1960.01.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 34η

Τετάρτη, 27 Ἰανουαρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 336938)59)23.1.60 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν συμπληρωματικοῦ δανείου μέχρι ποσοῦ ἑβδομήκοντα ἐννέα ἑκατομμυρίων τριακοσίων χιλιάδων (79.300.000) δραχμῶν εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν (Α.Σ.Ο.) διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς διενεργείας συγκεντρώσεως κορινθιακῆς σταφίδος κατὰ τὴν περίοδον 1959–60. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 15181)23.1.60 ἀποφάσεώς του παρέτεινε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χρηματοδότησιν τοῦ Α.Σ.Ο. μέχρι τῆς 29.2.60. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Ε. Γιαρένης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ Δήμου Καλαμαριᾶς–Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων τὴν ἀποτροπὴν τῆς ἀπειλουμένης καταργήσεως τοῦ Δημοτικοῦ Φαρμακείου τῆς ἐν λόγῳ πόλεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Μπρακατσούλας, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν εἰς τὴν Λαϊκὴν Δημοκρατίαν τῆς Οὐγγαρίας διαμενόντων προσφύγων Ἑλλήνων, αἰτουμένων τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ τὸν ἐλεύθερον ἐπαναπατρισμόν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Ζαΐμης, Κ. Δεσποτόπουλος καὶ Π. Γλιγλῆς, καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν κατοίκων Ἁγίου Κωνσταντίνου Σάμου, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ συγχωριανοῦ των Θεοδωρῆ Ν. Ἀνδρέου, ὡς καὶ ὅλων τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἀντιστάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ Δήμου Κουφαλίων, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ συμπατριώτου των Ἀργυρίου Πάντζιου, ὡς καὶ ὅλων τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἀντιστάσεως, διὰ τῆς χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Σ. Καρασάββας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ε. Σφυριδάκη, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀφαιρεθεῖσαν παρὰ τῆς Ἀστυνομίας Θεσσαλονίκης ἄδειάν του, πρὸς πώλησιν ξηρῶν καρπῶν καὶ αἰτουμένου τὴν ἐπαναχορήγησιν τῆς ἀφαιρεθείσης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἁμαξοκαρραγωγέων Ἀθηνῶν– Προαστίων, αἰτουμένου τὴν παροχὴν ἀδειῶν Δ.Χ. τρικύκλων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀποστράτων Συνταξιούχων Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Βορείου Ἑλλάδος, αἰτουμένου τὴν κατάθεσιν καὶ ψήφισιν Νομοσχεδίου περὶ ἀναγνωρίσεως εἰς διπλοῦν τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἐτῶν Κατοχῆς τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Ε. Γιαρένης, καταθέτουν ὑπόμνημα 174 ἐργατῶν καὶ ἐργατριῶν Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν τοῦ συνδικαλιστοῦ Γεωργίου Στεργίου, τὴν διάλυσιν στρατοπέδου καὶ τὴν κατάργησιν τοῦ ἀντισυνταγματικοῦ θεσμοῦ τῶν διοικητικῶν ἐκτοπίσεων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Χονδρονάσιος καὶ Χ. Παγώνης, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων χωρίου Συκέας Ἐπαρχίας Ἐλασσόνος Νομοῦ Λαρίσης, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ συμπατριώτου των Ἀνδρέου Κατσάρα, κρατουμένου ἐν ταῖς φυλακαῖς Αἰγίνης, ὡς καὶ ὅλων τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἀντιστάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καρροποιῶν καὶ Πεταλωτῶν Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένου χορήγησιν ἀδείας αὐτοκινήτου ἢ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν εἰς τὰ μέλη του. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑποδηματοποιῶν Ρεθύμνης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν τοῦ ΤΕΒΕ, ἐνώπιον μάλιστα τῆς μεγάλης οἰκονομικῆς κρίσεως, τὴν ὁποίαν διέρχονται. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ι. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν παραγωγῶν Κοινότητος Ρετούνης, αἰτουμένων τὴν μετατροπὴν τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ χρεῶν ἀπὸ βραχυπρόθεσμα εἰς ἑπταετῆ μακροπρόθεσμα. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἐκπροσώπων τῆς Κοινότητος Τουριᾶς Μεσολογγίου, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ ἄμεσος παρέμβασις εἰς τὰ ἐναπομείναντα καπνὰ ἐσοδείας 1958. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Παπαδατῶν, Ματαράγκας, Γραμματικοῦ, Γαβαλοῦς, Ζευγαρακίου, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ καταβολὴ συμπληρωματικοῦ πλασματικοῦ δανείου καπνοῦ ἐκ δραχμῶν 2 κατὰ κιλόν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Μπριλλάκης, Β. Ἐφραιμίδης, Β. Θανασέκου καὶ Α. Χονδρονάσιος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐν Πολωνίᾳ, Τσεχοσλοβακίᾳ καὶ Οὐγγαρίᾳ διαμενόντων Ἑλλήνων προσφύγων, αἰτουμένων τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ τὸν ἐλεύθερον ἐπαναπατρισμόν. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πτυχιούχων Πρακτικῶν Μηχανικῶν Ἠλεκτρολόγων Θερμαστῶν «Ὁ Ἀρχιμήδης», αἰτουμένης τὴν ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος Νομοσχεδίου «περὶ προστασίας πληττομένων μηχανικῶν ἐκ τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ». Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Μ. Κοτσώνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Σπαθαραίων Σάμου, αἰτουμένων τὴν ἀναστολὴν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Π. Πολυχρονίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἰδιοκτητῶν ἐπιταχθέντων αὐτοκινήτων Νομοῦ Χανίων κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Παγκρητίου Συλλόγου ἀδιορίστων διδασκάλων, αἰτουμένων τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 2028)1952 (τῶν κατὰ παρέκκλισιν διορισμῶν). Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Β. Κρῖκος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γονέων καὶ Κηδεμόνων τῶν μαθητῶν Γυμνασίου Λιδωρικίου, αἰτουμένων συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Ε. Ρήγας καὶ Μ. Κανιάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3361)1955 «περὶ ὀργανώσεως τῆς οἰνοπαραγωγῆς τῆς Ἐπαρχίας Ἀττικῆς». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Δ. Λεονάρδος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4026)59 Ν. Δ)τος «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3340)55 «περὶ ἱδρύσεως Ἐθνικῆς Ὑπηρεσίας Αἱμοδοσίας».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν μήνυμα τοῦ Ἀνωτάτου Σοβιὲτ τῆς ΕΣΣΔ πρὸς τὰ Κοινοβούλια καὶ τὰς Κυβερνήσεις ὅλων τῶν Κρατῶν τοῦ Κόσμου, διαβιβασθὲν ἡμῖν, ἐν μεταφράσει, παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν.

ΜΗΝΥΜΑ

Τοῦ Ἀνωτάτου Σοβιὲτ τῆς Ἑνώσεως τῶν Σοβιετικῶν Σοσιαλιστικῶν Δημοκρατιῶν, πρὸς τὰ Κοινοβούλια καὶ τὰς Κυβερνήσεις ὅλων τῶν Κρατῶν τοῦ Κόσμου. Τὸ Ἀνώτατον Σοβιὲτ τῆς Ἑνώσεως τῶν Σοβιετικῶν Σοσιαλιστικῶν Δημοκρατιῶν, ἀπεφάσισε νὰ ἀποταθῇ πρὸς ὅλα τὰ Κοινοβούλια καὶ τὰς Κυβερνήσεις ὅλων τῶν Κρατῶν τοῦ κόσμου, ἀναφορικῶς πρὸς ἓν ἐξαιρετικῶς σπουδαῖον θέμα, θίγον τὰ συμφέροντα ὅλης τῆς ἀνθρωπότητος. Τὸ Ἀνώτατον Σοβιὲτ τῆς ΕΣΣΔ, χωρὶς νὰ ἀναμείνῃ τὴν ἐπίτευξιν συμφωνίας ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ ἀφοπλισμοῦ εἰς διεθνῆ κλίμακα, ἀπεφάσισε νὰ προέλθῃ εἰς νέαν μεγάλην μείωσιν τῆς ἀριθμητικῆς δυνάμεως τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τῆς ΕΣΣΔ ἐψηφίσαμεν νόμον περὶ μειώσεώς των ἀκόμη κατὰ ἓν τρίτον, καὶ συγκεκριμένως, κατὰ 1.200.000 ἄνδρας. Θὰ ἐλαττωθοῦν οἱ ἐξοπλισμοὶ τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ ναυτικοῦ καὶ θὰ μειωθοῦν αἱ δαπάναι ἰδιὰ τὰς στρατιωτικὰς ἀνάγκας. Ὅταν ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ψηφισθέντος παρ’ ἡμῶν σήμερον νόμου ὁλοκληρωθῇ, εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ στόλου μας, θὰ ἔχουν ἀπομείνει 2.423.000 ἄνδρες. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ σᾶς ὑπενθυμίσωμεν, ὅτι τὸ 1956, κατὰ τὰς συζητήσεις ἐπὶ τοῦ προβλήματος τοῦ ἀφοπλισμοῦ, αἱ ΗΠΑ, ἡ Ἀγγλία καὶ ἡ Γαλλία, εἰς τὰς σχετικὰς προτάσεις των, εἶχον προβλέψει διὰ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ διὰ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας Ἀμερικῆς ἀνὰ 2.500.000 ἀνδρῶν διὰ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις των. Ἡ Σοβιετικὴ Κυβέρνησις ἐδέχθη τὴν πρότασίν των, ἔχουσα, προφανῶς, ὑπ’ ὄψει της, ὅτι τοῦτο θὰ ἀποτελῇ τὸ πρῶτον βῆμα εἰς τὸν τομέα τοῦ ἀφοπλισμοῦ. Ἀλλ’ ἤρκεσε νὰ δεχθῇ τὸν ἀριθμὸν τοῦτον ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, διὰ νὰ τὸν ἀρνηθοῦν εὐθὺς ἀμέσως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὸν εἶχον προτείνει. Ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης παρῆλθον τρία ἔτη. Τελικῶς, δὲν ἐπετεύχθη συνεννόησις μὲ τὰς Δυτικὰς Δυνάμεις. Γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Τὶ θὰ γίνῃ περαιτέρω; Ἡ Κυβέρνησίς μας, ἡ ὁποία καὶ πρότερον ἐπανειλημμένως περιώρισε, μονομερῶς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις καὶ τὸν στρατιωτικὸν προϋπολογισμόν, ἀπεφάσισεν ἤδη νὰ προβῇ εἰς νέαν θαρραλέαν καὶ εὐγενῆ χειρονομίαν, ἤτοι, ἄνευ περαιτέρω χρονοτριβῆς νὰ πραγματοποιήσῃ νέαν σημαντικὴν μείωσιν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων αὐτῆς. Τὸ Ἀνώτατον Σοβιὲτ τῆς ΕΣΣΔ, κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου «περὶ τῆς σημαντικῆς μειώσεως τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τῆς ΕΣΣΔ», ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του τὴν ἀντικειμενικὴν ἐκτίμησιν τῆς διεθνοῦς καταστάσεως, ὡς αὕτη διαμορφοῦται σήμερον. Πράγματι, ἡ ἔντασις εἰς τὰς σχέσεις μεταξὺ τῶν κρατῶν ἐχαλαρώθη σημαντικῶς. Ἡ προοπτικὴ διὰ τὴν σταθεροποίησιν τῆς εἰρήνης ἐβελτιώθη οὐσιωδῶς. Εἰς τὴν συνείδησιν τῶν λαῶν καὶ εἰς τὸν νοῦν τῶν πολιτικῶν καὶ τῶν δημοσίων ἀνδρῶν ὁλονὲν καὶ περισσότερον ἐνισχύεται ἡ ἀκατάλυτος ἀλήθεια, ὅτι ἡ εἰρηνικὴ συνύπαρξις κρατῶν μὲ διαφορετικὴν κοινωνικὴν ὀργάνωσιν ἀποτελεῖ ἱστορικὸν γεγονός, ζωτικὴν ἀνάγκην, ἀνακύπτουσαν ἐκ τῆς συγχρόνου στάθμης εἰς τὴν ὁποίαν ἔφθασεν ἡ ἐξέλιξις τῆς ἀνθρωπίνης κοινωνίας. Αἱ συναντήσεις καὶ αἱ ἐπαφαὶ τῶν ἰθυνόντων παραγόντων τῶν κρατῶν, καθίστανται ἐνεργὸς μέθοδος πρὸς χαλάρωσιν τῆς διεθνοῦς ἐντάσεως καὶ πρὸς λύσιν τῶν πλέον περιπλόκων διεθνῶν ζητημάτων. Ἡ ἐπίσκεψις τοῦ Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς ΕΣΣΔ Ν. Σ. Χρουστσὼφ εἰς τὰς ΗΠΑ καὶ αἱ συνομιλίαι του μετὰ τοῦ Προέδρου Ντουάϊτ Ἀϊζενχάουερ, ἄνοιξαν νέαν σελίδα εἰς τὰς διεθνεῖς σχέσεις, τὴν σελίδα τῶν εἰρηνικῶν διαπραγματεύσεων, πρὸς ρύθμισιν τῶν ἐκκρεμῶν διεθνῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἐκληρονόμησεν ὁ Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ἢ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν κατὰ τὰ ἔτη τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῶν ἐξοπλισμῶν καὶ τοῦ ψυχροῦ πολέμου. Ἡ μοναδικὴ ἀπομένουσα δυνατὴ ὁδὸς διὰ τὴν λύσιν τῶν ἐπιμάχων ζητημάτων, εἶναι ἡ ὁδὸς τῶν διαπραγματεύσεων. Αὐτὸ εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ κυριώτερα συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἀνεγνωρίσθησαν καὶ ἰσχυροποιήθησαν εἰς τὸ κοινὸν Σοβιετοαμερικανικὸν ἀνακοινωθὲν τῆς 27ης Σεπτεμβρίου 1959. Ἡ ἀτμόσφαιρα εἰλικρινείας καὶ ἡ ἄμεσος ἀνοικτὴ ἀνάπτυξις τῶν θέσεων ἑκάστου, ὡς καὶ ὁ ἐποικοδομητικὸς τρόπος ὑπολογισμοῦ τῶν ἀμοιβαίων συμφερόντων, ἅτινα ἐχαρακτήριζον τὰς διαπραγματεύσεις μεταξὺ τοῦ Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς ΕΣΣΔ καὶ τοῦ Προέδρου τῶν ΗΠΑ, ἀποτελοῦν ἓν παράδειγμα ἄξιον μιμήσεως, ἐὰν ὑπάρχῃ πράγματι ἡ ἐπιθυμία νὰ ἐπιτευχθῇ ριζικὴ ἐξυγίανσις τῆς διεθνοῦς καταστάσεως. Τὸ Ἀνώτατον Σοβιὲτ τῆς ΕΣΣΔ ἐκφράζει τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἡ ἰδία ἐποικοδομητικὴ ἀντιμετώπισις θὰ ἐπιδειχθῇ καὶ κατὰ τὴν ἐπικειμένην διάσκεψιν τῶν ἡγετῶν τῶν Κυβερνήσεων, διὰ τὴν σύγκλησιν τῆς ὁποίας ἡ σχετικὴ συμφωνία ἐπὶ τέλους ἐπετεύχθη. Οἱ λαοὶ προσδοκοῦν, ὅτι ἡ συνάντησις αὐτὴ ἐπὶ ἀνωτάτου ἐπιπέδου θὰ ὁδηγήσῃ εἰς νέας μεγάλας θετικὰς προόδους εἰς τὸν τομέα τῶν διεθνῶν σχέσεων, καὶ θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τοῦ ἀφοπλισμοῦ. Τὸ Ἀνώτατον Σοβιὲτ τῆς ΕΣΣΔ, εἰς τὸ μήνυμά του τῆς 31 Ὀκτωβρίου 1959 «πρὸς τὰ κοινοβούλια ὅλων τῶν χωρῶν» ἀπευθύνει ἔκκλησιν πρὸς ὅλα τὰ κοινοβούλια καὶ πρὸς τὰ μέλη τῶν κοινοβουλίων ὅλων τῶν χωρῶν, ὅπως ἐπωφεληθοῦν ἀπὸ τὴν δημιουργηθεῖσαν ἤδη εὐνοϊκὴν διεθνῆ κατάστασιν καὶ πράξουν πᾶν τὸ δυνατόν, διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν οἱ λαοὶ ἀπὸ τὴν φοβερὰν μάστιγα, τὸν ἀνταγωνισμὸν τῶν ἐξοπλισμῶν καὶ διὰ νὰ ἀνοιχθῇ ἐνώπιον ὅλης τῆς ἀνθρωπότητος ἡ ὁδὸς πρὸς μίαν σταθερὰν εἰρήνην. Ἡμεῖς, ψηφίζοντες τὸν νόμον «περὶ νέας σημαντικῆς μειώσεως τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τῆς ΕΣΣΔ», ἐκφράζομεν τὴν ἐλπίδα, ὅτι τὰ κοινοβούλια καὶ αἱ κυβερνήσεις τῶν ἄλλων κρατῶν, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς των, θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν ὁδόν, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ πρὸς τὴν ἰδίαν ὡς ἄνω κατεύθυνσιν. Εἶναι καιρὸς πλέον νὰ μεταβῶμεν ἀπὸ τὰς συζητήσεις περὶ ἀφοπλισμοῦ εἰς τὴν πραγματικὴν ταύτην ἐφαρμογήν. Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐκπληρωθῇ θετικῶς τὸ μεγάλο καθῆκον, ὑπὲρ τῆς ἐκπληρώσεως τοῦ ὁποίου ὁμοφώνως ἐψήφισαν οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλων τῶν κρατῶν, κατὰ τὴν λήξασαν προσφάτως σύνοδον τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ὅπου ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς ΕΣΣΔ ἀνέπτυξεν ἐξ ὀνόματος τῆς Σοβιετικῆς Κυβερνήσεως τὸ σχέδιον τοῦ γενικοῦ καὶ πλήρους ἀφοπλισμοῦ. Οὐδέποτε μέχρι σήμερον εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς ἀνθρωπότητος ὁ ἀνταγωνισμὸς τῶν ἐξοπλισμῶν καὶ ἡ πολεμικὴ ψύχωσις ἦσαν τόσον ἐπικίνδυνα, ὅσον κατὰ τὴν ἐποχήν μας. Στρατοὶ ἵστανται ἀντιμέτωποι ἀλλήλων, ἐξωπλισμένοι μὲ τὰ πλέον τρομερὰ μέσα ἐξοντώσεως τῶν ἀνθρώπων. Ὑπὸ τὰς συνθήκας ταύτας, ἀλόγιστοι ἐνέργειαι ἢ κακὴ προαίρεσις ὡρισμένων λειτουργῶν τοῦ κράτους εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν τοιαύτην κατάστασιν, ὥστε ὁ κόσμος νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἄβυσσον μιᾶς πολεμικῆς καταστροφῆς. Τὰ σύγχρονα ὅπλα δὲν ἔχουν ὅρια ὡς πρὸς τὴν δύναμιν τῆς καταστροφῆς καὶ τὴν ἀκτῖνα δράσεως. Ἡ ἔκρηξις μιᾶς μόνον ὑδρογονικῆς βόμβας εἶναι ἱκανὴ νὰ ἐξαφανίσῃ ἀπὸ τοῦ προσώπου τῆς γῆς μέγιστα κέντρα τοῦ παγκοσμίου πολιτισμοῦ, ἐνῷ μόλις ὀλίγαι ὑδρογονικαὶ βόμβαι ἀρκοῦν διὰ νὰ ἐκμηδενισθοῦν ὁλόκληρα κράτη, εἰς τὰς ἀποθήκας συσσωρεύονται ὁλονὲν περισσότεραι ἀτομικαὶ καὶ ὑδρογονικαὶ βόμβαι. Ἐξ αἰτίας τοῦ συνεχιζομένου ἀνταγωνισμοῦ τῶν ἐξοπλισμῶν ὁλόκληροι μᾶζαι ἀνθρώπων ἔχουν ἀποσπασθῆ ἀπὸ τὴν εἰρηνικὴν ἐργασίαν καὶ εὑρίσκονται ὑπὸ τὰ ὅπλα ἢ ἀπασχολοῦνται εἰς τὴν κατασκευὴν μέσων ἐξοντώσεως. Τὸ ἄνθος τῆς ἀνθρωπίνης κοινωνίας, ἤτοι, ἑκατομμύρια ἐργατῶν, μηχανικῶν, ἐπιστημόνων, ἐπιδεξίων φιλέργων ἀνθρώπων, ἡ δημιουργικὴ πνοὴ καὶ δρᾶσις τῶν ὁποίων θὰ ἦσαν ἱκανὰ νὰ πράξουν τόσα πολλὰ ἐπ’ ἀγαθῷ τῶν λαῶν, σπαταλοῦν ἤδη τὰς δυνάμεις των διὰ νὰ κατασκευάζουν ὁλοὲν τρομερώτερα φονικὰ ὅπλα. Ὅσον περισσότεροι πόροι δαπανῶνται διὰ τὸν ἀνταγωνισμὸν τῶν ἐξοπλισμῶν, ὅσον περισσότερα πυροβόλα, τάνκς, πύραυλοι καὶ ἄλλα εἴδη ὁπλισμοῦ παράγονται, τόσον περισσότερα φορολογικὰ βάρη ἐναποτίθενται ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν λαῶν. Ἡ κατάπαυσις τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῶν ἐξοπλισμῶν θὰ ἔδιδε τὴν δυνατότητα πολλὰ πρόσθετα μέσα νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν κατοικιῶν, ἰδιὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑγιεινῆς καὶ διὰ τὴν παιδείαν, διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἐργαζομένων, διὰ τὴν παροχὴν βοηθείας εἰς τὰς οἰκονομικῶς ὑπαναπτύκτους χώρας. Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μεγάλου προγράμματος γενικοῦ καὶ πλήρους ἀφοπλισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπρότεινεν ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, θὰ ἐπέτρεπε νὰ διατεθοῦν τεράστιαι ὑλικαὶ καὶ πνευματικαὶ δυνάμεις διὰ τὴν δημιουργίαν μιᾶς ζωῆς, ἀνταξίας τοῦ ἀνθρώπου. Κατὰ τὰ τελευταῖα καὶ μόνον 4 ἔτη ἡ ἀριθμητικὴ δύναμις τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τῆς ΕΣΣΔ εἶχεν ἐλαττωθῆ, κατὰ τρόπον μονομερῆ συνολικῶς κατὰ 2.140.000 ἄνδρας καὶ ἤδη μειώνομεν τὰς δυνάμεις ταύτας ἀκόμη κατὰ 1.200.000 ἄνδρας. Κατὰ τὰ αὐτὰ ἔτη ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις ἀπέσυρε πλήρως τὰ στρατεύματά της ἀπὸ τὴν Ρουμανικὴν Λαϊκὴν Δημοκρατίαν καὶ περιώρισεν οὐσιωδῶς τὰς ἐνόπλους της δυνάμεις, αἵτινες εὑρίσκονται ἐπὶ τῶν ἐδαφῶν τῆς Γερμανικῆς Λαοκρατικῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς Οὐγγρικῆς Λαϊκῆς Δημοκρατίας καὶ κατήργησε τὰς στρατιωτικὰς αὐτῆς βάσεις ἐπὶ τῶν ἐδαφῶν ἄλλων κρατῶν. Ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος μειώνει συστηματικῶς τὰ κονδύλια, τὰ ὁποῖα διατίθενται διὰ στρατιωτικὰς ἀνάγκας, συμφώνως πρὸς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν τῆς ΕΣΣΔ. Τὸ εἰδικὸν βάρος τῶν κονδυλίων αὐτῶν διὰ τὸ ἔτος 1960 ἀντιπροσωπεύει μόνον τὰ 12,9% τοῦ συνόλου τῶν δαπανῶν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς ΕΣΣΔ ἔναντι τῶν 19,9% τοῦ ἔτους 1955. Πιστεύομεν ἀκραδάντως, ὅτι ἡ ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Σοβιὲτ τῆς ΕΣΣΔ ψήφισις τοῦ νόμου «περὶ νέας σημαντικῆς μειώσεως τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τῆς ΕΣΣΔ» θὰ ἀποτελέσῃ μεγάλην συμβολὴν εἰς τὸ ἔργον τῆς περαιτέρω βελτιώσεως τῆς διεθνοῦς καταστάσεως. Σήμερον, ὁπότε ἐπίκεινται ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ γενικοῦ καὶ πλήρους ἀφοπλισμοῦ, διαπραγματεύσεις μεταξὺ τῶν κρατῶν, ἰδιαιτέρως μεγάλην σημασίαν προσλαμβάνουν αἱ ἔμπρακτοι ἐνέργειαι τῶν κρατῶν εἰς τὸν τομέα τῶν μονομερῶν μέτρων ἐπὶ τοῦ ἀφοπλισμοῦ, ἅτινα θὰ συνέβαλον εἰς τὴν δημιουργίαν ἀτμοσφαίρας ἐμπιστοσύνης καὶ εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τῶν ἐπικειμένων διαπραγματεύσεων. Τοιαῦται χειρονομίαι εἶναι τοσούτῳ μᾶλλον ἀπαραίτητοι καθ’ ὅσον, παρὰ τὴν ἐπιτευχθεῖσαν χαλάρωσιν τῆς διεθνοῦς ἐντάσεως, εἰς τὸν κόσμον ἐξακολουθοῦν ἀκόμη νὰ δροῦν δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι προσπαθοῦν νὰ ἐμποδίσουν τὴν κατάπαυσιν τοῦ μισητοῦ διὰ τοὺς λαοὺς ψυχροῦ πολέμου καὶ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῶν ἐξοπλισμῶν. Ἤδη, λαμβάνει χώραν ἐπανεξοπλισμὸς τῆς Δυτικῆς Γερμανίας καὶ ἐφοδιασμὸς αὐτῆς δι’ ἀτομικῶν καὶ πυραυλικῶν ὅπλων. Τοῦτο ἐγκυμονεῖ σοβαρὰς συνεπείας διὰ τὴν εἰρήνην εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Εἰς ὡρισμένας χώρας ἐξακολουθοῦν ἀκόμη νὰ ἀντηχοῦν ἀπροκάλυπτοι ἐκκλήσεις διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς ἀπὸ θέσεως ἰσχύος, ἡ ὁποῖα πρὸ πολλοῦ πλέον ἔχει χρεωκοπήσει. Ὅλα αὐτά, ἀπαιτοῦν ὅπως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν εἰλικρινῶς νὰ ἀπαλλάξουν τοὺς λαοὺς ἀπὸ τὴν φρίκην ἑνὸς νέου πολέμου, μὴ χαλαρώσουν τὰς προσπαθείας αἱ ὁποῖαι τείνουν εἰς τὴν ἐπίτευξιν συμφωνίας ἐπὶ τοῦ ἀφοπλισμοῦ. Πολλὰ ἐπ’ αὐτοῦ δύνανται νὰ πράξουν τὰ κοινοβούλια καὶ τὰ μέλη των. Καθῆκον καὶ ὑποχρέωσις τούτων ἐνώπιον τῶν λαῶν εἶναι νὰ ἐξαντλήσουν ὅλας τὰς δυνατότητας διὰ νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν κατάπαυσιν τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῶν ἐξοπλισμῶν καὶ εἰς τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τοῦ ἀφοπλισμοῦ. Τὸ ἀνώτατον Σοβιὲτ τῆς ΕΣΣΔ ἐκφράζει τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἡ νέα μονομερὴς ὑπὸ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως μείωσις τῶν ἐνόπλων της δυνάμεων θὰ ἀποτελέσῃ παράδειγμα διὰ τὰ ἄλλα κράτη καὶ ἰδίως δι’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διαθέτουν τὴν μεγαλυτέραν στρατιωτικὴν ἰσχύν. Τὸ Ἀνώτατον Σοβιὲτ τῆς ΕΣΣΔ καλεῖ τὰ κοινοβούλια καὶ τὰς κυβερνήσεις ὅλων τῶν χωρῶν τοῦ κόσμου ὅπως ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν νέαν εἰρηνικὴν πρωτοβουλίαν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως καὶ ἀναλάβουν, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς των, ἐμπράκτους ἐνέργειαις πρὸς μείωσιν τῶν ὑφισταμένων ἐνόπλων δυνάμεων, πρὸς ἀπαλλαγὴν τῶν λαῶν τῶν χωρῶν των ἐκ τοῦ βάρους τῶν ἐξοπλισμῶν πρὸς ἀπαλλαγὴν τῆς ἀνθρωπότητος ἀπὸ τὴν ἀπειλὴν τοῦ πολέμου καὶ πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς εἰρήνης εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Τὸ Ἀνώτατον Σοβιὲτ τῆς Ἑνώσεως τῶν Σοβιετικῶν Σοσιαλιστικῶν Δημοκρατιῶν. Μόσχα, Κρεμλῖνον, τῇ 15ῃ Ἰανουαρίου 1960. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν παρακαλῶ, ὅπως ἡ Βουλὴ ἐγκρίνῃ τὸν Προϋπολογισμὸν τῆς ὁλικῆς δαπάνης διὰ τὴν κατὰ Δεκέμβριον 1959 ἐπισκευήν, ἀνακαίνισιν καὶ χρωματισμὸν κλπ. τῶν διαδρόμων τοῦ ἰσογείου τοῦ Μεγάρου τῆς Βουλῆς ἐκ δραχμῶν 387.000 ἐν ὅλῳ.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀναφορικῶς μὲ τὰς ἐξαγγελθείσας ρυμοτομήσεις τοῦ κέντρου τῆς πρωτευούσης διὰ τῆς διανοίξεως νέων λεωφόρων.

