτι ὅταν ἐγὼ δίδω μίαν παραχώρησιν πρὸς ἕνα νὰ ἱδρύσῃ μίαν συγκεκριμένην βιομηχανίαν, δικαιοῦται τὸ Δημόσιον νὰ ἀναλάβῃ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαγορεύσῃ ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα τὴν ἵδρυσιν ἄλλης ὁμοίας βιομηχανίας, ἀλλά, κ. βουλευταί, συγκεκριμένης βιομηχανίας. Ὅταν ὅμως ἔχῃ ὡς ὑποχρέωσιν τοῦ κ. Πάπας νὰ ἱδρύσῃ πετροχημικὴν βιομηχανίαν ἀπὸ 29 ὁλοκλήρους κατηγορίας πετροχημικῶν προϊόντων, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ὑποστηρίζεται, ὅτι ἀποτελοῦν τὰ 29 πετροχημικὰ συγκεκριμένην βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν ἀπαγόρευσιν ἱδρύσεως ἄλλης βιομηχανίας, ἀναφερομένης εἰς τὰς 29 αὐτὰς κατηγορίας τῶν πετροχημικῶν προϊόντων. Ἀλλὰ καὶ πέραν τῶν διατάξεων, τὰς ὁποίας ἔθιξα, τοῦ Δ)τος, διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ἐφ’ ὅσον ἐξέρχωνται τῶν πλαισίων τοῦ ν. 2687 καί, ἐν γένει, ἐφ’ ὅσον ἐξέρχωνται τῶν πλαισίων καὶ τοῦ ν. 4121 καὶ τῶν ἄλλων κειμένων νόμων, εἶναι νομικῶς ἀνίσχυροι, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὑπάρχουν καὶ διατάξεις τῆς συμβάσεως, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀκάλυπτοι νομικῶς. Ἀπορῶ δὲ πῶς ἔσπευσε τὸ Δημόσιον νὰ τὰς συνομολογήσῃ, χωρὶς νὰ αἰσθανθῇ τὴν ἀνάγκην νὰ φέρῃ τὴν σύμβασιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ πῶς καὶ αὐτὸς ὁ ἀνάδοχος δὲν ἠξίωσε τὴν διασφάλισίν του. Αὐτὸ μοῦ ἔκαμε κατάπληξιν. Γεννᾶται, κύριε Ὑπουργέ, καὶ θέμα νομικῆς ἐγκυρότητος, ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ θὰ ὁμιλήσω ὅταν θὰ ἔλθω εἰς τὸ θέμα τῶν ἐγγυήσεων. Κατὰ τὸ ἄρθρον 3 τῆς συμβάσεως, κύριοι βουλευταί, ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ ἐλευθέρως τῶν μετοχῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δυνατὸν νὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ παραχώρησις, νὰ εἶναι σκόπιμος καὶ ἐπιβεβλημένη, εἶναι ὅμως νομικῶς ἀνίσχυρος. Καὶ δὲν εἶναι μόνον νομικῶς ἀνίσχυρος, ἀλλὰ ἐκθέτει καὶ εἰς κίνδυνον ποινικῆς διώξεως ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιχειρήσῃ νὰ κάμῃ τὴν ἐξαγωγὴν αὐτήν. Διότι κατὰ τὸν νόμον περὶ προστασίας ἐθνικοῦ νομίσματος ἀπαγορεύεται ἡ ἐξαγωγὴ μετοχῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἄνευ ἀδείας τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ὁ ἐξάγων τὰς μετοχὰς ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἰσαγάγῃ τὴν ἀντίστοιχον ἀξίαν τῶν μετοχῶν εἰς συνάλλαγμα εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Διὰ τῆς συμβάσεως— ἐπαναλαμβάνω— παρέχεται ἡ πλήρης ἐλευθερία ἐξαγωγῆς τῶν μετοχῶν. Καὶ ἐρωτῶ: Ποία ἡ κατοχύρωσις τοῦ ἀναδόχου ἢ ἐκείνου, ὁ ὁποῖος θὰ θελήσῃ νὰ ἐξαγάγῃ τὰς μετοχάς; Ἐδῶ πρόκειται περὶ μιᾶς σαφοῦς παραβάσεως τοῦ νόμου περὶ προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, ἡ ὁποία ἔχει καὶ σοβαρὰς ποινικὰς κυρώσεις. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐνόμιζε— καὶ πιθανῶς ἐνόμιζεν ἐφ’ ὅσον συνωμολόγησε τὸν ὅρον αὐτὸν— ὅτι ἔδει νὰ δώσῃ τὸ δικαίωμα ἐξαγωγῆς τῶν μετοχῶν ὤφειλε νὰ ἐπικυρώσῃ νομοθετικῶς τὴν πρᾶξιν, ὥστε νὰ εἶναι νομικῶς ἰσχυρά, διότι ὡς ἔχει εἶναι ἀνίσχυρος. Εἶναι σαφέστατον τὸ θέμα, μὴ ἐπιδεχόμενον, κατὰ τὴν γνώμην μου, οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω ἡ σύμβασις εἰς τὸ ἄρθρον 4 ὁρίζει, ὅτι: «Ἡ μεταβίβασις τῶν μετοχῶν εἰς τὴν ἡμεδαπὴν .... (ἀναγιγνώσκει)». Δηλαδὴ ἐπιβάλλεται μία ἀπαγόρευσις μεταβιβάσεως ἀνωνύμων τίτλων εἰς τὴν ἡμεδαπήν. Καὶ ἐρωτῶ: Εἰς ποίαν διάταξιν νόμου στηρίζεται αὐτὴ ἡ ἀπαγόρευσις; Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν στηρίζεται εἰς οὐδεμίαν διάταξιν νόμου, οὐδένα δεσμεύει. Δὲν ὑπάρχει διάταξις δεσμεύουσα τὴν μεταβίβασιν τῶν ἀνωνύμων τίτλων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ μετοχαὶ εἶναι εἴτε ὀνομαστικαί, εἴτε ἀνώνυμοι. Αἱ ὀνομαστικαὶ μεταβιβάζονται κατόπιν ὡρισμένης διαδικασίας ἐνῷ προκειμένου περὶ ἀνωνύμων τίτλων οὐδεὶς νόμος καθιερώνει οἱανδήποτε διαδικασίαν μεταβιβάσεως. Πῶς θὰ ἔλθῃ τώρα ἡ σύμβασις καὶ θὰ λέγῃ ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ μεταβιβασθοῦν ἄνευ ἐγκρίσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ; Ἐὰν πράγματι νομίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ — καὶ θὰ τὸ νομίζῃ ἐφ’ ὅσον τὸ συνωμολόγησεν — ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ τὸν ἔλεγχον καὶ νὰ παρακολουθῇ τὴν τυχὸν μεταβίβασιν τῶν μετοχῶν, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ φέρῃ καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὴν σύμβασιν εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ τύχῃ νομοθετικῆς ἐπικυρώσεως καὶ ἡ διάταξις αὐτή. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν καθιερώνεται διὰ τῆς συμβάσεως ἕνα σοβαρὸν μονοπώλιον ὑπὲρ τοῦ ἀναδόχου διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως, αἱ ὁποῖαι δὲν καλύπτονται ἀπὸ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον. Τὸ μονοπώλιον εἶναι ἐκτὸς τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, τὴν ὁποίαν παρέχει τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ν. 4171. Καὶ νομίζω, ὅτι διὰ νὰ εἶναι νομικῶς ἰσχυρὰ ἡ διάταξις θὰ πρέπει νὰ κυρωθῇ διὰ νόμου. Ἀλλὰ ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι εἰδικώτερον ἀντίθετος καὶ πρὸς τὸ ἄρθρον 31 τῆς διὰ νόμου κυρωθείσης συμβάσεως διὰ τῆς ὁποίας συνεδέθη ἡ Ἑλλὰς μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Εἰς τὸ ἄρθρον 31 ὑπάρχουν ρηταὶ διατάξεις διὰ τῶν ὁποίων προβλέπεται ἀπαγόρευσις λήψεως μέτρων δυσμενεστέρων πρὸς τὴν ἐπιδιωκομένην βαθμιαίαν κατάργησιν τῶν μονοπωλίων καὶ ὅτι αἱ μονοπωλιακαὶ ὑπάρχουσαι καταστάσεις δέον σὺν τῷ χρόνῳ καὶ ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος νὰ τροποποιοῦνται, μὲ σκοπὸν νὰ παύσουν ὑπάρχοντα τὰ μονοπώλια. Καὶ ἐρχόμεθα ἡμεῖς σήμερον καὶ καθιερώνομεν μονοπώλιον, τὸ ὁποῖον μάλιστα κατοχυρώνομεν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα νὰ τὸ καθιερώσωμεν ἄνευ νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως, καὶ ἀντιθέτως πρὸς ὅσας ὑποχρεώσεις ἀνελάβομεν διὰ τοῦ ἄρθρου 31 τῆς συμβάσεως συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Καὶ περαιτέρω, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, τὰ ἄρθρα 9, 10, 11 καὶ 13 τῆς συμβάσεως, τὰ ὁποῖα καθορίζουν τὴν τιμὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τοῦ ἡμικατειργασμένου, τοῦ ἀναμορφωμένου καὶ τῶν ναύλων καὶ γενικῶς τὰ ἄρθρα ἐκεῖνα καὶ αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι καθορίζουν ποῖον εἶναι τὸ ἔσοδον τοῦ Δημοσίου ὡς καὶ τὰ ἄρθρα 6 περὶ τιμῆς τῶν ἑτοίμων προϊόντων καὶ 7 «περὶ τοῦ δικαιώματος διϋλίσεως», ἔπρεπε νομοθετικῶς νὰ ἔχουν κυρωθῆ. Ἀνέφερον, κύριοι βουλευταί, μερικὰ σημεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων, νομίζω, σαφῶς προκύπτει, ὅτι πραγματικῶς σημαντικαὶ διατάξεις τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ καὶ τοῦ Διατάγματος τοῦ ἐκδοθέντος βάσει τοῦ ν. 2687, εἶναι νομικῶς ἀνίσχυροι. Ἀνεξαρτήτως τῆς σκοπιμότητος τῶν γενομένων παραχωρήσεων, ἀνεξαρτήτως τῆς σκοπιμότητος τοῦ καθιερωμένου μονοπωλίου, βέβαιον εἶναι τοῦτο, ὅτι αἱ διατάξεις, τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσα, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐκτὸς τῶν κειμένων νομοθετικῶν ἐξουσιοδοτήσεων, οἷαι εἶναι τοῦ Ν. 4171, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκονται ἐκτὸς τῶν πλαισίων τῶν διατάξεων τοῦ ηὐξημένης τυπικῆς δυνάμεως Ν.Δ. 2687, ἀλλὰ καὶ ἐφ’ ὅσον εὑρίσκονται καὶ πέραν τῶν πλαισίων τῶν λοιπῶν κειμένων νόμων, εἶναι νομικῶς ἀνίσχυροι καὶ οὔτε τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ ἀναδόχου ἐξασφαλίζουν οὔτε καὶ ἐντεῦθεν διὰ τὸν ἀνάδοχον τὰ δικαιώματα καὶ τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ Δημοσίου νομιμοποιοῦν. Καὶ ἀκόμη διηρωτήθην — καὶ διηρωτήθησαν ὅλοι ὅσοι ὡμίλησαν ἀπὸ τοῦ βήματος. Πρῶτος ἔθιξε τὸ θέμα καὶ διὰ τοῦ Τύπου ὁ ἀξιότιμος κ. Καψάλης εἰς ἄρθρον του εἰς τὴν «Καθημερινήν», ὡς ἐπίσης ἔθιξαν τὸ θέμα οἱ κ.κ. Μητσοτάκης, Μαῦρος, Ἡλιόπουλος καὶ Κιτσίκης— διατὶ ἡ Κυβέρνησις συνεβλήθη μὲ ἕνα ἄτομον, ὁσονδήποτε ἀξιόπιστον, ὁσονδήποτε φερέγγυον, ὁσονδήποτε ἀξιοπρεπὲς καὶ ἐὰν εἶναι. Δὲν γνωρίζω τὸ πρόσωπον. Ἀκούω, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς εὐπρεπεστάτου κυρίου. Διὰ ποῖον λόγον δὲν ἀνεζήτησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ συμβληθῇ μὲ τοὺς φορεῖς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς θέσιν νὰ πραγματοποιήσουν τὰς ἐπενδύσεις; Καὶ ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας καὶ κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν μᾶς καταθέτει μίαν ἀνακοίνωσιν τῆς Ε.Σ.Σ.Ο. πρὸς κἄποιο περιοδικὸ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν λέγει ὅτι πρόκειται νὰ μετάσχῃ εἰς τὰς ἐπενδύσεις, διὰ νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι τάχα ἡ Ε.Σ.Σ.Ο. ἔχει ἀναλάβει ὑποχρεώσεις. Μὰ εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτὰ νὰ λέγωνται ἀπὸ τοῦ βήματος; Ὅτι ἡ Ε.Σ.Σ.Ο. ἀναλαμβάνει ὑποχρεώσεις ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ὅταν τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἐδέχθη εἶναι νὰ ὑπογράψῃ εἰς ἕνα «προσάρτημα» τῆς συμβάσεως, ὅτι ἔλαβε γνῶσιν τῶν ὅρων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὸ διϋλιστήριον καὶ εἰς τὸ ἐργοστάσιον τῆς ἀμμωνίας, ὅτι τὸ χαλυβουργεῖον τὸ ἀγνοεῖ καὶ ὅτι ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προμηθεύῃ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον; Βαρυτάτη ὑποχρέωσις! Εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ σοβαρῶς καὶ νὰ ὑποστηρίζωνται;

§16Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Βιομ.). Ἐγώ, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶπον τοιοῦτόν τι. Εἶπον ἁπλῶς ὅτι ἐγένετο ἀνακοίνωσις ὅτι συμμετέχει. Παρακαλῶ νὰ ἀναγνώσετε τὰ πρακτικὰ καὶ θὰ ἴδετε, ὅτι εἶπον, ὅτι συμμετέχει εἰς τὴν ἐπένδυσιν τῶν 110 ἑκατ. πλὴν τοῦ χαλυβουργείου, καὶ ἔκαμα καὶ τὴν διάκρισιν.

§17Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγένετο πολὺς λόγος περὶ τῆς συμμετοχῆς τῆς Ε.Σ.Σ.Ο.

§18Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Ἐπειδὴ ἀμφισβητεῖτε τί εἶπον περὶ τῆς Ε.Σ.Σ.Ο. καὶ ὁμιλεῖτε περὶ σοβαρῶν πραγμάτων ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς: Εἴπατε προηγουμένως ὅτι πρόκειται περὶ δημοσίας ὑπηρεσίας. Περὶ ποίας δημοσίας ὑπηρεσίας πρόκειται; Πρόκειται περὶ τῆς διϋλίσεως πετρελαίου; Πόθεν προέρχεται, ὅτι ἡ διΰλισις πετρελαίου εἶναι δημοσία ὑπηρεσία;

§19Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Λυποῦμαι, κ. Ὑπουργέ, διότι σᾶς ἔδωσα ἀφορμὴν νὰ κάμετε μίαν διακοπὴν ἡ ὁποία δὲν θὰ ἀποβῇ εἰς ὄφελός σας, διότι ὅσα εἴπατε σημαίνουν, ὅτι μὲ πολὺ προχειρότητα χειρίζεσθε τὸ θέμα. Δὲν ἐπιτρέπεται, κ. Ὑπουργέ, νὰ λέγωμεν ὅτι μία ἑταιρεία συμμετέχει ἑνὸς ἔργου ἐμμέσως. Εἴχατε ἐδῶ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Ε.Σ.Σ.Ο. καὶ ἐὰν ἦσαν διατεθειμένοι νὰ ἀναλάβουν ὑποχρέωσιν ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἔδει νὰ ἔχουν ὑπογράψει τὴν σύμβασιν. Ἐγὼ δὲν ἐρωτῶ ἐὰν συμμετέχῃ ἢ ὄχι ἀλλὰ ἐὰν ὑποχρεοῦται βάσει τῆς συμβάσεως νὰ συμμετάσχῃ ἡ Ε.Σ.Σ.Ο.

§20Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Βιομ.). Τώρα εἴμεθα σύμφωνοι, αὐτὸ εἶπον καὶ ἐγώ.

§21Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον σκέλος τῆς διακοπῆς σας μὲ τὴν ὁποίαν ἐνομίσατε ὅτι σᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία διὰ νὰ κάμετε μίαν μικρὰν ἀντεπίθεσιν, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ διύλισις πετρελαίου εἶναι λειτουργία κοινῆς ὠφελείας καὶ κοινῆς χρήσεως. Ἐὰν δὲ μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ μὲ παρακολουθήσητε θὰ εἴχατε προσέξει, ὅτι εἶπον, ὅτι ἡ παραχώρησις δημοσίας ὑπηρεσίας ἢ ἡ παραχώρησις λειτουργίας κοινῆς χρήσεως καὶ κοινῆς ὠφελείας καὶ ἀναμφισβητήτως ἡ διύλισις πετρελαίου εἶναι κατὰ τὴν γνώμην μου λειτουργία κοινῆς χρήσεως καὶ ὠφελείας δέον δὲ νὰ γίνεται διὰ νόμου.

§22Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντον.). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπὴν κ. συνάδελφε; Θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος σκέψις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐγγύησιν περὶ τῆς σοβαρότητος τῶν προθέσεων τοῦ ἀναδόχου, ἀλλὰ καὶ περὶ τῆς ἱκανότητος αὐτοῦ ὅπως ἐπιτελέσῃ τὸ διὰ τῆς συμβάσεως ἀνατιθέμενον εἰς αὐτὸν ἔργον, ἀποτελεῖ τὸ πλέγμα τῶν περιλαμβανομένων ἐν αὐτῇ ταύτῃ τῇ συμβάσει, ἐγγυήσεων. Ἡ παροχὴ τῶν ἐγγυήσεων τούτων ἀποτελεῖ τὴν οὐσιαστικὴν ἐγγύησιν. Ἑπομένως, δὲν ἔχει οὐδεμίαν σημασίαν ἐὰν ὑπέγραψεν ὁ Αʹ ἢ ὁ Βʹ. Ἀλλὰ σημασίαν ἔχει ἐὰν αἱ παρεχόμεναι πρὸς τὸ Δημόσιον ἐγγυήσεις εἶναι τοιαύτης ὁλκῆς, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς παράσχῃ οἱοσδήποτε ἰδιώτης, ἀλλὰ νὰ εἶναι βέβαιον, ὅτι τὰ παρέχει κἄποιος ὀργανισμὸς οἰκονομικός, ἱκανὸς νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ ἀνατιθέμενον εἰς αὐτὸν ἔργον. Παγερώτατον εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀλλὰ καὶ εἰς ἐμὲ εἰδικώτερον ἐὰν ὑπάρχῃ ὁ Αʹ ἢ ὁ Βʹ. Ἡ οὐσία εἶναι, παρέχονται ἐγγυήσεις τοιαῦται; Καὶ ἐρωτῶ ὑπάρχει ἰδιώτης ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ παράσχῃ ἐγγυήσεις 110 ἑκατ. δολλ.; Ὑπάρχει ἰδιώτης ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἐγγυηθῇ διὰ 3 ἑκατ. δολλαρίων; Ἐπὶ οὐσιαστικῆς καταθέσεως κεφαλαίου 7 ἑκατ. δολλαρίων; Βεβαίως ὄχι. Ἑπομένως τί νὰ τὴν κάμω τὴν

Ε.Σ.Σ.Ο.

§23Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἠμπορεῖ κ. Ὑπουργέ, νὰ σᾶς εἶναι συμπαθεῖς αἱ λέξεις «παγερώτατον» ἐνδιαφέρον. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τοῦ ποῖος εἶναι ὁ ἀντισυμβαλλόμενος, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε «παγερώτατον» ἐνδιαφέρον δι’ ἐκεῖνον μὲ τὸν ὁποῖον συμβάλλεσθε. Δὲν ἔχω τίποτε μὲ τὸν ἀνάδοχον. Ἤκουσα, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀξιοπίστου ἐπιχειρηματίου ἀλλὰ πάντως δὲν πρόκειται περὶ ὁμίλου προσώπων τοιούτου, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀναλάβῃ ἐπενδύσεις τῆς τάξεως τῶν 110 ἑκατ. δολλαρίων. Ὅταν λοιπὸν ἔχω τὴν εὐχέρειαν νὰ συζητῶ καὶ νὰ συμβληθῶ μὲ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πρόκειται οἱ ἴδιοι νὰ ἀναλάβουν καὶ πραγματοποιήσουν τὰς ἐπενδύσεις δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἔχω παγερὸν ἐνδιαφέρον ὅταν πρόκειται νὰ συζητήσω μὲ ἄλλους οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναζητήσουν νὰ εὕρουν τοὺς φορεῖς τῶν ἐπενδύσεων. Διότι τί ἄλλο θὰ κάμῃ ὁ ἀνάδοχος; Θὰ ἀναζητήσῃ τοὺς φορεῖς τῶν ἐπενδύσεων. Ἀλλὰ διατί νὰ ἀναζητήσῃ ὁ ἀνάδοχος τοὺς φορεῖς τῶν ἐπενδύσεων τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἠμποροῦσε νὰ συμβληθῇ μὲ αὐτοὺς τούτους τοὺς φορεῖς. Δὲν ἀρκοῦν ποτὲ αἱ ἐγγυήσεις διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύπτουν κατὰ τόσον ἀσφαλῆ τρόπον μίαν ἐπένδυσιν 110 ἑκατ. δολλαρίων. Ὑπάρχουν καὶ ἀντιξοότητες καὶ τὰ ἀπρόοπτα μέσα εἰς ἕνα διάστημα τόσων ἐτῶν, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται διὰ νὰ πραγματοποιηθοῦν αἱ ἐπενδύσεις αὗται. Λοιπόν, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, εἶναι οὐσιῶδες σημεῖον μὲ ποίους συμβάλλεσθε καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀγνοήσετε. Ἂς ἴδωμεν τώρα ποῖαι εἶναι αἱ πρωτοφανεῖς ἐγγυήσεις τὰς ὁποίας ἐπικαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Διότι δι’ ἐμὲ δὲν πρόκειται περὶ πρωτοφανῶν ἐγγυήσεων, ἀλλὰ περὶ πρωτοφανοῦς συστήματος ἐγγυήσεων. Καὶ θὰ θέσω τὸ ζήτημα ὅπως εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὸ ἔθεσεν ὁ συνάδελφος κ. Καψάλης. Ἐδῶ μᾶς ἀνεκοινώσατε, ὅτι συνωμολογήσατε ἐγγυήσεις 5 ἑκατ. δολλαρίων ἐτησίως, πρὸς διασφάλισιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου ἐπὶ τῆς διϋλίσεως τῶν πετρελαίων. Αὐτὴ ἡ ἐγγύησις δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν σύμβασιν, δὲν εἶναι συνωμολογημένη, σᾶς ἐδόθη μετὰ τὴν σύμβασιν. Καὶ ἐρωτῶ ἐὰν εἶναι ἐγγύησις οὐσιώδης τόσον οὐσιώδης ὥστε νὰ τὴν διατυμπανίζετε κατὰ τρόπον θριαμβευτικόν, ὅτι ἔχετε 50 ἑκατ. δολλαρίων ἐγγύησιν πλὴν τῶν ἄλλων ἐγγυήσεων, ἐὰν εἶναι τόσον οὐσιώδης πῶς τὴν παρελείψατε ἀπὸ τὴν σύμβασιν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει σᾶς ἐλέγχομεν διότι ἦτο βαρυτάτη ἡ παράλειψίς σας, ἐγγύησις 50 ἑκατ. δολλαρίων νὰ μὴ τὴν συνομολογήσητε καὶ νὰ μὴ ὑποχρεώσητε τὸν ἀνάδοχον εἰς τὴν χορήγησιν αὐτῆς τῆς ἐγγυήσεως. Ἐὰν δὲν ἦτο τόσον οὐσιαστικὴ ἡ ἐγγύησις, δὲν καλύπτει κινδύνους σοβαροὺς διὰ τὸ Δημόσιον, τότε πρὸς τί ἡ θριαμβολογία; Τὸ Δημόσιον, δὲν διακινδυνεύει νὰ μὴ πληρωθοῦν ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον τὰ δικαιώματα διϋλίσεως. Τὸ διϋλιστήριον εὑρίσκεται ἐν Ἑλλάδι καὶ τὰ δικαιώματα θὰ εἰσπράττωνται ἐν Ἑλλάδι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς λέγετε, λοιπόν, ὅτι διασφαλίζονται τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου. Συνεπῶς, ἡ ἐγγύησις τῶν 5 ἑκατ., κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, θὰ συνομολογήσητε ὅτι σᾶς εἶναι παγερῶς ἀδιάφορον ἐὰν τὴν ἔχετε, ἢ δὲν τὴν ἔχετε. Διότι ἐὰν δὲν σᾶς ἦτο παγερῶς ἀδιάφορον εἶσθε ὑπεύθυνος διότι δὲν τὴν συνωμολογήσατε εἰς τὴν σύμβασιν καὶ κατωρθώσατε ἀργότερον νὰ τὴν ἐπιτύχετε.

§24Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντον.). Ἐπειδὴ πράγματι εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἀνεφέρθησαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι καὶ δὲν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ διακόψω, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς διακόψω καὶ νὰ εἴπω ὀλίγα τινά. Τὸ ἄρθρον 22 παρ. 2 ἐδάφιον α λέγει τὰ ἑξῆς....

§25Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Τῆς συμβάσεως;

§26Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντον.). Μάλιστα. Λέγει, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Τράπεζα θὰ ἐγγυᾶται τὴν καταβολὴν εἰς τὸ Δημόσιον τῶν δικαιωμάτων τοῦ διϋλιστηρίου συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 7 καὶ δεύτερον τὴν καταβολὴν ποσοῦ 1 ἑκατομ. ἐτησίως κλπ. Τί λέγει τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον. Ὅτι πρέπει νὰ μᾶς δώσῃ δύο ἐγγυήσεις. Μίαν διὰ τὸ πρῶτον ποὺ εἶναι ἡ ἐγγύησις τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου καὶ μίαν διὰ τὸ δεύτερον ἡ ὁποία εἶναι 1 ἑκατομμύριον ἐτησίως.

