1959.05.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 104η

Πέμπτη 28 Μαΐου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.13′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται ἐπὶ μίαν ὥραν ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν, τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Βουρδουμπᾶς, Δ. Ἰατρίδης καὶ Κ. Βενέτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας ἀξιωματικῶν Τεχνικοῦ Κλάδου Β. Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς συμμετοχῆς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς Συμβούλια καὶ Ἐπιτροπὰς καὶ τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου τῶν ἐξ αὐτῆς προσθέτων αὐτῶν ἀπολαυῶν». Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Μεταξᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς πολεμοπαθῶν Ἀργοστολίου, αἰτούσης τὴν δανειοδότησιν τῶν πολεμοπαθῶν ἐπιτηδευματιῶν. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Μεταξᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν μαθητῶν τοῦ Τμήματος Τεχνικῶν Βοηθῶν τῆς Βαλλιανείου Ἐπαγγελματικῆς Σχολῆς καὶ ἄλλων πολιτῶν Ληξουρίου, αἰτούντων τὴν μετατροπὴν τῆς ἐν λόγῳ Σχολῆς εἰς Σχολὴν Ὑπομηχανικῶν. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Μεταξᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης καὶ τῶν πολεμοπαθῶν κατοχῆς κατοίκων τῆς Κοινότητος Φερεντινάτων Σάμης Κεφαλληνίας, αἰτούντων ἀποζημίωσιν διὰ ζημίας, ἃς ὑπέστησαν κατὰ τὸν Βʹ παγκόσμιον πόλεμον, παρὰ τῶν στρατευμάτων κατοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Μεταξᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γυμνασιάρχου Γυμνασίου Ληξουρίου–Κεφαλληνίας, αἰτοῦντος ὅπως ρυθμισθῇ νομοθετικῶς ἡ συνταξιοδότησις τῆς θανούσης καθαριστρίας τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου Σταματούλας Φ. Πετράτου. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Μεταξᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Μηχανουργικῆς Ἑνώσεως Πειραιῶς, αἰτούσης τὴν ἐγκατάστασιν ἐν Πειραιεῖ Δεξαμενῆς μεγάλης χωρητικότητος, διὰ τὰς ἑκάστοτε ἐπισκευὰς καὶ κατασκευὰς ἀτμοπλοίων, ἐπ’ ὠφελείᾳ ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ε. Παπαδογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Κρήτης, αἰτούσης τὴν ἄμεσον ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων, μὲ βάσιν τὸ 40% τῆς συντάξεως τῶν ἀναπήρων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Μ. Χριστογεῶργος καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δικαστικῶν Ὑπαλλήλων Μεσολογγίου, αἰτοῦντος ἐπίλυσιν αἰτημάτων Ὁμοσπονδίας Δικαστικῶν Ὑπαλλήλων Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Μαστιχοπαραγωγῶν Χίου, ζητούσης τὴν διάθεσιν 20.000 ὀκάδων καπνῶν τύπου «Μυρωδᾶτα» Σμύρνης τῶν χωρίων Καλαμωτῆς καὶ Πυργίου Χίου. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἁγίας Γαλήνης Ρεθύμνης, οἱ ὁποῖοι παρακαλοῦν ὅπως ἱδρυθῇ τουριστικὸν περίπτερον διὰ τὴν τουριστικὴν ἀξιοποίησιν τῆς περιοχῆς, ἡ ὁποία εἶναι φυσικὸν ἐπίνειον τῆς περιοχῆς Μεσσαρᾶς, ἐνῷ σήμερον εἶναι ἀδύνατον νὰ διανυκτερεύσουν οἱ πολυπληθεῖς τουρίστες ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κρύας Βρύσης καὶ τῆς περιοχῆς γενικῶς αἰτουμένων, ὅπως τὸ ταχύτερον γίνῃ ἐξακρίβωσις τῶν ζημιῶν ἐκ τοῦ τελευταίου σεισμοῦ καὶ ληφθοῦν ἀπαραίτητα μέτρα διὰ τὴν ἀποκατάστασίν των χαρακτηριζομένης τῆς περιοχῆς σεισμοπλήκτου. Ἰδιαιτέρως τονίζεται, ὅτι καὶ κατὰ τὴν κατοχὴν κατεστράφη ὁλοσχερῶς ὁλόκληρος ἡ περιοχὴ χωρὶς νὰ ἀποζημιωθοῦν μέχρι σήμερον. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Β. Βύζας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Γρεβενῶν, αἰτούσης λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν πληγέντων ὑπὸ χαλάζης παραγωγῶν τῶν χωρίων Ἅγιος Γεώργιος, Κιβωτός, Κοκκινιά, Μηλιά, Ταξιάρχης κ.λ.π.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Σ. Βενιζέλος, ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§4Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως διὰ νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς τὰ ἔκτροπα τὰ ὁποῖα ἐσημειώθησαν κατὰ τὴν ἐκλογὴν πρὸς ἀνάδειξιν Δημάρχου εἰς τὴν πόλιν τοῦ Λαγκαδᾶ. Δὲν εἶναι, ἄλλωστε, ἡ μόνη περιφέρεια εἰς τὴν ὁποίαν ἐσημειώθησαν τοιαῦτα ἔκτροπα, ἀλλὰ εἰς τὸν Λαγκαδᾶν ταῦτα ἔλαβον μορφὴν τελείως ἀναρχικήν. Καὶ διερωτῶμαι, ἂν ἡ Κυβέρνησις εἶναι πλέον εἰς θέσιν νὰ ἐξασφαλίσῃ καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν ζωὴν τῶν πολιτῶν. Πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ἡ Βουλή, ὅτι εἰς τὸν Λαγκαδᾶν ἐξετέθησαν τρεῖς συνδυασμοί, ὁ εἷς ὑπὸ τὸν Παπαγεωργίου, ὁ ὁποῖος ἔλαβεν 8, ἕτερος ὑπὸ τὸν Γρηγοριάδην μὲ 4 καὶ ὁ τρίτος ὑπὸ τὸν Ἀνδρονικίδην μὲ 3. Πρέπει νὰ σημειωθῇ ἐπὶ πλέον, ὅτι εἰς τὸν Λαγκαδᾶν οὐδεὶς ἐκ τῶν τριῶν συνδυασμῶν ἔθεσε πολιτικὸν ζήτημα. Κατὰ τὴν δευτέραν Κυριακὴν πρὸς ἀνάδειξιν τοῦ Δημάρχου, οἱ 7 τοῦ δευτέρου καὶ τρίτου ψηφοδελτίου ἐψήφισαν Δήμαρχον ἕνα ἐκ τοῦ σχετικῶς πλειοψηφήσαντος συνδυασμοῦ, ὁ ὁποῖος καὶ ἐξελέγη Δήμαρχος. Μετὰ τὴν ψηφοφορίαν, ἐθραύσθησαν οἱ ὑαλοπίνακες τοῦ καταστήματος τοῦ ἐκλεγέντος Δημάρχου παρ’ ἐνόπλων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκύκλωσαν καὶ τὴν οἰκίαν του, ἀπειλοῦντες τὴν ζωήν του. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτούς, ὁ ἐν λόγῳ Δήμαρχος ἠναγκάσθη νὰ καταφύγῃ εἰς Θεσσαλονίκην, ὅπου εὑρίσκεται ἀκόμη καὶ σήμερον. Τὸ δὲ χειρότερον εἶναι, ὅτι εἰς παραστάσεις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπακατσέλου, ὁ Νομάρχης ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐγγυηθῇ τὴν ἀσφάλειαν τῆς ζωῆς του. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, αἱ ἀποστασίαι κατέστησαν κανὼν εἰς τὴν πολιτικήν μας ζωὴν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ στενοχωρῆται, ὅταν αἱ ἀποστασίαι γίνωνται εἰς βάρος της, διότι ἡ πλάστιγξ ἀσφαλῶς θὰ ἦτο ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως, ἂν κάμωμεν ἕνα ἀπολογισμὸν τῶν τελευταίων ἀποστασιῶν. Διὰ ταῦτα, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως λάβῃ ὅλα τὰ κατάλληλα μέτρα, διότι ἂν συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή, ἂν δὲν τηρηθῇ τὸ Κράτος τοῦ νόμου καὶ δὲν ὑπάρξῃ μία στοιχειώδης ἀσφάλεια τῶν πολιτῶν, ἡ Κυβέρνησις θὰ φέρῃ βαρυτάτην εὐθύνην. Πρέπει νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο, ὅτι ὁ Μοίραρχος τῆς Χωροφυλακῆς Λαγκαδᾶ, εἰς τὸν ὁποῖον ἀπεδόθησαν εὐθῦναι, ὅτι δὲν ἐνήργησε μετὰ τῆς ἀπαιτουμένης δραστηριότητος διὰ τὴν πρόληψιν τῆς ἀποστασίας, μετετέθη τὴν ἑπομένην εἰς Διδυμότειχον. Πρέπει νὰ προσθέσω, ἐπίσης, ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ Δημοτικοῦ Συμβούλου Καναβοῦ, ὁ ὁποῖος ἐψήφισε τὸν ἐκλεγέντα Δήμαρχον Θεσσαλονίκης μετεφέρθη αὐθημερὸν εἰς τὸ Καλπάκι τῆς Ἠπείρου. Ὅλα αὐτά, ἀποτελοῦν στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα μᾶς κάμνουν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ δώσῃ δείγματα ἀμεροληψίας. Καὶ τὸ πρᾶγμα εἶναι ἐκπληκτικόν, δοθέντος, ὅτι ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπανειλημμένως, ὅτι δὲν ἀποδίδουν πολιτικὴν σημασίαν εἰς τὰ ἀποτελέσματα τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, θὰ κάμω, ἰδιαιτέρως, εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τὴν σύστασιν, ὅπως ληφθοῦν ὅλα τὰ μέτρα καὶ εἰς τὸν Λαγκαδᾶν, ὅπως καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας τοῦ Κράτους —διότι διὰ τὸ τί συνέβη καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας, δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν— ὅλα τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς τὴν προστασίαν τῶν πολιτῶν καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ κύρους τοῦ Κράτους.

§5Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἐζήτησε πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τὸν λόγον διὰ νὰ θέσῃ, ὡς ἐδήλωσεν, ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα μαρτυροῦν, ὅτι ἡ δημοτικὴ ἐκλογὴ ἢ μᾶλλον ἡ ἐκλογὴ πρὸς ἀνάδειξιν τοῦ Δημοτικοῦ Ἄρχοντος τῆς παρελθούσης Κυριακῆς, διεξήχθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἐν Λαγκαδᾷ, ὥστε νὰ τίθεται ἐν κινδύνῳ καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ ζωὴ τοῦ ἐκλεγέντος, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ Νομάρχης Θεσσαλονίκης, ἐδήλωσεν, ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, πρὸς τὸν κ. Μπακατσέλον, ὅτι δὲν ἀναλαμβάνει εὐθύνην καὶ διὰ τὴν ζωήν του ἀκόμη. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι τὰ περιστατικὰ καὶ τὰ στοιχεῖα δὲν ἔχουν οὕτω. Ἐλπίζω, ὅτι καὶ εἰς τὸν κ. Μπακατσέλον μετεδόθησαν ἐσφαλμένως αἱ πληροφορίαι καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Τὴν 5ην Ἀπριλίου εἰς τὸν Λαγκαδᾶν διεξήχθησαν αἱ ἐκλογαὶ κατὰ τρόπον ἤρεμον καὶ ὑποδειγματικόν, οὐδαμόθεν δὲ ἐξεδηλώθη ἡ παραμικρὰ ἀντίδρασις ἢ διαμαρτυρία. Τὴν παρελθοῦσαν Κυριακὴν συνῆλθον οἱ Δημοτικοὶ Σύμβουλοι διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Δημάρχου. Θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ εἷς τῶν ὑποψηφίων, ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ πρώτου Συνδυασμοῦ, δὲν εἶχεν ἐξασφαλίσει ἁπλῶς τὴν σχετικὴν πλειοψηφίαν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν, ἐκλέξας 8 Συμβούλους ἐπὶ συνόλου 15 καὶ τιμηθεὶς μὲ 2.000 καὶ πλέον σταυροὺς προτιμήσεως. Τὰ πράγματα ἔβαινον πρὸς ἀσφαλῆ ἐκλογὴν τοῦ παλαιοῦ Δημάρχου καὶ διὰ τὴν προσεχῆ περίοδον, ὁπότε αἰφνιδίως ἐξεδηλώθη μία ἀχαρακτήριστος συναλλαγή.

§6ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ νόμος πταίει.

