1962.02.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 36η

Τρίτη 20ὴ Φεβρουαρίου 1962

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Ι. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως τῆς συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς ἐν Ἑλλάδι Ἀποστολῆς Προγραμμάτων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος «περὶ ἀποχωρήσεως τῆς ἐν Ἑλλάδι Ἀποστολῆς Προγραμμάτων Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ Οἰκονομικῆς Ἀναπτύξεως». 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς Συμφωνίας Σίτου 1959». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Παπαδάκης, Ε. Σαββόπουλος, Α. Φράγκος καὶ Μ. Μυριδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμφωνίας τῆς συνιστώσης σύνδεσιν μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν σχετικῶν πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως τῶν περιουσιῶν τῶν κληροδοτημάτων Ἀγγελικῆς Λάππα, Δημητρίου Χατζηζωγίδου καὶ Ἀθανασίου Χαλκιοπούλου, διὰ τὴν σύστασιν καὶ λειτουργίαν ἐν Λαρίσῃ κοινωφελοῦς ἱδρύματος ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Δημοτικὸν Γηροκομεῖον Λαρίσης» (κληροδοτήματα Ἀγγελικῆς Λάππα, Δημητρίου Χατζηζωγίδου, Ἀθανασίου Χαλκιοπούλου)». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Παληός, Μ. Μυριδάκης, Ν. Τσίμπας, Ι. Ἡλιόπουλος καὶ Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου 4053)1960 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 48712)13.2.1962 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικῆς Κτηματικῆς διὰ τὴν ὑπὸ τῆς πρώτης χρηματοδότησιν τῆς δευτέρας μέχρι τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ 20 ἑκατομμυρίων πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς, ὑπὸ τῆς τελευταίας ταύτης χορηγήσεως μακροπροθέσμων δανείων πρὸς διαφόρους παθόντας τῆς χώρας διὰ τὴν στέγασιν αὐτῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6624)13.2.62 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικὴν Κτηματικὴν διὰ τὴν ὑπὸ τῆς πρώτης χρηματοδότησιν τῆς δευτέρας μέχρι συνολικοῦ ποσοῦ δραχμῶν 5 ἑκατομμυρίων πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς, ὑπὸ τῆς τελευταίας ταύτης, χορηγήσεως μακροπροθέσμων δανείων πρὸς ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου πρὸς ἀπόκτησιν στέγης. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 26326)13.2.62 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικὴν Κτηματικὴν διὰ τὴν ὑπὸ τῆς πρώτης χρηματοδότησιν τῆς δευτέρας μέχρι τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ δραχμῶν 6 ἑκατομμυρίων πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς, ὑπὸ τῆς τελευταίας ταύτης, χορηγήσεως μακροπροθέσμων συμπληρωματικῶν δανείων πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς στέγης τῶν τυφωνοπλήκτων κατοίκων τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας. Ὁ Βασίλειος Πατεράκης Ἀρχηγὸς Ἀνταρτικῶν Ὁμάδων Νοτιοανατολικοῦ Σελίνου Κρήτης, Ἐμμ. Πατεράκης σύνδεσμος συμμαχικοῦ Στρατηγείου, Μανοῦσος Μανουσάκης, Γ. Ψυχουντάκης, Γ. Πατεράκης καὶ ἄλλοι ἀγωνισταὶ Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως Κρήτης διαμαρτύρονται διὰ τὰς ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐκτοξευθείσας συκοφαντίας κατὰ ἀγωνιστοῦ Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ νῦν βουλευτοῦ κ. Κ. Μητσοτάκη. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Ν. Τούμπας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προοδευτικοῦ καὶ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου «ΑΣΤΡΙΦΟΣ ΑΓΙΟΥ ΤΡΥΦΩΝΟΣ» Ἀκαδημίας Πλάτωνος καὶ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Κολοκυνθοῦς Δήμου Ἀθηναίων αἰτουμένων ὅπως τροποποιηθῇ ἡ πρᾶξις ὑπ’ ἀριθμ. 356 τ. Βʹ 9.10.61 τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, βάσει τῆς ὁποίας ὁλόκληρος ἡ περιοχὴ τῶν συνοικιῶν τῶν Συλλόγων τούτων ἐκτάσεως 500 καὶ πλέον στρεμμάτων καὶ 2.500 κατοικιῶν ἐπαναχαρακτηρίζονται ὡς ἀρχαιολογικοὶ χῶροι. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ Νέου Συνοικισμοῦ Σαγήνης Ὀρεστιάδος, διαμαρτυρομένων, διὰ τὸν ὑπὸ ἐκσκαφέων τῆς ΥΕΒ διανοιχθέντα αὔλακα πλησίον τοῦ Συνοικισμοῦ των κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σακελλάρης καὶ Ν. Τσόχας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐκ Θεσσαλίας πολιτικῶν κρατουμένων εἰς τὰς φυλακὰς Τρικάλων, αἰτουμένων κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων, τὴν ἄμεσον ἀπόλυσιν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ ἐξορίστων καὶ τὴν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Πολεμιστῶν Ν. 751 –1836 Ν. Δράμας, αἰτουμένου ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 4185)61 ὑπὸ τῶν ὑποχρέων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πιερίας κ. Κ. Δημόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημητρίου Παν. Φουστάνα, κατοίκου Κορινοῦ Πιερίας, ζητοῦντος ὅπως προτιμηθῇ καὶ διορισθῇ φύλαξ γραμμῆς τῶν ΣΕΚ, λόγῳ προϋπηρεσίας εἰς τοὺς ΣΕΚ ἐπὶ 13 ἔτη. Ὁ βουλευτὴς Πιερίας κ. Κ. Δημόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν δασικῶν συνεταιρισμῶν Σταγείρων, Στρατονίκης, Νεοχωρίου καὶ Βαρβάρας, δι’ ἧς αἰτοῦσιν ὅπως ἡ Κ. Ε.Δ. Ἀρναίας περιορισθῇ εἰς ὑλοτομικὰς ἐργασίας Καστανιᾶς. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ὀρεστιάδος καὶ περιφερείας, αἰτουμένης ἀσφαλτόστρωσιν ἀπὸ Ὀρεστιάδος μέχρι Καστανεῶν Ἕβρου. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ρεθύμνης, αἰτουμένου χορήγησιν δανείου ἐκ τοῦ Λ.Α.Α. εἰς τοὺς Λιμενεργάτας Ρεθύμνης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συλλόγου Αὐτοκινητιστῶν Ξηρομέρου, αἰτουμένου ἔγκρισιν ὁδικῆς πιστώσεως δι’ ἀνακαίνισιν ὁδοῦ Ἀστακοῦ–Κουβαρᾶ Ἀστακοῦ–Κατοχῆς κλπ. πρὸς ἀποφυγὴν δυστυχημάτων Λεωφορείων τῶν ἐν λόγω γραμμῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν, κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Χολαργοῦ καὶ Κάτω Χαλανδρίου, αἰτουμένου πιστοδότησιν τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ι. Κεφαλογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἀρμένων, αἰτουμένου λῆψιν μέτρων προστασίας βαλανιδοπαραγωγῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν, κ. Ι. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Χαϊδαρίου Ἀττικῆς, αἰτουμένου, ὅπως συμπεριληφθῇ ὁ ἐν λόγῳ Δῆμος εἰς τὸ πρόγραμμα ὑδρεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου, κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Μεταξάδων–Ἕβρου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀνάληψιν καθηκόντων δημοδιδασκαλίσσης καίτοι τοποθετηθείσης εἰς τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου, κ. Ν. Στειρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων ἐξωπόλεως Ἀλεξανδρουπόλεως– Δημοτῶν–Ἀλεξανδρουπόλεως, αἰτουμένων ὅπως συμπεριληφθῶσιν εἰς τὴν διανομὴν γεωργικοῦ κλήρου τῆς περιοχῆς Ἀλίκης–Ἀμφιθέας κλπ. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. α) Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 347 ἐρωτήσεως βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη κλπ., ἐν σχέσει πρὸς συγκοινωνίαν νήσου Κέας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ προσέγγισις εἰς νῆσον Κέαν περιελαμβάνετο καὶ εἰς τὴν ἄγονον γραμμὴν Ἀνατολικῶν Κυκλάδων, ἧς ἡ μίσθωσις ἐξετέθη εἰς δημόσιον διαγωνισμὸν κατὰ τὴν 22.1.1962. 2) Ἀτυχῶς παρὰ τὰς συστάσεις τῆς ὑπηρεσίας μας καὶ τὰ παρασχεθέντα οἰκονομικὰ πλεονεκτήματα, οὐδεὶς ἐφοπλιστὴς ἐνδιεφέρθη, κατὰ τὸν διενεργηθέντα ὡς ἄνω διαγωνισμὸν καὶ τοὺς ἐπαναληπτικοὺς τοιούτους διὰ τὴν μίσθωσιν τῆς ὡς ἄνω γραμμῆς εἰς ἣν περιελαμβάνετο ἡ προσέγγισις εἰς Κέαν. 3) Κατόπιν τούτου ἐξησφαλίσθη ἡ προσέγγισις τοῦ πλοίου εἰς νῆσον Κέαν μόνον κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς γραμμῆς Πειραιῶς Δυτ. Κυκλάδων. 4) Πάντως τὸ Υ.Ε.Ν. συνεχίζον τὸ ἐνδιαφέρον του διὰ τὴν ἐξασφάλισιν καὶ δευτέρας προσεγγίσεως καθ’ ἑβδομάδα εἰς νῆσον Κέαν, ἐπαναλαμβάνει διὰ τὴν 14.2.61 τὸν μειοδοτικὸν διαγωνισμὸν μισθώσεως ἀγόνων γραμμῶν εἰδικῶς διὰ τὴν προσέγγισιν εἰς νῆσον Κέαν, κατ’ ἐκτέλεσιν δρομολογίου Σύρου–Σάμου ἢ Σύρου Παροναξίας. 5) Ἡ διατυπουμένη πρότασις καταργήσεως τῶν προσεγγίσεων εἰς νῆσον Κέαν κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀγόνων γραμμῶν καὶ διαθέσεως τῶν καταβαλλομένων ποσῶν πρὸς δρομολόγησιν ἐπιβατηγοῦ πλοίου εἰς τὴν τοπικὴν γραμμὴν Λαυρίου —Κέας, ἐξυπηρετουμένης νῦν ὑπὸ π)νήτου τεθεῖσα ἤδη ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν, χρήζει ἐξετάσεως, καθ’ ὅσον εἶναι λίαν πιθανόν, ὅτι αἱ προβληθησόμεναι οἰκονομικαὶ ἀπαιτήσεις ἐπιβατηγοῦ πλοίου ἀπασχοληθησομένου ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ἄνω Τοπικὴν Γραμμήν, θὰ εἶναι λίαν ηὐξημέναι, μὴ δυνάμεναι ν’ ἀντιμετωπισθῶσιν ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν ὑπαρχουσῶν πιστώσεων. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 12 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἐπὶ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 956)668)29.1.1962 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 26.1.1962 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἀπὸ μακροῦ χρόνου τὰ συνταξιοδοτικῆς φύσεως αἰτήματα τῶν Δωδεκανησίων ναυτικῶν ἀπασχολοῦν ἰδιαιτέρως τόσον ἡμᾶς, ὅσον καὶ τὸ Ν.Α.Τ. καὶ τὸ Διοικητικὸν αὐτοῦ Συμβούλιον, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ δυνατοῦ τρόπου τῆς ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει ἱκανοποιήσεως αὐτῶν. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει πορισμάτων ἐξαχθέντων ἐξ εἰδικῆς πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐνεργηθείσης ἀναλογιστικῆς μελέτης, ἤχθημεν εἰς τὴν ἀπόφασιν, ὅπως εἰς τὸ ὑπὸ ἀνασύνταξιν τελοῦν σχέδιον νόμου «περὶ Ν.Α.Τ.» περιλάβῃ σχετικὰς διατάξεις, διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν Δωδεκανησίων. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 14 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 381 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα περὶ παροχῆς διευκολύνσεων εἰς τοὺς στρατευσίμους ὁπλίτας ἀθλητὰς τῶν ἐπαρχιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ σχετικῶν ἐγκυκλίων ἔχουσι δοθῆ εἰς ἁπάσας τὰς λιμενικὰς ἀρχὰς διαταγαί, ὅπως συνεργάζωνται μετὰ τῶν εἰς τοὺς λιμένας των ἑδρευόντων Ἀθλητικῶν Σωματείων καὶ παρέχωσι πᾶσαν νόμιμον καὶ δυνατὴν συνδρομὴν ἀποσκοποῦσαν εἰς τὴν προαγωγὴν τοῦ ἀθλητισμοῦ καὶ ἰδίᾳ τοῦ ναυταθλητισμοῦ. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 217 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπὸ ἀπόψεως συνταξιοδοτικῶν προϋποθέσεων ἐξομοίωσιν τῶν ἀναπήρων Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως πρὸς τοὺς ἀναπήρους πολέμου 1940–41, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ἀνωτέρω θέματος διὰ τῆς λήψεως τῶν ἀναγκαίων νομοθετικῶν μέτρων ἀνήκει, κατὰ τὸ Σύνταγμα εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Τοῦτο ἀνεκοινώσαμεν πρὸς τὴν Βουλὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ)153)90)7.1.62 ἡμετέρου ἐγγράφου εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ ὁμοίας ἐρωτήσεως τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ καὶ τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Τσαντούλα. β) Εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν ταύτην παραπέμπομεν τὸν καὶ αὖθις ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὃν πρὸς τούτοις, πληροφοροῦμεν ὅτι ὡς καὶ εἰς αὐτὸν εἶναι γνωστόν, διὰ τὴν προώθησιν τῶν θεμάτων ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, δὲν παρίσταται ἀνάγκη διατυπώσεως εἰδικῶν διαβημάτων ὑπὸ τῶν ἐν τῇ Κυβερνήσει συναδέλφων των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα. 1) Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14 40)1062)8.2.62 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 381 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Δ. Πατέρα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐκτὸς τῆς ἀναπτύξεως τοῦ Στρατιωτικοῦ Ἀθλητισμοῦ εἰς τοὺς κόλπους τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, παρέχει πᾶσαν δυνατὴν ὑποστήριξιν καὶ διευκόλυνσιν πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν Ἀθλητικῶν Συλλόγων ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ἀδιακρίτως προελεύσεως ἢ ἕδρας των, πάντοτε βεβαίως ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ καὶ εἰς τὰ πλαίσια εὐθύνης τῶν διαφόρων Διοικήσεων, ἐν τῇ ἐκπληρώσει τῆς τε πολεμικῆς καὶ εἰρηνικῆς ἀποστολῆς τῶν ὑπ’ αὐτῶν Μονάδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Βαρβιτσιώτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1522)9.2.62 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις σχετικῶς μὲ τὴν ὕδρευσιν τοῦ 7ου Δημοτικοῦ Σχολείου τῆς περιοχῆς τοῦ Δήμου Αἰγάλεω, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐν λόγῳ Σχολείου, ἐνεκρίθη ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως, διὰ τοῦ ὑπὸ ἐκτέλεσιν 6ου προγράμματος, ἤδη δὲ πρὸς ἐπίσπευσιν τῆς ἐκτελέσεως ταύτης, ὡς καὶ τὴν ἀπαιτουμένην συμπληρωματικὴν ἐπέκτασιν, ἀπεστείλαμεν πρὸς τὴν Ἑταιρείαν Ὑδάτων σχετικὸν ἔγγραφον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Α. Γιάννου καὶ Ε. Σακελλάρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 657)460 ἀπὸ 22.1.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ. κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ κατὰ τῶν Βασιλείου Μουζακίτη, Λεωνίδα Σάσου, Ἀποστόλου Δημητράκαινα καὶ Θωμᾶ Κολοβοῦ ἐνέργειαι τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, ὑπῆρξαν νόμιμοι καὶ ἐνδεδειγμέναι καὶ οὐδεμία ἀπειλὴ ἐκ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων, διετυπώθη κατ’ αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1045)30.1.1962 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο ἡ ὑπ’ ἀριθ. 296 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὰ θέματα τοῦ δημοτικοῦ φωτισμοῦ καὶ τῆς κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως δημοτικῶν ὁδῶν καὶ ἀποχετευτικοῦ δικτύου ἀνάγονται εἰς τὰς κυρίως ὑποχρεώσεις τῶν ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως καὶ δέον, κατὰ πρῶτον λόγον, νὰ ἀντιμετωπίζωνται, ἀναλόγως τῆς παρεχομένης οἰκονομικῆς εὐχερείας, ἐκ τῶν πόρων ἑκάστου ὀργανισμοῦ. Ὁ Δῆμος Ἀμαλιάδος διαθέτει ἱκανοὺς πόρους, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι μόνον ἐκ τοῦ ἐσόδου τῆς φορολογίας τῶν ἀγροτικῶν κλπ. προϊόντων πραγματοποιεῖ ἐτησίως ἔσοδα ὑπὲρ τὰς 850.000 καὶ ἐκ τῶν κατανεμομένων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου δημοτικῶν ἐσόδων ποσὸν δρχ. 450.000. Ἐπὶ πλέον, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἔλαβεν ἑτέρας 250.000 δρχ. ἐκ τῆς ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Δημοσίου πρὸς τοὺς ὀργανισμοὺς Τοπ. Αὐτ)σεως. Ἐκτὸς τούτων ὁ Δῆμος πραγματοποιεῖ καὶ σημαντικὰ ἔσοδα ἐκ τοπικῶν πόρων (ἔτος 1960 δρχ. 729.598) ἐκ τελῶν ὑδρεύσεως, καθαριότητος, δικαιωμάτων νεκροταφείου κλπ. ὥστε ἡ τυχὸν ὑφισταμένη δυσχέρεια τῆς πληρωμῆς τῆς δαπάνης τοῦ καταναλωθέντος ἠλεκτρικοῦ ρεύματος διὰ τὸν δημοτικὸν φωτισμὸν νὰ εἶναι ἐντελῶς προσωρινῆς φύσεως. Ὁπωσδήποτε τὸ Ὑπουργεῖον δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν, ὅπως παράσχῃ πᾶσαν δυνατὴν διευκόλυνσιν, ἐφ’ ὅσον ἤθελε ζητηθῇ τοιαύτη ὑπὸ τοῦ Δήμου, ὅπως ἔπραξε τοῦτο ἐπανειλημμένως κατὰ τὸ παρελθόν. Ὁ κ. Νομάρχης Ἠλείας, πρὸς ὃν κοινοποιεῖται ἡ παροῦσα, παρακαλεῖται, ὅπως παρακολουθήσῃ τὴν ἔγκαιρον βεβαίωσιν τῶν νόμῳ ἐπιβεβλημένων δημοτικῶν φορολογιῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ τέλος φωτισμοῦ τῶν κοινοχρήστων χώρων τοῦ Δήμου Ἀμαλιάδος καὶ προέλθῃ εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας διὰ τὴν ταχεῖαν εἴσπραξιν τῶν ἐξ αὐτῶν ἐσόδων τοῦ Δήμου ἐπὶ τῷ τέλει τῆς κανονικῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀναγκῶν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γεωργίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1219)915)2.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 339. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γεωργίου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἡ περὶ ἧς πρόκειται διοικητικὴ μεταβολὴ τῆς Κοινότητος Ριζομύλου, περιελήφθη εἰς τὸ Κεφάλαιον Αʹ «Διοικητικὴ διαίρεσις τοῦ Κράτους» τοῦ Κώδικος Διοικητικῆς Ἀποκεντρώσεως. Τὸ σχέδιον τοῦτο τοῦ Κώδικος ὑποστὰν τὴν τελικὴν ἐπεξεργασίαν ὑπὸ τῆς παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐσωτερικῶν εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐστάλη εἰς τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν Κωδικοποιήσεως πρὸς ἔγκρισιν καὶ ἐπιψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

V) Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1505)1089)9.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 5ης τρέχοντος μηνὸς ὑπ’ ἀριθ. 390 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ζητουμένης παρατάσεως τῆς προθεσμίας ὑποβολῆς αἰτήσεως τῶν δικαιούχων ἀποζημιώσεως τοῦ Ν. Δ)τος 4178)1961, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 174)2.12.61. πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου παρετάθη ἐπὶ 60 εἰσέτι ἡμέρας ἡ προθεσμία τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ)τος 4178)1961 διὰ τοὺς διαμένοντας εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. Τοῦτο ἐγένετο, διότι ἐκρίθη δικαιολογημένη ἡ χορήγησις τῆς προθεσμίας ταύτης, μόνον διὰ τοὺς κατοίκους τοῦ Ἐξωτερικοῦ, διὰ τοὺς ὁποίους καὶ μόνον συντρέχουσιν αἱ πιθανότητες νὰ καταστῶσιν ἐκπρόθεσμοι, ἄνευ πταίσματος τῶν ἰδίων, λόγῳ τῶν μακρῶν ἀποστάσεων ὡς προέκυψεν τοῦτο ἐν τῇ πράξει. Ἀντιθέτως, διὰ τοὺς κατοίκους ἐσωτερικοῦ, δὲν συντρέχουσιν αἱ ἴδιαι περιπτώσεις δεδομένου, ὅτι, θέμα ἀποστάσεων δὲν γεννᾶται μετὰ τὴν παραπομπὴν τούτων εἰς τὰ κατὰ τόπους Πρωτοδικεῖα, ἄλλως οἱ πάντες σχεδὸν ἐγνώριζον τὸ θέμα πρὶν ἢ ψηφισθῇ ὁ νόμος, ἐξ οὗ ἕνεκεν εἶχον σπεύσει νὰ ὑποβάλωσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν σχετικὰς αἰτήσεις. Τυχὸν νέα παράτασις θὰ εἶχεν ὡς μόνον ἀποτέλεσμα τὴν ἐπιμήκυνσιν τοῦ χρόνου ἐκδικάσεως καὶ τῶν λοιπῶν ὑποθέσεων καὶ εἰς προφανῆ ζημίαν τῶν ἐμπροθέσμως ὑποβαλόντων, τὰς αἰτήσεις τῶν κατὰ νόμον δικαιούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1044)763 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου κατατεθεῖσα ἐρώτησις περὶ ἱδρύσεως ἐν τῇ κωμοπόλει τῆς Γαστούνης Οἰκον. Ἐφορίας καὶ Δημοσίου Ταμείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4069)14.12.1961 ἀναφορᾶς τοῦ Διευθυντοῦ τῆς 12ης Ἐπιθεωρήσεως Οἰκον. Ἐφοριῶν διενεργήσαντος σχετικὴν ἔρευναν δὲν ἐνδείκνυται ἡ σύστασις Οἰκον. Ἐφορίας ἐν Γαστούνῃ, καθ’ ὅσον ἡ ὑπάρχουσα ἐν τῇ περιοχῇ λεωφορειακὴ συγκοινωνία παρέχει εἰς τοὺς κατοίκους τὴν δυνατότητα ἀμέσου καὶ ταχείας ἐξυπηρετήσεως, λόγῳ τῆς εὐχεροῦς ἐπικοινωνίας μετὰ τῶν ἐν Ἀμαλιάδι καὶ Λεχαινοῖς ἑδρευουσῶν Οἰκον. Ἐφοριῶν εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν ὁποίων ὑπάγονται. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τούτου, καὶ ἐν τῇ ἐξ ἀντικειμένου ἐρεύνη τοῦ θέματος καὶ τῇ ἐπισκοπήσει τούτου ἀπὸ φορολογικῆς πλευρᾶς, δὲν προσήκει σύστασις Οἰκον. Ἐφορίας, παρὰ τῇ ὡς ἄνω περιοχῇ ἰδίᾳ μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ)τος 3323)1955 «περὶ φορολογίας εἰσοδήματος» ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ἡ ἐπελθοῦσα φορολογικὴ μεταρρύθμισις, ὄχι μόνον δὲν ἐδημιούργησε προϋποθέσεις συστάσεως νέων Οἰκον. Ἐφοριῶν, ἀλλὰ ἐπέβαλε τὴν κατάργησιν 14 τοιούτων. Ἐπὶ πλέον δέ, μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν καὶ τοῦ Ν.Δ)τος 3842) 1958 «περὶ φορολογίας Κληρονομιῶν, Δωρεῶν καὶ Προικῶν, αἱ ἐργασίαι τῶν μικρῶν Οἰκον. Ἐφοριῶν ἔχουσι περιορισθῇ σημαντικῶς. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω, ὅθεν δῆλον καθίσταται, ὅτι δὲν ἐφίστανται εὔλογοι καὶ οὐσιώδεις λόγοι συστάσεως Οἰκον. Ἐφορίας ἐν Γαστούνῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 230 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὀργάνωσιν καὶ τέλεσιν ἐκθέσεων ἐν τῷ Ζαππείῳ Μεγάρῳ Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ὀλυμπίων καὶ Κληροδοτημάτων (Ν. Π.Δ.Δ.) δυνάμει τῆς ἀπὸ 20.11.1960 διαθήκης τοῦ ἀειμνήστου ἐθνικοῦ εὐεργέτου Εὐαγ. Ζάππα καὶ τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1920)1939 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ διοικήσεως τῆς ὑπὸ τοῦ Εὐαγγέλου Ζάππα καταλειφθείσης εἰς τὸ Ἔθνος περιουσίας σκοπὸν ἔχει τὴν τέλεσιν ἐν τῷ Ζαππείῳ Μεγάρῳ ἐκθέσεων «πρὸς διαφήμισιν καὶ προαγωγὴν τῆς ἑλληνικῆς παραγωγῆς καὶ ἐνεργείας ἐν γένει». 2. Ἐν ἄρθρῳ 21 παρ. 1 τοῦ ὡς ἄνω Α. Ν. 1920)1939 προβλέπεται, ὅτι διὰ Κανονισμοῦ τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπίων καὶ Κληροδοτημάτων ρυθμίζεται ἡ ὀργάνωσις καὶ ἡ τέλεσις ἐν ταῖς αἰθούσαις τοῦ Ζαππείου Μεγάρου ἐκθέσεως τῶν προϊόντων τῆς ἑλληνικῆς παραγωγῆς καὶ ἐνεργείας ἐν γένει κλπ. Εἰς ἐκτέλεσιν αὐτῆς τῆς διατάξεως τοῦ Α. Ν. 1920)1939 ἐξεδόθη ὁ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενος Γενικὸς Κανονισμὸς ὀργανώσεως καὶ τελέσεως ἐκθέσεων προϊόντων τῆς ἑλληνικῆς ἐν γένει παραγωγῆς ἐν τῷ Ζαππείῳ Μεγάρῳ κλπ. 3. Ἡ πιστὴ καὶ ἀκριβὴς ἐκτέλεσις τῆς βουλήσεως τοῦ διαθέτου ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους, ἐπιβαλλομένη ἐκ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 2039)39 καὶ τὰ ἄρθρα 106 τοῦ Συντάγματος. 4. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ὀλυμπίων καὶ Κληροδοτημάτων πρώτη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1859 μέχρι καὶ σήμερον, ἐτέλεσε πολλὰς ἐκθέσεις ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ παλαιότερον τῷ ἐξωτερικῷ δι’ ὧν παρουσίασε μέχρι τοῦ 1939 τὴν εἰκόνα τῆς συντελεσθείσης ἐν Ἑλλάδι προόδου. 5. Τὸ Ζάππειον Μέγαρον, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ μετὰ τὴν γενομένην ριζικὴν ἐπισκευήν του, ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ἀθηναϊκοῦ κοινοῦ, πρὸς τέλεσιν ἐν τῇ μικρᾷ ἐκ 2.500 τ. μ. ὠφελίμῳ ἐπιφανείᾳ του, μικρῶν ἐκθέσεων (EXPOSITIONS) καλλιτεχνικοῦ, μορφωτικοῦ καὶ διαφημιστικοῦ περιεχομένου. Τοιαῦται ἐκθέσεις εἰδικοῦ ἀντικειμένου, τελοῦνται ὄχι μόνον εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν διαφόρων χωρῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς μεγάλας πόλεις τοῦ κόσμου. 6. Αἱ τελεσθεῖσαι τελευταίως διάφοροι ἐκθέσεις, ὡς καλλιτεχνικαί, ἀτομικῆς ἐνεργείας, ἀνθέων, φωτογραφικαί, βιβλίων, ὑποδημάτων, εἰδῶν συγχρόνου σπιτιοῦ κλπ. ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὸ Ἀθηναϊκὸν κοινὸν δὲν ἔβλαψαν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βλάψωσι καὶ εἰς τὸ μέλλον τὴν μεγάλην Διεθνῆ Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης καὶ κατὰ συνέπειαν οὔτε τὴν οἰκονομίαν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. 7. Αἱ πληροφορίαι, περὶ ἱδρύσεως ἐν τῷ Ζαππείῳ Μεγάρῳ Διεθνοῦς Ἐκθέσεως ἢ μονίμου Πανελληνίου τοιαύτης, δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα, διότι, ἐλλείψει χώρων, πόρων, ὀργανώσεων κλπ. ἡ Ἐπιτροπὴ Ὀλυμπίων καὶ Κληροδοτημάτων οὐδέποτε ἐπελήφθη τῆς ὀργανώσεως τοιούτων ἐκθέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Λ. Κύρκου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 548)18.1.1962 ἔγγραφον ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν, συνημμένως, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς, τὴν ἡμετέραν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 12. 1.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Λ. Κύρκου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1962

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ

Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 195 ἀπὸ 12 Ἰανουαρίου 1962 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Λ. Κύρκου. Αἱ συμφωνίαι τῆς Ζυρίχης καὶ τοῦ Λονδίνου διὰ τῶν ὁποίων ἐρρυθμίσθη τὸ Κυπριακὸν ζήτημα καὶ ἐτέθη τέρμα εἰς τὴν πολυετῆ ἐκείνην καὶ ὀδυνηρὰν ἐκκρεμότητα ποὺ τόσον συνετάραξε καὶ ἐζημίωσε τὴν Ἑλλάδα, συνεζητήθησαν ἐξαντλητικῶς καὶ ἐξητάσθησαν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, ὥστε νὰ παρέλκουν νέαι περὶ αὐτῶν ἐξηγήσεις. Δύο μόνον σημεῖα ἔχουν φαίνεται ἀνάγκην ἐπαναλήψεως, ὅτι χάρις εἰς τὰς συμφωνίας αὐτὰς ἡ Κύπρος ἀπὸ δούλη κατέστη ἀνεξάρτητος καὶ ὅτι ἡ δοθεῖσα λύσις ἀπετέλει κατὰ τὴν χρονικὴν ἐκείνην στιγμὴν καὶ ὑπὸ τὰς κρατούσας τότε διεθνεῖς συνθήκας τὴν εὐνοϊκωτέραν δυνατὴν διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν Ἑλληνικὸν πληθυσμὸν τῆς νήσου. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ συμφωνοῦν ἀπολύτως αἱ περισσότερον παντὸς ἄλλου δικαιούμεναι νὰ κρίνουν οἱ ὑπεύθυνοι καὶ ἐψηφισμένοι ἡγέται τοῦ Κυπριώτου Ἑλληνισμοῦ. Αὐτὰ περὶ τῶν συμφωνιῶν, αἱ ὁποῖαι χαρακτηρίζονται ὑπὸ τῶν κ. κ. ἐρωτώντων βουλευτῶν ὡς «ἀπαράδεκτοι». Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐν Κύπρῳ «δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν», ἡ ὁποία «ὁδηγεῖ εἰς ἀδιέξοδον τὸν Ἑλληνικὸν πληθυσμὸν καὶ εἰς πλήρη κατίσχυσιν τῶν ἀπόψεων τῶν Τουρκοκυπρίων κλπ.» παρατηροῦμεν, ὅτι οἱ ἰσχυρισμοὶ οὗτοι οὐδόλως στηρίζονται εἰς τὰ πράγματα. Ὡς ἀνεμένετο καὶ ὡς εἶναι ἄλλωστε φυσικὸν ἡ νεαρὰ Κυπριακὴ Δημοκρατία ἀντιμετωπίζει κατὰ τὰ πρῶτα της ποικίλλα καὶ δισεπίλυτα προβλήματα. Διὰ τὴν διευθέτησιν τῶν προβλημάτων αὐτῶν καταβάλλεται σοβαρὰ καὶ εἰλικρινὴς προσπάθεια, ἔχομεν δὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ταῦτα θὰ προωθηθοῦν βαθμιαίως πρὸς τὴν ὁριστικὴν λύσιν των. Ἐν τῷ μεταξὺ, ὅμως ἡ ὕπαρξις τῶν εἰρημένων προβλημάτων καὶ αἱ διαφοραὶ ἀπόψεων ἐπὶ ὡρισμένων ἐξ αὐτῶν προκαλοῦν ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ποιάν τινα ἔντασιν εἰς τὰς σχέσεις τῶν δύο Κοινοτήτων, ἡ ὁποία διογκουμένη διὰ τοῦ μεγεθυντικοῦ φακοῦ τῆς ἀρθρογραφίας τοῦ τύπου, λαμβάνει εἰς τὰ ὄμματα τῶν τρίτων διαστάσεις δυσαναλόγους πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ἀνάλογα προβλήματα ἐνεφανίσθησαν καὶ ἐμφανίζονται εἰς πᾶσαν περίπτωσιν δημιουργίας μιᾶς νέας πολιτείας, θὰ ἀπετέλει δὲ παραγνώρισιν τῆς πραγματικότητος νὰ ἀναμένῃ τις ἀπὸ τὴν Κυπριακὴν Δημοκρατίαν, ἡ ὁποία βαρύνεται ἐπιπροσθέτως καὶ μὲ τὸ γεγονὸς τῆς ἐντὸς τῶν κόλπων της ὑπάρξεως οὐχὶ ἀσημάντου μειονότητος, πλήρη ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων της, ἐντὸς τῶν δέκα ὀκτὼ μόλις μηνῶν τοῦ βίου της. Τὰ περὶ ἀδιεξόδου τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τῆς κατισχύσεως τῶν Τουρκοκυπρίων οὐδαμόθεν προκύπτουν, θὰ ἦτο εὐκταῖον, δέ, ἐὰν οἱ ἐρωτῶντες κ. κ. βουλευταὶ ἀνεφέροντο εἰς συγκεκριμένας περιπτώσεις, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ δυνατότης ἀπαντήσεως βάσει ἀδιαμφισβητήτων στοιχείων. Ἐὰν οἱ κ. κ. βουλευταὶ ἀναφέρωνται εἰς τὰς δύο ἀποπείρας μερίδος ἀδιαλλάκτων Τουρκοκυπρίων βουλευτῶν κατὰ Μάρτιον καὶ Δεκέμβριον 1961, ὅπως διὰ τῆς ἀρνήσεώς των νὰ ψηφίσουν ὡρισμένα φορολογικὰ νομοσχέδια ἐπιτύχουν τὰς ἐπιδιωκομένας ὑπ’ αὐτῶν λύσεις ἐπὶ ἄλλων θεμάτων, εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσιν, ὅτι ἀμφότεραι αἱ ἀπόπειραι αὗται ἀπέτυχον, χάρις εἰς τὴν σθεναρὰν ἀντιμετώπισίν των ὑπὸ τῆς Ἑλληνοκυπριακῆς ἡγεσίας, καὶ ὅτι χωρὶς νὰ ὠφελήσουν τὸ παράπαν τοὺς ὑποκινητάς των, τοὺς ἐμείωσαν διεθνῶς εἰς τὰ ὄμματα τῆς παγκοσμίου κοινῆς γνώμης. Οὔτε ἀδιέξοδον προέκυψεν ἐξ αὐτῶν, οὔτε ἀναβίβασις τῶν Τουρκοκυπρίων εἰς θέσιν ρυθμιστοῦ τῆς καταστάσεως, οὔτε παράλυσις τῆς Κρατικῆς δραστηριότητος. Ἀπόδειξις δὲ τούτων εἶναι, ὅτι καὶ ἡ κρατικὴ μηχανὴ ἐξακολουθεῖ νὰ λειτουργῇ ὁμαλῶς καὶ ἡ οἰκονομικὴ καὶ πάσης ἄλλης φύσεως δραστηριότης τοῦ τε Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως συνεχίζεται ἀμείωτος. Τὸ γεγονὸς δέ, ὅτι καὶ αἱ ἐπιδιώξεις τῶν ἀδιαλλάκτων Τουρκοκυπρίων ἐπὶ τῶν ὑφισταμένων βασικῶν θεμάτων, οὐδόλως μετεβλήθησαν διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι δὲν ἐπετεύχθησαν, ἀποτελεῖ σαφῆ ἔνδειξιν περὶ τοῦ μέτρου τῆς ἐπικρατήσεως τῶν ἀπόψεών των καὶ τῆς ἀποστάσεως, ἡ ὁποία τοὺς χωρίζει ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ ρυθμιστοῦ τῆς καταστάσεως. Ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις προωθεῖ σχέδιον διχοτομήσεως τῆς Κύπρου ἐπὶ οὐδενὸς στοιχείου ἢ ἔστω καὶ ἀορίστου ἐνδείξεως στηρίζεται. Ἀντιθέτως, πλεῖστα ἔχομεν στοιχεῖα περὶ τῆς σώφρονος ἐν προκειμένῳ πολιτείας τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως, καὶ τῆς ὑποστηρίξεως, ἣν αὕτη παρέχει πρὸς τὴν μετριοπαθῆ ἐν τῇ νήσῳ Τουρκικὴν παράταξιν. Συναφεῖς καὶ ἀρκετὰ χαρακτηριστικαὶ εἶναι αἱ ἀπὸ 1.2. 1962 δηλώσεις τοῦ Τούρκου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν πρὸς ἀνταποκριτὴν Τουρκοκυπριακῆς ἐφημερίδος, περιλαμβάνουσαι, ἐν γενικαῖς γραμμαῖς τὰ ἑξῆς: «Ὁ Τουρκικὸς λαὸς τῆς «Κύπρου» δὲν πρέπει ν’ ἀνησυχῇ.................... ἡ ἀνατροπὴ τῶν συμφωνιῶν δὲν θὰ ἀποβῇ πρὸς ὄφελος οὐδενὸς........ ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα δὲν εἶναι ἀπαρχὴ μιᾶς νέας τρομοκρατίας. Αὐτὸ δὲν δυνάμεθα οὔτε κἂν νὰ τὸ σκεφθῶμεν.......... Μερικοὶ νομίζουν, ὅτι ὁ Τοῦρκος Πρέσβυς (ἐν Κύπρῳ) ὀφείλει νὰ ὑπηρετῇ μόνον τοὺς Τουρκοκυπρίους, ἐνῷ καθῆκον του εἶναι ν’ ἀκολουθῇ μίαν πολιτικὴν συμβιβασμοῦ........». Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις παρακολουθεῖ ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὰς ἐν Κύπρῳ ἐξελίξεις καὶ ἐκδηλώνει ποικιλοτρόπως τὸ στοργικὸν αὐτῆς ἐνδιαφέρον διὰ τὴν εὐημερίαν καὶ τὸ μέλλον τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τῆς νήσου. Αἱ σχέσεις μας μετὰ τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ, οἰκονομικοῦ καὶ μορφωτικοῦ πεδίου καθίστανται συνεχῶς στενώτεραι. Μόλις προσφάτως ἐχορηγήσαμεν πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κοινότητα σημαντικὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ £ 1.700.000 ὑπὸ μορφὴν ἐξαιρετικῶς εὐνοϊκοῦ δι’ αὐτὴν δανείου. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς μορφωτικὰς τεχνικὰς καὶ ἄλλας παρεμφεροῦς φύσεως σχέσεις μας μετὰ τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας αὗται καθίστανται καθημερινῶς στενώτεραι, ἔκδηλος δὲ εἶναι ἐν τῇ νήσῳ ἡ ἠθικὴ καὶ ὑλικὴ συμπαράστασις ἡμῶν, εἰς αὐτοὺς τοὺς τομεῖς. Οὕτω προκύπτει ἐκ τῶν ἀνωτέρω σαφῶς, ὅτι ἡ ἀπὸ 12.1 1962 ἐρώτησις τῶν κ. κ. βουλευτῶν τῆς ἀριστερᾶς παρατάξεως, στηρίζεται εἰς ἐντελῶς ἐσφαλμένας ἀπόψεις οὐδόλως ἀνταποκρινομένας πρὸς τὰ πράγματα. VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Γ. Τσαρουχᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ν. Τσόχα, ἐν σχέσει μὲ ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας τῶν καπνεργατῶν κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὰ ἀσφαλιστικῆς φύσεως θέματα τῶν Καπνεργατῶν, ἐπέσυραν πάντοτε τὸ ὅλως ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον τῆς Πολιτείας. Εἰδικώτερον αἱ ὑπὸ τῆς συγχωνεύσεως τοῦ Τ.Α.Κ. εἰς τὸ Ι. Κ.Α. γενόμεναι ρυθμίσεις τῶν συναφῶν θεμάτων, τῶν ἀφορώντων τόσον τοὺς ἠσφαλισμένους, ὅσον καὶ τοὺς συνταξιούχους Καπνεργάτας, διαπνέονται ἀπὸ πνεῦμα εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως τῶν Καπνεργατῶν, ἐν ὄψει καὶ τῶν συνθηκῶν ἀπασχολήσεώς των. Διὰ τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ ἐσχάτως ψηφισθέντος Ν. Δ)τος 4104)60 ἱκανοποιήθησαν τὰ βασικὰ ἀπομείναντα αἰτήματα τῶν Καπνεργατῶν. Εἰδικώτερον διὰ τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ)τος ὡρίσθη, ὅτι, ἠσφαλισμένοι τοῦ Ι.Κ.Α. τέως Καπνεργάται τυχόντες ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως, κατὰ τὰς διατάξεις τῆς παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. 2348)53 ἢ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2519)53, δικαιοῦνται μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας των, προκειμένου περὶ ἀρρένων ἢ τοῦ 60οῦ προκειμένου περὶ θηλέων, νὰ συνυπολογίζωσι τὰς τυχὸν ἐπὶ πλέον τῶν 2.699 πραγματοποιηθείσας παρ’ αὐτῶν, πρὸ τῆς συγχωνεύσεως τοῦ Τ.Α.Κ. εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἡμέρας ἐργασίας ὡς καπνεργάτου καὶ διὰ τὴν θεμελίωσιν δικαιώματος συντάξεως γήρατος ἐκ τοῦ Ι.Κ.Α., ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ συνυπολογισμοῦ τῶν ἡμερῶν τούτων συμπληροῦν τὰς ὑπὸ τῆς νομοθεσίας τοῦ Ι.Κ.Α. ὁριζομένας ἡμέρας ἐργασίας, ἐξ ὧν 400 τοὐλάχιστον ἀπὸ τῆς συγχωνεύσεως μέχρι τῆς ὑποβολῆς τῆς περὶ ἀπονομῆς συντάξεως αἰτήσεώς των. Διὰ τῆς παρ. 3 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, παρεσχέθη νέα ἑξάμηνος προθεσμία πρὸς ὑποβολὴν αἰτήσεως δι’ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν εἰς Καπνεργάτας τοὺς ἕνεκα νόσου ἢ στρατεύσεως μὴ δυνηθέντας ἐμπροθέσμως νὰ ὑποβάλωσι τὴν περὶ ἀποζημιώσεως αἴτησιν. Ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυπουμένη ἄποψις, ὅπως συνταξιοδοτηθοῦν ὅλοι οἱ Καπνεργάται —τριαι τοῦ πρώην Τ.Α.Κ. ἀνεξαρτήτως προϋποθέσεων εἶναι προφανές, ὅτι ἐπιδιώκει ἀφ’ ἑνὸς τὸν πλήρη παραμερισμὸν στοιχειωδῶν ἀρχῶν τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, μὲ ἀνυπολογίστους δυσμενεῖς οἰκονομικὰς ἐπιπτώσεις ἐπὶ τοῦ Ι.Κ.Α., καὶ τῶν λοιπῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως καὶ ταὐτοχρόνως πλήρη διάβρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας, πρᾶγμα, ποὺ θὰ εἶχε τοὺς πλέον δυσμενεῖς ἀντικτύπους ἐπὶ τῶν συμφερόντων τοῦ συνόλου τῶν ἐργαζομένων, ἠσφαλισμένων ἢ συνταξιούχων. Τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας τῶν Καπνεργατῶν ἐκδηλοῦται συνεχὲς καὶ ἀδιάλειπτον. Καὶ κατὰ πρῶτον λόγον ἐπεδιώχθη ἡ αὔξησις τῶν εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως, ἰδίᾳ κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας, καθ’ οὓς ἐντείνεται ἡ ἀνεργία εἰς τὰ Καπνεργατικὰ Κέντρα. Τοῦτο ἐπετεύχθη διὰ τῆς χρηματοδοτήσεως κοινωφελῶν ἔργων πρὸς ἀπασχόλησιν ἀνέργων, διὰ κεφαλαίων τοῦ Ο.Α. Α.Α. Ἡ χρηματοδότησις αὕτη ἰδίᾳ διὰ τὰ μεγάλα Καπνεργατικὰ Κέντρα προσέλαβε τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν ἔκτασιν. Διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν διατίθενται κατ’ ἔτος ἱκανὰ ποσὰ ἐν σχέσει πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἠσφαλισμένων καὶ πρὸς τὸ ὕψος τῶν καταβαλλομένων ὑπ’ αὐτῶν εἰσφορῶν εἰς τοὺς φορεῖς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ δὴ τῶν τῆς ἀνεργίας καὶ μὲ προέχον κριτήριον τὴν κοινωνικὴν ἀλληλεγγύην, ἐξασφαλιζομένου οὕτω ἀξιολόγου συμπληρωματικοῦ βιοποριστικοῦ εἰσοδήματος εἰς ἱκανὸν ἀριθμὸν Καπνεργατῶν. Κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον πλέον τῶν γενικῶν ὡς ἀνωτέρω μέτρων ἐκτάκτου ἀπασχολήσεως καὶ τακτικῆς ἐπιδοτήσεως, συνεχίσθη καὶ ἡ ἔκτακτος ἐπιδότησις τῶν καπνεργατῶν, ἡ ὁποία ὑπολογίζεται νὰ ἔχῃ ἀντίστοιχα ἂν ὄχι ἀνώτερα ἀποτελέσματα τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἡ ἀπόφασις ἡμῶν, περὶ ἐκτάκτου ἐπιδοτήσεως ὥρισε κατὰ πολὺ μειωμένας πρὸς τὸ παρελθὸν προϋποθέσεις. Οὕτω ἐνῷ κατὰ τὸ παρελθὸν προεβλέπετο παγίως ἡ πραγματοποίησις ἑβδομήκοντα (70) ἡμερομισθίων ἐντὸς τῆς περιόδου καπνεργασίας, νῦν διὰ πρώτην φορὰν ὡρίσθη πραγματοποίησις τριάκοντα ἡμερῶν ἐργασίας (30). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ ὅρων ἐργασίας προσωπικοῦ καπναποθηκῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἐρώτησις τῶν κ. κ. βουλευτῶν σημειοῖ, ὅτι ὁ Κανονισμὸς εἶναι ἀναχρονιστικός, χωρὶς νὰ ἀναφέρῃ εἰς ποῖα σημεῖα καὶ διὰ ποίους λόγους χαρακτηρίζει οὕτω τὸν Κανονισμόν, λαμβανομένου μάλιστα ὑπ’ ὄψει, ὅτι ἡ ἐργασία τῶν καπνεργατῶν ὡς ἐποχιακὴ παρουσιάζει ἰδιομορφίαν καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ διέπεται ὑπὸ εἰδικῶν διατάξεων. Ὡς πρὸς τὸ αἴτημα περὶ συνάψεως νέας συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων τῶν Καπνεργατῶν καὶ Καπνεργατριῶν, τοῦτο ἀποτελεῖ θέμα δυνάμενον νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ ρυθμισθῇ προσηκόντως μόνον κατὰ τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου 3239)55 διαγραφομένην διαδικασίαν, ἤτοι διὰ τῆς διεξαγωγῆς διαπραγματεύσεων ἀπ’ εὐθείας μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων ἐργατικῶν καὶ ἐργοδοτικῶν Ὀργανώσεων καὶ ἐν ἀποτυχίᾳ τῶν διαπραγματεύσεων τούτων διὰ τῆς αἰτήσεως ἑνὸς ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων μερῶν, μεσολαβήσεως ἡμῶν πρὸς παραπομπὴν τῆς διενέξεως εἰς ὑποχρεωτικὴν διαιτησίαν. Τοιαύτη αἴτησις μεσολαβήσεως δὲν ὑπεβλήθη ἡμῖν μέχρι τοῦδε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα, Κ. Χιωτάκη, Α. Γιάννου, Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1457 ἀπὸ 8.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Καίτοι κατ’ ἀρχὴν τὰ ἐν αὐτῇ ἐπικαλούμενα στοιχεῖα τοῦ ΙΚΑ ἀναφέρονται εἰς περιωρισμένον ἀριθμὸν βιομηχανικῶν ἐργατῶν (13.000–14.000) 85 Ἐπιχειρήσεων τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν μόνον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν συνεπῶς νὰ θεωρηθοῦν ὡς ἀπεικονίζοντα τὴν πραγματικότητα, ἐν τούτοις καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν στοιχείων τὰ συμπεράσματα τῶν ἐρωτώντων κ.κ. βουλευτῶν ἐλέγχονται ἀνακριβῆ. Οὕτως ἡ μὲν γενικὴ αὔξησις τῶν γενικῶν κατωτάτων ὁρίων ἡμερομισθίων βάσει τῶν Ἐθνικῶν συλλογικῶν συμβάσεων τοῦ 1960 συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ ἐκ μιᾶς δρχ. ἐπιδόματος ἄρτου ἀνέρχεται εἰς 11,5% περίπου. Ἄν δὲ τὸ ἐπίδομα τοῦτο, τοῦ ὁποίου ἔτυχον πάντες οἱ ἐπὶ ἡμερομισθίῳ ἀμειβόμενοι μισθωτοὶ ἀνεξαρτήτως ὕψους καταβαλλομένου ἡμερομισθίου προστεθῇ εἰς τὸ μέσον ἡμερομίσθιον τοῦ Ἰουνίου 1961 τῶν δρχ. 62,81 δεδομένου, ὅτι διὰ τὸν μῆνα Ἰούλιον, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἀπεικονίζετο ἡ ἐπίπτωσις ἐκ τῆς αὐξήσεως ταύτης δὲν ὑπάρχουν εἰσέτι στοιχεῖα ἔχομεν γενικὴν αὔξησιν τοῦ γενικοῦ μέσου ὅρου τῶν καταβληθέντων ἡμερομισθίων μεταξὺ Ἰουνίου 1960 καὶ Ἰουνίου 1961 κατὰ 7,3%, λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸν Ἰούνιον τοῦ 1961 δὲν εἶχεν εἰσέτι ὁλοκληρωθῆ ὁ κύκλος τῶν διὰ κλαδικῶν συλλ. συμβάσεων χορηγουμένων αὐξήσεων ἐπὶ τῶν ἡμερομισθίων, ὁ ὁποῖος ἐπακολουθεῖ μεθ’ ἑκάστην ἀναπροσαρμογὴν τῶν γενικῶν κατωτάτων ἡμερομισθίων καὶ δὴ κατὰ κανόνα μὲ ἀναδρομικὴν ἰσχὺν δύναται βασίμως νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι κατὰ τὸ ποσοστὸν τῆς αὐξήσεως τῶν γενικῶν κατωτάτων ὁρίων ἡμερομισθίων περίπου προσηυξήθησαν καὶ τὰ ἡμερομίσθια τῶν λοιπῶν μισθωτῶν. Ἡ βασιμότης τοῦ ἰσχυρισμοῦ μας τούτου καταδεικνύεται διὰ τῆς ἀντιπαραβολῆς τῶν ἐκ τῶν ἀπολογιστικῶν καὶ προϋπολογιστικῶν στοιχείων τοῦ ΙΚΑ προκυπτόντων γενικῶν μέσων ὅρων ἡμερομισθίων πάντων τῶν ἠσφαλισμένων καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν. Οὕτω, ἐνῷ τὸ μέσον ἡμερομίσθιον διὰ τὸ ἔτος 1960 ἀνῆλθεν εἰς δρχ. 70 διὰ τὸ ἔτος 1961 ὑπολογίζεται κατὰ τὰ μὴ πλήρως ἐλεγχθέντα εἰσέτι στοιχεῖα εἰς δρχ. 76 προϋπελογίσθη δὲ διὰ τὸ ἔτος 1962, ὅτι τελικῶς θὰ διαμορφωθῇ περὶ τὰς 82 δρχ. Κατ’ ἀκολουθίαν μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1960 καὶ 1961 ἡ αὔξησις τοῦ μέσου ὅρου ἡμερομισθίων ὑπολογίζεται εἰς 8,5 μὲ τὴν προοπτικὴν νὰ ἀνέλθῃ αὕτη μέχρι τέλους τοῦ τρέχοντος ἔτους εἰς ποσοστὸν 17%. Περαιτέρω γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν στατιστικῶν στοιχείων τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. διὰ τὴν ὀρθότητα τῶν ὁποίων ἐξακολουθοῦμεν νὰ διατηρῶμεν τὰς ἐπιφυλάξεις μας, προκύπτει ἡ οὐσιαστικὴ βελτίωσις τοῦ ἐπιπέδου τῶν ἡμερομισθίων κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Οὕτω τὸ ὑπολογιζόμενον ὑπ’ αὐτῆς ἔλλειμα τῶν οἰκογενειακῶν προϋπολογισμῶν μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1954 καὶ Ἰουνίου 1961 φέρεται περιορισθὲν διὰ μὲν τὸν ἀνειδίκευτον ἐργάτην ἀπὸ 34,9% εἰς 24,1%, διὰ δὲ τὴν 3μελῆ οἰκογένειαν τεχνίτου ἀπὸ 48,7% εἰς 32,8%, χωρὶς νὰ ὑπολογίζηται ἡ ἀσφαλῶς ἐπελθοῦσα περαιτέρω μείωσις τούτου ἐκ μόνης τῆς χορηγήσεως τοῦ ἐκ 1 δραχμῆς ἐπιδόματος ἄρτου. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καθίσταται προφανές, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἡ αὔξησις τοῦ ἐπιπέδου τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων διὰ τοῦ συστήματος τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς διαιτησίας ὑπῆρξεν ἡ προσήκουσα οὐσιαστικὴ καὶ ἀνάλογος πρὸς τὸν ρυθμὸν αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος, θέλει δὲ συνεχισθῆ καὶ εἰς τὸ μέλλον μὲ τὸν αὐτὸν ρυθμόν. Δὲν βλέπομεν, ὅθεν, τὴν ἀνάγκην προσφυγῆς εἰς τὸ ἐξουσιαστικὸν σύστημα καὶ τὴν διὰ νόμου γενικὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ἡ ὁποία πέραν τῶν γενικωτέρων κινδύνων διαταραχῆς τῆς νομισματικῆς καὶ τιμαριθμικῆς σταθερότητος, οὓς ἐγκλείει εἰς βάρος τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου θέλει τελικῶς ἀπολήξει εἰς βάρος αὐτῶν τούτων τῶν ἐργαζομένων, δεδομένου, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ ἓν τοιοῦτον μέτρον ἀνασχετικὸν φραγμὸν εἰς τὴν ὑπὸ τῶν ἐργοδοτῶν χορήγησιν οἰκειοθελῶν αὐξήσεων καὶ δι’ αὐτῶν ἀξιολόγησιν τῆς ἐργασίας ἐν ἑκάστῃ συγκεκριμένῃ περιπτώσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα, Β. Ἐφραιμίδη, Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1460)8.2.1962 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς ὑπὸ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 388)1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 8 παρ. 5 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 892 75)Ε.2851) 13.12.1961 ὑμετέρας ἀποφάσεως «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ ΙΚΑ Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ χορηγήσεως δώρου ἑορτῶν εἰς ἐργατοτεχνίτας οἰκοδόμους» προβλέπεται ἡ ἔκδοσις ἑτέρας ἀποφάσεως, δι’ ἧς θέλουσι καθορισθῆ ἡ ἡμερομηνία ἐνάρξεως χορηγήσεως παρὰ τοῦ Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ τοῦ δώρου τῶν οἰκοδόμων, ὁ καθορισμὸς τοῦ ὕψους αὐτοῦ, ὁ τρόπος καὶ ὁ χρόνος καταβολῆς καὶ λεπτομερέστερον τὰ δικαιούμενα πρόσωπα. Πάντως ἐφ’ ὅσον ἡ ἀντίστοιχος ἐκ 13% κράτησις ἰσχύει ἀπὸ 1.1.1962 καὶ δοθέντος, ὅτι οὕτω καλύπτεται χρονικὸν διάστημα ἡ ἐντὸς τοῦ ὁποίου πραγματοποιουμένη ἀπασχόλησις, ἀποτελεῖ στοιχεῖον ὑπολογισμοῦ τοῦ δώρου τοῦ Πάσχα, προκύπτει καὶ ἐκ τῆς σχετικῆς πρὸς τὸ δῶρον τῶν οἰκοδόμων ἀνακοινώσεως τοῦ ΙΚΑ τῆς δημοσιευθείσης εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον τῆς 13ης καὶ 14ης Νοεμβρίου 1961, εἶναι αὐτονόητον, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τοῦ Πάσχα 1962 κατὰ τὰ ὁρισθησόμενα ὑπὸ τῆς ρηθείσης εἰδικῆς ἀποφάσεως, ἥτις θέλει ἐκδοθῆ εἰς τὸν κατάλληλον χρόνον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ν. Τσόχα. Ἐπὶ ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 422 βουλευτῶν σχετικῶς μὲ ἀπεργιακὴν ἐκδήλωσιν Ἑλλήνων ἐργατῶν ἐν Δυτικῇ Γερμανίᾳ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 8.2.1962 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Αὐγεροπούλου καὶ Ν. Τσόχα καταχωρισθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 422 εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 1602)10.2.1962 ἐγγράφου ὑμῶν σχετικῶς μὲ τὴν διαταχθεῖσαν ἀπέλασιν 17 Ἑλλήνων ἐργατῶν ἐκ Δυτικῆς Γερμανίας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς τὰ ἑξῆς: Εἰς τὸ HELLEBROW ἐργοστάσιον τῆς Ἑταιρείας ΒΟΛΚΟ ἀπασχολοῦνται 54 Ἕλληνες ἐργάται. Οἱ 40 ἐκ τούτων τὴν 16.1.1962 ἐκήρυξαν ἀπεργίαν ζητοῦντες αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν των, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἐν λόγῳ ἐργάται εἶχον ὑπογράψει συμβόλαια χρονικῆς διαρκείας ἑνὸς ἔτους δεσμευόμενοι δι’ αὐτῶν. Περὶ τῆς τοιαύτης ἐκδηλώσεως ἔλαβε γνῶσιν τὸ ἐν Στουτγάρδῃ Κλιμάκιον τῆς ἐν Δυτικῇ Γερμανίᾳ Ἑλληνικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ὁποῖον μετεκίνησεν ὑπάλληλόν του πρὸς τὴν περιφέρειαν ταύτην. Ὁ ὑπάλληλος τοῦ Κλιμακίου ἀφιχθεὶς εἰς HELLEBROW εὑρέθη πρὸ δημιουργουμένης καὶ ἐκρηκτικῆς καταστάσεως. Οἱ ἐργάται εἶχον θραύσει τὰ ἔπιπλα καὶ σκεύη τῆς κατοικίας των, συνεπεία δὲ τούτου καὶ τῆς ἐν γένει τακτικῆς τῶν ἀπεργησάντων ἡ Γερμανικὴ Ἐπιχείρησις ἐζήτησε τὴν παρέμβασιν τῆς Ἀστυνομίας καὶ ταὐτοχρόνως ἔλαβε τὸ μέτρον τῆς ἀπολύσεως 25 ἐκ τῶν ἀπεργησάντων Ἑλλήνων ἐργατῶν καὶ ἐργατριῶν. Παρὰ τὴν παρέμβασιν τοῦ ὡς ἄνω Κλιμακίου ἐκ τῶν ὡς ἄνω 25 ἐργατῶν καὶ ἐργατριῶν καὶ ἐπὶ συνόλου 40 ἀπεργησάντων δὲν ἐπετεύχθη ὁ περιορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀπολυομένων παρὰ κατὰ 8 μόνον. Ἤτοι τελικῶς ἀπελύθησαν παρὰ τῆς ἐπιχειρήσεως 17 πρόσωπα, ἐκ τῶν ὁποίων (8) ὀκτὼ ἀνδρόγυνα καὶ (1) μία ἀνύπανδρος γυνή. Ἡ ἀπέλασις ἐκ Γερμανίας ἦτο, συνεπείᾳ τῆς καταγγελίας ὑπαιτιότητί των τοῦ συμβολαίου ἐργασίας καὶ ἐκ τούτου ἡ ἐμμονὴ εἰς τὸ μέτρον ἀπὸ Γερμανικῆς πλευρᾶς ἦτο ἀπόλυτος. Καὶ ταῦτα κατὰ τὰς μέχρι τοῦδε ἐκ τῶν ἐκεῖ Ἑλληνικῶν ὀργάνων πληροφορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 890)638)26.1.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ν. Τσόχα, Μ. Σβώλου καὶ Θ. Παππᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν αὔξησιν τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων τῶν μισθωτῶν, θέλομεν, ὡς περαιωθῇ ἡ σχετικὴ διαδικασία, ἀνακοινώσει καὶ εἰς τὸ Σῶμα τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου δοθείσας λύσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1249)3.2.62 ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ ἐπὶ τῆς ἀπὸ 1)2)62 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Τσόχα καὶ Ε. Σακελλάρη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἔκτακτον ἐπιδότησιν τῶν μισθωτῶν τῆς ἐν Βόλῳ Κλωστοϋφαντουργίας «Παπαγεωργίου», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ σχετικῆς ἡμῶν ἀποφάσεως ἐνεκρίθη ἡ ληφθεῖσα ὑπὸ τοῦ Δ. Σ. τοῦ ΟΑΑΑ σχετικὴ ἀπόφασις διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ἐπιδοτήσεως καὶ τὴν καταβολὴν τῆς ἐκτάκτου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς Χριστουγέννων 1961 οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τοὺς μισθωτοὺς τῆς ἐν λόγῳ Κλωστοϋφαντουργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1962

