1962.11.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 10η

Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 227 659)17.8.1962 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς χρηματοδότησιν τῆς ΣΥΚΙΚΗΣ μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 25.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 267974)25.10.1962 ἀποφάσεώς του ἀνέστειλε μέχρι 31. 12.1962 τὴν ἐξόφλησιν τῶν πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ὀφειλομένων ὑπὸ τοῦ Σώματος Ὁρκωτῶν Λογιστῶν τόκων διὰ χορηγηθέντος ὑπ’ αὐτῆς αὐτῷ δανείου. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 115353)30.8.1962 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς ΑΧΠΤΟΛ διὰ ποσοῦ δραχμῶν 174.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 201204)28.7.1962 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χορήγησιν δανείου εἰς τὴν Διεθνῆ Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης δραχμῶν 3.000.000. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 212362)28.7.62 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ε.Τ.Ε. διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς Ἑταιρείας «Ἑλληνικὴ Βιομηχανία Σακχάρεως Α.Ε. κ.λ.π.». Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 281516)3.11.1962 ἀποφάσεώς του παρέτεινε μέχρι 31.12. 1962 τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης μέχρι τῆς αὐτῆς ἡμερομηνίας παράτασιν τοῦ χρόνου ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς αὐτὴν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὀφειλομένων δόσεων, διὰ τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων πρὸς σεισμοπλήκτους Θεσσαλίας–Φθιώτιδος. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 249508)19.9.1962 ἀποφάσεώς του ἀνακαλεῖ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 220298)1962 ἀπόφασίν του ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως μελετηθῶσι καὶ ἐκτιμηθῶσιν αἱ προβαλλόμεναι ἀπὸ μέρους τῆς πιστωτρίας Γερμανικῆς Τραπέζης ἀντιρρήσεις. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 299537)3.11.1962 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν παρὰ τῆς Τραπέζης ταύτης χορήγησιν πρὸς τὴν Ἀνώνυμον Ἑλληνικὴν Μεταλλευτικὴν καὶ Βιομηχανικὴν Ἑταιρείαν Λιγνιτωρυχείων Πτολεμαΐδος (ΛΙΠΤΟΛ) δανείου μέχρι ποσοῦ 42.000.000 κλπ. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων»: α) τοῦ Νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας» κλπ., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Τούμπας καὶ Ι. Γκλαβάνης, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων»: α) τοῦ Νόμου 3239)55 «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας» κλπ., β) τῆς νομοθεσίας περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων καὶ γ) τῆς ἐργατικῆς καὶ τῆς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως νομοθεσίας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας, κ. Γ. Ἀθανασιάδης– Νόβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Ἀνθοφύτου, Γαύρου κλπ., διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀνάκλησιν κλιμακίου «ΝΟΒΑ» κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Ἐλευθερουπόλεως Παγγαίου αἰτουμένου χορήγησιν ἐπαρκοῦς χρηματικοῦ ποσοῦ παρὰ τοῦ ὀργανισμοῦ ἀπασχολήσεως Ἀνέργων, πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων ὑπὸ τοῦ Δήμου, δι’ ἀπασχόλησιν ἀνέργων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Βιοτεχνικῶν Σωματείων Μακεδονίας, αἰτουμένης ἄμεσον κεφαλαιοποίησιν τῶν μέχρι σήμερον ὀφειλῶν τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν πρὸς τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου, κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ 47ου ΚΤΕΛ Ν. Ἔβρου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τῆς Νομαρχίας, κατόπιν αἰτήσεως τοῦ Β. Κλεισούρα, ἐπαναχορήγησιν ἀδείας κυκλοφορίας τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 68575 φορτοεπιβατικοῦ αὐτοκινήτου του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σάββα Ἐμινίδη κλπ., ἰδιοκτητῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων δι’ ἀνέγερσιν ἐργοστασίου Φωσφορικῶν Λιπασμάτων διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατακράτησιν ποσοστοῦ 10% ὑπὲρ εἰδικοῦ ταμείου Ἐποικισμοῦ ἐκ τῆς χορηγηθείσης ἀποζημιώσεως. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Παναγιᾶς Θάσου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ἐκμίσθωσιν Λατομείου, ἀνήκοντος εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα, εἰς ἰδιώτην. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου, κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Παρασκευοπούλου Δ)ντοῦ τοῦ 6)θεσίου Δημοτικοῦ Σχολείου Διδυμοτείχου, αἰτουμένου χορήγησιν ἐποπτικῶν ὀργάνων. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου, κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Α. Ἀρ. Βαλτζίδη, Προέδρου τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας Δʹ Δημοτικοῦ Σχολείου Διδυμοτείχου, αἰτουμένου χορήγησιν ἐποπτικῶν ὀργάνων Φ. Πειραματικῆς καὶ Χημείας. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς, κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ταχυδρομικῶν διανομέων, αἰτουμένων ἑνιαίαν βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν ἁπάντων τῶν ταχυδρομικῶν διανομέων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης, κ. Α. Γρηγοριάδης, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ μὴ διάθεσιν προϊόντος τευτλοπαραγωγῶν Νομοῦ Πέλλης καὶ Ἡμαθίας. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς, κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Προσωπικοῦ Ὑδρεύσεως Λιμένος Πειραιῶς, αἰτουμένης κατοχύρωσιν τῶν μέχρι τοῦδε ἐργαζομένων μελῶν της. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12432)6.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 799 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Διὰ τὸ θέμα συνεπείᾳ τῆς εἰσαγωγῆς μηχανημάτων ἐν τῇ ἐπεξεργασίᾳ τῶν καπνῶν, ἀνεργίας τῶν καπνεργατῶν καὶ τῶν ἐξ αὐτῆς δυσμενῶν συνεπειῶν δι’ αὐτούς, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι, τοῦτο συνδέεται μὲ οἰκονομικωτέραν καὶ πλέον σύγχρονον ἐπεξεργασίαν τῶν καπνῶν ἥτις βεβαίως δὲν δύναται ν’ ἀναχαιτισθῇ ὡς τεχνικὴ πρόοδος ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἀκώλυτον ἐμπορίαν καὶ διάθεσιν τῶν καπνῶν μας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας δὲν παραλείπουν νὰ λαμβάνουν πᾶν, ἐκ τῶν πραγμάτων δυνατόν, μέτρον διὰ τὴν βοήθειαν τῶν καπνεργατῶν, διαρκούσης τῆς ἀνεργίας των, ὡς καὶ διὰ τὴν δημιουργίαν εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως εἰς τὰς περιφερείας αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐντόνως καπνεργατικαί. Τὸ ἐνδιαφέρον τοῦτο τῆς Κυβερνήσεως θὰ συνεχισθῇ καὶ διὰ τὸ μέλλον ἐντὸς δὲ τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων, θὰ ληφθοῦν καὶ ἕτερα κατάλληλα μέτρα. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἐκτάκτου ἐπιδοτήσεως τῶν καπνεργατῶν ἐγκαίρως θὰ ληφθοῦν τὰ δέοντα μέτρα. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τέλος τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν παλαιῶν καπνεργατῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ τροποποίησις τῆς νομοθεσίας τοῦ ΙΚΑ, ἐπὶ τῷ τέλει μειώσεως τῶν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως ὡρισμένης κατηγορίας ἠσφαλισμένων αὐτοῦ, δὲν καθίσταται δυνατὴ διὰ λόγους κυρίως ἀρχῆς, ἀλλὰ καὶ οἰκονομικοὺς τοιούτους. Οὐχ’ ἧττον, ἐπιθυμοῦντες ὅπως διερευνηθῇ πλήρως τὸ ὅλον θέμα, ἀπὸ πλευρᾶς οἰκονομικῶν ἐπιπτώσεων, ἔχομεν δώσει τὰς δεούσας ἐντολὰς διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀπαιτουμένων στοιχείων, ἥτις καὶ συντελεῖται ἤδη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7633)5159)21.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 124) 13.6.62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Γ. Τσαρουχᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα. Διὰ τὸ θέμα τῶν καπνεργατῶν, ὡς τοῦτο ἐδημιουργήθη κατόπιν τῆς εἰσαγωγῆς μηχανημάτων ἐν τῇ ἐπεξεργασίᾳ τῶν καπνῶν καὶ τῶν δυσμενῶν συνεπειῶν διὰ τοὺς καπνεργάτας, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τοῦτο συνδέεται μὲ οἰκονομικωτέραν καὶ πλέον σύγχρονον ἐπεξεργασίαν τῶν καπνῶν, ἥτις βεβαίως δὲν δύναται νὰ ἀναχαιτισθῇ ὡς τεχνικὴ πρόοδος, ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἀκώλυτον ἐμπορίαν καὶ διάθεσιν τῶν καπνῶν μας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας δὲν παραλείπουν νὰ λαμβάνουν πᾶν ἐκ τῶν πραγμάτων δυνατὸν μέτρον διὰ τὴν βοήθειαν τῶν καπνεργατῶν, διαρκούσης τῆς ἀνεργίας των, ὡς καὶ διὰ τὴν δημιουργίαν εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως εἰς τὰς περιφερείας αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐντόνως καπνεργατικαί. Τὸ ἐνδιαφέρον τοῦτο τῆς Κυβερνήσεως θὰ συνεχισθῇ καὶ διὰ τὸ μέλλον ἐντὸς δὲ τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων θὰ ληφθοῦν καὶ ἕτερα κατάλληλα μέτρα. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἐκτάκτου ἐπιδοτήσεως τῶν καπνεργατῶν ἐγκαίρως θὰ ληφθοῦν τὰ κατάλληλα μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10686)25.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 530 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὸ θέμα τῶν καπνεργατῶν, ὡς τοῦτο ἐδημιουργήθη κατόπιν τῆς εἰσαγωγῆς μηχανημάτων ἐν τῇ ἐπεξεργασίᾳ τῶν καπνῶν καὶ τῶν δυσμενῶν συνεπειῶν διὰ τοὺς καπνεργάτας γνωρίζωμεν ὑμῖν, ὅτι τοῦτο συνδέεται μὲ οἰκονομικωτέραν καὶ πλέον σύγχρονον ἐπεξεργασίαν τῶν καπνῶν ἥτις βεβαίως δὲν δύναται ν’ ἀναχαιτισθῇ ὡς τεχνικὴ πρόοδος, ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἀκώλυτον ἐμπορίαν καὶ διάθεσιν τῶν καπνῶν μας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας δὲν παραλείπουν νὰ λαμβάνουν πᾶν, ἐκ τῶν πραγμάτων δυνατὸν μέτρον διὰ τὴν βοήθειαν τῶν καπνεργατῶν, διαρκούσης τῆς ἀνεργίας των ὡς καὶ διὰ τὴν δημιουργίαν εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως εἰς τὰς περιφερείας αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐντόνως καπνεργατικαί. Τὸ ἐνδιαφέρον τοῦτο τῆς Κυβερνήσεως θὰ συνεχισθῇ καὶ διὰ τὸ μέλλον, ἐντὸς δὲ τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων θὰ ληφθοῦν καὶ ἕτερα κατάλληλα μέτρα. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν παλαιῶν καπνεργατῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ τροποποίησις τῆς νομοθεσίας τοῦ ΙΚΑ ἐπὶ τῷ τέλει μειώσεως τῶν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως ὡρισμένης κατηγορίας ἠσφαλισμένων αὐτοῦ δὲν καθίσταται δυνατὴ διὰ λόγους κυρίως ἀρχῆς, ἀλλὰ καὶ οἰκονομικοὺς τοιούτους. Οὐχ’ ἧττον ἐπιθυμοῦντες ὅπως διερευνηθῇ πλήρως τὸ ὅλον θέμα ἀπὸ πλευρᾶς οἰκονομικῶν ἐπιπτώσεων, ἔχομεν δώσει τὰς δεούσας ἐντολὰς διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀπαιτουμένων στοιχείων ἥτις καὶ συντελεῖται ἤδη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12112)31.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐκ τῆς ἐρεύνης ἣν ἐνηργήσαμεν εἰς τοὺς ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου τελοῦντας Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, διεπιστώθη ὅτι μόνον τὸ ΙΚΑ διέκοψε προσφάτως τὴν περίθαλψιν τῶν κωφαλάλων παίδων καὶ τοῦτο διότι δὲν προεβλέπετο, ὑπὸ τοῦ διέποντος τούτου νόμου, τοιαύτη ρύθμισις. Ἤδη τὸ θέμα τοῦτο ἐρρυθμίσθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4277)1962 Ν. Δ. ὁρίζοντος διὰ τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 14 ὅτι, ἡ εἰς τὰ εἰδικὰ ἐκπαιδευτήρια ἀσκουμένη ἀγωγὴ ἐπὶ σκοπῷ ἄρσεως τῶν συνεπειῶν τῆς ἀναπηρίας (εἰδικὴ ἐκπαίδευσις) τῶν κωφαλάλων τέκνων ἠσφαλισμένων παρὰ τῷ ΙΚΑ ἢ ἑτέρῳ Ὀργανισμῷ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως ἀποτελεῖ μέθοδον θεραπείας καὶ ὡς τοιαύτη ἐμπίπτει εἰς τὴν περίθαλψιν, τὴν ὁποίαν κατὰ τὴν ἐν ἰσχύϊ νομοθεσίαν ὑποχρεοῦνται νὰ παρέχουν οἱ ἀνωτέρω Ὀργανισμοὶ εἰς τοὺς ἀσθενεῖς ἠσφαλισμένους καὶ τὰ μέλη οἰκογενείας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10828)26.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 591)22. 9.62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Ν. Τσόχα, περὶ ἱκανοποιήσεως αἰτημάτων τοῦ ἐν θέματι ἐργατικοῦ Κέντρου, περιλαμβανομένων εἰς τὸ ἀπὸ 7.6.62 ψήφισμα αὐτοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς τὰ ἑξῆς: Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα, περὶ αὐξήσεως τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 20% τοῦτο δὲν δύναται νὰ τύχῃ ἱκανοποιήσεως τὸ μὲν διότι ἀπὸ τυπικῆς ἀπόψεως θὰ ἀπῄτει διάταξιν νόμου, τὸ δὲ διότι ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας ἀντίκειται πρὸς τὸ πνεῦμα καὶ τὸν σκοπὸν τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας περὶ συλλογικῶν συμβάσεων καὶ διαιτησίας, καθ’ ἣν ἡ βελτίωσις τῶν ὅρων ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας ἐπιδιώκεται κατὰ κλάδους καὶ κατηγορίας ἐργαζομένων ἀναλόγως τῶν εἰς ἑκάστην περίπτωσιν ὑφισταμένων συνθηκῶν καὶ δυνατοτήτων. Παροχὴ γενικῆς προστασίας αὐξήσεως θὰ ἐδικαιολογεῖτο μόνον, ἐὰν εἰς τὴν χώραν μας εἶχεν ἐπέλθει σοβαρὰ νομισματικὴ διαταραχὴ ἢ ἴσχυε σύστημα διατιμήσεως τῆς ἐργασίας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ λοιπὰ ἐν τῷ ψηφίσματι τοῦ ΕΚΕΜ διαλαμβανόμενα αἰτήματα γνωρίζομεν, ὅτι ταῦτα ἀναφέρονται εἰς γενικώτερα ἐργατικὰ ζητήματα καὶ ὅσα ἐξ αὐτῶν εἶναι βάσιμα ἐξετάζονται μετὰ τοῦ προσήκοντος πρὸς τὴν ἐργατικὴν τάξιν ἐνδιαφέροντος, συνεχὴς δὲ καταβάλλεται προσπάθεια διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποίησίν των, ἐντὸς βεβαίως τῶν ὑφισταμένων ἑκάστοτε συνθηκῶν καὶ δυνατοτήτων καὶ καθ’ ὅ μέτρον τὴν τοιαύτην ἱκανοποίησιν ἐπιτρέπουσιν αἱ δυνατότητες τῆς οἰκονομίας μας καὶ ἡ ἐναρμόνισις τῶν συμφερόντων τῶν ἐπὶ μέρους κοινωνικῶν ὁμάδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9768)23.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 437 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Οἱ μετακινούμενοι δι’ ἐξεύρεσιν ἐργασίας εἰς χώρας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης Ἕλληνες ἐργάται καὶ κυρίως εἰς τὰς τοιαύτας τοῦ Βελγίου καὶ Γερμανίας, συνάπτουν ἀτομικὰ διμερῆ συμβόλαια ἐργασίας μὲ λεπτομερεῖς ὅρους μεταβάσεως καὶ ἐπιστροφῆς, ἐργασίας, διαμονῆς, διατροφῆς κλπ. Εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, ὅπου καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν μετακινουμένων ἐργατῶν εἶναι μεγαλύτερος, ἐκτὸς τῶν λειτουργούντων ἤδη Ἑλληνικῶν Κλιμακίων εἰς τὰς μεγαλυτέρας πόλεις τῆς χώρας ταύτης, πρὸς συντονισμὸν τῶν ἐνεργειῶν τῶν κλιμακίων τούτων, ἐτοποθετήθη ἤδη παρὰ τῇ ἐν Βόννῃ Ἑλληνικῇ Βασιλικῇ Πρεσβείᾳ ἐργατικὸς σύμβουλος. Ἐξ ἄλλου τὰ Ἑλληνικὰ κλιμάκια τῆς Δ. Γερμανίας παρακολουθοῦν καὶ μετεργασιακῶς τοὺς Ἕλληνας ἐργάτας μεριμνῶντα διὰ τὴν ψυχαγωγίαν τούτων ἐντὸς ἀτμοσφαίρας Ἑλληνικῆς πάντοτε, καὶ τὴν οἰκογενειακὴν προστασίαν τούτων διὰ τῆς παροχῆς συμβουλῶν καὶ ἀσκήσεως πάσης τῆς ἐπιρροῆς τούτων πρὸς διατήρησιν τῶν μετὰ τῶν ἐν Ἑλλάδι οἰκογενειῶν των συγγενικῶν δεσμῶν. Ἐπὶ σκοπῷ συγκεντρώσεως ὅλων τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν καὶ δημιουργίας οἰκογενειακῆς ἀτμοσφαίρας ἐπρογραμματίσθη ἡ ἵδρυσις Ἑλληνικῶν Σπιτιῶν, εἰς δὲ τὴν πόλιν τοῦ Μονάχου ἤρξατο ἤδη λειτουργοῦν τοιοῦτον. Ἡ λειτουργία τούτου θὰ συμβάλλῃ τὰ μέγιστα εἰς τὴν διατήρησιν ἀρρήκτων τῶν δεσμῶν τῶν ἐν Δ. Γερμανίᾳ Ἑλλήνων ἐργατῶν μετὰ τῆς μητρὸς Πατρίδος, καθ’ ὅσον εἰς ταῦτα οἱ Ἕλληνες ἐργάται, κατὰ τὰς ἐλευθέρας ὥρας των θὰ παρακολουθοῦν προγράμματα Ἑλληνικῆς μουσικῆς, θὰ ἀναγινώσκουν Ἑλληνικὰ βιβλία καὶ περιοδικὰ καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ εὑρίσκωνται ἐντὸς Ἑλληνικοῦ περιβάλλοντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6995 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου κλπ. σχετικῶς μὲ σημειωθείσας ἀπολύσεις συνδικαλιστικῶν ὑπαλλήλων τοῦ 3ου ΚΤΕΛ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ἐπιτροπῶν κρίσεως τοῦ Α. Ν. 516, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ἐν λόγῳ ἀπολύσεις ἐφ’ ὅσον ἐγένοντο κατὰ τὴν διαδικασίαν τὴν διαγραφομένην ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ὡς ἄνω Α. Ν. 516)48 εἶναι σύννομοι, οὐδεμία δὲ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀνάμιξις ἡμῶν εἶναι ἐπιτρεπτή. Βεβαίως αἱ ὑπ’ ἀριθ. 87 καὶ 98 διεθνεῖς συμβάσεις προστατεύουσιν τὰς συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις ἀπὸ πᾶσαν ἐνέργειαν τῶν δημοσίων ἀρχῶν προσαρμοζομένης ἤδη καὶ τῆς κειμένης νομοθεσίας πρὸς τὰς διατάξεις τῶν συμβάσεων τούτων, πλὴν ὅμως αὗται δὲν δύνανται νὰ θίξωσι τὰς σχετικὰς περὶ ἀσφαλείας τοῦ Κράτους διατάξεις ὡς καὶ τοιαύτας τοῦ Α. Νόμου 516)48 αἵτινες παραμένουσιν ἐν ἰσχύϊ καὶ τῶν ὁποίων κατάργησις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἀπροβλέπτους συνεπείας διὰ τὸν ὑγιῶς σκεπτόμενον συνδικαλισμὸν πρᾶγμα ὅπερ δὲν δύναται νὰ πράξῃ ἡ Διοίκησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπασπύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11684)19.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 16.10. 62 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπασπύρου, «περὶ τοῦ τρόπου παροχῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους περιοχῆς ἔργων Ἀχελώου», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ἵδρυμα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 94712)1962 ἀναφορᾶς του, ἐγνώρισεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν σχετικῶν ἀναγκῶν περιθάλψεως τῶν ἀπασχολουμένων εἰς τὰ ἔργα τοῦ Ἀχελώου ἠσφαλισμένων τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων συνέστησεν εἰδικὸν Ὑγειονομικὸν Σταθμὸν εἰς θέσιν Ὀρφανὸ τῆς περιοχῆς τῶν ἔργων τούτων καὶ διέθεσεν ἀσθενοφόρον αὐτοκίνητον, ἐκ τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν δύναμιν τοῦ περιφερειακοῦ Ὑποκαταστήματος ΙΚΑ Ἀθηνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7288 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Ι. Παπαδημητρίου κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ληφθέντα ἐπὶ τοῦ προκειμένου μέτρα προστασίας καὶ ἐξυπηρετήσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Προαστείων κάθε ἄλλο παρὰ ἐστρέφετο κατὰ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἑταιρείας. Ἀλλοίμονον δὲ ἐὰν ἐπεκράτει ἡ ἀρχὴ ὅπως κάθε μέτρον κυβερνητικὸν προστατεῦον τὸ κοινωνικὸν σύνολον χαρακτηρίζεται ὡς στρεφόμενον κατὰ τῆς ἀπεργίας τῶν μισθωτῶν. Τοῦτο, ὡς εἶναι φανερόν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταλήξῃ, ὄχι ἁπλῶς εἰς βάρος τῆς κοινωνίας, ἀλλὰ καὶ εἰς βάρος αὐτῶν τῶν ἀπεργῶν, διότι οὕτω αὐτοὶ θὰ προεκάλουν τὴν κατακραυγὴν τοῦ ταλαιπωρουμένου κοινωνικοῦ συνόλου καὶ πολλὰ θὰ ἔχανον ἐξ αὐτῆς τῆς ἀπομονώσεως οἱ ἀπεργοῦντες. Μέτρα συνεπῶς, προστασίας καὶ ἐξυπηρετήσεως τοῦ εὐρυτέρου κοινοῦ εἶναι ἐπιβεβλημέναι κυβερνητικαὶ ἐνέργειαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9642)20.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Στεφανοπούλου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐζητήσαμεν ἤδη, παρὰ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν, ἵνα ὑποβάλῃ ἡμῖν πρὸς ἔγκρισιν σχετικὴν πρότασιν περὶ τροποποιήσεως τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 81)1962 Β. Διατάγματος. Κατὰ ταῦτα, τελοῦντες ἐν ἀναμονῇ ὑποβολῆς προτάσεως παρὰ τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου θέλομεν προέλθει εἰς τὰς ἐνδεδειγμένας ἐνεργείας πρὸς ἔκδοσιν τοῦ σχετικοῦ Β. Διατάγματος πρὸς ρύθμισιν τοῦ θέματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Παπαπολίτη καὶ Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7831)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Παπαπολίτη καὶ Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θιγόμενον παρὰ τῶν Πειραιωτῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων θέμα, ἐξετάζεται ὑφ’ ἡμῶν μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς, θέλουσι δὲ δοθῆ ἐν καιρῷ, αἱ προσήκουσαι δυναταὶ λύσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Ε. Σακελλάρη, Γ. Στεργίου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9738)23.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 393)7.8.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Ε. Σακελλάρη, Γ. Στεργίου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Τυπογράφων καὶ Μισθωτῶν Γραφικῶν Τεχνῶν, δὲν προέβη εἰς ἀποστολὴν τέκνων ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων αὐτοῦ εἰς παιδικὰς κατασκηνώσεις ἀπὸ τοῦ ἔτους 1959, καθ’ ὅσον αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητές του δὲν ἐπέτρεψαν τοῦτο. Εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Ταμείου δὲν χορηγεῖται ἐπίδομα λουτροθεραπείας, δεδομένου, ὅτι οὗτοι ὡς ἠσφαλισμένοι δι’ ἀσθένειαν εἰς τὸ ΙΚΑ δύνανται νὰ λαμβάνωσι τὸ ἐν λόγῳ ἐπίδομα παρ’ αὐτοῦ. Εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ταμείου δὲν χορηγεῖται ἐπίδομα λουτροθεραπείας, ἀλλὰ εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην λουτροθεραπείας, δύναται νὰ χορηγηθῇ δάνειον μέχρι τριῶν μηνιαίων συντάξεων συμφώνως πρὸς τὰς περὶ Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς διατάξεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΤΛΟΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Ρουχωτᾶ καὶ Ε. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9734)23.8.62 ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 388)7.8.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Ρουχωτᾶ καὶ Ε. Σκορδίλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Παραλλήλως πρὸς τὰς ὑπ’ ἀριθ. 14)60 καὶ 20)60 ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, δι’ ὧν τοῦτο ἀποφαίνεται, ὅτι τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ἐργατοτεχνιτῶν, Δομικῶν καὶ Ξυλουργικῶν Ἐργασιῶν λειτουργεῖ νομίμως ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Δ. 3867)58 ἐξεδόθησαν καὶ ἕτεραι ἀποφάσεις (138)56, 169)57) τοῦ αὐτοῦ Συμβουλίου ἀποφαινομένου, ὅτι ὑφίσταται ὑποχρέωσις τοῦ Ταμείου διὰ τὴν παροχὴν συντάξεως βάσει χρόνου ἀσφαλίσεως πραγματοποιηθέντος κατὰ τὸ πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Ν.Δ. 3867)1958 χρονικὸν διάστημα. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ νομολογίαν τῶν Πολιτικῶν Δικαστηρίων (Εἰρ. Ἀθ. 305)61 Π.Α. 10086) 1957, Ε.Α. 856)61, 858)61 Α. Π. 5551)1961 κ.ἄ.) νομίμως ὀφείλονται εἰς τὸ ἄνω Ταμεῖον εἰσφοραὶ ἀναγόμεναι εἰς χρόνον πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Ν.Δ. 3867)58. Πάντως ἐκτιμῶντες τὸ γεγονός, ὅτι ἐδημιουργήθησαν βάσιμοι ἀμφιβολίαι πρὸ τοῦ Ν.Δ. 3867)58, ὡς πρὸς τὴν νομιμότητα τοῦ Ταμείου προτιθέμεθα ν’ ἀντιμετωπίσωμεν διὰ νομοθετικοῦ μέτρου τὸ ὅλον θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Γ. Λαμπράκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6971)5416)31.5. 62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1173 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Γ. Λαμπράκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Μ. Σβώλου καὶ ἐπὶ τοῦ διὰ ταύτης θιγομένου θέματος, τῆς καθιερώσεως 6ώρου Ἐργασίας ἡμερησίως διὰ τοὺς ἐργαζομένους μαθητὰς τῶν Νυκτερινῶν Γυμνασίων διὰ τοὺς ἐν τῇ αὐτῇ ἐπικαλουμένους λόγους, διὰ τῆς θεσμοθετήσεως καὶ ἐφαρμογῆς ἑνὸς γενικοῦ κανόνος, δι’ οὗ νὰ καθιεροῦται ἡ 6ωρος ἐργασία δι’ ὅλους τοὺς νέους ἡλικίας κάτω τῶν 20 ἐτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, τ’ ἀκόλουθα: Τὸ ἐν λόγῳ θέμα βεβαίως μόνον νομοθετικῶς δύναται νὰ ρυθμισθῇ πλὴν ὅμως ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον δὲν ἀντιμετωπίζεται παρ’ ἡμῶν τοῦτο, καθ’ ὅτι, ἐκ τῆς τυχὸν μειώσεως τῶν ὡρῶν ἐργασίας ἁπάντων τῶν ἐργαζομένων ἡλικίας κάτω τῶν 20 ἐτῶν, εἰς 6 ἡμερησίως, ὡς καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 31339)2132)10.4.1962 ἡμετέρου ἐγγράφου ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν, ὅτι θὰ προκύψουν σοβαραὶ δυσχέρειαι ἀπασχολήσεως αὐτῶν καθ’ ὅσον ἐκ τοῦ λόγου τούτου εἶναι πολὺ πιθανὸν νὰ ἀποφεύγουν οἱ ἐργοδόται νὰ προσλαμβάνουν ἢ νὰ διατηροῦν εἰς τὰς ἐργασίας των προσωπικόν, ὅπερ δὲν θὰ τοὺς ἐξυπηρετῇ πλήρως ὡς ἐκ τοῦ μειωμένου ὡραρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6960)5405)31.5. 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1161 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη καὶ ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θιγομένου θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 959)22.10.60 ἀναφορὰ τῆς Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας Παντοπωλῶν Ἑλλάδος, διεβιβάσθη εἰς τὴν Ἀστυνομικὴν Διεύθυνσιν Ἀθηνῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 69508)5283)1960 ἡμετέρου ἐγγράφου, ὅπερ ἐκοινοποιήθη καὶ εἰς τὴν ὡς εἴρηται Συνομοσπονδίαν ἵνα, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Π. Δ)τος τῆς 8)14.3.30 «περὶ κωδικοποιήσεως τῶν νόμων περὶ Κυριακῆς ἀναπαύσεως» τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Διατάγματος 3789)57, καὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ Π. Δ)τος τῆς 8)13.4.32 «περὶ κωδικοποιήσεως τῶν διατάξεων τῶν νόμων περὶ χρονικῶν ὁρίων ἐργασίας εἰς τὰ καταστήματα κλπ», ἐπιμεληθῆ διὰ τῶν ὀργάνων της, τῆς ἀπαγορεύσεως πωλήσεως ὑπὸ τῶν πλανοδίων πωλητῶν εἰδῶν πωλουμένων συνήθως εἰς καταστήματα κατὰ τὰς ὥρας καθ’ ἅς, ταῦτα παραμένουν κλειστά, τόσον καθ’ ἑκάστην, ὅσον καὶ κατὰ τὰς Κυριακὰς καὶ ἐφαρμογῆς διὰ τὰ ὡς μικτὰ λειτουργοῦντα καταστήματα τοῦ ἰσχύοντος δι’ οἱανδήποτε τῶν ἐν αὐτοῖς πωλουμένων εἰδῶν, βραχυτέρου ὡραρίου ἐργασίας, πρὸς ἀποφυγὴν ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ. Ὡσαύτως γνωρίζομεν, ὅτι δι’ ὁμοίων προγενεστέρων ἐγγράφων μας καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 29710)1867)5.4.62 νεωτέρου τοιούτου, πρὸς τὰς Ἀστυνομικὰς Δ)νσεις Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, Δ)νσιν Χωρ)κῆς Θεσσαλονίκης, ὡς καὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 56177)100047)31.7.61 ἐγκυκλίου, δι’ ἧς ἐκοινοποιήθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 46807)8722)6.7.61 ἡμετέρα ἀπόφασις «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Δ)τος 3789)1957, εἰς ἁπάσας τὰς Πρωτευούσας τῶν Νομῶν καὶ τὰς πόλεις τὰς ἐχούσας πληθυσμὸν ἄνω τῶν 10.000 κατοίκων ἐδόθη ἐντολὴ πρὸς ἁπάσας τὰς Νομαρχίας, Ἀστυνομικὰς Δ)σεις, Δ)σεις Χωροφυλακῆς καὶ Ἐπιθεωρήσεις Ἐργασίας, ὅπως ἐπιμεληθῶσι τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ὡς ἄνω διατάξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Γιάννου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6528) 4943)18.5.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1145)16.5.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Γιάννου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἐν σχέσει πρὸς τὰ ἐκτιθέμενα εἰς τὸ μνημονευόμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει ὑπ’ ἀριθ. 5199)Β.123 ἐ.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον καὶ ἐν συνεχείᾳ τούτου, ὅτι τὸ θέμα τῆς περὶ ἧς πρόκειται οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ ΤΕΑΜΚ εἰσῆλθεν ἤδη εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ρυθμίσεως, ἐγκριθείσης παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς συνάψεως δανείου ἐκ δρχ. 6.000.000. 2) Βεβαίως, ἡ δανειοδότησις δὲν ἐπιλύει κατὰ τρόπον ὁριστικὸν τὸ πρόβλημα τοῦ ΤΕΑΜΚ. Διὰ τὸν λόγον ἀκριβῶς τοῦτον, ἐλήφθησαν ἤδη μέτρα καὶ μελετᾶται ἡ λῆψις ἑτέρων τοιούτων, μὲ ἀντικειμενικὸν πάντοτε σκοπὸν τὴν ἐξασφάλισιν σταθερῶν οἰκονομικῶν τοῦ Ταμείου, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν καθιέρωσιν ὑγιῶν ἀρχῶν ἀσφαλιστικῆς ὀργανώσεως τούτου. Οὕτω ἐρρυθμίσθη ἤδη τὸ ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἐκκρεμοῦν καὶ κεφαλαιώδους διὰ τὸ Ταμεῖον σημασίας θέμα, τῆς παρ’ αὐτῷ ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀνεξαρτήτων βαφείων, φινιριστηρίων καὶ τυποβαφείων. Κατόπιν τῆς γενομένης ρυθμίσεως, μέγας ἀριθμὸς προσώπων, ὑπολογιζόμενος εἰς 2.500, θὰ προστεθῇ εἰς τὴν δύναμιν τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ταμείου, μὲ ὅλας τὰς ἐντεῦθεν εὐνοϊκὰς συνεπείας διὰ τὸ Ταμεῖον καὶ τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἐξ ἄλλου, ἐλήφθησαν μέτρα καὶ ἐτροποποιήθη ἡ διέπουσα τὸ Ταμεῖον νομοθεσία περὶ συντάξεων, βάσει ὑγιῶν ἀσφαλιστικῶν ἀρχῶν, εἰς τρόπον ὥστε καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ταύτης νὰ προσδοκᾶται βαθμιαία μὲν ἀλλὰ σταθερὰ βελτίωσις τόσον τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ταμείου, ὅσον καὶ τῆς ὑπὸ τούτου παρεχομένης ἀσφαλιστικῆς προστασίας. Τέλος, προωθοῦνται αἱ ἐνέργειαι πρὸς καθορισμὸν μέτρων τινῶν ἀφορώντων τὴν ρύθμισιν ἀμφισβητήσεων, ὡς πρὸς τὴν παρὰ τῷ ΤΕΑΜΚ ἀσφάλισιν τῶν ἀπασχολουμένων εἰς ὡρισμένους ἑτέρους κλάδους (καλτσοβιομηχανίας, φανελλοποιΐας κλπ.). Ὑπὸ τὰ ἀνωτέρω δεδομένα καὶ ἀνεξαρτήτως ἑτέρων γενικωτέρας φύσεως λόγων ἐν σχέσει πρὸς τὰς ἀρχὰς ὑφ’ ὧν διέπονται αἱ κρατικαὶ εἰσφοραί, δὲν ἀντιμετωπίζεται θέμα περὶ χορηγήσεως κρατικῆς εἰσφορᾶς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ὑποχρεώσεων καὶ τῶν ἀναγκῶν τοῦ ΤΕΑΜΚ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9337 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Δ. Κελτεμλίδη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ περὶ ἧς πρόκειται εἰσφορὰ ὑπὲρ τῶν Καπνεργατικῶν Ὀργανώσεων, οὖσα ἀπολύτως νόμιμος, ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῆς Πανελληνίου Καπνεργατικῆς Ὁμοσπονδίας κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Ἐξελεγκτικῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης τῆς 10.6.1962 εἰς ἐκτέλεσιν σχετικῆς ἀποφάσεως τοῦ 8ου Πανελλαδικοῦ Καπνεργατικοῦ Συνεδρίου, βάσει τῆς ἰσχυούσης ρητῆς καταστατικῆς διατάξεως ταύτης. Ὑπὲρ τῆς εἰσφορᾶς ταύτης ἐξεδηλώθησαν αἱ διάφοροι Καπνεργατικαὶ Ὀργανώσεις μέλη τῆς Π.Κ.Ο. διαπιστουμένης ὑπὸ πάντων τῆς ἀνάγκης οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν καπνεργατικῶν Ὀργανώσεων διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν γραφείων των καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν διαφόρων δαπανῶν των συνεπεία τῆς αἰσθητῆς πτώσεως τῶν πραγματοποιηθησομένων καπνεργατικῶν ἡμερομισθίων καὶ κατ’ ἀκολουθίαν καὶ τῶν ἐσόδων των κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Οἴκοθεν νοεῖται, ὅτι εἰς τὴν ἐν λόγῳ κράτησιν ἠδύνατο καὶ δύνανται ἀκόμη νὰ μὴ ὑποβληθῶσιν ἐφ’ ὅσον ἐπιθυμῶσι καὶ δηλώσωσι τοῦτο καπνεργάται καὶ καπνεργάτριαι μέλη σωματείων μὴ ἀνηκόντων εἰς τὴν δύναμιν τῆς Πανελλαδικῆς Καπνεργατικῆς Ὁμοσπονδίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Γ. Αὐγεροπούλου, Α. Γιάννου καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10281)11.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Γ. Αὐγεροπούλου κλπ. σχετικῶς μὲ παράπονα διαλαμβανόμενα εἰς τό, ἀπὸ 5.3.1962, ψήφισμα ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Αὐτοκινήτων Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν, συνημμένως, ἀντίγραφα τῶν ἀπὸ 19.7.1962 καὶ 27.9.1962 ἀναφορῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς ὑπαλλήλου Σωκρ. Παπαϊωάννου, σὺν τῇ πληροφορίᾳ, ὅτι τὰ ὑπὸ τοῦ 1ου καὶ 2ου ΚΤΕΛ, ὀφειλόμενα ἐξοφλοῦνται, ὑπὸ δὲ τοῦ 3ου ΚΤΕΛ θὰ ἐξοφληθοῦν ἐντὸς τοῦ τρέχοντος μηνός, τῆς καθυστερήσεως ὀφειλομένης κατὰ δήλωσιν ἐκπροσώπου τοῦ ὡς ἄνω ΚΤΕΛ εἰς ἀδυναμίαν ἐκκαθαρίσεως, λόγῳ ἀνεπαρκείας τοῦ προσωπικοῦ του, ἀπουσιάζοντος εἰς ἄδειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9244)4. 8.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 361 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Διὰ τοὺς μισθωτοὺς τῆς πόλεως τοῦ Βόλου πλὴν τῶν 75 ἐργατικῶν κατοικιῶν αἱ ὁποῖαι καὶ ἀνεγείρονται ἐχορηγήθησαν καὶ 300 δάνεια αὐτοστεγάσεως. Διὰ νὰ πραγματοποιηθοῦν τ’ ἀνωτέρω ὁ Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας κατέβαλε 26.317.180 δραχ. ἐνῷ εἰσέπραξεν ἐξ εἰσφορᾶς τῶν ἐργαζομένων δραχ. 7.796.726 μέχρι 31.12.1961. Μέχρι σήμερον οἱ τυχόντες δανείου αὐτοστεγάσεως μισθωτοὶ οὐδὲν ποσὸν κατέβαλον ἔναντι τῶν χρεωλυτικῶν δόσεων τῶν δανείων των. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω στοιχείων συνάγεται, ὅτι οἱ μισθωτοὶ τοῦ Βόλου ὄχι μόνον οὐδεμίαν ὑφίστανται καταπίεσιν διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ὀφειλῶν των ἀλλ’ ἀντιστρόφως οὐδὲν ποσὸν οὗτοι κατέβαλον μέχρι σήμερον ἔναντι τῶν ὑπ’ αὐτῶν ἀναληφθεισῶν ὑποχρεώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9196) 2.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 342 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπαδημητρίου νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Διὰ τοὺς μισθωτοὺς τῆς πόλεως Ἄργους καὶ Ναυπλίου ὡς καὶ διὰ τοὺς μισθωτοὺς πλείστων ὅσων ἄλλων πόλεων τῆς χώρας, προεκρίθη τὸ σύστημα τῆς παροχῆς στεγαστικῆς συνδρομῆς διὰ τῆς χορηγήσεως 30 δανείων αὐτοστεγάσεως διὰ τὴν πόλιν τοῦ Ἄργους καὶ 28 τοιούτων διὰ τὴν πόλιν τοῦ Ναυπλίου. Τὰ δάνεια ταῦτα περιληφθέντα εἰς τὸ στεγαστικὸν πρόγραμμα τοῦ Ο.Ε.Κ. 1960–61 ἐχορηγήθησαν ἤδη εἰς τοὺς ὑπὸ τῆς Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπιλεγέντας ὡς δικαιούχους. Ἐὰν ἀντὶ τοῦ προκριθέντος συστήματος ἐφηρμόζετο τὸ τοιοῦτον τῆς ἀνεγέρσεως ἐργατικῶν κατοικιῶν, τοῦτο θὰ ἐξετείνετο πάντως εἰς τὸ ὕψος τῶν χορηγηθέντων δανείων καὶ τοῦτο ἐκ τῆς ἀνάγκης τῆς συμμέτρου ἱκανοποιήσεως τῶν στεγαστικῶν ἀναγκῶν καὶ ἄλλων μισθωτῶν τῆς χώρας, βιούντων ἀρκούντως ὑπὸ δυσμενεῖς στεγαστικὰς συνθήκας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 77)62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ κλπ., περὶ μὴ πληρωμῆς καθυστερουμένων ἡμερομισθίων ἐργατῶν καὶ προσωπικοῦ τῆς ἐπιχειρήσεως Χονδροδήμου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας. 1. Ἡ μὴ καταβολὴ τῶν δεδουλευμένων ἀνερχομένων εἰς 840.000 δραχμ. ἐπὶ 358 ἐργατῶν ὀφείλεται εἰς οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν τῆς ἐπιχειρήσεως λόγῳ τῆς μὴ διαθέσεως μεγάλης ποσότητος σιδηρομεταλλεύματος ἀφ’ ἑνὸς καὶ εἰς τὴν ἀνάγκην προμηθείας νέων μηχανημάτων ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τῆς ἐκ τῆς ἐπισυμβάσης πυρκαϊᾶς καταστροφῆς τῶν παλαιῶν. 2. Κατόπιν μεσολαβήσεως τῆς ὡς ἄνω Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας συνεφωνήθησαν α) ἡ καταβολὴ 25 ἡμερομισθίων ἐκ τῶν ἡμερῶν ἐπισχέσεως ἐργασίας, εἰς ἕκαστον μισθωτήν, β) ἡ καταβολὴ ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς τυχὸν ἀπολυθησομένους καὶ γ) ἡ ἐξόφλησις τῶν ὡς ἄνω δεδουλευμένων δι’ ἕξ (6) δόσεων τῶν 140.000 δραχμ. ἑκάστης καὶ 3. Κατὰ τῆς ὡς ἄνω ἐπιχειρήσεως διὰ τὴν καθυστέρησιν καταβολῆς τῶν δεδουλευμένων ὑπεβλήθησαν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1961 καὶ ἐντεῦθεν ὀγδοήκοντα ἓξ (86) μηνύσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8745)20.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Σ. Ἡλιοπούλου κλπ., σχετικῶς μὲ τὰς ὑπὸ τῆς Ἐπιχειρήσεως «ΕΛΒΙΕΛΑ» πραγματοποιηθείσας ἀπολύσεις προσωπικοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 65428)4656)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, καθ’ ἃ ἐγνώρισεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας. Τὸ Ἐργοστάσιον ΕΛΒΙΕΛΑ λειτουργοῦν ἀπὸ 30ετίας ἐθεωρεῖτο ὑπόδειγμα διὰ τὴν κανονικὴν καταβολὴν τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ του. Ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1961 ὅμως, ἤρχισεν ἀνωμαλία ὡς πρὸς τὴν καταβολὴν τῶν ἀποδοχῶν, ἥτις κατέληξεν εἰς τὸ νὰ τεθῇ εἰς διαθεσιμότητα τὸ προσωπικόν, μὲ πραγματοποίησιν τριῶν ἡμερομισθίων καθ’ ἑβδομάδα ἀπὸ 1.1.62 μέχρι 7.7.62, ὁπότε ἠναγκάσθη διὰ λόγους οἰκονομικοὺς νὰ ἀπολύσῃ 207 ἐκ τοῦ προσωπικοῦ του καταβάλλον τὰς νομίμους ἀποζημιώσεις. Ἤδη, μὴ λειτουργοῦν, καταβάλλει μετὰ δυσκολίας τὰ νόμιμα ἡμερομίσθια καὶ ἐνηργήθησαν κατ’ αὐτοῦ τὰ νόμιμα διά διαπιστωθείσας καθυστερήσεις καταβολῆς ἡμερομισθίων. Ὑποδειχθείσης τῆς ἐπαναπροσλήψεως τῶν ἀπολυθέντων, ἐδόθη εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ἡ ὑπόσχεσις, ὅτι τιθεμένου εἰς ἐπαναλειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου, θὰ ἐπαναπροσληφθοῦν οἱ ἀπολυθέντες, οἵτινες εἶναι εἰδικευμένοι καὶ ἀπαραίτητοι διὰ τὴν λειτουργίαν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα καὶ Μ. Σβώλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7834)6268)26.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς συνημμένης αὐτῷ ὑπ’ ἀριθ. 106 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου κλπ., περὶ τῶν γενομένων ἀπολύσεων ἐργατοτεχνιτῶν ὑπὸ τῆς οἰνοπνευματοποιΐας Ἐλευσῖνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ διενεργήσασα τὸν σχετικὸν ἔλεγχον οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας διεπίστωσε καὶ ἀνέφερεν ἡμῖν τ’ ἀκόλουθα: Εἰς τὸ ἐργοστάσιον οἰνοπνευματοποιΐας Ἐλευσῖνος τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Οἴνων καὶ Οἰνοπνευμάτων δι’ ἀποφάσεως τῆς οἰκείας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἔχει παραχωρηθῆ δικαίωμα παραγωγῆς ἀνύδρου οἰνοπνεύματος 100–120 τόννων μηνιαίως. Τὸ ἐν λόγῳ ἐργοστάσιον ἀπὸ 1 Φεβρουαρίου 1962 ἔπαυσε λειτουργοῦν, διότι ἀνέθεσεν εἰς ἕτερα ὁμοειδῆ ἐργοστάσια, εἰς ἄλλας περιφερείας τῆς χώρας τὴν παραγωγὴν τῆς ὡς ἄνω ποσότητος οἰνοπνεύματος, ἔκτοτε δὲ ἀπέλυσεν διαδοχικῶς 12 ἐργατοτεχνίτας ἐπὶ συνόλου 52 ἀπασχολουμένων, ἐν συνεχείᾳ δὲ ἔθεσεν εἰς διαθεσιμότητα ἐπὶ τρίμηνον εἴκοσι ἕνα (21) ἐκ τοῦ ὡς ἄνω προσωπικοῦ. Ἡ Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας Ἐλευσῖνος εὐθὺς ὡς προσέφυγον εἰς αὐτὴν παραπονούμενοι οἱ ὡς ἄνω ἀπολυθέντες, ἐπελήφθη τῆς διαιτητικῆς ἐπιλύσεως τῆς ἀναφυείσης ἐργατικῆς διαφορᾶς, πλὴν ὅμως, δὲν ἐπετεύχθη διακανονισμὸς αὐτῆς λόγῳ τῶν διϊσταμένων ἀπόψεων τῶν ἑκατέρωθεν μερῶν. Ἤδη, ἐνώπιον τῶν ἁρμοδίων Πολιτικῶν Δικαστηρίων ἐκκρεμοῦν ἀγωγαὶ τῶν ἀπολυθέντων ἐργατῶν, περὶ ἀκυρότητος τῶν ἀπολύσεων καὶ ἐκ τούτου περαιτέρω ἐνέργεια ἡμῶν λογικῶς δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἀποτέλεσμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως περὶ τῶν συνθηκῶν ἐργασίας εἰς τὸ ἐργοστάσιον Κλωστοϋφαντουργίας Χαλκίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας: 1) Τὸ προσωπικὸν δὲν ἐξαναγκάζεται εἰς ἐξαντλητικὴν ἐργασίαν δι’ αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, καθ’ ὅσον ὁ μηχανικὸς ἐξοπλισμὸς τοῦ ἐργοστασίου ἐκσυγχρονίζεται, ἀντικατασταθέντος τοῦ μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ τῶν ἐργαλείων διὰ νέων τοιούτων αὐτομάτου τύπου καὶ ἀπὸ τετραετίας καὶ πλέον ἀνὰ δέκα τέσσαρας (14) ἀργαλειοὺς χρησιμοποιοῦντες δύο ὑφαντρίας μετὰ βοηθοῦ. Ἐπίσης ἀπὸ ἐτῶν δύο κλώστριες χειρίζονται 800 ἀδράκτρια, αἱ ἐργαζόμεναι εἰς τοὺς σύρτας δὲν ἐμειώθησαν καὶ εἰς τὰς προγενεστρίας ἕκαστος ἐργάτης χειρίζεται δύο (2) ἠλεκτρονικὰ μηχανήματα τελευταίου τύπου. 2) Αἱ συνθῆκαι ἐργασίας εἰς τὸ ὑφαντήριον εἶναι αἱ ὑποδειχθεῖσαι ὑπὸ τεχνικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ. 3) Κατὰ δήλωσιν τῶν ἐργαζομένων, δὲν ἠπειλήθησαν οὗτοι δι’ ἀπολύσεως ἢ δι’ ἐπιβολῆς κυρώσεων ὑπὸ τῆς ἐπιχειρήσεως. 4) Ἡ πληρωμὴ τῶν ἡμερομισθίων πραγματοποιεῖται ἑκάστην Παρασκευήν, ἐνίοτε δὲ μόνον καὶ διὰ τεχνικοὺς λόγους εἰς μίαν ἐκ τῶν τριῶν ὁμάδων ἡ πληρωμὴ πραγματοποιεῖται εἰς ὥρας μὴ ἐργασίμους τοῦ Σαββάτου. Ἐπιπροσθέτως διαβιβάζομεν ὑμῖν, συνημμένως, ἀντίγραφον τῆς κοινοποιηθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 40)6.9.1962 ἐπιστολῆς τῆς Ἑνώσεως Ἐργατ)τῶν Κλωστοϋφαντουργῶν Χαλκίδος πρὸς τὴν Δ)νσιν τῆς Α.Ε. «Κλωστοϋφαντήρια Χαλκίδος». Κατὰ συνέπειαν, ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐμφαίνεται, ὅτι τὰ ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει καταγγελλόμενα κάθε ἄλλο παρὰ τὴν πραγματικὴν κατάστασιν σχέσεων ἐργαζομένων καὶ Ἐπιχειρήσεων ἐμφανίζουν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΝΩΣΙΣ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΙΤΩΝ

ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΩΝ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1936

ΕΔΡΑ ΧΑΛΚΙΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 40 Πρὸς τὴν Δ)νσιν τῆς Α.Ε.

«ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΗΡΙΑ ΧΑΛΚΙΔΟΣ»

Ἀθήνας Κύριε Πρόεδρε, Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Περιῆλθεν εἰς γνῶσιν μας ἐκ τοῦ Τύπου ἐρώτησις βουλευτῶν τῆς ἀριστερᾶς κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν σχετικὴ μὲ τὰς συνθήκας ἐργασίας εἰς τὸ ἐν Χαλκίδι ἐργοστάσιον τῆς ὑμετέρας Ἑταιρείας. Ἐν συνεχείᾳ, περιῆλθεν εἰς γνῶσίν μας τὸ περιεχόμενον τῆς ἐρωτήσεως ταύτης, τὸ ὁποῖον ὁμολογουμένως μᾶς ἐπροξένησεν ἀγανάκτησιν, διότι εὑρίσκεται ἐκ διαμέτρου ἀντίθετον μὲ τὴν πραγματικότητα. Πάντα τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἐρώτησιν εἶναι ψευδῆ καὶ προφανῶς ἐγράφησαν διὰ τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων. Εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι αἱ ἀναγραφόμεναι πληροφορίαι προέρχονται ἀπὸ πρόσωπα οὐδεμίαν σχέσιν ἔχοντα μὲ τὸ προσωπικὸν τοῦ ἐργοστασίου, τὸ ὁποῖον ἐν τῷ συνόλῳ του ἐκτιμᾶ δεόντως τὴν προσπάθειαν ποὺ γίνεται παρὰ τῆς ὑφ’ ὑμᾶς Διοικήσεως καὶ τῆς ἐνταῦθα Διευθύνσεως τοῦ ἐργοστασίου διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν γνωστῶν εἰς τὸν κλάδον μας ἀντιξοοτήτων. Ὡς ἐκπρόσωποι τῶν Κλωστοϋφαντουργῶν Χαλκίδος εὕρομεν πάντοτε πλήρη κατανόησιν ἀπὸ Ὑμᾶς, τὴν ἐνταῦθα Διεύθυνσιν τοῦ ἐργοστασίου καὶ τῇ συμπαραστάσει τῆς ἐνταῦθα Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας ἐν πνεύματι συνεργασίας ἐδόθησαν αἱ ἐνδεδειγμέναι λύσεις εἰς τὰ τυχὸν ἀνακύπτοντα θέματα. Δὲν παραλείπομεν, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν, ὅτι τὴν ἐν λόγῳ ἐρώτησιν θεωροῦμεν ὡς στρεφομένην ἐναντίον μας, διότι θὰ ἦτο τοὐλάχιστον παράλειψίς μας, ἐὰν αἱ συνθῆκαι ἐργασίας ἐν τῷ ἐργοστασίῳ ἦσαν τοιαῦται, ὡς ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐρώτησιν καὶ ἡμεῖς δὲν ἐπράτταμεν τὰ δέοντα διὰ τὴν θεραπείαν των. Πάντα τὰ ἀνωτέρω ἀναφέρομεν ὑμῖν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας, ἐστὲ δὲ βέβαιοι, ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν ὑφίσταντο παραλείψεις οἱασδήποτε μορφῆς ἐν τῷ ἐργοστασίῳ ἡμεῖς, ὡς συνδικαλισταί, θὰ τὰς καταγγέλαμεν ἁρμοδίως καὶ θὰ ἐπεδιώκαμεν τὴν παντὶ τρόπῳ θεραπείαν των, μὴ ἀναμένοντες τὴν μεσολάβησιν βουλευτῶν καὶ δὴ τῆς Ε.Δ.Α. Ἐν Χαλκίδι τῇ 6 Σεπτεμβρίου 1962 Ἐντολῇ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Μετὰ πλείστης τιμῆς

Ὁ Πρόεδρος

ΙΩΑΝ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

ΚΩΝ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8745)20.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ ἀπολύσεις ἐργαζομένων εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἁμαξωμάτων ΒΙΑΜΑΞ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας. Αἱ ἀπολύσεις τῶν ἐν λόγῳ ἐργαζομένων, κατὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ προσωπάρχου τοῦ ὡς ἄνω Ἐργοστασίου, ἐγένοντο ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ λόγους μὴ ἱκανοποιητικῆς ἀποδόσεως, συνεπείᾳ ἐλλιπῶν τεχνικῶν γνώσεων καὶ ἀδιαφορίας αὐτῶν διὰ τὴν ἐργασίαν των, πρὸς ἀπόδειξιν τῶν ἰσχυρισμῶν του, ἐπέδειξε τὰς μισθολογικὰς καταστάσεις, ἐξ ὧν ἐμφαίνεται, ὅτι οἱ συνδικαλισταὶ οἱ ἀποδίδοντες ἐργασίαν ἀμείβονται μὲ τὰ ὑψηλότερα ἡμερομίσθια. Συγχρόνως δὲ ἐδήλωσεν εἰς τὸν ἐνηργήσαντα σχετικὴν ἔρευναν ἐπόπτην ἐργασίας, ὅτι ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην εἰδικευμένων τεχνιτῶν, τοὺς ὁποίους δὲν ἐξευρίσκει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10357)13.9.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, σχετικῶς μὲ ἀπολύσεις 47 εἰσπρακτόρων παρὰ τοῦ 5ου ΚΤΕΛ Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 17 παρ. 3 τοῦ Ν.Δ. 4990)59, προβλεπομένη ἐπιτροπὴ διὰ τὴν ἔνταξιν, κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ὡς ἄνω Ν.Δ., ὑπηρετούντων εἰσπρακτόρων, συνιστᾶται δι’ ἕκαστον ΚΤΕΛ ἑδρεῦον ἐν τῷ Νομῷ Ἀττικῆς, ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἔρευνα τοῦ ὡς ἄνω θέματος ἐκφεύγει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος καὶ ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν, ἀπὸ 19.6.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Στεργίου κλπ., περὶ καθυστερήσεως καταβολῆς δεδουλευμένων ἡμερομισθίων εἰς τὸ προσωπικὸν τῆς Ἐπιχειρήσεως τῶν Ὀρυχείων Παλούρων– Εὐβοίας, ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας, ὅτι πράγματι ἡ ὡς ἄνω Ἐπιχείρησις ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν Μεταλλευτικὴ Ἑταιρεία Κεντρικῆς Εὐβοίας, καθυστερεῖ εἰς τὸ ἐξ 187 ἀτόμων προσωπικὸν δεδουλευμένας ἀποδοχάς, διὰ τὸν λόγον δὲ τοῦτον ὑπεβλήθη κατὰ τῆς ὡς ἄνω Ἐπιχειρήσεις μήνυσις, ἥτις καὶ ἐκδικάζεται, κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως τὴν 13.8.1962. Ἡ ὡς ἄνω Ἐπιχείρησις ὡς λόγον καθυστερήσεως ἐπικαλεῖται τὴν οἰκονομικήν της δυσπραγίαν, λόγῳ μὴ διαθέσεως τοῦ ἐξαγομένου λιγνίτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9942)31.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου κλπ., σχετικῶς μὲ παραβάσεις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἁμαξωμάτων τῆς ΒΙΑΜΑΞ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἐπὶ τῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 428)7.7.62 ἀναφορᾶς τῆς Μηχανουργικῆς Ἑνώσεως Ἀθηνῶν Περιχώρων «Προμηθεὺς» καταγγελλομένων, ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 68879)5652)62 ὑμετέρου ἐγγράφου. 2) Διὰ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως ἐπιπροσθέτως καταγγελλομένας παραβάσεις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 70073) 5642)9.9.62 ἡμετέρου ἐγγράφου ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας, ὅπως διενεργηθῇ αὐστηρὸς καὶ ἐμπεριστατωμένος ἔλεγχος καὶ ἐν περιπτώσει παραβάσεώς τινος ἐνεργήσῃ τὰ νόμιμα. Ἅμα τῇ ἀναφορᾷ ἡμῖν τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ ὡς ἄνω ἐλέγχου, θὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9336)7.8.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας, ὅτι ἅπαντα τὰ βιβλιάρια Ι.Κ.Α. τῶν ἀπασχοληθέντων εἰς ἐργασίας ἀμμοκονιαμάτων τοῦ ξενοδοχείου Χίλτον εὑρίσκονται πλήρως ἐνημερωμένα παρὰ τῷ Β. Τολιᾶ πρὸς ἐπίδοσιν εἰς τοὺς δικαιούχους, ἄνευ οὐδεμιᾶς τούτων ὑποχρεώσεως δι’ ὑπογραφὴν ἐγγράφου περιέχοντος παραίτησιν ἐκ τυχὸν δικαιώματός των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10040)3.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Παπαδημητρίου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸν διὰ τούτου αἰτηθέντα φάκελλον, ἀφορῶντα τὴν ὑπαγωγὴν τῶν εἰσπρακτόρων τοῦ 5ου ΚΤΕΛ Πειραιῶς κλπ. εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Διανεμητικοῦ Λογαριασμοῦ Οἰκογενειακῶν Ἐπιδομάτων, θέλομεν ἀποστείλῃ ἡμῖν εὐθὺς ὡς ὑποβληθῶσιν ἡμῖν τὰ ζητούμενα στοιχεῖα παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας, πάντως δὲ οὐχὶ πέραν τοῦ τέλους Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8979)27.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 23.7.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Στεργίου κλπ., περὶ καθυστερήσεως καταβολῆς δεδουλευμένων ἡμερομισθίων εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Ἐπιχειρήσεων τῶν Ὀρυχείων Παλιούρου, Χαρτοβιομηχανίας Ροβινοῦ καὶ Μεταλλείων Μαντουδίου Εὐβοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας. 1) Κατόπιν μηνύσεως ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, κατεδικάσθη ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Χαρτοποιΐας Ροβιῶν εἰς φυλάκισιν 2½ μηνῶν καὶ εἰς πρόστιμον 200.000 δραχμῶν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἐλύθη ἡ ἀπεργία, καὶ 2) Ἐμηνύθησαν ἐπίσης, διὰ τὴν αὐτὴν ὡς ἄνω αἰτίαν, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ἐπιχειρήσεων Λιγνιτωρυχείων Παλιούρου καὶ Μεταλλείων Λευκολίθου Μαντουδίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Γ. Στεργίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7630)21.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Γ. Στεργίου, περὶ καταστρατηγήσεως διατάξεων τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας ὑπὸ τῆς Ἰονικῆς–Λαϊκῆς Τραπέζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Αἱ καθ’ ἡμᾶς Ἐπιθεωρήσεις Ἐργασίας, ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς ὑπηρεσίας των, οἴκοθεν καὶ κατόπιν καταγγελιῶν διενεργοῦν ἐλέγχους εἰς ἅπαντας τοὺς τόπους ἐργασίας, ἐν οἷς καὶ ἡ Ἰονικὴ–Λαϊκὴ Τράπεζα καὶ ἐν περιπτώσει διαπιστώσεως παραβάσεώς τινὸς ἐνεργοῦν τὰ νόμιμα κατὰ τῶν παραβατῶν. Παρὰ ταῦτα, ἐδόθη εἰδικὴ ἐντολὴ διὰ τὴν διενέργειαν ἐλέγχου εἰς τὴν ὡς ἄνω Τράπεζαν καὶ τὴν λῆψιν τῶν νομίμων μέτρων ἐν περιπτώσει διαπιστώσεως τῶν καταγγελλομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10280)11.9.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, σχετικῶς μὲ ἐντάξεις εἰσπρακτόρων εἰς τὰ ΚΤΕΛ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ κατὰ τὸ ἄρθρον 17 παράγρ. 3 τοῦ Ν. Δ)τος 3990)59 προβλεπομένη ἐπιτροπὴ διὰ τὴν ἔνταξιν τῶν κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ)τος, ὑπηρετούντων εἰσπρακτόρων συνιστᾶται δι’ ἕκαστον ΚΤΕΛ ἑδρεῦον ἐν τῷ Νομῷ Ἀττικῆς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, διὰ δὲ τὰ ἑδρεύοντα εἰς τὰς ἐπαρχίας ὑπὸ τοῦ οἰκείου Νομάρχου. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἔρευνα τοῦ ὡς ἄνω θέματος ἐκφεύγει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος καὶ ἀνάγεται νῦν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου κλπ., σχετικῶς μὲ παραβάσεις τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας εἰς τὴν μεταλλευτικὴν Ἐπιχείρησιν ΜΥ-ΚΟΜΠΑΡ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας. 1) Ὁ Πρόεδρος τοῦ Σωματείου Μεταλλωρύχων Μυκόνου ἐτιμωρήθη πράγματι διὰ διημέρου ἀργίας, βάσει τοῦ ἰσχύοντος καὶ νομίμως ἐγκεκριμένου Κανονισμοῦ τῆς Ἐπιχειρήσεως, δι’ ἀφορμὴν ἄσχετον πρὸς τὰ συνδικαλιστικά του καθήκοντα, ἀνεκλήθη ὅμως ἡ ἐπιβληθεῖσα ὡς ἄνω ποινὴ καὶ κατεβλήθησαν ὑπὸ τῆς Ἐπιχειρήσεως αἱ ἀποδοχαί του κανονικῶς, ὡς δὲ ἐδήλωσεν ὁ ἴδιος ὡς ἄνω Πρόεδρος, αἱ σχέσεις τούτου μετὰ τῆς Ἑταιρείας εἶναι καλαί. 2) Οὐδὲν παράπονον διεπιστώθη παρὰ τῶν ἀπασχολουμένων εἰς τὴν φόρτωσιν καὶ ἐκφόρτωσιν τῶν προϊόντων τῆς ὡς ἄνω Ἑταιρείας διὰ τὴν μὴ καταβολὴν τῆς νομίμου ἀμοιβῆς ἢ διὰ τὸν μὴ πραγματικὸν ὑπολογισμόν της, καθ’ ὅσον οἱ μὲν ἀπασχολούμενοι μὲ τὰς φορτώσεις, τόσον οἱ ἀνήκοντες εἰς τὸ μόνιμον προσωπικόν, ὅσον καὶ οἱ ἔκτακτοι, ἀμείβονται δι’ ἡμερομισθίου 100 δραχ., οἱ δὲ ἀπασχολούμενοι εἰς τὰς ἐκφορτώσεις μπετονίτου ἀμείβονται διὰ τῆς συμπεφωνημένης ἀμοιβῆς τῶν 15 δραχ. κατὰ τόννον. 3) Τὸ προσωπικὸν μεταφέρεται δι’ αὐτοκινήτων τῆς Ἐπιχειρήσεως ἐκ τοῦ τόπου ἐργασίας του εἰς τὰς κατοικίας του καὶ 4) ὡς ἀνέφερεν ὁ Λιμενικὸς Σταθμὸς Μυκόνου, ὁ Μηχανικὸς τῆς Ἑταιρείας Λάσκαρης ἐξυβρίσθη ὑπὸ τοῦ ἐργάτου Κουτσούκου, εἰς παρατήρησιν τοῦ πρώτου, ὅπως ἐκτελῆται μετὰ προσοχῆς ἡ στοιβασία τῶν σάκκων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8100)3.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ὡραρίου ἐργασίας τῶν ὑπαλλήλων τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Αἱ καθ’ ἡμᾶς Ἐπιθεωρήσεις Ἐργασίας, ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς ὑπηρεσίας των, οἴκοθεν καὶ κατόπιν καταγγελιῶν, διενεργοῦν ἐλέγχους εἰς ἅπαντας τοὺς τόπους ἐργασίας, ἐν οἷς καὶ τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα, καὶ ἐν περιπτώσει διαπιστώσεως παραβάσεώς τινος τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας ἐνεργοῦν τὰ νόμιμα κατὰ τῶν παραβατῶν. Παρὰ ταῦτα, ἐδόθη εἰδικὴ ἐντολὴ διὰ τὴν διενέργειαν ἐλέγχου εἰς τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα ὡς πρὸς τὴν τήρησιν τοῦ ὡραρίου ἐργασίας τοῦ ἐν αὐτοῖς ἐργαζομένου προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

λστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7274)9.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 64 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ περὶ οὗ αὕτη θέμα δὲν ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἀλλὰ τὴν τοιαύτην τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, πρὸς ὃ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 31977) Π.466)23.4.62 ἐγγράφου τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας διεβιβάσθη σχετικὸν ὑπ’ ἀριθ. 31 τῆς 27.3.62 ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Ἐπαγγελματοβιοτεχνιτῶν τῆς περιφερείας Παραμυθιᾶς, λόγῳ ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

λϛʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4490)3.4.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 889)1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀναγνωρίσεως παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. ἡμερομισθίων μεταλλευτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ θέμα θέλει ρυθμισθῆ νομοθετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ληʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Στεργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11478)15.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 678)62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Στεργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ δευτέρου ἐδαφίου τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Α.Ν. 1846)51 προβλέπεται ἡ χορήγησις ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐπιδόματος ἀναπροσαρμογῆς «ἐπὶ μίαν διετίαν τὸ πολύ». Ἡ χρονικὴ διάρκεια τῆς ἐπιδοτήσεως παρετάθη, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 73033)1956 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἐπ’ ἀόριστον. Ἤδη, διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν.Δ. 4104) 1960 ὡρίσθη, ὅτι τὸ ἐπίδομα ἀναπροσαρμογῆς χορηγεῖται μέχρι τῆς λήξεως τοῦ ἐπὶ τούτου δικαιώματος. Ἡ χορήγησις τοῦ ἐν λόγῳ ἐπιδόματος, πέραν τοῦ ὑπὸ τοῦ Α.Ν. 1846)51 τιθεμένου ὁρίου, διὰ τοὺς μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ Ν.Δ. 4104)60 καθισταμένους ἐπιδοματούχους, δὲν εἶναι ἐφικτή, διότι ἡ ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 4104)60 γενομένη ρύθμισις το εἰδικοῦ θέματος, ἀπετέλεσεν ἕνα τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔλαβον οἱ γενόμενοι ὑπολογισμοί, ἐφ’ ὧν ἐβασίσθη τὸ ὅλον σύστημα ἐπαρκείας τοῦ Ι.Κ.Α. τοῦ αὐτοῦ

Ν.Δ. 4104)1960.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

λθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα, Γ. Στεργίου καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8292)9.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 222)30.6.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα, Γ. Στεργίου καὶ Μ. Σβώλου, ἐπὶ αἰτήματος τῶν ἐργατῶν μπετὸν–ἀρμέ, περὶ ἐπικολλήσεως εἰς τὰ ἀσφαλιστικά των βιβλιάρια τῶν ἐνσήμων καθ’ ἑκάστην ἡμέραν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τοῦ ἐν ἰσχύϊ Κανονισμοῦ «περὶ τρόπου ἀσφαλίσεως παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. τῶν ἀπασχολουμένων εἰς οἰκοδομικὰς ἢ τεχνικὰς ἐν γένει ἐργασίας προσώπων», προβλέπεται ὁ ἅμα τῇ ἐνάρξει τοῦ ἔργου ἐφοδιασμὸς τῶν ἐργολάβων ἢ τῶν κυρίων ἢ τῶν ἀναδόχων τῶν ἔργων δι’ ἐνσήμων τακτοποιήσεως οἰκοδόμων μέχρι ποσοῦ ἴσου πρὸς τὸ ἓν τρίτον (⅓) ἢ τὸ ἓν τέταρτον (¼) τῆς ἀξίας τῶν διὰ τὸ σύνολον τοῦ ἔργου καταβλητέων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. εἰσφορῶν. Ὁ ἐφοδιασμὸς οὗτος τῶν ἐργολάβων κλπ. δι’ ἐνσήμων δύναται νὰ γίνεται καὶ τμηματικῶς, ἀναλόγως τῆς προόδου τῶν ἐργασιῶν. Ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ Κανονισμοῦ προβλέπεται ὡσαύτως ἡ ὑποβολὴ ὑπὸ τῶν ἐργολάβων ἐντὸς ἑπτὰ (7) ἡμερῶν ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς ἡμερολογιακῆς ἑβδομάδος, τὴν ὁποίαν ἀφοροῦν καταστάσεων περιλαμβανουσῶν τὸ ἀπασχοληθὲν προσωπικόν, τὸν ἀριθμὸν ἡμερῶν ἐργασίας, τὰς ἀποδοχὰς καὶ τὰς ἀναλογούσας εἰς τὸ Ι.Κ.Α. εἰσφοράς, ὑπογεγραμμένων ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου καὶ ἑνὸς τῶν ἀναγραφομένων ἐν τῇ καταστάσει ἐργατῶν, ὡς ἐκπροσώπου τούτων. Ἡ ὑποβολὴ τῶν ὡς ἄνω καταστάσεων σκοπεῖ ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν ἄσκησιν ἐλέγχου ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τοῦ ἀπασχοληθέντος προσωπικοῦ, τὸν ἀριθμὸν τῶν πραγματοποιηθεισῶν ὑπὸ τούτου ἡμερῶν ἐργασίας καὶ τὸ ὕψος τῶν ἀποδοχῶν ἀφ’ ὧν δέον νὰ καταβληθοῦν αἱ πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. εἰσφοραί, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὸν ἐφοδιασμὸν τῶν ἐργολάβων κλπ. διὰ νέων ποσοτήτων ἐνσήμων τακτοποιήσεως οἰκοδόμων, διὰ τὸ μέχρι τῆς ὑποβολῆς τῆς νέας καταστάσεως ἑπταήμερον χρονικὸν διάστημα. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει σαφῶς, ὅτι εἰς χεῖρας τῶν ἐργολάβων ὑφίστανται πάντοτε αἱ ἀπαιτούμεναι ποσότητες ἐνσήμων διὰ τὴν ἐπικόλλησίν των ἐπὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν βιβλιαρίων τῶν ἐργατῶν οἰκοδόμων καὶ καθ’ ἡμέραν μετὰ τὸ πέρας τῆς ἐργασίας. Οἴκοθεν νοεῖται, ὅτι ἔλεγχος διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐπικολλήσεως τῶν ἐνσήμων, δὲν εἶναι δυνατός, λόγῳ ἀνυπερβλήτων, ὡς εἰκός, τεχνικῶν δυσχερειῶν καὶ, λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τοῦ ἀπαιτηθησομένου διὰ τὴν τυχὸν ἄσκησιν τοιούτου ἐλέγχου προσωπικοῦ. Ὁ ἔλεγχος οὗτος ἐπιτυγχάνεται ἱκανοποιητικῶς διὰ τοῦ ἰσχύοντος συστήματος τῆς ὑποβολῆς ἀνὰ ἑπταήμερον τῶν περὶ ὧν ἀνωτέρω καταστάσεων καὶ διὰ τῶν προβλεπομένων ποινικῶν κυρώσεων διὰ τὴν μὴ ἐμπρόθεσμον ὑποβολὴν τούτων, εἰς ἃς κυρώσεις θέλει προστεθῆ δι’ ἐκδοθησομένης ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος ἀποφάσεως ἡμῶν, συμπληρούσης τὸν ὡς ἄνω Κανονισμόν, καὶ ἑτέρας τοιαύτης, δι’ ἧς θὰ ἐπιτρέπεται ἡ, ἐν περιπτώσει μὴ ἐμπροθέσμου ὑποβολῆς τῶν ἀνωτέρω καταστάσεων, ἀφαίρεσις τῆς ἀδείας ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΤΛΟΣ

μʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10712)25.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 556 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς τὰς Λουτροπόλεις καὶ τοῦ εἰς ταύτας προσωπικοῦ ξενοδοχείων — ἑστιατορίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τ’ ἀκόλουθα: Ἐκ τῆς περὶ Ι.Κ.Α. Νομοθεσίας οὐδαμοῦ προκύπτει, ὅτι ὑφίσταται περιορισμὸς τις ὡς πρὸς τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως αὐτοῦ εἰς πόλεις κάτω τῶν 5 χιλιάδων κατοίκων. Ἡ ἐπέκτασις ὅμως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος εἰς λουτροπόλεις, κατὰ τὸ πλεῖστον πλησίον μικρῶν ἀστικῶν κέντρων, δὲν εἶναι πάντοτε εὐχερὴς λόγῳ τῶν ποικίλων καὶ σοβαρῶν τεχνικῆς φύσεως δυσχερειῶν, ἃς ἐμφανίζει αὕτη. Ὡς ἐκ τούτου, ἐπιβάλλεται προηγουμένη ἐνδελεχὴς ἔρευνα περὶ τῆς συνδρομῆς ἢ μὴ ὡρισμένων βασικῶν προϋποθέσεων ἀναγομένων εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐν ἑκάστῳ κέντρῳ μισθωτῶν καὶ τὴν δυνατότητα τῆς οὐσιαστικῆς καὶ κατὰ τρόπον ἄρτιον πραγματώσεως τῆς ἀσφαλίσεως ἰδίᾳ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Τοῦτ’ αὐτὸ συμβαίνει καὶ δὴ εἰς μεγαλύτερον βαθμόν, προκειμένου περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως, εἰς ἡμιαστικὰς καὶ ἡμιαγροτικὰς περιφερείας τῆς χώρας, ὅπου, ὡς εἰκός, αἱ δυσχέρειαι οὐσιαστικῆς πραγματώσεως τῆς ἀσφαλίσεως παρίστανται ἐντονώτεραι. Πάντως, καίτοι, τὸ θέμα τοῦτο ὑπάγεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων διατάξεων εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ἱδρύματος, δι’ ἐγγράφων μας συνεστήσαμεν αὐτῷ νὰ ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα ἐπεκτάσεως τῆς παρ’ αὐτῷ ἀσφαλίσεως εἰς τὴν λουτρόπολιν Ὑπάτης. Ἐνδεικτικῶς σημειοῦμεν, ὅτι εἰς τὴν λουτρόπολιν τῆς Αἰδηψοῦ ἐπεξετάθη ἡ ἀσφάλισις τοῦ Ι.Κ.Α. ἀπὸ 1.7.1962 κατόπιν τῆς ἀπὸ 15.5.62 ἀποφάσεως τοῦ Δ. Σ. τούτου, δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 188)31.5.62 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως τεῦχος Βʹ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΤΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

μαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11040)62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀναφερομένης εἰς τοὺς ὑπὲρ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. πόρους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι ἐνεκρίθη κατ’ ἀρχὴν ὑπὸ τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς ἡ ἀναπροσαρμογὴ τοῦ ὑπὸ τοῦ Ν. 6364)34 προβλεπομένου πόρου τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. ἐπὶ τῶν συναλλαγματικῶν καὶ τῶν γραμματίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

μβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10714) 8684)25.9.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀφορῶσα τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ καὶ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ Ναυστάθμου Σαλαμῖνος, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα ἐπεκτάσεως ἢ προσαυξήσεως τῆς ἀποζημιώσεως καὶ τῆς ἀδείας, ὡς ἔχον ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, χρήζει ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ μελέτης ἰδίως δὲ μετὰ τὴν εἴσοδον τῆς χώρας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Δέον πᾶσα νομοθετικὴ πρόβλεψις νὰ εἶναι προσηρμοσμένη πρὸς τὰ κρατοῦντα ἐν ταῖς λοιπαῖς χώραις, αἵτινες μετέχουσι ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

μγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 19.6.62 ὑπ’ ἀριθ. 154 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7860)26.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀφορώσης τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἰς τοὺς βυρσοδεψεργάτας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ ἀποδοχαὶ τῶν ἐπὶ σχέσει ἐργασίας ἰδιωτικοῦ δικαίου ἐργαζομένων μισθωτῶν καθορίζονται ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955 καὶ ἐντεῦθεν ἀποκλειστικῶς διὰ συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας ἢ δι’ ἀποφάσεων τῶν ἁρμοδίων διαιτητικῶν δικαστηρίων κατὰ τὴν ὑπὸ τῆς σχετικῆς νομοθεσίας προβλεπομένην διαδικασίαν. Κατὰ τὸν τοιοῦτον καθορισμόν, λαμβάνονται ὑπ’ ὄψει, σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ αἱ ἐν ἑκάστῳ ἐπαγγέλματι ἐπικρατοῦσαι τυχὸν ἰδιαίτεραι συνθῆκαι ἐργασίας ἀπὸ ἀπόψεως ἀνθυγιεινότητος, βαρείας ἢ ἐποχιακῆς ἐργασίας κλπ., ἐν ὄψει δὲ τῶν συνθηκῶν τούτων, καθορίζονται ὑψηλότερα σχετικῶς ἐπίπεδα ἡμερομισθίων ἢ ὁρίζεται κεχωρισμένον σχετικὸν ἐπίδομα. Τὰ ἡμερομίσθια τῶν βυρσοδεψεργατῶν ἁπάσης τῆς χώρας καθωρίσθησαν ἐσχάτως διὰ τῆς ἀπὸ 1.6.1962 ἐθνικῆς ὁμοιοεπαγγελματικῆς συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας, κηρυχθείσης γενικῶς ὑποχρεωτικῆς. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, καθίσταται προφανές, ὅτι κατὰ τὸν καθορισμὸν τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐν λόγῳ ἐργαζομένων, ἐλήφθησαν ὑπὸ τῶν συμβληθέντων μερῶν ὑπ’ ὄψιν αἱ εἰς τὸ ἐπάγγελμα ὑφιστάμεναι συνθῆκαι ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

μδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9499)11.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου, Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας, περὶ τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Τραπέζης (πρώην) Ἐθνικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ σχετικοῦ νόμου συνδέεται μὲ ἀδυναμίαν πρωτίστως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ καλύψῃ τὰς ἐκ τοῦ διαχωρισμοῦ ἐπιβαρύνσεις, τοῦθ’ ὅπερ καὶ ἐξετάζεται ἐὰν συντρέχῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

μεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7190)5.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν κατατεθεῖσα παρὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ τηλεγραφικὴ διαμαρτυρία τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Χίου κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11)1962 ἀποφάσεως τοῦ Δ.Δ.Δ. Ἀθηνῶν μετὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 57 σχετικῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ εἰρημένη διαιτητικὴ ἀπόφασις «περὶ τῶν ὅρων ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ καταστημάτων χονδρικῆς πωλήσεως τροφίμων ἁπάσης τῆς χώρας» μὴ κυρωθεῖσα παρ’ ἡμῶν, κατετέθη εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον Ἀθηνῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 34)4.6.62 πράξεως καταθέσεως, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Ν. 3230)55 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς παραγράφου 9 τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Ν. Δ)τος 3755)57. Ἡ ἐν τῇ ἀνωτέρῳ διαιτητικῇ ἀποφάσει διατυπωθεῖσα διάταξις, καθ’ ἣν οἱ μισθωτοὶ τῶν ἐν λόγῳ καταστημάτων μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 19ου ἔτους τῆς ἡλικίας, θεωρούμενοι ὡς ὑπάλληλοι, λαμβάνουν τὰς ἐν αὐτῇ καθοριζομένας ἀποδοχάς, ἀναφέρεται εἰς τὸν προσδιορισμὸν τοῦ μηνιαίου μισθοῦ των. Τοιαύτη διάταξις ὑπάρχουσα καὶ εἰς προγενεστέραν συλλογικὴν σύμβασιν ἐργασίας τῶν μισθωτῶν τοῦ αὐτοῦ κλάδου (περιοχῆς Ἀθηνῶν), οὐδὲν ζήτημα ἐδημιούργησεν, ἐν σχέσει μὲ τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς ἰδιότητος τῶν ἐν λόγῳ μισθωτῶν, ὡς ὑπαλλήλων ἢ ἐργατῶν, πρᾶγμα ὅπερ ρυθμίζεται ὑπὸ τοῦ Ν. 2112)20, ὡς ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως, ἐν ἀμφισβητήσει δὲ ἐπιλύεται ὑπὸ τῶν τακτικῶν Δικαστηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

μστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9957)62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἀναφερομένης εἰς τοὺς ὑπὲρ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. πόρους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι ἐνεκρίθη κατ’ ἀρχὴν ὑπὸ τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς ἡ ἀναπροσαρμογὴ τοῦ ὑπὸ τοῦ Ν. 6364)34 προβλεπομένου πόρου τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. ἐπὶ τῶν συναλλαγματικῶν καὶ γραμματίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

μζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8291)6659)9.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 221 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου κλπ., ἐν ᾗ καταγγέλλονται αὐθαιρεσίαι εἰς βάρος τοῦ προσωπικοῦ τῆς «Ἑλληνικῆς Χαλυβουργίας», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀπολύσεις τῶν ἐργατῶν, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ ἐργοδότης καταβάλλῃ τὴν νόμιμον ἀποζημίωσιν, εἶναι ἐλεύθερος καὶ ἀδέσμευτος ἀπὸ περιορισμοὺς νὰ προβῇ εἰς ἀπόλυσιν τῶν ἐργαζομένων. Ἐὰν ἐξ ἄλλου, ἡ ἀπόλυσις γίνεται κατὰ κατάχρησιν δικαιώματος ἢ κατὰ παράβασιν τῆς νομοθεσίας περὶ προστασίας συνδικαλιστικῶν στελεχῶν κλπ., τὴν κατάχρησιν δικαιώματος καὶ τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἀπολύσεως εἶναι μόνος ἁρμόδιος νὰ κρίνῃ καὶ νὰ ἀπαγγείλῃ ὁ Δικαστής, εἰς ὃν δύνανται νὰ προσφύγουν οἱ ἐργαζόμενοι. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάργησιν τοῦ βιβλίου παραπόνων, περὶ ἧς ἀναφέρεται ἐν τῇ ἐρωτήσει, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸν ὑποβληθέντα ἡμῖν Κανονισμὸν ὑπ’ ἀριθ. 32603)59 τῆς Α. Ε. «Ἑλληνικὴ Χαλυβουργία», ὅστις ἤδη ἰσχύει, κανονισμὸς ἐγκριθείς, ἐν ἄρθρῳ 7 αὐτοῦ περιλαμβάνει διάταξιν, καθ’ ἣν ἡ παρουσίασις τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν διεύθυνσιν τῆς ἐπιχειρήσεως, ἐπιτρέπεται μόνον εἰς ἡμέραν καὶ ὥραν καθοριζομένην ὑπ’ αὐτῆς δι’ ἀνακοινώσεως ἀνηρτημένης εἰς εἰδικὸν πίνακα προοριζόμενον δι’ εἰδοποιήσεως εἰς τὸ προσωπικόν. Ἡ αἴτησις παρουσιάσεως θὰ καταχωρῆται εἰς βιβλίον ἀναφορῶν ἵνα τηρῆται ἡ σειρὰ προτεραιότητος. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔρευναν τῆς ἱματιοθήκης εἰς τὸν αὐτὸν Κανονισμὸν καὶ ἐν ἄρθρῳ 12 ὁρίζεται, ὅτι «ἡ ἔρευνα δέον νὰ ἐνεργῆται μετὰ λεπτότητος παρὰ προσώπου τοῦ αὐτοῦ φύλου, νὰ εἶναι γενικὴ ἢ γενικὴ τοὐλάχιστον δι’ ὡρισμένον τμῆμα ἢ χῶρον ἐργασίας, ὥστε νὰ μὴ θίγωνται οἱ ἐργαζόμενοι». Εἶναι, ὅθεν, προφανές, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔρευναν ἥτις φυσικῷ τῷ λόγῳ δὲν δύναται ν’ ἀπαγορευθῇ, ἐφ’ ὅσον σημειοῦνται ἀνωμαλίαι τινὲς εἰς τοὺς τόπους ἐργασίας, ὅτι λαμβάνονται ὅλα τὰ μέτρα διὰ τῶν κανονισμῶν, ὥστε νὰ μὴ θίγηται τὸ παράπονον ἢ ἡ ἀξιοπρέπεια τῶν ἐργαζομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΤΛΟΣ

μηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7870)26.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ καρτέλλαι μεταναστεύσεως χορηγοῦνται ὑπὸ τῶν οἰκείων γραφείων εὑρέσεως ἐργασίας, κατὰ τὰ ὑπὸ τῶν σχετικῶν ἐγκυκλίων ἡμῶν διαταγῶν ὁριζόμενα, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς σειρᾶς ἐγγραφῆς ἑκάστου εἰς τὰς σχετικὰς καταστάσεις. Ἐπιβεβαίωσιν τῶν ἀνωτέρω θ’ ἀπετέλει τὸ ἐπικαλούμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει ἐπεισόδιον μεταξὺ τοῦ κ. Νομάρχου Ἰωαννίνων καὶ ἐργολάβου τινός, ἐὰν τοῦτο ἦτο ἀληθές. Ἀλλὰ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ὁ κ. Νομάρχης Ἰωαννίνων, οὐδὲν ἐπεισόδιον ἔλαβε χώραν. Διότι ὡς μᾶς ἀνέφερεν, ἡ ἄρνησίς του νὰ χορηγήσῃ πρασίνας καρτέλλας κατὰ παρέκκλισιν τῶν περὶ σειρᾶς προτεραιότητος ἰσχυόντων, καθολικῶς προβαλλομένη οὐδένα ἠρέθισεν ἰδιαιτέρως, ἵνα δημιουργήσῃ ἐπεισόδιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

μθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7631)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 102 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, περὶ συνυπολογισμοῦ ὑπὸ τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου τοῦ χρόνου ἀσφαλίσεως παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. διὰ τὴν χορήγησιν παρ’ αὐτοῦ συντάξεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν, ὅτι δι’ ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐζητήσαμεν ἤδη τὰς ἀπόψεις αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 4202)1961, περὶ διατηρήσεως τῶν ἐκ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως δικαιωμάτων εἰς περίπτωσιν μεταβολῆς ἀσφαλιστικῶν φορέων καὶ ἐπὶ τῶν παρὰ τῷ Ν.Α.Τ. ἠσφαλισμένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

νʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9762)23.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 422)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐπὶ θεμάτων ἀσφαλιστικοῦ περιεχομένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἐπὶ τῶν αἰτημάτων τῶν συνταξιούχων τοῦ Ι.Κ.Α. α) Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν συντάξεων τοῦ Ι.Κ.Α., τῶν ἀπονεμηθεισῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 6298)1934 καὶ Α. Ν. 1846)1951, ὅτι τοῦτο, ἐξετάζεται ἤδη μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν ἀπόψεων τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων αὐτοῦ. β) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπέκτασιν τῆς λουτρικῆς καὶ προσθέτου περιθάλψεως εἰς τοὺς λόγῳ γήρατος καὶ θανάτου συνταξιούχους, ὅτι αὕτη δὲν καθίσταται ἐπὶ τοῦ παρόντος δυνατή. γ) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄνευ χρονικῶν περιορισμῶν χορήγησιν τοῦ ἐπιδόματος ἀναπροσαρμογῆς, ὅτι τοῦτο θ’ ἀπετέλει πλήρη ἀνατροπὴν πάσης ἀσφαλιστικῆς ἀρχῆς, καθ’ ὅσον θὰ ἐξωμοιοῦντο οἱ ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν κατὰ ποσοστὸν 66,6% μὲ τοὺς κρινομένους ὡς τοιούτους κατὰ ποσοστὸν 33%. 2. Ἐπὶ τῶν θεμάτων τῶν ἀφορώντων τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργίας, ὅτι καὶ ταῦτα ἐρευνῶνται, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἐξευρέσεως τῆς ἐφικτῆς ἐξ ἀντικειμένου λύσεως. Ὡς πρὸς τὴν ὑπαγωγὴν εἰς τὴν ἐπικουρικὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου τούτου τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς καλτσοβιομηχανίας, φανελλοποιΐας κλπ., ὅτι τοῦτο ἐξετάζεται, ἐν συσχετισμῷ πάντοτε πρὸς τὴν προκαλουμένην ἐπιβάρυνσιν καὶ τῶν ἐπιπτώσεων ἃς θὰ προκαλέσῃ. Ἡ ἐξυγίανσις τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, ἀποτελεῖ μίαν τῶν βασικῶν καὶ σταθερῶν ἐπιδιώξεων τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, δοθέντος, ὅτι μετ’ αὐτῆς συνδέεται στενῶς ἡ ἐξύψωσις τοῦ ἐπιπέδου τῆς ἀσφαλιστικῆς προστασίας τῶν ἐργαζομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ναʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1147) 17.5.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6572)4997)19.5.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Οἱ μετακινούμενοι πρὸς ἀπασχόλησιν εἰς Δυτ. Γερμανίαν Ἕλληνες ἐργάται, ἐπανερχόμενοι ἐπ’ ἀδείᾳ εἰς Ἑλλάδα μὲ εἰδικὴν περὶ τούτου θεώρησιν μετ’ ἐπιστροφῆς τῶν ἐν Γερμανίᾳ Προξενικῶν μας Ἀρχῶν, εἰς οὐδεμίαν ὑπόκεινται διατύπωσιν, πέραν τῆς τυπικῆς τοιαύτης κατὰ τὴν εἴσοδον καὶ ἔξοδον ἐξ Ἑλλάδος, ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 118739)413)21.12.1961 ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Μόνον οἱ ἐκ τούτων ἄγοντες στρατεύσιμον ἡλικίαν ὑπόκεινται εἰς ἔλεγχον τῆς στρατολογικῆς των καταστάσεως, ἥτις συνίσταται εἰς ἁπλῆν ἐκ νέου ἐγγραφὴν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἢ τῆς οἰκείας Νομαρχίας, τῶν ἐν τῷ διαβατηρίῳ στρατολογικῶν αὐτῶν στοιχείων, ἂν δὲν παρῆλθεν ἔτος ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ σχετικοῦ πιστοποιητικοῦ τοῦ Στρατολογικοῦ Γραφείου ἢ ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον δηλαδὴ παρῆλθεν ἔτος, εἰς προσκόμισιν νέου τοιούτου. Ἑπομένως, τυχὸν ὑποχρέωσις εἰς προσαγωγὴν ἐκ νέου πιστοποιητικοῦ φορολογικῆς ἐνημερότητος κλπ. κατὰ τὴν θεώρησιν διαβατηρίων ἐνδιαφερομένων ἐργατῶν, ἐπανελθόντων ἐκ Δυτικῆς Γερμανίας, θ’ ἀφορᾷ ἄλλας κατηγορίας καὶ περιπτώσεις ἢ τοὺς μὴ θεωρήσαντας μετ’ ἐπιστροφῆς λόγῳ ἀδείας τὰ διαβατήριά των εἰς τὰ οἰκεῖα Ἑλληνικὰ Προξενεῖα ἐν Γερμανίᾳ καὶ δι’ οὕς, ὡς εἰκός, ἀκολουθεῖται ἡ συνήθης διαδικασία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

νβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6972)31.5.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1174)1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ Κυβέρνησις φρονεῖ, ὅτι διὰ τῆς κειμένης ἐργατικῆς νομοθεσίας προστατεύονται ἐπαρκῶς οἱ ἐργαζόμενοι ἔναντι αὐθαιρέτων ἀπολύσεων ὑπὸ τῶν ἐργοδοτῶν, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 281 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος «περὶ καταχρήσεως τοῦ δικαιώματος». Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

νγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου, Ν. Τσόχα, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 10721)11.9.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου, Ν. Τσόχα, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Λ. Κύρκου, περὶ τοῦ Διοικ. Συμβουλίου τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Τυπογράφων καὶ Μισθωτῶν Γραφικῶν Τεχνῶν καὶ τοῦ Προσωπικοῦ τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ αἴτημα τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν παρανόμως, ὡς ἰσχυρίζονται, διορισθέντων ὡς ἐκπροσώπων τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων εἰς τὸ Δ. Σ. τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Τυπογράφων καὶ μισθωτῶν Γραφικῶν Τεχνῶν καὶ τοῦ διορισμοῦ εἰς αὐτὸ τῶν ὑπὸ τῆς Ὁμοσπονδίας Μισθωτῶν Τύπου καὶ Βιομηχανίας Χάρτου, ὑποδειχθέντων, δὲν τυγχάνει δυνατὸν πρὸ τῆς λήξεως τῆς θητείας δι’ ἣν διωρίσθησαν, καθ’ ὅσον διὰ τὴν συγκρότησιν τοῦ Δ. Σ. τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου ἐτηρήθη ἡ ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προβλεπομένη διαδικασία, διορισθέντων παρ’ αὐτῷ ὡς ἐκπροσώπων ἐκ τῆς τάξεως τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων προσώπων ληφθέντων ἐκ πίνακος ὑποβληθέντος συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Καταστατικοῦ αὐτοῦ παρὰ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. 2) Τὸ Δ. Σ. τοῦ Ταμείου, διαπιστῶσαν ὡς ἁρμόδιον ἐκ τοῦ νόμου ὄργανον τὰς ὑφισταμένας εἰς προσωπικὸν ὑπηρεσιακὰς ἀνάγκας, ἀπεφάσισε τὴν πρόσληψιν ὡρισμένου ἀριθμοῦ ἐπὶ συμβάσει ὑπαλλήλων, τὸ δὲ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον ἐκτιμῆσαν τοὺς ἀναφερομένους ἐν τῷ σχετικῷ πρακτικῷ τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ταμείου λόγους, ἐνέκρινε τὴν σχετικὴν ἀπόφασιν τούτου, ἐπὶ σκοπῷ ἐξυπηρετήσεως τῶν συμφερόντων τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως καλλιτέρας διεξαγωγῆς τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἐξυπηρετήσεως τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων του. 3) Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ὑπαλλήλου τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Τυπογράφων κλπ. Φωτεινῆς–Γιολάντας Καρύδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ διενεργηθείσης ἐρεύνης ἐξηκριβώθη, ὅτι αὕτη ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ της καὶ μέχρι τῆς ἀποχωρήσεώς της, λαβούσης χώραν τὴν 31.3.1961, ὑπηρέτησεν ἄνευ διακοπῆς καὶ συνεπῶς τὰ περὶ μεταβάσεώς της εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΤΛΟΣ

νδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10716)25.9.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου κλπ., μετὰ τῶν προσηρτημένων α) ἀπὸ 1.9.62 ἀναφορᾶς τῶν Σωματείων τῆς δυνάμεως τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος, β) ὑπ’ ἀριθ. 216 καὶ 217 ὁμοίων τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Τσιμέντων ΤΙΤΑΝ–ΧΑΛΥΨ καὶ γ) ὑπ’ ἀριθ. 25)21.8.1962 ὁμοίας τοῦ Συνδέσμου Τεχνιτεργατῶν Οἰκοδόμων Ἐλευσῖνος, σχετικῶς μὲ ἀπολύσεις τῶν Ι. Δουλγεράκη, Δ. Μαργαρίτη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὸ κάτωθι: Ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας, ἐνήργησεν ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς ἁρμοδιότητός της παρὰ ταῖς ἐπιχειρήσεσιν, διὰ τὴν ἐπαναπρόσληψιν τῶν ἀπολυθέντων, οὕτω: 1) Προσεκάλεσεν ἐκπρόσωπον τῆς ἐπιχειρήσεως «Ἑλληνικὴ Χαλυβουργία» πρὸς ἐπίλυσιν ἐργατικῆς διαφορᾶς, στηριζομένης εἰς κατάχρησιν δικαιώματος διὰ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ Ἰωάν. Δουλγεράκη, ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ὁ ἀπολυθεὶς κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἀπολύσεως παρεπονέθη εἰς τὸν προϊστάμενον τῆς ὡς ἄνω Ἐπιθεωρήσεως διὰ τοὺς ἐν τῇ ὡς ἄνω Ἐπιχειρήσει ὑφισταμένους ὅρους ἐργασίας. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω, ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἐπιχειρήσεως ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς ἀπολύσεως οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουσα μὲ τὰ ὑπὸ τοῦ ἀπολυθέντος ἐκφρασθέντα παράπονα κατὰ τῆς Ἐπιχειρήσεως, εἶναι ἀμετάκλητος. Κατὰ συνέπειαν, εἰς τὰ ἁρμόδια δικαστήρια ἐναπόκειται ἡ κρίσις περὶ τῆς καταχρήσεως ἢ μὴ δικαιώματος κατὰ τὴν ὡς ἄνω ἀπόλυσιν. 2) Ἐπελήφθη τοῦ ζητήματος τῆς ἀπολύσεως τοῦ Δημ. Μαργατίνη παρὰ τῆς ἐπιχειρήσεως ΤΙΤΑΝ, ἐκπρόσωπος δὲ ταύτης ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ ἀπόλυσις τοῦ ἀνωτέρω δὲν ἐγένετο διὰ τὴν συνδικαλιστικήν του δρᾶσιν, ὡς ἰσχυρίζεται ὁ ἀπολυθείς, ἀλλὰ δι’ ἀνάρμοστον συμπεριφορὰν ἔναντι τῆς Διευθύνσεως τῆς ὡς ἄνω ἐπιχειρήσεως καὶ φθορὰν τῆς περιουσίας της (θραῦσις κρυστάλλου τοῦ Γραφείου τοῦ Διευθυντοῦ καὶ τῆς σιδηρᾶς λαβῆς τῆς θύρας τοῦ Γραφείου τῆς Διευθύνσεως), ὅταν εἰς διαμαρτυρίαν τοῦ ἀπολυθέντος διὰ τὴν μὴ αὔξησιν τοῦ ἡμερομισθίου του, ὡς ἐγένετο καὶ δι’ ἄλλους συναδέλφους του, ἐδόθη αὐτῷ ἡ ἀπάντησις, ὅτι οὗτος δὲν ἀποδίδει ἱκανοποιητικῶς. 3) Παρ’ ὅλον, ὅτι τὰ διὰ τὴν ἀντεργατικὴν τακτικὴν τῶν ὡς ἄνω ἐπιχειρήσεων καταγγελλόμενα εἶναι γενικῶς ἀόριστα, ἐν τούτοις εἰς τὰς ἀνωτέρω ἐπιχειρήσεις συνεστήθη, ὅπως ἀπέχουν πάσης ἐνεργείας δυναμένης νὰ παρακωλύσῃ τὴν συνδικαλιστικὴν ἐλευθερίαν τῶν παρ’ αὐταῖς ἐργαζομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

νεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Α. Γιάννου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11098)9158)5.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 615)29.9.62 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου καὶ Ε. Μπενᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ἐργασίας ὡς καὶ τὴν ἐπαναχορήγησιν τοῦ χειριστικοῦ ἐπιδόματος εἰς τὰς τηλεφωνητρίας τοῦ ΟΤΕ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ βελτίωσις τῶν ὅρων ἀμοιβῆς καὶ τῶν συνθηκῶν ἐργασίας τῶν διαφόρων κατηγοριῶν μισθωτῶν δύναται νὰ ἐπιδιωχθῇ, μέσῳ τῶν οἰκείων ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων, μόνον κατὰ τὴν διαδικασίαν τὴν διαγραφομένην παρὰ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 3239)1955. Ἤδη, ὁ Πανελλήνιος Σύλλογος Ὑπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ ΟΤΕ, μέλη τοῦ ὁποίου τυγχάνουσι καὶ αἱ τηλεφωνήτριαι, ἐπεδίωξε δι’ ἀπ’ εὐθείας διαπραγματεύσεων μετὰ τοῦ ΟΤΕ τὴν ἐπίτευξιν συμφωνίας, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν οἰκονομικῶν κλπ. αἰτημάτων τῶν μελῶν του. Ἀποτυχουσῶν, ὅμως, τῶν, ἀπ’ εὐθείας μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων, διεξαχθεισῶν διαπραγματεύσεων, ἐν συνεχείᾳ δὲ καὶ τῆς μεσολαβητικῆς προσπαθείας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἡ εἰρημένη διαφορὰ ἤχθη ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου καὶ ἤδη τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῆς ἐκδόσεως τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

νστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10363)13.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 527)7.9. 1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Οἱ ὅροι ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας τῶν ταξιθετριῶν Κινηματογράφων τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Περιχώρων, ἔχουσι ρυθμισθῆ διὰ τῆς ἀπὸ 14.11.1959 σχετικῆς τοπικῆς ὁμοιοεπαγγελματικῆς συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας, ἥτις ἔχει κηρυχθῆ γενικῶς ὑποχρεωτικὴ διὰ πάντας τοὺς ἐργοδότας καὶ μισθωτοὺς τοῦ ἐπαγγέλματος εἰς ὃ ἀφορᾷ. Διὰ τῆς ἐν λόγῳ Συμβάσεως καθορίζονται, ὁ τρόπος ἀμοιβῆς τῶν ταξιθετριῶν, ὁ τρόπος προσλήψεως αὐτῶν, αἱ ὧραι ἡμερησίας ἐργασίας των (8ωρον), ἡ παροχὴ ἑβδομαδιαίας ἀναπαύσεως, ἡ χρονικὴ διάρκεια τῆς συμβάσεως ἐργασίας των, τὰ τῆς στολῆς ὑπηρεσίας των, τὰ καθήκοντά των κλπ. Μεταβολή, ἐπὶ τὰ βελτίῳ διὰ τοὺς μισθωτούς, τῶν ὅρων τῆς ὡς εἴρηται συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἄνευ προηγουμένης καταγγελίας αὐτῆς ὑπό τινος τῶν συμβληθέντων μερῶν καὶ τῆς ἐν συνεχείᾳ ἀνακινήσεως ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων ὀργανώσεων, τῆς ὑπὸ τῆς νομοθεσίας περὶ συλλογικῶν συμβάσεων καὶ διαιτησίας, προβλεπομένης διαδικασίας. Διὰ τοὺς ταξιθέτας θεάτρων, μὴ ὑφισταμένης ἰδιαιτέρας συλλογικῆς συμβάσεως ἐκινήθη ἐσχάτως ὑπὸ τοῦ ἐνδιαφερομένου Σωματείου των, ἡ ἀνωτέρω διαδικασία πρὸς ρύθμισιν τῶν ὅρων ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας των. Τὰ αἰτήματα πάντως τῶν ἐν λόγῳ ἐργαζομένων περὶ α) ἐπιβαρύνσεως τοῦ εἰσιτηρίου διὰ τὴν ἀμοιβὴν αὐτῶν καὶ β) κατοχυρώσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των διὰ τῆς ἀποκλειστικῆς προσλήψεως προσώπων ἐφοδιασμένων διὰ σχετικοῦ ἐπαγγελματικοῦ βιβλιαρίου, δὲν δύνανται νὰ τύχωσιν ἱκανοποιήσεως, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι, τὸ μὲν πρῶτον θ’ ἀποτελέσῃ ἀνεπίτρεπτον ἐπιβάρυνσιν τρίτων (τοῦ κοινοῦ) τὸ δὲ δεύτερον θὰ ἐδημιούργει, ἐπίσης ἀνεπίτρεπτον περιορισμὸν τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας. Θέμα ἀσφαλίσεως δὲν ὑφίσταται, καθ’ ὅσον οἱ ἐν λόγῳ ἐργαζόμενοι ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΙΚΑ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

νζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10723)25.9.62 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 567 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, σχετικῶς μὲ καταγγελίαν τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Ἐπεξεργασίας Ξηρῶν Καρπῶν Καλαμάτας περὶ λειτουργίας τῶν ἀποθηκῶν σύκων Καλαμάτας κατὰ τὰς Κυριακάς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατόπιν τηλεγραφικῆς αἰτήσεως τοῦ ἐν Καλαμάτᾳ Συνδέσμου ἐξαγωγέων ὡς καὶ τοιαύτης τοῦ ἐκεῖσε Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου παρεσχέθη παρ’ ἡμῶν ἡ ἔγκρισις πρὸς τὴν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας Μεσσηνίας, ὅπως ἐπιτρέψῃ τὴν ἀπασχόλησιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀποθηκῶν συσκευασίας σύκων Καλαμάτας, κατὰ τὴν Κυριακὴν 9 Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ., ἐπὶ τῇ καταβολῇ τῆς νομίμου προσαυξήσεως τοῦ ἡμερομισθίου, λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος τῆς παραδόσεως καὶ ἐπὶ πλοίου φορτώσεως σύκων πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Πέραν τῆς Κυριακῆς ταύτης, οὐδεμίαν ἑτέραν Κυριακὴν ἀπησχολήθη τὸ προσωπικὸν τῶν ὡς ἄνω ἀποθηκῶν. Διὰ τὴν καταβολὴν τῆς προσαυξήσεως τοῦ ἡμερομισθίου τῶν ἀπασχοληθέντων κατὰ τὴν ὡς ἄνω Κυριακήν, διετάχθη ἡ Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας, ὅπως ἐνεργήσῃ ἔλεγχον καὶ λάβῃ τὰ νόμιμα μέτρα κατὰ τῶν ἐργοδοτῶν ἐκείνων οἵτινες τυχὸν δὲν κατέβαλον ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

νηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 8749)20.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. 293 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σαββοπούλου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς τὰ κάτωθι: 1) Προκειμένου, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 4193)61 καὶ τῶν κατ’ ἐξουσιοδότησιν τούτων ἐκδοθησομένων Β. Διαταγμάτων νὰ διορισθῇ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ εἰσηγητοῦ, ὑπηρετῶν παρὰ Νομικῷ Προσώπῳ Δημοσίου Δικαίου ἐκ τῶν ἐποπτευομένων ὑπὸ τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου, μὴ τακτικὸς ὑπάλληλος πτυχιούχος Ἀνωτάτης Σχολῆς, δέον νὰ κέκτηται χρόνον ὑπηρεσίας ἴσον πρὸς τὸν ὃν θὰ ἀπῃτεῖτο κατὰ τὸν Ν. 1811)51 διὰ τὴν μέχρι τοῦ ἀνωτέρω τοῦ εἰσαγωγικοῦ βαθμοῦ τοῦ κλάδου προαγωγικὴν ἐξέλιξίν του, ηὐξημένου κατὰ τὸ ⅓. Ἤτοι διὰ τὸν διορισμὸν τοῦ ὑπαλλήλου τῆς κατηγορίας ταύτης εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ εἰσηγητοῦ ἀπαιτεῖται, συνολικὴ ὑπηρεσία παρὰ τῷ Νομικῷ Προσώπῳ ἡ ἐξ 9 ἐτῶν καὶ 4 μηνῶν. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην ὑπάγεται ὁ πτυχιούχος ὑπάλληλος, ὁ κεκτημένος τοῦ Πτυχίου Ἀνωτ. Σχολῆς ἀπὸ τῆς ἀρχικῆς του προσλήψεως παρὰ τῷ Ὀργανισμῷ παρ’ ᾧ οὗτος ὑπηρετεῖ. Εἰς πᾶσαν ἑτέραν περίπτωσιν, διὰ τὸν διορισμὸν τοῦ πτυχιούχου μὴ τακτικοῦ ὑπαλλήλου εἰς ἀνώτερον τοῦ εἰσαγωγικοῦ βαθμὸν (εἰσαγωγικὸς βαθμὸς Ἀκόλουθος) θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει μόνον ὁ χρόνος ὑπηρεσίας τούτου ὁ διανυθεὶς μετὰ τὴν ἡμερομηνίαν κτήσεως τοῦ πτυχίου του. Συνεπῶς τὸ ἀναφερόμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῆς κατηγορίας ταύτης θὰ καταλάβουν τὸν βαθμὸν τοῦ εἰσηγητοῦ μὲ ὑπηρεσίαν μικροτέραν τῶν 6 ἐτῶν δὲν προβλέπεται ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων. 2) Τέλος ὡς πρὸς τὸ ἀναφερόμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει, ὅτι ὑπηρετοῦν τακτικοὶ ὑπάλληλοι κεκτημένοι πτυχίου μὲ δεκαετῆ καὶ πλέον εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν καὶ παραμένουν εἰς τὸν 7ον καὶ 8ον βαθμόν, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι, ἐὰν ὑφίστανται τοιαῦται περιπτώσεις, αὗται προφανῶς ἀφοροῦν ὑπαλλήλους τῆς Βʹ κατηγορίας, οἵτινες ἀπέκτησαν τὸ πτυχίον Ἀνωτέρας Σχολῆς εἰς διάφορα κατὰ περίπτωσιν χρονικὰ διαστήματα καὶ πάντως ὁπωσδήποτε κατὰ τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας των παρὰ τῷ Ὀργανισμῷ εἰς ὃν ὑπηρετοῦν. Ἀδιαφόρως ὅμως τῶν ἀνωτέρω, δυνάμει τῶν ληφθέντων νομοθετικῶν μέτρων (Ν.Δ. 3977)59) διὰ τῆς ἑνοποιήσεως τῶν θέσεων μέχρι καὶ τοῦ 6ου βαθμοῦ (Εἰσηγητοῦ) ἔχει ἐξασφαλισθῆ ἡ ἀκώλυτος ἐξέλιξις μέχρι καὶ τοῦ βαθμοῦ τούτου καὶ τῶν τακτικῶν ὑπαλλήλων τῶν Ν.Π.Δ.Δ. τῶν ἐποπτευομένων ὑπὸ τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου, εἰς τὰ ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Κώδικος Δημοσίων Ὑπαλλήλων καθοριζόμενα χρονικὰ ὅρια προαγωγῆς κατὰ κατηγορίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

νθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10730)25.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 574)18.9.62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Μ. Σβώλου κλπ. περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Οἱ ὅροι ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας τῶν ταξιθετριῶν Κινηματογράφων τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Περιχώρων ἔχουσι ρυθμισθῆ διὰ τῆς ἀπὸ 14.11.1959 σχετικῆς τοπικῆς ὁμοιοεπαγγελματικῆς συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας, ἥτις ἔχει κηρυχθῆ γενικῶς ὑποχρεωτικὴ διὰ πάντας τοὺς ἐργοδότας καὶ μισθωτοὺς τοῦ ἐπαγγέλματος εἰς ὅ ἀφορᾷ. Διὰ τῆς ἐν λόγῳ συμβάσεως καθορίζονται: ὁ τρόπος ἀμοιβῆς τῶν ταξιθετριῶν, ὁ τρόπος προσλήψεως αὐτῶν, αἱ ὧραι ἡμερησίας ἐργασίας των (8ωρον), ἡ παροχὴ ἑβδομαδιαίας ἀναπαύσεως, ἡ χρονικὴ διάρκεια τῆς συμβάσεως ἐργασίας των, τὰ τῆς στολῆς ὑπηρεσίας των, τὰ καθήκοντά των κλπ. Μεταβολή, ἐπὶ τὰ βελτίῳ διὰ τοὺς μισθωτοὺς τῶν ὅρων τῆς ὡς εἴρηται συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἄνευ προηγουμένης καταγγελίας αὐτῆς ὑπό τινος τῶν συμβληθέντων μερῶν καὶ τῆς ἐν συνεχείᾳ ἀνακινήσεως ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων ὀργανώσεων τῆς ὑπὸ τῆς νομοθεσίας περὶ συλλογικῶν συμβάσεων καὶ διαιτησίας προβλεπομένης διαδικασίας. Διὰ τοὺς ταξιθέτας θεάτρων, μὴ ὑφισταμένης ἰδιαιτέρας συλλογικῆς συμβάσεως ἐκινήθη ἐσχάτως ὑπὸ τοῦ ἐνδιαφερομένου Σωματείου των, ἡ ἀνωτέρω διαδικασία πρὸς ρύθμισιν τῆς ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας των. Τὰ αἰτήματα, πάντως τῶν ἐν λόγῳ ἐργαζομένων, περὶ α) ἐπιβαρύνσεως τοῦ εἰσιτηρίου διὰ τὴν ἀμοιβὴν αὐτῶν καὶ β) κατοχυρώσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των διὰ τῆς ἀποκλειστικῆς προσλήψεως προσώπων ἐφοδιασμένων διὰ σχετικοῦ ἐπαγγελματικοῦ βιβλιαρίου, δὲν δύνανται νὰ τύχωσιν ἱκανοποιήσεως ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι, τὸ μὲν πρῶτον ὅπερ οὐδεμίαν ἐπιδέχεται συσχέτισιν πρὸς τὴν ὑπὸ τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν προτεινομένην ἀπαλλαγὴν τοῦ εἰσιτηρίου ἐκ τῆς ὑπὲρ τῆς Βασιλικῆς Προνοίας εἰσφορᾶς, θ’ ἀπετέλει ἀνεπίτρεπτον ἐπιβάρυνσιν τρίτων (τοῦ κοινοῦ) τὸ δὲ δεύτερον θὰ ἐδημιούργει ἐπίσης ἀνεπίτρεπτον περιορισμὸν τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας. Θέμα ἀσφαλίσεως δὲν ὑφίσταται, καθ’ ὅσον οἱ ἐν λόγῳ ἐργαζόμενοι ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ι.Κ.Α. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἑτέραν παρατήρησιν τῶν ἐν λόγῳ βουλευτῶν περὶ ἀναγνωρίσεως ὑπαλληλικῆς ἰδιότητος εἰς τοὺς ταξιθέτας πρὸς τὸν σκοπὸν ἐξασφαλίσεως μονιμότητος εἰς τὴν ἐργασίαν των, ἀντιπαρατηροῦμεν ὅτι τὸ προτεινόμενον μέτρον, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι εἰς οὐδὲν θὰ ὠφέλει τοὺς ταξιθέτας λόγῳ τοῦ ὅτι αἱ συμβάσεις ἐργασίας των εἶναι, ὡς ἐκ τῆς φύσεως των, ὡρισμένης διαρκείας, συμπιπτούσης πρὸς τὴν διάρκειαν τῆς χειμερινῆς ἢ θερινῆς λειτουργίας τῶν κινηματογράφων καὶ θεάτρων, δὲν δύναται ἐξ ἄλλου νὰ γίνῃ ἀποδεκτόν, διότι θ’ ἀπετέλει τοῦτο ἀδικαιολόγητον προνομιακὴν μεταχείρισιν ἔναντι τῶν λοιπῶν μισθωτῶν παρ’ ὅλον ὅτι δὲν ἀπασχολοῦνται εἰς ὑπαλληλικῆς φύσεως ἐργασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ξʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 7188)5.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 55 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Περὶ τῶν προσωπικῶν δανείων: Δι’ ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐγκρίνεται κατ’ ἔτος ἡ ἀποδέσμευσις ὡρισμένου ποσοῦ πρὸς χορήγησιν εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ ΙΚΑ προσωπικῶν δανείων μέχρι τριῶν (3) μισθῶν. Ἤδη διὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ τρέχοντος ἔτους ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἐνέκρινε τὴν ἀποδέσμευσιν ἑνὸς (1) ἑκατομμυρίου δραχμῶν πρὸς χορήγησιν τῶν ἐν λόγῳ δανείων εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ΙΚΑ. Παραλλήλως ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἐγκρίνει κατ’ ἔτος τὴν ἀποδέσμευσιν ὡρισμένου ποσοῦ, πρὸς χορήγησιν τοιούτων δανείων διὰ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως (ΤΕΑΠΟΚΑ) εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ βοηθηματούχους τούτου, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ τὸ προσωπικὸν τοῦ ΙΚΑ, ὡς ἠσφαλισμένου δι’ ἐπικουρικὴν σύνταξιν εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦτο. 6) Περὶ τῶν στεγαστικῶν δανείων: Δι’ ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐνεκρίθη ἡ ἀποδέσμευσις ὀκτὼ (8) ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐκ τῶν ἀποθεματικῶν κεφαλαίων τοῦ Λογαριασμοῦ Προνοίας Προσωπικοῦ ΙΚΑ, πρὸς χορήγησιν στεγαστικῶν ἐνυποθήκων δανείων εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ἱδρύματος, οἵτινες τυγχάνουν μέλη τοῦ ἐν λόγῳ Λογαριασμοῦ. Ὡσαύτως ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, κατὰ τὴν διαρρεύσασαν τριετίαν, ἐνέκρινε τὴν ἀποδέσμευσιν ὡρισμένων ποσῶν πρὸς χορήγησιν ἐνυποθήκων στεγαστικῶν δανείων διὰ τοῦ ΤΕΑΠΟΚΑ εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ βοηθηματούχους τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου, μεταξὺ τῶν ὁποίων, ὡς ἐλέχθη περιλαμβάνεται καὶ τὸ προσωπικὸν τοῦ ΙΚΑ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ξαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12535)7.11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 820)2. 11.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Στεργίου, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Μ. Σβώλου, ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τοῦ Συλλόγου Ἰδιωτικῶν Ὑπαλλήλων Ἀγρινίου, περὶ καθορισμοῦ ὀκταώρου ἐργασίας διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ἐμπορικῶν καταστημάτων καὶ ἐννεαώρου διὰ τοὺς τοιούτους τῶν παντοπωλείων Ἀγρινίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ ὡς ἄνω αἴτημα ὡς καὶ διὰ προγενεστέρων ἐγγράφων μας ἐγνωρίσαμεν ἔχει διαβιβασθῆ εἰς τὸ Ἐθνικὸν Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον Κοινωνικῆς Πολιτικῆς διὰ τὴν κατὰ νόμον ἀπαιτουμένην γνωμοδότησιν, πλὴν ὅμως, ἐπειδὴ ἐκ τῆς τυχὸν μειώσεως τῶν ὡρῶν ἐργασίας τοῦ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ, αἵτινες εἶναι συνηρτημέναι πρὸς τὰς ὥρας λειτουργίας τῶν ἐν λόγῳ καταστημάτων, θέλουσι προκύψει σοβαραὶ δυσχέρειαι, ἰδίᾳ εἰς τὰς ἀγροτικὰς περιοχὰς ἐξυπηρετήσεως τοῦ ἀγοραστικοῦ κοινοῦ, ἀναβάλλει τὴν ὑποβολὴν συγκεκριμένης προτάσεως, ἐπὶ τῷ τέλει περαιτέρω μελέτης τοῦ θέματος καὶ ἐξευρέσεως λύσεως συμβιβαζούσης κατὰ τὸ δυνατὸν τὰς ὑπαρχούσας δυσχερείας ἐν τῇ ρυθμίσει αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ξβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11447)15.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου κλπ. σχετικῶς μὲ παραβάσεις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἀμαξωμάτων ΒΙΑΜΑΞ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, καθ’ ἅ ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας. Ἡ καταγγελλομένη ἐνέργεια, περὶ πιέσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὡς ἄνω Ἐπιχειρήσεως πρὸς ἀποκήρυξιν τοῦ σωματείου του δὲν προῆλθεν ἐκ τῆς διευθύνσεως τῆς ἐπιχειρήσεως, ἀλλὰ ὑπό τινος κατωτέρου ὑπαλλήλου αὐτῆς, ὅστις ἀποδώσας τὰς κατὰ τὸν χρόνον ἐκεῖνον λαβούσας χώραν ἀπολύσεις εἰς συνδικαλιστικοὺς λόγους, ἠθέλησε, διὰ τῆς ἐνεργείας του ταύτης νὰ παρουσιασθῇ ἐξυπηρετῶν τὰ συμφέροντα τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ τοῦτο πρὸς ἴδιον αὑτοῦ ὄφελος. Διὰ τὴν ἐνέργειάν του ταύτην ὁ ρηθεὶς ὑπάλληλος ἐτιμωρήθη ὑπὸ τῆς ἐπιχειρήσεως, ὡς ἀσχοληθεὶς μὲ ἀλλότρια τῆς ἁρμοδιότητός του καθήκοντα. Ἐπὶ τῶν λοιπῶν καταγγελλομένων ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἐγένοντο αἱ σχετικαὶ ἀπαντήσεις ἐπὶ τῶν εἰδικῶν ἐρωτήσεων διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 68879)5652)62, 73566)6041)62 καὶ 76982)6334)62 ἡμετέρων ἐγγράφων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ξγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Στεργίου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7192)5.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ἡ ὑπ’ ἀριθ. 59)30.5.62 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Γ. Στεργίου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, περὶ αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐργατοτεχνιτῶν καὶ Λιγνιτωρυχείων τῆς ΔΕΗ Ἀλιβερίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ αἴτημα τοῦτο ἀποτελεῖ ἀντικείμενον δυνάμενον νὰ ρυθμισθῇ μόνον κατὰ τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου 3239)55, προβλεπομένην διαδικασίαν, ἤτοι διὰ καταρτίσεως καὶ ὑπογραφῆς συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας, ἀπ’ εὐθείας μεταξὺ τῶν πρὸς τοῦτο, ἐνδιαφερομένων ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων τῶν ἐργοδοτῶν καὶ μισθωτῶν καὶ ἐν ἀποτυχίᾳ τῶν σχετικῶν διαπραγματεύσεων, δι’ ὑποβολῆς ἡμῖν αἰτήσεως πρὸς μεσολάβησιν καὶ παραπομπὴν τῆς διενέξεως εἰς ὑποχρεωτικὴν διαιτησίαν. Τοιαύτη δὲ αἴτησις δὲν ὑπεβλήθη ἡμῖν μέχρι τοῦδε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ξδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου, Σ. Παπαπολίτη, Τ. Γεωργίου, Γ. Ἀναγνωστοπούλου, Κ. Δημοπούλου καὶ Ι. Γιαμᾶ. Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 7842 καὶ 7845 τῆς 26.6.1962 ὑμετέρων ἐγγράφων καὶ τῶν διὰ τούτων διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου, Σ. Παπαπολίτη, Τ. Γεωργίου κλπ. ἐπὶ θεμάτων τῶν φορ)τῶν ξηρᾶς Ἐλευσῖνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς Ἐλευσῖνα ὑφίσταται πράγματι Σωματεῖον Φορτ)τῶν Ξηρᾶς ἀποτελούμενον ἐκ 17 περίπου ἐπαγγελματικῶν φορτ) τῶν ἐφωδιασμένων παρὰ τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς δι’ ἐπαγγελματικῶν βιβλιαρίων. Τὸ Σωματεῖον τοῦτο, ὑφίσταται βαθεῖαν ἐπιρροὴν τοῦ τέως Προέδρου καὶ ἤδη Γενικοῦ Γραμματέως αὐτοῦ Νικ. Μανιᾶ, ὅστις οὐδέποτε εἰργάσθη εἰς φορτ)τικὴν ἐργασίαν καὶ ὅστις κυρίως ἐνδιαφέρεται νὰ μὴ ἀπασχολῆται εἰς τὴν φορτ)τικὴν ἐργασίαν, ἀλλὰ ἀσκῶν τὰ καθήκοντα αὐτοῦ ὡς Προέδρου καὶ ἀπαλλάσσεται τῆς ἐργασίας καὶ νὰ λαμβάνῃ πλῆρες μερίδιον ὡς καὶ οἱ λοιποὶ φορτ)ταί. Οὕτω ἀπὸ τοῦ 1960 ὁπότε ὡρισμένα τῶν μελῶν τοῦ Σωματείου ἐπεζήτησαν τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν λογαριασμῶν εἰσπράξεως παρὰ τοῦ Προέδρου καὶ τοῦ προϊσταμένου, τῶν φορτ)τῶν ἐφήρμοσεν οὗτος ἔκτοτε σχέδιον ἐξοντώσεως παντὸς ἀντιφρονοῦντος καὶ ἐξασφαλίσεως ὁπωσδήποτε τῆς προεδρίας τοῦ Σωματείου. Οὕτω ἐπέβαλεν αὐθαιρέτως ἀναρμοδίως καὶ παρανόμως πειθαρχικὰς ποινὰς ἀποστερούσας τὴν ἐργασίαν καὶ τὸ ἡμερομίσθιον οἰκογενειαρχῶν ἐργατῶν φορτ)τῶν, ἐνῷ τοιαύτη ἁρμοδιότητα ἔχει ἐκ τοῦ νόμου μόνον ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ ρυθμίσεως φορτ)σεων. Προσέτι προσέλαβε παρανόμως καὶ διετήρει ἐν τῇ ἐργασίᾳ ὡς τακτικοὺς φορτ)τὰς ἐπιλεγέντας κατὰ τὴν κρίσιν του ἓξ (6) νέους ἐργάτας οὐ μόνον ἄνευ ἀποφάσεως τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ καὶ πρὶν ὑποβάλουν οὗτοι τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζόμενα δικαιολογητικὰ καὶ τὰς ὑποδείξεις τόσον τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς, ὅσον καὶ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, δι’ ὧν ἐπεσημάνθη τὸ αὐθαίρετον καὶ παράνομον τῶν τοιούτων ἐνεργειῶν. Πλέον τούτου διετήρει ἐν τῇ ἐργασίᾳ ὡς τακτικὸν φορτ)τὴν ἀμειβόμενον ἐπὶ μεριδίῳ ἐργάτην ἀρνηθέντα παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ὑποδείξεις τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ ὑποβάλῃ τὰ νόμιμα δικαιολογητικά, πρὸς ἀπόκτησιν βιβλιαρίου καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου τεθέντα δι’ ἀποφάσεως αὐτῆς ἐκτὸς ἐργασίας. Συνεπείᾳ τῶν ἀνωτέρω, ἅτινα διεπιστώθησαν παρὰ τῆς ἁρμοδίας κατὰ Νόμον Ἐπιτροπῆς κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 27) 1960 συνεδρίασίν της ἀντικατεστάθη οὗτος ἐκ τῶν καθηκόντων τοῦ προϊσταμένου βάσει εἰδικῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ φορτ)σεων. Πληροφορηθεὶς τοῦτο ὁ παρανομῶν Πρόεδρος, συνεκάλεσε πάραυτα τὸ Διοικ. Συμβούλιον τοῦ Σωματείου, ὅπερ τῇ εἰσηγήσει του ὥρισεν ὡς Πρόεδρον τὸν μέχρι πρό τινος Γεν. Γραμματέα, τὸν δὲ Πρόεδρον Ν. Μανιᾶν ὡς Γεν. Γραμματέα, ἐπιζητήσας ἐν συνεχείᾳ δι’ ἀναφορᾶς τοῦ νέου Προέδρου τὸν ὁρισμὸν τούτου ὡς Προϊσταμένου τῶν φορτ)τῶν. Ἡ Ἐπιτροπὴ καίτοι θὰ ἠδύνατο νὰ ἐμμείνῃ εἰς τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασίν της ἐν τούτοις ἐτροποποίησε ταύτην ὁρίσασα τὸν ὑποδειχθέντα Πρόεδρον ὡς Προϊστάμενον, μετὰ προηγουμένην ἐνώπιον αὐτῆς διαβεβαίωσίν του περὶ ἀντικειμενικῆς ἐκτελέσεως τῶν καθηκόντων του καὶ ἐφαρμογῆς τῶν νομίμων διατάξεων. Παρὰ τὰς τοιαύτας διαβεβαιώσεις τοῦ νέου Προέδρου καὶ προϊσταμένου, οὗτος ἐφιστάμενος τὴν ἄμεσον ἐπιρροὴν τοῦ κ. Προέδρου του, ἤδη Γεν. Γραμματέως οὐ μόνον δὲν ἐφήρμοζε τὰς νομίμους διατάξεις, ἀλλὰ συνέχισε μὲ ἰδιαιτέραν μάλιστα προσπάθειαν τὴν προηγουμένην τακτικὴν τῆς ἐξοντώσεως παντὸς ἀντιφρονοῦντος ἐκ τῶν μονίμων φορτ)τῶν ἀπομακρύνας παρανόμως καὶ αὐθαιρέτως τρεῖς ἐκ τούτων ὁριστικῶς ἐκ τῆς ἐργασίας. Κατόπιν εὐλόγων διαμαρτυριῶν τῶν οὕτω ἀπομακρυνθέντων καὶ τῶν ἐν συνεχείᾳ ἀκάρπων ὑποδείξεων τῆς Ἐπιτροπῆς περὶ ἐπαναπροσλήψεως τῶν παρανόμως ἀπομακρυνθέντων, ἀπεφασίσθη ἡ ἀντικατάστασις καὶ τοῦ νέου προϊσταμένου διὰ τοῦ ἐκ τῶν παλαιοτέρων φορτ)τῶν τῶν ἐφωδιασμένων διὰ βιβλιαρίων καθ’ οὗ καὶ διαμαρτυρίαι Τ. Τομάζου. Ἔκτοτε τέως Πρόεδρος καὶ ἤδη Γεν. Γραμματεὺς τοῦ διαμαρτυρομένου Σωματείου ἀκολουθούμενος ὑπὸ μικροῦ ἀριθμοῦ ἐπαγγελματιῶν φορτ)τῶν, οἵτινες ηὐξήθησαν σήμερον εἰς 17 διεχωρίσθη τῆς μονίμου κατηγορίας ἐργαζομένων φορτ)τῶν, διότι ἡ συμμόρφωσίς του θὰ συνεπάγετο καὶ τὴν ἀπασχόλησίν του ἐν τῇ ἐργασίᾳ ἀρνούμενος νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου καὶ Κανονισμοῦ φορτ)σεων, πρὸς συγκάλυψιν δὲ τῶν τοιούτων παρανόμων ἐνεργειῶν του καὶ δημιουργίαν ἐντυπώσεων προέβη εἰς τὴν ἀποστολὴν σωρείας τηλεγραφικῶν καὶ λοιπῶν ἀναφορῶν διαμαρτυρίας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ φίλα προσκειμένους βουλευτάς, οἵτινες ἀπεδείχθησαν ἐκ τῆς ἐξετάσεώς των ἀναληθεῖς. Οὕτω οὐχὶ τὸ πρῶτον, ἀλλὰ κατ’ ἐπανάληψιν ἐξ ἀγνοίας τῶν πραγματικῶν γεγονότων καὶ παραπλανήσεως ἐνίων ὡς τῶν κ.κ. βουλευτῶν κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεις ἐξ ἀφορμῆς διαμαρτυριῶν τοῦ ἐν λόγῳ προσώπου ἐφ’ ὧν παρεσχέθησαν αἱ δέουσαι διευκρινίσεις πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας, πλὴν ὅμως οὗτος συνεχίζων τὴν τακτικήν του ἐπανέρχεται συνεχῶς. Εἰδικώτερον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τῶν ὑπ’ ἀριθ. 26)19.5.62 καὶ 1047)30.6.1962 ἀναφορῶν τοῦ νέου προϊσταμένου τῆς Ἐπιθεωρ. Ἐργασίας Ἐλευσῖνος καθ’ ὅσον ὁ τέως Προϊστάμενος καὶ Πρόεδρος τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς ρυθμίσεων φορτοεκφορτώσεων, καθ’ οὗ κυρίως αἱ διαμαρτυρίαι, μετετέθη ἐκεῖθεν ἀπὸ ἑξαμήνου καὶ πλέον διὰ τῶν ὁποίων παρέχονται διευκρινίσεις ἐφ’ ἑκάστου θέματος τῶν ἐρωτήσεων καὶ καταδεικνύονται ὡς ἀνακριβεῖς καὶ ἀδικαιολόγητοι αἱ ὑποβληθεῖσαι διαμαρτυρίαι τοῦ Σωματείου «Ἅγιος Δημήτριος». Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ξεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7636)21.6.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 127 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀναφερομένου θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 4193)61, ἐξεδόθησαν κατὰ τὴν προβλεπομένην διαδικασίαν τὰ Β. Δ. περὶ τακτοποιήσεως τῶν ἐπὶ συμβάσει ὑπαλλήλων τοῦ Ἱδρύματος Κοιν. Ἀσφαλίσεων καὶ τῶν Ν.Η.Π.Π. ἁρμοδιότητος τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου, ἅτινα καὶ ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸ ΦΕΚ 149 τῆς 17.9.1962, τεῦχος Αʹ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ξστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10356)13.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 520)6.9.62 τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐξαίρεσις τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ καὶ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Β. Ναυστάθμου ἐξ ὡρισμένων προστατευτικῶν θεσμῶν τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας ὀφείλεται εἰς ἀντίθετον πρὸς τὴν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας νομολογίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου, καθ’ ἥν ἡ σχέσις ἐργασίας τοῦ ἐν λόγῳ προσωπικοῦ θεωρεῖται ὡς Δημοσίου Δικαίου τοιαύτη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ξζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9191)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 337 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀναφερομένου θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 4193)61 ἐξεδόθη κατὰ τὴν προβλεπομένην διαδικασίαν τὸ Β. Δ. περὶ τακτοποιήσεως τῶν ἐπὶ συμβάσει ὑπαλλήλων τῶν Ν.Π.Δ.Δ. ἁρμοδιότητος τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου (ΦΕΚ 149)17.9.62 τεῦχος Αʹ) ἐν οἷς περιλαμβάνονται καὶ οἱ ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλοι τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ξηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10711)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 555 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἀπὸ τοῦ 1949 ἔτους καὶ ἐντεῦθεν καθιερώθησαν, συγκαταθέσει τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων τῶν ἐνδιαφερομένων μισθωτῶν δυνάμει ἀλλεπαλλήλων συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας, δύο συστήματα ἀμοιβῆς τοῦ ἐν γένει προσωπικοῦ τῶν ξενοδοχείων ὕπνου. Κατὰ τὸ πρῶτον σύστημα, ἐφαρμοζόμενον εἰς τὰ ξενοδοχεῖα ἀστικῶν κέντρων, τὸ ἐκ 15% ποσοστὸν ὑπηρεσίας εἰσπράττει ὁ ἐργοδότης, ὅστις ὑποχρεοῦται νὰ ἐξασφαλίζῃ εἰς τὸ προσωπικόν του καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, ὡρισμένην παγίαν μηνιαίαν ἀντιμισθίαν, καθοριζομένην εἰς τὰς ἑκάστοτε ἰσχυούσας συλλογικὰς συμβάσεις ἐργασίας. Κατὰ τὸ δεύτερον σύστημα, ἐφαρμοζόμενον εἰς τὰ ξενοδοχεῖα θερινῶν διαμονῶν καὶ λουτροπόλεων, τὸ ἐν λόγῳ ποσοστὸν ὑπηρεσίας κατανέμεται εἰς τὸ προσωπικόν, εἰς ὅ ὁ ἐργοδότης ὑποχρεοῦται, ἐπὶ πλέον νὰ παρέχῃ λόγῳ τῆς ἐποχιακῆς λειτουργίας τῶν ξενοδοχείων καὶ τῆς ἐκ τούτου περιωρισμένης ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ του, τροφὴν διαμονὴν ἐν τῷ ξενοδοχείῳ καὶ ὡρισμένην μικρὰν ἀντιμισθίαν, ἀποκαλουμένην «συμβολικὸν μισθόν». Κατὰ ταῦτα, μεταβολὴ τῶν ἰσχυόντων ἤδη, ὡς ἀνωτέρω, συστημάτων δὲν εἶναι ἄλλως δυνατή, εἰμὴ διὰ συνάψεως, μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων νεωτέρας, διαφορετικῆς συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ξθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11815)24.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ μετὰ τοῦ ψηφίσματος τῆς Παμπολεμιστικῆς Συγκεντρώσεως ἐν Ἀθήναις τῆς 14.10.62 ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ Κ.Σ.Π.Α. ἐκ τῶν τάξεων τοῦ Στρατοῦ ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ ὄργανον τοποθετήσεως πολεμιστοῦ προέβη ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Δ. 4185)61 εἰς τοποθετήσεις πολεμιστῶν εἰς Δ.Ε.Η., Ο.Τ.Ε., Διϋλιστήρια Πετρελαίου, Ν.Π.Δ.Δ., Δήμους καὶ Κοινότητας, Στρατιωτικὰς Ὑπηρεσίας, Δημοσίας Ὑπηρεσίας, εἰς τὴν Ἑταιρείαν Ὑδάτων, Ε.Η.Σ., Η.Ε.Μ., εἰς Ναυπηγεῖα Σκαραμαγκᾶ καὶ διαφόρους Τραπέζας. Ὡρισμένοι ἐκ τῶν Ὀργανισμῶν τούτων ὡς ἡ Δ.Ε.Η., ὁ Ο.Τ.Ε., τὰ Διϋλιστήρια Πετρελαίου, καθὼς καὶ ἡ Ἐμπορικὴ Τράπεζα προσέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἀρνούμενοι, ὅτι ὑπέχουν ὑποχρέωσιν προσλήψεως πολεμιστῶν, διότι ὡς ὑποστηρίζουν εἰδικοὶ δι’ αὐτοὺς νόμοι καθιέρωσαν ἐξαιρέσεις ἢ καὶ δι’ ἄλλους λόγους. Τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦτον ἀποκρούει ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία ὑποστηρίζουσα ἐνώπιον τοῦ Σ.Ε. τὸ ἀντίθετον. Κατόπιν ὅμως τῶν δικαστικῶν τούτων ἀμφισβητήσεων τὸ Κ.Σ.Π.Α. πρὸς ἀποφυγὴν ταλαιπωρίας τῶν πολεμιστῶν ἐκ τῆς μακρᾶς αὐτῶν παραμονῆς ἐν ἀργίᾳ καὶ καταφυγῆς των, ἐνδεχομένως εἰς τὰ Δικαστήρια ἀνέστειλε προσωρινῶς καὶ μέχρις ἐκδικάσεως τῆς ὑποθέσεως τὴν τοποθέτησιν καὶ ἑτέρων πολεμιστῶν εἰς τὰς ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεις. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 751)62 –62 ἀπόφασιν τοῦ Ν. Συμβουλίου τοῦ Κράτους ληφθεῖσαν κατὰ πλειοψηφίαν οἱ ὀργανισμοὶ τοπ. Αὐτοδ. δὲν ὑποχρεοῦνται εἰς τὴν πρόσληψιν πολεμιστῶν κατὰ τὸ Ν. Δ. 4185) 61. Ἡμεῖς ὅμως ὑποστηρίζοντες τὸ ἀντίθετον ἐτάχθημεν μὲ τὴν γνώμην αὐτῶν τῆς πλειοψηφίας τοῦ Ν. Σ. τοῦ Κράτους παρασχόντες οὕτω εὐχέρειαν εἰς τὰ ἁρμόδια Συμβούλια τοποθετήσεως ὅπως συνεχίσουν τὰς τοποθετήσεις πολεμιστῶν εἰς Δήμους καὶ Κοινότητας. Διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν ἑτέρων αἰτημάτων τῆς ἐν λόγῳ ὀργανώσεως τῶν ἀφορώντων τὴν τροποποίησιν τῆς κειμένης νομοθεσίας Προστασίας Πολεμιστῶν διὰ τοποθετήσεως αὐτῶν εἰς ἐργασίας ὡς καὶ ἄλλων προτεινομένων ὑπὸ διαφόρων ἐφεδρικῶν ὀργανώσεων τῆς χώρας τροποποιήσεων, γνωρίζομεν ὅτι ταῦτα τελοῦν ὑπὸ μελέτην ὡς δὲ ἐγένετο καὶ μέχρι τοῦδε κρίνονται μὲ συμπάθειαν καὶ δίδονται αἱ καλύτεραι ἐκ τῶν πραγμάτων δυναταὶ λύσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

οʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7002)5442)1.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1)22.5. 62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ περὶ ἱκανοποιήσεως αἰτημάτων τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σαλαμῖνος, περιλαμβανομένων εἰς τὸ ἀπὸ 13.5.62 σχετικὸν ψήφισμα αὐτοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τά, ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου, προβαλλόμενα οἰκονομικὰ αἰτήματα τῶν ἐργαζομένων, ταῦτα δύνανται νὰ ἐξετασθοῦν καὶ τύχουν τῆς προσηκούσης ρυθμίσεως κατὰ τήν, ὑπὸ τῆς νομοθεσίας περὶ συλλογικῶν συμβάσεων καὶ ὑποχρεωτικῆς διαιτησίας, διαγραφομένην διαδικασίαν ἐπὶ τῇ προσφυγῇ τῶν ἐνδιαφερομένων. Ὡς πρὸς τὰ λοιπὰ ἐν τῷ ψηφίσματι ἀναφερόμενα αἰτήματα, ταῦτα ἀντιμετωπίζονται ὑπὸ τὸ πρῖσμα τοῦ γενικωτέρου ἐθνικοῦ καὶ κοινωνικοῦ συμφέροντος, διὰ δὲ τὴν ἱκανοποίησίν των, λαμβάνεται συνεχῶς ἡ δέουσα μέριμνα, ἐντὸς βεβαίως τῶν ἑκάστοτε ὑφισταμένων οἰκονομικῶν κλπ. δυνατοτήτων καὶ συνθηκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

οαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 16)24.5.1962 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα, περὶ ἀσκήσεως τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας παρὰ τῶν ἐργαζομένων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας τῶν ἐργαζομένων πρὸς προάσπισιν ἢ προαγωγὴν τῶν ἐπαγγελματικῶν αὐτῶν συμφερόντων εἶναι παρ’ ἡμῖν ἀπολύτως σεβαστόν, ἐφ’ ὅσον βεβαίως ἀσκεῖται ἐντὸς τῶν ὑπὸ τῶν νόμων ἐπιτρεπομένων ὁρίων. Ἐξ ἑτέρου ὅμως τὸ Κράτος δικαιοῦται καὶ ὑποχρεοῦται συνάμα νὰ λαμβάνῃ, εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, ὡς εἰς τοιαύτας ἀπεργιῶν προσωπικοῦ ἐπιχειρήσεων κοινῆς ὠφελείας, πάντα τὰ κατάλληλα μέτρα, ἅτινα χωρὶς νὰ περιορίζουν ἢ παρακωλύουν τὸ ἀπεργιακὸν δικαίωμα τῶν ἐργαζομένων, ἀποσκοποῦν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ τῆς ἀπεργίας δυναμένων νὰ δημιουργηθοῦν δυσχερειῶν ἢ ἀνωμαλιῶν εἰς τὴν κανονικὴν ζωὴν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

οβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Λαμπράκη, Α. Γιάννου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7278)9.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 68 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Λαμπράκη, Α. Γιάννου καὶ Ι. Παπαδημητρίου ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπαλλαγῆς τῶν πληγέντων ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς 6ης Νοεμβρίου 1961 συνταξιούχων τοῦ ΙΚΑ ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως ἐπιστροφῆς τῶν κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 435)15. 11.61 ἀποφάσεως τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ἱδρύματος καταβληθεισῶν εἰς τούτους τεσσάρων μηνιαίων συντάξεων ἢ ἐπιστροφῆς τούτων κατὰ δόσεις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι μὴ καθισταμένης νόμῳ δυνατῆς ἀπαλλαγῆς τῶν ἀνωτέρω ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως ἐπιστροφῆς τῶν καταβληθεισῶν συντάξεων, ἀπεφασίσθη ὑπὸ τοῦ Δ.Σ. τοῦ ΙΚΑ ἡ ἐξόφλησίς των εἰς 24 μηνιαίας δόσεις, τῆς πρώτης ἀρχομένης ἀπὸ 1.6.1962. Πέραν τῶν ἀνωτέρω χορηγηθεισῶν διευκολύνσεων συνεστήσαμεν εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ ΙΚΑ ὅπως ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δόσεων ἐξοφλήσεως τῶν καταβληθεισῶν συντάξεων εἰς τοὺς πλημμυροπαθεῖς συνταξιούχους, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπέλθῃ ἱκανοποιητικὴ μείωσις τοῦ κατὰ μῆνα παρακρατουμένου ἐκ τῶν συντάξεών των ποσοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ογʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6575)19.5.62 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1150)1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν καὶ Μακαρονοτεχνιτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν τ’ ἀκόλουθα: 1. Ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ ζωηρῷ ἐνδιαφέροντί της διὰ τὴν τάξιν τῶν ἀρτεργατῶν—μυλεργατῶν καὶ μακαρονοτεχνιτῶν ἔχει μελετήσει εὐρύτερον τὰς τῆς ἐξυγιάνσεως τοῦ ΤΑ ΑΜΜ καὶ τῆς διασφαλίσεως τῆς ἀσφαλιστικῆς προστασίας τῶν ἀρτεργατῶν, μυλεργατῶν καὶ μακαρονοτεχνιτῶν ἀποφάσεις. Ἐν τῷ μεταξύ, πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τοῦ ΤΑΑΜΜ καὶ μέχρι ὁριστικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος ἐξησφαλίσθη ἡ δανειοδότησις τοῦ Ταμείου διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν αὐτοῦ μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1962. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

οδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη κλπ. περὶ παραβάσεως τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας ὑπὸ τοῦ 26ου ΚΤΕΛ ὑπεραστικῶν λεωφορείων τοῦ Νομοῦ Πιερίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς εἰδικὴν σύσκεψιν, καθ’ ἣν ἔλαβον μέρος ὄργανον τῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας Θεσσαλονίκης, ὁ Διοικητὴς τοῦ Τμήματος Τροχαίας Κατερίνης, ὁ Πρόεδρος τοῦ 26ου ΚΤΕΛ, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κατερίνης καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Συνδέσμου ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων τοῦ ὡς ἄνω ΚΤΕΛ, ὑπεγράφη σημείωμα, δι’ οὗ ἐγένοντο ἀποδεκτὰ ὑπὸ τοῦ ΚΤΕΛ τὰ ἑξῆς αἰτήματα: α) τῆς ἐντάξεως καὶ τῶν ὑπολοίπων εἰσπρακτόρων, οἵτινες ἔχουν τὰς προϋποθέσεις τοῦ Ν. 3990)59, ὑποχρεούμενοι, ὅπως ὑποβάλωσιν ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας τὰ ἀπαιτούμενα δικαιολογητικά, β) τῆς χορηγήσεως τῆς κανονικῆς ἀδείας εἰς τοὺς εἰσπράκτορας, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 394)1962 ἀποφάσεως τῆς ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου, γ) τῆς θεωρήσεως καὶ τῆς ἀναρτήσεως πινάκων ὡρῶν ἐργασίας καὶ ἑβδομαδιαίας ἀναπαύσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν αὐτοκινήτων, δ) τῆς θεωρήσεως βιβλίων δρομολογίων, ε) τῆς χορηγήσεως τῶν προσαυξήσεων δι’ ἐργασίαν κατὰ τὰς Κυριακὰς καὶ νυκτερινὰς ὥρας καὶ στ) τῆς καταβολῆς τῆς διαφορᾶς μισθῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

οεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11363)11.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβαστικοῦ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 644 ἀπὸ 3.10.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, διὰ τὴν ἐπαύξησιν τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τὰ σημερινὰ δεδομένα τῆς ἀριθμητικῆς δυνάμεως τῶν Ἐποπτικῶν Ὀργάνων τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας δὲν καθίσταται δυνατή, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, ἡ εἰς προσωπικὸν ἐνίσχυσις τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω φρονοῦμεν, ὅτι οἱ παρὰ τῇ εἰρημένῃ Ἐπιθεωρήσει Ἐργασίας ὑπηρετοῦντες δύο Ἐπόπται Ἐργασίας τυγχάνουν ἔμπειροι ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν καθηκόντων των καὶ ἀντιμετωπίζουν ἐπαρκῶς τὰς ὑπηρεσιακὰς αὐτῆς ἀνάγκας, ἐπὶ τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον εὑρίσκονται ὑπὸ τὴν ἄμεσον παρακολούθησιν Δ)τοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἑδρεύοντος ἐν Βόλῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

οστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ Σ. Παπαπολίτη. Ἐπὶ τῶν διὰ τοῦ ἀπὸ 7.6.1962 ψηφίσματος τῆς συγκεντρώσεως Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν προβαλλομένων αἰτημάτων διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7628)21.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου μετὰ σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 119)13.6.62 ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ὅσον ἀφορᾶ τὸ αἴτημα τῆς ὑπογραφῆς τοπικῆς συλλογικῆς συμβάσεως, διὰ τοὺς ὑποδηματεργάτας Ἀθηνῶν, δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἡ ἱκανοποίησις τούτου, προσκόπτοντος εἰς τὴν ὕπαρξιν ἐν ἰσχύϊ ἐθνικῆς ὁμοιοεπαγγελματικῆς συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας «περὶ τῶν ὑποδηματεργατῶν ἁπάσης τῆς χώρας» μὴ ἐπιτρεπομένης κατὰ νόμον ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τῆς συνάψεως τοπικῶν ἢ εἰδικῶν συλλογικῶν συμβάσεων. 2) Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὰ ἐν τῷ εἰρημένῳ ψηφίσματι ἀναφερόμενα λοιπὰ γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος αἰτήματα, ταῦτα ἐξετάζονται ὑπὸ τὸ πρῖσμα τοῦ γενικωτέρου κοινωνικοῦ καὶ ἐθνικοῦ συμφέροντος καταβαλλομένης συνεχῶς προσπαθείας διὰ τὴν προσήκουσαν ρύθμισίν των, ἐν τῷ πλαισίῳ βεβαίως τῶν ἑκάστοτε ὑφισταμένων συνθηκῶν καὶ δυνατοτήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

οζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9190)2.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 336 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῆς ὑπὲρ τοῦ ΙΚΑ εἰσφορᾶς διὰ τοὺς ἡλικίας κάτω τῶν 18 ἐτῶν μισθωτούς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 4104)60 προβλέπεται εἰδικὴ εὐνοϊκωτέρα μεταχείρισις τῶν μαθητῶν τεχνιτῶν καὶ τῶν ἀσκουμένων σπουδαστῶν τῶν τεχνικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν, εἰς οὓς χορηγοῦνται ἤδη παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. ἄνευ οὐδενὸς περιορισμοῦ αἱ παροχαὶ τόσον τοῦ κλάδου ἀσθενείας, ὅσον καὶ τῆς συντάξεως ἐπὶ μειωμένῳ ἀσφαλίστρῳ ἴσῳ πρὸς τὸ ἥμισυ τῆς κατωτάτης ἀσφαλιστικῆς κλάσεως. Πέραν τοῦ μέτρου τούτου, θέλομεν εἰσηγηθῆ ἐν καιρῷ τὴν λῆψιν ἑτέρων νομοθετικῶν μέτρων καλυπτόντων εὐρύτερον τὴν περίπτωσιν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

οηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καμβύση. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 10820)26.9.62 καὶ 11358) 11.9.1962 ὑμετέρων ἐγγράφων καὶ ἐπὶ τῶν διὰ τούτου διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 580)62 καὶ 639)1962 ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καμβύση, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διακοπὴν τῆς ἀσφαλίσεως παρὰ τῷ ΤΕΒΕ τῶν μικροεπαγγελματιῶν τῶν ἀσκούντων τὸ ἐπάγγελμα εἰς χωρία μὲ πληθυσμὸν μικρότερον τῶν 1.000 ἀτόμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀπησχόλησε ἤδη τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῶν Ὑπουργείων Ἐργασίας καὶ Γεωργίας τοῦ Ὀργανισμοῦ Γεωργικῶν Ἀσφαλειῶν καὶ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος, πλὴν ὅμως ἡ ρύθμισίς του προσέκρουσεν εἰς σοβαρὰς ἂν μὴ ἀνυπερβλήτους δυσχερείας. Αἱ δυσχέρειαι αὗται ὀφείλονται κυρίως εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἐκ τῆς ὑπερεικοσαετοῦς λειτουργίας τοῦ θεσμοῦ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως παρὰ τῷ ΤΕΒΕ ἁπάντων τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τῆς χώρας, ἐδημιουργήθησαν σοβαρώταται ὑποχρεώσεις τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου ἐκ τῆς παροχῆς συντάξεως εἰς σημαντικὸν ἀριθμὸν μικροεπαγγελματιῶν τῆς ὑπαίθρου, ἡ ἐκπλήρωσις τῶν ὁποίων θὰ καθίσταται ἀνέφικτος μετὰ τὴν στέρησιν τῶν ὑπὲρ τοῦ ΤΕΒΕ πόρων τῶν προερχομένων ἐκ τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν τῶν περὶ ὧν πρόκειται μικροεπαγγελματιῶν, ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ διακοπὴ τῆς συνταξιοδοτήσεως τούτων, ἥτις θὰ ἔδει νὰ ἐπακολουθήσῃ λογικῶς τὴν διακοπὴν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ὁμοχωρίων των, θὰ ἐδημιούργει κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν διὰ τὸ ΤΕΒΕ θέμα. Πάντως τὸ ὅλον θέμα ἀπασχολεῖ ἡμᾶς καὶ διεξάγονται συνεννοήσεις μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ἡμῶν καὶ τοῦ ΟΓΑ διὰ τὴν ρύθμισίν του κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον δι’ ἅπαντας τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

οθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 6518)18.5.1962 καὶ 12414)6.11.1962 ὑμετέρων ἐγγράφων καὶ ἐπὶ τῶν διὰ τούτων διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1136α)1962 καὶ 781) 1962 ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ ἀσφάλισις τοῦ ΙΚΑ δὲν ἔχει ἐπεκταθῆ εἰσέτι εἰς τοὺς Δήμους Σπάτων καὶ Κορωπίου. 2. Ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΙΚΑ εἰς μικρὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ ἀγροτικὰς περιοχὰς (ὡς αἱ περιοχαὶ Σπάτων καὶ Κορωπίου Ἀττικῆς) δὲν εἶναι συνήθως εὐχερὴς καὶ ἀποτελεῖ πάντοτε ἀντικείμενον ἐνδελεχοῦς προηγουμένης μελέτης, καθ’ ὅσον λόγῳ τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν ἐπιβαρύνσεων καὶ τῶν πολλαπλῶν ὑποχρεώσεων ὡς συνεπάγεται μία τοιαύτη ἐπέκτασις, εἶναι ἀναγκαῖον νὰ προηγηθῇ ἡ διαπίστωσις τῆς συνδρομῆς ὡρισμένων βασικῶν προϋποθέσεων ἀναγομένων εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐν ἑκάστῳ Κέντρῳ μισθωτῶν καὶ τὴν δυνατότητα τῆς οὐσιαστικῆς πραγματώσεως τῆς ἀσφαλίσεως, ἰδίᾳ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. 3. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τῶν ἀνωτέρω, ἐπειδὴ βασικὴν ἐπιδίωξιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἀποτελεῖ πάντοτε ἡ κάλυψις περισσοτέρων κατηγοριῶν ἐργαζομένων ἐζητήσαμεν παρὰ τοῦ ΙΚΑ, ὅπως τοῦτο ἀναφέρῃ ἡμῖν τὸ ταχύτερον δυνατὸν τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὰς ὡς ἄνω περιοχάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

πʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12018)2.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 755 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ μετὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 270)19.10.62 ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου Ἀγγειοπλαστῶν Ἀθηνῶν, Πειραιῶς–Περιχώρων καὶ τοῦ προσηρτημένου αὐτῇ ψηφίσματος τούτου καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῇ διατυπουμένων αἰτημάτων ἀσφαλιστικοῦ περιεχομένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ αἴτημα τῶν μελῶν τοῦ ἐν λόγῳ Συνδέσμου περὶ ἐξαιρέσεως τῶν ὑπ’ αὐτῶν ἀπασχολουμένων ἐκ τῆς παρὰ τῷ Ταμείῳ Κεραμοποιῶν ἀσφαλίσεώς των καὶ τῆς ὑπαγωγῆς τούτων εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων δὲν δύναται νὰ τύχῃ τροποποιήσεως, καθ’ ὅσον ἐκ τῆς κειμένης περὶ τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου νομοθεσίας προβλέπεται ἡ ὑποχρεωτικὴ ὑπαγωγὴ τούτων εἰς τὴν παρ’ αὐτῷ ἀσφάλισιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα τούτων περὶ τῆς ὑπαγωγῆς τοῦ ἀτυχήματος εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου Κεραμοποιῶν, τοῦτο ἐξετάζεται παρ’ ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΤΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

παʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Κύρκου, Κ. Χιωτάκη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10731)25.9.62 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κύρκου, Κ. Χιωτάκη καὶ Ν. Τσόχα, περὶ παραβάσεων τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας εἰς τὴν 7ην ΜΟΜΑ καὶ εἰς τὰ ἐκτελούμενα οἰκοδομικὰ ἔργα τὴν Ἀμερικανικὴν Βάσιν Γουρνῶν–Ἡρακλείου Κρήτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας: 1) Εἰς εἰδικὴν σύσκεψιν καθ’ ἣν ἔλαβον μέρος ἡ προϊστάμενος τῆς οἰκείας Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, ἐκπρόσωποι τῆς 7ης ΜΟΜΑ καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἡρακλείου, ἐξητάσθησαν ἐν λεπτομερείᾳ ἅπαντα τὰ ἀπασχολοῦντα τοὺς μισθωτοὺς τῆς ὡς ἄνω Μονάδος θέματα καὶ ἐρρυθμίσθησαν α) τὸ τῆς χορηγήσεως ἀδειῶν εἰς τοὺς μισθωτούς, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 539)1945, β) τὸ τῆς καταβολῆς τῆς νομίμου ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς τυχὸν ὑπερωριακῶς ἀπασχολουμένους, γ) τὸ τῆς νομίμου ἀπασχολήσεως εἰς τοὺς ἐκτὸς ἕδρας ἐργαζομένους καὶ δ) ἐγένοντο αἱ δέουσαι συστάσεις παρὰ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τῆς ΜΟΜΑ διὰ τὴν καταβολὴν τῶν ὀφειλομένων εἰς τοὺς κωλυθέντας νὰ ἐργασθῶσιν ἕνεκα σπουδαίων λόγων, μὴ ὀφειλομένων εἰς ὑπαιτιότητα αὐτῶν (ἄρθρ. 657 καὶ

658 Α. Κ.).

2) Εἰς τὰς οἰκοδομικὰς ἐργασίας τῆς Ἀμερικανικῆς Βάσεως Γουρνῶν, οὐδεμία παράβασις διεπιστώθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

πβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 34101)1)321 τῆς 11.5.1962 ἡμετέρου ἐγγράφου ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου περὶ τῆς πληρώσεως τῆς θέσεως ὀδοντιάτρου Παραρτήματος Ι.Κ.Α. Ἡγουμενίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ ἐγνωστοποίησεν ἡμῖν τὸ Ι.Κ.Α. ὑπεγράφη σύμβασις παροχῆς ὀδοντιατρικῆς περιθάλψεως πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ ὡς ἄνω Παραρτήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

πγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 9955)31.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου, Ν. Τσόχα καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ἐν αὐτῇ ἐκτιθέμενα θέματα ἐξετάζονται μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ θὰ δοθοῦν ἐν καιρῷ αἱ προσήκουσαι δυναταὶ λύσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

πδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12413)10138)6. 11.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 780 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου καὶ ἐπὶ τοῦ διὰ ταύτης θιγομένου θέματος, τῆς καθιερώσεως 7ώρου ἐργασίας ἡμερησίως διὰ τοὺς ἐργαζομένους μαθητὰς τῆς Σχολῆς Μηχανικῶν Ἐλευσῖνος διὰ τοὺς ἐν αὐτῇ ἐπικαλουμένους λόγους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ ἐν λόγῳ θέμα βεβαίως μόνον νομοθετικῶς δύναται νὰ ρυθμισθῇ, πλὴν ὅμως, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον δὲν ἀντιμετωπίζεται τοῦτο παρ’ ἡμῶν, καθ’ ὅτι ἐκ τῆς τυχὸν μειώσεως τῶν ὡρῶν ἐργασίας θὰ προκύψουν σοβαραὶ δυσχέρειαι ἀπασχολήσεως αὐτῶν καθ’ ὅσον ἐκ τοῦ λόγου τούτου εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἀποφεύγουν οἱ ἐργοδόται νὰ προσλαμβάνουν ἢ νὰ διατηροῦν εἰς τὰς ἐργασίας των προσωπικόν, ὅπερ δὲν θὰ τοὺς ἐξυπηρετῇ πλήρως ὡς ἐκ τοῦ μειωμένου ὡραρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

πεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8105)6515)3.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 182) 23.6.1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ περὶ ἱκανοποιήσεως αἰτημάτων τῶν ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ ὁδηγῶν αὐτοκινήτων Ταξὶ Ἀθηνῶν–Περιχώρων, περιλαμβανομένων εἰς τὸ ἀπὸ 20.6.1962 σχετικὸν ψήφισμα αὐτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὰ διὰ τοῦ ψηφίσματος τούτου προβαλλόμενα αἰτήματα τῶν ὡς εἴρηται μισθωτῶν ἐξετάζονται πάντοτε ὑπὸ τὸ πρίσμα τοῦ γενικωτέρου ἐθνικοῦ καὶ κοινωνικοῦ συμφέροντος, διὰ δὲ τὴν ἱκανοποίησιν τούτων, ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται περὶ ἀμφισβητουμένων ἀξιώσεων ὑποκειμένων εἰς τὴν κρίσιν τῶν ἁρμοδίων δικαστηρίων, λαμβάνεται ἡ προσήκουσα μέριμνα διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν περαιτέρω βελτίωσιν τῶν ὅρων ἀμοιβῆς καὶ συνθηκῶν ἐργασίας τῶν ἐν λόγῳ ἐργαζομένων, ἐντὸς βεβαίως τῶν ἑκάστοτε ὑφισταμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ ἀποτροπῆς ἐπιπτώσεων ἐπὶ τοῦ κομίστρου καὶ τῆς ἐντεῦθεν ἐπιβαρύνσεως τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

πστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10717)25.9.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 561 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ, περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΙΚΑ, εἰς Μύκονον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΙΚΑ, εἰς μικρὰ ἀστικὰ κέντρα δὲν εἶναι πάντοτε εὐχερὴς λόγῳ τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν ἐπιβαρύνσεων καὶ τῶν πολλαπλῶν ὑποχρεώσεων, ἃς συνεπάγεται διὰ τὸ Ἵδρυμα μία τοιαύτη ἐπέκτασις. Ἐκ τούτου δὲ ἐπιβάλλεται προηγουμένως ἐνδελεχὴς ἔρευνα περὶ τῆς συνδρομῆς ἢ μὴ ὡρισμένων βασικῶν προϋποθέσεων σχέσιν ἐχουσῶν πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐν ἑκάστῳ Κέντρῳ μισθωτῶν καὶ τὰς δυνατότητας οὐσιαστικῆς γνωματεύσεως τῆς ἀσφαλίσεως, ἰδίᾳ δὲ τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς τοιαύτης. Ἤδη τὸ ΙΚΑ, εἰς τὸ ὁποῖον συνεστήσαμεν τὴν ἐξέτασιν τοῦ θέματος, ὡς ὑπαγομένου εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι καὶ μετὰ τὴν γενομένην νεωτέραν ἔρευναν διεπιστώθησαν καὶ αὖθις ὅτι δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως αὐτοῦ εἰς τὴν ἐν λόγῳ νῆσον, διότι ἐλλείψει τῶν ἀναγκαιούντων ὑγειονομικῶν μέτρων θὰ εἶναι δυσχερὴς ἡ παροχὴ τῆς δεούσης ὑγειονομικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς τυχὸν ὑπαχθησομένους εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

πζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7610)21.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 89 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἐπὶ τοῦ θέματος κατασκευῆς οἰκήματος τοῦ ΙΚΑ εἰς Χίον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι κατὰ παρασχεθείσας ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων πληροφορίας, ἡ μὴ ἀγορὰ ὑπ’ αὐτοῦ οἰκοπέδου πρὸς ἀνέγερσιν οἰκήματος διὰ τὴν στέγασιν τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτοῦ εἰς Χίον, ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τὰ προσφερθέντα οἰκόπεδα ἐκρίθησαν ὑπὸ τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τούτου ὡς ἀκατάλληλα καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἐδόθη περαιτέρω συνέχεια ἐπὶ τοῦ θέματος. Πάντως τὸ στεγαστικὸν πρόγραμμα τοῦ ΙΚΑ καταρτίζεται μὲ βάσιν τὰς κατὰ προτεραιότητα ἀνάγκας στεγάσεως τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

πηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9335)7.8.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ν. Τσόχα, σχετικῶς μὲ καταγγελλομένας ὑπὸ τοῦ Σωματείου σερβιτόρων Θεσσαλονίκης «Πρόοδος» παραβάσεις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας εἰς τὰ παραλιακὰ κέντρα καὶ ἑστιατόρια Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, καθ’ ἅ ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ οἰκεία Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας. Ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς θερινῆς περιόδου, ὁπότε καὶ ἄρχεται ἡ λειτουργία τῶν ἐν λόγῳ τουριστικῶν κέντρων καὶ ἑστιατορίων, ὄργανον τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας μετέβη εἰς τὰς Κοινότητας Ν. Ἐπιβατῶν, Περαίας καὶ Ἁγίας Τριάδος, ὅπου ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς οἰκείας Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς ὑπεχρέωσε τοὺς ἐργοδότας εἰς ἀνάρτισιν πινάκων ὡρῶν ἐργασίας καὶ ἑβδομαδιαίας ἀναπαύσεως τοῦ προσωπικοῦ ὡς καὶ ἀποσπάσματος τῆς οἰκείας συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας, περιλαμβάνοντες τὸ διαιτολόγιον τοῦ προσωπικοῦ τῶν περὶ ὧν πρόκειται καταστημάτων. Ἐκ τοῦ ἐλέγχου τὸν ὁποῖον διενεργεῖ ἡ οἰκεία Ἀστυνομικὴ Ἀρχὴ δὲν διεπιστώθη παράβασις τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Εἰδικῶν Ταμείων ἀνεγέρσεως Δικαστικῶν Μεγάρων διατάξεων». Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§4Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, πολλάκις κατὰ τὸ παρελθὸν ἐπεχειρήθη ὑπὸ διαφόρων Κυβερνήσεων νὰ λυθῇ τὸ πρόβλημα τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον ἀνέκαθεν ὑπῆρξε πρόβλημα ὀξὺ καὶ διὰ τὸν λόγον, διότι καὶ σήμερον καὶ ἀνέκαθεν αἱ Δικαστικαὶ Ὑπηρεσίαι τῆς Πρωτευούσης ἐστεγάζοντο καὶ στεγάζονται εἰς ἀκατάλληλα οἰκήματα καὶ διὰ τὸν λόγον, ὅτι αἱ Δικαστικαὶ Ὑπηρεσίαι οὖσαι κατεσπαρμέναι εἰς διάφορα οἰκήματα ἀκατάλληλα καὶ αὐτὰ δημιουργοῦν ζητήματα καὶ ταλαιπωρίας εἰς τοὺς πολίτας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ καταφεύγουν εἰς τὰς ὑπηρεσίας αὐτάς, ὅσον καὶ εἰς τοὺς δικηγόρους, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ δικαστικὰς ὑποθέσεις. Τὸ πρόβλημα εἶναι ὀξὺ καὶ θὰ ἔπρεπε κἄποτε νὰ λυθῇ. Αἱ μέχρι τοῦδε προσπάθειαι τῶν διαφόρων Κυβερνήσεων δὲν εὐωδώθησαν. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι καὶ ἡ σημερινὴ προσπάθεια δὲν θὰ εὐοδωθῇ, διότι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου δὲν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λύει ἀσφαλῶς καὶ ἐπωφελῶς διὰ τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὴν ἀπονομὴν τῆς Δικαιοσύνης τὸ μέγα τοῦτο πρόβλημα. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Τὸ θέμα τῆς ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεως. Ἐπίσης ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεως εἶναι καὶ τὸ ἐπεῖγον τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Μεγάρου αὐτοῦ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀνεγερθῇ κατάλληλον μέγαρον διὰ τὴν στέγασιν τῶν Δικαστικῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Πρωτευούσης ἀλλὰ καὶ κατάλληλα μέγαρα διὰ τὰς Δικαστικὰς Ὑπηρεσίας τῶν ἐπαρχιῶν. Εἶναι ἀπαράδεκτον, ἐνῷ τὸ Κράτος ἔχει τόσας προσόδους ἀπὸ τὴν ἀπονομὴν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ μὴ μεριμνᾷ διὰ τὴν στέγασιν τῶν Δικαστικῶν Ὑπηρεσιῶν εἰς κατάλληλα οἰκήματα. Ἀνεφέρθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν περιστατικὰ κατὰ τὰ ὁποῖα εἰς πολλὰς ἐπαρχίας αἱ δικαστικαὶ ὑπηρεσίαι στεγάζονται εἰς ἑτοιμόρροπα οἰκήματα. Ἀλλά, ἐρωτᾶται, τὸ ὑπὸ ψήφισιν ἡμῶν σχέδιον νόμου λύει τὸ πρόβλημα; Θὰ εἶναι εὐτυχὴς ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ θεμελιώσῃ στερεῶς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ; Πολὺ φοβοῦμαι ὄχι. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εἶναι ἀνεδαφικόν. Ὡς πρὸς τὴν προκριθεῖσαν τοποθεσίαν, ἐλέχθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ ἐπιλογὴ τῆς τοποθεσίας τῶν Φυλακῶν Ἀβέρωφ εἶναι ἡ καταλληλοτέρα καὶ ὑπεστηρίχθη ἡ ἄποψις, ὅτι ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν ἐπεκτείνεται καὶ τὸ κέντρον τῆς πόλεως θὰ μεταφερθῇ εἰς τοποθεσίαν ὅπου θὰ ἀνεγερθῇ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον. Νομίζω, ὅτι ἡ ἄποψις αὐτὴ δὲν εἶναι ὀρθή, διότι ὡς ἔχει διαρρυθμισθῇ τὸ λεκανοπέδιον τῶν Ἀθηνῶν οἱαδήποτε ἐξέλιξις καὶ ἐὰν παρατηρηθῇ, ἡ Ὁμόνοια καὶ τὸ Σύνταγμα θὰ ἀποτελοῦν τὸ κέντρον τῆς πόλεως, διότι εἰς τὰ σημεῖα αὐτὰ θὰ συγκλίνουν ὅλαι αἱ συγκοινωνίαι τῆς Πρωτευούσης. Οἱ πολῖται ἢ οἱ δικηγόροι, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ μεταβαίνουν εἰς τὴν λεωφόρον Ἀλεξάνδρας ὅπου προτείνεται νὰ ἀνεγερθῇ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ κατέρχωνται ἀπὸ τὰς συνοικίας των, ὅπου διαμένουν, εἰς τὸ κέντρον, τὴν Ὁμόνοιαν, καὶ ἐκεῖθεν νὰ μεταβαίνουν εἰς τὴν λεωφόρον Ἀλεξάνδρας. Συνεπῶς καὶ ἡ δαπάνη καὶ ἡ ταλαιπωρία τοῦ λαοῦ θὰ εἶναι βεβαία. Ἀλλὰ θὰ προκύψουν καὶ ἄλλα ζητήματα. Αἱ χιλιάδες δικηγόροι τῆς ἐνεργοῦ δικηγορίας, ἔχουν ἐγκαταστήσει τὰ γραφεῖα των εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως. Τώρα θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ μεταφερθοῦν εἰς τὴν λεωφόρον Ἀλεξάνδρας, ὁπότε θὰ προκύψῃ καὶ ζήτημα χώρου, διότι αἱ πολυκατοικίαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνεγερθῇ εἰς τὴν συνοικίαν ἐκείνην περὶ τὴν λεωφόρον Ἀλεξάνδρας ἔχουν ἀνεγερθῇ μὲ τὴν προοπτικὴν κατοικιῶν καὶ ὄχι μὲ τὴν προοπτικὴν τῆς ἐνοικιάσεως γραφείων. Θὰ δημιουργηθῇ ὅμως πρόβλημα καὶ ἐκ τῆς ἀποστεγάσεως τῶν γραφείων εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως. Αὐτὸ τὸ ζήτημα τοῦ χώρου ἡ Κυβέρνησις, νομίζω, ὅτι δὲν τὸ ἐμελέτησεν ἐπαρκῶς. Ἀκόμη ἔχω μίαν ἀπορίαν καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως μὲ πληροφορήσῃ σχετικῶς. Αἱ Φυλακαὶ Ἀβέρωφ συνεστήθησαν κατόπιν κληροδοτήματος τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ εὐεργέτου, δι’ ὡρισμένον σκοπόν. Θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζω, ἐὰν εἶναι δυνατὴ ἡ μετατροπὴ τῆς θελήσεως τοῦ διαθέτου, ἐφ’ ὅσον ὁ σκοπὸς τοῦ διαθέτου, αἱ Φυλακαὶ Ἀβέρωφ, ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται. Δὲν γνωρίζω, δὲν μοῦ ἐδόθη ὁ χρόνος νὰ μελετήσω τὴν διαθήκην τοῦ ἀειμνήστου εὐεργέτου, δι’ αὐτὸ θέτω τὸ θέμα διὰ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ σχετικῶς ὁ κ. Ὑπουργός. Ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ οἰκονομικὸν μέρος τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νομίζω, ὅτι τὸ σχέδιον εὑρίσκεται ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος καὶ διερωτῶμαι ποῖοι οἰκονομικοὶ σύμβουλοι συνεβούλευσαν τὴν Κυβέρνησιν νὰ σταθῇ εἰς ὡρισμένον ἀριθμὸν ἀπὸ τὸν ὁποῖον δὲν θέλει νὰ μετακινηθῇ. Λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου θὰ χρειασθοῦν 300 ἑκατομμύρια δραχμῶν καὶ βάσει τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ προχωρεῖ εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ δι’ ἐπιβολῆς φορολογίας κλπ. Ἀλλά, τὰ 300 ἑκατομμύρια δραχμῶν ἀντιστοιχοῦν πρὸς ἕνα ἑκατομμύριον λίρας χρυσᾶς. Θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ μεταχειρισθῶ τὸν ὅρον αὐτόν, διότι ἡ μεταπολεμικὴ οἰκοδομικὴ δραστηριότης εἰς τὴν χώραν μας ἐβασίσθη κυρίως εἰς τὰς χρυσᾶς λίρας. Καὶ κατὰ τὴν κρίσιν πεπειραμένων εἰδικῶν, οἱ ὁποῖοι κατασκευάζουν καὶ πωλοῦν πολυκατοικίας, ἡ κατασκευὴ μιᾶς πολυτελοῦς ὀκταωρόφου πολυκατοικίας, πέραν τοῦ οἰκοπέδου στοιχίζει γύρω πρὸς τὰς 40.000 χρυσᾶς λίρας. Τὸ νὰ ὁρίζεται, ὅτι ἐπὶ ὑπάρχοντος διαθεσίμου οἰκοπέδου διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου θὰ δαπανηθοῦν ἕνα ἑκατομμύριον χρυσαῖ λίραι, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι θὰ στήσωμεν ἐκεῖ 25 ὀκταόροφα μέγαρα. Νομίζω, ὅτι ἡ προϋπολογισθεῖσα δαπάνη εἶναι ὑπερβολικὴ καὶ αὐθαίρετος. Ἐὰν ὑπολογισθοῦν αἱ ἀνάγκαι καθ’ ἕκαστον δικαστικὸν κλάδον θὰ χρειασθοῦν τὸ πολὺ ἑπτὰ ὀκταόροφα μέγαρα, δηλαδὴ ἕν διὰ τὸ Πταισματοδικεῖον, ἕνα διὰ τὸ Εἰρηνοδικεῖον, ἕνα διὰ τὸ Πρωτοδικεῖον, ἕνα διὰ τὰ Ποινικὰ Δικαστήρια, ἕνα διὰ τὸ Ἐφετεῖον, ἕνα διὰ τὸν Ἄρειον Πάγον καὶ ἕνα διὰ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Τὰ ἑπτὰ αὐτὰ ὀκταόροφα μέγαρα θὰ στοιχίσουν γύρω εἰς τὰς 300 χιλιάδας λίρας καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν διάθεσιν θὰ ἠμποροῦσε μὲ τὴν δαπάνην αὐτὴν νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα μὲ τοὺς συνήθεις κατασκευαστὰς καὶ ὄχι μὲ τοὺς ἐργολάβους της, ποὺ εἶναι συνηθισμένοι νὰ κερδίζουν πολλά. Διὰ ποῖον λόγον ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει ἀμεταθέτως εἰς τὸ ποσὸν τῶν 300 ἑκατομμυρίων ἐπιβάλλουσα ἐμμέσως φόρους εἰς τὸν λαὸν καὶ ἀμέσους εἰς τοὺς δικηγόρους; Παρεσύρθη ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν φορομπηχτικὴν μανίαν ποὺ τὴν ἔχει καταλάβει καὶ μὲ τὴν φαντασίαν της βλέπει πολλὰ μεγαλοπρεπῆ μέγαρα, ἀλλὰ δὲν ἔχει τὴν αἴσθησιν τῆς πραγματικότητος νὰ ἀντιληφθῇ τὸν γογγυσμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ ὁποίου ἡ ἀντοχὴ ἔφθασεν εἰς τὸ ἀπροχώρητον καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπωμισθῇ πλέον περισσότερα βάρη. Διὰ τῶν Ν. Δ., τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος ἐπεβλήθησαν νέοι φόροι ἑνὸς δισεκατομμυρίου δραχμῶν καὶ διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου θεσπίζει ἡ Κυβέρνησις νέα βάρη, παραγνωρίζουσα, ὅτι εἰς τὴν Δικαιοσύνην προσφεύγουν κυρίως οἱ πτωχοὶ μεταξὺ τῶν ὁποίων λόγῳ τῆς πενίας των δημιουργοῦνται ἔριδες καὶ προστριβαί. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ λύσῃ τὸ μέγα αὐτὸ πρόβλημα, ἔπρεπε νὰ σκεφθῇ πρακτικώτερον. Ὅταν τὸ 1954 συνεζητεῖτο εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ Ὑπουργίας τοῦ ἀειμνήστου Κλ. Θεοφανοπούλου παρόμοιον νομοσχέδιον, ἔκαμα πρὸς αὐτὸν μίαν πρακτικὴν πρότασιν. Τότε εὑρίσκετο ἐν ὀργασμῷ ὁ οἰκοδομικὸς ρυθμὸς καὶ τοῦ εἶπον, διατὶ δὲν σκέπτεσθε ὡς οἱ ἁπλοῖ ἰδιῶται; Τὸ οἰκόπεδον Σανταρόζα–Ἀρσάκη εἶναι 3.000 τετραγωνικὰ μέτρα περίπου. Ἐὰν τὸ δώσετε εἰς οἱανδήποτε οἰκοδομικὴν ἑταιρείαν καὶ τῆς παραχωρήσητε τὴν κυριότητα ἐπὶ τῶν καταστημάτων τοῦ ἰσογείου καὶ ὑπογείου θὰ σᾶς παραδώσῃ ὀκταόροφον ἢ ἐννεαόροφον εὐπρεπὲς μέγαρον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ στεγασθοῦν τὰ Κατώτερα καὶ Ἀνώτερα Δικαστήρια. Τὴν πρακτικὴν αὐτὴν σκέψιν ὑποβάλλω καὶ πρὸς τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης.

§5Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Λαϊκὴν ἀγορὰν θὰ κάμετε;

§6Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ εὐπρεπῆ καταστήματα, μὲ μίαν μεγάλην εἴσοδον πρὸς τὰ Δικαστήρια ἥτις οὐδεμίαν θὰ ἔχῃ ἐπικοινωνίαν μὲ τοὺς χώρους τοῦ ἰσογείου καὶ τοῦ ὑπογείου. Καὶ διερωτῶμαι διατὶ δὲν ἐπραγματοποίησεν ἡ Κυβέρνησις τὴν πρότασιν αὐτήν, ἀφοῦ εἶχεν εἰς τὴν διάθεσίν της καὶ 15 ἑκατομμύρια διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου ἐκ τῶν ὁποίων τὰ ⅗ ἀπεδόθησαν εἰς τὸ Ταμεῖον Νομικῶν, τὰ δὲ ⅖ κατετέθησαν εἰς εἰδικὸν λογαριασμόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐπληρώνοντο ἐπὶ μακρὸν καὶ οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑποθηκείου Ἀθηνῶν. Τὸ διογκωμένον ποσὸν τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου χρυσῶν λιρῶν καὶ ἡ ἀοριστία, ἡ ὁποία διακρίνει τὴν θεσπιζομένην φορολόγησιν εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι πρόφασιν μόνον ἔχει τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον, ἐν τῇ οὐσίᾳ δὲ ἀποβλέπει εἰς τὸν σχηματισμὸν εἰδικοῦ ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ διευκολύνῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τοὺς προσφιλεῖς της διορισμούς. Ἐὰν ἐφηρμόζετο ἡ πρότασίς μου αὐτή, τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἀπὸ τοῦ 1954 οὔτε ὀργανισμὸς θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ γίνῃ οὔτε νέα ἔξοδα οὔτε νέαι ἐπιβαρύνσεις. Σήμερον, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, δημιουργεῖται ἕνας ὀργανισμὸς καὶ γνωρίζομεν, ὅτι οἱ ὀργανισμοὶ ὅπως συγκροτοῦνται εἰς τὸν τόπον μας καταντοῦν καρκινώματα τῆς Διοικήσεως. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου δὲν στηρίζεται ἐπὶ βάσεως πραγματικότητος. Δὲν εἶναι ἐντὸς τῆς πραγματικότητος καὶ τοῦτο καταφαίνεται ἀπὸ τοὺς παραπλανητικοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἀναφέρει. Ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἱκανοποίησις μιᾶς φιλοδοξίας τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἔλυσε τὸ πρόβλημα αὐτὸ τῆς χώρας χωρὶς νὰ τὸ λύσῃ. Ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις προσεκόμισεν ἀμελετήτως τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον παραβλάπτει καὶ τὰ συμφέροντα τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, διότι μετατοπίζει τὸ κέντρον, παραβλάπτει καὶ τὰ συμφέροντα τῶν δικηγόρων καὶ τὰ συμφέροντα τῶν συναλλασσομένων μὲ τὴν δικαιοσύνην καὶ δὲν δίδει τὴν ὀρθὴν καὶ ἐνδεδειγμένην λύσιν. Κατὰ συνέπειαν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ποσοῦ τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπέρογκον μὲ εὑρίσκει τελείως ἀντίθετον. Συγχρόνως, ὅμως, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, ἐὰν προχωρήσουν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐφιστῶ, λέγω, τὴν προσοχὴν ἐπὶ μιᾶς διατάξεως ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἐπηρεάσῃ σημαντικῶς τὴν Κτηματαγορὰν Ἀθηνῶν. Ὅταν ἐκυροῦτο ἡ σύμβασις διὰ τὴν Ὀλυμπιακὴν εἰς τὴν ὁποίαν περιείχετο διάταξις περὶ ἀπαλλοτριώσεως ἀκινήτων ὑπὲρ τῆς Ὀλυμπιακῆς, ἡ Κτηματαγορὰ Ἀθηνῶν ᾐσθάνθη ἕνα κλονισμόν, διότι ὅλοι οἱ χῶροι οἱ γειτνιάζοντες εἰς ἐγκαταστάσεις τῆς Ὀλυμπιακῆς, οἱ ὕποπτοι χῶροι πρὸς ἀπαλλοτρίωσιν ἐτέθησαν ἐκτὸς συναλλαγῆς. Οὕτω καὶ ἡ περὶ ἀπαλλοτριώσεων διάταξις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου θὰ ἐπηρεάσῃ τὴν Κτηματαγορὰν Ἀθηνῶν ἐπὶ ἀόριστον χρόνον καὶ ἀπορῶ πῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν τὸ ἀντελήφθη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, εἰσάγεται προχείρως, ἀμελετήτως καὶ ἀβασανίστως καὶ μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον, παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ προσέξῃ ὅσα ἐκ καλῆς προαιρέσεως εἶπον καὶ ἂν θέλῃ νὰ τὸ ἀποσύρῃ καὶ νὰ φέρῃ νέον νομοσχέδιον μὲ ὀρθολογιστικὰς βάσεις ποὺ πράγματι θὰ λύσουν τὸ μέγα καὶ ἐπεῖγον αὐτὸ πρόβλημα τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου τῆς πρωτευούσης. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Περρωτῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§8Α. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν φραστικῶς κατόπιν παρατηρήσεων τοῦ κ. Π. Λυκουρέζου. Ὁ κ. Ι. Εὐεγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§10Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως κανεὶς Ἕλλην κανεὶς Ἀθηναῖος καὶ πολὺ ὀλιγώτερον κανεὶς δικηγόρος δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ ἐκφράσῃ ἱκανοποίησιν διὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐπιχειρεῖται — ἂς ἐλπίσωμεν ὁριστικῶς, ἔστω καὶ τόσον ἀργὰ — ἡ ὁριστικὴ λύσις τοῦ θέματος τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον ἐκκρεμεῖ ἐπὶ 140 ἔτη. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ λυθῇ καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ἐπιτυχῆ ὅλοι θὰ ἐκφράσωμεν τὴν ἱκανοποίησίν μας. Διότι τὸ ζήτημα τῶν Δικαστικῶν Μεγάρων εἰς τὰς Πρωτευούσας ὅλων τῶν χωρῶν εἶναι μεγάλης σημασίας ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως ἐξυπηρετήσεως τῶν δικαστῶν, τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν συναλλασσομένων μὲ τὴν Δικαιοσύνην, ὄχι μόνον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀνέτου κινήσεως τῶν διαδίκων εἰς τοὺς χώρους τῶν δικαστηρίων ἢ τῶν ἄλλων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν δικαιοσύνην, εἴτε διὰ νὰ λάβουν ἕνα πιστοποιητικὸν ἢ ἕνα ἀντίγραφον ἢ δι’ οἱονδήποτε ἄλλον λόγον. Ἀλλὰ καὶ διότι τὰ Δικαστικὰ Μέγαρα ἀποτελοῦν διὰ τὰς μεγάλας πόλεις μνημειακὰ ἔργα, πραγματικὰ στολίσματα. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς εἰς πολλὰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας Δικαστικὰ Μέγαρα κοσμοῦν, ὄχι μόνον τὰς πρωτευούσας των, ἀλλὰ καὶ μικροτέρας πόλεις. Καὶ εἰς τὰς μικροτέρας χώρας ὅπως τὸ Βέλγιον, ἡ Ἑλβετία κλπ. ἔχουν ἀπὸ 10ετηρίδων ἀνεγερθῆ Δικαστικὰ Μέγαρα, τὰ ὁποῖα καὶ ἐπαξίως φέρουν τὸν τίτλον «Δικαστικὰ Μέγαρα» (PALAIS DE JUSTICE) διότι ἀποτελοῦν πράγματι Μέγαρα, ἀληθῆ μνημειακὰ κτίρια ποὺ ἐξωραΐζουν καὶ κοσμοῦν τὰς πόλεις αὐτάς. Ἀκόμη καὶ εἰς τὰς Βαλκανικὰς πρωτεύουσας, τὴν Σόφιαν, τὸ Βουκουρέστι κλπ. τὰ δικαστικὰ μέγαρα εἶναι ὡραιότατα, ἀνετώτατα καὶ καλλιτεχνικώτατα. Εἰς ὅλας λοιπὸν τὰς χώρας ἔχουν ἀνεγερθῆ ὅπως τὰ Μέγαρα τῶν Πανεπιστημίων καὶ Βιβλιοθηκῶν, τῶν Μουσείων, τῶν Ἀκαδημιῶν, τῶν Δημαρχείων κλπ. σημαντικῆς ἀξίας καὶ τέχνης καὶ ἐπιβλητικῆς ἐμφανίσεως Δικαστικὰ Μέγαρα διὰ τὰς δικαστικὰς ἀρχὰς τῆς πρωτευούσης των. Εἰς τὴν χώραν μας δυστυχῶς δὲν ἐγένετο τοῦτο ἐπὶ 140 ἔτη ἐλευθέρου πολιτικοῦ βίου. Ὑπῆρξαν βεβαίως κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν ἀνώμαλοι ἐποχαί, ὅμως ὑπῆρξαν καὶ εἰρηνικοὶ χρόνοι μὲ κἄποιαν οἰκονομικὴν ἄνεσιν, κατὰ τὰς ὁποίας αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις μὲ τὴν διάθεσιν κρατικῶν κονδυλίων θὰ ἠμποροῦσαν ν’ ἀνεγείρουν Δικαστικὸν Μέγαρον, ἀφοῦ μὲ διαφόρους δωρεὰς καὶ κληροδοτήματα Ἑλλήνων ἰδίᾳ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἱδρύθησαν πολλὰ Μέγαρα, ὅπως τοῦ Πανεπιστημίου, τοῦ Πολυτεχνείου, τοῦ Ζαππείου, τῆς Βιβλιοθήκης, τῆς Ἀκαδημίας, ποὺ ἄλλως θὰ ἐβάρυνον τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ὅμως αἱ Κυβερνήσεις δὲν ἠθέλησαν νὰ λύσουν τὸ θέμα τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ὅλαι αἱ ἀλληλοδιάδοχοι Κυβερνήσεις ἀπησχολοῦντο εἰς ἄλλα ζητήματα καὶ ἄλλας δαπάνας περισσότερον ἀποδοτικὰς κομματικῶς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ὅτι δὲν εἶχον τὴν θέλησιν ἢ τὴν δύναμιν νὰ ἀντιστοῦν εἰς πιέσεις καὶ συμφέροντα ποὺ εἶχον σχέσιν μὲ τοὺς χώρους ἀνεγέρσεως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Βαρεῖα δὲ εἶναι ἡ εὐθύνη διὰ τὰς Κυβερνήσεις ἐκείνας ἰδιαιτέρως, αἵτινες ἐκυβέρνησαν εἰς εἰρηνικὰς περιόδους καὶ εἶχον μίαν σταθερότητα πολιτικήν. Ἀλλά, νομίζω, ἐπίσης, ὅτι βαρεῖα εἶναι ἡ εὐθύνη καὶ τῶν ἀλληλοδιαδόχων Κυβερνήσεων τῆς ΕΡΕ, αἵτινες ἐπὶ ἑπτὰ ἔτη κυβερνοῦν τὴν χώραν. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις τῆς Ε.Ρ.Ε. εἶχον νὰ ἀντιμετωπίσουν πολλὰς δαπάνας καὶ ἑπομένως αἱ εὐθύναι τῆς καθυστερήσεως δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ καταλογίζωνται, εἰς τὰς Κυβερνήσεις αὐτάς. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἡ Ε.Ρ.Ε. διεκδικεῖ τὸ ἔπαθλον διὰ τὴν μακροβιότητα ἐν τῇ διακυβερνήσει τῆς χώρας, θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ καὶ τὰς σχετικὰς εὐθύνας. Ἀνεξαρτήτως δὲ τοῦ τρόπου ποὺ ἐξησφάλισε τὴν παραμονήν της καὶ τῆς ἀρνητικῆς ἐπιδράσεώς της εἰς τὰ συμφέροντα τῆς χώρας. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. εἶχε τὴν τύχην εἰς τὸ διάστημα τῆς 7ετίας νὰ ἔχῃ χάρις καὶ εἰς τοὺς ἐπιβληθέντας φόρους τεράστια πλεονάσματα μὲ τὰ ὑπερέσοδα ποὺ προέκυψαν εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἀκόμη ὑπῆρξε καὶ ἡ ξένη βοήθεια καὶ τὰ ἐμβάσματα τῶν ναυτιλομένων καὶ τῶν μεταναστῶν καὶ γενικώτερα ὑπῆρξε μία οἰκονομικὴ κίνησις ἀρκετὰ ἱκανοποιητικὴ τοὐλάχιστον ἀπὸ δημοσιονομικῆς ἀπόψεως. Ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. δὲν διέθεσεν οὐδ’ ὀβολὸν διὰ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον Ἀθηνῶν καίτοι ἡ ἰδία γνωρίζει καὶ πρέπει νὰ γνωρίζῃ τὴν σημασίαν του. Συνεπῶς ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι βαρυτάτη. Καὶ ἔρχεται σήμερον μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον διὰ νὰ δώσῃ μίαν λύσιν εἰς τὸ θέμα αὐτό, ἐὰν βεβαίως τελικῶς γίνῃ τὸ ἔργον καὶ δὲν μείνῃ καὶ κατόπιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου ὄνειρον, ὅπως συνέβη καὶ τόσες ἄλλες φορές. Ἀλλ’ ἂς ἐλπίσωμεν, ὅτι σήμερον τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον θὰ γίνῃ. Νὰ ἴδωμεν ὅμως, κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ ἀκολουθουμένη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὁδὸς εἶναι ἡ καταλληλοτέρα καὶ ἐδῶ εἶναι αἱ ἀντιρρήσεις μας. Ἡ μία πλευρὰ τῶν βασικῶν ἀντιρρήσεών μας, εἶναι ἡ ἀναφερομένη εἰς τὸν ἐπιλεγέντα χῶρον διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Ἐπελέγη ὁ χῶρος τῶν Φυλακῶν Ἀβέρωφ, ὁ ὁποῖος ὅμως εἶναι τελείως ἀκατάλληλος ἀπὸ ἀπόψεως σχέσεως αὐτοῦ μὲ τὸ κέντρον τῆς πόλεως καὶ μὲ τὸ κέντρον τῆς οἰκονομικῆς αὐτῆς ζωῆς. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται περὶ Μεγάρου τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἔχῃ καὶ πολλὴν σχέσιν μὲ τὸ κοινόν, ὅπως θὰ ἦτο π.χ. μία Σχολή, τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἕνα Μουσεῖον κλπ. Πρόκειται περὶ Μεγάρου, τὸ ὁποῖον καθημερινῶς πλὴν τῶν δικηγόρων εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπισκέπτωνται δεκάδες χιλιάδων ἄτομα. Βεβαίως εἶναι ὀρθὴ μέχρις ἑνὸς ὁρίου, ἡ ὑποστηριχθεῖσα ὑπὸ συναδέλφου τῆς Συμπολιτεύσεως ἀρχή, ὅτι τὰ δημόσια κτίρια δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι συγκεντρωμένα εἰς ἕνα σημεῖον τῆς πόλεως, ὅταν μάλιστα ἡ πόλις ἐπεκτείνεται συνεχῶς. Τοῦτο ὅμως δὲν πρέπει νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον τὸ ὁποῖον, ὡς εἶπον, θὰ ἐπισκέπτωνται καθημερινῶς καὶ δὴ ὑποχρεωτικῶς πολλαὶ χιλιάδες ἀτόμων καὶ τὸ ὁποῖον συνεπῶς θὰ πρέπει νὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως καὶ πλησίον τῆς ζώνης τῆς ἐμπορικῆς καὶ οἰκονομικῆς δραστηριότητος, διότι κυρίως μὲ τὰ δικαστήρια ἔχουν σχέσιν οἱ πολῖται οἱ ὁποῖοι συνθέτουν καὶ τὴν οἰκονομικὴν δραστηριότητα τῆς χώρας... Ὡς γνωστόν, τὸ μέρος ὅπου εἶναι ἡ οἰκονομικὴ δραστηριότης τῆς πόλεως εὑρίσκεται μεταξὺ τῶν ὁδῶν Ἀκαδημίας–Ἑρμοῦ–Ἀθηνᾶς καὶ τῶν πλατειῶν Ὁμονοίας καὶ Συντάγματος. Εἰς τὸ μέρος αὐτὸ ὑπάρχουν τὰ περισσότερα ἐμπορικὰ γραφεῖα καὶ καταστήματα, γίνονται αἱ περισσότεραι συναλλαγαὶ καὶ γενικῶς διαγράφεται ἡ ἐμπορικὴ καὶ γενικώτερα ἡ οἰκονομικὴ ζωὴ τῆς πόλεως. Ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος, ὁ ὁποῖος κατ’ ἀνάγκην ἔχει σχέσιν μὲ τὰ δικαστήρια, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος διὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης νὰ μεταβαίνῃ εἰς τὸν ἐπιλεγέντα διὰ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον μεμακρυσμένον χῶρον. Εἰδικώτερον ὅμως τὸ πρόβλημα ἐμφανίζεται δυσχερέστερον διὰ τοὺς δικηγόρους, οἱ ὁποῖοι, ὡς γνωστόν, ἔχουν σήμερον τὰ γραφεῖα των εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως. Μὲ τὴν μετάθεσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου δὲν πρόκειται νὰ μετατεθῇ καὶ ἡ συνολικὴ δραστηριότης τῶν δικηγόρων εἰς τὸν αὐτὸν χῶρον, διότι οἱ δικηγόροι, ὡς γνωστόν, ἔχουν καὶ πολλὰς ἄλλας ἐργασίας καὶ ἐπαφὰς εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως, ὅπως π.χ. μὲ τὰ φορολογικὰ δικαστήρια, μὲ τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα, μὲ τὰς ἐφορίας καὶ ἄλλας δημοσίας ἀρχὰς καὶ ὀργανισμούς, ΙΚΑ, μὲ τὰ συμβολαιογραφεῖα κλπ. Δὲν εἶναι δυνατὸν συνεπῶς οἱ δικηγόροι νὰ ἀκολουθήσουν τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον, οὔτε καὶ αἱ ἄλλαι ἀρχαὶ νὰ μεταφερθοῦν ἐκεῖ. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ, ἡ λεωφόρος Ἀλεξάνδρας καὶ αἱ πάροδοί της ἀπὸ πολλῶν ἤδη ἐτῶν ἔχουν ἀνοικοδομηθῇ μὲ τὰς πολυκατοικίας πολυωρόφους, ὡς χῶρος κατοικιῶν. Ποῦ θὰ εὑρεθοῦν ἐκεῖ γραφεῖα νὰ στεγασθοῦν ὅλοι οἱ δικηγόροι καὶ οἱ ἀσκοῦντες συναφὲς ἐπάγγελμα, ὅπως π.χ. οἱ δικαστικοὶ κλητῆρες καὶ ἂν ἀκόμη αἱ ἀσχολίαι των τοὺς ἐπέτρεπαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ σημερινὰ γραφεῖα των; Συνεπῶς, ὁ ἐπιλεγεὶς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως χῶρος, εἶναι ὁ πλέον ἀκατάλληλος. Ἐγὼ δὲν ἔχω νὰ κάμω διὰ τὸν χῶρον μίαν συγκεκριμένην πρότασιν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ὁ χῶρος ποὺ ἐπελέγη εἶναι ὁ πλέον ἀκατάλληλος, ἐν συγκρίσει μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη συνεζητήθησαν, ἀκόμη καὶ ἀπὸ κυκλοφοριακῆς ἀπόψεως, διότι αἱ ὁδοὶ προσπελάσεως πρὸς τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον μὲ τὴν τεραστίαν κίνησιν ποὺ θὰ δημιουργηθῇ εἶναι καὶ ὀλίγαι καὶ πολὺ στεναί. Ἄλλο θέμα εἶναι τὸ ἀναφερόμενον εἰς τοὺς πόρους διὰ τῶν ὁποίων προβλέπεται, ὅτι θὰ ἀνεγερθῇ τὸ μέγαρον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, μᾶς εἶπεν, ὅτι τὸ δημόσιον θὰ ὑποστῇ τὴν θυσίαν τῆς διαθέσεως τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπραχθῇ ἐκ τῆς ἐνοποιήσεως τοῦ χώρου εἰς τὸν ὁποῖον στεγάζονται σήμερον τὰ δικαστήρια, δηλαδή, τοῦ τετραγώνου Σανταρόζα–Σταδίου–Ἀρσάκη–Πανεπιστημίου. Ἡ ὑπόλοιπος δαπάνη, πλὴν ἑνὸς μικροῦ ποσοῦ ποὺ ὑπάρχει σήμερον κατατεθειμένον εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ ἀνεξακριβώτου ὕψους συμβολῆς τοῦ Δημοσίου, θὰ καλυφθῇ μὲ τὸ ἔσοδον ἐκ τοῦ ἐπιβαλλομένου μεγαροσήμου καὶ τῶν προσθέτων ποσοστῶν ποὺ ἐπιβάλλονται ἐπὶ τοῦ δικαστικοῦ ἐνσήμου, ἐπὶ τῶν δικαστικῶν ἐξόδων, ἐπὶ τῶν ποινῶν κλπ. Δηλαδή, τὸ μεγαλύτερον ποσὸν τῆς δαπάνης θὰ ἐπιπέσῃ καὶ πάλιν ὡς εἰδικὸς πόρος εἰς βάρος τοῦ Ἀθηναϊκοῦ λαοῦ καὶ πρὸ πάντων τῶν δικηγόρων τῶν Ἀθηνῶν. Τελευταίως, κύριοι συνάδελφοι, ὡς γνωρίζετε ἐκ τῶν ἐν τῇ Βουλῇ καὶ τῇ νομοθετικῇ Ἐπιτροπῇ συζητήσεων, ἐπεβλήθησαν πολλὰ εἰδικὰ βάρη εἰς τοὺς Ἀθηναίους, ὅπως εἶναι ὁ πόρος διὰ τὴν ὕδρευσιν, διὰ τὴν ἀποχέτευσιν, ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων, διὰ τοὺς δρόμους κλπ. Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσωμεν αὐτὴν τὴν τακτικήν, διότι ὁ Ἀθηναϊκὸς λαός, ὅπως ἄλλωστε ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν ἀντέχει εἰς ἄλλα βάρη. Εἰδικώτερον ὅμως ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν δικηγόρων εἶναι πάρα πολὺ μεγάλη, λαμβανομένης μάλιστα ὑπ’ ὄψει τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται. Ὡς ἐλέχθη χθὲς ὑπὸ συναδέλφων, οἱ ἐργαζόμενοι κυρίως μὲ τὰ δικαστήρια εἰς τὰς Ἀθήνας δικηγόροι, ἀνέρχονται περίπου εἰς χιλίους. Ἐὰν τὸ σύνολον τῆς ἐπιβαλλομένης ἐπιβαρύνσεως τοῦ μεγαροσήμου ἀνέρχεται, ὡς ἐλέχθη κατ’ ἔτος εἰς 4 ἑκατομμύρια δραχμάς, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἕκαστος ἐκ τῶν ἐργαζομένων 1000 δικηγόρων θὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ 4.000 δραχμὰς κατ’ ἔτος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν δικηγόρων ἐκ τῆς μετατοπίσεως τοῦ δικαστικοῦ Μεγάρου. Διὰ τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ νέου δικαστικοῦ μεγάρου εἰς τὰς Φυλακὰς Ἀβέρωφ, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι καθ’ ἡμέραν νὰ ὑποβάλλωνται διαρκῶς εἰς ἔξοδα μετακινήσεως διὰ νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν λεωφόρον Ἀλεξάνδρας καὶ ἐπειδὴ αἱ ὧραι ἐργασίας εἶναι ὀλίγαι θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ χρησιμοποιοῦν οὐχὶ μόνον τὰ λεωφορεῖα καὶ τὰ τρόλλεϋ, ἀλλ’ εἰς ὄχι ὀλίγας περιπτώσεις, διὰ τὸ ταχύτερον, καὶ ταξί. Ἐκ τῆς αἰτίας αὐτῆς, οἱ δικηγόροι θὰ ὑποστοῦν μίαν δαπάνην διπλασίαν ἴσως δὲ καὶ τριπλασίαν ἀπὸ ἐκείνην ποὺ θὰ ὑποστοῦν ἐκ τοῦ μεγαροσήμου, δηλαδή, πρέπει νὰ ὑπολογίσωμεν τὴν ἐπιβάρυνσιν εἰς 1000 δραχμὰς τὸ μῆνα τὸ ὀλιγώτερον. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Ἀθηνῶν ζητεῖ νὰ διαγραφῇ ἡ σχετικὴ διάταξις περὶ τῶν προσθέτων εἰσφορῶν καὶ πρὸς τοῦτο ὑπέβαλε σχετικὸν ὑπόμνημα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, τὸ ὁποῖον διένειμεν καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς. Μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ἀπολύτως καὶ πιστεύω, ὅτι ἐὰν ὑπῆρχε καλὴ θέλησις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἦτο δυνατὸν ἡ δαπάνη ἀνεγέρσεως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου νὰ καλυφθῇ ἐξ ἄλλων πηγῶν. Ὑποδεικνύω μίαν λύσιν: Λέγεται εἰς τὴν ἔκθεσιν, ἀλλ’ ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἀπαιτηθοῦν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ δικαστικοῦ μεγάρου 300 ἑκατομμύρια. Τὸ ποσὸν εἶναι πολὺ ὑπερβολικὸν καὶ νομίζω, κατὰ κοινὴν πεῖραν, ὅτι θὰ φθάσουν πολὺ ὀλιγώτερα. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀπαιτηθοῦν τόσα ἑκατομμύρια, νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν ἐξ ἄλλων πηγῶν. Ἕν ποσὸν θὰ καλυφθῇ ἐκ τῆς ἐκποιήσεως τῶν οἰκοπέδων ὅπου σήμερον στεγάζονται τὰ δικαστήρια. Τοῦτο ὑπολογίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς 50 ἑκ., ἀλλὰ κατὰ γενικὴν κρίσιν θὰ εἶναι πολὺ ἀνώτερον ἴσως 70 ἢ 80 ἑκ. Τὸ ὑπόλοιπον ποσὸν καὶ μετ’ ἀφαίρεσιν τῶν ὑπαρχόντων διαθεσίμων, τοῦ προϊόντος φορολογήσεως τῆς ὑπεραξίας τῶν πέριξ τοῦ νέου Μεγάρου ἀκινήτων, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ διὰ δανείου τὸ ὁποῖον θὰ ἐξυπηρετῆται μὲ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον πληρώνει σήμερον τὸ κράτος εἰς ἐνοίκια διὰ τὴν στέγασιν τῶν δικαστηρίων τῆς πρωτευούσης καὶ δι’ ἐτησίας ἐπισκευάς των καὶ μὲ ἕνα μικρὸν ποσὸν διατιθέμενον ἐτησίως ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἔργα ὡς τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον Ἀθηνῶν δὲν ἀφοροῦν μίαν μόνον γενεάν, ἀλλὰ γενεὰς ὁλοκλήρους καὶ συνεπῶς ὀρθὸν εἶναι νὰ φέρουν καὶ αἱ μέλλουσαι γενεαὶ ἓν μέρος τῆς ἀπαιτηθησομένης διὰ τὴν ἀνέγερσίν του δαπάνης. Συνεπῶς, μόνον διὰ τῆς δανειοδοτήσεως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιλυθῇ τὸ θέμα καὶ κατὰ τὴν γνώμην μου, αὕτη δὲν εἶναι δύσκολος, ἀφοῦ θὰ γίνηται καὶ τμηματικῶς ἀναλόγως τῆς προόδου τοῦ ἔργου καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπιβαρυνθοῦν οἱ δικηγόροι τῶν Ἀθηνῶν καὶ ὁ Ἀθηναϊκὸς λαὸς μὲ τὰς ἐπιβαλλομένας διὰ τοῦ νομοσχεδίου προσθέτους ἐπιβαρύνσεις. Ἐλέχθη, ὅμως, ἀπὸ συναδέλφους ἐξ ἐπαρχιῶν, ὅτι ἂν ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς ἀναλάβῃ ἔστω καὶ μέρος τῆς δαπάνης, θὰ ἐπιβαρυνθοῦν ἐμμέσως καὶ οἱ κάτοικοι τῶν ἐπαρχιῶν, οἱ ὁποῖοι οὐδόλως ὠφελοῦνται ἐκ τῆς ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου ἐν Ἀθήναις. Ἀλλά, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως, μέγαρα τῆς σημασίας τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν δὲν ἀφοροῦν μόνον τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοὺς κατοίκους της, ἀλλ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Ἄλλως τε αἱ Ἀθῆναι δὲν εἶναι μόνον ἡ πρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ ἡ πόλις μὲ τὴν λαμπρὰν ἱστορίαν, ἀρχαιοτέραν καὶ σύγχρονον καὶ κατὰ συνέπειαν κάθε μνημειακὸν ἔργον εἰς αὐτήν, ἀντανακλᾷ ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος. Ἄλλως τε τὸ ἴδιον πρέπει νὰ γίνῃ καὶ διὰ τὰ δικαστικὰ μέγαρα τῶν ἄλλων μεγάλων καὶ μικρῶν πόλεων τῆς χώρας. Τὰς δαπάνας ἀνεγέρσεώς των ν’ ἀναλάβῃ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς ποὺ πολλὰ εἰσπράττει ἀπὸ τὴν λειτουργίαν τῆς Δικαιοσύνης. Ὁ τρόπος ἀντιμετωπίσεως τῆς δαπάνης διὰ τῆς ἐπιβολῆς μεγαροσήμου, θὰ πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθῇ καὶ νὰ ἀπαλλαγοῦν οἱ δικηγόροι τῶν ἐπαρχιῶν, οἱ ὁποῖοι ἤδη εἶναι βεβαρυμένοι δι’ αὐτῶν, ἀπὸ πάσης ἐπιβαρύνσεως διὰ τὸ μέλλον, καταργουμένου τοῦ μεγαροσήμου. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους πράγματι ὑπερέβη ἤδη τὰ 24.000.000.000, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι σοβαρώτεραι ἀνάγκαι. Ἀλλὰ ἀπαντῶν ὡσεὶ εἰς τὰς ἐπικρίσεις ποὺ ἐγένοντο διὰ τὴν μὴ ἀναγκαιότητα τῶν ἐκτελεσθέντων ἄλλων ἔργων, ὡς τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος, εἶπεν, ὅτι τοῦτο εἶναι ἔργον «μακρᾶς πνοῆς». Αὐτὸ λέγομεν καὶ ἡμεῖς. Καταλογίζομεν δηλαδὴ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι δὲν ἔχει τὴν αἴσθησιν τῆς ἱεραρχήσεως τῶν ἔργων κατὰ τὸ ἐπεῖγον καὶ ἄμεσον τῆς ἀνάγκης. Νὰ προηγηθοῦν τὰ ἀμέσου ἀνάγκης καὶ νὰ ἕπωνται τὰ «μακρᾶς πνοῆς». Διὰ τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ προηγηθῇ ἡ ἀνέγερσις τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου τῶν Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον ἅμα τῇ ἀποπερατώσει του θὰ ἦταν κυψέλη ἐργασίας καὶ κινήσεως, καὶ ὄχι τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος, ὅπου πρόκειται νὰ φωλιάσουν οἱ κουκουβάγιες καὶ νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ τὰ ἐλλείμματά του κατ’ ἔτος ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς ἀρκετά.

§11Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Εὐαγγελίδη, δίδετε μίαν ἰδιάζουσαν ἑρμηνείαν ἐπὶ τῆς λέξεως «μακρὰ πνοή».

§12Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἑρμηνεύω τὴν φράσιν ὅπως τὴν ἀντιλαμβάνομαι καὶ ἐγὼ καὶ πᾶς τρίτος. Ἔλεγα, λοιπόν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ χρηματοδότησις τῆς ἀνεγέρσεως διὰ τῆς ἐπιβολῆς νέας φορολογίας. Ἤδη ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχων συνείδησιν τῆς μὴ ὀρθότητος τῆς μεθόδου αὐτῆς ἔκαμεν ἕνα βῆμα. Διότι διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5 τῆς περιλαμβανομένης εἰς τὸ ὑπ’ ὄψει σχέδιον νόμου ἐμειώθη ἡ ἀρχικὴ φορολογία ὅπως διετυποῦτο εἰς τὸ σχέδιον νόμου, διὰ τὰς παραστάσεις καὶ ἄλλας δικαστικὰς πράξεις ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου ἀπὸ δραχ. 5 εἰς δραχ. 3 καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἐφετείου ἀπὸ δραχ. 10 εἰς 5, παραμεινάσης μόνον εἰς δραχ. 20 διὰ τὰς ἐνώπιον τοῦ Ἀρ. Πάγου, Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ἐκ τῆς μειώσεως ταύτης προκύπτει, ὅτι πράγματι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀνεγνώρισεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ φορολογῆται ἐπὶ πλέον ὁ κόσμος. Τὴν ἀναγνώρισιν αὐτὴν θὰ ἐπεθύμουν νὰ τὴν ἐπεκτείνῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ μιᾶς γενναιοτέρας χειρονομίας, ἀπαλείφων καθ’ ὁλοκληρίαν τὴν διάταξιν περὶ ἐπιβολῆς χαρτοσήμου καὶ ἄλλων ἐπιβαρύνσεων. Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι συμφωνούσης ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἀπαλείψῃ τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἤθελα ὅμως νὰ προσθέσω, ὅτι, χωρὶς νὰ εἶμαι εἰδικός, ὑπολογίζω, ὅτι μὲ τὰς προθεσμίας διαγωνισμῶν διὰ τὰ σχέδια, τὰς ἀπαλλοτριώσεις καὶ τὴν κατασκευήν του, ἡ ἀνέγερσις τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου θὰ ἀποπερατωθῇ εἰς χρόνον μείζονα τῶν 4 τοὐλάχιστον ἐτῶν. Κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτὴν θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν ριζικὰ μέτρα διὰ τὰ ὑπάρχοντα ἐν κακῇ καταστάσει δικαστήρια.

