1960.05.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 104

Παρασκευὴ 27 Μαΐου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 10 τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἰαματικῶν πηγῶν», ἐγένετο δεκτὴ μία τροπολογία σχετικῶς μὲ τὴν διατίμησιν τῶν μεταλλικῶν ὑδάτων πρὸς πώλησιν ἐντὸς τῶν ὑδροθεραπευτηρίων καὶ τῶν ἰαματικῶν πηγῶν. Τοῦτο προκύπτει καὶ ἐκ τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν. Ἐν τούτοις ὅμως δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου, προφανῶς ἐκ παραδρομῆς.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πράγματι, κ. συνάδελφε, ἐγένετο δεκτὴ ἡ ἑξῆς τροπολογία εἰς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 10. «3) Ἡ διατίμησις τῶν πρὸς πώλησιν ἐκτὸς τῶν ὑδροθεραπευτηρίων καὶ τῶν ἰαματικῶν πηγῶν, μεταλλικῶν ὑδάτων, πάσης Ἰαματικῆς Πηγῆς, καθορίζεται ἑκάστοτε διὰ κοινῶν ἀποφάσεων τῶν ἐν παραγράφῳ 1 τοῦ παρόντος ἄρθρου, Ὑπουργῶν» καὶ ἡ ὁποία ἐκ παραδρομῆς δὲν περιελήφθη εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ διόρθωσις.

§5Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 19 ἡ ἡμερομηνία ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου θὰ πρέπει νὰ διορθωθῇ εἰς τὸ ὀρθόν, ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου 1960.

§6Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς προκύπτει καὶ ἀπὸ τὰ πρακτικὰ σελὶς 17, ὁ κ. Ὑπουργός, ἀπεδέχθη πρότασίν μου, ὅπως εἰς τὴν τροπολογίαν του, ἡ ὁποία ἔλαβεν ἀριθμὸν 15 εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου, προστεθῇ ἐν περιπτώσει μὴ συμμορφώσεως τῆς κοινοπραξίας, τὸν διαγωνισμὸν προκηρύσσει «ἀμέσως» ὁ ΕΟΤ. Ἡ προσθήκη αὐτὴ ἐνῷ ἐγένετο δεκτή, ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸ κείμενον.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε, πρόκειται ὄντως περὶ παραλείψεων, αἱ ὁποῖαι θὰ διορθωθοῦν.

§8Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Εἰς τὴν σελίδα 30 τὰ πρακτικὰ ἀναγράφουν μίαν φράσιν λεχθεῖσαν ὑπ’ ἐμοῦ, ὅτι ἡ παστερίωσις γίνεται μόνον διὰ βρασμοῦ. Ἐπειδὴ αὐτὸ εἶναι τελείως ἀντεπιστημονικὸν, νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ δώσω μίαν διόρθωσιν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§10Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ κ. Η. Ἠλιοῦ, διὰ τῆς ἀπὸ 26ης Μαΐου 1960 ἐπιστολῆς του πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἐφιστᾷ τὴν προσοχὴν τῆς Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐπὶ τῆς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀσκουμένης ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τῆς Διασκέψεως Κορυφῆς καὶ ζητεῖται ἡ παροχὴ σχετικῶν ἐξηγήσεων. Ὁ βουλευτὴς Ἠμαθίας κ. Δ. Χατζηδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ΕΔΕΣ–ΕΟΕΑ 1941–45 Παραρτήματος Βερροίας, καταδικάζοντος ἀντεθνικὴν τακτικὴν ΕΔΑ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Συνοικιακῶν Συλλόγων Ἀθηνῶν, αἰτουμένης τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου περὶ φορολογίας ἐπὶ τῶν αὐθαιρέτως ἀνοικοδομηθεισῶν οἰκοδομῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων ἐργατικῶν κατοικιῶν Ρόδου, αἰτουμένων ἀφ’ ἑνὸς ὅπως ἡ ὁρισθεῖσα ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐργατικῆς κατοικίας εἰς ἐνενήκοντα χιλιάδας δραχμὰς ἀξία τῶν οἰκιῶν μειωθῇ εἰς τὸ ἥμισυ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὅπως ἡ ἐκ διακοσίων πεντήκοντα δραχμῶν μηνιαία δόσις μειωθῇ εἰς ἑκατὸν δραχμάς. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀναργύρου Κ. Κεραμίδα, κατοίκου Ψαχνῶν Εὐβοίας, διαμαρτυρουμένου ἐντόνως διὰ τὰς εἰς βάρος του ἐνεργείας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης Χαλκίδος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ε. Ε. Ἐμπορίας Ξυριστικῶν Λεπίδων «Ι. Βορρέας καὶ Σία», αἰτουμένης τὴν τροποποίησιν τοῦ δασμοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ξυριστικὰς λεπίδας. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κακογιάννης, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ ἀπόλυσιν συλληφθέντος παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων Μεσολογγίου Δ. Κατσούλα. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλαμῶν, διαμαρτυρομένου δι’ ἀσκούμενον ἀθέμιτον συναγωνισμὸν τῶν μεγάλων ἐργοστασίων κατασκευῆς παγωτῶν ΕΒΓΑ, ΑΣΤΥ, ΑΣΠΡΟ, εἰς βάρος μικροῦ ἐργοστασίου παραγωγῆς παγωτῶν εἰς Καβάλας. Οἱ βουλευταί κ.κ. Μ. Κανιάρης, Ι. Δραγονέτης καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Λεβαδείας, αἰτουμένου γενικὸν ἀφοπλισμόν, ἐπικύρωσιν Διεθνῶν Συμβάσεων Ἐργασίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Δραγονέτης καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ προσωπικοῦ ΕΟΜΑ (Ἐπικουρικοῦ Ὀργανισμοῦ Μεταφορῶν δι’ Αὐτοκινήτων) Κλιμακίου Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου ἀπορρόφησίν του, ὑπὸ ΣΕΚ, ΟΑΣΘ, ΔΕΗ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλῶν, αἰτουμένου τροποποίησιν Ν. 2765)54, πιστὴν ἐφαρμογὴν νόμου 1904)1951 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Φορτοεκφορτωτῶν Ξηρᾶς καὶ Θαλάσσης Βασιλικοῦ Χαλκίδος, αἰτουμένων τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ΙΚΑ εἰς τὴν κατ’ ἐξοχὴν ἐργατικὴν αὐτὴν περιοχὴν Εὐβοίας. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Σ. Καρασάββας, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖται λῆψιν μέτρων προστασίας χαλαζοπλήκτων ἀγροτῶν κατοίκων περιοχῆς Κοζάνης καὶ Γρεβενῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου τὴν ἐπίλυσιν διαφόρων ἐπειγόντων ζητημάτων τοῦ Δικηγορικοῦ Σώματος. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Φωτογράφων Ἄρτης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀθρόαν εἰσαγωγὴν αὐτομάτων στιγμιαίων φωτογραφικῶν μηχανημάτων. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Α. Λασκαρίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5572)4334)30.4.1960 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διαβιβάζεται ἀντίγραφον κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1641 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Καρασάββα, Α. Λασκαρίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Πρίφτη, σχετικῶς μὲ τὴν προμήθειαν βαγονίων ψυγείων, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἀπὸ τῆς 23ης Ἰανουαρίου 1960 ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3141 ἀπόφασις δι’ ἧς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου συνεφώνει κατ’ ἀρχὴν ὅπως ἡ προμήθεια τῶν 400 βαγονίων ψυγείων πραγματοποιηθῇ ἐξ Ἀνατολικῆς Γερμανίας ἐπὶ διακονισμῷ τῆς ἀξίας αὐτῶν κατὰ 50% δι’ ἐξαγωγῆς Κρατικῶν καπνῶν καὶ κατὰ 50% δι’ ἐξαγωγῆς λοιπῶν γεωργικῶν προϊόντων, πλὴν ἡ ὑπογραφὴ τῆς ὁριστικῆς συμφωνίας καθυστέρησε λόγῳ διαφορῶν τεχνικῆς μορφῆς, αἱ ὁποῖαι προϋποθέτουν περαιτέρω συζητήσεις μεταξὺ τῶν εἰδικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 662 καὶ 949 ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη, ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: 1) Διὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ πρώτου ἐργοστασίου σακχάρεως πλησίον τῆς Λαρίσης καὶ τῆς προγραμματισθείσης καλλιεργείας τῶν ἀναγκαιούντων διὰ τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο τεύτλων κατὰ ποσοστὸν 25% πλησίον τῆς Λαρίσης καὶ κατὰ 75% εἰς τὴν περιοχὴν Καρδίτσης–Τρικάλων, δὲν ὠφελεῖται μόνον ἡ περιοχὴ Λαρίσης, ἀλλὰ ὁλόκληρος ἡ Θεσσαλία (γεωργικὴ ἀπασχόλησις, αὔξησις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς κατὰ 30% λόγῳ τῆς ἀμειψισπορᾶς, ἐργατικὴ ἀπασχόλησις, ἐσταυλισμένη κτηνοτροφία κλπ.). 2) Διὰ τὸ δεύτερον ἐργοστάσιον σακχάρεως, ὑπεγράφη ἤδη ὡς γνωστόν, σύμβασις μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Πολωνικοῦ Οἴκου CEKOP, προβλέπουσα τὴν ἵδρυσιν τούτου πλησίον τῆς πόλεως τῶν Σερρῶν, πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως καὶ ἡ περιοχὴ Σερρῶν–Δράμας–Καβάλας ἀποκτήσῃ τὰ αὐτὰ ὡς ἄνω ἀναφερόμενα (διὰ τὴν Θεσσαλίαν) ὠφελήματα. Τὸ τρίτον ἐργοστάσιον προβλέπεται νὰ ἱδρυθῇ ὡς ἀνεκοινώθη ἤδη εἰς τὴν περιοχὴν Θεσσαλονίκης, πλησίον τῆς πόλεως. Τὸ ἔργον τοῦτο περιλαμβάνεται, ὡς γνωστόν, εἰς τὸ πενταετὲς πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαννοπούλου. 1. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1654 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαννοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Κατὰ μῆνα Νοέμβριον 1955 οἱ κληρονόμοι τοῦ Ξενοδοχείου Μεθάνων «ΖΑΧΑΡΑΤΟΣ» δι’ ἐγγράφου προσφορᾶς των προέτειναν τὴν ἀγορὰν τοῦ ξενοδοχείου τούτου μεθ’ ὅλου τοῦ ἐξοπλισμοῦ του ἀντὶ τιμήματος δραχ. 5.500.000. β) Ἡ ἐν λόγῳ προσφορὰ ὑπεβλήθη εἰς τὴν ἱεραρχίαν τοῦ ΓΕΣ, τὸ ὁποῖον διέταξε τὴν συγκρότησιν πενταμελοῦς Ἐπιτροπῆς ἐξ Ἀξ)κῶν Μηχ)κῶν, ἥτις μεταβᾶσα ἐπὶ τόπου ἐξήτασε τὸ κτιριακὸν συγκρότημα τοῦ ξενοδοχείου καὶ ἀπεφάνθη, ὅτι ἡ προσφερομένη τιμὴ τυγχάνει συμφέρουσα τῷ Δημοσίῳ. γ) Μὲ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἀνωτέρω ἐκ τεχνικῶν Ἐπιτροπῆς συνεφώνησεν ὁλόκληρος ἡ ἱεραρχία τοῦ ΓΕΣ, πλὴν δὲν ἐδόθη συνέχεια ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης ἐλλείψει διαθεσίμων πιστώσεων. δ) Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ταύτης οἱ ἀνάπηροι πολέμου, οἵτινες ἐπληροφορήθησαν τὴν ἀνωτέρω προσφορὰν καὶ οἵτινες μέχρι τότε ἐστεγάζοντο διὰ τὴν λουτροθεραπείαν των εἰς ξενοδοχεῖα ἀκατάλληλα δὲν ἔπαυσαν τὰς ἐντόνους διαμαρτυρίας καὶ παραστάσεις των διὰ τὴν παραμέλησιν ἀγορᾶς τοῦ ξενοδοχείου «ΖΑΧΑΡΑΤΟΣ». Ὡσαύτως αἱ ὀργανώσεις ἀναπήρων, υἱοθετήσασαι τὰ παράπονα τῶν ἀναπήρων προέβησαν εἰς παραστάσεις διὰ τὴν ἐπίσπευσιν τῆς ἀγορᾶς τοῦ ἐν λόγῳ ξενοδοχείου. ε) Τὸ παρελθὸν ἔτος οἱ ὡς ἄνω κληρονόμοι τοῦ ξενοδοχείου ἐπανῆλθον ἐπὶ τῆς κατὰ τὸ ἔτος 1955 προσφορᾶς των, περιορίσαντες ταύτην εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 4.200.000, τὸ ὁποῖον ἐδέχοντο νὰ καταβληθῇ αὐτοῖς τμηματικῶς εἰς πέντε (5) ἐτησίας δόσεις, ἤτοι ἑκάστη δραχ. 840.000. στ) Κατόπιν τῶν νέων τούτων προτάσεων καὶ δεδομένου, ὅτι μόνον διὰ μίσθωσιν κατ’ ἔτος ξενοδοχείων διὰ λουτροθεραπείαν ἀναπήρων πολέμου εἰς Μέθανα καὶ Αἰδηψόν, ἡ ἁρμοδία Διεύθυνσις τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου κατέβαλε ποσὸν δραχμῶν 785.000, ἤρξατο ἐξέτασις τῆς προσφορᾶς ταύτης μετὰ μεγαλυτέρας προσοχῆς καὶ ἐκρίθη σκόπιμος καὶ συμφέρουσα ἡ εἰς δόσεις ἀγορὰ τοῦ ξενοδοχείου. ζ) Ὑπὸ τὰς ἀνωτέρω προϋποθέσεις, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον προέβη εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ ξενοδοχείου τούτου, ἐκδοθεισῶν πρὸς τοῦτο τῶν ὑπ’ ἀριθ. 135)1959 καὶ 64) 1960 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, συνεκροτήθη δὲ Ἐπιτροπή, ἥτις προέβη εἰς τὴν παραλαβὴν τοῦ κτιρίου διὰ τὴν χρησιμοποίησίν του ὡς Κέντρου Λουτροθεραπείας Ἀναπήρων Πολέμου κατὰ τὴν λουτρικὴν περίοδον τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπαναφέρωμεν τήν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6097)13.5.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, μετὰ τοῦ συνημμένου αὐτῇ ὑπομνήματος ἀπολυθέντων ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων καὶ νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Οἱ ἐν τῷ ὑπομνήματι ἀναφερόμενοι ἀστυνομικοὶ ὑπάλληλοι ἀπελύθησαν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Σώματος εἰς ἐφαρμογὴν τῆς συμφωνίας τῆς Βαρκίζης καὶ κατόπιν σχετικῶν ἀποφάσεων τῶν οἰκείων συμβουλίων, ὡς συμμετασχόντες ἢ συνεργήσαντες εἰς τὸ στασιαστικὸν κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου 1944 ἢ ἀπουσιάσαντες τότε ἐκ τῆς ὑπηρεσίας των. Ἔκτοτε οὗτοι καὶ κατὰ διάφορα χρονικὰ διαστήματα, ἀνακινοῦν τὸ ζήτημα τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν κατὰ τὰ ἀνωτέρω ληφθεισῶν ἀποφάσεων, αἰτοῦσιν τὴν ἐπαναφοράν των εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Σῶμα καὶ πλήρη ἀποκατάστασιν. Δι’ ἡμᾶς τὸ θέμα τοῦτο θεωρεῖται λῆξαν καί, κατὰ συνέπειαν, οὐδὲν μέτρον ὑπὲρ τῶν ἐν τῷ ὑπομνήματι ἀναφερομένων εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5116 (Διεκπ. 4116)13.4. 1960 σημειώματος ὑμῶν, διαβιβασθείσης ἡμῖν δι’ ὑπ’ ἀριθ 309)20.4.60 σημειώματος τοῦ Ἰδιαιτέρου Γραφείου τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπὸ 6.4.60 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διὰ τὰς ἐν τῇ περιοχῇ Ἀμφιάλης–Πειραιῶς γενομένας ἀγοραπωλησίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα: Πρόκειται περὶ τῶν γενομένων, εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην καὶ εἰς ἄλλας περιοχὰς τῶν πόλεων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ἀγοραπωλησιῶν μετὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν, αἵτινες τυγχάνουν ἄκυροι. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἰσχυρισμὸν περὶ μὴ ἐγγραφῆς ἐνίων ἀπαλλοτριωτικῶν πράξεων εἰς τὰ οἰκεῖα Ὑποθηκοφυλακεῖα, γνωρίζομεν, ὅτι εἰς τοῦτο δὲν ἦτο ὑποχρεωμένον τὸ Δημόσιον, λόγῳ τοῦ γεγονότος, ὅτι αἱ ἀπαλλοτριώσεις αὗται ἐγένοντο ἀναγκαστικῶς, βάσει τοῦ ἄρθρου 119 τοῦ Συντάγματος 1927, περιήρχετο δὲ ἡ κυριότης εἰς τὸ Δημόσιον, πρὸ πάσης ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ ἁπλῶς διὰ τῆς δημοσιεύσεως τῆς ἀπαλλοτριωτικῆς ἀποφάσεως εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1960