§7Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν θέλετε θὰ ἀπαντήσω καὶ ἐπὶ τοῦ νόμου. Ἐξεδηλώθη, εἶπον μία ἀχαρακτήριστος συναλλαγή. Ὁ ἕνας ἐκ τῶν Συμβούλων, ὁ τιμηθεὶς δι’ 150 μόνον σταυρῶν προτιμήσεως, ἦλθεν εἰς συναλλαγὴν μὲ τὸν ἕτερον συνδυασμὸν καὶ ἐπέτυχε νὰ ἀναδειχθῇ Δήμαρχος. Τοῦτο εἶναι τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως. Τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἀναφέρονται εἰς ἄλλο κεφάλαιον, εἰς τὰ ἐπακολουθήσαντα τὴν ἐκλογὴν καὶ τὴν συναλλαγήν. Καλῶς ἢ κακῶς, αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ συναλλαγὴ καὶ αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ προδοσία μιᾶς ἐντολῆς λαϊκῆς, εἶναι φυσικὸν καὶ ἀνθρώπινον νὰ προκαλῇ ὡρισμένας ἀντιδράσεις ἂν μὴ καὶ ἀγανάκτησιν. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν φυσικώτατον ἦτο, ὅταν ὁ προβληθεὶς καὶ τιμηθεὶς μὲ 2.000 καὶ πλέον σταυροὺς καὶ ἐξασφαλίσας τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ πρώτου συνδυασμοῦ ὑπέστη τὸ πλῆγμα αὐτὸ καὶ νὰ θιγῇ καὶ νὰ προκληθῇ ἐν συνεχείᾳ ἀγανάκτησις εἰς ὡρισμένους ὀπαδούς του, οἱ ὁποῖοι ἀπεδοκίμασαν τὸν συναλλαγέντα, 10 δὲ θερμόαιμοι ἐξ αὐτῶν ἔσπασαν πράγματι ἕνα ὑαλοπίνακα τοῦ καταστήματός του. Μέχρις ἐδῶ τὰ πράγματα δὲν προσλαμβάνουν καμμίαν τρομακτικὴν μορφήν. Τί ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις ἔναντι αὐτῶν; Πρῶτον, εἰς ἐκδήλωσιν τοῦ ἐκλεγέντος Δημάρχου, ὁ ὁποῖος κατ’ ἀτυχῆ συγκυρίαν ἀνήκει εἰς τὸ Κυβερνῶν κόμμα καὶ διὰ προσφάτου τηλεγραφήματος, μετὰ τὴν ἐκλογήν του, διαδηλοῖ τὴν ἀφοσίωσιν πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην του πρὸς τὸ ἔργον του, ἀσχέτως ὅμως αὐτοῦ καὶ ἀσχέτως τοῦ ὅτι ἡ ΕΡΕ τὸν ἀποδοκιμάζει, ἐξεδήλωσε τὴν πρόθεσιν νὰ μὴ παραμείνῃ εἰς Λαγκαδᾶ καὶ νὰ ἔλθῃ εἰς Θεσσαλονίκην. Τὴν δήλωσιν αὐτὴν ἔκαμε εἰς τὸν Νομάρχην, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπῆγε αὐθημερόν. Πέραν τούτου συνελήφθησαν οἱ 10 θερμόαιμοι, οἱ ὁποῖοι ἔσπασαν τὸν ὑαλοπίνακα, παρεπέμφθησαν εἰς τὸ Δικαστήριον καὶ κατεδικάσθησαν εἰς πρόστιμον 100 δραχμῶν ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Δικαστήριον διὰ φθορὰν ξένης ἰδιοκτησίας. Πέραν τούτου, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἐκδήλωσις, ἡ ὁποία ἐσημειώθη δὲν εἶχε καμμίαν ἰδιαιτέραν σημασίαν, ἐφ’ ὅσον φυσικὸν εἶναι εἰς μίαν ἐκλογὴν διεξαχθεῖσαν εἰς 6.000 Ὀργανισμοὺς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, μὲ ἀναμέτρησιν μεταξὺ τῶν 1.100.000 προσώπων περίπου, διαχωριζομένων ἀπὸ προσωπικὰς ἐκλογικὰς διαφοράς, νὰ συμβῇ μία διαμαρτυρία διὰ θραύσεως ἑνὸς ὑαλοπίνακος, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐλήφθησαν μέτρα καὶ διετηρήθη ἡ τάξις ἀπολύτως παρὰ τὴν γενικὴν ἀγανάκτησιν καὶ τὸν ἀναβρασμόν, ὁ ὁποῖος ἐπικρατεῖ καὶ σήμερον ἀκόμη εἰς τὸν Λαγκαδᾶν, ὁπόθεν ἔχω καὶ σημερινὸν τηλεγράφημα. Διεφυλάχθη δὲ καὶ ὁπωσδήποτε ἐπροστατεύθη ὁ ἐπιτυχὼν Δήμαρχος, ἀσχέτως καὶ τοῦ κύρους τῶν ἐκλογῶν, διότι κατὰ πληροφορίαν τοῦ Νομάρχου ὑπάρχει καὶ ἀκυρότης εἰς τὴν ἐκλογήν. Ἀσχέτως ὅμως αὐτοῦ, ἀσχέτως τοῦ ὅτι ἀνήκει εἰς τὸ κυβερνῶν κόμμα, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ πρᾶξις τοῦ κ. Καλαθᾶ ἦτο δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ μίαν ἀντίδρασιν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε ὅ,τι ἦτο δυνατὸν διὰ νὰ προστατεύσῃ καὶ αὐτὸν καὶ νὰ ἐπιβάλῃ ἀμέσως κυρώσεις ἐναντίον τῶν ἁπλῶν θερμοαίμων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ὡδηγήθησαν εἰς τὴν θραῦσιν τοῦ ὑελοπίνακος. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ περιστατικόν, ἀναφερθὲν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἀπὸ ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατέναντι 6.000 περιπτώσεων, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἐπικράτειαν, μαρτυρεῖ, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδοθῇ καὶ ὁ παραμικρὸς ὑπαινιγμὸς εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀναφορικῶς πρὸς τὰς Δημοτικὰς ἢ Κοινοτικὰς ἐκλογάς. Τώρα, ἐὰν αὐτὸ τὸ περιστατικὸν εἶναι ἀπότοκον καὶ ὑπάρχῃ ὑπαιτιότης εἰς βάρος τοῦ νόμου, εὐχαρίστως, ἐὰν θέλετε, νὰ τὸ συζητήσωμεν, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δοθῇ ἔκτασις ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον ἡ συζήτησις διεξάγεται ἢ μᾶλλον ἤρξατο ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ἐὰν ὅμως ἐπρόκειτο ἡ συναλλαγὴ νὰ περιορισθῇ ὅπως περιωρίσθη, μεταξὺ 100.000 ὑποψηφίων εἰς 10–20 ἀνθρώπους, ὁμολογῶ, ὅτι τὴν προτιμῶ ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην συναλλαγήν. Διότι, ἐὰν ἐξ αὐτῆς τῆς συναλλαγῆς ἐξεγείρωνται ἐναντίον τοῦ συστήματος τῆς ἀναλογικῆς προκειμένου περὶ Δημοτικῶν ἐκλογῶν, ἀπορῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναλαμβάνουν τὸ θάρρος τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς ὡς συστήματος ἀναδείξεως τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἀναλάβῃ ὑπευθύνως τὴν διακυβέρνησιν καὶ τὰς τύχας τῆς χώρας. Ἐὰν ἐξεγείρωνται ἀπὸ μίαν συναλλαγὴν ἑνὸς προσώπου προκειμένου περὶ ἀναδείξεως Δημάρχου εἰς τὴν μικρὰν πόλιν ἢ μᾶλλον κωμόπολιν τοῦ Λαγκαδᾶ, ἀντιλαμβάνεσθε ποῖος εἶναι ὁ κίνδυνος προκειμένου περὶ συστήματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναδείξῃ τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν τῆς χώρας. Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐὰν ἡ ἀντιπολίτευσις ἐπιθυμῇ τὴν συζήτησιν αὐτὴν εὐχαρίστως θὰ τὴν ἔχῃ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ὑπαινιγμὸν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ Καναβοῦ, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν τὸ ἐγνώριζα. Τὴν στιγμὴν αὐτὴν τὸ πληροφοροῦμαι. Πάντως ἡ πρᾶξις τοῦ κ. Καναβοῦ δὲν ἦτο συνεπὴς πρὸς τὴν ἐντολὴν τὴν ὁποίαν ἔλαβε. Διότι, ὁ κ. Καναβός, ἀσχέτως τοῦ ἐὰν ἐψήφισε πρὸς οἱανδήποτε κατεύθυνσιν —καὶ ἐκ τοῦ νόμου ἀναμφιβόλως δικαίωμα εἶχε νὰ πράξῃ τοῦτο— ἀσχέτως αὐτοῦ ἔλαβε θέσιν ἔντονον, ἐπίσημον καὶ δημοσίαν, ἐναντίον τοῦ Συνδυασμοῦ, τοῦ ὁποίου ἡγεῖτο ὁ κ. Παπαηλιάκης, καὶ νομίζω, ὅτι τιμηθεὶς ἐν ὀνόματι αὐτῶν τῶν ἀρχῶν, τὰς ὁποίας διεκήρυξε, ἐν ὀνόματι αὐτῶν τῶν πεποιθήσεων, τὰς ὁποίας διεδήλωσε, καὶ ἀνελθὼν εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ συμβούλου, δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἐνεργήσῃ κατὰ τρόπον ἀντίθετον κατὰ τὴν ψηφοφορίαν πρὸς ἐκλογὴν τοῦ Δημάρχου. Αὐτὸ εἶναι ἀτομική μου ἀντίληψις, πάντως ἐκ τοῦ νόμου, ὁμολογῶ, κώλυμα δὲν εἶχε. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι θὰ εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν συνείδησίν των νὰ ἐπικροτήσουν τὴν πρᾶξιν αὐτήν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Δεξιᾶς).

§8Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ἔχω πλεῖστα ὅσα παραδείγματα νὰ ἀναφέρω. Δὲν ἠθέλησα ὅμως νὰ γενικεύσω τὴν συζήτησιν, διότι ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ ὑπεσχέθην νὰ τὴν ἐντοπίσω εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Λαγκαδᾶ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν μὲ ἱκανοποίησεν ἀπολύτως μὲ τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἔδωκε, διότι ἐδῶ παρίσταται ὁ κ. Μπακατσέλος, ὁ ὁποῖος εἰς διάβημά του πρὸς τὸν Νομάρχην ἔλαβε παρ’ αὐτοῦ τὴν ἀπάντησιν «δὲν δύναμαι νὰ ἀναλάβω τὴν ἀσφάλειαν τοῦ κ. Καλαθᾶ». Αὐτὸ εἶναι γεγονός. Εἶναι ὅμως, δυνατόν, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κράτους νὰ λέγῃ εἰς βουλευτήν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην ἀσφαλείας ἑνὸς προσώπου; Ἐκεῖ εἶναι τὸ θέμα. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, σεῖς σήμερον πληρώνετε τὸν νόμον αὐτὸν τὸν ἀλλοπρόσαλλον, τὸν ὁποῖον μετὰ τόσου πείσματος ὑπεστηρίξατε. Εἴχομεν ἐπιστήσει τὴν προσοχήν σας τότε καὶ σᾶς εἴπομεν σαφῶς, ὅτι πρέπει νὰ ξεύρῃ ὁ λαὸς ποῖος θὰ εἶναι ὁ Δήμαρχός του. Καὶ σήμερον, ἐφθάσαμεν νὰ βλέπωμεν εἰς ὅλας τὰς περιφερείας συναλλαγὴν πρωτοφανῆ, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τὴν ἀνάδειξιν τῶν Δημάρχων. Τὸ κακὸν δέ, κ. ὑπουργέ, δὲν θὰ περιορισθῇ ἐκεῖ. Νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι τώρα ἀρχίζουν τὰ βάσανα τῶν Δημάρχων. Διότι οἱ δήμαρχοι, δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐλέγχουν τὰ Δημοτικὰ Συμβούλια καὶ ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν αὐτὴν στοιχειώδους ἁρμονίας καὶ συνεννοήσεως θὰ ὑποφέρῃ δεινῶς ἡ Τοπικὴ Αὐτοδιοίκησις. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§9Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Παρέχω τὴν πληροφορίαν εἰς τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι οὐδεὶς Μοίραρχος μετετέθη ἐκ Λαγκαδᾶ, οὔτε προεκλογικῶς, οὔτε μετεκλογικῶς.

§10Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὁ Μοίραρχος Χαρίτος ποῦ ὑπηρετεῖ;

§11Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Προεκλογικῶς, εἰς ἀνύποπτον χρόνον, προκειμένου νὰ μετακινηθῇ ἕνας ἐκ τῶν δύο Μοιράρχων, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπηρετοῦν δύο Μοίραρχοι, διὰ λόγους ὑπηρεσιακοὺς διετάχθη ἡ μετακίνησις τοῦ ἑνός, ἐπαναλαμβάνω διὰ λόγους αὐστηρῶς ὑπηρεσιακούς, οὐδόλως σχετιζομένους μὲ ἄλλους λόγους.

§12Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν.

§13Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἐγένετο τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὲ τὴν τροπολογίαν.

§17Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ τροπολογία θὰ μελετηθῇ καὶ ἐνδεχομένως θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον νέου νομοσχεδίου.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται εἰς τὸ σύνολον, τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πώλησιν σίτου. Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, κ. Η. Τσιριμῶκος, ἔχει τὸν λόγον.

