1960.05.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 88η

Πέμπτη 5 Μαΐου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.05′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ἡ χθεσινὴ συνεδρίασις ὑπῆρξε θορυβώδης καὶ τούτου ἕνεκα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καταχωρηθοῦν πλήρως τὰ λεχθέντα. Ἐν τούτοις ὅμως εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς τὰ λεχθέντα ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως κατεχωρήθησαν ἐπακριβῶς, ἐνῷ τὰ λεχθέντα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀντιπολιτεύσεως δὲν καταχωροῦνται ἐπακριβῶς, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐγένοντο πρὸς τοῦτο αἱ σχετικαὶ διορθώσεις.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅταν δὲν ἀκούωνται ὑπὸ τῶν πρακτικογράφων τὰ λεγόμενα, πῶς θέλετε νὰ καταχωρηθοῦν; Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§5Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ. κ. Δ. Θανόπουλος (Ὑφυπουργὸς Γεωργίας), Κ. Χρυσανθόπουλος (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου) καὶ Κ. Καλλίας (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 248)1914 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ζωοτεχνικῆς καὶ Κτηνιατρικῆς Ὑπηρεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σαμαρᾶς καὶ Β. Πανούσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Βασιλικός, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Κρῖκος καὶ Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Μητακίδης, Δ. Χατζηδημητρίου καὶ Χ. Γκαργκάνας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Χατζηδῆμος καὶ Χ. Γκαργκάνας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Μητακίδης καὶ Χ. Σιανίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος καὶ Μ. Στεφανίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν Δημοτῶν Νιγρίτης, παραπονουμένων κατὰ τοῦ Δήμου καὶ τοῦ Νομάρχου διὰ τὸν τρόπον ἐπιβολῆς δυσβαστάκτων τιμημάτων ἐπὶ ἐκτάσεων ἀνηκουσῶν εἰς τοὺς ἰδίους. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Φοιτητῶν Ἰατρικῆς Ἀθηνῶν διαμαρτυρομένων διὰ τὰ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος διαλαμβανόμενα καὶ ἀφορῶντα τὸν ἐν λόγῳ Σύλλογον. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ἑνώσεως Καταστηματαρχῶν Κομμωτῶν Ἀθηνῶν καὶ Προαστίων κλπ. αἰτουμένης, ὅπως ἡ χρησιμοποίησις τῶν τριχοβαφῶν γίνεται παρὰ τῶν ἀσκούντων κατὰ νόμιμον καὶ ἐλεγχόμενον τρόπον τὸ ἐπάγγελμα τοῦ Κομμωτοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων νήσου Σκύρου, διαμαρτυρομένων διὰ διακοπὴν συγκοινωνίας διὰ πετρελαιοκινήτου μεταξὺ Σκύρου–Κύμης ἐξυπηρετούσης κατ’ ἐξοχὴν τὴν νῆσον.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐνισχύσεως ἀπροστατεύτων παίδων». Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ σχεδίου τούτου, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπέλθουν αἱ ἑξῆς φραστικαὶ διορθώσεις. Εἰς τὸ ἄρθρον 6 καὶ εἰς τὸν δεύτερον στίχον, μετὰ τὰς λέξεις «νὰ ἀνατίθεται εἰς» πρέπει νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «τὰ ταχυδρομικὰ ταμιευτήρια ἢ ἕτερον». Ἐπίσης, εἰς τὸ ἄρθρον 9 παράγραφος 1 περίπτωσις 2, μετὰ τὰς λέξεις «τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ» δέον νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «προνοίας τοῦ» δεδομένου, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ὑπάρχουν δύο Γενικοὶ Διευθυνταί. Εἰς τὸ τέλος δὲ τοῦ αὐτοῦ στίχου δέον νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «ὡς ἀντιπροέδρου». Εἰς τὴν αὐτὴν παράγραφον, περίπτωσις 4, ἡ λέξις «οἰκοτροφείων» δέον νὰ ἀντικατασταθῇ διὰ τῶν λέξεων «παιδικῶν σταθμῶν». Εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον, παράγραφος βʹ στίχος 2ος, ἐπίσης ἡ λέξις «οἰκοτροφείων» δέον νὰ ἀντικατασταθῇ διὰ τῶν λέξεων «παιδικῶν σταθμῶν». Δέχεται ἡ Βουλὴ εἰς τὸ σύνολον τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον μὲ τὰς φραστικὰς αὐτὰς διορθώσεις;

§7Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον προστίθενται τὰ ταχυδρομικὰ ταμιευτήρια, πρόκειται περὶ προσθήκης καὶ ὄχι περὶ φραστικῆς διορθώσεως.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀλλοιοῦται τίποτε, κ. συνάδελφε.

§9Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται ἂν ἀλλοιοῦται, κ. Πρόεδρε, τὸ κείμενον, ἀλλὰ πρόκειται περὶ προσθήκης, ἡ ὁποία δὲν ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ ἐπισημαίνομεν τὸ γεγονός.

§10Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐν τάχει ψηφισθεῖσα τροπολογία ἥτις περιελήφθη ὡς ἄρθρον 13 εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀνατρέπει τὴν ἱεραρχίαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Διαμαρτύρομαι διὰ τὴν προσθήκην τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, ἐψηφίσθη ἐν τάχει.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν καὶ εἰς τὸ σύνολον, ὡς φραστικῶς διωρθώθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐνισχύσεως ἀπροστατεύτων παίδων».

§12Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ παρεκάλουν πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἐφ’ ὅσον καὶ αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους, πρὸς τοὺς ὁποίους ἀπευθύνω θερμὴν παράκλησιν, νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ εἴπω, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ παραταθῇ ἐπὶ μακρὸν ἡ ἐπ’ αὐτοῦ συζήτησις: Κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅπως ἐπληροφορήθην καὶ ὅπως ἀνέγνωσα εἰς τὰ πρακτικά, ἐδημιουργήθη ζήτημα λόγῳ τῆς ὑπάρξεως διαφόρων τροπολογιῶν καὶ ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίσω, ὅτι κατ’ ἀρχὴν ἔχουν δίκαιον οἱ κ. συνάδελφοι, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θεωροῦν τὴν μέθοδον τῆς μετονομασίας τοῦ νομοσχεδίου ὡς μέθοδον ἡ ὁποία δὲν εἶναι ὀρθή. Ἐν τούτοις, ἡ κοινοβουλευτικὴ τακτικὴ ἔχει ἀποδεχθῆ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ παρεκκλίνωμεν ἀπὸ τὴν ἀπόλυτον ὀρθοδοξίαν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, δεδομένου, ὅτι ἐπὶ μακρὸν δὲν συνεζητήθη εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, φυσικὸν ἦτο καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη τῆς προσθήκης ὡρισμένων εἰδικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι φυσικὰ θὰ ἦτο ἀκόμη καλλίτερον νὰ εἶχον τυπωθῆ μαζὺ μὲ τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον, αἱ ὁποῖαι παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετασθοῦν μὲ πνεῦμα ἐπιεικείας. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Βουλή, θὰ δεχθῇ νὰ μετονομάσῃ τὸ νομοσχέδιον προστιθεμένων τῶν λέξεων «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» οὕτως ὥστε αἱ τροπολογίαι αὗται, εἶναι τρεῖς, τέσσαρες ἢ πέντε, περὶ τῶν ὁποίων θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ψαρρέας, ὥστε αἱ τροπολογίαι αὐταὶ νὰ ἐνσωματωθοῦν. Ἐξήτασα μετὰ τοῦ κ. Ψαρρέα τὰς τροπολογίας καὶ ἐπείσθην προσωπικῶς— προβαίνω εἰς μίαν ἁπλῆν προσωπικὴν βεβαίωσιν, ὅτι ἐμελέτησα εἰδικῶς ἑκάστην ἐξ αὐτῶν— ἐπείσθην, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖαι τινὲς ἐξ αὐτῶν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ψαρρέαν νὰ ἐκθέσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ποῖαι εἶναι αἱ τροπολογίαι αὗται καὶ ἐπιδεικνυούσης τῆς Βουλῆς κἄποιαν ἐπιείκειαν ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θὰ παρεκάλουν νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ αὗται καὶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχει τὸν λόγον.

§14Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ὅλαι αἱ τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι εἶχαν κατατεθῆ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου μὴ ἔχουσαι σχέσιν μὲ τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα ἀπεσύρθησαν, πλὴν ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν θὰ δεχθῶ συζήτησιν ἐπὶ οὐδεμιᾶς τροπολογίας, ἡ ὁποία δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὑρισκόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 5, διότι τὰ προηγούμενα ἄρθρα ἐψηφίσθησαν κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§16Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 εἴχαμε ζητήσει κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτοῦ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὴν διαγραφὴν τῶν παραγράφων 3 καὶ 4, διότι αἱ δηλώσεις τῆς νόσου μόνον ἀπὸ ἰατροὺς πρέπει καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται. Εἶναι ἀδύνατον ἡμεῖς οἱ ἰατροὶ νὰ φαντασθῶμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται δήλωσις ὑπόπτου κρούσματος ἀπὸ τοὺς μαγείρους ἢ καὶ ἄλλα ἄσχετα πρὸς τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα πρόσωπα.

§17Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ὅλα αὐτὰ διαγράφονται καὶ παραμένει μόνον ἡ δήλωσις «εἰς πρόσωπα ὑγειονομικά».

§18Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Δηλαδή, κ. Ὑπουργέ;

§19Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ κείμενον ὡς τελικῶς παραμένει μετὰ τὴν διαγραφὴν ὅλων αὐτῶν.... (Ἀναγινώσκει).... Ὅπως βλέπετε, διαγράφονται ἅπαντα αὐτὰ καὶ παραμένουν μόνον ὑγειονομικὰ πρόσωπα καὶ ὑγειονομικαὶ ὑπηρεσίαι.

§20Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι, κ. Ὑπουργέ.

§21Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κ. Πρόεδρε, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει ἀνατύπωσις.

§22Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις γίνεται πολὺ πρόχειρα.

§23Δ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν μόνον παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Θὰ πρέπει παράλληλα μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν δήλωσιν νὰ περιλάβωμεν καὶ τὴν ὑποχρεωτικὴν νοσηλείαν. Πρέπει δηλαδὴ νὰ ὑποχρεώσωμεν τὸν ἀσθενῆ αὐτὸν νὰ νοσηλευθῇ ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα καὶ δι’ ὡρισμένα περιστατικὰ ποὺ χρειάζονται τὴν νοσηλείαν αὐτήν. Τοῦτο, νομίζω, ὅτι περιλαμβάνεται μέσα εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν μάχην κατὰ τῆς φυματιώσεως.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5;

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν, ὡς τελικῶς διετυπώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ μετὰ τὴν διαγραφὴν τῶν περιπτώσεων αἱ ὁποῖαι προανεφέρθησαν. (Γίνεται ἐν συνεχείᾳ δεκτὸν ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον 6 τοῦ σχεδίου). Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 7. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Κ. Χιωτάκης.

§27Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7 συνεζητήσαμεν καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ ἰσχυρίσθημεν καὶ ὑπεστηρίξαμεν τότε τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὑποχρεωτικὸς ἀντιφυματικὸς ἐμβολιασμός, ἐὰν δὲν ὑπάρξουν αἱ ἐπιστημονικαὶ προϋποθέσεις καὶ τὰ ἠλεγμένα περιστατικά. Εἰς τὸ ἄρθρον 7 ἀναφέρεται, ὅτι ἐμβολιάζονται ὅλοι μέχρι τῆς ἡλικίας τῶν 25 ἐτῶν.... (Ἀναγινώσκει).... Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι τὸ πλαίσιον ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκετε νὰ κινηθῆτε δὲν εἶναι ὡλοκληρωμένον ἐπιστημονικῶς, διότι φρονοῦμεν, ὅτι πέραν τοῦ βιολογικοῦ ἐλέγχου θὰ πρέπει νὰ γίνεται καὶ ὁ ἀκτινολογικὸς τοιοῦτος. Πορτείνομεν λοιπόν, ὅπως ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ συμπληρωθῇ ἡ διάταξις, ὅτι ὁ ἐμβολιασμὸς θὰ γίνεται μετὰ ἀκτινογραφικὸν καὶ βιολογικὸν ἔλεγχον. Ἐπὶ πλέον, νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει ἀπαραιτήτως τὰ πρόσωπα τὰ ἐμβολιαζόμενα καὶ διαβιοῦντα εἰς φυματικὸν περιβάλλον νὰ ἀπομακρύνωνται τοῦ φυματικοῦ περιβάλλοντος διὰ νὰ μὴ ὑποστοῦν φυσικὴν προσβολὴν κατὰ τὴν ἀρνητικὴν φάσιν τοῦ ἐμβολίου. Χωρὶς αὐτὴν τὴν προϋπόθεσιν ὁ ὑποχρεωτικὸς ἐμβολιασμὸς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ μοιραῖος εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§29Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 7 καθιεροῦται ὁ ὑποχρεωτικὸς ἐμβολιασμὸς εἰς τοὺς μέχρι 25 ἐτῶν νέους καὶ εἰς τοὺς μαθητὰς καὶ στρατιώτας. Τὸ ἄρθρον τοῦτο στερεῖ τὴν σχολιατρικὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὰς ὑγειονομικὰς ὑπηρεσίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων τῆς φροντίδος διὰ τὸν ἐμβολιασμὸν τῶν μαθητῶν καὶ τῶν στρατιωτῶν. Ἐρωτῶ οἱ σχολίατροι καὶ αἱ ὑγειονομικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ στρατοῦ θὰ παραμείνουν ἔξω ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν; Δὲν νομίζει, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι διὰ τὴν φροντίδα τοῦ ἐμβολιασμοῦ τῶν μαθητῶν καὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων θὰ πρέπει νὰ ἐπιφορτισθοῦν οἱ σχολίατροι καὶ αἱ ὑγειονομικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ στρατοῦ; Καὶ κατὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ τὸ ἄρθρον 7.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§31Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ τὰς ἀνησυχίας μου εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν μαζικὸν ἐμβολιασμὸν καὶ τοὺς κινδύνους ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψουν ἐξ αὐτοῦ. Τὸ ἄρθρον 7 μέχρις ἑνὸς σημείου καὶ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις θὰ δύναται νὰ καλύπτῃ τοὺς κινδύνους αὐτοὺς καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ παιδιὰ θὰ εὑρίσκωνται ὑπὸ κἄποιαν παρακολούθησιν, ὅπως συμβαίνει εἰς τὰ σχολεῖα καὶ τὸν στρατόν. Αὐτὸ ὅμως δὲν δύναται νὰ συμβῇ διὰ τὰς περιπτώσεις τῆς παραγράφου βʹ ἐδάφιον ιʹ. Ἐκεῖ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ κανένας στοιχειώδης ἔλεγχος. Ἤθελα, λοιπόν, νὰ ἐπιστήσω εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ νὰ περιορίσῃ μόνον τὸν ἐμβολιασμὸν εἰς τὰ μέχρι τοῦ ἐδαφίου ιʹ ἄτομα. Εἶναι τελείως πλέον ἀδύνατος ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ προφύλαξις εἰς τὰ πέραν τοῦ ἐδαφίου αὐτοῦ ἄτομα ἀπὸ τὸν ἐκτεταμένον ἐμβολιασμόν. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ περιορίσητε τοὺς κινδύνους λόγῳ τῆς μεγάλης ἐκτάσεως τῆς φυματιώσεως τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἰδίᾳ εἰς τὰ μικρὰ παιδιά, γεγονὸς τὸ ὁποῖον μαρτυρεῖ περὶ τῆς ἐνδοοικογενειακῆς μολύνσεως. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἀπαλειφθῇ τελείως τὸ ἐδάφιον ιʹ τοῦ ἄρθρ. 7.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παυλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§33Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἐμβολιασμοῦ ἀνεπτύχθη ἐπαρκῶς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἡ ἄποψίς μου, ἥτις βασίζεται εἰς δεδομένα τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης, εἶναι ὅτι κίνδυνος ἐκ τοῦ ἐμβολιασμοῦ δὲν ὑπάρχει. Ἐπὶ 50.000.000 ἐμβολιασθέντων μόνον εἷς θάνατος ἐσημειώθη. Ἑπομένως οὐδεὶς κίνδυνος ὑπάρχει. Βεβαίως τὸν ἐμβολιασμὸν θὰ τὸν κάμουν ἰατροὶ καὶ εἰδικὰ συνεργεῖα, βάσει τῶν γενικῶς δεδομένων καὶ θὰ λάβουν τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα. Ἐκεῖνο μόνον τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν εἶναι, ὅπως περιορίσῃ τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν ὑποκειμένων εἰς ὑποχρεωτικὴν ἐμβολιασμόν. Νομίζω, ὅτι τὸ 25ον ἔτος εἶναι ὑπερβολικὸν καὶ θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ 18ον. Νομίζω, ὅτι ἡ ἡλικία τῶν 18 ἐτῶν εἶναι ἡ πλέον κατάλληλος, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως δεχθῇ τὴν πρότασίν μου.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§35Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Σπηλιόπουλος, εἶναι σοβαρὰ καὶ πρέπει νὰ τὴν προσέξῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Γενικώτερον ὡς πρὸς τὸ ὑποχρεωτικὸν τοῦ ἐμβολιασμοῦ δι’ ἀντιφυματικοῦ ἐμβολίου ὀρθῶς προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 7, διότι οἱ ἐργαζόμενοι εἰς διάφορα ἐργοστάσια πολλάκις δὲν προσέρχονται πρὸς θεραπείαν εἰμὴ μόνον ὅταν πλέον θὰ ἔχουν σπήλαια, δηλαδὴ θὰ ἔχῃ προχωρήσει ἡ φυματίωσις. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον προτείνω, ὅπως ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἔχει μὲ τὴν ἐξαίρεσιν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Σπηλιοπούλου.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§37Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐπὶ τῆς ἀρχῆς εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐπισημάνω τὸν κίνδυνον, ὅτι ἡ ἀναλαμβανομένη διὰ τοῦ νομοσχεδίου προσπάθεια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὑπονομεύεται ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι δὲν λαμβάνεται πρόνοια διὰ τοὺς ἀνιάτους φυματικούς. Θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ σκεφθῇ κανεὶς, ὅτι ὑπάρχει ὠργανωμένη ἀντιφυματικὴ μέριμνα, χωρὶς νὰ προβλέπῃ διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν ἀνιάτων φυματικῶν, οἵτινες ἀποτελοῦν, ἐπιστρέφοντες εἰς τὰς οἰκογενείας των, μονίμους φορεῖς τῆς φυματιώσεως; Ἐπίσης εἶχον ἐπισημάνει τὴν ἀνάγκην τοῦ διὰ τοῦ στόματος ἐμβολιασμοῦ. Τοῦτο ἐφηρμόσθη εἰς τὸ Μαρόκον μὲ ἄριστα ἀποτελέσματα. Ἐπὶ πλέον ὁ διὰ στόματος ἐμβολιασμὸς καὶ ἀδάπανος εἶναι καὶ δέν δημιουργεῖ ἀντιδράσεις. Ἑπομένως καὶ ἀπὸ πλευρᾶς δαπάνης καὶ ἀπὸ πλευρᾶς μὴ ἀντιδράσεως εἶναι ἐνδεδειγμένον νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὴν χώραν μας. Τρίτον, εἰς τὴν παράγραφον 9 περιλαμβάνονται οἱ ἀγρόται οἱ ὑπαγόμενοι εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν. Ἀλλὰ δὲν γνωρίζω νὰ ὑπάρχῃ καμμία ὑπηρεσία καὶ κανένα ὄργανον τὸ ὁποῖον νὰ δώσῃ τὸν χαρακτηρισμὸν ποία εἶναι ἡ ἀγροτικὴ ἰδιότης, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διευκρινίσῃ τὸ θέμα αὐτό.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχει τὸν λόγον.

