1959.05.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 103η

Τετάρτη 27 Μαΐου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ Διαρκὴς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Σ. Μερκούρης καὶ Σ. Καρασάββας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1019) 20.11.58 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δικαστικῶν ὑπαλλήλων περιφερείας τοῦ Πρωτοδικείου Καλαμῶν, αἰτούντων ἴσην μεταχείρισιν αὐτῶν μετὰ τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν Δικαστικῶν ὑπαλλήλων τῆς περιφερείας τοῦ Πρωτοδικείου Καλαμῶν, αἰτούντων ἴσην μεταχείρισιν κλάδου των πρὸς λοιπὰς ὑπαλληλικὰς τάξεις. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων Ἑλλάδος, αἰτούσης τὴν χορήγησιν τῶν αὐτῶν ἐξόδων κινήσεως μετὰ τῶν ἐπιμελητῶν τοῦ Δημοσίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Τ.Ε. Β.Ε., αἰτουμένης αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 50%, ἐνίσχυσιν τοῦ ΤΕΒΕ παρὰ τοῦ Κράτους δι’ ἐπαναφορᾶς τοῦ καταργηθέντος πόρου ἐκ τῶν πλεονασμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ, αὔξησιν τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ψήφισμα τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων Εὐβοίας, Ἑνώσεως Ἐργαζομένων Τσιμέντων, Ἑνώσεως Πρακτικῶν Μηχανικῶν καὶ Θερμαστῶν, Σωματείου Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων, ἐργατῶν μετάλλου, ὁδηγῶν αὐτοκινήτων, ἐργατῶν δέρματος, συνταξιούχων ἀρτεργατῶν–μυλεργατῶν, συνεταιρισμοῦ μισθωτῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων, ζητουσῶν ἀντιμετώπισιν τῆς τρομακτικῆς ἀνεργίας ποὺ μαστίζει τὴν ἐργατοϋπαλληλικὴν τάξιν Εὐβοίας, ἐπαναλειτουργίαν τῶν ἀργούντων μεταλλείων Εὐβοίας, τουριστικὴν ἀξιοποίησιν Εὐβοίας ἐπέκτασιν θεσμοῦ ΙΚΑ εἰς ὅλην τὴν Εὔβοιαν, ἵδρυσιν πολυκλινικῆς ἐν Χαλκίδι, ἐνίσχυσιν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν, ἀνέγερσιν ἐργατικῶν κατοικιῶν καὶ αὔξησιν τῶν συντάξεων ΙΚΑ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὑπαλλήλων Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων Χαλκίδος, διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς ὑποβληθείσης παρὰ κυβερνητικῶν βουλευτῶν προτάσεως τροπολογίας νόμου περὶ ἀπαλλαγῆς ἐργοδοτῶν τῆς ἡμισείας ἐκ δραχ. 5 εἰσφορᾶς καὶ ἀντιστοίχου ἐπιβαρύνσεως τῶν ἐργαζομένων ὡς καὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 5167, προβλέποντος προστασίαν τοῦ νόμου 2112 τῶν πτυχιούχων τῆς Σχολῆς Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Κάτω Ποταμίας (Πλατάνας) Εὐβοίας, ζητοῦντος, ὅπως τὸ ἐξαίρετον θέρετρον παραθαλάσσιον προάστιον τῆς Κύμης Πλατάνα χαρακτηρισθῇ ὡς τουριστικὸς τόπος διὰ τοὺς ἐν αὐτῇ ἐκτιθεμένους σπουδαιοτάτους λόγους. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν, αἰτούσης νοσοκομειακὴν καὶ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν στρατ. συνταξιούχων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Κωνσταντάρας, Α. Λασκαρίδης καὶ Γ. Πρίφτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ταχυδρ. Ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας Νομοῦ Καβάλας, αἰτοῦντος ἴσην οἰκονομικὴν μεταχείρισιν μετὰ τῶν ἄλλων Δημοσιοϋπαλληλικῶν κλάδων. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κακογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκπροσώπων τῶν Ἐμπορικῶν, Βιοτεχνικῶν, Ἐπαγγελματικῶν, Ἐργατικῶν καὶ Ἀγροτικῶν Ὀργανώσεων Ἀγρινίου πρὸ τῆς αὐξηθείσης ἐπικινδύνως οἰκονομικῆς κρίσεως, ζητουσῶν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἀπορροφηθοῦν τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως ἐπεξεργασίαν καπνῶν εἰς Ἀγρίνιον, παράτασιν πληρωμῆς γραμματίων καὶ ἔναρξιν ἔργων Ἀχελώου. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κακογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Βασιλοπούλου Ἀστακοῦ διαμαρτυρομένου δι’ ἐγκατάλειψιν παρὰ καπνεμπόρων ἀγοραστῶν τῆς ἀγορᾶς καπνῶν ἣν ἤρχισαν μὲ τιμὰς 20% κάτω τῶν περυσινῶν. Παραγωγὴ 40.000 ὀκάδων καπνῶν παραμένει ἀδιάθετος. Αἰτεῖται λῆψιν μέτρων.

§3Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας πληροφορούμεθα, ὅτι ἡ Βουλὴ πρόκειται νὰ τερματίσῃ τὰς ἐργασίας της τὴν ἐρχομένην Παρασκευήν. Ἐπειδὴ ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἕνα σοβαρώτατον θέμα, τὸ σιτικόν, θὰ παρεκάλουν, ὅπως ἡ προσεχὴς Παρασκευὴ διατεθῇ πρὸς συζήτησιν τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἀνωτάτης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, αἰτούσης αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δωρεὰν ταξιδευόντων διὰ τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων πολυτέκνων, χορήγησιν δανείων δι’ αὐτοστέγασιν κλπ.

§5Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑφυπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ὅπως ἐξετάσῃ μετ’ ἐνδιαφέροντος τὰ αἰτήματα τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων. Εἶναι γεγονός, ὅτι παρέχονται ὡρισμένα εὐεργετήματα εἰς τοὺς πολυτέκνους, ἀλλὰ θὰ πρέπει τὰ εὐεργετήματα αὐτὰ νὰ ἐπεκταθοῦν καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας των. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, ἔδειξε κατ’ ἐπανάληψιν τὸ ἐνδιαφέρον του ὑπὲρ τῆς τάξεως τῶν πολυτέκνων καὶ ἐλπίζω, ὅτι καὶ ἐν προκειμένῳ θὰ θελήσῃ νὰ ἐξετάσῃ μετὰ πάσης εὐμενείας τὰ αἰτήματα τῆς συμπαθοῦς αὐτῆς τάξεως.

§6Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ Ἀνωτάτη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων κ. Πρόεδρε, δι’ ἀναφορᾶς τῆς ζητεῖ σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἐπὶ μειωμένῳ εἰσιτηρίῳ κυκλοφορίας διὰ τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων καὶ τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν τῶν πολυτέκνων ἰδίᾳ τῶν τέκνων των, τὰ ὁποῖα φοιτοῦν εἰς διάφορα σχολεῖα. Συνιστῶ ἐκθύμως τὴν ἀποδοχὴν τῶν αἰτημάτων τῆς συμπαθοῦς αὐτῆς τάξεως καὶ παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως θελήσῃ καὶ ἱκανοποιήσῃ ταῦτα.

§7Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§8Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§9Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Κύριοι βουλευταί, βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας, οἱ πολύτεκνοι δικαιοῦνται νὰ ταξιδεύουν μὲ ἔκπτωσιν 50% διὰ τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων μέχρι δύο προσώπων κατὰ λεωφορεῖον. Τὸ αἴτημα τῆς Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων ὅπως αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς αὐτός, δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἀποδεκτόν, διότι θὰ προεκάλει τὰς δικαίας διαμαρτυρίας τῶν λεωφορειακῶν ἐπιχειρήσεων ἢ θὰ ὡδήγει εἰς αὔξησιν τοῦ κομίστρου καὶ ἐνδεχομένως περαιτέρω οἰκονομικὴν ἀναταραχήν. Ἐκτὸς τούτου, οἱ πολύτεκνοι πλεονεκτοῦν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ τῶν ἀναπήρων, καθ’ ὅσον μὲ ἠλαττωμένον εἰσιτήριον ταξειδεύουν καὶ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των. Ὡς πρὸς τὰ λοιπὰ αἰτήματα, τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν ἀναφορὰν τῆς Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα τὸ ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν.

§10Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἦτο εὐτύχημα, ἐὰν ἐγένετο λάθος τοῦ Κανονισμοῦ, ὁπότε θὰ ἦτο φυσικὸν νὰ διορθωθῇ ἀμέσως. Πρόκειται, ὅμως, περὶ μιᾶς τακτικῆς τοῦ κυρίου ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαράδεκτος ἀπολύτως καί, νομίζω, ὅτι θίγει καὶ τὸ Σῶμα, καὶ τοὺς κ.κ. βουλευτάς.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γαληνέ, δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐπὶ τῶν θεμάτων τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§12Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, διότι πρόκειται περὶ ἐρωτήσεώς μου, ἡ ὁποία δὲν ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ δὲν μοῦ δίδεται ὁ λόγος νὰ τὴν ἀναπτύξω, διότι, δῆθεν, ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργός, ἐνῷ ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἀπαντᾷ. Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ μοὶ ἐστάλη μόλις τώρα, ὡς ἀπάντησις εἰς τὴν ἐρώτησίν μου, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀπάντησις.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὑποβάλλετε ἐπερώτησιν.

§14Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναγνώσω τὸ ἔγγραφον.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γαληνέ, πρέπει νὰ τηρηθῇ μία τάξις. Ἐδῶ, αὐτὴν τὴν στιγμήν, συζητεῖται ἐρώτησις πρὸς τὸ ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ σεῖς ζητεῖτε νὰ λάβητε τὸν λόγον ἐπὶ ἀπαντήσεως εἰς ἐρώτησίν σας πρὸς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Διὰ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε, πρέπει νὰ ἔλθητε εἰς τὸ Γραφεῖον μου καὶ ἐγὼ θὰ καλέσω τὸν κ. ὑφυπουργὸν καὶ θὰ γίνῃ ὅ,τι πρέπει νὰ γίνῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ διαφοραὶ μεταξὺ τῶν κ.κ. βουλευτῶν καὶ τῶν κ.κ. ὑπουργῶν, νὰ λύωνται τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν συζητοῦνται ἐδῶ ἄλλα θέματα.

§16Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ μοῦ ἔδωσεν ὁ κ. Γαληνὸς τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ λάβητε γνῶσιν αὐτῆς διὰ νὰ ἴδητε, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῇ κανεὶς περὶ τίνος πρόκειται.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ λάβω γνῶσιν. Τώρα, ὅμως, συζητοῦνται ἐρωτήσεις ἄλλου ὑπουργείου. Συζητοῦνται ἐρωτήσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Νομίζω, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συνεδρίασις.

§18Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἶναι θέμα Βουλῆς, κ. Πρόεδρε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι θέμα Κανονισμοῦ.

§20Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θέμα Κανονισμοῦ εἶναι, κ. Πρόεδρε, διότι ὁ Κανονισμὸς παραβιάζεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γαληνέ, τὸ ἄρθρον 50 παράγρ. 3 τοῦ Κανονισμοῦ, λέγει, ὅτι, ὅταν δὲν σᾶς ἱκανοποιῇ μία ἐρώτησις, τὴν κάμνετε ἐπερώτησιν. Λέγω, λοιπόν, ὅτι συζητοῦμεν τώρα, ἐρώτησιν ἀπευθυνομένην πρὸς ἄλλο ὑπουργεῖον καὶ ὄχι πρὸς ἐκεῖνο πρὸς τὸ ὁποῖον ἀπευθύνεται ἡ ἐρώτησίς σας καὶ σεῖς ζητεῖτε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ θέμα σας, κ. Γαληνέ, θὰ τὸ λύσωμεν καὶ θὰ πεισθῆτε ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον.

§22Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ τὸ λύσωμεν ἀμέσως τὸ θέμα, ἀλλὰ διὰ νὰ λυθῇ τὸ θέμα πρέπει πρῶτον νὰ μὲ ἀκούσετε. Ὅταν μὲ διακόπτετε, διὰ νὰ μοῦ εἴπητε τί λέγει ὁ Κανονισμός, τότε δὲν λύεται τὸ θέμα. Ἡ αἴτησίς μου κατὰ τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς, εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι γίνεται, κ. Πρόεδρε, ἀπόπειρα συμπαιγνίας, κοροϊδίας τοῦ βουλευτοῦ, διὰ δοθείσης δῆθεν ἀπαντήσεως, διότι, ὡς εἶναι διατυπωμένον τὸ ἔγγραφον, δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἀντιληφθῇ ὁ βουλευτὴς ποία ἡ ἀναφορὰ ἢ ἡ ἐρώτησίς του καὶ ποία ἡ ἀπάντησις. Πρόκειται περὶ κοροϊδίας, ἡ ὁποία θίγει τὸν βουλευτήν, πρᾶγμα τελείως ἀπαράδεκτον καὶ ὤφειλε τὸ Προεδρεῖον νὰ μὴ μοῦ στείλῃ τὴν ἀπάντησιν, ἀλλὰ νὰ τὴν ἐπιστρέψῃ.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον κάμνει διαβιβαστικὰς πράξεις, δὲν κάμνει οὐσιαστικὴν ἐνέργειαν, κ. βουλευτά.

§24Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ διαμαρτύρομαι, διότι εἶναι ἀκατάληπτα καὶ ἀκατανόητα αὐτὰ τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ταιριάζουν μόνον διὰ τὸν κ. Καλαντζῆν καὶ ὄχι γιὰ μένα.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔπρεπε νὰ μεταβληθῇ ἡ ἐρώτησίς σας εἰς ἐπερώτησιν, ὁπότε θὰ τὰ ἐλέγατε καὶ θὰ εἶσθε ἐν τάξει.

§26Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ καὶ παρακαλῶ νὰ γραφοῦν τὰ ὅσα εἶπα εἰς τὰ πρακτικά.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐάν, κ. βουλευτά, ἐγερθῇ ἄλλος βουλευτὴς καὶ ὑποβάλῃ τὴν αὐτὴν ἐρώτησιν διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἄλλος βουλευτὴς ὑποβάλῃ παρομοίαν ἐρώτησιν διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, τί θὰ γίνῃ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει;

§28Α. ΖΑΚΚΑΣ. Αἱ ἐρωτήσεις, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ μὴ μεταβάλωνται πάντοτε εἰς ἐπερωτήσεις. Πρέπει τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον νὰ δίδῃ ἀπάντησιν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι καλύτερον νὰ μεταβάλωνται εἰς ἐπερωτήσεις, διότι ὁ ἔλεγχος εἶναι εὐχερέστερος καὶ αὐστηρότερος.

§30Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τότε νὰ καταργήσωμεν τὰς ἐρωτήσεις.

§31Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ παρακαλῶ, τὸν λόγον.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον, κ. Μερκούρη.

§33Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, ὅταν ὑποβάλλεται μία ἐρώτησις καὶ δὲν λαμβάνεται ἀπάντησις, τότε ἡ ἐρώτησις μετατρέπεται εἰς ἐπερώτησιν. Ὅπως εἶχα χθὲς τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀπευθύνω μίαν ἐπιστολήν, εἶναι δυνατὸν νὰ πληροφορηθῶ καὶ ἐγὼ καὶ ἡ Βουλή, ὅταν ὑποβάλλεται μία ἐπερώτησις πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ δὲν ἀναγράφεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν, ὅπως εἶναι δύο ἐπερωτήσεις ἐκτάκτως σοβαραὶ τὰς ὁποίας ἔχω ὑποβάλει καὶ διὰ τὰς ὁποίας σᾶς ἀπηύθυνα χθὲς τὴν ἐπιστολήν, εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς πληροφορήσετε ποῖον ἄλλο μέσον ἀμύνης, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἔχωμεν; Διότι, πρὸ ἑνὸς ἔτους ἔχω ὑποβάλει δύο ἐπερωτήσεις γενικωτέρας σημασίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ἔλθει ποτὲ εἰς συζήτησιν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἔλεγχον Σώματος, διότι δὲν προχωρεῖ τὸ Σῶμα συντόμως καὶ μὲ ταχὺν ρυθμὸν καὶ μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ Σώματος περιλαμβάνεσθε καὶ ὑμεῖς. Διότι, ποῖος ἔχει τὴν εὐθύνην, ὅταν αἱ ἐπερωτήσεις δὲν συζητοῦνται; Ἀσφαλῶς, τὸ Σῶμα εἶναι ὑπεύθυνον διὰ τοῦτο. Ἄς συζητῇ τὸ Σῶμα, ὀλιγώτερον χρόνον ἑκάστην ἐπερώτησιν καὶ ἐπὶ πολλὰς ὥρας εἰς ἑκάστην ἡμέραν ἐλέγχου, ὥστε νὰ συζητοῦνται περισσότεραι ἐπερωτήσεις. Αἱ ἐπερωτήσεις, γίνονται ὡς συνήθως ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Τὸ Προεδρεῖον, ποίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὸ θέμα αὐτό;

§35Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀπηυθύνθητε πρὸς τὸ Σῶμα διὰ νὰ ἐρωτήσετε, ἐὰν πρέπει νὰ προταχθῇ ἡ Α ἢ ἡ Β ἐπερώτησις. Νομίζω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἔχει καθῆκον νὰ προτάξῃ τὰς ἐπερωτήσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν κἄποιο γενικὸν περιεχόμενον.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρώτησις τοῦ ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν.

§37Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρώτησις νὰ ἀναβληθῇ διότι δὲν μοῦ ἐστάλησαν τὰ στοιχεῖα.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει τὰ σχετικὰ στοιχεῖα ὁ κ. ὑπουργός, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρώτησις ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν ἀναπτυσσομένην ὑπερβολικὴν ταχύτητα τῶν λεωφορείων τῶν ΣΠΑΠ.

§39Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ προσωπικῆς ἀντιλήψεως παρετήρησα, ὅτι τὰ λεωφορεῖα τῶν ΣΠΑΠ, ἀναπτύσσουν μεγάλην ταχύτητα κατὰ τὴν διαδρομήν, διότι ἔχουν καθωρισμένον δρομολόγιον καὶ συνεπείᾳ τῆς μεγάλης αὐτῆς ταχύτητος, μίαν ἡμέραν ποὺ ἐγὼ ἐταξίδευα μὲ λεωφορεῖον τῶν ΣΠΑΠ, τὸ λεωφορεῖον ἐντελαπάρησε καὶ κατόπιν ἀνετράπη. Καὶ βεβαίως, δὲν εἴχομεν θανατηφόρα θύματα, ἀλλὰ πολλοὶ ἐκ τῶν ἐπιβατῶν ἐτραυματίσθησαν, ἄλλοι δὲ ἔπαθαν ἐγκεφαλικὴν διάσεισιν. Διεπίστωσα, ὅτι τὰ λεωφορεῖα αὐτὰ ἔχουν ἐντολὴν νὰ ἀναπτύσσουν μεγάλην ταχύτητα διὰ νὰ ἐναρμονίζουν τὰ δρομολόγιά των μὲ τοὺς σιδηροδρόμους. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, τὰ λεωφορεῖα αὐτὰ καταντοῦν πλέον ἐπικίνδυνα διὰ τὰς συγκοινωνίας. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν νὰ λάβῃ μέτρα καὶ νὰ κανονίσῃ, ὥστε τὰ δρομολόγια νὰ γίνωνται κανονικὰ καὶ ἐντὸς τοῦ ἐπιτρεπτοῦ ὁρίου ταχύτητος, ὥστε νὰ μὴ γίνωνται ἀτυχήματα.

§40Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσω, ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος, τὴν ἀπάντησίν μου δὲν ἔκρινε ἱκανοποιητικὴν καὶ ἐπαναφέρει τὸ ζήτημα πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐκ τῆς ἐξετάσεως τὴν ὁποίαν διέταξα καὶ ἡ ὁποία ἔγινε, διεπιστώθη ὅτι ἡ μέση ταχύτης μὲ τὴν ὁποίαν τρέχουν τὰ λεωφορεῖα τῶν ΣΠΑΠ εἰς τὰ δρομολόγιά των εἶναι 44–45 χιλιόμετρα καθ’ ὥραν. Δηλαδή, μέση ταχύτης μᾶλλον ἠλαττωμένη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ταχύτητα τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων. Τὸ ἀτύχημα, τὸ ὁποῖον ἔγινε δὲν ὠφείλετο εἰς τὴν ηὐξημένην ταχύτητα ἀλλὰ εἰς τὸν βροχερὸν καιρὸν καὶ μάλιστα, διότι εἰς ἕνα σημεῖον τῆς ὁδοῦ ὑπῆρχεν ἕνα ἐξόγκωμα μικρὸν καὶ λόγῳ τῆς στροφῆς ἔγινε τὸ ντελαπάρισμα τοῦ αὐτοκινήτου. Πάντως, ἐδόθησαν ἐντολαί, ὅπως τὰ δρομολόγια ἀκολουθοῦν τὴν τακτικὴν ἐκείνην, ἡ ὁποία εἶναι ἡ προσήκουσα, ἀναλόγως τῶν διαφόρων σημείων τῆς διαδρομῆς.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4. Ὁ κ. Δ. Παινέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ εἰσέτι ἐκπόνησιν τοῦ Ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ τῶν ΣΕΚ.

§42Δ. ΠΑΙΝΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν διατὶ καθυστερεῖ ἡ ἐκπόνησις τοῦ ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ τῶν σιδηροδρομικῶν ὁ ὁποῖος Κανονισμός, θὰ ρυθμίσῃ πλεῖστα ὅσα προβλήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τοὺς ἐργαζομένους. Ἐπὶ μακρὸν χρόνον καθυστερεῖ ἡ ἐκπόνησις τοῦ Κανονισμοῦ αὐτοῦ, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὑπάρχουν ἐπιτροπαὶ αἱ ὁποῖαι ἀμείβονται ἰδιαιτέρως καὶ δὲν ἐκπονοῦν τὸν Κανονισμόν.

§43Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Ὁ Κανονισμὸς αὐτὸς ἔχει τεθῆ ὑπὸ μελέτην καὶ εὑρίσκεται ἤδη ἐν τῷ περατοῦσθαι. Διὰ τοῦ Κανονισμοῦ αὐτοῦ θὰ ρυθμισθοῦν ὅλα τὰ ἐκκρεμῆ ζητήματα ποὺ ἀφοροῦν τὸ προσωπικὸν τῶν ΣΕΚ.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5. Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Συλλόγων Ταχυδρόμων Δυτικῆς Ἑλλάδος.

§45Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα τῶν συλλόγων τῶν Ταχυδρομικῶν Ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἐξυπηρετοῦν τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Θὰ πρέπει νὰ ρυθμισθοῦν τὰ προβλήματά των διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ κανένα παράπονον.

§46Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§47Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ τὰ ἀπαραίτητα μέτρα διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν.

§48Α. ΣΧΙΝΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§49Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§50Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, ἔχει τὸν λόγον.

§52Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Ἡ ἑνοποίησις τῶν βαθμῶν 9ου ἕως 5ου ἔχει γίνει εἰς τὸν κλάδον τῶν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων καὶ αὐτὸ διότι ἐξετιμήθησαν αἱ πρὸς τὴν κοινωνίαν ὑπηρεσίαι των. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα θέματα, τὰ ὁποῖα χρήζουν μελέτης καὶ τινὰ ἐξ αὐτῶν θὰ φέρω λίαν συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν, πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πώλησιν σίτου.

§54Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ ὑπενθυμίσω πρὸς ὑμᾶς καὶ τὸ Σῶμα, ὅτι κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 20ῆς Ἀπριλίου ἀνεκοινώσατε τὰ ἀκόλουθα...... (Ἀναγινώσκει) ........... Εἰς ἐρώτησίν μου, ἐὰν δύνασθε νὰ διαβεβαιώσητε τὸ Σῶμα, ὅτι δὲν θὰ κηρυχθῇ λήξασα ἡ σύνοδος καὶ δὲν θὰ ἀπολέσωμεν τὰς δύο αὐτὰς ἡμέρας τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου, αἱ ὁποῖαι θὰ διατεθοῦν διὰ νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἐδώσατε τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ὑμεῖς θὰ καταρτίσητε τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἀμέσως μετὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν, μετὰ τὸ Πάσχα, καὶ θὰ ὁρίσητε δύο ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας διὰ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. Μέχρι σήμερον, ὅμως, κ. Πρόεδρε, διετέθη ἐκ τῶν ὀφειλομένων δύο ἡμερῶν μόνον μία, ἡ 18η Μαΐου. Ὀφείλει συνεπῶς, τὸ Προεδρεῖον ἢ ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἄλλην μίαν ἡμέραν διὰ Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. Ἐδηλώθη, ὅμως, χθές, ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ προσεχὴς Παρασκευὴ θὰ διατεθῇ διὰ νομοθετικὴν ἐργασίαν. Ἀλλὰ κατὰ τὰ προεκτεθέντα καὶ συμφωνηθέντα μεταξὺ Προεδρείου καὶ Ἀρχηγῶν Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ πρέπει καὶ αὔριον Πέμπτην καὶ τὴν Παρασκευήν, ὅτε καὶ θὰ λήξῃ ἡ σύνοδος τῆς Βουλῆς, νὰ γίνῃ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Νόμους θὰ ψηφίζῃ καθ’ ὅλην τὴ διάρκειαν τῶν θερινῶν διακοπῶν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος ἀναστέλλεται ἐπὶ πεντάμηνον ὁλόκληρον. Ὑπάρχει πρότασις κατατεθεῖσα πρὸ πολλοῦ, προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεώς μας διὰ τὸν καπνόν. Ἡ συζήτησις πρέπει νὰ γίνῃ τὴν Παρασκευήν, διότι τὸ θέμα εἶναι ἐπίκαιρον. Μηνύματα ἀπογνώσεως καταφθάνουν ἐκ τῶν καπνικῶν περιφερειῶν τῆς Χώρας καὶ οἱ καπνοπαραγωγοὶ τῆς Κομοτηνῆς καὶ τῆς Σταυρουπόλεως Ξάνθης καταλαμβάνουν εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας τὰς σιδηροδρομικὰς γραμμὰς διὰ τὰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τοῦ

Ε.Ο.Κ.

Παρακαλῶ τοὺς ἀξιοτίμους ἀρχηγοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ ὑπερασπίσουν τὴν συμφωνίαν ποὺ ἔκαμαν μὲ τὸ Προεδρεῖον.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως.

§56Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ συνεχίσω τὴν διακοπεῖσαν τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν ἀγόρευσίν μου, ἐπὶ τοῦ προκύψαντος σοβαροῦ θέματος τῆς πωλήσεως 170.000 τόννων σίτου. Ἡ ἀγόρευσίς μου, τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς, ὡς σκοπὸν εἶχε νὰ θέσῃ τὸ ζήτημα διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις εἰς τὸ Σῶμα καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ἀσκηθῇ περαιτέρω ἔλεγχος ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν αἱ ἐξηγήσεις τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἤθελον θεωρηθῆ ἐπαρκεῖς. Κύριοι βουλευταί, ἐτόνισα κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου ἐκείνην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη ἀνέτοιμος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τῆς σιταρκείας, τὸ ὁποῖον ἐπὶ 30 ὁλόκληρα χρόνια οἱ σιτοπαραγωγοὶ τῆς Ἑλλάδος μὲ τεραστίους μόχθους, κατώρθωσαν νὰ ἐπιτύχουν. Εἶχε γίνει ἐθνικὴ πολιτικὴ καὶ ἐθνικὴ συνείδησις, ὅτι ἔπρεπε ἡ χώρα μας νὰ καταστῇ σιτάρκης, διότι τὸ συνάλλαγμα τῆς χώρας τὸ ἀπερρόφα τὸ ψωμὶ τοῦ λαοῦ. Μετὰ ἀγῶνας πολλοὺς τῶν ἀγροτῶν μας, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ εὐχάριστον ἀποτέλεσμα κατὰ τὸ ἔτος 1957. Ἐφθάσαμεν κατὰ τὸ ἔτος αὐτὸ εἰς σιτάρκειαν καὶ ὑπερέβημεν αὐτήν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν παρηκολούθησε τὰς προσπαθείας τῶν ἀγροτῶν μας, ὥστε νὰ εἶναι ἑτοίμη νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῆς σιταρκείας. Καὶ οὕτω ἐδημιουργήθη τὸ πρόβλημα τῶν πλεονασμάτων τοῦ σίτου, τὸ ὁποῖον συγκλονίζει τὴν κοινὴν γνώμην, διότι εὑρέθησαν πλεονάσματα σίτου, χωρὶς ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ προγραμματίσει τὴν διάθεσίν των. Θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ καταβάλῃ προσπαθείας πρὸς τόνωσιν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως σίτου καὶ τὴν διάθεσιν μέρους αὐτοῦ διὰ τὰς κτηνοτροφάς, ὥστε νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον ἐφθάσαμεν. Ἡ Κυβέρνησις ἀπήντησεν, ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ, ἔγινεν. Ἡ διαπίστωσις αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν ἀπήλαυσε τὰ ἀγαθὰ τῆς σιταρκείας, δὲν ἐχόρτασε τὸ ψωμί. Καὶ ἐφ’ ὅσον εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὑποστῶμεν ζημίαν, θὰ ἔπρεπε τὴν ζημίαν αὐτὴν νὰ τὴν ὑποστῶμεν χάριν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀσκοῦντες μίαν κοινωνικὴν πολιτικήν, δίδοντες οὕτω τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ χορτάσῃ τὸ ψωμί. Τὴν προσπάθειαν αὐτὴν δὲν τὴν ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἶπεν ἀκόμη, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν τὰ πλεονάσματα νὰ διατεθοῦν διὰ κτηνοτροφάς, διὰ τὸν κίνδυνον λαθραλέσεως τοῦ διοχετευθησομένου διὰ κτηνοτροφὰς σίτου. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ περιορίσωμεν τὴν λαθράλεσιν καὶ νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ παρακολουθήσωμεν δύο–τρεῖς ἀλευρομύλους, τότε τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ αἱ ἀγορανομικαὶ ὑπηρεσίαι δὲν ἔχουν θέσιν εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμόν. Χάρις εἰς τὴν σιτάρκειαν μᾶς περισσεύει σήμερον συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν δι’ ἄλλα ἀγαθὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ἀγαθὸν αὐτό, δηλαδὴ τῆς ἐπιτεύξεως οἰκονομίας συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον ἐπέτυχεν ὁ μόχθος καὶ ὁ ἱδρὼς τῶν ἀγροτῶν μας. Αἱ εὐθῦναι τῆς Κυβερνήσεως εἶναι σαφεῖς ἐπὶ τῶν ἑξῆς σημείων. Πρῶτον, δὲν κατέβαλεν εἰδικὴν προσπάθειαν τῆς αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως σίτου εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Δεύτερον, δὲν διέθεσε τὰ πλεονάσματα διὰ τὴν ἄσκησιν κοινωνικῆς πολιτικῆς. Τρίτον, δὲν ἠθέλησε νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸν σῖτον διὰ τὴν τόνωσιν τῆς κτηνοτροφίας. Ἁρμόδιοι παράγοντες τῆς ἀγορᾶς, μοῦ ἔλεγον, ὅτι διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν ὀλίγων ἀκρίδων, αἱ ὁποῖαι ἐνεφανίσθησαν εἰς τὴν Θεσσαλίαν, ἀπερροφήθησαν ὅλα τὰ ἀποθέματα τῶν πιτύρων ἀπὸ τὴν ἀγορὰν Ἀθηνῶν — Πειραιῶς. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι μᾶς λείπουν αἱ κτηνοτροφαί. Καὶ τέλος, ἔχει εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐνῷ ἔβλεπεν, ὅτι παρουσιάζοντο αὐτὰ τὰ πλεονάσματα, δὲν κατέβαλε τὴν δέουσαν προσπάθειαν διὰ νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν μείωσιν τοῦ εἰσαγομένου ἐξ Ἀμερικῆς σίτου, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν εἰς τὴν χώραν μας τόσον διωγκωμένα πλεονάσματα. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου πρὸς τὴν ὁποίαν προσηνατολίσθη καὶ τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις. Τὸ νὰ κάμωμεν ἐξαγωγὴν πλεονασμάτων σίτου, εἶναι μία πολιτικὴ καὶ συνήθως ἡ ἄσκησις οἱασδήποτε πολιτικῆς, γίνεται μὲ θυσίας ἀκόμη. Ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν εὐκαιρίαν τῆς θυσίας, διὰ νὰ ἀσκήσῃ αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τῆς ἐξαγωγῆς σίτου καὶ ἔπρεπε νὰ ἀντιληφθῇ καὶ νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἐὰν θέλωμεν νὰ καταστῶμεν χώρα ἐξαγωγικὴ ἐπὶ τοῦ σίτου, ἡ μόνη ἀγορὰ εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ καταφύγωμεν ἦτο ἡ περιοχὴ τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς. Διότι, αἱ χῶραι, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς αὐτὴν, ἔχουν ἀνάγκην 6.000.000 τόννων σίτου. Ἐὰν θέλωμεν νὰ θεμελιώσωμεν μίαν ὀρθὴν πολιτικὴν ἐξαγωγῆς σίτου, πρέπει νὰ στραφῶμεν πρὸς τὴν κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν ἀγοράν. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀπαντῶν εἰς τὴν παρατήρησίν μου αὐτήν, εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ καταστῶμεν χώρα ἐξαγωγικὴ σίτου, διότι δὲν συμφέρει τοῦτο. Πρόκειται περὶ πτωχῆς παραγωγῆς. Νομίζω, ὅτι πλανᾶται ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἂν δὲν θελήσωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν οὕτω τὸ πρόβλημα, νὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι θὰ ἀποβῇ τοῦτο εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἤδη, καὶ ἡ ἐφετεινὴ συγκομιδὴ κραυγάζει ὑπὲρ τῶν ἰδικῶν μου ἐπιχειρημάτων καὶ ὄχι τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ἡ ἐφετεινὴ συγκομιδὴ, ἡ ὁποία, ὅπως πιστεύομεν, θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ὕψος τῶν 1.900.000 τόννων ἀναμφισβητήτως θὰ ἀφίσῃ πλεονάσματα καὶ ἐφ’ ὅσον ἐφθάσαμεν πλέον εἰς τὴν σιτάρκειαν, ἡ Κυβέρνησις θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην μοιραίως, νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ πάλιν τὸ πρόβλημα τῶν νέων πλεονασμάτων. Ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις, νὰ φροντίσῃ ἐπὶ τοῦ προβλήματος αὐτοῦ νὰ ἀσκήσῃ μίαν πολιτικὴν θεμελιώσεως ἐξαγωγῆς σίτου εἰς σταθερὰς ἀγοράς, τὴν ὁποίαν, δυστυχῶς, δὲν ἤσκησεν, ὅπως ἀποδεικνύουν τὰ πράγματα. Ἁπλῶς, μὲ τὴν παρουσιασθεῖσαν ποσότητα τῶν πλεονασμάτων καὶ ὑπὸ τὴν πίεσίν των καὶ ὅλως ἀπρογραμματίστως, διεκήρυξεν, ὅτι ἔχει 300.000 τόννους σίτου καὶ ὅποιος θέλει ἂς τοὺς παραλάβῃ. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἀκριβῶς ἀρχίζει ἡ κακοπάθησις τοῦ ζητήματος τῶν πλεονασμάτων, ἡ ὁποία μᾶς ὡδήγησεν εἰς τὸ συζητούμενον θέμα. Τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἀντιμετωπίζον τὸ πρόβλημα τῆς παραγωγῆς, ἀγωνιᾷ ἤδη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Μαΐου διὰ τὰ πλεονάσματα καὶ προσπαθεῖ νὰ εὕρῃ τρόπον ἐξαγωγῆς, διότι δὲν ὑπάρχουν ἐν Ἑλλάδι ἀποθηκευτικοὶ χῶροι. Τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον, ἡ Πανελλήνιος Γενικὴ Συνομοσπονδία τῶν Ἑνώσεων τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, δι’ ὑπομνημάτων των πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἐφιστᾷ τὴν προσοχήν της ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν πλεονασμάτων. Ὑπῆρχε λοιπὸν τὸ θέμα ἀπὸ ἔτους, τὸ ὁποῖον, δυστυχῶς, δὲν ἀντιμετωπίσθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καθ’ ὃν τρόπον ἔπρεπε καὶ ἐγκαίρως, ἀλλὰ τὸ διεχειρίσθη κατὰ τὸν γνωστὸν τρόπον, διὰ τὸν ὁποῖον ἐκτενῶς ὡμίλησαν οἱ προλαλήσαντες ἀξιότιμοι συνάδελφοι. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελεν, ἠδύνατο νὰ ἀκολουθήσῃ μίαν καθαρωτάτην γραμμήν. Εἶναι πράγματι ἀληθές, ὅτι ἐδεσμεύετο, δυνάμει συμφωνίας καὶ ἀπὸ τὸν ἀμερικανικὸν νόμον νὰ μὴ προβῇ εἰς τὴν ἐξαγωγὴν σίτου. Ἔπρεπε ὅμως, ἐγκαίρως ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκετο εἰς δυσχερῆ θέσιν, λόγῳ τῆς ὑπάρξεως πλεονασμάτων, νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀποδέσμευσίν της ἀπὸ τὴν συμφωνίαν αὐτήν, ἐπιτυγχάνουσα τὴν ἔγκρισιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν πλεονασμάτων σίτου, εἶμαι δὲ βέβαιος, ὅτι κατόπιν ἑνὸς καλοῦ χειρισμοῦ τοῦ ζητήματος, ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις θὰ ἐπείθετο καὶ τελικῶς θὰ ἔδιδε τὴν συγκατάθεσίν της πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου. Ὁ φάκελλος, ὁ ὁποῖος κατετέθη εἰς τὴν Βουλήν, ὤφειλε νὰ βρίθῃ ἀπὸ ἔγγραφα πρὸς τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπεδιώκετο καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πεισθῇ αὕτη, δίδουσα τὴν συγκατάθεσίν της διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου μας. Τοιαύτην, ὅμως, προσπάθειαν, δὲν κατέβαλεν ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν ἐγκαίρως ἡ Κυβέρνησις, εἶχε ζητήσει τὴν ἔγκρισιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εἶμαι, ἐπαναλαμβάνω, βέβαιος, ὅτι θὰ ἐδίδετο, τότε θὰ εἶχε τὰς χεῖρας λελυμένας καὶ ἀποδεσμευμένη ἐκ τῆς συμφωνίας, θὰ ἠκολούθει πλέον τὴν παγίαν γραμμὴν εἰς παρομοίας περιπτώσεις, τὴν γραμμὴν τοῦ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. Καὶ θὰ εἶχεν ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ προβῇ εἰς τὸν διαγωνισμὸν αὐτόν, ἐὰν ἐγκαίρως ἐζητεῖτο ἡ ἀποδέσμευσις ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν. Τὸ βασικὸν σφάλμα διὰ τὴν Κυβέρνησιν συνίσταται εἰς τὸ ὅτι δὲν ἐφρόντισεν ἐγκαίρως νὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐξαγωγήν. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς δὲν ἔπραξε τοῦτο ἡ Κυβέρνησις καὶ εὑρέθη ἡ ἑταιρία Μποῦγκε, ἥτις προσεφέρθη διὰ τῆς ἀπὸ 18 Δεκεμβρίου 1958 προσφορᾶς της νὰ λύσῃ αὐτὴ τὸ πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς λήψεως τῆς συγκαταθέσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης τῆς στιγμῆς, ἡ Κυβέρνησις ἐδεσμεύθη καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἐδημιουργήθη τὸ κλῖμα κυριαρχίας τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς, ἡ ὁποία ἀνέλαβε νὰ λύσῃ τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου. Ὁ φάκελλος κυριαρχεῖται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς Ἑταιρείας Μποῦγκε. Εἶναι ἀληθές, ὅτι μέσα εἰς τὸν φάκελλον αὐτόν, εὑρίσκονται καὶ προσφοραὶ ὄχι σοβαραί, ἀλλὰ διὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν μὴ σοβαρῶν προσφορῶν πταίει, τὸ κλῖμα τὸ ὁποῖον εἶχε δημιουργήσει ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς προτάσεως τῆς Ἑταιρείας Μποῦγκε, ἐνῷ ἐὰν ἐγένετο ἕνας διεθνὴς διαγωνισμός, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι αἱ σοβαρώτεραι προσφοραὶ θὰ ὑπεβάλλοντο πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου. Κάμνομεν διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν χώραν μας μίαν παρθένον ἐξαγωγήν, τὴν ἐξαγωγὴν σίτου καὶ ὅμως ἀπὸ τὴν ἐργασίαν διὰ τὴν ἐξαγωγὴν αὐτὴν εἶναι ἔξω τὸ ἁρμόδιον ὄργανον. Δὲν βλέπομεν δηλαδὴ πουθενὰ τὴν ὕπαρξιν δράσεως τῶν ἐμπορικῶν Ἀκολούθων τῶν Πρεσβειῶν μας διὰ νὰ καταλήξουν εἰς τὴν καλυτέραν διάθεσιν τοῦ προϊόντος. Καὶ ἐρωτῶν ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τί χρειάζονται οἱ ἐμπορικοὶ ἀκόλουθοι εἰς τὰς εὐρωπαϊκὰς πρωτευούσας; Βλέπομεν ἐδῶ ἓν ὄργανον, τὸ ἁρμοδιώτερον ἴσως, νὰ ἀδρανῇ, εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ μέσα εἰς τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου νὰ κυριαρχῇ μόνον τὸ πνεῦμα τῆς Μποῦγκε. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁμιλῶν μᾶς εἶπεν, ὅτι ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν ἅπαξ μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν, διὰ τοῦ ἐδῶ ἐπιτετραμμένου της, καὶ ἐπεκαλέσθη μάλιστα ἕνα μνημόνιον συνομιλίας του μετ’ αὐτοῦ καὶ ἕνα τηλεγράφημα. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ ὑπῆρχεν ὁρμαθὸς ἐγγράφων ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ διὰ νὰ πεισθῇ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις καὶ νὰ δώσῃ τὴν συγκατάθεσίν της. Καὶ νὰ τὴν δώσῃ εὐθέως εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν καὶ ὄχι εἰς τὴν Μποῦγκε. Δυστυχῶς, δὲν ὑπάρχουν, πλὴν τοῦ μνημονίου καὶ τοῦ τηλεγραφήματος, ἕτερα ἔγγραφα. Ὑπάρχει, ὅμως, ἀντιθέτως, ἕνα καταπληκτικὸν ἔγγραφον τῆς Ἑταιρείας Μποῦγκε τῆς 23ης Μαρτίου, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «Εἰργάσθημεν ἐπιτυχῶς διὰ τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἀποστολῆς ἡμῶν, τὸ σχετικὸν μὲ τὰς ὑπαρχούσας δυσχερείας διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου, εἰς χρονικὸν διάστημα ὀλιγώτερον τοῦ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μηνὸς τοῦ καθορισθέντος ὑπὸ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 880)3960)21.2.1959 ἐγγράφου ὑμῶν». Τὸ ἔγγραφον τοῦτο προδίδει, κύριοι συνάδελφοι, σαφῶς, ὅτι εἰς τὴν ἑταιρείαν Μποῦγκε εἶχεν ἀνατεθῆ ἡ ἐξασφάλισις τῆς συγκαταθέσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐξαγωγήν. Ἰδοὺ εἰς ποῖον σημεῖον καταπτώσεως ἐφθάσαμεν. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει ὁ κατήφορος. Ἡ Κυβέρνησις ὤφειλεν, εὐθὺς ὡς ὑπεβλήθη εἰς αὐτὴν τὸ ἔγγραφον τοῦτο τῆς 23ης Μαρτίου τῆς ἑταιρείας Μποῦγκε νὰ τὸ ἐπιστρέψῃ ἄνευ οὐδεμιᾶς συζητήσεως, ἐνῷ δὲν εἶχε δεσμευθῆ καὶ δὲν ἐκυριαρχεῖτο ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς Μποῦγκε, διότι ἡ συμπεριφορὰ τῆς ἑταιρείας αὐτῆς μᾶς ἐνθυμίζει κατοχικὴν περίοδον καὶ τὸν τρόπον ἐκδόσεως ἀδειῶν εἰσαγωγῆς ἐμπορευμάτων, διὰ Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦσαν ἱκαναὶ πρὸς τοῦτο. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διέπραξε μέγα σφάλμα, ἀφήνουσα ἑαυτὴν νὰ ἐμπλακῇ μὲ τὴν ἑταιρείαν αὐτήν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καταλήξωμεν εἰς τὰ σημερινὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα κᾶθε ἄλλο εἶναι παρὰ ὑπὲρ τοῦ συμφέροντος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Παρὰ τὴν προσφορὰν τῆς Μποῦγκε ὑπεβλήθησαν καὶ ἄλλαι σοβαραὶ προτάσεις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, ἀπέρριψεν, ἀπαντῶσα, ὅτι ἤδη ἡ ἐξαγωγὴ ἀνετέθη εἰς τὴν ἑταιρείαν Μποῦγκε. Ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὅλον τὸν καιρόν, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχον αἱ προσφοραὶ ἄλλων οἴκων νὰ προβῇ εἰς ἀκύρωσιν τῆς Συμφωνίας πρὸ τῆς 30 Ἀπριλίου, ἀναθέτουσα εἰς τοὺς οἴκους αὐτοὺς πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου. Μὴ πράξασα τοῦτο, εἶναι ὑπεύθυνος.

