1961.04.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 97η

Πέμπτη, 27 Ἀπριλίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Γιαννούσης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Παπαδημητρίου, Χ. Πιπιλῆς, Γ. Μεταξᾶς, Ν. Πινιατῶρος καὶ Χ. Γραμματίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης Νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Ἑστιατορίων–Ζυθεστιατορίων Ἀθηνῶν, αἰτουμένης μείωσιν τῶν ὡρῶν ἐργασίας ἀπὸ 10 εἰς 8, μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ συνταξιοδότησιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου τῶν ἐν Ἀθήναις–Πειραιεῖ καὶ Περιχώροις ὁδηγῶν ἀνελκυστήρων, αἰτουμένου ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 43 τοῦ Ν.Δ. «περὶ κατασκευῆς καὶ λειτουργίας τῶν ἐν Ἑλλάδι ἀνελκυστήρων, ἀσφάλισιν αὐτῶν εἰς τὸ ΙΚΑ κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Σκυλλάκος, Α. Χονδρονάσιος καὶ Χ. Παγώνης, διαμαρτύρονται διὰ τὰς κατ’ αὐτῶν ἀπειλὰς τῶν Ι. Ζυγούρη καὶ Χ. Μηνᾶ εἰς πλατεῖαν πόλεως Ἐλασσόνος κλπ. Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ.κ. Σ. Στεφανόπουλος καὶ Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Λετρίνων–Πύργου, ἐκφράζοντος τὸ βαθὺ αἴτημα τοῦ Ἠλειακοῦ καὶ Ὀλυμπιακοῦ λαοῦ, εἰς τὰ πατρογονικὰ χώματα τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν αἱ ρίζαι τοῦ Ἕλληνος, ὅπως τὸ Νέον Ὀλυμπιακὸν Στάδιον ἱδρυθῇ εἰς τὴν ὡραίαν καὶ θελκτικὴν κοιλάδα τῆς Ὀλυμπίας, τὴν ἱερὰν Ἄλτιν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ε. Γιαρένης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν παρέκκλισιν ἐπικυρώσεως ἀποφάσεως Δευτεροβαθμίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου ρυθμίζοντος τὰς ἀποδοχὰς τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σοφάδων, αἰτουμένου τὴν ἄμεσον ἐπέκτασιν τοῦ ΙΚΑ καὶ εἰς τὴν ἐν λόγῳ πόλιν, τὴν αὔξησιν τῆς μηνιαίας ἐπιχορηγήσεως ὑπὸ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Χιωτάκης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων πολιορκίαν τῆς οἰκίας του κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Τσιγάρας, Σ. Καρασάββας καὶ Δ. Κελτεμλίδης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπὲρ τὰ 15 ἔτη συνεχῆ κράτησιν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Γιαρένης καὶ Δ. Κελτεμλίδης, διαμαρτύρονται διὰ παράνομον καὶ προκλητικὴν παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων παρακολούθησίν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Γιαρένης, Ε. Ρήγας καὶ Δ. Κελτεμλίδης, διαμαρτύρονται δι’ ἀντεργατικὴν ἐνέργειαν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας Θεσσαλονίκης κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆς καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Λαυρίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς ὁλονὲν ἐντεινομένας διώξεις συνδικαλιστικῶν στελεχῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Σιαφλέκης, Ε. Σκούρας καὶ Α. Τσιάντος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Συνελεύσεως τῆς Ἑνώσεως Μηχανοσιδηρουργῶν Βόλου, αἰτουμένης ἄμεσον ὑπογραφὴν κλαδικῆς συλλογικῆς συμβάσεως, ἐγκατάστασιν σιδηροβιομηχανίας εἰς Βόλον, ματαίωσιν μελετωμένης καταργήσεως τῆς Οἰνοπνευματοποιΐας Βόλου κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Σβώλου, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Τυπογράφων καὶ Μ.Γ.Τ., αἰτουμένων περισυλλογὴν καὶ διασφάλισιν τῶν πόρων τοῦ Τ.Α.Τ.Μ.Γ.Τ., παροχὴν δανείου ἐκ δραχ. 5 ἑκατ. πρὸς τὸ Τ.Α.Τ.Ι.Γ.Κ. διὰ τὴν προσωρινήν του ἀνακούφισιν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆς καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος–Μεγάρων, αἰτουμένου ἀναπροσαρμογὴν τῶν μισθῶν, ἡμερομισθίων καὶ συντάξεων. Κατάργησιν τῶν ἀντεργατικῶν καὶ ἀνελευθέρων νόμων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Τσιάρας, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων Δοξάτου–Δράμας παρακολούθησίν του. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ὑπεραστικῶν Λεωφορειούχων Νομοῦ Δράμας, αἰτουμένου τὴν ἀνέγερσιν ὑπεραστικοῦ Σταθμοῦ λεωφορείων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων ΙΚΑ Βόλου, αἰτουμένου ἄμεσον αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 30%, λουτροθεραπείας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Ι. Εὐαγγελίδης, Γ. Αὐγερόπουλος, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Ἑστιατορίων–Ζυθεστιατορίων Ἀθηνῶν, αἰτουμένης μείωσιν τοῦ ὡραρίου ἐργασίας ἀπὸ 10ώρου εἰς 8ωρον, μείωσιν τοῦ πρὸς συνταξιοδότησιν ὁρίου εἰς τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Ε. Γιαρένης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὁμήρων Ἰσραηλιτῶν Θεσσαλονίκης, αἰτουμένης, ὅπως ἀπόψεις της ἀναφορικῶς μὲ ὡρισμένας διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν συζήτησιν καὶ τὴν τελικὴν διατύπωσιν τοῦ νομοθετήματος τούτου.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συζητεῖται τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ «περὶ λήψεως γενικῶν μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας».

§4Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, κατὰ τὸ ἄρθρον 36 τοῦ Κανονισμοῦ, αἴτησις περὶ ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὴν ἔχω εἰς χεῖρας μου. Καταθέσατέ την. (Κατατίθεται ἡ αἴτησις). Κύριοι βουλευταί, ἀναγινώσκω τὴν κατατεθεῖσαν αἴτησιν. «Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Ἐπειδὴ ἡ Βουλὴ δὲν γνωρίζει μέχρι στιγμῆς τὰς ὑπογραφείσας: α) μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ ΕΟΚ συμφωνίαν περὶ συνδέσεως τῆς χώρας μας μὲ τὴν ΕΟΚ καὶ β) τὴν ἀπὸ τέλους Μαρτίου τρέχοντος ἔτους μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Δυτικῆς Γερμανίας «περὶ προστασίας τῶν ἐν τῇ χώρᾳ μας ἐπενδυομένων γερμανικῶν κεφαλαίων», εἶναι ἀνεπίτρεπτον ὅπως προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ψήφισιν τοῦ ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει ἀναγεγραμμένου σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως γενικῶν μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας», ἀναλαμβάνοντες οὕτω καὶ νέας δεσμεύσεις χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν τὰς μέχρι σήμερον ἀναληφθείσας τοιαύτας διὰ τῶν ἀνωτέρω συμφωνιῶν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, προτείνομεν ὅπως, βάσει τοῦ ἄρθρου 36 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ διὰ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου μέχρι τῆς ἀνακοινώσεως τῶν κειμένων τῶν ἐν λόγῳ συμφωνιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1961 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Ἠ. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιόπουλος, Γ. Πρίφτης, Γ. Κατσίμπας, Ι. Σιαφλέκης, Κ. Παπαγεωργίου, Ε. Ρήγας, Α. Κολαμπᾶς, Θ. Κεραμιτσιόγλου, Κ. Κωνσταντάρας, Β. Μπρακατσούλας». Κύριοι βουλευταί, βεβαίως ἡ αἴτησις αὐτὴ στηρίζεται εἰς τὸ ἄρθρον 36 τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ χάσωμεν τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, δεδομένου ὅτι ὁ κ. Ἀβέρωφ δὲν εἶναι παρὼν διὰ νὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, θὰ ἐπρότεινα νὰ ἀφήσωμεν νὰ ὁμιλήσουν οἱ δύο εἰσηγηταί, ἐὰν εἶναι δυνατόν, καὶ μετὰ νὰ χωρήσωμεν εἰς ψηφοφορίαν ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης αἰτήσεως.

§6Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ζητοῦμεν, κ. Πρόεδρε, ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, ἀλλά, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, πρέπει ἕνας ἐκ τῶν αἰτούντων καὶ ἕνας ἐκ τῶν ἐνδεχομένως ἀντιλεγόντων —πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀντίλογος— νὰ ἐκθέσουν τὰς ἀπόψεις διὰ τὰς ὁποίας ἐπιβάλλεται ἢ δὲν ἐπιβάλλεται ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως. Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ἀβέρωφ διὰ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις τοῦ ἄλλου νομοσχεδίου, τοῦ ὡρίμου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ζητῶ τὸν λόγον, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 36 τοῦ Κανονισμοῦ, καὶ θέτω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, κ. Πρόεδρε, τοῦτο: ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ παρέχονται πράγματι εἰς τὰς μεγίστας τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἴσως δὲν ὑπάρχουν οὔτε μία ἐν Ἑλλάδι ἐξ ἑλληνικῶν κεφαλαίων καταβεβλημένων ἐξ ὁλοκλήρου, ἐφ’ ὅσον πρέπει νὰ ἔχουν κεφάλαια ἄνω τῶν 150 ἑκατ. δραχμῶν, ἄνω τῶν 5 ἑκατ. δολλαρίων, παρέχονται προνομιακαὶ μεταχειρίσεις μεγίστης ἐκτάσεως. Δεδομένου, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καθιστάμενον νόμος, θὰ εἶναι τὸ πλαίσιον ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ κινηθοῦν καὶ τὰ τυχὸν ξένα κεφάλαια, τὰ ὁποῖα θὰ ἐγκατασταθοῦν ἐδῶ δυνάμει τῶν συμφωνιῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας καὶ τῆς συνθήκης συνδέσεως μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, παρέχονται δυνατότητες συντριβῆς τῶν μικρῶν καὶ μεσαίων ἐπιχειρήσεων, δοθέντος, ὅτι καὶ ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχει προνόμιον, μόνη ἡ οἰκονομικὴ ἀνισότης μεταξὺ μιᾶς μεγάλης καὶ μιᾶς μικρᾶς ἐπιχειρήσεως, προσδιορίζει τὴν συντριβὴν τῆς μικρᾶς ὑπὸ τῆς μεγάλης, πολὺ δὲ περισσότερον, ὅταν προστεθοῦν προνόμια, προνόμια μάλιστα, τονίζω, ἀποικιακῆς μορφῆς. Ἐγὼ ὑποθέτω, κ. Πρόεδρε, ὅτι οὔτε κἂν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς περιορισμοὺς τῶν ἀπαλλαγῶν αὐτῶν μόνον εἰς τὰς μεγίστας ἐπιχειρήσεις, διότι αὔριον θὰ ἀξιωθῇ μὲν ὑπὸ τῶν μικρῶν καὶ μεσαίων ἐπιχειρήσεων ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀρχῆς τῆς ἴσης μεταχειρίσεως, θὰ εἶναι δὲ καὶ οἰκονομικῶς ἀδιάφορον εἰς τὸ Δημόσιον τὸ νὰ ἐξακολουθῇ νὰ ἀπαιτῇ ηὐξημένην φορολογίαν ἀπὸ ἐκείνας τὰς μικρὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκ τοῦ λόγου τούτου καταδικάζονται νὰ παύσουν νὰ εἶναι αὐθυπόστατοι οἰκονομικαὶ μονάδες καὶ ὑποκείμενα φορολογίας. Δεδομένου ὅτι, ἀκριβῶς, εἰς ποίαν ἔκτασιν θὰ λάβῃ χώραν ἡ εἰσβολὴ τοῦ ξένου κεφαλαίου, τὸ προσδιορίζουν συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ εἶχον κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλήν, διότι χρῄζουν κυρώσεως τῆς Βουλῆς, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ ἔχουν κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλήν, διότι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὰς Ἑλληνογερμανικάς, καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνθήκην τῆς συνδέσεως μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν ἀνέλαβον ρητὴν ὑποχρέωσιν καὶ ἐτονίσθη μάλιστα, ὅτι οὔτε κἂν ἦτο ἐπαρκὲς ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τῆς Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἕνα πρόβλημα, ἕνα θέμα τόσον μεγάλον, τὸ ὁποῖον εἰς τὰ ἄλλα Κοινοβούλια συνεζητήθη ἐκ τῶν προτέρων, πρὶν προχωρήσουν εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως καὶ ἐλήφθησαν ἐξουσιοδοτήσεις τῶν Κυβερνήσεων, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον μεταξὺ τῶν ἓξ συνεταίρων τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς καὶ τῆς Ἑλλάδος ὑπάρχει αὐτὴ ἡ διαφορὰ ἐπιπέδου οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, ἡ ὁποία τοὺς ἀντικειμενικοὺς κριτὰς τοὺς καθιστᾷ προφήτας κακῶν, προφήτας δεινῶν, προφήτας συντριβῆς, ἐκ τῆς ἀνισότητος τῶν ὅρων ἀνταγωνισμοῦ, συντριβῆς τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι τώρα ἡ στιγμὴ διὰ ν’ ἀναπτύξῃ κανεὶς περαιτέρω κατ’ οὐσίαν τὰς σκέψεις καὶ τὰς ἀντιρρήσεις του ἐπὶ τῆς συμβάσεως συνδέσεως μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πιστεύω ἀκραδάντως —καὶ θὰ συνομολογήσουν ὑποθέτω λογικῶς, θὰ συνομολογήσουν ὑποθέτω ὅλοι οἱ συνάδελφοι εἰς οἱανδήποτε πτέρυγα καὶ ἂν ἀνήκουν— ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πιστεύω ἀκραδάντως εἶναι ὅτι, ἐὰν πρόκειται σπουδαίως καὶ σοβαρῶς νὰ ἐπιτελοῦμεν τὸ νομοθετικὸν ἔργον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐπιτελοῦμεν εἰς τὰ τυφλά, χωρὶς νὰ ξεύρωμεν ποία εἶναι ἡ ἔκτασις τῶν ἐπιπτώσεων τῶν ψηφιζομένων μέτρων. Τοῦτο θὰ τὸ ξεύρωμεν, ἐὰν ξεύρωμεν τὴν ἔκτασιν καὶ τοὺς ὅρους τῶν συμφωνιῶν καὶ τῶν Ἑλληνογερμανικῶν καὶ τῆς συνδέσεως μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Ἐπομένως εἶναι ὅρος, εἶναι προϋπόθεσις εὐσυνειδήτου, στοιχειωδῶς εὐσυνειδήτου, ἐκπληρώσεως τῶν καθηκόντων τοῦ Σώματος τὸ νὰ συζητήσωμεν τὴν παροχὴν ἢ τὴν μὴ παροχὴν τῶν προνομίων αὐτῶν μόνον γνωρίζοντες ἐξ ὁλοκλήρου ποίαν ἔκτασιν θὰ ἔχουν καὶ ποίαν ἐπίπτωσιν εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἐὰν ἡ πρόβλεψις, τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου διετύπωσα ἐν σχέσει μὲ τὸ ὅτι μοιραίως θὰ ἐπεκταθῇ εἰς τὰς μικρὰς καὶ μεσαίας ἐπιχειρήσεις, βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς ἴσης μεταχειρίσεως, ἐὰν ἡ πρόβλεψις αὐτὴ ἐπαληθεύσῃ, τότε συνυπολογιζομένου καὶ τοῦ βαθμιαίως μὲν χωροῦντος, ἀλλὰ μέλλοντος κἄποτε νὰ ὁλοκληρωθῇ δασμολογικοῦ ἀφοπλισμοῦ, γεννῶνται ἀντιστοίχως πελώρια προβλήματα δημοσιονομικά. Ἀπὸ ποῖον τέλος πάντων θὰ εἰσπράττῃ τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον οὔτε δασμοὺς θὰ εἰσπράττῃ, οὔτε καὶ φορολογίαν τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων, τῶν μεγίστων ἐπιχειρήσεων, τῶν μονοπωλίων τῶν ἐγκατεστημένων εἰς τὴν χώραν μας; Θὰ διαπιστωθῇ ἀκόμη ἐκ τῆς καταθέσεως τῶν σχετικῶν συμφωνιῶν κατὰ πόσον τοὐλάχιστον κάμνομεν κἄτι τι τὸ ὁποῖον ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ πρόσχημα, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἐνθαρρύνωμεν τὰς ἐπενδύσεις, ὑπάρχει ἁπλῆ παραίτησις τοῦ Ἑλληνικοῦ θησαυροφυλακίου ἀπὸ τὰς φορολογικὰς ἀξιώσεις του εἰς ὄφελος τοῦ Δημοσίου Ταμείου τῶν χωρῶν εἰς τὰς ὁποίας ἀνήκουν τὰ κεφάλαια, αἱ ὁποῖαι θὰ φορολογήσουν τὸ ἐξ αὐτῶν εἰσόδημα, ἐφ’ ὅσον δὲν φορολογεῖται κατὰ τὴν κτῆσιν τοῦ εἰσοδήματος εἰς τὴν χώραν μας, ὅπως συνέβη εἰς σωρείαν ἄλλων περιπτώσεων, κατὰ τὰς ὁποίας ἐδόθησαν ἀπαλλαγαὶ ἀπὸ ἡμᾶς. Ἀλλὰ αἱ ἀπαλλαγαὶ αὐταὶ οὐσιαστικῶς δὲν ἦσαν παρὰ δωρεὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ θησαυροφυλακίου πρὸς ξένα θησαυροφυλάκια. Δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ πρᾶγμα, ἐὰν δὲν κατατεθοῦν αὐτὰ τὰ ἔγγραφα εἰς τὴν Βουλήν, διότι τὰ ἔγγραφα αὐτὰ εἶναι ὑψίστης σημασίας. Εἶναι εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Κυβέρνησις τὰ ἐμελέτησε καὶ τὰ ὑπέγραψε καὶ ζήτημα τυχὸν μεταφράσεώς των ἦτο ζήτημα 3–5 ἡμερῶν. Ἐμεσολάβησαν ἀπὸ μὲν τῆς ὑποσχέσεως τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, περὶ καταθέσεως τῶν Ἑλληνογερμανικῶν συμφωνιῶν ἐντὸς τῶν 3–4 προσεχῶν ἡμερῶν, ἐμεσολάβησαν 40 ἡμέραι, ἀπὸ δὲ τῆς ὑποσχέσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, περὶ καταθέσεως ἐντὸς τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος, ὡς εἶπε τότε, τῶν ἐγγράφων καὶ τῶν πρωτοκόλλων τῶν συνδεομένων μὲ τὴν ΕΟΚ, ἐμεσολάβησαν αἱ ἑορταὶ τοῦ Πάσχα καὶ ὀλίγαι ἡμέραι ἀκόμη μέχρι σήμερον. Ἑπομένως, οὐδένα ἄλλον ἂς μὴ αἰτιᾶται ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἡ ἀδυναμία τῆς Βουλῆς νὰ συζητήσῃ ἐν γνώσει περὶ τοῦ τὶ πράγματι συζητεῖ καὶ τὶ ἀπαλλαγὰς δίδει, ἐὰν ἡ ἀδυναμία αὐτὴ τῆς Βουλῆς ἤθελε συνεπιφέρει καὶ τήν, ἐλλείψει ἄλλου θέματος ἐγγεγραμμένου εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ματαίωσιν τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως. Δὲν εἶναι δυνατόν, οἱοσδήποτε πιστεύω, ὃς εὐσυνειδήτως ἐπιτελεῖ τὸ ἔργον τοῦ νομοθέτου, νὰ ψηφίσῃ εἰς τὰ τυφλὰ περὶ πραγμάτων τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζει.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ ἀπαντήσῃ.