§39Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἐμβολιασμοῦ δι’ ἀντιφυματικοῦ ἐμβολίου, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ὑποχρεωτικὸν τοῦ ἐμβολιασμοῦ ἐγένετο δεκτὸν ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Ἰατρικὸν Συνέδριον τὸ συνελθὸν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ ἐφηρμόσθη καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἀκόμη. Δὲν ὑπάρχει σήμερον κανένα κράτος, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἔχῃ ἐπιβάλει τὸν ὑποχρεωτικὸν ἐμβολιασμόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀντιδράσεις, θὰ παραθέσω τὰ ἑξῆς: Ἡ νοσηρότης ἐκ τῆς φυματιώσεως ἡλικίας 1–19 ἐτῶν σύμφωνα μὲ τὰς γενομένας ἐξετάσεις ὑπὸ τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐρεύνης νοσημάτων θώρακος, ἔχει ὡς ἀκολούθως: 1947 1,98%, 1948 0,870%, 1949 0,50%, 1950 0,38%, 1951 0,33%, 1962 0,29%, 1953 0,38%, 1954 0,28%, 1955 0,31%, 1956 0,41%, 1957 0,19%. Αὐτὸ ἀποδεικνύει τὴν τεραστίαν σημασίαν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἐμβολιασμοῦ. Ὁ Καθηγητὴς τῆς Παιδιατρικῆς ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ Ἀθηνῶν κ. Κ. Χωρέμης καὶ ὁ Διευθυντὴς τοῦ Νοσοκομείου Παίδων «Ἀγλαΐας Κυριακοῦ» παιδίατρος κ. Σ. Χαροκόπος, βεβαιοῦσιν, ὅτι ἡ συχνότης τῆς παιδικῆς φυματιώσεως ἐν Ἑλλάδι μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἐμβολίου διὰ B.C.G. ἠλαττώθη κατὰ πολύ, ἰδίως αἱ ὀξεῖαι μορφαὶ πνευμονικῆς φηματιώσεως. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἡλικίας δέχομαι ἀντὶ τῶν 25 ἐτῶν νὰ τεθῇ «ἄτομα μέχρις ἡλικίας 20 ἐτῶν». Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ἀνιάτων φυματικῶν ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ χρόνος νοσηλείας εἶναι καθωρισμένος ἀπὸ 18 μῆνας ἕως 2 ἔτη. Οὐδέποτε ὅμως μὴ θεραπευθεὶς φυματικὸς ἐξέρχεται τοῦ Σανατορίου. Μεταφέρεται εἰς ἄλλο Σανατόριον διὰ λόγους ψυχολογικούς, οὐδέποτε ὅμως, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ἀποθεραπευθῆ, ἐξέρχεται διὰ νὰ ἀποτελέσῃ φορέα τῆς φυματιώσεως εἰς τὴν οἰκογένειάν του. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν ἀγροτῶν, ὑπάρχει ὁ νόμος, ὅστις προβλέπει, ὅτι οἱ κάτοικοι χωρίων κάτω τῶν 3.000 κατοίκων, χαρακτηρίζονται ὡς ἀγρόται, ἑπομένως δὲν ὑπάρχει ζήτημα.

§40Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ τὸ Σανατόριον Καβάλας ἐπρόκειτο νὰ δοθοῦν ἐξιτήρια εἰς 40 φυματικούς. Κατόπιν τῆς δηλώσεώς σας αὐτοὶ θὰ πρέπει νὰ μεταφερθοῦν εἰς ἄλλα Σανατόρια. Ἀλλ’ ὅταν πάρουν ἐξιτήρια, πῶς θὰ καταστῇ τοῦτο δυνατόν;

§41Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κατόπιν τῆς καταγγελίας, καίτοι πρόκειται περὶ ἰδιωτικοῦ Σανατορίου καὶ ὄχι κρατικοῦ, ἐδόθη ἐντολὴ νὰ ἀνασταλῇ ἡ ἔξοδος.

§42Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ πρέπει ἀμέσως νὰ δίδωνται εἰσιτήρια δι’ ἄλλα Σανατόρια. Ἐκεῖ ἔγκειται τὸ ζήτημα.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7;

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 8. Ὁ κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§46Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 8 ἔχω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν:... (Ἀναγινώσκει).... Ὡς γνωστὸν τὸ Ἰνστιτοῦτον Ἐρεύνης Νοσημάτων, θώρακος καὶ τὰ παραρτήματα αὐτοῦ, εἶναι τὸ μόνον ἵδρυμα ποὺ ἔχει πλήρη ἐπιστημονικὸν ἐξοπλισμὸν καὶ εἰδικευμένον ἐπιστημονικὸν προσωπικόν. Ἀντὶ λοιπὸν ὁ ἀκτινογραφικὸς ἔλεγχος νὰ δύναται νὰ ἐνεργῆται «καὶ» παρ’ αὐτοῦ νὰ τεθῇ ἀντὶ τῆς λέξεως «καὶ» ἡ λέξις «κυρίως».

§47Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὸ Ἰνστιτοῦτον Ἐρεύνης Νοσημάτων Θώρακος, λειτουργεῖ μὲ ἐπιχορηγήσεις τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὸς ὁ ἀκτινολογικὸς ἔλεγχος ὑπ’ αὐτοῦ.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§49Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 8 καθορίζονται αἱ κατηγορίαι ἀτόμων, αἵτινες θὰ ὑποβάλλωνται εἰς ἐτήσιον ἀκτινογραφικὸν ἔλεγχον διὰ μικροακτινογραφήσεως τοῦ θώρακος. Μεταξὺ αὐτῶν δὲν περιλαμβάνονται οἱ ἄνεργοι, οἵτινες ὑπερβαίνουν τὰς 250.000 καὶ ὅσοι δὲν ἔχουν ἀσφάλισιν. Ἐπίσης καθορίζεται ὁ τρόπος τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἀκτινολογικοῦ ἐλέγχου καὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς ἀπαιτηθησομένης δαπάνης. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελα νὰ τονίσω καὶ πάλιν, ὅτι οὐδαμοῦ διαφαίνεται, ὅτι ἡ ἀκτινογράφησις θὰ ἐνεργῆται εἰς τοὺς ἀνασφαλίστους δωρεάν. Ἀντιθέτως καταφαίνεται, ὅτι ὡρισμέναι κατηγορίαι θὰ ὑποβάλλωνται εἰς δαπάνας καὶ αὐτὸ θὰ καθορισθῇ δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Οἰκονομικῶν. Θὰ ἤθελα, λοιπόν, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως διευκρινίσῃ τὸ θέμα, διότι ὅταν τὸν ἠρώτησα, συζητουμένης τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν θὰ ὑποβάλωνται οἱ μικροακτινογραφούμενοι εἰς δαπάνας, ἀπήντησεν ἀρνητικῶς, πλὴν ὅμως ἐκ τῆς μελέτης τοῦ ἄρθρου τούτου καταφαίνεται, ὅτι ἐκ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν θὰ ὑποβάλωνται εἰς μικροακτινογραφήσεις αἱ κατηγορίαι τῶν μὴ ἠσφαλισμένων ἀπόρων, ἀγροτῶν κλπ. Ἀνάγκη, λοιπόν, ρητῶς νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι εἰς τοὺς μὴ ἠσφαλισμένους ἡ μικροακτινογράφησις κλπ. θὰ γίνεται δωρεάν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§51Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ αὐτὰς παρατηρήσεις ἔχω νὰ κάμω καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε. Ὅλον τὸ νομοσχέδιον μαρτυρεῖ τὴν ἄρνησιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν νὰ διαθέσῃ τὰ ἀπαιτούμενα ποσὰ διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος. Ὅσοι εἶναι ἠσφαλισμένοι θὰ τύχουν ἀκτινογραφιῶν δωρεὰν ὑπὸ τῶν Ἀσφαλιστικῶν των Ταμείων. Οἱ μὴ ἀνήκοντες ὅμως εἰς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ περὶ τῶν ὁποίων προβλέπει ἡ παράγραφος 3, θὰ ὑποστοῦν τὰ ἔξοδα τῶν ἀκτινογραφιῶν; Ἐὰν δὲν ληφθῇ πρόνοια, ὥστε καὶ αὐτῶν αἱ ἀκτινογραφίαι νὰ γίνωνται δωρεάν, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, κ. Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἐπιτύχῃ τοῦ σκοποῦ του.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§53Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι διὰ τὴν διαπίστωσιν τοῦ γεγονότος, ἐὰν ἓν ἄτομον ὑπέστη τὸν ὑπὸ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου προβλεπόμενον ὑγειονομικὸν ἔλεγχον, θὰ πρέπει νὰ δίδεται ἓν δελτίον ὑγείας.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§55Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ὁ ἀκτινογραφικὸς ἔλεγχος θὰ εἶναι καθολικὸς καὶ ἔλαβον θετικὴν ἀπάντησιν. Τοῦτο ὅμως δὲν ἐξάγεται ἐκ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 ἀναφέρονται αἱ διάφοροι κατηγορίαι ἀτόμων, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑποστοῦν τὸν ἔλεγχον. Μεταξὺ τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν δὲν βλέπω τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνέργων, τῶν ἀγροτῶν καὶ τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνασφαλίστων καὶ τῶν ἀπόρων. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν ἐκάμαμεν ἕνα γενικὸν ἔλεγχον πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν προσβεβλημένων ὑπὸ τῆς φυματιώσεως ἀτόμων καὶ τὰ ἀποτελέσματα ἦσαν θετικά. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐνετοπίσαμεν τὴν φυματίωσιν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τὴν περιορίσωμεν. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, ὁ ἔλεγχος δὲν θὰ εἶναι καθολικός, δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐπιτύχωμεν σοβαρὰ ἀποτελέσματα εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς φυματιώσεως.

§56Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὁ ἔλεγχος, ἐπαναλαμβάνω, καὶ πάλιν, θὰ εἶναι καθολικός. Λαμβάνομεν πρόνοιαν δι’ ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν πολιτῶν. Οἱ ἀγρόται θεωροῦνται ἠσφαλισμένοι, ἐφ’ ὅσον διὰ τῶν κοινοτικῶν ἰατρείων ἔχουν δωρεὰν τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν. Ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς ἀνέργους καὶ διὰ τοὺς ἀπόρους λαμβάνομεν πρόνοιαν διὰ τῆς παραγράφου 3, τὴν ὁποίαν τροποποιῶ ὡς ἑξῆς:... (Ἀναγινώσκει)..... Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, δι’ ὅλας τὰς κατηγορίας, ὁ ἔλεγχος θὰ γίνεται δωρεάν.

§57Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς ἣν περίπτωσιν ἀποδειχθῇ, ὅτι ὁ ἀρχηγὸς μιᾶς οἰκογενείας εἶναι φυματικὸς καὶ ἐγκλεισθῇ εἰς σανατόριον, ἡ δὲ οἰκογένειά του δὲν ἔχει οὐδένα πόρον πέραν τῶν ἐκ τῆς ἐργασίας τοῦ ἀρχηγοῦ εἰσοδημάτων, πῶς θὰ ζήσῃ ἡ οἰκογένεια αὐτή;

§58Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν μικρὰ παιδιά, καταβάλλεται φυματικὸν ἐπίδομα.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§60ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 9. Ὁ κ. Β. Πανούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§62Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Μετὰ τοῦ συναδέλφου, κ. Λιάκου, κ. Πρόεδρε, ὑπεβάλαμεν μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας διορίζεται ἄμισθος ἐπιστημονικὸς σύμβουλος παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Ὑγιεινῆς ὁ ἑκάστοτε καθηγητὴς καὶ διευθυντὴς τοῦ ἐργαστηρίου φαρμακευτικῆς χημείας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν διὰ τὰ θέματα τῆς ὑπηρεσίας φαρμάκων κλπ. Διὰ τῆς τροπολογίας ταύτης δὲν ἐπιβαρύνεται ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς ἐνῷ, ἐὰν γίνῃ δεκτή, ἡ ὠφέλεια θὰ εἶναι σημαντική, διότι θὰ ἔχωμεν τὴν γνώμην τοῦ πλέον εἰδικοῦ ἐπιστήμονος διὰ τὰ θέματα φαρμάκων κλπ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς:... (Ἀναγινώσκει)....

§63Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Πανούσης.

§64Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν, διότι δὲν προκαλεῖ δαπάνην καὶ τὴν θεωρῶ χρήσιμον.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§66Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον. Αἱ δαπάναι, λέγει, ἀπὸ τοῦ 1961 καὶ ἐφεξῆς θὰ ἀντιμετωπίζωνται διὰ περικοπῆς σανατοριακῶν κλινῶν... ... (ἀναγινώσκει).... Ἐκ τοῦ ἐλέγχου, κ. Ὑπουργέ, θὰ εὑρεθοῦν ἀρκετὰ ἄτομα φυματιῶντα, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ εἰσέλθουν εἰς σανατόρια. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ αὐξήσωμεν τὰς σανατοριακὰς κλίνας, τοὐλάχιστον κατὰ τὴν πρώτην περίοδον τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, προβλέπομεν τὴν περικοπὴν αὐτῶν. Τὸ ἄρθρον αὐτό, κ. Ὑπουργέ, δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει θέσιν ἐδῶ. Σκοπός μας εἶναι νὰ περιορίσωμεν τὰς σανατοριακὰς κλίνας. Θὰ πρέπει νὰ διαγράψητε τὴν διάταξιν ταύτην.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§68Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου, κύριε Πρόεδρε, προβλέπεται ἡ ἐξοικονόμησις τῆς ἀπαιτηθησομένης διὰ τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα δαπάνης διὰ τῆς περικοπῆς ἀντιστοίχων σανατοριακῶν κλινῶν. Τοιουτρόπως ὅμως, κ. Πρόεδρε, τινάσσομεν εἰς τὸν ἀέρα τὴν ὅλην μας προσπάθειαν διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς φυματιώσεως. Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ ἐὰν τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον τὸ χαρακτηρίσω ὡς τὸν δυναμιτιστὴν τοῦ νομοσχεδίου ποὺ συζητοῦμεν. Εἶναι ἀνάγκη, κ. Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον αὐτὸ νὰ τὸ διαγράψωμεν. Διότι ἐκ τῆς ἐρεύνης, ἀσφαλῶς θὰ ἐπισημανθοῦν ἄτομα φυματιῶντα, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ θεραπευθοῦν εἰς σανατόρια. Αὐτὸ ὅμως σημαίνει ἀνάγκην ἐπαυξήσεως τῶν ὑπαρχουσῶν σανατοριακῶν κλινῶν καὶ ὄχι περικοπὴν αὐτῶν, ὅπως προβλέπει τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§70Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 9 ἔρχεται εἰς πλήρη ἀντίθεσιν μὲ τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου. Ζητοῦμεν διὰ τοῦ νόμου νὰ ἐπιβάλωμεν ὑποχρεωτικὸν ἐμβολιασμὸν καὶ ὑποχρεωτικὸν ἀκτινογραφικὸν ἔλεγχον. Ὀφείλομεν νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ μὲν ἀντιφυματικὸς ἐμβολιασμὸς θὰ ἔχῃ ἀποτελέσματα μετὰ μακρὸν χρονικὸν διάστημα, ὁ δὲ ἀκτινολογικὸς ἔλεγχος θὰ ἀποκαλύψῃ χιλιάδας προσώπων, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαιτηθῇ ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Σανατοριακῶν κλινῶν καὶ ὄχι ὁ περιορισμὸς τούτων. Δὲν εἶμαι, κ. Πρόεδρε, τόσον αἰσιόδοξος, ὥστε νὰ προβλέπω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ νόσος νὰ ἐξαφανισθῇ ἐντὸς ἑνὸς ἔτους. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ὀφείλει νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐξεύρῃ πόρους διὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος καὶ νὰ τοῦ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσίν του, ἐπαρκεῖς πιστώσεις πρὸς ἄσκησιν τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ, χωρὶς νὰ περιμένῃ ἐκ τοῦ περιορισμοῦ τῶν κλινῶν νὰ ἐξοικονομήσῃ πιστώσεις. Ἐὰν δὲν ἐπιτύχῃ τοῦ σκοποῦ του ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ τὸ Κράτος δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ συνεισφέρῃ διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ του, ἂς ἀπευθυνθῇ εἰς τὴν κοινωνίαν διὰ νὰ συγκεντρωθῇ τὸ ποσὸν δι’ ἐράνων ἔστω. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητοῦμεν περὶ ἐξοικονομήσεως χρημάτων διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῶν σανατοριακῶν κλινῶν, αἱ ὁποῖαι καὶ σήμερον ἀκόμη δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς. Πιστεύω, ὅτι διὰ τῆς διατάξεως ταύτης ὁ κ. ὑπουργὸς ἀστοχεῖ καὶ θέτει θρυαλλίδα εἰς τὸ οἰκοδόμημα τὸ ὁποῖον θέλει νὰ οἰκοδομήσῃ. Χάριν αὐτοῦ τούτου τοῦ σκοποῦ τοῦ νόμου εἰς τὸν ὁποῖον ὅλοι πιστεύομεν, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐπιχειρήσῃ τὴν ἐξεύρεσιν πόρων, ἐξ ἄλλων πηγῶν καὶ ὄχι ἐκ τοῦ περιορισμοῦ τῶν Σανατοριακῶν κλινῶν. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, κ. Πρόεδρε, ζητῶ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 9.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§72Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας κατέχεται ἀπὸ ὑπερμέτρως αἰσιοδόξους προβλέψεις. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους καὶ τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἀπαλείψεως τοῦ ἄρθρου 9, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητοῦμεν περὶ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος ἐπιχειροῦντες ταὐτοχρόνως τὴν κατάργησιν τῶν ὑπαρχουσῶν κλινῶν τῶν σανατορίων.

§73Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ Σανατόρια εἶναι κενά.

§74Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Λάθος κάνετε, κ. συνάδελφε.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§76Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συμβαίνει πολλὰς φοράς, διὰ νὰ εἰσαχθῇ ἕνας ἀσθενὴς εἰς τὸ σανατόριον νὰ ἀναμένῃ ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα, λόγῳ ἐλλείψεως κλινῶν, ὅπως εἰς τὰ σανατόρια Θεσσαλονίκης καὶ Καβάλας. Φοβοῦμαι, ὅτι μὲ τὴν περικοπὴν τῶν κλινῶν ἡ κατάστασις θὰ ἐπιδεινωθῇ καὶ δι’ αὐτὸ συμφωνῶ μὲ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 9.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§78Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως ὑπεστήριξα καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, πιστεύω, ὅτι ἡ φυματίωσις ἠλαττώθη μεγάλως καὶ ὡς πρὸς τὴν θνησιμότητα ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὴν νοσηρότητα. Ἐν τούτοις, καλλιεργεῖται ἡ ἰδέα, ὅτι ἡ φυματίωσις ἔχει τὸν αὐτὸν ὀξὺν χαρακτῆρα κοινωνικῆς νόσου, τὸν ὁποῖον ἔφερε καὶ πρὸ τῆς χρήσεως τῶν ἀντιβιοτικῶν φαρμάκων καὶ λοιπῶν νεωτέρων θεραπευτικῶν μεθόδων. Πιστεύω, ὅτι ἡ νόσος περιωρίσθη καὶ ὅτι περιορίζεται καὶ πιστεύω, ὅτι τελικῶς δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη τόσον μεγάλου ἀριθμοῦ σανατοριακῶν κλινῶν. Παρὰ ταῦτα, ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 9 εἶναι ἀτυχὴς καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προβλέπῃ, ὅπως τὸ ποσὸν τὸ προερχόμενον ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν σανατοριακῶν κλινῶν περιέρχεται εἰς τὸ εἰδικὸν κεφάλαιον τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ἵνα οὕτω καλυφθῇ ἡ ἀνάγκη τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παυλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§80Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα θὰ ἐλύετο ἐὰν εἰς τὸ σημεῖον «... διὰ τοῦ παρόντος δαπάναι...» προσετίθετο «... καὶ διὰ τῆς περικοπῆς...» οὕτως ὥστε νὰ μὴ θεωρῆται ὡς ἀπόλυτος ἡ δαπάνη ἡ προερχομένη ἐκ τῆς περικοπῆς.