§21Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, βεβαίως, συζητουμένης τῆς προκειμένης ἐπερωτήσεως, ὁ πειρασμὸς εἶναι μέγας νὰ ἀναφερθῇ κανεὶς εἰς τὸ σύνολον τοῦ προβλήματος τοῦ σίτου καὶ εἰς τὴν ἐν γένει σιτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν πρόκειται ὅμως νὰ τὸ πράξω, διότι ἐδῶ τὸ θέμα εἶναι σαφὲς καὶ ἡ τυχὸν ἐπέκτασις πέραν αὐτοῦ θὰ μᾶς ἀπεμάκρυνε ἀπὸ τὴν οὐσίαν τῆς ἐπερωτήσεως. Θὰ ἤθελον ἐν τοσούτῳ νὰ εἴπω πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ὡς ἐθελοντὴς συμπαρίσταται εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου...

§22Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὑποστηρίζοντες τὴν ἐπερώτησιν, πρέπει νὰ ἀποταθῆτε καὶ εἰς τὸν ὑπουργὸν Γεωργίας. Πῶς λοιπὸν ἔχετε τὴν ἀντίληψιν ὅτι εἶμαι ἐθελοντής;

§23Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἐκ τοῦ ὅτι διεκόψατε ἀμέσως μόλις ἤρχισα, νὰ εἴπω, ὅτι καθ’ ὃ δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ἔχω, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ διακοπῶ καὶ τοῦτο, διότι ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἀναλύσω τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προσήχθησαν. Θέμα διευκρινήσεως δὲν ὑπάρχει. Ἐκτίμησιν τῶν στοιχείων θὰ κάμω, ἀπόψεις θὰ ἐκθέσω, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀντίλογος χωρεῖ, ὄχι ὅμως διακοπή, διότι οὐδεμία διευκρίνησις χρειάζεται.

§24Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι, ὅμως, καὶ νὰ κάμετε χαρακτηρισμούς.

§25Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν ἔκαμον χαρακτηρισμόν.

§26Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶμαι μέλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἶμαι μέλος τῆς ἐξ ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς.

§27Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ ἀρχίσω τὴν ἀγόρευσίν μου ἀπὸ τὴν ἀρχήν, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι δὲν ἔκαμον χαρακτηρισμόν. Εἶπον, ὅτι ὁ πειρασμὸς εἶναι μέγας, συζητουμένης τῆς ἐπερωτήσεως νὰ εἰσέλθῃ κανεὶς εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος τοῦ σίτου, ἀλλὰ δὲν θὰ εἰσέλθω ἐγώ, διότι ἡ ἐπέκτασις ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴν οὐσίαν τῆς ἐπερωτήσεως. Συνέβη, ὅμως ἀπαντῶν χθὲς εἰς ἕνα τῶν ἐπερωτώντων, νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς. Καὶ ἐξ ἀφορμῆς αὐτοῦ, θὰ ἤθελον μόνον νὰ εἴπω, ὅτι μολονότι δὲν ἀφορᾷ τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας ἡ ἐπερώτησις, ἀλλὰ τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ὅτι δύναται ἡ πολιτική σας νὰ εἶναι καλὴ ἢ κακή, ἀλλὰ τὸν ἁπλοῦν χωρικὸν ἢ πολίτην δὲν θὰ τὸν πείσετε ποτέ, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ εἰσαγωγὴ ἀμερικανικοῦ σίτου, διότι δὲν προβλέπεται ἡ ἔκτασις τῆς παραγωγῆς τοῦ σίτου ἑκάστοτε, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ πολιτικὴ ἀποθεμάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου, ἀλλὰ ὁ Ἑλληνικὸς σῖτος πρέπει νὰ ἐξάγεται, διότι δὲν ὑπάρχουν ἀποθῆκαι διὰ νὰ ἀσκηθῇ ἡ πολιτικὴ τῶν ἀποθεμάτων, ὅτι πρέπει νὰ εἰσάγωνται κτηνοτροφαὶ ἀκριβότεραι ἀπὸ τὸν ἐξαγόμενον σῖτον καὶ ὅτι τέλος τοὺς μῆνας αὐτοὺς οἱ ἀγρόται πρέπει ν’ ἀγοράζουν σῖτον πρὸς 5–6 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, ὅταν τὸ Ἑλληνικὸ σιτάρι πωλῆται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς 1,60 τὴν ὀκᾶν. Πάντα ταῦτα, ἠμπορεῖ μὲν νὰ ἀποτελοῦν σιτικὴν πολιτικήν, ἀλλὰ πολιτικὴν ἀκατάληπτον διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§28Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν μᾶς εἴπατε, ἐὰν εἶναι πολιτικὴ διὰ σᾶς.

§29Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Οὔτε δι’ ἐμέ, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι ἐὰν εἴπω, ὅτι καὶ δι’ ἐμὲ δὲν εἶναι καταληπτή, θὰ πρέπει νὰ ἀναλύσω τοὺς λόγους, ὁπότε θὰ πρέπει νὰ εἰσέλθω εἰς συζήτησιν καὶ ἀνάλυσιν ἐπὶ τῆς σιτικῆς πολιτικῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν πρόκειται νὰ κάμω διότι θὰ ἀπομακρυνθῶ ἀπὸ τὴν οὐσίαν τῆς ἐπερωτήσεως. Τέλος ἐλέχθη, ὅτι ἐὰν ἡ σιτοκαλλιέργεια δὲν μειώνεται, τοῦτο ὀφείλεται εἰς προπαγάνδαν τῆς ἄκρας Ἀριστερᾶς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μοῦ ἐμπνέει πολλὰς ἀνησυχίας, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ καὶ εἰς τὸ μέλλον καλὴ σιτικὴ πολιτική. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, γνωρίζετε τὸν Ἕλληνα χωρικὸν — ὄχι ἡ ἄκρα Ἀριστερά, ἀλλὰ ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος νὰ προπαγανδίζῃ — δὲν θὰ παύσῃ ἕκαστος χωρικὸς νὰ κρίνῃ ποῖον εἶναι τὸ συμφέρον του. Ἐὰν βλέπῃ λοιπόν, ὅτι τὸ συμφέρον του εἶναι εἰς τὸ σιτάρι καὶ εἰς τίποτε ἄλλο, οὐδεὶς δύναται νὰ τὸν ἐμποδίσῃ νὰ καλλιεργήσῃ σιτάρι. Πληροφορηθεῖτε ἀπὸ τὸν κάμπον τῆς Θεσσαλίας, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἔρχομαι, πληροφορηθεῖτε, πόσοι χωρικοί, οἱ ὁποῖοι εἶχον καλλιεργήσει βάμβακα πέρυσι, ἐφέτος καλλιεργοῦν σιτάρι, μολονότι γνωρίζουν, ὅτι θὰ ἀναμένῃ σκληρὰ πολιτικὴ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου καὶ μολονότι ἔχει τὸ ὑπουργεῖον πράγματι ἀσκήσει ἐξαιρετικὴν διαφωτιστικὴν προσπάθειαν διὰ νὰ πείσῃ τοὺς χωρικοὺς νὰ μὴ παράγουν σῖτον. Ἀλλὰ οἱ χωρικοὶ ἔκαμαν ἕνα ἁπλοῦν λογαριασμόν. Κατεστράφησαν ἀπὸ τὴν παραγωγὴν τοῦ βάμβακος. Καὶ σήμερον σπέρνουν σιτάρι, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μετὰ πείσματος ἐκαλλιέργησαν ἄλλοτε βάμβακα. Λοιπόν, δὲν πρόκειται περὶ προπαγάνδας, ἀλλὰ περὶ μιᾶς στοιχειώδους ἐκτιμήσεως τῶν πραγμάτων.

§30Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καὶ θὰ εἶχον περισσότερον κέρδος, ἐὰν ἔσπειρον βάμβακα. Καὶ πρέπει νὰ τοὺς διαφωτίσετε καὶ σεῖς, ὅπως τοὺς διαφωτίζομεν καὶ ἡμεῖς.

§31Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Τί νὰ τοὺς διαφωτίσω, ποὺ ἐγὼ ὁ ἴδιος ἔσπειρα βάμβακα ἄλλοτε, καὶ σήμερον σπέρνω σιτάρι. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἄκρας Ἀριστερᾶς).

§32Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν εἰσήλθατε ἀκόμη εἰς τὸ θέμα, δι’ αὐτὸ νομίζω, μὲ τὴν ἄδειάν σας, ὅτι ἠμπορῶ νὰ σᾶς διακόψω. Ἐχειροκρότησαν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς Ἀριστερᾶς καὶ γελοῦν κατὰ τρόπον, ποὺ καταδεικνύει, ὅτι ἀγνοοῦν πλήρως τὸ θέμα. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§33Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Εὐτυχῶς, τὸ γνωρίζετε σεῖς.

§34Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πάντως ......... (δὲν ἠκούσθη) ....... Κύριε Τσιριμῶκο, ἐὰν διεπράξατε ἔναντι τοῦ ἑαυτοῦ σας τὸ βαρὺ αὐτὸ σφάλμα, νὰ μὴ σπείρετε βαμβάκι καὶ νὰ σπείρετε σιτάρι, δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχατε ἤδη μετανοήσει, πληροφορούμενος καὶ θὰ ἔπρεπε ὡς πολιτικὸς ἀνὴρ — οἱ ἀγρόται βεβαίως, δὲν ἠμποροῦσαν νὰ τὸ γνωρίζουν, σεῖς νὰ τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ ἐξαγάγωμεν τοὐλάχιστον 15.000 τόννους βάμβακος περισσότερον, ἀπὸ ὅ,τι θὰ ἐξαγάγωμεν, ἐὰν εἴχομεν ἐπαρκῆ παραγωγὴν βάμβακος. Σεῖς, ὡς πολιτικὸς ὁ ὁποῖος δὲν πρέπει μόνον νὰ γνωρίζετε καὶ νὰ καθοδηγῆτε τὸν ἑαυτόν σας, ἐνδεχομένως εἰς τὸ καλλιεργούμενον ὑφ’ ὑμῶν κτῆμα, πρέπει νὰ εἶσθε εἰς θέσιν νὰ καθοδηγῆτε καὶ τοὺς Ἕλληνας γενικῶς. Καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ περιπέσετε εἰς τὸ σφάλμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐὰν εἶναι σφάλμα μέγα ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ σας, εἶναι παμμέγιστον ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἡ πολιτικὴ ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πρέπει νὰ ἀντικατασταθῇ ἡ παραγωγὴ σίτου δι’ ἄλλων καλλιεργειῶν καὶ ἀσφαλῶς διὰ τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι ὀρθή.

§35Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, παρ’ ὅλα ὅσα εἶπε, δὲν θὰ μὲ κάμῃ νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ γενικοῦ τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ τῆς βαμβακοκαλλιεργείας, διότι δὲν λησμονῶ τὴν οὐσίαν τῆς ἐπερωτήσεως, δι’ αὐτὸ ἄλλωστε καὶ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα. Ὡστόσο ὀφείλω νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ὅτι εἶμαι ἐρασιτέχνης καλλιεργητής, ἐξ ἀγχιστείας θὰ ἔλεγον, πρέπει ὅμως νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πιστεύῃ, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τῆς βαμβακοκαλλιεργείας εἶναι καλὸν πρᾶγμα διὰ τὸ Ἔθνος, θὰ πρέπει, ὄχι μόνον ἐκείνη καὶ ἡμεῖς νὰ τὸ κηρύττωμεν, ἀλλὰ πρέπει νὰ δημιουργοῦμεν ὅρους, ὑπὸ τοὺς ὁποίους οἱ καλλιεργηταὶ θὰ ἐδέχοντο νὰ κάμουν αὐτὴν καὶ ὄχι ἄλλην καλλιέργειαν. Διότι ἐφέτος ἠμπορεῖ νὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἐξαγάγωμεν 10–100.000 τόννους βάμβακος, ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι δι’ αὐτῶν τῶν ἀναλογιῶν θὰ ἔπρεπε πέρυσι καὶ προπέρυσι, οἱ βαμβακοκαλλιεργηταὶ νὰ πωλοῦν κάτω τοῦ κόστους, εἰς τοιαύτην τιμὴν ὥστε νὰ ἀπελπισθοῦν διὰ τὰς δυνατότητας ποὺ ἔχουν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σιτοκαλλιέργειαν, θεωρητικῶς εἶναι καλή, ἐφ’ ὅσον τίθεται μέσα εἰς ἕνα γενικώτερον σχέδιον, προκειμένου περὶ ἀναπτύξεως τῆς Ἀγροτικῆς οἰκονομίας, ὥστε ἡ σιτικὴ πολιτικὴ νὰ μὴ προκαλῇ κρίσεις εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ εἰς τὸν χωρικὸν τὸ ἐρωτηματικόν, τὸ ὁποῖον ἐκφράζει, πολλάκις καὶ πρὸς τοὺς κυβερνητικοὺς καὶ πρὸς τοὺς ἀντικυβερνητικούς, βουλευτάς, πρὸς τοὺς γεωπόνους καὶ τοὺς πολιτικούς: Πολὺ καλά, κύριοι, τί θέλετε νὰ σπείρωμεν; Τί ἠμποροῦμε νὰ φυτεύσωμεν διὰ νὰ μὴ εἴμεθα κατεστραμμένοι; Μᾶς λέγετε: Βάλτε σιτάρι. Ὄχι σιτάρι. Βάλτε βάμβακα. Ὄχι βάμβακα. Βάλτε δημητριακά. Ὄχι δημητριακά. Βάλτε ἑσπεριδοειδῆ. Ὄχι ἑσπεριδοειδῆ. Καὶ μὲ τὸ ἕνα καὶ μὲ τὸ ἄλλο καὶ μὲ τὰ πάντα, πάλιν ἡμεῖς εἰς ἀπόγνωσιν εὑρισκόμεθα.