§8Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, μὲ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἠλιοῦ, μοῦ δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν ἔχει ἐπαρκῶς καὶ μετὰ τῆς ὀφειλομένης προσοχῆς ἀναγνώσει τὸ νομοσχέδιον. Διότι ἀνέφερεν, ὅτι ἀφορᾷ ἐπιχειρήσεις μὲ κεφάλαιον ἄνω τῶν 150 ἑκατ. καὶ ὅτι ὑπάρχουν φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί, ἐνῷ τὰ πράγματα δὲν ἔχουν οὕτω. Πρόκειται περὶ ἐπενδύσεων 150 ἑκατ. καὶ εἶναι καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἓν ποσόν, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ συζητηθῇ, ἐὰν εἶναι τὸ πρέπον, ἐὰν πρέπει, δηλαδή, νὰ εἶναι μεγαλύτερον ἢ μικρότερον. Οὐδεμία δὲ ἀπαλλαγὴ φορολογίας εἰσοδήματος ὑπάρχει, ὅπως θὰ ἀποδειχθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς φόβους, ποὺ διετύπωσε, περὶ τῶν συνεπειῶν, ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν αἱ Ἑλληνογερμανικαὶ συμφωνίαι καὶ ἡ συμφωνία διὰ τὴν σύνδεσιν τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, νομίζω, ὅτι τοῦ διέφυγεν ἴσως τὴν προσοχήν ὅτι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴτε γίνουν ἐπενδύσεις βάσει τῶν Ἑλληνογερμανικῶν συμφωνιῶν, εἴτε γίνουν ἐπενδύσεις βάσει τῆς συμφωνίας συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν ΕΟΚ, θὰ ὑπάρχῃ πάντοτε προηγουμένως ἄδεια σκοπιμότητος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Βιομηχανίας ἢ ἄλλης ἁρμοδίας Ἀρχῆς καὶ θὰ κριθῇ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ἤ, ἄλλως, ἁρμοδίως, ἐὰν ἡ Α ἢ Β ἐπένδυσις ἐξυπηρετῇ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ἐὰν πρόκειται νὰ προκαλέσῃ ζημίας ἢ ὄχι, κατὰ τὴν διαδικασίαν, ποὺ ἀκολουθεῖται καὶ σήμερον. Οἱ φόβοι, λοιπόν, αὐτοὶ δὲν εὐσταθοῦν καὶ δὲν δικαιολογεῖται, βεβαίως, ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως. Ἐπειδή, ὅμως, ἔγινε λόγος καὶ περὶ καταθέσεως τοῦ κειμένου τῆς συμφωνίας διὰ τὴν σύνδεσίν μας μὲ τὴν ΕΟΚ. σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ μετάφρασις δὲν εἶναι ὑπόθεσις 3–4 ἡμερῶν. Πρόκειται περὶ κειμένου ἀπὸ 160 δακτυλογραφημένας σελίδας καὶ θέλει μεγάλην προσοχὴν ἡ μετάφρασις καὶ πρέπει καὶ νὰ ἐλεγχθῇ ἡ μετάφρασις καὶ ἐλπίζω, ὅτι εὑρισκόμεθα πλησίον τῆς ἡμέρας, ὅπου θὰ δημοσιευθῇ τὸ πλῆρες κείμενον εἰς τὴν Ἑλληνικήν. Παρακαλῶ, λοιπόν, κ. Πρόεδρε, καὶ συνιστῶ νὰ μὴ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Θὰ πεισθῇ, ἐλπίζω, καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ, ὅτι οἱ φόβοι του δὲν εὐσταθοῦν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἠλιοῦ, περὶ ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι. Συνεπῶς, δὲν ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Α. Θεοδοσιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§11Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζουσα τὸ ἔργον τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον τοποθετεῖ εἰς τὴν προμετωπίδα τῆς δραστηριότητός της, ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ μελετήσῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν ὑμετέραν κρίσιν καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν λῆψιν γενικῶν μέτρων πρὸς ὑποβοήθησιν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας μας. Σκοπὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶναι, ὡς ἐμφαίνεται καὶ ἐκ τῆς ἐπικεφαλίδος αὐτοῦ, ἡ δημιουργία τῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν ἐπένδυσιν ἀξιολόγων κεφαλαίων εἰς τὴν χώραν μας. Σᾶς εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ χώρα μας εὑρίσκεται εἰς μίαν κατάστασιν σχετικῆς ὑποαναπτύξεως. Αἱ πλουτοπαραγωγικαὶ πηγαὶ αὐτῆς, λόγῳ τῶν διαφόρων πολέμων, λόγῳ τῶν γνωστῶν καταστάσεων, αἱ ὁποῖαι προηγήθησαν τῆς παρούσης καταστάσεως, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐκμεταλλευθῶσι καὶ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ οἰκονομία της εἰς ὃ σημεῖον ἔχουν ἀναπτύξει ταύτην ἄλλαι χῶραι, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπέστησαν τὰ δεινὰ τοῦ πολέμου, οὔτε τὰ δεινὰ ἐσωτερικῶν ἀνωμαλιῶν. Μέχρι σήμερον, σᾶς εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τὴν τοποθέτησιν μιᾶς ἐπενδύσεως ἐν Ἑλλάδι, συνήπτετο σύμβασις, ἡ ὁποία ἐκυροῦτο διὰ νόμου. Ἡ πεῖρα μέχρι σήμερον ἀπέδειξεν, ὅτι ὁ τρόπος οὗτος τῆς προσελκύσεως ἐπενδύσεων ἑνὸς ξένου κεφαλαίου εἴτε ἐγχωρίου τοιούτου ἐν Ἑλλάδι, δὲν ἦτο ὁ προσφορώτερος, διότι ἀπῃτοῦντο διατυπώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐμάκρυναν τὸν χρόνον ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας τῆς ἐπενδύσεως ταύτης εἰς τὴν χώραν μας. Πρὸ πάσης ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως ἀπῃτοῦντο μακραὶ συζητήσεις ἀφ’ ἑνὸς μὲν μετὰ τοῦ Δημοσίου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ μετὰ τοῦ ἐπιθυμοῦντος νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἐπένδυσιν, ἀπῃτεῖτο ἡ λῆψις εἰδικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἀνεγράφοντο εἰς τὴν σύμβασιν καὶ ἐν συνεχείᾳ, μετὰ τὴν ὑπογραφήν της, ἡ σύμβασις εἰσήγετο πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ συζήτησις ἐκράτει ἐπὶ πολὺ χρονικὸν διάστημα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐκφεύγωμεν τοῦ ἐντόνου ρυθμοῦ τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ἀναγκαῖος, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τῆς Ἑλλάδος. Τὰ θέματα, κυρίως, τὰ ὁποῖα συνεζητοῦντο κατὰ τὸν καταρτισμὸν τῶν συμβάσεων τούτων ἦσαν θέματα ἐπιβαρύνσεων τῶν ἐπιθυμούντων νὰ κάμουν τὰς ἐπενδύσεις ταύτας, ἐπιβαρύνσεων προερχομένων ἐκ τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας, τόσον ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, ὅσον καὶ ὑπὲρ τρίτων καὶ αἱ ὁποῖαι ἐπιβαρύνσεις, δύναταί τις εἰπεῖν, ὅτι ἦσαν τοιαύτης σημασίας, ὥστε πολλάκις ἀπεδίωκον τὰς ἐπενδύσεις ἐκ τῆς χώρας μας, πρὸς βλάβην τοῦ τόπου μας, πρὸς βλάβην τοῦ λαοῦ μας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, κυρίως, ἐδημιούργει τὴν μὴ προσέλκυσιν τῶν ξένων κεφαλαίων ἐν Ἑλλάδι ἦτο ἡ ἀβεβαιότης περὶ τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος εἰς τὸ ἀπώτερον μέλλον, κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἐλειτούργει ἡ ἐπένδυσις αὕτη. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου τακτοποιεῖται τὸ θέμα τοῦτο, ὥστε ὁ σοβαρώτατος οὗτος λόγος, ὁ ὁποῖος ἐμείωνε κατὰ σημαντικὸν βαθμὸν τὸ ποσὸν τῶν ἐπιχειρήσεων τῶν ἐπιθυμουσῶν νὰ ἐργασθῶσι πρὸς ἀνάπτυξιν καὶ ἐκμετάλλευσιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν της πηγῶν, νὰ ἐξανεμισθοῦν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 2687 ἐλήφθησαν ἐπαρκῆ μέτρα τότε διὰ τὴν εἰσροὴν τῶν ἐξ ἐπενδύσεων ξένων κεφαλαίων ἐν Ἑλλάδι. Ἐκ τῆς πείρας ὅμως ἀπεδείχθη, ὅτι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν ἦσαν ἐπαρκῆ, ἐπὶ πλέον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο περιορίζεται εἰς τὴν λῆψιν εἰδικῶν μέτρων προστασίας τοῦ ξένου κεφαλαίου τοῦ τοποθετουμένου ἐν Ἑλλάδι οὐχὶ καὶ τοῦ ἐγχωρίου τοιούτου. Ἐκρίθη ἑπομένως σκόπιμον, ὅπως ληφθοῦν εἰδικὰ μέτρα, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ, μέσα εἰς ἕνα γενικὸν πλαίσιον τοιούτων μέτρων, ἡ τοποθέτησις ξένων κεφαλαίων ἐν Ἑλλάδι καὶ ἡ δημιουργία ἐπενδύσεων, ὄχι μόνον διὰ ξένων κεφαλαίων, ἀλλὰ καὶ διὰ ἐγχωρίων τοιούτων. Ἡ λῆψις τῶν μέτρων τούτων, τῶν εὐεργετικῶν τούτων μέτρων, δύναταί τις εἰπεῖν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ζημιώσουν τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Διότι, ἄνευ τῆς λήψεως τῶν μέτρων τούτων, δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ δημιουργία καὶ ἡ λειτουργία τῶν ἐπενδύσεων τούτων ἐν Ἑλλάδι καὶ ἑπομένως δὲν ἦτο δυνατὸν τὸ Δημόσιον νὰ εἰσπράξῃ ἐκ τῆς φορολογίας τῶν ἐπενδύσεων τούτων οὐδέν. Ἤδη, βεβαίως, δὲν εἰσπράττει τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον διὰ τῶν παρεχομένων διευκολύνσεων. Παρακάτω, ὅμως, ἡ λειτουργία τῶν διὰ τῶν χρημάτων τούτων δημιουργουμένων ἐργοστασίων, σκοποῦσα εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τοῦ τόπου θὰ ἐδημιούργει ἕνα ὄγκον ἐργασίας, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἀπησχολοῦντο πολλαὶ ἀνεργοῦσαι ἑλληνικαὶ ἐργατικαὶ χεῖρες. Ἀλλά, κυρίως, ἡ λειτουργία τῶν ἐργοστασίων τούτων θὰ ἐδημιούργει μίαν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας του καὶ διὰ τῆς εἰσροῆς συναλλάγματος εἰς τὴν χώραν μας. Δύναταί τις εἰπεῖν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον δημιουργεῖ τὰ πλαίσια, ἐντὸς τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ νέαι αὐταὶ ἐπιχειρήσεις ἐν Ἑλλάδι καὶ ψηφιζόμενον ὑφ’ ἡμῶν θὰ ἀποτελέσῃ πράγματι, μετὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦ 1953, ἕνα σοβαρὸν σταθμὸν ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Κἄτι ἀνάλογον, κύριοι συνάδελφοι, γίνεται καὶ εἰς ἄλλας χώρας, περισσότερον εὐρωστοτέρας ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς τῆς χώρας μας, αἱ ὁποῖαι διὰ τῆς λήψεως ἀναλόγως εἰδικῶν μέτρων, ποροσπαθοῦν νὰ προσκομίσουν ξένα κεφάλαια, διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν των καὶ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας των. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, διαιρεῖται εἰς δύο κεφάλαια. Τὸ μὲν ἕνα κεφάλαιον, ἀπαρτιζόμενον ἐκ τῶν τεσσάρων πρώτων ἄρθρων, θεσπίζει εἰδικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα κυρίως ἀφοροῦν τὰς ἐπενδύσεις μεγάλου ποσοῦ κεφαλαίων, τουτέστιν ποσοῦ ἄνω τῶν 150 ἑκατ. δραχμῶν καὶ εἰς τὰ τέσσαρα ταῦτα ἄρθρα διατυποῦνται αἱ διευκολύνσεις, αἱ παρεχόμεναι εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἐπιθυμοῦν νὰ ἐγκατασταθοῦν καὶ νὰ ἐργασθοῦν ἐν Ἑλλάδι, εἴτε διὰ ξένων κεφαλαίων, εἴτε δι’ ἐγχωρίων τοιούτων. Τὸ δεύτερον μέρος τοῦ ὑπ’ ὄψιν σχεδίου νόμου περιλαμβάνει γενικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι προβλέπουν τὴν θεμελίωσιν ὡρισμένων διατάξεων, αἱ ὁποῖαι εὐνοοῦν κυρίως τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν καὶ βιοτεχνίαν καὶ αἱ ὁποῖαι διατάξεις δημιουργοῦν τὴν δυνατότητα σχολαστικότητος τῶν Ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν πρὸς τὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ τοιαύτας. Καὶ εἰσέρχομαι ἤδη ἐν ὀλίγοις νὰ σᾶς εἴπω περὶ τοῦ περιεχομένου τῶν ἄρθρων τοῦ παρόντος νομοσχεδίου.

§12Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Παρέλειψα νὰ δηλώσω προηγουμένως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποδέχεται τὰς τροπολογίας ποὺ συνέστησεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τοῦτο διὰ νὰ τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας κατὰ τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξιν.