Ὁ Διευθυντὴς

ΑΠ. ΚΑΡΡΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου καὶ Δ. Μερλοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης ἀπὸ 3.5.60 ὑπ’ ἀριθ. 1691 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου καὶ Δ. Μερλοπούλου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν λειτουργίαν τῆς ἐν Σπέτσαις Ἀναργυρείου καὶ Κοργιαλενείου Σχολῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι τὴν κατόπιν ἐνεργηθέντος ἐλέγχου παρὰ τῶν Ἐπιθεωρητῶν Ν. Μαλάγκουρα καὶ Γ. Καρύδη ὑποβληθεῖσαν ἔκθεσιν, διεβιβάσαμεν εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν Πειραιῶς πρὸς περαιτέρω ἐξέτασιν τῶν ἐν αὐτῇ ἀναφερομένων. Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 765)1957 καὶ 260)1958 βουλευμάτων τῶν Συμβουλίων Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς καὶ Ἐφετείων Ἀθηνῶν ἐκρίθη, ὅτι δι’ οὐδεμίαν καταγγελίαν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπαγγελθῇ κατηγορία κατ’ οὐδενός, τὸ Συμβούλιον δὲ Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ἤχθη τὸ θέμα ἐν συνεχείᾳ, ἐγνωμοδότησε κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 4.8.1958, ὅτι δὲν ὑφίστανται ἐν προκειμένῳ διοικητικαὶ εὐθῦναι τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Κατόπιν διαταχθέντος, ἐν συνεχείᾳ, νεωτέρου ἐλέγχου, ἐνεργηθέντος κεχωρισμένως παρὰ τῶν Ἐπιθεωρητῶν Ν. Παναυλάτου καὶ Α. Γεωργακοπούλου, τὸ πόρισμα τοῦ ὁποίου ἐτέθη ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 9.2.60 καὶ ἐγνωμοδότησε κατὰ πλειοψηφίαν τοῦτο, ὅπως, τὸ μὲν ἀντικατασταθῇ ὁ ἐκ τῶν μελῶν τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς Ἠλίας Μπουκουβάλας, τὸ δὲ ὑποδειχθῇ εἰς τὰ λοιπὰ μέλη ταύτης, ὅπως παραιτηθῶσιν, ἀσχέτως τοῦ ἤθους καὶ τοῦ κύρους τούτων, πρὸς διευκόλυνσιν τῆς διοικήσεως διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἥτις κρίνεται γενικώτερον σκόπιμος, πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Ἱδρύματος. Ἡ γνωμοδότησις αὕτη τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. ἐμπ. 69)19.3.60 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἀνεκοινώθη εἰς τὴν Διοικοῦσαν τὸ Ἵδρυμα Ἐπιτροπὴν διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκ. καὶ Δημοσίων Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Δ. Γιαγνῆ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης μέσῳ ὑμῶν ὑπ’ ἀριθ. 1268 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Δ. Γιαγνῆ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνίαν τῆς Κοινότητος Μελισσίων καὶ τὴν ἵδρυσιν ἐν αὐτῇ Ταχυδρομικοῦ Γραφείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ τελευταῖον λεωφορεῖον τῆς μεσονυκτίου ὥρας Ἀθηνῶν–Βριλησσίων, τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ καὶ τὴν Νέαν καὶ Παλαιὰν Πεντέλην, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐπιβατῶν τῶν περιοχῶν τούτων, δὲν ἐνδείκνυται νὰ διέλθῃ καὶ ἐκ τῆς περιοχῆς Μελισσίων, καθ’ ὅσον ἡ ἐπιβατικὴ κίνησις εἶναι μηδαμινή, καθ’ ὅσον τὰ Μελίσσια κατοικοῦνται, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ὑπὸ νοσηλευομένων εἰς διάφορα νοσοκομεῖα καὶ ἐπὶ πλέον θὰ δημιουργήσῃ παράπονα τῶν ἐπιβατῶν τῆς περιοχῆς Πεντέλης ἐκ τῆς τοιαύτης παρεκκλίσεως τῶν λεωφορείων πρὸς Μελίσσια, λόγῳ ἐπιμηκύνσεως τοῦ χρόνου διαδρομῆς. Ὁμοίως, διὰ τοὺς αὐτοὺς ὡς ἄνω λόγους, δὲν ἐνδείκνυται τὰ λεωφορεῖα Πειραιῶς–Πεντέλης νὰ διέρχωνται ἐκ Μελισσίων, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Πειραιεὺς νὰ συνδεθῇ συγκοινωνιακῶς μὲ ὅλα τὰ προάστια. Ὁμοίως, δὲν ἐνδείκνυται ἡ ἀπόκλισις τῶν λεωφορείων τῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν–Ναυτικὸν Νοσοκομεῖον Ἐργατῶν Θαλάσσης (ΝΝΕΘ) πρὸς τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδὸν τὴν ἄγουσαν εἰς Ἅγιον Σύλαν, διότι ἡ περιοχὴ αὕτη εἶναι ἀραιοκατωκημένη καὶ διότι, πλὴν ἐνίων μεμονωμένων περιπτώσεων, οἱ κάτοικοι τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς δὲν βαδίζουσι πλέον τῶν 400 μέτρων διὰ νὰ φθάσωσιν εἰς τὴν πλησιεστέραν λεωφορειακὴν γραμμήν. 2) Τὸ θέμα τῆς συστάσεως Ταχυδρομικοῦ Γραφείου εἰς τὴν Κοινότητα Μελισσίων ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον μελέτης, ἐξ ἧς προέκυψεν ὅτι, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, δὲν ὑφίσταται πραγματικὴ ἀνάγκη συστάσεως τοιούτου Γραφείου, δεδομένου ὅτι ἡ ὡς ἄνω Κοινότης εἰς τὸν τομέα τῆς διανομῆς, ἐξυπηρετεῖται σήμερον ἀνελλιπῶς καθ’ ἑκάστην διὰ τῶν διανομέων τῶν γειτονικῶν Ταχ. Γραφείων Ἀμαρουσίου καὶ Χαλανδρίου. Ἐπίσης, ἡ αὐτὴ Κοινότης ἐξυπηρετεῖται διὰ τοῦ λειτουργοῦντος ἐν αὐτῇ Ταχ. Πρακτορείου, ὅπερ συνθέτει καθ’ ἑκάστην ταχυδρομικὴν ἀποστολὴν πρὸς τὸ Ταχ. Γραφεῖον Ἀμαρουσίου. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω, εἰς τὰ ἐννέα (9) Σανατόρια τῆς περιοχῆς Μελισσίων, διὰ τὴν πληρεστέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐν αὐτοῖς ἀσθενῶν καὶ τοῦ νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ, ἔχουσιν ἀναρτηθῆ γραμματοκιβώτια καὶ ὑπάρχουσι μεταπωληταὶ γραμματοσήμων. Ὁμοίως, γραμματοκιβώτια ἔχουσι τοποθετηθῆ καὶ εἰς διάφορα σημεῖα τῆς περιοχῆς, δι’ ὧν ἐξυπηρετεῖται τὸ κοινόν. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω, ἡ παρεχομένη σήμερον ταχυδρομικὴ ἐξυπηρέτησις εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα, δύναται νὰ θεωρηθῇ λίαν ἱκανοποιητική. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Δ. Κελτεμλίδη, Ι. Γιαλώφα, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4935)7.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1589 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Δ. Κελτεμλίδη, Ι. Γιαλώφα, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν λεωφορειακὴν συγκοινωνίαν τῆς Κοινότητος Ἀγγελοχωρίου τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Συμφώνως πρὸς τὰ διατεταγμένα δρομολόγια, τὰ καθορισθέντα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 84077)15.10.59 ἀποφάσεως τῆς Νομαρχίας Θεσ)κης καθ’ ἑκάστην πρωΐαν, ὥραν 7.30, δρομολογεῖται λεωφορεῖον ἀπὸ Ἀγγελοχώριον πρὸς Θεσσαλονίκην, τοῦτο δὲ ἐπιστρέφει εἰς Ἀγγελοχώριον καθ’ ἑκάστην, ἀναχωρῶν ἐκ Θεσσαλονίκης τὴν 14,30′ ὥραν. Τὰ δρομολόγια ταῦτα τηροῦνται κανονικῶς ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ 54ου ΚΤΕΛ, εἰς ὃ ὑπάγεται ἡ γραμμὴ αὕτη. Μία ἐξαίρεσις εἰς τὰ δρομολόγια ταῦτα ἐγένετο κατὰ τὰς ἀρχὰς Μαρτίου τρέχοντος ἔτους, ὅτε, λόγῳ ἐπισκευῆς τῆς παρακαμπτηρίου γραμμῆς ἀπὸ τὴν δημοσίαν ὁδὸν πρὸς Ν. Μηχανιώναν μέχρι τοῦ χωρίου Ἀγγελοχωρίου ἀποστάσεως 4 χιλιομέτρων, ἧς ἡ κατάστασίς της, ἀπὸ ἀπόψεως βατότητος ἐπεδεινώθη ἐπὶ τὰ χείρω, λόγῳ τῶν συνεχῶν βροχῶν, διεκόπη προσωρινῶς διὰ λόγους ἀνωτέρας βίας. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς ἀνωτέρω Κοινότητος, ἐδρομολογήθη ἀπὸ τῆς 7.3.60 λεωφορεῖον εἰδικῆς κατασκευῆς, ἤτοι μὲ ὑψηλὸν ἁμάξωμα, μέχρις ὅτου ἐβελτιώθησαν αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι καὶ ἐπερατώθη ἡ ἐπισκευὴ τῆς παρακαμπτηρίου. Νῦν ἡ συγκοινωνία ἐκτελεῖται κανονικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5573)30.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1642 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἐν σχέσει μὲ τροποποίησιν τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας, διὰ τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς τυφλοὺς δελτίων ἐλευθέρας κυκλοφορίας ἐπὶ τῶν λεωφορείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζεται τοιοῦτον θέμα, καθ’ ὅσον ἀναπόφευκτος συνέπεια ταύτης θὰ εἶναι αὔξησις τῶν τιμῶν τῶν εἰσιτηρίων τῶν λοιπῶν ἐπιβατῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6688)4.5.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1614 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν σταδιοδρομίαν τῶν τροχοπεδητῶν ΣΕΚ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Δυνάμει τοῦ ἀπὸ 4.8.1954 Βασ. Διατάγματος, ἐκδοθέντος ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 1296)42, κυρωθέντος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 300)1946 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ διὰ τὸν διορισμὸν ὁδηγῶν ἁμαξοστοιχιῶν ἀπαιτουμένη ἑξαετὴς προϋπηρεσία περιωρίσθη, διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν ἐκδόσεως τοῦ Β. Διατάγματος τροχοπεδητάς, εἰς τετραετῆ τοιαύτην. Σήμερον, δοθέντος, ὅτι, τυπικῶς, ἰσχύει διὰ τὸ προσωπικὸν τῶν ΣΕΚ ὁ Κῶδιξ Καταστάσεως Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἔκδοσις Β. Διατάγματος, βάσει τοῦ Ν.Δ. 1296)42, προβλέποντος μειωμένον χρόνον προϋπηρεσίας τῶν ἤδη τροχοπεδητῶν, προκειμένου νὰ καταλάβωσιν οὗτοι θέσιν ὁδηγοῦ ἁμαξοστοιχιῶν. Διὰ καταρτισθέντος νομοσχεδίου, ὅπερ πρόκειται νὰ κατατεθῇ προσεχῶς εἰς τὴν Βουλήν, προτείνεται ἡ παράτασις τῆς προθεσμίας ἐκδόσεως Νέου Γενικοῦ Κανονισμοῦ διὰ τὸ προσωπικὸν τῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων, τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νόμου 3240)55, ὁπότε θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἔκδοσις τοῦ ἀνωτέρω Βασ. Διατάγματος. Μετὰ τὴν ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τοῦ νομοσχεδίου τούτου, θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐξέτασις τοῦ αἰτήματος τῶν τροχοπεδητῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Καπνίση. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5902)4729 ἀπὸ 9.5.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθμ. 1680 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Π. Καπνίση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ ἀπεφασίσθη ἡ ἐγκατάστασις αὐτομάτου τηλεφωνικοῦ Κέντρου 400 συνδέσεων εἰς τὸ Κιλκὶς καὶ ὅτι αὕτη, περιέχεται εἰς τὸ ἐγκριθὲν τριετὲς πρόγραμμα ἐπεκτάσεως τῆς αὐτομάτου τηλεφωνίας (1961 –1963). Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐγκατάστασιν αὐτομάτων Κέντρων εἰς Καστοριάν, Φλώριναν, Γιαννιτσὰ καὶ Νάουσαν, παρέχομεν τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ πραγματοποίησις αὐτῶν θὰ γίνῃ ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους, καθ’ ὅσον αὗται ὑπάγονται εἰς τὸ ἐκτελούμενον ἤδη τετραετὲς πρόγραμμα (1958– 1961). Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5915)9.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1697 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαννῆ, ἐν σχέσει μὲ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ εἰσιτηρίου τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Γαλατσίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν καθίσταται δυνατή, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, ἡ ἐν λόγῳ μείωσις, καθ’ ὅσον κατὰ τὴν γενομένην πρὸ μηνῶν ἀναπροσαρμογὴν τῶν τιμῶν τῶν εἰσιτηρίων τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν πάντα τὰ στοιχεῖα ἐκμεταλλεύσεως τῶν λεωφορείων τῆς περιοχῆς καὶ βάσει τούτων προσδιωρίσθη τὸ κόμιστρον ἑκάστης γραμμῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. αʹ) Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2100)11.2.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, σχετικῶς μὲ ἀναφερομένας περιπτώσεις διαγωνισμοῦ, καθ’ ἃς τὰ φάρμακα προσεφέρθησαν εἰς διαφορετικὴν τιμὴν τῆς χονδρικῆς τοιαύτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ βουλευτής, κατ’ ἀρχήν, σφάλλει ὡς πρὸς τὰ ποσοστά, καθ’ ὅσον ταῦτα εἶναι τὰ ἑξῆς: αʹ) Τὸ ποσοστὸν 12% ἀφορᾷ ἀναμφιβόλως κέρδος ἀντιπροσώπου, ὅπερ εἶναι 12,5%, προκειμένου περὶ εἰσαγομένων ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς ἰδιοσκευασμάτων. βʹ) Τὸ ποσοστὸν 30% θὰ ἐννοῇ ὁ κ. βουλευτὴς τὸ 33% τὸ κέρδος τοῦ φαρμακοποιοῦ λιανοπωλητοῦ. Οἱ χορηγοῦντες διὰ διαγωνισμοῦ φάρμακα, ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἐργοστασιαρχῶν ἐγχωρίων ἰδιοσκευασμάτων, οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὰ ἄνω ποσοστά. Ἀλλὰ οἱ ἐγχώριοι βιομήχανοι, συναγωνιζόμενοι τοὺς ἀλλοδαποὺς καὶ ἑαυτούς, ἐφ’ ὅσον δὲν καταβάλλουν ἀφ’ ἑνὸς τὸ ἰατρόσημον (Γνωμοδότησις Νομικοῦ Συμβουλίου Κράτους ὑπ’ ἀριθ......), ἀφ’ ἑτέρου ἀφήνουν τὸ κέρδος των καὶ ἐκ τρίτου, προκειμένου νὰ εἰσαχθοῦν εἰς νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα, εἰς τὰ ὁποῖα καὶ οἱ ἰατροὶ καὶ οἱ νοσηλευόμενοι θὰ συνηθίσουν καὶ οἱ μὲν θὰ τ’ ἀναγράφουν, οἱ δὲ θὰ τὰ προμηθεύωνται, ἐκ συνηθείας πλέον ὑπολογίζουν μόνον τὰ ἔξοδά των, ἤτοι τὸ κόστος πρώτων ὑλῶν καὶ ὑλικῶν συσκευασίας, ἐνῷ τὸ ποσοστὸν τῶν εἰς ἱδρύματα χορηγουμένων φαρμάκων δὲν ὑπερβαίνει τὸ 1–2% τῆς ὅλης κινήσεώς του. Ἀκόμη, ἀντὶ διαφημίσεως, δύνανται καὶ δωρεὰν νὰ διαθέσουν φάρμακα, ὅπως καὶ διαθέτουν. Ἐκεῖ ἔγκειται ἡ προσφερομένη χαμηλὴ τιμὴ καὶ οὐχὶ εἰς ὑπερκέρδος τῶν βιομηχάνων, τῶν ὁποίων τὸ χορηγούμενον κέρδος εἶναι μόνον 23%, ἐνῷ αἱ φαρμακευτικαὶ βιομηχανίαι συντηροῦνται κατὰ μέσον ὅρον μὲ ἕνα ποσοστὸν κατὰ πολὺ μικρότερον. Ἡ κοστολόγησις γίνεται δυνάμει τοῦ Α. Ν. τῆς 27.6. 1936 τοῦ τοιούτου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ τοῦ Κανονισμοῦ τοῦ Γ.Σ. Φαρμάκων, ὅπερ ἐλέγχει τὰ προσκομιζόμενα στοιχεῖα, ἤτοι ἀξίαν πρώτων ὑλῶν δι’ ἐπισήμων τιμολογίων, ἀξίαν συσκευασίας, βάσει ἐπισήμων τιμολογίων. Ἐπὶ τοῦ βιομηχανικοῦ κόστους ὑπολογίζεται 23% ὑπὲρ τοῦ φαρμακοβιομηχάνου, ὡς καὶ ἀνωτέρω ἐλέχθη. Ἡ τιμὴ λιανικῆς πωλήσεως εἶναι τὸ 33%, ὅπερ δίδεται ὑπὲρ τοῦ φαρμακοποιοῦ, ὅστις ἔχει τὴν ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν, τὰ ἔξοδα τῆς καταρτίσεως τοῦ φαρμακείου, ὅπερ ἀνέρχεται συνήθως ἀπὸ 200.000 δραχμὰς καὶ ἄνω, τὰ ἀχρηστευόμενα φαρμακευτικὰ προϊόντα, λόγῳ παρελεύσεως χρόνου χρήσεως, ὡς καὶ λόγῳ κακῆς συντηρήσεως. Μεταξὺ παραγωγοῦ καὶ λιανοπωλητοῦ μεσολαβεῖ ὁ φαρμακέμπορος, ὁ ὁποῖος παίρνει ἀπὸ 3–10%, πλὴν ὅμως τὸ ποσοστὸν τοῦτο ἐνυπάρχει ἐντὸς τῆς τιμῆς χονδρικῆς πωλήσεως ὑπὸ τοῦ βιομηχάνου ἢ τοῦ ἀντιπροσώπου. Ἐκ τῶν ἄνω καταφαίνεται, ὅτι οὔτε καταλήστευσις τοῦ κοινοῦ γίνεται, οὔτε ἀνυπαρξία κρατικοῦ ἐλέγχου ὑπάρχει, τοὐναντίον, παρακολουθοῦνται τὰ φάρμακα καὶ ὡς ποιότης καὶ ὡς τιμή. Ἡ μὲν ποιότης διὰ δειγματοληψιῶν, ἡ δὲ τιμὴ διὰ τοῦ ἐλέγχου τῶν ὑποβαλλομένων ἐπισήμων τιμολογίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Μπρεδήμα, Τ. Βουλοδήμου, Γ. Ἀράπη, Δ. Παινέζη καὶ Γ. Βαλούρδου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1672)8.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Μπρεδήμα, Τ. Βουλοδήμου, Γ. Ἀράπη, Δ. Παινέζη καὶ Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ὡς ἔχουν σήμερον τὸ φαρμακευτικὸν ἐπάγγελμα καὶ τὸ ἐμπόριον τῶν φαρμάκων, ἐξυπηρετοῦν πλήρως τοὺς σκοποὺς καὶ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως φαρμακευτικῆς περιθάλψεως. 2) Κατὰ τὴν κοστολόγησιν ἀκολουθεῖται πιστῶς ἡ διαδικασία ἡ ὑπὸ τοῦ Α.Ν. τῆς 27.6.1935 καθοριζομένη, ὡς καὶ ἡ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ τοῦ Κανονισμοῦ τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Φαρμάκων καθορισθεῖσα, πρὸς ἐξυπηρέτησιν, κυρίως, τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. 3) Αἱ ἰσχύουσαι ἐν Ἑλλάδι τιμαὶ τῶν ἀλλοδαπῶν ἰδιοσκευασμάτων εἶναι χαμηλότεραι τῶν ἰσχυουσῶν τοιούτων εἰς τὰς χώρας παρασκευῆς των, αἱ δὲ τιμαὶ τῶν ἐγχωρίων εἶναι πολὺ κατώτεραι τῶν ἀλλοδαπῶν. Ἐκ τοῦ ἐλέγχου, ἐξ ἄλλου, τῶν ἐγχωρίων βιομηχανιῶν προκύπτει, ὅτι αὗται δὲν συγκεντρώνουν τὸ ποσοστὸν κέρδους, ὅπερ ἔχει ἐγκριθῆ διὰ τὴν συντήρησιν καὶ ἀνάπτυξιν αὐτῆς. Ὁσάκις, ἄλλωστε, ἐγκρίνεται ἰδιοσκεύασμά τι ἐγχωρίου βιομηχανίας, τοῦ ἀντιστοίχου τῆς ἀλλοδαπῆς, μειοῦται ἡ τιμὴ πωλήσεως, λόγῳ τοῦ ἀναφερομένου συναγωνισμοῦ. 4) Ἡ παρ’ ἡμῖν Ὑπηρεσία Ἐπιθεωρήσεως Φαρμάκων ἐνεργεῖ συστηματικὸν ἔλεγχον κατ’ ἔτος, τόσον τῶν παρασκευαζομένων, ὅσον καὶ τῶν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς τοιούτων, διὰ συχνῶν δειγματοληψιῶν καὶ ἀποστολῆς εἰς τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, εἰς τὸ Φαρμακευτικὸν Χημεῖον τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου καὶ εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Ἐογαστήριον, πρὸς ἔλεγχον καὶ διαπίστωσιν τῆς καταλληλότητος ἢ οὐ τούτων. 5) Ὡς καὶ ἀνωτέρω ἀναφέρεται, ἡ κοστολόγησις γίνεται βάσει νόμων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ βάσει Κανονισμοῦ τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Φαρμάκων. Ὁμοίως, τὸ Συμβούλιον ἀπηρτίσθη, βάσει τοῦ Ν. Δ. 1646)42, εἰς ὃ μετέχει ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου, ὅστις τυγχάνει καὶ βιομήχανος. Εἰς τοῦτο, ὅμως, πλὴν αὐτοῦ, μετέχει ἐκπρόσωπος τοῦ Πανελληνίου Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἓξ μέλη εἶναι ὑπάλληλοι, ἐξ ὧν εἷς ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον Φαρμάκων, ἀπὸ τῆς συστάσεώς του μέχρι σήμερον, ἐξετέλεσε καὶ ἐκτελεῖ ἐν πλήρει ἐπιγνώσει τῶν ὑποχρεώσεών του τὴν ἀνατεθεῖσαν αὐτῷ ἐργασίαν, ὑπὸ τὸ πρίσμα τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Ἡ συμμετοχὴ τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ ἡ τοῦ Πανελληνίου Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου, ἔχει ὡς βάσιν τὸ ν’ ἀκούωνται αἱ γνῶμαι καὶ τούτων, αἵτινες, ὡς γνωστόν, εἶναι διϊστάμεναι μεταξύ των, λόγῳ ἀντιθέτων συμφερόντων καὶ διὰ νὰ εἶναι ἡ ἀπόφασις ἀμερόληπτος καὶ ὀρθή. Ἡ αἴτησις μειωμένων τιμῶν, δὲν ὀφείλεται εἰς πτῶσιν πρώτων ὑλῶν μόνον, καθ’ ὅσον, ὡς γνωστόν, ἔχουν αὐξηθῆ ὅλα τὰ ἄλλα ἔξοδα, ἀπὸ τῶν ἐργατικῶν μέχρι καὶ τῶν ὑλικῶν συσκευασίας, λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ τιμὴ πρώτης ὕλης εἶναι τὸ ¼ ἢ ⅕ τῆς ὅλης ἀξίας τοῦ ἰδιοσκευάσματος, ἡ μείωσις τῆς πρώτης ὕλης θὰ ἔχῃ μικρὰν ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῆς ὅλης ἀξίας, ἀλλὰ κυρίως, λόγῳ συναγωνισμοῦ μεταξὺ ἐγχωρίων καὶ ἀλλοδαπῶν ἰδιοσκευασμάτων. 6) Οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον Φαρμάκων πρὸς τὸ Ἀνώτατον Ὑγειον. Συμβούλιον καὶ τἀνάπαλιν. Ἐὰν τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον ἐγκρίνῃ τὴν κυκλοφορίαν ἰδιοσκευάσματός τινος, τότε καθορίζεται ὑπὸ τοῦ Γ.Σ.Φ. ἡ τιμή. Ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον καταφαίνεται, ὅτι πίεσις ἐπὶ τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου, ἐὰν ἀσκῆται τοιαύτη, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον Φαρμάκων. 7) Αἱ ἀποφάσεις τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Φαρμάκων δημοσιεύονται εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, μία ἑκάστη διὰ τὸ καθ’ ἕκαστον ἰδιοσκεύασμα. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτόν, πέραν τῶν ὅσων ὑπὸ τῆς νομοθεσίας ὁρίζονται, νὰ γνωστοποιῶνται. Ἐπιβάλλεται, ὅπως ὁ παρασκευαστὴς ἀναγράφῃ τὰ κύρια συστατικὰ τοῦ ἰδιοσκευάσματος (ἄρθρον 20 τοῦ ἀπὸ 31.8.35 Π.Δ.). Ἐξ αὐτῶν, πᾶς τις, δύναται νὰ ἐλέγξῃ τὸ κανονικὸν τῆς παρασκευῆς ἢ οὔ. 8) Παρασκευασταὶ φαρμακευτικῶν ἰδιοσκευασμάτων, τιμωροῦνται ὑπὸ τοῦ Α.Υ.Σ. διὰ κακὴν παρασκευήν. Νοθείαν δὲν ἔχομεν μέχρι σήμερον παρατηρήσει, διότι θὰ πρέπει νὰ εἶναι πολὺ ἀνόητος ὁ παρασκευαστὴς ἐκεῖνος ὅστις, ἐν γνώσει τῶν συνεπειῶν, νοθεύει τὰ ἰδιοσκευάσματά του. Ἡ τυχὸν ὑπὸ τοῦ Χημείου εὑρεθεῖσα κακὴ παρασκευή, συνίσταται εἰς τὴν κακὴν διατήρησιν, κατὰ τὸ πλεῖστον, τῶν ἰδιοσκευασμάτων ἢ εἰς τὸν χρόνον παρασκευῆς, ἐξ οὗ δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ μειωμένον ποσοστὸν πρώτης ὕλης φαρμάκου τινός, λόγῳ ἀπωλείας ἐκ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου. Ἐκ τῶν ἄνω καταφαίνεται, ὅτι τὸ Α.Υ.Σ. ἐπιβάλλει τὰς ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένας ποινάς, ἐκτελοῦν πλήρως τὸ καθῆκον του ἀπὸ ἐπιστημονικῆς πλευρᾶς, χωρὶς νὰ ὑποκαθιστᾷ ποτὲ ἄλλους, οὔτε νὰ συγκαλύπτῃ ἀνύπαρκτα ἀδικήματα, ἐκπληροῦν τὰ ἀνατεθέντα αὐτῷ καθήκοντα κανονικῶς καὶ εὐόρκως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5693)Διεκπ. 4502)60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1632 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Γ. Πρίφτη, περὶ τῶν ἐκ κατολισθήσεως τοῦ ἐδάφους πληγέντων κατοίκων Πλατανούσης Ἰωαννίνων καὶ Ἄμμος τῆς Κοινότητος Νισίστης Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς μᾶς ἐπληροφόρησεν ἡ Ὑπηρεσία Οἰκιστικῆς τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, οἱ ἀνωτέρω οἰκισμοὶ εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὸν ὑπ’ ὄψιν αὐτῶν πίνακα πρὸς ἐνίσχυσιν διὰ τὴν ὁριστικὴν στέγασιν τῶν πληγέντων, εὐθὺς ὡς τεθῶσιν εἰς τὴν διάθεσιν αὐτῆς αἱ σχετικαὶ πιστώσεις. Πρὸς τούτοις, γνωρίζομεν, ὅτι ἐζητήθη παρ’ ἡμῶν ὑπὸ τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ ἡ ἔγκρισις πιστώσεως δραχμῶν 30.000 διὰ τὴν ἄμεσον παροχὴν περιθάλψεως καὶ στεγαστικῆς βοηθείας εἰς τοὺς πληγέντας τοῦ οἰκισμοῦ Πλατανούσης Ἰωαννίνων, ἥτις καὶ ἐχορηγήθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαΐου 1960

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ε. ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5121)Διεκπ. 4121)60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1607 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, περὶ εἰσπράξεως παρὰ τοῦ ἐν Ὀρεστιάδι ὑποκαταστήματος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τοῦ ἀντιτίμου τῶν χορηγηθέντων ἐφοδίων εἰς πλημμυροπαθεῖς τοῦ Ἕβρου κατὰ τὸ ἔτος 1954–55, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔχει ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1960

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ε. ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1558 βιβλ. ἐρωτήσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς, ἐπὶ τῶν διαλαμβανομένων τῆς Βʹ περιπτώσεως τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως: Αἱ δαπάναι τῆς ἐν γένει λειτουργίας τῶν νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ν. Δ. 2592)1953, ἀντιμετωπίζονται ἐξ ὁλοκλήρου ὑπὸ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ὑποχρέωσιν τῶν νοσηλευομένων διὰ τῆς ἀγορᾶς εἰδῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς νοσηλείας των ἢ τὴν καταβολὴν χρημάτων, πέραν τῶν νοσηλείων, ταῦτα ἔχουσιν ὡς ἀκολούθως: Οἱ ἐκ τῶν νοσηλευομένων ἄποροι ἀσθενεῖς, τυγχάνουν ὑπὸ τῶν νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων πλήρους ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως, εἰς δὲ τοὺς ἀνήκοντας εἰς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς ἀσθενεῖς, παρέχεται πλήρης ἰατρικὴ συνδρομὴ καὶ ἡ διεπομένη ὑπὸ τῶν συναπτομένων συμβάσεων, μεταξὺ τῶν νοσοκομείων καὶ τῶν διαφόρων ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, φαρμακευτικὴ ἀρωγή. Τέλος, οἱ εὔποροι ἀσθενεῖς καταβάλλουσιν, ὡς ἡμερήσια νοσήλεια, τὰ ὑπὸ τοῦ ἀπὸ 8.5.58 Β. Διατάγματος (Φ. Ε.Κ. 73)1958, τεῦχος Αʹ) καθοριζόμενα τοιαῦτα, ἅτινα εἶναι ἀνάλογα τῆς θέσεως, εἰς ἣν οὗτοι νοσηλεύονται. Πλέον τῶν νοσηλείων, οἱ ἐπὶ πληρωμῇ ἀσθενεῖς, ἐπιβαρύνονται μὲ τὰς ἐνεργουμένας, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς νοσηλείας των, παρακλινικὰς ἐξετάσεις, τὰ ἔξοδα τῶν χειρουργικῶν τυχὸν ἐπεμβάσεων, τῶν μαιεύσεων, ὡς καὶ μὲ τὰ χορηγούμενα τούτοις φάρμακα. Ὁμοίως, οἱ ἀσθενεῖς οὗτοι, ἀναλόγως τῆς θέσεως εἰς ἣν νοσηλεύονται, καταβάλλουσι, πέραν τῶν νοσηλείων, ἰδιαιτέραν ἰατρικὴν ἀμοιβήν, ἥτις, προκειμένου περὶ παθολογικῶν ἀσθενῶν, καθορίζεται αὕτη διὰ ποσοστοῦ κυμαινομένου ἀπὸ 10% — 20% ἐπὶ τῶν νοσηλείων, οἱ δὲ χειρουργικοὶ ἀσθενεῖς, ποσὸν ἀνάλογον τῆς βαρύτητος τῆς ἐνεργουμένης χειρουργικῆς ἐπεμβάσεως, ὡς καθορίζεται ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. ΝΙΑ 8647)12.8.57 ἀποφάσεως ἡμῶν (ΦΕΚ 247)57, τεῦχος Βʹ). Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Βιομηχανίας ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως, ἀναφερομένης εἰς τὴν ἱκανοποίησιν αἰτημάτων τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν Μετάλλου.

