1960.01.25

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 32α

Δευτέρα 25 Ἰανουαρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κοκκέβης, Ν. Ἔξαρχος καὶ Δ. Χατζηγάκης, ζητοῦν μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μπριλλάκης, ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7577) 18.1.1960 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Τραπέζης ταύτης χορήγησιν δανείου εἰς τὴν Διεθνῆ Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης μέχρι ποσοῦ τριῶν ἑκατομμυρίων (3.000.000) δραχμῶν κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 133096) 12.1.1960 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης μετὰ μηνύσεως τοῦ Κ. Χατζησταματίου κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Βόλου κ. Α. Μέρου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ σωματείου Μεταλλωρύχων Στρατονίκης, αἰτουμένου τὴν μείωσιν ὁρίου ἡλικίας διὰ τὴν συνταξιοδότησίν των καὶ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου, αἰτουμένων κατάργησιν τῶν στρατοπέδων καὶ χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων Χερσονήσου Κασσάνδρας, αἰτουμένων ἐπανασύστασιν τῆς καταργηθείσης Οἰκονομικῆς Ἐφορίας Βάλτης–Κασσάνδρας. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πολυγύρου, αἰτουμένου σύστασιν Ἀγροτικοῦ Ἰατρείου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Παυλόπουλος, Α. Μίχας καὶ Ν. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ ἰαματικῶν πηγῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βολουδάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως καὶ ὀργανώσεως Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων», τοῦ νόμου 3506)56, ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων σχετικῶν πρὸς τὸν Τύπον». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Μαυρουκάκης, Α. Παπαχρήστου καὶ Α. Φράγκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3361)55 «περὶ ὀργανώσεως τῆς οἰνοπαραγωγῆς τῆς ἐπαρχίας Ἀττικῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μανιαδάκης, Χ. Πιπιλῆς, Δ. Χατζηδημητρίου, Α. Μίχας, Ι. Σπηλιόπουλος, Α. Παυλόπουλος, Α. Καλαντζάκος, Ν. Ἀθανασίου, Γ. Παπαευθυμίου κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆς καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ ὀλίγου, ἔλαβον εἰς τὸ γραφεῖόν μου ἐπιστολὴν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐκπροσώπου τῆς ΕΔΑ, διὰ τῆς ὁποίας μὲ ἐρωτᾷ ποία θὰ εἶναι ἡ ἐξέλιξις ὡρισμένων τρεχόντων ζητημάτων τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ τῆς Βουλῆς ἐν γένει. Ἡ ἐπιστολὴ αὕτη περιλαμβάνει μίαν ἀταξίαν. Εἰς τὸ τέλος λέγει: «Ἐσωκλείω ὁμοίαν τῆς παρούσης καὶ παρακαλῶ, διὰ τὴν τάξιν νὰ βεβαιώσητε διὰ τῆς ὑπογραφῆς σας, τὴν λῆψιν αὐτῆς», καὶ ὑπάρχει ἀντίγραφον, ἵνα ὑπογράψω «ἔλαβον γνῶσιν». Ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίσω εἰς τὸν κοινοβουλευτικὸν ἐκπρόσωπον τῆς ΕΔΑ, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι δεκανεὺς ἢ λοχίας καὶ νὰ θέλῃ ὑπογραφήν, ὅτι ἔλαβε γνῶσιν ἐγγράφων τῆς ΕΔΑ. Ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀσχέτως τῶν ἐπεισοδίων, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται κατὰ τὰς συνεδριάσεις, δὲν ἀφίσταμαι ποτὲ τῶν καθηκόντων μου καὶ τὰ ἐκτελῶ πάντοτε μὲ ἀντικειμενικότητα, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀμοιβαίας ἁβρότητος καὶ πρὸ παντὸς τῆς τηρήσεως τῆς στοιχειώδους εὐγενείας καὶ σεβασμοῦ ἔναντι τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Προεδρείου αὐτοῦ. Εἰς τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν δὲν θὰ δοθῇ ἀπάντησις εἰμὴ ἐὰν διαγραφῇ ἡ τελευταία παράγραφος αὐτῆς.

§10Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Νὰ ζητηθῇ συγγνώμη.

§11Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ἐπιστολὴ αὐτή.

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Εἶναι ἀπαράδεκτος.

§13Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὑπ’ ὄψει καὶ τοῦ Προεδρείου καὶ τοῦ Σώματος τὸ ἐπεισόδιον ἐκεῖνο τῆς ἑκουσίας ἢ ἀθελήτου, δὲν τὸ ἐξετάζω, ἀήθους πάντως παραποιήσεως τῶν ὅσων ἐλέχθησαν μεταξὺ ὑμῶν καὶ ἐμοῦ εἰς τὴν αἴθουσάν σας κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν λειτουργημάτων ἀμφοτέρων. Κατέστη, πλέον, ἀδύνατον νὰ ὑπάρχῃ ἡ βεβαιότης, ὅτι αἱ συνεννοήσεις μεταξὺ τοῦ Προεδρείου τοῦ Σώματος καὶ τῶν Κομμάτων θὰ ἑρμηνεύωνται ἀκριβῶς, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ περὶ τούτου μάρτυς ἢ ἐὰν δὲν γίνωνται ἐνώπιον συμβολαιογράφου ἢ τοὐλάχιστον ἐνώπιον μαγνητοφώνου.

§14Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Συνεχίζεται ἡ ἀσέβεια, κ. Πρόεδρε.

§15Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀσέβεια, ἀλλὰ προσπάθεια τοῦ νὰ ὑπάρξῃ βεβαιότης περὶ τῶν ἑκάστοτε ἀνταλλασσομένων γνωμῶν.

§16Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Αὐτὰ ἐγίνοντο εἰς τὸ ΕΑΜ.

§17Η. ΗΛΙΟΥ. Διότι πραγματικά, δὲν εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ νομίζῃ, ὅτι οἱ ἄνθρωποι, τὰ πρόσωπα ἀνέρχονται καταλαμβάνοντα ἀξιώματα, ἀλλὰ τὰ ἀξιώματα ἀνέρχονται ἢ κατέρχονται ἀναλόγως τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται ἄσκησις αὐτῶν ἐκ μέρους τῶν προσώπων ποὺ τὰ κατέχουν. Δὲν ἔχω καμμίαν πρόθεσιν ἄλλην, παρὰ νὰ ἐπιτευχθῇ τρόπος, ὥστε ἐκεῖνα ὅσα ἡ λειτουργία τοῦ πολιτεύματος ἐπιβάλλει νὰ διαμείβωνται μεταξὺ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ τῶν Κομμάτων, νὰ δύνανται νὰ ἀποδειχθῶσιν ἄνευ ἀμφισβητήσεως. Νομίζω πάντοτε, ὅτι ὅταν δύο ἄνθρωποι ἀμφισβητοῦν τί μεταξὺ αὐτῶν, οὐδενὸς ἄλλου παρόντος, ἐλέχθη, μόνον ἡ προτέρα ζωὴ καὶ διαγωγή των καὶ ἡ ἱστορία των δυνατὸν νὰ δώσῃ ἀπόδειξιν περὶ τοῦ ποῦ εὑρίσκεται ἡ ἀλήθεια. Δὲν θέλω νὰ προχωρήσω περισσότερον. Θὰ ἤμην ἴσως ὑποχρεωμένος νὰ προχωρήσω πάρα πολὺ ἐὰν προχωροῦσα περισσότερον. Τοῦτο μόνον λέγω, ὅτι ἂς ὁρίσῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς δικονομίαν κατὰ τὴν ὁποίαν κατοχυροῦνται οἱ κοινοβουλευτικοὶ ἄνδρες ἀπὸ τῆς παραποιήσεως τῶν λεγομένων των. Θέλει, ἀφοῦ ἐπιβάλλεται διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Σώματος νὰ ὑπάρχουν συνεννοήσεις τῶν κομμάτων μὲ τὸ Προεδρεῖον διὰ τὴν πορείαν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, νὰ φέρωνται ὡς προτάσεις ἢ ἐρωτήσεις κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συζητήσεως ἐνώπιον 300 μαρτύρων, καὶ αὐτὸ τὸ δέχομαι, ἄλλως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἐπιστολήν μου καὶ ἀδιαφορῶ ἐὰν θὰ μοῦ δοθῇ ἢ ὄχι ἀπάντησις.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§19Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις συμφωνεῖ πλήρως μεθ’ ὑμῶν καὶ θεωρεῖ τὴν τελευταίαν φράσιν τῆς πρὸς ὑμᾶς ἀπηυθυνθείσης ἐπιστολῆς τοῦ ἐκπροσώπου τῆς ΕΔΑ, ὡς ἀπαράδεκτον. Δὲν εἶναι ἁπλῶς δικαίωμα ὑμῶν νὰ χαρακτηρίσητε τὴν ἐπιστολὴν «ἀπαράδεκτον», εἶναι καθῆκον ἡμῶν ὅλων νὰ σᾶς ἐνισχύσωμεν εἰς τὸν χαρακτηρισμόν, τὸν ὁποῖον ἐδώσατε εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον τῆς ἐπιστολῆς ταύτης. Ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἐνόμισεν, ὅτι εἶχεν ἀπόψε, προκληθεὶς ὑφ’ ὑμῶν, τὸ δικαίωμα νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν ἐνέργειάν του, ὡς ἀντίποινα. Αὐτὸ τοῦτο τὸ γεγονὸς εἶναι ἐπίσης ἄηθες. Ἐὰν ὁ κ. Ἠλιοῦ ἐθεώρει ἐνέργειάν τινα τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς ὡς μὴ κανονικήν, τὸ μόνον δικαίωμα, τὸ ὁποῖον εἶχε —καὶ ἐὰν εἶχε πράγματι πίστιν εἰς τὰς κοινοβουλευτικὰς παραδόσεις, αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος θὰ ἔκαμνε χρῆσιν— τὸ μόνον δικαίωμα, τὸ ὁποῖον εἶχεν, ἦτο νὰ ἐγκαλέσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τὸν Πρόεδρον, νὰ διατυπώσῃ μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου ὁπότε θὰ ἐγίνετο συζήτησις ἐνταῦθα. Αὐτὴ ἡ τακτικὴ τῶν ἀντιποίνων, διὰ μιᾶς ἀπαραδέκτου φράσεως εἰς μίαν ἐπιστολὴν ἀπευθυνθεῖσαν πρὸς ὑμᾶς καὶ δι’ ὑμῶν πρὸς τὴν Βουλὴν ὁλόκληρον, αὐτὴ ἡ τακτικὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκαινιασθῇ. Ὅσοι ἔχουν τὴν διάθεσιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὁπουδήποτε καὶ ἐὰν ἀνήκουν, νὰ ἐγκαινιάσουν τακτικὴν ἀντίθετον πρὸς τὰς παραδόσεις τοῦ Κοινοβουλίου, αἱ ὁποῖαι εἶναι παραδόσεις τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Δημοκραταίς, πλανῶνται ἐὰν φαντάζωνται, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εὐοδωθῇ ἡ κακὴ αὐτὴ προσπάθειά των. Τοιαύτη τακτικὴ ἀποκρούεται καὶ θὰ ἀποκρουσθῇ δι’ ὅλων τῶν ἠθικῶν μέσων, τὰ ὁποῖα διαθέτομεν. (Χειροκροτήματα). Ἐχρησιμοποίησεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὡς ἀντίποινα τὴν ἀπαράδεκτον καὶ ἀήθη αὐτὴν ἐπιστολήν. Ὤφειλεν, ὡς εἶπον πρὸ ὀλίγου, νὰ διατυπώσῃ μομφήν! Πᾶς βουλευτής, ἔχει δικαίωμα νὰ διατυπώνῃ μομφὴν καὶ πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν ἔπραξε τοῦτο, ἀλλὰ ἂς ἐξετάσωμεν πρὸς στιγμήν, ἐάν, θὰ εἶχε καὶ εἰς τὴν οὐσίαν δίκαιον εἰς ἣν περίπτωσιν ἠκολούθει τὸ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ δικαίωμα ἀπευθύνων μομφὴν κατὰ τοῦ Προέδρου καὶ συγκεκριμένως καθ’ ὑμῶν, κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ὡς ἀνδρὸς ὁ ὁποῖος πάντοτε ἐπὶ ἔτη μακρὰ ἀσκεῖτε τὰ καθήκοντα αὐτὰ καὶ ἡ ἀναγνώρισις εἶναι πλήρης ἁπάντων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγνωρίσουν βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων τὴν διαγωγήν σας, ἀσκεῖτε τὰ καθήκοντά σας κατὰ τρόπον ἄριστον. Κατ’ ἐμέ, εἴχατε καθῆκον, ὄχι ἁπλῶς δικαίωμα νὰ ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὴν γνώμην Ἀρχηγοῦ Κόμματος, τὴν γνώμην ἐκπροσώπου κόμματος ἐπὶ ἑνὸς θέματος διὰ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἄμεσον ἐνδιαφέρον. Πῶς εἶναι νοητόν, ὅτι ἕνας Ἀρχηγὸς Κόμματος συζητῶν μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ἐπὶ θέματος οἷον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προεκάλεσε τὴν ἐκ μέρους σας ἀνακοίνωσιν, θὰ ἀνέμενε νὰ μὴ ἀνακοινώσητε, εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὴν γνώμην του; Ἔπρεπε νὰ φαντασθῇ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ ἑνὸς θέματος, διὰ τὸ ὁποῖον καὶ δημοσίᾳ μάλιστα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποφανθῇ ἕκαστος ἐκ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ ἦτο μυστική, ἀπόρρητος; Νομίζω λοιπόν, ὅτι εἴχατε, ὄχι ἁπλῶς δικαίωμα ἀλλὰ καὶ καθῆκον νὰ κατατοπίσητε ἐπ’ αὐτοῦ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλά, καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ κύριον θέμα, ἀσχέτως αὐτῶν τῶν λεπτομερειῶν, τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Ἠλιοῦ ἠθέλησε διὰ τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς νὰ ἐγκαινιάσῃ ἔναντι τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς τὸ σύνθημα τῶν ἀντιποίνων, ἐνῷ ὁ Κανονισμὸς καὶ ἡ παράδοσις προβλέπει τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον δικαιοῦται πᾶς βουλευτὴς νὰ ἀντιδράσῃ ἔναντι ἐνεργειῶν τοῦ Προέδρου, τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶναι ἱκανὸν νὰ καταστήσῃ ἔτι βαρύτερον τὸ σφάλμα, εἰς τὸ ὁποῖον περιέπεσεν ὁ κ. Ἠλιοῦ. (Χειροκροτήματα).

§20Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι ἐφύγαμε τελείως ἀπὸ τὸ θέμα. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τετράκις εἰς τὴν σύντομον ὁμιλίαν του, εἶπεν, ὅτι ἐγὼ ὡμίλησα περὶ ἀντιποίνων, τὰ ὁποῖα ἀναγκάζομαι νὰ ἐφαρμόσω. Ἐγὼ οὔτε ἔκαμα χρῆσιν τῆς λέξεως. Ἐδῶ εἶναι καὶ οἱ βουλευταὶ καὶ τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικά. Οὔτε εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν μου καὶ εἰς τὴν νοοτροπίαν μου νὰ εἰσαγάγω σύστημα ἀντιποίνων. Εἶπον, ὅτι κατόπιν τῆς ἀήθους ἐνεργείας τῆς παραποιήσεως τῶν ὅσων εἶπον —δὲν λέγει κανεὶς μυστικὰ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς— καὶ ἀνεξαρτήτως οἱουδήποτε προηγουμένου, ἐγὼ ὅσα λέγω εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, τὰ λέγω, ὄχι διὰ νὰ τὰ κρατήσῃ μυστικά, ἀλλὰ διὰ νὰ λεχθοῦν ἐνώπιον οἱουδήποτε. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ παράπονόν μου. Δὲν ἔχω ἀξίωσιν νὰ μὴ ἐπαναλάβῃ ὅσα τοῦ λέγω. Τὸ παράπονόν μου εἶναι, ὅτι εἴτε ἠθελημένως εἴτε ἀθελήτως παρεποιήθησαν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον καὶ ἐνεφανίσθησαν μὲ ἄλλο νόημα ἀντίθετον ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐγὼ εἶπον. Κατόπιν τούτου, ὡς ἀναγκαίαν ἐγγύησιν καὶ ὄχι ὡς ἀντίποινα θὰ ἔπρεπε νὰ τηρῆται πιστῶς ὅ,τι λέγομεν. Ἐζήτησα νὰ τηρῆται ἀντίγραφον. Δὲν τὸ θέλετε αὐτό; Ἂς γίνωνται ἐδῶ, δημοσίᾳ, αἱ προτάσεις τῶν κομμάτων πρὸς τὸ Προεδρεῖον.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ ἐγκαινιάσετε σεῖς νέαν μέθοδον. Ὁ Κανονισμὸς προβλέπει σχετικῶς.

§22Η. ΗΛΙΟΥ. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἐγὼ συνεζήτουν μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς διὰ τὴν πρότασιν νόμου, ὁ κ. Πρόεδρος μοῦ εἶπεν, ὅτι ἐγὼ σκέπτομαι νὰ μὴ τὴν φέρω πρὸς συζήτησιν διότι εἶναι ἀντισυνταγματική. Κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτὴν εἶπον, ὅτι ἐὰν εἶναι ἀντισυνταγματικὴ δὲν θὰ τὸ κρίνετε σεῖς ἀλλὰ ἡ Βουλή. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ περὶ τῆς ἀντισυνταγματικότητος, τότε δικαιοῦσθε νὰ μὴ τὴν ἐγγράψητε εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Αὐτὸ λέγει ἡ σχετικὴ διάταξις, καὶ αὐτὸ τὸ σημεῖον τῆς συζητήσεως μετεφέρθη κατὰ τρόπον διάφορον. Πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ ὑπάρξῃ ἐγγύησις, ὅτι πηγαίνοντας εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς διὰ νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῆς πορείας ὡρισμένων ὑποθέσεων ἀφορωσῶν τὴν λειτουργίαν τοῦ Σώματος, ὅτι δὲν θὰ τύχῃ πάλιν νὰ τὸν εὕρωμεν εἰς τοιαύτην κατάστασιν πνευματικήν, ὥστε, νὰ παρανοήσῃ ὅσα λέγομεν ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ διαδικασία διαπιστώσεως τῶν ἀνταλλασσομένων γνωμῶν; Συνεπῶς ὅ,τι ἐγένετο, ἐγένετο ἐπὶ τῇ προθέσει τῆς βεβαιώσεως τῶν ἀνταλλασσομένων γνωμῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κοπῆς μεταλλικῶν κερμάτων τῶν 20 δραχμῶν καὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 23ης Δεκεμβρίου 1959 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος»;