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ὁ κ. Εὐαγγελίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀναφερομένης εἰς τὸ ποσὸν τῶν πιστώσεων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ δημοσίων ἐπενδύσεων κλπ.

§4Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἑκάστοτε ἐξαγγέλλονται προγράμματα δημοσίων ἐπενδύσεων. Θὰ ἠθέλαμεν νὰ γνωρίζωμεν διὰ τὰ προγραμματισθέντα ἔργα τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1960 τί ποσὰ ἐβεβαιώθησαν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων τοῦ ἔτους τούτου καὶ τί ποσὰ παρέμειναν ἀδιάθετα. Ἐπίσης τὸ αὐτὸ καὶ τὸ ἔτος 1961, διὰ νὰ γνωρίζωμεν τὶ ποσὰ διετέθησαν διὰ τὰ ἔτη αὐτὰ καὶ ἐὰν τὸ τυχὸν ἀπομεῖναν ἀδιάθετον ὑπόλοιπον, θὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1962.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§6Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Ὑφ. Συντ.). Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ ἔτος 1960, ἡ χρηματοδότησις τοῦ προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 4306 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἔναντι αὐτῶν τὸ σύνολον πραγματοποιηθεισῶν πληρωμῶν ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 4.122 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Διὰ τὸ 1961, οἱ ἀντίστοιχοι ἀριθμοὶ εἶναι 5.238 ἑκατ. δραχμῶν καὶ 5.030 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Δὲν ἀντελήφθην τὸ δεύτερον μέρος τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου, ἐὰν αὕτη ἀφορᾷ εἰς τὴν μεταφορὰν τῶν μὴ πραγματοποιηθέντων πιστώσεων ἔργων εἰς τὸ τρέχον ἔτος, νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι τὰ ποσὰ αὐτὰ θὰ μεταφερθοῦν εἰς τὸ πρόγραμμα 1962. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τονίσω, εἶναι, ὅτι κατὰ τὰ δύο αὐτὰ ἔτη τὸ ποσὸν τῶν πραγματοποιηθεισῶν πληρωμῶν ὑπῆρξεν ἀρκετὰ ἱκανοποιητικὸν καὶ τὸ πρόγραμμα τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων βαδίζει ἀρκετὰ ἱκανοποιητικά.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τῶν κ. κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἡ ἀφορῶσα τὴν δημοσίευσιν τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς τελευταίας ἀπογραφῆς, διαγράφεται ὡς ἄνευ περιεχομένου, μετὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν ἀποτελεσμάτων ἀπογραφῆς. Ὁ κ. Χ. Ἀποστολάκος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀναφερομένης εἰς τὴν ἐπίλυσιν αἰτημάτων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ συνταξιούχων κλπ.

§8Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν ἐρώτησίν μου αὐτήν, μαζὶ μὲ ἄλλας παρεμφερεῖς ἐρωτήσεις ἀφορώσας τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ὑπέβαλον ὡς κυβερνητικὸς βουλευτής. Σήμερον —οὐσία ἀπὸ ἡμέρας— ἀπεχώρησα καὶ ἐμπράκτως ἐκ τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως συνεπεία αὐτῶν τῶν γεγονότων καὶ ἀνηγγέλθη ἡ διαγραφή μου διὰ τοῦ τύπου ἐκ τοῦ κυβερνῶντος κόμματος. Θὰ κανονίσω τὴν θέσιν μου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐντὸς τῆς αὔριον. Τοῦτο ὅμως δὲν ἔχει σημασίαν ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα σήμερα εἶναι, νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ, ἐὰν σκέπτεται συντόμως νὰ προβῇ εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὡς τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν καὶ τῶν συντάξεων τὴν ὁποίαν ζητεῖ ἡ Α.Δ.Ε.Δ.Υ. ἀπὸ πέρυσι τὴν θέσπισιν τῆς 35ετίας διὰ τοὺς ἀνωτέρους βαθμούς, θεσμὸν τὸν ὁποῖον ρητῶς εἶχε ὑποσχεθῆ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ ἔτους, εἰς τὴν ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν τοῦ Κώδικος διὰ τοὺς συνταξιούχους καὶ εἰς τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Κύριε Πρόεδρε, δὲν σᾶς διαφεύγει, οὔτε καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν διαφεύγει τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἀπεργία ἤρχισεν καὶ συνεχίζεται, ὅτι ὁ συνδικαλισμὸς τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων φυλακίζεται καὶ ὅτι εὑρισκόμεθα ἐπάνω εἰς ἕνα καμίνι. Νομίζω, ὅτι ἐὰν ὑπάρξῃ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως εὐνοϊκὴ πρὸς τὰ ζητήματα αὐτὰ —καὶ ἡ ἀπάντησις δὲν δίδεται, εἴτε διὰ διαγραφῶν ἀνυπάρκτων, εἴτε διὰ φυλακίσεων καὶ ποινικῶν διώξεων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιέζονται, διὰ νὰ καταφύγουν εἰς αὐτὰ τὰ μέτρα, ὡς μέτρα ἀμύνης των— εἶναι δυνατὸν νὰ προλάβωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μοιραίως θὰ συμβῇ ἐντὸς ὀλίγον ἀπὸ τὴν ἔκρηξιν τοῦ ἡφαιστείου τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς δὲν ἔχω νὰ προσθέσω οὐδὲν ἄλλο, ἀλλὰ ἀναμένω τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως.

§9Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψουν, οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ θίξω τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὰς σχέσεις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Ἀποστολάκου πρὸς τὴν Ε.Ρ.Ε. Δὲν ἐνδιαφέρει αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ τρόπον ἄμεσον τὴν Βουλήν. Γίνεται συζήτησις, ἡ ὁποία εἶναι συνδεδεμένη ὀργανικῶς καὶ νομικῶς μὲ τὰς ἐρωτήσεις καὶ ὡς γνωστόν, αἱ ἐρωτήσεις τίθενται κατὰ τρόπον ἀντικειμενικόν, μὴ συνδιαζομένου τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ περιεχόμενον τῆς ἐρωτήσεως μὲ τὴν θέσιν τὴν πολιτικὴν οἱουδήποτε ἐκ τῶν κυρίων βουλευτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ἀποστολάκος ἔθεσεν ἕνα πάρα πολὺ γενικὸν ἐρώτημα. Δὲν περιωρίσθη εἰς τὸ νὰ ἐπισημάνῃ εἰδικὴν περίπτωσιν, ἀλλὰ ἐθεώρησε, παρασυρόμενος κατὰ τρόπον, τὸν ὁποῖον θεωρῶ θεμιτόν, ἀπὸ τὴν ἰδιότητα, τὴν ὁποίαν εἶχε πρὶν ἢ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον νὰ προβῇ εἰς τὴν γενίκευσιν τῆς ἐρωτήσεως, εἰς τὴν γενίκευσιν τοῦ θέματος καὶ νὰ εἴπῃ: Πότε ἐπὶ τέλους ἡ Κυβέρνησις θὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ αἰτήματα τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων; Ἐφ’ ὅσον θέτει τοιοῦτον ἐρώτημα ἀπαντῶ: Καὶ πότε δὲν ἐπελήφθη θεμάτων τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἡ Κυβέρνησις; Καὶ εἰς ποίας καὶ πόσας περιπτώσεις δὲν ἱκανοποίησε κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν τὰ αἰτήματα τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων; Σεῖς, ἀξιότιμε κ. συνάδελφε, ὡς Πρόεδρος τῆς Α.Δ.Ε.Δ.Υ., εἴχετε ἐπανειλημμένως διαπραγματευθεῖ, ἐὰν ἐπιτρέπεται ἡ λέξις, τὴν ἐπετρέψαμεν ἡμεῖς, ὡς Κυβέρνησις, λόγῳ τῆς στοργῆς μας πρὸς τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους, διεπραγματεύθητε ἐπανειλημμένως καὶ μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ μὲ ἐμὲ καὶ μὲ τοὺς ἑκάστοτε Ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰδικώτερον μὲ τὸν νῦν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Παπακωνσταντίνου κατὰ τὸ διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ἦτο Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διεπραγματεύθητε θέματα τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων πάντοτε μὲ τρόπον, ὁ ὁποῖος κατεδείκνυε τὸ μέγεθος καὶ τῆς ἰδικῆς σας στοργῆς, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀντίστοιχον τοὐλάχιστον μέγεθος τοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ τῆς στοργῆς τῆς Κυβερνήσεως συγκεκριμένως καὶ τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐμοῦ. Εἰς τὸ ἐρώτημα, λοιπόν, τὸ γενικόν, τὸ ὁποῖον θέτετε δὲν χωρεῖ, παρὰ μόνον ἡ παραπομπὴ εἰς τὸ παρελθόν, παραπομπὴ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ἑξῆς: ὑπὸ τὴν ἔννοιαν παραπομπῆς καταδεικνυούσης, ὅτι εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, ἢ σχεδὸν εἰς ὅλας, ὑπῆρξε πλήρης ἡ κατανόησις τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ὁσάκις ἡ Κυβέρνησις ἀναγκάζεται νὰ λέγῃ εἰς τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους, ὅτι ἕνα θέμα των δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ σήμερον, ὅτι ἕνα πρόβλημά των δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ σήμερον, οὐδέποτε συνεδύασε τὴν ἄρνησιν αὐτὴν μὲ πνεῦμα δογματικόν. Αὐτὸ δὲ ὀφείλουν νὰ τὸ γνωρίζουν ἅπαντες οἱ Δημόσιοι Ὑπάλληλοι καὶ ὀφείλετε κατ’ ἐξοχήν, ἀξιότιμε κ. συνάδελφε, νὰ τὸ γνωρίζητε σεῖς. Καὶ πόσας ὥρας δὲν ἀφιέρωσεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἠσκεῖτε τὰ καθήκοντα τοῦ Προέδρου τῆς ΑΔΕΔΥ καὶ πόσας ὥρας καὶ ἡμέρας καὶ νύκτας ἀκόμη, ὅπως ἐνθυμεῖσθε, δὲν ἀφιέρωσεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν διερεύνησιν τῶν λεπτοτάτων αὐτῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι συνυφασμένα μὲ τὴν ζωήν, μὲ τὴν ὑπόστασιν καὶ μὲ τὴν ἀπόδοσιν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων! Ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει τὸ δικαίωμα τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων νὰ εὔχωνται τὴν καλλιτέρευσιν τῆς θέσεώς των. Ἀλλοίμονον, ἂν δὲν ἀνεγνώριζε τοιοῦτόν τι. Προχωρεῖ καὶ πέραν αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις, καὶ θεωρεῖ, ὅτι ὁ Δημόσιος Ὑπάλληλος προσφέρων αὐτὴν τὴν πολύτιμον προσφοράν, τὴν ὁποίαν προσφέρει εἰς τὸ Ἔθνος καὶ εἰς τὸν λαόν, ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ νὰ παραπονῆται. Τὶ λέγει ἡ Κυβέρνησις; Ὅτι καὶ ὅταν παραπονεῖται καὶ ὅταν δικαίως παραπονεῖται καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησίς του, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὴν κορυφὴν τῆς πυραμίδος, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ἐντεταγμένος. Ὑποχρεωμένη, λόγῳ τῆς ἐκτιμήσεως γενικωτέρων περιστάσεων, περιστάσεων συνδεομένων μὲ τὴν ζωὴν αὐτοῦ τούτου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δίδῃ μίαν ἀπάντησιν ἀναβλητικήν, ἢ παρακαλεῖ, ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ μὴ ἐμμείνουν οἱ ὑπάλληλοι εἰς τὴν ἐντὸς προθεσμίας, ἐντὸς ὡρισμένων ἡμερῶν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων των, πρέπει νὰ γίνεται σεβαστὴ ἡ ἄποψίς της ἀπὸ ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους ὁ λαὸς καὶ τὸ ἔθνος ἔχουν ἐμπιστευθῆ τὴν διαχείρισιν δημοσίων λειτουργημάτων. Ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους ἱκανοὺς νὰ ἐκτιμήσουν πέραν τῶν ἀτομικῶν των ἀναγκῶν καὶ τῶν οἰκογενειακῶν των ἀναγκῶν, τὰς ἀνάγκας τοῦ συνόλου. Ἐν ὄψει τῶν ἀναγκῶν αὐτοῦ τοῦ συνόλου, εἶναι πολλάκις ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ εἰς τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους νὰ ἀναμείνουν. Καὶ αὐτό, δηλαδὴ ἡ παράλειψις τοῦ καθήκοντος αὐτοῦ, ἡ παράλειψις τῆς εἰλικρινοῦς αὐτῆς προτροπῆς, θὰ ἀπετέλει παράλειψιν ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν ζωὴν τοῦ συνόλου. Ἰσορροποῦμεν, λοιπόν, ἡμεῖς ὡς Κυβέρνησις, ἢ προσπαθοῦμεν ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ ἐξισορροπήσωμεν καὶ σεῖς εἶσθε ἐντεταλμένοι νὰ κρίνητε, ἂν ἡ προσπάθειά μας εἶναι εὐτυχὴς ἢ ὄχι, προσπαθοῦμεν νὰ ἐξισορροπῶμεν τὰς ἀνάγκας τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων μὲ τὰ γενικώτερα δημοσιονομικὰ καὶ οἰκονομικὰ προβλήματα τῆς χώρας. Δὲν θὰ ἐπωφεληθῶ τῆς εὐκαιρίας τῆς ἀποψινῆς διὰ νὰ λάβω θέσιν ἔναντι τῆς κατηγορίας ἐκείνης τῶν Ὑπαλλήλων, ἡ ὁποία ἀπὸ σήμερον, ἀγνοήσασα αὐτὴν τὴν προτροπήν, ἂν θέλετε καὶ τὴν φιλικὴν παράκλησιν τῆς Κυβερνήσεως, ἐνόμισαν, ὅτι ἔπρεπε διὰ τρίτην ἢ τετάρτην φορὰν νὰ προβοῦν εἰς ἀναστολὴν τῶν ἐργασιῶν των. Ἐννοῶ τὴν κατηγορίαν τῶν ἐφοριακῶν ὑπαλλήλων. Ἐφ’ ὅσον ἀπεργοῦν, θέμα διὰ τὴν Κυβέρνησιν δὲν ὑπάρχει. Ἐὰν παύσουν νὰ ἀπεργοῦν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπολογίσουν ἐπὶ τῆς ἐν καιρῷ ἐκδηλωθησομένης προσοχῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ περιεχομένου τῆς δηλώσεως, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη χθὲς ὁ ἀξ)μος καὶ ἀγαπητὸς συνάδελφος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Θεοτόκης. Συμπέρασμα: Τὸ ἐρώτημα, ὅπως τὸ ἔθεσεν, ὁ ἀξ)μος συνάδελφος κ. Ἀποστολᾶκος, ὑπῆρξεν ἐρώτημα τόσον γενικόν, ὥστε εἶναι ζήτημα, ἐὰν ἐμπίπτῃ εἰς τὴν ἔννοιαν τὴν σχετικὴν τοῦ ἄρθρου τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον θεσπίζει τὸ δικαίωμα τῆς ἐρωτήσεως. Εἰς αὐτὸ τὸ ἐρώτημα ἔχω καὶ ἐγὼ δικαίωμα νὰ ἀπαντήσω διὰ τῆς παραπομπῆς εἰς τὸ παρελθόν. Λέγω καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρῶτος ὁ κ. Ἀποστολᾶκος, γνωρίζει ποία ὑπῆρξεν ἡ στοργὴ καὶ ἡ ἔμπρακτος ἐκδήλωσις τῆς στοργῆς τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως).

§10Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μὴ μοῦ εἴπητε, ὅτι εἰς δύο λεπτὰ θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξ)μον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς τὸ λέγει. Δὲν τὸ λέγω ἐγώ.

§12Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι δικαιοῦμαι 10 λεπτά. Κατὰ τὴν ἐρώτησιν ἠσχολήθην μόνον 5 λεπτά. Ἑπομένως μοῦ ὀφείλεται ἄλλα 5 λεπτά. Διότι 5 καὶ 5, 10 λεπτά. Πέραν αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν καὶ διότι εἶμαι νέος, καὶ διότι ὁ ἀξ)μος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσῃ γενικῶς, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δώσω ἀπάντησιν.....

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤδη κατηναλώσατε 2 λεπτὰ κ. συνάδελφε.

§14Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Πρέπει νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι θὰ ἠμπορέσω νὰ ἀπαντήσω κατὰ δημοκρατικὸν τρόπον.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλοι, διὰ τὴν Δημοκρατίαν ὁμιλοῦμεν ἐδῶ, καὶ ὅλοι τὴν παραβιάζομεν.

§16Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Ὁ ἀξ)μος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ γνωρίζῃ μία καὶ καλή, ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀντιδικήσῃ μαζί του ποτέ, διότι εἶναι τόσον βαθεῖα ἡ ἐκτίμησις, τὴν ὁποίαν τοῦ ἔχω. Ἀπαντῶ, ὅμως, εἰς ὅσα εἶπεν. Μὲ παρέπεμψεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ παρελθόν, διὰ νὰ μοῦ εἴπῃ, περὶ τῆς ἐκδηλώσεως τῆς στοργῆς διὰ τοὺς κρατικοὺς λειτουργοὺς καὶ τοὺς συνταξιούχους. Καὶ μοῦ εἶπεν διὰ τὰς ὥρας κατὰ τὰς ὁποίας ἠσχολήθη ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ ἡγεσία τῆς Α.Δ.Ε.Δ.Υ. διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων των. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω: Δὲν ὁμιλῶμεν περὶ ὡρῶν, ἀλλὰ περὶ ἀποτελεσμάτων. Καὶ δὲν ὁμιλῶμεν περὶ ἀποτελεσμάτων κατόπιν πιέσεων, μόχθων, κόπων καὶ θυσιῶν τοῦ συνδικαλισμοῦ, ἀλλὰ περὶ πρωτοβουλίας ἐπιλύσεως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῶν αἰτημάτων. Καὶ τοιαύτη πρωτοβουλία, εἶναι γνωστόν, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ποτέ. Μοῦ εἶπεν, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἔθεσα γενικὰ ἐρωτήματα. Ἐγὼ ἔθεσα τὰ ἐρωτήματα ποὺ ἀνέφερα εἰς τὴν ἐρώτησίν μου: Εἶπον, ἐὰν θὰ δοθῇ ἡ αὔξησις ποὺ ζητεῖ ἡ ΑΔΕΔΥ τῶν μισθῶν, καὶ ἐὰν θὰ ἀρθοῦν αἱ ἀδικίαι τῶν συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν καὶ ἔχυσαν τὸ αἷμα των ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῆς Πατρίδος, καὶ τῶν ὁποίων διάφορα προνόμια ποὺ ἔλαβον ἀπὸ τὸ Κράτος κατηργήθησαν. Εἶπον, ἐὰν θὰ πραγματοποιηθῇ ὁ θεσμὸς τῆς 35ετίας, τὸν ὁποῖον ὑπεσχέθη ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ περὶ αὐτῶν ἐζήτησα ἀπάντησιν. Εἶπεν, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως περὶ τῶν ἀπεργῶν ἐφοριακῶν, ὅτι ἔπρεπε νὰ σεβασθοῦν τὴν ἀξίωσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀναμένουν. Πληροφορῶ —ἴσως νὰ μὴ τὸ γνωρίζουν πολλοὶ— ὅτι δὲν ἐτέθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τοὺς ταμειακοὺς θέμα ἀναμονῆς, ἀλλὰ ὑπῆρξεν πλήρης ἄρνησις, καὶ νὰ γίνουν δεκτοὶ ἀπὸ τὸν ἀξ)μον ἀκόμη κ. Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν. Καὶ κατόπιν τούτου, οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι ἀπὸ ἔνστικτον αὐτοσυντηρήσεως, εὑρισκόμενοι εἰς κατάστασιν ἀμύνης κατέφυγον εἰς τὸ ἔσχατον μέσον τῆς ἀπεργίας. Καὶ ἐὰν ὑπάρξουν κυρώσεις, δηλῶ ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς, ὅτι σύμπας ὁ δημοσιοϋπαλληλικὸς κόσμος θὰ τοὺς ἀκολουθήσῃ εἰς ἐνίσχυσιν καὶ συμπαράστασιν. Καὶ πέραν τούτων ἐζήτησα νὰ πληροφορηθῶ, τὶ γίνεται μὲ τὸ ἐπίδομα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τῶν ἀστυνομικῶν καὶ τῶν χωροφυλάκων, τὸ ὁποῖον ἠρνήθη ἡ Κυβέρνησις νὰ συνεχίσῃ καὶ τὸ ὁποῖον ἐδόθη ἀπὸ τὴν ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν. Αὐτὰς τὰς πληροφορίας ἐζήτησα, κ. Πρόεδρε. Πάντα τὰ θέματα ταῦτα περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἐρώτησίν μου, καὶ δηλώνω, ὅτι δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν τὰ ὅσα λέγω μὲ τὸ θέμα τῆς ἀποχωρήσεώς μου ἢ τῆς διαγραφῆς μου ἐκ τῆς ΕΡΕ. Περὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος θὰ ὁμιλήσω ἐν καιρῷ, ὅταν μοῦ εἴπητε καὶ σεῖς, ὅτι τὸ ἀνακοινωθὲν τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ἡγεσίας τῆς ΕΡΕ περὶ διαγραφῆς μου ἐκ τῶν τάξεων τοῦ κόμματος τῆς ΕΡΕ, ἀποτελεῖ προσωπικὸν ζήτημα, ὁπότε κατὰ τὸν Κανονισμόν, θὰ ζητήσω νὰ λάβω τὸν λόγον. Ἐὰν λοιπόν, πράγματι ἀποτελεῖ προσωπικὸν ζήτημα, διότι συμβαίνει νὰ ἔχω ἀπειρίαν περὶ αὐτά, παρακαλῶ, νὰ μοῦ δοθῇ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὁ λόγος, σήμερον ἢ αὔριον ἐὰν θέλητε.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 49 τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ἠλιοῦ θὰ ἀναπτύξῃ πρότασιν νόμου «περὶ χορηγήσεως ἀμνηστίας εἰς ὡρισμένα ἀδικήματα τοῦ ἄρθρου 10 παρ. 2 τοῦ Α. Ν. 375)56 κ.λ.π.»

§18Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ. Δὲν μοῦ εἴπατε, κ. Πρόεδρε, ἐὰν εἶναι προσωπικὸν ἢ ὄχι τὸ θέμα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχω λάβει γνῶσιν τῶν ἐγγράφων. Διὰ τῶν ἐφημερίδων τὸ ἐπληροφορήθην. Θὰ λάβω γνῶσιν τῶν ἐγγράφων καὶ θὰ σχηματίσω γνώμην.