§12Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Ἐργατῶν Μετάλλου δι’ ὑπομνήματός της ἐζήτησε τὴν ρύθμισιν ὡρισμένων αἰτημάτων τοῦ κλάδου τῶν ἐργατῶν μετάλλου. Ἐκ τῶν αἰτημάτων τούτων, ἄλλα μὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἄλλα εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Μεταξὺ τῶν αἰτημάτων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, εἶναι καὶ τὸ ζήτημα τῶν ἐργατικῶν ἀτυχημάτων. Εἶναι γεγονὸς ὅτι τὰ ἐργατικὰ ἀτυχήματα εἰς τὸν κλάδον αὐτὸν τῶν ἐργαζομένων ἔχουν αὐξηθῆ καταπληκτικῶς, σὲ σημεῖον μάλιστα, ὥστε τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεώς των, νὰ συνταξιοδοτῇ μόνον χήρας καὶ ὀρφανὰ καὶ ἀκρωτηριασμένους. Ζητοῦν οἱ ἐργάται μετάλλου ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ὅπως λάβῃ μέτρα περιφρουρήσεως τῆς ὑγείας καὶ τῆς ἀκεραιότητός των. Πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχει τὸ αἴτημα τῆς ἀνεργίας. Εἰδικῶς εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὑπάρχει μεγάλη ἀνεργία εἰς τὸν κλάδον τῆς μεταλλουργικῆς ἐπισκευαστικῆς ἰδίως βιομηχανίας. Οἱ ἐργαζόμενοι ζητοῦν νὰ τοποθετηθῇ μία μεγάλη δεξαμενὴ καὶ εἰς τὸν Πειραιᾶ διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀνέργων, διότι αἱ ὑπάρχουσαι δεξαμεναὶ εἰς τὸν Πειραιᾶ εἶναι μικραὶ καὶ δὲν ἐξυπηρετοῦν. Εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἐπισκευῶν πλοίων ὑπὸ τῶν ναυπηγείων Νιάρχου τοῦ Σκαραμαγκᾶ, δεδομένου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταφερθοῦν ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι τοῦ κλάδου αὐτοῦ ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ εἰς τὸν Σκαραμαγκᾶν. Εἶναι δύσκολος ἡ ἀπορρόφησις 1.000 μηχανουργῶν, 1.500 λεβητοποιῶν καὶ 500 περίπου ἠλεκτροσυγκολλητῶν, ἄνευ τῆς τοποθετήσεως εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς μεγάλης χωρητικότητος δεξαμενῆς. Πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ ἐπιλυθῇ τὸ ζήτημα, πρὸς ἀπορρόφησιν τῶν ἀνέργων τῶν πλοίων. Ἕτερον αἴτημα, εἶναι ἡ ἀπαγόρευσις τῆς εἰσαγωγῆς ἐργαλείων καὶ μηχανημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ κατασκευασθοῦν ἐν Ἑλλάδι, ὥστε ἕνας ἀριθμὸς ἀνέργων νὰ εὕρῃ ἐργασίαν. Ἕνα ἄλλο αἴτημα εἶναι, ὅπως αἱ ὑπὸ τῆς ΑΤΕ κατασκευαζόμεναι πετρελαιομηχαναὶ κατανεμηθοῦν εἰς τὰς πόλεις Θεσσαλονίκης, Βόλου, Πειραιῶς καὶ Χαλκίδος διὰ τὸν καταμερισμὸν τῆς ἐργασίας. Ἐπὶ πάντων αὐτῶν τῶν αἰτημάτων θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὅπως μᾶς πληροφορήσῃ σχετικῶς, τὸ δὲ Προεδρεῖον παραπέμψῃ τὴν ἐρώτησίν μας καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας διὰ τὰ λοιπὰ αἰτήματα τὰ συμπεριλαμβανόμενα εἰς τὸ ὑπόμνημα τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν Μετάλλου.

§13Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, ἀτυχήματα συμβαίνουν εἰς ὅλας τὰς βιομηχανίας, τόσον ἐδῶ, ὅσον καὶ εἰς τὰς ἄλλας χώρας τοῦ κόσμου. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, καὶ θὰ τὸ ἔχετε, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰ ἀτυχήματα δὲν εἶναι τόσον πολλά, ὡς ἠθελήσατε νὰ τὰ ἐμφανίσητε. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῶν σιδηρῶν κατασκευῶν, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει προσπάθειαν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν σιδηρῶν κατασκευῶν ἐν Ἑλλάδι. Ὡς θὰ γνωρίζητε δέ, τὰ ναυπηγεῖα ἀπασχολοῦν ἤδη 2.300 ἐργατοτεχνίτας καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς θὰ αὐξηθῇ. Ὅσον ἀφορᾷ, τέλος, τὰς πετρελαιομηχανάς, τὰς ὁποίας ἀγοράζει ἡ ΑΤΕ, σᾶς πληροφορῶ ἐπίσης, ὅτι ἐλήφθη ἀπόφασις καὶ καταβάλλεται προσπάθεια ἴσης κατανομῆς μεταξὺ τῶν σιδηροβιομηχανιῶν. Εἰδικώτερον δέ, διὰ τὸν Βόλον ποὺ ἀνεφέρατε, κατόπιν ἀποφάσεως, περιλαμβάνονται εἰς τὰ μέτρα αὐτὰ καὶ τὰ ἄροτρα καὶ ἐνισχύθησαν σοβαρῶς αἱ βιομηχανίαι τοῦ Βόλου.

§14Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψιν του, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργατικῶν ἀτυχημάτων εἰς τὴν χώραν μας αὐξάνεται συνεχῶς. Καὶ δὲν ἔχει ἐπίσης ὑπ’ ὄψει του, ὅτι αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν μὴ λῆψιν μέτρων ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, ὡς ἐπίσης καὶ εἰς τὸν ὑπερβολικὸν φόρτον ἐργασίας.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ποῖαι αἱ ἐξαγωγαὶ σμύριδος εἰς Δ. Γερμανίαν κλπ.

§16Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφορμὴν διὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐρωτήσεώς μου ἔδωκεν ἡ πληροφορία, ὅτι ὁ παλαιὸς ἀγοραστὴς τῆς σμύριδος ἔπαυσε νὰ τὴν ἀγοράζῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ κακῆς ποιότητος καὶ ἀφ’ ἑτέρου, λόγῳ αὐξήσεως τῆς τιμῆς εἰς τὴν Νάξον. Πρόκειται περὶ Γερμανικῆς Ἑταιρείας, ἡ ὁποία ἔχει τὴν ἕδραν της εἰς τὴν Δ. Γερμανίαν καὶ ἡ ὁποία φέρει τὴν ἐπωνυμίαν «Νάξος». Ἀλλὰ τὸ θέμα τῆς σμύριδος, κ. Πρόεδρε, εἶναι γενικώτερον, δοθέντος, ὅτι ἡ Νάξος, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, φθίνει λόγῳ μὴ ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος της. Τὰ προβλήματα, ἐπαναλαμβάνω, τῆς σμύριδος εἶναι γενικώτερα, ἰδίᾳ δὲ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγήν της. Εἰδικώτερον, ὑπάρχει τὸ πρόβλημα τῆς μεταφορᾶς, τὸ ὁποῖον γίνεται μὲ ἐναέριον σιδηρόδρομον καὶ τὸ πρόβλημα τῆς φορτώσεως, τὸ ὁποῖον γίνεται μὲ βάρκες. Αἴτημα τῶν ἐργαζομένων εἶναι, ὅπως κατασκευασθῇ προβλὴς διὰ τὴν φόρτωσιν καὶ αὐτοκινητόδρομος διὰ τὴν μεταφοράν. Πέραν αὐτοῦ ἤθελα νὰ ἀναφέρω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ὁ ἄλλοτε προϊστάμενος τῶν σμυριδωρυχείων Νάξου, ἦτο ὑπάλληλος μὲ τεχνικὰς γνώσεις καὶ πτυχιούχος Ἀνωτάτης Σχολῆς. Ὁ σημερινὸς προϊστάμενος, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, στερεῖται τεχνικῶν γνώσεων καὶ προσόντων σπουδῶν. Κύριε Πρόεδρε, ἐθέσαμεν ὡρισμένα ἐρωτήματα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ἐπὶ τῶν ὁποίων παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ.

§17Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, ἠξεύρετε πολὺ καλά, ὅτι ἡ σμύρις ἀντιμετωπίζει δυσχερείας λόγῳ τῆς ὑπάρξεως τεχνικῆς πλέον σμύριδος. Παρ’ ὅλα αὐτὰ πληροφορῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι τὰ δύο ἐργοστάσια ἐργάζονται ἱκανοποιητικῶς καὶ καταβάλλομεν προσπαθείας, ὥστε οἱ παραγωγοὶ τῆς σμύριδος νὰ μὴ ἀντιμετωπίζουν δυσχερείας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ αἰτήματα, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε, δὲν τὰ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, διότι ποτὲ δὲν μοῦ ἐτέθησαν. Δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἀποστείλω ἕνα ἐπιθεωρητὴν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας νὰ ἐξετάσῃ τὰ εἰδικώτερα θέματα, τὰ ὁποῖα ἀνακύπτουν καὶ νὰ τὰ βοηθήσωμεν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κελτεμλίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ἀληθεύῃ ἡ πληροφορία, ὅτι ἀπεφασίσθη ἡ παραχώρησις τοῦ συνεταιριστικοῦ ἐργοστασίου ΑΣΤΥ, εἰς ὅμιλον ἀμερικανῶν κεφαλαιούχων κλπ.

§19Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας αὐτὴ κατετέθη ἀπὸ 7μήνου, ὅταν ἀπὸ κυβερνητικὴν ἐφημερίδα, ἐπληροφορήθημεν, ὅτι ἡ ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἀπεφάσισε τὴν παραχώρησιν τοῦ συνεταιριστικοῦ ἐργοστασίου ΑΣΤΥ εἰς ὅμιλον Ἀμερικανῶν κεφαλαιούχων, ἔναντι τῆς ἐξευτελιστικῆς τιμῆς τῶν 20 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐπίσης ἡ εἴδησις αὐτὴ συνωδεύθη καὶ μὲ ἄλλην καταπληκτικὴν εἴδησιν, ὅτι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν 50 ἑκατομμυρίων, ἡ ὁποία ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἀρχικὴν ἀξίαν τοῦ ἐργοστασίου καὶ τῶν 20 ἑκατομμυρίων θὰ τὴν πληρώσουν οἱ συνεταιρισμοὶ εἰς τὸ δημόσιον. Ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, ἡ λειτουργία τοῦ ἐργοστασίου ΑΣΤΥ ἐπὶ συνεταιριστικῆς βάσεως συμβάλλει εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀγελαδοτροφίας εἰς τὴν Ἀττικὴν καὶ ἐπειδὴ δὲν πρέπει νὰ περιέλθῃ ἡ ὑπόθεσις τοῦ γάλακτος εἰς τὸ μονοπώλιον, παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν ἀληθεύουν τὰ ὅσα ἐγράφησαν.

§20Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Σᾶς πληροφορῶ, κ. συνάδελφε, ὅτι ἀπεφασίσθη τὸ ΑΣΤΥ νὰ λειτουργήσῃ μὲ κοινοπραξίαν ΑΤΕ καὶ συνεταιρισμοῦ καὶ θέμα ἀμερικανῶν κλπ., δὲν ὑφίσταται.

§21Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Εἶναι πολὺ εὐχάριστον αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἀποδεικνύει, ὅτι ὅταν οἱ παραγωγοὶ ἀνησυχοῦν διὰ τὰ προβλήματά των καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις ἐνδιαφέρεται, ταῦτα λύονται.

§22Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἡ ἀπόφασις εἶχε ληφθῆ.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Κωνσταντάρας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθοῦν, διὰ νὰ μὴ κινδυνεύσῃ ἡ συνέχισις τῆς λειτουργίας, ὑπὸ κρατικὴν διαχείρισιν τελούσης καπνοβιομηχανίας Καβάλας.

§24Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ καπνοβιομηχανία Καβάλας, εἶναι ἡ πρώην σιγαρεττοβιομηχανία Μαρούλη, ἡ ὁποία διατελεῖ ἐπὶ σειρὰν τώρα ἐτῶν ὑπὸ κρατικὴν διαχείρισιν. Ἡ καπνοβιομηχανία αὐτὴ εὑρίσκετο μεταξὺ ὑπάρξεως καὶ ἀνυπαρξίας. Οὔτε κλειστὴ ἦτο, οὔτε ἐλειτούργει. Ἐν τούτοις, πολλάκις ἔχει τονισθῆ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἡ Καβάλα εὑρίσκεται εἰς πρωτοφανῆ οἰκονομικὸν μαρασμὸν καὶ τοῦτο, διότι στηρίζεται κυρίως ἡ οἰκονομία της εἰς τὴν καπνεργασίαν. Ἐν τούτοις, ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος τὰ πρὸς ἐπεξεργασίαν καπνὰ ἐλαττοῦνται καὶ ἡ χρησιμοποίησις ξεφυλλιστικῶν μηχανημάτων ἐλαττώνει τὸν χρόνον ἐπεξεργασίας. Ὡς ἐκ τούτου ἡ ἀνεργία αὐξάνει καὶ συνεπῶς, τὸ πρόβλημα τῆς ἐπιζήσεως τῆς Καβάλας θὰ ἀντιμετωπισθῇ μόνον μὲ τὴν ἵδρυσιν νέων βιομηχανιῶν. Ἡ ἐπὶ ἔτη διατήρησις εἰς μαρασμὸν μιᾶς βιομηχανίας δυναμένης νὰ ἀπασχολήσῃ ἑκατοντάδας ἐργατῶν, ἀποδεικνύει ἀδιαφορίαν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν λειτουργίαν αὐτῆς καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ὑπαρχούσης ἀνεργίας, ἐνῷ τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν τῆς πόλεως ὑπερβαίνει τὰς 20.000 καὶ τὸ καπνεργατικὸν εἰσόδημα ἀποτελεῖ τὸ 60% τοῦ ὅλου εἰσοδήματος τῆς Καβάλας. Αἱ ἐκκλήσεις τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς ἦτο συνεχής. Πρὸ μηνῶν ἡ διαχειριστικὴ ἐπιτροπὴ τῆς καπνοβιομηχανίας, δι’ ὑπομνήματος, ἐζήτει δάνειον ἑνὸς ἑκατομμυρίου καὶ τῆς ἐχορηγήθη ἀπὸ Τράπεζαν δάνειον μόνον 700.000 δραχμῶν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον μάλιστα ἐζητήθη νὰ κρατηθοῦν αἱ παλαιαὶ ὀφειλαί. Τοῦτο ὅμως δὲν ἀποτελεῖ πλήρη προσπάθειαν διὰ νὰ λειτουργήσῃ εὐχερῶς. Ὑπεβάλαμεν, ὡς ἐκ τούτου, πρὸ ἑξαμήνου καὶ πλέον, τὴν ἐρώτησίν μας, διὰ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς, τῆς μόνης ἐν Καβάλᾳ.

§25Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ ἀνεγνώσατε σήμερον εἰς τὰς ἐφημερίδας τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀνεκοίνωσεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ ζήτημα τῶν αἰτημάτων τῶν καπνεργατῶν. Ἐκ τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν σοβαρῶς ἔχει νὰ ὠφεληθῇ ἡ πόλις τῆς Καβάλας. Σᾶς πληροφορῶ ἐπίσης, ὅτι ἐλήφθησαν καὶ ἄλλα μέτρα διὰ τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας τῆς Καβάλας. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς καπνοβιομηχανίας λυποῦμαι, διότι δὲν εἶσθε ἐνήμερος. Εἴπατε, ὅτι ἐλήφθη δάνειον ἀπὸ Τράπεζαν. Δὲν εἶναι ἀληθές. Τὸ δάνειον αὐτὸ τὸ ἔλαβεν ἀπὸ τὸ Δημόσιον. Ἐπίσης δὲν εἶναι ἀληθὲς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίξατε, ὅτι δηλαδὴ ἡ καπνοβιομηχανία Καβάλας εὑρίσκεται μεταξὺ φθορᾶς καὶ ἀφθαρσίας. Διότι θὰ πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι εἰργάζοντο περίπου 25–30 ἐργάται καὶ τρεῖς φορὰς τὴν ἑβδομάδα, ἀπὸ διμήνου ἐργάζονται 80–85 ἐργάται μονίμως καὶ συνεχῶς ὁ ἀριθμὸς αὐξάνει. Ὑπάρχει δὲ ἡ βάσιμος ἐλπίς, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργατῶν θὰ αὐξηθῇ εἰς 200. Συνεπῶς, ἀπὸ ὅλα αὐτὰ θὰ ἔχετε πεισθῆ, ὅτι δὲν εἶσθε καθόλου καλὰ πληροφορημένος ἐπὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν Καβάλαν.

§26Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Εἶναι ἀληθές, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀπὸ διμήνου ἤρχισε νὰ λειτουργῇ ἡ καπνοβιομηχανία. Ἀλλά, ὅπως ἀνέφερα, ἡ ἐρώτησίς μας ἔχει κατατεθῆ ἀπὸ 6μήνου. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν, διὰ τὰ ὁποῖα ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός, μόλις σήμερον ἀνεκοινώθησαν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια συζητήσεως τῶν συσχετισθεισῶν ἐπερωτήσεων ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἔχει τὸν λόγον.

