1962.02.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 38η

Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως.

§2Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν)

§3Μ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν γνωρίζω, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ πρακτικὸν ἀποτέλεσμα, δεδομένου τοῦ συστήματος, μὲ τὸ ὁποῖον τηροῦνται τὰ πρακτικά, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι τὰ χθεσινὰ πρακτικά, δὲν ἀπέδωσαν, ὅπως ἦτο φυσικὸν τὸν λόγον μου καὶ παρελείφθησαν ὡρισμένα πράγματα....

§4Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι ὅλοι μαζί. Κύριε Παπακωνσταντίνου, ἐπειδὴ εἶσθε νέος βουλευτής, δὲν ξεύρετε, ὅτι συνήθως ὅλοι οἱ βουλευταὶ πηγαίνουν καὶ προσέχουν ὀλίγον τὰ πρακτικά. Τώρα δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ τίποτε.

§6Μ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἡ δήλωσις διαμαρτυρίας μου, θὰ εἶναι τοὐλάχιστον δι’ ἐκείνους ποὺ πρόκειται νὰ ἀναγνώσουν τὰ πρακτικά. Ἐρωτῶ, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διόρθωσις ἢ συμπλήρωσις.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διόρθωσις γίνεται. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν, κατόπιν παρατηρήσεων τοῦ κ. Παπακωνσταντίνου. Παρακαλῶ, ὅπως προσέλθῃ ὁ μὴ ὁρκισθεὶς εἰσέτι ἐκλεγεὶς βουλευτὴς Κυκλάδων, κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1961 κ. Μ. Νομικὸς καὶ δώσῃ τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καθοριζόμενον ὅρκον. (Προσέρχεται ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Μ. Νομικὸς καὶ δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καθοριζόμενον ὅρκον ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος νὰ φυλάττω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄξιος, ἄξιος.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Φιλιππίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§12Α. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἡλιουπόλεως, αἰτουμένης ἀσφαλτόστρωσιν τῆς λεωφόρου Ἡλιουπόλεως ἀπὸ Χαραυγῆς μέχρι Πλατ. Βασ. Ὄλγας, ὡς καὶ τῆς λεωφόρου Ι. Μεταξᾶ μέχρι πλατείας Ἀνεξαρτησίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας, κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σ. Κάππου, Π. Κλάδη κλπ. μελῶν Ἐπιτροπῆς Γονέων καὶ Κηδεμόνων Γυμνασίου Κ. Κλειτορίας, διαμαρτυρομένων, διὰ μὴ τοποθέτησιν φιλολόγων Καθηγητῶν, εἰς τὸ ἐν λόγῳ Γυμνάσιον. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν, κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἡλιουπόλεως, αἰτουμένης, ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν τῶν ὁδῶν Βάκχου–Κονίτσης–Σολωμοῦ κλπ., ἐπενεχθεισῶν ἐκ τῶν τελευταίων πλημμυρῶν. Ὁ βουλευτὴς Ξάνθης, κ. Θ. Δούκας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Μιχαὴλ Κούση, Δ. Καρακασίδου κλπ. κατοίκων περιφερείας Ξάνθης, αἰτουμένων παράτασιν ἐπὶ μικρὸν χρονικὸν διάστημα τῆς ἐκπνευσάσης προθεσμίας τοῦ Ν.Δ. 4178)61. Ὁ βουλευτὴς Πιερίας, κ. Κ. Δημόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ΣΑΑΚ Σβορώνου τοῦ Ν. Πιερίας, αἰτοῦντος τὴν παραχώρησιν βοσκησίμου ἐκτάσεως πρὸς διάσωσιν κτηνοτροφίας τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Οἱ βουλευταί, κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Τεχνιτῶν καὶ Ἐργατῶν μπετὸν ἀρμέ, διαμαρτυρομένης, διὰ τὸ ἐκλογικὸν ἀποτέλεσμα τῆς 29.10.1961 καὶ ζητούσης τὴν ἀκύρωσιν τῶν ἐκλογῶν. Οἱ βουλευταί, κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Μ. Σβώλου καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουν ἀναφορὰν Ἀρτεργατῶν Ἀθηνῶν διαμαρτυρομένων, διὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν βίαν κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 29.10.1961 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ἀναποκαταστάτων ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν Πειρατικῶν, αἰτουμένου τροποποίησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 196880)61–22.7.61 ἀποφάσεως Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας, κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θηβῶν, αἰτουμένης λῆψιν μέτρων, διὰ τὴν διάθεσιν τῶν ἀποθεμάτων γεωμήλων σηπομένων εἰς ἀποθήκας παραγωγῶν καὶ πραγματοποίησιν συγκεντρώσεως, ὡς ἐγένετο καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1959. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων, τῶν κ.κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Ἀναφερόμενοι, εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1056 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 312 ἐρώτησιν τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐμπῖπτον εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐρώτημα, ὅτι ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Διαθέσεως Ἀρωγῆς Φίλων Ἑλλάδος (Ο.Δ.Α.Φ.Ε.) ἀπεστάλησαν κατὰ μῆνα Μάϊον 1961 εἰς Κοινότητα Μιλάτου–Λασηθίου, ἐφόδια βάρους 1.446 χιλιογράμμων, πρὸς διανομὴν εἰς 162 οἰκογενείας συνολικοῦ ἀριθμοῦ 467 μελῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Κ. Χιωτάκη, Μ. Σβώλου. Ἐν σχέσει μὲ τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 818 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν, ὑπ’ ἀριθ. 268 ἐρώτησιν τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ.κ. Θ. Παππᾶ, Κ. Χιωτάκη καὶ Μ. Σβώλου σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἀγροτῶν τῆς νήσου Νάξου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμε, ὅτι τὸ θέμα ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνάγκην λήψεως μέτρων προσωρινῆς περιθάλψεως τῶν πληγέντων (ἤτοι θέματος ἐμπίπτοντος εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου), γνωρίζομεν ὅτι τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ ζητηθεισῶν ἀπὸ τὸ Κέντρον Κοιν. Προνοίας πληροφοριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 1331)964)5.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, μετὰ τῆς προσηρτισμένης αὐτῷ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου σχετικῶς μὲ ἀνακοινωθείσας μεθόδους διαγνώσεως καὶ θεραπείας καρκίνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως γνωρίσητε ἡμῖν τὰ ὀνόματα τῶν Ἰατρῶν, οἵτινες ἐπειραματίσθησαν, ἐδημοσίευσαν καὶ ἀνεκοίνωσαν ἐργασίας αὐτῶν εἰς τὴν Ἰατροχειρουργικὴν Ἑταιρείαν Ἀθηνῶν, ὡς καὶ τὸ ὄνομα τοῦ βιβλίου ἢ περιοδικοῦ καὶ ἡμερομηνίαν αὐτοῦ ἢ ὅ,τι ἄλλο σχετικὸν στοιχεῖον, ἵνα ἐνημερώσωμεν ὑμᾶς, ἐπὶ ἑκάστης συγκεκριμένης περιπτώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δούκα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω σημειουμένου ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 404 ἀπὸ 6.2.62 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ξάνθης κ. Θεοδώρου Δούκα, ἐν σχέσει πρὸς ἀπορριφθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μειονοτικῶν Σχολείων, αἴτησιν τριῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Πετεινοῦ, περὶ μετεγγραφῆς τῶν τέκνων των εἰς τὸ Κεντρικὸν Μουσουλμανικὸν Σχολεῖον Ξάνθης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν, κατωτέρω, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 5058)14.2.1962 σχετικὴν τηλ)κὴν ἀναφορὰν τοῦ κ. Νομάρχου Ξάνθης πρὸς ἐνημέρωσιν τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Διεύθυνσις Διοικήσεως Ἀθήνας Κατόπιν τηλεφωνικῆς ἐντολῆς ἀναφέρομεν, ὅτι Ἐπιθεωρητὴς Μειονοτικῶν Σχολείων ἀπέρριψεν αἴτησιν τριῶν κατοίκων χωρίου Πετεινοῦ, περὶ μετεγγραφῆς τέκνων των εἰς Κεντρικὸν Μουσουλμανικὸν Σχολεῖον Ξάνθης, ὡς πληθωρικόν, ὑποδείξας φοίτησιν αὐτῶν εἰς Μουσουλμανικὸν Σχολεῖον χωρίου Παλαιοῦ Ζυγοῦ πλησιέστερον πρὸς Πετεινὸν καὶ ἐξυπηρετούμενον δι’ ἀστικῆς συγκοινωνίας στόπ. Ἀπορριπτικὴ ἀπόφασις Ἐπιθεωρητοῦ ἐστηρίχθη εἰς διατάξεις νόμου 4379)1929 καὶ Ν. Δ)τος 3065)1954. Νομάρχης ΣΤΕΡΓΙΟΠΟΥΛΟΣ ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1436 1058)8.2.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 377 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὸ εὐεργέτημα τῆς ἐξαγορᾶς τῶν στρατιωτικῶν ὑποχρεώσεων, παρεσχέθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142)58 Ε.Δ.Υ.Ε. Θ.Α. εἰς τοὺς στρατευσίμους, ἱκανοὺς καὶ βοηθητικοὺς ὑποχρέους ἐκγυμνάσεως κλάσεων 1950 ἕως καὶ 1953, ἀδιακρίτως γραμματικῶν γνώσεων βάσει τῷ ἄρθρῳ 86 (παρ. 1) τοῦ

Ν.Δ. 3850)58.

β) Οἱ ἐγγράμματοι, ἤτοι οἱ κεκτημένοι ἐνδεικτικὸν Δʹ τάξεως Ἑξαταξίου Γυμνασίου καὶ ἄνω ὑπόχρεοι ἐκγυμνάσεως κλάσεως 1954 καὶ 1955, ἐκλήθησαν ὑπὸ τὰ ὅπλα καὶ ἐξεπλήρωσαν τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις, πλὴν τῶν τυχόντων τότε ἀναβολῶν λόγῳ σπουδῶν ἢ ἄλλων εὐεργετημάτων τοῦ νόμου, οἵτινες εὑρίσκονται νομίμως ἐκτὸς τοῦ στρατεύματος καὶ τῶν ἀνυποτάκτων. γ) Ἐπέκτασις τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἐξαγορᾶς εἰς τοὺς ἐλαχίστους τούτους στρατευσίμους, ἀντίκειται ἀφ’ ἑνὸς μὲν πρὸς τὰς Συνταγματικὰς διατάξεις, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 86 (παρ. 1) τοῦ Ν. Δ. 3850)58, καθ’ ἣν τὸ εὐεργέτημα ἐξαγορᾶς παρέχεται, εἰς τὰς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου τούτου καθοριζομένας κατηγορίας, μόνον ὅταν ἡ πρόσκλησις δὲν θεωρεῖται ἐπιβεβλημένη, διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ἤδη δὲ αἱ ἀνάγκαι, ἰδίᾳ εἰς ἐγγραμμάτους, εἶναι ηὐξημέναι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν Βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1439) 1061)8.2.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 380 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰς τάξεις τῶν Ε.Δ. ὑποψηφίων Πλοιάρχων Γʹ Τάξεως τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, τῶν ἐχόντων ἀνάγκην παραμονῆς των, εἰς τὸ κέντρον διὰ λόγους συμμετοχῆς εἰς ἐξετάσεις, ἀνήκουν καὶ ἕτεροι, ὡς τελειόφοιτοι Γυμνασίου σπουδασταὶ μὴ ἔχοντες περατώσει τὰς σπουδάς των, ἀπόφοιτοι ἔχοντες ἀνάγκην παρακολουθήσεως μαθημάτων δι’ εἰδίκευσιν κλπ. β) Ἔναντι τῆς κατηγορίας ταύτης, ἔχει ληφθῆ μέριμνα, διὰ τὰς ἐξετάσεις, ἐφ’ ὅσον ὅμως θὰ ἔχωσι συμπληρώσει τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένην ὀκτάμηνον πραγματικὴν ὑπηρεσίαν. γ) Ἐπὶ πλέον, διὰ τοὺς τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας, προβλέπεται ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ χορηγεῖται ἀναβολή, διὰ τὴν συμπλήρωσιν θαλασσίας ὑπηρεσίας καὶ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὰς ἀναγκαίας ἐξετάσεις. Συνεπῶς οἱ ἐπιμελεῖς καὶ τακτικοὶ λαμβάνουν πτυχία πρὸ τῆς κατατάξεώς των εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις. δ) Διὰ τοὺς ὑπάρχοντας ἐλαχίστους ἀποτυχόντας ἅπαξ καὶ πλέον, εἰς τὰς ἐξετάσεις, ἡ ὑπηρεσία ἀδυνατεῖ νὰ λάβῃ περαιτέρω εὐεργετικὰ μέτρα, διότι αἱ ἀνάγκαι τῶν Μονάδων εἶναι ἐπιτακτικαὶ καὶ σοβαραὶ καὶ διότι τὸ τοιοῦτον θὰ ἀπετέλει ἄνισον μεταχείρισιν ἔναντι τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν ἰδίαν κατηγορίαν τῆς ὕπερθεν παραγράφου (α) καὶ ἐχόντων τὰς αὐτὰς ἀνάγκας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. 1. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1512) 1096)9.2.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 397 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὸν συντονισμὸν τοῦ ὅλου ἔργου παροχῆς βοηθείας διασώσεως κινδυνεύοντος πλοίου τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τὸ ὁποῖον μεριμνᾷ διὰ τὴν αἴτησιν βοηθείας ἀπὸ ΚΣΕΔ καὶ ΓΕΝ, ἐφ’ ὅσον κρίνει τοῦτο σκόπιμον καὶ δυνατόν. 2. Κρίνεται, ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ διὰ τὴν παροῦσαν ἀποστολὴν αὐτοῦ εἰς θέματα διασώσεως, ἤτοι τὴν παροχὴν συνδρομῆς ὑπὸ τοῦ Β.Ν. εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐν περιπτώσει ἀνάγκης, οὐδὲν ἐπὶ πλέον μέτρον ἀπαιτεῖται, καθ’ ὅσον τὰ νῦν διατιθέμενα μέσα καὶ ὀργάνωσις ὑπάρχουν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ὑφισταμένων ἀπαιτήσεων. 3. Σημειοῦται, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον παρέχει ὡσαύτως πᾶσαν συνδρομὴν εἰς τὸ ἔργον διασώσεως, κατόπιν πάντοτε αἰτήσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διὰ τῶν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ΚΣΕΔ ἀεροπορικῶν μέσων (ἀεροσκάφη, ἑλικόπτερα). Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἀφορώσης τὴν ναυπήγησιν ἀκτοπλοϊκῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων εἰς Ἰταλικὰ ναυπηγεῖα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Τὸ θέμα τῆς παραγγελίας καὶ ἀναθέσεως τῆς ναυπηγήσεως εἰς Ἰταλικὰ Ναυπηγεῖα τῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων τῶν προοριζομένων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἀκτοπλοϊκοῦ μας στόλου τελεῖ ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν γενικωτέραν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς χώρας μας καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ τὰς ἐκ πολεμικῶν ἀποζημιώσεων ἐπανορθώσεις. 2, Ὁ ἐπερωτῶν κ. βουλευτής, παρακαλεῖται, ὅπως αἰτήσῃ πλείονας πληροφορίας ἐκ τῶν Ὑπουργείων Συντονισμοῦ καὶ Υ.Π.Κ., χειρισθέντων, τὸ ὡς ἄνω θέμα. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 3 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 25.1.1962 ὑμετέρας ἀναφορᾶς, γνωρίζομεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Κατὰ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις (Β.Δ. 556)1961 ΦΕΚ 137 Αʹ) εἰς τοὺς ναυτικοὺς τοὺς διαμένοντας εἰς ἐπαρχίας ἔνθα λειτουργοῦν Παραρτήματα τοῦ Οἴκου Ναύτου, παρέχεται, ἐκτὸς τῆς συνήθους ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως, νοσοκομειακὴ καὶ δι’ ἰατρῶν εἰδικότητος προστασία μέσῳ τῶν τοπικῶν Κρατικῶν καὶ Δημοτικῶν Νοσοκομείων ἢ Εὐαγῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων. 2. Τὸ σύστημα τῆς παροχῆς ὑγειονομικῆς προστασίας εἰς τοὺς ναυτικοὺς τῶν ἐπαρχιῶν μέσῳ τῶν Κρατικῶν κλπ. Νοσοκομείων καὶ οὐχὶ μέσῳ τῶν ἰδιωτικῶν κλινικῶν ἢ ἰδιωτῶν ἰατρῶν εἰδικότητος ἐπεβλήθη ἐξ ἀνάγκης, διότι ὁ Οἶκος Ναύτου, δὲν διαθέτει εἰς τὰ παραρτήματα προσωπικὸν ἐλέγχου (ἰατροί, ἐλεγκταί, ἐπιθεωρηταὶ κλπ.), οὐδὲ εἶναι δυνατὸν πρὸς τὸ παρὸν τοὐλάχιστον, οὗτος νὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ τὴν σημαντικωτάτην δαπάνην τῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ὑγειονομικοῦ προσωπικοῦ τῶν Παραρτημάτων. 3. Τυχὸν παρέκκλισις ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ταύτης θὰ συνεπήγετο, κατ’ ἀνάγκην τὴν γενίκευσιν καὶ εἰς τὰ λοιπὰ Παραρτήματα καὶ εἰς τὰς ἰδιωτικὰς κλινικάς, μὲ βέβαιον ἀποτέλεσμα τὴν ἀνατροπὴν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Οἴκου Ναύτου ἐπὶ γενικωτέρᾳ ζημίᾳ τῶν ἠσφαλισμένων ναυτικῶν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 3 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 9.2.1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, καταχωρηθείσης εἰς τὸ παρ’ ὑμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 429, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9203)235) 3.2.1962 ἡμετέρου ἐγγράφου, περιέχοντος ἀπάντησιν εἰς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἀπὸ 25.1.1962 ἀναφορὰν τῶν μικροβιολόγων ἰατρῶν Χίου, Κ. Ξενιοῦ καὶ Ἀπ. Νεομονιτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 406 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ «περὶ αὐξήσεως τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν στελεχῶν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος κλπ.», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι: Ἀναγνωρίζομεν τὴν ἀνάγκην ἐνισχύσεως τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος, ἵνα δυνηθῇ νὰ διαχειρισθῇ ἐπιτυχῶς τὰ πολυσχιδῆ ζητήματα τῆς τετραπλασιασθείσης εἰς χωρητικότητα Ἑλληνικῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ στάδιον τῆς τελικῆς ἐπεξεργασίας σχεδίου νόμου, δι’ οὗ προτείνεται ἡ αὔξησις τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν στελεχῶν καὶ ἡ λῆψις γενικῶν μέτρων ποιοτικῆς βελτιώσεως καὶ καλλιτέρας ὀργανώσεως αὐτοῦ. Λίαν συντόμως θὰ προωθηθῇ τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 19 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 383 ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Χ. Ρουχωτᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Λιμενάρχης Ἰθάκης, ἡ μὴ προσέγγισις τοῦ α)π ΑΙΓΕΥΣ, ἐκτελοῦντος τὴν ἄγονον γραμμήν, εἰς τὸν λιμένα Φρικῶν Ἰθάκης, κατὰ τὴν 19.12.61, 28. 12.61, 4.1.62 καὶ 1.2.62, τυγχάνει δεδικαιολογημένη λόγῳ δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν. 2. Σημειωτέον, ὅτι εἰς τὸν ὅρμον Φρικῶν καθίσταται ἀδύνατος, λόγῳ μεγάλων βαθῶν, ἡ ἀγκυροβολία τοῦ πλοίου καὶ ὡς ἐκ τούτου καὶ ὑπὸ ὁμαλὰς ἔτι καιρικὰς συνθήκας ἡ ἀποβίβασις τῶν ἐπιβατῶν καθίσταται ἐπισφαλής, τοῦ πλοίου παραμένοντος ὑπ’ ἀτμόν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 19 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 363 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ, κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ ἄγονος γραμμὴ Δυτικῶν Κυκλάδων, εἰς ἣν περιλαμβάνεται ἡ νῆσος Κύθνος, ἐκτελεῖται ἐπὶ καταβολῇ ἀποζημιώσεως ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος, μὴ ἐπιτρεπομένης ἐκ τοῦ νόμου τῆς ἐπὶ αὐξήσει τῆς ἀποζημιώσεως ἐκτελέσεως πλειόνων προσεγγίσεων. 2. Ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν, προθύμως θὰ ἐνέκρινεν αἴτησιν, οἱουδήποτε ἐφοπλιστοῦ, ἐνδιαφερομένου, διὰ τὴν προσέγγισιν πλοίου του εἰς νῆσον Κύθνον. Τοιοῦτον, ὅμως, ἐνδιαφέρον δὲν ἐξεδηλώθη μέχρι σήμερον. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 19 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9101)Β 157)9.2.1962 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἀφορώσης τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀρτοποιητικῆς νομοθεσίας εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Δωδεκανήσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατηρτίσθη ἤδη σχέδιον Βασιλικοῦ Διατάγματος ἐκδοθησομένου προτάσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅπερ τελεῖ πρὸς ὑπογραφήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἐκπονεῖται μελέτη ἀρδεύσεως περιοχῆς Ἀγυιᾶς – Κολυμπαρίου – Καμισιανῶν συνολικῆς ἐκτάσεως 15.000 στρέμμ., ἥτις, κατὰ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, θὰ περατωθῇ ἐντὸς τοῦ αʹ ἑξαμήνου 1963. 2) Ἐκπονεῖται μελέτη ἀρδεύσεως περιοχῆς Ἁγίας Μαρίνης – Σταλοῦ – Γαλατᾶ συνολικῆς ἐκτάσεως 10.000 στρέμμ., ἥτις ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ περατωθῇ μέχρι τοῦ τέλους τοῦ 1962. 3) Αἱ ὡς ἄνω προθεσμίαι συνδυάζονται μὲ ἐξέτασιν, παρὰ τῆς ΔΕΗ τοῦ θέματος τῆς χρονικῆς κατανομῆς τῆς παροχῆς τοῦ διατιθεμένου ὕδατος ἐκ τῶν πηγῶν Ἀγυιᾶς. Κατόπιν δημοπρασίας, ἀνετέθη εἰς ἐργολάβον ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου Καστέλλου Ἀποκορώνου, ἡ ἐγκατάστασις τοῦ ὁποίου ἐγένετο τὴν 23ην Νοεμβρίου 1961. Ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ ἔργου ἀνέρχεται εἰς 8.700.000, ἡ δὲ χρηματοδότησις 1962 εἰς 5.000.000 δραχμ. 4) Καθυστέρησις τῶν ἐργασιῶν τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου Κουρνᾶ ὀφείλεται εἰς ἀνεπάρκειαν τοῦ ἀναδόχου ἐναντίον τοῦ ὁποίου λαμβάνονται τὰ νόμιμα μέτρα. 5) Ὅτι ἀφορᾷ τὸ ἀρδευτικὸν ἔργον Νοπηγίων (Δρεπανιὰ) Καστέλλου, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ πληροφορήσωμεν τοὺς ἐρωτῶντας θὰ ἔδει νὰ μᾶς γνωρίσουν τὰς συγκεκριμένας κακοτεχνίας, ἃς ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των. 6) Ἡ περιοχὴ Ἀγυιᾶς Βαρυπέτρου, προβλέπεται βάσει ἐγκεκριμένης προμελέτης νὰ ἀρδευθῇ μέσῳ φράγματος, ἐπὶ τοῦ χειμάρρου Μαύρου. Ἡ ἐκπόνησις ὁριστικῆς μελέτης, θὰ ἐπακολουθήσῃ μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν συντασσομένων τοπογραφικῶν διαγραμμάτων καὶ τὴν διενέργειαν ἐρευνητικῶν γεωτρήσεων καὶ γεωλογικῆς χαρτογραφήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 177)8.1.62 ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραπέμψωμεν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1761)42262)578)29.1.62 ἔγγραφόν μας πρὸς ὑμᾶς, ἀπαντητικὸν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 34 ἐρώτησιν τοῦ κ. Η. Ἡλιοῦ, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, σὺν τῇ προσθέτῳ πληροφορίᾳ, ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ ἐδημοσιεύθησαν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀπογραφῆς, ὡς πρὸς τὸν πραγματικὸν πληθυσμόν, ἐνῷ ὡς πρὸς τὸν νόμιμον πληθυσμὸν συνεχίζεται ἡ ἐπεξεργασία τῶν δελτίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Λαμπράκη, Μ. Σβώλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 306)26.1.62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ κλπ., διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1050)30.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως κατατείνει, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας, τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τὴν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως. Οὕτω τὸ πενταετὲς οἰκονομικὸν πρόγραμμα, ἡ σύνδεσις τῆς χώρας μετὰ τῆς Ε.Κ.Α., τὰ ἐκτελούμενα ἔργα καὶ τὰ γενικώτερα οἰκονομικὰ μέτρα, ἤρχισαν ἤδη ἀποφέροντα τὰ πρῶτα ἀποτελέσματα, ἤτοι αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ συνεπῶς βελτίωσιν τῶν ὅρων ἀμοιβῆς καὶ ζωῆς τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ τῶν ἐπὶ μέρους κοινωνικῶν ὁμάδων, αὔξησιν τοῦ ὄγκου ἀπασχολήσεως καὶ μείωσιν τοῦ ὄγκου ἀνεργίας, ὡς ταῦτα δύνανται νὰ ἐκτιμηθῶσι, βάσει τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων, δημιουργοῦν δὲ βασίμους ἐλπίδας περαιτέρω βελτιώσεων. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν μετακίνησιν ἐργατῶν πρὸς ἀπασχόλησιν ἐντὸς τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ χώρου, αὕτη δὲν ἀποτελεῖ μετανάστευσιν, διότι οἱ οὕτω μετακινούμενοι ἐργάται ἀναχωροῦν μὲ πρόθεσιν διαμονῆς καὶ ἀπασχολήσεώς των διὰ μικρὸν σχετικῶς χρονικὸν διάστημα, ἔχουν ἐξησφαλισμένην ἐργασίαν δι’ ἀτομικοῦ συμβολαίου μὲ σαφῶς προσδιοριζομένην τὴν ἀμοιβήν των καὶ τοὺς ὅρους ἐργασίας, τὴν συνέχισιν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ τὴν τοιαύτην, δηλ. συνέχισιν κοιν. ἀσφαλίσεως κλπ. ἐγγυήσεις ἀνέτου ζωῆς ὡς λ.χ. οἰκογενειακὸν ἐπίδομα, ἄνετος στέγη, καλὴ τροφὴ κλπ. Περαιτέρω δὲ διὰ τῆς ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ἀπασχολήσεώς των λαμβάνουν τεχνικὴν ἐκπαίδευσιν, ἥτις θὰ ἀποβῇ σημαντικῶς χρήσιμος διὰ τὴν ἀναπτυσσομένην οἰκονομίαν τῆς χώρας, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τὸν βιομηχανικὸν κλάδον. Τέλος διὰ τῆς τοιαύτης μετακινήσεως ἐντὸς μιᾶς εὐρυτέρας ἀγορᾶς ἐργασίας ἐν τῷ Εὐρωπαϊκῷ χώρῳ, μειοῦται ὁ ἀριθμὸς τῶν πράγματι μεταναστευόντων εἰς ὑπερποντίους χώρας καὶ οἱ ὁποῖοι πράγματι μετὰ μίαν ἢ δύο γενεὰς χάνονται διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1640)12.2.1962 ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 408) 1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ντάγγα, ἀναφερομένης εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν καὶ Μακαρονοτεχνιτῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ὅλον θέμα τοῦ Ταμείου τούτου, ἀπασχολεῖ ἀπὸ μακροῦ καὶ ἀδιαλείπτως τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα Ἐργασίας καὶ Ἐμπορίου ὡς καὶ τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴν ἰδίᾳ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ἐνισχύσεως τῶν ἐσόδων τοῦ εἰρημένου Ταμείου, εἴτε διὰ καταλλήλου διαρρυθμίσεως τῶν πόρων αὐτοῦ, εἴτε διὰ μέτρων διασφαλιζόντων τὴν πλήρη πραγματοποίησιν τῶν ἐσόδων του ἐκ τῶν τεθεσπισμένων πόρων. Τὸ ὅλως ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τοῦ Ταμείου καὶ τὴν ἀπρόσκοπτον ἐξασφάλισιν τῶν παροχῶν συντάξεων καὶ ὑγειονομικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ συνταξιούχους αὐτοῦ, ἐξεδηλώθη ἤδη διὰ σειρᾶς μέτρων ἀσφαλιστικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεώς του. Ἐνδεικτικῶς σημειοῦμεν ἐνταῦθα, ὅτι ἐνεκρίθη ἀπὸ τοῦ Μαρτίου 1960 ἡ προικοδότησις τοῦ Ταμείου διὰ νέου πόρου ἐκ 12 λεπτῶν κατὰ κιλὸν ἀλεύρων πολυτελείας, ὅτι ἐλήφθησαν μέτρα πατάξεως τῆς λαθραλέσεως ἐκ τῆς ὁποίας ἐπηρεάζεται ἀμέσως ἡ ἀπόδοσις τῶν πόρων του καὶ ὅτι, ὁσάκις παρέστη ἀνάγκη, ἐξησφαλίσθη ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις αὐτοῦ διὰ δανείων. Τέλος, σημειοῦμεν, ὅτι κατηρτίσθη ἤδη σχετικὴ ἀναλογιστικὴ μελέτη ὑπὸ τὸ φῶς τῶν συμπερασμάτων, τῆς ὁποίας καὶ μετ’ ἐπισταμένην ἐξέτασιν ὅλων τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων θὰ καταστῇ δυνατόν, λίαν συντόμως, νὰ προσδιορισθῶσι τὰ μέτρα ἅτινα θὰ ὁδηγήσουν εἰς τὴν λύσιν τοῦ σοβαρωτάτου προβλήματος τοῦ Ταμείου Ἀρτεργατῶν πρὸς ἐξακολούθησιν τῆς ἐκπληρώσεως τοῦ κυρίου ἀντικειμενικοῦ σκοποῦ αὐτοῦ, ὅστις συνίσταται εἰς τὴν ἐξασφάλισιν ὁμαλῆς καὶ ἀποτελεσματικῆς ἀσφαλιστικῆς προστασίας τῶν χιλιάδων ἐργαζομένων καὶ συνταξιούχων ἀρτεργατῶν, μυλεργατῶν καὶ μακαρονοτεχνιτῶν τῆς χώρας ὡς καὶ τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1819)14.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς ὑπὸ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 428)1962 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἀναφερομένης εἰς αἰτήματα μικροεπαγγελματιῶν ἠσφαλισμένων τοῦ ΤΕΒΕ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τοῦ σημείου ἀπαλλαγῆς τῶν καθυστερουμένων εἰσφορῶν ἐκ τῶν προσθέτων τελῶν, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ προσθέτου τέλους λόγῳ καθυστερήσεως, εἶναι συνυφασμένη γενικῶς καὶ προσδίδει περιεχόμενον εἰς τὰς διατάξεις τὰς προβλεπούσας ὡρισμένην προθεσμίαν καταβολῆς εἰσφορῶν τρεχουσῶν ἢ δόσεων ἐξοφλήσεως κεφαλαιοποιουμένων ὀφειλῶν ἐκ καθυστερουμένων εἰσφορῶν. Ἐπὶ τοῦ σημείου περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τοῦ ΤΕΒΕ, ὅτι ἤδη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 81)1962 Β. Διατάγματος δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 22)10.2. 1962 Φ.Ε.Κ., ἐπεκτείνεται ἡ ὡς ἄνω περίθαλψις καὶ εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων τοῦ ΤΕΒΕ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Σπεντζάρη. Εἰς τὸν λιμένα Κυλλήνης καὶ ἐν ἔτει 1957 ἐξετελέσθη ἐκβάθυνσις τμήματος τῆς λεκάνης αὐτοῦ μέχρι βάθους 3.00, διατεθείσης πιστώσεως δραχ. 350.000 περίπου, διὰ τὴν εὐχερῆ προσέγγισιν καὶ πλεύρισιν μικρῶν σκαφῶν παρὰ τὸ ὑγιὲς τμῆμα τῆς προβλῆτος καὶ ἐγγὺς ξυλίνης ἀποβάθρας πρὸς διενέργειαν πράξεων φορτοεκφορτώσεων ἐμπορευμάτων καὶ ἀποεπιβάσεως ἐπιβατῶν διὰ μικρῶν σκαφῶν. Ἀπὸ τῆς δρομολογήσεως τοῦ φέρρυ–μπὼτ Ζακύνθου –Κυλλήνης, ὑπεβλήθησαν ἡμῖν δύο αἰτήματα: Τὸ ἓν ἀφορᾷ τὴν κατασκευὴν μικρᾶς ἐξέδρας (προβλῆτος) εἰς τὸν λιμένα Κυλλήνης καὶ τὸ ἕτερον τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ ὅρμου Λουτρῶν Κυλλήνης διὰ τὴν προσόρμισιν τοῦ φέρρυ–μπὼτ καὶ περὶ κατασκευῆς ἐκεῖσε τῶν ἀπαραιτήτων λιμενικῶν ἔργων. Διὰ τὸ πρῶτον, τὸ ἁρμόδιον Λιμενικὸν Ταμεῖον Κυλλήνης ἐδήλωσεν ἀδυναμίαν διαθέσεως οἱασδήποτε πιστώσεως λόγῳ τοῦ πρὸς τὸ Τ.Π. καὶ Δανείων χρέους του ἐκτὸς τοῦ γεγονότος, ὅτι ὡς πρωτεύουσαν ἐργασίαν θεωρεῖ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ ἀπὸ ἐτῶν κατεστραμμένου τμήματος τοῦ λιμενοβραχίονος. Διὰ τὸ δεύτερον ὑπεβλήθη ἡμῖν προϋπολογισμὸς δαπάνης ἀνερχομένης εἰς τὸ ποσὸν τῶν δρχ. 5.500.000 μὴ δικαιολογούσης τὴν κατασκευὴν τόσον δαπανηροῦ ἔργου πρὸς ὄφελος 5 μιλλίων περίπου εἰς τὸ σύνολον τῆς διαδρομῆς (17–12) ἀπὸ Ζακύνθου εἰς Κυλλήνην. Πάντως διὰ τῶν ὑπαρχόντων ἔργων λιμένος Κυλλήνης, ἐξυπηρετοῦνται ἤδη αἱ ἀνάγκαι προσεγγίσεως τοῦ φέρρυ– μπὼτ ὡς καὶ μικρῶν σκαφῶν, ἡ δὲ ἐκτέλεσις εὐρυτέρων ἔργων, ὡς καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ πρὸς ἀκρωμόλιον τμήματος τοῦ λιμενοβραχίονος θ’ ἀπαιτήσῃ σημαντικὸν ποσόν, ὅπερ δὲν δύναται ἐπὶ τοῦ παρόντος ν’ ἀντιμετωπισθῇ, διὰ τοῦ προγράμματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων 1962, λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ ὕψους αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι. 1) Ἡ καλλιεργουμένη ἐν τῇ περιφερείᾳ Πιερρίας ποικιλία καπνοῦ Σαμψοῦς διεπιστώθη, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔχει ὑποβιβασθῆ ἐπικινδύνως ἡ ποιοτικὴ στάθμη αὐτῶν, κυρίως, λόγῳ καλλιεργείας ταύτης εἰς πεδινὰ χωρία, εἰς βαθμόν, ὥστε νὰ ἀποσύρωνται τῆς περιφερείας σοβαροὶ ξένοι ἀγορασταί. Τὸ γεγονὸς ἐξ ἄλλου, ὅτι ὑφίσταται ζωηρὸν ἐνδιαφέρον, διὰ τὰ καλῆς ποιότητος καπνὰ τῆς περιοχῆς ταύτης ἐκ μέρους τῶν ξένων ἀγοραστῶν καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐξήσεως τῆς ποιοτικῆς στάθμης ἐλήφθη, τὸ μέτρον, ὅπως ἡ ζώνη καπνοκαλλιεργείας εἰς τὴν ὡς ἄνω περιοχὴν ἐπαναφερθῇ εἰς τὰ προπολεμικὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα δὲν περιλαμβάνουν τὰς καλλιεργουμένας ἀκαταλλήλους πεδινὰς ἐκτάσεις. Σημειοῦται, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο εἶναι ἀπαραίτητον, ἐὰν πράγματι εἶναι ἀναγκαία, ὡς πιστεύομεν, ὅτι εἶναι, ἡ ἀποκατάστασις τῆς ποιότητος τοῦ καπνοῦ τῆς ποικιλίας Σαμψοῦς. 2) Εἰς παραγωγοὺς καλλιεργήσαντας ἐπὶ ἀκαταλλήλων ἐδαφῶν, κατὰ παράβασιν τῆς κειμένης νομοθεσίας ἐπεβλήθησαν αἱ νόμιμοι κυρώσεις, ἀλλὰ μὲ πνεῦμα ἐπιεικείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς Γεωργίας

Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν θέματι ἐρωτήσεως διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 214)13.1.62 Διαταγῆς μας πρὸς τὴν Δ)σιν Γεωργίας Καβάλας, διετάξαμεν τὴν κατάρτισιν ὀνομαστικοῦ πίνακος τῶν καπνοκαλλιεργητῶν τῆς Κοινότητος Λεκάνης, τῶν κατὰ κύριον ἐπάγγελμα ἀσκούντων τὴν καπνοκαλλιέργειαν, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν ἐκ τοῦ περονοσπόρου σοβαρῶς καὶ ἐμειώθη, συνεπεία τούτου, τὸ συνολικὸν ἐτήσιον εἰσόδημά των, κατὰ ποσοστὸν ἀνώτερον τοῦ 40% αὐτοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀδυναμίαν προμηθείας, ὑπ’ αὐτῶν τοῦ ἀναγκαιοῦντος, διὰ τὴν διατροφὴν τῆς οἰκογενείας των σίτου, ἐφ’ ὅσον στεροῦνται τοιούτου ἐξ ἰδίας αὐτῶν παραγωγῆς. Ἤδη εὑρισκόμεθα ἐν ἀναμονῇ τῆς ὑποβολῆς ἡμῖν ὑπὸ τῆς ἀνωτέρω Δ)σεως Γεωργίας τοῦ ὡς ἄνω πίνακος, ἵνα βάσει τούτου προβῶμεν εἰς τὰς ἐνδεδειγμένας ἐνεργείας διὰ τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς ἀνωτέρω πληγέντας, ὑπὸ μορφὴν καλλιεργητικῶν δανείων, σίτου διατροφῆς ἐκ τῆς Κρατικῆς συγκεντρώσεως. Ἐξ ἄλλου ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἔχει ἐντολὴν ἐφαρμοζομένην κατὰ παγίαν τακτικήν της, βάσει τῆς κωδικοποιημένης βασικῆς κανονιστικῆς τῶν δανειοδοτήσεών της ἐγκυκλίου καὶ χορηγεῖ, εἰς τοὺς ἐκ τῶν καλλιεργητῶν ἐξ οἱασδήποτε θεομηνίας σοβαρῶς πληττομένους τὰς ἀναγκαίας πιστωτικὰς διευκολύνσεις καὶ ἐνισχύσεις, ἤτοι ἀναστολὴν εἰσπράξεως τῶν ληξιπροθέσμων ὀφειλῶν των, ἕνεκα τῶν ἀνωτέρω ἀνεξαρτήτων τῆς θελήσεώς των αἰτίων καθυστερουμένων ὡς καὶ νέαν καλλιεργητικὴν δανειοδότησιν πρὸς συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των δραστηριότητος. Παρὰ ταῦτα, διὰ τοῦ ἀναφερομένου καὶ ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Λυμπερίδη ὑπ’ ἀριθ. 178895)8805)16.10.1961 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου μας, πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐδώσαμεν καὶ αὖθις ἐντολήν, διὰ τὴν χορήγησιν τῶν ἀνωτέρω πιστωτικῶν διευκολύνσεων καὶ ἐνισχύσεων, εἰς τοὺς πληγέντας καπνοκαλλιεργητὰς τῆς Κοινότητος Κρανοχωρίου, δι’ οὓς ὅμως, οὐδεὶς ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι στεροῦνται τοῦ ἀναγκαίου, διὰ τὴν διατροφὴν τῶν οἰκογενειῶν των σίτου, ὡς συνέβη, διὰ τοὺς καλλιεργητὰς τῆς Κοινότητος Λεκάνης, δι’ οὓς προέβημεν εἰς τὰς ἀνωτέρω ἐκτιθεμένας ἐνεργείας. Ἤδη διετάξαμεν τὴν Δ)σιν Γεωργίας Καβάλας, ὅπως ἐξετάσῃ καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν, ἐὰν καὶ οἱ καλλιεργηταὶ οὗτοι στεροῦνται σίτου διατροφῆς καὶ ἐπιθυμοῦν νὰ τοὺς χορηγηθῇ τοιοῦτος, ὑπὸ μορφὴν καλλιεργητικῶν δανείων, ἵνα προβῶμεν εἰς τὰς πρὸς τοῦτο ἐνδεδειγμένας περαιτέρω ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Λ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1055)774)30.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθέντος ἡμῖν, μετὰ τῆς προσηρτημένης αὐτῷ ὑπ’ ἀριθ. 311 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, ἐπὶ τῆς προωθήσεως τῶν Προκ)κῶν Ἐκθέσεων καὶ Προμελετῶν τῶν Ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων Ν. Λασηθίου Κρήτης. 1. Προκαταρκτικαὶ Ἐκθέσεις. α) Ὀροπέδιον Λασηθίου. Ὑπεβλήθη, ἠλέγχθη καὶ ἐνεκρίθη ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τῆς προκ)κῆς ἐκθέσεως, ἤδη δὲ ἀνετέθησαν καὶ ἐκτελοῦνται τοπογραφικαὶ ἐργασίαι ἀποτυπώσεως, θέσεως φράγματος, ἐπὶ τοῦ χειμάρρου Χαυγᾶ εἰς Ὀροπέδιον Καθαροῦ, ὡς καὶ τῆς λεκάνης κατακλύσεως αὐτοῦ. Ἐν συνεχείᾳ θὰ ἐπακολουθήσῃ γεωλογικὴ χαρτογράφησις τῆς περιοχῆς τοῦ ὡς ἄνω φράγματος καὶ μετὰ τὸ πέρας τῶν ἀνωτέρω ἐργασιῶν θέλει συνταχθῆ, ὑπὸ τοῦ Ἀναδόχου μελετητοῦ ἡ κυρίως προκ)κὴ ἔκθεσις ἀξιοποιήσεως τοῦ Ὀροπεδίου Λασηθίου. β) Περιοχὴ Ἱεραπέτρας. Ὑπεβλήθη καὶ ἐνεκρίθη ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τῆς Προ)κῆς Ἐκθέσεως. Ἤδη πρόκειται ν’ ἀνατεθῇ ἡ ἐκτέλεσις τοπογραφήσεων καὶ γεωλογικῶν χαρτογραφήσεων, μετὰ τὸ πέρας τῶν ὁποίων θὰ συνταχθῇ, ὑπὸ τοῦ ἀναδόχου μελετητοῦ, ἡ κυρίως Προκ)κὴ Ἔκθεσις. γ) Ἀρδευτικὸν Μύθων–Μύλων Χατζηαντώνη. Τὸ ἔργον τοῦτο ἀπεμονώθη τῆς ὡς ἄνω περιοχῆς Ἱεραπέτρας, διὰ τὴν καλυτέραν προώθησίν του, ἐντασσομένου δέ, κατ’ αὐτάς, εἰς τὸ πρόγραμμα προμελετῶν, θὰ ἀνατεθῇ ἐν συνεχείᾳ πρὸς μελέτην, εἰς στάδιον προμελέτης. 2. Προμελέται. α) Ἀξιοποίησις λεκάνης χειμάρρου «ΠΑΤΕΛΗ». Ἀνετέθη ἡ ἐκπόνησις προμελέτης ἀξιοποιήσεως ὁλοκλήρου τῆς λεκάνης τοῦ χειμάρρου «ΠΑΤΕΛΗ» καὶ ἤδη ὑπεβλήθη ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τῆς ἐν λόγῳ προμελέτης ἥτις εὑρίσκεται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς ὑπηρεσίας. Ἀναλόγως πρὸς τὰ συμπεράσματα, ἅτινα θὰ προκύψουν, ἐκ τοῦ ἐλέγχου αὐτῆς θὰ ἐξαρτηθῇ καὶ ἡ πορεία τῆς ὁριστικῆς μελέτης Πισκοκεφάλου, ἥτις ἀφορᾷ τμῆμα τῆς μείζονος, ὡς ἄνω περιοχῆς. 3. Ὁριστικαὶ μελέται. α) Ἀρδευτικὸν Λιμένος Σητείας. Ἀφορᾷ συμπλήρωσιν καὶ ἐπέκτασιν τοῦ ὑφισταμένου δικτύου. Ὑπεβλήθη καὶ ἐνεκρίθη ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τῆς ὡς ἄνω ὁριστικῆς μελέτης. Ἤδη ἐγένετο χάραξις τῶν κυρίων διωρύγων ἐπὶ τοῦ ἐδάφους καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ παραλαβὴ αὐτῆς ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν συνεχείᾳ ὁ ἀνάδοχος μελετητὴς, μετὰ 3 μῆνας θὰ ὑποβάλῃ τὴν πλήρη μελέτην. 4. Πέραν τῶν ἀνωτέρω καὶ κατόπιν διεξαχθεισῶν ἀναγνωρίσεων (τεχνικῶν, γεωλογικῶν κλπ.) ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ἀνατίθεται κατ’ αὐτὰς ἡ ἐκπόνησις προμελέτης κατασκευῆς φραγμάτων ἐπὶ τῶν χειμάρρων Λιθινῶν καὶ Σταυροχωρίου πρὸς συγκράτησιν τῶν χειμερινῶν ἀπορροῶν, διὰ τὴν ἄρδευσιν τῶν κατάντι κειμένων πεδινῶν περιοχῶν. 5. Πιστώσεις προγράμματος Ἔργων. α) Τὸ συνολικὸν ὕψος ἐγκεκριμένων πιστώσεων, διὰ πληρωμὰς κατὰ τὸ ἔτος 1961 δι’ ἔργα, μελέτας, μηχανήματα κλπ. προγράμματος ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Γεωργίας (ΥΕΒ) ἀνέρχεται εἰς 395 ἑκατ. β) Τὸ σύνολον πληρωμῶν δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων, ἀνέρχεται εἰς 260 περίπου ἑκατομμύρια. γ) Ἐκ τούτων διὰ τὰ κάτωθι ἐν ἐκτελέσει ἔργα τῆς Κρήτης, ἀναλογοῦν τὰ ἔναντι ἑκάστου ποσά. αα) Ἀρδευτ. Καστέλλου–Ἀποκορώνου Ν. Χανίων 5 ἑκατομμύρια. ββ) Ἀρδευτ. Κουρνᾶ–Ν. Χανίων 1 ἑκατομμ. γγ) Ἀρδευτ. Φοινικιᾶς Ν. Ἡρακλείου 8,5 ἑκατομμ. δ) Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Νομὸν Λασηθίου, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ὑπάρχουν ἔργα ἐν ἐκτελέσει, ἀλλὰ πάντα ταῦτα εὑρίσκονται ἤδη εἰς τὸ στάδιον τῆς μελέτης δὲν ὑφίσταται περιορισμὸς χρηματοδοτήσεως, διότι αἱ μελέται χρηματοδοτοῦνται κανονικῶς βάσει τῶν ἐγκεκριμένων πιστώσεων τοῦ προγράμματος, ἀναλόγως τῆς προόδου τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Κ. Χιωτάκη, καὶ Λ. Κύρκου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 310)26.1.62 ἐρώτησιν, τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Λ. Κύρκου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν, διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἀρδευτικὸν ἔργον Χατζαντώνη–Μύλοι–Μύθου Ἱεραπέτρας Κρήτης ἀπεχωρίσθη ἀπὸ τὴν ὅλην μείζονα περιοχὴν Ἱεραπέτρας, ἥτις μελετᾶται ἤδη εἰς στάδιον προκ)κῆς ἐκθέσεως καὶ πρὸς ταχυτέραν προώθησίν του, ἀνατίθεται προσεχῶς πρὸς μελέτην, εἰς στάδιον προμελέτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Θεμελῆ. Ἐπὶ τῆς σχετικῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Θεμελῆ, ὑπ’ ἀριθ. 280 ἀπὸ 23.1.62 διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 891)639)26.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θιγόμενον θέμα τῆς ὑπαγωγῆς, εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν τῶν παρακτίων ἁλιέων, ἀπησχόλησε καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν τὴν Κυβέρνησιν, ἰδίᾳ δέ, κατὰ τὴν ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησιν τοῦ νόμου 4169)1961 «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Διὰ τοῦ ψηφισθέντος δὲ νόμου τούτου παρέχεται ἡ εὐχέρεια ἐν παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 2 ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως, διὰ Κανονισμοῦ εἰς ἄλλους κλάδους τῆς πρωτογενοῦς παραγωγῆς, ὡς οἱ ἁλιεῖς κλπ. Ἤδη συγκεντροῦνται τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα ἐκ τῆς μελέτης τῶν ὁποίων θὰ καταδειχθῇ ἡ δυνατότης ἐπεκτάσεως τῆς ὡς εἴρηται ἀσφαλίσεως, διὰ τῆς ἐκδόσεως τοῦ προβλεπομένου σχετικοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν πρέπει βεβαίως νὰ παρορῶνται αἱ δυσκολίαι, λόγῳ τῆς διασπορᾶς τῶν ἁλιέων, ὡς καὶ λόγῳ τῆς ἀπασχολήσεως πολλῶν ἐξ αὐτῶν καὶ εἰς ἄλλα ἐπαγγέλματα, ὡς καὶ τῆς ἀσφαλίσεως τινῶν ἐξ αὐτῶν εἰς ἄλλα Ταμεῖα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν τὰ κάτωθι στοιχεῖα: 1) Τὰ ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ ἐν θέματι ξενοδοχείου, ἔσοδα καὶ ἔξοδα, δὲν ἀφοροῦν τὸ Δημόσιον ἢ τὸν Ε.Ο.Τ., ἀλλὰ τὴν ἀναλαβοῦσαν τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ξενοδοχείου Ἑταιρείαν. Ὁ Ε.Ο.Τ. ἐνδιαφέρεται, μόνον διὰ τὰ τυχὸν προκύπτοντα κέρδη τῆς Ἑταιρείας, ἐφ’ ὧν, κατὰ τὴν σύμβασιν, δικαιοῦται συμμετοχῆς ἐξ 60%. Μετὰ τὴν πρώτην 5ετίαν, ὁ Ε.Ο.Τ. συμμετέχει εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν διὰ ποσοστοῦ 15% ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων. Βεβαίως, κέρδη δὲν ἀναμένονται ἐκ τῆς κατὰ τὴν πρώτην περίοδον λειτουργίας τοῦ ξενοδοχείου. Ἀπ’ ἀρχῆς τῆς λειτουργίας τοῦ ξενοδοχείου καὶ μέχρι πλήρους ἀποπερατώσεως τῶν λεπτομερειῶν τῆς κατασκευῆς καὶ πρὸς δοκιμήν, ἐν πλήρει λειτουργίᾳ, τῶν ἐγκαταστάσεων (21.8.61), τοῦτο ἐλειτούργησε διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ε. Ο.Τ., ἡ δὲ ἐκ τῆς τοιαύτης λειτουργίας ζημία τοῦ Ε.Ο.Τ., βάσει τῶν μέχρι σήμερον προβληθέντων στοιχείων, ἀνῆλθεν εἰς δρχ. 1.500.000 περίπου. 2) Διὰ τὴν κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ ξενοδοχείου διαφημιστικὴν φιλοξενίαν τῶν ἐπισήμων ξένων, ὁ ΕΟΤ ἐδαπάνησε δρχ. 42.673. 3) Ἡ τυχὸν περαιτέρω ἐλλειμματικὴ διαχείρισις τοῦ ξενοδοχείου Πάρνηθος, θὰ ἐπιβαρύνῃ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον κατὰ τὴν σύμβασιν, τὴν ἀναλαβοῦσαν τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτοῦ Ἑταιρείαν RHONE HOTELS GRECE S.A. 4) Διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν προγραμματισθέντων ἔργων τοῦ ἐν λόγῳ ξενοδοχείου (πτέρυξ 56 κλινῶν), προβλέπεται δαπάνη δρχ. 7.000.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Ν. Κιτσίκη, Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Σβώλου. Ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου κλπ. διαβιβασθείσης εἰς ἡμᾶς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1058 ἀπὸ 30.1.1962 ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι ἡ τελευταία συνέλευσις τοῦ ΝΑΤΟ συνεζήτησεν ἁπλῶς καὶ ἀπεφάσισε καθιέρωσιν τῆς Ἀκροπόλεως, ὡς συμβόλου τῆς ἐν λόγῳ συμμαχίας. Οἴκοθεν νοεῖται, ὅτι ἡ ἀνοικοδόμησις τῶν μνημείων τῆς Ἀκροπόλεως, ἀντικειμένη εἰς τὰς ἰσχυούσας βασικὰς ἐπιστημονικὰς καὶ καλαισθητικὰς ἀρχάς, ἀπεκρούσθη, ὑπὸ τῶν ἡμετέρων καὶ οὔτε θὰ ἠδύνατο ποτὲ νὰ ἐπιτραπῇ τοιαύτη συζήτησις. Διὰ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ἐκ τῆς Ἑλλάδος προερχομένων ἀρχαίων, τῶν εὑρισκομένων ἐν Ἀγγλίᾳ, ἐπανειλημμένως ἔχουν γίνει αἱ ἐπιβαλλόμεναι ἐνέργειαι, οὐδέποτε δὲ θὰ παύσῃ ἡ Ἑλλὰς ἐνδιαφερομένη καὶ ἐνεργοῦσα, διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ἐξ αὐτῆς ἀπαχθέντων ἀρχαίων, ἅτινα εὑρίσκονται ἐν Ἀγγλίᾳ, ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας ξένας χώρας. Διὰ τὰ ζητήματα τῆς εἰδικῆς ἐπιτροπῆς τῶν Ἐλγινείων μαρμάρων, ἤδη, ἀπὸ μακροῦ, ἔχουν ἐνδιαφερθῆ καὶ ἐπιστημονικὰ ἐπίσημα ἱδρύματα καὶ ὀργανώσεις καὶ τελευταίως ἀνεκινήθη τὸ ὅλον ζήτημα ἀπὸ Ἀγγλικῆς πλευρᾶς, ἡ δὲ Ἀρχαιολογικὴ Ὑπηρεσία ἔλαβεν ἐπὶ τούτῳ τὴν ἁρμόζουσαν θέσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν, κ.κ. Γ. Τσαρουχᾶ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ὡς γνωστὸν ἡ εἴσπραξις τῶν ὑπὲρ τοῦ Ε.Ι.Ρ. συνδρομῶν προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. 3188)55 ὁρίζοντος ἐν παρ. 6, ὅτι «συνδρομαὶ μὴ ἐξοφλούμεναι ἐντὸς τῆς ἐπὶ ἀποδείξεων ἀναγραφομένης προθεσμίας, προσαυξάνονται κατὰ 10%. Ἐὰν δέ, δὲν καταβληθῶσι μετὰ τῆς προσαυξήσεως ἐντὸς περαιτέρω προθεσμίας τριῶν μηνῶν, βεβαιοῦνται, ὡς δημόσιον ἔσοδον καὶ εἰσπράττονται κατὰ τὸν νόμον περὶ εἰσπράξεως Δημοσίων Ἐσόδων προσαυξανόμενοι κατὰ 25%». Τὸ Ε.Ι.Ρ. δι’ ἐπανειλημμένων ἀπὸ ραδιοφώνου ἀνακοινώσεων, ὡς καὶ διὰ τῶν ἀποστελλομένων ἑκάστοτε πρὸς τοὺς συνδρομητάς του εἰδοποιήσεων καὶ ἄλλων ἐντύπων, συνιστᾶ πάντοτε τὴν ἐμπρόθεσμον ἐξόφλησιν τῶν λογαριασμῶν τοῦ ραδιοφώνου, πρὸς ἀποφυγὴν τῶν ἐπιβαρύνσεων καὶ τῶν λοιπῶν συνεπειῶν τοῦ νόμου. Προκειμένου μάλιστα περὶ καθυστερουμένων ὀφειλῶν παρέσχε τὴν εὐχέρειαν τῆς τμηματικῆς ἐξοφλήσεως, ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ παντὶ τρόπῳ ἡ διαδικασία τοῦ νόμου, περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων. Παρὰ ταῦτα ὅμως, ὡρισμένος ἀριθμὸς συνδρομητῶν δυστροπεῖ συστηματικῶς, εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ἔναντι τοῦ Ε.Ι.Ρ. ὑποχρεώσεών του. Σημειωτέον δέ, ὅτι ἡ ραδιοφωνικὴ συνδρομὴ τυγχάνει προσιτὴ καὶ εἰς τὰς ἀσθενεστέρας οἰκονομικῶς τάξεις, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται ἡ παρατηρουμένη δυστροπία. Ἡ κατὰ τὸ παρελθὸν ἐπιδειχθεῖσα ὑπὸ τοῦ Ε.Ι.Ρ. ἀνοχὴ καὶ ἐπιείκεια ἔναντι τῶν ἀδικαιολογήτως δυστρόπων ὀφειλετῶν του, οὐδόλως συνέβαλεν, εἰς τὴν ὑπ’ αὐτῶν οἰκείᾳ βουλήσει τακτοποίησιν τῶν λογαριασμῶν των. Τοὐναντίον, μάλιστα, τοῦτο ἐξελήφθη, ὡς ἀδυναμία καὶ προεκάλεσε τὴν διόγκωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δυστρόπων συνδρομητῶν μὲ ἀποτέλεσμα τὸ Ε.Ι.Ρ. νὰ ἀντιμετωπίζῃ σήμερον σοβαρὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας. Κατόπιν τούτου τὸ Ε.Ι.Ρ., εὑρέθη εἰς τὴν ἀναπόδραστον ἀνάγκην, ὅπως ἐπιδιώξῃ τὴν εἴσπραξιν τῶν καθυστερουμένων συνδρομῶν, διὰ τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου παρεχομένων αὐτῷ μέσων. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω καθίσταται δῆλον, ὅτι, ἡ ὁλοκληρωτικὴ ἄρσις τῆς ἀναγκαστικῆς εἰσπράξεως τῶν καθυστερουμένων συνδρομῶν θὰ περιήγαγε τὸ Ε.Ι.Ρ. εἰς λίαν δυσχερῆ οἰκονομικὴν θέσιν. Οὐχ ἧττον πρὸς διευκόλυνσιν ἰδίᾳ τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ε.Ι.Ρ. χρησιμοποιοῦν κατόπιν καὶ ὑμετέρας συστάσεως μετὰ πάσης φειδοῦς, τὸ μέσον τῆς ἀναγκαστικῆς εἰσπράξεως, πρὸ οἱασδήποτε δὲ κατασχέσεως ἐξαντλοῦν πᾶν ὅριον ἐπιεικείας, ἤτοι, ἀποδέχονται τὴν καταβολὴν τῶν ὀφειλομένων καὶ εἰς μικρὰς ἔτι δόσεις καὶ ἐν γένει καταβάλλουν πᾶσαν προσπάθειαν, διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῶν ὀφειλετῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

§13Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Διαμαντόπουλε. Εἰς ποῖον σημεῖον παρεβιάσθη ὁ Κανονισμός;

§15Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω διὰ τὸ ἑξῆς: Σᾶς ἀπέστειλα μίαν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν δὲν βλέπω ἀναγεγραμμένην εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ οὔτε ἀπάντησιν μοῦ ἐδώσατε.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τὴν ἀλληλογραφίαν μου εἶμαι ὑπεύθυνος. Ἐστείλατε μίαν ἐπιστολήν, θὰ τὴν μελετήσω καὶ θὰ ἴδω, ἂν καὶ πῶς καὶ τὶ θὰ ἀπαντήσω.

§17Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπηυθύνετο πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ πρέπει νὰ μοῦ ἀπαντήσητε.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, λαμβάνει ἐπιστολάς. Εἰς ἄλλας ἀπαντᾷ, εἰς ἄλλας δὲν ἀπαντᾷ. Ἄλλας τὰς ἀναγινώσκει καὶ ἄλλας δὲν τὰς ἀναγινώσκει. Δι’ ὅλας φέρει τὴν εὐθύνην. Καὶ ὅταν ἐπιστῇ ἡ ὥρα νὰ ζητηθοῦν εὐθῦναι, θὰ τὰς ἀναλάβωμεν ἀκεραίας.