§20Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν τιμὴν ἐκ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τῆς ΕΔΑ, νὰ εἰσηγηθῶ δι’ ὀλίγων, σύμφωνα πρὸς τὸ ἄρθρον 49 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, πρότασιν νόμου περὶ χορηγήσεως ἀμνηστίας εἰς ἀδικήματα τοῦ ἄρθρου 10 παρ. 2 τοῦ Α. Ν. 375)36, τελεσθέντα ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1958 μέχρι 10 Δεκεμβρίου 1958. Ἡ διάταξις τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Ὅστις ἀντιληφθεὶς τελουμένην ἢ παρασκευαζομένην τινὰ τῶν ἀνωτέρω πράξεων, δὲν ἀναγγέλλει τοῦτο ἀμέσως εἰς στρατιωτικήν, ἀστυνομικὴν ἢ εἰσαγγελικὴν ἀρχήν, τιμωρεῖται μὲ φυλάκισιν ἓξ μηνῶν, εἰ δ’ ἀντελήφθη καὶ σκοπὸν κατασκοπείας μὲ φυλάκισιν τοὐλάχιστον ἑνὸς ἔτους». Τὰ δὲ προσδιοριζόμενα χρονικὰ ὅρια καλύπτουν μίαν μόνον περίπτωσιν, τὴν τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν Ἐμμ. Γλέζου. Ἀκολουθεῖται δηλ. καὶ εἰς τὴν πρότασιν νόμου ἡ Τεχνικὴ τοῦ Ν. Δ. 3457)1955 δι’ ἧς δι’ ἁπλοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ χρόνου τελέσεως τῆς πράξεως παρεσχέθη ἀμνηστία εἰδικῶς εἰς τοὺς ἀεροπόρους τῆς πολυκρότου ἐκείνης, βάσει τοῦ ἰδίου Α. Ν. 375 καὶ ὑπὸ τῆς αὐτῆς ἐξαιρετικῆς δικαιοδοσίας, τῆς στρατιωτικῆς δικαιοσύνης καταδικασθέντας. Ὑπενθυμίζω ὅτι καὶ ἡ καταδίκη των, ἂν καὶ φέρουσα ὅλα τὰ ἐξωτερικὰ γνωρίσματα τῆς δικαστικῆς ἀληθείας, τοῦ δεδικασμένου, ἐδημιούργησε πελώριον σκάνδαλον τὸ ὁποῖον συνεκλόνισε τότε τὴν χώραν. Αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τῆς στενῆς νομοτεχνικῆς πλευρᾶς τὸ περιεχόμενον τῆς προτάσεως νόμου τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ. Ἐπὶ τῆς οὐσίας, εἶναι βεβαίως λυπηρὸν ὅτι σήμερον ἀκόμη, μετὰ πάροδον 13ετίας, ἀφ’ ἧς ἡ τάξις καὶ ἡ γαλήνη ἔχει ἐμπεδωθῆ εἰς τὴν χώραν καὶ εἰς τὰς ψυχάς, συζητοῦμεν περὶ μερικῆς καὶ μάλιστα προσωπικῆς ἀμνηστίας διὰ μίαν ὑπόθεσιν, δι’ ἕνα πρόσωπον περὶ τῆς ἀθωότητος τοῦ ὁποίου καὶ τῆς πολιτικῆς φύσεως τῆς διώξεώς του, δὲν ἔχει μείνει καμμία ἀπολύτως ἀμφιβολία εἰς τὴν ὑφήλιον, ἐνῷ συμφέρον τῆς χώρας καὶ ἀξίωσις τοῦ λαοῦ διαδηλωθεῖσα κατ’ ἐπανάληψιν καὶ κατὰ τὸν πλέον πανηγυρικὸν τρόπον ἦτο ἡ διὰ γενικῆς ἀμνηστίας ἐκκαθάρισις τοῦ κακοῦ παρελθόντος, ἡ παρὰ πάντων οἰκοδόμησις τῆς ἑνότητος τοῦ λαοῦ καὶ τῆς γαλήνης τῶν πνευμάτων, ἀπαραιτήτου διὰ τὴν προκοπὴν τοῦ τόπου αὐτοῦ. Διότι βεβαίως ἡ ἀμνηστία, ποὺ ἡ νομικὴ καὶ πολιτική της ἔννοια ἐγεννήθη τὸ πρῶτον εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν πρὸ 24 αἰώνων, μὲ τὸ θέσπισμα τῆς βουλῆς τῶν Ἀθηναίων εἰσηγήσει τοῦ Θρασυβούλου, τοῦ καταλύσαντος τὴν Τυραννίδα τῶν τριάκοντα, ἐπὶ τῷ μὴ μνησικακεῖν τοὺς πολίτας ἀλλήλοις, δὲν ἀποτελεῖ, οὔτε εὔνοιαν, οὔτε ἐπιείκειαν πρὸς τοὺς ἡττωμένους εἰς τὰς γνωρίμους δυστυχῶς εἰς τὴν ἱστορίαν ὅλων τῶν λαῶν καὶ ὅλων τῶν ἐποχῶν ἀναταραχὰς καὶ ἐμφυλίους συγκρούσεις, ἀλλὰ προϋπόθεσιν τῆς ὁμαλῆς συνεχίσεως τῆς ζωῆς τῶν Ἐθνῶν καὶ συγχρόνως ἀναγνώρισιν ὅτι φαινόμενα τοιαύτης ἐκτάσεως, ὅπως τὰ ἐπισύροντα μεταγενεστέρως τὴν ἀμνηστίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξομοιωθοῦν μὲ τὰς παραβάσεις τοῦ κοινοῦ Ποινικοῦ Νόμου, τὰς μαρτυρούσας ἀτομικὴν ἀντικοινωνικὴν διαγωγήν, ἀλλ’ ὀφείλονται εἰς ἐκτεταμένα καὶ βαθέα κοινωνικὰ οἰκονομικὰ ἢ ἄλλα ἀντίστοιχα αἴτια, ἡ ἀντιμετώπισις τῶν ὁποίων δὲν εἶναι νοητὴ διὰ τῆς ποινικῆς καταστολῆς, ποὺ ἁπλῶς θὰ ἐσήμαινε τυφλὴν ἐκδικητικότητα τῆς κρατούσης μερίδος. Δι’ αὐτὸ καὶ ἡ μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς τάξεως παροχὴ γενικῆς ἀμνηστίας εἶναι τὸ χαρακτηριστικὸν ὅλων τῶν ἐποχῶν, ὅλων τῶν πολιτευμάτων, ὅλων τῶν κοινωνικῶν συστημάτων. Καὶ θὰ πρέπει νὰ αἰσθανθῇ ὑπερηφάνειαν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ ἀποφασίσῃ ἐπιτέλους τὴν εὐθυγράμμισιν τῆς σημερινῆς Ἑλλάδος, πρὸς τὰς παραδόσεις της καὶ πρὸς τὴν ἱστορικὴν πεῖραν ὅλων τῶν λαῶν, χορηγοῦσα τὴν Γενικὴν Ἀμνηστίαν. Διὰ νὰ περιορισθῶ εἰς τὸ εἰδικώτερον ἀντικείμενον τῆς σημερινῆς προτάσεως νόμου, εἶναι ἀνάγκη πρῶτον νὰ διακηρύξω, ὅτι δὲν εἶναι χαρακτηριστική, οὔτε ἐφαρμογὴ γενναίας πολιτικῆς, οὔτε εὐαισθησίας ἔναντι τῶν μεγάλων ρευμάτων τῆς κοινῆς γνώμης καὶ τοῦ αἰσθήματος τῆς δικαιοσύνης, τὸ ὅτι ἐχρειάσθη καὶ δευτέρα δημοσία ἐπίσημος ὄχλησις διὰ νὰ ἔλθῃ κατὰ τὴν εἰδικωτάτην αὐτὴν καὶ μὴ ἀποτελεσματικήν, ἂν δὲν ἤθελε συνεπικουρηθῆ ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν, διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 49 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ Μανώλη Γλέζου, ἑνὸς ἐθνικοῦ ἀνδρὸς καὶ σεμνοῦ ἀγωνιστοῦ, τοῦ ἀνθρώπου ποὺ ἔδωσε πρῶτος τὸ σύνθημα καὶ τὸ παράδειγμα τῆς ἀντιστάσεως εἰς μίαν Εὐρώπην κατεχομένην ἀπὸ τὰς φασιστικὰς ἐγκληματικὰς ὀρδὰς καὶ παράλυτον ἀπὸ τὴν ἀγωνίαν καὶ τὸ ἄγχος. Ἡ ἀποκατάστασις τοῦ Μανώλη Γλέζου καθ’ ἡμᾶς, ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει τὸ ἀντικείμενον αὐτεπαγγέλτων μέτρων τῆς Κυβερνήσεως ἀμέσως μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς γνωστῆς ἀποφάσεως τοῦ Στρατοδικείου. Τὸ ὅτι, αἱ ἀποφάσεις τῶν 4 μαχίμων ἀξιωματικῶν, ὑπὸ τὴν προεδρίαν ἑνὸς στρατιωτικοῦ δικαστικοῦ συμβούλου ἐξομοιοῦνται ἀπὸ τὸ δίκαιόν μας, βάσει τοῦ μεταξικοῦ νόμου 375) 36 πρὸς ἀποφάσεις τῆς τακτικῆς κατὰ τὸ Σύνταγμα δικαστικῆς ἐξουσίας καὶ δημιουργοῦν δεδικασμένον, βεβαίως δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως σημασίαν καὶ δὲν ἐμποδίζει τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀσκήσῃ τὰ εἰς τὴν διάθεσίν της μέσα ἐκ τοῦ Συντάγματος, ἀπὸ τῆς ἁπλῆς ἀπονομῆς χάριτος μέχρι τῆς ἀμνηστίας, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ πληγέντος ἀπὸ τοὺς στρατοδίκας. Δὲν ἀποτελεῖ λοιπὸν ἐπιχείρημα τὸ ἀντιταχθὲν παλαιότερα, ὅτι εὑρισκόμεθα δυστυχῶς πρὸ μιᾶς δικαστικῆς ἀποφάσεως. Ἡ Ἐθνικὴ ἀξίωσις δὲν ἦτο νὰ μεταβληθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς Ἐφετεῖον πρὸς μεταρρύθμισιν τῆς στρατοδικειακῆς ἀποφάσεως, ἀλλὰ νὰ λάβῃ ἕν πολιτικὸν μέτρον ἀνταποκρινόμενον εἰς τὴν ὀρθὴν πολιτικὴν ἐκτίμησιν καὶ πρὸς ἀνατροπὴν τῶν ἀποτελεσμάτων μιᾶς διώξεως πολιτικῆς εἰς τὴν οὐσίαν της. Δὲν ὑπῆρξεν ὅμως μόνον ἀπουσία αὐτεπαγγέλτου κυβερνητικῆς πρωτοβουλίας. Εἰς τὸν δαίδαλον τῶν δικονομικῶν τερτιπίων ἐπὶ τοῦ κανονισμοῦ ἐπνίγη χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ τὸ θάρρος μιᾶς γενναίας κατ’ οὐσίαν συζητήσεως καὶ ἀντιμετωπίσεώς της καὶ μία πρώτη δημοσία ἐπίσημος ὄχλησις, ἡ ἔκκλησις, πρὸ 20ημέρου περίπου τοῦ σεβαστοῦ προέδρου τῆς ΕΔΑ κ. Πασαλίδη πρὸς τὴν Βουλὴν νὰ ἐκφράσῃ τὴν εὐχὴν τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ Μανώλη Γλέζου. Διότι πράγματι, ἠδύνατο καὶ κατὰ τὴν γνώμην μας ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις, προκειμένου ἀδικήματος γνησίως πολιτικοῦ, νὰ προβῇ κατὰ τὸ ἄρθρον 39 τοῦ Συντάγματος εἰς τὴν διὰ Β. Δ. χορήγησιν ἀμνηστίας. Ἀφοῦ καὶ ἡ εὐκαιρία αὐτὴ ἀφέθη νὰ παρέλθῃ, εἰσηγούμεθα ἤδη χορήγησιν τῆς ἀμνηστίας διὰ νόμου. Τὰ πρὸς τοῦτο ἐπιχειρήματα εἶναι δύο εἰδῶν. Τὸ ἓν ἀναφέρεται εἰς τὸν νόμον κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ὁποίου εὑρίσκεται εἰς τὴν φυλακὴν καὶ προσκαίρως ἐστερημένος πολιτικῶν δικαιωμάτων ὁ Γλέζος. Πρόκειται περὶ τοῦ νόμου τῆς 4ης Αὐγούστου, καθεστῶτος τὸ ὁποῖον εἶχε καταλύσει τὸ Σύνταγμα καὶ δὲν περιωρίζετο ἀπὸ τὰς διατάξεις του ποὺ ἀναθέτουν τὴν ἄσκησιν τῆς ποινικῆς ἐξουσίας τῆς Πολιτείας ἐπὶ ἰδιωτῶν εἰς τὸ κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ ὑπὸ ἐγγυήσεις ἀνεξαρτησίας ὠργανωμένα τακτικὰ δικαστήρια καὶ ὄχι εἰς στρατοδικεῖα καὶ ποὺ ἀπαγορεύουν τὸ νὰ στερῆται τις τῶν φυσικῶν του δικαστῶν. Παραλλήλως πρὸς τὸν νόμον αὐτόν, ἰσχύει ὁ νέος Ποινικὸς Κῶδιξ, ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ εἰς τὰ ἴδια ἀδικήματα καὶ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἐφαρμοσθῇ ὡς ἐπιεικέστερος. Ὁ Ποινικὸς Κῶδιξ ἀναθέτει τὴν ἐκδίκασιν εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια. Προεκρίθη αὐθαιρέτως ἡ ἁρμοδιότης τῶν Στρατοδικείων, τὰ ὁποῖα μάλιστα, κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ μόνον προκειμένου περὶ τῶν ἀδικημάτων Ν. 375 δικάζουν ἀνεκκλήτως. Ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου αὐτοῦ ἀμφισβητεῖται ἀπὸ τοὺς κρατίστους ἐν τῇ χώρᾳ νομικοὺς καὶ ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους δικηγορικοὺς συλλόγους τῆς χώρας. Ἤδη εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ 1952–56 ἀπὸ τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀποκλείσει τὴν παράταξίν μας τὸ ἐκλογικὸν σύστημα, ὑπῆρξε πρότασις 35 βουλευτῶν ἄλλων κομμάτων πρὸς κατάργησιν τοῦ Ν. 375. Δυστυχῶς καὶ ἡ πρότασις αὕτη, ὅπως καὶ ὅμοιαι εἰς τὰς Βουλὰς τῆς Δʹ καὶ Εʹ Περιόδου δὲν κατέστη ποτὲ δυνατόν, μὲ τὰ μεθοδεύματα τοῦ κανονισμοῦ καὶ τῆς ἡμερησίας διατάξεως νὰ ἔλθουν πρὸς συζήτησιν. Ὁπωσδήποτε τὰ στρατοδικεῖα θεωροῦν, ὅτι κατὰ τεκμήριον ἀμάχητον πρόσωπα ἐξαναγκασθέντα, συνεπείᾳ τῆς ἐκβάσεως τῆς ἐνόπλου συγκρούσεως τοῦ 1946–49, νὰ ἐκπατρισθοῦν, ὅταν τυχὸν ἐπιχειρήσουν παρὰ τὰς ὑφισταμένας ἀπαγορεύσεις νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν πατρίδα των ἄνευ ἀνάγκης οἱασδήποτε ἀποδείξεως περὶ τούτου καὶ ἄνευ ἀνάγκης ἐξωτερικεύσεως ἔστω καὶ εἰς βαθμὸν ἀποπείρας τῶν προθέσεών των, ἔρχονται ἀπαρεγκλίτως πρὸς τὸν σκοπὸν ἀσκήσεως κατασκοπείας ὑπὲρ τρίτον μὴ εἰδικῶς προσδιοριζομένων, πᾶς δὲ τυχὸν ἀντιληφθεὶς κατὰ κρίσιν μᾶλλον αὐθαίρετον πάντως δὲ μὴ ὑποκειμένην εἰς δευτεροβάθμιον ἔλεγχον τὴν παρουσίαν των καὶ μὴ μετατρεπόμενος εἰς καταδότην των γίνεται διὰ τοῦτον καὶ μόνον τὸν λόγον παραβάτης τοῦ ἄρθρου 10 παρ. 2 καὶ καταδικάζεται, ὅπως ὁ Γλέζος, εἰς φυλάκισιν 5 ἐτῶν, ἐκτόπισιν 4 ἐτῶν καὶ στέρησιν τῶν πολ. δικαιωμάτων του ἐπὶ 5ετίαν. Πρόκειται λοιπὸν καταδήλως περὶ διωγμοῦ πολιτικῆς φύσεως, ὑπηρετοῦντος τὴν πολιτικὴν ἐπιδίωξιν νὰ ἀποκλεισθῇ διὰ δρακοντείων καὶ συνάμα ταπεινωτικῶν, ὡς προσαπτόντων τὸ στίγμα τῆς κατασκοπείας, μέτρων ἡ φυσικὴ καὶ ἱστορικῶς ἐπιβεβαιουμένη προσπάθεια κάθε κόμματος, ἀποκλεισθέντος ἀπὸ τὴν δημοσίαν ζωὴν διὰ νόμου ἀντισυνταγματικοῦ κατὰ τὸ οὐσιαστικὸν περιεχόμενόν του, νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀνάκτησιν τοῦ δικαιώματος τῆς νομίμου ὑπάρξεώς του. Εἰδικῶς τὴν δίκην τοῦ Γλέζου παρηκολούθησαν ὡς παρατηρηταὶ 3 ἐκ τῶν διαπρεπεστέρων νομομαθῶν τοῦ δυτικοῦ κόσμου ὁ Ἄγγλος Χάρβεϋ Μούρ, σύμβουλος τῆς Βασιλίσσης, ὁ Βέλγος Γεώργιος Ἀρονστάϊν, γ. γρ. τοῦ Βελγικοῦ συνδέσμου διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὁ Γάλλος Εὐγ. Ἀρονιάνου ἐκπρόσωπος τῆς Διεθνοῦς Ἑνώσεως τῶν Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου. Ἡ ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ἔκθεσίς των περιέχει ἀποσπάσματα ποὺ ἠμποροῦν νὰ διαφωτίσουν τὴν Βουλήν. ... (... ἀναγινώσκει ...). Πράγματι, κ. κ. Συνάδελφοι, ἡ δίκη καὶ ἡ καταδίκη τοῦ Γλέζου ὡς παρασχόντος διὰ τῆς μὴ καταδόσεως βοήθειαν εἰς κατασκόπους ἐξήγειρε τὴν Ἑλληνικὴν καὶ τὴν παγκόσμιον Κοινὴν Γνώμην ὅσον καμμία περίπτωσις δικαστικοῦ πολιτικοῦ διωγμοῦ. Εἰς τὸν ἄνθρωπον ποὺ μέσα εἰς τὸν ζόφον τοῦ 1941 ἐσυμβόλισε μὲ μίαν ἡρωϊκὴν πρᾶξιν αὐτοθυσίας, τὰ ἰδανικὰ τῆς ἐλευθερίας, τῆς Πατρίδος καὶ τῆς Ἀντιστάσεως εἰς τὴν ὑποδούλωσιν, τὸ νὰ ἀποδοθῇ τὸ στίγμα τοῦ προδότου ἦτο μία ἐνέργεια τυφλῆς πολιτικῆς σκοπιμότητος ποὺ ὑπερέβαινε τὸ μέτρον. Ἀντὶ νὰ στιγματισθῇ καὶ νὰ ἐξοντωθῇ ἠθικῶς ὁ Γλέζος, ἐδημιουργήθη παγκοσμίως μία βαρεῖα κρίσις εἰς βάρος ἐκείνων ποὺ τὸν ἔκριναν. Ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, δὲν υἱοθέτησε οὔτε συνεμερίσθη τὰ συμπεράσματα τῆς πολιτικῆς διώξεώς του. Ἀπὸ ὅλας χωρὶς ἐξαίρεσιν τὰς παρατάξεις μὲ ἐπιμονὴν καὶ μὲ εὐρύτητα χωρὶς προηγούμενον ἐζητήθη ἐπιμόνως ἡ ἀπελευθέρωσις καὶ ἡ ἀποκατάστασίς του. Ἡ ἰδία εὐχὴ ἐντόνως διετυπώθη καὶ ἀπὸ τὴν Παγκόσμιον Κοινὴν Γνώμην. Ἡ φωνὴ ὅμως αὐτή, τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Δικαιοσύνης ὑπῆρξε δυστυχῶς νέον πρόσχημα διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐχαρακτήρισεν ὡς ἐνέργειαν εἰς βάρος τοῦ γοήτρου της τὸ νὰ λάβῃ οἱανδήποτε μέτρον πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ Γλέζου, διότι τάχα, θὰ ἐθεωρεῖτο ὡς ὑποκύπτουσα εἰς τὴν παγκόσμιον πίεσιν. Θὰ ηὐχόμην, ἀλλὰ δὲν βλέπω νὰ ὑπάρχῃ ἀντίστοιχος εὐαισθησία, ὅταν ἀσκοῦνται ἔξωθεν πιέσεις εἰς βάρος καὶ τῆς ἀνεξαρτησίας καὶ τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπονομὴν Δικαιοσύνης εἰς τὸν Γλέζον, αἱ εὐχαὶ καὶ αἱ ἐκκλήσεις δὲν θίγουν τὸ γόητρον τῆς χώρας, ἀλλὰ ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ τὸ ἀνυψώσουν εἰς τὴν περίλαμπρον θέσιν ποὺ ὅλοι οἱ εἰλικρινεῖς φίλοι τῆς Ἑλλάδος εὔχονται διὰ τὸν τόπον αὐτόν, εἰς τὰ δικαστήρια τοῦ ὁποίου κατὰ τὸν γνωστὸν μῦθον καὶ οἱ ἀθάνατοι ἐνεπιστεύοντο τὴν κρίσιν των ὑποθέσεών των. Περαιτέρω οἱ ἐκλογεῖς τῶν Ἀθηνῶν, κατὰ τὰς προσφάτους ἐκλογὰς τῆς 29 Ὀκτωβρίου 1961, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν καταδίκην ἐξέφρασαν κατὰ τὸν πλέον πανηγυρικὸν τρόπον τὴν ἀσυμφωνίαν των πρὸς τὴν πεπλανημένην ἀπόφασιν τοῦ Στρατοδικείου καὶ διεδήλωσαν ἐπιβλητικὰ τὴν ἀπόφασίν των νὰ ἀποκατασταθῇ ὁ Γλέζος, σωρεύοντες ὑπὲρ αὐτοῦ τὸν σπανιώτατον καὶ ἐξαιρετικὸν διὰ τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος ἀριθμὸν τῶν 70 περίπου χιλιάδων σταυρῶν προσωπικῆς προτιμήσεως. Ἡ λαϊκὴ ἐτυμηγορία ὑπαγορεύει καθήκοντα εἰς τοὺς ἄρχοντας. Ὁ Λαὸς ἀπεφάσισε κατὰ τὸν πλέον πανηγυρικὸν τρόπον νὰ παρακαθήσῃ ὁ Γλέζος εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τοῦ ἐχορήγησε τὸ εἰσιτήριον εἰς αὐτήν. Ἡ ἀποδοχὴ τῆς προτάσεως νόμου τὴν ὁποίαν ἐκ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τῆς ΕΔΑ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ, δημιουργεῖ τὴν νομικὴν κατάστασιν τὴν ἀνταποκρινομένην πρὸς τὴν ἐπιταγὴν τοῦ κυριάρχου λαοῦ. Ἡ Ἀμνηστία, ἐξαλείφουσα τὸ ἀξιόποινον τῆς πράξεως καὶ ὄχι ἁπλῶς τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐπιβληθείσης ποινῆς, ὅπως ἡ χάρις, αἴρει ἀναδρομικῶς καὶ κάθε ἄμεσον ἢ ἔμμεσον συνέπειάν της. Προτείνω ὡς ἐκ τούτου νὰ κηρυχθῇ ἡ πρότασις νόμου ὡς κατεπείγουσα καὶ νὰ συζητηθῇ εἰς μίαν μόνον συζήτησιν. (Χειροκροτήματα).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητεῖται ἡ πρότασις περὶ παραπομπῆς τῆς Κυβερνήσεως Δόβα. Κύριοι βουλευταί, μοῦ διεμηνύθη ὑπὸ τοῦ Κόμματος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὅτι θὰ ἦτο εὐκταῖον νὰ ἐπερατοῦτο ἡ συζήτησις τῆς ἐν λόγῳ προτάσεως, τὴν 2αν Μαρτίου, ἡμέραν Παρασκευήν. Τὸ Προεδρεῖον ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν καὶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά της ὡς πλειοψηφίας, διὰ τὴν πρότασιν αὐτήν. Ἐπίσης ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μετὰ τοῦ κόμματος τῶν Προοδευτικῶν καὶ τοῦ κόμματος τῆς ΕΔΑ, διότι πρέπει νὰ συμφωνήσουν ὅλα τὰ κόμματα ἐπὶ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν Κυβέρνησιν, ἔχω νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ εἴδους ἐλέγχου, οὐδεμίαν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν περατώσεως καὶ ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων ἢ ὁπωσδήποτε περιορίσουν τὰς ἀγορεύσεις των οἱ ἐγγραφέντες ἐκ τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ὑποδείξῃ, εἰς τοὺς τυχὸν ἐγγεγραμμένους βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως, νὰ παραιτηθοῦν. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα ἐκ μέρους τῆς Συμπολιτεύσεως. Τὸ Προεδρεῖον, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ αὐτὸ τὰς εὐθύνας του, εἶναι καὶ αὐτὸ σύμφωνον, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅμως, ὅτι θὰ τὸ συνδράμετε εἰς τὸ νὰ δικονομηθῇ ἡ ὑπόθεσις κατὰ κάποιον τρόπον. Δηλαδὴ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ περατωθῇ ἡ συζήτησις τὸ μεσονύκτιον τῆς μεταπροσεχοῦς Παρασκευῆς 2 Μαρτίου, ὥστε τὴν 12.5′ πρωϊνὴν νὰ ἀρχίσῃ ἡ ψηφοφορία, ὅπως συνήθως γίνεται προκειμένου περὶ ψηφοφορίας ἐπὶ προτάσεως ἐμπιστοσύνης ἢ δυσπιστίας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβῶμεν εἰς ψηφοφορίαν εἰς τὰς 4 τὸ πρωΐ. Ἄλλως, τὸ Προεδρεῖον δηλοῖ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγγυηθῇ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς συμφωνίας. Συνεπῶς κατὰ ποῖον τρόπον θὰ συνεννοηθοῦν τὰ κόμματα, ἐὰν θὰ μείνουν ἐγγεγραμμένοι ὅλοι ἢ θὰ ὁμιλήσουν ὀλιγώτεροι ἢ περισσότεροι, αὐτὸ εἶναι θέμα ἰδικόν σας. Ἐγὼ ζητῶ, τὴν ἔγκρισιν τοῦ Σώματος, ὅπως τὴν μεταπροσεχῆ Παρασκευὴν 12 παρὰ 5 ἔχει ἐξαντληθῆ ὁ κατάλογος τῶν ὁμιλητῶν ἢ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου.

§22Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀποτελεῖ διὰ τὴν Ἕνωσιν Κέντρου, ἠθικὴν δέσμευσιν ἡ δήλωσίς σας.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι.

§24Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χριστόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§26Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως γνωρίζετε κ. Πρόεδρε, δὲν δεσμεύομαι μὲ κανὲν κόμμα καὶ δὲν ἀνήκω εἰς καμμίαν παράταξιν. Εἶμαι ἀνεξάρτητος βουλευτὴς, ὅπως καὶ ἄλλοι συνάδελφοι. Ἔχω ἐγγραφῆ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ παραπομπῆς Ὑπουργῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον καὶ εἶμαι σχεδὸν εἰς τὸ τέλος τῆς σειρᾶς τῶν ρητόρων. Δηλῶ, ὅτι ἐπιθυμῶ νὰ ὁμιλήσω, καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στερηθῶ τοῦ δικαιώματος τούτου συνεπεία τῆς προηγηθείσης συμφωνίας περὶ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως ταύτης κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 2 Μαρτίου. Σέβομαι κ. Πρόεδρε τὸν Κανονισμόν, τοὺς τύπους καὶ τὰς συμφωνίας διὰ τὴν διεξαγωγὴν τῶν συζητήσεων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς κάμνω τὴν δήλωσιν αὐτὴν καὶ ζητῶ τὴν προστασίαν σας διὰ νὰ ὁμιλήσω.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε δίκαιον κ. Χριστόπουλε, θὰ φροντίσουν τὰ κόμματα νὰ περιορίσουν τοὺς ἀγορητάς των, ὥστε νὰ σᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσητε. Τὸν λόγον ἔχει ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ κ. Ι. Τούμπας.

§28Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ὁ Κανονισμός, κ. Πρόεδρε, διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐλέγχου προβλέπει ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. Προκειμένου περὶ τῶν ἐρωτήσεων ἡ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἐγγράφως, ἀλλὰ καὶ προφορικῶς εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Προκειμένου, ὅμως περὶ τῶν ἐπερωτήσεων, ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει, ὅτι γίνεται συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἔχω ὑποβάλλει ἐπερωτήσεις τινὰς καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἔλαβον ἀπαντήσεις. Θέλω νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι μὲ τὰς ἀπαντήσεις αὐτὰς δὲν ἐξηντλήθησαν αἱ ἐπερωτήσεις μου, ἀλλὰ θὰ γίνῃ ἐπ’ αὐτῶν συζήτησις καὶ συνεπῶς αἱ ἐπερωτήσεις μου δὲν θὰ διαγραφοῦν ἐκ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε δίκαιον. Αἱ ἐπερωτήσεις σας δὲν θὰ διαγραφοῦν ἐκ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Αἱ δοθεῖσαι ἀπαντήσεις προδίδουν ἐκδήλωσιν ἁβροφροσύνης τοῦ ἀπαντῶντος Ὑπουργοῦ καὶ σημαίνουν μίαν ἐνημέρωσιν καὶ καλὸν θὰ εἶναι νὰ δίδωνται καὶ ἐπὶ ἐπερωτήσεων ἀπαντήσεις, ὥστε ἐὰν ὑπάρξουν θέματα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ περαιωθοῦν χωρὶς νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν —πάντοτε βέβαια μὲ συμφωνίαν τοῦ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ— θὰ παρέχεται ἡ δυνατότης νὰ προχωρῇ ἡ Βουλὴ εἰς περαιτέρω θέματα. Τώρα, ὁ κ. Κατσώτας, ἐπὶ προσωπικοῦ ἢ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ;

§30Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Καὶ ἐπὶ προσωπικοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖον εἶναι τὸ προσωπικόν, διότι λέγει ὁ Κανονισμός, ὅτι ἐγὼ θὰ κρίνω, ποῖον εἶναι τὸ προσωπικόν.

§32Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὸν Κανονισμὸν καὶ θὰ ἐκθέσω πρῶτα τὸ προσωπικὸν ζήτημα. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 16ης Φεβρουαρίου, ἀξιότιμον μέλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς προτάσεως παραπομπῆς εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον μελῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως Δόβα, εἶπεν τὰ ἑξῆς ἀναφερόμενος εἰς ἐμὲ «.... (ἀναγινώσκει περικοπὴν ἐκ τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου, ἥτις ἔχει καταχωρηθῆ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 16ης Φεβρουαρίου 1962 καὶ ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Κατσώτα σχετικῶς μὲ τὴν ἀνάγκην περικοπῆς τοῦ μισθοῦ τῶν Ὑπουργῶν καὶ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως). Εἶναι, κ. Πρόεδρε, ἢ δὲν εἶναι αὐτὸ προσωπικὸν ζήτημα;

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προσωπικὸν μᾶλλον εἶναι, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ὅμως δὲν εἶναι, διότι, ναὶ μὲν ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος ὁμιλῶν διὰ τὴν παραπομπὴν τῶν τεσσάρων Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως Δόβα ἔθιξε τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀλλὰ σεῖς τὸ ἴδιο θέμα τὸ ἐθίξατε εἰς τὴν συζήτησιν περὶ Κοινῆς Ἀγορᾶς. Συνεπῶς ἡ παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ ὑπῆρξεν πλήρης ἑκατέρωθεν καὶ συνεπῶς ἐπῆλθε συμψηφισμός. Νὰ ὁμιλήσητε, ὅμως, ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος ἀλλὰ συντόμως, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἀγορεύσεως καὶ ἔχομεν ἄλλο θέμα.

§34Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ἡ ἀγόρευσίς μου θὰ εἶναι χρήσιμος καὶ διὰ τὴν Βουλὴν καὶ διὰ τοὺς βουλευτάς. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 14ης λήγοντος μηνός, ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ἐπὶ τῆς ἐγκρίσεως τῆς συμβάσεως διὰ τὴν εἴσοδον τῆς χώρας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, ἐξέθεσα τὰς ἀπόψεις μου, καὶ συνεφώνησα καὶ ἐγὼ μαζὶ μὲ ὅλους τοὐλάχιστον μὲ τὴν μεγίστην πλειοψηφίαν τῆς παρούσης Βουλῆς, ὅτι τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν, εἰσερχόμενοι εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα εἶναι δύσκολα. Ταὐτοχρόνως ὅμως, εἶπον, εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι κάθε νομοθέτημα καὶ ἰδιαιτέρως τὸ νομοθέτημα αὐτό, ἔχει ὡς σκοπόν, φυσικά, τὴν ἀξιοποίησίν του διὰ τὸν λαὸν καὶ διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ. Ὅπως δὲ ἐξετέθη παρ’ ὅλων τῶν ρητόρων, ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ χώρα, εἶναι εἰς πλήρη ἐξαθλίωσιν. Καὶ ἐξετέθη παρ’ ὅλων τῶν ρητόρων, ποία εἶναι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας καὶ ποία τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος νὰ ὁμιλήσητε. Ἀφήσατε τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Προσωπικὸν ζήτημα εἶναι, ἐὰν σᾶς ἀπεδόθησαν πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἴπατε.

§36Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Πρέπει νὰ ἐκτεθοῦν αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ εἴπω καὶ θὰ ἐκτεθοῦν συντόμως. Σᾶς παρακαλῶ πολύ, διότι δὲν εἶναι μόνον θέμα ἰδικόν μου, εἶναι καὶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐξετέθη ποία εἶναι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ ἀστικοῦ καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας καὶ παρ’ ὅλων ἀνεγνωρίσθη, ὅτι ἡ κατάστασις αὐτὴ εὑρίσκεται εἰς πολὺ δυσάρεστον σημεῖον. Καὶ περὶ μὲν τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν ΕΟΚ ἡ μὲν Κυβέρνησις εἶπε μὲ δύο λέξεις, ὅτι μὲ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. θὰ ἐπιτύχωμεν τοιαῦτα πράγματα ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναβιβάσουν τὸ οἰκονομικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, τὴν ἄκρα ἀριστερά, ἐλέχθη τὸ ἀντίθετον, ὅτι ἡ σύνδεσίς μας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. θὰ δημιουργήσῃ μίαν πλήρη οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν. Ἀπὸ ρήτορας τοῦ Κέντρου καὶ ἀπὸ τοὺς Προοδευτικούς, ἐλέχθη ὅτι συμφωνοῦμεν καὶ ἐγκρίνομεν τὴν σύμβασιν, ἀλλὰ ἐπισημαίνομεν τὰ λάθη, τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸ τῆς ὑπογραφῆς καὶ μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως καὶ ἀκόμη καὶ σήμερον. Καὶ ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ ἀνακοινώσῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ εἰσαγάγῃ.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κατσώτα, ὡμιλήσατε ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος. Σᾶς παρακαλῶ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραβιάζεται ὁ Κανονισμὸς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ὁμιλεῖτε περὶ τῆς κοινῆς ἀγορᾶς, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§38Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν διεκόψατε τοὺς ἄλλους, ὅταν ὡμίλησαν ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἰδικοῦ μου καὶ σεῖς μὲ διακόπτετε τώρα; Ἐὰν θέλετε νὰ ἐγκαταλείψω τὸ βῆμα, διότι εἶσθε Πρόεδρος, νὰ τὸ ἐγκαταλείψω.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κατσώτα, ἐπέρασαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Προεδρίας μου χίλιοι βουλευταὶ καὶ οὐδεὶς ἐγκατέλειψε τὸ βῆμα, ἀλλὰ τώρα μπῆτε εἰς τὸ θέμα.

§40Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Καὶ εἴπομεν τότε, ὅτι προσωπικῶς ἡ σύνδεσις μᾶς ἐνδιαφέρει κατὰ τοῦτο, ἐὰν θὰ βελτιωθῇ ἡ κατάστασις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἢ ὄχι; Καὶ ἐζητήσαμε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν, ἐὰν ἦτο δυνατόν, πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι μετὰ πάροδον 2–4–5–6 ἐτῶν, διαδοχικῶς θὰ βελτιοῦται ἡ οἰκονομική του κατάστασις; Καὶ εἴπομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν εἰς τὴν Βουλήν, διὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ συναντήσωμεν μεγάλας δυσχερείας ἅμα τῇ εἰσόδῳ μας καὶ ὅτι θὰ ἀπαιτηθοῦν πιθανῶς θυσίαι ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ εἴπομεν τότε, ὅτι ἀφοῦ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις θὰ εἶναι εἰς οἵαν κατάστασιν εἶναι, αἱ θυσίαι αὗται, αἱ ὁποῖαι θὰ ζητηθοῦν, ἀπὸ ποίαν μερίδα τοῦ λαοῦ θὰ ζητηθοῦν; Ἀπὸ τὴν μερίδα ἐκείνων, ἡ ὁποία μεταπολεμικῶς ἐξεμεταλλεύθη τὸ ἰσχῦον οἰκονομικὸν σύστημα καὶ ἐκέρδισε χρήματα καὶ ἔχει γραπώσει διὰ τοῦ πλούτου ὁλόκληρον τὴν χώραν, ἢ θὰ ζητηθοῦν θυσίαι ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, δηλαδὴ καὶ ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ 55% καὶ ἀπὸ τοὺς ἐργάτας καὶ ἀπὸ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ ἀπὸ τοὺς ἰδιωτικοὺς καὶ ἀπὸ τοὺς συνταξιούχους πολιτικούς, στρατιωτικούς, τοῦ ΙΚΑ καὶ τοῦ ΤΕΒΕ; Καὶ βέβαια ὅταν λέγωμεν θυσίας, δὲν ἐννοοῦμεν θυσίας αἵματος, ἀλλὰ οἰκονομικὰς θυσίας. Εἴπομεν λοιπόν, ὅτι ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ζητηθοῦν θυσίαι ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, οἰκονομικαί, τότε οἱ πρῶτοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ δώσουν τὸ παράδειγμα θὰ εἶναι ἡ ἄρχουσα τάξις. Καὶ ποία εἶναι ἡ ἄρχουσα τάξις; Εἶναι οἱ πλουτοκράται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ μετέπειτα ἀπέκτησαν ἕνα πλοῦτον διὰ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἐργασίας τῶν ἄλλων ἢ διὰ κλοπῆς καὶ εἴπομεν νὰ δώσουν, ἀφοῦ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ δώσῃ καὶ νὰ δώσωμεν πρῶτοι ἡμεῖς τὸ παράδειγμα τῶν οἰκονομικῶν θυσιῶν καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ πάντες. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια ἡ ἰδική μας, ὅταν ὡμιλήσαμεν περὶ μειώσεως τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως καὶ ὅταν ὡμιλήσαμε περὶ μειώσεως τῆς ἀμοιβῆς τῶν Ὑπουργῶν, ὅτι δηλαδή, ἐφ’ ὅσον θὰ ζητηθοῦν θυσίαι ἀπὸ τὸν ὑποφέροντα ἑλληνικὸν λαόν, οἱ πρῶτοι, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν καὶ πρέπει νὰ δώσουν τὸ παράδειγμα τῶν οἰκονομικῶν θυσιῶν, εἶναι ἡ ἄρχουσα τάξις καὶ οἱ διοικοῦντες τὴν χώραν αὐτήν. Καὶ δεύτερον εἴπομεν, ὅτι μόνον αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτία διὰ τὴν κακοδαιμονίαν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ χώρα ἢ πταίει καὶ τὸ οἰκονομικὸν σύστημα τῆς λεγομένης ἐλευθέρας οἰκονομίας; Καὶ ἀνεπτύξαμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐπ’ αὐτοῦ.

§41Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Θὰ παραιτηθῆτε τῆς συντάξεώς σας, κ. συνάδελφε;

§42Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Θὰ παραιτηθῶ, ἐὰν καὶ ἐσεῖς παραιτηθῆτε καὶ ὅλων τῶν ἄλλων ἀπολαβῶν, ποὺ ἔχετε. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ ὑποστῇ θυσίας ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ ὑποστοῦν θυσίας καὶ οἱ συνταξιοῦχοι, πρῶτος ἐγὼ παραιτοῦμαι τῆς συντάξεώς μου. Ἡμεῖς αὐτὰ ὑπεστηρίξαμεν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 14ης Φεβρουαρίου 1962 καὶ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 16ης Φεβρουαρίου 1962 ὁ ρήτωρ ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως κ. Παπαρρηγόπουλος εἶπε, τὰ ὅσα προηγουμένως σᾶς ἀνέγνωσα. Κύριοι, τὸ προσωπικὸν ζήτημα εἶναι ὀξύ, διότι ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος μᾶς εἶπεν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, παρεμβάλλων τὸ θέμα εἰς συζήτησιν ἄλλου θέματος, ὅτι ἡ πρότασίς μας ἦτο δημαγωγική, ὅτι τὰ ὅσα εἴπομεν ἀποτελοῦν καθαρὰν δημαγωγίαν καὶ εἶπεν ἐπὶ πλέον ὅτι: «Πρέπει ὁ κ. Κατσώτας νὰ ἔχῃ καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ ἐξασφαλίσει ἰδίους πόρους διὰ νὰ ὁμιλῇ καθ’ ὃν πρόχειρον τρόπον ὡμίλησε χθές». Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, σεβόμεθα τοὺς πάντας, ἀλλὰ δὲν ἀνεχόμεθα ὑπαινιγμούς. Θὰ ἤθελα ἐπὶ τῶν ὅσων εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, νὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀνακαλέσῃ; Δὲν τὸ ἀναμένω καὶ δὲν τὸ ζητῶ. Νὰ ζητήσῃ ὁ ἴδιος ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς του ἀσυλίας, ἵνα καταφύγωμεν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ νὰ ἴδωμεν ποῖος ἔχει ἰδίους πόρους καὶ πῶς τοὺς ἀπέκτησε; Δὲν τὸ ἀναμένω, διότι δὲν θὰ τὴν δώσῃ. Ζητῶ ὅμως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν κἄτι ἄλλο. Νὰ ζητήσῃ σύστασιν ἐπιτροπῆς, δυνάμει τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης, καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτὴ ἀποκλειστικῶς δι’ ἐμὲ καὶ μόνον. Νὰ γίνῃ δηλαδὴ ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ὄχι δι’ ὑμᾶς οὔτε διὰ τὴν Κυβέρνησιν οὔτε διὰ κανένα ἄλλον, νὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ καὶ δι’ αὐτὸ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ κωλύεται οὔτε ἡ Κυβέρνησις οὔτε ἡ Ἀντιπολίτευσις, νὰ ἴδωμεν, ἔχει ἄλλους πόρους ὁ κ. Κατσώτας; Ὁ κ. Κατσώτας δηλοῖ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δέχεται νὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, ὄχι μόνον διὰ τὸν ἑαυτόν του, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ στενὸν οἰκογενειακόν του περιβάλλον καὶ ἀκόμη καὶ διὰ τοὺς ἀποθανόντας, ὁπότε τότε θὰ ἔλθῃ τὸ συμπέρασμα τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, ποὺ κατὰ πλειοψηφίαν θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ σᾶς, καὶ τότε δὲν μοῦ χρειάζεται οὔτε ἡ ἄρσις τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας, οὔτε ἡ ἀνάκλησις τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος.

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶπεν ὁ κ. ὁμιλητής, ὅτι δὲν ὑπάρχει κώλυμα διὰ νὰ σχηματισθῇ ἐξεταστικὴ ἐπιτροπή. Καὶ ἀπαντῶ, ὅτι τὸ μοναδικὸν κώλυμα εἶναι, ὅτι εἶναι περιττὸς ὁ κόπος.

§44Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Παρεμβαίνων εἰς τὴν συζήτησιν, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐξέθεσεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ποῖον εἶναι τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον λαμβάνουν οἱ κ. βουλευταί μηνιαίως, ποία εἶναι ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις, ποία εἶναι καὶ ἡ χορηγία, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὴν Α.Μ. τὸν Βασιλέα. Καὶ κάπου μάλιστα εἶδα, ὅτι τινὲς παρουσιάζονται ὡς ἡρακλεῖς τοῦ Στέμματος. Κύριοι, πρέπει νὰ γνωρίζητε καλῶς .....

§45Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐγὼ εἶπα τοὺς ἀριθμοὺς χωρὶς νὰ ἀναφερθῶ καθόλου εἰς τὴν ὁμιλίαν σας καὶ χωρὶς νὰ κάμω καὶ κανένα χαρακτηρισμὸν τῶν λόγων σας. Εἶναι ἔτσι ἢ ὄχι;

§46Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Μάλιστα, κ. Ὑπουργέ, εὐχαριστῶ πολύ. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, κ. βουλευταί, ὅτι εἰς τὸ δημοψήφισμα τοῦ 1946 ἀντετάχθην δι’ ὅλων τῶν δυνάμεων καὶ μέσων, διὰ τὴν μὴ ἐπαναφορὰν τῆς Βασιλείας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀφ’ ἧς ὅμως, ἐπείσθην, ὅτι ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ὑπὲρ τῆς Βασιλείας, εἶμαι ὑπέρμαχος τῆς διατηρήσεως τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐὰν εἶπα εἰς τὴν Βουλὴν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ δείξῃ, ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν ἡ ἰθύνουσα τάξις, ὅταν πρόκειται νὰ ζητήσωμεν θυσίας οἰκονομικὰς ἀπὸ τὸν ἐργαζόμενον λαὸν καὶ ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πολλὲς φορὲς θὰ στεροῦνται ὄχι μόνον ἐργασίας ἀλλὰ καὶ τοῦ ψωμιοῦ ἀκόμη, τὸ εἶπα, διότι τὸ παράδειγμα τῆς θυσίας τῆς οἰκονομικῆς ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ δοθῇ ἄνωθεν, διότι δὲν ὑπάρχει καλύτερον πρᾶγμα ἀπὸ τοῦ νὰ διδάσκῃ κανεὶς αὐτὸ τὸ παράδειγμα. Τὸ γνωρίζετε πολὺ καλά, διότι βλέπω πολλὲς φυσιογνωμίες, οἱ ὁποῖες ὑπήρξατε στρατιῶται εἰς τοὺς δυσκόλους ἀγῶνας τοῦ ἔθνους ἀπὸ τοῦ 1940 καὶ μετέπειτα καὶ γνωρίζετε πολὺ καλὰ καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὸ γνωρίζει πολὺ καλὰ καὶ αὐτός, ὅτι εἰς τὰς δυσκόλους στιγμὰς ἡ διοίκησις δὲν εἶναι θέμα διδασκαλίας, διὰ τὴν σημασίαν τῆς σημαίας καὶ τῆς πατρίδος. Γνωρίζετε πολὺ καλά, ὅτι ἡ διοίκησις εἰς τὰς δυσκόλους στιγμάς, ἡ ὁποία ἐνασκεῖται ἄριστα, ἔγκειται εἰς τὸ παράδειγμα. Ἡ λέξις αὐτὴ εἶναι ἀρκετὴ νὰ πείσῃ τοὺς πάντας ποίαν ἀξίαν βαρυτάτην ἔχει τὸ παράδειγμα, προκειμένου νὰ προσφέρῃ κανεὶς θυσίας αἵματος, ἀντιλαμβάνεσθε δέ, πόσον ἀκόμη μεγαλυτέραν ἀξίαν ἔχει τὸ παράδειγμα, ὅταν πρόκειται νὰ προσφέρῃ κανεὶς οἰκονομικὰς θυσίας. Πρέπει νὰ πληροφορήσω ὅλους σας καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τυχὸν ἔχουν κἄτι μέσα εἰς τὸ μυαλό τους, ὅτι ἡ ἄποψίς μας, ὅταν εἰσηγήθημεν καὶ τὴν μείωσιν τῆς βασιλικῆς χορηγίας δὲν ἔχει τι τὸ μεμπτὸν ἐναντίον τοῦ βασιλικοῦ θεσμοῦ, ἀλλὰ ἔχει τὴν πίστιν καὶ τὴν πεποίθησίν μας, ὅτι ὅταν ζητοῦμεν θυσίας ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐργασίαν, οὔτε ψωμί, οἱ πρῶτοι οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ δώσουν τὸ παράδειγμα, εἶναι ἡ διοίκησις καὶ οἱ ἄνωθεν αὐτῆς εὑρισκόμενοι καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν διὰ νόμου τὰς θυσίας.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ λέγετε περὶ ἀνωτάτων λειτουργῶν, ὅτι δὲν ἔχουν ἐργασίαν, ὅτι δὲν ἀμείβονται. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγητε τοιαῦτα πράγματα.

§48Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Δὲν εἶπα τοιαύτην φράσιν, κύριε Πρόεδρε. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, εἰσελθὼν καὶ αὐτὸς εἰς τὴν συζήτησιν, μοῦ ἔκαμε παρατήρησιν προηγουμένως, ὅτι πρέπει νὰ τηρήσω κατὰ γράμμα τὸν Κανονισμόν. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ὅταν ὑπεισῆλθε τὸ θέμα αὐτὸ τὴν 16ην Φεβρουαρίου, ποὺ συνεζητεῖτο ἡ πρότασις παραπομπῆς εἰς εἰδικὸν δικαστήριον τῆς Κυβερνήσεως Δόβα, διὰ τὰς παρανομίας τὰς γενομένας, πρὸ καὶ κατὰ τὰς ἐκλογάς, πῶς ἐπετρέψατε εἰς τὸν κ. ἀγορητὴν νὰ ὑπεισέλθῃ, ὡς ἐκ περισσοῦ καὶ εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Κατσώτας, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ θέμα περὶ ἐγκρίσεως τῆς συμβάσεως διὰ τὴν σύνδεσιν τῆς χώρας μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν; Καὶ βεβαίως σεβόμεθα τὸ Προεδρεῖον, διότι ἔχομεν συνηθίσει ἐκ χαρακτῆρος νὰ σεβώμεθα τὰς ἀρχάς, δὲν ἠμπορεῖτε ὅμως, νὰ μᾶς διακόπτετε ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν καὶ νὰ μᾶς λέγετε συνεχῶς διὰ τὸν Κανονισμόν. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὴν συγκεκριμένην δὲν ἐτήρησεν ἀπολύτως τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τὸν Κανονισμόν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐξηγηθῆτε, διότι ὅταν ὁμιλῆτε διὰ τὸν Πρόεδρον τοῦ Σώματος, πρέπει νὰ εἶσθε σαφὴς καὶ κατηγορηματικὸς ἄνευ ὑπαινιγμῶν.

§50Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ἡ σαφήνειά μου, εἶναι καθαρά.

§51Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καὶ ὅταν ὁμιλῆτε δι’ ὅλους τοὺς ἄλλους.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μοῦ εἴπατε, ὅτι διατὶ ὡμίλησα ἐγὼ ἐκείνην τὴν ὥραν, ὅταν ἐλέγατε σεῖς διατὶ ἐθίγη ἕν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς βουλευτάς. Δὲν θέλω νὰ σᾶς διακόψω. Ἐὰν μοῦ δίδετε τὴν ἄδειαν, θὰ σᾶς διακόψω, ἄλλως θὰ ὁμιλήσω κατόπιν.

§53Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Τοὺς βουλευτάς, Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐννοοῦμεν νὰ θίξῃ κανείς, οὔτε σεῖς, οὔτε θίγομεν κανένα. Τοῦτο δέ, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, τὸ ἀντελήφθη περισσότερον ἡ λαϊκὴ μᾶζα ἀπὸ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ τὸ ἀντιληφθοῦν. Καὶ λέγω τοῦτο, διότι εἶναι περιττὸν νὰ εἴπω, τὶ συνέβη ἀπὸ τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδημοσιεύθη ἡ ἀνακοινωθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἄποψίς μας. Ἡ λαϊκὴ μᾶζα ἀντελήφθη, ὅτι δὲν λύεται τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας, διὰ τῆς μειώσεως τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, οὔτε ἂν ἡ Κυβέρνησις κάνει μεγαλυτέρας οἰκονομίας, εἴτε εἰς τὰ αὐτοκίνητα, εἴτε οἱουδήποτε ἀλλαχοῦ. Ὅμως ἀντελήφθη, ὅτι ἀποτελεῖ παράδειγμα πρὸς μίμησιν, ὅτι ἡ διοικοῦσα τάξις ἀρχίζει πρώτη νὰ ἐφαρμόζῃ ἐκεῖνα ποὺ νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ ἐφαρμόζῃ. Ἀνῆλθον εἰς τὸ Βῆμα, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ προσωπικὸν ζήτημα καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δεχθῇ τὴν ἄποψίν μου, ὅσον ἀφορᾷ τὸν σαφῆ ὑπαινιγμόν, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος καὶ δεύτερον διὰ νὰ ἐξηγήσω εἰς τὸ Σῶμα καὶ τὸν λαόν, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ ἐζητήθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 14)2)62 δὲν ἦτο κάτι τὸ ξεκρέμαστον, ἀλλὰ ἦτο κάτι τὸ ὁποῖον προῆλθεν ὕστερα ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν περὶ τῆς εἰσόδου τῆς χώρας εἰς τὴν Ε.Ο.Κ. κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις εἶχεν δηλώσει, ὅτι ἀπαιτοῦνται οἰκονομικαί θυσίαι. Δι’ αὐτὸ εἶπον, ὅτι πρῶτον θὰ πρέπει νὰ δεχθοῦν τὰς θυσίας, οἱ ἔχοντες μεγαλυτέραν οἰκονομικὴν ἀντοχὴν καὶ οἱ πλουτίσαντες ἀπὸ τὸ 1941 καὶ ἐντεῦθεν, καὶ ὄχι ἡ τάξις ἐκείνων, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν ἀνεργίας καὶ στενάζει ἀπὸ τὸ βάρος τῶν χαμηλῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων.

