1962.11.30

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 11η

Παρασκευὴ 30 Νοεμβρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γκλαβάνης ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Ροδόπουλος (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς), καταθέτει τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς χρήσεως 1963 μετὰ τῆς ἐπ’ αὐτοῦ ἐκθέσεως τῆς ἐπὶ τοῦ Λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 311716)20.11.1962 ἀποφάσεώς του παρέτεινε τὴν παρεσχημένην πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ Α.Σ.Ο. πρὸς συγκέντρωσιν σταφίδος ἐσοδείας 1961. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 312364)20.11.1962 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς Κ.Σ.Ο.Σ. μέχρι ποσοῦ δραχ. 500.500.000. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 311717)20.11.1962 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χρηματοδότησιν Α.Σ.Ο. πρὸς συγκέντρωσιν σταφίδος ἐσοδείας 1960. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ταχυδρομικῶν Διανομέων, αἰτουμένης ἑνιαίαν βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν ἁπάντων τῶν ταχυδρομικῶν διανομέων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Ι. Λύρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Μονεμβασίας, αἰτουμένου τὴν ἵδρυσιν Ναυτικῆς Σχολῆς ἐν τῇ ἐν λόγῳ Κοινότητι. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῶν ὄπισθεν τῶν φυλακῶν Ἀβέρωφ οἰκοδομικῶν τετραγώνων, αἰτουμένων τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας των κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου κατόχων ὁμολογιῶν Ἑλληνικοῦ Δημοσίου χρέους, αἰτουμένου ρύθμισιν τοῦ Ἐσωτερικοῦ Ὁμολογιακοῦ Δανείου κατὰ τρόπον ἱκανοποιοῦντα τὰ μέλη του. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μαῦρος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνεργαζομένων Συλλόγων Ἐργατικῶν Κατοικιῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένων καθορισμὸν συνολικῆς δαπάνης ἐργατικῶν κατοικιῶν εἰς 36.000 δραχ. ἀντὶ τῆς καθορισθείσης τῶν 90.000 δραχμῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων Ἑλλήνων ὑπηκόων τοῦ Ρουμανικοῦ Κράτους (πρὸ τοῦ Βʹ Παγκοσμίου Πολέμου), αἰτουμένων καταβολὴν τῶν συντάξεών των. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Νισηκίου, Γεωργιανῆς κλπ., αἰτουμένων αὔξησιν χορηγουμένου εἰς καπνοπαραγωγικὰς Κοινότητας ποσοῦ ἐκ φόρου καπνοῦ πρὸς ἀποτροπὴν οἰκονομικῆς των ἐξουθενώσεως. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Ι. Γκλαβάνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ Σωματείων τῶν ἐκπροσωπούντων τὰς παροικίας τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν Ἰονίων Νήσων, Θεσσαλίας καὶ Κρήτης, αἰτουμένων ὁριστικὴν καὶ πλήρη διαγραφὴν τῶν ἀρωγῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Θ. Γιαννόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ὀρυζοπαραγωγῶν περιφερείας Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων ἐνίσχυσιν διὰ σίτου, ζωοτροφῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Σταυροχωρίου Σητείας, αἰτουμένων ἐπιδιόρθωσιν τῆς ἁμαξιτῆς ὁδοῦ Σητείας– Σταυροχωρίου–Κουτσουρᾶ–Ἱεραπέτρας. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Μαρωνείας, αἰτουμένου ἀπαλλαγὴν ἐκ τοῦ τέλους δακοκτονίας. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκπροσωπούντων τὰς σεισμοπλήκτους περιοχὰς Ἰονίων Νήσων, Θεσσαλίας καὶ Κρήτης, αἰτουμένων ὁριστικὴν διαγραφὴν χορηγηθεισῶν ἀρωγῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Ι. Εὐαγγελίδης, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ταχυδρομικῶν Διανομέων, αἰτουμένων ἑνιαίαν βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν ἁπάντων τῶν ταχυδρομικῶν διανομέων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δ. Γραμματέα, Χρυσοστόμου Μυλωνᾶ κλπ. αἰτουμένων ἀναστολὴν ἀγροτικῶν χρεῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συλλόγων Γονέων, Μαθητῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Πειραιῶς, διαμαρτυρουμένης δι’ ἔλλειψιν Καθηγητικοῦ Προσωπικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκ θεομηνίας πληγέντων ἀμπελουργῶν κατοίκων Σουφλίου, αἰτουμένων παροχὴν ἀτελοῦς ἀδείας οἰνοπνευματοποιήσεως τῶν σταφυλῶν των. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν τακτικῶν ὑπαλλήλων Δήμου Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτουμένων μὴ ὑπαγωγὴν αὐτῶν εἰς τὴν ἀσφάλισιν

Κ.Α.Δ.Κ.Υ.

Ὁ βουλευτὴς Ἠμαθίας κ. Ι. Γιαμᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συν)σμῶν περιφερείας Δήμου Ἀλεξανδρείας καὶ τῶν βαμβακοπαραγωγῶν Κοινότητος Π. Σκυλιτσίου, αἰτουμένων ρύθμισιν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὀφειλῶν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Μ. Σβώλου, Κ. Χιωτάκης καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν εἰς Φυλακὰς Λευκάδος πολιτικῶν κρατουμένων, αἰτουμένων ἀπόλυσίν των. Ὁ Σύλλογος Ἀποστράτων Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Μαγνησίας, αἰτεῖ τροποποίησιν τοῦ Ν. 1854)1951. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Γεωργικῶν Ὀργανώσεων ἐπαρχίας Ἱεραπέτρας, αἰτουμένων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, λόγῳ ἀφορίας ἐλαιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Στέλιου Ἀθανασίου, Σ. Μανασίδου, Δ. Χατζηϊωάννου καὶ Περικλέους Μαυρουδῆ τοῦ Ἀθανασίου, αἰτουμένων συμπληρωματικὴν χορήγησιν δανείου ἐκ 10.000 δραχμῶν δι’ ἀποπεράτωσιν οἰκιῶν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Γιάννου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος, Μεγάρων, αἰτουμένου αὔξησιν κατὰ 20% τῶν ἐργατικῶν ἡμερομισθίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Χουμνικοῦ, αἰτουμένου ἀπομάκρυνσιν τῶν διδασκάλων τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος λόγῳ ἐπιδειχθείσης ἀναρμόστου πρὸς αὐτὸν συμπεριφορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Ι. Γκλαβάνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Βόλου, αἰτουμένων ψήφισιν νομοσχεδίου αὐξήσεως πόρων Τ.Ε.Β.Ε. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Α. Γιάννου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Προσωπικοῦ Αὐτοκινήτων Πατρῶν, αἰτουμένης ἐπίλυσιν αἰτημάτων της. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Στρατιωτικῶν Συνταξιούχων Κερκύρας, αἰτουμένων ἐπίλυσιν τῶν ἐκκρεμῶν συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων, ἤτοι ἀπόδοσιν πλασματικῶν ἐτῶν, τῶν ὑπολοίπων ἡμίσεων πολεμικῶν καὶ δύο ἐτῶν τῶν Νέων Χωρῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Μπριλλάκης, Α. Γιάννου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Λαμπράκης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν εἰς Φυλακὰς Αἰγίνης πολιτικῶν κρατουμένων, αἰτουμένων ἀπόλυσίν των. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Δ. Ντάγγας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Κατωτέρου Προσωπικοῦ Νοσοκομείων, αἰτουμένου ὑπογραφὴν Συλλογικῆς Συμβάσεως καθολικοῦ χαρακτῆρος καὶ γενικῆς ἐφαρμογῆς. Οἱ βουλευταὶ Ἠμαθίας καὶ Φλωρίνης κ.κ. Ι. Γιαμᾶς καὶ Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Βερροίας «Ἅγιος Μόδεστος», διαμαρτυρομένου δι’ ἐγκατάλειψιν παραγωγῆς μήλων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Α. Γιάννου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος–Μεγάρων καὶ τοῦ Σωματείου ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτουμένων αὔξησιν ἀποδοχῶν ἐργατοτεχνιτῶν Χαλυβουργίας κατὰ 20%, ἐπαναφορὰν ἀπολυθέντων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Ἐλευθερουπόλεως Παγγαίου, αἰτουμένου τὴν χορήγησιν χρηματικοῦ βοηθήματος παρὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας δι’ ἀντιμετώπισιν δαπανῶν στεγάσεως μελῶν τοῦ ἐν λόγῳ Σωματείου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Θ. Γιαννόπουλος καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἀγροτῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων ὑπὲρ πληγέντων ὀρυζοκαλλιεργητῶν καὶ βαμβακοπαραγωγῶν Πεδιάδος–Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, διὰ τηλεγραφήματός του αἰτεῖ ἴσην μεταχείρισιν ἀπεργούντων Δασοπόνων καὶ Κτηνιάτρων σχετικῶς μὲ τὸ χορηγηθὲν εἰς συναδέλφους των ἐπίδομα. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Δ. Κελτεμλίδης, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ καθυστέρησιν ἀποπερατώσεως τῆς ὑπὸ κατασκευὴν μοναδικῆς ὁδοῦ δι’ ἀστικὴν συγκοινωνίαν Συνοικισμοῦ Συκεῶνος–Θεσσαλονίκης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Ε. Μπενᾶ, Γ. Στεργίου, Ε. Σακελλάρης, Ν. Τσόχας καὶ Α. Γιάννου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν εἰς τὰς φυλακὰς Χαλκίδος καὶ Τρικάλων πολιτικῶν κρατουμένων, αἰτουμένων ἀπόλυσίν των κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Μ. Σβώλου, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουν ἀναφορὰν Ἀνωτάτης Συνομοσπονδίας Συνταξιούχων Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων Ι.Κ.Α. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Γιάννου, Γ. Λαμπράκης, Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Κ. Χιωτάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Πολιτικῶν Ἀναπήρων Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν συμπεριφορὰν Ἀστυνομικῶν ὀργάνων εἰς βάρος τυφλῶν κατὰ τὴν πρόσφατον ἐκδήλωσίν των πρὸς ἀναγνώρισιν διεκδικήσεών των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Θ. Γιαννόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἀγροτῶν, κατοίκων Κοινότητος Κυμήνων–Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων ἄτοκον ἀναστολὴν ἀγροτικῶν χρεῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στεργίου, Μ. Σβώλου, Ν. Τσόχας καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδικάτου ἐργατοτεχνιτῶν Λατομείων Πέτρας, Μαρμάρου κλπ., αἰτουμένου μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας πρὸς συνταξιοδότησιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Πελτάκη Χρ., Θεοδωρίδη Γ. κλπ., κατοίκων Κοιμήσεως–Σερρῶν, αἰτουμένων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ 500.000 δραχμῶν δι’ ἀποπεράτωσιν 6θεσίου δημοτικοῦ σχολείου. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ἐμμ. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Περιφερείας Καλύμνου, αἰτουμένου αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν τοῦ ἄρθρου 2 Ν. 1769)1951, ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 3055) 1954 ἄρθρον 3 καὶ Ν. Δ. 3768)1957 ἄρθρον 12. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ὑγειονομικοῦ Συν)σμοῦ Κοινότητος Νικησιάνης Νομοῦ Καβάλας, διαμαρτυρομένου διὰ τό, παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, κλείσιμον τοῦ φαρμακείου τοῦ ἐν λόγῳ Συν)σμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Δασοχωρίου Ν. Σερρῶν, διαμαρτυρομένων διὰ χορηγηθεῖσαν μικρὰν ἔκτασιν βασικοῦ κλήρου ἐκ τοῦ ἀγροκτήματος Δασοχωρίου Σιντικῆς Σερρῶν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Γαργαλιάνων–Χώρας, διαμαρτυρομένης διὰ Κυβερνητικὰ μέτρα ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ αἰτούσης ἀναθεώρησιν ληφθεισῶν ἀποφάσεων καὶ καθορισμὸν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου εἰς δραχ. 26 καὶ ἐλαιοπυρῆνος εἰς δραχ. 1,20 κατὰ κιλόν. Ἀπαντήσεις ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11500) 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 704 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ΔΕΗ, πρὸς πληρεστέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν, εἰς ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν ἀναγκῶν τῶν πόλεων Φλωρίνης καὶ Ἀμυνταίου εἰς τὴν μετὰ τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου σύνδεσίν των προὐχώρησεν καὶ εἰς τὴν μελέτην τῶν νέων δικτύων ἠλεκτροφωτισμοῦ αὐτῶν. Βάσει τῆς μελέτης ταύτης ἐπραγματοποιήθη ἤδη ἡ ἀντικατάστασις ὁλοκλήρου τοῦ παλαιοῦ δικτύου τῆς πόλεως Ἀμυνταίου, ὡς καὶ τμήματος τοῦ δικτύου τῆς πόλεως Φλωρίνης, προτίθεται δὲ ὅπως, εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον, ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ταχεῖαν ἀνακαίνισιν καὶ τοῦ ὑπολοίπου δικτύου αὐτῆς. Ὡσαύτως, λίαν προσεχῶς, κατόπιν τῆς ληφθείσης ἐσχάτως σχετικῆς ἀποφάσεως τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἀμυνταίου, τακτοποιεῖται καὶ ὁ δημοτικὸς φωτισμὸς αὐτοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπέκτασιν τῶν δικτύων τῆς ΔΕΗ πρὸς ἠλεκτροδότησιν τῶν ἀρδευτικῶν τοῦ Νομοῦ Φλωρίνης, τὸ θέμα τοῦτο ἐν συνεννοήσει μετὰ τῆς ΔΕΗ καὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐρρυθμίσθη γενικώτερον δι’ ἁπάσας τὰς γεωργικὰς περιοχὰς τῆς χώρας, συσταθεισῶν πρὸς τοῦτο, εἰς τὰς κατὰ Νομοὺς ἕδρας τῶν Δ)νσεων Γεωργίας, τοπικῶν Συντονιστικῶν Ἐπιτροπῶν Ἐξηλεκτρισμοῦ Γεωργίας, ἔργον τῶν ὁποίων εἶναι ὁ προγραμματισμός, ἡ μελέτη, κατασκευὴ καὶ ἐν γένει ἡ προώθησις τῶν ἠλεκτραρδεύσεων. Κατ’ ἀκολουθίαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι δέον ν’ ἀπευθυνθοῦν εἰς τὴν οἰκείαν Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν προώθησιν τοῦ θέματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀγγελούση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11750)22.10.1962 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἀπὸ δεκαετίας περίπου τὰ Ὑπουργεῖα Βιομηχανίας καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶχον διαπιστώσει τὴν ἀνάγκην ὅπως αἱ ἐντὸς τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης εὑρισκόμεναι παλαιαὶ ἐγκαταστάσεις ἐναποθηκεύσεως καὶ διανομῆς πετρελαιοειδῶν, μεταφερθοῦν διὰ λόγους ἀσφαλείας εἰς κατάλληλον θέσιν ἐκτὸς τῆς πόλεως ταύτης καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἐζήτησαν ἀπὸ τὰς οἰκείας ἑταιρίας, ὅπως πραγματοποιήσωσι συντόμως τὴν μεταφορὰν ταύτην. Αἱ εἰρημέναι ἑταιρίαι, ὡς καὶ ἄλλαι ὁμοειδεῖς τοιαῦται, ἐζήτησαν τότε ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου τὴν ὑπόδειξιν καταλλήλων περιοχῶν, ὑπεδείχθη δὲ κατ’ ἀρχὴν εἰς αὐτὰς ἡ περιοχὴ Μίκρας, ὡς κατάλληλος τοιαύτη, ἥτις ἀνῆκεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας. Ἐκ τῶν γενομένων ὅμως μεταγενεστέρως συνεννοήσεων μεταξὺ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν (Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, Γ.Ε.ΕΘ.Α. κλπ.), διεπιστώθη, ὅτι δὲν καθίστατο τότε ἐφικτὴ ἡ διάθεσις τῶν ἀπαιτουμένων γηπέδων, ὡς ἐζήτουν αἱ ἑταιρίαι διὰ λόγους στρατιωτικούς, κυριότητος κλπ. καὶ ὡς ἐκ τούτου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. ἐμ. 56)26.10.1956 ἐγγράφου ἡμῶν, ἐγνωρίσαμεν εἰς τὰς ἐνδιαφερομένας ἑταιρίας, ὅτι δέον νὰ ἐξεύρουν αἱ ἴδιαι καὶ ὑποδείξουν ἡμῖν τὰ γήπεδα, τὰ ὁποῖα ἠδύναντο νὰ ἀποκτήσωσι, διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἐγκαταστάσεών των. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἡ «Μακεδονικὴ Ἑταιρία Πετρελαιοειδῶν», διὰ τῆς ἀπὸ 24.7.1961 αἰτήσεώς της, ἐζήτησεν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας τὴν χορήγησιν κατ’ ἀρχὴν ἀδείας ἱδρύσεως ἐγκαταστάσεως ἐναποθηκεύσεως πετρελαιοειδῶν, συνολικῆς χωρητικότητος 13.400 κ.μ. εἰς τὴν περιοχὴν Μίκρας καὶ ἐπὶ συγκεκριμένου γηπέδου, ἐξευρεθέντος ὑπὸ τῆς ἰδίας, ὑποβαλοῦσα πρὸς τοῦτο τὰ κεκανονισμένα σχεδιαγράμματα καὶ λοιπὰ δικαιολογητικά. Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 56745) 29.7.1961 ἐγγράφου του, ἐζήτησε τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπερ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 6240)10)31)2.2.1962 ἐγγράφου του, ἐγνώρισεν ἡμῖν κατ’ ἀρχάς, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην του δὲν ἐνδείκνυται ἡ χορήγησις τῆς ἀδείας ταύτης, ἐκ παραλλήλου ὅμως, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 6240)10)30)16.2.62 ἐγγράφου του, προέβη εἰς σύστασιν Ἐπιτροπῆς πρὸς ὁριστικὴν τακτοποίησιν τοῦ ἀπὸ μακροῦ ἐκκρεμοῦντος ὡς ἄνω ζητήματος, τοῦ καθορισμοῦ τῶν καταλλήλων θέσεων ἱδρύσεως τοιούτων ἐγκαταστάσεων ἐν τῇ περιοχῇ Θεσσαλονίκης. Ἐπειδὴ ἐν τούτοις ἡ ἁρμοδιότης τῆς συστάσεως τοιαύτης Ἐπιτροπῆς ἀνήκει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, τοῦτο διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 550)10.4.1962 καὶ 782)8.5.1962 ἀποφάσεών του, συνέστησεν Ἐπιτροπὴν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Γεν. Γραμματέως Βορείου Ἑλλάδος, μὲ συμμετοχὴν δύο ἐκπροσώπων τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, τριῶν ἐπροσώπων τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης ὡς καὶ ἀνὰ ἑνὸς ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ τοῦ Ε.Ο.Τ., πρὸς ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος τούτου. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη, κατόπιν ἐπιτοπίου ἐξετάσεως τοῦ θέματος, διὰ τῆς ἀπὸ 25.5.1962 ἐκθέσεώς της, ὑπέδειξε τρεῖς περιοχὰς ὡς καταλλήλους, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὴν περιοχὴν Μίκρας. Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, κατόπιν συμφώνου γνώμης τοῦ παρ’ αὐτῷ ἁρμοδίου Τεχνικοῦ Συμβουλίου, υἱοθέτησε τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1107)25.6.1962 ἐγγράφου του ἐγνώρισε τοῦτο πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων ὡς καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Ἀμύνης, ὅπερ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 6240)10)147)25.8.1962 ἐγγράφου του συνεφώνησε διὰ τὴν ἵδρυσιν τοιούτων ἐγκαταστάσεων καὶ εἰς τὴν περιοχὴν Μίκρας. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ διενεργηθείσης ἐπιτοπίου ἐξετάσεως ἐκ μέρους τῆς ἐν Θεσσαλονίκῃ ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ἡ αἴτησις τῆς ἑταιρίας εἰσήχθη εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν Τεχνικὸν Συμβούλιον, ὅπερ ὁμοφώνως ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς χορηγήσεως τῆς ἀδείας, ἐκδοθείσης πρὸς τοῦτο τῆς ὑπ’ ἀριθ. 86089)19.10.62 ἀποφάσεως ἡμῶν. Ἐκτὸς τῆς ἀνωτέρω αἰτήσεως τῆς «Μακεδονικῆς Ἑταιρίας Πετρελαιοειδῶν», δὲν ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας αἴτησις ἄλλης ἑταιρίας, συνοδευομένη ὑπὸ τῶν ἀπαιτουμένων σχεδιαγραμμάτων καὶ λοιπῶν δικαιολογητικῶν, ἀφορῶσα συγκεκριμένον γήπεδον, ἀλλὰ μόνον ἡ ἑταιρία «Μόμπιλ Ὄϊλ», μετὰ δίμηνον ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς ὡς ἄνω αἰτήσεως τῆς «Μακεδονικῆς Ἑταιρίας Πετρελαιοειδῶν», ἐζήτησε νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἵδρυσις τοιούτων ἐγκαταστάσεων ἐν τῇ περιοχῇ Μίκρας. Σημειωτέον, ὅτι ἡ «Μόμπιλ Ὄϊλ» εἶχεν ἤδη ζητήσει καὶ λάβει διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 116479)11.1.61 ἀποφάσεως ἡμῶν, ἄδειαν μεταφορᾶς τῶν ἐν λιμένι Θεσσαλονίκης ἐγκαταστάσεων αὐτῆς εἰς Δενδροπόταμον, ζητήσασα διὰ τῆς ἀπὸ 6. 8.1962 αἰτήσεώς της τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου ἐν Δενδροποτάμῳ, τὴν ὁποίαν ἐστήριξε καὶ εἰς τὸ γεγονός, ὅτι εἶχεν ἤδη ἀναλάβει ὑποχρεώσεις πρὸς ἐργολάβους κατασκευῶν καὶ προμηθευτὰς ἐξωτερικοῦ, δεσμεύσασα σημαντικὰ κεφάλαια. Κατὰ συνέπειαν οὐδεμία μεροληπτικὴ ἐνέργεια ἐγένετο ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἡ δὲ χορηγηθεῖσα ἄδεια εἶναι κατὰ πάντα νόμιμος. Συνημμένως πέμπομεν ὑμῖν, ἐπὶ ἐπιστροφῇ, ἁπάσας τὰς σχετικὰς αἰτήσεις τῶν ἐνδιαφερομένων, αἵτινες ὑπεβλήθησαν ἡμῖν ἀπὸ ἑξαετίας καὶ ἐντεῦθεν, ὡς καὶ τὰς ἐπ’ αὐτῶν ἀπαντήσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12018)62 ἐγγράφου σας ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς κεραμικῆς καὶ ἀγγειοπλαστικῆς ἐλήφθησαν τὰ κάτωθι μέτρα: 1) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάδοσιν τῶν προϊόντων καὶ ἐνίσχυσιν τῆς διαθέσεως αὐτῶν (διεύρυνσιν ἀγορῶν καταναλώσεως): α) Ἐπελέγησαν δείγματα, ἅτινα ἐξετέθησαν εἰς τὰς Διεθνεῖς Ἐκθέσεις καὶ δὴ Μονάχου (εἰδικὴ βιοτεχνικὴ ἔκθεσις), Κύπρου, Φλωρεντίας κλπ. β) Παρεσχέθησαν ἐπιχορηγήσεις καὶ συμβουλευτικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ λοιπαὶ ἐξυπηρετήσεις διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῆς Ἐκθέσεως Κεραμικῆς Ἀμαρουσίου, ὡς καὶ διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν Διεθνῆ Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης. γ) Ξένοι ἀγορασταὶ ὑπεβοηθήθησαν εἰς ἐπαφάς των μὲ τοὺς παραγωγοὺς τῶν ὡς ἄνω εἰδῶν. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν βελτίωσιν καὶ ἐν γένει προαγωγὴν τῆς παραγωγῆς: α) Φροντιστήρια ἐπιμορφώσεως βραχείας διαρκείας, ὠργανώθησαν εἰς διαφόρους περιοχὰς τῆς χώρας, βάσει εἰδικῶς καταρτισθέντος προγράμματος σχετικῶς μὲ τὴν προαγωγὴν τῆς τεχνικῆς εἰς τοὺς διαφόρους τομεῖς τῆς παραγωγικῆς διαδικασίας (ψήσιμο, φόρμα, σχέδια, ἐμφιαλώσεις κλπ.). Ἐξεδόθη τεῦχος μὲ εἰδικὰς τεχνικὰς ὁδηγίας. β) Ἀπεστάλησαν εἰς εἰδικὰς Σχολὰς τῆς ἀλλοδαπῆς ἀγγειοπλάσται–κεραμισταὶ πρὸς τεχνικὴν ἐπιμόρφωσιν εἰς τὴν σύγχρονον τεχνικήν. γ) Πειραματικὸν πρόγραμμα μεθοδικῆς ἀναπτύξεως προϊόντος ἐξετελέσθη καὶ ἕτερον εὐρύτερον εὑρίσκεται ἐν καταρτίσει διὰ τὴν ἐν γένει προαγωγὴν τοῦ κλάδου. 3) Ὡς πρὸς τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς παραγωγῆς ἐν ὄψει τῶν ἐκ τῆς τεχνολογικῆς προόδου ἐπιβαλλομένων κατευθύνσεων, σημειοῦμεν, ὅτι διὰ τῶν ἀνωτέρω μέτρων ἐμμέσως, ἀλλ’ ἀποδοτικῶς, ἐπιτυγχάνεται τοῦτο. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον μελετᾶται ἡ εἰσήγησις διὰ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς ἐν γένει ἐκπαιδεύσεως καὶ ἵδρυσιν εἰδικῆς Σχολῆς Κεραμικῆς–Ἀγγειοπλαστικῆς. Διὰ τὰ ἀνωτέρω, ἡ ἁρμοδία παρ’ ἡμῖν ὑπηρεσία συνεργάζεται μετὰ τοῦ, ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν ἡμῶν τελοῦντος Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἑλληνικῆς Χειροτεχνίας, ὡς καὶ τῶν λοιπῶν ἁρμοδίων Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 10.8.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9757)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 92038)4.11.60 ἡμετέρας ἀποφάσεως συνεστήθη ἡ ὑπὸ τοῦ ἀπὸ 19.3.1919 Β. Διατάγματος «περὶ συστάσεως Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς γνωμοδότησιν κλπ.» προβλεπομένη Ἐπιτροπὴ πρὸς γνωμοδότησιν διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν ἢ μὴ τῆς λειτουργίας τῶν λατομείων περιοχῆς λόφου «Γορίτσα» Βόλου διὰ λόγους δημοσίας ὠφελείας (Τουρισμοῦ, ἀρχαιολογικοὺς κλπ.). Ἡ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπὴ διὰ τοῦ ἀπὸ 26.1.61 πρακτικοῦ της ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς λειτουργίας τῶν λατομείων διὰ λόγους Τουριστικοὺς κλπ. Ἐν τῷ μεταξὺ ὑπεβλήθησαν εἰς ἡμᾶς διαμαρτυρίαι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπὸ τὰς ἰδιοκτητρίας τῶν λατομείων ἓξ Κοινότητας διὰ τὴν στέρησιν αὐτῶν ἑνὸς σοβαροῦ εἰσοδήματος ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐκ τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Βόλου παρακαλοῦντος ὅπως, πρὸς περιορισμὸν τῆς μαστιζούσης τὴν πόλιν τοῦ Βόλου ἀνεργίας μὴ ἀπαγορευθῇ ἀμέσως ἡ λειτουργία τῶν λατομείων, ἀλλὰ δοθῇ προθεσμία διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἐγκαταστάσεων εἰς ἑτέρας καταλλήλους θέσεις, ὥστε νὰ μὴ παρατηρηθῇ ἔλλειψις ὑλικῶν καὶ νὰ μὴ εὑρεθοῦν οἱ ἐργάται ἄνευ ἐργασίας. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἀνεβάλαμεν τὴν δημοσίευσιν τοῦ σχετικοῦ ἀπαγορευτικοῦ Βασιλικοῦ Διατάγματος καὶ παρακαλέσαμεν τὸν κ. Νομάρχην Μαγνησίας ὅπως μᾶς γνωρίσῃ τὰς ἀπόψεις του διὰ τὴν ἀποφυγὴν δημιουργίας ἀνέργων καὶ καθυστερήσεως τῆς ἐκτελέσεως τῶν δημοσίων ἔργων. Ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ἀπὸ 28.9.62 ἀναφορᾶς τοῦ κ. Νομάρχου Μαγνησίας καὶ τῆς ἀπὸ 20.9.62 ἀναφορᾶς τοῦ διενεργήσαντος αὐτοψίαν Μηχανικοῦ τῆς ἡμετέρας Ὑπηρεσίας Κ. Τζελάτη, μερίμνῃ τοῦ κ. Νομάρχου ἐπετεύχθη ἡ μεταφορὰ τῶν λατομείων περιοχῆς λόφου «Γορίτσης», πλὴν τῶν λατομείων Α. Λιάπη καὶ Πάππα, τῶν ὁποίων ἡ λειτουργία ἐπετράπη μέχρις τῆς 4.10.62 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν λιμενικῶν καὶ ἑτέρων δημοσίων ἔργων. Τὸ θέμα τῆς μεταφορᾶς τῶν λατομείων λόφου «Γορίτσης» εἶναι γενικὸν οὐδεμία δὲ ἀποζημίωσις θέλει καταβληθῇ εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν λατομείων ὡς μὴ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ νόμου 587)14 «περὶ λατομείων». Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΔΗΜ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11487) 15.10.62 ὑμετέρου ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Αἱ λίμναι εἶναι δημόσια κτήματα, ἡ ἁλιευτικὴ ἐκμετάλλευσις τῶν ὁποίων ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς κατοίκους τῶν παραλιμνίων χωρίων ἔναντι καταβολῆς ποσοστοῦ ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, εἰσπραττομένου ὡς δικαιώματος τοῦ Δημοσίου. Τὸ δικαίωμα τοῦτο ἀποτελεῖ δημόσιον ἔσοδον, ἀναγραφόμενον εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. 2) Τὸ ὕψος τοῦ καταβαλλομένου ὑπὸ τῶν ἁλιέων δικαιώματος εἶχεν ὁρισθῆ: α) Διὰ μὲν τὰς ἀποδοτικὰς καὶ ἐγγὺς καταναλωτικῶν κέντρων κειμένας λίμνας τὸ ποσοστὸν ἦτο 30%, ἐμειώθη δὲ εἰς 25% μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 1168)1944, ρυθμίζοντος τὸ ἐλάχιστον δικαίωμα τοῦ Δημοσίου εἰς τὰς παραχωρημένας πρὸς τοὺς ἁλιευτικοὺς Συνεταιρισμοὺς ἁλιευτικὰς ἐκμεταλλεύσεις. β) Διὰ δὲ τὰς ὀλιγώτερον ἀποδοτικὰς λίμνας, τὰς μακρὰν συγκοινωνιακῶν γραμμῶν καὶ καταναλωτικῶν κέντρων, διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ὁποίων οὐδόλως ἢ ἐλάχιστα ἐνδιαφέρονται οἱ παραλίμνιοι κάτοικοι, τὸ ποσοστὸν ὡρίσθη εἰς 20%. Μετὰ τοῦ δικαιώματος συνεισπράττεται καὶ ὁ Κοινοτικὸς φόρος 3%. 3) Ἐξαίρεσιν τοῦ κανόνος τούτου ἀποτελοῦν αἱ λίμναι Ἰωαννίνων καὶ Καστοριᾶς, ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ὁποίων παρεχωρήθη εἰς εἰδικοὺς τοπικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ ἡ λίμνη Πρέσπα, λόγῳ τῆς ἰδιαζούσης θέσεως ταύτης. 4) Εἰδικώτερον ἡ λίμνη Ἁγίου Βασιλείου, περὶ τῆς ὁποίας ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ, εἶναι λίαν ἀποδοτική, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐξηγεῖ τὸν συγκριτικῶς μεγάλον ἀριθμὸν τῶν 250 περίπου ἁλιέων, εἰς τοὺς ὁποίους κατανέμεται τὸ ἐξ 1.000.000 χιλιογράμμων ἐτήσιον ἁλίευμα. Οὕτω μετὰ τὴν καταβολὴν τοῦ 25% δικαιώματος τοῦ Δημοσίου ἀπολαμβάνει ἕκαστος ἁλιεὺς ἐτήσιον εἰσόδημα ἐκ 12.000 δραχ. κατὰ μέσον ὅρον ἐκ τῆς ἁλιείας τῆς λίμνης, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι κατὰ κανόνα οὐσιῶδες συμπλήρωμα τοῦ ἐκ τῆς γεωργίας εἰσοδήματος ἑκάστης οἰκογενείας περιλαμβανούσης οὐχὶ σπανίως δύο ἢ πλείονα μέλη ἁλιεῖς. Σημειωτέον ἐξ ἄλλου, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐκ τῆς γενικεύσεως τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν δικτύων νάϋλον τὸ κόστος παραγωγῆς ἐν συγκρίσει μὲ τὸ πρόσφατον παρελθὸν εἶναι σημαντικῶς μειωμένον. Κατὰ ταῦτα δὲν κρίνομεν δικαιολογημένον τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυπούμενον αἴτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 8300 καὶ 8740 ἐ.ἔ. ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 230 καὶ 284 ἐρωτήσεις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἐπὶ μὲν τοῦ θέματος τοῦ θιγομένου ἐν τῷ ὑπομνήματι τοῦ Συνδέσμου Ὁδηγῶν Ἀνελκυστήρων, τῆς τοποθετήσεως δηλονότι ὁδηγῶν ἀνελκυστήρων εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς ἀνελκυστήρας τῶν πολυκατοικιῶν, ἐδόθη ἀπάντησις πρὸς τὴν Βουλὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16241)31.3.61 ἐγγράφου ἡμῶν. Ὡς γνωστὸν συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις μόνον οἱ ἀνελκυστῆρες τῶν μεγάλων ἐμπορικῶν καταστημάτων, ξενοδοχείων καὶ κοινοχρήστων χώρων δέον νὰ συνοδεύωνται ὑπὸ ὁδηγοῦ, ὅπως καὶ τηρεῖται. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν Κανονισμῶν ἀνελκυστήρων, ἤδη τοῦτο μελετᾶται, ἡ δὲ σχετικὴ μελέτη περὶ τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν Κανονισμῶν καὶ εἰδικῶς τὸ θέμα τῆς συντηρήσεως τῶν ἀνελκυστήρων συμφώνως πρὸς τὰς προδιαγραφὰς ξένων Κρατῶν (Ἑλβετία, Γερμανία), καὶ τὴν ἀποκτηθεῖσαν πεῖραν ἐκ τῶν ἐνταῦθα συνθηκῶν, εὑρίσκεται πρὸς τὸ τέρμα της, παρακολουθοῦμεν δὲ τὸ θέμα τοῦτο προσωπικῶς. Παρὰ ταῦτα ἡ ἀναθεώρησις τῶν Κανονισμῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκλείσῃ τυχοῦσαν βλάβην ἀνελκυστῆρος καθότι καὶ μὲ σχολαστικὴν εἰσέτι συντήρησιν ἀνελκυστῆρος αἱ βλάβαι δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποφευχθῶσι τελείως, δοθέντος, ὅτι ὁ ἀνελκυστὴρ ὡς μηχάνημα ὑπόκειται εἰς βλάβας παρὰ τὴν ἐπιμελημένην συντήρησιν αὐτοῦ. Συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις, οἱ ἰδιοκτῆται πολυκατοικιῶν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναθέτωσιν εἰς συντηρητὰς τὴν παρακολούθησιν καὶ συντήρησιν τῶν ἀνελκυστήρων των, οἱ ἴδιοι δὲ ἰδιοκτῆται δέον νὰ ἐπιμελῶνται ὅπως ἡ συντήρησις ἐνεργῆται ἀνελλιπῶς καὶ ἐπιμελῶς ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει διὰ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν Κανονισμῶν θὰ ἐπιβάλλωνται κυρώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀναγνωστοπούλου καὶ Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7942)62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ, ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀναγνωστοπούλου καὶ Ν. Ζορμπᾶ, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 195 ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὸν Ἰούνιον 1962 κατόπιν προσκλήσεως 25 ὑποψηφίων ἐργολάβων ἐγένετο, ἐκ μέρους εἰδικῶς συσταθείσης πενταμελοῦς ἐπιτροπῆς, μειοδοτικὸς διαγωνισμὸς διὰ τὴν ἀνάδειξιν ἐργολάβων κατασκευῆς δικτύων διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς 9 γεωγραφικὰς περιοχὰς εἰς ἃς διεχωρίσθη ἡ Ἑλλάς. Ἡ Ἐπιτροπὴ προέβη εἰς τυπικὴν καὶ οὐσιαστικὴν κρίσιν ἁπασῶν τῶν ὑποβληθεισῶν προσφορῶν λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν ὡς κυριώτερον κριτήριον τὴν ποιότητα τῶν ὑποψηφίων ἐργολάβων κατασκευῆς ἠλεκτρικῶν δικτύων ἤτοι πεῖραν, ὀργάνωσιν καὶ τεχνικὸν προσωπικόν, ἐξοπλισμὸν εἰς μηχανικὰ καὶ μεταφορικὰ μέσα, οἰκονομικὰς δυνατότητας, ποιότητα καὶ ταχύτητα ἐκτελέσεως τῶν ἔργων καὶ γενικῶς ἅπαντα τὰ στοιχεῖα τὰ παρέχοντα τὴν βεβαιότητα τῆς καλῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων. Διὰ τὸ προαναφερόμενον κριτήριον ἐγένετο σαφεστάτη μνεία ἐν τῇ διακηρύξει τῆς δημοπρασίας. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀνωτέρω ἀπεκλείσθησαν 6 μειοδόται ἐμφανίζοντες λίαν ἀνεπαρκῆ ποιότητα ἐργολάβου ἐξ αὐτῶν δὲ οἱ δύο καὶ διὰ τυπικοὺς λόγους. Μεταξὺ τῶν ὡς ἄνω δύο ἀποκλεισθέντων διὰ οὐσιαστικοὺς καὶ τυπικοὺς λόγους συγκαταλέγεται καὶ ἡ Ο.Ε.Κ. Ἀνδρώνης–Γ. Ζαβερδινὸς καὶ Σία. Εἰς τὸν διαγωνισμὸν ἐκλήθη ὅπως συμμετάσχῃ καὶ ὁ Κ. Ἀνδρώνης, ὅστις καὶ παρέλαβε τὴν σχετικὴν διακήρυξιν μετὰ τῶν λοιπῶν τευχῶν τῆς δημοπρασίας. Ὁ ἀνωτέρω ὅμως δὲν ὑπέβαλε προσφορὰν ἀλλ’ ἀντ’ αὐτοῦ ὑπέβαλε προσφορὰν ἡ Ἑταιρεία Κ. Ἀνδρώνης–Γ. Ζαβερδινὸς καὶ Σία, ἥτις δὲν ἐκλήθη ὅπως συμμετάσχῃ εἰς τὸν διαγωνισμόν, ὡς μὴ ὑφισταμένη κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν ἀποστολῆς τῶν διακηρύξεων. Ἡ ἐπιληφθεῖσα τῆς ἐξετάσεως τῶν προσφορῶν τῆς μὴ κληθείσης Ἑταιρείας, παρὰ τὸ παράτυπον αὐτῆς, ἐγένετο ἐξέτασις τῆς προσφορᾶς της καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας μὲ τὴν προοπτικὴν ὅπως, ἐφ’ ὅσον ἤθελε διαπιστωθῆ ἱκανοποιητικὴ ὀργάνωσις, ἐπάρκεια τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ, οἰκονομικαὶ δυνατότητες, πεῖρα ἐπὶ κατασκευῆς δικτύων ΔΕΗ κλπ., ἤτοι στοιχεῖα πείθοντα, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Ἑταιρεία θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ δημοπρατηθέντος ἔργου, εἰσαχθῇ ἡ ἐν λόγῳ προσφορὰ πρὸς συζήτησιν διὰ τὸ συμφέρον τῆς Δ.Ε.Η. Καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ὅμως τῆς προσφορᾶς ταύτης κατεδείχθη, ὅτι ἡ ὡς ἄνω Ἑταιρεία, δὲν εἶχεν ἐκτελέσει ἄλλοτε δίκτυα τῆς ΔΕΗ, ἡ δὲ δήλωσίς της, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ κατασκευάσῃ τοιαῦτα δὲν ἀποτελεῖ σοβαρὰν ἐγγύησιν ἐὰν λάβῃ τις ὑπ’ ὄψιν τὴν ὀργάνωσιν τῆς Ἑταιρείας. Οὕτω καὶ διὰ οὐσιαστικοὺς λόγους ἀπερρίφθη τελικῶς ἡ προσφορά. Διευκρινίζομεν περαιτέρω, ὅτι τὸ ἀντικείμενον τῆς προαναφερομένης δημοπρασίας εἶναι μόνον αἱ ἐργασίαι κατασκευῆς τῶν δικτύων οὐχὶ δὲ καὶ ἡ προμήθεια τῶν ὑλικῶν, μὲ προϋπολογισμὸν ἐργολαβικῶν 17.000 δρχ. περίπου ἀνὰ χιλιόμετρον κατασκευαζομένου δικτύου, ὁ δὲ κύκλος τῶν ἐργασιῶν εἰς ἑκάστην ἐργολαβικὴν περιοχὴν προϋπελογίσθη εἰς 7.500.000 δρχ. περίπου ἐντὸς τῆς διετοῦς ἰσχύος τῶν συμβάσεων. Κατὰ τὰ ἀνωτέρω, ἡ ἐκ πρώτης ὄψεως ἐμφανιζομένη διαφορά, ἐκ τοῦ ἀποκλεισμοῦ τῆς Ο.Ε.Κ. Ἀνδρώνης–Γ. Ζαβερδινὸς καὶ Σία, τῆς ἐπιλογῆς τοῦ Α. Λιάπη ὡς ἐργολάβου εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Θεσσαλίας ἀνέρχεται εἰς 400.000 δρχ. περίπου μόνον, διὰ τὴν διετίαν καὶ τὴν ὑπ’ ὄψιν ἐργολαβίαν καὶ οὐχὶ εἰς 1.800.000 δρχ. ὡς ἀναφέρεται ἐν τῇ ἐρωτήσει, ἀλλὰ ἡ διαφορὰ αὕτη εἶναι καὶ καθαρῶς φαινομενικὴ διότι ὑπερκαλύπτεται πολλαπλασίως ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὡς πλέον ὠργανωμένος καὶ πεπειραμένος ἐπὶ τῶν δικτύων ὁ ἐπιλεγεὶς ἐργολάβος εὑρίσκεται εἰς πολὺ καλυτέραν θέσιν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἐργολαβίας. Εἶναι ὅθεν εὐνόητον, ὅτι τὸ ὄφελος τῆς ΔΕΗ ὅπερ θὰ προκύψῃ διὰ τῆς ἐκλογῆς ἑνὸς καταλλήλως ἐξωπλισμένου ἐργολάβου, ὅστις χωρεῖ ταχέως εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων συντομεύων τὸν χρόνον ἐνάρξεως τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν κατασκευαζομένων δικτύων, δέον νὰ ὑπολογίζηται εἰς πολλαπλάσιον τῆς ὡς ἄνω φαινομενικῶς μόνον ζημίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Ἡλιοπούλου, Ν. Κιτσίκη, Α. Μπριλλάκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7814)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως στοιχείων τοῦ ἔργου Ὑδροηλεκτρικοῦ Σταθμοῦ Ταυρωποῦ ὑπὸ τῶν ἐν περιλήψει ἀναφερομένων κ.κ. βουλευτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἅπαντα τὰ αἰτούμενα στοιχεῖα, ἐξ ἀφορμῆς τῆς κατὰ τὸ παρελθὸν κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 164)28.11.60 ἐπερωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ν. Κιτσίκη, Π. Καπνίση καὶ Σ. Καρασάββα, ἀπεστάλησαν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4538)16.1.1961 ἡμετέρου ἐγγράφου. Ἐπειδὴ τὰ ἐν λόγῳ στοιχεῖα δὲν ἐπεστράφησαν ἡμῖν μέχρι τοῦδε εὑρίσκονται δὲ παρ’ ὑμῖν παρακαλοῦμεν ὅπως θέσητε ταῦτα ὑπ’ ὄψιν τῶν αἰτούντων κ.κ. βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΤΡΔΟΥΜΠΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9765 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8843 ἐ.ἔ. ἐγγράφου τοῦ τελευταίου τούτου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν ἐνώπιον ὑμῶν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 425 ἐ.ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου, ἐν σχέσει μὲ τὴν πιθανολογουμένην παραχώρησιν εἰς ξένους κεφαλαιούχους τοῦ δικτύου διανομῆς τῆς ΔΕΗ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἀπὸ Κυβερνητικῆς πλευρᾶς ἐπανειλημμένως διεψεύσθησαν αἱ φῆμαι αὗται, κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν τόσον ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὅσον καὶ διὰ τοῦ τύπου, αἱ κυβερνητικαὶ δὲ ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ θέματος, οὐδόλως μετεβλήθησαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8980) 1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Β. Ἐφραιμίδη, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὰς γενομένας ἐκσκαφάς, τὸν παρελθόντα Ἀπρίλιον–Μάϊον, τῶν βάσεων τοῦ ἀγωγοῦ πτώσεως τοῦ Ὑδροηλεκτρικοῦ Ἔργου Ἐδέσσης, ἀνευρέθησαν εἴς τινα ὀρύγματα τεμάχια ἀνεπιγράφων καὶ μὴ πλακῶν, κέραμοι καὶ λίθοι, φέροντα ἴχνη κονιάματος. Ἅμα τῇ ἀνωτέρω ἀποκαλύψει ἡ ἐν Ἐδέσσῃ Ὑπηρεσία τῆς ΔΕΗ, ὡς εἶχε καθῆκον, προέβη εἰς ἔγγραφον σχετικὴν εἰδοποίησιν τῆς Ἐπιμελητείας Ἀρχαιοτήτων Ἐδέσσης, ἀναστείλασα συνάμα τὰς ἐργασίας ἐκσκαφῶν εἰς τὰ ἀνωτέρω σημεῖα. Μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἀφίχθησαν ἐπὶ τόπου ὁ Ἔφορος Ἀρχαιοτήτων Μακαρώνας καὶ ἡ Ἐπιμελήτρια Ἀρχαιοτήτων Σιγανίδου ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν καὶ τὴν παρακολούθησιν τῶν ὁποίων ἤρχισαν ἀνασκαφαὶ εἰς τὴν θέσιν ὅπου ὑπῆρχον σαφεῖς ἐνδείξεις μωσαϊκοῦ δαπέδου. Μετὰ τὸ πέρας τῶν ἀνασκαφῶν τούτων παρεκλήθη ἡ ΔΕΗ προφορικῶς ὑπὸ τοῦ Ἐφόρου Ἀρχαιοτήτων ὅπως ἀναμείνῃ ἐπ’ ὀλίγον πρὶν ἐπαναρχίσῃ περαιτέρω ἐργασίας εἰς τὸ ἐν λόγῳ σημεῖον. Ἡ ΔΕΗ εἰδοποιήθη ἐν συνεχείᾳ ἐγγράφως, ὅτι τοῦ θέματος ἐπελήφθη ὁ Ἔφορος Βυζαντινῶν Ἀρχαιοτήτων καθηγητὴς Πελεκανίδης, ὅστις ἀφιχθεὶς ἐπὶ τόπου προέβη εἰς ἐξέτασιν τῆς ἀποκαλυφθείσης θέσεως καὶ φωτογράφησιν αὐτῆς χωρὶς νὰ ἄρῃ τὴν ἀπαγόρευσιν συνεχίσεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ ἔργου. Παρὰ τὰς γενομένας ὑπὸ τῆς ΔΕΗ παραστάσεις δὲν ἔχει εἰσέτι ἐπιτραπῆ ἡ συνέχισις αὕτη μὲ συνέπειαν νὰ σημειοῦται ἤδη καθυστέρησις εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ ἔργου εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ἀγωγοῦ πτώσεως. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται, ὅτι ἔχουν ληφθῆ ἅπαντα τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα, ἵνα ὑπάρχουσαι τυχὸν ἀρχαιότητες ἀξιοποιηθοῦν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΔΗΜ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9740) 62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 395 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου διανομῆς πρὸς ἠλεκτροδότησιν τῶν, εἰς τὸν χῶρον τῶν παλαιῶν ἁλυκῶν Βόλου, ἐγκαθισταμένων βιοτεχνῶν ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. βάσει τῆς ἀκολουθουμένης ἑνιαίας ἐπὶ τῶν ἐπεκτάσεων πολιτικῆς εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν. Εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ἐγνωστοποιήθησαν, κατὰ τὸ παρελθὸν αἱ προϋποθέσεις ὑφ’ ἃς θὰ καθίστατο δυνατὴ ἡ πραγματοποίησις τῆς αἰτουμένης ἐπεκτάσεως, τὰς ὁποίας οὗτοι δὲν ἀπεδέχθησαν, δι’ ὃ καὶ δὲν κατέστη δυνατὴ μέχρι σήμερον ἡ περαιτέρω προώθησις τοῦ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΔΗΜ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8741) 62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ, ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, παρ’ ὑμῖν κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 285 ἐρώτησις, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὸν Ἰούνιον 1961 κατόπιν προσκλήσεως 25 ὑποψηφίων Ἐργολάβων, ἐγένετο ἐκ μέρους πενταμελοῦς εἰδικῶς πρὸς τοῦτο συσταθείσης ἐπιτροπῆς, μειοδοτικὸς διαγωνισμὸς διὰ τὴν ἀνάδειξιν Ἐργολάβων κατασκευῆς δικτύων διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς 9 γεωγραφικὰς περιοχάς, εἰς ἃς διεχωρίσθη ἡ Ἑλλάς. Ἡ Ἐπιτροπὴ προέβη εἰς τυπικὴν καὶ οὐσιαστικὴν κρίσιν ἁπάντων τῶν ὑποβληθεισῶν προσφορῶν, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν ὡς κυριώτερον κριτήριον τὴν ποιότητα τῶν ὑποψηφίων ἐργολάβων κατασκευῆς ἠλεκτρικῶν δικτύων, ἤτοι πεῖραν, ὀργάνωσιν καὶ τεχνικὸν προσωπικόν, ἐξοπλισμὸν εἰς μηχανικὰ καὶ μεταφορικὰ μέσα, οἰκονομικὰς δυνατότητας, ποιότητα καὶ ταχύτητα ἐκτελέσεως τῶν ἔργων καὶ γενικῶς ἅπαντα τὰ στοιχεῖα τὰ παρέχοντα τὴν βεβαιότητα τῆς καλῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀνατεθησομένων ἐργασιῶν. Διὰ τὸ προαναφερόμενον κριτήριον ἐγένετο σαφεστάτη μνεία ἐν τῇ διακηρύξει τῆς δημοπρασίας. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀνωτέρω, ἀπεκλείσθησαν ἓξ μειοδόται ἐμφανίζοντες λίαν ἀνεπαρκῆ ποιότητα ἐργολάβου, ἐξ αὐτῶν δὲ οἱ 2 καὶ διὰ τυπικοὺς λόγους, ἐν οἷς καὶ ὁ ἐργολάβος Βέτσογλου. Οἱ φάκελλοι ἠνοίχθησαν τὴν 28.6.1961 πρὸς ἔλεγχον, ὁ ὁποῖος ἐπηκολούθησε μετὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν φακέλλων, ἵνα κριθοῦν οἱ ἱκανοὶ ἐργολάβοι, ὅπως ἐν τῇ διακηρύξει διελαμβάνετο, οἱ ὁποῖοι θὰ ἦσαν εἰς θέσιν ν’ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ ηὐξημένου προγράμματος κατασκευῆς τῶν δικτύων. Κατὰ τὴν ἐξέτασιν τῆς προσφορᾶς τοῦ διαμαρτυρομένου Χ. Βέτσογλου, οὗτος ἐνῷ ἐκλήθη ὀνομαστικῶς δὲν ὑπέβαλε προσφορὰν ἀλλ’ ἀντ’ αὐτοῦ ὑπέβαλε προσφορὰν ἡ Ο.Ε. «Τεχνικὸν Γραφεῖον Β. Βέτσογλου καὶ Σία», ἥτις δὲν ἐκλήθη εἰς τὸν διαγωνισμόν. Τοῦτο ἀπετέλεσε τυπικὸν λόγον ἀποκλεισμοῦ τῇ ὑποδείξει μάλιστα τοῦ Νομικοῦ Μέλους τῆς Ἐπιτροπῆς. Πέραν τοῦ τυπικοῦ λόγου ἀποκλεισμοῦ τῆς προαναφερομένης ἑταιρείας, ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ διαγωνισμοῦ διεπίστωσε καὶ οὐσιαστικὸν λόγον μὴ ἀποδοχῆς τῆς προσφορᾶς τῆς ἐν λόγῳ ἑταιρείας, καθ’ ὅσον εἰς ταύτην μετεῖχεν, ὡς ἑταῖρος ὁ κ. Ζ. Παπαϊωάννου, ὅστις ὑπῆρξε μέλος καὶ κύριος ἐκτελεστὴς τῶν ἐργασιῶν τῆς παλαιᾶς ἐργολάβου Ο.Ε. «Δ. Καλαντζόπουλος καὶ Σία», ἥτις δὲν ἐκλήθη εἰς τὸν παρόντα διαγωνισμόν, διαγραφεῖσα τοῦ καταλόγου τῶν ὑποψίων ἐργολάβων ὡς ἀνεπιθύμητος διὰ τὴν Δ.Ε.Η. Δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ ἀποκλεισθέντος ἐργολάβου, ὅτι τοῦ ἐδόθη πληροφορία, ὅτι ἦτο μειοδότης, οὔτε ὅτι ἐγένετο ἐσπευσμένως ἡ κατακύρωσις τῆς δημοπρασίας ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι, ὅτι ἡ κατακύρωσις αὕτη γενομένη κατὰ τὰς ἀρχὰς Αὐγούστου, ἐγνωστοποιήθη εἰς τοὺς ἀναδειχθέντας ἐργολάβους ἕνα καὶ ἥμισυ μῆνα μετὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν προσφορῶν. Περαιτέρω, μία ἁπλῆ σύγκρισις τῶν δυνατοτήτων τῶν δύο ἐργολάβων Βέτσογλου καὶ Ἀπέργη, (ἐκ τῶν στοιχείων τῶν ὑποβληθέντων ὑφ’ ἑκάστου κατὰ τὸν διαγωνισμὸν) παρατιθεμένην κατωτέρω, δύναται νὰ πείσῃ κατὰ πόσον ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνατεθῇ ἡ ἐργασία τοῦ ηὐξημένου τούτου προγράμματος εἰς τὸν ὑπὸ τὴν ἑταιρικὴν συγκρότησιν παρουσιαζόμενον Βέτσογλου.

ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΞ

ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΕΡΓΟΛΑΒΩΝ

ΓΡΑΜΜΩΝ ΔΙΑΝΟΜΗΣ

Ἐν κατακλεῖδι, ἂν ἀκόμη δεχθῶμεν τὴν ἐκ 23,4% διαφορὰν μεταξὺ μειοδοτῶν, ἥτις ἀνέρχεται ἐν τῷ συνόλῳ καὶ κατὰ μέγιστον δι’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς ἐργολαβίας εἰς τὸ ποσὸν τῶν 200.000 δραχ., αὕτη ἐκερδήθη πολλαπλασίως ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. διὰ τῆς ἐγκαίρου ἀποπερατώσεως τῶν ἔργων καὶ τῆς συντομωτέρας ἐκμεταλλεύσεως τῶν δικτύων χωρὶς νὰ ὑπολογίσωμεν τὸν ἐπίσης οὐσιαστικὸν παράγοντα καὶ τὴν ἀπήχησιν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ ταχεῖα χορήγησις ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὸ κοινόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνάδειξιν ὡς ἐργολάβων τῶν κ.κ. Σ. Μιχαλοπούλου καὶ Π. Καζακοπούλου, οὐδεμία χαριστικὴ πρᾶξις ἔλαβε χώραν, ἀλλ’ ἁπλῶς οὗτοι ἐπελέγησαν ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς ὡς τελευταῖοι μειοδόται, κατόπιν τοῦ προαναφερομένου ἀποκλεισμοῦ τῶν 6 κριθέντων ὡς ἀκαταλλήλων, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προσφερθεισῶν ὑπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἐκπτώσεων μεταξὺ τῶν ὑπολειπομένων διαγωνισθέντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ὀκτωβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

ΔΗΜ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8496) 62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ παρ’ ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 266 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν χωρίων Στρυμονοχωρίου, Χαροποῦ καὶ Θερμοπηγῆς Νομοῦ Σερρῶν προβλέπεται ὑπὸ τοῦ προγράμματος κατασκευῶν τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη, Θ. Παππᾶ καὶ Ν. Τσόχα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς διώξεως τῶν δελφίνων δὲν ἐνδιαφέρει μόνον τοὺς ἰδιοκτήτας γρὶ–γρὶ Καβάλας, ἀλλὰ πάντας τοὺς Ἕλληνας ἁλιεῖς τοὺς ἁλιεύοντας εἰς τὰ παράλια καὶ τὰ ἀνοικτὰ τῶν ἐκτεταμένων Ἑλληνικῶν θαλασσῶν διὰ παντοίων ἁλιευτικῶν ἐργαλείων τῆς παρακτίου καὶ μέσης ἁλιείας, ἔνθα ἐπεκτείνεται καὶ ἡ φθοροποιὸς δρᾶσις τῶν δελφίνων. Κατόπιν ἐπισταμένης μελέτης ἐκρίθη, ὅτι ὁ ἀποτελεσματικώτερος τρόπος ἐξοντώσεώς των, ἀνταποκρινόμενος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα, εἶναι ἡ ταὐτόχρονος δίωξίς των, εἰς ὅλας τὰς θαλασσίας περιοχὰς τῆς χώρας πρᾶγμα το ὁποῖον δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ μόνον ἂν ἱκανὸς ἀριθμὸς σκαφῶν ἐφοδιασθῇ διὰ πολεμικῶν πυροβόλων ὅπλων. Περιορισμὸς τοῦ μέτρου τούτου διὰ μεμονωμένην περιοχήν, πιθανὸν νὰ ἀπήλλασσε κατὰ τὸ δυνατὸν τὴν περιοχὴν ταύτην τῶν δελφίνων καθ’ ὃν χρόνον θὰ ἐσυνέχιζεν ἡ δίωξίς των, θὰ καθίστα ὅμως δεινὴν τὴν θέσιν τῶν ἁλιευτικῶν τῶν ἄλλων περιοχῶν, εἰς τὰς ὁποίας οἱ δελφῖνες θὰ κατέφευγον διωκόμενοι. Τοῦτο ἄλλωστε συνέβη κατὰ τὸ παρελθὸν διὰ τὰς περιοχὰς Θεσσαλονίκης, Βόλου, Μυτιλήνης κλπ., καθ’ ὃν χρόνον συνεργεῖον Τούρκων σκοπευτῶν ἐνήργει τὴν δίωξίν των εἰς τὴν περιοχὴν Καβάλας. Ὀργάνωσις ἐκ νέου τοιούτου συνεργείου μόνον διὰ τὴν περιοχὴν Καβάλας, δὲν ἐπετρέπετο νὰ γίνῃ διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους. Ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους οἰκονομικούς, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ συγκρότησις συνεργείων καθ’ ἅπασαν τὴν Ἐπικράτειαν ὡς τὸ τῆς Καβάλας. Τὸ συνεργεῖον τοῦτο ἐργασθὲν ἐπὶ δύο καὶ ἥμισυ μῆνας ἐφόνευσεν, ἂν δὲν ἀμφισβητῆται ὁ ἀναφερθεὶς ἀριθμός, πεντήκοντα δελφῖνας, ἐστοίχισε δὲ ἕκαστον ζῶον περίπου τέσσαρας χιλιάδας δραχμάς. Εἰς ἐφαρμογὴν τῶν ἀνωτέρω, ἐγένοντο ἐγκαίρως ἐνέργειαι παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐθν. Ἀμύνης διὰ τὴν χορήγησιν πολεμικῶν ὅπλων εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας ἁλιευτικῶν τῆς μέσης ἁλιείας (γρὶ–γρὶ–Μηχανότρατας). Διετέθησαν δὲ μέσῳ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας διακόσια τυφέκια, εἰς ἅπαντα τὰ λιμεναρχεῖα τοῦ Κράτους, ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν των διὰ τήν, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν πλοιοκτητῶν, ὀργάνωσιν τῆς διώξεως τῶν δελφίνων. Ἐκτὸς τούτων, παρελήφθησαν παρὰ τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου τρία καμακοβόλα ὅπλα εἰδικὰ διὰ τὴν δίωξιν τῶν δελφίνων καὶ ἀπεστάλησαν πρὸς δοκιμὴν ἀνὰ ἓν εἰς τὰ λιμεναρχεῖα Καβάλας, Βόλου, Μυτιλήνης, ἐπίκειται δὲ καὶ ἡ παραγγελία ἑτέρων δύο ὁμοίων ὅπλων, προοριζομένων διὰ τὰ λιμεναρχεῖα Θεσσαλονίκης καὶ Πρεβέζης, εἰς τὴν περιοχὴν τῶν ὁποίων ἐμφανίζονται συχνὰ δελφῖνες. Διὰ τῶν ὅπλων τούτων ἐπιτυγχάνεται ὁ φόνος καὶ ἡ σύλληψις τῶν βαλλομένων αὐτῶν ἢ μεγάλων ἰχθύων. Ἂν ταῦτα ἀποδειχθῶσι ἀποτελεσματικά, θὰ γενικευθῇ ἡ χρῆσις των πρὸς ἐπίτευξιν τῆς πλήρους ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς μάστιγος ταύτης. Ἐξ ἄλλου, δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν, ηὐξήθη ἡ χορηγουμένη ἀμοιβὴ δι’ ἕκαστον φονευόμενον δελφίνι ἀπὸ 150 δραχ. εἰς τετρακοσίας (400). Τὸ μέτρον τοῦτο ἤρχισε νὰ ἀποδίδῃ τοὺς καρπούς του, διότι οἱ ἁλιεῖς μὲ κίνητρον τὴν παρεχομένην ἰδιαιτέραν σοβαρὰν ἀμοιβήν, συμμετέχωσιν ἐνεργῶς εἰς τὴν δίωξίν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 60415 ἐ.ἔ. ἡμετέρου πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφου, ἀφορῶντος ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 246 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου καὶ κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 493 ἐ.ἔ. νεωτέρας ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος «ἀπαγόρευσις ἁλιείας εἰς τὸν ποταμὸν Βοϊδομάτην», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν συμπληρωματικῶς τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ Δ)νσις Ἁλιείας διὰ τοῦ προσωπικοῦ της ἀπὸ τοῦ ἔτους 1951, ἀφ’ ὅτου λειτουργεῖ ὁ ἰχθυογεννητικὸς Σταθμὸς Λούρου καὶ ἔκτοτε κατ’ ἔτος ἐπισκέπτεται τὸν ποταμὸν Βοϊδομάτην. Ἐνεργεῖ ἐκτὸς τῶν ὑδροβιολογικῶν παρατηρήσεων καὶ ἐμπλουτισμοὺς τοῦ ποταμοῦ δι’ ἰχθυδίων πέστροφας, οἵτινες γίνονται ἐξόδοις τοῦ Κράτους καὶ ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐπίβλεψιν εἰδικῶν ὑπαλλήλων, ἐπιφορτισμένων μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἰχθυογεννητικοῦ Σταθμοῦ. Οὕτω ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952 καὶ ἐντεῦθεν καθ’ ἕκαστον ἔτος καὶ κατὰ τοὺς μῆνας Μάρτιον–Ἀπρίλιον ἐνηργήθησαν τεχνητοὶ ἐμπλουτισμοὶ τοῦ Βοϊδομάτη δι’ 150.000 –200.000 ἀτόμων περίπου ἰχθυδίων πέστροφας, 15.000 μέχρι 20.000 καθ’ ἕκαστον ἔτος. 2) Ὡς ἀνεφέρθη καὶ ἐν τῷ ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 60415 ἐ.ἔ. ἐγγράφῳ, ἡ διὰ παρανόμων μέσων γενομένη ἐξαντλητικὴ ἁλιεία καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς δημιουργίας ἐν Ἠπείρῳ ἑνὸς κέντρου φυσικῆς καὶ τεχνητῆς ἀναπαραγωγῆς τῆς πέστροφας διὰ τὸν ἐμπλουτισμὸν ἄλλων περιοχῶν, ὑπῆρξεν ἡ αἰτία ἀπαγορεύσεως τῆς ἁλιείας εἰς τὸν ποταμὸν Βοϊδομάτην. Συγκεκριμένως γνωρίζομεν, ὅτι μόνον τελευταίως ἐβεβαιώθησαν αἱ κάτωθι παραβάσεις: α) Πέτρου Βακόλα ὑπ’ ἀριθ. 1859)1961. β) Εὐάγ. Στεργίου ὑπ’ ἀριθ. 1859)1961. γ) Ἡρακλῆ Βλάχου ὑπ’ ἀριθ. 3951)1961. δ) Παύλου Στεργίου ὑπ’ ἀριθ. 4011)1961. ε) Δημοσθένους Σουρλούκα ὑπ’ ἀριθ. 5067)1962. 3) Πέραν τῶν ἀνωτέρω, ἡ ὑπηρεσία παρακολουθοῦσα ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς πέστροφας ἐν τῷ ποταμῷ, ἅμα τῇ διαπιστώσει, ὅτι ἀνεκόπη ἡ ἐλευθέρα κυκλοφορία τῶν ὑδάτων τοῦ Βοϊδομάτη, ἐξ αἰτίας τῆς κατασκευῆς ἀρδευτικοῦ φράγματος παρὰ τὴν γέφυραν, ἐμερίμνησεν διὰ τὴν κατασκευὴν κλίμακος ἀνόδου τῶν ἰχθύων πρὸς ἐξουδετέρωσιν τῆς παρεμποδίσεως τῆς φυσικῆς ἀναπαραγωγῆς τῶν κάτω τοῦ φράγματος ἰχθύων. Ἀποτέλεσμα τῶν ληφθέντων ὡς ἄνω μέτρων, εἶναι ἡ διαπιστουμένη σήμερον, ὡς ἀναφέρεται καὶ ἐν τῇ ἐρωτήσει, ἀφθονία ἰχθύων πέστροφας ἐν τῷ ποταμῷ. Τὸ ἐπιτελούμενον ἔργον ἐπέσυρε τὴν προσοχὴν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἐν Ἀθήναις Ὀργανώσεων Ἠπείρου, αἵτινες ἐζήτησαν, ὅπως ἐνταθῇ τὸ ἔργον τῆς καλλιεργείας τῆς πέστροφας ἐν Ἠπείρῳ. Συνεστήθη δὲ εἰς τὰς ἐν λόγῳ ὀργανώσεις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19718)26.3.62 ἐγγράφου, ὅπως ὑποβοηθήσωσι τὸ ἔργον τῶν Κρατικῶν Ἀρχῶν εἰς τὴν ἐξαφάνισιν τῆς ἐνεργουμένης εἰς μεγάλην κλίμακα παρανόμου ἁλιείας, ἥτις ἀνακόπτει τὸ ἐν ἐκτελέσει πρόγραμμα ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8746)6993)20.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον ἐρωτήσεως τῶν ἐν θέματι κ.κ. βουλευτῶν, περὶ τῶν Μεταλλείων τῆς «Α.Ε. ΜΥΚΟΜΠΑΡ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ἡμετέρᾳ ἁρμοδιότητι ἐμπιπτόντων θεμάτων. 1. Ὑπὸ εἰδικῶν μηχανικῶν Μεταλλείων τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας Μεταλλείων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διενεργοῦνται κατὰ συχνὰ χρονικὰ διαστήματα ἐπιθέσεις τῶν ἐκτελουμένων μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν ὑπὸ τῆς «Α.Ε. ΜΥ-ΚΟΜΠΑΡ» πρὸς ἔλεγχον τῆς λήψεως τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων ὑγιεινῆς καὶ ἀσφαλείας τῶν ἐργαζομένων. Ἐκ τῶν διενεργηθεισῶν κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν ἐπιθεωρήσεων προέκυψεν, ὅτι αἱ ὑφιστάμεναι συνθῆκαι ὑγιεινῆς καὶ ἀσφαλείας εἰς τὰ Μεταλλεῖα ταῦτα, ἦσαν ἱκανοποιητικαί. Δι’ ὡρισμένας μικροπαραλείψεις ἐδόθησαν αἱ δέουσαι ἐντολαί, συμμορφωθείσης τῆς ἑταιρείας πρὸς ταύτας. 2. Εὐθὺς ὡς εἰδοποιήθη ἡ Ὑπηρεσία Μεταλλείων περὶ θανατηφόρων ἀτυχημάτων τῶν ἐργατῶν Α. Πολυκανδριώτου καὶ Ε. Ξυδάκη, ἁρμόδιοι Μηχανικοὶ τῆς Ὑπηρεσίας μετέβησαν ἐπὶ τόπου καὶ προέβησαν εἰς τὴν μελέτην τῶν συνθηκῶν, ὑφ’ ἃς ἔλαβον χώραν τὰ ἀτυχήματα, αἱ συνταχθεῖσαι δὲ ὑπ’ αὐτῶν ἐκθέσεις πραγματογνωμοσύνης ὑπεβλήθησαν εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα Σύρου. 3. Ἡ «Α. Ε. ΜΥΚΟΜΠΑΡ» ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Σωματείου Μεταλλωρύχων ἐτιμωρήθη δεδικαιολογημένως διὰ παράβασιν καθήκοντος καὶ ἀνάρμοστον συμπεριφοράν, συμφώνως πρὸς τὸν ἐγκεκριμένον Κανονισμὸν ἐσωτερικῆς ὑπηρεσίας τῆς ἑταιρίας. 4. Οἱ χρησιμοποιούμενοι ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας ἐλεύθεροι ἐργάται διὰ τὴν φόρτωσιν τοῦ μεταλλεύματος, ἀμείβονται πρὸς δραχμὰς 100 ἀνὰ ὀκτάωρον ἐργασίας, καταργηθείσης τῆς ἀμοιβῆς κατὰ τόννον φορτωνομένου μεταλλεύματος, πρὸς ἀποφυγὴν φθορᾶς τῶν σάκκων καὶ ἀποχύσεως τοῦ μεταλλεύματος, λαμβάνεται δὲ πρόνοια διὰ τὴν δι’ αὐτοκινήτων μεταφοράν των. Κατὰ τὰς γενομένας ἐπιθεωρήσεις τῶν μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν τῆς Ἑταιρίας «ΜΥΚΟΜΠΑΡ» ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων μηχανικῶν, οὐδέποτε διεπιστώθη τρομακτικὴ καὶ καταπιεστικὴ δραστηριότης τῆς Ἑταιρίας ἔναντι τῶν ἐργατῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8961)62 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ παρ’ ὑμῖν, ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, κατατεθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 302 ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τοῦ Κοινοτικοῦ ἀντλιοστασίου Νέων Ἐπιβατῶν Θεσσαλονίκης, νὰ ἀνακοινώσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ ἀντλιοστάσιον τῆς Κοινότητος Νέων Ἐπιβατῶν Νομοῦ Θεσσαλονίκης συνεδέθη ἤδη μὲ τὸ δίκτυον τῆς Δ.Ε.Η. καὶ ἠλεκτροδοτεῖται κανονικῶς ἀπὸ τῆς 14.7.1962. Σημειωτέον, ὅτι ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου ἐπερατώθη τὴν 12.7.1962. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Σβώλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7039)5479)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ, εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων κατατεθεῖσα καὶ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 44 καταχωρηθεῖσα ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Σβώλου, ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τῆς ἠλεκτροδοτήσεως τοῦ Οἰκισμοῦ Γέρακα Ἀττικῆς, ἔχει κατ’ ἀρχὴν μελετηθῆ, ὁ δὲ Ἐξωραϊστικὸς Σύλλογος Οἰκιστῶν Γέρακα καθὼς καὶ ἀρκετοὶ ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων ἔχουν λάβει γνῶσιν σχετικῶς. Τελευταίως ὁ ἐν λόγῳ Ἐξωραϊστικὸς Σύλλογος τῆς περιοχῆς ἐπανῆλθε προσκομίσας, εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν τῆς Δ.Ε.Η. 165 αἰτήσεις οἰκιστῶν, πρὸς συμπλήρωσιν τῆς μελέτης διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τῆς Δ.Ε.Η. θέλει ἐνημερώσει, ἐν καιρῷ τοὺς ἐνδιαφερομένους ἐπὶ τῆς καθορισθησομένης διαδικασίας διὰ τῆς νέας ἠλεκτροδοτήσεως τὴν ὁποίαν ὀφείλουν ν’ ἀκολουθήσουν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Σεπτεμβρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7191) 5573)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ παρ’ ὑμῖν κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 58 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Θ. Γιαννοπούλου καὶ Ε. Σακελλάρη, ν’ ἀνακοινώσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῆς περιοχῆς τῶν Κοινοτήτων Παρακαλάμου, Δολιανῶν, Ρεπετίστης, Κάτω Ραβενίων, Κουκλιῶν, Ἀρετῆς, Σιταριᾶς, Ἐλαφοποτάμου καὶ Κάτω Πεδινῶν τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸ πρόγραμμα νέων ἠλεκτροδοτήσεων τῆς Δ.Ε.Η., λόγῳ δυσμενοῦς δείκτου ἀποδοτικότητος τοῦ ἔργου, δὲν προβλέπεται δὲ ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὴ εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον εἰ μὴ μόνον διὰ καταβολῆς εἰς τὴν Δ.Ε.Η. ἐφ’ ἅπαξ καὶ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν σχετικῶν ἐργασιῶν ὁλοκλήρου τῆς πρὸς τοῦτο ἀπαιτηθησομένης δαπάνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Σεπτεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7616) 6142)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ παρ’ ὑμῖν κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 95 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Τσαρουχᾶ καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὴν πρωΐαν τῆς 13.5.1962, ἀγωγὸς τῆς γραμμῆς μεταφορᾶς ὑψηλῆς τάσεως 150.000 V, ἐγγὺς τῶν Σερρῶν, ἀπεκόπη λόγῳ τυχαίας ἐκπυρσοκροτήσεως ὅπλου τῶν Τ.Ε.Α., ἡ σφαῖρα τοῦ ὁποίου ἔπληξε τοῦτο καιρίως. Ἡ βλάβη αὕτη ἀπεκατεστάθη ἐντὸς ὀλίγων μόνον ὡρῶν, χάρις εἰς τὴν ταχεῖαν ἐπέμβασιν τῶν ὁμάδων ἐπισκευῆς τῶν Γραμμῶν Μεταφορᾶς τῆς Δ.Ε.Η. Περὶ τὴν μεσημβρίαν τῆς ἰδίας ἡμέρας προέκυψε βλάβη εἰς τὸν μετασχηματιστὴν Σερρῶν. Διὰ τὴν πλήρη ἀποκατάστασιν τῶν ὁμαλῶν συνθηκῶν ἠλεκτροδοτήσεως τῆς περιοχῆς Σερρῶν, χάρις εἰς τὰς συντόνους προσπαθείας τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δ.Ε.Η., ἀπῃτήθη μόνον μίαν ἑβδομάς, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁποίας ἀπεσυναρμολογήθη τελείως ἕτερος μετασχηματιστής, μετεφέρθη εἰς Σέρρας, παρὰ τὰ τεράστια ἐμπόδια, λόγῳ τοῦ ὁδικοῦ δικτύου καὶ τῶν ἀνεπαρκοῦς ἀντοχῆς γεφυρῶν, ἐτοποθετήθη καὶ ἐτέθη ἐν λειτουργίᾳ. Κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἑβδομάδος ταύτης, ἡ περιοχὴ τῶν Σερρῶν δὲν ἔμεινεν ἄνευ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Οὕτω ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς βλάβης, ποσοστὸν 20% τοῦ φορτίου αὐτῆς, κατὰ προτίμησιν δὲ τὸ σπουδαιότερον τμῆμα αὐτοῦ, ἐξυπηρετήθη διὰ τοπικῆς παραγωγῆς. Ἐν συνεχείᾳ, πρὸ τῆς συμπληρώσεως 4ημέρου, ἀπεστάλησαν μηχανήματα, χάρις εἰς τὰ ὁποῖα ἡ παρεχομένη ἠλεκτρικὴ ἰσχὺς ἐδιπλασιάσθη ἀποκατασταθεῖσα πλήρως τὸ ἀπόγευμα τῆς 20.5.1962. Βεβαίως, διὰ τῆς ὑπάρξεως ἐφεδρικῶν μετασχηματιστῶν θὰ ἦτο δυνατὸν ὁ περιορισμὸς τοῦ χρόνου τοιαύτης φύσεως διακοπῶν, οὐχί, ὅμως, καὶ κάτω τοῦ ἡμίσεος ἀπὸ ἐκεῖνον, ὅστις ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτῶν, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἀλλ’ ἡ ἀξία ἑνὸς ἐφεδρικοῦ μετασχηματιστοῦ εἶναι λίαν σημαντικὴ καὶ κατὰ συνέπειαν ἂν ἡ πολιτικὴ τῆς ὑπάρξεως ἐφεδρικῶν μετασχηματιστῶν ἐφηρμόζετο εἰς τὸ δίκτυον τῆς ΔΕΗ, τοῦτο δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ λάβῃ τὴν σήμερον ὑφισταμένην ἔκτασιν, ἡ δὲ τιμὴ τοῦ ρεύματος θὰ ἦτο ἀνωτέρα τῆς σημερινῆς, καθ’ ὅσον θὰ ἐπεβαρύνετο μὲ τὰς ἀντιστοίχους δαπάνας πολυπλοκωτέρων ἐγκαταστάσεων μὴ δικαιολογουμένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Αὐγούστου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7617) 6143)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ παρ’ ὑμῖν κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 96 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Τσαρουχᾶ, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ν’ ἀνακοινώσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Αἱ ἀνωμαλίαι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κανονικὴν ἠλεκτρικὴν τροφοδότησιν ἁπάσης τῆς Κεντρικῆς Μακεδονίας, ἐν οἷς καὶ τῆς Ξάνθης, ὠφείλοντο εἰς τὴν θραῦσιν ἀγωγοῦ τῆς γραμμῆς μεταφορᾶς 150 KV μεταξὺ Σερρῶν, Δράμας, κατὰ τὴν 13.5.1962 καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν γυμνασίων ἀνδρῶν τῶν ΤΕΑ καὶ τὴν ἀκολούθως ἐκδηλωθεῖσαν βλάβην τοῦ Μ. Σ. Σερρῶν, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας κατέστη ἀπαραίτητος ἡ ἐκτέλεσις χειρισμῶν ἐπὶ τῶν γραμμῶν τοῦ Βορείου Συστήματος, μετὰ τῶν ἀναποφεύκτων πρὸς τοῦτο διακοπῶν. Αὐτονόητον εἶναι, ὅτι αἱ ἐν λόγῳ ἀνωμαλίαι προεκλήθησαν ἐξ αἰτίων ἀπροβλέπτων καὶ μὴ ὑποκειμένων εἰς ἔλεγχον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Σεπτεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8104) 6514)1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ παρ’ ὑμῖν κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Στειροπούλου ἐρώτησις, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 181, ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ΔΕΗ ἐκτιμῶσα δεόντως τοὺς λόγους, οἵτινες ἐπιβάλλουν τὴν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, κατὰ προτεραιότητα ἠλεκτροδότησιν τῶν παραμεθορίων χωρίων τῆς χώρας, προβαίνει, ἰδίαις αὑτῆς δαπάναις, εἰς τὴν κατασκευὴν τῶν ἀναγκαίων δικτύων διανομῆς ἀνεξαρτήτως τῆς ἀποδοτικότητος αὐτῶν, πρὸς ἠλεκτροδότησιν τῶν χωρίων τῆς κατηγορίας ταύτης. Ὡς εἶναι, ὅμως, εὐνόητον, ἡ ἠλεκτροδότησις τούτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ταὐτοχρόνως, ἕνεκα οἰκονομικῶν ἀλλὰ καὶ τεχνικῶν λόγων, δι’ ὃ καὶ κατ’ ἀνάγκην θέλει κλιμακωθῆ χρονικῶς, εἰς περίοδον ἐτῶν. Ἤδη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἤρχισεν ἡ σύνδεσις μὲ τὰ δίκτυα τῆς ΔΕΗ, χωρίων τῆς κατηγορίας ταύτης, συνεχίζεται δὲ αὕτη μὲ γοργὸν ρυθμόν. Διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῶν παραμεθορίων χωρίων, ἐντὸς τοῦ βραχυτέρου δυνατοῦ χρονικοῦ διαστήματος, καταβάλλεται ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ κάθε προσπάθεια. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τῆς ἠλεκτροδοτήσεως τῶν χωρίων τοῦ Τριγώνου Ἔβρου, ἰδίᾳ γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν ἐπεκτάσεως τῶν δικτύων καὶ εἰς τὴν παραμεθόριον ταύτην περιοχήν, ἥτις βεβαίως θὰ ἠλεκτροδοτηθῇ σταδιακῶς, προβλέπεται διὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Σεπτεμβρίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8416)10.7.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 250, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐποπτεία τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐπὶ τοῦ Ο.Υ.Η.Λ. δὲν ἐπεκτείνεται ἐπὶ τῆς διαθέσεως ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου τῶν μετοχῶν του καὶ οὔτε τὸ θέμα τοῦτο ἀφορᾷ τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον. Ὡς ἐκ τούτου, ἀδυνατοῦμεν νὰ παράσχωμεν ὑμῖν τὰ ὑπὸ τῆς ἐρωτήσεως ζητουμένας πληροφορίας, ἐλλείψει σχετικῶν στοιχείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7860)6294)26.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτημα τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη, Γ. Στεργίου καὶ Ν. Τσόχα πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἰς τοὺς βυρσοδεψεργάτας κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ χορήγησις ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ οὐχὶ τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, πρὸς ὃ κοινοποιεῖται καὶ σχετικὴ ἐρώτησις καὶ καθορίζεται κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 18315)6683)9.7.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Λαμπράκη, Α. Μπριλλάκη κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν δημιουργηθεῖσαν ἀφόρητον κατάστασιν εἰς τὰς συνοικίας Ἁγίου Δημητρίου, Ὑπαπαντῆς, Κοπῆς, Ἁγίου Διονυσίου, λόγῳ τῶν ἐκπεμπομένων δηλητηριωδῶν ἀναθυμιάσεων ἐκ τῶν καπνοδόχων τῶν πέριξ βιομηχανιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Αἱ περιοχαὶ Δραπετσῶνας, Ἁγίου Δημητρίου κλπ., εὑρίσκονται εἰς τὸ κέντρον βιομηχανικῆς περιοχῆς τῆς πόλεως καὶ ἀπόρροια τούτου εἶναι ἡ δημιουργία δυσμενῶν ἐπιδράσεων εἰς τοὺς περιοίκους. Ἐπ’ αὐτῶν ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία ἔχει ἐπανειλημμένως ἀσχοληθῆ καὶ ἔχει ἐπιβάλει τὰ δέοντα μέτρα πρὸς ἐξάλειψιν ἢ περιορισμὸν αὐτῶν, ὅπου τοῦτο καθίσταται τεχνικῶς πραγματοποιήσιμον. Πέραν, ὅμως, αὐτῶν καὶ ἐφ’ ὅσον καὶ εἰς τὸ μέλλον ὑπάρχουν συγκεκριμέναι καταγγελίαι, ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία θὰ προβῇ περαιτέρω εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων. 2. Ἐπὶ ὑποβληθέντος ἡμῖν σχετικοῦ ὑπομνήματος τῆς τοπικῆς Ὀργανώσεως «Πρόοδος», ἐγένετο τὸ ὑπ’ ἀριθ. 31928)5716)20.6.1962 σχετικὸν ἡμέτερον ἔγγραφον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Κράτος κατέβαλε κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη πολλὰς προσπαθείας, ἵνα ἐπιτύχῃ τὴν αὔξησιν τῶν ἰχθύων τοῦ εἴδους πέστροφας, τόσον εἰς τὰ κλειστὰ ὕδατα (λίμναι), ὅσον καὶ εἰς τὰ ρέοντα τοιαῦτα (ποταμούς). Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν προβαίνει εἰς τὴν προμήθειαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ (Ἑλβετίας–Καναδᾶ) σημαντικῶν ποσοτήτων ὠῶν εἰδικῆς ποικιλίας πέστροφας καὶ διὰ τῶν ἐκκολαπτομένων καὶ ἐκτρεφομένων ἐπί τι χρονικὸν διάστημα ἰχθυδίων εἰς τὸν ἰχθυογεννητικὸν σταθμὸν Λούρου, ἐνεργοῦνται τεχνητοὶ ἐμπλουτισμοὶ τῶν καταλλήλων ὑδάτων λιμνῶν καὶ ποταμῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ ὁ ποταμὸς Βοϊδομάτης (Ζαγορίου–Κονίτσης). Παραλλήλως ἐλήφθησαν καὶ προστατευτικὰ μέτρα, καθορίζοντα τ’ ἁλιευτικὰ ἐργαλεῖα, δι’ ὧν ἐπιτρέπεται ἡ ἁλιεία, ἡ ἐποχιακὴ καὶ ἡ ὁλικὴ ἀπαγόρευσις τῆς ἁλιείας εἴς τινας περιπτώσεις, ὡς καὶ ἄλλα μέτρα ἀποσκοποῦντα εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἐμπλουτισμοῦ τῶν ὑδάτων διὰ τοῦ εἴδους αὐτοῦ τῶν ἰχθύων, πρὸς ὄφελος τῆς καθόλου οἰκονομίας καὶ τῶν κατοίκων τῶν πέριξ τῶν ποταμῶν περιοχῶν. Ἡ ἀπαγόρευσις ἐκρίθη σκόπιμος καὶ εἰς τὸν ποταμὸν Βοϊδομάτην, ἥτις ἀρχικῶς ἴσχυσε διὰ χρονικὸν διάστημα δύο (2) ἐτῶν, βάσει τοῦ ἀπὸ 31 Αὐγούστου 1957 Β. Διατάγματος. Ἡ ἀπαγόρευσις ἀπέδωσε μὲν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα, πλὴν ὅμως κατεστράφη τὸ ἐπιτευχθὲν ἔργον, εὐθὺς ὡς ἐπετράπη ἡ ἁλιεία, λόγῳ τῆς διὰ παρανόμων μέσων (Δυναμίτις–Φλόκα–Δίκτυα) γενομένης ἐξαντλητικῆς ἁλιείας. Εὑρισκομένη ἡ ὑπηρεσία εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς δημιουργίας ἑνὸς κέντρου φυσικῆς καὶ τεχνητῆς ἀναπαραγωγῆς ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ καθίστατο δυνατὴ ἡ συλλογὴ γόνου διὰ τὸν ἐμπλουτισμὸν ἄλλων καταλλήλων περιοχῶν τῆς χώρας, εἰσηγήθη τὴν ἀνανέωσιν τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἁλιείας εἰς τὸν ἐν λόγῳ ποταμόν, γενομένη διὰ τοῦ ἀπὸ 29 Σεπτεμβρίου 1960 Β. Διατάγματος. Οἱ κάτοικοι τῶν περὶ τὸν ποταμὸν Βοϊδομάτην χωρίων, δύνανται ν’ ἁλιεύσωσιν εἰς τοὺς γειτονικοὺς ποταμοὺς Ἀῶον, Καλαμᾶν, Γόρμον, εἰς οὓς ἐγένοντο ἐπίσης ἐμπλουτισμοί. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει σαφῶς, ποῖοι οἱ λόγοι τῆς γενομένης ἀπαγορεύσεως τῆς ἁλιείας εἰς τὸν ποταμὸν Βοϊδομάτην καὶ ὅτι οὐδόλως ἀνεμίχθη εἰς τὸ θέμα ἡ Νομαρχία Ἰωαννίνων, κατὰ τῆς ὁποίας καταφέρεται ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουλίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7088)1.6.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 26 Μαΐου 1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γιαννοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν θέσιν ἐγκαταστάσεως ἐργοστασίου λιπασμάτων παρὰ τὴν Καβάλαν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς τῆς θέσεως εἰς ἣν θὰ ἀνεγερθῇ ἡ βιομηχανία, ἀνήκει εἰς τὸν φορέα αὐτῆς, ὅστις ἀποφασίζει βάσει τῶν τεχνοοικονομικῶν δεδομένων καὶ προϋποθέσεων, ἅτινα προκύπτουσιν ἐκ τῆς ἀπαραιτήτως προσενεργουμένης σχετικῆς ἐρεύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουνίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7280)5730)9.6.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 1.6.1962 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Στεργίου, Α. Γιάννου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἐν σχέσει μὲ διαμαρτυρίαν τῶν βυρσοδεψεργατῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Συνδέσμου των κατὰ τῆς ἱδρύσεως ἐργοστασίου ὑποδηματοποιΐας ὑπὸ τῆς ξένης Ἑταιρείας ΒΑΤΑ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο τελεῖ ὑπὸ ἐξέτασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουνίου 1962.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ζ. ΖΗΣΑΚΗΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς παρὰ τὸ ρεῦμα Κατσιποδοῦς–Καλλιθέας περιοχῆς κλπ.