§57Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἡ προσφορὰ τῆς Γκρανάρια, ὡς καὶ ὑμεῖς ἀναγνωρίζετε, ὑπεβλήθη μετὰ τὴν πώλησιν τῶν 150.000 τόννων. Ὑποστηρίζετε, μήπως, ὅτι ἔπρεπε νὰ παραβῶμεν τὰς ἐγγράφους δεσμεύσεις ἃς εἴχομεν ἀναλάβει διὰ τοὺς 150.000 τόννους καὶ νὰ πωλήσωμεν εἰς τὴν Γκρανάριαν μίαν πολὺ μικροτέραν τῶν 150.000 τόννων ποσότητα, δοθέντος μάλιστα, ὅτι ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν προσέφερεν εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ἦτο εὐνοϊκωτέρα τῆς μέσης τιμῆς ἣν μᾶς ἔδιδε διὰ τὸ σύνολον τῆς ποσότητος ἡ προκριθεῖσα προσφορά;

§58Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἴχατε, κ. ὑπουργέ, κλείσει τὴν συμφωνίαν μόνον διὰ λόγου. Συμβόλαιον δὲν εἴχατε ὑπογράψει καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο θεμιτὸν καὶ ἐπιβεβλημένον διὰ τὴν προστασίαν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου, νὰ ἀθετήσετε τὴν ὑπόσχεσίν σας πρὸς τὴν Μποῦγκε, ἐφ’ ὅσον εἴχατε ἄλλην συμφερωτέραν προσφοράν. Ἀλλὰ δὲν ἠδύνασθε, διότι εἴχατε δεσμευθῆ, διότι ἡ Μποῦγκε ἔλαβε τὴν ἄδειαν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως.

§59Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Δὲν ἔχετε δίκαιον. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἁπλῆς ὑποσχέσεως, ἀλλὰ περὶ ἐγγράφου δεσμεύσεως, δοθέντος δέ, ὅτι ἡ προσφερθεῖσα ὑπὸ τῆς Γκρανάρια τιμή, ἦτο κατωτέρα τῆς μέσης τιμῆς τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ἡ Μποῦγκε, ἡ ἀθέτησις τῆς δεσμεύσεώς μας δὲν θὰ ἦτο ἁπλῶς παράτυπος, ἀλλὰ ἀδικαιολόγητος, διότι ἐν τῇ πραγματικότητι, δὲν ὑπῆρξε συμφερωτέρα τῆς προσφορᾶς Μποῦγκε πρότασις. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ποὺ θὰ ἠκολουθούσαμεν τυχὸν τὴν γνώμην σας ὑφίστατο ὁ κίνδυνος ὅπως ὁ ἀγοραστὴς ἀποστῇ νὰ παραλάβῃ τὸν ὑπόλοιπον σῖτον ἢ ἔστω μίαν ποσότητα ἐξ αὐτοῦ καὶ δὴ τοιαύτην τοῦ 1957.

§60Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Λέγετε, κ. ὑπουργέ, ὅτι θὰ διετρέχατε τοιοῦτον κίνδυνον. Ὑπῆρχε φόβος νὰ ἀφήσῃ ἡ Μποῦγκε καμμίαν ποσότητα σίτου;

§61Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν εἶναι μόνον αὐτό, κ. ὑπουργέ. Εἶναι καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ ἡ πρότασις τῆς Γκρανάρια ὑπεβλήθη τὴν 28ην Ἀπριλίου, ἐδώσατε ἀπάντησιν εἰς τὰς 18 Μαΐου. Αὐτὸ δηλοῖ, ὅτι ἡ προσφορὰ τῆς Γκρανάρια σᾶς ἐνδιέφερεν, ὑπὸ τὸ δημιουργηθὲν ὅμως κλῖμα δὲν ἠδυνήθητε νὰ ἀπαλλαγῆτε τῆς Μποῦγκε καὶ ἐκρατήσατε τὴν Γκρανάρια ἐν ἀμφιβολίᾳ, ὅλως ἀδικαιολογήτως ἐπὶ 20 ὁλοκλήρους ἡμέρας.

§62Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἅπασαι αἱ προσφοραί, ὡς γνωρίζετε, ἐκρίθησαν καὶ συνεκρίθησαν εἰς τὰς 14 Μαΐου καὶ αἱ ἀπαντήσεις εἰς ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους ἐδόθησαν εἰς τὰς 18 Μαΐου.

§63Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἀτελειῶν, δὲν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις οὐδὲ τὴν πρόνοιαν νὰ μεταφερθῇ ὁ σῖτος αὐτός, ὁ πωληθεὶς εἰς τόσον ἐξευτελιστικὴν τιμὴν δι’ ἑλληνικῶν πλοίων, ποὺ τόσον σήμερον πλήττονται ὑπὸ τῆς ναυτιλιακῆς κρίσεως.

§64Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἀπὸ τὰ 6 χρησιμοποιηθέντα διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ σίτου πλοῖα, τὰ 4 εἶναι Ἑλληνικῆς σημαίας.

§65Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἦσαν καὶ τὰ ἓξ ἑλληνικά, ὥστε ἀφοῦ ἐπωλήθη ὁ σῖτος εἰς ἐξευτελιστικὴν τιμήν, νὰ δοθῇ τοὐλάχιστον ἐργασία εἰς Ἑλληνικὰς χεῖρας.

§66Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ὅπως γνωρίζετε, ἀπὸ διμήνου καὶ πλέον εἰς πᾶσαν διακήρυξιν προμηθείας εἰδῶν τοῦ Δημοσίου, τίθεται ρητὸς ὅρος διὰ τὴν κατὰ προτίμησιν μεταφορὰν τῶν ἐμπορευμάτων δι’ Ἑλληνικῶν πλοίων.

§67Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐδῶ, ὅμως, δὲν ἐφηρμόσθη. Ὑπὸ τὴν καταπίεσιν τοῦ δημιουργηθέντος κλίματος καὶ τῆς ἀτμοσφαίρας εἰς τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ὑπὲρ τῆς Μποῦγκε, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδυνήθη, δὲν εἶχε τὴν δύναμιν νὰ διερευνήσῃ τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν τιμήν, κατὰ τὴν διάθεσιν τοῦ σίτου. Ἕνεκα τούτου, προέκυψεν ὑπὲρ τῆς Μποῦγκε τὸ τεράστιον κέρδος τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων λιρῶν Ἀγγλίας, περὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο χθὲς μνεία καὶ τὸ ὁποῖον, ὡς εἶναι ἀντιληπτόν, ἐζημιώθη τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Αὐτὴν τὴν ὥραν, κύριοι βουλευταί, ποὺ ὁμιλοῦμεν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην περὶ πλεονασμάτων σίτου, μεγάλα τμήματα τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ μας κόσμου καὶ ἄλλαι κατηγορίαι ἀγροτῶν καὶ ἐργατῶν, στεροῦνται ἄρτου καὶ διερωτῶνται, διατὶ νὰ διοχετευθῇ ὁ σῖτος αὐτὸς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ τόσην ζημίαν καὶ νὰ μὴ δοθῇ εἰς αὐτοὺς νὰ χορτάσουν τὸ ψωμί; Ἐπίσης, διερωτᾶται ὁ λαός, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν ἔλλειψιν κτηνοτροφῶν, τὰς ὁποίας ἐντὸς ὀλίγου θὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ εἰσάγωμεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διατὶ νὰ μὴ διαθέσωμεν τὸν περισσεύοντα αὐτὸν σῖτον διὰ κτηνοτροφάς; Ὅλα αὐτά, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἐρωτηματικὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ δώσῃ πειστικὴν ἀπάντησιν. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀρκεσθῇ νὰ γίνῃ ἡ διερεύνησις τοῦ ὑπὸ συζήτησιν θέματος μόνον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Εἶναι ἀνάγκη τὸ ἔργον τοῦτο νὰ ἀνατεθῇ εἰς ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν. Ἐκεῖ θὰ δοθῇ ἡ ἄνεσις τῆς διερευνήσεως τοῦ θέματος ἐξ ὅλων αὐτοῦ τῶν πλευρῶν καὶ θὰ εὑρεθῇ ἡ ἀλήθεια. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, ἔκαμε τὸ καθῆκόν της, δὲν πρέπει νὰ φοβῆται τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὴν ἀνάκρισίν της. Θὰ πρέπει νὰ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν τῆς διερευνήσεως τοῦ θέματος, διὰ νὰ παύσῃ μολυνομένη ἡ ἀτμόσφαιρα τοῦ Δημοσίου μας βίου, ἐκ τῆς ὑποθέσεως ταύτης. Ἐνθυμοῦμαι, κύριοι βουλευταί, τὴν παρομοίαν περίπτωσιν τῆς ὑποθέσεως Μερκαντίλλε. Εἶχον τότε τὴν τιμὴν νὰ λάβω μέρος εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς ἐξεταστικῆς ἐπὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, τῆς συσταθείσης διὰ τὴν διερεύνησιν τῆς ὑποθέσεως ἐκείνης, καὶ μὲ μεγάλην μου χαράν, ἀλλὰ καὶ μὲ ὑπερηφάνειαν, ἤκουσα αὐτοὺς τούτους τοὺς κατηγόρους τῆς ὑποθέσεως ταύτης, βουλευτάς, νὰ ὁμολογοῦν ὅτι οὐδεμία εὐθύνη ὑπῆρχε τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἐν τῇ διαχειρίσει τοῦ ζητήματος ἐκείνου. Καὶ τοιουτοτρόπως, κύριοι βουλευταί, ἐτέθη ἡ πλὰξ τοῦ τάφου εἰς τὴν ὑπόθεσιν ἐκείνην καὶ ἀπεδόθησαν λευκοὶ εἰς τὴν κοινωνίαν οἱ κατηγορηθέντες πολιτικοὶ ἄνδρες, διὰ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην. Τὸ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ συμβῇ καὶ εἰς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου.

§68Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἡ 10ετὴς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ πεῖρα, κύριε συνάδελφε, μὲ ἔπεισεν, ὅτι ἡ παραπομπὴ τῶν ζητημάτων εἰς ἐξεταστικὰς ἐπιτροπάς, ἀποτελεῖ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Ἀφήσατε, λοιπόν, αὐτὸ τὸ αἴτημα καὶ ἂς καταβάλωμεν πάντες πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν νὰ διερευνηθῇ τὸ θέμα αὐτὸ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ.

§69Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγώ, ἐκ τῆς ἰδικῆς μου πείρας, γνωρίζω, ὅτι αἱ ἐξεταστικαὶ ἐπιτροπαί, οὐδέποτε ἔδωσαν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Ἡ σύστασις μιᾶς τοιαύτης ἐπιτροπῆς, δὲν πρόκειται νὰ βλάψῃ τὴν παράταξιν, ἡ ὁποία κυβερνᾶ τὸν τόπον σήμερον καὶ ἡ ὁποία θὰ τὸν κυβερνᾶ, ἴσως, ἐπ’ ἀρκετὸν εἰς τὸ μέλλον. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναζητηθῇ ἡ ἀλήθεια καὶ κάθε τί τὸ ἀνώμαλον ἢ τὸ σάπιον, διὰ νὰ ξερριζωθῇ ἀπὸ τὴν κυβερνῶσαν παράταξιν, ἡ ὁποία, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ τὸ ὁμολογήσωμεν, πρὸ πάντων ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, εἶναι χρήσιμος εἰς τὸν τόπον. Μόνον οὕτω θὰ τεθῇ εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἡ πλὰξ τοῦ τάφου καὶ θὰ παύσῃ μολυνόμενος ὁ Δημόσιος βίος μας καὶ διασυρόμενος ὁ πολιτικὸς κόσμος. Πέραν, ὅμως, τῆς συστάσεως τῆς εἰδικῆς αὐτῆς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἐπιβάλλεται ἡ σύστασις καὶ ἑτέρας διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ σίτου, ἵνα αὕτη, εἰδικῶς καὶ γενικῶς, ἐξετάσῃ τὸ σιτικόν μας πρόβλημα καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συγκεντρώσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀλευροποιήσεως καὶ ἀρτοποιήσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου. Ἐπὶ τοῦ τεραστίου αὐτοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ ψωμὶ τοῦ λαοῦ, δὲν ὑπάρχει σταθερὰ καὶ συγκεκριμένη κυβερνητικὴ πολιτική. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ λάβῃ αὐτὰς τὰς δύο ἀποφάσεις, συνιστῶσα τὰς δύο Ἐπιτροπάς. Ἡ πρώτη θὰ διερευνήσῃ τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν 170.000 τόννων σίτου καὶ θὰ καταχωρίσῃ τὰς εὐθύνας, ὅπου ὑπάρχουν. Ἡ δευτέρα, θὰ εἶναι ἕνα μόνιμον συμβουλευτικὸν ὄργανον τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, πρὸς ἄσκησιν ὀρθῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ σίτου καὶ πρόληψιν ἀνωμαλιῶν, ὡς ἡ παροῦσα. Ἐφθάσαμεν εἰς τὴν σιτάρκειαν κατόπιν προσπαθειῶν 30 ἐτῶν καὶ πρέπει τὸ ἀγαθὸν αὐτὸ νὰ τὸ διατηρήσωμεν καὶ νὰ τὸ ἀξιοποιήσωμεν, ὑπὲρ τοῦ λαοῦ καὶ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι ὁ σῖτος εἶναι πτωχὴ παραγωγὴ καὶ δι’ αὐτὸ θὰ περιορισθῇ ἡ καλλιέργειά του. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ὑποπαραγωγήν, ἀλλὰ θὰ ἔχωμεν πάντοτε σιτάρκειαν καὶ ὑπερπαραγωγὴν σίτου. Ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ σήμερον ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἡ ἰδία μὲ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἠκολουθοῦμεν, ὅταν δὲν ἔχωμεν σιτάρκειαν. Τότε, τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ σίτου τὴν ἐκανόνιζον οἱ ἀλευρόμυλοι καὶ ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερον τὴν αὐτὴν πολιτικὴν νὰ ἀσκοῦν οἱ ἴδιοι ἀλευρόμυλοι καὶ ὄχι τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀλλάξωμεν πολιτικὴν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ πρόβλημα τοῦ σίτου, ὑπὸ τὴν σημερινὴν πραγματικότητα, ὑπὸ τὰς δημιουργηθείσας νέας συνθήκας, ὑπὸ τὸ φῶς τῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὄχι μὲ τὴν κυριαρχίαν τοῦ πνεύματος τῶν συμφερόντων τῶν ὀλίγων, τῶν διαφόρων Μποῦγκε ἢ ἄλλως πῶς καλουμένων. Καὶ μετὰ τὰς προτάσεις αὐτάς, καταλήγω αἰτούμενος πλήρη διερεύνησιν τοῦ προκύψαντος τεραστίου ἠθικοῦ θέματος, τῆς ἀνωμάλου ἐξαγωγῆς τῶν 170.000 τόννων ἐγχωρίου σίτου. (Χειροκροτήματα).

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§71Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ συζήτησις δὲν περιωρίσθη μόνον εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς καὶ πωλήσεως τῶν 125.000 τόννων σίτου, ἀλλὰ τόσον ἐκ μέρους τοῦ ἄρτι κατελθόντος τοῦ βήματος, ὅσον καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ἐθίγη ἡ γενικωτέρα πολιτική, ἐπὶ τοῦ σίτου. Αὐτὸ μὲ ἀναγκάζει νὰ λάβω τὸν λόγον, διὰ μίαν ἀκόμη φοράν. Εἰς τὴν ὁμιλίαν μου, θὰ ἀκολουθήσω τὴν σειρὰν τῶν ἐπιχειρημάτων τῶν κυρίων συναδέλφων, σχετικῶς μὲ τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ σίτου. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Λέσβου κ. Ἠλιοῦ, ὅτι δὲν ἔχομεν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ σίτου, διότι ἐὰν εἴχομεν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ σίτου, δὲν θὰ ἐκάμνομεν τὴν προμήθειαν τῶν 125.000 τόννων σίτου ἐξ Ἀμερικῆς, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἐσοδειῶν 1957–58.

§72ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Περισσότερον.

§73Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ παραγγελία ἦτο 185.000 τόννοι, ἀλλὰ περιωρίσθη ἡ προμήθεια εἰς 125.000 τόννους, ἐκ τῶν ὁποίων 80.000 εἰσήχθησαν τὸν Ἀπρίλιον 1958 καὶ οἱ ὑπόλοιποι 45.000 τόννοι πρὸ τινων μηνῶν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἔθιμον, ὅταν ὁμιλοῦν οἱ ὑπουργοί, νὰ ἀποφεύγωνται διακοπαί, ὅπως καὶ ὅταν ὁμιλοῦν οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων. Σεβασθῆτε τὸ ἔθιμον.

§75Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ διακόπτωνται οἱ ὑπουργοί.

§76Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἰς τοὺς ἀριθμούς, ὑπάρχει διαφωνία.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ δίδητε μαθήματα, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Διότι ἔθιμον, ἐπίσης, εἶναι, ὅταν ἀπευθύνεταί τις πρὸς τὸν Πρόεδρον, νὰ ὁμιλῇ μὲ περισσοτέραν εὐπρέπειαν.

§78Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ, ὅμως, νὰ μὴ διακόπτωνται οἱ ὑπουργοί.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ζητηθῇ, ὅμως, ἡ ἄδεια.

§80Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὄχι, ὅμως, ὅτι δὲν ἠμποροῦμε νὰ διακόψωμεν.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ γίνεται εἰς ὅλα τὰ Κοινοβούλια τοῦ κόσμου. Προστατεύουν καὶ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων καὶ τοὺς ὑπουργούς.

§82Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἰς ποῖον ἀριθμὸν κατελήξατε, κατόπιν τῆς στιχομυθίας;

§83Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ ἀριθμὸς δὲν ἀμφισβητεῖται.

§84Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διότι αὐτὸ δὲν εἶναι διακοπή. Εἶναι μία διευκρίνισις, πρὸς διευκόλυνσιν τῆς συζητήσεως.

§85Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴχομεν παραγγείλει 185.000 τόννους, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἐσοδειῶν 1957–58. Καὶ ὅταν λέγω κατὰ τὴν διάρκειαν 1957–58, ἐννοῶ ἀπὸ τὴν 1ην Ἰουλίου 1957, διότι τότε ἀρχίζει ἡ ἐσοδεία. Ἡ παραγγελία ἦτο διὰ 186.000 τόννους, τελικῶς δέ, κατόπιν παρακλήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, περιωρίσθη εἰς τοὺς 125.000 τόννους, ποσότης ἥτις καὶ ἐξήχθη εἰς δύο δόσεις, 80.000 τόννοι ἀρχικῶς καὶ ἄλλοι 45.000 τόννοι μεταγενεστέρως.

§86ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐκτὸς τοῦ 1958;

§87Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐντὸς τοῦ 1958.

§88Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. 68.000 τόννοι εἰσήχθησαν ἐντὸς τοῦ 1958 καὶ 36 κατὰ τὸ 1957.

§89Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μοῦ φαίνεται, ὅτι ὑπῆρξα σαφής, καθορίζων τὴν χρονικὴν διάρκειαν. Διότι, τί ἐνδιαφέρει; Ἐνδιαφέρει τὸ ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον εἰς τὸ 1957 εἴχομεν σιτάρκειαν, λέγει ὁ ἀντίλογος, ὅτι ἀφοῦ εἴχατε σιτάρκειαν, διατὶ παρηγγείλατε σῖτον εἰς Ἀμερικήν; Λοιπόν, ἡ ἀπάντησις, διὰ νὰ δοθῇ ὀρθή, πρέπει νὰ χωρισθῇ, εἰς τὸ ποῖος εἶναι ὁ σῖτος, ὁ εἰσαχθεὶς κατὰ τὴν περίοδον τῶν ἐσοδειῶν, ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1957 καὶ ἐντεῦθεν. Εἶπον, λοιπόν, ὅτι παρηγγέλθησαν 185.000 τόννοι καὶ εἰσήχθησαν 125.000 τόννοι. Καὶ ἀπήντησα εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ, ὅτι τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς καὶ συνεπῶς τῆς ἐπαρκείας, διὰ τὰς ἀνάγκας τὰς ἐσωτερικάς, δὲν δύναται νὰ καθορισθῇ, κύριοι συνάδελφοι, παρὰ μόνον τὰς παραμονὰς —ὀλίγας ἡμέρας— πρὸ τοῦ θερισμοῦ, δηλαδή, ἀκριβέστερον, μετὰ τὸν θερισμόν. Συνεπῶς, πρᾶξις προνοίας ἦτο, ἐφ’ ὅσον τὸ 1957 εἴχομεν ὕψος παραγωγῆς τόσον, ὥστε ἐκαλύπτομεν τὰς ἀνάγκας μας καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ πρόβλεψις, ὅτι ἐναλλάσσονται τὰ χρόνια τῆς καλῆς ἐσοδείας, μὲ τὰ χρόνια τῆς κακῆς ἐσοδείας, πρᾶξις προνοίας ἦτο, νὰ γίνῃ ἡ παραγγελία αὐτή, ἡ ὁποία θὰ ἐκάλυπτε τὰς τυχὸν ἀνάγκας μας, αἱ ὁποῖαι θὰ προέκυπτον ἀπὸ τὴν μικρὰν ἐσοδείαν, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, ἔπρεπε νὰ προβλεφθῇ, κατὰ τὰ δεδομένα καὶ τὴν συνήθη πορείαν τῶν γεγονότων. Δὲν δύναται, λοιπόν, νὰ ὑποστηρίξῃ κανείς, ὅτι ἐκ τοῦ ὅ,τι παρηγγείλαμεν τὴν ποσότητα, τὴν ὁποίαν σᾶς εἶπον προηγουμένως, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἐσοδειῶν 57–58, δὲν δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ κανείς, ὅτι δὲν ἔχομεν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ σίτου. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρᾶξις προνοίας ἦτο ἡ παραγγελία τῆς ποσότητος αὐτῆς.

§90Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πράξεις προνοίας, εἶναι δύο, διὰ τὸ ἐνδεχόμενον τοῦ πλεονάσματος καὶ διὰ τὸ ἐνδεχόμενον ἐλλείμματος.

§91Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ὁμιλήσω καὶ περὶ αὐτοῦ, διότι ἐτέθη τὸ ἐρώτημα, κύριε Πρόεδρε. Ἀναμφισβητήτως, ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ ἀμερικανικοῦ σίτου, ἐδημιούργησε πλεόνασμα ἀντιστοίχου ποσότητος. Πρέπει, ὅμως νὰ τονισθῇ καὶ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι ὁ σῖτος, ὁ εἰσαχθεὶς ἐξ Ἀμερικῆς, εἰς τὴν οὐσίαν ἐδόθη δωρεὰν καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην, δὲν δύναται νὰ ὑποστηρίζεται, ὅτι ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς ἐζημιώθημεν.

§92ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι σωστό.

§93Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἀνυπόμονος. Θὰ ἀκούσητε.

§94ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀφοῦ στοιχίζει 3,12.

§95Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὰ ἐκ τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας εἰσαγόμενα γεωργικὰ προϊόντα, διατίθενται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ 480 ἀμερικανικοῦ νόμου, ὑπὸ τύπον δανείου. Ὅρος δὲ τοῦ δανείου, εἶναι ἡ ἐξόφλησις τῆς ἀξίας αὐτοῦ εἰς ἐγχώριον νόμισμα ἐντὸς 40 ἐτῶν, μὲ ἐπιτόκιον 4–5%. Ἀλλὰ εἶναι ὅρος, ἐπίσης, ἀναγραφόμενος εἰς ὅλα τὰ συμβόλαια, τὰ ὁποῖα συνῆψεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις μὲ τὴν Ἀμερικανικήν, ὅτι τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ καταβάλλεται ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἰς δραχμὰς διὰ τὴν ἐξόφλησιν τοῦ δανείου, δὲν θὰ δύναται νὰ χρησιμοποιῆται ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, εἴτε πρὸς ἀγορὰν ἐξαγωγίμων ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων, εἴτε κατὰ τρόπον δυνάμενον νὰ μειώσῃ τὰς τρεχούσας συναλλαγματικὰς εἰσπράξεις τῆς χώρας. Καὶ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὅρου τούτου, δὲν ἀπομένει εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν ἄλλος τρόπος χρησιμοποιήσεως τῶν κεφαλαίων, παρὰ νὰ τεθῇ ἐν ὅλῳ ἢ εἰς μέγιστον ποσοστὸν ἡ διάθεσις τούτων, δι’ ἐπιδοτήσεως εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Χώρας, ἐν τῇ οὐσίᾳ, δωρεά, ὡς ἡ πρόσφατος πρὸς τὸ (Βασιλικὸν Ἵδρυμα Ἐρευνῶν, ἐξ 100.000.000 δραχμῶν, νομίζω. Ἀλλ’ ὁ τρόπος οὗτος τῆς χρησιμοποιήσεως γεωργικῶν προϊόντων, τῶν χορηγουμένων μέσῳ τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας, ὑποκαθιστᾷ τὴν χορήγησιν.

§96Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δεσμεύονται, ὅμως, τὰ ποσὰ αὐτὰ καὶ ἡ δέσμευσις αὐτὴ ἐπαναλαμβάνεται κατ’ ἔτος, εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§97Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις, προσφάτως ἀκόμη, διέθεσεν 80 ἑκατομμύρια, διὰ τὸ Ἵδρυμα τῶν Ἐρευνῶν, ἐξ αὐτῶν τῶν ποσῶν.

§98Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δημοσιονομικῶς, δὲν εἶναι δωρεά.

§99Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω, ὅτι ὅλοι ἐπείσθημεν, ὅτι κατ’ οὐσίαν πρόκειται περὶ δωρεὰν παροχῆς τοῦ ἀμερικανικοῦ σίτου.

§100ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δωρεὰ ἐλπίδος.

§101Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τῆς ὁποίας, ὅμως, ἡ ἔξοδος τῆς αἱρέσεως, εἶναι βεβαία. Ἀλλὰ καὶ ἂν ὑποτεθῇ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ εἰσαχθεὶς ἀμερικανικὸς σῖτος δὲν ἐχορηγήθη δωρεάν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ὑποστηριζομένην ὑπὸ τῆς ἀντιπολιτεύσεως, τῆς δημιουργίας τῆς ζημίας, τῆς προκυψάσης ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν πλεονασμάτων τοῦ σίτου, ἐξ αὐτοῦ τούτου τοῦ γεγονότος τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ἀμερικανικοῦ σίτου, ἡ ζημία πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ κατὰ τὴν διαφορὰν μεταξὺ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον στοιχίζει ἡ ἀγορὰ τοῦ ἀμερικανικοῦ σίτου καὶ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπῃτήσαμεν, ἐκ τῆς διαθέσεως τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Μάλιστα, ἀπὸ τὴν διαφορὰν αὐτήν, πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ καὶ ἡ ἀξία, ἡ ἀντιστοιχοῦσα εἰς τὴν ἀνωτέραν ποιότητα τοῦ ἀμερικανικοῦ σίτου, ἔναντι τοῦ διατεθέντος ἑλληνικοῦ, ἡ ὁποία εἶναι περίπου 20%. Δὲν ἔχω κάμει ἀκριβῶς τὸν λογαριασμόν, ἀλλὰ ἐὰν τὸ κάμνωμεν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τὸν λογαριασμόν, ἡ διαφορὰ καὶ ἡ ζημία θὰ εἶναι γύρω εἰς τὰ 100 ἑκατομμύρια. Ἔναντι, ὅμως, καὶ ἑνὸς ἄλλου τῆς χώρας, τῆς αὐξήσεως δηλονότι τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος, κατὰ 7 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἔπρεπε, κύριοι, νὰ λεχθοῦν αὐτὰ τὰ πράγματα, διὰ νὰ κατατοπισθῇ ἡ Βουλὴ περὶ τῆς πραγματικότητος. Ἀλλά, εἶπεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Λέσβου κ. Ἠλιοῦ, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἀκολουθηθεῖσα πολιτικὴ ἐξαγωγῆς καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ διατηρήσωμεν τὸν σῖτον ὡς ἀπόθεμα ἐν τῷ ἐσωτερικῷ. Πρὶν ἢ ἀπαντήσω ἐπὶ τῆς αἰτιάσεως ταύτης τοῦ ἐκπροσώπου τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, πρέπει νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ πτέρυξ ἐκείνη, τῆς ὁποίας ὁ ἐκπρόσωπος, κ. Ἠλιοῦ, ἐκατηγόρησεν ἡμᾶς διὰ τὴν ἐφαρμοσθεῖσαν πολιτικήν, πρὸ ὀλίγου χρόνου, τὸν Μάρτιον 1959, καὶ διότι δὲν ἐφροντίσαμεν διὰ τὴν ἐξαγωγὴν πλεονασμάτων, βουλευταί τινες, ὅπως καὶ τῆς ΕΔΑ, ὑπέβαλον ἐρώτησιν, ἀπευθυνομένην πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς Ἐμπορίου, Συντονισμοῦ καὶ Γεωργίας. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω περικοπὰς τῆς ἐρωτήσεως, διὰ νὰ ἴδωμεν ποία εἶναι ἡ ἀντίληψις τῆς πτέρυγος ἐκείνης, σχετικῶς μὲ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου. Ἡ τότε διατυπωθεῖσα ἢ ἡ χθὲς ἀναπτυχθεῖσα ὑπὸ τοῦ κ. Ἠλιοῦ, λέγουν εἰς τὴν ἐρώτησίν των οἱ βουλευταὶ τῆς

Ε.Δ.Α.:

«Ἡ Κυβέρνησις, ἀνησυχοῦσα ἐντόνως ἐκ τῶν δεδομένων τούτων καὶ ὑποχρεωμένη, ὡς ἐκ τῆς πολιτικῆς, ὄχι μόνον νὰ μὴ παρεμποδίσῃ, ἀλλὰ τοὐναντίον νὰ διευκολύνῃ τὴν ἀπορρόφησιν τοῦ ἀμερικανικοῦ σίτου, κατέληξεν εἰς τὸ μέτρον τοῦ κατ’ οὐσίαν περιορισμοῦ τῆς σιτοκαλλιεργείας, ἐπὶ ζημίᾳ καὶ τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς καταναλώσεως καὶ γενικῶς τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἐν τούτοις, θὰ ἦτο δυνατή, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἡ χρησιμοποίησις ἄλλων μέσων, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἡ προώθησις τῶν ἐξαγωγῶν, παρέχει μίαν τῶν λύσεων τούτων. Ἡ λύσις, ὅμως, αὐτή, δὲν ἔτυχεν εὐμενοῦς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως προσοχῆς καὶ ὑποστηρίξεως». Ἐν συνεχεία, μέμφονται τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἔσπευσεν εἰς τὴν ἐξαγωγήν: «Ἀτυχῶς, ἡ ἐξαιρετικὴ αὐτὴ εὐκαιρία, ἐματαιώθη, ἕνεκα παρεμβάσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, ὑπὸ τὸ πρόσχημα, ὅτι ὁ σῖτος θεωρεῖται προϊὸν τῆς βοηθείας». Ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅμως, μᾶς κατέκρινε χθὲς διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ περισσεύοντος σίτου, ὑποστηρίξας, ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸν ἀφήσωμεν εἰς τὰς ἀποθήκας.

§102Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Τὸν ἐδωρήσατε.

§103Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κλείνω τὴν παρένθεσιν. Ὑποθέτω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ κατετοπίσθη ἐπαρκῶς, περὶ τῆς πολιτικῆς τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς.

§104Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὅταν ἡμεῖς ἀναπτύσσωμεν τὰς ἀπόψεις μας, μᾶς διακόπτετε. Σᾶς παρακαλῶ, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν διακοπήν.

§105Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Κανονισμός, δὲν ἔχει χρεωπιστώσεις. Ὅταν σᾶς διακόπτω ἐγώ, νὰ πιστώνεσθε σεῖς τὰς διακοπάς.

§106Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπα, ὅτι ὑπάρχει μπακάλικος λογαριασμὸς ἐδῶ μέσα.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, δὲν σᾶς ἐπιτρέπει ὁ κ. ὑπουργός, οὔτε ἐγώ, τὴν διακοπήν. (Φωναί, διαμαρτυρίαι). Δὲν διευθύνετε σεῖς, τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς.

§108Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω μίαν ἀπορίαν. Ὁ κύριος ὑπουργός, ἀνεφέρθη εἰς 4 ἐπερωτῶντας, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ δύο εἶναι παρόντες. Ἐζήτησαν οἱ συνάδελφοι, νὰ δώσουν διευκρινίσεις. Εἶναι ἀντικανονικὸν αὐτό;

§109Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Νομίζω, ὅτι δὲν δικαιοῦνται νὰ δώσουν διευκρινίσεις, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ἐπὶ ἑβδομάδας ἐκμεταλλεύονται τὴν ἄγνοιαν ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, λέγοντες ὅτι, ἀντὶ νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸν διαθέσωμεν διὰ κτηνοτροφὰς ἢ ἄλλους σκοποὺς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἐξεμεταλλεύθησαν ἐπὶ ἑβδομάδας αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα, εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς βάρος τοῦ Κράτους καὶ ἀποκαλύπτει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι οἱ ἴδιοι ἐκπρόσωποι τῆς ΕΔΑ, προέβησαν εἰς καταγγελίαν τῆς Κυβερνήσεως πρὸ τριμήνου, ὅτι δὲν ἐξῆγε σῖτον. Αὐτὴ ἡ συνήθεια τῆς ΕΔΑ, νὰ ἐκμεταλλεύεται τὰς περιστάσεις εἰς βάρος τοῦ Κράτους καὶ νὰ μᾶς κάμνῃ νὰ ἀπορῶμεν, πράγματι, διὰ τὴν εὐφυΐαν της, διότι οἱ εὐφυεῖς δὲν περιπίπτουν εἰς τοιαύτας ἀντινομίας, αὐτὴ ἡ τακτικὴ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ διευκρινισθῇ. Εἶναι γνωστὴ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἀποκαλύπτεται καὶ ἀπόψε ὡς τακτική, ἀποβλέπουσα εἰς στεῖραν ἁπλῶς ἀντιπολίτευσιν τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα). (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§111Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κατὰ τὴν γνώμην μου, κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις διῆλθε δύο στάδια: Κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον, διακόπτεται ὁ ὑπουργὸς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος, ὅμως, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Κανονισμοῦ, ἔστω κι’ ἐὰν χθὲς διέκοπτεν ὁ ἴδιος ὁμιλοῦντας συναδέλφους, ἐφ’ ὅσον σήμερον ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν δέχεται διακοπάς, δικαιοῦται νὰ ἀξιώσῃ, ὅπως μὴ διακοπῇ. Τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἴδιος διέκοπτε χθὲς καὶ σήμερον δὲν ἐπιτρέπει διακοπάς, ἠμπορεῖ νὰ κριθῇ ὡς ἔλλειψις γενναιοφροσύνης, ἀλλὰ εἶναι ἄσκησις δικαιώματος. Δὲν πρόκειται, ὅμως, περὶ αὐτοῦ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, παρεμβαίνων, ἔλαβεν ἀπὸ τῆς θέσεώς του τὸν λόγον, ἐγενίκευσε τὸ θέμα, τοῦ προσέδωκε πολιτικὸν χαρακτῆρα. Ἡ ἄρνησις ἀπαντήσεως εἰς αὐτὸν εἶναι ἄτοπος. Ἀντιθέτως φρονῶ, ὅτι ἡ ἀπάντησις εἶναι καὶ θεμιτὴ καὶ ἐπιβεβλημένη. (Χειροκροτήματα).

§112Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγει ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Παπανδρέου, δὲν διαφωνῶ. Βεβαίως, ἔχει τὸ δικαίωμα οἱοσδήποτε ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ νὰ ἀπαντήσῃ, ἀλλ’ οὐχὶ κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτήν. Ἐὰν ἔλαβον τὸν λόγον καὶ θὰ τὸ διεπίστωσεν αὐτὸ ἐλπίζω ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου, τὸν ἔλαβον, διότι ἐπὶ δέκα λεπτὰ σχεδόν, θορυβοῦντες οἱ συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ, διέκοπτον καὶ ἐπέμεναν εἰς τὴν διακοπήν, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι, τόσον ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς συνιστᾷ, ὅσον καὶ ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος, παρεκάλει νὰ μὴ διακόπτουν. Ἐπομένως, ἡ ἐπέμβασίς μου, ἐγένετο μετὰ τὴν παρατεταμένην ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἐφραιμίδη καὶ ἄλλων συναδέλφων τῆς ΕΔΑ προσπάθειαν διακοπῆς, εἰς πεῖσμα τοῦ Κανονισμοῦ, εἰς πεῖσμα τῶν ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ διέπουν τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν οὐσιαστικὴν παρατήρησιν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβητε, ἔχω νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν. Πιστεύετε ἢ μᾶλλον γνωρίζω ὅτι δὲν τὸ πιστεύετε καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ δώσητε τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἀναμένω, πιστεύετε, ἀξιότιμε Πρόεδρε κύριε Παπανδρέου, ὅτι οἱαδήποτε τοποθέτησις, εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνει ἡ ΕΔΑ, δὲν εἶναι καθαρῶς πολιτική, ὅτι εἶναι ἐστερημένη πολιτικῆς σκοπιμότητος καὶ δὴ τοιαύτης, τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθην;

§113Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν καὶ πάλιν δύο διάφορα θέματα. Ἡ κοινοβουλευτικὴ τάξις καὶ ἡ οὐσία τοῦ ζητήματος. Δὲν ὁμιλῶ διὰ τὴν οὐσίαν. Θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου καὶ βεβαίως δὲν πρόκειται νὰ συμπέσουν μὲ τὰς ἀπόψεις τῆς Ε.Δ.Α. Ὡμίλησα περὶ τῆς κοινοβουλευτικῆς τάξεως. Καὶ ἐξακολουθῶ νὰ ἔχω τὴν γνώμην καὶ παρακαλῶ τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μείνῃ σύμφωνος, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὸν ἐκπρόσωπον τῆς ΕΔΑ, νὰ δώσῃ εἰς αὐτὸν μίαν ὀλιγόλεπτον ἀπάντησιν. Ἐφ’ ὅσον ἡ ΕΔΑ θεωρεῖται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νόμιμος, δικαιοῦται νὰ ἀσκῇ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ὁ γραπτὸς Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς καὶ οἱ ἄγραφοι Κοινοβουλευτικοὶ Κανόνες ἀναγνωρίζουν εἰς ὅλα τὰ μέλη τῆς Βουλῆς. Τοιουτοτρόπως, θὰ κλείσῃ τὸ θέμα τῆς διαφωνίας καὶ θὰ δυνηθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ συνεχίσῃ ἀπροσκόπτως τὸν λόγον του.

§114Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Παπανδρέου, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοι, γνωρίζουν πόσον φανατικῶς προσηλωμένος εἶμαι εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. (Ψίθυροι ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§115Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ εἶναι βέβαιον.