§54Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν παριστάμην κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ παλαιὸς φίλος κ. Κατσώτας ἔθιξε τὸ ζήτημα τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, τῆς βασιλικῆς χορηγίας καὶ τοῦ μισθοῦ τῶν Ὑπουργῶν. Ἀλλὰ ἀνέγνωσα τὰ Πρακτικά. Δὲν παριστάμην καὶ μάλιστα ἐπληροφορήθην, ὅτι πολλοὶ ἐξ ὑμῶν ἠπορήσατε διὰ τὴν ἀπουσίαν μου κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας καὶ ἑπομένως ὀφείλω μίαν ἐξήγησιν. Ἡ Βουλὴ κύριοι, ἀνήκει εἰς τὰ οἰνοπνευματώδη ποτὰ καὶ ὅποιος ὅπως ἐγὼ εἶναι φανατικὰ Κοινοβουλευτικὸς εἶναι ὡσὰν νὰ πίνῃ πολὺ οἰνόπνευμα καὶ ὑπάρχει ὁ κίνδυνος, ἐὰν δὲν ἀναστέλλῃ ποὺ καὶ ποὺ τὴν ἐπίδοσίν του εἰς τὸ ποτὸ νὰ ὑποστῇ τὰς συνεπείας τῆς μέθης. Εἶχα ἀνάγκη νὰ παραχωρήσω εἰς τὸν ἑαυτόν μου μικράν τινα ἀνάπαυλαν διὰ λόγους ὑγείας. Καὶ ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ θέμα. Δὲν παριστάμην κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην. Τὴν ἀποψινήν μου ἀπάντησιν πρὸς τὸν κ. Κατσώταν θὰ τὴν ἀρχίσω μὲ τὴν φράσιν, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησεν ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου, ὅταν διέκοψε αὐτόν. Ἰδοὺ μιὰ περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ συμφωνήσω μαζί του καὶ μετὰ τὰς ἐκλογάς, τὸ εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὅταν ὁ κ. Κατσώτας ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἦτο πρόθυμος νὰ ἐρευνηθῇ ἡ περιουσιακὴ κατάστασις αὐτοῦ καὶ τῆς οἰκογενείας του ὑπὸ εἰδικῆς ἐπιτροπῆς, ὅτι δὲν θὰ ἤξιζε τὸν κόπον. Συμφωνῶ καὶ δι’ αὐτὸ προτείνω τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Κατσώτα. Θὰ ἀπετέλει περιττὸν κόπον, διότι εἶναι γνωστὸν ποῖος εἶναι ὁ κ. Κατσώτας, τὶ ἔχει καὶ ποία εἶναι ἡ μικρὰ σύνταξίς του. Δι’ αὐτὸ δὲν ηὐχαριστήθην διόλου, ὅταν ἐγένετο πρὸ ὀλίγου ἐρώτησις κυβερνητικοῦ συναδέλφου, ἀναφερομένου εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ κ. Κατσώτα, ὡς πολεμιστοῦ, εἰς τὴν μικρὰν στρατιωτικὴν σύνταξιν, τὴν ὁποίαν λαμβάνει. Ὁ κ. Κατσώτας κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἔθιξε τὸ θέμα τῶν θυσιῶν παρεσύρθη. Τὸν γνωρίζω ἄριστα. Συνηντήθημεν εἰς κρισίμους στιγμάς. Καὶ ὅταν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης τοῦ ἀνέθεσα τὴν Διοίκησιν τῆς Ταξιαρχίας, ἡ ὁποία ἐδόξασε τὰ Ἑλληνικὰ ὅπλα εἰς τὸ Ἔλ Ἀλαμέϊν καὶ ὅταν τὸ 1945 σχηματίσας Κυβέρνησιν τὸν παρεκάλεσα νὰ μὲ τιμήσῃ διὰ τῆς παρουσίας του εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, καὶ τέλος τὸ 1946 ὅταν κατήλθομεν μαζὶ εἰς τὰς ἐκλογάς. Καὶ τὸν εὐχαριστῶ, διότι καὶ μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἐκείνας ἐδήλωσεν, ὅτι ἀνήκει εἰς τὸ ὑπ’ ἐμὲ Ἑνωτικὸν Κόμμα. Γνωρίζω καλά, ὅτι ἔκτοτε διέπεται ὑπὸ τοιαύτην σκέψιν καὶ παρασύρεται εἰς τοιαύτας διατυπώσεις, ἀνέμενα, ὅμως, ὅτι θὰ ἐπρόσεχε καὶ θὰ ἀπέφευγε νὰ προκαλέσῃ τὰς παρεξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψουν ἀπὸ φράσεις, αἱ ὁποῖαι ἔστω καὶ ἂν λέγωνται καὶ διατυποῦνται ὑπὸ ἔννοιαν δυναμένην νὰ τύχῃ λογικῆς καὶ ἠθικῆς δικαιώσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ παρεξηγηθοῦν. Ἐχρειάσθη ὁλόκληρος ἡ ἀποψινὴ ἀνάλυσις ἐκ μέρους τοῦ κ. Κατσώτα, διὰ νὰ ἐξηγήσῃ τὶ ἐννοοῦσε. Αὐτὸ εἶναι ἀρκετὸν διὰ νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι παρεσύρθη εἰπὼν τὰ ὅσα εἶπε. Ὑπάρχουν βεβαίως εἰς τὴν ζωὴν τῶν Ἐθνῶν περίοδοι, ὧραι κρίσιμοι κατὰ τὰς ὁποίας δικαιούμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι πρέπει νὰ προβῶμεν ὅλοι εἰς μίαν μεγάλην θυσίαν. Δὲν νομίζω, ἀξιότιμε καὶ παλαιέ φίλε, ὅτι ἡ ὥρα αὐτή, ὥρα συνεχοῦς ἀνόδου τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ προόδου τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τοῦ τόπου, ἦτο ἡ ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν εἴχατε τὸ δικαίωμα νὰ εἴπητε εἰς τοὺς συναδέλφους σας, ὅτι πρέπει νὰ ἀποφασίσουν τὴν εἰς τὸ ἥμισυ μείωσιν τῆς ἀποζημιώσεώς των, εἰς τοὺς Ὑπουργούς, ὅτι πρέπει νὰ λαμβάνουν ὄχι 2.400 —διότι τόσα παίρνουν— ἀλλὰ τὸ ἥμισυ αὐτῶν καὶ εἰς τὸν ἀνώτατον ἄρχοντα, ὅτι πρέπει ἡ χορηγία νὰ μειωθῇ εἰς τὸ ἥμισυ. Ἀρχίζω ἀπὸ τὸ τρίτον θέμα. Πῶς εἴπατε, ὅτι πρέπει νὰ μειωθῇ εἰς τὸ ἥμισυ ἡ χορηγία καὶ πῶς νὰ μὴ σᾶς παρεξηγήσῃ ὁ συνάδελφος ἐκ Καλαβρύτων κ. Παπαρρηγόπουλος, ὅταν λέγετε, ὅτι πρέπει νὰ μειωθῇ εἰς τὸ ἥμισυ ἡ χορηγία ἀφήνοντας νὰ ὑπονοηθῇ, διότι δὲν τὸ διευκρινήσατε, ὅτι ἡ χορηγία δίδεται ὁλόκληρος εἰς τὸν Βασιλέα. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ γίνῃ σαφὲς εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν περὶ τίνος πρόκειται. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ χορηγίας, πρόκειται περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ ὁλοκλήρου Ὑπουργείου, τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἀνακτόρων, περὶ ὅλων τῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν Ἀνακτόρων, περὶ ὅλων τῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι συνδεδεμέναι μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ. Δημιουργεῖτε λοιπόν, καὶ ἐσφαλμένας ἐντυπώσεις, ὅταν λέγετε, ὅτι πρέπει νὰ μειωθῇ εἰς τὸ ἥμισυ ἡ χορηγία, ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ποσοῦ τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς τὸν βασιλέα. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Πρόκειται περὶ Ὑπηρεσιῶν, τῶν ὁποίων ἡ συντήρησις καὶ λειτουργία ἀπαιτοῦν αὐτὸ τὸ ποσὸν καὶ αἱ ὁποῖαι ὑπηρεσίαι εἶναι ἀναγκαῖαι. Ἐὰν ἔλθετε, κἄποτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν θὰ ἐξετάσητε σεῖς μήπως πρέπει νὰ καταργηθῇ ἕνας γραφεὺς ἢ ἕνας θαλαμηπόλος ἢ ἕνας ὁδηγὸς αὐτοκινήτων, γιὰ νὰ μειωθῇ τὸ ποσὸν κατὰ πεντήκοντα ἢ εἴκοσι χιλιάδας. Ἠμπορεῖ μάλιστα νὰ καταλήξητε εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθῇ τὸ ποσόν. Πρόκειται περὶ προϋπολογισμοῦ ὅπως οἱ προϋπολογισμοὶ ὅλων τῶν Ὑπουργείων, ἀλλὰ ἀντὶ νὰ εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, ὑπάρχει ἐγγεγραμμένη εἰς τὸν προϋπολογισμὸν μόνον ἡ χορηγία. Καὶ τὰ θέματα αὐτὰ τὰ συνδεόμενα μὲ τὴν λειτουργίαν ὅλων τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν ἀνακτόρων, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν διατήρησιν τῆς ζωῆς τοῦ βασιλέως καὶ τῆς οἰκογενείας του, εἰς τὸ ὕψος εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διατηρῆται, ρυθμίζονται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τῶν ἀνακτόρων ὅπου ὑπάρχει καὶ ὑπεύθυνος οἰκονομικὴ ὑπηρεσία. Ἀγαπητὲ συνάδελφε κ. Κατσώτα, μαζὶ εἴχαμε τὸ 1946 κατέλθει εἰς τὰς ἐκλογὰς καὶ εἰς τὸ αὐτὸ κόμμα τότε ἀνήκαμεν, μολονότι ἀνήκατε εἰς τὸ κόμμα μου, χωρὶς ποτὲ νὰ ἀναγνωρίζητε ἀρχηγόν, συνεπῶς οὔτε καὶ ἐμέ, διότι ἡ φύσις σας εἶναι φύσις ἀτίθασος καὶ εἰς αὐτὰ τὰ πεδία τῶν μαχῶν, ὅπου ἐπράξατε τὸ καθῆκον σας ἄριστα, ἀτίθασος καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ εἰς τοὺς οἱουσδήποτε κύκλους τῆς κοινωνικῆς σας δραστηριότητος. Ἀτίθασος ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι δὲν ἀναγνωρίζετε ἄλλον ὑπεράνω τῆς κεφαλῆς σας, ἐκτὸς τῶν περιπτώσεων καθ’ ἃς ἐν ὥρᾳ πολέμου εἴχατε ὑπηρετήσει καὶ διαπρέψει ὡς στρατιώτης καὶ ὡς ἡγήτωρ. Πάντως ἐν ὀνόματι τῆς παλαιᾶς συνεργασίας μας, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ θίξετε τὸ θέμα τῆς χορηγίας καθ’ ὃν ἀφῃρημένον τρόπον τὸ ἐθίξατε. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἔλθω τώρα εἰς τὸ θέμα τῶν βουλευτῶν. Ἡ φράσις τοῦ κ. Κατσώτα καὶ ὡς ἐκ τούτου τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου ἡ ἀντίδρασις ἔστω καὶ ἐὰν ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος ἐπροχώρησεν περισσότερον τοῦ δέοντος, ἦτο δεδικαιολογημένη, ἡ φράσις ὅπως ἐλέχθη παρεξηγήθη, ἔστω καὶ ἂν ἡ πρόθεσις τοῦ κ. Κατσώτα ἦτο ἀγαθή. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι τὰ αὐτὰ ἐλέγατε, κ. Κατσώτα καὶ τὸ 1945–46, ὅτι τὸ παράδειγμα τῶν θυσιῶν πρέπει νὰ δίδῃ ἡ τάξις ἡ ἄρχουσα. Ἀλλὰ οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν, ἐν πάσῃ περιπτώσει οἱ περισσότεροι τῶν βουλευτῶν, δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν κατηγορίαν τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Οἱ περισσότεροι τῶν κυρίων συναδέλφων εἶναι πτωχοὶ εἶναι πάμπτωχοι καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ συντηροῦν δύο σπίτια καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας. Εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ συντηροῦν γραφεῖον ἐὰν εἶναι δικηγόροι, ἢ Ἰατρεῖον, ἐὰν εἶναι Ἰατροὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ἔστω καὶ ἐὰν εὑρίσκωνται ἐδῶ. Δὲν ἐξετάζω κἂν τὸ κατάντημα, εἰς τὸ ὁποῖον περιέρχεται καὶ τὸ γραφεῖον τὸ δικηγορικὸν καὶ τὸ Ἰατρεῖον, δεδομένου, ὅτι οἱ βουλευταὶ ἐγκαταλείπουν ἐπὶ ἔτη τὴν ἐργασίαν των. Καὶ ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν τοὺς ἐκλέξῃ, δυσκόλως εἶναι δυνατὸν ἐκ νέου νὰ ἀνακτήσουν τὴν πελατείαν, τὴν ὁποίαν εἶχον. Οἱ περισσότεροι τῶν πολιτευομένων καταστρέφονται. Τὸ ξέρετε αὐτό, κ. Κατσώτα. Διατὶ τοὺς ἐκθέτετε, λοιπόν, εἰς τὰ μάτια τοῦ λαοῦ, λέγοντας, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ μειωθῇ εἰς τὸ ἥμισυ ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις, ἄρα, ὅτι τὸ ἐπὶ πλέον περισσεύει, διότι κατ’ οὐσίαν αὐτὸ εἴπατε. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν συναδέλφων εἶναι ἀναγκασμένοι νὰ πληρώνουν καὶ γραμματέα διὰ τὴν ἀλληλογραφίαν των, ἐὰν μάλιστα ἔχουν μεγάλην ἀλληλογραφίαν καὶ δύο γραμματεῖς. Ἐνῷ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας πληρώνει τὸ κράτος, δι’ ἕκαστον γερουσιαστὴν γραφεῖον καὶ τρεῖς ὑπαλλήλους, δι’ ἕκαστον δὲ μέλος τῆς Βουλῆς τῶν ἀντιπροσώπων, ἕνα γραμματέα καὶ αὐτὸ γίνεται ὄχι μόνον εἰς τὴν Οὐάσιγκτων προκειμένου περὶ τῶν Γερουσιαστῶν καὶ τῶν μελῶν τῆς Ὁμοσπόνδου Βουλῆς ἀλλά, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι καὶ εἰς τὰς πρωτευούσας ἑκάστης πολιτείας διὰ τὴν τοπικὴν βουλὴν καὶ τὴν τοπικὴν γερουσίαν. Ὁ Ἕλλην βουλευτὴς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ζῇ ἐδῶ καὶ νὰ ἀφήνῃ τὸ γραφεῖον του ἢ τὸ Ἰατρεῖον του εἰς τὴν ἐπαρχίαν, νὰ ἐγκαταλείπῃ τὴν οἱαδήποτε ἐργασίαν του ἐπιστημονικῆς ἢ ἄλλης φύσεως καὶ ἀκόμη εἶναι ὑποχρεωμένος διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του νὰ περιφέρεται ἐπὶ ὥρας ἀπὸ Ὑπουργεῖον σὲ Ὑπουργεῖον καὶ ἀπὸ ὑπηρεσίαν εἰς ὑπηρεσίαν, χρησιμοποιῶν, ὅταν πλέον δὲν ἀντέχῃ, αὐτοκίνητον ταξί. Τέλος εἶναι ὑποχρεωμένος ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ νὰ πληρώνῃ, ὅπως εἶπον, ἕνα γραμματέα. Δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ εἴπητε αὐτὸ ποὺ εἴπατε κύριε Κατσώτα ἀπὸ τοῦ Βήματος πρὸς τοὺς συναδέλφους, ὅτι δηλαδή, πρέπει νὰ δώσουν αὐτοὶ τὸ παράδειγμα τῆς θυσίας καὶ δὴ ὄχι ἐν ὥρᾳ πολέμου ἢ καταστροφῆς ἀλλὰ ἐν ὥρᾳ ἀνόδου τῆς οἰκονομίας, δεχόμενοι τὴν μείωσιν εἰς τὸ ½ τῆς ἀποζημιώσεώς των. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀπήντησεν πρὸ ἡμερῶν καὶ εἶπεν, ὅτι ἡ ἀπόφασις ἡ σχετικὴ μὲ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν βουλευτῶν εἶναι ἀπόφασις ἡ ὁποία εἶχε ληφθῆ —καὶ οὕτω ἐλαμβάνοντο πάντοτε αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις— ἀπὸ πάντων μηδὲ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς ἐξαιρουμένης, παρισταμένης εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ μὴ προβαλούσης ἀντιρρήσεις. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἀποφεύγωμεν νὰ προκαλῶμεν διὰ προχείρως διατυπουμένων φράσεων τὴν μείωσιν τοῦ κύρους τῶν βουλευτῶν. Οἱ βουλευταὶ εἶναι οἱ ὑπομονητικοὶ ἀχθοφόροι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, φέροντες τὰ βάρη ὅλων τῶν ἀναγκῶν καὶ τῶν ζητημάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦτο τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καὶ σεῖς, κύριε Κατσώτα καὶ τὸ ἔχετε ὑποστῆ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τετραετίας, καθ’ ἣν εἶσθε βουλευτής, ἀπὸ τὸ 1946–1950 ἢ μᾶλλον ἐπὶ τρία ἔτη, διότι τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1949 ὁ ἀείμνηστος Στρατάρχης Παπάγος σᾶς ἀνεκάλεσεν εἰς τὴν ἐνέργειαν ὡς στρατηγόν, ὅταν ἐγὼ διηύθυνα τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν. Καὶ ἔτσι ὑπάρχει καὶ αὐτὸς ὁ πρόσθετος δεσμὸς ποὺ μᾶς συνδέει. Ἐπίσης ὅταν ἀσκοῦσατε τὰ καθήκοντα σας τοῦ Δημοτικοῦ ἄρχοντος ἢ τοῦ Προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου θὰ ἀντελήφθητε πόσον βαρέα εἶναι ταῦτα καὶ πόσοι κόποι ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ λαοῦ. Ὁ πολιτευόμενος ὑπηρετεῖ ὄχι μόνον τὰ γενικὰ συμφέροντα ἀλλὰ καὶ τὰ ἀτομικὰ τῶν πολιτῶν. Καὶ ὀρθῶς πράττει τοῦτο. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὅταν εἰσῆλθον εἰς τὴν πολιτικὴν τὸ 1935 ἐγκαταλείψας τὸ Πανεπιστήμιον καὶ τὰ πάντα χωρὶς νὰ ἔχω οὔτε ἴχνος προσωπικοῦ εἰσοδήματος, διεκήρυξα, ὅτι ἔπρεπε νὰ παταχθῇ ἡ συναλλαγὴ καὶ τὸ ρουσφέτι. Σήμερον δὲν ἔχω τὴν αὐτὴν πλέον γνώμην καὶ δὲν διέπομαι ἀπὸ τὰς αὐτὰς σκέψεις. Διεπίστωσα, ὅτι αἱ περισσότεροι τῶν περιπτώσεων, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ Ἕλλην πολίτης ἔρχεται καὶ ζητεῖ κἄτι, εἶναι περιπτώσεις θεμιταί, δὲν εἶναι περιπτώσεις ἀθέμιτοι. Βεβαίως ὑπάρχουν καὶ ἀθέμιτοι ἀπαιτήσεις, τὰς ὁποίας ὀφείλει ὁ βουλευτὴς νὰ ἀποκρούῃ, ἀλλὰ αἱ περισσότεραι περιπτώσεις ἀνήκουν εἰς ἐκείνας, κατὰ τὰς ὁποίας εἶναι ἀπαραίτητος ἡ παρέμβασις οἱουδήποτε ἐκ τῶν συναδέλφων, διὰ νὰ προωθηθῇ ἡ ὑπόθεσις τῶν πολιτῶν. Δεδομένου, ὅτι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀσφυξία, εἰς τὸν τόπον μας, ὑπάρχει πληθώρα μορφωμένων νέων καὶ ἐργατικῶν χειρῶν, εἶναι φυσικὸν νὰ χρειάζεται κἄποια παρέμβασις διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ ἕνας νέος ἐργασίαν, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τί; Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τοῦ ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς νὰ διεκδικήσῃ, ἐργασίαν, πρόοδον, προκοπήν. Αὐτὸ πράττουν ἀπὸ τὸ πρωῒ ἕως τὸ βράδυ οἱ κ. κ. βουλευταὶ καὶ τὸ βράδυ ἔρχονται ἐδῶ καὶ καμμιὰ φορὰ θυμώνομεν καὶ ἡμεῖς, οἱ ἀπαρτίζοντες τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν τοὺς βλέπωμε νὰ ἀποχωροῦν ἐνωρὶς καὶ βεβαίως θέλομεν νὰ εἶναι ἐδῶ, τοὺς θέλομεν εἰς τὰς συνεδριάσεις, χωρὶς νὰ σκεπτώμεθα, ὅτι εἶναι κατάκοποι ἀπὸ τὴν ἐργασίαν των, ἀπὸ τὸ πρωῒ λοιπὸν μοχθοῦν οἱ βουλευταί. Ἀπὸ τὰς 7 τὸ πρωΐ ἀρχίζει τὸ πλῆθος τῶν ἐκ τῆς ἐπαρχίας ἀφιχθέντων πολιτῶν νὰ συνωστίζεται — καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι, νὰ δεχθοῦν ὅλους αὐτούς, νὰ τοὺς ὁδηγήσουν ἐκεῖ ὅπου διὰ τῆς παρεμβάσεώς των θὰ διευκολυνθῇ ἡ διεκπεραίωσις τῆς ὑποθέσεώς των. Ἠσθάνθην, κ. βουλευταί, τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ὁμιλήσω ἀπόψε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ἐχάρην μάλιστα, διότι μετὰ τὴν πρὸ ἡμερῶν γενομένην ἀγόρευσιν τοῦ κ. Κατσώτα, ὁ ὁποῖος ἐκ προθέσεως ἀγαθῆς ὁρμώμενος προέβη εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν ὅσων εἶπεν, ἐχάρην —λέγω— διότι ἠγέρθη ὁ ἀγαπητὸς καὶ σεβαστός μου φίλος καὶ συνάδελφος κ. Ν. Μπακόπουλος καὶ διετύπωσε ἀπόψεις παρεμφερεῖς πρὸς ἐκείνας, τὰς ὁποίας διατυπώνει ἐνώπιόν σας. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ προχωρήσω, κ. συνάδελφοι, καὶ νὰ εἴπω, ἐὰν εἶναι δυνατὴ ἡ μείωσις ἢ ὄχι, τὸ ἥμισυ τοῦ μισθοῦ τῶν Ὑπουργῶν. Ἐὰν θέλετε ἀποφασίσατε νὰ μὴ ὑπάρχῃ κἂν ὑπουργικὸς μισθός, διότι πράγματι εἶναι ἐντροπὴ νὰ θεωρῆται μισθός, τὸ ποσὸν τῶν 2.400 μηνιαίως......

§55Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἄποψίς μου σαφῶς ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ βήματος. Γνωρίζομεν καὶ ἡμεῖς τὰς ἀνάγκας τῶν βουλευτῶν, ἀλλὰ εἴπομεν, ὅτι προκειμένου νὰ ἐπιβληθοῦν θυσίαι οἰκονομικαί, εἰς ἄλλας τάξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν οὔτε ψωμὶ νὰ φᾶνε, ὅτι εἶναι προτιμότερον νὰ δώσωμεν ἡμεῖς τὸ παράδειγμα, ἐκ τῶν ἄνω. Τὰς ἀνάγκας τῶν βουλευτῶν καὶ τὸ ὅτι τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα παίρνουν εἶναι ἀνεπαρκῆ διὰ νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὰς πολλαπλὰς ὑπηρεσίας των, τὸ γνωρίζομεν, ἀλλὰ ἐκάμαμε σύγκρισιν καὶ μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐργασίαν καὶ εὑρίσκονται εἰς ἐξαθλίωσιν. Καὶ εἴπομεν: Προκειμένου νὰ ζητήσωμεν θυσίας ἀπὸ ἐκείνους, ὀρθὸν εἶναι νὰ δώσωμεν πρῶτοι ἡμεῖς τὸ παράδειγμα.

§56Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Κύριοι, τελειώνω. Τὸ νόημα τῶν λόγων τοῦ κ. Κατσώτα ἦτο αὐτὸ καὶ ἡ πρόθεσίς του ἦτο ἀγαθή, ἀλλὰ δὲν ἐσκέφθη, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τὸ ἐπαναλάβω, ὅτι οἱ λόγοι του, διατυπωθέντες, ὅπως διετυπώθησαν, ἦτο δυνατὸν νὰ παρεξηγηθοῦν. Καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι μᾶς εἶπεν ὁ κ. Κατσώτας, ἀπόψε ἀπὸ τὸ βῆμα, ὅτι ἐξεδηλώθη συμφωνία μαζῶν λαϊκῶν, τὸ ὁποῖον δηλοῖ, ὅτι ἔλαβε πολλὰς ἐπιστολάς, αὐτὸ καὶ μόνον σημαίνει, ὅτι ἐσημειώθη παρεξήγησις. Αὐτὴν τὴν παρεξήγησιν εἰς βάρος τῶν συναδέλφων σας, τῶν πράγματι διὰ τοῦ ἱδρῶτος τοῦ προσώπου των ὑπηρετούντων τὸν λαὸν καὶ θυσιαζόντων τὰ πάντα, αὐτὴν τὴν παρεξήγησιν ἀνέμενον νὰ μὴ τὴν εἴχατε προκαλέσει. (Χειροκροτήματα).