§36Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Οὔτε ἐδῶ δὲν θὰ δεχθῆτε διακοπήν;

§37Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὅταν εἰσέλθετε εἰς τὸ θέμα σας, δὲν θὰ σᾶς διακόψωμε.

§38Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἴπατε, ὅτι δὲν ὑπάρχει γεωργικὴ πολιτική. Δὲν ξεύρω, ἐὰν παρηκολουθήσατε τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς...

§39Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Λεπτομερῶς.

§40Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας).... ἐὰν ὅμως τὴν εἴχατε παρακολουθήσει, θὰ εἴχατε ἀντιληφθῆ, ὅτι ὑπάρχει πολιτικὴ καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος μὲ ἁδρὰς γραμμὰς, ἐν συντομίᾳ νὰ τὴν περιγράψω. Ἀρχίζω ἀπὸ τὴν σιτοκαλλιέργειαν.... (Θόρυβος). Εἶπον ὅτι 5 λέξεις θὰ εἴπω. Ἀρχίζω ἀπὸ τὴν σιτοκαλλιέργειαν. Ἡ πολιτική μας εἶναι νὰ περιορισθοῦν αἱ σιτοκαλλιεργούμεναι ἐκτάσεις πρὸς ἄμεσον σκοπὸν τὴν αὔξησιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, διότι ἐπιδιώκομεν νὰ ἀντικατασταθοῦν ὡρισμέναι καλλιέργειαι, μὲ ἄλλας καλλιεργείας, πιὸ ἀποδοτικὰς καὶ ἰδίως νὰ ἀντικατασταθοῦν μὲ τὴν καλλιέργειαν κτηνοτροφικῶν εἰδῶν πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας καὶ δὲν τὸ προπαγανδίζομεν μόνον, ἀλλὰ προβαίνομεν καὶ εἰς μέσα χρηματικά, κινοῦντα τὴν ἀντικατάστασιν τῆς σιτοκαλλιεργείας. Εἴπατε, ὅτι δὲν συμφέρει ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐὰν κάμητε τὸν λογαριασμόν, ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος, μὲ ὅλας τὰς μειωμένας τιμάς, τὰς ὁποίας εἴχομεν κατὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ 1958 τοῦ βάμβακος εἰς ποτιστικὰς γαίας, εἶναι ἀκόμη πλέον ἢ συμφέρουσα, δηλαδὴ δίδει διπλάσιον εἰσόδημα, ἀπὸ ὅ,τι δίδει ἡ σιτοκαλλιέργεια. Ἀλλὰ συμβαίνει αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου σας, ὅτι εἶναι δύσκολον τὸν ἀγρότην νὰ τὸν ἀλλάξετε ἀπὸ τὴν συνήθεια. Αὐτὸ τὸ γνωρίζω. Συμβαίνει ὅμως καὶ κάτι ἄλλο, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζετε σεῖς καὶ διὰ τὸ ὁποῖον μὲ κατηγορήσατε, ὅτι εἶπα χθές, ἔντονος καὶ ἀντίθετος προπαγάνδα ἀποβλέπουσα εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διεπίστωσα χθές.