§19Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εὔχομαι νὰ ἔλθῃ γρήγορα.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντως, ποτὲ δὲν ἀποσείω τὰς εὐθύνας μου.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§21Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§23Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ἕνωσις Κέντρου εἶχε ζητήσει προχθὲς νὰ λάβῃ τὸν λόγον, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, διὰ τὸ θέμα τῆς ἀπεργίας πείνης τῶν Φοιτητῶν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀπήντησα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν συμφωνεῖ. Καὶ μὴ ἐπελθούσης συμφωνίας δὲν δύναται νὰ γίνῃ συζήτησις.

§25Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Λοιπὸν ζητοῦμεν τώρα —ὑπεβλήθη κανονικὴ ἐρώτησις— τὴν πρόταξιν τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς δι’ αὔριον κατ’ οἰκονομίαν, βέβαια, διότι ἴσως δὲν δύναται νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν αὐριανὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ἐὰν λοιπὸν τοῦτο δὲν καθίσταται δυνατόν, θὰ παρεκάλουν ὅπως τὴν Τρίτην συζητηθῇ πρώτη κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα, λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος τοῦ ζητήματος.

§26Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ ἡμεῖς ἔχομεν τὴν ἰδίαν παράκλησιν νὰ διατυπώσωμεν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι θέμα Ὑπουργοῦ Παιδείας, διότι μόνον ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ἠμπορεῖ νὰ ζητήσῃ τὴν πρόταξιν μιᾶς ἐρωτήσεως.

§28Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Καὶ ἡμεῖς συμφωνοῦμεν, κ. Πρόεδρε.

§29Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Τὸ λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πότε ἐγεννήθη τὸ προσωπικόν; Δὲν ἤρχισεν ἀκόμη ἡ συνεδρίασις. Τὰ προσωπικὰ ζητήματα — σᾶς παραπέμπω εἰς τὸν Κανονισμὸν — γεννῶνται κατὰ τὴν διάρκειαν μιᾶς συνεδριάσεως. Ἐὰν ἐγεννήθη εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, ἢ ἀλλαχοῦ ἐδῶ δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα.

§31Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ἀφήσατε νὰ σᾶς εἴπω τὴν ἄποψίν μου.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Οὐδεὶς σᾶς ἔθιξε.

§33Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ξεύρετε τὶ θὰ σᾶς εἴπω; Κύριε Πρόεδρε, ἐν συνεχείᾳ τῆς ἀνακοινώσεως τῆς διαγραφῆς μου ἐκ τῆς Ε.Ρ.Ε.... (Κωδωνοκρουσίαι).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Δὲν ὑπάρχει προσωπικόν.

§35Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Δὲν εἶναι Δημοκρατία αὐτή. (Κωδωνοκρουσίαι).

§36Η. ΗΛΙΟΥ. Προσωπικὸν θέμα... (Κωδωνοκρουσίαι).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα.

§38Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ὅταν ὁμιλῇ, περὶ διαγραφῆς μου ἡ Κυβέρνησις.... (Κωδωνοκρουσίαι).

§39Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ περίπτωσις τοῦ κ. βουλευτοῦ Ἀθηνῶν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ ἐφαρμόζεται ὁμοιομόρφως ὁ Κανονισμός. Ἐνθυμεῖται ἡ Βουλή, ὅτι κατὰ τὴν προηγουμένην περίοδον ἀνῆλθεν ὁ κ. Κεφαλογιάννης, βουλευτὴς Ἡρακλείου, εἰς τὸ βῆμα, τότε Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἐγράφησαν εἰς βάρος του εἰς τὸν τύπον, ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Ἀλλὰ ἐνθυμεῖται ἐπίσης ἡ Βουλή, ὅτι πρὸ 10 περίπου ἡμερῶν ὁ πρῶτος συνεργάτης σας, ὁ κ. Μίχας, ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος, ἔλαβε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, διὰ φράσεις αἱ ὁποῖαι ἐξηνέχθησαν μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς ἐκ μέρους συναδέλφου. Λοιπόν, ἢ ὑποτίθεται, ὅτι τὸ κῦρος, ἡ ἀξιοπρέπεια κάθε βουλευτοῦ ὑπολογίζεται, ὥστε ὁσάκις εἰς τὸν δημόσιον του βίον θίγεται, ἔχει τὸ δικαίωμα δι’ ὀλίγων νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος —καὶ αὐτὸ ἐφηρμόζετο μέχρι τοῦδε— ἢ ἀλλάζομεν ἀπὸ σήμερον νομολογίαν —σημειώσατέ το— καὶ αὐτὸ θὰ ἰσχύσῃ καὶ πρὸς τὰ ἐδῶ καὶ πρὸς τὰ ἐκεῖ.

§40Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ ἐγώ, νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Ἐδῶ πρὸ ἡμερῶν ἀκόμη ὑπῆρξε περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδώσατε τὸν λόγον εἰς βουλευτὴν τῆς ἰδικῆς σας παρατάξεως δι’ ἕν ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον εἶχε συμβῆ εἰς τὴν Λάρισαν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τοῦ ἔδωσα ἐγὼ τὸν λόγον.

§42Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τοῦ ἐδώσατε τὸν λόγον.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τοῦ ἔδωσα τὸν λόγον. Σᾶς βεβαιῶ. Σφάλλεσθε. Δὲν τοῦ ἔδωσα τὸν λόγον.

§44Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Γραμματίδης ὡμίλησε. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ἡ πρᾶξις διαγραφῆς εἶναι βαρεῖα δι’ ἕνα βουλευτήν. Ὁ κ. βουλευτής, νομίζω, ὅτι θέλει νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις ἐπάνω εἰς τὸ θέμα αὐτὸ τῆς διαγραφῆς του. Νομίζετε, ὅτι θὰ ἦτο ἠθικὸν νὰ τοῦ ἀφαιρεθῇ αὐτὸ τὸ ἀναφαίρετον δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἔχει, ὡς βουλευτὴς νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις, διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον διεγράφη ἐκ τοῦ Κόμματός του;

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ εἶναι θέμα συνεννοήσεως Προεδρείου καὶ ἐνδιαφερομένου βουλευτοῦ. Ἦλθεν εἰς τὸ Γραφεῖον μου ὁ κ. βουλευτὴς καὶ τοῦ εἶπον, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ τοῦ δώσω τὸν λόγον, καὶ ὅτι καλὸν θὰ εἶναι νὰ καταθέσῃ μίαν ἐπιστολὴν μακρὰν ἔστω, ἐν τῇ ὁποίᾳ νὰ ἐκθέτῃ τὸ θέμα του, καὶ ἡ ὁποία νὰ ἀναγνωσθῇ καὶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ἑπομένως, ἐπῆλθεν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ συνεννόησις βουλευτοῦ καὶ Προεδρείου.

§46Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Οὐδεὶς σκοπεῖ νὰ ἀποστερήσῃ οἱονδήποτε βουλευτὴν τοῦ δικαιώματος νὰ εἴπῃ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔχει νὰ εἴπῃ. Θὰ τὰ εἴπῃ κατὰ τὸν Κανονισμόν, ὑπάρχουν δὲ τρόποι προβλεπόμενοι, ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ δὲν νομίζω, ὅτι προβλέπει ὁ Κανονισμὸς αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ λάβῃ τὸν λόγον ὁ κ. βουλευτὴς Ἀθηνῶν ἐπὶ τοῦ θέματος, τοῦ προκειμένου. Τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον τώρα μᾶς ἀνεκοίνωσεν ὁ κ. Πρόεδρος, ὅτι εἶχε συμφωνήσει μετὰ τοῦ βουλευτοῦ, περὶ τῆς ἀποστολῆς εἰς ἡμᾶς ἐπιστολῆς. Θὰ παρεκάλουν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ νομοθετικόν μας ἔργον.

§47ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§48Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴπατε .....

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον.

§50Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ποίου Κανονισμοῦ;

§52Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ζητῇ ἕνας βουλευτὴς τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ ἀκούσετε πρῶτα καὶ μετὰ θὰ κρίνετε, ἂν ὑπάρχῃ παρατυπία.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γνωρίζω τὸ θέμα. Προσπαθεῖτε νὰ μὲ παρασύρητε εἰς παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν θὰ τὸν παραβιάσω. Ἐτελείωσε.

§54Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Μίαν προσθήκην, κ. Πρόεδρε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπεν, ὅτι, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἐπῆλθε συμφωνία μὲ ὑμᾶς χθές. Ἔχω νὰ προσθέσω τοῦτο. Πέραν τῶν ὅσων εἴπομεν, χωρίς, νὰ ἐπέλθῃ ρητὴ συμφωνία, σήμερον ὑπῆρξε νέον ἀνακοινωθέν, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ διαγραφῆς .....

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀνακοινοῦνται εἰς τὴν Βουλήν, ἀνακοινώσεις ἀνεπίσημοι. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι)

§56Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Φοβεῖσθε νὰ ἀκούσητε αὐτά, τὰ ὁποῖα θέλω νὰ εἴπω. Θὰ τὰ εἴπω δημοσίᾳ.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 σχέδιον νόμου ......

§58Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔληξε τὸ θέμα, κ. Γαληνέ. Ἀφήσατε παρακαλῶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§60Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀκούσατε τί θέλω νὰ εἴπω. Μὲ συγχωρῆτε, κ. Πρόεδρε, μοῦ δίδετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἔχετε κἄποιον ἐκνευρισμόν, τὸν ὁποῖον δὲν εἴχατε ποτέ. Ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς ὑμᾶς, ὅτι παρομοία περίπτωσις μὲ τὸν κ. Ζάκκαν ἐθεωρήθη θέμα προσωπικὸν καὶ ἐδόθη ὁ λόγος εἰς τὸν κ. Ζάκκαν. Πέραν τούτων θεωρῶ ἑαυτὸν ὡς θιγόμενον μὲ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀποστολάκος, ὅτι τοῦ ἐπροτάθη συναλλαγὴ μὲ τὴν Κυβέρνησιν, (κωδωνοκρουσίαι) καὶ πρέπει νὰ δοθῇ ὁ λόγος.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε αὐτά, οὐδεμία συναλλαγὴ ἔγινε, παρακαλῶ νὰ εἶσθε προσεκτικώτερος εἰς τὰς ἐκφράσεις σας, διότι γνωρίζετε καλῶς, ὅτι ὁ Πρόεδρος δὲν προέρχεται εἰς συναλλαγάς.

§62Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ συγχωρῆτε, ἡ φράσις δὲν ἦτο ἰδική μου καὶ νομίζω, ὅτι παρόμοιαι φράσεις δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λέγωνται οὔτε ἐντὸς οὔτε ἐκτὸς τῆς Βουλῆς.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατέ τα αὐτά, κ. Γαληνέ, καμμία συναλλαγὴ δὲν ἔλαβε χώραν. Ὁ κ. βουλευτὴς ἤθελε νὰ λάβῃ τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, τοῦ εἶπον, κ. βουλευτά, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἐπειδὴ ὅμως ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι ὑφίσταται θέμα προσωπικῆς σας εὐθιξίας, στείλατε μίαν ἐπιστολήν, ἔστω μακρὰν ἐπιστολήν, ἡ ὁποία νὰ ἀναγνωσθῇ εἰς τὴν Βουλήν. Συναλλαγὴ λέγεται αὐτό;

§64Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν ἐννοοῦσε μὲ ὑμᾶς συναλλαγήν, κ. Πρόεδρε.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ», κρατεῖται ὑπὸ τοῦ Προέδρου. Τὰ ὑπ’ ἀριθ. 2–9 κρατοῦνται. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10 ἀφορᾷ τὸ Δημοτικὸν Γηροκομεῖον Λαρίσης.

§66Κ. ΜΑΡΗΣ. Κρατεῖται, κ. Πρόεδρε.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ κρατεῖτε σεῖς, κ. Μαρῆ; Σᾶς εὐχαριστῶ προσωπικῶς.

§68Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἐπιρρίπτετε εὐθύνας, διότι ἐκράτησα ἕνα νομοσχέδιον; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§69Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑποθέτω, ὅτι εἶναι εἰς τὴν πρόθεσιν οὐδενὸς νὰ ζητήσῃ εὐθύνην, διότι κρατεῖται ἓν οἱοδήποτε συγκεκριμένον νομοσχέδιον.

§70Κ. ΜΑΡΗΣ. Αὐτὸ εἶπεν, ὁ κ. Πρόεδρος.

§71Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ μὲ ἀφήσητε νὰ ὁμιλήσω.

§72Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἐδῶ, ἡμεῖς δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλήσωμεν.

§73Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐγὼ ὁμιλῶ ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἠμπόδισε κανεὶς νὰ ὁμιλήσητε διὰ τὸ Γηροκομεῖον Λαρίσης;

§75Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐκράτησα καὶ ἐγὼ τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§76Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἄλλο εἶναι, κ. συνάδελφοι, νὰ κρατᾷ τις ἕνα συγκεκριμένον νομοσχέδιον ἢ καὶ πολλὰ ἢ καὶ ὅλα, διότι κρίνει, ὅτι κατὰ περιεχόμενον τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ κρατηθῇ καὶ ἄλλο εἶναι νὰ κρατᾷ καὶ τυπικὰ νομοσχέδια καὶ τοῦτο νὰ τὸ πράττῃ κάθε φορὰν ποὺ ἔχομεν νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§77Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κανένα δὲν εἶναι τυπικόν.

§78Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτή, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ χρονικά, τοῦ νὰ κρατῶνται ἅπαντα τὰ νομοσχέδια καθ’ ὅλας τὰς ἡμέρας ποὺ συζητεῖ ἡ Βουλὴ νομοσχέδια καὶ ποὺ ἐκτελεῖ τὸ νομοθετικὸν ἔργον, εἶναι τακτική, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία σημειώσεως.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11, τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Κρατεῖται.

§80Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Εἶναι ἐπικύρωσις Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§81ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (Ἀντιπολιτεύσεως). Ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει νὰ κρατηθῇ.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2 σχέδιον νόμου τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας τῆς συνιστώσης σύνδεσιν μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν, σχετικῶν πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς». Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2. Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§83Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Προηγουμένως, θὰ ἤθελον νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ἐπὶ τῆς διατυπώσεώς του.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἴσως αὐτὰ ποὺ θὰ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός, σᾶς διευκολύνουν εἰς τὴν ἀγόρευσίν σας.

§85Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ζητῶ ἁπλῶς, ἐπουσιώδη τροποποίησιν, τὴν ἑξῆς: Ἐπειδὴ δύναται νὰ γίνῃ παρεξήγησις, θὰ προετίμων, ἐὰν συμφωνῇ ἡ Βουλή, ἀντὶ νὰ γράψωμεν εἰς τὴν πρώτην παράγραφον «ὡς καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διὰ τοῦ παρόντος νόμου κυρουμένης συμφωνίας», νὰ εἴπωμεν «ὡς καὶ ἡ ἐποπτεία τῆς ἐφαρμογῆς τῆς διὰ τοῦ παρόντος νόμου κυρουμένης συμφωνίας». Καὶ μία ἑτέρα παρατήρησις, τῆς ὁποίας τὴν ἔννοιαν θὰ ἐξηγήσω κατόπιν, ὅταν θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Θὰ παρακαλέσω, τὸ ἐδάφιον αʹ νὰ χωρισθῇ εἰς δύο ἐδάφια. Τὸ αʹ νὰ φθάσῃ μέχρι τῆς λέξεως «Κοινότητος», δηλαδή: ἐδάφιον αʹ) «ἡ χάραξις τῆς ἀκολουθητέας πολιτικῆς... (ἀναγινώσκει)... μετὰ τῆς Κοινότητος». Ἐδάφιον βʹ): «Ἡ μέριμνα... (ἀναγινώσκει)....». Τὸ δὲ βʹ νὰ γίνῃ γʹ. Αὐτὸ τὸ τελευταῖον δὲν ἔχει καμμίαν ἄλλην ἔννοιαν πρὸς τὸ παρόν, παρὰ τὸ ὅτι διαιρῶ ἕνα μικρὸν ἐδάφιον εἰς δύο, τὸ αʹ καὶ τὸ βʹ καὶ αὐτὸ τὸ θέλω, διότι θὰ παραπέμψω εἰς μέρος ὁλοκλήρου τοῦ ἐδαφίου καὶ οὕτω εἶναι ἁπλουστέρα ἡ παραπομπή.

§86Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 2 θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ προηγουμένως νὰ προβῶ εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις γενικωτέρας φύσεως, αἱ ὁποῖαι συνδέονται μὲ τὸ ἄρθρον αὐτό. Αἰσθανόμεθα μίαν ἰδιαιτέραν εὐθύνην ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐπεδοκιμάσαμεν καὶ ἐπεκροτήσαμεν τὴν σύνδεσιν αὐτήν. Νομίζω, ὅτι εὑρέθημεν σύμφωνοι ὅλοι, οἱ ὁποῖοι τὴν ἐπεδοκιμάσαμεν, ὅτι θὰ πρέπει διὰ νὰ καταστῇ πραγματικῶς εὐεργετικὴ ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀποφυγὴ κλυδωνισμοῦ καὶ ἄλλων ἀντιξοοτήτων, ὅτι θὰ χρειασθῇ ἅπασα ἡ προσπάθεια νὰ καταβληθῇ πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς ὑποβοηθήσεως, τῆς προσαρμογῆς μας μὲ τὰς συνθήκας ποὺ ἐπικρατοῦν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἡ προσέγγισις, ἡ προσαρμογή, θὰ εἶναι τὰ κριτήρια, ἐπὶ τῶν ὁποίων τοῦ λοιποῦ ὀφείλομεν νὰ κρίνωμεν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς προτείνῃ καὶ γενικῶς τὴν χάραξιν τῶν κατευθύνσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι νομίζομεν ἡμεῖς, ὅτι θὰ ὑποβοηθήσουν τὴν ἀνάπτυξίν μας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν συνειδητοποίησεν ἐπαρκῶς τὴν ἀνάγκην ταύτην. Μίαν παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω ἐν πρώτοις σχετικῶς μὲ τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἄλλοτε ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μᾶς προέβαλε, σχετικῶς μὲ τὴν προσαρμογήν μας πρὸς τὰς νέας συνθήκας ποὺ ἐδημιούργησεν ἡ Εὐρωπαϊκὴ Κοινότης. Εἶπεν, δηλαδή, ὅτι τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τοῦ ρυθμοῦ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀποτελεῖ μίαν προπαρασκευὴν διὰ τὴν εὐνοϊκωτέραν σύνδεσιν. Ἀντιθέτως ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι ὁ ρυθμὸς τοὐλάχιστον τῶν 4 ἐτῶν, ἔστω καὶ συμπεριλαμβανομένου τοῦ ἔτους 1961, ὁ ὁποῖος εἶναι πράγματι ἐπηυξημένος, ἀλλὰ ὄχι διὰ λόγους ὀργανικοὺς ἀλλὰ συμπτωματικοὺς χάρις εἰς εὐνοϊκὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἐμφανίζωνται πάντοτε. Νομίζω, ὅτι ὁ ρυθμὸς τὴν τελευταίαν 4ετίαν τοῦ εἰσοδήματός μας, εἶναι ρυθμός, ὁ ὁποῖος δὲν μᾶς προσεγγίζει, ἀντιθέτως μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴν σύνδεσιν, ἀπὸ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Δὲν θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπαναπαύεται εἰς ὅ,τι ἔγινε μέχρι τοῦδε, ὀφείλει νὰ δραστηριοποιήσῃ τὴν ἐνέργειάν της καὶ νὰ προσδώσῃ ἕνα ρυθμὸν ταχύτερον εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, ἀντὶ νὰ προσεγγίζωμεν, ἀπομακρυνόμεθα. Ἀνάλογον παρατήρησιν εἶχον νὰ κάμω καὶ σχετικῶς μὲ τὰς μελέτας, τὰς ὁποίας ἐθεωρήσαμεν ἀναγκαίας διὰ τὴν προπαρασκευὴν τῆς ὁμαλῆς εἰσόδου καὶ ἐντάξεώς μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἔχει δύο–τρία αὐτοκίνητα γεμᾶτα ἀπὸ μελέτας. Θέλω νὰ συνομολογήσω μαζί του, ὅτι αἱ μελέται εἶναι ἄρισται, εἰδικῶν ἐξαιρέσεων, ἐν τούτοις, ποὺ δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ θέμα ποὺ συζητοῦμεν. Εἶναι μελέται, αἱ ὁποῖαι αὐτονόμως χειρίζονται τὰ Ἑλληνικὰ θέματα. Ἡμεῖς, θέλομεν μελέτας ποὺ θὰ θεωροῦν καὶ θὰ ἐξετάζουν τὰ Ἑλληνικὰ θέματα, ἐν συναρτήσει μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ μέτρον, ἐπίσης, τῆς ἀξίας τῶν διαφόρων μεθόδων τῆς Ἑλληνικῆς Οἰκονομίας. Θὰ φέρω ἕνα συγκεκριμένον παράδειγμα, ἀπὸ τὰ πολλὰ ποὺ δύναμαι νὰ ἀναφέρω, τὸ θέμα τῶν μεταφορῶν. Εἶναι γνωσταὶ αἱ ἐπιπτώσεις καὶ αἱ συνέπειαι τῶν μεταφορῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν τιμῶν. Εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καταβάλλεται σύντονος προσπάθεια, ὅπως μειωθοῦν τὰ μεταφορικὰ ἔξοδα, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τὸν περιορισμὸν ὡρισμένων ἐπιβαρύνσεων, αἱ ὁποῖαι συνήθως εἰσπράττονται εἰς τὴν εἴσοδον τῶν Ἐθνικῶν συνόρων, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διὰ νέων ἐπενδύσεων. Αἱ ἐπιβαρύνσεις αὗται φθάνουν ἕως τὸ 30–40% καὶ αἱ νέαι ἐπενδύσεις ἀποβλέπουν εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν μεταφορῶν, ἀφ’ ἑνός, ἀπὸ ἀπόψεως ταχυτήτων, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἀπὸ ἀπόψεως ἐξόδων. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει τοῦτο τὸ ἀτύχημα, ὅτι, ἐνῷ ὅλαι αἱ χῶραι, αἱ ὁποῖαι ἀπετέλεσαν τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν διατηροῦν μίαν ἐδαφικὴν συνοχὴν μεταξὺ των, ἡμεῖς, διακοπτόμεθα εἰς τὴν συνοχὴν αὐτὴν τὴν ἐδαφικήν, διότι παρεμβάλλεται ἡ Γιουγκοσλαβία. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐρωτῶμεν: Ἔχει μελετηθῆ τὸ θέμα κατὰ ποῖον τρόπον πλέον πρόσφορον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κατευθύνωνται τὰ προϊόντα μας πρὸς τὰ νέα κέντρα καταναλώσεως τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς; Θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ τὴν Γιουγκοσλαβίαν νὰ προβῶμεν εἰς συμφωνίας, αἱ ὁποῖαι θὰ πρόκειται νὰ βελτιώσουν τὰς μεταφοράς μας; Δὲν ἔχομεν τοιαῦτα στοιχεῖα ἡμεῖς, διὰ νὰ κρίνωμεν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀδύνατον. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅλη ἡ προσπάθειά μας ὡς πρὸς τὰς μεταφοράς, θὰ πρέπει νὰ κατευθύνεται εἰς τὴν μέσῳ Ἰταλίας μεταφορὰν τῶν προϊόντων μας καὶ γεννῶνται πλεῖστα ὅσα θέματα. Τὰ προϊόντα ταῦτα, θὰ μεταφέρωνται διὰ Πατρῶν ἢ διὰ Ἠπείρου; Ἐπὶ πλέον δέ, μήπως θὰ ἐχρειάζετο, ἄλλα ἀπὸ τὰ προϊόντα μας διὰ μέσου τῶν Πατρῶν νὰ διοχετεύωνται πρὸς Ἰταλίαν, ἄλλα δέ, διὰ μέσου τῆς Ἠπείρου; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐρωτῶ.—Αὐτά, βεβαίως, εἶναι θέματα τεχνικά.—Μήπως ὑπάρχουν μελέται, ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν; Ὅταν ἐζητήσαμεν μελέτας, ἐννοοῦμεν μελέτας ὄχι αὐτοτελῶς χειριζομένας τὰ Ἑλληνικὰ θέματα, ἀλλὰ μελέτας, αἱ ὁποῖαι θὰ μελετοῦν καὶ θὰ ἀντιμετωπίζουν τὰ προκύπτονται ζητήματα ἐν σχέσει μὲ τὴν σύνδεσίν μας πρὸς τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Ἀνάλογοι εἶναι αἱ παρατηρήσεις μου διὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον 2ον. Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζετε, ὅτι ὅλαι αἱ χῶραι ἀνεξαιρέτως ποὺ ἀπήρτισαν τὴν Ε.Ο.Κ., εἰς τὸ θέμα τῶν διεθνῶν σχέσεων τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ἀναγνωρίζουν ὡς ἁρμόδιον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν. Αὐτοῦ, μοναδικὴν ἐξαίρεσιν ἀποτελεῖ τὸ κείμενον τὸ Ἑλληνικόν, τὸ ὁποῖον ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔχουν λάβει, ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ κοινοῦ ὅλα τὰ ἄλλα Κράτη τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Γνωρίζετε πολὺ καλῶς —τὸ ὑπεστηρίξαμεν ἐδῶ καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχεν ἀντίρρησιν— ὅτι τὸ θέμα εἶναι πολιτικὸν περισσότερον καὶ ὅτι πρὸς τὴν πολιτικὴν ἕνωσιν νὰ ὁδηγήσῃ ἡ ὑπόθεσις αὐτή. Καὶ ἐρωτῶ: Ἀφοῦ ὅλα τὰ Κράτη θεωροῦν ὡς ἁρμόδιον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, διατὶ ἡμεῖς ἀπομακρυνόμεθα καὶ δὲν προσαρμοζόμεθα πρὸς αὐτό; Διατὶ δὲν ἀκολουθοῦμεν τὴν εὐθεῖαν ὁδὸν καὶ θεωροῦμεν τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ σχεδὸν ἀποκλειστικῶς ἁρμόδιον καὶ διὰ τὰ πολιτικῆς καὶ διὰ τὰ οἰκονομικῆς φύσεως θέματα; Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι διὰ τὰ οἰκονομικῆς φύσεως θέματα, τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ εἶναι τὸ ἁρμόδιον. Ἀλλὰ διὰ τὰ θέματα τὰ πολιτικῆς φύσεως εἶναι δυνατὸν νὰ διαιρέσωμεν τὴν ἐκπροσώπησίν μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἡ ὁποία δέον νὰ εἶναι ἑνιαία, ἔναντι τῶν ξένων Κυβερνήσεων καὶ χωρῶν ποὺ πάντοτε ἐκπροσωποῦνται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν; Ἔχετε μίαν παράγραφον 2αν, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι προκειμένου περὶ πολιτικῶν θεμάτων, θὰ συμβουλεύεσθε καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν. Δηλαδή, ἐν προκειμένῳ, οὔτε ὀλίγον οὔτε πολύ, θὰ ἐρωτᾶτε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀλλὰ σεῖς θὰ εἶσθε ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἐκπροσωπῆτε εἰς τὰ πολιτικὰ θέματα τὴν Ἑλλάδα. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ σφάλμα. Σκεφθῆτε τὸ ΝΑΤΟ. Εἶναι ἕνας Ὀργανισμὸς διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῆς ἀμυντικῆς μας δυνάμεως. Σκεφθῆτε, ἂν ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης προβάλῃ τὴν ἀξίωσιν, αὐτὸς νὰ εἶναι ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἐκπροσωπῇ τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ μὴ εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον, εἶναι καὶ τοῦτο. Εἴπομεν, ὅτι προκειμένου περὶ τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς, εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι τὸ θέμα εἶναι πολιτικόν. Ὁ κ. Φόλερ, ἐπιστρέψας προχθές, εἶπεν, ὅτι οἱ ἁρμόδιοι ἐν Ἑλλάδι θεωροῦν ὡς ἀναγκαίαν τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς πολιτικῆς ἑνώσεως, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ προσχωρήσῃ ἀμέσως ἡ Ἑλλάς. Τί θὰ κάμετε, κύριε Ὑπουργέ; Ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θὰ ἐκπροσωπήσῃ τὴν Ἑλλάδα διὰ πολιτικὰ θέματα; Νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ διάσπασιν τῆς ἑνότητός μας ἔναντι τῆς ἐκπροσωπήσεώς μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἡ ὁποία διάσπασις εἶναι ἀπαράδεκτος. Βεβαίως, ἔχετε τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ πολιτικὴ ἕνωσις εὑρίσκεται εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ δὲν ἔχει δημιουργηθῆ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι ἐσφαλμένον, διότι, κύριε Ὑπουργέ, οὐδεὶς γνωρίζει ἂν αὔριον ἢ μεθαύριον θὰ ἀνακύψουν ζητήματα πολιτικῶν σχέσεων. Καί, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἔλθετε νὰ μᾶς ζητήσητε νὰ μεταρρυθμίσωμεν, νὰ τροποποιήσωμεν, τὸ νομοσχέδιον αὐτό; Δὲν νομίζω, ὅτι, ὅταν ἀρχίζωμεν ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας καὶ λέγωμεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν μίαν ὁδὸν ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸν εὐρύτερον χῶρον, δὲν νομίζω, ὅτι ἀκολουθοῦμεν τὴν εὐθεῖαν ὁδόν. Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν σκολιὰν ὁδὸν τῆς συγκεντρώσεως εἰς ἓν μόνον Ὑπουργεῖον. Εἴπομεν, ὅτι ἀφοῦ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, θὰ πρέπει νὰ μεταβάλωμεν καὶ μεθόδους καὶ νοοτροπίαν, ἀλλὰ βλέπω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐμπνέεται ἀπὸ ἕνα πνεῦμα συγκεντρωτικὸν ἢ δικτατορικόν, ἐκεῖνο ποὺ ἀκριβῶς ἐπιβάλλει ἡ γραφειοκρατία εἰς τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργόν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ κοινοβουλευτικοὶ Ὑπουργοὶ ἔχουν αὐτὸ τὸ μειονέκτημα, ὅτι δηλαδὴ εἶναι διαβατικοί, περαστικοὶ καὶ πρόσκαιροι εἰς τὰ Ὑπουργεῖά των καὶ ὅτι μετατίθενται ἀπὸ Ὑπουργείου εἰς Ὑπουργεῖον. Αὐτό, ὅμως, τοὺς παρέχει ἕνα μεγάλο πλεονέκτημα, ὅτι κατορθώνουν νὰ σχηματίζουν μίαν ἐποπτικὴν εἰκόνα γενικῶς περὶ τῶν ἁρμοδιοτήτων. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ σταθῆτε εἰς αὐτὴν τὴν στενὴν γραφειοκρατικὴν ἀντίληψιν, ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν πολιτικῶν θεμάτων, ἐπὶ τῶν πολιτικῶν σχέσεων τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης, ὅτι θὰ πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἀναλάβῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς ἁρμοδιότητας. Εἶναι σφάλμα, κύριε Ὑπουργέ, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπομακρυνόμεθα, ὅπως καὶ ἀπὸ ὅσα ἄλλα προηγουμένως εἶπον, ἀπομακρυνόμεθα ἀπὸ ὅσα γίνονται εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Καί, ἀντὶ νὰ προσαρμόζωμεν τὴν πολιτικήν μας καὶ νὰ ἐπιζητῶμεν συνεχῶς νὰ προσαρμοζώμεθα, ἀντιθέτως, ἀπομακρυνόμεθα. Αὐτό, δημιουργεῖ ἕνα χάσμα συνεχές, ποὺ δὲν γνωρίζομεν ποῦ θὰ ὁδηγήσῃ. Ἄλλωστε, δὲν χρειάζεται μόνον νὰ ληφθοῦν ριζικὰ μέτρα, ἀλλὰ χρειάζεται καὶ ἐπιτάχυνσις τῆς λήψεως τῶν μέτρων αὐτῶν, διότι τὰ πράγματα προχωροῦν καὶ ἐπισπεύδουν. Γνωρίζετε, ὅτι ἐγένετο δεκτὴ κοινὴ ἀγροτικὴ πολιτικὴ ἀπὸ τῆς 15ης Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, ὅτι ἡ ἀποδοχὴ κοινῆς γεωργικῆς πολιτικῆς, ἀποτελεῖ σημαντικὸν βῆμα, ἀποτελεῖ βῆμα σημαντικώτερον ἀπὸ τὴν εἴσοδον τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς εἰς δευτέραν φάσιν, ἀποτελεῖ σπουδαιότερον βῆμα καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν περαιτέρω μείωσιν τῶν δασμῶν, διότι ὅπως γνωρίζητε, δὲν εἶναι ἡ μείωσις τῶν δασμῶν σκοπός, εἶναι μέσον διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἑνοποίησιν τῆς ἀγορᾶς, τὴν ὁποίαν ἐπιτυγχάνει ἀκριβῶς ἡ ἑνιαία γεωργικὴ πολιτική. Θὰ ἤθελα, ἐπειδὴ τὸ πρᾶγμα ἔχει μεγάλην σημασίαν διὰ τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας καὶ ἐπειδὴ θὰ ἔχῃ ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῶν προϊόντων μας, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ἐπειδὴ ἀνάγεται εἰς τὸ θέμα τῆς διαφωτίσεως τῆς Ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης, νὰ εἴπω τοῦτο εἰδικῶς χωρὶς νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας, ὅτι ἡ ἑνιαία γεωργικὴ συνιστᾷ ἓν εἶδος μηχανισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀναλαμβάνει εἰς τὰς χεῖρας του τὴν βαθμιαίαν ἑνοποίησιν τῆς πολιτικῆς, τὴν βαθμιαίαν ἑνοποίησιν τῶν τιμῶν, εἰς τρόπον ὥστε ἐντὸς ὀλίγου ἐπὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων νὰ ὑπάρχῃ Κοινὴ Ἀγορὰ καὶ κοιναὶ τιμαί. Ἕξ εἶναι τὰ προϊόντα τὰ βασικά, τὰ ὁποῖα εἰς τὴν πρώτην περίοδον, εἰς τὸ πρῶτον βῆμα, λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν. Εἶναι, ὅπως γνωρίζητε, τὰ δημητριακὰ καὶ ὅλα τὰ παράγωγα, εἶναι τὸ χοιρινὸν κρέας, εἶναι αἱ ὄρνιθες καὶ τὰ αὐγά, εἶναι ὁ οἶνος, εἶναι τὰ ὀπωρικὰ καὶ τὰ λαχανικά. Τέσσαρα τοὐλάχιστον ἐξ αὐτῶν εἶναι τὰ σημαντικώτερα διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, ἴσως αὔριον θὰ εἶναι καὶ ἡ σάκχαρις καὶ τὰ γαλακτοκομικὰ εἴδη. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐρωτῶ, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοήσωμεν, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν δημητριακῶν προϊόντων συνεστήθη ἐπιτροπὴ κοινῆς διαχειρίσεως, ἡ ὁποία μετὰ ἑπταετίαν, ἕως τὸ 1970 θὰ ἔχῃ ἐπιτύχει τὴν ἑνοποίησιν τῆς ὅλης της πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ σίτου, τὴν ἑνοποίησιν τῶν τιμῶν καὶ θὰ ὑπάρχῃ ἑνιαία κατεύθυνσις διὰ τὸ προϊόν αὐτὸ εἰς ὅλας τὰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος; Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, σημειώνω τοῦτο, δὲν εἰσέρχομαι εἰς ἄλλας λεπτομερείας εἰς τὸ κεφάλαιον τὸ λεγόμενον κεφάλαιον προσανατολισμοῦ καὶ ἐγγυήσεων, θὰ τροφοδοτεῖται ἀπὸ εἰσφορὰς τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἀπὸ ὡρισμένα ἔσοδα. Ξεύρετε, ὅτι ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὰς δαπάνας τῆς προσαρμογῆς τῶν καθ’ ἕκαστα Κρατῶν καὶ ἔτσι νὰ ἀπαλλάξῃ τὰς ἐθνικὰς οἰκονομίας ἀπὸ τὰ βάρη, τὰ ὁποῖα θὰ προκαλέσῃ ἡ προσαρμογὴ τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς πρὸς τὰς νέας συνθήκας. Καὶ ἐρωτῶ, ἡ Ἑλλάς, ἡ πτωχὴ καὶ καθυστερημένη, θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ εἰς τὰ δέκα καὶ εἰς τὰ εἴκοσι χρόνια χωρὶς τὴν βοήθειαν αὐτοῦ τοῦ κεφαλαίου νὰ προσεγγίσῃ πρὸς τὰς χώρας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἤδη προηγοῦνται αὐτῆς; Κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα εἶναι σπουδαιότατον, αὐτοὶ προχωροῦν μὲ βήματα γιγαντιαῖα, ἡμεῖς σημειώνομεν βήματα σημειωτά. Θὰ διευρύνεται συνεχῶς τὸ χάσμα καὶ ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ μοιραία ἡμέρα διὰ νὰ προσδεθῶμεν ὁριστικῶς εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, φοβοῦμαι, ὅτι ἡ οἰκονομία μας θὰ κατάκειται εἰς ἐρείπια καὶ τότε, φίλε κ. Ὑπουργέ, δὲν θὰ ὑπάρξουν ἀρκετοὶ λίθοι διὰ νὰ λιθοβολήσῃ ὁ λαὸς καὶ σᾶς, ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι συμπράττομεν μαζί σας. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου).