§13Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, χαίρω ἰδιαιτέρως διὰ τὴν δήλωσίν σας αὐτήν. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ διετύπωσεν ὡρισμένας τροποποιήσεις σχετικῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι κυρίως ἐβελτίωσαν τὴν θέσιν ἐργασίας τῶν Ἑλληνικῶν τεχνικῶν ἑταιρειῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων ἐπιστημόνων ἐν γένει. Εὐχαριστῶ πάρα πολὺ ἐκ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, διότι διὰ τῆς δηλώσεώς του ταύτης διευκολύνει καὶ ἐμὲ καὶ τοὺς λοιποὺς συναδέλφους ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, διότι πραγματικῶς ἡ ἀποδοχὴ τῶν προτάσεων τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς βελτιώνει σημαντικῶς τὸ νομοσχέδιον. Τὸ ἄρθρον 1, κύριοι συνάδελφοι, ὁμιλεῖ περὶ τοῦ σκοποῦ τοῦ νομοσχεδίου, ἀναφερομένου εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας διὰ τῆς προσελκύσεως ξένων ἢ ἐγχωρίων κεφαλαίων. Ἀφορᾷ δὲ τὴν ἐπένδυσιν ποσῶν ἄνω τῶν 150 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὴν ἵδρυσιν ἐν Ἑλλάδι ἐπιχειρήσεως. Διὰ νὰ διευκρινισθῇ ἡ φράσις «παραγωγικαὶ ἐπενδύσεις», ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ ἄρθρου 1 προσδιορίζει ἐπακριβῶς τὴν ἔννοιαν αὐτῆς. Παραγωγικαὶ ἐπενδύσεις εἶναι αἱ δημιουργοῦσαι αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως τῶν Ἑλληνικῶν ἐργατικῶν χειρῶν, αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν, αὔξησιν τῆς εἰσροῆς συναλλάγματος ἐν τῇ χώρᾳ, ὡς ἐπίσης καὶ ἀναστολὴν ἐξαγωγῆς τοῦ συναλλάγματος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρὸς ἀποφυγὴν ἀμφισβητήσεων, καθορίζεται, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ κοινὴ ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν, ὡς ἐπίσης καὶ τοῦ ἁρμοδίου κατὰ περίπτωσιν ὑπουργοῦ, οἵτινες θὰ ἀποφαίνωνται, μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς κατὰ τὸν νόμον 2683)53 Ἐπιτροπῆς, ὅτι ἡ αἰτουμένη ἐπένδυσις εἶναι πράγματι παραγωγική, δηλαδὴ πληροῖ τὰς ὡς ἄνω προϋποθέσεις. Ἡ ἀπόφασις αὕτη δύναται ἐπίσης νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὴν ἀναγραφὴν τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ ἀναδόχου, ὡς ἐπίσης καὶ ἄλλας τινὰς εἰδικὰς διατάξεις διευκολυνούσας τὴν κατάρτισιν τῆς συμβάσεως. Διὰ τῆς λέξεως «ἐπένδυσις», νοεῖται τὸ ποσὸν τῶν κεφαλαίων τὸ ἀπαιτούμενον διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς ἐπιχειρήσεως, οὐχὶ δὲ καὶ τὸ ποσὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ διατεθῇ διὰ τὴν κίνησιν τῆς ἐπιχειρήσεως. Δι’ ἀποφάσεως τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ, καθορίζεται ὁ χρόνος ἐνάρξεως τῆς δραστηριότητος τῆς ἐπιχειρήσεως. Τὸ ἄρθρον 1 περιλαμβάνει εὐεργετικὰς διατάξεις, διὰ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὴ ἡ παροχὴ τῶν αὐτῶν διευκολύνσεων εἰς ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι ἐπεκτείνουν τὰς ἐγκαταστάσεις των κατὰ ποσοστὸν 30% τοῦ ἀρχικοῦ κεφαλαίου. Αἱ παρεχόμεναι διευκολύνσεις, κύριοι συνάδελφοι, ἔχουν φυσικὰ πεπερασμένον χρόνον καὶ περιορίζονται εἰς διάστημα μιᾶς 10ετίας ἀφ’ ἧς ἐξεδόθη ἡ κοινὴ ἀπόφασις τῶν ὑπουργῶν. Τὸ ἄρθρον 2 περιλαμβάνει ὅλας τὰς παρεχομένας διευκολύνσεις καὶ ὁμιλεῖ περὶ τῶν δασμολογικῶν ἀπαλλαγῶν καὶ ἐπιβαρύνσεων. Ἀπαλλάσσονται παντὸς φόρου, δασμοῦ, τέλους, δικαιώματος κλπ. τὰ μηχανήματα, τὰ ἐργαλεῖα, τὰ ἀνταλλακτικά, τὰ ἐξαρτήματα. Ἐπίσης ἀπαλλάσσονται τὰ οἰκοδομικὰ ὑλικά, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν ἐγκαταστάσεων, πλὴν τῶν ὑλικῶν τσιμέντου, κεραμουργίας καὶ λατομείου, δηλαδὴ τῶν ὑλικῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα παράγονται ἐν Ἑλλάδι. Ἐπίσης ἀπαλλάσσονται οἱ γερανοὶ καὶ τὰ ὀχήματα διὰ τῶν ὁποίων θὰ διακινοῦνται ὑλικὰ ἐντὸς τοῦ ἐργοταξίου τῆς ἐπιχειρήσεως. Δὲν ἀπαλλάσσονται ὅμως τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα διὰ τῶν ὁποίων θὰ μεταφέρωνται τὰ ὑλικὰ εἰς τὸ ἐργοτάξιον, οὔτε τὰ ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα, οὔτε αἱ ἐπιπλώσεις τῶν γραφείων. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 3879)58 ἐπεβλήθη μία κράτησις ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἐπὶ παντὸς ἀνεγειρομένου ἐργοστασίου. Τὸ ποσὸν ἐκυμαίνετο ἀναλόγως τῆς δαπάνης, ἀπὸ ἥμισυ τοῖς ἑκατὸν εἰς δύο τοῖς ἑκατόν. Ἐν προκειμένῳ τὸ ποσὸν μειοῦται. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ἐπιχείρησις θέλει ἐγκατασταθῆ καὶ λειτουργήσει εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ἡ κράτησις ὁρίζεται εἰς 0,08%, προκειμένου δὲ περὶ ἐγκαταστάσεως ταύτης εἰς τὴν περιοχὴν διοικήσεως πρωτευούσης εἰς τὸ 10πλάσιον, ἤτοι εἰς 0,8%. Ἀντιλαμβάνεσθε, ἑπομένως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐπιθυμοῦσα νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἐπαρχίαν, ἐδημιούργησεν εὐνοϊκωτέραν λειτουργίαν τῶν ἐπιχειρήσεων τούτων εἰς τὴν ἐπαρχίαν, διὰ νὰ δοθῇ ἡ δυνατότης εἰς τὴν ἐπαρχίαν τῆς χώρας μας νὰ ζήσῃ καὶ αὐτὴ κατὰ ἕνα καλύτερον τρόπον ἀπὸ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ζῆ σήμερον. Ἐπὶ πλέον, τὸ τέλος, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται ἐπὶ τῶν ἀνεγειρομένων ἐργοστασίων, βάσει τοῦ ἄρθρου 23 τοῦ Β.Δ. «περὶ κωδικοποιήσεως τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ προσόδων Δήμων καὶ Κοινοτήτων» καὶ τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς ½%, ὑποβιβάζεται διὰ μὲν τὴν ἐπαρχίαν εἰς 0,02%, εἰς δὲ τὴν διοίκησιν τῆς πρωτευούσης εἰς τὸ δεκαπλάσιον, τοὐτέστιν εἰς 0,2%. Ἑτέρα ἀπαλλαγὴ ἢ μᾶλλον ἑτέρα μείωσις τῆς ἰσχυούσης σήμερον φορολογίας, εἶναι ἡ μείωσις ἢ μᾶλλον ἡ παγιοποίησις τοῦ ποσοῦ τοῦ ἀπαιτουμένου διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀδείας σκοπιμότητος καὶ λειτουργίας τῆς ἐπιχειρήσεως εἰς 8.000 δραχμὰς προκειμένου διὰ τὸ Δημόσιον καὶ εἰς 2.000 δραχμὰς προκειμένου περὶ τρίτων. Ἑτέρα διευκόλυνσις εἶναι ὁ περιορισμὸς τῆς ἀπαιτουμένης φορολογίας προκειμένου περὶ ἐργολαβικῶν ἀνεγέρσεως τῶν ἐγκαταστάσεων τούτων καὶ μόνον διὰ τὴν ἐπαρχίαν εἰς τὸ ⅒ τῶν σήμερον καταβαλλομένων καὶ τῶν σήμερον ἰσχυουσῶν. Πέμπτη διευκόλυνσις ἡ ὁποία παρέχεται, εἶναι τοῦτο. Ὅτι αἱ ἱδρυόμεναι διὰ τῶν ἐπενδύσεων τούτων Ἀνώνυμοι Ἑταιρεῖαι προκειμένου περὶ μετοχικῶν ἄνω τῶν 15 ἑκατ., ὑπόκεινται εἰς τὰς ἀκολούθους ἐπιβαρύνσεις: Προκειμένου μὲν περὶ τῶν πρώτων 5 ἑκατ. δραχμῶν ἰσχύουν αἱ σήμερον ὑφιστάμεναι φορολογικαὶ διατάξεις προκειμένου περὶ ποσοῦ ἀπὸ 5 ἕως 30 ἑκατ. δραχμῶν ἐπιβάλλεται μόνον κράτησις χαρτοσήμου 1% καὶ προκειμένου περὶ ποσοῦ ἄνω τῶν 30 ἑκατ. δραχμῶν αἱ μετοχαὶ φορολογοῦνται μὲ τὸ ⅒%. Ἄλλη διευκόλυνσις, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι αἱ παρεκκλίσεις αἱ ὁποῖαι γίνονται προκειμένου περὶ ἀμοιβῆς ἐπιστημόνων ἀσχολουμένων εἰς τὴν μελέτην καταστατικῶν συμβάσεων καὶ τῶν συμβάσεων, ὅπως εἶναι οἱ δικηγόροι, οἱ συμβολαιογράφοι καὶ οἱ ὑποθηκοφύλακες. Εἶναι γνωστόν, κύριοι, ὅτι διὰ τοῦ Ν. Δ. 3026)54 παρέχεται ὡρισμένη ἀμοιβὴ εἰς τοὺς δικηγόρους τοὺς μελετῶντας τὰ καταστατικὰ τῶν ἱδρυομένων τούτων Ἑταιρειῶν. Τὸ παρεχόμενον διὰ τοῦ Νομοθετικοῦ τούτου Διατάγματος ποσὸν εἶναι σημαντικὸν καὶ δύναταί τις εἰπεῖν, ὅτι τοῦτο, ἐν συνδυασμῷ καὶ μὲ τὰς ἄλλας ἐπιβαρύνσεις εἰς τὰς ὁποίας ὑπόκειται σήμερον ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας ἡ ἐπένδυσις δύναται νὰ ἀλλάξῃ γραμμὴν καὶ νὰ μὴ παραμείνῃ ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ νὰ κάνῃ τὴν τοποθέτησιν εἰς ἄλλην χώραν εἰς τὴν ὁποίαν οἱ ὅροι φορολογίας εἶναι εὐνοϊκώτεροι. Παρέχεται ἡ δυνατότης ἰδιαιτέρας συμφωνίας καὶ ὄχι λήψεως ἐκ μέρους τοῦ δικηγόρου τοῦ ποσοῦ τοῦ καθοριζομένου ὑπὸ τοῦ ἀναφερθέντος Ν. Δ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπιθυμοῦσα νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς Ἕλληνας Νομικοὺς εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, εἶπεν, ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν ὑπάρξῃ συμφωνία μεταξὺ Ἑταιρείας καὶ δικηγόρου, τότε νὰ καταβάλλεται 2% ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τῆς συμβάσεως. Εἶναι ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν εἶχεν τὴν καλωσύνην νὰ ἀποδεχθῇ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἐπίσης διὰ τοὺς Συμβολαιογράφους, περιορίζεται τὸ ποσὸν διὰ τὰς ἀσχολίας τὰς ὁποίας θὰ ἔχουν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἰς 10.000 δραχμὰς καὶ διὰ τοὺς Ὑποθηκοφύλακας εἰς 3.000 δραχμάς. Διὰ τῆς παραγράφου 7 τοῦ ἄρθρου 2 παρέχεται ἡ δυνατότης τῆς ἐπιχειρήσεως ἐπενδυούσης κεφάλαιον 150.000.000 καὶ ἄνω, νὰ μὴ χρησιμοποιήσουν Ἕλληνας τεχνικοὺς διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν ἐργοστασίων, διὰ τὴν συναρμολόγησιν τῶν ἐγκαταστάσεων τῶν μηχανημάτων καὶ λοιπῶν καὶ εἰδικῶν μηχανημάτων ἀπαραιτήτων διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν ἐπιχειρήσεων. Καὶ ἂν ὑπάρξῃ ἀνάγκη συμπράξεως Ἑλλήνων τεχνικῶν νὰ μὴ ἀμοίβωνται καὶ οὗτοι βάσει τῶν διατάξεων τοῦ κώδικος περὶ ἀμοιβῆς μηχανικῶν, ἀλλὰ νὰ ἀμοίβωνται βάσει συμφωνίας, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ θὰ φορολογοῦνται. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπιθυμοῦσα νὰ μὴ περιορίσῃ τὴν ἀπασχόλησιν καὶ τῶν Ἑλλήνων τεχνικῶν, ἐτοποθέτησεν διάταξιν, τὴν ὁποίαν εἶχεν τὴν καλωσύνην, ὡς ἐδήλωσα, νὰ ἀποδεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, κατὰ τὴν ὁποίαν διάταξιν θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ χρησιμοποίησις ἀλλοδαπῶν τεχνικῶν, μόνον εἰς ἔργα, διὰ τὰ ὁποῖα, εἴτε ἀπὸ ἀπόψεως μελέτης, εἴτε ἀπὸ ἀπόψεως κατασκευῆς, οἱ Ἕλληνες τεχνικοὶ δὲν ἔχουν τὴν ἀπαιτουμένην πεῖραν. Ἐγὼ ὡς τεχνικός, εὐχαριστῶ ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν. Διὰ τῆς παραγράφου 10 τοῦ ἄρθρου 2 παρέχεται ἡ δυνατότης μέχρι ἐξοφλήσεως τῶν μακροπροθέσμων δανείων καὶ μέχρι 15 ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως ἢ μᾶλλον ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, παρέχεται ἡ δυνατότης νὰ παγιοποιοῦνται οἱ φορολογικοὶ συντελεσταὶ τοῦ φόρου εἰσοδήματος ἐπὶ τῶν ἀδιανεμήτων κερδῶν διὰ νὰ ἐκλείψῃ ἡ ἀβεβαιότης, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὰς τοιούτου εἴδους ἐπιχειρήσεις καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἀβεβαιότητα ὡμίλησα. Ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας μου εἶπον, ὅτι τὸ γεγονὸς τοῦτο τῆς ἀβεβαιότητος, ἢ μᾶλλον τῆς βεβαιότητος αὐξήσεως τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν θεμελιώνει ἐν τῇ χώρᾳ μας σοβαρὰς καὶ ἀξιολόγους ἐπιχειρήσεις. Ἐπὶ πλέον χορηγεῖται ἡ δυνατότης μὴ ἐπιβολῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν περιουσιακῶν στοιχείων τῆς Ἑταιρείας. Ἡ διάταξις, ὅμως, αὕτη ὑπῆρχε καὶ εἰς προηγουμένην σύμβασιν. Διὰ τῆς παραγράφου 11 ἐπίσης παγιοποιοῦνται, ἡ ὑπὲρ τρίτων φορολογία καὶ τὰ δικαιώματα ὑπὲρ τρίτων, ὥστε νὰ εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν ἐπιχείρησιν τὶ θὰ ἔχῃ νὰ πληρώνῃ ἐπὶ μίαν 50ετίαν. Διὰ τῆς παραγράφου 12 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου τὸ ἀλλοδαπὸν προσωπικὸν τὸ χρησιμοποιούμενον ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεων βάσει τῶν κειμένων διατάξεων δὲν ὑπόκειται εἰς φόρον εἰσοδήματος διὰ τὸ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ προκύπτον εἰσόδημα αὐτοῦ ἐπὶ 5ετίαν ἀπὸ τοῦ ἔτους τοῦ ἑπομένου τῆς ἐν Ἑλλάδι πρώτης ἐγκαταστάσεώς του. Διὰ τῆς παρ. 13 τέλος τοῦ ἄρθρου 2 προβλέπεται, προκειμένου περὶ κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, προελθόντων καὶ ἐπενδυθέντων, ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ συναλλάγματος διὰ τὴν πληρωμὴν ἐτησίως κερδῶν ἐπὶ τοῦ ἐπανασυσταθέντος τμήματος τοῦ κεφαλαίου, ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ὑπάρχουν τοιαῦτα κέρδη καὶ εἰς ποσὸν μὴ ὑπερβαῖνον τὸ 6% τούτου ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι τὸ διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην ἐξακτέον συνάλλαγμα δὲν θὰ ὑπερβαίνῃ τὸ 8% τῶν εἰς συνάλλαγμα τῆς ἐπιχειρήσεως ἐκ τῶν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν πωλήσεως τῶν προϊόντων της. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3 παρέχεται ἡ δυνατότης εἰς τὰς ἀξιολόγους αὐτὰς ἐπιχειρήσεις κατασκευῆς λιμενικῶν ἔργων καὶ ὁδῶν προσπελάσεως διὰ τὴν ἐκφόρτωσιν τῶν ἀναγκαίων μηχανημάτων, ἀνταλλακτικῶν, καυσίμων κλπ., ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ τὴν φόρτωσιν τῶν παραγομένων προϊόντων των. Ἡ ἐπιχείρησις, ἐξαιρέσει τῶν περιπτώσεων προσκαίρου ἐθνικῆς ἀνάγκης, θὰ ἔχῃ τὸ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν δαπανῶν τῶν κατασκευαζομένων ἔργων. Καὶ πλὴν τῶν δαπανῶν συντηρήσεως καὶ λειτουργίας των ἡ ἐπιχείρησις εἰς οὐδεμίαν ἑτέραν ἐπιβάρυνσιν θὰ ὑπόκειται μέχρι πλήρους ἀποσβέσεως τῶν ποσῶν τῶν δαπανηθέντων παρ’ αὐτῆς διὰ τὴν κατασκευήν των. Ἐπὶ πλέον παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς τὴν ἐπιχείρησιν χρησιμοποιήσεως ἐκτάσεως τοῦ προκειμένου αἰγιαλοῦ καὶ τῆς θαλασσίας περιοχῆς μέχρι 15 ἐτῶν, ἄνευ ἀνταλλάγματος. Τὸ ἄρθρον 4 ὁμιλεῖ περὶ τῶν ἐπιχειρήσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι θὰ δύνανται νὰ διαθέσουν ποσὸν ἄνω τῶν 300.000.000 δραχμῶν καὶ διὰ τὰς περιπτώσεις αὐτὰς τῶν μεγάλων ἐπενδύσεων προβλέπεται ἡ ὑπογραφὴ συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ ἀναλαμβάνοντος τὴν ἐπένδυσιν ἐπιχειρηματίου. Διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς καθορίζονται αἱ ὑποχρεώσεις καὶ τὰ δικαιώματα, τόσον τοῦ Δημοσίου, ὅσον καὶ τοῦ ἀναλαμβάνοντος τὴν ἐπένδυσιν. Τὸ Δημόσιον δὲ δύναται νὰ ἀναλαμβάνῃ ὑποχρεώσεις ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καὶ δύναται νὰ παρέχῃ καὶ ἑτέρας διευκολύνσεις δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ἀρχίσῃ ἡ παραγωγικὴ δρᾶσις τῆς ἐπιχειρήσεως αὐτῆς. Αὐταί, κ. συνάδελφοι, εἶναι αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. ἤδη εἰσέρχομαι εἰς τὸ δεύτερον κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον περιέχει τὰς γενικὰς διατάξεις. Διὰ τοῦ ἄρθρου 5 παρέχεται ἡ δυνατότης εἰς Ἑλληνικὰς βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς πρώτων ὑλῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν κατασκευὴν προϊόντων καὶ ἑτοίμων ὑλικῶν χρησίμων εἰς ἐπιχειρήσεις καὶ ἄτομα, τὰ ὁποῖα ἀπολαμβάνουν φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς καὶ δασμολογικῆς τοιαύτης διὰ τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὅμοια προϊόντα. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ὑπάρξῃ δυνατότης συναγωνισμοῦ μὲ τὰ ὁμοειδῆ προϊόντα τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 6 ἀπαλλάσσονται παντὸς φόρου, δασμοῦ, τέλους, δικαιώματος κλπ. αἱ συμβάσεις δανείων καὶ πιστώσεων παρεχόμεναι ὑπὸ ξένων Τραπεζῶν ἢ ἀλλοδαπῶν οἴκων κατασκευῆς μηχανημάτων εἰς Ἑλληνικὰς βιομηχανίας. Ἐπίσης ἀπαλλάσσονται τοῦ φόρου εἰσοδήματος οἱ τόκοι τῶν δανείων τούτων. Διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου προβλέπεται διευκόλυνσις ἡμεδαπῶν ἑταιριῶν, αἱ ὁποῖαι χρησιμοποιοῦν ἐφευρέσεις, σχέδια καὶ μυστικὰς βιομηχανικὰς μεθόδους ξένων ἑταιριῶν ἢ προσώπων. Παρέχεται ὅθεν ἡ δυνατότης εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἐξαγωγὴν συναλλάγματος διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ὡς ἄνω ἀλλοδαπῶν καὶ τῆς ξένης πνευματικῆς ἰδιοκτησίας. Ἐπὶ τοῦ καταβαλλομένου δὲ ὡς ἄνω ποσοῦ ἐπιβάλλεται φόρος εἰσοδήματος, μόνον ἐπὶ τοῦ 35% τούτου. Διὰ τοῦ ἄρθρου 7 ἐπιτρέπεται ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ μεταλλευμάτων καὶ γαιανθράκων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διὰ τὰς μεταλλουργικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἐπίσης διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ ἐπέκτασιν τοιούτων βιομηχανιῶν ἐπιτρέπεται ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἐκτάσεων ἐχουσῶν φυτείας καὶ κτίσματα ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις, εἰς δὲ τὰς βιομηχανίας τῶν ἐπαρχιῶν παρέχεται ἡ δυνατότης ἀπαλλοτριώσεως ἐκτάσεως διὰ τὴν στέγασιν τοῦ προσωπικοῦ. Τέλος, τὸ ἄρθρον 8 ἀναφέρεται εἰς ἀλλοδαπὰς τεχνικὰς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι ἐπιθυμοῦν νὰ ἐγκατασταθοῦν ἐν Ἑλλάδι πρὸς ἐκπόνησιν μελετῶν ἔργων κειμένων ἐκτὸς τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Αὗται θὰ τυγχάνουν φορολογικῶν καὶ δασμολογικῶν ἀπαλλαγῶν, ἐφ’ ὅσον τὰ ⅘ τοῦ προσωπικοῦ θὰ εἶναι Ἕλληνες. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐνδιαφερομένη κυρίως διὰ τὴν μόρφωσιν καὶ μετεκπαίδευσιν τῶν Ἑλλήνων τεχνικῶν παρὰ ταῖς ὡς ἄνω ἀλλοδαπαῖς Ἑταιρείαις, ἔκρινεν, ὅπως δι’ ἑκάστην εἰδικότητα ὑπαλλήλων τὰ ⅗ τοῦ προσωπικοῦ ταύτης εἶναι Ἕλληνες πολίται. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ μετεκπαιδευθοῦν Ἕλληνες τεχνικοὶ καὶ θὰ ἀποκτήσουν γνώσεις καὶ πεῖραν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων, τὰ ὁποῖα αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἐκτελοῦνται ἐν τῇ Χώρᾳ μας. Αἱ οὕτω παρεχόμεναι ἀπαλλαγαὶ καὶ διευκολύνσεις, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀσήμαντοι ἔναντι τοῦ κέρδους, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποκομίσουν οἱ Ἕλληνες τεχνικοὶ καὶ λοιποὶ ὑπάλληλοι. Τέλος, διὰ τοῦ ἄρθρου 8 παρέχεται ἡ δυνατότης ὑπερωριακῆς ἐργασίας εἰς τὸ προσωπικόν, ἐφ’ ὅσον τηροῦνται αἱ κείμεναι διατάξεις ἀποζημιώσεως δι’ ὑπερωριακὴν ἐργασίαν. Διὰ νὰ μὴ εὑρεθῶσι δὲ εἰς μειονεκτικὴν θέσιν αἱ Ἑλληνικαὶ Τεχνικαὶ Ἑταιρεῖαι καὶ οἱ Ἕλληνες Τεχνικοὶ προβλέπεται γενομένης δεκτῆς τῆς τροπολογίας ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅπως τῶν αὐτῶν διευκολύνσεων τυγχάνουν καὶ οὗτοι, ἐφ’ ὅσον μελετοῦν καὶ ἐκτελοῦν ἔργα ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὸ εἶναι, κ. βουλευταί, τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ σταθμὸν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας. Ὅταν ψηφισθῇ καὶ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους θὰ δημιουργηθοῦν αἱ δυνατότητες διὰ τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν νὰ συνάπτῃ συμβάσεις μετὰ ἡμεδαπῶν καὶ ξένων ἑταιρειῶν εἰς τρόπον, ὥστε νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας ἐκμεταλλευόμενοι τὰς πλουτοπαραγωγικὰς πηγὰς τῆς χώρας, αἵτινες ἕως τώρα, λόγῳ τῶν δυσκολιῶν ἐκ τοῦ ὑφισταμένου φορολογικοῦ καθεστῶτος, ἔμειναν ἀνεκμετάλλευτοι, διότι αἱ ξέναι ἑταιρεῖαι δὲν εἶχον τὴν διάθεσιν νὰ ἔλθουν καὶ νὰ ἐπενδύσουν κεφάλαιά των εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπὸ τὰς ὑφισταμένας συνθήκας. Ἐλπίζω, ὅτι διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου θὰ εἶναι δυνατὸν ἐντὸς ὀλίγου χρόνου νὰ ἐγκατασταθοῦν σοβαραὶ ἐπιχειρήσεις ἐν Ἑλλάδι, αἱ ὁποῖαι θὰ συντελέσουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας καὶ τὴν καλυτέρευσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Γενικώτερον δέ, θὰ ὑπάρξῃ ἐθνικὴ ὠφέλεια, ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία εἶναι καθυστερημένη ἔναντι τῆς οἰκονομίας τῶν ὁμόρων κρατῶν, τὰ ὁποῖα καίτοι ἦσαν ὑποανάπτυκτα, διότι προηγήθησαν εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων αὐτῶν κατώρθωσαν νὰ ἀναπτύξουν τὴν οἰκονομίαν των. Ἐπιθυμῶ ἐν τέλει νὰ τονίσω, ὅτι διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου θὰ δημιουργηθοῦν ἀσφαλῶς αἱ προϋποθέσεις τῆς μελλούσης εὐημερίας τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§15Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, προστιθεμένης εἰς τὴν σελίδα 18 στήλη πρώτην ἐν ἀρχῇ τῆς τρίτης παραγράφου τῆς φράσεως: «Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 22 ἔχω νὰ κάμω τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις:», ἥτις ἐκ τυπογραφικῆς ἀβλεψίας δὲν κατεχωρήθη. Ἀκολουθεῖ ἡ παράγραφος: «Διὰ τῆς παρ. 3....». Ὁ Εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Σ. Ἡλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§17Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐθίγη ἤδη ἐν ἀρχῇ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως ἀπὸ τὸν κ. Ἠλιοῦ, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν τῆς Βουλῆς σχέδιον νόμου ἐμφανίζεται εἰς χρονικὴν περίοδον, καθ’ ἣν δύο σημαντικὰ γεγονότα εὑρίσκονται ἐκκρεμῆ καὶ διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὰ ὁποῖα εἶναι κρίσιμα διὰ τὴν ὅλην ἐξέλιξιν τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ ὑπογραφὴ τῶν Ἑλληνογερμανικῶν συμβάσεων καὶ τὸ δεύτερον, ἡ εἴσοδος τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεως, ὅτι καὶ τὰ δύο γεγονότα ἐδημιούργησαν διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας βασικώτατα προβλήματα, τῶν ὁποίων ἡ ἀντιμετώπισις ἐπιβάλλεται πρὸ τῆς δημιουργίας τοῦ καθεστῶτος, τὸ ὁποῖον διαγράφουν αἱ συμφωνίαι αὐταί, ἀντιμετώπισις ἀποτελεσματικὴ καὶ ἱκανοποιητική. Διότι ἐὰν προχωρήσωμεν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ καθεστὼς αὐτὸ ποὺ παρουσιάζουν αἱ δύο αὐταὶ συμφωνίαι, χωρὶς νὰ ἔχωμεν λύσει μίαν σειρὰν σοβαρωτάτων προβλημάτων διὰ τὴν οἰκονομίαν μας, ἀκόμη καὶ δι’ αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τοῦ προσανατολισμοῦ πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μέσῳ τοῦ καθεστῶτος τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς καὶ τῆς συνεργασίας μὲ τὸ Γερμανικὸν κεφάλαιον καὶ δι’ αὐτὴν ἀκόμη τὴν πολιτικήν, ἡ εἴσοδος εἰς τὸ καθεστὼς αὐτό, χωρὶς τὴν λύσιν τῶν προβλημάτων αὐτῶν θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα μοιραῖον, θὰ ἔλεγα, ἐναγκαλισμὸν τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας, θὰ ἐπιτελέσῃ ἕνα σοβαρώτατον κίνδυνον πλήρους ἐξαφανισμοῦ τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν παρεμπιπτόντων, θὰ ἔλεγα, προβλημάτων, εἶναι σοβαρώτατον, ἀντιμετωπίζεται καὶ ἐκτιμᾶται ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν εἰδικῶν οἰκονομολόγων ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὸ θέμα, ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν τάξεων τῶν παραγωγικῶν, τῶν ἐπιχειρήσεων τῶν οἰκονομικῶν, τὰς ὁποίας ἐνδιαφέρει τὸ ζήτημα. Ἀκόμη ἀπασχολεῖ ἀναμφισβητήτως καὶ τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν τῆς χώρας. Ὑποθέτω, πρέπει νὰ ἀπασχολῇ καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἀντιμετώπισις, ὁ προσδιορισμὸς αὐτῶν τῶν προβλημάτων, ἡ ἀντιμετώπισίς των ἡ ἱκανοποιητική, λόγῳ ἀκριβῶς τῆς σοβαρότητος ποὺ ἔχουν τὰ ζητήματα αὐτά. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο σκόπιμον, νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι δημοσιεύονται εἰς ἕν οἰκονομικὸν περιοδικόν, εἰς τὸν «Οἰκονομικὸν Ταχυδρόμον», ἐκ τῶν πλέον ἁρμοδίων νὰ ἔχουν γνώμην ἐπὶ ἑνὸς κλάδου τῆς βιομηχανίας μας, τοῦ πλέον ὠργανωμένου καὶ τοῦ πλέον καλῶς λειτουργοῦντος κλάδου τῆς Ἐριουργίας, πῶς ἀντιμετωπίζουν τὸ θέμα τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας εἰς τὸν κλάδον αὐτὸν ἐν ὄψει τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Ὁ κ. Γεώργιος Μπέκας, Ἀντιπρόεδρος τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Κλωστοϋφαντουργῶν, ἀπαντῶν εἰς σχετικὸν ἐρώτημα τοῦ «Οἰκονομικοῦ Ταχυδρόμου», διατυπώνει τὴν ἄποψιν, ὅτι ἐντὸς τῶν νέων συνθηκῶν ποὺ δημιουργοῦνται ἐκ τῆς συνδέσεως μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα, τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μὲ θάρρος, συνέπειαν καὶ ἀποφασιστικότητα, εἶναι κυρίως ἡ προσπάθεια κατὰ τὸ μεταβατικὸν στάδιον νὰ στραφῇ εἰς τὴν ἐπίτευξιν ὅρων παραγωγῆς ἰσοτίμων ἢ παραπλησίων πρὸς τοὺς ἀντιστοίχους ὅρους τῶν συνεταίρων μας. Τὸ βιομηχανικὸν κόστος εἶναι ἀνάγκη νὰ μειωθῇ. Ἐκ παραλλήλου ἡ κλωστοϋφαντουργία μας πάσχει ἀπὸ τὴν κατάτμησίν της εἰς δυσαναλόγως μεγάλον ἀριθμὸν μονάδων. Διὰ τὴν ἄρσιν τοῦ φαινομένου αὐτοῦ, ὁ κ. Μπέκας τονίζει, ὅτι ἐπιβάλλεται ὁ καθορισμὸς κατωτάτου ὁρίου μηχανολογικοῦ ἐξοπλισμοῦ καὶ μία σειρὰ ἄλλων μέτρων. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν συμβολὴν τοῦ Κράτους, πρωταρχικῆς σημασίας εἶναι ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὴν τροχοπέδην τῶν γραφειοκρατικῶν διατυπώσεων, τὴν κατάτμησιν τῆς ὑπηρεσιακῆς εὐθύνης καὶ ὁ συγχρονισμὸς τῆς Κρατικῆς μηχανῆς ἀπὸ πλευρᾶς μεθόδων, ὀργανώσεως καὶ διοικήσεως. Ὁ κ. Ἀνθρακόπουλος, οἰκονομικὸς Σύμβουλος τῆς Ἑνώσεως Ἐριοϋφαντουργῶν, ἐπαναλαμβάνει ἐπίσης, ὅτι ἡ σύνδεσις μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν δημιουργεῖ σοβαρώτατα προβλήματα διὰ τὰς μεσαίας καὶ μικρὰς Ἑλληνικὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀντιμετωπίζουν ἀπὸ τοῦδε νέαν μορφὴν ὀργανώσεως καὶ παραγωγῆς. Προχωρεῖ εἰς τὴν διαπίστωσιν εἰδικωτέρων καὶ συγκεκριμένων προβλημάτων καὶ ἐπρότεινε καὶ ὡρισμένας λύσεις διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἰδίως τοῦ θέματος τῆς ὀργανώσεως τῶν μεσαίων καὶ μικρῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι λειτουργοῦν εἰς τὴν χώραν μας. Καὶ τέλος, ὁ κ. Κ. Γιαβάσογλου, Πρόεδρος τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Πλεκτοβιομηχάνων, τονίζει προκαταβολικῶς, ὅτι διὰ τὴν ἀποκρυστάλλωσιν τελικῶν σκέψεων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τὰ ὁποῖα, ἀναμφισβητήτως ἀνακύπτουν διὰ τὸν κλάδον τῶν Πλεκτοβιομηχάνων ἀπὸ τὴν σύνδεσιν μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν προαπαιτεῖται ἡ πλήρης γνῶσις τοῦ κειμένου τῶν συμφωνιῶν. Παρ’ ὅτι, ἐν ἀναμονῇ, ἀκριβῶς, τῆς δημοσιεύσεως τοῦ κειμένου δὲν ἐλήφθησαν εἰσέτι ὁριστικαὶ ἀποφάσεις ἔλαβον χώραν γενικαὶ συζητήσεις καὶ ἀνταλλαγαὶ ἀπόψεων ἐπὶ τῆς ἀνάγκης ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν ἐγκαταστάσεων κλπ. Καὶ καταλήγει ὁ κ. Γιαβάσογλου μὲ τὸ ὅτι καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνεργασίαν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας μὲ τὸ ξένον κεφάλαιον διατυπώνει τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν ἀποκλείεται τὸ ξένον κεφάλαιον νὰ μετατρέψῃ προοδευτικῶς τὰς ἐδῶ ἐπιχειρήσεις καὶ διακλαδώσεις τῶν ξένων χρηματοδοτῶν. Ἐὰν πάντως ἡ συνεργασία θεωρηθῇ ἀναγκαία, θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένον τὰ ξένα κεφάλαια νὰ προέρχωνται ἀπὸ χώρας αἱ ὁποῖαι θὰ καταναλίσκουν τὰ παραγόμενα ἀγαθά, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐξαγωγὴ τῶν ἀγαθῶν αὐτῶν. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ἀπὸ ἐκπροσώπους ἑνὸς βασικοῦ κλάδου τῆς ὑφισταμένης βιομηχανίας ἐκφράζονται αὐταὶ αἱ ἀνησυχίαι, τίθενται αὐτὰ τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται ἐκ τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Οἰκονομικὴν Κοινότητα καὶ ὑπογραμμίζεται ἡ ἀνάγκη τῆς ἀντιμετωπίσεως καὶ τῆς λύσεως αὐτῶν τῶν προβλημάτων πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Ἐνώπιον, λοιπόν, αὐτῶν τῶν ἀναμφισβητήτων προβλημάτων εἰς τὰ ὁποῖα πᾶς τις καλῆς πίστεως ἄνθρωπος θέλει νὰ εὑρίσκῃ ἐγγυήσεις τῶν πραγμάτων, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ τὰ διαπιστώνῃ καὶ νὰ τὰ ἀναγνωρίζῃ, τὶ κάμνει καὶ πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα ἡ Κυβέρνησις; Φοβοῦμαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προχωρήσασα εἰς τὴν ὑπογραφὴν καὶ προχωροῦσα εἰς τὴν κύρωσιν αὐτῶν τῶν συμφωνιῶν δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀντιληφθῇ τὴν ἔκτασιν τῶν συνεπειῶν, τὰς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν αὐταὶ αἱ συμφωνίαι ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τοὐναντίον δὲν δείχνει καμμίαν ἀνησυχίαν. Ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἔπρεπε νὰ ταράσσεται, εὑρίσκεται, ἐν ὄψει αὐτῶν τῶν προβλημάτων, μέσα εἰς ἕνα τέλειον, θὰ ἔλεγα, μιᾶς κἄποιας μακαριότητος, ἀδιαφορίας, ἔναντι αὐτῶν τῶν κινδύνων ποὺ δημιουργοῦνται ἀπὸ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὸν εὐρύτερον αὐτὸν οἰκονομικὸν χῶρον. Θὰ ἔλεγα, ἀκόμη, ὅτι τηρεῖ μίαν στάσιν φυγῆς, ἐνώπιον τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἐν τούτοις προβάλλονται ἀφ’ ἑαυτῶν καὶ ζητοῦν τὴν ἄμεσον ἱκανοποίησίν των, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ συνεργασία μας μὲ τὸν χῶρον τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος. Καὶ ἐνῷ εὐλόγως θὰ ἀνέμενε κανείς, ὅτι πρῶτον μέτρον τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἦτο νὰ ἀνακοινώσῃ αὐτὰ τὰ κείμενα τῶν συμβάσεων, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ οἱ ὑπεύθυνοι οἰκονομικοὶ κύκλοι, ἀλλὰ καὶ ἡ ὑπεύθυνος πολιτικὴ ἡγεσία, καὶ ἡ Βουλὴ νὰ λάβουν γνῶσιν αὐτῶν τῶν συμβάσεων, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ μελετήσουν τὰς συμβάσεις αὐτὰς καθ’ ἑαυτάς, ἀλλὰ καὶ τὰς ἐπιπτώσεις, τὰς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν αἱ συμβάσεις αὐταὶ κατὰ τὴν ἐφαρμογήν των ἐπὶ τῆς ὅλης ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, νὰ διαπιστώσουν τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται ἐκ τῶν συμφωνιῶν αὐτῶν, νὰ διατυπώσουν ἐμπερισταμένως τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τῶν λύσεων, αὐτούσιαι πρέπει νὰ ὑπάρξουν διὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὸ νέον αὐτὸ καθεστὼς ποὺ δημιουργοῦν αἱ συμβάσεις αὐταί, ἐνῷ, λοιπόν, τοῦτο θὰ ἀνεμένετο, ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται, ἢ θὰ ἔλεγα, ἔστω ἀποφεύγει νὰ φέρῃ εἰς τὴν δημοσιότητα αὐτὰς τὰς συμφωνίας. Κατὰ ἕνα τρόπον μυστηριώδη, θεωρεῖ, ὅτι αὐτὸ τὸ θέμα εἶναι θέμα ποὺ ἐνδιαφέρει μόνον τὴν Κυβέρνησιν, ἀποτελεῖ ἰδιωτικήν της ὑπόθεσιν, ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ λύσῃ ζητήματα παρωνυχίδος καὶ ὄχι προβλήματα βασικὰ ποὺ θὰ εἶναι πράγματι κρίσιμα, θὰ καταντήσουν θανάσιμα διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, ἐὰν δὲν ἀντιμετωπισθοῦν ὅπως πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν. Καὶ ἀντὶ μετὰ τὴν δημοσίευσιν αὐτῶν τῶν συμφωνιῶν νὰ φέρῃ μίαν σειρὰν μέτρων ὡλοκληρωμένων συστηματικῶς ἀντιμετωπιζόντων ὅλα τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται εἰς τὸ θέμα αὐτῶν τῶν συμβάσεων. Ἀντὶ νὰ ἔχωμεν μίαν πλήρη εἰκόνα τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται καὶ προτάσεις πρὸς ἀντιμετώπισιν καὶ λύσιν τοῦ συνόλου τῶν προβλημάτων αὐτῶν, ἀντὶ τούτου, ἔρχεται αὐτὸ τὸ νομοθέτημα διὰ τοῦ ὁποίου δὲν ξεύρω τὶ ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πρόκειται νὰ ἐπιλύσῃ. Ἐνώπιον, λοιπόν, αὐτῶν τῶν ἀναμφισβητήτων προβλημάτων, τὶ κάμει καὶ πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα ἡ παροῦσα Κυβέρνησις; Φοβοῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀντιληφθῇ τὴν ἔκτασιν τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ δημιουργηθοῦν ἀπὸ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Εὑρίσκεται εἰς τέλμα ἀδρανείας. Τηρεῖ μίαν στάσιν φυγῆς ἐνώπιον τῶν προβλημάτων. Καὶ ἐνῷ εὐλόγως θὰ ἀνέμενε κανείς, ὡς πρῶτον μέτρον ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν τῶν κειμένων τῶν συμφωνιῶν, αὕτη, ἀρνεῖται ἢ ἀποφεύγει νὰ φέρῃ εἰς τὴν δημοσιότητα τὰς συμφωνίας. Ἴσως, διότι θεωρεῖ τοῦτο ὡς παρωνυχίδα. Καὶ ἀντὶ μετὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν συμφωνιῶν νὰ φέρῃ σειρὰν συστηματικῶν καὶ ὡλοκληρωμένων μέτρων, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν προκυπτόντων προβλημάτων —ἀντὶ τούτου— ἔρχεται καὶ φέρει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα μὲ τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ ἐπίλυσις τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται. Καὶ αὐτὴ ἡ σπουδὴ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ περιωρισμένου αὐτοῦ νομοθετήματος, ἐμβάλλει ὅλους ἡμᾶς εἰς σοβαρὰς ἀνησυχίας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ὑποπτεύεται τὸ χάος εἰς τὸ ὁποῖον ὁδηγεῖ τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας. Καὶ τώρα, ἂς ἴδωμεν ποῖον εἶναι τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοθετήματος. Δι’ αὐτοῦ ζητεῖται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ παρασχεθῇ ἐξουσιοδότησις εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, ἵνα δι’ ἀποφάσεώς των παρέχουν εὐνοίας, ἀπαλλαγὰς κλπ. ὑπὲρ τῶν ἐπιχειρήσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι.........