§116Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πόσον προσηλωμένος εἶμαι εἰς τὸ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καθῆκόν μου. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, διὰ τῆς ἐκδηλώσεως, εἰς τὴν ὁποίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν προέβησαν, ἠμφισβήτησαν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον, ἀμφιβάλλω ἐὰν πιστεύουν εἰς τὸν Κοινοβουλευτισμόν, ὅσον πιστεύω ἐγώ. Ἐν ὀνόματι τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ, σέβομαι τοὺς πάντας. Ἐν ὀνόματι τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ, σέβομαι, ἐφ’ ὅσον οἱ νόμοι καὶ τὸ Σύνταγμα παρέχουν εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα, καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύουν τυχὸν εἰς τὸν Κοινοβουλευτισμὸν καὶ πιστεύουν — δικαίωμά των εἶναι — εἰς ἄλλα συστήματα, ξένα πρὸς τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὸν Κοινοβουλευτισμόν. Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγάλο προσὸν τῆς Δημοκρατίας, ὅτι σέβεται καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀνατροπήν της, ἐφ’ ὅσον, βεβαίως, δὲν χρησιμοποιοῦν μέσα, τὰ ὁποῖα εἶναι παράνομα. Ἂν παρενέβην, ἀξιότιμε Πρόεδρε κύριε Παπανδρέου, παρενέβην, ὅπως εἶπον καὶ πρὸ ὀλίγου, διότι ἐθορύβουν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ, παρὰ τὴν σύστασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ παρὰ τὴν παράκλησιν τοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρισκομένου συναδέλφου κ. Ἀδαμοπούλου, ὅπως μὴ προβαίνουν εἰς διακοπὰς καὶ ἐπενέβην μόνον, ἀφοῦ διεπίστωσα, ὅτι ὁ κ. Ἐφραιμίδης, παρὰ τοὺς κώδωνας, τοὺς ὁποίους ἐχρησιμοποίει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἐξηκολούθει κραυγάζων καὶ ὀρυόμενος. Ἡ ἐπέμβασίς μου, λοιπόν, ἐγένετο ἐν ὀνόματι καὶ πρὸς ὄφελος τοῦ Κοινοβουλίου, ἐν ὀνόματι καὶ πρὸς ὄφελος τῆς κοινοβουλευτικῆς τάξεως. Ἂν προέβην, ὑπὸ μορφὴν ὑπαινιγμῶν, εἰς ὡρισμένας πολιτικὰς παρατηρήσεις, δικαίωμά μου ἦτο, διότι δι’ αὐτὸ εὑρίσκομαι ἐδῶ, διὰ νὰ ἀντιμετωπίζω τοὺς ἀπαρτίζοντας τὴν ἄκραν ἀριστεράν, ὅπως καὶ ἐκεῖνοι εἶναι ἐδῶ διὰ νὰ ἀντιμετωπίζουν ἡμᾶς καί, βεβαίως, δικαίωμά των εἶναι ν’ ἀπαντήσουν. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησίς των θὰ πρέπει, χωρὶς νὰ διαταραχθῇ ἡ συνεδρίασις καὶ χωρὶς νὰ διακοπῇ ἐπὶ μακρὸν ἡ σειρὰ τῶν ὁμιλητῶν, νὰ δοθῇ μετὰ τὴν ἀπὸ τοῦ βήματος κάθοδον τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας.

§117Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πέραν τοῦ πολιτικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὑπάρχει καὶ ἕτερον θέμα. Κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως ὑπὸ τοῦ κ. Ἠλιοῦ χθές, μὲ ἰώβειον ὑπομονὴν ἐδέχθη τὰς ἐπανειλημμένας διακοπὰς ὅλων τῶν ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν τὸν ἀφήνατε, κύριε Πρόεδρε, σχεδὸν νὰ ὁμιλήσῃ. Νομίζω, ὅτι στοιχειῶδες καθῆκον ἀμοιβαιότητος ἐπιβάλλει νὰ δεχθῆτε νὰ ἀπαντήσῃ, τοὐλάχιστον εἰς ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον, νομίζω, ἐθίξατε. Ἐφ’ ὅσον διακόπτετε σεῖς καὶ ἐγένοντο διακοπαί, δὲν θὰ δεχθῆτε μίαν διακοπήν;

§118Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἄνευ λόγου ἐμφανίζεται, ὡς ὑπερασπιστὴς τῆς ΕΔΑ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, δεδομένου, ὅτι εἶναι ἱκανὴ νὰ ὑπερασπίσῃ ἑαυτήν...

§119Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶναι Δημοκρατία.

§120Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). ... καὶ εἶναι ἱκανὴ νὰ ἰσχυρισθῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ ἰσχυρισθῇ. Κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, ὁ Κανονισμὸς δὲν ὁμιλεῖ, ὅπως πολὺ ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, περὶ ἀμοιβαιότητος. Ὁ κ. Ἡλιοῦ, λόγῳ τῆς παιδείας, τὴν ὁποίαν ἔχει ἐγκολπωθῆ καὶ λόγῳ τῆς εἰδικῆς ἰδιοφυΐας, τὴν ὁποίαν, ἐνδεχομένως, ἔχει, ἐδέχθη διακοπάς. Ἄλλωστε, ἤθελε νὰ παρατείνῃ τὴν ἐπὶ τοῦ βήματος παραμονήν του ἐπὶ τρίωρον, διότι εἶναι ἡ τάσις τοῦ κ. Ἡλιοῦ, καθαρῶς προσωπικῆς καὶ ἀσχέτως πρὸς τὴν κομματικήν του τοποθέτησιν, εἶναι ἡ τάξις τοῦ κ. Ἡλιοῦ νὰ παρατείνῃ τὴν εἰς τὸ βῆμα παραμονήν του. Τοῦ ἀρέσουν αἱ διακοπαί. Τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, δὲν τοῦ ἀρέσουν. Πῶς παρεμβαίνετε, κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, καὶ ἐπικαλεῖσθε τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Ἡλιοῦ, δέχεται διακοπὰς καὶ ἐπιβάλλετε εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ δεχθῇ; Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, δὲν ἐπιθυμεῖ διακοπάς.

§121Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς...

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Δὲν θὰ ὁμιλήσητε αὐτὴν τὴν στιγμήν. (Θόρυβος καὶ κωδωνοκρουσίαι).

§123Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνηται ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν συζήτησις, περὶ τῶν παρισταμένων ἐδῶ βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ καὶ νὰ μὴ μᾶς δίδετε τὸν λόγον. (Κωδωνοκρουσίαι καὶ θόρυβος).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίσητε. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Μὴ θορυβῆτε.

§125Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπιμένομεν, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν δύνασθε νὰ μᾶς ἀφαιρέσητε τὸν λόγον καὶ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι. Ὁμιλοῦν πολλοὶ συγχρόνως βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ, ὄρθιοι ἐπὶ τῶν θέσεών των).

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρεῖτε, κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας.

§127Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διατηρῶ τὴν γνώμην, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὶς ἔλαβε τὸν λόγον, εἰς ἀπάντησιν τῶν κυρίων συναδέλφων, ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἀπαντήσεως εἰς αὐτὸν εἶναι ἄτοπος.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρεῖτε, λοιπόν, κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, παρακαλῶ.

§129Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Πέραν αὐτῶν, κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί θέλετε τώρα σεῖς, κύριε Κύρκο;

§131Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶναι δικαίωμά μου νὰ ζητήσω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. (Θόρυβος καὶ φωναὶ ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης).

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, συνεχίσατε παρακαλῶ. (Ὁ θόρυβος ἐπεκτείνεται καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ ἐγείρονται ἐπὶ τῶν θέσεών των, φωνάζοντες).

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἐφραιμίδης, θὰ ὁμιλήσῃ μετὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας.

§134Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν θὰ συνεχίσῃ, ὁ κ. ὑπουργός...

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνασθε νὰ διακόψητε τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν.

§136Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ γίνῃ συζήτησις. (Θόρυβος καὶ κωδωνοκρουσίαι).

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθῆστε εἰς τὴν θέσιν σας, κύριε Παπαδημητρίου. Μὴ ἐξάπτεσθε ἔτσι. (Κωδωνοκρουσίαι συνεχεῖς).

§138Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κτυπᾶτε τοὺς κώδωνας ὅσον θέλετε, δὲν θὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἔτσι. (Θόρυβος ἐξ ὅλων τῶν σημείων τῆς αἰθούσης).

§139Μ. ΚΥΡΚΟΣ. ...... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν, διὰ μίαν ἀκόμη φοράν. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον, κύριε Κύρκο.

§141Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὄχι, δὲν θὰ γίνῃ συζήτησις ἔτσι.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, δὲν πρέπει νὰ ἐξακολουθῆτε νὰ θορυβῆτε... (Φωναί. Ὄρθιοι οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ, φωνάζουν. Ἐπίσης, ἐγείρονται καὶ φωνάζουν καὶ βουλευταὶ ἐκ τοῦ κέντρου τῆς αἰθούσης).

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ πέντε λεπτά. (Ὥρα 9.20′ μ.μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 9.30′ μ.μ.).

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται, ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§145Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐδόθη ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἄκαμπτος εἰς τὰς ὁμιλίας μου, μὴ δεχόμενος διακοπὰς καὶ μὴ δεχόμενος νὰ δοθοῦν ἢ καὶ νὰ δώσω ἐξηγήσεις. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ καὶ ὅτι ὅλη ἡ Βουλὴ ἔχει ἀποκομίσει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πάντοτε προθύμως δίδω ἐξηγήσεις καὶ δέχομαι ἐξηγήσεις. Διατὶ δὲν ἐδέχθην διακοπὰς κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου, ἐπὶ τοῦ ἀνακύψαντος ζητήματος, ἕνεκα τοῦ ὁποίου τόσος θόρυβος ἐγένετο; Δὲν ἐδέχθην, διότι τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα, εἶναι τόσον σαφές, ἀλλὰ καὶ κατηγορηματικόν, ὥστε δὲν χωρεῖ ἐξήγησις, δυναμένη νὰ δώσῃ ἄλλην ἔννοιαν εἰς αὐτό. Ἐὰν παρὰ ταῦτα, κύριε Πρόεδρε, οἱ ὑπογράψαντες καὶ καταθέσαντες τὴν ἐπερώτησιν, τὴν σχετικὴν μὲ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου, νομίζουν ὅτι ἠμπορεῖ νὰ δοθῇ ἐξήγησις οἱαδήποτε φραστική, ἀφορῶσα τὸ περιεχόμενον αὐτῆς, ἐγὼ θὰ τὸ ἐδεχόμην αὐτό.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§147Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ παράταξίς μας ἔχει τὴν πεποίθησιν, ὅτι παρίσταται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐλέῳ λαϊκῆς ἐντολῆς καὶ ὄχι κατὰ παραχώρησιν οὐδενός, εἴτε οὗτος εὑρίσκεται ἐντὸς τῆς αἰθούσης, εἴτε ἐκτὸς αὐτῆς. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἐκπληροῦμεν ἀποστολὴν εἰς τὸ ὄνομα τῆς λαϊκῆς αὐτῆς ἐντολῆς. Ἑπομένως, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι καὶ ἔχομεν καὶ τὸ δικαίωμα, νὰ ὑπερασπίζωμεν ὅλα τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἐξασφαλίζει εἰς πάντα ἀντιπρόσωπον τοῦ Ἔθνους τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμὸς τοῦ Σώματος...

§148Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὁ Κανονισμὸς τοῦ Σώματος...

§149Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κατὰ τὴν διεξαγωγήν, ὅμως, τῆς ἀποψινῆς συζητήσεως, διεπιστώσαμεν, ὅτι ἐγένετο ἀπόπειρα νὰ μᾶς ἀφαιρεθοῦν τὰ δικαιώματα αὐτὰ καὶ ὡς ἐκ τούτου, ὡς θὰ ἐξηγήσω, κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τὰ ὑπερασπισθῶμεν. Ἑπομένως καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, δὲν ὑπῆρξαν κραυγαὶ ἐκ μέρους μας, ὅπως ἠθέλησε νὰ δηλώσῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι ἀγόρευσιν, κύριε συνάδελφε. Εἶσθε ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσητε;

§151Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὄχι ἀγόρευσιν, διότι φθάνομεν εἰς τὸ ἄλλο ἄκρον.

§152Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι ἀγόρευσις. Θὰ παρεκάλουν, αἱ παρεμβάσεις σας αὐταί, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν εἶναι χρήσιμοι, νὰ γίνωνται εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καὶ ὄχι μόνον ὅταν ὁμιλῶμεν ἡμεῖς.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι πάντοτε ἐναντίον τῶν διακοπῶν, ὁπουδήποτε προέρχονται. Τὸ ἠξεύρετε αὐτό.

§154Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπῆρξε διάθεσις κραυγῶν ἐκ μέρους μας, ὄχι εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, ἀλλὰ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην. Καὶ τοῦτο διότι, κύριε Ἀντιπρόεδρε, ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ὑπερασπίζομεν, εἶναι τόσον φανερά, ὥστε δὲν χρειάζεται νὰ ὑποστηρίζεται διὰ κραυγῶν, ἀλλὰ πάντοτε ὑποστηρίζεται μὲ ἐπιχειρήματα καὶ μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην ἠρεμίαν. Νομίζω, ὅτι αἱ κραυγαὶ προσήκουν εἰς τὴν ἰδικήν σας πολιτικήν, ἡ ὁποία θέλουσα νὰ καλύψῃ τίς οἶδε ποῖα πράγματα, ἐπικαλεῖται κραυγάς. Εἰσέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπεκαλέσθη μίαν ἐρώτησιν συναδέλφων εἰς τὴν ὁποίαν ἐρωτοῦν, διατί ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις, νομίζει, ὅτι ὑπάρχουν περισσεύματα σίτου, μεταξὺ τῶν ἄλλων μέτρων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λάβῃ δὲν σκέπτεται ἢ δὲν προχωρεῖ ἐνδεχομένως καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν περισσευμάτων αὐτῶν. Ἀπεμόνωσεν αὐτὸ τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον διατυποῦται εἰς τὴν ἐρώτησιν τῶν συναδέλφων. Ἐξ ἄλλου, ἀπεμόνωσε μίαν ἄλλην φράσιν τοῦ συναδέλφου κ. Ἠλιοῦ κατὰ τὴν χθεσινήν του ἀγόρευσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν, ὅτι ἦτο δυνατὸν τὰ περισσεύματα αὐτά, ἐὰν τόσον ἐπίεζον τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε εὑρέθη πρὸ ἀδιεξόδου καὶ ἔφθασε μέχρι τοῦ νὰ τὰ προσφέρῃ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ὅσο–ὅσο, νὰ σκεφθῇ, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ διαθέσῃ αὐτὰ τὰ περισσεύματα καὶ κατὰ ἕνα ἄλλον τρόπον εἰς τὸ ἐσωτερικόν, πρὸς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς π.χ., ὥστε διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ ὑποβοηθήσῃ τὴν διαβίωσιν τῶν τμημάτων αὐτῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ἠθέλησεν ἀπὸ αὐτὰ τὰ δύο περιστατικὰ ὁ κ. ὑπουργός, νὰ συναγάγῃ, ὅτι ὑπάρχει ἀντιφατικὴ πολιτική...

§155Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἐπὶ τοῦ δευτέρου δὲν ὡμίλησα ἀκόμη.

§156Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἀντιφατικὴ πολιτικὴ τῆς παρατάξεώς μας. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ διευκρινισθῇ τὸ θέμα. Ὑπῆρξε, πράγματι, περίπτωσις —καὶ τώρα ἀκόμη ὑποστηρίζομεν, ὅτι εἴτε περὶ σίτου πρόκειται, εἴτε περὶ ἄλλων προϊόντων— εἶναι δυνατὸν μεταξὺ τῶν ἄλλων μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀκολουθήσῃ πᾶσα Κυβέρνησις —ἑπομένως καὶ ἡ παροῦσα— νὰ εἶναι καὶ ἡ ἐξαγωγικὴ πολιτική. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει, εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν, ὅτι διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ χαρίζωνται τὰ περισσεύματα αὐτὰ τῆς ἀγροτικῆς μας παραγωγῆς εἰς τὴν Μποῦγκε ἢ μέσῳ τῆς Μποῦγκε καὶ διὰ τῆς Μποῦγκε νὰ δίδεται εὐκαιρία καὶ δυνατότης μαζὶ μὲ τὴν Μποῦγκε νὰ πλουτίζουν καὶ ἄλλοι τινὲς περὶ τῶν ὁποίων πολλὰ καὶ ἐγράφησαν καὶ λέγονται. Καὶ ἑπομένως, ἡ σημειωθεῖσα διάθεσις νὰ καταπνιγῇ ἡ ἐλευθέρα συζήτησις διὰ νὰ μὴ ἀποκαλυφθοῦν τὰ ὅσα λέγονται καὶ ἐγράφησαν, ἐξηγεῖ τὴν εὐαισθησίαν τῶν παραγόντων τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὀφείλεται καὶ πρὸς τὴν πλευρὰν τοῦ Προεδρείου, ἡ αἰτία αὐτῆς τῆς εὐαισθησίας. (Φωναὶ καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ μέρους τῆς συμπολιτεύσεως. Κωδωνοκρουσίαι). Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ διευκρινισθῇ ὁλόκληρον τὸ θέμα, τότε ἡ εὐαισθησία της δὲν πρέπει νὰ στρέφεται εἰς τὴν παρεμπόδισιν τοῦ λόγου, ἀλλ’ ἀντιθέτως πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τοῦ νὰ εἶναι αὐτὸς ἐλεύθερος, ὥστε νὰ ἀποκαλυφθοῦν καὶ νὰ διευκρινισθοῦν τὰ πάντα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§157Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Παραπάνω ἀπὸ ὅσον εἶναι ἐλεύθερον;

§158Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῆς συντόμου ὁμιλίας τοῦ συναδέλφου κ. Ἐφραιμίδη, ἐπείσθην, ὅτι ὀρθῶς δὲν ἐδεχόμην διακοπάς. Ἐδέχθην τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Ἐφραιμίδη, διὰ νὰ δώσω ἐξηγήσεις ἐπὶ τοῦ κειμένου τῆς ἐρωτήσεως τῆς ὑποβληθείσης κατὰ Μάρτιον τοῦ 1959 ὑπὸ βουλευτῶν τῆς παρατάξεώς του. Ἀντὶ τούτου, ὅμως, ὁ κ. Ἐφραιμίδης, ἠσχολήθη μὲ θέματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ὡμίλησα ἀκόμη καὶ ἐπεξετάθη ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ νὰ δημιουργήσῃ πάλιν ἐντυπώσεις. Ἐνῷ ἡ συζήτησις δὲν εἶναι διὰ τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων, ἀλλὰ διὰ νὰ τεθοῦν τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των καὶ διὰ νὰ ἀποσαφηνισθῇ ποία εἶναι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν τηρεῖ ἕκαστος ἡμῶν. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ἐπεκαλέσθην τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθην, τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν ἀριστεράν, τὴν ἐπεκαλέσθην δὲ διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι ἡ πτέρυξ αὐτὴ δὲν ἔχει καμμίαν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Διότι ἄλλα λέγει σήμερον —διότι αὐτὰ συμφέρουν σήμερον— καὶ ἄλλα ἔλεγε πρὸ δύο μηνῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ, δὲν ἔλαβον καμμίαν ἀπάντησιν καὶ ἐκ τούτου διαπιστώνω, ὅτι ὀρθῶς δὲν ἐδέχθην τὴν διακοπήν.

§159Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ ἤθελον νὰ συμπληρώσω τὴν παρατήρησίν σας. Ἡ πτέρυξ ἐκείνη, ἡ ἄκρα ἀριστερά, ἔχει πολιτικήν. Ποίαν; Νὰ σᾶς εἰπῶ ποίαν. Ὅταν τὸν Μάρτιον οἱ 5 συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ διετύπωνον τὴν ἐρώτησιν, ἐνόμιζον, ὅτι ἡ ἔγκρισις τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐξαγωγὴν σίτου δὲν θὰ ἐδίδετο καὶ ἤθελον ἐπιμένοντες εἰς τὴν ἀνάγκην ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου νὰ ἀποδείξουν, ὅτι αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖται δὲν ἔχουν τὴν ἀλληλεγγύην τὴν δέουσαν ἔναντι τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως).

§160ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (τῆς Ἀριστερᾶς). Ἡ Μποῦγκε σᾶς τὴν ἔδωσε.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρεῖτε, κ. ὑπουργέ.

§162Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Καὶ ὁ κ. Ἡλιοῦ, καὶ ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος κ. Ζορμπᾶς, εἶπον, ὅτι δὲν ἔχομεν καμμίαν πολιτικήν, γενικώτερον ἐπὶ τοῦ σίτου. Εἶπε, δηλ. ὁ κ. Ζορμπᾶς, ὅτι ἀπεκτήσαμεν τὴν σιτάρκειαν καὶ δὲν ἠξεύρομεν τί νὰ κάμωμεν. Ἔχομεν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν σεῖς ἐζητήσατε ἐπανειλημμένως, κύριοι συνάδελφοι. Ἡ πολιτική μας ἐπὶ τοῦ σίτου εἶναι ἡ διατήρησις τῆς σιταρκείας. Ἡ διατήρησις, ὅμως τῆς σιταρκείας μὲ παράλληλον αὔξησιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, πῶς; Μὲ περιορισμὸν τῶν σιτοκαλλιεργουμένων ἐκτάσεων, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει δυνατότης τοῦ περιορισμοῦ τῶν σιτοκαλλιεργουμένων ἐκτάσεων, καὶ μὲ ἀντικατάστασιν αὐτῶν μὲ ἄλλας καλλιεργείας, πλέον ἀποδοτικωτέρας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν ὡς συνέπειαν τὴν αὔξησιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος.

§163ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Γι’ αὐτὸ ἐφέτος ἔχομεν 50.000 στρέμματα... (Κωδωνοκρουσίαι).

§164Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐπιδιώκομεν τὸν περιορισμὸν τῆς σιτοκαλλιεργουμένης ἐκτάσεως, ὄχι ἐπὶ μειώσει τῆς σιταρκείας, κύριοι συνάδελφοι, διότι ὑπάρχουν περιθώρια, περαιτέρω αὐξήσεως τῶν ἤδη ὑψηλῶν πραγματικῶν ἀποδόσεων. Αὐτὴ ἡ πολιτική μας, σαφῶς προδιεγράφη, κύριοι συνάδελφοι ἀπὸ πέρυσι τὸν Ὀκτώβριον. Ἐὰν συνέβη οἱ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ξεύρετε πόσον συντηρητικοὶ εἶναι καὶ πόσον δύσκολα ἀπομακρύνονται τῶν συνηθειῶν των, νὰ μὴ περιορίζουν τὰς σιτοκαλλιεργουμένας ἐκτάσεις ἐφέτος, δηλαδὴ κατὰ τὴν περίοδον 1958–1959, αὐτό, ἔν τινι μέτρῳ —τὸ καταγγέλλω, κύριοι συνάδελφοι,— ὀφείλεται εἰς τὴν προπαγάνδαν τῶν κυρίων τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Μάλιστα εἰς τὴν προπαγάνδαν αὐτῶν. «Λέγουν. Τί πᾶτε νὰ βάλετε βαμβάκι; Δὲν βλέπετε, ὅτι τὸ βαμβάκι δὲν τὸ προστατεύει ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις; Σπείρετε σιτάρι». Διατί; Διὰ νὰ μᾶς δημιουργήσουν ζητήματα ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς τοῦ σίτου, διὰ νὰ ἐμποδίσουν τὴν ἐφαρμογὴν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἐπιδιωκούσης τὴν αὔξησιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος.

§165Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἡ ἀνεδαφικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ηὔξησε τὴν σιτοκαλλιέργειαν καὶ ἐμείωσε τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν καὶ ὄχι ἡ προπαγάνδα.

§166Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἔλεγεν ὁ συνάδελφος κ. Ἡλιοῦ, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐξαχθοῦν τὰ πλεονάσματα, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ διατηρηθοῦν ὡς ἀποθέματα, διότι δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν ἀσφαλεῖς προβλέψεις περὶ τῆς παραγωγῆς. Ἀλλά, κύριοι, τὸ ζήτημα δὲν εἶναι τοῦτο. Ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ, ἐδήλωσα, ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ τῶν πλεονασμάτων καὶ ἀναγκαία εἶναι καὶ ἐπιτακτική.

§167Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Εἶναι δύσκολον νὰ ἔχωμεν ἀποθηκευτικοὺς χώρους, κ. ὑπουργέ;

§168Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Διότι ἡ ἀπορρόφησις ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, τῶν πλεονασμάτων, κ. συνάδελφοι, θὰ ἦτο δυνατὸν μόνον εἰς τὴν ἀτυχῆ περίπτωσιν μικρᾶς ἐσοδείας τοῦ 1958–59. Αἱ κατὰ τὸν ἴδιον χρόνον τῆς πωλήσεως τῶν ἀποθεμάτων προβλέψεις διὰ τὴν ἀναμενομένην ἐσοδείαν εἶναι, ὅτι αὕτη θὰ ὑπερκάλυπτε τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας. Ἡ ἔλλειψις, συνεπῶς, ἀποθηκευτικῶν χώρων καὶ ἡ ἀδυναμία στεγάσεως νέας ἐσοδείας συνεπικουροῦντος καὶ τοῦ κινδύνου ἀλλοιώσεως τοῦ κακῶς ἀποθηκευμένου σίτου, ἐπέβαλον τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ πλεονάσματος. Τί ἠθέλατε νὰ μὴ πραγματοποιήσωμεν τὴν ἐξαγωγὴν ἀναμένοντες νὰ βεβαιωθῶμεν ὁριστικῶς περὶ τοῦ ὕψους τῆς νέας ἐσοδείας, μὲ τὸν κίνδυνον, ὅτι ἐὰν ἡ ἐσοδεία, ἦτο ὑψηλὴ ὡς προεβλέπετο νὰ εὑρεθῶμεν, ὄχι πρὸ ἁπλῆς δυσκόλου, ἀλλὰ πρὸ τραγικῆς καταστάσεως, δεδομένου, ὅτι τὰ πλεονάσματα προσφέρονται πρὸς πώλησιν μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου. Ἐντὸς τριμήνου, δηλαδή, λόγῳ ἐλλείψεως μέσων ἀποθηκεύσεως καὶ πιεστικῶν ἀναγκῶν ρευστοποιήσεως. Ἦτο λοιπόν, ἀναποφεύκτως καὶ ἐπιβεβλημένη ἡ ἐξαγωγή του αὕτη. Ἀκόμη δὲ ἡ ἐξαγωγὴ ἀπέβλεπε καὶ εἰς τὴν προστασίαν τῆς σιτοπαραγωγῆς, κύριοι, διότι ἐὰν δὲν ἐγίνετο ἡ ἔλλειψις ἀποθηκευτικῶν χώρων κατὰ τὸν χρόνον τῆς μεγάλης προσφορᾶς τοῦ πλεονάσματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχωμεν ὑπολογίζεται ἡ παραγωγὴ εἰς 1.900.000 τόννους, μὲ πλεονάσματα 900.000 τόννων. Θὰ ἐδημιούργει πανικὸν καὶ τεραστίαν πτῶσιν τῶν τιμῶν. Ἴσως αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον θὰ κατήρχοντο κάτω τῶν 2 δραχμῶν, κύριοι συνάδελφοι. Συνεπῶς, ἡ ἐκποίησις τοῦ σίτου καὶ ἡ ζημία τὴν ὁποίαν ὑπέστη τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, εἶναι ἕνα μέτρον ἐπὶ πλέον ὑπὲρ τῆς σιτοπαραγωγῆς, ἐκτὸς τῶν ἄλλων μέτρων τῆς συγκεντρώσεως, διὰ τὴν ὁποίαν τόσας θυσίας ὑφίσταται καὶ ὁ προϋπολογισμὸς καὶ τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Ἀπεφάσισεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ ὑποστῇ τὴν ζημίαν αὐτὴν πρὸς χάριν, ἐπαναλαμβάνω, καὶ πρὸς προστασίαν τῆς σιτοπαραγωγῆς. Ἀλλὰ λέγουν, οἱ κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ δημιουργοῦν ἐντυπώσεις, ὅτι ἀντὶ νὰ τὸ ἐξαγάγετε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἔπρεπε νὰ διαθέσετε τὸ σιτάρι εἰς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς ἢ νὰ τὸ διαθέσετε εἰς τὴν κτηνοτροφίαν. Κύριοι συνάδελφοι, οὔτε ἡ διάθεσις εἰς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς οὔτε ἡ διάθεσις διὰ τὴν κτηνοτροφίαν ἔλυε τὸ ζήτημα. Ἂς κάμωμεν ἕνα ἁπλοῦν λογαριασμόν. Τὸ σύνολον τοῦ πληθυσμοῦ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν ἀνέρχεται εἰς 500.000 ψυχάς. Ἂν ὑπολογίσωμεν, ὅτι θέλει κᾶθε ἄτομον 15 ὀκάδας σίτου τὸν μῆνα, δηλ. ½ ὀκᾶ σιτάρι τὴν ἡμέραν (αὐτὸ ἀντιστοιχεῖ εἰς περισσότερον ἀπὸ ἡμίσειαν ὀκᾶν ἄρτου) καὶ εἶχεν ἀνάγκην ὅλος ὁ πληθυσμὸς οὗτος τῶν 500.000 ψυχῶν τῆς συνδρομῆς αὐτῆς, διὰ τὴν παροχὴν σίτου, ἂν κάμετε, ἐπαναλαμβάνω, τὸν λογαριασμὸν θὰ ἴδητε, ὅτι ἡ διάθεσις αὐτῶν θὰ ἀπερρόφα, περίπου 15.000.000 ὀκάδας, δηλαδὴ 18–20 χιλ. τόννους, ἔναντι 150–170 χιλ. πλεονασμάτων.

§169Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κατὰ μῆνα, εἴπατε.

§170Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). 15 ὀκάδες τὸν μῆνα, 30 ὀκάδες εἰς τοὺς δύο μῆνες, οἱ ὁποῖοι μᾶς ὑπολείπονται μέχρι τῆς νέας ἐσοδείας ἐπὶ 500.000 ψυχὲς μᾶς ἀποδίδουν 15.000.000 ὀκάδες περίπου, 20.000 τόννους.

§171Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἂν γίνεται ἕνα χρόνο αὐτό;

§172Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ ἐζήτει νὰ τρώγῃ σιτάρι δωρεάν.

§173Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἀλλὰ οὔτε ἡ διάθεσις εἰς τὴν κτηνοτροφίαν ἔλυε τὸ ζήτημα, διότι, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἔχομεν πλεονάσματα εἰς κτηνοτροφάς, ὑπῆρχεν ὁ κίνδυνος ποὺ εἶπα καὶ προχθὲς τῆς λαθραίας διαθέσεως τοῦ σίτου διὰ παραγωγὴν ψωμιοῦ. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, εἴτε τὸ ἕνα, εἴτε τὸ ἄλλο, δηλ. ἡ διάθεσις εἰς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, εἴτε ἡ διάθεσις εἰς τὴν κτηνοτροφίαν θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν. Ἡ διάθεσις τοῦ σίτου εἰς χαμηλὰς τιμὰς ἐν τῷ ἐσωτερικῷ θὰ διετάρασσε κατὰ τρόπον ἄκρως ἐπιζήμιον διὰ τοὺς παραγωγοὺς τὴν στήριξιν τῶν τιμῶν τοῦ σίτου κατὰ τὴν νέαν ἐσοδείαν, καθὼς ἐπίσης καὶ τῆς τιμῆς πωλήσεως ὑπὸ τῶν παραγωγῶν, τῆς κριθῆς καὶ τῆς βρώμης τῆς νέας ἐσοδείας, αἱ ὁποῖαι θὰ κατήρχοντο εἰς ἐξευτελιστικὰ ἐπίπεδα. Ἀλλὰ μᾶς εἶπαν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν ἐμεριμνήσατε νὰ ἔχετε ἀποθηκευτικοὺς χώρους. Ἠκούσθη καὶ πρὸ ὀλίγου ἡ φωνὴ αὐτὴ καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω τὰ στοιχεῖα εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἡ δραστηριότης μας εἰς τὸν τομέα αὐτόν, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα προέκυψαν αἱ μεγάλαι ἐσοδεῖαι. Ὅπως εἶναι ἀντιληπτόν, αἱ ἀποθῆκαι δὲν γίνονται ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην, οὔτε ὑπάρχουν εἰς τὴν διάθεσίν μας, ἄφθονα τὰ χρηματικὰ μέσα διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν σιταποθηκῶν. Μέχρι τοῦ 1946, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀποθηκῶν ἦτο 28 καὶ ὁ χῶρος, ἡ χωρητικότης ἦτο 25.950 τόννων. Ἀπὸ τὸ 1947 ἕως τὸ 1958 ἀνηγέρθησαν 144 ἀποθῆκαι χωρητικότητος 132.800 τόννων, κατὰ δὲ τὸ ἔτος 1958 ἕως 1960 ἀπὸ τότε ποὺ ἤρχισε νὰ προκύπτῃ τὸ ζήτημα, ἐπρογραμματίσθησαν 56 ἀποθῆκαι χωρητικότητος 47.000 τόννων Ἀκόμη δὲ καὶ εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα, περιελήφθη καὶ προεβλέφθη καὶ ἡ ἀνέγερσις τριῶν σιλὸ εἰς τὸν Πειραιᾶ, τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τὸν Βόλον, χωρητικότητος 70.000 τόννων. Συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἀποθηκευτικῶν χώρων, ὅταν ἤρχισε νὰ ἀνακύπτῃ ζήτημα, ἔλαβε τὰ μέτρα αὐτὰ καὶ προσεπάθησε νὰ ἀποκτήσῃ ἀποθηκευτικοὺς χώρους διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀνάγκας τῆς σιτοπαραγωγῆς. Κύριοι συνάδελφοι, γίνεται κατὰ κόρον λόγος περὶ ἐνισχύσεως τῶν πληθυσμῶν, οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν ὡς ἐκ τῆς μὴ διαθέσεως τῶν προϊόντων καὶ οἱ πληθυσμοὶ αὐτοὶ εἶναι, ὡς γνωστόν, οἱ καπνοπαραγωγοὶ τῶν εὐγενῶν, λεγομένων, ποιοτήτων. Πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, κ. συνάδελφοι — καὶ τὸ γνωρίζουν οἱ βουλευταί, οἱ καταγόμενοι ἐκ τῶν περιφερειῶν αὐτῶν— ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἦλθεν ἀρωγὸς εἰς τοὺς πληθυσμοὺς αὐτούς. Τὰ δάνεια τὰ καλλιεργητικὰ τὰ ἐχορήγησεν γρήγορα, 1½–2 μῆνες, 400 δραχ. κατὰ στρέμμα προβλέπονται τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια, τῶν ὁποίων ἡ πρώτη δόσις ἔπρεπε νὰ δοθῇ εἰς 2ον 15θήμερον τοῦ Μαΐου καὶ ἡ ἄλλη τὸν Ἰούνιον ἢ ἀρχὰς Ἰουλίου. Καὶ τὰ δάνεια αὐτὰ ἐδόθησαν ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου. Ἡ ὑπόλοιπος δὲ δόσις, πρόκειται νὰ δοθῇ κατ’ αὐτάς.

§174Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶναι ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτὸ τὸ θέμα;

§175Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας) Καὶ ἐλάβομεν ἤδη ἀπόφασιν καὶ ἐδώσαμεν ἐντολὴν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ὅπως εἰς τοὺς πληθυσμοὺς τούτους, χορηγηθῇ ἐπὶ πλέον τοῦ προβλεπομένου ποσοῦ τῶν δανείων ποσόν τι διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ἀνάγκας των μέχρι τῆς νέας ἐσοδείας. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν πώλησιν τοῦ σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ὅπως καταλαβαίνετε, δὲν ἔχω ἁρμοδιότητα. Ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν εἰς ἐπανειλημμένας ἀγορεύσεις του, ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος, ὁ κ. Χρυσανθόπουλος. Ἔχω ὅμως νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, τὴν ἑξῆς: Ὅσοι ἀνέγνωσαν τὸν φάκελλον, θὰ ἐπείσθησαν, ὅτι ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἀπεφάσισεν ἡ Κυβέρνησις νὰ πωλήσῃ τὸν σῖτον, συνηρτήθη μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ἀμερικανικοῦ σίτου τοῦ τύπου Χάρντ–Βίντερ No 2, δηλαδὴ τοῦ σίτου, τοῦ ὁποίου ἡ τιμὴ εἶναι διεθνῶς γνωστὴ καὶ ὡρισμένη, καὶ τὴν κατωτερότητα ἀπὸ ἀπόψεως ποιότητος, ἡ ὁποία κατωτερότης, τοῦ Ἑλληνικοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως ποιότητος, ὅπως ἀνεκοίνωσα εἰς τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἔδωσα εἰς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτὴν κ. Ζορμπᾶν, καθωρίσθη ὑπὸ εἰδικῆς ἐπιτροπῆς. Δὲν ἠμπορεῖ, λοιπόν, νὰ ὑποστηρίζεται, σοβαρῶς, ὅτι ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν διετέθησαν τὰ πλεονάσματα ἦτο αὐθαίρετος, ἦτο χαριστική, διότι ἐπαναλαμβάνω, εἶναι συνηρτημένη μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ἀμερικανικοῦ σίτου τοῦ τύπου τὸν ὁποῖον ἀνέφερον προηγουμένως καὶ τοῦ ὁποίου ἡ τιμὴ εἶναι διεθνῶς γνωστὴ καὶ ὡρισμένη καὶ ἡ κατωτερότης ὡρίσθη ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς τῶν εἰδικῶν. Ἀλλὰ ἀναγκάζομαι νὰ ἀσχοληθῶ κατά τι περισσότερον ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς πωλήσεως τοῦ σίτου διότι ὁ ὁμιλήσας χθὲς ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. Ζίγδης, μὲ ἀνέμιξε μὲ μίαν προσφορὰν ἑνὸς κ. Βλαχάκη. Εἶπον χθές, ὅτι τὸ Μάϊον 1958 ἐξ ἀνησυχίας —δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἶναι ὀρθὸν ἢ ὄχι νὰ καταλαμβάνωμαι διαρκῶς ὑπὸ ἀνησυχιῶν— ἀνέθεσα εἰς τὸν ἁρμόδιον διευθυντὴν νὰ βολιδοσκοπήσῃ τοὺς διαφόρους ἀσχολουμένους μὲ τὴν ἐμπορίαν τοῦ σίτου, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ διαθέσωμεν σιτηρὰ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ εἰς ποίους. Καὶ ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου μου κ. Δαμηλάτης, ἐπεκοινώνησε μὲ διαφόρους ἀσχολουμένους μὲ τὴν ἐμπορίαν σίτου, καὶ μεταξὺ αὐτῶν καὶ τὸν κ. Βλαχάκην εἰς τὸν ὁποῖον ἐπειδὴ δὲν τὸν εὗρε προσωπικῶς ἀφῆκεν ἕνα σημείωμα, τὸ σημείωμα τὸ ἀναγνωσθὲν ἐκ μέρους τοῦ κ. συναδέλφου. Ὁ κ. Βλαχάκης, κατὰ περίεργον τρόπον, κατὰ τρόπον δηλαδή, ὁ ὁποῖος μὲ κάμνει νὰ πιστεύω, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον χθὲς εἶναι ἀληθές, δηλαδή, ὅτι ἢ ὄνειρα βλέπει ἢ κἄτι ἄλλο ἔχει, ἐνῷ τὸ σημείωμα τοῦ ἔλεγε: Ἡμπορεῖς νὰ ἀσχοληθῇς μὲ τὸ νὰ ἀναγνωρίσῃς ἐὰν ὑπάρχῃ δυνατότης πωλήσεως σιτηρῶν αὐτὸς τὸ ἡρμήνευσεν, ὅτι εἶναι ἐντολὴ τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας πρὸς πώλησιν ἐκ μέρους του τοῦ σίτου. Καὶ ἀναφέρει εἰς μίαν ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν ἐδημοσίευσεν εἰς τὴν ἐφημερίδα «Βῆμα», ὅτι προσέφερε πρὸς ἐμὲ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας τὴν τιμὴν τῶν 55 δολλαρίων διὰ τὴν πώλησιν 150.000 τόννων σίτου. Ἀπὸ τὰ κατατεθέντα ὅμως ἔγγραφα, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει οὐδὲν ἔγγραφον ἀπευθυνόμενον πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διὰ τοῦ ὁποίου γίνεται προσφορὰ τῆς ἀγορᾶς τοῦ σίτου αὐτοῦ. Ὑπάρχει ἓν περίεργον ἔγγραφον. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσεν ὁ συνάδελφός μου κ. Παπακωνσταντίνου, προερχόμενον ἀπὸ τὸν δικηγόρον τοῦ Βλαχάκη καὶ ἀπευθυνόμενον εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὸ ὁποῖον ἔγγραφον μεταξὺ τῶν ἄλλων ὁμιλεῖ περὶ ἀγορᾶς 150.000 τόννων σίτου ἀντὶ τῆς καταβολῆς τῶν διοδίων τὰ ὁποῖα πληρώνουν τὰ Ἑλληνικὰ πλοῖα εἰς τὴν Αἰγυπτιακὴν Κυβέρνησιν. Τὸ σπουδαῖον εἶναι, ὅτι εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτὸ δὲν ὁμιλεῖ περὶ πωλήσεως τοῦ σίτου εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἀλλὰ περὶ πωλήσεως τοῦ σίτου εἰς τὴν Γερμανίαν ἢ εἰς τὴν Γαλλίαν. Πῶς συνδυάζονται τώρα αὐτὰ τὰ πράγματα, ἡ καταβολὴ νὰ συμψηφίζεται μὲ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα καταβάλλουν τὰ Ἑλληνικὰ πλοῖα τὰ διερχόμενα ἐκ Σουέζ, σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι μοῦ εἶναι ἀκατάληπτον καὶ ἐπικυρώνει τὴν ἀντίληψιν τὴν ὁποίαν ἐξέφρασα περὶ τοῦ ἀνθρώπου χθές. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς ἀναγνώσω καὶ μίαν ἄλλην ἐπιστολὴν ἀπευθυνθεῖσαν πρὸς ἐμέ, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι πρόκειται περὶ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος μᾶλλον μύθους πλάθει. Ἀναγινώσκω τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπιστολῆς ταύτης, χρονολογουμένης ἀπὸ 15 Ἰανουαρίου 1959.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟΥ

Α.Π. 160 Υ.