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§88Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀντελήφθην ἐντελῶς τὴν σχέσιν τῶν τελευταίων παρατηρήσεων τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου κ. Στεφανοπούλου πρὸς τὸ συζητούμενον θέμα. Πράγματι συμβαίνει αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ λαμβάνωνται ἀποφάσεις ὑψίστης σημασίας ἀφορῶσαι εἰς τὴν κοινὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν καὶ εἶναι ἀληθές, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι διαμορφοῦται βραδέως ἀλλὰ ἀσφαλῶς μία πολιτικὴ τείνουσα εἰς τὴν ἐν τῇ πράξει καθιέρωσιν ἑνιαίων τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, μία πολιτικὴ τείνουσα ἀκόμη περισσότερον εἰς τὴν δημιουργίαν ὀργανισμῶν ρυθμιστικῶν αὐτῶν τῶν τιμῶν καὶ ἑπομένως ἐμμέσου προστασίας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Τί ἦτο δυνατὸν νὰ πράξῃ εἰς τὴν παροῦσαν φάσιν ἡ Ἑλλάς; Νὰ ἐμποδίσῃ νὰ συμβοῦν αὐτά; Νὰ συμμετάσχῃ τῶν συζητήσεων πρὶν συνδεθῶμεν κἄν, κ. βουλευταί, μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν; Τότε θὰ ἔπρεπε ὅλα τὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα εἶναι μέλη τοῦ Ο.Η.Ε., νὰ πᾶνε νὰ παραστοῦν.

§89Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά.

§90Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, σᾶς ἤκουσα μὲ προσοχὴν καὶ σεβασμὸν καὶ δὲν σᾶς διέκοψα. Παρακαλῶ, νὰ μὴ μὲ διακόψητε, νὰ μὲ ἀφήσητε νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου.

§91Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι κινδυνεύομεν νὰ εὑρεθῶμεν καθυστερημένοι. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς ἐπεμβάσεώς μου.

§92Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἀπήντησα εἰς αὐτὸ καὶ ἀπαντῶ. Δὲν εἶπον, ὅτι εἴπατε νὰ μποῦν ὅλα τὰ Κράτη τοῦ Ο.Η.Ε. Εἶπον, τί ἔπρεπε νὰ πράξωμεν; Εἶναι ἀληθές, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὰς Βρυξέλλας σημειοῦνται αἱ ἐξελίξεις περὶ ὧν ὁ λόγος σας. Καὶ ἀπαντῶ: Ἀφοῦ ἀκόμη δὲν ἔχομεν συνδεθῆ εἶναι δυνατὸν νὰ μετάσχωμεν αὐτῶν τῶν συζητήσεων εἰς τὴν παροῦσαν φάσιν; Καὶ ἐν τούτοις ἀνεπισήμως βεβαίως εὑρισκόμεθα εἰς ἐπαφὴν καὶ τηρούμεθα κατὰ τὸ δυνατὸν ἐνήμεροι. Ἀφ’ ἧς συνδεθῶμεν, θὰ συμβοῦν τὰ προβλεπόμενα ἐν τῇ Συμβάσει. Ἐὰν ἠθέλατε νὰ εἴπητε, ὅτι πρέπει ἡ Ἑλλὰς νὰ παρακολουθήσῃ αὐτὰς τὰς ἐξελίξεις καὶ ἀναλόγως τῶν ἐξελίξεων νὰ πράξῃ, τότε ἔχετε 100% δίκαιον, ἀλλὰ δὲν καταλαβαίνω πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἡ αὐτονόητος αὐτὴ ἀξιωματικὴ διαπίστωσις ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως. Δηλαδή, τί παρελείψαμεν νὰ πράξωμεν ἢ τί ἐπράξαμεν, τὸ ὁποῖον νὰ σᾶς ἄγῃ εἰς τὴν σκέψιν, ὅτι θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ αὐτῶν τῶν καταστροφικῶν ἀποτελεσμάτων ἀνέτοιμοι, ἀπαράσκευοι, ὡς προεῖπα, διατί; Τί συμβαίνει, συνέβη τίποτε; Δὲν λέγω, κ. Στεφανόπουλε, ὅτι δὲν συμβαίνει τίποτε εἰς τὴν Εὐρώπην. Σεισμὸς συμβαίνει, ἀναγέννησις συμβαίνει ἐκ τοῦ σεισμοῦ καὶ αὐτὴν πηγαίνομεν νὰ παρακολουθήσωμεν. Καὶ λέγω, ὅτι ὅπως ὅλα τὰ ἄλλα Κράτη τοῦ κόσμου, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι μέλη, δὲν μετέχουν τῶν συζητήσεων αὐτῶν, οὔτε δύνανται νὰ μετάσχουν, ἔτσι δὲν ἠμπορεῖ νὰ μετάσχῃ καὶ ἡ Ἑλλάς. Αὐτὸ εἶπα. Δὲν λέγω, ὅτι αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν εἶναι λεπτομέρειαι. Ἀντιθέτως συμφωνῶ μαζί σας καὶ ὑπερθεματίζω. Λέγω, τί σχέσιν ἔχει αὐτὸ μὲ τὸ συζητούμενον ἄρθρον, πρῶτον. Καὶ δεύτερον, πῶς εἶναι δυνατὸν ἐπειδὴ ὄντως συμβαίνουν κοσμοϊστορικὰ φαινόμενα εἰς τὰς Βρυξέλλας αὐτὴν τὴν στιγμὴν βάσει αὐτῶν νὰ κατηγορηθῇ ἡ Κυβέρνησις. Διατί κατηγορούμεθα; Ἴσα–ἴσα ἡμεῖς θέλομεν νὰ παρασκευασθῇ ὁ τόπος καὶ ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ μᾶς βοηθήσῃ διὰ νὰ παρασκευάσωμεν τὸν τόπον νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖαι πηγάζουν ἐκ τῆς δημιουργουμένης σιγὰ–σιγὰ εἰς τὴν Εὐρώπην καταστάσεως. Διατὶ δὲν δημιουργοῦμεν καὶ ἡμεῖς μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους αὐτὴν τὴν στιγμὴν αὐτὴν τὴν κατάστασιν; Διότι ἀκόμη δὲν εἴμεθα μέλη τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ διότι δὲν συνεδέθημεν ἀκόμη μὲ τὴν Κοινότητα. Ἕνας τρόπος διὰ νὰ συνδεθῶμεν εἶναι νὰ ψηφίσητε σεῖς αὐτὴν τὴν Σύμβασιν. Κατόπιν θὰ περιμένωμεν νὰ ψηφίσουν καὶ ὅλα τὰ ἄλλα Κοινοβούλια αὐτὴν τὴν Σύμβασιν. Ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ μεταξὺ εὑρίσκεται εἰς ἐπαφὴν καὶ παρακολουθεῖ δι’ ὅλων τῶν εἰς τὴν διάθεσίν της μέσων τὰ συμβαίνοντα καὶ λαμβάνει ὅλας τὰς ἀποφάσεις της διὰ νὰ προπαρασκευάσῃ τὸν τόπον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ προβλήματα αὐτά. Νομίζω, ὅτι ὡς πρὸς αὐτὸ ἐνῷ συμφωνῶ μὲ τὴν οὐσίαν τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Στεφανοπούλου, διαφωνῶ, διότι κατέληξαν αὐτὰ εἰς μίαν αἰχμήν, τὴν ὁποίαν θεωρῶ ἀβάσιμον καὶ ἀδικαιολόγητον. Θὰ ἔλθω εἰς τὸ θέμα τῆς ἁρμοδιότητος, τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρὸν καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὀφείλω νὰ δώσω ἐξηγήσεις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μὲ προσέξῃ.

§93Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν περιμένετε, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀκούσητε καὶ τὰς ἄλλας ἀπόψεις;

§94Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἔθεσεν ὁ κ. Στεφανόπουλος ἕνα βασικὸν θέμα. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἤκουσε τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὡς εἶχεν ὑποχρέωσιν. Ἐλάχιστα ὡμίλησεν ἡ Κυβέρνησις καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Θὰ μοῦ δώσητε τὸ δικαίωμα κατὰ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν νὰ ὁμιλήσω ὅπως θέλω ἐγὼ καὶ ὅπως νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὁμιλήσω διὰ νὰ διαφωτίσω τὸ Σῶμα. Ἔθεσεν, ὁ κ. Στεφανόπουλος ὄντως ἕνα θέμα βασικῆς σημασίας. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ λάβω θέσιν. Ἐλπίζω καὶ ὁ προλαλήσας Πρόεδρος κ. Στεφανόπουλος, ἀλλὰ καὶ ἡ Βουλή, νὰ ἔχουν ὡς πρὸς τοῦτο τοὐλάχιστον ἐπαρκῆ εἰς ἐμὲ ἐμπιστοσύνην ὥστε νὰ μὴ φρονοῦν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ἐκ λόγων μωροφιλοδοξίας προσωπικῆς νὰ καταλήξω εἰς τὴν διατύπωσιν ταύτην. Πρῶτα– πρῶτα δὲν κατέληξα μόνος εἰς αὐτὴν τὴν διατύπωσιν, αὐτὸ ὑπῆρξε θέμα βεβαίως γενικωτέρας Κυβερνητικῆς ἀποφάσεως. Ἐπίσης οὐδεμίαν διάθεσιν ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ συγκεντρωτισμοῦ. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι συγκεντρωμένος πρέπει νὰ εἶναι ὁ προγραμματισμός. Ἡ γραμμὴ καὶ ἡ κατεύθυνσις πρέπει νὰ εἶναι ἑνιαία καὶ νὰ εὐθυγραμμίζεται ἡ παρακολούθησις ἐπὶ τῶν διαφόρων ἐπὶ μέρους ἁρμοδίων ὀργάνων, ἡ παρακολούθησις τῆς χαρασσομένης πολιτικῆς γραμμῆς. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἀντιθέτως πρέπει τὰ κατ’ ἰδίαν ὄργανα νὰ ἔχουν πᾶσαν δυνατὴν πρωτοβουλίαν. Καὶ θὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀρχὴ ἀκολουθεῖται ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὄχι ἡ ἀντίθετος. Θὰ ἀρχίσω ἐμπειρικῶς, ὅπως ἤρχισε καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος. Εἶπεν, ὅτι ὅλα τὰ Κράτη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν ἔχουν ἐναποθέσει αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ θέματα. Πληροφορῶ τὸν Πρόεδρον κ. Στεφανόπουλον, ὅτι ὡς πρὸς τὰ πλεῖστα τῶν μελῶν, τὰ ὁποῖα μετέχουν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, τοῦτο εἶναι πεπλανημένον. Βεβαίως ἡ παράστασις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ παρὰ ὑπὸ κἄποιαν μορφὴν διπλωματικήν. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ ἐδῶ. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω πῶς, π.χ., διευθύνονται αἱ κρατικαὶ ὑποθέσεις ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ὁμοσπόνδου Γερμανικῆς Δημοκρατίας καὶ θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δέκα φορὲς περισσότερον ἔπρεπε νὰ ἰσχύσῃ αὐτὸ καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὁ κ. Στεφανόπουλος θὰ ἐνθυμῆται ἀπὸ τὰς σπουδὰς τοῦ διοικητικοῦ δικαίου, ὅτι εἰς τὴν Γερμανίαν, ὅταν ὑπάρχουν θέματα συναρμοδιότητος, διότι καὶ ἐδῶ ὑπάρχει ἁρμοδιότης πολλῶν ὀργάνων καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν κατ’ ἐξοχὴν καὶ τῶν ἄλλων Ὑπουργείων, ὅτι κἄποιον Ὑπουργεῖον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν πρωτοβουλίαν. Δὲν ἠμπορῶ ἄλλως νὰ μεταφράσω τὴν λέξιν: «..........». Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὴν πρωτοβουλίαν γενικῶς εἰς τὰ θέματα τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ τῆς ἐκπροσωπήσεως εἰς τὰς Βρυξέλλας τὴν ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Αὐτὸ δίδει ἀμέσως ὁδηγίας εἰς τὴν ἀντιπροσωπείαν. Βεβαίως τηρεῖται ἐνήμερον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, βεβαίως ἐπὶ πολιτικῶν θεμάτων γίνεται συνεννόησις, βεβαίως ὁ ἐκεῖ ἀντιπροσωπεύων τὴν Ὁμοσπονδιακὴν Δημοκρατίαν δὲν ἀντιπροσωπεύει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀντιπροσωπεύει τὸ Κράτος του, καὶ ἔχει διπλωματικὸν βαθμόν, ὅπως ἔχει καὶ αὐτός, τὸν ὁποῖον θὰ στείλωμεν ἡμεῖς καὶ εὑρίσκεται εἰς συνεχῆ καὶ ἀδιάλειπτον ἐπαφὴν μὲ τὰ δύο αὐτὰ βασικὰ Ὑπουργεῖα. Ὀρθότατα εἶπεν ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν γίνονται κολοσσιαίας σημασίας διαπραγματεύσεις π.χ. ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ τομέως εἰς τὰς Βρυξέλλας. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, πράγματι, γίνονται διαπραγματεύσεις ἐπὶ τοῦ γεωργικοῦ τομέως, καὶ μεθαύριον θὰ γίνωνται, ἴσως, διαπραγματεύσεις ἀφορῶσαι τὸν τομέα τῶν μεταφορῶν, διὰ τὸν ὁποῖον τόσον δικαίως ἐπιδεικνύει ἐνδιαφέρον ὁ συνάδελφος κ. Παπαμιχαλόπουλος καὶ ἀργότερον θὰ γίνουν συζητήσεις ἐπὶ ἄλλων τομέων. Ἐρωτῶ τί εἶναι τὸ ἁπλούστερον, νὰ ἔχῃ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ τὸ δικαίωμα νὰ παίρνῃ εἰς τὸ τηλέφωνον τὸν μόνιμον ἀντιπρόσωπον καὶ νὰ τοῦ δίδῃ ὁδηγίας ἐπ’ αὐτῶν τῶν θεμάτων; Νὰ δίδωνται ἀπ’ εὐθείας ὁδηγίαι, ὅπως κάμνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τῆς Γερμανίας ἢ θὰ πρέπει πρῶτον, νὰ ἀπευθύνωμεν ἔγγραφον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ αἰτούμεθα, ὅπως δώσῃ εἰς τὸν ἐν Βρυξέλλαις ἀντιπρόσωπόν μας αὐτὰς τὰς ὁδηγίας; Δὲν λέγω, ὅτι αὐτὸ θὰ ἦτο ἀδύνατον. Θὰ ἦτο ὅμως μία κολοσσιαία ἀπώλεια χρόνου, μία κολοσσιαία ἀπώλεια ἀμέσου ἐπαφῆς μὲ τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα συζητοῦνται. Διότι, ὀρθότατα εἶπεν ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα συζητοῦνται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι προβλήματα, διὰ τὰ ὁποῖα κατ’ ἐξοχὴν ἁρμόδιον νὰ χειρισθῇ εἰς τὴν οὐσίαν εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα οἰκονομικὰ Ὑπουργεῖα ἐπικουρούμενα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἀλλὰ τὸ ἐὰν ἀκολουθήσωμεν τὴν Α ἢ τὴν Β γραμμὴν ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τῆς πατάτας, τὸ ἐὰν θὰ κάμωμεν μίαν ὑποχώρησιν κατὰ τὴν ὥραν τῶν διαπραγματεύσεων ἢ δὲν θὰ τὴν κάμωμεν, εἶναι ὀρθὸν τοῦτο νὰ ἀποφασίζεται ἀπὸ τὸ ἔχον τὴν ἄμεσον ἐποπτείαν Ὑπουργεῖον, τὸ Ὑπουργεῖον τὸ συγκεντρῶνον τὸν προγραμματισμὸν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Ἄλλως τε οὐδὲν θὰ συνέβαινεν ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ συνεργασία τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου μου εἶναι ἀδελφικὴ καὶ ὅτι ἡ ἰδική μου συνεργασία μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν ἐπὶ τοιούτων θεμάτων εἶναι καθημερινὴ καὶ ἐξ ἴσου ἀδελφική, ποὺ δὲν θὰ ἠνείχετο ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διαφωνίας ἐπὶ τοιούτου εἴδους θεμάτων. Ὅταν διαφωνῶμεν, ὡς ἄνθρωποι, ἐπὶ ἑνὸς θέματος, ὅταν ἔχωμεν ἀποκλινούσας ἀπόψεις ὑπάρχουν ἁρμόδια ὄργανα, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὑπερκείμενα, τὰ ὁποῖα χαράσσουν τὴν πολιτικὴν γραμμὴν ὅπως συμβαίνει εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου. Διὰ τοῦτο, δὲν νομίζω, ὅτι γίνεται προσπάθεια συγκεντρώσεως τοῦ θέματος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Ἄλλωστε ὑπάρχει καὶ ἑτέρα ἀπόδειξις. Ἐπὶ κεφαλῆς τῆς μονίμου ἀντιπροσωπείας λέγει ἡ διάταξις, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ ἢ εἷς ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τῆς διπλωματικῆς ὑπηρεσίας ἔχων πρεσβευτικὸν βαθμόν, ἢ καὶ νὰ διορισθῇ μία ἄλλη προσωπικότης, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον, ὡς γνωρίζητε, ἐπιτρέπεται νὰ συμβῇ δι’ οἱανδήποτε πρεσβείαν. Καὶ ἐν τούτοις τί συνέβη εἰς τὴν πρᾶξιν καὶ εἶμαι εὐτυχής, διότι αὐτὸ συνέβη. Προεκρίθη, ὅτι διακεκριμένον στέλεχος τῆς διπλωματικῆς ὑπηρεσίας ἔπρεπε νὰ τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς μονίμου ἀντιπροσωπείας. Ὅπως γνωρίζητε, ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ θέση ἐπὶ κεφαλῆς τῆς μονίμου ἀντιπροσωπείας τὸν μόνιμον ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τὸν πρεσβευτὴν κ. Τρανόν. Θὰ ἠδύνατο ὅμως τοὐναντίον νὰ πάρῃ μίαν ἄλλην, μίαν διακεκριμένην προσωπικότητα οἱανδήποτε καὶ νὰ τὴν στείλῃ πρεσβευτὴν παρὰ τῇ Κοινῇ Ἀγορᾷ, ἐὰν ἔκρινεν, ὅτι τοῦτο θὰ ἦτο συμφερώτερον διὰ τὴν χώραν. Θὰ παρακαλέσω νὰ πιστεύσητε, ὅτι ὄχι μόνον εἶναι στενωτάτη ἡ συνεργασία τῶν δύο Ὑπουργείων, οὐδὲ ἠδύνατο νὰ συμβῇ ἄλλως, ἀλλά, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἴχνος ὑποψίας τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ νὰ ἀναμιχθῇ εἰς θέματα, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἁρμόδιον. Ἔχει ἐπαρκῆ θέματα, μὲ τὰ ὁποῖα ἀπασχολεῖται τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ ἤδη εὑρίσκεται εἰς ἀναζήτησιν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν πληθώραν τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα τὸ κατακλύζουν. Τὰ θέματα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἀσχοληθῇ ἡ μόνιμος ἀντιπροσωπεία ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, κύριοι βουλευταί, εἶναι θέματα κατὰ 90% τεχνικὰ καὶ οἰκονομικά. Ὑπάρχει βεβαίως καὶ τὸ 10%. Ὑπάρχουν βεβαίως θέματα πολὺ σημαντικά, θέματα πολὺ μεγάλα, τὰ ὁποῖα ἔχουν πολιτικὴν ἔννοιαν καὶ πολιτικὸν περιεχόμενον. Αὐτὰ τὰ θέματα βεβαίως θὰ τὰ χειρίζεται ἡ ἀντιπροσωπεία ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, τὸ ὁποῖον δὲν ἀποστερεῖται βεβαίως τῶν συνήθων ἁρμοδιοτήτων. Καὶ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ γραφῇ ἡ παράγραφος 2. Τὴν δευτέραν παράγραφον τὴν ἐδέχθην ἁπλῶς διὰ νὰ ἀρθῇ οἱαδήποτε παρεξήγησις. Καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ παράγραφος αὐτὴ δὲν ἐμπῆκε τῇ αἰτήσει τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, διότι πράγματι δὲν συνέβη τοιοῦτόν τι. Ὑπῆρξεν ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους συμφωνία εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ἐγὼ ἐδῶ ἐλύσαμεν ἕνα καθαρῶς πρακτικὸν θέμα καὶ νομίζω, ὅτι μὲ μίαν τοιαύτην προσωπικὴν λύσιν ἠθελήσαμεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προκυπτόντων θεμάτων. Δὲν λέγω, ὅτι ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Στεφανοπούλου ἦτο ἐστερημένη ἀξίας. Διότι ἐκ πρώτης ὄψεως ξενίζει τὸ γεγονός, ὅτι ἡ μόνιμος ἀντιπροσωπεία θὰ δέχεται ἀπ’ εὐθείας διαταγὰς ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Ἀλλὰ σᾶς ἀπέδειξα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Ὁ κ. Στεφανόπουλος, γνωρίζει πόσον αἱ διαπραγματεύσεις αὗται διεξάγονται πολλὲς φορὲς βεβιασμένως ταχέως, πόσον εἶναι ἀναγκαῖον νὰ στέλλωνται ὁδηγίαι ἀλληλοδιαδόχως, διότι δὲν εἶναι ἕνα ζήτημα χαράξεως μιᾶς πολιτικῆς, ἐπὶ ἑνὸς γενικοῦ θέματος, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη συνεχῶς νὰ γίνωνται ὁδηγίαι, εἰς ποῖον σημεῖον θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ὑποχώρησις, εἰς ποῖον σημεῖον νὰ ἐπιμείνωμεν κλπ. Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἁπλῶς μία συζήτησις, ἐπὶ ἑνὸς θέματος ἐντὸς τῶν γνωστῶν πλαισίων. Ἀντιθέτως εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν πρόκειται νὰ ἔχωμεν συνεχεῖς καὶ ἀδιαλείπτους διαπραγματεύσεις, ἐπὶ μακροτάτην χρονικὴν περίοδον. Καὶ δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι εἶναι κατάλληλον τὸ ἐπιλεγὲν ὄργανον, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν βεβαίως, ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν θὰ χειρισθοῦν τὰ θέματα τῆς κοινῆς αὐτῆς ἁρμοδιότητος, διότι ὑπάρχει κοινὴ ἁρμοδιότης τῶν δύο Ὑπουργῶν, ἐπὶ θεμάτων τῆς παραστάσεως τῆς χώρας, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μὲ σωφροσύνην. Ἄν, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἄμυαλοι, εἴτε ὁ ἕνας Ὑπουργὸς εἴτε ὁ ἄλλος, τότε δὲν πρόκειται νὰ σώσῃ τὴν κατάστασιν, οἱαδήποτε διατύπωσις καὶ οἱοσδήποτε καθορισμὸς ἁρμοδιότητος. Βέβαιον εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ συνεργασία μεταξὺ ὅλων τῶν Ὑπουργῶν. Καὶ βέβαιον εἶναι, ὅτι πρέπει κατ’ ἐξοχὴν νὰ ὑπάρχῃ συνεργασία, καὶ ὑπάρχει, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ὑπάρχῃ συνεργασία μεταξὺ τῶν Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Συντονισμοῦ.