§18Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὡμιλήσατε περὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἐνῷ δὲν πρόκειται περὶ τούτου. Αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἰσχύουν ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ δὲ προβλεπομένη ἀπόφασις τῶν τριῶν Ὑπουργῶν σκοπὸν ἔχει ἁπλῶς νὰ διαπιστώνῃ τὴν ὕπαρξιν τῶν προϋποθέσεων τοῦ νόμου. Δὲν πρόκειται, συνεπῶς, περὶ ἐξουσιοδοτήσεως. Προσέξατέ το αὐτό, παρακαλῶ.

§19Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται περὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως εἰς τοὺς τρεῖς Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι θὰ παρέχουν δι’ ἀποφάσεώς των τὰς ἀπαλλαγὰς καὶ διευκολύνσεις.

§20Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸ μὲν κείμενον τοῦ νόμου ὁμιλεῖ σαφῶς περὶ διαπιστώσεως καὶ λέγει ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 1: «Πρὸς διαπίστωσιν τῆς συνδρομῆς τῶν ἀνωτέρω ὅρων ἀπαιτεῖται προηγουμένη κοινὴ ἀπόφασις...... κλπ.», ἡ δὲ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις λέγει: «Ἐν ὄψει ὅλων τούτων ἐκρίθη σκόπιμος ἡ λῆψις εἰδικῶν μέτρων, ἰσχυόντων γενικῶς διὰ πᾶσαν σοβαρὰν ἐπιχείρησιν....... κλπ.». Τὸ θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς, κ. συνάδελφε, καὶ παρακαλῶ εἰλικρινῶς νὰ θελήσητε νὰ μὲ προσέξητε. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ ὑποχρέωσις τῆς διαπιστώσεως, ἐπαναλαμβάνω, ἐκ μέρους τῶν Ὑπουργῶν, ἐὰν δηλαδὴ ἐτίθεντο αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι τίθενται ἄνευ αὐτῆς, τὶ θὰ συνέβαινε; Θὰ ἔπρεπε ὁ τελώνης π.χ. νὰ κρίνῃ μόνος του, ἐὰν τὰ μηχανήματα, τὰ εἰσαγόμενα, εἰσάγονται διὰ ἐπιχείρησιν ἐμπίπτουσαν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ. Θὰ ἔπρεπεν ὁ Ἔφορος καὶ ὁ ἄλλος καὶ ὁ ἄλλος ἁρμόδιος νὰ κρίνουν ἑκάστοτε καὶ ἕκαστος κατὰ τὴν κρίσιν του, ἐὰν ἡ ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ φορολογηθῇ, διὰ τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ καταρτισθῇ τὸ καταστατικὸν τῆς ἀνωνύμου ἑταιρείας, διὰ τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ καταβληθῇ ἡ ἀμοιβὴ τοῦ δικηγόρου ἢ τὸ ἓν ἢ τὸ ἄλλον, ἐὰν ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ ἐμπίπτῃ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου. Προτιμᾶτε αὐτὸ τὸ καθεστὼς ἢ εἶναι καλλίτερον νὰ ὑπάρχῃ κατὰ τρόπον ἑνιαῖον ἡ ἀπόφασις, ὅτι ἡ α ἢ β ἐπιχείρησις ἐμπίπτει εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου; Σημειωτέον ὅτι ἐὰν παραλείψουν οἱ Ὑπουργοὶ νὰ προβοῦν εἰς τὴν διαπίστωσιν αὐτήν, ὅτι δηλαδὴ ἡ α ἢ β ἐπιχείρησις ἐμπίπτει εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, ἔχει δικαίωμα προσφυγῆς καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ὁ ἐνδιαφερόμενος. Συνεπῶς, μὴ ὁμιλῆτε περὶ ἐξουσιοδοτήσεως, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἐξουσιοδοτήσεως. Πρόκειται ἁπλῶς περὶ διαπιστώσεως τῶν προϋποθέσεων ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, εἰς τὴν ὁποίαν, ἐὰν δὲν προέβαινον οἱ τρεῖς Ὑπουργοὶ διὰ τῆς κοινῆς των ἀποφάσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ προβαίνουν αἱ καθ’ ἕκαστα ἁρμόδιαι ἀρχαὶ καὶ θὰ ἐδημιουργεῖτο ἕνα χάος, τὸ ὁποῖον, κύριοι, τὶς οἶδε καὶ ποὺ θὰ κατέληγεν.

§21Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δυστυχῶς, κ. Ὑπουργέ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιμείνω, ὅτι εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ. Μέχρι τοῦδε διὰ τὰς ἀπαλλαγὰς καὶ τὰς προνομίας ἀπεφάσισεν ἡ Βουλή. Ἤδη θὰ ἀποφασίζουν οἱ τρεῖς Ὑπουργοί. Δὲν εἶναι αὐτὸ ἐξουσιοδότησις;

§22Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Παρακαλῶ, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν ἀκόμη διακοπήν. Δὲν θὰ σᾶς διακόψω περαιτέρω. Νόμος γίνεται, θεσπίζων γενικῶς τὰς ἀπαλλαγὰς καὶ ὁ νόμος θέτει ὡρισμένας προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ὑπάρχουν, διὰ νὰ ὑπάρξουν αἱ ἀπαλλαγαί. Ποῖος θὰ διαπιστώσῃ τὴν ὕπαρξιν τῶν προϋποθέσεων; Θέλετε ὁ Τελώνης κεχωρισμένως, ὁ Ἔφορος, ὁ ἕνας, ὁ ἄλλος ἢ ἕν ἑνιαῖον ὄργανον νὰ κάμῃ τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις τοῦ νόμου;

§23Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θέλετε νὰ ἐπιμένετε ἐπὶ τῶν ἀπόψεών σας. Σᾶς λέγω μόνον τοῦτο. Μέχρι τοῦδε διὰ νὰ δοθοῦν ὡρισμέναι ἀπαλλαγαὶ εἰς μίαν ἐπιχείρησιν, ἔκρινεν ἡ Βουλή. Ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς περὶ τούτου θὰ κρίνουν οἱ τρεῖς Ὑπουργοί. Τὸ δικαίωμα τῆς Βουλῆς νὰ κρίνῃ ἐκείνη περὶ τῶν χορηγητέων ἀπαλλαγῶν, τὸ καταργεῖτε. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν πρὸς ποίας ἐπιχειρήσεις ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον νὰ παρέχῃ αὐτὰς τὰς ἀπαλλαγάς. Θὰ παρέχωνται γενικῶς εἰς ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπενδύουν κεφάλαιον τοὐλάχιστον 150 ἑκατομμ. δραχμῶν; Περαιτέρω διὰ νὰ χωρήσουν αἱ ἀπαλλαγαί, ἀπαιτοῦνται ὡρισμέναι προϋποθέσεις, ἡ συνδρομὴ τῶν ὁποίων κρίνεται ἀπὸ τοὺς τρεῖς Ὑπουργούς. Ποῖαι εἶναι αἱ παρεχόμεναι ἀπαλλαγαὶ δὲν θὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, διότι ὁ κ. συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας ὡμίλησε περὶ αὐτῶν ἐν ἐκτάσει. Ἀφοροῦν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τέλη καὶ δικαιώματα ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἢ τρίτων καὶ γενικῶς ἀπὸ πᾶσαν ἐπιβάρυνσιν. Δηλαδή, ὅτι θὰ εἰσαχθῇ διὰ νὰ χρησιμεύσῃ εἰς τὴν ἐγκατάστασιν τῶν ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεων, θὰ ἀπαλλάσσεται ἀπὸ πᾶσαν ἐπιβάρυνσιν. Ἐπίσης, πᾶσα τυχὸν εὐνοϊκωτέρα διάταξις νόμων, διὰ ἄλλην ἐπιχείρησιν, θὰ ἐπεκτείνεται αὐτοδικαίως καὶ εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν παρόντα νόμον. Ἐπίσης θὰ ἰσχύῃ ἡ μείωσις τελῶν διὰ τὴν μετατροπὴν τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν εἰς Ἀνωνύμους Ἑταιρείας, ὡς ἐπίσης θὰ ἰσχύουν μειωμένα δικαιώματα τῶν Δικηγόρων καὶ Συμβολαιογράφων; Τέλος, αἱ ξέναι ἑταιρεῖαι θὰ δύνανται νὰ χρησιμοποιοῦν ξένον τεχνικὸν προσωπικὸν διὰ τὰς ἐγκαταστάσεις, ἐνῷ μέχρι τοῦδε δύνανται μόνον διὰ τοὺς Προϊσταμένους νὰ χρησιμοποιοῦν ξένους τεχνικούς. Ἐπίσης προβλέπεται ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὰ δικαιώματα τῶν φορτοεκφορτώσεων καὶ παγιοποίησις τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν ἐπὶ μίαν 15ετίαν ἀπὸ τῆς συμβάσεως. Ἐπίσης προβλέπεται ἀπαλλαγὴ ἀπὸ πάσης φορολογίας τῆς περιουσίας. Ὁμολογῶ, ὅτι τὴν τελευταίαν αὐτὴν διάταξιν δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἐννοήσω τὶ ἀκριβῶς ἀποσκοπεῖ. Ἐὰν πρόκειται νὰ ἀπαλλάξῃ τῆς φορολογίας τὰ πλεονάσματα, τότε θὰ πρόκειται περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῆς φορολογίας τῶν κερδῶν. Τέλος, ἡ παράγραφος 11 τοῦ ἄρθρου 2 ἀναγράφει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ....». Δὲν ἀντιλαμβάνομαι ποίαν ἀπαλλαγὴν τῶν προϊόντων ἐννοεῖ. Παγιοποίησιν τῆς φορολογίας τῶν προϊόντων μέχρι σήμερον δὲν ἔχομεν. Ἆραγε, θὰ ἀπαλλάσσωνται παντὸς φόρου τὰ προϊόντα τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν; Τέλος, ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ κερδῶν μέχρις 6% καὶ ὅταν ἀκόμη τὸ εἰσαχθὲν κεφάλαιον ἔχῃ ἐπαναπατρισθῆ. Ἐπίσης προβλέπεται ἡ ξένη διαιτησία εἰς περίπτωσιν διαφορᾶς μεταξὺ τῶν ἐπιχειρήσεων τούτων καὶ τοῦ Κράτους. Αὐταὶ εἶναι ἐν ὀλίγοις αἱ προβλεπόμεναι προνομίαι. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τώρα, κύριοι βουλευταί, νὰ διατυπώσω ὡρισμένας παρατηρήσεις σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Πιστεύω, ὅτι τὰ λαμβανόμενα μέτρα εἶναι συμπτωματικά, εἶναι μέτρα προσωπικὰ θὰ ἔλεγα, διότι πρόκειται νὰ ἰσχύσουν διὰ περιωρισμένον κύκλον ἐπιχειρήσεων. Οὐδεμία πρόνοια λαμβάνεται διὰ νὰ ὑπάρξῃ κἄποια σύνδεσις τῶν παρεχομένων μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀπαλλαγῶν μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχουν μέχρι τοῦδε θεσπισθῆ κατὰ τὸ παρελθόν. Φαίνεται ἡ Κυβέρνησις ἀγνοεῖ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ Ν. Διατάγματος 2687, εἰς τὸ ὁποῖον λαμβάνεται ἡ διάταξις τῆς πλέον εὐνοουμένης ἐπιχειρήσεως. Πᾶσα δηλαδὴ εὐνοϊκωτέρα διάταξις θὰ ἰσχύῃ αὐτοδικαίως καὶ διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τὸ Ν.Δ. 2687. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της τὸ θέμα αὐτό, καὶ ἤθελεν εἰς τὰς μέχρι τοῦδε ἐπιχειρήσεις τοῦ Ν.Δ. νὰ δώσῃ τὰ πλεονεκτήματα τοῦ παρόντος σχεδίου, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ εἴπῃ εὐθέως. Ἐρωτᾶται, τὶ θὰ συμβῇ μὲ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς, θὰ ἐπεκταθοῦν αἱ ἀπαλλαγαί; Διότι παραχωροῦνται πλεονεκτήματα, φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ καὶ ὡς πρὸς τὴν ἔκτασιν καὶ ὡς πρὸς τὸν χρόνον, ὅπως εἶναι ἡ ἐξαγωγὴ κερδῶν, ἡ ὁποία δὲν ἐπετρέπετο μέχρι τοῦδε, ἡ χρησιμοποίησις ξένων τεχνικῶν κλπ. Αὐτὴ ἡ ἄγνοια καὶ τὸ ἀσύνδετον μὲ τὴν προηγουμένην νομοθεσίαν ἀποδεικνύει τὴν προχειρότητα τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι προφανές, ὅτι δι’ αὐτοῦ δὲν συνδέεται τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανίας. Ἄλλωστε, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐπὶ 6 ἔτη καὶ δὲν ἀντελήφθη τὴν ἀνάγκην τῶν μέτρων αὐτῶν καὶ τὴν ἀντιλαμβάνεται τώρα, ὁπότε ἡ Ἑλλὰς εἰσέρχεται εἰς ἕνα νέον χῶρον οἰκονομικόν, ὁπότε χρειάζεται μία νέα ἀναπροσαρμογή, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἀντιμετωπίζεται; Ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὑπάρχει ἀπροθυμία τοῦ ἰδιωτικοῦ κεφαλαίου δι’ ἐπενδύσεις. Ἀλλ’ ἐξήτασεν εἰς τὶ ὀφείλεται τοῦτο; Διότι ἐδόθησαν φορολογικαὶ καὶ οἰκονομικαὶ διευκολύνσεις χωρὶς κανένα ἀποτέλεσμα, διότι ὁ νόμος 2687 ἀπέτυχεν. Ἐξήτασεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὶ ὀφείλεται ἡ ἀποτυχία τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἠρεύνησε καὶ ἐμελέτησε τὸ θέμα, ὥστε νὰ λάβῃ τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα; Ἐξήτασε ποῖα προβλήματα ἐμποδίζουν τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον νὰ διατεθῇ δι’ ἐπενδύσεις; Ἡ Κυβέρνησις τὸ θέμα αὐτὸ οὔτε τὸ ἠρεύνησεν, οὔτε τὸ ἀντιμετωπίζει. Ἕνας σοβαρὸς λόγος τοῦ δισταγμοῦ τοῦ ἐγχωρίου ἰδιωτικοῦ κεφαλαίου, εἶναι ἡ στενότης καὶ ἡ ἀδυναμία τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς, ἡ ὁποία δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ καλύψῃ οὔτε τὰς δαπάνας, ὥστε οἱ ἐπιχειρηματίαι νὰ πραγματοποιήσουν κέρδη μὲ τὰ ἐξαγόμενα προϊόντα. Καὶ ὑπάρχει ἡ στενότης, διότι δὲν ὑπάρχει ὀρθὴ κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ ἡ μεγάλη πλειονότης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δὲν ἔχει καταναλωτικὴν ἱκανότητα. Ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπεν ἐκ τῶν πρώτων νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα αὐτό. Δυστυχῶς, ὅμως, ἐμμένει εἰς αὐτὴν τὴν καθήλωσιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων μὲ μίαν ἀθεράπευτον προσήλωσιν εἰς τὴν νομιναλιστικὴν ἄποψιν τῆς σταθερότητος τοῦ νομίσματος πρὶν ἀπὸ ὅλα, καὶ δι’ αὐτὸ ἔχομεν περιωρισμένην καταναλωτικὴν δύναμιν τῶν ἐργαζομένων. Ἀλλὰ ὑπάρχει ἡ κακὴ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων διὰ τῆς ἐξαγωγῆς αὐτῶν. Ἐνῷ εἴχομεν ἀνοδικὴν πορείαν μέχρι τινός, ἤδη ἔχομεν μίαν κάμψιν, ἡ ὁποία διαρκῶς συνεχίζεται. Πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ βλέπει ὅτι ὁδηγούμεθα εἰς τὸ βάραθρον καὶ μειοῦται τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα; Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀνώτατος κρατικὸς λειτουργός, ὁ ὁποῖος κατέχων ὑψηλὴν θέσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὡς Πρεσβευτής μας εἰς Κύπρον, ἐδήλωσεν, ὅτι αἱ συναλλαγαί μας μὲ ὡρισμένας χώρας ἔβλαψαν τὴν χώραν μας, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν δέχεται αὐτό, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε θέσιν πλέον εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμὸν ὁ ὑπάλληλος αὐτός. Τοῦτο πάντως ἀποδεικνύει τὸ χάος εἰς τὸ ὁποῖον κινεῖται ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις βασικῶς ἀπέτυχεν εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας καὶ τῆς βιομηχανίας καὶ διότι δὲν κατώρθωσε νὰ δημιουργήσῃ τὸ κατάλληλον ψυχολογικὸν κλῖμα διὰ νὰ προσελκύσῃ τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον. Διότι ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἔγιναν ἐπενδύσεις ἀπὸ ἰδιωτικὰ κεφάλαια κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς προσπαθείας διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν κατώρθωσε νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν λαόν, ὅτι ἡ προσπάθειά της διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν θὰ ὀφελήσῃ καὶ ὅτι ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Μόνον πρὸ μηνῶν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐξήγγειλεν, ὅτι ἡ ἐπιτυχία τοῦ πενταετοῦς προγράμματος ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τώρα μόνον ἐσκέφθη τὴν συμπαράστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Μήπως, ὅμως, ἔλαβε μέτρα κατάλληλα διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ; Κάθε ἄλλο. Ἔναυλος εἶναι ἀκόμη ἡ διακήρυξις τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτε συνεζητεῖτο ἡ σύμβασις περὶ ἀλουμινίου. Τότε εἴπαμε νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπήντησεν, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ τεχνικοὶ εἶναι ἀξιόλογοι κύριοι, ἀλλ’ ὅτι εἶναι ἕνας Σύλλογος ἀνευθύνων προσώπων. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην νὰ χρησιμοποιήσῃ τοὺς τεχνικοὺς τῆς χώρας διὰ τὴν προσπάθειαν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας. Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ πλήρους ἀπαλλαγῆς τῶν κερδῶν τῶν ξένων τεχνικῶν μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι θὰ διδάξουν τοὺς ἰδικούς μας τεχνικούς. Ἐὰν ἐζητεῖτο ἡ γνώμη τῶν τεχνικῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ εἶχον τὸν πρῶτον λόγον, τότε θὰ εἴχομεν ἀποφασιστικὴν βελτίωσιν. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς ἄλλους Ὀργανισμούς, τὰ Ἐμπορικὰ καὶ Βιομηχανικὰ Ἐπιμελητήρια καὶ τοὺς Συνεταιρισμούς. Πρὸ διετίας ἐψηφίσθη νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ ΑΤΕ θὰ ἀνελάμβανε τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τοὺς συνεταιρισμούς, δι’ ἱδρύσεως ἀγροτικῶν βιομηχανιῶν. Ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἔλαβε σάρκα καὶ ὀστᾶ καὶ ἀναμένομεν νὰ ἔλθουν οἱ Γερμανοὶ διὰ νὰ ἱδρύσουν βιομηχανίας διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ τὴν συνδρομὴν τῶν ὠργανωμένων τεχνικῶν ἐπιστημόνων, ἀναθέτει τὴν προσπάθειαν εἰς ἐπιστήμονας–ἐπιχειρηματίας καὶ εἰς ἐργολάβους. Ἐὰν διὰ τὰ ἔργα τῆς Ὁμονοίας, τῆς Βουλιαγμένης, τοῦ ξενοδοχείου Πάρνηθος, τοῦ Χίλτον καὶ ἄλλων ἐζητεῖτο ἡ γνώμη τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῶν Ἑλλήνων τεχνικῶν καὶ ἐπιστημόνων δὲν θὰ εἴχομεν αὐτὴν τὴν καταπληκτικὴν αὔξησιν τῶν δαπανῶν εἰς τοιαῦτα γνωστὰ ποσά. Ἀντὶ τούτου, ἔχομεν τὸ φαινόμενον νὰ ὑπάρχῃ τεχνικὸς ἄξιος ἐπιστήμων, ἀλλὰ ὑπάλληλος τοῦ Κράτους, ὁ ὁποῖος συγχρόνως εἶναι καὶ ἐπιχειρηματίας, συμβάλλεται μὲ τὸ Κράτος, καὶ παραμένων ὑπάλληλος μὲ 6.000 δραχμὰς μηνιαίως, εἰσπράττει ἀμοιβὰς μόνον δι’ ἓν ἔργον, μόνον ἀπὸ τὸ ξενοδοχεῖον Χίλτον 6 ἑκατ. ἀμοιβήν. Διατὶ μένει ὑπάλληλος, καὶ τὶ δύναται νὰ προσφέρῃ, ἀφοῦ τὸ ἐνδιαφέρον του εἶναι κυρίως τὸ τοῦ ἐπιχειρηματίου; Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις βγαίνει μόνη της. Ἐγὼ κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐπροτίμησεν, ἀντὶ νὰ ἔχῃ συμπαραστάτας τοὺς τεχνικοὺς καὶ τὸ Ἐπιμελητήριον, ἔχει ἕνα μόνον σύμβουλον–ἐπιχειρηματίαν.