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ κοπῆς μεταλλικῶν κερμάτων τῶν 20 δραχμῶν καὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 23ης Δεκεμβρίου 1959 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος». Συνεχίζεται, κ. βουλευταί, ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3361)1955 «περὶ ὀργανώσεως τῆς οἰνοπαραγωγῆς τῆς ἐπαρχίας Ἀττικῆς». Ὡς γνωστόν, κ. βουλευταί, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἐγένετο κατ’ ἀρχὴν δεκτόν. Ἐπειδὴ ὅμως ἦσαν ἐγγεγραμμένοι ἀκόμη νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς 4 ἐκ τῶν βουλευτῶν, κατ’ οἰκονομίαν ἐγένετο δεκτὸν νὰ ὁμιλήσουν ἐκτενέστερον εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§26Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κ. βουλευταί, δὲν φιλοδοξεῖ νὰ ἐνισχύσῃ καὶ πολὺ περισσότερον νὰ ὀργανώσῃ τὴν παραγωγήν, τὴν ἐπεξεργασίαν καὶ τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων τῆς ἀμπέλου εἰς πανελλήνιον κλίμακα. Ἐπιθυμεῖ ὅμως τὸ νομοσχέδιον νὰ ἐπεξεργασθῇ ὁ ὀργανισμὸς μίαν ποσότητα ἀνερχομένην εἰς παρακράτησιν 4% ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων τῶν παραγωγῶν οἴνου τοῦ Ν. Ἀττικῆς, βάσει καὶ προηγουμένου ἄλλωστε νόμου. Τοῦτο μάλιστα καθαρὰ ἀναφέρεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἐμφαντικῶς ἀκόμη εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ ἰδίου αὐτοῦ νομοθετήματος τονίζεται, ὅτι ἡ ψήφισις αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου ἐζητήθη ὑπὸ τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς Ἑνώσεως Οἰνοπαραγωγῶν Ἀττικῆς. Ὅπως βλέπετε λοιπόν, κ. συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον θέλει ἀποκλειστικῶς νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὡρισμένους παραγωγοὺς τῆς Ἀττικῆς ἢ ἀκόμη καὶ νὰ βελτιώσῃ ἐν τῇ κυριολεξίᾳ προϋπάρχοντα νόμον. Ἐνῷ ὅμως αὐτὰ τὸ νομοσχέδιον ὑπόσχεται εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἀντιθέτως οἱ παραγωγοὶ διαμαρτύρονται ἐντόνως. Ἀποτελεῖ, κ. συνάδελφοι, εὐτυχῆ σύμπτωσιν τὸ γεγονός, ὅτι πάντες οἱ ὁμιληταί, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἀνῆκον εἰς τὴν Συμπολίτευσιν ἢ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, συνεφώνησαν μὲ τὰς γνώμας τῶν παραγωγῶν καὶ καθόλου μὲ τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει ἰδιὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ οἴνου καὶ τὴν ἐν γένει ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν, ἕνα παρακράτημα 4%. Οἱ παραγωγοὶ εἰς τοῦτο εἶναι ἀντίθετοι. Εἶναι κατηγορηματικὰ ἀντίθετοι. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου διαφαίνεται ἄλλωστε ἡ τοιαύτη ἀντίθεσις τῶν παραγωγῶν. (Ἀναγινώσκει). Ἀντιλαμβάνονται οἱ οἰνοπαραγωγοὶ τῆς Ἀττικῆς, ὅτι βασικὸς λόγος τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου δὲν εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἰδίων αὐτῶν συμφερόντων των, ἀλλὰ ἡ διασφάλισις τῆς εἰσπράξεως τῶν χρεῶν τῶν παραγωγῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Οἱ παραγωγοὶ εἶναι ἀπολύτως ἀντίθετοι πρὸς τὸ προτεινόμενον μέτρον τὸ ὁποῖον εἰς τὸ ὕψος τοῦ παρακρατήματος τοῦ 4% ἀποτελεῖ δήμευσιν τῆς περιουσίας των καὶ ἐξαφάνισιν πλήρη τῶν κερδῶν των ἂν πράγματι ὑπάρχουν. Οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀττικοβοιωτίας ἀνέπτυξαν λεπτομερῶς ὅλα τὰ ἐπίμαχα ζητήματα καὶ ὅλα τὰ αἰτήματα τῶν παραγωγῶν. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι τυχαῖον τὸ γεγονὸς, ὅτι οἱ τρεῖς μεγαλύτεροι Συνεταιρισμοὶ τῆς Ἀττικῆς, ὁ Συνεταιρισμὸς Μαρκοπούλου, Παιανίας καὶ Σπάτων μεγαλύτερος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως μελῶν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς ἐξέφερον δημοσίᾳ τὰς ἀντιρρήσεις των διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀντιρρήσεις αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν ἐν Γενικῇ Συνελεύσει τῶν Συνεταιρισμῶν των ἄνευ ἀντικρούσεως καὶ ἄνευ οὐδενὸς ἀντιθέτου ἰσχυρισμοῦ. Τὸ παρακράτημα 4% τὸ θεωροῦν οἱ παραγωγοὶ δήμευσιν πραγματικὴν καὶ πραγματικὴν καταστροφήν. Πέραν τούτου ἰσχυρίζονται ἀκόμη, ὅτι ἡ παραγωγή των περιῆλθεν ὑπὸ τὸν ἔλεγχον ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι δὲν ἀσχολοῦνται μὲ τὴν οἰνοπαραγωγήν, δηλαδὴ μὲ δύο λέξεις ἡ διαχείρισις περιῆλθεν εἰς χεῖρας τῶν ἐκπροσώπων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας ἀφ’ ἑτέρου. Ὁ συνάδελφος κ. Σωτηρίου ἀνέπτυξε τοὺς λόγους διατὶ καὶ πῶς ἐπιδροῦν οἱ παράγοντες αὐτοὶ ἐπὶ τοῦ Σώματος τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως, ἐπὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ ὥστε νὰ φαίνεται, ὅτι διοικοῦν οὐσιαστικῶς ἐκ τῶν παρασκηνίων αὐτοὶ νὰ κατευθύνουν τὴν πολιτικὴν τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ὄχι, οἱ παραγωγοί. Ἀπόδειξις, ὅτι οἱ παραγωγοὶ τὸ ἰσχυρίζονται αὐτό, ὅτι κατήντησαν νὰ εἶναι ξένοι πρὸς τὴν πολιτικὴν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐπίσης, οἱ παραγωγοὶ ἰσχυρίζονται, ὅτι δὲν λύεται τὸ πρόβλημα τῆς οἰνοπαραγωγῆς τῶν σταφυλῶν διὰ νομοθετικῶν μέτρων ἐθνικῆς σημασίας, ἀλλὰ μὲ ἕνα γενικὸν νομοθετικὸν μέτρον, γενικοῦ περιεχομένου ποὺ θὰ ἀγκαλιάσῃ ὅλον τὸ πρόβλημα, τῆς παραγωγῆς, τῆς ἐπεξεργασίας καὶ τῆς διαθέσεως τοῦ προϊόντος ἀνὰ τὸ Πανελλήνιον. Μόνον τότε εἶναι δυνατὸν ὡργανωμένον νὰ μελετηθῇ καὶ διατεθῇ τὸ προϊὸν τῶν ἀμπελουργῶν, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς παραγωγοὺς διαχειριζομένους αὐτό. Ἰσχυρίζονται ἀκόμη οἱ παραγωγοί, ὅτι ὁ Ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἔγινε τὸ 1955, ἀντὶ νὰ τοὺς ἐλαφρύνῃ, ἀντὶ νὰ τοὺς βοηθήσῃ κατήντησε νὰ συναγωνίζεται τοὺς ἰδίους τοὺς παραγωγούς, μὲ τὸ ἴδιον τὸ ἰδικόν τους τὸ προϊὸν καὶ ἔτσι ἀντὶ νὰ γίνῃ ἀποσυμφόρησις, ἔγινε τοῦ χειροτέρου εἴδους συμφόρησις, διὰ τὴν προσφορὰν αὐτοῦ τοῦ προϊόντος. Καὶ ζητοῦν ἀκόμη οἱ παραγωγοὶ νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ διαγράφωνται ἀπὸ τοὺς περιέργους Ὀργανισμούς. Λέγω δέ, περιέργους Ὀργανισμούς, κ. βουλευταί, διότι δὲν ἀντελήφθησαν τὴν τοιαύτην σημασίαν ποὺ ἔχουν οἱ Ὀργανισμοὶ αὐτοί. Λέγομεν εἰς τοὺς παραγωγούς, ὅτι θὰ σᾶς κάμωμεν Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξυπηρετῇ τὰ δικά σας συμφέροντα. Νομίζω, ὅτι εἰς ἕνα τοιοῦτον Ὀργανισμόν, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἔχουν κυριαρχικῶς τὸν λόγον, εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέρον. Δὲν δέχονται οἱ παραγωγοί, κ. βουλευταί, νὰ προσφέρουν ἐκεῖνοι τὴν περιουσίαν των καὶ ἄλλοι νὰ τὴν διοικοῦν, ἀνεύθυνοι οὐσιαστικῶς, διαχειρισταί. Τὰ ἀποτελέσματα, ἀπὸ τὸ 1955 ἕως τὸ 1960 ἀποδεικνύουν, ὅτι τὸ δίκαιον εὑρίσκεται μὲ τὸ μέρος τῶν παραγωγῶν καὶ καταλήγουν μὲ τὴν ἁπλῆν λογικήν τους, ὅτι ἠδικήθησαν καὶ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον καὶ πολὺ σωστὰ διαβλέπουν τοὺς σκοποὺς τοῦ νομοσχεδίου ποὺ εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις τοῦ χρεώστου πρὸς τὴν ΑΤΕ κυρίως καὶ προτείνουν δύο ἁπλᾶς καὶ λογικὰς λύσεις. Ψηφίσατε τὸ νομοσχέδιον. Δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν. Θέλομεν ὅμως δύο ἁπλᾶ πράγματα. Πρῶτον, νὰ ἐκκαθαρίσωμεν ἂν χρεωστῶμεν. Δὲν θέλομεν μπερδεμένες διαχειρίσεις καὶ δοσοληψίες. Ἀλλὰ διὰ νὰ τὸ ἐκκαθαρίσωμεν, θὰ πρέπει κατ’ ἀρχὴν νὰ διαγράψωμεν τοὺς τόκους ὑπερημερίας, οἱ ὁποῖοι εἶναι πάρα πολὺ δυσβάστακτοι καὶ ἀδικαιολόγητοι. Διότι τὴν εὐθύνην, ὅπως ἀνεφέρθη ἀπὸ ὅλους τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀττικῆς, ποὺ ἀνέπτυξαν τὸ θέμα, τὴν εὐθύνην, κυρίως, μόνον οἱ παραγωγοὶ δὲν τὴν ἔχουν. Εἶναι, κύριοι βουλευταί, δικαιότατον τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν παραγωγῶν. Ὅταν διαγράφωνται τόκοι ὑπερημερίας, ὅταν παρέχωνται τόσαι οἰκονομικαὶ διευκολύνσεις εἰς οἰκονομικῶς ἰσχυρὰ συγκροτήματα, θὰ εἶναι ἀδικία, θὰ εἶναι προκατάληψις, θὰ εἶναι εὐθύνη ὅλων μας, ἐὰν δὲν ζητήσωμεν τοὐλάχιστον ἴσην μεταχείρισιν μὲ τοὺς ἄλλους. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἀξίωσις τῶν παραγωγῶν νὰ διαγραφοῦν οἱ τόκοι ὑπερημερίας —καὶ ἄλλην φορὰν τὸ ἐτόνισα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅταν ὡμίλησα περὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Α.Τ.Ε.— εἶναι δικαιοτάτη καὶ θὰ πρέπει ὄχι νὰ καταργηθοῦν οἱ τόκοι ὑπερημερίας, ἐν τῇ συγκεκριμένῃ περιπτώσει, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἐξαφανισθῇ τὸ φαινόμενον τοῦ τόκου ὑπερημερίας ἀπὸ τὰ ἀγροτικὰ δάνεια. Διότι εἶναι δεδομένον, ὅτι αἱ καθυστερήσεις τῶν ἀγροτικῶν δανείων δὲν προέρχονται ἀπὸ σκοπιμότητα ἢ κακὴν διάθεσιν τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ ἀπὸ πραγματικὴν ἀδυναμίαν, ὡς ἐν προκειμένῳ συμβαίνει. Κατὰ συνέπειαν, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἐπανειλημμένως ἔκαμα εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος πράγματι θέλει νὰ βοηθήσῃ τοὺς ἀγρότας, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ διαγραφῇ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ δικαίωμα τῆς ΑΤΕ νὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς ἀγρότας μὲ τόκους ὑπερημερίας. Διότι ἐὰν μὲν ὑπάρχῃ κακοπιστία, ἀποδεδειγμένη κακοπιστία, νὰ διωχθοῦν. Ἐὰν ὅμως δὲν ὑπάρχῃ κακοπιστία, ἀλλὰ ὑπάρχει οἰκονομικὴ ἀδυναμία, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ χειροτερεύῃ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ἀδυνάτων καὶ τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενῶν. Κατὰ συνέπειαν, εἶναι ζήτημα ἀρχῆς, οἱ τόκοι ὑπερημερίας νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν μέση, ἀπὸ τὸ κεφάλαιον αὐτό. Ἐπίσης, ἡ ἰδική μας πρότασις εἶναι ἐκτὸς τοῦ ἀφανισμοῦ τοῦ τόκου ὑπερημερίας, νὰ περιορισθῇ ὁ μέσος τόκος εἰς τὸ 3% καὶ ἀκόμη νὰ ἀρχίσῃ ἡ πληρωμὴ τῶν χρεῶν αὐτῶν μετὰ 3–4 ἔτη, ὥστε νὰ ἠμπορέσουν οἱ παραγωγοὶ παίρνοντες οἰκονομικῶς ἀναπνοήν, νὰ ἠμπορέσουν νὰ τακτοποιήσουν τὰ χρεωστικά των πρὸς τὴν ΑΤΕ.

§27Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Νομίζω, ὅτι ἐξετράπητε τοῦ θέματος.

§28Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν ἐξετράπην καθόλου τοῦ θέματος. Εἶναι αἴτημα τῶν παραγωγῶν καὶ εἶμαι ἐντὸς τοῦ θέματος τοῦ νομοσχεδίου. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσωμεν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ κατοχυρώσῃ ... (δὲν ἠκούσθη).

§29Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐξετράπητε τοῦ θέματος.

§30Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὸ λέγετε σεῖς. Ἐγὼ θὰ ἀναπτύξω τὸ θέμα ὄχι κατὰ τὴν ἰδικήν σας ἐπιθυμίαν. Αὐτὸ εἶναι ἀξίωσις τῶν παραγωγῶν. Αὐτὸ θέλουν νὰ δώσωμεν. Αὐτοὶ λέγουν, ὅτι μᾶς καταστρέφετε.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§32Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὶ νὰ εἴπωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν; Ἡ οὐσία εἶναι εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, διότι ἐδῶ εἶναι ὅλη ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκεῖ ποὺ ἀναφέρεται ὁ τόκος ὑπερημερίας, ἐκεῖ νὰ τὰ εἴπετε αὐτά.

§34Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Γενικωτέρα μου ἀντίληψις εἶναι, κ. Πρόεδρε, καὶ θέλω ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ συζητουμένου θέματος νὰ τὸ τονίσω εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι τὸ θέμα τῶν τόκων ὑπερημερίας πρέπει νὰ ἐξαφανισθῇ ἀπὸ τὸ λεξιλόγιον τῆς ΑΤΕ, διότι σήμερον....

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν συζητοῦμεν αὐτὸ τὸ θέμα.

§36Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἡ ΑΤΕ τοὺς ἐπιβάλλει καὶ βλέπομεν, ὅτι γίνεται κατάχρησις αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος καὶ βαρύνονται οἱ παραγωγοί. Κύριοι βουλευταί, θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅτι οἱ ἀγρόται μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εὑρίσκονται εἰς ἀξιοθρήνητον οἰκονομικὴν κατάστασιν, εἴτε εἶναι σιτοπαραγωγοί, εἴτε εἶναι οἰνοπαραγωγοί, ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἀνήκουν. Χάρις εἰς τὴν ἐσφαλμένην πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, κατήντησαν ἐδῶ, ὅπου κατήντησαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, οἱ παραγωγοὶ ζητοῦν αὐτὰ τὰ ἁπλᾶ πράγματα. Καὶ ἀκόμη, προχωροῦν καὶ ζητοῦν καὶ ἕνα ἄλλο. Νὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα, ἀφοῦ ἐκκαθαρίσωμεν τὰ χρέη καὶ πληρώσωμεν ὅ,τι χρεωστῶμεν εἰς τὴν ΑΤΕ, νὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἀποχωρήσεως. Διότι πρέπει νὰ ξεύρωμεν, ὅτι εἴμεθα κύριοι τοῦ προϊόντος μας καὶ νὰ ἠμποροῦμεν νὰ διαθέσωμεν τὸ προϊόν μας, ὅπως καλύτερον νομίζομεν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, συζητουμένου τοῦ ἰδίου θέματος πρὸ δύο ἐτῶν, δὲν ἀπεδέχθη αὐτὸ τὸ αἴτημα τῶν παραγωγῶν, μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι αὐτὸ καταστρατηγεῖ τὴν ἀναγκαστικότητα τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι σωστὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα;

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὡμίλησεν ἀκόμη, ὁ κ. ὑπουργός.

§38Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἔγινε συζήτησις καὶ εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι αὐτὸ εἶναι μία καταστρατήγησις τῆς ἀναγκαστικότητος. Κύριοι βουλευταί, θὰ πρέπει νὰ σταθῶμεν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον περισσότερον, διότι ἡ ἀναγκαστικότης αὐτὴ εἰς ἕνα τοιοῦτον περιωρισμένον θέμα καὶ περιωρισμένην ἀκτῖνα, νομίζω, ὅτι εἶναι μία πρᾶξις ὄχι πολὺ μελετημένη, ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται νὰ λυθῇ τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς παραγωγῆς, ἐπεξεργασίας καὶ διαθέσεως τῶν προϊόντων τῆς ἀμπελουργίας εἰς πανελλήνιον κλίμακα, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν ὁ Ὀργανισμὸς νὰ γίνῃ ὁ ρυθμιστὴς τῆς ὅλης καταστάσεως, ἕνα μεμονωμένον πείραμα ποὺ γίνεται εἰς τὴν Ἀττικὴν καὶ ποὺ δὲν εἶναι σημερινόν, ἀλλὰ ἔχει μίαν συνέχειαν ἀπὸ τὸ 1955. Τὸ ἔζησαν οἱ παραγωγοί, τὸ ἠξεύρουν, γνωρίζουν τὰ θλιβερά του ἀποτελέσματα, ἔκαμον τὰς θλιβεράς του διαπιστώσεις καὶ μᾶς λέγουν συγκεκριμένα ποῦ κατήντησεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ τοὺς εἴπωμεν, ὅτι θὰ σᾶς κάμωμεν τὸν Ὀργανισμὸν ἀναγκαστικὸν καὶ θέλετε δὲν θέλετε θὰ δώσητε τὸ προϊὸν σας. Ὄχι, κύριοι βουλευταί, ἐφ’ ὅσον ὁ Ὀργανισμὸς δὲν ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς διαθέσεως, δὲν πρόκειται νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν παραγωγόν, θὰ δουλεύῃς, θὰ χρεώνεσαι, θὰ ἔχῃς ὅλας τὰς εὐθύνας καὶ ἐγὼ θὰ εἶμαι ὁ πότης τοῦ ἱδρῶτος σου. Αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι, ἐὰν θέλωμεν πράγματι νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τοὺς παραγωγούς, πρέπει νὰ τοὺς ἀφήσωμεν ἐλευθέρους καὶ ἀνεπτύχθη ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀττικῆς, τὶ σημασίαν ἔχει αὐτὴ ἡ ἐλευθερία τῶν παραγωγῶν. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ καὶ γενικῶς οἱ Συνεταιρισμοὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν νηπιώδη κατάστασιν, ποὺ εὑρίσκοντο κάποτε. Ἔχω ἀποκτήσει μίαν πεῖραν καὶ πεῖραν πλουσίαν καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν ἡμεῖς νὰ ψηφίζωμεν νόμους διὰ τοὺς παραγωγούς, ὅταν δὲν λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψιν ἐκεῖνα, ποὺ μᾶς ὑποδεικνύουν καὶ ἐκεῖνα, ποὺ ὑποστηρίζουν οἱ ἴδιοι οἱ παραγωγοί, διὰ τὸ ἰδικόν τους τὸ συμφέρον. Δὲν ἠμποροῦμεν ἡμεῖς νὰ κάμωμεν τὸν σοφὸν καὶ νὰ τοὺς ἐπιβάλωμεν λύσεις καὶ μεθόδους, ποὺ ἕως σήμερον, ἀπεδείχθησαν χρεωκοπημέναι. Δι’ αὐτό, κάμνω ἔκκλησιν καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, διότι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται, ὅτι ἐκπροσωπεῖ τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν καὶ οἱ παραγωγοὶ διαμαρτύρονται διὰ τὸ ἀντίθετον, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ψηφισθῇ καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐπιμένῃ εἰς τοῦτο. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις ἔχει δικαίωμα νὰ ἐπεμβαίνῃ, ἀλλά, ἐὰν θὰ ἔδιδεν εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς τὴν ἐλευθερίαν των, ἐὰν ἐβοήθει τοὺς συνεταιρισμοὺς οἰκονομικῶς, καὶ τοὺς παρέσχεν οἰκονομικὰς διευκολύνσεις διὰ τὰς ἐγκαταστάσεις, τὴν ἐπεξεργασίαν καὶ διάθεσιν τοῦ προϊόντος, εἶμαι βέβαιος, ἐὰν ἔτσι πολιτευθῇ οἱαδήποτε Κυβέρνησις, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ὠφελήσῃ καὶ τὸν παραγωγὸν καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἐὰν πράγματι θέλετε νὰ λυθῇ —καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι θέλετε νὰ λύσητε τὸ οἰνοποιητικὸν θέμα τῆς Ἑλλάδος— ἁπλῆ εἶναι ἡ τακτικὴ ποὺ πρέπει νὰ ἀκολουθήσητε. Καλέσατε πανελλήνιον συνέδριον τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὸ προϊὸν αὐτό. Βάλετε τοὺς εἰδικούς σας νὰ μελετήσουν τὸ θέμα αὐτό, ἀπὸ ἀπόψεως ἐπεξεργασίας καὶ διαθέσεως, καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ἀπὸ μίαν τοιαύτην προσπάθειαν θὰ βγοῦν τὰ πιὸ σοφά, τὰ πιὸ σωστὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα, ἐὰν ἀκολουθήσητε, νὰ εἶσθε βέβαιοι καὶ τοὺς παραγωγοὺς θὰ βοηθήσητε, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν θὰ προαγάγητε. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον τίποτε ἀπὸ αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν λύει, κύριοι συνάδελφοι, παρὰ ἐπιδιώκει νὰ σταθεροποιήσῃ τὸ λαβεῖν τῆς ΑΤΕ. Ἐφ’ ὅσον οἱ παραγωγοί....

