1962.02.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 37η

Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως μὲ τὴν προσθήκην, ὅτι ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως ΛΕʹ τῆς 19ης Φεβρουαρίου. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Φιλιππίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προικὸς τῆς Βασιλόπαιδος Σοφίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053) 60 «περὶ Ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Καλαντζῆς καὶ Γ. Πλατῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ Ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053) 60 «περὶ Ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Κακαρᾶς, Ι. Βαρβιτσιώτης, Γ. Παπαγεωργίου, Α. Καλαντζάκος καὶ Γ. Οἰκονομόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)60 «περὶ Ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου «οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι» Πατούσης Χαλανδρίου αἰτουμένου, ὅπως συμπεριληφθῇ ἡ ἐν λόγῳ περιοχὴ εἰς τὸ ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργον ὑδρεύσεως τοῦ 7ου προγράμματος. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Συνταξιούχων ἀρτεργατῶν μυλεργατῶν καὶ μακαρονοτεχνητῶν Πύργου Ἠλείας αἰτουμένων τὴν ἄμεσον αὔξησιν τῶν πόρων τοῦ Τ.Α.Μ.Μ.)Μ καὶ τὴν μὴ συγχώνευσιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των φορέως μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν Βʹ περιφερείας Ἀθηνῶν, αἰτουμένης τὴν παροχὴν πλήρους ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, αὔξησιν τῶν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἰδιοκτητῶν Ἀστικῶν Λεωφορείων μείζονος τύπου Α καὶ ἐλάσσονος τύπου Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων διαμαρτυρομένων δι’ ἀποφασισθεῖσαν ἐπιβολὴν βαρυτάτων ποινικῶν καὶ διοικητικῶν κυρώσεων κατὰ ὑπευθύνων προκλήσεως καυσαερίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Λουτροῦ Ν. Ἕβρου, αἰτουμένου ἀνάληψιν ἠλεκτροφωτισμοῦ Κοινότητος ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. διὰ συνδέσεως πρὸς τὸ ἐπεκτεινόμενον δίκτυον Ἀλεξανδρουπόλεως–Φερρῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἄβαντος αἰτουμένου τοποθέτησιν καὶ δευτέρου ἀγροφύλακος πρὸς καλυτέραν περιφρούρησιν τῶν ἀγροκτημάτων τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἐλαφοχωρίου ἐπαρχίας Διδυμοτείχου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ χορήγησιν παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας Νομαρχίας Ἕβρου τῆς ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 1366) 38 προβλεπομένης ἀδείας διὰ τὴν εἰς αὐτοὺς μεταβίβασιν ἐνίων ἰδανικῶν μεριδίων ἐκποιηθέντων ἀπὸ ὁμοχωρίους των Ὀθωμανοὺς κλπ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Θ. Καψάλης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἀπὸ τὰς πλημμύρας τοῦ Κηφισσοῦ κλπ.

§6Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωσταὶ αἱ ζημίαι, τὰς ὁποίας ὑπέστη ὁ πληθυσμὸς τοῦ λεκανοπεδίου ἀπὸ τὰς πλημμύρας τῆς 6ης Νοεμβρίου 1961. Ἀνεξαρτήτως τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἀντεμετώπισε τὸ θέμα τῆς παροχῆς βοηθείας εἰς τὰς οἰκογενείας αὐτάς, αἱ ὁποῖαι, διαβιοῦσιν ὑπὸ συνθήκας πραγματικὰ πρωτογόνους, εἶδαν τὰ ὑπάρχοντά των νὰ ἐξαφανίζωνται κατὰ μέγιστον μέρος, ἀνεξαρτήτως, λέγω, τῆς βραδύτητος καὶ τῆς ἀνεπαρκείας, μὲ τὴν ὁποίαν κατὰ τὴν κρίσιν μας τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον ἐχειρίσθη τὸ θέμα αὐτὸ καὶ δεδομένου, ὅτι ὅταν θὰ ἀσκηθῇ ὁ ἔλεγχος εἰς στιγμὴν συζητήσεως ὑποβληθείσης ἐπερωτήσεως ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθωμεν, πέραν τούτου, λέγω, ὑπάρχει ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐνδιαφέρῃ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Εἶναι τὸ θέμα τῆς ἐπανασυστάσεως καὶ τῆς ἐπαναφορᾶς εἰς ζωὴν ἑνὸς μεγάλου ἀριθμοῦ βιοτεχνικῶν καὶ μικροβιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀνέρχονται περίπου εἰς 560 τὰ βιοτεχνικὰ ἐργαστήρια καὶ αἱ μικροβιομηχανικαὶ ἐγκαταστάσεις τῆς περιοχῆς, αἱ ὁποῖαι ὑπέστησαν σοβαρωτάτας ζημίας μέχρι σημείου πλήρους σταματήματος τῶν ἐργασιῶν των. Τὰ μέχρι τοῦδε ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ληφθέντα μέτρα ἦσαν μία ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐζήτει ἀπὸ τὰς Τραπέζας νὰ χορηγήσουν δάνεια εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς. Ἀλλὰ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἦτο μία ἀπόφασις ἄνευ περιεχομένου, διότι ἐζητεῖτο νὰ ἀναλάβουν αἱ Τράπεζαι τὴν εὐθύνην τῆς παροχῆς αὐτῶν τῶν πιστώσεων. Οὕτως, ἐνῷ αἱ ζημίαι αἱ δηλωθεῖσαι ἀπὸ τοὺς βιοτέχνας καὶ τοὺς μικροβιομηχάνους αὐτοὺς ἀνήρχοντο περίπου εἰς 108.000.000 δραχμῶν καὶ ἐνῷ αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Κράτους τὰς ὑπελόγισαν ἐν συνόλῳ εἰς 28.500.000, μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἐλάχισται εἶναι αἱ περιπτώσεις, ἴσως νὰ μετρῶνται εἰς τὰ δάκτυλα, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἠδυνήθησαν νὰ λάβουν ἀπὸ τὰς Τραπέζας ἔστω καὶ τὴν παραμικρὰν δανειακὴν ἐνίσχυσιν λόγῳ τοῦ ὅτι, ὡς ἦτο φυσικόν, κατόπιν τῶν καταστροφῶν, ἡ πιστωτικὴ ἐπιφάνεια ὅλων αὐτῶν τῶν ἐργαστηρίων καὶ τῶν μικροεργοστασίων εἶχε περιορισθῆ πάρα πολὺ καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι αἱ Τράπεζαι δὲν ἠσθάνοντο, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναλάβουν αὐταὶ τοὺς κινδύνους τῆς δανειοδοτήσεως. Εἶμαι ἕτοιμος νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος εἰς πᾶσαν περίπτωσιν νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπανορθώνῃ τὰς ζημίας τῶν ἰδιωτῶν, νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ προκειμένη περίπτωσις, δὲν εἶναι περίπτωσις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ μόνον τὴν ζημίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν μερικοὶ ἰδιῶται, εἶναι μία περίπτωσις, ἡ ὁποία πρέπει κατ’ ἐξοχὴν νὰ ἐνδιαφέρῃ τὸ σημερινὸν Κράτος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀπασχολήσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς. Ἔπρεπε, δηλαδή, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι ὤφειλε νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς λειτουργίας ὅλων αὐτῶν τῶν μικρῶν κυψελῶν ἐργασίας, αἱ ὁποῖαι εἰς μίαν περίοδον πραγματικῆς ὑποαπασχολήσεως καὶ ἀνεργίας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ σταματήσουν νὰ ἐργάζωνται χωρὶς τὸ Κράτος νὰ λάβῃ κάποιο μέτρον ὑπὲρ αὐτῶν. Θὰ παρεκάλουν, συνεπῶς, τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ δηλώσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν ἐκ τοῦ ἐλέγχου, τὸν ὁποῖον θὰ διενεργήσῃ, διαπιστώσῃ καὶ αὐτός, ὅτι τῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς σχεδὸν οὐδεὶς ἢ ἐλάχιστος ἀριθμὸς τῶν παθόντων κατέστη δυνατὸν νὰ κάμῃ χρῆσιν, νὰ διαβεβαιώσῃ τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος καὶ θὰ λάβῃ μέτρα ὡς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα τὸ Κράτος ἔλαβεν εἰς ἄλλας περιστάσεις, ὅταν παραγωγικοὶ μηχανισμοὶ ἐπλήγησαν ἐκ θεομηνιῶν.

§7Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συναφὴς εἶναι καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐρώτησις.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, ἔχετε τὸν λόγον.

§9Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρῆλθον τρεῖς καὶ πλέον μῆνες ἀπὸ τῆς νυκτὸς τῆς 5ης πρὸς τὴν 6ην Νοεμβρίου 1961, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκ τῶν πλημμυρῶν Κηφισσοῦ–Ἰλισσοῦ καὶ τῶν παραρρευμάτων των ἐπῆλθον τρομακτικαὶ καταστροφαὶ καὶ εἰς κτίρια καὶ εἰς περιουσιακὰ ἀγαθά, ἀλλὰ καὶ εἰς ἀνθρώπινα θύματα εἰς τὸ λεκανοπέδιον τῆς πρωτευούσης. Τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα κατὰ καιροὺς εἶχον ἐκτελεσθῆ εἰς τὸ λεκανοπέδιον αὐτὸ διὰ τὴν προστασίαν του ἀπὸ τὰς πλημμύρας ἀπεδείχθησαν εἴτε λόγῳ ἀκαταλληλότητος, εἴτε λόγῳ προχειρότητος, εἴτε λόγῳ ἀτελοῦς μελέτης καὶ κατασκευῆς ὅλα σχεδὸν τελείως ἀνεπαρκῆ διὰ νὰ προστατεύσουν τὸ λεκανοπέδιον αὐτό, ἐξ οὗ καὶ τὰ θύματα αὐτά. Ἐπεβάλλετο, συνεπῶς, εἰς τοὺς κατὰ καιροὺς διαχειρισθέντας τὸ θέμα τῶν δημοσίων ἔργων ἡ ἐκτέλεσις κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα ἔργων ὑδρονομικῶν καὶ ἔργων ἀντιπλημμυρικῶν ἀρτίων, καταλλήλων καὶ ἐπαρκῶν. Εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν, πολλάκις ἐθέσαμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ ἰδίᾳ διὰ τὰ παραρρεύματα αὐτὰ Κηφισσοῦ–Ἰλισσοῦ, τὰ ὁποῖα ἦσαν πλήρη φερτῶν ὑλῶν καὶ ἐζητήσαμεν τὴν λῆψιν σχετικῶν μέτρων, ἀλλὰ εἰς ὅλας μας τὰς ἐρωτήσεις καὶ εἰς ὅλα τὰ διαβήματα ἐλαμβάνομεν τὴν ἀπάντησιν, ὅτι αὐτὰ ἐν καιρῷ θὰ διευθετηθοῦν. Ἀποτέλεσμα, ὅπως τὸ προανέφερον, εἶναι ἡ καταστροφὴ κτιρίων, ἀγαθῶν καὶ ἄλλων περιουσιακῶν στοιχείων, ἀλλὰ καὶ 40 ἀνθρωπίνων ὑπάρξεων. Μεταξὺ τῶν πλημμυροπαθῶν αὐτῶν εἶναι καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ οἱ βιομήχανοι, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν ἀπὸ τὰς πλημμύρας αὐτὰς καὶ ἡ στέγη των ἢ ἐπαγγελματικὴ κατεστράφη καὶ τὰ ὑπάρχοντά των σχεδὸν ὅλα κατεστράφησαν. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εὑρίσκονται σήμερον εἰς ἀπόγνωσιν, κατὰ τὸ πλεῖστον δὲν ἠμποροῦν νὰ συνεχίσουν τὰς ἐργασίας των, ζητοῦν τὴν συμπαράστασιν τῆς Κυβερνήσεως. Δηλαδή, τί ζητοῦν; Ἀναστολὴν χρεῶν καὶ φόρων καὶ συνάμα παροχὴν μακροπροθέσμων τοκοχρεωλυτικῶν δανείων καὶ γενικῶς διευκολύνσεων διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ζημίας των ποὺ προῆλθον ἀπὸ τὰς πλημμύρας. Καὶ ἐρωτᾶται, ἡ Κυβέρνησις, πῶς σκοπεύει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ὅλον ζήτημα τῶν πλημμυροπαθῶν καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπερβαίνουν τοὺς 300, τῶν ὁποίων αἱ ζημίαι ἀνέρχονται πραγματικὰ εἰς 100.000.000 δραχμὰς καὶ πλέον κατὰ τὴν στατιστικήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμον τὰ βιοτεχνικὰ ἐπιμελητήρια Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς; Καὶ ἐπίσης ἐρωτᾶται ἡ Κυβέρνησις ἐὰν εἰς τὸ σχέδιον τῆς ἀποκαταστάσεως, τὸ ὁποῖον ἔχει ἑτοιμάσει τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἐὰν εἰς αὐτὸ θὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ ἐπαγγελματοβιοτέχναι, τῶν ὁποίων ἡ ἐπαγγελματικὴ στέγη κατεστράφη. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ παρακαλῶ νὰ ἔχωμεν τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§11Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα εἶναι σπουδαῖον καὶ ἐπιφυλασσόμεθα νὰ συζητήσωμεν διεξοδικῶς ἐπ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεών μας, διότι εἶναι βαρεῖαι αἱ εὐθῦναι τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν μὴ ἔγκαιρον διευθέτησιν τῆς κοίτης τῶν διαφόρων χειμάρρων τῆς Ἀττικῆς ἥτις εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ γίνουν καταστροφικαὶ πλήμμυραι καὶ νὰ ὑπάρξουν θύματα καὶ τεράστιαι ζημίαι. Ὅπως, ἐπίσης, θὰ ζητήσωμεν εὐθύνας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν μὴ ἐπίλυσιν τοῦ στεγαστικοῦ προβλήματος τῶν ἀπορωτέρων τάξεων τῶν γύρω τῆς Πρωτευούσης συνοικισμῶν, ἐνῷ κατασκευάζονται ἔργα βιτρίνας, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνουν προτιμωμένης πρωταρχικῶς τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ στεγαστικοῦ προβλήματος μὲ τὰ χρήματα ποὺ διετέθησαν διὰ τὰ ἔργα βιτρίνας. Σήμερον θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ θέμα τῶν πλημμυροπαθῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν. Διότι δὲν εἶναι μόνον οἱ ἐπαγγελματίαι ἐκεῖνοι, οἵτινες ἐπλήγησαν ἀπὸ τὰς πλημμύρας, ἀλλὰ καὶ οἱ βιοτέχναι καὶ ὡρισμένοι βιομήχανοι, διὰ τοὺς ὁποίους ἐλήφθησαν μὲν ὡρισμένα μέτρα, ταῦτα ὅμως ὑπῆρξαν ὅλως ἀνεπαρκῆ. Ἐγένοντο ὡρισμέναι φορολογικαὶ διευκολύνσεις. Νὰ καταβάλλουν, δηλαδή, μὲ δόσεις τοὺς φόρους των. Ἀλλὰ δὲν ἐδόθη ἀναστολὴ παρὰ τὸ ὅτι ὑπέστησαν πλήρη καταστροφὴν πολλοὶ ἐπαγγελματίαι ὅσον καὶ βιοτέχναι. Ἐξ ἄλλου, συνέστησεν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὰς Τραπέζας τὴν χορήγησιν δανείων. Ἀλλὰ ἂν πρόκειται νὰ δοθοῦν αἱ πιστώσεις αὐταὶ μὲ τραπεζιτικὰ κριτήρια καὶ τόκους ὑψηλοὺς θὰ εἶναι καταστροφικὸν διὰ τοὺς ἐπαγγελματοβιοτέχνας, διότι δὲν ἔχουν ἤδη οἰκονομικὴν ἐπιφάνειαν ἀφοῦ ὑπέστησαν μεγάλην ἢ καὶ πλήρη καταστροφὴν ἀπὸ τὰς πλημμύρας. Πρέπει νὰ ληφθῇ ἑπομένως ἰδιαιτέρα μέριμνα δι’ ἐκείνους ποὺ δὲν ἔχουν οἰκονομικὴν ἐπιφάνειαν. Ἐρωτῶμεν, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν τί ἀποφάσεις ἔλαβε ἢ θὰ λάβῃ διὰ τὴν ἀναστολὴν τῶν χρεῶν καὶ διὰ τὴν χορήγησιν πράγματι δανείων μακροπροθέσμων καὶ μὲ χαμηλὸν τόκον διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν, ἃς ὑπέστησαν ἐκ τῶν πλημμυρῶν οἱ ἐπαγγελματοβιοτέχναι.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λαμπράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§13Γ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξηγγέλθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι κατηρτίσθη σχέδιον στεγάσεως διὰ τοὺς ἀστέγους πλημμυροπαθεῖς. Ἐρωτῶμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ. Ὑπάρχει πράγματι τοιοῦτον σχέδιον, ποῖον τὸ ὕψος τῆς δαπάνης καὶ ἀπὸ ποίους πόρους πρόκειται νὰ καλυφθῇ ἡ δαπάνη αὕτη. Ἐπίσης, ἐρωτῶμεν ποῖος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν πλημμυροπαθῶν. Περαιτέρω, ἐρωτῶμεν ἐὰν ἐγένετο ἡ ἀπογραφὴ τῶν πληγέντων ἐκ τῶν πλημμυρῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν καὶ εἰδικώτερον ἂν αὗται περιλαμβάνωνται εἰς τὸ σχέδιον ἀποκαταστάσεως. Τέλος, ἐρωτῶμεν ἂν ἀπαλλάσσωνται τῆς φορολογίας λόγῳ τοῦ ὅτι ἔχουν καταστραφῆ. Ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν βιοτεχνιῶν, αἵτινες κατεστράφησαν ἀπὸ τὰς πλημμύρας ὑπάρχει ἡ πληροφορία, ὅτι αὗται ἀνέρχονται εἰς 351.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§15Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις τῶν κ. συναδέλφων ἔλαβε μίαν ἔκτασιν, ἡ ὁποία κατὰ κἄποιον τρόπον ἐκφεύγει, ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς εὐθύνης, τῶν ὁρίων τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Θὰ ἀπαντήσω εἰς ἕνα πρὸς ἕνα εἰς τὰ ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα μοὶ ἀπηυθύνθησαν. Δηλῶ κατ’ ἀρχήν, ὅτι δὲν ὑποκαθιστῶ πλήρως τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐδῶ. Κατ’ ἀρχήν, τὸ θέμα τῆς μὴ χορηγήσεως δανείων πρὸς τοὺς πληγέντας ἐπαγγελματοβιοτέχνας, δὲν ἀντεμετωπίσθη ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Καψάλης, ἁπλῶς δι’ ἐκδόσεως ἢ ἐντολῆς ἢ ὁδηγιῶν ἐκ μέρους τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀντιθέτως ἐλήφθη ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ηὔξησε τὰ πιστωδοτικὰ περιθώρια τῶν Τραπεζῶν ἀπὸ 35 χιλ. εἰς 60 χιλ. δραχμῶν, ἐκτὸς δὲ τούτου παρέσχε τὴν δυνατότητα εἰς τοὺς πράγματι πληγέντας, νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των εἰς μίαν τριετίαν ἀρχομένην μετὰ τὴν παρέλευσιν ἑνὸς ἔτους ἀπὸ τῆς χορηγήσεως τοῦ δανείου, δι’ ἑξαμηνιαίων δόσεων. Ταυτοχρόνως, ἐπειδὴ εἴχομεν διαπιστώσει, ὅτι αἱ ζημίαι αὗται κατὰ ἕνα οὐσιαστικὸν τρόπον εἶχον περιορίσει τὴν πιστωληπτικὴν ἱκανότητα ἑνὸς ἑκάστου ἐκ τῶν πληγέντων, ἔγινε σύστασις πρὸς τὰς Τραπέζας, ὅπως διὰ τὴν χορήγησιν αὐτῶν τῶν δανείων, μὴ λάβουν ὑπ’ ὄψιν αὐστηρὰ τραπεζιτικὰ κριτήρια, διότι, ὡς εἴπατε, κ. Καψάλη, ἡ πιστωδοτικὴ ἱκανότης ἑνὸς ἑκάστου ἐκ τῶν πληγέντων ἦτο περιωρισμένη.

§16Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Ὑφυπουργέ, δὲν διαφωνοῦμεν εἰς τὸ ὅτι πράγματι ἐλήφθη τοιαύτη ἀπόφασις. Ἡ ἐπιφύλαξίς μου εἶναι, ὅτι ἡ σύστασις ἡ ὁποία ἔγινε πρὸς τὰς Τραπέζας ἔμεινεν ἄνευ ἀποτελέσματος, δηλαδή, αἱ Τράπεζαι δὲν ἔκαμαν παραχώρησιν πιστώσεων.

§17Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Πρέπει νὰ συνομολογήσητε, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶχε διατυπωθῆ κατὰ κἄποιον ἔντονον τρόπον, καθὼς ἐπίσης, ὅτι ἐγένοντο συστάσεις, ὅπως μὴ ληφθοῦν παρὰ τῶν Τραπεζῶν αὐστηρὰ τραπεζιτικὰ κριτήρια. Δέχομαι τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἐκάματε καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι θὰ παρακολουθήσωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς. Σημειοῦμεν, ὅτι ἐνδεχομένως οἱ ὑποδιευθυνταὶ τῶν Ὑποκαταστημάτων τῶν Τραπεζῶν διὰ λόγους τοὺς ὁποίους γνωρίζετε, πολλάκις δεικνύουν ἀπροθυμίαν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἐντολῶν τὰς ὁποίας λαμβάνουν ἀπὸ τὰ κεντρικὰ καταστήματα τῶν Τραπεζῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς προστασίας τῶν πληγέντων, οἱ κ. συνάδελφοι, γνωρίζουν καλῶς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντεμετώπισε τὸ θέμα αὐτὸ κατὰ κἄποιον τρόπον ἀποτελεσματικόν. Διότι ἐν ὄψει αὐτοῦ τοῦ προβλήματος τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, προέβη εἰς τὴν χορήγησιν χρηματικῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα ἐξασφαλίζουν εἰς τοὺς πληγέντας ἐνοίκιον δι’ ἓν ἔτος ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐπλήγησαν. Ἐπίσης τὸ θέμα τῆς ἀπωλείας τῶν οἰκοσκευῶν τῶν πληγέντων ἀντεμετωπίσθη καὶ αὐτὸ κατὰ ἕνα τρόπον, διότι, ὅπως γνωρίζετε, πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἀπέστειλε, πρὸς αὐτοὺς ὡρισμένα δέματα μὲ ὡρισμένα οἰκιακὰ ἀντικείμενα, τὰ ὁποῖα εἶναι τῆς ἀμέσου ἀνάγκης των. Ἐπίσης, ἤθελα νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὅτι καὶ εἰς τὰς πληγείσας βιομηχανίας ἐλήφθησαν παρόμοια μέτρα καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Αὐγερόπουλος ἀνεφέρθη εἰς τὰς ἐκτιμήσεις τοῦ βιομηχανικοῦ καὶ ἐμπορικοῦ ἐπιμελητηρίου, εἶναι γεγονός, ὅτι ὑπῆρξε μία ὑπερεκτίμησις τῶν μέτρων τῶν ἐπιμελητηρίων. Νομίζω, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Καψάλης προσεγγίζει περισσότερον εἰς τὴν πραγματικότητα. Καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον γνωρίζετε, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ πειθαναγκάσῃ τὰς Τραπέζας νὰ προβοῦν εἰς δάνεια πρὸς τοὺς μικροὺς βιομηχάνους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αἱ ἐντολαὶ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἦσαν καθαραὶ καὶ σαφεῖς καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν βιομηχάνων. Ἐπίσης ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ συνέστησε πρὸς τὰς ἐμπορικὰς Τραπέζας νὰ προβοῦν εἰς τὴν χρηματοδότησιν τῶν πληγέντων βιοτεχνῶν καὶ βιομηχάνων. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τὸ ἀντεμετώπισεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον καὶ ἂν εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν βιομηχανιῶν ὑπῆρξε μία καθυστέρησις, αὕτη ὀφείλεται εἰς τὴν προσπάθειαν τῶν μικροβιομηχανιῶν νὰ καθορίσουν ποσὰ ζημιῶν, τὰ ὁποῖα ὑπερέβαινον τὰς διαστάσεις τῶν πραγματικῶν ζημιῶν. Ὡς πρὸς τὸ θέμα ποῖα μέτρα θὰ λάβῃ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, εἰς τρόπον ὥστε τὸ κακὸν νὰ σταματήσῃ, ἡ πληροφορία μου εἶναι, ὅτι γίνεται μία σοβαρὰ ἐργασία καὶ ὅτι τὸ θέμα ἀντιμετωπίζεται κατὰ τρόπον θετικὸν διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν ἐπανάληψιν τῶν ζημιῶν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης, ἔχει τὸν λόγον.

§19Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Χαίρω, διότι ἡ ἀποψινὴ συζήτησις θὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἐλέγξῃ, τί ἔγινεν ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Λυποῦμαι, ἀλλὰ θὰ διαπιστώσῃ, ὅτι οὔτε πρὸς τοὺς ἐπαγγελματοβιοτέχνας, οὔτε πρὸς τοὺς βιομηχάνους ἐδόθησαν δάνεια εἰς ἀριθμὸν ὑπερβαίνοντα τὰ δάκτυλα τῆς μιᾶς χειρός. Πάντως, ἐὰν ἐκ τοῦ ἐλέγχου διαπιστωθῇ τοῦτο, θὰ πρέπει νὰ εἰσηγηθῇ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, διότι ἡ δυσχέρεια ἔγκειται εἰς τὴν παροχὴν ἐγγυήσεως. Ὅταν πρό τινος ἐγένοντο πλημμῦραι εἰς τὴν περιοχὴν Κομοτηνῆς, παρεσχέθησαν δάνεια 25 ἑκατομμυρίων εἰς τοὺς πληγέντας, μὲ ἐγγύησιν τοῦ Κράτους. Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ καὶ ἐν προκειμένῳ διὰ νὰ βοηθηθοῦν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν των. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀνεύρῃ διέξοδον εἰς τὸ θέμα αὐτό, ὥστε αὗται αἱ ἐπιχειρήσεις νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐργασθοῦν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§21Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔδωσεν ἱκανοποιητικὰς ἀπαντήσεις. Ἡμεῖς ἐρωτῶμεν, ἐὰν πρόκειται νὰ χορηγήσῃ ἀναστολὴν πληρωμῆς τῶν χρεῶν τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν. Δεύτερον, ἐὰν πρόκειται τὰ δάνεια νὰ χορηγηθοῦν ὄχι μὲ τραπεζιτικὰ κριτήρια, ἀλλὰ τῇ ἐγγυήσει τοῦ Κράτους καὶ τρίτον νὰ δοθοῦν μὲ μικρότερα ἐπιτόκια. Μόνον οὕτω θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπαναλάβουν τὰς ἐργασίας των οἱ ἐπαγγελματοβιοτέχναι.

§22Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Ἤθελον νὰ βεβαιώσω τὸν κ. Καψάλην, ὅτι θὰ κάνωμεν ὅ,τι δυνάμεθα διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα αὐτό. Ἐπίσης, εἰς τὴν κ. Σβώλου ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ὑπῆρξεν, πράγματι, μία ρύθμισις ὡς πρὸς τὰ χρέη τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ καθωρίσθη ἡ πληρωμὴ εἰς δόσεις καὶ εἶχε δοθῆ ἐντολὴ νὰ ἀνασταλοῦν μέχρις ἑνὸς σημείου. Ἄλλο τὸ θέμα, μέχρι ποίου σημείου θέλετε ἐσεῖς τὴν ἀναστολήν. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντεμετώπισε τὸ ζήτημα τῶν χρεῶν κατὰ ἕνα ἱκανοποιητικὸν τρόπον.

§23Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε......

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Καψάλη, διὰ τρίτην φοράν, δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον.

§25Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Μόνον ὀλίγας λέξεις. Ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τὸ θέμα τῆς ἀναστολῆς δὲν εἶναι διὰ τὰς πιστώσεις αἱ ὁποῖαι θὰ δοθοῦν τώρα. Μία βιοτεχνικὴ ἐπιχείρησις εἶχε μίαν ἐπιφάνειαν 500.000 δραχμῶν. Ἡ Τράπεζα πρὸ τῆς καταστροφῆς, τῆς εἶχε κάνει μίαν πίστωσιν 100.000 δραχμῶν. Ἀπὸ τὴν ὥραν ποὺ ὑπέστη τὴν καταστροφήν, τὸ ποσοστὸν τῆς ἀσφαλείας τῆς Τραπέζης ὑπεβιβάσθη εἰς τὸ ¼. Ἔρχεται τώρα ἡ Τράπεζα καὶ ζητεῖ συμπληρωματικὴν ἐγγύησιν. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα θέμα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας τῆς συνιστώσης σύνδεσιν μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν, σχετικῶν πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς». Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§27Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔγινε αὐτὴν τὴν στιγμὴν καμμία παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ; Ἔχομεν, δυστυχῶς, τὴν συνήθειαν νὰ ζητοῦμεν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἐνῷ οὐσιαστικῶς ἀποβλέπομεν εἰς περιγραφὴν τοῦ Κανονισμοῦ. Ἂν ἔγινε παράβασίς τις ἐπὶ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου, ἔχετε τὸν λόγον. Ἄλλως ζητεῖτε τὸν λόγον πρὸ Ἡμερησίας Διατάξεως ἀλλὰ τότε θὰ ἔπρεπε νὰ διέλθητε προηγουμένως ἐκ τοῦ γραφείου μου νὰ μοῦ ἀναπτύξητε τὸ θέμα σας· ἐφ’ ὅσον θὰ ἐκρίνετο ὅτι πρόκειται περὶ θέματος συγκινοῦντος τὴν κοινὴν γνώμην ὡς ἄκρως ἐπειγούσης μορφῆς, θὰ σᾶς ἔδιδα τὸν λόγον.