§41Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ οὐσία τοῦ τιθεμένου πρὸ ἡμῶν θέματος, εἶναι κατὰ τὴν κρίσιν τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ἡ πώλησις τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος ἐγχωρίου σίτου ἔγινε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατὰ τρόπον εὐνοοῦντα μίαν ἑταιρείαν καὶ ζημιώνοντα τὸ δημόσιον συμφέρον. Σπεύδω νὰ προσθέσω, ἂν καὶ δὲν εἶναι ἀπαραίτητον, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἰδιοτελείας εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντελῶς ἔξω τῆς ἀναζητήσεως εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνομεν καὶ ἐντελῶς ἔξω τοῦ θέματος τῶν τυχὸν ὑπαρχουσῶν ἐν προκειμένῳ εὐθυνῶν. Διότι ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει εἶναι ἐὰν ὑπάρχῃ εὔνοια καὶ ἐὰν ἐζημιώθη τὸ δημόσιον συμφέρον. Τὰ ὑπόλοιπα δὲν εἶναι θέματα ἀναζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία δὲν καταλήγει εἰς αἴτησιν πρὸς συγκρότησιν ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς. Δὲν εἶναι, δηλαδή, αἴτησις ὑποβαλλομένη συμφώνως μὲ τὸν περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν νόμον, ἀλλὰ εἶναι αἴτησις ἡ ὁποία ζητεῖ ἁπλῶς Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴν μὲ τὸν σκοπόν, ἐφ’ ὅσον τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα δίδουν τὸ ἐνδόσημον νὰ πιστεύωμεν ἡμεῖς, ὅτι ὑπάρχει εὔνοια καὶ ὑπάρχει ζημία τοῦ δημοσίου συμφέροντος καὶ ἀποδειχθοῦν ἀκριβῆ νὰ κινηθοῦν αἱ περαιτέρω διαδικασίαι. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἀποδειχθῇ διὰ τῆς ἀντιπαραθέσεως, ἄλλων στοιχείων, ὅτι δὲν εἶναι πράγματι ἀποδεικτικὰ τῆς γνώμης τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἔχομεν σχηματίσει αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς θὰ ἐτερμάτιζε ὁριστικῶς τὸ θέμα. Κύριοι βουλευταί, ἐξ ἀφορμῆς τῆς σημερινῆς ἐπερωτήσεως θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ἴσως ὁ Κανονισμὸς μας, δὲν περιλαμβάνει ὀρθὴν διάταξιν ἐν σχέσει μὲ τὸν σχηματισμὸν ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ὁ σχηματισμὸς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποφασίζεται αὐτομάτως, ἐὰν ἕνα ποσοστὸν, ἴσως ἀρκετὰ μεγάλον τῶν βουλευτῶν, τὸ ζητεῖ καὶ τοῦτο διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ὑπάρχουν θέματα ἐλέγχου, τὰ ὁποῖα θὰ διηυκρινίζοντο πάντοτε καλλίτερον ἐνώπιον μιᾶς ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἀπηλλάσσετο μακρῶν συζητήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐν μέσῳ μιᾶς πολιτικῆς ἀντιδικίας εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ φθάνουν εἰς ἀπόλυτον ἐκκαθάρισιν. Διότι ἐν ὁλομελείᾳ τὸ θέμα, ἐὰν πρέπει ἕνα ζήτημα νὰ παραπεμφθῇ ἢ ὄχι εἰς τὴν ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, καταλήγει τελικῶς νὰ εἶναι πολιτικόν. Δὲν εἶναι προσωπικὸν θέμα, διὰ νὰ τεθῇ εἰς μυστικὴν ψηφοφορίαν, ὅπως, ὅταν πρόκειται περὶ ἀνακριτικῶν ἐπιτροπῶν. Εἶναι πολιτικόν. Ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ Ἀντιπολίτευσις λέγει ὅτι ὑπάρχει, καὶ τελικῶς κρίνεται πολιτικῶς τὸ ζήτημα καὶ ὄχι λογικῶς, ἐνῷ ἐὰν αὐτομάτως παρεπέμπετο εἰς τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ τὸ φέρῃ ὥριμον πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Ὁλομέλειαν, χωρὶς ἡ τοιαύτη παραπομπὴ νὰ εἶχε νόημα μομφῆς. Λέγω, λοιπόν, ὅτι ἴσως, ὅταν τελικῶς ἔλθῃ τὸ σχέδιον τοῦ νέου Κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἀναγγέλλεται, ὅτι θὰ ἔλθῃ, ἑκάστοτε ὡς εἶδος ἀπειλῆς κατὰ τῶν ἡγετῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐνῷ ὑπετίθετο, ὅτι αἱ μεταβολαὶ ποὺ προεβλέφθησαν ἀπὸ μίαν ἐπιτροπὴν ποὺ εἶχε σχηματισθῆ ἐγένοντο διὰ νὰ διευκολυνθῇ τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς, ὅταν λέγω, κἄποτε ἔλθῃ ὁ Κανονισμὸς πρὸς συζήτησιν ἴσως προτείνω μίαν σχετικὴν τροπολογίαν καὶ τὴν ἀναφέρω σήμερον, διότι θέλω νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι δι’ ἐμέ, θέματα, ὡς τὸ συζητούμενον, εἶναι συμφέρον καὶ τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς μειοψηφίας νὰ ἐξετάζωνται ὑπὸ τὸ πρῖσμα τοῦ γενικοῦ συμφέροντος καὶ ὄχι μόνον ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς πολιτικῆς πολεμικῆς. Διότι, κύριοι βουλευταί, μπορεῖ νὰ ἀνήκωμεν εἰς διαφορετικὰ κόμματα, ἀνήκομεν ὅμως ὅλοι εἰς τὸ Κοινοβούλιον καὶ ὅλοι εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον. Εἴμεθα εἰς μίαν περίοδον, ὅπως ἔλεγα καὶ ἄλλοτε, ὅπου τὸ Κράτος ἀναμιγνύεται πολὺ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωήν, εἶναι ὁ μοχλὸς τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς καὶ πρέπει νὰ ζητῶμεν νὰ διευθύνουν τὴν Κυβέρνησιν, τὰς Ὑπηρεσίας ἄνθρωποι ἱκανοὶ καὶ γνῶσται τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς καὶ ἄνθρωποι κατάλληλοι διὰ νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰς διαπραγματεύσεις καὶ μετὰ ξένων Ἑταιρειῶν καὶ ξένων ἐμπόρων, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπαιτεῖ, ὅπως ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν τὸν ρόλον αὐτὸν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τοῦ τόπου, εἶναι κέρβεροι τοῦ δημοσίου συμφέροντος καὶ κέρβεροι τοῦ δημοσίου χρήματος. Πιθανὸν νὰ ὑπάρχῃ κάποια ἐνδώμωσις –ὅπως λέγουν εἰς τὴν Χημείαν– μεταξὺ πολιτικῆς καὶ «μπίζνες». Εἰς τὴν Ἑλλάδα, τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ δὲν εἶναι ἀπαράδεκτον διὰ τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην παράταξιν, εἶναι ἀπαράδεκτον δι’ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δεικνύει ἐξαιρετικὴν εὐαισθησίαν, ὅταν ὑποπτεύεται, ὅτι λέγεται ὑπαινιγμός τις κατὰ ἑνὸς μέλους της, πρᾶγμα σπανιώτατον ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ, νομίζω, ὅτι ἐξ ἴσου ἔντονος πρέπει νὰ εἶναι ἡ εὐθιξία εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν πραγμάτων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δύνανται ἐνδεχομένως νὰ δικαιολογήσουν τοὺς ὑπαινιγμούς. Λέγω, ὅτι ἡ οὐσία τῆς ἐπερωτήσεως εἶναι ὠμὴ καὶ σαφής. Ὑπάρχει εὔνοια διὰ μίαν Ἑταιρείαν εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου συμφέροντος καὶ ὅταν λέγωμεν, ὅτι ὑπάρχει εὔνοια, ὑπὲρ τῆς μιᾶς ἑταιρείας, τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι στενοχωρούμεθα, διότι ἡ εὔνοια ὑπὲρ τῆς μιᾶς ἑταιρείας σημαίνει δυσμένειαν ἐναντίον ἄλλων. Ἐὰν ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ὑπῆρξε ἰσοπολιτεία μεταξὺ τῶν Ἑταιρειῶν, ἢ ὄχι μᾶς εἶναι παντελῶς ἀδιάφορον. Ἀλλὰ γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι καθυστερεῖ ἡ ἀποκλειστικότης προκειμένου περὶ τοιούτων ὑποθέσεων καὶ ἀνεξαρτήτως ἀκόμη ἀποτελέσματος καὶ ἀνεξαρτήτως τῆς αἰτίας εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι εἶναι ἀσφαλῶς ζημιογόνος. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν ἦτο ζημιογόνος εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, εἶναι ἀπαράδεκτος διὰ λόγους στοιχειώδους εὐθιξίας, ἐκείνου, ὁ ὁποῖος διαχειρίζεται τὸ δημόσιον λειτούργημα ποὺ ἔχει σχέσιν μὲ τὰς ὑποθέσεις αὐτάς. Καὶ λέγω εἶναι ἀνεξαίρετον τῆς αἰτίας, διότι δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ὑπάρχει ἰδιοτέλεια ὑπὸ πᾶσαν εὔνοιαν. Γνωρίζετε, ὅτι ἕνα μέγα μέρος τῆς κοινῆς γνώμης, ἀναζητεῖ εἰς πᾶσαν ὑπόθεσιν ποῖος εἶναι ὁ μεσίτης, ποῖος ὁ ἐνδιαφερόμενος, ποῖος ὁ παράνυμφος. Ἐμένα δὲν μὲ ἐνδιαφέρει αὐτό, δὲν ἀναζητῶ παράνυμφον, μοῦ ἀρκεῖ ὁ νυμφίος καὶ ὁ νυμφίος αὐτὸς εἶναι ἡ Μποῦγκε. Οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἠγόρευσαν πρὶν ἀπὸ ἐμένα ἐξέθεσαν ἐν πλάτει τὰ στοιχεῖα τῆς συζητουμένης ὑποθέσεως καὶ τὰ ἐξέθεσαν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μοῦ εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ εἶμαι καὶ σύντομος καὶ συνθετικός. Θὰ διατυπώσω συμπεράσματα, διότι δὲν θὰ ἐπανέλθω παρὰ μόνον εἰς ὀλίγα ἔγγραφα. Ἡ εἰκὼν τῆς ὑποθέσεως εἶναι, ὅτι τὸ ὅλον ζήτημα τῆς πωλήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου ἀνετέθη εἰς τὴν Μποῦγκε μὲ ἀποκλεισμὸν παντὸς ἄλλου ἀνταγωνιστοῦ. Θεωρῶ κάπως περίεργον, πῶς ἔγιναν καί τινες συζητήσεις μὲ ἄλλους. Ἀλλὰ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθω πάρα κάτω. Ὅτι ὅμως αὐτὴ ἦτο ἡ ἐπίμονος κατεύθυνσις, εἶναι γεγονὸς περὶ τοῦ ὁποίου ὑπάρχουν ἄπειροι ἀποδείξεις, προκύπτουσαι ἀπὸ τὸν φάκελλον τῶν ἐγγράφων ποὺ κατέθεσεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη. Πρῶτον, ἀφ’ ἧς στιγμῆς, τὴν 21 Φεβρουαρίου, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἀπαντᾶ εἰς τὴν πρότασιν τῆς Μποῦγκε, ὅτι τὴν δέχεται κατ’ ἀρχὴν καὶ παραχωρεῖ τὴν ὀψιὸν περὶ τῆς ὁποίας ἔγινε λόγος, ἀπὸ ἐκείνην τὴν στιγμὴν ὑπάρχει διαφωνία τῆς Ὑπηρεσίας, διότι ἡ ἰδία Ὑπηρεσία ἔχει τὴν συνείδησιν, ὅτι αὐτὴ ἡ κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχὴ καὶ ἡ παροχὴ τῆς ὀψιόν, ἀποτελεῖ μίαν δέσμευσιν, πέραν τῆς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βαδίσῃ ἐνδεχομένως τὸ Ὑπουργεῖον αὔριον. Καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Ὑπηρεσία διαφωνεῖ εὐθὺς ἀμέσως, λέγουσα, ὅτι ἔπρεπε, διὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συμφωνίαν νὰ ἔχουν ἤδη κληθῆ καὶ ἄλλοι σοβαροὶ οἶκοι, ὥστε ἡ κατ’ ἀρχὴν συμφωνία νὰ μὴ δοθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν ἀποκλειστικὸν τρόπον ἄνευ ἀνταγωνισμοῦ. Ὅτι τὴν αὐτὴν συνείδησιν ἐσχημάτισε καὶ ἡ Μποῦγκε, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἡ τυχοῦσα ἑταιρεία, ἀποδεικνύεται ἀπὸ ὅλας τὰς ἐπιστολάς, τινὰς τῶν ὁποίων θὰ ἀναφέρω καὶ πάρα κάτω. Ἀλλὰ δὲν ἀποτελεῖ μόνον πεποίθησιν τῆς Μποῦγκε, ἀποτελεῖ καὶ ἤδη ἀτμόσφαιραν ἐντὸς τῆς ὁποίας κινεῖται τὸ Ὑπουργεῖον. Πράγματι, ὑπάρχει ἕνα ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον μοῦ κάμνει μεγάλην ἐντύπωσιν διὰ τὸν τόνον εἰς τὸν ὁποῖον ἔχει συνταχθῆ. Εἶναι τὸ ἔγγραφον τῆς 10)3)59, τὸ ὁποῖον ἔστειλε ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου πρὸς τὴν Ἑταιρείαν Γκρανάρια. Μετὰ τὸ ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου πρὸς τὴν Μποῦγκε τῆς 21)2)59 καὶ ἤδη τὴν 23)2)59 παρεμβαίνει ἡ Ἑταιρεία Γκρανάρια. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι πρόκειται ἐπίσης περὶ σοβαρωτάτης Ἑταιρείας, διότι ἐκπροσωπεῖ τὸν οἶκον Ντρέϋφους. Καὶ προβαίνει εἰς προτάσεις. Εἰς τὰς 27)2 ἀπευθύνει ἕνα ἔγγραφον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον λέγει: «Ἐν ἀναμονῇ τῆς χορηγήσεως παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ἀμερικανικῶν Ἀρχῶν τῆς σχετικῆς ἀδείας πρὸς ἐξαγωγὴν τῶν ἀποθεμάτων Ἑλληνικοῦ σίτου, ἅμα ὡς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον θὰ εἶναι ἕτοιμον διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς σχεδιαζομένης ἐξαγωγῆς παρακαλοῦμεν ὑμᾶς, ὅπως εὐαρεστούμενος, σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσίν σας, μᾶς καλέσετε, ἵνα συζητήσωμεν πλέον συγκεκριμένως». Δηλαδή, ἀναφέρει, ὅτι ἔχει πάρει ὑπόσχεσιν νὰ κληθῇ νὰ συζητήσῃ, ὄχι νὰ πάρῃ τὴν συμφωνίαν. Καὶ εἰς τὰς 10)3)59 ἀπαντᾷ τὸ Ὑπουργεῖον. Ἀπορῶ πῶς κάμνετε λόγον περὶ ὑποσχέσεως. Οὐδεμία ὑπόσχεσις ἔχει δοθῆ. Ἐπρόκειτο περὶ ὑποσχέσεως συζητήσεως, ἡ ὁποία δὲν σημαίνει τίποτε, οὔτε ἐμπορικῶς, οὔτε ἠθικῶς, οὔτε νομικῶς. Παρὰ ταῦτα, τὸ Ὑπουργεῖον σπεύδει νὰ εἴπῃ, ὅτι οὔτε ὑπόσχεσις περὶ ἁπλῆς συζητήσεως μὲ τὴν Γκρανάρια, ἰσχύει. Τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι τὸ ἴδιον τὸ ὑπουργεῖον αἰσθάνεται, ὅτι δὲν ἔχει πρακτικῶς τὸ δικαίωμα νὰ συζητήσῃ καὶ φοβᾶται, ὅτι κατὰ τὸ ἔγγραφον ὅπου γίνεται λόγος περὶ ὑποσχέσεως πρὸς συζήτησιν, δημιουργεῖ ὑποχρέωσιν διὰ τὸ Δημόσιον, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τηρηθῇ. Δὲν εἶναι μόνον αὐτό, ἀλλὰ εἰς τὸ αὐτὸ ἔγγραφον ἀναφέρεται ἀμέσως καὶ διαφωνία μὲ τὴν Γκρανάρια. Καὶ ἡ διαφωνία εἶναι διὰ τὴν ἐκτίμησιν, διότι ἡ βάσις τῆς τιμῆς διὰ τὸ ὑπουργεῖον πρέπει νὰ εἶναι τὸ Χάρτ βίντερ Νο 2, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησε κατὰ τρόπον τόσον χαριτωμένον σαρκαστικῶς χθὲς ὁ κ. Τσιάρας. Ποῦ τὸ ἀνεκάλυψε τὸ Χάρτ Βίντερ Νο 2 τὸ Ὑπουργεῖον; Μήπως εἶναι τὸ σύνηθες κριτήριον διὰ τὰς τοιαύτας συναλλαγὰς ἐν Ἑλλάδι, ὥστε νὰ ὑποθέσωμεν, ὅτι πρόκειται διὰ κάτι γνωστόν; Τὸ Χάρτ Βίντερ Νο 2 ἀναφέρεται εἰς τὸ ἔγγραφον τῆς Μποῦγκε, τὸ ὁποῖον ἔχει ἤδη λάβει τὸ ὑπουργεῖον. Καὶ «Χάρτ Βίντερ» λέγει ἡ Μποῦγκε, «Χάρτ Βίντερ» λέγει καὶ τὸ Ὑπουργεῖον. Καὶ οἱοσδήποτε ἄλλος ἐμφανίζεται, μὲ οἱονδήποτε ἄλλο μέτρον συγκρίσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσακουσθῇ διότι διαφωνοῦμεν εἰς τὸ ποῖος σῖτος θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν διὰ νὰ καθορισθῇ ἡ τιμή. Βλέπω, λοιπόν, ὅτι ἡ ὀψιὸν ἡ παραχωρηθεῖσα εἰς τὴν Ἑταιρείαν Μποῦγκε ἀπὸ τῆς 21ης Φεβρουαρίου ἐμβάλλει τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὴν νοοτροπίαν, ὅτι εὑρίσκεται εἰς κἄποιον δεσμὸν μὲ τὴν Μποῦγκε, τέτοιον, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιτρέπει νὰ συζητήσῃ μὲ ἄλλον τινὰ οὔτε τότε, οὔτε ποτέ. Ὑπὸ τὸ πρῖσμα αὐτό, κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαφωνήσω καὶ μὲ τὸν κ. Ἀλλαμανῆν καὶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ὑπάρχουν ἐν τῷ φακέλλῳ ἔγγραφα τῆς Μποῦγκε, τὰ ὁποῖα νὰ εἶναι ἢ ὑπερφίαλα ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἢ ἰταμά, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς. Πρόκειται περὶ ἁπλῶν ἐμπορικῶν ἐπιστολῶν. Τὰ ἔγγραφα αὐτὰ εἶναι συνέπεια καὶ συνέχεια τῆς συμφωνίας, ἡ ὁποία ἔγινε μὲ τὸ Ὑπουργεῖον. Διότι, κύριοι βουλευταί, εἶναι καὶ διδακτικὸν δι’ ὅσους δὲν εἶναι ἐντελῶς μέσα εἰς τὸ ἐμπόριον, αὐτὸ τὸ θέαμα τὸ ὁποῖον εἶναι συγκλονιστικόν, διότι πρόκειται περὶ δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὴν ἐποχήν μας καὶ τὰς ὁποίας πρέπει κανεὶς νὰ μελετᾷ καὶ πῶς δροῦν. Τὸ θέαμα μιᾶς ἑταιρείας ἰσχυρᾶς, ὅπως ἡ Μποῦγκε, ἡ ὁποία εἶναι ὠργανωμένη τέλεια ἀπὸ πλευρᾶς πληροφοριῶν μέχρι τοῦ τελευταίου σημείου τῆς ἀδείας τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, συμφωνίας μετὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως κ.ο.κ. ἡ ὁποία εἶναι τέλειον ὡρολόγιον λειτουργοῦν κατὰ τρόπον ἀξιοθαύμαστον. Ἡ Μποῦγκε τὴν 18ην Δεκεμβρίου παρουσιάζεται εἰς τὸ ὑπουργεῖον καὶ λέγει: «Πληροφορούμεθα, ὅτι πρόκειται νὰ ἐκποιήσετε σῖτον...» Τὴν 18)12)1958 καμμία κυβερνητικὴ ἀνακοίνωσις δὲν ὑπάρχει.

§42Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὑπάρχει εἰς τὸν Τύπον.

§43Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀπὸ τὸν Τύπον, τὸ ἐπληροφορήθη δηλαδή;

§44Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ποῖος τὸ ἔδωσεν εἰς τὸν Τύπον;

§45Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη Ἑταιρεία, ἡ ὁποία νὰ γνωρίζῃ τὸ πρᾶγμα, τὸ γνωρίζει ὅμως ἡ Μποῦγκε.

§46Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὁ κ. Βλαχάκης.

§47Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Λυποῦμαι, ὅτι ὁ κ. Βλαχάκης δὲν ἔφθασεν εἰς τὴν Βουλὴν ὡς βουλευτής, ὅταν ἔβαλε ὑποψηφιότητα, ἔφθασεν ὅμως ὡς σκάνδαλον. Παρακαλῶ, κ. ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπειδὴ διὰ μακρῶν συνεζητήσατε μὲ τὸν κ. Ζίγδην ἐπ’ αὐτῶν τῶν θεμάτων, ἐγὼ δὲν θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως Βλαχάκη καὶ Γκρανάρια. Ἁπλῶς, λέγω τὰς ἀπόψεις μου.

§48Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐδῶ ὑπάρχει τὸ ἀπόκομμα τῆς «Ἀπογευματινῆς» τῆς 21) 11)1958, τὸ ὁποῖον λέγει: «Μία εὐκαιρία ποὺ δὲν πρέπει νὰ χαθῇ. Θὰ ἐξαχθοῦν 100.000 τόννοι σίτου». Διεξάγονται διαπραγματεύσεις...... (ἀναγινώσκει)...... ..........».