§6Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλαι αἱ ἐνδιαφερόμεναι ἐμπορικαί, ἐπαγγελματικαὶ καὶ ὑπαλληλικαὶ ὀργανώσεις τῆς πόλεως Ἀθηνῶν ὡς καὶ τὸ Σωματεῖον τῶν πληττομένων τάξεων τοῦ Κέντρου τῆς πόλεως, δι’ ὑπομνήματός των ζητοῦν τὴν ματαίωσιν τῆς διανοίξεως τῆς ὁδοῦ Κοραῆ μέχρι Μοναστηρακίου, ὡς ἐπίσης τῆς κατασκευῆς νέας λεωφόρου Μάρνης–Βασιλίσσης Ὄλγας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἅμα τῇ ἀναγγελίᾳ τῆς σκέψεως ἐκτελέσεως τῶν ὡς ἄνω ἔργων, ἐδημιουργήθη μία ἀναταραχὴ εἰς τὰς θιγομένας τάξεις, αἵτινες δι’ ὑπομνημάτων των, ἀναφορῶν καὶ συγκεντρώσεων ἀκόμη, ἐζήτησαν τὴν ματαίωσιν τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα πλήττουν τὸ κέντρον τῆς πόλεως. Ἰδίᾳ ἡ λεωφόρος Κοραῆ– Μοναστηρακίου, εἰς τὰ σημεῖα διελεύσεως τῆς ὁποίας ἐργάζονται χιλιάδες ἐπαγγελματίαι καὶ ἐργατοϋπάλληλοι. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι θίγονται τὰ συμφέροντα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων αὐτῶν δὲν εἶναι σκόπιμος, δεδομένου, ὅτι θὰ χρειασθοῦν πολλαὶ ἑκατοντάδες ἑκατομμυρίων. Εἶχεν ἀναγραφῆ, ὅτι διὰ τὸ ἔργον Κοραῆ–Μοναστηρακίου θὰ ἀπαιτηθοῦν 700 ἑκατομμύρια. Γνωρίζομεν ὅμως, ὅτι κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν δημοσίων ἔργων, ἀπὸ τὴν πεῖραν τῆς Ὁμονοίας καὶ ἄλλων δημοσίων ἔργων, ὅτι τὸ ἀρχικὸν ποσὸν συμβαίνει νὰ ὑπερδιπλασιάζεται. Ὄχι μόνον αἱ ἐνδιαφερόμεναι τάξεις ἐξηγέρθησαν κατὰ τοῦ μελετωμένου μέτρου, ἀλλὰ καὶ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ἀθηναίων ἐτάχθη ὁμοφώνως ἐναντίον τῶν μέτρων αὐτῶν καὶ διὰ κοινωνικοὺς καὶ οἰκονομικοὺς καὶ ἄλλους ἀκόμη λόγους. Ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, κατόπιν παραστάσεών του εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐβεβαίωσεν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπεφάσισε νὰ συστήσῃ τὴν μὴ πραγματοποίησιν τῶν ἐν λόγῳ ἔργων. Εἶναι γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ Ἀθῆναι ἀντιμετωπίζουν κυκλοφοριακὸν πρόβλημα, ἀλλὰ ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ διατίθενται τόσο τεράστια χρηματικὰ ποσά, ὅταν ἔχωμεν πολλὰς ἄλλας ἀνάγκας πλέον ἐπιτακτικάς. Εἰς μίαν πρόσφατον ἐπίσκεψίν μου εἰς τὸν συνοικισμὸν Ἀσυρμάτου τὴν ἑπομένην τῆς πρὸ 15θημέρου ἀνεμοθυέλλης καὶ νεροποντῆς διεπίστωσα, ὅτι οἱ κάτοικοι τοῦ ἐν λόγῳ συνοικισμοῦ, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγκατεστημένοι ἐκεῖ ἀπὸ τὸ 1922 δηλ. ἀπὸ 38 ὁλόκληρα χρόνια, ζοῦν ὑπὸ τραγικὰς συνθήκας ἀπὸ ἀπόψεως στεγάσεως, ἡ δὲ μεταστέγασίς των προσκρούει εἰς οἰκονομικὰς δυσχερείας. Ἐνῷ τοιαῦται καὶ τοσαῦται εἶναι αἱ ἀνάγκαι τῆς χώρας μας εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν ὀρθὴν καὶ φιλολαϊκὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικὴν ἡ διάθεσις ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων τὰ ὁποῖα δυνατὸν νὰ εἶναι χρήσιμα, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ γίνουν ὅταν καὶ μόνον ὅταν προηγουμένως καλυφθοῦν αἱ πλέον ἐπείγουσαι ἀνάγκαι τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν καὶ ἰδίᾳ τῶν πενεστέρων τάξεων. Θὰ παρεκάλουν συνεπῶς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων ὅπως δώσῃ μίαν συγκεκριμένην ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἵνα γνωρίζῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθῇ νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐν λόγῳ ἔργων. Προσθέτω, ὅτι τὸ Σωματεῖον τῶν πληττομένων ἐπιχειρηματικῶν τάξεων τοῦ Κέντρου τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, ἐκυκλοφόρησεν ἕνα τεῦχος, εἰς τὸ ὁποῖον περιλαμβάνονται ἀποσπάσματα ἄρθρων, ἔρευναι καὶ σχόλια ὅλων τῶν ἐφημερίδων ἀδιαφόρως πολιτικῶν ἀποχρώσεων, ἀκόμη καὶ Κυβερνητικῶν διὰ τῶν ὁποίων ἐκδηλοῦται ἡ ἀντίθεσίς των διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐν λόγῳ ἔργων καὶ τονίζεται ἡ ἀνάγκη τῆς προστασίας τοῦ Κέντρου τῶν Ἀθηνῶν.

§7Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους ἡμᾶς, ὅτι αἱ Ἀθῆναι ἀντιμετωπίζουν ἕνα ὀξύτατον κυκλοφοριακὸν πρόβλημα. Τὸ πρόβλημα αὐτὸ τὸ ἀντιμετωπίζουν σχεδὸν ὅλαι αἱ μεγαλουπόλεις καὶ λαμβάνουν ἐξαιρετικῶς δραστικὰ μέτρα ὅπως τὸ ἀμβλύνουν. Εἰς τὸν Ἑλληνικὸν τύπον καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς Ἀριστερᾶς ἐπῃνέθησαν τὰ ἔργα τὰ ἐπαναστατικά, τὰ ὁποῖα ἔγιναν εἰς τὴν ἐγγὺς ἡμῶν Κων)πολιν καὶ εἰς τὸ μακρὰν ἡμῶν Πεκῖνον, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἄνετος κυκλοφορία τῶν κατοίκων. Ἤδη τὸ ὅριον ἀσφαλείας τῶν κυκλοφορούντων ὀχημάτων καὶ πεζῶν εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν ἔχει περιέλθει εἰς σημεῖον ἐπικίνδυνον. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἦτο ὑποχρεωμένον νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα καὶ ἐγνώριζεν, ὅτι τὸ θέμα ἦτο ἐξαιρετικῶς ἀντιδημοτικόν. Ἀφ’ ἧς ἐξηγγέλθησαν τὰ πρῶτα μέτρα ἠγέρθη ὁ θόρυβος ὅλων ἐκείνων τῶν Συλλόγων, τοὺς ὁποίους πρὸ ὀλίγου ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἐδημιουργήθη μία τοιαύτη ἀτμόσφαιρα, ὥστε δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀντίθετοι ἀπόψεις, οὔτε τοὐλάχιστον, κατὰ ἕνα τρόπον πληροφοριακόν. Τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος ἔλαβε τὴν πρωτοβουλίαν μιᾶς δημοσίας συζητήσεως καὶ ἡ συζήτησις αὐτὴ διήρκεσεν ἐπὶ τέσσαρας ἡμέρας. Εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν ἐκλήθησαν οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλων τῶν Συλλόγων, τοὺς ὁποίους ἐμνημόνευσε, πρὸ ὀλίγου, ὁ κ. συνάδελφος, οἱ βουλευταὶ Ἀθηνῶν, αἱ τεχνικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Δήμου Ἀθηναίων καὶ ὅλοι οἱ τεχνικοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν γνώμην ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν. Τὸ θέμα ἐξωνυχίσθη ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς. Αἱ ἀντιτιθέμεναι ἀπόψεις συνεζητήθησαν, οἱ ἀμφισβητούμενοι ἀριθμοὶ ἠλέγχθησαν, καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον ἐξέδωκε τὸ πόρισμα τῆς γενομένης συζητήσεως, ἀποσπάσματα τοῦ ὁποίου ἐδημοσιεύθησαν εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας. Ἀφ’ ἧς ἐδημοσιεύθη τὸ πόρισμα αὐτὸ δὲν ὑπῆρξεν ἀντίθεσις. Ἐγένετο δεκτὸν ἀπὸ ὅλους, ὅτι εἶναι ἀναπόδραστος ἀνάγκη ἐπιλύσεως τοῦ προβλήματος τῆς κυκλοφορίας. Εἰς τὰς μακρὰς αὐτὰς συζητήσεις τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου ἐξητάσθησαν, ἐπαναλαμβάνω, ὅλαι αἱ ἀπόψεις. Ἐτέθη τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἀπαλλοτριωθησομένων ἀκινήτων. Αἱ προβλεφθεῖσαι ἀποζημιώσεις διὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις οἰκοπέδων εἶχον ἐκτιμηθῆ ἀπὸ 18– 28 χρυσᾶς λίρας κατὰ τετραγωνικὸν μέτρον. Συνεπῶς, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ἐζημιοῦντο οἱ ἰδιοκτῆται. Ἐτέθη ἐπίσης τὸ θέμα τῶν θιγομένων καὶ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργαζομένων δὲν ἀνέρχεται, οὔτε εἰς ἑκατοντάδας χιλιάδων, οὔτε εἰς δεκάδας χιλιάδων. Τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον ἀναβιβάζει τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐπαγγελματικῶν ἑστιῶν εἰς 1.280 μὲ σύνολον ἐργαζομένων εἰς αὐτὰς 4.450 ἀνθρώπων. Πρόβλημα συνεπῶς τίθεται μόνον δι’ αὐτούς. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ τὸ θέμα, ὅτι ἐνῷ ἔχομεν τόσας ἀνάγκας σπεύδομεν νὰ διαθέσωμεν χρηματικὰ κεφάλαια εἰς ἐπενδύσεις μὴ παραγωγικάς, πληροφορῶ, ὅτι τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον ἐξήτασε καὶ αὐτὴν τὴν πλευράν. Αἱ Ἀθῆναι ἔχουν ἀποβῆ τὸ κέντρον προσελκύσεως τουριστῶν. Καὶ ἔχει ἀποδειχθῆ, ὅτι ἡ τουριστικὴ ἐπιχείρησις δι’ ἡμᾶς εἶναι λίαν ἐπικερδής. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἐθνικῆς οἰκονομίας ἡ διευκόλυνσις τῆς κυκλοφορίας ἔχει μεγάλην σημασίαν. Ἐὰν κατορθώσωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν κατὰ 5 ἔστω λεπτὰ ἐπιτάχυνσιν τῆς κυκλοφορίας εἰς τὴν περιοχὴν ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ Ὀλυμπίου Διὸς μέχρι τοῦ Πολυτεχνείου καὶ μόνον διὰ τὰς 4 ὥρας τῆς αἰχμῆς ἐξασφαλίζομεν οἰκονομίας ἀνερχομένας εἰς 30 ἑκατομμύρια ἐτησίως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ τὰς διανοίξεις αὐτὰς δὲν ὑπεστηρίχθη σοβαρὰ τεχνικὴ ἀντίρρησις. Καὶ αἱ Τεχνικαὶ Ὑπηρεσίαι τοῦ Δήμου Ἀθηναίων προτείνουν διανοίξεις ἀσχέτως ἂν ἔχουν ἀντιρρήσεις ὡς πρὸς τὰς μελετηθείσας παρὰ τῆς Πολεοδομικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου. Ἤδη γίνεται λεπτομερειακὴ ἐξέτασις, ὅλων τῶν ὑποβληθεισῶν ἐνστάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐξετάζονται μετὰ προσοχῆς καὶ προσπαθοῦν ὅπως ἐξεύρωμεν τρόπους ὅπως αἱ διανοίξεις γίνουν ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτερον δαπανηραὶ καὶ ἐνοχλητικαί. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κ. συνάδελφε, ὅτι μετὰ τὴν ὕδρευσιν καὶ τὰ ἔργα ἀποχετεύσεως, ἡ τρίτη βασικὴ λειτουργία μιᾶς μεγαλουπόλεως εἶναι ἡ ἀποσυμφόρησις. Πάντως δηλῶ, ὅτι ὁ χειρισμὸς τοῦ θέματος γίνεται μετὰ μεγάλης προσοχῆς. Αἱ ἐργασίαι προβλέπονται νὰ γίνουν σταδιακῶς καὶ μὲ μακρὰν προειδοποίησιν τῶν ἐνδιαφερομένων, πρὸ τῆς ἐνάρξεως οἱασδήποτε ἐργασίας. Εὑρισκόμεθα εἰσέτι, εἰς τὸ στάδιον τῆς προπαρασκευῆς, ἥτις λόγῳ τῆς φύσεως τῶν ἔργων θὰ βραδύνῃ εἰσέτι.