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§58Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ παράσχω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Κατσώταν. Οὐδὲ κἂν διενοήθην νὰ τὸν θίξω διὰ τῆς φράσεώς μου ἐκείνης. Καὶ ἐὰν ὡμίλησα περὶ περιουσιακῶν στοιχείων, δὲν ἐννοοῦσα ὅτι ἔχει περιουσίαν. Εἶναι γνωστὸς ὁ στρατηγὸς Κατσώτας διὰ τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας ἔχει προσφέρει εἰς τὸν τόπον. Ἡ ἔννοια ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶπον, εἶναι ὅτι ἐν γνώσει διατελῶν, ὅτι ἀκριβῶς δὲν ἐπαρκεῖ ἡ ἀποζημίωσις τῶν βουλευτῶν διὰ τὰς ἀπαραιτήτους ἀνάγκας καὶ ὑποστηρίζων τὴν μείωσιν τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, εἶπον, ὅτι δὲν θὰ στηρίζεται μόνον εἰς αὐτὴν τὴν ἀποζημίωσιν. Οὔτε ἐννοοῦσα ὅτι ἡ σύνταξίς του ἦτο ὕποπτος. Δεύτερον, ἡ συνέχισις ἐκ μέρους του καὶ ἀπόψε αὐτοῦ τοῦ τροπαρίου, μὲ πείθει ὅτι πράγματι παρεσύρθη εἰς συνθήματα ἀποσκοποῦντα εἰς τὴν ἐξέγερσιν τῶν ἐργαζομένων τάξεων κατὰ τοῦ Κοινοβουλίου. Ὅταν εἶναι ἐν γνώσει, ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ παίρνουν 2.400 μισθόν, τὶ σκοπὸν ἔχει τὸ κήρυγμα τῆς μειώσεως; Ἄλλωστε, δὲν εἶχε θιγῆ κἂν θέμα ἐξαθλιώσεως τῶν ἐργαζομένων, διότι εὑρισκόμεθα εἰς ἀνοδικὴν πορείαν. Πρέπει νὰ μὴ ἔχῃ τις γνῶσιν τῆς ἐπιδράσεως τῶν κηρυγμάτων αὐτῶν εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ λαοῦ διὰ νὰ χρησιμοποιῇ τοιαῦτα κηρύγματα. Ἔπειτα μάλιστα ἀπὸ τὴν διαπίστωσιν τῆς πλήρους ὁμοφωνίας ὅλων τῶν κομμάτων, προεξάρχοντος τοῦ κ. Μπακοπούλου, ὅλων τῶν Κομμάτων λέγω, ἐξαιρέσει τῆς ΕΔΑ, νομίζω, ὅτι δὲν εἶχε θέσιν ἡ χρησιμοποίησις τοιούτων κηρυγμάτων καὶ ἐκφράζω τὴν λύπην μου. Περαίνων, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶχον σκοπὸν νὰ θίξω τὸν κ. Κατσώταν καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀνακαλῶ τὴν φράσιν μου ἐκείνην.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§60Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω πλήρη συναίσθησιν τῆς εὐθύνης ἐπὶ τῶν ὅσων θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω, ἐν συνεχείᾳ, πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, σχετικῶς μὲ τὸ συζητούμενον θέμα. Καὶ πρέπει ἀκόμη νὰ ὑπομνήσω, ὅτι εἰς καμμίαν περίπτωσιν τῆς μακρᾶς κοινοβουλευτικῆς μου δραστηριότητος, τὰ στοιχεῖα ποὺ ἐχρησιμοποίησα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, δὲν ἦσαν ἀκριβῆ. Καὶ ἀκριβῆ ἦσαν καὶ πάντοτε ἐπεβεβαιώθησαν κατὰ τὰς συζητήσεις. Νομίζω, ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν κρίσιμον καμπὴν τοῦ πολιτικοῦ μας βίου, ὀφείλομεν ὅλοι νὰ ἀρθῶμεν ὑπεράνω κομματικῶν σκέψεων καὶ ὑπολογισμῶν, νὰ θέσωμεν τὸν δάκτυλον ἐπὶ τοῦ τύπου τῶν ἥλων καὶ νὰ εἴπωμεν ὠμὴν τὴν ἀλήθειαν. Ὑπ’ αὐτὸ τὸ πρῖσμα τῆς ἀντικειμενικῆς ἐρεύνης θὰ σᾶς δώσω μίαν εἰκόνα τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον διεξήχθησαν αἱ πρόσφατοι ἐκλογαὶ εἰς τὴν Μεσσηνίαν καὶ τῶν μεθόδων ποὺ ἐχρησιμοποιήθησαν πρὸς ἀλλοίωσιν τοῦ φρονήματος τῶν ἐκλογέων. Καὶ ὁ τρόπος καὶ αἱ μέθοδοι αὐταὶ συνιστοῦν μίαν μαύρην σελίδα τοῦ πολιτικοῦ μας βίου καὶ θανάσιμον τραυματισμὸν τῶν δημοκρατικῶν μας θεσμῶν. Ὁλόκληρος σχεδὸν ὁ Κρατικὸς μηχανισμὸς (Διοίκησις, Χωροφυλακή. ΤΕΑ, Ὑγειονομικαὶ Ὑπηρεσίαι) ἐτέθη εἰς κίνησιν πρὸς ἐπικράτησιν καὶ πάλιν τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἀλλὰ πρὸς τοῦτο ὑπῆρξε συστηματικὴ προπαρασκευὴ καὶ σχέδιον ἐνεργείας. Κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας πρὸ τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς, ἔλαβε χώραν εἰς Καλαμάταν Συνέδριον Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἐπὶ παρουσίᾳ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν καὶ νῦν Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως κ. Μακρῆ. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι εἰς ἕκαστον τῶν Συνέδρων κατεβλήθησαν δραχμαὶ τετρακόσιαι δι’ ἔξοδα κινήσεως καὶ διαμονῆς. Τὸ Συνέδριον ἐκεῖνο μετετράπη ταχέως εἰς Κομματικὴν συγκέντρωσιν, ὅπου οἱ ἁρμόδιοι ὑπηρεσιακοὶ παράγοντες ἔπαιξαν ρόλον διαφωτιστοῦ, τονίσαντες, ὅτι μόνον ἐπὶ τῆς Ε.Ρ.Ε. ἡ Μεσσηνία μπορεῖ νὰ στηρίζηται διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων της. Διετάχθη ἐξ ἄλλου ἐντατικὸς ρυθμὸς διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων πρὸς ἀπορρόφησιν δῆθεν τῶν πιστώσεων, μὲ συνέπειαν ν’ ἀπασχολοῦνται ἐργάται, νὰ μετακινοῦνται συνεχῶς μηχανικοί, κομπρεσὲρ καὶ μπουλντόζες. Ἡ ὅλη ἐνέργεια προσέλαβεν ἀληθῶς κωμικὸν χαρακτῆρα. Σώματα Ἀσφαλείας: Ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τὰ Ὄργανα Σωμάτων Ἀσφαλείας, συνεπικουρούμενα ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς τύπους μὲ τὸ ἐγκληματικὸν παρελθὸν καὶ τοὺς ἄνδρας τῶν ΤΕΑ, ἐπεδόθησαν συστηματικῶς, εἰς τὴν καλλιέργειαν κλίματος φοβίας διὰ τῆς μεθόδου τῆς προσκλήσεως εἰς τὰ ἑκασταχοῦ Ἀστυνομικὰ Τμήματα, ὅλων ἐκείνων τῶν ἐκλογέων ποὺ εἶχον εἴτε ἐκκρεμότητα ἀπὸ τὸ παρελθὸν ἢ εἶχον καταφύγει προσφάτως εἰς τὴν Ἀστυνομίαν διὰ τὴν ἱκανοποίησιν δικαίου καὶ συννόμου αἰτήματος ἢ εἶχον ἀλληλογραφήσει μέσῳ τῶν Ἀστυνομικῶν Τμημάτων μὲ ἄλλας Ὑπηρεσίας δι’ ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις των. Εἰς ὅλους ἐλέγετο καταλλήλως, ὅτι διὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὸ αἴτημά των πρέπει νὰ ψηφίσουν Ε.Ρ.Ε., ἀλλὰ ἡ ἰδική μας σύστασις εἶναι νὰ ψηφίσετε Ε.Ρ.Ε., διότι αὐτὴ θὰ ἐπανέλθῃ στὴν ἐξουσία. Ἀντιλαμβάνεσθε τὶ ἐπίδρασιν εἶχεν αὐτὸ ἐπὶ τοῦ ἐργάτου ἐπιθυμοῦντος νὰ μεταναστεύσῃ, ἐπὶ τοῦ ἐπαγγελματίου, ἐπὶ τοῦ γονέως ὅστις εἶχε τὸ τέκνον του ὑπὸ κατάταξιν εἰς τὴν Ἀεροπορίαν, Ναυτικόν, Στράτευμα, Χωροφυλακήν, Ἀστυνομίαν ἢ πρὸς διορισμὸν εἰς Δημοσίαν τινὰ ὑπηρεσίαν, ὅπου διὰ πάντα ταῦτα, τὸ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων εἶναι ἀπαραίτητον στοιχεῖον. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει σημασίαν ἦτο, ὅτι δὲν ἐκαλοῦντο οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. Δι’ αὐτοὺς δὲν ὑπῆρχε θέμα κοινωνικῶν φρονημάτων. Ὅσοι συνέβη νὰ εἶχον οἱανδήποτε ἀνάμιξιν κατὰ τὸ παρελθὸν (κατὰ τὴν Κατοχὴν) καὶ ἐν τῷ μεταξὺ εἶχον προσχωρήσει εἰς τὰς τάξεις τῆς Ε.Ρ.Ε., δὲν ἐτίθετο ὑπὸ ἀμφισβήτησιν ἡ ἐθνικοφροσύνη των. Ὅσοι ἀπὸ μακροῦ χρόνου, ὅσοι ἀποδεδειγμένως καὶ εἰς ἐπανειλημμένας ἐκλογὰς εἶχον προσχωρήσει εἰς τὰς τάξεις τοῦ Κέντρου, δι’ αὐτοὺς ἡ ἐθνικοφροσύνη των ἐτίθετο ὑπὸ ἀμφισβήτησιν. Τοιουτοτρόπως, ὅταν ἔφθασα εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου Ἐπαρχίαν ἡ ἀτμόσφαιρα ἦτο ἀποπνικτικὴ καὶ ἡ φοβία ἐκυριάρχει εἰς τὰς ψυχὰς τῶν ὀπαδῶν τοῦ Κέντρου. Ὅπως ἦτο ἑπόμενον προέβην εἰς διαβήματα καὶ παραστάσεις πρὸς τὰ ἁρμόδια ἀστυνομικὰ ὄργανα, τονίζων, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ ἀποσκοπεῖ εἰς ἐκλογικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ὅτι εἶναι ἐθνικῶς ἐπιζημία, μοῦ παρείχοντο καθησυχαστικαὶ διαβεβαιώσεις καὶ εἰς συγκεκριμένας περιπτώσεις ποὺ ἀνέφερα, ἡ ἀπάντησις ποὺ μοῦ ἐδίδετο ἦτο ἤ, ὅτι συνέβη παρεξήγησις ἤ, ὅτι τὸ κατώτερον ὄργανον ἐνήργησε κακῶς καὶ ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας. Ἡ περιοδεία μου ἐσυνεχίζετο καὶ παντοῦ συναντοῦσα τὴν ἰδίαν τακτικὴν καὶ ὅταν μετὰ ἡμέρας ἐπέστρεφα εἰς τὸ ἴδιον μέρος ἐπληροφορούμην, ὅτι τὰ ἴδια ἐλάμβανον χώραν, ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπίσῃ κανεὶς τὰ περιστατικά, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν περιοδείαν του καὶ νὰ ἐπιδίδεται εἰς ἐπισκέψεις καὶ διαμαρτυρίας. Ἐπείσθην, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ συστηματικοῦ καὶ κατευθυνομένου ταρτουφισμοῦ. Πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς διεμαρτυρήθην εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Κέντρου, ὅστις προέβη ἄνευ ἀποτελέσματος εἰς τὰ σχετικὰ διαβήματα, ἀναγκασθεὶς τελικῶς νὰ συστήσῃ τὴν ἀντίταξιν νομίμου ἀμύνης εἰς κάθε παρανομοῦντα. Καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ σύστασις αὐτὴ ὑπῆρξε ὠφέλιμος. Ἡ φατριαστικὴ αὐτὴ τακτικὴ ἐνετάθη καὶ κατέστη ἀπροσχημάτιστος μὲ τὴν ἄφιξιν τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων, τὴν Παρασκευὴν τὸ ἑσπέρας, αἱ ὁποῖαι πρὸς μεγάλην ἔκπληξιν τῶν κατοίκων καὶ ἡμῶν ἦσαν διπλάσιαι ἐκείνων ποὺ διετίθεντο εἰς ἄλλας ἐκλογὰς καὶ τοῦτο τὸ γεγονὸς ἐδημιούργησε ἀνησυχίαν εἰς πολλοὺς τῶν ὀπαδῶν τοῦ Κέντρου, ὅτι ἡ ἐξουσία δὲν θὰ παραδοθῇ εἰς τοὺς ἐκλεκτοὺς τοῦ λαοῦ ἐφ’ ὅσον αὐτοὶ δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. Ἀπὸ τῆς Παρασκευῆς τὸ ἑσπέρας τίθεται εἰς ἐφαρμογὴν κατὰ τρόπον ἀπροκάλυπτον τὸ σχέδιον κατατρομοκρατήσεως τῶν ἐκλογέων. Τὸ ἑσπέρας τῆς Παρασκευῆς καὶ τοῦ Σαββάτου καὶ κατόπιν πυροβολισμῶν εἰς πολλὰς περιπτώσεις, ἐγένετο ἐπιδρομὴ τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως καὶ παντὸς δυναμένου νὰ συμβάλλῃ, εἰς τὰς οἰκίας τῶν μὴ ὀπαδῶν τῆς Ε.Ρ.Ε., τοὺς ὁποίους ἀφύπνιζον, προέβαινον εἰς ἐρεύνας, ἀφῄρουν τὰ ψηφοδέλτια καὶ ἔδιδον ψηφοδέλτια τῆς Ε.Ρ.Ε., χειρόγραφα λέγοντάς τους, ὅτι «αὐτὸ τὸ ψηφοδέλτιο θὰ ρίξετε, ἄλλως τὴν Δευτέρα τὸ πρωΐ θὰ πεθάνετε». Αὐτὰ συνέβαινον ταὐτοχρόνως εἰς ὁλόκληρον τὴν Μεσσηνίαν ἐκτὸς μοναδικῶν ἐλαχίστων περιπτώσεων ποὺ ὑπῆρξαν ὀάσεις εἰς αὐτὸ τὸ ἀπέραντον ἐκλογικὸν ὄργιον. Πρὸς ἐπιβεβαίωσιν τῶν ὅσων ἱστόρησα, κ. συνάδελφοι, ἔχω σωρείαν ἀποδείξεων, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ὅμως, ν’ ἀναφέρω μερικὰ κραυγαλέα περιστατικά. Ὁ Ἀστυνομικὸς Σταθμάρχης Τρικόρφου, ἐνωμοτάρχης Τζέμος Νικόλαος μὲ δύο χωροφύλακες τοῦ Σταθμοῦ του περιήρχοντο τὰς οἰκίας τοῦ χωρίου καὶ συνίστων τὴν ὑπερψήφισιν ὡρισμένου ὑποψηφίου τῆς Ε.Ρ.Ε. Μετεκλογικῶς, ὁ αὐτὸς Ἀστυνομικὸς Σταθμάρχης ἐκάλεσε τὸν ἀντιπρόσωπόν μου Νικόλαον Ἠλιόπουλον καὶ τοῦ ἔκαμε παρατηρήσεις διατὶ ἐψήφισε Κέντρον καὶ ὄχι Ε.Ρ.Ε. καὶ τοῦ ζήτησε κατάστασιν ὀνομαστικὴν τῶν ἀτόμων ποὺ ἐψήφισαν Κέντρον, ἀποκαλέσας αὐτοὺς κομμουνιστάς. Τέλος, ἠπείλησε τὸν Ἠλιόπουλον, ὅτι θὰ τὸν στείλῃ ἐξορία. Ἀνεφέρθην πρὸ 45 περίπου ἡμερῶν εἰς τὸ Ἀρχηγεῖον Χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον διέταξεν ἀνακρίσεις. Μέχρι πρὸ 5θημέρου δὲν εἶχε φθάσει εἰς τὸ Ἀρχηγεῖον τὸ πόρισμα τῶν ἀνακρίσεων. Ἀπὸ τὸν φίλον μου κ. Ἠλιόπουλον ἐπληροφορήθην, ὅτι μετέβη ἐκεῖ πρὸς διεξαγωγὴν ἀνακρίσεων ὁ Διοικητὴς Χωροφυλακῆς Μεσσηνίας. Δὲν γνωρίζω βεβαίως ποῖον θὰ εἶναι τὸ πόρισμα. Ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζω ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν κ. Ἠλιόπουλον εἶναι, ὅτι τὴν ἑπομένην πρωΐαν, οἱ χωροφύλακες, τοῦ ὑπέβαλαν μήνυσιν, ὅτι ἡ αὐλή του, ἦτο ἀκάθαρτη. Νομίζω, δὲν χρειάζονται σχόλια. Γεώργιος Φλέσσας, κάτοικος Ἀβραμίου, ἀναφέρει, ὅτι κατῆλθεν ἐκ τοῦ χωρίου του εἰς Μεσσηνίαν τὴν 17.10.61 μὲ ἀρκετοὺς συγχωριανούς του, προκειμένου νὰ προμηθευθοῦν ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε., γεωργικὰ φάρμακα καὶ νὰ τακτοποιήσουν λογαριασμούς. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀναμονῆς των, ἔξωθι τοῦ Καταστήματος τῆς Τραπέζης, ἀνέπτυσσε τοὺς λόγους ποὺ κατὰ τὴν κρίσιν του ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ τὸ Κέντρον. Δὲν εἶχε τελειώσει τὴν συζήτησιν, ὅταν ἕνας χωροφύλαξ τὸν συνέλαβε καὶ τὸν ὡδήγησε εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Κατάστημα (τῆς Ὑποδ)σεως) ὅπου παρέμεινε ἔγκλειστος ἐπὶ τρίωρον, μέχρις ἀφίξεως τοῦ Μοιράρχου εἰς τὸν ὁποῖον διεμαρτυρήθη ἐντόνως διὰ τὴν σύλληψίν του. (Νομίζω, ὅτι γνῶσιν τοῦ ἐπεισοδίου, ἔχει λάβει καὶ ὁ κ. Λυκουρέζος ἐκ σχετικῆς καταγγελίας). Ὁ ἴδιος ἀναφέρει, ὅτι τὴν ἑσπέραν τοῦ Σαββάτου, ἡ πίεσις ἀπὸ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως καὶ τὰ Τ.Ε.Α. κατέστη ἀφόρητος. Ἀντιλαμβάνεσθε βεβαίως, τὴν σκοπιμότητα τῆς συλλήψεως τοῦ Φλέσσα. Ἡ σύλληψίς του διὰ τὴν αἰτίαν αὐτὴν ἐγένετο γνωστὴ ἀπὸ τοὺς συγχωριανούς του, οἱ ὁποῖοι ἐσκέφθησαν εὐλόγως, ὅτι ἂν ἀνέφερον καὶ μίαν λέξιν ὑπὲρ τοῦ Κέντρου, θὰ εἶχον τὴν αὐτὴν τύχην μὲ τὸν Φλέσσαν, ἂν ὄχι καὶ χειροτέραν. Σάββατον 7.10.1961 ὥραν 9 μ.μ. εἰς τὴν Πλατεῖαν τῆς Στέρνας, ἐκλήθη ὁ δημοδιδάσκαλος Βέργης Ἀθανάσιος ἐκ τῆς οἰκίας του παρὰ τοῦ κατ’ ἐκείνην τὴν ὥραν ἀφιχθέντος ἐκ Μεσσήνης Διοικητοῦ Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς καὶ κατὰ τρόπον ποὺ νὰ γίνεται ἀντιληπτὸς ἀπὸ τοὺς παρευρισκομένους κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην κατοίκους τοῦ ἐδηλώθη, ὅτι ἀπὸ μέρους τῆς Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς, θεωρεῖται ὡς μὴ ἐθνικόφρων, διότι προπαγανδίζει δῆθεν ὑπὲρ τοῦ Π.Α.Μ.Ε. καὶ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Ὁ δημοδιδάσκαλος διεμαρτυρήθη ἐντόνως καὶ εἶπεν, ὅτι λυπεῖται διὰ τὴν ἐνημέρωσιν τῆς Χωροφυλακῆς ἡ ὁποία ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν, ἀνεκάλυψε τὸν μὴ ἐθνικόφρονα δημοδιδάσκαλον καὶ τοῦ συνέστησε νὰ μὴ τὸν ἐνοχλήσῃ, παρατηρήσας συγχρόνως, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον τὸν κάλεσε, εἶναι ἀήθης καὶ ἐξυπηρετεῖ ἄλλους σκοπούς. Παρὰ ταῦτα, ὁ κ. Μοίραρχος ἀναχωρήσας, ἀνέθεσεν εἰς τὸν Ἀστυνομικὸν Σταθμάρχην Ἀριστομένους νὰ στοιχειοθετήσῃ κατηγορίαν κατὰ τοῦ δημοδιδασκάλου, ὅτι δὲν τυγχάνει ἐθνικόφρων. Ὁ Ἀστυνομικὸς Σταθμάρχης Ἀριστομένους, ἔλαβε καταθέσεις τριῶν κατοίκων Στέρνας καὶ Διοδίων, ἐξ ἐκείνων ποὺ εἶχε προφανῶς εἰς τὴν διάθεσίν του διὰ παρομοίους σκοπούς, ὅτι ὁ εἰρημένος δημοδιδάσκαλος ἐπροπαγάνδιζε τὸ 1958 ὑπὲρ τῆς Ε.Δ.Α. καὶ ἐν συνεχείᾳ κάμνων χρῆσιν τῶν καταθέσεων ὁ κ. Μοίραρχος ἐνήργησε παρὰ τῇ Γενικῇ Ἐπιθεωρήσει Τριπόλεως καὶ ἀπεσπάσθη οὗτος προεκλογικῶς εἰς Μεσσήνην. Οἱ μαθηταὶ ἔκλαιον καὶ οἱ κάτοικοι διεμαρτύροντο διὰ τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν. Μετὰ τὰς ἐκλογὰς καὶ λόγῳ διαμαρτυριῶν τῶν ὀπαδῶν τῆς Ε.Ρ.Ε. ὁ δημοδιδάσκαλος, ἐπανῆλθεν εἰς τὴν θέσιν του τῇ ἐνεργείᾳ κυβερνητικῶν παραγόντων καὶ ὁ ἐνωμοτάρχης μετετέθη, ὡς πληροφοροῦμαι, ἐκεῖθεν. Ἀσφαλῶς ἡ ἐνέργεια αὐτὴ τοῦ Μοιράρχου, ἐξυπηρετοῦσε τὸν γενικὸν σκοπὸν τῆς ψυχολογικῆς βίας καὶ τρομοκρατίας. Πρέπει νὰ σημειώσω ἐνταῦθα, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1960 εἶχε διαταχθῆ ἐκεῖθεν, ἡ μετάθεσις τοῦ ἐν λόγῳ ἐνωμοτάρχου, παρὰ τοῦ Ἀρχηγείου Χωροφυλακῆς διὰ σοβαρὰ ὑπηρεσιακὰ παραπτώματα μὲ σύστασιν, ἂν δὲν κάμνω λάθος τοῦ Ὑπουργείου, νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ Πειθαρχικὸν Συμβούλιον μὲ τὸ ἐρώτημα τῆς ἀπολύσεως. Ἡ μετάθεσις τούτου, δὲν ἐπραγματοποιήθη τῇ ἐπεμβάσει τῶν τότε κυβερνητικῶν παραγόντων. Ὑπὸ τὰς εὐλογίας τοῦ ἰδίου ἐνωμοτάρχου, ἐπετράπη παρὰ τῆς Ἐφορευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ εἴσοδος εἰς τὸ Ἐκλογικὸν Τμῆμα Ἀριστομένους χωροφυλάκων, ἀγροφυλάκων καὶ τοῦ κλητῆρος τῆς Κοινότητος καὶ ἀπηγορεύθη ἡ εἴσοδος εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν Κομμάτων Κέντρου καὶ Π.Α.Μ.Ε. Διὰ τὰς παραβάσεις αὐτάς, ὡς καὶ διὰ τὴν ἐξαφάνισιν τοῦ πρακτικοῦ τῆς ψηφοφορίας, ἠσκήθη ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Καλαμῶν ποινικὴ δίωξις κατὰ τοῦ Προέδρου καὶ τῶν μελῶν τῆς Ἐφορευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀνθυπασπιστὴς Χωροφυλακῆς Σταυρόπουλος. Διοικητὴς Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς Μεθώνης: Τὴν 26ην Ὀκτωβρίου 1961 καὶ ὥραν 5.30′ — 6 μ.μ. ἐντὸς τοῦ Γραφείου του εἰς τὸν Ἀστυνομικὸν Σταθμὸν Μεθώνης ἐκακοποίησε τὸν ἐξ Εὐαγγελισμοῦ Πυλίας Βασίλειον Καραγιάννην, κάτοικον Ἀθηνῶν, ὁδὸς Ἀλεξανδρείας 108, Ἀκαδημία Πλάτωνος, μὲ αἰτιολογικόν, ὅτι ὁ κακοποιηθεὶς εἶπε δῆθεν, ὅτι θὰ τὸν μεταθέσῃ. Εἰς τὸν ἀνωτέρω, ὅστις ἦτο γνωστόν, ὅτι εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1956 καὶ τοῦ 1958, παρέστη ὡς ἀντιπρόσωπός μου εἰς τὸ Ἐκλογικὸν Τμῆμα Εὐαγγελισμοῦ Πυλίας καὶ διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν κατῆλθεν εἰς τὸ χωρίον του κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς, ἐγένετο σωματικὴ ἔρευνα μόλις κατῆλθε τοῦ αὐτοκινήτου εἰς τὸ χωρίον Φοινικοῦντα Πυλίας ὑπὸ ἑνὸς χωροφύλακος τοῦ Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς Μεθώνης καὶ κατ’ αὐτὴν εὑρέθησαν ψηφοδέλτια τῆς Ἑνώσεως Κέντρου μὲ σταυρὸν προτιμήσεως εἰς τὸν κ. Κοκκέβην. Ἐν συνεχείᾳ ὁ χωροφύλαξ τὸν διέταξε νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸν Ἀστυνόμον εἰς Μεθώνην, ὅστις καὶ τὸν ἐκακοποίησε, μὲ τὴν πρόφασιν ποὺ ἀναγράφεται ἐν ἀρχῇ, ἐνῷ ὁ πραγματικὸς σκοπὸς ἦτο νὰ τρομοκρατηθῇ. Ὁ ἴδιος ἐξιστορεῖ ὡς κάτωθι τὰ γεγονότα, εἰς τὴν κατάθεσίν του ἐνώπιον τοῦ Ἀνακριτοῦ. Κατέβηκα ἀπὸ τὴν Ἀθήνα μὲ τὸ λεωφορεῖο τῆς 25ης Ὀκτωβρίου καὶ ἀφῆκα τὴν βαλίτσα μου εἰς τὸ χωριό μου Εὐαγγελισμὸ καὶ συνέχισα τὸ ταξεῖδι μου γιὰ τὴν Φοινικοῦντα ὅπου ἔμεινα εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἀνεψιοῦ μου Ἀλεξάνδρου Τομαρᾶ. Τὸ ἀπόγευμα, ὥρα 4 μ.μ., ἦρθε ἀπὸ τὴ Μεθώνη τὸ λεωφορεῖον εἰς Φοινικοῦντα καὶ θὰ συνέχιζε τὸ δρομολόγιο γιὰ τὸν Εὐαγγελισμό. Εἶχα πάει στὴ στάσι γιὰ νὰ πάω στὸν Εὐαγγελισμό, ὁπότε κατέβηκε ἕνας χωροφύλαξ τοῦ Σταθμοῦ Χωρ)κῆς Μεθώνης καὶ μὲ ρώτησε ἂν εἶμαι ὁ Καραγιάννης καὶ εἰς ἀπάντησίν μου, μάλιστα, μὲ παρέσυρε σὲ ἕνα στενὸ 5 μέτρα περίπου καὶ μὲ ἐρωτᾶ τί χαρτιὰ ἔχω μαζί μου. Τοῦ ἔδειξα, ὅτι ἔχω ψηφοδέλτια τοῦ Κέντρου μὲ σταυρὸν προτιμήσεως εἰς τὸν κ. Κοκκέβην. Ἐν συνεχείᾳ ὁ χωροφύλαξ μοῦ λέγει, ὅτι μὲ ζητάει ὁ Ἀστυνόμος νὰ πάω εἰς τὴν Μεθώνην. Εἰς τοῦτον ἀπήντησα νὰ ἔλθῃ νὰ πᾶμε μαζί, διότι μόνος μου δὲν πηγαίνω, ἀλλὰ θὰ πάω εἰς τὸν Εὐαγγελισμὸ νὰ πάρω τὸν Ἀστυνόμο τηλέφωνο, τί μὲ θέλει. Ὁ χωροφύλαξ μοῦ εἶπε νὰ πάω μόνος μου, διότι αὐτὸς δὲν μπορεῖ νὰ γυρίσῃ. Ἐγὼ μπῆκα στὸ λεωφορεῖο γιὰ τὸν Εὐαγγελισμό, ἀλλὰ δὲν περίμενα καὶ συνέχισα τὸ ταξείδι μου γιὰ τὴν Μεθώνη νὰ πάω νὰ δῶ τί μὲ ζητοῦσε ὁ Ἀστυνόμος. Ὅταν ἔφθασα εἰς τὴν Μεθώνην, εἰς τὴν Γέφυραν ἦτο ὁ Ἀστυνόμος μὲ τὸν Μοίραρχον τῆς Πύλου. Φώναξα εἰς τὸν ὁδηγὸ καὶ σταμάτησε εἰς τὴν Γέφυρα καὶ κατέβηκα. Πλησίασα τοὺς ἀνωτέρω καὶ τοὺς εἶπα τὸ ὄνομά μου, Καραγιάννης. Ἀμέσως ὁ Μοίραρχος μοῦ εἶπε: Καραγιάννη, νὰ καθήσῃς καλά. Ἀπάντησα: Γιατί, κ. Μοίραρχε, νὰ καθήσω καλά, ἐνδιαφέρομαι γιὰ ἕνα πρόσωπο, αὐτὸς εἶναι ὁ κ. Ἀνδρέας Κοκκέβης. Μοῦ ἐπαναλαμβάνει τὴν σύστασιν, νὰ καθήσω καλά, καὶ ἀφοῦ χαιρέτισε τὸν Ἀστυνόμο τοῦ εἶπε καθῆστε καὶ συζητῆστε μὲ τὸν Καραγιάννη καὶ ἐγὼ φεύγω. Ἀνέβηκε στὸ λεωφορεῖο καὶ ἔφυγε γιὰ τὴν Πύλο. Ὁ Ἀστυνόμος κ. Σταυρόπουλος μοῦ εἶπε, πᾶμε γιὰ τὸ Γραφεῖο. Πήγαμε ἐκεῖ καὶ μοῦ λέγει ἐπὶ λέξει: «Καραγιάννη, εἶπες ἐσύ, ὅτι θὰ μὲ μεταθέσῃς γιὰ τὴ Μακεδονία;» Ἀπήντησα, ποῖος σᾶς τὸ εἶπε, κ. Ἀστυνόμε, ἂν καθόσαστε καὶ ἀκοῦτε τοὺς ρουφιάνους, ποτὲ Ἕλληνες δὲν θὰ γίνωμε. Μὲ ἐρωτᾶ πάλι: τὸ εἶπες ἢ δὲν τὸ εἶπες. Ἀπήντησα ὄχι, φέρε μου τὸν ἄνθρωπο ποὺ νὰ τὸ βεβαιώσῃ. Τότε ὁ Ἀνθυπασπιστὴς μοῦ εἶπε: Καραγιάννη, ἐγὼ εἶμαι ὁ Σταυρόπουλος, μοῦ δίδει δύο καρπαζιὲς καὶ μὲ ἁρπάζει καὶ ἀπὸ τὰ μαλλιὰ καὶ μὲ κούνησε. Ὕστερα μοῦ λέγει, φύγε Καραγιάννη τώρα καὶ ὅ,τι θὰ σοῦ συμβῇ εἶμαι ἀνεύθυνος. Ἀπήντησα, ὅτι ἀνεύθυνος δὲν εἶναι, διότι μᾶς εἶδαν πολλοὶ ποὺ μὲ ἔφερε στὸ Γραφεῖο του καὶ προσέθεσα, ὅτι θὰ μείνω εἰς τὴν Μεθώνην, εἰς τὸν ἐξάδελφόν μου Χρ. Δηλέν. Ἀντὶ ὅμως νὰ μείνω ἐκεῖ, ἔφυγα καὶ πῆγα τὸ ἴδιο βράδυ εἰς τὴν Φοινικοῦντα. Ἔκτοτε, δὲν μοῦ ἐσυνέβη ἄλλο τίποτε. Μὲ εἶδε καὶ τὸ Σάββατο εἰς τὸν Εὐαγγελισμὸ καὶ τὴν Δευτέρα εἰς Μεθώνην, ἀλλὰ δὲν μοῦ μίλησε. Ἀπὸ τὴν κατάθεσιν τοῦ Καραγιάννη, προκύπτει εὐθύνη διὰ τὸν Μοίραρχον Διοικητὴν τῆς Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς Πύλου, ὑπὸ τὰς εὐλογίας καὶ τὴν καθοδήγησιν τοῦ ὁποίου ἐνήργει ὁ Ἀστυνόμος Μεθώνης. Ὁ ἴδιος Ἀστυνομικὸς Σταθμάρχης Μεθώνης ὡς ἀνέφερε καὶ εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Τύπου τὴν 16ην Νοεμβρίου π.ἔ. ὁ συνάδελφος κ. Κωστόπουλος ἠπείλησεν ἐντὸς τοῦ Ἀστυνομικοῦ Σταθμοῦ τὸν γνωστὸν λόγιον Τάκην Δεμοδόν, Διαχειριστὴν τοῦ Μονοπωλίου, ὅτι «θὰ τοῦ βγάλῃ τὶς μασέλλες καὶ θὰ τὸν πληρώσω 4.000 δραχμές», ἀφοῦ προηγουμένως τοῦ κατέφερε δύο ἠχηρὰ ραπίσματα. Κατόπιν τούτου ὁ Δεμοδὸς ἠναγκάσθη νὰ κλείσῃ τὸ Μονοπώλιον καὶ κατέφυγεν εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅπου ἀφηγήθη τὴν περιπέτειάν του εἰς τὸ «Βῆμα» τῆς 18ης Νοεμβρίου. Συνεπείᾳ τῆς καταγγελίας αὐτῆς ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς Πλημμελειοδικῶν Καλαμῶν, διέταξεν ἀνακρίσεις. Ἐνῷ ὅμως αἱ ἀνακρίσεις δὲν εἶχον περατωθῆ, ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Χωροφυλακῆς τοῦ Ὑφυπουργείου Ἐσωτερικῶν ἐξέδωσεν εἰς τὰς 2 Δεκεμβρίου ἀνακοίνωσιν δημοσιευθεῖσαν εἰς τὰς ἐφημερίδας διὰ τῆς ὁποίας διεψεύδοντο τὰ καταγγελθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Κωστοπούλου. Κατὰ τὴν ἐπακολουθήσασαν δίκην τὴν 19ην Δεκεμβρίου, ὄχι μόνον ἀπεδείχθη ἀληθὴς ἡ καταγγελία τοῦ Δεμοδοῦ, τὸν ὁποῖον ὁ Ἀστυνόμος εἶχε καλέσει νύκτα εἰς τὴν Ἀστυνομίαν, ἀλλ’ ὅτι κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον εἶχον κληθῆ καὶ ἄλλοι κάτοικοι τῆς Μεθώνης, οἵτινες μάλιστα ἐκακοποιήθησαν. Εἰς τὴν δίκην οἱ μάρτυρες κατέθεσαν ἐπίσης, ὅτι ὁ Ἀστυνόμος παρέδιδεν εἰς τοὺς καλουμένους εἰς τὴν Ἀστυνομίαν χειρόγραφα ψηφοδέλτια τῆς Ε.Ρ.Ε., κρατῶντας ὁ ἴδιος ἀντίγραφα μὲ καρμπὸν διὰ τὸν ἔλεγχον. Κατεδικάσθη ὡς γνωστὸν κατὰ τὴν δίκην ἐκείνην εἰς πολύμηνον φυλάκισιν καὶ στέρησιν τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων. Τί ἔπραξεν ὅμως τὸ Ὑφυπουργεῖον Ἐσωτερικῶν μετὰ τὴν καταδίκην του; Ἐπέβαλεν ἢ ὄχι διοικητικὰς κυρώσεις διὰ τὴν ἀναστήλωσιν τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους καὶ τοῦ κύρους τοῦ Σώματος; Ἀνεκοίνωσεν, ὅτι τὸ θέμα τῶν διοικητικῶν κυρώσεων θὰ μελετηθῇ μετὰ τὴν κατ’ ἔφεσιν ἐκδίκασιν τῆς ὑποθέσεως καὶ ὁ Ἀστυνόμος ἐπανῆλθεν εἰς τὴν θέσιν του. Ὡς πρὸς τὴν ἐκδοθεῖσαν τὴν 2αν Δεκεμβρίου ἀνακοίνωσιν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Χωροφυλακῆς τοῦ Ὑφυπουργείου Ἐσωτερικῶν διὰ τῆς ὁποίας ἐχαρακτηρίζοντο, ὡς ἀνυπόστατοι αἱ καταγγελίαι κατὰ τοῦ Ἀστυνόμου Μεθώνης, ὁ Γενικὸς Διοικητὴς Χωροφυλακῆς κ. Μπεθάνης, ἐδήλωσε τὴν 21ην Δεκεμβρίου, ὅτι «αὕτη ἐξεδόθη καλῇ τῇ πίστει, βάσει πορίσματος διαταχθείσης ἀνακρίσεως ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ Χωροφυλακῆς Μεθώνης», δηλαδὴ ὑπὸ τοῦ ἰδίου τοῦ κατηγορουμένου. Ἀξίζει, ὅμως, νὰ παρακολουθήσωμεν τὴν συνέχειαν. Ὁ Ἀνθυπασπιστὴς Σταυρόπουλος, ἐπανέρχεται εἰς τὴν θέσιν του εἰς Μεθώνην, ὁρίζεται ἡμερομηνία ἐκδικάσεως τῆς ἐφέσεώς του ἡ 22.1.1962 εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἐμφανίζεται. Προσδιορίζεται ἐκ νέου ἡ ἐκδίκασις τῆς ἐφέσεως διὰ τὴν 5ην Φεβρουαρίου καὶ πάλιν δὲν ἐμφανίζεται. Ἡ ὑπεράσπισις ἐζήτησε τὴν ἀναβολὴν τῆς δίκης προσκομίσασα εἰς τὸ Δικαστήριον βεβαίωσιν τοῦ Στρατιωτικοῦ Νοσοκομείου Τριπόλεως, ὅτι νοσηλεύεται εἰς αὐτό. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς λαμβάνων τὸν λόγον, ἐζήτησεν ὅπως ἀπορριφθῇ ἡ αἴτησις ἀναβολῆς καθ’ ὅσον ὡς προκύπτει ἐξ ἐγγράφων, ἡ βεβαίωσις τοῦ Νοσοκομείου πρέπει νὰ εἶναι ψευδής. Ἰδοὺ τὶ λέγει εἰς τὴν σχετικὴν ἀγόρευσίν του ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημ)κῶν Καλαμῶν κ. Παπακαρυᾶς. «Ἡ δήλωσις τοῦ κατηγορουμένου, ὅτι εἶναι ἀσθενὴς εἶναι ψευδής. Τοῦτο συνάγεται ἐξ ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα θέτω ὑπ’ ὄψιν σας, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἱστορικοῦ τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Πράγματι ἡ Ὑποδιοίκησις Χωροφυλακῆς Πύλου, εἰς τηλεγράφημά της πρὸς ἐμέ, ἀνέφερεν, ὅτι ὁ Σταυρόπουλος ἀνεχώρησεν ἐκ Μεθώνης τὴν 29ην Ἰανουαρίου 1962 διὰ Καλαμάταν πρὸς νοσηλείαν κατόπιν γνωματεύσεως ἰατροῦ, ὅτι πάσχει ἐκ χολοκυστίτιδος. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 279 ὅμως ἔγγραφον τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Μεσσηνίας, ἀναφέρει, ὅτι οὗτος ἀσθενῶν ἀπὸ 21ης Ἰανουαρίου τρέχοντος ἔτους παρεπέμφθη εἰς τὸν ἰατρὸν Χωροφυλακῆς Καλαμάτας, ὁ ὁποῖος ἐγνωμάτευσεν, ὅτι χρήζει ἀμέσου εἰσαγωγῆς εἰς Νοσοκομεῖον, ἐνῷ αὕτη πραγματοποιεῖται τὴν 31ην Ἰανουαρίου 1962. Εἶναι ἀπαράδεκτον τὰ ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς νὰ ἀπειθοῦν καὶ νὰ μὴ προσέρχωνται εἰς τὰ Δικαστήρια. Συγκεκριμένως ὁ Σταυρόπουλος κατεδικάσθη ἀπὸ τὸ Μονομελὲς τὴν 19ην Δεκεμβρίου 1961 καὶ ἤσκησε ἔφεσιν, ἡ ὁποία προσδιωρίσθη διὰ τὴν 22αν Ἰανουαρίου 1962. Τὸ κλητήριον ἐστάλη εἰς τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς Μεσσηνίας καὶ ὡς φαίνεται ἐκ τοῦ σχετικοῦ ἀποδεικτικοῦ, ἐλήφθη ἐκεῖ τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1961. Εἶχεν ὅλον τὸν καιρὸν ἡ ὑπηρεσία νὰ ἐπιδώσῃ τὸ κλητήριον εἰς τὸν κατηγορούμενον. Ἀντ’ αὐτοῦ, ὅμως, τὴν 10ην Ἰανουαρίου 1962 ἐπιστρέφει τὸ κλητήριον ἀνεπίδοτον μὲ τὴν αἰτιολογίαν, ὅτι ὁ κλητευόμενος ἔλαβε δεκαπενθήμερον ἄδειαν διὰ Τρίπολιν καὶ Ἀθήνας λήγουσαν τὴν 21ην Ἰανουαρίου τοῦ 1962. Εὐθὺς δηλαδή, ὡς ἐλήφθη τὸ κλητήριον τοῦ ἐχορηγήθη ἡ ἄδεια. Δυνάμεθα ἐξ αὐτοῦ νὰ συναγάγωμεν, ὅτι καὶ ἡ εἰσαγωγή του εἰς τὸ Νοσοκομεῖον εἶναι εἰκονική». Ἐρωτᾶται: 1) Ποῖος λέγει τὴν ἀλήθειαν, ὁ Διοικητὴς τῆς Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς Πύλου ἢ ὁ Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς Μεσσηνίας. 2) Ποῦ εὑρίσκετο ὁ Σταυρόπουλος κατὰ τὸ 10ήμερον ἀπὸ 21 ἕως 31 Ἰανουαρίου, ἀφοῦ κατὰ τὸν Διοικητὴν Χωροφυλακῆς Μεσσηνίας εἶχεν ἔνδειξιν τοῦ ἰατροῦ περὶ ἀμέσου εἰσαγωγῆς του εἰς Νοσοκομεῖον καὶ 3) ποῖος ἔχει τὴν εὐθύνην διὰ τὴν μὴ ἐμπρόθεσμον ἐπίδοσιν τοῦ κλητηρίου; Ἀνάλογος εἶναι καὶ ἡ περίπτωσις τοῦ Ἐνωμοτάρχου Γονεάκη, εἰς τὴν δρᾶσιν, τοῦ ὁποίου ἀνεφέρθη κατὰ τὴν προχθεσινὴν του ὁμιλίαν, ὁ συνάδελφος κ. Λυκουρέζος. Ἐπὶ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς κρίνω ἀναγκαῖον νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀπόψεις τοῦ ἰδίου κ. Εἰσαγγελέως Πλημ)κῶν Καλαμῶν. Λέγει ὁ κ. Εἰσαγγελεύς: «Αἱ ἀπόψεις μου ἐνισχύονται καὶ ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν Γονεάκη, ὁ ὁποῖος οὔτε σήμερον, οὔτε προχθὲς (29ην Ἰανουαρίου 1962) προσῆλθεν εἰς τὸ Δικαστήριον, λόγῳ μὴ ἐμπροθέσμου ἐπιδόσεως τῆς κλήσεως. Οὗτος ἔλαβε κατ’ ἀρχὴν (19ην Δεκεμβρίου 1961) ὀλιγοήμερον ἄδειαν διὰ Τρίπολιν καὶ εἰσήχθη εἰς τὸ ἐκεῖ στρατιωτικὸν Νοσοκομεῖον συνεπεία ὀξείας σκωληκοειδίτιδος. Τὸ κλητήριον ἐστάλη εἰς Τρίπολιν, ἀλλὰ τὸ Νοσοκομεῖον ἀπήντησεν, ὅτι οὗτος ἔλαβεν ἐξιτήριον καὶ ἀνεχώρησε δι’ Ἀθήνας. Τὸ κλητήριον ἀπεστάλη εἰς Ἀθήνας, ἀλλ’ ὁ Φρούραρχος Ἀθηνῶν ἀπήντησεν, ὅτι ὁ Γονεάκης ἀνεχώρησε διὰ τὴν ἰδιαιτέρα του πατρίδα Μεγάλη Μαντίνεια Μάνης. Ἡ Ὑποδιοίκησις Χωρ)κῆς Καλαμάτας, πρὸς τὴν ὁποίαν ἀπεστάλη τὸ κλητήριον πρὸς ἐπίδοσιν τὸ ἐπέστρεψεν ἀνεπίδοτον, μὲ τὴν αἰτιολογίαν, ὅτι ὁ κατηγορούμενος ἐπέστρεψεν εἰς τὴν ἕδραν του εἰς Καρτερόλι». Νομίζω, εἶπεν ὁ Εἰσαγγελεύς, ὅτι οὕτως ἐμπαίζεται τὸ δικαστήριον. Καὶ εἰς τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει ν’ ἀκολουθήσῃ κανεὶς τὸν μίτον τῆς Ἀριάδνης διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸν λαβύρινθον τῶν συγκρουομένων ἰατρικῶν βεβαιώσεων, ἀναφορῶν Διοικητῶν Χωροφυλακῆς, μὴ ἐμπροθέσμων ἐπιδόσεων κλητεύσεων κλπ. Θὰ ἐπεθύμουν ἀκόμη περὶ τοῦ Ἐνωμοτάρχου αὐτοῦ ν’ ἀναφέρω συμπληρωματικῶς τὰ ἑξῆς: Παρέστη εἰς τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ τοῦ χωρίου Πιλαλίστρα τὴν 17.9.1961 καὶ ὑπέδειξε τὴν ὑπερψήφισιν ὡρισμένου προσώπου. Τούτου ἔλαβε γνῶσιν ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Μεσσήνης κ. Σταυρόπουλος καὶ προέβη εἰς σχετικὰς ἐνεργείας τῶν ὁποίων τὸ ἀποτέλεσμα δὲν γνωρίζω. Τὸ γεγονὸς ἐπίσης αὐτὸ κατήγγειλα προσωπικῶς εἰς τὸν Διοικητὴν Χωροφυλακῆς Μεσσηνίας Ἀντισυνταγματάρχην Χωροφυλακῆς κ. Δεμέστιχαν, ὅστις ἐπεκοινώνησεν ἐνώπιον μου μὲ τὴν Ὑποδιοίκησιν Χωρ)κῆς Μεσσήνης καὶ ἔδωσεν ἐντολὴν δι’ ἐξέτασιν τῆς καταγγελίας. Ὁ παρατυχὼν Ἀξιωματικὸς ἰσχυρίσθη, ὅτι εἶχεν ἄγνοιαν τοῦ γεγονότος καὶ ὅτι θὰ ἔκαμνε σχετικὴν ἔρευναν. Ἀπάντησιν δὲν ἔλαβον τὶ ἐγένετο. Ὁ ἴδιος Ἐνωμοτάρχης βραδύτερον βοηθούμενος καὶ ὑπὸ τῶν χωροφυλάκων τοῦ Σταθμοῦ ἐξηνάγκασε τοὺς ἐκλογεῖς Καρτερολίου χρησιμοποιῶν ὑλικὴν καὶ ψυχολογικὴν βίαν νὰ ψηφίσουν Ε.Ρ.Ε. ἐπὶ ποινῇ ἐξοντώσεως αὐτῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν των. Κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ψηφοφορίας ἵστατο εἰς τὴν εἴσοδον τοῦ ἐκλογικοῦ τμήματος διανέμων χειρόγραφα ψηφοδέλτια, φέροντα τὸ ὄνομα ἑνὸς μόνον ὑποψηφίου τῆς Ε.Ρ.Ε. Τὴν περίπτωσιν γνωρίζει κάλλιον ἐμοῦ ὁ συνάδελφος κ. Λυκουρέζος, ὅστις ἀνεφέρθη εἰς τὸν Εἰσαγγελέα Καλαμῶν καὶ ὁ ὁποῖος μεταβὰς ἀργὰ πλέον περιώρισε τὸν ἐν λόγῳ Ἐνωμοτάρχην εἰς τὸν Σταθμόν. Ἡ ἰδία εἰκὼν εἰς Φιλιατρά, ὅπου ὁ Διοικητὴς τῆς Ὑποδιοικήσεως ἀνέπτυξεν ἔντονον φατριαστικὴν δραστηριότητα ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. Εἰς Φιλιατρὰ τὰ ⅘ τῶν ψηφοδελτίων ἑνὸς ὑποψηφίου τῆς Ε.Ρ.Ε. ἦσαν χειρόγραφα καὶ μὲ καταπληκτικὴν ἐπιτήδευσιν ἀνορθόγραφα, ὥστε νὰ ἐλέγχωνται εὐχερῶς. Εἰς Γαργαλιάνους ἐνεφανίσθησαν προσωπιδοφόροι (μανδυλοφόροι), τοὺς ὁποίους γνωρίζει ὁ Ἀστυνόμος καὶ ὅστις ἀνέπτυξε λαμπρὰν καὶ ἔξοχον δρᾶσιν ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. Προσωπιδοφόροι ἐπίσης ἐνεφανίσθησαν εἰς Μεταμόρφωσιν Πυλίας καὶ εἰς Καλάμας, ὡς ἐβεβαίωσεν ὁ συνάδελφος κ. Κωστόπουλος εἰς τὴν πρὸς τοὺς Ἀντιπροσώπους τοῦ Τύπου ὁμιλίαν του τὴν 16ην Νοεμβρίου τ. ἔ. Ὡς μέσον τρομοκρατίας ἐπίσης ἐχρησιμοποιήθη ἡ μέθοδος ἀποστολῆς ἀνωνύμων ἐπιστολῶν. Εἰς πολλὰ χωρία ἐστάλησαν ἀνώνυμοι ἐπιστολαὶ εἰς ἐκείνους τῶν ὀπαδῶν τοῦ Κέντρου ποὺ εἰργάζοντο ἐνεργῶς ὑπὲρ τῆς ἐπικρατήσεώς του μὲ περιεχόμενον ἀπειλάς, ὡς ἐπὶ παραδείγματι «νὰ μὴ ξαναμιλήσουν, νὰ μὴ κινηθοῦν, νὰ καθίσουν στὰ σπίτια τους, διότι θὰ τοὺς βάλουν φωτιὰ καὶ θὰ τοὺς ἐξοντώσουν». Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὰ περιστατικὰ ποὺ ἱστόρησα καὶ τὰ ὁποῖα ὁμοιομόρφως ἔλαβον χώραν εἰς ὁλόκληρον τὴν Μεσσηνίαν καὶ δὲν ἦσαν τοπικαὶ ἐκδηλώσεις ἢ πρωτοβουλίαι συνάγεται ἀπὸ πάντα καλῆς πίστεως ἀκροατήν, ὅτι τὰ ὄργανα αὐτὰ ἐκινοῦντο ἐπὶ τῇ βάσει σχεδίου. Ἀλλὰ τὸ σχέδιον αὐτὸ ἔχει τὴν ἀρχήν του παλαιότερον, εἰς τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς. Ὁμιλῶν, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῆς προτάσεως ἐκφράσεως δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν 8ην Ἀπριλίου 1960 εἶχον εἴπει (πρακτικὰ 8ης Ἰανουαρίου, σελὶς 21): «Πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἀναγόμενα εἰς τὴν δρᾶσιν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας». Κύριοι βουλευταί, μακρὰ εἶναι ἡ πορεία τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ εἰδικώτερα τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς, πορεία παρακολουθοῦσα τὴν ζωὴν τοῦ Ἔθνους. Καὶ εἰς τὴν πορείαν αὐτὴν συναντῶνται δάφναι, θυσίαι καὶ ἑκατόμβαι θυμάτων. Πρὸς τοὺς ἡρωϊκοὺς αὐτοὺς νεκροὺς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, οἵτινες ἔπεσαν πιστοὶ εἰς τὸ καθῆκόν των προασπίζοντες τὴν ζωήν, τὴν τιμήν, τὴν περιουσίαν τῶν πολιτῶν, τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν αἰωνία θὰ εἶναι ἡ εὐγνωμοσύνη τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ. Ἀλλά, ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, εἶναι ἐξ ἴσου ἀληθές, ὅτι ἡ δόξα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας σκιάζεται ἀπὸ τὴν δρᾶσιν ἐνίων ὀργάνων των, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀπροσωπόληπτα ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν καθηκόντων των, παραβαίνοντα οὕτω καὶ τὸν ὅρκον των καὶ τὴν ἀρχὴν τῆς ἴσης μεταχειρίσεως τῶν πολιτῶν. Ἐν τούτοις ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας ἀναλαμβάνων τὸ Ὑπουργεῖον ἀπηύθυνεν ἡμερησίαν διαταγὴν πρὸς τοὺς ἄνδρας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας εἰς ἣν μεταξὺ ἄλλων ἔλεγεν: «Εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι ὁ σεβασμὸς τῆς προσωπικότητος τοῦ πολίτου θὰ ἀναχθῇ εἰς ἄρθρον πίστεως ἐγγυώμενον τὴν ἰσοπολιτείαν καὶ στοργικὴν μεταχείρισιν τῶν πολιτῶν κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου» καὶ περαιτέρω λέγει ὁ κ. Ὑπουργός: «οἱ πολῖται πρέπει νὰ τυγχάνουν στοργικῆς, λογικῆς καὶ ρεαλιστικῆς ἐξυπηρετήσεως». Διερωτῶμαι κατόπιν τούτου μήπως δι’ ἑτέρας ἐμπιστευτικῆς καὶ ἀπορρήτου ἐγκυκλίου ἀνετράπησαν; Ἀλλ’ ἐὰν τοῦτο δὲν συμβαίνῃ, διατὶ δὲν προέβητε εἰς λῆψιν ἀναλόγων μέτρων ἢ δὲν ἐπεβάλατε ἀναλόγους κυρώσεις; Εἶχα τὴν τιμὴν νὰ σᾶς καταγγείλω προσωπικῶς καὶ κατ’ ἐντολὴν τοῦ κ. Παπανδρέου τὴν ἀπαράδεκτον ἐπέμβασιν τῶν ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς εἰς τὰς κοινοτικὰς ἐκλογάς. Δὲν γνωρίζω ἂν θὰ ἀπαντήσητε καὶ τὶ θὰ ἀπαντήσητε, κ. Ὑπουργέ. Χρέος μου, ὅμως θεωρῶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ἀπευθυνόμενος πρὸς τὰ ὄργανα αὐτὰ νὰ τοὺς εἴπω, ὅτι ἡ τακτική, τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦν δὲν ἐξυπηρετεῖ οὔτε τοὺς ἰδίους, οὔτε τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, οὔτε πρὸ παντὸς τὰ καλῶς ἐννοούμενα συμφέροντα τοῦ Ἔθνους, ἐγκυμονεῖ κινδύνους καὶ δύναται νὰ ἔχῃ ὀδυνηρὰς συνεπείας διὰ τὸ μέλλον. Ἐνδιαφερόμενος κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην διὰ τὴν καλλιτέραν κατὰ τὴν γνώμην μου ἐκπροσώπησιν τῶν Ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως συνέστησα εἰς ἀξίους συμπολίτας μου νὰ μετάσχουν τῶν συνδυασμῶν, ἀλλὰ συνήντησα ἄρνησιν ἀδικαιολόγητον. Τὶ εἶχε συμβῆ; Ὅσοι ἐκ τῶν ἡμετέρων, εἴτε ἐπαγγελματίαι, εἴτε κτηματίαι, βιοτέχναι ἢ ἐπιστήμονες εἶχον γενικώτερον κῦρος, γενικωτέραν ἐκτίμησιν, εἶχον κληθῆ παρὰ τῶν ἑκασταχοῦ Διοικητῶν καὶ Ἀστυνόμων καὶ τοὺς ἐγένετο σύστασις ὑπὸ τύπον φιλικῆς συμβουλῆς νὰ μὴ λάβουν μέρος εἰς τοὺς συνδυασμούς. Τοὺς ἔλεγον «ἐπαγγελματίαι εἶσθε γιὰ ποιὸ λόγο νὰ ἔρχεσθε σὲ ἀντίθεσι μὲ τὸ κοινόν». Βρέθηκα εἰς ἀδυναμίαν νὰ σχηματίσω συνδυασμούς. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐπεσήμανα εἰς τὸν κ. Πρόεδρον καὶ ἐπὶ τῆς στάσεως ὡρισμένων ἀξιωματικῶν ἐζητήσαμεν παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας τὴν μετάθεσιν. Μάλιστα δὶς ἐπεσκέφθη ἐκ μέρους τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου τὸν κ. Καλαντζῆν ὁ συνάδελφος κ. Ἔξαρχος. Κατὰ τὴν γνώμην μου, αἱ κοινοτικαὶ ἐκλογαὶ ἔδωσαν τὴν εὐκαιρίαν τῆς πρώτης δειγματοληπτικῆς δοκιμῆς. Νομίζω, ὅτι καὶ ἄλλοι συνάδελφοι καὶ ὁ Πρόεδρος κ. Βενιζέλος προέβη εἰς σχετικὰς δηλώσεις διὰ τὴν ἐπέμβασιν ἐνίων ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς εἰς τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς. Λυποῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, κατέχομαι πράγματι, ὑπὸ αἰσθήματος μελαγχολίας διὰ τὴν ἐθνικὴν πορείαν τοῦ μέλλοντος, ἀναλογιζόμενος, ὅτι τὰ ὄργανα εἰς τὰ ὁποῖα ἡ Πολιτεία ἔταξε μίαν ὑψηλὴν ἀποστολὴν μετεβλήθησαν εἰς ταπεινὰ κομματικὰ ὄργανα φατρίας. Ὑπῆρξαν καὶ ὑπάρχουν εἰς τὴν Χωροφυλακὴν ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται ποὺ κοσμοῦν, πράγματι, τὸ Σῶμα, οἵτινες ἐπετέλεσαν τὸ καθῆκον τους. Κατηγοροῦμεν τοὺς ἄλλους, οἵτινες ἐπέδειξαν ἠλαττωμένην ψυχικὴν ἀντίστασιν. Ἐπὶ τῶν πρώτων θὰ στηριχθῇ τὸ Σῶμα καὶ ἀνανεούμενον θὰ συνεχίσῃ τὴν πρὸς τὸ πρόσω πορείαν του. Τὰ Τ.Ε.Α. συνεστήθησαν εἰς μίαν δύσκολον ἐποχὴν τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου. Ὁ λόγος αὐτὸς ἐξέλιπε τοὐλάχιστον διὰ τὰς μὴ παραμεθορίους περιοχάς. Ποῖον λόγον ἐξυπηρετοῦσεν ὁ ἐπανεξοπλισμὸς τῶν Τ.Ε.Α. εἰς τὴν ἐσχατιὰν τῆς Πελοποννήσου καὶ μάλιστα εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν; Ἐζητήσαμεν τὴν παράδοσιν τοῦ ὁπλισμοῦ καὶ βεβαιοῦμεν, ὅτι οὐδέποτε ἀφωπλίσθησαν. Ἡ διαταγὴ τῆς ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὰ νοτίως τοῦ Ἁλιάκμονος Τ.Ε.Α. θὰ παρέδιδον τὸν ὁπλισμὸν των τὴν 21ην Ὀκτωβρίου καὶ τῶν ὑπολοίπων διαμερισμάτων ἐξαιρέσει τεσσάρων Νομῶν ἐγγὺς τῶν Βουλγαρικῶν συνόρων, τὴν 23ην ἕως τὴν 25ην καὶ περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Ράλλης, οὐδέποτε ἐξετελέσθη καὶ ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως Δόβα εἶναι βαρεῖα, διότι παρεπλάνησεν ἐπὶ πλέον τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀξίζει νὰ γνωσθῇ, ὅτι 3 ἢ 4 ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν παρήλασαν τὰ Τ.Ε.Α. μὲ πλήρη ἐξάρτησιν διὰ τῆς κεντρικῆς ὁδοῦ τῆς ἰδιαιτέρας μου Πατρίδος εἰς ἄνοδον καὶ κάθοδον. Ἐπεκοινώνησα μετὰ τοῦ Διοικητοῦ Χωροφυλακῆς διὰ φίλου μου διὰ νὰ λάβω ἐξήγησιν αὐτῆς τῆς ἐπιδείξεως. Ἡ ἀπάντησις ἦτο, ὅτι ἔχουν διαταχθῆ νὰ παραδώσουν τὸν ὁπλισμόν, εἰς ἐπὶ τούτω ἐντεταλμένον ἀξιωματικόν, ὅστις εἶχεν ὡρισμένον σημεῖον διελεύσεως, ἐπέστρεψαν, ὅμως, μὲ τὸν ὁπλισμόν τους, διότι ὁ ἐντεταλμένος ἀξιωματικὸς ἠσθένησε. Πρὸς ποῖον σκοπὸν παρήλασαν τὸ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅταν μάλιστα ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι οἱ συγκροτοῦντες τὰ Τ.Ε.Α. ἦσαν ὀπαδοὶ τῆς Ε.Ρ.Ε. Ὁ κ. Κανελλόπουλος εἶπεν, ὅτι εἰς τὰ Τ.Ε.Α. καλοῦνται νὰ ὑπηρετήσουν ἐναλλὰξ καὶ ἀδιακρίτως κομματικῆς τοποθετήσεως, ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολῖται καὶ ἀποτεινόμενος πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔλαβε τὴν ἰδίαν διαβεβαίωσιν. Εἶναι, ὅμως, περίεργον, ὅτι εἰς τὴν Μεσσηνίαν ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν γνωρίζω ὁπλίτην τῶν Τ.Ε.Α. ἀνήκοντα εἰς ἀντίπαλον πρὸς τὴν Ε.Ρ.Ε. κόμμα. Ἐγὼ γνωρίζω μόνον ἕνα, ὅστις πρὸ τῆς δημιουργηθείσης πρωτοφανοῦς καὶ ἐξοργιστικῆς τακτικῆς, πρὸ τοῦ ἀκούσματος, ὅτι πρέπει οἱ ἄνδρες τῶν Τ.Ε.Α. νὰ προβαίνουν εἰς προπηλακισμοὺς καὶ ξυλοδαρμοὺς ἐναντίον τῶν ὀπαδῶν τῆς ΠΑΜΕ καὶ τοῦ Κέντρου, ἠγανάκτησε καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐψήφισε Κέντρον. Ἰδοὺ τὶ γράφει ὁ ἴδιος εἰς ἐπιστολήν του ὑπὸ ἡμερομηνίαν 31ης Ὀκτωβρίου, σταλεῖσαν πρὸς συμπολίτην του καὶ φίλον μου, θανόντα προσφάτως συνεπείᾳ καρδιακῆς προσβολῆς, μὲ τὴν ἐντολὴν νὰ τὴν δημοσιεύσῃ, καθ’ ὅσον ὡς γράφει χαρακτηριστικῶς ὁ ἴδιος «δὲν πτοεῖται ἀπὸ ἀπειλὰς καὶ τρομοκρατίας». Νομίζω, ὅτι ἐπιτελῶ χρέος πρὸς τὴν μνήμην τοῦ ἀειμνήστου φίλου μου ἁγνοῦ δημοκράτου καὶ διακεκριμένου ἐπιστήμονος καὶ πνευματικοῦ ἀνθρώπου, φέροντας ἀποσπάσματα ἐκ τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς εἰς τὴν δημοσιότητα. Ἀποσπάσματα ἐπιστολῆς Κιλιντιρέα Σταύρου ἀνήκοντος εἰς τὰ Τ.Ε.Α. Ἐξωχωρίου–Μεσσηνίας. Εἶμαι εὐτυχής, διότι κατώρθωσα ν’ ἀντιληφθῶ μόνος, ὅτι ἡ βία καὶ τὸ κακὸ δὲν ἐπεκράτησε σὲ κανέναν ἄνθρωπο καὶ πρὸ παντὸς στοὺς Ἕλληνας. Μετὰ τὰ Δεκεμβριανὰ ποὺ ἔγινεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, κατετάγην καὶ ἐγὼ εἰς τὸ ἔνδοξο Σῶμα τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς νὰ προσφέρω τὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα.... Ἔλαβα μέρος σὲ πολλὰς μάχας τοῦ ἐνδόξου τάγματος Χωρ. (15) καὶ κατόπιν προσκολληθεὶς ὁ λόχος μας εἰς τὸ ἱστορικὸν Τάγμα Κρανιά. Ξεκουρασθεὶς δι’ ὀλίγον εἰς Δ. Χ. Κυπαρισσίας καὶ Γυθείου σὰν ἐμπειροπόλεμος ἡ Ὑπηρεσία μας ἔκαμε ἀποσπάσματα καὶ μᾶς ἔστειλε εἰς τὴν Ρούμελην. Ἐκεῖ ἐλάβαμε μέρος εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν ὑπολειμμάτων τῆς Ταξιαρχίας Γαζῆ καὶ τὴν ἐξόντωσιν πολλῶν καπετανέων τῆς Ρούμελης, ὡς ὁ Καπετὰν Διαμαντῆς. Ἀπελύθην λόγῳ οἰκογενειακῶν ὑποχρεώσεων... καὶ μετὰ πάροδον ὀλίγων μηνῶν ἀνέλαβα καὶ πάλιν, ὡς πολίτης, νὰ ὑπερασπίσω τὴν Πατρίδα μὲ τὸ ὅπλον τῶν Τ.Ε.Α. ἐναντίον τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ τῶν μυστικῶν ὀργάνων αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον κρατῶ μέχρι σήμερον........ Ἐρχόμαστε εἰς τὰς ἐκλογὰς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου..... Ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν μᾶς κάλεσαν νὰ παραδώσουμε τὰ ὅπλα καὶ ἐνῷ ἐπερίμενα νὰ μᾶς εἴπῃ νὰ προσέχουμε εἰς τὴν ἀμερόληπτον ἐκλογὴν τῶν πολιτῶν, ἀπεναντίας παρώτρυνε τοὺς ἄνδρας εἰς ξυλοδαρμοὺς καὶ τρομοκρατίας ἐναντίον τῆς ΠΑΜΕ καὶ τοῦ Κέντρου συνοδοιπόρου. Ἐξεπλάγην καὶ θὰ ἤθελα νὰ τοῦ μιλήσω τοῦ κ. Ταγματάρχου μας, ἀντελήφθην ὅτι, ὅ,τι καὶ ἂν πῶ θὰ πήγαιναν χαμένα, ἀλλὰ ἴσως νὰ εἶχα καὶ συνέπεια. Ἐρχόμενα εἰς τὸ χωριό μας τὰ Τ.Ε.Α. ἄρχισαν νὰ τρομοκρατικὰ μέτρα, ἔρριψαν τὴν νύκτα χειροβομβίδα ἢ δυναμίτιδα διὰ νὰ τρομοκρατήσουν τὸ χωριό. Ἔλεγον, ὅτι, ὅποιος δὲν ψηφίσει Ε.Ρ.Ε. τὴν Δευτέραν τὸ πρωΐ θὰ πεθάνῃ εἰς τοὺς ἄνδρας καὶ εἰς τὰς γυναῖκας, ἂν δὲν ψηφίσετε Ε.Ρ.Ε. τὸ πρωΐ θὰ κλαῖνε τὰ παιδιά σας. Ταῦτα ἐμαθητεύθησαν μετὰ τὰς ἐκλογάς, ὅταν τὴν Δευτέρα καὶ μετά, ὅταν αὐτοὶ ἔκαναν τὴν δουλειά τους καὶ ἐκερδήθη ὁ σκοπός τους, ὁ κόσμος κατάλαβε καὶ θάρρεψε καὶ ξεφανέρωσε τὰ παράπονά του. Διὰ τοῦτο ἀγανακτισμένος καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὸ πρὸ τῶν ἐκλογῶν τρομοκρατικὸν φάσμα ἐξηναγκάσθην, ἔχοντας ἐλεύθερον πολιτικὸν κριτήριον, ἐνῷ ἀνῆκα εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε., ἔδωσα τὴν ψῆφον μου εἰς τὴν Ἕνωσιν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου. Δι’ αὐτὸ θὰ ἐπιθυμοῦσα τὰ φτωχά, ἀλλὰ εἰλικρινῆ λόγια μου νὰ δημοσιευθοῦν καὶ χωρὶς νὰ φοβοῦμαι καμμίαν τρομοκρατικὴν ἀπειλήν, διότι εἶναι ἀλήθειες ἀδιάψευστες, ὅτι Ἀξιωματικοὶ τῶν Τ.Ε.Α. καὶ ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς ἐξεβίαζαν ἀσυστόλως..... Μὲ ἀγάπην ὁ φίλος καὶ συγχωριανός σου