§39Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ λαβεῖν τῆς ΑΤΕ εἶναι ἐξησφαλισμένον 100%. Πρόκειται περὶ τῆς εἰσφορᾶς τῆς ἀμέσου φορολογίας διὰ τῆς εἰσκομίσεως εἴδους. Οἱ παραγωγοὶ ζητοῦν τὸ 4% νὰ μειωθῇ εἰς ὀλιγώτερον τοῦ 2%. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§40Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Αὐτὸ θὰ τὸ εἴπω, κ. συνάδελφε.

§41Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐπίσης, τὸ ἄλλο θέμα.

§42Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἐξυπηρετοῦμεν, νομίζω, οὐδένα ἄλλον σκοπόν, παρὰ νομίζω, ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω, ὅσα θὰ εἴπω, διότι ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἶναι τοποθετημένον ἐπὶ ἐσφαλμένης βάσεως.

§43Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Τὸ ζητεῖ ὁ παραγωγικὸς κόσμος, κύριε συνάδελφε, ποὺ κατοικεῖ εἰς τὴν Ἀττικὴν καὶ τὸν ὁποῖον, σεῖς προερχόμενος ἐκ Β. Ἑλλάδος δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ γνωρίζετε.

§44Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἔχω ἐνώπιόν μου τηλεγράφημα τοῦ Συνεταιρισμοῦ Παιανίας καὶ ἄλλων μεγαλυτέρων Συνεταιρισμῶν, ἀπευθυνόμενον εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «(Ἀναγινώσκει)». Εἶναι καταστρεπτικὸς ὁ ἀναγκαστικὸς Συνεταιρισμός. Σώσατέ μας. Αὐτὰ λέγουν οἱ παραγωγοὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§45Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Τὸν διευκολύνομεν πάρα κάτω.

§46Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, οἱ παραγωγοὶ δὲν ἀρνοῦνται νὰ ὑπάρχῃ ἡ Ἕνωσις. Ἀλλὰ θέλουν νὰ μὴ πληρώνουν τὸ 4%.

§47Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅταν οἱ παραγωγοὶ ζητοῦν ἐπιμόνως νὰ ἔχουν τὴν ἐλευθερίαν νὰ ἐξέρχωνται μετὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν μὲ φωτίσατε μὲ τὰς πληροφορίας σας. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι μετὰ τὸ πείραμα τὸ ὁποῖον ἔγινε καὶ ἀπέτυχεν, οἱ παραγωγοὶ θέτουν σαφῶς καὶ εἰλικρινῶς χωρὶς σοφιστεῖες τὸ θέμα. Ζητοῦν νὰ τακτοποιήσουν τὰ χρέη των καὶ νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐξέρχωνται ἐλευθέρως ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν, διότι τὸ παρελθὸν τῆς τετραετίας τοὺς ἔχει πείσει δι’ αὐτό.

§48Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐμεῖς κατεθέσαμεν τροπολογίαν δυνάμει τῆς ὁποίας δύναται νὰ φύγουν ἀμέσως καὶ τώρα πληρώνοντας τὰ χρέη των.

§49Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν ἀντιλέγω διὰ τὴν τροπολογίαν σας, κύριε συνάδελφε. Ἀλλ’ ὅσα εἶπον τὰ εἶπον, διότι θέλω νὰ ἐπισημάνω ὡρισμένα σημεῖα ποὺ καταστρέφουν τοὺς παραγωγούς. Τὰς παρατηρήσεις μου αὐτὰς θεωρῶ ἀπαραίτητον νὰ διατυπώσω διότι χρόνια ἀρκετὰ ἀσχολοῦμαι μὲ τὰ ἀγροτικὰ καὶ τὰ συνεταιριστικὰ προβλήματα. Δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω τὴν ἔκκλησίν μου πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐὰν πράγματι θέλῃ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς ἀμπελουργοὺς τῆς Ἀττικῆς καὶ νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ θέμα σὲ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ περικλείῃ τὸ πανελλήνιον αἴτημα τῶν ἀμπελουργῶν καὶ ἂς εἶναι βέβαιος, ὅτι προσφέρει ὑψίστην καὶ ἐξαιρετικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τοῦ τόπου.

§50Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἀσχολεῖται ἐν μέρει καὶ μὲ τὴν Ἕνωσιν Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν Σάμου. Ἡ Ἕνωσις αὐτὴ ἱδρύθη τὸ 1934 μὲ τὸν νόμον 6085 εἰς τὸν ὁποῖον ἀνετέθη ἡ διαχείρισις καὶ ἡ ἐμπορία τῶν ἐκλεκτῶν ἀρωματικῶν οἴνων τῆς Σάμου. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ κρασιὰ αὐτὰ τῆς Σάμου μαζὶ μὲ τὴν μαυροδάφνην εἶναι τὰ μόνα τυποποιημένα ἑλληνικὰ κρασιά. Τὸ 90% ἐξ αὐτῶν ἀπορροφᾶται ἀπὸ τὰς χώρας τῆς Βορείου Εὐρώπης ἰδίᾳ δὲ ἀπὸ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν. Τὰ Σαμιακὰ κρασιὰ ἀποδίδουν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν 1.000.000 δολλάρια ἐτησίως καὶ εἰς τὴν δύναμιν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν εὑρίσκονται ἀναγκαστικὰ 5.000 μέλη οἰνοπαραγωγοί. Τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Ἕνωσις οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ γενικώτερον οἱ ἀμπελουργοὶ εἶναι τεράστια, ἰδίως εἰς τὸ θέμα τῆς ἐμπορίας τῶν κρασιῶν. Τὰ ἐξαγόμενα εἰς τὴν Εὐρώπην Σαμιακὰ κρασιὰ ὑφίστανται μίαν τρομερὰν νοθείαν ὑπολογιζομένην εἰς 70–80%.

§51Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπικαλοῦμαι τὴν παρέμβασίν σας καθ’ ὅσον ὁ κ. συνάδελφος εἶναι ἐκτὸς θέματος, καὶ πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών των ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργός. Παρακαλῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὅπως ἀναπτύξῃ τὸ θέμα ὅταν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἔλθωμεν εἰς τὰ ἄρθρα τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν Ἕνωσιν Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν Σάμου.

§53Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἀσχολεῖται εἰς τρία ἄρθρα μὲ τὰ κρασιὰ τῆς Σάμου. Καὶ ἑπομένως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἔλεγα λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὴν ἐμπορίαν τῶν Σαμιώτικων κρασιῶν ἔχει ἐπιβληθῆ ἕνα καθεστὼς ἀποικιακῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ἡ νοθεία εἶναι τόσον τρομακτικὴ καὶ ὑπολογίζεται, ὅτι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διατίθενται κρασιὰ μὲ τὴν ἐπωνυμίαν «Σάμος» δίπλα, τοὐλάχιστον τῶν ἀποικιακῶν, τὰ ὁποῖα παράγονται εἰς τὴν Σάμον.

§54Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ ἀποικιακὸν ποὺ ἔγκειται, κ. συνάδελφοι;

§55Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Ράλλη, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ καταλάβετε, ὅπως καταλαβαίνετε τόσα ἄλλα πράγματα. Ὅταν κάμνωμεν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 100 τόννων διὰ νὰ πωληθοῦν 300, αὐτὸ νομίζω λέγεται ἀποικιακὴ ἐκμετάλλευσις. Πρέπει νὰ μὲ ἀφήσετε νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου.

§56Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Χρησιμοποιεῖτε λέξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν σκοπὸν ἄλλον παρὰ προπαγανδιστικόν.

§57Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Ἔτσι σᾶς ἀρέσει νὰ τὰ λέτε. Καὶ μιὰ καὶ ἐνδιαφέρθηκε ὁ συνάδελφος κ. Ράλλης νὰ ζητήσῃ ἐξηγήσεις ἐπὶ τοῦ ἀποικιακοῦ θὰ τὸν πληροφορήσω, ὅτι πρὸ ἐτῶν ὁ ἐμπορικὸς ἀκόλουθος τῆς Ἑλληνικῆς Πρεσβείας εἰς τίς Βρυξέλλες μὲ ἔγγραφόν του πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Ἐμπορίου καὶ τὴν Ἕνωσιν Οἰνοποιητικῶν Συνετ)σμῶν Σάμου κατήγγειλε, ὅτι ἐμπόδιον διὰ τὴν πάρα πέρα ἐξάπλωσιν τῶν κρασιῶν εἶναι οἱ ὑπερβολικὰ ὑψηλὲς τιμές, τὶς ὁποῖες διέθετε ὁ ἀποκλειστικὸς ἀγοραστὴς τοῦ Βελγίου, ὁ ὁποῖος ἐχρεώνετο μὲ 900 Βελγικὰ φράγκα τὸ ἑκατόλιτρον καὶ διέθετε εἰς τὴν Βελγικὴν ἀγορὰν τὸ κρασὶ μὲ 1400–1500 βελγικὰ φράγκα. Πλέον δὲ τοῦ κέρδους αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον φθάνει τὸ 40%, ἔχει καὶ προμήθειαν ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεων Οἰνοποιητικῶν Συνετ)σμῶν Σάμου 4%. Ἐὰν αὐτὸ δὲν ὀνομάζεται ἀποικιακὸν καθεστώς, σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ εὕρητε μίαν ἄλλην λέξιν, διὰ νὰ μοῦ εἴπητε πῶς ὀνομάζεται.

§58Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Αὐτὸ λέγεται, ἀτυχὴς ἐκλογὴ ἀντιπροσώπου, ὄχι ἀποικιακὸν καθεστώς.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφῆστε τον, κ. Ράλλη, παρεκτρεπόμεθα τοῦ θέματος.

§60Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Δὲν εἶναι ἐπιτυχὴς ὁ χαρακτηρισμός σας. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως, ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς ἀτυχοῦς ἐκλογῆς δὲν εἶναι ἐπιτυχής, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ἔγιναν ἀνακρίσεις, διότι ἔγιναν καταγγελίαι περὶ διαφυγῆς συναλλάγματος καὶ ὅτι ἀντὶ νὰ τραβηχθοῦν τὰ αὐτιὰ τῶν ἀντιπροσώπων ἢ νὰ εὑρεθῇ ἐπιτυχὴς ἐκλογή, μετετέθη ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς ὁ ἐμπορικὸς ἀκόλουθος καὶ ὁ διάδοχός του μὲ ἔγγραφόν του ἀνέφερεν, ὅτι καλῶς ἔχουν τὰ πράγματα. Αὐτὸ ὀνομάζεται ἀποικιακὸν καθεστώς.

§61Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι κἄποτε πρέπει νὰ βάλωμεν μίαν τάξιν ἐδῶ, εἰς τὰς ἐργασίας τοῦ Κοινοβουλίου. Εἶναι καταφανὴς ἡ διάθεσις τῆς Ἀριστερᾶς νὰ κωλυσιεργῇ.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Μιχαηλίδη, μὴ γενικεύετε τὰ ζητήματα.

§63Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, κ. Πρόεδρε.

§64Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν εἶναι δικαίωμά μας, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀπόψεις μας; Ἄδειαν θὰ πάρωμεν διὰ νὰ ὁμιλήσωμεν; Περίεργον πρᾶγμα.

§65Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Ὅλη αὐτὴ ἡ θλιβερὰ κατάστασις εἶχεν ἐπιπτώσεις τραγικὰς διὰ τὴν Σάμον. Ἡ παραγωγὴ διαρκῶς μειώνεται καὶ οἱ ἐξαγωγεῖς μειώνονται ἀκόμη περισσότερον. Ἡ κάθε παραγωγὴ διὰ νὰ διατεθῇ ἐπιβαρύνεται μὲ τόκους 2 ἕως 3 ἑκατομ. δραχμῶν ἐτησίως, πρὸς τὴν Τράπεζαν. Τὸ οἰνικὸν πρόβλημα τῆς Σάμου, μαζὶ μὲ τὴν μόνιμον κρίσιν τοῦ καπνοῦ, ἐξηνάγκασε τὸν πληθυσμὸν τῆς Σάμου εἰς ὁμαδικὴν μετανάστευσιν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Ζαΐμη, σεῖς κάνετε ἀπολογισμὸν τῶν προβλημάτων τῆς Σάμου. Εἶσθε ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου.

§67Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ παρατηρῶ μετὰ λύπης μου, ὅτι ὡρισμένοι συνάδελφοι ἔχουν περιέργους ἀντιλήψεις περὶ τοῦ τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ ἀγορεύων θὰ ἐκθέσῃ τὰς ἀπόψεις του. Ὁ ρήτωρ ἔχει δικαίωμα νὰ ἐκθέσῃ τὰς ἀπόψεις του καὶ περὶ τοῦ γενικωτέρου θέματος τοῦ οἴνου.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, θὰ περιορισθῇ ἐπὶ τοῦ θέματος. Σᾶς παρακαλῶ, νὰ μὴ μοῦ κάμνετε διδάγματα Κανονισμοῦ. Σᾶς λέγω, ὅτι, ὅταν συζητῆται ἕνα σχέδιον νόμου, πρέπει ὁ ρήτωρ νὰ εἶναι ἐντὸς τοῦ θέματος.

§69Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἕκαστος ἐκ τῶν συναδέλφων, ἔχει δικαίωμα νὰ κρίνῃ καὶ νὰ ὁμιλήσῃ περὶ ὁλοκλήρου τῆς οἰνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. Κύρκο.

§71Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Βεβαιότατα.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε θὰ καταντήσωμεν νὰ ἀπεραντολογοῦμεν. Ὅταν εἶναι ἕνα θέμα περὶ ἰαματικῶν πηγῶν καὶ ἀρχίζει ἡ συζήτησις καὶ λέγει ἕνας βουλευτὴς τὶ γίνεται εἰς τὸ Βισσὺ καὶ τὶ γίνεται ἀλλοῦ, τὶ θὰ γίνῃ, πῶς θὰ προχωρήσωμεν;

§73Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προβλέπεται ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, δὲν προβλέπεται, ἀπατᾶσθε, κανεὶς δὲν ἐμποδίζει νὰ εἴπητε τὴν γνώμην σας, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἀπὸ σᾶς δὲν τὸ περίμενα νὰ λέγετε, ὅτι, ἐπειδὴ ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ οἴνου τῆς Ἀττικῆς, ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ διὰ τὸν οἶνον τῆς Σάμου. Διότι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ. Κάμετε ἐπερώτησιν νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τοῦ οἴνου, ὄχι ὅμως αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον.

§75Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἔχετε λάθος, κ. Πρόεδρε.

§76Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι σὲ ἄλλο νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὡμίλησεν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς κυβερνητικὸς βουλευτὴς διὰ τὰ γεωτρύπανα, διὰ τὶς ἐληές, διὰ τὸν δάκον, διὰ τὴν φτώχειαν τῆς περιφερείας του καὶ μόνον διὰ τὸ νομοσχέδιον δὲν συνεζήτησε καὶ κανεὶς δὲν διεμαρτυρήθη, οὔτε τὸ Προεδρεῖον ἔκαμε καμμίαν ἀπολύτως παρατήρησιν, οὔτε ὁ κ. ὑπουργὸς ἔκαμε παρεμβάσεις, οὔτε κανεὶς τὸν διέκοψεν. Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω ἰδιαιτέρως τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ κρατῇ τὴν ἰδίαν ζυγαριὰν καὶ νὰ κρίνῃ καὶ αὐτὴν τὴν παράταξιν καὶ ἐκείνην τὴν παράταξιν μὲ τὰ ἴδια σταθμά.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνετε τὸ ἴδιον τὸ προχθεσινόν. Ἡ ζυγαριὰ αὐτή, κ. συνάδελφε, εἶναι ἡ ζυγαριὰ τῆς Θέμιδος. Ἀκριβῶς, τοὐλάχιστον οἱ ἀποτελοῦντες τὸ Προεδρεῖον, αὐτὸ κάμνουν καὶ οὐδεμίαν διάκρισιν ἐκάμαμεν μεταξὺ Δεξιᾶς ἢ Ἀριστερᾶς ἢ Κέντρου, ἀλλὰ τὸ Προεδρεῖον ἐφαρμόζει τὸν Κανονισμόν. Καὶ σᾶς παρακαλῶ, νὰ μὴ θίγετε τὸ Προεδρεῖον καὶ νὰ μὴ ρίπτετε μομφὰς χωρὶς κανένα λόγον.

§78Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, κύριοι συνάδελφοι, καὶ μὲ τὸ ἄρθρον 9, ἐπιζητεῖται ἡ κατάργησις τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Ν. Δ. 3361, διὰ τοῦ ὁποίου εἰς τὰ 1955, ὅταν διὰ Ν. Δ. ἱδρύετο ἡ Ἕνωσις Ἀναγκαστικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀττικῆς, ἀπηγορεύετο εἰς τοὺς ἀναγκαστικοὺς οἰνοποιητικοὺς ἢ ἀμπελουργικοὺς Συνεταιρισμοὺς νὰ δέχωνται τὴν ἐκλογὴν εἰς τὴν διοίκησιν τῶν Συνεταιρισμῶν ἢ ὡς ἀντιπροσώπων παρὰ τῇ Ἑνώσει προσώπων, ὅταν δὲν ἀσκοῦν κατὰ κύριον ἐπάγγελμα τὴν ἀμπελοκαλλιέργειαν. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ προσετέθη εἰς τὸ Νομ. Διάταγμα 3361 ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν Ἕνωσιν Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν Σάμου, ἡ ὁποία ἐκείνην τὴν ἐποχὴν εἶχε Πρόεδρον, ὁ ὁποῖος ἦτο συμβολαιογράφος καὶ συνέβαινεν ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν νὰ εἶναι μέλος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Καὶ ἐπειδὴ συνέβη, ὄχι μόνον ὁ Πρόεδρος, ἀλλὰ καὶ ἡ Διοίκησις τῆς Ἑνώσεως Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν νὰ ἀνήκουν εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ συνέβη εἰς ὅλας τὰς ἐκλογάς, ἀπὸ τοῦ 1950 μέχρι τοῦ 1956, ἡ Δεξιὰ νὰ ἔχῃ ἀπολέσει εἰς τὴν Σάμον, ὅλες ἀνεξαρτήτως τὶς ἐκλογές....

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, εἶσθε ἐντὸς τοῦ θέματος, ὅταν ὁμιλῆτε περὶ ἐκλογῶν καὶ περὶ τοῦ Συμβολαιογράφου;

§80Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Προχθὲς ὡμίλησαν ἄλλοι περὶ ὅλων τῶν θεμάτων ποὺ ἀφοροῦσαν τὸν Νομόν των καὶ τοὺς Συνεταιρισμούς των.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁμιλεῖ ὁ κ. συνάδελφος, πότε ἔχασεν ἡ Δεξιὰ καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων τὰς ἐκλογάς. Εἶναι θέμα αὐτὸ διὰ νομοθετικὴν ἐργασίαν; Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, νὰ εἶσθε ἐντὸς τοῦ θέματος.

§82Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Δὲν μὲ ἀφήνετε, διαρκῶς ἐπεμβαίνετε.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπεμβαίνω, ἐφ’ ὅσον ἐξέρχεσθε τοῦ θέματος καὶ ὁμιλεῖτε περὶ ἐκλογῶν.

§84Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Εἰς τὰ 1956 τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ διὰ Ν. Διατάγματος, ἀπηγόρευσε τὴν προώθησιν εἰς τὴν διοίκησιν τῶν συνεταιρισμῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὡς κύριον ἐπάγγελμα τὴν ἀμπελοκαλλιέργειαν. Εἰς τὰ 1960 ἡ ἰδία Κυβέρνησις, διὰ τοῦ ἰδίου ὑπουργοῦ ἔρχεται....

§85Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Αὐτὸ ἔγινεν εἰς ἄλλην Κυβέρνησιν.