§8Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἀπὸ ἀμνημονεύτων χρόνων μία ἑστία καὶ μολύνσεως, ἀλλὰ καὶ ἐκθέτουσα τὴν εὐπρέπειαν πλέον τῆς ζωῆς τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος κατοικεῖ εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην, ἕνα ρεῦμα, τὸ ὁποῖον ξεκινᾷ ἀπὸ τὴν Νέαν Σμύρνην, περνᾷ ἀπὸ τὴν λεωφόρον Συγγροῦ καὶ διασχίζει ὁλόκληρον τὴν Καλλιθέαν, διὰ νὰ καταλήξῃ εἰς τὴν θάλασσαν μέσῳ τοῦ Συνοικισμοῦ Τζιτζιφιῶν. Ἀνέκαθεν εἶχεν ἐπισημανθῆ ἡ ἀνάγκη νὰ κλεισθῇ αὐτὸ τὸ ρεῦμα, διότι πέραν τοῦ ὅτι, ὅταν ὑπάρχῃ καὶ ἡ παραμικρὰ σημαντικῆς ἐκτάσεως βροχή, πλημμυρίζουν τοὐλάχιστον αἱ κάτω συνοικίαι πρὸς τὶς Τζιτζιφιές. Εἰς τὸ ρεῦμα αὐτὸ ἀπορρίπτονται παντὸς εἴδους ἀπορρίμματα, λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἰς τὴν Νέαν Σμύρνην δὲν ὑπάρχουν ὑπόνομοι, ὅλαι αἱ ἀκαθαρσίαι τῆς περιοχῆς ἐκείνης διοχετεύονται εἰς τὸ ρεῦμα τῆς Κατσιποδοῦς καὶ εἰς αὐτὸ χύνονται καὶ τὰ ἀκάθαρτα ὕδατα τῶν διαφόρων βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν παρὰ τὸ ρεῦμα αὐτό. Ὅταν γίνῃ μία πλημμύρα, ἐκτὸς τοῦ ὅτι πνίγονται ἀπὸ αὐτὴν οἱ κάτοικοι τῶν Τζιτζιφιῶν, διοχετεύονται εἰς τὴν κατῳκημένην ἐκείνην περιοχὴν καὶ ὅλαι αἱ ἀκαθαρσίαι τῶν ἀνωτέρω περιοχῶν. Ὑπ’ ὄψει τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἔχει τεθῆ κατ’ ἐπανάληψιν αὐτὸ τὸ θέμα. Τελευταίως ἔχουν κινητοποιηθῆ οἱ ἐνδιαφερόμενοι, μάλιστα δέ, μετὰ τὴν τελευταίαν πλημμύραν τῶν ἀρχῶν Ὀκτωβρίου, οἱ κάτοικοι ἐνεφανίσθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἔκαμαν συσκέψεις ἀλλεπαλλήλους οἱ Σύλλογοι τῶν περιοχῶν ἐκείνων. Ὁ Δήμαρχος τῆς Καλλιθέας ἐκάλεσε καὶ τοὺς βουλευτὰς τῆς Βʹ Περιφερείας Ἀθηνῶν εἰς μίαν δὲ τελευταίαν σύσκεψιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαβον μέρος συνάδελφοι ἀπ’ ὅλα τὰ Κόμματα, καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, συνεζητήθη αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ἀπεφασίσθη νὰ τεθῇ καὶ πάλιν ὑπ’ ὄψει τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ ἔχει βεβαίως ὑπ’ ὄψει του, διότι εἶχεν, ὅπως ἀνεφέρθη, μίαν συνάντησιν καὶ ἔγινε μία συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν τούτοις, τὸ πρόβλημα ἐξακολουθῆ νὰ εἶναι ὀξύτατον καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ μία ἀπάντησις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, πῶς ἀντιμετωπίζει τὴν λύσιν αὐτοῦ τοῦ προβλήματος. Ἀπὸ μίαν πρόχειρον μελέτην, ἡ ὁποία ἔχει γίνει ἀπὸ τὸν Δῆμον Καλλιθέας, προκύπτει, ὅτι ἡ δαπάνη, διὰ νὰ σκεπασθῇ αὐτὸ τὸ ρεῦμα καὶ νὰ μὴ σημειοῦνται πλέον αὐτὰ τὰ φαινόμενα, δὲν θὰ ὑπερβῇ τὰς 700.000 δραχμῶν. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἔγιναν ἐργασίαι διὰ τὴν διαπλάτυνσιν τῆς Λεωφόρου Συγγροῦ, ὅτι ἐδαπανήθησαν ἑκατομμύρια διὰ τὸν δρόμον, ὁ ὁποῖος διὰ τοῦ κέντρου τῆς Καλλιθέας ὁδηγεῖ πρὸς τὴν θάλασσαν, ὅτι ἔγινεν ἡ περίφημος ἐξέδρα μπροστὰ ἀπὸ τὶς Τζιτζιφιές, διὰ τὴν ὁποίαν ἐδαπανήθησαν 23.000.000, ἡ δαπάνη τῶν 700.000 εἶναι μηδαμινή, διὰ νὰ λείψῃ αὐτὴ ἡ ἀσχημία, ἡ ὁποία, πέραν τοῦ ὅτι παραμορφώνει κυριολεκτικῶς ὡραῖα προάστια, ὅπως εἶναι τῆς Νέας Σμύρνης καὶ ἰδίως ἡ Καλλιθέα, δημιουργεῖ καὶ ἑστίας μολύνσεως καὶ κινδύνων διὰ τὴν ὑγείαν τῶν κατοίκων, ἀποτελεῖ τὴν κυρίαν ἀφορμὴν τῶν πλημμυρῶν, αἱ ὁποῖαι κἄθε τόσον σημειοῦνται εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Τζιτζιφιῶν. Νομίζομεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον καμμία δικαιολογία, νὰ παρατείνεται αὐτὴ ἡ ἐκκρεμότης καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ μία ἄμεσος ἀντιμετώπισις διὰ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§10Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανειλημμένως ἔχω ἀπασχολήσει τὴν Βουλὴν διὰ τὰ ρεύματα, τὰ γύρω τῆς Πρωτευούσης. Εἰδικῶς αὐτὸ τὸ ρεῦμα τῆς Κατσιποδοῦς, ἔχει καταστῆ πηγὴ μολύνσεων τῶν συνοικιῶν, ἀπὸ τὰς ὁποίας διέρχεται καὶ ἐπὶ πλέον ὑποφέρουν αἱ συνοικίαι ἀπὸ πλημμύρας. Ὅπως πληροφοροῦμαι, μόνον 700 μέτρα πρέπει νὰ καλυφθοῦν καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι μεγάλη ἡ δαπάνη. Ἐπὶ πλέον, πρὸ τοῦ Ἱπποδρομίου ὑπάρχει ἕνα ἀντλιοστάσιον, τὸ ὁποῖον ἀνακόπτει τὴν ροὴν τῶν ὑδάτων καὶ δι’ αὐτὸ ὑποφέρουν αἱ συνοικίαι. Ἀκόμη ὑποφέρουν καὶ τὰ παιδιὰ τῶν λαϊκῶν συνοικιῶν. Δι’ αὐτό, ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ποῖα μέτρα θὰ λάβῃ, διὰ νὰ ἐκλείψῃ αὐτὴ ἡ ἀσχημία.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§12Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§13Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημοσίων Ἔργων). Εἶναι γνωσταὶ αἱ δυσμενεῖς συνθῆκαι τῆς περιοχῆς Κατσιποδοῦς εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν, αἱ ὁποῖαι, ἄλλωστε, χρονολογοῦνται ἀπὸ τεσσαρακονταετίας. Δυστυχῶς τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν, ὡς ἀνεπτύχθη προηγουμένως ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον. Ἔχει ἀρκετὰς τεχνικὰς δυσκολίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἔχει ἀποδυθῆ εἰς μίαν προσπάθειαν διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ἀποχετεύσεων τῆς Πρωτευούσης. Τὸ πρόβλημα εἶναι τεράστιον καὶ πολύμορφον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιλυθῇ ἐντὸς τοῦ ἐπιθυμητοῦ χρόνου. Ἀπὸ πλευρᾶς τόσον τῶν ἀκαθάρτων, ὅσον καὶ τῶν ἀντιπλημμυρικῶν, ὑπάρχει ἕνα πρόγραμμα ἐφαρμοζόμενον εἰς τὴν Νέαν Σμύρνην καὶ Καλλιθέαν. Γίνονται δύο μεγάλοι συλλεκτῆρες, οἱ ὁποῖοι μάλιστα εἶναι ἐν τῷ περατοῦσθαι, ἐλπίζω τὸ 1963 νὰ ἔχουν περατωθῆ καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπαραίτητος προϋπόθεσις διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως ἐκεῖ. Εἶναι εἷς ὑπὸ στοιχεῖα ΛΕ συλλεκτὴρ ὀμβρίων ὑδάτων, ὁ ὁποῖος διασχίζει τὴν Νέαν Σμύρνην καὶ Καλλιθέαν κάτω τῶν Τζιτζιφιῶν καὶ ἐκχύνεται εἰς τὸν Ἰλισσὸν καὶ ἐγένετο ἡ ἐπένδυσις τῶν παρειῶν καὶ ἐπίστρωσις, ὥστε ἡ ἀποχετευτικότης του νὰ ἐνισχυθῇ καὶ νὰ ἀποφεύγωνται τοῦ λοιποῦ κίνδυνοι πλημμυρῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ μὲ ἕνα ἀγωγὸν ἀκαθάρτων, ΚΘ, νομίζω, ὀνομάζεται, ὁ ὁποῖος, ἐπίσης, διασχίζει τὰς δύο αὐτὰς περιοχὰς καὶ ἐκβάλλει εἰς τὸν κεντρικὸν ἀποχετευτικὸν ἀγωγόν. Ἔχουν δαπανηθῆ μέχρι τῆς στιγμῆς 21.000.000 καὶ ἀπαιτοῦνται 3–4.000.000 ἀκόμη, διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ αὐτὸς ὁ ἀγωγός, ὁ ὁποῖος ἐντὸς τοῦ 1963 θὰ ὁλοκληρωθῇ. Ἦτο τοῦτο ἀπαραίτητος προϋπόθεσις, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τοπικὰ ἀποχετευτικὰ δίκτυα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν τοῦ λοιποῦ ἀποδέκτην, διότι ἕως τώρα δὲν εἶχον ἀποδέκτην, δεδομένου ὅτι ἐπὶ τοῦ ρεύματος ἔχουν κατασκευασθῆ μία σειρὰ κατοικιῶν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐλπίζω νὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ θέματα ἐκεῖ σταδιακῶς, ἀλλ’ ἀσφαλῶς. Διὰ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθίξατε, ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἀντλιοστάσιον, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ἡ θέσις του καθωρίσθη ἀπὸ τεχνικοὺς παράγοντας καὶ περιλαμβάνεται εἰς τὴν μελέτην, ἡ ὁποία γίνεται, ἐξυγιάνσεως τῆς περιοχῆς ἐκείνης. Ἔχει γίνει μία σειρὰ ἀντλιοστασίων, τῶν ὁποίων σκοπὸς εἶναι ἀποκλειστικός, νὰ μὴ ἐπιτρέπουν ἀκάθαρτα ὕδατα νὰ χύνωνται εἰς τὸν Φαληρικὸν ὅρμον, διὰ τὸν ὁποῖον ἠξεύρετε, πόσας προσπαθείας καταβάλλομεν, διὰ νὰ ἐξυγιανθῇ. Φθάνουν μέχρι τῶν ἀντλιοστασίων καί, δι’ ὠθητικοῦ πλέον ἀγωγοῦ, ὠθοῦνται ὄχι πρὸς τὰς συνοικίας, δὲν ἀναστρέφεται τὸ ρεῦμα τῶν ἀκαθάρτων, ἀλλὰ κατευθύνονται εἰς τὸν κεντρικὸν ἀποχετευτικὸν ἀγωγόν. Οὕτως ἔχει ἐν μικρογραφίᾳ ἡ ὑπόθεσις. Πάντως, ἐγὼ εἰδοποίησα τὸν Δήμαρχον τῆς Καλλιθέας νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἰδικούς μου τεχνικοὺς καὶ νὰ ἐξετάσουν, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ μία λύσις, ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ βελτιώσῃ, ἔστω καὶ προσωρινά, τὴν κατάστασιν, ἕως ὅτου ὁλοκληρωθοῦν τὰ ἔργα καὶ εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν εὑρεθῆ μία τοιαύτη λύσις, θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐπίλυσιν αὐτοῦ τοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον πολὺ μᾶς ἀπασχολεῖ.

§14Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει τὸ παράπονον, ὅτι τὸ θέμα παραπέμπεται εἰς τοὺς τεχνικοὺς τῆς Δημαρχίας καὶ γίνεται οὕτω μία ὑπεκφυγὴ τοῦ Κράτους, διότι ἡ Δημαρχία δὲν ἔχει τόσον ἀρτίως ὠργανωμένην τεχνικὴν ὑπηρεσίαν, ὥστε νὰ λύσῃ τὸ θέμα. Περαιτέρω, ἀσχέτως τοῦ πότε θὰ ἐκτελεσθῇ τὸ γενικώτερον ἔργον τῶν συλλεκτήρων, ὑπάρχει ὀξὺ τὸ πρόβλημα τῆς ἀμέσου καλύψεως τοῦ ρεύματος, ἔστω καὶ διὰ προσωρινοῦ ἔργου. Ἡ εἰδικὴ αὐτὴ κατασκευή, ἡ κάλυψις τοῦ ρεύματος τῆς Κατσιποδοῦς, ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ, ἀσχέτως πρὸς τὴν κατασκευὴν τῶν κεντρικῶν ἀγωγῶν. Πάντως, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει διάθεσις ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος, ἤδη μία Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ Δήμου, κατοίκων ἐξωραϊστικῶν Συλλόγων, ἐκλεγεῖσα εἰς τελευταίαν σύσκεψιν, ὅπου, ὡς εἶπον, μετέσχον βουλευταὶ ἐξ ὅλων τῶν κομμάτων, προτίθεται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν νὰ σᾶς ἐπισκεφθῆ διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, ἀξιώσασα καὶ τὴν παρουσίαν βουλευτῶν εἰς τὸ διάβημα. Δύναται, λοιπόν, νὰ προωθηθῇ τὸ ζήτημα.

§15Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημοσίων Ἔργων). Τὸ θέμα εἶναι καθαρῶς τεχνικὸν καὶ εἰς τὴν Καλλιθέαν ὑπάρχουν πολλοὶ τεχνικοί, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν Δήμαρχον, ὅστις εἶναι τεχνικός, καὶ τοὺς τεχνικοὺς τοῦ Ὑπουργείου, ν’ ἀνταλλάξουν τὰς ἀπόψεις των καὶ νὰ προτείνουν ἐνδεχομένως μίαν ἔστω πρόχειρον, ἀλλὰ ταχεῖαν λύσιν. Ὡς πρὸς τὰ ἀκάθαρτα ὕδατα, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι δὲν χύνονται πλέον πρὸς τὸν ὅρμον, ἀλλὰ διὰ τοῦ ἀντλιοστασίου ὠθοῦνται πρὸς τὸν κεντρικὸν ἀγωγὸν ἀποχετεύσεως.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 10. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ὕδρευσιν τῆς Πρωτευούσης κλπ.

§17Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως τῆς Πρωτευούσης ἀπησχόλησεν ἐπανειλημμένως τὸ Σῶμα, εἰδικώτερον δὲ πρό τινων μηνῶν, ὅταν ὑπῆρξαν δηλώσεις τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων, ὅτι δὲν ἀπέδωσαν τὰ ἐκτελεσθέντα ἔργα ὅ,τι ἀνεμένετο καὶ ὅτι ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ τεθοῦν περιορισμοὶ εἰς τὴν κατανάλωσιν. Τότε, εἰς τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀνακοινώσεις του, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν εὐσταθοῦν οἱ ἰσχυρισμοὶ τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων καὶ ὅτι οὐδεὶς κίνδυνος λειψυδρίας ὑπάρχει. Ἐν τούτοις, ἡ στάθμη τῆς λίμνης τοῦ Μαραθῶνος ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι χαμηλή, παρ’ ὅτι τὰ ἔργα ποὺ ἔγιναν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον λύσει τὸ πρόβλημα. Περαιτέρω, ὁλόκληροι περιοχαὶ στεροῦνται ὕδατος, ὅπως ἡ Πετρούπολις, τὸ Ἄνω Γαλάτσι καὶ ἄλλοι συνοικισμοὶ καὶ ὑδρεύονται μὲ βυτία καὶ ἄλλα πρωτόγονα καὶ ἀνθυγιεινὰ μέσα. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς γνωρίσῃ:1) Ἐὰν τὰ ἔργα ἀπέδωσαν ὅ,τι παρ’ αὐτῶν ἀνεμένετο. 2) Ἐὰν ὑπάρχῃ ἐπάρκεια ὕδατος, ἐξησφαλισμένη διὰ τὸ ἄμεσον μέλλον καὶ τὰ προσεχῆ τοὐλάχιστον ἔτη ἄνευ περιορισμῶν. 3) Ἐὰν θὰ ὑδρευθοῦν αἱ στερούμεναι ὕδατος περιοχαὶ 4) εἰς ποῖον ποσὸν ἀνῆλθε τὸ 3% ἐκ τοῦ φόρου τῶν οἰκοδομῶν, ἐπιβληθέντος διὰ τοῦ νόμου 2916) 1954, τὸ ὁποῖον περιωρίσθη βραδύτερον εἰς 2%, τοῦ ὑπολοίπου 1% ἀποδοθέντος εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ὑπὸ τοῦ νόμου 3777)1957 καὶ 5) τί ποσὸν ἐκ τοῦ πόρου τούτου διετέθη διὰ τὰ ἔργα ὑδρεύσεως.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§19Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι πληθυσμὸς 300.000 περίπου κατοίκων πέριξ τῶν Ἀθηνῶν στερεῖται νεροῦ καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν ἀπαράδεκτον κατάστασιν, ὅταν μάλιστα γίνωνται τόσαι δαπάναι δι’ ἔργα πολυτελείας. Ἡ Πετρούπολις, τὸ Γαλάτσι καὶ ἄλλαι περιοχαὶ στεροῦνται ὕδατος, ἐνῷ εἰς ἄλλα σημεῖα ποτίζονται τὰ βραχώδη οἰκόπεδα, διὰ νὰ ἀναπτυχθοῦν τὰ φυτευθέντα πεῦκα. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς γνωρίσῃ, πότε θὰ ὑδρευθοῦν αἱ ἐν λόγῳ περιοχαί.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§21Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ ἔχω καταθέσει ἐρώτησιν σχετικὴν μὲ τὴν καταρροὴν τῆς στάθμης τῆς λίμνης Ὑλίκης, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δηλώσῃ, ἐὰν πράγματι ὑφίσταται κίνδυνος διαρροῆς, διότι προεκλήθη ἀνησυχία μεταξὺ τοῦ λαοῦ τῆς περιοχῆς τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ἀπὸ τὴν πληροφορίαν περὶ διαρροῆς τῆς λίμνης Ὑλίκης.

§22Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημοσίων Ἔργων). Δὲν ἐσημειώθησαν ἀνωμαλίαι εἰς τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως καὶ αἱ παρουσιασθεῖσαι ἀνάγκαι ἱκανοποιήθησαν. Ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐνῷ τὸ 1954 εἴχομεν 160.000 ὑδρολήπτας, τὸ 1961 ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν ἀνῆλθεν εἰς 320.000. Καὶ ἐνῷ τὸ 1954 κατηναλώθησαν 33 ἑκατ. κυβικὰ μέτρα ὕδατος, τὸ 1962 θὰ φθάσωμεν τὰ 80 ἑκατ. Τὰ ἔργα τῆς ἐνδιαμέσου χαράξεως ἐπερατώθησαν, πλὴν ὑπολειπομένων μικροσυμπληρώσεων καὶ ἐξησφαλίσθη ἡ παροχέτευσις ἐκ τῆς Ὑλίκης εἰς τὴν λίμνην Μαραθῶνος 100.000.000 κυβικῶν ἐτησίως. Διὰ τὰ ἔργα τῆς ἐνδιαμέσου χαράξεως ἐδαπανήθησαν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων 193.000.000 δραχμαί, ὅσα εἰσεπράχθησαν ἐκ τοῦ εἰδικοῦ τέλους 3% ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος ἐξ οἰκοδομῶν, πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Κατὰ τὸ 1954–1959, τὸ 3% ἀπέδωσε 309.500.000. Τὸ 1960 μὲ τὸ 2% εἰσεπράχθησαν 59.000.000, ἐξ ὧν διετέθησαν 4.000.000 διὰ τὴν ὕδρευσιν καὶ τὰ ἄλλα διὰ τὴν ἀποχέτευσιν. Μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ σχετικοῦ Ν. Διατάγματος τὸ 1961, οὐδὲν χρηματικὸν ποσὸν διετέθη δι’ ἄλλον σκοπόν, πλὴν διὰ τοὺς ἑξῆς δύο: Πρῶτον, διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν καλλιεργητῶν τοῦ Ἁγίου Θωμᾶ, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑποστῆ ἐκ τῶν ἐκεῖ ἐκτελεσθέντων ἔργων ὡρισμένας ζημίας. Ὡς ἐνθυμῆσθε δέ, διὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην εἶχε περιληφθῆ σχετικὴ διάταξις εἰς τὸν νόμον, καί, δεύτερον, διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ὑδρεύσεως τῆς συνοικίας Πετρουπόλεως, τὴν ὁποίαν ἔναρξιν εὐχαρίστως σᾶς ἀναγγέλλω. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνησυχίαν, τὴν ὁποίαν ἐξεδήλωσεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι λόγω τῶν εὐνοϊκῶν καιρικῶν συνθηκῶν ἡ στάθμη τῆς λίμνης Ὑλίκης ἀνῆλθε καὶ συνεχίζει τὴν ἀνοδικήν της πορείαν. Ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν στάθμην ποὺ ὑπῆρχε πρὸ τῶν τελευταίων βροχῶν, δὲν ἐδοκιμάσαμεν ἀνησυχίαν. Ἀνησυχία θὰ ἐδικαιολογεῖτο μόνον ἐὰν τὰ ὕδατα κατήρχοντο περαιτέρω. Φυσικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορίσω τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον ὅλοι οἱ ἐπιθυμοῦντες νὰ συνδεθοῦν μὲ τὸ δίκτυον ὑδρεύσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν. Αὐτὸ ἀναφέρεται εἰς τὰς τεχνικὰς ἱκανότητας, τὰς ὁποίας ἔχει ἡ Ἑταιρία, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀρκετὰ βελτιωμέναι καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ ὑδρευθοῦν καὶ οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν νὰ καταβάλουν ὡρισμένα χρηματικὰ ποσά. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔθιξε περιέργως πῶς ἡ κ. Σβώλου, ὡσὰν νὰ ἤθελε νὰ δώσῃ κἄποιαν μομφήν, ὅτι ἐπροτιμήθη ἡ μία πλευρὰ τοῦ λόφου καὶ ὄχι ἡ ἄλλη, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν ἔχει μεγάλην ἀξίαν, διότι ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν δὲν μεταχειρίζονται νερὸ τῆς Οὖλεν διότι ἔχουν ἰδίας πηγάς, τὰς ὁποίας χρησιμοποιοῦν, ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν ἄλλην πλευρὰν πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν ὡρισμέναι ὑδαταποθῆκαι, εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Τουρκοβουνίων, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑδρευθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔκτισαν τὰ σπίτια τους σχεδὸν ἐπὶ τῆς κορυφῆς.