§29Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν ἔδωσα ποτὲ ἀφορμὴν εἰς τὸ Σῶμα, διὰ νὰ θεωρηθῇ, ὅτι κάμνω περιγραφὴν τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ διὰ τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον διαβάσει πρίν. Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλω εἰς ὑμᾶς μίαν ἐπιστολὴν διὰ θέμα ἠθικῆς τάξεως διὰ τὴν Βουλήν, τὴν ὁποίαν δὲν βλέπω ἀναγεγραμμένην εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας δὲν ἔλαβα ἀπάντησιν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν παρευρίσκεσθο κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως, ὅταν ἐπεκυροῦντο τὰ πρακτικά, ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα σας εἶναι ἐπὶ τῶν πρακτικῶν, θὰ ἐλαμβάνατε τὸν λόγον. Δυστυχῶς, ὅμως, τὰ πρακτικὰ ἐπεκυρώθησαν. Δυνατὸν νὰ ἔχετε δίκαιον ἐπὶ τῆς οὐσίας, νὰ ἔγινε πράγματι λάθος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§31Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Διανείματε τὰ πρακτικά, κ. Πρόεδρε, εἰς τὰς 6½ καὶ δὲν εἴχομεν τὸν καιρὸν νὰ τὰ διαβάσωμεν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ πρακτικὰ εὑρίσκοντο εἰς τὰς αἰθούσας τῶν κομμάτων πολὺ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως. Ὀφείλετε νὰ εἶσθε εἰς τὴν ὥραν σας. Πάντως ὅ,τι διορθώσεις φραστικὰς ἔχετε ἐπὶ τῶν πρακτικῶν δύνασθε νὰ τὰς κάμετε. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§33Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μας μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν συνεζητήθη καὶ ἐπεξετάθη εἰς ὅλους τοὺς οἰκονομικοὺς τομεῖς. Ἐπειδὴ προέρχομαι ἀπὸ καθαρῶς καπνοπαραγωγικὴ περιφέρεια καὶ ὡς ἀγρότης καλλιεργητής, θὰ περιορισθῶ εἰς τὸν τομέα τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Πιστεύω ἀπόλυτα, ὅτι μὲ τὴν σύνδεσιν τῆς χώρας μὲ τὴν Ε. Κ.Α. ὁ καπνὸς θὰ πάρῃ καλὴν θέσιν καθ’ ὅτι αἱ χῶραι μέλη τῆς Κοινότητος δὲν ἔχουν καπνὰ καὶ μάλιστα, ὅπως εἶναι τὰ καπνὰ Ἀνατολικῆς Μακεδονίας. Τὸ θέμα βέβαια εἶναι, ὅτι πολλὲς χῶρες, οἱ ὁποῖες ἀγοράζουν καπνὰ ἑλληνικὰ καὶ δὲν εἶναι μέλη τῆς Ε.Κ.Α., μὲ τὴν σύνδεσιν τῆς χώρας μας, θὰ δυσκολευθοῦν ν’ ἀγοράζουν, διότι εἶναι ὁ δασμός, ὁ ὁποῖος θὰ περιορίσῃ τὰς εἰσαγωγάς των καὶ ἑπομένως δὲν θὰ ἠμπορέσουν ν’ ἀγοράσουν ἑλληνικὰ καπνά, διότι δὲν θὰ ἔχουν τὰ μέσα πληρωμῆς. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὸ 1956 κἄθε χρόνον μὲ τὴν νέαν περίοδον καλλιεργείας καπνοῦ ἐχάλαγε τὸν κόσμον μὲ ἐγκυκλίους καὶ διαταγὰς νὰ μειώνῃ τὴν στρεμματικὴν καλλιέργειαν καπνοῦ, ἐφέτος, εὐτυχῶς, ἔστω καὶ ἀργά, ἀγωνίζεται μὲ ἐκκλήσεις πρὸς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ν’ αὐξήσουν τὴν καπνοκαλλιέργειαν, ἀκόμη καὶ μέχρι εἴκοσι στρεμμάτων. Εἶναι γεγονός, ὅτι γίνεται ἀγώνας γιὰ ν’ αὐξηθῇ ἡ καπνοκαλλιέργεια, ἀλλὰ δὲν μᾶς λένε ποιὸς θὰ κάνῃ τὴν καπνοκαλλιέργειαν. Διότι τὰ νιᾶτα τοῦ χωριοῦ, οἱ καλλιεργηταί, ἔχουν φύγει ὅλοι γιὰ τὴν Γερμανίαν καὶ δὲν πιστεύω νὰ ἐπιστρέψουν καὶ νὰ δεχθοῦν νὰ πᾶνε στὰ χωριά τους γιὰ νὰ καλλιεργήσουν καπνά, ἀκόμη καὶ ἂν ἐγνώριζαν, ὅτι οἱ τιμὲς τῶν καπνῶν θὰ ἦσαν ἀνώτερες ἀπὸ αὐτὲς οἱ ὁποῖες ὑπάρχουν σήμερον. Ἀτυχῶς ἔχασαν τὴν ἐμπιστοσύνην των, εἶδαν πῶς ζοῦν οἱ ἄνθρωποι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καθ’ ὅσον ἡ ζωὴ στὸ χωριὸ τῆς χώρας μας κατήντησεν μαρτυρική, διότι δὲν προστατεύεται ἡ ἐργασία τοῦ χωριοῦ, διότι δὲν προστατεύονται μὲ τιμὰς ἀσφαλείας τὰ γεωργικά των προϊόντα. Τὴν περασμένην Δευτέρα, ὅταν ἐγένετο συζήτησις γιὰ τὴν μετανάστευσιν, ἐπενέβη ὁ συνάδελφος κ. Ματθαιουδάκης, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι δὲν μεταναστεύουν οἱ ἀγρότες ἀπὸ τὰς καπνοπαραγωγικὰς περιοχάς, γιατὶ στὰς περιοχὰς αὐτὰς εὐημεροῦν. Πληροφορῶ τὸν συνάδελφον καὶ ὅλους τοὺς συναδέλφους τοὺς εὑρισκομένους εἰς τὴν αἴθουσαν, ὅτι μόνον ἀπὸ τὸν Νομὸν Δράμας ἀπὸ τὸ 1960 ἔχουν φύγει γιὰ τὴν Γερμανίαν 5.500 ἀγρότες καὶ ἀγρότισσες, ἔχουν ἀδειάσει τὰ χωριά μας ἀπὸ τὰ νιᾶτα. Ἕνα ἀκόμη πληροφορῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐὰν ἐπέτρεπε ἐλεύθερα τὴν μετανάστευσιν, θὰ εἶχαν φύγει ὅλοι οἱ ἀπὸ 23 ἐτῶν μέχρι καὶ 40 ἐτῶν νέοι. Καθημερινῶς συγκεντρώνονται οἱ χωρικοὶ καὶ ἀστοὶ ἐργάται στὰ γραφεῖα εὑρέσεως ἐργασίας, γιὰ νὰ ἐγγραφοῦν στοὺς πίνακας ἀνέργων, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ φύγουν μία μέρα, ἀποφεύγοντες τὴν εὐημερίαν, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη ὁ κ. συνάδελφος. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ πενταετίας καὶ πλέον ἡ Κυβέρνησις ἐχορήγησεν εἰς τοὺς χωρικοὺς διάφορα δάνεια, δάνεια διὰ ἀγορὰν ἀροτριώντων καὶ παραγωγικῶν ζώων, δάνεια δι’ ἀνέγερσιν σταύλων, δάνεια δι’ ἀνέγερσιν ἀχυρώνων καὶ διάφορα ἄλλα δάνεια, ἐκτὸς ἀπὸ δάνεια διὰ τὴν ἀνέγερσιν κατοικίας, τῆς ὁποίας οἱ περισσότεροι ἀγρότες στεροῦνται. Προχθὲς τὴν Κυριακήν, ἤμουν εἰς τὴν ἀκριτικὴν περιοχὴν Κάτω Νευροκοπίου, ὅπου ἀπὸ τὸ πολὺ χιόνι κατέρρευσαν πολλαὶ ἑτοιμόρροποι κατοικίαι καὶ ὁ κόσμος ἔμεινε ἄστεγος. Κύριοι βουλευταί, οἱ χωρικοὶ ἔχουν φορτωθῆ ἕνα φορτίον ἀπὸ δάνεια, ποὺ ποτὲ δὲν πρόκειται νὰ τὸ ξεφορτωθοῦν καὶ ἔτσι θὰ εἶναι πάντα δοῦλοι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διότι θὰ ἐργάζωνται διὰ νὰ ἐξοφλοῦν μόνον τοὺς τόκους τῶν δανείων, καθ’ ὅτι τὰ γεωργικά τους προϊόντα δὲν πληρώνονται καὶ δὲν προστατεύονται σύμφωνα μὲ τὴν ἀξία τους μὲ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ τοῦ 1940 οἱ ἀγρότες δὲν εἶχαν τὴν ἀνάγκην τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, μπορῶ νὰ σᾶς εἴπω καὶ μάλιστα, ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν ἀγροτῶν εἶχον καταθέσεις εἰς τὰ Ταμιευτήρια καὶ εἰς τὴν Τράπεζαν. Ὀλίγοι ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐδανείζοντο. Καὶ αὐτοί, εἴτε διότι ἔπαθαν κάποιο ἀτύχημα, εἴτε διότι ἦσαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἰργάζοντο τὰ χωράφια των. Οἱ χωρικοὶ δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν ποτὲ νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των καὶ μάλιστα τώρα τελευταῖα δὲν τοὺς χορηγοῦνται ἔστω καὶ ἂν κινδυνεύσουν νὰ μὴ σπείρουν λιπάσματα, οὔτε καὶ κτηνοτροφές, ὅπως συνέβη εἰς τοὺς Ποταμοὺς Δράμας, ὅπου δὲν ἐχορηγήθησαν κτηνοτροφικὰ δάνεια προσφάτως μὲ τὸ πολὺ χιόνι ποὺ ἔπεσε. Διότι ἔχουν χρέη. Διὰ νὰ μπορέσουν, κύριοι συνάδελφοι, οἱ χωρικοὶ νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη τους θὰ πρέπει τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν νὰ μετατραποῦν ὅλα εἰς μακροπρόθεσμα δέκα ἐτῶν, μὲ πολὺ χαμηλὸν ἐπιτόκιον, νὰ καταργηθοῦν οἱ τόκοι ὑπερημερίας, ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ διαγραφοῦν τὰ χρέη τῶν σεισμοπλήκτων, τῶν ὁποίων αἱ κατοικίαι κατεσκευάσθησαν μὲ φορολογίες, ὅπως εἶναι τῆς βενζίνης, μὲ ἐράνους καὶ μὲ δωρεὲς ἀπὸ ξένες Χῶρες. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ εἰσπράττετε δυὸ φορὲς τὴν ἀξίαν των. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις, νὰ χαρίζετε εἰς τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχαν πάρει τὰ δισεκατομμύρια δραχμῶν, τῶν παγωμένων πιστώσεων, δίχως νὰ ἔχῃ κλεισθῆ κανεὶς εἰς τὰς φυλακάς, ἀντιθέτως, τοὺς χωρικοὺς τοὺς κυνηγοῦν ἀκόμη καὶ στὰ χωράφια τους διὰ τὴν ρευστοποίησιν τῶν χρεῶν. Οἱ νομικοὶ σύμβουλοι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης κατὰ χιλιάδας ἔχουν κόψει εἰδοποιήσεις ἀπειλῶντας τοὺς χωρικούς, ὅτι θὰ προβοῦν εἰς δικαστικὰ μέτρα καὶ κατασχέσεις. Μὴ φοβῆσθε, οἱ χωρικοὶ ποτὲ δὲν θὰ γίνουν μπαταξῆδες, ὅπως εἶναι οἱ πιστωταὶ τῶν παγωμένων πιστώσεων εἰς τοὺς ὁποίους χαρίζεσθε. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως εἶπα καὶ προηγουμένως, ἐδόθησαν δάνεια διάφορα κτηνοτροφικὰ διὰ ἀγορὰν ἀγελάδων καλῆς ράτσας δίχως νὰ προστατεύουμε τὰ προϊόντα τὰ γαλακτοκομικά. Εἰσάγομεν ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν καὶ ἄλλες χῶρες γαλακτοκομικὰ προϊόντα, βούτυρα, τυριά, κρέας. Προστατεύετε τοὺς γεωργοὺς τῶν χωρῶν αὐτῶν, μὲ τοὺς ὁποίους λέγετε, ὅτι ἔχετε διαφορὲς καὶ χτυπᾶτε τὸν Ἕλληνα χωρικόν, διότι τὰ γαλακτοκομικά του προϊόντα μένουν ἀπούλητα. Τὸ γάλα, σήμερον, στὰ χωριὰ τῆς περιφερείας μου αὐτὴν τὴν στιγμὴν πουλιέται 1,40 τὸ κιλόν, 2,50 δρχ. ἔχει ἕνα μπουκάλι νερὸ Νιγρίτα, ἀλλὰ μήπως σταματᾶ ἐδῶ τὸ θέμα τῶν εἰσαγωγῶν. Τὸ φθινόπωρο τοῦ 1961 ἐκάματε εἰσαγωγὴν φασολίων καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ ἀγρότες Ἕλληνες εὑρίσκοντο εἰς τὴν συγκομιδήν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν περιοχὴν Κάτω Νευροκοπίου, εἰς τὰ χωριὰ Νευροκόπι, Δασωτόν, Περιθῶρι, Χρυσοκέφαλος, Ὀχυρὸν καὶ λοιπὰ ὑπάρχουν 500.000 καὶ ἄνω κιλὰ φασόλια ἀπούλητα. Εἰς αὐτὴν τὴν περιοχὴν καὶ εἰς τὰ αὐτὰ χωριὰ ὑπάρχει ἀπούλητη ἡ πατάτα ἀνερχομένη ἄνω τῶν 3.000.000 κιλῶν, γιατὶ ὅλη αὐτὴ ἡ μεταχείρισις; 15 ἡμερῶν συσσίτιον γιὰ τὸν στρατὸν καὶ γιὰ τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα εἶναι ὅλη αὐτὴ ἡ παραγωγὴ τῶν χωρικῶν, ποὺ εἶναι οἱ πραγματικοὶ φρουροὶ τῆς χώρας μας, διότι εἶναι οἱ πραγματικοὶ φρουροὶ τῶν συνόρων. Εἶναι ἐπιτρεπτόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ τοὺς ἐγκαταλείπουμε καὶ νὰ μαραζώνουν ἀπὸ ἀνέχειαν; Διότι ἡ Ἑλληνικώτατη περιοχὴ ἡ παραμεθόριος τοῦ Νευροκοπίου εἶναι μία ἡρωϊκὴ περιοχὴ τῆς Ἑλλάδος. Πρὸ ἡμερῶν ἐδιάβασα εἰς τὶς ἐφημερίδες, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ εἰσαγωγὴ μεταχειρισμένων αὐτοκινήτων ἀπὸ οἱονδήποτε Ἕλληνα εἴτε ξένον διότι ὑπάρχουν οἱ εἰσαγωγεῖς, οἱ ὁποῖοι θὰ πρέπει νὰ προστατεύωνται. Βλέπετε, ὅτι ἔχω δίκαιον ὅταν λέγω, ὅτι ἐμᾶς τοὺς χωρικοὺς δὲν μᾶς προσέχουν. Σ’ αὐτὸ βέβαια δὲν φταῖτε σεῖς, τέτοια κεφάλια τέτοιο ξύρισμα θέλουν, διότι ἐνῷ σᾶς ἔχουν γνωρίσει δὲν συνῆλθαν ἀκόμη γιὰ νὰ μὴ σᾶς πιστέψουν εἰς ὅσα πρὸ τῶν ἐκλογῶν τοὺς ὑπόσχεσθε. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ διὰ τὴν Βιομηχανίαν. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δημιουργεῖ νέες βιομηχανίες, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐγκαταλείπεται ἡ παλαιά μας βιομηχανία, μεγάλες ἐπιχειρήσεις βιομηχανικές, οἱ ὁποῖες ἐγκαταλείπονται, ἀλλὰ δημιουργοῦμεν νέες βιομηχανίες γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουμε τοὺς φίλους μας, νέους βιομηχάνους. Ἀλλά, κύριοι, αὐτὲς οἱ βιομηχανίες, οἱ νέες οἱ ὁποῖες γίνονται δὲν γνωρίζω διὰ τίνα λόγον νὰ ἔρχωνται ξένοι ἐπιστήμονες καὶ τεχνικοὶ γιὰ νὰ κάνουν τὰς ἐγκαταστάσεις. Δὲν θὰ ἔπρεπεν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις στὰ 6 της χρόνια νὰ εἶχε δημιουργήσει στελέχη τεχνικὰ γιὰ νὰ μὴ φεύγῃ τὸ αἷμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὡς συνάλλαγμα εἰς τοὺς ξένους; Τελειώνοντας, νομίζω, ὅτι ἀρκετὰ σᾶς ἐκούρασα, εἰς δὲ τὴν Κυβέρνησιν νομίζω, ὅτι ἔδωσα ὡρισμένα σημεῖα, τὰ ὁποῖα πιστεύω, ὅτι θὰ τὰ προσέξῃ καὶ θὰ βοηθήσῃ, ὥστε οἱ ἀκρίτες τοῦ Κ. Νευροκοπίου καὶ τῶν ἄλλων ἀγροτικῶν περιοχῶν νὰ γνωρίσουν τὴν στοργὴν τοῦ Κράτους. Εἶναι ἔργον κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικὸν ἡ ὑποστήριξις. Ἡμεῖς, ὡς βουλευταί, θ’ ἀγωνισθοῦμε μὲ ὅλας μας τὰς δυνάμεις, διὰ νὰ ὑπερασπίσωμεν τὰ ἀπαράγραπτα δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν καὶ αὐτοὶ γιὰ νὰ ζήσουν. (Χειροκροτήματα).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ματθαιουδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§35Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Ὁ κ. Παπαπαναγιώτου μοῦ ἀπέδωσε φράσεις, τὰς ὁποίας δὲν εἶπον. Εἰδικώτερον δέ, ὅτι εὐημεροῦν οἱ κάτοικοι τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιοχῶν. Κύριε Πρόεδρε, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν πρακτικῶν, προκληθεὶς ὑπὸ τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ νὰ ἀπαντήσω ἐὰν εὐημεροῦν οἱ κάτοικοι τῶν περιοχῶν αὐτῶν, εἶπα, ὅτι δὲν χρειάζονται μεγάλα λόγια καὶ ὅτι ἡ οὐσία εἶναι πὼς τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν καπνοπαραγωγῶν, εἶναι πολὺ ὑψηλότερον σήμερον ἐν σχέσει πρὸς τὸ τοῦ ἔτους 1956 χάρις εἰς τὴν ἐπιτυχῆ καπνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ὡς πρὸς τὴν μετανάστευσιν ἐκ τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιοχῶν, ἰσχυρίσθην, ὅτι δὲν εἶναι μεγαλυτέρα ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὰς ἄλλας περιοχάς, ὀφείλεται δὲ εἰς τὴν ἐτησίαν αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθῇ εἰς τὴν καπνοκαλλιέργειαν, διότι εἶναι ἀντικειμενικῶς ἀδύνατον ν’ αὐξηθοῦν αἱ καλλιεργούμεναι ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄλλως τε ἐκ τῆς φύσεως δεδομέναι.

§36Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ ρεῦμα τὸ μεταναστευτικὸν ὑπάρχει ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἐνῷ ἡ αὔξησις τῶν τιμῶν τοῦ καπνοῦ ὀφείλεται εἰς τὸν περονόσπορον ποὺ κατέστρεψε τὴν παραγωγὴν τοῦ καπνοῦ ἄλλων χωρῶν.