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΙΛΙΝΤΙΡΕΑΣ

Ἐνῷ ταῦτα ἐλάμβανον χώραν εἰς τὴν Μεσσηνίαν, ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀνεκοινοῦτο, ὅτι πάντα τὰ καταγγελλόμενα, σχετικῶς μὲ τὴν τρομοκρατικὴν δρᾶσιν τῶν Τ.Ε.Α., πυροβολισμοὶ κλπ. ἐν Μεσσηνίᾳ δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Πανηγυρικὴν διάψευσιν τῆς ψευδοῦς ἀνακοινώσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀποτελοῦν δύο μέχρις ὥρας καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις τοῦ Πλημμελειοδικείου Καλαμῶν διὰ τρομοκρατικὴν δρᾶσιν τῶν Τ.Ε.Α. Εἰς τὴν πρώτην δίκην διεξαχθεῖσαν τὴν 8ην Ἰανουαρίου οἱ κατηγορούμενοι παρεπέμφθησαν «δι’ ἐπικινδύνους σωματικὰς βλάβας, παράνομον κατοχὴν πολεμικοῦ ὅπλου, παράνομον ὁπλοφορίαν καὶ διατάραξιν τῆς οἰκιακῆς γαλήνης» καὶ ἡ δικαζομένη πρᾶξις ἔλαβε χώραν τὴν 27ην Ὀκτωβρίου, δηλαδή, δύο ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Ἀποτελεῖ καὶ αὐτὸ τὴν καλυτέραν ἀπάντησιν εἰς τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ κ. Ράλλη, ὅτι τὰ Τ.Ε.Α. ἀφωπλίσθησαν καὶ ἀποτελεῖ ἐπίσης μίαν κραυγαλέαν μαρτυρίαν τῶν ἰδικῶν μας ἰσχυρισμῶν περὶ παραβιάσεως τοῦ οἰκογενειακοῦ ἀσύλου κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας. Καὶ ἀκόμη, ὅτι τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἔλαβε χώραν τὴν νύκτα τῆς Παρασκευῆς. Κατὰ τὴν δίκην αὐτὴν εἶπεν ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς «Τοιαῦται πράξεις κλονίζουν τὸ κῦρος τῆς Πολιτείας καὶ ἀμαυρώνουν τὴν ἔννοιαν τῆς ἐννόμου τάξεως». Ἀλλὰ κατὰ τὸν κ. Ράλλην αὐτὰ συμβαίνουν καὶ εἰς τοὺς Παρισίους. Ἰατροὶ Νοσοκομείων καὶ Ἰατρείων παρηκολούθουν εἰς τὰς περιοδείας τοὺς ὑποψηφίους τῆς Ε.Ρ.Ε. Κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἐκλογῆς παρέμενον ἔξω τοῦ ἐκλογικοῦ τμήματος πειθαναγκάζοντες τοὺς ἐκλογεῖς νὰ ψηφίσουν ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἐργάται προσληφθέντες διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν κωνωποειδῶν εὑρέθησαν ὅλοι εἰς τὴν Μεσσηνίαν μετέχοντες ἐνεργῶς τοῦ ἐκλογικοῦ ἀγῶνος. Ἰατρὸς Ἐπιθεωρητὴς ἢ Ἐλεγκτὴς τοῦ Ὑπουργείου, διωρισμένος ἐπὶ συμβάσει μὲ βαθμὸν διευθυντοῦ, εὑρέθη καὶ αὐτὸς εἰς τὴν Μεσσηνίαν, προπαγανδίζων καὶ ἀμειβόμενος παρὰ τοῦ Δημοσίου Ταμείου καὶ καθ’ ἣν ἐποχὴν εἶχον ἀνασταλῆ αἱ κανονικαὶ ἄδειαι. Ἰδοὺ διατί, κ. βουλευταί, βαρεῖα εἶναι ἡ εὐθύνη τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ὑπὸ κατηγορίαν συνεργατῶν του. Κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα, ὅτι παρέβη διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα, διότι ἠνέχθη ἢ συνέβαλεν εἰς τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ὀργάνων Διοικήσεως, Χωροφυλακῆς καὶ τῶν Τ.Ε.Α., πρὸς ἄσκησιν ὑλικῆς καὶ ψυχολογικῆς βίας μὲ σκοπὸν τὴν ἀλλοίωσιν τοῦ φρονήματος τῶν ἐκλογέων καὶ τὴν νόθευσιν τῆς λαϊκῆς θελήσεως. Παρεβιάσθησαν τοιουτοτρόπως ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατηγοῦ Δόβα αἱ ἀτομικαὶ ἐλευθερίαι τῶν πολιτῶν καὶ τὸ ἀπόρρητον τῆς ψηφοφορίας. Εἶναι ἀκόμη ὑπόδικος ἐνώπιον τοῦ Λαοῦ, διότι κατεχράσθη τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας, μεταβληθεῖσα εἰς ὄργανον ἐξυπηρετήσεως τῶν κομματικῶν συμφερόντων τῆς Ε.Ρ.Ε. Πρίν, ὅμως, κατέλθω τοῦ βήματος ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀναλύοντας τὰ στοιχεῖα τῆς ἀποτυχίας τοῦ Κέντρου, εἶπεν, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ὅτι «εἴμεθα δημαγωγοί, ὅτι ἐχάσαμε τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Λαοῦ διότι αἱ ὑποσχέσεις τὰς ὁποίας ἐδώσαμεν ἦσαν δημαγωγικαὶ καὶ ἀπραγματοποίητοι». Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, ποὺ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μᾶς ἀπευθύνει αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμόν. Ὄχι, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἴμεθα δημαγωγοί. Ἐπιτελοῦμεν τὸ καθῆκον μας μὲ αἴσθημα εὐθύνης ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ Λαοῦ. Καὶ ἡ κριτικὴ τὴν ὁποίαν ἠσκήσαμεν, ὑπῆρξε πάντοτε δημιουργικὴ καὶ καλόπιστος. Ποῖαι εἶναι αἱ δημαγωγικαὶ ὑποσχέσεις ποὺ ἐδώσαμε; Ἡ κατάργησις τῆς φορολογίας τοῦ 3% ἐπὶ τοῦ μέσου ἐτησίου ἀκαθαρίστου τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν καὶ ἡ ρύθμισις τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν; Ἠγωνίσθητε, ὅπως ἐνθυμεῖσθε, ἐπὶ μῆνας εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν διὰ νὰ μᾶς πείσητε, ὅτι οἱαδήποτε μεταβολὴ τῆς βασικῆς αὐτῆς διατάξεως θὰ καθίστα τὸν θεσμὸν ἀνεφάρμοστον καὶ ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι ἀντιθέτως ἡ παραμονὴ τῆς διατάξεως καθιστᾷ ἀνεφάρμοστον τὸν θεσμὸν καὶ ὅτι συντόμως θὰ ἀναζητήσητε ἄλλας λύσεις, πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Εἴχομεν ἐπισημάνει ἔκτοτε, ὅτι ἡ φορολογία εἶναι ἐξοντωτικὴ καὶ ὅτι ἡ εἴσπραξις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἀπὸ τοὺς ἀγρότας τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ φθάνει τὸ ὕψος τῆς αὐτοκαταναλώσεως. Ἰδοὺ τί ἔλεγον συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 10 τὴν 13ην Μαρτίου 1961. (Ἴδε πρακτικὰ σελὶς 14 καὶ 15): «Ἡ διατήρησις τῆς εἰσφορᾶς τοῦ 3% ἐπὶ ἀκαθαρίστου τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος εἶναι καταθλιπτικὴ διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ δὲν δύναται νὰ εἰσπραχθῇ ἀπὸ μέγα ἀριθμὸν ἀγροτῶν, τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ φθάνει τὸ ὕψος τῆς αὐτοκαταναλώσεως». Καὶ ἐν τέλει τῆς ἀγορεύσεώς μου (σελὶς 15 πρακτικὰ ἰδίας ἡμερομηνίας). «Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ, θὰ καταστήσῃ τὸν νόμον ἀνεφάρμοστον καὶ εἴτε ἡ ἴδια, εἴτε ἄλλη, θὰ βρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀναζητήσῃ ἄλλους τρόπους πρὸς εἴσπραξιν τοῦ ἀναγκαιοῦντος διὰ τὰς συντάξεις ποσοῦ». Καὶ Ὑμεῖς καὶ οἱ κύριοι κυβερνητικοὶ ὁμιληταί, κ. Παπακωνσταντίνου καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας παραμείνατε ἀμετακινήτως εἰς τὰς θέσεις σας μέχρι καὶ τῆς 1ης Μαΐου ἡμέρας ἐπιψηφίσεως τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου εἰς τὴν δευτέραν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ὁ κ. Ἀδαμόπουλος μᾶς ἔλεγεν ἐπανειλημμένως, ὅτι πᾶσα μεταβολὴ τῆς βασικῆς αὐτῆς διατάξεως θὰ ἀνέτρεπε τὴν οἰκονομικὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου του, καθ’ ὅσον τοῦτο εἶχε συνταχθῆ ἐπὶ τῇ βάσει ὡρισμένων πληθυσμιακῶν καὶ οἰκονομικῶν δεδομένων καὶ μᾶς ἔλεγεν ἐπίσης, ὅτι ἡ φορολογία τοῦ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων εἶναι ἄδικος καὶ ὅτι ἡ διατήρησίς της ἐπιβαρύνει τὸ κόστος καὶ δυσχεραίνει τὰς ἐξαγωγάς. Μᾶς ἔλεγεν ἐπίσης, ὅτι ἡ κατ’ οἰκογένειαν εἰσφορὰ τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἄδικος, διότι «ἡ συμμετοχὴ τῶν ἀγροτῶν εἰς τὰ βάρη δὲν θὰ εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα ἑκάστου ἐξ αὐτῶν». Καὶ ταῦτα πάντα, ἐπαναλαμβάνω, τὴν 1ην Μαΐου 1961. (Ἴδε πρακτικὰ σελὶς 4 καὶ σελὶς 9). Ὅπως ὅλοι γνωρίζουν ἡ δικαίωσίς μας ὑπῆρξε πλήρης καὶ ὅλα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἔλεγεν ὁ κ. Ὑπουργός, τὰ κατάπιε καὶ τὰ ἐχώνευσε. Καὶ μᾶς εἴπατε, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αὐτὴν τὴν τροποποίησιν τὴν εἴχατε ἑτοίμην πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ δὲν τὴν ἐμφανίσατε κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐκλογικοῦ ἀγῶνος, ἵνα μὴ ἡ προσπάθειά σας διαβληθῇ ὡς δημαγωγική. Εἶχεν εἴπει εἰς τὴν σχετικὴν συζήτησιν ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, ὅτι ἐσύραμεν ἐν σπουδῇ τὴν ἱερὰν ὑπόθεσιν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τὴν κλίνην τοῦ Προκρούστου. Σεῖς ἐσύρατε τὸν νόμον εἰς τὴν κλίνην τοῦ Προκρούστου ἂν κρίνῃ κανεὶς ἀπὸ τὶς ἀλλεπάλληλες τροποποιήσεις τοῦ νόμου 4169. Ἀξίζει ν’ ἀναφερθῇ, ὅτι μέχρι σήμερον ἔχουν ἐπενεχθῆ αἱ κάτωθι τροποποιήσεις: 1) Ὑπουργικὴ ἀπόφασις ὑπ’ ἀριθ. 248000 δημοσιευθεῖσα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 485 Φ.Ε.Κ. τεῦχος Δεύτερον καὶ ἡμερομηνία 22.12.1961 «περὶ παρακρατήσεως εἰσφορᾶς 3% Ν. 4169)61 ἐπὶ πωλουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων, στηριζομένην εἰς γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Γ.Α. ὑπὸ ἡμερομηνίαν 21.12.1961 δυνάμει τῆς ὁποίας ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου τοῦ 1962 ἐπιβάλλεται φορολογία 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α., πλὴν τοῦ καπνοῦ καὶ ὅτι τὴν αὐτὴν ὑποχρέωσιν ἔχουσι καὶ οἱ ἐκμεταλλευταὶ ἁλωνιστικῶν, θεριζοαλωνιστικῶν κλπ. γεωργικῶν μηχανημάτων ὡς καὶ οἱ ἐλαιοτριβεῖς διὰ πωλούμενα προϊόντα προερχόμενα ἐκ τῶν εἰς εἶδος ἁλωνιστικῶν κλπ. δικαιωμάτων. Ἐνῷ διὰ τοῦ ψηφισθέντος εἰς δευτέραν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὴν 1ην Μαΐου 1961 ἡ ἐνιαυσία ἀκαθάριστος πρόσοδος ὑπελογίζετο διὰ τοὺς ἑλκυστῆρας εἰς 45.000 καὶ τὰς ἁλωνιστικὰς καὶ θεριζοαλωνιστικὰς μηχανὰς εἰς 75.000. Ἐδῶ ἐπίσης ἀπαλλάσσει τῆς εἰσφορᾶς τοὺς ἐργάτας καὶ δασεργάτας. 2) Ἐπακολουθεῖ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 τῆς 2.1.1962 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου στηριζομένη εἰς πρότασιν τοῦ Ο.Γ.Α. ἀπὸ 27.12.1961 δυνάμει τῆς ὁποίας οἱ ἰδιοκτῆται ἀγροτικῶν ἐπιχειρήσεων κατατάσσονται εἰς τρεῖς ἀσφαλιστικὰς κλάσεις, ἀναλόγως τῶν περιουσιακῶν αὐτῶν στοιχείων καὶ ἐπὶ τῇ βάσει συντελεστῶν (180–240–300 ἐτησίως). Ἐδῶ ἡ εἰσφορὰ τῶν ἀγρεργατῶν ὁρίζεται εἰς 100 δραχμὰς ἐτησίως, ἐνῷ ὁ ψηφισθεὶς νόμος ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου τὸ ἐτήσιον εἰσόδημα τῶν ἀγρεργατῶν ὑπελογίζετο εἰς δραχμὰς 5.000 ἀπέδιδε μὲ τὸ 3% δραχμὰς 150 ἐτησίως ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α. Ἐδῶ ἐπίσης εἰς τὴν ὑποχρέωσιν καταβολῆς 3% ἐπὶ τῶν πωλουμένων προϊόντων περιλαμβάνεται καὶ ὁ καπνός. Τέλος, ὁρίζεται εἰσφορὰ 1.000 δραχμὲς ἐτησίως διὰ τοὺς ἑλκυστῆρες, καὶ 1.500 διὰ τὰς ἁλωνιστικὰς μηχανάς, ἐνῷ ταὐτοχρόνως μετατίθεται ἡ ἡμερομηνία ἐνάρξεως τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ παγετῶν καὶ χαλάζης τὴν 1.1.1963. Παρεμορφώσατε τὸν νόμον αὐτὸν μὲ τὸν ὁποῖον, καθ’ ἅ εἴπατε εἰς τὴν Βουλήν, ἠσχολήθητε ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956. Μετεκαλέσατε Γερμανὸν εἰδικὸν καὶ ἐπεστρατεύσατε τοὺς σοφοὺς ἐγκεφάλους τῆς Κυβερνήσεως καὶ μὲ τὸν ὁποῖον ἠσχολήθη προσωπικῶς ὁ κ. Πρωθυπουργός. Μελετῶντας, κύριοι συνάδελφοι, ἕνα προπαγανδιστικὸν φυλλάδιον ποὺ ἐκυκλοφόρησεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1956, θὰ ἴδητε εἰς ποίους ἀνήκει ὁ χαρακτηρισμὸς τῶν δημαγωγῶν. Ὑπεσχέθητε τὴν δωρεὰν ἰατροφαρμακευτικήν, νοσοκομειακὴν καὶ ὀδοντιατρικὴν περίθαλψιν εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου, πλὴν μικρᾶς συμμετοχῆς εἰς τοὺς προδήλως καὶ ἀποδεδειγμένως ἀπόρους καὶ ὑπεσχέθητε ἀκόμη, ὅτι μὲ μόνον τὸ πιστοποιητικὸν τῆς ἀγροτικῆς ἰδιότητος θ’ ἀπολαμβάνουν οἱ ἀγρόται μας τῶν ἀνωτέρω ἀγαθῶν. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, πρέπει νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι ἐπλανήθητε καὶ γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ, ὅτι ἡ ὁμολογία τῆς πλάνης συνιστᾷ ἀρετήν. Ὑπεσχέθημεν τὴν ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν καὶ οὐχὶ τὴν διαγραφήν. Ἡ ρύθμισις τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν ἀποτελεῖ καὶ πρόγραμμα τοῦ Κόμματός μας καὶ νομίζομε, ὅτι εἶναι ἐθνικὴ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη, διότι μόνον οὕτω ὁ ἀγρότης θὰ δυνηθῇ ν’ ἀνασυντάξῃ τὴν οἰκονομίαν του καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ εἰσπράξῃ τὰ χρήματά της διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν της. Γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι ἀπὸ μέρους ὡρισμένων ἀγροτῶν ὑπάρχει ἕνα εἶδος παγωμένων ὀφειλῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, τῶν ὁποίων ἡ ρύθμισις καθίσταται ἀναγκαία, δι’ οὓς λόγους εἶπον πρὸ ὀλίγου. Ἀργὰ ἢ γρήγορα εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ δοθῇ ἡ λύσις αὐτή, δι’ οὓς λόγους ἐπὶ πλέον ἐδόθη καὶ διὰ τὰς παγωμένας ὀφειλὰς βιομηχάνων καὶ ἐμπόρων. Δὲν διατρέχει κίνδυνον ἡ νομισματικὴ σταθερότης. Κίνδυνον διατρέχει ἀπὸ τὰς ἀλογίστους μὴ παραγωγικὰς δαπάνας. Δὲν εἶναι ἡ εὐημερία, κ. Ἀντιπρόεδρε, τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν ποὺ συνωθοῦνται εἰς τὰς ἀποβάθρας διὰ νὰ ἀναζητήσουν τὴν τύχην των καὶ νὰ ἐπιβιώσουν τῶν ἄλλων. Οὔτε ἐπίσης ἡ εὐημερία τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Χθὲς ἀκόμη ἔφθασαν μηνύματα ἀπογνώσεως ἀπὸ τὸ ἐργατικὸν Κέντρον Λαρίσης. Δὲν εἶναι, λοιπόν, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως τὰ δημαγωγικὰ συνθήματα, ἀλλὰ ἡ ὑλικὴ καὶ ψυχολογικὴ βία, ποὺ ἠσκήθη κατὰ τὰς ἐκλογάς. Κύριοι βουλευταί, ἐκ τῶν ἱστοριθέντων ἐνώπιον ὑμῶν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι μὲ σκέψιν ἀπηλλαγμένην κομματικοῦ πνεύματος θὰ θεμελιώσητε τὸ συμπέρασμά σας, ὅτι ἔλαβε χώραν ψυχολογικὴ καὶ ὑλικὴ βία πρὸς ἀλλοίωσιν τοῦ ἐκλογικοῦ φρονήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡμεῖς τὸ ζήσαμε τὸ καθεστὼς τῆς ψυχικῆς καὶ πνευματικῆς δουλείας. Εἶναι ἀνάγκη ἀκόμη νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν συνάδελφον κ. Παπαρρηγόπουλον. Πολλὰ μᾶς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, διὰ νὰ καλύψῃ τὸ ὄργιον τῆς βίας καὶ τῆς νοθείας καὶ νὰ ὑπερασπίσῃ τὴν ὑπόδικον Κυβέρνησιν. Μᾶς εἶπεν ἀκόμη, ὅτι εἴμεθα «συνονθύλευμα, ὅτι ἐχάσαμε τὸ μέτρον καὶ ὅτι ὁ λαὸς μᾶς ἀηδιάζει». Εἰλικρινῶς θλίβομαι διότι δὲν ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. Παπαρρηγόπουλον τοιαύτας ἐκφράσεις. Πρέπει νὰ συνομολογήσῃ, ὅτι διέπραξε βαρὺ σφάλμα καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ ᾐσθάνθη, ἂν κρίνω ἀπὸ τὴν διόρθωσιν τῶν πρακτικῶν (... ποικίλη καὶ ἑτερόκλητος προέλευσις. Πρέπει κἄποτε νὰ ἀποκτήσετε συναίσθησιν καὶ τῶν πράξεών σας. Τὸ ἑτερόκλητον τῶν κομμάτων δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐμπνεύσῃ ἐμπιστοσύνην καὶ νὰ διακινδυνεύσῃ τὸ ἀγαθὸν τῆς πολιτικῆς σταθερότητος). Καὶ ἀπαντῶ, ἡ ποικίλη καὶ ἡ ἑτερόκλητος προέλευσις δὲν μᾶς ἀνήκει, ἀνήκει σὲ σᾶς. Ἡμεῖς ἔχομεν κοινὴν τὴν καταγωγὴν καὶ εἴμεθα συνεχισταὶ τῶν ἰδεῶν καὶ τῶν παραδόσεων τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου καὶ ἂν κάποτε αἱ περιστάσεις μᾶς διῄρεσαν εἰς θέματα τακτικῆς εἶναι τοῦτο ἀπόδειξις ἐλευθέρας σκέψεως καὶ τῆς δημοκρατικῆς συνειδήσεώς μας. Ποικίλην καὶ ἑτερόκλητον προέλευσιν ἔχετε σεῖς. Ρίψατε ἕνα βλέμμα στὰ Ὑπουργικὰ ἑδώλια, στὰ βουλευτικὰ ἑδώλια, εἰς τὴν σύνθεσιν τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τοῦ 1955 μέχρι σήμερον καὶ θὰ πεισθῆτε. Ὡς πρὸς τὴν ποικίλην καὶ ἑτερόκλητον προέλευσιν καὶ τὸ ἀγαθὸν τῆς πολιτικῆς σταθερότητος εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω χρῆσιν κειμένων. Ἡ γνώμη τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ ἔχῃ δι’ ὑμᾶς ἰδιάζουσαν βαρύτητα. Ἀκούσατε τὶ ἔλεγεν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν Βουλὴν τὴν 12ην Μαρτίου 1958 ἀπαντῶν εἰς τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Καραμανλῆ, ὅτι ὁ τόπος χρειάζεται σταθερὰν Κυβέρνησιν. «Ἡ πεῖρα μου μὲ ἐδίδαξεν, ὅτι ἡ σταθερότης τῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι βασίζονται ἐπὶ ἑνιαίου Κόμματος, ὡς καὶ ἡ ἑνότης τοῦ Κόμματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου βασίζονται αἱ δῆθεν σταθεραὶ Κυβερνήσεις, ἀποτελοῦν μῦθον. Οὔτε ὁ Συναγερμὸς ὑπῆρξεν ἑνιαῖος, οὔτε ἡ διάδοχος κατάστασις εἶναι, καθ’ ὅν τρόπον τύποις ἐμφανίζεται ἑνιαία. Συγκαλύπτονται αἱ διαφοραί, γίνεται μία κατ’ οὐσίαν ἐξαπάτησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, προβαλλομένων τῶν παρατάξεων αὐτῶν, ὡς πλήρως ἑνιαίων. Καὶ ἀμέσως μετὰ τὰς ἐκλογάς, ὅπως συνέβη μὲ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ ἀειμνήστου Στρατάρχου Παπάγου ἐμφανίζονται ὁμάδες ἡγετικαί, ἐπιτελεῖς καὶ εὑρίσκονται εἰς ἀντίθεσιν μεταξύ των. Πρᾶγμα φυσικόν, πρᾶγμα ὁμαλόν, πρᾶγμα ὅμως, τὸ ὁποῖον δὲν προσλαμβάνει ὁμαλὴν ἐκδήλωσιν καὶ σημειοῦται εἰς τὰ σκοτεινὰ παρασκήνια, διότι ἡ ὁμαλὴ καὶ φανερὰ ἐκδήλωσις θὰ ἀπετέλει διάσπασιν τοῦ Κόμματος. Καὶ οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοί, μολονότι πείθουν διὰ φράσεων τὸν λαόν, ὅτι εἶναι ἑνιαῖοι, δὲν εἶναι ἑνιαῖοι. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν κοινὴν κατεύθυνσιν, ἀλλὰ δὲν ἔχουν ἑνότητα ψυχικήν, δὲν ἔχουν ἑνότητα πολιτικήν, δὲν ἔχουν ἑνότητα πραγματικήν. Χάριν αὐτῆς τῆς δῆθεν ἑνιαίας παρατάξεως ὑποστηρίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ γίνωνται αἱ ἑκάστοτε ἐκλογαί. Διατί; Διὰ νὰ ἐξασφαλίζωνται σταθεραὶ Κυβερνήσεις. Σᾶς τὸ προλέγω, κύριε Ἀρχηγὲ τῆς Ε.Ρ.Ε., καὶ τὸ προλέγω εἰς ὅλους τοὺς κυρίους συναδέλφους, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ σταθερὰ Κυβέρνησις βασιζομένη ἐπὶ ἑνὸς καὶ μόνον κόμματος. Πρόκειται περὶ πλάνης. Καὶ τὴν πλάνην αὐτὴν διδάσκομεν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα. Καὶ ἀφοῦ ἀκριβῶς, ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος μὲ ἐδίδαξεν ὅλα αὐτὰ καὶ ἡ πρόσφατος διὰ τῆς ἀποχωρήσεως τῶν συναδέλφων μου, οἱ ὁποῖοι ἀπεχώρησαν ἀπὸ τὸ κόμμα σας καὶ τὴν Κυβέρνησιν, δι’ αὐτὸ θεωρῶ τὸν ἑαυτόν μου ὑποχρεωμένον, νὰ καταγγείλω, ὡς πλαστὸν καί ὡς ἀπατηλὸν τὸ σύνθημα τῶν σταθερῶν Κυβερνήσεων καὶ νὰ ἐξαγγείλω, νὰ κηρύξω, νὰ ρίψω τὸ σύνθημα τῶν σταθερῶν Κοινοβουλίων». Θὰ ἀναφερθῶ, ὅμως, καὶ εἰς τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τοὺς πολίτας τῶν Ἀθηνῶν καὶ θὰ ἀφίσω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ συναγάγητε τὰ συμπεράσματά σας. Εἶπε μεταξὺ ἄλλων ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὴν 7.5.58 εἰς τὴν Πλατεῖαν Κλαυθμῶνος: «....Δὲν ἐπεχειρήθη ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ Χαριλάου Τρικούπη νόθευσις τοῦ δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος, οἵα ἡ ἐξακολουθητικῶς σημειουμένη κατὰ φάσεις διαρκῶς ἐπιδεινουμένας, ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1955. Παρεβιάσθησαν αἱ ἠθικαὶ αὗται προϋποθέσεις τῆς λειτουργίας του, ὅταν τὴν 6ην Ὀκτωβρίου τοῦ 1955, τὴν ἑπομένην τοῦ θανάτου τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, μετετράπη αἰφνιδιαστικῶς μετὰ συστηματικὴν προεργασίαν εἰς τὰ παρασκήνια, ὁ ἕως τότε Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων εἰς Πρωθυπουργόν. Αἱ ἀλλεπάλληλοι παραβιάσεις τῶν ἠθικῶν ἀρχῶν τοῦ Πολιτεύματος, τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσα, δὲν θὰ συνέβαινον ποτέ, ἐὰν ἡ πολιτική μας ζωὴ ἐξηκολούθει νὰ εἶναι πράγματι δημοσία ζωή, φωτιζομένη ἀπὸ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας. Δυστυχῶς ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1955 ἐπεκράτησαν οἱ σκοτεινοὶ θάλαμοι τῶν παρασκηνίων. Καὶ εἰς τὰ παρασκήνια δὲν κινεῖσθε σεῖς, Πολῖται τῶν Ἀθηνῶν, δὲν κινεῖται ὁ λαός. Εἰς τὰ παρασκήνια —καὶ ἂν ἀκόμη ἐγνώριζε τὴν εἴσοδον ποὺ ὁδηγοῦσαν εἰς αὐτὰ— δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ χωρέσῃ ὁ Ἑλληνικὸς σεῖς, πολῖται τῶν Ἀθηνῶν, δὲν κινεῖται ὁ λαός. Εἰς τὰ παρασκήνια παρεσκευάσθη, ὅταν ὁ ἀείμνηστος στρατάρχης Παπάγος ἦτο βαρέως ἀσθενὴς ἡ Πρωθυπουργία τοῦ κ. Καραμανλῆ». Ἡμεῖς ποὺ ἐζήσαμε τὰ γεγονότα καὶ ἔχομε συγκεκριμένην τὴν αἴσθησιν τῆς ἀσκηθείσης ὑλικῆς καὶ ψυχολογικῆς βίας, ἐὰν τὰ ἀποσιωπούσαμε, ἐὰν ἐπηγαίναμε εἰς ἕνα Κοινοβουλευτικὸν MODUS VIVENTI, θὰ εἴμεθα ἀνάξιοι καὶ τῆς προσωπικῆς μας ἱστορίας καὶ τῆς ἐντολῆς ποὺ μᾶς ἀνετέθη. Ἡμεῖς μὲ ὅσα εἴχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσωμεν πρὸς τὸ Σῶμα, νομίζομεν, ὅτι ἐπράξαμεν τὸ καθῆκον μας ἔναντι τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ. Μὲ τὴν ἰδίαν σταθερὰν καὶ ἀκλόνητον ἀποφασιστικότητα ὁδηγούμεθα πρὸς τὸ μέλλον. Μᾶς ἀκολουθεῖ ἡ μεγάλη μᾶζα τοῦ λαοῦ, μὲ τὴν ἀκαταμάχητον δύναμιν τῆς ὁποίας θὰ ἀγωνισθῶμεν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν δημοκρατικῶν μας θεσμῶν καὶ τὴν ἐπιβολὴν Κράτους Δικαίου. (Χειροκροτήματα).

§61Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα μὲ πολλὴν προσοχὴν τὸν κατελθόντα τοῦ βήματος συνάδελφον. Ἐπιθυμῶ νὰ παρατηρήσω, εἰς ὅσα εἶπεν, ἐν ἀναφορᾷ πρὸς τοὺς λόγους μου κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀπέρρευσεν ὁ νόμος περὶ Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων, θὰ ἤθελον, λέγω, νὰ παρατηρήσω, ὅτι, ὅσα εἶπον ἐβασίζοντο ἐπὶ θετικῶν καὶ συγκεκριμμένων στοιχείων. Καὶ ἀκόμη, ὅτι αἱ κρίσεις μου καὶ οἱ χαρακτηρισμοὶ εὑρίσκονται πάντοτε ἐντὸς τῶν πραγμάτων. Οὐδέποτε ἐχρησιμοποίησα στοιχεῖα ἀνακριβῆ. Καὶ θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ προσθέσω, ὅτι ἡ φράσις τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησα εἰς ἄλλην περίπτωσιν, καθ’ ἣν ἀπὸ ὡρισμένης πλευρᾶς ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν ἔχει τεθῆ εἰς τὴν κλίνην τοῦ προκρούστου, ἐκαλεῖτο δὲ ἑκάστοτε ἡ Βουλή, νὰ παρακολουθῇ τὰς μεταβολὰς τῶν προϋποθέσεων καὶ τῶν ὅρων καὶ τῆς ἐκτάσεως τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, μέχρι τοῦ σημείου κατὰ τὸ ὁποῖον οἱ πόροι θὰ ἐκάλυπτον τὰς ἀναλαμβανομένας δαπάνας, ἐδικαιολογεῖτο ἀπολύτως. Καὶ εὐλόγως ἐχρησιμοποίησα τὴν ἔκφρασιν ἐκείνην, ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, ἐτέθη, ἐπὶ τῆς κλίνης τοῦ προκρούστου.

§62Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Γνωρίζετε, πόσον σᾶς τιμῶ. Ὡμιλήσατε καθ’ ὅν τρόπον ὡμιλήσατε, εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, περὶ Ἀγροτικῆς Ἀσφαλίσεως καὶ ἐπίσης ἀπόψε ἐπιβεβαιώνετε, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι δὲν ἔχετε προσωπικὴν εὐθύνην......

§63Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ποῖος εἶπεν, ὅτι δὲν ἔχω εὐθύνην προσωπικήν. Ποῦ ἠκούσατε, ὅτι εἶπον, ὅτι δὲν ἔχω εὐθύνην διὰ τὴν κυβερνητικὴν πολιτικήν;

§64Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Εἴπατε, ὅτι προϋπόθεσις....

§65Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Πρέπει νὰ συνεννοηθῶμεν. Προσπαθεῖτε νὰ ἀντικρούσετε πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ δὲν εἶπον. Διότι ἐγὼ δὲν εἶπον ποτέ, ὅτι εἶμαι ἀνεύθυνος διὰ τὸ νομοσχέδιον. Ἑπομένως, ἐπιχειρεῖτε νὰ ἀντικρούσετε πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶπον. Ἐκτιμῶ τὴν προσπάθειαν τοῦ κ. Κοκκέβη, προκειμένου νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅπως συγκεντρώσῃ στοιχεῖα, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ βασίσῃ τοὺς ἰσχυρισμούς του. Μοῦ προξενεῖ, ὅμως ἐντύπωσιν, ὅτι προκειμένου περὶ τῆς ἐκφράσεως ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησα, ἔχει περιπέσει εἰς πλάνην. Διότι ὁ κ. Κοκκέβης ὑποστηρίζει, ὅτι τὴν ἔκφρασιν ἐκείνην, περὶ τῆς κλίνης τοῦ προκρούστου, ἐχρησιμοποίησα κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ἀγροτικῆς Ἀσφαλίσεως. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές. Ἡ ἔκφρασις ἐκείνη ἐχρησιμοποιήθη, καθ’ ὅν χρόνον συνεζητεῖτο ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ Προοδευτικῶν–Φιλελευθέρων, ἐπὶ τῆς στάσεως τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ θέματος τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλίσεως.

§66Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ κόμμα σας ἐκηρύχθη ἢ ὄχι κατὰ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς;

§67Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Μάλιστα.

§68Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πῶς τὸ χαρακτηρίζετε αὐτό; Ἐὰν δὲν τὸ χαρακτηρίζετε σεῖς θὰ τὸ χαρακτηρίσῃ ἡ Βουλή.

§69Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Διεκηρύξαμεν ἐπανειλημμένως, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ χορήγησις συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ χαίρομεν, ὅτι προσχωρήσατε εἰς τὰς ἀντιλήψεις μας.

§70Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ δὲν φέρετε πρὸς κύρωσιν τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου; Διατὶ κατηγορήσατε τὴν εἰσφοράν, ἀφοῦ τὴν πιστεύετε; Διότι τρέμετε νὰ ἀντιμετωπίσητε τοὺς ἀγρότας. Φέρτε τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ θὰ τὰ εἰποῦμε. Σεῖς εἶσθε οἱ δημοκόποι.

§71Ν. ΜΑΡΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ἀντιπολίτευσις οὔτε ἐπίστευσεν, οὔτε πιστεύει εἰς τὴν ἐνοχὴν τῶν Ὑπουργῶν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Ἐγνώριζε καὶ γνωρίζει, ὅτι ἡ πρότασις περὶ παραπομπῆς θὰ ἀπορριφθῇ. Τὴν ὑπέβαλεν, ὅμως, καὶ ἐπέμενεν εἰς τὴν συζήτησίν της μὲ τὸν σκοπὸν νὰ δημιουργηθῇ εἰς τὸν λαὸν ἡ ἐντύπωσις, ὅτι αἱ ἐκλογαὶ διεξήχθησαν ἐν μέσῳ βίας καὶ νοθείας, τοῦτο δὲ διὰ νὰ δικαιολογήσῃ εἰς τοὺς ψηφοφόρους της τὴν ἀποτυχίαν της. Παρὰ ταῦτα, ἡ προσπάθεια αὐτὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι καταδικασμένη, διότι δημιουργία κοινῆς γνώμης ἐκ τῶν ἄνω, εἰς χώραν Δημοκρατικὴν καὶ δὴ κατοικουμένην ἀπὸ τὸν εὐφυέστατον Ἑλληνικὸν λαόν, εἶναι καταδικασμένη εἰς ἀποτυχίαν. Κατὰ τὴν μακρὰν καὶ πολυήμερον συζήτησιν προεβλήθησαν καὶ ὑπεστηρίχθησαν ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διάφορα ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ σύνολόν των κατέρρευσαν. Τελικῶς, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει ἀγκιστρωθῆ εἰς δύο σημεῖα. Τὸ πρῶτον, ὅτι εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπῆρξε βιομηχανία ἐκδόσεως ἐκλογικῶν βιβλιαρίων καὶ τὸ δεύτερον, ὅτι οἱ βουλευταὶ τῶν ἐπαρχιῶν ἀνερχόμενοι εἰς τὸ βῆμα ἀναφέρουν ὡρισμένα περιστατικά, τὰ ὁποῖα συνέβησαν εἰς τὰς περιφερείας των κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τῶν ἐκλογῶν, διὰ νὰ πείσουν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην, ἀλλὰ καὶ τοὺς βουλευτὰς τοῦ Κέντρου τῶν ἄλλων περιφερειῶν, ὅτι ἠσκήθη βία καὶ ὑπῆρξε νοθεία. Καὶ ἔρχομαι νὰ ἐρευνήσω τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα, ὅτι εἰς τὰς Ἀθήνας ἔναντι τῶν 20.000 βιβλιαρίων ποὺ ἐκδίδονται κατ’ ἔτος συνήθως τὸ 1961 ἐξεδόθησαν 150.000 βιβλιάρια. Ἡ κυβέρνησις ἀμφισβητεῖ τὸν ἀριθμόν, ἀλλά, ἔστω νὰ τὸν παραδεχτῶ ὡς ἀκριβῆ. Πράγματι, ἐξεδόθησαν βιβλιάρια πολὺ περισσότερα ἔναντι τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Καὶ ἀκόμη ἔλαβον βιβλιάρια καὶ ψηφοφόροι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν κάτοικοι τῶν Ἀθηνῶν πρὸ τοῦ 1948. Ἀλλά, κ. βουλευταί, αὐτὸ ἔγινε τῇ βοηθείᾳ ὅλων τῶν Κομμάτων, τὰ ὁποῖα διηυκόλυναν τοὺς φίλους των νὰ ἀποκτήσουν βιβλιάρια καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὅλα τὰ Κόμματα ἐχρησιμοποίησαν ὑπαλλήλους διὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς νέους ψηφοφόρους. Πέραν, ὅμως αὐτοῦ, τὸ φαινόμενον αὐτὸ δὲν παρατηρεῖται μόνον εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀλλά, εἰς πλείστας πόλεις τῆς Ἑλλάδος. Οὕτω, εἰς τὰς Πάτρας, ἔναντι 47.000 ἐγγεγραμμένων τοῦ 1958 ἐνεγράφησαν τὸ 1961 9.500 νέοι ψηφοφόροι. Καὶ εἶναι αἱ Πάτραι ἡ πατρὶς καὶ ἡ ἰδιαιτέρα ἐκλογικὴ περιφέρεια τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Εἰς τὸν Δῆμον Χανίων ἐγγεγραμμένοι τὸ 1958 18.723, ἐνεγράφησαν τὸ 1960 421 ἐνεγράφησαν τὸ 1961 4.290. Εἰς τὸν Δῆμον Κερκυραίων ἐγγεγραμμένοι τὸ 1958 16.300, ἐνεγράφησαν τὸ 1961 4.062. Εἰς τὸν Δῆμον Ξάνθης ἐγγεγραμμένοι τὸ 1958 16.220, ἐνεγράφησαν τὸ 1960 328, ἐνεγράφησαν τὸ 1961 2.342. Εἰς τὸν Δῆμον Μυτιλήνης ἐγγεγραμμένοι τὸ 1958 17.074, ἐνεγράφησαν τὸ 1960 184, ἐνεγράφησαν τὸ 1961 2.435. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω στοιχείων συμπεραίνεται, ὅτι, ἐὰν εἰς τὰς Ἀθήνας κατὰ τὸ 1961 ἀπέκτησαν βιβλιάρια 6πλάσιοι ἢ 7πλάσιοι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀποκτησάντων βιβλιάρια τὸ ἔτος 1960, ἡ αὐτὴ ἀναλογία καὶ εἰς μεγαλύτερον πολλαπλάσιον παρετηρήθη εἰς τὰς Πάτρας, τὴν πατρίδα τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, εἰς τὰ Χανιά, ὅπου εἶναι προπύργιον τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, εἰς τὴν Μυτιλήνην καὶ εἰς ἄλλας ἀκόμη περιοχάς. Οὐδεὶς ἐπίσης δύναται νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1961 ἀνελήφθη πραγματικὴ ἐκστρατεία διὰ τὴν ἀπόκτησιν βιβλιαρίων ὑπὸ τῶν μὴ κεκτημένων τοιαῦτα. Καὶ πλείστας φορὰς ἀνεκοινώθησαν διὰ τοῦ τύπου αἱ ποινικαὶ συνέπειαι τῆς μὴ ἀποκτήσεως βιβλιαρίου. Συνεπῶς, τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δηλ. τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν ἐκδοθέντων βιβλιαρίων ἐν Ἀθήναις καὶ ἡ παρασιώπησις τῆς αὐτῆς ἀναλογίας τῆς ἐκδόσεως βιβλιαρίων καὶ εἰς ἄλλας περιοχὰς ἐλεγχομένας ὑπὸ τοῦ Κέντρου ἀποτελεῖ ἁπλῶς πυροτέχνημα στερούμενον οἱασδήποτε βάσεως. Ἐπίσης διεπιστώθη, ὅτι ὅλα τὰ Κόμματα ἐχρησιμοποίησαν ὑπαλλήλους διὰ νὰ βοηθήσουν τοὺς νέους ψηφοφόρους διὰ τὴν ἀπόκτησιν βιβλιαρίων. Ἐπίσης, εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐξεδόθησαν καὶ βιβλιάρια ὑπὸ ἀτόμων μὴ κατοικούντων μονίμως εἰς Ἀθήνας πρὸ τοῦ 1948. Ἀλλὰ ἡ ἔκδοσις τοιούτων βιβλιαρίων ἐβοηθήθη ἀπὸ ὅλα τὰ Κόμματα. Καὶ ἀναφέρω, ὅτι ἐπὶ 6.000 περίπου βιβλιαρίων ἐκδοθέντων ὑπὸ τῶν Προοδευτικῶν 2.500 περίπου ἀνήκουν εἰς πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν κατώκουν εἰς Ἀθήνας πρὸ τοῦ 1948. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν τῶν ἐπιχειρημάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ τακτική, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι ὅπως ἀναπτύξουν διάφορα μικροεπεισόδια καὶ περιστατικά, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν, εἰς τὰς ἐπαρχίας των κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τῶν ἐκλογῶν. Ἐπιδιώκεται, ὅπως, ἀσήμαντα καὶ συνήθη ἐπεισόδια λαμβάνοντα χώραν εἰς ὅλας τὰς ἐκλογάς, εἰς ὅλας τὰς ἐποχὰς καὶ εἰς ὅλας τὰς χώρας νὰ χρωματίζωνται, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου ἐψήφισεν ὑπὸ καθεστὼς βίας καὶ νοθείας. Ὅλοι γνωρίζομεν, ὅμως, ὅτι αἱ ἐκλογαὶ ἐν Ἑλλάδι γίνονται κατὰ τρόπον δημοκρατικὸν καὶ ἐλεύθερον. Ὁ λαὸς ψηφίζει εἰς τὸ σχολεῖον τοῦ χωρίου, παρουσίᾳ δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου παρουσίᾳ ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς, παρουσίᾳ ἐκπροσώπων τῶν κομμάτων καὶ τέλος ἀφοῦ λάβῃ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐφορευτικῆς Ἐπιτροπῆς ψηφοδέλτια ὅλων τῶν κομμάτων ἀποσύρεται εἰς ἰδιαίτερον σημεῖον, ὅπου ψηφίζει ἐλευθέρως τὸ κόμμα, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμεῖ. Δὲν εἶναι δυνατὸν συνεπῶς ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν νὰ δέχεσθε, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ἐλεύθερος καὶ δημοκρατικὸς καὶ δὲν δέχεται τὴν βίαν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν ὁ λαὸς αὐτὸς ψηφίζων, ὅπως ψηφίζει, ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, νὰ μὴ ψηφίσῃ ἐλευθέρως καὶ ἀνεπηρεάστως καὶ ἂν ἀκόμη εἰς ἀσήμαντον ἀριθμὸν ψηφοφόρων ἐγένετο προσπάθεια ἐκβιασμοῦ του. Διετυπώθη ἡ ἀπορία ἀπὸ πολλοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Ε.Ρ.Ε. νὰ ηὔξησε τὴν δύναμίν της καὶ ποῦ ἐπῆγε ἡ φθορά, τὴν ὁποίαν, ὡς κυβερνῶν κόμμα θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποστῇ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, κ. βουλευταί, ἐπιμένει ἐπὶ ἐσφαλμένης βάσεως, διότι ἡ Ε.Ρ.Ε. δὲν ὑπέστη φθοράν. Εἰς τὸν Νομὸν τῆς Καβάλας, διὰ νὰ ἀναφέρω τὴν περιφέρειάν μου, οἱ κάτοικοι ἀπὸ δεκαετηρίδων ἐζήτουν τὸ φράγμα τοῦ Νέστου, ἐζήτουν Νοσοκομεῖον ἐζήτουν τὴν ἵδρυσιν ἰχθυοσκάλας, ἐζήτουν τουριστικὰς ἐγκαταστάσεις. Ἤδη ἐκτελεῖται τὸ ἔργον τοῦ Νέστου ἀξίας 650 ἑκατομ. ἀνεγείρεται τὸ Νοσοκομεῖον ἀξίας 22 ἑκατομ. ἀνεγείρεται ἡ ἰχθυόσκαλα ἀξίας 18 ἑκατομ., καὶ ἱδρύονται τουριστικαὶ ἐγκαταστάσεις, ἀξίας 15 ἑκατομ. δρχ. Ἐπὶ δεκαετηρίδας οἱ καπνεργάται ἐζήτουν νὰ δίδωνται πιστώσεις, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἀπασχόλησις κατὰ τὸν χρόνον, ποὺ δὲν ἐργάζονται εἰς τὰ καπνά. Τοῦτο τὸ ἀπολαμβάνουν μόνον ἐπὶ Καραμανλῆ. Σήμερον γίνονται τόσα κοινωφελῆ ἔργα, ὥστε ἡ ἐπαρχία ἐπῆρε νέαν μορφήν. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ ἐξησφαλίσθη ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν καὶ ὁ θεσμὸς τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων κατέστη πραγματικός. Βεβαίως, ἴσως παρατηρηθοῦν καὶ ἀτέλειαι τινές, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ἀλλ’ ὡς γνωρίζητε τὸ ΙΚΑ, κ. βουλευταί, ἱδρύθη τὸ 1934 καὶ μέχρι σήμερον ὁ θεσμὸς αὐτὸς συμπληρώνεται. Ἄν ὑπάρχῃ ἀνάγκη βελτιώσεων θὰ γίνουν, ἀλλὰ οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, τώρα κατέκτησε τὸν θεσμόν. Τὸν προσέφερεν ὁ κ. Καραμανλῆς. Ἐκτὸς αὐτοῦ, τὰ καπνὰ ἐπωλήθησαν εἰς τιμὰς ὑπερτέρας κατὰ 30–50%, ἐν συγκρίσει μὲ τὰς τιμὰς τῶν ἄλλων ἐτῶν. Ὅλα αὐτὰ σημαίνουν, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ ὑποστῆ φθοράν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν ἐπαρχιῶν, καὶ ὁ λαὸς τῶν πόλεων ἀπήλαυσεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. μίαν πρωτοφανῆ ἠρεμίαν, ἡ ὁποία εἶναι συνέπεια τῆς πολιτικῆς σταθερότητος. Ἀπήλαυσεν οἰκονομικὴν σταθερότητα. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἀλλάζει μορφὴν ἡ Ἑλλάς. Ἔργα ἐκτελοῦνται εἰς ὅλην τὴν χώραν. Παγκοσμίως τὸ γόητρον τῆς Ἑλλάδος ἐνισχύθη. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν αὐτῶν ἐξηγγέλθη ἡ σύνδεσις τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Ε.Κ.Α., γεγονός, τὸ ὁποῖον θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ὁριστικὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῆς οἰκονομίας μας. Ὡς ἐξετέθη ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν ἐθνικόφρονα παράταξιν κατὰ τὰ προσεχῆ ὀλίγα ἔτη θὰ κριθῇ, ἐὰν αἱ ἐπερχόμεναι γενεαὶ θὰ ζήσουν καλλίτερον. Τὸ γεγονὸς αὐτό, κ. βουλευταί, ἐπιβάλλει εἰς ὁλόκληρον τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν μίαν ηὐξημένην εὐθύνην διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν προϋποθέσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ συντελέσουν εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκομεν μὲ τὴν σύνδεσιν μας μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ὁ λαὸς ἤδη ἀναμένει περισσοτέρους τουρίστας, περισσοτέρας ξένας ἐπενδύσεις, περισσοτέρας Ἑλληνικὰς ἐπενδύσεις, ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ προϋποθέτουν πολιτικὴν καὶ οἰκονομικὴν σταθερότητα καὶ κατὰ τῶν προϋποθέσεων τούτων βάλλει ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, κ. βουλευταί, εἶναι ἀποφασισμένη νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ ἔργον της καὶ νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἕνα καλλίτερον αὔριον. Πιστεύω, ὅτι καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἡ ἐθνικόφρων τοὐλάχιστον, θὰ συναισθανθῇ τὰς εὐθύνας της ἔναντι τοῦ τόπου καὶ θὰ συμβάλῃ, ὥστε ἡ Ἑλλὰς ἐκμεταλλευομένη τὸ παγκοσμίως ἀνεγνωρισμένον ἀγαθὸν τῆς σταθερότητος, ἐπιτύχῃ τὰ μεγαλείτερα δυνατὰ ἀποτελέσματα εἰς τὰ ἀποφασιστικὰ προσεχῆ ἔτη. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Σχινᾶς. Ἀπουσιάζων διαγράφεται. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος.