§23Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε, ὅτι μὲ τὴν λύσιν τῆς Ὑλίκης ἐνισχύεται ἡ λίμνη τοῦ Μαραθῶνος μὲ 100.000.000 κυβικὰ μέτρα ὕδατος ἐτησίως. Εἴπατε ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι εἰς τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ δὴ τὸ 1962, ἦτο 80.000.000 κυβικὰ ἡ κατανάλωσις, προϋποτιθεμένου μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1954–1962, ὅτι θὰ ἦτο ἕνας ἀριθμὸς ἐνδιάμεσος. Ἐὰν ἔχωμεν 100.000.000 κυβικὰ ἀπὸ τὴν Ὑλίκην καὶ ἔχομεν καὶ ἐξ ἄλλων πηγῶν ἀπὸ τὰ ὄμβρια ὕδατα, τὰ ὁποῖα συρρέουν εἰς τὴν λίμνην, ἀσχέτως τοῦ τεχνικοῦ ἔργου τῆς Ὑλίκης, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν μίαν περίσσειαν ὕδατος, τοὐλάχιστον, 30.000.000 κυβικὰ ἐτησίως. Ἐδῶ τὰ καθημερινὰ δελτία τῆς Ἑταιρείας λέγουν, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὰ 18.000.000 κυβικὰ ἐν μέσῳ χειμῶνος καὶ μάλιστα χειμῶνος, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ἀρκετὰ βροχερός. Πῶς δικαιολογεῖται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ ἔχωμεν 100.000.000, νὰ ἔχωμεν καὶ ἀπὸ ἄλλας πηγὰς καὶ νὰ ἔχωμεν 80.000.000 κατανάλωσιν καὶ νὰ μὴ ὑπάρχουν 30 ἢ 25 ἑκατομμύρια τοὐλάχιστον εἰς τὴν λίμνην, μήπως δὲν εἶναι ἀκριβεῖς οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ τοὺς ὁποίους σᾶς ἔδωσαν;

§24Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημοσίων Ἔργων). Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἀκριβεῖς. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν παροχετεύομεν ὅσο νερὸ δυνάμεθα εἰς τὴν λίμνην καθημερινῶς ἐκ τῆς λίμνης τῆς Ὑλίκης. Κάθε κυβικὸν μέτρον διὰ νὰ παροχετευθῇ ἐκεῖ, ἀπαιτεῖ προηγουμένως ἄντλησιν, ἡ ὁποία στοιχίζει τοὐλάχιστον 50 λεπτά, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, τὸ κυβικὸν μέτρον. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον εἴμεθα εἰς θέσιν διὰ τῆς ποσότητος τῆς λίμνης νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰς ἀνάγκας ὑδρεύσεως, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τὸ αὐξήσωμεν ἔστω καὶ διὰ ψυχολογικοὺς λόγους. Ἐνδεχομένως θὰ χρειασθῇ νὰ τὸ αὐξήσωμεν κατὰ τὴν ἄνοιξιν, ὅταν ἴδωμεν, ὅτι ἡ στάθμη δὲν ἔχει ἐμπλουτισθῆ ἐξ ἄλλων πηγῶν, διότι πλὴν τῆς Ὑλίκης, ἔχομεν καὶ ἄλλας πηγὰς ἐμπλουτισμοῦ τῆς λίμνης.

§25Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δηλαδή, βεβαιώνετε, ὅτι ἐλέγχετε τὴν κατάστασιν καὶ δύνασθε εἰς περίπτωσιν ποὺ θὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη, νὰ διοχετεύσητε νερὸ καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ στέρησις τοῦ πληθυσμοῦ τῶν Ἀθηνῶν;

§26Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημοσίων Ἔργων). Βεβαίως.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 11 διαγράφεται, διότι ἐδόθη ἀπάντησις. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. Γεωργίου, διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 13. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν διοχέτευσιν τῶν εἰς τὴν παραλίαν τοῦ ἀερολιμένος ἀκαθάρτων ὑδάτων κλπ.

§28Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει, κύριε Πρόεδρε, καὶ διὰ τὴν περιοχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ τὸ ἴδιον πρόβλημα τῆς ἐλλείψεως ἀποχετεύσεως καὶ ἐξ οὗ ὑπάρχουν κουνούπια κλπ. Πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ ζήτημα ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐκεῖ ὑπάρχουν καὶ τὰ θαλάσσια λουτρά.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§30Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§31Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Νομίζω, ὅτι δὲν δικαιολογεῖται ἀπολύτως καμμία ἀνησυχία. Ἡ τεχνικὴ σήμερον ἔχει προχωρήσει πάρα πολύ. Προτοῦ χυθοῦν τὰ λύματα εἰς τὴν θάλασσαν, ὑφίστανται βιολογικὸν καὶ ἀντιβιοτικὸν καθαρισμόν, ὁ ὁποῖος εἶναι πολὺ τέλειος, οὕτως ὥστε τὰ ὕδατα τὰ ὁποῖα θὰ διοχετεύωνται ἐκεῖ, δὲν θὰ διαφέρουν ἀπὸ τὰ πόσιμα τὸ παράπαν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 14 διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. Παπασταύρου. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 15. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἀσφαλτόστρωσιν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Σιδηροκάστρου–Κούλας κλπ.

§33Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν σημασίαν μόνον τοῦ θέματος θέλω νὰ ὑπογραμμίσω καὶ νὰ ἀκούσωμεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπειδὴ ἡ ὁδὸς αὐτὴ εἶναι ἀποφασιστικὴ διὰ τὸ ἐμπόριον, ἰδιαιτέρως μὲ τὰς χώρας πρὸς τὰς ὁποίας κατευθύνεται, ἡ ὁδὸς αὐτὴ καὶ ἡ ἀσφαλτόστρωσις αὐτῆς ἀσφαλῶς θὰ διευκολύνῃ τὸ ἐμπόριον καὶ ἀκόμη περαιτέρω καὶ τὸ κόστος τῶν μεταφερομένων προϊόντων. Ἑπομένως, μίαν πληροφορίαν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπιζητοῦμεν, ἐὰν ἤρχισεν ἢ ἐπροχώρησεν ἡ κατασκευὴ τῆς ὁδοῦ αὐτῆς.

§34Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν ὑποτιμῶμεν τὴν σημασίαν τῆς ὁδοῦ αὐτῆς, διότι εἶναι πραγματικῶς ζωτικῆς σημασίας, δὲν ἐμπίπτει, ὅμως, εἰς τὸ βασικὸν δίκτυον, διὰ τὸ ὁποῖον ἔχομεν στρέψει τὰς κυρίας μας προσπαθείας. Εἶναι πάρα πολλαὶ αἱ ἀνάγκαι, δυσαναλόγως μεγάλαι, ἐν σχέσει μὲ τὰ οἰκονομικὰ μέσα καὶ τὰ τεχνικά. Πάντως ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν τὴν σημασίαν τῆς ὁδοῦ αὐτῆς καὶ εἰς πρώτην εὐκαιρίαν θὰ ἐπωφεληθῶμεν, ὥστε νὰ τὴν ἀσφαλτοστρώσωμεν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 16. Ὁ κ. Ε. Σακελλάρης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Χρυσοβεργίου–Μεσολογγίου.

§36Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ. Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Χρυσοβεργίου τῆς ἐπαρχίας Μεσολογγίου διεμαρτυρήθησαν, διότι συνεπεία τῶν ἐκτελουμένων ἔργων εἰς τὴν σήραγγα Λυσιμαχίας, ἐστείρευσε παντελῶς ἡ πηγὴ ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὑδρεύετο ἡ Κοινότης καὶ συνεπεία τούτου κατεστράφησαν τὰ ἑσπεριδοειδῆ καὶ ἡ λοιπὴ καλλιέργεια τῆς Κοινότητος. Ἐζήτησαν οἱ κάτοικοι τὴν ἀποστολὴν γεωλόγου καὶ τὴν ἐξασφάλισιν ὕδατος δαπάναις τῆς ἀναδόχου ἑταιρείας ἢ τοῦ Δημοσίου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς παρακαλεῖται νὰ μᾶς εἴπῃ, τί ἔγινεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§37Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Δημοσίων Ἔργων). Πραγματικά, ὅταν αἱ ἐργασίαι εἶχον φθάσει εἰς τὰ 1200 μέτρα, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, τῆς διανοίξεως τῆς λίμνης Λυσιμαχίας, παρουσιάσθη μία κατάκλυσις ὕδατος καὶ ἐστείρευσε καὶ ἡ πηγὴ ἐκείνη, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐποτίζοντο ζῶα καὶ ἐχρησίμευε διὰ τὴν ἄρδευσιν ὡρισμένων στρεμμάτων. Τὸ πόσιμον ὕδωρ προέρχεται ἀπὸ ἄλλας πηγάς, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον ὑποστῆ καμμίαν ζημίαν. Ἐστάλη ἤδη γεωλόγος καὶ ἐρευνᾶται παρὰ τῶν Ὑπηρεσιῶν μας ἡ ἐξεύρεσις μιᾶς λύσεως, ἡ ὁποία θὰ ἐπαναφέρῃ τὴν κατάστασιν ὅπως πραγματικῶς εὑρίσκετο προηγουμένως. Μέχρις ὅτου, ὅμως, ἀποκατασταθῇ ἡ κατάστασις αὐτή, ἔχουν ἐνταλθῆ αἱ Ὑπηρεσίαι νὰ παράσχουν ὅλα τὰ δυνατὰ μέσα, οὕτως ὥστε νὰ μὴ λείψῃ πόσιμον ὕδωρ διὰ τὰ ζῶα τῶν κατοίκων τοῦ Χρυσοβεργίου.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ παραπομπῆς τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας κ. Κ. Χρυσανθοπούλου εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον. Τὸν λόγον ἔχει, κατὰ τὴν σειρὰν τῆς ἐγγραφῆς καὶ μὲ τὸν λόγον καὶ ἀντίλογον, ὁ κ. Γ. Λύχνος.

§39Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πιστεύω νὰ ἐνθυμῆσθε, θὰ εἴπω, τὴν συγκίνησιν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν ὁ συνάδελφος ἐκ Μυτιλήνης καὶ ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. κ. Ἠλιοῦ ἀνέγνωσε τὴν πρότασιν περὶ διώξεως καὶ παραπομπῆς εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Ἐφαίνετο ὡς νὰ κατείχετο ὑπὸ πιεστικοῦ ἄγχους. Ἡ ἀναπνοή του ἦτο βραδεῖα καὶ πολλοὶ ἐφοβήθημεν, ὅτι ὁ συνάδελφος ὑπέφερε σωματικῶς καὶ ψυχικῶς. Ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος καὶ ἐλπίζω καὶ εὔχομαι, ἡ αἰτία νὰ μὴν ἦτο αὐτή. Ἡ αἰτία, ὑποθέτω, ἦτο ἠθικῆς φύσεως. Δηλαδή, ὁ κύριος συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐκχωρήσει τὴν ἰδεολογίαν του πρὸς ὡρισμένην κατεύθυνσιν, διατηρεῖ πάντοτε βαθεῖαν τὴν νομικήν του συνείδησιν καὶ τὸ παλαιόν του πνεῦμα ἀνθρωπισμοῦ, ὥστε, λαβὼν τὴν ἐντολὴν νὰ κατηγορήσῃ διὰ τόσον σοβαρὸν παράπτωμα τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὑπέφερεν ὡς νομικὸς καὶ ὡς ἄνθρωπος, ἀναγινώσκων τὴν πρότασιν. Ἄλλη ἐξήγησις δὲν δύναται νὰ χωρήσῃ. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἀληθής. Τὸ θέμα, μὲ τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε τὴν Βουλὴν ἡ ἀριστερά της πτέρυξ, θὰ ἦτο, ἴσως, ἄξιον νὰ ἀποτελέσῃ θέμα μιᾶς ἐρωτήσεως ἢ καὶ μιᾶς ἐπερωτήσεως, ὄχι ὅμως καὶ προτάσεως παραπομπῆς εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον. Διότι οὔτε τὸ παράπτωμα εἶναι πολὺ σοβαρόν, οὔτε νομικῶς ἐστηρίχθη εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, οὔτε ἡ κοινὴ γνώμη ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ ἐκλάβῃ ὡς σοβαρόν, οὔτε καὶ ἡ Βουλὴ φαίνεται νὰ συνεκινήθη ἀπὸ αὐτὴν τὴν πρότασιν. Αὐτὴ ἡ ὑπερβολὴ τοῦ αἰτήματος τῆς Ἀριστερᾶς ἀποδεικνύει, σοβαρῶς, τὴν ἔλλειψιν οἱουδήποτε παραπτώματος ἐκ μέρους τοῦ κατηγορουμένου Ὑπουργοῦ. Διετυπώθη ἡ πρότασις κατὰ φανταχτερὸν τρόπον, μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ ἐπιδιώξῃ ἄμεσα ἐντυπωσιακὰ ἀποτελέσματα εἰς τὴν μερίδα ἐκείνην τῶν ἐργατῶν, τὴν ὁποίαν θέλει ἡ Ἀριστερὰ νὰ ἐπηρεάσῃ. Ποῖον ἦτο τὸ ἁμάρτημα τοῦ Ὑπουργοῦ; Ὁ νόμος, ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁρίζει, ὅτι ἐκ τοῦ δώρου τῶν ἑορτῶν οἱ ἐργάται, ἂν θέλουν, δύνανται νὰ δώσουν εἰς τὴν ὀργάνωσίν των μισὸ ἡμερομίσθιον. Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος, αὐτὴ εἶναι ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὴν ὁποίαν ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσῃ ὁ Ὑπουργός. Αὐτὸν τὸν νόμον, αὐτὴν τὴν πρᾶξιν, φυσικά, οἱ κατηγοροῦντες δὲν δύνανται νὰ τὴν προσβάλλουν. Προσβάλλουν μόνον τὴν ἐγκύκλιον τοῦ Ὑπουργοῦ, δηλαδὴ τὰς ὁδηγίας, τὰς ὁποίας ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνόμισεν ὅτι εἶχε χρέος νὰ ἐκδώσῃ πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου, πρὸς ἐκτέλεσιν τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Αὐτὴ ἡ εἰσφορά, κατὰ τὸν νόμον καὶ κατὰ τὴν πρᾶξιν, δὲν εἶναι ὑποχρεωτική. Οἱ ἐργάται δύνανται ἐλευθέρως νὰ τὴν δώσουν καὶ ἐλευθέρως νὰ τὴν ἀρνηθοῦν. Αὐτὸ δὲν συνέβαινε πάντοτε εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν συμβαίνει εἰς πλείστας ὅσας Δημοκρατικὰς χώρας τοῦ κόσμου σήμερον. Ἄλλοτε ἡ εἰσφορὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἦτο ὑποχρεωτική. Εἰς ἕνα πλῆθος ἐλευθέρων χωρῶν ἡ εἰσφορὰ ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ὑποχρεωτική. Ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τὴν κατέστησε προαιρετικήν. Ὁ σημερινὸς Ὑπουργός, ἐπὶ πλέον, ἐγκατέλειψε τὸ δικαίωμα τῶν προκατόχων του νὰ διαχειρίζηται τὴν εἰσφορὰν κατὰ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ κρίσιν καὶ βούλησιν. Ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἐκ τῆς εἰσφορᾶς ἑκάστη συνδικαλιστικὴ ὀργάνωσις θὰ λαμβάνῃ ὡρισμένον ποσοστόν. Καὶ ἐὰν αὐτὸ σημαίνῃ ἀπελευθέρωσιν καὶ τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων ἀπὸ ὡρισμένους περιορισμούς, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαιτήσῃ νὰ ἐπαινεθῇ καὶ ὄχι νὰ κατηγορηθῇ καὶ νὰ παραπεμφθῇ εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον. Ὅμως, τὰ πράγματα συνέβησαν κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς δὲν εἶναι καθόλου λογικός. Ἀντὶ ἐπαίνων, δίωξις. Ἀντί, ἐκεῖνοι ποὺ κόπτονται ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος, νὰ ἐγκωμιάσουν τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος περιώρισε τὰ δικαιώματά του, ζητοῦν νὰ τὸν παραπέμψουν εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον. Θὰ ἀναφέρω μερικὰς ἀπὸ τὰς χώρας, εἰς τὰς ὁποίας σήμερον αἱ ἐργατικαὶ εἰσφοραὶ πρὸς τὰ Σωματεῖα εἶναι ἀναγκαστικαί. Ἡ μία εἶναι ἡ Αὐστρία, ἄλλη εἶναι ἡ Σουηδία, ἄλλο εἶναι τὸ Κράτος τοῦ Ἰσραήλ, ἄλλη ἡ Νορβηγία, ἡ Ἰταλία, ἡ Δανία, αἱ Κάτω Χῶραι, αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, ὁ Καναδᾶς καὶ μερικαὶ ἄλλαι. Ὅλαι αὐταὶ εἶναι χῶραι δημοκρατικαί, ὅλαι αὐταὶ εἶναι χῶραι ἐλεύθεραι καὶ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἐργάται, κατὰ ὡρισμένας, τοὐλάχιστον, κατηγορίας καταβάλλουν ὑποχρεωτικῶς τὴν εἰσφοράν των εἰς τὰ ἐργατικὰ σωματεῖα, δὲν στερεῖ τὰ Κράτη αὐτὰ τοῦ δικαιώματος νὰ ὑποστηρίζουν, ὅτι ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι δημοκρατικὰ καὶ ἐλεύθερα. Ἐδῶ ὅπου ἡ εἰσφορὰ γίνεται ἐθελουσία, ἡ Ἀριστερὰ πτέρυξ τῆς Βουλῆς ὁμιλεῖ περὶ Χιτλερισμοῦ καὶ περὶ πολλῶν ἄλλων πραγμάτων, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶναι γνωστά. Εἶπεν ἕνας ἀπὸ τοὺς κατηγόρους τοῦ Ὑπουργοῦ: Ἡ ἐγκύκλιος εἶναι μία σωσίβιος λέμβος, μέσα εἰς τὴν ὁποίαν προσπαθεῖ νὰ σωθῇ ὁ κ. Χρυσανθόπουλος. Ἴσως νὰ εἶναι σωσίβιος λέμβος, ἀλλὰ εἶναι σωσίβιος λέμβος λίαν ἀποτελεσματική. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἀδίκημα κατὰ τῶν ἐργατικῶν Σωματείων καὶ τῶν ἐργατῶν, ὑπάρχει διὰ τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἐφαρμόζει ὁ Ὑπουργός, ὑπάρχει διὰ τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὁπότε ἡ κατηγορία θὰ ἔπρεπε νὰ διατυπωθῇ ἐναντίον ὅλων τῶν Ὑπουργῶν, ὅλου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ ὄχι μόνον τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Ἡ ἐγκύκλιος εἶναι ὁ τρόπος τοῦ σκέπτεσθαι τοῦ Ὑπουργοῦ, περὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Δὲν ὑποχρεώνει, οὔτε τὸν Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος τὴν ἐκδίδει, οὔτε τὰς ἀρχὰς πρὸς τὰς ὁποίας ἀπευθύνεται, οὔτε τοὺς πολίτας, τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ. Εἶναι μία ἑρμηνεία, ἡ ὁποία οὐδένα ὑποχρεώνει. Εἶναι, λοιπόν, νόμιμος ἡ λέμβος τοῦ Ὑπουργοῦ, πολὺ ἰσχυρά, ἱκανὴ νὰ κρατήσῃ εἰς τὴν ὄχι πολὺ μεγάλην τρικυμίαν, τὴν ὁποίαν ἐπροκάλεσεν ἡ πρότασις τῆς ἀριστερᾶς Ἀντιπολιτεύσεως. Ποῖον εἶναι τὸ ἔγκλημα τοῦ Ὑπουργοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπετελέσθη διὰ τῆς ἐγκυκλίου; Ὅτι ζητᾶ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐργάτας, ἢ μᾶλλον συμβουλεύει, ἢ πιστεύει, ὅτι πρέπει ὅλοι οἱ ἐργάται νὰ καταβάλουν τὴν εἰσφοράν, ὅτι ἡ προθεσμία ποὺ δίδει εἰς τοὺς ἐργάτας διὰ νὰ δηλώσουν ἐὰν θὰ καταβάλουν τὴν εἰσφορὰν εἶναι ἑνὸς μηνός· καὶ ὅτι ἡ εἰσφορὰ θὰ δοθῇ διὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἐγκύκλιος δὲν εἶναι ὑποχρεωτική. Πιστεύω ὅμως, ὅτι ὅλοι οἱ ἐργάται, ποὺ ἀπολαμβάνουν τῶν ἀγαθῶν τὰ ὁποῖα ἐξασφαλίζει εἰς αὐτοὺς ἡ συνδικαλιστικὴ ὀργάνωσις, ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ καταβάλουν τὴν εἰσφοράν. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ γνώμη ἡ ἰδική μου. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ γνώμη καὶ πολλῶν ἄλλων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἰδιαιτέρως καταγίνονται μὲ τὰ ἐργατικὰ ζητήματα καὶ πιστεύουν, ὅτι τὸ ἐργατικὸν κίνημα πρέπει νὰ ἔχῃ ἀρκετοὺς πόρους, καὶ νὰ εἶναι ἀρκετὰ ἰσχυρόν, ὥστε νὰ ἐπιδιώκῃ ἀποτελεσματικῶς τοὺς σκοπούς του. Ἡ προθεσμία τοῦ ἑνὸς μηνὸς ὑποθέτω δὲν εἶναι μικρά. Ἐξήγησεν ἄλλωστε ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐὰν ἦτο μακροτέρα, ἡ δήλωσις περὶ μὴ καταβολῆς τῆς εἰσφορᾶς θὰ ἐπήγαινεν εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος καὶ θὰ ἀφεώρα τὰς μεταπροσεχεῖς ἑορτὰς καὶ ὄχι τὰς προσεχεῖς. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαβίβασιν εἰς τὰ Σωματεῖα τῆς εἰσφορᾶς διὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, ἀνέφερον προηγουμένως, ὅτι αὐτὴ εἶναι μία παραχώρησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀπὸ τὰ παλαιότερα δικαιώματά του. Διότι ἄλλοτε συνεσωρεύοντο μὲν αἱ εἰσφοραὶ εἰς τὴν Ἑστίαν, ἀλλὰ ὁ Ὑπουργὸς εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ τὴν διανομήν. Ἐνῷ τώρα ἡ διανομὴ γίνεται καθ’ ὡρισμένους κανόνας ἀντικειμενικοὺς καὶ καθ’ ὡρισμένα ποσοστά. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ, ὅτι οὔτε εἰς τὸν νόμον εὑρίσκω καμμίαν καταπίεσιν, οὔτε εἰς τὴν ἐγκύκλιον καμμίαν παρερμηνείαν τοῦ νόμου καὶ δὴ δολίαν καὶ σκόπιμον. Ἐκατηγορήθη ἡ ἡγεσία τῆς Γενικῆς Ἐργατικῆς Συνομοσπονδίας, ὅτι διὰ νὰ ἐπιτύχῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον προηγουμένως ἀνέφερον, ὅτι τὰ ὀλιγώτερα δικαιώματα τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τὰ περισσότερα δικαιώματα τῆς ἐργατικῆς κινήσεως, κατέφυγεν εἰς φαῦλον συνεργίαν μετὰ τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι, εἴμεθα πολιτικοὶ ἄνδρες καὶ γνωρίζομεν κατὰ ποῖον τρόπον λειτουργεῖ τὸ Δημοκρατικὸν πολίτευμα. Γνωρίζομεν, ὅτι ἕνα ἐργατικὸν σωματεῖον, διὰ νὰ ἐπιδιώξῃ καὶ ἐπιτύχῃ τοὺς σκοπούς του, ὀφείλει νὰ παλαίῃ πρὸς πολλὰς κατευθύνσεις, πρὸς τοὺς ἐργοδότας καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀγωνίζεται πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα ἀπὸ τὴν μεσολάβησιν αὐτῆς εἰς τὸν ἀγῶνα μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν. Ὁ κ. Μακρῆς ἔχει τὸ εὐτύχημα, κατὰ τοὺς συναδέλφους τῆς ἀριστερᾶς τὸ ἀτύχημα, νὰ ἡγῆται ἐπὶ μακρὰ ἔτη τῆς Γ.Σ. Ε.Ε. Αὐτὸ ἀπὸ τοὺς ἀντιπάλους μας θεωρεῖται ἀντιδημοκρατικόν. Ὁ κ. Μακρῆς, τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζω, διότι οὐδέποτε ἦλθον εἰς ἐπικοινωνίαν μαζί του, κατορθώνει νὰ ἐμπνέῃ τὸν ἐργατικὸν κόσμον καὶ νὰ παίρνῃ τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς πλειοψηφίας του. Ποίων ἄλλων ἄραγε πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν ἐμπιστοσύνην; Τῆς Κυβερνήσεως, τῶν ἐργοδοτῶν, ἢ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μόνοι δύνανται νὰ τὸν ἐκλέξουν Γενικὸν Γραμματέα τῆς Συνομοσπονδίας των; Νομίζω, ὅτι ὑποχρέωσιν ἔχει νὰ ἐπιδιώκῃ καὶ νὰ ἐξασφαλίζῃ τὴν ἐμπιστοσύνην τῶν ἐργατῶν. Πῶς νὰ τὴν ἐξασφαλίζῃ; Ὁ κ. Μακρῆς, ὅταν ἔχῃ αἰτήματα, ὅπως καὶ κάθε ἡγέτης, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὰ προβάλῃ καὶ νὰ ἀγωνίζεται διὰ νὰ τὰ ἐπιτύχῃ, νὰ ἀγωνίζεται κατὰ τῶν ἐργοδοτῶν, νὰ ἀγωνίζεται καὶ κατὰ τῶν ἐξουσιῶν τοῦ Κράτους, αἱ ὁποῖαι ὑποτίθεται, ὅτι ἐπιμένουσαι εἶναι δυνατὸν νὰ κάμψουν τὰς ἀντιρρήσεις τῶν ἐργοδοτῶν καὶ νὰ δικαιώσουν τὰ ἐργατικὰ αἰτήματα. Πρέπει ὅμως ὁ κ. Μακρῆς, ὁ οἱοσδήποτε ἡγέτης, ἀφοῦ ἀγωνισθῇ καὶ ἐπιτύχῃ τὴν παρέμβασιν τοῦ Κράτους, πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἀγωνιζόμενος ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως ἕνα ἀγῶνα ἀνένδοτον καὶ νὰ μὴ δέχεται τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα τῆς κρατικῆς παρεμβάσεως μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἔχῃ τὴν τιμὴν νὰ φαίνεται, ὅτι εἶναι ἀνεξάρτητος ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ τὴν Κυβέρνησιν; Καὶ ἐὰν ἐπέμενε ἄνευ λόγου πλέον νὰ ἀγωνίζεται, δὲν θὰ ἐγίνετο ἐπιβλαβὴς τῶν συμφερόντων τῆς ἐργατικῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ προστατεύῃ; Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν φαῦλος συνεργασία. Ὑπάρχει προσπάθεια πρὸς ἐπιτέλεσιν καθηκόντων, πρὸς ἐξασφάλισιν πλεονεκτημάτων ὑπὲρ τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ὑπάρχει ἱκανοποίησις ἐπὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς προσπαθείας. Ἐὰν ἡ ἀριστερὰ πτέρυξ τῆς Βουλῆς νομίζῃ, ὅτι ὁ ρόλος τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. εἶναι νὰ πολεμᾷ τὸ Κράτος καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία τὸ ἐκπροσωπεῖ, τότε θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρατηρήσω, ὅτι πολὺ κακῶς σκέπτεται. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι ὁ ἀγὼν τῆς ἐργατικῆς τάξεως ὀφείλει νὰ στρέφεται πρὸς ἐπιδίωξιν ὠφελημάτων ὑπὲρ αὐτῆς καὶ ὅταν τὰ ὠφελήματα ἐπιτυγχάνωνται καὶ ὑπάρχουν πρέπει νὰ τὰ δέχεται, νὰ τὰ ὁμολογῇ καὶ ἐν ἀνάγκῃ νὰ συνεχίζῃ τὸν ἀγῶνα διὰ νὰ ἐπιτύχῃ περισσότερα. Αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι ἡ Συνομοσπονδία συναλλάσσεται μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Τοὐναντίον, σημαίνει, ὅτι ἐπέτυχε παραχωρήσεις ὑπὲρ ἐκείνων διὰ τοὺς ὁποίους ἀγωνίζεται. Κύριοι, ἔγινε μία παρατήρησις, ἡ ὁποία λέγει περίπου τὰ ἑξῆς: Ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζει καὶ δέχεται τὰ αἰτήματα τοῦ κ. Μακρῆ. Διατὶ δὲν ὑποστηρίζει καὶ δὲν δέχεται καὶ τὰ αἰτήματα τοῦ κ. Γονῆ, ὁ ὁποῖος ἐπίσης ἀντιπροσωπεύει μίαν πτέρυγα τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ θέλει νὰ ἀναδειχθῇ εἰς Γενικὸν Γραμματέα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε.; Καὶ εἶπε, μάλιστα ὁ ἀγορητής, ὁ ὁποῖος διετύπωσεν αὐτὴν τὴν παρατήρησιν, ὅτι ὄχι 1, ὄχι 2, ἀλλὰ 15 Ὁμοσπονδίαι πρέπει νὰ ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ ἀντιπροσωπεύουν τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Κύριοι συνάδελφοι, γύρω ἀπὸ τὸ πρόβλημα τῆς ὀργανώσεως τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἀσκεῖται ἕνας ἀγὼν ἐπικρατήσεως μεταξὺ διαφόρων ἡγετῶν, διαφόρων πολιτικῶν ἰδεολογιῶν καὶ κομμάτων. Εἶναι πολλοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ ὑποστηριχθοῦν ἀπὸ μίαν πτέρυγα τῆς ἐργατικῆς τάξεως, διὰ νὰ κλονίσουν τὴν σημερινὴν ἡγεσίαν της. Εἶναι πολλὰ ἐκεῖνα τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκουν νὰ προσελκύσουν ὡρισμένα σωματεῖα, διὰ νὰ εἴπουν, ὅτι καὶ αὐτὰ ἔχουν ἐπιρροὴν ἐπὶ τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ θὰ καταλάβουν μίαν ἡμέραν τὸ μέγα συνδικαλιστικὸν σωματεῖον, τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. Πάρα πολλαὶ φυγόκεντροι δυνάμεις μέσα εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν καὶ μέσα εἰς τὸ ἐργατικὸν κίνημα κινοῦνται. Τί πρέπει νὰ κάμῃ μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν θέλει νὰ ἔχῃ ἰδικόν της ἡγέτην, ἀλλὰ ἐπιθυμεῖ νὰ ἐπιδιώκῃ, νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ἐργατικὴν τάξιν εἰς τὸ σύνολον, ἢ εἰς τὸ μεγαλύτερον μέρος αὐτῆς; Τί ἄλλο παρὰ νὰ ὑποστηρίζῃ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν ἐθνικὴν ἰδεολογίαν, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ἡ Κυβέρνησις πιστεύει καὶ ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νὰ προστατεύῃ τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τῆς ὠργανωμένης ἐργατικῆς τάξεως, διὰ νὰ μὴ διαλυθῇ καὶ διασπασθῇ εἰς ἄλλα μικρότερα τμήματα. Διότι ἡ διάσπασις καὶ ἡ διάλυσις θὰ φέρουν τὴν ἀδυναμίαν τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ἑπομένως τὴν ἔλλειψιν ἱκανότητος πρὸς ὑποστήριξιν καὶ ἐπιτυχίαν τῶν αἰτημάτων καὶ συμφερόντων της. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζῃ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. ἐναντίον τῶν φυγοκέντρων τάσεων ποὺ ἐκδηλοῦνται εἰς τὸ ἐργατικὸν κίνημα, δὲν τὸ κάμνῃ διὰ νὰ ὑπερασπίσῃ τὸν φίλον της κ. Μακρῆν, ἀλλὰ τὸ πράττει διὰ νὰ διατηρήσῃ εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν τόσην δύναμιν, ὅσην τῆς χρειάζεται, διὰ νὰ ἐπιδιώξῃ τοὺς σκοποὺς τῆς ἐργατικῆς κινήσεως, τοῦ ἐργατικοῦ συνδικαλισμοῦ. Βεβαίως ἡ ἀριστερὰ πιστεύει, ὅτι διαθέτει ἕνα τμῆμα τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Τὸ Κέντρον πρὸ ὀλίγου ἐπροσπάθησε νὰ δημιουργήσῃ συνδικαλιστικὸν κίνημα μὲ τὴν ἰδεολογίαν του. Ὁ κ. Γονῆς, ὅπως εἴπομεν, ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς, χωρὶς νὰ συνδέεται μὲ κόμμα, προσπαθεῖ νὰ ἐκτοπίσῃ τὴν σημερινὴν ἡγεσίαν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τὸν Βόλον καὶ εἰς ἄλλα Ἐργατικὰ Κέντρα τῆς Ἑλλάδος παρουσιάζονται τάσεις ἀποτινάξεως τοῦ κ. Μακρῆ. Ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν θέλῃ νὰ εἶναι Κυβέρνησις, καὶ μάλιστα Ἐθνικὴ Κυβέρνησις, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ μὴ ἀναμιγνύεται εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀγῶνας, παρὰ μόνον δι’ ἕνα σκοπόν, διὰ νὰ κρατᾷ ἡνωμένον καὶ ἰσχυρὸν τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τῆς ἐργατικῆς τάξεως, τὸ ὁποῖον πιστεύει εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὸ ἐθνικὸν ἰδεῶδες τῆς Ἑλλάδος. Καὶ αὐτὸ πράττει ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ τὴν κατηγορήσῃ δι’ αὐτό, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ χρέος της. Κύριοι βουλευταί, ἠρωτήθη ἐντέχνως καὶ πονηρῶς, τί γίνονται τὰ χρήματα αὐτὰ τῶν ἐργατικῶν εἰσφορῶν, τὰ ὁποῖα ἄλλοτε διετίθεντο ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τώρα κατ’ εὐθεῖαν ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν θὰ πηγαίνουν εἰς τὰ σωματεῖα. Ἦλθον λέγεται ἐδῶ ξέναι Ἀντιπροσωπεῖαι καὶ κατήγγειλον φοβερὰς καταχρήσεις, φοβερὰς κατασπαταλήσεις τοῦ ἱεροῦ χρήματος τῶν ἐργατῶν. Ἦλθον ὁ κ. Ἄλφα καὶ ὁ κ. Βῆτα, ἔμειναν εἰς τὴν Ἑλλάδα 24 ὧρες, ἐμελέτησαν τὸ ἐργατικὸν κίνημα, εἶδον τὰς ἱκανότητας καὶ ἀδυναμίας του καὶ προέβησαν εἰς καταγγελίας. Βεβαίως, τὰ συμπεράσματα αὐτὰ τοὺς ὑπεβλήθησαν ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τοὺς περιστοίχισαν, διότι εἰς 24 ὧρες καὶ 24 ἡμέρες εἶναι ἀδύνατον ἕνας οἱοσδήποτε ξένος νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, νὰ ἀντιληφθῇ περὶ τίνος πρόκειται, νὰ εὕρῃ ὅλας τὰς παρεκτροπὰς ποὺ συνέβησαν, νὰ τὰς καταγράψῃ καὶ νὰ τὰς καταγγείλῃ. Ἀλλὰ αὐτοὶ ποὺ ὑπέβαλον εἰς τοὺς ξένους αὐτὰς τὰς κατηγορίας καὶ τοὺς κατήγγειλαν, ὅτι τὰ χρήματα τῆς ἐργατικῆς τάξεως κακῶς τὰ διαχειρίζεται, εἴτε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, εἴτε ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., διατὶ νὰ τὰ καταγγείλουν εἰς τὸν κ. Σκέβενεν καὶ ὄχι εἰς τὸν Εἰσαγγελέα; Τὸ πρᾶγμα ἔτσι θὰ ἦτο ἁπλούστερον καὶ ἀποτελεσματικώτερον. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔγινε καὶ δὲν γίνεται, διότι δὲν ὑπάρχουν εἰς χεῖρας των ἀποδείξεις καὶ τοῦτο προφανῶς, διότι δὲν ὑπάρχουν αἱ λεγόμεναι καταχρήσεις τοῦ ἐργατικοῦ χρήματος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τῆς ἐγκυκλίου του προσπαθεῖ νὰ πείσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρους ἐργάτας νὰ καταβάλλουν τὴν εἰσφορὰν τῆς ὑπουργικῆς πράξεως. Καὶ τοῦτο τὸ πράττει ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ διατηρήσῃ ἰσχυρὸν τὸ τμῆμα ἐκεῖνο τῆς ἐργατικῆς τάξεως, τὸ ὁποῖον ἔμεινε συμπαγὲς καὶ ἡνωμένον καὶ πράγματι ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλληνικῆς ἐργατιᾶς. Ὁ κ. Μακρῆς κατηγορεῖται, ὅτι διέταξε τὰς ἐργατικὰς ὀργανώσεις νὰ μὴ δέχωνται ἀπὸ τοὺς ἐργάτας δηλώσεις, ὅτι δὲν θέλουν νὰ πληρώσουν τὰς εἰσφοράς. Καὶ τοῦτο χαρακτηρίζεται ὡς πρᾶξις Χιτλερική. Δὲν λέγω, ὅτι εἶναι πρᾶξις ἁγία, πρᾶξις ἄμωμος. Ἀλλὰ λέγω, ὅτι εἶναι πρᾶξις ἐπιτρεπομένη καὶ ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ ἀγῶνος, ὅστις διεξάγεται κατὰ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., διὰ νὰ στερηθῇ τῶν μέσων πρὸς ἐπιδίωξιν τῶν σκοπῶν της. Διατὶ ἔγινε, κύριοι, ἡ κατηγορία ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ; Διότι ὑπάρχει κἄποια ἐλπὶς τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, νὰ στείλῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον; Εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι τοιαύτη ἐλπὶς δὲν ὑφίσταται. Τὸ θέμα, ὅπως τὸ παρουσίασαν μὲ ὅσα εἶπον ἀπόψε ὁ κ. Ἡλιόπουλος καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἐπιβεβαιώνει αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν καθὼς καὶ τὸ συμπέρασμά μου, εἰς τὸ ὁποῖον ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ ἡ ἀριστερὰ ἀκόμη κατέληξαν ἀπὸ αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Τὸ ἔπραξαν διὰ νὰ ἀντιδράσουν εἰς τὸ καθῆκον τῶν ἐργατῶν νὰ δώσουν τὴν εἰσφοράν των. Εἶπον, ὅτι διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος, ἐπιδίδονται τώρα δηλώσεις εἰς τὰ σωματεῖα τῶν ἐργατῶν διὰ νὰ ἀρνηθοῦν τὴν εἰσφοράν. Ὅλην τὴν νομικὴν ὀργάνωσιν αὐτῆς τῆς ἐπιχειρήσεως, τὴν ἔχει κάμει ἡ ἀριστερά. Εἶπον, θὰ κάμωμεν τὴν πρότασιν, θὰ κάμωμεν τὴν ὀργάνωσιν τῆς δικαστικῆς διαβιβάσεως τῶν δηλώσεων ἀρνήσεως τῆς καταβολῆς τῆς εἰσφορᾶς, θὰ ἀνέλθωμεν εἰς τὸ βῆμα, θὰ ἀναγνώσωμεν μακρὸν δῆθεν κατάλογον ἐργατικῶν σωματείων, τὰ ὁποῖα ἀρνοῦνται νὰ καταβάλουν τὴν εἰσφορὰν εἰς τὴν Συνομοσπονδίαν καὶ θὰ ἐπιτύχωμεν οὕτω τὸ ἐπιδιωκόμενον ἀποτέλεσμα, δηλαδή, νὰ ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὴν Συνομοσπονδίαν, ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλύτερον μέρος τῶν εἰσφορῶν, εἰς τὰς ὁποίας δικαιοῦται τὸ ἐργατικὸν κίνημα τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἐπιδιώξῃ καὶ ἐπιτύχῃ τοὺς σκοπούς του. Αὐτό, κύριοι, δὲν εἶναι χιτλερισμός. Εἶναι νόμιμος ἀγὼν ἀμύνης, ἐναντίον μιᾶς ἐπιθέσεως, στρεφομένης ἐναντίον τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος τῆς Ἑλλάδος, τοῦ φέροντος τὸν τίτλον τοῦ ἐθνικόφρονος. Οἱ χιτλερισμοὶ καὶ σήμερον ἀκόμη συμβαίνουν, ἀλλὰ ὄχι ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Θὰ ἀκουσθῇ πάλιν ἐκ μέρους τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς ἡ γνωστὴ παρατήρησις: Καὶ τί τὰ λέγετε εἰς ἡμᾶς αὐτά; Ἡμεῖς εἴμεθα εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ κρίνομεν τὰ Ἑλληνικὰ γεγονότα. Ἐπικρίνομεν τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Ἀφήσατέ μας ἡσύχους νὰ κάμωμεν τὸ καθῆκον μας. Ὄχι, κύριοι. Εὑρίσκεσθε εἰς τὴν Ἑλλάδα, πολιτεύεσθε εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ὁ νοῦς σας εἶναι ἀλλοῦ καὶ ἡ κατεύθυνσις πρὸς τὴν ὁποίαν θέλετε νὰ ὁδηγήσετε τὴν Ἑλλάδα, εἶναι ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν σᾶς ὑπενθυμίζωμεν τί οἱ ὀπαδοὶ τῆς ἰδεολογίας σας πράττουν εἰς τὸν Ἀνατολικὸν κόσμον, νὰ μᾶς λέγητε, ὅτι δὲν γνωρίζετε τίποτε καὶ δὲν ἔχετε καμμίαν σχέσιν μὲ αὐτούς. Γνωρίζετε, κύριοι, νὰ ὑπάρχῃ ἐργατικὴ ἐλευθερία εἰς τὸν κομμουνιστικὸν κόσμον; Γνωρίζετε νὰ ὑπάρχουν ἐκεῖ σωματεῖα εἰς τὰ ὁποῖα οἱ μὴ κομμουνισταὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ ἐπηρεάζουν τμήματα τῆς ἐργατικῆς τάξεως, διὰ νὰ τὰ στρέψουν ἐναντίον τοῦ Κράτους καὶ τῆς Κυβερνήσεως; Ὄχι, Κύριοι, εἰς τὰ ὁλοκληρωτικὰ ἐργατικὰ σωματεῖα τοιαύτη ἐλευθερία δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχῃ. Αὐτὸ εἶναι πασίγνωστον. Καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι κάποιος πολὺ ὁρμητικὸς ἡγέτης ἢ πολίτης ζητήσῃ ἐκεῖ τμῆμα ἐλάχιστον τῆς ἐλευθερίας, τῆς ὁποίας ἡμεῖς εἰς τὸν ἐλεύθερον κόσμον ἀπολαμβάνομεν, αὐτὸς καταδιώκεται καὶ τιμωρεῖται κατὰ τρόπον βάρβαρον. Καὶ αὐτὰ δὲν συμβαίνουν μόνον εἰς τὰς χώρας τὰς κατεχομένας ὑπὸ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ἀλλὰ καὶ ἐντὸς αὐτῆς ταύτης τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Ἕνα πρόσφατον δεῖγμα τῆς ἐπικρατούσης καταστάσεως εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, εἶναι τοῦτο: Ἡ Ρωσικὴ Κυβέρνησις εὑρέθη προσφάτως εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὑπερτιμήσῃ τὰ τρόφιμα, λόγῳ κακῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς καὶ ἀποδόσεως καὶ τὸ καλοκαίρι τοῦ 1962 εἰς μίαν πόλιν τῆς Νοτίου Ρωσίας, τὸ Νοβοτσερκάσκ, ἐργάται καὶ φοιτηταὶ ἐβγῆκαν εἰς τοὺς δρόμους διὰ νὰ διαμαρτυρηθοῦν, ἐπειδὴ ἦτο ἀδύνατον μὲ τὰς παλαιάς των ἀποδοχὰς νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν αὔξησιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Ἀποτέλεσμα τῆς διαμαρτυρίας των ἐκείνης ὑπῆρξεν ἡ δολοφονία ἑκατοντάδων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν εἰς τὰ πεζοδρόμια. Αὐτή, κύριοι, εἶναι εἰς τὸν κομμουνισμὸν ἡ ἐργατικὴ ἐλευθερία, διὰ τὴν ὁποίαν κόπτονται ἐνταῦθα οἱ συνάδελφοι τῆς ἀριστερᾶς καὶ εἰς τὴν ὁποίαν προσπαθοῦν νὰ παρασύρουν τοὺς Ἕλληνας ἐργάτας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπανερχόμενος εἰς τὸ θέμα τοῦ ἀγῶνος, ὁ ὁποῖος διεξάγεται γύρω ἀπὸ τὰ ἐργατικὰ κινήματα πρὸς πολιτικὴν ἐπικράτησιν εἰς αὐτά, θέλω νὰ τονίσω, ὅτι εἰς ὅλας τὰς ἐλευθέρας χώρας, ὅλα τὰ κόμματα προσπαθοῦν νὰ ἔχουν μίαν μερίδα τῆς ἐργατιᾶς μαζί τους. Οἱ κομμουνισταὶ εἰς τὴν Γαλλίαν ἔχουν τὴν πλειονοψηφίαν εἰς τὰ ἐργατικὰ σωματεῖα, ἀλλὰ ὅμως ἐκεῖ καὶ οἱ Σοσιαλισταὶ καὶ οἱ Καθολικοὶ προσπαθοῦν νὰ ἔχουν τὴν ἰδικήν των ἐπιρροήν. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ ἀλλοῦ. Ἀκόμη καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν, ὅπου ὑποτίθεται, ὅτι ὁ κομμουνισμὸς δὲν ἔχει εἰσχωρήσει βαθειά, διεξάγεται ἀγὼν μεταξὺ κομμουνιστῶν καὶ τοῦ νομιμόφρονος ἐργατικοῦ κόσμου διὰ τὴν ἐπικράτησιν εἰς αὐτά. Αὐτὸ συμβαίνει εἰς τὸ ἐσωτερικὸν πεδίον ὅλων τῶν Δημοκρατικῶν χωρῶν, αὐτὸ συμβαίνει καὶ διεθνῶς. Γνωρίζετε, ὅτι ἄλλοτε ὑπῆρχε ἑνιαία Διεθνὴς Ἐργατικὴ Συνομοσπονδία, ἡ ὁποία εἶχε μέσα καὶ κομμουνιστὰς καὶ Σοσιαλιστὰς καὶ Δημοκράτας καὶ Καθολικούς, καὶ ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα. Κατόπιν ἐδημιουργήθη χάσμα μεταξὺ κομμουνιστῶν καὶ τῆς παλαιᾶς Συνομοσπονδίας, διότι οἱ κομμουνισταὶ ἠθέλησαν νὰ ἐπιβάλουν τὴν ἡγεσίαν των εἰς τὸν ἐργατικὸν κόσμον ὅλου τοῦ κόσμου, τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς. Καὶ οὕτως ἔχομεν δύο διεθνεῖς ἐργατικὰς ὀργανώσεις, τὴν Διεθνῆ Συνομοσπονδίαν Ἐλευθέρων Ἐργατιτῶν Συνδικάτων, μὲ ἕδραν τὰς Βρυξέλλας καὶ τὴν Παγκόσμιον Συνδικαλιστικὴν Ὁμοσπονδίαν, μὲ ἕδραν τὴν Μόσχαν. Ἔκτοτε ὁ ἀγὼν διεξάγεται καὶ ἐπὶ τοῦ διεθνοῦς πεδίου καθὼς καὶ ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ, ὅπως συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ ἀριστερὰ διεκδικεῖ τὰ δικαιώματα τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι θὰ εἰσχωρήσῃ εἰς τὰς ἐργατικὰς ὀργανώσεις διὰ νὰ ἐπικρατήσῃ εἰς αὐτὰς καὶ δι’ αὐτῶν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν κομματικήν της ἐπιβολήν. Ἡμεῖς, ὡς Κυβέρνησις, ὡς Ἕλληνες, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀμυνθῶμεν ἐναντίον αὐτῆς τῆς προσπαθείας καὶ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτὴν τὴν ἐπίθεσιν διὰ νὰ διατηρήσωμεν τὸν συνδικαλισμὸν τῆς Ἑλλάδος ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον ἡνωμένον καὶ συμπαγῆ, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐπιτύχῃ τοὺς σκοπούς, διὰ τοὺς ὁποίους ἔχει ὀργανωθῆ. Ὑποθέτω, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ βουλευτὴς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, πλὴν τῆς ἀριστερᾶς, ὁ ὁποῖος θὰ σκεφθῇ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ παραπεμφθῇ εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ τὸ πνεῦμα τῆς ἀμύνης τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου ἐναντίον τῆς κομμουνιστικῆς ἐπιβολῆς, ὁ ὁποῖος προσπαθεῖ νὰ βοηθήσῃ τὸν Ἑλληνικὸν συνδικαλισμὸν διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ προαγάγῃ τὸν ἐργατικὸν κόσμον εἰς ἀνώτερον ἐπίπεδον ζωῆς, ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ εὑρίσκεται σήμερον. Νομίζω, ὅτι εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι, δηλαδή, ὅλα τὰ ἐθνικὰ κόμματα, ἐπὶ αὐτῆς τῆς βάσεως καὶ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, θὰ τύχῃ τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Βουλῆς, διότι προστατεύει τὴν ἐλευθερίαν τῆς Ἑλληνικῆς ἐργατικῆς κινήσεως.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§41Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ προσγειωθῶμεν εἰς τὸν χῶρον καὶ εἰς τὸν θεσμόν. Συζητοῦμεν εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων καὶ συνεπῶς πρόκειται περὶ κοινοβουλευτικοῦ διαλόγου καὶ οὐχὶ περὶ μονολόγου ποὺ ἀκοῦμεν καὶ ἀηδιάζομεν ἀπὸ τὸ λεγόμενον ἐθνικὸν ραδιόφωνον. Ἤρχισα τὴν ὁμιλίαν μου μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον, διότι ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, κ. συνάδελφος, μετεχειρίσθη λεκτικὸν καὶ αὐτουσίας φράσεις ἐκ τοῦ μονολόγου τοῦ Ραδιοφώνου. Ἀλλὰ ὁ κύριος συνάδελφος δὲν ἐτήρησε τὰς στοιχειώδεις ἀρχὰς περὶ πολιτικοῦ ἀνδρισμοῦ καὶ συναδελφοσύνης. Διότι, ἀπόντος τοῦ συναδέλφου κ. Ἠλιοῦ, ἀπέδωσεν εἰς τοῦτον ὅτι κατὰ τὴν εἰσήγησίν του ἐπὶ τῆς προτάσεως παραπομπῆς εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, εἶπε πράγματα ἀπαράδεκτα, ὅτι ὁ κ. Ἠλιοῦ κατείχετο ἀπὸ ἄγχος, διότι ἔχει εἰσχωρήσει τὴν ἰδεολογίαν του εἰς ὡρισμένην κατεύθυνσιν. Δὲν θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον μὲ τὸν ὑβριστικὸν τρόπον ποὺ ὁ ἴδιος μετεχειρίσθη. Θὰ εἴπω μόνον, ὅτι εἶναι γνωστὸν μὲ ποίαν δραστηριότητα ἐκτελεῖ ὁ κ. Ἠλιοῦ τὸ καθῆκον του, ἐπίσης ὅτι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ κ. Ἠλιοῦ κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας ὑπέστη φρικτώδεις περιπετείας ποὺ ἀποτέλεσμα τούτων ἦτο ὁ κλονισμὸς τῆς ὑγείας του. Ἀντὶ νὰ σεβασθῇ αὐτὸ τὸ τόσον ἀνθρώπινον στοιχεῖον ὁ κ. συνάδελφος, καὶ νὰ σιωπήσῃ ἢ νὰ εἶναι προσεκτικός, ἐπετέθη σκαιῶς κατὰ τοῦ κ. Ἠλιοῦ καὶ κατὰ τρόπον βάρβαρον διαστρεβλώσας τὴν ἀλήθειαν. Εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. Λύχνος, ὅτι τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἡ πρότασίς μας δὲν ἦτο σοβαρὰ καὶ ὅτι ἀρκοῦσε μία ἐρώτησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἔδιδε τὰς δεούσας ἐξηγήσεις. Τοῦτο ἀποδεικνύει πόσον ἐνδιαφέρεται καὶ πόσον ἐκτιμᾷ ὁ κ. Λύχνος διὰ τὰ ἐργατικὰ ζητήματα. Ἀποδεικνύει ὅμως, ἐπίσης, ὅτι ὁ κ. Λύχνος ἐνδιαφέρεται μόνον νὰ συσκοτίζῃ τὰς παραβάσεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπίσης εἶπεν, ὅτι ἡ εἰσφορὰ δὲν εἶναι ὑποχρεωτική, ἀλλὰ προαιρετική. Ἀλλὰ ἐὰν ἦτο προαιρετικὴ ἡ εἰσφορά, διὰ ποῖον λόγον διεξάγεται ἡ συζήτησις; Μὲ μίαν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις. Ἂς δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ εἰσφορὰ εἶναι προαιρετική, ὅτι δύναται ὁ ἐργάτης διὰ δηλώσεώς του νὰ ἐκφράσῃ θετικῶς τὴν βούλησίν του, ὅτι θέλει νὰ καταβάλῃ τὴν εἰσφοράν, καὶ θὰ λήξῃ ἡ συζήτησις. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς σιωπᾷ. Ἡ ὑποκριτικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὑποκρύπτει τὴν ὑποχρεωτικὴν εἴσπραξιν εἰσφορᾶς. Ἀλλὰ εἶπεν ὁ κ. Λύχνος, ὅτι τὸ καθεστὼς τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς εἰς τὰς Συνδικαλιστικὰς ὀργανώσεις ἰσχύει καὶ εἰς ἄλλας χώρας καὶ ἀνέφερεν ὡρισμένας τοιαύτας. Πρόκειται, φρονῶ, περὶ ἐνσυνειδήτου διαστρεβλώσεως ἢ περὶ συγχύσεως. Διότι, καὶ εἰς τὴν Σουηδίαν καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας δὲν ὑπάρχει τὸ σύστημα τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, ἀλλὰ ὑφίσταται τὸ καθεστὼς τῆς συνδρομῆς τῶν μελῶν εἰς τὰ Συνδικαλιστικά των Σωματεῖα. Ἀλλὰ ἐκεῖ ἡ εἴσπραξις τῆς συνδρομῆς προϋποθέτει καὶ τὴν θέλησιν τῶν μελῶν τοῦ Σωματείου. Ὑπάρχει διάταξις εἰς τὰ καταστατικά των, τὴν ὁποίαν ἐν συνελεύσει ψηφίζουν τὰ μέλη τῆς ὀργανώσεως περὶ καταβολῆς τῆς συνδρομῆς αὐτῆς. Ἔχει καμμίαν σχέσιν αὐτὸ μὲ ὑποχρεωτικὴν εἰσφορὰν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν; Καὶ παρ’ ἡμῖν ὑπάρχουν ὀργανώσεις καὶ Σωματεῖα ὅπως τῶν σερβιτόρων καὶ τῶν ἐργατῶν τύπου, αἱ ὁποῖαι εἰς τὰ καταστατικά των ἔχουν θεσπίσει οἰκειοθελῶς τὴν παρακράτησιν συνδρομῶν. Προϋπῆρξε, συνεπῶς, θέλησις τῶν μελῶν τῶν ὀργανώσεων αὐτῶν, ὅπως ἀντὶ νὰ πηγαίνουν εἰς τὸ Ταμεῖον νὰ καταβάλουν τὴν εἰσφοράν των οἱ ἴδιοι, ὁ Ταμίας νὰ παρακρατῇ τὸ ποσὸν αὐτῶν κατὰ τὴν καταβολὴν τῶν ἀποδοχῶν των. Εἶπεν ὁ κ. Λύχνος, ὅτι ἡ ἐγκύκλιος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας εἶναι ἁπλῶς ἑρμηνευτικὴ ὡρισμένων πραγμάτων καὶ ὅτι ἀποτελεῖ σωσίβιον λέμβον ἱκανὴν ν’ ἀνθέξῃ τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἐκ τῆς προτάσεώς μας δὲν ὑπῆρξε καμμία τρικυμία. Τὰ γεγονότα ὅμως τῶν τελευταίων ἡμερῶν ἀποδεικνύουν, ὅτι ὑπάρχει καὶ μάλιστα σφοδρὰ τρικυμία μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων μαζῶν, διὰ τὴν μὴ καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς. Ἠθέλησεν ὁ κ. συνάδελφος νὰ εἴπῃ, ὅτι διὰ τῆς προτάσεώς μας ἀποσκοποῦμεν εἰς τὴν δημιουργίαν ἀνωμαλιῶν. Αἱ προτάσεις ὅμως τῶν Κομμάτων δὲν δημιουργοῦν τὰ γεγονότα, ἀλλὰ ἐκφράζουν ταῦτα ὁσάκις δημιουργοῦνται εἰς τὴν ζωήν. Ἀλλά, ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸν νόμον «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν»; κατὰ τὴν ὁποίαν ἀρκεῖ ἡ ἔκδοσις μιᾶς παρανόμου ἀποφάσεως, χωρὶς νὰ εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἐπέλευσις καὶ τοῦ ἐκ ταύτης ἀποτελέσματος διὰ νὰ συστήσῃ τὸ ἀδίκημα.