§27Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ, δὲν λέγει αὐτό.

§28Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντον.). Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου καὶ οὕτω διαπραγματευόμενος τὴν διετύπωσα αὐτὴν τὴν ἐγγύησιν ἑρμηνεύσας αὐτὸ τὸ ἄρθρον καὶ τὸ ἡρμήνευσα ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου. Καὶ μοῦ ζητεῖτε, νὰ μὲ συγχωρῆτε διὰ τὴν ἀδόκιμον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ λέξιν «τὰ ρέστα» διότι ἐπῆρα μίαν ἐγγύησιν ἐπὶ πλέον στηριζόμενος εἰς τὸ ἄρθρον 2 τῆς συμβάσεως. Καὶ λέγετε ὅτι ἔκαμα ὑπεράγαν αὐστηρὰν ἑρμηνείαν. Τὸ ἄρθρον ὁρίζει ὅτι ὁ ἀνάδοχος ἐγγυᾶται δύο πράγματα, πρῶτον τὴν καταβολὴν τῶν δικαιωμάτων εἰς τὸ Δημόσιον τὰ ὁποῖα θὰ ἀπορρέουν ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον καὶ δεύτερον ποσὸν 1 ἑκατομ. δολλαρίων διὰ νὰ ἐξασφαλισθοῦν τὰ πετροχημικά. Ἔτσι τὸ ἑρμηνεύω ἐγώ, ὅτι εἶναι δύο ἐγγυήσεις καὶ ἡ ἑρμηνεία τῶν ὁποίων ἔδωσα εἶναι ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, καὶ δὲν δύναμαι νὰ κατηγορηθῶ ὅτι ὑπῆρξα αὐστηρὸς κατὰ τὴν ὥραν τῆς λήψεως τῶν ἐγγυήσεων. Κύριε τῶν δυνάμεων, διὰ πρώτην φορὰν κατηγορεῖται ἡ Κυβέρνησις διότι ἐπῆρε μίαν ἔστω πρόσθετον ἐγγύησιν καὶ δὲν τὴν ἐπῆρε αὐθαιρέτως, ἀλλὰ τὴν ἐπῆρε νομίζω βάσει τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 22.

§29Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ κάμετε διακοπάς, ἀλλὰ ὄχι ἀγορεύσεις. Ἀπορῶ πῶς ὑποστηρίζετε αὐτὰ τὰ πράγματα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ λέγετε ὅτι εἶναι δύο ἐγγυήσεις. Διετυπώσατε τὸν ὅρον αὐτὸν τῆς ἐγγυήσεως κατὰ τρόπον ἀόριστον καὶ εὑρέθητε πρὸ ἀδιεξόδου ὅταν ἦλθον οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Τραπέζης διὰ νὰ συνεννοηθοῦν περὶ τῶν ἐγγυήσεων τὰς ὁποίας θὰ δώσουν. Διότι τί λέγετε εἰς τὴν σύμβασιν μὲ τὴν προχειρότητα μὲ τὴν ὁποίαν τὴν ἐκάματε; Λέγετε ὅτι θὰ δίδεται ἐγγύησις 1 ἑκατομ. δολλαρίων ἐτησίως ἡ ὁποία θὰ ἀνανεοῦται αὐτομάτως καὶ ἀπεριορίστως .... (ἀναγιγνώσκει) ... Δηλαδὴ τί εἴχατε μὲ αὐτὸν τὸν ὅρον; Κύριε Ὑπουργέ, εἴχατε συνομολογήσει ἕνα ὅρον τὸν ὁποῖον οὐδεμία Τράπεζα θὰ ἤθελε νὰ δεχθῇ. Διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγγυηθῇ μία Τράπεζα 1 ἑκατ. δολλαρίων ἐτησίως ἀνανεούμενον αὐτομάτως καὶ ἀπεριορίστως; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ ἐγγύησις ἠμποροῦσε νὰ ἀνέλθῃ εἰς 20 καὶ 25 καὶ 30 ἑκατομ.

§30Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντον.). Ἑρμηνεύεται λογικῶς ἡ σύμβασις.

§31Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόπτετε. Αἱ ἐγγυήσεις αἱ τραπεζιτικαὶ δὲν ἑρμηνεύονται λογικῶς, ἀλλὰ συντάσσονται μὲ τρόπον ἄκρως ἐπιμελῆ, ὥστε νὰ εἶναι σαφεῖς, σαφέσταται αἱ ὑποχρεώσεις τῆς Τραπέζης. Αὐτὸ γίνεται εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου. Καὶ προκειμένου περὶ ἐγγυήσεως 100.000 δραχμῶν ἐὰν πᾶτε εἰς τὴν Τράπεζαν θὰ ἐβεβαίου καὶ τὴν τελευταίαν λέξιν, διότι ἐὰν καταπέσῃ ἡ ἐγγύησις ἡ Τράπεζα εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ πληρώσῃ. Λοιπόν, τί λέγετε ἐδῶ; Ἔχετε μίαν ἐγγύησιν 1 ἑκατομ. ἐτησίως ἀνανεουμένην αὐτομάτως καὶ ἀπεριορίστως, ἡ ὁποία κατασφαλίζει τί; Δύο πράγματα. Πρῶτον τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου καὶ δεύτερον ὅτι θὰ γίνουν ἐμπροθέσμως εἰς τὸ καθωρισμένον ὕψος αἱ ἐπενδύσεις τῶν πετροχημικῶν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχετε αὐτὴν τὴν ἐγγύησιν, εὑρέθητε πρὸ ἀδυναμίας νὰ πραγματοποιήσητε αὐτὸν τὸν ὅρον ὁ ὁποῖος συνετάγη μὲ τόσην προχειρότητα, κατελήξατε εἰς ἕνα MODUS VIVEDI. Διεχωρίσατε τὴν ἐγγύησιν καὶ εἴπατε 1 ἑκατομ. δολλαρίων διὰ τὰς ἐπενδύσεις τῶν πετροχημικῶν ἐτησίως ἀνανεουμένην ἐπὶ 11 ἔτη. Ἐγὼ δὲν εἶδον τὴν ἐπιστολὴν τῆς ἐγγυήσεως δέχομαι ὅμως ἀπολύτως τὴν βεβαίωσίν σας. Καὶ κατόπιν πρὸς ἐντυπωσιασμὸν τοῦ κοινοῦ προσθέσατε καὶ 5 ἑκατομ. δολλ. ἀνανεούμενα ἐτησίως ἐπὶ μίαν 10ετίαν, ἤτοι 50 ἑκατομ. δολλαρίων ἐγγύησιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου. Τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου ὅμως δὲν διακινδυνεύουν. Τὸ διϋλιστήριον εὑρίσκεται ἐν Ἑλλάδι. Δύναται τὸ Δημόσιον εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν νὰ εἰσπράξῃ τὰ δικαιώματά του ἀπὸ τὸν τυχὸν δυστροποῦντα ἀνάδοχον καὶ δι’ αὐτὸ δὲν εἴχατε συνομολογήσει τόσον βαρεῖαν ἐγγύησιν. Καὶ μὴ ἐκπλήττεσθε καὶ μὴ ἐπικαλῆσθε τὸν Κύριον τῶν Δυνάμεων, διότι καὶ ἐγὼ θὰ ἐπικαλεσθῶ τὸν Κύριον τῶν Δυνάμεων, ὅτι δηλαδὴ ἐγγύησιν τὴν ὁποίαν θεωρεῖτε ἀναγκαίαν 5 ἑκατ. ἐτησίως, δηλαδὴ ἐξικνουμένην μέχρι 50 ἑκατομ. Παρελείψατε νὰ τὴν συνομολογήσητε εἰς τὴν σύμβασιν καὶ θεωρεῖτε ἐπιτυχίαν τὸ ὅτι τὴν συνωμολογήσατε μετὰ τὴν κατάρτισιν τῆς συμβάσεως. Ἐπ’ αὐτοῦ νομίζω δέ, δὲν χωρεῖ καμμία ἀμφιβολία. Ἄλλως τε προκειμένου περὶ τῶν ἐγγυήσεων, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ, μὴ λησμονῆτε ἀπὸ ποῦ ξεκινήσατε καὶ ποῦ ἐφθάσατε. Διότι τί ἐζήτησε τὸ Δημόσιον; Ἐζήτησε ὡς ἐγγύησιν καὶ ἦτο ὀρθότατον, σαφέστατον καὶ ἀποτελεσματικώτατον, ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν δὲν θὰ ἐπραγματοποιοῦντο αἱ ἐπενδύσεις καὶ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις νὰ δικαιοῦται ν’ ἀναλάβῃ τὸ διϋλιστήριον ἐγγύησιν ἀσφαλῆ, ἐγγύησιν ἡ ὁποία πράγματι κατοχυρώνει τὸ Δημόσιον ἀπολύτως, ἐγγύησιν τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ὁ ἄλλος ὅμιλος καὶ δὲν ἀπεδέχθη ὁ ἀνάδοχος. Καὶ ἀφοῦ ἐξεκινήσατε ἀπὸ αὐτὴν τὴν σοβαρὰν καὶ ἀποτελεσματικὴν ἐγγύησιν κατελήξατε εἰς αὐτὰ τὰ περίεργα τοῦ 1 ἑκατ. δολλαρίων ποὺ ἀνανεοῦνται ἐτησίως ἐπὶ 11 ἔτη. Καὶ αὐτὰ τὰ 50 ἑκατομ. δὲν διασφαλίζουν τίποτε καὶ συνεπῶς οὔτε πρέπει νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψει ὡς ἐγγύησις. Καὶ τὴν σοβαρωτάτην ἐγγύησιν τὴν ὁποίαν σεῖς ἐζητήσατε, τὸ Κράτος, καὶ τὴν ἀπεδέχθη ὁ ὅμιλος, Ὠνάση–Ὑδροκάρμπον, τὴν σοβαρωτάτην αὐτὴν ἐγγύησιν τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ διϋλιστηρίου τὴν ἐγκατελείψατε καὶ δὲν τὴν ἐπεβάλατε τελικῶς. Ἡ ἐγγύησις δὲ αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἐζήτησε τὸ Δημόσιον ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ εὐνοϊκὴ διὰ τὸν ἀνάδοχον διότι αἱ ἐγγυήσεις αἱ χρηματικαὶ ἔχουν καὶ δαπάνας τὰς ὁποίας δὲν θὰ εἶχε ἐὰν τὴν ἀπεδέχετο. Ἡ ἐγγύησις συνίστατο εἰς ἐπιστροφὴν τοῦ διϋλιστηρίου, ἐν περιπτώσει μὴ ἐκτελέσεως τῶν ἐπενδύσεων, εἰς τὸ Δημόσιον. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ἐπληρώνετο ἡ ἀξία τοῦ διϋλιστηρίου ἀφαιρουμένων τῶν ἐξόδων καὶ ἀποσβέσεων. Εἶναι περίεργον ὅτι ἠρνήθη νὰ τὴν δεχθῇ ὁ ἀνάδοχος. Συνεπῶς, κ. Ὑπουργέ, διὰ νὰ ἔχῃ πλήρη εἰκόνα ἡ Βουλὴ τοῦ θέματος, δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε ἀπὸ ποῦ ἐξεκινήσατε καὶ ποῦ κατελήξατε. Νομίζω, ὅτι ἡ παρασχεθεῖσα ἐγγύησις δὲν ἐπιδέχεται καμμία σύγκρισιν μὲ τὴν ἀρχικῶς ζητηθεῖσαν. Καὶ ἐπειδὴ ἔκαμε σχετικὴν σύγκρισιν ὁ κ. Ὑπουργός, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν. Ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι ὁ ἄλλος ὅμιλος ἐδέχετο ὡς ἐγγύησιν τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ διϋλιστηρίου, διὰ ἕνα μικρὸν χαλυβουργεῖον 26 ἑκατ. δολλαρίων. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἀνταποκρίνονται ἀπολύτως εἰς τὰ πράγματα ὅσα εἶπεν. Διότι ὁ ἄλλος ὅμιλος ἐδέχετο τὴν ἐγγύησιν διὰ τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεών του ἐξ 60 ἑκ. δολ. Τὰ ὑπόλοιπα ὀκτὼ ἀφεώρων τὴν ἀμμωνίαν. Τί ἄλλο πράττει ὁ Πάπας; Ἐγγυᾶται διὰ τῶν ἐγγυήσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀσυγκρίτως ὀλιγώτερον ἀποτελεσματικαὶ 61 ἑκατ. δολ. Ἄρα εἴχομεν ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἐγγύησιν τὴν ὁποίαν ἀπεδέχετο ὁ ὅμιλος Ὠνάση διὰ τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεών του ἐξ 60 ἑκατ. δολλ., ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ διϋλιστηρίου, καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος χρηματικὴν ἐγγύησιν ἀμφιβόλου ἀποτελεσματικότητος διὰ ἐπενδύσεις 61 ἑκατ. δολλ. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά, καὶ ὄχι ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἐγγυήσεως ἑνὸς μικροῦ χαλυβουργείου. Ἐγένετο, κύριοι, πολὺς λόγος διὰ τὰς τιμὰς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Καὶ ποῖον εἶναι τὸ προσφερόμενον κέρδος εἰς τὸν ἀνάδοχον λόγῳ τοῦ προνομίου ποὺ ἔχει διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ἐκ τῆς συμβάσεως; Παρετέθησαν ἀριθμοὶ καὶ πίνακες καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ του νὰ θολώσῃ τὰ πράγματα, συγχέει τὰς τιμὰς τοῦ ἀργοῦ, μὲ τὰς τιμὰς τῶν ἑτοίμων προϊόντων. Πολὺ φοβοῦμαι, κύριοι, ὅτι πολὺ ὀλίγα ἔγιναν ἀντιληπτὰ ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν ἐν προκειμένῳ, καὶ δι’ αὐτὸ θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ λαμβάνων ὡς βάσιν, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν ἐπὶ ὥρας καὶ νὰ συγχέωμεν τὰ πράγματα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐδέχθη, ὅτι πράγματι γίνεται ἔκπτωσις 15–20% ἐπὶ τῆς τιμῆς FOB τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, καὶ ὅτι ἡ τιμὴ FOB τούτου εἶναι 13 δολλ. τὸν τόννον. Δέχομαι τοῦτο καίτοι ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἶναι 14 δολλ. Συνεπῶς, βάσει τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν, ἔχομεν ἔκπτωσιν ἀπὸ 1,9 ἕως 2,6 δολλ. Ἡ ἑταιρεία ἡ ὁποία κάμνει αὐτὴν τὴν ἔκπτωσιν, δὲν θὰ κρατᾷ κάτι ὡς κέρδος; Νομίζω, ὅτι εὔλογον εἶναι, ὅτι θὰ κρατᾷ τοὐλάχιστον 2 δολλ. ἔστω 1½ δολ. Συνεπῶς, 2½ σὺν 1½ 4 δολ. Ἰδοὺ τὰ 4 δολλ. περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. Καψάλης καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς. Συνεπῶς, ἡ ὅλη προμήθεια ἐπὶ 20–25 ἑκατ. τόννων ἀργοῦ πετρελαίου διὰ 40 ἔτη θὰ εἶναι 80–100 ἑκατ. δολλ. Ἰδού, ὅτι μὲ τὸ προνόμιον αὐτὸ ὁ ἀνάδοχος ἔχει κέρδη 80–100 ἑκατ. δολλ. βάσει τῶν ἀριθμῶν οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο δεκτοὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Μὴ συγχέωμεν ἑπομένως τιμὰς ἀργοῦ καὶ δικαιώματα διϋλίσεως καὶ τὴν μίαν πύλην τοῦ Διϋλιστηρίου μὲ τὴν ἄλλην πύλην. Δὲν χρειάζονται αἱ πῦλαι. Ἐδῶ ἔχομεν προμήθειαν ἀργοῦ πετρελαίου. 13 δολλ. ὁ τόννος. 15%–20% ἔκπτωσις, ἤτοι 1,9–2,6 δολλάρια πλέον ἀπομένοντος κέρδους 1½–2 δολλάρια ἔχομεν κέρδος 80–100 ἑκατ. δολ. Ποία συνεπῶς θὰ ἦτο ἡ στοιχειώδης ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως; Ἢ νὰ ζητήσῃ μίαν ἔκπτωσιν ὥστε νὰ πραγματοποιήσῃ ἕνα κεφάλαιον 30–40 ἑκατ. δολ. μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ κάμῃ τὰς ἐπενδύσεις μόνη της, ἢ ἐφ’ ὅσον ἔδωσεν ἕνα τοιοῦτον προνόμιον, νὰ ἐξασφαλίσῃ ἀντάλλαγμα ἀνάλογον πρὸς τὰ τεράστια αὐτὰ κέρδη, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχῃ ὁ ἀνάδοχος ἐκ τοῦ προνομίου τῆς προμηθείας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου.

§32Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐπειδὴ ὡμιλήσατε περὶ τῶν δύο πυλῶν καί, προφανῶς, ὑπενοούσατε τὴν ἀγόρευσιν, χρειάζεται ἡ παρατήρησις, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἡ ἔκπτωσις ὑπάρχει, ἀλλ’ ὅτι ἐπιστρέφεται ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον εἰς τὸ Δημόσιον. Ἐδῶ ὑπάρχει ἡ σύγχυσις διότι αὐτὸ ποὺ ἐπιστρέφει ὁ ἀνάδοχος, εἶναι τμῆμα τῶν ἐπιβαρύνσεων, τὰς ὁποίας πληρώνει ἡ κατανάλωσις.

§33Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὑπάρχει πλήρης σύγχυσις τοῦ θέματος.