§73Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἦλθον ἐκ Χανίων καὶ δὲν ἔχω οὔτε τὰ ἔγγραφά μου ἐδῶ. Ἄλλωστε, ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀντίλογος. Ἐγὼ ὑποστηρίζω τὴν νοθείαν καὶ ἴσως ὑπερακοντίζω τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὡς πρὸς τὴν ἔκτασιν. Δὲν εἶναι σειρά μου νὰ ὁμιλήσω.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπρόκειτο νὰ ὁμιλήσῃ, ὁ κ. Σχινᾶς, ὡς ἀντίλογος καὶ εὐθὺς ἀμέσως εἶσθε σεῖς. Δὲν ἔγινεν ἐπίσπευσις, οὔτε τὸ Προεδρεῖον ἐγνώριζεν, ὅτι μόλις ἤλθατε ἐκ Χανίων.

§75Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν προτίμησιν, ἀλλά, δὲν εἶναι ἡ σειρά μου καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι μόλις πρὸ μισῆς ὥρας ἦλθον ἐκ Χανίων καὶ δὲν ἔχω τὰ χαρτιά μου.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Ι. Μελᾶς.

§77Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰς ἀρχαίας Ἀθήνας κάθε ἑσπέραν, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, οἱ βουλευταὶ ἀπηύθυνον καθιερωμένην προσευχὴν εἰς τοὺς Βουλαίους Θεούς, τὸν Δία καὶ τὴν Ἀθηνᾶν, διὰ νὰ τοὺς φωτίζῃ τὴν σκέψιν εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν δημοσίων πραγμάτων τῆς πόλεως. Εἴθε καὶ ὁ ἰδικός μας, ὁ ἕνας καὶ βεβαίως Βουλαῖος Θεὸς νὰ φωτίζῃ τὴν κρίσιν καὶ τῶν μετόχων τῆς παρούσης συνελεύσεως ἐνώπιον τῶν κρισιμωτάτων περιστάσεων τῆς κοινῆς μας πατρίδος. Κατεχόμενος ἀπὸ τὴν αἴσθησιν τῆς ἐντόνου κρισιμότητος τῶν περιστάσεων τῆς χώρας αἰσθάνομαι τὸ χρέος νὰ σᾶς ἀπευθύνω τὸν λόγον μὲ ἀπάθειαν καὶ μὲ τόνον νηφάλιον. Κύριοι βουλευταί, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα μὲ εὔλογον καὶ βαθεῖαν συγκίνησιν, ἐπειδὴ συμβαίνει νὰ ἐπανέρχωμαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, μετὰ ἀπουσίαν ἕνδεκα ὁλοκλήρων καὶ συναπτῶν ἐτῶν. Ἡ ἀπουσία μου δὲν ὠφείλετο εἰς προσωπικὴν πολιτικὴν πτῶσιν, διότι ὁσάκις ἡ περιφέρειά μου, συνέβαινε νὰ στείλῃ ἐκπροσώπους τοῦ Κέντρου εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐστελλόμην εἴτε πρῶτος εἴτε μόνος. Ἡ μακρὰ ἀπουσία μας ὠφείλετο εἰς τὴν καθοδηγουμένην καὶ ἀπὸ μακροῦ ἐπιδιωκομένην πολιτικὴν πόλωσιν, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπιτευχθῆ εἰς τὴν περιοχήν μου, τὴν Βʹ ἐκλογικὴν Περιφέρειαν Πειραιῶς, ἀπὸ μακροῦ, καὶ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν εἶχεν ἐκλείψει τὸ Κέντρον. Μεταξὺ τῶν δύο πολωτικῶν παρατάξεων, παρέμεινε διάμεσος καὶ ὑπὸ τὰς ριπὰς τῆς σημαίας μας, ὁ ἀριθμητικῶς ἀνίσχυρος κόσμος τῶν ἀνενδότων, «ἐπ’ ἐλπίδι ἀναστάσεως». Κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958, εἰς τὴν Βʹ Περιφέρειαν Πειραιῶς, ἐπὶ τῶν πέντε ἑδρῶν, αἱ τέσσαρες περιῆλθον εἰς τὴν Ἀριστερὰν καὶ μία εἰς τὴν Δεξιάν. Κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς ἡ Ἕνωσις Κέντρου κατέλαβε δύο ἕδρας καὶ πιθανώτατα θὰ κατελάμβανε καὶ τρίτην, ἂν δὲν ἐμεσολάβει ἡ κιβδηλεία τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος. Καὶ ἐρωτᾶται ἐνδεχομένως, πῶς συνέβη τὸ ἀποτέλεσμα; Ἀπαντῶμεν: Μᾶς ἐπανέφερε μυκόμενον τὸ κῦμα τῆς ἀνερχομένης Δημοκρατίας. Καὶ τὴν ἐξήγησιν τοῦ φαινομένου, ἔδωσεν ἄλλοτε, πρὶν θραύσουν τὴν κεφαλήν του μὲ τὴν σφῦραν, ὁ Λέων Τρότσκυ, ὁ ὁποῖος εἰς μίαν κρίσιμον ἀντιμαχίαν του μὲ τὸν φοβερὸν ἀντίπαλόν του, τὸν Ἰωσὴφ Στάλιν, ὑποστηρίζοντα, ὅτι μετὰ τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν μαζῶν ἀπὸ τὴν δεξιὰν καὶ τὸν φασισμὸν ἔρχεται ὁ Κομμουνισμός, τοῦ ἀπήντησε: Πλανᾶσαι τοῦ εἶπεν. Ἐπειδή, προσέθεσεν, ὅταν οἱ λαοὶ ἐξουθενώνωνται ὑπὸ τὴν καταπίεσιν καὶ τὴν ἐξαθλίωσιν, δὲν ὁραματίζονται πλέον τὸν Κομμουνισμόν, ἀλλὰ νοσταλγοῦν τὴν Δημοκρατίαν. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ περιστατικὸν τῆς Βʹ Περιφερείας Πειραιῶς, ἀποτελεῖ τὴν ἀπαραχάρακτον ἀπόδειξιν, τὶ θὰ ἦτο σήμερον τὸ Κέντρον, ἂν δὲν ἐμεσολάβει ἡ κιβδηλεία τῆς γνησίας ἐκφράσεως τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος. Κύριοι βουλευταί, ὁ βιασμὸς ὑπῆρξε. Δὲν ὑπῆρξεν, ὅμως ὁμοιόμορφος. Ἐπειδή, ὅπως ἦτο προμελετημένος, ἐπεδιώχθη κατὰ τοπικὰς ἰδιομορφίας. Καὶ εἰς τὴν Βʹ περιφέρειαν Πειραιῶς, ἠσκήθη κυρίως μὲ μεθόδους ὑλικῆς ἐξουθενώσεως. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι φοβερώτερος πάντων, εἶναι ὁ οἰκονομικὸς φασισμός. Ἐρωτᾶται συνήθως ἀπὸ τὴν πλευρὰν αὐτὴν: Ποία εἶναι ἡ ἀπόδειξις τοῦ βιασμοῦ; Ἀπαντῶμεν: Δὲν ἐπρόκειτο περὶ αὐτοβιασμοῦ, δὲν ἐπρόκειτο περὶ πλατωνικοῦ παθήματος. Ἐπρόκειτο περὶ ἀντικειμενικῶς συμβάντος περιστατικοῦ, τοῦ ὁποίου ἔχει γνῶσιν ὁ παθών, ἡ μεγάλη πλειοψηφία τοῦ λαοῦ μας, καὶ ὁ ὁποῖος θὰ τὸ ἀνταποδώσῃ. Ἀλλὰ ὑπάρχουν ἤδη καὶ αἱ ὁμολογίαι. Οἱ ὁμιλήσαντες ἤδη ἐκ μέρους τῆς πλειοψηφίας καὶ εἰδικώτερον ὁ ἀξιότιμος πρώην Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κ. Καλλίας ἐπεβεβαίωσε τὴν κατηγορίαν μὲ τὴν ἐπίκλησιν τῶν παρατυπιῶν, καὶ ἄλλοι συνάδελφοι τῆς παρατάξεώς του, αἱ ὁμιλίαι τῶν ὁποίων ἀπέδειξαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰσῆλθεν ἤδη εἰς δεύτερον χαράκωμα ἀμύνης. Ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, νόμῳ χρώμενοι καὶ ὑποστάντες «ληστείαν εἰς δημοσίαν ὁδόν», ὑπεβάλαμεν τὴν προκειμένην καὶ ὑπὸ κρίσιν ἔγκλησιν. Ἀντικρούων ὁ ἔντιμος ἐπὶ τῆς Προεδρίας Ὑπουργὸς κ. Μακρῆς ἐπέρριψε πρὸ ἡμερῶν, κατὰ τοῦ συνόλου τῆς παρατάξεώς μας, τῆς Ἑνώσεως τοῦ Κέντρου, τὴν καταφορὰν τῆς ἀνανδρίας. Δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν τίτλων τῆς γενναιότητός του. Ἀλλά, δικαιοῦμαι νὰ σημειώσω τὴν ὁμολογίαν. Διότι, τὶ σημαίνει ἡ κατηγορία τῆς ἀνανδρίας; Σημαίνει ἀναντιρρήτως, ὅτι ὑπάρχει ἐνοχή, ὅτι ὑπάρχουν ἔνοχοι, καὶ κατηγορούμενοι, ὅτι δὲν ἐτολμήσαμεν νὰ καταγγείλωμεν τοὺς πράγματι ἐνόχους. Αὐτὴν τὴν σημασίαν, δύναται νὰ ἔχῃ ἡ ἐκτοξευθεῖσα κατηγορία. Ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, ἀκολουθοῦντες ἀπ’ αἰώνων δικονομικὴν πεπατημένην, καὶ συλλαβόντες ἐπ’ αὐτοφώρῳ τοὺς φυσικοὺς δράστας, ἐστρέψαμεν τὴν ἔγκλησιν κατὰ τῶν φυσικῶν αὐτουργῶν. Εἰς τὴν ἀνάκρισιν καὶ τὴν διαδικασίαν ἀνήκει νὰ ἀνεύρῃ τοὺς ὑπάρχοντας τυχὸν ἠθικοὺς αὐτουργούς, τοὺς συνεργοὺς καὶ τοὺς ἐν γένει συναιτίους. Σεῖς, κύριοι βουλευταί, τῆς παρατάξεως ἐκείνης, οἱ ἀποτελοῦντες τὴν πλασματικὴν πλειοψηφίαν, διαθέτετε πάντως τὴν πλειοψηφίαν τῆς ἀνακρίσεως καὶ τῆς ἀποφάσεως. Ἔχετε συνεπῶς καὶ τὴν ἀριθμητικὴν εὐχέρειαν εἰσερχόμενοι εἰς τὴν οὐσίαν, νὰ ἀποδείξητε ψευδῆ τὴν κατηγορίαν καὶ νὰ καταγγείλετε κατόπιν ἡμᾶς, ὡς ψευδεῖς κατηγόρους. Ἐὰν ἀντιθέτως, ἀπορρίπτετε ἐκ προοιμίου τὴν ἔγκλησιν, θὰ ἑδραιώσετε εἰς τὸν λαόν, τὸ συμπέρασμα τῆς ἐνοχῆς. Κύριοι βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας, ἡ ἐναλλαγὴ εἰς τὴν ἐξουσίαν ἀποτελεῖ τὸ μυστικὸν τῆς ἐπιβιώσεως τοῦ δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος. Εἰς ὅσους σκέπτονται μὲ σωφροσύνην, εἶχε δημιουργηθῆ πρὸ τῶν ἐκλογῶν ἡ ἐντύπωσις, ὅτι θὰ ἐπεδίωκεν ἡ παράταξίς σας, ὁμαλὴν προσγείωσιν. Ἀντὶ τούτου, ἐπεδιώξατε ἀντιθέτως, ἐπάνοδον εἰς τὴν ἀνωμαλίαν μὲ τὸ ἴδιον πεῖσμα, τὸ ὁποῖον ἐπέφερεν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὅλας τὰς συμφοράς. Καιρός, ὅμως, εἶναι ἀκόμη, νὰ ἀναλογισθῆτε τὰς συνεπείας καὶ νὰ συμβάλητε εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν κλονισθέντων θεσμῶν. Καιρὸς εἶναι νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ἡ ἐπάνοδός σας εἰς τὴν ἐξουσίαν, δὲν ἀποτελεῖ καθεσμὸν ἐπὶ τῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ ἐγκατάστασιν ἐπὶ κρατῆρος ἡφαιστείου. Ἀναλογισθῆτε τὸν στενάζοντα λαὸν καὶ τὰς ἀπαραδέκτους βιοτικάς του συνθήκας. Ἀναλογισθῆτε, ὅτι μέσα εἰς τὴν κόλασιν τῆς ἀνεργίας, ὁ ἐπιτυγχάνων τὸν διορισμὸν εἰς θέσιν ὁδοκαθαριστοῦ, θεωρεῖται ἀπὸ τὴν στρατιὰν τῶν ἀνέργων, ὡς μεγιστάν. Ἀναλογισθῆτε τέλος, ὅτι τὴν φορὰν αὐτὴν δὲν ἀντιμετωπίζετε πλέον τὴν Ἀριστεράν, κατὰ τῆς ὁποίας εὐλόγως κἄποτε ἐπισείετε τὸν κίνδυνον τῆς Πατρίδος. Καλεῖσθε τώρα νὰ ἀντιμετωπίσητε τὴν Δημοκρατίαν. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι ἡ Δημοκρατία εἶναι ἀκαταμάχητος! Ἀναλογισθῆτε τὰς συνεπείας τῆς τυφλῆς σας πορείας. Καὶ ἐνθυμηθῆτε, ὅτι εἰς μίαν γείτονα χώραν, ὅπου οἱ κυβερνῆται ἐκόμπαζον ὁμοίως διὰ τὴν σταθερότητα καὶ εὐδαιμονίαν καὶ τὴν αἰωνιότητα, ἤρκησε νὰ προβῇ ἡ τάξις τῶν δικηγόρων τῆς πρωτευούσης των, εἰς μίαν σιωπηλὴν διάβασιν καὶ ἐπὶ τῇ ἐμφανίσει τοῦ κυβερνητικοῦ στρατοῦ, νὰ ἀποχωρήσῃ ἀποθέτουσα τὰς τηβέννους ἐπὶ τῆς ἀσφάλτου, διὰ νὰ εὑρεθοῦν οἱ κυβερνῆται ἐνώπιον τοῦ ἀπευκταίου! Ἀναλογισθῆτε τέλος, ὅτι ὅταν ἐκσπάσῃ, ὃ μὴ γένοιτο, ἡ θύελλα, ἡ ὁποία μυκᾶται καὶ ἐπέλθῃ ὡς Νέμεσις, οὔτε ἡμεῖς καὶ ἂν παρεμβληθῶμεν πρὸς ἀνάσχεσιν, δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ τὴν ἀνακόψωμεν, διότι θὰ διέλθῃ τότε καὶ ὑπεράνω καὶ τῶν ἰδικῶν μας κεφαλῶν, παρασύρουσα τὰ πάντα! Διερωτώμεθα, κ. βουλευταί, πῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ἀσχολούμενος μὲ τὴν οἰκουμενικὴν ἐποπτείαν τῶν ἀνθρωπίνων περιστατικῶν, δὲν ηὐκαίρησε νὰ ἐποπτεύσῃ τὰ περιστατικὰ τῆς δευτέρας καὶ τῆς τρίτης δεκαετίας τοῦ τελευταίου ἐθνικοῦ μας αἰῶνος, κατὰ τὰ ὁποῖα ἐξέσπασαν ἀπὸ τὴν τυφλότητα τῶν ἰδίων πεισμάτων αἱ φοβεραὶ συνέπειαι, καὶ συνέπεσε νὰ ἐκσπάσῃ κεραυνὸς καὶ ἐπὶ τῆς ἰδίας του οἰκογενειακῆς στέγης; Θλιβόμεθα, κ. βουλευταί, καὶ προκαλεῖ τὴν βαθεῖαν ὀδύνην ὅλων τῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων τῆς χώρας ἰδίως, ὅταν βλέπωμεν τὸν ὡραῖον ἔφηβον, ὁ ὁποῖος παρενεβλήθη ὡς ἐμπνευστὴς τῆς γενεᾶς μου, τῆς γενεᾶς τοῦ τριάντα, μὲ τὰ κηρύγματα τοῦ Ἐθνικοῦ Ἑνωτισμοῦ, τῆς Ἐθνικῆς διαλλαγῆς, νὰ ἔχῃ τώρα καταλήξει εἰς κήρυκα, θεωρητικὸν καὶ ἀπολογητὴν τῆς ἐθνικῆς ἀδιαλλαξίας. Κύριοι βουλευταί, σωτηρίαν τοῦ τόπου ἀποτελεῖ ἡ ἐπάνοδος εἰς τὴν γαλήνην, τὴν ἐσωτερικὴν εἰρήνευσιν, εἰς τὴν λήθην τοῦ παρελθόντος, εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ Ἐθνικοῦ Κράτους. Ἀφήσατε τοὺς ἐνδεχομένους ὁραματισμοὺς τῶν σωτήρων. Ὑπάρχουν αἱ ἐθνικαὶ λύσεις. Αἱ λύσεις τῆς ὁμαλότητος. Καὶ εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τῶν ὁποίων, εἴμεθα πρόθυμοι νὰ συμβάλωμεν. Ἂν δὲν προκρίνετε τὴν στροφὴν τῆς σωτηρίας. Ἂν δὲν προσέξετε τοὺς βαρεῖς γογγυσμοὺς τοῦ Λαοῦ, τότε θὰ ὑπάρξῃ δι’ ἡμᾶς περίπτωσις ἀγῶνος. Τότε δὲν θὰ ὑπάρξῃ δι’ ἡμᾶς περίπτωσις ἐπιλογῆς. Τότε θὰ εἶναι ἀγὼν ὑπὲρ πάντων.

§78Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. .... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§79Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀφήσατε τὰς διακοπάς. Ὅπως εἶπε κἄποτε ὁ ἡγέτης μου, πτωχὴ εἶναι ἡ δάφνη τῆς διακοπῆς.

§80Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Πρὶν εἴπητε αὐτὰ νὰ μᾶς εἴπητε συγκεκριμένα ἐπεισόδια. Ὁμιλεῖτε ἐπὶ τόσην ὥραν χωρὶς ν’ ἀναφέρετε συγκεκριμένα γεγονότα βίας καὶ νοθείας.

§81Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν δὲν ὑπάρξουν αἱ ἐθνικαὶ λύσεις τοῦ ἀδιεξόδου, ἡμεῖς θὰ ἀποδυθῶμεν εἰς τὸν ἀγῶνα. Ἐμπνεόμενοι ἀπὸ τὸν ἀρχαῖον καὶ μεγάλον Ἀρχηγὸν τῆς παρατάξεώς μας, τὸν υἱὸν τοῦ Ξανθίππου, τοῦ ὁποίου ἡ φωνὴ ἀντηχεῖ πάντοτε εἰς τὸν αἰώνιον Κεραμεικὸν καὶ ὁ ὁποῖος μᾶς ὑπέδειξεν, ὅτι: «εὔδαιμον εἶναι τὸ ἐλεύθερον καὶ ἐλεύθερον τὸ εὔψυχον», γνωρίζομεν, ὅτι ἡ εὐψυχία θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν εὐδαιμονίαν. Γνωρίζομεν ἀκόμη, ὅτι «ἀρετὴν καὶ τόλμην θέλει ἡ ἐλευθερία». Καὶ ἡ παράταξίς μας διαθέτει καὶ ἀρετὴν καὶ τόλμην. Διὰ νὰ ἀποκαταστήσωμεν καὶ πάλιν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, τὴν κοινήν μας πατρίδα, τὴν Δημοκρατίαν. Ἀλλὰ Δημοκρατίαν, ἡ ὁποία δὲν θὰ εἶναι τὴν φορὰν αὐτήν, ἡ Δημοκρατία τῶν νηπιακῶν της χρόνων. Ἐπειδὴ θὰ εἶναι Δημοκρατία, ἐστεμμένη βεβαίως, ἀλλὰ Δημοκρατία ἐνήλικος. Ὄχι Δημοκρατία ψευδώνυμος. Ὄχι καθεστώς, νομῆς μιᾶς στυγνῆς καὶ ἀλογίστου ὀλιγαρχίας καὶ ἐμπαιγμὸς τῶν πολλῶν. Ἀλλὰ Δημοκρατία, κοινῇ συμμετοχῇ τοῦ συνόλου εἰς τὰ ἀγαθὰ τῆς πατρίδος, θὰ εἶναι. Δημοκρατία κοινωνική. Δημοκρατία κοινωνική, τὸ καθεστὼς τῆς Ἀλλαγῆς. Κύριοι βουλευταί, κατέχομαι ἀπὸ τὴν ἔνθεον αὐτὴν πίστιν, δικαιούμεθα νὰ διαγγείλωμεν ἀπὸ τοῦδε ἀπὸ τοῦ ὕψους τοῦ βήματος αὐτοῦ πρὸς τὸν μεγαλομάρτυρα Λαόν μας, ὅτι τὸ Σύνταγμα θὰ ἀποκατασταθῇ. Ὅτι ἡ Δημοκρατία θὰ ἔλθῃ. Θὰ νικήσωμεν. (Χειροκροτήματα).

§82Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἤθελα νὰ προτείνω, κ. Πρόεδρε, νὰ περιορισθῇ ὁ χρόνος τῶν ὁμιλιῶν. Ἐφ’ ὅσον ὡρίσθη ὅτι τὴν 2αν Μαρτίου, τὴν μεταπροσεχῆ Παρασκευήν, θὰ λήξῃ ἡ συζήτησις καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι μέγας ὁ ἀριθμὸς τῶν ρητόρων, εὑρισκόμεθα ἐνώπιον τοῦ διλήμματος ἢ νὰ ὁμιλήσουν ὀλίγοι, ἢ νὰ ὁμιλήσουν περισσότεροι εἰς ὀλιγώτερον χρόνον. Νομίζω, ὅτι τὸ δεύτερον εἶναι προτιμότερον καὶ ἑπομένως καὶ ὅσοι ἔχουν ἐγγραφῆ ἐλπίζω θὰ συμφωνήσουν, ὅτι εἶναι καλύτερον νὰ ἔχουν ὁμιλήσει ἐπ’ ὀλίγον παρὰ νὰ μὴ ἔχουν ὁμιλήσει. Διὰ τοῦτο θὰ συνίστων νὰ ληφθῇ ἀπόφασις περιορισμοῦ τοῦ χρόνου. Ἕνα τέταρτον λέγει ὁ Κανονισμός, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἐλαστικὸν τέταρτον. Συμφωνῶ μὲ τὸν ὅρον αὐτὸν τοῦ χρόνου.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔχει ἀντίρρησιν διὰ νὰ γίνῃ ἕνας περιορισμὸς τοῦ χρόνου μὲ τὴν ἐλαστικότητα, τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Δὲν θὰ εἶναι τέταρτον, θὰ εἶναι βεβαίως εἴκοσι λεπτὰ ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις.

§84Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐγγεγραμμένων βουλευτῶν εἶναι ἀνάλογος βεβαίως πρὸς τὴν δύναμιν τῶν κομμάτων, διότι ἡμεῖς δὲν ἔχομεν τόσον μεγάλον ἀριθμὸν ὥστε νὰ εἶναι πολλοὶ οἱ ἐγγεγραμμένοι βουλευταί μας, δεδομένου, ὅτι ὡμίλησαν καὶ μερικοὶ ἀπὸ ἡμᾶς. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει, πρῶτον, νὰ παρακληθοῦν ὡρισμένοι ἐκ τῶν βουλευτῶν, ἰδίως τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως, οἱ ὁποῖοι καὶ κατὰ προτίμησιν τῆς σειρᾶς ὁμιλοῦν λόγῳ τοῦ συστήματος τοῦ ἀντιλόγου, νὰ παραιτηθοῦν καὶ οὐχὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ θέμα τοῦ τετάρτου, διότι εἰς τὴν παράταξίν μας εἶναι ἀκόμη δύο βουλευταὶ νὰ ὁμιλήσουν μέχρι τῆς λήξεως τῆς συζητήσεως.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὴ ἢ δὲν γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις; Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν συζήτησιν, ἐὰν δὲν τὴν δέχεται ἡ Βουλή. Τότε προχωροῦμεν.

§86Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις διὰ τὸ τέταρτον;

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις δὲν ἔγινε δεκτὴ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀντίρρησις ἀπὸ οἱανδήποτε πλευράν. Μόνον ἐν ὁμοφωνίᾳ δύναται νὰ ληφθῇ ἀπόφασις.

§88Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχει δίκαιον ὁ κ. Πρόεδρος.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§90Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολὺ μὲ τὰ καταγγελθέντα γεγονότα τῆς ἐνεργηθείσης κατὰ τὰς ἐκλογὰς νοθείας. Ἐκφράζω, ὅμως, μίαν ἀπορίαν. Ἡ Κυβέρνησις συνωμολόγησεν, ὅτι ἐξεδόθησαν παράνομα ἐκλογικὰ βιβλιάρια καὶ ἐνεγράφησαν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον τὰ κατὰ τὸν νόμον προβλεπόμενα δικαιολογητικά, βάσει ἀνακριβῶν πιστοποιητικῶν τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν. Πῶς παραμένει εἰς τὴν ἐξουσίαν; Αἱ Κυβερνήσεις συμφώνως πρὸς θεμελιώδεις ἠθικὰς πολιτικὰς ἀρχὰς εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀρχὴν διὰ νὰ τηροῦν τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. οὔτε τὸ Σύνταγμα ἐτήρησεν, οὔτε τοὺς νόμους, διότι ὑπῆρξεν ὁ ἠθικὸς αὐτουργὸς τῶν ψευδῶν πιστοποιήσεων, τὰς ὁποίας κατὰ δεκάδας χιλιάδας ἐξέδωσαν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα. Εἰς ποίαν στοιχειωδῶς εὐνομουμένην χώραν θὰ ἠδύνατο νὰ σταθῇ Κυβέρνησις μὲ ὡμολογημένην παρὰ τῆς ἰδίας ἐνοχὴν εἰς τοιαύτας παρανόμους πράξεις; Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν ψῆφον τοῦ στρατοῦ. Καὶ ἐκεῖ ὁ κρατικὸς μηχανισμὸς ἔπαιξε τὸν ρόλον του, διὰ τῆς ἀσκηθείσης προπαγάνδας, ὅτι μόνον ἐθνικὸν Κόμμα εἶναι ἡ Ε.Ρ.Ε. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ ἡ ἡγεσία τοῦ στρατοῦ ὑπέστη τὴν ὑποβολὴν καὶ ἔπεσε θῦμα τῆς ἐπιμόνου αὐτῆς προπαγάνδας, ὡς ἐπίσης καὶ σημαντικὸς ἀριθμὸς ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπίστευον, ὅτι ἡ ψήφισις τῆς Ε. Ρ.Ε. ἀπετέλει ἐθνικὸν καθῆκον. Ἡμεῖς ἀμφισβητοῦμεν τὸ προνόμιον τῆς ἐθνικοφροσύνης εἰς τὴν παράταξιν τῆς Δεξιᾶς. Ἐὰν ἐξετάσωμεν τὰς ἐθνικὰς ὑπηρεσίας τῆς παρατάξεώς μας θὰ ἴδωμεν, ὅτι τοὐλάχιστον δὲν ὑστεροῦμεν ἀπὸ τὴν παράταξιν τῆς Ε. Ρ.Ε. Δὲν ἀναφέρω ταύτας, διότι εἶναι γνωσταὶ καὶ εἰς τὸν Στρατὸν καὶ εἰς τὸν Λαόν, ὁ ὁποῖος εἰς τὰς πλέον κρισίμους στιγμὰς τῆς ἱστορίας του ἐνεπιστεύθη τὰς τύχας του κυρίως εἰς τὴν παράταξιν τοῦ Κέντρου. Καὶ δὲν εἶναι τυχαῖον, ὅτι ἡ παράταξίς μας ἐξεπλήρωσεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὴν ἐθνικὴν ἀποστολήν της, διότι δι’ ἡμᾶς τὸ Ἔθνος δὲν ἀποτελεῖ μίαν στεῖραν ἰδέαν, ἀλλὰ μίαν ἔννοιαν πολὺ εὐρυτέραν, περιλαμβάνουσαν πέραν τῶν ἠθικῶν αὐτῶν ἀξιῶν καὶ τὰς πνευματικάς, ἠθικὰς καὶ ὑλικὰς ἐπιδιώξεις τοῦ Λαοῦ. Αὗται ἀγνοοῦνται ἀπὸ τὴν παράταξιν τῆς Δεξιᾶς, ἡ ὁποία ἐκ τοῦ λόγου τούτου ὄχι μόνον δὲν ἐγγυᾶται τὴν πραγματικὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους, ἀλλ’ ἀποτελεῖ κίνδυνον δι’ αὐτό. Ὁ στρατὸς διαπαιδαγωγηθεὶς μὲ τὸ πνεῦμα αὐτό, ὅτι μόνον ἡ παράταξις τῆς Ε.Ρ.Ε. εἶναι ἐθνικόφρων ἀπέστη τῆς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ἡ κατηγορία, ὅτι ἀντιτιθέμεθα καὶ εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις καὶ εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας εἶναι ἀνακριβής. Ἡμεῖς θέλομεν τὸν στρατὸν ὄχι ὄργανον τοῦ Κράτους, ἀλλὰ ὄργανον τοῦ Ἔθνους, καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ὄχι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ κόμματος ἀλλὰ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ λαοῦ. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου ἡ βία ἠσκήθη ὁμοιομόρφως, ὅπως ἠσκήθη εἰς ὅλην τὴν ἄλλην χώραν, πρᾶγμα ποὺ ἀποδεικνύει, ὅτι ὑπῆρξεν ὠργανωμένη. (Ἐν πρώτοις ἐπεστρατεύθη ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις). Εἰς τὸν Βόλον μετὰ τὸν θάνατον τοῦ ἀειμνήστου στρατηγοῦ Ἰατρίδη συνέρχεται σύσκεψις τῶν προέδρων καὶ ἐκπροσώπων Κοινοτήτων, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν παρέστησαν μόνον οἱ ἀντιτιθέμενοι εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε., καὶ δημοσιεύει ἀνακοινωθέν, ὅτι συντάσσεται ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ ὁμοθύμως κατὰ τὰς ἐκλογὰς θὰ ἐργασθῇ ὑπὲρ τῆς ἐπικρατήσεώς της. Ἔρχεται ὁ Δήμαρχος Νέας Ἰωνίας Βόλου καὶ ἀποστέλλει τηλεγράφημα πρὸς τὴν παράταξιν τῆς Ε.Ρ.Ε. τὸ ὁποῖον οὔτε ἕνας κοινὸς κομματάρχης δὲν θὰ ἔστελλε. Καὶ ὅταν τὰ ὄργανα τῆς αὐτοδιοικήσεως κάνουν αὐτὰς τὰς ἐνεργείας χωρὶς νὰ γίνεται καμμία παρατήρησις οὐδαμόθεν λέγουν, ὅτι δὲν εὐθύνεται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ποία εἶναι ἡ ἐπίδρασις τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, μὲ τὰς τόσας ἁρμοδιότητας ποὺ ἔχει ὅταν μεταβάλλεται εἰς κομματάρχην. Ὡς πρὸς τὰ Τ.Ε.Α. ὄχι μόνον δὲν ἀφωπλίσθησαν ἀλλὰ πάνοπλοι οἱ ἄνδρες των διέτρεχον ὅλα τὰ διαμερίσματα τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας. Συγκεκριμένως μάλιστα ὁ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν ἦτο ὡπλισμένος μὲ αὐτόματον μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τρομοκρατηθοῦν οἱ κάτοικοι καὶ νὰ ζητοῦν βοήθειαν. Κατόπιν παρεμβάσεώς μας τὴν Παρασκευὴν τὸ βράδυ, ἐστάλη ἕνας Συνταγματάρχης καὶ ἀπεμακρύνθη, ἀλλὰ μόνον προσωρινῶς.

§91Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νὰ τὰ ἀκούσῃ ὁ στρατηγὸς Δόβας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο διεξάγεται ζωηρὰ διαλογικὴ συζήτησις ἐν μέσῳ θορύβου μεταξὺ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Ταλιαδούρη καὶ Ι. Προκοπίδη).

§92Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ κλῖμα τῆς ἐκβιάσεως τῆς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπὸ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον εἶχε προετοιμασθῆ ἀπὸ μακροῦ. Γνωρίζετε ὅλοι τὸν περίφημον νόμον περὶ ἐκτάκτων μέτρων, τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις διατηρεῖ μόνον καὶ μόνον πρὸς ἐκφοβισμὸν τῶν πολιτῶν, τελούντων ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν διοικητικῆς ἐκτοπίσεως καὶ ἐξορίας. Γνωρίζετε τὸν περίφημον νόμον περὶ πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, κατὰ τὸν ὁποῖον οὐδεὶς δύναται νὰ εὕρῃ ἐργασίαν, οὔτε ἀκόμη νὰ μεταναστεύσῃ, ἄνευ πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων. Γνωρίζετε ἀκόμη, ὅτι οὔτε ὡς ὁδοκαθαριστὴς δύναταί τις νὰ προσληφθῇ χωρὶς νὰ ἔχῃ τὸ πιστοποιητικὸν αὐτό. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, τὰ ὄργανα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἀπειλοῦν τοὺς πάντας, ὅτι δὲν θὰ τοὺς χορηγήσουν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Τὸ κλῖμα, λοιπόν, εἶχε προπαρασκευασθῆ ἐκ τῶν προτέρων καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ διατηρῆται. Αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ τῶν πόλεων καὶ τῆς ὑπαίθρου εὑρίσκουν τὸν τρόπον νὰ ὑπομνήσουν εἰς τοὺς κατοίκους, ὅτι ὑπάρχει ὁ φόβος τῆς ἐκτοπίσεως καὶ ἡ μὴ χορήγησις τοῦ πιστοποιητικοῦ. Σᾶς ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς, ὅτι ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ μὴ χορηγήσουν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων εἰς ἀριστεύσασαν πτωχὴν σπουδάστριαν, ἡ ὁποία ἤθελε νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Εὐρώπην δι’ ἀνωτέρας σπουδάς. Ἡ Ἀσφάλεια ἐπὶ ἑξάμηνον ἠρνεῖτο νὰ τῆς δώσῃ αὐτὸ τὸ πιστοποιητικὸν καὶ ἐδόθη μόνον κατόπιν παρεμβάσεώς μου. Ἀκόμη ἀρνεῖται νὰ δώσῃ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων εἰς νέους τοῦ Βόλου καὶ τῶν νήσων, εἰς παιδιὰ ναυτικῶν διὰ νὰ ναυτολογηθοῦν εἰς ποντοπόρα πλοῖα τῆς ναυτιλίας μας, διότι ἔτυχε κἄποτε ὁ πατέρας τους νὰ ἔχῃ ἕνα φάκελλον εἰς τὰ ἀρχεῖα τῆς Ἀστυνομίας. Καὶ πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι οἱ φάκελλοι αὐτοὶ ἐγένοντο κατὰ τὸν γνωστὸν τρόπον καὶ μὲ τὴν γνωστὴν νοοτροπίαν τῆς Ἀστυνομίας καὶ μὲ τὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα πληρώνονται διὰ νὰ διαβάλλουν τὸν κάθε πολίτην. Αὐτὴ ἡ κατάστασις εἶχεν ἐπικρατήσει προεκλογικῶς, φαντασθῆτε τί ἔγινε κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν. Θὰ σᾶς εἴπω πόσον σκανδαλωδῶς ἐνήργησαν τὰ ὄργανα. Εἰς μὲν τὴν ὕπαιθρον παντοῦ οἱ Ἀστυνομικοὶ Σταθμάρχαι ἐκάλουν τοὺς πολίτας εἰς τὰ τμήματα. Εἰς τὴν ἀρχὴν τοὺς ἔλεγον μὴ ψηφίσετε τὴν Π.Α.Μ.Ε. καὶ ψηφίσατε οἱονδήποτε θέλετε. Πρῶτον, εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα διὰ μίαν δημοκρατικὴν χώραν, διότι ἡ Π.Α.Μ.Ε. κατήρχετο νομίμως εἰς τὸν ἐκλογικὸν ἀγῶνα. Δὲν εἶχον δικαίωμα τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα νὰ δώσουν τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ἐκτὸς τούτου, εἰς τὴν παράταξιν τῆς Ε.Δ.Α. περιέλαβον καὶ ὅλους τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Κέντρου. Συγκεκριμένως εἰς τὴν περιφέρειάν μας ὑπάρχει ἡ παράταξις τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος τοῦ μακαρίτου Καρτάλη, ἡ ὁποία ἐπιστεύετο, ὅτι ἦτο εἰς τὸ ἀριστερὸν τοῦ Κέντρου. Ἐπειδὴ ὑπάρχουν συγκεχυμένα τὰ ὅρια τῶν δύο Κομμάτων ὅλοι οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Κόμματος αὐτοῦ ἐκλήθησαν εἰς τὰ ἀστυνομικὰ τμήματα, μέχρι σημείου νὰ ἐπισυμβοῦν καὶ λιποθυμίαι εἰς αὐτά. Δὲν ἐστράφησαν συνεπῶς, μόνον ἐναντίον τῶν ὀπαδῶν τῆς Π.Α.Μ.Ε., ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τοῦ Κέντρου ἔβαλον τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα. Καὶ ἐπειδὴ ἀνεφέρθη καὶ τὸ ὄνομα τοῦ κ. Μήτσου, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι τρεῖς φορὰς τὸν ἐπῆρα εἰς τὸ τηλέφωνον καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ ἔλθῃ εἰς τὸν Βόλον δι’ ὡρισμένας ἀνωμαλίας ποὺ ἔγιναν καὶ δὲν ἦλθε. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα συνέβησαν εἶναι πολλά. Θὰ ἀναφέρω μόνον ὀλίγα ἐξ αὐτῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι χειροπιαστά. Κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον ἔστειλα τὸν ἀντιπρόσωπόν μας εἰς τὸ Ἀνατολικὸν Πήλιον καὶ ἐπειδὴ ἄφησε τὸ αὐτοκίνητόν του εἰς ἕνα χῶρον, ἐπῆγαν, τοῦ τὸ ἀνέτρεψαν καὶ ἤρχισαν νὰ σπάζουν τὰ πάντα. Τὴν ἑπομένην εἶπαν, ὅτι, ἐπρόκειτο περὶ τυχαίου γεγονότος καί, ὅτι παρεσύρθη ἀπὸ φορτηγὸν αὐτοκίνητον. Ἐκ τῆς ἐπιτοπίου ὅμως ἐξετάσεως, ἀνεγνώρισε καὶ ὁ ὑπαξιωματικὸς τῆς Χωροφυλακῆς, ὅτι δὲν παρεσύρθη ὑπὸ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου. Δι’ αὐτό, ὑπεβλήθη μήνυσις καὶ ἐνῷ ὑπεσχέθη ὁ Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς, ὅτι θὰ μεταβῇ τὴν ἑπομένην προσωπικῶς δι’ αὐτοψίαν, δὲν μετέβη, ἀλλ’ ἀνεχώρησεν δι’ Ἀθήνας. Τὸ γεγονὸς αὐτό, καθ’ ἑαυτό, δὲν ἔχει σημασίαν, ἀλλὰ ἐγένετο πρὸς ἐκφοβισμὸν τῶν πολιτῶν καὶ δι’ αὐτό, εἰς τὸ χωρίον αὐτό, τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογῶν ἦσαν 70% ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε.

§93Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν τῆς ἀνατροπῆς τοῦ αὐτοκινήτου, ἠσκήθη ποινικὴ δίωξις καὶ ἐξεδικάσθη ἡ ὑπόθεσις. Ἐξητάσθησαν μάρτυρες, καὶ ὁ ἰδιοκτήτης τῆς παρακειμένης οἰκίας κατέθεσεν, ὅτι ἤκουσεν θόρυβον ἀπὸ σύγκρουσιν αὐτοκινήτων, καὶ ὅτι ἤκουσεν θόρυβον ἀπομακρυνομένου φορτηγοῦ αὐτοκινήτου. Συνεπῶς, τὸ αὐτοκίνητον ἀνετράπη ὑπὸ φορτηγοῦ ἐν κινήσει.

§94Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Τὴν ἑπομένην τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ἔκαμα τὴν ἑξῆς ἀνακοίνωσιν. «...(...Ἀναγινώσκει...)...».

§95Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὁ ἁρμόδιος Εἰσαγγελεὺς ἀναφέρει, ὅτι ἐκ τῆς προκαταρκτικῆς ἀνακρίσεως, οὐδὲν στοιχεῖον προέκυψε καὶ δι’ αὐτό, ἡ δικογραφία, ἐτέθη εἰς τὸ ἀρχεῖον.

§96Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Δὲν ἐκλήθην, ὡς μάρτυς εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἐνῷ ἔπρεπε. Ἀλλὰ εἰς τὴν ἀνακοίνωσίν μου ἐν συνεχείᾳ ἔλεγα τὰ ἑξῆς. «...(...Ἀναγινώσκει...)...». Προσθέτω, ὅτι τὸ πόρισμα τῆς ἀνακρίσεως ἀναφέρει, ὅτι δὲν ἐξηκριβώθη ἡ αἰτία τῆς καταστροφῆς τοῦ αὐτοκινήτου, ἥτις δὲν ἀποκλείει τὴν δολιοφθοράν. Καὶ ὅταν τὴν ἑπομένην ἀνεζήτησα τὸν Ἀστυνομικὸν Δ)ντὴν Βόλου, οὗτος εἶχεν ἀναχωρήσει αἰφνιδίως, ἄγνωστον διὰ ποίους λόγους, εἰς Ἀθήνας. Ἴσως διότι ἐπρόκειτο νὰ ἐκτελέσῃ εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά του. Δὲν εἶναι, ὅμως τὸ μοναδικὸν περιστατικόν. Καὶ ἕτερον αὐτοκίνητον ὑποψηφίου εὑρέθη καὶ αὐτὸ μὲ κατεστραμμένα τὰ λάστιχα ἀπὸ καρφιὰ καὶ ἠναγκάσθη νὰ ἀκινητήσῃ. Ἐγένετο, ὡς ἦτο φυσικὸν προανάκρισις, ἀλλὰ οἱ ἔνοχοι δὲν ἀνευρέθησαν, τοῦτο ἦτο πολὺ φυσικὸν ἄλλωστε. Ἀνευρέθη μόνον ὁ μπακάλης καὶ οἱ ἀγορασταὶ τῶν καρφιῶν, καταδικαστικὴ ἀπόφασις, ὅμως δὲν ὑπῆρξεν.