§8Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα μὲ προσοχὴν τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἰδιαιτέρως θὰ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ τοῦ σημείου τοῦ ἀφορῶντος τὴν διὰ τῆς ἀποσυμφορήσεως τοῦ κέντρου τῆς πόλεως ἐπίτευξιν μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ τουριστῶν καὶ συνεπῶς αὐξήσεως τοῦ εἰσρέοντος συναλλάγματος ἐκ 35 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Νομίζω, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ τοῦ συναλλάγματος εἶναι τὸ δαπανώμενον ἀπὸ τοὺς τουρίστας, τοὺς ἐπισκεπτομένους ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ συνεπῶς ἡ σημασία τῆς ἐνδεχομένης αὐξήσεως τοῦ τουριστικοῦ συναλλάγματος ἐκ τῆς ἐκτελέσεως τῶν διανοίξεων καὶ ἂν ὑπάρξῃ τοιαύτη, θὰ εἶναι λίαν περιωρισμένη. Κανεὶς δὲν ἀμφισβητεῖ, ὅτι εἰς ὡρισμένας περιοχὰς τῶν παλαιῶν Ἀθηνῶν ὑπάρχει συμφόρησις. Δὲν θὰ πρέπει ὅμως νὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἡ παλαιὰ πόλις θὰ χάσῃ τὴν γραφικότητά της καὶ συνεπῶς ἕν ἐκ τῶν τουριστικῶν θελγήτρων. Καὶ εἰς ἄλλας πόλεις τῆς Εὐρώπης, ἐκ τῶν παλαιοτέρων, ὡς τὸ Παρίσι, ἡ Ρώμη, ἡ Πράγα κλπ. ἀντιμετωπίζεται τοιοῦτον θέμα κυκλοφοριακῆς συμφορήσεως. Εἰς οὐδεμίαν ὅμως περίπτωσιν ἐδόθησαν τέτοιου εἴδους λύσεις, διὰ κατερειπώσεως ὁλοκλήρων τμημάτων τῆς παλαιᾶς πόλεως. Τοὐναντίον θὰ ἀναφέρω τὸ παράδειγμα τῆς Βαρσοβίας, ἡ ὁποία κατεστράφη ἐξ ὁλοκλήρου καὶ μὲ λύσσαν ἀπὸ τοὺς Χιτλερικοὺς μὲ φλογοβόλα καὶ ἀνατινάξεις. Κατὰ τὴν ἐκεῖ ἐπίσκεψίν μου, πρὸ τριετίας, αἱ δημοτικαὶ ἀρχαὶ μὲ ὑπερηφάνειαν μᾶς ἐπέδειξαν ὅλον τὸν παλαιὸν τμῆμα τῆς πόλεως, τὸ ὁποῖον, ἐνῷ κατεστράφη ὁλοκληρωτικῶς, ἀνῳκοδομήθη ὅπως ἦτο προπολεμικῶς, μὲ τοὺς παλαιοὺς στενοὺς δρόμους καὶ τὰ γραφικὰ μικρὰ οἰκοδομήματα. Ἐδῶ θέλομεν νὰ καταστρέψωμεν τὴν γραφικότητα τῆς Πλάκας καὶ ἄλλων παλαιῶν συνοικιῶν καὶ ἐπὶ πλέον νὰ μείνουν χιλιάδες ἐπαγγελματιῶν ἄστεγοι, διὰ νὰ κάμωμεν τὰ ἔργα αὐτά, ἐξοδεύοντες καὶ δισεκατομμύρια, ἀπαραίτητα δι’ ἄλλας ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας. Ἀφ’ ἑτέρου ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ ἔχωμεν οἰκονομίαν χρόνου κυκλοφορίας τῶν αὐτοκινήτων λόγῳ τῆς ἄρσεως τῆς συμφορήσεως καὶ ἐξ αὐτῆς θὰ προκύψῃ ὠφέλεια 30 ἑκατομμυρίων ἐτησίως, δὲν μὲ ἔπεισε, διότι τὸ ποσὸν αὐτὸ τῆς οἰκονομίας εἶναι τελείως ἀσήμαντον διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν δαπάναι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀνέλθουν εἰς δισεκατομμύρια ὁλόκληρα.

§9Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ὅλα αὐτὰ συνεζητήθησαν εἰς τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον; Διατὶ δὲν ἦλθον οἱ τεχνικοί σας νὰ ἐκφέρουν τὰς γνώμας των, ἀλλὰ καὶ νὰ διαφωτισθοῦν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς; Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπὶ τῶν ληφθέντων μέτρων πολεοδομίας εἰς τὴν Βαρσοβίαν. Εἶμαι ὅμως βέβαιος, ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται εἰς Ἀθήνας, διακρίνονται διὰ τὴν προσοχήν, ἡ ὁποία δίδεται, ὥστε τὰ συμφέροντα τῶν ἀτόμων τὰ ὁποῖα θίγονται, νὰ τύχουν μεταχειρίσεως ἀναλόγου πρὸς τὸ φιλελεύθερον πολίτευμα τῆς χώρας μας.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§11Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Γ. Κατσίμπας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀφορώσης τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους τῶν ὁποίων τὰ κτήματα ἀπηλλοτριώθησαν διὰ τὴν διάνοιξιν τῆς ὁδοῦ Δελφῶν.

§13Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ διετίας τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἀπηλλοτρίωσε κτήματα τῶν κατοίκων περιοχῆς Δελφῶν διὰ τὴν διάνοιξιν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ. Καίτοι παρῆλθον ὅμως δύο ἔτη, οὐδεμία ἀποζημίωσις κατεβλήθη εἰς τοὺς δικαιούχους. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ πότε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ δυνηθοῦν νὰ λάβουν τὰς ἀποζημιώσεις των.

§14Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν ἰδίαν παράκλησιν ὑποβάλλω καὶ ἐγώ.

§15Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, εἰς τὸ Παράρτημα τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως ἐγένετο ἡ σχετικὴ εἰδοποίησις πρὸς τοὺς δικαιούχους. Κατὰ συνέπειαν, ἀπὸ πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἐξέφυγεν ἡ ἁρμοδιότης καὶ ἁρμοδία εἶναι ἡ ΙΔʹ Ἐφορία, ἀπὸ τὴν ὁποίαν δύνανται νὰ παραλάβουν τὰς ἀποζημιώσεις των.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ρήγας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀφορώσης τὴν ἐκπόνησιν τῆς ὁριστικῆς μελέτης διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἀξιοποιήσεως τῆς πεδιάδος Ἀλμωπίας.

§17Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ προγενεστέρας ἐρωτήσεώς μας, σχετικῆς μὲ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς πεδιάδος Ἀλμωπίας, ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ἀπήντησεν, ὅτι ἐξεπονήθη ἡ μελέτη τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἂν ἡ μελέτη αὐτὴ παρεδόθη.

§18Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, τὰ ἔργα τῆς ἀξιοποιήσεως τῆς πεδιάδος Ἀλμωπίας περιελήφθησαν εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα. Ἡ προμελέτη ἐπερατώθη. Ἡ ὁριστικὴ μελέτη ἀνετέθη εἰς τὸν καθηγητὴν κ. Καλλίνσκη. Αὕτη διαιρεῖται εἰς ἔργα ἀντιπλημμυρικὰ καὶ ἀρδευτικά. Ἤδη ὑπεβλήθησαν τμήματα, τῆς ὁριστικῆς μελέτης τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων Ἀψάλου, προϋπολογισθέντα εἰς 8.600.000 καὶ τοῦ συλλεκτῆρος τῆς πεδιάδος χειμάρρου Μογλενίτσα, τὰ ὁποῖα προϋπελογίσθησαν εἰς 20.000.000. Ἤδη ἀναμένεται τὸ τρίτον καὶ τελευταῖον τεῦχος τῆς ὁριστικῆς μελέτης τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ

ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῶν δύο προτάσεων νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3838)1958 «περὶ ἐλέγχου πωλήσεων ἐπὶ πιστώσει». Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§20Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν σχετικὴν συζήτησιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐκηρύχθην ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, διότι δὲν διακρίνω πρακτικήν τινα σκοπιμότητα. Διὰ τοῦ Ν. Δ. 3838)58 καθιεροῦται ἔλεγχος ἐπὶ τῶν πιστώσεων, ἀποβλέπων εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς πωλήσεως τῶν ἐμπορευμάτων μὲ δόσεις. Ἐν πρώτοις εἶπον, ὅτι δὲν εὑρίσκω τὴν θεωρητικὴν δικαιολόγησιν παρομοίου νομοθετήματος. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοηθῇ φιλελευθέρα οἰκονομία ἄνευ τοῦ σημαντικοῦ καὶ οὐσιαστικοῦ αὐτοῦ παράγοντος, τῆς πιστώσεως. Ἡ πίστωσις δὲν συντελεῖ μόνον εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐμπορίου, συντελεῖ καὶ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν καὶ νοητὸν εἰς μίαν φιλελευθέραν δημοκρατίαν νὰ εἰσάγεται θεσμός, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ τίθενται δεσμεύσεις εἰς τὸν ἔμπορον νὰ πωλήσῃ τὰ ἐμπορεύματά του καθ’ οἷον τρόπον ἀντιλαμβάνεται, ὅτι εἶναι σκοπιμώτερον καὶ καθ’ οἷον τρόπον ἐκεῖνος ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ἐξυπηρετεῖ τὴν πελατείαν του. Ἴσως θὰ προβληθῇ ὡς μόνη δικαιολογία ἡ πρακτικὴ σκοπιμότης, δηλαδὴ ἡ ἐξοικονόμησις τοῦ συναλλάγματος, ἢ ἡ περιστολὴ τῶν δαπανῶν μιᾶς πτωχῆς τάξεως, ἡ ὁποία διὰ τοῦ μέσου αὐτοῦ τῶν κατὰ δόσεις πληρωμῶν, εἶναι εἰς θέσιν νὰ προβῇ εἰς ἀγοράς, αἱ ὁποῖαι ὑπερβαίνουν τὴν ἀγοραστικήν της δύναμιν. Ἀλλά, καὶ ἡ σκοπιμότης αὐτή, εἰς τὴν ὁποίαν ἀποβλέπει ἴσως ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τοῦ νομοθετήματός του, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι εἰσέτι δὲν ἐτέθη εἰς ἐφαρμογήν, καίτοι μακρὸς χρόνος παρῆλθε, καὶ ἡ σκοπιμότης αὐτὴ δὲν εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη. Διότι τὸ Κράτος ἔχει εἰς χεῖρας του ὅλα τὰ μέσα νὰ περιορίσῃ τὴν πίστωσιν εἰς συνάλλαγμα διὰ τὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἔχει ἐπίσης εἰς χεῖρας του, τὰ μέσα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ δύναται νὰ περιορισθῇ ἡ ἀλόγιστος ἴσως καταναλωτικὴ διάθεσις τοῦ κοινοῦ. Ἐὰν θελήσῃ τὸ Κράτος νὰ περιορίσῃ τὰς πιστώσεις, ἔχει πολλοὺς τρόπους, διὰ τῶν ὁποίων δύναται νὰ τὰς περιορίσῃ, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη παρομοίων μέτρων ἅτινα πλήττουν τὴν ἐλευθερίαν ἐν τῇ συναλλαγῇ. Καί, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐξωτερικὸν συνάλλαγμα, εἶναι εἰς θέσιν νὰ περιορίσῃ τὴν χορήγησιν τοιούτου δι’ εἰσαγωγὰς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰδῶν, ἀναγομένων εἰς τὴν σπάταλον κατανάλωσιν. Ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι ἕνας ἔμπορος ἀλογίστως θέλει νὰ κάμῃ πολλὰς πωλήσεις ἐπὶ πιστώσει, ἐὰν δὲν ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ ἐξεύρῃ τὰς ἀναλόγους πιστώσεις ἀπὸ τὰ πιστωτικὰ ἱδρύματα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαπλώσῃ τὰς ἐπὶ πιστώσει πωλήσεις του. Χωρὶς νὰ καταφεύγωμεν εἰς τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα, δύναται ἡ Κυβέρνησις κατὰ περιπτώσεις νὰ περιορίζῃ τὴν πιστωτικὴν ἱκανότητα τῶν ἐμπόρων καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ τὰς ἐπὶ πιστώσει πωλήσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς εἰσαγωγὰς καὶ τὴν διάθεσιν τοῦ συναλ)γματος, εἰς χεῖρας της ἔχει τὰ μέσα ἡ Κυβέρνησις νὰ περιορίζῃ τὴν εἰσαγωγὴν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πωλοῦνται μὲ δόσεις. Ἀπὸ οὐδεμιᾶς πλευρᾶς, κύριοι βουλευταί, καὶ ὡς πιστεύων εἰς τὴν ἐλευθέραν οἰκονομίαν καὶ ὡς ἐνδιαφερόμενος διὰ τὸ μέλλον τῆς ἐμπορικῆς μας ἐξελίξεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξω παρόμοιον ἀστυνομικὸν νομοθέτημα. Ἡ ἐπέμβασις τοῦ Κράτους, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου εἶναι ἐντελῶς αὐθαίρετος καὶ δύναμαι νὰ εἴπω, ὄχι ἀπολύτως συνταγματική. Ἀλλὰ ταὐτοχρόνως καὶ ἀπὸ ἄλλης σκέψεως εἶναι ἀνεπιτυχὲς τὸ νομοθέτημα, δηλαδὴ ἀπὸ καθαρῶς κοινωνικῆς πλευρᾶς. Θέλομεν νὰ περιορίσωμεν τὰς ἐπὶ πιστώσει πωλήσεις. Εἶναι βέβαια ἀληθές, ὅτι πολλοὶ ὑπάλληλοι, ἢ πτωχοὶ εἰσοδηματίαι ἑλκύονται ἀπὸ τὰ διάφορα ἐμπορεύματα τῶν προθηκῶν, ἑλκύονται ἀπὸ τὰς σαγηνευτικὰς διαφημίσεις, περὶ δόσεων καὶ προβαίνουν εἰς ἀγορὰς καὶ μετὰ ταῦτα δὲν εἶναι θέσιν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των ἢ ἄλλως περιορίζουν τὸ ἐπίπεδον τῆς στοιχειώδους διαβιώσεώς των. Αὐτὴ εἶναι μία πλευρὰ ἐξεταστέα, ἀλλὰ πρέπει νὰ ληφθῇ καὶ ἕνα ἄλλο γεγονὸς ὑπ’ ὄψιν. Ὅτι διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς τῶν δόσεων κατορθώνει ὁ πτωχὸς ἐργάτης, ὁ πτωχὸς ὑπάλληλος καὶ ὁ μικροαστὸς νὰ ἱκανοποιήσῃ μίαν ζωτικὴν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν ἄλλως θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ θεραπεύσῃ διὰ μακρὸν χρόνον. Ἂς ὑποθέσωμεν, ἕνα ψυγεῖον, τοῦ ὁποίου ἡ ἀξία ἀνέρχεται εἰς 7–8 χιλιάδες δραχμές. Δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀγοράσῃ ἐὰν δὲν ὑπάρχουν δόσεις. Ἐὰν θελήσῃ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐξοικονόμησιν τῶν χρημάτων δι’ οἰκονομιῶν θὰ ἀπαιτηθοῦν ἔτη, διὰ νὰ συλλέξῃ τὸ ποσὸν καὶ νὰ ἐφοδιασθῇ μὲ αὐτὸ τὸ ψυγεῖον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ στοιχειώδη ἀνάγκην τῆς ζωῆς εἰς μίαν πολιτισμένην κάπως κοινωνίαν. Τοῦτο δύναται νὰ λεχθῇ διὰ πᾶν εἶδος ἀναγκαῖον εἰς τὸν πτωχὸν εἰσοδηματίαν. Πῶς, λοιπόν, θὰ ἔλθωμεν νὰ στερήσωμεν αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὴν δυνατότητα νὰ ἀποκτήσῃ αὐτὸ τὸ ἀγαθὸν ἐγκαιρότερον καὶ νὰ μὴ τὸ στερηθῇ; Τόσον λοιπόν, ἀπὸ τῆς κοινωνικῆς ἀπόψεως ὅσον καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς οἰκονομικῆς καὶ παραγωγικῆς προόδου, δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ νομοθέτημα νὰ γίνῃ παραδεκτόν. Εἶναι μία σκληρὰ ἀπόφασις, ἡ ὁποία λαμβάνεται, νὰ στερήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τῆς δυνατότητος νὰ ἀποκτήσουν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναγκαῖα διὰ τὴν ζωήν. Δὲν νομίζομεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ ὁ κ. ὑπουργός. Τὸ σύστημα αὐτό, τῶν διὰ δόσεων πωλήσεων, εἶναι τόσον διαδεδομένον μέχρι σήμερον, καὶ εἶναι τόσον προσφιλὲς εἰς τὴν κοινωνίαν, ὥστε δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὸ ἀπαγορεύσωμεν διὰ νόμου. Ἐπὶ πλέον βασίμως δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ἡ ζημία, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ ἡ βιομηχανικὴ παραγωγή, καὶ ἡ βιοτεχνία διὰ παρομοίας ἀπαγορεύσεως θὰ εἶναι μεγίστη. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἂν καταργηθῇ τὸ σύστημα τῶν διὰ δόσεων πωλήσεων, εἶναι ζήτημα ἐὰν ἕνα μικρὸν ποσοστὸν τῶν σήμερον λειτουργουσῶν βιοτεχνιῶν, βιομηχανιῶν καὶ ἐμπορικῶν οἴκων θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ συνεχίσῃ τὴν παραγωγικὴν καὶ ἐμπορικήν του δραστηριότητα. Ὁ μαρασμὸς θὰ εἶναι ἀναπόφευκτος. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι μετὰ πολλοῦ σκεπτικισμοῦ θὰ πρέπει νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ περὶ τῆς τύχης τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, τοῦ ὁποίου ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἄμεσον κατάργησιν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§22Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λέγεται, καὶ πολὺ ὀρθῶς, ὅτι τοὺς θεσμοὺς καὶ τὰ νομοθετήματα τὰ ἐπαληθεύει καὶ τὰ δικαιώνει ἡ πεῖρα τῆς ζωῆς. Ἔχομεν ὑπὸ κρίσιν τὸ Ν. Δ. 3938)58, δηλ. ἕνα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον κατεπειγόντως εἰσήχθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ψήφισιν καὶ τὸ ὁποῖον ἐπίσης κατεπειγόντως ψηφίζεται κατ’ ἀξίωσιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ παρὰ τὰς δικαιολογημένας ἀντιρρήσεις καὶ ὑποδείξεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καί τινων Κυβερνητικῶν βουλευτῶν, περὶ τοῦ ἀστόχου μέτρου, τὸ ὁποῖον ἐλαμβάνετο τότε ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἀπεδείχθησαν ἀπολύτως δικαιολογημέναι καὶ ἐπηλήθευσαν αἱ ἀντιρρήσεις καὶ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα προεβλήθησαν ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Νομοθετικοῦ τούτου Διατάγματος, διότι μολονότι τοῦτο ἐπειγόντως περιεβλήθη τὴν ἰσχὺν νόμου, ἐπὶ 1½ ἔτος, ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ γράμμα νεκρόν. Καὶ μόνον τὸ γεγονὸς αὐτό, νομίζω ἀποτελεῖ τὴν πλέον περίτρανον καταδίκην του. Θὰ ἐνόμιζον, κατόπιν τούτου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν προτάσεων περὶ καταργήσεώς του ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος, εἰς ὃ ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀνήκω, χρωμένη τῆς πλειοψηφίας της θὰ ἐδέχετο τὴν κατάργησιν ἑνὸς ἀστόχου μέτρου. Ἐν τούτοις, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ πράξῃ τοῦτο καὶ δι’ αὐτὸ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι μὲ ἐπιχειρηματολογίαν ἀντλουμένην ἐκ τῆς κατὰ τὴν ψήφισίν του συζητήσεως, νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν κατάργησίν του. Τὰ ἐπιχειρήματά μας δὲ αὐτά, τὰ ἀντλοῦμεν ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ διατάγματος, διότι τότε ἐγένετο πλήρης καὶ ἐμπεριστατωμένη ἀνάπτυξις. Ἡ Κυβέρνησις εἰσήγαγε τὸ μέτρον τοῦτο μετ’ ἄλλων τινῶν μὲ τὸν αἰτιολογικὸν λόγον τὴν περιστολὴν ἐξαγωγῆς συναλλάγματος διὰ τῆς εἰσαγωγῆς ἐμπορευμάτων μὴ ἀπαραιτήτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὸν περιορισμὸν τῆς πολυτελοῦς διαβιώσεως καὶ τὴν δῆθεν προστασίαν τῶν μισθοδιαίτων ἀπὸ τῆς ἀγορᾶς ἐμπορευμάτων διὰ τοῦ συστήματος τῶν δόσεων, ὅπερ περικλείει δαπάνην μελλοντικοῦ εἰσοδήματός των. Ἐλέχθη ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὅτι οἱ σκοποὶ αὐτοὶ τῆς Κυβερνήσεως δὲν θὰ ἦτο ποτὲ δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν καὶ ὅτι τὸ λαμβανόμενον ἀστυνομικὸν μέτρον ἢ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν, ἤ, ἐφαρμοζόμενον, θὰ ἀπέβαινε βλαβερὸν καὶ εἰς τὴν οἰκονομίαν καὶ εἰς τοὺς καταναλωτὰς τοὺς προερχομένους ἐκ τῶν λαϊκῶν πτωχῶν τάξεων καὶ οὐχὶ ὠφέλιμον, ὡς ἐπηγγέλετο ἡ Κυβέρνησις. Διότι εἶναι γνωστόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι οἱ ἔλεγχοι εἶναι δύο μορφῶν. Εἴτε εἶναι ἔλεγχοι περιστασιακοί, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλονται εἰς περιόδους ἀνωμάλους ἢ πολεμικάς, πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως καὶ ἐπαρκέσουν τὰ ἐν ἀνεπαρκείᾳ ἀγαθὰ δι’ ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλύτερον ἀριθμὸν καταναλωτῶν (δελτία τροφίμων κλπ.), εἴτε εἶναι ἔλεγχοι διαρθρωτικοί, οἱ ὁποῖοι ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς συγκεκριμένου προγράμματος, τὸ ὁποῖον συνεπάγεται βεβαίως καὶ ὡρισμένας θυσίας διὰ τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Οἱ τελευταῖοι ἔλεγχοι, οἱ ὁποῖοι ἐφαρμόζονται εἰς τὰ σοσιαλιστικὰ κράτη καὶ τὰς λαϊκὰς δημοκρατικὰς χώρας, ἔφεραν τὰ ἀποτελέσματά των καὶ εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους καὶ πασίδηλον, πόσον ἀνεπτύχθησαν αἱ οἰκονομίαι τῶν χωρῶν αὐτῶν καὶ ἐκείνων ἀκόμη ἐξ αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι πρὸ τινων ἐτῶν ἦσαν ὑπανάπτυκτοι. Ἔλεγχος περιστασιακὸς δὲν εἶναι βεβαίως ὁ διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος θεσπιζόμενος, διότι δὲν εὑρισκόμεθα εἰς ἀνωμάλους περιστάσεις, οὔτε ἄλλωστε περιλαμβάνει μέτρα γενικοῦ περιορισμοῦ καὶ δικαίας κατανομῆς τῆς καταναλώσεως. Συνεπῶς, ὡς μόνον ἀποτέλεσμα τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ τοῦ μέτρου ἀπομένει ἡ δυσχέρανσις τῆς θέσεως τῶν πενεστέρων τάξεων ἀπὸ τοῦ νὰ ἐνισχύσουν τὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ νοικοκυριοῦ των μὲ ἀναγκαῖα τινὰ εἴδη, ὅπως εἶναι τὰ ψυγεῖα, σόμπες, πλυντήρια, ἠλεκτρικαὶ κουζῖναι, ἠλεκτρικὰ σίδηρα κλπ., εἴδη τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι πολυτελῆ, ἀλλὰ τοὐναντίον εἰς ἄλλας χώρας εὑρίσκονται εἰς εὐρυτάτην χρῆσιν. Εἶναι εἴδη, τὰ ὁποῖα διευκολύνουν τὰς τάξεις τῶν ἐργαζομένων καὶ δὴ τὰς τάξεις τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν, αἱ ὁποῖαι δύνανται διὰ τῶν εὐκολιῶν τῶν εἰδῶν τούτων νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν διπλῆν ἀποστολήν των καὶ ὡς ἐργαζομένων γυναικῶν καὶ ὡς νοικοκυρῶν. Ἐναντίον αὐτῶν τῶν τάξεων, κ. συνάδελφοι, στρέφεται τὸ μέτρον αὐτό. Ὡς πρὸς τὸ ἕτερον ἐπιχείρημα, ὅτι ἀποσκοπεῖται ἡ προστασία τῶν μισθοβιώτων ἀπὸ τῆς καταναλώσεως μελλοντικοῦ εἰσοδήματός των, νομίζω, ὅτι οὔτε αὐτὸ εὐσταθεῖ, διότι τὸ καταβαλλόμενον ἑκάστοτε ὡς δόσις, πληρώνεται ἀπὸ τὸ τρέχον εἰσόδημα τοῦ ἐργαζομένου καὶ οὐχὶ ἀπὸ τὸ μελλοντικόν. Πρόκειται ἐξ ἄλλου περὶ ἀγορᾶς εἰδῶν διαρκοῦς χρήσεως καὶ ὄχι ἀμέσου καταναλώσεως. Συνεπῶς, οὔτε ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως νομίζω, ὅτι ἦτο ἐπιτυχὴς ἡ σκέψις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία προεκάλεσε τὴν ὑποβολὴν τοῦ σχεδίου νομοθετικοῦ διατάγματος ἐκείνου. Πέραν τῆς πιέσεως τῆς ἐπιβαλλομένης ἐκ τῶν πενεστέρων τάξεων, τὸ μέτρον αὐτὸ λαμβανόμενον καὶ εἰς μίαν περίοδον ὁμολογουμένως ὑπὸ πάντων, οἰκονομικῆς κρίσεως διὰ τὸ ἐμπόριον καὶ τὸν ἐπαγγελματικὸν κόσμον, διότι συντελεῖ εἰς συστολὴν τῆς ἀγοραστικῆς κινήσεως καὶ συνεπῶς εἰς τὴν ἐπίτασιν τῆς κρίσεως. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, λοιπόν, εἶναι ἀνεπίκαιρος καὶ βλαβερὰ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου. Τώρα μένει νὰ ἐρευνήσωμεν διατὶ δὲν ἐφηρμόσθη τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα, ἐνῷ ἐν τόσῃ σπουδῇ κατετέθη καὶ ἐψηφίσθη. Ἡ Κυβέρνησις, κ. συνάδελφοι, ἡ ὁποία δὲν εἰσήκουσε τὰς πανταχόθεν διατυπωθείσας διὰ τὴν ψήφισίν του διαμαρτυρίας, αἰφνιδίως ἔπαυε μετ’ οὐ πολὺ νὰ ἔχῃ ζῆλον διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου. Αἱ πληροφορίαι αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν διὰ τὴν αἰφνιδίαν αὐτὴν ἀλλαγὴν τῆς συστάσεως τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι, ὅτι ἐγένετο διάβημα ξένης Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ὡρισμένων εἰδῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐξ ἐκείνων κυρίως ἅτινα ἀποτελοῦν ἀντικείμενον πωλήσεως διὰ δόσεων. Ἡ ξένη αὐτὴ Κυβέρνησις ἐπίεσε τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ ἐφαρμόσῃ τὸ μέτρον. Αὐτὴ ἡ πληροφορία ἐγράφη καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας, αἵτινες ὡμίλησαν καὶ περὶ διαβήματος τοῦ Πρεσβευτοῦ τῆς ξένης αὐτῆς δυνάμεως. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, θὰ θελήσῃ νὰ μᾶς δώσῃ πληροφορίας ἐὰν αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος μὴ ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου, ὡς ἡμεῖς πιστεύομεν, ἢ ἄλλος τις καὶ ποῖος. Ἤδη, κ. συνάδελφοι, μένει ἕνα ἄλλον σημεῖον κριτικῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει, νομίζω, νὰ περάσῃ ἀπαρατήρητον. Ἡ εὐρεῖα ἐξουσιοδότησις, ἡ ὁποία ἐδόθη πρὸς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετικοῦ διατάγματος, δηλαδὴ πρὸς ὄργανον, ὅπερ, ἐπὶ πλέον, δὲν τελεῖ ὑπὸ τὸν εὐθὺν ἔλεγχον τοῦ Κοινοβουλίου, εἶχε τονισθῆ τότε, ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματική. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Ἀνώτατον Διοικητικόν μας Δικαστήριον, ἔχει ἀποφανθῆ, ὅτι τόσον εὐρεῖα ἐξουσιοδότησις μόνον εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας δύναται νὰ χορηγηθῇ. Ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικῶς ἐθεωρήθη, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν τὰ μέτρα αὐτὰ τὰ τόσον σοβαρὰ καὶ εὐρέα νὰ ἀνατίθενται εἰς ἐφαρμογὴν ὑπὸ ὀργάνου, δηλαδὴ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ὁποῖον, ὡς προεῖπον, δὲν τελεῖ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τὸ νομοθετικὸν διάταγμα ἀκόμη ἐθέσπισεν ἕνα σύστημα πολυπλόκου ἐλέγχου διὰ τῆς ὑποχρεώσεως νὰ τηροῦν οἱ ἐπαγγελματίαι σειρὰν βιβλίων κλπ. πέραν τῶν ἐκ τοῦ Φορολογικοῦ Κώδικος. Ἡ παράβασις δὲ τῆς ὑποχρεώσεως αὐτῆς, θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐπιβολὴν αὐστηροτάτων κυρώσεων ποινικῶν καὶ περιουσιακῶν, ὅπως εἶναι ἡ δήμευσις τῶν ἀντικειμένων τῆς πωλήσεως εἰς δόσεις, σημαντικὰ πρόστιμα κλπ. Νομίζω ὅθεν, κ. συνάδελφοι, ὅτι δι’ ὅσους λόγους ἀνέπτυξα καὶ διότι ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν, ὅτι τὸ μέτρον οὐδένα σκοπὸν ἐξυπηρετεῖ, ἀλλὰ τοὐναντίον εἶναι δυνατὸν νὰ θέσῃ εἰς σοβαρὰν βλάβην τὰ συμφέροντα τῆς ἐμπορικῆς τάξεως, τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐκ τῶν πενεστέρων τάξεων καταναλωτῶν, εἰσηγοῦμαι εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως δεχθῇ τὰς προτάσεις τῶν δύο Κομμάτων, Φιλελευθέρων καὶ ΕΔΑ, περὶ καταργήσεως τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ ἐλέγχου πωλήσεων ἐπὶ πιστώσει, δηλαδὴ τὴν καὶ τυπικὴν θέσιν του ἐκτὸς τῆς νομικῆς ἢ οἰκονομικῆς ζωῆς.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§24Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ληφθὲν πέρυσι μέτρον τῆς μετατροπῆς τῶν μέτρων καὶ τῶν σταθμῶν, εἶναι βέβαιον κατὰ τὴν διαδρομὴν τοῦ χρόνου, ὅπου ἐφηρμόσθη, ὅτι ἐπηρέασε σοβαρῶς τὰς τιμάς, καὶ ὁ ἐπηρεασμὸς τῶν τιμῶν ἔπληξε κυρίως τοὺς οἰκογενειακοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν πτωχοτέρων τάξεων. Γνωρίζουν ὅλαι αἱ νοικοκυραὶ τῆς Ἑλλάδος, ὅτι ὅσον ἔδιδον πρὸ ἔτους νὰ ἀγοράσουν μίαν ὀκᾶν ἑνὸς οἱουδήποτε εἴδους τροφῆς, τὸ δίδουν σήμερον διὰ νὰ ἀγοράσουν ἕνα κιλὸν τοῦ ἰδίου εἴδους. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἤσκησε τὸν δέοντα ἔλεγχον κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου αὐτοῦ καὶ παρουσιάσθη αὐτὴ ἡ αὔξησις τῶν τιμῶν κατὰ 20% εἰς πολλὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης καὶ αἱ λαϊκαὶ τάξεις τὸ ἀντελήφθησαν. Φαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παραλλήλως πρὸς τὰ μέτρον ἐκεῖνο τῆς εἰσαγωγῆς τῶν νέων μέτρων καὶ σταθμῶν ἐσκέφθη νὰ εἰσαγάγῃ καὶ τὸ σύστημα τῆς καταργήσεως τῶν ἐπὶ πιστώσει πωλήσεων, διότι ἐνόμιζε, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ὁλοκληρώσῃ ἕνα σύστημα ἰδικόν της ποὺ θὰ ἐπέβαλε μίαν τάξιν εἰς τὸ ἐμπόριον. Ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς ὅμως τοῦ πρώτου μέτρου ἀντελήφθη, ὅτι ἐπλανήθη ἡ Κυβέρνησις καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν ἔπαυσε, παρ’ ὅλον, ὅτι ἐψηφίσθη τὸ Ν. Δ. 3838)58, νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ. Ὅπως ἀνέφερον προλαλήσαντες ἀξιότιμοι συνάδελφοι, τὸ μέτρον τοῦτο πλήττει κυρίως τὰς λαϊκὰς τάξεις. Αἱ ἐπὶ πιστώσει πωλήσεις, εἶναι ἀπὸ αἰώνων συνυφασμέναι μὲ τὸ σύστημα τοῦ ἐμπορίου, ὄχι μόνον τοῦ ἑλληνικοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ διεθνοῦς καὶ τῶν ἐπὶ πιστώσει πωλήσεων καὶ ἀγορῶν συνήθως κάμνουν χρῆσιν αἱ πενέστεραι τάξεις. Οἱ ἄνθρωποι τῶν μικρῶν εἰσοδημάτων ρυθμίζουν διὰ τὴν ἐξοικονόμησιν τῶν ἀπαιτουμένων εἰδῶν διὰ τὸ νοικοκυριό των κυρίως διὰ τῆς ἐπὶ πιστώσει ἀγορᾶς. Ἐν ἔλθῃ τὸ Κράτος νὰ τοὺς ἀφαιρέσῃ αὐτὴν τὴν δυνατότητα, θὰ τοὺς δυσκολεύσῃ εἰς τὴν ζωήν των καὶ θὰ δημιουργήσῃ ἄλλα προβλήματα οἰκονομικὰ πολύπλοκα, τὰ ὁποῖα ἴσως δὲν τὰ φαντάζεται ἡ Κυβέρνησις. Δι’ αὐτὸ ὀρθῶς ἀνέστειλε τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου αὐτοῦ τοῦ Ν. Δ. 3838 καὶ ὀρθότερον θὰ πράξῃ ἐὰν τὸ καταργήσῃ τελείως καὶ νὰ ἀφήσῃ τὸ σύστημα νὰ προχωρήσῃ, ὅπως ἐφαρμόζεται ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι πρέπει νὰ τονώσῃ τὰς ἀγορανομικὰς ὑπηρεσίας διὰ νὰ ἐποπτεύουν, νὰ παρακολουθοῦν καὶ νὰ μὴ γίνωνται οἱ λαϊκὲς κυρίως τάξεις, θύματα ἐκμεταλλεύσεως. Διότι ἀναμφισβητήτως εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου αὐτοῦ ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἀδυνάτων, ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις καταχρήσεως τοῦ μέτρου. Αὐτὰς ὅμως τὰς περιπτώσεις ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἀγορανομικῶν της ὀργάνων νὰ τὰς παρακολουθήσῃ, νὰ τὰς ἐπισημάνῃ καὶ νὰ τὰς πατάξῃ ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ τὰς πατάξῃ, ἐὰν δὲ ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία δὲν δίδῃ ὅπλα νὰ καταπολεμήσῃ αὐτὰς τὰς ὑπερβασίας καὶ αὐτὰς τὰς καταχρήσεις τοῦ μέτρου, ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ νὰ εἰσαγάγῃ ἕνα νομοθετικὸν μέτρον διὰ νὰ τῆς δώσωμεν αὐτὰ τὰ ὅπλα τῆς πατάξεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω, ὅτι φρόνιμον καὶ συνετὸν θὰ ἦτο τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὔτε εἰς τὰ χαρτιά. Ὁ νεκρὸς αὐτὸς νόμος ποὺ ἐψηφίσθη καὶ δὲν ἐφηρμόσθη νὰ καταργηθῇ καὶ νὰ στρέψῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν προσοχήν της πρὸς αὐτὸ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζεται ἀπὸ αἰώνων εἰς τὴν χώραν μας καὶ εἶναι συνυφασμένον μὲ τὴν ζωήν μας καὶ μὲ τὸν τρόπον διεξαγωγῆς τοῦ ἐμπορίου εἰς τὴν χώραν μας, ὥστε νὰ τὸ καταστήσῃ ἀποδοτικώτερον καὶ εὐεργετικώτερον διὰ τὰς λαϊκὰς τάξεις. Πέραν αὐτῆς τῆς γενικῆς παρατηρήσεως θὰ εἶχον νὰ κάμω μίαν ἄλλην γενικὴν παρατήρησιν ἐξ ἀφορμῆς τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ διατάγματος. Ὅπως βλέπετε καὶ εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς διατάξεως αὐτῆς τοῦ ἄρθρου 3, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ εἰδικοῦ μέτρου ἡ Κυβέρνησις ἐπιστρατεύει ἀνωτάτους κρατικοὺς λειτουργοὺς καὶ συνιστᾶ ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ ἐφαρμόσῃ ἕνα εἰδικὸν μέτρον. Τὸ σύστημα αὐτὸ τῶν ἐπιτροπῶν εἶναι προσφιλὲς εἰς τὴν νομοθεσίαν μας κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια καὶ ἴσως εἶναι τὸ σύστημα αὐτό, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατέστησε τὸ Κράτος μας ἀνίκανον νὰ ἐφαρμόσῃ οἱονδήποτε μέτρον. Διότι ὅλους τοὺς κρατικοὺς λειτουργοὺς καὶ δὴ τοὺς ἀνωτάτους τοὺς ἀπασχολοῦν διὰ νόμων εἰς ἔργα ἀλλότρια, τοὺς ἐξαντλοῦν καθ’ ὁλοκληρίαν καὶ δὲν τοὺς ἀφήνουν νὰ ἐκτελέσουν τὴν ἰδικήν των ὑπηρεσίαν. Ἐφύγαμεν ἀπὸ τὸν παλαιὸν ὀρθόδοξον δρόμον τοῦ νὰ ἔχωμεν κατὰ Ὑπουργεῖα ὑπευθύνους διευθύνσεις, ὑπεύθυνα τμήματα ἀπέναντι τῶν ὑπουργῶν, ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα νὰ διαχειρίζωνται ὡρισμένα ζητήματα. Εἰς τὸν παλαιὸν καιρὸν ποὺ μᾶς ἔλλειπαν τὰ ἐπιτροπᾶτα αὐτὰ καὶ οἱ πολλὲς ἐπιτροπὲς καὶ οἱ πολλοὶ ἐγκέφαλοι ἐγένοντο καὶ νομοσχέδια καλλίτερα καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐνομοθετοῦντο καὶ ἐλαμβάνοντο καὶ παρηκολουθοῦντο μετ’ αὐστηρότητος. Σήμερον παραπέμπονται ὅλ’ αὐτὰ τὰ μέτρα καὶ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἰς ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι καταντοῦν σχεδὸν ἀνεύθυνοι καὶ αἱ ὁποῖαι θεωροῦν τὴν ἐργασίαν αὐτὴν ποὺ τοὺς ἀνατίθεται ὡς πάρεργον διότι πολλάκις καὶ δὲν τὴν κατέχουν. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἀναφέρω καὶ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 3 διὰ νὰ λάβω ἀφορμὴν νὰ ἐπισημάνω αὐτὴν τὴν ἀταξίαν τὴν νομοθετικὴν ἡ ὁποία παρατηρεῖται, καὶ ἡ ὁποία ἀταξία παρατηρεῖται εἰς τὴν καθόλου λειτουργίαν τοῦ Κράτους μας καὶ νὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ σκεφθῇ ἐὰν πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ συστήματος αὐτοῦ τῶν ἐπιτροπῶν ἢ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸν παλαιὸν ὀρθόδοξον καὶ καλὸν δρόμον τοῦ νὰ καθιστᾷ ὑπεύθυνα καὶ εἰδικὰ ὄργανα τὰ τμήματα καὶ τὰς διευθύνσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ζητῇ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις. Εἰδικώτερον δι’ αὐτῶν τῶν μέτρων ἕνα τμῆμα κατάλληλον καὶ ἁρμόδιον τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐμπορίου πλουτιζόμενον ἴσως καὶ μὲ εἰδικὸν προσωπικὸν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ παρακολουθήσῃ καὶ νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ, θὰ τὸ ἔχῃ ὡς εἰδικὴν ἀπασχόλησιν καὶ θὰ ἠμπορῇ νὰ ἐφαρμόσῃ αὐτὸ τὸ μέτρον ἐὰν κατέληγεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐφαρμογήν του. Τί θὰ προσφέρουν τώρα οἱ διάφοροι ἀνώτατοι κρατικοὶ λειτουργοί, οἱ ὁποῖοι ἀποσπῶνται ἀπὸ τὴν κυρίαν ὑπηρεσίαν των καὶ ἔρχονται νὰ ἐφαρμόσουν ἕνα μέτρον εἰς τὸ ὁποῖον, ὅπως ἀπεδείχθη, καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπίστευε. Ἐπειδὴ θεωρῶ καὶ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῆς δι’ ἐπιτροπῶν λειτουργίας τῆς κρατικῆς μηχανῆς ποὺ παραλύουν τὸ ὑπεύθυνον τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ διαλύουν τὰ Ὑπουργεῖα, ἔλαβα ἀφορμὴν γενομένης συζητήσεως καὶ συζητουμένου καὶ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ διατάγματος, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπρόσεχε καὶ τὴν παρατήρησιν αὐτὴν καὶ ἐπανήρχετο εἰς τὸν παλαιὸν καλὸν δρόμον τῆς καλῆς διοικήσεως διὰ τῶν Ὑπουργείων, διὰ τῶν διευθύνσεων, διὰ τῶν τμημάτων. Τούτων δεδομένων καὶ ἐφ’ ὅσον καὶ αὐτὸ τὸ Ν. Δ. δὲν ἐφηρμόσθη καὶ διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ οὔτε ὡς ἀπειλή, ὀρθὸν εἶναι ὅταν ἀναγνωρίζωμεν, ὅτι ἕνας νόμος δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀνάγκην πρέπει αὐτὸς ὁ νόμος νὰ καταργῆται. Νομίζω, ὅτι πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ δεχθῇ ἀπόψε, ἐφ’ ὅσον καὶ αὐτὸς πιστεύει εἰς τὴν μὴ χρησιμότητα τοῦ νόμου αὐτοῦ, νὰ δεχθῇ νὰ καταργήσωμεν αὐτὸ τὸ Ν. Δ. καὶ νὰ τονώσῃ τὰς ὑπηρεσίας του τὰς ἀγορανομικὰς καὶ νὰ τοὺς δώσῃ εἰδικὴν παραγγελίαν, ὥστε νὰ ἐφαρμόζεται τὸ μέτρον τῶν ἐπὶ πιστώσει πωλήσεων ἐπὶ τῷ τέλει νὰ διευκολύνῃ τὴν διακίνησιν τῶν ἀγαθῶν, νὰ διευκολύνῃ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου μας καὶ κυρίως νὰ διευκολύνῃ τὰς λαϊκὰς τάξεις. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Προεδρεύων Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης ἔχει τὸν λόγον.