§34Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὄχι δὲν ὑπάρχει σύγχυσις, ἀλλὰ προσπαθοῦμεν νὰ ἐξουδετερώσωμεν τὴν σύγχυσιν τὴν ὁποίαν ἐκάματε σεῖς, ἠθελημένως ἢ μή. Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Μαῦρον. Ἀληθὲς εἶναι, ὅτι τὴν ὁρολογίαν τῆς ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς πύλης σεῖς τὴν καθιερώσατε, ἀλλὰ τὴν παρέλαβε μετ’ εὐχαριστήσεως ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ προσεπάθησα νὰ ἴδω τὶ λέγει καὶ τότε ἀντελήφθην, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεδίωκε σύγχυσιν μεταξὺ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ τῶν δικαιωμάτων διϋλίσεως. Τὸ δικαίωμα τῆς διϋλίσεως τὸ ὁποῖον λαμβάνει τὸ Δημόσιον δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μία φορολογία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἄλλο ἔκπτωσις ἐπὶ τῶν τιμῶν προϊόντων καὶ ἄλλο ἐπὶ τῶν τιμῶν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ἡ προμήθεια τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου εἶναι ἕνα γεγονός. Πωλεῖται 13 δολλάρια τὸν τόννον, συνεπῶς ἔχομεν τόσα ἑκατομμύρια δολλάρια διὰ μίαν δεκαετίαν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ ἔκπτωσιν ἢ νὰ ζητήσῃ τεράστια ἀνταλλάγματα, λέγοντας αὐτὰ θὰ κερδίσῃ ὁ ἀνάδοχος καὶ αὐτὰ τὰ ἀνταλλάγματα, θὰ ἔχῃ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Περαιτέρω, ἤθελα καὶ ἓν ἄλλο σημεῖον νὰ θίξω. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω διὰ ποῖον λόγον προκειμένου περὶ τῶν ἐπενδύσεων τῶν πετροχημικῶν προϊόντων, διατὶ πᾶσα ἐπένδυσις ἡ ὁποία θὰ γίνεται ὑπὸ τρίτου θὰ πιστοῦται εἰς τὸν λογαριασμὸν τοῦ ἀναδόχου. Ἀφοῦ δηλ. ὁ ἀνάδοχος ἐξησφάλισεν τὸ προνόμιον νὰ δοθῇ ἄδεια διὰ 29 κατηγορίας πετροχημικῶν προϊόντων, ὑπάρχει καὶ μία διάταξις, ὅτι ἐὰν τρίτος, ἄσχετος πρὸς τὸν ἀνάδοχον, λάβῃ ἄδειαν διὰ μίαν βιομηχανίαν πετροχημικῶν τῆς κατηγορίας τῶν 29, ἐγκρίσει τοῦ ἀναδόχου φυσικά, θὰ πιστοῦται ὁ ἀνάδοχος μὲ τὸ κεφάλαιον τὸ ὁποῖον θὰ ἐπενδύσῃ ὁ τρίτος. Δὲν ἐννοῶ διατὶ τὰ κεφάλαια τοῦ ἄλλου θὰ τὰ πιστοῦται ὁ ἀνάδοχος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀναλάβει ὑποχρέωσιν νὰ κάμῃ πετροχημικὰ ἐκ τῶν 29 κατηγοριῶν, εἰς ὕψος 25 ἑκατομ. δολλ. Ἐπ’ αὐτοῦ, δὲν ἔχομεν καμμίαν ἐξήγησιν, ἀλλὰ μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν καὶ τοῦτο. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι μετὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἔγινε καὶ περαιτέρω βελτίωσις τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως καὶ προκαλεῖ κατάπληξιν πῶς ἐνῷ τόσον ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν συγκροτηθεῖσαν ἀρχικῶς, ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ νόμου 2187 ἡ ὁποία συνεδριάζει εἰς τὰς 14)10)62 δηλ. ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως ἀναφέρεται, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὰς πετροχημικὰς βιομηχανίας, ὁ κ. TOM PAPAS, ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν ὅπως ἐτησίως ἐπενδύῃ εἰς πετροχημικὰς βιομηχανίας 4.167.000 δολλάρια. Καὶ ἐνῷ ταῦτα ἀναφέρονται ὡς ὅρος τῆς προσφορᾶς PAPAS, καὶ ἐνῷ ἀκούομεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι οἱ ὅροι ἐβελτιώθησαν, προσπαθοῦμεν νὰ εὕρωμεν τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων διὰ τὰς πετροχημικὰς βιομηχανίας καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, εὑρίσκομεν, ὅτι ἡ ὑποχρέωσις τοῦ ἀναδόχου, ὁ ὁποῖος εἶχε προσφερθῆ νὰ ἐπενδύσῃ ἐτησίως 4.167.000 δολλάρια διὰ τὰς πετροχημικὰς βιομηχανίας, μετατίθεται μετὰ τετραετίαν. Δηλαδή, ἀναλαμβάνει πλέον τὴν ὑποχρέωσιν, ὄχι ἀμέσως, ἀλλὰ μετὰ 4ετίαν καὶ ἐτησίως, νὰ ἐπενδύῃ ὡρισμένον ποσόν, 6, 8, 10 ἑκατ. δολλαρίων. Εἶναι ἀκριβὲς αὐτό. Εἶναι ἡ ἐπένδυσις διὰ τὴν ὁποίαν δίδεται ἡ ἐγγύησις τοῦ 1 ἑκατ. δολλαρίων. Καὶ διερωτῶμαι, τὶ εἴδους βελτίωσιν τῶν ὅρων ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐνῶ ἀρχικῶς καὶ οὕτως ἐκρίνετο ἡ προσφορὰ αὐτὴ καὶ ἀπὸ τὰς δύο Ἐπιτροπάς, ὅτι ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ ἐπενδύῃ 4.167.000 δολλάρια ἐτησίως, σύμφωνα μὲ τὴν σύμβασιν, ἡ ὑποχρέωσις μεταδίδεται διὰ τὸ 4ον ἔτος καὶ ἀπὸ τοῦ 4ου ἔτους ἀρχίζει ἡ ἐπένδυσις τῶν κεφαλαίων. Περαιτέρω ἤθελα νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, κ. βουλευταί, ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν δεσμευμένων καταθέσεων τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, καὶ παρέλειψα νὰ τὸ εἴπω εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν ἐγγυήσεων, ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐγγυήσεις, ὅταν ἠρωτήθη ποίαν ἐγγύησιν ἔχει διὰ τὸ χαλυβουργεῖον, πέραν τῶν 500.000 δολλαρίων τὰ ὁποῖα ἀποδίδονται ἅμα τῇ καταθέσει τοῦ θεμελίου λίθου, ὑπάρχουν, ἀπήντησε 12 ἑκατομμ. δολλ. δεσμευμένα, εἰς τὸ διηνεκές, ὅμορα, ἴδε τὸ μετοχικὸν κεφάλαιον τῆς συσταθησομένης ἑταιρείας. Δὲν γνωρίζω νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν Τραπεζιτικὴν πρακτικὴν ὁ ὅρος «κατάθεσις εἰς τὸ διηνεκές». Πάντως ὅμως δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δίκαιον τοιοῦτος θεσμός. Ἕνας θεσμὸς ὑπῆρχε, τῶν ἀναπαλλοτριώτων καταθέσεων, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς εἶχε κἄποιο τέλος, εἴτε τὸν θάνατον τοῦ δικαιούχου, εἴτε, ἐπὶ προικὸς τὴν λύσιν τοῦ γάμου. Τὴν μόνην περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν εἴχομεν τῶν ἀναπαλλοτριώτων καταθέσεων εἰς τὸ διηνεκὲς εἶναι τῶν καταθέσεων ὑπὲρ τῶν Νομικῶν Προσώπων τῶν μὴ ἀσκούντων ἐμπορίαν, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται μέχρι τῆς διαλύσεως τοῦ Νομικοῦ Προσώπου. Πέραν αὐτοῦ, ἐγὼ δὲν γνωρίζω εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δίκαιον καμμίαν κατάθεσιν εἰς τὸ διηνεκές. Καὶ πῶς τὴν ἐννοεῖ ἄλλωστε, ὅτι θὰ εἶναι εἰς τὸ διηνεκές; Αἱ σχετικαὶ διατάξεις οὐδὲν σχετικὸν ὁρίζουν. Δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ συμπερασμάτων καὶ δι’ ἑρμηνειῶν καὶ παρερμηνειῶν νὰ καθορίζωμεν τὸ περιεχόμενον τῶν ἐγγυήσεων. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ εἶναι ἀμφίβολον, ἐὰν θὰ ἔχητε ποτὲ δεσμευμένην τὴν κατάθεσιν, διότι δὲν ἔγινε πρόβλεψις εἰς τὴν σύμβασιν, ὅτι ὅταν θὰ ἀνοιγῇ ἡ ἀνέκκλητος πίστωσις εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νὰ καθορισθῇ ρητῶς δι’ ὅρου ὅτι ἀνοίγεται ἐπὶ ἀποκλειστικῷ σκοπῷ καλύψεως τῶν μετοχικῶν κεφαλαίων. Καὶ δύνανται αἱ ἑταιρεῖαι, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἀνοίγεται ἡ ἀνέκκλητος πίστωσις, καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τῆς συμβάσεως νὰ ἀναλαμβάνουν τὰ χρήματα καὶ μόνον τὸ ὑπόλοιπον τὸ ὁποῖον θὰ ἀπομείνῃ μετὰ τὴν ἐκπνοὴν αὐτῶν τῶν προθεσμιῶν, θὰ δικαιοῦται ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος νὰ τὸ κρατήσῃ, ὡς δεσμευμένην κατάθεσιν, ἐὰν ὁ ἀνάδοχος δὲν ἔχῃ ἐκπληρώσει τὰς ὑποχρεώσεις του. Συνεπῶς καὶ αὐτὴ ἡ ἐγγύησις εἶναι κατὰ τὴν γνώμην μου ἀνύπαρκτος. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἐκτὸς τοῦ ὅτι δὲν ὑπάρχει κατάθεσις εἰς τὸ διηνεκές, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ οὔτε τραπεζιτικῶς, ἀλλὰ οὔτε καὶ νομικῶς, τοὐλάχιστον κατὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δίκαιον. Δὲν ὑπῆρξεν ἡ στοιχειώδης αὐτὴ πρόβλεψις εἰς τὴν σύμβασιν. Καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, θὰ τὸ ἀξιώσῃ, ὥστε εἰς τὴν σύμβασιν τῆς ἀνεκκλήτου πιστώσεως, ἡ ὁποία θὰ ἀνοιγῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νὰ ληφθῇ ἡ προσήκουσα μέριμνα, πότε νὰ διασφαλισθοῦν τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι μὲ ὅσα εἶπον ἀπέδειξα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατ’ ἀρχὴν ἐτόνισα, ὅτι μετὰ πολλῆς προχειρότητος συνήφθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡ παροῦσα σοβαρωτάτη σύμβασις. Θὰ ἀνέμενε κανεὶς ὅτι μὲ ὅλως ἰδιάζουσαν προσοχήν, μὲ ὅλως ἰδιάζουσαν ἐπιμέλειαν, θὰ ἐγένοντο αἱ διαπραγματεύσεις καὶ ἡ σύναψις τῆς συμβάσεως μὲ παράλληλον κατοχύρωσιν τῶν ἑκατέρωθεν δικαιωμάτων καὶ ὑποχρεώσεων. Παρὰ ταῦτα, μία ἀπαράδεκτος προχειρότης, σπουδή, καὶ ἔλλειψις κάθε νομικῆς κατοχυρώσεως ὡρισμένων οὐσιωδῶν διατάξεων τῆς συμβάσεως, καθιστοῦν τὴν σύμβασιν ἀξίαν σοβαρᾶς ἐπικρίσεως. Δὲν ὑπάρχει καμμία διασφάλισις διὰ τὰς ἐπενδύσεις. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἀσφαλὲς εἶναι ὅτι θὰ γίνῃ τὸ διϋλιστήριον. Ἀλλὰ εἶναι τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐνδιαφέρει κατὰ τὴν ὁμολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπεν, ὅτι ἡμεῖς δὲν ἠθέλαμεν τὸ διϋλιστήριον. Θὰ τὸ κάμωμεν διὰ νὰ ἔχωμεν μίαν μεγάλην ἐπένδυσιν. Τὸ διϋλιστήριον λοιπὸν θὰ γίνῃ διότι τὸ διϋλιστήριον εἶναι ὁ πακτωλός, αἱ ἄλλαι παράλληλοι ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι καὶ ἠξιώθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἱδρυθῇ τὸ διϋλιστήριον καὶ εἶναι λίαν ἀμφίβολον πότε καὶ πῶς θὰ πραγματοποιηθοῦν. Οἱ ὅροι συνεπῶς κάθε ἄλλο παρὰ ἐπωφελεῖς εἶναι. Οἱ ὅροι κάθε ἄλλο παρὰ συμφέροντες εἶναι. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔφερεν ἀκόμη εἰς τὴν Βουλὴν τὴν Σύμβασιν πρὸς κύρωσιν. Καὶ ὄχι μόνον δὲν τὴν ἔφερεν, ἀλλὰ ἐδήλωσεν ἐπισήμως διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι καὶ ἐὰν τῆς ζητηθῇ δὲν θὰ τὴν φέρῃ. Σᾶς προλέγω, κ. βουλευταί, ὅτι θὰ ἐξαναγκασθῇ νὰ τὴν φέρῃ καὶ θὰ τὴν φέρῃ πρὸς κύρωσιν, διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ἄλλως. Πλεῖσται διατάξεις οὐσιώδεις τῆς συμβάσεως, εἶναι ἀνίσχυροι νομικῶς καὶ θὰ πρέπει νὰ κατοχυρωθοῦν διὰ νομοθετικῆς ἐπικυρώσεως. Συνεπῶς καὶ ἐν τούτῳ ἔσπευσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δηλώσας, ὅτι ἀπαξιοῖ νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν σύμβασιν. Προλέγω, ὅτι θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ τὴν φέρῃ. Καὶ τότε θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν συζητοῦντες ἄρθρον πρὸς ἄρθρον νὰ ἀναλύσωμεν καὶ πολλὰ ἄλλα θέματα, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἐκ τῆς μελέτης τῆς συμβάσεως. Σήμερον περιορίζομαι, περαιτέρω, νὰ τονίσω, ὅτι εἶναι βαρυτάτη ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν σύμβασιν τὴν ὁποίαν συνῆψεν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μποῦτος, Ὑφυπουργὸς Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§36Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀγόρευσις τοῦ ἄρτι κατελθόντος ἐκ τοῦ βήματος ρήτορος ἀπετέλεσε μίαν ἐξαίρεσιν τρόπον τινὰ ἀπὸ τὸ γενικὸν μοτίβο τῆς κριτικῆς τῆς συμβάσεως ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Διότι πράγματι εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἡ σύμβασις ἐτέθη ἔστω κατὰ περιωρισμένον τρόπον, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς νομοτυπικῆς της ἰσχύος ὑπὸ ἐξέτασιν ὡς ἓν ἑνιαῖον σύνολον διατάξεων αἱ ὁποῖαι προσδιορίζουν τὰ ἑκατέρωθεν δικαιώματα καὶ ὑποχρεώσεις. Πράγματι μέχρι σήμερον, κ. βουλευταί, οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶχαν ἐξαντλήσει τὰ πυρά των ἐπὶ μέρους μόνον τῆς συμβάσεως μὲ κατάληξιν πλήρους ἀπαξιώσεως νὰ ἀπασχολήσουν καὶ ἑαυτοὺς καὶ τὸ Σῶμα μὲ τὸ γενικώτερον σύνολον τῶν διατάξεων τῆς συμβάσεως καὶ τῶν ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ αὐτῶν προσδοκωμένων ἀποτελεσμάτων. Καὶ διὰ τὰ ὅσα εἶπεν μὲν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Μεσσηνίας συνάδελφος, σχετικῶς μὲ τὴν νομικὴν ἰσχὺν θὰ ἐπανέλθω ἀργότερον, διὰ νὰ εἴπω ὀλίγα τινά. Διότι ὅπως ἀντιλαμβάνεται καὶ ὁ κ. Λυκουρέζος καθὼς καὶ πάντες οἱ εὑρισκόμενοι ἐξ ἡμῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, θὰ ἔπρεπε αἱ αἰτιάσεις τὰς ὁποίας διετύπωσε μόλις πρὸ ὀλίγου, νὰ τύχουν μελέτης, ὥστε νὰ ἔχωμεν συγκεκριμένας ἀπαντήσεις ἐπ’ αὐτῶν. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, θὰ ἤθελα, καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μυριάκις ἐπεχείρησε νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι αἱ τιμαί, αἱ ὁποῖαι ἀνεφέρθησαν εἶναι φανταστικαὶ τιμαί, θὰ ἤθελα νὰ ἐπανέλθω καὶ ἐγὼ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, διὰ νὰ προσπαθήσω νὰ καταδείξω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι πράγματι εἰς τὸν πολυδαίδαλον καὶ πολυσύνθετον αὐτὸν κόσμον τῶν πετρελαιοειδῶν, εἶναι δυνατὸν βέβαια νὰ κάμωμεν ὑπολογισμούς, οἱ ὁποῖοι προσκαίρως νὰ μᾶς θεμελιώνουν τὰ ἐπιχειρήματά μας, πλὴν ὅμως εἶναι ἐξ ἴσου δυνατὸν καὶ ἔτσι πράγματι συμβαίνει νὰ ἀρνηθῇ τὶς ἐντελῶς τὰ ἐπιχειρήματα, καὶ νὰ ἀποδείξῃ ἄλλα πράγματα, οὐδὲν ὅμως σημαντικὸν καὶ κρίσιμον διὰ τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἀποδεικνύοντα. Καὶ κατ’ ἀρχὴν κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἠρκέσθη εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς συνομολογήσεως τῆς συμβάσεως εἰς τὸ νὰ δεχθῇ τὰς τιμὰς ἀργοῦ πετρελαίου εἰς τιμὰς Λόου–πλάτς, χωρὶς καμμίαν περαιτέρω προσπάθειαν μειώσεως τῶν τιμῶν πέραν τοῦ ἐπιπέδου τούτου. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Κατὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς συσταθείσης ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ Ἐπιτροπῆς, γίνεται φανερόν, ὅτι τοὐλάχιστον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν Κοντινεντάλ, εἶναι μὲ τιμάς, αἱ ὁποῖαι ἦσαν κατώτεραι τοῦ Λόου–Πλάτς. Τοῦτο ὅμως τί ἀποδεικνύει; Ἀποδεικνύει, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπεχείρει διὰ δημοσιονομικὰ καὶ μόνον ὀφέλη νὰ δώσῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου εἰς ἕνα δεδομένον ὅμιλον, ἢ ἑταιρείαν θὰ ἔπρεπε εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὁπωσδήποτε νὰ ἐπιλέξῃ τὴν πρότασιν τοῦ Κοντινεντάλ. Πλὴν ὅμως καὶ τοῦτο σαφῶς διατυποῦται. Ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐνδιαφέρεται ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου, ἀλλὰ λαμβάνει ὑπ’ ὄψει της τὰς ὠφελείας, αἱ ὁποῖαι θὰ προκύψουν εἰς τὸ σύνολον τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας ἐκ μιᾶς γενικωτέρας ἐπενδυτικῆς προσπαθείας, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κοντινεντὰλ μᾶς προσφέρει μικροτέρας τιμὰς ἀργοῦ πετρελαίου, προτιμᾶ τὴν ἄλλην λύσιν, ἡ ὁποία ἐξασφαλίζει καὶ μεγαλυτέρας δυνατὰς ἐπενδύσεις. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τοῦ ζητήματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ φανερόν. Δὲν πρόκειται περὶ τῆς ἀναθέσεως τῆς λειτουργίας καὶ τῆς ἐκμεταλεύσεως μόνον τοῦ διϋλιστηρίου εἰς τὴν ἄλφα ἢ βῆτα ἑταιρείαν, ὁπότε, βέβαια, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας ἁπλῶς καὶ μόνον τὰ δημοσιονομικὰ ὀφέλη τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν εὐθέως διὰ τὸ δημόσιον ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ διϋλιστηρίου. Ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἐπιλογῆς μεταξὺ παρομοίων προτάσεων καὶ τῆς λήψεως ἀποφάσεων, περὶ ἐπιλογῆς μιᾶς ἐξ αὐτῶν, ἀναλόγως μὲ τὴν ὠφέλειαν ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς πραγματοποιήσεώς των καὶ ἐντὸς τοῦ χώρου ὅπου αὗται θὰ πραγματοποιηθοῦν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς οἰκονομίας. Καὶ ἐὰν μὲν τὰ ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ διϋλιστηρίου ἔσοδα διέφερον κατὰ ἀποφασιστικὸν τρόπον μεταξὺ τῆς μιᾶς καὶ τῆς ἄλλης προτάσεως βεβαίως τὸ στοιχεῖον τοῦτο θὰ ἐλαμβάνετο σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν. Ἀλλὰ εἰς ἣν περίπτωσιν τὰ ὀφέλη ταῦτα ἦσαν περίπου τῆς αὐτῆς τάξεως μεγέθους, τότε τὰ κριτήρια θὰ πρέπει, καὶ πράγματι, νὰ ἦσαν διάφορα. Καὶ ἐπειδή, κ. βουλευταί, ἔχουν γίνει πολλαὶ καὶ ποικίλοι ἐκτιμήσεις καὶ ἔχομεν φθάσει εἰς ποσὰ ἀστρονομικὰ— 80 ἢ 100 ἑκατομ. δολλάρια εἰς τὴν δεκαετίαν τῆς συμβάσεως— νομίζω, ὅτι καιρὸς εἶναι ἐπὶ τέλους νὰ ἐπιχειρήσωμεν μίαν περισσότερον ρεαλιστικὴν ἐκτίμησιν. Τοῦτο εἶναι ἀναγκαῖον, διότι παρὰ τὰς δυσκολίας προβλέψεως ἐπὶ τοῦ ὄγκου, τῆς συνθέσεως καὶ τῶν τιμῶν τῶν τελικῶν προϊόντων, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν κατὰ προσέγγισιν τοὐλάχιστον ἐντὸς ποίας τάξεως μεγεθῶν κινούμεθα. Ἐν προκειμένῳ θὰ ἔπρεπε προχείρως νὰ λεχθῇ, καὶ τοῦτο ὄχι ὡς προσπάθεια ἀποδείξεως, ὅτι ἐὰν ὑφίσταντο τὰ μνημονευθέντα περιθώρια κέρδους, διατὶ καμμία ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων ἑταιρειῶν δὲν ἀπηλλοτρίωσεν μέρος αὐτῶν τῶν κερδῶν διὰ νὰ ἀπολαύσῃ τὸ μετὰ ἐναπομένον ποσὸν ἐκ τῶν ὡς ἄνω ὑπερκερδῶν; Ὁμιλοῦμεν, λοιπόν, περὶ δεκάδων ἑκατομμυρίων δολλαρίων, χωρὶς τοῦτο νὰ σημαίνῃ, ὅτι οἱ λογαριασμοὶ τοὺς ὁποίους ἔχομεν κάμνει πράγματι ἀπεικονίζουν τὴν πραγματικότητα. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό. Ἀλλὰ καὶ μεταξὺ τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὑπάρχουν καὶ ὡρισμέναι διαφοραί. Τὰ 100 ἑκατομ. δολλάρια τοῦ κ. Μητσοτάκη ἢ τοῦ κ. Μαύρου ἀνεβιβάσθησαν ἀπὸ τὸν κ. Ἡλιόπουλον — ἐὰν θὰ κάμνωμεν τὸν λογαριασμὸν τῶν 25 ἑκατομ. τόννων ἀργοῦ πετρελαίου εἰς τὴν δεκαετίαν μὲ 7½ δολλάρια— εἰς ἕνα ποσὸν ἐγγίζον τὰ 200 περίπου ἑκατομ. δολλάρια. Καὶ βλέπετε καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι ὅτι μέσα εἰς αὐτὸν τὸν χορὸν τῶν ἑκατομμυρίων δὲν ὑπάρχει καὶ μία συμφωνία τοὐλάχιστον τῶν μελῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, συμφωνία ἡ ὁποία νὰ προσδιορίσῃ τὸ ἀκριβὲς μέγεθος τῆς δῆθεν ἀπωλείας αὐτοῦ τοῦ πλούτου. Αἱ πραγματικαὶ διαστάσεις τοῦ προβλήματος, κ. βουλευταί, προσδιωρίσθησαν ἀπὸ τὰ ὅσα ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐδέχθη, ὅτι ὡς ἓν ὕψος ἀξίας τελικῶν προϊόντων 45 ἑκατομ. δολλαρίων, πράγματι ὑπάρχει δυνατότης ἐκπτώσεως 20%. Ἀλλὰ τὸ σύνολον τῆς ἐκπτώσεως αὐτῆς ὠφελεῖται τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, τὸ ὁποῖον καὶ τελικῶς τὰς καρποῦται ὑπὸ τὴν μορφὴν συμμετοχῆς εἰς τὰ κέρδη ἐκ τῆς διϋλίσεως τοῦ πετρελαίου. Τοῦτο δὲ εἶναι ἀληθὲς καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν λειτουργίαν τῶν ὑπαρχόντων κρατικῶν διϋλιστηρίων, ὅπως ἐπίσης καὶ θὰ εἶναι ἀληθὲς καὶ ὅσον ἀφορᾶ τὴν μελλοντικὴν λειτουργίαν τοῦ διϋλιστηρίου ΕΣΣΟ–Πάπας. Τὸ ποσὸν τοῦτο εἶναι ἀκριβῶς ἴσον πρὸς τὸ σύνολον τῆς ἐκπτώσεως εἰς 20% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς ἀξίας τῶν τελικῶν προϊόντων ἐκ 45 ἑκατ. δολ., ἐκπτώσεως τῆς ὁποίας τὴν δυνατότητα οὐδεὶς ἀρνεῖται. Ὅπως ἐμεῖς ὅμως ἀρνούμεθα ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο δὲν ἀπολαμβάνει ὁ ἀνάδοχος, ἀλλὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Ἀλλά, κ. βουλευταί, θὰ ἤθελον πλέον αὐτοῦ νὰ ἔκαμον καὶ μίαν σύγκρισιν τῶν ἀριθμῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνεφέρθησαν ἀπὸ πολλοὺς ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τῶν διαφορῶν τῆς τιμῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ δὴ κατὰ διάφορον ἕκαστος τρόπον. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ εἰς τὴν σύγκρισιν τῶν ἀριθμῶν, εἶχον ἀναφερθῆ εἰς τιμὰς διαφορετικῶν ἐποχῶν, οὕτως ὥστε νὰ ἀποδείξουν, ὅτι τὸ περιθώριον αὐτὸ εἶναι πάρα πολὺ μεγάλο. Ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν αἱ τιμαὶ τῶν τελικῶν προϊόντων τοῦ ἔτους 1959 καὶ αἱ τιμαὶ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου 1962, καὶ κατ’ αὐτὸν βεβαίως τὸν τρόπον τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο συνεπὲς μὲ τὰς ἐπιθυμίας των. Ἀλλὰ ἐὰν συγκρίνωμεν τὰς τιμὰς προμηθείας τοῦ Ρωσικοῦ πετρελαίου κατὰ τὸν χρόνον τῆς ὑπογραφῆς τῆς Συμβάσεως, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ κρίσιμον χρονικὸν σημεῖον, καὶ τὰς τιμὰς εἰς τὰς ὁποίας ἡ ΕΣ-ΣΟ–Πάπας ἀναλαμβάνει τὴν προμήθειαν ἀργοῦ πετρελαίου θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἡ διαφορὰ αὐτὴ εἶναι πάρα πολὺ μικρά. Διότι κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν γίνει εἰς τοὺς σχετικοὺς πίνακας, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατατεθειμένοι εἰς τὸ Σῶμα, ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐνῷ ἡ ΕΣΣΟ–Πάπας ἀναλαμβάνει τὴν προμήθειαν ἀργοῦ πετρελαίου εἰς τιμὴν 16,66 δολλαρίων κατὰ τόννον τσίφ, τὸ ρωσικὸν πετρέλαιον εἶχε τιμὴν 15,49 κατὰ τὴν ἰδίαν ἐποχήν. Ἑπομένως ἡ διαφορὰ ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὰς τιμὰς ἀργοῦ πετρελαίου τσὶφ τῆς λύσεως τῆς Συμβάσεως καὶ τοῦ ρωσικοῦ πετρελαίου, τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ προμηθευθῶμεν κατὰ τὸ κρίσιμον αὐτὸ χρονικὸν σημεῖον, εἶναι μόλις 1,17 δολλάρια. Πλὴν τούτου ὅμως καὶ εἰς ἥν περίπτωσιν ἐλαμβάνομεν ὑπ’ ὄψιν τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου σύμφωνα μὲ τὴν πρότασιν CONTINENTAL, πάλιν ἡ διαφορὰ εἶναι 1,24 δολλάρια τσίφ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν θελήσωμεν νὰ ἐξετάσωμεν τὴν Σύμβασιν εἰς ὅλον της τὸ εὖρος, ἔχομεν ὑποχρέωσιν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ κάμωμεν ὡρισμένας παραδοχὰς καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσίν της καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν λειτουργίαν τῶν ἐγγυήσεων, διότι ἄλλως, ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον τοῦ διϋλιστηρίου νὰ γίνῃ ἄλλο τι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀδικοῦμεν μεγάλως τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἀπεφάσισε τὴν Σύμβασιν αὐτήν. Διότι, ὡς σᾶς εἶπον ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας μου, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπεδιώξαμεν εἶναι, πῶς διὰ τῆς συγκεντρώσεως βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι συνδέονται ὀργανικῶς μαζί του, εἰς ἕνα ὡρισμένον χῶρον, συγκεκριμένως δὲ εἰς τὴν Θεσ)νίκην, νὰ δημιουργήσωμεν μίαν ἀφετηρίαν οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τοῦ τόπου, τοῦ συγκεκριμένου, ἐντὸς τοῦ ὁποίου καὶ εἰσόδημα νὰ δημιουργηθῇ καὶ παράλληλοι ἄλλαι δραστηριότητες θὰ ἐκδηλωθοῦν, ὅπως ἐπίσης καὶ πλῆθος ἄλλων βιομηχανικῶν μονάδων, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι βοηθητικαὶ τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῆς συμβάσεως. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἀναλογισθῇ κανεὶς τὰς δυνατότητας, αἱ ὁποῖαι θὰ δημιουργηθοῦν εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα καὶ τὰ εἰσοδήματα, τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἐκ τῆς ὅλης αὐτῆς ὠργανωμένης προσπαθείας, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ περὶ ἐλείψεως βιομηχανικῆς πολιτικῆς ἑνὸς μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Συνεπὴς πρὸς τὴν προσπάθεια αὐτὴν εἶναι καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν βιομηχανικῶν ζωνῶν. Καὶ ἀναμφισβητήτως οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι ἡ Θεσ)νίκη, ὁ στόχος τῆς πρώτης Βιομηχανικῆς Ζώνης, ἡ ὁποία θὰ δημιουργηθῇ διὰ τῆς ἐκτελέσεως αὐτῶν τῶν ἔργων, δὲν ἀποτελεῖ μίαν τεραστίαν ἐπιτυχίαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐὰν τὴν γενικωτέραν ὤθησιν τὴν ὁποίαν θὰ δώσῃ ἡ κατασκευὴ τῶν ἐργοστασίων εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ κατ’ ἐπέκτασιν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα δὲν τὴν ἴδωμεν μακροχρονίως καὶ εἰς τὰ δυναμικὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα θὰ δημιουργήσῃ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ περιπέσωμεν εἰς τὸ σφάλμα εἰς τὸ ὁποῖον πολλοὶ ἐξ ὑμῶν περιέπεσαν, νὰ κρίνουν τὴν παροῦσαν Σύμβασιν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δημοσιονομικῶν καὶ μόνον ἀποτελεσμάτων τοῦ διϋλιστηρίου. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἐλέχθη ἔτι περαιτέρω, ὅτι τὸ πλέγμα τῶν ἐγγυήσεων εἶναι τοιοῦτον, ὥστε ἡ Κυβέρνησις, μὴ ἔχουσα πεποίθησιν, περὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑποχρεώσεων ἐκ μέρους τοῦ ἀναδόχου ὑπέγραψε τὴν σύμβασιν αὐτὴν καὶ ὡς ἐκ τούτου ὡρισμένοι ἐκ τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως προσεπάθησαν νὰ ἐξαγάγουν συμπεράσματα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν ἢ ὄχι τῶν πετρελαιοχημικῶν βιομηχανιῶν, τῆς βιομηχανίας ἀμμωνίας καὶ τῆς χαλυβουργίας. Ἐν προκειμένῳ ὅμως θὰ ἤθελον νὰ σᾶς μεταφέρω εἰς μίαν ἰδανικήν, ἐὰν θέλετε, κατάστασιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις βέβαια οὖσα περὶ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ ἀναδόχου δὲν συνομολογεῖ καμμίαν ἐγγύησιν. Φαντασθῆτε τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν περιγράφονται τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα καὶ αἱ ὑποχρεώσεις, ταὐτοχρόνως δὲ θὰ ἐξέλιπε τελείως τὸ ἄρθρον 22 διότι ἡμεῖς βέβαιοι ὄντες, ὅτι πράγματι ὁ ἀνάδοχος θὰ ἐκτελέσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του καὶ θὰ προβῇ εἰς τὴν δημιουργίαν τῶν ἄλλων βιομηχανικῶν μονάδων ἐδεχόμεθα A PRIORI, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσωμεν καμμίαν ἐγγύησιν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν θὰ μᾶς κατηγορούσατε διὰ τὴν ἀπεμπόλησιν τῶν ἱερῶν καὶ ὁσίων; Ἐπὶ τῇ βάσει ὅμως ποίας λογικῆς εἶναι δυνατὸν νὰ καταλήξωμεν εἰς αὐτὸ τὸ συμπέρασμα ὅταν αἱ συνομολογηθεῖσαι καὶ προβλεπόμεναι ἐγγυήσεις εἶναι βάναυσοι, ὅπως τὰς ἐχαρακτήρισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Πράγματι τὸ σύστημα τῶν ἐγγυήσεων εἶναι τοιοῦτον οὕτως ὥστε ἐὰν ἀπὸ τὴν ἡμέραν καθ’ ἣν ὁ συμβαλλόμενος ὑποχρεοῦται νὰ καταθέσῃ ἕν ὡρισμένον ποσὸν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, μέχρι τῆς στιγμῆς καθ’ ἥν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ κατασκευάσῃ τὸ χαλυβουργεῖον, ἐὰν συμβῇ γεγονός τι τὸ ὁποῖον θὰ τὸν ἀποτρέψῃ ἢ ὁ ἴδιος μεταβάλῃ γνώμην καὶ δὲν πραγματοποιήσῃ ὡρισμένην ὑποχρέωσιν, τότε πλέον ἓν ὁλόκληρον σύστημα ἐγγυήσεων ἀρχίζει λειτουργοῦν κατὰ τοιοῦτον τρόπον δεσμευτικόν, ὥστε πλέον τῶν οἰκονομικῶν συνεπειῶν ἐκ τῆς καταπτώσεως τῶν ἐγγυήσεων νὰ ἔχῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ εἰς πλείστας ὅσας περιπτώσεις καὶ τὴν διάλυσιν αὐτῆς ταύτης τῆς συμβάσεως. Ἐλέχθη ὅτι ἐὰν μὲ τὰ κέρδη τὰ ὁποῖα ἡ Ἀντιπολίτευσις προσπαθεῖ νὰ ὑπολογίσῃ εἰς τὸν τομέα τῆς διϋλίσεως ὁ ἀνάδοχος ἀρκεσθῇ εἰς τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν μόνον τοῦ διϋλιστηρίου κατόπιν δὲ ἀποφύγει τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἄλλων προβλεπομένων μονάδων θὰ ἦτο δυνατὸν καθ’ ὡρισμένους ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὸ πλέγμα τῶν ἐγγυήσεων διὰ τῶν κερδῶν τοῦ διϋλιστηρίου δηλαδὴ διὰ τὸν μετέπειτα χρόνον ὁ ἀνάδοχος θὰ διατηρήσῃ καὶ τὴν λειτουργίαν καὶ τὴν χρῆσιν τοῦ διϋλιστηρίου. Ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὸ τὸ συγκεκριμένον σημεῖον εἶχεν ἡ Βουλὴ τὴν διαβεβαίωσιν καὶ τὴν ἰσχυρὰν ἀντίδρασιν τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶπεν ἐν προκειμένῳ, μὰ τότε, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ὑπάρχῃ καὶ διϋλιστήριον διότι θὰ τὸ καταστήσωμεν νεκρόν. Πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὁ ἀνάδοχος χάνει καὶ τὰ κέρδη καὶ τὸ διϋλιστήριον. Ἔτι δὲ πλέον, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ΕΣΣΟ χάνει καὶ τὴν φήμην της, ὡς μίαν σοβαρὰν ἑταιρείαν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα πολὺ περισσότερον συγκεκριμένα νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν πέραν καὶ τοῦ θέματος τῶν ἐγγυήσεων εἰς ὡρισμένα σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἔθιξε ὁ μόλις ἐκ τοῦ βήματος κατελθὼν ἀξιότιμος συνάδελφος. Διότι ἀνεφέρθη ἐκ μέρους τοῦ κ. Λυκουρέζου, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν πετροχημικῶν βιομηχανιῶν, ὁ ἀνάδοχος ναὶ μὲν βέβαια ὑποχρεοῦται ὅπως ἐντὸς μιᾶς ὡρισμένης χρονικῆς περιόδου νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἐπενδύσεων ἐπὶ ποσοῦ 25 ἑκ. δολλαρίων μὲ τὴν διαφορὰν ὅμως, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπολογισθῇ εἰς τὸ ποσὸν εἰς τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος ὑποχρεοῦται νὰ ἐπενδύσῃ οἱαδήποτε ἄλλην ἐπένδυσιν τρίτου τινὸς μετὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἤρχετο εἰς συμφωνίαν καὶ τοῦ παρέσχεν τὴν πρὸς τοῦτο ἔγκρισιν. Κύριοι ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου θὰ ἤθελα νὰ σᾶς δώσω τὴν ἑξῆς διευκρίνισιν. Εἰς τὸν τομέα τῶν πετροχημικῶν ὑπάρχει ἀλληλοεξάρτησις μεταξὺ τῶν διαφόρων μονάδων, ἀλληλοεξάρτησις ἡ ὁποία φαίνεται καθαρὰ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι τὸ προϊόν μιᾶς βιομηχανίας εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελεῖ τὴν πρώτην ὕλην ἑτέρας βιομηχανίας. Ἐπιβεβαίωσιν τοῦ τεχνικοῦ καὶ πραγματικοῦ αὐτοῦ γεγονότος ἀποτελεῖ καὶ ἡ νομικὴ ἀναγνώρισις τῆς δυνατότητος συνεργασίας μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐπιχειρηματιῶν διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ὁ περιττὸς καὶ ἐπιζήμιος διὰ τὴν οἰκονομίαν διπλασιασμὸς τῆς προσπαθείας καὶ τῶν ἐπενδύσεων. Ἀλλὰ πρὸς τοῦτο ἀπαιτεῖται, ὅπως ὁ τρίτος προμηθεύῃ εἰς τὴν βιομηχανικὴν μονάδα, ἡ ὁποία δημιουργεῖ τὴν πρώτην ὕλην. Ἐπίσης, ὁ κ. Λυκουρέζος ἀνέφερεν, ὅτι κατόπιν τῶν συζητήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο σχετικὰ μὲ τὸν χρόνον ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ πρέπει νὰ πραγματοποιηθοῦν αἱ ἐπενδύσεις εἰς τὰ πετροχημικὰ κατελήξαμεν εἰς μίαν ἐπιμήκυνσιν τοῦ χρόνου ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθοῦν ταῦτα. Ἡ διευκρίνισις τὴν ὁποίαν ἐπιθυμῶ νὰ κάμω, εἶναι ὅτι ἀντιθέτως ὁ χρόνος ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ πρέπει νὰ γίνουν αἱ ἐπενδύσεις διὰ τὰ πετροχημικὰ συντομεύεται εἰς τὰ τελευταῖα τέσσαρα χρόνια τῆς ἑξαετίας, διότι ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε δὲν ἦτο δυνατὸν ὁ ἐπιχειρηματίας νὰ δημιουργήσῃ ἑταιρείαν παράγουσαν πετροχημικὰ πρὶν ἀρχίσῃ καὶ λειτουργεῖ τὸ διϋλιστήριον. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν ἑξαετίαν νὰ ὑπολογίσωμεν τὸν χρόνον ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖται διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ διϋλιστηρίου, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ πρέπει νὰ τὸν ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὴν ἑξαετίαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι τὰ 25 ἑκατομμύρια θὰ πρέπει νὰ τὰ πραγματοποιήσῃ ὁ ἀνάδοχος εἰς τὰ τέσσαρα τελευταῖα χρόνια τῆς ἑξαετίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν σχέσει πρὸς τὸ νομικὸν κῦρος τῆς συμβάσεως, σᾶς εἶπον καὶ ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ λόγου μου, ὅτι θὰ εἶναι δύσκολον νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου ἐρωτήματος τὸ ὁποῖον προεκάλεσεν ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Λυκουρέζου. Πλὴν ὅμως θέλω νὰ διαβεβαιώσω τὸ Σῶμα, ὅτι ἡ σύμβασις ἔγινεν ἀντικείμενον ἐνδελεχοῦς ἐξετάσεως ἐκ μέρους τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἕνα δὲ ἐκ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο ὁ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους καὶ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος βεβαιώνει ὅτι: «Αἱ διατάξεις τοῦ δυνάμει τοῦ Ν. Δ)τος 2687)53 περὶ ἐγκρίσεως εἰσαγωγῆς κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ παρὰ τοῦ Τὸμ Πάπας ὡς καὶ τῆς ἀπὸ 21 Νοεμβρίου 1962 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Τὸμ Πάπας μετὰ τοῦ προσαρτήματος αὐτῆς εἶναι σύμφωνα πρὸς τὸ Ν. Δ. 2687)53 κατὰ τὸν νόμον 4171)61 καὶ κεῖνται ἅπασαι ἐντὸς τῶν διὰ τῶν νόμων τούτων παρεχομένων ἐξουσιοδοτήσεων, τόσον διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ὡς ἄνω Β. Δ., ὅσον καὶ διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως». Τὸ ἔγγραφον τοῦτο τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου, διετυπωμένον καθ’ ὃν τρόπον ἔχει διατυπωθῆ, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ἕως ὅτου δώσωμεν συγκεκριμένας καὶ λεπτομερεῖς ἀπαντήσεις ἐπὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησεν ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Λυκουρέζου νὰ καθησυχάσῃ τὸ Σῶμα καὶ νὰ ἐξαλείψῃ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἀνησυχιῶν ὅσον ἀφορᾷ τὸ κῦρος καὶ τὴν ἰσχὺν τῆς συμβάσεως. Διότι πράγματι, κύριοι βουλευταί, ἀντὶ νὰ ἐπιχαίρωμεν ἢ νὰ θεωρῶμεν ὅτι διὰ τῆς νομικῆς τῆς ἀνυπαρξίας ἢ διὰ τῆς δημιουργίας τῶν νομικῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναφυοῦν εἰς τὸ μέλλον, ἀντὶ νὰ ἐπιχαίρωμεν ὅτι ἐκ τῶν λόγων τοὺς ὁποίους ἐξέθεσεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Μεσσηνίας περὶ τῆς ἀκυρότητος ἢ τῆς μὴ ἰσχύος τῆς συμβάσεως, ἀντιθέτως τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ προκαλέσῃ σοβαρὰς ἀνησυχίας καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς ἰδίους, ἀλλὰ καὶ εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Διότι πράγματι πιστεύω, ὅτι ἡ ἐπένδυσις αὕτη τῶν 110.000.000 δολλαρίων, ἡ ὁποία θὰ κατευθυνθῇ εἰς τὴν δημιουργίαν βιομηχανικῶν μονάδων, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὸ πλεῖστον αὐτῶν μέρος τὸ πρῶτον θὰ λειτουργήσουν εἰς τὸν τόπον μας, ἡ δημιουργία αὐτῶν τῶν βιομηχανικῶν μονάδων θὰ ἀποτελέσῃ τὴν ἀρχὴν νέας βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως καὶ βιομηχανικῆς ἀνόδου τοῦ τόπου. Κύριοι βουλευταί, διὰ τῆς δημιουργίας χαλυβουργείου ψυχρᾶς ἐξελάσεως, διὰ τῆς δημιουργίας τῆς βιομηχανίας ἀμμωνίας καὶ διὰ τῆς βιομηχανίας τῶν πετροχημικῶν δημιουργοῦνται νέαι συνθῆκαι εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Οἰκονομίαν. Ἡ ὠφέλεια ἡ ὁποία προκύπτει ἐκ τῆς δημιουργίας τῶν βιομηχανικῶν αὐτῶν μονάδων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μετρηθῇ οὔτε μὲ τὸ μέγεθος τῶν ἐσόδων τοῦ δημοσίου τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἐκ τῆς βιομηχανικῆς αὐτῆς δραστηριότητος, οὔτε μὲ τὴν οἰκονομίαν τοῦ συναλλάγματος τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτύχωμεν. Τοῦτο βέβαια ἀποτελεῖ μίαν ἔνδειξιν τῆς συναγωνιστικότητος τῶν βιομηχανιῶν αὐτῶν. Προσωπικῶς ὅμως ἀναμένω, ὅτι τὰ ὀφέλη ἐκ τῆς δημιουργίας τοῦ συγκροτήματος αὐτοῦ θὰ ἀναπτυχθοῦν ἐντὸς ὁλοκλήρου τῆς οἰκονομίας καὶ ὅτι αἱ ἐπιδράσεις καὶ ἐπὶ τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας θὰ εἶναι πολὺ σημαντικώτεραι καὶ πολὺ οὐσιαστικώτεραι. Διὰ τῆς δημιουργίας αὐτοῦ τοῦ βιομηχανικοῦ συγκροτήματος ἡ Ἑλλὰς τοποθετεῖται καὶ αὐτὴ μέσα εἰς τὸν χῶρον τῶν βιομηχανικῶς ἀνεπτυγμένων χωρῶν, διότι κάθε μία βιομηχανικὴ μονὰς ἀποτελεῖ ἀπὸ τὴν ἄποψιν τῆς ποιότητος τῆς οἰκονομίας τὸ ἄκρον ἄωτον τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως, ἐκτὸς βέβαια, τῆς περιπτώσεως τῶν μεταλλουργικῶν ἐργασιῶν καὶ τῶν κατασκευῶν μηχανολογικῶν καὶ ἠλεκτρονικῶν ἐργαλείων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἱ τεχνικαί μας γνώσεις, αἱ ὀργανωτικαί μας ἱκανότητες θὰ αὐξηθοῦν πολλαπλασίως καὶ ἐκτὸς τούτου, μέσα εἰς τὸν μεταβαλλόμενον κόσμον, εἰς τὸν κόσμον τῆς ἡνωμένης Εὐρώπης. Ἡ Ἑταιρεία ΕΣΣΟ θὰ ἀποτελέσῃ τὸ κανάλι, μέσῳ τοῦ ὁποίου αἱ ὑψηλαὶ ἱκανότητες βιομηχανικῆς ὀργανώσεως καὶ τεχνολογικαὶ γνώσεις θὰ διοχετευθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐκτὸς τούτου θὰ συνδέσῃ καὶ τὸν τόπον αὐτὸν μὲ τὴν ἀγορὰν τῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, τῆς ὁποίας ἡ τιμὴ καὶ ἡ ποιότης εἰς τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχει ἀλλάξει. Δὲν θὰ διαφεύγῃ τὴν ἀντίληψιν κανενὸς ἐξ ὑμῶν, ὅτι ἡ Εὐρωπαϊκὴ ἀγορὰ πρὸ πολλοῦ χρόνου ἔχει μεταβληθῆ εἰς μίαν «ἀγορὰν ἀγοραστῶν». Τοῦτο σημαίνει, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸν ὅρον «ἀγορὰ πωλητῶν» ὅτι ὁ καταναλωτὴς εὑρίσκεται πρὸ μιᾶς μεγαλυτέρας ποικιλίας προϊόντων καὶ πρὸ μιᾶς ὑπερπαραγωγῆς ἀγαθῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἔχει νὰ ἐπιλέξῃ. Καὶ ἀκριβῶς ἡ δημιουργία τοιούτων μονάδων θὰ μᾶς δημιουργήσῃ τὰς συναγωνιστικὰς ἐκείνας προϋποθέσεις, οὕτως ὥστε καὶ ἡμεῖς, εἰς μίαν κεκορεσμένην ἀπὸ παραγωγὴν ἀγοράν, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τοποθετήσωμεν τὰ ἐθνικά μας προϊόντα καὶ νὰ ὠφεληθῶμεν ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, κύριοι βουλευταί, καὶ τοπικῶς ἡ σύμβασις αὐτὴ ἔχει τεραστίαν σημασίαν. Διότι ἡ δημιουργία αὐτοῦ τοῦ βιομηχανικοῦ συγκροτήματος εἰς τὴν δευτέραν πόλιν τῆς Ἑλλάδος, συνδυαζομένη μὲ τὴν ὅλην προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν δημιουργίαν βιομηχανικῶν ζωνῶν καὶ τὴν κατάρτισιν περιφερειακῶν προγραμμάτων ἀναπτύξεως, ἀποτελεῖ τὴν πρώτην σημαντικὴν ἀπόδειξιν τῆς πολιτικῆς αὐτῆς καὶ ἀποτελεῖ τὴν ἁπτὴν ἀπόδειξιν τῆς ὑπάρξεως λελογισμένου καὶ ὀρθολογιστικοῦ προγράμματος ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανίας τοῦ τόπου μας. Κύριοι βουλευταί, αἱ ὠφέλειαι, αἱ ὁποῖαι θὰ προκύψουν θὰ εἶναι πολλαὶ καὶ ποικίλλαι. Εἰς τὸν ὀλίγον χρόνον τῆς ὁμιλίας μου προσεπάθησα νὰ ἐπισημάνω τὰς ὠφελείας αὐτάς. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι μόνον ἀντιπολιτευτικὴ διάθεσις ὡρισμένων ἐκ τῶν ὁμιλητῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ τὰς ὠφελείας αὐτάς. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ νὰ δημιουργήσῃ καὶ νὰ τοποθετήσῃ μίαν θρυαλλίδα εἰς τὸ οἰκοδόμημα τῆς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὴν ἀπειλήν, ὅτι αἱ συμβάσεις της αἱ τόσον εὐνοϊκαὶ διὰ τὸν τόπον ἐνδεχομένως δὲν θὰ ἀναγνωρισθοῦν ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὅταν ὀψέποτε, αὕτη μεταβληθῇ ὡς Συμπολίτευσις. (Χειροκροτήματα).