§28Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκευμ.). Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν προχθεσινὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀγαπητοῦ μου συναδέλφου κ. Παπαληγούρα, ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, οὗτος εὗρε τὴν εὐκαιρίαν νὰ μεμφθῇ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔλαβεν ὑπὲρ τῆς ἐκπαιδεύσεως. Συμπαραστάται του ἦσαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι, εἶμαι βέβαιος, ἐκ κακῶν πληροφοριῶν ἠθέλησαν νὰ ἀποδώσουν εὐθύνας καὶ κατὰ τρόπον μάλιστα ὀξύ, εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, δι’ ὡρισμένας πράξεις ἢ παραλείψεις. Ὁ κ. Παπαληγούρας, πολὺ ὀρθῶς συνέθεσε τὸ πρόβλημα τῆς Παιδείας γενικώτερον μὲ τὸ πρόβλημα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τοῦ τόπου. Ἀναμφισβητήτως διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, εἷς τῶν κυριωτέρων παραγόντων καὶ φορέων, εἶναι ὁ ἀνθρώπινος παράγων, ὁ ὁποῖος μάλιστα διὰ τὴν ἀντίληψιν καὶ τὰς μεγαλυτέρας δυνατότητας, διὰ νὰ καταστῇ ἱκανὸς νὰ ἀξιοποιήσῃ τὰς πλουτοπαραγωγικὰς δυνατότητας τῆς χώρας μας καὶ νὰ ἀνυψώσῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ. Λυποῦμαι ὅμως, διότι παρασυρθεὶς ὁ κ. Παπαληγούρας, ἐδήλωσεν, ὅτι— ὁμολογεῖ βέβαια, ὅτι ἐλήφθησαν σοβαρὰ νομοθετικὰ μέτρα κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος— ἔκτοτε δὲν ἤκουσε τίποτε εἰς τὸν τομέα αὐτὸν νὰ πραγματοποιῆται. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Παπαληγούρας, παρακολουθεῖ τὰ ἐν τῇ Χώρᾳ γενόμενα. Δὲν θέλω νὰ καταλήξω εἰς τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγουν οἱ Ἄγγλοι, ὅτι ὁ πλέον βαρήκοος ἄνθρωπος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν θέλει νὰ ἀκούσῃ. Διὰ νὰ κατατοπίσω τὸν κ. Παπαληγούραν, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ δι’ αὑτῆς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. συνάδελφοι, ἐν ὀλίγοις νὰ ἀπεικονίσω τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐπιτελεσθῆ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τῆς παιδείας, ὄχι μόνον διὰ νὰ ὑπάρξῃ πλήρης κατατοπισμὸς καὶ συνεννόησις μεταξύ μας, ἀλλὰ καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον, ἀλλὰ καὶ διότι αὐτὸ θὰ προσφέρῃ τὴν ἀπαιτουμένην αἰσιοδοξίαν διὰ τὴν συνέχισιν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἔργου εἰς τὸν τομέα τῆς παιδείας. Ἡ νομοθετικὴ ἐργασία, ἡ ὁποία μὲ τὴν ὑμετέραν ψῆφον ἐθεσμοθετήθη εἰς τὴν χώραν μας, εἶχε μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ ἕνα κύριον σκοπὸν τὴν στροφὴν τῆς ἐκπαιδεύσεως εἰς τὴν Ἑλλάδα κατὰ ἕνα ποσοστὸν πρὸς τὸν τεχνικοοικονομικὸν τομέα, εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ὁ ὁποῖος ἀπὸ μακροῦ χρόνου εἶχεν ἐπισημανθῆ εἰς τὸν τόπον μας. Ὅλοι οἱ ξένοι εἰδικοὶ ἐμπειρογνώμονες, ἀλλὰ καὶ οἱ Ἕλληνες οἱ ἀσχολούμενοι περὶ τὰ ἐκπαιδευτικὰ καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν εἶχον ἐπισημάνει, ὅτι χρειάζεται αὐτὴ ἡ στροφὴ τῆς μονολιθικῆς παιδείας πρὸς τὸν τεχνικοοικονομικὸν καὶ ἐπαγγελματικὸν τομέα. Ὡς γνωρίζετε διὰ τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν ἐπετεύχθη ἕνα σοβαρὸν θεμελιῶδες θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἐλέγετο ἀπὸ ὅλους, ἀλλὰ δὲν ἐγένετο νόμος τοῦ Κράτους. Ὁλόκληρος ἡ εὐθύνη διὰ τὴν ἐποπτείαν, διὰ τὴν διοίκησιν, διὰ τὸν προγραμματισμὸν τῆς τεχνικῆς καὶ ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως ἀνετέθη πλέον εἰς ἕνα ἑνιαῖον φορέα, τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, οὕτως ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸς καὶ ὁ προγραμματισμὸς καὶ ἡ ἐποπτεία καὶ ἡ διάθεσις πρὸ παντὸς τῶν ἀπαιτουμένων οἰκονομικῶν μέσων νὰ γίνεται κατὰ τρόπον ὀρθολογικώτερον καὶ πλέον προσηρμοσμένον πρὸς τὴν κατάστασιν τῆς Ἑλλάδος. Ἐδημιουργήθη λοιπὸν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ἕνας ὁλόκληρος τομεύς, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἰσότιμος καὶ ἰσοβαρὴς πρὸς τὸν τομέα τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας, ὁ τομεὺς τῆς τεχνικῆς καὶ ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως. Μερικοὶ ἐφοβήθησαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ ἐπαγγελματικὴ ἐκπαίδευσις, ἐντασσομένη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, νὰ ταχθῇ μέσα εἰς τὸν κλασσικισμόν, μέσα εἰς τὴν παλαιὰν συνήθειαν τῶν καθηγητῶν καὶ διδασκάλων. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ, διότι κἄτι ἄλλο συνέβη μὲ τὰ νομοθετήματα αὐτὰ καὶ μὲ τὸν προγραμματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ τεχνικὴ καὶ ἐπαγγελματικὴ ἐκπαίδευσις, κατέλαβεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, τὴν θέσιν ἡ ὁποία τῆς ἀνήκει, ἰσοτίμως καὶ μὲ ἴδιον βάρος μὲ τὴν γενικὴν ἐκπαίδευσιν. Ἐδημιουργήθη ἡ γενικὴ διεύθυνσις τῆς τεχνικῆς καὶ ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως. Ἐδημιουργήθη καὶ εἰς τὰ διοικητικὰ καὶ εἰς τὰ ἐποπτικά, ἀλλὰ καὶ κυρίως εἰς τὰ ἀποφασιστικὰ συμβούλια ἡ εἰδικὴ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία προγραμματίζει, ἐποπτεύει καὶ διοικεῖ τὴν ἐκπαίδευσιν αὐτήν. Γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ προγραμματισμὸς εἰς κἄθε τομέα τῆς ζωῆς τοῦ Ἔθνους, ἀλλὰ καὶ εἰς κἄθε ἀνθρωπίνην δραστηριότητα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὰ ἀποτελέσματά του ἀμέσως μετ’ ὀλίγους μῆνας. Κἄθε ὀρθῆς μορφῆς πρόγραμμα ἀποβλέπει εἰς μακρᾶς πνοῆς προσπάθειαν διὰ νὰ καταστῇ οὕτω δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ τὰ ἐπιδιωκόμενα ἀποτελέσματα. Ἐν τούτους εἰς διάστημα ἐλαχίστων μηνῶν ἀφ’ ὅτου ἐψηφίσθησαν τὰ νομοθετήματα αὐτὰ ἐδημιουργήθη ἡ ὑπηρεσία αὕτη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους ὑμᾶς, πόσον δύσκολον εἶναι νὰ ἀνεύρῃ κανεὶς σήμερον τοὺς εἰδικοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ συγκροτήσῃ τὰς εἰδικὰς ἐκείνας ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι θὰ καταστήσουν ζωντανὸν τὸ πρόγραμμα αὐτό. Καὶ δὲν ἐμείναμεν μόνον εἰς τὴν δημιουργίαν εἰδικῶν σχολῶν τεχνικῶν τὰς ὁποίας ἱδρύσαμεν εἰς τὴν Χώραν, ἀφ’ ἑνὸς ἐργοδηγῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὑπομηχανικῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι προωρισμέναι νὰ μᾶς δώσουν στελέχη τῆς μέσης καὶ ἀνωτέρας στάθμης διὰ τὸν μηχανισμὸν τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς μηχανικῆς ἀναπτύξεως τῆς Χώρας. Γνωρίζετε, ὅτι ἤρχισαν λειτουργοῦσαι λίαν ἐπιτυχῶς μὲ πολλοὺς μαθητὰς καὶ μὲ δωρεὰν ἐκπαίδευσιν 12 τεχνικαὶ σχολαὶ μεσαίας στάθμης εἰς τὰ πόλεις Ἀλεξανδρούπολιν, Ἰωάννινα, Καβάλαν, Καλάμας, Ἀγρίνιον, Κόρινθον, Πάτρας Σέρρας καὶ Τρίπολιν. Εἰς αὐτὰς εἰσάγονται μαθηταὶ ἔχοντες ἀπολυτήριον Γʹ τάξεως τοῦ Γυμνασίου, ἡ δὲ φοίτησις αὐτῶν εἶναι τριετὴς μὲ πρακτικὴν ἐξάσκησιν καὶ ἐξασφαλίζεται ἡ πρόσληψίς των διὰ πρακτικὴν ἐξάσκησιν εἰς ἐργοστάσια ὑποχρεωτικῶς εἰς ποσοστὸν 10% ἐπὶ τοῦ δυναμικοῦ τῶν εἰς αὐτὰς ἐργαζομένων, ὅπως εἶναι αἱ ἐπιχειρήσεις ΔΕΗ, ΟΤΕ. Εἶναι δὲ τοιαύτη ἡ ἐκπαίδευσίς των, ὥστε ὡς εἶπον, ἀσκούμενοι καὶ πρακτικῶς, νὰ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἐργασθοῦν κατόπιν κατὰ τρόπον ἀποδοτικὸν πρὸς ὄφελος ὅλου τοῦ μηχανισμοῦ τοῦ τόπου. Ἱδρύθησαν ἐπίσης καὶ δύο σχολαὶ ὑπομηχανικῶν εἰς Ἀθήνας καὶ Θεσσαλονίκην, μὲ πολλοὺς σπουδαστὰς ἀποφοίτους τοῦ Γυμνασίου. Ἡ σημασία τῶν σχολῶν αὐτῶν ἔχει ἐκτεθῆ ἐπαρκῶς ἀπὸ προλαλήσαντας κ. συναδέλφους. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ ἐπισημάνω καὶ ἐγώ, ὅτι διὰ τῶν τεχνικῶν αὐτῶν σχολῶν, θὰ καταρτίσωμεν καὶ τεχνολογικοὺς καθηγητάς, οἱ ὁποῖοι μᾶς λείπουν ἀπὸ τὸν τόπον καὶ ἀκριβῶς διὰ τὴν ἐπιμόρφωσιν αὐτῶν ἱδρύθησαν εἰδικαὶ σχολαὶ κατωτέρας, μέσης καὶ ἀνωτέρας εἰδικῆς ἐκπαιδεύσεως. Ἐκτὸς αὐτοῦ, αὐταὶ αἱ σχολαί, θὰ ἔχουν ὡς προορισμὸν νὰ ἐπανδρώσουν τὰς τεχνικὰς ὑπηρεσίας τῶν Ὑπουργείων, ὥστε νὰ ἀπαλλάξουν οὕτω τοὺς μηχανικοὺς κατὰ ἕνα ποσοστὸν ἀπὸ ὡρισμένας ἀσχολίας, ἵνα οὗτοι ἐπιδοθοῦν εἰς εὐρύτερα ἔργα καὶ εἰς ἐρεύνας. Ἐπίσης διὰ τῆς δημιουργηθείσης ὑπηρεσίας συνεχίζεται τὸ ἐπιτυχὲς ἔργον τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, τῆς ὑποστηρίξεως τῶν τεχνικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν σχολῶν τῶν σωματειακῶν καὶ ἰδιωτικῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐπιτελέσει σημαντικὸν ἔργον. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω, ὅτι εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ ἤρχισαν λειτουργοῦσαι καὶ ἄλλαι σχολαί, ὅπως διακοσμητῶν, στενοδακτυλογράφων, δημοσιογράφων, σερβιτόρων, θαλαμηπόλων, εἰς τὴν ΧΕΝ καὶ ἀλλαχοῦ. Διότι πράγματι ἡ ἀνάγκη τῆς εἰδικεύσεως καὶ τῆς μορφώσεως ὅλων τῶν στελεχῶν τῆς οἰκονομίας εἶναι ἐπιτακτικὴ καὶ ἀναγκαία. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρόγραμμα αὐτὸ δὲν περατοῦται μόνον μὲ τὰ ὅσα ἐξέθεσα. Εὑρισκόμεθα ἀκόμη ἐν κινήσει μὲ ἓν πρόγραμμα δυναμικὸν τοῦ ὁποίου θὰ ἔχω ἴσως τὴν εὐκαιρίαν ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου νὰ σᾶς ἐξαγγείλω τὴν ἔτι μεγαλυτέραν διεύρυνσιν εἰς ἓν πενταετὲς πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον θὰ δυνηθῇ νὰ μᾶς δώσῃ ὅ,τι τὸ εὖρος εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς ἐπανδρώσεως τοῦ τόπου μας μὲ τὰ εἰδικευμένα στελέχη τῶν ὁποίων τοσαύτην ἀνάγκην ἔχει. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς τὸν τομέα τὸν παράλληλον τῆς γενικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὰ διδακτήρια. Ὅλοι γνωρίζομεν τὴν ἀνάγκην τῆς κατασκευῆς διδακτηρίων διὰ τὴν στοιχειώδη, μέσην καὶ ἀνωτάτην ἐκπαίδευσιν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω μόνον ἐλαχίστους ἀριθμούς. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς θητείας τῆς Κυβερνήσεως κ. Κ. Καραμανλῆ, διετέθησαν διὰ διδακτήρια εἰς τὴν Χώραν μας 675.647.000, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 240.000.000 εἶναι διὰ τὴν ἀνωτάτην ἐκπαίδευσιν. Διὰ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ἐπετεύχθη ἡ κατασκευὴ 3.312 αἰθουσῶν διδασκαλίας στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως καὶ 130 μέσης ἐκπαιδεύσεως, εὑρίσκονται δὲ ὑπὸ ἀνέγερσιν 1.325 αἴθουσαι διδασκαλίας στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως καὶ 600 περίπου μέσης ἐκπαιδεύσεως. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν σύγκρισιν ἐν προκειμένῳ. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς περιόδου 1950–1955 ἀντὶ τῶν 675.000.000 εἶχε διατεθῆ ποσὸν 113.000.000 δραχμῶν. Βεβαίως ἡ προσπάθεια συνεχίζεται μὲ ἐπιταχυνόμενον ρυθμόν. Θὰ πρέπει εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ τονίσω τὴν μεγάλην προθυμίαν καὶ συμπαράστασιν, τὴν ὁποίαν συναντᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἀπὸ τοὺς τοπικοὺς παράγοντας, τοὺς κατοίκους, οἱ ὁποῖοι βοηθοῦν μὲ ὅ,τι εἶναι δυνατόν, οὕτως ὥστε τὰ διατιθέμενα χρήματα νὰ ἀποδώσουν μεγαλύτερα καὶ περισσότερα ἔργα. Εἰς τὸν τομέα τῶν ἐποπτικῶν μέσων διδασκαλίας, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησαν οἱ προλαλήσαντες ἀγορηταί, θέλω νὰ προσθέσω, ὅτι οὗτος εἶναι πράγματι θεμελιώδους σημασίας διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῆς νεολαίας. Μέχρι τοῦ ἔτους 1959 εἰς τὸ ὑφιστάμενον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἐργοστάσιον ἐποπτικῶν ὀργάνων, διετίθεντο ἐτησίως περὶ τὰς 300.000 δραχμαί. Ἀπὸ πέρυσι διατίθεται ἐτησίως πίστωσις 6.000.000 δραχμῶν διὰ τὴν κατασκευὴν ἐποπτικῶν μέσων διδασκαλίας. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀναδιωργανώθη πλήρως, ἀποτελεῖ καύχημα διὰ τὴν χώραν μας. Ξένοι, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἐδῶ ἀπὸ τὰς χώρας τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Μ. Ἀνατολῆς, μᾶς ζητοῦν νὰ τοὺς ἀποστείλωμεν ὄργανα, τὰ ὁποῖα κατασκευάζονται εἰς τὸ ἐργοστάσιον αὐτό. Ἤδη, μετὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ, ἤρχισεν ἡ μαζικὴ παραγωγὴ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς εἰς τὴν Χημείαν, Φυσικήν, Γεωγραφίαν κλπ. νὰ κατασκευάζωνται διάφορα ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἀποστέλλονται κατὰ ἑκατοντάδας εἰς τὰ διάφορα σχολεῖα, ἐντελῶς δωρεάν. Τελευταίως ἀπεστάλησαν εἰς πλέον τῶν 300 σχολείων παραμεθορίων περιοχῶν πλήρεις σειραὶ ἐποπτικῶν μέσων διδασκαλίας. Ἐὰν ἡ προσπάθειά μας αὕτη συνεχισθῇ μὲ τὸν αὐτὸν ρυθμόν, θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα αἰσιόδοξοι, ὅτι ἐντὸς μιᾶς τριετίας ἢ τετραετίας, ὅλα τὰ σχολεῖα τοῦ Κράτους, δημοτικὰ καὶ μέσης ἐκπαιδεύσεως, θὰ ἔχουν ἐφοδιασθῆ μὲ πλήρεις σειρὰς ἐποπτικῶν μέσων διδασκαλίας. Ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν νέων σχολῶν καὶ τὴν προαγωγὴν τῶν ὑφισταμένων δημοτικῶν σχολείων διὰ τοῦ διορισμοῦ νέων δημοδιδασκάλων, ἐπετεύχθη ἡ ἵδρυσις εἰς ἀπομεμακρυσμένους οἰκισμοὺς καὶ ὀρεινά, κυρίως, χωρία, περίπου 435 νέων δημοτικῶν σχολείων. Ἐπίσης ἐπετεύχθη ἡ προαγωγὴ δημοδιδασκάλων 1.564 δημοτικῶν σχολείων, ὥστε ἡ ἀναλογία δημοδιδασκάλων πρὸς μαθητὰς νὰ εἶναι μικροτέρα καὶ νὰ γίνεται οὕτω ἀραιότερα ἡ διδασκαλία. Σήμερον δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν χώραν μας δημοτικὰ σχολεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα ὁ διδάσκαλος νὰ ἔχῃ περισσοτέρους τῶν 60 μαθητῶν. Ὑπὲρ τὰ 4.000 σχολεῖα ἔχουν 20–25 μαθητάς, ἀλλὰ καὶ τὰ πολυπληθῆ σχολεῖα, μετὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν νέων τάξεων, ἔχουν 60 μαθητὰς περίπου ἀνὰ διδάσκαλον, ἐνῶ γνωρίζομεν, ὅτι μέχρι πρό τινος εἷς διδάσκαλος εἶχε περίπου 80–100 μαθητάς. Πολὺ ὀρθῶς ἐτονίσθη ἀπὸ τοὺς κ.κ. ἀγορητάς, ὅτι τὸ νευραλγικὸν σημεῖον τῆς ὅλης προσπαθείας μας διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ἐκπαιδεύσεως, πλὴν τῶν ἄλλων μέσων, τῶν ἀψύχων, ἀποτελεῖ καὶ ἡ προσπάθεια τῆς βελτιώσεως τοῦ προσωπικοῦ καὶ τῆς αὐξήσεως αὐτοῦ εἰς ἀριθμόν. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω νὰ ἀναφέρω, ἓν εἶναι, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ βίου τῆς παρούσης Κυβερνήσεως διωρίσθησαν 5.844 ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως καὶ ηὐξήθη ὀργανικῶς ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν κατὰ 2.067 θέσεις. Εἰς τὴν μέσην ἐκπαίδευσιν διωρίσθησαν κατὰ τὴν αὐτὴν περίοδον 735 καθηγηταὶ καὶ ηὐξήθησαν αἱ ὀργανωτικαὶ θέσεις αὐτῶν κατὰ 598. Ἐκτὸς αὐτῶν ηὐξήθησαν αἱ θέσεις τῶν ἐπιθεωρητῶν στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως κατὰ 28 καὶ αἱ θέσεις τῶν γενικῶν ἐπιθεωρητῶν κατὰ δύο. Γνωρίζετε ὅλοι τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ αὔξησις τῶν θέσεων τῶν ἐπιθεωρητῶν, οἱ ὁποῖοι, ὡς γνωστόν, ἔχουν ὡς κύριον ἔργον τὴν παρακολούθησιν τῶν σχολείων. Ηὐξήθησαν ἐπίσης κατὰ 5 αἱ θέσεις τῶν Γενικῶν Ἐπιθεωρητῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Πέραν αὐτοῦ βαθμολογικῶς εἰς διάφορα αἰτήματα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ μακροῦ χρόνου εἶχον οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ καὶ ἐπίεζον αὐτούς, ἐδόθη ἱκανοποίησις καὶ νομίζω, κατὰ ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον ἔκαμε τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργοὺς νὰ εὐχαριστήσουν τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ τὸ θεωρήσουν ὡς μίαν μεγάλην ἐπίτευξίν των. Οὕτω ὁ ἀριθμὸς τῶν τμηματαρχῶν βʹ τῶν δημοδιδασκάλων ηὐξήθη κατὰ 800, ὁ ἀριθμὸς τῶν τμηματαρχῶν αʹ κατὰ 330, τῶν διευθυντῶν βʹ κατὰ 127 καὶ τέλος ἐγένετο ἡ ἑνοποίησις τῶν βαθμῶν διευθυντῶν βʹ καὶ αʹ τῶν Ἐπιθεωρητῶν Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως. Ἐπίσης, ηὐξήθη σημαντικώτατα ἕνας βαθμός, ὁ ὁποῖος παίζει μεγάλον ρόλον, ὁ βαθμὸς τοῦ βοηθοῦ Γυμνασιάρχου κατὰ 290. Ἄς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὴν Ἀνωτάτην Ἐκπαίδευσιν. Διὰ τῶν ψηφισθέντων νομοθετημάτων, εἰς τὰ ὁποῖα δυστυχῶς ὁ κ. Παπαληγούρας δὲν ἔδωσε σημασίαν, ἱδρύθη εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης καὶ ἤρχισε νὰ λειτουργῇ. 1) Ἡ Πολυτεχνικὴ Σχολή, 2) ἡ Φαρμακευτικὴ Σχολὴ καὶ 3) τὸ Ὀδοντιατρικὸν Τμῆμα. Ἐπίσης ὁλόκληρος ἡ Ἀνωτάτη Ἐκπαίδευσις ὑπήχθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, οὕτως ὥστε νὰ γίνεται ἡ ὀρθολογικὴ διαρρύθμισις καὶ ἐποπτεία αὐτῆς. Εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἤρχισε νὰ λειτουργῇ ἡ Πανεπιστημιακὴ Λέσχη, τῆς ὁποίας τὴν σημασίαν γνωρίζετε διὰ τοὺς φοιτητάς. Διὰ τὰς κτιριακὰς ἐγκαταστάσεις ἐκτὸς τῶν προαναφερθεισῶν πιστώσεων διετέθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ποσὸν 132.000.000 διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ ἀποπεράτωσιν τῆς Πανεπιστημιακῆς πόλεως Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία ἐντὸς 3ετίας θὰ εἶναι πλήρως ἑτοίμη καὶ θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι, ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον αὐτὸ θὰ εἶναι ἓν ἐκ τῶν καλυτέρων τοῦ κόσμου. Διὰ τῶν ψηφισθέντων νομοθετημάτων ηὐξήθησαν αἱ ἕδραι τῶν Πανεπιστημίων μας κατὰ 56. Ηὐξήθησαν αἱ θέσεις τοῦ κατωτέρου ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ, τῶν ἐπιμελητῶν, βοηθῶν καὶ παρασκευαστῶν κατὰ 115 καὶ κατὰ 15 αἱ θέσεις τοῦ διοικητικοῦ προσωπικοῦ. Ἐπὶ πλέον ἱδρύθησαν δύο κλινικαί, 3 ἐργαστήρια καὶ 4 σπουδαστήρια. Τέλος ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει θεμελιώδη σημασίαν διὰ τὴν καλυτέραν διδασκαλίαν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐρεύνης εἶναι, ὅτι ηὐξήθησαν σημαντικῶς αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ ἐπιστημονικοῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ, ἰδίᾳ τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν μέχρι σήμερον αἱ κεναὶ θέσεις καὶ εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον καὶ εἰς τὰ Πανεπιστήμια πληροῦνται πλέον, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνευρεθοῦν οἱ ἱκανοὶ ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι θὰ βοηθήσουν τὰ Πανεπιστήμια εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ προορισμοῦ των. Καὶ τώρα θὰ εἴπω δύο λόγια διὰ τὸ θέμα τῶν ὑποτροφιῶν. Αἱ ὑποτροφίαι, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ὑπὸ τὴν διαχείρισιν τοῦ Ἱδρύματος Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν καὶ διὰ τὴν σημασίαν τῶν ὁποίων ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι, ἔτυχον ἰδιαιτέρας μερίμνης ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ τὸ διάστημα 1955–1960 αἱ διατεθεῖσαι πιστώσεις ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 82.700.000 καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑποτρόφων εἰς 2.415. Ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς θὰ αὐξηθῇ περαιτέρω, διότι ὑπάρχει καὶ μία ἔκτακτος πίστωσις ἐκ 15.000.000, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἀποστολὴν εἰδικῶς ὑποτρόφων εἰς τὰς θετικὰς ἐπιστήμας. Θὰ κάμω μίαν σύγκρισιν μὲ τὰ χορηγηθέντα ποσὰ κατὰ τὴν περίοδον 1951–1955, τὰ ὁποῖα ἀνῆλθον εἰς 20 ἑκατομμύρια ἀντὶ τῶν 82.700.000 + 15.000.000. Ἀνεφέρθη, κ. συνάδελφοι, μία ζοφερὰ εἰκὼν διὰ τὴν τύχην τῶν ἐπανερχομένων ὑποτρόφων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀνέγνωσα δήλωσιν τοῦ Ἱδρύματος Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν, τὸ ὁποῖον δὲν παραδέχεται αὐτὴν τὴν ζοφερὰν εἰκόνα. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς μου, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι εἰς δημοσίας θέσεις, εἰς θέσεις καθηγητῶν Πανεπιστημίου, εἰς θέσεις ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἐκπαιδεύσεως, εὑρίσκονται ἐπιστρέψαντες καὶ ἐπανακάμψαντες ὑπότροφοι, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν πλήρως τὸ καθῆκον των. Ὁ ἀποστελλόμενος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὑπότροφος ὑπογράφει σύμβασιν, ὅτι μετὰ τὴν ἐπιστροφήν του, θὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τοὺς ὡρισμένους τομεῖς ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα εἰς δημοσίας ἢ ἄλλας ὑπηρεσίας. Εἶναι πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν διαφυγαί, εἶναι πιθανὸν ὡρισμέναι περιπτώσεις νὰ μὴ ἀνταποκρίνωνται πλήρως πρὸς τὸν προορισμόν των. Πάντως ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται καὶ νὰ ἐνισχύσῃ ἔτι περισσότερον τὸ πρόγραμμα τῶν ὑποτροφιῶν καὶ νὰ τὸ διαρθρώσῃ ἔτι ἁπλούστερον, ὥστε καὶ περισσότεροι ὑπότροφοι νὰ προσφέρωνται διὰ τὴν μετεκπαίδευσιν καὶ αἱ ὑπηρεσίαι των μετὰ τὴν ἐπανάκαμψίν των νὰ εἶναι θετικώτεραι εἰς τοὺς νευραλγικοὺς τομεῖς τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου. Θὰ πρέπει νὰ ἀναφερθῶ καὶ εἰς τὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν φοιτητῶν καὶ νὰ τονίσω ἰδιαιτέρως, ὅτι σήμερον μετὰ τὴν ψήφισιν τῶν σχετικῶν νομοθετημάτων, ἕνα μέγα μέρος τῶν φοιτητῶν μας δὲν πληρώνει δίδακτρα εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς. Καθιερώσαμεν, ὅτι οἱ ἔχοντες βαθμὸν 6,5 καὶ ἄνω καὶ βεβαίως μὴ δυνάμενοι νὰ πληρώσουν μὲ ἕνα κριτήριον πραγματικόν, ἀπαλλάσσονται παντελῶς τῶν διδάκτρων. Ἐπίσης τὸ ποσὸν τὸ διατιθέμενον διὰ τὰ δωρεὰν συσσίτια τῶν φοιτητῶν 5πλασιάσθη καὶ ἐφθάσαμεν περίπου εἰς τὸ ποσὸν τῶν 2.000.000. Τέλος τὸ φοιτητικὸν εἰσιτήριον, τὸ ὁποῖον ἀπετέλει παλαιὸν αἴτημα τῶν φοιτητῶν ἔγινε καὶ αὐτὸ πραγματικότης. Εἰς τὸν τομέα τῆς ἐρεύνης, ὁ ὁποῖος πράγματι εἶναι νευραλγικὸς τομεύς, καὶ ὁ ὁποῖος χαρακτηρίζει τὴν δυνατότητα μιᾶς χώρας νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν σημερινὴν ἰδίᾳ κρίσιμον περίοδον τῆς μεγίστης τεχνολογικῆς προόδου, νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ πεπρωμένα τῆς φυλῆς καὶ τοῦ ἔθνους, ἔγινε ἔντονος προσπάθεια, ἡ ὁποία θὰ συνεχισθῇ αὐξανομένη. Ηὐξήθησαν αἱ πιστώσεις διὰ τὴν ἔρευναν, αἱ ὁποῖαι συνεπικουροῦνται καὶ ἀπὸ τὸ Βασιλικὸν Ἵδρυμα Ἐρευνῶν, ἀλλ’ ἱδρύθησαν ἐπίσης καὶ Ἰνστιτοῦτα Ἐρευνῶν, τὰ ὁποῖα θὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἐρεύνης μας. Ἱδρύσαμεν εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Ἀθηνῶν Ἰνστιτοῦτον Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν, τὸ ὁποῖον μὲ τοὺς ἀρίστους Ἀκαδημαϊκούς μας καὶ ἰδίᾳ μὲ τὸν εἰδικὸν καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἐξαίρετον οἰκονομολόγον κ. Ζολώταν, θὰ ἔχῃ ἕνα εὐρὺ πρόγραμμα ἐρευνῶν νὰ ἐπιτελέσῃ. Ἱδρύσαμεν εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Ἀθηνῶν Ἰνστιτοῦτον Ὑπολογισμῶν Μαθηματικῶν καὶ Ἀστρονομικῶν, τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖ ἐρεύνας εἰς τὸν τομέα αὐτόν, ὑπὸ τὸν ἐξαίρετον ἀκαδημαϊκὸν κ. Ξανθάκην. Ἱδρύσαμεν ἐπίσης τὸ κέντρον τῶν Κοινωνικῶν Ἐπιστημῶν, τὸ ὁποῖον ἀπετελέσθη ἀπὸ ἐξέχοντας ἐπιστήμονας τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον συνεπικουρεῖται ἀπὸ τὴν ΟΥΝΕΣΚΟ καὶ ἄλλους διεθνεῖς Ὀργανισμοὺς καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτελέσῃ μέγαν προορισμὸν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τῆς ἐπιστημονικῆς προόδου. Δὲν θέλω νὰ μακρηγορήσω εἰς τὰ γενικὰ αὐτὰ θέματα, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μὲ τὴν σκιαγράφησιν τῶν μέτρων καὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν νομοθετικῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐλάβομεν νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ἐὰν εἶναι ἀληθὲς τὸ λεχθὲν ἀπὸ τὸν ἀγαπητὸν κ. συνάδελφον, ὅτι δὲν ἤκουσε τίποτε πέραν τῶν νομοθετικῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη, ὅτι οἱ γονεῖς καὶ οἱ κηδεμόνες καὶ οἱ ἐκπαιδευτικοὶ τῆς χώρας, διεδήλωσαν καὶ διαδηλοῦν καθημερινῶς τὴν εὐγνωμοσύνην των διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς τομεῖς αὐτοὺς τῆς θετικῆς μας δραστηριότητος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ κανείς, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς Παιδείας ἐπερατώθη, ὅτι ἐτελείωσε. Τὸ πρόβλημα τῆς παιδείας, ὄχι μόνον εἰς τὴν χώραν μας, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλας τὰς χώρας τῆς γῆς, εἶναι ἕνα πρόβλημα, τὸ ὁποῖον χρειάζεται συνεχῆ προσαρμογὴν καὶ συνεχῆ ἐπιμέλειαν διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας τοῦ κόσμου ὅπου, ὡς γνωστόν, ἡ μάχη διὰ τὴν ἐπιβίωσιν δίδεται μὲ τὴν ἐπιστημονικὴν πρόοδον, δίδεται μὲ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν λαῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ τώρα, κ. συνάδελφοι, νὰ ἔλθω εἰς τρία εἰδικώτερα θέματα, τὰ ὁποῖα ἔθιξαν οἱ κ.κ. Παπαληγούρας καὶ Μπακόπουλος. Πιστεύω, ὅτι εὑρίσκονται ἐν ἀγνοίᾳ τῶν πραγματικῶν γεγονότων καὶ εὑρίσκονται ὑπὸ τὴν ἐπήρειαν σοβαρῶν ἀναληθειῶν, διότι γνωρίζω τὴν καλὴν πίστιν, ἡ ὁποία διακρίνει ἀμφοτέρους. Ὁ κ. Παπαληγούρας εἶπε, διὰ δείξῃ τὰ χάλια τῆς παιδείας μας, ὅτι εὑρισκόμενος εἰς ἐκδρομὴν εἰς τὸ Λεβίδι, ἠρώτησε τὸν δήμαρχον περὶ τῆς καταστάσεως τοῦ γυμνασίου των καὶ ὅτι, τοῦ εἶπεν, ὅτι ἔχει δύο γυμναστὰς καὶ ἕνα θεολόγον, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Ἔχω ἐδῶ τὸ δελτίον, τὸ ὁποῖον ἔρχεται ἐπισήμως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἀπὸ ὅλας τὰς περιφερείας τοῦ Κράτους. Τὸ στέλλει ὁ Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς καὶ τὸ ὑπογράφει ὁ γυμνασιάρχης Λεβιδίου. Σύμφωνα μὲ τὸ δελτίον, τὸ Λεβίδιον ἔχει «......(ἀναγινώσκει)......». Ἴσως, βεβαίως, ὁ κ. Δήμαρχος ἀγνοεῖ τὴν κατάστασιν τοῦ γυμνασίου καὶ δι’ αὐτὸ ἀνεφέρθη αὐτὴ ἡ εἰκών. Πέραν αὐτοῦ, θὰ πρέπει νὰ ἀναφερθῇ, ὅτι τὸ Γυμνάσιον αὐτὸ ἱδρύθη, οὐχὶ ἀπὸ ἡμᾶς, ἀλλὰ τὸ 1933 καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ὀρθῶς ἱδρύθη. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς τὸ δεύτερον θέμα τὸ εἰδικόν, τὸ θέμα τοῦ Βαρβακείου, εἰς τὸ ὁποῖον θεωρῶ, ὅτι οἱ ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, ἠδίκησαν καὶ ἐμὲ καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι τὸ θέμα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ ἕνα σημεῖον, ὅπου ὅλοι μαζὶ νὰ συμπαρασταθῶμεν εἰς τὴν ἐπιβολὴν ὡρισμένων μέτρων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς μέσης παιδείας καὶ γενικῶς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν γυμνασίων ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Ἐλέχθη, ὅτι κατὰ τρόπον ἀήθη, φαυλοκρατικόν, τὸν ὁποῖον δὲν ἐπερίμενα ποτὲ νὰ μοῦ ἀποδώσῃ ὁ κ. Μπακόπουλος, ἠθέλησα νὰ μετακινήσω καθηγητὰς τοῦ Βαρβακείου διὰ νὰ φέρω ἰδικούς μου ἀνθρώπους εἰς τὸ Βαρβάκειον. Μεγαλυτέρα ἀδικία δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ εἰς ἐμέ. Ἐγὼ ἐπιέσθην ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς διὰ νὰ μὴ μετακινήσω ἀρίστους ἐκπαιδευτικούς, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐνετάχθησαν πρῶτοι εἰς τὸν πίνακα διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ γυμνασιάρχου, οἱ κ.κ. καθηγηταὶ ἐδήλωσαν, ὅτι δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ γίνουν γυμνασιάρχαι, διότι δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν Ἀθήνα. Καὶ εἰς τὸ παρελθὸν τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλον, ἀπὸ λόγους ἀλληλεγγύης πρὸς τοὺς συναδέλφους των, ἔκαμε αὐτὴν τὴν μεταχείρισιν καὶ τοὺς ἄφηνεν αὐτοὺς καὶ ἐπροχωροῦσε πάρα κάτω εἰς τὸν κατάλογον τῶν δικαιουμένων κατὰ τὴν ἀξίαν των, νὰ γίνουν γυμνασιάρχαι. Ἐὰν θέλωμεν μέσην ἐκπαίδευσιν, δὲν ἔχομεν, ἐκτὸς τῶν ὑπολοίπων μέτρων, παρὰ νὰ κάμωμεν ὅ,τι εἶναι δυνατὸν διὰ νὰ ἀποκτήσωμεν τοὺς διευθυντὰς αὐτοὺς τῶν γυμνασίων, οἱ ὁποῖοι καὶ θὰ κινητοποιήσουν καὶ τοὺς ὑπολοίπους καθηγητὰς τοὺς ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν των καὶ τοὺς μαθητὰς καὶ τὴν ἐκπαίδευσιν ἐν συνόλῳ. Παρὰ τὴν πίεσιν, τὴν ὁποίαν ὑπέστην, ἐδήλωσα πρὸς τοὺς καθηγητὰς τοῦ Βαρβακείου καὶ πρὸς τοὺς γονεῖς καὶ κηδεμόνας, ὅτι εἶναι ἀδύνατον οἱ καθηγηταὶ αὐτοὶ νὰ παραμείνουν ἐν Ἀθήναις, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἐπανδρώσουν τὰ ἐπαρχιακὰ γυμνάσια, διότι καὶ ἐκεῖ φοιτοῦν Ἑλληνόπαιδα καὶ ἔχουν καὶ αὐτὰ δικαίωμα νὰ ἔχουν καλοὺς καθηγητάς. Δὲν εἶναι μόνον οἱ 600 μαθηταὶ τοῦ Βαρβακείου, οἱ ὁποῖοι ἔχουν γονεῖς ὅπως τὸν κ. Παπαληγούραν, ἢ ἄλλας προσωπικότητας. Καὶ τὰ ἄλλα παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος θὰ πρέπει νὰ ἔχουν συναντίληψιν καὶ αὐτὰ νὰ ἔχουν ἀρίστους γυμνασιάρχας. Ἡ περαιτέρω συμπλήρωσις τῶν θέσεων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποχωροῦν, δὲν εἶναι θέμα τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Βαρβακείου, ὁ ὁποῖος ἐπὶ μίαν 40ετίαν προτείνει τούς, κατὰ τὴν γνώμην του, καλυτέρους καὶ τὸ Ὑπουργεῖον, πάντοτε ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως, εἶναι ὑποχρεωμένον ἐκ τοῦ νόμου νὰ τοὺς δίδῃ ὁπουδήποτε καὶ ἂν εὑρίσκωνται. Ἐλέχθη, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, ἀποτόμως ἔγινεν ἡ μετάθεσις καὶ διελύθη τὸ Βαρβάκειον. Ἀλλὰ δὲν ἔγινεν οὔτε αὐτό. Διότι ἐκ τῶν 36 ὑπηρετούντων, οἱ 12 ἔγιναν γυμνασιάρχαι καὶ ἐστάλησαν νὰ ἐπανδρώσουν γυμνάσια ἐπαρχιῶν. Εἰδικῶς διὰ τὸ Βαρβάκειον, ἡ μεταχείρισις ποὺ τοῦ γίνεται εἶναι ἄνευ προηγουμένου. Ὑπάρχουν 26 καθηγηταὶ εἰς τὸ γυμνάσιον, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται νὰ πᾶνε εἰς τὴν ἀνωτάτην βαθμίδα, διότι οἱ ἄλλοι εἶναι τεχνικοὶ καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν προάγονται περαιτέρω, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 22 εἶναι βοηθοὶ γυμνασιάρχαι. Ἔχει τρεῖς διευθυντὰς ποὺ ἔχουν βαθμὸν γενικοῦ ἐπιθεωρητοῦ. Οἱ βοηθοὶ γυμνασιάρχαι θὰ ἔπρεπε θεωρητικῶς νὰ εἶναι ἀπὸ ἕνας εἰς κάθε γυμνάσιον. Ὅλοι εἶναι βοηθοὶ γυμνασιάρχαι εἰς τὸ Βαρβάκειον. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγνοήσωμεν τὰ ὑπόλοιπα γυμνάσια καὶ νὰ μὴ κάμνωμεν τὸ καθῆκον μας, ἔστω καὶ ἂν θὰ ἐπικραίναμεν ἀγαπητοὺς φίλους καὶ τοὺς ὑπεχρεώναμεν νὰ ἀναλάβουν τὴν ὑπηρεσίαν των εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Αὐτὸ εἶναι ἕνα σύμπτωμα, γενικώτερον, καὶ ὀφείλω νὰ τὸ ἐπισημάνω. Ὅλοι μας τονίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ βοηθήσωμεν τὴν ἐπαρχίαν. Ὅλοι μας τονίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει οἱ ἄριστοι ἐκ τῶν λειτουργῶν τοῦ Κράτους νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν διὰ νὰ ζωντανέψουν τὸ ἔργον των, καὶ μόλις πᾶμε νὰ κάνωμεν κἄτι—αὐτὸ εἶναι τὸ παράπονόν μου—εὑρίσκονται ἐδῶ κ. συνάδελφοι, διὰ νὰ κατατηγορήσουν τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ἀντὶ νὰ τὸν ἐπήνουν, διότι ἔκαμε τὸ καθῆκον του ἀπέναντι τῆς ἐκπαιδεύσεως. Διὰ νὰ τελειώσω, κ. συνάδελφοι, θὰ ἀναφερθῶ εἰς ἓν ἄλλο θέμα τὸ ὁποῖον ἐθίγη ἐδῶ καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ὁ συνάδελφος κ. Δερτιλῆς, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ἔδωσε μίαν ἀπάντησιν. Ἐλέχθη, ὅτι διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ἐνισχυθῇ ὁ τομεὺς τῆς ἀνωτάτης ἐκπαιδεύσεως εἰς τὰς οἰκονομολογικὰς ἐπιστήμας Πράγματι, εἶναι ἀληθές. Δὲν πρέπει ἐν τούτοις νὰ παραγνωρίζωμεν ὅλοι μας, ὅτι ὑπάρχει σήμερον μία ἄριστα λειτουργοῦσα ἀνωτάτη σχολὴ οἰκονομικῶν καὶ ἐμπορικῶν ἐπιστημῶν, σχολὴ ἡ ὁποία καὶ προσωπικὸν ἔχει εἰς τὸ ὕψος του, ἀλλὰ καὶ ἀποφοίτους ἔχει βγάλει οἱ ὁποῖοι τιμοῦν τὸ Κράτος καὶ τὴν ἐπιστήμην καὶ ἔχουν ἐπανδρώσει νευραλγικοὺς τομεῖς τοῦ παραγωγικοῦ μηχανισμοῦ τῆς χώρας. Ἔχομεν ἄριστα λειτουργοῦσαν τὴν σχολὴν τῶν οἰκονομικῶν καὶ πολιτικῶν ἐπιστημῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἡ ὁποία κατὰ κύριον λόγον εἶναι σχολὴ οἰκονομικῆς ἐπιστήμης πανεπιστημιακῆς στάθμης. Εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν δίδεται ἁπλῶς οἰκονομικὴ κατεύθυνσις εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν διότι ἐκεῖ, ὑπάρχουν τρεῖς μόνον ἕδραι τῶν οἰκονομικῶν μαθημάτων. Ἀλλὰ αὐτό, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι σημερινόν, αὐτὸ εἶναι ἀπὸ μακροῦ χρόνου καὶ ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ ἐνισχύσῃ ὅλους αὐτοὺς τοὺς τομεῖς, ἀναδιαρθρώνουσα τὴν ἐκπαίδευσιν εἰς τὸν οἰκονομικὸν αὐτὸν τομέα, διότι χρειάζονται διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου καὶ οἱ καινούργιοι ἐπιστήμονες μὲ τὰς νέας μεθόδους τῆς οἰκονομικῆς ἐρεύνης καὶ τῆς οἰκονομικῆς ἐπιστήμης, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ ἀνώτερα μαθηματικὰ καὶ αἱ θετικαὶ ἐπιστῆμαι, ἡ στατιστική, παίζουν βασικὸν ρόλον. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι ὑπάρχει σοβαρᾶς στάθμης οἰκονομικὴ ἐπιστήμη εἰς τὸν τόπον μας καὶ ἐπίσης, ὅτι ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη τῆς περαιτέρω διευρύνσεως καὶ τῆς περαιτέρω ἐνισχύσεως. Τοῦτο εἶναι εἰς τὰ πλαίσια τῆς μερίμνης τῆς Κυβερνήσεως καὶ πιστεύω, ὅτι συντόμως θὰ ὑπάρξῃ ἡ ἐξαγγελία τῆς περαιτέρω ἐνισχύσεως τοῦ ἐπιστημονικοῦ αὐτοῦ τομέως εἰς τὸν τόπον μας. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἔχει καθιερωθῆ ἡ ἀρχὴ τὸν τελευταῖον καιρὸν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὰ προβλήματα τῆς παιδείας νὰ μὴ ἀποτελοῦν σημεῖον ἀντιδικίας, νὰ μὴ προσφέρουν ἔδαφος ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐξενίσθην ὅταν πρὸ δύο ἡμερῶν παρουσιάσθη ἡ ἀντιπολιτευτικὴ αὐτὴ διάθεσις εἰς τὸν τομέα τῆς παιδείας. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι ἀπὸ ἄγνοιαν τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν ἐγένετο τοῦτο. Διότι πρέπει νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὡς ὑπευθύνως χειριζόμενος τὸν τομέα αὐτὸν τῆς δραστηριότητος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ὁλοκλήρου καὶ ἰδιαίτερα τοῦ κ. Προέδρου αὐτῆς εἰς τὸν τομέα τῆς παιδείας, εἶναι θεμελιῶδες, εἶναι βασικόν, εἶναι μέγα. Ἀναγνωρίζει πλήρως ἡ Κυβέρνησις αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅτι ὁ παράγων ἄνθρωπος ἀποτελεῖ διὰ τὸ μέλλον τοῦ Ἔθνους, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν αὐτῆς πρωταρχικὸν καὶ κυρίαρχον παράγοντα. Καὶ πέραν αὐτοῦ ἀποτελεῖ σήμερον, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι, ἡ ἐκπαίδευσις ἐθνικὸν καθῆκον διότι ἐπὶ τοῦ τομέως αὐτοῦ γίνεται ἡ μάχη τοῦ δυναμισμοῦ μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐθνῶν τῆς γῆς, δίδεται ἡ μάχη τῶν κοινωνικῶν καὶ οἰκονομικῶν συστημάτων, δίδεται ἡ μάχη, ἡ ὁποία θὰ ἀποδείξῃ ποῖον Ἔθνος εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ, ποῖον Ἔθνος εἶναι δυνατὸν νὰ εὐημερήσῃ καὶ νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν πρωτοπορίαν τῶν λαῶν τῆς γῆς. Πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι ἡ Ἑλλάς, ἐὰν ἀκολουθήσῃ τὸν δρόμον τὸν ὁποῖον ἐχάραξεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἰς τὸν τομέα τῆς παιδείας δὲν θὰ ὑστερήσῃ καὶ θὰ καταλάβῃ τὴν ἁρμόζουσαν θέσιν μεταξὺ τῶν πρώτων χωρῶν τῆς Γῆς εἰς τὸν τομέα τῆς παιδείας καὶ τῆς πνευματικῆς καὶ οἰκονομικῆς προόδου. (Χειροκροτήματα).