§26Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ν. Δ. 3838)58 τοῦ ὁποίου προτείνεται ἡ κατάργησις, ἀφορᾷ κυρίως τὴν παροχὴν εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν εὐρυτάτης ἐξουσιοδοτήσεως ἵνα καθορίζῃ πρῶτον τὸ ὕψος τῶν ἐλαχίστων καταβλητέων ποσοστῶν τοῖς μετρητοῖς διὰ τὰς ἀγορὰς ἐπὶ πιστώσει καὶ δεύτερον τὸν μέγιστον χρόνον ἐξοφλήσεως τοῦ ὑπολοίπου τῆς ἀξίας τῶν ἐπὶ πιστώσει πωλουμένων ἐμπορευμάτων καὶ τρίτον νὰ ἀποκλείῃ ὁλοκληρωτικῶς τὴν πώλησιν ἐπὶ πιστώσει ὡρισμένων κατηγοριῶν τῶν ἐμπορευμάτων αὐτῶν. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος κατὰ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1958 ὡς κύριος λόγος εἰσαγωγῆς καὶ ἐπειγούσης ψηφίσεως τούτου προεβλήθη ἡ ἀνάγκη τῆς ἀνακουφίσεως τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν. Ἐπίσης προεβλήθη ἡ κοινωνικὴ πλευρά, δηλαδή, ὅτι, θὰ πρέπει νὰ ἀποφύγουν αἱ λαϊκαὶ τάξεις νὰ ἀγοράζουν εἴδη μὴ ἀπολύτως ἀναγκαῖα καὶ μὴ ἀπαραίτητα εἰς αὐτάς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν ἀπίσχνασιν οἰκονομικῶς τῶν μεσαίων καὶ λαϊκῶν τάξεων. Ἀνεφέρθη περαιτέρω ἀπὸ τὸν ὑποστηρίξαντα τὸ Ν. Δ. ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι διὰ τοῦ Ν. Δ. σκοπεῖται ἡ ἀποτροπὴ τῆς τάσεως πρὸς ὑπερκατανάλωσιν καὶ ἡ προεξόφλησις μελλοντικῶν εἰσοδημάτων τῶν ἐργαζομένων. Ἐπίσης, ὅτι ἐπιδιώκεται ἡ στροφὴ τῶν λαϊκῶν τάξεων πρὸς τὴν ἀποταμίευσιν, ὥστε αἱ οἰκονομίαι των νὰ διατεθοῦν διὰ παραγωγικοὺς σκοπούς. Οἱ ὁμιληταὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἀντιμετωπίζοντες τὴν ἐπιχειρηματολογίαν αὐτήν, ἐδήλωσαν, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ διὰ δύο κυρίως λόγους. Πρῶτον, διότι αἱ πωλήσεις ἐπὶ πιστώσει ἐπεβλήθησαν ἀπὸ ἐσωτερικὴν ἀνάγκην τῆς ἀγορᾶς καὶ ἐπιπροσθέτως, διότι διηυκόλυνον τὴν ἐπανασύστασιν κατεστραμμένων νοικοκυριῶν, τὴν ἀντιμετώπισιν σοβαρῶν ἐλλείψεων εἰς εἴδη οἰκιακῆς χρήσεως. Ἀκόμη δέ, διότι διηυκόλυνεν ὅλους ἐκείνους ποὺ ἤθελαν νὰ προμηθευθοῦν ὡρισμένα ἀναγκαῖα εἴδη, διότι δὲν ἦσαν εἰς θέσιν ἐφ’ ἅπαξ νὰ καταβάλουν τὴν ἀξίαν αὐτῶν γνωστῆς οὔσης τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν ἐργαζομένων. Ἐτονίσθη δὲ τότε, ὅτι ἡ ἀστυνομικῆς μορφῆς ἐπιχειρουμένη παρέμβασις θὰ ἔβλαπτεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τοὺς ἀγοραστάς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ ἐμείωνε σοβαρῶς τὸν κύκλον ἐργασιῶν σειρᾶς ἐμπόρων καὶ ἐπαγγελματιῶν. Εἰς τὴν πραγματικότητα, κ. συνάδελφοι, ἐσωτερικοὶ ἦσαν οἱ λόγοι τῆς ἐπιβολῆς τοῦ Ν. Δ. τούτου. Καὶ ἀπέβλεπον κυρίως εἰς τὸν περιορισμὸν εἰσαγωγῆς ὡρισμένων εἰδῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀναγκαίων καὶ ὄχι πολυτελῶν διὰ τὴν ἀνακούφισιν τοῦ ἰσοζυγίου ἐξωτερικῶν πληρωμῶν καὶ τὴν μὴ περαιτέρω ἐλάττωσιν τοῦ συναλλαγματικοῦ μας ἀποθέματος. Καὶ θὰ πρέπει ἀκόμη διὰ τὸν λόγον ἀκριβῶς αὐτὸν τὸ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ. νὰ τὸ ἴδωμεν ἐν συναρτήσει μὲ τὸ ἕτερον νομοθετικὸν διάταγμα περὶ πολυτελοῦς διαβιώσεως καὶ τῆς ἐπιβολῆς ὡρισμένων περιορισμῶν εἰς εἴδη εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ χαρακτηρισθέντων ὡς εἰδῶν πολυτελείας. Ὅμως, κ. συνάδελφοι, τελείως ἐν παρόδῳ καὶ μόνον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν συζητουμένην ἀπόψε πρότασιν νόμου, ἀπὸ τὰς διεξαχθείσας εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν συζητήσεις ἐπὶ τοῦ σχεδίου Ν. Δ., ἀπὸ τὰς συζητήσεις ποὺ ἐγένοντο ἐπὶ τοῦ τεθέντος πολιτικοῦ θέματος κατὰ Νοέμβριον 1959 κλπ., θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι αὐτὴ ἡ διαταραχὴ καὶ αὐταὶ αἱ ἀπειλαὶ κατὰ τοῦ συναλλαγματικοῦ μας ἀποθέματος προέρχονται ἀπὸ τὴν συνεχῆ καὶ δυσανάλογον αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν ἀπὸ τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος. Πρόκειται, περὶ τῆς ὀργανικῆς παθήσεως τῆς ἀσκουμένης πολιτικῆς ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, συνισταμένης εἰς τὸ ὅτι ἕνα μεγάλο μέρος τῶν εἰσαγομένων, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο νὰ πληρώνεται μὲ ἑλληνικὰ εἴδη, πληρώνεται μὲ συνάλλαγμα. Αὐτὴ ἡ μεγάλη αὔξησις τῆς διαφορᾶς τοῦ ἐπιπέδου εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν, εἶναι ἡ ὀργανικὴ πάθησις τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν. Περαιτέρω ὑποστηρίζεται ἀπὸ πολλοὺς οἰκονομολόγους, ὅτι ἐπαυξάνεται ἡ διαφορὰ αὐτὴ διότι δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἰσορροπήσωμεν εἰς εὐνοϊκὸν ὕψος τὰς ἐξαγωγάς μας ὡς μέσου πληρωμῆς καὶ ἀκόμη δὲν ἐπεκτείνομεν τὴν ἐξαγωγὴν γεωργικῶν προϊόντων ἐπ’ ἀνταλλαγῇ κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος τοῦ ὁποίου ζητοῦμεν τὴν ἀκύρωσιν, ὁ συνάδελφος κ. Κωστόπουλος, ἀπαντῶν εἰς τὰ ἐπιχειρήματα τῆς Κυβερνήσεως, εἶπεν, ὅτι αἱ ἐπὶ πιστώσει πωλήσεις εἰσαγομένων εἰδῶν βασίζονται καὶ εἰς ἀναλόγους πιστοδοτήσεις τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἡ ἀπότομος ἀπαγόρευσις πωλήσεων ἐπὶ πιστώσει εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ οἱ περιορισμοί, θὰ συνεπείγοντο τὸ ἀπότομον σταμάτημα τῶν ἐξωτερικῶν πιστοδοτήσεων καὶ τὴν ἐπιδίωξιν ἀθρόας ρευστοποιήσεως τῶν πιστώσεων καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ ἐδημιουργεῖτο μεγάλη ἀνωμαλία καὶ ἀπότομος ἐπιβάρυνσις τοῦ ἰσοζυγίου ἀπὸ τὴν ἄμεσον πληρωμὴν τῶν ὀφειλομένων. Ἐλέχθη ἐπίσης τότε ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι αἱ πωλήσεις ἐπὶ πιστώσει ἀποτελοῦν προεξόφλησιν μελλοντικῶν εἰσοδημάτων. Ἡ ἀπάντησις ἐπ’ αὐτοῦ εἶναι, ὅτι ἀποτελοῦν διπλὸν ἀγοραστὴν καὶ ἕνα δικαίωμα ἐγκαιροτέρας χρήσεως, διότι τὰ παίρνουν καὶ τὰ χρησιμοποιοῦν πολὺ πρὸ τῆς ἐξοφλήσεως. Ὡς πρὸς τὸ ὑποστηριχθέν, ὅτι οὕτω θὰ ἐνισχυθῇ ἡ ἀποταμίευσις, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει σοβαρὰ νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα ὅταν εἶναι γνωστὴ ἡ κατάστασις τῶν ἐργαζομένων. Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὴν ὑπερκατανάλωσιν. Ἐκ μέρους τῆς ἀντιπολιτεύσεως εἶχε τονισθῆ ἐπίσης, ὅτι ὁ περιορισμὸς τοῦ συστήματος τῶν δόσεων ἐπερίττευε καὶ ὅτι θὰ καθίστατο ἀνεφάρμοστος διότι παραμένουν εἰσέτι ἰσχυρὰ τὰ αἴτια ποὺ τὸν καθιέρωσαν. Εἴχομεν τονίσει ἐπίσης, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ λυσιτελὲς μέτρον διὰ τὴν θεραπείαν τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ ἰσοζυγίου ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, καὶ ἀνεπτύξαμεν τοὺς λόγους εἰς τοὺς ὁποίους ὠφείλετο τοῦτο. Λόγους ἀναγομένους εἰς τὴν ὅλην ἀσκουμένην κυβερνητικὴν πολιτικὴν ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου. Λόγους διὰ τοὺς ὁποίους μένουν ἀδιάθετοι ποσότητες ἐξαγωγίμων γεωργικῶν προϊόντων, ἐνῷ μᾶς ζητοῦνται ἔναντι κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν κλπ. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις παρ’ ὅλα αὐτὰ ἐζήτησε κατεπειγόντως νὰ ψηφισθῇ τὸ σχέδιον Ν. Δ. Ἔκτοτε ὅμως δὲν ἐτέθη εἰς ἐφαρμογήν. Θὰ ἐνόμιζε κανείς, ὅτι ἡ ἀναπτυχθεῖσα ἐπιχειρηματολογία ἐκ μέρους τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἔπεισε τὴν Κυβέρνησιν καὶ δὲν τὸ ἐφήρμοσε. Λάθος! Διότι ἐὰν ἐρευνήσωμεν τὰ πράγματα θὰ εὕρωμεν, ὅτι ἄλλοι λόγοι ἀνέτρεψαν τὴν ἐφαρμογήν του. Τέλη Αὐγούστου τοῦ 1958 εἶχαν ἀρχίσει τὰ προεόρτια διὰ τὰς οἰκονομικὰς συμφωνίας μετὰ τῆς Γερμανίας, εἶχεν ἀρχίσει ἡ προετοιμασία δι’ ὅλα τὰ μέτρα ἀμνηστεύσεως τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου, ἀμνηστεύσεως τοῦ Μέρτεν, ἀπεμπολήσεως ἀποζημιώσεων κλπ., εἶχεν ἀρχίσει ἡ προδικασία δι’ ὅλα τὰ μέτρα διὰ τὸ στρώσιμο τοῦ δρόμου καὶ τὸ ἄνοιγμα τῆς πόρτας διὰ τὴν εἰσβολὴν τοῦ γερμανικοῦ κεφαλαίου. Καὶ τὸ Ν. Δ. 3838)58 ποὺ εἶχεν εἰσαχθῆ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν διὰ λόγους ἐσωτερικοὺς καὶ ἔθιγε καὶ μεγάλα εἰσαγωγικὰ συμφέροντα Οἴκων τῆς χώρας μετὰ τῆς ὁποίας εἶχον ἀρχίσει αἱ διαπραγματεύσεις, ἔπληττε δηλαδὴ τὴν Γερμανίαν καὶ αὐτὸς ὁ ἐξωτερικὸς λόγος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ τὸ ἔρριξε σὲ ἀτονία καὶ παραμένει γράμμα κενόν. Διευκρινίζω, ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ λόγου ὅστις τελικῶς ἐπέβαλε νὰ ἀτονίσῃ, ἡμεῖς ἐπιμένομεν εἰς τὴν κατάργησίν του δι’ οὓς λόγους ἀνεπτύξαμεν καὶ κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν καὶ σήμερον.

§27Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Αὐτὴν τὴν στιγμὴν χρησιμοποιεῖτε ἀντιφατικὰ ἐπιχειρήματα. Εὐθυγραμμιζόμενος μὲ τὰς δῆθεν ἀπαιτήσεις τῆς Γερμανικῆς βιομηχανίας ἐναντίον τῆς ὁποίας, λέγετε, ὅτι ἐστράφη τὸ Ν. Δ., ζητεῖτε τὴν κατάργησίν του. Ἡμεῖς, παρ’ ὅλον, ὅτι λέγετε, ὅτι μᾶς ἐζητήθη παρὰ τῆς Γερμανικῆς βιομηχανίας ἡ κατάργησις τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ., τὸ διατηροῦμεν ἐν ἰσχύϊ, ἐνῷ ἀντιθέτως σεῖς ζητεῖτε τὴν κατάργησίν του.