§37Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν διὰ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι θὰ μελετήσῃ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἔθεσα καὶ ἐπιφυλάσσεται νὰ ἀπαντήσῃ, ἐγὼ δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε. Τοῦτο ὅμως θέλω νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἁπλῆ δήλωσις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι σύμφωνος μὲ τὸν νόμον 2687 καὶ τὸ Ν. Δ. 4171, βεβαίως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ ἀπάντησιν τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔθεσα καὶ νὰ κατασιγάσῃ τὰς ἀνησυχίας μου. Συνεπῶς ἐγὼ ἀναμένω τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα ἔθεσα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμὰς καὶ τὰς ἐγγυήσεις, ἐπ’ αὐτῶν οὐδὲν ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ νομίζω, ὅτι τὰ πράγματα ξεκαθαρίστηκαν ἀπολύτως.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν ἢ δώσω τὸν λόγον, κατὰ σειράν, εἰς τοὺς ἑτέρους ἐπερωτῶντας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω πρῶτον, ὅτι ὑπῆρχεν ἡ πρόβλεψις, ὅτι ἐντὸς τριῶν συνεδριάσεων θὰ ἐπερατοῦτο ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως καὶ εὑρισκόμεθα σήμερον εἰς τὴν 5ην συνεδρίασιν καὶ ὑπολείπονται νὰ ὁμιλήσουν ἕτεροι 12 ἐπερωτῶντες. Ἐπίσης πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ἐγένετο μία συμφωνία μεταξὺ ὅλων τῶν κομμάτων, ὅτι μετὰ τὴν ὁμιλίαν, ἀνὰ δύο ἐξ ἑκάστου κόμματος ἐκ τῶν ἐπερωτώντων, θὰ περιωρίζοντο αἱ ὁμιλίαι διὰ τοὺς ὑπολοίπους εἰς τὸ τέταρτον.

§39Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν εἴχομεν προβλέψει δίωρον ὁμιλίαν δι’ ἕκαστον Ὑπουργὸν καὶ δι’ ἑκάστην ἡμέραν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβωμεν τυπικῶς κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἀπόφασιν τοῦ Σώματος διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ τετάρτου, διότι θεωρῶ τὴν συμφωνίαν αὐτὴν πολὺ ἰσχυροτέραν ἀπὸ τὸ τυπικὸν μιᾶς ἀποφάσεως. Εἶμαι δὲ ὑποχρεωμένος νὰ προειδοποιήσω τοὺς ὁμιλητὰς τοὺς ὁποίους ἐν συνεχείᾳ θὰ καλέσω, ὅτι θὰ ἐφαρμόσω εἰς ἐκτέλεσιν αὐτῆς τῆς συμφωνίας τῶν κομμάτων, αὐστηρῶς τὸ τέταρτον.

§41Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μᾶς ὑπενθυμίζετε τὸ τέταρτον πρὶν κἂν ἀρχίσωμεν τὸν λόγον. Σᾶς λέγω τοῦτο, ὅτι καὶ εἰς ἐπισκεπτήριον φυλακῶν ἐὰν εἴμεθα, δὲν θὰ μᾶς προειδοποιοῦσαν τόσον ἐγκαίρως, ὅτι πρέπει νὰ τελειώνωμεν εἰς ὡρισμένην ὥραν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπερίμενα αὐτὴν τὴν παρατήρησιν, ἀπὸ τὸν κ. Γρηγορίου, παλαιὸν κοινοβουλευτικὸν ὁ ὁποῖος ἑπομένως θὰ ἔπρεπε νὰ προσέχῃ περισσότερον εἰς τοὺς λόγους του. Παρακαλεῖται, ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Κεφαλογιάννης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§43Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§45Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης φαίνεται ἐνοχλεῖ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ αὐτὸ τὸ Προεδρεῖον ἐπιθυμεῖ, ὅπως–ὅπως νὰ τὴν κλείσῃ. (Φωναὶ καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, δὲν ἀνέμενον νὰ ἀπευθύνετε εἰς τὸ Προεδρεῖον τὴν βαρεῖαν αὐτὴν κατηγορίαν. Ἡ Κυβέρνησις οὐδόλως ἠνώχλησε τὸ Προεδρεῖον διὰ τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης. Τὸ Προεδρεῖον, ὅμως, θὰ πρέπει νὰ κάμῃ τὸ καθῆκον του συμμορφούμενον πρὸς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα συνεφώνησαν ὅλα τὰ κόμματα. Μὴ λησμονῆτε, ὅτι εἶναι 12 ἀκόμη ἐπερωτῶντες νὰ ὁμιλήσουν.

§47Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ ἔλεγχος, κύριοι βουλευταί, καὶ ὁ προοριζόμενος διὰ τὸν ἔλεγχον χρόνος ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ συνεπῶς ἡ Ἀντιπολίτευσις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ κρίνῃ ἐὰν πρέπει νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης ἢ ὄχι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ σεβασθῇ τὴν συμφωνίαν τῶν κομμάτων. Ἡ ὑπόμνησις, ὅμως, τῆς συμφωνίας αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Πρόεδρος κατὰ τρόπον καταπιεστικὸν διὰ τοὺς ἐλέγχοντας βουλευτὰς προδίδει τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως–ὅπως, νὰ κλείσῃ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠνώχλησε τὸ Προεδρεῖον διὰ τὴν περάτωσιν ἢ μὴ τῆς συζητήσεως αὐτῆς.