§95Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὑπῆρξε μία σειρὰ παρανοήσεων καὶ παρερμηνειῶν, νομίζω οὐχὶ ἠθελημένων. Ἡ κατακλεὶς τοῦ λόγου μου, προφανῶς τὸν ἐντυπωσίασε καὶ ἐλησμόνησε τὴν σειρὰν τῶν συλλογισμῶν μου. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰς τὴν ὁμιλίαν μου ἐτόνισα, ὅτι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἄρθρου 2 θὰ προβῶ, εἰς τὴν διατύπωσιν ὡρισμένων γενικῶν σκέψεων. Αἱ σκέψεις μου ἀπέβλεπαν νὰ τονίσουν τοῦτο: Θὰ πρέπει πάντοτε καὶ συνεχῶς νὰ προσεγγίζωμεν καὶ νὰ προσαρμοζώμεθα πρὸς τὰς συνθήκας τῆς Ε.Ο.Κ. Καὶ τὸ πρᾶγμα τοῦτο θὰ ὑπενθυμίζω, ὄχι μόνον εἰς τὴν ἀρχήν, ἀλλὰ καὶ εἰς κάθε ἄρθρον, καὶ εἰς κάθε στιγμήν. Διότι, αὐτὸ πρέπει συνεχῶς νὰ ἐνθυμούμεθα, ἐὰν θέλωμεν ἡ σύνδεσις νὰ πραγματοποιηθῇ ἄνευ καταστροφῶν. Σύμφωνα μὲ τὴν σκέψιν ταύτην, ἐξήτασα κατὰ πρῶτον λόγον τὸ θέμα τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ κατόπιν τὸ θέμα τῶν μεταφορῶν. Καὶ προσέθεσα ἀκόμη, ὅτι δὲν ἀρκεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ λαμβάνῃ ριζικά, βασικὰ μέτρα, διὰ νὰ προσαρμοζώμεθα εἰς τὰς συνθήκας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Ἀλλά, πρέπει ἐπὶ πλέον νὰ ἐπισπεύσωμεν τὰ μέτρα ταῦτα. Διότι ἡ Ε.Ο.Κ. προχωρεῖ ταχέως. Καὶ ὡς ἀπόδειξιν ἔφερα τὴν κοινὴν γεωργικὴν πολιτικήν. Καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσω, περὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Διότι δὲν ἐπετρέπετο νὰ μένῃ, ἐπὶ τῆς νέας γεωργικῆς πολιτικῆς ἀδιαφώτιστος ἡ Βουλὴ καὶ ὁ λαός. Ἡ συμφωνία αὐτὴ ὑφίσταται ἀπὸ μηνός, καὶ οὐδεὶς ὡμίλησεν εἰς τὴν Βουλὴν ἐπ’ αὐτῆς. Νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ παράλειψιν τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐπὶ ἕνα μῆνα ποὺ ὑφίσταται ἡ Συμφωνία δὲν ἔσπευσε νὰ διαφωτίσῃ καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐπὶ τῶν ἐπιπτώσεων, τὰς ὁποίας ἀναμφισβητήτως θὰ ἔχῃ ἡ συμφωνία ἐπὶ τῆς γεωργίας μας. Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὅστις ἐζήτησεν ἢ νὰ συμπαριστάμεθα κατὰ τὴν λῆψιν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως, ἢ νὰ ἔχωμεν γνώμην ἢ νὰ ψηφίζωμεν; Οὐδεὶς τὸ ἐζήτησεν αὐτό. Διότι θὰ παρέλθουν πολλὰ ἔτη νὰ μετέχωμεν εἰς ἀποφάσεις. Ἁπλούστατα ἐζητήσαμεν, ὅπως ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, νὰ κατατοπίζεται συνεχῶς ἐπὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. καὶ λαμβάνουν χώραν. Καὶ λαμβάνουν πράγματι χώραν, γεγονότα καταπληκτικά. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μείνῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία χωρὶς νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν ἀντικτύπων καὶ τῶν συνεπειῶν, ποὺ θὰ εἶναι τεράστιαι, διὰ τοὺς γεωργούς μας. Περὶ αὐτοῦ δὲν ὡμίλησα εἰς τὴν ἀρχὴν περισσότερον, δότι ἀνέμενα πὼς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, σύμφωνα μὲ τὴν ὑποχρέωσίν του θὰ μᾶς ἐξήγγειλε τὰ συγκεκριμένα μέτρα, θὰ μᾶς ἐξήγγειλεν ἰδιαιτέρως τὴν γεωργικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν θὰ χαράξῃ. Ἐὰν εἶχε πράξει τοῦτο, δὲν θὰ ὑπῆρχε λόγος νὰ ὁμιλήσω περὶ κοινῆς γεωργικῆς πολιτικῆς εἰς τὸ ἄρθρον 2. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, παρέλειψε νὰ πράξῃ τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργός, ἐφ’ ὅσον παρέλειψε νὰ μᾶς εἴπῃ ποία εἶναι μετὰ τὴν κοινὴν γεωργικὴν πολιτικὴν ἡ ἀγροτική μας πολιτική, ἐνόμισα, ὅτι εἶχα ὑποχρέωσιν νὰ διαφωτίσω καὶ τὸ Σῶμα καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ εἶμαι ἐντὸς τοῦ θέματος, ὅπως θὰ παρετήρησεν ὁ κ. Πρόεδρος. Δεύτερον, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἁρμοδιότητος, τὸ ὁποῖον ἔθιξα, διεχώρισα σαφῶς τὸ πολιτικὸν θέμα ἀπὸ τὸ οἰκονομικόν. Τὸ οἰκονομικὸν θέμα εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ. Καὶ προσέθεσα, ὅτι σήμερον ἀναμφισβητήτως, ὄχι τὸ 90%, κἄτι παραπάνω τὰ 99% τῶν ὑποθέσεων τῆς Ε.Ο.Κ. εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὀρθῶς ἐπ’ αὐτῶν ἔχει ἁρμοδιότητα. Ἀλλά, ὑπάρχουν ἀκόμη θέματα πολιτικά, ἐν ὄψει τῆς πολιτικῆς ἑνοποιήσεως, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἔχῃ τὴν ἁρμοδιότητα πάλιν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἐγὼ διεσαφήνισα, ὅτι διὰ νὰ ἀποφευχθῇ εἰς τὸ μέλλον, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ τῆς πραγματοποιήσεως τῆς πολιτικῆς ἑνώσεως τῆς Εὐρώπης, καὶ ὑποψία ἢ σκιὰ συγκρούσεως ἁρμοδιοτήτων, ὑπέδειξα, ὁ μὲν Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ κρατήσῃ τὴν διαχείρισιν τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἐνῷ περὶ τῶν πολιτικῶν θεμάτων θὰ ἔπρεπε νὰ ὁρισθῇ, ὅτι ταῦτα ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Διότι, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἐὰν δὲν ληφθοῦν ἀπὸ τώρα μέτρα, κάποτε θὰ συμβῇ. Ὁ κ. Ἔρχαρτ, Ὑπουργὸς τῆς Οἰκονομίας τῆς Γερμανίας, διαχειρίζεται βέβαια τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα. Ὅταν ὅμως γίνεται λόγος περὶ πολιτικῆς ἑνότητος, τότε συναντᾶται ὁ Πρόεδρος τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας μὲ τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς Γερμανίας καὶ συμπαρίστανται οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἐπαναλαμβάνω ἀκόμη μίαν φοράν, ὅτι εἶναι σφάλμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ ἀρνῆται τὸν διαχωρισμὸν τῆς ἁρμοδιότητος ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ θέματος, ἀπὸ τῶν ἁρμοδιοτήτων οἰκονομικῶν θεμάτων. Διὰ νὰ συμπεράνω, κ. Πρόεδρε, ἡ ἰδική μου πρότασις εἶναι ἡ ἑξῆς. Δὲν τὴν προτείνω, ὡς τροπολογίαν, διότι δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν νὰ προτείνωμεν τροπολογίαν. Ἡ πρότασίς μου λέγω εἶναι ἡ ἑξῆς: Εἰς τὴν παράγραφον 2 θὰ ἀναφέρεται, ὅτι τὰ πολιτικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀπορρέουν ἀπὸ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καὶ αἱ σχετικαὶ διαπραγματεύσεις ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Δὲν θίγει, ἡ τοιαύτη διατύπωσις, τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τῆς οἰκονομικῆς πλευρᾶς τῆς ΕΟΚ. Ἀλλὰ ὑπάρχει, ὡς γνωρίζετε καὶ ἡ πολιτικὴ πλευρὰ τῆς ΕΟΚ. Καὶ ἐπειδὴ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ πλευρὰ θὰ ἔλθῃ κἄποτε εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, ὀρθὸν θὰ ἦτο ἀπὸ τοῦδε νὰ λάβῃ πρόνοιαν τὸ νομοσχέδιον. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, διὰ τίνα λόγον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔφθασε μέχρι τοιαύτης παρανοήσεως τῶν παρ’ ἐμοῦ λεχθέντων, ὥστε νὰ μὲ ἐμφανίζῃ ὡς ζητοῦντα μαζὶ μὲ τὰ κράτη τοῦ ΟΗΕ νὰ εἰσβάλωμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς ΕΟΚ καὶ νὰ τροποποιήσωμεν τὴν γεωργικὴν πολιτικήν της. Τοιοῦτον πρᾶγμα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπω. Ἐγὼ ἐζήτησα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως καὶ διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὲν μᾶς ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μᾶς ἀναπτύξῃ τὴν πολιτικὴν καὶ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ γεωργικοῦ τομέως, νὰ προσθέσω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ἁπλῶς δραστηριοποιήσεως, ὑπάρχει καὶ ἀνάγκη ἐπιταχύνσεως καὶ ἐπισπεύσεως, διότι τὰ πράγματα εἰς τὴν ΕΟΚ προχωροῦν ραγδαίως, εἰς αὐτὴν, τὰ πράγματα προχωροῦν μὲ βήματα γιγαντιαῖα, ἐνῷ ἡμεῖς ἀρκούμεθα εἰς βήματα σημειωτά. Αὐτὸ θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς συνεχῆ ἀπομάκρυνσιν ἀπὸ τὴν ΕΟΚ, ἀντὶ νὰ προσεγγίζωμεν πρὸς αὐτήν. Καὶ τοῦτο θὰ εἶναι ὀλέθριον. Ἐπειδὴ ἐτάχθην ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀπέναντι τῆς συνειδήσεώς μου νὰ ἐπισημαίνω τὰς παραλείψεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἄν εἴμεθα ἀπὸ ἐκείνους ποὺ θέλουν τὴν ἀποτυχίαν τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, δὲν θὰ ἐπράττομεν αὐτό. Ἐπειδὴ, ὅμως, τρέμομεν μήπως ἀποτύχει εἰς αὐτήν, ἔστω καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπισημαίνομεν καὶ θὰ ἐπισημαίνωμεν πάντοτε καὶ συνεχῶς τὰς καθυστερήσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἀντὶ νὰ μᾶς προσεγγίζουν μᾶς ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν.

§96Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Στεφανόπουλος κατηγόρησεν, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τοὺς ἄλλους κυρίους, ὅτι δὲν ἔλαβον ἐπαρκῶς τὸν λόγον. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ λάβω ἀπόψε τὸν λόγον, ἀλλὰ θὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι δὲν ἔλαβον χθὲς τὸν λόγον κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἄλλωστε χθὲς τὸ βράδυ, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ἄρθρον 1, ἡ πλευρὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως παρεκάλεσε νὰ σταματήσῃ ἡ συζήτησις καὶ νὰ μὴ ἀπαντήσω.

§97Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σύμφωνοι, ἀλλὰ μὴ μὲ ἀδικῆτε τότε, διότι ἠθέλησα νὰ προσθέσω ὡρισμένα οὐσιώδη πράγματα, ἀφοῦ σεῖς δὲν τὸ ἐπράξατε.

§98Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Οὐδέποτε σᾶς κατηγόρησα. Εἶπον, ὅτι αὐτὸ, τὸ ὁποῖον εἴπατε, εἶναι πάρα πολὺ σωστόν, μὲ μόνην τὴν διαφοράν, ὅτι, ἐνῷ εἴπατε, πάρα πολὺ σωστὰ πράγματα, ἐκάματε —ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω— ἕνα λογικὸν ἅλμα. Εἴπατε, ὅτι, ἐπειδὴ συμβαίνουν αὐτὰ ὄντως τὰ καταπληκτικὰ καὶ κοσμοϊστορικά, ἠμπορεῖ νὰ εὑρεθῶμεν ἀπαράσκευοι. Αὐτὴ ἡ μετάβασις, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἐπαρκῶς θεμελιωμένη. Καθόλου δὲν σᾶς μέμφομαι γιὰ τὴν οὐσίαν τῶν διαμειφθέντων. Φυσικὰ εἰς τόνον Ἀντιπολιτευτικὸν τὸ εἴπατε σεῖς, ἐγὼ ἠμποροῦσα νὰ τὸ εἴπω ἄλλως. Αὐτὸ θὰ τὸ κρίνῃ ἡ Βουλή. Ἡ μετάβασις, ὅμως, ἀπὸ τῆς διαπιστώσεως εἰς τὴν κριτικήν, εἰς τὸ πρῶτον μέρος τῆς ὁμιλίας σας, δὲν ἐστηρίχθη εἰς οὐδὲν ἐπιχείρημα. Ἐπὶ τῆς δευτέρας σας παρατηρήσεως ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω τοῦτο: Ὅτι ὅταν συνέρχωνται οἱ Πρωθυπουργοὶ καὶ οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε, κ. Πρόεδρε, δὲν ὁμιλοῦν περὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος. Ὁμιλοῦν περὶ τῆς Πολιτικῆς Κοινότητος τῆς Εὐρώπης. Δὲν προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι πρόκειται ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἐκπροσωπήσῃ τὴν Ἑλλάδα εἰς τυχὸν ἱδρυθησομένην πολιτικὴν κοινότητα. Διότι ἀφ’ ἧς ἱδρυθῇ πολιτικὴ κοινότης, θὰ ὑπάρξῃ ἡ ἐκπροσώπησις ἐκείνη, ἡ ὁποία ὑπάρχει, παρὰ πάσῃ Κοινότητι πολιτικοῦ χαρακτῆρος, εἴτε ἡ Κοινότης αὐτὴ εἶναι Κράτη, εἴτε ὄχι, εἴτε ἄλλη τις ὀργάνωσις διεθνής. Καὶ ἑπομένως, τὸ θέμα αὐτὸ θὰ εἶναι εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Καὶ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θὰ δύναται νὰ ἐπηρεάζῃ, ὡς μέλος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὴν πολιτικὴν τὴν ἐξωτερικήν, ὅπως δικαιοῦται νὰ τὴν ἐπηρεάζῃ καὶ πρέπει νὰ τὴν ἐπηρεάζῃ καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, φέρ’ εἰπεῖν, ἢ πᾶν μέλος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§99Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγετε ἐδῶ: «Συνεννοήσεις καὶ διαπραγματεύσεις ἐπὶ πολιτικῶν θεμάτων». Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ πλευρά.

§100Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἂς τὸ ἀναγνώσωμεν ὅλο. Λέγει: «Συνεννοήσεις καὶ διαπραγματεύσεις ... (ἀναγινώσκει) ...» καὶ τοῦτο διατί; Τὸ ὅλον ἄρθρον καὶ τὸ ὅλον νομοσχέδιον, ὁμιλεῖ περὶ τῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος, περὶ τῆς ἀντιπροσωπείας μας, παρὰ τῇ Οἰκονομικῇ Κοινότητι καὶ περὶ τῶν σχέσεών μας μετ’ αὐτῆς τῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος. Ἐπειδή, ὅμως, πιστεύω καὶ βεβαίως πιστεύετε καὶ σεῖς, ὅτι καὶ ἐπὶ θεμάτων ἀκόμη καθαρῶς οἰκονομικῶν, τὰ ὁποῖα θὰ συζητηθοῦν, ὡς οἰκονομικὰ θέματα ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν ὑφισταμένων ὀργανισμῶν τῆς Κοινότητος, δύνανται νὰ ἔχουν πολιτικὸν ἀντίκτυπον σημαντικώτατον καὶ νὰ ἐπηρεάσουν τὰς ἐξωτερικὰς σχέσεις τῆς Χώρας καὶ ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ προεξεχόντως οἰκονομικά, ἀκόμη, ἐφ’ ὅσον ἔχουν πλευρὰν πολιτικήν, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ λόγον καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τὸ θεωρῶ τοῦτο αὐτονόητον. Διότι, ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, διαπραγματευόμενον ἐπὶ πολιτικῶν θεμάτων μὲ οἱανδήποτε χώραν, δὲν δύναται νὰ ἀγνοήσῃ τὰς οἰκονομικὰς ἀπόψεις καὶ διὰ νὰ τὰς ἀνεύρῃ καὶ διὰ νὰ τὰς ἀναζητήσῃ θὰ ἐρωτήσῃ βεβαίως τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἄλλους οἰκονομικοὺς Ὑπουργούς, ἔτσι καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ὅπως χειρίζεται οἰκονομικὰ θέματα, θὰ πρέπει νὰ συμβουλεύεται τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ νὰ συνεννοῆται μετ’ αὐτοῦ, διότι ἡ ἐπίλυσις ἐπὶ οἰκονομικοῦ θέματος θὰ ἔχῃ κολοσσιαίας πολιτικὰς ἐπιπτώσεις. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ διαφωνία μας προέκυψεν ἐκ παρεξηγήσεως.

§101Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκ παρεξηγήσεως ἐκ μέρους σας τῶν ὑπ’ ἐμοῦ λεχθέντων.

§102Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐγὼ δέχομαι πολὺ εὐχαρίστως, διότι μὲ ἐνδιαφέρει ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως καὶ δὲν διεκδικῶ τὸ ἀλάθητον, δέχομαι, ὅτι ἔκαμον λάθος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι λάθος, εἶναι τὸ νομοσχέδιον καὶ παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ, κατόπιν τῆς διευκρινίσεως αὐτῆς.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§104Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅσην μεγάλην σημασίαν εἶχε διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὸ ἄρθρον 1, ἄλλη τόσην σημασίαν ἔχουν καὶ τὰ ἑπόμενα ἄρθρα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, διότι διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν, ὀργανοῦνται αἱ ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐκτελέσουν τὴν σύμβασιν. Ἐὰν ἀστοχήσωμεν εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν, εἶναι δυνατὸν μία σύμβασις πλήρης πλεονεκτημάτων, διὰ τὴν χώραν μας, νὰ ἀποβῇ καταστρεπτική. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία πρέπει νὰ δώσῃ μεγάλην προσοχὴν εἰς τὰς διατάξεις αὐτάς. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ὁρίζεται, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ θὰ ἀναλάβῃ ὅλας τὰς ἁρμοδιότητας τῆς ἐκτελέσεως τῆς συμβάσεως. Διὰ τῆς παραγρ. 2, ὁρίζονται αἱ περιπτώσεις αἱ ἀναγόμεναι εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐνεργῇ καὶ πάλιν ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν δὲν εἴχομεν πικρὰν πεῖραν τῆς ἐν γένει ζωῆς τῆς χώρας, θὰ ἐλέγαμεν, ὅτι καλῶς ἔχει τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ γνωρίζομεν τὴν δρᾶσιν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἀφ’ ἧς ἐποχῆς τοῦτο ἱδρύθη, διὰ νὰ ἐκτελέσῃ τὸν μεγάλον σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον συνεστήθη. Τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, ἔχει μίαν ἱστορίαν πέραν τῆς 10ετίας, ἡ ὁποία μᾶς ἐπιτρέπει νὰ κρίνωμεν τὴν μέχρι τοῦδε δρᾶσιν του. Ἐὰν ἐξαιρέσωμεν ὡρισμένας περιπτώσεις ἀναλαμπῶν, ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ἢ ἠδράνησεν, ἢ ὅτι ἠστόχησεν. Ἀναλαμπαὶ ὑπῆρξαν αἱ ἀποφάσεις του, διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν Ἐνεργειακῶν Ἔργων, τοῦ Διυλιστηρίου (ἀσχέτως τῆς μετέπειτα κακοτυχίας του εἰς τὴν διαχείρισίν του), τῶν Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων. Τὶ ἔκαμεν, ὅμως, τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, διὰ τὸν Βιομηχανικὸν ἐξοπλισμὸν τῆς χώρας, διὰ τὴν βιομηχανικὴν ὑποδομήν του; Μᾶς εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, εὑρίσκονται μελέται, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ συμπληρώσουν φορτίον 4 φορτηγῶν αὐτοκινήτων. Ἐρωτῶ, αἱ μελέται αὗται ἔγιναν, διὰ νὰ ἐκτελεσθοῦν ἔργα, ἢ διὰ νὰ ἀναφερθοῦν ἁπλῶς τὰ ὀνόματα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνέταξαν τὰς μελέτας καὶ νὰ ἀποζημιωθοῦν δι’ αὐτάς; Ἐὰν αἱ μελέται ἔγιναν, διὰ νὰ ἐκτελεσθοῦν ἔργα, διατὶ δὲν ἐξετελέσθησαν ταῦτα; Κύριοι συνάδελφοι, ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀνέφερον περίπτωσιν μιᾶς μελέτης τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ποὺ ἀναφέρεται εἰς τοὺς «ψυκτικοὺς χώρους πρὸς συντήρησιν τῶν κτηνοτροφικῶν μας προϊόντων». Ἡ μελέτη αὕτη βρίθει σοβαρῶν βασικῶν λαθῶν, δεικνύει ἐπιπολαιότητα. Ἡ Κυβέρνησις μετεκάλεσε 3 εἰδικούς, διὰ νὰ μελετήσουν τὸ πρόβλημα τῆς ψυκτικῆς ἁλύσεως. Καὶ οἱ τρεῖς μετακληθέντες ξένοι εἰδικοί, ἀπῆλθον τῆς χώρας μας, χωρὶς νὰ καταρτίσουν μελέτας, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, δὲν τοὺς παρεῖχε τὰ δέοντα στοιχεῖα. Ἐὰν εἶναι τοιούτου εἴδους αἱ μελέται, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, καταλαβαίνετε εἰς ποίους ἐγκεφάλους καὶ εἰδικοὺς ἔχει ἀναθέσει ἡ Κυβέρνησις τὴν μελέτην τοῦ ὅλου οἰκονομικοῦ προβλήματος τῆς χώρας μας. Τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ δὲν μᾶς ἔδωσεν εὐστόχους λύσεις, δὲν συνέλαβε τὰ προβλήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν χώραν μας δὲν ἔπιασε τὸν παλμὸν τοῦ λαοῦ οὔτε τὰ προβλήματά του. Τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ δὲν κατώρθωσε νὰ συλλάβῃ κανένα ἐκ τῶν μεγάλων προβλημάτων τῆς χώρας εἰς τὴν βάσιν του. Οὔτε διὰ τὴν Βιομηχανίαν, διὰ τὴν Γεωργίαν, διὰ τὴν Ἁλιείαν καὶ τὴν Βιοτεχνίαν. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν αὐτά, διὰ νὰ ἀκουσθοῦν ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ ἀκουσθοῦν καὶ νὰ τὰ ἀκούσουν αὐτοὶ ποὺ θὰ ἀναλάβουν τὸ βαρὺ ἔργον ἐκτελέσεως τῆς συμβάσεως μετὰ τὴν σύνδεσιν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, διὰ νὰ γνωρίζουν, ὅτι θὰ παρακολουθοῦνται καὶ θὰ ἐλέγχωνται. Πειραματισμοὶ δὲν θὰ ἐπιτραποῦν. Ἐὰν ὑπάρχουν ἱκανοὶ–εἰδικοί, αὐτοὶ πρέπει νὰ ἀναλάβουν τὸ ὑψηλὸν τοῦτο ἔργον. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν νὰ ἀναζητηθοῦν. Ἀνέφερα προηγουμένως ἐνδεικτικῶς μίαν μελέτην καὶ εἴδατε τὴν ἐπιπολαιότητα ἐγγραφῆς τῶν πινάκων, ποὺ ἐπιπολαιότης ἠνάγκασε τοὺς 3 εἰδικοὺς ποὺ μετεκλήθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὰς πατρίδας των ἄπρακτοι. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν γνωρίζω γραφὴν καὶ ἀνάγνωσιν.

§105Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Ὑφ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν τὸ εἶπον, ἀνακαλῶ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας).

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχουν σχέσιν αὐτά, παρακαλῶ περιορισθῆτε εἰς τὸ ἄρθρον 2.

§107Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακολουθεῖτε τὰς σκέψεις μου, ἡ ὁμιλία μου περιορίζεται εἰς τὸ ἄρθρον 2.

§108Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἔθιμον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ μὴ ἀναφερώμεθα εἰς ἀορίστους κατηγορίας. Εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα ὑπάρχουν ὑπάλληλοι ἱκανοὶ καὶ μὴ ἱκανοί. Εἰδικώτερον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ὑπάρχουν ὑπάλληλοι, καθ’ ὅλα ἐξαίρετοι καὶ ἱκανοί. Τοῦτο δύνανται νὰ τὸ βεβαιώσουν καὶ οἱ πρὸ ἐμοῦ διατελέσαντες κ. Ὑπουργοί. Μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν ὀργανωτικὰ σφάλματα. Καὶ δι’ αὐτὸ ὑπεύθυνος εἶμαι ἐγώ.

§109Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ κ. συνάδελφος, δὲν κατηγόρησε τοὺς ὑπαλλήλους, ἤλεγξε τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ.

§110Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὸ πνεῦμα τοῦ κ. συναδέλφου αὐτὸ ἦτο. Ἔκαμε κριτικὴν ἐπὶ πολιτικῆς πράξεως.

§111Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πράγματι, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῶν λόγων του, ὁ κ. συνάδελφος, ἠθέλησε νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ κυρία εὐθύνη βαρύνει τοὺς ἑκάστοτε Ὑπουργούς.

§112Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀπουσιάζων ἐκ τῆς συζητήσεως παρεξήγησε τοὺς λόγους μου. Δὲν ἀνεφέρθην εἰς εἰδικοὺς ὑπαλλήλους, ἀλλὰ ἤλεγξα τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ὡς κρατικὸν ὀργανισμὸν ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ εἶπον, ὅτι δὲν συνέλαβε τὸ ἑλληνικὸν πρόβλημα καὶ εἶπον, ὅτι ὅταν ἱδρύθη, τὸ Κράτος ἐστήριξε πολλὰς ἐλπίδας εἰς τοῦτο. Ἐκτὸς τῆς μελέτης ποὺ ἀνέφερα σχετικῶς μὲ τοὺς ψυκτικοὺς χώρους σᾶς ἀναφέρω καὶ ἄλλην μελέτην, ἡ ὁποία εἶχε τὴν ἰδίαν τύχην. Τὴν μελέτην περὶ ἁλιείας, καὶ γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς ἁλιείας δὲν ἐλύθη. Ὁ κλάδος οὗτος τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας κατέρρευσε. Συνεπῶς οἱ πειραματισμοὶ πρέπει νὰ λείψουν, διότι εἰσερχόμεθα εἰς νέαν περίοδον, ἡ ὁποία ἢ θὰ ἐπιφέρῃ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα, ἢ ὁλοκληρωτικὴν καταστροφὴν τῆς χώρας.

§113Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, βεβαίως χρειάζεται νὰ προσέξωμεν πολὺ εἰς τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐθίξατε. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ὅμως, νὰ ἀναφέρω καὶ ἐγὼ μίαν ἐπιπολαίαν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, σχετικῶς μὲ τὰ ἀπορρίμματα. Τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ὑπέγραψε σύμβασιν μὲ ἕνα ξένον τυχοδιώκτην καὶ ἔγινε μάχη εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀνατροπὴν τῆς συμβάσεως.

§114Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ πρέπει νὰ μοῦ ὑποβάλετε ἐρώτησιν, διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν αἰφνιδιαστικῶς τὸ φέρετε τὸ θέμα, νὰ εἶμαι παρασκευασμένος δι’ ἀπάντησιν.

§115Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν ἐζήτησα εὐθύνας ἀπὸ ὑμᾶς, κ. Ὑπουργέ. Ἀνέφερα τὸ γεγονός, διὰ νὰ ἀποδείξω πόσον δίκαιον ἔχει ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος, κ. συνάδελφος, λέγων, ὅτι χρειάζεται περισσοτέρα προσοχή.