§37Γ. ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗΣ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεώς μου περὶ τοῦ ὅτι ἡ μετανάστευσις δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν καπνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἰς ἑτέρους παράγοντας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπενθυμίζω τὴν κοινὴν συμφωνίαν, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου δύνανται οἱ ἐγγραφέντες νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ μὴ λαβόντες τὸν λόγον νὰ προβοῦν εἰς κἄποιαν εὐρυτέραν ἀνάπτυξιν, παρακαλῶ, ὅμως, αἱ ἀγορεύσεις νὰ εὑρίσκωνται ἐντὸς τοῦ λογικοῦ ὁρίου, διότι ἔχομεν ἤδη 10 καὶ πλέον συνεδριάσεις καὶ θὰ πρέπει κἄποτε νὰ τελειώνωμεν. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§39Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς ὅσα συνέστησεν ὁ κ. Πρόεδρος, παρατηρῶ, ὅτι εἶχε συμφωνηθῆ, ὅτι οἱ ἐγγραφέντες καὶ μὴ ὁμιλήσαντες ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, θὰ ἐδικαιοῦντο κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1 νὰ ἐπεκταθοῦν καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἄλλως τε, τὸ συζητούμενον σήμερον ἄρθρον 1 εἶναι αὐτὸ τοῦτο τὸ νομοθέτημα, διότι δι’ αὐτοῦ κυροῦται ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, ἐκ τῆς ὁποίας συνδέσεως θὰ προέλθουν τὰ ὠφέλη ὡς ἰσχυρίζονται οἱ μὲν ἢ οἱ κίνδυνοι ὡς ὑποστηρίζομεν ἡμεῖς. Συνεπῶς, ὁμιλοῦντες ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 δικαιούμεθα νὰ ἀνατάμωμεν τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ κείμενον τῆς συμβάσεως. Καὶ ἤδη, εἰς τὸ θέμα: Εἶναι ἐκτὸς ἀμφισβητήσεως, ὅτι τὸ συζητούμενον νομοθέτημα εἶναι ὑψίστης σημασίας, ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα νομοθετήματα ποὺ ἦλθαν ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου μας, διότι πρόκειται δι’ αὐτοῦ νὰ ἐπηρεασθῇ σημαντικώτατα ἡ οἰκονομία τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις δὲν παρέσχε κατὰ τὸ παρελθὸν τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα, ἀλλὰ μὲ τὴν συνήθη τακτικήν της, ἣν ἐγκληματικῶς ἐκράτησεν καὶ ἐπὶ ἄλλων θεμάτων, ἐθνικῶν, ὡς τὸ Κυπριακόν, πολιτικῶν καὶ οἰκονομικῶν, ἐπεφύλαξεν εἰς ἑαυτὴν καὶ ἐν προκειμένῳ τὴν μονοπωλιακὴν διαχείρισιν τοῦ θέματος κατὰ τὸ στάδιον τῆς μελέτης καὶ διεξαγωγῆς τῶν μετὰ τῶν ἄλλων χωρῶν τῆς Ε.Ο.Κ. διαπραγματεύσεων. Νομίζω, ὅτι ὁ χειρισμὸς τοῦ ὅλου θέματος θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον μελέτης ἀκόμη καὶ ἐκ μέρους διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὥστε νὰ διατυπωθοῦν ἐγκαίρως, δημοσίᾳ καὶ ὑπευθύνως, αἱ γνῶμαι ὅλων τῶν πτερύγων τοῦ Σώματος. Φαίνεται ἐκ τοῦ ὅτι καὶ οἱ ὑποστηρικταὶ τῆς συμβάσεως δὲν παρέλειψαν νὰ ἐκθέσουν τοὺς σοβαροὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους συνεπάγεται ἡ σύνδεσις, ἡ ἰδία δὲ ἡ Κυβέρνησις ὡμίλησεν περὶ ἀρχῆς ὠδίνων καὶ περὶ ἐπιβαλλομένων βαρειῶν θυσιῶν. Ὁ πραγματικὸς λόγος διὰ τὸν ὁποῖον καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἕνωσις Κέντρου ἀπεδέχθησαν τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. εἶναι πολιτικός. Ἐσκέφθησαν, δηλαδή, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀνήκομεν εἰς τὸν δυτικὸν κόσμον, ὀφείλομεν νὰ συνδεθῶμεν καὶ οἰκονομικῶς κατ’ ἀποκλειστικότητα μὲ αὐτόν. Ἄλλοι ἔθεσαν τὴν ἀνάγκην τῆς συνδέσεως καὶ ἐπὶ ἰδεολογικῶν βάσεων. Ἕν μάλιστα ἐκ τῶν ἐγκριτοτέρων μελῶν τοῦ Κοινοβουλίου μας ἐτόνισεν, ὅτι «εἶναι χρέος τῆς Εὐρώπης νὰ παρεμβληθῇ μεταξὺ τῶν δύο γιγάντων διὰ νὰ κρατήσῃ ὑψηλὰ τὴν σημαίαν τοῦ πνευματικοῦ καὶ ἠθικοῦ ἀνθρωπισμοῦ ποὺ κινδυνεύει ἀπὸ τὰ πλήγματα τῆς μηχανοκρατίας». Ἀλλά, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ Εὐρώπης, ὅταν πρόκειται περὶ 6 μόνον Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, ἐνῷ πλεῖσται ἄλλαι χῶραι, τῶν ὁποίων ἡ συμβολὴ εἰς τὴν δημιουργίαν Εὐρωπαϊκῆς πνευματικῆς, ἀνθρωπιστικῆς καὶ πολιτιστικῆς παραδόσεως ὑπῆρξε τεραστία, ὅπως ἕν τμῆμα τῆς Γερμανίας, ἡ Τσεχοσλοβακία, ἡ Οὑγγαρία κλπ. ἀπουσιάζουν, ἐνῷ ἄλλαι χῶραι δὲν γίνονται δεκταί, ὅπως ἡ Ἑλβετία, ἡ Αὐστρία, ἡ Σουηδία, ἡ Ἰρλανδία κ.ἄ., λόγῳ τῆς οὐδετέρας πολιτικῆς των τοποθετήσεως, ὡς ἔχει δηλώσει ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Ε.Ο.Κ. κ. Μαρζολέν. Ἄλλοι ἐνόμισαν, ὅτι εὑρίσκουν ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τῆς συνδέσεως εἰς τὴν ἀνάγκην ἐξόδου ἑνὸς φανταστικοῦ διλήμματος ποὺ ἐδημιούργησαν: Ἢ μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. ἢ μὲ τὴν ΚΟΜΕΚΟΝ, καὶ ἀφοῦ ἡ Ἑλλὰς ἀνήκει πολιτικῶς εἰς τὸν λεγόμενον δυτικὸν κόσμον πρέπει μὲ τὴν πρώτην νὰ συνδεθῇ. Ἐπομένως, οἱ πλεῖστοι τῶν ὑπὲρ τῆς συνδέσεως, οὐχὶ ἐπὶ οἰκονομικῶν λόγων ἐστήριξαν τὴν ἐπιχειρηματολογίαν των νὰ συνδεθῶμεν μὲ τὴν Ε.Ο.Κ., ἀλλὰ ἐδέχθησαν, ὅτι λόγοι κυρίως πολιτικοὶ καὶ δευτερευόντως οἰκονομικοὶ μᾶς ὡδήγησαν εἰς τὴν σύνδεσιν. Ἂς ἐξετάσωμεν, ὅμως, καὶ αὐτοὺς τοὺς οἰκονομικοὺς λόγους. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Σύμβασις περὶ τῆς Ε.Ο.Κ. εἶναι κυρίως μία κλασσικῆς μορφῆς τελωνειακὴ ἕνωσις, ἀσχέτως ἂν ἔχῃ ἐπεκτάσεις καὶ πρὸς ἄλλους οἰκονομικοὺς τομεῖς. Εἶναι γνωστόν, ὅμως, ὅτι αἱ συνδεόμεναι εἰς τελωνειακὰς ἑνώσεις χῶραι τότε μόνον δύνανται νὰ ἐπωφεληθῶσιν ἐκ τῆς ἑνώσεως, ὅταν αὗται ἔχουν ἀνάλογον περίπου ἐπίπεδον οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Αὐτὸ εἶναι ἕνα συμπέρασμα ἀκόμη καὶ τῶν ἀστικῶν θεωριῶν, αἱ ὁποῖαι δέχονται, ὅτι ἡ διαφορὰ τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως συνεχῶς μεγαλώνει, ὅταν συνενοῦνται χῶραι μὲ ἀνισομερῆ οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ Γάλλος καθηγητὴς Μαρσάλ, ποὺ εἶναι γνωστότατος καὶ στὴν Ἑλλάδα διὰ παρομοίας ἑνώσεις. Ὁ γνωστότατος καὶ στὴν Ἑλλάδα Γάλλος οἰκονομολόγος καθηγητὴς Μαρσὰλ στὸ ἔργον του «Τελωνειακὴ Ἕνωσις καὶ Εὐρωπαϊκὴ Ὀργάνωσις», ἐκδοθὲν κατὰ τὸ διάστημα τοῦ μεσοπολέμου, γράφει προκειμένου περὶ τελωνειακῆς ἑνώσεως μεταξὺ χωρῶν ἀνίσου οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τὰ ἀκόλουθα (σελ. 144): «Ὁ ἀνταγωνισμὸς ἠμπορεῖ νὰ ἐμποδίσῃ τὴν πρόοδον βιομηχανιῶν, ποὺ ἂν ἐγκαθίσταντο, θὰ ἠμποροῦσαν νὰ εὐημερήσουν καὶ εὐημεροῦσαι νὰ συμβάλλουν στὴν εὐημερίαν ὅλων τῶν ἄλλων. Ἐπιχειρήσεις αὐτῆς τῆς μορφῆς δὲν μποροῦν ν’ ἀναπτυχθοῦν, εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, παρὰ κάτω ἀπ’ τὴν προστασία τὴν δασμολογικήν. Ἂν αὐτὴ ἡ προστασία κατηργεῖτο προώρως, οἱ ἐπιχειρήσεις αὐτὲς θὰ εὑρίσκοντο ἀνυπεράσπιστες, ἐνώπιον ἀντιπάλων παλαιοτέρων καὶ ἰσχυροτέρων. Εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς χώρας, ἡ ἐξαφάνισις μιᾶς ἐπιχειρήσεως ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀβλαβής, γιατὶ γίνεται σὲ ὄφελος ἄλλου ἐθνικοῦ παραγωγοῦ. Δὲν συμβαίνει ἀναγκαῖα τὸ ἴδιον, εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μιᾶς τελωνειακῆς ἑνώσεως. Ὁ κίνδυνος θὰ ἦταν ἰδιαιτέρως μεγάλος, ἂν τὸ ἕνα τῶν συνδεομένων ἐθνῶν εὑρίσκετο σὲ κατάστασιν ἐκδήλου κατωτερότητος ἔναντι τῶν ἄλλων, ὅπως θὰ ἦταν ἡ περίπτωσις τῆς Αὐστρίας σὲ μίαν Αὐστρογερμανικὴν ἕνωσιν. Ἡ πλήρης ἕνωσις θὰ προκαλοῦσε τὴν ἐξαφάνισιν πολλῶν αὐστριακῶν ἐπιχειρήσεων ἢ τοὐλάχιστον τὴν ἀπορρόφησίν των ἀπὸ τὰς ἀντιπάλους των γερμανικάς....». Ἐξ ἄλλου ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Ἀβέρωφ, εἰς θεωρητικὴν καὶ πρακτικὴν μελέτην του περὶ τῆς Βρεταννικῆς Τελωνειακῆς Ἑνώσεως γράφει γιὰ τὸ ἴδιον θέμα τὰ ἀκόλουθα (σελ. 27): «Μποροῦμε λοιπὸν νὰ διαπιστώσωμεν στὸν βαθμὸν τῆς ἀναπτύξεως τῶν χωρῶν, διαφοράς, προερχομένας ἀπὸ πολλοὺς παράγοντας. Ἀλλὰ μία ἔκδηλος ἀνισότης εἰς τὴν ἱκανότητα καὶ τὰς συνθήκας παραγωγῆς, ἀνισότης ποὺ συναντᾶται συχνὰ μπορεῖ νὰ ἐμποδίσῃ τὴν πραγματοποίησιν μιᾶς τελωνειακῆς ἑνώσεως. Ἐὰν ἡ τελευταία αὕτη πραγματοποιηθῇ ὑπὸ μορφὴν πλήρη καὶ ἐντὸς βραχείας προθεσμίας, ἡ χώρα–μέλος, τῆς ὁποίας ἡ παραγωγὴ εἶναι ὀλιγώτερον ἀνεπτυγμένη, θὰ ὑποστῇ ἐξ αὐτῆς σοβαρὰν ζημίαν. Ἡ βιομηχανία της δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ὑποστῇ τὸν ἀνταγωνισμόν, τῶν καλύτερον ἐξωπλισμένων, ἱκανῶν ν’ ἀναπτυχθοῦν χάρις εἰς ἀποθέματα συσσωρευθέντα, κατὰ τὴν διάρκειαν μακρῶν ἐτῶν εὐημερίας, ἐν ἑνὶ λόγῳ, ἱκανῶν νὰ παραγάγουν ὑπὸ εὐνοϊκωτέρους ὅρους». Ἐὰν ταῦτα ἔλεγε περὶ τῆς Αὐστρίας, ἡ ὁποία ἦτο μία ἀνεπτυγμένη βιομηχανικῶς χώρα, φαντασθῆτε ποία θὰ εἶναι ἡ θέσις τῆς ὑποαναπτύκτου Ἑλλάδος. Ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Ἀβέρωφ εἰς μελέτην του περὶ τελωνειακῆς ἑνώσεως τῶν Βαλκανικῶν χωρῶν ἐκδοθεῖσαν τὸ 1932 ἔγραφε τὰ ἑξῆς: «Μποροῦμε λοιπὸν νὰ διαπιστώσωμεν τὸν βαθμόν...... (ἀναγινώσκει)......». Αὐτά, λοιπόν, λέγουν οἱ ἀσχοληθέντες μὲ τὸ θέμα. Ἂς ἴδωμεν τώρα καὶ τὴν πεῖραν ἀπὸ τὰς χώρας ἐκείνας εἰς τὰς ὁποίας ἔλαβον χώραν τελωνειακαὶ ἑνώσεις ἐντὸς ἐθνικῶν πλαισίων. Ἡ Νότιος Ἰταλία, ὅταν ἐπραγματοποιήθη ἡ ἰταλικὴ τελωνειακὴ ἕνωσις, ἦτο σημαντικῶς καθυστερημένη ἔναντι τῶν βορείων περιοχῶν τῆς χώρας. Καὶ μολονότι προώδευσεν, ὡς ἦτο φυσικόν, ἐν τούτοις καὶ μετὰ τὴν πάροδον ἑνὸς αἰῶνος ἡ καθυστέρησις διευρύνεται συγκριτικῶς. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπισκεφθῶ προσωπικῶς τὴν Ἰταλίαν καὶ ἠρεύνησα τὸ ὅλον θέμα τῆς καθυστερήσεως τῆς Νοτίου Ἰταλίας. Ἀλλὰ καὶ πρὸ ἑνὸς μόλις μηνὸς ἐπεσκέφθην καὶ πάλιν τὴν χώραν ταύτην ὅπου μὲ ἐπληροφόρησαν, ὅτι ἐσημειώθη πράγματι, πρόοδός τις μετὰ τὴν ἕνωσιν τῆς Ἰταλίας μὲ τὴν Ε.Κ.Α., ἀλλὰ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο περιοχῶν οὐδόλως ἐμειώθη. Ἄλλο παράδειγμα ἀποτελεῖ ἡ Γερμανία. Ἡ Γερμανία εἶχε περιοχὰς ἀνεπτυγμένας καὶ ὑποαναπτύκτους. Τὸ Μαγδεμβοῦργον ὀλίγα χιλιόμετρα ἀπέχον τοῦ Βερολίνου ὑπῆρξεν ἀνέκαθεν καθυστερημένη περιοχὴ τῆς χώρας, ἡ ὁποία ἐν τέλει κατώρθωσε νὰ ἐξελιχθῇ μόνον ἐφ’ ὅσον ἐξέλιπε τὸ καπιταλιστικὸν καθεστώς. Τὰ δύο αὐτὰ παραδείγματα ἑνώσεων ἐντὸς ἐθνικῶν πλαισίων εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσουν ἓν δεῖγμα περὶ τοῦ ποία θὰ εἶναι ἡ τύχη τῆς Ἑλληνικῆς Οἰκονομίας. Ἐλέχθη, ὅτι πάντα ταῦτα ἀποτελοῦν παραδείγματα ἀναγόμενα εἰς τὸ παρελθόν, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἐγωϊσμὸς τῶν ἰσχυρῶν παρημέλει τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀσθενεστέρων καὶ ὅτι σήμερον αἱ χῶραι αὗται θὰ θελήσουν νὰ βοηθήσουν τὴν Ἑλλάδα νὰ φθάσῃ εἰς ἀξιόλογον σημεῖον οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἀλλὰ ἂς ἴδωμεν πῶς αἱ χῶραι αὗται συμπεριεφέρθησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα προσφάτως. Ὑπάρχει λοιπὸν μία ἐπιστολὴ ἔχουσα σχέσιν μὲ τὴν ρύθμισιν τῶν δημοσίων χρεῶν τῆς χώρας, τὴν ὁποίαν ὑπεχρεώθημεν νὰ ὑπογράψωμεν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συνδέσεως. Αὐτό, κύριοι βουλευταί, ἀποτελεῖ ἓν συντριπτικὸν παράδειγμα τῆς ἀλληλεγγύης, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξαν αἱ χῶραι αὗται ἔναντι τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν πρᾶξιν παρατηροῦμεν, ὅτι ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος αἱ εἰσαγωγαὶ τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων εἰς τὰς χώρας αὐτὰς μειοῦνται. Ἐκ τῆς ἀντιπαραβολῆς τοῦ πίνακος προκύπτουσι τὰ ἑξῆς: «... (... Ἀναγινώσκει...)...». Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ 1961 προκύπτει, ὅτι ἡ διαφορὰ συνεχῶς εὐρύνεται. Αὐτὴν τὴν μεταχείρισιν μᾶς ἐπιφυλάσσουν αἱ χῶραι τῆς Κ.Ε.Α. Καὶ οὐδένα λόγον ἔχομεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι μετέβαλον αἰσθήματα καὶ νὰ ἐλπίζωμεν εἰς καλυτέραν μεταχείρισιν. Ἐπομένως εἰσερχόμενοι εἰς τὴν Κ.Ε.Α. κινδυνεύομεν νὰ ὑποστῶμεν δεινὴν οἰκονομικὴν καταστροφήν. Μετὰ τὴν εἴσοδόν μας αἱ βιομηχανίαι τοὐλάχιστον κατὰ τὸ ἥμισυ θὰ παύσουν νὰ λειτουργοῦν καὶ κατὰ συνέπειαν κατὰ τὸ ἥμισυ τὸ ἐργατικὸν προσωπικὸν θὰ παύσῃ νὰ ἐργάζεται. Εἰς τὰς βιοτεχνίας ἡ κατάστασις ἐμφανίζεται χειροτέρα, διότι καὶ ἐξοπλισμὸν χειρότερον ἔχουν καὶ οὐδεμία συνδρομὴ παρεσχέθη εἰς αὐτὰς ἀπὸ τὸ Κράτος. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸν γεωργικὸν τομέα. Ἐλέχθη, ὅτι διὰ τῶν λαμβανομένων μέτρων θὰ διευκολυνθῇ ἡ τοποθέτησις τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ συνεπείᾳ τούτου οἱ γεωργοί μας πρόκειται νὰ ἴδουν καλυτέρας ἡμέρας. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἐὰν ἐξαιρέσῃ κανεὶς τὸν καπνόν, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ δυνηθῶμεν συνεπείᾳ τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Κ.Α. νὰ τοποθετήσωμεν περισσότερα γεωργικὰ προϊόντα ἀπὸ ὅσα τοποθετοῦμεν σήμερον εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τοὐναντίον θὰ ἔχωμεν μείωσιν τῶν ἐξαγομένων γεωργικῶν μας προϊόντων, διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους. Μετέχοντα κράτη εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ μάλιστα ὡς ἰσότιμα μέλη, παράγουν ἀπὸ τὰ γεωργικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα παράγομεν καὶ ἡμεῖς καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ δυνηθῶμεν ἡμεῖς νὰ συναγωνισθῶμεν τὰ προϊόντα τῶν ἄλλων χωρῶν. Φροῦτα καὶ κρασιά, ὡς γνωστὸν παράγονται ἐν ἀφθονίᾳ εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ τὴν Γαλλίαν. Γαλακτοκομικὰ γενικῶς προϊόντα παράγονται εἰς τὴν Ὁλλανδίαν, τὴν Γαλλίαν καὶ μερικῶς εἰς τὴν Γερμανίαν. Συνεπῶς, δὲν νομίζω, ὅτι μὲ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Κ.Α. θὰ δυνηθῶμεν νὰ τοποθετήσωμεν περισσότερα γεωργικὰ προϊόντα, εἰς τὰς ἓξ χώρας, ἀπὸ ἐκεῖνα, ποὺ τοποθετοῦμεν σήμερον. Τοὐναντίον κατ’ ἀνάγκην θὰ περιορισθῇ, ἂν δὲν σταματήσῃ παντελῶς, ἡ ἐξαγωγὴ γεωργικῶν προϊόντων μας πρὸς τὰς χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ συγκροτήματος, ἡ ὁποία ὡς γνωστὸν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη βαίνει συνεχῶς αὐξανομένη. Ὡς γνωρίζετε, κατὰ τὸ ἔτος 1958 αἱ ἐξαγωγαί μας πρὸς τὰς χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ συγκροτήματος ἀνῆλθον εἰς 37.880.000 δολλάρια. Κατὰ τὸ 1959 αἱ ἐξαγωγαί αὐταὶ ἐμειώθησαν εἰς 33.659.000 δολλ. καὶ κατὰ τὸ 1960 ἀνῆλθον εἰς 45.497.000 δολλάρια. Ἐπίσης κατὰ τὸ 9μηνον τοῦ 1961 ἀνῆλθον εἰς 33.215.000 δολλάρια, προϋπολογίζεται δέ, ὅτι καθ’ ὅλον τὸ ἔτος θὰ ὑπερβοῦν τὰς ἐξαγωγὰς τοῦ ἔτους 1960. Δυνατὸν νὰ διερωτηθῇ τις, τὶ σχέσιν ἔχουν αἱ ἐξαγωγαί μας πρὸς τὰς χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ συγκροτήματος, μὲ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Κ.Α. Τὸ πρᾶγμα, κ. βουλευταί, εἶναι καταφανές. Αἱ χῶραι τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ, συναλλάσσονται βάσει διμερῶν συμφωνιῶν. Αἱ εἰσαγωγαί, πρὸς αὐτάς, ἐξ ἄλλων χωρῶν ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὰς ἐξαγωγάς, ποὺ θὰ κάμουν εἰς τὰς ἄλλας χώρας. Λόγῳ τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Κ.Α. θὰ μειωθοῦν οἱ δασμοὶ τῶν εἰσαγομένων εἰς τὴν Ἑλλάδα προϊόντων τῶν προερχομένων ἐκ τῶν χωρῶν αὐτῶν καὶ ἕνεκα τούτου τὰ διάφορα ἀγαθὰ τὰ προερχόμενα ἐκ τῶν χωρῶν αὐτῶν θὰ εἶναι εὐθηνότερα. Συνεπῶς, ἀγαθὰ ἐκ τῶν χωρῶν τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ δὲν θὰ εἰσάγωνται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ τότε, κ. βουλευταί, πῶς θὰ πληρώσουν αἱ χῶραι τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ διὰ νὰ ἀγοράσουν ἀπὸ ἡμᾶς γεωργικὰ ἢ ἄλλα προϊόντα. Συνεπῶς, ἕνεκα τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Κ.Α. ὑπάρχει ἄμεσος κίνδυνος νὰ μειωθοῦν αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, ἀφοῦ δὲν θὰ ἐξάγωνται γεωργικὰ προϊόντα, πρὸς τὰς χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ συγκροτήματος. Συνεπῶς, οἱ ἀγρόται μας δὲν πρόκειται καὶ αὐτοὶ νὰ ἴδουν καλυτέρας ἡμέρας μὲ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Ε.Κ.Α., παρὰ τὰς δοθείσας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὑποσχέσεις, ὅτι θὰ ἐπιτύχουν οἱ γεωργοί μας ἕνα καλύτερον εἰσόδημα μὲ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν καὶ τὴν παραγωγὴν προϊόντων δυναμένων νὰ τοποθετηθοῦν εἰς τὰς χώρας τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης. Ἡ ἀναμενομένη πτωχία θὰ ἐντείνῃ τὸ κῦμα τῆς μεταναστεύσεως, τὸ ὁποῖον σήμερον κατατρώγει τὰς σάρκας τῆς Ἑλλάδος. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ὄχι μόνον δὲν θὰ ἔχωμεν αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ἔπρεπε νὰ προσδοκᾶται εἰς τὸ μέλλον, ὄχι μόνον δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἡ Ἑλλὰς τῶν 10 καὶ 12 ἑκατομμυρίων κατοίκων, ἀλλὰ τοὐναντίον συνεπείᾳ τῆς μεταναστεύσεως θὰ ἔχωμεν μείωσιν τοῦ πληθυσμοῦ, θὰ ἔχωμεν τὴν αὐριανὴν Ἑλλάδα μὲ πληθυσμὸν 6 ἢ 7 ἑκατομμυρίων κατοίκων. Καὶ αὗται αἱ σκέψεις, κ. βουλευταί, ἔπρεπε νὰ βαρύνουν κατὰ τὴν λῆψιν τῆς Κυβερνητικῆς ἀποφάσεως διὰ τὸν προσανατολισμὸν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰ δημιουργούμενα οἰκονομικὰ συγκροτήματα. Ἐλέχθη, ὅμως, τὶ ἔπρεπε νὰ κάμωμεν. Νὰ μείνωμεν ἀδιάφοροι ἔναντι τοῦ δημιουργουμένου οἰκονομικοῦ κολοσσοῦ εἰς τὴν Εὐρώπην ἢ νὰ προσχωρήσωμεν εἰς τὸ Ἀνατολικὸν συγκρότημα; Ἀλλά, κ. βουλευταί, τοιοῦτον δίλημμα δὲν ὑφίσταται. Δὲν θὰ εἴμεθα ἡ μόνη χώρα, ποὺ θὰ ἐμέναμεν ἐκτὸς τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν συγκροτημάτων. Θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ προσπαθήσῃ μὲ κἄποιαν ἀνεξαρτησίαν νὰ ἀναπτύξῃ τὴν οἰκονομίαν της δεχομένη ἀπὸ οἱονδήποτε συγκρότημα βοήθειαν, ἐφ’ ὅσον ἡ βοήθεια αὐτὴ δὲν προϋποθέτει ὑποτέλειαν. Πολλαὶ χῶραι αὐτὴν τὴν στιγμὴν οἰκοδομοῦν τὴν οἰκονομικήν των ἀνασυγκρότησιν, δεχόμεναι βοήθειαν καὶ ἀπὸ τὸν Ἀνατολικὸν συνασπισμόν, χωρὶς νὰ ἔχουν ὑποταχθῆ πολιτικῶς εἰς οἱονδήποτε κράτος. Παράδειγμα ἀποτελοῦν ἡ Αἴγυπτος, αἱ Ἰνδίαι, τὸ Ἰράκ. Αἱ χῶραι αὐταὶ ἐδέχθησαν ἀπὸ τὸν Ἀνατολικὸν συνασπισμὸν μακροπροθέσμους πιστώσεις εἰς κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ μὲ ἐλάχιστον ἐπιτόκιον. Ὑπενθυμίζω μάλιστα, ὅτι ἡ Ἀνατολικὴ Γερμανία ἔκαμε καὶ συγκεκριμένην πρότασιν πρὸς τὴν Ἑλλάδα νὰ προμηθεύσῃ πάντα τὰ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπῃτοῦντο διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ 5ετοῦς προγράμματος. Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι βοήθειαν θὰ ἐδεχόμεθα καὶ ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην χώραν, ἐφ’ ὅσον ἡ βοήθεια αὐτὴ δὲν θὰ ἐδίδετο μὲ σκοπὸν τὴν πολιτικήν μας ὑποτέλειαν. Ὑπῆρχε συνεπῶς διέξοδος, καὶ ὑπῆρχε δυνατότης νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξίν μας, χωρὶς νὰ δεσμευθῶμεν μὲ τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Παρὰ ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠκολούθησεν αὐτὴν τὴν ὁδόν. Ἐπροτίμησε διὰ πολιτικοὺς λόγους τὴν ἐξάρτησιν τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Ὅπως γνωρίζητε, κύριοι βουλευταί, ὑπεύθυνοι ἄνδρες διετύπωσαν τὰς σκέψεις, ὅτι ἡ σημερινὴ οἰκονομικὴ ἕνωσις θὰ μεταβληθῇ πολὺ συντόμως εἰς μίαν πολιτικὴν ἕνωσιν. Μὴ λησμονῶμεν, ὅτι τὸ σχέδιον Μάρσαλ ἀπὸ οἰκονομικὸς μηχανισμός, κατέληξεν εἰς πολιτικὸν τοιοῦτον, κατέληξεν εἰς τὸ ΝΑΤΟ. Τοιουτοτρόπως, καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου πιστεύομεν, ὅτι ἡ Κοινὴ Ἀγορά, δὲν θὰ περιορισθῇ εἰς ἕνα οἰκονομικὸν Ὀργανισμόν, ἀλλὰ θὰ ἀποτελέσῃ καὶ πολιτικὸν τοιοῦτον, ὁ ὁποῖος μάλιστα δὲν θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς καταστάσεως καὶ τὴν παγιοποίησιν τῆς εἰρήνης, ὡς λέγουν, ἀλλὰ τοὐναντίον θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα μόνιμον κίνδυνον εἰς τὴν ἰδέαν τῆς εἰρηνικῆς συνυπάρξεως τῶν λαῶν. Ἡμεῖς, κ. βουλευταί, πιστεύομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν πολιτικὴν τῆς ἴσης φιλίας πρὸς ὅλας τὰς χώρας καὶ νὰ δεχώμεθα οἰκονομικὴν βοήθειαν ἀπὸ οἱανδήποτε χώραν, ἐφ’ ὅσον ἡ βοήθεια δὲν συνδέεται μὲ πολιτικὰς προϋποθέσεις. Νομίζομεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μείνωμεν ἐκτὸς τῆς Ε.Κ.Α. καὶ ὡς ἀνεξάρτητοι καὶ ἀδέσμευτοι πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, νὰ ἐργασθῶμεν διὰ τὴν οἰκονομικήν μας ἀνάπτυξιν. Ἡ ΕΔΑ, κ. βουλευταί, πολλάκις εὑρέθη εἰς τὴν θέσιν νὰ ὑποστηρίζῃ πράγματα ποὺ οὐδὲν ἐκ τῶν ἄλλων κομμάτων παραδέχεται. Αὐτὸ βεβαίως, δὲν θὰ ἀπογοητεύσῃ τὴν ΕΔΑ, καὶ δὲν θὰ μειώσῃ τὴν ἐπιθυμίαν μας νὰ ἐκτελοῦμεν τὸ καθῆκον μας, παρ’ ὅλον, ὅτι ἡ γραμμή μας δὲν κρίνεται συμφέρουσα διὰ τὸν τόπον αὐτὸν ἀπὸ τὰ ἄλλα κόμματα. Ἡ πεῖρα θὰ ἀποδείξῃ, ὅπως συνέβη καὶ εἰς πολλὰς ἄλλας περιπτώσεις, ὅτι ἡμεῖς ἔχομεν δίκαιον καὶ οἱ ἄλλοι ἄδικον. Ὅπως καὶ ἄλλοτε, οὕτω καὶ τώρα δὲν θὰ κουρασθῶμεν νὰ ἐπαναλαμβάνωμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐν τῇ πεποιθήσει μας, ὅτι ἡ πολιτική μας θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῆς Ἑλλάδος, θὰ ὑποβοηθήσῃ τὸν λαὸν αὐτὸν νὰ ἴδῃ μίαν καλυτέραν αὔριον. Φοβοῦμαι ὅμως, ὅτι θὰ εὑρεθῶμεν μετ’ ὀλίγα ἔτη εἰς τὴν ἀνάγκην ν’ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι ἡ εἴσοδός μας εἰς τὴν Κ.Α. ὑπῆρξε μοιραία καταστροφή. Ἐπειδὴ ὅμως, κ. συνάδελφοι, ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, θὰ ἤθελα νὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις ἀπὸ δημοσιονομικῆς πλευρᾶς. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου ἀναβιβάζει τὸ ποσὸν κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς μειώσεως τῶν ἐσόδων ἀπὸ 220.000.000 διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ τέλος εἰς τὰ 950.000.000. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν τὰ δημοσιονομικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιδράσουν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῆς οἰκονομίας μας, δηλαδὴ δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ μείωσις τῶν δασμῶν τῶν εἰσαγομένων ἐξ ἄλλων χωρῶν προϊόντων καὶ ἡ ἐκ τούτου μείωσις τῶν ἐσόδων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ἀνησυχεῖ ἐν προκειμένῳ, εἶναι ἡ ἀπαραίτητος ἀναβίωσις ὡρισμένων οἰκονομικῶν βαρῶν ποὺ θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν ἀδυνάτων. Τὸν φόβον μου αὐτὸν ἐνισχύει καὶ ἡ δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ προσπάθεια, διὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν θὰ βαρύνῃ κατὰ 80% τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Δὲν παραγνωρίζω, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ καὶ μία ὠφέλεια ἐκ τῆς μειώσεως τῶν δασμῶν, ἀλλὰ ἡ ὠφέλεια αὐτὴ θὰ περιέλθῃ ὄχι εἰς τὰς λαϊκὰς τάξεις, δεδομένου, ὅτι αὗται δὲν χρησιμοποιοῦν εἴδη πολυτελείας τῶν ὁποίων θὰ μειωθοῦν οἱ δασμοί. Σύμφωνα μὲ τὴν στατιστικήν, τὸ 1958 ἐδηλώθησαν εἰσοδήματα κάτω τῶν 100.000 ἐτησίως 2.863.000. Ἄνω τῶν 100.000, 1.359.000 «...(... Ἀναγινώσκει...)...». Καὶ ταῦτα πάντα, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις εἰσήγαγεν νομοσχέδιον περὶ πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἐτόνισαν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀκόμη, ὅτι ἡ σύνδεσις μὲ τὴν Κ.Ε.Α. θ’ ἀποτελέσῃ ἀρχὴν ὠδίνων. Εὔχομαι νὰ μὴ ἐπαληθεύσουν οἱ φόβοι μας αὐτοί. Εἶμαι βέβαιος, ὅμως, ὅτι διὰ τῆς συνδέσεώς μας ἀρχίζει ἡ καταστροφὴ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ συνεπῶς ἡμεῖς ἔχομεν ὑποχρέωσιν τὴν παροῦσαν συμφωνίαν νὰ καταψηφίσωμεν καὶ νὰ διαφωτίσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐπὶ τῶν κινδύνων, τὰς ὁποίας αὕτη συνεπάγεται διὰ τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας).

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Παπακωνσταντίνου, ἔχει τὸν λόγον.

§41Μ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀντιλαμβάνομαι πόσον δύσκολον εἶναι νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἐξαντλητικῶς ἔχει συζητηθῆ καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἠκούσαμεν ἐκλεκτοὺς συναδέλφους, συναδέλφους ἔχοντας καὶ εἰδικὰς γνώσεις καὶ πεῖραν ἐπὶ τῶν προβλημάτων, ποὺ ἀνακύπτουν καὶ ἐπὶ τῶν θεμάτων, ποὺ σχετίζονται μὲ τὴν σύνδεσιν τῆς χώρας μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἐν τούτοις ἐζήτησα τὸν λόγον, ὄχι διὰ νὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα ἤδη ἐλέχθησαν πρὸς τὸ Σῶμα, ἀλλὰ διὰ νὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις πολιτικοῦ περιεχομένου ἀφ’ ἑνὸς καὶ νὰ θίξω ὡρισμένα ζητήματα, τὰ ὁποῖα, εἴτε δὲν ἐθίγησαν καθόλου, εἴτε ἐθίγησαν ἀνεπαρκῶς ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας. Πέραν αὐτῶν ἔχω ὑποχρέωσιν ἔναντι τῶν ἐκλογέων μου νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ ἰδική μου φωνὴ ἐπὶ ἑνὸς σοβαροῦ θέματος, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ διότι ὡς ἰδιώτης εἶχον ἀσχοληθῆ καὶ παλαιότερον καὶ προσφάτως μὲ τὴν Ἕνωσιν τῆς Εὐρώπης, ἀπὸ οἰκονομικῆς καὶ πολιτικῆς ἀπόψεως. Νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὴν ὅλην μέχρι σήμερον συζήτησιν δύνανται νὰ προκύψουν τρεῖς γενικαὶ διαπιστώσεις. Πρώτη διαπίστωσις εἶναι, ὅτι ὅλαι αἱ πτέρυγες εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συμφωνοῦν, ὅτι τὸ συζητούμενον θέμα εἶναι ἓν ἐκ τῶν πλέον σημαντικῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας, ἂν ὄχι τὸ σημαντικώτερον. Προσφυέστατα ὁ συνάδελφος κ. Ζίγδης εἰς τὴν ἀγόρευσίν του ἐπαραλλήλησε τὴν κύρωσιν τῆς παρούσης Συμβάσεως μὲ τὴν ψήφισιν Συντάγματος, μὲ τὴν παρατήρησιν ἀκόμη, ὅτι ἡ παροῦσα σύμβασις ἐνέχει μεγαλυτέραν βαρύτητα. Ὁ κ. Κωστόπουλος, ἐτόνισεν, ὅτι νομοθέτημα τοιαύτης σημασίας δὲν ἔχει ἔλθη εἰς τὴν Βουλὴν ἐντὸς τῆς τελευταίας 100ετίας. Πράγματι, διὰ τῆς ὑπὸ κύρωσιν συμβάσεως ἐν τῇ οὐσίᾳ πρόκειται περὶ παραχωρήσεως ἀπὸ μέρους μας ἑνὸς τμήματος τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας, εἰς ἕνα εἰδικὸν τομέα. Ἡ Ἑλλὰς θὰ παύσῃ νὰ ἀσκῇ κυριαρχικὰ δικαιώματα εἰς ἕνα τμῆμα τῆς δραστηριότητός της, ἀποφάσεις ἐπὶ οἰκονομικῶν θεμάτων λαμβάνονται ἀπὸ ἕνα τρίτον, οἱονεὶ ὑπερκρατικὸν ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποφασίζῃ δεσμευτικῶς, διὰ τὴν χώραν μας. Ἡ δευτέρα διαπίστωσις εἶναι, ὅτι ὅλαι αἱ πτέρυγες εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μὲ μοναδικὴν ἐξαίρεσιν ἐκείνην τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, συμφωνοῦν εἰς τὸ ὅτι ὀφείλει ἡ Ἑλλὰς ἢ συμφέρει εἰς τὴν χώραν μας ἡ σύνδεσίς της μὲ τὴν Κ.Ε.Α. Αἱ ἀντιρρήσεις τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, εἶναι προφανές, ὅτι ὑπαγορεύονται ἀπὸ λόγους πολιτικούς. Θὰ ἦτο περίεργον δεδομένης τῆς γνωστῆς πολιτικῆς της τοποθετήσεως, ἐὰν ἐδέχετο ἡ ἄκρα ἀριστερὰ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Κ.Ε.Α. Καὶ ἐγὼ προσωπικῶς, ὅσον καὶ τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ἐδηλώσαμεν, ὅτι θὰ ψηφίσωμεν ὑπὲρ τῆς συνδέσεως τῆς Χώρας μὲ τὴν Κ.Ε.Α. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν δύναται νὰ ἀπομονωθῇ. Τὸ θέμα ἔχει ἀναπτύξει κατὰ θαυμάσιον τρόπον ὁ σεβαστὸς συνάδελφος κ. Στεφανόπουλος. Εἶναι γεγονός, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ Βʹ Παγκόσμιος Πόλεμος ὑπῆρξε σταθμὸς εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς ἀνθρωπότητος καὶ διότι κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτοῦ καὶ ἡ τεχνικὴ καὶ ἡ ἐπιστήμη, ἔκαμαν τεράστια ἅλματα. Ἡ πρόοδος αὐτὴ συνεχίζεται μὲ γοργότερον μάλιστα ρυθμὸν καὶ μετὰ τὸν πόλεμον. Ὁ κόσμος ἔχει μικρύνει, ὅσο ποτὲ ἄλλοτε εἰς τὴν ἱστορίαν. Μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν συγκοινωνιακῶν καὶ τηλεπικοινωνιακῶν μέσων, αἱ ἰδέαι κυκλοφοροῦν παντοῦ καὶ δὲν γνωρίζουν ὅρια. Ἔχει δημιουργηθῆ ἕνας νέος τύπος ἀνθρώπου, χαρακτηριστικὸν τῆς ἐποχῆς μας εἶναι ἡ οἰκουμενικότης. Τὰ ἐνδιαφέροντά μας ἐπεκτείνονται πολὺ πέραν τῶν συνόρων τῆς χώρας, τῆς ὁποίας ἔχομεν τὴν ὑπηκοότητα. Εἰς αὐτὸν τὸν μεταπολεμικὸν κόσμον, ἡ τοποθέτησις κάθε Ἔθνους εἰς μίαν Κοινότητα εἶναι ἀπαραίτητος. Τὸ νὰ μείνωμεν ἀπομονωμένοι, εἶναι τοὐλάχιστον ἀφέλεια. Ἀφ’ ἧς ἀπεφασίσθη ἡ σύνδεσίς μας μὲ κἄποιον διεθνῆ συνασπισμόν, δὲν ὑπάρχει περιθώριον, διὰ τὴν ἐπιλογήν. Ἡ Ἑλλὰς διὰ λόγους οἰκονομικούς, διὰ λόγους γεωγραφικούς, διὰ λόγους πολιτιστικούς, ἀκόμη καὶ διὰ λόγους παραδόσεως καὶ λόγους πολιτικούς, ὀφείλει νὰ συνδεθῇ μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. Ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, αἱ ἓξ Χῶραι, αἱ ὁποῖαι ἀπαρτίζουν τὴν Κοινότητα αὐτήν, εἶναι οἱ καλλίτεροι πελάται τῶν προϊόντων μας. Ἀπὸ ἀπόψεως πολιτιστικῆς, ὁ Εὐρωπαϊκὸς πολιτισμὸς εἶναι δημιούργημα τοῦ Ἑλληνοχριστιανικοῦ πολιτισμοῦ. Ἀπὸ ἀπόψεως γεωγραφικῆς, ἡ Χώρα μας ἀνήκει εἰς τὴν περιοχήν, ποὺ λέγεται Εὐρώπη. Ἀπὸ ἀπόψεως παραδόσεως οἱ δεσμοί μας μὲ τὴν Δυτικὴν Εὐρώπην εἶναι οἱ στενώτεροι, ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς ἐκεῖ εἴμεθα τοποθετημένοι. Ἡ τρίτη διαπίστωσις, κ. συνάδελφοι, εἶναι, ὅτι ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς τῆς αἰθούσης ἠκούσθησαν ἀνησυχίαι, διὰ τὸ μέλλον τῆς Χώρας, ἐξεφράσθησαν φόβοι καὶ διετυπώθησαν ἀγωνίαι. Διετυπώθησαν γνῶμαι, ὅτι ἡ ἔνταξίς μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ, ἐνδεχομένως, εἰς τὴν εὐημερίαν. Ἀπὸ τὴν ἄλλην, ὅμως, πλευράν, διετυπώθησαν ἀνησυχίαι, ὅτι ἡ οἰκονομία τῆς χώρας θὰ περιέλθῃ εἰς μαρασμόν. Ὅταν ἐκφράζωνται ἀγωνίαι ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστεράν, αἱ ἀνησυχίαι της εἶναι δικαιολογημέναι. Ἡ ἄκρα ἀριστερὰ ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ καταψηφίσῃ τὴν ἔνταξιν τῆς Χώρας μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ συνεπῶς αἱ προβαλλόμεναι πρὸς δικαιολόγησιν τῆς ψήφου της ἀνησυχίαι, εἴτε πιστεύει εἰς αὐτὰς εἴτε ὄχι, εἶναι ἁπλῶς φυσικαί. Ἐκφράζομεν, ὅμως, καὶ ἡμεῖς ἀνησυχίας, διότι δὲν διεχειρίσθημεν τὴν πολιτικὴν καὶ οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Χώρας διὰ νὰ γνωρίζωμεν πῶς ἔχει ἀντιμετωπισθῆ τὸ μέγα τοῦτο πρόβλημα τῆς ἐντάξεώς μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοραν. Δὲν εἴμεθα ἡμεῖς οἱ κυβερνήσαντες προσφάτως τὴν Χώραν. Ὑπάρχει μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐκυβέρνησε τὴν Χώραν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἡ ὁποία τὴν κυβερνᾶ καὶ κατὰ τὸ παρόν. Αἱ ἐξετάσεις, ποὺ ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις ἀπέδειξαν, ὅτι ἦτο ἀπαράσκευος διὰ τὴν ἔνταξιν τῆς Χώρας μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Βουλὴ εἶναι πολιτικὸν Σῶμα καὶ ἐφ’ ὅσον συζητεῖται τοιαύτης σημασίας νομοθέτημα ὀφείλομεν νὰ προβῶμεν καὶ εἰς τὸν καταλογισμὸν τῶν εὐθυνῶν, ἐκεῖ ὅπου βεβαίως ὑπάρχουν. Καὶ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὸ παρελθὸν θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμφωνίας τῆς Ρώμης καὶ νὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἀπαραίτητα μέτρα διὰ τὴν διαφώτισιν τῆς κοινῆς γνώμης. Οὐδὲν ὅμως μέχρι σήμερον, προπαρασκευῆς τῆς κοινῆς γνώμης μέτρον ἐλήφθη, ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Καμμία ἐκστρατεία διαφωτίσεως δὲν ἀνελήφθη ὑπ’ αὐτῆς, ὅ,τι ἔγινεν, ἔγινεν ἀπὸ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἰδιωτικαὶ Ὀργανώσεις ἀνέλαβον αὐτὴν τὴν πρωτοβουλίαν καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐγένετο μία σειρὰ διαλέξεων. Κατὰ συνέπειαν, ὅ,τι ἔγινεν, ἔγινεν ἀπὸ τὴν πρωτοβουλίαν τῶν ἀνησύχων ἀνθρώπων καὶ σωματείων, χωρὶς ἴχνος Κυβερνητικῆς συμπαραστάσεως. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις βαρύνεται καὶ μὲ τὸ γεγονός, ὅτι οὔτε καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὡς ὤφειλε, δὲν κατετόπισεν ἐν προκειμένῳ. Αἱ διαπραγματεύσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο βεβαίως ἀπὸ πρόσωπα ἱκανά, ἐγένοντο ἐν ἀγνοίᾳ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐμφανίζεται τώρα τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἁπλῶς πρὸς κύρωσιν, χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καμμία ἀλλαγή. Κατὰ τὴν γνώμην μου, θὰ ἔπρεπε ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ εἶχε λάβει γνῶσιν πολὺ πρὸ τῶν διαπραγματεύσεων. Διὰ τοῦτο ὑποστηρίζω, ὅτι αὐτὸ ποὺ ἔγινεν, ἀποτελεῖ καὶ ἔλλειψιν δημοκρατικότητος ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ἀσέβειαν πρὸς τὸ Σῶμα. Ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησε τὸ θέμα αὐτὸ ἰδιωτικὴν ὑπόθεσιν τῶν μελῶν της. Πέραν, ὅμως, ὅλων αὐτῶν, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν προητοιμάσθησαν οἱ τομεῖς τῆς ἐθνικῆς δραστηριότητος. Ἡ Κυβέρνησις, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, προβάλλει ὡς δικαιολογίαν τὴν νομισματικὴν σταθερότητα καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Τὸ γεγονὸς ποὺ μὲ ἐντυπωσιάζει ἰδιαιτέρως, εἶναι ἡ σταθερὰ μείωσις τῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς τὰς Χώρας τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς. «...... (ἀναγινώσκει στατιστικὸν πίνακα τῶν ἐξαγωγῶν μας τῶν τελευταίων ἐτῶν πρὸς τὰς Χώρας τῆς

Κ.Ε.Α.) ......».

Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ μείωσις τῶν ἐξαγωγῶν εἶναι περιστασιακή. Ἡ ἀπάντησις εἶναι εὐφυεστάτη, ἀλλὰ ὄχι οὐσιαστική. Ἐπίσης, ἕνα ἀκόμη γεγονὸς μὲ ἐντυπωσιάζει. Πρόκειται περὶ τῆς σταθερᾶς αὐξήσεως τῆς μεταναστεύσεως τῶν κατοίκων ἰδίᾳ τῶν Ἐπαρχιῶν. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω πίνακα τῶν μεταναστευσάντων νέων, ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν, τὴν Κοζάνην. «...... (ἀναγινώσκει)....». Μὲ τὸν ρυθμὸν αὐτόν, ἀσφαλῶς μέχρι τέλους τοῦ ἔτους κανεὶς δὲν πρόκειται νὰ μείνῃ εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης. Εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν προητοίμασε τὴν ἔνταξίν μας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ὑπάρχουν 3 αὐτοκίνητα μὲ εἰδικὰς μελέτας. Ἐγὼ πλειοδοτῶ, πιστεύω ὅτι ὑπάρχουν 3 βαγόνια. Αἱ μελέται, ὅμως, αὐταὶ πρέπει νὰ ἔχουν μόνον σχετικὴν ἀξίαν, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει γενικὴ κατευθυντήριος γραμμή, δὲν ὑπάρχει συνοχὴ μεταξύ των, ἀλλ’ ἀσφαλῶς ἐγένοντο ὑπὸ τεχνικῶν ἐπὶ λεπτομερειακῶν θεμάτων. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, δὲν κατηγορεῖται μόνον διὰ τὸ παρελθόν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ παρόν. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐμφανίζεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ νομοσχέδιον, δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν σπουδῆς καὶ προχειρότητος, ὅτι πρέπει δηλαδὴ νὰ προλάβωμεν κἄποιον λεωφορεῖον. Ἡ Κυβέρνησις, ἴσως νὰ πιστεύῃ εἰς τὴν ἔνταξιν τῆς Χώρας μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι δὲν κατέληξεν ἀκόμη εἰς θετικὰ συμπεράσματα, ὡς πρὸς τὸ ποῖος εἶναι ὁ καλλίτερος τρόπος διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐπιτυχία, ἴσως ἀκόμη νὰ μὴ πιστεύῃ, ἀλλὰ ἀναγκάζεται νὰ εἰσηγηθῇ τὴν σύνδεσιν. Βεβαίως, ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν φέρει εὐθύνην δι’ ὅσα ἐγένοντο κατὰ τὸ παρελθόν. Προέβη μάλιστα εἰς τὴν δήλωσιν, ἀναγνωρίζων τὴν βασιμότητα τοῦ ἐλέγχου μας, ὅτι, δευτερολογῶν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, θὰ δώσῃ ἐξηγήσεις ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ἐπὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχω νὰ παρατηρήσω, εἶναι τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐφαρμόζει ἕνα πρωθύστερον τρόπον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα. Ζητεῖ, πρῶτον, τὴν κύρωσιν τῆς συμβάσεως καὶ κατόπιν θὰ ἀνακοινώσῃ τὰ μέτρα διὰ τὴν ἐπιτυχίαν της. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν πρώτην ἀγόρευσίν μου ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, δὲν θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἶμαι ἀρνητικός. Ἐπιθυμία μου εἶναι νὰ κάμω δημιουργικὴν ἀντιπολίτευσιν. Δημιουργικὴ ἀντιπολίτευσις, ὅμως, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μόνον ὅταν ὑπάρχῃ μία ὁλοκληρωμένη καὶ συγκεκριμένη κυβερνητικὴ πολιτική. Ἐν προκειμένῳ, δὲν ὑπάρχει τοιαύτη καὶ συνεπῶς εἶναι κατ’ ἐξοχὴν δυσχερὴς ἡ ἄσκησις δημιουργικῆς ἀντιπολιτεύσεως. Παρὰ ταῦτα, θὰ ἐπιχειρήσω νὰ προβῶ εἰς συγκεκριμένας προτάσεις. Εἰς τὸν λόγον του ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐτόνισεν, ὅτι εἰς τὴν χώραν αὐτὴν πρέπει νὰ γίνῃ μία ἐπανάστασις, νὰ γίνῃ ἕνας συγκλονισμὸς εἶπεν ὁ κ. Νόβας. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι οἱ Ἕλληνες καλοῦνται νὰ γίνουν Εὐρωπαῖοι. Πῶς, ὅμως, θὰ ἐπιτευχθοῦν ὅλα αὐτά, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει γίνει διαφώτισις τῆς δημοσίας γνώμης; Πρῶτον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸν ἐκσυγχρονισμὸν τῆς Παιδείας, ὅπως ἐτόνισεν εἰς τὸν λόγον του ὁ συνάδελφος κ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, ὁ ὁποῖος καὶ ἐξήντλησε τὸ θέμα τοῦτο καὶ μᾶς εὗρεν ὅλους συμφώνους. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ θὰ τονίσω μόνον δύο σημεῖα. Οἱ ἀπόφοιτοι Γυμνασίου παραμένουν ἄνευ ἐργασίας καὶ παραμένουν ἄνευ ἐργασίας ὄχι διότι δὲν ὑπάρχουν ὑπηρεσίαι ἀπορροφήσεώς των, ἀλλὰ διότι δὲν παρασκευάζονται πλήρως εἰς τὰ Γυμνάσια. Ἐπίσης, ὑπάρχει ἕνας ἄλλος κύκλος μαθητῶν, τῆς Τεχνικῆς βοηθείας, οἱ ὁποῖοι ἐστάλησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀπεφοίτησαν ἀπὸ σχολὰς τεχνικάς, ἀπέκτησαν ὡρισμένην εἰδικότητα καὶ μετὰ τὴν ἐπιστροφήν των εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν προσφέρουν αὐτὴν τὴν τεχνικὴν ὑπηρεσίαν, ἀλλὰ μετεβλήθησαν εἰς γραφειοκράτας. Ἀπὸ ἀπόψεως τῶν τομέων τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος, διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς συνδέσεως μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὴν γεωργίαν. Ἐπὶ ὕψους συνολικῶν ἐξαγωγῶν μας τὸ 1960 ἐκ 203 ἑκατ. δολλαρίων, τὰ 174 ἑκ. δολλάρια ἀντιστοιχοῦν εἰς ἀγροτικὰ προϊόντα. Πρῶτον, χρειάζεται ἀναδιοργάνωσις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Δεύτερον, μεταρρύθμισις τῶν ἀγροτικῶν Συνεταιρισμῶν καί, ἐν τέλει, ἡ ἐκ βάθρων ἀναδιοργάνωσις τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς, μὲ τὴν ὁπωσδήποτε ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα μὲ τὸν μικρὸν κλῆρον, τὰς πρωτογόνους μεθόδους καλλιεργείας, τὸν ὑψηλὸν τόκον καὶ τὴν ἀτελῆ δανειοδότησιν, τὸ ὑψηλὸν κόστος τῶν λιπασμάτων καὶ τῶν γεωργικῶν φαρμάκων, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποκτήσουν τὴν συναγωνιστικότητα τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων τῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι συμμετέχουν εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινότητα. Παραλλήλως, ἡ Κυβέρνησις, θὰ πρέπει νὰ λάβῃ μέριμναν καὶ διὰ τὴν κτηνοτροφίαν. Ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα 400 κτηνίατροι ἀδιόριστοι. Αἱ ἀνάγκαι τῆς Χώρας μας ἐπιβάλλουν τὸν ἄμεσον διορισμὸν τοὐλάχιστον 200 κτηνιάτρων. Ἡ ἔλλειψις κτηνιάτρων ἐπιφέρει δυσμενῆ ἀποτελέσματα εἰς τὴν ἐν γένει ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας μας, ὅπως καὶ προσωπικῶς, ἄλλωστε, διαπιστώνω. Δὲν ἤκουσα νὰ ἀναφέρεταί τι διὰ τὴν ἁλιείαν. Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὑπάρχει Ὑπηρεσία Ἁλιείας, ἡ ὁποία δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ προσφέρῃ τίποτε, διότι ὑπάρχει ἔλλειψις ὀργανώσεως καὶ ἔλλειψις πιστώσεων. Ἡ Βόρειος Ἑλλάς, εἶναι γνωστόν, ὅτι βρέχεται ἀπὸ νότον ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ θάλασσαν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα Ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον, ὅπως δὲν ὑπάρχει καὶ ἰχθυοτροφεῖον. Μὲ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ προπαρασκευῆς τῆς Χώρας μας, διὰ τὴν ἔνταξίν μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν; Θὰ ὁμιλήσω ἐπ’ ὀλίγον, διὰ τὴν βιομηχανίαν μας. Θὰ πρέπει νὰ ἐκλείψῃ τὸ ἀναχρονιστικὸν καὶ ἀνεκδιήγητον σύστημα τῶν ἀδειῶν σκοπιμότητος εἶναι αὐτόχρημα ἀντιοικονομικὸς ὁ τρόπος καθ’ ὃν κρίνουν τὴν ἵδρυσιν βιομηχανιῶν εἰς τὴν Χώραν μας. Θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ καταργήσῃ τὸ σύστημα αὐτό, σύστημα τὸ ὁποῖον δὲν προσφέρει τίποτε εἰς τὴν βιομηχανίαν. Ἐπίσης, ἡ βιοτεχνία μας εὑρίσκεται εἰς τὰ σπάργανα, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀπασχολεῖ πολὺ περισσότερον ἐργατικὸν δυναμικὸν ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν. Διὰ τὸ ἐμπόριον δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπαφιέμεθα εἰς τὸ δαιμόνιον τοῦ Ἕλληνος, ὅταν τὸ ἐμπόριον εἰς τὰς ἄλλας χώρας ποὺ μετέχουν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἔχει γίνει ἐπιστήμη. Τὸ τραπεζιτικὸν σύστημα θὰ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ. Ἡ δαπάνη χρόνου καὶ τόκου, εἶναι βάρος ἀνυπολόγιστον. Διὰ τὰς χερσαίας μεταφοράς, ἐκτὸς τῶν δι’ αὐτοκινήτων μετακινήσεων τῶν προϊόντων μας, ὑπάρχει καὶ τὸ ἀναχρονιστικὸν σύστημα τῶν σιδηροδρόμων. Καὶ ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει συγχρονισμένον σύστημα μετακινήσεως τῶν ἐμπορευμάτων εἰς τοὺς σιδηροδρόμους, δημιουργοῦνται ὑψηλὰ κόμιστρα, τὰ ὑψηλότερα ἐν Εὐρώπῃ. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα, συγχρονίζουσα πάραυτα τοὺς Σ.Ε.Κ. Ἡ σύμβασις προβλέπει τὴν ἐλευθέραν διακίνησιν τῶν ἐργατῶν. Τὰ ἀνεπτυγμένα, ὅμως, ἡμερομίσθια τῶν ἄλλων χωρῶν, θὰ ἀπορροφήσουν τοὺς Ἕλληνας ἐργάτας. Οὐδεὶς ὡμίλησε διὰ τὰ μεταλλεύματα. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἀξιόλογον ἐξαγωγὴν βωξιτῶν σιδηροπυρίτου, σμύριδος, βαρυτίνης κλπ. Ὁ Νομὸς Κοζάνης ἔχει μεταλλεῖα χρωμίου, ἀμιάντου λευκολίθου, πλὴν τῶν μεγάλων λιγνιτοφόρων κοιτασμάτων. Εἰς τὸ θέμα τῶν μεταλλευμάτων ἡ Ἑλλὰς ἠμπορεῖ νὰ καταστῇ ἀσυναγώνιστος. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης, ἐκτὸς τῶν ἄλλων μεταλλευμάτων ποὺ ὑπάρχουν, ὑπάρχει λευκόλιθος καὶ μάρμαρον. Κατὰ πληροφορίας, μόνον εἰς τὴν Ἰταλίαν ὑπάρχει τὸ ἴδιον μάρμαρον ποὺ παράγεται εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης, ποὺ ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν μαρμάρων γίνεται μὲ πρωτόγονα μέσα. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ρίψῃ τὴν προσοχήν της. Ἐπίσης, ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἀναδιοργανώσῃ τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας, διότι ὁ παρεμβατισμὸς ἐδημιούργησεν ἐξάρτησιν τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος ἀπὸ τὴν λειτουργίαν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἐν τέλει, ἡ βασικὴ ἀντινομία εἰς τὴν οἰκονομικὴν διάρθρωσιν τῆς Χώρας, εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ κέντρου καὶ ἐπαρχίας, ἡ μὴ ἰσόρροπος ἀνάπτυξίς του. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὰς Ἀθήνας ζοῦν χιλιάδες ἀτόμων, τὰ ὁποῖα δὲν προσφέρουν παραγωγικὴν ἐργασίαν καὶ μόνον ἐπιβαρύνουν τὸ κόστος παραγωγῆς. Ἡ διαίρεσις τοῦ Κράτους εἰς Νομούς, δὲν ἐπέτυχε. Θὰ πρέπει ἡ Χώρα νὰ χωρισθῇ εἰς 8 ἢ 10 διαμερίσματα, εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ γίνῃ ἰσόρροπος ἀνάπτυξις. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν μείνει πολὺ πίσω ἀπὸ τὰς ἄλλας Χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Διὰ νὰ καλύψωμεν τὴν διαφοράν, πρέπει νὰ τρέξωμεν. Εἶναι θέμα καὶ οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἀλλὰ καὶ ταχύτητος. Ἂς παραδειγματισθῶμεν ἀπὸ τὸ Ἰσραήλ, τὸ ὁποῖον ἐντὸς δεκαετίας μετέβαλε τὰς ἐρήμους εἰς καλλιεργησίμους ἐκτάσεις, ἐπέτυχε νὰ ἔχῃ κατὰ κεφαλὴν τριπλάσιον εἰσόδημα τοῦ ἰδικοῦ μας, παραγωγὴν ἠλεκτρισμοῦ ἴσην μὲ ἡμᾶς καὶ ἐξαγωγὰς εἰς ὕψος ἀνωτέρας τῶν ἰδικῶν μας. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω βαθύτατα, ὅπως καὶ σεῖς ὅλοι, εἶμαι βέβαιος, εἰς τὰς ἱκανότητας τοῦ λαοῦ μας. Ὁ λαὸς αὐτὸς ἔχει τὴν ἀπαίτησιν ἀνταξίας του ἡγεσίας. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, καὶ εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα ποὺ συζητεῖται αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀπέτυχε. Τὴν βαρύνει ἀκόμη τὸ πελώριον πολιτικὸν θέμα τοῦ τρόπου ἀναρριχήσεώς της εἰς τὴν ἐξουσίαν, τὸ ὁποῖον παραμένει ἀνοικτόν. Ἡ μόνη λύσις εἶναι νὰ παραχωρήσῃ τὴν θέσιν της εἰς ἄλλους ποὺ νὰ ἀποτελοῦν τὴν γνησίαν ἔκφρασιν τῆς λαϊκῆς θελήσεως καὶ ποὺ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ λύσουν ὄχι μόνον τὸ πρόβλημα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς Χώρας, ἀλλὰ τὸ πρόβλημα αὐτῆς ταύτης τῆς ἐπιβιώσεώς της.

§42Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε ζητῶ τὸν λόγον, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α.

§44Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν πορείαν τῶν συζητήσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρξαν μακραὶ καὶ διεξοδικαί, ἔγινε φανερόν, ὅτι οἱ κυβερνητικοὶ καὶ ἡ Ἕνωσις Κέντρου καὶ οἱ Προοδευτικοί, φέρονται ἀκάθεκτοι πρὸς τὴν σύνδεσιν καὶ πρὸς τὴν ἔνταξιν τελικὰ εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, συνηγοροῦν καὶ προπαγανδίζουν ὑπὲρ αὐτῆς. Δὲν λησμονοῦν, φυσικά, νὰ κακίσουν, τὴν δύστροπον, τὴν ἀνυπόφορον, τὴν ἀπαισιόδοξον καὶ κακὴν Ε.Δ.Α., ἡ ὁποία φέρει τὸν κατακλυσμόν, ἡ ὁποία ἐπιμένει νὰ διαταράσσῃ τὴν γενικὴν αἰσιοδοξίαν καὶ τὸν ὀργασμὸν καὶ νὰ ἐμφανίζῃ μὲ ζοφερὰ χρώματα τὸ μέλλον τῆς Χώρας. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι οἱ ὑπεύθυνοι πολιτικοὶ ἄνδρες πρέπει νὰ λέγουν τὴν ἀλήθειαν ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι σκληρά, νὰ ἔχουν μίαν συναίσθησιν εὐθύνης ἀπέναντι τοῦ λαοῦ καὶ νὰ μὴν τὸν διαβουκολοῦν μὲ ἐλπίδας, τὰς ὁποίας καλῶς γνωρίζουν, ὡς ἀβασίμους. Ἔτσι προτιμῶμεν νὰ εἴμεθα μάντεις κακῶν, παρὰ μάντεις κακοί. Ὁ μάντις τῶν κακῶν εἶναι δυνατόν, ἐπισημαίνων τὰς ἐπιζημίας συνεπείας, ἑνὸς μέτρου, νὰ τὸ ἀναχαιτίσῃ. Ὁ κακὸς μάντις, ὁ ὁποῖος προβλέπει τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα βασίμως γνωρίζει, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπέλθουν, εἶναι δυνατόν, ἐνῷ ἐμφανίζεται ὡς αἰσιόδοξος, νὰ γίνῃ ἀφορμὴ τῆς μεγαλυτέρας ζημίας. Φυσικά, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν μεταχειρίζωμαι τὴν ἔννοιαν τῆς μαντείας, κάμνω ἕνα σχῆμα λόγου. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἐρχώμεθα ἐδῶ διὰ νὰ διαφωνήσωμεν, ποῖος ἔχει τὰς καλλιτέρας μαντικὰς ἱκανότητας. Ἐδῶ πρέπει νὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὰς ἐκλογικὰς μεθόδους καὶ νὰ πατήσωμεν στερεὰ εἰς τὸ ἔδαφος τῆς ἐπιστημονικῆς ἀναλύσεως τῶν δεδομένων, τῆς ἐπιστημονικῆς γνώσεως καὶ τῆς ἐπιστημονικῆς προβλέψεως. Αἱ προβλέψεις μας πάντοτε θεμελιώνονται εἰς μίαν σύγχρονον καὶ ἀντικειμενικὴν ἐπιστημονικὴν ἀνάλυσιν. Καὶ δι’ αὐτό, τώρα, ποὺ πρόκειται νὰ ἐπιχειρηθῇ τὸ ἅλμα εἰς τὸ κενόν, ἔχομεν ὑπ’ ὄψει τὰ δεδομένα, ὄχι μόνον εἰς τὴν στατικὴν τῶν σημερινῶν καταστάσεων, ἀλλὰ καὶ μέσα εἰς τὸν δυναμισμὸν τῆς ἐξελίξεως. Καὶ θὰ δικαιωθῶμεν, ὡς ἐδικαιώθημεν πολλὰς φορὰς εἰς τὰς προβλέψεις μας. Διὰ νὰ ἔλθω εἰς τὸν κύκλον τὸν οἰκονομικὸν καὶ μάλιστα τῶν θεμάτων ποὺ σχετίζονται ἐγγύτερον ἢ ἀπώτερον μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, θέλω νὰ ὑπενθυμίσω, πρῶτον, πρὸ μερικῶν ἐτῶν, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδία, δηλαδὴ ἄλλη Κυβέρνησις Καραμανλῆ, πάλιν, Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε., ἐπέμενε νὰ ἐπιβάλῃ τὰ 60 λεπτὰ τῶν τελῶν διὰ τὴν ταξινόμησιν τοῦ βάμβακος καὶ ὑπεδείξαμεν ποία ζημία θὰ ἐπέλθῃ ὄχι μόνον εἰς τοὺς παραγωγούς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν παραγωγικὴν προσπάθειαν. Μᾶς κατηγόρησαν καὶ ὁ κ. Μανέντης, τότε Ὑφυπουργὸς Γεωργίας, καὶ ἕνας εὐγλωττώτατος ἀποδημήσας εἰς Κύριον ἤδη, τότε βουλευτὴς Λακωνίας, ὡς ἐμπρηστάς, ὡς δυναμιτιστάς. Καὶ ἔφερον πάλιν ὅλον τὸ ὁπλοστάσιον τῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ ἐμφυλίου διχασμοῦ, διὰ νὰ ἐπιβάλουν τὴν ψήφισιν τῶν 60 λεπτῶν τοῦ τέλους ἐπὶ τοῦ βάμβακος. Τί συνέβη; Ἐδικαιώθημεν. Καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν μὲν τῆς μεθόδου τῆς ἐπιδοτήσεως τῆς βαμβακοκαλλιεργείας προέβησαν εἰς ἔμμεσον ἐπιστροφήν, τώρα δὲ μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τῆς προστασίας τῶν ἐξαγωγῶν καταργοῦν τελείως, ἐκμηδενίζουν τὸ τέλος, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τότε κατηγγείλαμεν ὅτι εἶναι προωρισμένον νὰ συντρίψῃ καὶ τοὺς βαμβακοπαραγωγοὺς καὶ νὰ τοὺς δυσχεράνῃ. Ἓν ἄλλο πέρυσι, μόλις εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐπιστημονικῆς ἀναλύσεως τῆς πραγματικότητος, συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου περὶ τῶν Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων, ἀπεδείξαμεν περιτράνως, ὅτι, διὰ λόγους καθαρῶς ταμειακούς, ἡ Κυβέρνησις προβαίνει εἰς μίαν ὑπερεκτίμησιν τῶν ἐξόδων, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ὑπέκειτο ὁ Ο.Γ.Α. καὶ εἰς μίαν ὑπεκτίμησιν τῶν ἐσόδων του, δηλ. τῶν βαρῶν ποὺ ἐπέβαλεν εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον διὰ τὴν συνταξιοδότησιν. Τὸ ἀπεδείξαμεν μὲ τοὺς ἀριθμούς, ποὺ εἴχαμεν εἰς τὴν διάθεσίν μας, τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ εἶχαν δημοσιευθῆ. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶχε πολὺ πληρέστερα, πολὺ ἀκριβέστερα στοιχεῖα, ὅλα τὰ στοιχεῖα, ποὺ ἔχουν αἱ ὠργανωμέναι δημόσιαι ὑπηρεσίαι καὶ ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ διαθέτῃ ἕνας βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἤξευρε πολὺ καλύτερον ἀπὸ ἡμᾶς, ὅτι ἡμεῖς εἴχαμε δίκαιον. Ὅμως ἀπὸ αὐτὸ τὸ βῆμα, ὁ ἤδη Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, μᾶς κατηγόρησεν ὡς δημαγωγοὺς κλπ. Δὲν ἐπέρασεν ἔτος καὶ ἐδικαιώθημεν. Θὰ δικαιωθῶμεν καὶ πάλιν. Τί τὸ ὄφελος, ὅμως, ὅταν θὰ ἐπέλθῃ ἡ κατάρρευσις καὶ ἡ συντριβὴ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ὅταν ὁ μισὸς πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδος θὰ ἔχῃ ἐξέλθει;

§45Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Νὰ στραφῶμεν τότε πρὸς τὸν Ἀνατολικὸν Συνασπισμόν.

§46Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν προτείνω αὐτό, ἀλλά, δυστυχῶς, δὲν τιμᾶτε μὲ τὴν προσήκουσαν προσοχήν, προκειμένου περὶ τόσον σοβαρῶν θεμάτων τῆς Ἑλλάδος, τοὺς συζητητάς, τοὺς ὁποίους ἔχετε δικαίωμα καὶ νὰ ἀντικρούσητε καὶ νὰ ἔλθητε ἐδῶ, ἐὰν ἔχετε ἀπόψεις καὶ ἂν ἔχετε τὴν δύναμιν, ν’ ἀναπτύξητε τὰς ἀπόψεις σας. Ἔχετε δικαίωμα καὶ νὰ τοὺς ἀντικρούσητε, ἀλλὰ καὶ ἂν δὲν θελήσητε νὰ τοὺς ἀντικρούσητε, ἔχετε δικαίωμα νὰ μὴ συμφεισθῆτε τὰς ἀπόψεις των. Ἔχετε ἀπόλυτον δικαίωμα καὶ εἶναι σεβαστὴ ἡ γνώμη σας. Ἀλλὰ πρέπει νὰ μὴ παραποιῆτε τὰς ἀπόψεις τῶν ἄλλων. Δὲν εἶναι ἴδιον σοβαρῶν ἀνθρώπων, εἶναι παιδισμός. Τὸ νὰ συνδεθῶμεν μὲ τὴν ΚΟΜΕΚΟΝ ἢ νὰ μεταφέρωμεν τὴν συζήτησιν εἰς τὸ πλέγμα τοῦ Μελιγαλᾶ, δὲν εἶναι σοβαρὸν πρᾶγμα. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ κανεὶς οἱασδήποτε ἀπόψεις, ἠμπορεῖ νὰ καταλογίζῃ εἰς τὸν ἀντίπαλόν του μεγαλυτέρας εὐθύνας δι’ οἱονδήποτε γεγονὸς ἀναφερόμενον εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλά, νομίζω, πρὸ τοῦ σημαντικοῦ καθ’ ἡμᾶς ἐξοντωτικοῦ διὰ τὴν Ἑλλάδα βήματος τούτου, πρέπει νὰ ἐντοπίσωμεν τὴν συζήτησιν εἰς τὴν περιοχὴν καὶ εἰς τὰ πλαίσια, τὰ ὁποῖα τῆς ἀξίζουν.

§47Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Θὰ ἴδωμεν ὅτι, πιὸ κάτω, θὰ καταλήξητε εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον προηγουμένως. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας).

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε.