§49Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Εἶναι ἀνακοίνωσις Ὑπουργείου, αὐτὴ κ. ὑπουργέ;

§50Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Πυρομάγλου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀνακοίνωσις. Αὐτό, τοὐλάχιστον, εἶναι αὐτονόητον, διότι δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἔγκρισις τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Μὴ λέγομεν λοιπὸν πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν θέσιν καμμίαν. Πάντως εἶχεν ἀρχίσει νὰ γίνεται γνωστὸν ἀπὸ τὸ καλοκαίρι τοῦ 1958.

§51Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ «Ἀπογευματινὴ» ἦτο ἐξ ἴσου καλὰ πληροφορημένη μὲ τὴν Μποῦγκε. Αὐτὸ δὲν μοῦ κάμνει καμμίαν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ Μποῦγκε εἶναι καλῶς πληροφορημένη. Ὄχι διότι προεκυρύχθη διαγωνισμός, ἀλλὰ εἶναι πληροφορημένη ἔστω παρακολουθοῦσα τὴν «Ἀπογευματινήν».

§52Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἡ «Ἀπογευματινὴ» ἀναφέρει τὴν περίπτωσιν Γκρανάρια, δὲν ἀναφέρει τὴν περίπτωσιν τῆς Μποῦγκε.

§53Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐγὼ περιορίζομαι, κ. ὑπουργέ, εἰς τὰ χαρτιά, τὰ ὁποῖα ἔχετε καταθέσει. Ἂν ζητῶ τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, εἶναι διὰ τοῦτο τὸ ζήτημα: Ὅτι καὶ ἐγώ, καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, ἠμπορεῖ καὶ νὰ μὴ τὰ ἐδιαβάσαμε καλά, ὅπως καμμία φορὰ ὑπονοεῖτε, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἔγγραφα τὰ ὁποῖα εἴχατε ὑποχρέωσιν νὰ καταθέσετε. Ἐδῶ ἡ Γκρανάρια, ἐμφανίζεται εἰς τὰς 23)2)59. Ἂν ἔχῃ ἐμφανισθῆ ἐνωρίτερον, τόσον τὸ χειρότερον.

§54Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Σᾶς ἐδιάβασα τοὺς τίτλους τῆς «Ἀπογευματινῆς». Ἡ συνέχεια λέγει: «Κατ’ ἀσφαλεῖς πληροφορίας, ἀπὸ ἡμερῶν διεξάγονται διαπραγματεύσεις........ (ἀναγινώσκει)... ......».

§55Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Αὐτὸ τί εἶναι κ. ὑπουργέ;

§56Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸ κείμενον τῆς ἐφημερίδος.

§57Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς ἐρωτῶ: Διεξήγοντο διαπραγματεύσεις ἐκείνην τὴν ἐποχήν; Σεῖς πρέπει νὰ ξέρετε.

§58Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀπὸ ὅ,τι γνωρίζω, δὲν διεξήγοντο.

§59Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ βάσει τῶν ἐπισήμων ἐγγράφων.

§60Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐν πάσῃ περιπτώσει λέγει....... (ἀναγινώσκει συνέχειαν τοῦ ἀποκόμματος τῆς «Ἀπογευματινῆ»).......». Αὐτὸ εἶναι ἀκριβῶς τὸ περιεχόμενον τῆς προτάσεως τοῦ Μποζολέν. Καὶ καθὼς ἐδῶ τώρα, ὀλίγον κατ’ ὀλίγον, ἔρχονται εἰς τὴν μνήμην μου, ἐθεώρησα ἐγώ, τότε ποὺ τὰ ἐδιάβασα, ὅτι εἶναι μία ἄσκησις πιέσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν συμφωνίαν αὐτήν. Συνεπῶς, ὄχι μόνον ἦτο πληροφορημένος ὁ κόσμος, ὅτι ὑπῆρχε θέμα ἐκποιήσεως πλεονασμάτων Ἑλληνικοῦ σίτου, ἀλλά, οἱ ἐνδιαφερόμενοι τὸ ὑπεκίνουν. Καὶ ὁ «Νεολόγος» τῶν Πατρῶν ἔγραψε σχετικῶς.

§61Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἂν πράγματι ὑπῆρχον ἐνδιαφερόμενοι, πρὸ τῆς ἀναθέσεως τῆς ὀψιὸν εἰς τὴν Μποῦγκε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μου ἡ εὐθύνη τῆς ἐσπευσμένης ἀναθέσεως εἰς τὴν Μποῦγκε, χωρὶς περαιτέρω ἔρευναν τοῦ θέματος, εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα. Ἐγὼ περιορίζομαι εἰς τὸ νὰ εἴπω, ὅτι κατ’ ἀποκλειστικὴν προτίμησιν ἐδόθη εἰς τὴν Μποῦγκε, χωρὶς νὰ προκληθῇ ἕνας οἱοσδήποτε διαγωνισμὸς οἱουδήποτε τύπου, ἔστω ἀνεπίσημος. Ὅταν μοῦ ἀποδεικνύετε, ὅτι δὲν ὑπάρχει μόνον σπουδὴ ἀναθέσεως εἰς τὴν Μποῦγκε, ἀλλὰ ὑπῆρχον ἤδη καὶ ἄλλοι ἐνδιαφερόμενοι καὶ δὲν ἐκλήθησαν πρὸς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὸν διαγωνισμόν, τότε ἐνισχύει τὴν ὑπόνοιάν μου ἀκόμη πιὸ πολύ, ὅτι ἐδῶ ὑπῆρχεν εὔνοια πρὸς αὐτὴν τὴν ἑταιρείαν.

§62Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀντιθέτως, ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν ὅλαι αἱ ὑπάρχουσαι προσφοραί.

§63Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης ὁμιλεῖ καὶ πάλιν περὶ προσφορῶν πρὸ τῆς προσφορᾶς τῆς Μποῦγκε. Δὲν εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ἴδιος, ὡς ἁρμόδιος ὑπουργὸς, νὰ μᾶς εἴπῃ ὑπῆρξαν ἢ δὲν ὑπῆρξαν;

§64Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτετε.

§65Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω κατόπιν.

§66Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἔχει δίκαιον, ὁ κ. Μητσοτάκης, ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμῶ δι’ ἕνα λόγον, ποὺ ὑπολογίζω διὰ 30 λεπτά, νὰ παραμείνω ἐπὶ τοῦ βήματος 3 ὥρας. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, εἶναι νέον αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε, ἐπικαλούμενος, ὅτι ὑπῆρχον προτάσεις καὶ προσφοραὶ πρίν; Διότι σᾶς ἐρωτῶ: Καταθέσατε ὁλόκληρον φάκελλον, ποῦ εἶναι αἱ προσφοραὶ αὐταὶ;

§67Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μέσα εἰς τὸν φάκελλον.

§68Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Καθόλου. Ὅλαι αἱ προσφοραὶ εἶναι κατόπιν, μετὰ τὸν Δεκέμβριον, μετὰ τὸν Φεβρουάριον. Οὐδεμία δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸν φάκελλον πρίν.

§69Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μετὰ τὴν 21ην Φεβρουαρίου εἶναι αἱ προσφοραὶ, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὸν φάκελλον.

§70Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τοῦ Βλαχάκη πότε εἶναι;

§71Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σεῖς τὴν ἀρνεῖσθε. Τὴν ἀναγνωρίζετε τώρα, εὐχαριστῶ πολύ.

§72Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ καὶ ἀντικειμενικῶς καὶ ἄνευ πάθους νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ νὰ σοβαρολογήσωμεν. Ὑπάρχει εἴπατε ἓν εἶδος προτάσεως ὑπὸ τοῦ κ. Βλαχάκη, τὴν ὁποίαν ὠνομάσατε χθὲς εὔθυμον, πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἀλλὰ δὲν ἐλέχθη ποτὲ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως ἐδῶ, ὅτι πρὸ τῆς 21ης Φεβρουαρίου ὑπῆρχεν ἄλλη πρότασις πλέον τῆς Μποῦγκε καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἐπανέλθω καὶ εἰς τὸ τέλος, ζητῶν τὴν ἐξεταστικὴν ἐπιτροπήν. Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προστίθενται κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως, διὰ νὰ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις ἔναντι ἑνὸς αἰτήματος ἐκκαθαρίσεως τῆς καταστάσεως, βάσει τῶν φακέλλων, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν καὶ οἱ ὁποῖοι κατετέθησαν κατὰ τρόπον ἐλλιπῆ. Καὶ προχωρῶ. Τὴν 18ην Δεκεμβρίου ὑποβάλλεται αὐτὴ ἡ πρότασις καὶ ἡ πρότασις τῆς Μποῦγκε εἶναι πλήρης, καθ’ ὅλας τὰς πλευράς. Μεταξὺ ἄλλων, ἡ Μποῦγκε, ἀναλαμβάνει νὰ βοηθήσῃ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἄδειαν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ πάρῃ ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν. Τὴν 21ην Φεβρουαρίου, τὸ Ὑπουργεῖον δέχεται τὴν πρότασιν. Ἐπακολουθοῦν αἱ ἐπιστολαὶ τῆς ἑταιρείας Μποῦγκε τῆς 11ης, 17ης, 23ης Μαρτίου καὶ 20ῆς Ἀπριλίου. Ἐκ τῶν ἐπιστολῶν αὐτῶν προκύπτει ἀριδήλως, ὅτι ἡ Μποῦγκε ἔχει ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐργασθῇ διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀδείας τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Σπεύδω νὰ εἴπω, κύριοι, ὅτι κατ’ ἀρχὴν δὲν θὰ τὸ ἐθεώρουν καθόλου περίεργον αὐτό, διότι εἶναι βέβαιον, ὅτι μία μεγάλη ἑταιρεία διαθέτει καὶ μέσα διὰ νὰ συντείνῃ εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς σχετικῆς ἀδείας. Ἀλλὰ τί προβάλλει εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐν προκειμένῳ; Ὅτι εἰς τὴν ὀψιόν, ἡ ὁποία ἐδόθη, δὲν ἔγινε διαχωρισμὸς τῶν ἐνεργειῶν, διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀδείας τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ὑπολοίπων θεμάτων. Κατέστη οὕτως, ἀκόμη πλέον στενὸς ὁ δεσμὸς τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου μετὰ τῆς ἑταιρείας αὐτῆς, διότι ὁ διαχωρισμὸς ἦτο ἀπαραίτητος. Ὅταν μᾶς λέγουν σήμερον, ὅτι εἶναι ὑπερφίαλα τὰ ἔγγραφα, ἔχουν ἀπάντησιν. Εἰς ὑπερφίαλα ἔγγραφα, ἐὰν τὰ θεωροῦμεν ἐπικίνδυνα, θὰ ἐδίδαμεν ἀπάντησιν καὶ τοιαύτη δὲν ὑπάρχει πουθενά.

§73Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ τὸ ἐκάμνατε σεῖς αὐτό;

§74Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ τὸ ἔκαμον ἀναμφισβητήτως.

§75Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μοῦ ἐπιτρέπετε; Πρῶτον, δὲν ἰσχυρίσθην, ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνον τὸ κείμενον. Εἶπον ἁπλῶς, ὅτι εἶναι ὑπερφίαλον. Καὶ δὲν θὰ τὸ ἐκάμνατε, βάσει τῶν ὅσων εἴπατε. Δὲν εἴχατε κανένα λόγον νὰ ἀποκλείσητε νὰ προβῇ εἰς οἱανδήποτε ἐνέργειαν ἡ ἑταιρεία, ἐὰν ἦτο δυνατὸν καὶ ἐφ’ ὅσον ἦτο δυνατὸν νὰ προβῇ. Διότι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἑλληνικοῦ συμφέροντος, τί λόγον θὰ εἴχατε, νὰ ἀποκλείσητε μίαν τοιαύτην ἐνέργειαν;

§76Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν εἶναι «κανεὶς» ἡ ἑταιρεία Μποῦγκε, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἡ ἑταιρεία, ἡ ὁποία σᾶς γράφει ἕνα ἔγγραφον, εἰς τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ προωθήσῃ τὸ θέμα τῆς ἀδείας τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς δίδετε ὀψιὸν 1½ μηνός, διὰ τὸ σύνολον αὐτῆς τῆς συμφωνίας, ἀφοῦ δὲν διαχωρίζετε τίποτε καὶ αὐτὸ δίδει εἰς τὴν ἀμερικανικὴν ἑταιρείαν ἕνα λόγον περισσότερον, διὰ νὰ ἔχῃ τὸν τελικὸν λόγον εἰς τὴν σύμβασιν. Διότι, ἐφ’ ὅσον ἔχει ἐργασθῆ καὶ διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀδείας, εἶναι μοιραῖον, ὅτι εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν ὅλην ὑπόθεσιν πολὺ περισσότερον. Ἀλλὰ ἔρχομαι εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν ἐγγράφων αὐτῶν. Ἕνδεκα Μαρτίου. Σπεύδει περιχαρὴς ἡ Μποῦγκε νὰ ἀναγγείλῃ, ὅτι συνεπὴς πρὸς τὴν ἀναληφθεῖσαν ὑποχρέωσιν, ἐπέτυχε τὴν ἄδειαν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Σᾶς τὸ ἀναγγέλλει ἡ Μποῦγκε.

§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἠκούσατε ἐπανειλημμένως, ὅτι μᾶς τὸ ἀνήγγειλε 10 ἢ 12 ἡμέρας προηγουμένως ὁ Πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος εἰς Οὐασιγκτῶνα.