§86Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Ἡ ἰδία Κυβέρνησις εἶναι. Σκοπὸς τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ 3361 ἦτο ἡ ἅλωσις τῆς Διοικήσεως τῆς Ἑνώσεως Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν ἀπὸ τὸν Συναγερμόν. Ἐν συνεχεία, μὲ ἀπόφασιν τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας, συνεστήθη Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐγνωμάτευσε τὴν διάλυσιν τριῶν οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν εἰς τὴν Σάμον. Μὲ ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς διελύθησαν οἱ Συνεταιρισμοί, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ ἐπηρεάσουν τὴν πλειοψηφίαν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς Ἑνώσεως Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν, οἱ ὁποῖοι συνέβαινε νὰ εἶναι εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Ὅταν τὸ δεύτερον αὐτὸ μέτρον καὶ οἱ ἄλλες πιέσεις ἀπέτυχον, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, διὰ τοῦ ὑπουργοῦ κ. Ἀποστολίδη εἰς τὰ 1956, ἀπέστειλε πρὸς γενικὸν ἔλεγχον τῆς Ἑνώσεως Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν τὸν ἐπιθεωρητὴν οἰνολόγον κ. Σκαλέρο καὶ ἐν συνεχείᾳ κλιμάκιον ὁρκωτῶν λογιστῶν οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ ἀνέσκαψαν τὴν Σάμον καὶ τὰ ἀρχεῖα τῆς Ἑνώσεως Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν, εἰς τὴν προσπάθειάν τους νὰ ἐξεύρουν στοιχεῖα διὰ νὰ βάλουν —ὅπως τότε οἱ κυβερνητικοὶ παράγοντες καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀνεκοίνωνον— διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ βάλουν στὴν φυλακὴ τὴν Διοίκησιν τῆς Ἑνώσεως Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀνοιχθῇ ὁ δρόμος εἰς τοὺς κομματάρχας τῆς Ε.Ρ.Ε.

§87Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Ἐπειδὴ ἐπιλαμβάνεσθε ἑνὸς θέματος, διὰ τὸ ὁποῖον προσωπικῶς εἶχον μεταβῆ εἰς Σάμον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι ὅλα ὅσα λέγετε εἶναι ἀνακριβῆ, διὰ νὰ μὴ μεταχειρισθῶ βαρύτερον χαρακτηρισμόν Οὐδέποτε ἀπησχολήθη τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δι’ αὐτὰς τὰς ταπεινότητας, τὰς ὁποίας αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀναφέρετε. Ἐπῆγα προσωπικῶς εἰς τὴν Σάμον, διότι κατηγγέλλετο ἡ Διοίκησις (δι’ ἀτασθαλίας εἰς τὴν διαχείρισιν, διὰ νὰ ἐξετάσω τὴν κατάστασιν. Δὲν κατεδέχετο, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, νὰ ἀπασχοληθῇ μὲ τὰς μικρότητας αὐτάς. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς Ἀττικῆς, Μαρκοπούλου κλπ.

§88Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ζητῶ μίαν πληροφορίαν, διότι δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ θέμα. Εἴπατε, ἔγινεν ἔλεγχος ἐκ μέρους τῶν ὁρκωτῶν λογιστῶν. Τὶ ἀπέδειξεν ὁ ἔλεγχος ἐκεῖνος;

§89Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω, ὅταν θὰ φθάσω εἰς τὸ θέμα αὐτό.

§90Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διατὶ δὲν ἀπαντᾶτε εὐθέως;

§91Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Ὁλόκληρος ἡ Διοίκησις τῆς Ἑνώσεως Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν, μὲ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων Σάμου καὶ ἕνας βουλευτὴς πέρασαν ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν εἰς τὴν ἄλλην, τῆς Ε.Ρ.Ε.

§92Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὶ ἀπέδειξεν ὁ ἔλεγχος;

§93Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Ὁ ἔλεγχος, τὸν ὁποῖον ἔκαμαν οἱ ὁρκωτοὶ λογισταὶ ἐτυπώθηκε σὲ δεκάδες ἀντιγράφων καὶ μοιράστηκε διὰ τῆς ΕΡΕ εἰς τὴν Σάμον.

§94Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὶ ἀπέδειξεν ὁ ἔλεγχος τοῦ Σώματος ἐκείνου, ποὺ εἶναι ἀνεπηρέαστον ἀπὸ τὴν πολιτικὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν;

§95Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Μίαν σειρὰν σκανδάλων.

§96Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Τὸ ἀπέδειξεν;

§97Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Ἔτσι λέγει ἡ ἔκθεσις.

§98Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἄρα, καλῶς ἐνήργησε τὸ Ὑπουργεῖον.

§99Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ ἔλεγχος ὁ ὁποῖος ἐκυκλοφόρησεν, ἔφερεν εἰς φῶς μίαν σειρὰν σκανδάλων. Ἀλλὰ τὸ μεγαλύτερον σκάνδαλον εἶναι, ὅτι ἡ μὲν Διοίκησις τῆς Ἑνώσεως Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν, ὅταν ἦτο εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἐθεωρεῖτο σκανδαλώδης, ὅταν ὅμως μετεπήδησεν ἡ Διοίκησις εἰς τὸ Κόμμα τῆς ΕΡΕ, τότε τὰ σκάνδαλα ἐξηφανίσθησαν. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι, τόσον ὁ κ. ὑπουργός, ὅσον καὶ οἱ διαμαρτυρόμενοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, εἶχον, πρῶτον, ὑποχρέωσιν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν τρομακτικὴν οἰνικὴν κρίσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει εἰσέλθει ἡ χώρα μας ἀπὸ τὸ παρελθὸν ἔτος. Ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσχολῆται μὲ τοιούτου εἴδους ἐρεύνας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναλογισθῇ τὰς τεραστίας εὐθύνας της, ὅταν τὸ 1958 ἐκληρονόμησεν 20.000 τόννους ἀποθέματα εἰς κρασιὰ καὶ ὅταν ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις ἐμείωσε τὰ κοντιζὰλ τῆς εἰσαγωγῆς κρασιοῦ εἰς τὸ ½ τὸ 1958–59 καὶ ὅταν οὐδεμία εἰσαγωγὴ κρασιοῦ ἐσημειώθη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ ὁ κ. ὑπουργός, διαρκῶς νὰ φέρνῃ νομοσχέδια εἰς τὴν Βουλήν, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἕνα καὶ μόνον σκοπόν, τὴν διευθέτησιν ὡρισμένων μικροζητημάτων της, τὰ συμφέροντα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν κομματικῶν ὑποχρεώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, ὅτι εἶναι καιρὸς πλέον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας νὰ σταματήσῃ νὰ ἀσχολῆται μὲ κομματικὰς ἐρεύνας καὶ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν πραγματικὴν γεωργικὴν ἔρευναν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κανιάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§101Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρόβλημα τῆς οἰνοπαραγωγῆς δὲν συζητεῖται διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐπανειλημμένως ἔχει ἀπασχολήσει τὴν Βουλήν, διότι πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει 22.000 οἰκογενείας. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, ἡ Ἀττικὴ ἀποτελεῖ τὴν πλέον οἰνοπαραγωγικὴν περιοχὴν τῆς χώρας μας. Συνεπῶς, ὁ τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῆς οἰνοπαραγωγῆς Ἀττικῆς θὰ ἔχῃ τὰς ἐπιπτώσεις ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ οἰνοπαραγωγικοῦ προβλήματος τῆς χώρας. Τὸ προκείμενον νομοσχέδιον ἀποτελεῖ συνέχειαν προηγουμένων νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα σκοπὸν εἶχον νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ οἰνοπαραγωγικὸν πρόβλημα, ποὺ κυρίως συνίσταται εἰς τὴν διάθεσιν τῶν πλεονασμάτων. Τὸ πρόβλημα τῆς διαθέσεως τῶν πλεονασμάτων, ἀριθμεῖ περίοδον 30 ἐτῶν. Τὸ 1930 ἱδρύθη Ὀργανισμὸς Ἀμπελουργῶν Ἀττικῆς, διὰ τὴν διάθεσιν τῶν πλεονασμάτων αὐτῶν. Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς διελύθη τὸ 1953, διότι δὲν κατώρθωσε νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς προσδοκίας τῶν οἰνοπαραγωγῶν. Τὸ 1955 ἱδρύθη ἡ Ἕνωσις Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀττικῆς, διὰ νὰ μεριμνήσῃ καὶ αὕτη διὰ τὴν διάθεσιν τῶν πλεονασμάτων. Σήμερον, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπιδιώκεται ἡ τροποποίησις τοῦ Ὀργανισμοῦ, διότι, ὅπως ἐλειτούργει σήμερον ἡ Ἕνωσις, δὲν ἀνταπεκρίθη εἰς τὰς προσδοκίας τῶν παραγωγῶν καὶ ἔχει ὁδηγήσει αὐτοὺς εἰς ἀδιέξοδον. Πρὸ τοῦ ἀδιεξόδου, ὡρισμένοι οἰνοποιητικοὶ Συνεταιρισμοὶ κινοῦνται πρὸς ἀποχώρησιν ἐκ τῆς Ἑνώσεως καὶ ἀξιοῦν, κατὰ τὸν πλέον ἔντονον τρόπον, νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ ἡ ἀποχώρησις μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι ἀναλαμβάνουν νὰ πληρώσουν τὸ μερίδιον τῶν ὀφειλῶν των. Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος συνεστήθη διὰ τὴν προστασίαν τῶν οἰνοπαραγωγῶν, ὄχι μόνον ἀπέτυχεν, ἀλλὰ ἐξειλίχθη εἰς ἀνταγωνιστὴν ἔμπορον τῶν παραγωγῶν. Ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησαν ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τῶν οἰνοπαραγωγῶν ἀπέτυχε, διότι ἦτο πολιτικὴ ἐστερημένη δημιουργικότητος καὶ δι’ αὐτῆς δὲν λαμβάνεται οὐδὲν θετικὸν μέτρον, εἰμὴ ἀρνητικὰ τοιαῦτα, ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῶν πλεονασμάτων, τὸ θέμα τῆς ἐκριζώσεως, τῆς μὴ ἐπεκτάσεως τῆς καλλιεργείας καὶ τῆς δημιουργίας παρακρατήματος.

§102Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, οὐδέποτε ἐλήφθησαν τοιαῦτα μέτρα εἰς τὴν Ἀττικήν.

§103Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁμιλῶ γενικώτερον. Διὰ τοῦ νόμου 3361 ἐγένετο ἡ Ε.Ο.Σ.Α., ἡ ὁποία δὲν ἐξεπλήρωσε τὴν ἀποστολήν της, διὰ τὴν ὁποίαν συνεστήθη. Τοὐναντίον, ἐδημιούργησε πολύπλοκα προβλήματα διὰ τοὺς οἰνοπαραγωγοὺς καὶ δι’ αὐτὸ οὗτοι ζητοῦν τὴν τροποποίησίν του. Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς ἐκληρονόμησε χρέη, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν εὐθύνονται οἱ οἰνοπαραγωγοί, ἀλλὰ ἡ Τράπεζα, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε τὰς ὀφειλὰς αὐτάς, διότι μὲ τὴν ἐποπτείαν καὶ καθοδήγησίν της διεχειρίσθη ὅλον τὸ θέμα τῶν ἀγορῶν τῶν σταφυλῶν καὶ ἐμπορίας τοῦ οἴνου. Διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ ἐπεβλήθη εἰσφορὰ 4% ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων, ἡ ὁποία ἰσοδυναμεῖ πρὸς 25 καὶ 30% ἐπὶ τῶν καθαρῶν ἐσόδων. Ἡ φορολογία αὐτὴ εἶναι ἐπαχθὴς καὶ ἱκανὴ νὰ συντρίψῃ τοὺς οἰνοπαραγωγούς. Δι’ αὐτὸ οἱ οἰνοπαραγωγοὶ ζητοῦν τὴν μείωσιν τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὰ ὑπόλοιπα ἔξοδα καὶ τὰς ἀνάγκας τῶν οἰκογενειῶν των. Πέραν αὐτῶν, οἱ οἰνοπαραγωγοὶ βαρύνονται μὲ τόκους ὑπερημερίας δι’ ὀφειλάς, διὰ τὰς ὁποίας δὲν εὐθύνονται οἱ ἴδιοι. Εἶναι ἀνάγκη νὰ υἱοθετηθοῦν τὰ αἰτήματα τῶν οἰνοπαραγωγῶν καὶ νὰ διαγραφοῦν οἱ τόκοι ὑπερημερίας καὶ νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἀποχώρησις ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν. Διότι εἶναι εὔλογον νὰ διερωτηθῇ ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν καὶ οἱ παραγωγοί, ποῖον σκοπὸν ἐξυπηρετεῖ αὐτὸς ὁ Ὀργανισμός, δεδομένου ὅτι, ὡς μέχρι σήμερον ἀπεδείχθη, δὲν προστατεύει τὴν οἰνοπαραγωγήν, ἀντιθέτως δημιουργεῖ ζητήματα εἰς τοὺς οἰνοπαραγωγούς. Ἐτονίσθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι σκοπὸς τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ εἶναι νὰ εἰσπραχθοῦν τὰ ἀνοίγματα. Δὲν γνωρίζω, εἰς ποῖον ὕψος ἀνέρχονται αὐτὰ τὰ ἀνοίγματα. Εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἀναφέρεται, ὅτι ἀνέρχονται εἰς 2.800.000 δραχ. Ἐπιτρέπεται νὰ συνεχίσῃ τὴν λειτουργίαν του ὁ Ὀργανισμὸς τῆς Ε.Ο. Σ.Α., ὁ ὁποῖος στοιχίζει εἰς τοὺς παραγωγοὺς πλέον τοῦ 1.500.000 δραχ.; Πρέπει, δηλαδή, νὰ διατηρήσωμεν ἕνα παρασιτικὸν ὀργανισμὸν μὲ ἔξοδα διοικήσεως 1.500.000 δραχ. καὶ πλέον, διὰ νὰ ἐξοφλήσωμεν τὸ χρέος τῶν 2.800.000 δραχ.;

§104Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀνακριβές, κ. συνάδελφε. Τὰ ἔξοδα λειτουργίας τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ εἶναι μόνον 900.000 δραχ., ἐκ τῶν ὁποίων 400.000 δραχ. εἶναι ἔξοδα τῶν Συνεταιρισμῶν. Ὁ ὀργανισμὸς λειτουργεῖ μὲ 5 ὑπαλλήλους.

§105Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Δὲν γνωρίζω, μὲ πόσους ὑπαλλήλους λειτουργεῖ. Γνωρίζω, ὅτι τὰ ἔξοδα τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀνέρχονται περίπου εἰς 1.500.000 δραχ. καὶ πλέον, χωρὶς νὰ ἔχωμεν ὑπεύθυνον καὶ κατηγορηματικὴν δήλωσιν ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, ὅτι τὰ ἔξοδα ἀνέρχονται εἰς τὸ ποσὸν αὐτό.

§106Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Τὰ μὲν ἔξοδα τῆς Διοικήσεως ἀνέρχονται εἰς 900.000 δραχ., ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 400.000 ἀφοροῦν τοὺς Συνεταιρισμούς, ὁ δὲ Ὀργανισμὸς λειτουργεῖ μὲ 5 μόνον ὑπαλλήλους.

§107Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Αὐτὸ ποὺ ἀφορᾷ τοὺς Συνεταιρισμοὺς εἶναι τὸ ὕψος τῶν ἐξόδων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ διατήρησις καὶ ἡ λειτουργία τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀνοιγμάτων. Διερωτῶμαι ἐὰν ἐπιτρέπεται διὰ τὴν διατήρησιν αὐτοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν προσφέρει ὑπηρεσίας εἰς τοὺς οἰνοκαλλιεργητὰς νὰ δαπανῶνται 900.000 δραχ., ὅπως ἀναφέρετε σεῖς κύριε συνάδελφε, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀμφισβητῶ, δεδομένου, ὅτι ἐπανειλημμένως ἔχει δηλωθῆ, ὅτι εἶναι περισσότερον τοῦ 1.500.000. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἀνάγκη διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως νὰ ἱκανοποιηθοῦν τὰ αἰτήματα τῶν οἰνοπαραγωγῶν τῆς Ἀττικῆς ἀλλὰ καὶ δι’ ἕνα πρόσθετον λόγον, διότι αὐτὴ ἡ ἱστορία τῶν ἀνοιγμάτων ἔχει δημιουργήσει εἰς τὴν Ἀττικὴν μίαν δυσμενεστάτην κατάστασιν. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ τοιούτου εἴδους ἀνοίγματα ἔχουν ἀναστατώσει τὴν Ἀττικήν. Εἶναι γνωστὰ τὰ περιβόητα ἀνοίγματα τῶν πτηνοτρόφων, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ 1951 μέχρι σήμερον πληρώνουν. Ἤδη δημιουργεῖται ἄλλη περίπτωσις τῶν ἀνοιγμάτων μὲ τὴν Ἕνωσιν τῶν Ἀγελαδοτρόφων. Καὶ ἂν δὲν ληφθοῦν τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν των, οἱ ἀγελαδοτρόφοι Ἀττικῆς ὁδηγοῦνται εἰς βεβαίαν οἰκονομικὴν καταστροφήν. Διὰ νὰ τελειώνω, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἂν πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται διὰ νὰ προστατεύσῃ τοὺς οἰνοπαραγωγοὺς τῆς Ἀττικῆς καὶ γενικώτερον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τῶν οἰνοπαραγωγῶν εἶναι ἀνάγκη νὰ δεχθῇ τὰ αἰτήματα τῶν οἰνοπαραγωγῶν, διότι δὲν νομίζω, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, τὰ ὁποῖα ἐξέθεσα προηγουμένως, ὅτι αὐτὸς ὁ πολυτελὴς παρασιτικὸς Ὀργανισμὸς πρέπει μὲ αὐτοὺς τοὺς ὅρους νὰ λειτουργήσῃ, διότι ἀπεδείχθη ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι καὶ αὐτὸς ὁ Ὀργανισμὸς ἀπέτυχεν. Ἄλλωστε, ὅπως εἶναι γνωστὸν καὶ εἰς τὴν Ἀττικὴν ἔχομεν εἰσβολὴν τῆς φυλλοξήρας καὶ ἔχει μειωθῆ ἡ παραγωγή. Συνεπῶς, θέμα πλεονασμάτων δὲν ὑφίσταται.

§108Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τώρα πρὸς τὸ παρὸν ἀντιμετωπίζεται. Εἰς τὸ μέλλον πιθανῶς νὰ μὴ ἀντιμετωπίζεται. Εἰσάγονται εἰς τὴν Ἀττικήν, εἶναι πολὺ εὐθηνότεροι καὶ ἀντιμετωπίζουν οἱ οἶνοι τῆς Ἀττικῆς ἕνα συναγωνισμόν.

§109Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ υἱοθετηθοῦν τὰ αἰτήματα τῶν οἰνοπαραγωγῶν καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ χαραχθῇ πολιτικὴ ρεαλιστικὴ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου προβλήματος καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς τῆς ἀντιμετωπίσεως νὰ λυθοῦν τὰ προβλήματα τῶν οἰνοπαραγωγῶν τῆς Ἀττικῆς.