§13Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ μᾶς εἴπητε ἐὰν γνωρίζητε πόσος χρόνος θὰ ἀπαιτηθῇ διὰ τὴν συλλογὴν τῶν χρημάτων ποὺ θὰ ἀπαιτηθοῦν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν, διότι νομίζω, ὅτι προέχει καὶ ἀσφαλῶς προέχει τὸ ζήτημα τῆς συλλογῆς τῶν χρημάτων.

§14Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δὲν γνωρίζω ἀκριβῶς. Ἀλλ’ ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι, κατὰ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, οἱ ἐκ τῆς φορολογίας πόροι θὰ φθάσουν τὰ 17.000.000 ἐτησίως, εἰς μίαν 4ετίαν θὰ συγκεντρωθοῦν μέχρι τὰ 70.000.000. Καὶ ἐκ τῆς ἐκποιήσεως ἄλλα 70.000.000 περίπου, δηλαδὴ θὰ φθάσωμεν περὶ τὰ 140.000.000, καὶ μὲ κάτι ἄλλα, ἐνισχύσεις κλπ., θὰ συγκεντρωθοῦν 160 ἕως 180.000.000 περίπου. Πάντως μὲ τὰ ποσὰ αὐτὰ δὲν καλύπτεται ἡ ὅλη δαπάνη, ὡς ὑπολογίζεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν εἰς 300.000.000. Πιστεύω, ὅμως, ὅτι θὰ φθάσουν καὶ ὀλιγώτερα καὶ ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ τὸ ὑπόλοιπον ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ ἕνα δάνειον ἢ μία προκαταβολὴ ἀπὸ τὸ Κράτος.

§15Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν τὴν οἰκονομικὴν βάσιν ἐξησφαλισμένην περιττεύει ἡ συζήτησις.

§16Γ. ΚΑΚΑΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ πληρώσουν καὶ οἱ Ἀθηναῖοι δικηγόροι, ὄχι μόνον οἱ δικηγόροι τῶν Ἐπαρχιῶν, οἱ ὁποῖοι πληρώνουν ἀπὸ τὸ 1936.

§17Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἐγὼ λέγω, κ. συνάδελφοι, ὅτι κατὰ τὰ 4–5 ἔτη ποὺ θὰ χρειασθοῦν διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν καὶ τὴν ἐν αὐτῷ ἐγκατάστασιν τῶν Δικαστηρίων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνουν τὰ Δικαστήρια ποὺ στεγάζονται εἰς τὸ Ἀρσάκειον καὶ τὴν ὁδὸν Σανταρόζα εἰς ἣν κατάστασιν εὑρίσκονται αὐτὴν τὴν στιγμήν. Νὰ ἐπισκευασθοῦν καὶ οὐχὶ δι’ ἡμιμέτρων, ἀλλὰ διὰ ριζικωτέρων μέτρων. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπισημάνω καὶ πάλιν εἶναι τὸ ὅτι διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς κατασκευῆς τοῦ ἔργου αὐτοῦ θὰ χρειασθῇ ἀπαραιτήτως ἡ ἀρωγὴ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ ὄχι νέοι φόροι, ποὺ εἶναι ἀπαράδεκτοι. Τελειώνων ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι τότε μόνον θὰ ὑπάρξῃ ἱκανοποίησις διότι ἤρχισε νὰ μπαίνῃ εἰς κἄποιον δρόμον πραγματοποιήσεως τὸ ἔργον αὐτό, ἂν μελετηθῇ ἐκ νέου τὸ ζήτημα ὡς πρὸς τὸν ἐπιλεγέντα χῶρον διὰ τὴν ἀνέγερσίν του καὶ ἂν μεταβληθοῦν αἱ διατάξεις διὰ τὸν τρόπον τῆς ἐξευρέσεως τῶν δι’ αὐτὸ ἀναγκαιούντων πόρων.

§18Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀρθῶς ἡ Βουλὴ ἐπελήφθη τῆς ἐξετάσεως τοῦ θέματος τῆς θέσεως, ἡ ὁποία ἐπελέγει διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Πράγματι, τὸ θέμα ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ δύο ἀπόψεις. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀναγκῶν τῆς ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως πολεοδομικῆς ἀναμορφώσεως τῆς πόλεως. Πολλαὶ συζητήσεις μεταξὺ τῶν τεχνικῶν ἔχουν γίνει προσφάτως. Αὔριον ὁ Σύλλογος Ἀρχιτεκτόνων ἔχει εἰς τὴν Θεσσαλονίκην Συνέδριον, μὲ θέμα τὴν πολεοδομίαν καὶ τὴν λαϊκὴν κατοικίαν. Εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις τῶν συζητήσεων, διετυπώθησαν πολλάκις γνῶμαι τολμηραί, τολμηρότεραι ἀκόμη καὶ τῆς ὑποστηριζομένης ὑπὸ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Αἱ Ἀθῆναι δὲν εἶναι πόλις. Δὲν ἱκανοποιεῖ στοιχειώδεις ἀνάγκας μιᾶς συγχρόνου πόλεως. Δὲν ἔχει πράσινον. Τὸ σχέδιόν της δημιουργεῖ ἀνυπερβλήτους κυκλοφοριακὰς δυσχερείας. Διετυπώθησαν πολλαὶ γνῶμαι, ἔξω πάσης δυνατότητος ἐφαρμογῆς. Ὁ κ. Δοξιάδης, π.χ., ἐπρότεινε τὴν ἵδρυσιν νέας Πρωτευούσης, κατὰ τὸ πρότυπον τῆς Βραζιλίας. Ἄλλοι ὑπεστήριξαν τὴν δημιουργίαν δορυφόρων πόλεων, ἄλλοι ἁπλῶς τὴν μεταφορὰν ὡρισμένων κέντρων, διοικητικοῦ, πνευματικοῦ, δικαστικοῦ κλπ. εἰς τρόπον, ὥστε τὸ κέντρον βάρους τῆς κυκλοφορίας νὰ μετατεθῇ. Ἄλλοι ὑπεστήριξαν τὰς διανοίξεις νέων ἀρτηριῶν, ἄποψιν τὴν ὁποίαν καὶ ἡ Κυβέρνησις εἰσηγήθη, ἀλλὰ δὲν ἐπραγματοποίησε. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι τὰ πολεοδομικὰ προβλήματα εἶναι δυσχερέστατα, διότι εἶναι συνυφασμένα μὲ κοινωνικὰ ζητήματα καὶ ἀκόμη δυσχερέστερα εἶναι τὰ προβλήματα τῶν Ἀθηνῶν. Πρέπει κἄποτε νὰ ἐπιχειρηθῇ ἡ μεταφορὰ τοῦ κέντρου βάρους πυκνότητος τῆς κυκλοφορίας τῆς πόλεως. Ἡ ἐκλεγεῖσα θέσις τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου θὰ παρασύρῃ ἕνα μέρος τῆς κινήσεως, θὰ δημιουργήσῃ νέας πολεοδομικὰς συνθήκας, δὲν γνωρίζω δὲ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχε συνείδησιν αὐτοῦ, ὅταν ἐπέλεξε τὸν χῶρον τῶν φυλακῶν Ἀβέρωφ. Δὲν ἀγνοῶ τὴν σοβαρότητα τῶν ἐπιχειρημάτων ἐναντίον τῆς ἐπιλεγείσης θέσεως. Πράγματι, ἡ θέσις τῶν φυλακῶν Ἀβέρωφ θὰ δημιουργήσῃ τεραστίας δυσχερείας, θὰ θίξῃ συμφέροντα, ἀλλὰ καὶ θὰ δημιουργήσῃ νέα συμφέροντα, τὰ ὁποῖα περιέργως ἀγνοεῖτε. Εἰς ὁλόκληρον τὴν περιοχὴν καὶ εἰς μεγάλην ἀκτῖνα περὶ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον, θὰ δημιουργηθοῦν νέαι ἀξίαι, νέα συμφέροντα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἰδιοποιηθῇ τὸ κοινωνικὸν σύνολον, ἀλλὰ ἄγνωστοι, ἴσως τυχηροί, ἴσως κερδοσκόποι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεγερθῇ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον. Τὰ οἰκόπεδα ἔχουν τεραστίαν ἀξίαν καὶ ἀφ’ ἑτέρου, θὰ χειροτερεύσῃ ἀκόμη περισσότερον ἡ κυκλοφοριακὴ συμφόρησις, ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερον. Αἱ συνέπειαι ἀπὸ πολεοδομικῆς ἀπόψεως θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἱκανοποιήσουν καὶ τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας τοῦ πληθυσμοῦ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα εἶναι τελείως ἀμελέτητον. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἀκολουθήσητε καὶ σεῖς τὴν μοῖραν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρεσύρθησαν ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τῶν ἔργων τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ ἐξετέλεσαν μεγάλα ἔργα, ὅπως τὸ ἔργον τῆς Ὁμονοίας καὶ τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος. Τὸ νομοσχέδιον θὰ δημιουργήσῃ ζητήματα, διότι εἶναι πολὺ ἀφελές. Ἐπιχειρεῖ νὰ ἀποφύγῃ τὴν μοιραίαν ὑπέρβασιν κἄθε κυβερνητικοῦ ἔργου καὶ ἀναβιβάζει τὴν δαπάνην εἰς 300.000.000, ἐνῷ δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ φθάσῃ εἰς παρόμοιον ὕψος, ἔστω καὶ ἂν τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον διακοσμηθῇ πολυτελέστατα ὡς μνημεῖον τέχνης. Τὰ 300.000.000 εἶναι τεράστιον ποσόν. Ἠθέλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀποφύγῃ ὅ,τι συνέβη μὲ τὸ ἔργον τῆς Ὁμονοίας, μὲ τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος, μὲ τὰ ἔργα τῆς ὑδρεύσεως ἢ μὲ τὰ λεγόμενα παραγωγικὰ ἔργα, εἰς τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται ὑπερβάσεις 300 καὶ 400%. Ἀλλὰ ὁ κυβισμὸς δὲν δικαιολογεῖ αὐτὴν τὴν δαπάνην. Διὰ νὰ ἴδητε πόσον ἐπιπόλαιοι εἶναι οἱ συντάξαντες τὸ νομοσχέδιον, εἰς τὸ ἄρθρον 1, παρ. 2, στοιχεῖον βʹ, λέγει: «Ἡ διαμόρφωσις καὶ ὁ ἐξωραϊσμὸς τοῦ περιβάλλοντος ἀποτελεῖ σκοπὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ» δηλαδὴ ἀποτελεῖ ἔργον τῆς Διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν θὰ ἐπιδιώξῃ νὰ πραγματοποιήσῃ ἡ Διοίκησις τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἡ ὁποία ἔχει 9 μέλη, ὅλα διωρισμένα ΕΞ ΟΦΙΤΣΙΟ. Ὑπάρχουν τρεῖς τεχνικοὶ διευθυνταὶ τῶν ὑπηρεσιῶν. Συμπαθῶ ἰδιαιτέρως τοὺς συναδέλφους μου, ἀλλὰ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν εἶναι πάντοτε τὰ καταλληλότερα πρόσωπα. Αὐτὸς δὲ ὁ σκοπός, εἶναι σοβαρωτάτη ὑπόθεσις. Μπορεῖ νὰ συμβῇ ὅ,τι μὲ τὸν ἐξωραϊσμὸν τῆς Ὁμονοίας, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἀρχιτέκτων, ὁ ὑπεύθυνος τῆς διαρρυθμίσεως, ὁ κ. Βασιλειάδης, δὲν εἶναι κακὸς ἀρχιτέκτων. Ἀπόδειξις τὸ ξενοδοχεῖον ΧΙΛΤΟΝ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἰδικόν του κυρίως ἔργον. Ἀλλὰ ἀπετέλει ὑπόθεσιν τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας τὸ ἔργον Ὁμονοίας καί, ἑπομένως, πάρεργον, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἤξιζε νὰ ἐπιδείξῃ τὰς ἱκανότητάς του καὶ ἔδωσε λύσεις οἰκτράς. Ἤδη, διατρέχετε ἀναλόγους κινδύνους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἡ πολεοδομικὴ διαμόρφωσις τῆς περιοχῆς ἔργον τῶν κυρίων ποὺ ἀποτελοῦν τὴν διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἔστω καὶ ἂν βοηθοῦνται ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς παρ. 5 τοῦ ἄρθρου 4, τῆς ὁποίας τὸ ἐπίπεδον δὲν προβλέπεται καθόλου ὑψηλόν, ἀφοῦ ὁ προϊστάμενος ἔχει βαθμὸν μόλις Νομομηχανικοῦ. Ἡ πολεοδομικὴ διαρρύθμισις πρέπει νὰ περιληφθῇ εἰς τὸν διαγωνισμόν. Ἄλλως θὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς οἰκτρὰς λύσεις. Δὲν πρόκειται μόνον περὶ τοῦ ἀμέσου περιβάλλοντος. Πρέπει, πέραν αὐτοῦ, νὰ μελετηθοῦν αἱ ὁδοὶ προσπελάσεως πρὸς τὰ δικαστήρια. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιμένητε μόνον ἀπὸ τὴν ὁδὸν Χαριλάου Τρικούπη ἢ ἀπὸ τὴν ὁδὸν Ζωοδόχου Πηγῆς ἢ ἀπὸ τὴν ὁδὸν Σπυρίδωνος Τρικούπη νὰ φθάσητε εἰς τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον. Τὸ θέμα εἶναι τεράστιον. Αὐτὴ ἡ μεγάλη κίνησις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διοχετευθῇ δι’ αὐτῶν τῶν στενῶν μονοδρόμων. Ἑπομένως, πέραν τοῦ ἐξωραϊσμοῦ τοῦ περιβάλλοντος, εἶναι ἀπαραίτητος ἡ μελέτη τῶν ὁδῶν προσπελάσεως καὶ γενικώτερον ἡ πολεοδομικὴ μελέτη εἰς εὐρυτάτην περιοχήν, εἰς σημεῖον ὥστε νὰ δημιουργηθῇ μὲ κέντρον τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον ἕνα πολεοδομικὸν συγκρότημα μὲ ἐντελῶς διαφορετικὰς συνθήκας λειτουργίας. Ποῖος θὰ τὸ μελετήσῃ;

§19Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἡ Διοίκησις τοῦ Ὀργανισμοῦ.

§20Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω. Μέγα λάθος. Θὰ κάμω ὡρισμένας προτάσεις, διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν αὐτὰ τὰ τεράστια λάθη. Θὰ εἴπω κἄτι, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἀρέσῃ εἰς ὅλους σας. Τὴν πρωτεύουσαν γνώμην πρέπει νὰ τὴν ἔχῃ ὁ βραβευθεὶς ἀρχιτέκτων, ὁ ὁποῖος ἐκτὸς τῆς μελέτης, πρέπει νὰ παρακολουθήσῃ καὶ τὴν ἐκτέλεσιν. Νὰ εἶναι ὁ τεχνικὸς σύμβουλος καὶ ὁ καθοδηγητὴς εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς μελέτης του. Ἀλλὰ διὰ τοῦ νομοσχεδίου, μετὰ τὴν μελέτην ὁ ἀρχιτέκτων ἀπομακρύνεται καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου θὰ ἔχῃ ὁ Νομομηχανικὸς ἢ ὁ οἱοσδήποτε ὑπηρεσιακὸς Διευθυντής. Διετέλεσα Γενικὸς Διευθυντὴς Δημοσίων Ἔργων καὶ γνωρίζω καλῶς, πῶς ἀντιλαμβάνονται τοιαῦτα θέματα αἱ Δημόσιαι Ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι μοιραῖον νὰ ἔχουν χάσει τὴν ἐπαφὴν μὲ πᾶσαν δημιουργίαν. Δι’ αὐτὸ πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ὑπάρχῃ ὡς καθοδηγητὴς ὁ μελετήσας ἀρχιτέκτων. Ἄλλως τε, περιέργως, εἰς ὅλον τὸ νομοσχέδιον ἀγνοεῖται τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἔχῃ γνώμην ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ ἔργου. Συμφωνῶ, ὅτι δι’ ἕνα τοιοῦτον μέγα ἔργον θὰ πρέπει νὰ ἰσχύσουν εἰδικαὶ οἰκοδομικαὶ διατάξεις, ὡς προβλέπει τὸ ἄρθρον 8, κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἰσχυουσῶν. Τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον εἶναι ἐξαιρετικὸν ἔργον. Εἶναι ἀδύνατον νὰ συμπιεσθῇ ἐντὸς τῶν ἰσχυουσῶν οἰκοδομικῶν διατάξεων. Ἐὰν δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις ὅπως τὸ ζήτημα τὸ πολεδομικὸν καὶ τῆς διαμορφώσεως τῆς περιοχῆς ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον διαγωνισμοῦ, τότε θὰ κριθῇ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 13, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ πρόσωπα κατὰ τὸ πλεῖστον ἐκλεγόμενα καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσῃ ἱκανοποιητικὴν σύνθεσιν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν θελήσῃ πάλιν νὰ ἐξυπηρετήσῃ κομματικὰς ἀνάγκας. Ὡμίλησαν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι διὰ τὴν ἐπιβάρυνσιν, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ εἰς τὸν Δικηγορικὸν κόσμον τῶν Ἀθηνῶν καὶ περὶ τοῦ τρόπου ἐξευρέσεως τοῦ μεγάλου ποσοῦ τῶν δραχ. 300.000.000. Κανείς, ὅμως, δὲν ὡμίλησε περὶ τῶν νέων μεγάλων ἀξιῶν, τὰ ὁποῖα θὰ δημιουργηθοῦν εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην καὶ εἰς ποίους θὰ περιέλθουν αἱ νέαι ἀξίαι. Τὸ νομοσχέδιον λέγει, ὅτι θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος 2709) 1953, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ καταβολὴ μέρους τῆς αὐξήσεως τῆς ἀξίας, συνεπεία τῆς ἐκτελέσεως ἔργων, ὡς εἰσφορά. Παραπέμπω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης εἰς τοὺς ἁρμοδίους διὰ νὰ λάβῃ τὴν ἀπάντησιν, τί ἀπέδωσεν ἡ Λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς τὸ γνωρίζει, διότι τὸ ἀνέφερε, ὅτι δὲν ἀπέδωσε τίποτε ἢ σχεδὸν τίποτε. Ἀπέδωσε μόνον 2 ἑκατομμύρια, ἐνῷ ἡ ἀξία τῶν οἰκοπέδων εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν εἰκοσαπλασιάσθη. Καὶ ἐρωτᾶται· εἶναι ἀνεκτὸν νὰ δημιουργοῦνται αὐταὶ αἱ τεράστιαι περιουσίαι καὶ νὰ μὴ καταβάλλουν ἕνα σοβαρὸν ποσὸν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτοῦ τοῦ κτιρίου; Ἴσως θὰ ἦτο καλύτερον ἐὰν ἀπεφάσιζε τὸ Κράτος νὰ ἀπαλλοτριώσῃ ὁλόκληρον τὴν περιοχήν, τὴν ὁποίαν καὶ νὰ ἐκμεταλλευθῇ. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον. Θὰ πρέπει ὅμως, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ὠφεληθοῦν νὰ δώσουν μίαν σοβαρὰν συμβολήν, ὥστε νὰ καλυφθῇ μέγα μέρος τῆς δαπάνης τῆς ἀνεγέρσεως. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ σχέδιον Ν.Δ. εἶναι τελείως ἀμελέτητον. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχῃ ἐργασθῆ διὰ τὴν σύνταξίν του τεχνικὸς ἀνεγνωρισμένου κύρους καὶ πείρας. Ἐὰν δεχθῶμεν τὸ σχέδιον Ν.Δ. ὡς ἔχει, θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ τραγικῶν ἀποτελεσμάτων. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς θέσεως ἔχουν δίκαιον ὅσοι ὡμίλησαν, ἀλλὰ ὅπως εἶπα, δὲν πρέπει ν’ ἀγνοοῦν τὴν ὑπερτάτην ἀνάγκην ὀδυνηρῶν πολεοδομικῶν μέτρων ἀποσυμφορήσεως. Ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ τελεία πολεοδομικὴ ἀναμόρφωσις. Δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ συμβουλευθῇ πολεοδόμους, ἀρχιτέκτονας καὶ εἰδικοὺς καὶ ὅτι θὰ πρέπει καὶ τοῦτο νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ διαγωνισμοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μελᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§22Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχουν θέματα, τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται ἀπὸ αὐτὴν ταύτην τὴν φύσιν των νὰ εὑρεθοῦν ἔξω ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἀντιδικίαν, ἐπειδὴ συμβαίνει νὰ ἀφοροῦν περιπτώσεις, ἀντικείμενα ἀπεριορίστων γενεῶν καὶ νὰ ἀφοροῦν θέματα ἱστορικῆς καὶ συλλογικῆς εὐθύνης. Τὸ θέμα τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου τῆς πρωτευούσης, ἀπετέλεσε πράγματι ὁραματισμὸν ὅλων τῶν γενεῶν τοῦ νεωτέρου Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ παρεπέμφθη ἑκάστοτε εἰς ἀναβολὰς εἴτε ἐξ ἀνάγκης, εἴτε ἐξ ἄλλων περιστάσεων ἐθνικῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπέτρεπον θέσεις προτεραιότητος εἰς τὸ μέγιστον αὐτὸ θέμα τῶν Ἀθηνῶν. Ὅπως ἐλέχθη προχθές, μὲ μακρὰν ἱστόρησιν, γενομένην ἐκ μέρους τοῦ κ. Βασιλάτου καὶ συμπληροῦσαν τὴν ἱστορικὴν ἔκθεσιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἐν πολλοῖς παριστόρησιν τοῦ θέματος, ὅτι εὐθὺς ἀπὸ τῶν πρώτων δεκαετηρίδων τῆς ἐλευθερίας τὸ θέμα ἐτέθη ἐπὶ τάπητος πρὸς περαίωσιν. Τὸ ζήτημα ὡς διαγράφεται, καὶ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, ἔχει δύο κυρίας ὄψεις, δύο κύρια ἀντικείμενα. Τὰ λοιπὰ ἀποτελοῦν λεπτομερείας, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας). Τὸ πρῶτον θέμα, εἶναι τὸ θέμα τῶν πόρων. Τὸ δεύτερον εἶναι τὸ θέμα, τὸ κρίσιμον θέμα, τῆς θέσεως τοῦ ἀνεγερθησομένου μεγάρου τῆς Θέμιδος. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ θέσω προθυστέρως τὸ θέμα τῶν δαπανῶν, διὰ νὰ ἐπιμείνω περισσότερον εἰς τὸ θέμα τῆς θέσεως, ἡ ὁποία ἐὰν δὲν ἐπιλεγῇ καλῶς θὰ ἀφεώρα περίπτωσιν ἀνεπανόρθωτον. Εἰς τὴν διεθνῆ γλωσσολογίαν τὸ γράμμα «Φ» εἶναι συγγενὲς μὲ τὸ γράμμα «Π» καὶ συμπίπτει νὰ συγγενεύῃ καὶ γλωσσικῶς ἡ λέξις «φόρος» μὲ τὴν λέξιν «πόρος», ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἀποπειρᾶται νὰ ἀποκρύψῃ τὸ νομοσχέδιον τὴν νέαν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς προβλεπομένης διὰ τοῦ νομοσχεδίου εἰδικῆς ἐπιβαρύνσεως, ἐλέχθησαν ἤδη ἐπαρκῶς, ὥστε νὰ μὴ δικαιοῦμαι νὰ συμβάλλω εἰς περαιτέρω καταπόνησιν τοῦ Σώματος. Θὰ παρατηρήσω ὅμως, ὅτι ἡ ἀρχὴ τῆς ἀνεγέρσεως τῶν Δημοσίων κτιρίων, τῶν δικαστικῶν, τῶν διδακτηριακῶν κλπ., ἐνδεχομένως κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἰδίας ἀρχῆς μὲ δαπάνας καὶ συμβολὴν τῶν διακονούντων εἰς τὰς ὑπηρεσίας αὐτάς, ἀποτελεῖ ἀρχὴν ἀπαράδεκτον. Ταῦτα συνέβαιναν εἰς τὴν ἀρχαιότητα, κατὰ τὴν ὁποίαν προεβλέπετο, ἐπὶ παραδείγματι, ὅπως ὁ στρατευμένος ὁπλίτης φέρῃ μεθ’ ἑαυτοῦ καὶ τὸν ὁπλισμὸν του ἰδίαις δαπάναις. Ἀλλὰ ἀφ’ ἧς ὑπάρχουν τὰ σύγχρονα Κράτη, ἀναχρονισμοὶ αὐτοῦ τοῦ εἴδους εἶναι πράγματι ἀπαράδεκτοι. Τὰ βάρη τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται εἰς τοὺς δικηγόρους τῶν Ἀθηνῶν, ἐπιβάλλονται μὲ χρονικὴν διάρκειαν ἀπροσδιόριστον, καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ περίπτωσιν ἀξίαν μεγαλυτέρας κατακρίσεως. Κύριοι βουλευταί, συμμεριζόμενος τὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Δικηγορικοῦ Σώματος τῶν Ἀθηνῶν καὶ μετέχων ἐπαγγέλματι εἰς τὴν τάξιν τῶν βιοτικῶς ἀγωνιζομένων δικηγόρων, προσθέτω τὴν διαμαρτυρίαν μου διὰ τὸν νέον αὐτὸν κατατρεγμόν.

§23Γ. ΚΑΚΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε, ὅτι οἱ δικηγόροι τῶν ἐπαρχιῶν πληρώνουν φόρους ἀπὸ τὸ 1936, καὶ οἱ δικηγόροι τῶν Ἀθηνῶν μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἐπλήρωναν τίποτε;

§24Ι. ΜΕΛΑΣ. Μειονέκτημα τῆς διαμαρτυρίας μας ἀποτελεῖ πράγματι τὸ γεγονός, ὅτι προηγήθη ἤδη ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν δικηγόρων ἄλλων περιφερειῶν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ προηγούμενον αὐτὸ νὰ δικαιώνῃ τὴν νέαν ἐπιβάρυνσιν τῶν δικηγόρων τῶν Ἀθηνῶν. Καὶ παρατηρῶ, ὅτι οἱ δικηγόροι τῶν Ἀθηνῶν ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν ἐπισημοτέραν ἐμφάνισιν, ἀλλὰ καὶ ἀναντιρρήτως, ἀντιμετωπίζουν μεγαλυτέρας δυσχερείας. Κύριοι βουλευταί, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα μὲ διάθεσιν εἰσφορᾶς πρὸς ὀρθὴν ἐπίλυσιν ἑνὸς σπουδαίου καὶ κρισίμου θέματος καὶ θὰ συνεχίσω μὲ τὴν αὐτὴν διάθεσιν ἐπιτελῶν χρέος ἀπέναντι τῆς ἱστορικῆς ἐκτιμήσεως. Πολλαὶ εἶναι αἱ ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν διὰ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον τῶν Ἀθηνῶν. Νομίζω, ὅτι ἀξιολογωτέρα ἀπὸ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν μέχρι τοῦδε, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιλογὴν τῆς θέσεως τῆς πλατείας Κλαυθμῶνος, πρὸς τὴν πλευρὰν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν. Ὑπάρχει, βεβαίως, σχετικῶς, ἡ περίπτωσις τῆς διανοίξεως τῆς λεωφόρου Κοραῆ πρὸς τὸ Μοναστηράκι καὶ ἐλέχθη, ὅτι ἀνεγειρομένου τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου εἰς τὸν τόπον αὐτόν, θὰ ἠμποδίζετο ἡ ἐπέκτασις τῆς λεωφόρου ταύτης. Παρεμπιπτόντως παρατηρῶ, ὅτι ἡ διάνοιξις τῆς λεωφόρου Κοραῆ δὲν εἶναι ἔμπνευσις τῶν σημερινῶν ἀνθρώπων. Εἶναι ἔμπνευσις τοῦ 1896, ὑπόδειξις τοῦ ἀειμνήστου ἀρχιτέκτονος Π. Βακκᾶ. Ὁπωσδήποτε ἐπὶ τῆς Πλατείας Κλαυθμῶνος εἶναι δυνατὸν καὶ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον νὰ ἀνεγερθῇ καὶ ἡ διάνοιξις τῆς λεωφόρου Κοραῆ πρὸς Μοναστηράκι, ἐὰν κριθῇ ὀρθὴ ἡ διάνοιξις καὶ σκόπιμος ὑπὸ τὰς σημερινὰς δυσκόλους συνθήκας νὰ πραγματοποιηθῇ, διὰ τῆς προβλέψεως μιᾶς κεντρικῆς ἁψῖδος, ἡ ὁποία θὰ παρέχῃ τὴν εὐχέρειαν τῆς ἀνέτου διαβάσεως. Κύριοι βουλευταί, ὑπεστηρίχθη τὸ δόγμα, ὅτι ἡ ἐπέκτασις τῶν πόλεων πρέπει νὰ γίνεται πάντοτε πρὸς Βορρᾶν. Ὁ προτείνων τὴν ἄποψιν, ἦτο ὁ συνάδελφος ἐκ Κοζάνης κ. Λαδᾶς. Δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον τοῦτο ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ βάσιμον κανόνα, ἐπειδή, πῶς θὰ ἦτο νοητὴ ἐπέκτασις, φέρ’ εἰπεῖν, πρὸς Βορρᾶν τῆς πόλεως τοῦ Ἡρακλείου Κρήτης ἢ καὶ ἀντιστρόφως τῆς ἰδικῆς μας πόλεως τοῦ Πειραιῶς, πρὸς Νότον; Ἀμφότεραι αἱ περιπτώσεις ἀποδεικνύουν τὸ ἀθεμελίωτον τοῦ δόγματος. Πέραν ὅμως τῆς περιπτώσεως, θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, τοῦ ἐπωμιζομένου καὶ προσωπικῶς τὴν ἱστορικὴν εὐθύνην τοῦ θέματος, ὅτι μὲ τὴν μετάθεσιν τοῦ θέματος ἀπὸ τοῦ κέντρου εἰς τὰ πέριξ σημεῖα, δὲν πρόκειται ἁπλῶς νὰ γίνῃ ἀποσυμφόρησις τῆς πόλεως, θὰ συμβῇ ἀρχὴ μετατοπίσεως τοῦ κέντρου τῆς πόλεως, ἡ ὁποία θὰ σημειώσῃ κατ’ ἀνάγκην σωρείαν ἐπιπτώσεων, οἰκονομικῶν, βιοτικῶν καὶ ἄλλων, τὰς ὁποίας ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξετάσῃ ἐκ προοιμίου, πρὶν ἢ εἶναι ἀργά. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέγνωσα μετὰ προσοχῆς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου καὶ εἶδον νὰ ἀναφέρωνται εἰς αὐτὴν ὅλαι αἱ περιπτώσεις ἐπισημάνσεως τῶν καταλλήλων θέσεων διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ δικαστικοῦ μεγάρου τῆς πρωτευούσης. Μοῦ ἔκαμεν ὅμως ἐντύπωσιν τὸ ὅτι ἐνῷ ἀναφέρονται ὅλαι αἱ περιπτώσεις καὶ ὅλαι αἱ ὑποδείξεις, δὲν ἐκρίθη οὐδὲ ἄξιον μνείας, ὑπόμνημα ὑποβληθὲν πρὸς αὐτὸ τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης κατὰ τὸ ἔτος 1951 ἀπὸ τὸν ἔγκριτον Ἀθηναῖον Διευθυντὴν τοῦ Νοσοκομείου τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ κ. Γ. Ποπολάνον, κατανέμοντα τὸ ὑπόλοιπον τῆς ζωῆς του, τὸ ὁποῖον εὔχομαι μακρόν, μεταξὺ τῆς ἐποπτείας τοῦ ἀνθρωπίνου πόνου καὶ τοῦ ἐνδιαφέροντος διὰ τὸ μέλλον τῶν Ἀθηνῶν. Τὸ ὑπόμνημα τοῦ κ. Ποπολάνου ἀνεδημοσιεύθη εἰς τὸ ἔγκριτον καὶ μοναδικὸν ἀρχαιολογικὸν περιοδικὸν τῆς χώρας «ΠΟΛΕΜΩΝ», τὸ ὁποῖον ἵδρυσεν ὁ ἀείμνηστος Ἀρβανιτόπουλος καὶ τὸ ὁποῖον διευθύνεται ἀπὸ τὸν ἔγκριτον ἀρχαιολόγον κ. Παπαγιαννόπουλον–Παλαιόν, καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἐφιστᾶτο ἡ προσοχὴ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ὑπεδεικνύετο ὡς χῶρος κατάλληλος διὰ τὸ μελετώμενον μέγαρον, ἡ περιοχὴ ἡ εὑρισκομένη πέραν τῆς ἀρχαίας ἀγορᾶς. Καὶ διὰ σειρᾶς πλήρων καὶ βασιμωτάτων συλλογισμῶν ἐνισχύετο ἡ ὑπόδειξις, ἡ ὁποία δύναται νὰ εὐσταθήσῃ κατὰ τὴν ἐκτίμησίν μου καὶ κατὰ τὴν ἐκτίμησιν παντὸς ἀντικειμενικοῦ μελετητοῦ, ἀπὸ πάσης ἀπόψεως. Ὁ κ. Ποπολάνος ὑποστηρίζει μὲ πληρότητα τὴν ἄποψίν του. Θὰ ἐπισημάνω ὡρισμένα σημεῖα τοῦ ὡραίου ὑπομνήματος, διὰ νὰ συμβάλλω εἰς τὴν δικαίωσιν τῶν ἀπόψεών του. Λέγει ὁ κ. Γ. Ποπολάνος: «Ἡ πρότασις ἡμῶν διὰ τὸν χῶρον τοῦτον συνδέεται βασικῶς πρὸς τὴν ὁπωσδήποτε ἐπιβαλλομένην λύσιν, ὅπως δηλονότι τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον μὴ ἀποτελέσῃ ἑνιαῖον πολυώροφον καὶ διὰ τοῦτο δύσχρηστον διὰ τὸν προορισμόν του οἰκοδομικὸν ὄγκον, ἀλλὰ σύμπλεγμα μονωρόφων σεμνῶν καὶ ἀρχαιοπρεπῶν κτιρίων κατανεμομένων καθ’ ἱεραρχίαν εἰς τὸν χῶρον καὶ συνδεομένων μεταξύ των δι’ ἀνοικτῶν στοῶν μὲ κιονοστοιχίας κατὰ τὸ σύστημα, θὰ ἐλέγομεν προχείρως, τῆς Γενναδίου Βιβλιοθήκης ................................. Ἐν ἄλλοις λόγοις, τὰ ἐπικρατέστερα στοιχεῖα ρυθμοῦ, πνεύματος καὶ ἀρχῶν αἰσθητικῆς πρέπει νὰ ἐκπηγάζουν ἐκ τοῦ συγκροτήματος τῶν κτιρίων τῆς πρό τινος ἀποκαλυφθείσης διὰ τῶν ἀνασκαφῶν καὶ παρακειμένης Ἀγορᾶς τῶν Ἀθηνῶν, τὰ ὁποῖα, ὡς εἶναι εὐνόητον, ἐτοποθετήθησαν ἐκεῖ κατόπιν σοβαρᾶς βασάνου σπουδῶν, τοὐτέστιν συγκροτήματος κτιρίων. Ἡ πρόσοψις τοῦ κτιριακοῦ συγκροτήματος θὰ βλέπῃ ἀκριβῶς πρὸς τὴν Πνύκα, ἀνοιγομένης εὐρείας λεωφόρου εἰς τὸν ἔμπροσθεν αὐτοῦ ὑπάρχοντα κῆπον, ἡ ὁποία θὰ συναντᾷ τὴν λεωφόρον Ἀκροπόλεως δυναμένην νὰ εὐρυνθῇ εὐκόλως τώρα ἢ ἐλλείψει χρημάτων ἐν προσεχεῖ μέλλοντι. Ὁ σήμερον ἀσθενικὸς κῆπος διαμορφούμενος καταλλήλως, ὥστε νὰ περιλάβῃ τὸν πέριξ τοῦ ναοῦ τοῦ Ἡφαίστου χῶρον καθὼς καὶ τὸν περὶ τὴν Πνύκα, θ’ ἀποκτήσῃ ἀληθῶς μέγα ἀρχιτεκτονικὸν καὶ πολεοδομικὸν ἐνδιαφέρον, ὡς ἐκ τῆς ἰδιαζούσης τοπογραφικῆς αὐτοῦ μορφῆς. ................................. Ἀνακεφαλαιοῦντες τὰ προεκτεθέντα, φρονοῦμεν, ὅτι διὰ τῆς προτάσεως ἡμῶν ἐπιτυγχάνονται δι’ ὀλίγων σχετικῶς οἰκονομικῶν μέσων τὰ ἀκόλουθα ἀγαθά: α) Προσφέρεται ἀδαπάνως χῶρος πρὸς ἄμεσον ἔναρξιν οἰκοδομήσεως. β) Ἐπέρχεται σοβαρὰ ἀποσυμφόρησις τῆς τροχαίας κινήσεως τῶν πεζῶν ἐκ τοῦ κέντρου τῆς πόλεως. γ) Παρέχεται ἄνετος δυνατότης ἐπεκτάσεως μελλοντικῶς τῶν κτιρίων εἰς τὸν παρὰ τὴν Βιβλιοθήκην Ἀδριανοῦ χῶρον (Ἑρμοῦ–Ἀδριανοῦ–Ἁγίου Φιλίππου). δ) Ἐπιτυγχάνεται διαρκὴς καὶ ἀνελλιπὴς συντήρησις τῶν κτιριακῶν συγκροτημάτων καὶ εὐχερὴς οἰκοδομικὴ λειτουργία αὐτῶν. ε) Ἐξυγιαίνεται καὶ καλλωπίζεται ἡ ἀπὸ Μοναστηρακίου μέχρι τέρματος τῆς ὁδοῦ Ἑρμοῦ περιοχὴ συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ Κεραμεικοῦ. στ) Ἱκανοποιεῖται ἡ αἰωνόβιος Ἑλληνικὴ παράδοσις. ζ) Διαρρυθμίζεται καὶ ἐξωραΐζεται ὁ ἐγκαταλελειμμένος κῆπος τῆς πλατείας Ἡφαίστου μετὰ τῶν δευτερευουσῶν πλατειῶν τῶν κειμένων πέριξ τῶν ἀρχαιοτήτων. η) Ἱκανοποιοῦνται ὑψίστης σπουδαιότητος θέματα πολεοδομικὰ αἰσθητικὰ ἀποφευγομένων τῶν κυκλοφοριακῶν διασταυρώσεων ἐντὸς τῶν κτιρίων καὶ ἔξωθεν αὐτῶν. θ) Δημιουργεῖται νέον εὐρὺ οἰκοδομικὸν πνευματικὸν καὶ ἐμπορικὸν κέντρον. ι) Προβλέπεται εὐχερὴς δυνατότης περαιτέρω ἀποσυμφορήσεως διὰ τῆς λειτουργίας τοπικοῦ ὑπογείου ἠλεκτρικοῦ σιδηροδρόμου μετὰ τοῦ παρακειμένου κτιριακοῦ συγκροτήματος τῆς Θέμιδος. ια) Ἐλευθεροῦται καὶ ἀξιοποιεῖται ὁ σπουδαιότερος ἀρχαιολογικὸς καὶ τουριστικὸς τομεὺς ἐκ τοῦ χάους τῆς ἀναρχίας καὶ ἐντροπῆς. ιβ) Ὁ Κεραμεικὸς θὰ μεταβληθῇ εἰς περίλαμπρον χῶρον ἀντὶ τοῦ σημερινοῦ αἴσχους, προκαλοῦντος τὴν δυσφορίαν τῶν ξένων καὶ ἐντοπίων ἐπισκεπτῶν. Χαράσσεται δυναμικὴ μελλοντικὴ πολεοδομικὴ κατευθυντήριος γραμμὴ πρὸς ἀναβίωσιν τῶν Ἐλευσινίων, Παναθηναίων μέσῳ τῆς Ἱερᾶς Ὁδοῦ–Κεραμεικοῦ–Διπύλου–Ἀκροπόλεως».

§25Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, οἱ ἀνελκυστῆρες εἶχον ἀνακαλυφθῆ τότε;

§26Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε συνάδελφε, καθυστερήσατε εἰς τὴν ἐνόχλησιν. Πρέπει νὰ καταβάλλετε μεγαλυτέραν προσοχὴν εἰς τὰς παρεμβάσεις σας. Κύριοι συνάδελφοι, ἁπλοῦν βλέμμα εἰς τὰ διαγράμματα, τὰ σχεδιαγράμματα καὶ τὸ κείμενον τοῦ κ. Ποπολάνου, θὰ ἔπειθε πάντας, ὅτι ὁ καταλληλότερος τόπος διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου, εἶναι ὁ χῶρος ποὺ ὑποδεικνύει, ὁ ἐκεῖθεν τοῦ Θησείου χῶρος.

§27Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ποῖον μέρος, κ. συνάδελφε.

§28Ι. ΜΕΛΑΣ. Ἐπὶ τοῦ χώρου τοῦ παλαιοῦ σταθμοῦ τοῦ Θησείου.

§29Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τὸ γεγονός, κ. συνάδελφε, εἶναι, ὅτι οὐδεὶς μέχρι σήμερον συνεζήτησεν ἐπὶ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς.

§30Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς θέτω ὑπ’ ὄψει σας τὴν ἀμνημόνευτον αὐτήν, ἀλλὰ τόσον σημαντικὴν ὑπόδειξιν, συνιστῶν, ὅπως τύχῃ τῆς δεούσης προσοχῆς, ἔστω καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων.

§31Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, βάσει τοῦ χάρτου, πρέπει νὰ κατεδαφισθῇ ἡ περιοχὴ πέραν τοῦ Θησείου, φθάνοντας καὶ μέχρι τῆς γεφύρας Πουλοπούλου.