§49Η. ΗΛΙΟΥ. Λοιπόν, τί τὸ ὄφελος ὅτι θὰ δικαιωθῶμεν; Ὅταν θὰ ἐπέλθῃ μία κατάστασις φθίσεως τῆς οἰκονομίας μας καὶ τοῦ πληθυσμιακοῦ δυναμικοῦ, ὅταν θὰ περάσωμεν εἰς τὴν δοκιμασίαν αὐτὴν καὶ οὐσιαστικῶς εἰς τὴν ἀποικιοποίησιν καὶ εἰς τὴν μετατροπὴν τῆς Χώρας μας εἰς πηγὴν πρώτων ὑλῶν καὶ εἰς τὴν ἀγορὰν βιομηχανικῶν προϊόντων. Δι’ αὐτὸ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι τώρα ποὺ κλείει οὐσιαστικῶς ἡ συζήτησις, διότι ἀπὸ αὔριον θ’ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ὀργανωτικῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχουν μεγάλην σημασίαν καὶ δὲν παρουσιάζουν μεγάλην δυσκολίαν διὰ νὰ ψηφισθοῦν δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, σήμερον ποὺ κλείει ἡ συζήτησις, αἰσθανόμεθα τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀπευθύνωμεν μίαν τελευταίαν προειδοποίησιν, καὶ νὰ διακηρύξωμεν τὴν πίστιν μας, ὅτι ἡ ἀδήριτος ἀνάγκη καὶ κυρίως ὁ ἀγὼν διὰ τὴν ἐπιβίωσιν, θὰ ἀναγκάσῃ τὰς λαϊκὰς μάζας, θὰ ἀναγκάσῃ τὰς παραγωγικὰς τάξεις νὰ πάρουν τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὰ χέρια τους καὶ νὰ προσπαθήσουν μὲ τὴν δρᾶσιν τους νὰ ἀποτρέψουν τὰ δεινὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διὰ τῆς ψήφου σας δὲν θέλετε νὰ ἀποτρέψητε. Εἶναι δέ, μὰ τὴν ἀλήθεια, περίεργος ἡ ἐπιμονὴ νὰ ρίψητε τὴν Χώραν ἀπαράσκευον εἰς μίαν δεινοτάτην περιπέτειαν, διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν μερικὴν αἰσιοδοξίαν καὶ παραδοχήν, ὑπάρχει ἐκ μέρους ὅλων τῶν πτερύγων, αἱ ὁποῖαι ἐπικροτοῦν εἴτε τὴν σύνδεσιν, εἴτε τὴν ἔνταξιν, μία δραματικὴ συνομολόγησις τῶν πελωρίων κινδύνων οἱ ὁποῖοι μᾶς περιμένουν καὶ τῶν ἐλαχίστων πιθανοτήτων αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν πρὸς σωτηρίαν. Πράγματι, ἀπὸ τοὺς βασικοὺς λόγους, ἀπὸ τῆς διαβοήτου ἐκείνης διακοπῆς τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ πρὸς τὸν κ. Γαρουφαλιᾶν, ἀπὸ τοὺς λόγους τοὺς ἐπανειλημμένους καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, καὶ ἀπὸ τὰς ὁμιλίας ὅλων τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως, διαφαίνεται ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ μὴ ἐπισημαίνεται ἡ πιθανότης τῆς καταρρεύσεως, ἡ βεβαιότης λέγω ἐγώ, τὸ ἀμφίβολον δι’ ὅλους τοὺς συνηγόρους τῆς ἐκτάσεως τοῦ ἐγχειρήματος καὶ ὅτι ὅλοι καταλήγουν μαγνητισμένοι εἰς τὴν παραδοχήν. Καὶ ἡ μὲν κυβερνητικὴ διακήρυξις, τὸ ἄλλοθι, καὶ τὸ ὅτι ἡ ἐπιτυχία εἶναι ἔργον ὄχι τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ τῶν ἰδιωτῶν, εἰς τοὺς ὁποίους ἀνήκει καὶ ἡ εὐθύνη, ἐπιβεβαιώνει τὰς ἀπόψεις μας. Δύνανται, ὅμως, νὰ πάρουν, καὶ γνωρίζω ὅτι παίρνουν, ἀπὸ τὸν ἱδρῶτα, ἀπὸ τὸν κόπον, ἀπὸ τὸν μόχθον καὶ ἀπὸ τὸ αἷμα, τὸ ὁποῖον δὲν παύουν νὰ χύνουν αἱ παραγωγικαὶ τάξεις τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν μίαν μετριόφρονα θέσιν ὑπὸ τὸν ἥλιον. Ὑπάρχουν, ὅμως, οἰκονομικοὶ νόμοι ἀμείλικτοι, ποὺ ὅταν παραβιάζωνται ματαιώνουν τὰς προσπαθείας τῶν ἀνθρώπων καὶ προσδιορίζουν ὑπεράνω τῆς θελήσεώς των τὴν πορείαν τῶν οἰκονομικῶν πραγμάτων. Ὑπάρχει ἡ ἄποψις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐπιρρίπτει εἰς τοὺς κυβερνητικοὺς τὴν ἀνικανότητα καὶ τὴν εὐθύνην τῆς ἀποτυχίας ποὺ προβλέπει, ἀλλά, ὅμως, δὲν θέλει νὰ τὴν ματαιώσῃ. Δὲν εἶμαι ἐγώ, ὁ ὁποῖος θὰ γίνω ὁ ἀπολογητὴς τῶν κυβερνητικῶν ἱκανοτήτων. Ἂν καὶ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἀναγνωρισθῇ ὅτι, ἐν συμπαραβολῇ πρὸς τὴν προηγουμένην προεκλογικὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ, ὑπάρχουν σήμερον ποιοτικῶς καλύτερα στελέχη. Ἀλλά, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι θὰ ἦτο τελείως κακόπιστον νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ὑπάρχουν μάζαι, μὲ τὸ κρατοῦν σύστημα, μὲ τὸν κρατοῦντα προσανατολισμὸν ἀπὸ τὰ δυτικὰ συμφέροντα μὲ τὰ ὑπάρχοντα εἰς τὴν Ἑλλάδα δεδομένα εὐκαιριῶν παραγωγικῆς ἀπασχολήσεως τοῦ πληθυσμοῦ, μὲ τὰ δεδομένα τοῦ μεγέθους καὶ τῆς στάθμης τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ τῆς βιομηχανίας μας, μὲ τὴν ὑποτυπώδη μεσαιωνικὴν καὶ συχνὰ ἀνύπαρκτον οἰκονομικὴν ὑποδομὴν εἰς τὸ πλεῖστον μέρος τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὴν χαμηλὴν στάθμην τῆς παραγωγικότητος, μὲ τὰς ἀπηρχαιωμένας μεθόδους εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν, μὲ τὴν σπάνιν τῶν κεφαλαίων μὲ τὰ προερχόμενα ἀπὸ ξένους παράγοντας καὶ εἰς διαφόρους ὑπὸ προνομιούχους ὅρους δάνεια, μὲ τὴν παρασιτικὴν ἐμπορομεσιτικὴν νοοτροπίαν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας μὲ τὴν ἀντιπαραγωγικὴν δημοσιονομικὴν πολιτικήν, μὲ τὴν ἔλλειψιν κάθε περιθωρίου ἀντοχῆς εἰς τὸν ἐξαθλιωμένον πληθυσμόν, ὁ ὁποῖος ἐγκαταλείπει κατὰ μάζας τὸ πάτριον ἔδαφος, εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀναμετρηθῇ εἰς συναγωνισμὸν μὲ τὰ μονοπωλιακὰ δυτικὰ μεγαθήρια. Καὶ ὅτι αὐτοὶ οἱ μάγοι, ποὺ τάχα ἱκανώτατοι ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐφαρμόζοντες τὴν ἰδίαν πολιτικὴν τῆς συνδέσεως ἢ τῆς ἐντάξεως εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, θὰ ὁδηγήσουν αὐτοὶ εἰς καλόν, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ τὸ ὡδήγει εἰς καλόν. Ἐδῶ, κύριοι, πρέπει νὰ τὸ ἀντιληφθῶμεν, διεξάγεται ἕνας ἀγὼν δρόμου μεταξὺ τῶν εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως ποὺ δημιουργοῦνται μὲ τὸ σταγονόμετρον κατὰ δεκάδας ἢ ἑκατοντάδας καὶ ποὺ τώρα μὲ τὸ σάρωμα πολλῶν ἀνεπιδέκτων ἐπιβιώσεως βιομηχανιῶν ἀντὶ νὰ αὐξήσῃ, ἔστω καὶ μὲ τὸ σταγονόμετρον, θὰ μειώνεται εἰς πολὺ μεγαλυτέραν κλίμακα. Γίνεται, λοιπόν, ἀγὼν ἐπιβιώσεως αὐτῶν, τῶν μὲ τὸ σταγονόμετρον εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως καὶ τῆς ἐκτεταμένης ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως τοῦ ὑπὸ ἐξαθλίωσιν καὶ ἄμεσον οἰκονομικὴν ἀνάγκην εὑρισκομένου πληθυσμοῦ, ὁ ὁποῖος καὶ δι’ αὐτὸ φεύγει. Ἐδῶ γίνεται ἕνας ἀγὼν δρόμου μεταξὺ τῆς ἐλλείψεως ἀπασχολήσεως καὶ τῶν μυριάδων ποὺ ἐξακολουθοῦν ἔξω ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος νὰ λιμοκτονοῦν. Ἐδῶ ὑπάρχει ἕνας ἀγὼν δρόμου μεταξὺ τῶν ἀραιότατα καὶ βραδύτατα ἱδρυομένων ἐθνικῶν ἐπιχειρηματικῶν μονάδων καὶ τῆς μαζικῆς ἐξοντώσεως κάτω ἀπὸ τὸν ὁδοστρωτῆρα τῆς Ε.Κ.Α. ἑκατοντάδων καὶ χιλιάδων μικρῶν καὶ μεσαίων ἐπιχειρήσεων, τὰς ὁποίας κανεὶς δὲν ἀμφισβητεῖ. Καὶ μεταξὺ τῶν ἀπὸ τοῦδε προσφερομένων εἰς χαμηλὰς τιμὰς δυτικο–εὐρωπαϊκῶν προϊόντων καὶ εἰς τὸν ἀγροτικὸν καὶ γεωργικὸν τομέα καὶ τῆς ἀπὸ τὴν φύσιν τῶν πραγμάτων μακροτάτης προσπαθείας, ὥστε μὲ ἔργα οἰκονομικῆς ὑποδομῆς, μὲ βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν τῆς γεωργίας, μὲ ἄνοδον τῆς παραγωγικότητος διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς μίαν προσωρινήν, ὄχι κἂν ἐξίσωσιν πρὸς τοὺς ὅρους παραγωγῆς δυτικοευρωπαϊκῶν χωρῶν, ἀλλὰ γίνεται ἀγὼν δρόμου μεταξὺ τῶν ἰσχνοτάτων ἐπενδύσεων ποὺ θὰ ἦτο πολὺ εὐχάριστον, ἂν ἠμπορούσαμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι πραγματοποιοῦνται μὲ ἀριθμητικὴν πρόοδον, δυστυχῶς οὔτε αὐτὸ συμβαίνει, καὶ τῶν μὲ γεωμετρικὴν πρόοδον καὶ μὲ θυελλώδη ρυθμὸν αὐξανομένων ἐπενδύσεων κεφαλαίων εἰς τὰς δυτικοευρωπαϊκὰς οἰκονομίας. Γίνεται ἀγὼν δρόμου μεταξὺ τῶν πολυαρίθμων οἰκονομικῶν, ἀλλὰ καὶ πολιτικῶν δυνατοτήτων ποὺ ἔχουν τὰ ξένα μονοπώλια νὰ θέσουν χεῖρα εἰς τὰς πηγὰς πλούτου τῆς Χώρας, εἰς τοὺς παραγωγικοὺς χώρους τῆς Χώρας ὑπὸ ὅρους προνομιακοὺς καὶ ἀποικιακοὺς καὶ τῆς ἀπροθυμίας καὶ δυσκολίας, τὴν ὁποίαν παρουσιάζουν αἱ ἀντίστοιχοι ἑλληνικαὶ ἐπιχειρήσεις. Ὁ ἀγών των ἐπιδεινώνεται ἀπὸ μίαν ἰδιοτροπίαν κοσμοπολιτικήν, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ, ὅτι μετὰ τὴν ἀξιοποίησιν ὅλων τῶν ἑλληνικῶν διαθεσίμων εἰς ξένα κεφάλαια, ἐὰν γίνῃ ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ δανεισμοῦ καὶ μόνον τοῦ δανεισμοῦ καὶ ὄχι τῆς παραχωρήσεως τοῦ δικαιώματος ἐγκαταστάσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως ἐπιχειρήσεων ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους. Ἐπίσης, ἐδῶ γίνεται ἕνας ἀγὼν δρόμου μεταξὺ τῆς κεκτημένης ἤδη ἀπὸ τοὺς συνεταίρους μας, μέσα εἰς τὴν λεόνειον ἑταιρείαν τῆς Ε.Κ.Α. ὑψηλῆς εἰδικεύσεως καὶ τεχνικῆς πείρας καὶ μορφώσεως καὶ τῆς κατ’ ἀνάγκην μακροχρονίου προσπαθείας διὰ νὰ δημιουργηθοῦν ἐδῶ αἱ προϋποθέσεις ἐκπαιδεύσεως καὶ τὰ στελέχη τὰ εἰδικευμένα καὶ ἐκπαιδευμένα. Καὶ ὑπὸ τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας διεξάγεται αὐτὸς ὁ ἀγὼν δρόμου, ἐπιδεινώνεται ἀπὸ τὴν διὰ πολιτικοὺς λόγους ἀνένδοτον ἄρνησιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐξετάσῃ κἂν τὸ θέμα τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ ἐκείνων τῶν συμπολιτῶν μας, οἱ ὁποῖοι, λόγῳ τῶν δεινῶν περιστάσεων τῆς Πατρίδος, λόγῳ τῶν ἐσωτερικῶν ἀνωμαλιῶν, ἐκπατρισθέντες ἐντεῦθεν, εὗρον εἰς τὰς χώρας ὅπου προσέφυγον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐξειδικευθοῦν εἰς πρῶτα ἢ μεσαῖα τεχνικὰ στελέχη εἰς ὅλους τοὺς κλάδους τῆς οἰκονομίας καὶ τῆς παραγωγῆς. Εἰς αὐτὸν τὸν ἀγῶνα δρόμου, αἱ μὲν ἀνάγκαι τοῦ πληθυσμιακοῦ δυναμικοῦ ποὺ μόνον ἡ ἐργασία του ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ τὸν πλοῦτον εἰς τὴν χώραν, εἶναι ἄμεσοι καὶ προσδιορίζουν τὴν ἐρήμωσιν τοῦ τόπου, αἱ δὲ προοπτικαὶ πραγματώσεως ὅλων τῶν προϋποθέσεων ποὺ θὰ ἀποκλείσουν νὰ μετατραπῇ ἡ ἐνσωμάτωσίς μας εἰς ἕνα ἄνισον καὶ μοιραῖον ἀγῶνα μεταξὺ γιγάντων καὶ νάνου, ἀπαιτοῦν τόσον διάστημα χρόνου διὰ νὰ πραγματοποιηθοῦν, ἂν θὰ ἦτο ποτὲ δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθοῦν μέσα εἰς ἕνα καθεστὼς οἰκονομικῆς καὶ τελωνειακῆς ἑνώσεως, ὥστε ἡ κατάρρευσις μοιραίως θὰ προηγηθῇ εἰς χρονικὰ ὅρια, ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ ἠμποροῦσαν νὰ καρποφορήσουν, πράγματι, παρὰ τὰς δυσχερείας. Ἀναπολήσατε τὰς ὁμιλίας τοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ, τοῦ κ. Βασματζίδη, τοῦ κ. Καραγκιώζη, τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, τοῦ κ. Λούλη, τοῦ κ. Μπαλτατζῆ, ἀλλὰ καὶ τῶν Ὑπουργῶν καὶ τῶν πλείστων καὶ σοβαρωτάτων κυβερνητικῶν ρητόρων καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι κανεὶς δὲν ἔχει αὐταπάτας ποῦ βαίνομεν. Ὑπάρχει μόνον μία δραματικὴ ἐγκαρτέρησις. Γνωρίζετε, καὶ γνωρίζετε καλά, ὅτι μὲ τὸν προσανατολισμόν σας καὶ τὸ σύστημά σας δὲν ἠμπορεῖτε νὰ δώσητε λύσεις εἰς τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα τοῦ Λαοῦ, ἀλλὰ καὶ δὲν θέλετε τὰς λύσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἠμπορεῖ νὰ ὁδηγήσουν ἀσφαλῶς καὶ μὲ θυελλώδη ρυθμὸν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Χώρας καὶ εἰς τὴν εὐημερίαν καὶ προκοπὴν τοῦ Λαοῦ. Καὶ χρησιμοποιεῖτε μεγαλοστόμους ρήσεις καὶ ὁμιλεῖτε περὶ σκληρῶν μέτρων κλπ. Ἐπεσήμανα καὶ κατὰ τὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συζήτησιν ὁμιλίαν μου. Ἀλλὰ ὡμίλησαν καὶ ἄλλοι ρήτορες. Ἀκόμη καὶ αὐτὸς ὁ καλότατος ἄνθρωπος, ὁ κ. Νόβας, περὶ ζητήματος ζωῆς καὶ θανάτου. Καὶ ξαίρουν, ὅτι δὲν εἶναι σχῆμα λόγου, ἀλλὰ εἶναι γυμνοτάτη ἡ ἀλήθεια, εἶναι ἡ κυριολεξία. Καὶ ὅμως τὸ λέγουν αὐτό, ὡσὰν νὰ λέγουν κἄτι σχετικὸν μὲ τὸν καιρόν, μὲ πλήρη ἀπάθειαν. Καὶ ἐμφανίζονται ἁμιλλόμενοι πρὸς ἀλλήλους εἰς σκληρότητα, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ ἐκ Δωδεκανήσου συνάδελφος κ. Ζίγδης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ λέγει: «Ἐὰν δὲν κάμῃ τίποτε ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία, ὄντως θὰ ἀποθάνῃ». Αὐτὰ εἶπε πρὸς τὸν κ. Ἀλλαμανῆν. Τὸ ζήτημα, κατ’ ἐμέ, εἶναι ἐὰν ἀντικειμενικῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ, καὶ πῶς θὰ κάμῃ, καὶ τί θὰ κάμῃ διὰ νὰ μὴ ἀποθάνῃ. Πρὸς τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον, προχθές, εἶπε: «Δὲν εἶναι δυνατὸν μέσα εἰς αὐτὴν τὴν διαδικασίαν νὰ ἐπιζήσουν οἱ πάντες, ἀλλὰ θὰ ἐπιζήσουν οἱ ἱκανώτεροι» καὶ ὅποιον πάρει ὁ χάρος...

§50Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Βεβαίως.

§51Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ αὐτὸ τὸ ἐπισημαίνω, κύριε Ὑπουργέ. Σᾶς συγχαίρω. Ἀλλὰ εἶναι ὁ φυσικὸς νόμος τῆς ἐπιβιώσεως τοῦ ἰσχυροτέρου, ὁ νόμος τῆς ζούγκλας.

§52Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Διὰ νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι, δὲν εἶπον ὅτι θὰ ἐπιβιώσουν τὰ ἄτομα, περὶ βιομηχάνων ὡμίλησα.

§53Η. ΗΛΙΟΥ. Οἱ βιομήχανοι σέρνουν μαζύ τους τὰς βιομηχανίας, τοὺς ἀπασχολουμένους εἰς αὐτάς, οἱ ἀπασχολούμενοι τὰς οἰκογενείας των, καὶ θὰ κλείσουν δέκα καὶ δὲν θὰ δύναται μία νὰ ἐπιβιώσῃ. Αὐτὰς τὰς ἐπιπτώσεις τὰς ξεύρει ὁ κ. Ζίγδης καὶ λέγει: «Ἀπὸ σήμερον καὶ ἐμπρὸς θὰ ἔχωμεν δράματα μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν». Καὶ εἰς ἄλλο σημεῖον: «Ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ ἀναμένωμεν βέβαιον θάνατον, εἶναι αἱ ἐπιχειρήσεις ἐκεῖναι τῶν ὁποίων τὸ τεχνολογικὸν ὄπτιμουμ προϋποθέτει ἀγορὰν μεγαλυτέρας ἐκτάσεως τῆς Ἑλλάδος». Πολὺ ὡραῖα, ὅλαι σχεδὸν αἱ ἄξιαι λόγου ἐπιχειρήσεις δηλαδή. Καὶ παρὰ κάτω: «Αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ θὰ ἐκλείψουν καὶ πρέπει νὰ ἐκλείψουν». Εἰδικώτερον ὁ ἐκ Δωδεκανήσου κ. συνάδελφος ὕψωσε τὰ φλάμπουρα τῆς πολεμικῆς του ἐναντίον τῶν ἀπόψεων τῆς ΕΔΑ εἰς μίαν καθαρῶς προπαγανδιστικῆς φύσεως ἀγόρευσιν, τὴν ὁποίαν ἐνεφάνισε μὲ ἀξιώσεις ἐγκύρου γνώμης. Ἀνασκευάζων δῆθεν τὰς ἀπόψεις μας ὑπεστήριξε πρῶτον, ὅτι εἶναι ἀβάσιμος ὁ κίνδυνος τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἀνταλλαγῶν μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, ἀνταλλαγῶν τῶν ὁποίων ἀνεγνώρισε τὴν σημασίαν. Ἔφερε καὶ μερικοὺς ἀριθμοὺς διὰ νὰ δείξῃ ὅτι εἰς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς ἐσημειώθη ἡ ἀντίθετος κίνησις. Αὐτὸ εἶναι σύγχυσις μέσα εἰς τὰ ἀθροίσματα, διότι αὐτὸ ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἕνα «ἀνφὰν τερρίμπλ» τῶν ἓξ τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ὁ Ἐρρῖκο Ματτέϊ, ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ἰταλικοῦ μονοπωλίου πετρελαιοειδῶν, ἕνας ἀξιόλογος διὰ τὰς ἀντιλήψεις καὶ τὰς ἐφαρμογάς του οἰκονομικὸς παράγων, παρὰ τὰς πιέσεις ἐκ μέρους τῶν παραγόντων καὶ τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, προμηθεύεται πελωρίας ποσότητας πετρελαιοειδῆ ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ τὸ Ἀνατολικὸν μπλόκ. Γενικῶς ὅμως ἔχομεν μίαν σταθερὰν κάμψιν τῶν ἀνταλλαγῶν μεταξὺ τῶν χωρῶν τῶν ἓξ καὶ τοῦ ἀνατολικοῦ μπλόκ, ἐδῶ μάλιστα ὁ «Οἰκονομικὸς Χρόνος» τῆς 12–13ης Φεβρουαρίου, πρὸ ἑβδομάδος, παρουσιάζει ἕνα διάγραμμα, τὸ ὁποῖον δεικνύει ὅτι αἱ ἀνταλλαγαὶ ἀπὸ τὸ ὕψος τῶν 60 δισ. γαλλικῶν φράγκων περίπου ἔχουν πέσει εἰς τὸ ὕψος τῶν 40 δισ. περίπου γαλλικῶν φράγκων. Ἐπίσης, εἶναι λόγου ἄξιον τὸ ὅτι εἰς μίαν συγκέντρωσιν 40 χιλ. Ἰταλῶν ἀγροτῶν τῆς περιοχῆς Πρέντο ὁ Δήμαρχος τῆς Ἀγκούστα, Ἔττορε Λοβέρτι, ὁμιλῶν εἶπεν, ὅτι εὑρίσκονται κατεστραμμένοι, ὅτι τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα ἐφέτος ἔχουν 15– 25% μικροτέραν τιμὴν ἀπὸ ἐκείνην τοῦ 1959–60 καὶ 20% μικροτέραν ἀπὸ τὸ 1960–61. Καὶ τοῦτο ἐξηγεῖται ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ ἕως πέρυσι διετίθετο ποσοστὸν ἀνερχόμενον εἰς τὸ ὄγδοον τῆς παραγωγῆς εἰς τὰς ἀνατολικὰς χώρας, ἤδη συνεπείᾳ τῆς συνδέσεως μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν αἱ ἀνταλλαγαὶ μὲ τὰς ἀνατολικὰς ἀγοράς, ἐμειώθησαν κατὰ τὰ 80% καὶ κίνδυνος ὑπάρχει νὰ ἐκλείψουν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ κανεὶς ἀξίωσιν νὰ ἀγοράζουν ἀγροτικὰ προϊόντα, ὅταν διὰ τῶν δασμολογικῶν καὶ ἄλλων μέτρων τοὺς παρεμποδίζεται ἡ δημιουργία τῶν εὐκαιριῶν ἀνταλλαγῆς. Ἑπομένως συνεκάλυψε τὴν πραγματικότητα εἰς τὸ πρῶτον σημεῖον ὁ κ. Ζίγδης. Δεύτερον, ὑπεστήριξεν, ὅτι παρὰ τὴν ἀνισομερῆ ἀνάπτυξιν τῶν περιοχῶν εἰς τὴν Νοτιοδυτικὴν Γαλλίαν καὶ τὴν Νότιον Ἰταλίαν, ἐν τούτοις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι μένουν εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν αἱ περιοχαὶ αὐταί, ὅπως ἦσαν πρὸ 100 ἐτῶν, τότε ποὺ ἐδημιουργήθη ἡ πολιτική, τελωνειακὴ καὶ οἰκονομικὴ ἕνωσις ὅλων τῶν Ἰταλικῶν κρατιδίων, καὶ τὴν ὁποίαν εἴχομεν παρουσιάσει ὡς ἀπόδειξιν τοῦ γεγονότος, ὅτι χῶραι ἀνισομεροῦς ἀναπτύξεως ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ χώρου ἡνωμέναι ἔχουν ὡς προοπτικὴν αἱ μὲν πλουσιώτεραι ἐξ αὐτῶν νὰ γίνωνται πλουσιώτεραι, αἱ δὲ πτωχαὶ πτωχότεραι. Ἀλλοίμονον ἐὰν μέσα εἰς τὰ 100 χρόνια δὲν ἐσημείωναν κἄποιαν πρόοδον, καὶ ἡ Ἑλλὰς ἐσημείωσε πρόοδον, καὶ χωρὶς κἂν κοινὴν ἀγοράν. Καὶ ἐκεῖναι αἱ ἐπαρχίαι ποὺ εἶναι καθυστερημέναι ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν Πρωτεύουσαν, εἶναι σὲ καλύτερη θέσιν ἀπὸ ὅ,τι ἦσαν τὸ 1862, ἀμφιβολία περὶ τούτου δὲν ὑπάρχει καὶ δὲν διετυπώθη ἀπὸ κανένα. Δὲν εἶναι τὸ θέμα ὅμως αὐτό, δὲν εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀπολύτου ἀνόδου, ἀλλὰ τὸ θέμα τῆς σχετικῆς ἀνόδου, ὅτι ἐνῷ εἰς τὸν εὐρύτερον χῶρον ἀνέρχεται μὲ θυελλώδη ρυθμὸν ἡ οἰκονομία τῶν ἀνεπτυγμένων περιοχῶν μένει στάσιμος ἢ προχωρεῖ μὲ βηματισμὸ χελώνης ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῶν καθυστερημένων περιοχῶν. Μία ἄλλη ἄποψις τοῦ κ. Ζίγδη, ὅτι δὲν οἰκοδομεῖται ἡ κοινὴ ἀγορὰ ὑπὸ τὴν αἰγίδα οἰκονομικῶν μονοπωλιακῶν συμφερόντων, ἀλλὰ ὀφείλεται ἡ δημιουργία της εἰς τὸν ἰδεαλισμὸν τῶν ἐκλεκτικωτέρων παιδιῶν τῆς Εὐρώπης, εἶναι ἐξ ἴσου ἀνακριβής. Τὰ μεγάλα σιδηρουργικὰ μονοπώλια ἵδρυσαν ὡς πρόδρομον τῆς κοινῆς ἀγορᾶς τὴν ἕνωσιν Χάλυβος — Ἄνθρακος. Εἶναι ἀναγκαῖον νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ καὶ συνιστῶ, ἂν ἐνδιαφέρεσθε νὰ μάθετε— καλὸν εἶναι νὰ ἔχῃ κανεὶς τὰς ἀπόψεις ἄλλων, ὄχι νὰ κλείῃ τὰ μάτια πρὸς τὴν πραγματικότητα — συνιστῶ νὰ μελετήσητε ἕνα περισπούδαστον βιβλίον, τὸ ὁποῖον ἐκυκλοφόρησε προσφάτως εἰς τὰ Ἑλληνικά, ἀπὸ Ἕλληνα συγγραφέα, ἀπὸ τὸν Χαρίλαον Μάνον, μὲ τὸν τίτλον. «Ὁ σύγχρονος καπιταλισμός». Ἐκεῖ περιέχει πολυτίμους πληροφορίας οἰκονομικῆς φύσεως.

§54Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Μπορεῖτε νὰ ἐπαναλάβετε τὸ ὄνομα, ἐπειδὴ δὲν τὸ ἤκουσα;

§55Η. ΗΛΙΟΥ. Χαρίλαος Μάνος, ἀριστερὸς συγγραφεύς, ἀξίζει νὰ τὸ διαβάσετε τὸ βιβλίον.

§56Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἀναγινώσκω καὶ ἀριστεροὺς συγγραφεῖς, διότι ἐὰν δὲν τὸ ἔπραττον αὐτό, δὲν θὰ εὑρισκόμην εἰς τὴν θέσιν ὅπου εὑρίσκομαι, τοὺς ἀναγινώσκω καὶ μὲ ἐξαιρετικόν, μάλιστα, ἐνδιαφέρον.

§57Η. ΗΛΙΟΥ. Ὅπως καὶ ἐγὼ καμμιὰ φορὰ τοὺς δεξιούς.

§58Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Καμμιὰ φορά.

§59Η. ΗΛΙΟΥ. Καμμιὰ φορά, μὲ πολὺ ἐνδιαφέρον. Τὸ βιβλίον αὐτὸ περιέχει στοιχεῖα, μεταξὺ τῶν ὁποίων, ὅτι οἱ παραγωγικοὶ κλάδοι τῶν ἕξ, δηλαδὴ ὁ χάλυψ, ἠλεκτρικὴ βιομηχανία, τὸ πετρέλαιον, ἡ βιομηχανία αὐτοκινήτων καὶ οἱ ἐκδοτικοὶ ὀργανισμοί, εὑρίσκονται κάτω ἀπὸ τὸν ἔλεγχον 45 μονοπωλιακῶν συγκροτημάτων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὰ 23 εἶναι εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ τὰ 18 εἰς τὴν Γαλλίαν, ὅτι ἔχουν κοινὰ συμφέροντα μεταξύ των διὰ τὰς τιμὰς καὶ τοὺς ὅρους πωλήσεως, καὶ χώρους, ἐντὸς τῶν ὁποίων τὸ κάθε ἕνα θὰ προσπαθῇ νὰ διαθέσῃ τὴν παραγωγήν του, ὅτι ἑπομένως, ἡ Κοινὴ Ἀγορά, εἶναι ἕνα τρὰστ τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, μὲ σκοπὸν τὴν ἐξασφάλισιν τῆς λειτουργίας τῶν ἰσχυρῶν παραγωγικῶν μονάδων εἰς βάρος τῶν ἀσθενεστέρων, ὥστε νὰ διαιωνισθῇ ἡ ἀνισότης, ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς συμμετοχῆς εἰς αὐτὴν τὴν πανδαισίαν τῶν 45 μονοπωλίων, ἀφ’ ἧς ἀνηγγέλθη ἡ ὑπογραφὴ τῆς συμφωνίας τῆς Ρώμης, ἔγινεν ἀθρόα εἰσροὴ ἀμερικανικοῦ κεφαλαίου ἐκ μέρους τῶν 50 μεγαλυτέρων ἀμερικανικῶν ἐπιχειρήσεων, ὅτι τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1959 εἰσέρρευσαν 102 ἑκατ. δολλάρια καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν Γαλλίαν 60 ἀμερικανικαὶ ἐπιχειρήσεις, εἰς τὴν Ὁλλανδίαν 32, εἰς τὸ Βέλγιον 27 κ.ο.κ., καὶ ὅτι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ τοῦ μηχανισμοῦ τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, πραγματοποιεῖται ἡ κατανομὴ τῶν σφαιρῶν ἐπιρροῆς ἀπὸ τοὺς δυτικοευρωπαίους καὶ ἀμερικανοὺς κεφαλαιούχους, ὄχι μὲ κἄποιαν εἰδυλλιακήν, ἀλλὰ μὲ ὀξυτάτην σύγκρουσιν. Καὶ ἔτσι ὁ μῦθος τοῦ ὑπερεθνικοῦ ὀργάνου, καλύπτει τὰ συμφέροντα τῶν μονοπωλίων. Κύριοι συνάδελφοι, ἄλλο ἐπιχείρημα τοῦ κ. Στεφανοπούλου ἐπὶ τῶν Ἀνατολικῶν Χωρῶν, εἶναι τὸ παράδειγμα τῆς συμπτύξεως εἰς μίαν κοινότητα τὴν ΚΟΜΕΚΟΝ. Ὅπως ἀνέφερα καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν ὁμιλίαν μου, πρόκειται περὶ συγκρίσεως διαφορετικῶν πραγμάτων. Ἐκεῖ πρόκειται περὶ ἁρμονικῆς καὶ σχεδιασμένης ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανίας καὶ καταμερισμοῦ τῶν δευτερευουσῶν ἐπιχειρήσεων μεταξύ των. Δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω ἀναγινώσκων, ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ προσέξητε ἀπὸ μίαν αὐστηρῶς κυβερνητικὴν ἐφημερίδα, τὴν «Μεσημβρινὴν» τῆς 1ης Φεβρουαρίου, μίαν εἰδικὴν ἔκθεσιν τῶν τελευταίων ἀποφάσεων τῆς ΚΟΜΕΚΟΝ καὶ τῆς παρατηρήσεως, ὅτι αὐτὴ στηρίζει τὴν συλλογικὴν προσπάθειαν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ἐπὶ ἑνὸς ἑνιαίου διακρατικοῦ σχεδίου ἐντὸς τῶν πλαισίων, τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ γίνωνται τὰ ἐπὶ μέρους σχέδια. Διερωτᾶται κανείς, ἐὰν εἶναι δυνατὸν ποτὲ ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ νὰ ἀπολήξῃ εἰς ἀποτελέσματα ἀποδεκτά, ὅπως ἡ πειθαρχικὴ ὑπόθεσις τῆς ΚΟΜΕΚΟΝ. Ἀνεφέρθην ἀκόμη, εἰς τὸ ὅτι ἐμνημονεύσαμεν στατικῶς ὡρισμένα στατιστικὰ δεδομένα τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου, περὶ τῶν καταστροφῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπήρχοντο ἐκ τῆς ἐντάξεώς μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Φυσικά, ὅταν παίρνῃ κανεὶς ἕνα στατιστικὸν στοιχεῖον, τὸ παίρνει ἐντοπισμένον κατὰ τόπον καὶ χρόνον καὶ δὲν ἠμπορῶ, παρὰ νὰ μνημονεύσω στατιστικῶς ὅλον τὸν δυναμισμόν, τὸν ὁποῖον θὰ ἀναπτύξω ἐν συνεχείᾳ διὰ νὰ γίνω σαφέστερος, ὅτι ὁ δυναμισμὸς αὐτός, ὁδηγεῖ εἰς ἀκόμη ἀπαισιοδοξότερα συμπεράσματα, διότι δὲν ταυτίζεται μὲ τὸν βερμπαλιστικὸν αἰσιόδοξον δυναμισμὸν τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Δωδεκανήσου. Ὅταν, λ. χ., λέγῃ, ὅτι ἡ Ἑλλὰς πρόκειται νὰ γίνῃ Καλλιφόρνια τῆς Εὐρώπης, ἐνῷ ὅλα τὰ δεδομένα ὁμιλοῦν, διὰ τὴν ἀποσύνθεσιν τῆς Ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας καὶ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ὑπαίθρου, νομίζω, ὅτι εἶναι φανερόν, ὅτι λέγει πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι μὲν ὡραῖα, ἀλλὰ ἀπέχουν ἀπὸ τὴν πραγματικότητα πάρα πολύ. Δὲν θέλω νὰ ἀναφερθῶ, εἰς ὅσα ὁ κ. Ζίγδης καὶ δυστυχῶς καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος καὶ κατόπιν ὁ κ. Κωστόπουλος, κατὰ κἄποιον τρόπον, κατ’ ἐμὲ ἀφελῆ, εἶπον, περὶ νεοφιλελευθερισμοῦ καὶ νεοσοσιαλισμοῦ. Σήμερον εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐφύγαμε ἀπὸ τὴν περίοδον τοῦ οἰκονομικοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν περίοδον τοῦ μονοπωλιακοῦ καπιταλισμοῦ καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν τὴν ΚΕΑ, ἐνῷ εἶναι σοσιαλισταὶ εἶναι πολιτευόμενοι, οἱ ὁποῖοι διὰ λόγους ἐντυπώσεων διατηροῦν τὴν ἐπιγραφὴν «Σοσιαλιστικὸν» εἰς τὸ κόμμα των. Μήπως, ὁ κ. Παπανδρέου δὲν εἶχε κάποτε «Δημοκρατικὸν Σοσιαλιστικὸν Κόμμα»; Ἀκόμη καὶ ὁ Χίτλερ εἶχε «Ἐθνικοσοσιαλιστικὸν» κόμμα. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπαρνοῦνται τὸ χαρακτηριστικὸν γνώρισμα τοῦ Σοσιαλισμοῦ, εἶναι οἱ κοινωνικοποιοὶ τῶν μέσων τῆς παραγωγῆς. Ὅμως, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ σταθῶ ἐπ’ ὀλίγον εἰς τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ μέρος τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ὑπὲρ τῆς ἐντάξεως εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἡ ὁμιλία του εἶχε τρεῖς ἑνότητας. Ἡ πρώτη ἑνότης περιεῖχε μίαν ὁμολογίαν πίστεως πολιτικοῦ καὶ ἰδεολογικοῦ περιεχομένου. Ἂς μὴ κακοκαρδιζώμεθα. Σεβασταὶ εἶναι αἱ ἀντιλήψεις τοῦ καθενός. Ἡ δευτέρα ἑνότης τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Στεφανοπούλου, μὲ ὅλην τὴν ἀγαθὴν προαίρεσιν, ἡ ὁποία τὸν διακρίνει καὶ τὸν ἰδεαλισμόν του καὶ τὴν καλήν του πίστιν, ἐξιδανικεύει καὶ ἐξωραΐζει τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, καὶ τὴν ἐμφανίζει, ὄχι ὁποία εἶναι, ἀλλὰ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι. Καὶ θὰ ἦτο εὐκταῖον νὰ εἶναι. Καὶ φοβοῦμαι, ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν ἐμφάνισιν ἐξιδανικευμένης κοινῆς Ἀγορᾶς, εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν πεπλανημέναι ἐντυπώσεις καὶ ἑπομένως νὰ γίνῃ παρὰ τὴν καλήν του προαίρεσιν, πρόξενος κακοῦ. Λέγει, ὁ κ. Στεφανόπουλος: «Βεβαίως ὑπάρχουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἴδουν τὴν Εὐρώπην μεταβαλλομένην εἰς ὄργανον καθοδηγήσεως ἢ εἰς ὄργανον ἀντικομμουνιστικοῦ ἀγῶνος. Θεωροῦμεν, τοῦτο, ὡς εὑρισκόμενον ἐκτὸς τῆς ἰδέας τῆς Εὐρώπης. Εἰς τὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ὁμιλίαν μου ἀνέφερον σαφεῖς, ρητὰς καὶ κατηγορηματικὰς διακηρύξεις καὶ τοῦ Ἀντενάουερ καὶ τοῦ Χαλστάϊν καὶ τοῦ Στράους, οἱ ὁποῖοι λέγουν σαφῶς, ὅτι ἡμεῖς θὰ κάμωμεν μίαν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, ἡ ὁποία καταλύει τὸν κομμουνισμὸν εἰς ἔκτασιν μέχρι τῶν Οὐραλίων». Καὶ ἑπομένως εἰς τὸ ἴδιον ἐμπίπτει καὶ ἡ δευτέρα περικοπή. «Εἶναι ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἀποβλέπουν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ὅλα τὰ γνωστὰ δεδομένα ἐπιβεβαιοῦν τὴν κυριαρχίαν τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων». Περαιτέρω λέγει: «ἡ ἐκδίκασις πρέπει νὰ μὴ λάβῃ χώραν βάσει τῆς ...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἄλλη διαπίστωσις εἶναι, ὅτι οἱ ἰσχυροὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ συνέπτυξαν τὴν κοινοπραξίαν ἄνθρακος καὶ χάλυβος. Ἀλλοῦ λέγει: «Ἐὰν εἰς τὴν Ἡνωμένην Εὐρωπαϊκὴν οἰκονομίαν δὲν ὑπάρχει ...... (ἀναγινώσκει) ........». Ποῖος ὑποστηρίζει τὸ ἀντίθετον; Τὸ «ἐὰν» αὐτὸ ἐπὶ τῇ βάσει τίνος προϋποθέσεως, νομίζει, ὅτι θὰ πραγματοποιηθῇ; Παρὰ πέρα λέγει: «Πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἰσορρόπησις καὶ σύμμετρος ἀνάπτυξις ........ (ἀναγινώσκει) ...». Δὲν μᾶς εἶπε, ποῦ βλέπει προγραμματισμὸν καὶ προσπάθειαν ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας; Περαιτέρω λέγει: «θὰ παρήγοντο σωρευτικὰ ἀποτελέσματα ἀναπτύξεως ..... (ἀναγινώσκει) ......».