15)1)59 Σεβαστέ μου κ. ὑπουργέ, Οἱ Γερμανοὶ μέσῳ τῆς DEUTSTCHE BANK μοῦ ἐξέφρασαν τὴν δυσφορίαν των, διότι καὶ μετὰ τὴν ὑπογραφεῖσαν μετὰ τοῦ κ. Χέλμη, γενικωτέραν συμφωνίαν περὶ ἐμπορικῆς συνεργασίας, ἀδικαιολογήτως καθυστερεῖ ἡ ὑπογραφὴ ὁριστικῆς συμβάσεως διὰ τὸ Ἑλληνικὸ σιτάρι, μολονότι ὑπάρχει σοβαρὸς κίνδυνος νὰ σαπίσῃ. Ὁ κ. Χέλμης ἀπήντησεν, ὡς ἐξωδίκως ἐπληροφορήθην, ὅτι ἡ ὑπόθεσις εἶχε προχωρήσει ἀλλὰ καθυστερεῖ τώρα λόγῳ διχογνωμίας τῶν Ἑλληνικῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Ἡ ἀπάντησις κρίνεται ἀνεπαρκής, διότι ἀκριβῶς τὴν ἐξουδετέρωσιν τυχὸν ἀντιδράσεων ζητοῦν οἱ Γερμανοὶ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, βάσει τῆς τελευταίας συμφωνίας. Νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ ὑποβάλω σχετικὴν διαμαρτυρίαν εἰς τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴν καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν; Ἂν ναί, παρακαλῶ νὰ μοῦ τηλεφωνήσετε 23–209. Μὲ ἄπειρον ἐκτίμησιν καὶ σεβασμὸν Ἀπὸ τῆς ἐπιστολῆς ταύτης, ἐξάγεται πρῶτον, ὅτι ὁ κ. Βλαχάκης μὲ θεωρεῖ φίλον του καὶ σύμβουλόν του. Ἀλλ’ ἐὰν συνέβαινεν αὐτό, τὸ φυσικώτερον ἦτο νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Βλαχάκην, ὅτι ὁμιλεῖ περὶ διαθέσεως σίτου. Σῖτος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθῇ, διότι δὲν ὑπάρχει ἡ συγκατάθεσις τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Ὁπότε αὐτὰ ποὺ γράφει, περὶ ἀδικαιολογήτου μὴ ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως ἀγορᾶς τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου, εἶναι μῦθος. Ἀκόμη καὶ ἡ τελευταία παράγραφος τῆς ἐπιστολῆς δίδει σαφῆ τὴν ἐντύπωσιν περὶ τίνος πρόκειται. Μοῦ ζητεῖ νὰ τὸν συμβουλεύσω, ἐὰν πρέπει νὰ ὑποβάλῃ διαμαρτυρίαν εἰς τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴν καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ἀλλὰ περὶ τίνος πράγματι νὰ ὑποβάλῃ διαμαρτυρίαν; Περὶ τῆς μὴ ὑπογραφῆς συμβάσεως ἀγορᾶς τοῦ σίτου; Περὶ γεγονότος δηλαδὴ περὶ τοῦ ὁποίου τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, Ἰανουάριος 1959, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνεται λόγος; Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἄνθρωποι οἱ δώσαντες τὰς πληροφορίας εἰς τὸν ἀγαπητόν μου, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω, καὶ ἀφελῆ συνάδελφον κ. Ζίγδην. Διότι εἶναι ἀφέλεια, ὅταν ἔχῃ τοιαῦτα ἔγγραφα εἰς χεῖρας του καὶ ἐπικαλεῖται, διότι, κύριε Ζίγδη, ἐπεκαλέσθητε καὶ τὸ ἔγγραφον τοῦ συμψηφισμοῦ τῆς ἀξίας τοῦ σίτου μὲ τὰ διόδια.

§176Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπὶ τῆς οὐσίας, ὅταν θὰ ἔλθῃ, ἡ σειρά μου νὰ ὁμιλήσω. Ὑπογραμμίζω μόνον τὴν λέξιν «ἀφέλειαν», διὰ νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ποῖον ἆραγε νὰ χαρακτηρίζῃ πραγματικῶς αὕτη;

§177Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περαιτέρω μὲ τὸ θέμα αὐτό, διότι νομίζω, ὅτι καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σίτου καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ τρόπου τῆς διαθέσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῶν 150.000–170.000 τόννων σίτου ἐξηντλήθη τὸ θέμα καὶ ἐξηντλήθη κατὰ τρόπον μάλιστα μὴ ἐπιδεχόμενον ἀμφιβολίας.

§178Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ καταθέσητε εἰς τὰ πρακτικὰ τὸ κείμενον τῆς ἐπιστολῆς Βλαχάκη, διότι εἶναι ἓν νέον σημαντικὸν στοιχεῖον;

§179Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Μάλιστα, κ. συνάδελφε, εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν σας. Θὰ λυπηθῶ ὅμως, πολύ, ἐὰν γίνετε ἀκόμη ἀφελέστερος.

§180Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν προσποιοῦμαι ἀφέλειαν διὰ νὰ καλύψω ὑπόθεσιν τόσον σκοτεινήν.

§181Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Εἶναι ἀληθῶς σκοτεινὸν πῶς θὰ διατεθῇ τὸ σιτάρι ἐκεῖνο εἰς τὴν Γερμανίαν ἢ τὴν Γαλλίαν, τὸ ὁποῖον θὰ πληρώσῃ ἡ Αἰγυπτιακὴ Κυβέρνησις.

§182Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι ὄχι ποῖος εἶναι ἀφελὴς ἀλλὰ ποῖος εἶναι πονηρὸς ἐδῶ μέσα.

§183Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἐάν, κ. συνάδελφε, δὲν ἀποδέχεσθε τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἀφελοῦς, τότε μόνος σας δίδετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἶσθε κἄτι ἄλλο, διότι τὰ στοιχεῖα, εἶναι τόσον συντριπτικά, ἰδίως τὰ ἀφορῶντα τὸν κ. Βλαχάκην, ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα τὰ ἀφορῶντα τὴν διάθεσιν τοῦ σίτου, ὥστε μόνον ἡ ἀφέλειά σας μπορεῖ νὰ δικαιολογήσῃ, κύριε Ζίγδη, τὴν ἐπίθεσιν τὴν ὁποίαν ἐκάματε χθές. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀσχοληθῶ περισσότερον ἐπὶ τοῦ θέματος διότι εἶναι τόσον διηυκρινισμένα καὶ σαφῆ ὅλα τὰ στοιχεῖα ὥστε ἡ περαιτέρω ἀπασχόλησίς μου μὲ τὸ θέμα αὐτὸ νὰ καθίσταται τελείως περιττή.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζίγδη, ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος, ἐὰν ἐδημιουργήθη, βεβαίως, ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλήσετε. Μολονότι ὁ τόνος καὶ τὸ ὕψος τοῦ κ. ὑπουργοῦ δὲν ἦσαν προκλητικά, ἐν τούτοις ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσητε.

§185Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἀπολογῆσθε ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ τὸ ἐδεχόμην.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀπολογοῦμαι, κ. Ζίγδη. Σᾶς δίδω τὸν λόγον.

§187Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἡ παρατήρησίς σας ἦτο εἷς τρόπος δικαιολογήσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, θὰ τὴν ἐδεχόμην, διότι νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ διευκολύνω τὴν καταβαλλομένην προσπάθειαν ὅπως διὰ προσωπικῶν ἐπιθέσεων κατὰ τῶν ἐπερωτώντων, δημιουργηθῇ ἀντιπερισπασμὸς καὶ ἀποφευχθῇ ἡ συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς οὐσίας, τόσον σοβαρᾶς ὑποθέσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔσπευσεν ἀμέσως νὰ ἀκολουθήσῃ τὸ παράδειγμά σας, ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὴν ἔκπληξίν μου ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπογοήτευσίν μου, διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ὁμιλεῖ ἀπὸ χθές. Προσεπάθησα ἄνευ χαρακτηρισμῶν ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος τὰς διαφόρους πτυχὰς μιᾶς ὑποθέσεως, ἡ ὁποία συγκινεῖ καὶ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ γενικώτερον τὴν κοινὴν γνώμην. Διότι, περὶ τίνος πρόκειται, κ. ὑπουργέ; Πρόκειται περὶ τῆς τιμῆς καὶ τῆς ὑπολήψεως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Χώρας.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζίγδη, σᾶς παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ προσωπικὸν ζήτημα.

§189Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀντὶ κ. Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῶν στοιχείων αὐτῶν προσεπάθησε καὶ χθὲς καὶ σήμερον διὰ φράσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν τιμοῦν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τὰς λέγει, νὰ ἐπιχειρήσῃ προσωπικὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον μου. Λυποῦμαι, διότι ἀπὸ τὸν κ. Ἀδαμόπουλον, τὸν ὁποῖον ἐθεώρουν, ὅτι σέβεται τὴν κοινοβουλευτικὴν τάξιν καὶ τὴν κοινωνικὴν εὐπρέπειαν, ἐσημειώθησαν τοιαῦται ἀτυχεῖς παραβιάσεις τῶν δύο ἀρχῶν. Ἐάν, πράγματι, ὑπάρχουν ἀφέλεια καὶ δημοκοπία ἐν τῇ αἰθούσῃ, αὗται, ἀναμφιβόλως, ὑπάρχουν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ἀπεγνωσμένως προσπαθοῦντος νὰ καλύψῃ ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία εἶναι σκοτεινὴ καὶ ἡ ὁποία μόνον ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης ἠμπορεῖ νὰ διαλευκανθῇ.

§190Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, μίαν δήλωσιν μόνον ἔχω νὰ κάμω ἐπ’ αὐτῶν, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης.

§191Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ὑβριζώμεθα ὅλην τὴν ὥραν;

§192Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Σεῖς μὲ ὑβρίσατε, κ. Ζίγδη.

§193Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πάντοτε, κ. ὑπουργέ, σᾶς ὡμίλησα μὲ τὸν δέοντα σεβασμόν.

§194Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Μὲ τὴν ἔκφρασιν αὐτήν, κ. Ζίγδη, ὅτι μοῦ φέρεσθε μὲ τὸν δέοντα σεβασμὸν προσπαθεῖτε νὰ μὲ πείσετε, ὅτι μετεχειρίσθην μέσα, τὰ ὁποῖα ἐὰν δὲν σᾶς χαρακτηρίζουν ἀφελῆ, ἐπαναλαμβάνω, σᾶς δίδουν ἄλλον χαρακτηρισμόν.

§195Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σᾶς ἐπιστρέφω, κ. ὑπουργέ, τὸν χαρακτηρισμὸν, διὰ νὰ σᾶς χαρακτηρίσῃ. Εἶναι κρῖμα νὰ συμβαίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα εἰς τὴν Βουλήν. Ἀντὶ νὰ ὑβρίζετε ἐμέ, νὰ καταγγείλετε τὸν Βλαχάκην εἰς τὸ Δικαστήριον, κ. ὑπουργέ. Δὲν ἔχετε ὅμως τὸ θάρρος πρὸς τοῦτο.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζίγδη, εἶσθε ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§197Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατόπιν τῶν ὅσων ἠκούσθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, θὰ εἶμαι σύντομος. Θὰ περιορισθῶ νὰ διατυπώσω συγκεκριμένα ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἀπὸ ὅσα ἀνεπτύχθησαν καὶ ἀπὸ τὴν μελέτην τοῦ φακέλλου. Ἐπειδὴ τὰ ἐρωτήματα αὐτὰ παραμένουν μέχρι στιγμῆς ἀναπάντητα, θὰ τὰ διατυπώσω διὰ νὰ δοθοῦν ἀπὸ τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς αἱ σχετικαὶ διευκρινίσεις. Πρῶτον ἐρώτημα: Ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀντιμετωπίσει, καθ’ ἃ ἡ ἰδία ὡμολόγησεν, ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1958, τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ πλεονάζοντος Ἑλληνικοῦ σίτου. Ἡ Κυβέρνησις κατὰ μῆνα Δεκέμβριον 1958, χωρὶς κἂν νὰ ἔχῃ δημοσιοποιήσει τὴν σκέψιν αὐτήν, δέχεται συγκεκριμένην προσφορὰν ξένου οἴκου, προτείνοντος τὴν ἀγορὰν 100–300.000 τόννων ἑλληνικοῦ σίτου. Καὶ τὸ ἐρώτημα ποὺ θέτω εἶναι τὸ ἀκόλουθον: Διατὶ ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον τοιοῦτον θέμα τὴν ἀπησχόλει, ἐφ’ ὅσον εὑρέθη πρὸ μιᾶς συγκεκριμένης προσφορᾶς ἑνὸς ξένου οἴκου, δὲν ἔσπευσεν ὑπὸ τύπον ἔστω δημοσιογραφίας νὰ δημοσιοποιήσῃ τὴν σκέψιν αὐτὴν περὶ ἐξαγωγῆς τοῦ ἐγχωρίου σίτου, ὥστε νὰ ἐμπλουτίσῃ τὸν φάκελλόν της μὲ πλείονας προσφορὰς οἴκων ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν ἀγορὰν ἑλληνικοῦ σίτου; Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον ἐρώτημα. Καὶ ἀκολουθεῖ τὸ δεύτερον, τὸ ὁποῖον συνδέεται μὲ τὸ πρῶτον. Τὴν 21 Φεβρουαρίου 1959, ἡ Κυβέρνησις, ἀφοῦ 4 ἡμέρας ἐνωρίτερον ἐδέχθη ἔγγραφον ὄχλησιν τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας περὶ τῆς ἐπειγούσης ἀνάγκης νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἐξαγωγὴν 150.000 τόννων κρατικοῦ σίτου, διατὶ σπεύδει ὄχι ἁπλῶς νὰ ἀποφασίσῃ τὴν ἐξαγωγήν, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀποδεχθῇ συγχρόνως καὶ ὁριστικῶς τὴν μόνην προσφορὰν ποὺ εἶχεν εἰς τὴν διάθεσίν της, δηλαδὴ τὴν ἀνωτέρω προσφοράν, ἡ ὁποία πρὸ δύο μηνῶν εἶχεν ὑποβληθῆ «αὐθορμήτως» εἰς αὐτήν. Ποῖον ἦτο τὸ φυσικώτερον; Νὰ λάβῃ μὲν ἀπόφασιν ἀφοῦ ἡ σκέψις εἶχεν ὡριμάσει καὶ τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐπέμενε, ἀλλὰ συγχρόνως νὰ ἀποφασίσῃ νὰ δώσῃ εὐρυτάτην δημοσιότητα εἰς τὴν ἀπόφασιν πλέον περὶ ἐξαγωγῆς καὶ διὰ τοῦ τύπου καὶ δι’ ἀνακοινώσεως πρὸς τὰς οἰκείας ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις καὶ διὰ προσωπικῆς εἰδοποιήσεως πρὸς τοὺς γνωστοὺς διεθνεῖς οἴκους. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν θὰ συνέβαινεν αὐτὸ τὸ πρωτάκουστον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποφασίσῃ τὴν ἀποδοχὴν τῆς μοναδικῆς προσφορᾶς χωρὶς νὰ ἔχῃ μίαν ἔστω δευτέραν προσφοράν, μὲ τὴν ὁποίαν νὰ τὴν συγκρίνῃ καὶ μὲ τὴν σύγκρισιν νὰ λάβῃ τὴν ἀπόφασιν τὴν συμφέρουσαν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἀπίθανος ἀφέλεια ἢ ἀπειρία χαρακτηρίζει ἐκείνους ποὺ διαχειρίζονται τὸ θέμα αὐτό, ὑπῆρξε μία κραυγή, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ τοὺς ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ ἡ κραυγὴ προέρχεται ἀπὸ τὰ ὑπεύθυνα χείλη τῶν ὑπευθύνων κρατικῶν ὑπαλλήλων. Εἰς αὐτὸ τὸ ἔγγραφον τῆς ἀποδοχῆς τῆς προσφορᾶς, τὸ ὁποῖον ἀποστέλλεται πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους οἴκους ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου τὴν 21 Φεβρουαρίου 1959, τὸ πρῶτον ἐμφανίζεται ἡ βασικὴ διαφωνία τῆς ἁρμοδίας κρατικῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία λέγει πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀποδεχθῇ τὴν προσφορὰν αὐτήν, τὴν μοναδικήν, ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι δὲν ἐπεζήτησεν ἄλλην, πρὶν ἢ προβῇ ὄχι κἂν εἰς προκήρυξιν διαγωνισμοῦ ἀλλὰ πρὶν ἔστω καλέσῃ τοὺς γνωστοὺς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν διεθνεῖς καὶ ἑλληνικοὺς οἴκους, διὰ νὰ κάμουν τὰς προσφοράς των. Τί τὸ ἁπλούστερον, ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδεχθῇ μίαν προσφορὰν δι’ ἕνα τεράστιον ἀντικείμενον μὲ τὴν ἀπειρίαν μάλιστα ποὺ ἔχουν αἱ ὑπηρεσίαι μας, ὅσον ἀφορᾷ τὰς διεθνεῖς τιμὰς ἑλληνικοῦ σίτου, ὁ ὁποῖος τὸ πρῶτον προσφέρεται πρὸς ἐξαγωγήν, καὶ τί τὸ φυσικώτερον νὰ σκεφθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν της πλείονας τῆς μιᾶς προσφορὰς διὰ νὰ τὰς συγκρίνῃ καὶ νὰ προκρίνῃ τὴν πλέον συμφέρουσαν; Δὲν θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ διαγωνισμοῦ. Χθὲς ἀνεπτύχθη διὰ μακρῶν καὶ ἀπεδείχθη, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ὁ διαγωνισμός. Ἡ διαφορὰ τῶν ποιοτήτων, ἡ κατωτερότης τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου, τὸ ἐπεῖγον τοῦ θέματος, δὲν ἀποτελοῦν ἐμπόδια. Διότι, κύριοι βουλευταί, ὀφείλω νὰ ὑπομνήσω, ὅτι εἰς τὴν περίεργον αὐτὴν ἐνέργειαν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως τῆς 21 Φεβρουαρίου 1959, διὰ τῆς ὁποίας ἀπεδέχετο τὴν προσφορὰν τῆς Μποῦγκε, περιελαμβάνετο προθεσμία 1½ μηνὸς διὰ νὰ ἐκτελέσῃ τὴν ἐντολὴν ποὺ ἐλάμβανεν ἡ ἑταιρεία αὐτή. Ποῦ τὸ ἐπεῖγον, λοιπόν, ὅταν τοιαῦται ἀσυνήθεις προθεσμίαι δίδωνται ὑπὸ τὴν ἔννοιαν δεσμεύσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα ὀψιόν. Ἡ προσφορὰ τοῦ οἴκου αὐτοῦ κατὰ Δεκέμβριον δὲν περιεῖχε δέσμευσιν διὰ τὸν προσφέροντα οὔτε μιᾶς ὥρας οὔτε μιᾶς ἡμέρας. Καὶ ἀκόμη οἱ ὅροι τῶν συμβάσεων, τὰς ὁποίας τελικῶς ὑπέγραψεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, περιέχουν τοὺς ὅρους, ποὺ ἠδύνατο καὶ ὤφειλε νὰ ἔχῃ ἡ προκήρυξις τοῦ διαγωνισμοῦ. Ἀδυναμία συνεπῶς προδιαγραφῆς ὅρων δὲν ὑπῆρχε διότι οἱ ὅροι αὐτοὶ δὲν ἦσαν ἄγνωστοι καὶ περιελήφθησαν εἰς τὰς συμβάσεις ποὺ συνετάγησαν ἐκ τῶν ὑστέρων. Ὅμως, ἐὰν ἀφίσωμεν τὸ θέμα τοῦ διαγωνισμοῦ παραμένει ἀδυσώπητον τὸ ἐρώτημα, πῶς εἶναι νοητὸν νὰ δεσμεύεται ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δι’ ἕνα τεράστιον ἀντικείμενον, ἔχουσα μίαν καὶ μόνον προσφορὰν ὑπ’ ὄψιν της καὶ αὐτὴν δοθεῖσαν ἐθελοντικῶς καὶ μυστηριωδῶς χωρὶς νὰ προκληθῇ ἀπὸ τὰς Ἑλληνικὰς ὑπηρεσίας; Καὶ ἀκολουθεῖ τὸ τρίτον ἐρώτημα: Ἡ προθεσμία, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ 1½ μηνός, ἡ δεσμευτικὴ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία περιελήφθη εἰς τὸ ἔγγραφον τῆς ἀποδοχῆς τῆς προσφορᾶς, δὲν εἶναι ἀνεξήγητον διατὶ ὑπῆρξε τόσον μακρά. Εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς προθεσμίας περιελαμβάνετο ἡ δυνατότης ἐντὸς τοῦ χρονικοῦ αὐτοῦ ὁρίου νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ μέχρι τότε μὴ ὑπάρχουσα ἔγκρισις τῆς ἀμερικανικῆς κυβερνήσεως. Εἶπεν εἰς τὴν σύντομον παρέμβασίν του ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ δημοσιοποιήσωμεν καὶ νὰ διαπραγματευθῶμεν φανερὰ τὴν πώλησιν τοῦ σίτου, χωρὶς νὰ ἔχωμεν εἰς τὰς χεῖράς μας τὴν ἔγκρισιν τῆς Ἀμερικῆς; Ἀλλά, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐσπεύσατε νὰ πωλήσετε ὁλόκληρον τὴν ποσότητα πρὶν κἂν ἀρχίσῃ ἡ διαδικασία τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, διότι τὴν 21 Φεβρουαρίου συνετελέσθη ἡ πώλησις τοῦ σίτου μὲ συγκεκριμένους ὅρους, χωρὶς κἂν νὰ ἔχῃ ἀρχίσει ἡ διαδικασία τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, δι’ ὃν λόγον καὶ εἰς τὸ ἔγγραφον τῆς ἀποδοχῆς προσθέτει ἡ Κυβέρνησις «ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως».

§198Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Προσθέσατε αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑπάρχει πράγματι εἰς τὸ κείμενον τῆς συμφωνίας. Θὰ ἦτο τάχα ἡ αἵρεσις αὐτὴ νὰ τεθῇ εἰς τὴν προκήρυξιν τοῦ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ; Ἐγὼ ἰσχυρίσθην, καὶ δι’ αὐτὸ βεβαίως ἡ ρητορικὴ αὐτὴ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν δίδετε εἰς τὸν ἰσχυρισμόν μου, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δεδικαιολογημένη, ἐγὼ ἰσχυρίσθην ἁπλῶς, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν μέχρι τοῦ Μαρτίου, δηλαδή, μέχρι τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδόθη ἡ ἔγκρισις τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, νὰ γίνῃ ὅπως ἐζητήσατε καὶ ὅπως ἔλεγε χθὲς ὁ συνάδελφος κ. Ζίγδης, διεθνὴς διαγωνισμός. Δὲν ὡμίλησα περὶ τῆς ἀδυναμίας τῆς οἱασδήποτε συνεννοήσεως μετὰ τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἀπεναντίας μάλιστα, ἐὰν ἀνεγνώσατε τὴν χθεσινήν μου ἀγόρευσιν θὰ ἴδητε, ὅτι ἰσχυριζόμην, ὅτι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος φθινοπώρου ἦτο γνωστὸν καὶ ἑπομένως ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τὸ καθίστα γνωστόν, ὅτι ὑπάρχει πρόβλημα ἐξαγωγῆς σίτου. Ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ θὰ συνομολογήσητε μαζί μου, ὅτι πράγματι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ διεθνὴς διαγωνισμός, ὁ ὁποῖος νὰ περιέχῃ τὴν αἵρεσιν, ἡ ὁποία περιελήφθη εἰς μίαν ἐπιστολὴν τοῦ Ὑπουργοῦ πρὸς μίαν Ἑταιρείαν. Εἰς τὴν ἐπιστολήν, ἦτο δυνατὸν νὰ περιληφθῇ, εἰς μίαν διακήρυξιν διεθνοῦς διαγωνισμοῦ δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ αἵρεσις αὐτὴ νὰ περιληφθῇ.

§199Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἀκριβῶς διότι ἀνέγνωσα εἰς τὰ πρακτικά, ἀλλὰ ἤκουσα καὶ ὁ ἴδιος τὴν σχετικὴν περικοπὴν τῆς ἀγορεύσεώς σας, δι’ αὐτὸ εἶπα, ὅσα πρὸ ὀλίγου ἀνέφερα. Δηλαδή, ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ὡμίλησε περὶ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ, οὔτε ἐγὼ πρὸ ὀλίγου εἶπον, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ διαγωνισμὸς πρὶν ὑπάρξῃ ἡ ἔγκρισις. Ἐγὼ τὸ ἀντίθετον ὑποστηρίζω. Οὔτε διαγωνισμὸς ἠδύνατο νὰ γίνῃ, οὔτε κλείσιμον τῆς ἐργασίας πρὶν ὑπάρξῃ ἡ ἔγκρισις. Καὶ ἰδοὺ ἡ σχετικὴ περικοπὴ τῆς ἀγορεύσεώς σας: «Ἦτο λοιπόν, φυσικόν, ....... (ἀναγινώσκει) .........». Δὲν διεπραγματεύθητε ἁπλῶς φανερά, ἀλλ’ ἀπεδέχθητε προσφορὰν καὶ ἐπωλήσατε τὸν σῖτον πρὶν ἢ ὑπάρξῃ ἡ ἔγκρισις τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως.

§200Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν ἀνεγνώσατε τὰ πρακτικά, θὰ διαπιστώσετε, ὅτι αὐτὴ ἡ φανερὰ διαπραγμάτευσις περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλῶ ἀναφέρεται εἰς διεθνῆ διαγωνισμὸν περὶ τοῦ ὁποίου εἶχεν ὁμιλήσει ὁ κ. Ἠλιοῦ. Ἔδωσα ἀπάντησιν εἰς ρητὴν παρατήρησιν τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγὴ σίτου μόνον κατόπιν διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. Ἐάν, ἄλλωστε, συνεχίσετε ἀναγινώσκοντες τὰ Πρακτικά, θὰ ἴδητε, ὅτι δὶς καὶ τρὶς λέγω, ὅτι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος καλοκαιριοῦ ἦτο γνωστόν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ ἐξαγάγῃ σῖτον ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως.

§201Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δέχομαι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, ὅμως ἐξακολουθῶ νὰ ὑποστηρίζω, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὴ ἡ ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως ἐὰν ἀπέφευγε οἱασδήποτε δεσμευτικὰς διαπραγματεύσεις πρὶν ἢ ἔχῃ τὴν ἀμερικανικὴν ἔγκρισιν.

§202Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλ’ ἐπιθυμῶ νὰ διαφωτισθῶ ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ἀντικειμένου. Λέγει ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος φθινοπώρου ἦτο γνωστὸν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ὅτι ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ ἐξαγάγῃ ἑλληνικὸν σῖτον. Τοῦτο μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ὑποθέσω, ὅτι ἡ ἀπόφασίς της θὰ πρέπει νὰ χρονολογῆται πρὸ τοῦ φθινοπώρου διὰ νὰ γνωσθῇ εἰς ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους. Καὶ ἐρωτῶ: Ἐκείνη τὴν ὥραν ποὺ ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀπόφασίν της, τί ἐκώλυε νὰ ζητήσῃ τὴν ἄδειαν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως; Καὶ διατὶ τὸ μνημόνιον ἀναφέρεται εἰς τὸν Μάρτιον;

§203Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Κύρκο, αὐτὸ ὑπῆρξε τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον τὸν Μάρτιον ἔστειλεν ὁ Πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος ἐν Ἡνωμέναις Πολιτείαις πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, πληροφοροῦν αὐτήν, ὅτι αἱ προσπάθειαι, αἱ ὁποῖαι βεβαίως, δὲν ἐσημειώθησαν τὴν ἡμέραν ἐκείνην, ἀλλ’ αἱ ὁποῖαι εἶχον σημειωθῆ ἐπὶ ἑβδομάδας καὶ μῆνας, αἱ προσπάθειαι αὗται εὐωδόθησαν. Δὲν ἐγένοντο αἱ προσπάθειαι τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως τὴν ἰδίαν ἡμέραν ποὺ ἐδόθη ἡ ἔγκρισις.

§204Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τὸ μνημόνιον τί χρονολογίαν ἔχει;

§205Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ ἀπόφασις ἐξαγωγῆς ἐλήφθη κατὰ μῆνα Φεβρουάριον. Ἔκτοτε ἤρχισαν αἱ ἐνέργειαι.

§206Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λάβῃ ἀπόφασιν πωλήσεως σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐὰν δὲν εἶχε προηγουμένως τὴν συγκατάθεσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως ἢ ἐὰν δὲν εἶχε καταναλωθῆ ἢ δὲν εἶχε διοχετευθῆ πρὸς τὴν κατανάλωσιν ὁ σῖτος τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας. Ἀκόμη καὶ τὸν Φεβρουάριον, ὅταν ἐδόθη ἡ ὀψιὸν πρὸς τὴν Μπούγκε, ἐδόθη μὲ ἐπιφύλαξιν. Καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς πωλήσεως τοῦ σίτου ἐλήφθη πότε; Τὸν Ἀπρίλιον. Τοῦτο, ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν εἶχον γίνει προσπάθεια προηγουμένως. Ἤδη, ἀπὸ τοῦ φθινοπώρου τοῦ 1958 ἐγένοντο προσπάθειαι διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ συγκατάθεσις τῆς ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Αἱ πληροφορίαι μας εἶναι, ὅτι τοιαύτη συγκατάθεσις τοῦ Προέδρου τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν — διότι ἔτσι λέγει ὁ νόμος 480 — εἰς οὐδεμίαν ἐκ τῶν 65 χωρῶν, αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν σῖτον τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἔχει ποτὲ δοθῆ. Αὐταὶ εἶναι αἱ πληροφορίαι μας. Καὶ δι’ αὐτὸ ὑπῆρξε καὶ ἡ ἐπιφύλαξις εἰς τὴν ὀψιὸν τοῦ Φεβρουαρίου. Ὅταν πλέον διεπιστώθη, ὅτι ἡ πώλησις θὰ ἐλάμβανε χώραν, ἀφοῦ ὁ σῖτος θὰ εἶχε διοχετευθῆ πρὸς τὴν κατανάλωσιν, τότε δὲν ἐχρειάζετο πλέον ἡ συγκατάθεσις τῆς ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸ δὲ τὸ σημείωμα – τὸ ὁποῖον ὀνομάζετε μνημόνιον καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι σημείωμα, τὸ ὁποῖον ἐνεχείρισα εἰς τὸν ἐπιτετραμμένον τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν πρὸς εὐκολίαν του— ἐκθέτει τὰ πράγματα πῶς ἔχουσι, διὰ νὰ πεισθῇ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ τὴν συγκατάθεσίν της. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐγένοντο ἄλλαι ἀπόψεις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως δεκταί, ὅτι ἀφ’ ἧς ὁ σῖτος θὰ διοχετευθῇ πρὸς τὴν κατανάλωσιν δὲν ὑπάρχει θέμα πλέον ἐγκρίσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Ἔτσι ἔχει τὸ θέμα καὶ αὐτὰ νομίζω εἶπον καὶ χθές.

§207Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἰς τὴν σελίδα 5 τῶν Πρακτικῶν, φαίνεσθε λέγων τὸ ἀντίθετον. Ἐν πάση περιπτώσει, ὅπως γνωρίζετε, μέχρι τοῦ Φεβρουαρίου, τίποτε δὲν ἐγένετο, διότι ἡ ὀψιὸν εἶχε δοθῆ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς συγκαταθέσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Ὁπωσδήποτε, δὲν νομίζω, ὅτι ἐκεῖ πρέπει νὰ τοποθετηθῇ ἡ διαφωνία. Ἀλλὰ βέβαιον εἶναι, ὅτι τὴν 21ην Φεβρουαρίου, ὅτε ἐγένετο δεκτὴ ἡ προσφορὰ τῆς Μποῦγκε, δὲν εἴχατε τὴν συγκατάθεσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως.

§208Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πρέπει νὰ ὑπάρχουν κείμενα δι’ ἐνδεχομένην ἔγκαιρον γνώμην.

§209Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κείμενα δὲν ὑπάρχουν τὰ ὁποῖα νὰ ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνωρίτερον τοῦ Φεβρουαρίου ἔχει προβῆ εἰς ἐνεργείας. Ἐγὼ ὅμως, δὲν ἀποδίδω σημασίαν. Ὥστε δὲν τὸ βλέπω ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν.

§210Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὑπάρχουν κείμενα.

§211Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πάντως, δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν διάθεσίν μας. Ἡ ἐπιστολὴ τῆς 18)12)58, ἡ ὁποία παρέχει τὴν προσφορὰν τῆς Μποῦγκε, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ἡ Κυβέρνησις, λέγει: «Ἀναλαμβάνομεν νὰ ὑποβοηθήσωμεν... ...... (ἀναγινώσκει) .......». Δίδεται ἡ ἀπάντησις τὴν 21ην Φεβρουαρίου καὶ δὲν ὑποδεικνύεται εἰς τὸν κύριον αὐτόν, ὅτι εἶναι περιττὸν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα αὐτό, διότι εἶναι εἰς θέσιν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις μόνη της, ἀποτελεσματικῶς νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἄδειαν αὐτήν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ὑπάρχει βροχὴ ἐγγράφων τοῦ κυρίου αὐτοῦ πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν τοῦ μηνὸς Μαρτίου 1959, τὰ ὁποῖα δὲν ἀναφέρονται εἰς τὴν διευκρίνησιν τῶν ὅρων τῆς ἀγορᾶς. Εἰς τὰς ἐπιστολὰς αὐτὰς ἀσχολεῖται ἡ Μποῦνγκε μόνον μὲ τὸ νὰ πληροφορήσῃ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν περὶ τῶν σπουδαίων ὑπηρεσιῶν ποὺ προσφέρει ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Λέγει π.χ. ἡ ἑταιρεία εἰς τὴν ἐπιστολὴν τῆς 11.3.59 ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὸν φάκελλον ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 53 τῆς ἑξῆς: «Ἐπετεύχθη ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος ........ (ἀναγινώσκει) ......». Τὴν 17 Μαρτίου, μετὰ ἓξ ἡμέρας λέγει: «Ἐφ’ ὅσον πρὸ τῆς ἐξαγωγῆς θὰ ἔχῃ παραδοθῆ πρὸς ἄλεσιν ....... (ἀναγινώσκει) ........». Ἐπίσης τὴν 23ην Μαρτίου «εἰργάσθημεν ἐπιτυχῶς διὰ τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἀποστολῆς μας...», καὶ ἦτο ἡ ἀποστολὴ αὐτὴ ἡ ἔγκρισις τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ δεύτερον σκέλος, ἡ πραγματοποίησις τῆς ἐξαγωγῆς. Ὅθεν καλεῖ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν αὐθωρεὶ νὰ παραδώσῃ δείγματα τοῦ σίτου διὰ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς συγκεκριμένης προτάσεως. Ἀμφιβάλλω, ἐὰν κατὰ τὴν διαδρομὴν τῶν 130 ἐτῶν τοῦ ἐλευθέρου Δημοσίου βίου, ἰταμώτερον ἔγγραφον ἀπηύθυνε ποτὲ ἰδιώτης πρὸς Ἕλληνα ὑπουργόν. Αὐτὰ τὰ ἔγγραφα ἔχουν καὶ ἕνα συμπλήρωμα· τὴν ἐπιστολὴν τοῦ ἀνωτέρω οἴκου τῆς 20.4.59, εἰς τὴν ὁποίαν περιλαμβάνεται ἡ τελικὴ καὶ συγκεκριμένη προσφορά, διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν 150.000 τόννων, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις. Αὐτὴ ἡ ἐπιστολὴ ἔχει περικοπὴν ἀναφερομένην καὶ πάλιν εἰς τὸ ἴδιον θέμα. «Ἀμέσως ἐτέθημεν ἐπὶ τὸ ἔργον καὶ ἐπετύχομεν τὴν ἔγκρισιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως πολὺ ταχύτερον ἀπὸ ὅ,τι προέβλεπε τὸ ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου τῆς 21.2.1959». Αὐτὰ τὰ ἔγγραφα, κύριοι ὑπουργοί, δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν εἰς ἀρχεῖα Ἑλληνικοῦ Ὑπουργείου. Αὐτὰ τὰ ἔγγραφα ἔπρεπε νὰ ἐπιστραφοῦν αὐθωρεὶ ὡς ἀπαράδεκτα εἰς τὸν οἶκον αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἐνόμισεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ αὐτὰς τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας, δῆθεν, προσέφερε, νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν κρίσιν μιᾶς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, προκειμένου νὰ ἐπιτύχῃ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν ἐπὶ μῆνας ἐπεδίωκε. Τοιαῦτα ἔγγραφα δὲν ἔχουν καὶ σήμερον θέσιν εἰς τὸ Ἀρχεῖον τοῦ Ὑπουργείου καὶ πρέπει νὰ φύγουν τὸ ταχύτερον, ἐπιστρεφόμενα ὡς ἀπαράδεκτα, ἔστω καὶ ἀκαίρως, εἰς ἐκεῖνον ποὺ τὰ ἀπηύθυνε.

§212Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ, μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§213Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὑπῆρξε καὶ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ ἔγγραφα αὐτά, χωρὶς νὰ διατυπωθῇ διαμαρτυρία ἢ ἀμφισβήτησις ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω ἰσχυρισμῶν τοῦ οἴκου Μποῦγκε.

§214Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν μοῦ ἀπαντᾶτε ἀκόμη, ἐὰν ἐπιτρέπετε τὴν διακοπήν.

§215Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Παρακαλῶ, ἀλλὰ ἤθελα νὰ προσθέσω ἁπλῶς, διὰ νὰ ἠμπορῆτε νὰ κάμετε διακοπὴν πλήρη καὶ ἐπὶ τοῦ ὅτι ὑπάρχει ἀπάντησις τῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὁποίαν οὐδεμία διαμαρτυρία διατυποῦται δι’ ὅσα ὁ ἀναιδέστατος αὐτὸς κύριος γράφει εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα αὐτό. Παρακαλῶ νὰ ἀκούσω τὴν διακοπήν σας.

§216Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Ἀλλαμανῆ, συνομολογῶ μαζί σας, ὅτι τὸ περιεχόμενον τοῦ ἐγγράφου μιᾶς καθαρῶς ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως, ὅπως εἶναι ἡ Μποῦνγκε, τὸ περιεχόμενον αὐτὸ εἶναι ὑπερφίαλον καὶ ἀναιδές. Αὐτὸ δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὸ τὸ οὐσιαστικὸν θέμα. Διότι δὲν πρόκειται περὶ Κράτους, ὥστε ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ ἐπιστρέψῃ ὡς ἀπαράδεκτον τοιούτου εἴδους ἔγγραφα. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν μίαν ξένην ἑταιρείαν, ἡ ὁποία ἐκφράζεται κατ’ αὐτόν, τὸν πράγματι, ὅπως ὀρθῶς τὸν ἐχαρακτηρίσατε, εἰς τὸ περιεχόμενον τῶν ἐπιστολῶν των, τὸν πράγματι ἀναιδῆ καὶ προσθέτω καὶ ὑπερφίαλον τρόπον. Τὸ ὅτι οἱ κύριοι αὐτοὶ ἰσχυρίζονται, ὅτι ἐπέτυχον τὴν ἔγκρισιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως καὶ δὴ ὑπὸ τὴν μορφήν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἐξήγησε πρὸ ὀλίγου ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, αὐτὸ δὲν σημαίνει καθόλου, ὅτι πράγματι ἐκεῖνοι τὸ ἐπέτυχον. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη ὑποτεθῇ, ὅτι ἐνήργησε, τί λόγον εἶχεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ ἐμποδίσῃ τὸν οἱονδήποτε ἰδιώτην νὰ ἐνεργῇ ἐν Ἡνωμέναις Πολιτείαις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοήσω, πράγματι, πῶς καὶ σεῖς καὶ ἄλλοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, ἔχετε σταθῆ τόσον πολὺ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἔκαμε τὰς ἰδικάς της ἐνεργείας τῶν ὁποίων ἐνεργειῶν τὸ ἀποτέλεσμα καθρεπτίζεται εἰς τὸ τηλεγράφημα τοῦ κ. Λιάτη. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἐὰν εὑρέθησαν διάφοροι ἰδιῶται εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, οἱ ὁποῖοι ἐνήργησαν ἢ ἐὰν εὑρίσκοντο ἐν Ἀθήναις, οἱ ὁποῖοι ἰσχυρίζονται, ὅτι διὰ τῶν ἐνεργειῶν τῆς ἑταιρείας ἐπετεύχθη κἄτι, αὐτὸ τί μᾶς ἐνδιαφέρει; Ἀφορᾷ αὐτὸ τὴν Κυβέρνησιν; Ἔχει σχέσιν μὲ τὸ κῦρος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ὁ διαπραγματευόμενος μετὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως κἄτι, καὶ ἔχων συμφέρον νὰ ἐπιτύχῃ μίαν ἐνέργειαν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, ἢ μᾶλλον, προβαίνων εἰς ὡρισμένα διαβήματα καθαρῶς ἰδιωτικὰ ἐν Ἀμερικῇ, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τοὺς συμφέρει; Συμφέρον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἐξαγωγὴ ἢ μᾶλλον συμφέρον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἄδεια τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Αἱ ἐνέργειαι ἡμῶν ἐγένοντο διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς διπλωματικῆς καὶ ἐν Οὐασιγκτῶνι καὶ ἐν Ἀθήναις, διότι εἰς ἐνεργείας εἶχον προβῆ καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ παρὰ τῇ Ἀμερικανικῇ Πρεσβείᾳ τῶν Ἀθηνῶν. Δὲν καταλαβαίνω διατὶ ἐπιμένετε εἰς τὸ θέμα αὐτό. Βέβαια, συμφωνῶ μαζί σας ἀπολύτως, ὅτι αὐτὰ τὰ ἔγγραφα, χωρὶς νὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ φύγουν ἀπὸ τὸ ἀρχεῖον, διότι δὲν χαρακτηρίζουν ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι τὰ ἐλάβομεν, ἀλλὰ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι τὰ ἔγραψαν, αὐτὰ τὰ ἔγγραφα εἶναι ἀναιδῆ καὶ ὑπερφίαλα.

§217Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, ὡμιλήσατε περὶ τῆς ἐπιστολῆς τῆς Μποῦγκε τῆς 11ης Μαρτίου. Ποῦ εἶναι τὸ αὐθωρεί;

§218Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶπον, ὅτι εἶναι εἰς τὸ ἔγγραφον τῆς 23.3.59, ὅπου περίπου διατάσσεσθε νὰ δώσητε αὐθωρεὶ δείγματα.

§219Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Πῶς τὸ λέγει ὅμως αὐτό; Νὰ τὸ πάρετε τὸ ἔγγραφον ἐν τῷ συνόλῳ του, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀφίνετε νὰ δημιουργῆται ἐντύπωσις, ὅτι ἐδέχθημεν δῆθεν διαταγὰς ἀπὸ ἰδιώτην. Ὅταν τὸ ἐπικαλῆσθε πρέπει καὶ νὰ τὸ ἐπικαλῆσθε ἐν τῷ συνόλῳ του, ἢ ἄλλως νὰ ἔχετε τὴν ὑπομονὴν νὰ διαβασθῇ ἐν τῷ συνόλῳ του ἀπὸ ἡμᾶς πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς πραγματικότητος.

§220Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Παρακαλῶ νὰ τὸ διαβάσετε.