§110Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἓν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐντελῶς τοπικὴν σημασίαν, ἤλπιζα, ὅτι εἰσαγόμενον πρὸς ψήφισιν, δὲν θὰ προεκάλει τόσην συζήτησιν, ὅσην προεκάλεσεν. Ἐκ μέρους τῶν ἀγορητῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατεβλήθη προσπάθεια νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τὸ ὅλον ζήτημα τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Ἀναμφισβητήτως, ἡ Ἀττικὴ εἶναι ἡ πλέον οἰνοπαραγωγικὴ περιοχὴ τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶχε σκοπὸν νὰ ρυθμίσῃ τὰ ζητήματα τῆς οἰνοπαραγωγῆς γενικῶς. Τὸ νομοσχέδιον σκοπὸν ἔχει νὰ ρυθμίσῃ ὡρισμένα ζητήματα, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἐκ τῆς λειτουργίας αὐτοῦ τοῦ οἰνοπαραγωγικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀττικῆς. Τὸ θέμα τῆς οἰνοπαραγωγῆς, γενικῶς, μᾶς ἀπασχολεῖ, εἶναι καὶ τὸ θέμα αὐτὸ ζήτημα αὐξήσεως τῶν ἀποδόσεων, μειώσεως τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, τυποποιήσεως, ἀνευρέσεως ἀγορῶν, καθορισμοῦ ἢ μᾶλλον προσπαθείας κατευθύνσεως τῆς καλλιεργείας πρὸς τὸν σκοπὸν ἀπὸ τὴν παραγωγὴν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν τυποποίησιν αὐτῶν τῶν προϊόντων, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἐκ Σάμου συνάδελφος, τῆς προστασίας τῶν εἰδικῶν περιοχῶν, αἱ ὁποῖαι παράγουν οἴνους περιζητήτους εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἀγοράν. Ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα ἀπασχολοῦν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἐλπίζω, ὅτι συντόμως θὰ φέρω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ ἀφορᾷ καὶ θὰ καλύπτῃ ὅλα τὰ θέματα. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ σχεδίου νόμου, μέχρι τοῦδε κατεβλήθησαν καὶ καταβάλλονται προσπάθειαι, αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν εἰς αὐτὸν τὸν σκοπόν. Ἀρκεῖ νὰ ὑπομνήσω, καὶ ἴσως πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων δὲν τὸ γνωρίζουν, ὅτι ἀπὸ τὸ 1957 ἤρχισαν καταβαλλόμεναι ἔντονοι προσπάθειαι τοῦ ἐφοδιασμοῦ τῶν οἰνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν μὲ τὰς ἀπαραιτήτους οἰνοδεξαμενὰς καὶ οἰνοποιΐαν. Δέκα τεσσάρων χιλιάδων πεντακοσίων ἑβδομήκοντα πέντε κυβικῶν μέτρων οἰνοδεξαμεναὶ καὶ οἰνοποιεῖα κατεσκευάσθησαν εἰς διαφόρους περιφερείας τῆς Ἑλλάδος μέχρι τοῦ τέλους τοῦ 1959 καὶ ἐδαπανήθησαν 23 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Διὰ δὲ τὸ 1960 προγραμματίζονται οἰνοδεξαμεναὶ καὶ οἰνοποιεῖα ἀξίας 20 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, κ. συνάδελφοι, ὁ ἐξοπλισμὸς αὐτὸς εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ κύριον μέτρον, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει καὶ εἶναι χρήσιμον διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ προϊόντος καὶ τὴν τυποποίησιν. Τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν παραγωγὴν ἐξεδηλώθη καὶ κατ’ ἄλλον τρόπον, κ. συνάδελφοι. Ἀρκεῖ νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι τὸ 1958–1959 ἐπ’ ἀνταλλαγῇ ἀγαθῶν κεφαλαιουχικῶν, διὰ τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ πῇ κανείς, ὅτι τὰ ἐπρομηθεύθημεν εἰς τιμὰς ὄχι συναγωνισμοῦ πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ διαθέσωμεν τὰ πλεονάσματα τῆς οἰνοπαραγωγῆς καὶ ἔν τινι μέτρῳ καὶ τὰ πλεονάσματα τοῦ σταφιδοκάρπου, ἐκάμαμεν τὴν γνωστὴν σύμβασιν μὲ τὴν Γαλλίαν, μὲ τὴν ὁποίαν σύμβασιν διεθέσαμεν 120.000 τόνων κρασιοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐκ τῶν ὁποίων μόνον 60.000 ἦσαν ξηροσταφιδίτις, ἡ ὑπόλοιπος δὲ ποσότης τῶν 60.000 τόννων ἦτο οἶνος σταφυλῆς. Εἰδικώτερον διὰ τὴν Ἀττικὴν τὸ πρόβλημα, ἐκτὸς τοῦ σκοποῦ τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς ἀνανεώσεως· ὅπως γνωρίζουν οἱ συνάδελφοι οἱ προερχόμενοι ἐκ τῆς περιφερείας Ἀττικῆς, καταβάλλεται ἔντονος προσπάθεια ἐκ μέσων διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἀνασύστασις τῶν ἀμπελῶν. Δάνεια παρέχονται ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης μὲ εὐνοϊκοὺς ὅρους διὰ τὴν ἀνασύστασιν. Φυτώρια συνιστῶνται καὶ παρέχονται ὅλα τὰ μέσα διὰ τὴν ἀνασύστασιν τῶν ἀμπελῶν. Ὁ ἀναδασασμὸς ἐπιχειρεῖται ὅπως γνωρίζετε, καὶ θὰ ἔχῃ ἀγαθώτατα ἀποτελέσματα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς. Αὐτὰ εἶναι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς τὰ μέτρα, τὰ γενικὰ καὶ τὰ εἰδικὰ διὰ τὴν Ἀττικὴν, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τοῦ οἴνου. Εἰδικώτερον τὸ νομοσχέδιον κ. συνάδελφοι, ἔχει περιωρισμένον χαρακτῆρα. Τὸ 1955 ἐψηφίσθη τὸ Ν. Δ. 3361 τὸ ὁποῖον προέβλεπεν εἰσφορὰν 4% καὶ τρόπον εἰσπράξεως τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς. Ἀπεδείχθη ἐν τοῖς πράγμασι, ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς τὸν ὁποῖον προέβλεπε τὸ Ν. Δ. δὲν ἦτο ἀποτελεσματικός, καὶ ἡ διαφυγὴ τῆς εἰσκομίσεως ἐκ μέρους τῶν ὑποχρέων ἦτο τεραστία. Αὐτὸς δὲ ἦτο ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐνῷ ἀπὸ τοῦ 1955 ἔχει ψηφισθῆ ὁ νόμος αὐτός, καὶ ἐνῷ ἡ εἰσφορὰ ἦτο τοιαύτη, ὥστε ἠδύνατο διὰ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς νὰ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ τὰ χρέη πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ οἱ ἄλλοι σκοποὶ τῆς Ἑνώσεως συνεταιρισμῶν, δὲν ἐπετεύχθη τοῦτο διότι, ἐπαναλαμβάνω, αἱ διαφυγαὶ ἦσαν τεράστιαι. Κύριος σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ καθιερώσῃ μίαν διαδικασίαν βεβαιώσεως τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἐνδιαφερομένων τοιαύτην, ὥστε, ὅ,τι καθιερώθη ὡς ποσοστὸν εἰσκομιστέον νὰ καταβάλλεται καὶ νὰ εἰσπράττεται παρ’ ὅλων. Διότι ὡς τώρα μόνον ἐλάχιστοι ἦσαν οἱ νομιμόφρονες, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦντες τὰς ὑποχρεώσεις των εἰσεκόμιζον τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον ὥριζεν ὁ νόμος. Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου κυρίως αὐτὸ ἀποσκοπεῖται. Ἀποσκοπεῖται δηλαδή, νὰ καθιερωθῇ μία διαδικασία διὰ τῆς ὁποίας ἀποτελεσματικῶς νὰ ἐκτελοῦνται αἱ ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἔχουν οἱ οἰνοπαραγωγοί. Τώρα προβάλλεται τὸ ζήτημα τῆς ἀποχωρήσεως τῶν συνεταιρισμῶν ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω κ. συνάδελφοι, ὅτι τὰ αἰτήματα τῶν παραγωγῶν διχάζονται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Ἕν μέρος συνεταιρισμῶν, ἴσως τῶν ἀσθενεστέρων, ἐπιμένει, ὅτι πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἀναγκαστικὴ μορφὴ τῆς Ἑνώσεως. Ἄλλο μέρος συνεταιρισμῶν, τῶν ἰσχυροτέρων, ἐπιμένει νὰ ἐξέλθῃ τῆς Ἑνώσεως συνεταιρισμῶν, τῆς ἀναγκαστικῆς αὐτῆς ὀργανώσεως. Θὰ εἶχα νὰ προτείνω μίαν μέσην λύσιν, τὴν ἑξῆς: Μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὑποχρεώσεων πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. νὰ δοθῇ ἡ ἐλευθερία εἰς ὅσους θέλουν νὰ ἐξέλθουν. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ εἴπω κἄτι τι: Ἡ ἐξυγίανσις ἡ οἰκονομικὴ θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν δυνατότητα τῆς λειτουργίας καὶ τῆς ἀποδόσεως τῶν συνεταιρικῶν ὀργανώσεων. Καὶ τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἐπιδιώκομεν. Ἡ οἰκονομικὴ ἐξυγίανσις λοιπόν, εἰς τὴν ὁποίαν, ἐπαναλαμβάνω ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον, διότι οἱ ἄλλοι σκοποὶ τῆς Ἑνώσεως Ἀμπελουργῶν Ἀττικῆς, ἔχουν καθορισθῆ διὰ τῶν βασικῶν νομοσχεδίων εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ δώσῃ τὰ μέσα καὶ τὴν εὐχέρειαν εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς γενικῶς νὰ ἐπιτελέσουν τοὺς σκοπούς των. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ κ. συνάδελφοι, νὰ κάμετε δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, καὶ νὰ καθιερώσωμεν τὴν τάξιν κατὰ τὴν ὁποίαν μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ δύνανται νὰ ἀποχωρήσουν οἱ συνεταιρισμοὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τὸ ἐπιθυμοῦν, συμφώνως ἄλλωστε μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Φράγκος ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαδικασίαν τῆς ἀποχωρήσεως.

§111Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Μίαν παρατήρησιν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάνω κ. Πρόεδρε. Ὑπάρχει μία διευκρίνισις ἡ ὁποία λύει τὸ θέμα. Οἱ παραγωγοὶ Ἀττικῆς καὶ οἱ συνεταιρισμοὶ ἐδήλωσαν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Ἕνωσις ἀναλαμβάνει τὰ χρέη αὐτῶν τὰ προερχόμενα ἐκ τῶν τόκων ὑπερημερίας, δὲν ἀποχωροῦν ἐκ τῆς Ἑνώσεως οἰνοποιητικῶν συνεταιρισμῶν. Ὑπάρχει ἡ δήλωσις αὐτή.

§112Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ἡ δήλωσις αὐτὴ δὲν λέγει τίποτε.

§113Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἦλθον εἰς ἐμὲ καὶ εἶπον, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὰ χρέη τὰ ἀναλαμβάνει ἡ Ἕνωσις, αὐτοὶ δὲν ἀποχωροῦν. Ἄς κανονίσῃ ἡ ἕνωσις πῶς θὰ ἐξοφλήσῃ τὰ χρέη αὐτά.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§115Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Εἰς τὸ ἄρθρον 1, κ. Πρόεδρε, ἔχω νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις. Ἡ μία παρατήρησις εἶναι τυπική, ἀλλὰ γενικωτέρας σημασίας. Κατὰ τὸ Σύνταγμα, ἐφ’ ὅσον τροποποιεῖται μία διάταξις θὰ πρέπει εἰς τὸ σχέδιον Νόμου νὰ ἀναγράφεται ὁλόκληρος ἡ τροποποιουμένη διάταξις. Εἰς τὸ ἄρθρον 1, ὅπως καὶ εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 7 τροποποιοῦνται ὡρισμέναι διατάξεις διὰ τῆς ἀλλαγῆς λέξεών τινῶν αὐτῶν. Ἀνήκω, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν παμψηφίαν τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν ὅλους τοὺς νόμους, καὶ δέν δύναμαι, συνεπῶς, νὰ ἀντιληφθῶ τί σημασίαν ἔχει ἡ ἀλλαγὴ τῆς λέξεως «δικαιοῦται» διὰ τῆς λέξεως «ὑποχρεοῦται» ἐὰν δὲν ἔχω ὁλόκληρον τὴν τροποποιουμένην διάταξιν. Ὁμολογῶ, ὅτι πολλὰς φορὰς, αἱ Νομοτεχνικαὶ Ὑπηρεσίαι τῶν Ὑπουργείων μᾶς φέρουν εἰς δύσκολον θέσιν μὲ αὐτὰς τὰς ἀτελείας εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν νομοσχεδίων. Ἡ δευτέρα παρατήρησίς μας ἀφορᾷ τὴν παράγραφον 2 εἰς τὴν ὁποίαν ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει τὴν παράγραφον 2). Δὲν ἀντιλαμβάνομαι, κ. Πρόεδρε, αὐτὴν τὴν διάταξιν. Μὲ ποῖον δικαίωμα αὐτὰ τὰ οἰκόπεδα καὶ ἐγκαταστάσεις, αἱ ὁποῖαι κεῖνται εἰς τὴν Βοιωτίαν θὰ περιέλθουν εἰς τὴν ἰδιοκτησίαν τῆς Ἑνώσεως; Δὲν γνωρίζω τὶ λένε οἱ ἐκ Βοιωτίας συνάδελφοι, εἰς ἐμὲ ὅμως αὐτὴ ἡ διάταξις μοῦ κάμνει ὄχι καλὴν ἐντύπωσιν. Πῶς λοιπὸν θὰ τὰ πάρῃ ἡ Ἕνωσις καὶ διὰ ποῖον λόγον;

§116Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ὑπάρχουν οἰκόπεδα καὶ ὄχι οἰνοδεξαμεναὶ εἰς τὴν Βοιωτίαν.

§117Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ αἱ οἰνοδεξαμεναὶ καὶ τὰ οἰκόπεδα ἔγιναν ἐκ δανείου συναφθέντος ἀπὸ τὸ παρακράτημα τοῦ 5λέπτου. Αὐτὰ εἶναι ἀναφαίρετα περιουσιακὰ στοιχεῖα τῶν συνεταιρισμῶν. Τὸ νομοσχέδιον δὲν ὁμιλεῖ περὶ ἀκινήτων ἀλλὰ περὶ κινητῶν. Καὶ εἴπαμεν, ὅτι ἐδῶ δὲν πρέπει νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ μεταβιβάσεως ἀκινήτου περιουσίας, ἀλλὰ περὶ τῆς χρησιμοποιήσεως ἀργούντων μηχανημάτων διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν προϊόντων. Δηλαδὴ θὰ πάρουν τὰ ἀργοῦντα μηχανήματα καὶ θὰ τὰ χρησιμοποιήσουν οἱ συνεταιρισμοὶ ποὺ ἔχουν ὑπερφόρτωσιν. Αὐτὰ τὰ μηχανήματα θὰ περιήρχοντο διὰ τὴν χρῆσιν εἰς ἄλλους συνεταιρισμούς. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰς καταστραφείσας δεξαμενάς, ἕνα συγκρότημα δεξαμενῶν ὑπάρχει εἰς τὸ Καματερόν, μόνον περὶ αὐτοῦ δυνάμεθα νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ φθορᾶς, τὰ ἄλλα εὑρίσκονται εἰς καλὴν κατάστασιν καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ σήμερον εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσουν καὶ νὰ ἀποδώσουν. Δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον ἡ περιουσία αὐτὴ θὰ φύγῃ ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ θὰ πάῃ εἰς τὴν Ἕνωσιν.

§118Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέπεται νὰ διαβάσω τὴν σχετικὴν παράγραφον; (Ἀναγινώσκει).

§119Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς, κ. συνάδελφε, σᾶς ἔδωσα προηγουμένως ἐξηγήσεις, διότι δὲν ὑπάρχουν οἰκόπεδα.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2;

§121ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτά, δεκτά.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2 ἐγένοντο δεκτά.

§123Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 3 ἔχω μίαν σημαντικὴν παρατήρησιν. Τὸ ἐδάφιον 1 λέγει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...» Ὁρίζονται λοιπόν, ὡς ἕδραι αἱ Ἀθῆναι, ἐνῷ εἰς τὸν παλαιὸν ἱδρυτικὸν νόμον τῆς Ε.Ο.Σ.Α. εἶχεν ὁρισθῆ τὸ Κορωπί. Καὶ δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ εἶναι αἱ Ἀθῆναι, ἀφοῦ ἐπὶ μίαν 5ετίαν ποὺ λειτουργεῖ ἡ Ἕνωσις ἦσαν αἱ Ἀθῆναι. Μήπως ὅμως ἡ παράγραφος τίθεται διὰ νὰ καλύψῃ παρανομίαν;

§124Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ὑπάρχῃ παρανομία θὰ τὴν ἐλέγξω. Ἐτέθη ἡ παράγραφος αὐτὴ διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συνεδριάζῃ τὸ συμβούλιον εἰς Κορωπί. Δηλῶ ὅμως, θὰ ἐλέγξω τὴν παρανομίαν. Δὲν πρόκειται νὰ καλύψω παρανομίαν τοῦ παρελθόντος.

§125Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Μὴ τυχόν, κ. Ὑπουργέ, τὸ ὅτι εἶχον ὁρισθῆ αἱ Ἀθῆναι, εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τῶν ἐξόδων τῆς Ἑνώσεως; Παρακαλῶ καὶ αὐτὸ νὰ τὸ ἐλέγξετε. Ἐπίσης ἔχω μίαν δευτέραν παρατήρησιν εἰς τὴν παρ. 2 τοῦ ἐδαφίου αʹ κατὰ τὴν ὁποίαν ὁρίζεται ὡς παρακράτημα τὸ 3%. Ὅπως ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Δοδόπουλος, ἡ νέα διαδικασία εἰσπράξεως τοῦ παρακρατήματος, θὰ ἀποφέρῃ μεγαλύτερα ἔσοδα, δι’ αὐτὸ ἔχω τὴν γνώμην, ὅπως τὸ παρακράτημα περιορισθῇ εἰς 1%. Μὲ τὸ 1% θὰ εἶναι ἀρκετὸν νὰ κλείσουν τὰ ἀνοίγματα, τότε καὶ ἡ Τράπεζα θὰ ἱκανοποιηθῇ καὶ ἡ διοίκησις τῆς Ε. Ο.Σ.Α. θὰ τακτοποιηθῇ. Πάντως θὰ ἐζήτουν νὰ τεθῇ ἕνας περιορισμὸς ἐξόδων τῆς Ε.Ο.Σ.Α. ἔστω μέχρι 500.000. Νὰ καθιερωθῇ, ὅτι παρὰ πάνω ἀπὸ 500.000 δὲν δικαιολογοῦνται δι’ ἔξοδα διοικήσεως τῆς Ἑνώσεως, τότε ὡραιότατα θὰ ἠμποροῦν νὰ πληρωθοῦν ἀπὸ τὸ 2%. Καὶ ἔχω καὶ μίαν τελευταίαν παρατήρησιν εἰς τὸ ἄρθρον 2. Εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 2, ἐκεῖ γίνεται μία προσθήκη. Εἶναι σωστὴ ἡ προσθήκη, ἀλλὰ μὲ ἐνδιαφέρει ἡ παράγραφος ζʹ ἡ ὁποία μᾶς ὁμιλεῖ διὰ τὴν φυλλοξήραν. Κύριε Ὑπουργέ, ἐτόνισα εἰς τὴν προχθεσινήν μου ἀρκετὰ μακρὰν ὁμιλίαν, πὼς εἴτε δεχθῆτε νὰ φύγουν οἱ Συνεταιρισμοὶ αὐτοί, εἴτε ἐὰν ἐπιμείνετε νὰ γίνῃ ἀναγκαστικὴ ἡ Ἕνωσις, εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ ναυαγήσῃ, νὰ μὴ ἐξακολουθήσουν τὰ κακὰ ἀποτελέσματα ποὺ ἔχει ὡς τώρα, καὶ ἐτόνισα πὼς θὰ εἶναι πολὺ σκόπιμον κ. Ὑπουργέ, νὰ μπῇ μία ἐπιτακτικὴ ἀρχὴ εἰς τὴν Ἕνωσιν. Θὰ παρεκάλουν πολὺ νὰ συμπληρώσετε, νὰ ἀντικαταστήσετε τὴν παράγρ. 1 πιὸ ἔντονα καὶ νὰ εἰπῆτε περίπου, ὅτι κυρία ἀρχὴ τῆς Ἑνώσεως εἶναι ἡ καταπολέμησις τῆς φυλλοξήρας, αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ καταλάβῃ καὶ ἡ ἕνωσις, πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ παύσῃ ἡ Ἕνωσις νὰ εἶναι ὁ εἰσπράκτωρ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, κάνετε αὐτό, μειώσατε καὶ τὸ παρακράτημα καὶ θὰ ἰδῆτε, ὅτι κανεὶς δὲν θὰ ἔχῃ παράπονον ἐναντίον τῆς Ἑνώσεως. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάνω εἰς τὸ ἄρθρον, καὶ ἐπιμένω εἰς τὸν περιορισμὸν τοῦ παρακρατήματος εἰς τὸ 1%. Τοῦτο εἶναι σημαντικώτατον.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φράγκος, ἔχει τὸν λόγον.