§49Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τότε, κ. Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἀφήσετε νὰ ἐκτελέσωμεν τὸ καθῆκον μας τοῦ ἐλέγχου μὲ κἄποιαν ἄνεσιν. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀπόψε μᾶς ὡμίλησε περὶ συμβάσεως Πάπας–ΕΣΣΟ. Ἀλλά, ὁ κ. Λυκουρέζος, ὁ ὁποῖος ἀνέταμε τὴν σύμβασιν ταύτην νομικῶς ἐπὶ 1½ ὥραν πρὸ ὀλίγου, ἀνεζήτησε νὰ εὕρῃ εἰς κἄποιον σημεῖον εὐθύνην τῆς ΕΣΣΟ καὶ δὲν τὴν εὗρε. Κατόπιν αὐτοῦ διερωτῶμαι, ὁ κ. Λυκουρέζος, ὁ ἐμβριθὴς αὐτὸς νομικὸς ἔκαμε λάθος; Ἀκόμη διερωτῶμαι, μήπως ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὰς διατυπωθείσας κατηγορίας ἀκολουθεῖ τώρα νέαν γραμμὴν καὶ ἐπικαλεῖται τὴν σύμβασιν Πάπας–ΕΣΣΟ; Ὁ κ. Λυκουρέζος, πρὸ ὀλίγου ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι νομικῶς ἄκυρος, διότι εἶναι ἀντίθετος καὶ εἰς τὸν νόμον 2687)53 καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 31 τῆς συμβάσεως Ἀθηνῶν, διὰ τῆς ὁποίας συνεδέθημεν μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, κατὰ τὸ ὁποῖον ἄρθρον ἀπαγορεύεται τοῦ λοιποῦ εἰς τὴν χώραν ἡ δημιουργία μονοπωλίων. Καὶ ἐρωτᾶται τώρα πῶς ἐσκέφθη ἡ Κυβέρνησις καὶ κατήρτισε τὴν ἄκυρον αὐτὴν σύμβασιν; Δύο εἶναι αἱ ἐκδοχαί. Ἢ ὅτι ἐπιπολαιότης ἐπεκράτησεν εἰς τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως, ὁπότε, ἐὰν τοῦτο γίνῃ δεκτόν, ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἀποχωρήσῃ τῆς ἀρχῆς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μία ἐπιπολαία Κυβέρνησις νὰ διαχειρίζεται τὴν τύχην τοῦ Κράτους, ἢ ὅτι ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει, ὅτι κατήρτισε μίαν σύμβασιν νομικῶς ἄκυρον, τὸ θέλει δὲ τοῦτο διὰ νὰ τὸ προβάλῃ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀνάδοχος δὲν δυνηθῇ νὰ τὰ φέρῃ εἰς πέρας, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐπιτύχῃ, εὐκόλως τὴν ἔκπτωσίν του. Ἢ τὸ ἓν ἢ τὸ ἄλλο συμβαίνει. Ἂς διαλέξῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐκδοχὴν τῆς προτιμήσεώς της. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Κύριοι βουλευταί, ὅταν τὸ 1955 ἐψηφίσαμεν τὴν σύμβασιν τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τότε τοῦ Συντονισμοῦ καὶ νῦν, ἔλεγεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δι’ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐπεφέραμεν ὡρισμένας παρατηρήσεις πρὸς βελτίωσιν τῆς συμβάσεως καὶ τοῦ νόμου, «μὴ κωλυσιεργῆτε, μὴ ἀντιδρᾶτε, τὸ διϋλιστήριον πρέπει νὰ γίνῃ ταχέως, διότι ἀνοίγονται νέοι ὁρίζοντες εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου, ὁ τόπος θὰ πλημμυρίσῃ ἀπὸ ὑγρὰ καύσιμα εὐθηνὰ καὶ ἡ οἰκονομία τῆς χώρας θὰ ἀνθίσῃ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς αὐτῆς». Καὶ πράγματι συνέβησαν δύο τινά, πρῶτον ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ὑπεχρεώθη νὰ πληρώνῃ τὰ καύσιμα εἰς ηὐξημένην τιμὴν καί, δεύτερον, αἱ βιομηχανίαι ἐκεῖναι ποὺ ἠδύναντο νὰ ἐξελιχθοῦν εἰς ἐξαγωγικάς, ὅπως ἡ βιομηχανία τσιμέντων, ἐσταμάτησαν τὴν οἰκονομικὴν δραστηριότητά των καὶ τείνουν νὰ κλείσουν μετὰ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Αὐτὸ ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐγκαταστάσεως τοῦ διϋλιστηρίου εἰς τὴν Ἑλλάδα λόγῳ τῆς κακῆς διαχειρίσεως καὶ λόγῳ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον αἱ μετὰ τὸ 1955 Κυβερνήσεις διεχειρίσθησαν τὸ θέμα τοῦ διϋλιστηρίου πετρελαίου. Ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζει, ὅτι ἔκαμεν αὐτὴν τὴν διαχείρισιν διὰ νὰ κερδίζῃ τὸ δημόσιον δημοσιονομικῶς 10.000.000 δολλάρια τὸ ἔτος. Ἀπὸ τὰ 10.000.000 δολλάρια, τὰ ὁποῖα πράγματι ξεχωρίζουν ἀπὸ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ διϋλιστηρίου, πρέπει νὰ ἀφαιρέσωμεν τὸ ἓν τέταρτον τῆς ἀξίας τοὐλάχιστον, τὸ ὁποῖον δι’ ἄλλης χειρὸς τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον πληρώνει εἰς τὸ διϋλιστήριον διὰ τὰ καύσιμα τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ τῶν κρατικῶν ἀναγκῶν. Συνεπῶς, μὲ περιωρισμένην ἀπόδοσιν δημοσιονομικὴν καὶ οὐχὶ ἀξιόλογον, τὴν ὁποίαν ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις μὲ ὡρισμένας οἰκονομίας νὰ ἐξασφαλίσῃ ἐξ ἄλλων πηγῶν, ὡδήγησεν τὴν διαχείρισιν τοῦ διϋλιστηρίου εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν, ὥστε νὰ δίδῃ περιθώρια ὑπερκέρδους εἰς τοὺς διαχειριστάς. Διότι ἐὰν τὰ παραγόμενα ἐκ τοῦ διϋλιστηρίου ἕτοιμα προϊόντα ἤθελε τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον νὰ τὰ παράγῃ μὲ τιμὰς διεθνῶς ἀνταγωνιστικάς, ὅπως τὰ παράγουν τὰ διϋλιστήρια τῆς Αὐγούστας, τῆς Τουρκίας, τοῦ Περσικοῦ κόλπου κλπ., τότε τὰ προϊόντα αὐτὰ θὰ ἐκόστιζον 30.000.000 δολλάρια, ἐνῷ εἰς ἡμᾶς κοστίζουν 35.000.000 καὶ πωλοῦνται πρὸς 45 ἑκατομμύρια. Μὲ τὸ νὰ κερδίσῃ δῆθεν τὸ δημόσιον 10.000.000 δολλάρια, δίδεται ἐκ δευτέρας χειρὸς ὑπερκέρδος εἰς τοὺς διαχειριστὰς 5.000.000 δολλαρίων. Ἐὰν πάλιν δὲν εἴχομεν τὸ διϋλιστήριον, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἠγόραζεν ἐξ ἄλλων διϋλιστηρίων τὰ προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου τὰ ἕτοιμα, θὰ ἠδύνατο νὰ τὰ ἀγοράσῃ μὲ καταβολὴν μόνον 30.000.000 δολλαρίων καὶ ἐὰν τὰ ἐπώλει εἰς τὰς τιμάς, ποὺ τὰ πωλεῖ σήμερον εἰς τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον, θὰ ἐξοικονομοῦσε 5.000.000 δολλάρια καὶ θὰ εἶχε κέρδος ὑπὲρ τοῦ προϋπολογισμοῦ 15.000.000 δολλάρια. Συνεπῶς, μὲ οἱανδήποτε μέθοδον καὶ ἐὰν κάμωμεν τὸν λογαριασμὸν αὐτόν, πάντοτε βλέπομεν τὴν διαχείρισιν τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου ἐπιβαρύνουσαν τὴν κατανάλωσιν καὶ παραχωροῦσαν καὶ εὐεργετήματα καὶ ὑπερκέρδη εἰς τοὺς διαχειριστάς. Διατί ὅμως συνδέομεν τὴν συζήτησιν τῆς παρούσης συμβάσεως μὲ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον; Τὴν συνδέομεν διότι ἡ σύμβασις τὴν ἔχει συνδέσει, διότι ἡ σύμβασις καθορίζει, ὅτι αἱ τιμαὶ πωλήσεως τῶν ἑτοίμων προϊόντων τοῦ διϋλιστηρίου τῆς συζητουμένης συμβάσεως θὰ ἀκολουθοῦν τὰς τιμὰς τοῦ διϋλιστηρίου τοῦ Ἀσπροπύργου καὶ ὅταν βλέπωμεν ἐκεῖ αὐτὰ τὰ ὑπερκέρδη, συνάγομεν τὸ συμπέρασμα, ὅτι πράγματι καὶ τὸ νέον διϋλιστήριον θὰ ἔχῃ αὐτὰ τὰ κέρδη εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, πάντως μόνον ὑπὲρ τοῦ ἀναδόχου. Συμβαίνει δὲ νὰ δημιουργῆται ἐκ τῆς συμβάσεως αὐτῆς καὶ ὁ ἑξῆς φαῦλος κύκλος. Τὸ διϋλιστήριον τῆς συμβάσεως Πάπα καθορίζει τὰς τιμὰς πωλήσεως τῶν ἑτοίμων προϊόντων σύμφωνα μὲ τὰς τιμὰς τοῦ διϋλιστηρίου τοῦ Ἀσπροπύργου. Τὸ 1968 ποὺ θὰ ἰσχύῃ ἡ σύμβασις αὐτή, θὰ λήξῃ ἡ σύμβασις τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου καὶ τότε οἱ διαχειρισταὶ τῆς συμβάσεως τοῦ διϋλιστηρίου αὐτοῦ θὰ ἀπευθυνθοῦν εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία εὔχομαι νὰ εἶναι ἄλλη Κυβέρνησις καὶ νὰ μὴ ἀποδεχθῇ τοὺς ὅρους αὐτούς, ἀλλὰ νομίμως καὶ δικαίως θὰ εἴπουν, ὅτι ἐφ’ ὅσον δίδετε αὐτὰ τὰ εὐεργετήματα εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ διϋλιστηρίου τῆς Θεσ)νίκης, διατὶ νὰ μὴ τὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς καὶ θὰ γίνῃ μὲ τοὺς ἰδίους ὅρους ἡ ἀνανέωσις τῆς συμβάσεως τοῦ διϋλιστηρίου τοῦ Ἀσπροπύργου. Τὸ 1976, ποὺ θὰ λήξῃ ἡ σύμβασις Πάπα, θὰ ἀναθεωρηθῇ ἡ σύμβασις τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου καὶ οὕτω θὰ δημιουργηθῇ ὁ φαῦλος κύκλος καὶ θὰ συνεχίζεται ἡ καταβολὴ τῶν ηὐξημένων τιμῶν τῶν προϊόντων αὐτῶν καὶ αὐτὸν τὸν κίνδυνον δημιουργεῖ ἡ σύμβασις αὐτὴ διότι συνεδέθη μὲ τὴν σύμβασιν τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου. Κύριοι βουλευταί, τὰ πράγματα ἦσαν ἁπλᾶ διὰ μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θὰ εἶχε τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης, ἀλλὰ κυρίως θὰ ἤθελε νοικοκυρευμένα νὰ σκεφθῇ εἰς τὸ τόπον αὐτόν. Τὸ διϋλιστήριον τοῦ Ἀσπροπύργου δὲν ἠμπόρεσε νὰ ἀποδώσῃ τὰ καύσιμα τὰ ὁποῖα χρειάζονται καὶ πρὸς ἐφοδιασμὸν τῶν πλοίων καὶ λόγῳ τῆς ηὐξημένης καταναλώσεως. Δύο τινὰ ἔπρεπε νὰ συμβοῦν, ἢ ἔπρεπε τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον νὰ δημιουργήσῃ ἄλλας μονάδας διὰ νὰ τροφοδοτήσῃ τὴν Ἑλληνικὴν ἀγορὰν ἢ ἔπρεπε νὰ ἀνατεθῇ, σύμφωνα μὲ τοὺς ὅρους τοῦ νόμου 2687, εἰς ἰδιώτας νὰ κατασκευάσουν ἕνα ἰδιωτικὸν διϋλιστήριον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχε τιμὰς διεθνῶς συναγωνιστικὰς καὶ θὰ εἶχε πλέον τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὸν καθορισμὸν τῶν τιμῶν τοῦ κόστους βάσει τῶν διεθνῶν τιμολογίων νὰ καθορίζῃ τὰς τιμὰς καταναλώσεως, εἴτε βάσει τῶν τιμῶν τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου, εἴτε τῶν διεθνῶν τιμῶν. Ἀλλὰ θὰ ἦτο ἰδιωτικὸν διϋλιστήριον χωρὶς προνόμια καὶ χωρὶς καμμίαν παραχώρησιν. Τὶ συνέβη ὅμως; Ἡ Κυβέρνησις περιώρισε τὴν παραγωγὴν τοῦ διϋλιστηρίου τοῦ Ἀσπροπύργου εἰς 2.000.000 μόνον τόννους ἀργοῦ πετρελαίου καὶ εἰς τὸ νέον διϋλιστήριον τῆς νέας συμβάσεως ἔδωσε τὸ δικαίωμα νὰ πωλῇ τὰ καύσιμα, τὰ προϊόντα του εἰς τὰς τιμὰς τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου. Αὐταὶ αἱ παραχωρήσεις εἶναι προνόμια καὶ δι’ αὐτὸ ἐκφεύγουν ἐκ τῶν βασικῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2687, δημιουργοῦν μονοπώλιον πραγματικὸν καὶ δὲν δύναται νὰ ξεφύγῃ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν κατηγορίαν, ὅτι ἐφ’ ὅσον παρεχώρησεν εἰς τὸ διϋλιστήριον τὸ προνόμιον αὐτό, διατὶ δὲν ἔκαμε τὸν διεθνῆ διαγωνισμὸν καὶ διατὶ ὑπεχώρησε. Καὶ ἐφ’ ὅσον παρεχώρησεν αὐτὰ τὰ προνόμια, τὰ ὁποῖα ἐκφεύγουν ἀπὸ τὰς βασικὰς διατάξεις τοῦ νόμου 2687 καὶ 4171, διὰ ποῖον λόγον ἔκαμε καὶ δὲν ἔφερεν αὐτὴν τὴν σύμβασιν πρὸς κύρωσιν; Αἱ εὐθῦναι εἶναι μεγάλαι τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν θὰ ἠμπορέσῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ οἱανδήποτε συντόμευσιν τῆς συζητήσεως αὐτῆς καὶ μὲ οἱανδήποτε προσπάθειαν θολώσεως τῶν νερῶν νὰ τὰς ἀποφύγῃ. Ἡ Κυβέρνησις ἀναφέρει εἰς τὴν σύμβασιν, ὅτι διὰ νὰ τὴν ὑπογράψῃ ἐστηρίχθη εἰς τὴν προσφοράν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Τὸμ Πάπας εἰς τὰς 14 Νοεμβρίου. Αὐτὸ τὸ ἔκαμε σκοπίμως, διὰ νὰ μὴ μᾶς δώσῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἀναφερθῶμεν εἰς τὰς προηγουμένας προσφοράς, διότι ἐὰν ἠλέγχοντο αὐταὶ θὰ ἐβλέπαμεν, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ Τὸμ Πάπας ἐξεκίνησαν ἀπὸ μηνῶν μὲ προσφορὰς ἀορίστους, ἀνιχνεύοντες τὸ ἔδαφος τὶ ἠμποροῦν νὰ κάμουν καὶ κατέληξαν εἰς τὴν τελευταίαν προσφορὰν τῆς 14 Νοεμβρίου, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται ἡ σύμβασις. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τόσας ἡμέρας ποὺ συζητῶμεν δὲν μᾶς εἶπε τὸ ἱστορικόν, οὔτε μᾶς κατέθεσε τὰ στοιχεῖα ὅλα τῆς διαδικασίας, διὰ νὰ κρίνωμεν ἂν ἡ προσφορὰ αὐτὴ εἶναι σοβαρὰ διὰ τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Μᾶς ἐξήγησε δι’ ὀλίγων, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ διὰ ποῖον λόγον μὲ τὸ ἄρθρον 16 ἐδεσμεύθησαν ἐπὶ μίαν πενταετίαν 29 πετροχημικὰ προϊόντα, ἐνῷ δὲν ὑπῆρχε καμμία ἀνάγκη καὶ οὐδεὶς λόγος δεσμεύσεως. Ἐὰν ὑπῆρχε σοβαρὰ πρόθεσις ἐκ μέρους τοῦ ἀναδόχου νὰ δημιουργήσῃ, πράγματι, πετροχημικὰς βιομηχανίας, ἔπρεπε νὰ τὰς ἐντοπίσῃ καὶ ἔπρεπε νὰ καθορίσῃ 1–2 καὶ ὄχι 29. Δὲν θὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα ἐλέχθησαν διὰ τὴν τιμὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ τὴν τιμὴν τῶν ἑτοίμων προϊόντων. Οἱ ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι ἀνεφέρθησαν, εἶναι ἀδυσώπητοι. Τὸ ὑπερκέρδος εἰς τὸ ἀργὸν πετρέλαιον ὑπάρχει καὶ κυμαίνεται γύρω εἰς τὰ 4 δολλάρια κατὰ τόννον καὶ τὸ κέρδος εἰς τὰ ἕτοιμα προϊόντα, ἐπίσης ὑπάρχει καὶ κατὰ συνέπειαν, ἂν δικαιολογῆται διὰ τὸ διϋλιστήριον τοῦ Ἀσπροπύργου ἐπειδὴ εἶναι κρατικὸν καὶ ἐπειδὴ πιστεύομεν, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ Κυβέρνησις τὸ 1968 νὰ τὸ καταστήσῃ πράγματι κρατικόν, διὰ τὸ διϋλιστήριον τῆς Θεσσαλονίκης δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ παραχώρησις. Συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς ἔπεισε καθόλου εἰς τὰ ἐπιχειρήματά της περὶ δῆθεν μὴ ὑπάρξεως αὐτοῦ τοῦ ὑπερκέρδους καὶ αὐτῆς τῆς διαφορᾶς ὑπὲρ τοῦ ἀναδόχου. Θὰ ἀναφερθῶ μόνον εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν ναύλων. Τὸ κεφάλαιον τῶν ναύλων, τὸ ὁποῖον διεπραγματεύθη καὶ ὁ ἀξιότιμος συμπολίτης μου Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ διάταξις περὶ ναύλων εἶναι ἐπιτυχία πρωτοφανὴς καὶ μεγάλη.

§50Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Εἶπα, ὅτι εἶναι λίαν συμφέρουσα.

§51Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ποῖον συμφέρει, τὸ Δημόσιον;

§52Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Καὶ τὸ δημόσιον καὶ τὸν ἀνάδοχον.

§53Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω. Τὸ διϋλιστήριον αὐτὸ εἶναι ἰδιωτικόν. Οἱ ναῦλοι ἐνδιαφέρουν τὸν ἰδιώτην, ἐνδιαφέρουν αὐτόν, ὁ ὁποῖος θὰ κατασκευάσῃ καὶ θὰ διαχειρισθῇ τὸ διϋλιστήριον. Ὅταν δὲ ἔχῃ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν ἐξησφαλισμένην τὴν διανομὴν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὰς τιμὰς τὰς ηὐξημένας, θὰ ἐπιδιώξῃ νὰ ἀνευρίσκῃ ναύλους εὐθηνούς. Ἐὰν πάλιν, λόγῳ ναυτιλιακῆς κρίσεως ἢ λόγῳ προσφορᾶς μεγάλων φόρτων κλπ. δὲν εὑρίσκει νὰ πληρώσῃ ηὐξημένους ναύλους, πάλιν αὐτὸ ἐνδιαφέρει τὸν ἰδιώτην. Τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει νὰ κερδίσῃ τίποτε ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Διατὶ ὅμως ἐμπῆκεν αὐτὴ ἡ διάταξις; Τὸ INTASCALE ποὺ ὁρίζει μὲ τὸ ποσοστὸν τῆς μειώσεως εἶναι ἕνα νούμερον, μία μονάς, τὴν ὁποίαν ἔχει καθορίσει ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις διὰ τὰς ἰδικάς της μεταφορὰς καὶ κατέστη πλέον ὁ ὅρος αὐτὸς διεθνὴς πρὸς καθορισμὸν τοῦ ναύλου. Καὶ πότε εἶναι μειωμένος; Ὅταν ὑπάρχῃ προσφορὰ πετρελαιοφόρων καὶ μὴ προσφερομένων ἐφοδίων πρὸς μεταφορὰν καὶ πότε αὐξάνεται μέχρι καὶ τοῦ διπλασίου, ἀκόμη, διότι παρουσιάσθη καὶ τὸ 200% τοῦ INTASCA-LE ὅταν δὲν ὑπάρχουν πετρελαιοφόρα. Δηλαδή, ἔχει ἕνα βασικὸν συντελεστὴν ἀφαιρέσεως ἐκ τῶν ἐξόδων πρὸς καθορισμὸν τῆς φορολογητέας ὕλης, τῆς φορολογίας. Ἐτέθη εἰς τὴν σύμβασιν ὁ ὅρος αὐτὸς μόνον διὰ λόγους φορολογικούς, πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ ἀναδόχου, ὄχι διὰ τὸ Δημόσιον. Τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει κανένα συμφέρον ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Ἢ εὐθηνοὺς ναύλους ἔχει ἢ μεγάλους ἢ κάτω ἀπὸ τὸ 43,7% τοῦ INTASCALE, δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Αὐτὸ ἐνδιαφέρει τὸν ἀνάδοχον. Ἀλλ’ ἐτέθη ὁ ὅρος αὐτός, διότι ἂν εἶναι μικρότερος ὁ συντελεστής, τότε θὰ πάρωμεν αὐτὸν τὸν συντελεστήν, διὰ νὰ καθορίσωμεν τὸ κόστος, διὰ λόγους φορολογικούς. Ἐὰν εἶναι μεγαλύτερος, θὰ βάλωμεν τὸν πραγματικόν. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ὀφείλω νὰ σημειώσω εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον ὁμιλοῦμεν περὶ ναύλων καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν εὐθέως, ἐφ’ ὅσον θὰ γίνουν αἱ μεταφοραὶ τοῦ πετρελαίου 25 ἑκατ. τόννων ἐντὸς 10ετίας δὲν εὑρέθη κανεὶς ἐκ τῆς Κυβερνήσεως νὰ σημειώσῃ εἰς τὴν σύμβασιν αὐτὴν μίαν παράγραφον, ὅτι ὑποχρεοῦται ὁ ἀνάδοχος διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, τὸ ὁποῖον θὰ καταναλωθῇ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν καὶ θὰ τὸ πληρώσῃ μὲ ηὐξημένην τιμὴν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, νὰ χρησιμοποιήσῃ Ἑλληνικὰ πλοῖα; Δὲν ἐτέθη ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ εἶναι σκόπιμον, διότι ὅπως ἐπληροφορήθην, ὁ κ. Τὸμ Πάπας εἶναι Πρόεδρος μιᾶς ἰδικῆς του ἀτμοπλοΐας εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ θέλει νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰ ἰδικά του πλοῖα.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, παρακαλῶ νὰ τελειώσητε, διότι ἔχετε 10 λεπτά.

§55Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ μίαν ἄλλην ἐρώτησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως πρὸς τὸν συμπολίτην μου Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας. Ἡ σύμβασις τοῦ Ἀσπροπύργου ὁρίζει, ὅτι 30% τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου εἰσάγεται μέσῳ τῶν κλῆριγκ, δι’ ἀνταλλαγῆς προϊόντων. Δὲν εὑρέθη κανεὶς τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν σύμβασιν αὐτὴν νὰ ὁρίσῃ ἕνα ποσοστὸν διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ὑποχρεοῦται ὁ ἀνάδοχος νὰ εἰσάγῃ ἀργὸν πετρέλαιον μὲ ἀνταλλαγὴν γεωργικῶν προϊόντων; Τὰ ἑσπεριδοειδῆ, ὁ καπνός, ἡ σταφίδα, ὅλα τὰ προϊόντα, τὰ γεωργικά, δὲν ἔπιεσαν τὴν συνείδησιν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ τὴν ἀναγκάσουν εἰς τὴν σύμβασιν αὐτὴν νὰ βάλῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία ὑπάρχει, τοὐλάχιστον, εἰς τὴν ἄλλην σύμβασιν; Ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ τελειώσετε, κ. Ζορμπᾶ καὶ ὕστερα νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Ὁμιλεῖτε ἐπὶ 25 λεπτά. Ἡ ἐρώτησις καὶ ἡ ἀπάντησις ἤρτηται ἀπὸ τὴν συγκατάθεσιν τοῦ Προεδρείου. Ἄν δὲν τελειώσῃ ὁ κ. Ζορμπᾶς δὲν ἐπιτρέπω καὶ παρακαλῶ πολὺ νὰ τελειώσῃ καὶ κατόπιν, ἂν θέλετε μίαν ἐρώτησιν εὐχαρίστως.

§57Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν λέξιν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπήν, οὔτε εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§59Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ σύμβασις περιέχει τὴν ἀπατηλὴν διάταξιν, ὅτι παραχωρεῖται διὰ τῆς συμβάσεως εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ὡς ἐνοίκιον, ἡ ἀντιπαροχὴ 55 σὲντς κατὰ βαρέλιον ἐκ τῶν παραγωμένων ἑτοίμων προϊόντων ἐκ τοῦ διϋλιστηρίου Θεσσαλονίκης. Ἀλλ’ ὑπάρχει, ὅμως, καὶ ἄλλη διάταξις, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ προσέξετε, κύριοι βουλευταί, ἡ ὁποία λέγει ὅτι ἂν ἡ Κυβέρνησις ὑποχρεωθῇ νὰ ρίψῃ τὰς τιμὰς τῶν ὑγρῶν καυσίμων, τότε ἡ πτῶσις δὲν θὰ πάῃ πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ κόστους ἢ τὰ κέρδη τοῦ ἀναδόχου, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ 55 σὲντς κατὰ βαρέλιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Καὶ δὲν ἐπρόλαβε νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ διάταξις, διότι ὑπεχρεώθη ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ μειώσῃ τὰς τιμὰς τῶν ὑγρῶν καυσίμων καὶ τοῦ Μαζοὺτ καὶ τοῦ ἀκαθάρτου πετρελαίου κατὰ 6 δολλ. κατὰ τόννον. Αὐτὰ τὰ 6 δολλάρια θὰ ἐκπέσουν ἀπὸ τὰ 55 σὲντς κατὰ βαρέλιον. Κατὰ συνέπειαν, τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει νὰ ὠφεληθῇ τίποτε ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον Θεσσαλονίκης, δὲν πρόκειται νὰ κερδίσῃ τίποτε. Ἐκεῖνο ποὺ εἶναι βέβαιον, εἶναι ὅτι θὰ πληρώσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ηὐξημένα τὰ καύσιμα, ἐνῷ δὲν πρόκειται νὰ προκύψῃ κανένα κέρδος διὰ τὸ Δημόσιον. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ἀναφερθῶ διὰ τὰς ἄλλας βιομηχανίας ποὺ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἱδρύσῃ ὁ ἀνάδοχος. Θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ διὰ τὸ χαλυβουργεῖον. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι τὸ χαλυβουργεῖον δὲν θὰ γίνῃ, διότι κανεὶς δὲν ἐνδιαφέρεται. Διὰ νὰ καταστῇ ἕνα χαλυβουργεῖον ἀνταγωνιστικὸν πρέπει ἡ παραγωγή του νὰ φθάνῃ τοὐλάχιστον τὸ ἓν ἑκατομμύριον τόννων ἐτησίως. Τὸ προβλεπόμενον χαλυβουργεῖον θὰ ἔχῃ παραγωγὴν 250 χιλ. τόννων ἐτησίως, δηλαδὴ πρόκειται περὶ μικροῦ χαλυβουργείου, ὅσον εἶναι καὶ τὸ ἱδρυθὲν εἰς Ἐλευσίνα. Συνεπῶς δὲν πρόκειται περὶ μονάδος βιομηχανικῆς ἀξιολόγου, ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ προκαλέσῃ τὸν θαυμασμόν μας. Κύριοι συνάδελφοι, τελειώνων ἔχω νὰ τονίσω, ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι ἁμαρτωλὴ καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει χρέος νὰ μὴ τὴν θέση εἰς ἐφαρμογὴν πρὶν αὕτη κυρωθῇ διὰ νόμου. Ἡ σύμβασις πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἐν πάσῃ ἀνέσει καὶ ὄχι μὲ τὴν ἐνοχλητικὴν κλεψύδραν τοῦ κ. Προέδρου. Οὐδὲν προσφέρει διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, διότι πρόκειται περὶ συμβάσεως ἀποικιακοῦ χαρακτῆρος. Καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀκόμη καιρὸς ἂς ἀποσυρθῇ τόσον πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ δημοσίου, ὅσον καὶ αὐτοῦ τοῦ ἀναδόχου, τοῦ κ. Τὸμ Πάπας, διότι κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐμφανίζεται ὁ μεσάζων κ. Τὸμ Πάπας καὶ νὰ συνάπτῃ συμβάσεις καὶ οἱ πράγματι ἐνδιαφερόμενοι νὰ κρύπτωνται. Δὲν ἔφθασεν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον τῆς καταπτώσεως ἡ χώρα μας ἀκόμη. Δι’ αὐτὸ πρέπει ἡ σύμβασις αὐτὴ νὰ κυρωθῇ διὰ νόμου μὲ τὴν παρουσίαν εἰς αὐτὴν πραγματικῶν ἀναδόχων καὶ ὄχι τοῦ μεσάζοντος. (Χειροκροτήματα).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ οἱ κώδωνες τοῦ Προεδρείου ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς ἐνοχλητικοί, τὸ Προεδρεῖον ἔχει νὰ δηλώσῃ ὅτι οἱ ρήτορες πρέπει νὰ συμμορφοῦνται μὲ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ τετάρτου. Ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς ὡμίλησεν ἤδη ὑπὲρ τὰ 20′ λεπτά.