§116Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κατ’ ἐξοχὴν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ πρέπει νὰ χαραχθῇ σταθερὰ πολιτικὴ καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συμβάσεως, διότι ὁ δρόμος τὸν ὁποῖον μέλλει νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ χώρα θὰ εἶναι σκληρός. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου δὲν παρουσιάσθησαν μὲ κοινὸν πνεῦμα, ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμοστέαν πολιτικήν, ἀλλὰ ἄφησαν, μὲ ὅσα εἶπον, νὰ διαφανῇ, ὅτι ἔχουν διάφορον πολιτικήν. Ὁ μὲν κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, εἶπεν, ὅτι εἶναι θιασώτης τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας, ἀλλὰ θὰ χρησιμοποιήσῃ καὶ πειθαναγκασμόν, ἐνῷ ὁ κ. Ὑφυπουργός, ἐκηρύχθη ὑπὲρ τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας ἄνευ πειθαναγκασμοῦ. Δι’ ἡμᾶς, τὸ γεγονὸς τοῦτο εἶναι βασικόν, διότι πιστεύομεν, ὅτι οἱ ἐπιτελάρχαι τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀγῶνος πρέπει νὰ ἔχουν ὁμόφωνον γνώμην, διὰ νὰ εἶναι σύμφωνοι εἰς τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν θὰ ἀσκήσουν. Ἡ διάφορος γνώμη εἶναι δυνατὸν νὰ διατυποῦται εἰς τὰς κατ’ ἰδίαν συζητήσεις, ἀκόμη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ ἀφ’ ἧς χαράξουν μίαν πολιτικήν, ὀφείλουν ταύτην νὰ τὴν γνωρίσουν, εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ νὰ τὴν ἀκολουθήσουν. Ἄλλως εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνον, ὅταν ὑπάρχῃ διάφορος γνώμη μεταξὺ τῶν Ὑπουργῶν τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἀκόμη. Ἴσως ἡ ἐπιστημονικὴ προσπάθεια τῶν δύο Ὑπουργῶν νὰ τοὺς ὡδήγησεν εἰς αὐτὴν τὴν θεωρητικὴν διαφωνίαν. Θὰ πρέπει, ὅμως, ἐφεξῆς νὰ τὴν λησμονήσουν καὶ νὰ χαράξουν ἑνιαίαν πολιτικήν, διότι ἀλλοίμονον, ἐὰν αἱ διαφωνίαι, ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμοσθεῖσαν πολιτικὴν ἀρχίσουν ἐκ τῶν ἄνω. Σήμερον ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Στεφανόπουλος ἔκαμε μίαν εὔστοχον παρατήρησιν, ὄχι ἀπὸ Ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, διότι εἶναι ἀνώτερος ἄνθρωπος, ἀλλὰ διότι ἠθέλησε νὰ ἐπισημάνῃ τὸν κίνδυνον, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ προέλθῃ ἀπὸ τὴν σύγκρουσιν τῶν ἁρμοδιοτήτων, ἡ ὁποία προκύπτει ἐκ τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ πεῖρα μᾶς ἔχει διδάξει, ὅτι ὅταν συμπλέκωνται αἱ ἁρμοδιότητες εἰς τὴν χώραν μας, ἡ ἀποτυχία κάθε προσπαθείας εἶναι βεβαία. Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 2 ὁμιλεῖ, ὅτι αἱ συνεννοήσεις ἐπὶ πολιτικῶν θεμάτων συναφῶν πρὸς τὴν ΕΟΚ διεξάγονται μεταξὺ Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Συντονισμοῦ. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλη διάταξις εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅταν προκύπτῃ πολιτικὸν θέμα μετὰ μιᾶς χώρας, ἥτις εἶναι ἑταῖρος εἰς τὴν Ε.Ο.Κ., τὰ πολιτικὰ θέματα τὰ χειρίζεται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν. Θὰ ἤθελα νὰ ἐπισημάνω τὸν ἑξῆς κίνδυνον. Εἰς τὸ Βέλγιον, θὰ ἔχωμεν δύο πρεσβευτάς. Τὸν πολιτικὸν πρεσβευτὴν καὶ τὸν διαπεπιστευμένον εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. πρεσβευτήν, ὁ ὁποῖος ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, θὰ προέρχεται ἀπὸ τὸν διπλωματικὸν κλάδον. Ὁ μὲν πρῶτος θὰ εἶναι διαπεπιστευμένος, παρὰ τῇ Βελγικῇ Κυβερνήσει, ὁ δὲ δεύτερος εἰς τὸ συμβούλιον τῆς Ε.Ο.Κ.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ ποὺ λέγετε, δὲν εἶναι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, τὸ ὁποῖον συζητεῖται. Παρακαλῶ ἑπομένως, ὅπως περιορισθῆτε εἰς τὸ ἄρθρον 2, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐλάβατε τὸν λόγον.

§118Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁμιλῶ ἐντὸς τοῦ ἄρθρου, διὰ τὰς παραγράφους του 1 καὶ 2, ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὰ τῆς ὀργανώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν, αἵτινες θὰ ἐργασθοῦν, διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῆς συνεργασίας μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. καὶ εἶπον, ὅτι παρέχονται διπλωματικαὶ ἁρμοδιότητες εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, καὶ ἐξ αὐτοῦ θὰ προέλθῃ σύγκρουσις ἁρμοδιοτήτων καὶ ἡ πεῖρα μᾶς ἔχει διδάξει, ὅτι εἰς αὐτὰς τὰς περιπτώσεις ἐπέρχεται ἀποτυχία. Εἶπον, ὅτι θὰ ὑπάρχουν δύο πρεσβευταὶ συγχρόνως εἰς τὴν αὐτὴν ξένην πρωτεύουσαν. Ἕνας πολιτικὸς καὶ ἕνας οἰκονομικός. Καὶ ἐρωτῶ, ἐὰν ἐκ τῆς συγκρούσεως τῶν ἁρμοδιοτήτων ἢ τῆς διαφορᾶς νοοτροπίας τῶν πρεσβευτῶν τούτων προκύψῃ διαφωνία, τί θὰ γίνῃ;

§119Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὅλαι αἱ χῶραι ἔχουν πρεσβευτάς.

§120Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπειδὴ προκύπτει αὐτὸς ὁ κίνδυνος, ἤθελα νὰ ἐρωτήσω μήπως ἡ ἄποψις τοῦ κ. Στεφανοπούλου στηρίζει καλύτερον τὸ νομοσχέδιον καὶ ὀργανώνει καλύτερον τὰς ἰδικάς μας ὑπηρεσίας, λόγῳ τῆς νοοτροπίας μας; Ἢ πρέπει νὰ ἀντλήσωμεν συμπεράσματα ἀπὸ τὴν πεῖραν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ, ὅπου ἡ διαχείρισις τῶν τεχνικῶν ζητημάτων τῶν Κρατῶν μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ ἀφέθησαν εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Ἐθνικῆς Ἀμύνης αὐτῶν καὶ τὰ καθαρῶς πολιτικά των θέματα ἀφέθησαν εἰς τὰ Ὑπουργεῖα τῶν Ἐξωτερικῶν. Καὶ καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν 10ετίαν ἐλειτούργησεν ἀπροσκόπτως ὁ θεσμός. Τὰ Ὑπουργεῖα Ἐθνικῆς Ἀμύνης μὲ καθημερινὰς ἐπαφὰς ἔλυον ὅλα τὰ προκύπτοντα τεχνικὰ προβλήματα καὶ τὰ Ὑπουργεῖα Ἐξωτερικῶν, διὰ περιοδικῶν συνελεύσεων τῶν Ὑπουργείων των ἔλυον τὰ πολιτικὰ θέματα. Μὴ λησμονῶμεν τί συνέβη εἰς Παρισίους τὸ 1948, ὅταν ὁ ἀρχηγὸς τῆς Οἰκονομίας μας ἀπεστάλη, συνεκρούσθη μὲ τὸν ἰσόβαθμον πρέσβυν μας ἐν Παρισίοις καὶ ἐξετέθη τότε ἡ χώρα. Μήπως τὸ σύστημα λειτουργίας τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν του εἶναι τὸ καλύτερον; Πρέπει νὰ προσέξωμεν εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 1, ὥστε νὰ στερεώσωμεν τὸ βάθρον τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία θὰ διαχειρισθῇ μεγάλα συμφέροντα τῆς χώρας. Πειραματισμοὶ εἰς αὐτὰς τὰς περιπτώσεις δὲν ἐπιτρέπονται. Δι’ αὐτὸ προτείνω τὴν ἀνασύνταξιν τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 1, οὕτως ὥστε νὰ εἶναι διακεκριμένα τὰ οἰκονομικά, ἀπὸ τὰ πολιτικὰ θέματα. Καὶ τὰ μὲν οἰκονομικά, νὰ τὰ διαχειρίζεται τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, τὰ δὲ πολιτικά, νὰ τὰ διαχειρίζεται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν. Ἡ 10ετὴς πεῖρα, τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωσε τὸ ΝΑΤΟ συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς. Καὶ ἡ πεῖρα τῶν ἀποτυχιῶν, τὰς ὁποίας εἴχαμε καὶ ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν ζητημάτων, λόγῳ τῶν συγκρούσεων ἁρμοδιοτήτων διαφόρων Ὑπουργείων, πρέπει νὰ μᾶς κάμῃ προσεκτικούς, ὥστε νὰ δεχθῶμεν τὴν προτεινομένην διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν ἄποψιν αὐτήν, ὥστε ἡ ἐκτέλεσις τῆς Συμβάσεως νὰ ἀποβῇ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Πατρίδος μας. (Χειροκροτήματα).

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον.

§122Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ Ὑπουργεῖα Συντονισμοῦ ἦσαν ἕνα ἄνθος, τὸ ὁποῖον ἀνεφύη κατὰ τὸν πόλεμον, ἤνθησε κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον καὶ κατόπιν ἐξέλιπε. Σήμερον, Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, δὲν ὑπάρχει, νομίζω, εἰς καμμίαν ἄλλην Εὐρωπαϊκὴν χώραν ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὴ εἶναι ἡ φυσικὴ ἐξέλιξις. Τὰ Ὑπουργεῖα Συντονισμοῦ, κατέστησαν ἀναγκαῖα, δεδομένων τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν τοῦ πολέμου καὶ τῆς πρώτης μετὰ τὸν πόλεμον περιόδου, ὁπότε ὑπῆρξαν ὄργανα ἀπαραίτητα, διὰ τὸν συντονισμὸν τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀπορροφημένα μὲ τὴν προσπάθειαν τοῦ πολέμου καὶ κατόπιν μὲ τὴν θεραπείαν τῶν διαφόρων ἀναγκῶν, αἱ ὁποῖαι προέκυψαν ἀπὸ τὸν πόλεμον. Εὐθύς, ὡς ἀπεκατεστάθησαν αἱ ὁμαλαὶ συνθῆκαι τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ πολιτικοῦ βίου, τὰ Ὑπουργεῖα Συντονισμοῦ κατηργήθησαν. Τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ὑπὸ ὁμαλὰς συνθήκας, ἀποτελεῖ ἀνωμαλίαν εἰς τὴν διάρθρωσιν καὶ ἰσορροπίαν τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅμως, εἰς τὴν χώραν τῶν παραδοξοτήτων καὶ τῶν περιέργων, τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ὄχι μόνον διατηρεῖται, ἀλλὰ καὶ κρατεῖται. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ εἶναι θετικὸς ἢ ἀρνητικός. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι κἄτι προσέφερεν. Ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτὸ πολλοί, ἀπὸ ὅσους ἀσχολοῦνται μὲ τὰ οἰκονομικά, διερωτῶνται, ἐὰν ἡ περαιτέρω διατήρησις τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, πληροῖ πλέον καμμίαν σκοπιμότητα. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2, τίθενται δύο μεγάλα προβλήματα. Ἐὰν θὰ δεχθῶμεν ἢ ὄχι, ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ διατηρηθῇ ἐσαεὶ καὶ δεύτερον ἐὰν ἔχῃ κυριαρχικὰ δικαιώματα, ὄχι μόνον ἐπὶ τῶν ἄλλων Ὑπουργείων τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὸν ἐσωτερικὸν τομέα, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, τὸ ὁποῖον ἀσχολεῖται μὲ τὰς σχέσεις μας μὲ τὰς ἄλλας χώρας. Τὰ ἄρθρα 2–7 ἀποτελοῦν χωριστὸν νομοσχέδιον καὶ ἑπομένως, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς αὐτό. Τὸ σύνολον τῶν ἄρθρων αὐτῶν, ἀποτελεῖ κλασσικὴν ἐκδήλωσιν τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ τῶν Συντονισμῶν. Καὶ ὁ ἰμπεριαλισμὸς τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ὁσάκις ἐξεδηλώθη, ὑπῆρξε καταστρεπτικός. Εἴχομεν ἀνάλογον προηγούμενον τῆς βουλιμίας τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὅταν ἠθέλησε διὰ τῆς Υ.Σ.Ε.Σ.Α. νὰ ἀναλάβῃ ὁλόκληρον τὴν ἀνασυγκρότησιν. Καὶ εἴχομεν ὡς ἀποτέλεσμα, ὡς γνωστόν, τὴν καταβαράθρωσιν τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ τὴν ἐξάρθρωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν ὅλων τῶν ἄλλων Ὑπουργείων. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2, ἐπιδιώκεται ἡ ἐπάνοδος εἰς τὰ εὐκλεῆ ἐκεῖνα χρόνια. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐνόμισεν, ὅτι διόρθωσε τὸ πρᾶγμα, διὰ τῆς τροπολογίας, ὅτι ἡ «ἐποπτεία» τῆς ἐφαρμογῆς καὶ ὄχι ἡ «ἐφαρμογὴ» θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Ἀλλὰ πρόκειται περὶ φραστικῆς μεταβολῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προκύπτει καὶ ἀπὸ τὸ περιεχόμενον τῶν ἄλλων ἐδαφίων τοῦ ἰδίου ἄρθρου. Διὰ πρώτην φορὰν δημιουργεῖται πρεσβεία τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ φοβοῦμαι, ὅτι τοῦτο, θὰ δημιουργήσῃ προβλήματα. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἑνότης εἰς τὴν ἐκπροσώπησιν τῆς χώρας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δὲν πρέπει νὰ διασπῶμεν τὴν ἀρχὴν αὐτήν. Διότι, ἐὰν ἐπέλθῃ διάσπασις τῆς ἀρχῆς αὐτῆς, τότε θὰ ἔχωμεν διαλυτικὰ φαινόμενα, ὄχι μόνον εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον. Ὀφείλω, ὅμως, νὰ ὑπομνήσω τοῦτο. Τὸ 1949, ὅτε ἐχρειάσθη ἕνα Γραφεῖον παρακολουθήσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας εἰς Οὐάσιγκτων, ἡ ὁποία τότε εἶχεν ἐξ ἴσου μεγάλην σημασίαν, ὅσην καὶ ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ σήμερον, τότε δὲν ἐδημιουργήθη χωριστὴ ἐκπροσώπησις ἐν Οὐασιγκτῶνι, ἀλλὰ Γραφεῖον, τὸ ὁποῖον ἐξηρτᾶτο ἀπὸ κοινοῦ, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἀπέτρεψε κάθε προστριβήν, κάθε σύγχυσιν, ἑπομένως καὶ κάθε ζημίαν τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων. Ἀλλ’ ἔχομεν καὶ τὴν περίπτωσιν τῆς ἐκπροσωπήσεώς μας εἰς τὸ ΝΑΤΟ, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ληφθῇ ὡς ὑπόδειγμα, διὰ τὴν ἐκπροσώπησιν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἤκουσα μὲ ἀνησυχίαν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι τὰ θέματα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἀσχοληθῇ ἡ ἀντιπροσωπεία μας, θὰ εἶναι κατὰ ποσοστὸν 10% τὰ πολιτικὰ θέματα καὶ κατὰ 90% τὰ οἰκονομικά. Νομίζω, ὅτι ὁ Ὑπουργός, ἔπεσε θῦμα τῆς μόδας, τὴν ὁποίαν ἐνεκαινίασεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι διὰ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, ἡ εὐθύνη εἶναι κατὰ 20% τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατὰ 80% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὸ ἀτυχὲς αὐτὸ σχῆμα τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ἔκαμεν προφανῶς ἐντύπωσιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ δι’ αὐτὸ, ἦλθε μὲ ποσοστὰ νὰ ὑπογραμμίσῃ τὰ ἐπιχειρήματά του. Νομίζω, ὅτι τὰ πολιτικὰ καὶ οἰκονομικὰ θέματα μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἔχῃ νὰ ἀσχοληθῇ ἡ ἀντιπροσωπεία μας, θὰ ἐμπλέκωνται συνεχῶς, διότι ἡ Κοινὴ Ἀγορά, ἀποβλέπει καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν ἕνωσιν τῶν μετεχόντων Κρατῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, θὰ ὑπάρχουν κυρίως θέματα οἰκονομικὰ καὶ ἑπομένως, ὅτι διὰ τὰ σχετικῶς σπανιώτερα πολιτικὰ θὰ συνεννοῆται μὲ τὸν συνάδελφόν του ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, μὲ τὸν ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς ἀγαθωτάτας σχέσεις. Αὐτὴ ἡ ἀντίληψις, εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνος, διότι ἡμεῖς, δὲν νομοθετοῦμεν λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψει τὰ πρόσωπα τῶν ἑκάστοτε Ὑπουργῶν καὶ τὰς μεταξὺ των σχέσεις, ἀλλὰ νομοθετοῦμεν ἀπροσώπως καὶ ἐσαεί. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι πρωτότυπος λύσις, τὴν ὁποίαν εἰσηγεῖται τὸ νομοσχέδιον, θὰ δημιουργήσῃ καὶ σύγχυσιν καὶ συγκρούσεις. Τὰ ἐδάφια βʹ καὶ γʹ, πρέπει νὰ τροποποιηθοῦν ριζικῶς. Διὰ τοῦ ἐδαφίου βʹ, οὐδεμία πρωτοβουλία ἀφίεται εἰς τὰ ἐπὶ μέρους Ὑπουργεῖα, ἐκτὸς ἐὰν ἄλλο εἶναι τὸ νόημα τῆς φράσεως, ὡς τὴν ἀντιλαμβάνεται ὁ κ. Ὑπουργός. Ἡ Ἑλληνικὴ ὅμως, αὐτὸ τὸ νόημα καθορίζει. Μὲ τὸν τρόπον ὅμως αὐτόν, ὁ ἰμπεριαλισμὸς τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, μοιραίως θὰ ἀποβῇ διαλυτικὸς διὰ τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ φθάσωμεν εἰς συνεπείας ἀναλόγους τῶν προηγουμένων τῆς ΥΣΕΣΑ, ὡς ἀνέφερα ἀνωτέρω. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, ἀκριβῶς, θὰ ἐπρότεινα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ δευτέρου αὐτοῦ μέρους τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὸ ὀργανωτικὸν θέμα κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, ἀλλὰ νὰ τὸ ἀφήσῃ διὰ νὰ μελετήσῃ τὰς ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν σήμερον καὶ νὰ τὸ ἐπαναφέρῃ ἀναμορφωμένον πρὸς ψήφισιν. Βεβαίως, θὰ εἶχον νὰ ὑποδείξω συγκεκριμένας τροπολογίας. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι τοῦτο θὰ ἀποβῇ μάταιον, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς ἔχει δώσει δείγματα ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον ἑξαετίαν ἀποδοχῆς ὀρθῶν ἀπόψεων καὶ τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ἑκάστοτε ὑπεβάλαμεν, ἔστω καὶ ἂν ὁ κ. Πρωθυπουργός, ὁσάκις εὑρίσκεται εἰς δύσκολον θέσιν, προσφεύγει εἰς τὸ τέχνασμα νὰ κατηγορῇ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι ἀρκεῖται μόνον εἰς κριτικὴν καὶ δὲν ὑποδεικνύει θετικὰς λύσεις!.... Ἐὰν θέλῃ, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἂς ἀποδεχθῇ τὴν πρότασίν μου αὐτήν.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος, ἔχει τὸν λόγον.

§124Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 2, νομίζω, ὅτι δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν κἄποιας διαφωνίας μεταξὺ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν τῶν πραγμάτων τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ συνετάχθη ὡς ἓν εἶδος συμβιβασμοῦ. Τοῦτο ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν φρασεολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν, εἰς ὡρισμένας περιστάσεις τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν, θὰ συνεννοοῦνται διὰ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο τὸ πρᾶγμα. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ὑπερασπίσω οὔτε τὸ ἓν Ὑπουργεῖον, οὔτε τὸ ἄλλο. Εἶναι ἀμφότερα Ὑπουργεῖα Ἑλληνικά, γνωρίζω, ὅτι ἀμφότερα ἐπιτελοῦν τὸν προορισμόν των καὶ δὲν ἔχω προτίμησιν. Φυσικὰ δὲν δέχομαι τὰς κατηγορίας, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν ἐναντίον τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ἐπίσης δὲν δέχομαι, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ εἶναι περιττόν, διότι τοῦτο εἶναι ὅ,τι εἶναι ἀλλοῦ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Καὶ τέλος πάντων δὲν ἐπιδεικνύω καμμίαν προτίμησιν. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον φοβοῦμαι εἶναι, ὅτι αἱ συνεννοήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνωνται κατὰ περίπτωσιν καὶ περίστασιν, κινδυνεύουν νὰ καταλήξουν εἰς ἔλλειψιν ἑνότητος καὶ συνεχείας εἰς τὴν ἐκπροσώπησιν τῆς Ἑλλάδος. Ἡ ἔλλειψις δὲ αὐτὴ τῆς ἑνότητος δύναται νὰ προκύψῃ, διότι οἱ Ἕλληνες Πρεσβευταί, οἱ ὁποῖοι ἀντιπροσωπεύουν τὴν Ἑλλάδα ἐν τῷ συνόλῳ της, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν γνώμην ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι πάντως τῆς ἁρμοδιότητός των. Διότι δὲν δέχομαι καὶ ἐκεῖνο ποὺ εἶπεν ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ ξεχωρίσουν τὰ πολιτικὰ θέματα ἀπὸ τὰ οἰκονομικά. Τὰ οἰκονομικὰ θέματα καὶ τὰ πολιτικὰ καὶ τὰ στρατιωτικά, ἀποτελοῦν σήμερον ἕνα σύνολον, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ συλλάβῃ ἕνας Πρεσβευτὴς τῆς Ἑλλάδος, ἔχων φυσικὰ καὶ τὰς ὁδηγίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς Συμβούλους τοὺς εἰδικούς, τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ διαθέτῃ κἄθε Πρεσβεία. Φοβοῦμαι, λοιπόν, ὅτι ἡ ἑνότης δύναται νὰ βλαβῇ. Δύναται ὅμως νὰ βλαβῇ καὶ ἡ συνέχεια, διότι, ὅταν ἕνας Πρέσβυς δὲν γνωρίζει, ὅτι τὸ ἔργον ποὺ κάμνει θὰ δύναται νὰ συνεχισθῇ αὔριον, εἶναι φυσικὸν νὰ εὑρίσκεται εἰς μίαν ἀμφίρροπον κατάστασιν καὶ νὰ μὴ ἐπιχειρῇ ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαρτηθοῦν ἀπὸ μίαν μεταγενεστέραν συνεννόησιν μεταξὺ τῶν δύο Ὑπουργῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, πολὺ ὀρθῶς εἶπεν, ὅτι ἐδῶ θὰ εἶναι δύο Ἕλληνες Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι θὰ πρόκειται νὰ συνεννοηθοῦν καὶ θὰ συνεννοοῦνται μὲ φρόνησιν καὶ μὲ καλὴν θέλησιν. Φυσικὰ αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκον των. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀποκλείει οἱανδήποτε διαφωνίαν εἰς τὸ μέλλον, οἱανδήποτε προστριβήν, οἱανδήποτε ἄλλην ἀναταραχὴν εἴτε καὶ σχέσεων προσωπικῶν εἴτε καὶ σχέσεων ὑπουργικῶν εἴτε καὶ ἐπὶ ἄλλων θεμάτων, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ καταλήξουν εἰς μίαν διαφωνίαν. Πάντως αὐτὴ ἡ συνεννόησις, ἡ ὁποία θὰ γίνεται, κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, ἀποτελεῖ ἕνα κίνδυνον. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι οὔτε ὁ Πρόεδρος κ. Στεφανόπουλος, οὔτε ἄλλος τις ἐκ τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπρότεινε σχετικὴν τροπολογίαν διὰ νὰ εὑρεθῇ μία λύσις εἰς τὸ θέμα αὐτό. Καὶ δὲν ἀποδέχομαι ὡς ἀληθῆ τὴν κατηγορίαν τοῦ κ. Ζίγδη, ὅτι τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἐπρότεινεν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔστω καὶ ἐὰν ἦτο ὀρθὴ δὲν θὰ τὴν ἐδέχετο ἡ Κυβέρνησις, ἐπειδὴ καὶ μόνον προέρχεται ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ὅλοι εἴμεθα ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους καὶ ἐὰν ἔχωμεν μίαν τροπολογίαν, ἀνεξαρτήτως τοῦ τί θὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐφόσον τὴν θεωροῦμεν λογικὴν καὶ ὀρθὴν πρέπει νὰ τὴν ὑποβάλωμεν. Ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι δύσκολον πράγματι καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐπροτάθησαν τροπολογίαι. Ἐὰν ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ προτείνω κάτι θὰ ἔλεγα, ὅτι, ἢ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἀναλάβῃ ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα ἢ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, διότι αὐτὸς ὁ δυαδισμὸς ἐξουσιῶν ἀποτελεῖ κίνδυνον. Καὶ θὰ ἔλθω εἰς ἕνα συγκεκριμένον γεγονός, θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, ὅταν μετὰ τὸν τερματισμὸν τοῦ δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ἀνέλαβον ἕνα ἡγετικὸν ρόλον εἰς πολλὰ Κράτη τοῦ ἐλευθέρου κόσμου καὶ προσέφερον οἰκονομικὴν καὶ στρατιωτικὴν βοήθειαν πρὸς ἀνάπτυξιν τῶν χωρῶν αὐτῶν, ἀπέστελλον εἰς τὰς χώρας αὐτὰς οἰκονομικὰς καὶ στρατιωτικὰς ἀποστολὰς καὶ ἀρχηγοὺς τῶν ἀποστολῶν αὐτῶν, εἶχον δὲ καὶ πρεσβευτὰς εἰς τὰς χώρας ταύτας. Ἀλλὰ τὸ σύστημα αὐτὸ δὲν ἀπέδωσεν. Εἰς τὸ τέλος κατηργήθη καὶ τὰ οἰκονομικὰ καὶ τὰ στρατιωτικὰ θέματα συνεπτύχθησαν ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ πρεσβευτοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι συγχρόνως ὁ μόνος ὑπεύθυνος καὶ ὁ μόνος ἐνεργῶν κατ’ ἐντολὴν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἴτε τὸ ἓν Ὑπουργεῖον, εἴτε τὸ ἄλλο, ἀναλάβουν αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ παρὰ τὸ πλευρόν του τοὺς συμβούλους τῶν ἄλλων ὑπηρεσιῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐνημερώνουν γενικώτερα τὸν πρεσβευτήν μας εἰς τὰς Βρυξέλλας, εἴτε εἰς οἱανδήποτε ἄλλην χώραν εὑρίσκεται τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς. Θὰ παρεκάλουν οὕτω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ προσέξῃ αὐτὸ τὸ θέμα. Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ λύσῃ ἀπόψε κατὰ ἕνα τρόπον ὁριστικόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ προσέξῃ νὰ μὴ δημιουργηθοῦν οἱ ἀπειλούμενοι κίνδυνοι ἐκ τῆς συμβιβαστικῆς αὐτῆς λύσεως ποὺ δίδεται εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου δύο.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ρουσσόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§126Α. ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θεωρῶ σκόπιμον συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 2, νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ ὀλίγα τινὰ διὰ νὰ τονίσω, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι ἀνεπαρκές, χρήζει μελέτης προσεκτικῆς καὶ ἐξ ὁλοκλήρου ἀναμορφώσεως. Μία γενικὴ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω εἶναι, ὅτι τὸ θέμα τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ἐὰν θέλωμεν πράγματι νὰ ἐπιτύχωμεν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ χειρισθοῦν παρὰ ἐλάχιστοι οἰκονομολόγοι, ἡ πλειοψηφία τοῦ τεχνικοῦ κόσμου καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν παραγωγικῶν τάξεων. Ἄλλως εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἀποτύχωμεν. Μὲ μεγίστην ἱκανοποίησιν παρηκολούθησα κατὰ τὴν σημερινὴν συζήτησιν τὰς ἀγορεύσεις τῶν ἐπὶ μέρους ἀγορητῶν, οἵτινες ἔθιξαν βασικὰ σημεῖα τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καὶ προέβησαν εἰς συγκεκριμένας ὑποδείξεις. Ἀντιθέτως, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν εἶμαι ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὰς ἀπαντήσεις καὶ ἐκ τῶν ὅσων ἐλέχθησαν παρὰ τῶν ἁρμοδίων. Τὸ θέμα εἶναι ἄκρως σοβαρὸν καὶ σήμερον κρίνεται ἡ τύχη διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς τῶν ἀστικῶν καθεστώτων ἰδίᾳ τῶν ὑποαναπτύκτων χωρῶν, διότι τυχὸν ἀποτυχία εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ὁδηγήσῃ τὰς μάζας πρὸ τὸν κομμουνισμόν. Ἡ μάχη μεταξὺ τῶν μεγάλων δυνάμεων θὰ δοθῇ εἰς τὸν οἰκονομικὸν καὶ εἰς τὸν τεχνικὸν τομέα. Καὶ συνεπῶς, χρειάζεται μεγίστη προσοχή, διότι εἰς περίπτωσιν σφάλματος, τοῦτο θὰ ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τοὺς ἀστοὺς πολιτικοὺς καὶ εἰς τοὺς ἀστοὺς οἰκονομολόγους. Εὔχομαι κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ ἐπέλθῃ ὡρίμανσις εἰς τὰς σκέψεις καὶ τῶν μὲν καὶ τῶν δέ, ὥστε ὅλα τὰ καίρια νὰ ἐπιβάλουν τὰς ἐνδεδειγμένας λύσεις. Κύριοι, μὲ συνέχει μία μόνον αἰσιοδοξία. Ἡ αἰσιοδοξία καὶ ἡ ἱκανοποίησις ποὺ ἤκουσα τὰς γνώμας πλήθους βουλευτῶν, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν θέματος. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι μία Βουλὴ λειτουργοῦσα ὡς συλλογικὴ διάνοια, δύναται νὰ εὕρῃ μίαν ὀρθὴν λύσιν, εἰς τὴν μάχην ποὺ λέγεται πολιτική, οἰκονομικὴ καὶ ἰδεολογική. Εὔχομαι οἱ τεχνικοὶ ποὺ εὑρίσκονται ὡς στρατιῶται εἰς τὴν μάχην αὐτήν, οἱ ἀφανεῖς ἐργάται τοῦ πνεύματος νὰ συναισθανθοῦν, ὅτι εἰς χεῖρας των εὑρίσκεται ἡ τύχη τῆς Ἑλλάδος καὶ οὐχὶ εἰς τοὺς πολιτικοὺς καὶ οἰκονομολόγους. Εὔχομαι, οἱ μέσοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν τὰς μεγάλας μάζας τοῦ λαοῦ νὰ αἰσθανθοῦν τὴν δύναμίν των καὶ νὰ ἐπιβάλλουν τὰς ἐνδεδειγμένας λύσεις.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§128ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2, ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 3.

§130Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, ἔχω νὰ κάμω τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις. Εἰς τὸ ἐδάφιον αʹ παράγρ. 2 νὰ προστεθῇ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἐπίσης τὸ ἐδάφιον βʹ τῆς παραγρ. 3 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς: «........ ..... (ἀναγινώσκει)..............».