§127Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ μεταβολὴ τοῦ τρόπου τῆς βεβαιώσεως τοῦ παρακρατήματος καὶ τῆς εἰσπράξεως, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλει τὴν μείωσιν τοῦ παρακρατήματος εἰς τὰ 2%. Τοιουτοτρόπως, τὸ ὕψος τοῦ παρακρατήματος, θὰ εἶναι πολὺ μεγαλύτερον, ἀπὸ ὅ,τι εἰσπράττει σήμερον ἡ Τράπεζα μὲ 4%, ἀλλὰ τοῦτο ἐπὶ πλέον ἐπιβάλλεται, διότι ἤδη εὑρισκόμεθα εἰς τὸ τέρμα τῆς ἐξοφλήσεως τῶν παλαιῶν χρεῶν, ἔχουν μείνει πλέον ἐλάχιστα τὰ ὁποῖα θὰ ἠμπορέσουν νὰ τὰ ἐξοφλήσουν μὲ τὸ 2% τὸ ὁποῖον θὰ καταβάλουν καθ’ ὃν τρόπον ὁρίζει τὸ ἄρθρον 5, θὰ ἀποδώσῃ τὸ 2% πολὺ περισσότερα πράγματα, ἀπὸ ὅ,τι ἀπέδιδε τὸ 4%, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία θὰ ὠφελήσῃ καὶ τὸν ὀργανισμὸν καὶ τὴν Τράπεζαν καὶ ὅλους μας.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Δοδόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§129Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡς πρὸς τὴν ἕδραν τοῦ συνεταιρισμοῦ, ὡς πρὸς τὴν νομιμοποίησιν τῆς ἕδρας, ἡ ὁποία παρανόμως εὑρίσκεται ἐν Ἀθήναις, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ Κορωπί, σημεῖον τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Σωτηρίου, τοιοῦτον θέμα δὲν ἐγεννήθη, διότι οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων προέβαλεν ἀντίρρησιν τινὰ ὡς πρὸς τὴν νομιμοποίησιν αὐτῆς τῆς παρανόμου καταστάσεως. Καλῶς εὑρίσκεται εἰς τὰς Ἀθήνας, καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας πρέπει νὰ εἶναι, διότι καλῶς εἴπατε καὶ σεῖς, ὅτι ἐδῶ αἱ Ἀθῆναι εἶναι κέντρον τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται πλησιέστερον πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ πρὸς τοὺς Συνεταιρισμούς. Κύριε Ὑπουργέ, ἀλληλοδιαδόχως σᾶς ἐπεσκέφθησαν εἰς τὸ γραφεῖον σας, μετὰ τῶν ἀξιοτίμων κ. βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως οἱ διάφοροι παραγωγοί, ἑπτὰ συνεταιρισμοὶ τὴν μίαν φορὰν καὶ τρεῖς συνεταιρισμοὶ τὴν ἄλλην φοράν, ὁ καυγᾶς ἦτο νὰ μειωθῇ τὸ 4%, διότι τὸ 4% σήμερον ἀποδίδει τὸ ἐλάχιστον, ἂν αὐτὸ τὸ 4% θελήσετε νὰ τὸ διασφαλίσετε κατοχυρώνοντες αὐτὸ διὰ τῆς ἀποφυγῆς τῆς διαρροῆς καὶ τῆς ἀποκρυβῆς, τότε θὰ ὑποχρεώσετε τὸν ἀμπελουργόν, νὰ εἰσκομίζῃ ποσοστὸν πολὺ μεγαλείτερον τοῦ 12%. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 3361 ἀπεδείχθη, ὅτι ἐχαλκεύθησαν τὰ δεσμὰ τοῦ μικροῦ ἀμπελουργοῦ, κυρίως καὶ τοῦ μικροῦ παραγωγοῦ, ὄχι τοῦ μεγάλου ἀμπελουργοῦ. Ὑπάρχει μία κατηγορία ἀμπελουργῶν, ἡ ὁποία μόλις παράγουν γλεῦκος, διὰ τὴν παρασκευὴν ρητινίτου οἴνου ἐπαρκοῦντος μόνον διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς οἰκογενείας των, καὶ αὐτοὺς τοὺς συμπεριλαμβάνετε μέσα. Τὸ 4% δι’ αὐτοὺς ὑπῆρξε πραγματικὴ καταστροφή, αὐτοὶ ἐσύροντο εἰς τὰ δικαστήρια, δὲν ἐσύροντο οἱ μεγάλοι παραγωγοὶ τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποκρυβῇ, ἐνῷ τῶν μικρῶν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποκρυβῇ. Κατὰ συνέπειαν, τὸ 4%, ἐὰν σήμερον τὸ μειώσετε εἰς 3% ἢ εἰς 2%, ἐγὼ λέγω νὰ τὸ μειώσετε εἰς ½%— δὲν δημαγωγῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν κ. Ὑπουργέ......

§130Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διατὶ θέλετε νὰ παρατείνωμεν μίαν ἐκκρεμότητα τῆς ἐξοφλήσεως τῶν ὀφειλῶν τῶν χρονολογουμένων ἀπὸ τὸ 1953; Ἔχομεν ἓξ χρόνια καὶ δὲν ἐξοφλήθησαν ἀκόμη, διατὶ δὲν ἐπιθυμεῖτε καὶ σεῖς καὶ ὅλοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ τελειώνωμεν μίαν ὥραν γρηγορώτερον;

§131Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ἐτελειώσαμεν.

§132Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἂν τελειώσωμεν, μειοῦνται αὐτομάτως αἱ ὀφειλαί.

§133Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, ἐπιθυμῶ νὰ τὰ ἐξοφλήσουν, ἀλλὰ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὰ ἐξοφλήσουν.

§134Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πότε; ἓξ χρόνια ἔχουν περάσει.

§135Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι τὸ 1958, ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ἐδηλώσατε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι καὶ σεῖς ἀναγνωρίζετε πράγματι, ὅτι ὁ τόκος αὐτὸς καὶ τὰ χρέη πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν εἶναι ὑπέρογκα, καὶ ὅτι, θὰ καταβάλετε πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν διαγραφὴν τῶν χρεῶν αὐτῶν. Μέχρι σήμερον, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐκάνατε τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ κάνετε, ἀλλὰ αὐτὴ δὲν ἐκαρποφόρησε, σεῖς δὲ ὁ ἴδιος παρεδέχθητε, ὅτι αὐτὰ τὰ χρέη εἶναι βαρύτατα διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, διότι δὲν ἔχει σημασίαν ἂν τὸ χρέος εἶναι 1.000.000 καὶ ἀφορᾷ τὸν Παπαστράτον, σημασίαν ἔχει, ὅτι τὸ χρέος εἶναι 5 δραχμαὶ καὶ ὀφείλονται ἀπὸ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος στερεῖται καὶ τῶν 50 λεπτῶν. Σᾶς παρεκάλεσα προχθὲς νὰ μοῦ ἀπαντήσετε, ὅτι θὰ καταβάλετε κἄθε προσπάθειαν διὰ τὴν διαγραφὴν αὐτῶν τῶν χρεῶν, αὐτὸ ζητοῦμεν ἀκριβῶς τὴν διαγραφὴν αὐτῶν τῶν χρεῶν τὰ ὁποῖα κατὰ 75% ἔχουν ἐξοφληθῆ ἢ τὴν διαγραφὴν τῶν τόκων ὑπερημερίας τοὐλάχιστον.

§136Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ὡμολογήσατε χθές, ὅτι οἱ ὀφειλέται παραγωγοί, ἀπέφυγον τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των.

§137Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον αὐτὴν τὴν λέξιν.

§138Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅταν ἰσχυρίζεσθε, ὅτι τὸ 3% θὰ ἀποδώσῃ πολὺ περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀπέδιδε τὸ 4%, διότι μὲ τὸ 4% ὅπως ἦτο ὁ τρόπος τῆς διαδικασίας, ἡ ποσότης ἡ ὁποία εἰσεκομίζετο ἀντιστοιχεῖ εἰς τὸ 1%, ἄρα δὲν ἐξοφλοῦσαν τὰς ὑποχρεώσεις των οἱ παραγωγοὶ τὰς ὁποίας εἶχον ἐκ τοῦ νόμου, καὶ τῆς μὴ δὲ ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεών των ἀποτέλεσμα ἦτο, ὅτι διῃωνίζοντο αἱ ὀφειλαὶ καὶ συνεπῶς καὶ οἱ τόκοι ὑπερημερίας. Σεῖς μόνος σας ὡμολογήσατε, ὅτι οἱ ὑπαίτιοι τοῦ καταλογισμοῦ τῶν τόκων τῆς ὑπερημερίας εἶναι αὐτοὶ οὗτοι οἱ ὀφειλέται. Ὁ τόκος δὲν εἶναι ἄλλο παρὰ ποινὴ κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐν γνώσει καὶ ἐνσυνειδήτως δὲν ἐκπληροῦν τὰς ὑποχρεώσεις των.

§139Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖον εἶναι βαρύτερον, κ. Ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ ὁποῖον σεῖς παρεδέχθητε τὸ 1958, ἢ αὐτὸ τὸ ὁποῖον θέλετε νὰ ἀποδώσετε εἰς ἐμὲ τὴν στιγμὴν αὐτήν;

§140Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μὲ διαφωτίζετε κ. συνάδελφε, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον τὸ 1958, δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν πραγματικότητα, διότι μόνος σας ἰσχυρίζεσθε, ὅτι οἱ ὑπόχρεοι διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν χρεῶν, ἔκλεβον τὴν Ἕνωσιν, καὶ δὲν ἐξεπληροῦντο κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἱ ὑποχρεώσεις τῆς Ἑνώσεως.

§141Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θέλετε νὰ δημιουργήσητε διὰ τῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου σας ἀναταραχὴν εἰς τὴν Ἀττικήν; Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰ θεωρεῖα κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, παρακολουθοῦν μὲ ἀγωνίαν τὰς ἀποφάσεις τὰς ὁποίας θὰ λάβετε διὰ τὴν μείωσιν τοῦ παρακρατήματος. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν δὲν τὸ μειώσητε τὸ παρακράτημα εἰς τὸ ἕνα καὶ ἥμισυ τοῖς ἑκατόν, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ μπορέσετε νὰ εἰσπράξετε καὶ αὐτὴν τὴν ἀναγκαστικὴν εἰσφοράν.

§142Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, καὶ ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ τονίσω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅτι οὐδεὶς μετ’ εὐχαριστήσεως ἐκπληροῖ τὰς ὑποχρεώσεις του ὅταν μάλιστα παροτρύνεται ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους του εἰς τὸ νὰ μὴ πληρώνῃ.

§143Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Τοὐλάχιστον αὐτό, κ. Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι δὲν ἰσχύει δι’ ἡμᾶς.

§144Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι περνᾷ τὰ ὅρια τῆς ἀντοχῆς τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἡ κατάστασις τὴν ὁποίαν θέλετε νὰ δημιουργήσετε. Νομίζω, ὅτι τὸ 4% θὰ ἀναγκάσῃ τοὺς δυστυχεῖς καὶ πένητας χωρικοὺς κυρίως δὲ τοὺς μικροὺς ἀμπελουργούς, νὰ εἰσκομίζουν μεγαλυτέρας ποσότητας καὶ διότι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξουν εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ πάρουν τὰ βουνὰ καὶ εἰλικρινῶς ὁμολογῶ, ὅτι πολὺ θὰ λυπηθῶ ἐὰν ἡγηθῶ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, νομίζω δὲ, ὅτι ἡ μέχρι τοῦδε δρᾶσις μου μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα αὐτό.

§145Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ προηγουμένως παρὰ συναδέλφου ἐλέχθη, ὅτι τὸ παρὸν νομοθέτημα ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ καλύψῃ τὴν παρανομίαν τῆς μεταφορᾶς τῆς ἕδρας ἀπὸ τὸ Κορωπὶ εἰς τὰς Ἀθήνας, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ εἴπω, ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον διαμένων μονίμως εἰς τὸ Κορωπὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ διαβεβαιώσω τὸ Σῶμα, ὅτι ἐκρίθη ἀδύνατος ἡ παραμονὴ τῆς ἕδρας τῆς Ἑνώσεως εἰς τὸ Κορωπί, διότι ὑπῆρξε παντελὴς ἔλλειψις τηλεφωνικῶν συνεννοήσεων μετὰ τοῦ ἐμπορίου καὶ ὡς ἐκ τούτου κοινῇ συμφωνίᾳ ἐκρίθη σκόπιμος ἡ μεταφορὰ τῆς ἕδρας τῆς Ἑνώσεως εἰς Ἀθήνας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ παρακράτημα τῆς παραγωγῆς, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μειώσῃ τοῦτο εἰς τὸ ποσοστὸν 2%, διότι διὰ τοῦ ποσοστοῦ αὐτοῦ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξόφλησις τοῦ ὑπάρχοντος χρέους πρὸς τὴν Τράπεζαν καὶ θὰ καλυφθοῦν τοῦ λοιποῦ τὰ ἔξοδα διοικήσεως τῆς Ἑνώσεως.

§146Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν κ.κ. συναδέλφων τῆς πλειοψηφίας. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τὸ ζήτημα τῆς μειώσεως τοῦ παρακρατήματος εἰς 2% ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα εἰς τὸ τέλος τῆς ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§148Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶχον ἀπ’ ἀρχῆς τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν ἐξεθέσατε, ὁμιλοῦντες προηγουμένως, πρὸ τῆς εἰσόδου εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι περιωρισμένης ἐκτάσεως τοπικῆς. Ἀπὸ ἀπόψεως ὅμως τοπικῆς θὰ ἦτο μεγαλυτέρου ἐνδιαφέροντος δι’ ἡμᾶς, διότι ἀφορᾷ προσφιλῆ περιοχήν, τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς καὶ μέρος τῆς Βοιωτίας καὶ Μεγαρίδος. Ἀπὸ ἀπόψεως περιεχομένου ἔχει ὅμως δύο σημαντικὰς τροποποιήσεις. Πρῶτον, τὴν μείωσιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας καὶ ὁ λόγος, κάτω τοῦ 4%. Δεύτερον τὴν ἀνάθεσιν τοῦ καθορισμοῦ καὶ τῆς εἰσπράξεως εἰς ἄλλο ὄργανον, πλὴν τῆς διοικήσεως τῆς Ἑνώσεως. Ἐδόθη καὶ εἰς ἐμὲ ἡ εὐκαιρία καὶ εἰς Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ οἴνου, ὅπου εἶχον διατελέσει μέλος, νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα. Ἀπὸ τὰς 430.000–440.000 περίπου τόννους, ποὺ παράγονται κατ’ ἔτος, περισσεύουν 25.000– 30.000 τόννοι καὶ ἐν τούτοις αὐτὸ τὸ ἐλάχιστον περίσσευμα ἐπιδρᾷ ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν ἀποφασιστικώτατα. Θὰ πρέπει αὐτὸ κἄπου νὰ διατεθῇ ἢ κἄπως νὰ τακτοποιηθῇ. Δι’ αὐτὸ ἐγὼ κατὰ βάσιν πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κἄποια ὀργάνωσις, ἡ ὁποία νὰ ἐπιληφθῇ ἐγκύρως τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐὰν αὐτὴν θὰ τὴν εἴπωμεν Ὀργανισμὸν ἢ Ἕνωσιν ἢ ἄλλως εἶναι ἀδιάφορον, εἶναι μελετητέον. Πάντως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κἄποια Ἕνωσις τῶν παραγωγῶν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ πολλὰ ζητήματα, ὅπως τὰ τῆς διαθέσεως καὶ τῆς ἐξαγωγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τῆς συγκεντρώσεως τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἕνας Ὀργανισμὸς λειτουργῶν μὲ ἀντιθέσεις τῶν παραγωγῶν, ἀντιθέσεις προερχομένας ἐκ λόγων ἀντικειμενικῶν καὶ ὑποκειμενικῶν. Ἔρχομαι ἤδη εἰδικῶς εἰς τὸ θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον καὶ αὐτή μου ἡ εἰσαγωγή. Ἐκεῖνο τὸ 4%, ἐπὶ τοῦ κέρδους τοῦ καθαροῦ, εἶναι ἀνάγκη νὰ μειωθῇ, διὰ νὰ ἁπαλύνωμεν τὴν κατάστασιν, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν ἀντιθέσεις. Νὰ τὸ ἐλαττώσωμεν εἰς τὸ 2%, ὅπως ἐγὼ πιστεύω ἢ εἰς τὸ 1% καὶ ½% ὅπως εἶπον ἄλλοι, ἀκόμη καὶ εἰς τὸ ¼% ὅπως θὰ ἐπεθύμουν ἐγώ. Αὐτὸ θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ ἕνα ὑπολογισμόν, κ. Ὑπουργέ. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν αἱ ὑπηρεσίαι σας ἔχουν κάμει ὑπολογισμοὺς τί ἀποδίδει τὸ 2%, τί χρειάζονται δι’ ἔξοδα τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν καὶ τί διὰ τὴν ἀποπληρωμὴν τῶν χρεῶν. Πάντως πρέπει νὰ κατέλθῃ κάτω τοῦ 3%, καὶ ὡς παραχώρησις διὰ νὰ λείψουν αἱ διενέξεις, ἀλλὰ καὶ αἱ ἀντιθέσεις καὶ τὸ μῖσος, διότι εἰς ὡρισμένους ἔχει δημιουργηθῆ μῖσος ἐναντίον τῆς Ἑνώσεως, ὥστε νὰ φθάνουν εἰς ἀντιδράσεις ἐναντίον τῆς ὑπάρξεώς της. Μόνον διὰ τῆς μειώσεως θὰ ὑπάρξῃ ἡ προθυμία καὶ ἡ κατανόησις τῶν παραγωγῶν νὰ λύσουν τὸ ὅλον θέμα.

§149Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τοῦ χρέους, γίνεται 2%.

§150Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Μετὰ τὴν ἐξόφλησιν νὰ γίνῃ 1%.

§151Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τότε τί τὴν θέλουν τὴν Ἕνωσιν; Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ὑπάρχῃ ἡ Ἕνωσις. Πρέπει νὰ ξεύρετε, ὅτι τὸ παρακράτημα ἐκτὸς τῶν ἐξόδων διοικήσεως τῆς Ἑνώσεως καὶ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν, ἔχει καὶ ἄλλον λόγον, τὴν παροχὴν δηλαδή, εἰς τὴν Ἕνωσιν τῶν μέσων διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ κυρίου σκοποῦ της.

§152Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Τί θὰ ἀποδώσῃ τὸ 2%; Κάμετε λογαριασμὸν τί χρήματα ἀπαιτοῦνται δι’ ὅλα αὐτὰ καὶ κατόπιν νὰ καθορίσωμεν τὸ παρακράτημα.

§153Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν θέλετε τὴν Ἕνωσιν πρέπει νὰ τῆς ἐξασφαλίσωμεν καὶ τὰ μέσα λειτουργίας αὐτῆς. Τὸ 1953 οἱ οἰνοπαραγωγοὶ δὲν τὴν ἤθελον τὴν Ἕνωσιν. Τὸ 1955 ἐζήτησαν οἱ ἴδιοι νὰ γίνῃ ἀναγκαστικὴ ἡ ὀργάνωσις, καὶ ἔγινε. Τώρα δὲν τὴν θέλουν. Ἡ ὅλη ἱστορία εἶναι, ὅτι δυσφοροῦμεν διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν χρεῶν. Πρέπει λοιπόν, νὰ ἐξοφληθοῦν τὰ χρέη πρὸς τὴν ΑΤΕ καὶ νὰ ἐξυγιανθῇ οἰκονομικῶς ὁ Ὀργανισμός. Αὐτὰ δέ, θὰ ἐπιτευχθοῦν μόνον ἐὰν οἱ παραγωγοὶ εἶναι συνεπεῖς πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις των.

§154Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Φρονῶ ἐπὶ τοῦ θέματος, ὅτι ἐὰν δὲν κάμωμεν λογαριασμόν, τί ἀποδίδει τὸ 3%, καὶ τί τὸ 2%, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι μὲ τὸ 2% θὰ εἰσπράξῃ 3,5 μὲ 4 ἑκατομμύρια, δηλαδὴ ἐξοφλοῦν τὰ χρέη εἰς ἕνα ἔτος. Εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν σας νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των εἰς ἕνα ἔτος; Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι λογικόν. Θὰ πρέπει νὰ δοθῇ μία προθεσμία 6 ἐτῶν. Τότε διατί νὰ μείνωμεν μόνον εἰς τὸ 3%, δοθέντος, ὅτι θὰ εἶναι περισσοτέρα ἡ εἰσφορὰ ἐν τῷ συνόλῳ της. Λέγετε, ὅτι δὲν θέλουν νὰ πληρώσουν τὰ χρέη των. Αὐτὸ εἶναι ἀνωτάτη ἀνθρωπίνη ἀδυναμία. Ἀλλὰ ὅταν ἔχουν δημιουργηθῆ χρέη ὄχι ἐξ ὑπαιτιότητός των, ἀλλὰ τρίτων, ἀναμφισβητήτως πολὺ περισσότερον θὰ δυσανασχετοῦν διὰ τὴν πληρωμὴν τοιούτων χρεῶν.