§97Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, καὶ ὁ μπακάλης, ὁ ὁποῖος ἐφέρετο ὡς πωλήσας εἰς κἄποιον χωρικὸν τὰ καρφιὰ ἐξητάσθη ὡς μάρτυς καὶ διεπιστώθη, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ δολιοφθορᾶς. Καὶ οἱ ἀγορασταί, οἱ θεωρηθέντες, ὡς δολιοφθορεῖς ἠθῳώθησαν δι’ ἀποφάσεως τοῦ Πλημμελειοδικείου Ἁλμυροῦ.

§98Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει σωρεία περιπτώσεων, κατὰ τὰς ὁποίας ἀστυνομικὰ ὄργανα διὰ νὰ ἐμποδίσουν ὑποψηφίους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὑπέβαλαν μηνύσεις κατ’ αὐτῶν, ὅτι δῆθεν εἶδον αὐτοὺς νὰ κτυποῦν μὲ ρόπαλα ὀπαδοὺς τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅπως συνέβη εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τοῦ ὑποψηφίου τῆς ΠΑΜΕ Τσάντου καὶ αἱ βεβαιώσεις αὗται προῆλθον ἀπὸ ἀστυνομικὰ ὄργανα. Ἐγένοντο ἀνακρίσεις καὶ ἡ ὑπόθεσις ἦλθεν ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου μὲ πλήρη ἀπαλλαγὴν τοῦ κατηγορηθέντος Τσάντου, τί σημαίνει τοῦτο; Σημαίνει, ὅτι ἡ Δικαιοσύνη ἐθεώρησε τὰς καταθέσεις τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ὡς ψευδεῖς. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν μάρτυρας;

§99Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἀκόμη μίαν διακοπήν. Πραγματικῶς ἐκφράζω τὴν κατάπληξίν μου, διότι ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους ἐκφράζεται κατὰ τῶν δικαστικῶν ὀργάνων καὶ τοῦ κύρους τῶν ἀποφάσεων τῶν δικαστηρίων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλούμεθα τὰς ἀποφάσεις τοῦ Δικαστηρίου ὅταν ὑπῆρξε καταδικαστικὴ ἀπόφασις δι’ ἕνα χωροφύλακα ἢ ἀγροφύλακα καὶ νὰ μὴ ἐπικαλούμεθα καταδικαστικὰς ἀποφάσεις δι’ ἕνα ἀπόβλητον τοῦ Π.Α.Μ.Ε., ὅπως ὑπῆρξεν ἡ καταδίκη τοῦ Τσόχα.

§100Γ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀντελήφθητε, ὅτι ἡ ἀπόφασις ἦτο κόλαφος διὰ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως. Ὁ Τσόχας ἦτο ἕνα παιδὶ 18 ἐτῶν καὶ θὰ ἦτο ἕνα ἀνάξιον παιδί, ἐὰν δὲν ὑπερημύνετο τοῦ πατρός του, ὅταν οὗτος ἐκινδύνευε. Ὁ Τσάντος, ὅμως, παρὰ τὰς καταθέσεις τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἠθωώθη. Ἀλλά, ἔχομεν τὴν ἀπόδειξιν καὶ ἄλλων περιστατικῶν. Εἰς τὴν Εὐξεινούπολιν ἐγένετο μία συγκέντρωσις τῶν ἰδικῶν μας ὑποψηφίων. Κατὰ τὴν συγκέντρωσιν αὐτὴν κατέφθασαν καὶ πάλιν μπράβοι τῆς Ε.Ρ.Ε. οἱ ὁποῖοι μὲ ἀπειλὰς διέλυσαν ταύτην. Εἷς μάλιστα ἐξ αὐτῶν, εἰρωνικῶς ἔρριψεν χάμω καὶ τὸ καπέλλο ἑνὸς ἀστυνομικοῦ ὀργάνου. Κατηγγείλαμεν τὰ γεγονότα εἰς τὴν Ἀστυνομικὴν Ἀρχὴν καὶ οὔτε λίγο οὔτε πολὺ μᾶς ἀπήντησαν, ὅτι τὸ πηλίκιον τοῦ ἀστυνομικοῦ ὀργάνου ἔπεσε χάμω ἁπλῶς καὶ μόνον ἐκ φιλικῆς χειρονομίας τοῦ διαμαρτυρουμένου μπράβου. Αἱ περιπτώσεις βίας καὶ τρομοκρατίας δὲν εἶναι οὔτε μία οὔτε δύο. Ἔχομεν ἀκόμη τὸ περιστατικὸν τῶν ἐπεισοδίων, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο εἰς τὴν παραλίαν τοῦ Βόλου κατὰ τὴν συγκέντρωσιν ὀπαδῶν τοῦ Π.Α.Μ.Ε. Τὰ πάντα κατεστράφησαν εἰς τὴν περιοχὴν ἀπὸ μπράβους καὶ ἀλητόπαιδας, ὑποχρεωθέντων τῶν ὑποψηφίων καὶ τῶν ὀπαδῶν νὰ ἐγκλωβισθοῦν εἰς μίαν πολυκατοικίαν, ὁλόκληρον δὲ τὸ τετράγωνον τῆς περιοχῆς ἐπολιορκεῖτο ἀπὸ μπράβους τῆς Ε.Ρ.Ε. Τὰ γεγονότα αὐτὰ ἀπεδοκίμασεν ὁλόκληρος ἡ πόλις τοῦ Βόλου καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρξαν πλέον δυσάρεστα γεγονότα διὰ τὴν πόλιν τοῦ Βόλου, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἰδικήν μου παρέμβασιν, καθὼς καὶ ἄλλων ὑποψηφίων καὶ συντηρητικῶν πολιτῶν τῆς πόλεως. Τὴν ἑπομένην ἡμέραν ἐπρόκειτο νὰ κάμωμεν ἡμεῖς συγκέντρωσιν εἰς τὴν Ν. Ἰωνίαν. Καὶ ἐπειδὴ εἴχομεν τὸ προηγούμενον τῶν γεγονότων τῆς παραλίας εἰδοποιήσαμεν τὴν Ἀστυνομικὴν Ἀρχήν, ὅτι δὲν θὰ δεχθῶμεν ἐπανάληψιν τῶν γεγονότων καὶ ὅτι θὰ διοργανώσωμεν μόνοι τὴν ἄμυναν κατὰ παντός, ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε νὰ διαταράξῃ τὴν συγκέντρωσίν μας. Καὶ πράγματι οὐδεμία ἀπόπειρα διαταράξεως ἐγένετο. Ἐγὼ προσωπικῶς ἠναγκάσθην κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην νὰ ἐγκαταλείψω προγράμματα καὶ λόγους καὶ νὰ ἀσχοληθῶ μόνον ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς τρομοκρατίας καὶ τῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα εἶχον μεσολαβήσει τὴν προηγουμένην. Καὶ ἰδοὺ χαρακτηριστικῶς τί ἀνέφερον κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου ἐκείνην: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Αἱ δυνάμεις τῆς βίας συνεπτύχθησαν πρὸ τῆς ἀποφάσεως τῶν Δημοκρατικῶν νὰ προστατεύσουν τὴν Ἐλευθερίαν. Ἰδού, κ. συνάδελφοι, ποῖα ἦσαν τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογῶν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Βόλου κατόπιν τῆς ἀποφασιστικῆς αὐτῆς στάσεώς μας. «...... (ἀναγινώσκει) ....». Βλέπετε, ὅτι ὅσον ἀπομακρυνόμεθα ἀπὸ τὴν πόλιν τόσον αὐξάνει ἡ δύναμις τῆς Ε.Ρ.Ε. Εἰς τὰς Σποράδας νήσους ἡ δύναμις τῆς Ε.Ρ.Ε. ηὐξήθη ἀκόμη περισσότερον, διότι ἡ ἰδική μας προστασία δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐκεῖ, αἰσθητή. Οὕτως ἐνῷ ἡ Ε.Δ.Α. εἶχε λάβει τὸ 1958 εἰς αὐτὰς 1660 ψήφους, λαμβάνει μόνον 150. Τὴν διαφορὰν λαμβάνει ἐξ ὁλοκλήρου ἡ Ε.Ρ.Ε. Εἰς τὴν πόλιν τοῦ Βόλου, ὅπου ὑπῆρχε ἡ προστασία μας ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβε 26% τῶν ψήφων. Εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅπου εἴμεθα ἀπόντες, διπλασιάζει τὰς ψήφους της. Εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ μετάστασις ψήφων ἀπὸ τὴν ἀριστερὰν εἰς τὴν δεξιὰν ὀφείλεται εἰς τὴν εὐημερίαν τῆς ὑπαίθρου. Ἀλλὰ εἰς τὸ Πήλιον εἰς μίαν συνέλευσιν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν διεπιστώθη ἐπισήμως, ὅτι τὸ ἐτήσιον εἰσόδημα κἄθε ἀγροτικῆς οἰκογενείας ἀνέρχεται εἰς 2.500 δραχμάς. Αὐτὴ λοιπὸν εἶναι ἡ εὐημερία ἡ προσελκύουσα τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ; Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι λόγῳ τῆς δημαγωγίας μας δὲν ἠδυνήθημεν νὰ ἀποκτήσωμεν τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ. Τὰ ὅσα ἐξήγγειλεν ἡ Ἕνωσις Κέντρου εἰς τὸν λαὸν δὲν εἶναι δημαγωγία, εἶναι πίστις γιὰ μᾶς. Ἄν μᾶς δοθῇ διὰ τῆς ψήφου τοῦ λαοῦ ἡ ἐξουσία, θὰ τὰ ἐκτελέσωμεν ἐξ ὁλοκλήρου. Ὑπεστήριξεν ἀκόμη ἡ Ε.Ρ.Ε. ὅτι ὁ κόσμος δὲν εἶχεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν ἑνότητα τῆς Ἑνώσεως Κέντρου. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Ἕνωσις Κέντρου δὲν εἶναι ἕνα κατασκεύασμα ἐκ τῶν ἄνω, οὔτε προϊὸν εὐνοίας, ὡς ἡ παράταξις τῆς Ε.Ρ.Ε. Εἶναι ἡ ἀνταπόκρισις εἰς ἐπίμονον αἴτημα τοῦ λαοῦ διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ μία ριζικὴ ἀλλαγὴ εἰς τὸν τόπον. Εἰς τὴν παράταξιν τῆς Ε.Ρ. Ε. δὲν ὑπάρχει πραγματικὴ ἑνότης. Ἄς ἀπωλέσῃ τὴν ἐξουσίαν διὰ νὰ ἴδῃ πόσον θὰ κρατήσῃ ἡ ἑνότητά της. Ἡμεῖς μὴ ὄντες εἰς τὴν ἐξουσίαν ἔχομεν ἀρραγῆ καὶ πλήρη ἑνότητα καὶ θὰ τὴν διατηρήσωμεν. Μᾶς λέγει ἡ κυβερνητικὴ παράταξις σταματῆστε τὸν ἀγῶνα καὶ θὰ ἔλθῃ καὶ ἡ σειρά σας νὰ κυβερνήσητε καὶ σεῖς. Φαίνεται, ὅτι δὲν ἔχουν ἀντιληφθῆ τὴν βαθυτέραν ἔννοιαν τοῦ ἀγῶνος μας. Ἡ παράταξις τῆς Ε.Ρ.Ε προσπαθεῖ νὰ κρατηθῇ εἰς τὴν Ἀρχὴν χρησιμοποιοῦσα κἄθε μέσον. Ἡμεῖς ὅμως βλέπομεν, ὅτι διὰ τῆς πραγματικῆς Δημοκρατίας ὁ λαὸς δύναται νὰ ἐπιτύχῃ τοὺς σκοπούς του. Ἡμεῖς προσπαθοῦμεν νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν Δημοκρατίαν εἰς τὴν ὁποίαν κἄθε πολίτης θὰ δύναται νὰ ἐκδηλώνῃ ἐλευθέρως τὰς σκέψεις καὶ τὰς ἰδέας του, τὰς οἰκονομικὰς καὶ κοινωνικὰς ἐπιδιώξεις του καὶ νὰ ἐλπίζῃ, ὅτι αὗται δύνανται νὰ γίνουν σκοπὸς καὶ ἐπιδίωξις αὐτῆς τῆς Πολιτείας διὰ τῆς ἀναδείξεως Κυβερνήσεως τῆς ἐλευθέρας ἐκλογῆς του. Ἔννοια τοῦ ἀγῶνος μας εἶναι νὰ ἐπαναφέρωμεν εἰς τὸν λαὸν τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ Δημοκρατία εἶναι τὸ εἰρηνικὸν μέσον τῶν ἐπιδιώξεών του, καὶ ὅτι δὲν ἔχει ἀνάγκην προσφυγῆς εἰς δυναμικὰς λύσεις. Αὐτὴν τὴν θύελλαν, αὐτὴν τὴν συμφορὰν θέλομεν νὰ ἀποτρέψωμεν διὰ τοῦ ἀγῶνος μας. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ στιγμαὶ εἶναι ἐκτάκτως κρίσιμοι καὶ νομίζω, ὅτι ὅλοι οἱ παράγοντες τῆς Πολιτείας — δὲν ὑπάρχει δὲ οὐδεὶς ἀνεύθυνος, εἰς τοιαύτας περιστάσεις ἔχει ὁ καθεὶς τὴν ἰδικήν του εὐθύνην —ὅλοι οἱ παράγοντες τῆς Πολιτείας λέγω, μετὰ τὴν σαφῆ παραβίασιν τοῦ Συντάγματος, καλοῦνται νὰ πράξουν τὸ καθῆκόν των, ὥστε νὰ ἀποκατασταθῇ τὸ Σύνταγμα καὶ ἡ Δημοκρατία. Ἡμεῖς, ἀπὸ πλευρᾶς ἰδικῆς μας, θὰ πράξωμεν τὸ καθῆκον μας μέχρι τῆς τελικῆς νίκης.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Προκοπίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§102Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῶν ἐκλογῶν, ἤρχισε μία ἐκστρατεία ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεως Κέντρου καὶ τῆς ΕΔΑ ἐναντίον τοῦ ἀποτελέσματος τῶν ἐκλογῶν τῆς 29ης Ὀκτωβρίου διὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἧτταν των, τὴν κομματικὴν ἐνώπιον τοῦ λαοῦ. Μεταχειρίζονται πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ὅ,τι νομίζουν πρόσφορον πρὸς τοῦτο Στρατόν, Χωροφυλακήν, ΤΕΑ, κοινοτικοὺς ἐπόπτας ἐξυγιάνσεων, Προέδρους Κοινοτήτων, Τοπικὴν Αὐτοδιοίκησιν, Δημοδιδασκάλους, Ἱερεῖς, Διοικητὰς Στρατιωτικῶν Τμημάτων, Διοικητὰς Χωροφυλακῆς, Ἐνωμοτάρχας κλπ., ἰατροὺς καὶ ἐν γένει ὅλον τὸν Κρατικὸν μηχανισμόν. Ὑποστηρίζουν, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ ὄργανα, ἐπέβαλον μίαν τρομοκρατίαν εἰς τὸν λαόν, ὥστε τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν τῆς 29ης Ὀκτωβρίου νὰ εἶναι προϊὸν βίας καὶ νοθείας. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλοι ὅσοι παρήλασαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅλοι μὲ τὸ αὐτὸ μοτίβο καὶ μὲ τὴν αὐτὴν γραμμὴν ἐπρόσθεσαν τί ἔγινεν εἰς τὴν ἐκλογικὴν ἑκάστου περιφέρειαν. Καὶ ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος μᾶς εἶπεν ὅτι ἅρπαξεν ἀπὸ τὸν γιακᾶ τὸν ἀξιωματικὸν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τὸν ἐτρομοκράτησε καὶ εἶχε κατόπιν αὐτοῦ τὰ θαυμάσια ἀποτελέσματα τῆς ἐκλογῆς τοῦ Βόλου. Μᾶς εἶπον ἀκόμη, ὅτι καὶ οἱ ἴδιοι οἱ ὑποψήφιοι δὲν ἦσαν ἐλεύθεροι νὰ κυκλοφορήσουν καὶ συνεπῶς, ἑπόμενον ἦτο νὰ ἔχωμεν τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον προέκυψεν ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου. Ἐγὼ κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ γενικὰ ζητήματα ἀλλὰ μὲ τὰ εἰδικώτερα τὰ ἀφορῶντα εἰς τὴν Ἔδεσσαν καὶ τὸν Νομὸν Πέλλης, διότι δὲν παρέστην εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 2ας Φεβρουαρίου, ὅπου ὁ τότε ὁμιλητὴς συνάδελφος τοῦ Κέντρου εἶπε πράγματα τελείως ἀναληθῆ, οὐδὲ κόκκον ἀληθείας ἔχοντα. Ὁ κ. Ἀνδρεάδης ἐσκιαγράφησε τὸ ὄργιον τοῦ Νομοῦ Πέλλης καὶ εἶπεν ὅτι τὸ ὄργιον καὶ ἡ τρομοκρατία εἰς τὸν Νομὸν Πέλλης, ἔχει περάσει κάθε ἔννοια Κράτους, τὰ πάντα περιῆλθον εἰς τὸν Παρακρατικὸν Ὀργανισμὸν τῆς ΕΡΕ, τῶν ΤΕΑ καὶ τῆς Χωροφυλακῆς (ἀναγινώσκει)......... Εἰς τὰς πτωχὰς καὶ ὀρεινὰς περιοχὰς τὸ 95% ἐψήφισεν Ε.Ρ.Ε., ὡς ἐάν, ὅταν ἤρχετο εἰς τὴν ἀρχήν, θὰ καθίστα τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς πλουσίους ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην. Τὰ ἀποτελέσματα τοῦ Νομοῦ Πέλλης κατὰ τὸ ἔτος 1958, ἔχουν ὡς ἑξῆς: ΕΡΕ 29.256, ΕΔΑ 15.227, Κέντρον 18.000. Ἐνῷ ὁ κ. Ἀνδρεάδης, ἰσχυρίσθη ἀναληθῶς, ὅτι τὸ 1958 ἡ ΕΡΕ εἶχε 28.000, ἡ ΕΔΑ 16.000 καὶ τὸ Κέντρον 18.000. Καὶ εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι οἱ κάτοικοι ἐκαλοῦντο ἀπὸ τὴν Χωροφυλακὴν νὰ ψηφίσουν ΕΡΕ, διότι τοὺς ἔλεγον ὅτι ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα εἶναι ἀντεθνικὰ καὶ ὅτι ἐὰν ἔλθῃ τὸ Κέντρον εἰς τὴν ἀρχὴν θὰ δοθοῦν ἐδάφη τῆς Μακεδονίας εἰς τοὺς Βουλγάρους. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπεκαλέσθη ὅσα εἶπε καὶ ὁ ἀποτυχὼν ὑποψήφιος κ. Σιανίδης προσθέσας καὶ τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει)...... Ἐνῷ εἶναι γνωστὸν κ. βουλευταί, ὅτι ἐγὼ εὑρισκόμην εἰς Ἔδεσσαν δι’ ἐργατικὰ ζητήματα, ἐπωφελήθη τῆς εὐκαιρίας τῆς ἀπουσίας μου νὰ εἴπῃ πράγματα ἀναληθῆ καὶ ἀνακριβῆ. Εἰς ὅσα περιστατικὰ ἀνέφερεν ὁ κ. Ἀνδρεάδης εἰς τὴν ἀγόρευσίν του παραθέτω τὰ ἑξῆς ἀποτελέσματα τῶν χωρίων ἐπὶ τῶν ὁποίων κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ἀνδρεάδη εἶχον σημειωθῆ ἕκτροπα. Πολύφυτον, ΕΡΕ 557, ΕΔΑ 175, Κέντρον 123. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δημιουργεῖται θόρυβος, τοῦ κ. Ἀνδρεάδη ζητοῦντος νὰ διακόψῃ τὸν ρήτορα). (Κωδωνοκρουσίαι). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Μίχας).

§103Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Ἀνδρεάδη, οὐδεὶς σᾶς διέκοψε κατὰ τὴν ἀγόρευσίν σας. Ὀφείλετε νὰ συνηθήσητε νὰ σέβεσθε καὶ τὴν γνώμην τῶν ἄλλων.

§104Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Εἰς τὰ χωρία Σκύδρα, ὅπου ἡ ΕΡΕ ἔλαβε 494, Κέντρον 424, ΠΑΜΕ 124, Νέα Ζωὴ ὅπου ἡ ΕΡΕ ἔλαβεν 119, Κέντρον 33, ΠΑΜΕ 18, Ἄψαλος ὅπου ἡ ΕΡΕ ἔλαβεν 767, Κέντρον 177, καὶ ΠΑΜΕ 39. Καὶ ἀποκρούω τὰς διατυπωθείσας ὑπὸ τοῦ κ. Ἀνδρεάδη κατηγορίας. Εἰς τὸ χωρίον Προμάχη ὅπου ἡ ΕΡΕ ἔλαβεν 865 ψήφους καὶ τὸ Κέντρον 22, λέγει, ὅτι τὰ χωρία Προμάχη καὶ Παναγίτσα ὑπῆρξαν οἱ προμαχῶνες τοῦ Ἔθνους, διότι δὲν ὑπετάγησαν εἰς τοὺς συμμορίτες καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπαρασημοφορήθησαν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν κατὰ τὴν περίοδον 1946–1950, τὰ δύο αὐτὰ χωρία τοῦ Νομοῦ Πέλλης καὶ ὅλα τὰ χωρία τὰ εὑρισκόμενα εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχὰς εἶναι τὰ φυλάκια τῆς Ἑλλάδος, εἶναι οἱ προμαχῶνες τοῦ Ἔθνους καὶ συνεπῶς ἐκεῖ φυσᾷ ἀέρας ποὺ πάλλει ἀπὸ ἐθνικὴν ἔξαρσιν. Τὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον τοῦ Μωραΐτη περὶ ἧς ὡμίλησεν εἰς τὸ χωρίον Λυκόστομο ὁ κ. Ἀνδρεάδης, θεωρῶ φανταστικὴν καὶ γνωρίζω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι οὗτος μετὰ τοῦ ἑτέρου προσώπου κ. Γεωργίου Σεφεριάδη Δημάρχου Ἀριδαίας καὶ νῦν Προέδρου Δημοτικοῦ Συμβουλίου Δήμου Ἀριδαίας εἶχον προσχωρήσει ἀπὸ 3ετίας εἰς τὴν ΕΡΕ. Διὰ τοὺς Ἀξιωματικοὺς τοῦ Στρατοῦ Ταγματάρχην Μαρινάκην καὶ Λοχαγὸν Ματθιουδάκην, οἵτινες κατάγονται ἀπὸ τὴν Κρήτην, εἶναι γνωστοὶ διὰ τὰ φρονήματά των, καὶ ὅτι πρόκειται περὶ ἐξαιρέτων ἀξιωματικῶν, πάντοτε ἐπιτελεσάντων τὸ καθῆκον των, ἀνήκοντες εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων τιμοῦν τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν, καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπισημάνω τὸν κατήφορον τοῦ κ. συναδέλφου τὸ νὰ θελήσῃ νὰ ἀναμίξῃ τοὺς ἀνωτέρω ἀξιωματικοὺς εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ μὲ τὴν βαρυτάτην κατηγορίαν, ὅτι ἐτρομοκράτησαν τὸν ἡρωϊκὸν λαὸν τῆς ἐπαρχίας Ἀλμωπίας διὰ νὰ ὑπηρετήσουν τὴν ΕΡΕ. Οὗτοι κατάγονται ἀπὸ τὴν ἡρωϊκὴν νῆσον τὴν μεγαλόνησον Κρήτην καὶ κατὰ τὰς ἐκλογὰς ἐτήρησαν πειθαρχίαν, ἵνα μὴ διασαλευθῇ ἡ τάξις μὲ τὰς προκλήσεις τῶν ὑποψηφίων τοῦ Κέντρου καὶ τῆς ΠΑΜΕ. Ὁ κ. συνάδελφος ὑπεστήριξεν, ὅτι ὁ σταθμάρχης Ἄγρα ἐπροπαγάνδιζεν ὑπὲρ τοῦ Προκοπίδη. Ἰδοὺ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ Ἄγρα ποὺ ἀπέχει 5 χιλιόμετρα ἀπὸ τὴν δημοσίαν ὁδὸν Ἐδέσσης–Φλωρίνης. Ὁ κ. συνάδελφος ἐπῆρε 162 σταυροὺς καὶ ἐγὼ ἐπῆρα 151. Καὶ εἶπε περαιτέρω ὁ κ. Ἀνδρεάδης, ὅτι εἰς τὴν πόλιν τῶν Γιαννιτσῶν ὑπῆρχε καθεστὼς τρομοκρατίας καὶ ὅτι ἔνοπλοι ἵσταντο πρὸ τοῦ ἐκλογικοῦ καταστήματος διὰ νὰ ἐκφοβίζουν τὸν λαόν. Καὶ ὅταν ἠρωτήθησαν τί κάμνουν ἐκεῖ, ἐγέλασαν καὶ ἔφυγαν. Μὰ εἶναι νὰ λέγωνται τοιαῦται ἀνακρίβειαι, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος; Ἡ πόλις τῶν Γιαννιτσῶν ἔχει 27.000 κατοίκους καὶ εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν τοιαύτην πόλιν νὰ συμβαίνουν τοιούτου εἴδους ψυχολογικοὶ ἐκβιασμοί; Ἡ ΕΡΕ ἔλαβε 3611 ψήφους, τὸ Κέντρον 2596 καὶ ἡ ΕΔΑ 1739, ποῦ εἶναι ἡ τρομοκρατία; Εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἐδέσσης, εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δὲν ὑπεδέχθησαν τὸν κ. Καραμανλῆν παρὰ μόνον 50 ἄτομα. Φαίνεται ὁ κ. συνάδελφος εἶναι ἀόμματος. Καὶ διερωτᾶται πῶς συνέβη νὰ πάρωμεν τὴν παμψηφίαν εἰς τὴν Ἔδεσσαν, ἐνῷ εἰς τὴν ὑποδοχὴν τοῦ κ. Καραμανλῆ ἦσαν μόνον 50 ἄτομα. Καὶ δίδει τὴν ἐξήγησιν, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι δῆθεν ἀπηγορεύθη ἡ κυκλοφορία τῶν ἀτόμων κατὰ τὴν προηγηθεῖσαν τῶν ἐκλογῶν νύκτα. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑποδοχὴ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἐδέσσης, ἦτο ὑποδοχὴ ἄνευ προηγουμένου. Τὸ Σύμπαν ἐδονεῖτο κατὰ τὴν ἄφιξίν του, παρ’ ὅλον, ὅτι ἐφρόντισαν οἱ ἀντίπαλοι νὰ ἐκμεταλλευτοῦν τὸ ἐπίμαχον θέμα τῶν καταρρακτῶν, ποὺ συγκινεῖ τοὺς κατοίκους τῆς Ἐδέσσης. Τόση ἦτο ἡ τρομοκρατία εἰς τὸν Νομὸν Πέλλης, ὥστε κατὰ τὸν συνάδελφον ὁ τέως ὑποψήφιος τοῦ κ. Μαρκεζίνη, Σταῦρος Εὐθυμιάδης, νὰ ἐκδιώξῃ ἐκεῖθεν ἀξιωματικοὺς τοῦ Στρατοῦ, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ ὁμιλήσουν ὑπὲρ τοῦ κ. Καραμανλῆ. Καὶ προσέθεσεν, ὅτι τὰ στρατιωτικὰ αὐτοκίνητα ἔφερον εἰκόνας τοῦ κ. Καραμανλῆ. Τὸν προκαλῶ νὰ μοῦ εἴπῃ πότε συνέβη αὐτό; Ὑπάρχουν στρατιωτικὰ αὐτοκίνητα νὰ μεταφέρουν φωτογραφίας τοῦ Προέδρου κ. Καραμανλῆ, ποῖοι ἀξιωματικοὶ καὶ ποῖα αὐτοκίνητα, ἐὰν δὲν τὰ κατονομάζῃ ψεύδεται. Τὸ ἀντίστροφον ἀκριβῶς συνέβη. Σεῖς, κύριε Ἀνδρεάδη, ἐφηρμόσατε τρομοκρατικὰς μεθόδους, σεῖς δημιουργεῖτε βίαν καὶ νοθείαν. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Ἀνδρεάδης ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐπιστολὴν τοῦ ἀποτυχόντος συνυποψηφίου του κ. Παπαδημητρίου, κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Κέντρου ἠμποδίσθησαν νὰ μεταβοῦν εἰς ἀρκετὰ χωρία. Καὶ προσθέτει ὁ κ. Ἀνδρεάδης, ὅτι ὁ ταγματάρχης τῶν Τ.Ε.Α. Γιαννιτσῶν μὲ τὸν κνοῦτον καὶ τὸ περίστροφον ἐξεβίαζε τοὺς κατοίκους νὰ ψηφίσουν τὴν Ε.Ρ.Ε. Κνοῦτος, κύριε Ἀνδρεάδη, δὲν χωρεῖ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, κνοῦτος μόνον εἰς τὸν Ρωσικὸν λαὸν ἐφαρμόζεται. Καὶ προσέθεσεν ὁ κ. Ἀνδρεάδης, ὅτι εἰς τὴν Καλλίπολιν συνέβησαν ὄργια ὑπὲρ τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἰδού, ὅμως, τὸ ἀποτέλεσμα. Ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβε 120 ψήφους καὶ τὸ Κέντρον 87. Καὶ συνεχίζει ὁ κ. συνάδελφος μὲ στοιχεῖον μίαν ἐπιστολὴν τοῦ ἀδελφοῦ του διὰ νὰ ἀποδείξῃ τὴν δῆθεν ἀσκηθεῖσαν τρομοκρατίαν. Ἰδού, ὅμως, τὸ ἀποτέλεσμα εἰς τὸν Ἀξὸν ὅπου κατὰ τὸν ἀδελφὸν τοῦ κ. Ἀνδρεάδη καὶ ὑποψήφιον κ. Σιγανίδην ἐξεδηλώθη ἐκτεταμένη βία. Ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβε 386 ψήφους καὶ τὸ Κέντρον 488. Καὶ συνέχισεν ὁ κ. Ἀνδρεάδης καθυβρίζων ἐμὲ καὶ λέγων, ὅτι οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Ρ.Ε. εἶναι ἀπρόθυμοι νὰ προσέρχωνται εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, διότι γνωρίζουν, ὅτι δὲν ἐκπροσωποῦν τὸν λαὸν ἀλλὰ εἶναι βουλευταὶ τῶν Τ.Ε.Α. καὶ τῆς Χωροφυλακῆς. Ὁ κ. συνάδελφος, ὅμως, γνωρίζει τὴν ἰδικήν μου πολιτικὴν ἐπιφάνειαν εἰς τὸν Νομὸν Πέλλης. Γνωρίζει, ὅτι ἐκλέγομαι πρῶτος μεταξὺ τῶν πρώτων, ὁ δὲ λαὸς τοῦ Νομοῦ Πέλλης μὲ ἐτίμησε μὲ 14.446 σταυροὺς προτιμήσεως. Ἐπὶ 17 ἡμέρας παρηκολούθουν πότε θὰ ὁμιλήσῃ καὶ ὅταν ἤρχετο ἡ σειρά του διεγράφετο καὶ μόνον ὅταν ἐπληροφορήθη, ὅτι μετέβην εἰς τὴν Ἔδεσσαν ἔλαβε τὸν λόγον διὰ νὰ μὲ καθυβρίσῃ ἀπόντα. Ἐστήριξε τὴν ὁμιλίαν του ὁ κ. συνάδελφος εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ ἀδελφοῦ του καὶ τοῦ συνυποψηφίου του κ. Παπαδημητρίου καὶ εἰς ὅσα ἐξετέθησαν ἐνώπιον τοῦ Ἐκλογοδικείου. Μὲ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἦλθεν ἐδῶ, διὰ νὰ πείσῃ τὴ Βουλὴν νὰ παραπέμψῃ 4 Ὑπουργοὺς καὶ τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως εἰς Εἰδικὸν δικαστήριον μὲ τὴν βαρυτάτην μομφὴν τῆς βίας, νοθείας καὶ τρομοκρατίας. Τοιαύτη ἦτο ἡ τρομοκρατία εἰς τὴν πόλιν τῶν Γιαννιτσῶν, ὥστε ἡ Ε.Ρ.Ε. νὰ λάβῃ 3.500 ψήφους, τὸ Κέντρον 2.500 καὶ ἡ Ε.Δ.Α. 1.739. Εἰς τὴν Παραλίμνην ὅπου πάλιν, κατὰ τὸν συνάδελφον, ἠσκήθη τρομοκρατία, ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβε 246 ψήφους καὶ τὸ Κέντρον 115. Εἰς τὴν Κρύαν Βρύσην ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβε 1.085, τὸ Κέντρον 1.200 καὶ ἡ Ε.Δ.Α. 222. Εἰς τὸν Ἅγιον Λουκᾶν ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβε 263 καὶ τὸ Κέντρον 241. Εἰς τοὺς Γαλατάδες ἡ Ε. Ρ.Ε. ἔλαβε 576 καὶ τὸ Κέντρον 301. Ἰδοὺ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς τρομοκρατίας. Κύριε συνάδελφε, ἐχάσατε τὰς ἐκλογάς, διότι ὁ λαὸς δὲν ἐπίστευσεν εἰς τὴν ἑνότητα τῶν κομμάτων ποὺ ἀπετέλεσαν τὸ Κέντρον. Ἡ ἕνωσις τῶν κομμάτων αὐτῶν ὑπῆρχεν ἀναγκαστικὴ διὰ νὰ περισωθῆτε εἰς τὰς ἐκλογάς. Καὶ αὐτὸ τὸ ἐγνώριζεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐγνώριζεν ὁ λαός, ὅτι ἡ ψῆφος του θὰ ἐνοθεύετο τὴν ἐπαύριον τῶν ἐκλογῶν, διότι ἡ Ἕνωσις τοῦ Κέντρου, ἀπετελέσθη ἀπὸ ἑτερόκλιτα κόμματα καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν ὑποψηφίων δὲν εἶχον λαϊκόν τι ἔρεισμα. Ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος περὶ ρεύματος τοῦ Κέντρου, δὲν ἠδυνήθη ὅμως νὰ προσδιορίσῃ τὸ ὕψος αὐτοῦ. Εἰδικῶς σεῖς, κ. Ἀνδρεάδη, ἐξελέγητε βουλευτὴς μὲ τὰς ψήφους τοῦ κ. Μαρκεζίνη. Ὁ λαὸς ἐψήφισε Μαρκεζίνην καὶ ἐφύτρωσεν Ἀνδρεάδης. Εἰς τὸν Νομὸν Πέλλης κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958, ἡ Ε.Ρ.Ε. ἔλαβε 3 ἕδρας καὶ τὰς ὑπολοίπους 2 τὰς ἔλαβεν ἡ Ε.Δ.Α. Κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961, ἡ Ε.Ρ.Ε. διετήρησε τὰς 3 ἕδρας καὶ τὰς δύο ὑπολοίπους τὰς ἔλαβε τὸ Κέντρον. Εἰς τὸν Νομὸν Κιλκὶς εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 τὸ Κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε. ἐκέρδισε τρεῖς ἕδρας καὶ μίαν ἡ Ε.Δ.Α. Εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961 ἐπῆρε 3 ἕδρας ἡ Ε.Ρ.Ε. καὶ μίαν τὸ Κέντρον. Εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης τὸ Κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε. κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 ἐκέρδισε καὶ τὰς τέσσαρας ἕδρας. Τὸ 1961 ἡ Ε.Ρ.Ε. ἐπῆρε 3 ἕδρας καὶ 1 ἡ Ε.Κ. Εἰς τὸν Νομὸν Καστορίας ἡ Ε.Ρ.Ε. ἐπῆρε καὶ τὰς τρεῖς ἕδρας τὸ 1958, ἐνῷ τὸ 1961 ἡ Ε.Ρ.Ε. ἐπῆρε 2 ἕδρας καὶ 1 ἡ Ε.Κ. Ποῦ εἶναι, λοιπόν, ἡ βία, ἡ νοθεία καὶ ἡ τρομοκρατία; Τὰ λόγια ἔχασαν τὴν ἀξίαν των καὶ τὴν σημασίαν των. Πρέπει νὰ παραδεχθῆτε, ὅτι ὁ λαὸς σᾶς ἔθεσεν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἐνδομύχως τὸ γνωρίζετε, ἀλλὰ ἐμπλέξατε εἰς ἕνα κυκεῶνα καὶ δὲν μπορεῖτε νὰ ἐξέλθετε. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ἀνδρεάδης ἀνέφερεν, ὅτι αἱ ἐκλογαὶ εἰς τὸν Νομόν μας ἐστοίχισαν εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. πολλὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα μετεφέροντο διὰ βαλιτσῶν καὶ ὅτι μάλιστα εἷς βουλευτὴς ἐξώδευσεν 800.000 δραχμῶν. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ἀνδρεάδην νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖος ἐκ τῶν βουλευτῶν ἐξώδευσε τὰς 800.000. Αὐτὰ τὰ πράγματα ὅποιος τὰ ἰσχυρίζεται μόνον ὡς παράφρων δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ. (Φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§105Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. ...... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§106Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἰς κάθε περικοπὴν ἀπευθύνεσθε εἰς τὸν κ. Ἀνδρεάδην. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀποφύγητε.

§107Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεται κανείς, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ξοδευθοῦν 800.000 ὅταν γνωρίζωμεν, ὅτι τὸ ἀνώτατον ὅριον τῆς βουλευτικῆς θητείας εἶναι 48 μῆνες; Εἶναι, λοιπόν, δυνατὸν νὰ ἐξοδευθοῦν τόσαι χιλιάδες; Ὁ κ. Ἀνδρεάδης γνωρίζει, ὅτι εἶμαι υἱὸς ἀγρότου καὶ οἱ ἀδελφοί μου ἐπίσης εἶναι ἀγρόται ὡς καὶ τὸ περιβάλλον μὲ 20 στρέμματα γῆς. Ἀπὸ ποῦ, λοιπόν, θὰ εἶχον τὴν δύναμιν νὰ ἐξοδεύσω 800.000; Ἐγὼ δὲν εἶμαι υἱὸς ἐφοπλιστοῦ, οὔτε καὶ βιομήχανος.

§108Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἔχετε ἐργοστάσιον εἰς Κρήτην;

§109Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, περαίνων τὴν ὁμιλίαν μου, ἔχων τὴν γνώμην, ὅτι ἀντέκρουσα τοὺς ἀνακριβεῖς ἰσχυρισμοὺς τοῦ κυρίου συναδέλφου καὶ ὅτι ὁ μῦθος ὁ ἐπὶ τετράμηνον ἀκουόμενος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν κατέρρευσε καὶ καιρὸς εἶναι τὸ Σῶμα νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν ἀντιμετώπισιν σοβαρωτέρων προβλημάτων τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸ κοινωνικὸν σύνολον.

§110Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Προκοπίδη, ὁ συνάδελφος κ. Ἀνδρεάδης ὡμίλησεν ἐδῶ περὶ προσωπιδοφόρων. Σεῖς τὸ ἀρνεῖσθε. Καὶ ὅμως ὁ κ. Ἀνδρεάδης ἰσχυρίζεται, ὅτι ὑπάρχουν καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις.

§111Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ δὲν ἠσχολήθην μὲ προσωπικοφόρους. Αὐτοὶ ποὺ τοὺς γνωρίζουν ἂς τοὺς ἀποκαλύψουν.

§112Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἀνέφερον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας συγκεκριμένα γεγονότα. Ὁ κ. συνάδελφος ἀντικρούων τὰ ὅσα εἶπον, εἶπε ψεύδη. Μεταξὺ ἄλλων εἶπεν, ὅτι ἐξελέγην μὲ ψήφους τοῦ Κόμματος τοῦ κ. Μαρκεζίνη. Γνωρίζει ὁ κ. Προκοπίδης, ὅτι εἰς τὸ 1958 ἦλθον πρῶτος εἰς τὸν συνδυασμὸν μὲ 4.000 σταυρούς, ἐνῷ ὁ ὑποψήφιος τοῦ κ. Μαρκεζίνη ἐπῆρεν 700 σταυρούς. Εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1961 ἐγὼ ἔλαβον 5.494 σταυροὺς προτιμήσεως, ἐνῷ ὁ ὑποψήφιος τοῦ κ. Μαρκεζίνη 1200. Πῶς, λοιπόν, καὶ κατὰ ποίαν λογικὴν ἐξελέγην ἐγὼ μὲ τὰς ψήφους τοῦ Κόμματος τοῦ κ. Μαρκεζίνη; Ἐπίσης ὁ κ. Προκοπίδης ἰσχυρίσθη, ὅτι ὁ Μωραΐτης διὰ τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἀνέφερα εἰς τὸν λόγον μου, ὅτι ἐκακοποιήθη 5 ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν, εἶχε προσχωρήσει εἰς τὸ Κόμμα τῆς Ε.Ρ.Ε. πρὸ τριετίας. Τότε διὰ ποῖον λόγον ἐπετέθησαν ἐναντίον τοῦ κ. Μωραΐτη κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας εἰς ἀκριτικὴν περιοχὴν τοῦ Νομοῦ καὶ τὸν ἐκακοποίησαν βαναύσως; Πέραν, ὅμως, ὅλων αὐτῶν ὁ κ. Προκοπίδης δὲν εἶπε τί τὸ μεστὸν διὰ νὰ μᾶς ἀντικρούσῃ. Ἁπλῶς προέβη εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν. Ἐγὼ ἀνεφέρθην εἰς περιστατικὰ καὶ εἰς γεγονότα. Ἀνέφερα Προέδρους Κοινοτήτων, Ἀστυνομικοὺς Σταθμάρχας, Ἀρχηγοὺς τῶν Τ.Ε.Α. καὶ ἀξιωματικοὺς ὀνομαστικῶς. Ὁ κ. Προκοπίδης γνωρίζει καλά, ὅτι ὁ συνάδελφός του κ. Γκίλλας περιῆλθεν εἰς ἀντίθεσιν μαζί του, διότι αἱ ἀρχαὶ τοῦ Νομοῦ μας προσῆλθον εἰς αὐτὸν καὶ τὸν ὑπεστήριξαν ἀποκλειστικῶς. Ὅ,τι ἀνέφερα ἦτο ἀλήθεια καὶ προσωπιδοφόροι ὑπῆρχον ποὺ κατεδικάσθησαν καὶ ὑπάρχουν αἱ σχετικαὶ δικαστικαὶ ἀποφάσεις καὶ δι’ ἄλλους διεξάγεται ἀνάκρισις. Αὐτὰ περὶ τῶν ὀρεινῶν χωρίων τοῦ Νομοῦ Πέλλης. Ἀλλὰ ἐρωτῶ τὸν κ. Προκοπίδην, νὰ μοῦ εἴπῃ, μὲ ποῖον τρόπον ἐμειώθησαν οἱ ψῆφοι τῆς Ε.Δ.Α. Ἐνῷ τὸ 1958 ἡ Ε.Δ.Α. ἔλαβεν 16.000 ψήφους, τὸ 1961 ἔλαβε μόνον 5.000. Τὴν διαφορὰ τῶν 11.000 ψήφων τῆς Ε.Δ.Α. τοῦ 1958 τὴν ἔλαβεν ὁ κ. Προκοπίδης κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς. Ὑπεχρεώθησαν ἀπὸ τοὺς μπράβους τοῦ κ. Προκοπίδη νὰ ψηφίσουν ἀνοικτὰ τὸν ἴδιον προσωπικῶς καὶ ὄχι ἄλλον συνυποψήφιον τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἐπίσης εἶναι ἀληθές, ὅτι μετὰ τὰς ἐκλογὰς πλεῖστοι κάτοικοι εἰσέπραξαν ἀπὸ τὸν κ. Προκοπίδην τὸ κομμένο χιλιάρικο, διότι τὸ ἄλλο ἥμισυ τὸ εἶχαν εἰσπράξει προεκλογικῶς. Τοῦτο εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους τοὺς κατοίκους τοῦ Νομοῦ Πέλλης. Ὁ λαὸς μᾶς ἤκουσε καὶ ὁ λαὸς θὰ μᾶς κρίνῃ.

§113Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐκλογικὸν μέτρον εἰς τὸν Νομὸν Πέλλης εἶναι 12.800. Τὸ Κέντρον πῆρε 18.000 ψήφους μαζὺ μὲ τὰς ψήφους τοῦ κ. Μαρκεζίνη. Καὶ ἐρωτῶ, ὁ κ. Ἀνδρεάδης δὲν βγῆκε μὲ τὰς ψήφους τοῦ κ. Μαρκεζίνη, δεδομένου, ὅτι τὸ σύνολον ψήφων Κέντρου καὶ Μαρκεζίνη ἦσαν 18.000; Κατὰ συνέπειαν ὁ κ. Ἀνδρεάδης, ἐὰν δὲν ἦσαν αἱ ψῆφοι τοῦ κ. Μαρκεζίνη δὲν θὰ ἦτο βουλευτής. Ὁ κ. Ἀνδρεάδης εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Μωραΐτης δὲν προσεχώρησεν εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. Τὸν διαψεύδω, διότι ὁ κ. Μωραΐτης προσεχώρησεν εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. πρὸ 2ετίας μαζὶ μὲ τὸν κ. Σεφεριάδην, Πρόεδρον Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἀριδαίας καὶ τὸν Δήμαρχον καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὸ ἐπιτελεῖον μου. Ἀπήντησα σήμερον εἰς ὡρισμένα σημεῖα τοῦ λόγου τοῦ κ. Ἀνδρεάδη, διότι κατὰ τὴν ἡμέραν ποὺ ὡμίλησε ἀπουσίαζα καὶ τὴν ἀπουσίαν μου τὴν ἐθεώρησεν ὡς φυγομαχίαν. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ἀνδρεάδην, ὁ ὁποῖος ἀνεγνώρισε τὴν ἱκανότητά μου. Τὸν πληροφορῶ, ὅμως, ὅτι ὁ Προκοπίδης δὲν δωροδοκεῖ, ἐργάζεται τώρα, καὶ γι’ αὐτὸ ὁ λαὸς τοῦ Νομοῦ του, τὸν περιβάλλει πάντοτε διὰ τῆς ψήφου του μὲ μεγάλην ἐμπιστοσύνην. Κύριοι συνάδελφοι, Κέντρον δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν Νομὸν Πέλλης. Ὅλα τὰ ἡγετικὰ στελέχη τοῦ Κέντρου προσεχώρησαν εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. Τὸ Κέντρον δὲν εἶχε βασικὰ ἐρείσματα. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Καὶ ὁ τελευταῖος ἐναπομείνας τέως βουλευτὴς κ. Βασ. Μουράτογλου, προσεχώρησε καὶ αὐτὸς εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. Σεῖς δὲν ἀνήκετε εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. ἀλλὰ κάπου ἀλλοῦ. (Χειροκροτήματα).

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§115ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 1 π. μ.)