§42Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἴπατε, κ. συνάδελφε, ὅτι ἡ παράβασις συνετελέσθη. Ποῖον διέταξα νὰ εἰσπράξῃ τὴν εἰσφοράν; Διότι δὲν τὸ λέγω μόνον δι’ ὑμᾶς, ἀλλὰ δι’ ὅλας τὰς πλευράς, ὅτι ἐν προκειμένῳ ἐπικαλούμεθα νόμους, χωρὶς κἂν νὰ τοὺς ἔχωμεν ἀναγνώσει. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ δοθῇ ἀπάντησις, ὅταν ἔλθῃ ἡ κατάλληλος στιγμή. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου δέ, ἐπαναλαμβάνω, ποῖον ὑπάλληλον διέταξα νὰ εἰσπράξῃ;

§43Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι κατὰ τὸν νόμον περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, ὅτι τὸ ἀδίκημα θεωρεῖται συντελεσμένον, ἀφ’ ἧς ἐξεδόθη ἡ διαταγή, ἀνεξαρτήτως ἐπελεύσεως ἀποτελέσματος. Εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τῆς ἐγκυκλίου σας λέγετε: «ἀφορμὴν λαβόντες ...(ἀναγινώσκει)...». Ἐνῷ φαίνεται, ὅτι πρόκειται νὰ ἀσχοληθῆτε περὶ τοῦ ποσοῦ ἀναφέρεσθε εἰς πλεῖστα ὅσα ἄλλα θέματα, διότι λέγετε ἐν συνεχείᾳ ...(ἀναγινώσκει)...». Ὅταν ἀπευθύνεσθε εἰς ὅλους τοὺς ἐργοδότας καὶ εἰς ἐργατικὰ Σωματεῖα, δημιουργεῖται ἡ πίεσις, ἡ ἐπιταγὴ νὰ εἰσπράξουν οἱ ἐργοδόται κατὰ παράβασιν τοῦ νόμου τὴν εἰσφορὰν ἐξ ἡμίσεος ἡμερομισθίου. Δὲν εἶναι ἀνάγκη συνεπῶς νὰ διατάξητε εἰδικὸν ὑπάλληλον διὰ τὴν εἴσπραξιν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Λύχνος, ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι, τὶ τὰ θέλετε, ὁ κ. Μακρῆς, ὁ Γεν. Γραμματεὺς τῆς ΓΣΕΕ ἀπολαμβάνει τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς ἐθνικόφρονος μερίδος τῶν ἐργαζομένων Ἑλλήνων καὶ ἑπομένως ὅσα διαπραγματεύεται ἐγκύρως τὰ διαπραγματεύεται ἐφ’ ὅσον ἐκπροσωπεῖ τὴν πλειοψηφίαν τῶν ἐργαζομένων. Δὲν εἴμεθα, βεβαίως, ἐκλογοδικεῖον καὶ δὲν πρόκειται νὰ κρίνωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον γίνονται αἱ ἐκλογαὶ εἰς τὰ Ἐργατικὰ Σωματεῖα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τονίσωμεν εἶναι, ὅτι ἐὰν πιστεύῃ ὁ κ. Μακρῆς, ὅτι πράγματι ἀπολαμβάνει τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς πλειοψηφίας τῆς ἐργατικῆς τάξεως τὶ τὴν χρειάζεται τὴν ἐγκύκλιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ τὴν εἴσπραξιν τῆς εἰσφορᾶς, διότι ἐὰν ἔχῃ τὴν πλειοψηφίαν τῆς ἐργατικῆς τάξεως, τότε οἱ ἐργαζόμενοι θὰ παρεῖχον πελώρια μέσα εἰς τὴν ΓΣΕΕ, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ ἀνάγκην τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς. Ἡ ἐγκύκλιος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ κ. Μακρῆς δὲν ἔχει τὴν πλειοψηφίαν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ στηριχθῇ εἰς τὴν ἐθελοντικὴν συνδρομὴν τῶν ἐργαζομένων. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Λύχνος, ὅτι ἐπειδὴ ὁ κ. Μακρῆς εἶναι ἐπὶ 15 χρόνια Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς ΓΣΕΕ, αὐτὸ εἶναι ἀντιδημοκρατικόν; Τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐπὶ πόσα χρόνια εὑρίσκεται εἰς τὴν θέσιν αὐτήν, ἀλλὰ τὸ πῶς ἀνῆλθεν καὶ πῶς διατηρεῖται, τὸ ἀντιδημοκρατικὸν ἑπομένως κρίνεται ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως καὶ ὄχι τοῦ χρόνου, διότι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ἔχει ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν, ἕν ἔτος εἰς τὴν Ἀρχήν, ἀλλὰ δὲν παύει νὰ εἶναι προϊὸν νοθείας καὶ βίας. Ὅταν λέγωμεν, ὅτι εἶναι ἀντιδημοκρατικὸν νὰ εὑρίσκεται ἐπὶ τόσα ἔτη εἰς τὴν ΓΣΕΕ, ἐννοοῦμεν, ὅτι οἱ μέθοδοι ποὺ ἐφαρμόζονται διὰ τὴν ἀνάδειξίν του εἶναι ἀνώμαλοι καὶ σκανδαλώδεις καὶ δι’ αὐτὸ εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Ἡ ἀριστερά, θὰ ἤθελε ἡ ΓΣΕΕ νὰ ὑπερασπίζῃ τὰ αἰτήματα τῶν ἐργαζομένων κατὰ τρόπον εἰλικρινῆ, τίμιον καὶ συνεχῆ. Ἀπὸ τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ σημερινὴ ΓΣΕΕ, ἢ ὁποιαδήποτε Διοίκησις τῆς ΓΣΕΕ θὰ ὑπεστήριζε τιμίως, εἰλικρινῶς καὶ μετὰ συνεπείας τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων ἡ ΕΔΑ δὲν θὰ εἶχε λόγους νὰ στρέφεται ἐναντίον της. Διότι εἰς αὐτὸ συνίσταται ἡ πολιτική της. Δηλαδὴ εἰς τὴν τιμίαν καὶ εἰλικρινῆ ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐργαζομένων. Ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ λέγει, ὅτι εἶναι ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως ὅλων τῶν ἐργαζομένων περὶ τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν. Θὰ ἀναγνώσω ἕνα ἔγγραφον διὰ νὰ ἴδητε κατὰ πόσον τοῦτο εἶναι ἀληθές. «Γ.Σ.Ε.Ε. Γραφεῖον Τύπου, ἀνακοίνωσις ὑπ’ ἀριθ. 205,... (ἀναγινώσκει)...». Ἐξ αὐτοῦ καταφαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία καταβάλλει προσπαθείας διὰ τὴν διάσπασιν καὶ τῶν λεγομένων ἐθνικοφρόνων ἀκόμη ἐργαζομένων. Ἔχω σωρείαν τοιούτων ἐγγράφων, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω. Ὡς πρὸς τὴν διασπάθησιν τῶν χρημάτων εἶναι γνωσταὶ αἱ ἐκθέσεις καὶ τῶν ξένων συνδικαλιστῶν, οἱ ὁποῖοι μόλις ἔλθουν εἰς τὴν χώραν ἀντιλαμβάνονται τὴν πραγματικότητα. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ ἑξῆς κείμενον: «... (ἀναγινώσκει)...». Ὅλα αὐτὰ ἀναγράφονται εἰς μίαν ἡμερησίαν ἐφημερίδα ἐξαιρέτως «ἐθνικόφρονα», τὸν «Ἐθνικὸν Κήρυκα» Πρόκειται περὶ τῆς περιόδου ποὺ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Μακρῆς εὑρίσκοντο εἰς διάστασιν καὶ δὲν εἴχομεν φθάσει εἰς τὴν περίοδον τῆς συναλλαγῆς. Ἀνεγράφησαν καὶ ἄλλα πολλὰ τὰ ὁποῖα ὅμως καὶ πάλιν δὲν θὰ ἀναγνώσω διὰ νὰ μὴ σᾶς ταλαιπωρήσω. Εἶπεν, ὁ κ. Λύχνος, ὅτι ἐνῷ ἡ παράταξίς μας κατηγορεῖ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι θέλει φασιστικοποιήσῃ τὸν συνδικαλισμόν, παρασιωπᾷ ὅσα τρομερὰ πράγματα γίνονται εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ ἄλλας σοσιαλιστικὰς χώρας. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως Ἑλληνικῶν θεμάτων νὰ στρέφωνται βουλευταὶ καὶ Ὑπουργοὶ μηδὲ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν ἐξαιρουμένου ἐναντίον ἄλλων χωρῶν καὶ μάλιστα νὰ λέγουν ἀνεύθυνα καὶ ἀνακριβῆ πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν συμβάλλουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καλῶν σχέσεων μὲ τὰς χώρας αὐτάς. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει τὴν στιγμὴν τὴν ὁποίαν ἀναφέρουν ὅσα ἀνακριβῆ ἀνέφερον ἔχουν τὴν στοιχειώδη ὑποχρέωσιν νὰ προσκομίζουν καὶ στοιχεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων νὰ ἀποδεικνύωνται τὰ ὅσα λέγουν. Ἐπ’ αὐτοῦ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὴν παγίαν νομοθεσίαν τὰ Συνδικάτα τῶν ἐργαζομένων ἀποτελοῦν μαζικὰς κοινωνικὰς ὀργανώσεις χωρὶς κανένα κομματικὸν προσανατολισμόν. Συμμετέχουν δὲ τούτων ἅπαντες οἱ ἐργαζόμενοι ἀνεξαρτήτως φυλῆς, ἐθνικότητος καὶ θρησκεύματος, συνεταιρίζονται δὲ βάσει ἐλευθέρας συγκαταθέσεως.

§44Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Αὐτὰ εἶναι εἰς τὰ χαρτιά, ἡ πραγματικότης εἶναι ἄλλη.

§45Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Μὲ τὴν διακοπήν σας ἀποδεικνύεται καὶ διὰ μίαν ἔτι φοράν, ὅτι θέλετε μονόλογον. Σᾶς ἠκούσαμεν ἐπαναλαμβάνοντα ὅσα ἀναγράφει ὁ ἐξαγορασμένος τύπος περὶ ἐξεγέρσεως εἰς τὴν Νότιον Ρωσίαν. Δύνασθε νὰ μεταβῆτε ἐπὶ τόπου καὶ νὰ ἐξακριβώσητε τὴν πραγματικότητα. Τώρα ποὺ πρόκειται νὰ ἀποδειχθῇ πόσον ἐπιπολαίως ἰσχυρίσθητε ὅσα ἰσχυρίσθητε, διατὶ διαμαρτύρεσθε; Σᾶς ἀρέσει ὁ μονόλογος. Ἐὰν προχωρήσητε εἰς τὴν ἔρευναν θὰ ἴδητε, ὅτι ὁ ρόλος τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν εἶναι ἀποφασιστικός, εἶναι ὁ παράγων ὁ ὁποῖος συναποφασίζει εἰς τὸν προσδιορισμὸν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων Καὶ περαιτέρω συμμετέχει εἰς τὴν σχεδιοποίησιν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ὅλα αὐτὰ οἱ ἐργαζόμενοι ἐν Ἑλλάδι οὔτε νὰ τὰ ὀνειρευθοῦν δὲν δύνανται, ἀλλὰ δὲν θὰ πρέπει νὰ προχωρήσω περισσότερον, διότι θὰ ὑποπέσω καὶ ἐγὼ εἰς τὸ λάθος τοῦ κ. Λύχνου. Ἐδῶ συζητοῦμεν τὸ θέμα τὶ διέπραξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ἐλέχθη περαιτέρω, ὅτι ἡ διάσπασις τῶν ἐργατικῶν συνδικάτων εἰς διεθνὲς ἐπίπεδον ἐγένετο λόγῳ τοῦ ὅτι ἠθέλησαν δῆθεν νὰ ἐπιβληθοῦν εἰς αὐτὰ οἱ κομμουνισταί. Εἶναι ἀνακριβὲς τοῦτο. Γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι τὸ 1946 ἀρχίζει ἡ πρώτη περίοδος τοῦ ψυχροῦ πολέμου μὲ τὸν λόγον τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησεν ὁ Τσῶρτσιλ εἰς τὸ Φοῦλτον. Ἀκολούθως βάλλεται ἡ συνεργασία καὶ τῶν πολιτικῶν κομμάτων ἐπὶ κυβερνητικοῦ ἐπιπέδου καὶ τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων εἰς τὴν παγκόσμιον συνομοσπονδίαν ἐργατῶν συνεπείᾳ τῆς ἐφαρμογῆς ἐπὶ τῶν ἐπιδιώξεων τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Οὕτω συνεπείᾳ αὐτῶν τῶν αἰτίων, ἡ ἑνότης ἐπὶ διεθνοῦς ἐπιπέδου τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων τῶν ἐργαζομένων ἥτις ἐμάχετο διὰ τὰ συμφέροντά των καὶ ὑπὲρ τῆς εἰρήνης διασπᾶται. Δὲν ἦτο ἑπομένως ὁ κίνδυνος ἐπιβολῆς τῶν κομμουνιστῶν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὡδήγησεν εἰς τὴν διάσπασιν. Ἡ Κυβέρνησις βλέπουσα, ὅτι εἰς τὴν ἐργατικήν της πολιτικὴν δὲν συμφωνοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι, δηλαδὴ οἱ ἐργαζόμενοι, ἠθέλησε νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι εἰς τὴν πολιτικήν της αὐτὴν εἶναι σύμφωνα τὰ ἄλλα κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως πλὴν τῆς ΕΔΑ. Ἀλλὰ ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησιν καὶ τὰ δύο ἄλλα κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐκηρύχθησαν κατὰ τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς. Ὁ κ. Λύχνος συμβαίνει νὰ εἶναι ὁ ἐξ συστήματος συνήγορος ὅλων τῶν ἀτυχῶν ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ πάντοτε θέλει νὰ ἀντικρούῃ τὰς σκέψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς ὑπῆρξε ἀνάγκη νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα εἶπεν. Κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἄποψιν, κύριοι βουλευταί, ἡ κατηγορία ἀνελύθη καὶ ἀπεδείχθη πλήρως. Μὲ τὴν ἐγκύκλιόν του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας παρεβίασε τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν. Συγκεκριμένως παρέβη τὸ ἄρθρον 22 τοῦ νόμου 3239, τὸ ὁποῖον ὅπου ἀναφέρεται εἰς τὴν εἰσφορὰν τὴν χαρακτηρίζει ὡς εἰσφορὰν περὶ συμμετοχῆς εἰς τὴν ἐπαγγελματικὴν ὀργάνωσιν. Ἐπίσης τὸ ἄρθρον θεσπίζει, ὅτι τὸ μέλος τῆς ὀργανώσεως δικαιοῦται νὰ δηλώσῃ ἄρνησιν καταβολῆς. Παρεβίασεν ἐπίσης τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 2 τῆς συλλογικῆς συμβάσεως τοῦ 1962, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἀπαλλαγὴ ἐπέρχεται ἅμα τῇ καταθέσει τῆς δηλώσεως τοῦ ἐργαζομένου, ἐνῷ ἡ ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργοῦ λέγει, ὅτι καὶ μετὰ τὴν κατάθεσιν τῆς δηλώσεως οὕτως ἢ ἄλλως ὁ ἐργοδότης εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ κρατήσῃ τὸ ἥμισυ ἡμερομίσθιον. Οὕτω ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας περιέπεσεν εἰς ἀδικήματα προβλεπόμενα ὑπὸ τῶν ἄρθρων 184, 244 καὶ 245 τοῦ Ποιν. Νόμου καθὼς καὶ ὑπὸ τοῦ ΦΠΣΤʹ περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπελογήθη κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ ἰσχυρίσθη κατὰ τρόπον ἀνακριβῆ, ὡς ἔχει ἀποδειχθῆ ἐκ τῆς συζητήσεως, ὅτι ἡ ἐγκύκλιός του εἶναι σύμφωνος μὲ ὅσα διαλαμβάνει ἡ συλλογικὴ σύμβασις, δεύτερον, ὅτι ἡ συλλογικὴ σύμβασις εἶναι σύμφωνος μὲ τὸ ἄρθρον 22 τοῦ Ν. 3239 καὶ τέλος, ὅτι τὸ ἄρθρον 22 τοῦ Ν. 3239 καὶ ἡ συλλογικὴ σύμβασις εἶναι σύμφωνοι μὲ τὰς διατάξεις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87 διεθνοῦς ἐργατικῆς συμβάσεως ἐργασίας, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπογράψει καὶ ἡ Ἑλλάς. Πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι περὶ μιᾶς ἁλυσσωτῆς παρανομίας. Ὁ νόμος 3239 ἀποτελεῖ παραβίασιν τῶν ὅσων προβλέπει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 87 διεθνὴς σύμβασις ἐργασίας. Ἐν συνεχείᾳ ἐπ’ αὐτῆς στηριζομένη ἡ Κυβέρνησις συνάπτει τὴν ἐθνικὴν συλλογικὴν σύμβασιν, ἥτις ἀποτελεῖ παραβίασιν τοῦ νόμου 3239. Καὶ περαιτέρω ἐκδίδει τὴν ἐγκύκλιον, ἡ ὁποία παραβιάζει καὶ τὴν ἐθνικὴν συλλογικὴν σύμβασιν καὶ τὸ ἄρθρον 22 τοῦ Ν. 3239 καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 87 Δ.Σ.Ε. Ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἶναι προαιρετικὴ ἡ εἰσφορά. Ὑπὸ τὸ βάρος τῆς πιέσεως καὶ τῶν κατηγοριῶν θὰ ἀναγκασθῇ κἄποτε νὰ καταλήξῃ εἰς νομικὴν κατοχύρωσιν τοῦ προαιρετικοῦ τῆς εἰσφορᾶς. Ἀλλά, τώρα τὸν προκαλοῦμεν καὶ ὀφείλει νὰ εἴπῃ, ὅτι πᾶς ἐργαζόμενος δικαιοῦται διὰ δηλώσεως θετικῆς νὰ ἐξωτερικεύσῃ τὴν βούλησίν του, ὅτι ἐπιθυμεῖ τὴν καταβολήν. Ἡ ἀπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν ἀντέχει καὶ δὲν ἀνέτρεψε τὸ κατηγορητήριον. Δι’ αὐτό, τὸ τίμημα πρέπει νὰ εἶναι παραπομπὴ εἰς εἰδικὸν δικαστήριον καὶ διὰ τοὺς εἰδικοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνεπτύξαμεν καὶ διὰ λόγους γενικωτέρους. Οἱ γενικώτεροι λόγοι εἶναι, ὅτι διὰ τῆς παραπομπῆς θὰ γίνῃ ἕνα βῆμα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς νομιμότητος εἰς τὰ ἐργατοσυνδικαλιστικὰ πράγματα ὅπου ἐπικρατεῖ καθεστὼς παρανομίας, καὶ ἕνα βῆμα διὰ τὴν κάθαρσιν ἀπὸ τὸν βοῦρκον καὶ τὴν διαφθορὰν τὴν ὁποίαν ἔχει ἐγκαταστήσει εἰς τὸν συνδικαλισμὸν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Περὶ τοῦ βούρκου καὶ τῆς διαφθορᾶς βοᾶ ἡ ὑφισταμένη κατάστασις καὶ κρίνω σκόπιμον νὰ σᾶς ἀναφέρω μερικὰς περικοπὰς ἐκ τῶν πρακτικῶν δίκης ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημίσει, μεταξὺ Μακρῆ–Γονῆ. Βεβαίως, δὲν ὑπάρχει καμμία διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο, ἀλλ’ ὁ καυγᾶς γίνεται γιὰ τὸ πάπλωμα. «... (ἀναγινώσκει ἀποσπάσματα ἐκ τῶν πρακτικῶν τῆς δίκης)...». Τέλος, ὁ κ. Διαμαντόπουλος ἀπεκάλυψεν, ὅτι ὁ κ. Μακρῆς μὲ ὑπομνήματα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν προσπαθεῖ νὰ ἐξασφαλίσῃ διὰ τὸν ἑαυτόν του καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν μισθὸν ἴσον μὲ τὸν μισθὸν τοῦ βουλευτοῦ.