§32Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ περιοχὴ προσφέρεται ἀνετώτερον ἀπὸ κάθε ἄλλην περιοχήν. Ἀλλὰ πέραν τούτου καὶ λόγῳ τοῦ εὑρισκομένου ἐκεῖ Σιδηροδρομικοῦ Σταθμοῦ ἀπὸ Πειραιῶς μέχρι Κηφισιᾶς, θὰ δύνανται νὰ ἐξυπηρετοῦνται συγκοινωνιακῶς οἱ διάδικοι καλύτερον ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην περιοχήν. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἔλθῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου πρὸς κρίσιν καὶ ψήφισιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀσφαλῶς ἡ θέσις τοῦ μεγάρου ὁριστικῶς ἔχει ἐπιλεγῆ. Ἡ ἀνέγερσις ὅμως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου δὲν εἶναι ἐκ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται νὰ ἐκτιμηθοῦν μὲ ἐγωϊστικὰς ἐκτιμήσεις. Διότι εἶναι θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται νὰ κυριαρχήσῃ ἡ ἐποπτεία τῆς λογικῆς καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς τὴν Πρωτεύουσαν τῶν Ἑλλήνων, ποὺ δὲν θὰ παύσῃ ποτὲ νὰ ἀποτελῇ καὶ τὴν Πρωτεύουσαν τῆς Οἰκουμένης. Αἱ ἐπερχόμεναι γενεαὶ θὰ ἐκτιμήσουν τὴν ποιότητα τῆς κρισίμου ἐπιλογῆς. Ὑπάρχει εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἁρμοδίων ὅλος ὁ χρόνος διὰ τὴν ἐπιβαλλομένην ὀρθὴν προτίμησιν τῆς θέσεως. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὑπάρχουν εἰς τὸν κόσμον πολλοί, ἀκαταμέτρητοι πάντοτε λίθοι, ἄξιοι νὰ καταστοῦν θεμέλιοι λίθοι. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν πολλοὶ τόποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἄξιοι διὰ τὴν ὑποδοχὴν αἰωνίων καθιδρυμάτων. Ἐφιστῶμεν τὴν προσοχήν σας. Μὴ σπεύσητε νὰ ἀνεγείρητε τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον. Ἐξετάσατε ὅλας τὰς ὑποδείξεις τῶν κυρίων συναδέλφων καὶ ἐξετάσατε καὶ τὸν ὑπομνηματισμὸν τοῦ κ. Γ. Ποπολάνου. Καὶ ἐπανεξετάσατε ἐπίσης τὸ θέμα τῶν πόρων καὶ τῶν ἐν γένει ἐπιβαρύνσεων ἐν πνεύματι κατανοήσεως καὶ δικαιοσύνης. Κατερχόμενος τοῦ βήματος, καὶ σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιλογὴν τῆς θέσεως τοῦ ὑπὸ ἀνέγερσιν μεγάρου, θεωρῶ καθῆκον νὰ ἐπισύρω διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν τὴν προσοχήν σας πρὸς μίαν νέαν ἐποπτείαν τοῦ κρισίμου θέματος. Διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπισύρετε κατὰ τοῦ προσώπου σας τὴν κατάκρισιν τῶν ἐπερχομένων γενεῶν καὶ τὴν κατάκρισιν τῆς Ἱστορίας.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§34Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεγραμμίσθη καὶ διεξετραγῳδήθη, θὰ ἔλεγον, ἀπ’ ὅλους σχεδὸν τοὺς ρήτορας, ἡ θλιβερὰ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ Δικαιοσύνη ἀπὸ ἀπόψεως στεγαστικῶν ἀναγκῶν. Δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα, εἶναι δεδομένη. Προκειμένου ὅμως νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα αὐτό, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἐρευνηθῇ, διατὶ ἕως τώρα δὲν ἐδόθη κάποια λύσις, ἔστω καὶ προσωρινή. Ἔστω ἡ προσωρινὴ λύσις περὶ τῆς ὁποίας διὰ μακρῶν ὡμίλησεν ὁ κ. Βασιλᾶτος, ἡ προσωρινὴ λύσις τῆς ἀνεγέρσεως ἑνὸς 8ωρόφου μεγάρου δι’ ἕνα χρονικὸν διάστημα μέχρις ὅτου δοθῇ λύσις, ὥστε νὰ στεγασθῇ ἐκεῖ ἡ Δικαιοσύνη. Διατί; Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἕνα θέμα ἀρχῆς, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ ἐπισημάνωμεν. Διότι φοβοῦμαι, ὅτι ἀσχέτως ἐὰν τὸ μέγαρον θὰ γίνῃ εἰς τὰς φυλακὰς τοῦ Συγγροῦ ἢ εἰς τὸν χῶρον τῶν ἀρχαίων Δικαστηρίων τῆς Πνυκὸς ἢ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ, καὶ ἐὰν στοιχίσῃ 300 ἑκατομμύρια ἢ περισσότερα, φοβοῦμαι μήπως μείνωμεν πάλιν εἰς τὰ ἐγκαίνια καὶ μετὰ 10 χρόνια συζητοῦμεν πάλιν ἐδῶ τὸ πρόβλημα τῆς Δικαιοσύνης. Δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σταθῶ εἰς ἕνα θέμα ἀρχῆς, προκειμένου περὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ὑποχρεώσεων πρὸς λύσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἐὰν ἐπετρέπετο ἡ προσωποποίησις τῶν λειτουργιῶν τοῦ Κρατικοῦ ὀργανισμοῦ, νομίζω, ὅτι χωρὶς πολὺ κόπον θὰ διέκρινεν κανείς, ὅτι ὑπάρχουν εἰς ὡρισμένας κρατικὰς ὑπηρεσίας οἱ πτωχοὶ συγγενεῖς, τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν ἄποψιν τῶν σχέσεων μὲ τὸν Δημόσιον προϋπολογισμόν. Καὶ αὐτὸ τὸ προνόμιον τὸ δυσμενὲς τὸ ἔχει ἡ Δικαιοσύνη, ἡ Παιδεία καὶ ἡ Πρόνοια, δηλαδὴ οἱ τομεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦν τὴν στάθμην τοῦ πολιτισμοῦ μιᾶς χώρας. Ἀσχέτως πρὸς τὴν γενικωτέραν καθυστέρησιν τῆς χώρας, οὔτε ὁ πολλαπλασιασμὸς τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, οὔτε αἱ τεράστιαι κρατικαὶ δαπάναι ἐπέτρεψαν νὰ λάβῃ ἡ Δικαιοσύνη τὴν θέσιν της εἰς τὴν ἱεράρχησιν τῶν δαπανῶν. Ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ὁ πτωχὸς συγγενὴς τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐὰν λοιπόν, δὲν ἐκτιμηθοῦν δεόντως καὶ δὲν ἀναγνωρισθοῦν ὡς προέχουσαι αἱ ἀνάγκαι αὐταί, φοβοῦμαι, ὅτι καὶ μετὰ δέκα χρόνια θὰ συζητῶμεν περὶ ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπιτύχῃ νὰ ὑπάρξῃ αὐτὴ ἡ ἀναγνώρισις, θὰ προσφέρῃ μίαν σημαντικὴν ὑπηρεσίαν. Αὐτό, δυστυχῶς, δὲν διαφαίνεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, διότι δι’ αὐτοῦ ἡ Δικαιοσύνη ἐξακολουθεῖ νὰ ἐμφανίζεται ὡς πτωχὸς συγγενής, ζητῶν ἐλεημοσύνην. Ἡ ἔλλειψις μελέτης ἀποδεικνύει, ὅτι δὲν γίνεται σοβαρὰ ἀντιμετώπισις τοῦ ζητήματος. Ἐκ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως ἡ ἐπὶ 5ετίαν εἰσφορὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι ἀπροσδιόριστος καὶ ἁπλῶς μετατίθεται ἐφεξῆς τὸ βάρος καὶ ἡ εὐθύνη τῆς καλύψεως τῶν δαπανῶν ὑπὸ τῶν δικηγόρων καὶ τοῦ λαοῦ. Ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ σαφὴς πρόβλεψις, ὅτι τὸ Κράτος θὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην νὰ συνάψῃ δάνειον 250 ἑκατομμυρίων, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ δαπάναι ἀνεγέρσεως τοῦ μεγάρου. Περαιτέρω, ὑπάρχει τὸ δεδομένον, ὅτι σήμερον τὸ Κράτος πληρώνει διὰ μισθώματα καὶ ἐπισκευὰς ἑπτὰ ἑκατομμύρια ἐτησίως περίπου. Λέγει, λοιπόν, μὲ τὸ νομοσχέδιον τὸ Κράτος, τὰ σβήνω αὐτὰ ποὺ πληρώνω καὶ ἐφεξῆς ἐπιβάλλω φορολογίαν. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. βουλευταί, νὰ δεχθῶμεν, ὅτι προκειμένου νὰ λυθοῦν νευραλγικὰ προβλήματα, δύναται νὰ ἀπαλλοτριώσῃ τὸ Κράτος τὰς εὐθύνας του καὶ νὰ περιμένῃ ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν τῆς δραχμῆς τῶν αἰτήσεων καὶ τῶν πιστοποιητικῶν καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ δικηγόρου νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του. Ἐὰν διὰ μίαν 20ετίαν ἀπεφάσιζε τὸ Κράτος νὰ διαθέσῃ τὰ ἑπτὰ αὐτὰ ἑκατομμύρια ποὺ δαπανᾶ τώρα ἐτησίως, θὰ ἔχωμεν ἕνα ποσὸν 140 ἑκατομμυρίων μαζὶ μὲ τὴν ἀξίαν τοῦ οἰκοπέδου Σανταρόζα 50 ἢ 60 ἑκατομμύρια, θὰ ὑπῆρχεν ἀμέσως ἕνα ποσὸν 200 ἑκατομμυρίων.

§35Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἐν τῷ μεταξὺ δὲν θὰ στεγάζωνται τὰ Δικαστήρια;

§36Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι θέμα χρόνου ἐνάρξεως τῆς κατασκευῆς. Ἐὰν ἤρχιζε συντόμως θὰ εἴχαμεν ἄλλα τρία τέσσαρα χρόνια μέχρις ὅτου ἀποπερατωθῇ, κατὰ τὰ ὁποῖα τὸ Κράτος θὰ ἐπεβαρύνετο ἕνα πρόσθετον ποσὸν 20 ἑκατομμυρίων διὰ τὰς δαπάνας μισθώσεως τῶν ἀκινήτων. Ἔπρεπε, λοιπόν, τὸ Κράτος νὰ ἐγγράψῃ κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἕνα κονδύλιον 100 ἑκατομμυρίων διὰ νὰ συμπληρωθοῦν τὰ 300 ἑκατομμύρια. Ἀλλὰ εἶναι ἀκατανόητον, ὅτι καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλῃ νὰ διαθέσῃ αὐτὰ τὰ 100 ἑκατομμύρια, δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἐπιβαλλομένη εἰσφορά, ἡ ὁποία ὑπολογίζεται εἰς 17 ἑκατομμύρια τὸν χρόνον, ἐὰν ἰσχύσῃ διὰ μίαν 5ετίαν θὰ καλύψῃ ὁλόκληρον αὐτὸ τὸ ποσόν. Ἐπὶ πλέον θὰ ὑπάρξῃ ἡ ὑπεραξία τῶν ἀκινήτων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται πέριξ τῆς ἐκτάσεως τοῦ οἰκοπέδου, ὅπου θὰ ἀνεγερθῇ τὸ μέγαρον. Δὲν προβλέπεται πῶς θὰ εἰσπραχθῇ. Ἐνῷ λοιπόν, εἰς τὴν ἀπωτέραν δυνατὴν ἀξίωσιν τοῦ Κράτους νὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τοὺς δικηγόρους καὶ τοὺς πολίτας τὸ ἔλλειμμα πρὸς κάλυψιν τῆς ὅλης δαπάνης, τοῦτο οὐδαμῶς ἐπετρέπετο νὰ ὑπερβαίνῃ τὰ 100 ἑκατομμύρια, δηλαδή, ἐπιβάρυνσιν μόνον διὰ 5 ἔτη. Τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν προβλέπεται εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§37Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὅλα προβλέπονται. Θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος προβλέπει πότε ἐκ τῆς ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων ἐπιβάλλεται εἰσφορά.

§38Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τοῦτο θὰ εἶχεν ἐφαρμογὴν ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἔργου, τὸ ὁποῖον βραχυπροθέσμως ἐντὸς ἑνός, ἑνάμισυ ἔτους θὰ ἀποπερατοῦτο. Ἐν προκειμένῳ ὅμως, ὅπου εἶναι ἄγνωστον πότε θὰ ἀποπερατωθῇ τὸ μέγαρον, ὅταν ἐπιβληθῇ ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τῆς ὑπεραξίας ἐντὸς βραχέος χρόνου, δὲν θὰ ἔχουν ἀκόμη τὰ πέριξ ἀκίνητα λάβει τὴν ἀξίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχουν μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου. Ἡ κειμένη νομοθεσία, προβλέπει, ὅτι ἀπὸ τώρα θὰ ἀρχίσῃ ἡ διαδικασία διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῆς ὑπεραξίας.

§39Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Σήμερον δὲν ἔχει γίνει τὸ ἔργον, αὐτὸ ποὺ λέγετε θὰ γίνῃ ὅταν γίνῃ τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον.

§40Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ νομοθεσία προβλέπει τὰς περιπτώσεις προκειμένου περὶ βραχυπροθέσμων ἔργων, ἐνῷ ἐδῶ δὲν ὑπάρχει πρόβλεψις ὡς πρὸς τὸν χρόνον περατώσεως τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Ἄλλως τε ὑπάρχουν περιπτώσεις, ὅπως ἡ ἀνακατασκευὴ τῶν κεντρικῶν ὁδῶν, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας δὲν εἰσεπράχθη εἰσφορὰ ἐπὶ τῆς ὑπεραξίας τῶν ἀκινήτων. Ὁπωσδήποτε, ὅμως, θὰ ὑπάρξῃ ἕνα ἔσοδον.

§41Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Μήπως πρόκειται περὶ νόμου ηὐξημένης τυπικῆς δυνάμεως, ὥστε νὰ ὁμιλῆτε περὶ δεσμεύσεως τῆς δικηγορικῆς τάξεως ἐπὶ μακρὸν χρόνον;

§42Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, τὸ ἀντιστρέφω. Θὰ πρέπει νὰ προσδιορίσητε τὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς δικηγορικῆς τάξεως εἰς περιωρισμένον χρόνον. Ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη δύναται νὰ παραταθῇ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐσαεὶ νὰ ἰσχύῃ αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις.

§43Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ διαδεχθοῦν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν θὰ δύνανται νὰ καταργήσουν τοὺς εἰδικοὺς πόρους καὶ νὰ ἐπιβαρύνουν τὸν Δημόσιον προϋπολογισμόν.

§44Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. ἔχει δώσει ἐξετάσεις. Δὲν ἔχω παρὰ νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ θέμα τῶν σεισμοπαθῶν.

§45Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶπον, ὅτι ὅταν ἔλθῃ ἄλλη Κυβέρνησις θὰ δύναται νὰ καταργήσῃ τοὺς εἰδικοὺς πόρους. Ἂς ἀρχίσωμεν τώρα ἢ ἔχετε τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι οἱαδήποτε ἄλλη Κυβέρνησις θὰ συνεχίσῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου.

§46Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, ἡ ἱστορία ἡ Ἑλληνική, αὐτὴ εἶναι. Ἐτερματίσθη ἡ ἀνέγερσις τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν καὶ ἀναζητεῖται ἀπὸ τοὺς λαβόντας τὴν βοήθειαν νὰ ἐπιστρέψουν τὴν βοήθειαν ποὺ πῆραν. Αὐτὴ εἶναι ἡ νοοτροπία τοῦ προϋπολογισμοῦ. Διατὶ θέλετε νὰ εἰσαγάγητε αὐτό. Ἐν προκειμένῳ, ἂν ὑπάρξῃ ἀνάγκη θὰ δύναται νὰ παραταθῇ ἡ ἐπιβάρυνσις. Πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις εἰς τὸ Κράτος, ὅτι ἡ στέγασις τῆς δικαιοσύνης εἶναι ἡ πρώτη καθ’ ἱεράρχησιν ἀνάγκη. Ἑπομένως, ὅταν διὰ τὴν κατασκευὴν γκὸλφ εἰς τὴν Γλυφάδα, τὸ ὁποῖον προορίζεται διὰ ἐλαχίστους κυρίους καὶ κυρίας τῆς ἀριστοκρατίας διατίθενται χρήματα ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, ὅταν διατίθενται δεκάδες ἑκατομμυρίων διὰ τὴν ἀποβάθραν Φαλήρου, εἶναι δυνατὸν νὰ λέγετε, ὅτι δὲν ἔχει ὁ προϋπολογισμὸς χρήματα διὰ τὴν κάλυψιν ἀναγκῶν τῆς δικαιοσύνης; Εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἀπομακρύνετε, κ. Ὑπουργέ, αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν.

§47Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αἱ δαπάναι διὰ τὸ γκὸλφ εἶναι ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν ἢ ἀπὸ τὸ Προπό;

§48Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἔργον τοῦ τουρισμοῦ, ὁ ὁποῖος χρηματοδοτεῖται ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Θὰ πρέπει νὰ τεθῇ ἕνα ὡρισμένον χρονικὸν ὅριον, διότι ἄλλως τε καὶ ἔπειτα ἀπὸ 10 χρόνια πάλιν θὰ ὁμιλοῦμεν περὶ Δικαστικοῦ Μεγάρου. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρέπει τὸ θέμα τῆς δαπάνης νὰ ἀντιμετωπισθῇ γενναίως ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀπαλλαγοῦν οἱ δικηγόροι τῆς ἐπιβαρύνσεως, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον ἐκεῖνοι, ποὺ θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον νὰ πληρώνουν, ἐκεῖνοι ποὺ εἰσέρχονται εἰς τὰ σχολεῖα νὰ πληρώνουν καὶ ἐκεῖνοι ποὺ εἰσέρχονται εἰς τὰ νοσοκομεῖα νὰ πληρώνουν κ.ο.κ. Τὸ Κράτος ἔκαμε κτίρια τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ ἄλλων Ὑπουργείων, ἠμπορεῖ νὰ ὑποχρεώσετε κανένα νὰ πληρώσῃ; Ἡ ἀνέγερσις τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου εἶναι ὑποχρέωσις ἐπιτακτικὴ τοῦ Κράτους καὶ τὴν δαπάνην τῆς κατασκευῆς του πρέπει νὰ πληρώσῃ τὸ Κράτος. Συμπεραίνων λέγω· θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ εἰσφορὰ τῶν δικηγόρων ἢ τοὐλάχιστον νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ ἥμισυ καὶ νὰ τεθῇ ὡρισμένος χρόνος πάντως, διὰ τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ τοῦ βάρους.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§50Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας τὴν παρουσίαν 25 μόνον συναδέλφων κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἰς τὴν αἴθουσαν. Αὐτὸ βέβαια δὲν μὲ ἐμποδίζει νὰ ὁμιλήσω καὶ θὰ ὁμιλήσω, ἀλλὰ τὸ Προεδρεῖον νομίζω, ὅτι θὰ ὤφειλε νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν λόγῳ προφανοῦς ἐλλείψεως ἀπαρτίας.

§51Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, οἱ κύριοι βουλευταί, ἀπῆλθον, διότι προφανῶς τὸ θέμα ἐξηντλήθη καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνουν νὰ ἀκούουν τὰ αὐτὰ πράγματα.

§52Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Λύχνο, ἔκαμα αὐτὴν τὴν παρατήρησιν καὶ ὑπόμνησιν διὰ τὸν κ. Πρόεδρον, ὁ ὁποῖος ὀφείλει κατὰ τὸν Κανονισμὸν νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν ὕπαρξιν ἢ μὴ ἀπαρτίας καὶ οὐχὶ διὰ νὰ λάβω αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ ὑμᾶς καὶ μάλιστα πρὶν ἀκόμη μὲ ἀκούσετε, διὰ νὰ κρίνητε ἐὰν θὰ λεχθοῦν τυχὸν τὰ ἴδια πράγματα. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀφοῦ μὲ διεκόψατε, ὀφείλω νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀπάντησιν. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὅταν ἡ Βουλὴ ἀσκῇ ὡς σήμερον ἔργον νομοθετικόν, ὀφείλει ἡ Συμπολίτευσις πρὸ παντὸς νὰ παρίσταται ἐδῶ, ἂν θέλῃ νὰ συμβάλλῃ εἰς τὴν ψήφισιν τῶν ὑποβαλλομένων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως νομοσχεδίων. Ἀλλ’ αὐτὴν τὴν στιγμὴν παρίστανται δέκα μόνον βουλευταὶ τῆς ΕΡΕ καὶ ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ κανονικῶς τὸ Κοινοβούλιον ἡ δὲ εὐθύνη βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν πλειοψηφίαν.

§53Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Καὶ ἐκ τῆς Ε. Κ. παρίστανται μόνον τρεῖς.

§54Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ποὺ ἐννοεῖτε εἰς ὅλα τὰ θέματα νὰ δικαιολογῆτε τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ συγχωρῆτε ὅλας τὰς ἀνωμαλίας, καθ’ ἕξιν, λησμονεῖτε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι σήμερον δὲν εἶναι ἡμέρα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου ὁπότε παρίστανται καὶ ὀφείλουν κατ’ ἐξοχὴν νὰ παρίστανται βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλ’ ἡμέρα νομοθετικῆς ἐργασίας ὁπότε ἡ Κυβέρνησις, ἂν θέλῃ νὰ προωθηθῇ αὕτη, ὀφείλει νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς ΕΡΕ νὰ προσέρχωνται εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ ἰσχυρισμός σας, ὅτι παρίστανται τρεῖς βουλευταὶ τῆς Ε.Κ. δὲν εἶναι ἀκριβής, διότι ὅπως βλέπετε παρίστανται περισσότεροι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς τῆς ΕΡΕ.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἐὰν μία παράταξις νομίζῃ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις, εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑποβάλῃ ἔγγραφον πρότασιν ὑπογραφομένην ἀπὸ 10 βουλευτάς. Ἐὰν νομίζετε λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις, νὰ ὑποβάλετε τοιαύτην πρότασιν.

§56Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Προχθές, κ. Πρόεδρε, ποὺ συνεζητεῖτο ἡ αἴτησις παραπομπῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας εἰς εἰδικὸν δικαστήριον, διεκόψατε τὴν συνεδρίασιν αὐτεπαγγέλτως παρ’ ὅλον, ὅτι παρίστατο τριπλάσιος ἀριθμὸς βουλευτῶν ἀπὸ τοὺς παρισταμένους σήμερον καὶ τὸ συζητούμενον θέμα ἦτο ἐνδιαφέρον. Διατὶ προχθὲς δὲν ἐζητήσατε πρότασιν ἔγγραφον καὶ τώρα ζητεῖτε ὑποβολὴν ἐγγράφου προτάσεως; Ὀφείλετε, κ. Πρόεδρε, νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ Προεδρεῖον καὶ οἴκοθεν, αὐτεπαγγέλτως ὀφείλει νὰ διαπιστώνῃ τὴν ὕπαρξιν τῆς ἀπαρτίας καὶ ἂν εἶναι πασίδηλος ἡ ἀνυπαρξία της νὰ λύῃ τὴν συνεδρίασιν. Καὶ ἤδη, κύριοι βουλευταί, προτίθεμαι καὶ ὀφείλω νὰ κάμω ἀντικειμενικάς τινας παρατηρήσεις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἀναφερομένας εἰς ὡρισμένα κρίσιμα θέματα τῶν ὁποίων ἐπιδιώκεται ἡ νομοθετικὴ ρύθμισις. Ἐπὶ τοῦ πρώτου καὶ βασικοῦ θέματος, θέματος ἀρχῆς τοὐτέστιν τῆς σκοπιμότητος καὶ ἀναγκαιότητος ἀνεγέρσεως δικαστικοῦ μεγάρου εἰς τὴν πρωτεύουσαν ἀνταποκρινομένου εἰς τὸν πολιτισμὸν καὶ τὴν ἱστορίαν τῆς χώρας καὶ προωρισμένου νὰ συμβάλλῃ εἰς τὴν ἀρτιωτέραν λειτουργίαν τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὴν ἐξύψωσιν τοῦ γοήτρου της ὑπῆρχε ἔκπαλαι καὶ ὑπάρχει καὶ σήμερον πλήρης καὶ ἀπόλυτος σύμπτωσις ἀπόψεων. Εἶναι τόσον ἄθλιαι αἱ συναφεῖς στεγαστικαὶ συνθῆκαι ποὺ ἐπικρατοῦν σήμερον, ὥστε νὰ καθίσταται ἐπιτακτικωτέρα ἡ ἀνάγκη ἀνεγέρσεως τοῦ δικαστικοῦ μεγάρου. Πολλοὶ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες συνάδελφοι καὶ ἰδιαιτέρως ὁ κ. Λυκουρέζος ἔδωσαν μίαν ἁδράν, ἀλλὰ καὶ ζοφερὰν εἰκόνα τῆς πλήρους ἐγκαταλείψεως καὶ οἰκτρᾶς καταστάσεως τῶν Ἀθηναϊκῶν Δικαστηρίων, μὲ ἐξαίρεσιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἐν μέρει τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἄλλως τε καὶ εἰς αὐτὴν τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ σχεδίου νόμου, ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις, συνομολογεῖ τὴν ὑφισταμένην ἀθλιότητα. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν προεδρικὴν ἕδραν, καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ καταπονήσω τὴν Βουλὴν ἐπισημαίνων καὶ ἄλλα χαρακτηριστικὰ παραδείγματα τῆς θλιβερᾶς αὐτῆς εἰκόνος καὶ ἐπικρίνων δικαίως τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀδιαφορίαν της καὶ τὰς ἀνεπιτρέπτους παραλείψεις της. Ἁπλῶς, περιορίζομαι νὰ τονίσω, ὅτι ἐπικειμένης τῆς ἐφαρμογῆς τῆς νέας Πολιτικῆς Δικονομίας καθιερούσης τὸ νέον σύστημα τῆς προφορικότητος τῆς διαδικασίας, τοὐτέστιν τῆς ἐπ’ ἀκροατηρίου διεξαγωγῆς ὁλοκλήρου τῆς ἀποδεικτικῆς διαδικασίας, θὰ χρειασθοῦν νέαι μεγάλαι αἴθουσαι στεγάσεως τῶν Δικαστηρίων. Ἐξ ἄλλου, ἡ Κυβέρνησις, ὀφείλει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐπειγόντως τὸ ζήτημα τῆς ριζικῆς ἐπισκευῆς καὶ βελτιώσεως τῆς καταστάσεως ποὺ ἐπικρατεῖ εἰς τὰ Δικαστήρια Ἀθηνῶν, ἐφ’ ὅσον διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ δικαστικοῦ μεγάρου, θὰ χρειασθοῦν πολλὰ ἔτη. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου κρισίμου θέματος τῶν εὐθυνῶν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν καθυστέρησιν ἐπιλύσεως τοῦ συναφοῦς προβλήματος καὶ διὰ τὴν τοποθεσίαν ἀνεγέρσεως τοῦ δικαστικοῦ μεγάρου εἶναι ἀπόλυτος ἡ διαφωνία μας μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ καὶ δικαίως, ὅτι ἠδύνατο καὶ ὤφειλε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα κατὰ τὴν συνεχῆ ἑπταετίαν καθ’ ἣν εὑρίσκετο εἰς τὴν ἐξουσίαν. Δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμεν, κύριοι βουλευταί, τὸ βαρυσήμαντον γεγονός, ὅτι καθ’ ὅλην τὴν ἀνώμαλον πολιτικὴν κατοχικὴν καὶ μεταπελευθερωτικὴν περίοδον ποὺ καλύπτει μίαν δεκαετίαν καὶ πλέον, οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ γίνῃ λόγος περὶ ἀνεγέρσεως δικαστικοῦ μεγάρου. Μόνον κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν καὶ δή, μετὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν ἐρειπίων ποὺ ἐσώρρευσεν ὁ πόλεμος καὶ ἡ κατοχὴ ὑπῆρχον ὅλαι αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες διαθέσεως ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς ἀναγκαιούσης δαπάνης 150 περίπου ἑκατομμυρίων δραχμῶν, διότι τὰ ἄλλα 100 ἑκατομμύρια θὰ ἐξησφαλίζοντο ἐκ τῆς ἐκποιήσεως τοῦ οἰκοπέδου ἐκτάσεως 2000 τετραγ. μέτρων εἰς τὸ κεντρικώτερον σημεῖον τῆς πρωτευούσης. Εἶναι γνωστόν, ὅτι μέσα εἰς μίαν δεκαετίαν ἐπενταπλασιάσθησαν τὰ φορολογικὰ βάρη τοῦ λαοῦ μας, χάρις εἰς τὴν ὀρθῶς ἀποκληθεῖσαν φορομπηχτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ. Ὁ πρ)σμὸς τῶν 5 δισεκατομμυρίων τοῦ 1950 ἔφθασε τὸ 1962 εἰς τὰ 24 δισεκατομμύρια. Μέσα ἀπὸ τὰ τεράστια, αὐτὰ ἐκ φόρων ἔσοδα ποὺ ἐπήγασαν ἀπὸ τὸν μόχθον καὶ τὸν ἱδρῶτα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἠδύνατο νὰ ἐξοικονομηθοῦν τὰ 150 αὐτὰ ἑκατομμύρια ἔστω καὶ διὰ τῆς ἱδρύσεως ἑνὸς ὀργανισμοῦ καὶ συνομολογήσεως ἑνὸς δανείου ἐξυπηρετουμένου ἀρτίως ἀπὸ τὰ ἀντίστοιχα ποσὰ καταβαλλομένων μισθωμάτων στεγάσεως καὶ διὰ νέων μισθώσεων τῶν κρατικῶν δικαστικῶν ἀρχῶν. Δὲν ἀπετέλεσε λογοπαίγνιον ὁ προβληθεὶς ἰσχυρισμός, ὅτι ἠδύνατο κάλλιστα νὰ διατεθῇ ἡ τεραστία δαπάνη τῶν 100 ἑκατομμυρίων ποὺ διετέθη διὰ τὸ περίφημον ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος ποὺ ἐχαρακτηρίσθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν Δικαιοσύνης ὡς ἔργον μακρᾶς πνοῆς καὶ ἤδη παραμένει κατὰ τὴν ἔκφρασιν τοῦ ποιητοῦ, ἔρημον καὶ μόνον εἰς τὴν ὑψηλοτέραν ὀρεινὴν κορυφὴν τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Ἀττικῆς. Ὅσοι τὸ εἶπον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ τὸ εἶπον πολλοί, δὲν ἔκαναν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐπαναλάβουν ἐκεῖνα ποὺ συζητοῦν καὶ ψέγουν καθημερινῶς οἱ πτωχοὶ Ἕλληνες εἰς τὰς πόλεις καὶ τὴν ὕπαιθρον.

§57Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, καὶ τὸ ξενοδοχεῖον αὐτὸ ἔχει τὴν χρησιμότητά του.

§58Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Λύχνο μὴ κοπιάζετε.

§59Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης προσπαθεῖ νὰ μὲ θίξῃ, κατὰ παλαιὰν συνήθειαν, ἐμμέσως, λέγων πρὸς τὸν κ. Λύχνον νὰ μὴ κοπιάζῃ, διότι οἱ ἰσχυρισμοὶ τοὺς ὁποίους προβάλλω ἀποτελοῦν ὄχι μόνον τὴν γνώμην τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ τὴν γνώμην ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀκόμη καὶ τῶν ὀπαδῶν τῆς ΕΡΕ. Καὶ ἐὰν θέλετε νὰ προχωρήσω, θὰ μείνῃ στίγμα διὰ τὴν πολιτικήν σας, ἐὰν ἀναφερθῶ εἰς ἄλλα θέματα ὡς εἶναι ἡ κατασκευὴ ἑνὸς τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς τὴν Σκῦρον ποὺ τὸ ἐκτίσατε εἰς τὴν θάλασσα καὶ ἐδαπανήσατε κατόπιν ἄλλο 1 ἑκ. διὰ νὰ κτίσετε ἕνα τοῖχο εἰς τὴν θάλασσα διὰ νὰ προστατεύσητε τὸ ξενοδοχεῖο καὶ νὰ μὴ τὸ πάρῃ ἡ θάλασσα. Ἔτσι γίνεται ἡ διασπάθισις τοῦ δημοσίου χρήματος.

§60Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὑποθέτω, ὅτι ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. βουλευτὴς θὰ ἔχῃ ἀντιληφθῆ, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν θέλει μαθήματα Κοινοβουλευτισμοῦ.

§61Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω ἔλθει κατ’ ἐπανάληψιν μαζί σας εἰς σύγκρουσιν καὶ ἡ ἀρχὴ ἔγινεν ὅταν καθυβρίσατε τὸ δικηγορικὸν σῶμα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§62Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὑπῆρξε σύγκρουσις μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν, διότι ἐν τῷ προσώπῳ σας καθύβρισα τὸ δικηγορικὸν σῶμα;

§63Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κατ’ ἐπανάληψιν εἰς διάφορα νομοσχέδια καὶ κατὰ τὴν ἄσκησιν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου τὸν τελευταῖον καιρὸν ἤλθομεν κατ’ ἐπανάληψιν εἰς προστριβὰς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ ἑπομένως αὐτὴν τὴν στιγμὴν μνησικακεῖτε.

§64Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος θὰ νομίζῃ, ὅτι χρειάζομαι μαθήματα Κοινοβουλευτισμοῦ.

§65Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Οἱ Ὑπουργοὶ ἔχουν ἐπηυξημένην εὐθύνην σεβασμοῦ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Δὲν δύνασθε, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται ἐπίκλησις ἀδιαμφισβητήτων ἐπιχειρημάτων νὰ ἀπευθύνεσθε εἰς βουλευτὴν καὶ γενικώτερον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ κάμνετε ἕνα τοιοῦτον ὑπαινιγμόν. Διότι ὅταν λέγετε πρὸς τὸν κ. Λύχνον, διακόπτοντα ἐμὲ διὰ τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος, ὅταν λέγετε πρὸς τὸν κ. Λύχνον «μὴ ἀσχολῆσθε μὲ τὸ θέμα αὐτό, εἶναι περιττὸν νὰ κάμετε κόπον νὰ ἀντικρούσετε τὸν ρήτορα», τίποτε ἄλλο δὲν κάμετε παρὰ παραβαίνετε τὴν ὀφειλομένην τάξιν συμπεριφορᾶς καὶ εὐπρεπείας εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν.

§66Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν ἄδειαν τοῦ ρήτορος νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Στεφανίδη, θὰ ἐπιτρέψετε καὶ εἰς ἐμὲ νὰ σᾶς διακόψω.

§68Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὀφείλω ὅμως μίαν διευκρίνησιν περὶ τοῦ δικηγορικοῦ σώματος καὶ τῆς καθυβρίσεώς του, πρέπει νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν δι’ ὅσους δὲν ἦσαν τότε βουλευταὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ὅταν ἔγινε μία ἀπεργία τῶν δικηγόρων τὸ 1957, τότε ἦλθε τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου καὶ τὴν ἀντίληψιν ὁλοκλήρου τοῦ δικηγορικοῦ σώματος, καθύβρισε τὸ δικηγορικὸν σῶμα ὡς ἑξῆς: Εἶπε δηλαδή, ὅτι ἡ κάθοδος εἰς ἀπεργίαν εἶχεν ἄλλα ἐλατήρια. Δηλαδή, ἐψέξατε τοὺς δικηγόρους διὰ τὴν ἐνέργειάν των αὐτὴν καθόδου των εἰς ἀπεργίαν.

§69Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αὐτὸ εἶναι καθύβρισις τοῦ σώματος τῶν δικηγόρων;

§70Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Καὶ ἐπροχωρήσατε καὶ εἴπατε, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν οἱ δικηγόροι ζημιώνουν τὴν κοινωνίαν, ὅτι εὑρίσκονται εἰς ἀντίθεσιν μὲ αὐτὴν καὶ ἀγωνίζονται διὰ τὰ ἰδικά των συμφέροντα. Ἔχω τὰ πρακτικὰ νὰ σᾶς τὰ φέρω αὔριον.

§71Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Θέλετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω; Τὸ τὶ εἶπα ἀκριβῶς ἀναφέρεται εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ ἀσφαλῶς δὲν εἶναι ἀντικείμενον τῆς σημερινῆς συζητήσεως, ἀλλὰ ἐκπληκτικὸν εἶναι διατὶ σεῖς τὸ ἀναμιγνύετε σήμερον εἰς τὴν συζήτησιν. Πέραν αὐτοῦ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι ἡ ὑπόκρουσις ἀπὸ τὴν ἐπίκρουσιν ἐπὶ τοῦ βήματος δὲν προσθέτει τίποτε εἰς τὰ ἐπιχειρήματα. Ἡμπορεῖ νὰ ἀποτελῇ ἐπίδειξιν νταϊλικιοῦ ἔναντι τοῦ ἀντιλέγοντος, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι προσθέτει τίποτε εἰς τὰ ἐπιχειρήματά σας τὸ σύνηθες κτύπημα ἐπὶ τοῦ ἑδράνου. Καὶ πέραν αὐτοῦ θὰ ἤθελα νὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησίν μου, διότι διεπιστώσατε καὶ σεῖς, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία σύγκρουσις, ἐμένα δὲν θὰ μὲ ἐστενοχωροῦσε, διότι δὲν ἐπιζητῶ τὴν συγκατάβασιν οὔτε ἑνὸς συναδέλφου, τὴν εὐθύτητα ζητῶ, δὲν ἐπιζητῶ τὴν συγκατάβασιν. Εἴπατε, ὅτι ὑπάρχει σύγκρουσις μεταξύ μας, ἐγὼ δὲν ἐνθυμοῦμαι σύγκρουσιν.

§72Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, συνεχίσατε τὸ ἄτοπον. Θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ὅτι ὅταν ἤρχισα νὰ ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ θέματος οὔτε προέβην εἰς καμμίαν ἐκδήλωσιν ἐκνευρισμοῦ, διότι ὡμίλουν ἠρέμως ἐπὶ τῶν κρισίμων θεμάτων καὶ σήμερον εἶναι ἐκδήλωσις τῆς πίστεώς μου πρὸς τὰς ἰδέας μου, ἀλλὰ ὅταν ὡμιλήσατε κατὰ τρόπον τόσον περιφρονητικὸν δι’ ἐμὲ ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κ. Λύχνον, τότε ἀκριβῶς ὑπῆρξεν ἡ δικαιολογημένη ἐκδήλωσις ἐκ μέρους μου καὶ ἔκαμα ἐκεῖνο ποὺ κάμνουν πλεῖστοι ὅσοι ρήτορες καὶ σεῖς ὁ ἴδιος κατ’ ἐπανάληψιν, καὶ σεῖς ὡς Ὑπουργὸς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δίδετε τὸ παράδειγμα. Ἐξ ἄλλου καὶ ἡ ἔκφρασις αὐτὴ περὶ νταϊλικίου εἶναι ἔκφρασις ἀντικοινοβουλευτική, διότι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, ὁμιλοῦντες εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πλειστάκις κατὰ τὴν φορὰν τῶν λόγων των καὶ τὴν ὑποστήριξιν σθεναρῶς τῶν ἀπόψεών των ἐκτυποῦσαν τὰς χεῖρας των ἐδῶ, ἀλλὰ οὐδεὶς ἀπετόλμησε νὰ χαρακτηρίσῃ τὸν κ. Παπανδρέου ἢ τὸν κ. Καραμανλῆν ὡς νταῆν, διὰ νὰ καταδείξω εἰς ποῖον σημεῖον ὑποβιβάζετε τὴν συζήτησιν μὲ τοὺς λόγους καὶ τὰς πράξεις σας. Τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτὸν σᾶς τὸν ἐπιστρέφω.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Στεφανίδη, νὰ ὁμιλῆτε ἐπὶ τοῦ θέματος, διότι ἀρχίσατε μὲ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον.