§28Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Τὴν κατάργησιν, ἐπαναλαμβάνω, δὲν τὴν ζητοῦμεν διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, ἀλλὰ διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνεπτύξαμε ἐκτενῶς.

§29Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Καὶ ἐνδεχομένως διότι θὰ ἐθίγοντο τὰ συμφέροντα τῶν εἰσαγωγέων ξένων πολυτελῶν εἰδῶν.

§30Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν εἰς τὴν ἄμεσον ἀνάγκην καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. διὰ τοὺς λόγους ποὺ ἀνεφέραμεν ἐν ἐκτάσει. Τὸ ὅτι δὲν ἐφηρμόσθη ἀποδεικνύει, ὅτι διατηρεῖτε ἕνα ἄταφο νεκρόν. Ἂς λάβῃ τὸ θάρρος ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ τὸν θάψῃ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§32Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ἑνὸς περιέργου φαινομένου. Ἡ Κυβέρνησις, κατὰ ἕνα τρόπον κατεπείγοντα καὶ ἐπικαλουμένη περίπου καταστροφὴν οἰκονομικήν, ἐζήτησε τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὑπὸ κατάργησιν διατάγματος εἰς τὴν ἔκτακτον διαδικασίαν τῆς Ἐπιτροπῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Καὶ ἐνῷ κατ’ αὐτὸν τὸν κατεπείγοντα τρόπον ἐζήτησε τὴν ἐπιψήφισιν, παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ συνόλου τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὅπως ἐνθυμοῦμαι καλῶς καὶ συναδέλφων τῆς συμπολιτεύσεως ἀκόμη, ἀναφέρω π. χ. τοὺς συναδέλφους κ. κ. Βρανόπουλον καὶ Ζαρντινίδην, νομίζω, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀντιταχθῆ καὶ ἔφερον οὐσιώδεις ἀντιρρήσεις διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοθετήματος, παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπροχώρησεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι χωρὶς νὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ γίνῃ μεταφυσική, εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπογραμμισθοῦν τὰ ἑξῆς συμπεράσματα ἀπὸ τὸ φαινόμενον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἦτο περισσότερον ψύχραιμος, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, πρὸ παντός, ἐγνώριζε τὴν πορείαν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ τόπου, ἐὰν εἶχε μίαν προοπτικὴν διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν οἰκονομικῶν μας πραγμάτων, εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν θὰ ἐπάθαινεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔπαθε μὲ τὸ συζητούμενον Ν. Δ. Ἐπίσης ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχε καὶ μίαν στοιχειώδη εὐαισθησίαν καὶ μίαν ὀρθὴν ἀντίληψιν περὶ τῆς λειτουργίας αὐτοῦ τὸ ὁποῖον ὀνομάζομεν κοινοβουλευτισμόν, πάλιν θὰ προεφυλάσσετο ἀπὸ τὸ ὀλίσθημα. Θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, κ. Ὑπουργέ, μὲ τὴν τελευταίαν παρατήρησιν. Ὅταν εὑρέθητε ἐνώπιον τῆς ἀντιθέσεως ὁλοκλήρου τῆς ἀντιπολιτεύσεως μὲ σωρείαν σοβαρῶν ἐπιχειρημάτων, ὅταν εὑρέθησαν συνάδελφοι ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως μὲ ἐξ ἴσου σοβαρὰ ἐπιχειρήματα νὰ ἀντιτάσσωνται κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν ὡς Κυβέρνησις, δὲν θέλω νὰ εἴπω σεῖς προσωπικῶς, εἴχατε τὴν εὐαισθησίαν ἔναντι τῆς λειτουργίας τοῦ Κοινοβουλίου, ἔναντι τοῦ ρόλου τῆς ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἐπροσέχατε τὴν ἐπιχειρηματολογίαν καὶ δὲν θὰ ἐπροχωρούσατε νὰ ψηφίσετε τὸ νομοθέτημα διὰ νὰ παρουσιάζεται σήμερον, αὐτὴ ἡ κάπως φαιδρὰ εἰκὼν τοῦ νὰ κατεπειγώμεθα νὰ ψηφίσωμεν καὶ νὰ μὴ προχωρῶμεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοθετήματος. Δὲν ὑπῆρξεν κἂν ἡ ψυχραιμία καὶ προοπτικὴ διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν οἰκονομικῶν πραγμάτων, καὶ δὲν ὑπῆρξεν ἡ εὐαισθησία ἔναντι τῆς λειτουργίας τοῦ Κοινοβουλίου, εἰδικώτερον τῆς ἀντιπολιτεύσεως, καὶ ἐπροχωρήσατε μὲ μίαν ἐπιχειρηματολογίαν ἐντελῶς ἔξω ἀπὸ τὰ πράγματα, ἔξω ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπανικοβλήθη γίνεται φανερὸν ἀπὸ ὡρισμένην περιοχὴν τῆς ἐπιχειρηματολογίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἐνθυμοῦμαι καὶ ἔχω σημειώσει ὡρισμένα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα: Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔλεγεν, ὅτι κινδυνεύει νὰ διαρρεύσῃ εἰς ἐπικίνδυνον σημεῖον τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα. Διὰ τοῦτο, μαζὺ μὲ ἄλλα μέτρα, ποὺ ἐπῆρε ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει, ἔλεγεν ὁ κ. ὑπουργός, εἰς τὴν κατεπείγουσαν ψήφισιν τοῦ διατάγματος «περὶ πωλήσεων ἐπὶ πιστώσει». Ἀλλὰ ἡ πραγματικότης τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ ἡ ἐξέλιξις μέχρι σήμερον ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ κίνδυνος αὐτὸς δὲν ὑπῆρχεν ἢ τοὐλάχιστον δὲν ὑπῆρξεν εἰς ὃν βαθμὸν τὸν ἐφοβήθη ἡ Κυβέρνησις. Ἀπόδειξις, ὅτι ἡ διαρροὴ δὲν ἔγινεν εἰς αὐτὰ τὰ ἐπικίνδυνα ἐπίπεδα χωρὶς νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἀποφασισθὲν μέτρον τὸ ὁποῖον ἤθελε νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ ὁποῖον ἐψήφισεν διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπεκαλέσθη τότε, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν χώραν αὐτὴν τῶν ἀπόρων, τῶν ἀνέργων, τῶν ὑποαπασχολουμένων, εἰς τὴν χώραν αὐτὴν μὲ τὸ μικρότερον κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα, ὅτι ὑπάρχει, ὑπερκατανάλωσις καὶ διὰ νὰ περιορισθῇ ἡ ὑπερκατανάλωσις αὐτὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἔρρεπε ὁ κόσμος ὅστις εἶχε τότε τὴν δυνατότητα καὶ τὸ ἐπέτρεπε τὸ σύστημα τῶν πωλήσεων ἐπὶ πιστώσει, ἔπρεπε κατεπειγόντως νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὑπῆρχεν ὑποκατανάλωσις εἰς τὴν χώραν πέραν ὡρισμένων ἀνωτέρων κοινωνικῶν στρωμάτων ἦτο πασίγνωστον. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἤθελε νὰ ἴδῃ αὐτό. Δὲν ἤθελε νὰ τὸ ὁμολογήσῃ, διότι τῆς συνέφερε, τότε νὰ ἐπικαλῆται, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν χώραν αὐτὴν εὐημερία, καὶ ἐπεκαλεῖτο τὸ ἐπιχείρημα τῆς ὑπερκαταναλώσεως διὰ νὰ λάβῃ τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ἔλαβε διὰ τοῦ συζητουμένου Ν. Δ. Ἀκόμα ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχεν ἐπικαλεσθῆ τότε τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι γίνεται μία προεξόφλησις τοῦ εἰσοδήματος. Συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἐνωρίτερον ἀνέτρεψαν τὸ ἐπιχείρημα αὐτό. Ἐγὼ θέλω νὰ προσθέσω, ὅτι εἰς περιπτώσεις ὅπου γίνεται προμήθεια εἰδῶν μὲ δόσεις δὲν ὑπάρχει ἡ ἔννοια τῆς προεξοφλήσεως τοῦ εἰσοδήματος. Διότι τὸ προμηθευόμενον ἀγαθὸν εἶναι διαρκοῦς καταναλώσεως, ὅπως εἶναι ἓν ψυγεῖον, ἓν ραδιόφωνον κλπ., καὶ συνεπῶς, μέσα εἰς 5–10 ἔτη κατὰ τὰ ὁποῖα τὸ χρησιμοποιεῖ ἐκεῖνος ποὺ τὸ προμηθεύεται δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἔννοια τῆς προεξοφλήσεως εἰσοδήματος ἀφοῦ ἀγοράζει ἀγαθὸν τὸ ὁποῖον δὲν καταναλίσκεται ἀμέσως ἀλλὰ εἰς μίαν διάρκειαν χρόνου. Συνεπῶς, ἀπὸ ὅλας τὰς ἀπόψεις αὐτὰς πρέπει νὰ συνάγωμεν τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπανικοβλήθη τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Δὲν ἐγνώριζεν τὴν πραγματικὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ τόπου, δὲν εἶχεν οὐδεμίαν προοπτικήν, καὶ χωρὶς οὐδεμίαν σοβαρὰν μελέτην, προέβη εἰς τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου τὸ ὁποῖον ἐν συνεχείᾳ, —διότι πλέον τὰ πράγματα διέψευσαν τοὺς ἰσχυρισμούς του— ἠναγκάσθη νὰ μὴ ἐφαρμόσῃ. Ἐφ’ ὅσον τὸ πρᾶγμα ἔχει οὕτω, κ. Ὑπουργὲ —καὶ νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ, ὅτι οὕτως ἔχει— εἶναι ἀνάγκη σήμερον ἡ Κυβέρνησις νὰ δείξῃ ἐκείνην τὴν εὐαισθησίαν, τὴν ὁποίαν δὲν ἔδειξε τότε, νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι ἐπλανήθη καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν τυπικὴν κατάργησιν τοῦ διατάγματος, διότι ἡ ὕπαρξίς του ἀμέσως ἢ ἐμμέσως εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκῇ μίαν δυσμενῆ ἐπίδρασιν ἰδιαιτέρως ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς ἡ ὁποία διέρχεται τὸν γνωστὸν μαρασμόν. Νὰ προχωρήσῃ λοιπὸν καὶ εἰς τὴν τυπικὴν καὶ οὐσιαστικὴν κατάργησιν τοῦ διατάγματος καὶ νὰ μὴ θεωρήσῃ, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἐκτεθῇ ἔναντι τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἡ ὁποία πρὸ ἔτους εἶχε προβλέψει περὶ τίνος πρόκειται. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις προχωρῇ εἰς μίαν ὀρθὴν ἀπόφασιν, ἀσχέτως τοῦ ποῖος ἔχει τὴν πρωτοβουλίαν, τελικῶς εἰς αὐτὴν ἐναπομένει, ὅτι αὐτὴ ἔχει τὴν οὐσιαστικὴν πρωτοβουλίαν τοῦ νὰ πάρῃ τὸ ὀρθὸν αὐτὸ μέτρον. Καὶ νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι μὲ ἀφορμὴν τὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος διατάγματος ἴσως πρέπει νὰ δημιουργηθῇ ἓν προηγούμενον εἰς τὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι διεξάγονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ἡ ὁποία γίνεται ἐπὶ διαφόρων θεμάτων, νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ στενόκαρδος ἀντίληψις, ἀλλὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ ὀρθὴ ἀντιμετώπισις, ὅτι ἡ ἀνταλλαγὴ τῶν ἀπόψεων ἡ ὁποία γίνεται ἐδῶ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβοηθήσῃ, συμπολίτευσιν καὶ ἀντιπολίτευσιν, εἰς ὡρισμένας τοὐλάχιστον περιπτώσεις, νὰ καταλήγουν εἰς τὸ ἐπιβαλλόμενον μέτρον.

§33Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Δώσατε ἕνα παράδειγμα.

§34Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θὰ περιμένωμεν ἀπὸ ἐσᾶς καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν ὡς ἀντιπρόσωπον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι ἔπεσε ἔξω εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ὅτι προχωρεῖ εἰς τὴν κατάργησιν, καὶ ὅτι εἰς ἀναλόγους περιπτώσεις δὲν θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ καλόπιστος κριτικὴ τῆς ἀντιπολιτεύσεως μὲ τὸν γνωστὸν ἀφορισμόν, ὅτι πρόκειται περὶ δημαγωγίας, ὅτι πρόκειται περὶ Κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Διότι ἐὰν συνεχίσητε αὐτὴν τὴν τακτικὴν θὰ ἔλθουν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις ὅπου τὰ ἴδια τὰ γεγονότα θὰ σᾶς διαψεύσουν, ὅπου μέτρα τὰ ὁποῖα θεωρεῖτε ὡς κατεπείγοντα καὶ σωστικὰ δὲν θὰ τὰ ἐφαρμόζετε ἐνῷ ἐπιμένετε νὰ ψηφίσητε......

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κύρκος ἔχει τὸν λόγον.

§36Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν τὸ Ν. Δ. τοῦ ὁποίου ζητεῖται σήμερον ἡ κατάργησις κατετέθη ὡς σχέδιον ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐντετάχθην καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ὀξὺν κατὰ τῆς ψηφίσεως αὐτοῦ. Δὲν θὰ ἀναπτύξω τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι μὲ ἤγαγον τότε νὰ ἀντιταχθῶ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ σήμερον συζητουμένου Ν. Δ. Ὄχι διότι δὲν θὰ ἔπρεπε οἱ λόγοι αὐτοὶ νὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ ἐνώπιον ὑμῶν, ὡς ἰσχυρίσθη ἐξ ἄλλης παρομοίας ἀφορμῆς συνάδελφος, διότι ἄλλη εἶναι ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἄλλη εἶναι ἡ σύνθεσις τῆς ὁλομελείας, ἀλλὰ διότι συνάδελφοι προλαλήσαντες ἀνέπτυξαν τὰ πλεῖστα τῶν ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα καὶ ἐγὼ τότε εἶχον ἐπικαλεσθῆ. Θέλω ἐν τούτοις νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὑμῶν ἐπὶ ἑνὸς γεγονότος ἀναμφισβητήτου τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι ἔχει μεγάλην σημασίαν καὶ τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ βαρύνῃ εἰς τὴν κρίσιν ὑμῶν. Καὶ τὸ γεγονὸς εἶναι τοῦτο: Εἰσήχθη τὸ σχέδιον αὐτὸ γενομένης χρήσεως τῆς ἐξαιρετικῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Εἰσήχθη ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ ἐξαιρετικῶς κατεπείγοντος. Τί σημαίνει αὐτό; Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, σταθμίζουσα τὰς περιστάσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐτέλει ἡ χώρα τότε, ἔκρινεν, ὅτι ἦτο ἀπολύτως ἐπιβεβλημένον νὰ λάβῃ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα καὶ ἔλαβεν διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ σήμερον κρινομένου Ν. Δ. Ἐν τούτοις παρῆλθε πλέον τοῦ ἡμίσεος ἔτους καὶ τὸ σχέδιον Ν. Δ. γενόμενον νόμος δὲν ἐφηρμόσθη.

§37Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τί θέλετε νὰ κάμῃ, κ. συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις;

§38Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν μὲ παρακολουθεῖτε, κ. συνάδελφε, διότι ἐὰν μὲ παρακολουθούσατε δὲν θὰ ἐκάματε αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν. Ἐπισημαίνω ἕνα γεγονός, τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, κάμνουσα χρῆσιν τῆς ἐξαιρετικῆς διαδικασίας τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ. Καὶ λέγω τὶ ἐσήμαινεν, τὶ ἦτο δυνατὸν νὰ σημαίνῃ αὐτό; Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐσήμαινεν ἄλλο τί, παρά, εἴτε ὅτι ἡ Κυβέρνησις σταθμίζουσα τὴν ἐξέλιξιν, τὴν οἰκονομικὴν πορείαν τοῦ τόπου ἔκρινεν, ὅτι ἦτο ἐπιβεβλημένον καὶ δὴ ἀμέσως νὰ λάβῃ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα καὶ ἔλαβε διὰ τοῦ ψηφισθέντος Ν. Δ. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πῶς συμβαίνει ἑξαμήνου καὶ πλέον παρελθόντος νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ τὸ διάταγμα αὐτὸ εἰς καμμίαν τῶν διατάξεών του;

§39ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μετὰ 18μηνον.