§221Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). «Ἤδη, κατόπιν τῶν ἀνωτέρω....... (ἀναγινώσκει)... ........». Τὸ «αὐθωρεὶ» συνεπῶς, τίθεται ὡς ἐπιστέγασμα τῆς τονιζομένης ἀνάγκης τῆς ἐπισπεύσεως τῆς παροχῆς τῶν δειγμάτων λόγῳ τοῦ ἐπικειμένου ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα τῶν Καθολικῶν καὶ ὄχι εἰς τὴν ἀξίωσιν καὶ τὴν ἐπιταγὴν τοῦ αἰτοῦντος πρὸς ἡμᾶς. Μᾶς καθορίζει καὶ μᾶς ὑποδεικνύει τὸν κίνδυνον περαιτέρω καθυστερήσεως, διότι ἔχει καὶ συνέχεια:..... «τὸ ὡς ἄνω κρίνεται περισσότερον ἐπάναγκες....... ἀναγινώσκει)........». Τὸ «αὐθωρεὶ» δὲν ἀναφέρεται εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς ἐντολῆς ὡς εἴπατε. Ἀλλὰ ἀντιθέτως δι’ αὐτοῦ ἐφιστᾶται ἡ προσοχή μας ἐπὶ τῆς ἐπιβαλλομένης ἑορτῆς τοῦ Πάσχα καὶ τῆς ἀργίας μιᾶς ἑβδομάδος. Διατυπώνεται τὸ ἔγγραφον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐπιβαλλομένης ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιταχύνσεως.

§222Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἶναι τόσον ἀληθῆ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεται ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, ἐν συμπεράσματι, ὥστε εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διορθώσω τὴν φράσιν καὶ νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι τὰ ἔγγραφα εἶναι ὑπερφίαλα, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἐνέργειαν ἐν Ἀμερικῇ, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀναιδῆ. Σεῖς ὁ ἴδιος καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ ἀπομονώνουν μίαν λέξιν καὶ νὰ ἰσχυρίζωνται πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Χθὲς ὁ κ. Ζίγδης, τὸν ὁποῖον ἐγὼ προσωπικῶς ἐκτιμῶ καὶ ἀγαπῶ, ἀπεμόνωσε δύο φράσεις ἀπὸ τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. Βλαχάκη πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ δὲν μᾶς εἶπε τίποτε περὶ τοῦ Σουέζ. Σήμερον σεῖς ἀπομονώνετε μίαν λέξιν ἁπλῶς καὶ λέγετε, ὅτι ἡ Ἑταιρεία ἀπήτησεν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ὅπως αὐθωρεὶ παραδώσῃ δείγματα σίτου. Ἀνεγνώσθη τὸ κείμενον καὶ ὡς εἰλικρινὴς καὶ ἔντιμος πολιτικὸς νὰ εἰπῆτε παρακαλῶ ἐὰν εἴχατε δίκαιον, ἰσχυριζόμενος τοιοῦτόν τι.

§223Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Φοβοῦμαι, ὅτι ἡ ἀνάγνωσις τοῦ ἐγγράφου ἔχει ἐπιδεινώσει τὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεως, διότι παρέλειψα νὰ ἀναφέρω αὐτὸ τὸ ὁποῖον περιέχει τὸ ἔγγραφον τῆς Μποῦγκε ὄχι ἁπλῶς τὴν ὑπόμνησιν, ὅτι ἐξεπλήρωσε τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἀποστολῆς της περὶ ἐξασφαλίσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ τὸ ἔγγραφον λέγει ἐν συνεχείᾳ, ὅτι «ἔφερεν εἰς πέρας τὴν ἐντολὴν αὐτὴν ἐντὸς βραχυτέρου χρονικοῦ διαστήματος ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶχεν ὁρισθῆ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου διὰ τοῦ ἐγγράφου τῆς 25ης Φεβρουαρίου. Ὁ ἐπιστέλλων ἀποκαλύπτει καὶ σεῖς τὸ ἀποδέχεσθε, ὅτι τοῦ ἐδώσατε ἐντολὴν ἐντὸς τῆς προθεσμίας τοῦ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μηνός, νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὴν ἀποστολήν της παρὰ τῇ Ἀμερικανικῇ Κυβερνήσει. Καὶ σᾶς πληροφορεῖ, ὅτι τὸ ἐπέτυχε ἐνωρίτερον τοῦ χρόνου τὸν ὁποῖον ἐτάξατε καὶ θέλετε μετὰ ταῦτα νὰ εἰπῆτε, ὅτι ἀνακριβῶς ἐπεκαλέσθην τὸ ἔγγραφον αὐτό. Νομίζω, ὅτι παραμένει τὸ ἐρώτημα πῶς ἡ Κυβέρνησις εἰς τοιαῦτα ἔγγραφα ἀφορῶντα ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὴν χορήγησιν τῆς Ἀμερικανικῆς ἀδείας, δὲν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις καμμίαν ἀπάντησιν. Ὅταν φθάνῃ εἰς τὴν τελικὴν ἐπιστολήν του ὁ οἶκος Μποῦγκε καὶ ἀναφέρεται καὶ πάλιν εἰς τὰς ἐνεργείας αὐτάς, σεῖς σπεύδετε ἀποδεχόμενοι τὴν πώλησιν τῶν 150.000 τόννων, μὴ ἐνοχλούμενοι ἐλάχιστα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερε τόσον προκλητικῶς. Καὶ ἐρωτῶ, μήπως καὶ βασίμως, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, διότι αὐτὴ ἡ παρατεταμένη σιωπή σας, σιωπὴ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ εἰς αὐτὰ τὰ ἔγγραφα, δὲν ἠδύνατο νὰ σημαίνῃ ἄλλο τί, παρὰ τὴν ἀναγνώρισιν, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζει εἰς ἀλλεπάλληλα ἔγγραφα ὁ οἶκος Μποῦγκε καὶ ἀναφέρεται καὶ πάλιν εἰς τὰς ἐνεργείας αὐτάς, σεῖς σπεύδετε ἀποδεχόμενοι τὴν πώλησιν τῶν 150.000 τόννων, μὴ ἐνοχλούμενοι ἐλάχιστα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερε τόσον προκλητικῶς; Καὶ ἐρωτῶ, μήπως καὶ βασίμως, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, διότι αὐτὴ ἡ παρατεταμένη σιωπή σας, σιωπὴ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ εἰς αὐτὰ τὰ ἔγγραφα, δὲν ἠδύνατο νὰ σημαίνῃ ἄλλο τι, παρὰ τὴν ἀναγνώρισιν, ὅτι αὐτά, τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζει εἰς ἀλλεπάλληλα ἔγγραφα ὁ Οἶκος, εἶναι ἀληθῆ, ὅτι πράγματι, ἡ προθεσμία τοῦ 1½ μηνὸς ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶχεν ἄλλην ἔννοιαν παρὰ νὰ δώσητε εἰς τὸν Οἶκον αὐτὴν τὴν ἐντολὴν νὰ ἀσχοληθῇ εἰς αὐτὸν τὸν 1½ μῆνα διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς Ἀμερικανικῆς ἀδείας, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν δὲ τῆς ἀδείας, ἡ ὁποία ἐνθυμίζει μεσολαβήσεις διὰ τὰς ἀδείας τῆς Κομαντατούρ, θὰ ἐνεκρίνετο. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπῆρξεν ἀτυχὴς ἡ μνεία τῶν ἐπιστολῶν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν σεῖς προσωπικῶς εἶσθε ἀποδέκτης τῶν ἐγγράφων αὐτῶν, δὲν θὰ τὰ ἐδέχεσθε εἰς τὸ ὑπουργεῖον σας.

§224Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Ἀλλαμανῆ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀρχικὴν χρησιμοποίησιν τῆς λέξεως «αὐθωρεί» τὴν ὁποίαν ἐκάματε εἰς βάρος τοῦ ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὴν δὲν τὴν διηυκρινίσατε καὶ δὲν ἠθελήσατε, ἐπιδεικνύοντες γενναιοφροσύνην τὴν ὁποίαν ἔχετε, νὰ εἰπῆτε, ὅτι κακῶς τὴν ἐχρησιμοποιήσατε. Ἐγὼ εἰς τὴν θέσιν σας θὰ τὸ ἔκαμνα, διότι ὅλοι ἠμπορεῖ νὰ περιπίπτωμεν εἰς σφάλματα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτη, καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν ἀπόκρουσιν τῶν ἐπιθέσεών σας ἠμπορεῖ νὰ παρασυρθῶμεν καὶ νὰ χρησιμοποιήσωμεν μίαν λέξιν κατὰ τρόπον μὴ ὀρθόν. Ἀφήνω αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον θίγετε. Παραδέχομαι, ὅτι πράγματι εἶναι ὑπερφίαλον τὸ ἔγγραφον αὐτό. Τὸ ἔγγραφον αὐτό, εἶναι τῆς 23 Μαρτίου. Τὸ τηλεγράφημα εἶναι εἰς τὰς 8 ἂν ὄχι εἰς τὰς 7 Μαρτίου. Αἱ ἐνέργειαι τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἦσαν ἀνεξάρτητοι ἀπὸ τὰς οἱασδήποτε ἐνεργείας τοῦ Οἴκου Μποῦγκε καὶ τῶν ἐν Ἀμερικῇ ἐκπροσώπων του. Βεβαίως, ὁ Οἶκος αὐτὸς εἰς τὰς ἐπιστολὰς τῶν ἐδῶ ἀντιπροσώπων του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, ἰσχυρίζεται, ὅτι ἐπέτυχε κἄτι εἰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Ἰσχυρίζεται, πράγματι, διότι ἐκεῖ ἡ διατύπωσις τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποιήσατε, ὑπῆρξεν ἀπολύτως ἀκριβής, ὅτι δῆθεν ἐξεπλήρωσεν ἐντολήν. Ἀποκλείετε τὴν πιθανότητα —ἐγὼ τὴν θεωρῶ φυσικὴν καὶ αὐτονόητον— ἀξιότιμε κ. Ἀλλαμανῆ, ὅταν ἐπήγαινεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὁ ἀντιπρόσωπος ἢ οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Οἴκου Μποῦγκε, δὲν γνωρίζω ποῖοι εἶναι αὐτοί, νὰ εἶπαν, ἀκούοντες ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ Ὑπουργοῦ, ὅτι γίνεται ἐνέργεια τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐν Ἀμερικῇ, νὰ εἶπαν θὰ κάνουμε καὶ ἡμεῖς προσπάθειαν καὶ ἐὰν τὸ ἔλεγαν σὲ σᾶς ἢ εἰς οἱονδήποτε, ὅτι θὰ κάμουν μίαν προσπάθειαν, θὰ τοὺς ἐλέγατε, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, ὄχι; Θὰ τοὺς ἀπηγορεύατε νὰ κάνουν προσπάθειαν; Τὸ ἐπίσημον κείμενον τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Φεβρουαρίου δὲν περιλαμβάνει τοιαύτην ἐξουσιοδότησιν καὶ ἐντολὴν πρὸς τὸν Οἶκον Μποῦγκε. Ἐὰν κατὰ τὴν ἰδιωτικὴν συζήτησιν, κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο, ὁ Οἶκος Μποῦγκε καὶ οἱ ἀντιπρόσωποί του ἐδῶ, ὅτι θὰ ἐνεργήσωμεν καὶ εἶπεν ἐνδεχομένως ὁ ὑπουργὸς —καὶ ἐγὼ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπω— μὲ γειά σας καὶ χαρά σας, πηγαίνετε νὰ ἐνεργήσετε, ἐὰν εἶπεν αὐτὸ ὁ ὑπουργὸς καὶ κατόπιν οἱ περὶ ὧν πρόκειται ἀντιπρόσωποι τοῦ Οἴκου προβαίνουν εἰς αὐτὴν τὴν διατύπωσιν, τὸ θεωρεῖτε αὐτὸ τόσον πολὺ δραματικόν; Τὸ πολύ–πολὺ εἶναι μία ὑπερφίαλος διατύπωσις, οὔτε κἂν ἀναιδής, ὅπως διατυποῦται αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§225Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ἀναφέρεται εἰς ἰδιωτικὰς καὶ προφορικὰς συνομιλίας τὸ ἔγγραφον, διότι ἰδιωτικὰς συνομιλίας δὲν ἔχουν οἱ Ὑπουργοὶ ποτὲ μὲ τοὺς συμβαλλομένους μετὰ τοῦ Δημοσίου, ἔχουν πάντοτε ὑπευθύνους συνομιλίας. Ἀναφέρεται ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς 25 Φεβρουαρίου. Εἰς τὴν προθεσμίαν τοῦ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μηνὸς ἀναφέρεται ὁ ἐπιστέλλων καὶ λέγει, ὅτι πρὶν παρέλθῃ ἡ ταχθεῖσα εἰς αὐτὸν προθεσμία, ἔφερεν τὴν ἐντολὴν εἰς πέρας. Ἀναφέρω τὰ ἔγγραφα αὐτὰ ὡς μίαν σοβαρωτάτην ἔνδειξιν, ὅτι ἡ χορηγηθεῖσα προθεσμία τοῦ 1 καὶ ½ μηνὸς ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, εἶχε τὴν ἔννοιαν ἐπιφορτίσεως τοῦ Οἴκου καὶ ἀναθέσεως εἰς αὐτὸν τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀδείας τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τώρα θὰ προχωρήσω εἰς τὸ τέταρτον ἐρώτημα. Τὴν 21ην Ἀπριλίου 1959, εἶχε λήξει πλέον ἡ ὀψιόν, ἡ προθεσμία τοῦ 1½ μηνὸς χωρὶς ὁ Οἶκος Μποῦγκε νὰ ἔχῃ πραγματοποιήσει τὸν ὅρον, δηλαδὴ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου. Τὴν ἰδίαν ἡμέραν, δηλαδὴ τὴν 21ην Ἀπριλίου 1959 τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἀπαντᾶ ἀρνητικῶς εἰς τὴν προσφορὰν τοῦ Οἴκου Γκρανάρια, ὅστις εἶχεν ὑποβάλει τὴν 15 Ἀπριλίου 1959 διὰ 50.000 τόννους μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ διὰ 30.000 χιλιάδας τόννους πρὸς 56 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἐνῷ τὴν 21 Ἀπριλίου ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀνὰ χεῖρας αὐτὰς τὰς δύο προσφορὰς τοῦ Οἴκου Γκρανάρια μὲ 55 δολλάρια, τὴν 22 Ἀπριλίου ἀπεδέχθη τὴν προσφορὰν τῆς 20 Ἀπριλίου τοῦ Οἴκου Μποῦγκε, πρὸς 45 δολλάρια κατὰ τόννον, διὰ 50.000 τόννους, ἡ ὁποία προσφορὰ γενομένη δεκτή, δημιουργεῖ προηγούμενον καὶ διὰ τοὺς ὑπολοίπους 100.000 τόννους. Μόνον ἐὰν ἦτο κανεὶς ἀφελής, δὲν θὰ τὸ ἔβλεπεν, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς πρώτης πωλήσεως, δὲν θὰ ἦτο καὶ τιμὴ τῶν ὑπολοίπων πωλήσεων. Ἐνῷ, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις ἔχει προσφορὰν τῆς 20 Ἀπριλίου μὲ 55 δολλάρια κατὰ τόννον τοῦ Οἴκου Γκρανάρια καὶ προσφορὰν τῆς 20 Ἀπριλίου μὲ 45 δολλάρια κατὰ τόννον τοῦ Οἴκου Μποῦγκε, καὶ ἐπρόκειτο τὴν ἑπομένην νὰ ἀποδεχθῇ τὴν προσφορὰν τῶν 45 δολλαρίων κατὰ τόννον, τοῦ Οἴκου Μποῦγκε, ἀπηύθυνεν ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Οἶκον Γκρανάρια, διὰ τῆς ὁποίας τῆς λέγει: Βεβαίως, καλαὶ εἶναι αἱ προσφοραί σας, ἀλλὰ θέλομεν νὰ μᾶς εἴπητε, τί ποιότητα σίτου ἐπιθυμεῖτε. Ἀλλά, κύριε ὑφυπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, σᾶς ἐρωτῶ, μήπως ἡ προσφορὰ τῆς Μποῦγκε καθώριζε τὴν ποιότητα τοῦ σίτου; Ἡ Κυβέρνησις εἶπεν, αὐτὰς τὰς ποιότητας σίτου ἔχω καὶ βάσει αὐτῶν ἔγινεν ἡ σύμβασις. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν προσφοράν, μὲ τὴν τιμὴν κατὰ 10 δολλάρια κατωτέραν, τοῦ Οἴκου Μποῦγκε, διατὶ δὲν δέχεσθε τὰς προσφορὰς τοῦ Οἴκου Γκρανάρια, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀπείρως συμφερώτεραι διὰ τὸ Δημόσιον; Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ἀναφέρομαι εἰς στοιχεῖα, προκύπτοντα ἀπὸ ἔγγραφα τοῦ φακέλλου σας καὶ θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι χθές, προσπαθῶν νὰ ἀποσείσητε τὴν βαρυτάτην εὐθύνην σας, ἰσχυρίσθητε ἀνακριβῶς, ὅτι ἡ προσφορὰ τῆς Γκρανάρια συνδέεται μὲ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά. Θέλω νὰ σᾶς προφυλάξω, νὰ μὴ πέσητε εἰς νέον σφάλμα. Ἔχετε, λοιπόν, τὴν πρώτην προσφορὰν τῆς Γκρανάρια, τῶν 50.000 τόννων, μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Καὶ τὴν δευτέραν προσφορὰν τῶν 30.000 τόννων, μέσῳ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ, ποὺ σημαίνει, ὅτι μὲ ἀνταλλαγὴν καφὲ καὶ ζακχάρεως, ἀλλὰ μὲ οἱουδήποτε ἀγαθά. Ἡ προσφορὰ τῆς Γκρανάρια, εἶναι προσφορὰ κατὰ 10 δολλάρια μεγαλυτέρα καὶ ἐὰν ἠθέλατε νὰ ἀποφύγητε τὴν ζημίαν τοῦ Δημοσίου, θὰ ἔπρεπε νὰ καλέσητε ἀμέσως τὸν Οἶκον Γκρανάρια καὶ νὰ διερευνήσητε διὰ ποίαν ποιότητα ἐνδιαφέρεται. Πῶς εἶναι δυνατὸν τὴν 22 Ἀπριλίου, τὴν ἑπομένην τῆς προσφορᾶς τῆς Γκρανάρια, νὰ ἀποδέχεσθε προσφορὰν κατὰ δέκα (10) δολλάρια μικροτέραν; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσητε τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅταν ἐπροκαλέσατε ζημίαν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ 1.300.000 δολλαρίων;

§226Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, παρ’ ὅλον ὅτι χθὲς ἀνέγνωσα τὰς προσφοράς, μίαν πρὸς μίαν, ἀκριβῶς διὰ νὰ σᾶς προφυλάξω ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς παρερμηνείας, καὶ παρ’ ὅλον ὅτι ὑπάρχουν, ἐν λεπτομερείᾳ, τὰ στοιχεῖα εἰς τὸν φάκελλον καὶ συνεπῶς ἀπὸ τὸν φάκελλον προκύπτει καὶ ἡ ἱστορία, γύρω ἀπὸ τὴν Γκρανάρια, ἐν τούτοις, ἐξακολουθεῖτε νὰ ὁμιλῆτε οὐχὶ ἐπὶ τῇ βάσει ἀκριβῶν στοιχείων. Ἕνας Οἶκος, ὁ ὁποῖος ἐτέλει ἐν πλήρει γνώσει τοῦ συνόλου τῶν πραγμάτων διὰ τὴν πώλησιν τοῦ σίτου εἰς τὴν Μποῦγκε, ἦτο ὁ Οἶκος Γκρανάρια. Ὁ Οἶκος Γκρανάρια, ἀπὸ τὴν 23ην Φεβρουαρίου 1959, ἦτο ἐν γνώσει ὅλων τῶν ὅρων τῆς ἀρχικῆς μας δεσμεύσεως.

§227Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μήπως, εἰς τὰς 20 Ἀπριλίου, εἶχε λήξει ἡ δέσμευσίς σας ἔναντι τῆς Μποῦγκε; Νομίζω ναί. Εἰς τὰς 20 Ἀπριλίου, δὲν ὑπάρχει δέσμευσις πλέον.

§228Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἀναμφισβητήτως, δὲν ὑπάρχει δέσμευσις καὶ κανεὶς δὲν ἐπεκαλέσθη τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ μία ἠθικὴ δέσμευσις. Συνεπῶς, αὐτὸ τὸ σημεῖον, δὲν ἐτέθη καὶ δι’ αὐτὸ δὲν τὸ ἀνέφερε κανεὶς ἐξ ἡμῶν. Ἄς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὴν προσφορὰν τοῦ Οἴκου Γκρανάρια. Ὁ Οἶκος Γκρανάρια, ἐγνώριζεν ἀποδεδειγμένως ἀπὸ τὴν 23 Φεβρουαρίου, τὴν δέσμευσιν, ἐν σχέσει μὲ τὴν πώλησιν τοῦ σίτου εἰς τὴν Μποῦγκε. Ἐγνώριζεν, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ πωλουμένου σίτου, ἦτο ἡ διεθνὴς τιμὴ τοῦ Χαρντβίντερ Νο 2, μειουμένη κατὰ τὸ ποσοστὸν κατωτερότητος τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου. Ὁ Οἶκος Γκρανάρια, ἐν ὄψει αὐτῆς τῆς πραγματικότητος, προσεφέρθη νὰ μᾶς δανείσῃ 1.000.000 δολλάρια ἐντόκως καὶ νὰ ἀναλάβῃ τμηματικῶς τὴν πώλησιν, ἐπὶ προμηθείᾳ, 100.000 τόννων σίτου. Εἰς τὰς προτάσεις αὐτάς, ἀπήντησα διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132651)10.3.1959 ἐγγράφου μου καὶ σᾶς ἀνέφερα χθές, ὅτι ἐὰν ἀπεδεχώμεθα τοῦτο, ἔπρεπε νὰ ἀναλάβωμεν καὶ τοὺς ἐκ τῆς ἐμπορίας κινδύνους. Ἀφοῦ, λοιπόν, εἴχομεν αὐτὲς τὶς προσφορὲς μέχρι τῆς 10 Μαρτίου 1959, ὁ Οἶκος Γκρανάρια ἐπανέρχεται εἰς τὰς 15 Ἀπριλίου μὲ τὴν προσφορὰν τῶν 56 δολλαρίων κατὰ τόννον, χωρὶς τὴν δέσμευσιν τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ. Τὴν προσφορὰν αὐτήν, δὲν τὴν ἐθεώρησα οὔτε σοβαράν, οὔτε ἀξιόλογον, δεδομένου ὅτι ἀπέφυγε νὰ προσδιορίσῃ διὰ ποῖον σῖτον δίδει τὴν τιμὴν αὐτήν. Εἰς τὰς 20 Ἀπριλίου, διὰ νὰ δείξῃ τὴν σοβαρότητα τοῦ Οἴκου, μετατρέπει τὴν προσφορὰν αὐτῶν καὶ τὴν κάμνει μέσῳ τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ, τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι θὰ ἀγοράζωμεν ἀπὸ τὴν Γαλλίαν, ὅπως καὶ μὲ τὴν σύμβασιν ποὺ ἐκάμαμε διὰ τὰ κρασιά, κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά.

§229Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Σοβαρῶς τὸ λέγετε; Ὅταν πιστωνώμεθα εἰς τὸ κλῆριγκ, δὲν ἀγοράζομεν οἱονδήποτε προϊόν;

§230Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Θὰ πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν ἰδιαιτέραν συμφωνίαν μὲ τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν εἶναι κλῆριγκ, ἀλλὰ εἶναι πληρωμαὶ ἐντὸς τοῦ συστήματος τοῦ Κοινοῦ Ταμείου Εὐρωπαϊκῶν Ἀγορῶν.

§231Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν τίθεται περιορισμός, ὅπως ἔκαμεν ἡ Μποῦγκε, ὅπου σᾶς ὥρισε καὶ τὴν χώραν καὶ τὸ προϊόν. Ὁ χριστιανὸς αὐτὸς σᾶς λέγει, ὅτι τὸ συνάλλαγμα θὰ τὸ διαθέσητε δι’ οἱονδήποτε προϊὸν θέλετε, κεφαλαιουχικὸν κλπ.

§232Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ποῦ τὸ λέγει αὐτό; Ἡ προσφορὰ λέγει τὸ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Δηλαδή, δώσατέ μας τὸ σιτάρι, διὰ νὰ πάρετε Ἑλληνογαλλικὸν κλῆριγκ, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει, παρὰ μόνον ἐὰν ὑπάρξῃ ἰδιαιτέρα συμφωνία καὶ περιορισμὸς εἰς τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν ἀγαθῶν. Ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ, τότε πληρωμὴν εἰς συνάλλαγμα δὲν τὴν ἀναλαμβάνουν! Τὸ γεγονὸς δέ, ὅτι ἐντὸς 4 ἡμερῶν ἤλλαξε τὴν μίαν προσφορὰν εἰς ἄλλην, ἀπὸ 50.000 εἰς 30.000 τόννους καὶ ἀπὸ ἐλεύθερον συνάλλαγμα εἰς πληρωμήν, μέσῳ τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ, μᾶς ὑπεχρέωσε νὰ τὸν καλέσωμεν νὰ μᾶς εἴπῃ, τί σιτάρι θέλει νὰ τοῦ δώσωμεν. Ἀλλὰ δὲν ἐπανῆλθε. Καὶ ὅταν ἐπανῆλθεν, ἐπανῆλθεν εἰς τιμὰς ποὺ ὁ ἑλληνικὸς σῖτος εἶχεν ἀποτιμηθῆ ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ἐπιτροπὴν τοῦ Ν. Δ. 2545.

§233Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε ὑφυπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, καὶ μετὰ τὴν παρέμβασίν σας, παραμένουν ἀδιαμφισβήτητα δύο γεγονότα, πρῶτον, ὅτι πράγματι προσέφερε τὴν 15 Ἀπριλίου, διὰ 50.000 τόννους, μὲ 55 δολλάρια καὶ μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Αὐτὴν τὴν προσφορὰν τὴν κρατεῖτε, χωρὶς νὰ ἔχετε καμμίαν νομικὴν ἢ ἠθικήν, ἂν θέλετε, δέσμευσιν καὶ ἀναμένετε νὰ σᾶς ἔλθῃ ἡ προσφορὰ μετὰ 5θήμερον τῆς Μποῦγκε, μὲ 10 δολλάρια ἐπὶ ἔλαττον. Διατὶ δὲν ἐπωφελήθητε αὐτῆς τῆς προσφορᾶς τῶν 500 δολλαρίων, μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα, διὰ 50.000 τόννους, ἀλλὰ ἀναμένατε ἐπὶ 5θήμερον, νὰ σᾶς ἔλθῃ ἡ προσφορὰ μὲ 45 δολλάρια τῆς Μποῦγκε καὶ δὲν ἐσπεύδατε νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν καλλιτέραν λύσιν;

§234Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Διότι ἦτο ἀόριστος.

§235Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Καὶ ἐὰν δὲν προσδιώριζον ἐκεῖνοι τὴν ποιότητα, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ κάμετε σεῖς, ὅπως τὸ εἴπατε εἰς τὴν Μποῦγκε. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ εἴπητε εἰς τὸν κύριον αὐτόν, ἀποδεχόμεθα τὴν προσφοράν σας, διότι δίδετε 10 δολλάρια πάρα πάνω καὶ τὸ σιτάρι ἔχει αὐτὰς τὰς ἰδιότητας καὶ ὅσον ἐξ αὐτοῦ ἐλεγχθῆ καὶ εὑρεθῆ, ὅτι δὲν ἔχει τὰς ἰδιότητας αὐτάς, θὰ πληρωθῇ ἀναλόγως, ὡς — ἐπαναλαμβάνω— ἐκάματε καὶ μὲ τὴν σύμβασιν τῆς Μποῦγκε. Καί, δεύτερον, διὰ τῆς προσφορᾶς τῆς 20ῆς Ἀπριλίου, δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι Ἑλληνογαλλικὸν κλῆριγκ σημαίνει κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά, ἀλλὰ προμήθειαν καὶ καταναλωτικῶν ἀγαθῶν, ὁπότε θὰ εἴχατε εἰς τὴν Τράπεζαν Γαλλίας λαβεῖν διὰ καταναλωτικὰ ἀγαθά. Ὁπωσδήποτε, ὅμως, κύριε ὑπουργέ, παραμένει μυστηριῶδες, πῶς δὲν σᾶς ἀφύπνισαν αὐταὶ αἱ τιμαί, ἐπὶ τέλους, ἂν ὄχι διὰ νὰ ἀποδεχθῆτε τὰς προσφορὰς Γκρανάρια, ἀλλὰ διὰ νὰ διστάσετε νὰ δεχθῆτε τὴν τιμὴν Μποῦγκε. Πῶς εἶναι δυνατόν, ὅταν ἕνας οἶκος προσφέρεται —καὶ εἴπατε χθές, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ σοβαρωτάτου οἴκου— 55 δολλάρια, ὁ Μποῦγκε νὰ προσφέρῃ 45; Δὲν σᾶς ἐδημιούργησε τὴν ἐντύπωσιν αὐτό, ὅτι ὁ δεύτερος θέλει νὰ κάμῃ μία δουλειὰ λίαν ἐπιβλαβῆ διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον; Καὶ εἶναι μόνον αὐτό; Ποῖος θὰ καθώριζε τὴν ποιότητα; Ἠρκέσθητε, κ. ὑφυπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, μόνον εἰς τὸ νὰ διαθέσητε τοὺς 50.000 τόννους, μὲ 45 δολλάρια; Ὄχι. Συγχρόνως δεσμεύεσθε καὶ διὰ τὰς ὑποχρεώσεις τῶν ἄλλων 50.000 τόννων, διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν τοῦ καφέ, τῆς Βραζιλίας, μὲ 50 δολλάρια, ποὺ δὲν σημαίνει 50 δολλάρια, ὅταν ἔχετε δεσμευμένον συνάλλαγμα εἰς μίαν χώραν. Καὶ πέραν τούτου, δὲν ἀφήνετε νὰ παρέλθουν οὔτε δύο ἡμέραι. Εἰς τὰς 22 Ἀπριλίου κλείετε τοὺς 50.000 τόννους καὶ πρὶν προλάβῃ κανεὶς νὰ σᾶς ὀχλήσῃ διὰ τὴν τιμὴν αὐτήν, εἰς τὰς 24 Ἀπριλίου σπεύδετε νὰ κλείσητε καὶ τοὺς ἄλλους 50.000 τόννους εἰς τὴν τιμὴν τῶν 45 δολλαρίων. Πάντα ταῦτα δέ, ὅταν ἔχετε ἀνὰ χεῖρας προσφορὰν διὰ 55 δολλάρια.

§236Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω: Δὲν σᾶς κάμνει καμμίαν ἐντύπωσιν, ὅτι προσέφερε διὰ τὸν ἑλληνικὸν σῖτον τιμὴν 55 –56 δολλαρίων, οὐχὶ ἀπολύτως καθωρισμένην καὶ αὐτήν, τιμὴν πάντως, ἡ ὁποία πλησιάζει τὴν τιμὴν τοῦ Χάρντ Βίντερ Νο 2;

§237Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὄχι καὶ πλησιάζει.

§238Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τότε, πόσον εἶχε; 59 δολλάρια.

§239Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸν ἀγοράσατε 63,5.

§240Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). 62 τὸν Ἰανουάριον.

§241Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νὰ ὑπενθυμίσω, ὅμως, τὸν δείκτην τιμῶν, τὸν δημοσιευόμενον εἰς τοὺς Τάϊμς τοῦ Λονδίνου;

§242Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸ δημοσίευμα τῶν Τάϊμς, ἀναφέρεται εἰς κτηνοτροφὰς καὶ ὄχι εἰς τὴν ἀγορὰν ἀρτοποιήσιμου σίτου. Θὰ σᾶς τὸ ἀναγνώσω, μεταφράζων.

§243Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἔχει δημοσιευθῆ ἀκριβὴς μετάφρασις εἰς τὸν «Οἰκονομικὸν Ταχυδρόμον».

§244Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). «.......... (ἀναγινώσκει)..........». Δὲν ὁμιλεῖ περὶ συναγωνισμοῦ καὶ ἀνατροπῆς τῆς ἀγορᾶς τοῦ σίτου τοῦ ἀρτοποιήσιμου. Συνεπῶς, δὲν σᾶς κάμνει αὐτὸ ἐντύπωσιν; Αὐτὸ δὲν σᾶς ἐμβάλλει εἰς ὑποψίας, ὅτι λέγοντες αὐτό, ἔστω ἀόριστα, καὶ βάσει αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἀναφέρει εἰς τὴν προσφοράν του, ὅτι ἦτο ἁπλῶς μία προσπάθεια νὰ ὑπεισέλθῃ εἰς τὴν συζήτησιν, νὰ ἀναστατώσῃ τὴν ὑπόθεσιν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἰδικήν μας προσπάθειαν, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ, ἴσως, νὰ ἐπιτύχῃ καμμίαν ὠφέλειαν ἀπὸ τὸν ἄλλον; Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ τοῦτο: Πῶς αὐτὸς μὲν προσέφερε μέσῳ τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ, ὀλίγας δὲ ἡμέρας ἀργότερον ὁ Μαραβελάκης στέλλει τὸ γράμμα, περικοπὴν τοῦ ὁποίου σᾶς ἀνέγνωσα καὶ χθὲς καὶ κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν 50 χιλιάδων τόννων, μὲ τὸν συνδυασμὸν νὰ προβῇ ἡ Ἑλλὰς εἰς παραγγελίαν αὐτοκινηματαξῶν ἀντιστοίχου ἀξίας;

§245Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Αὐτὸς οὗτος ὁ Πρεσβευτὴς τῆς Γαλλίας, τὸ ἐδήλωσεν εἰς ἐμέ, πρὸ μηνῶν.

§246Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Συνεπῶς, δὲν εἶναι τόσον βέβαιον, ὅτι αὐτὸ τὸ Ἑλληνογαλλικὸν κλῆριγκ, διὰ τὸ ὁποῖον ἐνομίσατε ὅτι σημαίνει πραγματικῶς ἐλεύθερον γαλλικὸν χρῆμα, ὅτι τοῦτο πράγματι συμβαίνει. Δυστυχῶς, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐπιστολήν, προκύπτει, ὅτι θὰ προεβάλετο, ἀπὸ γαλλικῆς πλευρᾶς, ἡ ὑποχρέωσις ἀγορᾶς κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν καὶ δὴ συγκεκριμένων.

§247Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν τελευταίαν παρατήρησίν σας, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν, οὔτε κλονίζει τὴν προσφορὰν τῆς 15 Ἀπριλίου. Καὶ μένει ἀπρόσβλητος ἡ προσφορὰ τῆς 15 Ἀπριλίου τῶν 55 δολλαρίων εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα, διότι δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ κλῆριγκ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προσφορὰν τῆς 20 Ἀπριλίου, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχῃ τὴν συγκατάθεσιν τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως, ὁ ἀγοραστὴς σίτου ἠδύνατο νὰ πληρώσῃ μὲ συνάλλαγμα καὶ μέσῳ Γαλλίας, μὲ ἰδικόν του συνάλλαγμα, νὰ προμηθευθῇ καὶ προσφέρῃ τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἡ Ἑλλὰς ἐζήτει. Συνεπῶς, μὴ συγχέετε τὴν προσφορὰν τοῦ Οἴκου Γκρανάρια μὲ τὴν προσφορὰν Μαραβελάκη, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις εἶπεν, ὅτι ἐγὼ δὲν διαπραγματεύομαι, παρὰ μόνον μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα, καὶ ὡστόσο ἔκαμε τὴν γνωστὴν ἐξαίρεσιν διὰ τὴν προσφορὰν τῆς Μποῦγκε μὲ τὸν καφὲ τῆς Βραζιλίας!! Δὲν κάμνω καθόλου σύγκρισιν μὲ τὴν προσφορὰν Μαραβελάκη καὶ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν ἡ προσφορὰ Μαραβελάκη μὲ τὴν προσφορὰν Οἴκου Γκρανάρια, ὁ ὁποῖος προσέφερε μέσῳ τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ Κλήριγκ.

§248Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔχετε τὴν γνώμην, ὅτι δι’ αὐτὸ ἡ προσφορὰ τοῦ Οἴκου Γκρανάρια ἠδύνατο νὰ δεσμεύσῃ τὴν Τράπεζαν τῆς Γαλλίας;

§249Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μὰ αὐτὸ τὸ διηυκρίνησα προηγουμένως.

§250Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐπειδή, δηλαδή, αὐτὸς λέγει, ὅτι ἐγὼ σᾶς ἐξασφαλίζω, ὅτι ἡ πληρωμὴ θὰ γίνῃ μέσῳ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ, πρέπει νὰ τὸν πιστεύσωμεν, ὅταν ἔχωμεν ἄλλας βασίμους πληροφορίας, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατόν; Αὐτὸ ὑποστηρίζετε;

§251Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶναι θέμα συμβάσεως καὶ ἐγγυήσεως, διὰ τὴν τήρησιν τῶν ὅρων. Αὐταὶ αἱ 2 προσφοραί, δὲν ἔτυχον τῆς προσοχῆς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ τὸ ἀντίθετον ἐπεβάλλετο, ἐκ τοῦ γεγονότος καὶ μόνον, ὅτι ἀπεῖχον κατὰ 10 δολλάρια ἀπὸ ἐκείνην τὴν προσφοράν, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη καὶ μεταγενεστέρως καὶ ἐγένετο ἀποδεκτὴ μὲ μίαν σπουδὴν ἀσυνήθη, ἀφοῦ ἐντὸς δύο ἡμερῶν ἔκλεισαν αἱ δύο παρτίδες τῶν 150 χιλιάδων τόννων σίτου. Καὶ ἔρχομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς ἕνα πέμπτον ἐρώτημα. Εἰς τὰς 28 Ἀπριλίου, ἐμφανίζεται ἐκ νέου ἐπὶ σκηνῆς ὁ Οἶκος Γκρανάρια, περιέργως, πράγματι, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἤδη πωλήσει τοὺς 150 χιλιάδας τόννους, δηλαδὴ τὴν ποσότητα ἀκριβῶς, ποὺ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἶχε ζητήσει νὰ ἐξαχθῇ, διὰ νὰ ἀποσυμφορηθοῦν αἱ ἀποθῆκαι. Ἔπρεπε, ὅθεν, νὰ μείνῃ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ὡλοκληρώθη ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ τῆς ἐξαγωγῆς ἑλληνικοῦ σίτου. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι Οἶκοι, ὅμως, ἔχουν τὰς ἰδιαιτέρας πληροφορίας των καὶ γνωρίζουν, ὅτι τοιαῦται εὐκαιρίαι δὲν πρέπει νὰ χάνωνται καὶ ὑποβάλλουν νέας προσφοράς. Πράγματι, εἰς τὰς 28 Ἀπριλίου, ὑποβάλλεται προσφορὰ τοῦ Οἴκου Γκρανάρια διὰ 50 χιλιάδας τόννους, μὲ λίρας 16 καὶ 10 σελλίνια, κατὰ 10 σελλίνια ἀνωτέραν τῆς τιμῆς, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχεν ἤδη ἀγοράσει ὁ Οἶκος Μποῦγκε τοὺς 100 χιλιάδας τόννους. Καὶ ὁ Οἶκος Γκρανάρια προσέφερε πάλιν, ἄνευ κλῆριγκ καὶ λοιπά, νὰ ἀγοράσῃ 50 χιλιάδας τόννους μὲ 16 λίρας καὶ 10 σελλίνια. Ἡ προσφορὰ γίνεται 28 Ἀπριλίου. Θέτει μίαν προθεσμίαν τριῶν ἡμερῶν. Λήγει. Ἀπάντησις οὐδεμία. Ἐπαναφέρει τὴν προσφοράν του ἐκ νέου, ἐπαναφέρῃ τὴν GERM, χωρὶς νὰ τροποποιῇ τοὺς ὅρους. Οὐδεμία ἀπάντησις. Καὶ φθάνομεν εἰς τὰς 9 Μαΐου, ὁπότε ἔχει χάσει τὴν ὑπομονήν του ὁ ἐνδιαφερόμενος. Δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιβληθῇ καὶ εἰς τὸν Οἶκον ποὺ ἀντιπροσωπεύει. Ἐρωτῶ: Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται προσφορὰ μὲ τιμὴν μεγαλυτέραν ἀπὸ ἐκείνην ποὺ ἐπέτυχεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν πώλησιν τῶν 100 χιλιάδων τόννων καὶ ὅμως ἀπάντησις νὰ μὴ δίδεται; Ἐν τῷ μεταξύ, ἐμφανίζεται ὁ Ἰσραηλίτης Μισραχῆ, ὁ ὁποῖος προτείνει νὰ ἀγοράσῃ 15 χιλιάδας τόννους πρὸς δολλάρια 46,5, τιμὴν δηλαδὴ ηὐξημένην, ἐν σχέσει μὲ ἐκείνην, ποὺ εἶχεν ἐπιτύχει τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὸν Οἶκον Μποῦγκε. Ὑπάρχουν καὶ οἱ Ἀδελφοὶ Διαμαντούρου, ποὺ ζητοῦν νὰ ἀγοράσουν 15 χιλιάδας τόννους, πρὸς 16 λίρας, μὲ τὴν ἰδίαν τιμὴν τοῦ Οἴκου Μποῦγκε. Αἱ προσφοραὶ εἶναι σαφεῖς. Ἐζήτησαν σῖτον ἑλληνικῆς ἐσοδείας κλπ. Ἀπὸ τὰς 28 Ἀπριλίου, ποὺ γίνονται αἱ προσφοραὶ τοῦ Οἴκου Γκρανάρια, φυλάσσονται εἰς τὸ συρτάρι τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅστις ἀναμένει, ἆραγε, τί; Μήπως ἀκόμη δὲν ἔχει ἀποφασίσει νὰ πωλήσῃ τοὺς 20.103 τόννους, ποὺ τελικῶς ἐπώλησε; Τί συμβαίνει; Τί ἀναμένει; Τοῦ προσφέρουν μίαν τιμήν, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχει ἐπιτύχει ὡς τότε, διὰ τοὺς 150 χιλιάδας τόννους. Αὐτὴν τὴν φοράν, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἔχει ἐπιφοιτήσει εἰς τὸν κ. Μποῦγκε καὶ τοῦ εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐγκατέλειψε πλέον τὴν ἀδιάλλακτον, τὴν σταθερὰν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν διεκήρυξε πρὸς ὅλους τοὺς ἀνεπιθυμήτους, ὅτι μόνον μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα πωλεῖ καὶ κάμνει προσφορὰν εἰς τὰς 14 Μαΐου, ὄχι πλέον μὲ δεσμευμένον συνάλλαγμα, ἀλλὰ μὲ ἀνταλλαγήν, ὅπως κάμνομεν μὲ τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος, θὰ σοῦ πάρω 20 χιλιάδας τόννους τισάρι καὶ θὰ σοῦ δώσω ζάκχαριν εἰς τὴν Ἑλλάδα, μὲ τὴν τιμὴν τῶν 97,5 δολλαρίων. Καὶ ἐρωτᾶται, κύριοι βουλευταί: Διατὶ ἀνέμενεν ἡ Κυβέρνησις, προκειμένου νὰ δώσῃ τὰς 20 χιλιάδας τόννους, αὐτὴν τὴν προσφοράν, τὴν ἀνώμαλον πλέον, ὄχι μὲ ἐλεύθερον ἢ δεσμευμένον συνάλλαγμα καὶ κλῆριγκ, ἀλλὰ μὲ ἀνταλλαγήν: Εἶδος μὲ εἶδος, μὲ τιμὰς ἑκατέρωθεν ὑποκειμενικάς; Διατὶ ἀνέμενεν αὐτὴν τὴν προσφοράν; Καθ’ ἀπὸ τὰς 28 Ἀπριλίου παρέρχονται ἡμέραι 17, χωρὶς νὰ ἀποφασίσῃ νὰ ἀποδεχθῇ τὰς προσφορὰς τῶν ἄλλων οἴκων, μὲ τιμὰς ἀνωτέρας ἐκείνης, ποὺ εἶχεν ἤδη ἐπιτύχει. Τί συνέβαινε; Τί ἀνέμενε; Πῶς ἐγνώριζεν ὁ Οἶκος Μποῦγκε ποία ἡ ποσότης, ποὺ ἐπρόκειτο νὰ διατεθῇ ἀκόμη; Πῶς ἐγνώριζεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἤλλαξεν αἰφνιδίως πολιτικὴν καὶ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔλεγε πρὸς διαφόρους, δὲν δέχομαι συζήτησιν, ἐπιστρέφω τὴν προσφοράν, μοῦ εἶναι ἀδιάφορος, ἐγὼ δὲν δέχομαι ἀνταλλαγάς, πῶς ἐγνώριζεν ὁ Οἶκος Μποῦγκε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε μεταβάλει πολιτικὴν καὶ θὰ ἐδέχετο ἀνταλλαγάς; Καὶ ἀκόμη, πῶς ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κατέληξεν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν προσφορὰν Μποῦγκε, ἀγνοήσας τὰς ἄλλας προσφοράς, εἰς τὰς ὁποίας ἀπήντησε τὴν 15 Μαΐου πλέον, ἀφοῦ, ὡς ὁ ἴδιος ὡμολόγησε χθές, τὴν 15 Μαΐου εἶχεν ἀποφασίσει νὰ ἀποδεχθῇ τὴν νωπήν, τῆς προτεραίας μόλις, προσφορὰν τοῦ οἴκου Μποῦγκε; Εἰς τὰς 18 Μαΐου, λέγει πλέον, ἀφήσατέ με ἥσυχον, δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν αἱ προσφοραί σας, δὲν ὑπάρχει σῖτος πρὸς πώλησιν ὑπὸ τοὺς ὅρους καὶ τὰς τιμάς, ποὺ προσφέρετε. Ὅμως, ὀλίγας ἡμέρας ἐνωρίτερον, εὑρίσκει τὴν προσφορὰν τῶν 16 λιρῶν τοῦ Οἴκου Μποῦγκε, ὡς ἐξόχως ἐνδιαφέρουσαν καὶ σπεύδει νὰ δώσῃ τὰς 150.000 τόννων καὶ τὴν 18 Μαΐου λέγει, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ τιμὴ τῶν 16 λιρῶν καὶ 10 σελλινίων. Αὐτὰ εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα, ἂν μὴ τί ἄλλο, χρῄζουν περαιτέρω διευκρινήσεως καὶ πρέπει νὰ συναγάγω, ὅτι ἡ χθεσινὴ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπεισῆλθεν εἰς λεπτομερείας, διότι οἱ συνάδελφοί του ἦτο φυσικὸν νὰ μὴ γνωρίζουν τὰς λεπτομερείας, δὲν ὑπῆρξεν ἀπάντησις, ἡ ὁποία καλύπτει αὐτὰ τὰ κενὰ καὶ δὲν ἀπαντᾷ εἰς αὐτὰ τὰ ἀμείλικτα ἐρωτήματα. Καί, διὰ νὰ ἀνακινήσω καὶ κλείσω ταὐτοχρόνως ἕνα θέμα, τὸ θέμα τῶν διαφωνιῶν τῶν ὑπηρεσιῶν, πρέπει νὰ εἴπω...