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, ἔχει τὸν λόγον.

§30Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἔπραξε καλῶς νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν συζήτησιν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ θέματος, κατόπιν τῆς ἐν συναφείᾳ πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἐπερώτησιν συζητήσεως τῆς παρελθούσης Τρίτης. Διότι θὰ ἔπρεπε, πράγματι, νὰ διευκρινισθοῦν ὡρισμέναι ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ κρίνωμεν καὶ ἡμεῖς κατὰ πόσον ἐν τῇ παρόδῳ τοῦ χρόνου ἔχει πράγματι συλλάβει τὸ νόημα καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προβλήματος ἐν τῇ ὁλότητί του, ὑπὸ τὴν σημερινήν του συγχρονισμένην μορφήν, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν καὶ ἡμεῖς νὰ κρίνωμεν ἐὰν ἐπαρκῶς πράγματι ἐκτιμᾷ τὴν ἀνάγκην νὰ βασισθῇ ἡ προσπάθεια τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως πρωτίστως ἐπὶ τῆς Παιδείας. Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν συνεζητοῦντο αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως: «Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπομνήσω εἰς ὅλους τοὺς ἀξιεπαίνως μοχθοῦντας διὰ τὴν ὑλικὴν εὐημερίαν τῆς Πατρίδος, ὅτι ὅσα ἔργα ὑποδομῆς καὶ ἂν τὴν στηρίξουν, ἐὰν ὑποδομὴν τῆς ὑποδομῆς δὲν ἔχουν τὰ ἔργα ταῦτα τὴν παιδείαν, ποτὲ δὲν θὰ ἐξασφαλίσουν ἀνώτερα ἐπιτεύγματα». Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἀπαντῶν, διηύρυνε τὸ θέμα καὶ ἠθέλησε νὰ δώσῃ μίαν πλήρη εἰκόνα τῆς δραστηριότητος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν ἐκπαιδευτικὸν τομέα. Ἐπειδὴ κατέληξε μὲ τὴν ἀποστροφήν, ὅτι εἶχε συμφωνηθῆ νὰ ἀπομονωθῇ τὸ θέμα τὸ ἐκπαιδευτικόν, νὰ στηθῇ ἐπὶ ὑψηλοτέρου βάθρου, νὰ ἀποχρωματισθῇ Κομματικῶς καὶ νὰ γίνῃ ζήτημα Ἐθνικόν, κατηγόρησε δὲ τὴν ἀντιπολίτευσιν, ὅτι δῆθεν, αὐτὴ παραβαίνει τὴν συμφωνίαν, ὀφείλω νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἱστορικὸν τοῦ ζητήματος: Ἡ πρότασις αὕτη ἔγινεν εἰς τὴν περασμένην Βουλὴν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγόν, τότε, τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἤδη Ἀρχηγὸν τοῦ Φ.Δ.Κ., κ. Παπανδρέου. Καὶ τὸ Σῶμα ὁμοφώνως εἶχεν ἐπιδοκιμάσει τὴν σύστασιν μιᾶς διακομματικῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς μελέτην τοῦ ὅλου μορφωτικοῦ θέματος. Ἐπειδὴ τόσον θερμῶς ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας τὸ πνεῦμα αὐτὸ τῆς ἑνότητος τῆς σκέψεως καὶ τῶν προσπαθειῶν διὰ τὴν Παιδείαν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, δὲν ἔμεινε πιστὴ εἰς τὴν γραμμὴν αὐτήν. Διότι, πρῶτον, εἶχε πολὺ βραδύνει τότε νὰ συσταθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, τὴν ὁποίαν ὁμοφώνως τὸ Σῶμα εἶχεν ἐγκρίνει. Ἐγὼ ὁ ἴδιος προσωπικῶς, εἰς τὸν ἀξιότιμον καὶ τότε Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, κ. Ροδόπουλον, ἐπανειλημμένως εἶχον ὑπομνήσει τὴν ἀνάγκην, ὅπως ἡ ἀπόφασις τοῦ Σώματος πραγματοποιηθῇ. Ἐπὶ τέλους, κἄποτε συνεστήθη ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, ἀλλὰ ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα, δυστυχῶς, δὲν κατωρθώθη νὰ συγκροτηθῇ εἰς Σῶμα. Δὲν δύναμαι νὰ ἀποκρύψω ἐδῶ, ὅτι ὁ κύριος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον τότε καρκινοβατοῦσεν ἡ συγκρότησις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἦτο ὁ δισταγμὸς νὰ ἀνατεθῇ ἡ Προεδρία αὐτῆς εἰς τὸν κ. Παπανδρέου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἦτο καὶ δίκαιον καὶ σκόπιμον, ἐὰν ὄντως ἠθέλαμεν νὰ ἐργασθῶμεν ὅλοι ἀπὸ κοινοῦ διὰ τὴν ἀναγέννησιν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας. Δυστυχῶς, αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω εἶναι ἀληθές. Πράγματι ἀπὸ στενὸν Κομματικὸν πνεῦμα, ἐπεχειρήθη ν’ ἀποκλεισθῇ τῆς Προεδρίας τῆς Εἰδικῆς Διακοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὁ κ. Παπανδρέου, ὁ Πατριάρχης τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ μας ἰδεώδους, ὁ ἔχων ἐμπραγμάτως δώσει τόσας ἀποδείξεις, ὅτι πονεῖ καὶ ἀγαπᾷ καὶ κατέχει τὰ θέματα τῆς παιδείας. Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ Παιδείας ἀπόντος τοῦ κ. Παπανδρέου, χωρὶς Πρόεδρόν της τὸν κ. Παπανδρέου, θὰ ἦτο μία τόσον μεγάλη ἀνορθογραφία ὡς ἐὰν τὸ «κοινοβουλευτικὴ» τὸ ἐγράφαμεν μὲ ὕψιλον καὶ ὄχι μὲ ὄμικρον γιῶτα. Ἐπὶ τέλους μετὰ παρέλευσιν ἀρκετοῦ χρόνου συνεκροτήθη ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ὁ κ. Παπανδρέου ἐγένετο Πρόεδρός της. Ὅπως γνωρίζουν οἱ μετασχόντες συνάδελφοι, κατωρθώσαμεν νὰ συνέλθωμεν εἰς μίαν μόνον συνεδρίασιν διὰ νὰ ἐκλέξωμεν τὸν κ. Παπανδρέου Πρόεδρον. Μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἐπῆλθεν ἡ πτῶσις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ διάλυσις τῆς Βουλῆς. Προηγουμένως, πρὸ τῆς συγκροτήσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶχεν ἡ Κυβέρνησις συστήσει Ἐπιτροπὴν ἐξ εἰδικῶν προσωπικοτήτων διὰ νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα τὸ ἐκπαιδευτικόν, ὡς καὶ τὸ θέμα τῶν Γραμμάτων καὶ Τεχνῶν. Ὑπουργὸς τότε τῆς Παιδείας, ἦτο ὁ κ. Γεροκωστόπουλος, ὁ ὁποῖος μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μοῦ τηλεφωνήσῃ καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην μου. Τοῦ ἀπήντησα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνεργεῖ πρωθυστέρως. Διότι ἔπρεπε νὰ συσταθῇ πρῶτα ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἐκείνη νὰ ἐνισχυθῇ μὲ τεχνικὸν ἐπιτελεῖον καὶ μὲ ὅλους τοὺς δυνατοὺς πόρους ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ὅτι ἔπρεπεν ἡ προσπάθεια νὰ προέλθῃ ἀπὸ ὅλα τὰ Κόμματα καὶ νὰ μὴ πάρῃ μονοκομματικὴν μορφήν. Ὅτι, δηλαδή, τὰς ἐξ εἰδικῶν τεχνικὰς ἐπιτροπὰς ἔπρεπε νὰ συστήσῃ παρ’ αὐτῇ ἡ Διακομματικὴ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ὄχι παρ’ αὐτῇ ἡ Κυβέρνησις ἐν στενῇ μάλιστα συναρτήσει, ὡς ἐμαρτύρει τὸ γεγονός, ὅτι Πρόεδρος αὐτῆς θὰ ἦτο ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Παιδείας δὲν ἐδέχθησαν διὰ τοὺς λόγους τούτους νὰ μετάσχω. Ἐπειδὴ ὅμως συνέπεσε νὰ εἶμαι Πρόεδρος τῆς Τάξεως Γραμμάτων καὶ Τεχνῶν εἰς τὴν Ἀκαδημίαν, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου αὐτήν, ἔκρινα, ὅτι ἤμουν ὑποχρεωμένος νὰ συμπράξω εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Γραμμάτων καὶ Τεχνῶν. Καὶ αἱ δύο Ἐπιτροπαὶ εἰργάσθησαν φιλοτίμως καὶ κατέληξαν εἰς συμπεράσματα λίαν ἀξιόλογα. Εἶχον μάλιστα τὴν τιμὴν τὸ πόρισμα τῆς μορφωτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς Ἀντιπρόεδρος αὐτῆς, νὰ τὸ ἐγχειρίσω εἰς τὸν κ. Καραμανλῆν, ὁ ἴδιος ἐγὼ εἰς τὸ σπίτι του. Δὲν ἦτο πλέον Πρωθυπουργός. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι μᾶς εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι πλέον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἔχομεν ἐκλογάς, ἀλλ’ ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει μὲ ὅσην δύναμιν μικρὰν ἢ μεγάλην ἀποκτήσῃ θὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἀναμορφωτικὴν προσπάθειαν. Τοῦ ἀπήντησα εὐχαριστῶν καὶ τοῦ εἶπα, ὅτι εὔχομαι νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς ὄχι μὲ μικρὰν ἀλλὰ μὲ μεγάλην δύναμιν διὰ νὰ μᾶς ἐνισχύσῃ ἐὰν ἡμεῖς, ὅπως ἐλπίζαμε, ἔλθωμε στὴ νέα Βουλὴ μὲ μεγαλυτέραν δύναμιν ἀπὸ τὴν ἰδικήν του. Ἠθέλησα νὰ ἀναφέρω αὐτὰ εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ πεισθῇ τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς ἑνιαίας προσπαθείας, ποὺ ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑπουργός, δὲν ἐτηρήθη ὄχι ἀπὸ ἡμᾶς, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ παράταξις τῆς ΕΡΕ ἐπανῆλθεν εἰς τὴν σημερινὴν Βουλήν, ὡς πλειοψηφία. Ἐσχημάτισε καὶ πάλιν Κυβέρνησιν. Ἀπὸ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς νέας Κυβερνήσεως διεπίστωσα μετὰ λύπης μου, ὅτι τὸ ἐκπαιδευτικὸν θέμα δὲν ἐτέθη ὡς αὐτόνομον θέμα κυρίας, θεμελιώδους σημασίας. Ἀκροθιγῶς καὶ ἀορίστως ἐγένετο μνεία τοῦ πορίσματος τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς. Περὶ ἀνασυστάσεως τῆς Διακομματικῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς οὔτε λόγος! Καὶ οὕτω, ἐφθάσαμεν εἰς τὴν Κυβερνητικὴν δραστηριότητα, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός. Κατετέθησαν ὄχι, δυστυχῶς, εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλ’ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τὰ ἐκπαιδευτικὰ νομοσχέδια. Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς δὲν μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μὲ περιλάβῃ εἰς τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ἐκπαιδευτικὸν πρόγραμμα. Ἐκεῖνο ποὺ θέλω νὰ τονίσω εἶναι, ὅτι ἡ καταβληθεῖσα νομοθετικὴ προσπάθεια δὲν προσέλαβε βάθος, τόνον, ὁρμὴν μεταρρυθμίσεως. Δὲν εἶχεν ἄδικον ὁ κ. Παπαληγούρας, ὅταν ὑπεστήριξεν, ὅτι οὐδεὶς ἀντελήφθη, ὅτι εἰς τὸν τομέα τῆς Παιδείας ἔλαβε χώραν μεταρρύθμισις. Κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι βουλευταί, ἡ μεταρρύθμισις εἶναι πρᾶξις ἐπαναστατική. Ἡ μεταρρύθμισις ἀπαιτεῖ δημιουργικὸν ὀργασμόν, δημιουργικὴν ὁρμήν. Μὲ τεχνητὴν γονιμοποίησιν δὲν γίνεται μεταρρύθμισις. Ἐκεῖνο ποὺ ἐπεχειρήθη, δὲν ἦτο δημιουργικὴ μεταρρύθμισις. Ἦτο γραφειοκρατικὴ ρύθμισις. Καὶ πράγματι, τὰ ψηφισθέντα ἐν τάχει νομοσχέδια ἐκεῖνα, ἀποτελοῦν καλὴν ἀπόδειξιν τῆς ἀνεπαρκείας των. Διὰ νὰ ἐνεργοποιηθοῦν, διὰ νὰ τεθοῦν εἰς τὴν ἐφαρμογήν, ἔπρεπε νὰ ἐκδοθοῦν 55 ὁλόκληρα Διατάγματα, τὰ ὁποῖα Διατάγματα, τὸ γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργός, καθυστεροῦν ἀκόμη κατὰ τὸ πλεῖστον. Λόγῳ ἐλλείψεως δημιουργικῆς ὁρμῆς, ὅλος ὁ μηχανισμὸς ἐκινήθη βραδύτατα. Τὴν συγκέντρωσιν τῆς Τεχνικῆς Ἐκπαιδεύσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, μοναδικὸν ἐπίτευγμα, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὴν χαρακτηρίσωμεν ὡς δημιουργικὴν μεταρρύθμισιν. Ἀπὸ καιροῦ πολλοῦ εἶχε μελετηθῆ. Ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι. Καὶ ἐγὼ προσωπικῶς πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐκινήθην, ὅτε εἶχον τὴν τιμὴν δύο φορὰς ἐπὶ ὀλίγους μῆνας νὰ διατελέσω ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Δοθείσης εὐκαιρίας, ὀφείλω νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι καὶ διὰ τὸ βραχὺ τοῦ χρόνου τῆς θητείας μου καὶ διὰ τὴν μεταπολεμικὴν ἀθλιότητα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, δὲν ἠδυνήθην νὰ πράξω ὅσα ἐπρέσβευα καὶ ὅσα ἐπεθύμουν. Ἀλλὰ καὶ τὸ 1950 δὲν διεθέτομεν πλειοψηφίαν ἰσχυρὰν εἰς τὴν Βουλήν, οὔτε ἡ Κυβέρνησις ἦτο συμπαγής. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θέσωμεν εἰς ἐφαρμογὴν ἕνα πρόγραμμα μακρᾶς πνοῆς, ὅπως εἶναι τὸ ἐκπαιδευτικόν. Ἐν τούτοις, ξεχέρσωσα μὲ ἀποφασιστικὴν ἐνέργειαν τὸ ἔδαφος καὶ συνέλεξα ἐπιμελῶς τὸν σπόρον διὰ μίαν νέαν ἐκπαιδευτικὴν καλλιέργειαν. Δυστυχῶς, αἱ πολιτικαὶ περιστάσεις δὲν μοῦ ἐπέτρεψαν συνέχισιν. Ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ὑπαγωγὴν τῆς τεχνικῆς ἐκπαιδεύσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ὀρθῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν ἐπραγματοποίησεν. Ὡς πρὸς τὴν ἐκλογὴν τῶν ἐπὶ κεφαλῆς προσώπων, ὁ κ. ὑπουργὸς παρεπονέθη, ὅτι ἠδικήθη προχθές. Νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι ἀθελήτως καὶ καλῇ τῇ πίστει ἠδικήθη. Διότι τοὺς συνεργάτας, τοὺς ὁποίους ἐξέλεξεν ὁ ἴδιος, πράγματι τοὺς ἐξέλεξε μεταξὺ τῶν σχετικῶς καλλιτέρων. Ἐπὶ κεφαλῆς τῆς τεχνικῆς ἐκπαιδεύσεως ἔθεσε τὸν καθηγητὴν τοῦ Πολυτεχνείου κ. Κορωναῖον. Δὲν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ τὸν γνωρίζω προσωπικῶς, εἶναι ὅμως ἔγκριτος ἐπιστήμων καὶ δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι θὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ ἔργου ποὺ ἀνέλαβε. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, ὅπως ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως τῆς Παιδείας ἐπανέλθῃ ὁ δικαιούμενος νὰ ἐπανέλθῃ κ. Παπανοῦτσος, τὸν ὁποῖον θεωρῶ ὡς τὸν κορυφαῖον τῶν ἐκπαιδευτικῶν μας. Κληθεὶς ὅμως, εἶχε τὴν εὐθύτητα νὰ δηλώσῃ εἰς τὸν ὑπουργὸν, ὅτι δὲν θὰ διεξεδίκει τὴν θέσιν. Εὑρέθη ὁ κ. ὑπουργὸς πρὸ φυσικῆς δυσκολίας νὰ ἐκλέξῃ. Ἐτοποθέτησε προσωρινῶς τὸν Ἀντιπρόεδρον τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου κ. Γκιζελῆν. Δὲν ξεύρω, ἠμπορεῖ καὶ αὐτὸς νὰ κατάγεται ἀπὸ τὴν Εὔβοιαν, ὅπως καὶ ὁ κ. Κορωναῖος, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔχει σημασίαν. Εἶναι ἐκπαιδευτικὸς μὲ πεῖραν καὶ μὲ μόρφωσιν. Τὸ ἴδιον θὰ εἶχα νὰ εἴπω καὶ διὰ τὸν Ἐπιθεωρητὴν κ. Κυτῖνον, ποὺ διωρίσθη μέλος τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Κατάγεται καὶ αὐτὸς ἀπὸ τὴν Εὔβοιαν, ἀλλ’ ἐξ ὅσων γνωρίζω, ἔχει εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν καὶ ἐκτιμᾶται ἀπὸ τοὺς συναδέλφους του. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἔκαμε κακὴν ἐκλογὴν προσώπων, ἄδικον εἶναι νὰ ἐπικριθῇ τόσον, ἁπλῶς καὶ μόνον διότι τὰ πρόσωπα ταῦτα κατάγονται ἀπὸ τὴν ἐκλογικήν του περιφέρειαν. Τοῦτο θὰ ἰσοδυνάμει μὲ ἀξίωσιν νὰ ἀδικήσῃ τοὺς συμπατριώτας του, ἴσως καὶ τὴν ἐκπαίδευσιν, διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῇ ὁ ἴδιος. Ὁ κ. Βογιατζῆς ἔχει ἐπιδείξει πολλὴν φιλοτιμίαν καὶ ζῆλον, ὅπως ἐπανειλημμένως ἔχω ἀναγνωρίσει εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Σφάλματα διέπραξε, τοῦ μεγάλου σκοποῦ, δι’ οὓς λόγους ἐξέθεσα προγενεστέρως καὶ δι’ οὓς λόγους θὰ προσθέσω, ὑπελείφθη. Ἀλλὰ τὴν φιλότιμον προσπάθειαν δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τοῦ ἀρνηθῶμεν. Ἀτύχημα ἦτο, ὅτι ἡ προσπάθεια αὐτὴ δὲν ἐστηρίχθη εἰς τὰ πορίσματα τῆς Ἐπιτροπῆς Γεροκωστοπούλου. Διὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο ἐλέγχομεν ἀδιστάκτως τὴν Κυβέρνησιν. Εἰς αὐτὴν δὲ ἀκριβῶς τὴν ἀπάρνησιν τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἡ ἰδία εἶχε συγκροτήσει, εἰς αὐτὴν ἀποδίδω τὴν ἀπουσίαν πνοῆς δημιουργικῆς ἀπὸ τὴν ἐπιδιωχθεῖσαν «δῆθεν μεταρρύθμισιν». Ἄλλως τε, διὰ τὰ ψηφισθέντα πέρυσι νομοθετήματα, οὔτε κἂν τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον ἐκλήθη, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, νὰ δώσῃ γνώμην. Παρεσκευάσθησαν μὲ τὴν συνδρομὴν ἀοράτων δυνάμεων, ἀπὸ τὰς ὁποίας, ὅμως, ἔλλειψεν ἡ ἔμπνευσις, ὅπως καὶ ἡ ξηρότης τῶν εἰσηγητικῶν των ἐκθέσεων τὸ ἀποδεικνύει, ἀφέθησαν δὲ σχεδὸν τὰ πάντα νὰ ρυθμισθοῦν ἀπὸ τὸν μακρότατον συρμὸν τῶν ὑπερπεντήκοντα ἐκτελεστικῶν Διαταγμάτων. Καὶ ἐνῷ ἐψηφίσθησαν ἐντὸς δέκα ἡμερῶν τὰ νομοσχέδια, τὰ Διατάγματα δὲν κατωρθώθη νὰ ἐκδοθοῦν οὔτε ἐντὸς δέκα μηνῶν. Τὰ πλεῖστα καθυστεροῦν εἰσέτι. Ἄρα, μεταρρύθμισις δὲν ὑπῆρξεν οὔτε εἰς τὰ πράγματα, οὔτε εἰς τὰ πνεύματα. Ἡ δραστηριότης, τὴν ὁποίαν μᾶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπόψε, δὲν ἀφορᾷ τὴν μεταρρύθμισιν, ἀφορᾷ τὴν τρέχουσαν ὑπηρεσίαν, τὴν γραφειοκρατικὴν λειτουργίαν. Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἔδωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τὰ σχολεῖα, τὰ ὁποῖα ἐκτίσθησαν καὶ διὰ τοὺς νέους καθηγητὰς καὶ διδασκάλους ποὺ διωρίσθησαν. Ἀλλοίμονον, ἐὰν καὶ εἰς τοῦτο ἀνεστέλλετο ἡ φυσιολογικὴ ἐξέλιξις τοῦ νόμου τῆς προόδου καὶ τῆς ἀνόδου! Ἤθελα, ὅμως, νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν δύναται νὰ βεβαιώσῃ τὴν Βουλήν, ὅτι ηὐξήθη καὶ πόσον τὸ ποσοστὸν τῶν 8% τοῦ προϋπολογισμοῦ μας, τὸ ὁποῖον διατίθεται διὰ τὴν δημοσίαν ἐκπαίδευσιν. Διότι τὸ ποσοστὸν τοῦτο ἀποτελεῖ τὸ μόνον ἀντικειμενικὸν κριτήριον βελτιώσεως τῶν πραγμάτων τῆς ἐκπαιδεύσεως, τὸ μόνον ἀκριβὲς μέτρον τοῦ κυβερνητικοῦ διὰ τὴν Παιδείαν ἐνδιαφέροντος. Φοβοῦμαι πολύ, ὅτι τὸ ποσοστὸν τοῦτο δὲν ἀνῆλθεν αἰσθητῶς.

§31Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, συγκριτικῶς σᾶς λέγω, ὅτι ἡ αὔξησις ἀνέρχεται ἀπὸ 15– 20%.

§32Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Ηὐξήθη καὶ τὸ ὕψος τῶν ἐσόδων μας. Συνεπῶς, ἐγώ, νομίζω, ὅτι τὸ ποσοστὸν δὲν ἀνῆλθεν ἄνω τοῦ 8%.

§33Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἐὰν ηὐξήθη ὁ προϋπολογισμός, τότε εἶναι ἀκόμη πιὸ εὐνοϊκόν. Ηὐξήθη γενικῶς τὸ διατετιθέμενον ὑπὲρ τῆς Παιδείας ποσὸν κατὰ 15–20%.

§34Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Δηλαδή, τὸ 8% ηὐξήθη μόνον κατὰ 1½%. Ἡ αὔξησις εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα εἰς ἄλλους τομεῖς. Ἔχομεν τὴν πληροφορίαν, ὅτι ηὐξήθησαν τὰ ἔξοδα τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω παλαιότερον, κατὰ 100%. Ὑποστηρίζω, ὅτι, ἐὰν ηὐξήθησαν τόσον πολὺ αἱ ἄλλαι δαπάναι καὶ δὲν ηὐξήθη ἀναλόγως τὸ ποσοστὸν ὑπὲρ τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἡ Κυβέρνησις δὲν δικαιοῦται νὰ καυχᾶται, ὅτι ὑπηρέτησε τὸ ἐκπαιδευτικὸν ἰδεῶδες ἐπαρκῶς, ὅτι ἐνίσχυσεν ὅσον θὰ ἔπρεπε τὴν Παιδείαν. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὸ Ἵδρυμα Ὑποτροφιῶν, αὐτὸ εἶναι πράγματι ἓν Ἵδρυμα, τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ μὲ ἀρίστην ἀπόδοσιν. Τὸ διευθύνει ἱκανώτατος διανοούμενος. Εἶναι ἓν Ἵδρυμα, ἐναντίον τοῦ ὁποίου δὲν ἠκούσθη κανένα παράπονον ἕως τώρα, μολονότι τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα τοῦ δίδονται, δὲν εἶναι ἀρκετά. Ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, παρουσιάσθη τὸ φαινόμενον νὰ μᾶς ἁρπάζουν, ἰδίως ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, διότι αὐτοὶ εἶχον τὰ περισσότερα μέσα, νέους σπουδαστάς, διάφοροι ἀντιπρόσωποι Ἀμερικανικῶν Πανεπιστημίων. Ἔκαμα τότε φιλικὴν διαμαρτυρίαν εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Πρεσβείαν. Εἶπον εἰς τὸν μορφωτικόν τους Ἀκόλουθον, ἕνα πολὺ φιλέλληνα καθηγητήν: «Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ παίρνετε ἀνώριμα παιδιὰ 16 καὶ 17 ἐτῶν καὶ νὰ πηγαίνουν νὰ σπουδάζουν ὅ,τι θέλουν, χωρὶς νὰ μᾶς ἐρωτᾶτε σὲ ποιοὺς κλάδους τῆς ἐπιστήμης ἔχομεν ἀνάγκην στελεχῶν. Μᾶς λείπουν ἐργαστηριακοὶ ἐπιστήμονες. Μᾶς λείπουν παιδαγωγοί. Ἔχομεν 12 Παιδαγωγικὲς Ἀκαδημίες καὶ 8 μόνον εἰδικοὺς παιδαγωγούς. Παρακαλῶ νὰ μᾶς βοηθήσετε, ὥστε νὰ γίνῃ καλὴ ἐπιλογὴ τῶν σπουδαστῶν καὶ χρήσιμος εἰδίκευσίς των». Διὰ νὰ ἀντιμετωπίσω τὸ πρόβλημα καλύτερα —αὐτὰ τὸ 1946— ἵδρυσα στὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας Γραφεῖον Ὑποτροφιῶν μὲ ἕνα Τμηματάρχην καὶ ἕνα γραμματέα. Ἀλλὰ μὴ εὑρὼν τὰ κατάλληλα γλωσσομαθῆ κλπ. πρόσωπα ἐπροτίμησα νὰ μὴ διορίσω κανένα, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἐξυπηρετεῖτο ἐπαρκῶς ὁ σκοπὸς διὰ τῆς τοποθετήσεως οἱουδήποτε προχείρου φίλου. Δὲν εἶχον τότε τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα, οὔτε καὶ τὸ πάθος, ἴσως, τοῦ κ. Παπανδρέου, διὰ νὰ σκεφθῶ ριζικὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τῶν ὑποτροφιῶν. Τοῦτο ἐσκέφθη καὶ ἐπραγματοποίησεν ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου ὁ Ἀντιπρόεδρος αὐτῆς κ. Παπανδρέου, θεμελιώσας τὸ Ἵδρυμα Ὑποτροφιῶν, ἀλλὰ μὲ πολὺ εὐρυτέραν προοπτικὴν καὶ μὲ πολὺ γενναιοτέραν οἰκονομικὴν προικοδότησιν. Τὸ πρόγραμμα Παπανδρέου, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ὑποτροφιῶν δὲν υἱοθετήθη, ἀτυχῶς, ἀπὸ τὰς μεταγενεστέρας Κυβερνήσεις τῆς Δεξιᾶς. Καὶ τοιουτοτρόπως, τὸ Ἵδρυμα λειτουργεῖ μὲν καλῶς καὶ ἀποδίδει ἀναλόγως τῶν μέσων του, ὑπὸ τὴν φωτεινὴν Διοίκησιν ποὺ ἔχει, ἀλλὰ δὲν ἔχει ὁλοκληρώσει τὸν προορισμόν του. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ὑπεσχέθη ἀπόψε, ὅτι θὰ αὐξηθῇ ἡ ἐπιχορήγησις. Θὰ παρεκάλουν νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ ταχύτερον ἡ αὔξησις αὕτη, διὰ νὰ εὐρυνθῇ τὸ ὠφέλιμον ἔργον τοῦ Ἱδρύματος. Διὰ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Γυμνασίου Λεβιδίου, ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ κ. Παπαληγούρας, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκφράσω σοβαρὰς ἀμφιβολίας, ἐὰν οἱ καθηγηταὶ τοὺς ὁποίους ἐμνημονεύσατε, ὅτι ἀνήκουν ἐκεῖ ὀργανικῶς, ὑπηρετοῦν πράγματι σήμερον ἐκεῖ ἢ εἶναι ἀπεσπασμένοι εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας.

§35Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας). Ἐδῶ ἔχω τὸν Ἐπιθεωρητὴν καὶ τὸν Γυμνασιάρχην. Αὐτοὺς ἔχω ἐδῶ. Ἡ χρονολογία εἶναι 9 Μαΐου 1960. Ὁ κ. Παπαληγούρας εἶπεν, ὅτι πρὸ τριῶν–τεσσάρων ἡμερῶν, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, εἶχε περάσει ἀπὸ ἐκεῖ.