§24Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, σοβαρῶς ὑποστηρίζετε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἢ οἱαδήποτε Κυβέρνησις, προκειμένου νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν κατασκευὴν ἑνὸς οἱουδήποτε ἔργου, θὰ πρέπει νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον διὰ νὰ ἐγκρίνῃ τὴν ἐνέργειαν αὐτήν; Ἐὰν πραγματικὰ ὑποστηρίζετε ἕνα τέτοιο πρᾶγμα, τότε θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τοῦτο εἶναι καταπληκτικόν, εἶναι παράλογον νὰ ὑποστηρίζητε, ὅτι διὰ τὰ τουριστικὰ ξενοδοχεῖα, δι’ ὅλα τὰ ἔργα νὰ ἀπευθύνεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον.

§25Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἀφαιρέσω ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, τὴν φράσιν «νὰ ἐγκρίνῃ», τὴν ὁποίαν ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅλα τὰ ἄλλα τὰ ὑποστηρίζω. Ἐγὼ εἶπον νὰ ζητήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν συμβουλὴν τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου.

§26Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Καὶ αὐτὸ ἀκόμη, κ. συνάδελφε, σοβαρῶς τὸ ὑποστηρίζετε;

§27Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θέλετε νὰ ἀκούσετε τὴν φωνὴν τῆς ἀντικειμενικότητος καὶ ἐπειδὴ ὁ λόγος περὶ Χίλτον, θὰ ἐπανέλθω. Συνεστήσατε μίαν Ἐπιτροπὴν ἀπὸ 4 στρατιωτικοὺς μηχανικοὺς καὶ τρεῖς μηχανικοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Οἱ στρατιωτικοὶ σᾶς εἶπον, ὅτι ἡ ἀξία τοῦ οἰκοπέδου εἶναι 8 λίρες κατὰ πῆχυν καὶ ἀπετέλουν τὴν πλειοψηφίαν. Σεῖς τὸ ἐπωλήσατε πρὸς 4 λίρες τὸν πῆχυν, ὅπως ὑπέδειξαν οἱ ὑπάλληλοι εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Βασιλειάδη, ὁ ὁποῖος προσέφερεν ὑπηρεσίαν ἐν τούτοις καὶ εἰς τὸ Χίλτον.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, παρακαλῶ νὰ ἐπανέλθητε εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, διότι δὲν ἔχομεν συζήτησιν ἀπόψε περὶ ξενοδοχείου Χίλτον.

§29Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔπρεπε νὰ μοῦ κάμετε αὐτὴν τὴν διακοπήν, διότι ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας καὶ θὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς αὐτό.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, βεβαίως θὰ πρέπει νὰ ἀναφερθῆτε εἰς τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα σεῖς νομίζετε, ὅτι ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι καὶ ἐγώ, ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατέχω τὴν ἕδραν καὶ διευθύνω τὴν συνεδρίασιν, δὲν εἶμαι διακοσμητικὸν πρόσωπον, ἀλλὰ εἶμαι ἐντεταλμένος νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμὸν καὶ νὰ διευκολύνω τὴν πρόοδον τῶν συζητήσεων.

§31Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Σύμφωνοι, κ. Πρόεδρε. Ἀνεφέρθην, κύριοι βουλευταί, ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ ἀκόμη εἰς τὸ θέμα τῶν Συνεταιρισμῶν. Ἐφρόντισε μήπως ἡ Κυβέρνησις νὰ συμβάλουν οἱ συνεταιρισμοὶ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, ἐνῷ ἀποτελοῦν ἕνα σημαντικὸν παράγοντα διὰ τὴν οἰκονομίαν μας; Τίποτε ἀπολύτως δὲν ἔκαμε πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ἀντιθέτως, μὲ τὰς ἐπεμβάσεις της εἰς τὴν διοίκησιν τῶν συνεταιρισμῶν, μὲ τὰς ἀπολύσεις συμβουλίων, μὲ τὴν προσπάθειαν νὰ τοὺς μεταβάλλετε εἰς κομματικὰ ὄργανα, ἀχρηστεύετε τὰς δημιουργικὰς ἱκανότητας τῶν συνεταιρισμῶν. Συνεπῶς, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῇ περὶ συμπαραστάσεως τοῦ λαοῦ διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας; Ἐγεννήθη, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα δημιουργίας βιομηχανίας φωσφορικῶν λιπασμάτων. Πολλὰ ἐλέχθησαν καὶ πολλὰ ἠκούσθησαν καὶ ἀκούονται περὶ τὴν ἵδρυσιν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς. Ἀλλὰ ἡ μόνη ὀρθὴ λύσις, ἡ ἀνάθεσις δηλαδὴ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς βιομηχανίας αὐτῆς ἀπὸ τὴν ὠργανωμένην τάξιν, ποὺ ἀμεσώτατα ἐνδιαφέρεται, δὲν μελετᾶται. Ἰδοὺ διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετωπίζει οὐδὲ εἰς τὴν στοιχειώδη βάσιν του τὸ θέμα τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, εἰς ποίους κεφαλαιούχους ἀπευθύνεται ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ νομοσχέδιον; Τὸ θέμα εἶναι χρησιμώτατον καὶ ἐπιθυμῶ νὰ προκαλέσω τὴν προσοχὴν τῶν κυρίων συναδέλφων, διότι συνδέεται μὲ αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασιν τῆς ὑπαρχούσης βιομηχανίας εἰς τὴν χώραν μας. Λέγει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι αἱ ἀπαλλαγαὶ δίδονται μόνον δι’ ἐπενδύσεις τοῦ ὕψους 150 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἢ ἄνω τῶν 5 ἑκατ. δολλαρίων, πλέον κεφαλαίων κινήσεως. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ποῖος Ἕλλην κεφαλαιοῦχος ἢ πόσοι διαθέτουν σήμερον 150 ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἵδρυσιν νέας βιομηχανίας; Εἶναι φανερόν, ὅτι διὰ τὸ μέγιστον μέρος τῶν Ἑλλήνων, εἶναι τοῦτο ἀδύνατον. Συνεπῶς, ἐὰν ὑπάρξῃ περίπτωσις ἐπενδύσεων αὐτοῦ τοῦ ὕψους, θὰ εἶναι ἐπενδύσεις ξένου κεφαλαίου καὶ πάντως ἐπενδύσεις δι’ ὀλίγας μόνον ἐπιχειρήσεις. Θὰ πρόκειται δηλαδὴ περὶ ἐπιχειρήσεων, ποὺ θὰ ἐκμεταλλευθοῦν βασικοὺς τομεῖς τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, τοῦ ἐθνικοῦ μας πλούτου. Αὐτὸν τὸν ἐθνικὸν πλοῦτον, λοιπόν, θὰ τὸν παραχωρήσωμεν εἰς ξένας ἐπιχειρήσεις μὲ σωρείαν ἀπαλλαγῶν καὶ εὐνοιῶν. Συνεπῶς, δὲν εἶναι γενικὸν μέτρον ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας καὶ ἑπομένως πρόκειται περὶ ἐπωνύμου μέτρου. Μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν καὶ τὸ εἶπα καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι ὡρισμέναι διατυπώσεις τοῦ νομοσχεδίου ἐπισημαίνουν τὸν προσωπικὸν χαρακτῆρα τοῦ νομοσχεδίου. Λέγει ἡ παράγραφος 8 τοῦ ἄρθρου 1: «...... (ἀναγινώσκει) .........». Ἀλλὰ ἡ διατύπωσις αὐτὴ δὲν εἶναι «Ἑλληνική».

§32Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Αὐτό, κ. συνάδελφοι, διωρθώθη μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§33Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἐπεσήμανα αὐτό, κ. Ὑπουργέ. Ἐγὼ δὲν ἐλέγχω τὴν πλημμέλειαν εἰς τοὺς συντάκτας τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ἡ ὑποψία μας εἶναι ἄλλη, εἶναι ἡ διατύπωσις.

§34Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἔννοια εἶναι ἡ αὐτὴ τῆς διατυπώσεως. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἠθέλησε νὰ τὸ ἀποσαφηνίσῃ περισσότερον, ἀλλὰ εἶναι δόκιμος καὶ ἡ χρησιμοποίησις τοῦ ἀορίστου ἐν προκειμένῳ.

§35Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ παράγραφος 8 τοῦ ἄρθρου 2, ὁμιλεῖ περὶ «ἐπιχειρήσεως», μιᾶς, δεδομένης.

§36Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀφοῦ ἀναγινώσκετε, μὴ ἀναγινώσκετε ἕνα τμῆμα μόνον τοῦ κειμένου, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, χωρὶς νὰ θέλετε μεταβάλλετε τὴν ἔννοιαν. Διότι τὸ ἄρθρον αὐτὸ λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἐπιχείρησις διὰ τὰ μηχανήματα καὶ ἐν γένει τὰ ὑλικὰ ἐγκαταστάσεως... (ἀναγινώσκει) ....». Πότε; Ὁσάκις ἡ ἐργασία γίνεται διὰ μηχανικῶν μέσων ἀνηκόντων εἰς αὐτὴν ἢ τοὺς ἐργολάβους της. Ὑπάρχει διαφορὰ ὅταν ἀναγνωσθῇ ὁλόκληρος ἡ παράγραφος. Διατὶ προσπαθεῖτε ἀναγινώσκων περικομμένα κείμενα νὰ δημιουργήσητε ἐσφαλμένας ἐντυπώσεις;

§37Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν ὁμιλῶ διὰ τὸ περιεχόμενον τῆς παραγράφου, ἀλλὰ διὰ τὴν διατύπωσιν. Τὸ ἄρθρον 3 ἀρχίζει ἐπίσης: «Ἡ ἐπιχείρησις ἐξαιρέσει περιπτώσεων κλπ.... (ἀναγινώσκει)....». Καὶ περαιτέρω: «Τὸ Δημόσιον δικαιοῦται νὰ παραχωρήσῃ εἰς τὴν ἐπιχείρησιν κλπ..... (ἀναγινώσκει) ........». Εἰς τὸ ἄρθρον 6 πάλιν ὁμιλεῖ περὶ παραχωρήσεων εἰς τὴν «ἐπιχείρησιν». Ὁμιλοῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ διατάξεις, ὄχι περὶ ἐπιχειρήσεων, ἀλλὰ περὶ «ἐπιχειρήσεως». Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ρίξῃ μιὰ ματιὰ εἰς τὸ Ν.Δ. 2.687, θὰ ἴδῃ, ὅτι ὁμιλεῖ περὶ ἐπιχειρήσεων. Ἤδη ἐπαναλαμβάνεται πεντάκις «ἐπιχείρησις». Κύριοι βουλευταί, τὸ εἶχα ἤδη ἐπισημάνει αὐτὸ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἀλλὰ ἔπειτα εἰς τὸ οἰκονομικὸν περιοδικὸν «Οἰκονομικὴ Πορεία» φίλα προσκείμενον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὑπάρχει περίεργον δημοσίευμα, ἐνισχῦον τὰς ἀνωτέρω ἐνδείξεις, ὅτι πρόκειται περὶ ὡρισμένης ἐπιχειρήσεως, ἣν ἀφορᾷ ὁ νόμος. Γράφεται λοιπὸν εἰς τὴν «Πορείαν»–Τεῦχος Μαρτίου 1961: «Παραλλήλως Ἄγγλο–Ἀμερικανικὸς ὅμιλος συμβεβλημένος μετὰ τοῦ Ἕλληνος ἐπιχειρηματίου κ. Θεοδωρακοπούλου ἐπροχώρησεν εἰς τὴν προσφορὰν αὐτὴν ὅπως ἀναλάβῃ τὴν δημιουργίαν ἑτέρας μονάδος—εἰς τὴν Χαλκίδα πιθανῶς—ἐτησίας δυναμικότητος 2.000 τόννων ἀκατεργάστου χάλυβος. Ὁ κ. Θεοδωρακόπουλος ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὡρισμένας παροχὰς καὶ ἐγγυήσεις ἀναλόγους πρὸς τὰς παρεχομένας εἰς τοὺς ἀναδόχους τοῦ ἐργοστασίου παραγωγῆς ἀλουμινίου. (Βλέπετε, ὅτι αὐτὴ ἡ κακὴ σύμβασις τοῦ ἀλουμινίου ἐδημιούργησεν ἕνα κακὸν προηγούμενον καὶ ἄνοιξε τὴν ὄρεξιν καὶ εἰς ἄλλους). Εἰς ἀπάντησιν ἡ Κυβέρνησις κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 17ην Μαρτίου 1961 σχέδιον νόμου, πλαίσιον, περὶ λήψεως γενικῶν μέτρων διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον κατηρτίσθη ἐξ ἀφορμῆς τῆς αἰτήσεως τοῦ κ. Θεοδωρακοπούλου, καὶ ἡ συνεργασία μετ’ αὐτοῦ εἶναι βασικῆς σημασίας κλπ.». Δὲν γνωρίζω πόσον ἡ πληροφορία εἶναι ἀληθὴς καὶ πόσον ὄχι. Ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ ἐνδείξεις τὰς ὁποίας ἀνέφερα, ὑπάρχει τὸ δημοσίευμα τὸ ὁποῖον εἶναι βαρύτατον διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἂν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀλήθειαν. Διότι ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται ἐδῶ νὰ φέρῃ ἕνα νομοθέτημα, ἀντὶ νὰ φέρῃ μίαν σύμβασιν ὑπὸ γενικὴν τοιαύτην μορφὴν διευκολύνουσα τὰς ἐπενδύσεις, διὰ νὰ καλύψῃ μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν, τὸ ὀλίσθημα, τὸ ἁμάρτημά της, εἶναι βαρύ. Καὶ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ βαρυτάτης κατηγορίας, ἐὰν δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀλήθειαν, ἔχει ὑποχρέωσιν ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις νὰ καθορίσῃ τὸ θέμα αὐτό, ἂν πράγματι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἔγινεν ἀπὸ τὸν κ. Θεοδωρακόπουλον διὰ νὰ ἱδρυθῇ ἡ βιομηχανία αὐτὴ ὅπως λέγει τὸ δημοσίευμα, ἢ ὅλα αὐτὰ εἶναι μῦθοι καὶ δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν πραγματικότητα.

§38Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸ κείμενον ἀπαντᾷ μόνον του εἰς ὅσα εἴπατε. Ὑπάρχει κείμενον μὲ διατάξεις σαφεῖς ἐκ τῶν ὁποίων δύναται πᾶς τις νὰ συναγάγῃ ἂν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ μίαν περίπτωσιν ἢ πᾶσαν περίπτωσιν εἰς τὴν ὁποίαν πληροῦνται αἱ προϋποθέσεις τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι τὸ κείμενον σαφέστατον.