§81Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, συζητοῦμεν περὶ τῆς διενεργείας ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο ὁ ἀγὼν οὗτος νὰ ἀρχίσῃ μόλις σήμερον. Ἀλλὰ τὸ Σῶμα πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι καὶ ἀντιφυματικὸς ἐμβολιασμὸς ἐγένετο εἰς εὐρυτάτην ἔκτασιν καὶ ἀκτινογράφησις ἐπὶ ἑκατομμυρίων προσώπων. Δὲν παραδέχομαι καὶ ὑπάρχουν πρὸς τοῦτο ἀδιάψευστα καὶ ἐπίσημα στοιχεῖα ἐπιβεβαιοῦντα τὴν συστηματικὴν μείωσιν τῆς νόσου, ὅτι μὲ τὴν διενέργειαν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, ὡς οὗτος προβλέπεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, θέλουσι προκύψει μεγαλύτεραι ἀνάγκαι εἰς σανατοριακὰς κλίνας. Ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον ἐτέθη τὸ ἄρθρον 9, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἡ κάλυψις τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος διὰ τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ἐνδεχομένως ἤθελε προκύψει ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν σανατορίων, ἀλλὰ ἡ πρόβλεψις, ὅπως τὸ ἐν λόγῳ ποσὸν περιέρχεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἵνα καλυφθῶσιν ὄχι μόνον αἱ ἀνάγκαι τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, ἀλλὰ καὶ πᾶσα ἄλλη τυχὸν ἀνάγκη τοῦ Ὑπουργείου. Εἰς αὐτὸ καὶ μόνον ἀποβλέπει τὸ ἄρθρον 9. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, κ. Πρόεδρε, ἔχει πληθώραν ἀναγκῶν καὶ ἀνάγκην πολλῶν πόρων. Κατὰ συνέπειαν, τὸ ἄρθρον 9 δὲν ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν διενέργειαν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος ἐκ τοῦ πόρου, ὁ ὁποῖος ἐνδεχομένως ἤθελε προκύψει ἐκ τῆς καταργήσεως σανατορίων.

§82Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 9 ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶπον, ὅτι εἶναι ἀτυχής. Ἀντελήφθην τὸ πνεῦμα της καὶ τὸν σκοπόν της, ἀλλ’ ὅπως εἶναι διατυπωμένη, παρέχει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι αἱ δαπάναι τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος θέλουσιν ἀποκλειστικῶς καλυφθῆ ἐκ τῶν πόρων οἱ ὁποῖοι θὰ προκύψουν ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν σανατοριακῶν κλινῶν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9;

§84ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν καὶ τὸ ἄρθρον 10). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11, ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§86Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, νὰ προσέξῃ τὸ θέμα τῆς τύχης τοῦ προσωπικοῦ, τόσον τοῦ ἐπιστημονικοῦ, ὅσον καὶ τοῦ κατωτέρου, τῶν ἀντιφθισικῶν ἑταιρειῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Τὸ προσωπικὸν τῶν ἑταιρειῶν τούτων ὑπήγετο μέχρι τοῦδε εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ἤδη σήμερον διὰ τοῦ ψηφιζομένου σχεδίου νόμου διαγράφεται ἀπὸ αὐτὸ καὶ δὲν θὰ δικαιοῦται συντάξεως. Αἱ δύο ἀντιφθισικαὶ ἑταιρεῖαι καταργοῦνται καὶ ὁλόκληρος ἡ ἀκίνητος περιουσία των περιέρχεται εἰς τὸ Δημόσιον. Πρόκειται δέ, κ. Πρόεδρε, περὶ σημαντικῆς κινητῆς καὶ ἀκινήτου περιουσίας. Ἀποτελεῖ ἔργον ἑπομένως στοιχειώδους δικαιοσύνης ὄχι μόνον ἡ ἔνταξις τοῦ ἐν λόγῳ προσωπικοῦ εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ καὶ ἡ τακτοποίησίς του ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ δικαιώματος πρὸς λῆψιν συντάξεως. Παραδείγματος χάριν, ὁ Δ)ντὴς τῆς Ἀντιφθισικῆς Ἑταιρείας Ἀθηνῶν, διὰ νὰ δικαιωθῇ συντάξεως παρὰ τοῦ Δημοσίου καὶ ὅστις ἤδη διανύει τὸ 60ὸν ἔτος πρέπει νὰ ὑπηρετήσῃ 25 ὁλόκληρα ἀκόμη χρόνια. Δηλαδή, θὰ τύχῃ συντάξεως ὅταν θὰ εἶναι 85 ἐτῶν. Δι’ αὐτὸ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, ὁ ὁποῖος διεκρίθη διὰ τὴν στοργὴν καὶ τὴν ἀγάπην τὴν ὁποίαν ἐπέδειξε πρὸς τοὺς ἰατροὺς καὶ τοὺς ἐργαζομένους γενικῶς, παρακαλεῖται νὰ λάβῃ μέριμναν διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τοῦ Ὑγειονομικοῦ καὶ κατωτέρου προσωπικοῦ τῶν ἐν λόγῳ ἑταιρειῶν καὶ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν σχετικὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Εὐστρατιάδη. Πᾶσα ἀντίθετη στάσις τοῦ Κράτους, θὰ εἶναι ἐγκληματικῶς ἄδικος.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας, ἔχει τὸν λόγον.

§88Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Μακρόπουλος κατέθεσε τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ὡρισμένην τάξιν ὑπαλλήλων, ἰατρῶν μὲ ἐξεχούσας θέσεις εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Ἐργαστήριον Ἀθηνῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, οἱ ὁποῖοι ἐμονιμοποιήθησαν μετὰ παρέλευσιν πολλῶν ἐτῶν. Οἱ ἰατροὶ οὗτοι, κατέχουν ἤδη ἀνωτάτας θέσεις καὶ μολονότι δικαιοῦνται συντάξεως, ὡς οἱ λοιποὶ διοικητικοὶ ὑπάλληλοι, ἐν τούτοις στεροῦνται ὡρισμένων πλεονεκτημάτων τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Διὰ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω, προτείνεται, ὅπως οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ δυνηθοῦν νὰ τύχουν τοῦ πλεονεκτήματος ἀπολήψεως στεγαστικοῦ δανείου καθὼς καὶ συμμετοχῆς εἰς τὸ Ταμεῖον Προνοίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ εἰς ἄλλα ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα. «...... (ἀναγινώσκει) ......». Νομίζω, ὅτι ἡ προτεινομένη ὑπὸ τοῦ κ. Μακροπούλου τροπολογία εἶναι ὀρθοτάτη καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως τὴν ἀποδεχθῇ.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§90Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας μου, σκοπεῖται ἡ ἱκανοποίησις εὐλόγου αἰτήματος 8 ὑπαλλήλων τοῦ Ὑγειονομικοῦ Ἐργαστηρίου Ἀθηνῶν καὶ ἡ εὐθυγράμμισις τῶν ἀνωτέρω μὲ τοὺς ἄλλους συναδέλφους των, ὡς πρὸς τὰ δικαιώματά των. Ὁ προλαλήσας συνάδελφος ἐπὶ τῆς τροπολογίας μου ταύτης, τὴν ἀνέλυσε κατὰ τρόπον πλήρη, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μοῦ παρέχῃ τὴν εὐχέρειαν, νὰ μὴ ἐπανέλθω καὶ ἐγὼ ἐπ’ αὐτῆς, πολλῷ μᾶλλον καὶ διότι τοῦτο μοῦ ἐπιβάλλει ἡ εὐμενὴς ἀποδοχὴ αὐτῆς ὑπὸ τοῦ Σώματος. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ μιᾶς ἄλλης τροπολογίας ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 11 καὶ δὴ τὴν τύχην τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἀντιφθισικῆς ἑταιρείας. Εἰς τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρονται δύο ἀντιφυματικαὶ ἑταιρεῖαι, ἐνῷ εἰς τὴν οὐσίαν ὑπάρχει μία ἀντιφυματικὴ ἑταιρεία. Προτείνω διὰ τῆς τροπολογίας, ὅπως τὸ προσωπικὸν τῆς διαλυομένης ἀντιφθισικῆς ἑταιρείας ἐνταχθῇ εἰς τὰ ἀντιφυματικὰ ἰατρεῖα ἢ εἰς ἄλλας Ὑπηρεσίας, ὑπαγομένας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἐν Ἀθήναις ἢ ἐν Πειραιεῖ, διότι δὲν θὰ εἶναι δίκαιον οὔτε καὶ ὀρθὸν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ νὰ τοποθετηθοῦν εἰς ἐπαρχιακὰ κέντρα, δεδομένου, ὅτι ὑπηρετοῦν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν εἰς Ἀθήνας καὶ ἔχουν πολυμελεῖς οἰκογενείας.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§92Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν προτείνω εἰς τὸ ἄρθρον 11 καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ αἴτημα τοῦ προσωπικοῦ τὸ ὁποῖον ἤδη ὑπηρετεῖ εἰς τὴν ἀντιφθισικὴν ἑταιρείαν εἶναι δικαία καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, ζητοῦν νὰ ὑπολογισθῇ ὡς συντάξιμος χρόνος, ἡ ὑπηρεσία των εἰς τὴν ἀντιφθισικὴν ἑταιρείαν διότι τώρα κινδυνεύουν νὰ μὴ συνταξιοδοτηθοῦν οὔτε ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α., οὔτε ἀπὸ τὸ Δημόσιον καίτοι ἔχουν καταβάλει ὅλας των τὰς ὑποχρεώσεις. Ἐκτὸς ὅμως τῶν ἄλλων, τὰς εἰσφοράς των τοῦ Ι.Κ.Α. θὰ τὰς ἀναλάβῃ τὸ Δημόσιον. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, προτείνω, ὅπως προστεθῇ παράγραφος δυνάμει τῆς ὁποίας νὰ θεωρηθῇ ὁ χρόνος ὑπηρεσίας των εἰς τὴν ἀντιφθισικὴν ἑταιρείαν, ὡς διανυθεὶς ἐν τῇ Δημοσίᾳ ὑπηρεσίᾳ. Ἐπίσης, δίκαιον εἶναι, ὅπως ἐνταχθοῦν οὗτοι εἰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἐν Ἀθήναις ἢ Πειραιεῖ.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§94Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, διότι δίκαιον εἶναι ἐφ’ ὅσον οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ πρόκειται νὰ ἐνταχθοῦν νὰ ὑπολογισθῇ ὁ χρόνος ὑπηρεσίας των ὡς συντάξιμος.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§96Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία τροπολογία ὑπογεγραμμένη ἀπὸ τὸν κ. Πολυζωγόπουλον καὶ ἄλλους συναδέλφους ἔχουσα οὕτω: «Αἱ ἀπὸ πλήρους εἰκοσαετίας ἱδρυθεῖσαι ἐν Ἀθήναις Ἀνώνυμοι Ἑταιρεῖαι σκοπὸν ἔχουσαι τὴν ἐμπορίαν φαρμάκων ἐν γένει καὶ αἵτινες ἐλειτούργησαν ὡς φαρμακαποθῆκαι βάσει τῶν ἐν ἰσχύϊ προσωπικῶν ἀδειῶν ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας φαρμακαποθηκῶν, θεωροῦνται ὡς νομίμως λειτουργοῦσαι, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ὑπεύθυνον ἐπιστήμονα φαρμακοποιὸν καὶ ἐὰν λόγῳ θανάτου τοῦ ἀρχικοῦ ἀδειούχου ἀνεκλήθη ἡ ἄδεια λειτουργίας αὐτῶν». Τὴν τροπολογίαν ταύτην ὑποστηρίζω ἐκθύμως καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὴν δεχθῇ. Λύεται δι’ αὐτῆς ἕνα σοβαρώτατον ζήτημα καὶ πληροῦται ἕνα κενὸν τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας μας, ἡ ὁποία στηριζομένη βασικῶς κατὰ τὴν πρώτην ἐμφάνισιν τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος ἐπὶ τῆς προσωρινῆς ἀδείας τοῦ ἐπαγγελματίου φαρμακοποιοῦ, δὲν εἶχε τότε ὑπ’ ὄψιν της τὴν τεραστίαν ἀνάπτυξιν τῆς φαρμακεμπορίας καὶ τοῦ θεσμοῦ τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν ὑπὸ τὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν διεξάγεται σήμερον τὸ φαρμακεμπόριον. Ἡ ὑπὸ τὴν μορφὴν ταύτην ἄσκησις τοῦ φαρμακεμπορίου οὐδαμῶς εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὸ προσωποπαγὲς τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος. Καθόσον ἡ λειτουργία τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας τῆς ἐχούσης ὡς σκοπὸν τὴν φαρμακεμπορίαν γίνεται ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν καὶ τὴν εὐθύνην τοῦ ἐπαγγελματίου φαρμακοποιοῦ. Ἡ τροπολογία σκοπεῖ νὰ διευκολύνῃ καὶ τὸ δημιουργηθὲν ἀδιέξοδον ἐκ τοῦ θανάτου τοῦ ἱδρυτοῦ φαρμακοποιοῦ καὶ τὸ ὁποῖον ἀδιέξοδον ἀναπτύσσεται ἐκτενῶς εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τῆς τροπολογίας. Ἐπίσης, συνηγορῶ, κ. Πρόεδρε, καὶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Γυιόκας καὶ ἡ ὁποία εἶναι ὑπογεγραμμένη ἀπὸ τὸν κ. Μακρόπουλον. Ἡ τροπολογία αὕτη ἀφορᾷ ὀκτὼ ὑπαλλήλους τοῦ Ὑγειονομικοῦ Ἐργαστηρίου Ἀθηνῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, καὶ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἱκανοποίησιν δικαιοτάτου αἰτήματος ἀναγνωρίσεως τῆς ὑπηρεσίας ἣν διήνυσαν οὗτοι ἐν τῷ Ὑπουργείῳ ὡς ἡμερομίσθιοι προτοῦ μονιμοποιηθοῦν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§98Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀποδοθῇ τὸ δίκαιον εἰς ὡρισμένην κατηγορίαν ὑπαλλήλων ὑπαγομένην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ τῶν πλεονεκτημάτων τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ συνυπηρετοῦντες μὲ αὐτοὺς συνάδελφοί των. Ἐάν, πράγματι, οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ δὲν δικαιοῦνται στεγαστικοῦ δανείου, ὡς οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι καὶ δὲν συμμετέχουν εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων καὶ τοὺς ἄλλους Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, δίκαιον εἶναι νὰ τακτοποιηθῇ ἡ θέσις των. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Ἐπίσης καὶ διὰ μίαν ἄλλην κατηγορίαν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, οἱ ὁποῖοι καίτοι ἐμονιμοποιήθησαν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 καὶ κατέβαλον τὰς κρατήσεις των, ἐν τούτοις δὲν θεωροῦνται ἠσφαλισμένοι διότι τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον δὲν δέχεται νὰ τοὺς συμπεριλάβῃ, διότι δῆθεν εὑρίσκεται εἰς κακὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§100Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς πολλὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, ὑπάρχουν διευθυνταὶ κλινικῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν βαθμὸν μεγαλύτερον ἀπὸ τὸν τοῦ διοικητικοῦ διευθυντοῦ. Διὰ νὰ ὑπάρχῃ εὐχέρεια διοικήσεως τῶν ἱδρυμάτων αὐτῶν καὶ ἐπιβολῆς τοῦ διευθυντοῦ τῆς διοικήσεως, θὰ πρέπει νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια προαγωγῆς τοῦ διοικητικοῦ διευθυντοῦ μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ διευθυντοῦ αʹ. Πρὸς τοῦτο ἔχομεν ὑποβάλει μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Βασιλικοῦ σχετικὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἀποδεχθῇ, διότι εἶναι δικαία.

§101Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς τροπολογίας.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προηγοῦνται ἄλλοι ἐπὶ ἄλλων τροπολογιῶν.

§103Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις γίνεται διὰ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλή. Νομίζω, ὅτι ἐν τῇ ὀρθῇ ἑρμηνείᾳ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ σκοποῦ, ὀρθὸν εἶναι ἡ συζήτησις ἐπὶ μιᾶς ἑκάστης τροπολογίας νὰ ἐξαντλῆται, ὥστε νὰ σχηματίζῃ γνώμην ἡ Βουλή, ἀφοῦ ἀκουσθοῦν ὅλαι αἱ ἀπόψεις ἐπὶ ἑκάστης τροπολογίας.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Βασιλικέ, ἔχετε τὸν λόγον.

§105Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω καὶ συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Λαυρεντίδης καὶ τὴν ὁποίαν ὑπογράφω καὶ ἐγώ, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως τὴν ἀποδεχθῇ, διότι εἶναι δικαιοτάτη. Ἡ τροπολογία ἀφορᾷ τοὺς διοικητικοὺς διευθυντὰς Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑπερεικοσαετῆ ὑπηρεσίαν καὶ ζητοῦν νὰ προαχθοῦν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ διευθυντοῦ αʹ.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας, ἔχει τὸν λόγον.

§107Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Λαυρεντίδης καὶ ἡ ὁποία πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ διὰ τὴν εὔρυθμον διοίκησιν καὶ λειτουργίαν τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§109Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Λαυρεντίδη.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βενέτης, ἔχει τὸν λόγον.

§111Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Λαυρεντίδης, καθ’ ὅσον εἶναι δικαιοτάτη.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σπαθάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§113Ι. ΣΠΑΘΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τῶν κ. κ. Λαυρεντίδη, Βασιλικοῦ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἀποδεχθῇ ταύτην.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μανέντης, ἔχει τὸν λόγον.

§115Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διότι δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Λαυρεντίδη, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν διευθυνταὶ Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων χωρὶς δίπλωμα Ἀνωτάτων Σχολῶν νὰ ἔχουν τὴν ἀξίωσιν νὰ ἐξισωθοῦν μὲ διαπρεπεῖς ἐπιστήμονας ἰατρούς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἀξίωσις αὐτὴ τῶν διοικητικῶν διευθυντῶν, οἱ ὁποῖοι οὐδὲν δικαίωμα ἐπεμβάσεως ἔχουν εἰς τοὺς διευθυντὰς τῶν κλινικῶν.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Πιτούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§117Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή, διότι οὐδεμία σχέσις ὑπάρχει μεταξὺ διευθυντῶν κλινικῶν καὶ διευθυντῶν διοικήσεως. Διὰ τοὺς διοικητικοὺς διευθυντὰς εἶναι ἀρκετὸς ὁ βαθμὸς τὸν ὁποῖον φέρουν σήμερον. Ἄλλωστε, ἐφόσον διὰ τῆς τροπολογίας προκαλεῖται δαπάνη, θὰ πρέπει σεῖς, κ. Πρόεδρε, ὅπως πράττετε εἰς ἄλλας περιπτώσεις νὰ προτείνετε τὸ ἀπαράδεκτον.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§119Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀνάγκη νὰ συνηγορήσουν οἱ κύριοι συνάδελφοι ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς διὰ νὰ γραφῇ τοῦτο εἰς τὰ πρακτικά, ἀλλὰ νὰ ἀπορριφθῇ ἡ τροπολογία καὶ νὰ προχωρήσωμεν.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἔξαρχος, ἔχει τὸν λόγον.

§121Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τῶν συναδέλφων κ. κ. Λαυρεντίδη καὶ Βασιλικοῦ, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ, διότι διὰ τῆς προαγωγῆς θὰ ἀποκτήσουν τὸ κῦρος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχουν οἱ διοικητικοὶ διευθυνταί.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§123Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν συμφωνῶ μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν κυρίων συναδέλφων, σχετικῶς μὲ τὴν προαγωγὴν τῶν διοικητικῶν διευθυντῶν τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὰς ἐκτεθείσας ἀπόψεις τοῦ κ. Μανέντη ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν εἶναι ὁ βαθμὸς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἀποδώσῃ τὸ κῦρος εἰς τὸν Διοικητικὸν Διευθυντήν, ἀλλὰ ἡ ἀξία αὐτοῦ.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀηδονᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§125Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Λαυρεντίδης καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως τὴν κάμῃ ἀποδεκτήν.