§78Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὡς τελειωμένον γεγονός.

§79Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὁ Πρέσβυς τῆς Οὐασιγκτῶνος, μᾶς ἀνήγγειλεν ὡς βέβαιον τὸ ὅτι θὰ ἐδίδετο ἡ ἔγκρισις.

§80Ι. ΖΙΓΔΗΣ. ..... (κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος).

§81Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἔκδηλον, ὅτι εἰς τὸν Ἕλληνα Πρέσβυν, ἐκεῖ, ἡ Μποῦγκε δίδει πληροφορίας καὶ εἶναι ἐπίσης ἔκδηλον, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ κάμετε μίαν αἴτησιν καὶ σεῖς εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν. Αὐτό, ἄλλως τε, τὸ συνιστᾶ ἡ ἰδία ἡ Μποῦγκε. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ Μποῦγκε νὰ διαπραγματευθῇ ἐξ ὀνόματος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ἡ αἴτησις πρέπει νὰ δοθῇ, ἀλλὰ ἡ ἰδία ἀνέλαβεν, ὅτι θὰ ἐργασθῇ.

§82Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ τηλεγράφημα τοῦ Πρέσβεως.

§83Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀπὸ τὸ μνημόνιον εἶναι αὐτό;

§84Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν πρόκειται περὶ μνημονίου, ἂς ἀφήσωμεν τὰ ἀστεῖα καὶ ἂς σοβαρευθῆτε, κύριοι, ὀλίγον, εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ζητημάτων...

§85Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Τὴν λέξιν «μνημόνιον», δὲν τὴν μετεχειρίσθην ἐγώ. Τὴν μετεχειρίσθη ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἐπεκαλέσθη, ἐνώπιον ὅλων τῶν βουλευτῶν, ὅτι ἔχει «μνημόνιον» ἐπὶ τοῦ θέματος. Καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν εἶναι ἀπὸ τὸ μνημόνιον.

§86Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Σημείωμα, εἶπον.

§87Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀρνεῖσθε, ὅτι εἴπατε, ὅτι ἔχετε μνημόνιον;

§88Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἔχει σημασίαν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Δὲν ἔχει σημασίαν τὸ πῶς τὸ εἶπεν.

§89Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Σημείωμα, εἶπον.

§90Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. «Μνημόνιον» εἶναι γραμμένον εἰς τὰ πρακτικά.

§91Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κακῶς. Σημείωμα, εἶπον.

§92Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, σεῖς ὅλοι, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζεσθε γνωρίζοντες τὰ πάντα, τὸ τηλεγράφημα λέγει τὰ ἑξῆς καὶ δὲν ἔχει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν οὔτε ὁ κ. Τσιριμῶκος, οὔτε δύο–τρεῖς ἄλλοι, θέλοντες νὰ ἐπιβεβαιώσουν τὸ ὑπὸ τοῦ κ. Τσιριμώκου λεχθέν. Τὸ τηλεγράφημα λέγει: «.......» (ἀναγινώσκει) «.......».

§93Ι. ΖΙΓΔΗΣ. ...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§94Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὸ ἔχετε διαβάσει καὶ πρέπει, ἐν συνεχείᾳ, νὰ ἐνθυμῆσθε τί λέγει. Συνεχίζω: «Ἀναμένεται περατωθῆ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ....... (ἀναγινώσκει) .......». Λοιπόν, ἀφῆστε τὰ ἀστεῖα, τοὺς γέλωτας, τὰς ἀντιδικίας καὶ τὰς ἀμφισβητήσεις. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ὅ,τι διαβάζετε καὶ ὅ,τι σᾶς δίδομεν εἰς φακέλλους, νὰ τὸ μεταχειρίζεσθε κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος νὰ εἶναι βασισμένος ἐπὶ ἀπολύτου καλῆς πίστεως.

§95Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ εἴπω, ὅτι τὰς λέξεις «καλὴν πίστιν», θὰ τὰς μεταχειρισθῶ, διὰ νὰ χαρακτηρίσω τὴν κυβερνητικὴν ἐνέργειαν. Ἀναγινώσκω ἐγὼ ἔγγραφα, ἐκ τοῦ φακέλλου. Σεῖς ἀνεγνώσατε ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα δὲν εὑρίσκονται εἰς τὸν φάκελλον. Θέλω νὰ μάθω, λοιπόν, ποῖος εἶναι ἐν καλῇ πίστει, σεῖς ποὺ διαβάζετε ἔγγραφα ἔξω τοῦ φακέλλου;

§96Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὸ ἔγγραφον αὐτό, δὲν εἶναι, ἔστω, εἰς τὸν φάκελλον, ἀλλὰ εἶναι εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς ἀπό τινων ἡμερῶν.

§97Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Καὶ πέραν τούτου, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ἰδικόν σας ἔγγραφον ἠμπορεῖ νὰ λέγῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν ἀναγινώσκω κακῶς τὰ ἰδικά μου ἔγγραφα καὶ εἰς τὰ ἰδικά μου ἔγγραφα δὲν βλέπω ποίαν ἀπάντησιν ἐδώσατε καὶ ἐπιμένω. Ἐπιστολὴ τῆς Μποῦγκε τῆς 23ης Μαρτίου. Ἡ Μποῦγκε ἐπαναλαμβάνει: Ὡς τοῦτο ἐμφαίνεται εἰς τὴν ἀπὸ 10.3.59 ἐπιστολήν μας, ἐπετύχομεν κλπ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, εἶπον καὶ ἐν ἀρχῇ, ἡ Μποῦγκε εἶναι μεγάλη ἑταιρεία καὶ σοβαρὰ ἑταιρεία, ὡς εἶναι καὶ ἡ Γκρανάρια, ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ εἴπητε τώρα, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς οἱουδήποτε λωποδυταπατεωνίσκου, ὁ ὁποῖος γράφει πρὸς ἕνα Κράτος ὁλόκληρον, ὅτι ἀναλαμβάνει ὑποχρέωσιν, μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. τάδε ἔγγραφόν μου, νὰ ἐργασθῶ, διὰ νὰ ἄρω τὰς δυσχερείας, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν διὰ τὴν ἔκδοσιν ἀδείας τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως καὶ σεῖς νὰ σιωπᾶτε εἰς ἀπάντησιν, θεωροῦντες, ὅτι πρόκειται περὶ ὑπερφιάλου διατυπώσεως ἑνὸς οἱουδήποτε ἀνθρωπάκου. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ Μποῦγκε εἶχε τὴν συνείδησιν, ὅτι ἀνέλαβεν αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν καὶ ὅτι εἰργάσθη ἐπιτυχῶς. Ἐν συνεχεία, εἰς τὸ ἔγγραφον τῆς 20ῆς Ἀπριλίου πλέον, δὲν ἔχει μόνον τὴν ὑπερφίαλον αὐτὴν φράσιν, ἀλλὰ σᾶς ἐπιτιμᾶ, διότι αὐτὴ εἶναι ἐν τάξει, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν ἰδικῶν της ὑποχρεώσεων, σεῖς δὲν εἶσθε. Λοιπόν, ἡ Μποῦγκε, ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους, ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν αὐτὴν καὶ τὴν ἐκτελεῖ. Καὶ δὲν εἶπον ἐγώ, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, μολονότι ἄλλος τὸ ἰσχυρίσθη, δὲν τὸ ἰσχυρίσθην ἐγώ, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἔκαμε παράλληλον ἐνέργειαν, θὰ ἦτο ἀνόητος ἡ Μποῦγκε νὰ ἐνεργῇ ἄνευ σχετικῆς αἰτήσεως τῆς Ἑλλάδος. Καὶ πράγματι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ σεῖς παραλλήλως ἐκάματε διαβήματα. Ἐγὼ δὲν ἐξετάζω, ἐὰν ἐκάματε διαβήματα σεῖς. Ἐξετάζω, ἐὰν ἡ Μποῦγκε ἀνέλαβε παράλληλον ἀποστολήν. Λέγω δέ, ὅτι τοῦτο ὑπῆρξε κακόν, ὄχι διότι ἡ ἐνδεχομένη παρέμβασις τῆς ἐνδιαφερομένης ἑταιρείας δὲν ἦτο ὀρθή, ὑπὸ κἄποιαν ἄποψιν, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἄδεια, ἀλλὰ διότι ὑπῆρχε μία πρόσθετος ὑποχρέωσις ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους πρὸς μίαν ἑταιρείαν, ἡ ὁποία ἀνέλαβε καὶ αὐτὸ τὸ ἡμιπολιτικὸν καθῆκον. Καὶ τὴν 20ὴν Ἀπριλίου, πλέον, στέλλει τὸ ἀναφερθὲν ἔγγραφον. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ κάτω, τὰ πράγματα βαδίζουν ραγδαίως. Τὴν 22αν Ἀπριλίου, δέχεται ἡ Κυβέρνησις, συνέρχεται ἡ ἐπὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου ἐξ ὑπουργῶν Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπή, ἡ δευτεροβάθμιος ἐπιτροπὴ καὶ κατόπιν, ἐπειγόντως, ἐγκρίνονται τὰ πάντα καὶ οἱ 50.000 τόννοι τῆς Βραζιλίας καὶ οἱ 20.000 τόννοι τῆς ζακχάρεως καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς, μέχρι τέλους. Τὸ συμπέρασμά μου εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον ἐν ἀρχῇ. Ὅτι ἡ ὅλη διαδικασία, εἰς τὴν ὁποίαν αἱ ὑπόλοιποι προσφοραὶ δὲν παίζουν κανένα ρόλον, ἀπὸ ἀρχῆς μέχρι τέλους, μὲ πείθει, ὅτι ὑπῆρχε θέλησις ἀποκλειστικῆς παροχῆς αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως, τῆς πωλήσεως σίτου εἰς τὴν Μποῦγκε καὶ μόνον. Καὶ ἔρχεται τὸ δεύτερον ἐρώτημα: Ἐζημιώθη τὸ Δημόσιον ἢ ὄχι ἀπὸ τὴν ἀποκλειστικὴν αὐτὴν ἐνέργειαν; Εἶπον, ὅτι τὴν θεωρῶ κακὴν καὶ ἀξιόμεμπτον τὴν ἐνέργειαν αὐτήν, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν ἐζημιοῦτο τὸ Δημόσιον. Διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι ἡ ἀποκλειστικότης αὐτὴ δὲν ἠδύνατο, ὡς νοοτροπία, νὰ ζημιώσῃ τὸ δημόσιον συμφέρον καί, ἴσως, βαρύτερον εἰς ἄλλας περιπτώσεις. Ἀλλὰ καὶ αἱ ἐνδείξεις περὶ τῆς ζημίας τοῦ δημοσίου συμφέροντος, εἶναι ἔκδηλοι. Πρῶτον, ἀπὸ τὰς ἄλλας προσφοράς, αἱ ὁποῖαι κατὰ ἕνα τρόπον ἡμιανώμαλον ἐξειλίχθησαν, ἐν τῷ μέσῳ τῆς σταθερᾶς συμφωνίας μὲ τὴν Μποῦγκε. Ἀνελύθησαν ταῦτα ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους. Ἤθελον μόνον, νὰ εἴπω, ὅτι, προκειμένου περὶ Οἴκων σοβαρῶν, ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ προτάσεις διὰ κεφαλαιουχικὰ καὶ καταναλωτικὰ ἀγαθά. Ἡ ἰδία ἡ Μποῦγκε, προτείνει ἐλεύθερον συνάλλαγμα, ἐκτὸς ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ γίνῃ ἀνταλλαγὴ μὲ κεφαλαιουχικὰ καὶ καταναλωτικὰ ἀγαθά. Δηλαδή, ἡ συζήτησις περὶ ἀνταλλαγῆς κεφαλαιουχικῶν ἢ καταναλωτικῶν ἀγαθῶν εἶναι νόμιμος, εἰς πᾶσαν περίστασιν ἐξαγωγῆς. Ἀπόδειξις ὁ καφὲς καὶ ἡ ζάκχαρις, τὰ ὁποῖα εἶναι καταναλωτικὰ ἀγαθά, καὶ ὅμως τὰ ἐδέχθητε. Δηλαδή, ἀναλόγως τῶν τιμῶν ποὺ ὑπάρχουν καὶ τῶν δυνατοτήτων. Ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν Μποζόλεν, ὅπου αἱ προτάσεις ἦσαν σοβαραί, διότι εἶχον προσδιορισθῆ κατόπιν διαγωνισμοῦ.

§98Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μὲ συγχωρεῖτε. Ἡ συζήτησις, ἡ σχετική, ὑπάρχει καὶ ἀναφέρεται εἰς αὐτὴν ἓν ἔγγραφον. Τότε, μὲ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν οἴνων, ὡς εἶπον, ὡρίσθησαν ἀσυμφορώτατοι αἱ τιμαὶ τῶν αὐτοκινηματαξῶν.

§99Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Βλέπετε, ὅτι, ὅταν δὲν γίνεται μία ἀναλυτικὴ συζήτησις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐξακρίβωσις. Ἡ ἰδική μου πληροφορία εἶναι, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν, ὅτι εἶναι συμφέρουσαι αἱ τιμαὶ τῶν αὐτοκινηταμαξῶν καὶ ὅτι τώρα γίνεται συνεννόησις δι’ ἀνταλλαγὴν μὲ καπνά.