§60Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι βλέπουν.

§61Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν κυβερνοῦν οἱ ἐπιστήμονες. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἰδεαλισμός σας. Ἐφαρμόζονται, ἐκεῖνα ποὺ ἀποφασίζονται εἰς τὰ Συμβούλια τῶν μεγάλων τράστ, τῶν μεγάλων μονοπωλίων καὶ μεγάλων Τραπεζῶν. Αὐτὰ ὑποστηρίζω, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ἐπιμείνω.

§62Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν βασίζονται εἰς ἰδεαλισμόν, βασίζονται εἰς ρεαλισμὸν εἰς ρεαλιστικὴν ἐκτίμησιν τῶν οἰκονομικῶν δεδομένων. Ὑπάρχει πρῶτα–πρῶτα ἀνισορροπία καὶ ὑπάρχει κατόπιν ἐξέγερσις. Εἶναι τὸ φαινόμενον τῶν συζητήσεων καὶ τῆς συμφωνίας ὅλων μας, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἕνας περιφερειακὸς προγραμματισμός. Αὐτὸ θὰ συμβῇ. Τοὺς προειδοποιεῖ. Δὲν εἶναι οὔτε λόγοι ἀνθρωπισμοῦ, οὔτε λόγοι ἠθικῆς, τοὺς ὁποίους ἐπικαλοῦνται καὶ τοὺς ὁποίους ἐπικαλοῦμαι καὶ ἐγώ. Δὲν εἶναι ἰδεαλισμός. Ἄλλο, τὸ νὰ πιστεύετε εἰς ὡρισμένα ἰδεώδη καὶ ἄλλο, τὸ νὰ εἶσθε ρεαλιστής. Ἐγὼ εἶμαι ρεαλιστής. Πιστεύω, ὅμως εἰς ἰδεώδη καὶ ξεύρετε σεῖς, ὅτι ὑπάρχει κἄποια διαφορά.

§63Η. ΗΛΙΟΥ. Πρῶτον, θὰ ἤθελα μίαν ἐξήγησιν. Ἀποτελεῖ μὲ τὸν τρόπον τὸν ἰδικόν μου, τὸν κριτικόν, ἀπότισιν φόρου τιμῆς, τὸ ὅτι εἰδικῶς ἐπιμένω εἰς ὅσα εἴπατε. Διότι μὲ αὐτὸ θέλω νὰ ἀναγνωρίσω τὸ πελώριον κῦρος σας τὸ οἰκοδομούμενον πάνω εἰς τὴν γνωστὴν καλὴν πίστιν καὶ τὸ ἦθος σας. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμένω νὰ κάνω μίαν κριτικὴν ὡρισμένων ἀπόψεών σας. Λοιπόν, ἔρχομαι εἰς αὐτά, ποὺ εἴπατε. Λέγετε, ὅτι ὄχι πλέον ἄλλοι λόγοι, ὄχι λόγοι θεωρητικοί, ἀλλὰ λόγοι συμφέροντος, λόγοι τῆς κατὰ μᾶζαν συγχρόνου παραγωγῆς τῆς πληθοπαραγωγῆς, κατὰ τὸν ὅρον, τὸν ὁποῖον σεῖς προτιμᾶτε, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ φροντίζουν καὶ διὰ τὸν καταναλωτήν. Αὐτὸ εἴπατε νομίζω. Ἐμελέτησα μὲ προσοχὴν τὴν ἀγόρευσίν σας. Λοιπόν, λέγω, αὐτοὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ φροντίζουν καὶ διὰ τὸν καταναλωτήν. Ἡ πληθοπαραγωγὴ δὲν εἶναι χθεσινή. Εἶναι ὑπόθεσις ἀπὸ τῆς βιομηχανικῆς ἐπαναστάσεως, ἀπὸ ἑνὸς αἰῶνος τοὐλάχιστον. Βεβαίως τὰ συστήματα τελειοποιοῦνται καὶ γίνεται πολὺ μαζικωτέρα ἡ παραγωγή. Ὑπῆρχεν ὅμως, προϋπῆρχε καὶ ἡ λεγομένη κρίσις ὑπερπαραγωγῆς, ἡ ὁποία, ὅμως, συνεδυάζετο μὲ ὕπαρξιν ἐκτεταμένων μὴ ἱκανοποιουμένων ἀναγκῶν, διότι ἦσαν ὑποχρεωμένοι, οἱ ἄλλοι, ἐὰν δὲν ἠμποροῦσαν νὰ δώσουν κέρδος εἰς τὸν καπιταλισμὸν αἱ κρίσεις ὑπερπαραγωγῆς ὀφείλοντο εἰς τὴν ὕπαρξιν τῆς μαζικῆς παραγωγῆς, ἐκ τῆς ὁποίας ἐδημιουργεῖτο καὶ τὸ φαινόμενον τῶν περιοδικῶν κρίσεων. Πῶς ἔλυσαν τὰ ζητήματα; Μὲ τὸ νὰ ἐπιστρέψουν μέρος τῶν κερδῶν των, διὰ νὰ δημιουργοῦν καταναλωτάς; Ὄχι. Τὰ ἔλυσαν μὲ τὴν πλέον σκληρὰν ἐκμετάλλευσιν, μὲ τὴν ἐπιδίωξιν κατακτήσεως νέων ἀγορῶν. Δι’ αὐτὸ εἶναι μοιραῖον, ὁ καπιταλισμὸς νὰ μετατρέπεται εἰς ἐπιθετικὸν καπιταλισμόν, εἰς ἰμπεριαλισμόν, νὰ γεννᾷ τὴν ἐπίθεσιν καὶ τὸν πόλεμον, ὅπως, τὸ σύννεφο γεννᾷ τὴν μπόρα, σύμφωνα μὲ τὴν κλασσικὴν εἰκόνα τοῦ μεγάλου Ζωρρές.

§64Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τοποθέτησις τοῦ θέματος, πλέον, ὄχι μόνον ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου, ὡς ὀργάνου παραγωγῆς, ἀλλὰ καὶ ὡς παράγοντος καταναλώσεως, ἀναμφιβόλως ἀρχίζει ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐμφανίζεται ἡ βιομηχανικὴ ἐπανάστασις. Δὲν θὰ εἴχατε τὴν ἀξίωσιν, ὅτι εὐθὺς ἀμέσως θὰ εἰσερχώμεθα εἰς αὐτὴν τὴν εἰδυλλιακὴν κατάστασιν τῆς ἀναγνωρίσεως καὶ ἐκ μέρους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὰς μηχανὰς τῆς ἀνάγκης, ὅπως ἔχουν, ὄχι δούλους, τοὺς ὁποίους νὰ διατρέφουν, ἀλλὰ κατανάλωσιν, ἡ ὁποία ἔχει ἐπαρκῆ ἀγοραστικὴν ἀξίαν. Τὸ γεγονός, ὅτι παρῆλθε τόσος καιρός, δὲν σημαίνει τίποτα. Ἐσεῖς ἔκτοτε ἀνεμένατε, ὅτι ἡ κατάστασις θὰ ὁδηγοῦσε εἰς τὸν κομμουνισμόν. Βλέπετε, δὲν ὡδήγησεν ἐκεῖ. Καὶ παρενεβάλατε καὶ σεῖς τὸν ἰμπεριαλισμὸν διὰ νὰ δικαιολογήσητε τὴν ἀποτυχίαν τῶν προβλέψεων, αὐτῶν τῶν θεωριῶν τοῦ διδασκάλου τοῦ ἐπιστημονικοῦ σοσιαλισμοῦ. Ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι ἔληξεν ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ἀποικία, ἡ ἀποικιοκρατικὴ ἐκμετάλλευσις. Τὶ θὰ κάνουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σήμερον τὰς μεγάλας βιομηχανίας; Τὶ θὰ κάνουν ἐκεῖνοι, ποὺ ἔχουν τὴν πληθοπαραγωγήν; Μοιραίως θὰ ἀναζητήσουν ἄλλας ὁδοὺς καὶ ἄλλας κατευθύνσεις. Καὶ αὐτὸ ὑπέδειξαν καὶ οἱ ποτισμένοι πολιτευόμενοι τοῦ νεοσοσιαλισμοῦ, ὅσον καὶ ἂν δὲν τοὺς δέχεσθε. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ἐκεῖ θὰ ὁδηγηθοῦν. Διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι θὰ καταρρεύσουν καὶ θὰ καταρρεύσῃ καὶ μαζὶ των καὶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἀγορά. Εἶναι μία προειδοποίησις. Δὲν πρόκειται περὶ ἐπικλήσεως συναισθημάτων ἢ ἄλλων ἰδεαλιστικῶν ἀντιλήψεων. Ἐδῶ πρόκειται περὶ καθαρῶν ὑποδείξεων, ὅτι ἐὰν δὲν ἀκολουθήσωμεν τὸν δρόμον αὐτὸν μοιραῖα θὰ εἶναι ἡ πτῶσις ὅλων.

§65Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἀκριβῶς, ὅταν στερεύῃ μία ἀποικία, δημιουργοῦνται προϋποθέσεις καὶ ὅρια ἀποικιοκρατικῆς ἐκμεταλλεύσεως ἄλλων πληθυσμῶν, οἱ ὁποῖοι ἕως τώρα εἶχον παραμεληθῆ. Καὶ νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ Τουρκία καὶ ἡ Ἱσπανία ποὺ σύρονται — διότι ἔρχεται ἡ ὥρα τοῦ καθενὸς νὰ τὸν σύρουν ἐκεῖ μέσα — ὄχι μόνον προορίζονται πρὸς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἐκμετάλλευσιν, ἀλλὰ συγχρόνως διὰ τῆς εἰσόδου τῶν ἀνέργων καὶ τῶν ὑποαπασχολουμένων πρὸς τὰς χώρας τὰς βιομηχανικῶς προηγμένας, διότι αὐτὸ θὰ γίνῃ, συγχρόνως δημιουργοῦνται αἱ προϋποθέσεις αὐξήσεως τῆς ἐφεδρικῆς στρατιᾶς τῶν ἀνέργων καὶ ἑπομένως ἐπιθέσεως ἀποικιοκρατικῆς μορφῆς, κατὰ τοῦ ἰδίου τοῦ πληθυσμοῦ τῶν 6 Χωρῶν, τῶν ἐργαζομένων τῶν 6 χωρῶν. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, διὰ νὰ τελειώνωμεν, διότι δὲν θέλω ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς συμβάσεως νὰ γίνῃ συζήτησις, ἐπὶ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Προέδρου, ἤθελα νὰ παρατηρήσω τοῦτο: Ὅτι τελικῶς, ὁ κ. Πρόεδρος, ἀναγνωρίζει, ὅτι αὐτὰ ποὺ εἶπεν εἶναι περίπου μία δεοντολογία, πῶς εἶναι ἢ ποῦ πρέπει νὰ ὁδηγήσῃ ἡ ἔνταξίς μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Καὶ καταλήγει εἰς τὴν ἐπισήμανσιν τοῦ κινδύνου, ὅτι ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀφετηρία καταβαραθρώσεως τῆς οἰκονομίας μας καὶ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εὐλογία, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ μεταβληθῇ καὶ εἰς κατάραν. Ἡ τρίτη ἐρώτησις τοῦ λόγου τοῦ κ. Στεφανοπούλου, εἶναι μία ὀξυτάτη κριτικὴ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, τὴν ὁποίαν κανεὶς ἀπὸ ἡμᾶς δὲν θὰ ἠρνεῖτο νὰ προσυπογράψῃ πλήρως. Κύριοι συνάδελφοι, ἰδοὺ συνοπτικώτατα μερικαὶ παρατηρήσεις ἐπὶ τῆς συμφωνίας τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ὡς πρὸς τοὺς ὅρους ἀνταγωνισμοῦ, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν πρῶτον, εἶναι φανερόν, ὅτι διὰ ταμειακοὺς λόγους τὸ διϋλιστήριον προμηθεύει καύσιμα ἀπαραίτητα, διὰ τὸν σχηματισμὸν τοῦ κόστους κάθε προϊόντος, ἀλλὰ καὶ τῆς ζωῆς τοῦ ἐργαζομένου καὶ κάθε μετέχοντος εἰς τὴν παραγωγικὴν διαδικασίαν, πολὺ ἀκριβώτερον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν πετρέλαιον. Ἑπομένως ἔχομεν μίαν πρώτην προϋπόθεσιν μειώσεως τοῦ κόστους τῶν πετρελαιοειδῶν. Ἡ μείωσις τοῦ κόστους τῶν πετρελαιοειδῶν, ἡ ὁποία ἐπετεύχθη εἰς τὴν Ἰταλίαν συνετέλεσε πράγματι, εἰς τὴν ἀναζωογόνησιν τῆς βιομηχανίας. Αὐτὸ θὰ ἔχῃ δημοσιονομικὰς ἐπιπτώσεις. Δὲν εἶναι ἡ μόνη. Συνδυάζεται μὲ ἄλλας δημοσιονομικὰς ἐπιπτώσεις καὶ κίνητρα, τὰ ὁποῖα θὰ δημιουργήσουν ἀπαλλαγὰς καὶ ἀτελείας καὶ μίαν σειρὰν ἄλλων ἐπιπτώσεων. Τὸ ἐπισημαίνω αὐτό. Δεύτερον, κατὰ τὸ ἄρθρον 69 τῆς συμβάσεως ἐξαιροῦνται τὰ προϊόντα τῆς Κοινοπραξίας ἄνθρακος καὶ χάλυβος. Εἰς μίαν διακοπήν του, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἶπεν, ὅτι ἐνδεχομένως ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβληθῇ δασμολογικὴ προστασία. Ἀλλά, πάντως τὸ κόστος, ἡ δυνατότης αὐτὴ τῆς προστασίας εἶναι ἀντιφατικὴ πρὸς τὸ χαμηλὸν κόστος, διότι τὸ κόστος τοῦ σιδήρου π.χ. καὶ τοῦ χάλυβος, εἶναι κόστος συντηρήσεως πρώτης ὕλης, καὶ προσδιορίζει τὸ ὑψηλὸν ἢ τὸ χαμηλὸν κόστος καὶ τὴν ἀνταγωνιστικότητα. Πέραν, ὅμως αὐτῶν, ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο σημεῖον. Αἱ 6 αὗται χῶραι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνεπτυγμένην τὴν οἰκονομικήν των ὑποδομήν, εὑρίσκονται εἰς γειτνίασιν μεταξὺ των, ἐνῷ ἡμεῖς εὑρισκόμεθα μακράν. Ἔχομεν λοιπόν, καὶ γεωγραφικοὺς λόγους καὶ λόγους ἐλλείψεως ἔργων ὑποδομῆς, μίαν δυσαναλογίαν εἰς τὰ βάρη. Ἔχομεν εἰς τὸν ἐξηλεκτρισμὸν καὶ τὴν ἠλεκτροκίνησιν τῆς γεωργίας καὶ τῆς ὑπαίθρου μεγάλας δυσχερείας, λόγῳ τῶν χαριστικῶν ὅρων ποὺ ἐδόθησαν εἰς τὸ κόστος τῆς Πεσινέ. Ἔχομεν καὶ τὸ παράπλευρον κόστος τοῦ τραπεζιτικοῦ. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι αἱ Τράπεζαι τὴν τελευταίαν 4ετίαν ἐπενταπλασίασαν τὰ κεφάλαιά των, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ αὐξηθοῦν εἰς ἀμύθητα ὕψη τὰ κέρδη των. Οἱ πόροι τοῦ προϋπολογισμοῦ στηρίζονται ἐπάνω εἰς τὴν ἔμμεσον φορολογίαν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπιβαρύνεται τὸ κόστος καὶ ἡ ἀνταγωνιστικότης. Πῶς λοιπὸν θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ πρόβλημα τῶν πόρων τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅταν θὰ ἔχωμεν μέσα ἐπιχειρήσεις, ὅπως τὸ Διϋλιστήριον καὶ ἡ ΔΕΗ, καὶ ὅταν θὰ δώσωμεν φορολογικὰς ἀπαλλαγὰς εἰς νέας ἐπιχειρήσεις, ποὺ θὰ γίνουν; Πῶς θὰ γίνουν αὐτά; Ἄλλο στοιχεῖον ποὺ δυσχεραίνει τὴν ἀνταγωνιστικότητα, εἶναι τὸ ὕψος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, τὸ ὁποῖον κωλύει τὰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις, ἀπαραιτήτους εἰς τὰ ἔργα οἰκονομικῆς ὑποδομῆς. Καὶ πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι εἰς ποσοστὰ ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου ἐρχόμεθα πρῶτοι, ἀπὸ ὅλας τὰς Χώρας τῆς Ε.Ο.Κ. Ἡ Γαλλία, ἔχει βεβαίως ἀρκετὸν ποσοστὸν μὲ τὸν πόλεμον τῆς Ἀλγερίας καὶ μὲ τὰς φιλοδόξους ἐπιδιώξεις νὰ ἀποκτήσῃ τὸ ὅπλον κρούσεως, τὴν ἀτομικὴν βόμβαν. Ἡ Δυτικὴ Γερμανία, ἔχει 4,9%, ἀλλὰ αἱ χῶραι αὐταὶ ἔχουν κατὰ κεφαλὴν τριπλάσιον ἢ σχεδὸν τετραπλάσιον εἰσόδημα ἀπὸ ἡμᾶς. Πῶς θὰ ὑπάρξῃ ἑπομένως μία παραγωγικὴ ἐπένδυσις, ὅταν ἐμμένωμεν εἰς τοιούτους προσανατολισμοὺς τῆς οἰκονομίας μας, καὶ ὅταν μάλιστα πρόκειται νὰ γίνῃ περικοπὴ τῆς λεγομένης βοηθείας; Ἕνας ἄλλος κλάδος, ἕνας ἄλλος κύκλος παρατηρήσεων, σχετικῶς μὲ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Καὶ ἐκεῖ βεβαίως, κατὰ τὰ πρῶτα μεταβατικὰ ἔτη ἠμπορεῖ νὰ στηριχθοῦν αἱ ἐξαγωγαί μας καὶ πρὸς τὰς 6 χώρας τῆς Κ.Α., ἀλλὰ ἡ σύνδεσις τὰς εὐκολύνει ἢ τὰς δυσκολεύει; Ἡ πρώτη ἰδέα τῶν δυσκολιῶν εἶναι ἡ ἑξῆς: Τὸ τέταρτον πλάνο, τὸ Γαλλικόν, ἐκσυγχρονισμοῦ καὶ τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἀρχίζει νὰ ἰσχύει ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1962, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν ἡ ἀπόδοσις τῆς σταυλικῆς κτηνοτροφίας καὶ τῆς σιτοπαραγωγῆς εὑρίσκεται εἰς ἕνα βαθμὸν διπλάσιον τοῦ ἰδικοῦ μας —καὶ ἔδωσεν ἐν προκειμένῳ πολύτιμα στοιχεῖα ὁ κ. Κελτεμλίδης, διὰ τὴν κτηνοτροφίαν καὶ ὁ κ. Καραγκιώζης, διὰ τὴν σιτοπαραγωγὴν— παρὰ τὸ γεγονὸς αὐτό, μένουν ὡς βιώσιμοι γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις λόγῳ τῆς εἰσόδου εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. προκειμένου περὶ τῆς κτηνοτροφίας μόνον αἱ ἐπιχειρήσεις αἱ ἔχουσαι 30 ἀγελάδας, προκειμένου δέ, περὶ σιτοκαλλιεργείας, μόνον αἱ διαθέτουσαι ἔκτασιν 400 στρεμμάτων. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ κάτω, ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις εἶναι προωρισμέναι εἰς ἐξαφάνισιν καὶ πτώχευσιν. Εἶναι ἀντιοικονομικαί. Ἀλλὰ τί γίνεται ἐδῶ; Κύριοι συνάδελφοι, μὲ ὅλας τὰς ἐπιφυλάξεις, διότι μαθηματικὸς δὲν εἶμαι, ἔκαμα μόνος μου μίαν ἐργασίαν συγκρίσεως τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951 μὲ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1961 καὶ εὑρίσκω, ὅτι μὲ τὴν παραδοχήν, ἡ ὁποία δὲν ἀπέχει πολὺ τῆς ἀληθείας, ὅτι ἡ φυσικὴ κίνησις τοῦ πληθυσμοῦ, θανάτων καὶ γεννήσεων, εἶναι εἰς ὅλους τοὺς Νομοὺς καὶ τὰς περιοχὰς τῆς Χώρας ἴση κατὰ ποσοστόν, ἔχομεν ἀπὸ 1951–1961 μίαν ἐσωτερικὴν μετανάστευσιν 425.000 κατοίκων μὲ κυρίους πόλους ἕλξεως τὴν Διοίκησιν Πρωτευούσης: «..... (ἀναγινώσκει)......». Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ ἐλαχίστων ἡμερῶν, ὁ ἔξοχος Γάλλος πολιτικὸς Μαντὲς Φράνς, ἐδημοσίευσε μίαν ἐνδιαφέρουσαν μελέτην, εἰς τὴν ὁποίαν ἐξετάζει καὶ τὰ προβλήματα, ποὺ δημιουργεῖ ἡ μετανάστευσις, καὶ διαπιστώνει, ὅτι κάθε οἰκογένεια μετακινουμένη δημιουργεῖ δαπάνας, εἰς ἔργα οἰκονομικῆς ἢ κοινωνικῆς ὑποδομῆς, εἰς ἔργα μὴ ὑπολογιζόμενα εἰς δημιουργικὰς δαπάνας, αἱ ὁποῖαι ἀνέρχονται διὰ κάθε οἰκογένειαν εἰς 10.000 δολλάρια. Διότι, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι μετακινοῦνται πρέπει νὰ στεγασθοῦν, δημιουργεῖται πρόβλημα στέγης, πρέπει νὰ πᾶνε τὰ παιδιά των εἰς τὸ σχολεῖον, προκύπτει θέμα σχολείων, πρέπει νὰ γίνουν ἔργα ὑδρεύσεως, φωτισμοῦ κλπ. Θέλετε νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἰς ἡμᾶς, λόγῳ τοῦ ὅτι εὑρίσκονται χαμηλότερα αἱ κοινωνικαὶ σχέσεις, κοστίζει 3.000 δολλάρια, ἔχομεν πάλιν πελωρίας δαπάνας ἐκ τῆς αἰτίας αὐτῆς τῆς ἐσωτερικῆς μεταναστεύσεως, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ὑπαίθρου ἐξ αἰτίας, τοῦ ὅτι ὁ κλῆρος δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν συντήρησιν. Ἔχομεν λοιπὸν μίαν πελωρίαν ἀπώλειαν κεφαλαίου.

§66Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος ὑπολογισμός, ὁ ὁποῖος θὰ ὑποβοηθήσῃ τὸ ἐπιχείρημά σας, ὅτι οἱ ἄνθρωποι τῶν πόλεων στοιχίζουν εἰς τὸ δημόσιον πολλαπλασίως, περισσότερα ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ζοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Εἰς τὴν Γαλλίαν ὑπολογίζεται ἡ διαφορὰ αὐτὴ εἰς 7:1. Σκεφθῆτε ποία θὰ εἶναι ἡ διαφορὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐν τοιαύτῃ ὅμως περιπτώσει, πῶς νὰ ὑπάρξουν διαθέσιμοι ἐπενδύσεις εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§67Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων ἐδέχθην τὴν ἐπίσκεψιν, ὅπως συμβαίνει συχνά, ἑνὸς πρεσβευτοῦ, χώρας τελούσης ὑπὸ καθεστὼς ἀνατολικοῦ τύπου. Καὶ μοῦ εἶπεν, ὁ πρεσβευτὴς μὲ ὑπερηφάνειαν, πῶς ἐγκαταλείπονται εἰς τὴν χώραν του τὰ χωριά, πῶς γίνεται συγκέντρωσις εἰς ἐλάχιστα ἀστικὰ κέντρα τῆς ἐπικρατείας αὐτῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐθεώρησεν, ὅτι εἶναι ἀπόδειξις τῆς βιομηχανικῆς ἀπασχολήσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας αὐτῆς. Εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐπέλθῃ ἐκβιομηχάνησις τῆς Ἑλλάδος, χωρὶς νὰ σημειωθῇ ἡ μετατόπισις τοῦ πληθυσμοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ὑπὸ οἱονδήποτε καθεστὼς μακροπρόθεσμον, θὰ καταστῇ παραγωγικὸς ὁ ἐλάχιστος ἑλληνικὸς κλῆρος; Ἔχει κανεὶς ἀπὸ σᾶς ἀμφιβολίαν, ὅτι ἐκβιομηχάνισις σημαίνει τὸν σχηματισμὸν ἀστικῶν κέντρων καὶ τὸν σημαίνει καὶ θὰ τὸν σημαίνῃ παντοῦ καὶ πάντοτε; Ἔχει κανεὶς ἀμφιβολίαν, ὅτι αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπε καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος σημαίνουν, ὅτι ἐὰν ἕνας χωρικὸς μεταφερόμενος εἰς ἓν ἀστικὸν κέντρον ἔχῃ ἀνάγκην ὑποδομῆς ἀντιστοιχούσης εἰς τὸ πρόσωπόν του, οἰκονομικῆς π.χ. 10.000 δολλαρίων τὶ σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ἁπλούστατα, ὅτι αὐτὸς θὰ ζήσῃ ὑπὸ συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας αὑτὸς ἔζη μέχρι τοῦδε καὶ δι’ αὐτὸ μέχρι τοῦδε δὲν εἶχεν ἀνάγκην αὐτῆς τῆς ὑποδομῆς.

§68Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἐὰν εὕρῃ ἐργασίαν;

§69Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει κἄποια παρεξήγησις εἰς ὅσα εἶπον.

§70Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἀπαντῶ εἰς σᾶς διότι σεῖς δὲν διαφωνεῖτε εἰς αὐτό.

§71Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπεστήριξα, ὅτι πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν περισσότεροι πόλοι ἕλξεως.

§72Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἴπατε, ὅτι ἐσημειώθησαν κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν ὡρισμέναι μετακινήσεις τοῦ πληθυσμοῦ. Ἐὰν ὁ πληθυσμὸς αὐτὸς καὶ καθ’ ὃ μέτρον μετεκινήθη διὰ νὰ εὕρῃ παραγωγικὴν ἀπασχόλησιν ὀρθῶς μετεκινήθη. Ὑπάρχει κανεὶς ἀπὸ σᾶς, ὁ ὁποῖος νὰ ἀμφιβάλλῃ, ὅτι θὰ σημειωθῇ εἰς τοιαύτην καὶ πολὺ μεγαλυτέραν ἔκτασιν μεταβολὴ εἰς τὴν κατανομὴν τοῦ πληθυσμοῦ ἀνὰ τὴν Χώραν; Ὑπάρχει πρόβλημα, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ συζητήσωμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἐπίσης ἐὰν ὁ πληθυσμὸς ἀπασχολῆται παραγωγικῶς καὶ κατὰ ποῖον ποσοστὸν ἀπασχολεῖται. Ἀλλὰ αὐτὸς καὶ μόνον ὁ στατιστικὸς ἀριθμὸς οὐδὲν δηλοῖ, ἀλλὰ δύναται νὰ ἐκληφθῇ ἀπὸ ἕνα ἐπιπόλαιον παρατηρητήν, ὅτι εἶναι ἀπόδειξις θριάμβου. Ἡ δὲ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ τὸν ἐκλάβῃ αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν οὔτε τὸν ἐκλαμβάνει, διότι θέλει νὰ εἶναι εἰλικρινὴς καὶ πρὸς ἑαυτὴν καὶ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀκούουν, καμμιὰ φορὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγομεν. Βεβαίως ὑπάρχουν προβλήματα, ἀλλὰ τὰ προβλήματα αὐτά, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε, ὑπὸ οἱονδήποτε καθεστὼς θὰ ἐδημιουργοῦντο. Ἐὰν παρενέβην, παρενέβην μόνον διότι ἐκάματε τὴν εἰδικὴν αὐτὴν παρέκβασιν, εἰς ὅσα γενικὰ εἶπον. Θὰ ἔχω ὅμως τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀπαντήσω.