§39Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶπον ἤδη, ὅτι τὸ γεγονός, ὅτι περιορίζετε τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς εἰς ἐπιχειρήσεις ποὺ θὰ πραγματοποιήσουν ἐπενδύσεις 150 ἑκατομμυρίων δραχμῶν μὲ ἐπὶ πλέον τὰ κεφάλαια κινήσεως, ἤδη αὐτὴ ἡ διάταξις ἔχει περιορίσει εἰς τὸ ἐλάχιστον τὰς ἐπιχειρήσεις ὑπὲρ τῶν ὁποίων παρέχονται αὐταὶ αἱ ἀπαλλαγαί. Συνεπῶς πρόκειται περὶ ὀλίγων, πάντως προκειμένου περὶ Ἑλληνικῶν καθαρῶς ἐπιχειρήσεων περὶ ἐλαχιστοτάτων ἢ καὶ προκειμένου περὶ τῶν ξένων, πάντως περὶ ὀλίγων ἐπιχειρήσεων, διότι ὀλίγαι εἶναι αἱ ἐπενδύσεις αὐτοῦ τοῦ ὕψους εἰς ἐπιχειρήσεις Ἑλληνικάς, ἐκτὸς τῶν περιπτώσεων αὐτῶν διὰ τὰ ἔργα ὑποδομῆς τῆς ἐκμεταλλεύσεως μεγάλων κλάδων τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου, μεγάλων κλάδων τῆς οἰκονομίας μας. Συνεπῶς, δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι περιωρισμένη ἡ ἔκτασις ἐφαρμογῆς αὐτοῦ τοῦ νομοθετήματος. Συνεπῶς, αὐτὸ δύναται κάλλιστα νὰ συνδεθῇ μὲ τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ τοῦ δημοσιεύματος. Ἐπισημαίνω ἀκόμη, ὅτι ἐνῷ παρέχει εἰς τὰς ἱδρυομένας αὐτὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς τὰς ἀπαλλαγάς, ἀγνοεῖ ἐντελῶς ἡ Κυβέρνησις τὶ θὰ συμβῇ μὲ τὰς ὑφισταμένας ἤδη ἀναλόγους ἐπιχειρήσεις. Τὶ θὰ γίνουν αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἤδη λειτουργοῦν ὑπὸ σημαντικῶς δυσμενεστάτους ὅρους, πῶς θὰ ἀνταγωνισθοῦν αὐτὰς τὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἱδρυθοῦν μὲ αὐτὰς τὰς ἀπαλλαγάς; Δείχνει καὶ αὐτό, ὅτι τὴν Κυβέρνησιν, δὲν τὴν ἀπασχολεῖ κἂν τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως τῆς οἰκονομίας, δὲν βλέπει κἂν τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα δημιουργεῖ διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, εἰδικῶς διὰ τὴν βιομηχανίαν καὶ εἰδικῶς τώρα ποὺ εἰσήλθομεν εἰς τὴν Ε.Κ.Α., εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν συμβάσεων μὲ τὸ Γερμανικὸν κεφάλαιον. Δὲν τὴν ἀπασχολεῖ κἂν τὸ θέμα, διότι ἄλλως, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ψηφίσῃ αὐτὰς τὰς διατάξεις, χωρὶς νὰ προβλέψῃ τὶ θὰ γίνουν αἱ ὑφιστάμεναι ἐπιχειρήσεις. Τὸ φωνάζουν οἱ ἐπιχειρηματίαι, μελετοῦν καὶ συζητοῦν τὸ θέμα τῆς συνενώσεως τῶν μικρῶν καὶ μεσαίων ἐπιχειρήσεων, αὐτὸ τὸ πρόβλημα, δὲν ἀπησχόλησε τὴν Κυβέρνησιν; Καὶ μέτρα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ διευκολύνῃ, τοὐλάχιστον, τὴν συνένωσιν αὐτῶν τῶν μεσαίων καὶ μικρῶν ἐπιχειρήσεων; Ἐὰν δὲν τὸ κάνῃ, σημαίνει, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν τύχην τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, ἐνδιαφέρεται μόνον διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ ὡρισμένας ἐπενδύσεις, διὰ νὰ πραγματοποιηθοῦν ὡρισμέναι κερδοφόροι ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ κλείσουν τὰς ὑφισταμένας Ἑλληνικὰς βιομηχανίας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ συναγωνισμὸς μὲ ὅρους ἐντελῶς ἀνίσους. Ἀλλὰ ἀκόμη περαιτέρω λέγει τὸ νομοσχέδιον, ἐὰν γίνῃ ἐπέκτασις τῶν ἀρχικῶν ἐπενδύσεων μέχρις ἀξίας 30%, καὶ διὰ τὰς ἐπεκτάσεις αὐτάς, θὰ ὑπάρχουν ἐπίσης αἱ ἀπαλλαγαί. Ἀλλὰ ποίας ἐπεκτάσεις, ἐπεκτάσεις μόνον διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις ποὺ ἱδρύονται δυνάμει τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἄν δηλαδὴ σήμερον μία Ἑλληνικὴ βιομηχανία ἀποφασίσῃ νὰ κάνῃ ἐπέκτασιν τῶν ἐγκαταστάσεών της, ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι εἰς τὸ ὕψος τῶν 45 ἑκατομμυρίων ποὺ εἶναι τὸ 30% τῶν 150 ἑκατομμυρίων, δὲν δικαιοῦται νὰ πάρῃ αὐτὰς τὰς ἀπαλλαγάς, διότι δὲν εἶναι ἐπιχείρησις ἱδρυθεῖσα δυνάμει τοῦ νόμου, ποὺ σημαίνει, ὅτι οὔτε βελτίωσιν κἄν τῶν ὑφισταμένων βιομηχανιῶν δὲν ἐπιτρέπει τὸ νομοσχέδιον. Καὶ ἐρωτᾶται: Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου; Νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται πολὺ σοφία. Εἶναι σαφές, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατευθύνει τὴν οἰκονομικήν της πολιτικὴν εἰς τὴν δημιουργίαν μονοπωλίων εἰς τὴν χώραν, μονοπωλίων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξαφανίζουν κυριολεκτικῶς πᾶσαν ὑφισταμένην ἐπιχείρησιν, πᾶσαν ὑφισταμένην βιομηχανίαν, καὶ θὰ καταστήσουν τοὺς ὅρους τῆς λειτουργίας τῶν ὑφισταμένων ἐπιχειρήσεων, τόσον ἐπαχθεῖς, ὥστε πράγματι νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ περίπτωσις συνεχίσεως τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν. Ὅταν τὸ 1959 συνεζητεῖτο ἕν ἀνάλογον νομοσχέδιον περὶ λήψεως φορολογικῶν μέτρων πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγικῶν ἐν τῇ χώρᾳ ἐπενδύσεων —δὲν ξέρω τὶ ἀπέδωσεν, ἦτο καὶ ἐκεῖνο φορολογικὸν κίνητρον— ὑπῆρξεν ἕνα σημείωμα τοῦ Συνδέσμου Ἑλλήνων Βιομηχάνων, εἰς τὸ ὁποῖον διετυποῦντο αἱ ἀπόψεις τοῦ Συνδέσμου Ἑλλήνων Βιομηχάνων, καὶ διεμαρτύροντο, διότι ἡ παροχὴ τῶν διευκολύνσεων αὐτῶν καὶ τῶν μέτρων αὐτῶν, δίδεται εἰς περιωρισμένον κύκλον ἐπιχειρήσεων. «Παραμένουν ἀκάλυπτοι— τονίζει τὸ σημείωμα— οἱ κατὰ τὴν τελευταίαν 5ετίαν πρόδρομοι τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως, ὅσοι δηλαδὴ παρὰ τὴν δυσμένειαν τῶν καιρῶν ὑπεβλήθησαν εἰς τὰς δαπάνας ἐκσυγχρονισμοῦ καὶ γενικῶς νέων ἐπενδύσεων..... (ἀναγινώσκει)......». Ἤδη, δηλαδή, ἀπὸ διετίας διαμαρτύρονται οἱ ἐγκυρότεροι ἐκπρόσωποι τῆς βιομηχανίας τῆς χώρας διὰ τοὺς ὅρους τῆς ἀνισότητος εἰς τὸν συναγωνισμὸν ποὺ δημιουργεῖται ἐκ τῆς παραχωρήσεως εἰς ὡρισμένους κύκλους βιομηχανίας καὶ ὄχι εἰς τὸ σύνολον τῆς βιομηχανίας. Ὅταν αὐτὸ συνέβη τότε, τὶ θὰ συμβῇ σήμερον, ὅπου θίγεται τὸ σύνολον τῶν Ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν; Τέλος, θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ παράσχῃ αὐτὰ τὰ πλεονεκτήματα διὰ τὴν προσέλκυσιν κεφαλαίων ἀπελπισθεῖσα ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε πολιτικήν της. Διατὶ ἀποκλείει τὴν Βουλήν; Τί εἶναι ἐκεῖνο ποὺ τὴν κάνει, προκειμένου περὶ τόσων σοβαρῶν ἐπιχειρήσεων τῶν 150 καὶ πλέον ἑκατομμυρίων δραχμῶν, νὰ θέλῃ νὰ ἀποκλείσῃ τὴν Βουλήν; Διατὶ δὲν θέλει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ περὶ τῶν ὅρων, τῶν τρόπων λειτουργίας καὶ τοῦ συμφέροντος ἢ μὴ τῆς Ἑλληνικῆς Οἰκονομίας διὰ τὴν ἵδρυσιν αὐτῶν τῶν μονοπωλίων; Λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ μέχρι τοῦδε πεῖρα... τὶ τὴν ἔκανε νὰ σκεφθῇ, ὅτι πρέπει νὰ ἀποκλείσῃ τὴν Βουλὴν ἀπὸ τοῦ νὰ ἔχῃ γνώμην ἐπὶ αὐτῶν τῶν παραχωρήσεων; Μήπως ἡ Κυβέρνησις ἀπέδειξε μέχρι σήμερον, ὅτι ἔκανε ἄριστον χειρισμὸν εἰς τὰ θέματα αὐτὰ ὅπως καὶ γενικώτερον εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων; Ὁμολογουμένως δὲν μᾶς ἔχει ἱκανοποιήσει ἀπὸ τὴν διαχείρισιν οἱουδήποτε σοβαροῦ ἐγχειρήματος ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἀποδόσεως, διότι παντοῦ ἀπέτυχεν. Διὰ τὰς περιπτώσεις ποὺ ἦλθον εἰς τὴν Βουλὴν, ὅπως εἶναι διάφοροι συμβάσεις, δὲν εἶναι δυνατὸν κανεὶς κρίνων ἀντικειμενικὰ νὰ καταλήξῃ εἰς τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἤσκησεν κωλυσιεργίαν ἢ ἠδίκησεν τὰς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως ἢ κακοπίστως προσεπάθησε νὰ ἐμποδίσῃ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκτελέσῃ τὸ πρόγραμμά της. Ὑπάρχουν πολλαὶ περιπτώσεις. Θὰ περιορισθῶ νὰ ἀναφέρω ὡρισμένας. Πρῶτον, τὴν περίπτωσιν τῆς Λαρύμνης. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀντετάχθη καὶ ἐπεσήμανε τοὺς κινδύνους, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐπροχώρησε καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ ἀποτύχῃ.

§40Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἡ Λάρυμνα θὰ προχωρήσῃ καλά, παρὰ τὰς εὐχάς σας.

§41Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Βουλὴ σᾶς ὑπέδειξεν τρόπον νὰ ἀποφύγετε τὴν καταστροφήν. Δὲν ἐκάματε τίποτε καὶ ἡ Λάρυμνα κατεστράφη. Εἶσθε, λοιπόν, ὑπὸ τὴν κατηγορίαν, ὅτι ἐθάψατε τὴν Λάρυμναν.

§42Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Δὲν ἐτάφη καὶ θὰ λειτουργήσῃ.

§43Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλη περίπτωσις εἶναι ἡ σύμβασις τῶν διϋλιστηρίων. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔκαμε ἀγῶνα καὶ ὑπέδειξεν ὡρισμένας διορθώσεις, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐπροχώρησε καὶ ἐφθάσαμεν σήμερον νὰ ἔχωμεν τὰ πετρελαιοειδῆ ἀκριβότερα ἀπὸ ὅ,τι θὰ τὸ ἐπρομηθευόμεθα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, καὶ χειρότερα εἰς ποιότητα, ὥστε νὰ θησαυρίζῃ ὁ Νιάρχος καὶ νὰ μὴ πληρώνῃ φόρους. Ποῦ εἶναι ἡ πολιτική σας διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου; Δὲν κατωρθώσατε οὐδὲ κἂν φθηνότερα προϊόντα νὰ προσφέρετε εἰς τὸν τόπον ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν.

§44Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Καὶ χειροτέρας ποιότητος.

§45Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Εἶναι ἀναληθέστατον αὐτό. Τὰ προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου εἶναι ἐξαιρέτου ποιότητος.

§46Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν συνεχεία ὑπεγράφη ἡ σύμβασις διὰ τὴν Πτολεμαΐδα. Ἀρχικῶς παρεχωρήθη εἰς τὸν Μποδοσάκην καὶ ἐχρεωκόπησε. Ἐν συνεχεία παρεχωρήθη εἰς τὴν Δ.Ε.Η., ἡ ὁποία ἐξηγόρασε καὶ τὰ μηχανήματα μὲ ἄγνωστον τὴν ἀληθῆ ἀξίαν των. Τὶ γίνεται ἡ Πτολεμαΐς; Ἀξιοποιήθη; Ὄχι. Ἐχρεωκόπησεν. Εἰς τὶ ἔγκειται ἡ εὐθύνη τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐὰν σεῖς ἀπετύχατε. Προχθὲς ἐγράφη εἰς τὸν τύπον, ὅτι κατέρρευσαν τὰ φράγματα τῆς Πτολεμαΐδος.

§47Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ποῖα φράγματα κατέρρευσαν;

§48Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐστείλατε Ἐπιτροπὴν νὰ ἐρευνήσῃ τὶ συνέβη μὲ τὰ φράγματα τῆς Πτολεμαΐδος;

§49Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἴπατε, ὅτι κατέρρευσαν φράγματα. Ποῖα φράγματα κατέρρευσαν;

§50Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν πάω ἐκεῖ θὰ σᾶς εἴπω. Παριστάνετε, ὅτι δὲν ἠξεύρετε τίποτε. Ἀφήσατε τὰς λέξεις καὶ τὰς φράσεις. Δὲν ὑπάρχει θέμα Πτολεμαΐδος αὐτὴν τὴν στιγμήν; Ἀφήσατε ἐὰν εἶπον φράγματα ἢ ὄχι. Ὑπάρχει κακοτεχνία εἰς τὴν Πτολεμαΐδα.

§51Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Ἡλιόπουλε, εἴπατε, ὅτι κατέρρευσαν τὰ φράγματα, ἢ δὲν εἴπατε; Ἐὰν εἴπατε, ὅτι κατέρρευσαν τὰ φράγματα, δὲν εἴπατε τὴν ἀλήθειαν, διότι ἁπλούστατα, δὲν ὑπάρχουν φράγματα διὰ νὰ καταρρεύσουν. Ἐὰν θέλετε νὰ εἴπητε τίποτε ἄλλο, νὰ τὸ εἴπητε.

§52Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶχα κάμει λάθος, δὲν γκρεμίστηκαν ὅλα, γκρεμίστηκαν τὰ μισά. Πάντως ἐπαρκῶς μᾶς ἐρωτήσατε.

§53Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Οὔτε τὰ μισὰ ὑπάρχουν, οὔτε τὸ ἓν τέταρτον. Δὲν ὑπάρχουν φράγματα. Ἔρευνα γίνεται, κ. Ἠλιόπουλε.......

§54Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ ἀποφύγετε τὴν εὐθύνην τὴν ὁποίαν ἔχετε. Εἶσθε κατηγορούμενος, δι’ ὅλας τὰς δημοσίας ἐπιχειρήσεις.

§55Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Πάντοτε, κ. Ἠλιόπουλε, ἀναλαμβάνω τὰς εὐθύνας μου καὶ εἶμαι ὑπερήφανος, διότι μετέχω Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐπετέλεσεν ὅσα ἔργα ἐπετέλεσεν ἡ Κυβέρνησις αὐτή. Τὸ γνωρίζετε αὐτό. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ ἐσφαλμένας καὶ ἀνακριβεῖς πληροφορίας νὰ προσπαθῆτε νὰ στηρίξητε κατηγορίαν. Μεριμνήσατε πρῶτον νὰ πληροφορηθῆτε τὶ γίνεται.

§56Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα ποὺ θὰ λογοδοτήσητε, διότι ἐχρεωκοπήσατε τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν.

§57Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Φροντίσατε, πρῶτον, νὰ μάθετε τὶ ἀκριβῶς γίνεται.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι δύνασθε νὰ συζητῆτε ἠρεμώτερον.

§59Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα ποὺ λέγετε, περὶ λογοδοσίας κλπ., σᾶς βεβαιῶ, ὅτι 10 φορὰς μέχρι σήμερον, ὅπου ὑπῆρξα ὑποψήφιος καὶ ἐξελέγην βουλευτὴς ἀπὸ τοὺς συμπολίτας μου, εὐτυχεστέρα στιγμὴ τῆς ζωῆς μου ὑπῆρξεν ἡ ἡμέρα τῆς λογοδοσίας μου πρὸς τὸν λαόν, ὄχι πρὸς ὑμᾶς.

§60Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πολλαὶ εὐτυχεῖς ἡμέραι ὑπῆρξαν διὰ τὴν ζωήν σας. Θὰ ἔλθῃ, ὅμως, ἡ ὥρα ὅπου θὰ ἴδωμεν αὐτὰς τὰς εὐτυχεῖς ἡμέρας. Ἐψηφίσθη ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἡ σύμβασις διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐργοστασίου ζακχάρεως. Καὶ σεῖς προέβητε εἰς παραχωρήσεις. Καὶ πέραν τῶν προσφορῶν τῶν ἀναδόχων. Αἱ πληροφορίαι μας εἶναι, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ λειτουργήσῃ τὸ ἐργοστάσιον τὴν 1ην Αὐγούστου. Καὶ καταπίπτει καὶ τὸ μόνον ἐπιχείρημα τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀνάθεσιν τοῦ ἐργοστασίου εἰς τὸν Γερμανικὸν οἶκον. Ἔχομεν τέλος καὶ τὴν περιβόητον ἐκείνην σύμβασιν τοῦ ἀλουμινίου, μὲ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς ἐξεπούλησε τὸ βασικώτερον προϊὸν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας εἰς ὡρισμένους ξένους. Ἐγράφη εἰς τὸν τύπον, ὅτι ὁ κ. Νιάρχος πρόκειται νὰ πωλήσῃ τὸ μερίδιόν του ἐξ 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ὁπότε ὁλόκληρος ἡ ἐπιχείρησις θὰ περιέλθῃ εἰς τὸν Πεσινέ. Ἐπρόκειτο, πράγματι περὶ σκανδαλώδους συμβάσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαχείρισις τῶν θεμάτων τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, τὴν ὁποίαν ἤσκησε μέχρι τοῦδε ἡ Κυβέρνησις. Δὲν θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ παρακολουθῇ ἡ Βουλὴ τὰ θέματα τὰ συνδεόμενα μὲ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει, ὅτι δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς συμβάσεις ἠσκήθη κριτική, καταλήγομεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει νὰ ἀποφύγῃ τὴν κριτικήν, νὰ ἀποφύγῃ τὸν ἔλεγχον. Δὲν θέλει τὸν ἔλεγχον ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἀπὸ τὸν τύπον, ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην. Καὶ φθάνομεν κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν εἰς τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δηλαδὴ ἐψηφίσθη ὑπὸ τοῦ λαοῦ, ὅτι ἐψηφίσθη, δηλαδή, ὑπὸ ψηφοφόρων, οἱ ὁποῖοι ἀγνοοῦν τὰ πάντα. Ὑπὸ ψηφοφόρων, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νὰ ψηφίζουν τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην, ὡς καλῶς κατευθύνοντα τὸ σκάφος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Ἀποτελεῖ καθῆκον τοῦ Σώματος νὰ μὴ δεχθῇ νὰ παραιτηθῇ τῶν δικαιωμάτων του ὅπως ἀσκῇ ἔλεγχον, ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ὁ ἀνώνυμος ἐπιχειρηματίας, οἱ ἐπιστήμονες, ἡ τεχνικὴ καὶ ἐπιστημονικὴ συλλογικὴ ὀργάνωσις τῶν παραγωγικῶν τάξεων, οἱ ὁποῖοι καλοῦνται νὰ συμμετάσχουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἀποτελέσει τὴν βάσιν τῆς ὅλης προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως. Ἀντὶ αὐτῶν, ἡ Κυβέρνησις ἐπέλεξε τὸν ἐργολάβον. Καὶ πέραν αὐτοῦ καθιέρωσεν ὡς κανόνα μίαν μυστικοπάθειαν, τὴν ὁποίαν τώρα θέλει νὰ ἐπισημοποιήσῃ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα ὁδηγεῖ εὐθέως εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς πολιτικῆς τῶν μονοπωλίων καὶ τὴν παράδοσιν τῆς χώρας εἰς τοὺς ξένους κεφαλαιούχους. Δὲν γνωρίζομεν τὸ περιεχόμενον τῆς συμβάσεως μὲ τὴν Κ.Ε.Α. καὶ τοὺς Γερμανούς. Ἀλλὰ δυνάμεθα νὰ συμπεράνωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ παραχωρήσῃ τὸ σύνολον τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας εἰς τὸ Γερμανικὸν κεφάλαιον. Ἡ Βουλὴ δὲν δικαιοῦται νὰ ἀπεμπολήσῃ τὰς εὐθύνας της καὶ τὰ δικαιώματά της. Πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς παρισταμένους Ὑπουργοὺς της, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω: Εὑρισκομένη πρὸ τῶν δυσμῶν τοῦ βίου της ἡ Κυβέρνησις, δύναται νὰ προσφέρῃ μίαν μόνον ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον. Νὰ παύσῃ τὴν ἐκχώρησιν τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου πρὸς οἱονδήποτε. Τοῦτο ἔπραττε μέχρι σήμερον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ξένων συμφερόντων. Θὰ ἦτο ἄηθες εἰς τὰς δυσμὰς τοῦ βίου της ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητῇ ἐξουσιοδότησιν, οὕτως ὥστε νὰ δύναται νὰ προβῇ εἰς νέας παραχωρήσεις ἀνεξελέγκτως καὶ νὰ ὁδηγήσῃ τοὺς ξένους κεφαλαιούχους εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἂς ἀφίσῃ τὰ πράγματα, ἐκεῖ ποὺ τὰ ὡδήγησε ἡ πολιτική της. Ὑπὸ αὐτὰς τὰς σκέψεις θὰ καταψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον.