§126Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, εἰς μὲν τὴν πρώτην τροπολογίαν, ἐὰν πραγματικῶς ὡς εἶπον οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχῃ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τότε τὸ θέμα εἶναι ἐξεταστέον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν δὲν τὴν δέχομαι.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Παπαηλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§128Η. ΠΑΠΑΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποβάλει ὁ κ. Μιχαηλίδης. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀφορᾷ μία κατηγορίαν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι μολονότι εἶχον ὑπερδεκαετῆ εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν, δὲν εὑρίσκονται σήμερον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν των, διότι ἀπεχώρησαν οἰκειοθελῶς. Δεδομένου, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἶναι πεπειραμένοι, νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν των κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§130Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπέβαλα μίαν τροπολογίαν διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου μία συγκεκριμένην περίπτωσιν. Ἕνας ὑπάλληλος ὁ ὁποῖος ἐχαρακτηρίζετο ὡς ἀδάμας εἰς χαρακτῆρα, ἐργατικότητα καὶ ἀπὸ πάσης ἄλλης πλευρᾶς, εἶχεν ἀσθενήσει ἡ μητέρα του, ἐζήτησε κανονικὴν ἄδειαν, καὶ ὅταν ἐξηντλήθη καὶ τὸ δικαίωμα αὐτό, ἠναγκάσθη εἰς τὸ τέλος νὰ παραιτηθῇ. Ὁ ὑπάλληλος αὐτός, ὑπηρέτησεν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως εἰς Β. Ἑλλάδα, κατάγεται δὲ ἀπὸ τὴν Ν. Ἑλλάδα. Δεδομένου, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου δημιουργοῦνται ὡρισμέναι ὑπηρεσίαι αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπανδρωθοῦν μὲ προσωπικόν, θὰ εἶναι ὑπὲρ τῆς ὑπηρεσίας, ἐὰν διορίσῃ αὐτὸν τὸν ὑπάλληλον καὶ ἀξιοποιήσῃ τὴν πεῖραν του καὶ τὰς ἱκανότητάς του. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τῶν κ. κ. Παυλοπούλου, Ἀλιπράντη κλπ. Πρόκειται διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς ὀργανικὰς θέσεις ὑπαλλήλους, Διευθυντὰς ὑπηρεσιῶν, οἱ ὁποῖοι νομίζω, ὅτι εἶναι σκόπιμον ἐφ’ ὅσον ὑπηρετοῦν καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀπολυθοῦν ἀπὸ τὸ Κράτος, νὰ μονιμοποιηθῶσι, διὰ νὰ ἐργασθοῦν μὲ μεγαλυτέραν ἀφοσίωσιν.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§132Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ νομοθέτης ἠθέλησε τὸ ἐμπόριον τῶν φαρμάκων νὰ ἀσκῆται ὑπὸ φυσικῶν προσώπων τῶν ἐχόντων εἰδικὴν ἐπιστημονικὴν μόρφωσιν, τῶν φαρμακοποιῶν. Βραδύτερον ἐπέτρεψε τὴν ἄσκησιν τοῦ φαρμακεμπορίου καὶ εἰς προσωπικὰς ἑταιρείας. Ἀλλὰ ἠγνόησε τὰς ἀνωνύμους ἑταιρείας μολονότι ἡ διοίκησις ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων ἐνέκρινε τὴν σύστασιν καὶ ἐλαχίστων ἀνωνύμων ἑταιρειῶν 4–5, αἵτινες προσέφερον πολυτίμους ὑπηρεσίας καλύψασαι τὸ μέγιστον μέρος τῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας. Ἀλλὰ ἡ φαρμακευτική μας νομοθεσία πάσχει ἀπὸ ὀργανικὴν ἀτέλειαν, διότι δὲν προβλέπει τρόπον ρυθμίσεως καὶ συνεχίσεως τῆς δράσεως τῆς ἀνωνύμου ἑταιρείας καθ’ ἣν περίπτωσιν ὁ ἱδρυτὴς καὶ ἀρχικὸς δικαιοῦχος ταύτης ἀπεβίωσεν. Αἱ κείμεναι διατάξεις, εἰς περίπτωσιν θανάτου τοῦ δικαιούχου ἐπὶ προσωπικῶν ἑταιρειῶν προβλέπουν τὴν διάλυσιν τῆς ἐπιχειρήσεως. Τοῦτο, δὲν δύναται νὰ συμβῇ ἐπὶ τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν, διότι καὶ αἱ διατάξεις τοῦ ἐμπορικοῦ νόμου, ἀντιτίθενται πρὸς τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ὁ νόμος 2190. Ἀλλὰ ταὐτοχρόνως δὲν δύναται καὶ νὰ διατηρηθοῦν διότι δὲν ὑπάρχει σύμφωνος φαρμακευτικὴ νομοθεσία. Τὸ κενὸν τοῦτο, προώρισται νὰ καλύψῃ ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀναγνώσω. «...... (ἀναγινώσκει)... ...». Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἀποδεχθῇ ταύτην.

§133Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, πράγματι, ἡ τροπολογία σας εἶναι δικαία, ἀλλὰ εἶναι ἄσχετος μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Θὰ τὴν περιλάβω, ὅμως, εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λύρας, ἔχει τὸν λόγον.

§135Ι. ΛΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τῶν συναδέλφων κ. κ. Παυλοπούλου κλπ. καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως τὴν ἀποδεχθῇ.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§137Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγκατελείψαμεν τὸ κύριον σῶμα τοῦ νομοσχεδίου καὶ συζητοῦμεν διὰ τροπολογίας αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄσχετοι πρὸς αὐτό. Εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως ἀνέφερον, ὅτι κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ἐψηφίσθη μία τροπολογία εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀπροστατεύτων παίδων, ἡ ὁποία ἐπέφερεν ἀναστάτωσιν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου. Σήμερον, ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπεδέχθη τροπολογίαν τοῦ κ. Πανούση, ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη μόνον κατὰ τὸ ἥμισυ· καὶ εἶναι ἄσχετος πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Κύριε Πρόεδρε, ἐμείναμεν σύμφωνοι νὰ συζητήσωμεν καὶ νὰ ψηφίσωμεν τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον. Ἐπειδὴ ἔχουν ὑποβληθῆ πλεῖσται τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄσχετοι πρὸς τὸ νομοσχέδιον, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, βάσει τοῦ ἄρθρου 61 τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖαι ἐξ αὐτῶν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον, ὥστε νὰ τὰς ἐντοπίσωμεν καὶ ἐπ’ αὐτῶν νὰ διεξαχθῇ συζήτησις. Διότι ἄλλως, κ. Πρόεδρε, θὰ ἐμπλακῶμεν εἰς ἕνα κυκεῶνα τροπολογιῶν καὶ θὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἕνα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἀγνώριστον καὶ οὐδεμίαν σχέσιν θὰ ἔχῃ μὲ τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀνεφέρατε ὡς παράδειγμα μίαν τροπολογίαν τοῦ κ. Πανούση, καὶ ὑπεστηρίξατε, ὅτι δὲν ἀνεπτύχθη αὕτη ἐπαρκῶς. Ὁ Κανονισμὸς δὲν λέγει, ὅτι αἱ τροπολογίαι πρέπει νὰ ἀναπτύσσωνται ἐν πλάτει. Ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει, ὅτι αἱ τροπολογίαι πρέπει μόνον νὰ ἐκτυποῦνται. Δὲν εἶναι δὲ ὑποχρεωμένος ὁ ὑπογράφων τὴν τροπολογίαν καὶ νὰ τὴν ἀναπτύξῃ. Ὁ κ. Ε. Ἀθανασάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§139Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, ἀκριβῶς ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 11, προκειμένου περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἀντιφυματικῆς Ἑταιρείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Νομίζω, ὅτι διὰ τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος πρέπει ὅλοι οἱ δυνάμενοι νὰ προσφέρουν εἰς τοῦτο, νὰ τοὺς παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια. Πρὸς τοῦτο θὰ πρέπει νὰ προσληφθῇ καὶ τὸ κατάλληλον προσωπικόν. Πρόκειται, κ. Πρόεδρε, περὶ ὀκτὼ ὑπαλλήλων τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ ἀντιφθισικῶν ἑταιρειῶν, οἱ ὁποῖοι μέχρι τοῦδε ἦσαν ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ἐκεῖ κατέβαλον τὰς εἰσφοράς των. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἶναι προχωρημένης ἡλικίας καὶ δὲν θὰ παραμείνουν ἐπὶ μακρὸν εἰς τὸ Δημόσιον διὰ νὰ δικαιωθοῦν συντάξεως. Εἶναι μέτρον δικαιοσύνης ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ θελήσῃ νὰ τοὺς προστατεύσῃ, δεδομένου, ὅτι ἡ περιουσία τῶν ἀντιφθισικῶν ἑταιρειῶν θὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Δημόσιον καθὼς καὶ αἱ εἰσφοραὶ αὐτῶν. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ζητοῦν ὅπως προσληφθοῦν εἰς τὰς νέας ὑπηρεσίας καὶ ὁ χρόνος ὑπηρεσίας αὐτῶν παρὰ ταῖς Ἑλληνικαῖς Ἀντιφθισικαῖς Ἑταιρείαις, θεωρηθῇ ὡς διανυθεὶς ἐν τῇ δημοσίᾳ ὑπηρεσίᾳ καὶ συνεπῶς ὡς συντάξιμος ὑπηρεσία τοῦ Δημοσίου. Εἶναι δικαιοτάτη ἡ τροπολογία καὶ παρακαλῶ καὶ αὖθις τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως τὴν κάμῃ δεκτήν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Μυριδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§141Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία τροπολογία, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν συνταξιοδότησιν χηρῶν ὡρισμένων ἰατρῶν ἀποθανόντων ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντός των καὶ μὴ ἐχόντων συμπληρώσει ὅριον συνταξιοδοτήσεως. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ...». Πρόκειται, κ. Ὑπουργέ, περὶ μιᾶς δικαίας τροπολογίας, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἀποκατάστασιν καὶ ἀπονομὴν δικαιοσύνης εἰς συζύγους ἀποθανόντων ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι προσέφεραν πολυτίμους ὑπηρεσίας ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς ἀποστολῆς των καὶ παρακαλῶ ὅπως τὴν ἀποδεχθῆτε.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§143Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ἀθανασάκος διὰ τὸ προσωπικὸν τῆς Ἀντιφυματικῆς Ἑταιρείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ οὐσιαστικοὺς λόγους διὰ νὰ μὴ τὴν ἀποδεχθῇ. Διότι ἄνευ τῆς προτεινομένης διὰ τῆς τροπολογίας διατάξεως, θὰ εἶναι ἄγνωστος ἡ τύχη τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι κινδυνεύουν νὰ μείνουν ἄνευ συνταξιοδοτήσεως.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀηδονᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§145Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία κατηγορία ὑπαλλήλων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, οἱ ὁποῖοι μετετάγησαν ἐκ τῆς δευτέρας κατηγορίας εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν καὶ ὑπηρετοῦν εἰς τὸ διοικητικὸν προσωπικὸν τῶν νοσηλευτικῶν αὐτῶν ἱδρυμάτων. Διὰ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω προτείνω ὅπως εἰς τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς ἀπονεμηθῇ ὁ βαθμὸς τοῦ εἰσηγητοῦ, βαθμοῦ δηλαδὴ τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν κατέχουν. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅπως διὰ λόγους δικαιοσύνης καὶ ἴσης μεταχειρίσεως ἀποδεχθῆτε τὴν προτεινομένην τροπολογίαν.

§146Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοὺς ἰατροὺς καὶ τὸ προσωπικὸν τῶν ἀντιφυματικῶν ἑταιρειῶν θὰ ληφθῇ πρόνοια, ἐπειδὴ ὅμως, ὡς ἐλέχθη, τίθεται ζήτημα συνταξιοδοτήσεως τῶν ὑπερηλίκων, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἔχουν συμπληρώσει τὸ ὅριον πρὸς συνταξιοδότησιν καὶ διότι τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι καθαρῶς συνταξιοδοτικοῦ περιεχομένου, δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ οὐδεμίαν τροπολογίαν σχετικήν. Ἐὰν ὑπάρξουν περιπτώσεις καὶ ὑπάγωνται εἰς τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις, αὐταὶ θὰ λάβουν σύνταξιν ἀπὸ τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§148Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορηθῶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν ποία πρόνοια θὰ ληφθῇ καὶ πῶς ἀντιμετωπίζεται γενικῶς τὸ θέμα τῶν ὑπαλλήλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταβάλει εἰσφορὰς εἰς τὸ Μ.Τ. Π.Υ. χωρὶς ὅμως καὶ νὰ εἶναι ἠσφαλισμένοι μέχρι σήμερον εἰς αὐτό.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11;

§150ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11, ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 12. Ὁ κ. Α. Αὐγερινός, ἔχει τὸν λόγον.

§152Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12 ὑποβάλλεται ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων ὑπογεγραμμένη τροπολογία ἀφορῶσα τὴν ἐπέκτασιν χορηγήσεως ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας καὶ εἰς τὸ ὑπηρετοῦν προσωπικὸν τῶν σανατορίων, ἐπιδόματος δηλαδὴ τὸ ὁποῖον παρεσχέθη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957, ἀρχικῶς μὲν εἰς τοὺς ἀκτινολόγους ἰατροὺς καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπεξετάθη εἰς ὅλους τοὺς ἰατροὺς τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων καὶ νοσοκομείων. Ἡ τροπολογία, κ. Πρόεδρε, εἶναι δικαία καὶ λογικὴ καὶ οὐδεμίαν ἔχω ἀμφιβολίαν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ τὴν ἐνστερνισθῇ, δεδομένου, ὅτι ἡ ἐπερχομένη δαπάνη πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἀνέρχεται μόλις εἰς τὸ ποσὸν τῶν 28.000 μηνιαίως, καταργουμένου ὅμως ἀντιθέτως τοῦ ὑπερωριακοῦ ἐπιδόματος. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν συνεπῶς ὅπως ἐπεκτείνῃ τὸ εὐεργέτημα τοῦ ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν σανατορίων, τὸ ὁποῖον ὡς γνωστὸν προσφέρει τὰς ὑπηρεσίας του μὲ ὅλους τοὺς γνωστοὺς κινδύνους προσβολῆς ἐκ τῆς ἀσθενείας.

§153Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐδήλωσα καὶ προηγουμένως, ὅτι τυχὸν τροπολογίαι ὑποβαλλόμεναι ὑπὸ τῶν κυρίων συναδέλφων, αἱ ὁποῖαι ἐπιφέρουν δαπάνην καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν συνοδεύονται ἀπὸ ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου δὲν θὰ τὰς κάμω δεκτάς. Παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅπως ἔχουν τοῦτο ὑπ’ ὄψιν των καὶ προτείνουν τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν συνάφειαν καὶ σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον καὶ δὲν ἐπιφέρουν δαπάνας εἰς τὸν προϋπολογισμόν.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀηδονᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§155Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν αὐτὴν τροπολογίαν ὑπεγράψαμεν καὶ ἡμεῖς μὲ ἄλλους συναδέλφους καὶ ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ περιορίζεται τὸ ἐπίδομα ἐπικινδύνου ἐργασίας μόνον εἰς τοὺς ἰατροὺς τῶν σανατορίων καὶ νὰ μὴ ἐπεκτείνεται κατ’ ἴσην μεταχείρισιν καὶ εἰς τὸ ὑπόλοιπον προσωπικόν, τὸ ὁποῖον τοὺς αὐτοὺς κινδύνους προσβολῆς ἐκ τῆς ἀσθενείας διατρέχει. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν μας αὐτήν.

§156Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ ἐπίδομα ἐπικινδύνου ἐργασίας δίδεται μόνον εἰς τοὺς ἀκτινολόγους ἰατρούς, λόγῳ τοῦ ἐπικινδύνου τῶν ἀκτίνων καὶ συνεπῶς δὲν δύναται νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς ἄλλας κατηγορίας.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§158Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὴν ἀρνητικὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἐρείδεται ἐπὶ δικαίας βάσεως καὶ ὡς ἐκ τούτου ὁ κ. ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν, ἀσχέτως τυχὸν ἐπερχομένης δαπάνης. Δὲν διατρέχουν μόνον τὸν κίνδυνον προσβολῆς ἐκ τῆς ἀσθενείας οἱ ἰατροὶ τῶν σανατορίων, οἱ ὁποῖοι, ἄλλως τε, παραμένουν ὀλίγον χρόνον μὲ τοὺς ἀσθενεῖς, ἀλλὰ ἅπαν τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον παραμένει ἐπὶ πολὺ χρονικὸν διάστημα, ἡμέραν καὶ νύκτα, πλησίον τῶν ἀσθενῶν τῶν σανατορίων.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Πανούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§160Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ νὰ συνηγορήσω θερμῶς ἐπὶ τῆς ἰδίας αὐτῆς τροπολογίας διὰ τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας καὶ εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν σανατορίων.

§161Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, καὶ πάλιν ὑποχρεοῦμαι νὰ ἐπαναλάβω τὸ ἴδιον πρᾶγμα. Δὲν πρόκειται περὶ ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας εἰς τὰ σανατόρια. Πρόκειται περὶ ἐπιδόματος, τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς τοὺς ἰατροὺς τῶν σανατορίων καὶ τὸ ὁποῖον οὗτοι λαμβάνουν ὄχι διὰ τὴν φυματίωσιν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐπικίνδυνον ἐργασίαν των, ὡς ἀσχολουμένων μὲ τὰς ἀκτῖνας «Χ».

§162Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον ἔχετε τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι ἡ τροπολογία ἐπιφέρει δαπάνην καὶ δὲν συνοδεύεται ἀπὸ ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τοὐλάχιστον νὰ λάβητε πρόνοιαν διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς εἰς προσεχὲς νομοθέτημα, διὰ νὰ ἱκανοποιήσητε τὸ ταχύτερον τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, τοὺς αὐτοὺς κινδύνους ἐκ τῆς προσβολῆς τῆς ἀσθενείας διατρέχουν.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§164Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομοθετοῦμεν διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος καὶ διερωτώμεθα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὸς ὁ ἀγὼν χωρὶς τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἐργάζεται εἰς τὰ σανατόρια; Εἶναι ἀδιάφορον, κ. Πρόεδρε, ἐὰν ἡ νομοθεσία θεωρῇ ὡς ἐπικίνδυνον τοὺς ἐργαζομένους εἰς ἀκτινολογικὰ ἐργαστήρια. Τὸ θέμα εἶναι, ἐὰν ἀμείβωνται ἐπαρκῶς. Οἱ μισθοί, ἀτυχῶς, τοῦ ὑγειονομικοῦ προσωπικοῦ εἶναι ἐξευτελιστικοί. Δι’ αὐτό, ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς πρὸς ἑαυτοὺς καὶ πρὸς τὸ νομοσχέδιον ποὺ ψηφίζομεν, θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν κἄτι σχετικὸν καὶ εἰς αὐτούς.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι, κατὰ τὸ ἄρθρον 24 τοῦ Συντάγματος, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, οὐδεμία τροπολογία εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσαχθῇ πρὸς συζήτησιν προκαλοῦσα δαπάνην, ἄνευ προηγουμένης ἐκθέσεως τοῦ Γεν. Λογιστηρίου. Παρακαλῶ, λοιπόν, καὶ ἐγώ, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου καὶ μὴ ἐπιμείνετε ἐπὶ τῆς τροπολογίας. Ὁ κ. Κ. Καλτεζιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§166Κ. ΚΑΛΤΕΖΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε καὶ παραδεκτὸν νὰ βλέπῃ κανεὶς ἰατροὺς νὰ λαμβάνουν τὸ ἐπίδομα καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἐπίσης κατὰ τρόπον ἐπικίνδυνον, λόγῳ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας, νὰ μὴ τὸ λαμβάνουν. Πρόκειται περὶ ἀνίσου μεταχειρίσεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀρθῇ. Ἡ τροπολογία εἶναι δικαία καὶ συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς της.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§168Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι τόσον συμπαθὴς ἡ περίπτωσις, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐνώπιον τῆς ὁμοθύμου γνώμης τῆς Βουλῆς ὑπὲρ τῆς συμπαθοῦς αὐτῆς περιπτώσεως, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς ἀρνήσεώς του καὶ νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Παπαδογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§170Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι σκοπὸς τῶν συζητήσεών μας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἶναι νὰ ἀναπτύσσωνται τὰ θέματα, ὥστε νὰ ἐμπεδοῦται εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν τὸ αἴσθημα τῆς δικαιοσύνης. Μοῦ εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ παραδεχθῶ, ὅτι ἕνας ἰατρός, ὁ ὁποῖος περνᾷ διὰ νὰ κάμῃ μόνον μίαν ἐπίσκεψιν, διατρέχει τὸν αὐτὸν κίνδυνον ποὺ διατρέχει καὶ μία νοσοκόμος, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸ πρωῒ ἕως τὸ βράδυ εὑρίσκεται πλησίον τοῦ ἀσθενοῦς καὶ τὸν θεραπεύει. Εἶναι λάθος, αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμνει ὁ κ. ὑπουργός, μὴ ἀποδεχόμενος τὴν τροπολογίαν.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἔξαρχος, ἔχει τὸν λόγον.