§252Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐπιτρέπετε νὰ ἀπαντήσω, σχετικῶς μὲ τὸ Ἑλληνογαλλικὸν κλῆριγκ; Ὅπως γνωρίζετε, τὰ κλῆριγκ συνοδεύονται ἀπὸ τὸν πίνακα ἀνταλλαγῶν, δηλαδή, εἰς τὴν συμφωνίαν τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ εἶναι προσηρτημένοι δύο πίνακες, τί εἴδη θὰ ἀγοράζωνται μέσῳ τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ καὶ ποῖα τὰ εἴδη θὰ ἀγοράζουν οἱ Γάλλοι ἀπὸ ἡμᾶς. Ὁ σῖτος, καθὼς ἠδυνήθην νὰ ἐξακριβώσω ἀπόψε, νομίζω ὅτι ἡ πληροφορία μου εἶναι ἀκριβής, δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸν πίνακα τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα δυνάμεθα νὰ ἐξαγάγωμεν εἰς τὴν Γαλλίαν, μέσῳ τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ. Καὶ συνεπῶς ἡ πρότασις αὐτὴ τῆς Γκρανάρια, περὶ ἐξαγωγῆς μέσῳ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ, ἐσήμαινε διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν προσθήκην καὶ τοῦ σίτου. Κύριος δὲ εἶδε, ἔναντι τίνων ἀγαθῶν κεφαλαιουχικῶν, προφανῶς.

§253Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, εἶσθε δικαιολογημένος νὰ μὴ εἶσθε πρόχειρος αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ νὰ μὴ γνωρίζετε, ποῖοι εἶναι οἱ πίνακες, οἱ συνοδεύοντες τὰς συμβάσεις τοῦ Κλῆριγκ. Ἀλλ’ ἐρωτῶ, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, εἰδικώτερον ἀσχολούμενος μὲ τὰ θέματα αὐτά, δὲν ἐγνώριζε τὴν 21ην Ἀπριλίου ὅλας αὐτὰς τὰς δυσχερείας, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε, τὸ σχεδὸν ἀδύνατον τῆς πραγματοποιήσεως μιᾶς πωλήσεως σίτου μὲ τὸ Ἑλληνογαλλικὸν κλῆριγκ καὶ ἀπαντᾶ τὴν 21ην Ἀπριλίου, ὄχι αὐτὰ ποὺ εἴπατε σεῖς ἀπόψε, τὰ δύσκολα καὶ ἀνυπέρβλητα, ἀλλ’ ἀπαντᾶ ἁπλῶς ὅτι, ἡ προσφορά σας εἶναι ἐνδιαφέρουσα καὶ ἡ τιμὴ ἐπίσης ἐνδιαφέρουσα, φθάνει μόνον νὰ μᾶς εἴπητε, ποία εἶναι ἡ ἐπιθυμητὴ ποιότης; Εἶναι ἡ μοναδικὴ ἀντίρρησις, ἡ ὁποία ἀντιτάσσεται εἰς τὸν προσφέροντα οἶκον καὶ ὄχι ὅσα εἴπατε πρὸ ὀλίγου, τὰ ὁποῖα, ἐνδεχομένως, νὰ εἶναι ὀρθά, περὶ δυσχερειῶν κλπ., τῆς πραγματοποιήσεως ἐξαγωγῆς σίτου, μέσῳ τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ. Ταῦτα προκύπτουν ἀπὸ τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου τῆς 21.4.1959, ὑπ’ ἀριθ. 151028. Ἐὰν καλῶς ἔχω μεταφέρει εἰς τὰς σημειώσεις μου τὴν περικοπὴν τοῦ ἐγγράφου, τοῦτο λέγει, κατ’ οὐσίαν, τὰ ἑξῆς: Θὰ ἐδεχόμην τὴν προσφορὰν διὰ τοὺς 50.000 τόννους μὲ τὴν προσφερομένην τιμήν, ἐφ’ ὅσον μοῦ προσδιορίσῃ τὴν ἐπιθυμητὴν ποιότητα. Καὶ ἀφοῦ ζητεῖτε νὰ σᾶς εἴπουν τὴν 21ην Ἀπριλίου τὴν ἐπιθυμητὴν ποιότητα, εἰς τὰς 23 ὑπογράφετε τὴν σύμβασιν μὲ τὴν Ἑταιρείαν Μποῦγκε. Πότε ἠθέλατε νὰ σᾶς ἀπαντήσουν, ἐντὸς ὡρῶν; Ἀφοῦ τοὺς ἐζητήσατε νὰ σᾶς καθορίσουν τὴν ἐπιθυμητὴν ποιότητα, διατὶ δὲν ἀνεμένατε τὴν ἀπάντησιν;

§254Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐὰν ἴδητε τοὺς πίνακας, θὰ πεισθῆτε, ὅτι ἡ προσφορὰ ἦτο ἄνευ ἐνδιαφέροντος.

§255Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μὲ διέκοψε προηγουμένως ὁ κύριος ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ προσδιορίσω, ὅτι ἡ διαφωνία τῶν ὑπηρεσιῶν δὲν ὑπῆρξε μόνον εἰς τὸ ἀρχικὸν ἔγγραφον, εἰς ἐκεῖνο τὸ ἔγγραφον, τὸ πρωτοφανές, μὲ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις τὴν 21ην Φεβρουαρίου ἀποδέχεται τὴν μοναδικὴν προσφοράν, ποὺ εἶχεν ὑποβληθῆ πρὸς αὐτήν, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἄλλας νὰ τὴν συγκρίνῃ, δὲν διεφώνησαν μόνον ἐκεῖ καὶ δὲν εἶπον μόνον τὸ ἁπλοῦν, καλέσατε καὶ ἄλλους Οἴκους, γνωστοὺς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, νὰ κάμουν προσφοράς, ἀλλ’ ἠρνήθησαν νὰ ὑπογράψουν καὶ διεφώνησαν καὶ εἰς ὅλας τὰς διαδοχικὰς ἀπαντήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὸν Οἶκον Μποῦγκε, τὰς ἀπαντήσεις, διὰ τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη τὴν πώλησιν τὸ πρῶτον τῶν 50.000 τόννων, μὲ τὴν τιμὴν τῶν 16 λιρῶν Ἀγγλίας, τὴν ἑτέραν πώλησιν τῶν 50.000 τόννων πρὸς 50 δολλάρια, μὲ ἀνταλλαγὴν καφὲ καὶ τὴν ἑτέραν πώλησιν τῶν 50.000 τόννων πρὸς λίρας 16, καὶ αὐτήν, τέλος, τὴν ἀπόφασιν διὰ τῆς ὁποίας ἐπραγματοποιεῖτο ἡ περίεργος αὐτὴ ἀνταλλαγὴ τοῦ σίτου μὲ τὴν ζάκχαριν. Δὲν θὰ ὑπεισέλθω εἰς τὸ θέμα τῶν τιμῶν, ποὺ προσδιωρίσθησαν ἑκατέρωθεν εἰς τὴν σύμβασιν ἀνταλλαγῆς σίτου– ζακχάρεως, ἐντύπωσιν, ὅμως, κάμνει, πῶς ὁ Οἶκος Μποῦγκε, ὁ ὁποῖος προσέφερε 45 δολλάρια, διὰ νὰ ἀγοράσῃ 50.000 τόννους, ἐδέχθη νὰ δώσῃ 48,5 διὰ νὰ ἀγοράσῃ τοὺς 20.000 τόννους. Ἡ τιμὴ αὐτὴ ἐτέθη εἰκονικῶς, διὰ νὰ ὑπερέχῃ, δῆθεν, τῶν τιμῶν, τὰς ὁποίας ἔδωσαν οἱ ἄλλοι οἶκοι, καὶ ἡ ὁποία, ὅμως, ὑφίσταται τὴν δραστικὴν ἀπομείωσιν, λόγῳ τῆς ὑψηλῆς τιμῆς, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ πληρώσωμεν τὴν ζάκχαριν, ἀγνώστου μέχρι στιγμῆς προελεύσεως. Ὅταν ὁ τελευταῖος μπακάλης, τοῦ τελευταίου χωριοῦ, γνωρίζῃ ὅτι εἶναι ἀνάγκη, προκειμένου νὰ ἀγοράσῃ ζάκχαριν διὰ τὸ μαγαζί του, νὰ ἠξεύρῃ ἀπὸ ποίαν χώραν εἶναι ἡ ζάκχαρις αὐτή, διὰ νὰ ἠξεύρῃ εἰς τί τιμὴν θὰ τὴν πληρώσῃ καὶ θὰ τὴν πωλήσῃ, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀδιαφορεῖ διὰ τὴν προέλευσιν καὶ δὲν ἀντιλαμβάνεται, ὅτι πονηρῶς ὁ Οἶκος Μποῦγκε δὲν προσδιορίζει χώραν προελεύσεως τῆς ζακχάρεως, τὴν ὁποίαν προσφέρει, καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἀφελῶς ἀποδέχεται αὐτὴν τὴν ζάκχαριν, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τὸν τόπον προελεύσεως. Χθὲς ἠρώτησα ἐπιμόνως τὸν κ. ὑπουργόν, μήπως γνωρίζῃ, πόθεν θὰ προμηθευθῇ τὴν ζάκχαριν αὐτὴν ὁ Οἶκος Μποῦγκε καὶ μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι ἡ ποιότης εἶναι καθωρισμένη, δὲν ἔχει, ὅμως, τὸ δικαίωμα πλέον, εἰς τὴν σύμβασιν τὴν ὁποίαν θὰ ὑπογράψῃ, νὰ προσδιορίσῃ τὸν τόπον προελεύσεως. Διότι μὲ τὴν ἀσάφειαν τὴν ἠθελημένην, τοῦ Οἴκου Μποῦγκε, καὶ τὴν ἀθέλητον, ἐλπίζω, τῆς ἀπαντήσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἐδημιουργήθη δικαίωμα τοῦ πωλητοῦ τῆς ζακχάρεως νὰ τὴν φέρῃ ὁπόθεν ἐκεῖνος νομίζει, τουτέστι καὶ ζάκχαριν Ἀργεντινῆς καὶ ζάκχαριν Βραζιλίας, ἤτοι κατὰ τὸ 20 καὶ 25% εὐθηνοτέραν καὶ χειροτέραν ἀπὸ τὴν ζάκχαριν τοῦ Μεξικοῦ καὶ τῆς Κούβας.

§256Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Διὰ τὸ θέμα τῆς προσφορᾶς τῆς σακχάρεως, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθητε, σᾶς ἀπήντησα καὶ χθές, θὰ σᾶς ἐπαναλάβω καὶ σήμερον, ὅτι ἡ ἀπάντησις ποὺ ἐδόθη εἰς τὴν προσφοράν, περιγράφει ἀκριβῶς τὰς ὑποχρεώσεις τῆς σακχάρεως. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἡ ποιότης τῆς ζαχάρεως θὰ εἶναι ἡ συνήθης εἰσαγομένη εἰς τὴν Ἑλλάδα, λευκή, ραφινέ, λεπτοκρυσταλλική. Σᾶς ἐνδιαφέρει ἡ χώρα προελεύσεως;

§257Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐμένα ὄχι, τοὺς καταναλωτάς.

§258Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἡ χώρα προελεύσεως, ἔχει ἀξίαν, ἐὰν πρόκειται νὰ ἔχωμεν διαφόρους ποιότητας. Ἡ προέλευσις τῆς ζακχάρεως, θὰ εἶναι Ἀνατολικῆς Γερμανίας ἢ Πολωνίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προτίμησιν τῆς ἀνταλλαγῆς τοῦ σίτου διὰ ζακχάρεως, σᾶς γνωρίζω, ὅτι αἱ τιμαί, αἱ ὁποῖαι ὑπελογίσθησαν, δηλαδὴ τῶν 97,5 δολλαρίων διὰ τὴν ζάκχαριν καὶ τῶν 48,5 διὰ τὸν σῖτον, δίδουν, διὰ μὲν τὴν ζάκχαριν, τιμὴν χονδρικῆς πωλήσεως εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Δημοσίου «....... (ἀναγινώσκει) ..........». Συνεπῶς, ἐκ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν προκύπτει, ὅτι ἡ ὠφέλεια τοῦ Δημοσίου εἶναι μεγάλη.

§259Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶναι ἀκριβὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κύριος ὑπουργός, ὅτι εἰς τὸν Οἶκον Μποῦγκε προσδιώρισε τὴν ποιότητα τῆς ζακχάρεως, ἀλλὰ εἰς ἀνάλογον περίπτωσιν τοῦ Οἴκου Γκρανάρια, δὲν προσδιώρισεν ὁ ἴδιος τὴν ποιότητα τοῦ σίτου. Πάντως, ἐπειδὴ τώρα τὸ πληροφοροῦμαι, δὲν γνωρίζω ποία ἡ διεθνὴς τιμὴ τῆς ζακχάρεως Πολωνίας καὶ Ἀνατολικῆς Γερμανίας, ἀλλὰ τονίζω, κύριοι, ὅτι οὐδόλως ἐνδιαφέρει ἡ τιμὴ διαθέσεως τῆς ζακχάρεως εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἐὰν πωλήσητε, λ.χ., 14 δραχμὰς ζάκχαριν, τὸ σιτάρι θὰ ἔλθῃ 2 δραχμάς. Τὸ θέμα εἶναι τοῦτο· ἡ τιμὴ τῶν 97,5 δολλαρίων εἶναι διεθνής, ἢ κατὰ 20% ἀνωτέρα ἐκείνης ποὺ θὰ ἠδύνασθο νὰ ἀγοράσητε μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Κατὰ συνέπειαν, ἀντίκειται τοῦτο εἰς τὴν θεωρίαν ποὺ ἀνεπτύξατε, κ. ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὰς ἀνταλλαγὰς συμβαίνει πάντοτε νὰ ὑπερτιμῶνται τὰ εἴδη τὰ εἰσαγόμενα.

§260Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Διὰ τὰ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά, ἐλέχθη αὐτό.

§261Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ηὐξημένη τιμή. Ἀλλὰ διατὶ ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις νὰ πωλήσῃ εἰς τὸν ἴδιον Οἶκον Μποῦγκε 100.000 τόννους μὲ 45 δολλάρια καὶ 50.000 τόννους μὲ 50 δολλάρια; Καὶ εἴπατε, ὅτι τοῦτο ἐξηγεῖται, διότι, προκειμένου περὶ καταναλωτικῶν ἀγαθῶν......

§262Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Αὐτὸ δὲν ἰσχύει διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς Βραζιλίας, διότι εἰς τὴν περίπτωσιν εἰσαγωγῆς σίτου ἐκεῖ, δὲν ἐγένετο ἀνταλλαγή, ἀλλὰ πώλησις μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δεσμευτικόν, ἀλλὰ ἐλεύθερον καὶ θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν ἀγορὰν καφέ.

§263Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐὰν ἐπιμένετε, ὅτι εἶναι ἐλεύθερον τὸ συνάλλαγμα, ἐρωτῶ, πῶς ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις νὰ πωλήσῃ τοὺς 100.000 τόννους μὲ 45 δολλάρια τὸν τόννον, καὶ εἰς τὸν ἴδιον ἀγοραστὴν 50.000 τόννους μὲ 50 δολλάρια; Συνεπῶς, παραμένει ἡ ἀπορία, καὶ ἐρωτῶ, πῶς ἐθέσατε τὴν ὑπογραφήν σας, εἰς μίαν τοιαύτην σύμβασιν;

§264Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). 104 δολλάρια ἦτο ἡ τιμὴ τῆς Τσεχοσλοβακίας, κατὰ μῆνα Μάϊον. Πέραν τούτου, εἰσαγωγή, τὴν ὁποίαν ἐκάμαμε μὲ ἀνταλλαγὴν ἀπὸ τὴν Πολωνίαν, τὴν 27.1.59, ἦτο 102 δολλάρια ὁ τόννος.

§265Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Αἱ τιμαὶ αὐταί, εἴπατε ὅτι προκύπτουν ἀπὸ ἀνταλλαγήν. Ἀναφέρατε μίαν τοιαύτην πώλησιν, μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα;

§266Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Καὶ αὐτὸ ἀνταλλαγὴ εἶναι. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τῶν 50 δολλαρίων, διὰ τὴν πωληθεῖσαν ποσότητα εἰς Βραζιλίαν, ἡ προσφορὰ τῆς Μποῦγκε δὲν ἦτο μεμονωμένη, ἀλλὰ ἑνιαία διὰ 150.000 τόννους. Ἡ προσφορὰ λέγει «...... (ἀναγινώσκει) ........». Ἔτσι ἔχει τὸ πρᾶγμα. Ὅταν ἔχετε νὰ πωλήσητε ἕνα στὸκ μεγάλο, θὰ τὸ διαπραγματευθῆτε μὲ ἐκεῖνον ποὺ τὸ ζητᾶ ἐν τῷ συνόλῳ του.

§267Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, διατὶ ἐπιμένετε νὰ ἀνακινῆτε ζητήματα, τὰ ὁποῖα, μὲ τὴν διάθεσίν μου νὰ συντομεύσω, δὲν εἶχον πρόθεσιν νὰ ἀνακινήσω καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς βάρος σας; Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ προσφορὰ τοῦ Οἴκου Μποῦγκε, ἡ ἀρχική, ἀνεφέρετο εἰς πώλησιν 50.000 τόννων εἰς Γαλλίαν μὲ 51 δολλάρια τὸν τόννον, ἐπ’ ἀνταλλαγῇ. Διὰ Βραζιλίαν ἐζήτει 50.000 τόννους μὲ καφέ, τὸν ὁποῖον μάλιστα ἀρχικῶς ἐπεχείρησε νὰ σᾶς πείσῃ, νὰ τὸν φέρῃ ἡ ἰδία καὶ δὲν τὸ ἀπεδέχθητε καὶ ἀκόμη διὰ τὴν Ἀγγλίαν 50.000 τόννους, μὲ λίρας Ἀγγλίας 16. Διὰ τὴν Ἀγγλίαν, ἀργότερα, μονομερῶς, ἐτροποποίησε καὶ εἶπεν, ὅτι μὲ τὸ «διὰ τὴν Ἀγγλίαν, ἐννοεῖ καὶ διὰ πᾶσαν ἄλλην χώραν» καὶ ἀντιλαμβάνεσθε τί σημαίνει αὐτό. Σεῖς, ὅμως, δὲν ἀπεδέχθητε τὸ σύνολον τῆς προσφορᾶς αὐτῆς καὶ φυσικὸν ἦτο, νὰ μὴ τὸ δεχθῆτε, διότι ὡμιλοῦσε περὶ ἀγορᾶς 50.000 τόννων ἐπ’ ἀνταλλαγῇ. Σεῖς ἀπεδέχθητε σταδιακῶς καὶ ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους. Συνεπῶς, κύριε ὑπουργέ, αὐτὴ ἡ θεωρία, τὴν ὁποίαν ἀκούω ἀπὸ προχθές, περὶ μέσου ὅρου τῆς τιμῆς τῶν 150.000, πρὸς τὸν ὁποῖον μόνον ὅρον πρέπει νὰ συγκρίνητε τὴν προσφοράν, τὴν ὑποβληθεῖσαν ἀπὸ τοὺς Οἴκους Γκρανάρια καὶ Μισραχῆ, δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν. Διότι βέβαιον εἶναι, ὅτι χωριστὰ ἐκλείσατε τοὺς πρώτους 50.000 τόννους, χωριστὰ ἐκλείσατε τοὺς ἄλλους 50.000 καὶ χωριστὰ ἐκλείσατε τοὺς 50.000 τόννους μὲ τὴν ἀνταλλαγὴν τοῦ καφέ. Συνεπῶς, θὰ ἠμποροῦσεν ἄριστα ἡ μία συμφωνία νὰ εἶχε γίνει καὶ νὰ μὴ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἄλλη. Κατὰ συνέπειαν, ἡ σύγκρισις τῶν τιμῶν τῶν ἄλλων οἴκων, θὰ γίνῃ μὲ μίαν ἑκάστην πώλησιν καὶ δὴ μὲ τοὺς ὁμοειδεῖς. Ἐπωλήσατε 100.000 τόννους μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ σᾶς ἦλθε προσφορὰ διὰ τὰς 20.000 μὲ 16 λίρας καὶ 10 σελλίνια καὶ τὴν κρατεῖτε ἀπὸ τὰς 8 ἕως τὰς 14 Μαΐου, διὰ νὰ κάμετε ἀποδεκτὴν τὴν προσφορὰν μὲ τὴν ἀνταλλαγὴν τῆς ζακχάρεως. Ἰδοὺ τὰ σημεῖα, ποὺ δημιουργοῦν ἐρωτήματα, εἰς τὰ ὁποῖα πρὶν κλείσῃ ἡ συζήτησις, πρέπει νὰ δώσητε ἀπάντησιν, κύριε ὑφυπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου.

§268Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Εἰς τὸ ἔγγραφον ποὺ ἀπηντήσαμεν διὰ τὴν προσφορὰν τῆς Μποῦγκε, τῆς 22.5.1959 ὑπ’ ἀριθμὸν 150847, λέγομεν: «Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ τάδε ἐπιστολῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1) Ἐξαγωγὴ σίτου εἰς Ἀγγλίαν: Ἐγκρίνομεν τὴν πώλησιν κλπ. 2) Διὰ τὴν ἐξαγωγὴν σίτου εἰς Βραζιλίαν: Συγκατατιθέμεθα κατ’ ἀρχήν, εἰς τὴν πώλησιν καὶ ἑτέρων 50.000 τόννων κλπ. 3) Διὰ τὴν ἐξαγωγὴν σίτου εἰς Γαλλίαν καὶ ἑτέρας χώρας, κατ’ ἀρχήν, δὲν θὰ εἴχομεν ἀντίρρησιν «......... (ἀναγινώσκει) .........». Εἰς τὸ αὐτὸ ἔγγραφον, συνεπῶς, ἀποφαινόμεθα διὰ τὸ σύνολον τῆς προσφορᾶς καὶ δεσμευόμεθα κατ’ ἀρχὴν διὰ τὴν δευτέραν προσφορὰν καὶ ἐν συνεχείᾳ, ἐντὸς τεσσάρων ἡμερῶν, διὰ τὸ σύνολον τῆς προσφορᾶς, ἡ ὁποία μᾶς ἐγένετο. Δὲν βλέπω, συνεπῶς, διατὶ δὲν ὑπάρχει ἑνιαία προσφορά, ἀλλὰ ὑπάρχει, ὅπως λέγετε, μεμονωμένη. Ἐπελέξαμεν αὐτὴν τὴν προσφορὰν ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐθεωρήσαμεν ὡς πλέον συμφέροντα. Δὲν ἀπεδέχθημεν τὴν ἀνταλλαγὴν μὲ 51 δολλάρια διὰ Γαλλίαν, διότι ἀνεφέρετο καὶ αὐτὴ εἰς κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά, δὲν μᾶς ἔδιδαν καταναλωτικὰ ἀγαθά, δὲν ἀπεδέχθημεν τὸν ὅρον διὰ τὸν καφὲ τῆς Βραζιλίας, νὰ τὸν φέρῃ ἡ ἰδία καὶ τὸν ἐτροποποιήσαμεν καὶ γενικώτερον ἐχειρίσθημεν τὴν προσφορὰν ἐν τῷ συνόλῳ της. Πῶς σεῖς εὑρήκατε, ὅτι ἔχομεν κάμει πρᾶξιν κλεισίματος;

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀλλαμανῆ, ἔχετε πολὺ ἀκόμη νὰ ὁμιλήσητε;

§270Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διατὶ δὲν τὸ λέγετε εἰς τὸν κύριον ὑπουργόν, ἀλλὰ τὸ λέγετε εἰς τὸν κύριον Ἀλλαμανῆν;

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διότι ὑπεσχέθη ὁ ἴδιος, ὅτι θὰ εἶναι σύντομος.

§272Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὑποθέτω, ὅτι διήρκεσεν ὀλιγώτερον χρόνον ἡ ἀγόρευσίς μου καὶ περισσότερον αἱ διακοπαὶ τῶν κυρίων ὑπουργῶν. Πρέπει, πάλιν, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κύριον ὑφυπουργόν. Δὲν πταίω ἐγώ, ἐὰν ἐπικαλοῦμαι χωριστὰς προσφοράς, διότι ὑπάρχουν χωρισταὶ προτάσεις τοῦ Οἴκου Μποῦγκε καὶ χωριστὰ ἔγγραφα. Δηλαδή, σεῖς ὑποστηρίζετε, ὅτι εἶσθε δεσμευμένος διὰ τὸ σύνολον τῆς προσφορᾶς, ἀπὸ τῆς 22ας Ἀπριλίου;

§273Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Πλὴν τῆς τρίτης.

§274Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Συνεπῶς, διὰ τοὺς 100.000 τόννους, ὑπῆρχε δέσμευσις κατ’ ἀρχὴν καὶ διὰ τὰς ἄλλας ἐδεσμεύθητε τὴν 24 Ἀπριλίου. Τὸ τελευταῖον ἐρώτημά μου ἀναφέρεται εἰς τὸ θέμα τῆς προκρίσεως τοῦ οἴκου ἐλέγχου, τῆς πωληθείσης ποσότητος τῶν 170.000 τόννων. Δὲν ἀποδίδω καμμίαν σημασίαν εἰς τὴν ζημίαν ποὺ καταφώρως προέκυψε διὰ τὸ Δημόσιον, τῶν 170.000 δραχμῶν. Εἶναι ἀμελητέα ποσότης. Τότε ἐγένετο πρόκρισις τοῦ οἴκου Συρβεγιὰνς μὲ 2 δραχμές, ἐνῷ ὑπῆρχε δεύτερος μειοδότης μὲ 0,97; Μὲ ἐνδιαφέρει ἡ ἠθικὴ πλευρά, διότι δὲν ἐννοῶ πῶς ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ προκηρύσσῃ διαγωνισμόν, νὰ στέλλῃ ὀνομαστὶ καὶ προσκλήσεις εἰς ὡρισμένους οἴκους, συγκεκριμένως νὰ τοὺς καλῇ εἰς ὡρισμένην ἡμέραν νὰ προσέλθουν ἐνώπιον συλλογικοῦ ὀργάνου, ἁρμοδίου κατὰ νόμον, νὰ ὑποβάλουν τὰς προσφοράς των καὶ ὅταν αἱ προσφοραὶ εἶχον γίνει νὰ καταργῆται ἐκ τῶν ὑστέρων ὁ διαγωνισμός. Εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἐκθέτει τὴν σοβαρότητα τοῦ Κράτους ἔναντι τῶν οἴκων αὐτῶν, εἰς τὰς ὁποίας ἀπευθύνεται. Καὶ ὑπῆρξε περαιτέρω ὀλίσθημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἀπεκάλεσε τοὺς ἄλλους οἴκους οὐχὶ ἀξίους ἐμπιστοσύνης καὶ ἡ ἀπάντησίς μου εἶναι, ὅτι τότε ὑπῆρξεν ὁ ἴδιος ἀρκετὰ ἐπιπόλαιος ὅταν ἀπηύθυνεν εἰς τοὺς οἴκους αὐτοὺς ἔγγραφον πρόσκλησιν νὰ μετάσχουν τοῦ διαγωνισμοῦ. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, κ. βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ μᾶς ἀνησυχῇ ὅλους καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἀκόμη εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἀγοραστὴς οἶκος, ἀντισυμβατικῶς, παρ’ ὅλον, ὅτι ὁ οἶκος ἐπρότεινε νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐκλογῆς τοῦ οἴκου ἐλέγχου, παρ’ ὅλον ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη τοῦτο καὶ ἀπετέλεσε ὅρον τῆς συμβάσεως, ὁ οἶκος αὐτὸς ἀντισυμβατικῶς ἠξίωσεν, ἐπιμόνως, καὶ δὴ τὴν ἰδίαν ἡμέραν ποὺ συνήρχετο τὸ συλλογικὸν ὄργανον νὰ κρίνῃ τὰς προσφορὰς τῶν διαφόρων οἴκων, ἠξίωσε ὅπως προκριθῇ ὁ οἶκος, ὁ ὁποῖος τελικῶς προεκρίθη.

§275ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ὑπέκυψε.

§276Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μάλιστα. Ἡ Κυβέρνησις τὸ ἀπεδέχθη. Ἔδωσε χθὲς τὴν ἐξήγησιν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ὁ οἶκος αὐτὸς θεωρεῖται διεθνοῦς φήμης καὶ χαίρει τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ ἀγοραστοῦ γενικῶς. Νομίζω, ὅτι ἕνας συνετός, ἕνας στοιχειωδῶς συνετὸς πωλητὴς ἐμπορεύματος, τοῦ ὁποίου ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει τὸ λαβεῖν ἐκ τοῦ ἐμπορεύματος θὰ καθορισθῇ ἀπὸ τὸν οἶκον ἐλέγχου, θὰ προσεπάθει τελικῶς νὰ ἐπιτύχῃ ἕνα οἶκον ἐλέγχου, τῆς ἐκλογῆς του. Ἕνας στοιχειωδῶς συνετὸς πωλητὴς ἔμπορος εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἀναζητεῖ, διερευνᾷ ἐπιμόνως, ποῖος νὰ εἶναι ἄραγε ὁ ἀνεπιθύμητος εἰς τὸν ἀγοραστὴν οἶκος ἐλέγχου καὶ τὸν ἐκλέγει, τὸν προκρίνει καὶ δαπανηρότερος ἀκόμη ἂν εἶναι προκειμένου νὰ ἔχῃ ἀπόλυτον ἀσφάλειαν διὰ τὴν δικαίαν ἀποτίμησιν τοῦ ἐμπορεύματος. Ἐδῶ συνέβη τὸ ἀντίθετον. Ἡ Κυβέρνησις πληροφορηθεῖσα ποῖος εἶναι ὁ ἀρεστὸς εἰς τὸν ἀγοραστὴν οἶκος τὸν ἐπέλεξε καὶ τὸν ἐφιλοδώρησε μάλιστα!! Ἡ ἀνησυχία μου, ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι —καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι οὔτε κανενὸς ἀπὸ σᾶς— διὰ τὸ ποσὸν τῆς ζημίας ἀπὸ τὴν διαφορὰν τῶν δύο προσφορῶν. Ἀλλὰ ἐρωτῶ: δὲν προδίδουν πάντα ταῦτα, ὅτι σχέσις στενὴ ὑπάρχει μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν οἴκων (Μποῦγκε καὶ Συρβεγιάνς), ὥστε παρὰ τὴν πρόσφατον δέσμευσιν τοῦ ἀγοραστοῦ οἴκου, ἐντὸς 3 ἡμερῶν νὰ ἀθετήσῃ τὴν συμφωνίαν καὶ νὰ ἐπιμείνῃ αὐτὸς κατ’ οὐσίαν νὰ ὁρίσῃ τὸν οἶκον τοῦ ἐλέγχου. Καὶ ἂν ὑπάρχῃ τοιαύτη σχέσις μεταξὺ τῶν δύο οἴκων ἐρωτῶ: εἶναι δυνατόν, ναὶ ἢ ὄχι, νὰ ἀποτελέσῃ τοῦτο ἀφετηρίαν ἀσταθμήτων, ἀνεξελέγκτων ζημιῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου; Διὰ πρώτην φορὰν χρησιμοποιεῖται οἶκος ὁριζόμενος ἀπὸ τὸν ἀντισυμβαλλόμενον τοῦ Δημοσίου. Εἶναι δύσκολον, καὶ οὐδεὶς θὰ ἐπιχειρήσῃ νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ, τὸ διεθνὲς κῦρος τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς τῆς Συρβεγιάνς. Ἀλλὰ ἐρωτῶ: μέσα εἰς τὰς ἑκατοντάδας τῶν ἀδελφῶν ἑταιρειῶν ποὺ διαθέτει ὁ πανίσχυρος οἶκος Μποῦγκε, εἶσθε εἰς θέσιν νὰ γνωρίζετε, κ. ὑπουργέ, ποίαν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τὸν οἶκον Συρβεγιάνς; Αὐτὸ εἶναι τὸ τελευταῖον ἐρώτημα, κύριοι βουλευταί, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ συζήτησις νὰ λήξῃ χωρὶς ἐπὶ τῶν ἐρωτημάτων αὐτῶν νὰ ὑπάρξῃ ἀπάντησις. Ἂν μείνουν ἀναπάντητα τὰ ἐρωτήματα θὰ μείνουν καὶ ἀντίστοιχα κενά. Καὶ ἂν μείνουν τὰ κενὰ αὐτὰ θὰ σκιάζουν πάντοτε τὴν συζητουμένην ὑπόθεσιν. Εὔχομαι καὶ ἐλπίζω, μέχρι πέρατος τῆς συζητήσεως νὰ δοθοῦν ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα νὰ καλύψουν τὰ κενὰ καὶ νὰ δώσουν ἀπάντησιν εἰς τὰ διατυπωθέντα ἐρωτήματα. Ἂν ὅμως, δὲν ὑπάρξῃ ἀπάντησις ἐπαρκής, διατὶ θὰ πρέπει νὰ σκεφθοῦν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀρνηθῇ αὐτὸ τὸ ἀθῶον ὄργανον νὰ λειτουργήσῃ, τὸ ὁποῖον πέραν καὶ ἔξω πάσης ποινικῆς εὐθύνης, προβλέπεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα τὸ Ἑλληνικόν; Ἂς ὑπάρξῃ τὸ ὄργανον ἐκεῖνο ποὺ θὰ διερευνήσῃ περαιτέρω τὴν ὑπόθεσιν—πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν— καὶ ἂν δώσῃ καταφατικὴν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία θὰ διατηρῇ τὰ ἐρωτήματα ἀναπάντητα καὶ τὰ κενὰ ἀκάλυπτα, τότε βεβαίως τὸ ὄργανον αὐτὸ θὰ καταλογίσῃ εὐθύνας. Βεβαίως, ὁ καταλογισμὸς εὐθυνῶν θὰ ἀνοίξῃ τὸ στάδιον τῆς ἐπιβολῆς τῶν κυρώσεων. Ἀλλὰ αὐτὸ ὄχι μόνον δὲν πρέπει νὰ μᾶς τρομάζῃ, ἀλλὰ πρέπει περαιτέρω νὰ μᾶς ὠθήσῃ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὑπάρξῃ καὶ νὰ συγκροτηθῇ καὶ ζήσῃ ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, διὰ νὰ μὴ μένῃ ἡ σκιὰ αὐτή, ἡ ὁποία δὲν ἀφορᾷ ὡρισμένα πρόσωπα, ἀλλὰ δυνατὸν νὰ ἐπηρεάζῃ τὸ σύνολον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Τὶ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἐμποδίσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ἐπιμένουσαν, ὅτι κατὰ τρόπον ἀδιάβλητον ἐχειρίσθη αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, τί εἶναι ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἐμποδίσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν παραμένουν ὄχι μόνον εἰς ἡμᾶς, ἀλλὰ καὶ εἰς μεγάλην μερίδα τῆς Κοινῆς γνώμης μικραὶ ἀμφιβολίαι, τὶ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ θὰ τὴν ἐμποδίσῃ νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν περὶ συγκροτήσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἐπαναλαμβάνω, καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν καταλογισμὸν ποινικῶν εὐθυνῶν; Θέλω νὰ πιστεύω τὴν ὑστάτην στιγμήν, ὅτι θὰ ἐγγίσωμεν πρὸς τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, σταθμίζουσα τὰ ὅσα ἕως τότε θὰ ἔχουν λεχθῆ ἀπὸ τῆς μιᾶς καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς, θὰ θελήσῃ πράγματι νὰ δώσῃ λύσιν, ἡ ὁποία νὰ ἀποκαταστήσῃ καὶ ἐκείνους ποὺ διεχειρίσθησαν τὸ θέμα καὶ τὸ σύνολον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας ἔχει τὸν λόγον.