§61Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἔπρεπε ὁ συνάδελφος κ. Ἠλιόπουλος νὰ κουρασθῇ τόσον πολὺ διὰ νὰ ἐπικρίνῃ τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ἠδύνατο νὰ μᾶς εἴπῃ μὲ δύο λέξεις, ὅτι ἡ κοσμοθεωρία του εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ τὴν λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ μὲ αὐτὸ θὰ ἐτακτοποίει καὶ ἑαυτὸν καὶ θὰ ἔλεγε καὶ τὴν ἀλήθειαν. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ἔχομεν σύστημα ἐλευθέρας δημοκρατικῆς οἰκονομίας, παρίσταται ἀπολύτως ἡ ἀνάγκη τῆς ἐνθαρρύνσεως τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Καὶ ἓν ἀπὸ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔχει ἤδη λάβει καὶ ποὺ λαμβάνει καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα προβλέπονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Δὲν εἶναι ἄλλως τε τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἰσηγήθη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Βουλὴν περὶ λήψεως μέτρων ἐνθαρρύνσεως τῆς ἐθνικῆς βιομηχανίας. Ἐθεώρησε κατάλληλον τὴν περίστασιν, ὁ κ. Ἠλιόπουλος, διὰ νὰ κάμῃ μίαν βραχεῖαν καὶ ἐπιπολαίαν κριτικὴν τῶν μεγάλων ἔργων τῆς Πτολεμαΐδος, τοῦ Διϋλιστηρίου, τοῦ Ἀζώτου, τῆς Ζακχάρεως καὶ τοῦ Ἀλουμινίου. Τὰ θέματα τῶν βιομηχανιῶν αὐτῶν συνεζητήθησαν, ὅταν ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς αἱ σχετικαὶ συμβάσεις. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι ἢ δὲν εἶναι γεγονός, ὅτι σήμερον εἰς τὴν Πτολεμαΐδα ὑπάρχει ἐκμετάλλευσις τοῦ λιγνίτου; Ἐὰν αἱ ἐγκαταστάσεις αἱ μηχανολογικαὶ τῆς Πτολεμαΐδος δὲν εἶναι ὅλαι ἀπολύτως ἐν τάξει, ἐὰν ὁ προμηθευτὴς τῶν μηχανημάτων αὐτῶν δὲν ἀνταπεκρίθη εἰς τὰς ἐκ τῆς συμβάσεως ὑποχρεώσεις του, θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ καταβάλῃ ἀποζημίωσιν. Δὲν ἔχουν παραληφθῇ αἱ ἐγκαταστάσεις τῆς Πτολεμαΐδος καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκ τῶν τριῶν τμημάτων τὸ μὲν σεμικίοκ δὲν λειτουργεῖ. Ὑπάρχει ἡ ἀδυναμία διὰ τοὺς λιγνιτοπλίνθους, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς Σ.Ε.Κ. Χρησιμοποιοῦνται, ὅμως, εἰς εὐρεῖαν κλίμακα διὰ τὴν οἰκιακὴν χρῆσιν. Ὅλον, ὅμως, τὸ ἄλλο τμῆμα, ἡ ἐξόρυξις τοῦ λιγνίτου, λειτουργεῖ ἀποδοτικώτατα. Διὰ τὸ Διϋλιστήριον ἐλέχθη, ὅτι δὲν εἶναι καλῆς ποιότητος τὰ προϊόντα του καὶ ὅτι αἱ τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας πωλοῦνται τὰ προϊόντα εἶναι ὑψηλότεραι ἀπ’ ὅπου δήποτε ἀλλοῦ τοῦ κόσμου. Εἶναι ἀνακριβὲς τοῦτο. Καὶ ἡ ποιότης τῶν προϊόντων τοῦ Διϋλιστηρίου εἶναι ἀπολύτως ἐφάμιλλος πρὸς τὰ Εὐρωπαϊκὰ προϊόντα καὶ γενικώτερον, ἐπίσης, δὲ καὶ αἱ τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας πωλοῦνται τὰ προϊόντα τοῦ Διϋλιστηρίου ἀπὸ τὸ Διϋλιστήριον, εἶναι αἱ διεθνεῖς τοιαῦται. Ἐὰν λόγῳ φόρων καταναλώσεως πωλοῦνται τὰ προϊόντα εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀκριβότερα ἀπὸ ὅ,τι εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἢ τὴν Γαλλίαν, αὐτὸ εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις. Τί θὰ ἔχῃ νὰ εἴπῃ διὰ τὸ ἐργοστάσιον τοῦ ἀζώτου, δὲν ἀντελήφθην. Κατασκευάζεται ἕνα ἐργοστάσιον ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα τοῦ εἴδους ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ κατασκευάζεται εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ πρόκειται νὰ ἐκμεταλλευθῇ καὶ αὐτὸ λιγνίτην τῆς Πτολεμαΐδος. Ἐπίσης, καὶ τὰ τρία ἐργοστάσια ζακχάρεως κατασκευάζονται. Τὸ ἕνα τὸ κατασκευάζουν οἱ Γερμανοί, τὸ ἄλλο οἱ Ἰταλοὶ καὶ τὸ ἄλλο οἱ Πολωνοί. Εἶχον εἴπει τότε, ὅταν εἶχε τεθῆ ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς πρὸς κύρωσιν ἡ σύμβασις διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ πρώτου ἐργοστασίου ζακχάρεως, ὅτι ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ ἀναθέσῃ τὸ δεύτερον εἰς τοὺς Ἰταλοὺς καὶ τὸ τρίτον εἰς τοὺς Πολωνούς, ἀλλὰ δὲν ἀνελάμβανεν αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν, διότι ἤθελε νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν διαπραγματευτικήν της δύναμιν. Εἶναι γνωστὸν ποῦ τὰ διέθεσεν αὐτὰ τὰ ἐργοστάσια καὶ εἰς τίνος τὴν διαχείρισιν τὰ ἀνέθεσε. Διὰ τὸ ἀλουμίνιον, τὸ πρᾶγμα, νομίζω, ἐξηντλήθη κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἐντὸς ὀλίγου χρόνου ὑποθέτω, ὅτι θὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις εἰς θέσιν νὰ παράσχῃ πληροφορίας πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὴν κοινὴν γνώμην, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι αἱ προβλέψεις τὰς ὁποίας εἶχε τότε ἡ Κυβέρνησις ἦσαν συντηρητικώτεραι τοῦ δέοντος καὶ ὅτι τὰ ἀποτελέσματα θὰ εἶναι ἀκόμη ἐπωφελέστερα ἀπ’ ὅ,τι τότε ἡ Κυβέρνησις προέβλεπεν. Ὑπενθυμίζω ἕνα πρᾶγμα, σχετικῶς μὲ τὸ ἀλουμίνιον, τὸ ὁποῖον εἶναι χαρακτηριστικόν. Ὑπενθυμίζω, ὅτι διὰ τὴν παραγωγὴν ἑνὸς τόννου ἀλουμινίου χρειάζονται 4 τόννοι βωξίτου. Ἀντὶ νὰ ἐξάγωμεν 4 τόννους βωξίτου ἀξίας 20 δολλαρίων, ὅταν θὰ ἔχῃ ὁλοκληρωθῇ τὸ ἐργοστάσιον, θὰ ἐξάγωμεν ἕνα τόννον ἀλουμινίου ἀξίας 500 δολλαρίων. Αὐτὸ καὶ μόνον δίδει μίαν ἁδρὰν εἰκόνα τῆς ὠφελείας τῆς οἰκονομίας. Ἀλλὰ ἐπανῆλθεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, παρ’ ὅλον, ὅτι ἐπέστησα τὴν προσοχήν του, εἰς τὸ θέμα τοῦτο ὅτι ὁ νόμος δὲν παρέχει ἐξουσιοδότησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀνέγνωσα προηγουμένως τὰς διατάξεις ἐκ τῶν ὁποίων σαφῶς προκύπτει, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐξουσιοδότησις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι θεσπίζονται κανόνες οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν διὰ πᾶσαν περίπτωσιν ἐμπίπτουσαν εἰς τὰς προϋποθέσεις ποὺ θέτει ὁ νόμος. Καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐκταθῶ περισσότερον ἐπ’ αὐτοῦ. Ἤθελεν, ὅμως, ὁ κ. Ἡλιόπουλος, διὰ νὰ συναγάγῃ αὐτὰ τὰ συμπεράσματα καὶ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀναφέρῃ ὅσα ἀνακριβῆ ἀνέφερεν, ἤθελε νὰ ἔχῃ ὡς προϋπόθεσιν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς χορηγεῖ ἐξουσιοδότησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἐὰν θεωρῇ προτιμότερον ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ἀντὶ τῆς διαπιστώσεως τῆς ὑπάρξεως τῶν προϋποθέσεων τοῦ νόμου ὑπὸ τῶν τριῶν Ὑπουργῶν, νὰ ὑπάρχῃ ἡ διαπίστωσις ἑνὸς ἑκάστου διοικητικοῦ ὀργάνου, τότε ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὶ ἀντιλήψεις ἔχει περὶ ὀργανώσεως τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ ἔγινε λόγος καὶ περὶ τῆς ἀνάγκης νὰ συμβουλεύεται ἡ Κυβέρνησις τὰς ὡργανωμένας ὁμάδας τῆς Κοινωνίας. Ἡ Κυβέρνησις τὸ πράττει αὐτὸ κατὰ σύστημα. Εἰς πᾶσαν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν αʹ ἢ βʹ κοινωνικὴν ὁμάδα, ἡ Κυβέρνησις πάντοτε συμβουλεύεται καὶ τὴν ἐνδιαφερομένην ὁμάδα. Ἄλλο, ὅμως, αὐτό, καὶ ἄλλο νὰ ἀντικατασταθῇ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος, κατὰ τὸν νόμον, εἶναι ὑπεύθυνος σύμβουλος τῆς Κυβερνήσεως, μὲ σύμβουλον, ὁ ὁποῖος ἐκ τῆς νομοθεσίας εἶναι ἀνεύθυνος. Δηλαδὴ δὲν εἶναι ὑπεύθυνος. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι ὑπεύθυνος, διότι ὅταν ἔγινε λόγος περὶ Τ.Ε.Ε. παρεξηγήθη μία λέξις, ἡ λέξις «ἀνεύθυνον». Ἡ λέξις «ἀνεύθυνον», σημαίνει καὶ κἄτι ἄλλο. Ἐνῷ εἰς τὴν σκέψιν μου, ὅπως καὶ τότε ἀπεσαφήνισα, ὅταν εἶπον, ὅτι τὸ Τ.Ε.Ε. εἶναι ἀνεύθυνον, ἐννοοῦσα, ὅτι δὲν ἔχει ὑπεύθυνον θέσιν. Εἶναι ἀκατανόητον νὰ θέλωμεν νὰ ὑποκαταστήσωμεν ὑπεύθυνον ὄργανον τοῦ Κράτους δι’ ὀργάνου ἄλλου ἀξιοπροσέκτου καὶ ἀξίου πάσης τιμῆς, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι κατὰ τὸν νόμον ὑπεύθυνον. Ἐν τέλει, ἐτόνισεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ μὴ παραιτηθῇ τῶν δικαιωμάτων της. Ἀλλὰ τίνων δικαιωμάτων τὴν παραίτησιν προτείνει τὸ νομοσχέδιον αὐτό; Κανενὸς δικαιώματος δὲν πρόκειται νὰ παραιτηθῇ ἡ Βουλὴ καὶ διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν χορηγεῖ ἐξουσιοδότησιν. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ ὑπάρξῃ οἰκονομικὴ πρόοδος, πρέπει νὰ ὑπάρχουν συνεχῶς αἱ πλέον σύγχρονοι καὶ ὁλονὲν περισσότεροι παραγωγικαὶ ἐπενδύσεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ πρόοδος ἐὰν δὲν ὑπάρχουν ἐπενδύσεις καὶ διὰ νὰ ὑπάρξουν τοιαῦται μὲ τὸ σύστημα τὸ οἰκονομικόν, τὸ ὁποῖον ἔχομεν, εἶναι ἀπαραίτητον νὰ κινηθῇ καὶ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία. Τονίζω, ὅτι πρέπει νὰ κινηθῇ καὶ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία. Καὶ διὰ νὰ κινηθῇ καὶ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία ἡ μέχρι σήμερον πεῖρα μᾶς ἤγαγε εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὰ μέτρα τὰ γενικὰ ποὺ προτείνονται εἶναι κατὰ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως ἀπαραίτητα. Κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ὁπότε θὰ ἔχῃ λήξει τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς, ἐλπίζω, ὅτι καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις τῆς Ε. Δ.Α., θὰ θελήσῃ νὰ συνεργασθῇ εἰς τὴν ὅσον εἶναι δυνατὸν καλλιτέραν διαμόρφωσιν τῶν καθ’ ἕκαστα διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐφ’ ὅσον θὰ προχωρῇ ἡ συζήτησις καὶ ἰδία ὅταν θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ πεισθοῦν ὅλοι περὶ τῆς ὠφελιμότητος τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα προτείνει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας, ἔχει τὸν λόγον.

§63Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν πρότασιν. Θὰ ἠμποροῦσεν, ἐνδεχομένως, ἐὰν συμφωνούσαμεν, νὰ γίνῃ δεκτὸν ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν. Ἐὰν δέ συνάδελφοι ἐπεθύμουν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, νὰ πράξουν τοῦτο κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ πρώτου ἄρθρου, τὸ κείμενον τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν συμφωνῇ ἡ Βουλή, νὰ προχωρήσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὅπως προτείνει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ;

§65Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς προτάσεως ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου εἶπεν, ὅτι νὰ ὁμιλήσουν μόνον οἱ δύο εἰσηγηταὶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις. Δὲν ἔκαμε πρότασιν νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου. Ἡμεῖς ἔχομεν τὰς ἀντιρρήσεις μας, τὰς ὁποίας καὶ θέλομεν νὰ ἀναπτύξωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ προτείνω τὴν ἑξῆς συμβιβαστικὴν λύσιν. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς 3 ἀγορηταὶ μέχρι τῆς στιγμῆς. Νὰ ἐγγραφοῦν καὶ ὅσοι θέλουν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, νὰ κάμωμεν δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1 νὰ ὁμιλήσουν ἐν ἐκτάσει ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, δεδομένου, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι μία λύσις ὀρθὴ ἡ ὁποία διευκολύνει τὰ πράγματα.

§67Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν πρότασιν αὐτήν, διότι ἔχομεν τὰς ἀντιρρήσεις μας, τὰς ὁποίας καὶ θὰ ἀναπτύξωμεν. Ἐὰν τοὐλάχιστον ὑπῆρχον αἱ συμφωνίαι, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητήσωμεν τὴν πρότασίν σας.

§68Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Νομίζω, κ. Ἡλιόπουλε, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν συμφωνιῶν σᾶς ἀπήντησα. Θὰ παρεκάλουν συνεπῶς νὰ ἄρετε τὰς ἀντιρρήσεις σας καὶ νὰ δεχθῶμεν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον, ὅσοι δὲ ἐπιθυμοῦν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, νὰ ὁμιλήσουν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1, τὸ ὁποῖον ὡς εἶπον, εἶναι καὶ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου.

§69Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν τὰς ἀντιρρήσεις μας ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ συνεπῶς, πρέπει νὰ ὁμιλήσωμεν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον ἐπιμένουν ἐπὶ τῆς μὴ ἀποδοχῆς τῆς προτάσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συνεχίσω τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ὁρίστε, κ. Γυιόκα.

§71Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εὑρισκόμεθα εἰς τὸ δεύτερον ἔτος τῆς ἐκτελέσεως τοῦ 5ετοῦς προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ὡς εἶναι γνωστὸν τοῦτο προβλέπει δαπάνην 103.000.000.000 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν πλείστων ὅσων ἔργων βιομηχανικῆς καὶ γεωργικῆς ἀναπτύξεως. Ἐκ τούτων ποσοστὸν 70% θὰ καλυφθῇ ὑπὸ τῆς ἰδιωτικῆς οἰκονομίας καὶ τὸ ὑπόλοιπον 30% θὰ ἀναλαμβάνουν αἱ δημόσιαι ἐπενδύσεις. Διὰ τὴν ἐνθάρρυνσιν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ἔπρεπε νὰ δημιουργηθοῦν κίνητρα, ὥστε νὰ ἔχῃ συμφέρον νὰ διαθέσῃ κεφάλαια διὰ τὴν ἵδρυσιν ὡρισμένων ἐπιχειρήσεων. Τὸ νομοθετικὸν διάταγμα 2687)53 παρέσχε ἐγγυήσεις διὰ τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κεφάλαια, ἐν συνεχείᾳ δὲ παρεσχέθησαν δι’ ἄλλων νόμων καὶ ἄλλα πλεονεκτήματα οἰκονομικὰ καὶ φορολογικὰ πρὸς δραστηριοποίησιν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Φαίνεται, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα δὲν ἀπέδωσαν τοὺς ἀναμενομένους καρπούς, καὶ ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις εἰσάγει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ἀποβλέπει εἰς τὴν εἰσροὴν ἔτι περισσοτέρων κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τὴν ἐνθάρρυνσιν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας νὰ ἀναλάβῃ τοὺς κινδύνους διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ὀρθῶς, λοιπόν, θεσπίζονται διὰ τοῦ νόμου αἱ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ καὶ αἱ ἀπαλλαγαὶ ἐκ κοινωνικῶν εἰσφορῶν, διότι ἄνευ αὐτῶν καὶ τῆς σταθερότητος τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κινηθῇ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία. Δὲν εὐσταθεῖ τὸ λεχθέν, ὅτι παρέχεται εἰδικὴ ἐξουσιοδότησις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν σύναψιν συμβάσεων, ἀλλὰ μόνον τίθενται αἱ προϋποθέσεις, βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἐπιτρέπῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν εἰσαγωγὴν κεφαλαίων, ὑπὸ τοὺς ὅρους τοῦ θεσπιζομένου διὰ τοῦ νομοσχεδίου εὐνοϊκοῦ καθεστῶτος, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἀναγκαία εἰς ἑκάστην περίπτωσιν ἡ σύναψις εἰδικῆς συμβάσεως. Τὰ παρεχόμενα πλεονεκτήματα δὲν θεσπίζονται διὰ πρώτην φοράν, διότι πολλάκις ἐψήφισε παρομοίας διατάξεις ἡ Βουλή, ἤδη δὲ καθίστανται ἔτι μᾶλλον ἀναγκαῖαι, δοθέντος, ὅτι μετὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν καθορίζεται χρονικὴ διάρκεια, πέραν τῆς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ περαιτέρω δασμολογικὴ προστασία τῆς βιομηχανίας μας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ εἰδικῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἀλλὰ περὶ πλαισίου νόμου, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ δύναται νὰ κινῆται ἡ Κυβέρνησις.

§72Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν πρόκειται περὶ πλαισίου νόμου, οὔτε παρέχεται ἡ εὐχέρεια ἐντὸς τοῦ πλαισίου αὐτοῦ νὰ κινῆται ἡ Κυβέρνησις. Αἱ διατάξεις εἶναι σαφεῖς καὶ ἰσχύουν γενικῶς. Εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις νὰ ἐκδώσῃ τὴν διοικητικὴν πρᾶξιν περὶ διαπιστώσεώς των.

§73Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Σύμφωνοι εἴμεθα, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ ἔκαμα αὐτὴν τὴν διαστολήν, διὰ νὰ ἀντικρούσω τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι πρόκειται περὶ ἐξουσιοδοτήσεως. Βεβαίως, προκύπτει σαφῶς ἐκ τῶν διατάξεων, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε. Τὸ δεύτερον μέρος τοῦ νομοσχεδίου περιέχει γενικὰς διατάξεις διὰ τῶν ὁποίων, ἐπίσης, διευκολύνεται ἡ εἰσροὴ ξένων κεφαλαίων. Εἰδικώτερον διὰ τοῦ ἄρθρου 7 δίδεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν νὰ εἰσάγῃ ἀτελῶς πρώτας ὕλας, ὥστε τὰ προϊόντα νὰ ἔχουν χαμηλότερον κόστος. Διὰ τοῦ ἄρθρου 8 παρέχονται, ἐπίσης, ἀτέλειαι καὶ ἀπαλλαγαὶ εἰς ἀλλοδαπὰς ἐπιχειρήσεις, τίθεται, ὅμως, ὁ ὅρος, ὅτι τὸ προσωπικὸν ποὺ θὰ χρησιμοποιηθῇ κατὰ τὰ ⅘ θὰ εἶναι Ἑλληνικόν. Καὶ τὸ ὀλιγώτερον, τὸ ὁποῖον ἔχομεν νὰ προσφέρωμεν, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἡ ἀτέλεια αὐτὴ διὰ τὴν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐγκατάστασιν τῶν οἴκων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι διττῶς θὰ συμβάλουν, ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας μας καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι θὰ ἔχουν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ χρησιμοποιοῦν Ἕλληνας τεχνικούς, οἱ ὁποῖοι θὰ καταστοῦν οἱ φορεῖς διὰ τὴν περαιτέρω οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας μας. Ἡ Κυβέρνησις, παρακολουθήσασα τὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομίας καὶ ἐντείνουσα ὅλην τὴν προσοχήν της εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ οἰκονομικοῦ της προγράμματος, μᾶς ἔφερε τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν σχέδιον νόμου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ ψήφισις τοῦ νόμου αὐτοῦ θὰ ἀποφέρῃ τοὺς καρποὺς της καὶ θὰ ἔχωμεν, ὄχι μόνον τὴν πλήρη ἐφαρμογὴν τοῦ πενταετοῦς προγράμματος, ἀλλὰ καὶ τὴν πλήρη ἀπόδοσιν αὐτοῦ, πέραν τῶν προβλέψεων, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐναποθέσει εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης, ἔχει τὸν λόγον.