§61Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν συνάδελφον καὶ συμπολίτην μου, κ. Ζορμπᾶν καὶ διότι ἀπηυθύνθη εἰς ἐμὲ προσωπικῶς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ναύλων καὶ διότι τοῦ ὀφείλει μίαν ἀπάντησιν ἡ Κυβέρνησις. Εἶπεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, ὅτι δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀξίαν διὰ τὸ Δημόσιον τὸ θέμα τῶν ναύλων. Τότε, διατὶ δὲν τὸ λέγετε εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην, εἰς τὸν κ. Μαῦρον καὶ εἰς τοὺς ἄλλους ὁμιλητάς, οἱ ὁποῖοι μᾶς εἶπον, ὅτι μὲ τὸν ὅρον τὸν ὁποῖον περιέλαβεν εἰς τὴν σύμβασιν τὸ Δημόσιον, κερδίζει ὁ ἀνάδοχος ἑκατομμύρια; Ἐὰν δὲν ἔχῃ οὐδεμίαν ἀξίαν αὐτὸς ὁ ὅρος, τότε διατὶ μᾶς κατηγορεῖτε; Ἡμεῖς ἀπηντήσαμεν, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἔχει ἀξίαν διὰ τὸ Δημόσιον ὁ χαμηλότερος ναῦλος. Καὶ τὸ εἶπον καὶ προχθές, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, ἔχει ἀξίαν, διότι θέλομεν νὰ ἔχῃ κέρδη, διὰ νὰ τὰ φορολογοῦμεν. Διότι ἄλλως θὰ ἔχῃ ὀλιγώτερα κέρδη καὶ θὰ εἰσπράττῃ ὀλιγώτερα τὸ Δημόσιον. Συνεπῶς, πῶς δὲν ἀντελήφθητε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα σεῖς, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἀναγιγνώσκετε τὰς συμβάσεις; Δὲν εἴδατε ὅτι φορολογοῦμεν τὸν ἀνάδοχον; Συνεπῶς ἔχει ἀξίαν ὁ χαμηλὸς ναῦλος. Εἶπον καὶ προχθὲς καὶ πρέπει νὰ τὸ ἠξεύρετε καὶ σεῖς καὶ πᾶς τις ἄλλος, ὁ ὁποῖος ἔχει σχέσιν μὲ τὰ θέματα τῆς Ναυτιλίας, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον ὅτι ναῦλος ἀπὸ 40–55% κάτω τοῦ INTASCALE εἶναι ναῦλος κρίσεως, εἶναι χαμηλὸς ναῦλος. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐπέτυχε ἔκπτωσιν 43,75% ἐπέτυχε χαμηλὸν ναῦλον. Σήμερον ἠξεύρετε ποῦ εἶναι οἱ ναῦλοι; Προχθές, ποὺ ὡμιλοῦσα ἦσαν 35 καὶ σήμερον εἶναι 28 κάτω τοῦ INTASCALE. Θὰ ἤθελον νὰ δώσω καὶ ἐπὶ τοῦ ἄλλου θέματος τοῦ 30% ἀπάντησιν. Τὸ εἴπατε καὶ σεῖς ὅπως τὸ ἐπανέλαβον ὅλοι οἱ ρήτορες. Καὶ σᾶς ἀπαντῶ δὲν ἐδέχετο ὁ ὅμιλος ΕΣΣΟ– Πάπας τὸν ὅρον αὐτόν, διότι ἀκριβῶς μᾶς ἔδωσε πολὺ καλυτέρους ὅρους ἐκείνων τοὺς ὁποίους μᾶς ἔδιδεν ὁ ἄλλος ὅμιλος μὲ αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Συγκριτικῶς εἶπεν ἡ ἐπιτροπὴ καὶ τὸ λέγομεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι οἱ ὅροι τῆς προτάσεως ΕΣΣΟ —Πάπας ἦσαν τόσον καλύτεροι, τόσον περισσότερον συμφέροντες εἰς τὸ Δημόσιον, ὥστε ἔπρεπε νὰ προτιμήσωμεν αὐτούς, καὶ χωρὶς τὸ δικαίωμα προμηθείας τοῦ 30% τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις.

§62Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφερθῶ εἰς ἕνα μόνον σημεῖον τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ζορμπᾶ, τὸ σχετιζόμενον μὲ τὴν δυνατότητα μεταφορᾶς τμήματος τῶν ὑγρῶν καυσίμων τῆς συμβάσεως τοῦ βʹ διϋλιστηρίου δι’ Ἑλληνικῶν πλοίων. Ὑπάρχουν σήμερον 177 δεξαμενόπλοια Ἑλληνικῆς πλοιοκτησίας, ὁλικῆς χωρητικότητος 1.762.235 τόννων. Παρ’ ἡμῖν οὐδεμία ἐπιφύλαξις μεταφορᾶς ὑγρῶν καυσίμων διὰ πλοίου ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν ἰσχύει, μολονότι διὰ τὰς μεταφορὰς τοῦ ὑγροῦ πετρελαίου τοῦ διϋλιστηρίου Σκαραμαγκᾶ χρησιμοποιοῦνται μόνον πλοῖα Ἑλληνικῆς πλοιοκτησίας, διότι εἷς ἐκ τῶν ἐκμεταλλευομένων τοῦτο τυγχάνει μεγαλοεφοπλιστὴς καὶ ἰδιοκτήτης δεξαμενοπλοίων. Δὲν προτείνω τὴν ὁλικὴν μεταφορὰν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου τοῦ βʹ διϋλιστηρίου δι’ Ἑλληνικῶν πλοίων, διότι τοῦτο ἀντίκειται πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς ἐργαζομένης ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ φορτηγοῦ ναυτιλίας μας. Σημειῶ ὅμως, καὶ μεγάλαι ναυτιλιακαὶ χῶραι ἐφαρμόζουν τὴν ἐπιφύλαξιν μεταφορᾶς ὡρισμένων ἐμπορευμάτων των δι’ ἐθνικῶν πλοίων. Ὡς γνωστὸν εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας Β. Ἀμερικῆς καὶ εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, ὡς εἶναι τοῦ δανεισμοῦ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς ἀγροτικῶν ἢ ἄλλων προϊόντων ἡ μεταφορὰ δέον νὰ ἐνεργῆται ἀποκλειστικῶς δι’ ἀμερικανικῶν πλοίων, ἐκτὸς ἐὰν δὲν προσφέρωνται πλοῖα ἢ οἱ ναῦλοι των δὲν εἶναι συμφέροντες. Ἐπίσης εἰς περιπτώσεις χρηματοδοτουμένου φορτίου μεταφορὰ ποσοστοῦ τοὐλάχιστον 50% δι’ ἀμερικανικῶν πλοίων ἐπιβάλλεται. Καὶ ὑπάρχουν πλεῖσται ἄλλαι διμερεῖς συμβάσεις προβλέπουσαι μεταφορὰς δι’ ἐθνικῶν των πλοίων. Ὁ ἐν Παρισίοις ἑδρεύων ὀργανισμὸς οἰκονομικῆς συνεργασίας καὶ ἀναπτύξεως συλλέγει τοιαῦτα στοιχεῖα καὶ τὰ παρέχει πρὸς πάντα ἐνδιαφερόμενον.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ζορμπᾶς θέλει νὰ εἴπῃ δύο λέξεις, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων προηγουμένως, ἀπαντῶν εἰς αὐτόν, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§64Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Παπαμιχαλόπουλος, μὴ ἀπήλλαξεν ἐκ τῆς ἀνάγκης νὰ ἀπαντήσω εἰς ἓν ἐκ τῶν θεμάτων ποὺ εἶχον ὑπ’ ὄψει μου νὰ δώσω ἀνταπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τὸ θέμα τῆς διαθέσεως Ἑλληνικῶν πλοίων διὰ τὴν μεταφορὰν ποσοστοῦ ἐκ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Θέλω ὅμως νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ θέμα τῶν ναύλων. Σήμερον μόνον, ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ διάταξις τῶν ναύλων ἐτέθη διὰ λόγους φορολογικούς. Προχθὲς δὲν τὸ εἶπεν. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ ναῦλοι κυμαίνονται εἰς ὡρισμένα ἐπίπεδα. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν: Ἐὰν δι’ οἱονδήποτε λόγον οἱ ναῦλοι αὐξηθοῦν, δὲν θὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὸν ἀνάδοχον νὰ ἐκπέσῃ εἰς τοὺς πραγματικοὺς ναύλους ἐκ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων του; Θὰ ἐπιτραπῇ. Τὴν σταθερότητα τοῦ ποσοστοῦ τοῦ INTASCALE τὴν θέλει ὁ ἀνάδοχος διὰ νὰ τὴν ἐπικαλεσθῇ ὁσάκις ὁ ναῦλος εἶναι μικρότερος ἵνα ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἀφαιρεῖ μεγαλύτερον ποσὸν τοῦ φορολογητέου εἰσοδήματος καὶ κερδίζει. Αὐτὴ εἶναι ἡ σημασία τῆς διατάξεως περὶ ναύλων.

§65Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Ἡ τελευταία σας παρατήρησις, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τύχῃ ἀπαντήσεως εἶναι τελείως ἔωλος. Ὅσον ἀφορᾶ, ὅμως, τὸ λεχθὲν ἀπὸ ὑμᾶς, κ. Παπαμιχαλόπουλε, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐξασφαλίσωμεν, διὰ τῆς συμβάσεως, τὰς μεταφορὰς δι’ Ἑλληνικῶν πλοίων, μολονότι εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι ὅσον ἀφορᾶ τὰς μεταφορὰς μέρους, τοῦ ἡμίσεος ἂν δὲν ἀπατῶμαι, τῶν κρατικῶν φορτίων τῶν Η.Π.Α., γίνεται αὐτὸ ἀπὸ τὰς Η.Π.Α., ἀλλὰ Η.Π.Α. εἴμεθα ἡμεῖς!!; διὰ νὰ κάμωμεν τὸ ἔγκλημα τῆς πολιτικῆς διακρίσεως σημαίας; Κύριε συνάδελφε, λέγω καὶ διακηρύσσω, καὶ θὰ μὲ δικαιώσουν οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ ναυτιλιακά, ὅτι ἀποτελεῖ διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Ναυτιλίαν θανάσιμον κίνδυνον, ὄχι νὰ θέσωμεν εἰς τὴν σύμβασιν τοιοῦτον ὅρον, ἀλλὰ καὶ ἂν τὸν περιελαμβάνωμεν εἰς χωριστὸν ἔγγραφον καὶ νὰ ἐγένετο γνωστόν, διότι αὐτὸ θὰ ἐσήμαινε αὐτοκτονίαν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν. Πῶς τὰ λέγητε αὐτὰ τὰ πράγματα; Διὰ λόγους ἐντυπώσεως ἢ Ἀντιπολιτεύσεως; Εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς εἴπητε νὰ ἀφήσωμεν ἀπροστάτευτα τὰ συμφέροντα εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν τῶν Ἑλληνικῶν πλοίων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποζοῦν δεκάδες χιλιάδες Ἑλλήνων ναυτικῶν; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης).

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον. Κύριοι βουλευταί, τηρεῖται ἡ ἀρχὴ τῆς ἐναλλαγῆς τῶν ρητόρων τῶν κομμάτων, ὥστε νὰ ὁμιλῇ εἷς βουλευτὴς τοῦ ἑνὸς κόμματος καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ λαμβάνῃ τὸν λόγον ἕτερος βουλευτὴς ἑτέρου κόμματος. Παρακαλῶ νὰ τηρηθῇ ἡ ὁμόφωνος συμφωνία περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ τετάρτου.