§36Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Παρακαλῶ νὰ κατατεθῇ ὁ πίναξ ποὺ μᾶς ἀνεγνώσατε διὰ νὰ ἐλεγχθῇ τὸ θέμα. Εἶναι λίγο περίεργον, ὁ Δήμαρχος Λεβιδίου νὰ διαμαρτύρεται, ὅτι ὑπηρετοῦν ἐκεῖ μόνον τρεῖς καθηγηταί, ἐξ ὧν οἱ δύο γυμνασταὶ καὶ αἱ ὑπηρεσίαι σας νὰ βεβαιώνουν, ὅτι διδάσκουν τάχα ὀκτὼ ἢ δέκα καθηγηταί. Τὸ μόνον βέβαιον εἶναι, ὅτι οἱ γυμνασταὶ εἶναι δύο, δηλαδὴ συνεχίζεται ἡ κακὴ κατανομὴ τοῦ προσωπικοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ Βαρβάκειον, ὁ κ. ὑπουργὸς ὀρθῶς ἐπληροφόρησε τὴν Βουλήν, ὅτι τοῦτο, ὅπως καὶ τὸ Πειραματικὸν Σχολεῖον, εἶναι εἰδικὰ ἐκπαιδευτήρια, τὰ ὁποῖα ἐνισχύει ἰδιαιτέρως ἡ Πολιτεία πρὸς ἐπιδίωξιν ὡρισμένων ἀνωτέρων σκοπῶν, κυριώτερος τῶν ὁποίων εἶναι ἡ ἄσκησις εἰς αὐτὰ τῶν μετεκπαιδευομένων λειτουργῶν. Τὸ προσωπικὸν τοῦ Βαρβακείου ἐκλέγει, πράγματι, ὁ Διευθυντὴς αὐτοῦ καὶ ἡ πρότασίς του εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν ὑπουργόν. Καταβάλλεται πάντοτε ἰδιάζουσα φροντὶς νὰ ἐκλέγεται τοῦτο μεταξὺ τῶν ἱκανωτέρων ἐκπαιδευτικῶν. Προσφέρει οὐσιαστικὰς ὑπηρεσίας τὸ Βαρβάκειον, ἀλλὰ ἡ ἐπίδοσις καὶ ἀπόδοσις τῶν καθηγητῶν του δὲν πρέπει νὰ κρίνεται εἰς βάρος τῶν ἄλλων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ὑπὸ ἀπείρως δυσμενεστέρους ὅρους. Διότι εἰς τὸ Βαρβάκειον εἰσάγονται κατόπιν αὐστηρῶν ἐξετάσεων, διαγωνιζόμενοι πρὸς ἀλλήλους, μαθηταὶ ἄριστοι, ἔχοντες βαθμολογίαν σπουδῶν ἄνω τοῦ 16. Εἰσάγεται, δηλαδή, ἐκεῖ, τὸ ἄνθος τοῦ ἄνθους τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας, τὸ καλύτερον μαθητικὸν ὑλικὸν τῆς χώρας μας. Ἐκτὸς τούτου, ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν εἶναι περιωρισμένος, αἱ δὲ ὧραι διδασκαλίας τῶν καθηγητῶν πολὺ ὀλίγαι, τρεῖς ἢ τέσσαρες, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, τὴν ἑβδομάδα. Δὲν ὑποτιμῶ καθόλου τὸ ἔργον τῶν καθηγητῶν τοῦ Βαρβακείου, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ λησμονήσω τοὺς μάρτυρας καθηγητὰς τῶν ἐπαρχιακῶν γυμνασίων, ποὺ μὲ διπλασίας καὶ τριπλασίας ὥρας παραδόσεων διαπαιδαγωγοῦν διπλάσιον καὶ τριπλάσιον ἀριθμὸν μαθητῶν, πολὺ μικροτέρας ἱκανότητος. Πρέπει νὰ εἴμεθα δίκαιοι ἀπέναντι ὁλοκλήρου τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ κλάδου. Ἔχουν, λοιπόν, πολλὰ προνόμια οἱ καθηγηταὶ τοῦ Βαρβακείου, ἀλλὰ καὶ τὸ προνόμιον νὰ παραμένουν 20 καὶ 25 χρόνια εἰς Ἀθήνας, ὅπου πλεῖστοι ἐξευρίσκουν καὶ ἄλλας παραδόσεις εἰς τὰ διάφορα Λύκεια. Εἶναι τοῦτο ἐξ ὁλοκλήρου πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Ἐκπαιδεύσεως; Ἢ μήπως ἔχομεν φθάσει εἰς κατάχρησιν τοῦ προνομίου; Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐτόνισε τὴν ἀνάγκην καλῶν Γυμνασιαρχῶν διὰ τὰς ἐπαρχίας. Πολλάκις Γυμνάσια 800 καὶ 1.000 μαθητῶν διευθύνονται ἀνεπαρκῶς. Ἐνῷ πράγματι θὰ εὕρισκον ἀρίστους διευθυντάς, ἐὰν οἱ προνομιοῦχοι τῶν Ἀθηνῶν ἐδέχοντο νὰ προαχθοῦν εἰς Γυμνασιάρχας. Προσθέτω, ὅτι ὄχι μόνον Γυμνασιάρχαι, ἀλλὰ καὶ Γενικοὶ Ἐπιθεωρηταὶ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἐκλέγονται πολλάκις ὄχι μεταξὺ τῶν ἱκανωτέρων, διότι οὗτοι προτιμοῦν τὴν πρωτεύουσαν. Ἀναμφισβητήτως τοῦτο δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸ γενικὸν συμφέρον τῆς Ἐκπαιδεύσεως. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, πῶς θὰ χρησιμοποιηθοῦν καὶ οἱ νεώτεροι ἄριστοι ἐκπαιδευτικοί, οἱ ὁποῖοι περατώνουν ἐδῶ τὴν μετεκπαίδευσίν των ἢ ἐπανέρχονται ἀπὸ εἰδικὰς σπουδὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ἡ ἔγχυσις νέου αἵματος εἰς κάθε κλάδον, εἰς κάθε εἰδικήν, μάλιστα, προσπάθειαν, εἶναι νόμος βιολογικὸς ἀξιοσέβαστος. Ἀναμφισβητήτως, ἡ ἀπομάκρυνσις ὁμαδὸν 25 περίπου καθηγητῶν ἀπὸ τὰς Σχολὰς Βαρβακείου, Πειραματικοῦ, Ἀναβρύτων, ἐδημιούργησε τὴν γενικὴν ἐντύπωσιν, ὅτι σαλεύονται τὰ θεμέλια τῶν Ἱδρυμάτων τούτων καὶ καλῇ τῇ πίστει ἔφθασεν ὁ ἔλεγχος τοῦ κακοῦ μέχρι τῆς αἰθούσης ταύτης. Ἀλλά, χωρὶς ἀμφιβολίαν, καλῇ τῇ πίστει ἐνήργησε καὶ ὁ κ. ὑπουργός, θὰ ἦτο δὲ ἀδικία νὰ τοῦ ἀποδοθῇ ἡ μομφή, ὅτι δὲν ἀπέβλεψεν εἰς τὸ συμφέρον τῆς Ἐκπαιδεύσεως, ἀλλ’ εἰς ἄλλας σκοπιμότητας. Δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἐξετίμησε τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας λειτουργίας τοῦ Βαρβακείου καὶ δὲν ἐνήργησεν ἀπὸ συμφώνου μὲ τὸν Διευθυντὴν αὐτοῦ κ. Κ. Γεωργούλην. Εἶναι γνωσταὶ αἱ πολλαὶ διαφωνίαι ποὺ ἔχω μὲ τὴν πολιτείαν τοῦ κ. Γεωργούλη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν μὲ ἐμποδίζει νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Γεωργούλης εἶναι σοφὸς καθηγητὴς καὶ θερμὸς ζηλωτὴς τῆς ἐκπαιδευτικῆς διακονίας. Ἂν εἶναι ἀληθὲς τὸ λεγόμενον, ὅτι ὁ κ. Γεωργούλης εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὰς σχεδιαζομένας μεταβολάς, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ βαθύτερον τὸ θέμα, διότι παρ’ ὅλα ὅσα εἶπον, φρονῶ καὶ ἐγώ, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ διασαλευθῇ ὁ καλὸς ρυθμὸς τῆς λειτουργίας τοῦ Βαρβακείου. Διατρέχομεν ἄλλως τε τὸν κίνδυνον, πολλοὶ ἐκ τῶν μετατιθεμένων νὰ παραιτηθοῦν ἐντελῶς τῆς θέσεώς των, ὁπότε ἡ ζημία τῆς ἐκπαιδεύσεως θὰ εἶναι βεβαία καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας. Μὲ τὸν κ. ὑπουργόν, εὑρισκόμεθα εἰς μεγαλυτέραν διαφωνίαν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς Ἀνωτάτης Ἐκπαιδεύσεως. Δὲν δύναμαι νὰ συμμερισθῶ τὴν αἰσιοδοξίαν του καὶ τὴν ἐπανάπαυσίν του. Παρὰ τὴν ἀξιέπαινον προσπάθειαν τῶν πλείστων καθηγητῶν καὶ τὸν αὔξοντα ζῆλον τῆς φοιτητικῆς νεολαίας, ἡ Πανεπιστημιακή μας μόρφωσις χωλαίνει, λόγῳ ἐλλείψεως οἰκονομικῶν μέσων, ἀλλὰ καὶ λόγῳ ὀργανωτικῆς καθυστερήσεως. Ὑπογραμμίζεται ἀπόψε διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ ὑπεύθυνα κυβερνητικὰ χείλη ἡ μεγάλη σημασία ποὺ ἔχει ἡ ἔρευνα. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι εἰς τὸν τομέα τῆς ἐρεύνης καθυστεροῦμεν ἀξιοδακρύτως. Τὰ πάντα τὰ κάμνομεν ἀκόμη σήμερον «εἰς τὸ πόδι». Σήμερον, στὸν αἰῶνα τῆς τεχνολογικῆς προόδου! Δὲν ἔχομεν ἀλλάξει μεθόδους ὀργανώσεως. Δὲν ἔχομεν ἀποκτήσει συγχρονισμένα ἐπιτελεῖα. Δὲν εἴμεθα παρασκευασμένοι νὰ προγραμματίσωμεν ὀρθολογιστικῶς τὶς ἐπιδιώξεις μας. Μοιραίως, ὡς ἐκ τούτου, παραμένομεν ἀνοικοκύρευτοι. Πολλὲς φορὲς εὑρισκόμενος ἔξω, ἤκουσα μὲ δυσφορίαν ἀπὸ ξένους φίλους τὴν σωστὴν παρατήρησιν, ὅτι ὑπολειπόμεθα αἰσθητῶς εἰς τεχνικὰ στελέχη. Καὶ ὅταν κἄποτε ἦλθεν ὁ κ. Κ. Δοξιάδης ἀντιπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεώς μας ἔξω, μετὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν κἄποιας Ἐπιτροπῆς, μοῦ εἶπε ξένος φίλος: «Ἔχετε τέτοιους ἀνθρώπους καὶ δὲν τοὺς χρησιμοποιεῖτε»; Πραγματικά, τὸ νὰ δημιουργήσωμεν ἀνώτερα τεχνικὰ ἐπιτελεῖα, τὸ νὰ ἀποκτήσωμεν ἐπαρκῆ κατώτερα εἰδικευμένα στελέχη, τὸ νὰ ὀργανωθῶμεν σᾶν Κράτος ἐπιστημονικώτερα, τὸ νὰ συστήσωμεν ἱδρύματα ἐρευνῶν, εἶναι σήμερον ἀνάγκη ἐθνική. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ σοβαρᾶς οἰκονομικῆς προσπαθείας, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀποβλέψωμεν μὲ θετικότητα εἰς ἀνάπτυξιν τῆς χώρας μας, χωρὶς εἰδικευμένον ἔμψυχον ὑλικόν. Ἔθιξεν ὁ κ. ὑπουργός, τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Ἀθηνῶν Ἰνστιτούτου Οἰκονομικῶν Ἐρευνῶν. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν Ἀκαδημίαν, γνωρίζω, ὅτι ὁ καὶ εἰς αὐτὴν συνάδελφος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Κανελλόπουλος, ἐνδιαφέρεται ἐξ ἴσου. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν ἀμφότεροι, νὰ εἴπω, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔχει δημοσιευθῆ τὸ Διάταγμα τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ἰνστιτούτου. Καὶ τοὺς ἐρωτῶ, διατί; Ἐφ’ ὅσον ἔχει ἀναγνωρισθῆ ἡ ἀνάγκη τοῦ καὶ τὸ προβάλλετε ἀπόψε ὡς τίτλον τοῦ ἐνεργητικοῦ τῆς Κυβερνήσεως, διατὶ καθυστερεῖ ἀπὸ ἔτους σχεδὸν ἡ δημοσίευσις τοῦ Διατάγματος τούτου;

§37Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Τὸ Διάταγμα αὐτό, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ψηφισθέντος νόμου συνετάγη ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων τῆς Ἀκαδημίας καὶ συγκεκριμένως ὑπὸ τοῦ κ. Ζολώτα, ὅστις καὶ ἐπέδειξεν ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον. Συνέταξεν ὁ κ. Ζολώτας τὸ κείμενον τοῦ Διατάγματος, τὸ ἐπεξειργάσθημεν καὶ ἀπὸ ἑνὸς καὶ πλέον μηνὸς ἔχει φύγει ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον. Πιστεύω νὰ ἔχῃ τελειώσει ἤδη ἡ περαιτέρω διαδικασία.

§38Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Χαίρω πολύ, διότι μετὰ τόσους μῆνας ἐξῆλθεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ εὔχομαι νὰ μὴ ἐξαφανισθῇ εἰς τὸ χάος τῆς γραφειοκρατίας. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ τὸ κρατήσῃ ὑπὸ σημείωσιν, ὥστε νὰ διεκπεραιώσῃ τὰ ταχύτερον καὶ νὰ καταστῇ συντόμως δυνατὴ ἡ λειτουργία τοῦ χρησίμου τούτου Ἰνστιτούτου, τὸ ὁποῖον ὀφείλεται ὄντως εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ κ. Ζολώτα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ Γραφεῖον Ἐρευνῶν καὶ Ὑπολογισμῶν τῶν Θετικῶν Ἐπιστημῶν, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν πρωτοβουλίαν ἑτέρου ἐν τῇ Ἀκαδημίᾳ ἐπιλέκτου συναδέλφου, τοῦ ἀστροφυσικοῦ κ. Ι. Ξανθάκη. Μὲ τὴν ἐνίσχυσιν διακοσίων τριάκοντα πέντε χιλιάδων δραχμῶν (235.000) ἀπὸ τὸ Βασιλικὸν Ἵδρυμα Ἐρευνῶν, θὰ προμηθευθῶμεν ἀπαραίτητα ὄργανα διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ πραγματοποιήσωμεν σοβαρὰς ἐρεύνας καὶ εἰς τὸν σπουδαῖον τοῦτον κλάδον τῆς Ἐπιστήμης. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι καὶ γενικώτερα ὑπὲρ τῆς Ἀκαδημίας, ἡ Κυβέρνησις ἐπέδειξεν ἀξιέπαινον ἐνδιαφέρον. Ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον «περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν Πανεπιστημίων», ἔλαβα τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω τροπολογίαν περὶ ἐνισχύσεως καὶ τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν ἐκ τοῦ ἰδίου πόρου. Ἐπικουρούμενος ἀπὸ τὸν μὴ μετέχοντα τότε τῆς Κυβερνήσεως, κ. Κανελλόπουλον, ἐπροκάλεσα, κατὰ μεσονύκτιον συνεδρίασιν τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ προσωπικὸν ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, μὲ τὴν ἔγκρισιν τοῦ ὁποίου διετέθη ὑπὲρ τῆς Ἀκαδημίας τὸ ⅒ τοῦ χορηγουμένου ἐτησίως ἀπὸ εἰδικὴν φορολογίαν ποσοῦ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. Οὕτω, ἀπὸ δύο ἐτῶν εἰσπράττεται περὶ τὸ 1.800.000 ἐτησίως, ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀναζωογόνησεν ὄντως τὴν Ἀκαδημίαν καὶ τῆς ἐπέτρεψε νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν συνέχισιν τοῦ Ἱστορικοῦ Λεξικοῦ, εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν Ἀρχαίων Συγγραφέων, εἰς τὴν ἔκδοσιν Λαογραφικῶν Συλλογῶν, εἰς τὴν πύκνωσιν λαογραφικῶν ἐρευνῶν, εἰς τὴν συμμετοχὴν εἰς Διεθνῆ Ἐπιστημονικὰ Συνέδρια. Ἤρχισε πραγματοποιουμένη ἡ ἀποσυμφόρησις τῶν Γραφείων τῆς Ἀκαδημίας, ὅπου συμπιέζονται ἀποπνικτικῶς μέχρι τοῦδε τὰ διάφορα ἐπιστημονικά της Ἀρχεῖα. Ἐὰν δὲ συντόμως, ὡς ἐλπίζω, τακτοποιηθῇ νομοθετικῶς, μετὰ τόσον μακρὰν ἐκκρεμότητα, ἡ βαθμολογικὴ καὶ μισθολογικὴ ἀποκατάστασις τοῦ ἐπιστημονικοῦ της προσωπικοῦ, ἡ Ἀκαδημία θὰ δυνηθῇ νὰ ὁδεύσῃ καρποφόρως πρὸς ἐπιτέλεσιν τῆς ἀποστολῆς της. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἔργον τῆς Ἀκαδημίας —πρέπει νὰ τὸ εἴπω— δὲν εἶναι γνωστὸν εἰς τοὺς πολλοὺς καὶ πιθανῶς παρεξηγεῖται. Νομίζεται, ἴσως, ὅτι οἱ 40 περίπου Ἀκαδημαϊκοί, συνέρχονται καὶ συζητοῦν, θεωρητικῶς μόνον, περὶ πολλῶν καὶ διαφόρων. Δὲν ἔχουν οὕτως τὰ πράγματα. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων της ἔργων, ἐποπτεύει ἡ Ἀκαδημία 7 Ἰνστιτοῦτα, κακῶς ἐπωνομαζόμενα Ἀρχεῖα (ἐφ’ ὅσον ἔχει ἐπικρατήσει διεθνῶς ὁ ὅρος Ἰνστιτοῦτον), τὰ ὁποῖα ἀσχολοῦνται μὲ τὴν διάσωσιν καὶ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν θησαυρῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἱστορίας καὶ τῆς Ἐθνικῆς ζωῆς, τῶν ἱστορικῶν μας ἄθλων καὶ τῶν πολιτιστικῶν μας ἐπιτευγμάτων. Πᾶσα ἐνίσχυσις πρὸς τὴν Ἀκαδημίαν εἶναι ἐνίσχυσις τοῦ ἠθικοῦ πλούτου τῆς χώρας. Δὲν δύναμαι νὰ παραλείψω τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως αὐτοτελῶν Σχολῶν διὰ τὰς οἰκονομικὰς καὶ πολιτικὰς ἐπιστήμας εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης. Ὑπάρχει ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ἕτοιμον νομοσχέδιον μὲ πλήρη εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας γνωρίζουν πολὺ καλὰ ὅτι, ἐκτὸς ἴσως ἀπὸ μόνον τὰ Γαλλικά, εἰς ὅλα τὰ ἄλλα Πανεπιστήμια τοῦ κόσμου, λειτουργοῦν Σχολαὶ αὐτοτελεῖς οἰκονομικῶν ἐπιστημῶν. Ὁ κ. Ζολώτας ἔχει ὑποδείξει πολλάκις τὴν ἀνάγκην νὰ ἀποκτήσωμεν καὶ ἡμεῖς, ὑποστηρίζει δέ, ὅτι ἡ ἵδρυσίς των δὲν πρόκειται νὰ στοιχίσῃ σχεδὸν τίποτε εἰς τὸ Δημόσιον. Διατί, λοιπόν, ἐπὶ ὀκτὼ ὁλόκληρα ἔτη καθυστερεῖ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον; Εἶχον εἴπει καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπάρχουν ἐκπαιδευτικαὶ μεταρρυθμίσεις ἄνευ δαπάνης, ἀνέφερα μάλιστα καὶ σχετικὴν μελέτην τοῦ Ἰταλοῦ καθηγητοῦ καὶ Φιλελευθέρου βουλευτοῦ κ. Καλότζερο («RIFORMA SENZA SPESE»). Διατὶ δὲν τυγχάνουν ἀμέσου προτιμήσεως; Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οὔτε τὸ Ἰνστιτοῦτον Ἐρευνῶν τῆς Ἀκαδημίας, οὔτε ἡ ἵδρυσις αὐτοτελῶν Οἰκονομικῶν Σχολῶν, πρόκειται νὰ συνεπιφέρουν μεγάλας δαπάνας. Διατὶ νὰ διατηροῦμεν ἐπὶ μεγάλῃ ζημίᾳ τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν; Τόσον δύσκολον εἶναι νὰ μετατραποῦν τὰ ὑπάρχοντα τμήματα εἰς αὐτοτελεῖς Σχολάς; Ἡ Νομικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ἔχει 17 ἢ 18, ἂν δὲν σφάλλω, καθηγητάς. Ἐξ αὐτῶν, δύο μόνον διδάσκουν Οἰκονομικὰς καὶ Πολιτικὰς Ἐπιστήμας. Εἶναι ἀμφότεροι ἐξαίρετοι. Ἀλλὰ εἶναι φύσει ἀδύνατον νὰ μεταδώσουν τὰς ἀπαιτουμένας γνώσεις. Δὲν γίνεται, παρὰ ἕνα πασάλειμμα. Καὶ ἐν τούτοις, χορηγοῦμεν διπλώματα Οἰκονομικῶν καὶ Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν. Δὲν διστάζω, παρ’ ὅλην τὴν βαρύτητα τῆς λέξεως, νὰ χαρακτηρίσω τὰ διπλώματα αὐτὰ ὡς κίβδηλα. Ἱδρύσατε τὸ ταχύτερον, κ. Ὑπουργέ, τὰς αὐτοτελεῖς Οἰκονομικὰς Σχολάς. Καὶ μὴ ἀμφιβάλλετε διὰ τὴν καλήν των ἐπάνδρωσιν. Πλέον τῶν ἑκατὸν ἐκλεκτῶν Ἑλλήνων ἐπιστημόνων διδάσκουν σήμερον εἰς Ἀμερικανικὰ Πανεπιστήμια. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς θὰ προσελκυσθοῦν προθύμως εἰς τὴν Πατρίδα, προκειμένου νὰ παρασκευάσουν τὰ ἀνώτερα ἐπιστημονικὰ στελέχη διὰ τὸν ἀγῶνα τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως, ποὺ εἶναι ἀγὼν ἐπιβιώσεως τῆς Φυλῆς μας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας Σχολάς, ὅπως ἡ ΑΣΟΕΕ, ὅπως ἡ Πάντειος, ἔχουν πολλοὺς ἀρίστους καθηγητὰς μοχθοῦντας διὰ νὰ ἀποδώσουν ἔργον ὠφέλιμον, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὰ Ἀνώτατα αὐτὰ Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα ἔχουν προορισμὸν νὰ δώσουν τὸ μέν, πρῶτον, στελέχη διαχειρίσεως τραπεζιτικῶν, βιομηχανικῶν, ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων, τὸ δέ, στελέχη τῆς Διοικήσεως τοῦ Κράτους. Δὲν ἔχουν σκοπὸν νὰ δώσουν στελέχη ἀνωτέρας οἰκονομικῆς καταρτίσεως διὰ τὸ ἐπιτελεῖον τῆς παραγωγικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Ἂν πρὸς τὸ τελευταῖον τοῦτο τείνουν, ἔχουν παρεκκλίνει τοῦ πραγματικοῦ των προορισμοῦ καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ μὴ ὑπηρετοῦν ἀποτελεσματικῶς οὔτε αὐτὸν δι’ ὃν ἐτάχθησαν, οὔτε τὸν κατὰ παρέκκλισιν προορισμόν των. Δὲν τὸ ὑποστηρίζω ἐγώ, ὁ ἀδαής, τοῦτο. Τὸ ἔχει διακηρύξει ἐπισήμως ὁ πρῶτος Οἰκονομικὸς Σύμβουλος τῆς Διοικήσεως τῆς Κυβερνήσεως Ἀκαδημαϊκὸς καὶ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κ. Ξ. Ζολώτας. Ἰδοὺ τὶ γράφει εἰς τὸ ἔργον του «Οἰκονομικὴ Ἀνάπτυξις καὶ Τεχνικὴ Ἐκπαίδευσις»: σελ. 76: «Ἡ ἀνωτάτη ἐκπαίδευσις ἔχει ἀνάγκην πλήρους ἀναδιοργανώσεως καὶ συμπληρώσεως διὰ νὰ δύναται νὰ ἐξυπηρετῇ ἱκανοποιητικῶς ἀπὸ ἀπόψεως, τόσον ἀριθμοῦ, ὅσον καὶ ποιότητος, τὰς ἀνάγκας εἰς εἰδικοὺς ἐπιστήμονας καὶ τεχνικούς, αἱ ὁποῖαι θὰ προκύπτουν ὁλονὲν καὶ εἰς εὐρυτέραν ἔκτασιν μὲ τὴν πρόοδον τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἡ ἀναδιοργάνωσις πρέπει νὰ γίνῃ βάσει σχεδίου εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ ὁποίου εἶναι ἀνάγκη νὰ συμμετάσχῃ κύκλος εἰδικῶν εὐρύτερος τοῦ σχηματιζομένου, συνήθως δι’ ἀναλόγους μεταρρυθμίσεις εἰς τὰ πλαίσια τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας». Διὰ τὴν Πάντειον Σχολὴν γράφει: «Ἡ Πάντειος Ἀνωτάτη Σχολὴ Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν, τῆς ὁποίας σκοπὸς εἶναι κυρίως ἡ δημιουργία ἀνωτάτων διοικητικῶν στελεχῶν, πρέπει νὰ μεταβάλῃ ριζικῶς τὸ πρόγραμμά της, τὸ ὁποῖον ὡς ἔχει σήμερον δὲν εἶναι προσηρμοσμένον πρὸς τὸν προορισμόν της. Τοῦτο ὁμοιάζει περισσότερον πρὸς πρόγραμμα Νομικῆς Σχολῆς, χαρακτηριστικὸν δὲ εἶναι, καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ἐκ τῶν 16 τακτικῶν καθηγητῶν της, οἱ 10 εἶναι νομικοί. Ἐκτὸς τῶν νομικῶν διδάσκονται, ὡς βοηθητικὰ τρόπόν τινα, ὀλίγα οἰκονομικὰ μαθήματα, ἱστορία καὶ φιλοσοφία. Τὰ προβλήματα τῆς ὀργανώσεως τῆς διοικήσεως, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελοῦν τὸ κέντρον τῆς διδασκαλίας, διὰ τοὺς προοριζομένους νὰ πλαισιώσουν τὴν κρατικὴν Διοίκησιν, σχεδὸν ἀγνοοῦνται. Ἀκόμη δὲ καὶ τὸ Διοικητικὸν Δίκαιον διδάσκεται περισσότερον ἀπὸ θεωρητικῆς πλευρᾶς, ὡς θὰ ἥρμοζεν εἰς Νομικὴν Σχολήν, καὶ ὀλιγώτερον ὡς πρακτικὴ ἐφαρμογή. Διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ συμβάλῃ ἡ Πάντειος Σχολὴ εἰς τὴν θεραπείαν τῆς ὑφισταμένης μεγάλης στενότητος, διοικητικῶν στελεχῶν, πρέπει νὰ ἀπονομικοποιηθῇ καὶ νὰ περιλάβῃ εἰς τὸ πρόγραμμά της τὴν ὕλην, ἡ ὁποία διδάσκεται εἰς τὰς ἀντιστοίχους ἀνωτάτας σχολὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὡς εἰς τὴν ECOLE NATIONALE D’ ADMINISTRATION τῆς Γαλλίας καὶ εἰς τὰς σχολὰς Δημοσίας Διοικήσεως (PUPLIC ADMINISTRATION) τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς». Διὰ τὴν ΑΣΟΕΕ γράφει: «Ἡ Ἀνωτάτη Σχολὴ Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν, πρέπει νὰ ἀναδιοργανωθῇ κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ δύναται νὰ ἐκπληρώσῃ καλύτερον τὸν ἀρχικόν της προορισμόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἔχει ἐν μέρει ἀπομακρυνθῇ. Πράγματι, ἐνῷ ἡ Σχολὴ αὐτὴ ἱδρύθη διὰ νὰ ἐκπαιδεύσῃ ὀργανωτικὰ καὶ διοικητικὰ στελέχη ἐπιχειρήσεων, σὺν τῷ χρόνῳ, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐπεξετάθη εἰς τὴν διδασκαλίαν τῆς νομικῆς ὕλης, ἀφ’ ἑτέρου δὲ προσηνατολίσθη περισσότερον πρὸς τὰς οἰκονομικὰς ἐπιστήμας. Κατόπιν τῆς ἐξελίξεως αὐτῆς, ἡ ΑΣΟΕΕ κατέστη μῖγμα νομικῆς καὶ οἰκονομικῆς σχολῆς μᾶλλον, παρὰ σχολὴ «διοικήσεως ἐπιχειρήσεων», μὴ καλύπτουσα συστηματικῶς οὐδένα ἐκ τῶν τριῶν αὐτῶν τομέων. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν θὰ διατηρήσῃ ἢ ὄχι ἓν τμῆμα οἰκονομικῶν ἐπιστημῶν, ἡ Σχολὴ αὐτὴ πρέπει νὰ ἀναδιοργανωθῇ καὶ νὰ ἀναπτύξῃ κυρίως τὸ τμῆμα τῆς «διοικήσεως ἐπιχειρήσεων» διὰ νὰ καλύψῃ τὴν ἀνάγκην τῆς ἐκπαιδεύσεως ἀνωτάτων ἐπιχειρηματικῶν στελεχῶν, ἡ ἔλλειψις τῶν ὁποίων, ὡς ἤδη ἐλέχθη, ἀποτελεῖ σήμερον σοβαρὸν ἐμπόδιον εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν κλπ.». Τέλος διὰ τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης γράφει ὁ κ. Ζολώτας: «Πρέπει νὰ ἱδρυθοῦν δύο αὐτοτελεῖς Σχολαὶ Οἰκονομικῶν Ἐπιστημῶν εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, διὰ τῆς καταλλήλου μετατροπῆς τῶν ἤδη λειτουργούντων ἐντὸς τῶν Νομικῶν Σχολῶν τῶν Πανεπιστημίων αὐτῶν, τμημάτων πολιτικῶν καὶ οἰκονομικῶν ἐπιστημῶν. Ὡς ἔχουν σήμερον τὰ τμήματα αὐτά, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐκπαιδεύσουν ἐπιστήμονας οἰκονομολόγους εἰς ἐπίπεδον παραπλήσιον ἐκείνου τῶν ἀντιστοίχων ξένων οἰκονομικῶν σχολῶν. Τὰ διδασκόμενα μαθήματα, τὰ ὁποῖα ἐντὸς τοῦ ὄγκου τῆς νομικῆς ὕλης, προσλαμβάνουν βοηθητικὸν χαρακτῆρα, εἶναι ἀπολύτως ἀνεπαρκῆ καὶ ἡ κατάρτισις τῶν πτυχιούχων εἶναι ἐλλιπεστάτη. Μόνον διὰ τῆς μετατροπῆς τῶν «τμημάτων» εἰς αὐτοτελεῖς σχολὰς ὀργανουμένας καὶ διοικουμένας κατὰ τὸ πρότυπον τῶν συγχρόνων ξένων σχολῶν οἰκονομικῶν ἐπιστημῶν, μὲ ἐπαρκὲς διδακτικὸν προσωπικὸν καὶ πλῆρες πρόγραμμα διδασκαλίας τῆς οἰκονομικῆς ἐπιστήμης καὶ τῶν βοηθητικῶν αὐτῆς κλάδων, εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ τὸ πρόβλημα τῆς ἀρτίας ἐκπαιδεύσεως οἰκονομολόγων». Καταλήγων, κ. Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι πολὺ θὰ ἤθελα νὰ συμμερισθῶ τὴν αἰσιοδοξίαν τοῦ ἐπιλόγου σας, διὰ τὴν κατάστασιν τῆς Ἀνωτάτης Ἐκπαιδεύσεως καὶ διὰ τὴν συμβολήν της εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεώς μας. Δυσκολεύομαι ὅμως. Καὶ μὲ πολλὴν ἀνησυχίαν ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας. Ἔχει ἡ Ἀνωτάτη μας Ἐκπαίδευσις, ἐπείγουσαν ἀνάγκη ἀναδιοργανώσεως καὶ ἀναζωογονήσεως. Μὴ σᾶς διαφεύγει τοῦτο. Διαγνώσατε τὰς ἀνάγκας της. Συλλάβατε τὸ σύγχρονον νόημά της καὶ τοὺς συγχρόνους σκοπούς της. Ἰσχυρισθήκατε, ὅτι τὴν ἐβοηθήσατε αἰσθητῶς ἐπὶ τῆς ὑπουργίας σας. Δὲν τὸ ἀρνοῦμαι. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀρκετόν. Ὑπολείπεται ἔργον πολὺ διὰ νὰ φθάσῃ ἡ Ἀνωτάτη Ἐκπαίδευσις εἰς τὸ ὕψος τῆς σημερινῆς της ἀποστολῆς. Ἐλπίζω, ὅτι τόσον σεῖς, ὅσον καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, ἀναγνωρίζετε τὴν καλήν μας πίστιν, ὅπως καὶ ἡμεῖς ἀνεγνωρίσαμεν τὴν ἰδικήν σας. Ὅσα εἶπα δὲν προέρχονται ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, ἀλλὰ ἀπὸ πραγματικὸν ἁγνὸν ἔρωτα καὶ θερμὸν ζῆλον ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν χρυσῆν βάσιν πάσης προσπαθείας πρὸς τὴν ἠθικὴν καὶ οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῆς πατρίδος μας. (Χειροκροτήματα).