§73Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ τοὐλάχιστον χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἑρμηνεύσω τὸ τὶ εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ θὰ σᾶς εἴπω τί ἀντελήφθην ἐγώ, ἐξ ἀφορμῆς αὐτῆς τῆς μικρᾶς διακοπῆς, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔκαμα. Ἐγὼ ἀντελήφθην, ὅτι πράγματι ὑπάρχει ἕνα πρόβλημα εἰς ἡμᾶς μιᾶς κακῆς ἀστυφιλίας ὀφειλομένης ὄχι, εἰς τὸ ὅτι ἤρχισαν νὰ δημιουργοῦνται τοιαῦται εὐκαιρίαι ἐργασίας, ὥστε νὰ σημειωθῇ ἡ ἔξοδος ἀπὸ τὰ χωριά, πρὸς ἐξεύρεσιν πόρου ζωῆς, ἀλλὰ ἐν πολλοῖς ὀφειλομένης εἰς τὰς δυσμενεῖς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι κυριαρχοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ εἰς μίαν ἀβεβαίαν ἐλπίδα, ποὺ ἔχει αὐτὸς ὁ πληθυσμός, ὅτι ἴσως μπορέσῃ νὰ εὕρῃ ἐργασίαν εἰς τὰ μεγαλύτερα κέντρα. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω, ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν προσδοκίαν καὶ εἰς αὐτὰς τὰς ἐλπίδας σπανιώτατα δίδεται μία ἱκανοποιητικὴ ἀπάντησις. Καὶ ἐκεῖ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. συναδέλφου ἔχει μίαν ἀξίαν, διότι ὅλοι θὰ συμφωνήσωμεν μαζί σας, ὅτι ἐὰν αὐτὸς ὁ πληθυσμὸς ἔρχεται νὰ δώσῃ ζωὴν εἰς νέας ἐπιχειρήσεις, ὀρθῶς ἔρχεται. Τότε ὑπάρχει μόνον θέμα οἰκονομικόν, ὅτι πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν τὰς συνθήκας τῆς διαβιώσεώς του, διὰ τὰς ὁποίας θὰ χρειασθοῦν κεφάλαια, ἀλλὰ τοὐλάχιστον αὐτὸ θὰ γίνεται εἰς μίαν παραγωγικὴν προσπάθειαν ἀναπτύξεως. Ὅταν, ὅμως, αὐτὸς ὁ πληθυσμὸς ἔρχεται καὶ περιφέρεται ἄνεργος καὶ γυρίζῃ νὰ εὕρῃ καὶ ζητεῖ ματαίως νὰ εὕρῃ ἀπασχόλησιν καὶ δὲν εὑρίσκει —καὶ ξεύρετε καὶ ὅλοι ξεύρομεν, ὅτι μία ἀπὸ τὰς μεγαλυτέρας ταλαιπωρίας ἡμῶν τῶν πολιτικῶν εἶναι πῶς θὰ βοηθήσωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους νὰ εὕρουν κἄποιαν ἐργασίαν— τότε ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ὡς πρὸς τὰ πρόσθετα κοινωνικὰ βάρη, ποὺ δημιουργεῖ αὐτὴ ἡ ἀστυφιλία, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀκριβής.

§74Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, οὐδεὶς εἶπεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει πρόβλημα εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως. Ἐξ ὁρισμοῦ χώρα ὑποανάπτυκτος εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔχει πρόβλημα καὶ ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως. Ἔχομεν δὲ πρόβλημα τοιοῦτον ὀξύ. Διατὶ ἔκαμον αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ καὶ ποίαν ἔννοιαν εἶχον. Εἶχον τὴν ἑξῆς ἔννοιαν. Ὅτι, ἐὰν δὲν πλανῶμαι συζητοῦμεν σήμερον καὶ συζητεῖ ὁ κ. Ἠλιοῦ περὶ τῆς συνδέσεως τῆς χώρας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ εἶπον, ὅτι αὐτὰ τὰ φαινόμενα τῆς νοσηρᾶς ἢ μὴ νοσηρᾶς ἀστυφιλίας θὰ σημειωθοῦν καὶ ἐσημειώθησαν. Καὶ θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ σημειοῦνται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐσημειώθησαν εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου, καὶ δὲν θὰ ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν σύνδεσίν μας. Ἡ σύνδεσις αὐτὴ δὲν πρόκειται νὰ μεταβάλῃ τὸ καθεστὼς αὐτό. Τὶ σχέσιν ἔχει, ὅτι ὑπάρχει μία συγκέντρωσις τοῦ πληθυσμοῦ πρὸς ὡρισμένα κέντρα μὲ τὸ πρόβλημα, ποὺ συζητοῦμεν τώρα.

§75Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἔγινε ἀρκετὸς κύκλος διακοπῶν καὶ πρέπει νὰ συνεχίσω ἐγὼ πλέον. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔγινα ἀντικείμενον τῆς προσηκούσης προσοχῆς ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι καὶ τὸ παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἴσως διὰ νὰ μὲ ἀποστομώσῃ, ἔφερε τοῦ πρεσβευτοῦ Ἀνατολικῆς Χώρας τοῦ ἐπαιρωμένου, διὰ τὴν μείωσιν τῶν ἀγροτικῶν καὶ τὴν αὔξησιν τῶν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα κατοικούντων, ἦτο, νομίζω, ἄσχετος πρὸς αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξα καὶ ἰσχυρίσθην, ὅτι δὲν ἐπηρεάζει ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Βεβαίως κατ’ ἐπανάληψιν ἐτονίσαμεν, ὅτι δι’ ἡμᾶς τὸ πρόβλημα τῆς γῆς, τοῦ ποῦ θὰ ἀπασχοληθῇ ὁ πληθυσμὸς ὁ πλεονάζων, καὶ ὁ ὁποῖος πρέπει κάθε φορὰ νὰ πλεονάζῃ περισσότερον. Δηλαδή, ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς νὰ πλεονάζῃ περισσότερον εὑρίσκων, ὅμως, ἀπασχόλησιν, νὰ πλεονάζῃ, ὡς πρὸς τὸν τομέα τῆς ἀγροτικῆς ἀπασχολήσεως, ὁπότε τὸ πρόβλημα τῆς γῆς τὸ λύει, διότι ἡ γῆ, ἡ νέα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν παλαιάν, εἶναι ἡ ἀπασχόλησις εἰς τὴν βιομηχανίαν.

§76Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὰς χώρας, μὲ τὰς ὁποίας συνδεόμεθα τοῦ ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ ὁ γεωργικὸς πληθυσμὸς ἀποτελεῖ τὸ 15% πλὴν τῶν Ἰταλῶν ποὺ φθάνει τὸ 35%. Εἰς ἡμᾶς εἶναι 47 ἢ 48%.

§77Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν εἶναι τόσον.

§78Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι εἶναι 17. Ὄχι τοῦ συνόλου, τοῦ ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ.

§79Η. ΗΛΙΟΥ. Τὶ σχέσιν ὅμως ἔχει αὐτὸ μὲ τὸ γεγονός, ὅτι λόγῳ λιμοκτονίας, λόγῳ κινδύνου νὰ πεθάνουν ἀπὸ τὴν πεῖναν ἐγκαταλείπουν τὴν ὕπαιθρον καὶ ἔρχονται ἐδῶ, ὄχι διὰ νὰ εὕρουν παραγωγικὴν ἀπασχόλησιν εἰς τὰ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναπληρώσουν τὰ χωράφια, ἀλλὰ διότι ἔστω καὶ ἀπὸ ἀνάγκην θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ πουλοῦν τυρόπιττες ἢ ὅ,τι δήποτε ἄλλο....

§80Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὶ σχέσιν ἔχει αὐτὸ μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν;

§81Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως, κ. Ὑπουργέ. Νομίζω, ὅτι δὲν ἐπροσέξατε ἀπὸ ποῦ ἐξεκίνησα καὶ προσπαθῶ νὰ τὸ ἐπαναφέρω. Ἑπομένως ἔρχονται ἐδῶ, ὄχι, ὡς παραγωγικῶς ἐργαζόμενοι, ἀλλὰ λόγῳ τῶν ἀθλίων συνθηκῶν τῆς ὑπαίθρου. Καὶ εὑρίσκομαι εἰς τομέα τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας καὶ εἶπα, ὅτι τὸ τέταρτον Γαλλικὸν πλάνον, λέγει, ὅτι χρειάζονται 400 στρέμματα, διὰ νὰ εἶναι βιώσιμος ἡ σιτοκαλλιέργεια ἢ 30 ἀγελάδες. Ἡμεῖς σήμερον, μὴ ἔχοντες εἰσέτι συνδεθῆ μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ἔχομεν ἐπίπεδα χαμηλότερα βιωσιμότητος τοῦ κλήρου, ὄχι τόσον ὑψηλά, ὅσον προβλέπεται, ὅτι κατ’ ἀνάγκην θὰ φθάσῃ καὶ εἰς τὴν προηγμένην Γαλλίαν ὑπὸ ἔποψιν ἀγροτικῆς παραγωγικότητος καὶ παρὰ τὸ ὅτι ἔχομεν αὐτὴν τὴν ἐσωτερικὴν μετανάστευσιν. Ὅταν ἑπομένως αἱ συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦνται μέσα εἰς μίαν Κοινὴν Ἀγοράν, συντρίψουν ἀκόμη περισσότερον καὶ συντελέσουν εἰς τὴν ἀποσύνθεσιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας καὶ εἰς μεγαλυτέραν ἔξοδον τῶν ἀγροτῶν βεβαίως αὐτὸ θὰ εἶναι ἕνα καθαρὸν παθητικὸν χωρὶς νὰ ἀναπληροῦται μὲ τὴν δημιουργίαν εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως, διότι τὸ τέταρτον Γαλλικὸν πλάνον, προβλέπει τὴν δημιουργίαν ἐντὸς τῆς 4ετίας 940.000 νέων εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως, πρᾶγμα περὶ τοῦ ὁποίου δὲν εἶναι δυνατὴ πρόβλεψις παρ’ ἡμῖν. Καὶ πέραν αὐτοῦ ἔχομεν καὶ τὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μετανάστευσιν. Ἑπομένως πραγματοποιεῖται πράγματι μία ἀναδιάρθρωσις τῆς ὑπαίθρου, ὄχι κατὰ τὸν κυβερνητικὸν προγραμματισμὸν τῆς ἀναδιαρθρώσεως, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν πίεσιν καὶ τὴν ἀδήριτον ἀνάγκην τῶν πραγμάτων καὶ σύμφωνα μὲ τὴν στατιστικὴν ἐπετηρίδα τῆς Ἑλλάδος τοῦ 1960 καὶ τοῦ μηνιαίου στατιστικοῦ δελτίου τῶν Δημοσίων Οἰκονομικῶν τοῦ 1961, διὰ τὰ ἔτη 1960 καὶ 1961, εἰς τὰ 6 ἔτη Κυβερνήσεως Καραμανλῆ ἀπὸ 1956–1961 462.000 ἀγροτικὰ κτήματα ἀξίας 4,5 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, ἐξεποιήθησαν, διότι τὰ ἀφίνουν καὶ φεύγουν, εἴτε διὰ νὰ κάμουν τὰ ναῦλα τους διὰ τὴν μετανάστευσιν πρὸς τὴν Αὐστραλίαν, εἴτε διὰ νὰ ἐξοφλήσουν ὡρισμένα χρέη, εἴτε διὰ νὰ κάμουν ὅ,τι δήποτε ἄλλο καὶ οὕτως ἀναδιαρθρώνεται ἀπὸ ἀπόψεως συνθέσεως γῆς ἡ ὕπαιθρος καὶ ἀκόμη ἀναδιαρθρώνεται καὶ ἀπὸ ἀπόψεως καρπώσεως, ὄχι ἀπὸ ἄποψιν ἰδιοκτησίας. Παλαιότερον εἰς τὴν θέσιν τοῦ τσιφλικᾶ καὶ κολλήγου, ὁ τσιφλικᾶς ὁ κύριος τῆς γῆς, ἦτο ὁ ἄρχων, ὁ ἰδιοκτήτης καὶ ἐνοικίαζεν ὁ κολῆγος ἀπὸ αὐτὸν ἢ ἔπαιρνεν ἐπὶ γεωμόρῳ ἕνα κομμάτι. Σήμερον, ὁ διάδοχος τοῦ κολλήγου, ὁ κάτοχος μικροῦ κλήρου, εἰς τοὺς κάμπους τὸ ἐνοικιάζει εἰς τὸν μέσον κύριον τῆς παραγωγῆς τῶν κινητῶν, εἰς τὸν κύριον τοῦ τρακτὲρ καὶ τῆς ἁλωνιστικῆς μηχανῆς καὶ τὸ δίδει δι’ ἕνα κομμάτι ψωμὶ πρὸς ἐκμετάλλευσιν καὶ φεύγει διὰ νὰ ζητήσῃ παρασιτικὴν ἀπασχόλησιν. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας ἀποσαθρώσεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας εὑρισκόμεθα. Πῶς θὰ γίνῃ ἑπομένως ἡ ἐξυγίανσις τοῦ κόστους τοῦ ἀγροτικοῦ προϊόντος; Ἐν πρώτοις χωρὶς τὴν ρύθμισιν τῶν χρεῶν δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ. Ὁ κ. Ἀδαμόπουλος εἶπε προχθές, ὅτι θὰ γίνῃ ἡ ρύθμισις εἰδικῶς ἐξεταζομένης καὶ ἀτομικῶς ἑκάστης περιπτώσεως. Πιστεύω, ὅτι χρειάζεται μία ἑνιαία, ἁπλῆ, αὐτόματος ρύθμισις, ὅπως τοῦ νόμου 977. Τὸ ἄλλο θὰ δώσῃ ἀφορμὰς εἰς κομματικὴν συναλλαγήν, εἰς ἄνισον καὶ κακὴν μεταχείρισιν πολιτῶν ἐπὶ τῇ βάσει κομματικῶν κριτηρίων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁμιλῶν προχθὲς εἰς τὸ Ἐπιμελητήριον, ὑπεσχέθη, ὅτι δὲν θὰ δοθῇ κατ’ ἀρχὴν εἰς τοὺς γεωργικοὺς συνεταιρισμοὺς καμμία ἐπιχείρησις γεωργικῆς βιομηχανίας, ἐκτὸς ἐὰν ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία δὲν θελήσῃ νὰ ἀναμιχθῇ.

§82Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶπον εἰς τὸ Ἐπιμελητήριον καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐδῶ, ὅτι ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι βεβαίως νὰ στηρίξῃ τὴν ὅλην προσπάθειαν τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας καὶ ἑπομένως καὶ τῶν γεωργικῶν βιομηχανιῶν εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Εἶπον, ὅτι καθόλου δὲν ἀποκλείεται οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ ἐφ’ ὅσον θὰ θελήσουν μέσα εἰς αὐτὰ τὰ πλαίσια νὰ ἀσκήσουν τὸ λειτούργημα τοῦ βιομηχάνου νὰ τὸ ἀσκήσουν, θὰ ἴδητε δέ, ὅτι ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ ἐξαγγελθοῦν σαφῆ καὶ συγκεκριμένα μέτρα. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐφ’ ὅσον μέχρι τοῦδε ἐδιστάσαμεν νὰ πάρωμεν γενναίας πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν ἀποφάσεις, διὰ ποικίλους λόγους δὲν ἀπέκτησεν ἀκόμη ἡ χώρα ἀξίας λόγου γεωργικὰς βιομηχανίας. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ἱδρύωνται γεωργικαὶ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι νὰ εἶναι παθητικαὶ καὶ εἰς τὸ τέλος νὰ ἀποβαίνουν εἰς βάρος αὐτῶν τούτων τῶν ἀγροτῶν ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἱδρύθησαν. Ἀντιθέτως, νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν ὀργανώσεις εἰς τὸ βάθος συνεταιριστικαί, ὅπως ἡ Σ.Ε.Κ.Ε., ἡ ὁποία λειτουργεῖ καὶ ἀσκεῖ καπνεμπορίαν ὡς ἀνώνυμος ἑταιρεία μὲ τὰς εὐλογίας μας καὶ μὲ τὴν χρηματοδότησιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Καὶ πολὺ ὀρθῶς. Θὰ λειτουργήσουν ὅλοι μὲ αὐτὰ τὰ κριτήρια. Διότι ἐὰν δὲν λειτουργήσουν ὅλοι μὲ τὰ ἴδια κριτήρια, ἁπλούστατα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ οἰκονομία. Αὐτὸ εἶπον εἰς τὸ Ἐπιμελητήριον καὶ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐνώπιον ὑμῶν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνουν βιομηχανίαι ἐκείνου τοῦ τύπου τοῦ γνωρίμου, ὁ ὁποῖος, νομίζω, ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν ἐφαρμοσθεὶς ἐν τῇ πράξει ὡδήγησεν εἰς τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα δυστυχῶς ὅλοι γνωρίζομεν. Αὐτὸ εἶπον καὶ αὐτὸ εἶναι ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν ἐξήγγειλα εἰς τὸ Ἐπιμελητήριον καὶ ἡ ὁποία εἶναι συνεπὴς πρὸς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἰπόντος, ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ στηρίξῃ ἐπὶ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας. Βεβαίως ἐὰν σημειωθῇ, ὅπου θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ πρωτοβουλία τις, ἐκεῖ εἶπον, ὅτι θὰ δράσῃ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ πρέπει νὰ δράσῃ, θὰ δράσῃ δὲ ὀρθοδόξως, συνεργαζομένη ἐνδεχομένως μὲ τοὺς συνεταιρισμοὺς ἐὰν προσέλθουν, ἀλλὰ συνιστῶσα πάντως ἀνώνυμον ἑταιρείαν ἢ πάντως ἐπιχείρησιν λειτουργοῦσαν κατὰ τοὺς συνήθεις κανόνας ὑπὸ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ λειτουργοῦν βιομηχανίαι ἢ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις. Αὐτὸ εἶπον καὶ ἐπ’ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς ἐπιμένομεν.

§83Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ συγχωρῆτε. Θὰ σᾶς κάμω τώρα μίαν ἐξομολόγησιν καθαρῶς ἰδιωτικῆς φύσεως. Εἴπατε, ὅτι θὰ ὁμιλήσητε ἐντὸς ὀλίγου καὶ μόλις τελειώσω. Σᾶς ἐξομολογοῦμαι, ὅτι εἶμαι ἀρκετὰ ἀδιάθετος καὶ σᾶς παρακαλῶ ἀφίσατέ με νὰ τελειώσω, διότι μόλις εἴπω μίαν φράσιν μὲ διακόπτετε ἐπὶ ἕνα τέταρτον. Τοῦτο, εἶναι ὀλίγον τι δυσανάλογον, διότι ἔχω πολλὰ νὰ εἴπω. Πῶς συμβιβάζεται ὅμως ἡ ἀνάπτυξις τῆς κτηνοτροφίας μὲ τὸ πρωτόκολλον 13, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ ταχύτερον τὸν δασμολογικὸν ἀφοπλισμὸν διὰ τὰ ἀλλαντικά, τυριά, καὶ βούτυρα καὶ τὸ ὁποῖον εἰς τὸ ἐδάφιον 5 προσθέτει, ὅτι ἡ Ἑλλὰς καταβάλλει προσπαθείας: «... (ἀναγινώσκει)...». Καὶ ὅτι εἰς τὸ πρωτόκολλον αὐτό, αἱ ἐσωτερικαὶ συμφωνίαι τῶν 6 ποὺ ὑπεγράφησαν εἰς τὰς Ἀθήνας τὴν 9.7.61 ἔδωσαν τὴν ἑρμηνείαν, ὅτι τὸ ἄρθρον 35 ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι δὲν ἐμποδίζεται ἡ Κοινότης: «... (ἀναγινώσκει)...». Καὶ τελικὰ ἡ εἰσαγωγὴ ὡρισμένων προϊόντων ποὺ προβλέπεται εἰς τὸ πρωτόκολλον 13, παράγραφοι 1 καὶ 5, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ ἐπιχειρήσῃ νὰ διευκολύνῃ τὴν δυνατότητα εἰσαγωγῆς, ὄχι μόνον τῶν προϊόντων ποὺ κατοχυροῦνται εἰς τὸ πρωτόκολλον, ἀλλὰ καὶ ἄλλων προϊόντων τῶν μελῶν τῆς Κοινότητος. Πρέπει δηλαδὴ νὰ ἀπολήξωμεν εἰς ἁρμονικὴν ἀνταλλαγὴν προϊόντων. Πῶς λοιπόν, ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν λέγομεν, ὅτι προστατεύομεν τὴν κτηνοτροφίαν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην δημιουργοῦμεν τὰς προϋποθέσεις συντριβῆς τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων. Μία ἄλλη ἀντινομία ὑπάρχει εἰς τὸ πρωτόκολλον–παράρτημα ποὺ προβλέπει τὰ εἴδη διὰ τὰ ὁποῖα ἰσχύει δασμολογικὴ προστασία τῶν 28 ἐτῶν. Ἐν προκειμένῳ, ὑπόκεινται εἰς τὴν ἐν λόγῳ προστασίαν τὰ τρακτέρ, αἱ ἁλωνιστικαὶ μηχαναὶ καὶ ἐν γένει τὰ γεωργικὰ μηχανήματα. Ἔχομεν μίαν ἀσήμαντον βιομηχανίαν, ἐργαστήρι θὰ ἔλεγα, δὲν γνωρίζω τὸν ἄνθρωπον, νομίζω, ὅμως, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνός, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀστικὴν τάξιν, δὲν στρέφομαι κατ’ αὐτοῦ, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς λέγεται Μαλκότσης, ἀρκοῦμαι μόνον νὰ ἐπισημάνω τὴν ἀντινομίαν. Παρέχεται λοιπόν, ἐν προκειμένῳ, προστασία 22 ἐτῶν.

§84Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐὰν θέλωμεν.