§131Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παραμένει ἡ παράγραφος 3;

§132Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὴν διετύπωσα ὅπως τὴν εἰσηγεῖται τὸ Α.Σ.Δ.Υ. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης, ἔχει τὸν λόγον.

§134Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπέφυγα νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, μολονότι τὸ θέμα τῆς ἁρμοδιότητος τῶν λοιπῶν Ὑπουργείων δὲν καθορίζεται καθαρὰ μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2, ἐν τούτοις ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον 3 περιέχει τὸ κυριώτερον ὀργανωτικὸν στοιχεῖον θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό. Ἐξέθεσα ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἐκθέσω καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὡρισμένους φόβους, τοὺς ὁποίους ἔχω ὡς πρὸς τὴν ἀποτελεσματικότητα τῆς Γνωμοδοτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία προβλέπεται διὰ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 3. Εὑρίσκω, ὅτι αὐτὸ τὸ Σῶμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ διαφόρους Γενικοὺς Διευθυντὰς θὰ εἶναι ἕνα σῶμα βραδυκίνητον καὶ ἀμφιβάλλω, ἐὰν θὰ εἶναι τόσον χρήσιμον ὅσον τὸ ἀναμένει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἰδιαιτέρως μὲ ἀπασχολεῖ τὸ θέμα πῶς αὐτοὶ οἱ κύριοι Γενικοὶ Διευθυνταὶ θὰ δύνανται νὰ χειρίζωνται θέματα χωρὶς νὰ προβλέπεται σύμπραξις τῶν προϊσταμένων των Ὑπουργῶν. Ἂν μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἶναι αὐτονόητον, ὅτι ὁ ἴδιος θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀντιλήψεις τῶν ἄλλων Ὑπουργῶν θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, διατί θὰ εἶναι αὐτονόητον ἀφοῦ δὲν γίνεται καμμία μνεία εἰς τὸ ἄρθρον περὶ τούτου; Καὶ διατὶ δὲν εἶναι αὐτονόητος ἡ γνωμοδότησις ὅλων τῶν ἁρμοδίων στελεχῶν τῶν καθ’ ἕκαστα Ὑπουργείων; Προηγουμένως ὁ κύριος Λύχνος, ἐζήτησεν ὅπως οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὑποδείξουν καλυτέρας λύσεις τοῦ συζητουμένου θέματος. Ἔχω νὰ ἀναφέρω τὸ παράδειγμα τῶν διαφόρων ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῶν. Ὑπῆρξε παλαιότερον ἡ ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν παρακολούθησιν καὶ συγκράτησιν τῶν τιμῶν. Ἐπίσης ἔχομεν ἀκόμη σήμερον ἐν λειτουργίᾳ τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία εἶναι ἓν ὄργανον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ παραπέμπτωνται θέματα, τὰ ὁποῖα ἅπτονται τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Πράγματι ἡ λῆψις ἀποφάσεων ἀπὸ τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴν θὰ ἦτο περισσότερον ἐνδεδειγμένη ἐνῷ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ Γνωμοδοτικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 3 θὰ εἶναι ἓν ὄργανον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ λείπῃ ἡ ἔννοια τῆς συλλογικῆς εὐθύνης καὶ ἑπομένως, αἱ ἀποφάσεις της δὲν θὰ ἔχουν τὴν εὐθύνην καὶ τὸ κῦρος, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται εἰς ἕνα τόσον σημαντικὸν τομέα. Γνωρίζομεν πόσον ὀλίγον αὗται αἱ Ἐπιτροπαὶ κρατοῦν μίαν συνέχειαν ἐπὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα τίθενται ὑπ’ ὄψιν των. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ δικαιωθῇ εἰς τὰς ἐλπίδας του. Ἐγὼ θὰ προετίμων ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ φθάσῃ μέχρι τῆς δημιουργίας μιᾶς Γενικῆς Διευθύνσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ἡ ὁποία θὰ συνεκέντρωνε μίαν ἐποπτείαν ἐπὶ ὅλων τῶν ἄλλων ὑπηρεσιῶν. Ἡ Γενικὴ αὐτὴ Διεύθυνσις πλαισιωμένη μὲ ὡρισμένα στελέχη, μὲ πρακτικὰς γνώσεις τῶν θεμάτων θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποτελέσῃ ἓν ὄργανον, τὸ ὁποῖον νὰ κρίνῃ τὰ πράγματα ἀπὸ μιᾶς συντονισμένης σκοπιᾶς. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ Σῶμα, τὸ ὁποῖον προβλέπεται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 3 θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα μικρὸν παρακοινοβούλιον, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ βοηθήσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§136Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 3, ἔρχεται εἰς ἐπίρρωσιν τῶν φόβων, τοὺς ὁποίους διετύπωσα κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 2, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ δὲν συνέλαβε τὸ πρόβλημα τῆς ὀργανώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν ἐκτελέσεως τῆς συμβάσεως εἰς τὴν ὀρθὴν βάσιν της, καθιερωθεῖσαν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν συγκροτήσεως συμβουλίων Γενικῶν Διευθυντῶν καὶ Διευθυντῶν τῶν Ὑπουργείων. Ἐάν, κ. Πρόεδρε, μελετήσωμεν τοὺς ὀργανισμοὺς τῶν διαφόρων Ὑπουργείων θὰ ἴδωμεν, ὅτι οἱ Γενικοὶ Διευθυνταί των μετέχουν εἰς πλεῖστα Συμβούλια καὶ συνεπῶς ἐλλείψει χρόνου δὲν δύνανται νὰ ἐκπληρώσουν πλήρως τὰ καθήκοντά των. Ἀμφιβάλλω ἑπομένως ἐὰν οἱ Γενικοὶ Διευθυνταί, οἱ ὁποῖοι θὰ συμμετάσχουν εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 3 προβλεπομένην Γνωμοδοτικὴν Ἐπιτροπὴν θὰ δυνηθοῦν νὰ ἀσκήσουν καὶ τὰ νέα καθήκοντά των ἐπωφελῶς. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπιμείνῃ, νὰ μείνῃ ἡ διατύπωσις τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 3 ὡς ἔχει, τότε ἡ Ἐπιτροπὴ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ καὶ δι’ ἐκπροσώπων τῶν Ὑπουργείων Ναυτιλίας καὶ Συγκοινωνιῶν, διότι καὶ ὁ παράγων τῶν μεταφορῶν θὰ ἐπιδράσῃ ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς συμβάσεως. Ἀλλὰ ἀκόμη ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 3 ἀποδεικνύει τὴν ἀδυναμίαν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἐπὶ τόσα ἔτη ποὺ ἐλειτούργησε, νὰ συγκροτήσῃ στελέχη ἱκανὰ νὰ συγκροτήσουν τὴν Γνωμοδοτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 3, ἵνα μὲ αἴσθημα εὐθύνης καὶ κατανοήσεως καὶ αἴσθημα μονιμότητος ἀσκήσουν τὸ ὑψηλὸν αὐτὸ ἔργον. Καὶ ἀναζητεῖ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα τοὺς εἰδικούς, τοὺς ὁποίους ἔπρεπε αὐτὸ νὰ εἶχε καταρτίσει. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3 εἰσάγεται διὰ πρώτην φορὰν ὁ νεολογικὸς ὅρος «ὁμάδος ἐργασίας». Ἐκ ποίων θὰ συγκροτηθοῦν αἱ ὁμάδες αὗται; Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς ὁμάδας αὐτὰς σκέπτεται νὰ εἰσαγάγῃ ἀνιδέους ἀνθρώπους πρὸς ἐξυπηρέτησίν των, τοῦτο ἐγκυμονεῖ κινδύνους κατὰ τοῦ θεσμοῦ. Δέχομαι τὸν νεολογικὸν ὅρον, ἀλλὰ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ τρόπου συγκροτήσεως τῶν «ὁμάδων ἐργασίας».

§137Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν παρεξηγήσεις τινές, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀρθοῦν. Πρῶτον, τί εἶναι αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπή. Αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπή, κύριοι, εἶναι ἐκείνη ἀκριβῶς μὲ τὴν προσθήκην ἑνὸς μέλους, ἡ ὁποία διεξήγαγε τὰς διαπραγματεύσεις. Δὲν εἶναι καθόλου ἓν ἄθροισμα Συμβούλων. Δὲν θὰ τὸ ἐδεχόμην ποτὲ οὔτε σκέπτομαι νὰ συγκροτήσω Συμβούλιον τοῦ γνωρίμου εἴδους. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ νὰ μὴ εἶναι μέσα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν ὁ ἔξοχος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐμόχθησε χειριζόμενος κυρίως τὰ δασμολογικὰ θέματα καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ στερηθῇ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἢ ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἄλλων, τῶν ἐλαχίστων εἰδικῶν ποὺ ἔχομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπὶ τοιούτων θεμάτων; Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῆτε, ὅτι ἐκπαιδεύεται κανεὶς τόσον γρήγορα, ὅσον φαντάζεται ὁ κ. Ζορπᾶς διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὴν πεῖραν τοῦ κ. Μπίμπα ἢ τοῦ κ. Κομίτσα;

§138Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νὰ τοὺς μεταφέρετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον μονίμως.

§139Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν χρειάζεται. Ἐὰν γίνετε σεῖς Ὑπουργὸς νὰ τοὺς μεταφέρετε σεῖς μονίμως. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι αὐτοὶ οἱ κύριοι χρειάζονται καὶ εἶναι αὐτονόητον ὅτι χρειάζονται διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι εἶναι ἁρμοδιότατοι καὶ ἔζησαν τὸ θέμα καὶ δὲν τὸ ἔζησαν κατὰ σύμπτωσιν, διότι τοὺς διωρίσαμεν μέλη μιᾶς ἀντιπροσωπείας, ἀλλὰ διότι ἐχειρίσθησαν τοιαῦτα ζητήματα ἐπὶ μακρὸν καὶ ἐδοκιμάσθησαν, εἶναι ἀριστεῖς τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας αὐτοὺς τοὺς ὁποίους θὰ διορίσωμεν καὶ εἶναι χρήσιμοι καὶ ταὐτοχρόνως πρέπει νὰ ἔχουν ὡς ἀποστολὴν νὰ διοχετεύουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ ὁ καθένας αὐτὰς τὰς ἀποφάσεις. Διότι ἀλλοιῶς θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, δηλαδή, τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ, ὄχι μόνον νὰ χαράσσῃ τὴν γενικὴν πολιτικὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν κατὰ νόμον εἶναι ἁρμόδιον νὰ τὴν χαράσσῃ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς γενικωτέρας Κυβερνητικῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν χαράσσει ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἀλλὰ θὰ πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἀντὶ νὰ ἀσχολῆται μὲ τὰ γενικὰ θέματα, νὰ ἐκτελῇ τὴν ἐργασίαν αὐτήν. Ἢ θὰ παίρνωμεν ἀποφάσεις ἀφῃρημένας καὶ γενικάς. Αἱ ἀποφάσεις θὰ πρέπει νὰ καταλήξουν τελικὰ μὲ τὴν φυσικὴν διακλάδωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου διοικητικοῦ πυρῆνος τῆς χώρας. Πῶς θὰ διοχετευθοῦν αὐτές; Τὸ γεγονὸς δὲν εἶναι καθόλου γραφειοκρατικόν, διότι ἡ γραφειοκρατία καὶ ἡ διοίκησις βεβαίως θὰ ὑπάρχουν καὶ θὰ ἀσκῆται διὰ τῆς Γεν. Δ)νσεως. Τώρα, ἐὰν τὴν μονάδα αὐτὴν τὴν λέγω ὑπηρεσίαν καὶ δὲν τὴν ὀνομάζω Γενικὴν Διεύθυνσιν αὐτὸ εἶναι δευτερεῦον. Θὰ ὑπάρχῃ μία ὑπηρεσία, ἡ ὁποία συνιστᾶται διὰ τοῦ ἄρθρου 5, τῆς ὁποίας θὰ προΐσταται ἕνας ἀναπληρωτὴς Γενικὸς Διευθυντὴς καὶ διὰ τῆς Ὑπηρεσίας αὐτῆς θὰ ἐνεργοῦνται πράξεις Διοικήσεως. Χρειάζεται ὅμως ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ ἕνα συμβουλευτικὸν ὄργανον νὰ παρακολουθῇ τὰς διαπραγματεύσεις καὶ τὸ ὄργανον αὐτὸ θὰ εἶναι πολὺ περισσότερον εὐκίνητον. Ὑπῆρξεν εὐκίνητον ἕως σήμερον, διότι αἱ διαπραγματεύσεις δὲν ἔγιναν διὰ τῆς συνεχοῦς παρουσίας αὐτοῦ τοῦ ὀργάνου εἰς τὰς Βρυξέλλας. Μέλη τινὰ ἦσαν εἰς τὰς Βρυξέλλας. Οἱ ἄλλοι ἦσαν ἐδῶ. Καὶ ἀναλόγως τοῦ προκύπτοντος θέματος ἐλαμβάνοντο ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι διωχετεύοντο. Εἶπεν ὁ κ. Καψάλης κἄτι τὸ ὁποῖον εἶναι σωστόν, ὅτι πρέπει νὰ συνεννοοῦνται οἱ Ὑπουργοὶ μεταξύ των. Ἡ διάταξις αὐτὴ παρελήφθη ὡς αὐτονόητος. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφασίσῃ ἄλλο τι ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ προκειμένου περὶ πολιτικοῦ θέματος ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἀποφασίσουν εἴτε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον εἴτε ἡ Οἰκονομικὴ ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴ εἴτε ὁ Πρωθυπουργός; Ἐὰν ἀποφασίσῃ ἄλλο, θὰ εἴπῃ, ὅτι εὑρίσκεται ἐν πολιτικῇ διαφωνίᾳ, εἴτε μὲ τὸν Πρωθυπουργὸν εἴτε μὲ τοὺς συναδέλφους του καὶ δὲν θὰ ἔχῃ θέσιν. Διατὶ χρειάζεται αὐτὸ τὸ ὑπηρεσιακὸν ὄργανον, σᾶς τὸ εἶπον. Θέλετε νὰ σᾶς ἐξομολογηθῶ καὶ κἄτι; Ὑπάρχει εἰς τὴν αἴθουσαν κἄποιος, πάντως αὐτὸς δὲν εἶμαι ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζεται ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ γνώσεις εἰδικῶν δασμολογικῶν θεμάτων, ὑπὸ τὴν συγκεκριμένην μορφὴν ὑπὸ τὴν ὁποίαν τὰ θέματα αὐτὰ δημιουργοῦνται καὶ τίθενται; Ποῖος θὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτά; Πρόκειται περὶ σωρείας τοιούτων τεχνικῶν θεμάτων καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου καὶ νὰ συγκροτοῦν ἕνα γνωμοδοτικὸν ὄργανον. Ἡ ἄλλη Ἐπιτροπὴ περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Καψάλης ὑφίσταται. Ὑπάρχει ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπάρχει ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ὑπάρχουν διάφορα ὄργανα τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε συνερχόμενα, καθορίζουν τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικὴν τὴν γενικήν, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ὑποχρεωμένος καὶ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ οἱ ἄλλοι Ὑπουργοί, νὰ συμφωνήσουν. Ἀλλὰ πρέπει ἐπὶ καθαρῶς ὑπηρεσιακῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι ἐγὼ δὲν εἶμαι σοφὸς νὰ τὰ γνωρίζω ὅλα καὶ δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν κἄποιος ὁ ὁποῖος νὰ τὰ γνωρίζῃ ὅλα αὐτά. Ἁπλούστατα χρειάζεται αὐτὸ τὸ γνωμοδοτικὸν ὄργανον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ μεταδίδεται ἡ πολιτικὴ γραμμὴ πρὸς τοὺς κυρίως ἁρμοδίους διὰ τὴν ἐφαρμογὴν καὶ ἐκτέλεσιν τῆς συμφωνίας καὶ τὴν δημιουργίαν τῶν προϋποθέσεων τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς οἰκονομίας μας πρὸς τὰς συνθήκας τὰς Εὐρωπαϊκάς, Ὑπουργούς. Πῶς θὰ γίνῃ ἀλλοιῶς; Θὰ παρεκάλουν ἁπλῶς, ἐπειδὴ δὲν μεταβάλλει κατὰ τίποτε ἡ προσθήκη, εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ εἰς τὸ ἐδάφιον γʹ τῆς παραγράφου 4 νὰ προστεθῇ εἰς τὸ τέλος τῆς φράσεως «ἢ καὶ συντρεχούσης ἀνάγκης ὑπὸ ἄλλων δημοσίων ὑπηρεσιῶν». Ὡς πρὸς τὰς ὁμάδας ἐργασίας, εἰς τὰς ὁποίας ἀνεφέρθη ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς, τὸν διαβεβαιῶ, ὅτι οἱοσδήποτε ἂν ἐλάμβανεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν εὐθύνην τοῦ νὰ ὑπάρξῃ ὁ πρῶτος Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ὀργανώσῃ αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν, οἱοσδήποτε θὰ ἐντρέπετο νὰ κρίνῃ μὲ οἱονδήποτε ἄλλο κριτήριον παρὰ μὲ τὸ αὐτονόητον κριτήριον, τὸ ὁποῖον μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ζορμπᾶς. Δὲν ὑπάρχει κανείς, νομίζω, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ δὲν δίδω τὸ δικαίωμα νὰ ὑποθέσετε, ὅτι εἶμαι ἐγώ, ὅτι ἀνήκω ἐγὼ εἰς αὐτὴν τὴν κατηγορίαν, ὁ ὁποῖος νὰ εἶναι τόσον φαῦλος, ὥστε προκειμένου περὶ τοιούτου θέματος νὰ σκεφθῇ νὰ δώσῃ ἀμοιβὰς καὶ ἐπιδόματα. Τί ἀμοιβὰς καὶ ἐπιδόματα νὰ δώσω; Δὲν ξεύρομεν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ δὲν ξεύρητε καὶ σεῖς, ὅτι ἀπὸ τὸν τρόπον τῆς λειτουργίας αὐτῶν τῶν ὀργάνων θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῆς οἰκονομίας μας πρὸς τὰς συνθήκας τὰς Εὐρωπαϊκὰς καὶ πρόκειται ἡ Κυβέρνησις νὰ διακυβεύσῃ τὴν τύχην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ τὴν προσωπικήν της ὑπόστασιν διὰ νὰ κάμῃ 5 ρουσφέτια εἰς τὰς ὁμάδας ἐργασίας; Εἶναι, νομίζω, ἀνάξιον καὶ συζητήσεως. Ἐπίσης σᾶς λέγω εὐθέως, ὅτι, ὅσοι χρειασθοῦν, καὶ ὅσοι ἠμποροῦν νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας θὰ προσκληθοῦν εἰς τὰς ὁμάδας ἐργασίας καὶ θὰ ἐργασθοῦν. Καθαρὲς κουβέντες, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι. Δὲν πρόκειται νὰ προσληφθῇ εἰς τὰς ὁμάδας ἐργασίας κανεὶς ἀναρμόδιος, ἀλλὰ βεβαίως, δὲν πρόκειται φοβούμενος, οἱανδήποτε κριτικὴν νὰ μὴ ἐπιτελέσω τὸ καθῆκον μου. Ἀναλαμβάνομεν ἕνα ἔργον, τὸ ὁποῖον —διὰ νὰ μεταχειρισθῶ ἔκφρασιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως— ὑπερβαίνει τὴν στάθμην, τὴν τεχνικὴν καὶ τὴν ὀργανικήν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται σήμερον ἡ χώρα. Λοιπόν, θὰ ἐπιτραπῇ νὰ χρησιμοποιηθοῦν ὅλαι αἱ δυνάμεις, ὅπου χρειάζεται ἑκάστη. Εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νὰ γίνωνται αὐστηρόταται οἰκονομίαι καὶ πρέπει νὰ γίνωνται καὶ θὰ γίνωνται ἐντὸς τῶν πλαισίων αὐτῆς τῆς ὑπηρεσίας. Δὲν εἶπα, ὅτι πρέπει νὰ θεσπισθῇ ἡ ἀρχὴ τῆς σπατάλης, ἀλλὰ βεβαίως δὲν πρέπει νὰ θεσπισθῇ ἡ ἀρχὴ τοῦ νὰ μὴ προσλάβωμεν τοὺς ἁρμοδίους, διὰ νὰ ἐπιτελέσουν τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐπιτελεσθῇ ἀπὸ ἀνθρώπους εἰδικούς, δὲν εἴμεθα δὲ ὅλοι μας εἰδικοὶ δι’ ὅλα τὰ θέματα. Καὶ θὰ ἐπιτρέψητε νὰ χρησιμοποιήσωμεν οἰκονομολόγους καὶ τεχνικοὺς καὶ ἄλλους ἁρμοδίους, διότι ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκσυγχρονισθῇ ἡ διοίκησις καὶ ὁ τόπος αὐτός. Αὐτὰς τὰς ἐξουσίας, βεβαίως, τὰς ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις, ἄλλως, δὲν θὰ ἔπραττε τὸ καθῆκον της, οὔτε ὁ κ. Ζορμπᾶς θὰ τὰς ἐζήτει, οὔτε ἠμπορεῖ νὰ πιστεύωμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ μεταμορφωθῇ ἡ ὀργανική μας στάθμη, διὰ τῆς ἐπιφοιτήσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διὰ τῆς προσλήψεως ὡρισμένων ἀνθρώπων εἰς ὡρισμένας θέσεις. Πῶς θὰ γίνῃ ἄλλως τε ἡ ὀργάνωσις. Δὲν προβλέπουν αἱ ὁμάδες αὐταὶ ἐργασίας, ἄλλο τι ἢ μὴ τὴν ἀπασχόλησιν ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον καὶ διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν ἑνὸς ὡρισμένου ἔργου. Νομίζω, ὅτι κατόπιν τούτου, δὲν προκύπτει θέμα. Θέλω ἐπίσης νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἑτοιμάζει ἕνα γενικώτερον ὀργανωτικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ὑποβάλῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, γενικώτερον νομοσχέδιον ἀφορῶν εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν οἰκονομικῶν Ὑπουργείων, καὶ τότε θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ συζητήσωμεν λεπτομερῶς περὶ τῶν ὀργανωτικῶν θεμάτων καὶ ἐνδεχομένως καὶ περὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔθιξεν ὁ ἐκ Δωδεκανήσου κ. συνάδελφος, αἰτησάμενος τὴν κατάργησίν μου. Θὰ τὸ συζητήσωμεν καὶ αὑτὸ τότε.

§140Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, φοβοῦμαι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, παρεξήγησε τὰς ἀπόψεις μου. Ἐνῷ συμφωνοῦμεν, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἡ γνωμοδοτικὴ τῆς εὐρωπαϊκῆς συνεργασίας, πρέπει νὰ περιλάβῃ τὰ πλέον κατάλληλα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐνῷ ἐγώ, διὰ τῆς εἰσηγήσεώς μου εἶπα, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐλευθερία ἐπὶ τῆς διατάξεως εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τὸν σημερινὸν καὶ τὸν μετέπειτα, νὰ ἐπιλέγῃ τοιούτους ἄνδρας καὶ νὰ καταρτίζῃ τὸ ἐπιτελεῖον αὐτό, ἐκεῖνος, μοῦ εἶπεν, ὅτι, δὲν θεωρεῖτε καταλλήλους καὶ ἱκανούς, διὰ νὰ μετάσχουν αὐτῆς τῆς ἐπιτροπῆς τὸν κ. Κομίτσαν καὶ τὸν κ. Μπίμπαν; Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ ἐξασφαλίσω ἀκριβῶς τὸν κ. Κομίτσαν καὶ τὸν κ. Μπίμπαν, τοὺς ὁποίους ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι εἶναι ἀδάμαντες τῆς δημοσιο– ὑπαλληλικῆς ἱεραρχίας, διὰ νὰ τοὺς ἐξασφαλίσω εἰς τὴν γνωμοδοτικὴν αὐτὴν ἐπιτροπήν, ἐσαεὶ καὶ νὰ τοὺς ἀποσπάσω ἀπὸ ἄλλα καθήκοντα, εἶπα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπα. Σήμερον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν αὐτοὺς λόγῳ τῆς θέσεώς των, ὁ ἕνας εἶναι διευθυντής, ὁ ἄλλος ἀναπληρωτὴς γενικὸς διευθυντής, ἠμπορεῖ νὰ τοὺς φέρῃ εἰς τὸ γνωμοδοτικὸν συμβούλιον, αὔριον, ὅμως πηγαίνω ἐγὼ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ζητῶ νὰ τοὺς βγάλω καὶ στέλλω ἄλλους ἀδαεῖς, τὶ θὰ γίνῃ; Νὰ λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἐλαστικωτέρα διάταξις, τὴν ὁποίαν σᾶς εἶπα, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ὠφελεῖ περισσότερον τὸν θεσμόν. Δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, δίδει δηλαδὴ ὁ νόμος τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ συγκροτήσῃ μίαν ὁμάδα, ἕνα ἐπιτελεῖον πραγματικῶς ἐπιφανῶν καὶ εἰδικῶν ἀνθρώπων καὶ θὰ εἶναι ἀνόητος ἕνας οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν νὰ προτείνῃ, ὅπως εἰς τὸ πρῶτον συμβούλιον νὰ μὴ εἶναι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐκουράσθησαν ἢ ἐξειδικεύθησαν εἰς αὐτὴν τὴν ἐργασίαν. Ἡ πρότασίς μου εἶναι νὰ ἀφίσωμεν ἐλαστικωτέραν τὴν διάταξιν, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ περιλαμβάνωνται εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν οἱ ἱκανώτεροι, εἴτε ἐκ τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς τάξεως, εἴτε ἐκ τῶν παραγωγικῶν τάξεων, εἴτε καὶ ἐκ τῶν ἐπιστημόνων. Δὲν μοῦ ἀπαντήσατε μόνον, εἰς τὴν παρατήρησίν μου, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀφίνετε τὴν διάταξιν ὡς ἔχει, ὅτι πρέπει εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν νὰ μετέχουν καὶ ἐκπρόσωποι τῶν Ὑπουργείων Μεταφορῶν, θαλασσίων καὶ χερσαίων, διότι πρέπει ἀπὸ τώρα καὶ τὰ Ὑπουργεῖα αὐτὰ νὰ ἐθισθοῦν εἰς τὸ πνεῦμα τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, διότι καὶ αὐτὰ θὰ συμπαρασταθοῦν εἰς τὴν καλὴν ἐφαρμογὴν τῆς συμβάσεως. Ὡς πρὸς τὰς ὁμάδας ἐργασίας ἔπρεπε νὰ μὲ εὐχαριστήσητε, διότι συνεφώνησα καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπα, τὸ εἶπα, διὰ νὰ σᾶς βοηθήσω εἰς τὴν σκέψιν σας. Δὲν σᾶς εἶπα οὔτε οἰκονομίας νὰ κάμετε, οὔτε ἐπιτροπάς, ἀλλὰ ἐτόνισα νὰ προσέξωμεν ὅλοι καὶ ἡμεῖς νὰ μὴ τολμῶμεν νὰ σᾶς ἐνοχλήσωμεν, διὰ νὰ σᾶς ἐπιβάλωμεν κἄποιον διορισμόν, ὄχι ἡμεῖς δηλαδή, ἀλλὰ οἱ δυνάμενοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, καὶ οἱοσδήποτε ἄλλος, νὰ μὴ τολμήσῃ νὰ νοθεύσῃ τὸν θεσμὸν αὐτόν. Τὰς ὁμάδας ἐργασίας τὰς θέλομεν παραγωγικάς, δημιουργικάς, ἐξ εἰδικῶν προσώπων.

§141Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐνόμισεν, ὅτι σκοπός μου ἦτο νὰ τὸν καταργήσω. Διερωτῶμαι, πῶς τὸ ἀντελήφθη, σωματικῶς, φυσικῶς ἢ καὶ πνευματικῶς νὰ τὸν καταργήσω; Ἡ ὁμιλία ἀφοροῦσε τὸ Ὑπουργεῖον, βεβαίως, τοῦ Συντονισμοῦ καὶ πρέπει νὰ τοῦ ἀναγγείλω, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ Κυβέρνησίς του τὸν κατήργησε. Ἄν ἦτο Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, θὰ ἦτο ὁ Πρόεδρος τῆς ἐξ Ὑπουργῶν οἰκονομικῆς ἐπιτροπῆς. Αὐτὸς εἶναι ὁ ρόλος τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ἀλλὰ ἐπειδὴ πᾶσα ἰδέα καὶ πᾶς θεσμὸς ἐκφυλίζεται εἰς τὸν περίφημον αὐτὸν τόπον, τὶ ἔγινεν ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ; Ἔγινεν ὁ συντονιστὴς τῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν ἄλλων Ὑπουργείων. Ἑπομένως, ἂς συνεννοηθῇ ἐν τῇ Κυβερνήσει, ἂς ξεκαθαρίσῃ τὰς ἰδέας του καὶ ἐκεῖνος καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ ρόλου τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ κατόπιν ἠμποροῦμεν νὰ συζητήσωμεν πλέον ἐποικοδομητικῶς.

§142Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τώρα πάει νὰ καταργήσῃ καὶ ἐμέ, ὁ κ. Ζίγδης.

§143Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὄχι, ὡς Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὡς ὁμιλητὴν τῆς Κυβερνήσεως, διότι τὶ θὰ ἐγινόμεθα χωρὶς τὸν κ. Κανελλόπουλον, ἀλλὰ ἀπὸ πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξ Ὑπουργῶν, ἀσφαλῶς κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, τὶ εἶναι, τὶ παριστάνει ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διατὶ ἱδρύσαμεν Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ; Αὐτὴ ἡ φοβερὰ παρεξήγησις, ἔγινε κατάστασις. Καὶ δι’ αὐτὸ καὶ αἱ περιπεπλεγμέναι περιπλοκαὶ τοῦ ἄρθρου 3. Συμφωνῶ, ὅτι εἶναι ἀναγκαία ἡ Ἐπιτροπή. Θὰ ἔπρεπε ἐπὶ πλέον νὰ προβλέψητε καὶ τοὺς ἀναπληρωτάς.....

§144Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὄχι.