§39Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἀμυνόμενος τάχα, ἐπετέθη κατ’ ἐμοῦ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, εἰπών.....

§40Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παρεπονέθη, δὲν ἐπετέθη.

§41Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παρηπονέθη. Περὶ λέξεων πρόκειται. Εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν εἶπεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦ Βαρβακείου δὲν τὸ προεκάλεσα ἐγώ, τὸ προεκάλεσε ὁ κ. Παπαληγούρας, ὁ ὁποῖος συσχετίζον τὸ θέμα τῆς Παιδείας μὲ τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως εἶπεν, ὅτι ἰδού, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας δὲν κάμνει τίποτε καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ βλάπτει τὴν παιδείαν, διότι ἔφθασε μάλιστα νὰ διαλύσῃ καὶ τὸ Βαρβάκειον καὶ τότε ἀνεμίχθην εἰς τὴν συζήτησιν καὶ εἶπον, ὅτι σήμερον εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ νὰ ἀντικρούσῃ τὴν τάσιν αὐτήν, ἀνέπτυξε λόγους ὑπὲρ τῆς ἀπόψεώς του, οἱ ὁποῖοι ὅμως εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὴν κειμένην νομοθεσίαν καὶ πρὸς τὸν προορισμὸν τοῦ Βαρβακείου καὶ εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργός, πῶς θέλετε ἐπ’ ἄπειρον ἰσοβίως νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὸ Βαρβάκειον ἐπίλεκτοι λειτουργοὶ τῆς παιδείας καὶ τὰ γυμνάσια τῶν ἐπαρχιῶν νὰ στεροῦνται τῶν ὑπηρεσιῶν, τῶν ἐπιλέκτων αὐτῶν λειτουργῶν; Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ φύσις καὶ ὁ προορισμὸς τῆς Βαρβακείου Σχολῆς, ἦτο νὰ χρησιμεύσῃ ὡς ἕνα κοινὸν γυμνάσιον, ἐὰν αὐτὴ ἦτο ἡ ἀποστολή του, τότε θὰ εἶχε δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Εἰς τὸ Βαρβάκειον, διδάσκονται τὰ μαθήματα τοῦ γυμνασίου, ἀλλὰ ὄχι ὡς κύριον σκοπόν, ὁ κύριος σκοπὸς τοῦ Βαρβακείου, πρέπει καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη νὰ κατατοπισθοῦν ἐπὶ τοῦ θέματος, ὁ κύριος σκοπὸς τοῦ Βαρβακείου δὲν εἶναι νὰ χρησιμεύσῃ ὡς ἕνα γυμνάσιον, εἰς τὸν μέγα ἀριθμὸν τῶν γυμνασίων τοῦ Κράτους. Ὁ κύριος σκοπὸς του, εἶναι νὰ μετεκπαιδεύσῃ τοὺς καθηγητὰς τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως. Αὐτὸς εἶναι ὁ προορισμός του καὶ ἐπειδὴ μετεκπαίδευσις λειτουργοῦ τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως, ἢ τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄνευ διδασκαλίας, δι’ αὐτὸ καὶ εἰς τὸ Βαρβάκειον, ὑπάρχει τάξις γυμνασίου, εἰς τὴν ὁποίαν γίνεται ἡ διδασκαλία. Ἀλλὰ πῶς γίνεται; Εἴτε διδάσκονται ἀπὸ τὸν ἐπίλεκτον διευθυντὴν των κ. Γεωργούλην, εἴτε ἀπὸ τοὺς ἄλλους 26 καθηγητὰς καὶ παρίστανται οἱ μετεκπαιδευόμενοι, εἴτε διδάσκουν οἱ μετεκπαιδευόμενοι, παρουσία τοῦ ἁρμοδίου καθηγητοῦ τοῦ Βαρβακείου, καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τῆς παραδόσεως γίνεται ἡ κριτικὴ ἀπόντων πλέον τῶν μαθητῶν. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ Βαρβακείου. Καὶ διὰ τοῦτο ἡ κειμένη νομοθεσία, τὴν ὁποίαν παρεῖδε ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁρίζει: νόμος 6379)34 «... (ἀναγινώσκει) ....».

§42Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἀπὸ τοῦ 1934 καὶ ἐντεῦθεν, ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι νόμοι.

§43Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀμελέτητος ἐγὼ δὲν ἔρχομαι. Λέγει ὁ νόμος.... (ἀναγινώσκει) .... Αὐτὸς εἶναι ὁ γενικὸς κανών, ὁ ὁποῖος τίθεται. Ἐξασφαλίζει λοιπόν, τὸ μὴ ὑποχρεωτικὸν τῆς προαγωγῆς εἰς τοὺς καθηγητάς, σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦ Βαρβακείου. Ἐπίσης ὑπάρχει ὁ νόμος 4372)27 τροποποιηθεὶς ἀπὸ τὸν νόμον 4617)30, ὁ ὁποῖος λέγει... (ἀναγινώσκει) ... Ἐν προκειμένῳ τοῦ κ. Γεωργούλη, οὔτε προαγωγή, οὔτε μετάθεσις εἶναι δυνατὴ ἄνευ προτάσεως τοῦ κ. Γεωργούλη. Ὑπάρχει ὅμως καὶ μεταγενέστερος νόμος 1811)51 ὁ ὁποῖος ὁρίζει.... (ἀναγινώσκει) .... Καὶ ἐρωτᾶται, ὁ γενικὸς αὐτὸς νόμος κατισχύει τοῦ εἰδικοῦ νόμου τοῦ διέποντος τὸ Βαρβάκειον; Ποτέ. Κατὰ συνέπειαν διέπονται τοῦτο καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰδικὴν σχολὴν τοῦ ὑπηρετοῦντος προσωπικοῦ, ὑπὸ τοῦ εἰδικοῦ νόμου τοῦ Βαρβακείου. Ἑπομένως, ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν μεγάλην ἀξίαν καὶ τὸ κῦρος τοῦ κ. Γεωργούλη καὶ εἶπεν, ὅτι διὰ νὰ τοποθετηθῇ ἕνας νέος καθηγητής, ἀπαιτεῖται ἡ γνώμη τοῦ κ. Γεωργούλη. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν. Βάσει τίνος ἄλλης διατάξεως, πλὴν ἐκείνων τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσα, στηρίζει τὴν ἄποψίν του, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀπασχολῇ νέον προσωπικὸν εἰς τὸ Βαρβάκειον ἄνευ γνώμης τοῦ κ. Γεωργούλη; Ὁ νόμος λέγει, ὄχι μόνον ἡ τοποθέτησις, ἀλλὰ καὶ ἡ προαγωγὴ καὶ μετάθεσις δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἄνευ προτάσεως τοῦ κ. Γεωργούλη. Ἐν προκειμένῳ ἔχομεν γνώμην τοῦ κ. Γεωργούλη περὶ μεταθέσεως τῶν καθηγητῶν; Καμμίαν. Καὶ ὄχι μόνον δὲν ὑπάρχει πρότασις τοῦ κ. Γεωργούλη, διὰ τὰς προαγωγὰς καὶ μεταθέσεις τῶν καθηγητῶν, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἀντίθετος ὑπόδειξις. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐρωτήσητε τὸν Πρόεδρον τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συμβουλίου τὸν κ. Χατζῆν, ἐὰν ἔλαβε τηλεφώνημα τοῦ κ. Γεωργούλη, παραπονουμένου, ὅτι διὰ τῶν γενομένων μεταθέσεων νὰ τοῦ διελύετε τὸ Βαρβάκειον, πρᾶγμα ἀπαράδεκτον, ὡς εἶπεν. Τὴν πληροφορίαν τὴν ἔχω ἀπὸ αὐτόπτην μάρτυρα τοῦ τηλεφωνήματος. Καὶ οἱ δύο αὐτοὶ ποὺ ἀνέφερα εἶναι ἐντιμότατοι ἄνθρωποι καὶ δὲν θὰ τὸ ἀρνηθοῦν. Παρακολουθοῦν τὰ τηλεφωνήματα; Ἀπαντῶ. Τὸ γραφεῖον τῶν κ.κ. καθηγητῶν τοῦ Βαρβακείου ἔχει μίαν μεγάλην αἴθουσαν, ἡ ὁποία ἔχει ἕνα χώρισμα. Ἐκεῖ εἶναι τὸ ἰδιαίτερον γραφεῖον τοῦ κ. Γεωργούλη. Ἑπομένως, κἄθε τηλεφώνημα ἀκούγεται ἀπὸ τοὺς παρευρισκομένους ἐκεῖ καθηγητάς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἔχω καὶ τὴν πληροφορίαν. Ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς εἴπω καὶ ὀνόματα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ὁ κ. Γεωργούλης, ἔλαβεν ἀναφορὰς τῶν προαγομένων καὶ ὑποχρεωτικῶς μετατιθεμένων 12 καθηγητῶν ἐκ τῶν 26, οἱ ὁποῖοι ἐδήλουν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι δὲν ἀποδέχονται τὰς προαγωγάς των καὶ ἑπομένως τὰς μεταθέσεις των. Ἔκαμον τὴν δήλωσιν αὐτήν, διὰ νὰ ἔχουν ἀνοικτὸν τὸ θέμα τῆς προσφυγῆς εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Διὰ νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἡ ἀδιαμαρτύρητος προαγωγή, τοὺς στερεῖ τὸ δικαίωμα προσφυγῆς εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ὁ κ. Γεωργούλης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2510 ἐγγράφου, ὑπέβαλε δύο δηλώσεις καθηγητῶν τοῦ Βαρβακείου, ὡς μὴ ἐπιθυμούντων νὰ δεχθοῦν τὰς προαγωγὰς καὶ ἀνέφερεν, ὅτι ἡ μετακίνησίς των, θὰ ἀποβῇ ἐπιβλαβὴς καὶ εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Σχολῆς.

§44Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Δηλαδή, ἐὰν τοὺς ἀρέσῃ νὰ πᾶνε δὲν καταστρέφεται τὸ Βαρβάκειον. Ἐὰν τοὺς εἴπω ἐγὼ νὰ πᾶνε διὰ νὰ ἐνισχύσουν τὴν ἐπαρχίαν, θὰ καταστραφῇ τὸ Βαρβάκειον.

§45Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἐκάματε δὲν ἀνήκει εἰς ἐμέ. Ἡ παρατήρησίς σας αὐτή, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς τὸν κ. Γεωργούλην. Καὶ ἐὰν ἔχετε τὸ θάρρος ἀπευθυνθῆτε εἰς τὸν κ. Γεωργούλην καὶ νὰ τοῦ ζητήσετε ἐξηγήσεις διὰ τὴν ἀναφορὰν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον εἶναι ὑφιστάμενος. Δὲν τὸ ἐκάματε.

§46Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἔκαμα τὸ μεῖζον, κ. συνάδελφε. Ἔστειλα τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς εἰς τὴν ἐπαρχίαν διὰ νὰ ἐνισχύσουν τὴν ἐπαρχίαν.

§47Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ λέγω αὐτό, κ. Ὑπουργέ, διὰ νὰ προστατεύσω τὴν ἀξιοπρέπειαν τὴν ἰδικήν μου, διότι δὲν ἔφερα τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλὴν βάσει ἀνεξακριβώτων πληροφοριῶν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ἐπιρρίψετε αὐτὴν τὴν μομφήν. Ἄλλως τε ἡ ἐπίκρισις μιᾶς οἱασδήποτε διοικητικῆς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅταν μάλιστα στηρίζεται εἰς δεδομένα τόσον σαφῆ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ χαρακτῆρα προσωπικόν. Ὑπάρχει ἐπὶ πλέον τὸ ὑπ’ ἀριθ. 48 ἔγγραφον τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου τῆς 3ης Δεκεμβρίου 1959, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει τὰ ἑξῆς ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαίρεσιν τοῦ Βαρβακείου. «....... (Ἀναγινώσκει)......». Βλέπετε, λοιπόν, δὲν κάμνω τὴν ἐπίκρισιν τῆς πράξεως αὐτῆς μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ κάμω ἀντιπολίτευσιν, τὴν κάμνω πρὸς τὸ συμφέρον ἀκριβῶς τῆς Παιδείας, ἡ ὁποία δὲν ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ τὴν ἐνέργειαν τὴν ἰδικήν σας. Ὑπάρχει καὶ τὸ ἄλλο. Ὁ κ. Γεωργούλης, τοῦ ὁποίου τὴν εἰδικότητα οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ, οὔτε καὶ ὑμεῖς σᾶς ἔχει προσωπικῶς ἐκθέσει τὰς ἀπόψεις του, τὰς ὁποίας ἔχει ἐκφράσει καὶ δημοσίᾳ, ὅτι ἕνας καθηγητὴς διὰ νὰ δυνηθῇ ν’ ἀποδώσῃ εἰς τὸ Βαρβάκειον ὡς μετεκπαιδευτής, πρέπει νὰ παραμείνῃ ἐπὶ 6ετίαν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διαλύετε τὸ Βαρβάκειον εἰς τὴν κυρίαν αὐτοῦ ἀποστολήν.

§48Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ὑπάρχουν νέοι καθηγηταὶ ἀριστεῖς μὲ ὑποτροφίας μὲ νειᾶτα νὰ τὸ ζωντανέψουν.

§49Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ τὴν μετάθεσιν τῶν καθηγητῶν αὐτῶν διαλύετε τὸ Βαρβάκειον. Κύριε Ὑπουργέ, εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἔχω πληροφορίας ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, ὅτι δὲν ἔχει καθηγητὰς τὸ Γυμνάσιον Λεβιδίου, δὲν ἔχει Γυμνασιάρχην, εὐχαρίστως ἤκουσα, ὅτι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐνεκρίθη ἡ πίστωσις διὰ νὰ πάῃ ἕνας Γυμνασιάρχης νέος. Ὁ πίναξ ποὺ παρουσιάσατε εἰς τὴν Βουλὴν ἔχει ἡμερομηνίαν 30 Ἀπριλίου 1960 καὶ τότε ὁ Γυμνασιάρχης δὲν εἶχε ἀκόμη διορισθῇ. Εἶπεν ὁ κ. Παπαληγούρας, εἰς τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, ὅτι οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὸ Γυμνάσιον αὐτὸ καθηγηταί, εἶναι ἕνας καθηγητὴς γυμναστικῆς, ἕνας μαθηματικός, ἕνας φιλόλογος καὶ ἕνας θεολόγος. Ἀπὸ τὸν πίνακα ποὺ ἐθέσατε ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, ἐξάγεται, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης τὴν 30ὴν Ἀπριλίου. Διότι ὁ πίναξ ποὺ ὑπεβάλατε πρὸ ὀλίγου εἰς τὴν Βουλὴν λέγει: «Κεφάλαιον Α ὀργανικῶς ἀνήκοντες καὶ ὑπηρετοῦντες....... ........(ἀναγινώσκει) ..........». Ἔχουν τυπικῶς τοποθετηθῇ εἰς τὸ Λεβίδιον, ἀλλὰ ἀπασχολοῦνται ἀλλοῦ.

§50Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἔχω μεγαλυτέραν πεῖραν αὐτῶν τῶν πινάκων. Δὲν ἔχουν τὰ πράγματα ὡς τὰ ἑρμηνεύετε. Ἀναγνώσατε τὸν πίνακα.

§51Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀργανικῶς ἀνήκοντες καὶ ὑπηρετοῦντες εἰς τὸ Σχολεῖον... (ἀναγινώσκει) .... Οἱ τρεῖς καθηγηταί, καὶ οἱ δύο γυμνασταί. Κεφάλαιον Β. Ὀργανικῶς ἀνήκοντες, ἀλλὰ ὑπηρετοῦντες εἰς ἄλλα Σχολεῖα.... (ἀναγινώσκει) .... Κατηγορία Δʹ. Ἐπικουρικῶς διδάσκοντες ἐξ ἄλλων Σχολείων..... (ἀναγινώσκει) ..... αὐτὰ λέγει ἡ κατάστασις καὶ ὅποιος ἔχει ἀμφιβολίας εἰς τὴν διάθεσίν του εἶναι νὰ τὴν ἀναγνώσῃ. Ἑπομένως καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν καθηγητῶν τοῦ Λεβιδίου καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν μετάθεσιν τῶν καθηγητῶν τοῦ Βαρβακείου, εὑρισκόμεθα ἐν δικαίῳ.

§52Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ὡς πρὸς τὸ νομικὸν μέρος τοῦ θέματος θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἀναγνώσω σχετικὸν σημείωμα τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου, κ. Μαλαγαρδῆ, τὸ ὁποῖον ἔχει οὕτω: «Κατὰ τὴν κρατήσασαν ἀρχὴν ἐν τῷ δημοσιοϋπαλληλικῷ Κώδικι ἡ ἀποφασιζομένη προαγωγὴ ὑπαλλήλου δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸ ἀτομικὸν ἢ ὑλικὸν συμφέρον τοῦ ὑπαλλήλου, ἀλλὰ κυρίως τὸ δημόσιον τοιοῦτον, ὥστε ὑπὸ τὴν ἀρχὴν ταύτην νὰ μὴ εἶναι νόμιμος καὶ συνεπῶς συγχωρητὴ καὶ ἀποτελεσματικὴ ἡ ἀποδοχὴ δηλώσεως ὑπαλλήλου, ὅτι ἀποποιεῖται τὴν γενομένην ἢ μέλλουσαν προαγωγήν του, ἢ ἐξάρτησιν τῆς προαγωγῆς ταύτης ἐκ τῆς συγκαταθέσεως τοῦ ὑπαλλήλου. Ἡ ἀρχὴ αὕτη ἐθεμελιώθη ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τόσον ὑπὸ τοῦ ΑΣΔΥ (πρακτικὰ του 184)60) ὅσον καὶ ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας (339)1959)!. Τοιαύτη δήλωσις ἀποποιήσεως προαγωγῆς, ἐν ὄψει τῆς κρατησάσης ταύτης ἀρχῆς, θὰ ἦτο ἐπιτρεπτὴ μόνον συντρεχούσης θετικῆς ἐν τῷ δικαίῳ (τυπικῷ νόμῳ) διατάξεως συγχωρούσης ταύτην, ἀλλὰ τοιούτου περιεχομένου διάταξις δὲν εὕρηται νῦν ἐν ἰσχύϊ, τόσον ἐν τῷ γενικῷ ὑπαλληλικῷ Κώδικι, ὅσον καὶ ἐν τοῖς εἰδικοῖς ἐκπαιδευτικοῖς νόμοις. Βάσει τῆς ἀπόψεως ταύτης, ὅτι εἶναι ἀναγκαία διὰ τὸ θέμα ἡ συνδρομὴ θετικῆς διατάξεως, συνάγεται, ὅτι κατὰ τὸ παρελθόν, βάσει εἰδικῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 6379)1934, συνεχωρεῖτο ἡ ἀποποίησις τῆς προαγωγῆς, ἥτις ὅμως διάταξις κατηργήθη, ὡς μὴ ἐπαναληφθεῖσα ἐν τῷ Β. Δ. 12)25 Ἰουνίου 1958, δι’ οὗ κατὰ τὴν ἐπιταγὴν τοῦ ἐξουσιοδοτικοῦ νόμου 3632)1956 ἐρρυθμίσθησαν ἐξ ὑπαρχῆς ἅπαντα τὰ θέματα τὰ ἀναγόμενα εἰς τὰς προαγωγάς, μεταθέσεις καὶ τοιαῦτα τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Δὲν ἐπανελήφθη δὲ ἡ διάταξις περὶ δυνατότητος ἀποποιήσεως τῆς προαγωγῆς, διότι ἰσχὺς τοιαύτης διατάξεως θὰ ἐξήρτα τὰς ἐνεργείας τῆς διοικήσεως ἐν τῇ ἐξουσίᾳ της νὰ ρυθμίσῃ τὰ τῆς πληρώσεως ὀργανικῶν θέσεων ἐκ τῶν ἀτομικῶν διαθέσεων καὶ δυνατοτήτων τῶν ὑπαλλήλων, ὅπερ κρίνεται διοικητικῶς ἀπαράδεκτον». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Ε. Κοθρῆς.

§54Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως γνωρίζετε ἡ σειρά μου νὰ ὁμιλήσω ὡς ἐπερωτῶν ἦτο εἰς τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου, παρεχώρησα, ὅμως, τὴν θέσιν μου εἰς τὸν κ. Παπαληγούραν. Ἀπόψε παρενεβλήθη ἄλλη συζήτησις. Ἡ Βουλὴ κατεπονήθη καὶ παρακαλῶ νὰ διακόψωμεν διὰ νὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον δὲν διαπιστώνει ἔλλειψιν ἀπαρτίας, ἐὰν ὅμως συμφωνῇ ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει ἀντίρρησιν νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ.μ.)