§172Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον ἐπὶ τῆς τροπολογίας δὲν ὑπάρχει. Δύναται ὁ κύριος ὑπουργὸς νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Τὸ ζήτημα, ὅμως, τίθεται ἀλλοῦ. Διὰ νὰ ὀργανωθῇ καλῶς ὁ ἀντιφυματικὸς ἀγὼν πρέπει νὰ ἀμείψωμεν καὶ τὸ προσωπικόν. Ἡ ἐργασία εἶναι ἐπικίνδυνος, ἐνῷ ἡ δαπάνη εἶναι μικρά. Παρακαλῶ, λοιπόν, καὶ ἐγώ, ὅπως ὁ κ. ὑπουργὸς δεχθῇ τὴν δικαιοτάτην αὐτὴν τροπολογίαν καὶ χορηγήσῃ τὸ ἐπίδομα καὶ πρὸς τὸ ὑπόλοιπον νοσηλευτικὸν προσωπικὸν τῶν σανατορίων.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§174Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἶναι καθολικὴ ἡ διαπίστωσις, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ σανατόρια ἐργάζονται ὑπὸ συνθήκας ἄκρως ἀνθυγιεινάς. Ἔργον, λοιπόν, δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ συνεπείας εἰς τὴν προσπάθειαν καταπολεμήσεως τῆς φυματιώσεως, ἐπιβάλλει τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§176Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπισκέπτομαι συχνὰ σανατόρια τῆς χώρας μας, εἰδικὰ δὲ τὸ σανατόριον «Σωτηρία», τὸ ὁποῖον ἐπισκέπτομαι κἄθε μῆνα. Ἐγνώρισα ἀπὸ κοντὰ τὴν νοσοκόμον καὶ τὴν εἶδα νὰ ἔχῃ ἀγκαλιασμένον τὸν ἀσθενῆ κατὰ τὴν ὥραν ποὺ αἱμορραγοῦσε. Ἐρωτῶ, λοιπόν, εἶναι ἢ ὄχι ἐπικίνδυνος ἡ ἐργασία τῆς νοσοκόμου, ἡ ὁποία ἐπὶ 10 ὥρας βρίσκεται κοντὰ εἰς τὸν κίνδυνον; Ὁμιλοῦμεν δι’ ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα καὶ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι οἱ νοσοκόμοι, οἱ καθαρίστριες, οἱ τραπεζοκόμοι καὶ γενικὰ ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι ποὺ βρίσκονται μεταξὺ τῶν φυματικῶν, οἱ γραμματεῖς ποὺ ἐργάζονται εἰς τὰ σανατόρια, μπορῶ νὰ πῶ, ὅτι βρίσκονται περισσότερον ἐκτεθειμένοι εἰς τὸν κίνδυνον ἀπὸ τοὺς ἰατρούς. Ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι εἶναι θέμα δαπάνης, ἀλλὰ ἐδῶ πρόκειται νὰ προστατεύσωμεν, βάσει τοῦ νόμου ποὺ ψηφίζομεν, τοὺς ἀνθρώπους. Κύριε Ὑπουργέ, διεπίστωσα τὸν κίνδυνον, μέσα εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκονται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ σᾶς διαβιβάζω τὴν παράκλησιν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, ὡς καὶ τῶν νοσοκομείων τῶν λοιμωδῶν νόσων καὶ μετὰ ζωηρὰν ἐπιθυμίαν ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς, ὅπως ἐπεκταθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς τὸ ἐπίδομα ἐπικινδύνου ἐργασίας.

§177Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ τάξις τοῦ νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ μοῦ εἶναι συμπαθεστάτη. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ παρόντος καὶ μάλιστα σήμερον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν αὐτὸ τὸ ἐπίδομα, διότι δὲν εἶναι μόνον τὸ προσωπικὸν τῶν σανατορίων, ἀλλὰ γεννᾶται θέμα καὶ δι’ ἄλλα νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, ὅπως εἶναι τὰ ψυχιατρεῖα κλπ. Εἶναι θέμα γενικώτερον καὶ θὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν προσεχῶς.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ἐάν, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἐπιμένουν.

§179Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀποδεχόμεθα τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀθανασάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§181Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον λαμβάνουν ἐπίδομα ἐπικινδύνου ἐργασίας οἱ ἰατροὶ τῶν σανατορίων, θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ τὸ ἐπίδομα τοῦτο καὶ εἰς τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικόν, διὰ τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξ ἴσου ἐπικίνδυνος ἡ ἐργασία. Θὰ παρεκάλουν, ἑπομένως, καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ τὴν τροπολογίαν.

§182Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ ἐπίδομα ἐπικινδύνου ἐργασίας δίδεται μόνον εἰς τοὺς ἀκτινολόγους καὶ εἰς οὐδεμίαν ἄλλην τάξιν.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Δαβάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§184Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἐν τῷ συνόλῳ του θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι εὑρίσκω ὀρθὴν τὴν τοποθέτησίν του αὐτήν. Ἀλλὰ δὲν ἔχει καὶ δικαίωμα νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν μετὰ τὴν δήλωσίν του, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ καμμίαν τροπολογίαν προκαλοῦσαν δαπάνην, ἥτις δὲν θὰ συνοδεύεται ἀπὸ ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Καὶ ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ τὸ ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, ἀλλὰ εὑρίσκω ὀρθὴν τὴν λύσιν, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ κ. ὑπουργός, καὶ ὑπ’ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις, νομίζω, ὅτι παρέλκει ἡ περαιτέρω συζήτησις.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§186Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ προτεινομένη τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω καὶ ἐγώ, θὰ πρέπει νὰ περιληφθῇ εἰς ἴδιον νομοσχέδιον. Ἡ τροπολογία εἶναι ὀρθή, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐφαρμόζωνται δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Λαμπρινᾶκος, ἔχει τὸν λόγον.

§188Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι τὸ ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας δίδεται μόνον εἰς τοὺς ἀκτινολόγους καὶ ὄχι εἰς τοὺς λοιποὺς ἰατρούς, δεδομένου, ὅτι ἡ τροπολογία ἔχει ὡς βάσιν τὴν ἀδικίαν νὰ δίδεται εἰς τοὺς ἰατροὺς καὶ ὄχι εἰς τὸ λοιπὸν νοσηλευτικὸν προσωπικὸν καὶ κατόπιν τῆς δηλώσεώς του, ὅτι θὰ φέρῃ συντόμως νομοσχέδιον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐν συνόλῳ τοῦ θέματος, νομίζω, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῶ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§190Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συνταγματικότητος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας. Δύο ζητήματα ἔθιξεν ὁ κ. ὑπουργός, διὰ νὰ θεμελιώσῃ τὴν ἄρνησίν του, ὅπως ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Πρῶτον, τὸ ἀντισυνταγματικὸν καὶ εἶπεν, ὅτι τὸ σύνταγμα τοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ματαιώσῃ τὴν ψήφισιν καὶ τὴν συζήτησιν ἀκόμη, οἱασδήποτε τροπολογίας συνεπαγομένης δαπάνην διὰ τῆς ἁπλῆς δηλώσεως τοῦ ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ ἑπομένως, εἶναι συνταγματικῶς ἀπαράδεκτος. Τὸ Σύνταγμα, ὅμως, δὲν λέγει αὐτό. Δίδει τὸ δικαίωμα ὑποβολῆς τροπολογίας. Εἶναι ἀναφαίρετον τὸ δικαίωμα ὑποβολῆς τροπολογίας καὶ ἡ τροπολογία θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφανθῇ ἐπ’ αὐτῆς καὶ οὐδεὶς ἔχει δικαίωμα, οὔτε νὰ ματαιώσῃ τὴν συζήτησιν, οὔτε νὰ ματαιώσῃ τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς λῆψιν ἀποφάσεως. Εἰς οὐδένα παραχωρεῖται ὑπὸ τοῦ Συντάγματος τοιοῦτον δικαίωμα. Ἐὰν ἡ τροπολογία συνεπάγεται δαπάνην, ἔχει τὴν δυνατότητα ὁ ὑπουργὸς νὰ τὴν ἀποστείλῃ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, διὰ νὰ γνωματεύσῃ, ἐὰν προκαλῇ δαπάνην.

§191Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Ἀναστέλλεται, ὅμως, ἐν τῷ μεταξὺ ἡ συζήτησις.

§192Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ βουλευτής, ὑποβάλλων τροπολογίαν, δὲν ἔχει δυνατότητα, οὔτε ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, οὔτε ἀπὸ τὸν νόμον νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ νὰ ζητήσῃ ἔκθεσιν περὶ τοῦ ἐνδεχομένου δαπάνης. Ὁ ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ ὑποχρεοῦται νὰ ζητήσῃ γνωμάτευσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος, λέγουν δύο τινά. Πρῶτον, ὅτι νομοσχέδια καὶ τροπολογίαι ὑποβαλλόμεναι ἀπὸ τὸν ὑπουργόν, πρέπει νὰ συνοδεύωνται ἀπὸ ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Καὶ τοῦτο, διότι ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ὑπουργοί, ἔχουν ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ ζητήσουν γνωμάτευσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ προτοῦ ὑποβάλουν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ νομοσχέδιά των, λαμβάνουν τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τὴν ὁποίαν συνυποβάλλουν μετὰ τοῦ νομοσχεδίου των εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ δύναται ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφασίσῃ περὶ τοῦ δέοντος γενέσθαι. Καὶ ἐπάγεται τὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τροπολογίας, ἐφ’ ὅσον τὸ ζητήσει ὁ ὑπουργός. Ἐν συνεχείᾳ δέ, λέγει: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἡ συζητουμένη τροπολογία, κ. Πρόεδρε, ὑπεβλήθη τὴν 26ην παρελθόντος μηνός, κατὰ τεκμήριον, ἑπομένως, ὁ κ. ὑπουργός, ἔλαβε γνῶσιν αὐτῆς μετά τινας ἡμέρας, πάντως ὅμως, ὁπωσδήποτε τρεῖς ἡμέρας πρὸ τῆς σήμερον καὶ ὤφειλε νὰ εἶχε σήμερον τὴν γνωμάτευσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τὴν ὁποίαν ὑποχρεοῦται νὰ ὑποβάλῃ ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν. Σήμερον, πολλαπλῶς ὑπερέβημεν τὰς τρεῖς ἡμέρας. Συνεπῶς, ὁ κ. ὑπουργός, δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ὑποβάλῃ τοιαύτην ἔνστασιν. Ἂν ἤθελεν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ τὴν ἔχῃ. Δὲν ἐζήτησε τοιαύτην ἔκθεσιν, δὲν δύναται σήμερον νὰ προβάλῃ τοιαύτην ἔνστασιν. Παρῆλθε τὸ τριήμερον καὶ ἑπομένως συζήτησις χωρεῖ.

§193Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν τὴν ἐδέχθην κἂν καὶ εἶπον, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρομαι παρὰ μόνον ἐφ’ ὅσον εἶναι γενικὴ ἡ τροπολογία. Ἂν μὲ ἐνδιέφερε θὰ τὴν ἀπέστελα, ἀλλὰ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, διότι δὲν ἔχει σχέσιν καὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον. Θέλω νὰ τὴν συνδυάσω, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀφορᾷ ὅλον τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐπικίνδυνον ἐργασίαν.

§194Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, ἐγκατέλειψε τὸ πρῶτον χαράκωμα.

§195Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἔκαμα σαφῆ δήλωσιν, ὅτι τὸ θέμα μὲ ἀπασχολεῖ ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ θέλω νὰ τὸ συνδυάσω μὲ τὴν παροχὴν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἰς ὅλον τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖ ἐπικίνδυνον ἐργασίαν.

§196Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὴ εἶναι τρίτη ἐκδοχή, θὰ ἔλθω καὶ ἐπ’ αὐτῆς. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς τροπολογίας, δὲν ἔχει δικαίωμα ἐκ τοῦ Συντάγματος ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔνστασιν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλε, διότι ὤφειλε νὰ εἶχε παραπέμψει τὴν τροπολογίαν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἀπὸ τῆς 26ης παρελθόντος μηνὸς καὶ νὰ εἶχε τὴν γνωμάτευσιν. Ἄλλως, φθάνομεν εἰς τὸ AD ABSUR-TUM. Νὰ ἔχῃ ὁ ὑπουργὸς δικαίωμα, νὰ καταργῇ τὸ δικαίωμα τοῦ βουλευτοῦ νὰ ὑποβάλῃ μίαν τροπολογίαν. Καὶ ἔρχομαι, τώρα, εἰς τὸ δεύτερον θέμα, εἰς τὴν δευτέραν θέσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι, ἐκτὸς τοῦ συνταγματικῶς ἀπαραδέκτου, λόγῳ ἐλλείψεως ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου περὶ τῆς προβλεπομένης δαπάνης, ἔχομεν καὶ τὸ συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον, λόγῳ τοῦ ὅτι, κατὰ τὴν γνώμην του, ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς λοιπὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ὁμολογῶ, κ. Πρόεδρε, καὶ ἀπορῶ διὰ τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἐὰν ὑπάρχῃ μία διάταξις ἀμέσως σχετιζομένη πρὸς τὸ περιεχόμενον τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, εἶναι ἡ διάταξις τῆς τροπολογίας ταύτης. Περὶ τίνος ὁμιλεῖ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο;

§197Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὴν ἐπιστημονικὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος. Δὲν ἀφορᾷ τὰς ἀμοιβὰς τοῦ προσωπικοῦ ἢ ἄλλα θέματα σχετιζόμενα μὲ τὰς ἀπολαυὰς τοῦ προσωπικοῦ. Αὐτὸ ἀσφαλῶς τὸ γνωρίζετε, ὁμιλεῖτε ὅμως ἑκάστοτε, ὅπως σᾶς συμφέρει.

§198Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶμαι νοσοκόμος, ὥστε νὰ μὲ συμφέρῃ ἡ διάταξις αὐτή. Οὔτε καὶ τὸ παιδί μου εἶναι νοσοκόμος. Ὁ κ. Ὑπουργός, κ. Πρόεδρε, διαισθανόμενος τὸ ἐπισφαλὲς τῆς θέσεώς του ταύτης προέβαλεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀφορᾷ μόνον τὴν ἐπιστημονικὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος. Τὸ νομοσχέδιον, ὅμως, καὶ δὴ ὁ τίτλος αὐτοῦ, τὸν διαψεύδει. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀφορᾷ τὴν ἐν γένει ὀργάνωσιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος καὶ συνεπῶς σχετικὴ διάταξις εἶναι καὶ ἐκείνη, ἡ ὁποία προβλέπει περὶ τῶν ἀμοιβῶν τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα συντελοῦν εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑπουργός, εἶχεν ἀρχικῶς περιλάβει εἰς τὸν τίτλον τοῦ σχεδίου καὶ τὰς λέξεις: «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Μετὰ τὴν ἀντίρρησιν τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὁ κ. ὑπουργὸς ἠναγκάσθη νὰ δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τῶν λέξεων αὐτῶν. Πληροφοροῦμαι, ὅτι, σήμερον, εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐζήτησε νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ προσθήκη καὶ πάλιν. Διερωτῶμαι, λοιπόν, εἶναι αὐτὰ σοβαρὰ πράγματα; Μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ, εἶναι δυνατὸν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἐπικαλῆται τοιαῦτα ἐπιχειρήματα, διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν συζήτησιν. Κατόπιν τούτων, κ. Πρόεδρε, ζητοῦμεν ἡ ὑπὸ κρίσιν τροπολογία νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Ἀλλά, ὁ κ. ὑπουργός, ἔλαβε καὶ τρίτην θέσιν. Εἶπεν, ὅτι, κατὰ τὴν τροπολογίαν, ζητεῖται ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἐπιδόματος τοῦ χορηγουμένου εἰς τοὺς ἰατροὺς καὶ εἰς τὸ λοιπὸν προσωπικὸν τῶν σανατορίων. Καὶ εἶπεν, ὅτι, ὡς πρὸς τοὺς ἰατροὺς δὲν χορηγεῖται τὸ ἐπίδομα τῆς ἐπικινδύνου ἐργασίας, εἰμὴ μόνον εἰς τοὺς ἀκτινολόγους. Καὶ ἡμεῖς, κ. Ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον χορηγεῖται εἰς τοὺς ἀκτινολόγους, ζητοῦμεν νὰ χορηγηθῇ καὶ εἰς τὸ λοιπὸν προσωπικὸν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος. Κατόπιν τούτων, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ καὶ περὶ τοῦ συνταγματικῶς ἀπαραδέκτου καὶ διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας κατ’ οὐσίαν. Τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, δὲν δύναμαι βεβαίως νὰ τὴν γνωρίζω. Ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε ἀγορεύσεων, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Ὁ κ. ὑπουργός, καὶ μεθ’ ὅσα εἶπε, βλέπω, ὅτι ἐπιμένει ἐπὶ τοῦ συνταγματικῶς ἀπαραδέκτου. Χαιρετίζω, κ. Πρόεδρε, τὴν ἐμμονήν του μὲ χαράν, ἀλλὰ ζητῶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἀπὸ τὴν Βουλήν, νὰ ἐπιδείξουν τὴν αὐτὴν εὐαισθησίαν πρὸς ὅλας τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι δυνατόν, σήμερον, νὰ ἀρνούμεθα τὴν συζήτησιν, διότι δὲν ὑπάρχει ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ αὔριον ἤ, μᾶλλον, μετά τινα λεπτὰ νὰ παραβαίνωμεν ἄλλας διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Αὐτὰ τὰ πράγματα, εἶναι ἀπαράδεκτα, διότι καταρρακώνουν τὴν σοβαρότητα τοῦ Σώματος τούτου.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Πιτούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§200Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ὁ κ. Μπακόπουλος ὑπεστήριξεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον ἐκ τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος. Αὐτό, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἀναμφισβήτητον. Ὑπάρχει, ὅμως, ἀπαράδεκτον, ἐκ τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Συντάγματος, κατὰ τὸ ὁποῖον, πρότασις νόμου ἀφορῶσα δαπάνας εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου ἢ ἐλλάττωσιν τῶν ἐσόδων αὐτοῦ πρὸς μισθοδοσίαν ἢ σύνταξιν, δὲν δύναται νὰ προέρχεται ἐκ τῆς Βουλῆς. Τὰ πράγματα, νομίζω, εἶναι σαφῆ καὶ δὲν χρειάζεται νὰ εἴπω περισσότερα.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης, ἔχει τὸν λόγον.