§46Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ λέγετε μισθὸν βουλευτοῦ καὶ δὲν λέγετε μισθὸν Προέδρου Ἀρείου Πάγου;

§47Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἔχετε δίκαιον. Ὁ κ. Μακρῆς δηλαδὴ ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς σημερινῆς δι’ αὐτὸν εὐνοιοκρατίας ἐπιθυμεῖ νὰ ἐξασφαλίσῃ καὶ ἕνα ἱκανοποιητικὸν μισθόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία ὄψις τοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἀπεκάλυψεν ὁ κ. Διαμαντόπουλος. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη ὄψις, ἡ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...». Δηλαδή, ὅποιος θὰ ἀποβλέψῃ εἰς αὐτὰς τὰς ὑψηλὰς παροχάς, θὰ πρέπει προηγουμένως νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ὑπηρέτησεν εἰς τὸ ἐθνικόφρων συνδικαλιστικὸν κίνημα, ὅπερ θὰ ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς βεβαιώσεως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Δηλαδή, μὲ πιστοποιητικὸν τοῦ κ. Μακρῆ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄλλη ὄψις τοῦ προβλήματος. Καὶ ἐνῷ ἐδῶ συμβαίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἔχουν ἐξωσθῆ τὰ ἐργατικὰ σωματεῖα, διότι δὲν ἔχουν νὰ πληρώσουν τὸ ἐνοίκιον. Ἐζήτησεν ἐνίσχυσιν ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, ἀλλὰ ἡ ἀπάντησις ἦτο ἀρνητική. Καὶ ἰδοὺ κἄτι ἄλλο. Τὸ Σωματεῖον Ἐμποροϋπαλλήλων ἐπὶ μίαν 10ετίαν οὐδέποτε ἠδυνήθη νὰ λάβῃ ἐνίσχυσίν τινα, διότι ἡ Διοίκησις αὐτοῦ δὲν ἦτο ἀρεστὴ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ. Μόλις κατὰ τρόπον ἀνώμαλον, ἐξελέγη ἡ Διοίκησις φίλα προσκειμένη πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἀμέσως ἐδόθησαν εἰς τὸ Σωματεῖον αὐτὸ 100.000 δραχμαὶ διὰ νὰ ἀγοράσῃ ἰδικήν του Λέσχην. Ἀκούσατε τώρα πῶς γίνεται καὶ ἡ κατανομὴ τῆς εἰσφορᾶς. «... (ἀναγινώσκει)...». Αὐτὴ ἡ ὀργάνωσις τοῦ Μπρεγιάννη τὸ 1960 ἐπῆρε διὰ τὰ μέλη της 15.000 ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, ἐνῷ ὑπάρχουν ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν νὰ πληρώσουν τὰ ἐνοίκιά των. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχει αὐτὸ τὸ καθεστὼς τῆς διαφθορᾶς, διὰ νὰ εἶναι κἄπως τὰ πράγματα πιστευτὰ καὶ διὰ τὸν κ. Λύχνον ἀκόμη...

§48Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, ὄχι εἰς τὸν κ. Λύχνον.

§49Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θέλετε νὰ μετατεθῇ κανένας Εἰσαγγελεύς; Ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας, ποὺ ἦλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀπηύθυνε μίαν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ λέγει: «Αἱ ἀνωμαλίαι, ποὺ προκαλεῖ ἡ εἰσφορὰ εἰς τὰς σχέσεις .... (ἀναγινώσκει)...». «Ἀλλὰ, κύριοι συνάδελφοι, περὶ τῆς εἰσφορᾶς καὶ τοῦ τρόπου τῆς διαχειρίσεώς της ... (ἀναγινώσκει)...». Ταῦτα λέγει ὁ συνάδελφος κ. Λύχνος εἰς μίαν συζήτησιν περὶ τοῦ θέματος εἰς τὴν Βουλήν. Ὑπάρχουν, κύριοι, καὶ τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς. Συνάδελφοι ὅλων τῶν παρατάξεων ἀντιτίθενται κατὰ τοῦ συστήματος τῆς εἰσφορᾶς, ὄχι ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς, ἀλλὰ διότι, κυρίως, αὐτὸ τὸ σύστημα ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα ἕνα καθεστὼς διαφθορᾶς καὶ καταχρήσεων. Οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπίγονοι τοῦ συναγερμοῦ, κατὰ τὸ ἔτος 1954, ὅταν ὁ Συναγερμὸς ἔφερε συγκεκριμένον νομοθέτημα διὰ τὴν κατάργησιν τῆς εἰσφορᾶς, διότι τότε εἶχον ἄλλας σχέσεις μὲ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε., ἐχαρακτήρισαν, ὅλοι ἐν χορῷ καὶ πολλοὶ εἶναι καὶ σήμερον βουλευταὶ τῆς ΕΡΕ, ὅπως ἦσαν τότε τοῦ Συναγερμοῦ καὶ πολλοὶ εἶναι Ὑπουργοὶ εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἦσαν Ὑπουργοὶ καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἐχαρακτήρισαν τὸ μέτρον αὐτό, ὡς ἱστορικὸν σταθμὸν διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῶν συνδικαλιστικῶν μας πραγμάτων. Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐχαρακτήριζον τὸ μέτρον τῆς καταργήσεως τῆς εἰσφορᾶς, λόγῳ τῶν συνεπειῶν, ποὺ ἔχει τῆς διαφθορᾶς καὶ τὸ ἀπεκάλουν ἱστορικὸν σταθμόν, σήμερον ζητοῦν τὸ σύστημα, σήμερον προσπαθοῦν νὰ τὸ συγκαλύψουν, διὰ νὰ κυριαρχήσουν διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς ἐπὶ τῆς Γ.Σ. Ε.Ε. καὶ δι’ αὐτῆς ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος, διὰ νὰ ἐπιδιώξουν τοὺς γενικωτέρους πολιτικοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἔχει ἡ Κυβέρνησις. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅταν ἔχῃ ἐξαντληθῆ τὸ θέμα τῆς κατηγορίας, ὅταν ἔχουν καὶ τὰ οὐσιαστικὰ στοιχεῖα ἀχθῆ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅταν ἀκόμη ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ παραπομπὴ δὲν εἶναι θέμα μόνον προσώπου, ἀλλ’ ἀποτελεῖ θέμα διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ συνδικαλιστικοῦ μας κινήματος, διὰ τὴν ἐπάνοδον τῆς ὁμαλότητος εἰς τὰ συνδικαλιστικά μας πράγματα, νομίζω πλέον, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ τεθῇ τὸ ἐρώτημα, ποία ἡ στάσις μας ἀπέναντι τῆς προτάσεως καὶ ποῖαι αἱ ἐπιδιώξεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι κινεῖται μεταξὺ συμπληγάδων. Θὰ ἤθελα πάρα πολὺ σαφῶς, ἀπεριφράστως καὶ κατηγορηματικῶς νὰ διακηρύξῃ καὶ διὰ νόμου ἢ δι’ ἐγκυκλίων, ὅτι ἡ εἰσφορὰ εἶναι ὑποχρεωτική. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν μπορεῖ νὰ τὸ πράξῃ πρῶτον, διότι ὑπάρχει ἡ ἀντίστασις τῶν Ἑλλήνων ἐργαζομένων. Δεύτερον, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑπογράψει ὡρισμένας διεθνεῖς συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποκλείουν αὐτὸ τὸ σύστημα τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, καὶ θὰ ἐκτεθῇ ἀνεπανορθώτως. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐνῷ ἡ πρόθεσίς της, ἡ βούλησίς της, ἡ διάθεσίς της εἶναι, ἡ εἰσφορὰ νὰ εἶναι ὑποχρεωτική, προσπαθεῖ μὲ τὰς περιτέχνους διατυπώσεις τῶν ἄρθρων τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ τῶν ἐγκυκλίων νὰ συγκαλύψῃ αὐτὸ τὸ ὑποχρεωτικὸν τῆς εἰσφορᾶς. Ἐλέχθη, ὅτι δὲν ὑπάρχει συναλλαγὴ μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Μακρῆ. Αὐτὸ ἦτο γεγονός. Πρὸ ὀλίγων ἐτῶν αἱ σχέσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Μακρῆ ἦσαν θανάσιμοι, καὶ ὁ παριστάμενος τέως Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας θὰ ἐνθυμῆται τὸ ὑβρεολόγιον τοῦ κ. Μακρῆ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΡΕ, ἐνῷ σήμερον ἐπαινεῖ τὴν κυβερνητικὴν πολιτικήν, διότι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1962 μὲ τὴν ὑπογραφὴν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἔγινε ἡ πρώτη λαβὴ ἐπὶ τῆς Ἐργατικῆς Εἰσφορᾶς. Ἡ σύμπτωσις αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει ἀπώτερον βάθος. Ἐν ὄψει τῆς εἰσόδου τῆς χώρας μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἶπεν, ὅτι εἰσερχόμεθα εἰς περίοδον δυσχερειῶν καὶ ὅτι διὰ νὰ γίνῃ συναγωνιστικὴ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία, τὸ βάρος θὰ ἔχῃ κατὰ 80% ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ κατὰ 20% ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλά, ὅταν φορτώνῃς τὸ 80% μιᾶς τεραστίας προσπαθείας εἰς τοὺς ὤμους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ μέσα εἰς μίαν περιοχὴν γιγάντων, τοῦτο σημαίνει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχῃς τὴν ἀντίδρασιν τῶν ἐργαζομένων, τοῦτο σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ καθηλώσῃς συντάξεις καὶ ἡμερομίσθια, τοῦτο σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ ξεζουμίσῃς τοὺς Ἕλληνας ἐργαζομένους. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι πέραν τῶν μυστικῶν κονδυλίων καὶ τοῦ ἀστυνομικοῦ κράτους, πρέπει νὰ διατηρῇ καὶ ἕνα μηχανισμὸν τὴν ΓΣΕΕ, ἡ ὁποία ἀπὸ ὑποστηρικτὴς τῶν ἐργαζομένων θὰ μεταβληθῇ εἰς τύραννον αὐτῶν, θὰ εὐνουχίζῃ καὶ θὰ προδίδῃ τὴν ἀγωνιστικὴν προσπάθειαν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τῆς χώρας. Καὶ πρέπει ἐπὶ πλέον οἱ ἐργαζόμενοι μὲ τὸ ἰδικόν των χρῆμα, μὲ τὸν ἰδικόν των ἱδρῶτα, νὰ πληρώνουν τὰς δολιοφθορὰς τοῦ ἀγῶνος των. Ἔπρεπε, κύριοι συνάδελφοι, καὶ αὐτὰ νὰ ἀποκαλυφθοῦν καὶ νὰ στιγματισθοῦν. Αὐτός, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὑπεβλήθη ἡ πρότασις παραπομπῆς, αὐτὸς εἶναι ὁ Γόρδιος δεσμός, τὸν ὁποῖον ἡ Βουλὴ καλεῖται νὰ λύσῃ, διὰ νὰ ἀπελευθερώσῃ τὸ ἐργατικὸν κίνημα. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ μόνος τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον θὰ δοθοῦν πτερὰ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου αὐτοῦ. Σήμερον ὁ βασικὸς συντελεστὴς τῆς παραγωγῆς, ὁ ἐργατοϋπάλληλος, πρέπει νὰ ἀμείβεται καλῶς, διὰ νὰ ἐκτελέσῃ τὸ χρέος του. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ αὐτὸ τὸ χρέος, πρέπει πρῶτα ἀπ’ ὅλα νὰ εἶναι ἐλεύθερος. Νὰ εἶναι ἐλεύθερος διὰ νὰ διεκδικῇ τὰ δικαιώματά του εἰς τὴν ζωὴν καὶ ὄχι νὰ εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν πίεσιν ἐξηγορασμένων ὀργανώσεων. Ἐρωτᾶται, κύριοι συνάδελφοι, ποία ἡ θέσις ἑκάστου ἐξ ἡμῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐπὶ τῆς προτάσεώς μας. Ἠμπορεῖ διὰ λόγους προσωπικοὺς ἢ κομματικῆς τοποθετήσεως, πολλοί, νὰ ἀδιαφορήσουν διὰ τὴν ὑπόθεσιν. Ὅσοι ὅμως κατορθώσουν νὰ ἴδουν τὸ θέμα εἰς τὰς πραγματικάς του διαστάσεις, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπελευθερωθοῦν καὶ ἀπὸ τὰς προσωπικὰς συμπαθείας καὶ ἀπὸ τὴν κομματικὴν πειθαρχίαν. Ἀλλὰ θὰ θέσω ἄλλο ἐρώτημα. Λέγουν τινές: Εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν. Τελειώνει, ὅμως, τὸ ζήτημα; Σήμερον, ὅταν σοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ ματαιώσῃς τὴν εἴσπραξιν τῆς εἰσφορᾶς, ὀφείλεις νὰ πάρῃς θέσιν εἰς τὴν συζήτησιν καὶ νὰ ἐγκρίνῃς τὴν παράτασιν παραπομπῆς τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Ἡ παράταξίς μας, κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξεν ἀνέκαθεν συνεπὴς πρὸς τὴν ἀρχήν, ὅτι ὁ ἐργαζόμενος εἶναι ἐλεύθερος νὰ συνδικαλίζεται καὶ νὰ ἀναλαμβάνῃ μὲ τὴν θέλησίν του ὑποχρεώσεις πληρωμῆς. Διὰ τῆς ὑποβολῆς τῆς προτάσεως παραπομπῆς, ἡ παράταξίς μας, νομίζει, ὅτι ἐπετέλεσε τὸ χρέος της ἀπέναντι τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τῆς χώρας, καὶ τῆς προσπαθείας πρὸς κάθαρσιν τῆς ἠθικῆς ἀνωμαλίας, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὰ συνδικαλιστικά μας πράγματα. Προσέφερεν ὑπηρεσίας, διότι παρίσταται ἀνάγκη ἐπανόδου εἰς τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὴν νομιμότητα, διότι παρίσταται ἀνάγκη ἐξυγιάνσεως τοῦ καθεστῶτος τῆς διαφθορᾶς. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἡμεῖς δὲν ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν τύχην τῆς προτάσεώς μας ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς μετρήσεως τῶν ψήφων. Διότι, πρῶτον, τὸ Κόμμα μας δὲν μετέχει εἰς καμμίαν ψηφοφορίαν τῆς παρανόμου Βουλῆς καὶ δεύτερον, διότι ὑπάρχει μία πλειοψηφία ἐκ γενετῆς νόθος καὶ παράνομος. Ἐπειδὴ δὲ ἔχομεν διαγνώσει τὴν τάσιν τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως διὰ τῆς παρατάσεως τῶν συζητήσεων νὰ προσπαθῇ νὰ ἀποδυναμώσῃ τὴν κατηγορίαν, ἀλλὰ καὶ νὰ παρεμποδίσῃ τὸν ἔλεγχον ἐπὶ ἄλλων θεμάτων ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ ταῦτα θεωροῦμεν χρέος νὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς ὅσα ἐξ ἄλλου ἐπαρκῶς ἀνεπτύξαμεν...

§50Γ. ΛΥΧΝΟΣ. .... ἡρωϊκὴ φυγή....

§51Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. ... καὶ νὰ τονίσωμεν τὴν ἀνάγκην ὅπως γίνῃ παραδεκτὴ ἡ πρότασις παραπομπῆς. Πέραν αὐτοῦ τὶ θὰ πράξῃ ἡ παράνομος πλειοψηφία δὲν εἶναι θέμα ποὺ ἐνδιαφέρει ἡμᾶς καὶ πάντα καλόπιστον ἄνθρωπον ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Λύχνος μοῦ ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Ὅπως γνωρίζετε, τὸ προσωπικὸν ζήτημα...

§53Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἔλεγχον μοῦ κάμνετε κ. Πρόεδρε;

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, κ. συνάδελφε, ὅτι πρὶν ἀναπτύξητε τὸ προσωπικόν σας ζήτημα, ὀφείλετε νὰ ὑποδείξετε εἰς τὶ συνίσταται τοῦτο.

§55Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Νομίζετε, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ τὸ πράξω; Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ἐφραιμίδης μὲ κατηγόρησε δι’ ἀνανδρείαν, ἐπειδὴ ἀνεφέρθην εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ ἀπουσιάζοντα ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ἠλιοῦ θὰ ἔχῃ ὅλην τὴν δυνατότητα νὰ ἀπαντήσῃ εἰς ὅσα εἶπον, διότι θὰ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικά. Αὐτὸς εἶναι ὁ κανών, ὁ ὁποῖος ἰσχύει εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἄλλως θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ διεξαχθῇ συζήτησις, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἔχωμεν ἐδῶ ἀπ’ εὐθείας τοὺς ἀνθρώπους, μὲ τοὺς ὁποίους θὰ συζητήσωμεν, διότι ἐὰν οἱ κύριοι δὲν ἤρχοντο ἡ συζήτησις θὰ ἐματαιοῦτο. Ἐπειδή, ὅμως, ὁ κ. συνάδελφος, μὲ κατηγόρησε δι’ ἀνανδρείαν, ἐπειδὴ ὁ κ. Ἡλιοῦ, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ, δὲν ἦτο παρών, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ ἀνταποδώσω τὸ ἐγκώμιον μὲ ὅσα μακρότατα εἶπεν ἐναντίον ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἔλθῃ εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν, καὶ ἐννοῶ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τῆς Συνομοσπονδίας. Ἐὰν αὐτὸς εἶναι ἡρωϊσμός, τότε εἰς τὸν κ. συνάδελφον τὸν χαρίζω μὲ ὅλην τὴν ἁπλοχεριά, τὴν ὁποίαν δύναμαι νὰ ἔχω.

§56Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κατεβλήθη προσπάθεια ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, ὅπως ὁ κ. Μακρῆς ἀποτελέσῃ παράγοντα τῶν ἐδῶ συζητήσεων δι’ αὐτοπροσώπου παραστάσεως. Ἐν πρώτοις, ὁ κ. Μακρῆς ἐνδιαφέρεται μόνον διὰ τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀλλὰ ὄχι καὶ διὰ τὴν θέσιν τοῦ βουλευτοῦ. Δεύτερον, ὅσα εἶπεν διὰ τὸν κ. Ἡλιοῦ, ἀφεώρουν μίαν προσωπικήν του ὑπόθεσιν —ὡμίλησεν περὶ ἄγχους καὶ ἀσθενείας— ὤφειλε νὰ τὰ παρασιωπήσῃ, ἐν τούτοις, ὅμως, δὲν ἐσεβάσθη τὴν κατάστασίν του, ἀλλὰ τὰ συνέδεσε μὲ θέματα δῆθεν πολιτικῶν ἐκχωρήσεων.

§57Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν ἀπαντῶ εἰς τὸν συνεχίζοντα νὰ συκοφαντῇ ἄνθρωπον ἀπόντα.

§58Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἤθελα δύο λέξεις νὰ εἴπω. Ὁ κ. Ἐφραιμίδης, γεναιοδώρως, προσεφέρθη νὰ μὴ μετρήσῃ τὰς ψήφους ἐπὶ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον. Νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιλέγεται ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐλέγχου, εἶναι ὑποχρεωμένοι καὶ οἱ ὑποβαλόντες τὴν αἴτησιν καὶ τὸ Σῶμα καὶ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος κατηγορεῖται, νὰ διαφωτισθῇ ἡ περίπτωσις καὶ νὰ κριθῇ τὸ θέμα καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τύπου καὶ πρὸ παντὸς ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας. Κατὰ τοῦτο, συνεπῶς, ἡ γενναιόδωρος προσφορά, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ, διότι αὐτὸ ἐκθέτει περισσότερον παντὸς ἄλλου —θεωρῶ ἐγὼ— τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μητακίδης).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τριανταφύλλου, ἔχει τὸν λόγον.

§60Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις, ἡ γενομένη παρὰ τῆς Ε.Δ.Α., ἀναφορικῶς μὲ τὴν παραπομπὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον, ἀποτελεῖ ἕνα πυροτέχνημα, τοῦ ὁποίου ἡ Βουλή, δὲν πρόκειται νὰ ἀπολαύσῃ τὴν λάμψιν. Ἐξ ὅλης τῆς συζητήσεως, νομίζω, ὅτι οὐδὲν νομικὸν θέμα προέκυψεν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου νὰ βασισθῇ ἡ πρότασις αὐτή, οὔτε ἡ πρᾶξις 57 τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας ρυθμίζεται ἄλλως τὸ ζήτημα τῆς ἐργατικῆς εἰσφορᾶς, οὔτε ἡ ἐγκύκλιος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, δύνανται νὰ βασίσουν εὐθύνην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἢ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται ἤδη ἀποτελεῖ σαφῆ βελτίωσιν τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐπεκράτει ἐπὶ πολλὰ ἔτη καὶ ἡ ὁποία, ὁμολογουμένως, δὲν ἦτο ἀπολύτως ὁμαλή, συμβιβαζομένη μὲ τὸν ἐλεύθερον συνδικαλισμόν. Πράγματι, θὰ ἐνθυμεῖσθε, ὅτι μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἡ πρώτη Κυβέρνησις ἐπεδίωξε νὰ καταργήσῃ καὶ κατήργησεν ἐπί τινα χρόνον τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν. Μετά τινας μῆνας Ὑπουργὸς τῆς τότε Κυβερνήσεως καὶ ἀνήκων σήμερον εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, ἐπανέφερεν τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν. Ἐπομένως, δὲν εἶναι δυνατόν, ἡ Ε.Δ.Α. νὰ μὴ ἐνθυμῆται τὴν πρᾶξιν αὑτὴν καὶ ὅτι ἡ ἐπαναφορὰ τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, ὠφείλετο εἰς τὸ ὅτι τὰ Ἑλληνικὰ σωματεῖα δὲν ἠδύναντο νὰ ζήσουν ἄνευ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπιβληθῆ κατὰ τρόπον ὑποχρεωτικόν. Σᾶς ἀναφέρω δι’ ὀλίγων, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἴσχυε πρὸ τῆς 57 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Νομίζω ἡ 57 πρᾶξις ὄχι μόνον προσεγγίζει τὴν Ἑλληνικὴν κατάστασιν εἰς τὸν ἐλεύθερον συνδικαλισμόν, ἀλλὰ τὸν φέρει ἀπολύτως κοντὰ εἰς τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἰσχύει εἰς πολλὰ Κράτη, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἰσχύει ὁ κρατικὸς συνδικαλισμός. Ἡ σήμερον ὑπάρχουσα κατάστασις, μετὰ τὴν 57 πρᾶξιν, προβλέπει, ὅτι τὸ ἥμισυ τῆς ἐργατικῆς εἰσφορᾶς, περιέρχεται εἰς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν καὶ παραμένει διὰ τοὺς σκοπούς της καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ εἰς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἑπομένως, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, τοῦ διὰ συλλογικῆς συμβάσεως ἐγκαθισταμένου συστήματος χρηματοδοτήσεως τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων εἶναι ἀπολύτως νόμιμον. Τὸ ζήτημα αὐτό, τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τῶν σωματείων, εἶναι πράγματι μέγα. Ἔχει μελετηθῆ παρ’ ὅλων τῶν διεθνῶν ὀργανισμῶν καὶ παρὰ τοῦ διεθνοῦς γραφείου Ἐργασίας. Ἐφ’ ὅσον ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ διεθνὲς γραφεῖον Ἐργασίας, παράπονα καὶ διάφοροι καταγγελίαι, διὰ διάφορα κράτη, τὸ γραφεῖον κατὰ τὸ 1956, συνέστησε εἰδικὴν ἐπιτροπὴν ὑπὸ τὸν νομομαθῆ Μὰκ Ναίρ ἡ ὁποία συνεκέντρωσε διάφορα στοιχεῖα, βάσει τῶν νομοθεσιῶν τῶν Κρατῶν καὶ τῶν συστημάτων, τὰ ὁποῖα κρατοῦν εἰς αὐτὰ καὶ ἡ ἐπιτροπὴ αὐτή, ἔκαμε τὴν ἔκθεσίν της, ἐκ τῆς ὁποίας, ἀπεδείχθη, ὅτι πολλὰ Κράτη, κυρίως τοῦ Ἀνατολικοῦ μπλόκ, δὲν ἐφαρμόζουν τὸν ἐλεύθερον συνδικαλισμόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἑλλάδα, ἡ ἔκθεσις MACNER εἶπεν, ὅτι τό σύστημα τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν σωματείων ἦτο πράγματι πολύπλοκον, ἀλλὰ πάντως δὲν κατεκρίθη τὸ σύστημα αὐτὸ καὶ δὲν ἐθεωρήθη, ὅτι ἦτο ἱκανὸν νὰ παρακωλύσῃ ἢ νὰ μεταβάλῃ τὸν χαρακτῆρα τοῦ ἐλευθέρου Ἑλληνικοῦ συνδικαλισμοῦ. Βεβαίως, δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ MACNER ἀπολύτως ἐδέχθη, ὅτι τὸ ὑφιστάμενον σύστημα εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὸ προηγούμενον, ἦτο ἀπολύτως δημοκρατικόν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατελογίζετο εἰς τὸ πρὸ τῆς 57 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἦτο, ὅτι τὸ Δ.Σ. τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, πράγματι ἐπηρεαζόμενον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἦτο δυνατὸν νὰ ἐνισχύσῃ ἄλλας ὀργανώσεις περισσότερον καὶ ἄλλας ὀλιγώτερον καὶ νὰ ὑπάρξουν οὕτω παράπονα, ὅτι πράγματι δὲν ὑπῆρχε ἀμερόληπτος μεταχείρισις τῶν ὀργανώσεων καὶ ἑπομένως ἴσως ἡ ὑποδούλωσις ὡρισμένων ὀργανώσεων εἰς τὰς θελήσεις τοῦ Ὑπουργείου. Δι’ αὐτό, τὸ σύστημα αὐτὸ κατεκρίθη καὶ δι’ αὐτὸ σήμερον πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι τὸ ἐγκαθιστάμενον καθεστὼς φέρει τὴν χώραν μας πολὺ πλησίον τῆς ἀπολύτως δημοκρατικῆς ἀρχῆς τῆς ἐλευθέρας εἰσφορᾶς. Ἡ ἐλευθέρα εἰσφορὰ νομίζω, ὅτι πράγματι θὰ ἦτο τὸ ἰδεῶδες καθεστώς, ἀλλὰ ὑποστηρίζω, ὅτι ἐλευθέρα εἰσφορὰ εἶναι καὶ σήμερον κατόπιν τῆς συλλογικῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία πράγματι ἀπεφάσισε τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν καὶ πρὸ παντὸς ἐφ’ ὅσον ἐλήφθησαν τὰ μέτρα ἐκεῖνα, διὰ τῶν ὁποίων οἱ ἐργάται δύνανται νὰ ἀρνηθοῦν τὴν καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς καὶ σύμφωνα μὲ τὴν διαδικασίαν, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη τῆς προσωρινῆς κρατήσεως, διότι πράγματι πρόκειται μόνον περὶ προσωρινῆς κρατήσεως τοῦ ἡμερομισθίου, τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς θὰ ἐφαρμοσθῇ ἐφ’ ὅσον ὁ ἐργάτης θελήσῃ νὰ κάμῃ καὶ νὰ διαβιβάσῃ τὴν ἄρνησίν του διὰ νὰ εἰσπράξῃ τὴν διαφοράν. Ἑπομένως, πρόκειται ἀπολύτως περὶ συστήματος συμβιβαζομένου μὲ τὸν ἐλεύθερον δημοκρατικὸν συνδικαλισμόν. Ἀλλὰ διατὶ νὰ ξενιζώμεθα, ὅταν γνωρίζωμεν τὴν ἱστορίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ συνδικαλισμοῦ μεταπελευθερωτικῶς, ὅταν γνωρίζωμεν, ὅτι εἰς τὸν συνδικαλισμὸν ἐπικρατεῖ πράγματι μία διαμάχη μεταξὺ τῶν παρατάξεων, πρῶτον καὶ βασικῶς ἡ μεγάλη διαμάχη μεταξὺ τῶν ἰδεολογικῶς ἀντιπάλων παρατάξεων τῆς Δεξιᾶς καὶ τῆς ἀριστερᾶς καὶ δεύτερον, ὅταν ἡ διαμάχη αὐτὴ ἡ θεωρητικὴ ἔχῃ πράγματι ἐνισχυθῆ ἀπὸ τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα συνέβησαν μεταπελευθερωτικῶς, ὅταν τόσα στελέχη τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἐξετελέσθησαν ἀπὸ τὴν ἀριστερὰν παράταξιν. Ἑπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον παρὰ θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσουν οἱ καλόπιστοι, θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσουν, ἐὰν πράγματι τὸ σύστημα τῆς ἐλευθέρας εἰσφορᾶς εἰς τὰ σωματεῖα θὰ ἠδύνατο νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ ἀποδώσῃ. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι πράγματι ἐὰν ἡ ἐλευθέρα εἰσφορὰ ἐπεβάλετο διὰ μιᾶς εἰς τὸν τόπον μας, ἀσφαλῶς θὰ ἐπεκράτει εἰς τὰ σωματεῖα ὁ νόμος τῆς ζούγκλας. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν τὰ σωματεῖα ὡς ὄργανα πολιτικῆς ἐπικρατήσεως θὰ ἦσαν οἱ πρῶτοι, καὶ γνωρίζετε ποία παράταξις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία πιστεύει καὶ θεωρεῖ τὰ σωματεῖα ὡς σωματεῖα πολιτικὰ καὶ ποῖος θὰ ἐπήγαινε νὰ πληρώσῃ, ὄχι διότι δὲν θὰ ἀπέδιδεν ἀξίαν εἰς τὸν συνδικαλισμόν, ἀλλὰ πράγματι δὲν θὰ ἔδειχναν τὴν θέλησιν καὶ τὴν προθυμίαν νὰ πᾶνε κάπου, ἐκεῖ ὅπου πράγματι θὰ ἦτο τὸ πραγματικόν των συμφέρον. Ἑπομένως, ἐὰν ἐπεβάλλετο διὰ μιᾶς ἡ ἐλευθέρα εἰσφορά, σωματεῖα εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ πολλὰ χρόνια δὲν θὰ ὑπῆρχον. Ὅπως σᾶς εἶπα, κ. βουλευταί, καὶ προηγουμένως, τὰ ἐλεύθερα σωματεῖα εἶναι πράγματι ἕνα στοιχεῖον προόδου εἰς τὸν τόπον καὶ εἰς τὸν τόπον μας πράγματι ὑπῆρξαν στοιχεῖα τῆς προόδου αὐτῆς, ἡ ὁποία ἐγένετο, διότι πράγματι ἐβοήθησαν καὶ εἰς τὴν ἀνόρθωσιν τοῦ τόπου οἱ ἐργάται καὶ εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων. Ἐπειδὴ παρὰ τοῦ ἄρτι κατελθόντος τοῦ βήματος συναδέλφου ἐλέχθη, ὅτι τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας ἐπανειλημμένως κατεδίκασε τὴν κατάστασιν τῶν συνδικάτων εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὑπευθύνως δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι οὐδέποτε παρὰ τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας διετυπώθη τοιαύτη κατηγορία. Οὐδέποτε τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας, καὶ ἔστειλε πολλάκις εἰς τὸν τόπον μας ἐπιτροπὰς ἀπὸ ἐγκρίτους νομομαθεῖς, οὐδέποτε κατεδίκασε τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει. Βεβαίως, αὐτὴ ἡ ἰδιοτυπία, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον μας, ἡ ἰδιοτυπία ποὺ ὑπῆρχε προηγουμένως πρὸ τῆς συλλογικῆς συμβάσεως, διότι ὅπως σᾶς εἶπα, τώρα νομίζω, ὅτι ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ ἀπολύτως ἐλεύθερον σύστημα, προσεγγίζομεν σχεδὸν πρὸς τὴν ἐλευθέραν εἰσφοράν, τὸ προηγούμενον σύστημα τῆς ἐνισχύσεως τῶν ὀργανώσεων διὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας δὲν ἤρεσεν εἰς τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον λαβὸν ὑπ’ ὄψει του τὴν κατάστασιν καὶ τὴν ἱστορίαν τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, πολλάκις συνέστησεν ὡρισμένας μεταβολὰς τοῦ συστήματος, ἀλλὰ οὐδέποτε κατέκρινε τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε καὶ αἱ ὀργανώσεις μας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἀλλὰ καὶ αἱ ἐργατικαὶ ὀργανώσεις μας καὶ βεβαίως ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία τῶν ἐργατῶν εἶναι στελέχη τῆς Διεθνοῦς Συνομοσπονδίας τῶν ἐλευθέρων συνδικάτων καὶ παίζουν ἕνα ἄριστον ρόλον ἐντὸς τῆς ἐλευθέρας αὐτῆς ὀργανώσεως, ἡ ὁποία πράγματι συμβάλλει κατὰ πολὺ εἰς τὴν εἰρήνην τοῦ κόσμου καὶ εἰς τὴν πρόοδον τοῦ ἐλευθέρου κόσμου. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁ συνδικαλισμὸς νομίζω, ὅτι πράγματι ἐπετέλεσε μεγάλας προόδους. Νομίζω, ὅτι ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., ἀδιαφόρως ἀπὸ ποῖον διευθύνεται, εἶναι σήμερον ἕνα μικρὸν Ὑπουργεῖον καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ ρόλος τοῦ συνδικαλισμοῦ. Αἱ συνδικαλιστικαὶ ὀργανώσεις σήμερον δὲν ἔχουν τὸν ρόλον ποὺ εἶχον ἄλλοτε, σήμερον πρέπει νὰ γνωρίζουν τὰ ἐργατικὰ ζητήματα, πρέπει νὰ ἔχουν ὄχι μόνον τὴν πίστιν διὰ τὴν πρόοδον τοῦ ἐργάτου, ἀλλὰ καὶ κυρίως νὰ ἔχουν τὴν ἱκανότητα νὰ μελετοῦν τὰ προβλήματα. Καὶ ἡ ἱκανότης αὐτὴ δὲν ἐξασφαλίζεται μόνον ἀπὸ τὸ νὰ ὑπάρχουν ἱκανὰ στελέχη, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ νὰ ὑπάρχουν πρὸ παντὸς στελέχη, τὰ ὁποῖα νὰ ἔχουν τὰ μέσα τῆς ἐπιμορφώσεως. Καὶ θὰ ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, νὰ σᾶς εἴπω κἄτι, τὸ ὁποῖον ἐλέχθη ἀπὸ ἕνα πολὺ σοφὸν ἄνθρωπον καὶ ἀναλώσαντα τὴν ζωήν του εἰς τὸν συνδικαλισμόν, τὸν Γάλλον VIDALEN, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι σήμερον ὁ ρόλος τοῦ συνδικαλισμοῦ εἶναι τεράστιος, πολύπλοκος καὶ δυσχερέστατος. Ὁ συνδικαλιστὴς σήμερον πρέπει νὰ εἶναι ὀλίγον δικηγόρος, ὀλίγον δημοσιογράφος, ὀλίγον οἰκονομολόγος, πρέπει νὰ εἶναι ἱκανὸς εἰς τὰς διαπραγματεύσεις καὶ νὰ ἔχῃ τὰ στοιχεῖα τοῦ ἡγέτου τῶν μαζῶν διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ κατευθύνῃ τὰς ὀργανώσεις. Αὐτὸς ὁ ρόλος δὲν δύναται νὰ τελεσφορήσῃ εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη, παρὰ μόνον, ἐφ’ ὅσον τὸ συνδικαλιστικὸν στέλεχος, πράγματι, ἐπιμορφώνεται, τοῦ δίδονται τὰ μέσα τῆς ἐπιμορφώσεως. Καὶ εἶναι, πράγματι, παρήγορον γεγονός, ὅτι ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Μακρῆ, ἐπετέλεσεν ἕνα ἐπιμορφωτικὸν ἔργον τεράστιον. Βεβαίως, ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν ἔχω λόγον νὰ εἶμαι οὔτε εὐχαριστημένος οὔτε δυσηρεστημένος ἀπὸ τὸν κ. Μακρῆν, κάμνω μίαν ἀντικειμενικὴν ἐκτίμησιν τῶν πραγμάτων καὶ πιστεύω, ὅτι ἂν ὁ κ. Μακρῆς ἐπετέλεσε τὸ καθῆκον του, εἰς εἰδικὴν στιγμήν, καὶ ἄλλοι συνδικαλισταί, ἀντίθετοί του, ἐπίσης, ἐπετέλεσαν τὸ καθῆκον των ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους, καὶ θὰ ηὐχόμην νὰ συνεργασθοῦν ὅλοι αὐτοὶ μαζί ὥστε ἡ Γ.Σ. Ε.Ε., ἡ ὁποία εἶναι μία δύναμις καὶ ἡ πλέον ἀντιπροσωπευτικὴ ὀργάνωσις εἰς τὸν τόπον μας, νὰ γίνῃ ἰσχυροτέρα, διότι ὁ συνδικαλισμὸς εἶναι μία δύναμις εἰς τὸν τόπον μας, ἕνα ὅπλον προόδου, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται εἰς καλὰ χέρια. Τὸν ρόλον τοῦ κ. Μακρῆ, ὁ ὁποῖος, πράγματι, τόσον πολὺ ἐπεκρίθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὄχι μόνον σήμερον, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἐργατικοῦ νομοσχεδίου, δὲν τὸν ἔχουν ἀρκούντως ἀντιληφθῆ ὅλοι οἱ ρήτορες. Ὁ ἡγέτης μιᾶς συνδικαλιστικῆς ὀργανώσεως πρέπει νὰ εἶναι πάντοτε ὁ ἄγρυπνος φρουρὸς τῶν ἐργατικῶν συμφερόντων. Πρέπει νὰ εἶναι, καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ εἶναι, ἄλλοτε εἰς καλὰς σχέσεις καὶ ἄλλοτε εἰς ὀξεῖαν ἀντίθεσιν μὲ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐκεῖνος ἔχει τὰς ἐπιδιώξεις του, ἀδιαφόρως ἂν ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ τὰς πραγματοποιήσῃ ἢ ὄχι, ὀφείλει νὰ παρουσιάσῃ ὡρισμένας διεκδικήσεις, βεβαίως, ἀντιλαμβανόμενος εἰς ποῖον κλῖμα εὑρίσκεται καὶ ποίας δυνατότητας παρουσιάζει ὁ τόπος. Τὸ ὅτι ἀδίκως κατεκρίθη, ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ἐργατικὸν νομοσχέδιον, ὁ κ. Μακρῆς ἐπαρουσίασε 30 τροπολογίας, διὰ τῶν ὁποίων ζητεῖ βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐπαρουσίασεν ἡ Κυβέρνησις. Αὐτὸ σημαίνει ὑποδούλωσιν τοῦ κ. Μακρῆ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἢ ὅτι ὁ κ. Μακρῆς ἔχει ἀνεξαρτήτους γνώμας καὶ δρᾶσιν; Νομίζω, ὅτι εἶναι ἄδικον νὰ λέγεται αὐτὸ καὶ ἡ πρᾶξις ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. ἐπετέλεσεν ἕνα ρόλον εἰς τὴν προώθησιν τῶν ἐργατικῶν προβλημάτων καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς ζωῆς τῶν ἐργαζομένων. Ἐλέχθη, ὅτι εἰς πολλὰ Δημοκρατικὰ Κράτη ὑφίσταται ὑποχρεωτικὴ εἰσφορά. Ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Ε.Δ.Α. ἐλέχθη, ὅτι δὲν ὑπάρχει πουθενὰ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ καὶ ὅτι κακῶς ὁ κ. Λύχνος ἀνέφερε τὰ ὅσα ἀνέφερεν. Ἀπὸ ὅ,τι γνωρίζω, νομίζω, ὅτι ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ δὲν ὑπάρχει εἰς τὰ ἐλεύθερα Κράτη, ἀλλὰ πουθενὰ ὅμως τὰ Σωματεῖα εἰς τὰ ἐλεύθερα Κράτη δὲν ζοῦν μόνον μὲ τὸν πόρον ποὺ δίδουν εἰς τὰς πρωτογενεῖς ὀργανώσεις. Παντοῦ ὑπάρχουν ἔκτακτοι εἰσφοραὶ καὶ ἔκτακτοι ἐνισχύσεις τῶν Σωματείων, διὰ νὰ ἐπιτελέσουν τὸν τεράστιον μορφωτικὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἔχουν αἱ μεγάλαι ὀργανώσεις.