§145Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀσφαλῶς θὰ ὁρισθοῦν ὡς μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς οἱ Γενικοὶ Διευθυνταὶ τῶν Ὑπουργείων, ἀλλὰ αὐτοὶ εἶναι πολὺ βεβαρημένοι. Δὲν εἶναι ἀπαραίτητον πάντοτε ὁ Τιτουλάριος Γενικὸς Διευθυντὴς νὰ εἶναι καὶ μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πρόβλεψις, ὁπωσδήποτε, καὶ διὰ τὸν ἀναπληρωτήν, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ὁ ὑπερβολικὸς φόρτος καὶ διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ.

§146Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἀφοῦ ἐπιθυμεῖ ὁ κ. Ζίγδης νὰ ἀναμιχθῶ εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ἀφοῦ εἶπεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπε, μὲ κάθε εἰρωνίαν, ἀλλὰ τὴν παραγνωρίζω, περὶ ἐμοῦ.....

§147Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὄχι μὲ εἰρωνείαν, μὲ χιοῦμορ.

§148Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ εἰρωνεία ἀποτελεῖ στοιχεῖον παραγωγικὸν τῆς συζητήσεως, ἀλλὰ ἐγὼ προτιμῶ ἀντὶ τῆς εἰρωνείας τὸ χιοῦμορ. Πάντως ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο. Οὐδεμίαν θέσιν εἶχε ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Ζίγδη καὶ ἀπορῶ πῶς συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἔχει πεῖραν κοινοβουλευτικήν, προέβη εἰς τὴν παρατήρησιν αὐτήν. Οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει ἡ παρατήρησις αὐτή, μὲ τὴν ὕπαρξιν τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπήν, μὲ τὴν ἁρμοδιότητα καὶ τὰ καθήκοντά του, ὡς Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ. Εἰς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπήν, πρόεδρος εἶναι ὁ Πρωθυπουργὸς καὶ ἐγὼ τὸν ἀναπληρῶ, βάσει ἀποφάσεως, ἡ ὁποία προβλέπει τὴν συγκρότησιν τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς καὶ τὴν ἀνάθεσιν τῆς Προεδρίας ταύτης. Κατ’ οὐσίαν ὁ Πρωθυπουργὸς εἶναι Πρόεδρος τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, καὶ ἁπασῶν τῶν ἁρμοδιοτήτων τῶν Ὑπουργῶν ὁ συντελεστής, ὁ κύριος. Ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ ἀξιοποιήσῃ τὰς ἁρμοδιότητάς του ὡς Πρόεδρος μιᾶς Ἐπιτροπῆς. Τὰς ἀξιοποιεῖ, ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Ὑπουργείου του. Ὁ δὲ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶναι ἴσος ἔναντι τῶν ἄλλων Ὑπουργῶν καὶ δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ δώσῃ ἐντολήν. Δὲν ἔχει δικαίωμα οὔτε ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχει μόνον ἡ ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπή, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει δικαίωμα νὰ ἀπευθύνῃ ἐγκύκλιον εἰς τοὺς ἄλλους Ὑπουργούς, ἔχει δικαίωμα νὰ ἀπαιτήσῃ κἄτι ἀπὸ τοὺς ἄλλους Ὑπουργούς, βεβαίως, ἐξ ὀνόματος τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ ὁποίου εἶναι ἀναπληρωτὴς εἰς ὡρισμένας ἐκδηλώσεις τῆς Κυβερνητικῆς δραστηριότητος. Ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τὴν συντονιστικήν του ἁρμοδιότητα τὴν ἐκτελεῖ ὄχι ὡς Πρόεδρος τῆς Αʹ ἢ Βʹ Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύνατο νὰ προεδρεύῃ εἴτε ὁ ἴδιος, εἴτε ὁ Πρωθυπουργός, εἴτε ἕνας ἐκ τῶν ἄλλων Ὑπουργῶν, διότι εἶναι μέγα τὸ ἐνδιαφέρον καὶ ὁ ρόλος τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὄχι ὡς Παπαληγούρα, ἀλλὰ ὡς Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, φυσικὰ καὶ ὡς Παπαληγούρα, διὰ τὰ δημοσιονομικὰ θέματα, ὅμως ἡ συντονιστική του δραστηριότης δὲν ἐκδηλοῦται ὡς Προέδρου τῆς Αʹ ἢ Βʹ Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ ὡς Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ἐκ τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος προβλέπει, ὅτι ὡρισμέναι ἐνέργειαι τῶν διαφόρων Ὑπουργῶν ἀπαιτοῦν εἰς τὴν πρᾶξιν καὶ τὴν συμφωνίαν τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Πρέπει, συνεπῶς, νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ὁ διαιτητής, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ εὑρίσκεται ὑπεράνω τῶν Ὑπουργῶν καὶ τοιοῦτος εἶναι ἡ ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπή, καὶ πρέπει εἰς αὐτὴν Πρόεδρος νὰ μὴ εἶναι ποτὲ εἷς ἐκ τῶν διαφωνούντων Ὑπουργῶν. Ἐὰν ὑπάρχῃ διαφωνία μεταξὺ τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Γεωργίας, θὰ φέρῃ τὸ θέμα ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ θὰ τὸ φέρῃ βεβαίως ὡς Ὑπουργός, ἀλλὰ πρέπει ἐκείνην τὴν στιγμὴν κἄποιος τρίτος νὰ προεδρεύῃ τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὥστε ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἦτο ἐσφαλμένη καὶ ἀντιρεαλιστικὴ ἡ παρατήρησις, εἰς τὴν ὁποίαν προέβητε, κ. Ζίγδη, καὶ ἡ ὁποία συμπληροῦσα τὴν προηγουμένην παρατήρησίν σας ἀπέβλεψεν εἰς τὴν κατάργησιν καὶ ἐμοῦ. Ἀφοῦ ἀνεπτύξατε τὴν θεωρίαν σας περὶ καταργήσεως τοῦ κ. Παπαληγούρα, ὡς Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπροχωρήσατε καὶ εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὴν τριτολογίαν σας, θὰ προχωρήσητε καὶ εἰς τὴν διατύπωσιν ἑτέρας σκέψεως περὶ καταργήσεως καὶ αὐτοῦ τούτου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§149Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως παρεξήγησε, τὰ ὅσα εἶπον, διότι δὲν ἤκουσε τὰ ἐνωρίτερον διαμειφθέντα εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Ἐὰν ἦτο πρὸ ὀλίγου ἐδῶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἤκουε, ὅτι κατὰ τὴν βραχεῖαν ὁμιλίαν μου περιέγραψα τὴν ἔννοιαν καὶ τὴν τύχην τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν ἄλλων χωρῶν καὶ εἶπον, ὅτι ἐνῷ εἰς τὰς ἄλλας χώρας τὰ Ὑπουργεῖα Συντονισμοῦ ἔπαυσαν ὑφιστάμενα, εἰς τὴν Ἑλλάδα δίδομεν εἰς αὐτὸ ὁλονὲν καὶ περισσοτέρας ἁρμοδιότητας. Ἐλησμονήθη, ὅτι ὁ ρόλος τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ εἶναι νὰ συντονίζῃ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὄχι νὰ ἀσκῇ διοίκησιν. Ἀκριβῶς δέ, ἕνεκα τῆς παρεκκλίσεως ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ δὲν ἀσκεῖ διοίκησιν, ἀλλὰ συντονίζει τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, παρέστη ἀνάγκη νὰ ἱδρυθῇ ἡ ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπή, τῆς ὁποίας δὲν προεδρεύει κἂν ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ἀλλὰ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ δὲν εἶναι πλέον πρῶτος μεταξὺ τῶν ἄλλων οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν καὶ ἔπαυσε νὰ εἶναι συντονιστής. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κ. βουλευταί, δημιουργοῦνται τὰ κυκλώματα καὶ τὰ βραχυκυκλώματα τῶν ὑπουργικῶν ἁρμοδιοτήτων καὶ παραλύει ἡ διοίκησις. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς συστήσω, ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον, ποὺ πρόκειται νὰ φέρητε, ὡς εἴπατε, σχετικῶς μὲ τὴν ὀργάνωσιν τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείων, θὰ πρέπει νὰ σκεφθῆτε τίνι τρόπῳ θὰ ἁπλοποιηθῇ ἡ διοίκησις, ὥστε νὰ μὴ ἐμφανίζωνται αἱ σημεριναὶ δυσκολίαι. Μὴ λησμονῶμεν, κ. βουλευταί, ὅτι εἰς τὴν οὐσίαν Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας δὲν ὑπάρχει, διότι τὰς κυριωτέρας ἁρμοδιότητας τὰς ἀσκεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Πάντα ταῦτα, κύριε Πρόεδρε, δὲν τὰ λέγω ἀπὸ Ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀσκήσω ἐποικοδομητικὸν ἔργον. Συνεπῶς ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μᾶλλον θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρήσῃ τὸν ἑαυτόν του εὐτυχῆ, δι’ ὅσα εἶπον, παρὰ νὰ δυσανασχετήσῃ.

§150Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὁ κ. συνάδελφος ἐνθυμηθεὶς τὸν λῃστὴν εἰς τὸν μῦθον τοῦ Θησέως, τὸν Προκρούστην, ἄλλοτε μὲ μεγαλώνει καὶ ἄλλοτε προσπαθεῖ νὰ μὲ μειώσῃ. Προηγουμένως εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῶ καὶ μετά, ὅτι πρέπει νὰ ἔχω μεγαλυτέρας ἐξουσίας καὶ μάλιστα τὸν ἔπιασε ὁ πόνος, πιστεύων, ὅτι ἐξαφανίζομαι. Ἀλλά, κ. βουλευταί, οὔτε τὸ ἓν οὔτε τὸ ἄλλο συμβαίνει. Τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἔχει συσταθῆ ἐκ τοῦ νόμου καὶ ἀσκεῖ ἁρμοδιότητας σαφῶς καθωρισμένας. Εἶναι τὸ κατ’ ἐξοχὴν ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον, διὰ τὸν προγραμματισμόν, διὰ τὴν παρακολούθησιν τῶν ἐπενδύσεων καὶ δι’ ὅσα ἄλλα ἔργα ἀναφέρεται, ὅτι εἶναι ἁρμόδιον κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις. Βεβαίως ἡ χάραξις τῆς γενικωτέρας κυβερνητικῆς πολιτικῆς εἶναι ἔργον τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Θὰ παρεκάλουν, ὅμως, νὰ ἀφήσωμεν αὐτὴν τὴν συζήτησιν καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ περαιτέρω ἄρθρα, ἀφοῦ κάμωμεν δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 μὲ τὴν προσθήκην, ποὺ πρὸ ὀλίγου ἐζήτησα καὶ μὲ τὴν παρατήρησιν τοῦ ΑΣΔΥ, καθ’ ἣν τὸ ἐδάφιον 6 θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἰδιαίτερον ἄρθρον.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν;

§152ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§154Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἀναγνώσω τὸ ἄρθρον 4, διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν ἡ παρατήρησίς μου εἶναι ὀρθή: «...(ἀναγινώσκει τὸ ἄρθρον 4)...». Ἡμεῖς, κ. Ὑπουργέ, συναλλασσόμεθα μὲ μίαν Κοινότητα, τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα. Διατὶ ἡ διάταξις ἀναφέρεται εἰς πολλὰς Κοινότητας καὶ διατὶ ἀναφέρεται ἀορίστως «εἰς τὰς σχέσεις» καὶ δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τὰς οἰκονομικὰς σχέσεις μὲ τὴν ΕΟΚ;

§155Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Διότι δὲν ὑπάρχει μία Κοινότης, ἀλλὰ περισσότεραι, μετὰ τῶν ὁποίων θὰ πρέπει νὰ εἶναι κἄποιος ἁρμόδιος νὰ συνομιλῇ, ἔστω καὶ ἂν δὲν εἴμεθα μέλη τῶν κοινοτήτων αὐτῶν. Εἶναι ὡς γνωστόν, αἱ Κοινότητες τοῦ Ἄνθρακος καὶ Χάλυβος τῆς Ἀτομικῆς Ἐνεργείας καὶ ἡ Οἰκονομικὴ Κοινότης περὶ τῆς ὁποίας ἡ συζήτησις. Τῶν δύο πρώτων Κοινοτήτων δὲν εἴμεθα μέλη, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι κἄποιος ἁρμόδιος νὰ συνομιλῇ μὲ τὰς κοινότητας ταύτας. Ἐπίσης, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι καὶ τὰ ἄλλα Κράτη ἔχουν εἰς τὰς κοινότητας αὐτὰς διαπεπιστευμένους Πρέσβεις. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡμεῖς δὲν θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν διαπεπιστευμένους Πρέσβεις.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4 ὡς ἔχει;

§157ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4, ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§159Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ παρεκάλουν ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 5 νὰ διατυπωθῇ οὕτω: «Παρὰ τῇ πρώτη Γενικῇ Δ)νσει τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ συνιστᾶται ὑπηρεσία εὐρωπαϊκῆς συνεργασίας, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα, τῆς ὁποίας ὑπάγονται τὰ ἐν ἄρθρῳ 2 παραγράφῳ 1, ἐδαφίοις βʹ καὶ γʹ θέματα ὡς καὶ ἡ προετοιμασία τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐν ἄρθρῳ 3 ἐπιτροπῆς καὶ ἡ παροχὴ ὑπηρεσίας γραμματείας εἰς αὐτήν. Τὰ ἐν ἄρθρῳ 2 παραγράφῳ 1, ἐδαφίῳ αʹ θέματα ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Δ)νσεως ἐπεξεργασίας προγράμματος τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ». Ἤθελον νὰ παρακαλέσω, νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 4. Καὶ τοῦτο, διότι θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ψηφίσωμεν ἐκ τῶν ὀργανωτικῶν διατάξεων μόνον ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ ὡς κατεπειγούσας. Διότι τὸ ὀργανωτικὸν νομοσχέδιον, εἰς τὰ πλαίσια, τοῦ ὁποίου θὰ ἦτο ὀρθότερον νὰ ἐνταχθοῦν διατάξεις ἀφορῶσαι εἰς τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα, θὰ εἶναι πλέον ἕτοιμον. Διότι δὲν ὑπελόγιζον, ὁμολογῶ, ὅτι θὰ ἐκράτει τόσον πολὺ ἡ ψήφισις αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπειδὴ ἐν τούτοις χρειάζεται ἡ συγκρότησις ὡρισμένων ὑπηρεσιῶν ἀμέσως, δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ δεχθῆτε τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 4. Διότι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου θὰ γίνουν καὶ γενικώτεραι ὀργανωτικαὶ μεταβολαί, ὄχι, διότι δὲν πιστεύω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ εἰδικὸν ἐξοπλισμόν, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Ἐπίσης παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ ὁλόκληρος ἡ παράγραφος 6, διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν. Ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ συζητήσωμεν μέσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ ὀργανωτικοῦ νομοσχεδίου. Ἐφ’ ὅσον ἀργήσαμεν τόσον καιρὸν δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ μὴ περιμένωμεν ἕνα μῆνα νὰ ψηφίσωμεν καὶ τὸ ὀργανωτικὸν νομοσχέδιον, τὰ ἄλλα, παρακαλῶ, νὰ ψηφισθοῦν.

§160Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ —ὀρθῶς νομίζω— προέβητε εἰς τὴν διαγραφὴν ὅλων αὐτῶν τῶν διατάξεων καὶ ἐπειδὴ νομίζω, ὅτι ἡ ἐντύπωσις, ἡ ὁποία θὰ δημιουργηθῇ ἀπὸ ὡρισμένας διατάξεις, αἱ ὁποῖαι προβλέπουν τὴν δημιουργίαν τμήματος, ὅπως εἶναι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν καὶ ὅπως εἶναι ἐπίσης καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, μήπως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διαγραφοῦν καὶ αὐταὶ αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι μειώνουν, κἄπως τὴν σοβαρότητα τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς τὸ πρῶτον κυρωτικὸν νομοσχέδιον; Καὶ ἢ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ θὰ κάμουν μίαν ἐσωτερικὴν ἀναπροσαρμογὴν εἰς τὰ Ὑπουργεῖα των, πρὸς τιμὴν τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀγορᾶς καὶ ὄχι μόνον εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου, ἀλλὰ καὶ εἰς ἀνωτέρους βαθμούς, ἤ, ἐὰν πράγματι χρειασθῇ κἄποια εὐρυτέρα διαρρύθμισις, μὲ τὸ νέον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ φέρητε, νὰ λύσητε καὶ ἐκεῖνα τὰ ζητήματα, ὥστε νὰ μὴ ἐμφανιζώμεθα ἐδῶ, ὅτι ὅλη–ὅλη ἡ ὑπόθεσις αὐτή, εἶναι νὰ δημιουργηθῇ ἡ θέσις ἑνὸς τμηματάρχου μὲ βαθμὸν 5ον ἢ 6ον.

§161Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ νομοσχέδιον τοιοῦτον τι.

§162Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Προβλέπεται μία, διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν ἐξωτερικῶν.

§163Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὄχι.

§164Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Τὸ διαγράψατε;

§165Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν γίνεται τμῆμα. Δὲν συνιστῶ θέσιν. Ὅπως ἠξεύρετε, ὅταν εἴπω «συνιστῶ τμῆμα», χωρὶς νὰ λέγω, ὅτι συνιστῶ θέσιν, θὰ εἴπῃ, ὅτι γίνεται μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῶν ὀργανικῶν θέσεων, τῶν ὑφισταμένων. Ἔχει καταρτισθῆ ὁ καινούργιος ὀργανισμὸς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος θὰ θέσῃ τὸ γενικὸν θέμα.

§166Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου εἶναι, μήπως καὶ τὰ δύο ὑπολειπόμενα ἀκόμη εἰς τὸ νομοσχέδιον τμήματα, τοῦ ἑνὸς τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ τοῦ ἄλλου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, μήπως ἠμποροῦν αὐτὰ τὰ δύο θέματα ἐπίσης νὰ ρυθμισθοῦν μὲ τὸ νέον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ φέρητε, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ δευτερεύουσαι διατάξεις;

§167Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Σᾶς ἐξηγοῦμαι, ὅτι πράγματι θὰ ἦτο θεωρητικῶς δυνατόν. Θὰ παρεκάλουν ὅμως, ἐπειδή, διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν ἔχω κάμει εἰδικὴν συνεννόησιν, δὲν θὰ ἤθελον μόνος νὰ πάρω τοιαύτην ἀπόφασιν καὶ ἐπειδὴ συνυπογράφει ὁ συνάδελφός μου, νὰ μὴ διαγραφῇ μία παράγραφος ἄνευ λόγου καὶ αἰτίας, πρὸς τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαφωνήσῃ ἡ Βουλή. Εἶναι δυνατὸν νὰ διαφωνήσῃ ἡ Βουλή, διότι θὰ ὑπάρχῃ τμῆμα κοινῆς ἀγορᾶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν; Ὡς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἔχω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Πράγματι, ἐκεῖ ἀνακύπτει ὀξὺ τὸ ὀργανωτικὸν θέμα. Βεβαίως δὲν θὰ ἐχάλαγεν ὁ κόσμος, ἐὰν ὁ ὑπάλληλος αὐτός, ὁ καθ’ ὅλα ἐξαίρετος, μετασχὼν τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, παραμείνῃ ἀκόμη ἐπὶ ἕνα μῆνα εἰς τὸν ὃν κατέχει βαθμὸν τοῦ Δ)ντοῦ καὶ δὲν γίνῃ ἀμέσως ἀναπληρωτὴς Γενικοῦ Δ)ντοῦ, διότι προβλέπεται αὐτὸ ἐν τῷ ἄρθρῳ. Ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ ἐκεῖ δὲν προκύπτουν τὰ περίπλοκα ὄντως θέματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ, ὅτι προκύπτουν ἐκ τῶν διατάξεων τῶν ἑπομένων ἄρθρων, νὰ τὸ δεχθῇ ἡ Βουλή. Ἐγὼ δὲ ἐξ ἄλλου θὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, κ. Παπαμιχαλοπούλου, ὡς προσθήκην εἰς τὸ ἄρθρον.

§168Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴχατε ὑποσχεθῆ, ὅτι θὰ ἐδίδατε ὡρισμένας πληροφορίας.

§169Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ τηρήσω τὴν ὑπόσχεσίν μου. Θὰ σᾶς εἴπω, θέλω καὶ θὰ ζητήσω, ἀφοῦ ψηφισθῆ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν, νὰ κάμω μίαν ὁμιλίαν, διότι θεωρῶ, ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσω εἰς σειρὰν θεμάτων ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν τὸ ἔπραξα, συνεννοηθεὶς μεθ’ ὅσων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως παρίσταντο χθὲς τὸ βράδυ ἐπ’ αὐτῆς τῆς βάσεως καὶ παρεκάλεσα νὰ στέρξουν καὶ ἐκεῖνοι, ὅπως ἡμεῖς συνεφωνήσαμεν, νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος ἦτο εὐάρεστος εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἔτσι καὶ ἐκεῖνοι νὰ ἀνταποδώσουν καὶ νὰ ἐπιτρέψουν νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις, χωρὶς ὅμως νὰ ἀρχίσωμεν τὴν ὅλην συζήτησιν ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Διότι, ἐὰν πρόκειται νὰ ἀρχίσωμεν τὴν συζήτησιν ἀπὸ τὴν ἀρχήν, θὰ στερηθῶ αὐτῆς τῆς τιμῆς καὶ τῆς εὐκαιρίας νὰ σᾶς εἴπω τὰς σκέψεις μου ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, διότι πιστεύει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἀρκοῦντως συνεζητήσαμεν καὶ θὰ ἐπωφεληθῶ εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς κοινῆς ἀγορᾶς. Δύναμαι δὲ νὰ τὸ πράξω πολὺ εὐχερῶς. Θὰ εὕρω μίαν ἀφορμὴν τὴν ἄλλην ἑβδομάδα καὶ θὰ ὁμιλήσω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ συντρέχει εἰδικὸς λόγος, νὰ ἐπιτραπῇ νὰ μείνῃ ἡ σχετικὴ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον παροχὴ καὶ θὰ δεχθῶ ἐξ ἄλλου νὰ περιληφθῇ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπαμιχαλοπούλου.

§170Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀσχέτως τῶν διαγραφῶν ποὺ ἐζητήσατε, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὁ συντάκτης τοῦ ἄρθρου 5 ἐλησμόνησε τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, τὸ ὁποῖον ἔδει νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν Ὑπουργείων ποὺ θὰ συστήσουν τμήματα σχέσεων μὲ τὴν ΕΟΚ. Ἐφ’ ὅσον παραμένει ἡ διάταξις, διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὀφείλει νὰ προστεθῇ παρομοία διάταξις καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, τὸ ὁποῖον χειρίζεται τέσσαρας κλάδους τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὴν Βιομηχανίαν, τὴν Βιοτεχνίαν, τὰ Μεταλλεῖα καὶ τὴν Ἁλιείαν. Ἀλλὰ δὲν συμφωνῶ εἰς τὴν διάταξιν περὶ Ὑπουργείου Γεωργίας τὴν ἀφορῶσαν τὴν προαγωγὴν ἑνὸς Διευθυντοῦ εἰς Γενικὸν Διευθυντήν. Ἡ διάταξις αὕτη εἶναι προσωπικὴ καὶ πρέπει νὰ διαγραφῇ.

§171Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, δὲν δέχομαι, ὅτι ἐτέθη προσωπικὴ διάταξις. Σᾶς ἐξήγησα, νομίζω, προηγουμένως καὶ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν ἔχει μείνει αὐτὴ ἡ ἐντύπωσις εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι τίθενται ἐδῶ προσωπικαὶ διατάξεις.

§172Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ διάταξις αὕτη εἶναι προσωπική. Ἀφορᾷ τὴν προαγωγὴν ἑνὸς προσώπου καὶ δὲν πρέπει εἰς νομοσχέδιον τοιαύτης σημασίας νὰ περιλαμβάνωνται προσωπικαὶ διατάξεις.

§173Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰς τὸ ὀργανωτικὸν νομοσχέδιον θὰ περιληφθοῦν καὶ αἱ διατάξεις αἱ ἀφορῶσαι τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Δὲν ἐπιμένω νὰ ψηφισθοῦν ὅλαι αἱ ὀργανωτικαὶ διατάξεις, παρὰ μόνον ἐκεῖναι, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητοι. Νομίζω, ὅτι σᾶς ἐξήγησα τὸν λόγον ποὺ ἐπιμένω νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις αὐτή.

§174Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐκεῖνο ποὺ ἐπιθυμῶ, κ. Ὑπουργέ, εἶναι νὰ μὴ περιέλθῃ εἰς μειονεκτικὴν θέσιν τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Ἐπίσης παρακαλῶ, ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ὁ συνάδελφος κ. Ἀποστολάκος περὶ ἱδρύσεως γραφείου ψύχους, παρὰ τῇ Κεντρικῇ Ὑπηρεσίᾳ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «... (ἀναγινώσκει)...».

§175Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ὑπηρετεῖ εἰδικὸς ἐπιστήμων, ὁ ὁποῖος καὶ χρησιμοποιεῖται, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱδρυθῇ ὑπηρεσία ψύχους.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§177ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἐτροπολογήθη. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 6.

§179Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 6, νὰ προστεθῇ ἐδάφιον γʹ ἔχον οὕτω: «Τὴν Ὑπηρεσίαν Τύπου καὶ Δημοσίων Σχέσεων τῆς μονίμου Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἀσκεῖ τὸ παρὰ τῇ Βασιλικῇ Πρεσβείᾳ Γραφεῖον Τύπου». Ἐπίσης εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 1, τοῦ ἄρθρου 6, νὰ προστεθῇ «ἑδρεύουσα», ὅπου καὶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Οἰκονομικὴ Κοινότης.

§180Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διατηροῦμεν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου τούτου, διότι φρονοῦμεν, ὅτι ὁ ἐν τῇ ἕδρᾳ τῆς Ε.Ο.Κ. Πρεσβευτής μας, θὰ πρέπει νὰ διαπιστευθῇ καὶ παρὰ τῇ Ε.Ο.Κ., συνεπικουρούμενος μὲ εἰδικήν, διὰ τὴν Ε.Ο.Κ. ὑπηρεσίαν. Δύο Πρεσβευταὶ δὲν χρειάζονται, διότι φοβούμεθα τήν, ἐκ τῆς συγκρούσεως τῶν ἁρμοδιοτήτων των, ζημίαν. Θὰ ἤθελα νὰ μᾶς γνωρίσητε, διὰ ποῖον λόγον προβλέπεται, διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου τούτου, πρόσληψις παρὰ τῇ Ὑπηρεσίᾳ, ποὺ θὰ ἑδρεύῃ εἰς τὴν ἕδραν τῆς Ε.Ο.Κ. δακτυλογράφου ξένης ὑπηκοότητος;

§181Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι μπορεῖ εἰς τὰς Βρυξέλλας νὰ μὴ εὕρουν Ἑλληνίδα δακτυλογράφον. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχει. Πάντως ἐγώ, δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καμμίαν ἀλλοδαπήν.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6;

§183ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν.

§185Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐδῶ θὰ παρεμβληθῇ ἓν ἄρθρον. Θὰ τὸ φτιάσωμεν, θὰ τὸ ἐλέγξῃ ἡ Βουλὴ μὲ τὴν δευτέραν συζήτησιν καὶ εἰς τὸ σύνολον. Ὡς γνωρίζετε, ἐν Παρισίοις λειτουργεῖ μόνιμος Ἀντιπροσωπεία τῆς Ἑλλάδος. Ὁ ἀντιπρόσωπός μας αὐτὸς ἔχει βαθμὸν πληρεξουσίου, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ποὺ εἶναι διαπεπιστευμένος ὑπὸ τὴν ἰδιότητα ταύτην. Συμβαίνει, ὅμως οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλων τῶν ἄλλων Κρατῶν, πλέον, νὰ εἶναι διαπεπιστευμένοι, ὡς πρέσβεις. Παρακαλῶ νὰ διαπιστευθῇ καὶ ὁ ἡμέτερος ὡς πρέσβυς, διότι δὲν ὑπάρχει λόγος ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς νὰ ἔχῃ συμπλέγματα μειονεκτικότητος. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὸ διατυπώσω. Ἐπίσης, προτείνω καὶ μίαν ἐθιμοτυπικὴν διάταξιν. Νὰ ἐπιτραπῇ, ὅπως ὁ Διοικητὴς καὶ Ὑποδιοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ ἔχουν, ἀντιστοίχως, τὸν βαθμὸν τοῦ Προέδρου καὶ Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ νὰ ἕπωνται τούτων.

§186Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀντελήφθην καλῶς τὴν τροπολογίαν σας, Κε Ὑπουργέ. Ἀφορᾶ τὸ ἐσωτερικόν;

§187Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀφορᾶ καὶ τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὸ ἐξωτερικόν.

§188Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ τοῦ δώσωμεν τὸν τίτλον, ἀλλὰ ἐσωτερικῶς θὰ καθορίσητε τὸ προβάδισμα ἐδῶ;

§189Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὰ προβαδίσματα καθορίζονται διὰ νόμου. Καὶ ἐγὼ μετά τινος συστολῆς ἐμφανίζω αὐτὴν τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία εἶναι ἄσχετος πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Σᾶς λέγω, ὅτι διὰ νὰ διεξαχθῇ ἡ Ὑπηρεσία πρέπει νὰ μπῇ αὐτὴ ἡ διάταξις. Τὴν θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ καθορισθῇ αὐτὴ ἡ ἐθιμοτυπικὴ σειρά, διὰ νὰ διεξάγεται ὁμαλῶς ἡ ὑπηρεσία.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§191Ν. ΣΤΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, φρονῶ, ὅτι κἄποτε πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν νὰ πειθαρχῶμεν εἰς τὸ Σύνταγμα. Πρέπει νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἡ τροπολογία.

§192Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ ἀνάταξις αὐτὴ εἶναι ἀντισυνταγματική. Τὴν θέτω εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§194ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 7. Εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον προσετέθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§196Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀφήσατέ με νὰ τὸ διατυπώσω: «... (ἀναγινώσκει) ...».

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου εἰς αʹ συζήτησιν καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων, ὡς ἐτροποποιήθη;

§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας τῆς συνιστώσης σύνδεσιν μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν, σχετικῶν πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§200ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30 μ.μ. μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.05′ μ.μ.)