§74Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἦτο πρόθεσίς μου νὰ δημιουργήσω ἐπεισόδιον οὔτε καὶ δημιουργῶ, διότι ἔχω καὶ ἐγὼ ἐδῶ κἄποιαν μακράν, ἂς εἴπωμεν, ἐκδήλωσιν δὲν λέγω ἱστορίαν, ἀλλὰ συμπεριφέρομαι πάντοτε καλῶς ἐπὶ ἔτη μακρὰ καὶ ἁπλῶς ἠμύνθην ἀπέναντι μιᾶς ἀδίκου ἐπιθέσεως. Κύριοι βουλευταί, ἔλεγον, ὅτι ἡ ἄσκοπος δαπάνη τῶν 100.000.000 δραχμῶν διὰ τὴν Πάρνηθα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ γίνῃ καὶ ἡ ἰσόποσος πίστωσις νὰ εἶχε διατεθῇ διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου τῶν Ἀθηνῶν. Δὲν ἔκαμα τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐπαναλάβω αὐτὰ ποὺ ἀνεφέρθησαν ἀπὸ τόσους ρήτορας χθὲς καὶ σήμερον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ αὐτὰ ποὺ σχολιάζει καὶ ψέγει καθημερινῶς ὁ λαός. Ἐπικαίρως ὅμως, ὅταν ὅλοι γνωρίζωμεν, ὅτι προσφάτως διὰ νομοσχεδίων ψηφισθέντων ἤδη εἰς τὴν Βουλὴν ἐχαρίσθησαν μεγάλα ποσά, καὶ ἐπεστράφησαν φόροι πολλῶν ἑκατομμυρίων ὡς λ.χ. 16 ἑκατομ. δραχμῶν εἰς μεγάλους βαμβακοβιομηχάνους διὰ νὰ μὴ ἀναφέρω τὸ ὄνομα τοῦ ἑνὸς κυρίως εὐνοηθέντος καὶ ἐπὶ πλέον ἐχαρίσθησαν δεκάδες ἑκατομμυρίων διὰ τῆς νέας συμβάσεως μὲ τὸν μεγαλοεπιχειρηματίαν κ. Ὠνάσην διὰ τὴν Ὀλυμπιακὴν καὶ τόσα ἄλλα ἑκατομμύρια δι’ ἄλλων συμβάσεων ποὺ θὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἡ Ε.Κ. διὰ νὰ καταγγείλῃ τὰ πρωτοφανῆ σκάνδαλα, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἰσχυρισθῶμεν, ὅτι τὸ ἀπαιτηθησόμενον ποσὸν διὰ τὴν ἀνέγερσιν Δικαστικοῦ Μεγάρου θὰ ἐξοικονομεῖτο ἀσφαλῶς καὶ μὲ περισσὴν εὐκολίαν ἂν δὲν ἐχαρίζοντο ἢ ἐὰν ἐχαρίζοντο ὀλιγώτερα ἑκατομμύρια δραχμῶν ἐκ τοῦ ἱδρῶτος καὶ μόχθου τοῦ πτωχοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν ποὺ λυμαίνεται τὴν χώραν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς τοποθεσίας τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου εἶναι ἐπίσης ἀπόλυτος ἡ διαφωνία μου μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω τὰ ἤδη μνημονευθέντα ἐπιχειρήματα ποὺ καταδεικνύουν ἄσκοπον καὶ ἐπιζημίαν ὄχι μόνον διὰ τοὺς δικηγόρους, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν λαὸν τῶν Ἀθηνῶν τὴν δοθεῖσαν λύσιν τῆς τοποθεσίας Φυλακῶν Ἀβέρωφ. Ἀρκοῦμαι νὰ ἀναφερθῶ εἰς τοὺς ἀγῶνας, τοὺς σκληροὺς ἀγῶνας τοῦ δικηγορικοῦ κόσμου τῶν Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος δικαιοῦται νὰ ἔχῃ ἄρχουσαν γνώμην ἐπὶ τοῦ κρισίμου αὐτοῦ προβλήματος. Κατ’ ἐπανάληψιν ἐτονίσθη ἐπὶ τόσα ἔτη, ὅτι ἡ ἀνέγερσις τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου δέον νὰ γίνῃ εἰς μίαν τῶν τριῶν τοποθεσιῶν, τοῦ Δημοτικοῦ Νοσοκομείου, τοῦ τετραγώνου τῆς ὁδοῦ Σανταρόζα καὶ στοᾶς Ἀρσακείου καὶ τέλος τῆς πλατείας τῆς Δημοκρατίας, πρώην Κλαυθμῶνος, ὅπως τὴν καθιέρωσεν ὁ Ἀθηναϊκὸς λαὸς μὲ τὴν τελευταίαν μεγαλειώδη συγκέντρωσίν του. Προεκρίθη τελικῶς ἡ χειροτέρα λύσις εἰς βάρος τοῦ λαοῦ καὶ τῶν δικηγόρων τῆς πρωτευούσης. Κύριοι βουλευταί, ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ τρίτον κρίσιμον θέμα τῆς ἐπιβολῆς τῶν εἰδικῶν εἰσφορῶν. Προδήλως πρόκειται περὶ ἐπιβολῆς νέων φόρων, εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Εἶμαι ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τοῦ μεγαροσήμου, εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχίας τοῦ Κράτους. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐπὶ συνεχεῖς δεκαετίας κατέβαλλον τὴν εἰσφοράν των οἱ ἐπίσης πάσχοντες δικηγόροι τῶν ἐπαρχιῶν, ἀλλὰ διερωτῶμαι, ἐὰν τὰ ποσὰ αὐτὰ διετέθησαν διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν διὰ τὸν ὁποῖον κατεβλήθησαν. Ὁ σεβαστὸς κ. Μπακόπουλος ἐπέμεινε πρὸ ὀλίγου, ὅτι διετέθησαν πολλὰ ἐξ αὐτῶν δι’ ἄλλους σκοποὺς καὶ εἰσήχθησαν εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἠρώτησε χθὲς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης σαφῶς πόθεν ἐπληρώθησαν οἱ μισθοὶ τῶν ὑπερεκατὸν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑποθηκοφυλακείου Ἀθηνῶν, ἀλλὰ δὲν ἔλαβεν ἀπάντησιν. Δικαιοῦμαι νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι δὲν ἐγένετο ἡ ἐξ ὁλοκλήρου διάθεσις τῶν πόρων τῶν προερχομένων ἐκ μεγαροσήμων, τουτέστιν ἐξ εἰσφορῶν τῶν δικηγόρων διὰ τὰ δικαστικὰ μέγαρα τῶν ἐπαρχιῶν, τουτέστιν διὰ τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον εἰσεπράχθησαν. Εἰς πολλὰς ἐπαρχίας δὲν ὑπάρχουν δικαστικὰ μέγαρα, εἰς ἄλλας ὑπάρχουν ἢ ὑφίστανται πεπαλαιωμένα καὶ μειονεκτικὰ κτίρια καὶ κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν ἐκτίσθησαν πράγματι μερικὰ Εἰρηνοδικεῖα, ὅπως εἰς τὴν Εὔβοιαν, φροντίδι τοῦ συναδέλφου ἐξ Εὐβοίας κ. Καλλία. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθησαν δύο ἐρωτήματα εἰς τὸν κύριον Ὑπουργόν, πόσα ποσὰ εἰσεπράχθησαν κατὰ ἐπαρχίας ἐκ μεγαροσήμων καὶ ποῦ καὶ πῶς διετέθησαν καὶ ἐκ τίνος κονδυλίου ἐγένετο ἡ πληρωμὴ τῶν μισθῶν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑποθηκοφυλακείου Ἀθηνῶν καὶ παρέμειναν μέχρι τῆς στιγμῆς ἀναπάντητα. Θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ὑποβάλω αἴτησιν καταθέσεως ἐγγράφων.

§75Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ νὰ ὑποβάλετε τὴν αἴτησιν καὶ θὰ συγκεντρώσω τὰ στοιχεῖα ἀπὸ ὅλα τὰ Πρωτοδικεῖα τοῦ Κράτους. Θὰ ζητήσω στοιχεῖα ἀπὸ τὸ 1952.

§76Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ διαδικασία τῆς αἰτήσεως καταθέσεως εἰς τὴν Βουλὴν ἐγγράφων ἀπαιτεῖ ὡρισμένον σχετικῶς μακρὸν χρόνον. Ὑποθέτω, ὅτι ὡρισμένα ἐκ τῶν στοιχείων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ προσκομίσητε ἐνωρίτερον, συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου, τοὐλάχιστον τὴν προσεχῆ Δευτέραν. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ τὸ μεγαρόσημον εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν καὶ δικαιούμεθα νὰ μάθωμεν τὰ συγκεντρωθέντα ποσὰ ποῦ καὶ πῶς διετέθησαν. Ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς δύναται καὶ ὀφείλει νὰ ἀναλάβῃ τὰ συναφῆ βάρη, διότι εἰσπράττει ἐτησίως τὸ Κράτος ἀπὸ τὸν ἀγρίως φορολογούμενον λαὸν 24 δισεκατομμύρια δραχμῶν.

§77Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τὰ ἔσοδα ἐκ τοῦ μεγαροσήμου διαχειρίζονται τὰ Εἰδικὰ Ταμεῖα καθ’ ὅλην τὴν Ἐπικράτειαν, καὶ δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. Διατίθενται διὰ τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον καταβάλλονται.

§78Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Εἰδικώτερον ὅμως, ὑπάρχουν δύο εἰδικοὶ λογαριασμοὶ ἐν Ἀθήναις, ὁ ἕνας ἀφορᾷ κρατήσεις διὰ δικαστικὰ μέγαρα διὰ τοῦ Ταμείου Νομικῶν εἰς τὸ ὁποῖον ἐπεστράφησαν μόνον τὰ ⅗, ἐνῷ παρέμειναν τὰ ⅖ διὰ τὸν θεσπισθέντα σκοπόν. Ἐπίσης ὑπάρχει καὶ δεύτερος λογαριασμὸς ὑπὲρ ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου ἐκ προσθέτου ἐσόδου λόγῳ καταθέσεως ἐγγράφων εἰς τὸ Ὑποθηκοφυλακεῖον. Ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐκ τοῦ κονδυλίου αὐτοῦ τοῦ προοριζομένου δι’ ἀνέγερσιν Δικαστικοῦ Μεγάρου ἐγένετο ἡ πληρωμὴ τῶν μισθῶν ἑκατὸν περίπου ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑποθηκοφυλακείου Ἀθηνῶν πρὸ τῆς τελευταίας μονιμοποιήσεώς των. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλω νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι καθ’ ὅλα τὰ τελευταῖα ἔτη καθ’ ἅ κυβερνᾷ τὴν χώραν ἡ ΕΡΕ πλειστάκις ὑπεβλήθησαν νομοσχέδια εἰς τὴν Βουλὴν τελικῶς ψηφισθέντα ἀπὸ μόνην τὴν Κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν, δι’ ὧν δι’ ἐκτέλεσιν ὡρισμένων ἔργων ἐπεβλήθησαν εἰδικοὶ φόροι ὑπὸ τὸν διακοσμητικὸν καὶ παραπλανητικὸν τύπον τῆς εἰσφορᾶς. Δὲν θέλω νὰ μνημονεύσω τὰς περιφήμους εἰσφορὰς ποὺ διαιωνίσθησαν ἔκτοτε ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων ἢ διὰ τὴν ὕδρευσιν Ἀθηνῶν. Ἀρκοῦμαι νὰ ἐπικαλεσθῶ καὶ τὴν πρόσφατον ἐπιβολὴν εἰσφορῶν τουτέστιν φόρων εἰς βάρος τοῦ λαοῦ διὰ πολυαρίθμων νόμων ψηφισθέντων ὑπὸ τῆς ΕΡΕ. Εἶναι πράγματι ἐξόχως παραστατικὴ καὶ ἐπιγραμματικὴ ἡ φράσις ποὺ ἀνέγνωσα σήμερον εἰς μίαν ἐφημερίδα τῶν Ἀθηνῶν, ὅτι κατηντήσαμεν εἰς τοιοῦτον σημεῖον ὥστε νὰ εἶναι: «ἕνας νόμος τῆς ΕΡΕ ἕνας φόρος τῆς ΕΡΕ». Παραλείπω ἐπίσης νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ συναφὲς θέμα τῆς ὑπὸ τῆς Κυβερνητικῆς διασπάσεως τῆς ἀρχῆς τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ ποὺ συντελεῖται ἀποδεδειγμένως μὲ τὰς εἰσφορὰς αὐτὰς καὶ τὰ τέλη. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ ὑπὸ τὴν μορφὴν εἰσφορῶν ἐπανέφερε τὸ καθεστὼς τῶν διαπυλίων τελῶν ποὺ κατηργήθη πρὸ ἐτῶν ὑπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ λαοῦ. Πέραν τῆς φορομπηχτικῆς πολιτικῆς ποὺ ἔφθασε τὰ ἐκ φόρων βάρη τοῦ λαοῦ εἰς 24 δισεκατομμ. δραχμῶν καὶ τῶν διὰ σκανδαλωδῶν συμβάσεων χαριστικῶν ἐνεργειῶν της πολλῶν ἑκατομμυρίων ὑπὲρ τῶν ἐκπροσώπων τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, ὑπενθυμίζω τὴν ἐπιβολὴν εἰσφορῶν εἰς βάρος τῶν πτωχῶν νησιωτῶν ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν λιμενικῶν ἔργων καὶ εἰς βάρος τῶν αὐτοκινητιστῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὁδοποιητικῶν ἔργων περιοχῆς Ἀθηνῶν — Λαμίας–Χαλκίδος–Κορίνθου–Θεσ)κης ὡσὰν νὰ μὴ περιλαμβάνεται μέσα εἰς τοὺς κρατικοὺς σκοποὺς ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων αὐτῶν καὶ νὰ μὴ εἶναι δίκαιον καὶ ἐπιβεβλημένον νὰ διατίθενται αἱ δαπάναι ἀπὸ τὰς βαρείας φορολογίας τοῦ λαοῦ τῶν 24 δισεκατομμ. δραχμῶν ἐτησίως.

§79Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ποίαν σχέσιν ἔχουν αὐτὰ μὲ τὸ θέμα;

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς καὶ γνωρίζετε πόσον σᾶς ἐκτιμῶ. Ἐγένετο χθὲς μία συμφωνία. Νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ ν’ ἀφεθῇ ὅλος ὁ χρόνος εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους συναδέλφους νὰ ἀναπτύξουν τὸ θέμα μὲ ἄνεσιν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1. Δὲν νομίζετε, ὅτι ἔχετε κάμει κατάχρησιν τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου; Ὡμιλήσατε περὶ τοῦ βάμβακος, ὡμιλήσατε περὶ τῶν λιμένων, ὁμιλεῖτε καὶ περὶ ὅλης τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν νὰ μὴ σεβασθῶ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λόγου, ἀλλὰ καὶ ὑμεῖς, κ. συνάδελφε, ἔχετε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ κάμετε κατάχρησιν.

§81Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὅταν θὰ διαβάσουν, κ. Πρόεδρε, οἱ Ἕλληνες τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἐκδοθοῦν εἰς βιβλίον, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἐκπλαγοῦν διὰ τὴν παρατήρησιν τὴν ὁποίαν μοῦ ἐκάματε. Δὲν ὁμιλῶ βεβαίως διὰ τὸν νεαρὸν συνάδελφον, ὁ ὁποῖος μὲ διέκοψε, ὅστις τὸ πρῶτον εἰσῆλθεν εἰς τὴν Βουλήν, διότι εἶναι συγχωρητέος λόγῳ ἀγνοίας τῆς κοινοβουλευτικῆς τακτικῆς. Ἀναφέρομαι ὅμως εἰς ὑμᾶς, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, τὸν νεοεκλεγέντα Αʹ Ἀντιπρόεδρον, τὸν κατέχοντα τὴν ἕδραν διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ μοῦ κάμετε αὐτὴν τὴν παρατήρησιν, ὅτι δῆθεν ἔκαμα κατάχρησιν τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου καὶ ἐξῆλθον τοῦ κυρίου θέματος.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπόμνησιν ἔκαμα, διότι εἶχον ὑποχρέωσιν. Βεβαίως ὁ λόγος εἶναι ἐλεύθερος.

§83Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς περιβάλλω μὲ πολλὴν ἐκτίμησιν. Ἔχω ὅμως ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς ἀπαντήσω καίτοι εὑρίσκομαι εἰς τὸ τελευταῖον κεφάλαιον τῆς ἀγορεύσεώς μου. Κατετέθη καὶ συζητεῖται ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ἐπιβολὴν εἰσφορᾶς εἰς βάρος τοῦ λαοῦ καὶ τῶν δικηγόρων καὶ ἐπεκαλέσθην τὸ γεγονός, ὅτι καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ συστηματικῶς διὰ διάφορα κοινωφελῆ ἔργα ἐπέβαλεν εἰδικὰς εἰσφορὰς δηλ. νέους φόρους ὡσὰν νὰ μὴ ἀρκοῦν οἱ ὑπάρχοντες. Καὶ ἔφερα συγκεκριμένα παραδείγματα. Καὶ ἀνεφέρθην εἰς τὴν πρόσφατον ἱστορίαν τοῦ θέματος, καθ’ ἥν ἡ ΕΡΕ ἀφοῦ ἀπεστράγγισε φορολογικῶς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, συνεχίζει τὴν τακτικήν της ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἐκτελέσεως κοινωφελῶν ἔργων, διαφημιζομένων ὑπ’ αὐτῆς καὶ ἐπιβάλλει καὶ νέους φόρους, νέας εἰσφοράς, νέα τέλη εἰς βάρος πτωχῶν λαϊκῶν τάξεων. Ταῦτα πάντα εἶπον, διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις συστηματικῶς διαπράττει αὐτὸ τὸ λάθος διὰ νὰ μὴ εἴπω τὸ ἔγκλημα. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἐκάματε παρατήρησιν, ὅτι ἔθιξα θέματα ἄσχετα μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διαμαρτυρηθῶ, διὰ τὴν ἐνέργειάν σας, κ. Πρόεδρε, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι κατὰ ἐλευθέραν συνείδησιν ὅλοι οἱ συνάδελφοι, θὰ μὲ δικαιώσουν καὶ θὰ συνομολογήσουν, ὅτι ἦτο ἀνεπίτρεπτος καὶ ἀσυγχώρητος ἡ διακοπὴ καὶ ἡ σύστασίς σας. Ἤθελα νὰ προσθέσω ὀλίγας λέξεις, μετὰ τὰς ἀσκόπους διακοπάς, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐπιβολὴν βαρῶν διὰ μεγαροσήμου εἰς τοὺς δικηγόρους καὶ διὰ προσθέτων τελῶν εἰς τὸν Ἀθηναϊκὸν λαόν. Διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀθηνῶν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συναφθῇ ἕνα δάνειον, τὸ ὁποῖον νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἀπὸ τὰ ἐξοικονομούμενα μισθώματα τῶν μεμισθωμένων μὲ νέας ἐλευθέρας μισθώσεις κτιρίων καὶ νὰ διατεθῇ τὸ τίμημα πωλήσεως τοῦ κτιρίου τῆς ὁδοῦ Σανταρόζα, τὸ ὁποῖον θὰ ὑπερβῇ τὰ 100 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Συμμερίζομαι ἀπολύτως τὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν διὰ τὴν ἄδικον ἐπιβολὴν εἰσφορῶν εἰς τοὺς δικηγόρους τῶν Ἀθηνῶν, διότι ὑφίσταται πράγματι μία σοβαρωτάτη κρίσις οἰκονομικὴ μαστίζουσα τὰ μέλη του. Τὸ βάρος τοῦ μεγαροσήμου θὰ εἶναι δυσβάστακτον καὶ θὰ πέσῃ κυρίως ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς ἐν μέσῳ μυρίων δυσχερειῶν καὶ ἀντιξοοτήτων μαχομένης δικηγορίας ποὺ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀντεπεξέλθῃ καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς δυσχερείας τῆς ζωῆς. Κατ’ ἀρχήν ὑπενθυμίζω, κ. βουλευταί, ὅτι θὰ πραγματοποιηθῇ τὴν προσεχῆ Δευτέραν ἡ Γεν. Συνέλευσις τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος ἀξιοῖ τὴν ἱκανοποίησιν δύο δικαίων καὶ ἠθικῶν αἰτημάτων τῶν μελῶν του, καταργήσεως τῆς πολυθεσίας καὶ συστάσεως τοῦ Ταμείου συνεργασίας πρὸς ἐκδήλωσιν πνεύματος ἀλληλεγγύης συναδελφικῆς καὶ ἀλληλοβοηθείας χωρὶς τὸ παράπαν νὰ παραβλάπτεται τὸ συμφέρον τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου ἀφοῦ οὐδὲν βάρος ἐπιτίθεται εἰς αὐτὸ καὶ τὸ Ταμεῖον θὰ λειτουργήσῃ μὲ προσωπικὰς θυσίας τῶν ἰδίων τῶν δικηγόρων, λόγῳ τῆς κρίσεως τοῦ λειτουργήματος. Ἀτυχῶς, ἡ Κυβέρνησις ἀντιδρᾷ πεισμόνως εἰς τὴν ἱκανοποίησιν ἀμφοτέρων τῶν αἰτημάτων.

§84Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶναι θέμα τοῦ νομοσχεδίου αὐτό, κ. Πρόεδρε;

§85Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐξακολουθεῖ νὰ παραβιάζῃ τὸν Κανονισμόν, διότι μὲ διακόπτει χωρὶς νὰ ζητήσῃ τὴν ἄδειαν, ἐμοῦ καὶ τοῦ Προεδρείου.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Στεφανίδη, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν παρεβίασε τὸν Κανονισμόν, διότι ἀπηυθύνθη πρὸς τὸν Πρόεδρον, ὅπως δύναται νὰ ἀπευθύνεται πᾶς βουλευτής, ὅταν παραβιάζεται ὁ Κανονισμός.

§87Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχετε λάθος. Ὁ Πρόεδρος δικαιοῦται νὰ διακόπτῃ τὸν ρήτορα, οὐδέποτε ὅμως οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς ἢ βουλευτής. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ δικαιοῦται νὰ ζητήσῃ πᾶς τις μόλις τερματισθῇ ἡ ὁμιλία τοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος ὁμιλητοῦ. Ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐξ ἀφορμῆς διακοπῆς του, ὅτι δῆθεν δὲν ἔχει σχέσιν τὸ θέμα, λέγω ὅτι εἶμαι ἐναντίον τῆς ἐπιβαλλομένης εἰσφορᾶς καὶ ἐμνημόνευσα τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Ἀθηνῶν ἔχει δύο αἰτήματα ἠθικὰ καὶ δίκαια τὸ τῆς καταργήσεως τῆς πολυθεσίας καὶ τὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ταμείου Συνεργασίας διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς σκληρὰς βιοτικὰς συνθήκας τὰς ὁποίας διέρχονται τὰ ἀναξιοπαθοῦντα μέλη του. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἠθικὰ καὶ δίκαια αἰτήματα ἡ Κυβέρνησις ἀδίκως καὶ ἀδικαιολογήτως δὲν ἱκανοποιεῖ. Ἔχει ἀπόλυτον σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης ἡ ἀναφορά μου εἰς τὰ δύο βασικὰ αὐτὰ αἰτήματα καὶ εἰς τὸ γεγονός, ὅτι οἱ δικηγόροι πάσχουν διότι ἀδυνατοῦν νὰ ἀναλάβουν καὶ τὸ νέον βάρος τῆς εἰσφορᾶς διὰ τὸ δικαστικὸν μέγαρον ποὺ διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τοὺς ἐπιβάλλει ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ. Ὑποστηρίζετε σοβαρῶς, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, σεῖς ὁ ὁποῖος εἶσθε παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς καὶ πεπειραμένος νομομαθής, ὅτι εὑρίσκομαι ἐκτὸς θέματος, ὅταν ἐπικαλοῦμαι συγκεκριμένα γεγονότα μαρτυροῦντα οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν μιᾶς ἐπιστημονικῆς τάξεως νὰ ἐπωμισθῇ νέα βάρη; Ἀλλὰ πέραν τοῦ μεγαροσήμου τῶν δικηγόρων ἐπιτίθενται ἀδίκως καὶ νέα βάρη εἰς τὸν λαὸν διὰ τοῦ ἄρθρου 5 ὡσὰν νὰ μὴ ἤρκει ἡ αὔξησις τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς ποὺ ἐδιπλασίασε τὰ δικαστικὰ ἔξοδα.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 22 τοῦ Κανονισμοῦ, λέγει τὰ ἑξῆς: «...(ἀναγινώσκει)...». Ἐπομένως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι ἐν τάξει.

§89Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης μόνον μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁμιλίας μου ἠδύνατο νὰ ὁμιλήσῃ, ἔστω καὶ ἂν ἤθελε νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸν Κανονισμόν. Αὐτὸ τοὐλάχιστον στερεοτύπως λέγει ἐπὶ τόσα ἔτη ὁ Πρόεδρος κ. Ροδόπουλος, ἀπὸ τῆς ἕδρας του, ὅταν ζητοῦμεν νὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, καθ’ ὅν χρόνον συνεχίζεται ἡ ὁμιλία παντὸς ρήτορος. Καταλήγων θέλω νὰ τονίσω τὸ γενικὸν συμπέρασμα, ὅτι γίνεται ἐπιβολὴ νέων φορολογιῶν εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Γενικώτερον ἐπίσης θλιβερὸν συμπέρασμα συνάγεται ἐκ τῆς συζητήσεως, ὅτι τὸ Κράτος εἰσπράττει διὰ τὴν Δικαιοσύνην περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δαπανᾶ δι’ αὐτήν. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ τῆς ἐπιβολῆς νέων φόρων, νέων εἰσφορῶν πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ τερματισθῇ. Εἶναι ἀπαράδεκτος. Οὕτω μὲ τοὺς νέους φόρους ἐδημιουργήθησαν κατὰ καιροὺς τεράστια ὑπερέσοδα. Φαίνεται ὅμως, ὅτι ἡ ἀθλία αὐτὴ τακτικὴ θὰ τερματισθῇ μόνον ἂν φύγῃ τὸ ταχύτερον ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδόπουλος, ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο διακόπτεται, λόγῳ βλάβης, ἡ παροχὴ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος).

§91Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίσωμεν μὲ τὸ σκότος. Ἄλλωστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίζωνται τὰ νομοσχέδια μὲ 5 βουλευτὰς τῆς πλειοψηφίας.

§92Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ συνεδρίασις εἰς τὸ σκότος;

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρόκειται περὶ προσωρινῆς διακοπῆς καὶ ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἔχωμεν φῶς.

§94Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ ἐξαντληθέντος θέματος, ἀλλὰ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ θέματος τούτου καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς σήμερον ληφθείσης ἀπαντήσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ κατατεθείσης ἐρωτήσεώς μου διὰ τὴν ἵδρυσιν Πρωτοδικείου εἰς τὸ Κιλκίς, ἐκφράζω τὴν εὐχὴν ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, συμφώνως πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς ἀπαντήσεως, καταθέσῃ συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον ἀφορῶν τὴν ὅλην δικαστικὴν κατανομὴν τῆς χώρας, ὁπότε θὰ δοθῇ εὐκαιρία συζητήσεως καὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι εἶναι ἄδικον ἕνας καὶ μόνον Νομὸς τῆς Ἑλλάδος ὁ Νομὸς Κιλκὶς νὰ στερεῖται Πρωτοδικείου τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν Πρωτοδικεῖα εἰς μὴ ἕδρας Νομῶν.

§95Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, ἐπειδὴ καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἔκαμαν κατάχρησιν τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ἐξελθόντες τοῦ θέματος, νὰ ἐξέλθητε καὶ ὑμεῖς.

§96Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ τονισθῇ, ὅτι εἶναι ἄδικον ἕνας καὶ μόνον Νομὸς τῆς χώρας νὰ στερεῖται Πρωτοδικείου, ὅπως ὁ Νομὸς Κιλκίς. Ὁ Καθηγητὴς τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, κ. Φραγκίστας, ἔχει συμπεριλάβει τὸ θέμα μεταξὺ τῶν ἐρωτήσεών του εἰς τοὺς φοιτητὰς καὶ ὁ μὴ γνωρίζων, ὅτι ὁ στερούμενος Πρωτοδικείου Νομὸς εἶναι τὸ Κιλκίς, ἀπορρίπτεται. Ἐπὶ πλέον εἶναι προκλητικὸν διὰ τοὺς 107.000 κατοίκους τοῦ Νομοῦ Κιλκίς, οἱ ὁποῖοι στερούμενοι Πρωτοδικείου ἀναγινώσκουν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι γίνεται συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὴν διάθεσιν 300 ἑκατομμ. δραχ. διὰ τὴν ἀνέγερσιν δικαστικοῦ μεγάρου εἰς τὰς Ἀθήνας, ὡς προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπιβεβαιοῖ τὴν μὴ ἱεράρχησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐπαρχίας καὶ μεγαλουπόλεων μὲ συνέπειαν ἡ ἐπαρχία κατὰ γενικὸν κανόνα νὰ μοχθῇ καὶ νὰ καταβάλλῃ περισσότερα καὶ νὰ ἀπολαμβάνῃ ὀλιγώτερα.

§97Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός.

§98Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σεῖς κάμνετε καὶ χρέη Προέδρου τοῦ Σώματος;

§99Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν ὁμιλοῦντα νὰ συντομεύσῃ, παρενέβη ὁ συνάδελφος κ. Στεφανίδης, ἐρωτήσας ἐὰν ἐγὼ εἶμαι καὶ Πρόεδρος τοῦ Σώματος. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. συνάδελφον, νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ θέμα καὶ δὴ εἰς τὸ περιεχόμενον τοῦ ἄρθρου 1.

§100Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός, ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὸν Κανονισμόν, εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει δίκαιον. Διότι, πρῶτον, αὐτὸ τὸ θέμα περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε εἶναι ἐκτὸς τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, καὶ δεύτερον, διότι χθὲς κατὰ τὴν λῆξιν τῆς συνεδριάσεως συνεφωνήθη νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ οἱ μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἐγγεγραμμένοι, νὰ ὁμιλήσουν μὲ κἄποιαν ἄνεσιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Σεῖς, κ. συνάδελφε, χθὲς δὲν ἦσθο παρὼν κατὰ τὴν ἐπελθοῦσαν συμφωνίαν καὶ ἐνεγράφητε σήμερον κατὰ παραχώρησιν καθ’ ὃ νέος βουλευτής, νὰ ἀναπτύξητε ἀπόψεις σας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ὄχι ἐπὶ θεμάτων ἀσχέτων πρὸς αὐτό. Κατὰ συνέπειαν καὶ τὸ Προεδρεῖον εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ τάξει καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει δίκαιον. Ὅλοι ὀφείλομεν νὰ ἐνδιαφερώμεθα διὰ τὴν τήρησιν τοῦ Κανονισμοῦ, διότι ὅλοι ἔχομεν συμφέρον νὰ ὑψώσωμεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγεται Κοινοβούλιον.

§102Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐγένετο λόγος περὶ Κανονισμοῦ, σᾶς ἐρωτῶ, διατὶ δὲν μὲ διεκόψατε σεῖς ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος καὶ μὲ διέκοψε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης;

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον κατὰ παραχώρησιν, σᾶς ἐπέτρεψε, ἀλλὰ νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ὄχι διὰ θέματα ἄσχετα πρὸς αὐτό.

§104Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅσοι ἐκλεγόμεθα εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς παρατάξεως, ὀφείλομεν νὰ ἀντισταθῶμεν εἰς τὸ ἀφομοιωτικὸν πνεῦμα τῶν θεμάτων τῶν μεγαλουπόλεων, ἀγνοοῦντες τὰ θέματα τῆς ἐπαρχίας, ἡ ὁποία μᾶς ἀπέστειλεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἀναμένει ἀπὸ ἐμᾶς τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζωτικῶν της προβλημάτων. Πρέπει νὰ προτάσσωνται ἱεραρχικῶς τὰ θέματα τῆς ἐπαρχίας, ἐνῷ ἀντιθέτως συμβαίνει νὰ προτάσσωνται τὰ θέματα τῶν μεγαλουπόλεων καὶ εἰδικώτερον τῶν Ἀθηνῶν, μὲ συνέπειαν, νὰ κτίζωμεν εἰς τὴν ἄμμον καὶ νὰ στολίζωμεν τὰ κλαδιὰ ἑνὸς δένδρου Χριστουγεννιάτικου, τοῦ ὁποίου οἱ ρίζες εἶναι εἰς τὸν ἀέρα καὶ ὑπάρχει σοβαρὸς κίνδυνος νὰ ξηρανθῇ, διότι ἤδη μαραίνεται ἡμέραν μὲ τὴν ἡμέραν.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἀγορητῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἐν τῷ σχεδίῳ ἔχει;

§106ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§108Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 2 ἀναφέρεται εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ ὀργανισμοῦ. Ὁ ὀργανισμὸς εἶναι κατ’ ἐξοχὴν τεχνικός, διότι καλεῖται νὰ ἐκτελέσῃ ἕνα κατ’ ἐξοχὴν τεχνικὸν ἔργον. Ἀλλὰ εἰς τὸ συμβούλιον βλέπω νὰ πλεονάζουν, οἱ κατὰ τὰ ἄλλα ἄξιοι, διοικητικοὶ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν δὲν εἶναι εἰδικοὶ νὰ κρίνουν αὐτὸ τὸ ἔργον. Νομίζω, ὅτι τὸ διοικητικὸν συμβούλιον πρέπει νὰ συμπληρωθῇ μὲ ἕνα πολεοδόμον καὶ μὲ δύο ἀρχιτέκτονας. Διότι οἱ ἀρχιτέκτονες εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ἔχουν γνώμην ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου τούτου θέματος.

§109Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, εἰς τὸ ἄρθρον 2 ἔχει τὴν θέσιν της καὶ ἡ ἰδική μου τροπολογία.

§110Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὄχι, κ. συνάδελφε, θὰ τὴν συζητήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 13.

§111Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθη ὁ κ. συνάδελφος δύναται νὰ συζητηθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 13, ἀλλὰ δὲν θὰ ἔβλαπτε καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 2 ἂν συμπεριελαμβάνετο καὶ ὁ εἰδικὸς πολεοδόμος τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ ἱδρυομένου ὀργανισμοῦ.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§113ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 3.

§115ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§117Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 4 ἐξηγεῖ διὰ ποῖον λόγον περιέρχονται τὰ ἔσοδα εἰς τὸν Ὀργανισμὸν καὶ ἐξηγεῖ ἐπίσης, ὅτι καὶ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν πεπατημένην ὅλων τῶν ἄλλων Ὀργανισμῶν. Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 4 προβλέπει τὴν συγκρότησιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ, τὸ ὁποῖον Συμβούλιον ἅμα τῇ συγκροτήσει του, θὰ συντάξῃ τὸν ἐσωτερικὸν Κανονισμὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἡ περίπτωσις 3 τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 4 ὁμιλεῖ, ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀποτελεῖται α) ἐξ ἑνὸς Διευθυντοῦ καὶ β) ἐξ ὑπαλλήλων ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁποίων καθορίζεται ἑκάστοτε ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν. Αὐτὸ θὰ ἦτο ἀνεκτὸν διὰ νὰ μὴ ἐπιβαρύνηται ὁ Ὀργανισμός. Ἀλλὰ ἔρχεται ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 4, ἡ ὁποία ἀναφέρει, ὅτι τὸ προσωπικὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ συγκροτεῖται ἐξ ὑπαλλήλων ἀποσπωμένων δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἐκ τῶν Ὑπηρεσιῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Δὲν καθορίζει ὅμως ἡ παράγραφος 4 τὸν ἀριθμὸν καὶ τὴν εἰδικότητα τῶν ἀποσπωμένων ὑπαλλήλων. Ἐπειδὴ ὑπάρχει ἀδυναμία ἀποσπάσεως ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἔρχεται ἡ περίπτωσις 7 τοῦ ἄρθρου 4 καὶ ὁμιλεῖ διὰ τὴν πρόσληψιν προσωπικοῦ ἐπὶ συμβάσει. Δηλαδή, δι’ εὐσχήμου τρόπου ἀνοίγονται αἱ πῦλαι πρὸς εἰσαγωγὴν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν ὑπαλλήλων ἐπὶ συμβάσει. Βέβαιον εἶναι, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, θὰ εἰσρεύσουν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν πρόσωπα μὴ εἰδικά, δηλαδή, θὰ προσληφθοῦν δακτυλογράφοι, γραφεῖς κλπ., μὲ σκοπὸν καὶ μόνον τὴν ἐξυπηρέτησιν κομματικῶν τῆς Κυβερνήσεως φίλων. Νομίζω, ὅτι τὸ ἄρθρον 4 πρέπει νὰ ὁρίσῃ τὸν ἀριθμὸν καὶ τὴν εἰδικότητα τῶν προσληφθησομένων εἰς τὸν Ὀργανισμόν, διὰ νὰ γνωρίζωμεν τὶ ψηφίζομεν καὶ διὰ νὰ μὴ εἰσβάλουν πρόσωπα μὴ χρήσιμα εἰς τὸν Ὀργανισμόν. Δὲν ὁμιλῶ, ὅτι ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς θὰ κάμῃ κατάχρησιν εἰς βάρος τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν ἄλλος Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ κατάχρησιν καὶ νὰ εἰσάγῃ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν πρόσωπα μὴ ἀποδοτικὰ εἰς τὸ ἔργον αὐτοῦ.

§118Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, δὲν πρόκειται περὶ τοῦ σημερινοῦ ἢ ἄλλου Ὑπουργοῦ. Ὁ Ὀργανισμὸς θὰ διοικῆται ἀπὸ Συμβούλιον καὶ τὰ πρόσωπα τοῦ Συμβουλίου θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἀντιμετωπίσουν κἄθε πίεσιν περὶ προσλήψεως εἰς τὸν Ὀργανισμὸν προσώπων μὴ ἀποδοτικῶν. Ἀλλά, κύριε συνάδελφε, ὁμιλήσατε καὶ διὰ τὴν παράγραφον 7 καὶ εἴπατε, ὅτι εἰς τὸν Ὀργανισμὸν θὰ εἰσρεύσουν πρόσωπα μὴ ἱκανά. Ἡ παράγραφος 7 ὁμιλεῖ μόνον διὰ τρεῖς ὑπαλλήλους ἐπὶ συμβάσει. Συνεπῶς, ἡ ἀνησυχία σας δὲν εἶναι δεδικαιολογημένη.

§119Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι πρόκειται περὶ ἑνὸς μεγάλου ἔργου, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκτελέσῃ ὁ Ὀργανισμός. Ἀλλὰ παρατηρεῖται πολυτέλεια προσωπικοῦ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μετριασθῇ τὸ προσωπικὸν ἀφοῦ, οἱ πόροι θὰ ἐξευρεθοῦν ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα λόγῳ τῆς δυστυχίας των καταφεύγουν εἰς τὴν δικαιοσύνην καὶ ἀπὸ συναδέλφους δικηγόρους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν οἰκονομικὴν εὐχέρειαν. Νομίζω, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον τῶν δαπανῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ πρέπει νὰ εἴμεθα φειδωλοί.

§120Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν μεγάλην ἔντασιν τοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν μείωσιν τοῦ προσωπικοῦ.

§121Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ παράγραφος 7 ὁμιλεῖ, ὅτι δικαιοῦσθε νὰ διορίζετε προσωπικόν, χωρὶς νὰ ὁρίζετε καὶ τὰ προσόντα του.

§122Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὄχι, κ. συνάδελφε, ἐγώ, ἀλλὰ ἡ Διοίκησις τοῦ Ὀργανισμοῦ.

§123Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ παράγραφος 7 ὁμιλεῖ, ὅτι διορίζει ὁ Ὑπουργὸς μετὰ πρότασιν τοῦ Συμβουλίου. Εἶναι εἰς ἡμᾶς γνωστόν, μὲ ποῖον τρόπον προτείνουν τὰ Συμβούλια τὴν πρόσληψιν ὑπαλλήλων.

§124Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, ὅταν πρόκειται περὶ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ διαχειρισθῇ 300 ἑκατομμύρια, συζητοῦμεν διὰ 3 ὑπαλλήλους;

§125Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡμεῖς πονοῦμεν τὸ χρῆμα τοῦ λαοῦ.

§126Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Καὶ ἡμεῖς τὸ πονοῦμεν, ἀλλὰ ἀνοικοδομοῦμεν. Ἐπερίμενα ἔπαινον δι’ αὐτὰς τὰς διατάξεις καὶ οὐχὶ ἔλεγχον.

§127Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔπαινον θὰ τὸν ἔδιδε τὸ Α.Σ.Δ.Υ., τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ ὑπαλλήλους. Ἐγὼ εἶπον αὐτὰ ποὺ ἀναφέρει εἰς τὴν ἔκθεσίν του τὸ Α.Σ.Δ.Υ.

§128Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Ν. Δ., διετυπώθησαν αἱ ὑποδείξεις τοῦ Α.Σ.Δ.Υ.

§129Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ παράγραφος 8 τοῦ ἄρθρου 4 λέγει: «... (ἀναγινώσκει)...». Σᾶς ἐρωτῶ, διατὶ δὲν ἐνεσωματώθησαν αἱ ὑποδείξεις τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. εἰς τὸ σχέδιον

Ν. Δ.;

§130Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον συνεμορφώθημεν μὲ τὸ Α.Σ.Δ.Υ.

§131Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω μίαν ἀντινομίαν τῶν παραγράφων 8 καὶ 9 μὲ τὰς προηγουμένας παραγράφους καὶ μὲ τὰ προηγούμενα ἄρθρα τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Ν. Δ. Ἡ παράγραφος 8 ὁμιλεῖ, ὅτι εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης θὰ καταβάλεται ἀποζημίωσις εἰς βάρος τῶν κεφαλαίων τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἐνῷ τὰ προηγούμενα ἄρθρα ἀπαλλάσσουν τὸν Ὀργανισμὸν τῆς καταβολῆς ἐπιδομάτων. Ἐπίσης, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τῆς παραγράφου 7, ἀλλὰ μετὰ τὴν δήλωσίν σας, ὅτι πρόκειται μόνον περὶ τριῶν ὑπαλλήλων, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τι.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§133ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 5.

§135Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 5 θὰ προκαλέσῃ μακρὰν συζήτησιν καὶ εἶναι ἀδύνατον τὴν 11ην νυκτερινὴν ν’ ἀρχίσωμεν τὴν ἐξέτασιν τούτου. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ ἄρθρου 5, διὰ τὴν Δευτέραν, διὰ νὰ τὸ συζητήσωμεν μὲ μεγαλυτέραν ἄνεσιν.

§136Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀναβάλωμεν τὸ ἄρθρον 5, διότι κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Ν. Δ. ἐξεδηλώθη ἀντίρρησις ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου τούτου, ἐκ μέρους ὡρισμένων συναδέλφων. Προτείνω νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 5 καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ ἑπόμενα ἄρθρα.

§137Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 5 εἶναι τὸ οὐσιωδέστερον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ ἑπόμενα ἄρθρα προτοῦ συζητήσωμεν τὸ ἄρθρον 5, ἄλλως τε δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ συζήτησις τοῦ ἄρθρου 5. Ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπαρτίας ποὺ ἐθίγη, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι καὶ εἰς ἄλλα Κοινοβούλια δὲν ὑπάρχει θέμα ἀπαρτίας δι’ ὡρισμένα θέματα.

§139Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὴ ἐπιμένετε. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ 2 ὥρας.

§140Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δύο συνεδριάσεις, αἱ ὁποῖαι διήρκεσαν τόσας ὥρας, δὲν ἔπρεπε νὰ εἶχον ἀφιερωθῆ διὰ τὴν συζήτησιν δύο μόνον ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἦτο λοιπὸν δυνατὸν νὰ συνεχισθῆ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων ἄρθρων, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἀπομείνῃ πρὸς συζήτησιν τὸ ἐπίμαχον ἄρθρον 5, ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶπον καὶ χθές, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει λάβει σαφῆ θέσιν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ νὰ ἐπιβληθῇ τὸ βάρος τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου τῆς Πρωτευούσης ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὰ ἀκρότατα σημεῖα τῆς ἐπικρατείας νὰ συζητῆται, ὅτι τὸ μέγαρον ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τοὺς πόρους, τοὺς ὁποίους προσφέρει ὁλόκληρος ἡ ἐπικράτεια. Ἄλλως τε, αὐτό, θὰ ἀπετέλει καὶ μίαν διάσπασιν τῆς ἀρχῆς, ἡ ὁποία ἔχει καθιερωθῆ ἀπὸ 25ετίας περίπου. Τώρα ἐὰν αὐτὸ ἀποτελῇ φορολογίαν τῶν πολιτῶν ἢ τῶν δικηγόρων καὶ μὲ τὰ ὅσα ἐλέχθησαν περὶ ἐπιβολῆς φορολογίας εἰς τοὺς μηχανικούς, τὰ καταστήματα κλπ., θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω ὅταν θὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Ἐπανέρχομαι διευκρινίζων καὶ πάλιν, τὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 καὶ ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας νὰ προσθέσω, ὅτι τὸ ἄρθρον 5 συνδέεται ἀπολύτως, κατὰ τὴν κρίσιν μου, μὲ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ἔργου καὶ ὅτι ἄνευ τῆς ψηφίσεώς του δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ ἔργον. Ἑπομένως, ἐὰν θέλωμεν πραγματοποίησιν τοῦ ἔργου καὶ ὄχι νέαν ἀναβολὴν καὶ ὄχι νέαν ματαίωσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ στέρξωμεν εἰς τὴν καθιέρωσιν τῶν πόρων, τοὺς ὁποίους ἤδη καταβάλλει ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς τὰ λειτουργοῦντα 50 Εἰδικὰ Ταμεῖα εἰς τὰ Πρωτοδικεῖα τῆς Ἑλλάδος. Δὲν θὰ ἐπιμείνω, ἀφοῦ καὶ ἡ πτέρυξ τῆς ἥσσονος Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ λέγω ἥσσονος, διότι ἡ ἄλλη λέγεται μείζων Ἀντιπολίτευσις.

§141Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἀντιπολίτευσις.

§142Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀφοῦ, λοιπόν, ἐπιμένει ἡ πτέρυξ τῆς ἥσσονος Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὴν διακοπὴν τῆς συζητήσεως, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ στέρξω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν διακοπήν. Νομίζω ὅμως, ὅτι θὰ συνομολογήσητε ὅλοι, ὅτι εἰς δύο συνεδριάσεις θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον ψηφισθῆ περισσότερα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§144ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.)