§202Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὸ ἐπίδομα τῆς ἐπικινδύνου ἐργασίας, κ. Πρόεδρε, ἐδόθη τὸ πρῶτον μὲ τὸν Νόμον 6008 καὶ μόνον εἰς τοὺς ὑγιεινολόγους ἰατρούς, μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι δὲν ἐπετρέπετο εἰς αὐτοὺς νὰ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμά των ἰδιωτικῶς. Μεταγενεστέρως, τὸ ἐπίδομα αὐτὸ ἐδόθη καὶ εἰς τοὺς ἀκτινολόγους, χωρὶς τὴν προϋπόθεσιν τῆς ὑπὸ τούτων μὴ ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των ἰδιωτικῶς. Τὸ θέμα αὐτό, κ. Πρόεδρε, συνεζητήθη καὶ πάλιν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ θὰ ἔπρεπε, ὁ κ. ὑπουργός, νὰ τὸ εἶχεν ἀντιμετωπίσει, ὥστε σήμερον νὰ μὴ δημιουργοῦνται ζητήματα ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι δὲν εἶναι καθολικὸν καὶ ὅτι παρέχεται ἀναλόγως τῶν συμπαθειῶν ἡμῶν. Ἀνθυγιεινὴν ἐργασίαν δὲν ἀσκοῦν μόνον οἱ ἀκτινολόγοι ἰατροί. Τοιαύτην ἐργασίαν ἀσκοῦν πρὸ πάντων οἱ φαρμακοποιοί, εἰς τοὺς ὁποίους, ὅμως, τὸ ἐπίδομα τοῦτο δὲν ἐδόθη. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ τεθοῦν γενικοὶ κανόνες, κατὰ τὴν παροχὴν τοῦ ἐπιδόματος τούτου, ὥστε νὰ λείψουν τοῦ λοιποῦ τὰ παράπονα τὰ ὁποῖα, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἶναι δικαιολογημένα. Τὸ θέμα αὐτό, βεβαίως, δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία ὡς ἔχει, θὰ προστεθῇ εἰς τὰς ἤδη ὑπαρχούσας ἀνισότητας καὶ μία ἀκόμη. Νὰ δώσωμεν, λοιπόν, τὴν πίστωσιν χρόνου, τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐζήτησε. Τοῦτο βεβαίως ὑπομιμνήσκω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι γεννᾷ ὑποχρέωσίν του νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος καὶ νὰ τὸ φέρῃ τὸ συντομώτερον εἰς τὴν Βουλήν.

§203Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Πιτούλης, εἶπεν, ὅτι τάχα, παρεῖδον τὸ ἄρθρον 24. Θὰ ἦτο παράλογον, κ. Πρόεδρε, νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ὁ νομοθέτης περιπίπτει εἰς τοιαύτας ἀντιφάσεις. Ἐνῷ, δηλαδή, εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν φαίνεται, ὅτι λέγει τὸ Σύνταγμα, πῶς ὁ βουλευτὴς δὲν δύναται νὰ ὑποβάλῃ τροπολογίαν συνεπαγομένην δαπάνας, εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν φαίνεται ἀποδεχόμενον τὸ ἀντίθετον, ἀφοῦ ἐπιτάσσει τὴν παραπομπὴν τῆς τροπολογίας εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον διὰ τὴν σύνταξιν ἐκθέσεως περὶ τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης; Ἀλλὰ τὰ πράγματα δὲν ἔχουν οὕτω: Συνδυαζόμενα τὰ δύο ταῦτα ἄρθρα, θὰ πρέπει νὰ ὁδηγήσουν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ τροπολογία δὲν εἰσάγεται πρὸς συζήτησιν, ἐὰν συνεπάγεται δαπάνας, παρὰ μόνον ἐφ’ ὅσον παραπεμφθῇ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ γενικῶς ἀκολουθηθῇ ἡ διαδικασία, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα προηγουμένως.

§204Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπεστήριξα, ὅτι ὑπάρχει ἀντίφασις μεταξὺ τῶν δύο ἄρθρων τοῦ Συντάγματος, περὶ ὧν ἐγένετο ἡ συζήτησις, καὶ τοῦτο, διότι τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, ὁμιλεῖ γενικῶς περὶ πάσης οἰκονομικῆς δαπάνης, ἐνῷ ἐξ ἀντιθέτου, τὸ ἄρθρον 24 ὁμιλεῖ περὶ συγκεκριμένων δαπανῶν, ἀφορωσῶν μισθοδοσίαν ἢ σύνταξιν ἢ ἐν γένει ὄφελος προσώπου, ὡς ἄρθρον δὲ εἰδικώτερον ρυθμίζει θέμα εἰδικὸν καί, κατὰ συνέπειαν, εἶναι ἐπικρατέστερον.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπαμπάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§206Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι ἁπλοῦν. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κ. Μπακόπουλος πιστεύῃ, ἐὰν πιστεύῃ, ὅτι τὸ Γεν. Λογιστήριον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν θὰ ἀπεφαίνετο, ὅτι οὐδεμίαν ἐπιβάρυνσιν ἡ συζητουμένη τροπολογία θὰ ἐπέβαλεν εἰς τὸ Δημόσιον, τότε ἔχει δίκαιον. Ἀλλά, ὁ κ. Μπακόπουλος, ἐλησμόνησε τὴν ἔννοιαν τοῦ πασιδήλου. Εἶναι δὲ πασίδηλον, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ τροπολογία θέλει προκαλέσει δαπάνην.

§207Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος πιστεύῃ ἀληθῶς, ἐὰν πιστεύῃ, καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω δίς, ὡς ἔπραξε καὶ ὁ ἴδιος, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑφίσταται πράγματι ἀντίφασις εἰς τὰ δύο ἄρθρα τοῦ Συντάγματος, περὶ ὧν ἡ συζήτησις ἔλαβε χώραν, τότε ἔχει δίκαιον νὰ ὑποστηρίζῃ ὅσα ὑπεστήριξεν. Ἀλλὰ οὐδεὶς νομικὸς θὰ τοῦ δώσῃ δίκαιον.

§208Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Ὁ κ. Μπακόπουλος ἀντὶ ἀπαντήσεως εἰς τὸ συγκεκριμένον ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον τοῦ ὑπέβαλα, μὲ ἐβομβάρδισε μὲ ἑτέραν ἐρώτησιν. Ἐὰν μοῦ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐρώτησίν μου περὶ τοῦ πασιδήλου, θὰ τοῦ δώσω καὶ ἐγὼ ἀπάντησιν εἰς τὸ ἰδικόν του ἐρώτημα.

§209Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀπάντησις εἶναι πασίδηλος.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κατσαφάδος, ἔχει τὸν λόγον.

§211Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παριστάμεθα εἰς συζήτησιν θεωρητικήν, καὶ ἀπεφύγαμεν νὰ ἀκούσωμεν φωνὴν πρακτικήν. Ἠσχολήθημεν μὲ τοὺς τύπους καὶ παρεβλέψαμεν τὴν οὐσίαν. Ἡ οὐσία εἶναι ὑπὲρ τοῦ αἰτήματος τῆς τροπολογίας. Ἀλλὰ πέραν τῶν τύπων ὀφείλομεν νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα βαθύτερον. Θεωρῶ ἀπολύτως δεδικαιολογημένην τὴν ἄρνησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δικαιοῦνται ὄντως ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν νοσηλείαν τῶν φυματικῶν, ἀλλ’ ἐρωτᾶται ἐὰν εἶναι οἱ μόνοι ὑγειονομικοί, οἱ ὁποῖοι ἐπιτελοῦν ἀνθυγιεινὸν ἔργον. Μήπως τοῦτ’ αὐτὸ δὲν συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὴν καταπολέμησιν τῶν λοιμωδῶν νόσων, ἢ μὲ τὴν συντήρησιν τῶν ἀκτινολογικῶν μηχανημάτων, ἢ μὲ τὴν περίθαλψιν τῶν νευροψυχικῶν ἀρρώστων; Εἰς πᾶσαν περίπτωσιν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ τὸ ἐπικίνδυνον τῆς ἐργασίας. Ἡμεῖς ζητοῦμεν μὲ τὴν ὑπὸ συζήτησιν τροπολογίαν νὰ λύσωμεν τὸ πράγματι δίκαιον αἴτημα τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν νοσηλείαν τῶν ἀσθενῶν. Ἐν τούτοις, ὀρθότατα ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν τὴν ἀποδέχεται, διότι θέλει δημιουργήσει ἕνα προηγούμενον, τὴν ἔκτασιν τοῦ ὁποίου δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ γνωρίζωμεν.

§212Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεμίχθη τὸ ἄρθρ. 24 τοῦ Συντάγματος. Οὐδεμίαν ἔχει σχέσιν.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μερκούρης, ἔχει τὸν λόγον.

§214Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναμφισβητήτως τὸ θέμα ἐξηντλήθη, εἶναι δὲ σαφές, ὅτι αἱ πτέρυγες τῆς αἰθούσης ἔχουσι ταχθῆ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας. Ἤκουσα τὸν κ. Κατσαφάδον λέγοντα, ὅτι ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας θέλει ἀποτελέσει κακὸν προηγούμενον. Ἀντιθέτως, νομίζω, ὅτι θέλει δημιουργήσει καλὸν προηγούμενον. Πιστεύω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ ἱκανοποίησις τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον ἐργάζεται εἰς τὸ πλέον ἐπικίνδυνον σημεῖον. Μετὰ τὴν ἐμπεριστατωμένην ἀγόρευσιν τοῦ κ. Μπακοπούλου, τὸ θέμα ἐξηντλήθη καὶ τοῦ ἐκφράζω τὰς εὐχαριστίας μου διὰ τὸ μάθημα τὸ ὁποῖον μᾶς ἔδωσε, τῆς συνταγματικῆς ἀναλύσεως τοῦ ἄρθρου 57. Προσωπικῶς, ἐπιθυμῶ νὰ ὑποβάλω μίαν πρότασιν εἰς τὸ Προεδρεῖον, δηλαδή, νὰ ἐκφράσῃ ἡ Βουλὴ ὁμοφώνως τὴν εὐχήν της πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προβῇ εἰς μίαν κατηγορηματικὴν δήλωσιν, ὅτι ἐντὸς ταχυτάτου χρονικοῦ διαστήματος, πρὸ τῆς λήξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου, θὰ φέρῃ πρὸς ψήφισιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὅ,τι ὑπεσχέθη.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον υἱοθετεῖ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μερκούρη καὶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν, ἐὰν τὴν ἀποδέχεται.

§216Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐδήλωσα, ὅτι διάκειμαι συμπαθῶς πρὸς τὸ αἴτημα, ὅπως ἐπίσης ἐδήλωσα, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ ἱκανοποιήσωμεν ἀπὸ τῆς μιᾶς στιγμῆς εἰς τὴν ἄλλην.

§217Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δύνασθε συντόμως ...

§218Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Αὐτὸ ἀφορᾷ ἐμέ, κ. συνάδελφε.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§220Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι σαφές. Ὑπενθυμίζω, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ Ν. 3623)56 ἐχορήγησε τὸ ἐπίδομα ἐπικινδύνου ἐργασίας εἰς τοὺς ἰατροὺς ἀκτινολόγους καὶ τοὺς ἐμφανιστάς, ὁ δὲ Ν. 3796)57 ἐπεξέτεινε τοῦτο καὶ εἰς τοὺς ἰατροὺς τῶν Σανατορίων. Ἤδη ἡ πρότασις ἀφορᾷ τὸ κατώτερον προσωπικὸν τῶν Σανατορίων, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ λόγοι ἀντικειμενικοὶ ἐπιβάλλουν τὴν χορήγησιν τοῦ ἐπιδόματος τούτου, λόγῳ τῶν χαμηλῶν μισθῶν καὶ τῶν πολλῶν κινδύνων ἐκ τῆς πολυώρου ἐργασίας, τοὺς ὁποίους διατρέχει. Ἡ ὑπὸ συζήτησιν τροπολογία, ἔχουσα σχέσιν μὲ τὸν συζητούμενον νόμον, γενομένη ἀποδεκτή, θὰ θεμελιώσῃ πρακτικά, τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰ Σανατόρια, τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα. Ἡ στροφὴ ὡρισμένων κατὰ 180ο ἀπὸ τὰς ἀρχικὰς θέσεις καὶ ἡ «ἔκφρασις εὐχῶν», θὰ παραπέμψῃ τὸ ζήτημα εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλένδας. Ἡ τροπολογία πρέπει τώρα νὰ ψηφισθῇ. Πέραν τοῦ γεγονότος, ὅτι συνδέεται μὲ δαπάνας, ὑπάρχει καὶ τὸ οὐσιαστικὸν γεγονός, ὅτι ἐκτὸς τοῦ τρόπου αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀλλέως νὰ προστατευθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον.

§222Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω εἰς χεῖρας μου ἓν ἔγγραφον τῆς Ὁμοσπονδίας Ὑπαλλήλων Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ἑλλάδος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται, ὅτι δυνάμει τοῦ Ν. 3623, ἡ ὑπηρεσία τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ σανατόρια θεωρεῖται ἐπικίνδυνος καὶ ὅτι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἐλάμβανον ἐπίδομα κυμαινόμενον μεταξὺ 30% καὶ 40%, τὸ ὁποῖον σήμερον λαμβάνουν ἐλάχιστοι. Ἀπὸ τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἐξάγεται, ὅτι τὸ ἐπίδομα δὲν περιωρίζετο μόνον εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰ σανατόρια, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰ ἄλλα νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν, ὅπως δεχθῇ τὴν εὐχὴν τῆς Βουλῆς καὶ φέρῃ τὸ συντομώτερον νέον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίζῃ τὸ ζωτικὸν τοῦτο διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν σανατορίων θέμα.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§224Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μολονότι τὸ θέμα ἐξηντλήθη, ἐν τούτοις θὰ ὁμιλήσω δι’ ὀλίγων, διὰ νὰ ἐκφράσω τὸν θαυμασμόν μου πρὸς τὸν σοφὸν Ὑπουργὸν καὶ τὰς ὑπηρεσίας του, μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον εἰς τὸν μακάριον αὐτὸν τόπον δίδονται λύσεις εἰς διάφορα ζητήματα. Ἐγνώριζεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ αἱ ὑπηρεσίαι του, ὅτι ὑπάρχει νόμος ἐν ἰσχύϊ προβλέπων τὸ ἐπικινδύνως ἐργάζεσθαι διὰ τοὺς ἀκτινολόγους ἰατροὺς καὶ ἐμφανιστάς. Θὰ ἔπρεπε κατὰ συνέπειαν νὰ προβλέψουν παρομοίαν διάταξιν καὶ διὰ τοὺς ἰατροὺς φυματιολόγους, ἀλλὰ καὶ δι’ ὅλον τὸ προσωπικὸν τῶν σανατορίων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅμως, εἶπεν, ὅτι μολονότι συμπαθεῖ τὴν περίπτωσιν, ἐν τούτοις ἀδυνατεῖ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, διότι δὲν ὑπάρχει ἔγκρισις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Δεύτερον, ὅτι ἀποκρούει τὴν τροπολογίαν καὶ τρίτον, ὅτι εἰς τὸ λίαν προσεχὲς μέλλον θὰ προσκομίσῃ νομοθέτημα, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ δίδεται λύσις δι’ ἅπαντας τοὺς ἐργαζομένους ἐπικινδύνως. Κύριε Πρόεδρε, τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀποτελοῦν ὑπεκφυγὰς καὶ θὰ ἦτο προτιμότερον δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Κοινοβουλίου, ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνελάμβανε τὰς εὐθύνας του, ὑποστηρίζων εἰλικρινῶς τὰς πραγματικὰς προθέσεις του, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν γνώμην μου εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὴν ὁμόφωνον γνώμην τῆς Βουλῆς.

§225Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, οὔτε ὑπεσχέθην, οὔτε ὑπόσχομαι. Δὲν τοποθετεῖτε τὰ πράγματα ὅπως ἔχουν.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀποσκίτης, ἔχει τὸν λόγον.

§227Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ μακρὰ συζήτησις ἡ ὁποία διεξήχθη ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἀσφαλῶς ἔχει καταπονήσει ὁλόκληρον τὴν Βουλήν. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι γνωρίζει τὴν τροπολογίαν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν τὴν δέχεται, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις. Ἑπομένως τὸ θέμα, καὶ μετὰ τὴν μακρὰν αὐτὴν συζήτησιν, παραμένει οὐσιαστικὸν καὶ συγκινεῖ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν. Βεβαίως καὶ ἐμὲ δὲν μὲ ἱκανοποίησεν ἡ ἀόριστος δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δικαιοῦνται τοῦ ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας, ἐφόσον μάλιστα τὸ ἔλαβον οἱ ἀκτινολόγοι καὶ οἱ ἐμφανισταὶ καὶ ἐπεξετάθη καὶ εἰς τοὺς φυματιολόγους. Παραμένει μόνον τὸ κατώτερον προσωπικόν.

§228Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει ὁ νόμος 3796 ὁ ὁποῖος καθορίζει ποῖοι θὰ τὸ λάβουν.