§40Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τόσον τὸ χειρότερον ἐὰν δὲν ἐφηρμόσθη ἐπὶ 18μηνον. Καὶ ἐρωτῶ, ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ κατεπείγοντος εἰσάγεται ἕνα σχέδιον Ν. Δ., ἔναντι τοῦ σχεδίου αὐτοῦ, ὄχι ἀπὸ λόγους ἀντιπολιτευτικοὺς ἀλλὰ ἀπὸ λόγους οὐσιαστικούς, προβάλλονται συγκεκριμένα ἐπιχειρήματα, ἐπισύρεται ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν κινδύνων τοὺς ὁποίους θὰ διατρέξῃ καὶ ἡ ἰδία προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία θὰ ἀνακύψῃ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ψηφιζομένου Ν. Δ. Ἐπισύρεται ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἀνωμαλίαν ἡ ὁποία θὰ σημειωθῇ εἰς τὴν διαδικασίαν τῶν συναλλαγῶν, τῶν ἀγοραστῶν καὶ πωλητῶν. Ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει καὶ δὲν ἐπιμένει ἁπλῶς ἰσχυριζομένη, ὅτι ἐγὼ ἔχω τὴν πλειοψηφίαν καὶ θέλω διὰ τῆς πλειοψηφίας νὰ ψηφίσω τὸ Ν. Δ. αὐτό, ἀλλὰ παρατάσσει σειρὰν ἐπιχειρημάτων διὰ τῶν ὁποίων ζητεῖ νὰ πείσῃ, ὄχι μόνον τὴν πλειοψηφίαν, ἀλλὰ καὶ τὴν πτέρυγα τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ὀρθῶς ἐν προκειμένῳ ἐνεργεῖ. Ἐψηφίσθη, περνᾶ τὸ 18μηνον, κατὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῶν κ. συναδέλφων, καὶ δὲν ἐφηρμόσθη εἰς οὐδεμίαν τῶν διατάξεών του. Τί ἔγινε τὸ κατεπεῖγον, τί ἔγιναν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ λόγοι τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις ἐπεκαλεῖτο διὰ νὰ ψηφίσῃ τὸ σχέδιον Ν. Δ. καὶ διατὶ τοῦτο δὲν ἐφηρμόσθη. Βεβαίως δὲν γνωρίζω ποῖαι σκέψεις ἐπεκράτησαν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου ὥστε νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ τὸ Ν. Δ. Ὅταν ὡμίλουν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς μεταξὺ τῶν ἄλλων εἶχον ἐξιστορήσει καὶ μίαν σκηνὴν διαδραματισθεῖσαν εἰς ἕνα ἐκ τῶν καταστημάτων τῶν Ἀθηνῶν τῆς ὁποίας τυχαίως παρέστην μάρτυς καὶ ἡ ὁποία ἦτο ἡ ἑξῆς: Ἐμοῦ εὑρισκομένου εἰς τὸ κατάστημα αὐτὸ εἰσῆλθεν ἀξιωματικός, ἀγνοῶν δὲ ποῖος ἦτο ὁ παρευρισκόμενος, ἐξερράγη εἰς ὀνειδισμοὺς διὰ τὴν ἐπικειμένην τότε ψήφισιν τοῦ Ν. Δ., λαβὼν ἀφορμὴν ἐξ ἀγορᾶς πλυντηρίου τὴν δόσιν τοῦ ὁποίου προσήρχετο ἵνα καταβάλῃ καὶ εἶπεν ἐπὶ λέξει, ὅτι «πάντα ταῦτα ἀποτελοῦν δάκτυλον τῆς Ἰντέλιντζες Σέρβις, καταπολεμούσης τῆς Ἑλλάδα». Ἀνέφερον τὸ περιστατικὸν κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ τύχω τῆς ἑξῆς ἀπαντήσεως, ἢ μᾶλλον τῆς ἑξῆς συμπληρώσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου ὁ ὁποῖος διακόπτων με εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἐδήλωσεν, σεῖς τὸ λέγετε αὐτὸ διότι τὸ ἀκούσατε ἀπὸ ἕνα ἀξιωματικὸν τῶν ἁρμάτων μάχης, καὶ ἐγὼ σήμερον τὸ πρωῒ ἐδέχθην 3–4 φίλους μου στενοὺς μάλιστα καὶ ὑποστηρικτὰς οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ μὲ ἀπεμόνωσαν μοῦ εἶπον αὐτὰ τὰ σοβαρὰ «μὴ τυχὸν καὶ ψηφίσεις αὐτὸ τὸ Ν. Δ., θὰ ὑποστῇς φθορὰν κολοσσιαίαν διότι πίσω ἀπὸ αὐτὸ κρύπτονται οἱ κομμουνισταί». Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου λαβὼν ἀφορμὴν ἐκ τῆς ἀφηγήσεως ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἐν λόγῳ ἐπεισοδίου ἐδήλωσεν, ὅτι ὁ ἴδιος δεχθεὶς στενούς τινας φίλους του, παρωτρύνθη παρ’ αὐτῶν μετ’ ἐπιμονῆς νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοθετήματος διότι ὄπισθεν τούτου κρύβονται οἱ κομμουνισταί. Ἡ σύμπτωσις αὕτη τῶν ἀπόψεων τόσον τῶν κομμουνιστῶν, ὅσον καὶ τῶν ἐθνικοφρόνων, ἐκπροσωπουμένων ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ ἀξιωματικοῦ, ἀποτελεῖ σύμπτωσιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου καυχώμενος καὶ ὀρθῶς, ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ προχωρήσῃ ἀνεπηρέαστος εἰς τὴν ψήφισιν καὶ ἐφαρμογὴν τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος. Ἄμεσος συνέπεια τούτου ἔπρεπε νὰ εἶναι, κ. συνάδελφοι, ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νομοθετήματος, ἡ ὁποία ὅμως δὲν ἐπηκολούθησεν. Ἐδῶ ὑπάρχει ἓν δίλημμα: Ἢ ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη πράγματι ἐνώπιον τῶν δυσχερειῶν τὰς ὁποίας ἡμεῖς προεβλέψαμεν, ὡς ἐπακόλουθον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὑπὸ ψήφισιν τότε τελοῦντος Ν. Δ. καὶ ἀντελήφθη τὸν κλονισμόν, τὸν ὁποῖον θὰ ἐπροκάλει ἡ τοιαύτη ἐφαρμογή, καὶ ἐσκέφθη, ὅτι φρονιμώτερον θὰ ἦτο νὰ ἀποφύγῃ, πρᾶγμα ὅμως τὸ ὁποῖον μᾶς ἄγει εἰς τὸ ἀναγκαῖον συμπέρασμα, ὅτι δὲν ἐμελέτησεν ἐπαρκῶς τὴν κατάστασιν καὶ τὰς ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς καταστάσεως τοῦ διατάγματος, οὗτινος τὴν ἐπιψήφισιν ἐπείγετο τότε, ἤ, ὑπάρχει ἄλλος τις λόγος, τὸν ὁποῖον δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφέρω, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὸν ἐκθέσῃ. Πάντα ταῦτα, κ. βουλευταί, μᾶς ὁδηγοῦν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὀφείλομεν νὰ μὴ ἐπιλαμβανώμεθα τῶν σοβαρῶν θεμάτων μετὰ τόσης σπουδῆς, ἀλλ’ ὅτι καλὸν εἶναι νὰ τείνωμεν εὐήκοον οὖς πρὸς ἐκτιθεμένας ἀπόψεις ἀντιθέτους πρὸς τὰς ἰδικάς μας, κρίνοντες ψυχραίμως ἐὰν εἶναι βάσιμοι ἢ ὄχι. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα τότε παρέταξεν ὁ κύριος ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ὑπουργὸς ἦτο καὶ ἡ ἄποψις, ὅτι διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἐν λόγῳ διατάγματος θὰ ἐλύετο τὸ πρόβλημα τῆς χρηματοδοτήσεως ἐν Ἑλλάδι, ἐφ’ ὅσον θὰ ἠμποδίζετο τοιουτοτρόπως ἡ ἀγορὰ τῶν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν, μὲ ἀποτέλεσμα τὰ διαθέσιμα χρήματα νὰ κατατίθενται εἰς Τράπεζάν τινα ἢ τὰ Ταμιευτήρια. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, ἐὰν πράγματι, τοιοῦτος ἦτο ὁ ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. ἐπιδιωκόμενος σκοπός, δὲν θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένη ἡ ἐφαρμογή του; Ἀπεδείχθη ὅμως, ὅτι τὸ πλεονέκτημα αὐτὸ καὶ ἂν ἐπήρχετο, θὰ ἐπήρχετο εἰς τόσον μικρὰν ἔκτασιν ὥστε θὰ τὸ ἐξουδετέρωνε ὁ κλονισμὸς ὁ ὁποῖος θὰ ἐπήρχετο εἰς τὰς συναλλαγάς. Ἡμεῖς, κ. βουλευταί, ζητοῦμεν τὴν κατάργησιν τοῦ Ν. Δ., τὴν σύνταξιν δηλαδὴ τῆς ληξιαρχικῆς πράξεως τοῦ θανάτου του, ὅστις ἔχει ἐπέλθει πρὸ πολλοῦ. Παρόντος ἐπὶ τοῦ βήματος τοῦ κ. Πρίφτη, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι μεταξὺ τῶν ἄλλων ἐπιχειρημάτων ὧν ἐγένετο ἐπίκλησις ἦτο καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος θὰ ἔθιγε τὰ ξένα συμφέροντα καὶ ἐπέστησε τὴν προσοχὴν μας οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἀναγκασθῶμεν νὰ ἐκθέσωμεν ἠθικῶς τὸν τόπον μας, μὴ δυνάμενοι νὰ ἀντιτάξωμεν, ἐφαρμόζοντες τὸν νόμον, τὴν ἀντίστασιν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν θὰ ὠφείλαμεν εἰς τὴν ἔξωθι πίεσιν. Καὶ τώρα, μᾶς λέγουν, ὅτι ἔξωθεν ἦλθεν ἡ ἐντολὴ καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν ἐφηρμόσθη τὸ νομοθετικὸν διάταγμα. «Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἡμεῖς δὲν τὸ ἐφηρμόσαμεν μέν, τὸ διατηροῦμεν ὅμως ἐν ἰσχύϊ, διατὶ δὲν θέλετε νὰ ἀναγνωρίσετε, ὅτι ἔχομεν ἕνα ὅπλον ἀνὰ χεῖρας, τὸ ὁποῖον αὔριον ἠμποροῦμεν νὰ τὸ χρησιμοποιήσωμεν;» Ἐὰν καλῶς ἀντελήφθην, αὐτὸ ἦτο τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Λέγω λοιπὸν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπιχείρημα, ὅτι αὐτὸ θίγει τὴν ἀξιοπρέπειάν μας ὡς Κράτους Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἠσκήθη πίεσις ἔξωθεν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν ἐφηρμόσθη τὸ Ν. Δ., θὰ ἀκούσωμεν τί θὰ μᾶς εἰπῇ ὁ κ. ὑπουργός, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν διακοπὴν ἡ ὁποία ἔγινε πρὸς τὸν συνάδελφον κ. Πρίφτην ἐπικαλούμενον τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, συνάγεται, ὅτι δὲν ἀποκλείεται νὰ ἠσκήθη καὶ ἔξωθεν πίεσις, πίεσις δηλαδὴ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι μὲ αὐτὸ τὸ Ν. Δ. ἐμποδίζονται αἱ εἰσαγωγαί, καὶ ἑπομένως, θὰ λάβουν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ξένοι, οἱ πιέζοντες, μέτρα διὰ νὰ ἐμποδίσουν τὰς ἐξ Ἑλλάδος εἰσαγωγὰς εἰς τὸν τόπον μας. Λέγω λοιπόν, ὅτι ἀκριβῶς ἡ κατάργησις τοῦ διατάγματος εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ὁμαλότητα. Διότι δὲν εἶναι οἱ ξένοι ὀλιγώτερον εὐφυεῖς ὥστε νὰ μὴ ἀντιλαμβάνωνται τὴν ἀξίαν τοῦ ἐπιχειρήματος τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, καὶ νὰ μὴ ἔχουν καὶ ἐκεῖνοι ἕνα ἄλλο ὅπλον παρὰ πόδα. Διότι τοῦτο περίπου ὑπηνέχθη ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. «Δὲν ἠμπορέσαμεν νὰ τὸ ἐφαρμόσωμεν κατὰ τὸν διαδραμόντα χρόνον, τὸ ἔχομεν ὅμως ἐψηφισμένον, ὥστε μόλις εὕρωμεν μίαν εὐκαιρίαν νὰ ἀρχίσωμεν νὰ τὸ ἐφαρμόζωμεν». Μὰ καὶ ὁ ἄλλος δὲν εἶναι ὀλιγώτερον ἡμῶν εὐφυής, διὰ νὰ γνωρίζῃ, ὅτι τούτου τοῦ Ν. Δ. μὴ καταργηθέντος ὁ κίνδυνος νὰ διατρέξουν τὰς συνεπείας ἐκ τῶν ὁποίων ἤχθησαν νὰ διαμαρτυρηθοῦν καὶ νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς, ὁ κίνδυνος παραμένει ἀμείωτος, καὶ συνεπῶς, πρέπει καὶ ἐκεῖνος νὰ εὑρίσκεται μὲ τὸ ὅπλον παρὰ πόδα. Ἀλλὰ αἱ ἐμπορικαὶ συναλλαγαί, κ. συνάδελφοι, δὲν γίνονται μὲ τὰ ὅπλα παρὰ πόδα ἑκατέρωθεν. Αἱ ἐμπορικαὶ συναλλαγαὶ γίνονται ἐπὶ ἀναπεπταμένων πεδίων καὶ μὲ πλήρη ἐμπιστοσύνην τῆς μιᾶς μερίδος, τῆς μιᾶς πλευρᾶς πρὸς τὴν ἄλλην πλευράν. Ἰδοὺ ἕνας ἐπὶ πλέον λόγος ἐπιβάλλων τὴν κατάργησιν τοῦ μὴ ἐφαρμοσθέντος μέχρι σήμερον Ν. Δ., ἀλλὰ δὲν εἶναι ὁ μόνος. Αὐτὸς ὁ λόγος, εἶναι λόγος ἀναγόμενος εἰς τὰς σχέσεις μας μὲ τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ καὶ ἐντὸς τῆς χώρας διατηρεῖται ἡ ἀνωμαλία. Ὅταν τὸ Ν. Δ. δὲν ὑπῆρχεν, ὁ καθεὶς ἀναμετρῶν τὰς δυνάμεις του ἠγόραζε, καθορίζων τὰς δόσεις του σύμφωνα μὲ τὰς δυνατότητας τὰς ὁποίας εἶχεν. Ἐπλήρωνεν κανονικῶς τὰς δόσεις του καὶ ἐξυπηρετεῖτο εἰς τὸ μέτρον ποὺ ἡ ἀποταμιευτική του ἱκανότης ἐπέτρεπε νὰ ἐξυπηρετηθῇ.

§41Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὁ ἄλλος ἀναλόγως παρῆγεν.

§42Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Βεβαίως, καὶ εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν, καὶ ὁ ἄλλος ἀναλόγως παρῆγεν. Τούτου ὅμως ὑπάρχοντος, δὲν εἶναι εὔλογον, κ. συνάδελφοι, νὰ δημιουργῆται ὁ δισταγμὸς εἰς ἀμφοτέρας τὰς μερίδας, ὅπως ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. Γιαννόπουλος, καὶ εἰς τὴν παράγουσαν καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν νὰ καταναλώσῃ;

§43Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐπιμένετε εἰς τὴν ὀρθότητα τῆς συμπληρώσεως; Κατὰ τὶ σοβαρῶς πιστεύετε καὶ σοβαρῶς ὑποστηρίζετε, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ παρεμποδίζει ἢ ἐπιφέρει κἄποιαν δυσχέρειαν εἰς τὸν σημερινὸν ἀγοραστὴν ἐπὶ πιστώσει; Ὑποθέσομεν, ὅτι σήμερον τίθεται εἰς ἐφαρμογήν. Κατὰ τί ἆραγε θὰ βλαβῇ ἡ ἐν ἐνεργεία πιστωτικὴ σχέσις, ὥστε νὰ καταλαμβάνεσθε ἀπὸ μίαν τοιαύτην ἀγανάκτησιν καὶ νὰ λέγετε, ὅτι ἂν τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν σήμερον καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἤθελον νὰ ἀγοράσουν δὲν θὰ ἠγόραζον;

§44Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Πρῶτον δὲν ἀπηντήσατε εἰς τὸ σκέλος τὸ ἀφορῶν εἰς τὰς παρατηρήσεις τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου κ. Γιαννοπούλου, ἀπηντήσατε μόνον εἰς τὸ σκέλος τὸ ἀρχικῶς τεθὲν ἀπὸ ἐμέ. Ἐπροτιθέμην βεβαίως νὰ θέσω καὶ τὸ δεύτερον, μὲ ἐπρόλαβεν ὅμως ὁ συνάδελφος κ. Γιαννόπουλος ἀπὸ τῆς θέσεώς του, διότι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀρνηθῆτε, ὅτι μία σοβαρὰ βιομηχανικὴ ἐπιχείρησις......

§45Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Αὐτὸ τὸ δέχομαι ὡς ἐπιχείρημα, καὶ ὄχι μόνον τὸ δέχομαι, ἀλλὰ τὸ θεωρῶ καὶ ὡς ἐπιτυχίαν, τὸ ἄλλο δὲν τὸ δέχομαι.

§46Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἰδοὺ λοιπόν, ἂς θέσωμεν, ὅπως λέγουν καὶ οἱ Γάλλοι, τὰ στίγματα ἐπὶ τοῦ ἰῶτα, ὅτι παραμένοντος τοῦ διατάγματος αὐτοῦ ἐπέρχεται ἀνάσχεσις εἰς τὴν παραγωγὴν ἐκείνων τῶν βιομηχανικῶν εἰδῶν τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἀντικείμενον πωλήσεων μὲ δόσεις τῶν ὁποίων ἡ διάθεσις εἰς τὴν ἀγορὰν γίνεται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐπὶ πιστώσει.

§47Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἰς τὴν εἰσαγωγὴν καὶ ὄχι εἰς τὴν παραγωγήν. Κύριε συνάδελφε, μεταθέτετε τὴν βάσιν. Δέχομαι, ὅτι ἀπετέλεσεν ἀνάσχεσιν τῶν εἰσαγωγῶν καὶ εἰς αὐτὸ ἐπεδίωκε καὶ τὸ νομοσχέδιον.

§48Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Γιαννοπούλου, δὲν ἀφεώρα εἰς τὰς ἔξωθεν εἰσαγωγάς, ἀφεώρα εἰς τὴν ἐσωτερικὴν παραγωγήν, καὶ εἶναι ὀρθοτάτη. Ἐγὼ π. χ. ἔχων μίαν ἐπιχείρησιν λειτουργοῦσαν ὑπὸ τὸ κράτος τῶν πωλήσεων ἐπὶ πιστώσει, γνωρίζω, ὅτι διὰ τῶν πωλήσεων ἐπὶ πιστώσει εἶναι εὐχερὲς δι’ ἐμὲ νὰ καταναλώσω φέρ’ εἰπεῖν 200 ψυγεῖα κατὰ μῆνα. Ὅταν ὅμως τελῶ ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ φόβου, ὅτι αὔριον ἐνδέχεται τὸ ἔχον ἤδη ψηφισθῆ Ν. Δ. νὰ ἐφαρμοσθῇ, τὰ 200 ψυγεῖα κατὰ μῆνα τὰ ὁποῖα διαθέτω θὰ κατεβοῦν ἀναμφισβητήτως εἰς τὰ 10 καὶ μόνον. Πῶς ἐγὼ θὰ συνεχίσω τὸν ρυθμὸν τῆς παραγωγῆς μου μὲ 200; Γνωρίζετε δὲ πολὺ καλά, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐνῷ εἶναι εὐχερὴς ἡ ἐπέκτασις τοῦ ρυθμοῦ τῆς παραγωγῆς, εἶναι κατ’ ἐξοχὴν δυσχερὴς ἡ ἐπάνοδος εἰς τὴν μειωμένην παραγωγήν. Ἑπομένως, ἡ ὕπαρξις τοῦ Ν.Δ., θὰ ἔλεγον μὲ μίαν ἀδόκιμον ἔκφρασιν, καὶ ἡ καραδοκία ἐφαρμογῆς, ἀναμφισβητήτως ἀσκεῖ ἐπίδρασιν ἀνασταλτικὴν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐσωτερικῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς.

§49Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοθέτημα δὲν ἀναφέρεται εἰς τὰς εἰσαγωγάς, τὸ νομοθέτημα ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐξουσίαν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς νὰ ρυθμίζῃ πᾶσαν πώλησιν ἐπὶ πιστώσει. Ἔφυγε ἀπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ ὑπουργοῦ καὶ ἐπῆγεν εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν. Συνεπῶς ἀφορᾷ εἴτε τὰ παραγόμενα ἐνταῦθα, εἴτε τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§50Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία.

§51Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ.). Ἐδιαβάσατε τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, τί λέγει;

§52Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζω τί λέγει ἡ ἔκθεσις. Ἀλλὰ ἡ ἐσωτερικὴ παραγωγὴ ἐξαρτᾶται καὶ ἐξ εἰδῶν, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Συνεπῶς δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν πλήρη τὴν διάκρισιν. Εἶναι εἰς τὴν αὐθαίρετον κρίσιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς νὰ εἴπῃ: ἀπαγορεύω τὴν ἐπὶ πιστώσει πώλησιν προϊόντων παραγομένων εἰς τὸ ἐσωτερικόν.