§67Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει δευτέρα γνώμη, ὅτι πρόκειται περὶ θέματος μεγίστου, καὶ κατὰ τὸ περιεχόμενον καὶ κατὰ τὴν σημασίαν εἰς τὴν παροῦσαν φάσιν, ἀλλὰ πολὺ περισσότερον διὰ τὸ μέλλον. Ἐπὶ θέματος αὐτῆς τῆς ἐκτάσεως καὶ τῆς σημασίας, ὁμιλίαι περιωρισμέναι εἰς 15′ λεπτὰ τῆς ὥρας, εἶναι φυσικὸν νὰ περιορισθοῦν εἰς ἐπιγραμματικὰς διαπιστώσεις, εἰς ὡρισμένα ἐρωτήματα καὶ κατὰ ἕνα τρόπον καὶ εἰς περιωρισμένα συμπεράσματα. Ἡ πρώτη διαπίστωσις εἶναι —καὶ φαίνεται ὅτι ἀποτελεῖ κοινὴν συνείδησιν καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ δὲν εἶναι τυχαία ἡ ἀπουσία καὶ συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως— ὅτι εἰς βάρος τοῦ τόπου καὶ τῆς οἰκονομίας μας ἔχει συντελεσθῆ ἕνα ἔγκλημα. Τὸ ἔγκλημα μέχρι τῆς στιγμῆς ἔχει περιβληθῆ τὸν τύπον τοῦ τελείου ἐγκλήματος. Καὶ ἐμφανίζεται ὑπ’ αὐτὴν τὴν μορφὴν ὄχι διότι ἐξ ὑποκειμένου δὲν κατεβλήθη ἡ προσπάθεια ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἀποκαλυφθῇ τὸ ἔγκλημα καὶ νὰ ἐπισημανθοῦν καὶ στιγματισθοῦν οἱ ἔνοχοι, ἀλλὰ ἐξ ἀντικειμένου, διότι ἡ Κυβέρνησις σκοπίμως καὶ ἐνόχως ἐχειρίσθη τὸ θέμα κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἡ ἔρευνα νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ τέρματος. Ἐξηγοῦμαι: Ἡ Ἀντιπολίτευσις μέχρι καὶ αὐτῆς τῆς στιγμῆς δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψει της ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐζήτησε καὶ τὰ ὁποῖα ἐπεβάλλετο νὰ κατατεθῶσι, διὰ τὴν λεπτομερεστέραν διερεύνησιν τοῦ θέματος. Ἐξ ἄλλου, ὅποιος θελήσει μὲ κάποιαν ἀντικειμενικότητα καὶ στοιχειώδη προσοχὴν νὰ παρακολουθήσῃ τὰς παρεμβάσεις τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, θὰ ἴδῃ ὅτι ἡ προσπάθειά των δὲν τείνει εἰς τὸ νὰ διευκρινήσουν τὰ πράγματα, ἀλλὰ ἀποβλέπει εἰς τὸ ἀντίθετον. Ἀκολουθοῦντες οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ τὴν μέθοδον τῶν ἐνόχων, προσπαθοῦν νὰ ἀποκρύψουν τὸ ἔγκλημα, δημιουργοῦν σύγχυσιν, ἀγωνιοῦν πῶς θὰ σβήσουν τὰ ἴχνη τῆς διαδικασίας, τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον συνετελέσθη τοῦτο. Παρὰ ταῦτα, εἶναι βέβαιον, ὅτι προέκυψαν ἐνδείξεις καὶ ἀποδείξεις, αἱ ὁποῖαι θεμελιοῦν ἀπολύτως τὸ αἴτημα διὰ σύστασιν ἐξελεγκτικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἴσως θὰ ἔπρεπε μετὰ τὴν νομικοῦ περιεχομένου ἀγόρευσιν τοῦ συναδέλφου κ. Λυκουρέζου, νὰ μὴ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις. Διότι ἡ Κυβέρνησις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ νομικοῦ κύρους τῆς συμβάσεως διὰ τοῦ κ. Μπούτου ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς τὰ ἀμείλικτα ἐρωτήματα ποὺ ἔθεσεν ὁ συνάδελφος κ. Λυκουρέζος, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀκυρότητος τῆς συμβάσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησε πίστωσιν χρόνου διὰ νὰ μελετήσῃ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐξέθηκεν ὁ συνάδελφος κ. Λυκουρέζος. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον ὁ συνάδελφος κ. Λυκουρέζος, ἀπέδειξεν, ὅτι ἡ σύμβασις νομικῶς εἶναι ἄκυρος, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὁμαλὸν νὰ συνεχίζωμεν τὴν συζήτησιν. Θὰ ἔπρεπε νὰ διακόψωμεν μέχρις ὅτου ἡ Κυβέρνησις μελετήσῃ καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσῃ. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, ὑπάρχει κώλυμα διὰ τὴν ὁμαλὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως. Ὁ συνάδελφος κ. Ἠλιόπουλος, βάσει στοιχείων τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἀπὸ τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου καὶ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔδωσαν τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας εἰς χρόνον ἀνύποπτον, ἀπέδειξεν ὅτι προέκυπτε μία κατάστασις σοβαρωτάτη μία πελωρία ἀπόστασις μεταξὺ τῶν τιμῶν εἰς τὰς ὁποίας χρεώνεται τὸ ἀργὸν πετρέλαιον εἰς τὸ αʹ διϋλιστήριον καὶ ἐκείνης εἰς τὴν ὁποίαν κατὰ τὰ ἔγγραφα τῶν ἀναφερθέντων Ὑπουργείων, τὸ προμηθευόμεθα εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπήντησεν. Ὑπῆρξεν ὅμως μία λεπτότης ἐκ μέρους τοῦ κ. συναδέλφου καὶ δὲν ἐπέμενε κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, νὰ ἔχῃ ἀπάντησιν ἐκ μέρους τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἴσως οὗτοι δὲν ἦσαν ἕτοιμοι νὰ ἀπαντήσουν. Ἀλλὰ δὲν ὑπῆρξεν ἡ αὐτὴ εὐαισθησία ἐκ μέρους τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, ὥστε σήμερον μετὰ 2ήμερον νὰ θεωρήσουν ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσουν. Συνεπῶς καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἔκθετος καὶ ἀποκαλύπτεται ὡς ἐπιδιώκουσα τὴν συσκότισιν τοῦ θέματος. Κύριοι βουλευταί, ὅπως καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἀγορεύσεώς μου εἶπον, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ χρονικὸν ὅριον τοῦ ¼ νὰ ἀναπτύξῃ κανεὶς ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὸ θέμα παρὰ νὰ προχωρήσῃ μόνον εἰς ὡρισμένας διαπιστώσεις. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸ διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου δίδει εἰς τὸ Δημόσιον κέρδη 10 ἑκατομ. δολ. Ἔναντι αὐτῶν, ὁ ἀνάδοχος ἔχει τὸ προνόμιον νὰ ἀπολαμβάνῃ κέρδη ἐκ τῶν ὑψηλῶν τιμῶν, τῶν ἑτοίμων προϊόντων, ἔχει τὸ προνόμιον νὰ χρεώνῃ εἰς ὑψηλὰς τιμὰς τὸ ἀργὸν πετρέλαιον καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ προνόμιον νὰ προμηθεύῃ μονοπωλιακῶς εἰς τὸ διϋλιστήριον τὸ ἀργὸν πετρέλαιον. Ἔχει ἐπίσης τὸ προνόμιον τῆς μεταφορᾶς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ ἐπὶ πλέον ἔχει κέρδη καὶ ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει, ὅτι εἰς τὸ διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου, ὑπάρχουν ὅλα αὐτὰ τὰ προνόμια διὰ τὸν ἀνάδοχον, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ διὰ τὸ Δημόσιον κέρδος 10 ἑκατομ. δολ. Θέλω νὰ μεταφέρω αὐτὴν τὴν ἔξαρσιν διὰ τὸ διϋλιστήριον τοῦ Ἀσπροπύργου διὰ νὰ τὴν ἀντιπαραβάλλω μὲ τὴν παροῦσαν σύμβασιν τοῦ νέου διϋλιστηρίου. Καὶ εἰς τὸ δεύτερον διϋλιστήριον, ὁ ἰδιώτης ἀνάδοχος ἔχει τὰ αὐτὰ προνόμια μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχει ὁ ἀνάδοχος τοῦ πρώτου, ὁ ὁποῖος συνεργάζεται μὲ τὸ Δημόσιον εἰς τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον. Ἀπὸ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον τὸ Δημόσιον ἔχει κέρδη 10 ἑκατομ. δολ. ἀπεναντίας, τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὸ δεύτερον διϋλιστήριον θὰ ἔχῃ κατὰ τὴν συζητουμένην σύμβασιν μόνον 5,5 σὲντς κατὰ βαρέλιον, ἤτοι ὀλιγώτερα τῶν 4 δολ. κατὰ τόννον. Ἡ τύχη ὅμως τῶν 50 σὲντς δὲν εἶναι ἐξησφαλισμένη. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ μειώσῃ τὴν τιμὴν τῶν μαζούτ, ἐφ’ ὅσον δὲ εἰσήλθομεν εἰς Ε.Ο.Κ., εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ μειώσῃ καὶ ὁπωσδήποτε θὰ μειώσῃ περαιτέρω τὰς τιμάς. Κατὰ τοὺς ὅρους ὅμως τῆς συμβάσεως, ὁ ἀνάδοχος ἀπαλλάσσεται τῆς ὑποχρεώσεως τῆς καταβολῆς αὐτῆς, ἀναλόγως μειώσεως τῆς τιμῆς πωλήσεως τῶν ἑτοίμων προϊόντων. Εἶναι δυνατὸν δηλαδὴ νὰ φθάσωμεν μέχρι τοῦ ἐκμηδενισμοῦ τῶν 50 σέντς, ὁπότε θὰ μείνῃ τὸ ἐλάχιστον ὅριον κέρδους τῶν 2 ἑκατ. δολ. Κατὰ συνέπειαν ἐὰν παραχωροῦνται ὅλα αὐτὰ τὰ προνόμια εἰς τὸν ἀνάδοχον, δὲν ἔχομεν ἐξησφαλισμένον τὸ κέρδος, ὅπως ἔχομεν κατὰ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὰ 10 ἑκατομ. δολ. ἀπὸ τὸ πρῶτον διϋλιστήριον. Ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως, ἡ περίπτωσις τοῦ Βʹ διϋλιστηρίου εἶναι ἀσύμφορος, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου, δὲν ἐπαρκεῖ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως. Γίνεται πρόβλεψις ὅτι ἐτησίως θὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῶν ἀναγκῶν ἀπὸ 200 τόννους εἰς 350 τόννους. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου νὰ καλύψῃ εὐρυτέρας ἀνάγκας καὶ νὰ ἔχῃ τὸ Δημόσιον καὶ ὄχι ἰδιώτης, περισσότερα κέρδη. Διατὶ αὐτὴν τὴν εὐκαιρίαν ποὺ εἶχε τὸ Δημόσιον, τὴν παραχωρεῖ ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὸν ἰδιώτην κ. Τὸμ Πάπας; Διατὶ ἐπὶ πλέον τοῦ παραχωρεῖ τὸ μονοπώλιον τῆς ἀποκλειστικότητος διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ καὶ τὰς μεταφοράς του; Πῶς ἀρκεῖται εἰς τὸ ὑποκείμενον εἰς βεβαίαν μείωσιν ἢ καὶ ἐκμηδενισμοῦ ἀντάλλαγμα τῶν 55 σὲντς κατὰ βαρέλιον; Πέραν αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κατέθεσε τὸν γνωστὸν πίνακα στοιχείων πέριξ, τοῦ ὁποίου περιεστράφησαν αἱ ὁμιλίαι καὶ ἀλλεπάλληλοι παρεμβάσεις του. Ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ ζητεῖ ἡ Βουλή. Διότι ὁ πίναξ αὐτὸς ἀναφέρεται εἰς προβλέψεις διὰ τὸ ἔτος 1963. Δὲν ἀναφέρεται οὔτε εἰς τὸ ἔτος 1961, οὔτε εἰς τὸ ἔτος 1962, ἔτη διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν πραγματικὰ στοιχεῖα. Ἀναφέρει ὁ πίναξ αὐτός, ὅτι τὸ μαζοὺτ κατὰ τὰς τιμὰς τοῦ διϋλιστηρίου εἶναι 15 δολλάρια. Ἐνῷ ἡ τιμὴ τοῦ εἰσαγομένου τσὶφ στοιχίζει 12.63 δολλ. Εὑρίσκει ὁ κ. Ὑπουργὸς μίαν διαφορὰν περίπου 3 δολλαρίων καὶ ἐπάγεται, ὅτι μὲ τὴν διαφορὰν αὐτήν, ποὺ ἀντιστοιχεῖ εἰς τὰ κέρδη τοῦ Δημοσίου, αἱ τιμαὶ τοῦ διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου εἶναι συναγωνιστικαί. Νομίζω, ὅτι πρόκειται περὶ σκοπίμου προσπαθείας. Διότι ἡ διαφορὰ δὲν εἶναι 15 δολλάρια τιμὴ Ἀσπροπύργου πλὴν 13 εἰσαγομένη. Διότι ἡ τιμὴ αὐτὴ τῶν 13 δολλαρίων τοῦ εἰσαγομένου, δὲν εἶναι ἡ τιμὴ τῆς πύλης τοῦ διϋλιστηρίου ἀπὸ τὴν χώραν ποὺ εἰσάγεται, ἀλλὰ σὺν τὰ ναῦλα, σὺν τὰ ἀσφάλιστρα, τὰ ἐκφορτωτικά, τὰ λιμενικά, ἀκόμη δὲ καὶ τὰ κέρδη, ποὺ πρέπει νὰ πραγματοποιήσῃ ἡ εἰσάγουσα κατὰ παραγγελίαν ἑταιρεία. Ὅλα αὐτά, μὲ ἀσφάλειαν δυνάμεθα νὰ ὑπολογίσωμεν, ὅτι ὁπωσδήποτε ὑπερβαίνουν τὰ 3 δολλάρια, ἑπομένως πρέπει ἡ τιμὴ νὰ εἶναι εἰς τὴν πύλην τοῦ ξένου–Ἰταλικοῦ, Τουρκικοῦ, Αἰγυπτιακοῦ — δολλάρια 9,3 ἢ 10. Αὐτὴ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ τιμὴ τοῦ Ἀσπροπύργου διὰ νὰ εἶναι συναγωνιστική, ὡς ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐπικαλεῖται ὅμως, καὶ τὴν ἐπιβάρυνσιν λόγῳ κερδῶν τοῦ Δημοσίου. Μὲ τὴν προσθήκην τῶν κερδῶν τοῦ Δημοσίου μπορεῖ νὰ καλύπτεται μία διαφορὰ 2 ἕως 3 μονάδων ἐνῷ ἐδῶ ἀποδεικνύομεν, ὅτι ἡ διαφορὰ εἶναι 15–9,50 ἢ 10, ἤτοι 5 ἢ 5.5 δολλάρια. Αὐτὴν τὴν καὶ πέραν τῶν κερδῶν τοῦ Δημοσίου διαφορὰν τὴν καρποῦται ὁ ἀνάδοχος καὶ θὰ τὴν καρπωθῇ καὶ ὁ κ. Πάπας. Τὸ παράδειγμα ἐκ τῆς συγκρίσεως τῶν τιμῶν πρώτης καὶ δευτέρας στήλης ποὺ ἐξέθεσα διὰ τὸ μαζούτ, ἰσχύει καὶ διὰ τὰ ἄλλα προϊόντα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ὑπὸ κατηγορίαν συμβάσεως, ἔγινε μία Μακεδονοκαπηλεία ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐγράφη καὶ ἐλέχθη ἐπανειλημμένως, ὅτι ἡ Μακεδονία μὲ τὴν σύμβασιν αὐτὴν καὶ τὰς ἐπενδύσεις ποὺ προβλέπει, πρόκειται νὰ μετατραπῇ εἰς ἕνα βιομηχανικὸν κέντρον, ἐφάμιλλον Εὐρωπαϊκῆς κλίμακος. Τὰ ἐρωτήματα, ὅμως τὰ ὁποῖα τίθενται εἶναι τὰ ἑξῆς: Ἠμποροῦσε κανεὶς νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ἔγκλημα, ὥστε ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ γίνουν ἐπενδύσεις αὐτῆς τῆς τάξεως νὰ γίνουν εἰς ἄλλην περιφέρειαν; Ὄχι. Διότι ἡ Μακεδονία ὡς κόμβος συγκοινωνιῶν, ὡς περιοχὴ προικισμένη μὲ μεταλλευτικὸν πλοῦτον, εἶναι ὑποχρεωτικῶς προτιμητέα διὰ τὴν ἵδρυσιν αὐτῶν τῶν βιομηχανιῶν. Ἐὰν ὁ ἀνάδοχος ἢ ἡ Κυβέρνησις ἐσκέφθησαν ἐκεῖ νὰ ἐπενδύσουν δὲν κάμνουν ἄλλο παρὰ αὐτὸ ποὺ κατὰ τοὺς φυσικοὺς νόμους ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Ἀλλὰ ἐρωτᾶται θὰ γίνουν αὐταὶ αἱ ἐπενδύσεις; Ἀπὸ ἀπόψεως ἐγγυήσεων, κριτηρίων συναγωνιστικότητος ἢ συντελεστῶν, ὅπως ἤδη ἀνεπτύχθη —δὲν ἔχω τὸν χρόνον νὰ προσθέσω ἐπιχειρήματα—εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν θὰ γίνουν ἢ τοὐλάχιστον εἶναι σοβαρῶς ἀμφίβολον, ὅτι θὰ γίνουν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν γίνουν μὲ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως πρόκειται νὰ ἀξιοποιήσῃ ὁ ἀνάδοχος τὸ μεταλλευτικὸν πλοῦτον τῆς Μακεδονίας; Ὑπάρχουν ἔστω καὶ ἐλπίδες αἱ ἐπενδύσεις αὐταὶ νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν πραγματικὴν οἰκονομικὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς Β. Ἑλλάδος; Ὄχι, κ. συνάδελφοι. Ὁ μεταλλευτικὸς πλοῦτος π.χ. τῆς Β. Ἑλλάδος, ἐνῷ εἶναι ἐξαιρετικῆς ποιότητος, θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἐξάγεται ἄνευ ἀξιοποιήσεως. Διότι ὁ ἀνάδοχος θὰ εἰσάγῃ τὰς πρώτας ὕλας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι ἡ Μεξικανικὴ μέθοδος ποὺ θὰ ἐφαρμόσῃ εἰς τὸ χαλυβουργεῖον εἶναι ἀκατάλληλος διὰ τὴν ποιότητα καὶ τὸ εἶδος τῶν Ἑλληνικῶν μεταλλευμάτων. Ἑπομένως, δὲν εὑρισκόμεθα πρὸ ἐπενδύσεων —καὶ ἐὰν γίνουν— διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς Β. Ἑλλάδος καὶ τὴν οἰκονομικήν της ἀνάπτυξιν, ἀλλὰ μόνον διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ χώρου καὶ ἐργασιακῶν δυναμικῶν. Καὶ φυσικὰ καὶ τὴν ὑφαρπαγὴν τοῦ πακτωλοῦ διϋλιστηρίου. Τὰ αὐτὰ ἀπεδείχθησαν καὶ διὰ τὸ ἐργοστάσιον ἀμμωνίας. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐν ὄψει αὐτῆς τῆς συμβάσεως καὶ τῶν προβλεπομένων ἔργων, ἐσκέπτετο καὶ ἤθελε τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς Μακεδονίας, ἔπρεπε διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ διϋλιστηρίου, τὸ προνόμιον τῆς προμηθείας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ τὴν πληρωμὴν τῆς ἀξίας του, νὰ ζητήσῃ διὰ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ καὶ νὰ ἐπιτύχῃ τὸν ὅρον ἀντιπαροχῆς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Φαντάζεσθε, κ. συνάδελφοι, ποῖα θὰ ἦσαν τὰ ἀποτελέσματα διὰ τὴν Μακεδονίαν; Ἡ Μακεδονία ποὺ παράγει 60 χιλιάδες τόννων καπνοῦ καὶ 60 χιλιάδες τόννους βάμβακος, θὰ εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ κάμῃ ἐξαγωγὰς τῶν προϊόντων αὐτῶν μὲ ἀποτέλεσμα ἄνοδον τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, στερέωσιν τοῦ πληθυσμοῦ εἰς τὰ χωριά του, δημιουργίαν ἀγορᾶς μὲ ὑψηλὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν, γεγονὸς ποὺ θὰ ἀνεζωογόνει καὶ θὰ συντελοῦσεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἤδη λειτουργουσῶν βιομηχανιῶν. Αὐτὸ θὰ ἀπετέλει ἐπανάστασι βιομηχανικὴν διὰ τὴν Βόρ. Ἑλλάδα, ἐνῷ ἡ παροῦσα σύμβασις εἶναι ἀγορὰ ἐλπίδων. Εἶναι ἕνα ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον μέχρι τῆς στιγμῆς περιέχει ὅλα τὰ στοιχεῖα τοῦ τελείου ἐγκλήματος. Αἱ ἀποδείξεις, αἱ ὁποῖαι προσήχθησαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εἶναι ἀρκεταὶ νὰ στηρίξουν τὸ αἴτημα τῆς συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ εἶναι στοιχειωδῶς ἐν τάξει ἀπέναντι τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἄλλως θὰ ὁμολογήσῃ καὶ ἐπικυρώσῃ τὴν κατηγορίαν, ὅτι θέλει νὰ ἀποκρύψῃ τὰ ἴχνη τοῦ ἐγκλήματος. Ἐὰν ἀποφύγῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ ἐγκλήματος εἰς αὐτὸ τὸ στάδιον, πρέπει νὰ εἶναι βεβαία, ἡ Κυβέρνησις, ὁ Πάπας καὶ οἱ λοιποὶ εὐνοηθέντες ἢ καὶ προσδοκοῦντες ἀντιπαροχὰς ἀπὸ τὴν σύμβασιν, πρέπει νὰ εἶναι λέγω, βέβαιοι, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἠθικὴν καὶ πολιτικὴν τάξιν. Μὲ οἱασδήποτε ὑπογραφὰς καὶ ἂν δεσμευθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἡ παράταξίς μας εἶναι αἰσιόδοξος, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀκυρώσῃ τὴν σύμβασιν αὐτήν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§69Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρῶτον διϋλιστήριον κατεσκευάσθη μὲ γνώμονα τὴν συνήθη σπατάλην τοῦ δημοσίου χρήματος ἐκ μέρους τῶν Κυβερνήσεων τῆς δεξιᾶς, καὶ τὴν ληστείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κατόπιν διεθνοῦς διαγωνισμοῦ ἡ κατασκευὴ τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου ἀνετέθη εἰς τὸν κ. Γεωργ. Συρεγγέλαν, μὲ ὕψος χρηματικοῦ κόστους 9.000.000 δολλάρια μετέσχε δὲ καὶ ἡ ΣΟΚΟΝΥ μεταξὺ ἄλλων καὶ προσέφερεν ἔξοδα κατασκευῆς 16.000.000 δολλάρια. Παραδόξως ἡ κατακύρωσις ὑπὲρ Συρεγγέλα ἀκυροῦται, καὶ ἀποφασίζεται ἡ κατασκευὴ τοῦ διϋλιστηρίου ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ διὰ λογαριασμόν του. Ἡ κατασκευὴ ἀνατίθεται εἰς ἑταιρείαν ἄνευ πείρας, τὴν ΥΔΡΟΚΑΡΜΠΟΝ καὶ τὰ ἔξοδα διὰ τὸ Δημόσιον ἀνέρχονται εἰς 27.000.000 δολλαρίων. Ἐκτὸς τῶν ὅσων ἔγιναν ἐν κρυπτῷ κατὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ διϋλιστηρίου, συνετέλεσαν τὰ μέγιστα εἰς τὴν σπάταλον κατασκευήν του καὶ τὰ ἑξῆς: α) Διὰ προχείρου ἐξετάσεως καὶ μελέτης τοῦ ὅλου θέματος τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου, ἀποφασίζεται ἡ κατασκευὴ αὐτοῦ εἰς τὸν Ἀσπρόπυργον. β) Ἡ θέσις εἶναι ἀκατάλληλος παντελῶς διότι μεταξὺ ἄλλων στερεῖται ὕδατος, τὸ διϋλιστήριον χρειάζεται πολὺ νερό, καὶ ἀποφασίζεται ἡ κατασκευὴ ἀγωγοῦ ὑπὸ τῆς Οὔλεν διὰ τὴν μεταφορὰν αὐτοῦ ἀπὸ μεγάλης ἀποστάσεως καὶ τὰ ἔξοδα ἀνέρχονται εἰς 2.500.000 δολλαρίων. γ) Τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Ναυτικοῦ δὲν δέχεται τὴν συγκέντρωσιν μεγάλων φορτίων πετρελαίων εἰς τὴν θαλασσίαν περιοχὴν τοῦ Ἀσπροπύργου, διότι κινδυνεύει ὁ Ναύσταθμος, ἀλλὰ καὶ τὰ ὕδατα εἶναι ἀβαθῆ διὰ μεγάλα πλοῖα καὶ ἀποφασίζεται ἡ κατασκευὴ τῶν δεξαμενῶν εἰς Μέγαρα, ὅπου ἐκ Μεγάρων τὸ πετρέλαιον διοχετεύεται εἰς τὸ διϋλιστήριον δι’ ἀγωγοῦ ὅστις κύριοι συνάδελφοι, ἐστοίχισεν 3.000.000 δολλαρίων. δ) Καὶ τέλος, κύριοι συνάδελφοι, τὰ ἔξοδα ἀντλήσεως ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον ἐκ Μεγάρων, ἀνέρχονται περίπου κατ’ ἔτος εἰς 500.000 δολλαρίων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἔγινε ἡ κατασκευὴ τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου καὶ δὲν ἔχετε παρὰ νὰ καμαρώσετε τὴν μελέτην, τὰς ἀποφάσεις καὶ τὴν φειδὼ τοῦ δημοσίου χρήματος. Μετὰ τὸ πέρας τῆς κατασκευῆς, τὸ διϋλιστήριον ἐκχωρεῖται πρὸς ἐκμετάλλευσιν εἰς ἰδιωτικὴν ἑταιρείαν, ἀποτελουμένην ἀπὸ τὸ τρὰστ τῶν ἐπιχειρήσεων Νιάρχου–ΣΟ-ΚΟΝΥ–Καραπάνου, ὡς ἐκπροσώπου τῆς ΥΔΡΟΚΑΡ-ΜΠΟΝ κατασκευαστρίας ἑταιρείας τοῦ διϋλιστηρίου. Τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τῆς συμβάσεως εἶναι: α) Διάρκεια δεκαετής. β) Ἐκ τῶν κερδῶν, τὸ μὲν Δημόσιον λαμβάνει τὰ 90. 5% ἡ δὲ ἑταιρεία τὰ 9,5. γ) Τὸ διϋλιστήριον θὰ χρεώνῃ κόστος ἀργοῦ πετρελαίου μὲ τιμὴν ΛΟΟΥ ΠΛΑΤΣ δηλαδὴ μὲ τὴν τιμὴν τοῦ διεθνοῦς Δελτίου τιμῶν. Εἶναι γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ τιμὴ αὐτή, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ἀποτελεῖ τὴν βάσιν διὰ τὴν διαμόρφωσιν τῶν πραγματικῶν τιμῶν. Καὶ ἀπὸ τὴν τιμὴν αὐτὴν πραγματοποιοῦνται πολὺ μικρότεραι τιμαὶ τόσον ἐπὶ τοῦ ἀργοῦ, ὅσον καὶ ἐπὶ τῶν ἑτοίμων προϊόντων. Οὕτω παλαιότερον οἱ Σ.Ε.Κ. καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας ἐπρομηθεύθησαν μὲ τιμὴν ΠΛΑΤΣ 18 δολλαρίων μαζοὺτ ἀντὶ 11 δολλαρίων τὸν τόννον, τὸ δὲ 1962 μὲ τιμὴν 17 δολλαρίων ΠΛΑΤΣ ἐπρομήθευσαν ἡ Ἰταλία μὲ 11 δολλάρια, ἡ Ἰαπωνία μὲ 15.80 δολλαρίων, λόγῳ τῆς μεγάλης ἀποστάσεως καὶ ἡ Ἑλλὰς 15.40 λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ἀγορὰ ἔγινεν ἐπ’ ἀνταλλαγῇ καὶ διότι δι’ ἀγνώστους εἰς ὑμᾶς λόγους, ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις τὸ μεταφέρει μὲ πλοῖα τοῦ κ. Νιάρχου, ὅπου ἀντὶ τοῦ 1,40 δολ. ὁ τόννος ναῦλος χρεούμεθα μὲ 2,30 δολ. δηλ. διαφορὰ 1 δολ. καὶ δεδομένου ὅτι τὸ Δημόσιον εἰσήγαγε 400.000 τόννους, ὅσον τὸ ἔλλειμμα τοῦ διϋλιστηρίου, ὁ κ. αὐτὸς ἐκέρδισεν ἐπὶ πλέον 400.000 δολλ. τὰ ὁποῖα θὰ κερδίζῃ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν. Ἡ σύμβασις αὕτη συνεπληρώθη διὰ τῆς ἀποδοχῆς μιᾶς συγκινητικῆς ἐθνικόφρονος προτάσεως τοῦ κ. Νιάρχου. Ὁ κ. Νιάρχος, εἶπεν ὅτι ἴσως ἀργὰ ἢ γρήγορα νὰ ἔχωμεν πόλεμον, οἱ ναῦλοι ἀνέρχονται εἰς τεράστια χρηματικὰ ὕψη κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου. Ἀναλαμβάνω λοιπὸν νὰ σᾶς μεταφέρω καὶ κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον τὸ ἀργὸν πετρέλαιον μὲ ναῦλον τῆς εἰρηνικῆς περιόδου, φτάνει ἀπὸ τώρα νὰ μοῦ δώσητε μίαν εὐτελῆ αὔξησιν τοῦ ναύλου κατὰ δύο μόνον δολλάρια. Συνεκινήθη ἡ ἐθνικόφρων ψυχὴ τῆς ἐθνικόφρονος Κυβερνήσεως καὶ ἔσπευσε νὰ ἀποδεχθῇ τὴν μετριοπαθῆ γενναιοφροσύνην καὶ πρότασιν τοῦ κ. Νιάρχου. Οὕτω, διὰ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Νιάρχου, πληροφορούμεθα ὅτι εἰς μέλλοντα πόλεμον οἱ σύμμαχοι θὰ κρατήσουν τὴν Ἑλλάδα μακρὰν τῆς ἐχθρικῆς εἰσβολῆς, ὅπως καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ὅτι τὸ διϋλιστήριον θὰ ἐργάζεται ἀδιατάρακτον ἀπὸ τὰ πυρὰ τῶν ἐχθρικῶν ὅπλων, καὶ θὰ λειτουργῇ ἐν πλήρει ἀνέσει καὶ ἁρμονίᾳ. Ἕως ὅτου ὅμως φθάσωμεν εἰς αὐτὴν τὴν εἰδυλλιακὴν κατάστασιν, ὁ κ. Νιάρχος θὰ εἰσπράττῃ τὰ δύο δολλάρια κατὰ τόννον, τὰ ὁποῖα μεταφράζονται εἰς τὴν Ἑλληνικὴν καὶ τὴν πρακτικήν: εἰσαγωγὴ 1.700.000 τόννοι περίπου κατ’ ἔτος 2 δολ. αὔξησις ναύλου, σύνολον 3.400.000 δολλάρια χαρίζονται εἰς τὸν κ. Νιάρχον καὶ ἐπὶ 10 ἔτη σύνολον 34.000.000 δολ. Θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ κάτι ἀκόμη, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἐν τῇ ληστείᾳ σταγόνα ἐν τῷ ὠκεανῷ, ἐν τούτοις εἶναι χαρακτηριστικὸν γεγονὸς τῆς ὅλης νοοτροπίας. Τὸ Κράτος εἰσάγει 400.000 τόν. διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ διϋλιστηρίου καὶ ἐναποθηκεύει αὐτοὺς εἰς τὰς δεξαμενὰς τοῦ διϋλιστηρίου εἰς Μέγαρα καὶ καταβάλλει ἐν τούτοις 4 δραχμὰς τὸν τόννον ὡς ἀποθήκευτρα, δηλαδὴ 1.600.000 δρχ. Τὸ ποσὸν τοῦτο εἶναι ἔσοδον τοῦ διϋλιστηρίου, ἐξ αὐτοῦ δικαιοῦται τὰ 90,5 τὸ Δημόσιον. Παρὰ ταῦτα, κατὰ ταχυδακτυλουργικὸν τρόπον ἀναβιοῖ ἡ πρώτη ἑταιρεία τοῦ διϋλιστηρίου, ἡ περιωρισμένης εὐθύνης, ἀπὸ τὰ κέρδη τῆς ὁποίας οὐδὲν δικαιοῦται τὸ Δημόσιον. Ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου προκύπτουν τὰ ἀκόλουθα ἀδιάσειστα συμπεράσματα τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν τὸ μέγεθος τῆς ληστείας Κράτους καὶ λαοῦ.

Ι. ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙΣΑΣ ΤΙΜΑΣ

Μὲ τὴν αὐτὴν τιμὴν πωλοῦνται τὰ αὐτὰ προϊόντα εἰς τὴν Τουρκίαν, Αἴγυπτον, Ρωσίαν κ.λ.π. χώρας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς κατέθεσε ἕνα πίνακα οὐχὶ τῆς πραγματικῆς καταστάσεως, ἀλλὰ τῆς μελλοντικῆς καὶ πιθανῆς. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν εἰς τὸν πίνακα αὐτὸν γίνουν αἱ πράξεις, τὰς ὁποίας δὲν κάνουν οἱ δώσαντες τὸν πίνακα εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, θὰ ἴδωμεν ὅτι τὸ σύνολον τῆς ἀξίας εἰς δολλάρια τῶν παραχθέντων εἰδῶν ὑπὸ τοῦ διϋλιστηρίου ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 31.497.000 δολ. ἐὰν ταῦτα εἰσήγοντο ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δεδομένου ὅτι εἰσάγομεν τὸ ἀργὸν μεταξὺ 18–20 δολ. κατὰ τόννον, παραχωροῦμεν συνάλλαγμα διὰ 1.700.000 τόν. 30.600.000 δολλαρίων. Ἐπομένως οὐδεμία εἰς συνάλλαγμα ὠφέλεια πραγματοποιεῖται. Εἰς τοὺς λογαριασμοὺς αὐτοὺς οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει τὸ κέρδος τοῦ Δημοσίου τὸ ὁποῖον κακῶς ἀναφέρεται. Τὸ κέρδος τοῦ Δημοσίου συμπεριλαμβάνεται εἰς τὴν τιμὴν ποὺ πωλεῖ τὸ διϋλιστήριον.

ΙΙ. ΕΚΤΑΚΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΑΝΑΔΟΧΩΝ

Διὰ τὸ σύνολον τῆς δεκαετίας

Αὐτὸ τὸ τεράστιον ποσὸν χαρίζεται εἰς τοὺς ἀναδόχους τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου. Ἀλλὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ὑπεραρκετὸν διὰ νὰ πραγματοποιηθοῦν αἱ ἐπενδύσεις τοῦ κ. Τὸμ Πάπας, καὶ τὸ κυριώτερον νὰ ἀποτελέσουν κυριότητα τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ ἡ ληστεία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δὲν τερματίζεται εἰς τὸ κολοσσιαῖον αὐτὸ ποσόν, σημειώσατε, κ. συνάδελφοι, καὶ τὰ ἀκόλουθα: 1) Ὑπέρβασις τῆς κατασκευῆς δολλάρια 18.000.000 2) Ἔξοδα ἀντλήσεως 500.000Χ10 δολ. 5.000.000 3) Φοροδιαφυγὴ φόρου εἰσοδήματος ἐπὶ τῶν 68 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, καὶ 4) ἐξαγωγὴ λαθρεμπορικῶς 68 ἑκατ. δολλαρίων, ὑπόθεσις διὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐπέμβῃ ἡ ὑπηρεσία προστασίας τοῦ Ἐθνικοῦ Νομίσματος. Λέγεται, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ Θριάσιον πεδίον ὅπου ὁ Ἀσπρόπυργος καὶ τὸ κρατικὸν διϋλιστήριον, ὑπῆρξεν ὁ σιτοβολὼν τῶν ἀρχαίων Ἀθηναίων. Δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον τοῦτο εἶναι βέβαιον, ἐνῷ εἶναι μαθηματικῶς βέβαιον ὅτι τὸ Θριάσιον πεδίον ἀποτελεῖ σήμερον τὸ χρυσωρυχεῖον τοῦ κ. Νιάρχου καὶ τῆς παρέας του. Μὲ βάσιν τὸν Πακτωλὸν τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου, δημιουργεῖται τὸ νέον χρυσοφόρον Παγγαῖον τῆς Θεσσαλονίκης τοῦ κ. Τὸμ Πάπας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω καὶ δηλώσω εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὅτι αἱ ἀγορεύσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ διεκρίθησαν διὰ τὰ πολλά των λόγια, τὰς ὡραίας «κορώνας» τὴν ἀδάμαστον σύγχυσιν καὶ τὴν ὀλίγην οὐσίαν καὶ πραγματικότητα. Εἰς ταῦτα πάντα εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημένος ὁ κ. Ὑπουργός, διότι τὴν τελευταίαν στιγμήν, διωρίσθη ὑπὸ τοῦ δικαστηρίου ὡς ἐξ ἐπαγγέλματος δικηγόρος διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἐγκληματήσασαν Κυβέρνησιν. Ἀγωνίζεται, καὶ φιλοτίμως, νὰ «βγάλῃ τὸ φίδι ἀπὸ τὴν τρῦπα».

§70Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, δὲν διακόπτω ἰδίως τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑποχρεωμένοι, σεβόμενοι τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, νὰ ὁμιλήσουν μόνον ἐπὶ ἕνα τέταρτον τῆς ὥρας. Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι εἶμαι ὑπεύθυνος Ὑπουργός, εἶμαι Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἶμαι τὸ κύριον πρόσωπον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ δὲν δέχομαι νὰ παραιτηθῶ τῆς εὐθύνης μου, δηλαδή, ἀπὸ τῆς ἰδίας μου προσωπικότητος. Ἡ σύμβασις ἔγινε κατὰ κύριον λόγον εἰς τὸ ἰδικόν μου Ὑπουργεῖον καὶ τὴν εὐθύνην τὴν φέρω πρῶτος ἐγώ. Τὴν φέρουν μαζί μου καὶ οἱ ἄλλοι ἀξιότιμοι Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι συνέπραξαν. Τὴν φέρει καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία τὴν ἐνέκρινεν. Ἀλλὰ τὴν πρώτην εὐθύνην τὴν διεκδικῶ ἐγώ. Καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω καὶ τὴν πρώτην τιμήν. Διότι κἄποτε καὶ εἰς πολὺ σύντομον χρονικὸν διάστημα, θὰ ὑπάρχῃ μία μεγάλη περιοχὴ τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία θὰ εὐγνωμονῇ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀπόφασιν ποὺ ἔλαβεν. Καὶ εἰς τὴν πολιτικήν μου σταδιοδρομίαν, νομίζω, ὅτι εἶναι μία ἀπὸ τὰς βασικωτέρας ἀποφάσεις ποὺ ἔχω πάρει, καὶ ἡ ὁποία πρόκειται νὰ δημιουργήσῃ ἀποτελέσματα, διὰ τὰ ὁποῖα, νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι νὰ εἶμαι ὑπερήφανος. Λοιπόν, δὲν σᾶς κάνω τὴν χάριν νὰ παραιτηθῶ οὔτε τῆς εὐθύνης, οὔτε τῆς τιμῆς.