§85Η. ΗΛΙΟΥ. Βεβαίως, ἐὰν θέλετε. Ἀλλὰ πάντως προβλέπεται ἡ προστασία αὐτή, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐπιδιώκομεν πολὺ πρὸ τῆς 20ετίας νὰ κάμωμεν ἀνταγωνιστικὴν τὴν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία δημιουργεῖ τὰ μηχανήματα αὐτά. Πρόκειται περὶ σοβαρᾶς ἀντιφάσεως καὶ τὴν ἐπισημαίνω. Ἀλλὰ εἰς τὴν ἀγοράν μας θὰ μᾶς ἀνταγωνίζωνται προϊόντα, ὄχι μόνον τῶν ἕξ, ἀλλὰ ἀδήλου ἀριθμοῦ χωρῶν, χωρὶς νὰ ἀπορρέῃ οὐδὲν δικαίωμα ἐκεῖθεν, αἱ ὁποῖαι χῶραι δύνανται νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Συζητεῖται σήμερον ἡ εἴσοδος εἰς τὴν Ε.Κ.Α. τῆς Ἱσπανίας. Ἐὰν τοῦτο συμβῇ, τὰ λάδια, τὰ ἑσπεριδοειδῆ, τὰ κρασιὰ κλπ. προϊόντα μας θὰ ὑποστοῦν ἀνταγωνισμὸν καὶ μέσα εἰς τὸ ἔδαφός μας. Διερωτᾶται ἡ Ἐφημερὶς «Μεσημβρινή»: «..... (ἀναγινώσκει) ...». Διὰ τὰ καπνὰ δὲν ἐπιμένω. Πάντως φαίνεται, ὅτι αἱ διασφαλίσεις τοῦ πρωτοκόλλου 15 μᾶς ἐξασφαλίζουν διάθεσιν καπνῶν εἰς ὕψος μικρότερον τοῦ 1957. Ὑπάρχουν καὶ χαρακτηριστικαὶ ἐπιφυλάξεις καὶ ρῆτραι διαφυγῆς καὶ τῶν Ἰταλῶν καὶ τῶν Βέλγων καὶ τῶν Λουξεμβουργιανῶν, ὡς πρὸς τὰ καπνά μας, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐσωτερικὰς συμφωνίας, τὰς ὁποίας ἀνέφερα. Ἕνας ἄλλος τομεύς, ἐπὶ τοῦ ὁποίου δύνανται νὰ γίνουν παρατηρήσεις εἶναι ὁ τομεὺς τῶν ἀνταλλαγῶν. Τὴν κατάστασιν τῶν ἀνταλλαγῶν, τὴν ἐπεσήμανεν ὁ συνάδελφος κ. Εὐαγγελίδης. Ἐγὼ θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος τρεῖς χαρακτηριστικοὺς ἀριθμούς. Ὅτι μεταξὺ τοῦ πρώτου ἐννεαμήνου τοῦ 1960 καὶ τοῦ πρώτου ἐννεαμήνου τοῦ 1961 αἱ εἰσαγωγαί μας ἀπὸ τὴν Β. Ἀμερικὴν ηὐξήθησαν κατὰ 12.000.000 δολλάρια, ἐνῷ αἱ ἐξαγωγαί μας μόνον κατὰ 800.000 δολλάρια. Πρὸς τὰς χώρας τῆς Ε.Ο.Κ. ηὐξήθησαν ἀπὸ 144.000.000 δολλάρια εἰς 172.000.000 δολλάρια, ἐνῷ αἱ ἐξαγωγαί μας ἐμειώθησαν ἀπὸ 33.000.000 δολλάρια εἰς 26.000.000 δολλάρια. Πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας αἱ ἐξαγωγαί μας ἔφθασαν τὰ 33.000.000 δολλάρια, ἔναντι 29.000.000 δολλαρίων τῆς ἀντιστοίχου περιόδου τοῦ ἔτους 1960. Αἱ ἐκεῖθεν δὲ εἰσαγωγαί μας ἀνέρχονται εἰς 38.000.000 δολλάρια. Ἑπομένως βλέπομεν, ὅτι μὲ τὴν Ε. Κ.Α. πίπτουν αἱ ἐξαγωγαί μας. Ἀλλὰ αὐτὸ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ποσότητα. Ὡς πρὸς τὴν ποιότητα αὕτη κατὰ πρῶτον λόγον συνίσταται εἰς πρώτας ὕλας καὶ ὄχι εἰς βιομηχανικὰ προϊόντα. Ἡ Γαλλία δὲ χαρακτηρίζει ὡς ἐπικίνδυνον διὰ τὸ ἐξωτερικόν της ἐμπόριον τὸ γεγονός, ὅτι ἡ σύνθεσις τῶν ἐξαγωγῶν της εἰς ποσοστὸν 60% ἀφορᾷ γεωργικὰ προϊόντα. Αἱ ποσοστώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ περιορισθοῦν μὲ τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ παρέχωνται ὑπὸ τὸν διπλοῦν περιορισμὸν νὰ μὴ ὑπερβαίνουν τὸ 10% τῶν ἐκ τρίτων χωρῶν εἰσαγωγῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸ ⅓ τοῦ εἴδους, ἐξωγκώθησαν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου, οἱ ὁποῖοι εἶπον, ὅτι ἔχομεν τόσας πολλὰς ἐξαγωγὰς μὲ τὰς τρίτας χώρας, ὥστε, βεβαίως, αἱ ποσοστώσεις ἠμπορεῖ νὰ φθάσουν κἄτι μεταξὺ 23 καὶ 40 ἑκατομμ. δολλαρίων ἐτησίως. Δὲν εἶναι σωστό, διότι αὐτὸ ἀφορᾷ τὸ σύνολον τῶν τρίτων χωρῶν. Ἀλλὰ ὅλες οἱ τρίτες χῶρες θὰ ἔχουν ἐνδιαφέρον νὰ ἔχουν ποσοστώσεις διὰ τὰς ἐξαγωγάς; Ἡ λογικὴ ἐκτίμησις εἶναι, ὅτι διὰ κἄθε κατηγορίαν θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς 10% ἐκ τῶν ἐξαγωγῶν τῆς κατηγορίας ἐκείνης. Ἀπὸ τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας ὑπάρχει μία δυνατότης ποσοστώσεως 30 ἑκατομμυρίων, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ περιορισθῇ. Ὑπάρχει ὅμως εἰδικὴ ρύθμισις εἰς τὴν σύμβασιν διὰ τὰς συναλλαγὰς μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν. Τὸ πρωτόκολλον 4 λέγει, ὅτι ἀναγνωρίζει δικαίωμα εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν νὰ ἐλέγχῃ τὰς συμφωνίας ἀνταλλαγῶν μὲ τὰ Γερμανικὰ ἐδάφη, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἀσκεῖ κυριαρχίαν. Δηλαδή, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συναλλαγῶμεν μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν παρὰ μόνον μὲ τὴν ἄδειαν τῆς Δυτικῆς Γερμανίας. Καὶ πλέον τούτου τὸ παράρτημα 3 ἀναγνωρίζει, ὅτι ἅπαντες οἱ Γερμανοὶ: «... (ἀναγινώσκει) ......». Δηλαδὴ καὶ ἡ Ἀνατολικὴ Γερμανία. Αὐτὸ μᾶς δημιουργεῖ εἰδικὴν δυσχέρειαν εἰς τὰς συναλλαγάς μας μὲ τὰς χώρας ἐκείνας. Κύριοι συνάδελφοι, ὡς πρὸ τὸ ζήτημα τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως εἰς τὴν μελέτην, τὴν ὁποίαν ἀνέφερον, τοῦ κ. Μαντὲς Φράνς, μνημονεύεται, ὅτι αἱ περιφερειακαὶ ὀργανώσεις, εἰς τὰς ὁποίας τόσας ἐλπίδας στηρίζομεν καὶ αἱ ὁποῖαι καταβάλλονται καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν, ἀποδίδουν περίπου τὸ μηδέν. Εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ντεκαβεζίτ, ἡ ὁποία μαστίζεται ἀπὸ τριμήνου ἀπὸ ἀπεργίας, τὸ Κράτος ἐδημιούργησε 400 εὐκαιρίας ἀπασχολήσεων, ἐνῷ συγχρόνως ἐδημιουργήθησαν 1500 ἄνεργοι εἰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις καὶ 2000 ἐπίκειται νὰ γίνουν ἄνεργοι ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν ἀνθρακωρυχείων, κριθέντων ὡς ἀντιπαραγωγικῶν. Ἑπομένως δὲν εἶναι εὔκολον νὰ πιστεύωμεν ὅτι θὰ δημιουργήσουν εἰς τὴν βιομηχανίαν τὴν ἰδικήν μας περιπτώσεις εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀξιοποιήσουν τὸ ἀργοῦν δυναμικόν. Λέγομεν ὅτι, ἂν δὲν ἔχωμεν βαρεῖαν βιομηχανίαν, ἡ κλωστοϋφαντουργία μας θὰ προκόψῃ πολὺ καὶ τῆς παρουσιάζονται μεγάλες δυνατότητες. Ἀνεφέρθη, κατὰ τὴν συζήτησιν, ὅτι εἰς τὴν Σικελίαν, μὲ ἑλληνικὰς πρώτας ὕλας, κατασκευάζεται νῆμα, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται εἰς ἡμᾶς 30% ἐφθηνότερον ἀπὸ ὅ,τι τὸ κατασκευάζει ἡ Ἑλληνικὴ νηματουργία. Ἡ ἐπιτυχία τῆς ἐπιχειρήσεως ἀλουμινίου εἰς τὴν Χώραν μας, κρίνεται εἰς τὰς διαπραγματεύσεις μεταξὺ τῶν 6 καὶ τῆς Μεγάλης Βρεταννίας. Διότι οἱ 6, ὑπὸ τὴν πίεσιν τοῦ ΠΕΣΙΝΕ καὶ τῶν Γερμανικῶν Βιομηχανιῶν Ἀλουμινίου, ζητοῦν προστασίαν δασμολογικήν, διότι φοβοῦνται τοὺς κινδύνους ἀπὸ τὸ μεγάλο μονοπώλιον, τοῦ Καναδᾶ. Καὶ ἐδῶ τόσας ἄλλας ἠκούσαμεν ἐναντίον τῶν δασμοβιώτων βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐκλείψουν, ὡς εἶπον οἱ κ.κ. Παπαληγούρας καὶ Ζίγδης, ἐνῷ ἠκούσαμεν τόσας φορὰς ἐναντίον τῆς προστασίας ὑπὲρ τῶν δασμοβιώτων βιομηχανιῶν, βλέπομεν ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ΠΕΣΙΝΕ εἶναι πιστὸν ἀντίγραφον τῶν ἐπιχειρημάτων τῶν ἰδικῶν μας, ὅτι μία βιομηχανία μὴ δυναμένη, ἐπὶ τοῦ παρόντος, νὰ συνεργασθῇ μὲ μίαν ξένην μεγαλυτέραν, πρέπει νὰ τύχῃ μεγαλυτέρας προστασίας, διότι ἄλλως ἡ βιομηχανία αὐτὴ θὰ καταστραφῇ. Οἱ ἀθέμιτοι ὅροι ἀνταγωνισμοῦ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ βαρύνουν περισσότερον εἰς τὸ μέλλον τῶν βιομηχανιῶν. Τὸ στοιχεῖον τοῦ 6% τοῦ πενταετοῦς μας προγράμματος, διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐθνικῶν ἐπενδύσεων, εἶναι ἀνεπαρκές, διὰ νὰ μειώσῃ τὸ χάσμα μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν Χωρῶν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς τῶν 6. Ὅταν ἡμεῖς θὰ ἐπενδύωμεν 1, αὐτοὶ θὰ ἐπενδύουν 100. Πῶς, λοιπόν, θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἀνταγωνιστικότητα τῶν χωρῶν αὐτῶν; Ἔκαμα ἕνα λογαριασμὸν τοῦ μέσου ὅρου τῶν δασμῶν. Δὲν θὰ προστατεύσωμεν τὴν βιομηχανίαν μας διὰ τῆς δασμολογικῆς προστασίας μόνον ἀπὸ τοὺς ἓξ συνεταίρους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς τρίτας Χώρας. Διότι τὸ κοινὸν πρὸς τὰ ἔξω δασμολόγιον, εἶναι διὰ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα, μέσος ὅρος 14%. Ὁ μέσος ὅρος τῆς ἰδικῆς μας δασμολογικῆς ἐπιβαρύνσεως, τὸν ὁποῖον εὗρον δι’ ἀναγωγῆς τῶν δασμῶν, καὶ τῶν συμπαρομαρτούντων εἰσπράξεων τοῦ δημοσίου πρὸς τὸ σύνολον τῶν ἐξαγωγῶν μας, ὁ μέσος ὅρος τῶν δασμῶν μας εἶναι 31%. Μέσα εἰς αὐτά, εἶναι καὶ τὰ εἴδη ἐκεῖνα ποὺ ὑπάγονται εἰς ἐλαφροτέρους δασμούς. Ἑπομένως, ὁ μέσος ὅρος τῶν δασμῶν μας θὰ φθάνῃ τὸ 30% ἐνῷ ὁ δασμὸς τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς θὰ εἶναι 14%. Ἠμπορεῖ ἡ βιομηχανία μας νὰ ἀνθέξῃ ὄχι μόνον εἰς τὸν ἀνταγωνισμὸν τῶν συνεταίρων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ἀνταγωνισμὸν τῶν τρίτων Χωρῶν, ὅταν τὰ βιομηχανικὰ μας προϊόντα ἀπὸ 40% θὰ πέσουν εἰς 30%; Ἂς μὴ ἔχωμεν αὐταπάτας, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ ἡ ὥρα εἶναι προχωρημένη καὶ ἀδημονεῖ ὁ ἐκ Κεφαλληνίας κ. συνάδελφος, διὰ νὰ ἀνέλθῃ ἐπὶ τοῦ βήματος. Ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ δώσω εἰς τὰ πρακτικὰ μίαν σημείωσιν. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ ἀριστερᾶς ἢ δεξιᾶς μαρτυρίας, ἀλλὰ πρόκειται περὶ μιᾶς περισπουδάστου μελέτης τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, περὶ τῶν μεθόδων καὶ προβλημάτων τῆς ἐκβιομηχανοποιήσεως τῶν ὑποαναπτύκτων Χωρῶν. Ἐκεῖ διαπιστοῦται, ὅτι ὑπὸ προστασίαν εἶναι δυνατὴ ἡ βιομηχανικὴ ἀνάπτυξις. Διότι καὶ ἂν ἐγκατασταθοῦν ἐξ ἴσου τεχνικῶς τελειοποιημένα ἐργοστάσια καὶ βιομηχανίαι εἰς μίαν ὑποανάπτυκτον Χώραν, ὡς εἶναι τελειοποιημέναι αἱ βιομηχανίαι τῶν ἄλλων Χωρῶν, αἱ προοπτικαὶ καὶ ἐν γένει αἱ συνθῆκαι ἐκπαιδεύσεως ὑποδομῆς κλπ. καθιστοῦν ἀντιοικονομικὴν καὶ τὴν ὑπὸ ἴσοις ὅροις παραγωγήν. Μόνον, λοιπόν, ὑπὸ προστασίαν εἶναι δυνατὴ ἡ βιομηχανικὴ ἀνάπτυξις. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ καταθέσω ἕνα σημείωμα διὰ τὰ πρακτικά. Κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς μὲν εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν χαρακτηριζόμεθα, εἴτε ἐπὶ οἰκονομικῶν, εἴτε ἐπὶ πολιτικῶν, εἴτε ἐπὶ ἄλλων θεμάτων ὁμιλοῦμεν, ὡς ἀπάτριδες, δὲν λέγω ἀπὸ σᾶς, κ. Ὑπουργέ, μᾶς ἀντιπαρατίθεται ἡ ἐθνικοφροσύνη τῶν ἄλλων, ὅταν ὅμως ὑπάρχουν ὡρισμένα οἰκονομικὰ ζητήματα ἢ ἄλλα πολιτικοστρατιωτικὰ καὶ οἰκονομικὰ ὅπως αὐτῆς τῆς ἐντάξεως εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ ἐπέρχεται μείωσις τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Χώρας, ξεχνᾶται τὸ σύνθημα τῆς ἐθνικοφροσύνης. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως λέγει, ὅτι ἀποτελοῦν ρομαντισμόν, ἀνήκουν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ εἶναι ξεπερασμέναι αἱ ἰδέαι τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀνεξαρτησίας. Ἦλθεν ὁ καιρὸς τῆς μειωμένης ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας. Ὁ κ. Ζίγδης μᾶς λέγει, ὅτι τὸ ἀνεξάρτητον κράτος ἀποτελεῖ ἐπιβίωσιν τοῦ παρελθόντος. Ἐγὼ θέλω νὰ εἴπω τοῦτο. Τὴν περασμένην ἑβδομάδα εἰς τὸ Μπάντεν–Μπάντεν συνηντήθησαν ὁ Πρόεδρος τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Ὁμοσπόνδου Γερμανικῆς Δημοκρατίας καὶ συνεζητήθησαν θέματα ἀναγόμενα εἰς τὴν πολιτικὴν ἑνοποίησιν τῶν χωρῶν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, μὲ βάσιν τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον. Ἔχουν διαφωνίας, αἱ ὁποῖαι μεταξύ των ἀνάγονται εἰς τὸ ποῖος θὰ ἔχῃ οὐσιαστικὰ τὴν ἡγεμονίαν ἐπὶ μιᾶς ἑνοποιημένης πολιτικὰ μικρᾶς Εὐρώπης, μέσα εἰς τὴν ὁποίαν πρόκειται αἱ μικραὶ χῶραι νὰ χάσουν τὴν πολιτικὴν ἀνεξαρτησίαν των καὶ τὴν αὐθυπαρξίαν. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συζητουμένων προχθὲς Δευτέραν εἰς τὸ Παρίσι, τρόπον τινὰ καταρτίζεται ὁ Καταστατικὸς Χάρτης ἑνὸς νέου κράτους, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ συγχωνευθοῦμε καὶ θὰ ἐκλείψωμεν, διότι δὲν θὰ μᾶς δίδεται ἡ δυνατότης οὔτε νὰ ὁμιλήσωμεν, οὔτε νὰ φωνάξωμεν, ὁμοφωνία δὲν εἶναι ἀπαραίτητος, καὶ ἤδη εἰς τὸ δεύτερον στάδιον τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς δὲν χρειάζεται ἡ ἀρχὴ τῆς ὁμοφωνίας. Ὁμιλοῦμεν περὶ ἐντάξεως εἰς τελωνειακὸν χῶρον. Πρέπει νὰ τὸ ἠξεύρετε καὶ νὰ τὸ ἀποδέχεσθε, ἀλλὰ νὰ μὴ κάνετε τοὺς πατριωτάρηδες μεθαύριον καὶ νὰ φωνάζετε ἔξω οἱ Βούλγαροι. Ἐὰν δὲν τὸ παραδέχεσθε, λογαριασμός σας. Ἀλλὰ νὰ λέγετε ἐδῶ, ψηφίζομεν τὴν κατάλυσιν καὶ τῆς κρατικῆς καὶ τῆς ἐθνικῆς μας ἀνεξαρτήτου ὑποστάσεως. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ρουχωτᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§87Χ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, αἰσθάνομαι ρίγη συγκινήσεως, ἀνερχόμενος κατὰ πρώτην φορὰν εἰς τὸ ἱερὸν τοῦτο βῆμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Θὰ ἐπεθύμουν, ἡ πολιτικὴ κατάστασις τῆς χώρας μας νὰ μὴ ἦτο εἰς τὴν θέσιν ποὺ βρίσκεται σήμερον, ποὺ δυστυχῶς θὰ ἐπιφέρῃ καὶ πάλιν τὸν διχασμόν. Δυστυχῶς, θὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ἱστορία ποὺ τόσες καταστροφὲς ἐπέφερεν εἰς τὴν χώραν μας. Θὰ ἀναπτύξω τὰς γνώμας μου ἐπὶ τῆς συζητουμένης συμβάσεως τῆς ἐντάξεώς μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ αἱ γνῶμαι μου θὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὸ ἐθνικὸν συμφέρον καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Δυστυχῶς, ὅμως, ἡ Βουλὴ παρουσιάζει τὴν ἰδίαν εἰκόνα, τὴν ὁποίαν παρουσίαζε καὶ πρὸ 15ετίας, ὅτε ἀπέστειλα ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Βαρβαρέσον, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Ὡς σᾶς προανέφερον, ὁ κουρασμένος Ἑλληνικὸς λαός, παρακολουθεῖ τοὺς ἡγέτας καὶ ἐκπροσώπους του μὲ αἴσθημα ἀγανακτήσεως. Βλέπει τὴν συναλλαγήν, τὰ σκάνδαλα, τὴν ἀβελτηρίαν τῶν πολιτικῶν, τὰς ἀτέρμονας συζητήσεις τῆς Βουλῆς καὶ τὰς ἀντεγκλήσεις τῶν κ.κ. βουλευτῶν, τὰς ἀμοιβαίας καπηλικὰς ὕβρεις διὰ προσωπικὰ ζητήματα καὶ τὸ ὀλιγώτερον ἀηδιάζει. Συνεδριάζει τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον καὶ παρίστανται 20–30 βουλευταί, κἄποιος Πρόεδρος, 2–3 κλητῆρες καὶ ἄδεια θεωρεῖα. Τόσον ἐνδιαφέρον ἔχει ὁ κόσμος διὰ τοὺς ἐκπροσώπους του καὶ οἱ ἴδιοι διὰ τὸν προορισμόν των. Εἰς μίαν ἑσπέραν ἐξυβριστικῶν ἐξάρσεων, εἶδον τυχαίως τὸν κ. Κανελλόπουλον, ὅστις ἐκίνει τὴν κεφαλήν του μὲ ἀπογοήτευσιν, συγκατένευσε δὲ ὅταν τοῦ εἶπον, ὅτι βλέπω ἐγγὺς τὴν ἡμέραν (ἂν συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις) ὅταν ὁ ἀγανακτισμένος Ἑλληνικὸς λαός, μιμούμενος τὸν Γαλλικόν, θὰ κλείσῃ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ θὰ ἀναγράψῃ ἔξωθεν τὴν ἐπιγραφὴν «οἰκία πρὸς ἐνοικίασιν» (μεζὸν ὰ λουέ)». Λυποῦμαι, ὅτι θὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἰδία κατάστασις παρουσιάζεται καὶ σήμερον. Εἴμεθα ἀντιπρόσωποι ὀκτώμισυ ἑκατομμυρίων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι προσβλέπουν πρὸς τὰ πρόσωπά μας καί, δυστυχῶς, βλέπουν τὸ Κοινοβούλιον νὰ ἀσχολῆται μὲ ἀτέρμονας καὶ ἀσκόπους συζητήσεις καὶ ὄχι μὲ παραγωγικὸν ἔργον. Κατὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον ἐτάχθημεν εἰς τὸ στρατόπεδον τῆς ἐλευθερίας. Καὶ εἰς αὐτὸ θὰ παραμείνωμεν πολιτικῶς, στρατιωτικῶς καὶ οἰκονομικῶς. Ἔρχομαι, ὅμως, νὰ διερευνήσω, ἐὰν αἱ θυσίαι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀξιοποιήθησαν. Ποία ἡ ἀξιοποίησις; Ὅτε ἤμην Ὑπουργός, ὑπέβαλα τὴν παραίτησίν μου διὰ τὴν μὴ χορήγησιν τῆς Κύπρου εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ Ἐμβὲρ Χότζα παρὰ τῶν Ἄγγλων καὶ ἐτόνισα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀπαιτήσωμεν ἀπὸ τὸν Μὰκ–Νὴλ πλήρη ἱκανοποίησιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὴν παραχώρησιν τῆς Κύπρου. Ἡ ἀξιοποίησις τῶν θυσιῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δὲν ἔγινε. Θὰ ἔπρεπε οἱ Ὑπουργοὶ νὰ παρῃτοῦντο, ἐφ’ ὅσον δὲν ἠξιοποιήθησαν τὰ δικαιώματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἡ παραίτησίς μου ὡς Ὑπουργοῦ εἶχε τὴν ἔννοιαν διαμαρτυρίας, διὰ τὴν μὴ ἀξιοποίησιν τῶν ἐθνικῶν δικαίων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὅταν ὁ Κεμὰλ ἠθέλησε νὰ ἐξευρωπαΐσῃ τὴν Τουρκίαν, ἥτις, ὡς ἔλεγον εἰς Παρισίους τὸ 1905, δὲν ἦτο ἀξία νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Συμφωνίαν, ἔστειλε τοὺς νέους εἰς διαφόρους χώρας τῆς Εὐρώπης διὰ νὰ μάθουν ξένας γλώσσας, διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ εἴσοδος τῆς Τουρκίας εἰς τὸν εὐρωπαϊκὸν χῶρον. Καὶ εἴδατε, ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον τὸ νὰ θεωρῆται ἡ Τουρκία τὸ καμαρωμένο παιδὶ τῆς Εὐρώπης. Ἀκόμη καὶ ἡ σύμμαχός μας Μεγάλη Βρεταννία ἔστειλεν εἰς τὴν Κύπρον Τουρκικὸν στρατόν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἐκρατούσαμεν ἐθνικὴν γραμμήν, θὰ ἦτο ἀλλοία ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀντεμετώπισε διαφόρους ἀντιξόους περιστάσεις. Ἡ περίοδος τοῦ συμμοριτοπολέμου, ἐκτὸς τῶν μεγάλων θυσιῶν εἰς αἷμα καὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστροφῆς, ἐδημιούργησε καὶ τὴν ἀστυφιλίαν, τὴν ἀνεργίαν καὶ τὸν παρασιτισμόν, ποὺ ὁμολογουμένως εἶναι δύσκολος σήμερον ἡ ἀντιμετώπισίς των. Διεῖδον ἀπὸ τότε, ὅταν ὁ Βαρβαρέσος ἐξήγγειλε τὴν οἰκονομικήν του πολιτικὴν καὶ ἔγραψα τὸ 1945 ἄρθρον εἰς τὴν «Ἀκρόπολιν», εἰς τὸ ὁποῖον ἔγραφον, ὅτι δὲν ἐγνώριζε τὴν διαφοροποίησιν τῆς ἑλληνικῆς καταστάσεως καὶ ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, λόγῳ ἀκριβῶς τῆς κακῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, λόγῳ τῆς κατοχῆς, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ἐξύψωσιν ἐν Ἑλλάδι τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ καὶ ἡ φορολογία τῶν πλουτισάντων δὲν εἶχεν ἀποδώσει. Ἐν συνεχείᾳ, μοῦ ἀπήντησε μὲ τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: (Ἀναγινώσκει). «Ἠσθάνθην ζωηρὰν ἀνακούφισιν ἀπὸ τὴν θέρμην τῶν αἰσθημάτων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα διαπνέεται ἡ ἐπιστολή Σας καὶ ἐνισχύθην εἰς τὴν πεποίθησίν μου, ὅτι οὔτε ὁ ὑλικὸς καὶ ψυχικὸς κάματος, οὔτε αἱ παντοειδεῖς στερήσεις, οὔτε τὰ τρομερὰ σφάλματα τῶν ἰθυνόντων καὶ ἡ ἀναλγησία καὶ ἀσυνείδητος ἐκμετάλλευσις τοῦ Λαοῦ παρὰ τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυρῶν, ἴσχυσαν νὰ μεταβάλουν τὸν χαρακτῆρα τῶν ἀληθῶν Ἑλλήνων καὶ νὰ ψυχράνουν τὸν πατριωτισμὸν τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τοῦ Λαοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκκλησίν Σας, νὰ ὑψώσω καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ Ἔθνους μας, σᾶς παρακαλῶ νὰ βεβαιωθῆτε, ὅτι ἀφ’ ἧς ἔφθασα εἰς τὴν μεγάλην αὐτὴν χώραν, δὲν ἔπαυσα οὔτε στιγμὴν νὰ ἐργάζωμαι ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τῆς χώρας μας καὶ θὰ συνεχίσω καὶ εἰς τὸ μέλλον νὰ πράττω τὸ αὐτό». Ἐπεσήμανα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ σημεῖον τοῦτο, διὰ νὰ εἴπω, ὅτι καὶ μετὰ 15 ἔτη ἀπὸ τότε καὶ σήμερον ἀκόμη, ὅπως ἤκουσα ἀπὸ τὸν κ. Ἀποστολάκον, οἱ συμπληροῦντες 35ετίαν δημόσιοι ὑπάλληλοι δὲν ἀπομακρύνονται, διὰ νὰ ἀνέλθουν οἱ κατώτεροι ὑπάλληλοι καὶ βελτιωθῇ ἡ κατάστασίς των. Διότι, ἀνεξαρτήτως τῆς ἱκανότητος τῶν Ὑπουργῶν, δὲν τοὺς εἶναι δυνατὸν νὰ κινήσουν τὴν κρατικὴν μηχανήν, χωρὶς καταλλήλους δημοσίους ὑπαλλήλους. Διότι, ἐὰν οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ εἶναι ἑκατόγχειρες καὶ πολυόμματοι, δὲν εἶναι δυνατὸν μόνοι των νὰ κινήσουν τὴν κρατικὴν μηχανήν, ἐὰν δὲν πλαισιοῦνται ἀπὸ ἐπιτελεῖον ἀρίστων ὑπαλλήλων. Ἐδώσαμεν τὸ 1945 ἐπίδομα 15% εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἥτις ἀποτελεῖ τὸν πνεύμονα τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Δυστυχῶς καὶ αὐτὸ κατηργήθη βραδύτερον. Πρέπει νὰ ἐννοήσωμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἂν δὲν διορθώσωμεν καταλλήλως τὴν κρατικὴν μηχανὴν καὶ ἐὰν δὲν ἀνεβάσωμεν τοὺς μισθοὺς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ ἡ λειτουργία τῆς κρατικῆς μηχανῆς. Χωρὶς τροφὴν τὰ ποίμνια ἂν δὲν ψωφίσουν, δὲν θὰ ἀποδώσουν γάλα. Δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιπαραταχθῶμεν εἰς τὴν Κ. Α., διότι πάντα οἱ Ἕλληνες, ἐνῷ κερδίζομεν τὸν πόλεμον, χάνομεν τὴν εἰρήνην. Ὡς πρὸς τὸ κεφάλαιον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι τὸ κεφάλαιον εἶναι δειλόν. Ὅταν ἐκινδύνευεν ἡ Χώρα μας ἐκ Βορρᾶ, ἐδίσταζε τὸ ξένον κεφάλαιον νὰ ἔλθῃ διὰ νὰ κινηθοῦν οἱ πλουτοπαραγωγικοὶ τομεῖς τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ ἐκτὸς αὐτοῦ, ἐδίσταζε νὰ ἔλθῃ καὶ διότι τὸ ντόπιο κεφάλαιο ἐτύγχανε μιᾶς προνομιακῆς μεταχειρίσεως. Δὲν ἐπιτρέπεται ὁ Ἕλλην βιομήχανος νὰ πληρώνῃ 50 δραχ. ἡμερομίσθιον καὶ ὁ Γερμανὸς βιομήχανος, ὁ νικημένος, νὰ πληρώνῃ 300 τὸν ἴδιον ἐργάτην ποὺ δὲν ξέρει καὶ γερμανικά. Ὁμιλοῦμεν συνεχῶς περὶ ἐλευθερίας καὶ συναγωνισμοῦ. Καὶ ὅμως ἡ ἄδεια ἑνὸς λεωφορείου ἔχει 5.000 λίρες καὶ δὲν ἐπιτρέπεται ἡ κυκλοφορία ἄλλων λεωφορείων, παρὰ τὸ ὅτι αἱ ἀνάγκαι τοῦ λαοῦ, διὰ τὴν μετακίνησιν τοῦ πληθυσμοῦ τὸ ἐπιβάλλουν, ἀλλὰ καὶ ἐργασία θὰ ἐδίδετο εἰς πολλοὺς ἄλλους μὴ ἐργαζομένους. Οὕτω, αὐτοὶ οἱ ὀλίγοι προνομιοῦχοι ἀπολαμβάνουν τεράστια κέρδη. Τὰ ἴδια συμβαίνουν μὲ τὴν Ἑταιρείαν παραγωγῆς μπύρας κλπ. Ὅλοι οἱ θησαυρίζοντες εἰς τὴν Χώραν αὐτήν, ἀποστέλλουν τὰ πλούτη των εἰς τὴν Ἑλβετίαν καὶ εἰς ἄλλας Χώρας, παρὰ τὸ ὅτι ὑπάρχουν νόμοι προστασίας τοῦ συναλλάγματος καὶ ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξαγωγῆς συναλλάγματος. Ὅλο τὸ συνάλλαγμα ποὺ ἀποστέλλουν οἱ ἀπόδημοι καὶ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ οἱ ναυτιλόμενοι, ἐξάγεται ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς μεγιστάνας τοῦ πλούτου. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ἔχουν καὶ τὰ κόττερά των ἐπηνδρωμένα στὸ Τουρκολίμανο, ἕτοιμα γιὰ νὰ φύγουν εἰς περίπτωσιν κινδύνου. Ἀλλὰ δὲν θὰ τὸ ἐπιτρέψωμεν αὐτὸ ποτὲ νὰ γίνῃ. Πάντως, ὅμως, ἡ προστασία τῆς ἀποθησαυρίσεως κεφαλαίων θὰ πρέπει νὰ σταματήσῃ, ἂν θέλωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Κατακρίνομεν τὴν δημιουργηθεῖσαν καὶ συνεχῶς αὐξανομένην ἀστυφιλίαν καὶ ἐπιδιώκομεν τὴν λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων, διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ ἀστυφιλία πρὸς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα. Καὶ ὅμως, δὲν λαμβάνομεν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, διὰ νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὸν πλουτοπαραγωγικὸν θησαυρὸν τῆς ἐπαρχίας, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἐργασία καὶ οἰκονομικὴ εὐτυχία τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν καὶ τῶν Νήσων. Δὲν ἐπιδιώκομεν καὶ δὲν ἐπιτρέπομεν τὴν δημιουργίαν καὶ τὴν ἵδρυσιν βιομηχανικῶν ἐργοστασίων. Ἐπὶ παραδείγματι, εἰς τὴν Κεφαλληνίαν, ἡ ὁποία εἶναι τόπος παραγωγικός, ὑπάρχει σημαντικὴ παραγωγὴ ἀρακᾶ. Καὶ ὅταν ἐζητήθη, ἀπὸ ἰδιώτην ἡ χορήγησις ἀδείας, διὰ τὴν ἵδρυσιν κονσερβοποιήσεως, ἡ ἄδεια αὐτὴ πρὸς μεγίστην ζημίαν τῆς παραγωγῆς καὶ τῶν κατοίκων, δὲν ἐχορηγήθη. Ἐπίσης τὸ Ἀργοστόλι εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ καλύτερα λιμάνια, καὶ ὅμως, οὐδεὶς ἐνδιεφέρθη μέχρι στιγμῆς, διὰ νὰ ἱδρυθῇ ἐκεῖ ἕνα ναυπηγεῖον, διὰ νὰ ἀπασχοληθοῦν καὶ νὰ εὕρουν ἐργασίαν ἑκατοντάδες κάτοικοι τοῦ νησιοῦ. Ἐδόθησαν εἰς τοὺς βιομηχάνους ἀμερικανικὰ βαμβάκια πρὸς 10 δραχ. τὴν ὀκᾶν. Καὶ ὅμως, κατέληξεν ἕνα φανελάκι ἐλαχίστων δραμίων νὰ πωλῆται ἀντὶ 20 δραχμῶν. Ἡ τραγικὴ αὐτὴ κατάστασις μὲ ἠνάγκασε νὰ γράψω εἰς τὸν ἀείμνηστον Βαρβαρέσον τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἐπεβάλλετο ἡ ὀνομαστικοποίησις τῶν ἀνωνύμων μετοχῶν καὶ ὄχι ὁ δυστυχὴς λαὸς νὰ καθίσταται διαρκῶς ἀντικείμενον οἰκονομικῆς ἐκμεταλλεύσεως ὀλίγων ἀσυνειδήτων βιομηχάνων. Δύο ἀκόμη σοβαρώτερα θέματα, ἐκτὸς τῆς γεωργίας, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀξιοποιηθοῦν παραγωγικῶς, ἦσαν ἡ Ναυτιλία καὶ ὁ Τουρισμός. Καὶ ὅμως, οἱ παραγωγικοὶ αὐτοὶ τομεῖς, μέχρι τῆς στιγμῆς, δὲν ἔτυχον τῆς προσηκούσης προσοχῆς. Πῶς εἶναι δυνατόν, συνεπῶς, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας νὰ ἐπιτύχωμεν πρόοδον εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προοδεύσῃ ὁ Τουρισμὸς εἰς τὴν χώραν μας, ὅταν ὁ προϊστάμενος τοῦ Ε. Ο.Τ. ὁ συμπατριώτης μου κ. Φωκᾶς, ὁ ὁποῖος δὲν ἐνδιεφέρθη μέχρι τῆς στιγμῆς νὰ ἱδρύσῃ ἕνα τουριστικὸν ξενοδοχεῖον εἰς τὴν Ἰθάκην, διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν καὶ οἱ δυστυχεῖς συμπατριῶται του, ἀλλὰ καὶ τὰ μέγιστα νὰ ὠφεληθῇ ἡ οἰκονομία τοῦ τόπου ἐκ τῶν ἐξαιρετικῶν φυσικῶν καλλονῶν τοῦ μαγευτικοῦ αὐτοῦ νησιοῦ. Ἐὰν ὑπῆρχε τουριστικὸν ξενοδοχεῖον, ἡ κ. Κένεντυ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπισκεφθῇ, ὄχι μόνον τὴν Μύκονον, ἀλλὰ καὶ τὴν ἱστορικὴν Ἰθάκην. Φρονῶ κατὰ συνέπειαν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐπιβάλλεται μὲν νὰ συνδεθῶμεν μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, διότι ἐκεῖ εἶναι ἡ θέσις μας καὶ διότι ἡ ἀνάγκη τῶν πραγμάτων ἐπιβάλλει τοῦτο. Ἀλλὰ ἐπιβάλλεται ἐπίσης, ὅπως ἡ εἴσοδός μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Κοινὴν Ἀγοράν, γίνῃ ἐπὶ ἴσοις ὅροις καὶ ὡς ἰσότιμοι συνεταῖροι. Θὰ πρέπει ἀκόμη νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὸν Κρατικὸν μηχανισμὸν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν οὐδεμία οἰκονομικὴ θυσία, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἐμποδίσῃ. Μόνον, διὰ τῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ Κρατικοῦ μηχανισμοῦ, καὶ διὰ τῆς μορφώσεως τῶν κρατικῶν λειτουργῶν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὰς προσπαθείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα προσδοκῶμεν ἐκ τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἀλλὰ καὶ ἀκόμη, κύριοι βουλευταί, φρονῶ, ὅτι ὅλοι ἡμεῖς οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ ἔθνους, ἐκτὸς βεβαίως ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐναντιοῦνται εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς παρούσης συμβάσεως, διότι τοῦτο ἐπιβάλλεται ἐκ λόγων, τοὺς ὁποίους οὗτοι γνωρίζουν, θὰ πρέπει, λέγω, ὅλοι ἡμεῖς, οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, νὰ ἐξαρθῶμεν εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων, ἐφόσον πρόκειται περὶ ἐθνικοῦ θέματος, παραμερίζοντες, πρὸς στιγμήν, τὰς προσωπικὰς διαμάχας. Πρέπει ὅλαι αἱ πτέρυγες, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ συμβάλουν μὲ ὅλας των τὰς δυνάμεις, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν. Καὶ δὲν πρέπει ὁ λαὸς νὰ φέρῃ κατὰ 80% τὴν εὐθύνην καὶ κατὰ 20% ἡ Κυβέρνησις, ὡς ἀνέφερεν εἰς ὁμιλίαν του ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Πρέπει τὴν εὐθύνην ἐξ ὁλοκλήρου νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας, καὶ ὄχι ὁ λαός, διότι αὐτὸς θὰ κληθῇ νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ἡγεσίαν του, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα. Μόνον κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς δυσκολίας, τὰς ὁποίας θὰ συναντήσωμεν κατὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ὁ λαός μας ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ δείγματα νοημοσύνης καὶ ἐργατικότητος καὶ χαίρει μεγίστης ἐκτιμήσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ διὰ τοῦτο εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν εἰς τὴν ἀποστολήν μας. Εἰς τὴν Σμύρνην μὲ ἐβεβαίωσεν Ἄγγλος ἀξιωματικός, ἐκπαιδευτὴς τάνκς, ὅτι οἱ Ἕλληνες στρατιῶτες ἐντὸς ἑβδομάδος ὁδηγοῦν τάνκς, ἐνῷ οἱ Τοῦρκοι οὔτε εἰς ἕνα μῆνα. Καὶ ἐσχάτως δημοσιογράφος τοῦ Βήματος ἔγραφεν, ὅτι ἐπισκεφθεὶς τὴν Γερμανίαν ἐπληροφορεῖτο, ὅτι οἱ Ἕλληνες εἶναι οἱ καλλίτεροι ὅλων τῶν ἐργατῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπαίτησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὄχι ὑποχρέωσις, διὰ τὰς θυσίας, τὰς ὁποίας ἐζήτησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ μάλιστα εἰς ποσοστὸν 80%. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν κάνωμεν αὐτὴν τὴν γενναίαν χειρονομίαν μὲ τὴν συμπαράστασιν καὶ τῶν ἄλλων, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι πραγματικῶς θὰ ἐπιχαίρῃ ἡ ἀριστερά, διότι θὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ κακὸν προμήνυμα, τὸ ὁποῖον εἶπον οἱ ρήτορες τῆς ΕΔΑ. Κύριοι βουλευταί, σεβόμενος τὸν κόπον σας, κατέρχομαι τοῦ βήματος, εὐχόμενος διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ ἐπιτύχῃ ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἡμεῖς θὰ συνδράμωμεν τὴν Κυβέρνησιν μὲ τὰς ἀσθενεῖς μας δυνάμεις. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅμως, ὅτι αἱ εὐχαί μας καὶ αἱ προσπάθειαί μας δὲν θὰ εὐοδωθοῦν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§89ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 2.

§91ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει παρέλθει ἤδη ἡ ὥρα, αὔριον νὰ συνεχίσωμεν. Ἄλλως τε, δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία.

§92Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἐφ’ ὅσον ἐπιμένουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, τότε νὰ συνεχίσωμεν αὔριον, ὁπότε πλέον θὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὰ ὑπόλοιπα αὐτοῦ ἄρθρα.

§93Η. ΗΛΙΟΥ. Πράγματι, κ. Πρόεδρε, τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα τοῦ νομοθετήματος, ἀφοροῦν ὀργανωτικὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς αὔριον θὰ ἐκθέσωμεν ἁπλῶς τὰς ἀπόψεις μας ἐπ’ αὐτῶν καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοθέτημα.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30 μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0,25 π.μ.)