§61Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, τὸ θέμα εἶναι πταίει ὁ κ. Ὑπουργὸς ἢ ὄχι;

§62Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ. Σεῖς ....

§63Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐπειδὴ μὲ κατηγορεῖτε, ὅτι εὐνοῶ τὸν κ. Μακρῆν καὶ μαζί του ἔχω κάμει τὴν συναλλαγήν, ἀπέφυγα νὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Μακρῆν, διότι δὲν εἶχον τὴν ἀντίληψιν, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ ἀσχολῆται μὲ τὰ προσωπικὰ τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων ἐντὸς τῆς Βουλῆς. Ἐδῶ ἐδώσατε ὡρισμένας κατηγορίας καὶ εἰς αὐτὰς ἔχει ἀφήσει πράγματι κενόν, ἠθελημένον κενόν, διότι δὲν νομίζω, ὅτι τὴν πολιτείαν τοῦ κ. Μακρῆ θὰ τὴν κρίνωμεν ἡμεῖς. Τὴν πολιτείαν τοῦ κ. Μακρῆ, καὶ τοῦ οἱουδήποτε συνδικαλιστικοῦ στελέχους, θὰ τὴν κρίνουν οἱ ἐργαζόμενοι, κατὰ τὰς ἀρχαιρεσίας. Πέραν αὐτοῦ, ὁ κ. συνάδελφος νομίζει, ὅτι ἔχει τὴν δυνατότητα, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ αὐτόν, νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, διότι δὲν ἔχει τὴν εὐθύνην...

§64Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐπὶ τοῦ κρισίμου θέματος;

§65Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐὰν συνεδέσατε τὴν ἐγκύκλιον μὲ τὸν κ. Μακρῆν, προσωπικῶς, θὰ εἴχατε δικαίωμα νὰ εἴπητε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Δὲν τὴν συνεδέσατε τὴν ἐγκύκλιον. Σεῖς εἴπατε, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς ἔβγαλε τὴν ἐγκύκλιον, παρέβη τοὺς νόμους. Τὸν κατηγορεῖτε τώρα καὶ λέγετε ἐκεῖνο ἔκαμεν ὁ κ. Μακρῆς, ἐπήγατε καὶ εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ 1957, εἰς τὸν Γονῆν, εἰς τὸ συμπεθεριό, κλπ.

§66Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Νὰ πάρῃ θέσιν ὁ κ. Ὑπουργός.

§67Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τότε, εἰς ὅσα λέγω διὰ τὸν κ. Μακρῆν, σᾶς δίδω ἀπάντησιν διατὶ δὲν παρενόμησε καὶ πιθανὸν ἡ ἀπάντησίς μου νὰ σᾶς ἔκαμε νὰ παρουσιασθῆτε ἀπόψε γενναιόδωροι.

§68Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ. Θὰ ἤθελα νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ καίριον σημεῖον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, διὰ τὸ ὁποῖον, κυρίως, ἠσχολήθη ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας ὁ συνάδελφος τῆς Ε.Δ.Α. κ. Ἡλιόπουλος. Ὁ κ. Ἡλιόπουλος εἶπεν, ὅτι ἀφήσατε τοὺς ἐργαζομένους νὰ πληρώσουν μόνοι των τὴν εἰσφορὰν εἰς τὰ σωματεῖα, καὶ λυποῦμαι, διότι ἡ ἀνακοίνωσις τοῦ Κέντρου εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι χωρὶς συγκεκριμένην θέσιν, ἀλλὰ πάντως δὲν ἀπησχολήθη μὲ τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον θεωρῶ, πράγματι, διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν οὐσιῶδες. Εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι, κ. Ἡλιόπουλε, ἡ ἐργατικὴ τάξις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσῃ μόνη της, ἀπὸ τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἄλλην τὴν εἰσφορὰν εἰς τὰ σωματεῖα. Διότι εἰς οὐδὲν Κράτος ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ ἀρκεῖ διὰ νὰ συγκεντρωθοῦν κεφάλαια ἱκανά, ὥστε αἱ ἀνωτέρω ὀργανώσεις νὰ ἔχουν χρηματικὰ ποσά, διὰ νὰ ἐπιτελέσουν τὸν σκοπόν των. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸν νόμον τῆς Ζούγκλας, διότι ἡ ἐργατικὴ τάξις ἔχει ἀνάγκην τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν σωματείων καὶ τὰ σωματεῖα αὐτὰ πρέπει νὰ ὑπάρχουν εἰς τὸν τόπον μας. Εἶχον εἴπει προηγουμένως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ἐργάται νὰ πληρώσουν ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην μόνοι τους τὴν εἰσφορὰν εἰς τὰ σωματεῖα. Ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐὰν εἶχεν ἐγκαίρως ἐπικυρωθῆ καὶ διὰ τὴν μὴ ἔγκαιρον ἐπικύρωσιν δὲν πταίει ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν εἶχε λέγω ἐπικυρωθῆ δὲν θὰ ἐφηρμόζετο σήμερον κατὰ τρόπον ἀντικανονικὸν ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τῆς ἐγκυκλίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὁδηγίαι ἐδόθησαν πῶς θὰ καταβληθῇ ἡ εἰσφορά. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Δημοκρατία ἔχει νόμους διὰ τοὺς πολίτας. Ἀλλὰ οἱ πολῖται ἔχουν δικαιώματα καὶ ὑποχρεώσεις. Ὑποχρέωσις τῶν ἐργαζομένων εἶναι καὶ ἡ περίπτωσις αὐτή. Ἡ Δημοκρατία μᾶς δίδει δικαιώματα ἀλλὰ μᾶς ὑποβάλλει εἰς ὑποχρεώσεις καὶ εἰς οἰκονομικὰς θυσίας. Ἡ Κυβέρνησις οὐδέποτε ὑπεστήριξε, ὅτι ὁ Ἕλλην ἐργάτης ἔχει ἡμερομίσθιον τοῦ ὕψους τῶν μεγάλων, προηγμένων οἰκονομικῶς χωρῶν. Πράγματι τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου εὑρίσκεται εἰς χαμηλότερον ἐπίπεδον τῶν προηγμένων Κρατῶν τῆς Δύσεως. Κύριοι βουλευταί, ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς εἰσφορᾶς καὶ ὑποστηρίζω, ὅτι ὁ τρόπος συγκεντρώσεως τῶν πόρων διὰ τῆς συλλογικῆς συμβάσεως εἶναι δυνατὸς καὶ λογικὸς διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἡ πρότασις παραπομπῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας εἰς εἰδικὸν δικαστήριον δι’ ἐμὲ χαρακτηρίζεται ἀβάσιμος. Οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ σκοπὸν καὶ μόνον εἶχον νὰ ἐπιφέρουν σύγχυσιν εἰς τὰς συνειδήσεις τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν περίοδον τῆς καταβολῆς τοῦ δώρου τῶν Χριστουγέννων καὶ νὰ ἐπιφέρουν σύγχυσιν εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Πιστεύω ὅμως, ὅτι ἡ ἐργατικὴ τάξις δὲν θὰ πέσῃ εἰς τὴν παγίδα τῆς ἀριστερᾶς. Ἡ ἐλαχίστη ὑποχρέωσις εἰς τὴν ὁποίαν ὑποβάλλεται ἡ ἐργατικὴ τάξις εἶναι σύμφωνος μὲ τὰς δημοκρατικὰς ἀρχάς. Ἀκολούθως ἐκφωνουμένων ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῶν ὀνομάτων τῶν ἐγγεγραμμένων ὅπως ὁμιλήσουν κ.κ. Λαμπράκη, Σβώλου καὶ Παπαρρηγοπούλου, οἵτινες ἀπουσιάζοντες διαγράφονται.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Κατσιάμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§70Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὥρα φρονῶ ἔχει παρέλθει καὶ ἡ συζήτησις διεξάγεται ἐνώπιον σχεδὸν κενῶν ἑδωλίων. Ἐξ ἄλλου οἱ ὑπογράφοντες καὶ ὑποβάλλοντες τὴν πρότασιν παραπομπῆς εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, εἶναι ἀπόντες καὶ θὰ ἔπρεπεν ἐκεῖνοι πρῶτον νὰ ἀκουσθοῦν. Δι’ αὐτὸ θὰ ἐπρότεινα ὅπως ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§72Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα, ὅτι οἱ ἐγγεγραμμένοι ρήτορες ἀπουσιάζουν. Αὐτὸ δηλοῖ, ὅτι δὲν θέλουν νὰ λάβουν τὸν λόγον. Ὡς πρὸς ἡμᾶς, ἡ Ἕνωσις Κέντρου, διὰ τῆς δηλώσεώς της, τὴν ὁποίαν κατέθεσεν ἔχει ἐκκαθαρίσει τὴν θέσιν της ἔναντι τοῦ συζητουμένου θέματος. Οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν θὰ λάβῃ τὸν λόγον ἐπὶ τῆς συζητουμένης προτάσεως. Ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος ἀξιότιμος συνάδελφος ἔχει χαρακτηρίσει τὴν δήλωσίν μας ὡς ἄτοπον. Δὲν γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει λάβει ἡ Ἕνωσις Κέντρου καὶ διὰ τῆς δηλώσεώς της, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰς συζητήσεις ἐνώπιον τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ἐπὶ τῆς σημερινῆς προτάσεως ἡ Ἕνωσις Κέντρου δηλοῖ, ὅτι μετὰ λύπης της ἔχει πιστοποιήσει προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀποφύγῃ συστηματικῶς τὸν Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς νέας Συνόδου. Ἡ πρώτη συνεδρίασις τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου διεκόπη αὐθαιρέτως ἀπὸ αὐτὸν τοῦτον τὸν Πρόεδρον τοῦ Σώματος μετὰ συνεδρίασιν ἐλαχίστης ὥρας καὶ μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι δὲν ἦσαν παρόντες ἐλεγχόμενοι Ὑπουργοί, ὡσὰν ὁ φυγόδικος ὁ μὴ ἀποδεχόμενος νὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὸ Δικαστήριον νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ ἀναβάλῃ τὴν δίκην. Σήμερον προτείνεται ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως καὶ ἡ λῆξις τῆς συνεδριάσεως εἰς ὥραν 10.50′ ἐνῷ εἶναι γεγονός, ὅτι καθ’ ὅλον τὸ θέρος μᾶς ἐκράτει ἐδῶ μέχρι καὶ τῶν πρωϊνῶν ὡρῶν διὰ νὰ συζητῶμεν τὰ νομοθετήματά της. Ἐὰν θέλετε, νὰ καθιερώσωμεν τὴν λῆξιν τῶν συνεδριάσεων τὴν 11ην αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὰς ἡμέρας τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Ἡμεῖς, ἀντιτιθέμεθα εἰς τὴν λῆξιν τῆς συνεδριάσεως τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον δὲν ἀπομένουν παρὰ ἐλάχιστοι ἀγορηταὶ καὶ ἐὰν θέλῃ θὰ ὁμιλήσῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεως Κέντρου διαμαρτυρόμεθα διὰ τὴν τακτικὴν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ἀποσκοποῦσαν εἰς τὴν ἀποφυγὴν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Δὲν ἔχομεν ἄλλο μέσον νὰ ἀντιδράσωμεν εἰς τὴν τακτικὴν αὐτήν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος, ἔχει τὸν λόγον.

§74Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προκαλεῖ ἐντύπωσιν, ὅτι συζητουμένης προτάσεως παραπομπῆς Ὑπουργοῦ δὲν εἶναι παροῦσα ἡ Κυβερνητικὴ πλειοψηφία. Νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον κατετέθη πρότασις παραπομπῆς Ὑπουργοῦ, πρὸ παντὸς ἡ Κυβέρνησις, ὁ κατηγορούμενος Ὑπουργός, ἡ πλειοψηφία, ὀφείλουν νὰ εἶναι παρόντες, ὥστε τὸ ταχύτερον νὰ περατωθῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ κλείσῃ τὸ θέμα. Συνεπῶς, μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι καθ’ ἥν στιγμὴν ὡρισμένοι ἐκ τῶν συναδέλφων παρῃτήθησαν τοῦ λόγου καὶ δὲν ὑπάρχει ἄλλος ρήτωρ, δὲν προχωρεῖ ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργός, ἐὰν ἔχῃ νὰ δευτερολογήσῃ εἰς τὴν δευτερολογίαν του, ὥστε νὰ λήξῃ τὸ θέμα καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς ψηφοφορίαν ἔστω καὶ ἐὰν πρόκειται νὰ ἀναβληθῇ αὕτη δι’ ἄλλην ἡμέραν. Ἀλλὰ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ πρέπει νὰ διασαφηνισθοῦν ὡρισμένα θέματα τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἀπὸ τὴν συζήτησιν. Ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν εἰς τὰ τρία σαφῆ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἔθεσε τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν. Ἐπιμένετε νὰ ὑποστηρίζετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι συμφώνως πρὸς τὸν Νόμον 3239 ὑπάρχει δικαίωμα νὰ ἐπιβάλλετε εἰσφορὰν καὶ ἐπὶ τῶν μὴ ὠργανωμένων συνδικαλιστικῶς ἐργατῶν; Ἐρώτημα πρῶτον, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἠκούσαμεν ἀκόμη τὴν ἀπάντησίν σας. Δεύτερον, ἐπιμένετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι παρὰ τὴν διάταξιν τοῦ Ν. 3239, ὅταν ὁ ἐργάτης, ὁ ὠργανωμένος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον καὶ μόνον ἠμπορεῖ νὰ ζητηθῇ εἰσφορά, δηλώσῃ, ὅτι ἀρνεῖται νὰ καταβάλῃ εἰσφορὰν παρὰ ταῦτα θὰ παρακρατῇ τὴν εἰσφορὰν ὁ ἐργοδότης; Ἐπιμένετε, ὅτι εἶναι νόμιμος καὶ αὐτὴ ἡ διάταξις τῆς ἐγκυκλίου; Καὶ τρίτον, ἐπιμένετε νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι ὁ μὴν τῆς προθεσμίας πρέπει νὰ ὑπολογίζεται μέχρι τῆς 22 Δεκεμβρίου, δηλαδὴ μὲ τὸ πλάσμα, ὅτι τὸ δῶρον καταβάλλεται τὴν 22 Δεκεμβρίου, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ καταβολὴ τοῦ δώρου ὁλοκληροῦται κατὰ τὰς ἀρχὰς Ἰανουαρίου; Δώσατε μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν τριῶν αὐτῶν θεμάτων καὶ ἡ συζήτησις θὰ λήξῃ. Διατὶ ἡ ἀναβολὴ αὐτὴ διὰ τὴν Τρίτην; Τὶ ἄλλο ἔχει νὰ συζητηθῇ τὴν Τρίτην; Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν τριῶν αὐτῶν βασικῶν θεμάτων, νὰ θελήσῃ νὰ λάβῃ θέσιν ἐπίσημον.

§75Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐλέχθη, ὅτι ἀπουσιάζουν οἱ ἐκ τῆς παρατάξεώς μας ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν συνάδελφοι καὶ ὅτι δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις, ἔχω νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι οἱ συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α., οἱ ἐγγεγραμμένοι, μὲ εἶχον ἐξουσιοδοτήσει καὶ τὸ ἀνέφερον κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου νὰ δηλώσω, ὅ,τι εἶχε νὰ λεχθῇ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς παρατάξεώς μας ἐλέχθη, καὶ συνεπῶς παραιτοῦμαι τοῦ λόγου. Δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ συνέπειαν, νὰ ἀποτελέσῃ ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῆς ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως, ἡ ἀπουσία τῶν ἐγγεγραμμένων συναδέλφων. Οἱ ἀπόντες ἐδήλωσαν, ὅτι παραιτοῦνται.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀφείλει νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν καὶ τὸ Προεδρεῖον, διότι ἐλέχθησαν ὡρισμένα πράγματα ἀπὸ τὸν κ. Μπακόπουλον διὰ τὰς συζητήσεις διὰ τὰς ὁποίας κατὰ τὸν Κανονισμὸν ὑπεύθυνον εἶναι τὸ Προεδρεῖον. Κύριε Μπακόπουλε, μᾶς ἠδικήσατε. Διότι κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου ἐνεφανίσθη μία περίπτωσις ἐκτάκτως διὰ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, τὸν κ. Παπακωνσταντίνου. Ἐγένετο ὅμως συζήτησις ἐπὶ 2–3 ἐπερωτήσεων, πέραν τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἀναφορῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπίσης συνεζητήθησαν. Ἡ συνεδρίασις διεκόπη ἂν ἐνθυμοῦμαι περὶ τὴν 10ην.

§77Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περὶ τὴν 11ην. Κατὰ τὴν ἑπομένην ἡμέραν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου ἤρξατο ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ κατηγορίας κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ κ. Χρυσανθοπούλου. Ἡ συζήτησις διεξάγεται κανονικῶς. Ἔπρεπε δὲ νὰ γίνῃ καὶ ἔγινε σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν. Τῇ συναινέσει τοῦ Σώματος ἐλύθη ἡ συνεδρίασις, κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην. Ἑπομένως δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Προεδρεῖον συστηματικῶς παρακωλύουν τὴν συζήτησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, κανονικῶς βαίνει καὶ ἡ ὥρα εἶναι 11. Ὀφείλω νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι πολλοὶ τῶν συναδέλφων —εἶναι γνωστὴ ἡ τακτικὴ τῶν συναδέλφων καὶ νὰ μὴ ὑποκρινώμεθα, ὅτι δὲν γνωρίζομεν ὡρισμένα πράγματα— προκειμένου νὰ ἀποχωρήσουν ἔρχονται καὶ συμβουλεύονται τὸ Προεδρεῖον, διὰ τὸ τὶ θὰ γίνῃ. Τὸ Προεδρεῖον λοιπόν, ἐν ὄψει τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων ἔλεγε, ὅτι εἶναι 7 ἀκόμη διὰ νὰ ὁμιλήσουν καὶ ὁ καθεὶς ἐκανόνιζε τὴν στάσιν του. Εὑρέθημεν ἀκολούθως πρὸ τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ἐφραιμίδη, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐξήγησεν, ὅτι οἱ συνάδελφοί του τῆς ἀριστερᾶς δὲν θὰ ὁμιλήσουν. Αὐτὸ ἦτο ἄγνωστον. Νὰ μὴ κατηγοροῦμε λοιπὸν τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι πρὸς στιγμὴν δὲν εἶναι παρόντες καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν ὑπολογίσει τὴν ὥραν τῆς προσελεύσεώς των ἀναλόγως τῆς πορείας τῆς συζητήσεως κατὰ τὰ μέχρι πρὸ ὥρας δεδομένα, καθ’ ἅ ἐπρόκειτο νὰ ὁμιλήσουν εἰσέτι 7 συνάδελφοι. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ἐπίσης, καίτοι τὸ πρῶτον καταλαβόντα τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου νὰ κάμω μίαν φιλικὴν σύστασιν. Ἐὰν ἐνδιαφερώμεθα νὰ κρατήσωμεν εἰς τὸ ὕψος του τὸ Κοινοβούλιον, ὅλοι πρέπει νὰ τὸ προσπαθήσωμε. Δὲν εἶναι ὑπεύθυνος πρὸς τοῦτο, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ἡ πλειοψηφία, μόνον, οὔτε τὸ Προεδρεῖον. Ὅλοι μαζὶ εἴμεθα ὑπεύθυνοι.

§79Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπέρριψα καμμίαν μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου. Ἀνέφερον, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου τῆς παρούσης συνόδου, ἡ συνεδρίασις ἐλύθη εἰς τὰς 9.30′. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἦτο ἀπολύτως δικαιολογημένος νὰ ἀπουσιάσῃ, ὑπῆρχον ὅμως ἄλλαι ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο νὰ συζητηθοῦν, ἐὰν ἦσαν παρόντες οἱ ἐλεγχόμενοι Ὑπουργοί. Ἡ ἀπουσία τῶν ἐλεγχομένων εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ λόγον ματαιώσεως τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου; Θέλετε νὰ καθιερώσωμεν, ἐπαναλαμβάνω, τὴν 11ην νυκτερινὴν ὥραν ὡς ὥραν λήξεως τῶν συνεδριάσεων, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν, ἀλλὰ αὐτὸ θὰ καθιερωθῇ καὶ διὰ τὰς ἡμέρας τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου ἀποχωροῦντες, νὰ ματαιώνουν τὰς συνεδριάσεις. Ἡ κατάχρησις αὐτὴ τῆς δυνάμεως τοῦ ἀριθμοῦ, μόνον τὰς ἡμέρας τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου παρατηρεῖται.

§80Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Λυκουρέζο, αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα τὰ ἐθέσατε κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν. Ἐὰν ἔσπευδον ἀμέσως, τότε νὰ σᾶς ἀπαντήσω, θὰ διεμαρτύρετο ἡ πλευρὰ ἡ ὑποβαλοῦσα τὴν πρότασιν, ὅτι καταπιέζεται, διότι δὲν τοὺς ἀφήνω νὰ ἀναπτύξουν τὴν πρότασίν των. Ἐνόμισα, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσω ἀμέσως. Ἐν συνεχείᾳ ἔληξεν ἡ συνεδρίασις. Κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν ὡμίλησαν μὲ τὴν σειράν των οἱ κύριοι Λύχνος, Ἐφραιμίδης καὶ Τριανταφύλλου. Ὑπάρχει ἕνας πίναξ ρητόρων, ὁ ὁποῖος θὰ πρέπει νὰ ἐξαντληθῇ. Δὲν ἐζήτησα νὰ ὁμιλήσω μόλις κατῆλθεν τοῦ βήματος, ὁ κ. Ἐφραιμίδης, διότι ὑπελόγισα, ὅτι θὰ ὁμιλήσουν οἱ ὑπόλοιποι καὶ δὲν ἤθελον νὰ διακόψω τὰς ὁμιλίας τῶν ρητόρων. Ἀνέμεινα τὴν ἐξάντλησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ρητόρων ἵνα μὴ εὐθέως μὲ κατηγορήσῃ ὁ κ. Μπακόπουλος.

§81Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μέχρι τοῦδε δὲν σᾶς ἔχω κατηγορήσει ποτέ.

§82Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Συμπληρώνω. Διὰ νὰ μὴ μὲ κατηγορήσῃ εὐθέως ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅτι παρακωλύω τὸ ἔργον τοῦ ἐλέγχου, ἀνέμενον τὴν σειράν μου.

§83Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἦλθεν ἡ σειρά σας.

§84Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καὶ ἐρωτῶ σᾶς προσωπικῶς, ἐπειδὴ περισσότερον ἔχετε ἀσχοληθῆ μὲ αὐτὰ τὰ θέματα, θὰ ἐδέχεσθο ποτὲ σεῖς νὰ ἀπαντήσητε ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων; Ὅταν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀνυποστάτου τῆς προτάσεως παραπομπῆς, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι δὲν τίθεται δι’ αὐτῆς ἠθικὸν θέμα, ὁ κόσμος ἀνέγνωσεν, ὅτι ὑπεβλήθη κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας πρότασις παραπομπῆς εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον διὰ παράβασιν τῶν κειμένων διατάξεων καὶ τῶν ποινικῶν νόμων, διότι κατεπίεσε τοὺς Ἕλληνας ἐργαζομένους, ἵνα ἀναγκαστικῶς καταβάλλουν ὑπέρ τινος, θὰ ἐδέχεσθο, λέγω, σεῖς νὰ ἀναπτύξητε τὰς ἀπόψεις σας καὶ νὰ δώσητε τὴν τελευταίαν ἀπάντησιν, βάσει συγκεκριμένων στοιχείων μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἐξανεμισθῇ τὸ σύνολον τῆς προτάσεως καὶ τῶν ἰσχυρισμῶν τῶν προτεινόντων; Θὰ τὸ ἐδέχεσθο τοῦτο ἐνώπιον γυμνῶν ἑδωλίων; Νομίζω, ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Βουλῆς καὶ ὑμῶν ὡς συναδέλφων, ἀνεξαρτήτως τῆς θέσεως εἰς ἣν ἕκαστος εὑρίσκεται, τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἢ τὴν Συμπολίτευσιν, νὰ μοῦ παράσχῃ τὴν δυνατότητα νὰ ἀπαντήσω εἰς τοὺς βουλευτὰς καὶ ὄχι εἰς κενὰ ἑδώλια. Αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ διὰ ἀπόψε. Τὴν Τρίτην, ποὺ θὰ ἀπαντήσω, νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἐνδιαφέρον, ὄχι μόνον τῶν συναδέλφων, οἵτινες παρίστανται, ἀλλὰ καὶ τοῦ Τύπου. Συνεπῶς, αὐτό, τὸ ὁποῖον ζητεῖτε, δηλαδὴ νὰ ὁμιλήσω ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων, τὸ ὀλιγώτερον εἶναι παράλογον. Ἐὰν ἐπιμείνετε εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, σημαίνει, ὅτι καὶ σεῖς σήμερον μόλις ἐπιθυμεῖτε νὰ τερματισθῇ ὅπως–ὅπως μία ὑπόθεσις, διὰ τὴν ὁποίαν ὅταν ἀπὸ τοῦ βήματος εἶπον, ὅτι εἶναι τέχνασμα πρὸς πρόταξιν τῆς συζητήσεως διότι ἡ πρότασις δὲν ἔχει τὰ στοιχεῖα τῆς κατηγορίας, συγκατενεύσατε, διότι ἴσως ἀνεγνωρίσατε, ὅτι οὐδαμοῦ ἡ ἐγκύκλιος διατάσσει, οὐδένα ὑποχρεώνει καὶ εἰς οὐδένα ἐπιβάλλει τὴν εἴσπραξιν εἰσφορᾶς. Ἀλλά, τὸ γεγονός, ὅτι ἐν συνεχείᾳ οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐπρότειναν τὴν παραπομπὴν δὲν ἠρκέσθησαν εἰς ὅσα ἐν τῇ προτάσει ἀνέφερον ὡς παράβασιν, ἀλλ’ ἐπεκαλέσθησαν τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3239 καὶ ὅτι παρέβην διὰ τῆς ἐγκυκλίου τὰς διατάξεις αὐτοῦ καὶ τοῦ νόμου 690 καὶ ἀκόμη, ὅτι παρέβην τὰς διατάξεις τῆς διεθνοῦς συμβάσεως διὰ νὰ σταθεροποιήσουν κάπως τὴν πρότασίν των, δεικνύει τὴν ἔλλειψιν τῶν στοιχείων, διὰ τὴν θεμελίωσιν τῆς κατηγορίας. Διότι, ὡς γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ, πρέπει νὰ περιέχῃ ἡ πρότασις καὶ νὰ δίδῃ σαφῶς τὰ στοιχεῖα τῆς κατηγορίας, τὸ ἀντικείμενον τῆς κατηγορίας. Δηλαδή, ὅτι παρέβην συγκεκριμένην διάταξιν καὶ διὰ συγκεκριμένων πράξεων. Ἀπὸ αὐτὰ δὲν περιέχει τίποτε ἡ πρότασις καὶ ἴσως δι’ αὐτὸ συγκατενεύσατε καὶ σεῖς εἰς τὴν περὶ ἀπαραδέκτου ἄποψίν μου. Ἐγώ, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς καὶ ἀφοῦ ξεκαθάρισα τὴν οὐσιαστικὴν πλευρὰν περὶ τῆς εἰσφορᾶς, ἐζήτησα τὴν ἀπόρριψίν της, ὡς τυπικῶς ἀπαραδέκτου. Ἤμουν ὑποχρεωμένος, οὕτω ἔκρινα καὶ ἐδέχθην νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, παρ’ ὅλον ὅτι εἶχον ἀποδείξει, ὅτι ἡ πρότασις δὲν ἐθεμελιοῦτο ἐπὶ συγκεκριμένων στοιχείων. Ἐφ’ ὅσον δέ, ἡ Βουλὴ καὶ ὑμεῖς ὅλοι ἀπεδέχθητε τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως, θὰ πρέπει νὰ δώσητε τὴν δυνατότητα ὁλοκληρώσεως τῆς συζητήσεως. Ἀκόμη καὶ παραποίησις τῶν πρακτικῶν ἐγένετο διὰ τὴν συντήρησιν κάποιου βαθμοῦ. Συγκεκριμένως ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ὅταν ἀπὸ τοῦ βήματος ἀνέγνωσε ἕνα μέρος τῆς ἐγκυκλίου ἐσταμάτησε τὴν ἀνάγνωσιν εἰς τὴν λέξιν «εἰσφορὰν» δὲν συνέχισεν δὲ τὴν ἀνάγνωσιν ἵνα ὁλόκληρος ἡ πρότασις ἀκουσθῇ ἀπὸ τοὺς παρισταμένους. Δὲν γίνεται ὅμως τὸ αὐτὸ εἰς τὰ πρακτικά. Ὁλόκληρος ἡ πρότασις τῆς ἐγκυκλίου εἶναι κατεχωρημένη εἰς αὐτά. Ἡ πλαστογράφησις αὐτὴ τοῦ κειμένου τῶν πρακτικῶν ἐγένετο διὰ νὰ εὑρεθῇ κάποιο στήριγμα τῆς προτάσεως κατὰ τὴν προφορικὴν ἐνώπιον τῆς βουλῆς ἀνάπτυξιν, διότι οὐδεὶς διαβάζει τὰ ὅσα ἤκουσεν. Ἐπ’ αὐτῶν ἐγὼ δὲν θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀπαντήσω καὶ νὰ διορθώσω τὰς παραποιήσεις.

§85Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§87Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδημιουργήθη ἕνα προσωπικὸν ζήτημα καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω ἀμέσως ἀπάντησιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε περὶ πλαστογραφήσεως τῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς ἀπὸ ἐμέ.

§88Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Βεβαίως.

§89Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔβλεπε τὸ Δελτίον Τύπου ποὺ εἶναι τὸ πρῶτο χέρι, πρὸ πάσης διορθώσεως, θὰ ἀντελαμβάνετο ὅτι ἀνέγνωσα τὸ κείμενον τῆς ἐγκυκλίου μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἀλλὰ ἐν συνεχείᾳ εἶπον τί προβλέπει περαιτέρω ἡ ἐγκύκλιος. Αὐτὰ ἑπομένως ἐλέχθησαν ἐκ μέρους μου καὶ ὅσα λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι παραμύθια καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ προσέχῃ, διότι οὔτε πλαστογραφίας κάμνομεν, οὔτε παρανόμους ἐντολὰς δίδομεν, οὔτε παρερμηνεύομεν τοὺς νόμους, ὅπως κάνει ὁ κ. Ὑπουργός. Μὴ παρασύρεσθε ἑπομένως ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας νοοτροπίαν διὰ νὰ συναγάγητε συμπεράσματα περὶ πλαστογραφίας.

§90Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος ὁ ὁποῖος ὡμίλησεν ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, δὲν ἀπεσαφήνισε τὸ ὅτι, ὅταν ἀνέγνωσε τὴν ἐγκύκλιον, τὴν ἀνέγνωσεν μέχρι τῆς λέξεως ποὺ εἶπον προηγουμένως.

§91Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§92Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἐγκυκλίου, δὲν τὸ εἴχατε ἀναγνώσει.

§93Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ βῆμα ὄχι, τὸ ἐξήγησα ὅμως.

§94Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἰς τὸ πρακτικὸν ὅμως κατεχωρήθη. Διατί;

§95Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Τὸ εἶπε κατὰ τὴν ὁμιλίαν του.

§96Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀναμείνατε νὰ ἀκούσητε τί θὰ εἴπω. Διατὶ εἰς τὰ πρακτικὰ καταχωρεῖται καὶ τὸ ὑπόλοιπον τῆς προτάσεως; Μήπως διότι τὰ ἐπεσήμανα εὐθὺς μετὰ ἐγώ; Διατί ὅταν τὸ ἐδώσατε νὰ καταχωρηθῇ ὁλόκληρον δὲν ἐσκέφθητε ὅτι, ἔτσι παρουσιάζομαι ἐγὼ ὡσὰν νὰ εἶπον πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν συνέβησαν κἄν; Ἐνῷ μόνον μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πράγματι εἴπατε οὐδὲν κενὸν θὰ ἔμενεν. Εἴπατε ἐν συνεχείᾳ καὶ εἶναι ἀνεγεγραμμένον εἰς τὰ πρακτικά, ἀλλὰ ὄχι ὡς κείμενον τῆς ἐγκυκλίου, ὅ,τι περαιτέρω περιβλέπεται. (Ἀναγιγνώσκει). Τὸ λέγετε, ἀλλὰ δὲν φαίνεται, ὅτι τὸ λέγει ἡ ἐγκύκλιος.

§97Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπα, ὅτι προβλέπεται.

§98Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Συνεπῶς, κ. Ἡλιόπουλε, ὅταν θέλετε νὰ λέγετε διὰ τοὺς ἄλλους, ὅτι παρανομοῦν θὰ πρέπει σεῖς τοὐλάχιστον, διὰ νὰ ἔχετε τὴν δυνατότητα νὰ κατηγορῆτε τοὺς ἄλλους, ὅσα λέγετε νὰ μὴ τὰ μεταβάλετε. Διότι ἀμέσως μετὰ ὑπάρχει ἀπάντησις ἰδική μου, τὴν ὁποίαν μὲ αὐτές σας τὶς προσθῆκες τὴν ἀφήνετε εἰς τὸ κενόν. Τοῦτο εἶχεν ἀποσαφηνισθῆ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν καθ’ ἣν ἰσχυρίσθην, ὅτι πλαστογραφεῖτε τὸ κείμενον τῆς ἐγκυκλίου, διότι τὴν πρότασιν δὲν τὴν ἐδιαβάσατε ὁλόκληρον. Συνεπῶς, δὲν εἶναι παραμύθια ὅσα σήμερον εἶπον. Ἔχω δίκαιον, διότι πράγματι συνέβη αὐτὸ ποὺ ἐπεσήμανα.

§99Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὰ πρακτικὰ ἔδωσα τὴν ἐγκύκλιον. Τὸ περιεχόμενον ὅμως τῆς ἐγκυκλίου τὸ διεσαφήνισα ἀπολύτως. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, ἐὰν διετυπώθησαν καλῶς ἢ ὄχι εἰς τὰ πρακτικά, νὰ ἀπευθυνθῆτε εἰς τὸ προεδρεῖον.