§100Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Θὰ ἠθέλομεν μὲ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν οἴνων, νὰ ἔχωμεν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἐπιλογῆς μας περισσότερα εἴδη, ἀλλά, δυστυχῶς, ἦσαν τόσον ὑπερβολικαὶ αἱ τιμαὶ τῶν αὐτοκινηταμαξῶν, ὥστε δὲν ἐδέχθημεν.

§101Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὸ ἀπεκλείσαμεν.

§102Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν βλέπω νὰ ὑπάρχῃ ἐμπόδιον ἢ παρανομία εἰς τὴν ἐξάντλησιν ὅλων τῶν δυνατοτήτων, διότι καὶ τὸ θέμα τοῦ ἐλευθέρου συναλλάγματος δὲν εἶχεν οὐδένα ἀγχώδη χαρακτῆρα, οὔτε τὸ συναλλαγματικόν μας ἀπόθεμα εἶναι τοιοῦτον, ὥστε νὰ ἀπαιτῆται ἡ ἄμεσος ἐνίσχυσίς του. Ὑπάρχουν καταναλωτικὰ καὶ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ἰσοδυναμοῦν μὲ τὸ ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Καὶ ἀπόδειξις ἡ ἐπερώτησις τοῦ σίτου, τὴν ὁποίαν ἔκαμον οἱ κύριοι συνάδελφοι καὶ εἰς τὴν ὁποίαν γίνεται λόγος. Περὶ εἰσαγωγῆς κτηνοτροφῶν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἠδύνατο νὰ διατεθῇ ποσότης τοῦ ἐξαχθέντος σίτου διὰ κτηνοτροφὰς καὶ ὄχι νὰ εἰσάγωνται τοιαῦται. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἠδύνατο νὰ γίνῃ συζήτησις καὶ ἐπὶ ἐλευθέρου συναλλάγματος καὶ ἐπὶ κεφαλαιουχικῶν ἢ καταναλωτικῶν ἀγαθῶν. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔχει δι’ ἐμὲ σημασίαν. Σημασίαν ἔχει, ὅτι ἡ ἀνάλυσις τῶν ἄλλων προσφορῶν ποὺ ἔγινεν εἰς τὴν Βουλήν, ἀπὸ τοὺς κυρίους ἐπερωτῶντας, δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὑπῆρχον δυνατότητες ἐπιτεύξεως ἀνωτέρων τιμῶν. Τί μὲ πείθει ἀκόμη περισσότερον περὶ αὐτοῦ; Ἡ πραγματοποιηθεῖσα τιμή, περὶ τῆς ὁποίας ἐλέχθη, ὅτι προεκάλεσε πτῶσιν τῶν τιμῶν τῶν κτηνοτροφῶν εἰς Λονδῖνον. Πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι ἦτο χαμηλὴ ἡ πραγματοποιηθεῖσα τιμὴ ἐκ μέρους τῆς Μποῦγκε. Ἐπίσης ὑπάρχει καὶ ἡ θαυμασία ἀνάλυσις, τὴν ὁποίαν ἔκαμε, μὲ τὸ κῦρος τὸ ὁποῖον διαθέτει εἰς τὰ θέματα αὐτά, ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, τοῦ πραγματοποιηθέντος ὑπὸ τῆς Μποῦγκε κέρδους. Διότι τὸ κέρδος ποὺ ἐπραγματοποιήθη, χέρι μὲ χέρι, κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς, τοὺς ὁποίους ἔκαμε, εἶναι ὑπέρογκον. Πράγματι, προκειμένου περὶ τοιαύτης ὑποθέσεως, κέρδος 3%–3½% θεωρεῖται μέγα. Ἐδῶ, ὅμως, ὑπάρχει ἕνα κέρδος ἀπὸ 12% — 8%. Πρόκειται, δηλαδή, περὶ μιᾶς πολὺ καλῆς δουλειᾶς διὰ τὴν Μποῦγκε. Αὐτὸ τὸ «ἐκὰρ» τοῦ κέρδους, μὲ πείθει, ὅτι ὑπῆρχεν ἔδαφος ἐπιτεύξεως καλλιτέρας τιμῆς.

§103Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Τσιριμῶκο, ἠκούσατε χθὲς τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, ἡ ὁποία ἀπέδειξεν, ὅτι ἦσαν ἐλλιπέστατοι οἱ ὑπολογισμοί, τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος.

§104Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δυστυχῶς, σήμερον ἔχω τὰ προσύμφωνα. Θὰ λάβω, ὅμως, τὸν λόγον;

§105Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἤκουσα τὴν ἀπάντησιν τοῦ κυρίου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἐγώ, ἐπείσθην, ἀπὸ τὴν ἀνάλυσιν τοῦ κ. Παπαμιχαλοπούλου. Τί μὲ πείθει, κύριοι, ἀκόμη περισσότερον, ὅτι ἐδῶ ὑπάρχει ζημία, πέραν τῶν ὑπολογισμῶν τοῦ κ. Παπαμιχαλοπούλου; Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ὅλη εἰκὼν τῆς ὑποθέσεως εἶναι ὡσὰν νὰ γίνεται συστηματικὴ προσπάθεια ἀπομακρύνσεως τῶν ἀνταγωνιστῶν. Διότι, ἐὰν ἀναγνώσῃ τις ὅλα τὰ σχέσιν ἔχοντα μὲ τὰς προσφορὰς ἔγγραφα, θὰ ἴδῃ, ὅτι δὲν ὑπάρχει σοβαρὰ πρόθεσις προκλήσεως ἀνταγωνισμοῦ. Ὑπάρχει ἡ ὀψιόν, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς γνωρίζει. Προχωρεῖ ἡ ὑπόθεσις καὶ ἐν τῷ μεταξὺ σπεύδουν οἱ προμηθευταί, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ σοβαροὶ οἶκοι. Καὶ φθάνομεν μέχρι τῆς 20ῆς Ἀπριλίου, ὅτε ἔρχεται τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέγνωσα, καὶ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν ὑπάρχει ἡ ἔγκρισις ὅλων τῶν πράξεων, τὰς ὁποίας προτείνει ἡ Μποῦγκε. Οὔτε διὰ τὰς 70.000 τόννους ποὺ εἶναι ἐκτὸς ἐλευθέρου συναλλάγματος, δὲν ὑπάρχει δυνατότης νὰ δοθοῦν ἄλλαι. Καὶ διερωτῶμαι, ποῖον εἶναι τὸ νόημα τῆς προχθεσινῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι οὐδεὶς μέχρι τῆς 24ης Ἀπριλίου εἶχεν ὑποβάλει θετικήν τινα καὶ συγκεκριμένην προσφοράν; Εἰς τὰς 22 Ἀπριλίου, κοινοποιεῖται ἔγγραφον ἀποδοχῆς τῆς προσφορᾶς τῆς Μποῦγκε. Εἰς τὰς 29 Ἀπριλίου, ὑπάρχει ἔγγραφον πρὸς τοὺς κ.κ. Ἀσκητόπουλον κλπ., ἀγνώστους εἰς ἐμέ, εἰς τοὺς ὁποίους λέγετε νὰ κάμουν προσφοράς. Μετὰ ἔχομεν τὴν προσφορὰν τῆς Γκρανάρια καὶ μέχρι τῆς 14 Μαΐου ἀναμένεται τὸ κλείσιμον τῆς συμφωνίας μὲ τὴν Μποῦγκε, διὰ τὴν ζάκχαριν, ἡ ὁποία, τἄχα, ἦτο τόσον σπουδαία ὑπόθεσις καὶ τὴν ἐκ τῆς ὁποίας ζημίαν ἐτόνισε χθὲς ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος. Βλέπω, λοιπόν, ἐδῶ μίαν συνέχειαν πράξεων καὶ παραλείψεων, ἀπὸ τὰς ὁποίας προκύπτει, ἀναμφισβητήτως, ὅτι κατεβλήθη προσπάθεια ἀποκλεισμοῦ τῶν ἀνταγωνιστῶν. Ὁ ἀποκλεισμὸς τῶν ἀνταγωνιστῶν μέχρι τῆς 5ης Ἀπριλίου, ἦτο δεδικαιολογημένος, λόγῳ τῆς «ὀψιὸν» πρὸς τὴν Μποῦγκε. Πέραν, ὅμως, τῆς 5ης Ἀπριλίου, ἦτο ἀδικαιολόγητος. Ἢ, λοιπόν, ὡς ἐγὼ πιστεύω, ἡ «ὀψιὸν» ἐθεωρήθη ὅτι σημαίνει πλήρη ἀποκλεισμὸν τῶν ἀνταγωνιστῶν ἐσαεὶ καὶ ὅτι ἔδενε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, τὴν Κυβέρνησιν, ἢ δὲν ἐδέσμευε τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἀνεμένετο ἡ ἄρσις τῶν ἀντιρρήσεων τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ἔδενε τὴν Κυβέρνησιν ἡ «ὀψιόν», εἶχε δίκαιον νὰ μὴ καλέσῃ ἀνταγωνιστάς, ἀλλὰ εἶχε ἄδικον νὰ τὴν δώσῃ. Ἐάν, ὅμως, δὲν τὴν ἐδέσμευε, διατὶ δὲν ἐκλήθησαν εἰς κἄποιον διαγωνισμὸν ὅλοι οἱ ἀνταγωνισταί; Τοῦτο ἀποδεικνύει, δι’ ἐμέ, ὅτι αἱ ἐνδείξεις περὶ τῆς ζημίας τοῦ δημοσίου συμφέροντος, αἱ ὁποῖαι τόσον ἠνδρώθησαν ἀπὸ τὰς ἀναλύσεις τῶν ἐπερωτώντων συναδέλφων, εἶναι πειστικαί.

§106Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Συνεπῶς, ἡ ὀψιόν, ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὰς 21 Φεβρουαρίου καὶ ἔληξεν εἰς τὰς 5 Ἀπριλίου, οὐδόλως ἐζημίωσε τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον.

§107Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ συναγάγω τὰ συμπεράσματά μου. Πάντως, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ἀπὸ τῆς 25ης Φεβρουαρίου, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, κατ’ ἀποκλειστικότητα, ἤθελε νὰ δώσῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν Μποῦγκε τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Αὐτὸ βγαίνει ἀπὸ τὴν μελέτην τοῦ φακέλλου. Καὶ λέγω, ὅτι ἐὰν πράγματι οὕτως ἔχῃ τὸ πρᾶγμα, ἐξηγεῖται ἡ περαιτέρω συμπεριφορὰ τοῦ ἀποκλεισμοῦ, ἀμέσως ἢ ἐμμέσως, ὅλων τῶν ἀνταγωνιστῶν. Ἐάν, ὅμως, τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἐπίστευεν ὅταν ἔδωσεν αὐτὴν τὴν ὀψιόν, τότα πῶς ἐξηγεῖται τὸ γεγονός, ὅτι πράγματι δὲν ἔκανεν, οὔτε μετὰ τὴν 5ην Ἀπριλίου, οἱονδήποτε εἶδος διαγωνισμοῦ, διὰ νὰ προκαλέσῃ τοὺς ἀνταγωνιστάς; Καὶ εἰς τὴν μίαν καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν, ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὑπῆρχεν ἡ ἀπόφασις νὰ δοθῇ ὁ σῖτος εἰς μίαν μεγάλην καὶ σοβαρὰν ἑταιρείαν ἄνευ ἀνταγωνισμοῦ. Ὅσον περισσότερον σοβαρὰ καὶ μεγάλη εἶναι ἡ ἑταιρεία, τόσον ὀλιγώτερον πρέπει νὰ ἀφήνεται ἄνευ ἀνταγωνισμοῦ, διότι ἔχει περισσότερα μέσα καὶ νὰ ἐκβιάσῃ καὶ νὰ κάμῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλει. Ἀπόδειξις τούτου, εἶναι τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον ἀνέφερε χθὲς ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ὅτι ἐπέβαλε τὴν ἐπίβλεψιν τῆς ὑποθέσεώς της εἰς τὴν ἑταιρείαν ποὺ ἤθελεν. Αὐτό, μία μικροτέρα ἑταιρεία, δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ τὸ κάμῃ. Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ ἠθέλησε δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου; Ἴσως νὰ ὠφεληθῇ ἔστω καὶ ἕνα τοῖς ἑκατὸν ἐπὶ πλέον. Καὶ τῆς τὸ ἐπέτρεψεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις; Ἐγὼ δὲν τὸ γνωρίζω, γνωρίζω, ὅμως, ὅτι ἡ ἐπιλογὴ παρὰ τοῦ ἀγοραστοῦ, τοῦ ἐπιβλέποντος, εἶναι φοβερά, δεδομένου ὅτι, ὅταν ἐγένοντο διαπραγματεύσεις, μόνον μία συμφωνία περὶ τιμῆς ὑπῆρχεν. Ἡ βάσις διὰ τὴν ἐκτίμησιν τῆς ἀξίας τοῦ σίτου: Ὁ τύπος Χάρντ Βίντερ Νο 2. Εἰς τὰς 20 Ἀπριλίου, ