1959.05.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 102α

Τρίτη 26 Μαΐου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται ἐπὶ ἡμίωρον ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Μ. Νομικὸς ζητεῖ δίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ διὰ τοῦ Ν. 2113)52 κυρωθέντος Α. Ν. 1518)50 «περὶ ἐπανασυστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως βουλευτῶν, ὡς μεταγενεστέρως ἐτροποποιήθη οὗτος». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Μ.Τ.Β.Ν. Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Θ. Χατζηθεοδώρου, Μ. Καϊόγλου, Ι. Τοππαρᾶ, Ι. Βασιλειάδου καὶ Η. Ἰωαννίδου, ὡς Ἐπιτροπῆς ἑξήκοντα ἀκτημόνων οἰκογενειῶν κατοίκων Πλατανιᾶς αἰτούντων τὴν διάθεσιν πιστώσεως διὰ τὴν μετακίνησιν καὶ τὴν ἀγροτικὴν ἀποκατάστασίν των εἴς τινα ἐγκαταλελειμμένον συνοικισμὸν τῆς περιοχῆς Μπουζάλας καὶ τὴν ἀπόκτησιν πρωτίστως στέγης ὑδρεύσεως συγκοινωνίας καὶ σχολείου καὶ ἐν συνεχείᾳ καὶ διὰ τὴν δημιουργίαν πτηνοτροφίας καὶ τὴν προμήθειαν γεωργικῶν ἐργαλείων. Ὁ βουλευτὴς Ν. Ρεθύμνης κ. Ε. Παπαδογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Παντοπωλῶν καὶ Ὀπωρολαχανοπωλῶν Νομοῦ Ρεθύμνης, αἰτοῦντος τὴν παροχὴν μακροπροθέσμων δανείων, τὴν ριζικὴν τροποποίησιν τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μεταφορικοῦ Ἐργατικοῦ Συνεταιρισμοῦ μισθωτῶν αὐτοκινήτων Εὐβοίας, ζητοῦντος τὴν χορήγησιν ἀδείας ἀστικοῦ λεωφορείου εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς ὁδηγῶν αὐτοκινήτων, συμφώνως πρὸς τὸν νόμον 2119)1952. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πλημμυροπαθῶν κατοίκων Κερκίνης, Ἐπαρχίας Συντικῆς, αἰτουμένων ἀπαλλαγὴν ἐκ τῶν στεγαστικῶν δανείων.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§6Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις μετὰ μεγάλης λύπης ἐπληροφορήθη τὰς καταστροφάς, αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν εἰς ὡρισμένας περιοχὰς τῆς Θεσσαλίας, λόγῳ τῆς κακοκαιρίας καὶ εἰδικώτερον τῆς χαλάζης. Ἡ στοργὴ τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκδηλωθῇ ἀμέσως, κατὰ τρόπον ἔμπρακτον, πρὶν ἢ γίνῃ ἡ ἐκτίμησις τῶν σημειωθεισῶν ζημιῶν. Τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπέστειλε σήμερον τὴν πρωΐαν πρόσωπα εἰς τὰς περιοχὰς τὰς πληγείσας καὶ μετὰ τὴν ἐκτίμησιν, τόσον τῶν ἀτομικῶν ὅσον καὶ τῶν γενικῶν ζημιῶν, θὰ λάβῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλπίζομεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν προσδοκίαν τῶν πληγέντων. (Χειροκροτήματα).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Δ. Καρακουλουξῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν διαρρύθμισιν καὶ κάλυψιν τῆς τάφρου Καραπιτσερὶ Νικαίας κλπ.

§8Δ. ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν πόλιν τῆς Νικαίας ἡ ὁποία ἀριθμεῖ 120.000 κατοίκους, διασχίζει μία τάφρος 3½ χιλιομέτρων, ἡ ὁποία εἶναι γνωστὴ ὡς τάφρος «Καραπιτσερί». Ἡ τάφρος αὐτὴ ἐφάπτεται καὶ τοῦ Δήμου Πειραιῶς καὶ εἶναι ἑστία μολύνσεως κατὰ τὸ καλοκαίρι κατὰ δὲ τὸν χειμῶνα πλημμυρίζει εἰς ἀφάνταστον βαθμὸν καὶ ἐπιφέρει μεγάλας καταστροφάς, κατὰ τὸ παρελθὸν δέ, ἐσημειώθησαν καὶ ἀνθρώπινα θύματα. Διὰ τὴν κάλυψιν τῆς τάφρου αὐτῆς εἶχε γίνει μία μελέτη κατὰ τὸ 1937 ἀπὸ τὴν Διοίκησιν Πρωτευούσης, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἐπραγματοποιήθη. Καίτοι παρῆλθον τόσα ἔτη ἐν τούτοις ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται αὐτὴ ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία εἶναι ἀνυπόφορος διὰ μίαν πόλιν 100.000 κατοίκων. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος τούτου καὶ φροντίσῃ διὰ τὴν κάλυψιν τῆς τάφρου αὐτῆς ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον.

§9Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ προσθέτω, ὅτι τὸ ἔργον εἶναι ἀπὸ τὰ πλέον κατεπείγοντα καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀμέσως. Τοῦτο ἀποτελεῖ αἴτημα τῶν Δήμων Νικαίας καὶ Κορυδαλλοῦ, ὅλων τῶν ὀργανώσεων καὶ ὅλων τῶν κατοίκων, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς 100 χιλιάδας. Τὸ ἔργον εἶχε προγραμματισθῇ καὶ ἡ πίστωσις ἐγκριθῆ, ἀλλὰ περιέργως ἐσταμάτησε. Τοῦτο ἀποτελεῖ περιφρόνησιν πρὸς τὴν ὑγείαν καὶ τὴν ζωὴν χιλιάδων κατοίκων καὶ αἴτημά μας εἶναι νὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως τὸ ἔργον διαρρυθμίσεως καὶ καλύψεως τῆς τάφρου.

§10Ε. ΜΠΕΝΑ. Κύριε Πρόεδρε, συμπληρωματικῶς τῶν ὅσων ἐλέχθησαν ἔχω νὰ προσθέσω, ὅτι ἡ τάφρος αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι γνωστὴ ὡς τάφρος «Καραπιτσερί» διασχίζει τὴν πόλιν τῆς Νικαίας καὶ τὴν διαχωρίζει εἰς δύο. Ξεκινᾶ ἀπὸ τὸ Δυτικὸν ἄκρον τῆς πόλεως, διέρχεται διὰ τῆς κεντρικῆς ἀγορᾶς, περνᾶ πολὺ κοντὰ στὸ Κρατικὸν Νοσοκομεῖον καὶ ἐκβάλλει στὴν τάφρον τῆς ὁδοῦ Θηβῶν. Οὕτω τὸ ὅριον μεταξὺ τῶν δύο τμημάτων τῆς πόλεως εἶναι μία τάφρος πλάτους πέντε ἕως δέκα μέτρων γεμάτη ἀπὸ πτώματα ζώων καὶ ἀπορρίμματα. Εἶναι ἑστία μολύνσεως καὶ ἀποτελεῖ τὸ ἄγχος τῆς πόλεως Νικαίας. Τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶχεν ἀπασχολήσει κατ’ ἐπανάληψιν τοὺς κατοίκους Νικαίας καὶ εἶχον ζητήσει νὰ μεταβοῦν ἐπὶ τόπου ἁρμόδιοι παράγοντες. Πρὸ 3ετίας, εἰς μίαν μεγάλην συγκέντρωσιν ὀργανωθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Δήμου καὶ τῶν ὀργανώσεων τῆς Νικαίας, εἶχε παραστῆ καὶ ὁ νῦν ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Ἀνδριανόπουλος, ὡς βουλευτὴς τότε τῆς περιοχῆς, καὶ εἶχε διαπιστώσει καὶ ἐπισημάνει τὴν ἀνάγκην τῆς ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέρας καλύψεως τῆς τάφρου αὐτῆς, ἀλλὰ δυστυχῶς, μέχρι τοῦδε δὲν ἐγένετο τίποτε. Εἶχεν ἐπικρατήσει ἡ σκέψις, ὅπως καλυφθῇ ἡ τάφρος αὐτὴ εἰς τὸ τέρμα της περὶ τὰ 500 μέτρα, ὥστε ὁ καλυφθησόμενος χῶρος, μαζὶ μὲ τὸν δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ αὐτοῦ εὑρισκόμενον, χρησιμοποιηθῆ διὰ νὰ γίνῃ ἕνα σύγχρονον γυμναστήριον, ἀλλὰ μία τοιαύτη λύσις, ὡς μερική, δὲν λύει τὸ ζήτημα. Ἡ ὁριστικὴ λύσις εἶναι ἡ κάλυψις τῆς τάφρου καθ’ ὅλον τὸ μῆκος της. Ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου τούτου μαζὶ μὲ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἀποχετευτικοῦ χάνδακος Κορυδαλλοῦ, ἀποτελοῦν ζωτικὴν ἀνάγκην καὶ καθολικὸν αἴτημα τῶν κατοίκων τῆς Νικαίας καὶ τοῦ Κορυδαλλοῦ, διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν ἑστίαν αὐτὴν τῆς μολύνσεως. Παρακαλῶ τὸν Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα.

§11Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Κύριοι βουλευταί, βάσις τῆς ἐπιλύσεως ὅλων τῶν ἀποχετευτικῶν προβλημάτων ἦτο ἡ ὁλοκλήρωσις τοῦ κεντρικοῦ ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ, ἡ ὁποία ἐπερατώθη τὸν παρελθόντα μῆνα. Εἰς τὴν περιοχὴν Νικαίας γίνεται ἀντιπλημμυρικὸν ἔργον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι. Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ ἡ τάφρος Καραπιτσερὶ θὰ ἔχῃ δευτερεύουσαν σημασίαν. Πάντως, ἐπιθυμία μας εἶναι ὅπως συντόμως ἐπιληφθῶμεν ὅλων τῶν τάφρων καὶ δώσωμεν τὴν δέουσαν λύσιν.

§12Δ. ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ κάλυψις τῆς τάφρου Καραπιτσερὶ εἶναι ἐπείγουσα, διότι ἔχει καταστῆ ἑστία μολύνσεων εἰς μίαν πόλιν, ἡ ὁποία ἔχει 100.000 κατοίκους. Τὸ ἔργον πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως καὶ νὰ ὁλοκληρωθῇ μὲ τὴν κάλυψιν τῆς τάφρου διότι κινδυνεύει ἡ ὑγεία καὶ τὸν χειμῶνα καὶ ἡ ζωὴ τῶν περιοίκων. Ἡ Κυβέρνησις δὲν μπορεῖ νὰ ἀδιαφορῇ καὶ νὰ ἀναλάβῃ ἕνα κατεπεῖγον ἔργον, τὸ ὁποῖον ὅταν ἐκτελεσθῇ θὰ ἀνακουφίσῃ μίαν ὁλόκληρον πόλιν, διότι θὰ ἐξυγιάνῃ τὴν περιοχήν.

§13Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Ἀναγνωρίζω τὴν ἀνάγκην τῆς καλύψεως τῆς τάφρου αὐτῆς, ἀλλὰ εἶχε προτεραιότητα ὁ κεντρικὸς ἀποχετευτικὸς ἀγωγὸς καὶ κατόπιν ἔρχονται τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐὰν γίνουν δὲν θὰ πέφτουν ὅλα τὰ νερὰ εἰς τὴν τάφρον Καραπιτσερί.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Ι. Σκυλλάκου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου Πηνειοῦ (Πλατυκάμπου–Γλαύκης), διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὸν χρόνον ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου τῆς καλύψεως τοῦ μεταξὺ τῶν συνοικιῶν Ταύρου καὶ Κάτω Πετραλώνων ρέμματος κλπ.

§15Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Πρόκειται, κ. Πρόεδρε, περὶ τάφρου ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὴν διαχωριστικὴν γραμμὴν τῶν συνοικιῶν Ταύρου καὶ Κάτω Πετραλώνων. Ἡ τάφρος αὕτη εἶναι ἀνοικτὴ καὶ γέμει ἀκαθαρσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐκχύνουν φοβερὰν δυσοσμίαν, τὸν χειμῶνα δὲ λόγῳ τῶν συσσωρευμένων ὀμβρίων ὑδάτων μεταβάλλεται εἰς ἀκάθαρτον ἕλος. Τὸ τμῆμα τοῦτο τῆς τάφρου εἰς τὴν διαχωριστικὴν γραμμὴν μεταξὺ τῶν δύο συνοικιῶν εἶναι μικρὸν διότι ἀρχίζει ἀπὸ τῆς ὁδοῦ Θεσσαλονίκης, φθάνει μέχρι τῆς ὁδοῦ Πειραιῶς. Συνεπῶς, καὶ ἡ ἀπαιτουμένη δαπάνη διὰ τὴν κάλυψίν της θὰ εἶναι πολὺ μικρά. Πέραν τούτου εἰς τὸ τέρμα τῆς ὁδοῦ Κυριαδῶν ἐκβάλλει ἀγωγὸς ὀμβρίων ὑδάτων προερχομένων ἀπὸ τὰ Ἄνω Πετράλωνα. Ὁ ἀγωγὸς οὗτος ὅταν βρέχῃ ἐκχύνει τὰς ἀκαθαρσίας του εἰς περιφέρειαν πυκνῶς κατῳκημένην. Διὰ τὴν λύσιν τοῦ θέματος προσέφυγον ἤδη εἰς τὸ ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ὡς ἐποπτεύουσαν ἀρχὴν τοῦ Δήμου, τὸ ὁποῖον ἀπήντησεν, ὅτι χρειάζεται ἡ κατασκευὴ συλλεκτῆρος, διότι οἱ ἤδη ὑπάρχοντες ἀγωγοὶ εἶναι ἀνεπαρκεῖς. Ἡ κατάστασις καθίσταται ἀφόρητος ἰδίως τὸ καλοκαίρι εἰς τὰς ὡς ἄνω συνοικίας τῶν ὁποίων τὰ παιδιὰ παίζουν ἐκεῖ. Γνωρίζω, ὅτι αἱ Ἀθῆναι καὶ οἱ γύρω συνοικισμοὶ εἶναι γεμάτοι τάφρων καὶ ρεμάτων ἀνοικτῶν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς σχετικὸν αἴτημά μας περὶ καλύψεώς των, μᾶς ἔδωσε τὴν αὐτὴν σχεδὸν ἀπάντησιν μὲ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἔδωσε σήμερον, προκειμένου διὰ τὸ ρέμα Νικαίας. Ὅμως, ἡ προτεραιότης τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων τούτων θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀντίστοιχος τῆς σημασίας των ἀπὸ ὑγιοῦς καὶ πολιτιστικῆς ἀπόψεως καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κατοικούντων, οἱ ὁποῖοι θίγονται εἰς τὰς περιοχὰς αὐτάς, ὅπου ὑπάρχουν τὰ ἀνοικτὰ αὐτὰ ρέματα, ὡς καὶ οἱ ὑπόνομοι.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§17Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Ὡς γνωστόν, εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Κάτω Πετραλώνων ἔχει γίνει ὁ παριλίσσιος συλλεκτήρ. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς καλύψεως τοῦ ρέματος, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν διαχωριστικὴν γραμμὴν τῶν συνοικιῶν Ταύρου καὶ Κάτω Πετραλώνων, εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι ἔχουν κάμει ὅλην τὴν προεργασίαν ἥτις θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ τὸν προγραμματισμὸν τοῦ ἔργου, ὥστε νὰ ἀρχίσῃ συντόμως ἡ ἐκτέλεσίς του. Ὡς πρὸς τὸν ἀγωγὸν τῶν ὀμβρίων ὑδάτων τῶν προερχομένων ἀπὸ τὰ Ἄνω Πετράλωνα, ὅστις ἐκβάλλει εἰς τὸ τέρμα τῆς ὁδοῦ Κυριαδῶν, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν μᾶς ἔχει εἰσέτι παραδοθῆ καὶ εὑρίσκεται εἰσέτι εἰς χεῖρας τοῦ Δήμου πρὸς τὸν ὁποῖον καὶ ἐπεστήσαμεν τὴν προσοχήν. Ἔχομεν τὰ στοιχεῖα καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ ἐπιτρέψουν αἱ πιστώσεις, θὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν καὶ τοῦ ἔργου τούτου.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κοντουδάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὸν χρόνον κατασκευῆς τῆς συνδεούσης τὰς Κοινότητας Πολεμαρχίου, Χρυσαυγῆς, Βουβῶν, Γαβαλομουρίου, Χανίων κλπ.

§19Ι. ΚΟΝΤΟΥΔΑΚΗΣ. Ἡ ἐν λόγῳ ὁδός, μήκους 7 χιλιομέτρων καὶ ἐπὶ ἀνωμάλου ἐδάφους, κατεσκευάσθη διὰ προσωπικῆς ἐργασίας τῶν κατοίκων τῶν Κοινοτήτων τούτων πρὸ 25 ἐτῶν. Ἡ πολιτεία ἐνδιαφέρθη ἀρχικῶς διὰ τὴν σκυρόστρωσιν χιλιομέτρων ὁδοῦ μεταγενεστέρως δὲ διὰ τὴν ἀσφαλτόστρωσιν 500. Ἡ κατασκευὴ τῆς ὁδοῦ ταύτης εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν γεωργικῶν προϊόντων τῆς πλουσίας εἰς γεωργικὴν παραγωγὴν περιφερείας Κισσάμου εἰς τὴν κίνησιν τῶν κατοίκων της. Εἰς τὴν ὁδὸν ταύτην κυκλοφοροῦν συνεχῶς φορτηγὰ καὶ ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα καὶ συχνὰ συμβαίνουν δυστυχήματα λόγῳ κακῆς συντηρήσεως τῆς ὁδοῦ. Θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας ὅπως περατωθῇ τὸ ἔργον τοῦτο. Οἱ Ἕλληνες τῆς ἐπαρχίας δὲν ζητοῦν τίποτε περισσότερον ἀπὸ τὴν κατασκευὴν μιᾶς ὁδοῦ, ἑνὸς σχολείου καὶ τὴν ἐξοικονόμησιν τοῦ ἄρτου των. Θὰ πρέπει, ἑπομένως, ἡ Πολιτεία, νὰ ἐνδιαφερθῇ, ὥστε αἱ ἀνάγκαι τῶν ἐργατῶν ἀπὸ δρόμους νὰ ἱκανοποιηθοῦν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§21Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Πρόκειται περὶ ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ καὶ ἑπομένως εἶναι θέμα ἁρμοδιότητος τῆς ἐπαρχιακῆς ἀρχῆς. Διότι ἀπὸ τοῦ 1955 αἱ ἐπαρχιακαὶ ὁδοὶ ὑπάγονται εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον τὸ ὁποῖον χρηματοδοτεῖται ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν τῆς περιφερείας καὶ μεριμνᾷ διὰ τὴν συντήρησιν καὶ προγραμματισμὸν τῶν ἔργων τούτων.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§23Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν προικοδότησιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ προικοδοτηθῇ ἐπαρκῶς, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐκτελέσῃ τὰ ἔργα αὐτά. Μὲ τὸν σημερινὸν ρυθμὸν χρηματοδοτήσεως, θὰ παραμείνουν ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν ἀνεκτέλεστα τὰ ἔργα, διότι διὰ τὴν κατασκευὴν ὅλων τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν θὰ ἀπαιτηθῇ ἕνας αἰών.

§24Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Τὸ κονδύλιον ἀνέρχεται εἰς 60.000.000 καὶ κατανέμεται βάσει ὡρισμένων ποσοστῶν δι’ ἕκαστον νομόν. Δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζωμεν, ὅτι εἴμεθα πτωχὸν κράτος καὶ ἔχομεν περιωρισμένους πόρους καὶ τὰ ἔργα γίνονται ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§26Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι συναφεῖς ἐπερωτήσεις, αἵτινες θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθήσουν τὴν προταχθεῖσαν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συζητηθοῦν ἐν συνεχείᾳ. Δυνάμει ἀποφάσεως τοῦ Σώματος, ληφθείσης κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 22ας Μαΐου, προτάσσεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 173 ἐπερώτησις, ἡ ἀφορῶσα τὴν πώλησιν σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον καὶ τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ δεχθοῦν ἡ προσεχὴς Πέμπτη νὰ ὁρισθῇ ὡς ἡμέρα ἐλέγχου, ἡ δὲ Παρασκευὴ ὡς ἡμέρα νομοθετικῆς ἐργασίας.

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σύμφωνοι, σύμφωνοι.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀποφασίζει, ὅπως ἡ προσεχὴς Πέμπτη ὁρισθῇ ὡς ἡμέρα ἐπερωτήσεων ἀντὶ τῆς Παρασκευῆς, ἥτις θὰ ἀφιερωθῇ διὰ Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§31Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§33Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς πωλήσεως τῶν 150, ἤδη 170 χιλ. τόννων σίτου, πρὶν λάβῃ τὴν διατύπωσιν ἐρωτήσεως καὶ ἐπερωτήσεως, ἐλέχθησαν καὶ ἐγράφησαν τόσα πολλὰ καὶ τόσα τερατώδη πράγματα καὶ μάλιστα ἡ ἄγνοια τῶν πραγμάτων ἀπὸ πολλοὺς γραφέντας ἐπέφερε μίαν σύγχυσιν μεταξὺ δύο τελείως διαφορετικῶν ὄψεων τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Ἡ μία ὄψις εἶναι ἡ ὄψις τοῦ ηὐξημένου ἐλλείμματος τῶν 344 ἑκατομ. δραχμῶν ποὺ θὰ παρουσιάσῃ ὁ προϋπολογισμός.

§34Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, εἴπατε, ὅτι ἡ ζημία ἐκ τῆς πωλήσεως εἶναι ἄλλη ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν σεῖς θεωρεῖτε ζημίαν ἐκ τῆς συγκεντρώσεως.

§35Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ τὸ διευκρινήσω. Ἀκριβῶς, δι’ αὐτὸ θέλω νὰ γίνῃ σαφές, ὅτι ὑπάρχουν δύο χωριστὰ πράγματα. Ἡ σύγχυσις δὲν γίνεται εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπὸ τὴν πώλησιν τοῦ σίτου προκύπτει, ὅτι ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς θὰ εἰσπράξῃ 300 ἑκατ. δραχ. ὀλιγωτέρας. Ὁ κίνδυνος ἀνάγεται εἰς τὸν τρόπον τοῦ χειρισμοῦ τοῦ ὅλου σιτικοῦ προβλήματος ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπίκρισις τῆς πορείας τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ὅλην διαδικασίαν τῆς συγκεντρώσεως ἢ τῆς διαθέσεως τοῦ σίτου. Εἰς αὐτὴν τὴν φάσιν τῆς ὑποθέσεως ἑπομένως, κακῶς, εἶναι δυνατὸν ὡρισμένα δημοσιεύματα νὰ ἔδωσαν τὴν ἐντύπωσιν ἢ τὸν ὑπαινιγμὸν ἀτασθαλίας. Εἰς τὴν πραγματικότητα εἰς ὅλον τὸν κόσμον, αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ, αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ἀπολαμβάνουν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἐθνικὰ προϊόντα, εἶναι ὑψηλότεραι ἀπὸ τὰς τιμὰς ἐκείνας εἰς τὰς ὁποίας διατίθενται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἰς τὰς τιμάς, συνεπῶς, ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εἶναι τιμαὶ διεθνοῦς ἀνταγωνισμοῦ. Προσφάτως, ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, διεπίστωσα, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν, λόγου χάριν, τὰ πωλούμενα εἰς τοὺς ἔξωθεν ἐρχομένους, πωλοῦνται μὲ ἔκπτωσιν 20–25% διὰ τῶν ταξιδιωτικῶν ἐπιταγῶν. Εἰς τὴν Ἑλβετίαν μία ραπτομηχανὴ ποὺ πωλεῖται λιανικῶς εἰς τὸν Ἑλβετὸν 790 φράγκα, πωλεῖται λιανικῶς εἰς τὸν ἀλλοδαπὸν 480 φράγκα ἐπὶ τῇ ἐπιδείξει διαβατηρίου. Ἀλλὰ εἰς τὸ πρόβλημα τοῦ σίτου ἀκόμη περισσότερον, αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι εἶναι γνωστόν, ὅτι, κατὰ κἄποιον τρόπον ἐπιδοτοῦν τὸν σῖτον τὸν ἐξαγόμενον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὑπολογισθείσης τῆς ἐπιδοτήσεως εἰς 91 λεπτὰ τὴν ὀκᾶν. Τὸ ἔγγραφον τῆς ἑταιρείας Μποῦγκε, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὸν κατατεθέντα φάκελλον τονίζει, μάλιστα, ὡς ἕνα λόγον μὴ δυνατότητος διευκρινήσεως τιμῶν, τὴν ἐκτεταμένην ἐξαγωγὴν σιτηρῶν ἐξ Ἀμερικῆς, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 480 ὅπως καὶ βάμβακος, αἱ ὁποῖαι ἐπιφέρουν μίαν διεθνῆ ἀναστάτωσιν τῶν τιμῶν διότι, ἐπιδοτοῦνται καὶ εἶναι κάτω τῆς τιμῆς τοῦ ἐσωτερικοῦ. Εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ἡ παράταξίς μας εἶχεν ἀπὸ καιροῦ διευκρινίσει τὰς ἀπόψεις της. Εἰς τὰς 25 Ἰουνίου εἰς μίαν ἀπὸ τὰς πρώτας συνεδριάσεις τῆς παρούσης βουλευτικῆς περιόδου συζητουμένου τοῦ σιτικοῦ, εἶχον τὴν τιμήν, ὁμιλῶν ἐκ μέρους τῆς παρατάξεώς μας, νὰ τονίσω ὅτι εἰς χώρας ὑπαναπτύκτους, ὅπως ἡ Ἑλλάς, τὸ ὑψηλὸν κόστος τῶν λιπασμάτων. «...... (ἀναγινώσκει) ......». συνθέτουν ὑψηλὸν ἐπίπεδον κόστους τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ ἑπομένως, οἱαδήποτε ἐνίσχυσίς των, εἴτε εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ὑπὸ μορφὴν τῆς συγκεντρώσεως, εἴτε εἰς το ἐξωτερικὸν ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐπιδοτήσεως, δὲν θεωρεῖται, ὅτι αὐτὰ καὶ μόνον ἐὰν δὲν συντρέχουν ἄλλα αἴτια, ἄλλαι παραλείψεις ἢ πράξεις δὲν συνιστοῦν πολιτικὸν λάθος. Ἐάν, ἑπομένως, ὑποτεθῇ, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶχε παρουσιασθῆ εἰς τὰ ἔσοδα τοῦ 1957–58 καταστῆ μόνιμος κατάστασις, ἐὰν ἡ Ἑλλὰς γίνῃ χώρα μονίμως ἐξαγωγικὴ σίτου, σιτοπαραγωγική, ἐπειδὴ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ καλλιέργεια τοῦ σίτου εἶναι ἐκ τῶν χαμηλοτέρας ἀποδόσεως μακροπρόθεσμος, θὰ ἀπετέλει χρεωκοπίαν τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι τοιοῦτόν τι θὰ συνέβαινε, τότε ἐγὼ παραδέχομαι, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἔχῃ πρὸ ὀφθαλμῶν, ὅτι ἀναγκαστικῶς θὰ ἐφθάναμεν εἰς μορφὰς ἐπιδοτήσεως τοῦ σίτου. Ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, ἐὰν ὑπῆρχον αἱ ἀκόλουθοι τέσσαρες προϋποθέσεις, πρῶτον ἐὰν ἡ περίσσεια τοῦ σίτου δὲν ἦτο τεχνητή, δεύτερον, ἐὰν δὲν ὑπῆρχον σημαντικαὶ αἱ ἀγνοηθεῖσαι διέξοδοι, ὅπως εἶναι ἡ ἄσκησις μιᾶς πολιτικῆς ἀποθεμάτων, ἡ ἱκανοποίησις ἀναγκῶν εἰς εὐρυτάτας λαϊκὰς μάζας, ἡ διάθεσις ἑνὸς μέρους τοῦ πλεονάζοντος σίτου εἰς κτηνοτροφάς, δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἶναι δικαία ἡ ἐπίκρισις δι’ ἐκεῖνο τὸ ποσὸν τῶν 300 ἑκατομ. δραχμῶν. Ἐὰν εἶναι ζημία τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν εἶναι ἀπώλεια ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, πρόκειται περὶ κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος πρὸς προστασίαν ἑνὸς πτωχοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, πρὸς προστασίαν μιᾶς τάξεως. Αὐτὸ φυσικὰ θὰ ἴσχυεν, ἐὰν ἐπαλήθευον καὶ αἱ τέσσαρες προϋποθέσεις καὶ ἐὰν ἐτηρεῖτο καὶ μία ἄλλη, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καὶ τὴν δευτέραν ὄψιν τοῦ ζητήματος, ὅτι ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐπιμελουμένης καὶ διαχειριζομένης τὴν ἐμπορίαν τοῦ σίτου θὰ κατεβάλλετο κἄθε ἐπιμελὴς προσπάθεια, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζεται καλυτέρα τιμὴ πωλήσεως τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐὰν αὐτὸ δὲν πραγματοποιηθῇ, τότε ἔχομεν πρόκλησιν ζημίας εἰς τὸ Δημόσιον καὶ εἰς τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα καὶ ἡ ζημία αὐτή, νομίζω, ὅτι ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ φακέλλου. Πρέπει, ὅμως, νὰ ἐξαντλήσωμεν τὴν πρώτην ὄψιν τῆς ὑποθέσεως. Ὅταν προχθὲς συνεζητεῖτο ἡ ἐρώτησις τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Χίου κ. συναδέλφου, μόλις εἶχα λάβει γνῶσιν τοῦ φακέλλου καὶ εἶδα ὅτι ἀπὸ πολλὰς ἐφημερίδας εἶχε ὑπερεξογκωθῆ καὶ εἶχε τονισθῆ τὸ ἔλλειμμα τῶν 344 ἑκατομ. δρχ. τὰ ὁποῖα εἶναι μὲν ζημία τοῦ προϋπολογισμοῦ, δὲν εἶναι μείωσις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Αὐτὸ ἐκ πρώτης ὄψεως, μοῦ προξένησε μίαν δυσφορίαν καὶ ἐνόμισα, ὅτι ἐγίνετο ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἀδικαιολόγητος ἔλεγχος. Ὅταν ὅμως διεπίστωσα, ὅτι συνέβη ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνέβη, ὅτι ἐνῷ ὑπῆρχε διανεμημένη μία Ἡμερησία Διάταξις ἐρωτήσεων διὰ τὸ ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, Ἐθνικῆς Ἀμύνης, Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ Γεωργίας, ἀνετυπώθη ταχέως, προστεθέντος καὶ τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ εἰς τὴν ἐσχατιὰν τῆς 8ης σελίδος ἡ ἐρώτησις αὐτή, ποὺ καὶ τοῦ ἐπιμελεστέρου ἠδύνατο τὴν προσοχὴν νὰ διαλάθῃ, τυπώνεται ἡ ἐρώτησις αὐτὴ καὶ τυπώνεται μὲ τὸν γριφώδη αὐτὸν τρόπον καὶ προτάσσεται ἐπίσης κατὰ παρερμηνείαν τοῦ ἄρθρου 48 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ὅταν εἶδα, ὅτι προκειμένου περὶ ἑνὸς ζητήματος ἀπασχολοῦντος ὀξύτατα τὸν τύπον μας καὶ τὴν δημοσίαν γνώμην, οὐδὲν κόμμα εἰδοποιήθη, ὅτι θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ θέμα καὶ ὅταν εἶδα, ὅτι τὴν ἡμέραν αὐτήν, ἡ ὁποία μοῦ ἔκαμε ἐντύπωσιν, ἡμέραν ἀπεργίας τοῦ Τύπου, θὰ ἐδίδετο ἐξήγησις διὰ τῆς διαδικασίας τῶν ἐρωτήσεων, τὸ πρᾶγμα μὲ ἐνέβαλεν εἰς ὑποψίαν καὶ ἠναγκάσθην νὰ μελετήσω περισσότερον τὴν ὑπόθεσιν. Εὑρίσκω, ὅτι καὶ εἰς τὸν χειρισμὸν τῆς πρώτης ὄψεως τοῦ ζητήματος τοῦ σιτικοῦ, ὑπάρχουν βαρύταται πολιτικαὶ εὐθῦναι, ὅτι δὲν ἠσκήθη ὀρθῶς ἡ πρέπουσα πολιτικὴ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀκόμη βαρύτεραι εὐθῦναι ὑπάρχουν εἰς τὸ θέμα τῆς διεξαγωγῆς τῆς συνάψεως τῶν συμβάσεων τῆς πωλήσεως τῶν 150, σήμερον 170 χιλ. τόννων σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἂς δοῦμε, διατὶ συνάπτονται τὰ δύο θέματα, ἂς δοῦμε τὸ πρῶτον θέμα. Ὑπάρχει ἀνάγκη ἐξαγωγῆς; Διατί; Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, προσδιώρισεν, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο σκέψις ἢ ἐλήφθη ἀπόφασις ἐξαγωγῆς, ὑπῆρχον 550.000 τόννοι ἐγχωρίου κρατικοῦ σίτου μὲ πρόβλεψιν καταναλώσεως μέχρι τέλους Ἰουνίου 330.000 τόννοι, δηλαδὴ ἀπόθεμα 220.000 τόννοι. Νομίζω, ὅτι μία χώρα, ἡ ὁποία διὰ δεύτερον εἰς τὴν ἱστορίαν της ἔτος παρουσιάζεται μὲ σιτάρκειαν, δὲν μπορεῖ νὰ ἀγνοῇ, ὅτι αἱ καλαὶ ἐσοδεῖαι δὲν εἶναι σταθεραί, ἐναλλάσσονται μὲ κακὰς καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀγνοήσῃ ὅτι ὑπάρχει καὶ αὔξησις τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἄλλων παραγόντων, οἱ ὁποῖοι ἐπιτρέπουν τὴν θετικὴν πρόβλεψιν, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ κατανάλωσις περισσοτέρου σίτου εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἑπομένως δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἀποβλέψῃ, ὀρθῶς χειριζομένη τὸ ὅλον σχετικὸν ζήτημα εἰς τὴν ἄσκησιν ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ ζητήματος μιᾶς πολιτικῆς ἀποθεμάτων. Αὐτὸ γίνεται παντοῦ εἰς ὅλας τὰς σιτοπαραγωγικὰς χώρας. Μᾶς λέγουν, ὅτι τὸ ἐμποδίζει ἡ ἔλλειψις ἀποθηκευτικῶν χώρων, ποὺ προβάλλεται ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἐπιχειρήματα διὰ τὴν ἐσπευσμένην ἄνευ λόγου πώλησιν. Νομίζω, ὅτι ἀφοῦ ἀπεφασίσθη νὰ θυσιασθοῦν τὰ 344 ἑκατομ. θὰ ἦτο περισσότερον ἀποδοτικόν, ἐὰν μὲ τὰ 344 ἑκατομ. προχωρούσαμεν εἰς τὴν κατασκευὴν τῶν ἀποθηκευτικῶν χώρων, οἱ ὁποῖοι παγίως θὰ ἐξασφαλίσουν τὸ ὅτι δὲν θὰ ἐξαναγκάζεται καὶ δὲν θὰ ἐκβιάζεται ἢ νὰ τὸ πετάξῃ ἢ νὰ τὸ καταστρέψῃ ἢ νὰ τὸ πωλήσῃ ὅσο–ὅσο τὸ σιτάρι, τοῦ παλαιοῦ ἀποθέματος, ποὺ πάντοτε πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, ἀλλὰ θὰ ἔδιδε μίαν λύσιν εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα. Διότι, πράγματι μία πολιτικὴ ἀποθεματικὴ σημαίνει καὶ πολιτικὴν ἀποθηκευτικῶν χώρων. Τὸ δεύτερον σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἔσφαλε καὶ προκύπτει ἀπὸ τὴν ὁμολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἔσφαλεν ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ διαχειρίσει, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς κλιμακώσεως τοῦ ρουλαρίσματος τοῦ συγκεντρουμένου σίτου. Μᾶς τὸ φέρνουν τὸ ἐπιχείρημα, ὡς βαρυτέραν εὐθύνην τὸ ὅτι ὑπάρχει χειρότερον εἰς ποσότητα καὶ ὑποκείμενον εἰς κίνδυνον μὴ διαθέσεως διότι ὑπάρχουν ἀποθέματα τοῦ 1957, ἐνῷ κατηναλώθησαν ἐν τῷ μεταξὺ ἀποθέματα τοῦ 1958. Αὐτὸ δὲν συμβαίνει εἰς καμμίαν σιτοπαραγωγικὴν χώραν εἰς τὴν ὁποίαν ἡ πολιτικὴ τῶν ἀποθεμάτων συνοδεύεται μὲ τὴν πολιτικὴν τοῦ ρουλαρίσματος τῆς ἐξωθήσεως πρὸς τὴν κατανάλωσιν τῶν παλαιοτέρων, ὥστε νὰ παίρνουν τὴν θέσιν τῶν νεωτέρων ἀποθεμάτων σίτου καὶ νὰ ἀποφεύγωνται καταστροφαὶ καὶ βλάβαι. Ἐπὶ τοῦ πρώτου ζητήματος τῆς πολιτικῆς τῶν ἀποθεμάτων, μίαν ἀπόδειξιν τῶν ἰσχυρισμῶν μου, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ πολιτικῆς τακτικῆς, ἀλλὰ περὶ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, δύνανται νὰ συμβοῦν καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται ἀπὸ τὰς προβλέψεις τῆς Κυβερνήσεως, ἀποτελεῖ ἡ ἀναγγελία καὶ διὰ τοῦ Τύπου σήμερον καὶ ἡ πρὸ ὀλίγων λεπτῶν ὑπὸ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τῶν ἐκτεταμένων καταστροφῶν, ἐκ χαλάζης καὶ βροχῶν τῆς Θεσσαλίας. Δὲν ξεύρουμε ἀκόμη τὴν ἔκτασιν καὶ εὐχόμεθα νὰ εἶναι πολὺ περισσότερον περιωρισμέναι ἀπὸ ὅσον φοβούμεθα. Ἐν τούτοις ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὁμιλῶν προχθὲς ἀνεγνώρισεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ γίνῃ ἡ πρόβλεψις παρὰ μόνον ἐπὶ τῆς ἐπικειμένης ἐσοδείας καὶ μόνον τὸν Μάϊον καὶ Ἰούνιον, διότι αὐτὴν τὴν ἐποχὴν εἶναι δυνατὸν ἀπρόβλεπτοι καιρικαὶ συνθῆκαι νὰ ἐπιφέρουν καταστροφὰς καὶ νὰ μεταβάλουν τὸ ὕψος τῆς ἐσοδείας. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι εἶναι δυνατόν, εἴτε ἐφέτος, εἴτε εἰς προσεχῆ ἐσοδείαν, διότι δὲν πρέπει νὰ ἐπαναπαυθοῦμε εἰς σειρὰν καλῶν ἐσοδειῶν, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐνομίσαμεν, ὅτι μᾶς ἐπερίσσευσε θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ τὸ προμηθευθῶμεν πρὸς 3,50, διὰ νὰ καλύψωμεν τὰ ἐλλείμματά μας μέχρι καὶ τοῦ 1957. Ὁ κ. Ζορμπᾶς, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐρωτήσεώς του ἐμνημόνευσε τὴν ἀναφορὰν τὴν κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν, διὰ τῆς ὁποίας στεροῦμεν τοῦ ἄρτου τὸν πληθυσμὸν τῆς Αἰτωλοακαρνανίας. Δὲν νομίζω, ὅτι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐδίδετο λύσις, ἀλλὰ ἔχω καὶ ἄλλο χαρακτηριστικὸν νὰ ἀναφέρω. Κατὰ τὸ ἄρθρον 10 κατὰ τὸ ὁποῖον ἐγένετο ἡ διαπραγμάτευσις καὶ ἡ συνομολόγησις τῶν ἐξεταζομένων συμβάσεων, εἴχομεν καὶ ἄλλα χαρακτηριστικὰ γεγονότα. Ἀπὸ τὴν «Ἐλευθερίαν» ἀποσπῶ τηλεγράφημα ἐξ Ἁγίου Νικολάου Κρήτης, ποὺ λέγει διὰ τὴν κριθήν: «Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος..... (ἀναγινώσκει).....» Τὰ «Νέα» τῆς 21 Ἀπριλίου ἔχουν τὴν ἀναφορὰν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ξάνθης, τὸ ὁποῖον διεκτραγῳδεῖ μίαν οἰκονομικὴν θέσιν καὶ ἀναφέρει, ὅτι οἱ κάτοικοι ὡρισμένων χωριῶν στεροῦνται καὶ αὐτοῦ τοῦ ἄρτου. Τὸ ἴδιον μᾶς ἔρχεται καὶ ἀπὸ τὸ Κιλκίς, ὅπου ὑπάρχει περίπτωσις ἰδιοκτήτου ἁλωνιστικοῦ συγκροτήματος, δανείζοντος σῖτον εἰς τοὺς πεινῶντας πολίτας μὲ συμφωνίαν καταβολῆς 6 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν εἰς τὸ ἁλώνισμα. Δὲν λέγω, ὅτι θὰ ἐλύετο τὸ πρόβλημα τῆς διαθέσεως τῶν 150 ἢ 170 χιλ. τόννων σίτου, πρὶν ὅμως φθάσωμεν εἰς τὴν ἀνάγκην ὅπως–ὅπως νὰ τὸ πωλήσωμεν, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ὡς χρησιδάνειον εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι σιτοπαραγωγοὶ καὶ σήμερον στεροῦνται τοῦ σίτου νὰ τοὺς δώσωμεν τὸ σιτάρι τοῦ 1957 καὶ τοῦ 1958 διὰ νὰ τὸ ἐπιστρέψουν μετὰ ἕνα μῆνα καινούργιο, δυνάμενον νὰ ἀποθηκευθῇ ἀκινδύνως, χωρὶς βλάβας καὶ χωρὶς καταστροφὰς καὶ νὰ λυθῇ ἕνα τοιοῦτον ζήτημα; Καὶ θὰ ἐνισχύσῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀναγνωρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς, ὅτι παρατηρεῖται εἰς τὴν χώραν μας, τὸ φαινόμενον, ἐνῷ κατ’ ἔτος ἔχομεν 100 χιλ. περίπου καινούργια στόματα, νὰ πίπτῃ ἡ κατανάλωσις τοῦ σίτου;

§36Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον αὐξάνει τὸ κατὰ κεφαλὴν ἐτήσιον εἰσόδημα, ἀναλόγως ἐλαττοῦται ἡ κατανάλωσις ἄρτου καὶ αὐξάνει ἡ κατανάλωσις ἄλλων εἰδῶν. Εἶναι γνωστὸν αὐτό.

§37Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἀνέφερον περιπτώσεις τραγικῆς μειώσεως κατὰ κεφαλὴν εἰσοδήματος ἐπαγομένης τὴν στέρησιν τοῦ ἄρτου, αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, δὲν νομίζω, ὅτι μπορεῖ νὰ διαπιστώσῃ κανείς, ὥστε νὰ μπορῇ νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν κατανάλωσιν.

§38Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ἀνεφέρατε καὶ τὸ Κιλκίς, σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι γνωρίζω τόσον καλὰ ὅλα τὰ χωρία τοῦ Νομοῦ Κιλκὶς καὶ δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν ἔχετε εἶναι τελείως ἀνακριβής. Ὡς εἶναι γνωστόν, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἡ περιφέρεια Κιλκὶς παρέδωσεν εἰς τὴν συγκέντρωσιν 19.000.000 ὀκάδας σίτου, ἐνῷ μέχρι τὸ 1952–53 τὸ ποσὸν τῆς συγκεντρώσεως δὲν ὑπερέβαινε τὰ 2.000.000 ὀκάδας. Ἀπὸ τὸ 1953 καὶ ἐντεῦθεν ἡ σιτοπαραγωγὴ ἤρχισε αὐξανομένη καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα νὰ παραδώσωμεν 19.000.000 ὀκάδας. Ἐὰν οἱ παραγωγοὶ λόγω τῆς μεγάλης τιμῆς τῆς συγκεντρώσεως παρέδωσαν ὅλον των τὸν σῖτον εἰς τὴν συγκέντρωσιν διὰ νὰ καλύψουν ἄλλας ἀνάγκας καὶ εὑρέθησαν κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας πρὸ τῆς νέας ἐσοδείας εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ προμηθευθοῦν ἐλαχίστην ποσότητα, δὲν πρέπει νομίζω, νὰ τὸ ἐπικαλῆσθε ὡς ἐπιχείρημα καὶ νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι πωλεῖται σῖτος εἰς τὸ Κιλκὶς πρὸς 6 δραχ. κατ’ ὀκᾶν.

§39Ι. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ κατάγομαι ἀπὸ τὸ Κιλκίς, θὰ παρεκάλουν τὸν συνάδελφον κ. Παπαδόπουλον, νὰ ἐπισκεφθῇ τὸ χωρίον Ἀκροποταμιὰ διὰ νὰ πεισθῇ ὅτι ὑπάρχει ἐκεῖ ἁλωνιστικὸν συγκρότημα, τοῦ ὁποίου ὁ ἰδιοκτήτης δανείζει σῖτον μὲ 6 δραχ. κατ’ ὀκᾶν.

§40Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχει ἐκεῖ συγκρότημα ἁλωνιστικὸν παρέχει τὴν ἀπόδειξιν, ὅτι ἡ περιφέρεια εἶναι σιτοπαραγωγός.

§41Η. ΗΛΙΟΥ. Ἂς ἀφήσωμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ τοῦ Κιλκὶς ἂν καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα καταγγέλλομεν διὰ τὰ διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδος, ἰσχύουν καὶ διὰ τὸ Κιλκίς. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι τοῦ τί γίνεται σήμερα στὸ Κιλκίς, εἶναι θέμα γενικώτερον. Νομίζω, ὅτι ἕνας τρίτος τομεὺς ὁ ὁποῖος θὰ μποροῦσε νὰ ἀπορροφήσῃ χωρὶς τὴν ζημίαν αὐτῶν τῶν 344 ἑκατομ. τὸ ἥμισυ τοὐλάχιστον τῶν 150.000 τόννων εἶναι ἡ διάθεσίς των εἰς κτηνοτροφάς, δεδομένου, ὅτι ἡ κριθὴ πωλεῖται ἀκριβότερα, ἀπὸ ὅ,τι πωλεῖται ὁ σῖτος.

§42Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ὅταν ἀνέφερα τὴν μείωσιν τῆς καταναλώσεως ἐν συγκρίσει μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ, τὸ συνεδύασα μὲ τὴν λαθράλεσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς κτηνοτροφάς, εἶπον, ὅτι ἀπαιτεῖται τοὐλάχιστον 3ετία διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀποθεμάτων. Εἶπον «τοὐλάχιστον», διότι πιθανὸν νὰ χρειασθῇ καὶ πέραν τῆς 3ετίας διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τούτων.

§43Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Τὸ πρῶτον σημαίνει, ὅτι ἐπωλήσαμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ περιορίσωμεν τὴν λαθράλεσιν. Εἶναι δικαίωμά σας. Αὐτὸ ἐγώ, δὲν τὸ ἐγκρίνω. Δεύτερον, ὡς πρὸς τὸ πότε ἠμποροῦσαν νὰ διατεθοῦν, δεομένου, ὅτι ὁ συνάδελφός σας ὑπουργὸς Γεωργίας ὁρίζει διετίαν καὶ ὄχι τριετίαν καὶ ὅτι ἐξ ἄλλης πηγῆς, ἐξ ἄλλων ὑπολογισμῶν, πάλιν ἐκ δηλώσεων κυβερνητικῶν προκύπτει, ὅτι αἱ ἐλλείπουσαι εἰς τὴν Ἑλλάδα κτηνοτροφαὶ εἶναι τῆς τάξεως τῶν 70 χιλιάδων τόννων ἐτησίως, ἐνόμισα, ὅτι εὑρίσκεται πλησιέστερον πρὸς τὴν ἀκρίβειαν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ὄχι σεῖς διότι 70 καὶ 70 ἴσον 140, διότι διετίαν ὁρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, τριετίαν σεῖς. Διότι ἐπὶ τέλους, μεταξὺ δύο στοιχείων ἀντιφατικῶν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὸ ἐπὶ τῇ βάσει καὶ τῶν ἄλλων πληροφοριῶν, μὲ ἔφερε πλησιέστερον πρὸς τὰ πράγματα. Ὅταν ἀνεφέρατε εἰς τὸ πρῶτον σημεῖον τὴν λαθράλεσιν ἐκάματε ἕνα ὑπολογισμόν, ὁ ὁποῖος, ὁπωσδήποτε, δὲν μεταβάλλει τὰ πράγματα, ὑπὸ τὴν ἑξῆς ἔννοιαν ὅμως: Ὅτι εἴτε λάθρα ἀλέθωμεν εἴτε μή, εἴτε ἐπιτρέπεται εἴτε ὄχι, τὸ ἓν ποσὸν εἶναι παραπλήρωμα τοῦ ἄλλου καὶ τὰ δύο ποσὰ συνιστοῦν ἕνα συνολικὸν ὄγκον καταναλώσεως σίτου μικρότερον, παρὰ τὴν αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ, παρὰ εἰς τὸ παρελθόν.

§44Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Διὰ νὰ θέσωμεν ἐπὶ τῶν συλλογικῶν βάσεων τὸν ἰσχυρισμὸν τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, σχετικῶς μὲ τὸν χρόνον, ὁ ὁποῖος θ’ ἀπῃτεῖτο διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν πλεονασμάτων τοῦ σίτου...

§45Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ λέγω τετραετίαν, σεῖς εἴπατε διετίαν. Θέλετε τριετίαν; Δὲν λύεται τὸ ζήτημα. Περισσεύουν 220 χιλιάδες τόννοι. Λέγω, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν πολιτικὴν ἀποθεμάτων καὶ δεύτερος ὅρος νὰ διατεθῇ διὰ κοινωνικὰς ἀνάγκας. Τρίτον, θέλετε 70 χιλιάδας τόννους, ὡς εἶναι ἡ ἰδική σας ἄποψις 50 χιλιάδες ὡς εἶναι τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ἠμποροῦσε νὰ διατεθῇ μὲ κέρδος ἀκόμη διὰ κτηνοτροφάς, ἀλλὰ σήμερον φθάνει 2,70, 3 δραχ. 3,50. Ἂν πωλήσωμεν τὸ φαγώσιμον σιτάρι πρὸς 1,70 δὲν ἐπιμένω ἂν εἶναι 70 ἢ 40 χιλιάδες τόννοι.

§46Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ὅταν ἀνατρέπωνται τὰ ἐπιχειρήματά σας ἐκ τῶν πραγματικῶν γεγονότων, τότε ἀλλάζετε βάσιν καὶ πηγαίνετε τώρα εἰς τὸ ὅτι ἔπρεπε νὰ δημιουργήσῃ ἀποθέματα, ἀλλὰ λησμονεῖτε τὸ βασικόν: Ὅτι δὲν ἔχομεν τὰ μέσα διὰ νὰ ἔχωμεν τοιαῦτα ἀποθέματα. Δὲν ἔχομεν ἀποθηκευτικοὺς χώρους. Αὐτὸ εἶναι.

§47Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ αὐτὸ τὸ ἐξέθεσα.

§48Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, συζητοῦν, ὅτι ἂν ἦτο δυνατὸν ναὶ ἢ ὄχι νὰ διατηρήσωμεν τοὺς 150 χιλιάδας τόννους σίτου. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Μὲ τὰ ὑπάρχοντα δεδομένα δὲν ἦτο δυνατὸν διὰ δύο λόγους: Πρῶτον διότι δὲν ἔχουν ἀποθηκευτικοὺς χώρους καὶ δεύτερον διότι ὑπῆρχεν ὁ κίνδυνος τῆς ἀλλοιώσεως τοῦ σίτου καὶ τῆς καταστροφῆς.

§49Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἐδόθη ἡ πληροφορία, ἀπὸ τὸ Χρηματιστήριον Ἐμπορευμάτων Πειραιῶς, ὅτι ἐσχάτως, ἔγινε προμήθεια ἀραβοσίτου εἰς τὴν ἀγοράν, πρὸς 26 λίρας καὶ 10 σελλίνια, διὰ τὴν κτηνοτροφίαν.

§50Η. ΗΛΙΟΥ. Αὐτὴ εἶναι ἐπιτυχὴς πολιτικὴ γεωργικὴ καὶ ἐμπορική.

§51Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ποῖος προέβη εἰς τὴν προμήθειαν;

§52Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Προέβησαν εἰς τὴν παραγγελίαν ἀραβοσίτου, προελεύσεως Σουδάν, διὰ τὴν πτηνοτροφίαν πρὸς 26 λίρας καὶ 10 σελλίνια.

§53Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος πρέπει νὰ ἔλθῃ νὰ μᾶς εἴπῃ περισσοτέρας λεπτομερείας: Δηλαδή, πόθεν ἔχει τὴν πληροφορίαν αὐτήν, ποῖος ὁ προμηθευτής, ποῖος ὁ ἀγοραστής, ποία ἡ ποσότης.

§54Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν ὁ προμηθευτής. Σημασίαν ἔχει, κ. ὑπουργέ, ποῖος εἶναι ὁ παραγγελιοδόχος; Σημασίαν ἔχει τὸ γεγονός, ὅτι ἔγινε παραγγελία ἀραβοσίτου Σουδὰν πρὸς 26 λίρας καὶ 10 σελλίνια.

§55Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Διὰ ποῖον σκοπόν; Πρὸς ποίαν κατανάλωσιν;

§56Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὴν πτηνοτροφίαν.

§57Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Πῶς τὸ ἀποδεικνύετε;

§58Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μᾶς σᾶς εἶπον, κ. ὑπουργέ.

§59Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τίποτε δὲν εἴπατε.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαμιχαλόπουλε, θὰ σᾶς παρεκάλουν ν’ ἀναμείνητε τὴν ἀγόρευσίν σας, ἂν εἶναι δυνατόν.

§61Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀποθηκευτικοὺς χώρους. Ἐρωτῶ: Ποῦ ἦτο ὁ σῖτος ἀποθηκευμένος, αὐτὸς ποὺ ἐπωλήσαμεν; Εἰς πλοῖα;

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιοῦ, ἡ ἀγόρευσίς σας χάνει ἀπὸ αὐτὰς τὰς διακοπάς. Προχωρήσατε.

§63Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον κατὰ τὰς ἐκτιμήσεις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν νέαν ἐσοδείαν θὰ ἔχωμεν ἀποθέματα 220 χιλιάδων τόννων τοῦ 1957 καὶ τοῦ 1958 καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ξύσωμεν τὸν πάτον τοῦ βαρελίου, νὰ ἐξαντλήσωμεν ὅλα, ἡ εὐθύνη διὰ τὰς ἐξαγωγὰς δὲν εἶναι μόνον καὶ δὲν εἶναι κυρίως ἀποδεκτὴ εἴτε εἰς τὴν ἄσκησιν μιᾶς πολιτικῆς, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐξαντλήσῃ τοὺς 150 χιλιάδας τόννους, εἴτε εἰς τὴν διοίκησιν τῆς κτηνοτροφίας, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐξαντλήσῃ τοὺς 150 χιλιάδας τόννους, ἡ κυρία εὐθύνη ὀφείλεται ἀλλοῦ. Ἐπανέρχομαι εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς πρὸ 11 μηνῶν συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς μας τῆς 25 Ἰουνίου κατὰ τὴν ὁποίαν ἐτόνισα, ὅτι πρόκειται περὶ παρουσιάσεως πλεονασμάτων ἐσοδείας 1957 διότι τὸ 1958 διεξήγετο ἡ συζήτησις καὶ θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι κατὰ τὴν περυσινὴν χρονιάν, εἰσήχθησαν 150.000 τόννοι Ἀμερικανικοῦ σίτου. Εἰς αὐτὸ ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἀνελήφθησαν αἱ ὑποχρεώσεις αὐταὶ ἀπὸ πέρυσιν, διότι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐκτιμηθῇ τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς. Ἀλλά, κ. ὑπουργέ, δὲν εἶδα καμμίαν διάψευσιν τοῦ δημοσιευθέντος εἰς ὅλον τὸν ἔγκυρον τύπον καὶ τὸν Κυβερνητικὸν ἀκόμη, ὅτι ὑπάρχει παραγγελία διὰ τὸν Νοέμβριον διὰ 200 χιλιάδας τόννους. Καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν, ὅτι πρόκειται περὶ ὑποχρεώσεως, ἡ ὁποία ἔχει ἀναληφθῆ ἀπὸ πέρυσι, ὥστε 150 χιλιάδες καὶ 100 κατὰ τὸν Νοέμβριον, ἡ παραγωγὴ ἔχει ἐκτιμηθῆ εἰς 250 χιλιάδας. Αὐτὰ ἐβεβαιώσατε σεῖς κ. ὑπουργέ, πρὸ 11 μηνῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐπομένως, ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἂν σήμερον μᾶς περισσεύουν 220 χιλιάδες τόννοι καὶ τὸν πωλοῦμεν πρὸς 1,70 εἶναι διότι κατὰ τὰς δύο ἐσοδείας, κατὰ τὰς ὁποίας εἴχομεν πλεόνασμα, εἴχομεν ὑπερπαραγωγήν, ἠγοράσαμεν 250 χιλιάδας τόννους πρὸς 3 δραχμὰς καὶ 6 λεπτὰ ἀμερικανικοῦ σίτου.

§64Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Πότε ἔγινεν ἡ συμφωνία τῆς ἀγορᾶς τοῦ σίτου;

§65Η. ΗΛΙΟΥ. Εἴπομεν, ὅτι διὰ τοὺς 150 χιλιάδας τόννους τῆς ἐσοδείας 1957–1958.

§66Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). 185 χιλιάδες τόννοι, οἱ ὁποῖοι περιωρίσθησαν εἰς 150 χιλιάδας τόννους κατόπιν. Διὰ τὸ ἔτος βοηθείας 1957–58, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προεξοφλήσωμεν, ὅτι θὰ εἴχαμε τόσον μεγάλην εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ. Ἀφοῦ λοιπόν, τὸ 1957 καὶ 1958 εἴχαμεν καλὴν ἐσοδείαν, ἦτο δυνατὸν νὰ σκεφθῇ κανείς, ὅτι καὶ τὸ 1959 δὲν εἴχαμε καλὴν ἐσοδείαν;

§67Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ 1957, εἴχαμε καλὴν ἐσοδείαν καὶ ἐφέραμεν 150.000 τόννους. Τὸ 1958, εἴχαμεν ἐπίσης καλὴν ἐσοδείαν καὶ ἐφέραμεν ἄλλους 100.000 τόννους.

§68Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἰσήχθη μετὰ τὴν 1)7)57 σῖτος βοηθείας τοῦ προηγουμένου ἔτους. Προσέξατε, μήπως συγχέετε αὐτὰ τὰ πράγματα.

§69Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Τὸ 1957 εἰσήχθη ἀμερικανικὸς σῖτος «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§70Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Πρέπει νὰ λαμβάνεται ὡς βάσις τὸ οἰκονομικὸν ἔτος τῶν Η.Π.Α. 1)7) ἕως 30)6 καὶ πρέπει ἐπίσης νὰ καθορισθῇ ὁ σῖτος αὐτὸς εἰς οἰκονομικὸν ἔτος τῶν Η.Π.Α.

§71Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Τί σχέσιν ἔχει τὸ οἰκονομικὸν μὲ τὸ παραγωγικὸν ἔτος; Τὴν τελευταίαν διετίαν ἔχουν εἰσαχθῆ αἱ ἑξῆς ποσότητες: «...... (ἀναγινώσκει)......».

§72Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ μνημονεύω τὰς δηλώσεις τῶν ὑπουργῶν ἀπὸ τὰ ἐπίσημα πρακτικά. Ἐὰν ἀλλάξῃ τώρα ὁ λογαριασμὸς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ἡ πολιτική, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη τότε, δὲν θὰ πρέπει νὰ διαμαρτύρεσθε. Θέλετε νὰ δεχθῶ, ὅτι εἰσήχθησαν μόνοι των; Σύμφωνοι. Διατί νὰ εἰσαχθοῦν, ἐφ’ ὅσον εἴχαμε πλεονάζουσαν παραγωγήν; Ἑπομένως ἐπαληθεύεται καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐν ἀρχῇ εἶπον, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ καὶ ἡ ἐπιδότησις τοῦ ἐξαγομένου σίτου ὡς οἰκονομικῶς συμφέρουσα, ἐὰν γίνεται πρὸς προστασίαν τοῦ Ἕλληνος παραγωγοῦ. Ἐπωλήσαμεν σήμερον 150.000 τόννους σίτου, διότι εἴχαμεν εἰσαγάγει 250.000 τόννους Ἀμερικανικοῦ σίτου κατὰ τὰς περυσινὰς δηλώσεις καὶ 170.000 κατὰ τὰς νέας δηλώσεις. Δηλαδὴ ἡ ἐπιδότησις γίνεται ὄχι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Ἕλληνος, ἀλλὰ πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Ἀμερικανοῦ παραγωγοῦ.

§73Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐὰν δὲν εἴχομεν τὴν ἀναμενομένην καλὴν ἐσοδείαν, θὰ ὑπῆρχε θέμα πλεονάσματος; Ἐνῷ ἐδέχθητε καὶ σεῖς ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν χώραν νὰ ἀναμένωμεν νὰ ἔχωμεν συνεχῶς ὑψηλὴν ἐσοδείαν σίτου, ἔρχεσθε τώρα καὶ λέγετε, ἀφοῦ ἐπὶ 3ετίαν συνέβη νὰ ἔχωμεν καλὴν ἐσοδείαν, πῶς ἀγοράσατε κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος 150.000 τόννους σίτου; Αὐτὸ δὲν εἶναι λογικόν.

§74Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν εἶναι, ὅτι ἠγοράσατε ξένον σῖτον, τὰ ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα εἴχομεν ηὐξημένην ἐσοδείαν.

§75Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Συμβαίνει καὶ τοῦτο· ὅτι ὁ Ἀμερικανικὸς σῖτος, δίδεται ἐπὶ δανεισμῷ μὲ 40ετῆ ἐξόφλησιν. Δηλαδή, κατ’ οὐσίαν μᾶς δίδεται δωρεάν.

§76Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπειδὴ νομίζω, ὅτι αἱ ἀλλεπάλληλοι διακοπαὶ συσκοτίζουν τὴν ὑπόθεσιν, θὰ παρεκάλουν, μόνον εἰς μεγάλην ἀνάγκην νὰ γίνωνται διακοπαὶ καὶ ὄχι διὰ νὰ ἀναφέρεται ἡ σκοπιμότης μιᾶς Κυβερνητικῆς ἐνεργείας. Αἱ διακοπαὶ ἔχουν τὴν ἔννοιαν διορθώσεως ἐνδεχομένως ἑνὸς στοιχείου.

§77Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἶχον τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι μὲ τὴν ἄδειάν σας ἔκαμον τὰς διακοπάς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ περιεχόμενον τῶν διακοπῶν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τοῦτο νὰ τὸ καθορίζω, ὡς νομίζω ἐγώ, καὶ ὄχι ὅπως θέλετε σεῖς.

§78Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν νομίζω, ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ σίτου, ἐγένετο διότι εἰσήχθη σῖτος εἰς ἐποχὴν ποὺ δὲν ἐχρειάζετο, διότι δὲν ἀσκοῦμε πολιτικὴν ἀποθεμάτων καὶ ἀποθηκευτικῶν χώρων, πολιτικὴν προστασίας τῶν πεινόντων, ποὺ δὲν τοὺς φθάνει τὸ ψωμί. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει πλημμελὴς πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἔρχομαι τώρα, κύριοι, εἰς τὴν δευτέραν φάσιν, ἡ ὁποία δημιουργεῖ προβλήματα ἄλλης φύσεως. Φοβοῦμαι, ὅτι τὸ θέμα δημιουργεῖ καὶ εὐθύνας ἄλλης φύσεως καὶ ὄχι μόνον πολιτικῆς. Οἱ 150.000 τόννοι διετέθησαν εἰς τὴν ἑταιρείαν Μποῦγκε. Ὡς σύμβουλός της, ἐμφανίζεται μία ἀδελφὴ ἑταιρεία τῆς ἐν λόγῳ ἑταιρείας, νομίζω ἡ Βαρίγκο τῆς Ζυρίχης. Ἡ Μποῦγκε ἐμφανίζεται εἰς τὴν ὑπόθεσιν κυρίως μὲ τὰ ἀτοῦ τοῦ μεσάζοντος, τοῦ μεσάζοντος, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς περὶ μεσαζόντων νομοθεσίας, ὡς ἴσχυε παρ’ ἡμῖν, ἐμφανίζεται τὸ πρῶτον εἰς τὰς 18 Δεκεμβρίου μὲ ἐπιστολὴν πρὸς τὸν ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου καὶ αὐτοπαρουσιάζεται ὡς ἑταιρεία μεγάλων τίτλων, μὲ τίτλους πεῖρας καὶ κύκλων ἐργασίας καὶ τονίζει, ὅτι λόγῳ τῆς μεγάλης πείρας εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ βοηθήσωμεν ἀποτελεσματικῶς τὴν ὡς ἄνω Ἑλληνικὴν κυβερνητικὴν προσπάθειαν —ὑπαινίσσεται τὴν προσπάθειαν τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως νὰ ἐπιτύχῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῶν Ἡν. Πολιτειῶν τὴν ἄδειαν νὰ προβῇ εἰς ἐξαγωγὴν σίτου, δεδομένου, ὅτι εἰσάγομεν σῖτον βοηθείας ἀπὸ τὰς Ἡν. Πολιτείας καὶ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν, ὅτι εἰς τὴν πώλησιν ταύτην θὰ συγκατατεθῇ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις. Ἀπαντᾷ εἰς τὰς 21 Φεβρουαρίου, ὄχι ὅπως κατὰ σατανικῶς περίεργον τυπογραφικὸν λάθος, τὰ πρακτικὰ ἀναφέρουν, εἰς τὰς 21 Ἀπριλίου, εἰς τὰς 21 Φεβρουαρίου — ἔχει δὲ μεγίστην σημασίαν τὸ πρᾶγμα— ἀπαντᾷ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ὅτι συγκατατίθεμαι νὰ σᾶς ἀναθέσω τὴν πώλησιν, νὰ σᾶς πωλήσω ὅπως προτείνῃ, ὑπὸ τὴν αἵρεσιν, ὅτι εἰς τὴν πώλησιν ταύτην θὰ συγκατατεθῇ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις. Τώρα, βεβαίως, ἐδῶ γεννῶνται ὡρισμένα ἐρωτηματικά, τὰ ὁποῖα, ἡ ἀνάλυσις τῆς συνεχείας καθιστᾷ περισσότερον ἀνάγλυφα. Βεβαίως, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἶναι καθιερωμένον εἰς τὸν τρόπον χειρισμοῦ δημοσίων καὶ ἰδιωτικῶν ὑποθέσεων εἰς μίαν ξένην Πολιτείαν, τῆς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπερωτᾶται, νὰ ὑπάρχουν ἰδιῶται μεσάζοντες, ὄχι μόνον διὰ δημόσια ἐμπορικὰ καὶ οἰκονομικὰ συμφέροντα, ἀλλὰ καὶ πολιτικὰ συμφέροντα —καὶ τὰ ἐγνώρισεν ἡ χώρα μας ὀδυνηρῶς ἀπὸ τὴν ἐκπροσώπησιν ὑπὸ τῶν Ντιοῦϊ καὶ ἄλλων τῶν Τουρκικῶν συμφερόντων, ὅταν ὑπῆρχεν ἡ ζῶσα ἀντιδικία τοῦ Κυπριακοῦ ποὺ καθ’ ἡμᾶς δὲν ἔπαυσεν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς νὰ ὑπάρχῃ, τῶν διαφόρων συμφερόντων ἢ ὁμάδων ὑποστηριζομένων ὑπὸ ὡρισμένων γερουσιαστῶν. Ἀλλὰ ἐγὼ διερωτῶμαι, ἦτο ἀνίκανος ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ ἐπιτύχῃ ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν, τὴν Κυβέρνησιν τῆς ὁποίας ἐπικαλεῖται πάντοτε καὶ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὴν συμμαχικὴν ἰδιότητα, μίαν ἄδειαν καὶ ἐχρειάζετο νὰ χρησιμοποιηθῇ ὡς μεσάζων ἡ Μποῦγκε; Ἐὰν αὐτὸ εἶναι, δὲν νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ τίτλον τιμῆς τῶν διπλωματικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως τὸ ὅτι ἐχρειάζετο νὰ καταφύγῃ εἰς μεσάζοντας διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἄδειαν αὐτήν. Τὸ πρᾶγμα καὶ σὰν ἀντιπολιτευόμενος, ἀλλὰ καὶ ἀνεξαρτήτως ἀντιπολιτευτικῆς διαθέσεως, δὲν ἔχω πολὺ σπουδαίαν ἐκτίμησιν διπλωματικῶν ἰδιοτήτων— μοῦ φαίνεται δυσκολοχώνευτον. Δὲν νομίζω, ὅτι ἠμποροῦσεν ἡ Μποῦγκε νὰ τὰ καταφέρῃ καλύτερα εἰς τὴν ἀπόσπασιν τῆς ἀδείας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Πολὺ φοβοῦμαι —εἶναι ἡ δευτέρα ἐκδοχὴ— ὅτι ἐχρησιμοποιήθη τὶς οἶδε ποίας ἀπόψεως ἄνθρωπος ἐπιρροῆς ὡς πρόσχημα διὰ νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὴν Μποῦγκε ἡ δουλειά, διὰ νὰ διαπραγματευθῇ τὸ Κράτος μὲ τὴν Μποῦγκε καὶ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ὕστερα ἡ Μποῦγκε βεβαίως, νὰ ἀξιοποιήσῃ πρὸς ὄφελός της πώλησιν 170.000 τόννων σίτου ὑπὸ τοὺς δυνατοὺς ὅρους, τοὺς ὁποίους παρακατιὼν θὰ ἐκθέσω.

§79Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὅπως εἴπατε, νομίζω, ὅτι εἰς τὸν φάκελλον περιέχεται τὸ ἔγγραφον, ποὺ ἀνεφέρατε προηγουμένως, ὅτι ἡ Μποῦγκε ἔχει τὴν πεῖραν, τὰς σχέσεις κλπ. Αὐτό, νομίζω, εἶναι τὸν Δεκέμβριον.

§80Η. ΗΛΙΟΥ. Μάλιστα.

§81Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἔγινε τίποτε μέχρι τοῦ Φεβρουαρίου. Καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ὅτι εἰς τὴν ὀψιόν, ποὺ ἐδώσαμεν εἰς τὴν Μποῦγκε, εἴχομεν τὴν ἐπιφύλαξιν τῆς χορηγήσεως τῆς ἀδείας ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ἀφοῦ εἴχατε τὴν καλωσύνην, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω ἓν λεπτὸν περισσότερον, διότι ἴσως ὅλοι οἱ συνάδελφοι νὰ μὴ γνωρίζουν πῶς ἔχει ἀκριβῶς τὸ πρᾶγμα. Ὁ Ἀμερικανικὸς νόμος 480, ὁ ὁποῖος προβλέπει τὴν ἐπὶ τοιαύτῃ 40ετῆ προθεσμίᾳ πώλησιν πλεονασμάτων γεωργικῶν, προβλέπει ἐπίσης, ὅτι ἡ τοιαύτη κατ’ οὐσίαν δωρεὰ τῶν πλεονασμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατευθύνεται πρὸς χώρας, αἱ ὁποῖαι ἐξάγουν τὰ αὐτὰ προϊόντα — καὶ δὴ κατὰ τὸ αὐτὸ καλλιεργητικὸν ἔτος. Αὐτὸς εἶναι ἕνας ὅρος λογικός, ὀρθός, δίκαιος, τίμιος. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἡμεῖς εἰσηγάγομεν κατὰ τὸ καλλιεργητικὸν ἔτος 1957 –1958 σῖτον ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν αὐτῆς τῆς κατηγορίας καὶ μέχρις ἀναλώσεώς του— διότι αὐτοὶ εἶναι οἱ ὅροι ὑπὸ τοὺς ὁποίους λαμβάνουν τὸν σῖτον αὐτὸν 65 χῶραι ἀπὸ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας— καὶ μέχρις ἀναλώσεώς του, λέγω, δὲν εἴχομεν τὸ δικαίωμα τῆς ἐξαγωγῆς ὁμοίου εἴδους. Ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι ὁ σῖτος ὁ ἰδικός μας δὲν εἶναι ἀκριβῶς τὸ αὐτὸ εἶδος, ὅπως ὁ σῖτος ὁ σκληρὸς ὁ Ἀμερικανικός, τὸν ὁποῖον εἰσάγομεν. Καὶ εἰς ἀπόδειξιν τούτου ἐπροβάλαμεν, ὅτι καὶ ὁ ἄρτος ὁ ἰδικός μας κατ’ ἀνάγκην περιέχει ποσότητα ἀμερικανικοῦ σκληροῦ σίτου Χάρτ–βίντερ Νο 2, διὰ νὰ εἶναι καλλίτερος. Ὑπεστηρίξαμεν, ἐπίσης, ὅτι ὁ σῖτος ὁ ἰδικός μας, ἠμπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθῇ καὶ ὡς κτηνοτροφὴ πολυτελείας θὰ ἔλεγα, ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ πλουσιώτερα Κράτη, τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ παρέχουν εἰς τὰ κτήνη των πολυτελεστέραν τροφὴν ἀπὸ ἡμᾶς. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, τὸν Δεκέμβριον ποὺ ἀνεφέρατε, θὰ ἔπρεπε, ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἄποψιν τὴν ἰδικήν μας, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι τὸ ἴδιον εἶδος ὁ ἐξ Ἀμερικῆς εἰσαγόμενος σῖτος μὲ τὸν σῖτον, τὸν ὁποῖον ἠθέλομεν ἡμεῖς νὰ ἐξαγάγωμεν. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἡ Μποῦγκε ἔχῃ τὰ μέσα ἢ ὄχι εἰς τὴν Ἀμερικήν. Γνωρίζω, ὅμως, τοῦτο —καὶ εἶναι γνωστὸν καὶ προκύπτει ἀπὸ τὸν φάκελλον, ὅτι μέχρι τῆς 21 Φεβρουαρίου, ποὺ ἐδώσαμεν τὴν ὀψιὸν εἰς τὴν Μποῦγκε, δὲν ὑπῆρχεν ἄδεια τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Καὶ δι’ αὐτό, προφανῶς εἰς τὴν ὀψιὸν ποὺ ἐδώσαμεν, ἐτέθη ἡ ἐπιφύλαξις, ὅτι τελεῖ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὰς 21 Φεβρουαρίου ἐδώσαμεν αὐτὴν τὴν ὀψιόν, εἰς τὴν Μποῦγκε. Εἰς τὰς 27, δηλαδὴ 6 ἡμέρας ἀργότερον, κ. Πρόεδρε, καὶ ἀξιότιμοι κ. βουλευταί, ἐκάλεσα τὸν Ἀμερικανὸν Ἐπιτετραμμένον, διότι ὁ κ. Ρίντλμπέργκερ ἀπουσίαζε. Ἔχω ἐδῶ καὶ τὸ «μνημόνιον» ποὺ τοῦ ἔδωσα τότε καὶ ἔχω σημειωμένην τὴν ἡμερομηνίαν. Αὐτὸ ὑπάρχει καὶ εἰς τὸν ἀντίστοιχον φάκελλον τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, τοῦτο εἶναι ἀπὸ τὸν προσωπικόν μου φάκελλον. Τὸ μνημόνιον εἶναι εἰς τὴν Ἀγγλικήν, διότι ἔχω τὴν τύχην νὰ γνωρίζω ὀλίγα ἀγγλικά, καὶ ὕστερα γίνεται ἡ μετάφρασις εἰς τὴν Ἑλληνικήν. Ἀφοῦ ἀνεπτύξαμεν, λοιπόν, ἐδῶ αὐτὰ ποὺ προφορικῶς ἀνεπτύχθησαν, ποία ἡ θέσις μας λόγῳ τῶν πλεονασμάτων σίτου, εἰς τὸ τέλος καταλήγω —καὶ τοῦ τὸ εἶπα κατὰ τρόπον, ἂς εἴπωμεν, θετικώτερον ἀκόμη— ὅτι πρόθεσις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ προβῇ εἰς τὴν πώλησιν. Καὶ ἐκθέτομεν ἐδῶ αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησαμεν ἕως τότε. Πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ ἐνέργεια, ἡ ὁποία ἔδωσε τὴν λύσιν τῆς ὑποθέσεως, μαζὶ μὲ κἄτι ἄλλα ὅμως, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἐσυνεχίσθησαν καὶ αἱ ὑπηρεσιακαὶ ἐπαφαί. Μαζὶ μὲ τοῦτο: Ἐθεωρήσαμεν ἡμεῖς, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἐθεώρησε, ὅτι ὑποχρέωσις περὶ μὴ πωλήσεως σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐλήφθη, ἀφ’ ἧς στιγμῆς Ἀμερικανικὸς σῖτος διωχετεύετο πρὸς τὴν κατανάλωσιν. Πράγματι, ἡ ἄποψις αὐτή, φαίνεται, ὅτι ἐγένετο δεκτή. Δὲν εἴχομεν μέχρι σήμερον καμμίαν διαμαρτυρίαν ἀπὸ Ἀμερικανικῆς πλευρᾶς διότι προβαίνομεν εἰς τὴν πώλησιν τοῦ σίτου. Εἰς τὰς 9 Μαρτίου, ὡς γνωστόν, ἡ ἑπομένη ἐπιστολὴ τῆς Μποῦνγκε εἶναι εἰς τὰς 11 Μαρτίου, εἰς τὰς 9 Μαρτίου ἦλθεν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν τὸ ἰδικόν μας, ἕνα ἔγγραφον τὸ ὁποῖον μᾶς διεβίβαζεν ἕνα τηλεγράφημα τῆς Πρεσβείας μας, τῆς Οὐασιγκτῶνος.

§82Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κρυπτογραφημένον ἦτο;

§83Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ σᾶς ἀπαντήσω εἰς αὐτό. Ἤθελα νὰ εἴπω καὶ τοῦτο, ὅτι 9 Μαρτίου εἶναι ἡ ἡμερομηνία τοῦ ἐγγράφου τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Συνηθίζουν, καὶ ὀρθῶς, νὰ μὴ ἀναφέρεται εἰς τὰ ἔγγραφα αὐτά, ἡ ἡμερομηνία τοῦ τηλεγραφήματος. Δὲν ἐφρόντισα ἐν τῷ μεταξὺ νὰ πληροφορηθῶ, νὰ ἴδω δηλαδή, τὸ πρωτότυπον τοῦ τηλεγραφήματος διὰ νὰ ἴδω ποία ἦτο ἡ ἡμερομηνία τούτου, πάντως, ὑποθέτω, ὅτι θὰ ἦτο ἕνα τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔφθασε τὴν προηγουμένην ἢ δύο ἡμέρας ἔστω πρὶν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν. Αὐτὸ θὰ ἀπεστάλη ἐξ Ἀμερικῆς τὴν 6ην ἢ τὴν 7ην Μαρτίου. Λέγει λοιπόν, τὸ τηλεγράφημα: «Ὑπόθεσις σίτου τεθεῖσα ἐπὶ νέας πολιτικῆς βάσεως ...... (ἀναγινώσκει τὸ τηλεγράφημα) .......». Τώρα, σᾶς φαίνεται περίεργον, ὅτι ἕνας ἐνδιαφερόμενος διὰ τὴν δουλειάν του δὲν ἐφρόντισεν, ἐφ’ ὅσον μάλιστα εἶχε καὶ ἐπαφὰς μὲ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν νὰ πληροφορηθῇ τί γίνεται; Καὶ σᾶς φαίνεται περίεργον, ὅτι ἠθέλησεν ἕνας τοιοῦτος ἐπιχειρηματίας νὰ μᾶς πωλήσῃ καὶ ἐκδούλευσιν, ὅτι τάχα ἐπέτυχε τὴν ἔγκρισιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως; Σᾶς φαίνονται περίεργα αὐτὰ τὰ πράγματα;

§84Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη ἐνώπιον μιᾶς προτάσεως τῆς ἑταιρείας Μποῦνγκε, ἡ ὁποία ἀνέλαβε καὶ νὰ προβῇ εἰς τὰ κατάλληλα διαβήματα διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἄδειαν τῆς ἐξαγωγῆς, δὲν θὰ ἦτο προτιμότερον ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ εἰς τὴν Μποῦνγκε, ὅτι θὰ προβῇ αὐτὴ εἰς τὰ διαβήματα διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἄδειαν τῆς ἐφαρμογῆς; Καὶ τότε θὰ τὰ εἴχατε εἰς τὰ χέρια καὶ θὰ ἠμπορούσατε νὰ προκηρύξετε ἕνα διεθνῆ διαγωνισμόν. Σεῖς ἀναθέτετε εἰς τὴν ἑταιρείαν καὶ τῆς λέγετε νὰ κάμῃ τὰς διαπραγματεύσεις.

§85Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Αὐτὸ ποὺ λέγετε δὲν εἶναι ἀκριβές.

§86Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν σᾶς διέκοψα καθόλου, κ. ὑπουργέ, νὰ ἀπαντήσετε μετά. Καὶ ἀναθέτετε εἰς τὴν ἑταιρείαν νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἄδειαν τῆς ἐξαγωγῆς καὶ δημιουργεῖτε ὑποχρεώσεις ἀπέναντι τῆς ἑταιρείας. Αὐτὸ εἶναι τὸ λάθος τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§87Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἀνεθέσαμεν εἰς τὴν ἑταιρείαν Μποῦνγκε νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἄδειαν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Μπροῦνκε ἠμπορεῖ νὰ προσεφέρθῃ, ἠμπορεῖ νὰ προσεπάθησε νὰ μᾶς πωλήσῃ ἐκδουλεύσεις, ἀπορῶ δέ, πῶς ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἐνῷ νομίζω, ὅτι ὑπῆρξα σαφής, ἔδωσε εἰς τοὺς λόγους μου τὴν ἔννοιαν, ὅτι τάχα ἡμεῖς ἀνεθέσαμεν εἰς τὴν Μποῦνγκε νὰ μεσολαβήσῃ διὰ νὰ λάβωμεν τὴν ἔγκρισιν. Τοῦτο εἶναι ἀναληθέστατον. Δὲν εἶπον ἐγὼ αὐτό. Εἶπον, ὅτι ἡμεῖς, ὡς Κυβέρνησις πρὸς Κυβέρνησιν, προέβημεν εἰς τὰς ἀπαιτουμένας ἐνεργείας. Ἡ οὐσία εἶναι, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐβασίσθη εἰς τὰς ἐνεργείας τὰς ἰδικάς της καὶ μόνον.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, προχωρῆτε, κ. Ἠλιοῦ.

§89Η. ΗΛΙΟΥ. Λυποῦμαι, διότι νομίζω, ὅτι ὅσα λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν ἔκαμε βεβαίως διακοπήν, ἀλλὰ μίαν προεισαγωγικὴν ἀγόρευσιν, λυποῦμαι, ὅτι ὅσα λέγει, δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἀλήθειαν. Πρῶτον, ἡ ἐπιστολὴ τῆς Μποῦνγκε τοῦ Δεκεμβρίου γίνεται ἀποδεκτὴ καὶ ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὰς 21 Φεβρουαρίου καὶ ὄχι 21 Ἀπριλίου, ὅπως σατανικῶς ἐγράφη εἰς τὸ πρακτικόν.

§90Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Εἰς τὴν σελίδα 6 τῶν πρακτικῶν λέγει 21 Φεβρουαρίου.

§91Η. ΗΛΙΟΥ. Πότε ὑπῆρξεν ἡ διαφωνία τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν; Ὑπάρχει εἰς τὸ ἔγγραφον 24180 τῆς 21)4)59 τῆς Διευθύνσεως Κρατικῶν Προμηθειῶν καὶ ἡ διαφωνία τότε τὸ πρῶτον εἶχεν ἀναφανῆ.

§92Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἂν αὐτὸ τὸ λάθος τὸ θέλετε νὰ τὸ ἐπικαλεσθῆτε, δὲν εἶναι σωστόν, διότι ἐν συνεχείᾳ λέγει τὸ ἑξῆς. Αὐτὸ εἶναι τὸ περίεργον τῶν ἐπιφυλάξεων τῆς Διευθύνσεως Κρατικῶν Προμηθειῶν, αἵτινες ἀναλύονται εἰς τὸ τέλος τῆς σελίδος 6 καὶ λέγει τὴν 21ην Φεβρουαρίου ἐ.ἔ.

§93Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν βλέπω πῶς θὰ γίνῃ, ἂν κἄθε φράσις μου διακόπτεται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὸ λέγουν τὰ πρακτικὰ καὶ λέγω, ὅτι ἀφοῦ εἰς τὰς 21 Φεβρουαρίου προτείνει ἡ Μποῦνγκε ὅτι «λόγῳ μεγάλης πείρας εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐπιβοηθήσωμεν λύσιν....». Εἰς τὰς 21 Φεβρουαρίου τὸ ὑπουργεῖον τῆς ἀναθέτει αὐτὴν τὴν ἐντολήν. Εἰς τὰς 11 Μαρτίου, δύο ἡμέρας μετὰ τὴν χρονολογίαν τοῦ ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀνέγνωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ καὶ λέγει, ὅτι ἐλπίζομεν, διότι ἐθέσαμεν ἐπὶ νέων βάσεων καὶ δὲν ξεύρω τί... Ἡ Μποῦνγκε Ἀθηνῶν, διὰ νὰ γράψῃ ἐντεῦθεν βέβαια, θὰ προϋπῆρξαν μία ἢ δύο ἡμέραι ποὺ ἐχρειάσθη διὰ νὰ ἔλθῃ ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν ἡ εἴδησις, καὶ γράφει: «Συνεπείᾳ πρὸς τὸ περιεχόμενον τῆς ἀπὸ 18)12 προτάσεώς μας, γνωρίζομεν, ὅτι ἐπετεύχθη ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου τὸ εὐχάριστον ἀποτέλεσμα τῆς ἐγκρίσεως ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου καὶ ὑπὸ τὸν ὅρον, πρῶτον, νὰ ὑποβάλῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις αἴτησιν...».

§94Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Οὐδεμία αἴτησις ὑπεβλήθη.

§95Η. ΗΛΙΟΥ. Μίαν στιγμήν, μὲ συγχωρεῖτε. Ἐγὼ χειρίζομαι τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα σεῖς καταθέσατε, διὰ νὰ παράσχετε ἐξηγήσεις. Ἔρχεται ἡ Βασιλικὴ Πρεσβεία καὶ λέγει, ὅτι κἄτι θὰ καταφέρωμεν. Ἐν τῷ μεταξὺ λέγετε, ὅτι τίποτε δὲν ἔγινεν, ὅτι αὐτὴ ἐπέτυχεν, ἐνῷ δὲν τὸ ἐπέτυχε, παριστάνει, ὅτι προητοίμασε τὸ ἔδαφος καὶ σεῖς δὲν τὰ ἀποκρούετε εἰς οὐδὲν σημεῖον, τὰ ἀποδέχεσθε ὡς παρεχομένας ὑπηρεσίας.

§96Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀπόδειξις, ὅτι ἀδιαφοροῦμεν.

§97Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι τρόπος ποὺ ἀντιλαμβάνεται κανεὶς καὶ τὴν εὐπρέπειαν ἑνὸς Κράτους, συναλλασσομένου, ἔναντι μιᾶς ἑταιρείας μεσαζούσης, ἡ ὁποία παρουσιάζεται, ὅτι ἔκλεισε τὴν δουλειά, ἐνῷ τὸ Κράτος ἠξεύρει, ὅτι δὲν τὴν ἔκλεισεν. Ὀψιγενεῖς ἰσχυρισμοί, τοὺς ὁποίους...

§98Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀπόδειξις, ὅτι οὔτε κἂν καλῶς πληροφορημένη ἦτο ἡ Μποῦγκε, εἶναι αὐτὴ ἡ ἐπιστολή, τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε. Διότι λέγει, ὅτι θὰ χρειασθῇ αἴτησις. Οὐδεμία τοιαύτη αἴτησις ὑπεβλήθη, διότι δὲν ἐχρειάσθη. Καὶ λέγετε καὶ κἄτι ἄλλο, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ φορτωθῆ ὁλόκληρος ἡ ποσότης μέχρι τῆς 30ῆς Ἰουνίου καὶ ἡμεῖς συνεφωνήσαμεν φόρτωσιν καὶ Ἰούλιον καὶ Αὔγουστον ἀκόμη.

§99Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀλλὰ εἰς τὴν ἐπιστολὴν 17ης Μαρτίου, ὡς καὶ τῆς 23ης, λέγει ὅτι ὅλοι οἱ ὅροι... καὶ μένει ὁ ὅρος τῆς διοχετεύσεως εἰς τὴν κατανάλωσιν.

§100Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Πότε ἐπληροφορήθητε τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἰδικῶν μας ἐνεργειῶν;

§101Η. ΗΛΙΟΥ. Σήμερον τὸ πρῶτον, ἐπὶ τῇ βάσει μνημονίου. Ἐὰν ἐλέγξετε τὴν βάσιν, ἡ ὁποία προκύπτει ἐκ τοῦ φακέλλου, τὸν ὁποῖον ἐθέσατε εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ἴδητε, ὅτι προκύπτει, ὅτι ἡ Μποῦγκε διαθέτει ἰσχυρὰ μέσα, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἄδειαν. Ὁπωσδήποτε ἐμεσολάβησεν ἀνταλλαγὴ διαφόρων ἐγγράφων καὶ εἰς τὰς 20 Ἀπριλίου, ἡ Μποῦγκε, προτείνει, ἀφοῦ διεκτραγῳδεῖ τὴν ἀθλίαν ποιότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου, τὴν ἀνωμαλίαν, ποὺ ἐπέρχεται εἰς τὰς τιμὰς ἐξ αἰτίας τῆς προσφορᾶς ἀμερικανικοῦ σίτου, προτείνει πρῶτον, τὴν ἀγορὰν 50.000 τόννων πρὸς 16 λίρας, δηλ. 44,8 σελ. δεύτερον ἐκφράζει τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ἠμπορέσῃ νὰ διαθέσῃ 50.000 τόννους, ἐπ’ ἀνταλλάγματι καφὲ εἰς τὴν Βραζιλίαν, ὑπολογιζομένου πρὸς 50 δολλ. τὸν τόννον. Καὶ εἰς τὸ πρῶτον ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου τῆς 21ης Φεβρουαρίου, τὸ ὁποῖον ἀπεδέχθη κατ’ ἀρχὴν τὴν προσφορὰν τῆς Μποῦγκε καὶ εἰς τὸ ἔγγραφον τῆς 22ας Ἀπριλίου, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ ὑπουργεῖον ἀποδέχεται τὴν συγκεκριμένην προσφορὰν ἀγορᾶς 50.000 τόννων πρὸς 16 λίρας καὶ ἐνδεχομένως ἄλλους 50.000 τόννους εἰς Βραζιλίαν ἐπ’ ἀνταλλάγματι καφέ, ὑπηρεσίαι τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορίου διατυπώνουν ἐγγράφως τὴν διαφωνίαν των. Ἡ διαφωνία, ὡς ἀνεκοινώθη, ἀπὸ τὸ κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν, ἦτο σαφεστάτη καὶ ὑπεδείκνυε τὴν διενέργειαν. Εἰς τὴν σελίδα 6 λέγει: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ὑπάρχει ἓν θεώρημα, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐπανάληψιν προετάθη καὶ προχθὲς ἀκόμη, ὅτι δὲν ὑπῆρχον μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης συγκεκριμέναι προτάσεις καὶ προσφοραὶ ἄλλων οἴκων. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς τοῦτο. Πρὸ τῆς ἡμερομηνίας κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἡ ἀποδοχὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τῆς συγκεκριμένης προσφορᾶς διὰ τοὺς 50.000 τόννους καὶ τοὺς ἄλλους 50.000, δηλαδὴ πρὸ τῆς 22ας Ἀπριλίου ὑπῆρξαν συγκεκριμέναι προσφοραὶ καὶ τοῦ οἴκου Γρανάρια καὶ τοῦ μεγαλεμπόρου Βλαχάκη καὶ τοῦ Ἀσέου καὶ τοῦ Μαραβελάκη. Παρὰ τὴν ἐπιτακτικὴν ὄχλησιν τῶν ὑπευθύνων ὑπηρεσιακῶν παραγόντων τοῦ Ὑπουργείου, πρὸς τὴν ἐξουσίαν, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, δὲν προκαλεῖται ὄχι δημοσίευσις διαγωνισμοῦ, ποὺ ὑπῆρχε καιρὸς νὰ προκληθῇ, ἀφοῦ ἀπὸ τὴν 21ην Φεβρουαρίου ὑπῆρξεν ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως νὰ προβῇ εἰς πώλησιν τοῦ σίτου συγκεκριμένως, ἀλλὰ δὲν προκαλεῖται δι’ ἑνὸς τηλεγραφήματος, διὰ μιᾶς ἀνακοινώσεως εἰς τὰς ἐφημερίδας εἰς αὐτοὺς τοὺς οἴκους ἢ εἰς τοὺς 5 ἢ 10 μεγάλους οἴκους σιτεμπορίου τοὺς διεθνεῖς καὶ τοὺς Ἑλληνικούς, διὰ μιᾶς δημοσιεύσεως εἰς τὰ ἁρμόδια Ἐπιμελητήρια, δὲν προκαλεῖται οὔτε πρόχειρος ἀνταγωνισμός. Εἰς τὰς 30 Ἀπριλίου, ὑπεγράφη ἡ σύμβασις τῶν 50.000 πρώτων τόννων μὲ 16 λίρας, εἰς τὰς 5 Μαΐου ἀγγέλλει τὸ ὁριστικὸν κλείσιμον τῶν 50.000 τόννων ἐπ’ ἀνταλλαγῇ καφέ, εἰς τὰς 22 Ἀπριλίου, προσφέρεται νὰ ἀγοράσῃ ἄλλους 50.000 τόννους πρὸς 16 λίρας καὶ ὑπογράφεται ἡ σύμβασις εἰς τὰς 11 Μαΐου.

§102Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Γνωρίζετε, ὅτι τὸν Αὔγουστον τοῦ 1958....

§103Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς τὰς ἄλλας προσφοράς. Ἐξιστορῶ τί ἔγινε μὲ τὴν Μποῦνγκε. Δὲν προεκλήθη λοιπόν, οὐδεὶς διαγωνισμός. Καὶ ὄχι μόνον αὐτὰ παρελείφθησαν, ἀλλὰ καὶ οἱαδήποτε δημοσιότης δὲν ἐδόθη διὰ τοῦ τύπου, ὅτι ἐπὶ τέλους, διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος ἐπωλήσαμεν σιτηρὰ 150.000 τόννους εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὁ λαὸς ποὺ θὰ πληρώσῃ τὸ ἔλλειμμα τῶν 344 ἑκατ. δραχ. δὲν ἤξευρε τίποτε περὶ τῆς γενομένης συμβάσεως καὶ ἀλλοῦ ἔσκασεν ἡ βόμβα. Ἄλλοθεν ἔγινε γνωστόν. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἦτο τόσον κάτω τῶν διεθνῶν τιμῶν, τόσον πανηγυρικῶς ἀσύμφορος διὰ τὴν Ἑλλάδα, ὄχι προκειμένου μόνον περὶ σίτου πρὸς τροφὴν ἀνθρώπων, ἀλλὰ περὶ σίτου προοριζομένου πρὸς κτηνοτροφήν, ὥστε ἐπέφερε κλονισμόν, πανικὸν εἰς τὸ χρηματιστήριον τοῦ Λονδίνου. «Τὸ πλέον σημαντικὸν γεγονὸς αὐτῆς τῆς ἑβδομάδος εἰς τὴν ἀγορὰν ἐμπορευμάτων», λέγουν οἱ «Οἰκονομικοὶ Τάϊμς», «ἦτο ἡ ἄφιξις μιᾶς μεγάλης ποσότητος ...... (ἀναγινώσκει) ......». Συνηγωνίσθη καὶ τὸ κριθάρι καὶ τὸ καλαμπόκι. Ἀμφότερα τὰ σιτηρὰ αὐτὰ ὑπετιμήθησαν. Δοθέντος δέ, ὅτι ἔχομεν, διὰ ναῦλα, ἀσφάλιστρα κλπ. σύνολον δαπανῶν 1 λίρα καὶ 10 σελλίνια, δηλαδὴ 17,50 λίρες, χέρι μὲ χέρι, ἐκαρπώθη ὠφέλειαν 2,75 λίρες εἰς κάθε τόννον.

§104Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε, κύριε Ἠλιοῦ, εἶναι τὸ πρῶτον, τὸ ὁποῖον συνεκλόνισε τὴν Διεθνῆ Ἀγορὰν καὶ εἶναι τῶν «Τάϊμς» τῆς 4ης Μαΐου. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ συνέχεια τῆς ἱστορίας......

§105Η. ΗΛΙΟΥ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε, ὁμιλῶ διὰ τὸ πρῶτον κείμενον καὶ λέγω, ὅτι, μετὰ δύο ἡμέρας, ἡ Κυβέρνησις, ἀνεκοίνωσεν, ὅτι ἐπώλησε, πράγματι, 150.000 τόννους, ἀφοῦ ἔγινεν ἄλλοθεν γνωστόν.

§106Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς, κ. Ἠλιοῦ: Κάμετε σύγκρισιν δύο ἀνομοιογενῶν πραγμάτων. Τιμῶν προσφερθεισῶν ἤδη «φὸμπ» καὶ προσφορῶν γενομένων πρὸ τῆς 20ῆς Ἀπριλίου.

§107Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἀφήσατέ με νὰ εἴπω τὰς προσφορὰς καὶ διαψεύσατέ με μετά.

§108Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε Ἠλιοῦ, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συζητοῦμεν βασιζόμενοι ἐπὶ ἑνὸς λάθους. Ἀνεφέρατε τὰς προσφορὰς καὶ δὲν ἀνεφέρατε καὶ τὰς τιμάς, τὰς ὁποίας παρελείψαμεν, διὰ νὰ εἴπωμεν τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας προσέφερεν, ὁ προτιμηθεὶς ἀγοραστής. Ἐν συνεχεία, κάμετε λάθος καὶ λέγετε, ὅτι τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς «φὸμπ» εἰς τὸν τόπον προορισμοῦ εἶναι 1.50– 2 λίραι, ἐνῷ ὑπάρχουν τὰ ἀσφάλιστρα ἐγγυήσεως, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄνω τῶν 3 λιρῶν. Εἶναι 40 σελλίνια μόνον ναῦλα μὲ δεύτερον λιμένα. Αὐτὰ τὰ λέγουν τὰ ναυτικὰ πρακτορεῖα. Πλέον αὐτοῦ, ὑπάρχει ἡ διαφορὰ τῆς μετατροπῆς, τοῦ μετρικοῦ τόννου εἰς ἀγγλικὸν τόννον. Ἡ διαφορὰ αὕτη εἶναι 1,60 λίραι. Ὅλα δὲ αὐτὰ ἀναβιβάζουν περίπου τὸ κόστος μεταφορᾶς εἰς 19,50 λίρας. Ἐπίσης, ἡ πώλησις φὸμπ σημαίνει, ὅτι ὁ κίνδυνος τοῦ ἐμπορεύματος εἶναι εἰς βάρος τοῦ ἀγοραστοῦ, ἐνῷ τσὶφ εἶναι εἰς βάρος τοῦ πωλητοῦ. Ἦτο δυνατόν, ἄλλωστε, νὰ κάμωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν μεταφοράν, ἀλλὰ δὲν σημαίνει, ὅτι ἠδυνάμεθα νὰ κάμωμεν σύγκρισιν μεταξὺ τιμῶν φὸμπ καὶ τσίφ.

§109Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὁ ναῦλος μεταφορᾶς ἐκ Πειραιῶς εἰς Ἀγγλίαν, βάσει τοῦ ἰσχύοντος ναυλοτιμαρίθμου —δὲν ἔχετε παρὰ νὰ τὸν ζητήσετε ἀπὸ τὸ Ναυτικὸν Ἐπιμελητήριον, διὰ νὰ ἐπιβεβαιωθῆτε, ἄλλωστε καὶ τὰ ἐμποροναυτικὰ περιοδικὰ τὸν ἀναγράφουν— εἶναι 1 λίρα καὶ 12 σελλίνια. Ὑπάρχει ἐπὶ πλέον, ἀσφάλισις 3 σελλινίων κατὰ τόννον. Ἑπομένως, ὁ πωληθεὶς πρὸς 16 λίρας κατὰ τόννον σῖτος, ἐκόστισεν εἰς Ἀγγλίαν 17 λίρας καὶ 15 σελλίνια καὶ ἐπωλήθη, βάσει τῶν στοιχείων τῶν Ἀγγλικῶν οἰκονομικῶν περιοδικῶν, πρὸς 20 σελλίνια κατὰ τόννον. Συνεπῶς, ἡ Μποῦνγκε ἐκέρδισε 275.000 λίρας. Ἔχομεν 2 λίρας καὶ 15 σελλίνια διαφορὰν κερδῶν κατὰ τόννον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§110Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, εἶναι εὐχερὲς νὰ χρησιμοποιῆτε ὅσα ἐκ τῶν στοιχείων σᾶς συμφέρουν καὶ χωρὶς νὰ ἀναφέρεσθε εἰς τὰ πραγματικὰ τιμολόγια. Διότι τὰ ἔξοδα εἶναι πλέον τῶν 3½ λιρῶν, ἡ δὲ σύγκρισις δὲν πρέπει νὰ γίνεται μεταξὺ τῶν τιμῶν φὸμπ καὶ τσίφ, ἀλλὰ μεταξὺ τιμῶν φόμπ, τὰς ὁποίας ἔχομεν.

§111Η. ΗΛΙΟΥ. Παρακαλῶ πολύ, νὰ ἀφήσετε νὰ ὁλοκληρώσω τὴν τοποθέτησιν τοῦ ζητήματος. Κύριοι συνάδελφοι, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, μήπως δὲν ὑπῆρχον, τυχόν, ἄλλοι ἀγορασταὶ καὶ ἡ ΜΠΟΥΝΓΚΕ κατώρθωσε νὰ πραγματοποιήσῃ κέρδος, πρωτοφανὲς διὰ τὸ ἐμπόριον σίτου 13%; Ἐπίσης ἐρωτᾶται, μήπως ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη εἰς τὴν ἐμπορικὴν ἀνάγκην, ἂς εἴπωμεν, νὰ πωλήσῃ εἰς αὐτὴν τὴν τιμὴν καὶ νὰ ὑποστῇ μίαν τοιαύτην διαφοράν; Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι, διότι ἡ Γρανάρια, ἑταιρία ἑδρεύουσα εἰς Πειραιᾶ καὶ ἀντιπροσωπεύουσα μεγάλον Γαλλικὸν Οἶκον, εἶχεν ἀρχίσει τὰς προσφοράς της ἀπὸ τὰς 23 Φεβρουαρίου, δηλαδὴ δύο μῆνας πρὶν ἢ δεσμευθῇ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν ἐγγυητικὴν ἐπιστολὴν τοῦ 1 ἑκατομμυρίου δολλαρίων. Εἰς τὰς 27 τοῦ μηνὸς ἐπανέρχεται καὶ ζητεῖ νὰ τὴν καλέσῃ τὸ ὑπουργεῖον —συμφώνως μὲ σχετικὴν ὑπόσχεσιν— διὰ νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα τῆς πωλήσεως τοῦ σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Μετὰ 5–6 ἡμέρας, ὅμως, τὸ ὑπουργεῖον σπεύδει καὶ λέγει, ὅτι δὲν σᾶς ἐδώσαμεν καμμίαν ὑπόσχεσιν. Ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις, τὴν σύγκρισιν τοῦ μαλακοῦ σίτου μὲ τὸν ἀμερικανικόν. Τὸ μὲ ποῖον σῖτον θὰ συγκριθῇ ὁ ἑλληνικὸς σῖτος διὰ νὰ εὑρεθῇ ἡ διαφορά, ἀποτελεῖ ἁπλοῦν πρόσχημα. Δὲν ὑπάρχει καμμία διαφορά. Ἐξ ἄλλου, ἡ Κυβέρνησις ἐγνώριζεν, ἐκ τῆς προσφορᾶς τῆς Μποῦνγκε, ὅτι γίνεται βάσει ὡρισμένων συντελεστῶν ὁ προσδιορισμὸς τῶν χαρακτηριστικῶν στοιχείων ποιότητος σίτου καὶ διὰ τῆς προδιαγραφῆς δέχεται, ὅτι εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν ὑστερεῖ αὕτη κατὰ ποσοστόν, θὰ γίνεται ἀνάλογος μείωσις τῆς τιμῆς, ἤτοι κατ’ ἀνάλογον ποσοστὸν καὶ βάσει ἑνὸς ἁπλοῦ ὑπολογισμοῦ. Εἰς τὰς 15 Ἀπριλίου ἐπανέρχεται ἡ Γρανάρια, πρὶν τελεσθῇ ἡ συμφωνία μὲ τὴν Μποῦνγκε καὶ διατυπώνει προσφορὰν 56–57 δολλαρίων καὶ πληροφορεῖ, ὅτι ἄλλαι ἀγοραί, ἐνδιαφέρονται διὰ τὸν ἑλληνικὸν σῖτον, ὡς κτηνοτροφικόν. Ἡ προσφορὰ μάλιστα, εἶναι φὲρμ διὰ τοὺς 30.000 τόννους, αὐτοδεσμεύεται μέχρι 20 Ἀπριλίου 1959 διὰ τοὺς 30.000 τόννους. Ξέρετε τὶ ἀπαντᾷ τὸ ὑπουργεῖον, καίτοι ἔχει πάλιν δευτέραν διαφωνίαν τῶν ὑπηρεσιῶν, ποὺ ζητοῦν νὰ γίνῃ διαγωνισμός; «Θὰ ἀποδεχώμεθα τὴν συμφωνίαν, ἐὰν λεπτομερῶς καὶ ἐγκαίρως μᾶς ἐγνωρίζατε τὶ ποιότητα ἐπιθυμοῦν οἱ πελάται σας, ὥστε νὰ ἐξετάσωμεν, ἐὰν δυνάμεθα νὰ τὴν εὕρωμεν». Ἀλλὰ ἤδη, ἡ προσφορὰ γίνεται μὲ τὴν προσφορὰν τῆς Μποῦνγκε καὶ ἐὰν ὑπῆρχε πλέον ἢ ἔλαττον, ἀνάλογος αὐξομείωσις τῆς τιμῆς.

§112Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τὰ γνωρίζουν οἱ βουλευταί. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ ἦτο ἡ Γρανάρια, διότι ὅταν ἔλεγεν, ὅτι τὸ σιτάρι σας πρέπει νὰ τὸ παραλληλίσωμεν μὲ τὸ ἰταλικὸν μαλακὸ σιτάρι ἢ ἐκεῖνο ποὺ λέγει ἡ Μποῦνγκε, ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμωμεν τιμὴν ἐκκινήσεως ἀπὸ τὸ Χὰρτ–Βίντερ Νο 2, δὲν ἦτο ὀρθόν, διότι ἐκεῖνο ἦτο σιτάρι ἡμίσκληρον. Κατὰ συνέπειαν, δὲν ἔχει καμμίαν συσχέτισιν τὸ ἕνα μὲ τὸ ἄλλο. Μόνον ἡ Γρανάρια εὑρίσκετο ἐν δικαίῳ.

§113Η. ΗΛΙΟΥ. Εἴπομεν, ὅτι ἔκαμε τὴν πρώτην προσφορὰν εἰς τὰς 23 Φεβρουαρίου 1959 καὶ ἀπεκρούσθη, διότι ἔγινεν ἄλλη, βάσει συγκρίσεως. Γίνεται ἡ δευτέρα προσφορὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1959 καὶ ἀποκρούεται, διότι ζητεῖται νὰ προσδιορισθοῦν τὰ ἀκριβῆ χαρακτηριστικὰ καὶ μετὰ τὸ κλείσιμον μὲ τὴν Μποῦνγκε ἐπακολουθεῖ καὶ τρίτη προσφορὰ εἰς τὰς 28 Ἀπριλίου πρὸς 16,5 λίρας, ἡ προηγουμένη ἦτο 55–56 σελλίνια, δηλαδή, ἀκόμη ὑψηλοτέρα τιμή, μὲ ὀψιὸν ἕως τὰς 2 Μαΐου, ἡ ὁποία παρατείνεται δι’ ἐπανειλημμένων ἐγγράφων εἰς τὰς 5 Μαΐου, 9 Μαΐου καὶ εἰς τὰς 14 Μαΐου. Μόνον εἰς τὰς 18 Μαΐου τὸ ὑπουργεῖον ἀπαντᾷ, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρομαι, διότι δὲν εἶχα σῖτον πρὸς ἐξαγωγήν. Καὶ πωλοῦμεν 20.000 τόννους ἀκόμη, περὶ τῶν ὁποίων θὰ ὁμιλήσω ἀργότερα. Ἄλλη σοβαρωτέρα πρότασις, περὶ τῆς ὁποίας εἰς διακοπὴν ὡμίλησεν ὁ κ. Πυρομάγλου, εἶναι ἡ τοῦ Βλαχάκη. Ὁ Βλαχάκης ἀπὸ ἔτους ὁλοκλήρου ἐπρότεινεν ἀγορὰν ἀπὸ τὸ Ἑλληνογερμανικὸν κλῆριγκ μηχανημάτων πληρωτέων τῇ ἀνταλλαγῇ 100– 150.000 τόννων σίτου, μηχανημάτων δὲ ἐλευθέρως ἐκλεγομένων ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Δηλαδή, δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἀνταλλαγῆς μὲ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά, ὅπως προχθὲς εἶπεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου αὐτῆς, ἡ ὁποία ἀνταλλαγὴ θὰ ἦτο ἀσύμφορος, λόγῳ ὑπερεκτιμήσεως, ἀλλὰ περὶ πιστώσεως τοῦ λογαριασμοῦ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Ἑλληνογερμανικὸν κλῆριγκ, δηλαδή, πιστώσεως εἰς νόμισμα ἐλευθέρως μετατρέψιμον, ὥστε νὰ ἀγοράσῃ ἡ Ἑλλὰς γερμανικὰ μηχανήματα, ἐὰν καὶ ὅταν ἤθελε. Δεδομένου, ὅμως, ὅτι ἔχομεν συνεχῶς παθητικὸν ἔναντι τῆς Γερμανίας, ἡ ὁποία μᾶς πωλεῖ χωρὶς νὰ ἀγοράζῃ ἀπὸ ἡμᾶς, θὰ ἦτο χρέος καὶ ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ συνδέσῃ τὰς ἐξαγωγάς, ὥστε νὰ ἠμπορῇ τὸ ἑλληνικὸν προϊὸν νὰ πληρώνῃ τὰ ὅσα ἀγοράζομεν ἀπὸ ἐκεῖ. Ἔχομεν συνεχῶς παθητικὸν ὑπόλοιπον ἔναντι τῆς Γερμανίας καὶ ἑπομένως, καθ’ ἑβδομάδαν ἢ κατὰ 15θήμερον, ὁπότε γίνεται ὁ διακανονισμὸς δι’ ἐλευθέρου συναλλάγματος, καλύπτομεν τὰς ὑποχρεώσεις μας καὶ ἑπομένως, θὰ ἰσοδυναμοῦσε πρὸς ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Ἀλλὰ εὑρίσκεται τὸ πρόσχημα αὐτό, διὰ νὰ ἀποκλεισθῇ καὶ ἡ προσφορὰ αὐτὴ τοῦ Βλαχάκη, ἡ ὁποία δὲν ἦτο ἀκριβές, ὅτι ἔγινεν ἐπ’ ἀνταλλάγματι κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, διότι τὴν τιμὴν τῶν 55 δολλαρίων τὴν περυσινὴν τὴν ἔκαμε 55,37, ἐν τῇ προόδῳ τῶν διαπραγματεύσεων. Δηλαδή, προσφορὰ 10,5 δολλαρίων κατὰ τόννον ἀκριβοτέρα ἀπὸ τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἡ συναλλαγή. Τόσον σοβαρὰ ἦτο αὐτὴ ἡ πρότασις Βλαχάκη, ὥστε ἀπὸ πέρυσι ὁ κ. Βλαχάκης εἶχεν ἐξουσιοδοτηθῆ νὰ εἰδοποιήσῃ τοὺς ἐν Γερμανίᾳ ἐνδιαφερομένους νὰ εἶναι ἕτοιμοι, περιμένοντας τηλεφωνικὴν πρόσκλησιν διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμφωνίας. Ἡ εἰδοποίησις αὐτὴ δὲν ἐστάλη καθόλου. Ἀλλὰ καὶ ἄλλαι προσφοραὶ προϋπῆρχον πρὸ τῆς 22ας Ἀπριλίου 1959, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔκλεισεν ἡ συμφωνία. Ὑπῆρχε προσφορὰ τῶν ἀδελφῶν Ἀσσέο εἰς τὰς 8 Ἀπριλίου, κατόπιν τοῦ Μιζραχῆ εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα, τῶν ἀδελφῶν Ἀσκητοπούλου, τοῦ Διαμαντάρα, τοῦ Μαραβελάκη. Δὲν λέγω, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ ἔδιδον εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα, ἀλλὰ ἦσαν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι θὰ ἔδιδον μεγαλυτέραν τιμὴν καὶ ἠμποροῦσαν νὰ εἰδοποιηθοῦν διὰ νὰ προκληθῇ ἕνας ἀνταγωνισμός. Ὁ Μαραβελάκης ἰδοὺ τί λέγει, κατατοπισθείς, φαίνεται, ὁ ἄνθρωπος: «Πάντως, λέγει εἰς τὴν ἐπιστολήν του τῆς 23ης Ἀπριλίου, ἐπλησιάσαμεν τὸν οἶκον Μποῦνγκε καὶ συνεφωνήσαμεν μετ’ αὐτοῦ νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγή, ἐὰν τελικῶς πραγματοποιηθῇ, τῇ ἐπιμελείᾳ τοῦ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν γενικῶν συμφωνιῶν τοῦ ἀνωτέρω οἴκου». Κάθε ἕνας, ὁ ὁποῖος στοιχειωδῶς ἐννοεῖ ἐκεῖνα ποὺ διαβάζει, καταλαβαίνει περὶ τίνος πρόκειται. Ἐπείσθη ὁ ἄνθρωπος, ὅτι ἡ δουλειὰ δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ, ἐὰν δὲν πάρῃ μερίδιον καὶ ἡ Μποῦνγκε. Ὅταν ἔγινεν αὐτὴ ἡ συναλλαγὴ γνωστή, ἐπακολουθεῖ βροχὴ προσφορῶν, δῶσε καὶ μένα μπάρμπα. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου λέγει, ὅτι δὲν ἠμποροῦσα νὰ κάμω διαγωνισμόν, διότι δὲν ἔχω τυποποιημένην ποιότητα ἑλληνικοῦ σίτου.

§114Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὶ ἡμερομηνίαν ἔχει αὐτὸ τὸ γράμμα τοῦ Μαραβελάκη;

§115Η. ΗΛΙΟΥ. 23 Ἀπριλίου 1959.

§116Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὑποθέτω, ὅτι ἔχομεν τὸ ἴδιον κείμενον. Διαβάσατε τὶ λέγει.

§117Η. ΗΛΙΟΥ. «Πάντως, ἐπλησιάσαμεν τὸν οἶκον Μποῦνγκε καὶ συνεφωνήσαμεν μετ’ αὐτοῦ νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγή, ἐὰν τελικῶς πραγματοποιηθῇ κλπ.».

§118Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Καὶ λέγει ἐν συνεχείᾳ: «Καὶ ἀνέφερα πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ Γαλλία δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἀγορὰν 50.000 τόννων ἑλληνικοῦ σίτου, εἰμὴ μόνον, ἐὰν οἱ Ἑλληνικοὶ σιδηρόδρομοι ΣΕΚ θὰ παρήγγελον αὐτοκινηταμάξας κλπ.». Ὡς γνωστόν, τότε, ἡμεῖς ἐκρίναμεν, ὅτι αἱ τιμαὶ αὐτῶν τῶν αὐτοκινηταμαξῶν ὑπῆρξαν ὑπερβολικώταται. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀξία τῆς προσφορᾶς.

§119Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν προσέφερε τίποτε τὸ νέον ὁ κ. ὑπουργός. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ προσφοραὶ δὲν εἶναι ὅλαι εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Ἄλλαι προσφοραὶ δείχνουν ἐνδιαφέρον, ὥστε, ἐὰν δὲν γίνῃ δημόσιος διαγωνισμὸς νὰ προκληθῇ ἕνας ἀνταγωνισμός, ὥστε λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς προθυμίας τῶν διαφόρων οἴκων, ἀσφαλῶς θὰ ἀπέδιδεν ὁ ἀνταγωνισμὸς αὐτὸς καλυτέρας τιμάς. Ἀλλὰ εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν εἶχα τυποποιημένον σῖτον καὶ δὲν ἠμποροῦσα νὰ κάμω διαγωνισμόν, ἐνῷ ἀπεδείχθη, ὅτι ὁ προσδιορισμὸς γίνεται μὲ ὡρισμένα συμβατικὰ μέτρα καὶ ὕστερα γίνεται τὸ πλέον ἢ ἔλαττον, ἀναλόγως τῆς ποσοτικῆς ἢ ποιοτικῆς παραλαβῆς ἑνὸς οὐδετέρου οἴκου. Δεύτερον, ὀχυρώνεται ἡ Κυβέρνησις καὶ λέγει, ὅτι μερικαὶ ἀπὸ τὰς προσφορὰς αὐτὰς ἔγιναν μετὰ τὸ κλείσιμον τῆς συμφωνίας μὲ τὴν Μποῦνγκε. Νομίζω, ὅτι ὀρθῶς παρετηρήθη, ὅτι αὐτὸ δημιουργεῖ ἀκόμη βαρυτέρας εὐθύνας διὰ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἀποδεικνύει, ὅτι, ἐὰν ἐγκαίρως ἐγνωστοποίει, ὅτι ἔχει 150.000 τόννους σίτου, θὰ ὑπῆρχον προσφοραί. Δὲν μᾶς ἐχάρισεν ἡ Μποῦνγκε ἀπὸ φιλανθρωπίαν, αὐτὴ ἔκαμε μίαν ἐμπορικὴν ἐπιχείρησιν 7,5 ἑκατομ. δολλαρίων, ἀπὸ τὴν ὁποίαν χέρι μὲ χέρι ἐκέρδισε 12–13%. Πάντως, ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς εἶναι ἀνακριβής, διότι ἀποδεικνύει, ὅτι, ἐὰν ἐγένετο διαγωνισμός, θὰ ὑπῆρχον πολλαὶ προσφοραί. Διότι ὑπῆρξαν προσφοραὶ ποὺ ἀνέφερα πρὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου. Ἕπεται ἡ πρώτη ἐπιφύλαξις τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Εἶναι ἀπὸ τὰς 21 Φεβρουαρίου καὶ ἑπομένως ὑπῆρχε προθεσμία (1) ἑνὸς διμήνου διὰ νὰ προετοιμασθῇ καὶ προκληθῇ αὐτὸς ὁ διαγωνισμός. Ἔτσι ἱεροκρυφίως ἐκλείσθη μία συμφωνία, ἡ ὁποία ἐπέφερε μίαν μεγίστην ζημίαν εἰς τὸ Δημόσιον, ζημίαν τάξεως περίπου 10–11 δολλαρίων κατὰ τόννον, ἤτοι περίπου 1½ ἑκατομμύριον δολλαρίων εἰς τὸ Δημόσιον. Αὐτὸ βεβαίως, ἀποτελεῖ λόγῳ τῶν συνθηκῶν ποὺ ἐτελέσθη τῆς μὴ προκρίσεως διαγωνισμοῦ ἐκτὸς τῶν ἄλλων ποινικῶς κολάσιμον σκάνδαλον.

§120Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Δὲν θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπὶ τῆς τελευταίας φράσεως, ἀλλὰ ἐὰν ἔχητε τὴν καλωσύνην, νὰ ἀναλύσητε πῶς ὑπολογίζητε τὴν ζημίαν αὐτὴν 1–1,5 ἑκατομ. δολλάρια, 10 ἑκατομμύρια κατὰ τόννον, ἐπὶ ποίας ποσότητος εἰς τόννους.

§121Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπὶ τῆς ποσότητος τῶν 150.000 τόννων.

§122Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Σύμφωνα μὲ τοὺς ἰδικούς σας συλλογισμούς. Εἴπατε, ὅτι διὰ κἄθε τόννον ἦτο ζημία 10 δολλάρια, ἀλλὰ ἡ προσφορὰ αὐτὴ διὰ ποίαν ποσότητα ἦτο; διότι ὅπως γνωρίζετε — εἶναι ὅρος ἀπαράβατος τῆς οἰκονομίας— κἄθε τιμὴ καλύπτει τὴν ποσότητα ποὺ ζητοῦμεν.

§123Η. ΗΛΙΟΥ. Ἡ προσφορὰ ἐκάλυπτε ὅλην τὴν ποσότητα.

§124Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Αὐτὸ καὶ μόνον, τὸ ὁποῖον λέγετε, ὅτι ἡ προσφορὰ ἦτο 100–150.000 τόννους καὶ μόνον αὐτὸ εἶναι χαρακτηριστικὸν τῆς σοβαρότητος τῶν ἐπιχειρημάτων. Εἴπατε, ὅτι ἡ προσφορὰ περιέχεται εἰς τὸν φάκελλον. Σᾶς ἐρωτῶ: ἐκεῖ τὴν εὑρήκατε;

§125Η. ΗΛΙΟΥ. Τὴν προσφορὰν Βλαχάκη ναί. Τὴν ποσότητα τὴν ὑπελόγισαν ἀπὸ στοιχεῖα καὶ ἀπὸ δημοσιεύσεις εἰς τὸν φιλικόν σας τύπον.

§126Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τί ἐδημοσίευσεν, κ. συνάδελφε, ὁ τύπος; Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ὅτι ὑπάρχει ἡ προσφορὰ Βλαχάκη διὰ 150.000 τόννους, δὲν ὑπάρχει, εἶναι φανταστικόν.

§127Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ αἱ ἄλλαι προσφοραὶ κ. ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχουν;

§128Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἰσχυρίζεται ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι εἶναι ἀνύπαρκτος ἡ προσφορὰ Βλαχάκη;

§129Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου δὲν τὴν ἔχει.

§130Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἓν ἀπὸ τὰ σημεῖα τῆς κατηγορίας.

§131Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑπάρχει προσφορὰ Βλαχάκη εἰς τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας.

§132Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἰς τὸν φάκελλον, κ. συνάδελφε, ὑπάρχει ἐπιστολὴ τοῦ Βλαχάκη, τῆς 28 Ἀπριλίου, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ ἀορίστως καὶ λέγει τὰ ἑξῆς: «Δι’ ἐπανειλημμένων ἀναφορῶν, ὑποβληθεισῶν εἰς τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ Συντονισμοῦ .... ...... (ἀναγινώσκει) ......». Καὶ σᾶς λέγω, αὐτὰς τὰς προσφορὰς Βλαχάκη, δὲν τὰς εἶχα ὑπ’ ὄψιν, ἀλλὰ δὲν εἶναι κἂν προσφοραί, εἶναι φιλολογία καὶ εἶναι αὐτὸ ἀκριβῶς ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου.

§133Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ Γεωργίας. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ δώσω καμμίαν ἐξαιρετικὴν σημασίαν εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐποπτείας καὶ τοῦ ποιοτικοῦ ἐλέγχου. Ἐγένετο ἕνας πρόχειρος διαγωνισμός, διότι ἡ Μποῦγκε πρὶν ἀποκτήσῃ τὴν δέσμευσιν εἰς τὴν ἐπιστολὴν τῆς 20 Ἀπριλίου λέγει: «ποιοτικὸς καὶ ποσοτικὸς ἔλεγχος δι’ εἰδικοῦ διεθνοῦς ὀργανισμοῦ τῆς ἐκλογῆς σας». Γίνεται εἰς τὰς 22 Ἀπριλίου ἡ ἀποδοχὴ καὶ εἰς τὰς 27 Ἀπριλίου ἀλλάσσει ἡ κατάστασις καὶ ἡ Μποῦγκε λέγει, αὐτὸ τὸ πρῶτον τὸ ἐπληροφορήθη εἰς τὰς 27 καὶ παρακαλῶ νὰ ἀνατεθῇ ὁ ἔλεγχος εἰς τὴν Σουρβεγιᾶν. Τὸ πρῶτον τὸ ἐπληροφορήθη, εἶπεν, εἰς τὰς 27 Ἀπριλίου, εἰς τὰς δὲ 22 δὲν τὸ ἤξευρεν ἡ ἑταιρεία, ἡ ὁποία κατὰ τὴν παρουσίασίν της, εἶπεν, ὅτι ἔκαμε συναλλαγὰς 5 ἑκατομ. τόννων τὸν χρόνον. Ἡ συνέχεια εἶναι, ὅτι ἐνῷ προσφέρει ὁ Τάννες μίαν δραχμὴν κατὰ τόννον καὶ ἡ Σουρβεγιάνς 5 δραχ. κατὰ τόννον, ἀκυροῦται ὁ διαγωνισμὸς καὶ δίδεται εἰς τὴν Σουρβεγιάνς ἡ δουλειά, μὲ 2 δραχ. κατὰ τόννον. Τώρα ἔχω φθάσει εἰς τὴν τελευταίαν χαρακτηριστικὴν φάσιν. Μετὰ τὸ κλείσιμον τῶν 100 χιλ. τόννων ἢ κατὰ τὴν διάρκειαν μεταξὺ τῆς κυρίας συμβάσεως καὶ τῆς τελευταίας προσφορᾶς τῶν διαφόρων ἀποκρουσθέντων, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου λέγει, ὅτι δὲν ἔχει ἄλλο σιτάρι. Ἐνῷ λοιπόν, ἐλήφθη ἡ προσφορὰ τῶν 55 δολλαρίων, γίνεται ὁ θόρυβος, γίνεται ἡ διαφωνία τῶν ὑπηρεσιῶν κλπ. Μεταγενεστέρως δέ, δηλαδὴ μετὰ τὴν συλλογὴν τῶν ἐγγράφων τοῦ φακέλλου, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν εὑρίσκεται τίποτε τέτοιο, συνομολογεῖται καὶ μία ἄλλη, πάλιν πρὸς τὴν Μποῦγκε, πώλησις 20.000 τόννων σίτου, ἐπ’ ἀνταλλαγῇ 10 χιλ. τόννων ζαχάρεως. Ἀνεξαρτήτως τῆς εὐθύνης ἐν προκειμένῳ, λόγῳ τῆς μὴ διενεργείας διαγωνισμοῦ, ἐὰν ἴδωμεν τὰς σημερινὰς τιμάς —σημερινὴ «Ναυτεμπορική»— θὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι ἔχομεν ἕνα τόννον ζαχάρεως μὲ 2 τοιούτους σίτου, δηλ. 34 δολλάρια. Ἑπομένως, ἡ δευτέρα πτυχὴ τῶν συνθηκῶν καὶ τῆς τιμῆς διαθέσεως τῶν 170 χιλ. τόννων πλεονάζοντος ἑλληνικοῦ σίτου εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν, δὲν δημιουργεῖ μόνον πολιτικὴν εὐθύνην διὰ τὴν κακὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ σιτικοῦ προβλήματος, ἀλλ’ ἐμφανίζει καὶ μίαν ποινικῶς κολάσιμον πρᾶξιν εἰς βάρος τοῦ δημοσίου πλούτου, μίαν ζημίαν ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἑκατομμυρίου δολλαρίου, παρὰ τὰς διαφωνίας τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Μένει τὸ ἐρώτημα: Ποῖος ὠφελεῖται ἐκ τῆς πράξεως αὐτῆς; Δὲν ἐπαναλαμβάνω, ὅσα ἀνευθύνως λέγονται. Οὔτε ἠμπορῶ ὅμως νὰ τὰ ἀρνηθῶ. Κἄτι ὑπάρχει, κἄποιος ἐκαρπώθη τὴν ζημίαν τοῦ Δημοσίου. Ὁ κἄποιος αὐτὸς ἦτο ἀρκετὰ ἰσχυρός, ὥστε νὰ παραμερίσῃ τὰς ἀντιρρήσεις τῶν ὑπηρεσιῶν, νὰ παραμερίσῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὰ περισσότερα, νὰ ἐξουδετερώσῃ τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ ἀγάγῃ εἰς αἰσίαν ἔκβασιν μίαν ἐπιχείρησιν λεηλασίας τοῦ δημοσίου πλούτου. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ πάῃ μπροστὰ αὐτὸς ὁ τόπος, ἐὰν ἀφίσωμεν ἕνα τέτοιο ζήτημα ἀνεξέταστον, ἐὰν πρόκειται νὰ μὴ σταματήσῃ κἄθε τι τὸ ὁποῖον μολύνει τὴν δημοσίαν ζωήν. Ἡ Βουλὴ ἔχει θερμαντῆρα εἰς τὰ χέρια της, τὸν ὁποῖον τῆς ἔδωσε τὸ Σύνταγμα καὶ ἡ νομοθεσία. Ἔχει ὑποχρέωσιν, ἔχει καθῆκον, ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ, νὰ προβῇ εἰς τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ μᾶς εἴπῃ, κ. ὑπουργέ, ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ προσφορὰ Βλαχάκη, ἡ προσφορὰ Γρανάρια κλπ. καὶ ὑπὸ ποίας συνθήκας ἐγένοντο αἱ πράξεις αὐταὶ καὶ αἱ παραλείψεις, αἱ ὁποῖαι συνέστησαν τὸ πελώριον αὐτὸ σκάνδαλον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀναστατώσει τὸν τόπον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§135Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, τὸν λόγον θὰ λάβῃ ἐντὸς ὀλίγου, ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Ἐθεώρησα καθῆκον μου, πρὶν ἢ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα καὶ ἀπαντήσει εἰς τὰς ἐκτοξευθείσας ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως κατηγορίας, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ἠλιοῦ περιέχει τοιαύτας ἀντιφάσεις, ὥστε θὰ ἦτο εὐκολώτατον νὰ ἀναιρεθῇ καὶ νὰ ἀνατραπῇ ὁλόκληρος ἡ βάσις της. Θὰ ἀκούσητε ἐντὸς ὀλίγου ἀπὸ τῶν χειλέων τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ποῖαι προσφοραὶ ὑπῆρξαν καὶ εἰς ποίας τιμάς. Ὁ κ. Ἠλιοῦ, σκοπίμως δὲν ὡμίλησε περὶ ἑκάστης τῶν προσφορῶν χωριστά. Ὁ κ. Ἠλιοῦ, σκοπίμως προέβη εἰς μίαν ἀγόρευσιν —ὄχι διότι στερεῖται τῆς ἱκανότητος νὰ δώσῃ εἰς τὴν ἀγόρευσίν του συστηματικὴν μορφήν, ἀλλὰ διότι ἐπεδίωξε ὡρισμένον σκοπόν— προέβη εἰς μίαν ἀγόρευσιν, ἡ ὁποία ἔχει περιεχόμενον ἀπολύτως ἀσαφές. Φερ’ εἰπεῖν, ἐνδεικτικῶς θὰ καταγγείλω μίαν τῶν ἀντιφάσεων εἰς τὰς ὁποίας περιέπεσεν: Εἶπε καὶ ἐτόνισεν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ὅτι ἀπὸ πέρυσι τὸ καλοκαίρι ἐγένοντο προσφοραὶ καὶ ἦτο γνωστόν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἐζήτει νὰ πωλήσῃ καὶ νὰ ἐξαγάγῃ σῖτον. Εἶπε μετὰ μίαν ὥραν —διότι ὡμίλησεν ἐπὶ τρεῖς ὥρας— εἶπε μετὰ μίαν ὥραν, ὅτι μόνον μετὰ τὴν 21ην καὶ 22αν Ἀπριλίου ἦτο δυνατὸν νὰ γνωρίζουν αἱ ἄλλαι Ἑταιρεῖαι, οἱ ἄλλοι ὑποψήφιοι ἀγορασταί, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη νὰ πωλήσῃ σῖτον καὶ ὡς ἐκ τούτου τὰς προσφοράς των τὰς ἔκαμον μετὰ τὴν 22αν Ἀπριλίου, τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, σκοπίμως ἀποκρυψάσης ἐπὶ μῆνας τὸ γεγονός, ὅτι ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξαγωγὴν σίτου. Εἶναι προφανὴς ἡ ἀντίφασις εἰς τὴν ὁποίαν περιέπεσεν ὁ κ. Ἠλιοῦ: Ἦτο γνωστὸν εἰς πάντας, ὅτι ἀπὸ πέρυσι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἰδίᾳ δὲ ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου καὶ Δεκεμβρίου 1958, ἐπεδίωκε νὰ ἐξαγάγῃ σῖτον. Δὲν εἶχε λόγους νὰ ἀποκρύψῃ τοῦτο. Συνεζήτει τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ὡς καὶ τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὸ ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, συνεζήτουν μὲ ἐνδιαφερομένους τὴν ἐξαγωγὴν σίτου. Ἠκούσατε πρὸ τριημέρου τὸν ἀξιότιμον καὶ ἀγαπητὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι εἰς ἐνδιαφερομένους προσέφερε τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας διάφορα δείγματα ἑλληνικοῦ σίτου ἀπὸ πέρυσι τὸ φθινόπωρον. Κύριοι, ἡ πρόθεσις τοὐλάχιστον τοῦ κ. Ἠλιοῦ —ἐλπίζω ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀκολουθήσουν τὸν κ. Ἠλιοῦ νὰ μὴ εἶναι ἡ αὐτὴ— ἡ πρόθεσις τοῦ κ. Ἠλιοῦ τοὐλάχιστον ἦτο πρόθεσις νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις ψευδεῖς. Γνωρίζει κάλλιστα ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι πάντες ἦσαν ἐνήμεροι τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπεδίωκε τὴν ἐξαγωγὴν σίτου. Δὲν ἦτο, βεβαίως, δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς φανερὰς διαπραγματεύσεις ἐξαγωγῆς σίτου, πρὶν ἢ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις ἐπιτρέψῃ τοῦτο, ὅπως συνηθίζει ὡρισμένη μερὶς νὰ ἰσχυρίζεται, εἶναι ἐξηρτημένη ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, ὄχι, ἀλλὰ διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, τὸν ὁποῖον ἐτόνισεν εἰς μίαν διακοπὴν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἦτο ἀπολύτως τίμιον νὰ ἀπαιτοῦν αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, ὅπως, ἐφ’ ὅσον μία χώρα λαμβάνει, δωρεάν, μάλιστα, κ. Ἠλιοῦ, διότι κατ’ οὐσίαν δωρεὰν λαμβάνει... (διαμαρτυρίαι τῆς ἀριστερᾶς)... ... τὸν σῖτον, νὰ μὴ ἐξαγάγῃ ἰδικόν της, τοῦ αὐτοῦ τύπου, κατὰ τὴν περίοδον μάλιστα, ποὺ λαμβάνει ἀπὸ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας σῖτον. Ἦτο λοιπόν, φυσικόν, ἐφ’ ὅσον ἔχει νομοθετηθῆ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τοῦτο, ἦτο φυσικὸν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ διαπραγματευθῇ φανερὰ τὴν ἐξαγωγὴν σίτου, πρὶν ἢ πραγματοποιηθῆ ἡ ἔγκρισις τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἡ ἔγκρισις τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, ἀξιότιμοι καὶ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ἐπεδιώχθη ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν μία ἑταιρεία ὀνομαζομένη Μποῦγκε, ἢ ἄλλως πῶς, ἰσχυρίζεται ὅτι ἔχει τὰ μέσα, αὐτὸ δὲν μᾶς ἀφορᾷ. Δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν φάκελλον, τὸν ὁποῖον ἄλλωστε ἐμελέτησεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, οὔτε ἕνα ἔγγραφον τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἢ ἄλλου ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον νὰ ἀφήνῃ νὰ ὑπονοηθῇ, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐνεπιστεύθη εἰς χεῖρας μιᾶς Ἑταιρείας τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, δηλ. τὴν ἀπόσπασιν τῆς Ἀμερικανικῆς ἐγκρίσεως. Σᾶς ἀνέγνωσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκης, τὸ τηλεγράφημα τοῦ πρεσβευτοῦ τῆς Ἑλλάδος κ. Λιάτη, τὸ ὁποῖον ἐστάλη κατὰ τὰς ἀρχὰς Μαρτίου, 8 Μαρτίου, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι....

§136Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). 9 Μαρτίου εἶναι τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, διὰ τοῦ ὁποίου διαβιβάζεται.

§137Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐπομένως, θὰ εἶναι τῆς 6ης ἢ 7ης Μαρτίου τὸ τηλεγράφημα, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ Ἕλλην πρέσβυς, διαπραγματευόμενος τὸ θέμα καὶ ἐνεργῶν ἀπὸ ἑβδομάδων, ἐπληροφόρησε τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ ἔγκρισις τῆς Οὐασιγκτῶνος εἶναι ἐξησφαλισμένη. Τὸ τηλεγράφημα τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι διὰ τῶν ἐνεργειῶν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐπετεύχθη ἡ περὶ ἧς πρόκειται ἔγκρισις. Ἐὰν ἡ Μποῦγκε προέβη ἐπίσης εἰς ἐνεργείας, δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει.

§138Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ ἐπετρέψατε ὅμως.

§139Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἐπετρέψαμεν ἀπολύτως τίποτε. Δὲν εἴχομεν ὅμως καὶ δικαίωμα, νὰ ἐμποδίσωμεν κανένα νὰ προβαίνῃ εἰς οἱασδήποτε ἐνεργείας ὑπηγορευομένας ὑπὸ τῶν συμφερόντων του. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, λοιπόν, προέβη εἰς ἰδικάς της ἐνεργείας καὶ μαρτυρίαν ἀδιάψευστον ἀποτελεῖ τὸ τηλεγράφημα ποὺ μᾶς ἀνέγνωσε ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης. Καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἔφθασεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον ἐπεδίωκε.

§140Η. ΗΛΙΟΥ. Ὅλα τὰ γράμματα τῆς Μποῦγκε ἐπὶ αὐτῆς τῆς βάσεως ἐρείδονται καὶ δὲν διεμαρτυρήθη ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις; Εἶναι εὐπρεπὲς αὐτό;

§141Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ἅπαντες γνωρίζουν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀπέβλεπεν ἀναγκαστικῶς, ὑπὸ τὴν πίεσιν μιᾶς ἀνάγκης ἀδηρίτου, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐχεφρονῶν ἔχει δικαίωμα νὰ ἀμφισβητήσῃ, ἀπέβλεπε εἰς τὴν ἐξαγωγὴν σίτου. Εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι τὰ τριακόσια τόσα ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν ζημίαν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἔπρεπε νὰ τὰ διαθέσωμεν διὰ τὴν κατασκευὴν ἀποθηκῶν. Καὶ διὰ τῆς παρατηρήσεως αὐτῆς ὑπέστη ὀλίσθημα λογικόν. Ὄχι τὰ αὐτὰ τριακόσια, ἀλλὰ καὶ ἄλλα τόσα ἑκατομμύρια θὰ ἔπρεπε νὰ διαθέσωμεν διὰ τὴν κατασκευὴν ἀποθηκῶν, διότι δὲν ἐκαλούμεθα νὰ ἐκλέξωμεν μεταξὺ δύο πιθανοτήτων, ἀλλὰ ἐκαλούμεθα ὁπωσδήποτε νὰ μειώσωμεν τὴν ζημίαν ἐκ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, καὶ ἔπρεπε νὰ τὴν μειώσωμεν διὰ τῆς πωλήσεως 150–170.000 τόννων. Ὁ κ. Ἠλιοῦ, δὲν τὸν διέκοψα κατ’ ἐκείνην τὴν στιγμήν, διότι δὲν ἤθελον νὰ τὸν ἐνοχλήσω εἰς τὴν σειρὰν τῶν συλλογισμῶν του, περιέπεσεν εἰς βαρύτατον λογικὸν λάθος. Ἀλλά, ἐὰν δὲν ἀπεκάλυπτον αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ λογικὸν αὐτὸ λάθος, ὁ ἀναγνώστης τῆς «Αὐγῆς» αὔριον καὶ ἄλλων ἐφημερίδων, ἀναγινώσκων μόνον τὴν φράσιν αὐτήν, πράγματι, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συναγάγῃ τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις διέπραξεν ἔγκλημα καὶ ἀντὶ νὰ ἐξοδεύσῃ 350 ἑκατομμύρια διὰ τὴν κατασκευὴν ἀποθηκῶν, τὰ ἐπέταξε εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων.

§142Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ζημία δὲν εἶναι ποτὲ κεφαλαιουχικὸν ἀγαθόν.

§143Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Βεβαίως. Εἶναι ζημία, ἡ ὁποία ὁπωσδήποτε θὰ συνέβαινε, καὶ πέραν αὐτῆς θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξοδεύσωμεν καὶ ἄλλα τόσα διὰ τὴν κατασκευὴν ἀποθηκῶν. Ἀλλά, ὁ κ. Ἠλιοῦ, εἶπε τὴν φράσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἔχω ἀπομνημονεύσει καὶ θὰ ἔχῃ γραφῆ εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ ἔπρεπε νὰ ἀνασκευασθῇ. Μὲ τοιαῦτα ἐπιχειρήματα, ὅμως, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτίθεται κανεὶς ἐναντίον καὶ τῆς περισσότερον ἀδιαβλήτου πράξεως μιᾶς Κυβερνήσεως; Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω τὰς ἐργασίας τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς. Ὄχι εἰς μίαν ἢ δύο, ἀλλὰ τοὐλάχιστον εἰς δέκα συνεδριάσεις ἀπησχολήθημεν μὲ τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς σίτου, τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν ὤμων τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπὸ τὸ τεράστιον αὐτὸ βάρος, διότι ἡ ζημία, ἐὰν δὲν ἐξήγετο ὁ σῖτος, θὰ ἦτο σχεδὸν διπλασία ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἔχομεν σήμερον. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἐνδιαφερόμενοι εὑρίσκοντο εἰς ἐπαφὴν συνεχῶς, ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ, καὶ μὲ τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ μὲ τὸ ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ μὲ ἐμὲ προσωπικῶς, ὡς Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Οἱ μόνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μαζί μου, εἶναι ἀκριβῶς οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑταιρείας Μποῦγκε. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀκούσετε ἐντὸς ὀλίγου, ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου, ποῖαι ἦσαν αἱ προσφοραί, ἀντὶ ποίας τιμῆς ἐζητεῖτο ὁ σῖτος μας, εἰς ποίαν ποσότητα ἦσαν διατεθειμένοι νὰ ἀγοράσουν τὸν σῖτον καὶ ἐὰν ἦσαν διατεθειμένοι εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα νὰ πληρώσουν, ἢ ἀντὶ κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν. Θὰ ἤθελον μάλιστα νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Ἠλιοῦ καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ κ. Μαραβελάκης, δηλ. ὁ Γαλλο–Πορτογαλικὸς Ὅμιλος ὁ ὁποῖος ἔχει κάμει προσφορὰς ἐπίσης διὰ τὰ καπνά, ἐδέχθη μία συγκεκριμένην ἀπάντησιν, ὡς πρὸς τὴν πώλησιν τοῦ σίτου, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς, ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ἐπειδὴ εἶναι φανερὸν —τὸ ἐτόνισε προχθὲς καὶ ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Στεφανόπουλος— ὅτι δὲν συμφέρει εἰς τὸν τόπον αὐτὸν νὰ κάμῃ ἐξαγωγὴν σίτου, ἀντὶ ὡρισμένων κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν, ὅπως εἶναι αἱ προσφερθεῖσαι ὠτομοτρὶς τῆς Ρενώ, καὶ ἐπροτείνομεν εἰς τὸν ὅμιλον αὐτόν, νὰ καταθέσῃ εἰς Τράπεζαν Γαλλικὴν τὸ τίμημα τὸ ἀντιστοιχοῦν εἰς τὴν ἀξίαν τοῦ σίτου, καὶ ἡμεῖς νὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιλέξωμεν καταναλωτικὰ ἢ ἔστω κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ ἐν Γαλλίᾳ, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ συνέφερον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν.

§144Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἴχατε κλείσει τότε τοὺς 150.000 τόννους. Αὐτὸ βγαίνει ἀπὸ τὸν φάκελλον.

§145Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πάντως ἡ συζήτησις εἰς τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴν ἐγένετο, ἂν δὲν ἀπατῶμαι πρὸ τῆς 21 Ἀπριλίου. Ἀλλά, ἀγαπητὲ κ. συνάδελφε ἐκ Δωδεκανήσου, εἴτε τοὺς εἴχομεν κλείσει εἴτε ὄχι βεβαιωθεῖτε ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἔχωμεν καταφατικὴν ἀπάντησιν ἐκ μέρους τοῦ Γαλλο–Πορτογαλικοῦ ὁμίλου καὶ τοῦτο διότι ὁ ὅμιλος αὐτὸς —καὶ σεῖς ἔπρεπε νὰ τὸ γνωρίζετε— δὲν ἔπρεπε νὰ ἀγοράσῃ σιτάρι διὰ τὴν Γαλλίαν ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας. Ὁ πρεσβευτὴς Γαλλίας, ἤδη ἀπὸ τοῦ Μαρτίου, μὲ προειδοποίησε, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις εἰσαγωγῆς σίτου εἰς τὴν Γαλλίαν ἀντὶ ἐλευθέρου συναλλάγματος. Τίποτε δὲν ἔγινεν ὑπὸ τὸ σκότος τῆς νυκτός. Ἐγένοντο διαπραγματεύσεις μὲ ὅλους —βεβαίως δὲν ἐγένοντο διαπραγματεύσεις μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προέβαινον εἰς ἀσαφεῖς προτάσεις, ὅπως εἶναι αἱ προτάσεις περὶ τῶν ὁποίων τόσος γίνεται λόγος— αἱ προτάσεις τοῦ κ. Βλαχάκη. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Γρανάρια —ἡ ὁποία ἀποτελεῖ σημαντικὸν οἶκον καὶ ἔχει διεθνὲς κῦρος ἀνάλογον μὲ τὸν οἶκον Μποῦγκε— τί συγκεκριμένην προσφορὰν ἔκαμεν μέχρι τέλους Μαρτίου ἢ τέλους Ἀπριλίου; Θὰ ἀκούσετε ἐὰν καὶ ποίαν διετύπωσε προσφορὰν καὶ θὰ ἤθελα νὰ πληροφορήσετε τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, μετὰ τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν θὰ δώσῃ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἐὰν ἦτο δυνατὸν ἡ προσφορὰ τῆς Γρανάρια νὰ γίνῃ δεκτή. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τῆς μεγαλυτέρας δυνατῆς προσοχῆς καὶ εὐσυνειδησίας ἡ Οἰκονομικὴ ἐξ ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴ ἐμελέτησεν εἰς δέκα τοὐλάχιστον συνεδριάσεις τὰς προτάσεις τῶν διαφόρων οἴκων ἢ ὁμίλων καὶ μετὰ ἐξονυχιστικὴν ἔρευναν κατέληξεν εἰς τὴν ἀπόφασιν εἰς τὴν ὁποίαν κατέληξε. Ἐφ’ ὅσον κυβερνητικὸν ὄργανον τοῦ κύρους τῆς ἐξ ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς ἀνέλαβε τὴν εὐθύνην τῆς τοιαύτης πράξεως, ἀποκρούει ἀπολύτως ἡ Κυβέρνησις τὴν πρότασιν εἰς τὴν ὁποίαν κατέληξεν ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ κ. Ἠλιοῦ. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι πεπεισμένη, ὅτι ἔπραξε εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὅ,τι ἦτο δυνατόν. Συμπαθὴς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κύρους, σεβαστὴ πρωϊνὴ ἐφημερὶς ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιμένῃ καὶ εἰς σημερινὸν κύριον ἄρθρον της, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀγγέλλουσα δι’ ἀνακοινώσεώς της —εἰς τὰς ὁποίας ἐγὼ εἶχον προβῆ— τὴν σύναψιν αὐτῆς τῆς συμφωνίας, ἐθριαμβολόγησεν. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναγνώσητε τὰς ἀνακοινώσεις ἐκείνας καὶ νὰ κρίνετε, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ θριαμβολογίας. Ὄχι μόνον δὲν ἐπρόκειτο περὶ θριαμβολογίας, ἀλλὰ εἰς τὰς ἀνακοινώσεις ἐκείνας τῆς Κυβερνήσεως ἐγένετο συγκεκριμένως μνεία τῶν δυσμενῶν ὅρων ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐτέλει ὁ σῖτος ἐν Ἑλλάδι. Καὶ ἀφοῦ ἀνεπτύχθησαν οἱ δυσμενεῖς ὅροι, κατέληξεν ἡ δήλωσις τῆς ἐξ ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν, ὅτι προέβημεν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν μιᾶς μεγάλης ποσότητος σίτου λόγῳ ἀδηρίτου ἀνάγκης. Καὶ μόνον εἰς μίαν παράγραφον δευτερεύουσαν ἐτονίσθη, ὅτι τοὐλάχιστον, ἐφόσον ὑπάρχει αὐτὴ ἡ μεγάλη ζημία, ὑπάρχει τοὐλάχιστον καὶ ἕνα ἀγαθὸν— μὴ ἀντισταθμίζον οὔτε κατ’ ἐλάχιστον τὴν ζημίαν τὴν ὁποίαν ὑφίσταται τὸ Δημόσιον διὰ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου — ὑπάρχει τὸ ἀγαθόν, ὅτι θὰ ἐνισχυθῇ τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα τῆς Χώρας διὰ τῆς εἰσαγωγῆς ἑπτὰ ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Δὲν ἐθριαμβολόγησε, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις. Ἠναγκάσθη νὰ προβῇ εἰς αὐτὴν τὴν πρᾶξιν ἡ ὁποία ἀποτελεῖ συνάρτησιν τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς ἔναντι τῆς μεγάλης τάξεως τῶν σιτοπαραγωγῶν, ἠναγκάσθη νὰ προβῇ εἰς μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτραπῇ, διότι, ἐὰν ἀπεφεύγετο τότε ἡ ζημία θὰ ἦτο ἀκόμη μεγαλυτέρα. Κύριοι, καλεῖσθε, μετὰ τὴν σύντομον αὐτὴν ὁμιλίαν μου εἰς τὴν ὁποίαν προέβην, νὰ ἀκούσητε τὸν κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος θὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψιν σας τὰς τιμὰς καὶ τὰς προσφορὰς καὶ τότε καὶ μόνον τότε καὶ ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς σκοπίμως ἀσαφοῦς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ἠλιοῦ θὰ πρέπει νὰ σχηματίσητε τὴν ὁριστικήν σας γνώμην. Θὰ κρίνετε καὶ θὰ συγκρίνετε. Πάντως, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τὰ πάντα ἦσαν γνωστά. Τίποτε δὲν ἐγένετο εἰς τὸ σκότος, αἱ διαπραγματεύσεις μὲ ὅλους ἐγένοντο κατὰ τρόπον γνωστὸν εἰς πολλούς. Καὶ ὁ φάκελλος ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ ὀλιγώτερον βλαβερὰ λύσις ἦτο ἐκείνη εἰς τὴν ὁποίαν κατελήξαμεν. (Χειροκροτήματα).

§146Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ὁ κ. Ἠλιοῦ ἐπεκαλέσθη τὴν διαφωνίαν τῶν ὑπηρεσιῶν, προκειμένου νὰ κρίνῃ τὸ παράνομον τῶν ἐνεργειῶν μου. Ἐνῷ ἐπεκαλέσθη τὴν διαφωνίαν, δὲν ἐφρόντισε νὰ ἐνημερωθῇ ἀπὸ τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ πληροφορηθῇ, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι, πλὴν τῆς ἐπιφυλάξεως νὰ κληθοῦν οἱ γνωστοὶ εἰς αὐτὰς Οἶκοι ξένοι ἢ ἑλληνικοί, ἵνα συμμετάσχουν εἰς διαγωνισμὸν καὶ δώσουν προσφορὰς δὲν ἔκαμον καμμίαν ἄλλην ἐπιφύλαξιν καὶ προσυπέγραψαν ὅλας τὰς ἀπαντήσεις καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ κλείσιμον τῶν προσφορῶν τῶν λοιπῶν συναγωνιστῶν τοῦ ἐπιλεγέντος Οἴκου.

§147Ι. ΖΙΓΔΗΣ. ... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§148Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε Ζίγδη, μὴ ἀπορῆτε, ἔχει τεραστίαν σημασίαν, διότι ἐὰν ἐπικαλῆσθε τὴν διαφωνίαν διὰ νὰ κρίνετε τὴν ὕπαρξιν ἢ μὴ εὐθύνης, θὰ πρέπει ἐξ ἴσου καὶ κατὰ τὴν αὐτὴν λογικήν, νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει τὴν συμφωνίαν διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐπιφύλαξις τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει εὐθύνη διὰ τὸ κλείσιμον τῶν διαφόρων προσφορῶν.

§149Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. .... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος.). (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς δὲν δέχεται διακοπάς. Ἐφ’ ὅσον δὲν θέλει δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἐπιβάλλετε, τὸ λέγει ρητῶς ὁ Κανονισμός.

§151Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε Παπαμιχαλόπουλε, κρατήσατε σημειώσεις καὶ νὰ μὲ ἐρωτήσετε εἰς τὸ τέλος διὰ τὰ κενὰ ποὺ θὰ σᾶς ἀφήσῃ ἡ ἀγόρευσίς μου, διότι θέλω νὰ κρατήσω τὴν συνέχειαν ἀπαντῶν εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ἠλιοῦ. Καὶ θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὰς προσφορὰς τὰς σοβαρὰς τὰς ὁποίας ἐπεκαλέσθη, ἤτοι, τοῦ Οἴκου Γρανάρια, τοῦ Γαλλοπορτογαλικοῦ Ὁμίλου κλπ. Θὰ σᾶς διαβάσω μίαν πρὸς μίαν τὰς προσφορὰς καὶ ἀπαντήσεις αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν, προκειμένου νὰ κρίνετε πῶς ἔχουν τὰ πράγματα. Ἡ Ἀνώνυμος Ἐμπορικὴ καὶ Ναυτικὴ Ἑταιρεία Γκρανάρια ἐνεφανίσθη τὸ πρῶτον ἐνώπιόν μου εἰς τὰς 23 Φεβρουαρίου 1959 μὲ τὴν ἑξῆς προσφοράν.: «Κατ’ ἐκλογὴν καὶ λογαριασμὸν τοῦ Οἴκου Ζόγκερ τῆς Ζυρίχης λαμβάνω τὴν τιμὴν .... (ἀναγινώσκει) ....». Ἀναλαμβάνει τὴν πώλησιν ἐπὶ προμηθείᾳ διὰ νὰ εἰσπράξῃ μεσιτείαν καὶ μὲ τὸν ἐμπορικὸν ἀναμφισβητήτως κίνδυνον τῶν τοιούτων πωλήσεων εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου.

§152Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Βάσει διεθνῶν τιμῶν;

§153Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Προσδιωρισθησομένας τὴν στιγμὴν τῆς ἀφίξεως τοῦ ἐμπορεύματος εἰς τὸν τόπον καταναλώσεως καὶ συνεπῶς ὁ ἐμπορικὸς κίνδυνος θὰ παρέμενεν εἰς βάρος τοῦ πωλητοῦ ἤτοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Θὰ γινώμαστε δηλαδὴ ἔμποροι διὰ νὰ πωλήσωμεν σιτάρι; Εἶναι μία ἄποψις καὶ αὐτή. Ἡμεῖς δὲν τὴν ἠκολουθήσαμεν. Δὲν τὴν ἐθεωρήσαμεν συμφέρουσαν καὶ δὲν τὴν ἠκολουθήσαμεν. Αὐτὴν πάντως τὴν ἀξίαν ἔχει ἡ πρώτη ἐμφάνισις τοῦ Οἴκου Γκρανάρια κατὰ τὴν πρώτην φάσιν. Εἰς τὰς 24 Φεβρουαρίου ἐνεφανίσθη μὲ τὴν προσφορὰν τῆς μεσιτείας.

§154Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. ..... (Δὲν ἠκούσθη).

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δέχεται διακοπάς, ὁ κ. Ὑφυπουργός.

§156Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου θὰ δώσῃ στοιχεῖα. Διακοπαὶ ὅταν δίδωνται στοιχεῖα δὲν εἶναι νοηταί. Νὰ δώσῃ τὰ στοιχεῖα καὶ ἔπειτα νὰ κρίνετε ἐὰν εἶναι ἐπαρκῆ ἢ ὄχι.

§157Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). «...... (ἀναγινώσκει) .....». Ἡ πρότασις εἶναι συγκεκριμένη, εἶναι μεσιτεία «...... (ἀναγινώσκει) .....». Δηλαδή, ἀφοῦ γράφουν ὅλα αὐτὰ ζητοῦν καὶ προθεσμίαν διὰ νὰ μελετήσουν. Ἐπανῆλθε καὶ θέλων νὰ ἐκμεταλλευθῇ ἀκροάσεις ποὺ εἶχον παράσχει εἰς τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Οἴκου Γκρανάρια τὸν κ. Καντοῦρον καὶ θέλων νὰ ἐμφανισθῇ, ὅτι ἐδέσμευσεν ἐμὲ προσωπικῶς, ὅτι τοῦ ὑπεσχέθην ὡρισμένα πράγματα, μοῦ ἀπηύθυνε τὴν ἀπὸ 27 Φεβρουαρίου 1959 ἐπιστολὴν εἰς τὴν ὁποίαν λέγει: «Ἐν συνεχείᾳ πρὸς προγενεστέραν ...... (ἀναγινώσκει) ......». Εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ τοῦ ἐγγράφου εἰς τὰς 10 Μαρτίου τοῦ ἀπηύθυνα τὸ ὑπ’ ἀριθ. 132651)4662 ἔγγραφον εἰς τὸ ὁποῖον λέγω: «Εἶναι ἀπορίας ἄξιον ...... (ἀναγινώσκει) ......», καὶ καταλήγω, ὅτι δὲν ἔδωκα καμμίαν ὑπόσχεσιν. Συνεπῶς ἀπὸ πλευρᾶς Οἴκου Γκρανάρια δὲν ὑπάρχει καμμία συγκεκριμένη προσφορὰ ἀπὸ τὰς 23 Φεβρουαρίου ποὺ ὑπεβλήθη ἡ πρώτη τῆς μεσιτεύσεως μέχρι τὰς 15 Ἀπριλίου ποὺ ὑπεβλήθη ἑτέρα ἄλλου ξένου οἴκου ἐκπροσωπουμένου ὑπ’ αὐτῆς τοῦ Ντρέϋφους. Ἡ πρώτη προσφορὰ ἦτο διὰ λογαριασμὸν Οἴκων Ἑλβετίας. Ὡς ἐλέχθη, εἰς τὰς 15 Ἀπριλίου ὁ Οἶκος Γκρανάρια ὑποβάλλει νέαν πρότασιν διὰ λογαριασμὸν ἑτέρου Οἴκου. Κατὰ ταύτην Γάλλοι ἀλευροβιομήχανοι ἐνδιαφέροντο διὰ τὴν ἀγορὰν μέχρι 50.000 τόννων σίτου ἐσοδείας 1958 ὑπὸ τὰς ἑξῆς προϋποθέσεις «.... (ἀναγινώσκει) ....». Τὴν προσφορὰν ὅμως αὐτὴν μετὰ 5 μόλις ἡμέρας, ἤτοι εἰς τὰς 20 Ἀπριλίου τὴν μετατρέπει καὶ τὴν περιορίζει ἀπὸ 50.000 τόννους εἰς 30.000 τόννους καὶ ἀντὶ πληρωμῆς εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα ὡς ἡ πρώτη, εἰς πληρωμὴν μέσῳ Ἑλληνογαλλικοῦ Κλῆριγκ, δηλαδὴ μὲ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά. Τὸν καλοῦμεν, παρὰ ταῦτα, εἰς τὰς 21.4.59 καὶ τοῦ λέγομεν, ὅτι μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ προσφορὰ τῶν 55)56 περίπου δολλαρίων, ὡς ἀνέφερεν εἰς τὴν ἀρχικὴν προσφοράν του (15.4.59) καὶ ὅτι θὰ ἠθέλαμεν νὰ γνωρίζωμεν ποία ποιότης σίτου τὸν ἐνδιέφερε, διὰ νὰ ἐρευνήσωμεν μεταξὺ τῶν ὑπαρχόντων 300.000 τόννων καὶ πλέον ἀποθεμάτων Ἑλληνικοῦ σίτου, διότι ἡ τιμὴ ἦτο συμφέρουσα. Πλὴν ἐπὶ καιρόν τινα δὲν ἐμφανίζεται, δὲν δίδει οὐδεμίαν προσφοράν, δὲν προσφέρεται, καίτοι κληθεὶς εἰδικῶς, νὰ ἀναλάβῃ οὐδεμίαν δέσμευσιν, ξεχνᾷ πάσας τὰς προηγουμένας προσφορὰς καὶ ἐμφανίζεται πάλιν εἰς τὰς 28 Ἀπριλίου, ὅταν πλέον ἐπληροφορήθη ὅπως φαίνεται ἐγκύρως, διότι ὅλα τὰ ἐπληροφορεῖτο εἰδικῶς ὁ Οἶκος οὗτος ἐγκύρως καὶ ἐγκαίρως ἀπὸ τῆς 21ης Φεβρουαρίου καὶ ἐφεξῆς, ὅταν λέγω ἐπληροφορήθη, ὅτι ἔκλεισαν οἱ 150.000 τόννοι σίτου, ἐπανέρχεται, κάμνει νέαν ἐντελῶς προσφοράν, εἰς ἣν ἀντὶ τῶν 55)56 περίπου δολλαρίων ποὺ προσέφερεν εἰς τὰς 15)4, προσφέρει νῦν 16 λίρας καὶ 10 σελλίνια. Ὡς γίνεται φανερόν, δι’ ὅλων τῶν ἀνωτέρω, οὐδὲν ἐπιδιώκει ὁ ἐν λόγῳ, εἰμὴ νὰ διαβάλῃ τὴν ὅλην ἐνέργειαν τῆς πωλήσεως τοῦ σίτου, διότι αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἀσφαλῶς ἔχει ἡ προσφορὰ εἰς τὰς 28 Ἀπριλίου. Φοβούμενος δὲ τὴν εὐθύνην, μήπως τῷ πωληθῇ καὶ ἐλαχίστη ἔστω ποσότης, δὲν τολμᾷ νὰ προτείνῃ νὰ ἀγοράσῃ, ἀλλὰ ζητᾷ ὀψιὸν διὰ νὰ πωλήσῃ κυμαινομένην ποσότητα 26)30.000 τόννους καὶ εἰς τὴν τιμὴν τῶν 16 λιρῶν καὶ 10 σελλινίων.

§158Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐδιαβάσατε τὸ ἔγγραφον τῆς 15ης Ἀπριλίου καὶ λέγετε ἐκεῖ πέρα, ὅτι τὰ 55–56 δολλάρια, κατὰ μετρικὸν τόννον ἐπρόκειτο νὰ πληρωθοῦν διὰ τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ.

§159Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἡ πρότασις τῆς 15ης μετεβλήθη, ὡς σᾶς εἶπον, εἰς τὰς 20 Ἀπριλίου.

§160Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἰς τὰς 15 Ἀπριλίου δὲν ὑπάρχει ὁ ὅρος αὐτός.

§161Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἐπανέρχεται ὁ Οἶκος διὰ τῆς προσφορᾶς τῆς 20ῆς Ἀπριλίου, ἡ ὁποία τροποποιεῖ τὴν προσφορὰν τῆς 15ης Ἀπριλίου, καθ’ ὃν τρόπον σᾶς εἶπα. Αὐτά, ὅσον ἀφορᾷ τὸν Οἶκον Γκρανάρια. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν Οἶκον Ἀσσέρ, προτείνει τὴν ἀνταλλαγὴν μὲ ἠλεκτρικά, ραδιοηλεκτρικὰ εἴδη, σιδηροδρομικὸν ὑλικόν, αὐτοκινηταμάξας κλπ. Προσφέρεται νὰ λάβῃ ὀψιὸν διὰ 50–100.000 τόννους, ἀλλὰ μὲ ἀνταλλαγὴν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν. Τοῦ ἀπαντοῦμεν εἰς τὰς 21 –4, ὅτι δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ ἀνταλλαγὴ μὲ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά. Ἔρχομαι εἰς τὰς προσφορὰς τοῦ Γαλλοπορτογαλικοῦ Ὁμίλου. Ἡ πρώτη τούτων εἶναι εἰς τὴν 1ην Ἀπριλίου διὰ 50.000 τόννους μὲ ἀνταλλαγὴν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν. Ἐζητήθη καὶ τοῦ ἐδόθη ἀκρόασις. Τοὺς ἐξηγήθη, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐνδιαφέρον δι’ ἀνταλλαγὴν μὲ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά. Τοῦ ἀπαντοῦμεν δὲ καὶ ἐγκαίρως εἰς τὰς 21 Ἀπριλίου, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐνδιαφέρον διὰ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ καὶ ὅτι θὰ ἐλαμβάναμεν ὑπ’ ὄψιν νεωτέραν προσφοράν του, μόνον ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον μᾶς ἐδίδετο μὲ πρότασιν δεσμευμένης πιστώσεως διὰ χρησιμοποίησίν της δι’ ἀνταλλαγὴν μὲ καταναλωτικὰ ἀγαθά. Εἰς τὰς 23 Ἀπριλίου ἐπανέρχεται ὁ κ. Μαραβελάκης καὶ κάμνει τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Ἠλιοῦ καὶ ἐπεκαλέσθη ἐξ αὑτῆς τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἔφθασε δηλαδὴ καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Γαλλοπορτογαλικοῦ Ὁμίλου, προκειμένου νὰ ἐπιτύχῃ τὶ νὰ προσφέρεται νὰ τὸ ἐπιτύχῃ διὰ τῆς Μποῦνγκε, δηλαδὴ προσέφερεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἐπέτυχε μόνος του. Ἡ ἀπάντησις ὅμως καὶ εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τοῦ Μαραβελάκη εἰς τὰς 29 Ἀπριλίου, εἶναι κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἀρνητική, ὅπως καὶ ἡ ἀπάντησις τῆς 21ης Ἀπριλίου. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ δὲν ἐπρόσεξε τὴν δευτέραν ἀπάντησιν ἢ τὴν εἶδε μέν, ἀλλὰ τὴν παραλείπει, δι’ ὃ καὶ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ἠλιοῦ εἶναι ἀντίστροφον, δηλαδὴ ἐκεῖνο ποὺ ὁ κ. Μαραβελάκης δὲν ἐπέτυχε μόνος του, δὲν τὸ ἐπέτυχεν οὔτε ἀναθέτοντας τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὴν Μποῦνγκε. Ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσαμεν καὶ τὴν ὁποίαν ἐχαράξαμεν ἐξ ἀρχῆς, ἦτο ἡ πώλησις τοῦ σίτου νὰ πραγματοποιηθῇ εἰς τιμὴν ἐλευθέρου συναλλάγματος, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς ἐκινήθημεν. Ἔχομεν δηλαδὴ μέχρι τῆς 21 Ἀπριλίου τὰς προσφοράς, τὰς ὁποίας λεπτομερῶς σᾶς ἀνέλυσα τοῦ Πορτογαλικοῦ Ὁμίλου διὰ 50.000 τόννους μὲ ἀνταλλαγὴν τοῦ Ἀσσὲρ δι’ ἀνταλλαγήν, τοῦ Οἴκου Ντρέϋφους καὶ τῶν ἐκπροσώπων τῆς Γκρανάρια ἐναλλασσομένας, κυμαινομένας καὶ ἀορίστους. Βλέπομεν ἀπὸ τῆς 23ης Φεβρουαρίου μέχρι τῆς 23ης Ἀπριλίου τὸν Οἶκον Γκρανάρια νὰ ἐναλλάσσῃ τοὺς ἐκπροσώπους καὶ νὰ ἐπιδιώκῃ διὰ διαφόρων προσφορῶν τὴν δημιουργίαν μιᾶς ἐντυπώσεως, χωρὶς ὅμως νὰ δίδῃ καμμίαν συγκεκριμένην προσφοράν. Μέχρι τῆς 21ης Ἀπριλίου, δὲν ὑπεβλήθη ἄλλη προσφορὰ ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους, πλὴν αὐτῶν τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέφερον. Ἡ προσφορὰ τοῦ Ἀσκητοπούλου εἶναι εἰς τὰς 21 Ἀπριλίου, συνεπῶς, μετὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς, ὁπότε τὸ θέμα εἶχε κριθῆ καὶ διὰ τὸν Πορτογαλικὸν Ὅμιλον καὶ δι’ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐνδιεφέροντο διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν μὲ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά. Διότι καὶ οἱ Ἀδελφοὶ Ἀσκητόπουλοι ἐπρότειναν Ἑλληνο– Φινλανδικὸν κλῆριγκ. Δὲν ἄφηναν ἰδικήν μας ἐκλογήν, ἀλλὰ ἐκράτουν δι’ αὐτοὺς τὴν ἐκλογὴν τοῦ τρόπου πληρωμῆς. Συνεπῶς, ὅταν ἔλεγον τὸ ἓν ἢ τὸ ἄλλο εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἐπέλεγον τὸ καλλίτερον δι’ ἐκείνους, θὰ ἐπήγαιναν σὲ ἐκεῖνο ποὺ τοὺς συνέφερε περισσότερον ἀσφαλῶς. Εἰς τὰς 21 Ἀπριλίου οἱ Ἀδελφοὶ Ἀσκητόπουλοι ὑποβάλλουν πρότασιν καὶ λέγουν: «....... (Ἀναγινώσκει).......». Οὔτε τιμὴν ἀναφέρουν, οὔτε τίποτε ἄλλο προσδιορίζουν.

§162Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν τοὺς ἐλέγατε νὰ σᾶς δώσουν τιμήν, θὰ σᾶς τὴν ἔδιδαν.

§163Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ὅταν δὲν προσδιορίζεται τιμή, δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ σοβαρὰ ἡ προσφορά. Ἕνας σοβαρὸς ἔμπορος, ὁ ὁποῖος γνωρίζει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις χωρεῖ εἰς τὴν πώλησιν τοῦ σίτου καὶ ὑποβάλλει τέτοιαν προσφοράν, δὲν θὰ τὸν θεωρήσωμεν σοβαρόν, οὔτε τὴν προσφοράν του σοβαράν. Δὲν θὰ μαζεύωμεν προσφορὰς ἀπὸ τὸ πεζοδρόμιον.

§164Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐζητήσατε σεῖς τὴν τιμὴν καὶ δὲν σᾶς τὴν προσδιώρισαν;

§165Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Προσδιορίζει ὁ πωλητὴς τὴν τιμήν, ὅταν ἔχῃ ἐμπόρευμα ἐκλεκτὸν καὶ τὸ προσφέρῃ καὶ ἡ ζήτησις εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν προσφοράν. Ὅταν ἡ προσφορὰ εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν ζήτησιν, τὴν τιμὴν τὴν προσδιορίζει ἡ ζήτησις καὶ συνεπῶς εἰς περιπτώσεις, ὡς ἡ παροῦσα δυστυχῶς, ὁ ἀγοραστὴς καὶ ὄχι ὁ πωλητής.

§166Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι κανών, ὅτι ὁ πωλητὴς πρέπει νὰ προσδιορίζῃ τὴν τιμήν.

§167Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, θέμα τῆς Κυβερνήσεως ἦτο, νὰ ἐπιτύχῃ μεγαλυτέραν τιμὴν πωλῶντας τὸν σῖτον. Ὑπῆρχον διάφορες προσφορές. Τὸ ἐρώτημα ποὺ τίθεται εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἀντὶ ὁ ὑπεύθυνος ὑπουργὸς νὰ ἀντιπαρατάξῃ καὶ νὰ φέρῃ ἀντιμετώπους τοὺς διαφόρους ἀγοραστὰς μὲ τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους προσέφερον, ἠκολούθησε γραφειοκρατικὴν πολιτικὴν μὲ τὴν ὁποίαν ἀπεμόνωσε τὸν καθένα ἀγοραστήν.

§168Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸ ἀντίθετον ἔγινεν.

§169Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ὅταν τοὺς καλοῦμεν νὰ δώσουν ἐγκαίρως προσφοράς, εἶναι γραφειοκρατία αὐτό;

§170Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Νὰ κάμετε διαγωνισμόν.

§171Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Σᾶς ἐδώσαμεν ἀπάντησιν, διὰ ποίους οὐσιαστικοὺς λόγους δὲν ἦτο ἐπιτρεπτὴ ἡ διεξαγωγὴ διαγωνισμοῦ.

§172Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ θεωρία τὴν ὁποίαν διετυπώσατε, εἶναι περίεργος. Εἰς τὸ διεθνὲς ἐμπόριον εἶναι σύνηθες οἱ μεγάλοι Ὀργανισμοὶ νὰ ἔρχωνται εἰς μίαν Κυβέρνησιν καὶ νὰ τῆς λέγουν, ἐὰν ἔχῃ νὰ διαθέσῃ τὸ τάδε ἐμπόρευμα καὶ εἰς ποίαν τιμὴν θέλει νὰ τὸ διαθέσῃ καὶ ἀναλαμβάνουν αὐτοὶ τὴν εὐθύνην μὲ μίαν μεσιτείαν. Αὐτὸ τὸ λέγετε σεῖς, ὅτι εἶναι ἄηθες καὶ ὅτι εἶναι ὑπόθεσις τῶν πεζοδρομίων;

§173Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται. Ὅταν προσφέρουν εἰς ἕνα Κράτος καὶ τὸ δανείσουν ἐπὶ τόκῳ 1.000.000 δολλάρια διὰ νὰ τοὺς ἀναθέσῃ τὴν ἐπὶ προμηθείᾳ καὶ μὲ κίνδυνον ἰδικόν του τὴν πώλησιν προϊόντων, τὸ ὀλιγώτερον ποὺ ἔχει νὰ κάμῃ εἶναι νὰ ἀπορρίψῃ τὴν προσφορὰν αὐτήν, ὡς ἀνόητον αὐτὴν καθ’ ἑαυτήν.

§174Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ ἔννοια τοῦ σοβαροῦ εἶναι σχετικὴ καὶ ὑπὸ κρίσιν.

§175Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ὑπὸ κρίσιν εἴμεθα πάντες καὶ σεῖς οἱ ὁποῖοι εὑρίσκεσθε εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν τὸν ὑπεύθυνον χειρισμὸν τῶν θεμάτων. Καὶ σεῖς οἱ διατυπώνοντες ἀπόψεις καὶ κρίνοντες ἀναλαμβάνετε τὰς εὐθύνας σας. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν πάντες τελοῦμεν ὑπὸ κρίσιν, ἡμεῖς διὰ τὰς ἐνεργείας μας καὶ σεῖς διὰ τὸν ἔλεγχον ποὺ ἀσκεῖτε, ἐὰν καλοπίστως ἢ μὴ διεξάγεται οὗτος. Μέχρι τῆς 21ης Ἀπριλίου συνεπῶς, δὲν ὑπεβλήθη οὐδεμία προσφορὰ θετική, καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν πώλησιν Ἑλληνικοῦ σίτου. Δυστυχῶς, δὲν ὑπῆρξε θετικὴ προσφορὰ ἄλλη καμμία, πλὴν τῆς τοιαύτης τῆς Μποῦνγκε. Διὰ τοῦτο, ἡ Κυβέρνησις ἐπροχώρησεν εἰς τὴν ἐπιλογὴν τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει τὴν 21ην Φεβρουαρίου, χωρὶς νὰ δυνηθῇ νὰ βελτιώσῃ, παρὰ εἰς ὡρισμένα μόνον σημεῖα τὴν ἀρχικὴν προσφοράν. Συνεπῶς, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθη ἀπὸ τὸν κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ἀπεκρούσαμεν προσφοράς, λόγῳ μὴ ὑπάρξεως σίτου, δὲν εἶναι ἀκριβές. Ἀπὸ τῆς 28ης Ἀπριλίου καὶ ἐκεῖθεν ἔχομεν τὰς προσφορὰς τοῦ Οἴκου Γκρανάρια διὰ 20–50 χιλιάδας τόννους εἰς τὴν τιμὴν τῶν 16 λιρῶν καὶ 10 σελλινίων, ἔχομεν τὴν προσφορὰν τῶν Ἀδελφῶν Μισραχῆ τῆς 13ης Μαΐου διὰ 10–15 χιλιάδας τόννους μὲ 46,50 δολλάρια καὶ τὴν προσφορὰν τῶν Ἀδελφῶν Διαμαντούρου διὰ 50.000 τόννους μὲ 16 λίρας. Ἐπὶ πλέον, μίαν σημερινὴν τηλεγραφικὴν προσφορὰν διὰ 5.000 τόννους σίτου μὲ 16 λίρας, ὅπως καὶ τὴν προσφορὰν τῆς Μποῦνγκε διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν 20.103 τόννων σίτου μὲ 10.000 τόννους ζακχάρεως. Αὐταὶ αἱ προσφοραὶ ἐλήφθησαν καὶ ἐκρίθησαν διὰ τὴν πώλησιν τῶν 150.000 τόννων σίτου. Ἅπασαι αἱ προσφοραὶ αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν ἀπὸ τῆς 28ης Ἀπριλίου καὶ ἐντεῦθεν εἶναι κατώτεραι τῆς μέσης τιμῆς ἡ ὁποία ἐπετεύχθη διὰ τῆς προσφορᾶς τῆς Μποῦνγκε, ὡς τελικῶς περιωρίσθη αὕτη κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις. Τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι καὶ ὅπου ὑπῆρξεν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ὑποβολὴν συγκεκριμένων προσφορῶν, αἱ προσφοραὶ αὐταὶ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ὑπερβοῦν τὴν τιμὴν τῶν 16 λιρῶν καὶ 10 σελλινίων, τὴν ὁποίαν ἐπέτυχεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς πωλήσεως σίτου εἰς τὸν Οἶκον Μποῦνγκε. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν 20.000 τόννων σίτου μὲ 10.000 τόννων ζακχάρεως, αὕτη συνεκρίθη μὲ τὴν προσφορὰν τῶν 16 λιρῶν καὶ 10 σελλινίων καὶ τῶν 46,50 δολλαρίων.

§176Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἀπηντήσατε εἰς τὰς 18 Μαΐου εἰς ὅλους ποὺ εἶχον κάμει προσφορὰς μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐνδιαφέρον πωλήσεως τοῦ σίτου. Τὴν στιγμὴν ἐκείνην εἴχατε εἰς χεῖρας σας καὶ τὴν προσφορὰν τῆς Μποῦνγκε τῆς 14ης Μαΐου. Μόνον εἰς τὴν Μποῦνγκε δὲν ἀπηντήσατε καθόλου.

§177Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἅπασαι αἱ προσφοραὶ ἐκρίθησαν εἰς τὰς 14 καὶ 15 Μαΐου καὶ συνεκρίθησαν, τῶν Ἀδελφῶν Μισραχῆ πρὸς τὴν Γκρανάρια, τῆς Γκρανάρια πρὸς τὴν Μποῦνγκε καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς καὶ μετὰ τὴν σύγκρισιν ταύτην ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις. Δι’ αὐτὸ καὶ δὲν διεφώνησεν ἡ ὑπηρεσία εἰς τὰς ἀπαντήσεις ποὺ ἀναφέρετε, ὅτι ἐδόθησαν εἰς τὰς 18 Ἀπριλίου. Ἐὰν εἶχε λόγον θὰ διαφωνοῦσεν ἀσφαλῶς καὶ εἰς αὐτὰς ἡ ὑπηρεσία.

§178Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ὑπῆρχεν ἐνδιαφέρον πωλήσεως σίτου, πλέον καὶ ἐνῷ ἔχετε καὶ τῆς Μποῦνγκε τὴν προσφορὰν λέγετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§179Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Σᾶς ἀπήντησα, ὅτι ἐκρίθησαν αἱ προσφοραὶ εἰς τὰς 14 ἢ 15 Μαΐου καὶ κατόπιν τῆς συγκρίσεως καὶ τῆς προτιμήσεως τῆς προσφορᾶς τῆς ζακχάρεως εἴπαμεν, ὅτι τόσον ἀπὸ πλευρᾶς διατιθεμένων ποσοτήτων σίτου, ὅσον καὶ προσφερθεισῶν τιμῶν δὲν ἔχομεν ἐνδιαφέρον.

§180Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ θεωρία περὶ ἐλευθέρου συναλλάγματος ἐγκατελείφθη;

§181Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἐγκατελείφθη, ἀφότου αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ἐπετύχομεν διὰ τὸ σιτάρι, χωρὶς νὰ δεσμευώμεθα νὰ πάρωμεν εἶδος μὲ ὑποκειμενικὸν προσδιορισμὸν τῆς ἀξίας (κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά), ἐγκατελείφθη δηλαδὴ τὸ ἐλεύθερον συνάλλαγμα, ὅπου σαφῶς καὶ ἀναμφισβητήτως μᾶς συνέφερεν. Διότι θὰ ἔπρεπε νὰ διαθέσωμεν διὰ τὰς 10.000 τόννους ζακχάρεως συνάλλαγμα ἐλεύθερον ἰδικόν μας καὶ δι’ αὐτὸ ἐπροτιμήσαμεν τὴν λύσιν αὐτήν. Ἡ ἀνταλλαγὴ αὐτὴ ὡς ἀποτέλεσμα εἶχε τοῦτο. Ἡ ζάκχαρις ἡ ὁποία εἰσάγεται, ἔχει κόστος μὲ ὑπολογισμὸν νὰ καταβληθοῦν δασμοί, φόροι καὶ πάντα τὰ ἔξοδα δραχ. 12,055, ἀφαιρουμένων τῶν δασμῶν καὶ φόρων, οἱ ὁποῖοι οὕτω ἢ ἄλλως θὰ εἰσεπράττοντο ἀπὸ κάθε περίπτωσιν εἰσαγωγῆς ζακχάρεως, εἴτε μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα, εἴτε ἄλλως, εἰσήγετο ἡ ζάκχαρις διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῆς τιμῆς πωλήσεως τοῦ σίτου.

§182Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ποίας προελεύσεως εἶναι ἡ ζάκχαρις;

§183Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἡ ζάκχαρις αὐτὴ εἶναι παραδοτέα εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς CIF κ.λ.π. Ἀναφέρεται εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦτο: «Δι’ ἀντιστοίχου εἰσαγωγῆς ζακχάρεως........ (ἀναγινώσκει)........».

§184Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ποίας προελεύσεως. Εἶναι βασικὸν στοιχεῖον αὐτό. Ὑπάρχει διαφορά, ἐὰν θὰ εἶναι Κούβας ἢ Βραζιλίας. Οὔτε εἰς τὸ συμβόλαιον ἔχετε καθορίσει προέλευσιν.

§185Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Δὲν ὑπεγράφη εἰσέτι τὸ συμβόλαιον, ἀλλὰ ὅταν κατὰ τὸ κλείσιμον τίθενται τὰ χαρακτηριστικὰ στοιχεῖα τοῦ ἐμπορεύματος, ὅτι δηλαδὴ ἡ ζάκχαρις εἶναι λευκή, ραφινέ, λεπτοκρυσταλλικὴ κλπ., εἶναι δηλαδὴ τῆς καλυτέρας ποιότητος καὶ τῆς συνήθους εἰσαγομένης, τότε εἶναι βέβαιον, ὅτι εἶναι τὸ καλύτερον τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ. Τὸ παίξιμο τῆς τιμῆς ἐπηρεάζεται σημαντικῶς ἀπὸ τὸν ναῦλον καὶ τὴν μεταφοράν, ὡς γνωστόν.

§186Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ποῖος σᾶς τὸ εἶπεν αὐτό; Ὑπάρχουν χρηματιστήρια καὶ ὑπάρχουν καὶ ἐπίσημα δελτία ποὺ βγαίνουν καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀλλοῦ...

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, θὰ λάβητε τὸν λόγον καὶ θὰ ὁμιλήσητε.

§188Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε Ζίγδη, πάλιν σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν ἐπετύχομεν διὰ τὸν σῖτον διὰ τῆς ἀνταλλαγῆς αὐτῆς εἶναι κατὰ 4,20% καλυτέρα ἀπὸ ἐκείνην ποὺ ἐπετύχομεν μὲ τὴν μέσην τιμὴν τῶν 16,12 λιρῶν Ἀγγλίας, κατὰ τόννον πωληθέντος σίτου. Ἡ ζάκχαρις ἐδῶ εἰς χονδρικὴν τιμὴν ἔχει ἀπὸ 12,90 καὶ ἄνω· εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν περιλαμβάνεται κέρδος εἰσαγωγέως καὶ χονδρεμπόρου ἐξ 7% ἐν συνόλῳ (3% + 4%). Αὐτὸ δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸ Δημόσιον νὰ πωλήσῃ πρὸς 12,40 τὴν ζάκχαριν καὶ συνεπῶς, αὐτὸ ἀφήνει περιθώριον, ὥστε ἡ πώλησις τοῦ σίτου ἐξ αὐτῆς τῆς περιπτώσεως νὰ δίδῃ τιμὴν κατ’ ὀκᾶν δραχ. 1,862, ἔναντι τοῦ 1,78 ποὺ ἔχει ἐπιτύχει εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς πωλήσεως μὲ μέσην τιμὴν 16.12.5 λιρῶν Ἀγγλίας. Ἀνταλλαγὴν ἐκάναμεν ἐδῶ καὶ ὄχι πώλησιν εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Θὰ πάρουν σιτάρι καὶ θὰ μᾶς δώσουν ζάκχαριν αὐτῆς τῆς ποιότητος τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερα.

§189Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποίαν τιμὴν ἀναγνωρίζετε εἰς τὴν ζάκχαριν;

§190Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Τὴν οἱανδήποτε καὶ ἂν πάρωμεν, τὸ αὐτὸ εἶναι. Κύριοι, δὲν πρόκειται νὰ πάρωμεν δολλάρια. Ὁ προσδιορισμὸς τῶν τιμῶν ποίαν ἀξίαν ἔχει διὰ τὴν προκειμένην περίπτωσιν; Μόνον διὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν ἐγγυήσεων θὰ χρησιμεύσῃ καὶ εἰς οὐδὲν ἄλλο.

§191Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Αἱ τιμαὶ δὲν θὰ καθορισθοῦν, ἐὰν θὰ ἀλλάξητε ἕνα τόννον ζακχάρεως μὲ δύο τόννους σίτου;

§192Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Βεβαίως, εἶναι 20.103 τόννοι σίτου μὲ 10.000 τόννους ζακχάρεως.

§193Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Αἱ τιμαί σας, τότε φέρουν ἀξίαν σίτου 26 δολλάρια.

§194Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ὄχι, ὅπως ἤδη ἀνέλυσα, εἶναι 48,50.

§195Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κάμετε τοὺς λογαριασμούς σας.

§196Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Τοὺς ἔκαμα καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω, ὅτι, βάσει τῶν λογαριασμῶν αὐτῶν καὶ μὲ κέρδος διὰ τὸ Δημόσιον περίπου 3%, ποὺ εἶναι συνήθως τὸ κέρδος τοῦ εἰσαγωγέως, ἔχομεν μέσην τιμὴν σίτου κατ’ ὀκᾶν 1,8624 δραχμάς.

§197Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ ζάκχαρις τὴν ὁποίαν θὰ πάρετε, ποίαν διεθνῆ τιμὴν θὰ ἔχῃ;

§198Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Δὲν μᾶς χρειάζεται αὐτό. Ἐὰν ἐνδιαφέρῃ, εἶναι διὰ τὰς ἐγγυήσεις καὶ μόνον.

§199Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Λέγετε, ὅτι ἀνταλλάσσετε τόσο σιτάρι μὲ τόσην ζάκχαριν. Δὲν εἶναι εὔλογον νὰ σᾶς ἐρωτήσωμεν, αὐτὴ ἡ ζάκχαρις μὲ αὐτὴν τὴν σπεσιφικασιὸν πόσον στοιχίζει εἰς τὴν ἀγοράν;

§200Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἐξητάσαμεν τὴν κρατοῦσαν ἐσωτερικὴν τιμήν, τὸν δασμὸν φόρου, τὰ ἔξοδα τὰ ὁποῖα ἔχει καὶ εὑρήκαμε συμφέρουσαν τὴν τιμὴν τοῦ 12,055 εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Δημοσίου, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ἀφιεμένην διὰ τὸν σῖτον τιμήν, χωρὶς τὸ 3% τοῦ κέρδους ἐπὶ τῆς εἰσαχθησομένης ζακχάρεως.

§201Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ νὰ εὕρητε πόσον πουλᾶτε τὸ σιτάρι, πρέπει νὰ ξεύρετε πόσο κάνει ἡ ζάκχαρις, τὴν ὁποίαν θὰ πάρετε.

§202Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Σᾶς εἶπον, ὅτι πουλάω τὸ σιτάρι μου πρὸς 1,8624 κατ’ ὀκᾶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ τιμή.

§203Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ τιμὴ τῆς ζακχάρεως, τὴν ὁποίαν ἀγοράζετε. Δὲν εἶναι ὑπερβολική, ἐν συγκρίσει μὲ τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἡ ζάκχαρις ἔχει;

§204Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ὅταν ἐπιτυγχάνω διὰ τὸ σιτάρι, τὸ ὁποῖον ἐξάγω εἰς τιμὴν 1,8624 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν...

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε. Ἐὰν θέλετε μετὰ νὰ ὁμιλήσετε.

§206Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἔχω τιμὴν 1,87, ἔναντι τῆς 1,79. Κάνω αὐτὴν τὴν σύγκρισιν, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν κρατοῦσαν τιμὴν χονδρικῆς πωλήσεως ἐν τῇ χώρᾳ τῆς ζακχάρεως καὶ εὑρίσκω, ὅτι μὲ συμφέρει. Ὅλα τὰ ἄλλα, εἶναι διὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν ἐγγυήσεων καὶ μόνον. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Ἡλιοῦ, ὅτι ὁ ποιοτικὸς καὶ ποσοτικὸς ἔλεγχος, παρὰ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ διαγωνισμοῦ, ἀνετέθη εἰς τὴν Σερβεγιάνς. Τοῦτο δὲ τὸ ἠξίωσεν ὁ οἶκος Μποῦνγκε εἰς τὰς 27 Ἀπριλίου, ἐνῷ εἰς τὴν ἀπὸ 20 Ἀπριλίου προσφοράν του, δὲν προέβαλε τὸν ὅρον αὐτόν. Πράγματι, ἐκ τοῦ ὅτι ἀρχικῶς δὲν ἐζητήθη ἀπὸ τὸν οἶκον Μποῦνγκε, παρ’ ὅλον ποὺ εἶχεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι δικαίωμα τοῦ ἀγοραστοῦ εἶναι νὰ ὁρίσῃ τὸν οἶκον ἐγγυήσεως βάρους καὶ ποιοτικοῦ ἐλέγχου, διότι δι’ αὐτὸν θὰ ἐκδοθοῦν καὶ ἀπὸ αὐτὸν κυρίως θὰ χρησιμοποιηθοῦν τὰ πιστοποιητικά, ἐν τούτοις, ἐφ’ ὅσον δὲν μᾶς τὸ εἶχε ζητήσει ἐνηργήσαμεν τὸν διαγωνισμὸν διὰ νὰ ἀναδειχθῇ μειοδότης. Κατὰ τὸν διαγωνισμὸν ὁ ὁποῖος ἐνηργήθη, μετέσχον τρεῖς ἑταιρίαι. Ἡ Γιουγκοϊσπέηκ μὲ τιμὴν δραχμ. 0,97 κατὰ μετρικὸν τόννον, Νικολακόπουλος, μίαν δραχμὴν (1) κατὰ μετρικὸν τόννον καὶ ἡ ἑταιρία Σουρβεγιὰνς μὲ 5 δραχμὰς κατὰ μετρικὸν τόννον. Τὴν 27ην Ἀπριλίου ὁ ἀγοραστὴς ἐζήτησε δι’ ἐπιστολῆς ὁ ποιοτικὸς καὶ ποσοτικὸς ἔλεγχος διὰ τὴν ποσότητα τῶν 50.000 τόννων, δι’ ἣν μόνον ἀρχικῶς δὲν εἶχε δεσμεύσει τὴν προσφοράν του, νὰ ἐνεργηθῇ ἀπὸ τὴν Σουρβεγιάνς, λόγῳ τοῦ ὅτι ὁ οἶκος αὐτὸς εἶναι τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης τόσον αὐτοῦ, ὅσον καὶ τῶν ἐν συνεχείᾳ ἀγοραστῶν.

§207Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὴν ἰδίαν ἡμέραν ποὺ ἔκαμεν ἡ Σουρβεγιὰνς τὴν πρότασιν.

§208Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). 27 Ἀπριλίου εἶναι ὁ διαγωνισμός, μάλιστα. Ταυτόχρονα προέβαλε καὶ τὸν ἑξῆς ὅρον: Μᾶς ἔλεγεν, ὅτι εἰς τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν τοῦ ἐκάμαμεν, σχετικῶς μὲ τὸ κλείσιμον τῆς πωληθείσης ποσότητος σίτου, ὅτι παρελείφθη ὁ ὅρος «ἐμπόρευμα ὑγιὲς» καὶ ἐπανήρχετο καὶ ἐζήτει νὰ τεθῇ ὁ ὅρος αὐτὸς ὡς συστατικὸς τῆς συμφωνίας.

§209Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἦτο νέος ὅρος καὶ σεῖς τὸν ἐδέχθητε;

§210Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Μὴ βιάζεσθε νὰ βγάλετε συμπεράσματα, κ. Ζίγδη. Θὰ τὰ βγάλετε ἀπὸ τοῦ βήματος. Θὰ σᾶς ἀκούσουν καλύτερα. Κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῶν σχετικῶν συμβάσεων, ἐζητήσαμεν καὶ περιωρίσαμεν τὸν ὅρον «ὑγιὲς ἐμπόρευμα». Εἰς τὴν περίπτωσιν μόνον, ἵνα ὁ σῖτος μὴ περιέχῃ διατρήτους κόκκους πλέον τοῦ 0,75% νὰ εἶναι τελείως ἀπεντομωμένος. Ἐπὶ πλέον, μετεβλήθησαν οἱ ὅροι τοῦ ποιοτικοῦ καὶ ποσοτικοῦ ἐλέγχου ἀπὸ τὸν διαγωνισμόν, διότι, ἐνῷ ὁ διαγωνισμός, σύμφωνα μὲ τὴν προκήρυξίν του ἀνεφέρετο εἰς διαπίστωσιν τοῦ ἑκατολιτρικοῦ βάρους καὶ τοῦ ποσοστοῦ τῶν ἀχρήστων ὑλῶν μόνον καὶ ἐνῷ ὅλος ὁ ἔλεγχος προεβλέπετο, ὅτι θὰ ἐγίνετο μόνον εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Διὰ τῶν ἐν συνεχείᾳ πωλήσεων, μετεβλήθησαν οἱ ὅροι καὶ ἐπεξετάθη ὁ ποιοτικὸς μὲν ἔλεγχος ἐπὶ πάσης περιπτώσεως καὶ ὄχι μόνον διὰ τὸ ἑκατολιτρικὸν βάρος εἰς τὰς ξένας ὕλας καὶ κατέστη ὑπεύθυνος ὁ ἐγγυητὴς οἶκος, δι’ εἰδικοῦ ὅρου τῆς συμβάσεως ὅπως, ἐφ’ ὅσον ὁ σῖτος δὲν εἶναι κατάλληλος καὶ σύμφωνος πρὸς τοὺς ὅρους τῶν συμβάσεων, μὴ φορτωθῇ διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὸ Δημόσιον νὰ ἔχῃ ζημίας ἐκ τῆς τυχὸν μεταφορᾶς ἀκαταλλήλου σίτου εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ ἐπιστροφὴν αὐτοῦ. Ἐπίσης, μετεβλήθησαν καὶ οἱ λιμένες φορτώσεως ἀπὸ ἕνας, ποὺ ἀρχικῶς ἦτο, τοῦ Πειραιῶς, προσετέθησαν ἕτεροι δύο τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ Βόλου, διὰ 70.000 περίπου τόννους ἐξαχθησομένου σίτου, καὶ διὰ τὸ ἥμισυ καὶ πλέον τῆς ποσότητος. Λόγῳ τῆς μεταβολῆς αὐτῆς καὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι διὰ τοὺς ἀκολουθήσαντας κατὰ τὴν πώλησιν 100.000 τόννους προϋπῆρξεν ὅρος ὁρισμοῦ τῆς Σουρβεγιὰνς ὡς ἐγγυητοῦ οἴκου. Ἐκαλέσαμεν τὴν Σουρβεγιὰνς καὶ ἐπετύχομεν τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς ἀπὸ δραχ. 5 ποὺ ἦτο ἀρχικῶς εἰς 3 καὶ ἐν συνεχείᾳ, ἀπὸ 3 εἰς δύο, ὁπότε καὶ ὑπεγράφη ἡ σύμβασις. Τὸ νὰ συμπέσουν αἱ ἀπόψεις τοῦ πωλητοῦ καὶ τοῦ ἀγοραστοῦ εἰς τὸν οἶκον ἐλέγχου, νομίζω, ὅτι εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ πωλητοῦ, διότι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν καὶ δεδομένης τῆς παραδόσεως τοῦ ἐμπορεύματος εἰς λιμένας τοῦ τόπου μας, εἶναι καλύτερον νὰ συμπέσῃ ἡ ἐμπιστοσύνη ἐπὶ ἕνα καὶ τὸν αὐτόν, διότι οὕτω μόνον εἶναι ἐξησφαλισμένον τὸ Δημόσιον ἀπὸ περιπλοκὰς καὶ ἀντιδικίας εἰς τυχὸν περιπτώσεις παραλείψεως.

§211Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ συνέβαινε μὲ οἱονδήποτε.

§212Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ὄχι, διότι δὲν παρουσιάζουν ὅλοι τὴν αὐτὴν ἐμπειρίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι διεθνῶς ἀνεγνωρισμένον καὶ γενικῶς εἶναι γνωστὸν εἰς ὅσους διετέλεσαν ὑπουργοὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἢ Ἐφοδιασμοῦ ἀπὸ τοῦ 1946 μέχρι τοῦ 1953, ὅτι ὁ ἔλεγχος αὐτὸς ὁ ποιοτικὸς καὶ ποσοτικός, ἀνετίθετο πάντοτε ἄνευ διαγωνισμοῦ εἰς τὰς ὀργανώσεις ἐλέγχου καὶ κατὰ προτίμησιν εἰς τὴν Σουρβεγιάνς. Αὐτὸ ἦτο μία καθιερωμένη κατάστασις ἀπὸ τοῦ 1946–47 μέχρι τοῦ 1953. Ὅποιος ὑπουργὸς ἐπέρασεν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἢ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἶχεν ἀναθέσει ποσοτικὸν καὶ ποιοτικὸν ἔλεγχον εἰς τὴν Σουρβεγιὰνς ἢ ἕτερον οἶκον, μὲ πολὺ μεγαλυτέρας τιμὰς τῆς παρούσης, ἄνευ οὐδενὸς διαγωνισμοῦ. Δὲν τὸ λέγω αὐτὸ ὡς ἐπιχείρημα διὰ τὴν πρᾶξιν ἡ ὁποία ἐγένετο. Τὸ ἐπικαλοῦμαι διὰ νὰ ἀποδείξω ποίαν ἀξίαν ἔχει ὁ οἶκος αὐτός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θὰ κρίνωμεν τὴν τιμὴν ἡ ὁποία ἐπετεύχθη διὰ τοὺς 50.000 τόννους, διότι διὰ τοὺς ὑπολοίπους μᾶς ἐτέθη ὡς ὅρος τοῦ ἐλέγχου νὰ ἐνεργήσῃ ἡ Σουρβεγιάνς. Δὲν ἔχω, παρὰ νὰ σᾶς εἴπω διὰ νὰ κρίνετε τὴν συμφωνηθεῖσαν τελικῶς τιμὴν τῶν δραχ. 2 κατὰ τόννον, ὅτι τὸ Δημόσιον διὰ τοὺς ποσοτικοὺς καὶ ποιοτικοὺς ἐλέγχους τοὺς ὁποίους ἔχει ἀναθέσει μέχρι τῆς ἐργασίας ταύτης ἔχει πληρώσει ἀπὸ 3.60–4.50 δραχμὰς κατὰ τόννον μέχρι σήμερον εἰς ὅλους τοὺς διαγωνισμούς. Ἐπίσης, κατὰ τὰς τελευταίας ἐγγυήσεις βάρους, ὄχι καὶ ποιοτικοῦ ἐλέγχου, ἡ ἐπιτευχθεῖσα διὰ διαγωνισμοῦ μέση τιμὴ κατὰ τὸ πρῶτον 4μηνον 1959 διὰ τὸ σιτάρι Ἀμερικανικῆς βοηθείας τὸ ὁποῖον εἰσήγαγεν, εἶναι δραχμαὶ 6 καὶ 98 λεπτὰ κατὰ μ. τ. Συνεπῶς, αἱ δύο δραχμαὶ αἱ ὁποῖαι ἐπετεύχθησαν διὰ ποιοτικὸν καὶ ποσοτικὸν ἔλεγχον, ταὐτοχρόνως εἶναι πράγματι τιμὴ συναγωνισμοῦ καὶ ἐξοντωτικοῦ μάλιστα συναγωνισμοῦ καὶ συνεπῶς συμφέρουσαι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς καλυτέρας ἐξασφαλίσεως τοῦ Δημοσίου ἀπὸ ἀμφισβητήσεις, κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν πωληθεισῶν ποσοτήτων. Αὐταὶ ὑπῆρξαν αἱ συνθῆκαι ἀπὸ ἀπόψεως προσφορᾶς καὶ πωλήσεως τῶν 150.000 τόννων σίτου εἰς τὴν Μποῦνγκε εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν 20.103 τόννων σίτου μὲ 10.000 τόννους ζακχάρεως τῆς ποιότητος τὴν ὁποίαν ἀνέφερα. Ἀναμφισβητήτως, ἡ ἀλληλουχία τῶν προσφορῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα ἔγγραφα μαρτυροῦν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπέκρυψεν ἀπὸ οὐδένα τὴν πρόθεσίν της νὰ πωλήσῃ σῖτον.

§213Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ποῖοι εἶναι οἱ διεθνεῖς οἶκοι, τοὺς ὁποίους ἐζήτησεν ἡ ὑπηρεσία νὰ καλέσητε;

§214Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Σᾶς ἀνέφερα. Εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν εἶναι ἄλλοι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἐμνημόνευσα. Σᾶς κάμνω τὴν ἑξῆς κατηγορηματικὴν δήλωσιν: Δὲν ὑπῆρξε πλέον τῶν προσφορῶν τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέφερα, οὐδεμία ἄλλη. Οὔτε Ἀμερικανικοί, οὔτε Ἑλβετικοί, οὔτε Γαλλικοί, οὔτε οἱασδήποτε ἄλλης ἐθνικότητος οἶκοι ἔδωσαν προσφορὰς ἄλλας, πλὴν τῶν ἀναφερθεισῶν διὰ τὴν ἀγορὰν ἔστω καὶ τῆς παραμικρᾶς ποσότητος Ἑλληνικοῦ σίτου. Αὐτοὶ οἱ οἶκοι ποὺ ἀνέφερα ἐνδιεφέρθησαν, καὶ ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς ἡ καλυτέρα τιμὴ εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἐπέτυχεν ἡ Κυβέρνησις, δηλαδὴ τῶν 16 λιρῶν, 12 σελλινίων καὶ 5 πενῶν. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ ἰσχυρισθῶμεν. Ὅτι δηλαδή, ἡ προσφορὰ τὴν ὁποίαν ἐπελέξαμεν ἦτο ἡ καλυτέρα καὶ ὅτι δὲν ἀφήσαμεν τὰ πλεονάσματα τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου νὰ παραμείνουν εἰς τὰς ἀποθήκας πρὸς σῆψιν ἢ ἐμπόδιον κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου νέας ἐσοδείας. Ἐμεριμνήσαμεν, ὥστε νὰ καταστῶμεν ἱκανοὶ νὰ ἀποθηκεύσωμεν τὸν νέον σῖτον καὶ νὰ μὴ ὑποστῶμεν τὰς συνεπείας τῆς ἀλλοιώσεως τοῦ ὑπάρχοντος ἀποθέματος. Τὰς δυσχερείας αὐτὰς καλῶς γνωρίζετε ὅλοι καὶ ἂς μὴ τὰς ἐνθυμῆσθε. (Χειροκροτήματα).

§215Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ἐὰν ἡ Μποῦνγκε ἐπώλησε τὸ σιτάρι καὶ εἰς ποίαν τιμήν;

§216Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἀπήντησα. Θὰ ἐπελέγαμεν, ἢ πώλησιν φὸμπ ἢ πώλησιν τσίφ. Ἡμεῖς ἐπωλήσαμεν φόμπ. Τὸ ἀντίθετον θὰ ἐσήμαινεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποστῶμεν ὅλους τοὺς ἐμπορικοὺς κινδύνους διὰ νὰ κάμωμεν τὸν πωλητὴν σίτου.

§217Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ποία εἶναι, κ. ὑπουργέ, ἡ ἔννοια τοῦ ὅρου φόμπ; Φὸμπ σημαίνει τὴν ἐπὶ τοῦ πλοίου πώλησιν ἄνευ τελωνειακῶν δασμῶν. Συνεπῶς, ὅλο τὸ βάρος εἶναι ὁ ναῦλος. Ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας τὰ περιοδικὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτει, ὅτι ἡ Μποῦνγκε ἐκέρδισε 275.000 λίρες ἐντὸς 15 ἡμερῶν.

§218Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Σᾶς ἀπήντησα. Ἔχω καὶ ἐγὼ στοιχεῖα διὰ νὰ σᾶς δώσω.

§219Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾶ, κ. ὑπουργέ, τὴν ζάκχαριν...

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνασθε νὰ συνεχίσητε τὰς διακοπάς, κ. συνάδελφε. Θὰ λάβετε τὸν λόγον καὶ θὰ ἐκθέσητε τὰς ἀπόψεις σας.

§221Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, φυγομαχεῖ.

§222Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Προσπαθεῖτε νὰ ἀποσπάσητε ἀπαντήσεις αἱ ὁποῖαι νομίζετε, ὅτι θὰ σᾶς ἐξυπηρετήσουν. Νὰ μοῦ ἀναφέρητε συγκεκριμένως τὰ στοιχεῖα ποὺ ἐπικαλεῖσθε, διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§223Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπεσχέθητε, κύριε ὑπουργέ, ὅτι μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀγορεύσεώς σας θὰ ἀπαντήσητε εἰς τὰ ἐρωτήματά μας.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύναται, κ. συνάδελφε, νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπήντησεν.

§225Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε, ὁ κ. ὑπουργὸς φυγομαχεῖ, διότι ἐπὶ τῆς ζακχάρεως εἶναι τὸ ἄλλο σκάνδαλον.

§226Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Νὰ ἀνέλθητε εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἐκθέσητε τὰς ἀπόψεις σας καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Δὲν ὑποχρεοῦμαι νὰ σᾶς ἀπαντήσω κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιμένητε εἰς τὸ πότε θὰ ἀπαντήσω ἐγὼ καὶ πολὺ περισσότερον, νὰ ὑπαγορεύσητε τὰς ἀπαντήσεις. Ἀνεβῆτε εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ὁμιλήσητε καὶ θὰ λάβητε τὴν ἀπάντησιν ποὺ θὰ σᾶς ὀφείλεται.

§227Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει μία σειρὰ ἐρωτημάτων, εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀπαντήσητε καὶ δὲν ἀπαντᾶτε. Συνεπῶς, δικαιοῦμαι νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι φυγομαχεῖτε.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον.

§229Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ περιορισθῶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀνωμάλου ἐξαγωγῆς 170.000 τόν. σίτου ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων, ἡ ὁποία ἐγένετο παρὰ τὴν κατηγορηματικὴν ἀντίθεσιν τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ πρὸ παντὸς τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἀποβάσης ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Κατὰ τὴν διαχείρισιν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς ὑπάρχει σειρὰ ἐνεργειῶν καὶ παραλείψεων, αἱ ὁποῖαι πράγματι μεταφέρουν τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἀπὸ τὸ καθαρῶς πολιτικὸν —λυποῦμαι νὰ τὸ εἴπω— εἰς τὸ ποινικὸν ἐπίπεδον. Καὶ ἐπειδὴ ἡ αἴθουσα αὐτὴ εἶναι αἴθουσα, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ καθαρτήριον πῦρ τοῦ Δημοσίου μας βίου, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις πρέπει νὰ εἶναι ἐξαντλητική.

§230Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. Διατὶ δὲν ἔχετε τὸ θάρρος νὰ μεταφέρετε τὸ θέμα εἰς τὸ ποινικὸν ἐπίπεδον;

§231Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πρέπει ἡ συζήτησις αὐτὴ νὰ καταλήξῃ εἰς συμπεράσματα σαφῆ. Καὶ προκαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν ὑπάρχουν ἀμφιβολίαι, αὐτὴ ἡ ἰδία νὰ εἰσηγηθῇ τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ἤδη ὁ τύπος ἀσχολεῖται μὲ τὴν ὑπόθεσιν ἀπὸ 15θημέρου. Ἡ ἀγορὰ βοᾷ. Γίνεται ἐδῶ μία συζήτησις. Ἐὰν ἡ συζήτησις δὲν καταλήξῃ εἰς τὸ ἀκλόνητον συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνήργησεν ὀρθῶς, ἀνεπιλήπτως, τότε, νομίζω, ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις ἠθικὴ τῆς Κυβερνήσεως νὰ ζητήσῃ αὐτὴ ἡ ἰδία τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, διότι διαφορετικὰ θὰ μείνῃ ἀθεραπεύτως ἐκτεθειμένη ἔναντι τοῦ ἑαυτοῦ της, ἀπέναντι τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ ἀπέναντι τῶν θεμελίων τοῦ καθεστῶτος.

§232Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μοῦ ἐπιτρέπετε; Δὲν εἶχον τὴν διάθεσιν νὰ σᾶς διακόψω, ἀλλὰ προβαίνετε, πρὶν ἢ ἀναπτύξετε τὰ ἐπιχειρήματά σας εἰς μίαν καταγγελίαν.

§233Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὄχι καταγγελίαν.

§234Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἰς καταγγελίαν. Εἴπατε, καὶ ὡς ἐκ τούτου προεκλήθη τοῦ ἀγαπητοῦ ἐκ τοῦ νομοῦ Πέλλης συναδέλφου ἡ διαμαρτυρία, εἴπατε, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ δὲν συνδέεται μόνον μὲ πολιτικάς, ἀλλὰ καὶ μὲ ποινικὰς εὐθύνας. Αὐτὸ ἀποτελεῖ κἄτι, τὸ ὁποῖον, πολιτικὸς ἀνὴρ τῆς ἰδικῆς σας πείρας, πολιτικὸς ἀνήρ, ὁ ὁποῖος ἤσκησε καθήκοντα ὑπουργοῦ, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ διατυπώσῃ, παρὰ ὡς συμπέρασμα ἐνδεχομένως, σειρᾶς συλλογισμῶν. Προβαίνοντες, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰς μίαν καταγγελίαν, θέτετε ἐκ τῶν προτέρων ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν σειρὰν ὅλων τῶν συλλογισμῶν τοὺς ὁποίους θὰ ἀναπτύξετε. Διότι σημαίνει τοιαύτην προκατάληψιν ἀντιπολιτευτικὴν, ἡ τοποθέτησις εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνετε, ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ δοθῇ σοβαρὰ προσοχὴ εἰς τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα περαιτέρω θὰ ἀναπτύξετε. Ἔχετε ἀσκήσει, ἀξιότιμε ἐκ Δωδεκανήσου συνάδελφε, καθήκοντα ὑπουργοῦ. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ εἴχατε ἀνεχθῆ ποτὲ τὴν ἄνοδον εἰς τὸ βῆμα βουλευτοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος, θὰ προέβαινε, προκειμένου περὶ οἱασδήποτε ἐνεργείας σας, ὡς ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας τότε, εἰς τοιαύτην ἐκ τῶν προτέρων καταγγελίαν. Ἡμαρτήσατε καθ’ ὃν τρόπον ὡμιλήσατε. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὸ ἀντιληφθῆτε ἐκ τῶν ὑστέρων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς).

§235Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ὑπάρχει μεταξὺ τῶν ἀντιλήψεων ὑμῶν καὶ ἐμοῦ χάσμα μέγα. Ὅταν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐτέθη ἐν ἀμφιβόλῳ τὸ ἀνεπίληπτον τῆς διαχειρίσεως θέματος ἀναλόγου, ἀπὸ ὑπουργὸν Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριζον, ἐγὼ ἐζήτησα τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Εἰπὼν δὲ καὶ τότε: «Ἐὰν ἐκ τῆς συζητήσεως δὲν πεισθοῦν ἅπαντες, ὅτι ὁ ὑπουργὸς αὐτὸς εἶναι ἀνεπίληπτος, εἶναι καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως.....

§236Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἅπαντες; Εἶναι δυνατὸν νὰ πεισθοῦν ἅπαντες, ὅταν ὑπάρχῃ προκατάληψις;

§237Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἂς μὴ κάμνωμεν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς διακοπάς. Ἐζήτησα, λοιπόν, τὴν σύστασιν Εἰδικῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Μὴ ἐπιμένετε. Δὲν ἀναφέρω ὀνόματα, διότι ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὡς ἡ γυνὴ τοῦ Καίσαρος, δὲν πρέπει νὰ εἴμεθα μόνον ἔντιμοι, ἀλλὰ καὶ νὰ φαινώμεθα ἔντιμοι. Καὶ ὅταν τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ αὐτὸ, πρέπει βεβαίως, ἡμεῖς νὰ ἔχωμεν τὴν εὐθιξίαν ὄχι μόνον ὡς Συμπολίτευσις ἢ Ἀντιπολίτευσις, ἀλλὰ γενικῶς, ὡς πολιτικοὶ ἄνδρες νὰ ζητήσωμεν τὴν πλήρη διαλεύκανσιν τοῦ θέματος. Ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, ἤθελα νὰ προλογίσω τὰς παρατηρήσεις μου, διὰ νὰ ὑπογραμμίσω τὴν σοβαρότητα τῆς ὑποθέσεως καὶ νὰ παρακαλέσω ὅπως αἱ παρατηρήσεις αὐταὶ γίνουν ἀντικείμενον τῆς σοβαρᾶς προσοχῆς καὶ ἐξετάσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία τελικῶς θὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν, διὰ νὰ μορφώσῃ ἡ Βουλὴ ἀντικειμενικὴν γνώμην. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις, καίτοι διαρκεῖ τώρα, ἐπισήμως μὲν ἀπὸ τῆς περασμένης Παρασκευῆς, ἀνεπισήμως ὅμως ἀπὸ 20ημέρου περίπου, γίνεται ἄνευ ὅλων τῶν ἐγγράφων, χωρὶς ἡ Βουλὴ νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ὅλα τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἔχῃ διὰ νὰ μορφώσῃ ἀντικειμενικὴν γνώμην. Διότι τί ἔχομεν εἰς τὸν φάκελλον αὐτόν; Ἔχομεν ἔγγραφα ποὺ ἀφοροῦν τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ὅμως ἔχομεν καὶ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα προῆλθον ἢ εὑρίσκονται ἢ ἀπηυθύνθησαν εἰς ἄλλα ὑπουργεῖα, ὅπως τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸ ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, τὸ ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν. Δὲν ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ ἔγγραφα εἰς τὸν φάκελλον. Ὑπάρχει ἐπίσης, τὸ ἑξῆς μέγα θέμα: Δεδομένου, ὅτι ὑπῆρξε, καὶ τὸ ἀνέφερε καὶ ἡ Κυβέρνησις, διαφωνία τῶν ὑπευθύνων ὑπαλλήλων, ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν τὸ κείμενον τῆς διαφωνίας αὐτῆς ἐπὶ τῶν ἐγγράφων διὰ νὰ ἴδωμεν τὸ περιεχόμενον καὶ νὰ ἐκτιμήσωμεν τὴν σοβαρότητα αὐτῆς. Εἶναι γνωστὸν ἐπίσης, ὅτι ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως διεφώνησαν ὄχι μόνον ὑπηρεσιακὰ ἀλλὰ καὶ πολιτικὰ πρόσωπα, καὶ συγκεκριμένως ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ ὑπουργείου. Καὶ ὅμως, οὔτε τὸ περιεχόμενον τῆς διαφωνίας του ἔχομεν, οὔτε ἀναφορὰ ἐγένετο εἰς τὴν διαφωνίαν αὐτὴν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ μέχρι σήμερον. Λυποῦμαι, ἑπομένως, ἀλλὰ πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι ἡ πρόοδος τῆς συζητήσεως δὲν εἶναι ἀκόμη οἵα θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι, λόγῳ ἐλλείψεως πολλῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα, θὰ ἔδιδον πιθανῶς διαφορετικὴν κατεύθυνσιν εἰς τὴν πορείαν τῶν συλλογισμῶν μας. Κύριοι, δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰ θέματα τοῦ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, καλῶς ἢ κακῶς, ἀπεφάσισε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου. Εἶναι αὐτὸ ἄλλη ὑπόθεσις, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει, νομίζω, νὰ παρεμβάλωμεν εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν, διότι θὰ περιπλέξωμεν τὰ πράγματα. Θὰ περιορισθῶ ἁπλῶς εἰς τὴν διερεύνησιν τοῦ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἅπαξ καὶ ἀπεφάσισε τὴν ἐξαγωγὴν ἐνήργησε καλῶς εἰς τρόπον, ὥστε ἡ ἐξαγωγὴ αὐτὴ νὰ ἀποβῇ ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ ὄχι ἐπὶ βλάβῃ τῶν συμφερόντων αὐτοῦ. Καὶ εὐθὺς ἀμέσως, ἀνακύπτει τὸ ἐρώτημα, πῶς, περιουσία τοῦ Δημοσίου, ἐξεποιήθη ἄνευ δημοσίου διαγωνισμοῦ; Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον ἐρώτημα, τὸ βασικόν, Ὡς γνωστόν, ἡ Κυβέρνησις, ἀπήντησεν εἰς τοῦτο, διὰ δύο ἐπιχειρημάτων: «Πρῶτον, δὲν εἶχε καιρὸν νὰ προβῇ εἰς δημοπρασίαν καί, δεύτερον, ὅτι ἐξ ἀντικειμένου, ἡ δημοπρασία ἦτο ἀδύνατος. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς ἔκαμα ὅ,τι ἦτο τὸ καλλίτερον. Ἐξεμαίευσα τὴν καλλιτέραν προσφοράν, τὴν ὁποίαν καὶ ἀπεδέχθην καὶ ἔτσι ἐξήγαγα τὰ ἀποθέματα αὐτά, ὄχι, βεβαίως, μὲ κέρδος, ἐν σχέσει μὲ ὅ,τι τὰ ἠγόρασα, διότι εἶναι σιτάρι τῆς συγκεντρώσεως, ἀλλὰ ὑπὸ τοὺς καλλιτέρους ὅρους, τοὺς ὁποίους μοῦ προσέφερεν ἡ διεθνὴς ἀγορά». Κύριοι, αὐτὰ εἶναι τὰ ἐπιχειρήματα τῆς Κυβερνήσεως. Λυποῦμαι, διότι κάθε ἄλλο, παρὰ μᾶς ἔπεισεν ἡ Κυβέρνησις δι’ αὐτῶν, περὶ τῆς ὀρθότητος τῶν σκέψεων καὶ τῶν ἐνεργειῶν της. Κύριοι, ὑπεστηρίχθη, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς ἦτο ἐπεῖγον καὶ ὅτι, εὑρεθεῖσα πρὸ τοῦ ἐπείγοντος αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἠμποροῦσε νὰ κάμῃ διαγωνισμόν. Ἠπόρησα, πράγματι, διότι προσεπάθησαν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι ὑπουργοὶ νὰ ἀναλώσουν τόσον χρόνον, διὰ νὰ ὑποστηρίξουν μίαν τοιαύτην θέσιν, ἡ ὁποία ἀπέχει πόρρω τῆς πραγματικότητος. Δὲν θέλω, διὰ νὰ μὴ προκαλέσω τὸν ἀγαπητόν μου Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως εἰς νέαν διακοπήν, νὰ δώσω ἄλλον χαρακτηρισμόν. Ἀλλά, κύριοι, γνωρίζετε, ἀπὸ πότε ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει θέμα ἐξαγωγῆς τῶν πλεονασμάτων σίτου; Ὄχι ἀπὸ τὸν Φεβρουάριον 1959, ἀλλ’ ἀπὸ τὸν Μάϊον τοῦ 1958! Κατ’ ἐντολὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας κ. Ἀδαμοπούλου, ὁ Διευθυντὴς κ. Δαμηλάτης, ὁ ἁρμόδιος ἐπὶ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου ὑπάλληλος, μεταβαίνει εἰς διαφόρους Οἴκους, τὸν Μάϊον τοῦ 1958, καὶ τοὺς λέγει, ὅτι «ἔχομεν περίσσευμα σίτου, δὲν ἠμποροῦμε νὰ τὸ ἀποθηκεύσωμεν, βοηθῆστε μας νὰ τὸ ἐξαγάγωμεν, κάμετε προσφοράς». Ἔχω εἰς χεῖρας μου ἐπιστολήν, ὑπογεγραμμένην ἀπὸ τὸν κ. Δαμηλάτην καὶ ἀπευθυνομένην πρὸς τὸν κ. Χαράλαμπον Βλαχάκην —παρακαλῶ νὰ σημειώσετε τὸ ὄνομα....

§238ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ ἔγινε ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ κ. ὑπουργοῦ!

§239Ι. ΖΙΓΔΗΣ. .... ὁ ὁποῖος, μεταβὰς εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Βλαχάκη καὶ μὴ εὑρὼν αὐτόν, τοῦ ἀπηύθυνε τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: «Κύριε Βλαχάκη, Λυποῦμαι, διότι δὲν σᾶς συνήντησα εἰς τὸ γραφεῖον σας. Ἐπιθυμῶ, ἐντολῇ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, νὰ σᾶς παρακαλέσω, ὅπως μέσῳ τῶν ἐν Γερμανίᾳ συνεργατῶν σας, ἐξετάσητε ἂν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐνδιαφερθοῦν, καὶ ὑπὸ ποίους ὅρους, διὰ τὴν ἀγορὰν 100.000 τόννων σίτου, ἐξ ὧν 70.000 τόννων μαλακοῦ σίτου Ἑλληνικῆς παραγωγῆς, ἐσοδείας 1957 καὶ 30.000 τόννων Ἀμερικανικοῦ σίτου HARD WINTER No 2. Ἐν ὄψει τῆς προσεχοῦς ἐσοδείας, ἡ ὁποία προβλέπεται ἱκανοποιητική, καὶ λόγῳ τῆς ὑπάρξεως ἀνάγκης ἐκκενώσεως τῶν ἀποθηκῶν, παρακαλῶ, ὅπως ἐνεργήσητε ἐπειγόντως καὶ πληροφορήσητε σχετικῶς τὸν κ. ὑπουργόν.

Μετὰ τιμῆς

Σ. ΔΑΜΗΛΑΤΗΣ

Ἡ ἐπιστολὴ φέρει ἡμερομηνίαν 29)5)1958 Ἀνώτερος ὑπάλληλος, ἐντολῇ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, μεταβαίνει εἰς ἕνα γραφεῖον καὶ λέγει: «Φροντίσατε νὰ ἴδητε ἂν ἠμπορεῖτε νὰ πωλήσητε Ἑλληνικὸ καὶ Ἀμερικανικὸ σιτάρι, διότι ἐπικειμένης τῆς νέας ἐσοδείας πνίγομαι, δὲν ἔχω ποῦ νὰ τὸ κρατήσω καὶ ἑπομένως, πρέπει νὰ τὸ ἐξαγάγω. Εἶναι ἡ μόνη διέξοδος, ἐκ τῆς διαμορφωθείσης ἀφορήτου καταστάσεως...»... Τὸ θέμα, ἑπομένως, τῆς ἀνεπαρκείας τῶν ἀποθηκῶν, δὲν ἐδημιουργήθη τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1959. Ὑπῆρχεν ἀπὸ τὸν Μάϊον τοῦ 1958. Τὴν περιπέτειαν εἰς τὴν ὁποίαν ἐρρίφθη ὁ ἀτυχὴς Βλαχάκης, κατόπιν τοῦ διαβήματος αὐτοῦ, θὰ σᾶς εἴπω εἰς ἄλλο κεφάλαιον τῆς ὁμιλίας μου.

§240Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ πρόβλεψις τῆς ἐσοδείας τοῦ 1958, ἦτο τοιαύτη, ὥστε μᾶς ἐδημιούργει κινδύνους ἐλλείψεως χώρων, ἀλλὰ ἡ πραγματοποιηθεῖσα ἐσοδεία, ἡ ὁποία ἀνῆλθεν εἰς τὸ ὕψος τοῦ 1.720.000 τόννων, μᾶς ἐπέτρεψε νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀποθηκεύσωμεν καὶ τὰ πλεονάσματα, τὰ ὁποῖα εἴχομεν ἀπὸ τὴν προηγουμένην ἐσοδείαν τοῦ 1957, ἀλλὰ καὶ τὴν συγκεντρωθεῖσαν ποσότητα τῶν 500.000 περίπου τόννων. Συνεπῶς, αἱ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι προεβλέποντο κατὰ Μάϊον τοῦ 1958, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνάγκην τῆς ἀποθηκεύσεως τῆς ἐσοδείας τοῦ 1958, δὲν ἐπηλήθευσαν καὶ ἔκτοτε ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν πώλησιν τοῦ σίτου.

§241Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, διακοπὴν παρακαλῶ, ὄχι ἀγόρευσιν.

§242Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας) Σᾶς δίδω στοιχεῖα διὰ νὰ μὴ στηρίξετε συμπεράσματα ἐπὶ ἀναληθῶν προϋποθέσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπραγματοποιήθησαν. Τί συνέβη, ὅμως, μεταγενεστέρως; Συνέβη ἡ σπορὰ τοῦ Ὀκτωβρίου–Νοεμβρίου καὶ εἴδομεν, ὅτι αἱ σπαρεῖσαι ἐκτάσεις εἶναι μεγαλύτεραι ἀπὸ ἐκείνας τοῦ 1958. Παρὰ τὰς προσπαθείας μας, ἀναμφισβητήτως ἐσπάρησαν περισσότεραι ἐκτάσεις, ὄχι εἰς μεγάλην ἔκτασιν, 45–50.000 στρέμματα. Ὁπωσδήποτε ὅμως, εἴχομεν τὴν ἰδίαν σπαρεῖσαν ἔκτασιν καὶ συνεπῶς αἱ προβλέψεις ἦσαν, ὅτι ἡ ἐσοδεία τοῦ 1959 θὰ ἦτο ἴση μὲ ἐκείνην, ἡ ὁποία ἦτο κατὰ τὸ 1958, ἡ ὁποία μᾶς ἐδημιούργησε τὸ πλεόνασμα αὐτὸ τῶν 150.000 τόννων. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1959, ἔκαμε, φαίνεται, τὸ ἔγγραφον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου. Ἐπανέρχεται εἰς τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ τοῦ λέγει, ὅτι προβλέπω, ὅτι θὰ ἔχω ἕνα περίσσευμα 150.000 τόννων καὶ φροντίσατε διὰ τὴν ἐξαγωγήν.

§243Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κουράζεσθε ἀδίκως, κ. ὑπουργέ.

§244Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ὅσον ἀφορᾶ τὸν κ. Βλαχάκην, εἶναι καὶ αὐτὸς ἕνας ἀπὸ τοὺς πολλούς, οἱ ὁποῖοι ἐπισκέπτονται τὰ ὑπουργεῖα, προσφέροντες νὰ πωλήσουν προϊόντα, ἐπ’ ἀνταλλαγῇ κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν. Ἕνας ἀπὸ τοὺς πολλούς, εἶναι καὶ ὁ κ. Βλαχάκης. Αὐτὸ ἠμπορεῖτε νὰ ἐκτιμήσετε τί σημασίαν εἶχε.

§245Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Περὶ Βλαχάκη θὰ ἔλθω, ὅταν θὰ θίξω τὸ θέμα αὐτό. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ περὶ τοῦ ἐπείγοντος τῶν ἀποθηκευτικῶν χώρων, θὰ παρεκάλουν τοὺς κυρίους ὑπουργούς, νὰ μὴ κάμουν διακοπάς, αἱ ὁποῖαι ἁπλῶς προλαμβάνουν τὴν συστηματικὴν ἐξιστόρησιν τῶν γεγονότων. Τὸ θέμα τῆς ὀξύτητος τῶν ἀποθηκευτικῶν χώρων ἐξεδηλώθη πράγματι, μετὰ τὸ θέρος τοῦ 1958 καὶ διὰ τοῦτο ὑπεχρεώθητε, πολὺ φρονίμως, νὰ ζητήσετε τὴν μετατόπισιν τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ἀμερικανικοῦ σίτου. Ἀντὶ νὰ φέρετε ἀμερικανικὸν σῖτον κατὰ τὸν Αὔγουστον 75.000 τόννους, μετετοπίσατε χρονικῶς τὴν εἰσαγωγὴν καὶ τὴν ἐπραγματοποιήσατε τὸν Μάρτιον καὶ μάλιστα περιορίζοντες αὐτὴν εἰς 42.000 τόννους. Ἑπομένως, βλέπετε, κ. ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ κουράζεσθε καὶ νὰ λέγετε πράγματα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε, ἐφ’ ὅσον κάμνω μίαν ἐπερώτησιν ἐγώ, νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἑπομένως, τὸ θέμα τῆς ἀναβολῆς τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ἐξ Ἀμερικῆς σίτου, ἀποδεικνύει τὴν ὕπαρξιν ἀποθηκευτικῶν χώρων, ἀπὸ τοῦ θέρους τοῦ 1958, τὸ ὁποῖον καὶ ἀπασχολεῖ τὴν Κυβέρνησιν ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα. Ἑπομένως, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, πρέπει νὰ ἤξευρε, ὅτι ὑπῆρχε τὸ θέμα ἀπὸ πολλῶν μηνῶν, εἰς τρόπον, ὥστε, ὅταν εἰς τὰς 17 Φεβρουαρίου ἔλαβε τὸ περίφημον ἔγγραφον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας νὰ μὴ δικαιολογῆται ποσῶς οἱοσδήποτε αἰφνιδιασμός του. Θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ ἐζοῦσε καθόλου εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ μὴ γνωρίζῃ, ὅτι ἐβαδίζαμεν πρὸς μίαν ὀξύτητα τοῦ θέματος, ἡ ὁποία θὰ ἐζήτει κάποτε τὴν λύσιν του. Εἰς τὰς 21 Φεβρουαρίου, ὑπὸ τὴν πίεσιν τοῦ ἐπείγοντος, ὁ κ. ὑπουργός, ἀποφασίζει καὶ δίδει ὀψιὸν εἰς ἕνα Οἶκον, τὸν Οἶκον «Μποῦγκε», νὰ τοῦ ἐξαγάγῃ τὸ σιτάρι— 100.000 τοὐλάχιστον τόννους! Ἄς δεχθῶμεν πρὸς στιγμὴν τὸν Κυβερνητικὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι ὑπὸ τὴν ἐπήρειαν, πράγματι, τοῦ ἐπείγοντος, ἔγινεν ἡ συμφωνία. Ἀλλὰ ξέρετε τί προθεσμίαν ἐκτελέσεως, ἔχει αὐτὴ ἡ ὀψιόν; 1½ μῆνα! Ποῖος σοβαρὸς ἄνθρωπος, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι περεχωρήθη ὀψιὸν 1½ μηνός, συνεπείᾳ μιᾶς κατεπειγούσης καταστάσεως, ἡ ὁποία δὲν ἄφινε χρονικὰ περιθώρια διὰ νὰ κάνωμεν δημοπρασίαν; Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι τὸ πρῶτον σκέλος τῆς ἐπιχειρηματολογίας τῆς Κυβερνήσεως καταπίπτει ἀφ’ ἑαυτοῦ καὶ κατὰ τρόπον μὴ ἐπιδεχόμενον οἱανδήποτε φραστικὴν συγκάλυψιν.

§246Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὅλα ὅσα εἴπατε, θὰ ἀναγνωρίσετε, ὅτι καταπίπτουν πρὸ τοῦ γεγονότος, ὅτι μέχρι τοῦ Μαρτίου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ διαγωνισμός, διότι ὑπῆρχεν ἡ ἔγκρισις τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ διεθνὴς διαγωνισμὸς πρὶν ἢ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις ἐγκρίνῃ τὴν ἐξαγωγὴν σίτου ἐξ Ἑλλάδος;

§247Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ὀψιόν;

§248Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ ὀψιὸν ἐδόθη ἀκριβῶς ἐν ὄψει τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ διεθνὴς διαγωνισμός;

§249Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πράγματι, ἡ ὀψιὸν ἐδόθη, χωρὶς νὰ ἐξασφαλίσετε τὴν συγκατάθεσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως! Αὐτὸ εἶναι ἕνα ἄλλο βασικὸν σφάλμα.

§250Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἦτο δυνατόν, σᾶς ἐρωτῶ ἐγώ, μέχρι Μαρτίου νὰ γίνῃ διαγωνισμός; Ναὶ ἢ οὔ; Ὅλα ὅσα εἴπατε ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ἦταν δυνατά;

§251Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πᾶς ἄνθρωπος, ἔχων κοινὸν νοῦν, πρέπει νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ καταφατικῶς. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον μεταχειρίζεσθε τὴν ἐπιχειρηματολογίαν αὐτήν, θὰ τὴν ἀντιστρέψω. Καὶ θὰ εἴπω, ὅτι, ἐὰν ὑπῆρχε συνετὴ Κυβέρνησις, θὰ ἐφρόντιζε νὰ πάρῃ τὴν συγκατάθεσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου 1958. Διότι δὲν ἐκάματε τοῦτο, ἀποδεικνύει, πόσον ἀσυνέτως ἐχειρίσθητε τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, διὰ νὰ φθάσετε εἰς αὐτὴν τὴν πράγματι μειωτικὴν κατάστασιν, διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ ἀπέναντι ἰδιωτῶν καὶ ἀπέναντι τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, νὰ δίδετε ὀψιὸν χωρὶς νὰ ἔχετε ἐξασφαλίσει οὔτε τὴν συγκατάθεσιν ἑνὸς συμμάχου, ὁ ὁποῖος κάμει τόσα, μᾶς δίδει πλουσιοπάροχα τὰ δῶρα του, ἐξαρτήσαντες ἀπὸ τὴν μεγαλοφυΐαν καὶ τὸ πανίσχυρον μιᾶς ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως τὴν ἐπιτυχίαν τῆς συγκαταθέσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Αὐτά, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, βγαίνουν ἀπὸ τὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα σεῖς οἱ ἴδιοι κατεθέσατε, κατὰ τοιοῦτον κατηγορηματικὸν τρόπον, ποὺ παρ’ ὅλας σας τὰς προσπαθείας οὐδεμιᾶς φραστικῆς διορθώσεως εἶναι ἐπιδεκτικά. Ἑπομένως, τὸ ἐπιχείρημα τοῦ ἐπείγοντος καταπίπτει.

§252Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τοῦ ἐπείγοντος μετὰ τὸν Μάρτιον. Ὀφείλετε, κ. Ζίγδη, νὰ ἀναγνωρίσετε τὴν ἀλήθειαν, ὅτι μετὰ τὸν Μάρτιον δὲν ὑπῆρχε χρόνος, διὰ νὰ ἀποφασίσωμεν διαγωνισμόν.

§253Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εὐχαριστῶ καὶ πάλιν διὰ τὴν διακοπήν. Ἐγὼ δὲν σᾶς λέγω μετὰ τὸν Μάρτιον. Ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι ἀντὶ νὰ δώσετε αὐτὴν τὴν τόσον μειωτικὴν διὰ τὸ δύσμοιρον αὐτὸ Κράτος, ὀψιόν, εἰς μίαν ξένην ἑταιρείαν, ἔπρεπε, διότι εἴχατε ὅλον τὸν χρόνον, νὰ καθορίζατε ἕνα διεθνῆ διαγωνισμόν. Θὰ ἐκαλούσατε, πράγματι τὴν 21ην Φεβρουαρίου —ἀντὶ νὰ παράσχετε τὴν ὀψιὸν— ἐντὸς 10ημέρου, ἐντὸς 8ημέρου πάντας τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ σᾶς κάμουν προσφορὰν διὰ τὸ σιτάρι.

§254Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἦσαν γνωστοὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ἐγνώριζον, ὅτι θὰ ἐξαχθῇ σῖτος καὶ εἶχον κάμει ὅσας ἔκαμον προσφοράς. Γνωρίζετε δέ, ὅτι δὲν ὑπῆρχε πιθανότης ἄλλης προσφορᾶς.

§255Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν θέλω μὲ τὰς διακοπάς σας νὰ καταστρέψω τὴν ἀρχιτεκτονικὴν τῆς ὁμιλίας μου. Ἀλλ’ ἐπ’ αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε τώρα, σᾶς διαψεύδει ὁ φάκελλος, τὸν ὁποῖον κατεθέσατε εἰς τὴν Βουλήν. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ, μόλις ἔλθῃ ἡ σειρὰ τῆς ὁμιλίας μου. Τὸ ἐπεῖγον λοιπόν, ἔχει καταπέσει. Τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα τῆς ἀντικειμενικῆς, ὡς ὑπεστήριξεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ κατ’ ἀκολουθίαν οἱ ἄλλοι συνάδελφοί του ἐν τῇ Κυβερνήσει, ἀδυναμίας νὰ γίνῃ διεθνὴς διαγωνισμός, διότι ἦτο ἄγνωστος ἡ ποιότης τοῦ σταριοῦ μας, διότι τὸ εἴχαμεν μέσα εἰς βαπόρια, διότι τὸ ὕψος τῶν ἀποθηκῶν εἶναι 1.40, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι 1,47½, διαψεύδεται ἀπὸ τὰς ἰδίας ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Διότι αἱ συμβάσεις, τὰς ὁποίας ὑπέγραψε μὲ τὴν Μποῦγκε, τί εἶναι; Εἶναι ἀκριβῶς διατύπωσις προδιαγραφῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι κλασσικαὶ εἰς πάντα διεθνῆ διαγωνισμόν. Λέγει ἡ σύμβασις καὶ ἡ πρώτη καὶ ἡ δευτέρα καὶ ἡ τρίτη μὲ τὴν Μποῦγκε: Ἐγώ, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, πωλῶ σιτάρι εἰδικοῦ βάρους 77 κιλῶν τὸ ἑκατόλιτρον, μὲ ἀνώτατον δείκτην ξένων ὑλῶν 3% καὶ μὲ μίαν κλίμακα ὑποτιμήσεως τῆς τιμῆς, εἰς ἃς περιπτώσεις τὸ αʹ ἢ τὸ βʹ ἢ τὸ γʹ στοιχεῖον ἀποδειχθοῦν μεγαλύτερα αὐτῶν, τὰ ὁποῖα τίθενται ὡς βάσις τῆς συμφωνίας. Ποῖος ἠμπόδισε, ἑπομένως, τὴν Κυβέρνησιν νὰ χρησιμοποιήσῃ τοὺς ὅρους τοῦ Συμβολαίου της μὲ τὴν Μποῦγκε ὡς ὅρους ἑνὸς διεθνοῦς διαγωνισμοῦ; Ποῦ ἡ ἐξ ἀντικειμένου δυσχέρεια; Καὶ τὸ δεύτερον, ἑπομένως ἐπιχείρημα, ὅτι ἐξ ἀντικειμένου δῆθεν ἦτο ἀδύνατος ὁ διεθνὴς διαγωνισμὸς δὲν προετάθη σοβαρῶς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἁπλῶς ἔτσι, διὰ νὰ δημιουργῇ ἐντυπώσεις.

§256Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἀπόδειξις ὅτι ἔγινεν.

§257Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς, ὅτι δὲν εἴμεθα τὸ πρῶτον Κράτος, ποὺ ἐξάγει σιτάρι αὐτὴν τὴν ἐποχήν, ποὺ διὰ πρώτην φορὰν ἐξάγει σιτάρι ἢ ἄλλα προϊόντα συγκεντρώσεως, ποὺ θὰ εἶναι τυποποιημένα. Οἱονδήποτε ἔμπορον καὶ γνωρίζετε ὅτι οἱ ἔμποροι τῶν σιτηρῶν εἶναι τεράστιοι ὀργανισμοί, ἐὰν ἐρωτήσετε, θὰ σᾶς εἴπῃ, ὅτι κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας ἔγιναν καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ εἰς τὸν Λίβανον καὶ εἰς τὴν Ἀφρικήν, διάφοροι διαγωνισμοί, εἰς τοὺς ὁποίους, αἱ Κυβερνήσεις εἶπον: Ἔχω αὐτὸ τὸ «λότο», αὐτὴν τὴν ποσότητα σταριοῦ, καλαμποκιοῦ, ἐλαιοσπόρων. Ἐλᾶτε, κύριοι, ἰδῆτε την καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν ποὺ θὰ διαπιστώσετε κάμνετε τὰς προσφοράς σας. Καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν ἔγιναν διεθνεῖς πράξεις εἰς ἑκατομμύρια τόννους, αἱ ὁποῖαι κατόπιν ἔγιναν ἀντικείμενα διαπραγματεύσεων εἰς τὰ Χρηματιστήρια τοῦ Λονδίνου, τῆς Νέας Ὑόρκης καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς. Οὔτε αὐτὸ δὲν τὸ ἐπληροφορήθη ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις; Οὐδεμία ἑπομένως δικαιολογία ὑπάρχει οὔτε ἐξ ἀντικειμένου, οὔτε ἐξ ὑποκειμένου διὰ τὴν Κυβερνητικὴν ἐνέργειαν. Διατί, λοιπόν, παρεμερίσθη αὐτὸς ὁ ἀδιάβλητος, ἀντικειμενικὸς καὶ ἀποδοτικώτερος τρόπος διαθέσεως τῆς περιουσίας τοῦ Δημοσίου; Ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν ἤθελον ἀκόμη νὰ κάμουν μίαν ἐπίσημον δημοπρασίαν, θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ κἄτι ἄλλο, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν συμφωνῶ ἐγώ, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον θὰ εἶχε τὰ στοιχεῖα, τὴν ἐξωτερικὴν ἐμφάνισιν τοὐλάχιστον τὸ ἀδιάβλητον. Οἱ μεγάλοι οἶκοι, οἱ σιταράδες, ποὺ κάμνουν τὸ ἐμπόριον τοῦ σίτου, εἶναι 9–10. Καὶ τῶν 9–10 αὐτῶν, ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἀθήνα ἀντιπρόσωποι. Ἠμποροῦσαν νὰ τοὺς καλέσουν εἰς τὰς 21 Φεβρουαρίου, ὅταν ἀντελήφθη τὸ ἐπεῖγον τοῦ θέματος, ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ τοὺς εἴπουν, νὰ τὰ δείγματά μας, πηγαίνετε εἰς τὰς ἀποθήκας μας καὶ κάμετέ μας προσφοράς. Διατὶ δὲν ἔγινεν αὐτό;

§258ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ ἦσαν οἱ ὑπάλληλοι;

§259Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἤκουσα νὰ γίνωνται ὡρισμένοι ὑπαινιγμοὶ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ δι’ αὐτό, θὰ σᾶς εἴπω καὶ εἶναι πρὸς τιμήν των αὐτό, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι εἶπον, ὅτι ἡ δημοπρασία εἶναι ἡ μόνη ὁδὸς καὶ οὐδὲν βασικὸν ἔγγραφον ἔξω αὐτῆς ὑπογράφομεν ὡς ὑπάλληλοι, δώσαντες τὸν ὅρκον νὰ ὑπηρετήσωμεν εὐσυνειδήτως τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Πράγματι δὲ οἱ ὑπάλληλοι καὶ ὁ Γεν. Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου οὐδεμίαν τῶν βασικῶν ἀποφάσεων ἢ ἔγγραφον, ὑπέγραψαν, τὰ ὁποῖα καθώριζον ἀνάληψιν ὑποχρεώσεων τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ἔρχεται ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ μᾶς λέγει τώρα, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι δὲν διεφώνησαν, ὅταν ἔστειλε διάφορα γράμματα, περὶ τῶν ὁποίων θὰ ὁμιλήσω κατωτέρω, εἰς διαφόρους ἄλλους ἐνδιαφερομένους ἢ ὅταν ὑπεγράφησαν αἱ συμβάσεις. Ἀλλὰ τί ἀξίαν εἶχον αὐτὰ τὰ γράμματα πλέον ἢ ἡ σύμβασις; Ἡ βασικὴ ἀνάληψις ὑποχρεώσεων ἐγένετο διὰ τῶν ἐγγράφων ἐκείνων, διὰ τῶν ὁποίων συνέπιπτε, ἐκλείετο ἡ σύμβασις τῆς ὀψιὸν καὶ κατόπιν ἡ σύμβασις τῆς ὁριστικοποιήσεως τῆς ὀψιὸν διὰ 150.000 τόννους καὶ κατὰ τὴν τελευταίαν ἀνταλλαγήν. Ὅταν εἶχον ὑπογραφῆ τὰ ἔγγραφα αὐτὰ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τί ἔννοιαν εἶχεν ἡ μὴ ὑπογραφὴ τῶν διεκπεραιωτικῶν ἐγγράφων ὑπὸ τῶν ὑπαλλήλων; Ἑπομένως τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι ἕωλον. Τὸ γεγονὸς αὐτό, κ. συνάδελφοι, μοῦ δίδει τὴν ἀφορμὴν νὰ εἴπω, ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμη Ἕλληνες ὑπάλληλοι, παρὰ τὰ ἀντιθέτως λεγόμενα, οἱ ὁποῖοι δὲν κύπτουν τὸν αὐχένα εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν ὑπουργῶν.

§260Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀξίωσις οἱαδήποτε, ἀπέναντι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, δὲν διετυπώθη ἐκ μέρους, οὔτε τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, οὔτε τῆς Κυβερνήσεως.

§261Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός. Τὸν ἤκουσα.

§262Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἀξίωσις, ἐπαναλαμβάνω οἱαδήποτε, ὅπως προσυπογράψουν, δὲν διετυπώθη. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, διευθυνταὶ ἢ τμηματάρχαι, ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ διατυπώσουν τὰς διαφωνίας των. Αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις, τὸ σέβεται. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι δὲν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναλαμβάνουν εὐθύνας τόσον οὐσιώδεις καὶ τόσον λεπτάς. Ἡ Κυβέρνησις τὰς ἀνέλαβε καὶ δὲν ἀπήτησε, ποτέ, ἀπὸ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, οὔτε κἂν ἀπὸ τὸν Γεν. Γραμματέα, νὰ συναναλάβουν τὰς εὐθύνας.

§263Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὅταν εἶναι ἐκ τοῦ νόμου εἰσηγηταί, ὀφείλουν νὰ διατυπώσουν τὰς τυχὸν ἀντιρρήσεις των ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης ἐνεργείας τοῦ ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἤθελεν ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀξιώσῃ τὴν προσυπογραφὴν δὲν ἔχει τὰ πρὸς τοῦτο ὑλικὰ μέσα. Ὥστε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστήριξεν ἡ Κυβέρνησις τὰς ἐνεργείας της εἶναι ἀνύπαρκτος. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἂς εἰσέλθωμεν εἰς τὸν φάκελλον, τὸν ὁποῖον κατέθεσεν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἐκ τούτου συμπερασμάτων, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὀρθότητα καὶ τὸ ἐπωφελὲς τῶν ἐνεργειῶν της. Μετὰ τὴν προηγηθεῖσαν εἰσαγωγήν, θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ἀνωμαλίας, καὶ τὴν ὀνομάζω ὁδὸν ἀνωμαλίας, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ὡς ἀφετηρίαν τὴν διεθνῆ δημοπρασίαν. Ἐκ τοῦ φακέλλου προκύπτει, πρῶτον, ὅτι τὴν 18ην Δεκεμβρίου 1958, ἡ Μποῦγκε ἀπευθύνεται τὸ πρῶτον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ σίτου. Δεύτερον, ὅτι μέχρι τότε τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν εἶχε προβῆ ἢ ὄχλησιν εἶχεν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως. Καὶ τρίτον ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὡς ἐδηλώθη, οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἔδωσε τότε εἰς τὴν Μποῦγκε.

§264Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τί ἐννοεῖτε, λέγοντας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν διενοεῖτο νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν; Ἐὰν παρακολουθούσατε τὴν ἀγόρευσίν μου, θὰ ἠκούατε, ὅτι εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ πέρυσιν τὸ καλοκαίρι ἀντιμετωπίζει τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς. Εἶπον, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ πρὸ τοῦ Μαρτίου διεθνῆ διαγωνισμόν. Ἄλλο τὸ ἕνα καὶ ἄλλο τὸ ἄλλο. Ὁ κ. Ἀδαμόπουλος, ὡς ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔδωσε δείγματα σίτου ἀπὸ πέρυσιν τὸ φθινόπωρον, εἰς πολλοὺς ἐνδιαφερομένους.

§265Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, εἶπεν, ὅτι δὲν ἔδωσε σημασίαν εἰς τὴν ἐπιστολὴν τῆς Μποῦγκε, διότι μόλις ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου ἀντιμετωπίσθη τὸ θέμα τῆς πωλήσεως σίτου.

§266Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Εἶπον, ὅτι ἀπὸ τῆς 18ης Δεκεμβρίου 1958 μέχρι τοῦ Φεβρουαρίου 1959 δὲν ἐγένετο καμμία διαπραγμάτευσις ἢ ἐνέργεια. Καὶ ἐὰν ἐγένετο, θὰ ἔπρεπε νὰ χάσωμεν τὴν βοήθειαν τῶν 45.000 τόννων τῆς Ἀμερικῆς.

§267Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὴν 18ην Δεκεμβρίου 1958 ἔχομεν τὴν ἐπιστολὴν τῆς Μποῦγκε. Κατόπιν αὐτῆς καὶ μέχρι τῆς 21ης Φεβρουαρίου 1959, ὁ φάκελλος σιωπᾶ. Οὐδεμία προσφορὰ συνεζητήθη καὶ οὔτε σκέψις ἄρα ἐγένετο διὰ τὴν πώλησιν σίτου. Ἀποτόμως τὴν 17ην Φεβρουαρίου 1959, ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας στέλλει ἔγγραφον πρὸς τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου διὰ τὴν ἐξεύρεσιν λύσεως διὰ τὰ πλεονάζοντα ἀποθέματα σίτου. Καὶ τότε, ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καταλαμβάνεται ἀπὸ πανικὸν πρὸ τοῦ «ἐπείγοντος» προβλήματος, ἁρπάζεται ἀπὸ τὰ μαλλιὰ — καὶ ἐν προκειμένῳ τὰ μαλλιὰ εἶναι ἡ ἐπιστολὴ τῆς Μποῦγκε — καὶ στέλλει πρὸς τὴν ἑταιρείαν αὐτὴν τὴν 21.2.59 ἐπιστολὴν διὰ τῆς ὁποίας τῆς παραχωρεῖ ὀψιὸν διὰ τὴν διάθεσιν τοὐλάχιστον 100 χιλ. τόννων σίτου. Εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν τοῦ ὑπουργοῦ, διαφωνεῖ ἡ ὑπηρεσία, ἀρνηθεῖσα νὰ τὴν προσυπογράψῃ. Κύριοι, ἡ ὑπόθεσις τοῦ σίτου ἔχει τερματισθῆ διὰ τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἶχε δώσει ἐν λευκῷ τὴν ὀψιὸν εἰς τὴν Μποῦγκε διὰ τὴν πώλησιν τοῦ σίτου.

§268Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐν λευκῷ;

§269Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μάλιστα, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ ἔγγραφον «....... (ἀναγινώσκει) ........». «Ἡ κατ’ ἀρχὴν συμφωνία μας αὐτὴ ἰσχύει διὰ χρονικὸν διάστημα 1½ μηνὸς ἀπὸ σήμερον». Κύριοι, κατόπιν τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς, τί συζητοῦμεν; Ἡ Κυβέρνησις ἔκλεισε τὴν ὑπόθεσιν διὰ τῆς ἐνεργείας αὐτῆς τοῦ ὑπουργοῦ, ἐν τῇ οὐσίᾳ τὴν 21 Φεβρουαρίου, διαφωνουσῶν τῶν ὑπευθύνων ὑπηρεσιῶν. Καὶ ἐρωτᾶται: Διατί; Κύριοι ποία ἀπάντησις ὑπάρχει εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτό; Καμμία.

§270Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ποία εἶναι ἡ Μποῦγκε;

§271Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν ἐνδιαφέρουν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§272Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κἄποιος ἀόρατος ἄνθρωπος, φαίνεται ὑπάρχει.

§273Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι, δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ ὅρου αὐτοῦ, τὸν ὁποῖον προσέθεσεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἰς τὴν πρὸς τὴν Μποῦγκε ἐπιστολήν της: «Ἐφ’ ὅσον ἤθελε συγκατατεθῆ καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ κυβέρνησις». Διότι, ὅταν ἡ Μποῦγκε προσέφερε τὰς καλάς της ὑπηρεσίας διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν συγκατάθεσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔρχεται διὰ τῆς ὀψιὸν ἡ Κυβέρνησις καὶ θέτει ὡς ὅρον τὴν ἐξασφάλισιν τῆς συγκαταθέσεως αὐτῆς, σημαίνει, ὅτι πράγματι, ἀνεγνώρισε εἰς τὴν Μποῦγκε τὴν ἁρμοδιότητα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν συγκατάθεσιν τῆς Ἀμερ. Κυβ)σεως διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου. Αὐτὰ εἶναι τόσον κατηγορηματικά, ὥστε μόνον ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ τολμήσῃ νὰ τὰ ἀμφισβητήσῃ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Αὐτὰ τίθενται ὑπὸ τὴν κρίσιν παντὸς ἀγαθοῦ ἀνδρὸς καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ διαφορετικὴ ἑρμηνεία, τότε βεβαίως ἡ πλάνη μας...

§274Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μὲ τέτοιους αὐθαιρέτους συλλογισμοὺς καὶ μὲ τοιαύτας ἑρμηνείας τῶν ἐγγράφων, ὅταν ἐγὼ προηγουμένως ἐξήγησα πῶς ἔχει τὸ θέμα, χαρακτηρίζετε μόνον τὸν ἑαυτόν σας καὶ κανένα ἄλλον.

§275Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἰδοὺ ἡ Ρόδος, ἰδοὺ καὶ τὸ πήδημα. Ἔχετε τὴν ἀμείλικτον μαρτυρίαν τῶν κειμένων. Αἱ ἑρμηνεῖαι, ὅσον τραβηγμέναι καὶ ἐὰν εἶναι, δὲν ἠμποροῦν νὰ μειώσουν οὔτε κατ’ ἐλάχιστον τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει νὰ ἔλθω εἰς τὴν ἀλληλογραφίαν τῆς Μποῦγκε, ἡ ὁποία ἐπηκολούθησε. Αἱ ἐπιστολαί της, εἰς τὰς ὁποίας ἰσχυρίζεται, ὅτι τὰ κατάφερε καὶ ἐξησφάλισε τὴν συγκατάθεσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, εἶναι λεπτομέρειαι, εἰς τὰς ὁποίας δὲν θέλω οὔτε κἂν νὰ ὑπεισέλθω. Ἐγώ, ὑπογραμμίζω, ὅτι ἐν τῇ οὐσίᾳ, ἡ ὑπόθεσις τῆς ἐξαγωγῆς τῶν 170.000 τόννων ἔληξε μὲ τὴν ὀψιὸν τῆς 21 Φεβρουαρίου καὶ ὅτι αὐτὴ ἡ ὀψιὸν ἐδόθη μὲ τὴν μειωτικὴν ρήτραν, ἡ ὁποία ἔδιδε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐπαφιέμεθα εἰς μίαν ἐμπορικὴν ξένην ἑταιρείαν, διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν συγκατάθεσιν μιᾶς συμμάχου Κυβερνήσεως, διὰ μίαν ἐνέργειαν, ἡ ὁποία ἦτο σημαντικὴ διὰ τὴν εὐημερίαν τοῦ τόπου αὐτοῦ.

§276Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Ὅταν ὑπάρχῃ ὁ ὅρος αὐτὸς μέσα εἰς τὴν συμφωνίαν, διατὶ δὲν δίδετε τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐνήργει αὐτὴ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν συγκατάθεσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως; Διατὶ τὸ ἀποκλείετε αὐτό; Ἐφ’ ὅσον ἔχετε τὴν συναίνεσιν τοῦ τρίτου, διατὶ τὸ ἀποκλείετε αὐτό;

§277Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι σᾶς λέγω, ὅτι θὰ σᾶς πουλήσω πετρέλαιον, ἐφ’ ὅσον ἐξασφαλίσετε τὴν διατακτικήν, ἀφοῦ προσφέρεσθε νὰ τὴν ἐξασφαλίσετε, διότι ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἔχετε τὰ μέσα μὲ αὐτοὺς ποὺ δίδουν τὴν διατακτικήν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ δευτέρα γνώμη, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔννοιαν τῆς συμφωνίας; Κύριε συνάδελφε, ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τῇ βάσει ἐγγράφων καὶ παρακαλῶ νὰ τὰ διαβάσετε, διὰ νὰ ἴδητε τί λέγουν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἠμποροῦσα νὰ σταματήσω τὴν ἀγόρευσίν μου ἐδῶ. Δὲν χρειάζεται, πράγματι, τίποτε περισσότερον, διὰ νὰ καθορισθῇ ἡ φύσις τῆς εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἐπειδὴ προέκυψαν καὶ ἄλλα γεγονότα καὶ ἐνέργειαι, αἱ ὁποῖαι προσδιορίζουν ἔτι σαφέστερον τὴν ἔκτασιν τῆς Κυβερνητικῆς εὐθύνης, δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προχωρήσω. Κύριοι, ἡ ὀψιὸν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Μποῦγκε ἦτο 1½ μηνός. Ἐδόθη τὴν 21 Φεβρουαρίου καὶ ἔληγε τὴν 7 Ἀπριλίου. Μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἡ Κυβέρνησις ἐδεσμεύετο νὰ μὴ δώσῃ ὀψιὸν εἰς ἄλλην ἑταιρείαν. Κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἰσχύος τῆς ὀψιὸν πρὸς τὴν Μποῦγκε, ὑπῆρξαν διάφοροι ἐπιστολαὶ ἐνδιαφερομένων οἴκων. Εἶναι τῆς Γκρανάρια, τοῦ Μαραβελάκη, τοῦ Ἀσέο, τοῦ Ἀσκητοπούλου, μερικαὶ τῶν ὁποίων μάλιστα, δὲν ὑπάρχουν μέσα εἰς τὸν φάκελλον.

§278Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ποῦ τὸ γνωρίζετε αὐτό;

§279Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχουν μέσα εἰς τὸν φάκελλον. Ἐξάγεται τοῦτο ἐκ μεταγενεστέρου ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου. Αὐτὰ διὰ τὸν φίλτατον καὶ ἀγαπητὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ.

§280Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὅλα τὰ ἄλλα τὰ δέχομαι, ἀλλὰ τὴν ἀγάπην σας ὄχι.

§281Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διατὶ κ. ὑπουργέ;

§282Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐγὼ δὲν ἐξέφρασα ἀγάπην δι’ ὑμᾶς.

§283Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Καὶ ὅμως, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ἀπαγορεύσητε νὰ σᾶς ἐκφράσω τὰ φιλικά μου αἰσθήματα.

§284Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐγὼ ἀγάπην διὰ σᾶς δὲν ἔχω, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὸ λέγω. Σεῖς δὲν ἔχετε καὶ τὸ λέγετε.

§285Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Λυποῦμαι διὰ τὴν ἀντίληψίν σας αὐτήν! Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ διάστημα ποὺ ἰσχύει ἡ ὀψιὸν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπαντᾷ εἰς τὰς ἐπιστολάς, εἰς τὰς προτάσεις, αἱ ὁποῖαι τῆς γίνονται ἀπὸ ἄλλας ἑταιρείας καὶ φρονίμως, διότι δεσμεύεται. Εἰς μίαν καὶ μόνον ἀπαντᾷ κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, εἰς ἐπιστολὴν τῆς ἑταιρείας Γκρανάρια διὰ νὰ διατυπώσῃ τὴν περίφημον θεωρίαν του, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, τὴν ὁποίαν ἄλλωστε ἀνέπτυξε καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅτι δηλ. ἀφοῦ ἡ Γκρανάρια θέτει ὡς ἀνώτατον ὅριον τιμῆς τὸν μαλακὸν σῖτον τῆς Ἰταλίας καὶ ὄχι τὸν Χὰρτ Βίντερ Νο 2 τῆς Ἀμερικῆς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ συνεννόησις μεταξύ των. Ἐφ’ ὅσον σὺ λογαριάζεις μὲ πῆχυν ἐνῷ ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅτι πρέπει νὰ μετρήσωμεν μὲ μέτρον, δὲν ὑπάρχει δυνατότης συμφωνίας. Καὶ αὐτὸ τὸ προβάλλει ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὁ κ. ὑπουργός, ὡς ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον, πλέον δὲν ἐπιδέχεται καμμίαν ἀμφισβήτησιν.

§286Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Δὲν σᾶς γεννᾷ ἀπορίαν τὸ ὅτι δὲν ἔδωσε τιμήν;

§287Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μὴ βιάζεσθε. Ὁμιλῶ ἐπὶ τῇ βάσει κειμένων καί...

§288Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν ἀκριβῶς τῶν κειμένων δὲν σᾶς γεννᾶται ἡ ἀπορία διατὶ δὲν ἀπήντησεν αὐτὸς μὲ προσφοράν;

§289Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ Μποῦγκε, εἰς τὴν ὁποίαν ἐδώσατε ὀψιὸν σᾶς ἔδωσε;

§290Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ἀναμφισβητήτως, ναί. Τὴν τιμὴν Νο 2, πλὴν τὴν κατωτερότητα τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου. Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον ἔγγραφον τῆς Γκρανάρια μὲ τιμὴν ἰταλικοῦ σίτου πλὴν τὴν ἑλληνικὴν κατωτερότητα.

§291Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ ἀπάντησίς της, διὰ πάντα ἔχοντα στοιχειώδη γνῶσιν τῆς ἐμπορικῆς ζωῆς, σημαίνει, ὅτι θὰ σᾶς δώσω τιμὴν μαλακοῦ σίτου ἰταλικοῦ μὲ τὴν κατωτερότητα.

§292Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Αὐτὸ τὸ βγάζετε μόνον σεῖς. Ἐγὼ λέγω, ποῦ ὑπῆρξε διαφωνία μαζί της. Τὰς προσφορὰς τῆς Γκρανάρια νὰ διαβάσετε.

§293Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμένει νὰ κουράσῃ τὴν Βουλήν. Ἐφόσον, τὴν περίληψιν τὴν ὁποίαν ἔκαμα τὴν ἀμφισβητεῖτε θὰ ἀναγνώσω τὸ κείμενον διὰ νὰ κρίνετε σεῖς: «Διεπιστώθη ὅτι ...... (ἀναγινώσκει) ......».

§294Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Νὰ διαβάσετε τὴν προσφορὰν τῆς Γκρανάρια. Αὐτὰ εἶναι αὐθαίρετα συμπεράσματα ἰδικά σας. Οὐδεὶς συλλογισμός σας εἶναι βασισμένος ἐπάνω εἰς τὴν πραγματικότητα.

§295Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι τί συμπέρασμα θὰ βγάλῃ ἡ Βουλὴ ἀπὸ τὸν χειρισμόν σας εἰς τὸ σιτάρι. Δὲν ἠμπορεῖτε μὲ διαφόρους χαρακτηρισμοὺς νὰ ἀλλάξητε τὴν κατάστασιν τῶν πραγμάτων. Ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων ἔχει ἀρκετὴν κρίσιν καὶ ἐγὼ ὁμιλῶ ἐπάνω εἰς κείμενα.

§296Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Καὶ ἐγὼ κείμενα ἐπικαλοῦμαι.

§297Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐδιαβάσατε κείμενα, ἀλλὰ τὰ ἐδιαβάσατε ἐλλειπῶς καὶ ἠναγκάσθην νὰ σᾶς διορθώσω. Ἐγὼ διαβάζω τὰ κείμενα, ὅπως τὰ βρίσκω καὶ διαπιστώνω, ὅτι ἡ μόνη διαφορά σας μὲ τὴν Γκρανάρια εἶναι, ὅτι αὐτὴ ὡς τιμὴν ἐκκινήσεως θέλει τὸν μαλακὸν ἰταλικὸν σῖτον σεῖς δὲ τὸν σκληρὸν Ἀμερικῆς. Καὶ τὸ ὁμολογήσατε εἰς τὴν ἐπιστολήν σας, διότι ἐκείνην τὴν ἐποχὴν εἶσθε δεσμευμένος μὲ τὴν ὀψιὸν τῆς Μποῦγκε, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἀκόμη λήξει.

§298Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Διατὶ ἡ Γκρανάρια, κατόπιν τῆς ἐπιστολῆς τοῦ ὑπουργοῦ, δὲν ἔδωσε προσφορὰν μὲ βάσιν τὸ Νο 2;

§299Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ Γκρανάρια ἔδωσε, ἀλλὰ τὴν μετεχειρίσθητε κατ’ ἄλλον τρόπον. Ἐφ’ ὅσον ὑφίστατο ἡ ὀψιὸν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπήντα εἰς τὰς προσφοράς. Οὕτω, καὶ ὅταν ἦλθεν ἕνας μεγάλος Οἶκος, ὁ ὁποῖος προσφέρεται νὰ πωλήσῃ τὸ σιτάρι μὲ ὡρισμένην προμήθειαν καὶ δίδει καὶ ὡρισμένην ἐγγύησιν, οὐδεμία ἀπάντησις τοῦ δίδεται. Σιωπὴ τάφου. Διότι ἔχει δεσμευθῆ ἡ Κυβέρνησις.

§300Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ ἀρνεῖται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔχει δεσμευθῆ μέχρι τῆς 7ης Ἀπριλίου;

§301Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἦλθεν ὅμως ἡ 7η Ἀπριλίου καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπηλλάγη τῆς δεσμεύσεως. Τί ἔπρεπε νὰ κάμῃ; Θὰ ἔπρεπε νὰ καλέσῃ τὰς ἄλλας ἑταιρείας καὶ ἂν ἀκόμη δὲν εἶχον ἐκδηλώσει ἐνδιαφέρον νὰ ὑποβάλωσι προσφοράς. Ἀλλὰ σιγὴ τάφου. Ἀπάντησις εἰς ὅλας τὰς ὑποβληθείσας ἐπιστολὰς–προσφοράς των δὲν δίδεται. Καὶ σημειοῦται τοῦτο τὸ καταπληκτικόν: Εἰς τὰς 20 Ἀπριλίου, δηλαδὴ 13 ἡμέρας μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ὀψιόν, ἔρχεται γράμμα τῆς Μποῦγκε, εἰς τὸ ὁποῖον, χαρᾶς εὐαγγέλια!, λέγει ὅτι «εἶμαι ἕτοιμος, πρῶτον, νὰ σᾶς πωλήσω 50.000 τόννους πρὸς 16 λίρας κατὰ τόννον, δεύτερον νὰ κλείσω συμφωνίαν μὲ τὴν Βραζιλίαν δι’ ἑτέρους 50.000 τόννους πρὸς 50 δολλάρια κατὰ τόννον, ἐπ’ ἀνταλλαγῇ καφέ, καί, τρίτον, ἔχω ἀκόμη τὴν δυνατότητα πωλήσεως ἑτέρων 50 χιλ. τόννων εἰς ἄλλας ἀγοράς». Καὶ τὴν ἰδίαν ἡμέραν συνέρχεται ἡ ἐξ ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴ καὶ ἀποφαίνεται: «Δεκτὴ ἡ προσφορά, διὰ τὴν πώλησιν τῶν πρώτων 50.000 τόννων πρὸς 16 λίρας. Σᾶς ἐξουσιοδοτοῦμεν νὰ προχωρήσετε καὶ διὰ τοὺς ἄλλους 50.000 τόννους μὲ τὴν Βραζιλίαν καὶ φροντίσατε καὶ διὰ τὴν ὀρθὴν πρότασιν τὸ ταχύτερον». Εἰς τὰς 20 τοῦ μηνὸς ἑπομένως, ὁριστικοποιεῖται ἡ ὀψιὸν διὰ τὴν πρώτην ποσότητα, κατὰ τὸ ἥμισυ διὰ τὴν δευτέραν καὶ κάπως ἀβέβαια διὰ τὴν τρίτην! Ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ ἐπὶ τῆς ἱστορικῆς αὐτῆς συμφωνίας καμμία ἐκκρεμότης, ἔχετε γράμμα τῆς Μποῦγκε εἰς τὰς 22, διὰ τοῦ ὁποίου ὁριστικοποιεῖ τὴν προταθεῖσαν πρᾶξιν διὰ τὴν Βραζιλίαν ὡς καὶ τὴν πώλησιν τῶν ὑπολοίπων 50.000 τόννων πρὸς 16 λίρας. Εἴδατε νὰ ἐξετασθῇ ἄλλη προσφορὰ εἰς τὸ διάστημα αὐτό, εἴδατε νὰ ζητήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἄλλους ποὺ ἐζήτησαν νὰ ἀγοράσουν τὸν σῖτον; Τίποτε δὲν ἀναφέρει ὁ φάκελλος. Ὁ φάκελλος ὅμως ἀναφέρει κἄτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ σοβαρὸν καὶ ἔχει σημασίαν διὰ τὸ ἀξιόπιστον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Μετὰ τὴν ὁριστικοποίησιν τῆς ὀψιόν, ἀρχίζει νὰ ἀπαντᾶ ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς ὑποβαλόντας προηγουμένως προτάσεις, ὄχι ὅμως διὰ νὰ τοὺς εἴπῃ, ὅτι ἐπώλησε ὅσον σιτάρι εἶχε, ἀλλὰ διὰ νὰ τοὺς ἀρχίσῃ ὡρισμένα ναὶ καὶ ὄχι, νὰ τοὺς ὑπόσχεται, ὅτι ἐὰν ἐγκαίρως ὑπεβάλοντο συγκεκριμέναι προτάσεις, ὅτι θὰ ἐξετασθοῦν κλπ. Καὶ αὐτοὶ οἱ ἀτυχεῖς ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι παίρνουν τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως, μὲ τὰ γράμματα τῆς 22, παρασύρονται εἰς τὸ νὰ τηλεφωνοῦν ἔξω εἰς τὰ κεντρικά των γραφεῖα ἐπὶ ὑποθέσεως ἤδη νεκρᾶς καὶ νὰ παίρνουν νέας προτάσεις, διὰ τὰ ὑποτιθέμενα ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα πλέον ἡ Κυβέρνησις δὲν διαθέτει, λέγει ὅμως, ὅτι διαθέτει. Κύριοι, δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν γεγονότων τῆς περιόδου αὐτῆς, ἡ ὁποία ἀρχίζει μὲ τὸ κλείσιμον τῆς ὑποθέσεως, μετὰ τὴν 20ὴν Ἀπριλίου καὶ ἐπεκτείνεται μέχρι τῆς 28ης. Πρέπει ὅμως, νὰ ὑπογραμμίσω τοῦτο: Ἡ Κυβέρνησις προσεπάθησεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ δώσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὅλαι αἱ ὡς ἄνω προσφοραὶ ἀναφέρονται εἰς ἀνταλλαγὴν μὲ συγκεκριμένα κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά. Δὲν διευκρίνησε ὅμως περὶ ποίων κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν πρόκειται, ὁ σεβαστός μου καὶ ἀγαπητός, ἐὰν τὸ δέχεται, Πρόεδρος, εἶπε, μάλιστα, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο περὶ κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν, ἔπρεπε νὰ προσέξωμε, διότι ἡ τιμὴ τῶν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν ἠμποροῦσε νὰ ἀνατρέψῃ τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν θὰ διεθέτομεν τὸ στάρι. Ἀλλὰ αἱ πλεῖσται τῶν ἐπιστολῶν ποὺ ὁμιλοῦν περὶ κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν, ἀναφέρουν, ὅτι θὰ ἐπιστωνόμεθα εἰς τὸ κλῆριγκ μὲ τὴν ἀξίαν τοῦ σίτου καὶ κατόπιν ἡμεῖς θὰ ἐπηγαίναμε εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ θὰ ἠγοράζαμεν ἐλευθέρως τὰ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα θὰ ἠθέλαμε. Κατὰ τί διαφέρει, λοιπόν, αὐτό, ἀπὸ τὴν περίπτωσιν τῆς πληρωμῆς εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα;. Ἀντιθέτως, εἶναι ὁ κλασσικὸς τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον βοηθοῦμεν τὰς ἐξαγωγάς μας. Ἑπομένως, ὅλα ὅσα εἶπεν ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος διαψεύδονται, ὄχι ἀπὸ τὸν ὁμιλοῦντα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀμείλικτον γλῶσσαν τῶν ἐπιστολῶν.

§302Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μόνον ἀπὸ τὸν ὁμιλοῦντα.

§303Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κατὰ τὴν γνώμην, τοῦ, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀντιλέγοντος. Ἀλλὰ ἡ γνώμη του δὲν εἶναι ἀποφασιστική, διότι τελεῖ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶσθε ἐπερωτώμενος καὶ εἰς τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα, ὅταν γίνεται ἐπερώτησις, οἱ κυβερνῶντες τελοῦν κατὰ τεκμήριον ὑπὸ κατηγορίαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§304Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Καὶ ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ ἐπερωτῶν δὲν κρίνεται; Εἶμαι παλαιότερος ἀπὸ σᾶς ἐδῶ.

§305Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν τελεῖτε τυπικῶς ὑπὸ κατηγορίαν, λόγῳ ἀκριβῶς τῆς ἐπερωτήσεως, ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἀσκεῖται ὁ ἔλεγχος.

§306Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἡ Βουλὴ κρίνει καὶ τὸν ἐπερωτώμενον καὶ τὸν ἐπερωτῶντα.

§307Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι εὐθηνὸν πνεῦμα αὐτό.

§308Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸ ἰδικόν σας.

§309Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Στοιχειώδη πράγματα...

§310Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Καὶ διὰ σᾶς.

§311Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀμφισβητεῖτε, ὅτι, ὅταν διατυπώνωμεν ἐπερώτησιν, ἡ Κυβέρνησις τελεῖ ὑπὸ κατηγορίαν; Τὶ νὰ σᾶς εἴπω. Ἔτσι ἔμαθα ἐγὼ τὰ Ἑλληνικά.

§312Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ κατήγορος δὲν κρίνεται;

§313Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι ἄσχετον τὸ θέμα. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, καὶ ὁ Δικαστὴς κρίνεται μὲ τὴν ἀπόφασιν ποὺ βγάζει.

§314Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν εἶσθε ὅμως δικασταί.

§315Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐδῶ ἐκτελῶ τὸν ρόλον τοῦ Εἰσαγγελέως, τὸν ὁποῖον μοῦ δίδει ἡ ἰδιότης μου ὡς βουλευτοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀμφιβάλλετε καὶ ἐπ’ αὐτοῦ;

§316Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἶμαι παλαιότερος ἀπὸ σᾶς, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν...

§317Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Καὶ σᾶς σέβομαι καὶ σᾶς ἐκτιμῶ.

§318Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). ... γνωρίζω πολλοὺς συναδέλφους, παρακολουθῶ πολλῶν συναδέλφων τὰς ἀγορεύσεις, μὲ τὴν ὀφειλομένην πάντοτε προσοχήν, ἀλλὰ σπανίως εὑρίσκεται συνάδελφος, ὁμιλῶν μὲ νοοτροπίαν τόσον ἀσυνήθη διὰ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὡς σεῖς.

§319Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δηλαδὴ μοῦ βάζετε ὄχι καλὴν διαγωγὴν ὡς μαθητοῦ. Σᾶς εὐχαριστῶ. Καὶ μοῦ ἐβάλατε ἀκόμη χειροτέραν ὡς πολίτου, ὅταν δὲν ἐπροστατευόμην ἀπὸ τὴν βουλευτικὴν ἰδιότητα καὶ ἐστείλατε κἄτι Ρεμπάκους εἰς Ρόδον διὰ νὰ ἐκπαιδεύσουν τοὺς Δωδεκανησίους εἰς τὴν χρηστὴν Διοίκησιν...

§320Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐξαίρετος ὁ κ. Ρεμπάκος καὶ ὁποτεδήποτε ἐκατηγορήθη ὁ Ρεμπάκος ἀπὸ σᾶς, πάντοτε ἐβγῆκε, ὅτι ἦτο ἀπολύτως ἐν τάξει εἰς τὴν θέσιν καὶ εἰς τὸ ὕψος του. Ὑπῆρξεν ἄξιος.

§321Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὑπῆρξεν ἄξιος μαθητής σας καὶ δικαίως ὑπερηφανεύεσθε δι’ αὐτόν. Κύριοι, θὰ συνεχίσωμεν εἰς τὸ θέμα μας. Καὶ ἔρχεται ἡ τρίτη φάσις, ἡ κωμικὴ καθ’ ἣν αἱ ἐξαπατηθεῖσαι ἑταιρεῖαι πιστεύουν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θέλει νὰ πωλήσῃ σιτάρι, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει πλέον καὶ ὑποβάλλουν νέας προσφοράς. Ἔρχεται, ἔτσι ἡ Γκρανάρια καὶ κάμνει 4 προσφοράς, ἐκ τῶν ὁποίων μάλιστα, ἡ τελευταία, εἶναι δι’ 20.000 τόννους σίτου εἰς τιμὴν λίρ. Ἀγγλ. 16 καὶ 10 σελλίνια ἐλεύθερον συνάλλαγμα, ἡ ὁποία ἑπομένως, πληροῖ ὅλας τὰς προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ἔταξεν ὁ κύριος ὑπουργός. Ἔρχεται, ἐπίσης, ὁ Μισραχῆ, εἰς τὰς 13 Μαΐου, ὁ ὁποῖος ζητεῖ σιτάρι καὶ προσφέρει 46.5 δολλάρια ἐλεύθερα. Κατόπιν αὐτῶν, ἡ Κυβέρνησις ὑποχρεώνεται νὰ τερματίσῃ τὸ ψεῦδος. Καὶ εἰς τὰς 18, ἀρχίζει νὰ διανέμῃ ἐπιστολάς, πληροφοροῦσα τὰς Ἑταιρείας αὐτάς, ὅτι δὲν ἔχει πλέον σιτάρι καὶ ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὰς προσφοράς των, ἀφοῦ, ὅμως, εἰς τὰς 15 ἔκαμε τὴν νέαν σύμβασιν μὲ τὴν Μποῦγκε, διὰ τῆς ὁποίας διέθεσεν ἄλλους 20.000 τόννους σίτου ἐπ’ ἀνταλλαγῇ ζακχάρεως!. Ἀλλ’ ἡ τελευταία αὐτὴ σύμβασις πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ καὶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως. Διότι ἀνατρέπει πλήρως καὶ τὸν ἰσχυρισμὸν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἤθελε νὰ πωλήσῃ τὸ σιτάρι μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ ὄχι ἐπ’ ἀνταλλαγῇ, δι’ ὃ καὶ δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της προσφορὰς τοῦ εἴδους αὐτοῦ. Ἦτο ἐναντίον τῆς ἰδέας πάσης ἀνταλλαγῆς ἡ Κυβέρνησις. Διότι ὡς ὑπηνίχθη, ἀπαντῶσα εἰς τὸν κ. ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος μὲ τὴν ἀνταλλαγὴν ὁ ἀγοραστὴς θὰ προσέφερε μὲν ὑψηλοτέραν τιμὴν διὰ τὸ σιτάρι, ἀλλὰ θὰ ἐφούσκωνε περισσότερον τὴν τιμὴν τοῦ προϊόντος ποὺ θὰ μᾶς ἔδιδε καὶ ἔτσι τελικῶς θὰ ἐβγαίναμεν ζημιωμένοι. Ἐν τούτοις, κατὰ τὴν τελευταίαν σύμβασιν ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ συνάπτει συμφωνίαν μὲ τὴν Μποῦγκε ἀνταλλαγῆς 20.000 τόννων σίτου μὲ 10.000 τόννους ζακχάρεως καὶ μάλιστα ἀκαθορίστου προελεύσεως. Γνωρίζετε τὴν προέλευσιν ζακχάρεως;

§322Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Διαβάστε, κ. συνάδελφε.

§323Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σᾶς ἐρωτῶ, κ. ὑπουργέ, νὰ εἴπητε ἀπὸ ποῦ θὰ ἔλθῃ ἡ ζάκχαρις. Εἶστε ὑποχρεωμένος νὰ διαφωτίσετε τὴν Βουλήν.

§324Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Καὶ σεῖς τὸ ἴδιο. Παρακαλῶ νὰ ἀναγνώσετε τὰς ἀπαντήσεις ποὺ ἔδωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ποὺ ἀνεφέρατε διὰ νὰ ἰδῆτε διατὶ δὲν ἐγένοντο δεκταὶ αἱ προσφοραὶ αὐταί.

§325Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, οὐδὲν ἀναφέρεται εἰς τὸν φάκελλον διὰ τὴν προέλευσιν τῆς ζακχάρεως. Ἐδῶ κρίνομεν μίαν ἐνέργειαν ἡ ὁποία ἔρχεται εἰς ἀπόλυτον ἀντίθεσιν μὲ ὅσα ὑποστηρίξατε καὶ μὲ τὰ ὅσα ἐξεθέσατε περὶ τῆς πολιτικῆς.

§326Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀναγνώσατε τὰς ἀπαντήσεις ποὺ ἔδωσεν ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός.

§327Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐὰν δὲν ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπάντησις. Τὸ συμβόλαιον τὸ ὁποῖον ὑπέγραψεν ἡ Κυβέρνησις, διότι μόνον ἐπὶ τῶν ἐγγράφων ὁμιλοῦμεν, μὲ τὴν Μποῦγκε, φέρει ἡμερομηνίαν 14 Μαΐου. Ἑπομένως ἡ πρᾶξις συνετελέσθη ὄχι τὴν 15 Μαΐου, ὅπως μᾶς εἶπε προηγουμένως ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἀλλὰ πολὺ πρωτύτερα. Ἡ Μποῦγκε, γράφει εἰς τὰς 14 καὶ ἑπομένως σεῖς πολὺ ἐνωρίτερον πρέπει νὰ εἴχατε συμφωνήσει μὲ αὐτὴν ἐν προκειμένῳ. Λέγει, λοιπόν, ἡ Μποῦγκε, πρὸς τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου εἰς ἐπιστολήν της τῆς 14ης Μαΐου: «........ ........ (ἀναγινώσκει) ........».

§328Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διαβάστε καὶ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐμπορίου.

§329Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον ἀνταπαντᾷ, δεχόμενον τὴν πρότασιν τῆς Ἑταιρείας, εἰς τὰς 20 Μαΐου, ὡς ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει) ........».

§330Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διαβάστε καὶ τὴν ἀπάντησιν. Εἶναι προφανές, ὅτι εἶχε προηγηθῆ προφορικὴ διαπραγμάτευσις ὑπουργείου καὶ Μποῦγκε. Δι’ αὐτὸ καὶ ἡ διατύπωσις «ἀποδεχόμεθα».

§331Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι πράγματι, ὀρθὴ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ. Δὲν ὑπάρχει ἀπὸ τὰ χαρτιὰ ποὺ ἔχω μπροστά μου. Εἶναι μυστήριον τὸ ἔγγραφον αὐτό. Κύριοι, ἐδῶ ἀναφέρεται τιμὴ ζακχάρεως.

§332Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Ἕνωσις εἰσαγωγέων ζακχάρεως μὲ διεβεβαίωσεν, ὅτι ἡ τιμὴ ζακχάρεως Ἀργεντινῆς, εἶναι κατὰ 13 δολλάρια κατὰ τόννον εὐθηνότερη τῆς Κούβας καὶ τοῦ Μεξικοῦ ποὺ εἶναι αἱ καλύτεραι εἰς ποιότητα.

§333Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ποῖος σᾶς τὰ εἶπεν αὐτά;

§334Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐπειδὴ θέλω νὰ εἶμαι ἀντικειμενικὸς, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Δὲν ἐννοῶ ἀπὸ τὸ συμβόλαιον τὸν ὅρον 97 δολλάρια ΦΡΗ–ΟΥΤ. Θὰ ἤθελα μίαν ἐξήγησιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ κρίνω τὴν σύμβασιν ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας. Ἐὰν ἀφήνατε ἐλευθερίαν εἰς τὸν ἀγοραστήν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν χώραν προμηθείας τῆς ζακχάρεως, ξεύρετε ποὺ τελειώνει ἡ ὑπόθεσις αὐτή; Εἰς τὸ νὰ πωλήσητε τὸ σιτάρι εἰς τιμὴν περίπου $ 35,37. Ἰδοὺ τὸ τελευταῖον κατόρθωμα τῆς Κυβερνήσεως. Ὡς γνωρίζετε δέ, ἡ τιμὴ τῶν $ 45 εἰς τὴν ὁποίαν ἡ Μποῦγκε ἐπώλησε τὴν πρώτην ποσότητα τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου ἀνέτρεψε τὸ Χρηματιστήριον τοῦ Λονδίνου! Κύριοι, αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τῆς ὅλης ὑποθέσεως τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου. Ὑπάρχει, βέβαια, καὶ ἡ σκωληκοειδὴς ἀπόφυσις αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως, τὸ θέμα τῆς Συρβεγιάνς. Εἶναι δὲ καὶ τοῦτο, ἕνα ἄλλο διὰ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει καθόλου νὰ ὑπερηφανεύεται. Ὑπέγραψεν ἡ Κυβέρνησις τὰς συμβάσεις μὲ τὴν Μποῦγκε. Κατόπιν αὐτοῦ, ἔπρεπε νὰ ὁρισθῇ ὁ οἶκος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀνελάμβανε τὴν εὐθύνην τοῦ ἐλέγχου διὰ τὴν καλὴν ἐκπλήρωσιν τῶν συμβατικῶν ὑποχρεώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἡ Κυβέρνησις, βγαίνει εἰς τὴν ἀγοράν, ἐκδίδει μίαν ἐγκύκλιον καὶ λέγει, ποῖοι ἀπὸ σᾶς τοὺς εἰδικοὺς οἴκους θέλετε νὰ ἀναλάβετε τὸ ἔργον τοῦ ἐλέγχου τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως. Σάββατον κυκλοφορεῖ ἡ ἐγκύκλιος καὶ εἰς τὰς 1 μ.μ. τῆς Δευτέρας πρέπει νὰ ὑποβληθοῦν αἱ προσφοραί. Ὑπεβλήθησαν, παρὰ τὴν ἀήθως βραχεῖαν προθεσμίαν, αἱ προσφοραὶ καὶ εἴδατε, ὅτι μία ἐξ αὐτῶν εἶναι εἰς τὰ 0,97 δρχ. κατὰ τόννον, ἡ δὲ ἄλλη εἰς 1 δραχ. Μόνον δὲ ἡ Συρβεγιὰνς δίδει 5 δρχ. κατὰ τόννον! Τὴν 27ην, τὴν ἰδίαν δηλ. ἡμέραν, ἡ Μποῦγκε δι’ ἐπιστολῆς της εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν λέγει ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι κανεὶς ἄλλος ἐλεγκτὴς τῆς ποιότητος καὶ τῆς ποσότητος τοῦ ἐμπορεύματος, παρὰ μόνον ἡ Συρβεγιάνς. Ἡ Κυβέρνησις ἀμέσως συμφωνεῖ. Καὶ ἔρχεται εἰς προφορικὰς συνεννοήσεις μὲ τὴν Συρβεγιάνς, ἡ ὁποία κατείχετο ἀπὸ ἀγανάκτησιν, διότι οἱ ἄλλοι ὀργανισμοὶ κατέφυγον εἰς μέσα «ἀθεμίτου συναγωνισμοῦ» καὶ ὑπεβίβασαν τὰς τιμὰς εἰς ἀπίθανα ἐπίπεδα! Καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, δεχομένη προφανῶς ὡς ἀθέμιτον τὸ τοιοῦτον «τσαλαπάτημα τῶν τιμῶν», σπεύδει νὰ δεχθῇ εὐγνωμόνως νέαν προσφορὰν τῆς Συρβεγιὰνς 2 δραχμῶν κατὰ τόννον! Αὐτὴ εἶναι ἡ σκωληκοειδὴς ἀπόφυσις τῆς ὑποθέσεως. Κύριοι, αὐτὴ εἶναι ἡ ὅλη ἱστορία, αὐταὶ εἶναι αἱ λεπτομέρειαι τῆς ὑποθέσεως, ὅπως βγαίνουν ἀπὸ τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα κατέθεσεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, διὰ νὰ τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν μας. Πέραν αὐτῶν, ὅμως, ὑπάρχουν καὶ ὡρισμένα ἄλλα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δίδουν ἕνα ἐντονώτερον χρῶμα εἰς τὰς παρατηρήσεις μου καὶ τὰ ὁποῖα ἑδραιώνουν τὸ ἀσφαλὲς τῶν συμπερασμάτων μου. Γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὰς 16 Μαΐου 1959, ὁ κ. Χαρ. Βλαχάκης ἐδημοσίευσεν εἰς τὴν ἐφημερίδα «Βῆμα» ἐπιστολὴν εἰς τὴν ὁποίαν κατηγορεῖ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι αὕτη ἐχαρίσθη ὑπὲρ τῆς Μποῦγκε, διότι, ἐνῷ αὐτὸς εἶχεν ὑποβάλει δὶς προτάσεις ἀγορᾶς τοῦ σίτου μὲ τιμὴν $55,37, αὐτὴ προτίμησε τὴν Μποῦγκε, ζημιωθέντος οὕτω τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου κατὰ 4 ἑκατομ. δολλαρίων. Κατόπιν αὐτῆς τῆς δημοσίας καταγγελίας ὑπὸ τοῦ κ. Βλαχάκη, ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ τὸν καταγγείλῃ, ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει. Τί καταγγέλλει ὁ κ. Βλαχάκης; Καταγγέλλει, ὅτι ἐχαρίσθη ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅτι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔτυχον τῆς εὐνοίας της, ἐκαρπώθησαν εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου 4 ἑκατομ. δολλαρίων. Διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐμήνυσε τὸν κ. Χ. Βλαχάκην καὶ διατὶ δὲν ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ εἴπῃ ὅτι αὐτά, τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεται ὁ Βλαχάκης εἶναι ἀνυπόστατα;

§335Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἡ ἐπιστολὴ ποῦ ἐπρωτοκολλήθη;

§336Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ πάρετε τὴν ἀπάντησιν εὐθὺς ἀμέσως. Εἶχα ἀκούσει κἄποτε, ὅταν ἠσχολούμην μὲ τὴν σύνταξιν τοῦ πρώτου προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως τῆς Ἑλλάδος τὸ 1947, ὅτι ὁ κ. Βλαχάκης εἶχε μετακαλέσει κατὰ τὴν προπολεμικὴν περίοδον τὸν καθηγητὴν Ντυρὲρ ἀπὸ τὴν Γερμανίαν διὰ νὰ ἱδρύσῃ ὑψικάμινον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἦλθε εἰς τὸ γραφεῖον καὶ μοῦ ἐξέθεσε ὅλην τὴν ὑπόθεσιν καὶ μοῦ εἶπε: «Κύριε Ζίγδη, μὲ πνίγει τὸ δίκαιον, σᾶς παρακαλῶ νὰ θέσετε τὰ πράγματα ὑπὸ τὴν ἀντίληψιν τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ἐπιβληθῇ κἄποια κύρωσις δι’ αὐτὸ ποὺ ἔγινε. Διότι ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου ἀνέρχεται εἰς 4 ἑκατ. δολλάρια». Βεβαίως, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δεχθῶ νὰ διερευνήσω τὸ θέμα χωρὶς νὰ προσκομισθοῦν στοιχεῖα. Ὁ ἄνθρωπος ἐπροθυμοποιήθη καὶ μοῦ ἔφερε διάφορα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας, διὰ νὰ ἱκανοποιήσω καὶ τὴν περιέργειαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Τὰ ἔγγραφα αὐτὰ ποὺ μοῦ ἔδωσεν ὁ κ. Βλαχάκης ἔχουν ὅλα τὰ ἐξωτερικὰ κριτήρια τῆς γνησιότητος. Δὲν ἠμπόρεσα περισσότερον νὰ τὰ ἐλέγξω. Ὁ χρόνος ἦτο μικρός. Ἡ ἐπιστολὴ τοῦ κ. Δαμηλάτη εἶναι πραγματική. Ἡ ἐπιστολὴ αὐτή, διὰ τῆς ὁποίας φρονίμως ποιῶν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἀπὸ τοῦ Μαΐου 1958 ἐζήτησε νὰ διερευνήσῃ τὴν ἀγοράν, νὰ ἴδῃ ποία δυνατότης τοποθετήσεως Ἑλληνικοῦ σίτου ὑπάρχει, ἔχει ὡς ἑξῆς: Τὴν ἀνέγνωσα ἤδη. Ἀλλὰ θὰ τὴν ἀναγνώσω διὰ δευτέραν φοράν. «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§337Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε....

§338Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Περιμένετε, κ. ὑπουργέ, εἶναι καταπληκτικὰ πράγματα. Διαβάζω καὶ ἀναφέρομαι εἰς ἔγγραφα τὰ ὁποῖα συνετάγησαν ἀπὸ σᾶς τοὺς ἰδίους καὶ τὰ ἀμφισβητεῖτε. Προηγουμένως, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, μοῦ εἶπεν, ὅτι κάμνω περίεργον ἑρμηνείαν τῶν ἐγγράφων καὶ ἐπέμενεν ἐπ’ αὐτοῦ. Εἶμαι ἑπομένως, ὑποχρεωμένος νὰ τὰ ἀναγνώσω ἐκ νέου, ἔστω καὶ ἂν εἶναι χιλιοδιαβασμένα.

§339Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Καὶ τί ἀπέδειξαν;

§340Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ τί ἀπέδειξαν θὰ τὸ κρίνῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§341Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δέκα φορὲς τὴν ἔχω ὑποστῆ ἐγὼ τὴν κρίσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὑπῆρξεν εὐνοϊκή, ἐνῷ διὰ σᾶς δὲν ὑπῆρξεν εὐνοϊκή.

§342Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τώρα, τὸ διατὶ ὑπῆρξεν εὐνοϊκὴ ἢ ὄχι, εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἄλλωστε ὑπάρχουν ἀποτυχίαι ποὺ ἀποτελοῦν τιμὴν δι’ αὐτοὺς ποὺ τὶς ὑφίστανται. Ἂν ἐχάσαμεν εἰς τὰ 1956 δὲν μᾶς στενοχωρεῖ. Ἀντιθέτως εἴμεθα ὑπερήφανοι, διότι ἐπολεμήσαμεν μίαν ἀνυπόφορον κομματικὴν κραιπάλην καὶ μίαν τρομοκρατίαν τοῦ λαοῦ τῆς Δωδεκανήσου, ὁ ὁποῖος μέχρι τότε δὲν ἐγνώριζεν, οὔτε ἀνέμενε!....

§343Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἰς τας Δημοτικὰς ἐκλογὰς τί ἔγινεν;

§344Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἄν, κ. ὑπουργέ, ἐπιμένετε νὰ μὲ προκαλῆτε, θὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Σᾶς προκαλῶ νὰ συστηθῇ ἕνα Συμβούλιον τιμῆς, διὰ νὰ κρίνῃ καὶ ὑμᾶς καὶ τὸν κ. Καραμανλῆν διὰ τὸ πρόσωπον τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίξατε.

§345Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸ ἴδιον πρόσωπον τὸ ὁποῖον λέγετε, ὅτι ὑπεστηρίξαμεν ἡμεῖς, τὸ ὑπεστηρίξατε σεῖς εἰς προηγουμένας Δημοτικὰς ἐκλογάς.

§346Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Συνέβη, ὅμως ἕνα γεγονός, τὸ καλοκαίρι τοῦ 1957, τοῦ ὁποίου ἐγένετο γνώστης ὁ κ. Πρωθυπουργὸς καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος ἐξεφράσθη ἐν Ρόδῳ κατὰ τρόπον ποὺ δὲν θέλω, διὰ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον, νὰ ἐπαναλάβω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Ἂν θέλετε, κάμνομεν ἕνα συμβούλιον τιμῆς.

§347Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀντιλαμβάνομαι τὴν στενοχωρίαν σας.

§348Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶμαι ὑπερήφανος, διότι καὶ ἐδῶ ἀπεδείχθη, ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα οἱ ἐθνικόφρονες καὶ ὄχι αὐτοὶ ποὺ λέγουν ὅτι εἶναι.

§349Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀντιλαμβάνομαι τὴν στενοχωρίαν σας καὶ λυποῦμαι διότι τὴν προεκάλεσα, διότι μοῦ εἶσθε ἀγαπητός.

§350Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νομίζετε, ὅτι θὰ ἐλαφρύνετε τὴν βαρύτητα τῆς εὐθύνης σας μὲ αὐτά; Μὴ τὸ νομίζετε. Μὲ ξεκουράζετε ἄλλωστε μὲ τὰς διακοπάς σας. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ σιτάρι. Ὁ κ. Βλαχάκης ἐπῆρε ἐντολήν, ὅπως βλέπετε, τὴν ὁποίαν δὲν ἀμφισβητεῖ οὔτε ὁ κ. ὑπουργός.

§351Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). 29)5)1958. Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ ὑπογράφεται ἀπὸ τὸν κ. Δαμηλάτην. Εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι δὲν ἀμφισβητῶ, ὅτι ἔδωσα εἰς τὸν κ. Δαμηλάτην ἐντολὴν βολιδοσκοπήσεως τοῦ Βλαχάκη καὶ οἱουδήποτε ἄλλου. Συνέπεσε νὰ γνωρίζῃ τὸν Βλαχάκην, ἐγὼ τὸν ἐγνώρισα ἐκ τῶν ὑστέρων. Διατὶ δὲν ἐγένετο μήνυσις; Καὶ σεῖς τὸν ἐγνωρίσατε φαντάζομαι. Νομίζω, ὅτι ὅποιος ἠμπορεῖ νὰ τὸν γνωρίσῃ θὰ τοῦ δώσῃ τὸ ἀκαταλόγιστον.

§352Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νὰ μὴ καταχρώμεθα τῆς αἰθούσης αὐτῆς καὶ νὰ λέγωμεν ἕνα ἔμπορον ἀνυπόληπτον καὶ ἀκαταλόγιστον, ἐπειδὴ ἀποκαλύπτει τὴν ἀφροσύνην τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι γενναῖον.

§353Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς ἔδωσε, δὲν ἀποκαλύπτει τὴν ἀφροσύνην τῆς Κυβερνήσεως.

§354Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ κ. Βλαχάκης εἶναι ἀκαταλόγιστος πράγματι. Συμφωνῶ, διότι πεισθεὶς εἰς τὴν ἐντολὴν τὴν ὁποίαν ἐπῆρεν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, ἐτηλεγράφησεν εἰς τοὺς συνεργάτας του εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ ὅταν αὐτοὶ τοῦ ἔστειλαν προσφοράς, ἐπῆγεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὰς ὑπέβαλεν!

§355Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ποῦ τὰς δίδει;

§356Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μὴ βιάζεσθε, κ. ὑπουργέ, θὰ τὰ εἴπω ὅλα ἐδῶ. Ὁ ἀκαταλόγιστος αὐτὸς ἄνθρωπος, πεισθεὶς εἰς ἐντολὴν τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ σοβαρὸν τῶν ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως, προβαίνει εἰς τὰς ἐνδεδειγμένας ἐμπορικὰς ἐνεργείας. Ἐπῆρε τηλεγραφήματα ἀπὸ τοὺς ἀνταποκριτάς του, τὰ ὁποῖα μοῦ ἐπέδειξεν, εἰς τὴν Γερμανικὴν καὶ ἐπῆγεν εἰς τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ εἶπεν, ὅτι ἀγοράζω τὸ σιτάρι ἐξ ὀνόματος τῶν Γερμανῶν μὲ 55 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἐπῆγε κατὰ τὸν Ἰούνιον τοῦ 1958. Περιέργως, δὲν παίρνει ἀπάντησιν.

§357Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ὄχι ἐπῆρε ἀπάντησιν.

§358Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὄχι, κ. ὑπουργέ, μὴ μὲ διακόπτετε. Ὑποχρεώνεται, λοιπόν, ὁ κ. Βλαχάκης, ἀπογοητευθεὶς ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ ἀπευθυνθῇ ἀλλοῦ. Οὕτω, στέλλει διὰ τοῦ κ. Μπέη, δικηγόρου, πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὸ ἑξῆς ὑπόμνημα: Τὸ εἰς χεῖρας μου ἀντίγραφον—φωτοτυπία, ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Ἐξαγωγὴ εἰς Δυτικὴν Γερμανίαν 100.000 τόννων σίτου». «Ἀντίγραφον ἐγχειρισθέντος εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν κ. Παπακωνσταντίνου τὴν 20)6)1958 ὑπὸ τοῦ δικηγόρου κ. Μπέη, ὑπομνήματος. Ἀθῆναι 1)7)1958 Ὑπογραφὴ Μπέης.

§359Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ποῖος τὸ ὑπέγραψεν;

§360Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νὰ τὸν προσκαλέσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἂν εἶναι πλαστογράφος νὰ τὸν βάλῃ μέσα. Αὐτὸ τὸ ἔγγραφον λέγει ὅτι: «Μετὰ μυρίας δυσκολίας ....... (ἀναγινώσκει) .......».

§361Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Νὰ τὰ διαβάσετε ὅλα διὰ νὰ κρίνωμεν.

§362Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διατὶ ἐδιάλεξε αὐτὸν τὸν ἀκαταλόγιστον;

§363Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Δὲν τὸν ἐδιάλεξε ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§364Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ ὑπουργεῖον ἐθεώρησεν, ὅτι μεταξὺ των σοβαρωτέρων ἐμπόρων...

§365Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, δὲν λέγει αὐτὸ τὸ ἔγγραφον.

§366Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶναι δυνατόν, ὁ Διευθυντὴς σίτου νὰ πάῃ εἰς ἕνα ἀκαταλόγιστον ἄνθρωπον καὶ νὰ τοῦ εἴπῃ, ὅτι φρόντισε διὰ τῶν ἀνταποκριτῶν σου, ἐὰν μποροῦμε νὰ πωλήσωμεν 100.000 τόννους σίτου.

§367Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Φαίνεται, ὅτι λησμονεῖτε, ὅτι ὅπως εἴπατε, καταλαμβάνετε τὴν εἰσαγγελικὴν ἕδραν, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶσθε κρινόμενος.

§368Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀφήσατε αὐτά. Μὴ ἀκολουθῆτε αὐτὴν τὴν τακτικήν.

§369Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Θὰ εἴπω αὐτὸ τὸ ὁποῖον πρέπει. Κρίνεσθε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐὰν δημαγωγῆτε ἢ ἐὰν λέγετε τὴν ἀλήθειαν.

§370Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πρὶν τελειώσῃ ἡ ἀνάγνωσις τῶν ἐγγράφων προσπαθεῖτε νὰ διακόπτετε, διὰ νὰ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις, ἐναντίον ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμυνθῇ, διότι δὲν εἶναι μέσα ἐδῶ. Ξεύρετε πόσον σέβομαι τὸ ἦθος σας, ἀλλὰ αὐτὴ ἡ τακτική σας μὲ καταπλήσσει.

§371Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Κύριε Ζίγδη, εἴπατε, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔστειλε εἰς τὸν κ. Βλαχάκην τὸν ὑπάλληλόν του. Ὁ ὑπουργὸς ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ κάμῃ ἀναγνώρισιν καὶ συνέπεσε νὰ γνωρίζῃ τὸν Βλαχάκην. Αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι τὸν ἔστειλα εἰς τὸν Βλαχάκην.

§372Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Διὰ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τί λέγει;

§373Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Λέγει τὸ ἑξῆς, ὅτι δὲν ἐδόθη συνέχεια εἰς μίαν ἐντολήν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχει ἡ ἐπιστολὴ αὐτή.

§374Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἔχει κάμει κανένα ἔγγραφον αὐτὸς ὁ κ. Μπέης; Ἀνεφέρθη ἐπισήμως πρὸς τὸν Ὑπουργόν; Ἔχει πρωτοκολληθῆ αὐτὸ τὸ ἔγγραφον; Τί εἶναι αὐτὸ τὸ χαρτί; Κάμετε χρῆσιν αὐτοῦ τοῦ χαρτιοῦ...

§375Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι ἀντίγραφον ἐγγράφου ὑποβληθέντος εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅπως ἰσχυρίζεται, σᾶς ἐπεδόθη ὑπόμνημα κατατοπιστικὸν καὶ ἐζήτησε τὴν συνδρομήν σας.

§376Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Φέρατέ μου τὸ πρωτότυπον νὰ τὸ ἴδω...

§377Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἰδοὺ ἡ φωτοτυπία...

§378Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Ζίγδη, ὅποιος θέλει τὴν προστασίαν τῶν Ἀρχῶν ἢ τὴν παρέμβασιν τῶν ὑπουργῶν εἰς νομίμους ἀξιώσεις, δὲν ἀπευθύνεται δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, ἀπευθύνεται ἐπισήμως εἰς τὸν ὑπουργὸν καὶ τοῦ λέγει αὐτὸ καὶ αὐτό.

§379Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν εἶναι ὑπηρεσιακὸν ζήτημα. Εἶναι ἕνα μεγάλο ζήτημα καὶ δι’ ὑπομνήματος προσεπάθησε νὰ ἐνημερώσῃ τὸν ὑπουργόν. Ἀλλὰ ἀφοῦ θέλετε ἕνα πρωτοκολλημένον ἔγγραφον, ἔρχομαι ἀμέσως εἰς τὸ ἑπόμενον. Ἀρ. πρωτ. 682)4.11.58. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1ῃ Νοεμβρίου 1958 Πρὸς Τὴν Ἀνωτάτην Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν ἐξ Ὑπουργῶν Πολιτικὸν Γραφεῖον Ἐνταῦθα Τὴν 29ην Μαΐου τρ. ἔτους ἔλαβον ἐντολὴν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐνεργοῦντος μετὰ προηγηθεῖσαν ἔγκρισιν τοῦ Σοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως φροντίσω μέσῳ τῶν ἐν Γερμανίᾳ συνεργατῶν μου νὰ πωληθῶσιν εἰς Γερμανίαν ἑκατὸν χιλιάδες τόννοι σίτου, ἐξ ὧν ἑβδομήκοντα χιλιάδες τόννοι μαλακοῦ ἐγχωρίου σίτου, παραγωγῆς 1957, καὶ τριάκοντα χιλ. τόννοι σίτου ἀμερικανικῆς προελεύσεως HADVITER No 2. Μοὶ ἐδηλώθη ταὐτοχρόνως, ὅτι ἂν παρουσιασθοῦν δυσχέρειαι διὰ τὴν διάθεσιν τῶν τελευταίων 30 χιλ. τόννων Ἀμερικ. σίτου, θὰ παραδοθοῦν 100 χιλ. τόννοι σίτου Ἑλληνικοῦ ἐσοδείας 1957. Τὴν προσφορὰν ταύτην ἔσπευσα τότε νὰ καταστήσω γνωστὴν εἰς τοὺς Γερμανοὺς συνεργάτας μου, φροντίδι τῶν ὁποίων ἀποκλείσθησαν ὁμοειδεῖς προσφοραὶ ἐκ Γαλλίας καὶ Ἰταλίας, πρὸ μηνὸς δὲ ἀπεκλείσθη ὡσαύτως, ἐπεμβάσει τῶν συνεργατῶν μου, προσφορὰ ἐκ Τουρκίας σίτου οὐχὶ μαλακοῦ, ἀλλὰ χονδροῦ, ἀσυγκρίτως καταλληλοτέρου διὰ τὰς γερμανικὰς βιομηχανικὰς ἀνάγκας. Τῇ 15ῃ Αὐγούστου τρ. ἔτους ὑπέβαλα πρὸς τὴν Α. Ἐξοχότητα τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κ. Κων. Καραμανλῆν ὑπόμνημα, εἰς ὃ ἐξέθετον τὰ πλεονεκτήματα τῆς προσφορᾶς τῶν συνεργατῶν μου ἀποδεχθέντων, ὅπως: 1) Ἡ τιμὴ τοῦ σίτου ὁρισθῇ βάσει τῆς τρεχούσης διεθνοῦς τιμῆς. 2) Ἡ τιμὴ τῶν προσφερθησομένων εἰς ἀνταλλαγὴν γερμανικῶν προϊόντων καὶ ἡ ἐκλογὴ αὐτῶν κανονισθοῦν ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἄνευ οἱασδήποτε προδεσμεύσεως καὶ κατόπιν ἐλευθέρου διαγωνισμοῦ. Οἱ Γερμανοὶ ἀγορασταὶ ἀνελάμβανον ἐπιπροσθέτως τὴν ὑποχρέωσιν, ὅπως, ἂν ἡ Ἑλλὰς ἐπεθύμει ν’ ἀγοράσῃ πλῆρες συγκρότημα μηχανημάτων διὰ τὴν ἵδρυσιν μιᾶς ζωτικῶς ἐνδιαφερούσης τὴν χώραν μας βιομηχανίας, προμηθεύσουν πλὴν τῶν μηχανημάτων, ἡ ἀξία τῶν ὁποίων θὰ ἐκαλύπτετο διὰ τῶν 100 χιλιάδων τόννων σίτου, καὶ τὰ ὑπόλοιπα μηχανήματα, τὰ ὁποῖα ἡ Ἑλλὰς θὰ ἐπλήρωνε μὲ σῖτον ἐκ τῆς τρεχούσης ἢ μελλοντικῆς ἐσοδείας ἢ μὲ ἕτερα ἑλληνικὰ προϊόντα. Ἐπειδὴ οὐδεὶς ἀντικειμενικὸς κριτὴς δύναται ν’ ἀρνηθῇ, ὅτι οἱ προταθέντες ὅροι εἶναι ἐπωφελεῖς διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἐπειδὴ ἡ ὑποβολὴ τῆς προσφορᾶς ἐγένετο προσκλήσει τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ οὐχὶ τῶν ἐνδιαφερομένων ἀγοραστῶν. Ἐπειδὴ ἄνευ βεβαίως δεσμεύσεως ἐξουσιοδοτήθην νὰ εἰδοποιήσω τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὅπως ὦσιν ἕτοιμοι νὰ ἔλθουν εἰς Ἑλλάδα πρὸς ὑπογραφὴν τῆς ὁριστικῆς συμβάσεως. Ἐπειδὴ οὐδεμία ἔγκρισις ἢ ἀνάληψις ὑποχρεώσεως ἔναντι τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως προαπαιτεῖται, δεδομένου, ὅτι οἱ ἀγορασταὶ Γερμανοὶ ἐμφανίζονται ἐνεργοῦντες οὐχὶ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Γερμανικοῦ Κράτους ἀλλ’ ὡς ἰδιῶται καταναλωταὶ τοῦ ἀγοραζομένου σίτου. Ἐπειδὴ οἱ συνεργάται μου ἐδέχθησαν ἤδη, ὅπως καταθέσουν ἐγγύησιν τῆς Γερμανικῆς Τραπέζης (DEUTSCHE ΒΑΝΚ) περὶ τῆς ὁλοκληρωτικῆς ἐκπληρώσεως ὑπὸ τῶν Γερμανῶν ἀγοραστῶν ἁπασῶν τῶν ἀναληφθησομένων ὑπ’ αὐτῶν ὑποχρεώσεων καὶ ὅπως ἀφιχθῇ εἰς Ἀθήνας καὶ συνυπογράψῃ τὴν σύμβασιν μετὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους δεόντως ἐξουσιοδοτημένος ἐκπρόσωπος τῆς Γερμανικῆς Τραπέζης. Ἐπειδὴ μετὰ τ’ ἀνωτέρω εἶναι ἀκατανόητον τὸ γεγονός, ὅτι μέχρι σήμερον στεροῦμαι ἀπαντήσεως ἐπὶ τῶν λόγων, δι’ οὓς καθυστερεῖ ἡ ὑπογραφὴ τῆς συμβάσεως, ἵνα ἐνημερώσω τοὺς ἐνδιαφερομένους, ἐπιδείξαντας ἐξαιρετικὴν φιλελληνικὴν στάσιν ἐν προκειμένῳ. Διὰ ταῦτα Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω τὴν Σὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ὅπως εὐαρεστηθῇ νὰ μὲ πληροφορήσῃ τί πρέπει ν’ ἀπαντήσω εἰς Γερμανίαν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἡ ἀνακοινωθεῖσα δικαιολογία καθυστερήσεως τῆς λήψεως ἀποφάσεως λόγῳ τῶν ἐκκρεμουσῶν διαπραγματεύσεων μὲ τὰς Η.Π.Α. πρὸς καθορισμὸν τῆς βοηθείας πρὸς τὴν Ἑλλάδα ἐξέλιπεν ἤδη. Ἐπὶ πλέον δύο ἐκ τῶν συνεργατῶν μου πρόκειται ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν νὰ διέλθουν ἐξ Ἀθηνῶν ταξειδεύοντες εἰς Ἀνατολὴν καὶ ἀναμένουν νὰ πληροφορήσω αὐτοὺς περὶ τῶν τελικῶν ἀποφάσεων τῆς Σῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως.

Μετὰ παντὸς σεβασμοῦ

ΧΑΡ. Ι. ΒΛΑΧΑΚΗΣ

§380Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Νὰ τὰ καταθέσετε αὐτά.

§381Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ τὰ καταθέσω διὰ νὰ ἐλέγξωμεν τοὺς ἀριθμοὺς πρωτοκόλλου.

§382Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Ἐρωτῶ τὸ ἑξῆς...... (ὁμιλεῖ ἀπὸ τῆς θέσεώς του μὴ ἀκουόμενος).

§383Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι, ὁ ἄνθρωπος ἀπηυθύνθη ὅπως φαίνεται, εἰς πολλὰ ὑπουργεῖα. Συνέταξε καὶ ἄλλα ὑπομνήματα, τῶν ὁποίων ἔχω ἀντίγραφα, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλεν εἰς διαφόρους ὑπουργοὺς καὶ διὰ τὰ ὁποῖα δὲν εἶχε τὴν φρονιμάδα, ὅταν τὰ ἐπέδιδε, νὰ ζητήσῃ ἀπὸ αὐτοὺς νὰ τοῦ βάλλουν ἀριθμὸν πρωτοκόλλου καὶ τὴν σφραγίδα τοῦ ὑπουργείου, διότι ἐνόμιζεν, ὅτι ἐπεσκέπτετο ὑπευθύνους ἀνθρώπους, ὑπουργούς, καὶ τοὺς ὡμιλοῦσε δι’ ἕνα σοβαρὸν θέμα. Πάντως, ἐπειδὴ δὲν ἔχω τοὺς ἀριθμοὺς πρωτοκόλλου, δι’ αὐτά, δὲν τὰ καταθέτω εἰς τὴν Βουλήν. Τὰ κρατῶ, διὰ νὰ ἴδω ποίαν συνέχειαν θὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν.

§384Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀλλ’ ἐρωτῶ: Καταθέσατε ἓν ἔγγραφον.

§385Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὰ ἄλλα ἔχουν ἀριθμὸν πρωτοκόλλου.

§386Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Αὐτὰ θέλω.

§387Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐὰν ἀποδειχθῇ, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβῆ, τότε συνιστᾶται τὸ ἀδίκημα τῆς συκοφαντικῆς δυσφημήσεως ἐν συσχετισμῷ καὶ μὲ τὴν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν ἐδημοσίευσεν ὁ Βλαχάκης εἰς τὰς ἐφημερίδας, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ζητήσω πλέον ἀπὸ σᾶς, ὡς ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ σεῖς θὰ αἰσθάνεσθε τὴν ὑποχρέωσιν, νὰ τὸν στείλετε εἰς τὸ Δικαστήριον, ὡς αἰσχρὸν συκοφάντην. Ἐγὼ ἔχω ὅλα τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ πιστεύσω εἰς τὴν ἀλήθειαν τῶν ἰσχυρισμῶν τοῦ κ. Βλαχάκη, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον τοὺς βλέπω καὶ δημοσιευομένους εἰς τὰς ἐφημερίδας, χωρὶς ἡ Κυβέρνησις νὰ τολμήσῃ νὰ τοὺς διαψεύσῃ, καίτοι παρῆλθον 15 ἡμέραι. Λοιπόν, κύριε ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἰς τὰς 21 Φεβρουαρίου παρέσχε τὴν ὀψιὸν εἰς τὴν Μποῦγκε, δὲν ἤξευρε, τέλος πάντων, ὅτι ὑπῆρχε αὐτὴ ἡ ἐπώνυμος προσφορὰ διὰ νὰ φωνάξῃ καὶ νὰ ἐρωτήσῃ τὸν Βλαχάκην, ἐὰν πράγματι ἦτο διατεθειμένος νὰ ἀγοράσῃ τὸ σιτάρι πρὸς 55 καὶ 35 δολλάρια; Δὲν διεβιβάσθη εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν ἡ σειρὰ τῶν ἐγγράφων αὐτῶν διὰ νὰ ὑπάρχουν εἰς τὸν φάκελλον τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορίου; Θὰ ὑπεχρεοῦτο ὁ ἀτυχὴς ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἐὰν συνέβαινε τοῦτο, κατόπιν τοῦ ἐξαιρετικῶς κατεπείγοντος τοῦ ἐγγράφου τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας τῆς 17)2, νὰ δεχθῇ ὡς μόνην τὴν προσφορὰν τῆς Μποῦγκε; Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὑπάρχει καὶ ἕνα ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀφορᾷ προσωπικῶς καὶ δι’ αὐτὸ θὰ τὸ καταθέσω. Προέρχεται ἀπὸ τὸν κ. Βλαχάκην καὶ εἶναι πρωτοκολλημένον. Παρακαλῶ νὰ διερευνηθῇ καὶ αὐτό, διότι ἐγὼ δὲν θέλω νὰ κυκλοφοροῦν τοιαῦτα ἔγγραφα εἰς τὰς Ἀθήνας. Νὰ τὰ ἐλέγξωμεν ἂν εἶναι σωστά, διότι ἂν εἶναι ψευδῆ πρέπει ὁ κάτοχός των νὰ τιμωρηθῇ. Λέγει, λοιπόν, τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος ἔγγραφον τὰ ἑξῆς:

«Κύριον Πρωτοπαπαδάκην,

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἀπόδειξις τηλεγραφήματος Ἀριθ. 27837, Λέξεις 78. Ὑπηρεσιακαὶ ἐνδείξεις Εἰς....... Ἐνταῦθα...... Καταβληθέντα τέλη ἐν ὅλῳ δραχμαὶ 33,20 14 Μαΐου 1959 Ὁ εἰσπράξας Γεώργ. Παπανικολάου Κύριον Πρωτοπαπαδάκην Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ. Ἐφ’ ὅσον ὑπεστηρίξατε ἐπιστρέψαντες ἐκ Κυκλάδων, ὅτι ἀποδοκιμάζετε πρώτην σύμβασιν πωλήσεως 150.000 τόννων σίτου ὡς ἀσυμφορωτάτην ὑπογραφεῖσαν μόνον λόγῳ ἀπουσίας ὑμῶν ἐκπληκτικὸν ὅτι μελετᾶται κατὰ χθεσινὰς ἀνακοινώσεις ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου σύμβασις πωλήσεως ἑτέρων 50.000 τόννων εἰς τὰς ἰδίας ἐξευτελιστικὰς τιμὰς ἄνευ διαγωνισμοῦ ΣΤΟΠ. Βεβαιῶ ὅτι Κράτος παρὰ κατρακύλισμα τιμῶν σίτου λόγῳ ἀπιστεύτων τιμῶν τελευταίων ἑλληνικῶν πωλήσεων κερδίσῃ ἑκατοντάδας χιλιάδας δολλαρίων, ἂν νέα σύμβασις ἀπορριφθῇ ΣΤΟΠ. Λοιπαὶ ἀνακοινώσεις ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου ἀβάσιμοι. Βλαχάκης, ἀντιπρόσωπος Γερμανῶν ἀλευροβιομηχάνων.

§388Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τί ἄλλο θέλετε, κύριοι συνάδελφοι;

§389Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, κ. ὑπουργέ, εἰς τοὺς ὁποίους εἴπατε, ὅτι ἡ σύμβασις ἡ ἀρχικὴ δὲν εἶναι συμφέρουσα;

§390Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τί λέγετε σεῖς τώρα; Μᾶς ἀνεγνώσατε ἓν ἔγγραφον τοῦ κ. Βλαχάκη. Καὶ ἔρχεσθε μετὰ καὶ λέγετε, ὅτι ἀφοῦ λέγει ὁ Βλαχάκης, ὅτι σὺ ἐπικρίνεις τὴν σύμβασιν, πές μου σὲ παρακαλῶ εἰς ποῖον τὴν ἐπέκρινες; Αὐτὸ λέγετε σεῖς.

§391Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐγὼ γνωρίζω καὶ εἰς ποῖον τὴν ἐπεκρίνατε. Ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν εἶμαι ἐξουσιοδοτημένος, δὲν ἀναφέρω τὸ ὄνομα.

§392Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, κ. Ζίγδη. Σεβασθῆτε τὰς σπουδάς σας.

§393Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐγὼ ξέρω ποῖος εἶναι.

§394Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν ὑπάρχει.

§395ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν σᾶς φθάνει ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν εἶπε τίποτε;

§396ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ὄχι, ὄχι.

§397Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἂν ἀνέφερα τὴν περίπτωσιν Βλαχάκη, τὴν ἀνέφερα διότι εἶναι χαρακτηριστικὴ περιπτώσεων ἐπιχειρηματιῶν, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 150.000 τόννων, χωρὶς νὰ τύχουν οὐδεμιᾶς προσοχῆς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὡς οἱ ἴδιοι ἰσχυρίζονται καὶ ὡς ἡ Κυβέρνησις, μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς δὲν ἐτόλμησε νὰ τοὺς διαψεύσῃ. Σᾶς ἔκαμα μίαν μακρὰν ἀγόρευσιν, διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ ποσῶς ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν ἔκαμε δημοπρασίαν διότι δὲν τὴν ἔπαιρνεν ὁ καιρὸς ἢ ὅτι ἐξ ἀντικειμένου ἦτο ἀδύνατος. Ἀπέδειξα, ὅτι χωρὶς οὐδεμία ἄλλη πρότασις ἐκ τῶν ὑπαρχουσῶν νὰ διερευνηθῇ, ὁ ὑπουργὸς ἔσπευσε νὰ δεσμεύσῃ τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ τῆς 21 Φεβρουαρίου. Σᾶς ἀνέφερα τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις μετεχειρίσθη ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον αἰτήσεις μέχρις ὅτου νὰ ὁριστικοποιήσῃ αὐτὴν τὴν δέσμευσιν, τὴν ἀνώμαλον τῆς 21)2. Καὶ σᾶς ἀνέφερα πῶς ἔγινεν ἡ τελευταία σύμβασις ζακχάρεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καὶ ἀναίρεσιν ὅλης τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἰσχυρίζεται, ὅτι ἠθέλησεν νὰ τηρήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος—καὶ ἡ ὁποία εἶναι καὶ μία ἀπὸ τὰς πλέον ἐπιζημίους. Θὰ ἐρωτηθῶ, ζημία προέκυψε συνολικῶς ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν; Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ προσφορὰ Βλαχάκη μὲ 55 δολλάρια τὸν τόννον, καὶ ἡ προσφορὰ ἄλλωστε τῆς Γκρανάρια εἶναι 55–56 δολλάρια, τότε ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου διὰ τὰς τρεῖς πρώτας πωλήσεις, ἀνέρχεται εἰς 1.350.000 δολλάρια. Ἐὰν προσθέσωμεν καὶ τὴν ζημίαν ἐκ τῆς συμβάσεως ζακχάρεως, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 243.000 δολλ., φθάνομεν εἰς τὸ συνολικὸν ποσὸν τῶν 1.568.000 δολλαρίων. Θὰ σᾶς εἴπω πῶς ὑπελόγισα τὴν ζημίαν ἀπὸ τὴν ζάχαριν. Ἔχω τὴν συνήθειαν νὰ ζητῶ στοιχεῖα ἀπὸ ἐπισήμους Ὀργανισμούς. Ἔχω τὰ δελτία τοῦ Χρηματιστηρίου τοῦ Λονδίνου καὶ τιμολόγια τὰ ὁποῖα ἐπεκυρώθησαν προσφάτως ἀπὸ τὸ Ἐπιμελητήριον Ἀθηνῶν. Ἡ σύμβασις τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ἡ Κυβέρνησις, τὴν ζάχαριν τὴν ὑπολογίζει πρὸς 97,5 δολλ. κατὰ τόννον. Αἱ τελευταῖαι τιμαὶ ποὺ ἐπραγματοποιήθησαν εἶναι αἱ ἑξῆς: «........ (Ἀναγινώσκει)........» Δελτίον Ρώϋτερ 21.5.1959: Κούβας, ἐμπορική, τσὶφ Πειραιᾶ, 95 δολλάρια. Ἐπιμελητήριον Ἀθηνῶν (ἐπικυρωθέντα τιμολόγια): 21)5: Μεξικοῦ, τσὶφ Πειραιᾶ $ 87. 20)5: Κούβας, τσὶφ Πειραιᾶ, $ 93. 12)5: Τσεχοσλοβακίας, τσὶφ Πειραιᾶ, $ 96.57. «Ναυτεμπορική»: 26.5.59: Βραζιλίας, τσὶφ Πειραιᾶ, $ 66.

§398Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Μήπως ἔχετε τιμὰς τῆς 15.5.1959;

§399Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἰς τὰς 12.5.1959, Τσεχοσλοβακία 96,57 δολλάρια. Ἡ τιμή, ὅμως, αὐτή, εἶναι τιμὴ κλῆριγκ καὶ δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν. Ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἐσυμφωνήσατε, εἶναι μόνον ἀνωτέρα 97,5 δολλάρια!

§400Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Αὐτὴ ἐδῶ, δὲν εἶναι τιμὴ κλῆριγκ;

§401Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ, διὰ τὴν ἐπιβεβαίωσιν. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀνόητός τις, κύριε ὑπουργέ, διὰ νὰ ἀγοράσῃ ζάκχαριν ἀπὸ τὴν Τσεχοσλοβακίαν.

§402Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Εἰς τὰς 15.5.1959, ἡ τιμὴ ἦτο 104 δολλάρια.

§403Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ποίας ζακχάρεως;

§404Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐδῶ εἶναι τὸ θέμα.

§405Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μὴ βιάζεσθε, κύριε ὑπουργέ. Ὑπάρχει εἰς τὴν Ἀμερικὴν ζάκχαρις ραφινέ, ἡ ὁποία δὲν γίνεται ἀντικείμενον ἀγοραπωλησίας ἐν Ἑλλάδι. Ἐγὼ σᾶς ἔδωσα καὶ ἐπίσημον τιμὴν τῆς 21.5.1959 εἰς τὸ δελτίον τοῦ Ρώϋτερ: Δολλάρια 95. Αὐτὸ μοῦ ἀρκεῖ: Ἡ σημερινὴ «Ναυτεμπορική», ἀναφέρει τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ Βραζιλιανὴ ζάκχαρις προσφέρεται εἰς 66 δολλάρια. Σκεφθεῖτε, συνεπῶς, τί δουλειὰ καλὴ ἔκαμεν ἡ Μποῦγκε, παίρνοντας τὸ σιτάρι μας καὶ φέρνοντας ζάκχαριν, τὴν ὁποίαν θὰ ἀγοράσῃ 66 δολλάρια. Ἔτσι, ἡ τιμὴ τοῦ σίτου, τὸν ὁποῖον ἠγόρασε, θὰ φθάσῃ τὰ 35 δολλάρια περίπου τὸν τόννον. Τὴν διαφοράν, τὴν καρποῦται ἡ Ἑταιρεία, ἡ ὁποία τόσον εὐλαβῶς προσεφέρετο εἰς τὰς 18.12.58, νὰ μεσολαβήσῃ παρὰ τῇ Ἀμερικανικῇ Κυβερνήσῃ, διὰ νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ σίτου μας! Ὑπεχρεώθην, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μακρηγορήσω καὶ λόγῳ τῶν διακοπῶν καὶ λόγῳ τῆς φύσεως τοῦ θέματος. Προσεπάθησα νὰ ἐκθέσω τὴν ὑπόθεσιν ὡς τὴν ἀντιλαμβάνομαι, ἔχω δέ, συμπερασματικῶς, νὰ διατυπώσω τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις: Εὑρισκόμεθα ἐνώπιον μιᾶς ἀπὸ τὰς σπανίας περιπτώσεις, ὅπου δὲν εἶναι οἱ ψίθυροι τῶν τριόδων, ἐκεῖνοι ποὺ ὑπονομεύουν τὰ θεμέλια τοῦ Πολιτεύματος μας. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶδον τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος καὶ ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ τύπου καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐμφανίζουν μίαν θλιβερὰν εἰκόνα τῆς ὑπὸ τὴν κρίσιν σας ὑποθέσεως. Ἀπὸ τοῦ 1950 ποὺ εἶμαι βουλευτής, οὐδέποτε ἔλαβον τὸν λόγον δι’ ἀνάλογον θέμα, καίτοι παρουσιάσθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀτυχῶς, πλεῖσται ὅσαι ὁμοειδεῖς περιπτώσεις. Μόνον εἰς μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν —καίτοι ὁ ὑπουργὸς ἦτο φίλος μου τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ ἡ Κυβέρνησις ἦτο φίλη μου— ἐθεώρησα καθῆκόν μου νὰ καλέσω τὸν ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἐσχετίζετο ἀμέσως μὲ τὴν ὑπόθεσιν νὰ συμφωνήσῃ διὰ τὴν διαλεύκανσίν της, εἰς τὴν κατάρτισιν μιᾶς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Δὲν εἰσηκούσθην καὶ ἡ ὑπόθεσις ἐκείνη μένει ἀσαφής, παρὰ τὴν 6ετίαν ποὺ παρῆλθε καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ παρακολουθῇ τὸν ἀμέσως σχετιζόμενον μὲ αὐτὴν πολιτικὸν ἄνδρα.

§406ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ...... (δὲν ἠκούσθη).

§407Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις. Ἔλαβε χώραν εἰς τὸ 1951. Ἀλλ’ ἂς μὴ ἀναφέρωμεν ὀνόματα. Πάντως, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ὑπόθεσις ἐκείνη μένει καὶ θὰ παρακολουθῇ συνεχῶς τὸν πολιτικὸν ἄνδρα, μὲ τὸ ὄνομα τοῦ ὁποίου συνεδέθη. Μὲ τὴν ἐξαίρεσιν αὐτήν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἔχω λάβει μέρος εἰς συζητήσεις αὐτοῦ τοῦ εἴδους. Δι’ αὐτό, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, πρέπει νὰ πιστεύσητε, ὅτι δὲν ἔλαβον τὸν λόγον σήμερον, ἁπλῶς διὰ νὰ σᾶς φανῶ δυσάρεστος. Τὸ ἔπραξα ἐν τῇ πεποιθήσει, ὅτι ἐπιτελῶ καθῆκον, πρὸς ὑμᾶς, τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας, καὶ πρὸς τὸν τόπον, πολὺ καλλίτερον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον νομίζουν ὅτι ἐπιτελοῦν τινὰ τῶν μελῶν τῆς πλειοψηφίας, μὲ τὸ νὰ χειροκροτοῦν τὴν Κυβέρνησιν εἰς ὅλας της τὰς ἐκδηλώσεις. Θὰ προσθέσω δέ, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα, δὲν εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνα, ποὺ δύνανται νὰ λυθοῦν διὰ μιᾶς τυπικῆς ψηφοφορίας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐπειδὴ σᾶς γνωρίζω καλῶς, σᾶς κάμνω προσωπικὴν ἔκκλησιν, ὅπως, σεῖς ὁ ἴδιος, ζητήσητε τὴν σύστασιν τῆς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς, διότι δὲν πρέπει νὰ μείνῃ οὐδὲ σκιὰ ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ἐὰν δὲν θέλετε νὰ κλονίσητε τὰ θεμέλια τῆς πολιτικῆς ζωῆς καὶ τοῦ καθεστῶτος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Κοντοβράκης).

§408ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει, ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς.

§409Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καθήσαμεν ἕως τὰς 4 τὸ πρωΐ χθές. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ὁμιλήσω τώρα, εἰς τὴν μία μετὰ μεσονύκτιον. Μὲ κατεβάσατε χθὲς ἀπὸ τὸ βῆμα. Θέλετε πάλιν τώρα; Εἶμαι κουρασμένος. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ὁμιλήσω αὐτὴν τὴν ὥραν.

§410ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ὁμιλήσητε.

§411Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰδικῶς δι’ ἐμέ, ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ εἶναι κἄπως προσεκτική, διότι προχθές, ὅπως εἶπα, μὲ κατέβασεν ἀπὸ τὸ βῆμα.

§412Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ ποῖον λόγον, ἠμπορεῖ νὰ ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις; Ἔχομεν ἀκόμη μίαν ἡμέραν ἐλέγχου. Κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτήν, θὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις. Ποῖον λόγον ἔχει νὰ ἐπιμείνῃ;

§413Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Μητσοτάκη, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις παρακαλῇ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι σέβεται τοὺς διατυπώσαντας τὰς ἐπερωτήσεις. Οἱ διατυπώσαντες τὰς ἐπερωτήσεις, εἶναι πολλοί. Σήμερον ὡμίλησαν μόνον δύο. Θέλετε νὰ στριμώξητε τοὺς ἄλλους, εἰς μίαν καὶ μόνην συνεδρίασιν;

§414Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶμαι καὶ ἐγὼ μεταξὺ αὐτῶν καὶ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν.

§415Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πάντως, θὰ παρακαλέσω —ἐὰν ἐπιμένετε νὰ διακοπῇ ἀπόψε ἡ συνεδρίασις— νὰ συντομεύσουν οἱ ρήτορες τὴν Πέμπτην, ὥστε τὴν Πέμπτην τὸ βράδυ, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ θεωρηθῇ λήξασα ἡ συζήτησις.

§416Η. ΗΛΙΟΥ. Ἡ αὐριανὴ συνεδρίασις, ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ἔχει εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἀναγεγραμμένας προτάσεις ἐπανεξετάσεως Νομοθετικῶν Διαταγμάτων, ὑποβεβλημένας ἀπὸ τὴν παράταξιν, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ. Ἐὰν νομίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὸ συμφέρον τῆς διαλευκάνσεως τῆς ὑποθέσεως ἐπιβάλλει νὰ διατεθῇ καὶ ἡ αὐριανὴ ἡμέρα εἰς συζήτησιν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν καὶ τὸ προτείνομεν, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ δευτέρα ἡμέρα.

§417Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Καὶ αὔριον καὶ τὴν Πέμπτην.

§418Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις, οὐδεμίαν ἔχει ἀντίρρησιν νὰ ἀφιερωθῇ καὶ ἡ αὐριανὴ ἡμέρα εἰς τὸν ἔλεγχον. Ἡ Κυβέρνησις ἐπροθυμοποιήθη, ἀπὸ τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος, νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἐξαγωγῆς τῶν 170.000 τόννων σίτου. Καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πιστεύει —καὶ πιστεύει ἀκραδάντως— ὅτι ἔπραξεν, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὅ,τι περισσότερον ἦτο δυνατὸν νὰ πράξῃ, ἐν τούτοις, εἶναι πρόθυμη νὰ δεχθῇ τὴν κριτικὴν τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ αὔριον καὶ μεθαύριον.

§419Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἐζήτησα νὰ λάβω γνῶσιν τοῦ ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ζίγδης, ἀπὸ τοῦ βήματος, ἀνέφερε. Τὸ ἔγγραφον αὐτό, χωρὶς νὰ ἀπευθύνεται εἰς κανένα, ἔχει τὴν βεβαίωσιν, ὅτι εἶναι ἀντίγραφον ὑπομνήματος τοῦ δικηγόρου κ. Μπέη, τῆς 30.6.1958, πρὸς τὸν κ. Παπακωνσταντίνου. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι αὐτὸ τὸ χαρτὶ ἀποτελεῖ ὑπόμνημα, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἀπευθύνεται πρὸς οὐδένα, ἀλλὰ περιέχει τὰς σκέψεις καὶ τὰς γνώμας ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν πρότασίν του καὶ ὁ ὁποῖος, ὅπως φαίνεται ἀπὸ αὐτό, δὲν διαμαρτύρεται, διότι δὲν ἐγένετο δεκτὴ ἡ προσφορά του, ἀλλὰ προσπαθεῖ νὰ ἐπιτύχῃ μεσολάβησιν ἄλλων προσώπων, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ συνηγορίαν ὑπὲρ τῆς προτάσεώς του —καὶ ἐδιάλεξε πολὺ κακὸν τρόπον διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν συνηγορίαν— ἀναφέρει τὸν τρόπον, μὲ τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἡ πληρωμὴ τοῦ σίτου, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξήγετο, κατὰ τὴν πρότασίν του, καὶ τονίζει, ὅτι ἡ πρότασίς του εἶναι ἐντελῶς ἐξαιρετικὴ καὶ ἰδιαιτέρως εὐνοϊκή, διότι ἡ πληρωμὴ τοῦ ἀντιτίμου θὰ ἐξασφαλισθῇ εἰς συνάλλαγμα, συμψηφισθησομένου τοῦ ἀντιτίμου εἰς τὰ διόδια τῆς διώρυγος τοῦ Σουέζ, καταβλητέα ὑπὸ τῶν διερχομένων τὴν διώρυγα ἑλληνικῶν πλοίων. Αὐτὴ εἶναι ἡ σπουδαία προσφορά, ἐπὶ τῆς ὁποίας φαίνεται, ὅτι ἐζητεῖτο καὶ ἡ παρέμβασις ἄλλων ὑπουργῶν, διὰ νὰ γίνῃ ἀποδεκτή.

§420Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν τὴν εὑρίσκετε σπουδαίαν τὴν προσφοράν, ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι ἐπραγματοποιεῖτο; Τὸ λαμβάνω ὑπὸ σημείωσιν!

§421Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἶναι λυπηρόν, κύριε Ζίγδη, διότι ἐστηρίχθητε εἰς τοιούτου εἴδους ἔγγραφα.

§422Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δι’ ὑμᾶς, κύριε ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ.

§423ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§424ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§425ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως συνέχισις τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως περὶ σίτου. (Ὥρα 01.15′ π.μ.).