§53Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ.). Φρονεῖτε, ὅτι σεῖς εἶσθε εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσητε τὴν κατάστασιν καὶ ἡ Νομισματικὴ δὲν εἶναι εἰς θέσιν;

§54Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Διὰ νὰ ἴδητε, ἀγαπητὲ συνάδελφε, κ. Γιαννόπουλε, πόσον ἔχετε δίκαιον εἰς τὴν παρατήρησίν σας, θὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀπηυθύνθην πρὸς αὐτὸν καὶ τοῦ εἶπον, ἐπιβάλατε τοὐλάχιστον τὸν περιορισμόν, ἐπιβάλατε τοὐλάχιστον τὴν ἀπαγόρευσιν τῶν ἐπὶ πιστώσει πωλήσεων μόνον εἰς τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα καὶ μὴ τὴν κάμνετε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον γενικήν, ὥστε νὰ περιλαμβάνῃ καὶ τὰ παραγόμενα ἐν τῷ ἐσωτερικῷ. Καὶ μάλιστα προσέθεσα, ὅτι ὁ κύκλος ἐργασιῶν, ὁ ὁποῖος πραγματοποιεῖται, ἐπὶ πιστώσει εἶναι μικρὸς μὲν διὰ τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, μεγάλος δὲ διὰ τὰ παραγόμενα ἐν τῷ ἐσωτερικῷ. Μὴ θέλετε, λοιπόν, νὰ πλήξετε καὶ τὰς βιομηχανίας τοῦ ἐσωτερικοῦ, διὰ τὰς ὁποίας τὸ Κράτος καὶ κεφάλαια διέθεσε καὶ πᾶσαν καταβάλλει προσπάθειαν διὰ τὴν ἀνάπτυξίν των. Ἐν τούτοις ἡ πρότασις αὐτὴ δὲν ἔγινε δεκτή. Ἑπομένως, τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ καὶ τὰ δύο σκέλη καὶ τὸ σκέλος τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὰ παραγόμενα ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ τὸ σκέλος τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀλλὰ θὰ ἔλεγον εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τοῦτο: Λέγει ὁ κ. ὑπουργός, τί ἐμποδίζει τὸ Ν. Δ)γμα ἐκείνους ποὺ θέλουν νὰ πᾶνε νὰ ἀγοράσουν καὶ νὰ ἐξοφλήσουν μὲ δόσεις; Διατὶ λέγετε, ὅτι ἀσκεῖ ἐπίδρασιν ἐπ’ αὐτῶν; Μήπως ἐὰν συνάψῃ τὴν πρᾶξιν καὶ αὔριον ἡμεῖς θέσωμεν εἰς ἐφαρμογὴν τὸ Ν. Δ)γμα αὐτό, θὰ ἐπηρεάσῃ τὴν πρᾶξιν τὴν συντελεσθεῖσαν πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ)τος; Ὄχι ἀμέσως. Δὲν ἦτο αὐτὴ ἡ ἰδική μου σκέψις. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ θέματα, τὸ γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργός, εἶναι περισσότερον ψυχολογικά, παρὰ θέματα οὐσιαστικά. Καὶ ὅταν ὁ ἄλλος ἠξεύρῃ, ὅτι ἐδῶ ὑπάρχει ἕνα Ν. Δ)γμα δημοσιευμένον, ἰσχῦον, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν ἐτέθη εἰς ἐφαρμογήν, Διάταγμα, τὸ ὁποῖον θὰ δημιουργήσῃ αὐτὰ καὶ ἐκεῖνα τὰ ἀποτελέσματα, δὲν λαμβάνει τὰ προκαταρκτικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ νὰ ἀναλάβῃ μίαν ὑποχρέωσιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἀνελάμβανε προκειμένου τὸ ἀντικείμενον τὸ ὁποῖον θὰ ἀγορασθῇ νὰ εἶναι κἄποιας ἀξίας. Δὲν λέγω, ὅτι θὰ πάῃ νὰ ἀγοράσῃ ἕνα σίδερο, τὸ ὁποῖον θὰ κάμνῃ 150 δραχμές. Δὲν δημιουργεῖται, θέλω νὰ εἴπω, ἡ ψυχολογία ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει εἰς τὸ εὐρὺ καταναλωτικὸν κοινὸν νὰ κόψῃ ἀπὸ ἐδῶ, νὰ κόψῃ ἀπὸ ἐκεῖ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐξοικονομήσῃ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ χρειασθοῦν καὶ μὲ τὰ ὁποῖα θὰ προβῇ εἰς ἀγορὰν ἑνὸς σημαντικῆς ἀξίας πράγματος, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ διευκολύνῃ τὴν ζωήν του καὶ θὰ ἐξυψώσῃ κἄπως τὸ βιοτικόν του ἐπίπεδον καὶ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του, μὲ τὸν κίνδυνον, ὅτι αὐτὸ τὸ Διάταγμα αὔριον εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν καὶ ἑπομένως νὰ ματαιωθῇ ἡ σκέψις καὶ ἡ πρόθεσίς του νὰ προβῇ εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς περιστολὰς τῶν δαπανῶν, διὰ νὰ δημιουργήσῃ τὴν δυνατότητα τῆς προσκτήσεως τοιούτου ἀντικειμένου. Ἐντεῦθεν προκύπτει ἡ ὅλη ζημία, ὅτι ἡ ἐσωτερικὴ παραγωγὴ –δὲν ὁμιλῶ διὰ τὰ ἔξωθεν εἰσαγόμενα– ἡ ἐσωτερικὴ παραγωγὴ ὑφίσταται ἕνα ἀντίκτυπον. Τὰ ζητήματα, λοιπόν, ἔχουν κατ’ αὐτὸν καὶ μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἀπεδείχθη ἐκ τῆς μὴ ἐφαρμογῆς τοῦ Διατάγματος, ὅτι αἱ προβλέψεις, τὰς ὁποίας εἶχε κάμει ἡ Κυβέρνησις καὶ αἱ σταθμίσεις ἐπὶ τῆς καταστάσεως καὶ τοῦ ἀντικτύπου εἰς τὴν ἀγορὰν ἀπεδείχθη ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνοντο εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ ἤχθη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν μὴ ἐφαρμογήν του. Τώρα τὸ Διάταγμα δὲν ἐφαρμόζεται. Διατὶ θὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὴν ὕπαρξίν του, διατρέχοντες ὅλους τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους ἐπισημαίνομεν καὶ οἱ ὁποῖοι ἂν δὲν εἶναι τόσον σοβαροὶ ὅσον ἡμεῖς πιστεύομεν, ἔχουν ἐν πάσῃ περιπτώσει μίαν βάσιν; Διατί, λοιπὸν θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ διατηροῦμεν αὐτὸν τὸν νεκρὸν νόμον καὶ νὰ μὴ συντάξωμεν τὴν ληξιαρχικὴν πρᾶξιν τοῦ θανάτου του; Κύριοι συνάδελφοι, ὑποστηρίζομεν καὶ ἡμεῖς τὴν κατάργησιν τοῦ προκειμένου Ν. Δ)τος.

§55Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, συνήθως, ὅλα τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως λαμβανόμενα οἰκονομικὰ μέτρα καὶ οἰκονομικὰ νομοσχέδια, συναντοῦν τὴν ἔντονον ἐπίκρισιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ παρόν, ὅμως, νομοθέτημα, ὅταν εἰσήχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, καθὼς καὶ σήμερον, ὑπέστη ἐπὶ πλέον, μίαν κακομεταχείρισιν. Θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅταν εἰσήχθη πρὸς συζήτησιν, ἤρχισεν ἔντονος κριτικὴ ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ οἱ ἀγορηταὶ τῆς ἀριστερᾶς ἠγανάκτησαν, ἐκφράζοντες τὸν φόβον των περὶ μέτρων, τὰ ὁποῖα ἀπεσκόπουν εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν βιοτικῶν ἀναγκῶν τῶν λαϊκῶν τάξεων. Καὶ ἐνθυμοῦμαι τὴν ἀξιότιμον ἀγορήτριαν, συνάδελφον τῆς ἀριστερᾶς, ἡ ὁποία ὡμίλει περὶ τῶν πτωχῶν σπουδαστριῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἠδύναντο νὰ προμηθευθοῦν οὔτε τὰ βιβλία των. Ματαίως τότε προσεπάθησα νὰ πείσω τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι δὲν ἦτο ἐπιτρεπτὸν νὰ ἐλέγχῃ τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοθετήματος, διότι ἁπλούστατα, διὰ τοῦ Ν. Δ. δὲν παρεβλέπετο ὁ τρόπος τῆς ἐφαρμογῆς του. Μοῦ ἐζητήθη ἐπιμόνως νὰ ὁρίσω τὸν χρόνον τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοθετήματος, καὶ ἀπήντων τότε, διατὶ νὰ ὁρίσω χρόνον ἐνάρξεως ἐφαρμογῆς του, ἀφοῦ δὲν ἐγνώριζον ἂν θὰ ἐφηρμόζετο. Καὶ ἔλεγον ἐπίσης, ὅτι τὴν ἀντανακλαστικὴν βλάβην, τὴν ὁποίαν ἕκαστος τῶν συναδέλφων βλέπει, ὅτι θὰ ἐπιφέρῃ ἡ τυχὸν ἐφαρμογή του, εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσῃ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία εἶναι κλιμάκιον Κυβερνητικὸν καὶ τὸ ὁποῖον μαζὶ μὲ τὸν Διοικητὴν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ κρίνουν τὰς ἐπιπτώσεις. Καὶ ἠρώτουν τότε, διατὶ δὲν ἐμπιστεύεσθε τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ. εἰς τὸ κυβερνητικὸν κλιμάκιον, εἰς τὸ ὁποῖον μετέχει καὶ ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος; Παρὰ ταῦτα, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπέμεινεν, ὅτι πρόκειται διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν νὰ πληγῇ ὁ πτωχὸς λαὸς εἰς ἐκπλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν του. Καὶ κατὰ περίεργον τρόπον, αὐτὰ ὑπεστηρίζοντο ἀπὸ τὴν μερίδα ἐκείνην, ἡ ὁποία πιστεύει εἰς τὴν ἀπόλυτον, εἰς τὴν στυγνὴν κατεύθυνσιν τῆς καταναλώσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ μίαν περαιτέρω κακομεταχείρισιν. Ὅλοι οἱ ἀγορηταὶ ὡμίλησαν περὶ καταργήσεως τῶν ἐπὶ πιστώσει πωλήσεων. Ἂς ἴδωμεν τί λέγει τὸ νομοθέτημα: «............ ...... (ἀναγινώσκει)..............». Δηλαδή, διὰ τοῦ παρόντος Ν. Δ., δὲν προβλέπεται κυρίως ἡ κατάργησις τῶν ἐπὶ πιστώσει πωλήσεων, ἀλλὰ προβλέπεται, ὅτι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ ὁρίσῃ τὸ ποσοστὸν τῆς προκαταβολῆς π.χ., εἰς 10 ἢ 15%, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ καταβάλῃ ὁ ἐπὶ πιστώσει τοῦ τιμήματος ἀγοράζων. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν κυρίαν ἀπάντησιν, θὰ ἤθελα νὰ ἐπισημάνω τὸ ἑξῆς γεγονός. Ἐπανελήφθη ἐντόνως, ὅτι ἡ ἐπίκρισις ποὺ γίνεται κατὰ τοῦ Ν. Δ., εἶναι αὐθαίρετος, διότι ἐνδεχομένως νὰ μὴ ἐφηρμόζετο τὸ νομοθέτημα. Δεύτερον, εἴπομεν, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἀπαγορεύσεως τῶν ἐπὶ πιστώσει πωλήσεων, ἀλλὰ περὶ ἐλέγχου αὐτῶν. Παρὰ ταῦτα, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπέμενεν εἰς τὰς αὐθαιρέτους ἀπόψεις της. Καὶ πότε εὕρισκε τὴν περίπτωσιν τῶν μηχανημάτων ποὺ ἐπρόκειτο δῆθεν νὰ καταργήσωμεν τὴν ἐπὶ πιστώσει πώλησιν καὶ πότε τῶν βιβλίων ποὺ θὰ ἐστερεῖτο ἡ πτωχὴ σπουδάστρια. Κύριοι συνάδελφοι, ποία ἦτο ἡ ἀφορμή, διὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἐθέσπισε τὸν παρόντα νόμον. Αὐτὸ ὠφείλετο, διότι τὴν παρελθοῦσαν 5ετίαν, εἴχομεν μίαν ἐπικίνδυνον διόγκωσιν τῶν εἰσαγωγῶν. Πράγματι, ἡ διόγκωσις τῶν εἰσαγωγῶν ἦτο συνεχὴς καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐσκέφθη νὰ λάβῃ τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα ἐλέγχου τῶν εἰσαγωγῶν. Ἐπεδιώξαμεν μίαν καθυστέρησιν τῆς ἀνόδου τῶν εἰσαγωγῶν. Τὸ φαινόμενον δὲ αὐτὸ τῆς ἁλματώδους ἀνόδου τῶν εἰσαγωγῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐπεσημάνθη ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἀλλὰ καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἰδίαν τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία ἀποστολὴν ἔχει νὰ ἐπικρίνῃ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐσκέφθη συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις, ὅτι καθῆκόν της ἀπετέλει ἡ λῆψις σειρᾶς μέτρων διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐτίθεντο ὑπὸ τὸν δυνατὸν ἔλεγχον αἱ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγαὶ καὶ θὰ ἐπεδιώκετο ἡ καθυστέρησις τοῦ ρυθμοῦ τῆς ἀνόδου των. Καὶ ἐλάβομεν πράγματι μίαν σειρὰν μέτρων διὰ νὰ ὑπάρξῃ μία ἀνασταλτικὴ ἐπίδρασις εἰς τὴν διόγκωσιν τῶν εἰσαγωγῶν. Οὐδέποτε ὅμως ἐθέσαμεν εἰς ἐφαρμογὴν τὸ σύνολον τῶν μέτρων ἐπηρεασμοῦ τῆς αὐξήσεως τῶν εἰσαγωγῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ τῆς μεταπελευθερωτικῆς περιόδου καὶ ἐντεῦθεν ἐμφανίζεται τὸ σταμάτημα τῆς αὐξήσεως τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγῶν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πάντοτε εἴχομεν 50–70.000.000 δολλάρια διόγκωσιν τῶν εἰσαγωγῶν ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος, ἐνῷ τώρα ἔχομεν μείωσιν τῶν εἰσαγωγῶν. Ἐφ’ ὅσον συνεπῶς ὑπῆρξε μείωσις τῶν εἰσαγωγῶν ἡ Κυβέρνησις ἐσκέφθη νὰ μὴ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ συζητούμενον Νομοθετικὸν Διάταγμα. Πράγματι τὸ Νομοθετικὸν τοῦτο Διάταγμα ἐπέδρασεν ἀνασταλτικῶς ἐπὶ τοῦ περιορισμοῦ κυρίως εἰσαγωγῆς εἰδῶν πολυτελείας, τὰ ὁποῖα εἰσήγοντο εἰς τὴν χώραν μας διὰ μακροπροθέσμων πιστώσεων τῆς ξένης βιομηχανίας. Τὸν τρόπον αὐτὸν τῆς πωλήσεως δὲν ἠδύνατο νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία. Καὶ ἕνας ἐκ τῶν λόγων διὰ τῶν ὁποίων ἐζητήθη ἡ ψήφισις τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ ἦτο διὰ νὰ λάβωμεν προστατευτικὰ μέτρα διὰ τὴν ἐθνικὴν παραγωγὴν καὶ ἐργασίαν. Καὶ ἂν ἐπρόκειτο ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ ὑπὸ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος προβλεπόμενον μέτρον καὶ πάλιν δὲν θὰ ἐστρεφόμεθα εἰς τὸν περιορισμὸν τῶν ἐπὶ πιστώσει πωλήσεων, ἀλλὰ εἰς τὴν μεθόδευσιν τοῦ τρόπου αὐτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ὁμιλήσω διὰ μακρῶν ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἁπλῶς ἐπιθυμῶ μόνον νὰ ἐπαναλάβω τοὺς σκοποὺς εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπει τὸ Διάταγμα τοῦτο. Πρῶτον, διὰ τοῦ ἐν λόγῳ Νομοθετικοῦ Διατάγματος κυρίως δὲν ἐπιζητοῦμεν τὴν κατάργησιν τῶν ἐπὶ πιστώσει πωλήσεων ἀλλὰ τὸν ἔλεγχον τῶν πωλήσεων ἐπὶ τῶν καθαρῶς πολυτελῶν εἰδῶν, ὥστε ἡ κριτικὴ νὰ γίνεται μόνον ἐπ’ αὐτῶν. Εἰς περίπτωσιν ἐφαρμογῆς τοῦ Διατάγματος τούτου θὰ γίνῃ μεθόδευσις τῶν ἐπὶ πιστώσει πωλήσεων διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἐκ νέου διόγκωσις τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγῶν εἰδῶν πολυτελῶν προσφερομένων διὰ βραχυπροθέσμων πιστώσεων. Διότι πράγματι πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος Διατάγματος εἴχομεν μίαν διόγκωσιν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βραχυπροθέσμων πιστώσεων εἰς τὰς ὁποίας ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπῆλθε μία συγκράτησις. Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ἤδη ἀνάλογα μέτρα ἐλέγχου ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἰδίᾳ εἰς ὅτι ἀφορᾷ τὰ εἴδη πολυτελείας, ἡ δὲ ψήφισις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ὑπῆρξεν ἁπλῶς ἓν ἐπικουρικὸν μέτρον καὶ διὰ τοῦτο δὲν καθωρίσθη ἐν αὐτῷ χρονικὸν διάστημα ἐνάρξεως καὶ ἐφαρμογῆς του. Δεύτερον, δὲν πρόκειται περὶ καταργήσεως τοῦ συστήματος τῶν ἐπὶ πιστώσει πωλήσεων, ἀλλὰ περὶ ἐλέγχου καὶ μεθοδεύσεως τῶν πωλήσεων αὐτῶν. Καὶ τρίτον, ἐὰν ἐφαρμοσθῇ δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ ἐπὶ τῶν εἰδῶν ἐκείνων τὰ ὁποῖα παράγουν αἱ ἐγχώριαι βιομηχανίαι τῆς χώρας. Θὰ παρακαλέσω συνεπῶς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ ἐγκρίνουν τὸ ψηφισθὲν καὶ ἤδη ἰσχῦον Νομοθετικὸν Διάταγμα καὶ νὰ πιστεύουν, ὅτι ὅταν τεθῇ τοῦτο εἰς ἐφαρμογήν, θὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν μόνον ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς καὶ ἐργασίας καὶ συγκράτησιν τῆς ὑπερκαταναλώσεως ἥτις ἐπιτελεῖται διὰ τῆς προεξοφλήσεως τῶν εἰσοδημάτων τῶν μεσαίων κυρίως τάξεων τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, τίθενται εἰς ψηφοφορίαν αἱ περὶ ὧν ὁ λόγος δύο προτάσεις νόμων «περὶ καταργήσεως τοῦ Ν.Δ. 3838)1958 «περὶ ἐλέγχου πωλήσεων ἐπὶ πιστώσει». Οἱ παραδεχόμενοι τὰς προτάσεις, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι. Συνεπῶς αἱ περὶ καταργήσεως τοῦ Ν.Δ. 3838)58 προτάσεις, ἀπερρίφθησαν.

§57Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ὑπάρχει καὶ ἑτέρα πρότασις νόμου, περὶ καταργήσεως ἄλλου Νομοθετικοῦ Διατάγματος, καὶ δὲν συζητεῖται σήμερον, διότι δὲν εὑρίσκεται παρὼν ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός. Θὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸ Προεδρεῖον, ὅτι καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Σώματος δὲν εἶχε προφθάσει νὰ συζητήσῃ παρὰ μόνον 2–3 Νομοθετικὰ Διατάγματα καὶ οὕτω οὐσιαστικῶς ἠχρηστεύθη ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ Συντάγματος, δηλαδὴ τὸ ἄρθρον 35 περὶ ἐπαναφορᾶς εἰς τὴν Ὁλομέλειαν τοῦ Σώματος τῶν Νομοθετικῶν Διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα ἡ Ἀντιπολίτευσις θεωρεῖ, ὅτι πρέπει νὰ τροποποιηθοῦν ἢ νὰ καταργηθοῦν. Ἤδη ἐκκρεμοῦν περὶ τὰς 14 ἢ 15 προτάσεις νόμων περὶ καταργήσεως Νομοθετικῶν Διαταγμάτων. Διὰ νὰ προφθάσῃ ἡ Βουλὴ μέχρι τῶν διακοπῶν τοῦ Πάσχα νὰ τὰ συζητήσῃ, εἶναι ἀνάγκη οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. ὑπουργοὶ νὰ παρίστανται κατὰ τὰς ἡμέρας συζητήσεως Νομοθετικῶν Διαταγμάτων τῆς ἁρμοδιότητός των, ὥστε νὰ γίνεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένων προτάσεων νόμων.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ Προεδρεῖον θὰ διαβιβάσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν παρατήρησίν σας αὐτὴν καὶ θὰ συστήσῃ ὅπως οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ παρίστανται κατὰ τὴν συζήτησιν Νομοθετικῶν Διαταγμάτων τῆς ἁρμοδιότητός των.

§59Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, συμφέρον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ κυρωθοῦν τὰ Νομοθετικὰ Διατάγματα. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε ἐκ μιᾶς συμπτωματικῆς ἀπουσίας ἑνὸς ὑπουργοῦ νὰ κριθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ κατηγορηθῇ, ὅτι ἀποφεύγουν οἱ ὑπουργοὶ νὰ προσέρχωνται κατὰ τὴν συζήτησιν Νομοθετικῶν Διαταγμάτων.

§60Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ὤφειλον τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα ὑποβάλλουν προτάσεις νόμων περὶ καταργήσεως Νομοθετικῶν Διαταγμάτων νὰ περιορίζουν τοὺς ἀγορητὰς εἰς 2–3, ὥστε νὰ καθίστανται σύντομος ἡ συζήτησις τῶν προτάσεων νόμου.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.00′ μ.μ.)