§71Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπαντήσω, κ. Ὑπουργέ. Κύριοι συνάδελφοι, μεταπελευθερωτικῶς, ὅλα τὰ Κράτη, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἔχουν ἕνα σκοπόν. Τὴν ἐξασφάλισιν εὐθηνῶν καυσίμων. Εἰς ὅλας τὰς χώρας τὸ θέμα τοῦτο ἦτο πρωταρχικόν. Τὸ θέμα τῶν εὐθηνῶν καυσίμων ἐδημιούργησεν δύο γνώμας καὶ δύο ἀπόψεις. Ἡ μία ἄποψις ἦτο, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὁπωσδήποτε εὐθηνὰ τὰ καύσιμα. Ἡ ἄλλη ἄποψις ἦτο, ὅτι ἐὰν τὰ καύσιμα τὰ ἐπιβαρύνωμεν μὲ φορολογίας καὶ φθάσουν εἰς ὑπερβολικὰς τιμάς, τοῦτο δὲν ἔχει σημασίαν, διότι τὸ Κράτος ἐπιστρέφει εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν ὅ,τι τῆς ἀφῄρεσεν. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Διότι ὅταν μία βιομηχανία, ἡ ὁποία παράγει ἐξαγώγιμα ἀγαθὰ ἢ προϊόντα λαϊκῆς καταναλώσεως, μὲ τὸ νὰ διατίθενται εἰς ὑψηλὰς τιμὰς συνεπείᾳ τῶν καυσίμων, δὲν ἕπεται, ὅτι μὲ τὸ νὰ κάνῃς τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος τὸ χρῆμα τὸ ἀφαιρεθὲν ἀπὸ τὰς λαϊκὰς τάξεις ἐπανῆλθεν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Εἰς τὴν Ἰταλίαν, κ. συνάδελφοι, τὸ θέμα τῶν εὐθηνῶν καυσίμων τὸ ἔλυσεν μία ἑταιρεία ὀνόματι ENI δι’ ἑνὸς δαιμονίου ἀνθρώπου, τοῦ Ματτέϊ, ὁ ὁποῖος κατώρθωσε νὰ κατασκευάσῃ 17 μικρὰ διϋλιστήρια εἰς τὴν Ἰταλίαν, μετέφερε διὰ ἀγωγῶν τὰ καύσιμα εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ δι’ αὐτὸ ἔκανεν ὑποσταθμούς, καὶ οὕτως ἐπέτυχε νὰ ἐλαττώσῃ τὸ κόστος τῶν καυσίμων. Ὁ Ματτέϊ περιώδευσε καὶ τὰς χώρας τῆς λεκάνης τῆς Μεσογείου καὶ προέτεινεν εἰς τὰ διάφορα Κράτη παρομοίαν λύσιν δι’ ἐξασφάλισιν εὐθηνῶν καυσίμων. Εἰς τὰς χώρας αὐτάς, ὅπως καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν, φαίνεται, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἠνώχλει τεράστια συμφέροντα καὶ παραδόξως τὸ ἀεροπλάνον ποὺ ἐπέβαινεν ἐνῷ ἵπτατο μεταξὺ Σικελίας καὶ Ρώμης κατεστράφη καὶ ὁ Ματτέϊ ἐφονεύθη. Ὁ Ματτέϊ, κ. συνάδελφοι, ἦλθεν τὸν Ἰανουάριον 1962 εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἔκανε μίαν παρατήρησιν, ὅτι πρέπει νὰ ἔχετε καὶ ἕνα δεύτερον διϋλιστήριον καὶ ἔφυγεν. Ἀργότερον ὑπέβαλεν πρότασιν κατὰ τὸν Μάρτιον τοῦ 1962 καὶ εἶπεν, ὅτι δέχομαι νὰ σᾶς κάμω τὸ διϋλιστήριον τῶν 1.500.000 τόννων. Ἡ παρατήρησις τοῦ Ματτέϊ τὸν Ἰανουάριον 1962, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε τὴν φράσιν, ἐγαργάλισεν ἕνα στενὸν περιβάλλον εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ τὴν ἵδρυσιν δευτέρου διϋλιστηρίου. Καὶ αὐτὸ τὸ γαργάλισμα ἱκανοποιήθηκε ἐπάνω εἰς τὴν ὥραν διὰ τῆς ἀφίξεως εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸν Φεβρουάριον τοῦ κ. Λάντας, Ἑλληνιστὶ Λαδᾶ, ἀδελφοῦ τοῦ βιομηχάνου τῆς Θεσσαλονίκης. Εἶναι βέβαιον, ὅτι κατὰ τὴν σύναψιν τῆς συμβάσεως, ὁ κ. Λαδᾶς ἦλθεν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἐπεμελήθη τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως. Διότι ὁ ἀτυχὴς Πάπας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ οὔτε διὰ βιομηχανίαν, οὔτε διὰ χαλυβουργίαν, οὔτε περὶ τίποτε τῶν ὅσων ὑπέγραψεν. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἦλθεν ὁ Πάπας ἐδῶ τὸν Φεβρουάριον, αὐτὸ τὸ στενὸν περιβάλλον ποὺ ἐγαργαλίσθη μὲ τὴν πρότασιν τοῦ Ματτέϊ, ἐπῆρε τὴν ἐντολὴν νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας διὰ νὰ διαπραγματευθῇ τὸ διϋλιστήριον. Ἀπὸ ἐκείνης τῆς στιγμῆς ἡ σύμβασις ὑπεγράφη. Ὅσα ἔγιναν μετέπειτα, ἦσαν στάκτη εἰς τὰ μάτια, Ἦσαν κουβέντες τοῦ κλήδονα. Καὶ ἀπορῶ μὲ ὅλους πῶς κάθηνται καὶ συζητοῦν διὰ τὴν σύμβασιν ποὺ πρόκειται νὰ γίνῃ. Καὶ εἶναι περίεργον πῶς ὁ κ. Ὠνάσης, ἐπιχειρηματίας δαιμόνιος, ἔπεσεν εἰς τὴν πλεκτάνην νὰ πιστεύῃ, ὅτι μετὰ τὴν ἐντολὴν τοῦ Πάπας ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ κάμῃ αὐτὸς τὸ διϋλιστήριον καὶ ὄχι ὁ Πάπας. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνεπτύχθη ἀπὸ τὸν κ. Ἡλιόπουλον πῶς ἡ Ἐπιτροπὴ ἔβγαλε τὸ πόρισμά της εἰς τὰς 8 Ὀκτωβρίου. Καὶ ἐν τῷ μεταξὺ γίνεται μία ὁλόκληρος ἀλληλογραφία. Δὲν κατατίθενται τὰ ἔγγραφα παρὰ μόνον εἰς τὴν Ἀγγλικήν. Ἐλλείπουν τὰ πλεῖστα τῶν ἐγγράφων, ὅπως ἐλλείπῃ ἕνα τῆς Ὑδροκάρμπον ποὺ μᾶς λέγει, ὅτι μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ποὺ θὰ κάμετε τὴν σύμβασιν ζημιώνετε τὸ Δημόσιον 30.000.000 δολλ. κ.ο.κ. Εἶπον ὅλοι τὸν κ. Πάπας μεσίτην. Ὁ κ. Πάπας, κύριοι, εἶναι ὁ «μπίζνεμαν» τῆς Ἀμερικῆς, ὁ ἄνθρωπος τῶν ἐπιχειρήσεων. Εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἔχει καὶ κυνοδρομίας, εἰς τὰς ὁποίας ἰδιαιτέρως ἀρέσκεται ὁ Ρεμπουμπλικάνος Γερουσιαστὴς κ. Λότζ, τὸν ὁποῖον ὑποστηρίζει ὁ κ. Πάπας καὶ ὁ ὁποῖος μᾶς κατεπολέμησεν οἰκτρότατα εἰς τὸ Κυπριακὸν θέμα εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Γερουσίαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ὑπῆρχεν ἴχνος εὐπρεπείας, ἴχνος αὐτοῦ ποὺ λέγεται ἀπὸ νομικοὺς ἐπιμέλεια συνετοῦ οἰκογενειάρχου, πρῶτον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐπέκτασις τοῦ ὑπάρχοντος διϋλιστηρίου. Αὐτὸ καὶ μόνον ἔφθανε, διότι ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Λυκουρέζος, δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάνετε τὸ διϋλιστήριον καὶ νὰ εἶναι ἄκυρος ἡ σύμβασις. Ἡ σύμβασις εἶναι ἄκυρος. Εἶναι σύμβασις δημοσίας σχέσεως. Ἀφορᾷ τρίτους. Εἶναι μονοπώλιον καὶ τὰ μονοπώλια θεσπίζονται μόνον διὰ νόμου καὶ ἑπομένως ἡ παραχώρησις ὅλων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο, δημιουργοῦν μίαν ἄκυρον σύμβασιν καὶ τίποτε ἐπὶ πλέον, κ. συνάδελφοι, δὲν ἐκάναμεν. Διότι σᾶς εἶπον πῶς ἔγινεν ἡ σύμβασις Πάπας καὶ πῶς τὴν ἀπεφάσισεν τὸν Φεβρουάριον. Εἰς ἕνα πρᾶγμα ἔχει συνέπειαν. Ὅτι θὰ κάμῃ ἐκεῖνο ποὺ δὲν ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις. Θὰ κάμῃ διεθνῆ δημοπρασίαν, διὰ νὰ εὕρῃ καλυτέρους ὅρους, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἡ δημοπρασία δὲν θὰ εἶναι μειοδοτική, ἀλλὰ πλειοδοτική. Ὅσοι δώσουν περισσότερα θὰ ἔλθουν νὰ κατασκευάσουν ἐργοστάσια. Ὡμίλησα καὶ περὶ ΕΣΣΟ. Δὲν ὑπάρχει ΕΣΣΟ. Διότι πρέπει νὰ ἔλθῃ νὰ ὑπογράψῃ τὴν σύμβασιν. Τὴν σύμβασιν τὴν ὑπογράφει ὁ Πάπας, ὁ ὁποῖος ἔλαβε τὴν ἐντολὴν διὰ νὰ κάμῃ τὰ ἐργοστάσια. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός: Κύριοι, εἰς 5 χρόνια μέσα θὰ ἔχω τὰς ἐγγυήσεις. Ἀλλὰ ἔχοντες ὑπ’ ὄψει μας, κ. συνάδελφοι, τὰ κέρδη τοῦ πρώτου διϋλιστηρίου εἰς τὰ 6 χρόνια, ὁ Πάπας θὰ ἔχῃ βγάλει 60–70 ἑκατομμύρια δολλάρια. Καὶ θὰ εἴπῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν κράτα τὰς ἐγγυήσεις καὶ «ἀντίο», διότι ἐγὼ τὰ ἔπιασα πλέον καὶ μεῖνε ἐσὺ μὲ τὰς ἐγγυήσεις. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὰς ἐγγυήσεις δημιουργεῖται ἕνα ἄλλο θέμα. Πρῶτον, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν ἐγγυήσεις μία καὶ μόνη ὑπάρχει. Αὐτὴ ποὺ μπαίνει εἰς ὅλας τὰς συμβάσεις. Καὶ ἡ ἐγγύησις αὐτὴ εἶναι: Ἐὰν ὁ ἀνάδοχος ἐντὸς 6 ἐτῶν δὲν κατασκευάσῃ τὰς ἑταιρείας αὐτάς, τὸ διϋλιστήριον περιέρχεται εἰς τὴν κυριότητα τοῦ Δημοσίου. Ἰδοὺ ὡραία καὶ εὐθηνὴ ἐγγύησις. Ἀλλὰ δὲν ἐμπῆκε ἡ ἐγγύησις αὐτή, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ κ. Πάπας δὲν πρόκειται νὰ κάμῃ τὰς βιομηχανίας αὐτάς. Προκειμένου περὶ τῶν ἐγγυήσεων, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἕνα ἄλλο μεγάλο θέμα. Εἰς τὰς 2–3 Μαρτίου τοῦ 1962 μετέβη εἰς Νέαν Ὑόρκην ὁ Ὑποδιοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κ. Γαλάνης. Σκοπὸς τῆς ἀποστολῆς ἦτο νὰ ἐξεύρῃ δάνειον διὰ τὸν Ο.Χ.Ο.Α. καὶ τὴν Δ.Ε.Η., τὰς δύο αὐτὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, ὡς τὰς ἀπεκάλεσεν ὁ κ. Γαλάνης, κρατικὸς αὐτὸς ὑπάλληλος. Κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς παραμονῆς του εἰς Ἀμερικήν, περὶ τοὺς δύο μῆνας, ἦλθεν εἰς μυστικὰς συνομιλίας μὲ μίαν μεγάλην Τράπεζαν καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ πραγματοποιηθῇ δάνειον 6 ἑκατ. διὰ τὸν Ο.Χ.Ο.Α. καὶ 8 ἑκατ. διὰ τὴν Δ.Ε.Η. μὲ τόκον 5%. Πῶς τώρα εἰς τὰς μυστικὰς συνομιλίας ἐπετεύχθη αὐτὸ τὸ καταπληκτικὸν ἐπιτόκιον, τοῦτο τὸ γνωρίζει ὁ Θεός, ὁ κ. Γαλάνης καὶ ἡ ψυχή του. Πάντως, ἡ ἐφημερὶς «Ἑστία» κατὰ Μάϊον τοῦ 1962 γράφει αὐτὰ τὰ καταπληκτικὰ πράγματα εἰς βάρος τοῦ κ. Γαλάνη. Σᾶς ἀναγινώσκω: «Χρῄζουν ἀμέσου καὶ ἐπισήμου διευκρινίσεως αἱ ἐξόχως ὕποπτοι λεπτομέρειαι τοῦ 6ετοῦς δανείου 14 ἑκατομμυρίων δολλαρίων μὲ ὑψηλὸν σχετικῶς τόκον (5%), ποὺ «ἐξησφάλισεν» ὁ ὑποδιοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Ὁ ἴδιος μέν, ὡς ἐτηλεγραφήθη ἤδη, ἀνεκοίνωσεν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ὅτι τὸ δάνειον δίδεται εἰς δύο «ἰδιωτικὰ ἱδρύματα», τὸν Ο.Χ.Ο.Α. καὶ τὴν Δ.Ε.Η., ἐνῷ οἱ πάντες γνωρίζουν —ἀλλὰ μόνον ἐν Ἑλλάδι, ἴσως— ὅτι καὶ οἱ δύο αὐτοὶ ὀργανισμοὶ εἶναι κρατικὰ καρκινώματα. Ἐπὶ πλέον, ὅμως, ἐτονίσθη, πρὸ τριημέρου ἤδη, ὑπὸ κυβερνητικῆς ἐφημερίδος, ὅτι τὸ «κατόρθωμα» τοῦτο τοῦ κ. ὑποδιοικητοῦ, παραμείναντος ἀπὸ διμήνου σχεδὸν εἰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ἐπετεύχθη κατάπιν «ἐπιμόνων μυστικῶν διαπραγματεύσεων». Ἐκ Νέας Ὑόρκης μεταδίδεται: Ὁ κ. Δημ. Γαλάνης, ὑποδιοικητὴς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀνεκοίνωσεν, κατόπιν διμήνου σχεδὸν παραμονῆς ἐνταῦθα, ὅτι ἐχορηγήθη βραχυπρόθεσμος πίστωσις (6ετοῦς ἐξοφλήσεως μὲ τόκον 5%) ἐκ 14.000.000 δολλαρίων, ὑπὸ ἰδιωτικῆς Ἀμερικανικῆς ἐμπορικῆς Τραπέζης, εἰς ἰδιωτικὰ Ἑλληνικὴ ἱδρύματα: Πρόκειται περὶ τῆς «Χανόβερ Τρὰστ Κόμπανυ», ἥτις χορηγεῖ δάνειον 8 ἑκατομμυρίων δολλαρίων εἰς τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. καὶ ἑτέρων 6 ἑκατομμυρίων εἰς τὴν Δ.Ε.Η. Ὁ κ. Γαλάνης προσέθεσεν, ὅτι ἡ χρηματοδότησις τῆς ἀναπτύξεως ἐνισχύθη ὑπὸ τοῦ προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως». Ἀλλὰ ποῖον κοροϊδεύει ὁ κ. ὑποδιοικητής; Ποῦ τὰ εἶδε τὰ ἰδιωτικὰ Ἑλληνικὰ ἱδρύματα;... Ὁ μὲν Ο.Χ.Ο.Α. δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὸ Κράτος, ἡ δὲ Δ.Ε.Η. (Δημοσία Ἐπιχείρησις Ἠλεκτρισμοῦ) εἶναι ἐπίσης αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος, εἰς χεῖρας μερικῶν «ἡμετέρων»!... Ἐκτὸς τούτου, ὅμως, δὲν μᾶς λέγει ὁ κ. ὑποδιοικητής, ποῦ καὶ πῶς θὰ δανείσῃ ὁ Ο.Χ.Ο.Α. τὰ οὕτω χορηγηθέντα δολλάρια, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν θὰ ὠφεληθῇ ἐξ αὐτῶν ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία ἢ ὄχι! Διότι, ἂν πρόκειται νὰ χρηματοδοτηθοῦν δι’ αὐτῶν τίποτε «ἡμέτεροι», μετὰ τῶν ἀναλόγων προμηθειῶν, τότε καλύτερα νὰ ἔλιπεν ἡ μεγάλη αὐτὴ «ἐπιτυχία»! Ἔχω, κύριοι συνάδελφοι, τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Τράπεζα ἐζήτησεν προηγουμένως νὰ τῆς καταθέσωμεν μέρος τοῦ συναλλαγματικοῦ μας ἀποθέματος διὰ νὰ χορηγήσῃ τὸ δάνειον, ὅπερ καὶ ἐπράξαμεν, καταθέσαντες κατ’ ἄλλους 60 ἑκατ. δολλαρίων, κατ’ ἄλλους 70 ἑκατ. δολλαρίων καὶ κατ’ ἄλλους 75–80 ἑκατ. δολλαρίων καὶ μὲ τόκον πρὸς 3% ἐνῷ ἐδανείσθημεν μὲ 5%. Ἔχω ἀκόμη τὴν πληροφορίαν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι συστάσει τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἡ Τράπεζα αὕτη ποὺ κατεθέσαμεν τὰ χρήματά μας ἡ ΜΑΝΟΥΦΑΚ–ΤΣΟΥ-ΡΕΡΣ–ΧΑΟΒΑΝ–ΚΟΜΠΑΝΥ Ν.Υ. ἔδωσε μὲ τὴν ἐγγύησιν τῶν καταθέσεων τὴν ἐγγυητικὴν ἐπιστολὴν τοῦ 1 ἑκατ. δολλαρίων τοῦ κ. Πάπας. Ἐρωτηθεὶς προχθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν ἀληθεύῃ τοῦτο, τὸ διέψευσε. Νομίζω, ὅτι ἐβιάσθη. Διότι, ζῶμεν εἰς μίαν ἐποχήν, ἢ μᾶλλον ἐφθάσαμεν εἰς μίαν ἐποχήν, ὅπου ὡρισμένοι ὑφιστάμενοι πολὺ ὀλίγον σέβονται καὶ πολὺ περισσότερον δὲν ὑπακούουν τοὺς ἀνωτέρους των. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, κ. Ὑπουργέ, καταθέτω αἴτησιν εἰς τὸ Προεδρεῖον, ὅπως κατατεθῇ ὁ ἐν τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος φάκελλος ἀλληλογραφίας μεταξὺ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς ἐν λόγῳ Τραπέζης. Προσέξατε, κ. Ὑπουργέ, διότι εἶναι δυνατὸν ἐν τῷ μεταξὺ τὸ χονδρὸν μέγεθος αὐτοῦ, νὰ μεταβληθῇ εἰς πολὺ ἰσχνόν. Κύριοι βουλευταί, δὲν ὑπάρχη καμμία ἀπολύτως ἀμφιβολία, ὅτι χαρίζομεν δεκάδας ἑκατομμυρίων δολλαρίων εἰς τὸν κ. Πάπας καὶ τὴν μὴ ἐμφανισθεῖσαν εἰσέτι ἑταιρείαν ΕΣΣΟ. Ἐπιτρέπομεν ἀκόμη ἄνομα κέρδη ἀπὸ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον πλέον τῶν ἓξ ἑκατομμυρίων δολλαρίων κατ’ ἔτος, καλύπτομεν τὴν συναλλαγματικὴν λαθρεμπορίαν τῶν ἑκατομμυρίων αὐτῶν δολλαρίων, καὶ ἐπιτρέπομεν τὴν φοροδιαφυγὴν ἑκατομμυρίων φόρων, ὅταν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὰς φυλακὰς κρατοῦνται πολῖται ἀτυχήσαντες διὰ 400 καὶ 500 δραχμάς. Κατόπιν ὅλων τῶν καταγγελθέντων, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἐφ’ ὅσον τόσον ρητὴ καὶ σαφὴς εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, μία καὶ μόνη εἶναι ἡ εὐθεῖα ὁδός, ἡ τιμία καὶ ἔντιμος. Νὰ σχηματισθῇ ἐπιτροπὴ ἀπὸ ἐκπροσώπους τοῦ διεθνοῦς ὀργανισμοῦ πετρελαιοειδῶν καὶ ἐκπροσώπους τῶν κομμάτων διὰ νὰ ἐξακριβωθῇ ἂν πράγματι αἱ τιμαὶ ΠΛΑΤΣ εἶναι ἐκεῖναι, μὲ τὰς ὁποίας ἀγοράζει τὸ ἀργὸν πετρέλαιον τὸ πρῶτον διϋλιστήριον καὶ θὰ ἀγοράζῃ τὸ δεύτερον ὡσαύτως. Εἰς τὸ κάτω τῆς γραφῆς, κ. Ὑπουργέ, τὸ διϋλιστήριον Ἀσπροπύργου εἶναι κρατικόν, περιουσία τοῦ Κράτους, ἀπὸ τὰ κέρδη του τὰ 90,5 ἀνήκουν εἰς τὸ Δημόσιον. Σᾶς καταγγέλομεν μίαν ἀπάτην καὶ λαθρεμπορίαν συναλλάγματος εἰς τεραστίαν ἔκτασιν καὶ εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ προβῆτε εἰς ἔλεγχον. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν τὴν παρελθοῦσαν Τρίτην ἐλύθη ἡ συνεδρίασις τοῦ Σώματος, εἷς τῶν συνεργατῶν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ τὸν συνεχάρη καὶ τοῦ ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ ἀγόρευσίς του ἦτο «ἕνα ποίημα». Καὶ πράγματι, κ. συνάδελφοι, ἦτο ἕνα ποίημα καὶ διὰ τοῦτο ποιητικῇ ἀδείᾳ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐξεφράσθη μὲ οὐτοπιστικὰς παραδοξολογίας καὶ σουρρεαλιστικὴν σύγχυσιν περὶ τῶν τιμῶν. Ἀλλά, ἀργὰ ἢ γρήγορα, ἂς τὸ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἀγορεύσῃ κἄποιος ἄλλος, τοῦ ὁποίου ἡ ἀγόρευσις δὲν θὰ εἶναι ποίημα, ἀλλὰ πεζὸς λόγος σαφὴς καὶ ρητός, καὶ αὐτὸς θὰ εἶναι ὁ Εἰσαγγελεὺς τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§73Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία.

§74Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι χάριν τοῦ κύρους τοῦ Σώματος, πρέπει νὰ λύσετε τὴν συνεδρίασιν. Εἶναι ἐξώφθαλμον, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, μέχρι σημείου, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ καὶ ὁ ἀπαιτούμενος ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ἀριθμὸς βουλευτῶν διὰ νὰ ὑπογραφῇ ἡ ἔνστασις ἀπαρτίας.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅταν ἀσκῆται ἔλεγχος δὲν πρόκειται νὰ ληφθῇ ἐκ μέρους τοῦ Σώματος ἀπόφασις. Ἡ Κυβέρνησις ἐλέγχεται, εἶναι παροῦσα καὶ δέχεται νὰ ὑποστῇ ἐν συνεχείᾳ τὸν ἔλεγχον. Ἔπειτα ὑπῆρξε μία συμφωνία μεταξὺ τῶν Κομμάτων, ἡ ὁποία πρέπει νὰ τηρηθῇ. Σεῖς κόπτεσθε διὰ τὴν τήρησιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ θέλετε νὰ τὸν παραβιάζῃ τὸ Προεδρεῖον; Ὑπογράψατε ἔνστασιν ἀπαρτίας, ἐὰν θέλετε.

§76Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐρωτᾶσθε ἀπὸ τὸ Σῶμα νὰ ἀποφανθῆτε, ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι ἀπαρτία.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ Προεδρείου ὑπάρχει, δύνασθε νὰ ἀσκήσητε τὰ δικαιώματά σας ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ.

§78Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ πεῖρα καὶ ἡ σοβαρότης σας θὰ σᾶς ἐπέβαλον νὰ λύσετε τὴν συνεδρίασιν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἀναλάβετε τὴν εὐθύνην ὑποβάλλοντες ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§80Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι προφανές, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία καὶ κατὰ τὰς προηγουμένας συνεδριάσεις ἐλύθη ἡ συνεδρίασις τὴν 11ην μ.μ. ὥραν χωρὶς νὰ ὑποβληθῇ ἔνστασις.

§81Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ἔγινε συμφωνία νὰ συνεχίζεται ἡ συζήτησις μὲ κενὰ τὰ βουλευτικὰ ἑδώλια;

§82Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἶναι περισσότεροι οἱ ἀπόντες βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν πρόκειται περὶ ἐλέγχου καὶ ἀποσιάζουν περισσότεροι βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἂς κρίνουν αὔριον ὅσοι πληροφορηθοῦν τὸ γεγονὸς πόσην σοβαρότητα δίδει ἡ Ἀντιπολίτευσις εἰς τὴν κρινομένην ὑπόθεσιν. Ἡμεῖς ἐπιθυμοῦμεν νὰ συνεχίσωμεν.

§83Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Παρόντες Κυβερνητικοὶ βουλευταὶ ἕνδεκα (11). Τοῦτο ἀποτελεῖ δεῖγμα τῆς προθέσεως τῆς Κυβερνήσεως νὰ συνεχίσῃ τὴν συνεδρίασιν.

§84Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐπιθυμεῖτε νὰ διακόψητε τὴν συζήτησιν; Ὁμολογήσατέ το.

§85Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διὰ τὴν ἀπάντησιν ποὺ ἐδώσατε. Ἐγὼ δὲν ἀπέδωσα μομφὴν εἰς οἱανδήποτε παράταξιν ἢ πτέρυγα, εἶπον, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία καὶ χάριν τοῦ κύρους τοῦ Σώματος ὀφείλομεν νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§87ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.10′ μ.μ.)