§278Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ τρίτον 10ήμερον τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου, ἐπιστρέψαντες ἀπὸ περιοδείαν ἀνὰ τὴν ὕπαιθρον, εἴχομεν μίαν προσωπικὴν ἀντίληψιν τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐπεκράτει ἐκεῖ. Μὲ ὅλα τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος τοῦ κόμματός μας καὶ τοῦτο διὰ νὰ δώσωμεν ἔμφασιν εἰς τὸ διάβημά της ἐκεῖνο μὲ σχετικὸν σημείωμα μάλιστα, ἀπηυθύνθημεν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, εἰς τὸν ὁποῖον καὶ προφορικῶς τὸ ἀνεπτύξαμεν καὶ τοῦ ἐπεστήσαμεν τὴν προσοχήν του, ὅτι εἶναι μεγίστη ἀνάγκη νὰ μοιρασθῇ ἐπειγόντως σιτάρι εἰς τοὺς ἀγρότας μας, οἱ ὁποῖοι κυριολεκτικῶς πένονται. Μέσα εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ κ. ὑπουργοῦ, κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἐπισκέψεώς μας ἐκείνης, ὑπῆρχον κατὰ σύμπτωσιν καὶ βουλευταὶ τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως. Τοὺς παρεκαλέσαμεν νὰ παραμείνουν διὰ νὰ συνηγορήσουν καὶ αὐτοὶ ἐπὶ τοῦ δικαιοτάτου αἰτήματος τῶν ἀγροτῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, πρὸς τιμὴν τῶν βουλευτῶν αὐτῶν, ὅτι παρέμειναν πράγματι καὶ συνηγόρησαν ὑπὲρ τῶν ἀπόψεών μας. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἦτο ὅτι θὰ μελετήσῃ τὸ θέμα, ἀλλ’ ὅτι βλέπει τὴν ὑπόθεσιν κἄπως δύσκολον. Ἴσως, διότι, ὡς ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ὑστέρων, τὴν στιγμὴν ἐκείνην ὑπεγράφετο τὸ διαβατήριον τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Ἦτο ἡ ἡμέρα τῆς 22 Ἀπριλίου, ποὺ ὁ σῖτος ἐλάμβανε τὴν ὁδὸν πρὸς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ πλουτίσῃ μίαν πλουσιωτάτην ξένην ἑταιρείαν. Ἀνεπτύξαμεν ἀκόμη εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἦτο ὑποχρεωμένος, κάτω ἀπὸ τὰς ἐξαιρετικὰς αὐτὰς συνθήκας, νὰ δανείζεται σιτάρι ἀπὸ διαφόρους καὶ ὑπὸ δυσμενεστάτους ὅρους. Ἐδανείζετο δηλαδή, 100 ὀκάδες διὰ νὰ δώσῃ ὕστερα ἀπὸ δυὸ μῆνες 200 ὀκάδες. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὀργιάζει σήμερον ἡ τοκογλυφία εἰς τὰς πόλεις καὶ τὴν ὕπαιθρον χώραν, καὶ πρέπει νὰ εἶναι τοῦτο εἰς πάντας γνωστόν. Ἐὰν λοιπόν, ὁ σῖτος αὐτός, ἀντὶ νὰ ἐπωλεῖτο καθ’ ὃν τρόπον ἀνώμαλον καὶ ὕποπτον ἐπωλήθη καὶ εἰς τιμὰς εὐτελεῖς μάλιστα, διετίθετο διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ἀγροτῶν, θὰ ἀπήλλασσε τότε τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν ἀπὸ τὴν τοκογλυφίαν καὶ ταυτοχρόνως θὰ ἄδειαζαν καὶ αἱ ἀποθῆκαι. Τὸ 1957, κύριοι βουλευταί, ἐν ὄψει καλῆς τότε ἐσοδείας, εἰσήγαγεν ἡ Κυβέρνησις 150.000 τόννους ἀμερικανικοῦ σίτου καὶ ἐκείνη ἡ εἰσαγωγὴ ἀκριβῶς, ἦτο ἡ αἰτία νὰ ὑπάρχουν ἔκτοτε αὐτὰ τὰ πλεονάσματα ποὺ σήμερα ἔχομε. Ἐγὼ συμφωνῶ, ὅτι καλῶς εἰσήχθησαν οἱ τόννοι ἐκεῖνοι, διότι μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς ποὺ θὰ γίνῃ ἡ συγκομιδὴ τοῦ σίτου, δὲν μποροῦμε νὰ γνωρίζουμε ποῖον θὰ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ὕψος ἑκάστου ἔτους τῆς παραγωγῆς καὶ θὰ πρέπει πάντοτε νὰ ἔχωμεν ὡρισμένα ἀποθέματα ὁπωσδήποτε. Ἀλλὰ διατὶ τὸ 1958–59 ἔπρεπε νὰ διώξωμεν τὰ ἀποθέματα αὐτά; Δὲν συνέτρεχον τώρα αἱ ἴδιαι προϋποθέσεις μὲ τὰς τοῦ 1957; Ἰδού, ὅτι ἐφέτος προβλέπετο μεγάλη ἐσοδεία τοῦ σίτου καὶ ὅμως, δυστυχῶς, πρὸ ἡμερῶν κατεστράφη μεγάλο μέρος τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς ἀπὸ τὸ χαλάζι εἰς τὴν Θεσσαλίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ Γρεβενὰ καὶ τὴν ἄλλην Μακεδονίαν. Κύριοι συνάδελφοι, μέχρι τῆς στιγμῆς ποὺ θὰ μπῇ ὁ σῖτος εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ ἀγρότου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴμεθα βέβαιοι, τί ποσότητα ἀκριβῶς σιταριοῦ θὰ συγκεντρώσωμεν καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ προεξοφλῶμεν, ὅτι ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ θὰ ἀνέλθῃ, ὅπως λέγουν πολλοί, εἰς τὸ ὕψος τῶν 1.750.000 τόννων. Φοβοῦμαι πολύ, ὅτι αὐτὰ τὰ νούμερα, προέρχονται ἀπὸ ἕνα στρατηγεῖον, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν ἕδραν του εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ διαδίδονται αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ σκοπίμως διὰ νὰ ἀγοράσουν καὶ πάλιν αὐτοὶ οἱ ἐπιτήδειοι τὸ σιτάρι τοῦ ἀγρότου μὲ χρηματοδότησιν μάλιστα τοῦ Κράτους, προνομιακῶς, εἰς πολὺ χαμηλὰς τιμάς, διὰ νὰ τὸ πωλήσουν οἱ ἴδιοι ἀργότερα εἰς τὸ ἴδιον Κράτος μὲ ηὐξημένην τιμήν. Ὡμίλησε ὅμως ἡ Κυβέρνησις δι’ ἕνα ζήτημα λαθραλέσεως, γύρω εἰς τοὺς 53.000 τόννους, χωρὶς ὅμως ν’ ἀποκλείεται ἡ λαθράλεσις αὐτὴ νὰ εἶναι διπλασία καὶ ἴσως τριπλασία τῆς ἀναφερομένης ποσότητος. Ἡ λαθράλεσις ὅμως αὐτή, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἔργον μόνον τῶν μικρῶν μύλων, φοβοῦμαι, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ τῶν μεγάλων μύλων, ἀκόμη καὶ τῶν μύλων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Οἱ ἀλευρόμυλοι αὐτοὶ ἀκριβῶς, χρηματοδοτοῦνται, δυστυχῶς, σκανδαλωδῶς, διὰ νὰ συγκεντρώσουν τὸ σιτάρι εἰς πολὺ ἐξευτελιστικὰς τιμὰς ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν.

§279Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, οἱ μύλοι ἀγοράζουν τὸ σιτάρι εἰς τὴν τιμὴν τῶν 3,70 κατ’ ὀκᾶν. Συνεπῶς, δὲν τὸ ἀγοράζουν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς.

§280Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, οἱ μύλοι αὐτοί, δὲν ἔπρεπε ν’ ἀγοράζουν σιτάρι. Ἐπειδή, ἴσως, σᾶς ἔδωκαν ἕνα τιμολόγιον μὲ 3,70, ἕπεται μὲ αὐτό, ὅτι ἠγόρασαν ὁλόκληρον τὴν ποσότητα μὲ 3,70; Ἐδῶ ἀκριβῶς εἶναι ἡ ἀπάτη. Ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν, κ. ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, τοῦ πράγματος, διότι ἔχω ὁ ἴδιος ἀσχοληθῆ μὲ γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ σᾶς λέγω ὑπευθύνως, ὅτι οἱ ἀλευροβιομήχανοι, αὐτοὶ οἱ μεγαλοσχήμονες, αὐτοὶ ἔχουν ἀγοράσει τὸν σῖτον ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν μὲ τιμὴν οὐχὶ μεγαλυτέραν τῶν 2,60 ἕως 2.90 δραχμῶν. Αὐτοὶ οἱ μεγάλοι μύλοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ κανονίζουν τὴν τιμὴν τοῦ σίτου καὶ πολὺ φοβοῦμαι, μήπως ἡ τιμὴ ἐξαγωγῆς σήμερον ἀποτελῇ μίαν θλιβερὰν προειδοποίησιν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τοὺς ἀγρότας, ὅτι ἐφέτος δὲν θὰ πρέπει νὰ περιμένουν νὰ ἔχῃ τὸ σιτάρι τους μεγαλυτέραν ἀπὸ αὐτὴν ποὺ σεῖς ἐπωλήσατε τὸ σιτάρι ἔξω. Ἔγινε γνωστὸν πλέον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ πρόγραμμά της, ἐπιθυμεῖ πάντοτε νὰ ἐπέλθῃ μείωσις τῆς σιτοπαραγωγῆς. Ἀλλὰ τί νὰ σπείρουν οἱ ἀγρόται, βαμβάκι; Αὐτὸ πωλεῖται εἰς ἐξευτελιστικὴν τιμὴν καὶ ἐχρεωκόπησαν ὅσοι σᾶς πίστεψαν ἄλλοτε καὶ ἔσπειραν βαμβάκι. Καπνά; ἐπίσης. Φροῦτα; πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἐφέτος καὶ αὐτὰ μὲ τὴν ἐγκληματικὴν ἀδιαφορίαν ποὺ δείχνετε, θὰ ὑποστοῦν πανωλεθρίαν, διότι δὲν ὑπάρχει καμμία προεργασία διὰ τὴν ἐξαγωγήν των καὶ ὅτι ὅλα γίνονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν σας, συμπτωματικῶς καὶ μοιραῖα. Ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς πολιτικῆς σας εἶναι, ὅτι οἱ Ἰταλοὶ μᾶς ἐξετόπισαν ἀπὸ τὰς διεθνεῖς ἀγορὰς καὶ δὴ ἀπὸ τὴν Κεντρικὴν Εὐρώπην καὶ θὰ μᾶς ἐκτοπίσουν ἀκόμη περισσότερον. Γι’ αὐτὸ ὁ γεωργὸς προτιμᾶ νὰ καλλιεργῇ σιτάρι ποὺ εἶναι τὸ ψωμὶ τῆς οἰκογενείας του καὶ διότι αὐτὸ ἔχει ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν ἀποκλειστικῶς καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμίσωμεν τὴν τιμήν του ὅπως συμφέρει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ εἰσαγόμενα ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν πλεονάσματα, ἀποτελοῦνται ἀπὸ σῖτον 3, 4 καὶ 5 ἐτῶν καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ διὰ νὰ τὸ καταναλώσουν κάμνουν ντάμπικ, δηλαδὴ χρηματοδοτοῦν τοὺς παραγωγούς τους καὶ ὑποτιμοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸ σιτάρι τους χάριν συναγωνισμοῦ. Ὁμιλεῖ ἡ Κυβέρνησις ἀκόμη δῆθεν διὰ μίαν διεθνῆ τιμὴν τοῦ σίτου. Πρέπει νὰ γνωρίζουν ὅλοι, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία διεθνὴς τιμή, ἀλλὰ ἡ τιμὴ τοῦ σίτου εἶναι ἐκείνη ποὺ θ’ ἀποφασίσουν τὰ ἀμερικανικὰ μονοπώλια. Εἶναι ἐσφαλμένη ἑπομένως, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ σίτου καὶ ἡ πολιτική της αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι ἐκείνη ποὺ ἔχει φέρει εἰς ἀπόγνωσιν ὅλον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἰδιαίτερα τοὺς ἀγρότας. Παρὰ τὸ γεγονός, κύριοι βουλευταί, ὅτι σήμερον, χάρις εἰς τὰς προσπαθείας τῶν ἀγροτῶν ἐφθάσαμεν εἰς τὴν λεγομένην σιτάρκειαν, οἱ παραγωγοί μας αὐτοὶ ποὺ παράγουν τὸ σιτάρι εἶναι νηστικοὶ καὶ ἔχουν περιέλθει εἰς οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν. Ἐνῷ δηλαδὴ ἔχομεν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς πρὸς τιμὴν τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων γεωπόνων, ἔχομεν ταὐτοχρόνως ὅμως καὶ μίαν αὔξησιν τῆς φτώχειας. Τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς, δὲν ἔχει πάντοτε ἐπίδρασιν διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τῆς θέσεως τοῦ ἀγρότου, δὲν συνδέεται ἀπὸ μία σωστὴ κρατικὴ πολιτική. Κατὰ κόρον ἐλέχθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐὰν ἐξήγετο αὐτὴ ἡ ποσότης καὶ ἐδίδετο εἰς τοὺς ἀγρότας ὡς τροφή, θὰ ἐπλημμύριζεν ἡ ἑλληνικὴ ἀγορὰ ἀπὸ σῖτον. Ἀλλὰ οἱ γεωργοί, κ. ὑπουργέ συνηθίζουν νὰ ἀγοράζουν πάντοτε σιτάρι καὶ ὄχι ἀλεύρι, γιατὶ γνωρίζουν καλά, ὅτι ἀπὸ 100 ὀκάδες σιτάρι θὰ ἔχουν 145 ὀκ. ψωμὶ καὶ δὲν τοὺς συμφέρει ποτὲ νὰ ἀγοράσουν ἀλεύρι τῆς ἀλευροβιομηχανίας, γιατὶ χάρις εἰς τὴν παράδοξον πολιτικήν σας, τὸ ἀλεύρι πωλεῖται πολὺ ἀκριβά. Ἐὰν τοὺς ἔδιδε τὸ Κράτος, ὅπως σᾶς ἐζητήσαμεν, ἀπὸ 100 ὀκάδες σιτάρι, τώρα μάλιστα ποὺ ἐργάζονται ἐντατικώτερα, λόγῳ τῆς ἐποχῆς, θὰ συνεπλήρωναν οἱ ἀγρόται τὸν ὑποσιτισμόν των καὶ θὰ ἐσώζοντο κυριολεκτικῶς ἀπὸ τὴν πεῖνα καὶ ταὐτοχρόνως θὰ διετίθεντο καὶ τὰ ἀποθέματα καὶ τέλος ἀκόμη θὰ εἶχε καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ καυχᾶται ὅτι ἔκαμε καὶ ἕνα καλὸ εἰς τοὺς ἀγρότας, χορηγοῦσα εἰς αὐτοὺς σῖτον εἰς χαμηλὴν τιμήν. Ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα, κατὰ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι μὲ τὴν πώλησιν ἐξοικονομήθη συνάλλαγμα. Δοθέντος, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ λαὸς, τὸ δὲ Κράτος συντηρεῖται ἀπὸ τὸν λαόν, ὅ,τι καλὸ γίνεται διὰ τὸν λαὸν αὐτόν, εἶναι κέρδος διὰ τὸ ἴδιο τὸ Κράτος. Ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ἐκέρδισε τὸ Κράτος ἀπὸ τὴν πώλησιν αὐτὴν 7 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἐφ’ ὅσον ὑποφέρει ὁ λαός, τοῦτο τὸ γεγονὸς εἶναι εἰς βάρος καὶ τοῦ Κράτους. Ἀντιθέτως, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι μὲ τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις, θελητὰ ἢ ἀθέλητα, ἐζημίωσε τὸ Δημόσιον κατὰ 1.500.000 δολλάρια, βάσει τῶν ὑπολογισμῶν ποὺ ἔκαμαν οἱ προλαλήσαντες κ.κ. Ζίγδης καὶ Ἠλιοῦ καὶ τοὺς ὁποίους συλλογισμοὺς ἀποδέχομαι ἀπολύτως, διότι καὶ ὁ ἴδιος ἔκαμα αὐτὸν τὸν ἁπλοῦν λογαριασμόν. Περαιτέρω ἰσχυρίσθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἠναγκάσθη νὰ προβῇ εἰς τὴν πώλησιν αὐτοῦ τοῦ σίτου, διότι δὲν ἔχει ἀποθηκευτικοὺς χώρους. Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος περιμένει, δυστυχῶς, νὰ γίνουν αἱ ἀποθῆκαι μόνον ἀπὸ τὸ δεκάλεπτον τοῦ ἀγρότου ἀποκλειστικῶς, δεκάλεπτον ποὺ ἐπεβλήθη εἰς αὐτὸν ἀπὸ τοῦ 1928, ἀλλὰ καὶ αὐτό, δυστυχῶς, καὶ πάλιν δὲν διατίθεται δι’ αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἐξ ὁλοκλήρου.

§281Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον πόσαι ἀποθῆκαι κατεστράφησαν;

§282Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Νὰ ἐρωτήσετε τὴν Ἀσφάλειαν, κ. ὑπουργέ. Ἐγὼ δὲν παρακολουθῶ κανένα, πολὺ δὲ περισσότερον τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐσωτερικῶν μας ἀνωμαλιῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, εἶπεν, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν 150.000 τόννων τὸ ἐδημιούργησεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας τὸν περασμένον Φεβρουάριον. Δὲν ἠθέλησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ τὸ σιτάρι εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ ἐπροτίμησε νὰ τὸ πωλήσῃ εἰς τοὺς ξένους μὲ ἀξίαν 1 δραχ. καὶ 72 λεπτά. Κύριοι ὑπουργοί, ὀφείλω νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι ἡμεῖς δὲν εἴμεθα ἐναντίον τῶν ἐξαγωγῶν, οἱασδήποτε παραγωγῆς, ἑπομένως καὶ ἡ πώλησις τοῦ σίτου ἔπρεπε νὰ γίνῃ ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ εἶχε χορτάσει τὸ ψωμί. Ἀποδείξατε, ὅμως, ὅτι μὲ τὴν πώλησιν αὐτὴν ὑπήρξατε καὶ κακοὶ καὶ ἀνάξιοι ἔμποροι. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν εἶχε καὶ ἡ ἐρώτησις τῆς Ε.Δ.Α., τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθη ὁ κύριος ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὅτι ἐπρόκειτο νὰ πωληθῇ σῖτος, ἀποδεικνύεται, ὅτι οὐδεὶς ἐγνώριζε, πλὴν μιᾶς ἑταιρείας, καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ βασίσωμεν τὰ ἐπιχειρήματά μας τοῦ ἐλέγχου εἰς τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα μᾶς ἐδόθησαν. Ὅταν ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσίν μας τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα διὰ νὰ σχηματίσωμεν γνώμην, ἔπρεπε νὰ μᾶς τὰ δώσῃ ὅλα. Μᾶς ἔδωσε βραδύτερον, ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐλλείπουν τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, ἅτινα ἀφοροῦν τὰ λεπτότερα σημεῖα τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ὅπως εἶναι ἡ διαφωνία τῶν ὑπηρεσιῶν, ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς Πραγματογνωμόνων καὶ δὲν γνωρίζομεν ἀκριβῶς πόσα ἄλλα. Ἐπεσκέφθην τὸ ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ διὰ νὰ ἴδω καὶ τὰ πρωτότυπα αὐτῶν τῶν στοιχείων, ἀλλὰ ὁ κύριος διευθυντής, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὁ κ. Παράσχος, μὲ διαβεβαίωσεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἄλλα στοιχεῖα πλέον ἐκείνων ποὺ ἐδόθησαν. Ἑπομένως, θὰ πρέπει νὰ κρίνωμεν ἀπὸ τὰ δοθέντα στοιχεῖα διὰ νὰ ἐξαγάγωμεν τὰ ἰδικά μας. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, λοιπόν, αὐτά, κύριοι βουλευταί, καὶ μόνον ἀπὸ αὐτὰ προκύπτει, ὅτι παρὰ τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐστράφη πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν δυστυχῶς, μία μόνον Ἑταιρεία ἐπληροφορήθη, ὅτι πρόκειται νὰ πωληθοῦν 100–300 χιλιάδες τόννοι σίτου καὶ ὅτι ἡ ἑταιρεία αὐτὴ προσφέρεται νὰ κάμῃ τὴν ἐξαγωγὴν ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ κατ’ ἀρχὴν ἀνάθεσις τῆς παραγγελίας εἰς αὐτὴν καὶ ταὐτοχρόνως θὰ ἐβοήθει ὅπως δοθῇ καὶ ἡ ἄδεια τῶν Ἀμερικανῶν ἐξαγωγῆς. Περαιτέρω ἀκόμη καθορίζει, ὅτι τὸ τίμημα τοῦ πωλουμένου σίτου θὰ κατέβαλε δῆθεν εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ θέτει ἀκόμη τὴν βάσιν, ὅτι ἡ σύγκρισις τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου πρέπει νὰ ἔχῃ ὡς ἀφετηρίαν ἐκκινήσεως διὰ τὴν τιμὴν μὲ τὸν ἀμερικανικὸν σῖτον Χὰρτ βίντερ No 2, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ ἀπορῶ, πῶς τὸ ἐδέχθησαν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ σιτάρι τὸ ἀμερικανικόν, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι σιτάρι ἡμίσκληρον καὶ παράγεται εἰς ψυχρὰ ἐδάφη καὶ εἶναι μᾶλλον παραγωγῆς ἀμερικανικῆς. Αὐτὸ τὸ σιτάρι, εἶναι τύπου Χὰρτ Βίντερ Νο 2. Ἡμεῖς ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἔχομεν τέτοιον τύπον σίτου. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἰς ἕνα δελτίον του, ἀναφέρει τὰς χορηγουμένας ποσότητας σίτου πρὸς σπορὰν καὶ κατὰ ποικιλίαν καὶ οὐδαμοῦ ἀναφέρει αὐτὴν τὴν ποικιλίαν ποὺ γράφει ἡ σύμβασις αὐτή. Ἀπορῶ, μάλιστα, διατὶ ἐδέχθησαν οἱ ἰδικοί μας, οἱ κ. κ. ὑπουργοί, αὐτὴν τὴν βάσιν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τύπον τοῦ σίτου. Καὶ διὰ μὲν τὸν κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου δὲν ἔχω ἀξιώσεις νὰ γνωρίζῃ τί θὰ πῇ τύπος σίτου, ὅταν προέρχεται, ὡς ἴδιος ὡμολόγησεν ἀπὸ μίαν περιοχὴν ποὺ βγάζει μόνον πορτοκάλια καὶ λεμόνια, ἀλλὰ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας πῶς ἐδέχθη, ἀπορῶ, αὐτὸν τὸν ὅρον, αὐτὴν τὴν βάσιν, διότι ἐκεῖνος γνωρίζει καλά, ὅτι τὰ δικά μας σιτάρια εἶναι μαλακὰ καὶ μποροῦν νὰ συγκριθοῦν μόνον μὲ τὰ ἰταλικὰ μαλακὰ καὶ ποτὲ μὲ τὰ ἡμίσκληρα τύπου Χὰρτ Βίντερ Νο 2. Αὐτὰ ποὺ πουλᾶμε εἶναι ὅλα μαλακά, διότι εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἔχομεν ἡμεῖς σκληρὰ καὶ μαλακὰ σιτάρια. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, δὲν ἔπρεπε νὰ δεχθῆτε αὐτὴν τὴν βάσιν ἐκκινήσεως διὰ τὴν τιμήν. Ὀρθότατα, λοιπόν, ἡ Ἑταιρεία Γκρανάρια ἐτοποθέτησε τὰ πράγματα καὶ εἶπεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν τιμὴν συγκρίσεως τὰ μαλακὰ σιτάρια τῆς Ἰταλίας. Ἀλλὰ μοῦ φαίνεται, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ ὅρος αὐτὸς ἐτέθη σκοπίμως ἀπὸ τοὺς εὐφυεῖς τῆς ἑταιρείας Μποῦγκε. Ἀρχίζομεν μὲ μεγάλες ὑποσχέσεις διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν διαπίστωσιν τὴν θλιβεράν, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν σιτάρι εἶναι κατάλληλον μόνον διὰ κτηνοτροφάς. Ἔτσι λέγει ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ εἰς τὴν ἔκθεσίν της. Ποῦ εἶναι λοιπὸν ὁ τύπος Χὰρτ Βίντερ Νο 2, ποῦ εἶναι ἐκεῖνα ποὺ ἀρχικῶς μᾶς ἔλεγαν; Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τὸ πρῶτον ἔγγραφον τῆς 18ης Δεκεμβρίου 1958, φαίνεται καθαρά, ὅτι μία ξένη ἑταιρεία μᾶς ὑπεσχέθη νὰ πάρῃ τὴν ἄδειαν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπὸ τὸν ὅρον αὐτὸν θὰ πάρῃ ἡ ἴδια καὶ τὴ δουλειά. Πέραν τῆς χρονολογίας αὐτῆς, σιωπὴ καλύπτει τὴν πρότασιν αὐτὴν περὶ πωλήσεως τοῦ σίτου. Τὸ ἔγγραφον τῆς 21ης Φεβρουαρίου, κύριοι συνάδελφοι, λέγει τὰ ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει)........». Ἐὰν λοιπόν, πάρωμεν τὸ γράμμα τῆς 18ης Δεκεμβρίου καὶ τὸ συγκρίνωμεν μὲ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ποὺ ἐδόθη μετὰ δίμηνον, προκύπτει, ὅτι ἡ συμφωνία οὐσιαστικὰ εἶχε κλείσει στὶς 18 Δεκεμβρίου καὶ ἐπισήμως βέβαια καὶ τὰς ἐπιστολὰς 21 Φεβρουαρίου καὶ 22 Ἀπριλίου 1959......

§283Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Διαβάστε, κύριε συνάδελφε, τί λέγει τὸ κείμενον τῆς ἐπιστολῆς τῆς 18ης Δεκεμβρίου.

§284Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Εὐχαρίστως, κύριε ὑπουργέ, νὰ τὸ διαβάσω. «....... (Ἀναγινώσκει).......».

§285Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Σαφῶς λέγει, ὅτι εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἀγοράσω.

§286Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ναί, ἀλλὰ ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ πάρω τὴ δουλειὰ καὶ θὰ σᾶς βοηθήσω νὰ πάρετε τὴν ἄδειαν, διότι ἐγώ, ἡ Μποῦγκε, εἶμαι ὁ μεγαλύτερος ἐξαγωγεὺς τῶν ἀμερικανικῶν σιτηρῶν, βγάζω τὰ ⅘ λέγει ἡ ἑταιρεία.

§287Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὄχι ὅμως ἐκεῖνο ποὺ ὑποστηρίζετε σεῖς, ὅτι δηλαδὴ σοῦ ἐξασφαλίζω τὴν ἄδειαν τῆς Ἀμερικῆς ἐὰν πάρω τὸ σιτάρι. (Προκειμένου εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ ἐπικυρωθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὁ κ. Μ. Γαληνὸς παρατηρεῖ, ὅτι δὲν ἀναφέρεται εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ ἐπιστολὴ Δαμηλάτη πρὸς Βλαχάκην καὶ παρακαλεῖ νὰ καταχωρηθῇ σήμερον).

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν κατεχωρήθη διότι δὲν κατετέθη.

§289Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νὰ κατατεθῇ τώρα, κύριε Πρόεδρε. (Ἐπίσης ἐπὶ τῶν πρακτικῶν ὁ κ. Ζίγδης, λέγει ὅτι ἔκαμεν ὡρισμένας φραστικὰς διορθώσεις).

§290Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Νὰ τὰς ἴδωμεν. (Μεθ’ ὅ, ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως μὲ τὰς ἀνωτέρω παρατηρήσεις).

§291Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐάν, κ. ὑπουργέ, ἠθέλατε ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῆς πωλήσεως νὰ ἦτο καθαρὰ καὶ ἀδιάβλητος, θὰ ἔπρεπε νὰ καλέσετε ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους οἴκους καὶ νὰ τοὺς πῆτε, ὅτι ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς χορηγήσεως ἀδείας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν θὰ πωλήσετε διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου μίαν ποσότητα 100–300 χιλιάδων τόννων σιτάρι. Δὲν ἐκάματε ὅμως, τίποτε ἀπὸ αὐτά. Τὴν πώλησίν σας αὐτήν, μόνον μία Ἑταιρία τὴν ἐγνώριζεν ἡ Μποῦγκε, καὶ μὲ αὐτὴ μυστικὰ γίνονται διαπραγματεύσεις ἀπὸ τῆς 18.12.58 καὶ τὴν 21 Φεβ)ρίου 1959 ὄχι μόνον τῆς ἀπαντᾶτε, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως τῆς δίδετε καὶ ὀψιὸν πωλήσεως διὰ 1½ μῆνα καὶ ἀφοῦ ἡ δουλειὰ εἶχε τελειώσει μὲ τὴν Μποῦγκε, τότε μόνον ἐμφανίζεται εἰς τὰς 23 Φεβρουαρίου, μετὰ τὴν ὀψιὸν πρὸς τὴν Μποῦγκε ἡ ἑταιρεία Γκρανάρια. Οἱ ἄνθρωποι αὐτῆς τῆς ἑταιρείας φαίνεται νὰ ἦσαν εἰλικρινεῖς. Σᾶς λέγουν, ὅτι ὁ σῖτος ὁ Ἑλληνικὸς εἶναι μαλακὸς καὶ θὰ σᾶς βοηθήσωμεν νὰ τὸν τοποθετήσετε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἢ ἔναντι ὡρισμένης προμηθείας ἢ ἀκόμη καὶ ἀγορᾶς, ἀρκεῖ νὰ πάρετε τὴν ἄδειαν ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανούς. Καὶ περαιτέρω σᾶς λένε, ὅτι εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἀγοράσουν μὲ ἐγγύησιν μάλιστα 1.000.000 δολ. Ἐὰν αὐτὸ ποὺ ἔγινε μὲ τὴν ἑταιρείαν Μποῦγκε ἐγένετο, κύριοι βουλευταί, εἰς ἕνα ὁποιονδήποτε συνεταιρισμὸν γεωργικόν, θὰ εὑρίσκοντο εἰς τὰς φυλακὰς ἅπαντες οἱ διοικοῦντες αὐτόν. Μετὰ ἓξ ἡμέρας ἀκολουθεῖ δευτέρα ἐπιστολὴ τῆς Γκρανάρια, καὶ πάλιν συζητεῖ μὲ καλὴν πίστιν, καὶ λέγει, εἰς τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν «...... (ἀναγινώσκει)... ......», ὅταν θὰ πάρετε τὴν ἄδειαν νὰ μᾶς εἰδοποιήσετε καὶ εἴμεθα πρόθυμοι νὰ συζητήσωμεν ὅλους τοὺς ὅρους καὶ τὴν τιμὴν καὶ πᾶσαν ἄλλην λεπτομέρειαν. Τί ἄλλο, συνεπῶς, ἔπρεπε νὰ σᾶς κάμῃ ὁ ἄνθρωπος αὐτός; Ἐγὼ τὸν εὑρίσκω καλὸν ἄνθρωπον, σοβαρὸν καὶ πρὸ παντὸς εἰλικρινῆ, γιατὶ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς σᾶς εἶπε τὴν ἀλήθειαν.

§292Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸ σοβαρώτερον εἶναι, κ. συνάδελφε, ὅπως βλέπω, ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἀντιπολίτευσις ἔχει ἀνοίξει τὴν καρδιά της πρὸς τὴν Γκρανάρια καὶ τὸν Βλαχάκην.

§293Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐγώ, ὅπως βλέπετε, ὁμιλῶ ἐκ τῶν ἐγγράφων τοῦ φακέλλου, ὅταν δὲ θὰ ὁμιλήσητε σεῖς ἠμπορεῖτε νὰ ἀνατρέψετε τὰ ἀδιάψευστα στοιχεῖα τοῦ φακέλλου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπουργεῖον τοῦ Ἐμπορίου ἀπαντᾷ ἔπειτα ἀπὸ 10 ἡμέρας εἰς τὴν Γκρανάρια διὰ τοῦ ἑξῆς ἐγγράφου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι, ὅταν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἔλαβε τὴν ἀπάντησίν σας θὰ τὰ ἔχασεν ἔπειτα ἀπὸ τὰς διαπραγματεύσεις τὰς ὁποίας εἶχε κάμει μαζί σας.

§294Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τόσον τὰ ἔχασε, κ. συνάδελφε, ὥστε ἔκαμε ἕνα μῆνα καὶ πλέον νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ὑποβολὴν προσφορᾶς μὲ διαφορετικὰ ἐντελῶς στοιχεῖα καὶ προτάσεις.

§295Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Διατὶ σᾶς φαίνεται περίεργον, κ. Ὑπουργέ, ὅταν σεῖς ἐκάματε 12 ἡμέρας νὰ τοῦ ἀπαντήσητε; Τὸ γεγονός, πάντως, εἶναι, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον δὲν ἀπήντησε, διότι ὁ σῖτος ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε δοθῆ εἰς τὴν Μποῦγκε. Παρὰ ταῦτα ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ διότι εἰς οὐδένα εἴπατε, ὅτι τὸ σιτάρι ἐδόθη εἰς τὴν Μποῦγκε, παρουσιάζονται ταὐτοχρόνως καὶ ἄλλοι ἀφελεῖς προσφερόμενοι νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ Δημόσιον, ἄλλοι μὲ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά, ἄλλοι μὲ κλῆριγκ καὶ ἡ Γκρανάρια καὶ μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα 55,56 δολλ. τὸν τόννον. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως μένει ἀμετακίνητος εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς διαθέσεως τοῦ σίτου δι’ ἐλευθέρου συναλλάγματος καὶ ἐνῷ εἰς τὰς 21 Ἀπριλίου λέτε εἰς τὴν Γκρανάρια, ὅτι ἡ προσφορά της εἶναι ἐνδιαφέρουσα καὶ νὰ φροντίσῃ ἐγκαίρως νὰ σᾶς πληροφορήσῃ τί τύπον σιτάρι θέλουν οἱ Γάλλοι ἀλευροβιομήχανοι, σεῖς χωρὶς νὰ περιμένετε τὴν ἐνδιαφέρουσαν ἀπάντησιν, τὴν ἑπομένην 22αν μὲ νέαν σας ἐπιστολὴ ἄκρως μυστικὴν συμβάλλεσθε μὲ τὴν Μποῦγκε, διότι τότε φαίνεται ἐδόθη καὶ ἡ ἄδεια ἀπὸ τὴν Οὐάσιγκτων καὶ τῆς δίδετε νὰ πωλήσῃ 150.000 τόννους σίτου ὄχι πλέον μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα ποὺ ἐλέγατε εἰς τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ 50.000 μὲ 16 λίρας Ἀγγλίας τὸν τόννον, 50.000 τόννους μὲ ἀνταλλαγὴ καφὲ καὶ 50.000 τόννους μὲ 45 δολλ. φὸμπ καὶ αὐτὰ εἰς Ἑλληνικὸν λιμένα. Ἀργότερα καὶ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν δίδετε καὶ ἄλλους 20.103 τόννους μὲ ἀνταλλαγὴ ζακχάρεως. Εἰς τὰς 21 Ἀπριλίου, ἡ Γκρανάρια ποὺ δὲν γνωρίζει τίποτε, γιατὶ ὅλα ἔγιναν μυστικά, ἐπανέρχεται καὶ κάμνει πιὸ συγκεκριμένην τὴν πρότασίν της διὰ 50.000 σίτου διὰ λογαριασμὸν τῶν Γάλλων ἀλευροβιομηχάνων. Εἰς τὴν προσφορὰν αὐτὴν τὸ Ὑπουργεῖον ἀπαντᾷ διὰ τοῦ ἑξῆς ἐγγράφου: «...... ....... (Ἀναγινώσκει).......». Τὰς ἄλλας προσφορὰς τὰς ἀντιπαρέρχομαι, κύριοι βουλευταί, καὶ ἔρχομαι εἰς τὰς 20 Ἀπριλίου, ὁπότε ἡ Μποῦγκε ἀπέστειλε τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: «........ (Ἀναγινώσκει)........». Βλέπετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι τόσον καλὰ διατυπωμένον τὸ γράμμα αὐτό, ὥστε μοῦ ἐπιτρέπει νὰ βγάζω τὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρω. Ἀκοῦστε τώρα ποῦ κατελήξαμε μὲ τὸν Χὰρτ Βίντερ Νο 2. «....... (Ἀναγινώσκει).......». Δηλαδή, μὲ αὐτὸ τὸ ἔγγραφον, σᾶς προητοίμαζεν ἡ Μποῦγκε, κύριοι Ὑπουργοί, νὰ ἐγκαταλείψετε πλέον τὴν βάσιν ποὺ εἴχατε διὰ τὴν ποιότητα τοῦ σίτου καὶ νὰ φθάσετε εἰς τὰς κτηνοτροφάς. Εἰς τὰς 22 Ἀπριλίου, τὴν ἑπομένην δηλαδὴ τῆς συζητήσεως μὲ τὴν Γκρανάρια, δίδετε τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν εἰς τὴν Μποῦγκε, ἡ ὁποία μάλιστα, ἀπάντησις χαρακτηρίζεται ὡς μὴ ἀνακοινώσιμος «...... .......(ἀναγινώσκει)........». Σᾶς πληροφορῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ σιτάρι τὸ ὁποῖον σήμερον παίρνει ἡ Μποῦγκε, ἔχει εἰδικὸν βάρος 79% καὶ ξένες ὕλες 2% ἕως 2½%. Δηλαδή, καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν πλευρὰν ἔχει νὰ κερδίσῃ ἡ Μποῦγκε. Παραβλέπω τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ τὸ Κράτος ἐτόνιζε σὲ ὅλους, ὅτι ἐπιθυμεῖ ἡ συναλλαγὴ νὰ γίνῃ εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα, εὑρέθη εἰς τὸ τέλος ὑποχρεωμένον νὰ ἀποκτήσῃ δεσμευμένον συνάλλαγμα καὶ μάλιστα συνάλλαγμα μὲ τὸ ὁποῖον δύναται ν’ ἀγοράσῃ ἀποκλειστικῶς καφέ, χωρὶς καὶ νὰ γνωρίζῃ ἂν ὁ τόπος εἶχε ἀνάγκην ἀπὸ καφέ. Εἰς τὰς 27 Ἀπριλίου 1959, ἀφοῦ ἐπῆρε τὴν δουλειὰ πλέον ἡ Μποῦγκε, βάζει καὶ νέους ὅρους ὡς προκύπτει ἀπὸ τὸ ἑξῆς ἔγγραφον: «........ (Ἀναγινώσκει)........». Ἐγώ, κύριοι βουλευταί, ὁ ἁπλὸς ἄνθρωπος ἐὰν μοῦ διετυποῦντο ἀπὸ μίαν οἱανδήποτε ἑταιρείαν τοιαῦται ἀξιώσεις θὰ τὴν ἔστελνα στὸ διάβολο. Πῶς ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐδέχθη ὅλας αὐτὰς τὰς ταπεινώσεις δὲν δύναμαι νὰ δώσω ἐξήγησιν. Καὶ ἰδοὺ αἱ συνέπειαι ὅλων αὐτῶν τῶν ἀξιώσεων. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην φορτώνει τώρα ἕνα βαπόρι καὶ γίνεται τοιοῦτος ἔλεγχος ὡς πρὸς τὴν ποιότητα ὥστε σειρὰ αὐτοκινήτων γυρνοῦν πίσω, διότι τὸ σιτάρι τὸ ὁποῖον μεταφέρουν, κρίνεται ἀκατάλληλον. Εἰς τὸν Λαγκαδᾶ μόνον ἐγύρισαν 20 αὐτοκίνητα πίσω. Στὰ Γιαννιτσὰ τὸ ἴδιο. Παρὰ ταῦτα ὅμως δίδει εἰς τὴν Μποῦγκε καὶ ἄλλες 20.000 τόννους σιτάρι μὲ ἀνταλλαγὴν ζακχάρεως. Ἐγκαταλείψατε πλέον προκειμένου διὰ τὴν Μποῦγκε τὸν ὅρον ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Τοιουτοτρόπως, κύριοι βουλευταί, τὸ ἑλληνικὸν σιτάρι μας ἀντὶ νὰ γίνῃ χρήσιμος τροφὴ εἰς τοὺς πεινῶντας ἀγρότας, γίνεται ζάκχαρις καὶ γίνεται χρυσὸς καὶ δολλάρια εἰς τὶς τσέπες ὡρισμένων ἐπιτηδείων. Ἀλλὰ νὰ καὶ μία σωστὴ πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως. Προκειμένου διὰ τὸν ποιοτικὸν ἔλεγχον τῆς συμβάσεως μὲ τὴν Μποῦγκε, καλοῦνται ὅλοι οἱ εἰδικοὶ ὑπὸ τὸν κ. ὑφυπουργὸν Ἐμπορίου καὶ γίνεται ἕνας διαγωνισμὸς ἔγγραφος. Προσεφέρθησαν διάφοροι τιμαί. Ἡ ἐλαχίστη ἦτο 0,90 δρχ., ἄλλαι μὲ 1 δραχ. καὶ ἡ μεγίστη ἦτο τῆς Συρβεγιάνς μὲ 5 δραχ. Ἀλλ’ ἡ ἐπαινετὴ πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνη, σταματᾶ ἐδῶ. Παρὰ τὴν δημοπρασίαν ποὺ ἔγινεν, ἡ Μποῦγκε ἐπεμβαίνει, ἀξιώνει πλέον καὶ ὑποχρεώνει τὴν ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ τὸν ἔλεγχον εἰς τὴν Συρβεγιὰνς καὶ πράγματι ἡ δουλειὰ δίδεται εἰς τὴν Συρβεγιὰνς ἡ ὁποία προφανῶς εἶχε συνεννοηθῆ ἐν τῷ μεταξὺ μὲ τὴν Μποῦγκε. Καὶ ἔρχεται ἡ Συρβεγιάνς, κύριοι βουλευταί, εἰς μυστικὰς καὶ πάλιν διαπραγματεύσεις καὶ μᾶς κάνει τὴν χάριν καὶ παίρνει τὴ δουλειὰ μόνον μὲ δύο δραχμάς! Τοιουτοτρόπως, ἡ κυριαρχοῦσα φυσιογνωμία εἰς τὴν ὅλην αὐτὴν ὑπόθεσιν, ἀποδεικνύεται, ὅτι εἶναι ἡ ἑταιρεία Μποῦγκε καὶ μάλιστα ἀπὸ τὰς 18.12.58, ἡ ὁποία κατεξευτέλισε μὲ τὴν σύμβασιν αὐτὴν τὰ πάντα καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ Κράτος, χωρὶς κἂν νὰ προσφέρῃ καμμίαν ἐξαιρετικὴν τιμήν. Καὶ ἐνῷ μὲ τὴν προσφορὰν μας αὐτὴν ἀνεστατώσαμεν τοὺς Ἄγγλους, διότι ἐρρίξαμεν τὰς κτηνοτροφάς των τὴν ἐποχὴν αὐτήν, ἡμεῖς εἰσάγομεν 110.000 τόννους κτηνοτροφὰς μὲ τιμὰς πολὺ μεγαλυτέρας τῶν τιμῶν εἰς τὰς ὁποίας διαθέσαμεν τὸν σῖτον μὲ δραχ. 2.70. Δηλαδή, δώσαμεν τὸ σιτάρι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μὲ 1,70 καὶ ἀγοράζομε κτηνοτροφὰς 70.000 τόννους μὲ 2,70 τὴν ὀκᾶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγάλη πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Μάλιστα, κύριοι βουλευταί, εἰσηγάγαμεν 110.000 τόννους κτηνοτροφὰς πρὸς 2,70 τὴν ὀκᾶ ἐξ ὧν καλαμπόκι 50.000 τόννους περίπου καὶ θὰ πρέπει νὰ πληροφορηθοῦμε, ὅτι τὸ καλαμπόκι αὐτὸ δὲν ἐχρησιμοποιήθη διὰ κτηνοτροφὰς ἀλλὰ διὰ ψωμὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, ὅταν τὸ ἰδικό μας σιτάρι πωλῆται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς αὐτὴν τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν ποὺ ἀποροῦν ὅλοι οἱ ξένοι. Ἐγὼ πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν καλυτέρας τιμὰς ἐὰν ἀνοίγαμεν τὶς πόρτες εἰς ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους Οἴκους, ἂν τὴν δουλειὰ αὐτὴ τὴν κάναμε μὲ εἰλικρίνειαν καὶ παρρησίαν. Ἡ Κυβέρνησις πρὶν κλείσῃ συμφωνίαν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐρευνήσῃ τὴν διεθνῆ ἀγορὰν μὲ τὰς Πρεσβείας μας καὶ τοὺς ἐμπορικοὺς ἀκολούθους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐγένετο. Καμμία Κυβέρνησις καὶ πρὸ παντὸς ἡ Ἀμερικανικὴ δὲν θὰ ἐστρέφετο ποτὲ ἐναντίον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἠρεύνησε καθόλου τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ὅπως ἔπρεπεν ἀλλὰ ἄφησε μίαν ἑταιρείαν νὰ ἐπιβάλῃ τοὺς ὅρους της καὶ νὰ ἐκμεταλλευθῇ ἀσύστολα τὸν Ἑλληνικὸν πλοῦτον. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ζητήσῃ, διότι μόνον δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ κάμῃ ἐκκαθάρισιν τοῦ θέματος, ποὺ ἔχει μολύνει μὲ τὴν δυσοσμίαν του τὸν τόπον μας.