§229Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἐὰν παρέχεται εἰς τὸ ἐπιστημονικὸν προσωπικὸν τὸ ὁποῖον ἐργάζεται περιωρισμένας ὥρας καὶ γνωρίζει νὰ προφυλάσσεται ἀπὸ τὰ μικρόβια, φαντασθῆτε αἱ νοσοκόμοι καὶ αἱ καθαρίστριαι ἂν ἔχουν δυνατότητα προφυλάξεως ἐκ τῆς ἐπικινδύνου αὐτῆς ἐργασίας καὶ ἐὰν θὰ πρέπει ἢ ὄχι νὰ τὸ λάβουν. Θὰ ἐπεθύμουν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν κἄπως σαφεστέραν δήλωσιν, ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ταχύτερον τὸ θέμα τοῦτο νομοθετικῶς.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§231Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένη νὰ κάμω μίαν θλιβερὰν διαπίστωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ἀντιμετώπισε τὴν ἀνάγκην τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου, δὲν εἶχε τὴν διάθεσιν νὰ διαθέσῃ καὶ τὰς ἀναλόγους δαπάνας. Τὸ αὐτὸ ἔγινε τὸ παρελθὸν θέρος καὶ μὲ τὴν ἀναγγελθεῖσαν ἐκπαιδευτικὴν ἀναμόρφωσιν. Αὐτὸ, νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι τὸ βάθος τῆς συζητουμένης ὑποθέσεως. Ὁ κ. Ὑπουργός, γνωρίζει, ὅτι τὸ προσωπικὸν τῶν σανατορίων ἐργάζεται ὑπὸ ἀπανθρώπους συνθήκας. Εἰδικῶς εἰς τὴν «Σωτηρία» τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικὸν ἐργάζεται ὑπὸ ὅρους οἱ ὁποῖοι δὲν τιμοῦν τὸν πολιτισμόν μας. Αἱ νοσοκόμοι νοσηλεύουν π.χ. ἀνὰ 150 ἀσθενεῖς τὴν νύκτα ἐκ τῶν ὁποίων ἀρκετοὶ κάμουν αἱμοπτύσεις ἐπάνω τους. Δὲν διατίθενται, οὔτε τὰ στοιχειώδη μέσα ἀπολυμάνσεως διὰ τὸ πλύσιμο τῶν πιάτων, τῶν πτυελοδοχείων κλπ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰ γνωρίζει ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἰδιαιτέρως ὅσον ἀφορᾷ τὴν παροχὴν τοῦ ἐπιδόματος τὸν ἠνωχλήσαμεν ἐπανειλημμένως. Δυστυχῶς ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἔχει διάθεσιν νὰ ἀναλάβῃ καμμίαν πρωτοβουλίαν. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ δείξετε τὸν ἀνθρωπισμόν σας. Τοὐλάχιστον νὰ δεχθῆτε τὴν εὐχὴν ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ φέρετε τὸ ταχύτερον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίζῃ τὸ ζωτικὸν δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους θέμα τοῦτο. Διότι, κ. συνάδελφοι, οἱ κοινωνικοὶ ἀγῶνες δὲν διεξάγονται χωρὶς τὴν συμπαράστασιν τῶν ἀνθρώπων ποὺ καλοῦνται νὰ τοὺς κάνουν. Αὐτὸ πρέπει νὰ κατανοηθῇ ἀπὸ ὅλους μας.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§233Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα μὲ προσοχὴν τὴν συζήτησιν δι’ ὅλας τὰς τροπολογίας. Διεπίστωσα, ὅτι ἐπὶ τῆς τροπολογίας διὰ τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος καὶ εἰς τὸ κατώτερον προσωπικὸν τῶν σανατορίων, εἶναι σύμφωνος ὅλη ἡ Βουλή. Εἶναι θλιβερὰ ἡ ἐντύπωσις τῆς ὀξείας ἀντιδικίας ἡ ὁποία παρουσιάζεται μεταξὺ τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι εἶχα τὴν πεποίθησιν, ἐφ’ ὅσον εἶναι γενικὴ ἐπιθυμία ὅλης τῆς Βουλῆς, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἐδέχετο τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὰ ἀνήρεσεν ὅλα ὁ συνάδελφος κ. Μπακόπουλος. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἀναγνωρίζῃ τὴν ἀνάγκην τῆς χορηγήσεως τοῦ ἐπιδόματος αὐτοῦ, διατὶ δὲν δέχεται τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ νὰ κάμῃ μίαν καλὴν ἀρχήν; Διατὶ θέλει νὰ ἀναβάλῃ καὶ νὰ λύσῃ γενικὰ τὸ ζήτημα δι’ ὅλα τὰ θεραπευτήρια. Ἔχει τώρα τὴν εὐκαιρίαν ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ χορηγήσῃ τὸ ἐπίδομα «ἐπικινδύνου ἐργασίας» εἰς τὸ κατώτερον προσωπικὸν τῶν σανατορίων. Θὰ δημιουργήσῃ ἔτσι καλόν, ἄριστον προηγούμενον. Ἡ πίεσις ποὺ πιθανὸν νὰ τοῦ γίνῃ ἀπὸ τὰ ἄλλα νοσηλευτικὰ ἱδρύματα θὰ τοῦ εἶναι πολύτιμος ἐνίσχυσις, διὰ νὰ λύσῃ γενικὰ τὸ ζήτημα. Συμφωνῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, δεδομένου, ὅτι ἡ δαπάνη ἐγκρίνεται ἀπὸ ὅλην τὴν Βουλήν.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§235Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ καὶ ὅλη ἡ Βουλὴ ἐτάχθη ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι οὐσιαστικῶς εἶναι ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, ἀλλὰ διὰ λόγους τυπικοὺς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ. Ἡμεῖς θὰ προτείνωμεν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ὥστε τὸ δικαίωμα τῆς Βουλῆς νὰ δίδῃ λύσεις εἰς αὐτὰ τὰ ζητήματα νὰ ἐκφρασθῇ δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, δεδομένου μάλιστα, ὅτι ἡ δαπάνη εἶναι μικρὰ ἀφοῦ ἡ Βουλὴ δύναται νὰ ψηφίζῃ ἢ νὰ ἀπορρίπτῃ καὶ αὐτὸν τὸν προϋπολογισμὸν κατὰ μείζονα λόγον δύναται νὰ ἐγκρίνῃ τὴν μικρὰν αὐτὴν δαπάνην.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§237Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διεξαχθεῖσα μακρὰ συζήτησις ἀποδεικνύει, ὅτι κἄτι δὲν λειτουργεῖ καλὰ εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔφερεν ἕνα νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθησαν πλέον τῶν 40 τροπολογιῶν, καὶ οἱ βουλευταὶ ὑπεστήριξαν καὶ ἐπέμειναν εἰς τὰς πλέον ὀρθὰς τροπολογίας καὶ τὰς ἐχούσας σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον Ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις περιέλαβεν εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀπροστατεύτων παίδων, διάταξιν εἰς τὸ ἄρθρον 13 διὰ τῆς ὁποίας ἀνατρέπεται ἡ ἱεραρχία εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. Πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι κἄτι σάπιο ὑπάρχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του.

§238Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα ὑπάρχει σάπιο καὶ σεῖς πρέπει νὰ ἔχετε μεγαλυτέραν ἰδέαν.

§239Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ πρέπει νὰ μελετήσητε ὅλας τὰς τροπολογίας καὶ νὰ περιλάβητε εἰς ἕνα νομοσχέδιον ὅλας ἐκείνας αἱ ὁποῖαι εἶναι ὀρθαὶ καὶ δίκαιαι καὶ νὰ ὑποσχεθῆτε, ὅτι θὰ πρέπει νὰ φέρετε τὸ ταχύτερον τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§240Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐδήλωσα, ὅτι θὰ δεχθῶ μόνον τὰς τροπολογίας αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν μὲ τὰ Σανατόρια. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ συντομεύσατε, διότι ὑπεβλήθη πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν.

§242Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ θέσετε εἰς ψηφοφορίαν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρον 24 τοῦ Συντάγματος.

§243Α. ΖΑΚΚΑΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μὴ εἶναι τόσον πείσμων, καὶ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν δικαίαν αὐτὴν τροπολογίαν.

§244Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, διατυποῦται ἡ παράκλησις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Σπανίως ἡ Βουλὴ παρουσιάζει τοιαύτην εἰκόνα, ὥστε οἱ κ. συνάδελφοι ὅλων τῶν πτερύγων, νὰ εἶναι σύμφωνοι ἐπὶ μιᾶς τόσον δικαίας τροπολογίας. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας βελτιοῦται ἡ θέσις τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὰ Σανατόρια.

§245Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ Σύνταγμα δὲν δίδει τὸ δικαίωμα εἰς ἕκαστον βουλευτὴν νὰ ὑποβάλῃ τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἀνατρέπεται ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία καὶ μόνον φέρει τὴν εὐθύνην. Τὸ Σύνταγμα εἶναι σαφὲς καὶ θὰ πρέπει προηγουμένως νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, ἐὰν θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν.

§246Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἀνεπτύχθη ἐπαρκῶς. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ κάμῃ μίαν πλέον συγκεκριμένην δήλωσιν, διότι ἐὰν τὸ θέμα αὐτὸ θὰ ρυθμισθῇ μὲ ὅλα τὰ ἄλλα θέματα, τότε ἡ δήλωσις δέν εἶναι πλήρης.

§247Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ διὰ μιᾶς τροπολογίας, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας, ἀλλὰ περὶ βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ Νοσοκομεῖα. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιδιώκει νὰ ἐμφανίσῃ τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως ὡς ἀντιφάσκοντας, ἐπειδὴ ὑπεστήριξαν τὴν τροπολογίαν καὶ κατὰ τὴν ψηφοφορίαν μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπουν ὄχι. Εἶναι προφανές, ὅτι διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς προκαλεῖται δαπάνη.

§248Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτή....

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Καθῆστε κάτω. (Ὁ κ. Κατσίμπας ἐπιμένει νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ὁ κ. Πρόεδρος δὲν τοῦ δίδει τὸν λόγον).

§250Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἐζήτησε τὸν λόγον, καὶ συνεπῶς, νομίζω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ τοῦ ἀρνηθῆτε τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, δὲν τοῦ ἐπέτρεψα νὰ ὁμιλήσῃ, διότι ἀφ’ ἑνὸς δὲν ἦτο ἐγγεγραμμένος καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐσηκώθη νὰ ὁμιλήσῃ χωρὶς νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον. Ὁ κ. Σπαθάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§252Ι. ΣΠΑΘΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρόθεσίς μου ἦτο νὰ ὑποστηρίξω καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν. Μετὰ τὴν δήλωσιν ὅμως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ νομίμου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ διεξαγωγῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς τροπολογίας περὶ χορηγήσεως τοῦ ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας εἰς ἅπαν τὸ προσωπικὸν τῶν σανατορίων. Ἀπὸ τὴν συζήτησιν προέκυψεν, ὅτι ὁμόθυμος εἶναι ἡ θέλησις τῆς Βουλῆς ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, πλὴν ὅμως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐξεφράσθη συμπαθῶς ὑπὲρ τῆς τροπολογίας καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσῃ δι’ ἑτέρου νομοθετήματος γενικώτερον τὸ θέμα αὐτό, ἀφοῦ τὸ μελετήσῃ ἀπὸ τῆς οἰκονομικῆς πλευρᾶς. Κατόπιν αὐτοῦ παρακαλῶ τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν νὰ δηλώσωσιν ἐὰν ἐπιμένωσιν εἰς τὴν διεξαγωγὴν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἢ δέχωνται νὰ γίνῃ δι’ ἀναστάσεως;

§254ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, προχωροῦμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Καλοῦνται ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Θ. Δούκας. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν λέγουσιν ναί, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν ὄχι. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα:)

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 104, εἶπον ΝΑΙ 38, ΟΧΙ 65 καὶ εἷς ἠρνήθη ψῆφον. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη καὶ τὸ ἄρθρον 12 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 13ον. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Γυιόκας.

§257Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον βάσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἀρχὴ νὰ προλαμβάνωνται αἱ νόσοι, ἡ ἵδρυσις κλινικῶν εἰς πολυκατοικίας μὲ ἰδιαιτέραν εἴσοδον τὴν ὁποίαν ἐπιτρέπει τὸ Β. Διάταγμα τοῦ 1946, ἀποτελεῖ μίαν πρόσθετον ἐπικίνδυνον διὰ τὴν ὑγείαν τῶν πολιτῶν ἑστίαν μολύνσεως. Ἡ κατάστασις αὐτὴ νομίζομεν, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος μετὰ τὴν πρόοδον τῆς ἀνοικοδομήσεως ἡ ὁποία ἔχει καὶ ὡς συνέπειαν τὴν ἀνυπαρξίαν σχεδὸν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἡ δημιουργία συνεπῶς ἑστιῶν μολύνσεως κατὰ τρόπον νόμιμον θέτουσαι εἰς κίνδυνον τὴν ὑγείαν τῶν πολιτῶν, εἶναι ἀπαράδεκτος. Θέτω λοιπὸν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς σχετικὴν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ζητῶ τὴν κατάργησιν τῆς διατάξεως τοῦ Διατάγματος τοῦ 1946.

§258Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐκτὸς τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι ἄσχετος πρὸς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, ἐν τούτοις πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον καὶ τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ρυθμίζεται διὰ Β. Δ. τὸ ὁποῖον ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου διὰ τὴν σχετικὴν γνωμοδότησιν.

§259Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐπὶ ἔτη, κ. Ὑπουργέ, γίνεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ἀκόμα νὰ δημοσιευθῇ τὸ Διάταγμα.

§260Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Λυποῦμαι, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ γνωμοδότησις τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος, ἔχει τὸν λόγον.

§262Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Γυιόκας. Θὰ πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ ἐφεξῆς ἡ ὕπαρξις κλινικῶν εἰς πολυκατοικίας, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ὁλόκληροι οἰκοδομαὶ κεναί. Ἡ τροπολογία εἶναι σχετικὴ μὲ τὸ νομοσχέδιον διότι ἀποβλέπει εἰς τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἀγωνίζεται διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς φυματιώσεως καὶ ἐν ἔτει 1960 νὰ ἀνέχεται τὴν ὕπαρξιν μολυσματικῶν ἑστιῶν ἐντὸς τῶν πολυκατοικιῶν.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 13;

§264ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 13. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ἐὰν ἔχῃ νὰ προσθέσῃ τροπολογίαν τινὰ μετὰ τὴν ψήφισιν τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου.

§266Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Τὸ ὀρθόν, κ. Πρόεδρε, εἶναι νὰ εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ποίας τροπολογίας δέχεται.

§267Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Ἔχω, κ. Πρόεδρε, νὰ προτείνω ὡρισμένας τροπολογίας σχετικὰς μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀναφερομένας εἰς τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα ἀνὰ τὴν ὕπαιθρον. Ἄν δὲν δοθῇ ἡ δυνατότης ἐπανδρώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων καὶ τῶν ἐπαρχιακῶν νοσοκομείων δι’ ἰατρῶν θὰ κινδυνεύσῃ νὰ ματαιωθῇ ὁλόκληρος ὁ ἀντιφυματικὸς ἀγών. Δι’ αὐτὸ ἐπιβάλλεται ἡ ἀποδοχὴ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα προτείνω διὰ νὰ ἐπεκταθῇ ὁ ἀντιφυματικὸς ἀγὼν μέχρι καὶ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων ἀπὸ ὅπου θὰ πρέπει νὰ γίνεται ἡ ἔγκαιρος διάγνωσις τῆς νόσου, καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἐπιβάλλεται ἡ ἐπάνδρωσίς των.

§268Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται, κ. Πρόεδρε, περὶ τῆς ἰδίας τροπολογίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἥτις περιελαμβάνετο εἰς τὸ ἀνατυπωθὲν νομοσχέδιον ὡς ἄρθρον 14 καὶ ἤδη ὑποβάλλεται ὑπὸ βουλευτῶν.

§269Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Εἶναι περιωρισμένη καὶ ἔχει παραμείνει μόνον ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα. Προτείνω ὡς ἄρθρον 14 αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ἥτις ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἐπαρχιακῶν σανατορίων καὶ ἀγροτικῶν ἰατρείων. «...... (ἀναγινώσκει) ......». Αὐτὴ εἶναι ἡ τροπολογία ἥτις θὰ πρέπει νὰ τεθῇ ὡς ἄρθρον 14.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τοῦ Συνταγματικῶς ἀπαραδέκτου τῆς ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ προταθείσης τροπολογίας. Συνεπῶς, εἷς τῶν ὑπογραφόντων τὴν πρότασιν δύναται νὰ ἀναπτύξῃ τὴν νομικὴν θέσιν τοῦ ζητήματος. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§271Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας εἶπε πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἐὰν δὲν ψηφισθῇ ἡ τροπολογία τῶν κ. συναδέλφων τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσε ματαιοῦται ὁλόκληρος ὁ ἀντιφυματικὸς ἀγών, τὸν ὁποῖον προβλέπει τὸ νομοσχέδιον καὶ διὰ τοῦτο, εἶπεν, ὅτι ἐν τῇ μερίμνῃ του ὑπὲρ τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος καὶ διὰ νὰ μὴ ματαιωθῇ τὸ σύνολον αὐτοῦ υἱοθετεῖ τὴν τροπολογίαν. Πολὺ ἀφελεῖς μᾶς θεωρεῖ διὰ νὰ πιστεύσωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπε. Χρησιμοποιῶ ἠπίαν λέξιν, ἐνῷ θὰ ἦτο δεδικαιολογημένη βαρυτέρα ἔκφρασις, διότι ἡ ἀναγνωσθεῖσα ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τροπολογία, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἀντίγραφον τοῦ ἄρθρου 14 τῆς ἀνατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἴχομεν προχθὲς διεξαγάγει ἀγῶνα, μὲ μόνην ἀπάλειψιν 2–3 ἐδαφίων καὶ προσθήκην πονηρὰν πρὸς παραπλάνησιν τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ λαοῦ μας, προσθήκην παροδικῶς τῆς λέξεως «σανατόρια» ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀξίας.

§272Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Θὰ ἀποδείξω, ὅτι αἱ διατάξεις αὐταὶ συντελοῦν εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, ὁ ὁποῖος ἄνευ αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποτελεσματικός. Γνωρίζετε, ὅτι ὁλόκληρα σανατόρια, ὅπως τῆς Τριπόλεως καὶ τῶν Ἰωαννίνων στεροῦνται ἰατρῶν;

§273Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ζητῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ μὲ προστατεύσητε ἀπὸ τὰς ἀσκόπους διακοπὰς τοῦ κ. ὑπουργοῦ Θὰ ἀποδείξῃ, λέγει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἄνευ τῶν διατάξεων τῆς τροπολογίας ταύτης θὰ ἀποτύχῃ ὁ ἀντιφυματικὸς ἀγών. Καὶ ἐγὼ θὰ ἀποδείξω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξα. Ὅτι δηλαδὴ ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ἄσχετος μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὅτι εἶναι ἡ προσθήκη τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ὅτι ἤδη διατυποῦται ὡς τροπολογία βουλευτῶν μὲ ἀσημάντους διαφορὰς διὰ νὰ ἐξαπατηθῇ ἡ Βουλή. Τὸ ἄρθρον 14, κ. Πρόεδρε, τοῦ νομοσχεδίου ὡς εἶχε προταθῆ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, εἶναι ταὐτόσημον μὲ τὴν ὑπὸ κρίσιν τροπολογίαν. Προστίθεται μόνον ἡ λέξις «σανατόρια»: «...... (ἀναγινώσκει)... ...». Καὶ προσθέτει: «Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ὑπηρετήσει εἰς σανατόρια ἢ ἄλλα νοσηλευτικὰ ἱδρύματα». Μὰ εἶναι αὐτά, κ. Πρόεδρε, πράγματα σοβαρά; Ἀφελῆ θεωρεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Λαὸν καὶ ὑποστηρίζει, ὅτι ἡ μεταβολὴ αὐτὴ εἶναι ἀρκετὴ διὰ νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ὑπάρχει σημαντικὴ διαφορὰ καθ’ ἣν στιγμὴν προσθέτει αὐτὸ «ἢ»; Καὶ προχωρεῖ ἡ τροπολογία: «Ἐὰν δὲν ἔχῃ ἀσκήσει τὸ ἐπάγγελμα εἰς τὴν ὕπαιθρον ὑπὸ ὑπαλληλικὴν σχέσιν». Ἡ ὑπαλληλικὴ σχέσις εἶναι ἡ ἄσκησις τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος εἰς τὰ κοινοτικὰ ἢ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα. Ἐρωτᾶται ὅμως ὁ κοινοτικὸς ἢ ἀγροτικὸς ἰατρὸς ἐξυπηρετεῖ κυρίως τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα; Ἡ ἀλήθεια, κ. Πρόεδρε, εἶναι πικρὰ καὶ προκαλεῖ ἀντιδράσεις, ἀλλὰ δὲν παύει ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι ἀλήθεια. Ἡ ὑπὸ κρίσιν τροπολογία εἶναι παντελῶς ἄσχετος μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον καὶ δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ εἰσαχθῇ πρὸς συζήτησιν. Ἔπειτα ὁ χρόνος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος εἰς τὴν ὕπαιθρον θεωρεῖται ὡς χρόνος εἰδικεύσεως καὶ μάλιστα εἰδικεύσεως οὐχὶ ὡς φυματιολόγου ἀλλὰ δι’ οἱανδήποτε ἄλλην εἰδικότητα.

§274Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα, κ. Μπακόπουλε, ἔχουν τὸ δικαίωμα ἀναγνωρίσεως εἰδικότητος διὰ τὸ ἥμισυ τοῦ ἀπαιτουμένου χρόνου.