§155Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου ἐξάγονται τὰ ἑξῆς συμπεράσματα. Πρῶτον, ὅτι τὸ 4% εἶχε θεσμοθετηθῆ τὸ 1955 καὶ ἡ ἰδία εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἀναγράφει, ὅτι τὸ παρακράτημα δὲν εἰσεπράττετο, διότι οἱ παραγωγοὶ εὑρίσκοντο εἰς ἀδυναμίαν νὰ πληρώσουν.

§156Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Σεῖς τοὺς παροτρύνετε νὰ μὴ πληρώσουν.

§157Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Σεῖς, κ. Ὑπουργέ, τὸ ἀναφέρατε εἰς τὴν εἰσηγητικήν σας ἔκθεσιν, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ, ὅτι ὑπάρχει διαφυγή. Ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, πιστεύω, ὅτι ἡ μὴ πληρωμὴ τοῦ 4% προέρχεται ἀπὸ ἀδυναμίαν πληρωμῆς. Ἐὰν ἐπαναληφθῇ σήμερον τὸ ἴδιον σφάλμα, πάλιν δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ τὸ πληρώσουν. Θέλετε νὰ εἰσπράξετε περισσότερα διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ; Μειώσατε τὸ παρακράτημα εἰς 1%. Κύριε Ὑπουργέ, ὅλοι οἱ συνάδελφοι συμφωνοῦν, ὅτι τὸ παρακράτημα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι μεγαλύτερον τοῦ 1%. Κατ’ ἐμέ, πρέπει νὰ εἶναι 1% μόνον. Οὐδέποτε περισσότερον. Ἐν πάση περιπτώσει ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ἐὰν καθιερωθῇ εἰς 1%, ἐπαναλαμβάνω καὶ νὰ ἦσθε βέβαιος, ὅτι θὰ εἰσπράξητε πολὺ περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι εἰσπράξατε μέχρι σήμερον μὲ τὸ 4% ἀπὸ τοῦ 1955–60. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, προτείνω νὰ τεθῇ ἕνας περιορισμὸς εἰς τὰς δαπάνας διοικήσεως, διότι εἶναι συνήθεια ὅλων ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων, ὅταν ἔχωμεν οἰκονομικὴν εὐχέρειαν, νὰ ἁπλώνωμεν πολὺ τὰ χέρια εἰς πολυτελεῖς δαπάνας. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὸ 50% τοῦ εἰσπραττομένου ποσοῦ θὰ πρέπει νὰ καλύπτῃ τὰς δαπάνας διοικήσεως ἢ ὅπως ἐπρότεινεν ὁ κ. Φράγκος, νὰ ὁρισθῇ διὰ τὰς δαπάνας τῆς διοικήσεως ἕνα ὡρισμένον ποσόν, ἕνας συγκεκριμένος ἀριθμός. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἕδραν τῆς διοικήσεως τῆς Ἑνώσεως, νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι αὕτη δὲν πρέπει νὰ εὑρίσκεται εἰς τὰς Ἀθήνας. Αἱ Ἀθῆναι εἶναι ἕνας ὑδροκέφαλος ἐπιβλαβὴς διὰ τοὺς ἀγρότας. Ἐὰν ἡ ἕδρα εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀθήνα οὐδέποτε θὰ συνεδριάζῃ πραγματικὰ ἡ διοίκησις. Ἡ ἕδρα ἑνὸς τοιούτου Ὀργανισμοῦ θὰ πρέπει νὰ εἶναι κοντὰ εἰς τοὺς ἀγρότας, κοντὰ σὲ κείνους τὸ προϊὸν τῶν ὁποίων θέλομεν νὰ προστατευθῇ. Θὰ ὑπάρξῃ οὕτω μία μεγάλη οἰκονομία. Ἐπίσης ἔχω νὰ ἀπαντήσω τὰ ἑξῆς εἰς μίαν παρατήρησιν τοῦ κ. Βουρδουμπᾶ, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κάποιο ὄργανον, τὸ ὁποῖον νὰ φροντίζῃ διὰ τὴν ἐξαγωγήν, διάθεσιν κλπ. τοῦ οἴνου. Σωστὸν εἶναι αὐτό. Ἀλλὰ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς πρέπει νὰ εἶναι ἐλεύθερος καὶ ὄχι ἀναγκαστικός. Διότι ὁ ἀναγκαστικὸς συνεταιρισμὸς θὰ εἶναι μία καταπίεσις διὰ τοὺς παραγωγοὺς καὶ πολλάκις δὲν θὰ ἐξυπηρετῇ τὰ συμφέροντα ἐκείνων διὰ τοὺς ὁποίους ἱδρύθη. Μόνον ὁ ἐλεύθερος συνεταιρισμὸς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ καὶ νὰ βοηθήσῃ πράγματι τὰ μέλη του. Ἐπίσης διὰ τὰ χρέη εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν πληρώνουν οἱ παραγωγοὶ διότι εἶναι κακόπιστοι.

§158Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι αὐτό. Σεῖς τοὺς λέγετε νὰ μὴ πληρώνουν.

§159Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς διαβεβαιῶ διὰ πολλοστὴν φοράν, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν πληρώνουν διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ πληρώσουν. Θὰ πληρώσουν ἐὰν κάμετε αὐτὸ ποὺ ἐκάματε καὶ εἰς τοὺς βιομηχάνους. Νὰ καταργήσητε δηλαδὴ τοὺς τόκους ὑπερημερίας ἐξ ὁλοκλήρου. Δεύτερον, νὰ περιορίσητε τὸν νόμιμον τόκον σὲ λογικὸν ποσοστὸν καὶ τρίτον, νὰ δώσετε χρονικὰ περιθώρια μέσα εἰς τὰ ὁποῖα θὰ μπορέσουν οἱ ἀγρόται νὰ πληρώσουν. Ὅταν κάμετε αὐτά, τότε οἱ παραγωγοὶ θὰ πληρώσουν 100%. Ἐὰν δὲν κάμετε αὐτά, τίποτε δὲν θὰ πραγματοποιηθῇ καὶ κατόπιν ὄχι μακροῦ χρόνου ἄλλο νομοσχέδιον θὰ ζητῆτε νὰ κατατεθῇ διὰ τὸ ἴδιον ζήτημα.

§160Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Προεδρεύων Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§162Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συζητεῖται ἄρθρον ἑνὸς νομοσχεδίου καὶ ἔχει μεταβληθῆ οὐσιαστικὰ εἰς ἐπερώτησιν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς γενικωτέρας ἀγροτικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ. Τοῦτο, κ. Πρόεδρε, ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Κανονισμοῦ καὶ εἶναι δι’ ἡμᾶς τοὐλάχιστον ἀπαράδεκτον. Ὀφείλομεν συνεπῶς νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τοῦ Προεδρείου καὶ νὰ τονίσωμεν πρὸς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ὅστις θέλει νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀγροτικὴν πολιτικήν, δὲν ἔχει παρὰ νὰ καταθέσῃ σχετικὴν ἐπερώτησιν καὶ νὰ τὴν συζητήσωμεν. Εἶναι ὅμως ἀπαράδεκτον συζητουμένου ἑνὸς ἄρθρου νομοσχεδίου, νὰ μεταβάλωμεν τὴν συζήτησιν εἰς ἔλεγχον τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Ε. Παπαδογιάννης.

§164Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡμολογήθη καὶ ἐκεῖθεν καὶ ἐντεῦθεν, ὅτι κατεβλήθη προσπάθεια ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεων τόσον ἀπὸ τοὺς ἀγρότας ὅσον καὶ ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμούς. Αὐτὸ δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι κἄποια ἀνωμαλία ὑπάρχει, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀρθῇ. Παρακαλῶ λοιπὸν καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐπειδὴ εἶχα τὴν εὐτυχίαν νὰ ἀγωνισθῶ μὲ τοὺς κατοίκους τῆς Ἀττικῆς, νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἄρσιν αὐτῆς τῆς ἀνωμαλίας. Βεβαίως δὲν ἀρνούμεθα οὔτε παραγνωρίζομεν τὴν προσπάθειαν καὶ τὴν καλὴν θέλησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ὅμως, εἰς τὴν προσπάθειάν του ὁ κ. Ὑπουργὸς φοβοῦμαι, ὅτι δὲν ἀκολουθεῖ τὸν προσφορώτερον, τὸν καταλληλότερον δρόμον. Ὑπάρχει κ. Ὑπουργέ, μία εἰσφορὰ τοῦ 4 α)ο. Τὸ ποσοστὸν τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς εἶναι ὑπερβολικὸν καὶ παρακαλῶ νὰ εὑρεθῇ τρόπος ποὺ θὰ διευκολύνῃ σιγὰ–σιγὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ χρέους. Πάλιν νὰ μειωθῇ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ εἰς 3% ἢ μέχρι 2%, ὥστε ὅταν ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των τὸ παρακράτημα αὐτὸ νὰ πέσῃ εἰς τὸ ποσοστὸν τοῦ 1%. Τὸ χρέος αὐτὸ κ. Ὑπουργέ, ἐμμέσως ἀντανακλᾷ καὶ εἰς τὸ Κράτος, διότι τὸ πρὸς τὴν ΑΤΕ χρέος, ἐμφανίζεται ἐμμέσως ὡς ὠφέλεια τοῦ Κράτους. Ἐπανέρχομαι λοιπὸν εἰς τὴν παράκλησίν μου ὅπως τὸ 3% γίνῃ μέχρι 2%. Δὲν συμφωνῶ ἐξ ἄλλου μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ἐξέθεσαν οἱ συνάδελφοι τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς περὶ διαγραφῆς τῶν χρεῶν. Διότι ἐάν, κ. συνάδελφοι, διαγραφοῦν τὰ χρέη, ἡ ΑΤΕ δὲν θὰ ἔχῃ πλέον τὰ μέσα διὰ νὰ ἀσκήσῃ τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν καὶ τὴν ἀγροτικὴν πίστιν ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.

§165Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ Ἀμπελουργικοὶ Συνεταιρισμοὶ Ἀττικῆς διαμαρτύρονται διὰ τὸ ὑψηλὸν ποσοστὸν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς των ποὺ εἰσπράττεται ἀπὸ τὴν ἀμπελουργικὴν Ἕνωσιν. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Ἀμπελουργικὴ Ὀργάνωσις δὲν δύναται νὰ πληρώσῃ. Δὲν φέρουν τὸ βάρος οἱ ἀμπελουργοὶ τῆς Ἀττικῆς διὰ τὴν κακὴν πολιτικὴν τῆς ΑΤΕ. Ὅταν οἱ τόκοι ὑπερημερίας ἐπιβάλλωνται εἰς ὅλα τὰ μέλη ἑνὸς συνεταιρισμοῦ, θὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ ΑΤΕ ἔχει ἄδικον καὶ δὲν ἀσκεῖ πραγματικὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν πρὸς τὸ συμφέρον τῶν γεωργῶν. Ἐφ’ ὅσον αὐτὸ συμβαίνει, ὀφείλει ἡ ΑΤΕ νὰ παρατείνῃ τὸν χρόνον εἰσπράξεως, ὥστε τὸ ποσοστὸν νὰ κατέλθῃ εἰς τὸ 1%. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀπέτυχε καὶ ἡ συνεταιριστικὴ ὀργάνωσις, θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια ὥστε οἱ παραγωγοὶ νὰ δύνανται ἐλευθέρως νὰ ἐξέρχωνται τῆς Συνεταιριστικῆς Ὀργανώσεως καὶ μόνοι των νὰ ἀναλάβουν τὴν προστασίαν τῶν συμφερόντων των. Ἑπομένως ὁπωσδήποτε τὸ ποσοστὸν τοῦ παρακρατήματος πρέπει νὰ κατέλθῃ εἰς τὸ 1% καὶ μὲ τὴν πρόβλεψιν τῶν συνεταίρων νὰ κρίνουν πότε θὰ πρέπει νὰ προστατεύσουν μόνοι τὰ συμφέροντά των. Ἐπίσης ἡ ἕδρα τῆς Ἑνώσεως πρέπει νὰ εὑρίσκεται πλησίον τῶν παραγωγῶν διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν καὶ ἱκανὴ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν κίνδυνον τῆς φυλλοξήρας.

§166Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλπίζω μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους θὰ σᾶς θέσω ὑπ’ ὄψει, νὰ πείσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ προσχωρήσῃ εἰς τὰς ἀπόψεις μας. Τὸ ὕψος τοῦ παρακρατήματος ἐκ 2%, θὰ ἀνέλθῃ κ. Πρόεδρε εἰς 3½–4 ἑκατομμύρια δραχμάς. Τὸ χρέος τῆς Ἑνώσεως πρὸς τὴν ΑΤΕ εἶναι ζήτημα ἐὰν φθάνῃ τὸ ποσὸν τῶν 2.000.000 δραχμῶν. Ἐὰν λοιπὸν ἀφαιρεθοῦν οἱ τόκοι ὑπερημερίας, τὸ χρέος αὐτὸ θὰ κατέλθῃ ἔτι περαιτέρω. Δι’ αὐτὸ καὶ εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 8 ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασίς μας, οἱ παραγωγοὶ θὰ δυνηθοῦν εἰς διάστημα 2 ἐτῶν νὰ ἀνταποκριθοῦν πλήρως εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὴν ΑΤΕ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ βάρος εἶναι μεγάλο. Τὸ ἔχομεν τονίσει πολλάκις καὶ ἴσως ἡ ἄρνησίς σας, δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν ΕΔΑ νὰ δημοκοπῇ εἰς βάρος μας. Θὰ ἔλεγα κ. Ὑπουργέ, ἡ διάταξις νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς: «Τὸ παρακράτημα περιορίζεται μέχρι 2% μετ’ ἀπόφασιν τῆς Συνελεύσεως καὶ ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας».

§167Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Δὲν ἐφανταζόμουν, κ. Πρόεδρε, ὅτι αἱ παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔκαμα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων 2 καὶ 3 θὰ ἠδύναντο νὰ ἐπιτρέψουν εἰς ἀγαπητούς, κατὰ τὰ ἄλλα συναδέλφους, νὰ χρησιμοποιήσουν τὴν λέξιν «δημοκοπία». Ὅταν ἐκφράζωμεν τὸν πόνον τῶν ἀγροτῶν ......

§168Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ἀπὸ πότε ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὸν πόνον τῶν ἀγροτῶν; Δὲν ἔχετε καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀγροτιὰν σεῖς.

§169Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δημοκοποῦν καὶ νὰ λέγουν, ὅτι ἐνδιαφέρονται διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§170Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἀναταραχὴ προῆλθεν ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι οἱ ἀγορεύοντες δὲν περιορίζονται εἰς τὰ ἄρθρα, ἀλλ’ ἐπεκτείνονται εἰς γενικώτερα θέματα. Θὰ παρεκάλουν ἑπομένως τὸν κ. Πρόεδρον νὰ περιορίσῃ τοὺς ἀγορητὰς καὶ τοὺς ὑποχρεώσῃ νὰ ὁμιλοῦν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ ἐπιβληθῇ οὕτω κάπως ἡ τάξις.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Σωτηρίου, νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ ἄρθρον 3.

§172Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων 1 καὶ 3 ἔθιξα ὡρισμένα ζητήματα καὶ ἔκαμα ὡρισμένας παρατηρήσεις. Δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω τὴν φράσιν πρὸς ἀποτροπὴν ἀναταραχῆς. Πάντως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι τὰ ἐλατήρια ποὺ μὲ ἔφεραν εἰς τὸ βῆμα καὶ μὲ φέρουν σήμερον εἰς αὐτὸ εἶναι πολὺ μακρυὰ ἀπὸ τὴν δημοκοπίαν. Εἶπον, ὅτι εἶναι παρανομία ὡς ἕδρα τῆς Ἑνώσεως νὰ καθορίζεται τὸ Κορωπὶ καὶ οὐσιαστικὰ νὰ εἶναι ἡ Ἀθήνα. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ἡ ἕδρα τῆς Ἑνώσεως πρέπει νὰ εἶναι τὸ Κορωπί. Διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων θὰ εἶναι μειωμένα τὰ ἔξοδα κινήσεως. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν δεχθῇ ὁ κ. ὑπουργός, πρέπει κἄτι νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον ἂν θέλῃ νὰ νομιμοποιηθῇ ἡ παρανομία. Ὡς πρὸς τὸ παρακράτημα ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεκαλέσθη δύο ἐπιχειρήματα. Εἶπεν, ὅτι δὲν δέχεται νὰ γίνῃ κάτω τοῦ 3%, πρῶτον διότι πληρώνουν ἐπὶ πέντε ἔτη καὶ δὲν ἐξώφλησαν ἀκόμη τὰ χρέη των πρὸς τὴν ΑΤΕ. Ἀπαντῶ εἰς αὐτό. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοφληθῇ τὸ δάνειον αὐτὸ μὲ τόσας ἐπιβαρύνσεις. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχον οἱ τόκοι ὑπερημερίας καὶ αἱ τόσαι ἄλλαι ἐπιβαρύνσεις θὰ εἶχεν ἐξοφληθῆ. Ἀλλὰ ἡ ΑΤΕ ἀσκεῖ τοκογλυφικὴν πολιτικήν. Ἔχω πληροφορίας, ὅτι ἐπὶ δανείου 20 ἑκατ. πρὸς τὴν Ἕνωσιν, ἡ ΑΤΕ ἔχει εἰσπράξει ἐπὶ πέντε ἔτη 24 ἑκατ. καὶ χρεωστοῦν ἄλλα 3 ἑκατομ. Ἐὰν εἶναι ἀληθῆ αὐτά, ποῦ πᾶμε;

§173Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐὰν εἶναι ἀληθὴς ἡ πληροφορία, ὅτι ἐδανείσθη 20 ἑκατομ. καὶ ἔχει πληρώσει 24 ἑκατομ. καὶ μένει ὑπόλοιπον 2½ ἑκατομ. θὰ πρέπει νὰ ὀφείλωνται περισσότερα. Ὁ τόκος εἶναι 7%, ἤτοι ἔχομεν 1.400 τὸ ἔτος. Εἰς τὰ πέντε ἔτη οἱ τόκοι ἀνέρχονται εἰς 7 ἑκατομμύρια.

§174Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Αὐτὰ τὰ χρήματα ἤρχισαν νὰ ἐξοφλοῦνται ἀπὸ τοῦ 1957.

§175Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τοκοχρεωλύσιον ἦτο;

§176Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ τόκος ἦτο 7% μέχρις ἐξοφλήσεως. Ἐπειδὴ δὲν ἐξωφλήθη ἐπιβαρύνεται μὲ τόκους ὑπερημερίας 12%.

§177Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Χρεωστοῦσαν 20 ἑκατ. καὶ ἐπλήρωσαν 24 καὶ μένει ὀφειλόμενον 3 ἑκατ. Δὲν χρεωστοῦν, ἑπομένως, πολλά. Διατί, ἐὰν ὑπολογίσωμεν τὸν τρεχούμενον τόκον εἶναι περίπου 7 ἑκατ. Ἐὰν εἶναι χρεωλύσιον πρέπει νὰ γίνῃ ἄλλος λογαριασμός, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν εἶμαι πρόχειρος.

§178Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤδη, καταβάλλουν τόκους 12%.