§296Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Οὐδεμίαν σημασίαν ἔχουν αἱ κατηγορίαι σας.

§297Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν εἶναι ἰδικαί μου αἱ κατηγορίαι. Ἐγὼ εἶπα, ὅ,τι λέγει ὁ φάκελλός σας. Αἱ κατηγορίαι εἶναι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐὰν θέλετε νὰ τὸ διαπιστώσητε δὲν ἔχετε εἰμὴ νὰ πᾶτε εἰς ἕνα ὁποιοδήποτε καφενεῖο, ἀρκεῖ νὰ μὴ σᾶς γνωρίζουν ὅτι εἶσθε ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης. Ἐκεῖ θὰ ἀκούσετε τόσα σχόλια γιὰ τὸ σκάνδαλο αὐτό, ποὺ εἶμαι βέβαιος θὰ αἰσθανθῆτε ἐντροπήν... Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀκόμη ἀνάγκη νὰ τεθῇ πλέον ἕνα τέρμα εἰς τὴν ἀνωμαλίαν τοῦ προβλήματος σίτου. Ἐκτὸς τῆς συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν διερεύνησιν τοῦ σκανδάλου τῆς πωλήσεως 170.213 τόννων σίτου, ζητῶ ἀκόμη τὴν σύστασιν μιᾶς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὸ ὅλον σιτικὸν πρόβλημα τῆς χώρας καὶ νὰ ὑποδείξῃ τὴν λύσιν του. Ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ σιτικοῦ τὴν 26ην Ἰουλίου κατήγγειλα, ὅτι οἱ μεγάλοι ἀλευρόμυλοι καρποῦνται τεράστια ποσὰ ἀπὸ τὸ κονδύλιον μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς ὀλίγους νὰ καταδυναστεύουν καὶ τοὺς ἐργαζομένους εἰς αὐτοὺς καὶ νὰ ἐκμεταλλεύωνται ἀσύστολα ταὐτοχρόνως ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Οἱ ἀλευρόμυλοι αὐτοὶ εἶναι καιρὸς νὰ μεταφερθοῦν εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς. Δι’ αὐτὸ προτείνω τὴν διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ μελετήσῃ τὸ σιτικὸν πρόβλημα, νὰ ὑποδείξῃ τὰς δικαίας λύσεις, διὰ νὰ παύσῃ ἡ ἀγρία αὐτὴ ἐκμετάλλευσις ἡ ὁποία γίνεται ἀπὸ τοὺς ὀλίγους, εἰς τὸ πλῆθος τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων.

§298ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§299Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω οὔτε μὲ τὴν ἱστορίαν τῶν διαπραγματεύσεων, πρὸς σύναψιν τῶν συμβάσεων, οὔτε μὲ τὴν ἀνάλυσιν τῶν συμβάσεων τούτων, διότι ἠσχολήθησαν μὲ τὰ θέματα αὐτὰ οἱ προηγηθέντες ἐμοῦ εἰς τὸ βῆμα. Ὡρισμένα γεγονότα τῶν συμβάσεων αὐτῶν θὰ μὲ ἀπασχολήσουν καὶ θὰ τὰ συνδυάσω μὲ ὡρισμένους ἀριθμοὺς πρὸς συναγωγὴν ὡρισμένων συμπερασμάτων. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι συνῆψε τὰς συμβάσεις ἀγοραπωλησίας σίτου FOB πρὸς 16 λίρας χαρτίνας Ἀγγλίας κατὰ τόννον. Δὲν γνωρίζω ἐὰν οἱ κύριοι ὑπουργοὶ ἔχουν ὑπ’ ὄψει των τὰς συνεπείας τῆς συμφωνίας τὴν ὁποίαν διεπραγματεύθησαν. Καὶ τοῦτο, διότι οὐδέποτε πρόκειται νὰ εἰσπράξουν τὸ συμφωνηθὲν τίμημα τῶν 16 λιρῶν. Καὶ τοῦτο, διότι ὅταν λέγετε, ὅτι κάμνετε μίαν συμφωνίαν ἀγοραπωλησίας FOB, τὰ ἔξοδα μέχρι καὶ τοῦ κύτους τοῦ πλοίου εἶναι εἰς βάρος τοῦ πωλητοῦ. Ποῖα θὰ εἶναι αὐτὰ τὰ ἔξοδα; Ἡ μεταφορὰ τῶν πλοίων, ἅτινα χρησιμεύουν ὡς σιταποθῆκαι, ἀπὸ τὰς περιφερείας ὅπου εὑρίσκονται ἤδη, εἰς τὸν τόπον ὅπου θὰ παραδοθοῦν πρὸς φόρτωσιν τὰ σιτηρά, τὰ ἔξοδα ταῦτα εἶναι εἰς βάρος τοῦ πωλητοῦ. Αἱ δαπάναι προσέτι ρυμουλκήσεως τῶν 10 πλοίων σιταποθηκῶν εἶναι τεράστιαι καὶ ἐπὶ πλέον θὰ βαρύνεται ὁ σῖτος καὶ μὲ ὅλα τὰ ἔξοδα φορτώσεως, τὰ ἐργατικὰ δηλαδή, τοῦ λιμένος Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης. Συνεπῶς, ἀπὸ τὰ 44,70 δολλάρια, ἅτινα ἀναλογοῦν εἰς τὰς 16 λίρας, δὲν πρόκειται νὰ εἰσπραχθοῦν περισσότερα τῶν 40 δολλαρίων κατ’ ἐπιεικεστάτην ἐκδοχήν. Τὰ 4,70 δολλ. εἶναι τὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα θὰ πληρώσετε, κ. ὑπουργέ, διότι ἐκάματε αὐτὴν τὴν συμφωνίαν πωλήσεως τοῦ σίτου FOB. Ὅπου ἐνδιέφερε τὴν Ἑταιρείαν Μποῦγκε, ἐγένετο σύμβασις ἀγοραπωλησίας τσὶφ καὶ ἐγένετο τοιαύτη σύμβασις εἰς τὴν ἀγορὰν ζακχάρεως, διότι ἐκεῖ τὴν συνέφερε. Συνεπῶς, ἕνα ἀπὸ τὰ μεγάλα ἐλαττώματα τῆς συναφθείσης συμβάσεως πωλήσεως τοῦ σίτου εἶναι, ὅτι τὸ τίμημα τὸ ἐλαττώσατε τοὐλάχιστον κατὰ 4 δολλάρια. Ἰσχυρίσθην προχθὲς, ὅτι ἡ Μποῦγκε θὰ κερδίσῃ ἀπὸ τὴν ἐπιχείρησιν αὐτὴν καὶ μόνον, δηλαδὴ ἀπὸ τοὺς 150.000 τόννους, 275.000 λίρες καὶ τὸ ἐβεβαίωσα αὐτὸ ὑπευθύνως χθὲς, διὰ νὰ δώσω τὸν καιρὸν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ ἐὰν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν των εἶναι ἀκριβῆ ἢ ὄχι. Ἀνεγνώσθησαν πρὸ ὀλίγου οἱ «Οἰκονομικοὶ Τάϊμς» τοῦ Λονδίνου, οἱ ὁποῖοι γράφουν, ὅτι οἱ μεταφερθέντες τόννοι σίτου εἰς τὸ Λονδῖνον, ἐπωλήθησαν πρὸς 20,10 λίρας κατὰ τόννον. Ὁ ναῦλος βάσει τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔχω καὶ τὰ θέτω εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὰ ἐλέγξῃ, ὁ ναῦλος μεταφορᾶς μέχρι τοῦ Λονδίνου εἶναι 1 λίρα καὶ 12 σελλίνια καὶ τὰ ἀσφάλιστρα εἶναι 3 μόνον σελλίνια κατὰ τόννον. Σύνολον ἐξόδων καὶ τιμήματος 17 λίρες καὶ 15 σελλίνια. Ἐπωλήθη πρὸς 20,10, ἔχομεν διαφορὰν 2 λίρες καὶ 15 σελλίνια, ἐξ οὗ ἐπραγματοποίησεν ἡ Μποῦγκε κέρδος 275.000 λίρες ἀπὸ τὴν ἀγοραπωλησίαν.

§300Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Μήπως τὰ ἔχετε ἀναλυτικῶς;

§301Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς λέγω, ὅτι ἀσχολοῦμαι ἀπὸ μιᾶς τριακονταετίας μὲ αὐτὰ τὰ θέματα καὶ ἀπετάθην εἰς τὰ διάφορα γραφεῖα, τὰ ὁποῖα κάμνουν τὰς μεταφορὰς αὐτάς.

§302Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τῆς συγκεκριμένης μεταφορᾶς, ἢ γενικῶς τοὺς ναύλους;

§303Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ὁμιλῶ περὶ τῆς μεταφορᾶς τοῦ σίτου, περὶ τῆς ὁλικῆς ναυλώσεως πλοίων. Ὁμιλῶ περὶ τοῦ σίτου καὶ ὄχι γενικῶς περὶ ὅλων τῶν ἐμπορευμάτων.

§304Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Μήπως θέλετε νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀνάλυσιν;

§305Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν κάμνετε σύμβασιν FOB, δὲν ὑπάρχουν ἄλλα ἔξοδα, εἶναι ὅλα εἰς βάρος τοῦ πωλητοῦ. Ἐγὼ ἀναλύω μὲ τί ἐβαρύνθη ἡ Κυβέρνησις προκειμένου νὰ πραγματοποιήσῃ αὐτὴν τὴν συναλλαγήν.

§306Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὁμιλεῖτε διὰ τὰ ἔξοδα ναύλων ἀπὸ Ἑλλάδα εἰς Λονδῖνον. Οἱ ὅροι FOB καὶ CIF εἶναι καθωρισμένοι καὶ δὲν πρόκειται νὰ τοὺς προσδιορίσωμεν ἐμεῖς.

§307Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι ποῖος βαρύνεται μὲ τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς τοῦ πωλουμένου πράγματος εἰς τὸν συμφωνηθέντα λιμένα φορτώσεως. Εἰς τὸ FOB βαρύνεται ὁ πωλητής. Εἰς τὸ CIF βαρύνεται ὁ ἀγοραστής.

§308Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἀναφέρεσθε εἰς αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ἐξαγάγετε συμπεράσματα κέρδους διὰ τὴν Μποῦγκε. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πέραν αὐτῶν τῶν ἐξόδων ποὺ ἀνεφέρατε, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἔξοδα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνεξάρτητα τῆς τιμῆς τοῦ ναύλου, ἡ ὁποία κυμαίνεται καὶ εἶναι διαφορετική, ὅταν ὑπάρχῃ καὶ δεύτερος λιμὴν φορτώσεως.

§309Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει καμμίαν σχέσιν αὐτὸ νὰ κάμετε αὐτὰς τὰς δαπάνας εἰς βάρος σας;

§310Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἀφήσατε τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀπαντήσῃ. Ὡς κύριον ἐπιχείρημα καὶ χθὲς καὶ σήμερα ἐπικαλεῖσθε τὸ μεγάλο κέρδος. Ἀφήσατε τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ σᾶς ἀποδείξῃ ὅτι εἶναι πολὺ μικρὸν τὸ κέρδος.

§311Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ὁ ναῦλος κυμαίνεται ἀπὸ 32 σὲ 37 σελλίνια ἀπὸ λιμένα Ἑλλάδος εἰς Λονδῖνον μὲ ἐπίναυλον ἑτέρου λιμένος ἀπὸ 2,6 σελλίνια καὶ περαιτέρω, ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ τρίτος λιμὴν περαιτέρω ἔξοδα. Διὰ τὰ ἔξοδα CIF ὁμιλοῦμεν. Πέραν αὐτῶν εἶναι 5 σελλίνια ὁ τόννος δι’ ἔξοδα ἐκφορτώσεως. Αὐτὰ εἶναι ὁ ναῦλος, ὁ ἐπίναυλος καὶ τὰ ἔξοδα ἐκφορτώσεως. Ἐπὶ πλέον ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ μετρικοῦ τόννου καὶ Ἀγγλικοῦ τόννου, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 1,6%. Εἶναι ἡ ἀσφάλεια κατὰ παντὸς κινδύνου, ἡ ὁποία εἶναι 0,4%, εἶναι ἡ ἐγγύησις διὰ τὴν παράδοσιν εἰς τὸν λιμένα ἐκφορτώσεως, ἡ ὁποία εἶναι γύρω εἰς τὸ 1,5%, εἶναι ἡ μεσιτεία πωλήσεως, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 0,5%, εἶναι τὰ ἔξοδα ἀνοίγματος τῆς πιστώσεως καὶ οἱ τόκοι πιστώσεως, οἱ ὁποῖοι εἶναι 1,3,75%. Ὅλα αὐτὰ κάμνουν ἕνα 5,12%, τὸ ὁποῖον ὑπολογίζομεν εἰς 320 σελλίνια τοῦ ἐμπορεύματος καὶ τὰ 40 σελλίνια τοῦ ναύλου, δίδουν περίπου 20 σελλίνια καὶ ἐν συνόλῳ φθάνομεν εἰς 380 σελλίνια. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν 2% εἰς τὸν ἔμπορον φθάνομεν τὰ 388 σελλίνια. Ἐπίσης πρέπει νὰ προβλέψωμεν ὡρισμένα ἔξοδα, διότι εἶναι μία ἐκτεταμένη ἐργασία. Ὁπότε μένει ἕνα περιθώριον ἐμπορικοῦ κέρδους περὶ 3,5%. Οἱ 275.000 λίρες κέρδος μειοῦνται εἰς πολὺ χαμηλότερον ποσὸν ἢ μᾶλλον ἐξανεμίζονται. Βεβαίως ἡ Μποῦγκε ἠγόρασεν ἀποβλέποντας εἰς κέρδος καὶ σᾶς εἶπον καὶ χθὲς ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ συγκρίνω τὴν τιμὴν CIF καὶ FOB. Πρὸς ἀπόκρουσιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ, τὸν ὁποῖον προβάλλετε, ὅτι ἐπετεύχθησαν τεράστια κέρδη, ἔδωσα τὴν ἀνάλυσιν τῶν ἐξόδων προκειμένου νὰ συζητήσωμεν, ἐὰν αὐτὰ τὰ ἔξοδα εἶναι ἀνακριβῆ καὶ ποῖα καὶ διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν ὑπάρχῃ τὸ τεράστιον ποσὸν κέρδους, τὸ ὁποῖον σεῖς ἀπόψε προβάλλετε ἐνώπιον τοῦ Σώματος.

§312Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς δὲν σᾶς τοὺς δίδω ἀπόψε διὰ πρώτην φοράν, διότι σᾶς τοὺς ἔδωσα καὶ προχθές. Εἴχατε ὅλον τὸν καιρὸν νὰ τοὺς ἐλέγξητε. Τοὺς ἔλαβον ἀπὸ τὸ Ναυτικὸν Ἐπιμελητήριον καὶ σᾶς παραπέμπω ἐκεῖ διὰ νὰ πεισθῆτε περὶ τῆς ἀκριβείας των.

§313Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὰ λοιπὰ ἔξοδα τὰ ἀμφισβητεῖτε;

§314Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία διευκρίνησις εἰς τὸ σημεῖον τῆς διαφορᾶς σας μεταξὺ ὑπουργοῦ καὶ ὑμῶν. Ὁμιλοῦμεν περὶ τῶν ὅρων φὸμπ καὶ τσὶφ καὶ περὶ ἑνὸς ἄλλου ὅρου, τὸν ὁποῖον μεταχειρίζεται ὁ κ. ὑπουργός. Ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς συμβάσεως, λέγει, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ σίτου εἶναι 16 λίρες. Οὐδεμία ἀντίρρησις ἐπ’ αὐτοῦ. Εἶναι τιμὴ φόμπ. Ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, λέγει, ἐπίσης, ὅτι διὰ νὰ πᾶμε ἀπὸ τὴν τιμὴν φὸμπ εἰς ἀσφάλιστρα. Ἐὰν προσθέσωμεν εἰς τὴν τιμὴν φὸμπ, εἰς τὴν τιμὴν τσὶφ πρέπει νὰ προσθέσωμεν τὸν ναῦλον καὶ τὰ τὰς 16 λίρας, τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἔδωσεν ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ οὐδεμία ἀμφισβήτησις, φθάνομεν εἰς τὴν τιμὴν τσίφ, τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος. Εἰς τὸ Χρηματιστήριον τοῦ Λονδίνου, ἡ διαπραγμάτευσις γίνεται εἰς τιμὴν τσίφ. Ἐπομένως, ὅλα τὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἀνέφερεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἐπὶ τῆς τιμῆς τσίφ, δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν. Τὸ κέρδος τοῦ ἐμπορευομένου, εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς τιμῆς τσὶφ καὶ τῆς τιμῆς ποὺ ἐπραγματοποιήθη εἰς τὸ Χρηματιστήριον τοῦ Λονδίνου καί ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄλλη παρὰ ἡ τιμὴ τῶν 2,15, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος. Ἀμφισβήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, εἶναι πράγματι θέμα τεραστίας ἀπορίας.

§315ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐννοῶ τὴν παρέμβασίν σας.

§316Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν ἀντελήφθητε, κύριε Πρόεδρε;

§317Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὁ κ. Πρόεδρος δὲν ἀντελήφθη, διατὶ ἔπρεπε νὰ δώσητε σεῖς τὴν ἀπάντησιν καὶ ὀρθῶς.

§318Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Παρένεβη ὁ κύριος συνάδελφος, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν διαφορὰν τιμῆς τσὶφ καὶ φόμπ.

§319Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὄχι.

§320Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν τιμὴν τσίφ, πρέπει νὰ προστεθῇ εἰς τὴν τιμὴν φὸμπ ὁ ναῦλος καὶ τὸ ἀσφάλιστρον καὶ τίποτε ἄλλο. Δὲν μᾶς εἶπεν, ὅμως, ποῖος θὰ καταβάλῃ τὰ ἔξοδα ἐκφορτώσεως, ἐγγυήσεως βάρους καὶ ποιότητος, τὴν μεσιτείαν πωλήσεως, τὴν διαφορὰν μεταξὺ ἀγγλικοῦ τόκου καὶ Μ.Τ. κλπ.

§321Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐφ’ ὅσον ἐπιτρέψατε νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ζίγδης, κατ’ ἀνάγκην θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργός.

§322Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Διακρίνατε τὸ φὸμπ ἀπὸ τὸ τσίφ, λέγοντες, ὅτι εἰς αὐτὸ θὰ προστεθῇ ὁ ναῦλος καὶ ἡ ἀσφάλισις.

§323Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι, πῶς ἐπώλησεν.

§324Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Πέραν τοῦ ναύλου καὶ τῆς ἀσφαλίσεως, θὰ πρέπει νὰ προστεθοῦν τὰ ἔξοδα ἐκφορτώσεως, ἐγγυήσεως, βάρους καὶ ποιότητος, ὡς καὶ «....... (ἀναγινώσκει).....», τὰ ὁποῖα εἶναι 5,12% ἐπὶ τῶν 36 δολλαρίων. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἔχουν ἀξίαν αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμα, ὅσον ἀφορᾷ τὸ πραγματικὸν κόστος τῆς γενομένης πωλήσεως.

§325Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ναῦλος εἶναι αὐτός, τὸν ὁποῖον ἀνέφερα.

§326Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὁ ναῦλος, ὁ ὁποῖος συνεφωνήθη μεταξὺ Μποῦγκε καὶ πλοίου, ὑπὸ ποίους ὅρους συνεφωνήθη; Τὴν στοιβασίαν ποῖος θὰ τὴν κάμῃ; Ἔχετε ναυλοσύμφωνον;

§327Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ πώλησις εἶναι φὸμπ καὶ συνεπῶς ὅλα τὰ ἔξοδα, τὰ ἀναλαμβάνει ὁ πωλητής. Δηλαδή, παραδίδει τὸ ἐμπόρευμα εἰς τὸ πλοῖον, ἐλεύθερον παντὸς ἐξόδου.

§328Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὁ ἀγοραστὴς ὑπέγραψε συμφωνίαν διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ σίτου. Ποῖοι εἶναι οἱ ὅροι τοῦ ναυλοσυμφώνου;

§329Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἔντυπα καὶ οἱ ὅροι εἶναι ἀκριβῶς οἱ ἴδιοι.

§330Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Γίνεται μία ἀπόπειρα ὑπολογισμοῦ, τοῦ τί ἐκέρδισεν ἡ Μποῦγκε. Διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦτον, βασικὸν στοιχεῖον εἶναι τὸ ναυλοσύμφωνον.

§331Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ναυλοσύμφωνον λέγει, νὰ παραλάβητε ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ 100.000 τόννους ἐμπόρευμα καὶ νὰ τὸ μεταφέρετε εἰς τὸ Λονδῖνον, ἔναντι ναύλου Χ κατὰ τόννον φορτίου.

§332Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἔχει σημασίαν, ἐὰν τὸ ἴδητε, διότι τροποποίησις τῶν ἐντύπων ὅρων εἶναι δυνατή.

§333Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Πρέπει, ἀναμφισβητήτως, νὰ ἔχετε ἰδῆ τὸ ναυλοσύμφωνον.

§334Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, ὑπελόγισε καὶ ἐπίναυλον. Ὁ ἐπίναυλος εἶναι δῶρον τοῦ φορτωτοῦ εἰς τὸν πλοίαρχον καὶ δὲν ἔχει, ἑπομένως, σχέσιν. Ὡμίλησεν, ἐπίσης, περὶ σταλιῶν καὶ ἐπισταλιῶν. Σταλία εἶναι ἡ προθεσμία, ἐντὸς τῆς ὁποίας δέον νὰ φορτωθῇ ἢ νὰ ἐκφορτωθῇ τὸ ἐμπόρευμα εἰς τὸ πλοῖον. Αὐτὰ τὰ ἔξοδα, ὅμως, ποὺ λέγετε, ἐδῶ δὲν ὑπάρχουν. Εἰς τὸν λιμένα μόνον ἐκφορτώσεως ὑπάρχουν τὰ ἔξοδα ἐκφορτώσεως, τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζω πόσα ἀκριβῶς εἶναι.

§335Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν ἠξεύρετε καὶ κἄτι ἄλλο, ὑπὸ ποίους ὅρους παρέδωσε τὸν σῖτον εἰς τὸν χονδρέμπορον τοῦ Λονδίνου ὁ ἀγοραστὴς ὁ ἰδικός μας.

§336Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῦ νὰ παραδώσῃ, κύριε ὑπουργέ; Ἐκφόρτωσιν κάμνει. Ἐὰν ἔχῃ πωλήσει ἤδη, μόλις φθάσῃ τὸ πλοῖον, θὰ ἐκφορτώσῃ καὶ θὰ παραδώσῃ ἀμέσως τὰ ἐμπορεύματα.

§337Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀφοῦ τὸ ἐπώλησε τσὶφ εἰς τὸ Χρηματιστήριον τοῦ Λονδίνου, τί νὰ προσθέσῃ παραπάνω;

§338Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὅταν πρόκειται νὰ κάμωμεν ἡμεῖς μίαν κριτικὴν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς συμβάσεως, ὡς πρὸς τὸ κέρδος, μὲ οἵαν σοβαρότητα τὴν κάμνει ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, ἀξιοῦτε νὰ γνωρίζῃ τὰς τυχὸν ἰδιοτυπίας ποὺ θὰ εἶχε τὸ ναυλοσύμφωνον τῆς Μποῦγκε. Γνωρίζει ὁ κύριος συνάδελφος, ἕνα γενικὸν κανόνα, ποὺ ὑπάρχει καὶ ποὺ ἐφαρμόζεται ἐπὶ ἑκατομμυρίων τόννων, ποὺ πωλοῦνται εἰς τὸ Χρηματιστήριον τοῦ Λονδίνου. Ἡμεῖς, ἀγωνιζόμεθα νὰ μάθωμεν ὑπὸ ποίους ὅρους συνήφθη ἡ σύμβασις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου μετὰ τῆς Μποῦγκε καὶ δὲν τὰ καταφέρνομεν καὶ ζητοῦμεν ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ἐξετασθοῦν αἱ λεπτομέρειαι. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ κάτω, ἐὰν εἶναι 275.000 λίρες τὸ κέρδος τῆς Μποῦγκε ἢ ἐξέχασε μίαν σταλίαν ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν ἀπὸ ἀπόψεως εὐθυνῶν τῆς Κυβερνήσεως.

§339Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ἐργασίαν, ἐκεῖνο ποὺ εἶναι γνωστὸν σήμερον, εἶναι τὸ συμβόλαιον ποὺ ἔχομεν ὑπογράψει ἡμεῖς μὲ τὴν Μποῦγκε.

§340Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πρῶτον, ἐπωλήθη εἰς τὸ Χρηματιστήριον τοῦ Λονδίνου πρὸς 20,10 καὶ τόσο;

§341Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τί ναυλοσύμφωνον ὑπέγραψεν ἡ Μποῦγκε καὶ ὑπὸ ποίους ὅρους; Διὰ τοῦτο ἰσχυρίζομαι, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὑπολογισμοὶ τοῦ κόστους καί, συνεπῶς, τοῦ κέρδους τῆς Μποῦγκε, εἶναι λογαριασμοὶ ποὺ γίνονται εἰς τὸν ἀέρα.

§342Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπωλήθη πρὸς 20,10 λίρας, ναὶ ἢ ὄχι;

§343Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἰδοὺ καὶ ἄλλη ἀμφιβολία. Ἐκεῖ ἔχετε — δὲν ἠξεύρω τί ἔχετε...

§344Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι τὸ ἐπίσημον δελτίον καταχωρήσεως τῶν τιμῶν, τὸ PUBLIC LEDGER, ὅπερ ἀνέγραψε τὴν τιμὴν πωλήσεως τοῦ σίτου ἐν Λονδίνῳ.

§345Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Καὶ ἐδῶ εἶναι οἱ «Τάϊμς», κύριε Παπαμιχαλόπουλε, καὶ λέγουν 20,5. Ἰδοὺ ἄλλη ἀμφιβολία, λοιπόν.

§346Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ποίαν ἡμερομηνίαν ἔχει τὸ ἰδικόν σας καὶ ποίαν τοῦ κ. Παπαμιχαλοπούλου;

§347Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Μήπως ἔγιναν δύο πράξεις, μὲ διαφορετικὴν ἡμερομηνίαν;

§348Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Περισσότεραι ἀπὸ δύο. Ὅλες αὐτὲς οἱ ἀμφιβολίες, στηρίζουν τὸν ἰσχυρισμόν μου, ὅτι ὅλοι οἱ λογαριασμοὶ στηρίζονται εἰς τὸν ἀέρα.

§349Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ «Τάϊμς» γράφουν, ὅτι τὸ μεταφερθὲν εἰς Ἀγγλίαν φορτίον σίτου, κατέβασε τὶς τιμὲς καὶ τῶν ἄλλων κτηνοτροφικῶν προϊόντων.

§350Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Βλέπω καὶ κἄτι ἄλλο — εἶναι τὸ «Χόντρεϋ Νιοὺς» τῆς 22 Μαΐου — καὶ γράφει: «Σῖτος–κτηνοτροφαὶ διὰ Ἰούνιον, Ἰούλιον, Αὔγουστον ...... (ἀναγινώσκει) ...... 19 λίρας καὶ 11 σελλίνια ἀνὰ μετρικὸν τόννον τσὶφ Ἀμβέρσα». Σᾶς ἐκτιμῶ, κύριε Παπαμιχαλόπουλε, ἐπανειλημμένως σᾶς τὸ εἶπα καὶ σπανίως ἐκφράζομαι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, πῶς ἐπροχωρήσατε νὰ κάμετε αὐτοὺς τοὺς ὑπολογισμούς.

§351Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βάσει τῶν στοιχείων ποὺ ἔχω καὶ τὰ ὁποῖα ἔχω ἐλέγξει. Ὅταν ὁμιλῆτε περὶ σταλιῶν καὶ ἐπισταλιῶν, ὅτι ἐπιβαρύνουν τὸ ἐμπόρευμα...

§352Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Πιθανῶς.

§353Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει πιθανῶς.

§354Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Μόνον εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἐὰν τὴν κατέχετε καὶ τὴν γνωρίζετε. Ὅλα τὰ ἄλλα, εἶναι ἐνδεχόμενα.

§355Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ παρακολουθήσω ἐγὼ τὴν ἐκτέλεσιν, ἐὰν ἐξεφόρτωσε; Κύριοι βουλευταί, ἠκούσατε πρὸ ὀλίγου τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διὰ τὰ κτηνοτροφικὰ ἄλευρα. Καὶ ὁ κ. Τσιάρας, ἀπέδειξεν, ὅτι εἰσήχθησαν 110.000 τόννοι. Ἐπωλήσαμεν τὸν σῖτον πρὸς 1,70 καὶ δὲν ἐδώσαμεν νὰ ἀλεσθοῦν διὰ τὴν κτηνοτροφίαν οἱ 170.000 τόννοι. Ἠξεύρετε πόσον εἰσάγονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν τὰ κτηνάλευρα; Ἔχω σημερινὴν πληροφορίαν: Πίτυρα Αὐστραλίας 16 λίρας ὁ τόννος, ἤτοι 45 δολλάρια τσὶφ Πειραιᾶ.

§356Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ποία ποσότης;

§357Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πίτυρα διὰ κτηνοτροφήν.

§358Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Διότι χθὲς μᾶς ὡμιλήσατε διὰ τὸν ἀραβόσιτον καὶ εἶναι 25 τόννοι!

§359Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. 300, κύριε ὑπουργέ.

§360Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔστω.

§361Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω, σᾶς εἶπα, σημερινὴν πληροφορίαν, ὅτι εἰσάγονται τρεῖς διάφοροι πίνακες, 1.000 τόννοι, λοιπόν, εἰς μίαν ἡμέραν, καὶ ἐπληρώθησαν εἰς τὴν ἐξωφρενικὴν τιμὴν τῶν 16,6 λιρῶν. Δηλαδή, τὰ πίτυρα τῆς Αὐστραλίας, στοιχίζουν 16 λίρες ὁ τόννος εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὅσον ἐπωλήσατε σεῖς τὸ σιτάρι εἰς τὸν Πειραιᾶ!

§362ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ εἶναι ἐκλεκτὰ πίτυρα, φαίνεται!

§363Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δέκα ἓξ λίρας ὁ τόννος τὰ πίτυρα τσὶφ Πειραιᾶ. Τὰ δὲ τουρκικὰ πίτυρα, 45 δολλάρια ὁ τόννος.

§364Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἀπὸ ποῦ ἔχετε τὰ στοιχεῖα; Ἀπὸ τὸ Χρηματιστήριον;

§365Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ διαφόρους οἴκους τοῦ Πειραιῶς, ἀσχολουμένους μὲ τὰ εἴδη ταῦτα.

§366Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δηλαδή, εἶναι ἰδικαί σας πληροφορίαι.

§367Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ ἔφερον πληροφορίας, ἐὰν δὲν τὰς εἶχον ἐξακριβώσει. Ἔχω ἐμπιστοσύνην, ὡς ἔχετε σεῖς, εἰς ὡρισμένους ἀνθρώπους. Ὁ σῖτος ποὺ δίδεται διὰ κτηνοτροφίαν, χρεώνεται πρὸς 4 δραχμὰς ἡ ὀκᾶ, διότι ὅλα τὰ ἐργοστάσια παραγωγῆς κτηνοτροφῶν καὶ πτηνοτροφῶν, παράγουν ταύτας μὲ πρώτην ὕλην τὸν σῖτον, ὃν ἀγοράζουν ἐκ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου πρὸς 4 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ ὁ σῖτος τῆς συγκεντρώσεως ἐπωλήθη πρὸς δραχμὰς 1.80 κατ’ ὀκᾶν. Ἐάν, κύριε ὑπουργέ, εἰς τὰ ἐργοστάσια τὸν ἐδίδατε μὲ δύο δραχμάς, δὲν ἀντιλαμβάνεσθε τὴν ὑποτιμητικὴν ἐπίδρασιν, ποὺ θὰ εἶχε καὶ εἰς τὰ κτηνοτροφικὰ προϊόντα, τὸ κρέας, τὰ αὐγὰ κλπ., ἅτινα θὰ ὑπετιμῶντο.

§368Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ποῖος σῖτος;

§369Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ προσφερόμενος διὰ κτηνοτροφάς. Τοὺς τὸν παρέχουν πρὸς 4 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, ἐνῷ, ἐὰν τοὺς τὸν ἔδιδαν μὲ 2 δραχμάς, θὰ εἴχαμεν ὑποτίμησιν τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων, ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς καταναλώσεως, τοῦ ἀγοράζοντος τοὐτέστι κοινοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν καφέ, ὑπάρχει εἰς ἀγγλικὸν περιοδικὸν ἕνα σχόλιον, εἰς βάρος τῆς παραγγελίας αὐτῆς, τὸ ὁποῖον λέγει: «Ἡ Ἑλλὰς προτίθεται νὰ ἀγοράσῃ ἐκ Βραζιλίας καφὲν ἀξίας 2.500.000 δολλαρίων. Ἡ ἐπίσημος ἀναγγελία γνωστοποιεῖ, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπώλησεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 50.000 τόννους πλεονάζοντος σίτου πρὸς 50 δολλάρια Η.Π.Α. κατὰ τόννον FOB. Αἱ εἰσπράξεις ἐκ τῆς τοιαύτης πωλήσεως, θὰ δεσμευθοῦν καὶ συμψηφισθοῦν πρὸς τὸν καφέν, ἴσης ἀξίας, εἰσαχθησόμενον ἐκ Βραζιλίας, εἰς τὰς τρεχούσας τιμάς. Τὸ Ἑλληνικὸν Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ἀνήγγειλε τὸν παρελθόντα Μάρτιον, ὅτι αἱ εἰσαγωγαὶ καφὲ ἐκ Βραζιλίας, θὰ ἐπετρέποντο μόνον ἔναντι ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν ἴσης ἀξίας, μέχρις ὅτου συναφθῇ νέα ἐμπορικὴ σύμβασις μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν». Τίνι τρόπῳ θὰ γίνῃ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ καφὲ καὶ ποῖος ὁ εἰσαγωγεύς, δὲν ἐγνώσθη. Τὰ 2.500.000 δολλάρια, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν ἀντίστοιχον ἀξίαν τῶν 50.000 τόννων σίτου, ἰσοδυναμοῦν πρὸς 31,80 τόννους καφέ, μὲ σημερινὴν τιμὴν 720 δολλάρια τσὶφ Πειραιᾶ ἑκάστου τόννου καφέ. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ ζήτημα τῆς ζακχάρεως. Ἐπωλήσατε, κύριε ὑπουργέ, σῖτον μὲ τὴν συμφωνίαν 48,50 δολλάρια καὶ ἀγοράζετε ζάκχαριν χῦμα μὲ 97 δολλάρια κατὰ τόννον κρυσταλλιζέ, ἡ ὁποία εἶναι κατωτέρας ποιότητος καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι εὐθηνοτέρα κατὰ 4 δολλάρια εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς.

§370Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἡ συμφωνία μας εἶναι, σύμφωνα μὲ τὸ ἔγγραφον, ποὺ ἀπεστείλαμεν, ζάκχαρις λευκὴ λευκοκρυσταλλική, ραφινέ, καὶ ὄχι κρυσταλλιζέ, ὡς λέγετε.

§371Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσα, κύριε ὑπουργέ, τὴν ἔχω ἀπὸ τὴν ἀγορὰν τοῦ Πειραιῶς καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι ἡ ζάκχαρις Κούβας καὶ Μεξικοῦ, ἡ ἀνωτέρα ποιότης εἰς τὸ εἶδος, στοιχίζει τσὶφ Πειραιᾶ 87 δολλάρια κατὰ τόννον, ἐνῷ σεῖς συνεφωνήσατε μὲ 97 δολλάρια ζάκχαριν κρυσταλλιζέ, κατωτέρας δηλαδὴ ποιότητος.

§372Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Παπαμιχαλόπουλε, ξεκινᾶτε ἀπὸ μίαν, ἴσως, ἐσφαλμένην προϋπόθεσιν. Ὁ κ. ὑπουργός, σᾶς λέγει, ὅτι πρόκειται περὶ ζακχάρεως λεπτοκρυσταλλικῆς καὶ ὄχι κρυσταλλιζέ. Ἐπὶ τέλους, ἀκοῦστε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἐὰν ἐκ τῆς ἀληθείας προκύψῃ ἀνατροπὴ τῶν ἐπιχειρημάτων σας, δεχθῆτε το.

§373Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν γίνεται συζήτησις περὶ κρυσταλλιζέ, εἶναι πάντοτε κατωτέρας ποιότητος καὶ εὐθηνοτέρα κατὰ 4 δολλάρια εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς. Τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσα, κ. ὑπουργέ, τὴν ἔχω ἀπὸ τὴν ἀγορὰν τοῦ Πειραιῶς καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι ἡ ζάκχαρις Κούβας καὶ Μεξικοῦ, τσὶφ Πειραιᾶ, εἶναι 87 δολλάρια κατὰ τόννον, ἐνῷ σεῖς συνεφωνήσατε μὲ 97 δολλάρια ζάκχαρι κρυσταλλιζέ.

§374Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Παπαμιχαλόπουλε, ξεκινᾶτε ἀπὸ μίαν, ἴσως, ἐσφαλμένην προϋπόθεσιν. Ὁ κ. ὑπουργός, σᾶς λέγει, ὅτι πρόκειται περὶ ζακχάρεως λεπτοκρυσταλλικῆς καὶ ὄχι κρυσταλλιζέ.

§375Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Αἱ τιμαὶ τῆς ζακχάρεως, αἱ διαμορφωθεῖσαι κατὰ τὴν θεώρησιν τῶν τιμολογίων εἰς τὸ Χρηματιστήριον, δὲν εἶναι αὐταὶ ποὺ ἀναφέρετε. Κατὰ τὰς πληροφορίας μου, ἔχομεν τὰς ἑξῆς τιμάς, κατὰ ἡμερομηνίαν: 15)5, Μεξικοῦ, 97.90 δολλάρια. 15)5, Κούβας, 104 δολλάρια. 16)5, Τσεχοσλοβακίας, 100.50 δολλάρια ὁ τόννος τσὶφ Πειραιᾶ. Τὴν 27.1.1959 ἐπῆρε τὸ Δημόσιον Πολωνικὴν ζάκχαριν πρὸς 102.50 δολλάρια τὸν τόννον τσίφ.

§376Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, δύναται νὰ ζητήσῃ πληροφορίας ἐπὶ τῶν ὅσων ἀναφέρω καὶ αὔριον τὸ ἀπόγευμα νὰ μὲ διαψεύσῃ. Περαιτέρω, εἰς τὰς συμφωνίας σας τῆς ζακχάρεως, ὑπάρχει καὶ τὸ ἑξῆς περίεργον. Ἔχομεν πώλησιν μικτοβαρῆ, δηλαδὴ θὰ πληρώσωμεν καὶ τοὺς σάκκους, πρᾶγμα ἀσυνήθιστον διὰ τὸ ἐμπόρευμα. Διότι ἡ ζάκχαρις πωλεῖται πάντοτε βάρος καθαρόν, ἄνευ τοὐτέστι τοῦ βάρους τῶν σάκκων, οἵτινες παρέχονται δωρεάν, ἐνῷ, ἐν προκειμένῳ, ὑπολογίζεται καὶ τὸ βάρος τῶν σάκκων. Αὐτὰ τὰ στοιχεῖα εἶχα νὰ δώσω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἡ Βουλὴ θὰ ἀκούσῃ καὶ τοὺς ἄλλους ρήτορας καὶ θὰ ἀποφανθῇ.

§377Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, ἡ συνεδρίασις νὰ ἀρχίσῃ αὔριον εἰς τὰς 6, ἐπειδὴ εἶναι πολλοὶ ἀκόμη ρήτορες νὰ ὁμιλήσουν, ὥστε τὰς πρωϊνὰς ὥρας τῆς Παρασκευῆς νὰ ἔχῃ περατωθῆ ἡ συζήτησις. Θὰ παρεκάλουν, ἐπίσης, νὰ ἀποφασίσῃ τὸ Σῶμα, ὅπως αὔριον, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ψηφισθῇ εἰς τὸ σύνολον τὸ νομοσχέδιον περὶ παγωμένων πιστώσεων.

§378ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§379Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ εἶναι πιθανόν, κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ ἐνσωματώσῃ εἰς τὰς μεταβατικὰς διατάξεις τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν χθὲς δὲν εἶχεν ἀποδεχθῆ, θὰ παρεκάλουν νὰ τὴν ἐνσωματώσωμεν αὔριον καὶ νὰ ἐπικυρωθῇ εἰς τὸ σύνολον τὴν Παρασκευήν.

§380Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δυστυχῶς, αὐτὸ δὲν δύναται νὰ γίνῃ. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ αὐτὴν τὴν διάταξιν, θὰ πρέπει νὰ φέρωμεν εἰδικὸν νομοσχέδιον. Ἀλλὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, τηροῦντες καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμόν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ μὴ κάμωμεν καμμίαν προσθήκην αὔριον εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ συνόλου.

§381ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Διατί, διατί;

§382Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τροποποιήσωμεν τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου.

§383Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, δὲν τὸ ἀπαγορεύει, οὔτε τὸ Σύνταγμα τὸ ἀπαγορεύει. Ἁπλούστατα, ἀντὶ νὰ κυρωθῇ αὔριον, θὰ κυρωθῇ τὴν Παρασκευὴν τὸ νομοσχέδιον. Ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου αὔριον, εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως, θὰ μᾶς δώσῃ τὴν εὐκολίαν, ἐὰν θέλωμεν, ἐὰν δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἐπεθύμει, νὰ προσθέσωμεν αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ὁπότε ἁπλούστατα μετατίθεται ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν.

§384Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὄχι, κύριοι, δὲν ἠμποροῦμεν, διότι ἔγιναν αἱ δύο συζητήσεις.

§385ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον θὰ λεχθοῦν αὐτά.

§386Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Συνεπῶς, θὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ αὔριον τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐὰν θέλωμεν νὰ προσθέσωμεν μίαν διάταξιν, ὡσὰν αὐτὴν ποὺ εἴπατε, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν θὰ εἶχα ἀντίρρησιν νὰ τὴν ψηφίσωμεν, ἀλλὰ κεχωρισμένως.

§387Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον τὴν Παρασκευήν.

§388ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§389ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§390ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 02.15′ π. μ.)