§75Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι βεβαιωμένον ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε πορείας τῶν συζητήσεων, τῶν διεξαχθεισῶν εἰς τὸ Σῶμα τοῦτο, ὅτι εἶναι φραστικῶς, τοὐλάχιστον γενικὴ ἡ ἐπιθυμία, ὅπως ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία ἀνορθωθῇ καὶ ἀνορθωθῇ κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ νὰ δώσῃ ἐργασίαν εἰς τὸ ἄνεργον δυναμικὸν τῆς χώρας μας. Ἐν τοσούτῳ, ὅμως, κ. συνάδελφοι, πέραν τῶν φραστικῶν αὐτῶν διακηρύξεων, ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα, κατὰ καιροὺς εἰσηγεῖται εἰς τὴν Βουλήν, ἀποδεικνύει, ὅτι ἐνῷ φαινομενικῶς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει τείνουν εἰς τὴν ὑποβοήθησιν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, ἐν τῇ οὐσίᾳ καὶ τῇ πορείᾳ τῆς ἐφαρμογῆς των δὲν ἀποδίδουν τὰ προσδοκώμενα ἀποτελέσματα, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀποδεικνύουν, ὅτι βασικὴ καὶ θεμελιώδης ἐπιδίωξις οἰκονομικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὄχι ἡ ἀνάπτυξις τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἐπὶ ἐθνικῶν βάσεων, ἐπὶ βάσεων δηλαδὴ τῶν ὁποίων ὁ ἀντίκτυπος καὶ ἡ ἀκτινοβολία ἔχουν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ λαϊκοῦ εἰσοδήματος καὶ τοῦ ἐθνικοῦ κεφαλαίου, ἐπὶ τῆς ἀξιοποιήσεως ὑπὲρ τοῦ λαοῦ, τῶν πόρων τῆς χώρας, ἀλλὰ ἐπὶ βάσεων, τῶν ὁποίων ὁ ἀντίκτυπος ὠφελεῖ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ξένων συμφερόντων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ἡλιόπουλον, ἐδήλωσεν, ὅτι ὁ κ. Ἡλιόπουλος θὰ ἠδύνατο μονολεκτικῶς νὰ ἐπικρίνῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ, ἰσχυριζόμενος, ὅτι κατὰ τὴν κοσμοθεωρίαν του, δὲν πρέπει νὰ παρέχωνται κίνητρα εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Διαπράττει πλάνην ὁ κ. Ὑπουργός, ἰσχυριζόμενος, ὅτι ἡ παράταξις εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκομεν εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν θεωρίαν καὶ τὴν ἄποψιν τὴν οἰκονομικὴν τῆς παραχωρήσεως κινήτρων φολογικῶν εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Καὶ ἡμεῖς συντασσόμεθα μὲ τὴν ἄποψιν τῆς παραχωρήσεως φορολογικῶν κινήτρων εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι αὕτη θὰ δράσῃ ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἡ ἄποψίς μας εἶναι, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραχωρήσωμεν προνόμια, προνόμια τὰ ὁποῖα κατὰ τρόπον ἀσύδοτον θὰ ἐπιτρέψουν τὴν εἴσοδον εἰς τὴν χώραν μας ξένων κεφαλαίων, ὄχι μὲ σκοπὸν ἀξιοποιήσεως τοῦ ἑλληνικοῦ πλούτου πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ἐπὶ σκοπῷ ἀξιοποιήσεως τοῦ ἑλληνικοῦ πλούτου πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῶν τῶν ἰδίων. Αὐτὸ εἶναι τὸ ὅριον τῆς διαφωνίας μας καὶ βάσει αὐτῶν τῶν σκέψεων ἐλέγχομεν τὸ παρὸν νομοθέτημα, διότι πιστεύομεν ὅτι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου σαφῶς παραγνωρίζει ἡ Κυβέρνησις τὴν συμβολὴν τῆς ἑλληνικῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Διότι ὅταν καθορίζῃ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὅριον ἐπενδύσεων 150 ἑκατομμυρίων δραχμῶν καὶ ἄνω, αὐτὴ καὶ μόνον ἡ διάταξις εἶναι μία διάταξις διαχωριστική, δυσμενὴς διὰ τὸ ἑλληνικὸν κεφάλαιον, διότι δὲν πιστεύω νὰ διαφεύγῃ τῆς προσοχῆς τῆς Κυβερνήσεως ποία εἶναι ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ σύνθεσις τοῦ ἑλληνικοῦ κεφαλαίου. Τὸ ἑλληνικὸν κεφάλαιον εἰς σπανίας περιπτώσεις θὰ δυνηθῇ αὐτοτελῶς νὰ εὐνοηθῇ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Διότι, δυστυχῶς, αὐτὴ εἶναι ἡ σύνθεσις τοῦ ἑλληνικοῦ κεφαλαίου καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ νομοσχέδιον θὰ λειτουργήσῃ πρὸς ὄφελος τῶν ξένων κεφαλαιούχων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ἀξιοποιήσουν τοὺς παραγωγικοὺς ἐκείνους τομεῖς τῆς χώρας μας, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐνδιαφέρουν ἰδιαιτέρως. Βεβαίως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχει καὶ φραγμός. Ὑπάρχει ἡ ἄδεια σκοπιμότητος, ἡ ὁποία ἐκδίδεται ἀπὸ μίαν Ἐπιτροπὴν ἐξ Ὑπουργῶν καὶ συνεπῶς τὸ ξένον κεφάλαιον δὲν θὰ εἶναι ἐλεύθερον νὰ ἐπιλέξῃ τομεῖς ἐπενδύσεως τῶν κεφαλαίων του. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ ἔχωμεν ἐπιφυλάξεις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντοχὴν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξ Ὑπουργῶν. Διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἐπιδείξει μέχρι σήμερον τὴν δέουσαν ἀντοχὴν καὶ ἀντίστασιν εἰς τὰς ὀρέξεις τῶν ξένων κεφαλαιούχων. Ἀντιθέτως ἐν ὀνόματι τῆς εἰσροῆς τοῦ ξένου κεφαλαίου εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐδίστασε νὰ παραχωρήσῃ προνόμια, δὲν ἐδίστασε νὰ παραχωρήσῃ καὶ μάλιστα ὑπὸ δυσμενεστάτους διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας ὅρους, προνόμια εἰς Γερμανοὺς κεφαλαιούχους, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ πολλὰ ἔτη θὰ ἔχουν δεσμίαν τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Συνεπῶς θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἔχω σοβαρὰς ἐπιφυλάξεις ὅσον ἀφορᾷ τὸν φραγμὸν εἰς τὴν εἴσοδον τοῦ ξένου κεφαλαίου προκειμένου νὰ ἐπενδυθῇ τοῦτο εἰς ἐπιχειρήσεις εὐκόλων κερδῶν. Βεβαίως ἐὰν ὑπῆρχον αἱ προϋποθέσεις τοῦ ἐλέγχου συνεπεία τοῦ ὁποίου θὰ ἐδίδετο ἕνας ὀρθὸς προσανατολισμὸς εἰς τὸ ξένον κεφάλαιον, τότε καὶ ἡμεῖς δὲν θὰ εἴμεθα ἀντίθετοι πρὸς μίαν τοιαύτην τοποθέτησιν τοῦ θέματος. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ μέχρι σήμερον πεῖρα μᾶς ἀπέδειξεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ προβάλῃ τὴν δέουσαν ἀντίστασιν προκειμένου νὰ τοποθετηθοῦν κεφάλαια εἰς ἐπιχειρήσεις εὐκόλων μονοπωλιακῶν κερδῶν, νομίζομεν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου θὰ καταλήξῃ εἰς τὸ νὰ χορηγηθῇ ἓν διαρκὲς καὶ μόνιμον εἰσιτήριον εἰσόδου τοῦ ξένου κεφαλαίου εἰς τὴν χώραν μας καὶ ἐπενδύσεων τούτου εἰς ἐπιχειρήσεις εὐκόλων κερδῶν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπεθύμει πράγματι νὰ διευκολύνῃ τὴν εἴσοδον ξένων κεφαλαίων διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφήσῃ αὐτὴν τὴν μυστικοπάθειαν καὶ νὰ ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν νὰ στείλῃ τὸ σχέδιον τοῦτο εἰς τὰ ἐμπορικὰ καὶ βιομηχανικὰ ἐπιμελητήρια τῆς χώρας ὄχι βεβαίως διὰ νὰ ἀποφασίσουν αὐτὰ ἐπὶ τῆς ἀκολουθητέας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως γραμμῆς, ἀλλὰ ἁπλῶς διὰ νὰ γνωματεύσουν, ὅπερ ἐξ ἄλλου εἶναι μεταξὺ τῶν καθηκόντων τῶν ἐμποροβιομηχανικῶν ἐπιμελητηρίων τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἐπροτίμησε νὰ ἀγνοήσῃ τὰ ἐπιμελητήρια τὰ ὁποῖα, ὡς προκύπτει ἐξ ὡρισμένων δημοσιευμάτων κατέχονται ἀπὸ βαθυτάτην ἀγωνίαν σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς πορείας τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας ἐν ὄψει τῆς συνδέσεώς της μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Τὸ νομοσχέδιον δὲ τοῦτο, κύριοι βουλευταί, ἔχει στενὴν σχέσιν μὲ τὴν εἴσοδον τῆς χώρας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τῶν ἐμπορικῶν καὶ βιομηχανικῶν παραγόντων τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, φοβουμένη προφανῶς τὰς ἀντιδράσεις ἐπροτίμησε νὰ ἀποφύγῃ τὴν δημοσίαν συζήτησιν. Ἐάν, κ. βουλευταί, λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν Συντονισμοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχω, θὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τοὺς πάντας τοὺς κατέχει βαθυτάτη ἀνησυχία συνεπεία τῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Ἐλέχθη ἐκεῖ, ὅτι ὁ καθορισμὸς τοῦ κατωτάτου ὁρίου ἐπενδυομένων κεφαλαίων εἰς μίαν ἐπιχείρησιν εἰς δραχμὰς 150 ἑκατ. εἶναι ποσὸν ὑψηλὸν καὶ δὲν θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν προαγωγὴν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ τοὐναντίον εἰς τὴν συντριβὴν τῶν ἐπιχειρηματιῶν τῆς χώρας μας, διότι θὰ δοθοῦν προνόμια εἰς τοὺς μεγάλους ξένους κεφαλαιούχους μὲ τὰ ὁποῖα οὗτοι θὰ ἐπιβληθοῦν ἐπὶ τῶν μικρῶν δικῶν μας ἐπιχειρηματιῶν. Μάλιστα ἐγένετο καὶ πρότασις μειώσεως αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ. Πόσοι θὰ εἶναι, κ. βουλευταί, αὐτοὶ οἱ ξένοι οἱ ὁποῖοι, θὰ ἐπενδύσουν 150 ἑκατομμ. δραχμὰς εἰς μίαν ἐπιχείρησιν καὶ πόσοι εἶναι οἱ τομεῖς τῆς χώρας μας, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθοῦν τοιαῦτα κεφάλαια; Πρόκειται ἀσφαλῶς περὶ λίαν περιωρισμένου ἀριθμοῦ μονάδων. Λέγεται μάλιστα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀφορᾷ μίαν μόνον μονάδα, τὴν σιδηροβιομηχανίαν καὶ τὸν ἐπιχειρηματίαν Ἰωάν. Θεοδωρακόπουλον. Τί θὰ ἔβλαπτε τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν δὲν ἠκολούθει αὐτὸν τὸν δῆθεν γενικὸν κανόνα, ἀλλὰ δι’ ἑκάστην περίπτωσιν ἔφερε τὴν εἰδικὴν σύμβασιν εἰς τὴν Βουλήν; Ἀσφαλῶς οὐδεὶς ἄλλος λόγος ὑπάρχει ἐκτὸς ἀπὸ τὸν φόβον τῆς δημοσιότητος, ἀπὸ τὸν φόβον τῆς ἀντιδράσεως καὶ τῶν διαμαρτυριῶν. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις ἓν θέμα καίριον διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν τὸ μεθοδεύει κατὰ τρόπον σκοτεινόν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου παραχωρεῖται σειρὰ φορολογικῶν καὶ δασμολογικῶν ἀπαλλαγῶν, τὰς ὁποίας θὰ ἐξετάσωμεν κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Δὲν ἦτο ἀρκετὸν τὸ ἰσχῦον καθεστὼς τῶν δασμολογικῶν καὶ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν, ὥστε νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ παρὸν νομοσχέδιον; Ἡ κειμένη νομοθεσία δὲν ἦτο ἱκανὴ νὰ ἐνθαρρύνῃ τὸ ἐγχώριον καὶ τὸ ξένον κεφάλαιον δι’ ἐπενδύσεις; Ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν, ὅτι διὰ νὰ κινητοποιηθῇ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία περαιτέρω, ἐκρίθη ἀναγκαῖον νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἰσάγονται διὰ τοῦ παρόντος. Ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζουσα καὶ διαπιστώνουσα τὴν ἀνάγκην τῆς παροχῆς περαιτέρω καὶ νέων κινήτρων διὰ τὴν ἐνθάρρυνσιν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, θέλει νὰ καλύψῃ μίαν τραγικὴν πραγματικότητα. Τὸ ἰσχῦον νομικὸν καθεστὼς τῶν φορολογικῶν καὶ δασμολογικῶν ἀπαλλαγῶν ἦτο ἀρκετὰ ἰσχυρὸν, ὥστε νὰ μὴ λείψουν τὰ κίνητρα. Καίτοι, ὅμως, ὑπῆρχον τὰ κίνητρα, ἐν τούτοις, ὅμως, αἱ ἐπενδύσεις εἰς τὴν χώραν μας ἀπὸ ἐσωτερικὰ καὶ ἐξωτερικὰ κεφάλαια, δὲν ἦσαν ἱκανοποιητικαί. Ἡ θλιβερὰ αὐτὴ διαπίστωσις γίνεται ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὸν πελώριον ὄγκον τῆς ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως, τὴν πελωρίαν μετανάστευσιν, ἡ ὁποία διαρκῶς διευρύνεται καὶ τὸ ὕψος τοῦ προσανατολισμοῦ τῶν ἐπενδύσεων. Βάσει τῶν δεδομένων αὐτῶν δὲν πρέπει νὰ θεωρήσωμεν ἱκανοποιητικὰς τὰς ἐπενδύσεις. Ἀπὸ τὰς ἐπενδύσεις αὐτὰς μόνον τὸ 15% τῆς Ἐθνικῆς δαπάνης διατίθεται διὰ τὰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις τῆς Χώρας. Ἐξ αὐτοῦ τὸ 35% ἐπενδύεται εἰς οἰκοδομάς. Τὰ συμπεράσματα εἶναι ἀπογοητευτικά. Κατὰ τὴν 10ετίαν αἱ ἐπενδύσεις διὰ τὴν γεωργίαν οὐδέποτε ὑπερέβησαν τὸ 10% τοῦ συνόλου τῶν ἐπενδύσεων καὶ αἱ ἐπενδύσεις πρὸς τὴν βιομηχανίαν δὲν ὑπερέβησαν τὸ 20%. Τὸ χαμηλὸν αὐτὸ ποσὸν τῶν ἐπενδύσεων ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν πλήρους συσχετισμοῦ τῶν ἐπενδύσεων. Ἀποτέλεσμα τῆς ἀσυμμετρίας αὐτῆς εἶναι, ὅτι εἰσάγομεν ἀκόμη γεωργοκτηνοτροφὰς ἀξίας 70 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ὑπολείπεται ἀκόμη νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως. Διὰ τὴν ἀπασχόλησιν 1.400.000 ἀνέργων καὶ ὑποαπασχολουμένων εἶναι ἀνάγκη νὰ διπλασιασθῇ τὸ σημερινὸν ὕψος τῶν ἐπενδύσεων, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἀνέλθῃ εἰς 35 δισεκατομμύρια δραχμ. ἐτησίως. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἔχομεν ἀνάγκην ἐξωτερικῶν καὶ ἐσωτερικῶν κεφαλαίων. Εἶναι ἀληθές, ὅτι σηματικὸν μέρος τῶν ἐπενδύσεων μπορεῖ νὰ καλυφθῇ ἀπὸ ἐσωτερικὰ κεφάλαια. Θὰ πρέπει νὰ κινητοποιηθῇ τὸ ἐσωτερικὸν κεφάλαιον καὶ νὰ δημιουργηθοῦν αἱ προϋποθέσεις ἀξιοποιήσεως αὐτοῦ ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ τόπου. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ὁ ὀρθολογιστικὸς ἔλεγχος τῶν πιστώσεων, νὰ μειωθοῦν αἱ μὴ παραγωγικαὶ δαπάναι καὶ νὰ γίνῃ ὀρθολογισμὸς τῶν ἐπενδύσεων. Θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὡς βάσις ὁ ἀνθρώπινος παράγων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἀπησχόλησε τὴν Κυβέρνησιν, εἰ μὴ μόνον θεωρητικῶς. Διότι ἐνῷ ἡ ἀποταμίευσις εἰς τὰς Τραπέζας ἔχει φθάσει εἰς σημεῖον ἀποπνυκτικόν, ὑπάρχουν Ἑλληνικαὶ ἐπιχειρήσεις, ὅπως εἶναι ἡ κλωστοϋφαντουργία Παπαγεωργίου Βόλου, ἡ ὁποία κινδυνεύει νὰ κλείσῃ, διότι δὲν χρηματοδοτεῖται μὲ 10–15 ἑκατομμύρια δραχμὰς καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ βιομηχανία αὐτὴ δύναται νὰ ἀπασχολήσῃ 2.000 ἐργάτας καὶ ἐὰν λειτουργήσῃ, θὰ ἀποσυμφορήσῃ κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν τὴν ἀνεργίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν μαστίζεται ὁ Βόλος. Ἡ βιομηχανία αὐτὴ καίτοι ἀνεκαινίσθη καὶ παράγει κυρίως προϊόντα λαϊκῆς καταναλώσεως, ἐν τούτοις παραμένει κλειστὴ λόγῳ ἐλλείψεως κεφαλαίων 15 ἑκατομμυρίων, ἐνῷ ὑπάρχει συσσώρευσις τῶν καταθέσεων εἰς τὰς Τραπέζας. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδυνήθη νὰ κινητοποιήσῃ τὸν λαϊκὸν παράγοντα, ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ πεισθῇ, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῶν ἐπενδύσεων εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον καὶ τοῦ τόπου καὶ αὐτοῦ, πλὴν ὅμως, ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ἐφαρμοζομένης οἰκονομικῆς πολιτικῆς της, δὲν ἔπεισε τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ λαϊκοῦ του εἰσοδήματος γίνονται αἱ ἐπενδύσεις. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ Ἑλληνικὰ κεφάλαια θὰ πρέπει, ἐνδεχομένως, νὰ ἐνισχυθοῦν μὲ ξένα. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὑπάρχουν οἰκονομικοὶ τομεῖς εἰς τὴν Χώραν μας, οἱ ὁποῖοι λόγῳ συνθέσεως τῆς καθ’ ὅλου Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, χρειάζονται τὴν ἐνίσχυσιν ξένων κεφαλαίων. Ἐρωτῶ, λοιπόν, διὰ τῆς δημιουργίας αὐτῶν τῶν προνομίων θὰ ἐξασφαλίσωμεν αὐτὰ τὰ κεφάλαια ἢ μήπως ὑπάρχει καὶ ἄλλη ὁδὸς διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν καὶ μάλιστα εὐθηνὰ ξένα κεφάλαια; Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως γνωρίζετε ὑπάρχουν ξένα κεφάλαια εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ποὺ εἶναι πρόθυμα ὑπὸ ὅρους νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ ἐπενδυθοῦν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀκολουθεῖ τὴν πολιτικὴν τῆς ἐλευθέρας προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων ἀνεξαρτήτως προελεύσεως, ἀλλὰ θέλει νὰ δημιουργήσῃ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου προϋποθέσεις ἐπενδύσεως κεφαλαίων ὑπὸ ὅρους ἐντελῶς ἀπαραδέκτους διὰ τὴν καλῶς ἐννοουμένην ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις θέλῃ τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς Χώρας καὶ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ἐδαφικοῦ πλούτου αὐτῆς, θὰ ἠμποροῦσε τοποθετουμένη ὀρθῶς καὶ ψυχραίμως μέσα εἰς τὴν σημερινὴν διεθνῆ πραγματικότητα νὰ ἀξιοποιήσῃ πολλὰς προσφορὰς κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν ἐπ’ ἀνταλλαγῇ Ἑλληνικῶν προϊόντων, αἱ ὁποῖαι προσφοραὶ θὰ συνέβαλον εἰς τὴν προσπάθειαν ἐκβιομηχανίσεως τῆς Χώρας. Ὑπάρχει, λοιπόν, ἡ λύσις τῆς ἐκβιομηχανίσεως ἄνευ δεσμεύσεων. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις δὲν διαπνέεται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς ἀξιοποιήσεως τῆς σημερινῆς διεθνοῦς πραγματικότητος. Ἐπιθυμεῖ τὴν μονόπλευρον πρόσδεσίν της εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, ἡ Κοινὴ Εὐρωπαϊκὴ Ἀγορὰ τῶν ἕξ, ἀποτελεῖται ἀπὸ Χώρας μὴ ὑποτεταγμένας ἡ μία εἰς τὴν ἄλλην. Αἱ Χῶραι αὗται διαθέτουν αὐτοτελῆ οἰκονομίαν καὶ κεφάλαια καὶ ἐν πλήρει ἰσοτιμίᾳ θὰ κάμουν τὴν συναλλαγήν. Ἡμεῖς, χωρὶς νὰ ἔχωμεν ἀποκτήσει τὴν οἰκονομικὴν αὐτὴν αὐτοτέλειαν βαδίζομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἐπὶ ἴσοις ὅροις τὴν διαπραγμάτευσιν καὶ δεχόμεθα νὰ εἰσέλθωμεν εἰς αὐτὴν διὰ νὰ μᾶς θεωροῦν ὡς μίαν ὑποανάπτυκτον ἐπαρχίαν των. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ αὐταπατώμεθα. Ἐδῶ πρόκειται περὶ οἰκονομικῶν συμφερόντων ποὺ ἀλληλοσυγκρούονται εἰς τὸν εὐρωπαϊκὸν χῶρον καὶ τὰ ὁποῖα τείνουν εἰς τὴν συνύπαρξιν. Ἡμεῖς, στερούμενοι αὐτῶν τῶν προϋποθέσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν, χωρὶς νὰ ἔχωμεν ἐξασφαλίσει δυνατότητας ταχείας, τοὐλάχιστον, οἰκονομικῆς καὶ τεχνικῆς ἀναπροσαρμογῆς, ὥστε νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τοὺς συνεταίρους αὐτούς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κάμνει σοβαρώτατον σφάλμα μὲ τὴν πολιτικήν της αὐτήν. Ἐνῷ ἔπρεπε πέραν αὐτῆς τῆς προσπαθείας ἡ Ἑλλὰς νὰ ἐπωφεληθῇ τοῦ κλίματος καὶ τῶν προϋποθέσεων τῆς διεθνοῦς ὑφέσεως καὶ συνυπάρξεως. Καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Χώρα μας ἔχει καὶ τὸν χρόνον καὶ τὴν ἱκανότητα καὶ τὴν εὐλυγισίαν λόγῳ τῆς γεωγραφικῆς της θέσεως νὰ ἀξιοποιήσῃ τὰς δυνατότητας ποὺ προσφέρει αὐτὴ ἡ διεθνὴς κατάστασις. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀνησυχεῖ διὰ τὴν κατάστασιν αὐτῆς τῆς συνδέσεως μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰ τὰ εὐεργετικά της ἀποτελέσματα. Καὶ δὲν θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψει της τὰς ἀνησυχίας τοῦ ἐμπορικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ κόσμου διὰ τὴν σύνδεσιν μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Καὶ ταῦτα ἀνεξαρτήτως τῶν συγχαρητηρίων τηλεγραφημάτων, τὰ ὁποῖα ἔλαβε κατὰ τὴν πρώτην στιγμήν.

§76Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, τὰ θέματα τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, θὰ δοθῇ εὐκαιρία εἰς τὸν κ. συνάδελφον νὰ τὰ ἀναπτύξῃ, ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα των. Θὰ παρεκάλουν, συνεπῶς, διὰ νὰ μὴ καταπονῆται τὸ Σῶμα, νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ θέμα.

§77Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Δὲν θέλω, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀμφισβητήσω τὴν ἱκανότητα τῆς Κυβερνήσεως νὰ διεισδύῃ εἰς τὰ οἰκονομικὰ θέματα. Ἀλλὰ διὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ σύνδεσις μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, δὲν εἶναι σύνδεσις οἰκονομικῆς φύσεως. Ἡ σύνδεσις τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν ἐγένετο διὰ πολιτικοὺς λόγους. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Σιαφλέκη, θὰ ὁμιλήσωμεν περὶ τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ἢ περὶ τοῦ νομοσχεδίου;

§79Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Ἡ παράταξίς μας, κ. Πρόεδρε, ἔθεσε θέμα ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἀκριβῶς, διὰ νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις τὰς συμφωνίας μὲ τὴν Ε.Ο.Κ. καὶ τὰς Γερμανικὰς συμβάσεις, ἑπομένως, τὰ θέματα εἶναι μοιραίως συνδεδεμένα.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἡ Βουλὴ ἀπέρριψε τὸ αἴτημά σας καὶ τὸ νομοσχέδιον συζητεῖται. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ νομοσχέδιον, διότι ἄλλως κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν προάγεται ἡ συζήτησις.

§81Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ κάμω μίαν πρότασιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως τὸ θέμα τῆς εἰσδοχῆς ξένου κεφαλαίου μὴ τὸ ἀντιμετωπίσῃ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἀλλὰ νὰ τὸ ἀφήσῃ καὶ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ διὰ μεμονωμένων συμβάσεων, ὡς ἐγένετο μέχρι σήμερον. Δεύτερον, τὰς διευκολύνσεις αὐτάς, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τὰς ὀρθολογήσῃ καὶ τὰς κωδικοποιήσῃ λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὰς ἑξῆς προϋποθέσεις: α) Ὅτι ἔχει συσσωρευθῆ εἰς τὰς Ἀθήνας τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῆς βιομηχανίας τῆς χώρας, β) ὅτι ἔχει ἀπορφανισθῆ ἡ ἐπαρχία ἀπὸ τὰς βιομηχανικὰς ἐπενδύσεις. Θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ ἤδη ψηφίσει περισσότερα κίνητρα διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν, ὥστε νὰ ἐπέλθῃ βαθμηδὸν ἡ ἀποσυμφόρησις τοῦ λεκανοπεδίου Ἀττικῆς, ἢ τοὐλάχιστον νὰ κλείσῃ ὁ δρόμος τοῦ λεκανοπεδίου Ἀττικῆς, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία. Καθ’ ὃν τρόπον ἐπιδιώκεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἡ προσέλκυσις ξένων κεφαλαίων ὑπονομεύεται ἡ ὕπαρξις τῶν Ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ συρρικνοῦται μοιραίως ἡ δραστηριότης τῶν Ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν. Ἡ Κυβέρνησις δημοσιονομικῶς παραιτεῖται τῶν φόρων καὶ δασμῶν καὶ τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι, ὅτι αἱ συνεχῶς διογκούμεναι δαπάναι τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ ἐπιπέσουν ἐπὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν θὰ ζημιωθῇ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς ἀπὸ τὰς ἀπαλλαγὰς αὐτάς, διότι διὰ τῆς δημιουργίας νέων βιομηχανιῶν θὰ διευρυνθῇ ἡ οἰκονομικὴ δραστηριότης καὶ θὰ αὐξηθῇ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Ἀλλὰ αὐτὸς ὁ ἰσχυρισμὸς δὲν εὐσταθεῖ, διότι τὸ σύνολον τῶν κερδῶν θὰ ἐξάγεται καὶ ἐδῶ θὰ μείνῃ μόνον ἡ ἀμοιβὴ τῶν ἐργαζομένων, ἥτις ἀποτελεῖ ἕνα μικρὸν ποσοστόν. Ἡ συνεχὴς παραχώρησις προνομίων εἰς τοὺς ξένους καὶ ἡ ἀναμφισβήτητος προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ὑποβιβασμὸν τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἐργαζομένων θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν συντριβὴν καὶ ἐξαφάνισιν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς τῶν προϊόντων, τῶν προερχομένων ἀπὸ τὰς Ἑλληνικὰς βιομηχανίας. Ἂν συνεχισθῇ αὐτὸς ὁ δρόμος, συντομώτατα ἡ Ἑλλὰς θὰ μεταβληθῇ εἰς χώραν ὅπου θὰ ἀνθοῦν αἱ ξέναι ἐπιχειρήσεις, αἵτινες θὰ παράγουν ὡραιότατα ἐξαγώγιμα προϊόντα καὶ ὁ λαὸς τῆς Ἑλλάδος θὰ πεινᾶ. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι ἀνάλογα μέτρα ἔχουν ληφθῆ καὶ ἀπὸ ἄλλας χώρας τῆς Εὐρώπης. Δὲν δύναμαι νὰ φαντασθῶ, ὅτι χῶραι, ὅπως ἡ Γερμανία, ἡ Ἰταλία, ἡ Γαλλία, ἡ Ὁλλανδία κλπ. εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν νομοθεσίαν, ὡς ἡ εἰσαγομένη διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου. Προφανῶς, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν νομοθεσίαν χωρῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ὅπου γίνονται ἐπενδύσεις κεφαλαίων διὰ τὴν ἐξαγωγὴν πετρελαίου. Ἀλλὰ τὶ μένει ἀπὸ τὰς ἐπενδύσεις αὐτὰς εἰς τοὺς λαοὺς τῶν χωρῶν αὐτῶν; Μόνον πεῖνα καὶ δυστυχία. Ὅλοι οἱ λαοὶ αὐτοὶ δυστυχοῦν καὶ πεινοῦν καὶ ἀγωνίζονται διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὰς ἐπενδύσεις αὐτάς. Προτοῦ φθάσωμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὸ τραγικὸν αὐτὸ σημεῖον, ὀφείλομεν νὰ σκεφθῶμεν σοβαρώτερον. Ὀφείλομεν νὰ ἐμποδίσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὁδηγήσῃ τὴν χώραν μας εἰς τὸν δρόμον αὐτόν. Προτοῦ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀπροχώρητον καὶ ἀπογυμνωθῇ τοῦ πλούτου του ὁ ἄξιος αὐτὸς λαός, ὀφείλομεν νὰ ἐμποδίσωμεν τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ τοῦ νὰ ψηφίσῃ νόμους ὁδηγοῦντας εἰς τὴν ἀπαθλίωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὑπεβλήθη ἡ ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν πρότασις περὶ ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι τοῦτο εἶναι ἄνηθες, διότι ὑπεβλήθη εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως πρότασις ἀναβολῆς καὶ ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἀπορρίψασα τὴν πρότασιν ἀναβολῆς. Ἡ ὑποβολὴ ἐκ νέου προτάσεως περὶ ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως, δὲν συμβάλλει εἰς τὴν πρόοδον τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τοὺς ὑπογράψαντας τὴν πρότασιν, ὅπως μὴ ἐπιμείνουν.

§83ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν). Ἐμμένομεν εἰς τὴν πρότασιν.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐφαρμόζων τὸν Κανονισμόν, νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν, διότι διαπιστώνω ἔλλειψιν ἀπαρτίας. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, Κοινοβουλευτικὸν Ἔλεγχον. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.)