§275Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνάλογοι εἶναι καὶ ὅλαι αἱ ὑπόλοιποι διατάξεις τῆς τροπολογίας. Οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Κατόπιν τούτων, κ. Πρόεδρε, ὑποστηρίζομεν τὸ Συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον καὶ ζητοῦμεν περὶ τούτου νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§277Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι ἡ θέσις ἣν ἔλαβεν ὁ κ. Μπακόπουλος ἐπὶ τῆς συζητουμένης τροπολογίας μὲ ξενίζει ἀκριβῶς διότι παρουσιάζεται ἀντιφατική. Κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν ἐτέθη ἐπὶ κεφαλῆς τῶν συναδέλφων τῆς ἀντιπολιτεύσεως προσπαθείσας μὲ κᾶθε τρόπον νὰ ἐμποδίσῃ νὰ ἔλθῃ κἂν ἡ συζήτησις τῆς τροπολογίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἰς τὸ Σῶμα, ἐπικαλούμενος τὸ Συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον. Καὶ τοῦ ἀπήντησα τότε, ὅτι οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ ἐμποδίσῃ εἴτε τὸν κ. ὑπουργὸν εἴτε οἱονδήποτε βουλευτὴν νὰ φέρῃ πρὸς συζήτησιν οἱανδήποτε τροπολογίαν, ἐναπόκειτο δὲ εἰς τὸ Σῶμα νὰ κρίνῃ περὶ τοῦ παραδεκτοῦ ταύτης εἴτε ἀπὸ ἀπόψεως Συνταγματικῆς εἴτε καὶ οὐσιαστικῆς τοιαύτης. Ἀπόψε ὁ κ. Μπακόπουλος ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῆς ἀφορώσης τὸ προσωπικὸν τῶν Σανατορίων, ὑπεστήριξεν ἐντελῶς τὰ ἀντίθετα, διαμαρτυρηθεὶς ἐντόνως. Πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἐμποδισθῇ οἱοσδήποτε βουλευτὴς νὰ φέρῃ πρὸς συζήτησιν οἱανδήποτε τροπολογίαν. Τώρα πάλιν καινὰ δαιμόνια εἰσάγει. Ὑποστηρίζει, ὅτι ἡ τροπολογία τῶν κ. κ. συναδέλφων, διὰ τῆς ὁποίας πρώτη φορὰ ἀντιμετωπίζεται μὲ ρεαλισμὸν τὸ μέγα θέμα τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν μας διὰ τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων μὲ ἰατρικὸν προσωπικόν, εἶναι τάχα ἀπαράδεκτος ὡς ἀντισυνταγματική. Καὶ κόπτεται προσπαθῶν μὲ κάθε τρόπον νὰ παρεμποδίσῃ τὴν κατ’ οὐσίαν συζήτησιν τῆς τροπολογίας, ἑνὸς θέματος δηλαδὴ ποὺ ἀφορᾷ τὴν ὑγείαν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου. Δὲν ἔχει τὸ θάρρος νὰ ταχθῇ εὐθέως κατὰ τοῦ μέτρου τούτου, ἀλλ’ ἀσχολεῖται μὲ δῆθεν ἀντισυνταγματικότητα. Εἶναι δὲ ἀντισυνταγματικὴ ἡ τροπολογία διότι τάχα τὸ περιεχόμενον αὐτῆς δὲν συνδέεται ἀμέσως μὲ τὴν κυρίαν πρότασιν τοῦ νομοσχεδίου. Λυποῦμαι πολὺ διὰ τὴν θέσιν ποὺ ἔλαβεν ὁ κ. Μπακόπουλος, καθὼς καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ εἶχαν τὴν ἀτυχῆ ἔμπνευσιν νὰ ζητήσουν τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν. Ἡ πρότασις, κ. συνάδελφοι, εἶναι κατὰ τρόπον πασίδηλον συναφὴς μὲ τὸ θέμα τοῦ νομοσχεδίου, διότι πράγματι ἀποσκοπεῖ νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἀμέσως τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα. Ὁ ἀγών, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον πρέπει ν’ ἀρχίσῃ. Τὸν ἀγρότην πρέπει πρῶτα νὰ προσέξωμεν καὶ νὰ προφυλάξωμεν. Τὸν ἀγρότην ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ καταφύγῃ εἰς τὸν ἰατρόν, διότι δὲν τὸν ἔχει κοντά του τὸν ἰατρὸν διὰ νὰ τὸν συμβουλευθῇ καὶ νὰ προφυλαχθῇ ἐγκαίρως ἀπὸ τὸν κίνδυνον τῆς νόσου. Ἡμεῖς οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον καὶ διακονοῦντες τὴν ὕπαιθρον γνωρίζομεν τὸ δρᾶμα τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου ὅστις δὲν ἔχει ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, διότι δὲν ἔχει ἰατρὸν εἰς τὸν ὁποῖον νὰ καταφύγῃ καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην του καὶ τὴν βοήθειάν του. Ὅπως ἐπίσης γνωρίζομεν πόσες φορὲς ἡ ὕπαρξις ἰατροῦ δὲν ἔσωσεν ἀνθρώπους μὲ τὴν ἔγκαιρον διάγνωσιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγάλη, ἡ ἀποτελεσματικὴ προσπάθεια εἰς τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα. Νὰ δώσωμεν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἰατροὺς καὶ τὰ πρῶτα μέσα ἀμέσου διαγνώσεως τῆς νόσου. Ἡ τροπολογία εἶναι λοιπὸν ἀμεσώτατα συναφὴς πρὸς τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, περισσότερον δὲ πάντως συναφὴς ἀπὸ τόσας ἄλλας αἱ ὁποῖαι καθημερινῶς γίνονται δεκταὶ εἰς τὰ νομοσχέδια μὲ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν. Δὲν μπορεῖ ἡ ἀντιπολίτευσις καὶ δὴ ἡ ἀριστερὰ νὰ δημοκοπῇ διότι δὲν ὑπάρχουν ἰατροὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ νὰ ἔρχεται τώρα νὰ ἀντιτάσσεται, νὰ ἐξεγείρεται μάλιστα ἐναντίον μιᾶς διατάξεως ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν σωτηρίαν τῆς ὑγείας τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ὤφειλε νὰ συγχαρῇ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. ὑφυπουργόν, διότι πράγματι ἀντιμετωπίζει τὸ σοβαρώτατον τοῦτο θέμα. Οἱ ἀντιδρῶντες, ἀντὶ νὰ προβάλουν ἀντισυνταγματικότητα ἀπαράδεκτον, πρέπει νὰ μιλήσουν ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος. Νὰ μᾶς εἰποῦν καθαρὰ ἂν θέλουν νὰ ἔχουν ἰατροὺς οἱ ἀγρόται μας καὶ ἰατρικὴν περίθαλψιν. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι δημαγωγία.

§278Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἀποδείξω τὸ ἀβάσιμον τῆς γνώμης, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ κ. Μπακόπουλος, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ ἄρθρον 5: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Λέγει τὸ ἄρθρον, «πᾶς ἰατρός». Δύνασθε νὰ μοῦ εἴπητε, ποῦ θὰ εὕρω ἐγὼ τὸν ἰατρὸν διὰ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔγκαιρον διάγνωσιν, ὅταν ὁ ἰατρὸς οὗτος δὲν ὑπάρχῃ; Δύνασθε νὰ μοῦ εἴπητε, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ κάμω ἔγκαιρον ἀνίχνευσιν; Ὥστε εἶναι, λοιπόν, ἄσχετα ὅλα αὐτὰ μὲ τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα; Δύνασθε νὰ μοῦ εἴπητε, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἐνεργήσω ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα, ὅταν δὲν ἔχω συμπληρώσει τὸν κύκλον τῶν ἀντιφυματικῶν ἰατρείων καὶ ὅταν δὲν ἔχω πλαισιώσει καταλλήλως τὴν ὕπαιθρον; Πῶς, λοιπόν, εἶναι ἄσχετος ἡ προτεινομένη τροπολογία καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν ἐκ τῆς δῆθεν ταύτης ἀσχέτου αἰτίας νὰ θεωρῆται ἀντισυνταγματική; Ἡ φυματίωσις, κ. Μπακόπουλε, δὲν ὑπάρχει εἰς τὰς πόλεις. Ἐκεῖ εἶναι ἀπαραίτητος ὁ ἰατρὸς καὶ τοῦ ἰατροῦ τούτου αἱ ὑποδείξεις εἶναι ἀναγκαῖαι. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅτι ἐντελῶς πονηρῶς κατατίθεται ἡ ἐν λόγῳ τροπολογία. Λυποῦμαι, βαθέως, κ. βουλευταί, διότι, ἐνῷ ἡμεῖς ἀπεβλέψαμεν εἰς ἕνα ἱερὸν σκοπόν, ἐτύχομεν παρομοίας ὑποδοχῆς. Διὰ ποῖον λόγον, κ. βουλευταί, διὰ νὰ παραπλανήσωμεν ποῖον; Τὸν λαὸν ἢ ἡμᾶς; Εἰλικρινῶς, δὲν ἀνέμενον τοιαύτην ἀνταμοιβὴν διὰ τὴν μεγάλην προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν κατεβάλομεν ἐργασθέντες ὑπὲρ τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ. Ὁ ἀγὼν κατὰ τῆς φυματιώσεως, ἀποτελεῖ περίπτωσιν μὴ ἔχουσαν σχέσιν μὲ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ; Μᾶς εἶπεν, ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅτι πρόκειται περὶ ἀσχέτων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Ἡ τροπολογία, ὅμως, εἶναι σαφὴς καὶ προβλέπει ὅλας τὰς περιπτώσεις ὅλων τῶν ἰατρῶν. Πιστεύω εἰλικρινῶς, καὶ πιστεύω ἀκραδάντως καὶ ἔχω βαθεῖαν πρὸς τοῦτο πεποίθησιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στεφθῇ ὑπὸ ἐπιτυχίας ὁ ἀντιφυματικὸς ἀγών, ἐὰν δὲν πλαισιωθοῦν καταλλήλως τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα. (Χειροκροτήματα).

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Δαβάκη, διεμαρτυρήθητε προηγουμένως, διότι δὲν ἔδωσα εἰς ὑμᾶς τὸν λόγον καὶ σᾶς ὀφείλω μίαν ἐξήγησιν. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὑπεβλήθη πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἡ σειρὰ τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἀνατρέπεται καὶ δέον εἷς ἐκ τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν, νὰ τὴν ὑποστηρίξῃ καὶ εἷς ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων νὰ ἀντείπῃ.

§280Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἐδίδετο ὁ λόγος εἰς ἕνα ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν τροπολογίαν, εἶναι λίαν πιθανόν, ὅτι ὁ κ. Μπακόπουλος δὲν θὰ εὑρίσκετο εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ μᾶς κατηγορήσῃ, ὅτι ἐπεχειρήσαμεν νὰ παραπλανήσωμεν τὴν Βουλήν, διότι θὰ παρείχομεν πλήρεις ἐξηγήσεις καὶ ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις θὰ ὑπεδέχετο τὴν ἄποψίν μας μετὰ χειροκροτημάτων.

§281ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐφ’ ὅσον ἐξηντλήθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου, δὲν εἴχατε τὴν εὐχέρειαν νὰ ὁμιλήσητε. Ἐπὶ ποίου θέματος θὰ συνεζήτει ἡ Βουλή; Μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῶν ἄρθρων, μόνον ὁ κ. ὑπουργὸς ἠδύνατο νὰ ἀναπτύξῃ τροπολογίαν.

§282Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀρχίζω ἀπὸ τὸ τέλος. Ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ ἐμέμφθη, ὅτι τάχα ἐγὼ δὲν ἐνδιαφέρομαι ὅσον καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ὁ ἴδιος διὰ τὴν ὑγείαν τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου.

§283Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Δὲν εἶπον αὐτό, κ. Μπακόπουλε. Εἶπον, ὅτι ἡ τροπολογία εἶναι ἀπολύτως σχετικὴ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι τοὐλάχιστον τώρα καὶ ὑμεῖς τὴν ἰδίαν γνώμην θὰ ἔχετε σχηματίσει. Εἶπον, ὅτι πλανᾶσθε...

§284Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔστω, ἀλλὰ εἴπατε, ὅτι διὰ τῆς ὑποστηρίξεως τῆς προτάσεώς μας περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, παρεμποδίζομεν τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, δὲν εἰσῆλθον εἰς τὴν οὐσίαν τῶν διατάξεων τῆς τροπολογίας. Δὲν ἐξήτασα κἂν ἐὰν ἡ ἐπίμαχος τροπολογία προώρισται νὰ ὠφελήσῃ ἢ νὰ βλάψῃ τὴν ὑγείαν τῆς ὑπαίθρου. Ἐπὶ τούτου ἐπιφυλασσόμεθα νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν γνώμην μας, ὅταν καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ λάβῃ χώραν συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας. Πρὸς τὸ παρὸν διετύπωσα τὴν γνώμην μου πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι διαφωνοῦμεν ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἡ διαφορά μας ἔγκειται ἐπὶ τοῦ Συνταγματικοῦ θέματος καὶ ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀποδείξῃ τὸν αὐτὸν σεβασμὸν πρὸς τὸ Σύνταγμα, τὸν ὁποῖον ἐπέδειξε κατὰ τὴν ἰδίαν του ἀντίληψιν τοὐλάχιστον, προηγουμένως ἐπὶ ἄλλης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος, ὅτε οἱ συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας ἐδέχθησαν τὸ Συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον καὶ ἀπέρριψαν τὴν τροπολογίαν. Καὶ ἡμεῖς τώρα ὑποστηρίζομεν, ὅτι ἡ ὑπὸ κρίσιν τροπολογία δὲν ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸ κύριον περιεχόμενον τοῦ νομοθετήματος. Ὡρισμέναι παράγραφοι εἶναι ταὐτόσημοι μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἡ πονηρία, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα, ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι κατόπιν τῆς ἀνατυπώσεως δὲν ὑφίστατο ἡ ὑποχρέωσις τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἤδη ὁ κ. ὑπουργός, ἐγκαταλείπων τὸ τέκνον, προτείνει τὰ αὐτά, συνταγματικῶς κριθέντα ἀπαράδεκτα διὰ διατάξεων ὑποβαλλομένων ἐκ μέρους συναδέλφων. Οἱ ὑποβάλλοντε τὴν τροπολογίαν συνάδελφοι, ἀντέγραψαν τὰ ὅσα ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχεν ὑποβάλει. Ἀλλὰ αἱ διατάξεις αὐταί, αἱ ὁποῖαι μέχρι πρό τινος ἐκρίνοντο ἀντισυνταγματικαί, διότι δὲν συνωδεύοντο ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἤδη κρίνονται σύμφωνοι πρὸς τὸ Σύνταγμα, διότι ὑποβάλλονται ὑπὸ τῶν βουλευτῶν. Δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά. Πέραν αὐτοῦ, ἐγὼ οὐδὲν εἶπον. Καὶ διὰ τοῦτο, κ. Πρόεδρε, ἐμμένω εἰς τὴν πρότασίν μας, περὶ διενεργείας ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§285Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Ὀφείλω νὰ κάμω μία διευκρίνισιν. Οὐδεμία ὑφίσταται δαπάνη.

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§287Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἐκ τῶν συνταξάντων τὴν τροπολογίαν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ τροπολογία ἀποτελεῖ ἀντιγραφὴν κατὰ τὸ μέγιστον μέρος τοῦ κειμένου τῆς προτάσεως τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ, βελτιωμένη ὅμως. Πρόθεσίς μας ἦτο νὰ ἀπομονώσωμεν καὶ ἀπεμονώσαμεν πᾶσαν διάταξιν μὴ ἔχουσαν ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον. Ἐπίσης ἐβελτιώσαμεν τὴν πρότασιν καθορίσαντες, ὅτι αἱ δαπάναι θὰ περιλαμβάνωνται εἰς τὰς ἐγκεκριμένας τοιαύτας τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποκλείεται ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὸν ὑπαινιγμὸν τοῦ κ. Μπακοπούλου, ὅτι ἡ προσθήκη τῆς λέξεως «Σανατόριον» εἶναι πονηρά. Ἀντιθέτως πρὸς πάντα ἰσχυρισμὸν τοῦ κ. Μπακοπούλου ἡ λέξις «Σανατόριον» δὲν προσετέθη ὑπὸ πονηρᾶς διαθέσεως ἀλλὰ ἀπὸ πρόθεσιν τονισμοῦ πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι καὶ τὰ Σανατόρια ἀποτελοῦν ἱδρύματα τοῦ νόμου 2592 ὑπὸ τοῦ ὁποίου καὶ διέπονται. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν δὲ αὐτὴν ἡ προσθήκη τῆς λέξεως «Σανατόριον» ἀποτελεῖ πλεονασμὸν ἴσως σκοποῦντα ὅμως νὰ τονίσῃ, ὅτι ἀκριβῶς αἱ διατάξεις τῆς τροπολογίας μας εὑρίσκονται εἰς ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸ κρινόμενον νομοσχέδιον. Πέραν ὅμως τούτων, ἡ Συνταγματικότης τῆς προτεινομένης τροπολογίας καὶ ἡ συνάφεια αὐτῆς πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ κυρίως περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου, συνάγεται καὶ ἐκ τῆς ἀντιπαραβολῆς ταύτης πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νομοσχεδίου, δυνάμει τῆς ὁποίας ὁρίζεται, ὅτι ὁ ἀντιφυματικὸς ἐμβολιασμὸς ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν ἀγροτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἰατρείων, ὑγειονομικῶν Κέντρων κλπ. Εἶναι πρόδηλον κατ’ ἀκολουθίαν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανδρωθοῦν ἐπαρκῶς καὶ πλήρως τὰ ἀντίστοιχα ἰατρεῖα διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐπιτυχῶς καὶ ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδὴ ὁ ἀντιφυματικὸς ἀγών.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§289Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διεπιστώθη μία διαρκὴς διακύμανσις τῆς Κυβερνητικῆς τακτικῆς ἐν προκειμένῳ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Ὑγιεινῆς ἀντιμετωπίζει μία λογικὴν ἀντίφασιν διότι ἂν μὲν ἡ τροπολογία εἶναι ἄσχετος πρὸς τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀντισυνταγματικὴ καὶ πρέπει νὰ ἀπορριφθῇ. Ἂν δὲ εἶναι σχετικὴ καὶ μάλιστα τόσον βασικὴ διὰ τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα, τότε διατὶ ὁ κ. ὑφυπουργὸς δὲν τὴν περιέλαβεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰς τὸ νομοσχέδιόν του, ἀλλὰ ἄφησε νὰ φωτισθῇ ἀπὸ τοὺς ὑποβαλόντας τὴν τροπολογίαν βουλευτάς; Ἰδοὺ ἡ ἀντίφασις εἰς τὴν ὁποίαν παρέσυραν τὸν κ. ὑπουργὸν αἱ ὑπηρεσίαι του καὶ διὰ τὴν ὁποίαν καλεῖται νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§290Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Λάθος κάμνει ὁ κ. συνάδελφος, οὔτε παρεσύρθην ποτὲ ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας μου, οὔτε θὰ παρασυρθῶ. Κατέθεσα ἕνα νομοσχέδιον περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος. Συνάδελφοι προτείνουν, ὅτι διὰ τὴν καλυτέραν ὀργάνωσιν ἐπιβάλλεται νὰ γίνουν ὡρισμέναι προσθῆκαι. Ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ ἂν δέχεται τὴν ἄποψιν, ὅτι εἶναι συνάρτησις τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος αἱ προσθῆκαι αὐταί. Εἰς τὸ Σῶμα ἐναπόκειται νὰ κρίνῃ καὶ νὰ ἀποφασίσῃ. Δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ τὸ φέρω εἰς τὸν νόμον.

§291ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν ὑπεβλήθη αἴτησις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ συνταγματικῶς ἀπαραδέκτου τῆς προταθείσης τροπολογίας ὑπ’ ἀριθ. 14. Παρακαλῶ, ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται οἱ συνάδελφοι κ. κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ Συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον, λέγουσι ναί, οἱ μὴ παραδεχόμενοι τοῦτο λέγουσιν ὄχι. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα:)

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαπιστωθείσης ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ καταλόγου, ἐλλείψεως ἀπαρτίας, οὐδεμία ἀπόφασις ἐπὶ τῆς προτάσεως ἀπαραδέκτου τῆς περὶ ἧς πρόκειται προσθήκης, λαμβάνεται. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, θέματα τῆς διανεμηθείσης ἡμερησίας διατάξεως. (Ὥρα 0.45′ π.μ.)