§100Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς προτάσεως τῆς παραπομπῆς ὅπως ἐδηλώσαμεν καὶ κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς συζητήσεως, θὰ λάβωμεν ἐν καιρῷ θέσιν. Ὅσα εἴπαμε κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς συζητήσεως καὶ τὰ ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα ὑπεβάλαμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν σήμερον, ἀφοροῦν τὴν οὐσίαν τοῦ συζητουμένου θέματος. Ἠλπίζαμε ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐπὶ τόσων σαφῶν ἐρωτημάτων θὰ ἦτο ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσῃ, διὰ βραχέων ἔστω. Θέλει ἴσως νὰ ἀπαντήσῃ διὰ μακρῶν. Ἴσως τοῦτο εἶναι εὔλογον, διότι εἶναι δύσκολον νὰ ἀπαντήσῃ διὰ βραχέων ἐπὶ τόσων σαφῶν ἐρωτημάτων. Ἄλλο ἡ ἀξίωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ μὴ ὁμιλήσῃ ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων. Ἀλλὰ ἐν προκειμένῳ δὲν πταίομεν ἡμεῖς, ἐφόσον διεξάγεται συζήτησις ἐπὶ τοιούτου θέματος, ἔπρεπε νὰ εἶναι παροῦσα ἡ κυβερνητικὴ πλειοψηφία. Συνεπῶς, ὁ ἐξ οἰκείου ἁμαρτήματος ζημιούμενος οὐ δοκεῖ ζημιοῦσθαι. Ἔπρεπε νὰ εἶναι παροῦσα ἡ πλειοψηφία διὰ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, νὰ δοθοῦν αἱ ἐξηγήσεις καὶ νὰ τελειώσῃ τὸ θέμα. Ἤδη ὡμιλήσατε ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν κ. Ὑπουργέ, χωρὶς νὰ δώσητε ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν ἐρωτημάτων τὰ ὁποῖα ὑπεβάλαμεν. Ἐὰν ἐπιμένετε νὰ ὁμιλήσητε διὰ μακρῶν τὴν ἐρχομένην Τρίτην, δὲν δικαιοῦται ἡ Βουλὴ νὰ σᾶς ἀρνηθῇ τὸ δικαίωμα αὐτό. Ὀφείλομεν ὅμως νὰ ἐπισημάνωμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως τῆς παραπομπῆς τὴν 11ην ὥραν. Θὰ ἔπρεπε νὰ συνεχισθῇ ἐν ἀνάγκῃ καὶ ὁλόκληρον τὴν νύκτα καὶ νὰ λήξῃ κατ’ ἀπαίτησιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ἐπιμένετε παρὰ ταῦτα κ. Ὑπουργέ, νὰ ὁμιλήσετε τὴν Τρίτην, πρέπει νὰ σᾶς ἀναγνωρίσωμεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπισημάνωμεν τὸ γεγονός, ὅτι ἐπὶ τριῶν σαφῶν ἐρωτημάτων δὲν δύνασθε νὰ ἀπαντήσετε σήμερον.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον.

§102Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δυσκολεύομαι πράγματι, νὰ ἀντιληφθῶ παράκλησιν, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνεν ὁ κ. Ὑπουργός. Πρῶτον, διότι ἰσοδυναμεῖ αὕτη μὲ αἴτημα νὰ παραμείνῃ κατηγορούμενος ἐπὶ 3 ἀκόμη ἡμέρας. Καὶ δεύτερον, διότι δίδει τὴν ἐντύπωσιν ἀπεγνωσμένης ἐπικλήσεως ἀλληλεγγύης πρὸς τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν. Εἰς τὸν κοινοβουλευτικὸν βίον σοβαρωτέρα περίπτωσις δοκιμασίας ἐπὶ Ὑπουργοῦ εἶναι ἡ πρότασις παραπομπῆς του εἰς εἰδικὸν δικαστήριον, ἥτις θίγει καὶ τὸν ἴδιον καὶ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν. Στοιχειῶδες δέ, καθῆκον καὶ αὐτῆς καὶ τῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας εἶναι νὰ ἵσταται παράπλευρος πρὸς τὸν κατηγορούμενον. Σήμερον, ὅμως, καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταί, λάμπουν διὰ τῆς ἀπουσίας των. Εἶναι καταπληκτικὸν τὸ θέαμα αὐτό. Νὰ ἐγκαταλείπεται οὕτως ἕνας Ὑπουργὸς εἰς μίαν περιπέτειαν, εἰς τὴν ὁποίαν οὐδεὶς εὔχομαι νὰ ἔχῃ τὴν ἀτυχίαν νὰ εὑρεθῇ. Καὶ ὁ κατηγορούμενος σήμερον Ὑπουργός, εἶχε καὶ ἄλλοτε τὴν ἀτυχίαν αὐτήν. Καὶ ἐρωτᾶται: Θὰ πείσῃ ἄρα γε κατὰ τὸ 3ήμερον ποὺ μεσολαβεῖ μέχρι τῆς Τρίτης τοὺς συναδέλφους τῆς πλειοψηφίας νὰ συμπαρασταθοῦν; Δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχῇ, διότι γνωρίζει, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι οὗτοι δὲν βουλεύονται καὶ ἑπομένως δὲν χρειάζεται νὰ τὸν ἀκούσουν. Προφανῶς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει εἶναι νὰ φαλκιδεύσῃ τὸν χρόνον τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, ὀφείλετε σεῖς νὰ λάβετε θέσιν, διότι ἄλλως θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μεμφθῶ τοῦ Προεδρείου. Καὶ ἄλλοτε συζητουμένης τῆς προτάσεως παραπομπῆς τῆς Κυβερνήσεως Δόβα, τὸ Προεδρεῖον, ὡς ἀνεπτύξαμεν τότε λεπτομερῶς, ἐνήργησεν αὐθαιρέτως καὶ τὴν ἐνέγραψεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων, παρὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ τὴν πρακτικὴν 100 περίπου ἐτῶν. Καὶ σήμερον γίνεται τὸ ἴδιον, διὰ νὰ παρακωλυθῇ ὁ ἔλεγχος. Τὸ ἐκάματε τέλος πάντων καὶ αὐτό. Μὴ φθάνετε, ὅμως, μέχρι τῆς ἐσκεμμένης ἀποχωρήσεως τῶν βουλευτῶν σας, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀπαρτία, νὰ ζητῆτε ἀπὸ ἡμᾶς νὰ συνεργήσωμεν εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι ἀξιοπρεπὲς καὶ καταντᾷ νὰ γίνεται κωμικόν. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ καλέσητε τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ λάβῃ τὸν λόγον, ἢ ἄλλως νὰ παραιτηθῇ, διότι, οὕτως ἢ ἄλλως, ἡ πλειοψηφία θὰ τὸν ἀπαλλάξῃ. Βασίζομαι εἰς ὑμᾶς, διὰ νὰ τηρηθῇ ἡ ἠθικὴ καὶ κοινοβουλευτικὴ τάξις. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Θανόπουλος).

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζίγδη, ὄχι ὡς Πρόεδρος, ἀλλὰ ὡς συνάδελφος, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ πιστεύω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο περὶ προτάσεως παραπομπῆς ἑνὸς Ὑπουργοῦ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐδημιούργει τὴν ἀνάγκην παρουσίας πολλῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, θὰ ἦτο ἡ παρουσία πολλῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Διότι, ὅταν βλέπουν οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι ἐγκαταλείπεται σχεδὸν ἡ πρότασις παραπομπῆς ἑνὸς Ὑπουργοῦ, φυσικὸν εἶναι καὶ αὐτοὶ νὰ μὴ ἀποδίδουν τὴν δέουσαν σημασίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον θέμα, τῆς ἀπουσίας βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο, τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ἐτήρησε τὸ Προεδρεῖον διὰ τὴν πρότασιν παραπομπῆς Ὑπουργοῦ, ἀναγράψαν ταύτην εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων, ἐγένετο εὐρυτάτη συζήτησις, ὅπως ἐνθυμεῖσθε, εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς περιόδου καὶ τὸ θέμα ἐλύθη. Ἐλύθη δὲ σύμφωνα καὶ μὲ ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι ἐπεκράτησαν καὶ κατὰ τὸ παρελθόν. Ἐδέχθητε καὶ σεῖς, ὅτι ἡ πρότασις περὶ παραπομπῆς ἀποτελεῖ τὴν βαρυτέραν μορφὴν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ ἀσφαλῶς τὴν θέσιν της τοιαύτη πρότασις τὴν ἔχει εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων, τηρουμένης βεβαίως ἄλλης διαδικασίας, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ προτάσεως. Πρόκειται, ὅμως, πάντοτε περὶ ἐλέγχου. Ποῦ θὰ μπῇ; Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπίκρισίν σας, νὰ τηρῶμεν τὴν ἠθικὴν τάξιν καὶ τὴν τάξιν τὴν κοινοβουλευτικήν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ἐὰν σᾶς παρηκολούθουν, ἔπρεπε αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν ἐλλείψει ἀπαρτίας καὶ διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ ἀπόφασις, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἡ παρουσία τοὐλάχιστον 75 βουλευτῶν. Ἐν συνεχείᾳ ὅλων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἀπετέλεσαν τὴν ἀπάντησίν μου, εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε, κύριε Ζίγδη, ὀφείλω νὰ ὑπενθυμίσω, δὲν νομίζω, ὅτι τὸ ἔχετε λησμονήσει, ὅτι εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ προσωπικοῦ θέματος, καὶ κατὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ κατὰ τὸν εἰδικὸν νόμον περὶ παραπομπῆς Ὑπουργῶν, τὴν λῆξιν τῆς συζητήσεως θὰ ἐπακολουθήσῃ ψηφοφορία μυστικὴ διὰ ψηφοδελτίων. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπόψε νομίμως νὰ συνεδριάζωμεν ἐλλείψει ἀπαρτίας καὶ νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν, διότι δὲν ἔχομεν τὸν νόμιμον ἀριθμὸν 75 βουλευτῶν καὶ ἐφ’ ὅσον, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν τὴν Τρίτην, νομίζω, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἀνθρώπινον εἶναι πλέον, ἀλλὰ καὶ σύμφωνον μὲ τὰς ἀρχὰς τὰς δικονομικάς, τελευταῖος νὰ ἀκουσθῇ ὁ κατηγορούμενος. Θὰ κάμωμεν, ἑπομένως, τὴν ψηφοφορίαν τὴν Τρίτην, ἀφοῦ ἀκουσθῇ, τελευταῖος, ὁ ὑπὸ κατηγορίαν Ὑπουργός. Φρονῶ, ὅτι αὐτὸ ἐπιβάλλει ἡ τακτικὴ ἡ κοινοβουλευτική, τῆς ὁποίας ἐπεκαλέσθητε τὸν σεβασμὸν ἀπὸ μέρους τοῦ Προεδρείου.

§104Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ εἶχον δυσκολίαν καμμίαν νὰ δώσω ἀμέσως ἀπάντησιν εἰς τὰ ἐρωτήματα τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν σύντομον, συντομωτάτην μάλιστα, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι μὲ αὐτήν, λόγῳ τοῦ ὅτι θεμελιοῦται ἐπὶ τῶν κειμένων, θὰ ἐπείθετο, ὅτι τὰ πράγματα εἶναι ὅπως τὰ εἶπα κατὰ τὴν πρώτην μου ἀπάντησιν εἰς τὴν πρότασιν. Ὄχι ἀπολογίαν, ἀπάντησιν. Διότι διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἀπολογία, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ συγκεκριμένη κατηγορία καὶ συγκεκριμένη κατηγορία δὲν ὑπῆρξεν. Ἡ ἀπάντησίς μου ἐπὶ τῶν ὅσων οἱ προτείνοντες ἀνέφερον, δυστυχῶς ἡ ἀπάντησίς μου καὶ ἡ συζήτησις, δὲν εἶναι διὰ τὸ τί ἐγὼ ἢ σεῖς ἀντιλαμβάνεσθε ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἡ ἀπάντησις ἡ ὁποία θὰ δοθῇ, θὰ πρέπει νὰ εἶναι εὐρεῖα, ὥστε νὰ κατατοπισθοῦν καὶ ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ τὸ θέμα αὐτό, δηλαδὴ οἱ ἐργατοϋπάλληλοι καὶ περαιτέρω ἡ κοινὴ γνώμη διὰ νὰ πεισθῇ, ἐὰν πράγματι ὀρθῶς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἢ ὄχι κατηγορεῖται ὁ Ὑπουργός. Δὲν εἶναι συνεπῶς τὸ θέμα μόνον εἰς τὸ πῶς θὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημά σας. Εἶμαι καθ’ ὅλα ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσω καὶ θὰ ἀπαντήσω μὲ τὰ κείμενα καὶ μὲ τὴν ἱστορίαν, ὁπότε θὰ πεισθῆτε, ὅτι αὐτὰ ποὺ εἶπον εἰς τὴν προηγουμένην μου ἀπάντησιν εἶναι ἡ πραγματικότης. Ἄλλο ἐὰν δὲν μᾶς ἀρέσῃ. Ἄλλο ἐὰν αἱ ἀντιλήψεις μας εἶναι διάφοροι. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Ζίγδην, οὔτε παράκλησιν ὑπέβαλον, οὔτε πολὺ περισσότερον γονυκλινὴς προσέπεσα εἰς τὸ νὰ μοῦ παράσχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσω ἐνώπιον πλήρων ἑδωλίων. Ἔχω τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον μοῦ δίδει ἡ ὑποβληθεῖσα πρότασις, ἡ ὁποία, ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν πρώτην μου ἀπάντησιν, ἀποτελεῖ ἕνα χονδροειδὲς τέχνασμα τῆς Ἀριστερᾶς πρὸς πρόταξιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς συνδικαλιστικῆς εἰσφορᾶς. Αὐτὸ ἐνδιέφερεν ὅταν ὑπέβαλε τὴν πρότασιν, τὴν πλευρὰν ἐκείνην, ἄλλο ἐὰν ἀφοῦ ἐπέτυχε τὴν πρόταξιν ἔπαυσε νὰ τὴν ἐνδιαφέρῃ ἡ πρότασις. Εἰς τὸ τέχνασμα ἢ παρεσύρθησαν αἱ ὑπόλοιποι πτέρυγες ἢ τὸ ἀπεδέχθησαν. Ποῦ ἦτο ὁ κ. Ζίγδης τότε νὰ διαμαρτυρηθῇ κατὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς προτάσεως, διὰ τὸ χονδροειδὲς τέχνασμα; Εἶπεν, ὅτι κατηγοροῦμαι διὰ δευτέραν φοράν. Ἀλλὰ ὅπως ἡ πρώτη, οὕτω καὶ ἡ δευτέρα κατηγορία ἀπὸ τὴν αὐτὴν πλευρὰν προέρχεται καὶ ὅπως καλῶς γνωρίζει τὸ αὐτὸ οὐσιαστικὸν ὑπόβαθρον ἔχει, δηλαδὴ τὸν σφαγιασμὸν καὶ τὴν παραποίησιν τῆς ἀληθείας. Ἔχει τὴν ἀξίωσιν ὁ κ. Ζίγδης, ἴσως ψυχολογῶν καὶ τοποθετῶν τοὺς ἀπέναντι ἀνάλογα μὲ τὴν ἰδικήν του ψυχοσύνθεσιν, νὰ ἀκούῃ μόνον τὸν ἑαυτόν του, διότι θεωρεῖ τοὺς ἄλλους ἀναγκαστικῶς ὑποτεταγμένους εἰς αὐτὸν καὶ προσπίπτοντας εἰς τοὺς πόδας του, ἵνα εὐαρεστηθῇ καὶ τοὺς δώσῃ χάριν. Οὐδεμίαν χάριν δέχομαι ἀπὸ τὸν κ. Ζίγδην· δικαίωμα ἀσκῶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω πλήρως καὶ ἀναλυτικῶς εἰς ὅλα τὰ σημεῖα. Ἐὰν δὲν εἶχε τὴν διάθεσιν νὰ ἀκούσῃ αὐτὰ τὰ πράγματα, ἂς ἀντέδρα ἀπὸ τὴν πρώτην συζήτησιν τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως. Ἔτσι δὲν θὰ ἔχανε τὰς ἡμέρας καὶ εὐκαιρίας τοῦ ἐλέγχου τῆς πλευρᾶς του. Οὐδεὶς ἠνάγκασέ τινα νὰ ὑποβάλῃ τὴν πρότασιν. Ὅπως ἐδέχθη, ὅταν ἔγινε τὸ πυροτέχνημα ἐκεῖνο νὰ συζητήσῃ, ὅταν ὑπεβλήθη, ἡ πρότασις, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ὀφείλει νὰ δεχθῇ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς συζητήσεως. Ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ εἶσθε, ἔπρεπε νὰ εἴπητε, κύριοι, ἀφῆστε τα αὐτά· ἡ πρότασις ἔχει μορφὴν ἐπερωτήσεως καὶ ἐπιθυμοῦμεν νὰ συζητηθῇ μὲ τὸν κανονικὸν δρόμον τῶν ἐπερωτήσεων. Δὲν δεχόμεθα τὴν πρόταξιν, δὲν ἀποδεχόμεθα, ὅτι ἡ ἔκδοσις ἐγκυκλίου ἀποτελεῖ παραβίασιν, διότι εἶναι μέσα εἰς τὰς συνηθείας τῆς διοικήσεως. Ὄχι μόνον δὲν τὰ εἶπεν αὐτά, ἀλλὰ καὶ τοὐναντίον ἡ Ε.Κ., πρὶν ἢ ἀκούσῃ τὴν ἀπάντησίν μου, ἔλαβε θέσιν ἐπὶ τῆς προτάσεως. Ἐδέχθη τὴν πρότασιν εὐθὺς ἀμέσως μὲ τὸν πρῶτον ρήτορα, καταθέτουσα, διὰ τοῦ κ. Στεφανοπούλου, τὴν ἑξῆς δήλωσιν: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Δηλαδὴ ἡ Ε.Κ. ἔταξεν ἑαυτὴν παράλληλον πρὸς τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν, διότι εἰς τὴν δήλωσίν της ταύτην ἐχαρακτήρισε παρακράτησιν, εἰσφορὰν παράνομον, ὅπερ ἀκριβῶς ὑποστηρίζεται καὶ εἰς τὴν πρότασιν παραπομπῆς. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν δύνασθε ν’ ἀρνηθῆτε τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία ὁλοκλήρωσις δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ χωρὶς τὴν ἰδικήν μου ἀπάντησιν. Ἡ ἰδική μου, ὅμως, ἀπάντησις δὲν θὰ δοθῇ πρὸ κενῶν ἑδωλίων, ἀλλὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην, ὁπότε, ὅπως πιστεύω, θὰ παρίσταται ἱκανὸς ἀριθμὸς συναδέλφων.

§105Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ε.Κ. ὑπέβαλε πράγματι τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, μετὰ τὸν πρῶτον ἀγορητὴν ἐπὶ τῆς προτάσεως παραπομπῆς. Καὶ ὑπεβάλομεν τὴν δήλωσίν μας ἀκριβῶς, διὰ νὰ διαχωρίσωμεν τὴν θέσιν μας ἐπὶ τοῦ τεθέντος ζητήματος, ἐὰν ἡ εἰσφορὰ πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἢ προαιρετική. Ἠκούσαμεν, δηλαδή, ὅτι ὑπάρχει ἕνα θέμα σχετικῶς μὲ τὴν εἰσφορὰν καὶ εἴχομεν ὑποχρέωσιν ἐπ’ αὐτοῦ νὰ λάβωμεν θέσιν. Ἐκπλήσσομαι, συνεπῶς, πῶς ὁ κ. Ὑπουργός, ἐκ τῆς δηλώσεώς μας ταύτης, κατέληξεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡμεῖς ἐδέχθημεν τὴν πρότασιν τῆς παραπομπῆς καὶ τηροῦμεν στάσιν παράλληλον μὲ ἐκείνην τῆς Ε.Δ.Α. Ὅπως εἶδεν ὁ κ. Ὑπουργός, οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ὡμίλησε. Ποῦ, λοιπόν, εὑρίσκει τὴν παραλληλότητα τῆς στάσεώς μας μὲ ἐκείνην τῆς Ε.Δ.Α., καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν παραπομπῆς;

§106Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ ἰδική μου ἐπερώτησις, κύριε Πρόεδρε, φέρει ἀριθμὸν 4 ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει καὶ ἐὰν δὲν διετυποῦτο ἡ πρότασις παραπομπῆς, θὰ εἶχεν ἤδη συζητηθῆ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, διατὶ δὲν ἀντεδράσαμεν διὰ τὴν συζήτησιν τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως παραπομπῆς. Δὲν τὸ ἐκάμαμεν, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὴν θέσιν σας. Αὐτό, ὅμως, δὲν σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ διαιωνισθῇ ἡ συζήτησις τῆς προτάτεως καὶ νὰ παρακωλυθῇ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος ἐπ’ ἄπειρον, μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ἀπουσιάζει ἡ πλειοψηφία καὶ δὲν δύναται νὰ ἀκουσθῇ ὁ κ. Ὑπουργός. Ὑποπτεύομαι, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ ἀκολουθουμένη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τακτικὴ ἀποβλέπει εἰς τὴν παρακώλυσιν τοῦ ἐλέγχου. Ἀπορῶ μάλιστα πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένει νὰ εὑρίσκηται ὑπὸ κατηγορίαν ἐπί τινας ἡμέρας ἀκόμη, καθ’ ἣν στιγμὴν ὡς διαγράφεται ἡ συζήτησις καὶ οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν, θὰ παραιτηθοῦν καὶ ψηφοφορία δὲν θὰ γίνῃ.

§107Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, κύριε Πρόεδρε, τελῶν ὑπὸ βαθυτάτην συγκίνησιν, διετύπωσε πράγματα προφανῶς συγκεχυμένα. Ἕνεκα τούτου δὲν θὰ εἴμεθα αὐστηροὶ ἀπέναντί του. Μᾶς ἐκατηγόρησεν, ὅτι δὲν ἀντεδράσαμεν διὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς προτάσεως παραπομπῆς. Μὲ ποῖον δικαίωμα νὰ ἀντιδράσωμεν, κύριε Ὑπουργέ, εἰς ἐνέργειαν μιᾶς παρατάξεως ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ; Μὲ τὸ ἴδιο δικαίωμα ποὺ ἐπεβάλατε σεῖς τὴν εἰσφορὰν ὡς ὑποχρεωτικήν; Ἢ μήπως μᾶς κατηγορεῖτε, ὅτι δὲν ἀντεδράσαμεν εἰς τὴν παρὰ τοῦ Προεδρείου ἐγγραφὴν τῆς προτάσεως εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων; Ὅταν τὸ Προεδρεῖον ἐνέγραψε τὴν πρότασιν περὶ παραπομπῆς τῆς Κυβερνήσεως Δόβα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων, ἀντεδράσαμεν. Ἀλλὰ ἡ λογικὴ καὶ ὁ Κανονισμὸς δὲν ἀπεδείχθησαν ἱκανοὶ νὰ ἐπιβληθῶσι τῆς πλειοψηφίας σας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ζητεῖ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως. Ἀλλὰ διατὶ τὸ κάμνει; Μᾶς εἶπεν, ὅτι τὸ κάμνει ὄχι διὰ νὰ τὸν ἀκούσῃ ἡ Βουλή, ἀλλὰ οἱ ἐργάται καὶ ἡ κοινὴ γνώμη. Οἱ ἐργάται καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, ὅμως, θὰ πληροφορηθοῦν τὰς ἀπόψεις του ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι θὰ πάρουν τὸν λόγον του ἐκ τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν. Μήπως διὰ νὰ τὸν ἀκούσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις; Ἀλλὰ ἡ Ἀντιπολίτευσις, κύριε Ὑπουργέ, ἐκπροσωπεῖται ἐπαρκῶς ἐνταῦθα καὶ τὴν στιγμὴν αὐτήν. Ἐπιθυμεῖτε τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ παρίσταται πράγματι ἡ Συμπολίτευσις κατὰ τὴν ἀγόρευσίν σας, ἡ ὁποία Συμπολίτευσις καὶ Κυβέρνησις σᾶς ἔχουν ἐγκαταλείψει. Αὐτὸ θὰ ἦτο πολὺ θλιβερόν. Εἰς τὴν πραγματικότητα τὴν ζητεῖτε διὰ νὰ καταναλώσητε μίαν ἀκόμη ἡμέραν ἐκ τῶν ἐλαχίστων ποὺ ὑπολείπονται μέχρι τῶν ἑορτῶν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Ἄλλοτε, κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ τὴν παρουσίαν τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν, βλέπομεν εἰς τοὺς διαδρόμους νὰ ἔχῃ συνεργεῖα ὑπαλλήλων καὶ ἐκφωνητῶν διὰ νὰ εἰδοποιοῦν τοὺς κυρίους βουλευτὰς νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλήν. Διατὶ τώρα δὲν κάμνετε τὸ ἴδιον πρᾶγμα;

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντοτε τὸ Προεδρεῖον καταβάλλει προσπάθειαν νὰ καλῇ τοὺς βουλευτάς, ὥστε νὰ παρίστανται κατὰ τὰς συζητήσεις.

§109Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διατὶ δὲν τὸ κάμνετε καὶ τώρα, κύριε Πρόεδρε; Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, θέλετε νὰ παρίσταται ἡ Συμπολίτευσις διὰ νὰ τὴν πείσητε, πλανᾶσθε. Ἡ Συμπολίτευσις θὰ σᾶς ἀπαλλάξῃ ὅπως καὶ ἂν ἔχῃ τὸ πρᾶγμα. Τὴν ἐπιείκειαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἐπικαλεσθῆτε.

§110Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν χρειάζομαι οὔτε τὴν γενναιοδωρίαν σας, οὔτε καὶ τὴν ἐπιείκειαν. Ἔχω ὑπὲρ ἐμοῦ τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἀλήθειαν.

§111Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διατὶ τότε δὲν προχωρεῖτε εἰς τὴν συζήτησιν; Ποῖον σκοπὸν ἔχει ἡ ἀναβολή, πέραν ἀπὸ τοῦ νὰ παρακωλύσητε τὸν ἔλεγχον; Ἐκλείσατε τὴν Βουλήν, κ. Ὑπουργέ, ἐπὶ τόσους μῆνας καὶ ἀπὸ τὰς 5–6 ἡμέρας ἐλέγχου ποὺ ὑπολείπονται μέχρι τῶν διακοπῶν, θέλετε νὰ ἀφαιρέσητε μίαν ἢ δύο ἀκόμη, μὲ τὴν δικαιολογίαν τῆς παραστάσεως πολλῶν βουλευτῶν κατὰ τὴν ἀπολογίαν σας. Πρέπει, κ. Πρόεδρε, νὰ εἴμεθα σοβαροί, ἐὰν θέλωμεν νὰ μὴ γελοιοποιηθῇ ἡ αἴθουσα αὐτή. Καὶ θὰ γελοιοποιηθῶμεν, ἐὰν μὲ τοιαῦτα τεχνάσματα ὁ κ. Ὑπουργὸς προσπαθῇ νὰ παρακωλύσῃ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐλέγχου παρὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ πρόκλησίς σας, κύριε Πρόεδρε, εἶναι σαφής. Νὰ φανῆτε ἀντάξιος τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν κατέχητε καὶ τῆς ἀποστολῆς σας.

§112Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, δύο λέξεις. Ἐλέχθη ἀπὸ τῆς πρώτης συνεδριάσεως τῆς παρούσης Συνόδου, ὅτι τὸ Προεδρεῖον εἶναι ἀποφασισμένον νὰ τηρήσῃ τὸν Κανονισμὸν καὶ τὸ ἄρθρον 36, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι πρέπει νὰ ὑποβάλλεται πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ δύο βουλευτῶν γραπτῶς, προκειμένης συζητήσεως περὶ μὴ τηρήσεως τοῦ Κανονισμοῦ.

§114Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παρεβιάσθη ὁ Κανονισμὸς καὶ θὰ συζητήσωμεν μετὰ δύο ἡμέρας; (Θόρυβος).

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τηρήσω τὸν Κανονισμόν... (Θόρυβος).

§116Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν... (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου, μὴ ἀκουόμενος).

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀνέμενα ἀπὸ σᾶς, παλαιὸν κοινοβουλευτικὸν ἄνδρα καὶ πεπειραμένον νομικόν, νὰ ἰσχυρίζησθε, ὅτι παραβιάζω τὸν Κανονισμόν, ὅταν ἀκριβῶς τὸν τηρῶ. Ἀναγνώσατε τὸ ἄρθρον 36.

§118Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον 36 ἰσχύει ἐδῶ καὶ 100 χρόνια. Τώρα θὰ τὸ ἐφαρμόσητε; Ντροπή... (Θόρυβος).

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ντροπὴ ὄχι δι’ ἐμέ, ......(Θόρυβος) ...... ἀλλὰ διὰ τοὺς παραβαίνοντας τὸν Κανονισμόν.

§120Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ντροπή.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀνέμενα αὐτὴν τὴν φρασεολογίαν ἀπὸ σᾶς.

§122Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ δὲν ἀνέμενα ἀπὸ σᾶς αὐτὴν τὴν φρασεολογίαν.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁπωσδήποτε ὁ Κανονισμός.

§124Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡραῖα, θὰ τὸν ἀλλάξετε ὕστερα ἀπὸ 100 χρόνια.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγνώσατε τὸ ἄρθρον 36.

§126Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. .... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§127Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ποτὲ δὲν ἔγινεν αὐτό.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντως θὰ γίνῃ τώρα. Τὸν Κανονισμὸν τὸν ἐκάμαμεν ὅλοι μαζί, ἰδίᾳ δὲ σεῖς, οἱ παλαιότεροι.

§129Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τρέμετε τὸν ἔλεγχον ...... (θόρυβος).

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, μὴ θορυβῆτε. Δὲν ἔχω ἀξίωσιν νὰ σεβασθῆτε ἐμένα. Σεβασθῆτε ὅμως τοὺς συναδέλφους σας.

§131Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πολλὰ λέγει ὁ Κανονισμός. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ τὰ κοινοβουλευτικὰ θέσμια. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν Προεδρίαν σας, εἰσάγεται καινὰ δαιμόνια. Ἡμεῖς ὅμως, ἔχομεν τρόπους νὰ ἀντιδράσωμεν καὶ νὰ ζητήσωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐκφράζω τὴν βαθυτάτην ἀπορίαν μου, διότι πρὸ 2 ὡρῶν ἐκαλέσατε 2–3 βουλευτὰς τῆς Ε.Δ.Α. διὰ νὰ ὁμιλήσουν, οἱ ὁποῖοι καὶ δὲν ὡμίλησαν, διότι ἀπουσίαζον. Ἐν συνεχείᾳ, ἐκαλέσατε καὶ τὸν κ. Κατσιάμπαν, ὁ ὁποῖος διετύπωσε τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὁμιλήσῃ ἐφ’ ὅσον δὲν ὡμίλησαν οἱ προγενέστεροι.

§132Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ. Ὄχι μόνον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον.

§133Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διεπράξατε ἕνα σφάλμα, κ. Πρόεδρε. Ἐφ’ ὅσον ἡ συζήτησις συνεχίζεται, ὀφείλετε νὰ καλέσητε τοὺς ὑπολειπομένους συναδέλφους.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι δι’ ὅσα λέγετε. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ συζήτησις συνεχίζεται. Καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἔδωσα τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Εἰς τί πταίει τὸ Προεδρεῖον;

§135Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἤρχισε μία παρεμπίπτουσα συζήτησις πρὸ 2 ὡρῶν. Διερωτῶμαι ποῖος ὁ σκοπός; Νὰ κληθοῦν οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ δώσῃ ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁμιλήσῃ τὴν Τρίτην, ὑπάρχει δικαίωμα ἐγγραφῆς καὶ νέων συναδέλφων, ὁπότε εἶναι ἄγνωστον ἐὰν θὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις εἴτε τὴν Τρίτην, εἴτε τὴν Παρασκευήν. Συνεπῶς, εἶναι ἔξω τῆς πραγματικότητος τὸ λεγόμενον, ὅτι θὰ τελειώσωμεν τὴν Τρίτην. Καὶ ἂν ἀκόμη δὲν προβῆτε εἰς ψηφοφορίαν, ἂς κηρυχθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις. Δὲν τὸ θέλετε αὐτό; Τότε ἂς χρησιμοποιηθῇ ἕνα τμῆμα ἐκ τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας τῆς Δευτέρας. Ἄλλως, θὰ εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐπιχειρεῖται παγίδευσις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ τῆς φαλκιδεύσεως τῶν δικαιωμάτων της. Σᾶς τὸ ἐπιβάλλει ἡ τιμὴ τῆς κοινοβουλευτικῆς τάξεως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραιτηθῶμεν τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα μᾶς παρέχει τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπιχειρήσω νὰ δώσω μίαν λύσιν. Ἐφ’ ὅσον θὰ εἶσθε σύμφωνοι, νὰ ὁμιλήσῃ μόνον ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν Τρίτην διὰ νὰ γίνῃ μετὰ ἡ ψηφοφορία, νὰ κηρύξω σήμερον περαιωμένην τὴν συζήτησιν. Ἐπαναλαμβάνω, ἂν εἶσθε σύμφωνοι, ὅτι πρὸ τῆς ψηφοφορίας, θὰ ἀπολογηθῇ μόνον ὁ κ. Ὑπουργός.

§137Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν θὰ ὁμιλήσουν ὅμως ἄλλοι.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ εἴμεθα σύμφωνοι ἐπὶ τῶν ὅσων εἶπα, θὰ κηρύξω περαιωμένην τὴν συζήτησιν. Θὰ ὁμιλήσῃ μόνον ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ οὐδεὶς ἄλλος. Σύμφωνοι;

§139ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§140Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 36. Καλὸν εἶναι νὰ τὸ συζητήσωμεν. Εἴπατε ὅτι χρειάζεται ἡ ὑποβολὴ προτάσεως ὑπογεγραμμένης ὑπὸ 2 βουλευτῶν, καὶ ἡ ὁποία θὰ συζητηθῇ μετὰ 2 ἡμέρας...

§141ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§142Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε ἐξ αὐτοῦ προῆλθεν ἡ παρεξήγησις. Ἐπομένως ἐδώσατε προηγουμένως τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Παπασπύρου. Τί πρόκειται νὰ γίνῃ; Χρειάζονται δύο ὑπογραφαί; Δὲν ζητεῖ ὑπογραφὰς ὁ Κανονισμός.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς ὁμιλεῖ ἐν ἄρθρ. 36 περὶ προτάσεως ἀναβολῆς κλπ. καὶ ἐν συνεχείᾳ περὶ τῆς συζητήσεως διὰ τὴν παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ κάμω καμμίαν παραχώρησιν, ἀλλὰ θὰ τὸν τηρήσω πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν χωρὶς νὰ δώσω τὸ δικαίωμα εἰς οὐδένα νὰ μὲ κατηγορήσῃ. Ἐπομένως δίδεται λόγος, μετὰ αἴτησιν ἀπὸ δύο συναδέλφους.

§144Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις περαιοῦται ἀκριβῶς πρὸ τῆς ψηφοφορίας. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ πολλοὶ βουλευταὶ ὁμιλοῦν ταὐτοχρόνως καὶ δημιουργεῖται θόρυβος).

§145Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπεκαλέσθητε τὴν συναίνεσιν ὅλων διὰ νὰ κηρύξητε τὴν συζήτησιν περαιωθεῖσαν. Τὴν συναίνεσιν ταύτην δὲν πρέπει νὰ τὴν προεξοφλῆτε. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ κηρυχθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις, πρέπει νὰ ἐπακολουθήσῃ ψηφοφορία. Οὕτως ἢ ἄλλως πρέπει νὰ ἀπολογηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς σήμερον, διότι καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ μὲ βαρεῖαν κατηγορίαν μέχρι τῆς Τρίτης. Ἐὰν συνεπῶς κατὰ τὴν ἀπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δημιουργηθοῦν θέματα θὰ ἀποκλεισθῶμεν ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ὑπεβάλομεν τὴν πρότασιν νὰ ἀπαντήσωμεν; Νομίζετε, ὅτι εἶναι ὀρθὰ πράγματα αὐτά;

§146Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐλέχθη, ὅτι κατ’ οἰκονομίαν θὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ νὰ ὁμιλήσω μόνον ἐγώ. Ἐὰν οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱασδήποτε πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μετὰ τὴν ὁμιλίαν μου θεωρήσουν, ὅτι ἔχουν ἀνάγκην νὰ δώσουν ἀπάντησιν, τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἡ συζήτησις θὰ συνεχισθῇ καὶ δὲν θὰ τελειώσῃ μὲ τὴν ἰδικήν μου ὁμιλίαν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἂν ἐγγραφῆτε, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ συνεχίσητε τὴν συζήτησιν. Ἐγὼ ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν θὰ μοῦ δώσητε ἀπάντησιν, διότι δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω ἔξω ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχετε εἴπει. Ἐὰν σεῖς θεωρήσετε ἀπαραίτητον νὰ μοῦ δώσητε ἀπάντησιν δὲν θὰ ἠμπορούσαμεν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν νὰ ἀποκλείσωμεν κανένα εἰς τὸ νὰ ἀπαντήσῃ ἢ νὰ δώσῃ ἀνταπάντησιν εἰς τὴν ἀπάντησιν. Ἐὰν συνεπῶς μετὰ τὴν ὁμιλίαν μου ἐγγραφῇ τις ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ νὰ ὁμιλήσῃ, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἡ συμφωνία ἡ ἀποψινὴ ἐτερματίσθη ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Νὰ δεσμευθῶμεν ὡς πρὸς τὴν Συμπολίτευσιν, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἐγγραφῆτε ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἐὰν ἐγγραφῆτε, πῶς νὰ γίνῃ;

§147Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔγινεν ἡ τοποθέτησις τοῦ θέματος ἀνωμάλως, διότι λέγει ὁ κ. Ὑπουργός: Ἢ τὴν Τρίτην μονόλογος ἢ ἀπεραντολογία πλέον μέχρι τῶν ἑορτῶν διὰ τὸ θέμα αὐτό. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ξεκαθαρισθῇ τὸ θέμα. Πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Παπασπύρου, νὰ κηρυχθῇ δηλαδὴ περαιωμένη ἡ συζήτησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς προσεχοῦς Τρίτης νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ εἴπῃ ὡρισμένα πράγματα. Ἐὰν ὅμως κατὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ προκύψῃ τι διὰ τοῦ ὁποίου ἀλλάσσονται αἱ ἀπόψεις συναδέλφου τινός, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ εὐχέρεια ἔστω εἰς ἕνα μόνον συνάδελφον, ἔστω διὰ 5, 10 λεπτὰ νὰ κάμῃ ὡρισμένας διευκρινήσεις. Ἐξ ἄλλου εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ προπαρασκευασθῇ καλῶς μέχρι τῆς προσεχοῦς Τρίτης καὶ θὰ ἀπαντήσῃ συγκεκριμένως ἐπὶ ὅλων τῶν αἰτιάσεων τῆς προτάσεώς μας. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω, ἡ συμφωνία μας εἶναι, ὅτι θὰ ὁμιλήσῃ μόνον ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἂν χρειασθῇ ἀνταπάντησις, θὰ ἀπαντήσῃ μόνον εἷς ἐκ τῆς παρατάξεώς μας διὰ 10 λεπτά.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνεδρίασιν τῆς Τρίτης μένομεν σύμφωνοι νὰ τηρηθοῦν τὰ συμφωνηθέντα. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§149ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥρα 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. (Ὥρα 0.10′ π.μ.)