§179Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Αὐτὸ ἦτο τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἐπὶ πέντε ἔτη δὲν ἐξώφλησεν. Ἐὰν ἀφαιρεθῇ, ὅμως, ἡ κεφαλαιοποίησις καὶ οἱ τόκοι ὑπερημερίας, θὰ ἴδητε, ὅτι ἔχει ἐξοφληθῆ. Περαιτέρω, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μειώσῃ κάτω τοῦ 3% τὸ παρακράτημα, διότι ἡ Ἕνωσις πρέπει νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ ἔργον της. Ἀλλά, κάνει τὸ ἑξῆς λάθος: Ἡ Ἕνωσις, μέχρι σήμερον, εἰσέπραττε 4%, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἕνα μέρος διέθετε διὰ τὴν διοίκησιν καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἔδιδεν εἰς τὴν ΑΤΕ. Ὑπεστηρίχθη καὶ ἐκ μέρους κυβερνητικῶν βουλευτῶν, ὅτι μὲ 2% θὰ εἰσπραχθοῦν 4 ἑκατ. Ἐάν, λοιπόν, θέσωμεν ἕνα περιωρισμένον ποσοστὸν διὰ τὴν διοίκησιν, φαντάζομαι, ὅτι ἐντὸς τοῦ ἔτους θὰ ἔχῃ ἐξοφληθῆ ἡ Τράπεζα καὶ τὰ ὑπόλοιπα θὰ διατεθοῦν διὰ μίαν δημιουργικὴν δρᾶσιν τῆς Ἑνώσεως, ἥτις πρέπει νὰ προσδιορισθῇ ἀπὸ τοῦδε διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Νὰ ὑποχρεωθῇ, δηλαδή, νὰ κάμῃ σταυροφορίαν διὰ τὴν δημιουργίαν φυτειῶν. Νὰ κάμῃ δύο οἰνοποιεῖα, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ τυποποίησις τοῦ οἴνου καὶ ἄλλα. Περαίνων, θὰ ἤθελον νὰ ἐκκαθαρίσω τὴν θέσιν μας. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν εἰς τὸν περιορισμὸν τοῦ παρακρατήματος εἰς 1%.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§181Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρέμβω τὴν τελευταίαν στιγμήν. Νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἕνας συγκερασμὸς τῶν ἰδικῶν σας ἀπόψεων καὶ τῶν ἀπόψεων τῶν κυρίων συναδέλφων, διότι, ὅπως διεπιστώσατε, δὲν ὑπάρχει διαφορὰ ἀρχῆς μεταξὺ Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ὑπάρχει μία διαφωνία περὶ τὴν ἐκτίμησιν τῶν στοιχείων. Θὰ ἔλεγον, ἐὰν ἐπιφυλάσσετε εἰς ὑμᾶς αὐτοὺς δι’ ἀποφάσεώς σας τὴν δυνατότητα μειώσεως αὐτοῦ τοῦ παρακρατήματος εἰς 2% καὶ ἐὰν ἐκ τῆς πορείας τῆς εἰσπράξεως τῶν χρεῶν ἴδητε, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ κατέλθητε εἰς τὸ 2%, νὰ ἔχετε τὴν δυνατότητα νὰ τὸ κάμετε χωρὶς νέον νόμον. Ὑποθέτω, ὅτι, ἐὰν αὐτὸ τὸ συνδυάσητε μὲ τὸ ἄρθρον 8, τὸ ὁποῖον βέβαια θὰ συζητηθῇ μὲν μὲ τὴν σειράν του, ἀλλὰ ἔχει ἐπίπτωσιν εἰς τὸ συζητούμενον ἄρθρον καὶ ἐὰν θέλετε νὰ παράσχητε τὴν δυνατότητα, ἐν ὄψει τῆς πραγματικῆς ἀντοχῆς τῶν ὀφειλετῶν, νὰ ἐπωφεληθοῦν ἀπὸ τὴν μείωσιν τοῦ ἐπιτοκίου, εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ χρέος, ποὺ ὑπολογίζεται σήμερον εἰς 3.000.000 θὰ κατέλθῃ καὶ κάτω τῶν 2.000.000 καί, συνεπῶς, τὸ 4% καὶ τὸ 3% θὰ εἶναι ὑπέρβασις νὰ θεσπισθῇ. Συνεπῶς, προτείνω συμβιβαστικῶς νὰ δεχθῆτε νὰ παρασχεθῇ ἡ δυνατότης εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ μειώσῃ ἐκεῖνος τὸ ποσοστὸν εἰς 2%, ὅταν δὲ ἔλθῃ ἡ ὥρα τοῦ ἄρθρου 8 νὰ δεχθῆτε ἕνα μακρότερον χρόνον καὶ ὄχι τὸν προβλεπόμενον ἐνιαύσιον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἐὰν γίνῃ ἡ ἐξόφλησις, νὰ παρέχεται ἡ εὐχέρεια τῆς μειώσεως τοῦ ἐπιτοκίου εἰς 1,5%. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ λύσις, ἡ ὁποία, μολονότι δὲν ἀφίσταται τῆς Κυβερνητικῆς γραμμῆς, ἱκανοποιεῖ μερικῶς τὸ αἴτημα τῶν παραγωγῶν.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§183Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ποὺ γίνεται ἀπόψε διὰ τὸ παρακράτημα τοῦ 4% μοῦ ἐνεθύμισε παλαιὰς συζητήσεις ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτη, σχετικὰς μὲ τὴν περίφημον δεκάτην. Καὶ ἐναντίον τῆς δεκάτης τότε, εἶχεν ἐξεγερθῆ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, αἱ Κυβερνήσεις ἀνθίσταντο καὶ τελικῶς ἡ δεκάτη κατηργήθη κοινῇ βοῇ. Ἂς λάβῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας τὰς ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν τῆς αἰθούσης ἀναφερομένας γνώμας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν βαρεῖαν φορολογίαν τοῦ 4%. Ἐπίσης, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ προσέξῃ μίαν ἀλήθειαν, ὅτι οἱ μικροὶ φόροι, πάντοτε ἀποδίδουν καὶ πάντοτε εἰσπράττονται. Αἱ μεγάλαι εἰσφοραὶ καὶ οἱ μεγάλοι φόροι, πάντοτε δὲν εἰσπράττονται καὶ πάντοτε δὲν ἀποδίδουν. Αὐτὴν τὴν ἱστορικὴν ἀλήθειαν ἂς ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, καὶ ἂς ἀκούσῃ τὴν φωνήν, ἡ ὁποία προέρχεται ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν τῆς αἰθούσης καὶ ἡ ὁποία δὲν εἶναι δημαγωγική, ἀλλὰ εἶναι φωνὴ ἀκριβείας, ἡ ὁποία ἔρχεται ἀπὸ τὰ μέρη τῆς Ἀττικῆς.

§184Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἤθελα νὰ ἰδοῦμε τὸ θέμα ἀπὸ τῆς πραγματικῆς του σκοπιᾶς. Ἡ Ἕνωσις Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀττικοβοιωτίας, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον τοῦ βασικοῦ νόμου, ἔχει ὡρισμένας ἁρμοδιότητας καὶ ὡρισμένους σκοπούς. Διὰ νὰ ἐκτελέσῃ τοὺς σκοποὺς αὐτούς, ἐὰν μάλιστα ἐντείνωμεν τὸν σκοπὸν περὶ φροντίδος διὰ τὴν φυλλοξήραν καὶ τὴν ἀνασύστασιν τῶν ἀμπελοφυτειῶν, ἔχει ἀνάγκην πόρων. Δὲν γίνεται ἀλλιῶς. Ἕνα ἀπὸ τὰ δύο πρέπει νὰ γίνῃ, ἢ θὰ διατηρήσωμεν τὴν Ἕνωσιν καὶ θὰ τῆς δώσωμεν ὡρισμένους πόρους διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν της, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκτεταμένος. Ἐὰν διαβάσῃ κανεὶς τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ βασικοῦ νόμου, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ σᾶς τὸ ὑπενθυμίσω, δηλαδή, τὸ ὑπομιμνήσκω εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀττικοβοιωτίας καὶ τὸ καθιστῶ γνωστὸν εἰς τοὺς ἄλλους κυρίους συναδέλφους: «Σκοποί, συγκέντρωσις, κατεργασία, ἐπεξεργασία καὶ ἐν γένει διαχείρισις....... .... (ἀναγινώσκει)............». Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν σκοπῶν αὐτῶν, ἰδίᾳ δὲ τοῦ σημαντικοῦ σκοποῦ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν οἰνοποιητικῶν ἐγκαταστάσεων, αἱ ὁποῖαι, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἀπαραίτητοι, ἐὰν θέλωμεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν τυποποίησιν τοῦ κρασιοῦ καὶ εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν του κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικόν, ὥστε νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν διάθεσιν περισσότερον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῆς καταναλώσεώς του, διότι, ὑπομιμνήσκω, ὅτι τὸ κρασὶ ἔχει ἕνα ἀντίπαλον εἰς τὸ ἐσωτερικόν, τὴν μπύραν, καὶ δι’ αὐτό, συνεχῶς πρέπει νὰ ἀσχολούμεθα μὲ τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος καὶ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς καταναλώσεως ἐν τῷ ἐσωτερικῷ ἤ, μᾶλλον, ἰδιὰ τὴν ἀνάκτησιν τοῦ ἀπολεσθέντος ἐδάφους καὶ πολὺ περισσότερον, διὰ νὰ προωθήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, περιορίσωμεν τὰ ἔσοδα τῆς Ὀργανώσεως αὐτῆς, σᾶς ἐρωτῶ, πῶς θὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν της; Θέλετε νὰ περιορίσωμεν τὰ ἔσοδα, ὥστε νὰ πληρώνῃ μόνον τοὺς ὑπαλλήλους καὶ τὰ γενικά της ἔξοδα, τὰ ὁποῖα ἔχει; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, πρὸς τίνα σκοπὸν νὰ τὴν διατηρήσωμεν; Διότι αὐτοί, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι προτείνουν τὴν μείωσιν τοῦ ποσοστοῦ κατὰ 3%, προτείνουν ἔτι περαιτέρω, μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, νὰ μειωθῇ περαιτέρω τὸ ποσοστὸν εἰς 1%. Ἐγὼ τὸ μειώνω εἰς 2%, ὁ δὲ κ. Δοδόπουλος θέλει νὰ πάῃ εἰς τὸ ¼%. Σᾶς ἐρωτῶ, διὰ ποῖον σκοπὸν νὰ διατηρηθῇ ἡ Ἕνωσις;

§185Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλο αὐτὸ τὸ πρόγραμμα θὰ γίνῃ μὲ 3.800.000, θὰ γίνῃ μὲ τὰς εἰσπράξεις τοῦ 4%;

§186Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, λησμονεῖτε, ὅτι ἕνα πρόγραμμα ἐγκαταστάσεων καὶ ἐπενδύσεων δὲν γίνεται μὲ τὰς ἐτησίας εἰσφορὰς καὶ μὲ τοὺς ἐτησίους πόρους, γίνεται μὲ συνομολόγησιν δανείων, ἀλλὰ ἡ συνομολόγησις δανείων εἶναι δυνατή, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐξησφαλισμένοι οἱ πόροι καὶ τὰ μέσα τῆς συμπληρώσεως τῶν δανείων αὐτῶν. Τὸ λέγει καὶ ὁ νόμος, ὅτι ἡ Ἕνωσις ἔχει δικαίωμα συνάψεως δανείων, διαθέτουσα τοὺς πόρους, τοὺς ὁποίους ἔχει ἐκ τοῦ νόμου διὰ νὰ ἐκτελέσῃ αὐτοὺς τοὺς ὄντως σπουδαίους σκοπούς της. Τί θέλουν, λοιπόν, οἱ συνάδελφοι, οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν οἰνοπαραγωγὴν Ἀττικῆς, θέλουν νὰ τὴν διαλύσωμεν τὴν Ἕνωσιν ἢ νὰ τὴν διατηρήσωμεν, διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν της; Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν της, πρέπει νὰ τὴν προικίσωμεν μὲ ἐπαρκῆ ἔσοδα, διὰ νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τοὺς σκοπούς της.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον.

§188Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀλίγας λέξεις θέλω νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3. Παρατηρῶ πρῶτον τὸ ἑξῆς, ὅτι, προκειμένου περὶ τοῦ παρακρατήματος ὁρίζεται, ὅτι δὲν δύναται νὰ εἶναι μικρότερον τοῦ 3%. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ 4% καὶ 5% καὶ 6%, δὲν ὑπάρχει περιθώριον. Λέγετε ἀληθῶς, περαιτέρω, ὅτι, ἐὰν ἀποφασισθῇ ἡ αὔξησις τοῦ 3%, τότε, διὰ τῆς ὁριζούσης τοῦτο ἀποφάσεως τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς Ἑνώσεως, θέλει προβλεφθῆ ὁ προορισμός, διὰ τὸν ὁποῖον θὰ διατεθῇ τὸ περὶ πλέον ποσόν. Ἀλλά, νομίζω, κ. Πρόεδρε, βασικῶς ἡ διατύπωσις αὐτὴ πρέπει νὰ μᾶς ἐμβάλῃ εἰς σοβαρὰς ἀνησυχίας περὶ τῆς τύχης τῶν οἰνοπαραγωγῶν αὐτῶν, τῶν ὁποίων μάλιστα αἱ διαθέσεις, ἀπὸ ὅ,τι ἤκουσα ἐκτιθέμενον ἐδῶ ἀπὸ ὅλους τοὺς κυρίους συναδέλφους, δὲν εἶναι εὐνοϊκαί, ἔναντι τῆς Ὀργανώσεως αὐτῆς. Δὲν ἔχουν, δηλαδή, οἱ ἄνθρωποι ἱκανοποιηθῆ ἐκ τῆς μέχρι σήμερον λειτουργίας τῆς Ὀργανώσεως καὶ πᾶν ἄλλο ἐπιθυμῶ, παρὰ τὸ βάρος των νὰ ἐνισχυθῇ, καὶ δὴ κατὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον προτείνεται ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον. Ἐνῷ, λοιπόν, προκειμένου περὶ αὐτῶν δὲν ὁρίζεται ἀνώτατον ὅριον, προκειμένου περὶ τοῦ ποσοστοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ συνεχίζεται νὰ παρακρατῆται ἐπ’ ἄπειρον καὶ μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν, ὁρίζεται τὸ κατώτατον ὅριον. Ἐκεῖ τὸ νομοσχέδιον λέγει, ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ μειωθῇ τὸ κατώτατον ὅριον τοῦ ... (δὲν ἠκούσθη)...εἰς τὴν ἐγκατάστασιν ποσοστοῦ παραγωγῆς εἰς 2%. Ἔχομεν, λοιπόν, δύο μέτρα, τὰ ὁποῖα καὶ τὰ δύο θὰ καταλήξουν εἰς βάρος τῶν οἰνοπαραγωγῶν. Τὸ πρῶτον μέτρον εἶναι, ὅτι ὁρίζεται ἀνώτατον ὅριον. Τὸ ἄλλο εἶναι, ὅτι καὶ μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν σημερινῶν ὑποχρεώσεων τῆς Ὀργανώσεως αὐτῆς καὶ πάλιν θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ εἰσπράττεται τὸ ὀλιγώτερον 2%. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διατύπωσις δὲν ἐξυπηρετεῖ τοὺς σκοπούς, εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Καὶ ἀντιθέτως, θὰ ἐπρότεινα, τὸ μὲν νὰ διαγραφῇ ἐξ ὁλοκλήρου, ὅτι μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὑπαρχόντων χρεῶν θὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ παρακράτημα τοῦ 2%. Αὐτὸ θὰ ἔπρεπε, κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, ἐξ ὁλοκλήρου νὰ διαγραφῇ, τὸ δὲ νὰ περιορισθῇ τὸ ποσοστὸν ἐκεῖνο τοῦ 3% εἰς 1%. Λέγει ὁ κ. ὑπουργός, τὸν ὁποῖον μετ’ ἰδιαιτέρας προσοχῆς παρηκολούθησα, ὅτι ἀφ’ ἧς ἐξυγιανθῇ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, ἔχει νὰ ἐπιτελέσῃ ἕνα μεγάλο καὶ σημαντικὸν ἔργον, καὶ ὅτι διὰ τὸ ἔργον αὐτὸ βεβαίως χρειάζονται πόροι, ἄνευ πόρων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τίποτε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον προβλέπει, καὶ πράγματι προβλέπει, περὶ συνάψεως δανείων καὶ τὰ δάνεια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναφθοῦν, ἐὰν δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν δανειστῶν αἱ ἀσφάλειαι, αἱ ὁποῖαι θὰ προϋπέθετον τὴν κανονικὴν καταβολὴν τοῦ τοκοχρεωλυσίου τοῦ δανείου. Ἀλλὰ θὰ ἠρώτων, ἐὰν μοῦ ἐπέτρεπεν ὁ κ. ὑπουργός, τί π.χ. ἐμποδίζει, ἀφοῦ λαμβάνομεν τὰ πρῶτα μέτρα ἐξυγιάνσεως τῆς καταστάσεως καὶ ἀφοῦ διὰ τῆς ἐξυγιάνσεως αὐτῆς ἀπαλύνομεν τὰς σήμερον ὑπαρχούσας ἀντιδράσεις τῶν οἰνοπαραγωγῶν Ἀττικῆς ἐναντίον τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἐὰν τὰς ἀπαλύνωμεν καὶ κατορθώσωμεν μάλιστα νὰ τὰς ἐξουδετερώσωμεν ἐξ ὁλοκλήρου καὶ ἂν ἀκόμη κατορθώσωμεν νὰ τὰ ἐμφυσήσωμεν εἰς τοὺς οἰνοπαραγωγοὺς τὴν πεποίθησιν, ὅτι πράγματι ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντά των, τὶ θὰ ἐκώλυεν εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην, ὁπότε καὶ μόνον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδυθῇ ἡ Ὀργάνωσις εἰς τὴν πραγματοποίησιν τοῦ προγράμματος, περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖ ὁ κ. ὑπουργός, τὶ θὰ ἐκώλυε διὰ μιᾶς διατάξεως, τὴν ὁποίαν θὰ ἐψηφίζαμεν ὀψέποτε ἐδημιουργεῖτο ἡ κατάστασις, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα, νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Ὀργάνωσιν συγκεκριμένους τινὰς πόρους, τοὺς ὁποίους νὰ ἠμπορῇ νὰ διαθέσῃ, ὥστε νὰ συνάψῃ τὰ δάνεια, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, καὶ διὰ νὰ μὴ μακρηγορήσω, λέγω, ὅτι τὸ μὲν 3% πρέπει νὰ περιορισθῇ ὁπωσδήποτε εἰς 1%, ἴσως τὸ δίκαιον νὰ εἶναι περισσότερον πρὸς τὴν πλευρὰν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Δοδοπούλου, ὁ ὁποῖος ὑποστηρίζει παρακράτημα καὶ κάτω τοῦ 1%, ἀλλὰ ἐγὼ κάμνω αὐτὴν τὴν μεσολαβητικὴν πρότασιν, νὰ περιορισθῇ εἰς 1% καὶ νὰ διαγραφῇ τὸ 2%.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἀγορητῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, κηρύσσεται περαιωμένη ἐπ’ αὐτοῦ ἡ συζήτησις. Ὑπεβλήθη πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ὑπὸ βουλευτοῦ τῆς Ε.Δ.Α., ἔχουσα οὕτω: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ζητοῦμεν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 72 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ὅπως διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου καὶ συγκεκριμένως, ἐπὶ τῆς διατάξεως περὶ ἐλαχίστου ὁρίου τοῦ παρακρατήματος, ὅπερ ζητοῦμεν, ὅπως ἀπὸ 3% ὁρισθῇ εἰς 1%. Μετὰ πάσης τιμῆς Οἱ αἰτοῦντες βουλευταὶ Ι. Εὐαγγελίδης, Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Κανιάρης, Μ. Κύρκος, Α. Τσιάρας, Κ. Σωτηρίου, Α. Κολαμπᾶς, Μ. Σβώλου, Δ. Παπαθανασόπουλος, Μ. Χριστογεῶργος, Ι. Σιαφλέκης, Φ. Περισσοράτης, Ε. Ρήγας, Γ. Κατσίμπας, Π. Καπνίσης, Ι. Ζαΐμης.

§190Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ περιεχόμενον τῆς προτάσεως περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, δὲν εἶναι σαφές.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸ Προεδρεῖον, εἶναι σαφεστάτη. Λέγει, ὅτι, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 72 τοῦ Κανονισμοῦ, ζητοῦμεν, ὅπως διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου καὶ συγκεκριμένως, ἐπὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἐλαχίστου ὁρίου τοῦ παρακρατήματος, ὅπερ ζητοῦμεν, ὅπως ἀπὸ 3% ὁρισθῇ εἰς 1%.

§192Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πρότασις τροπολογίας, πῶς, λοιπόν, θὰ τὸ θέσητε τὸ ζήτημα;

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ζητοῦμεν, λέγει, ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, ἐπὶ τῆς μειώσεως τοῦ 3% εἰς 1%.

§194Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ γίνῃ δεκτὴ πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τροπολογίας, κατὰ τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ, πρέπει νὰ ἔχει κατατεθῆ εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ νὰ ἔχῃ διανεμηθῆ ἡ τροπολογία καὶ νὰ ἔχουν λάβει γνῶσιν οἱ βουλευταί. Ἐρωτῶ τὸ Προεδρεῖον: Ἔχει κατατεθῆ τοιαύτη τροπολογία; Ἐὰν δὲν ἔχῃ κατατεθῆ τοιαύτη τροπολογία, ἀλυσιτελῶς ὑποβάλλεται καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν. Δὲν ἀμφισβητεῖται τὸ ἄρθρον 3, κ. Πρόεδρε.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ὑπογράψαντες βουλευταὶ ἐπιμένουν ἐπὶ τῆς προτάσεως ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας;

§196ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.39′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.)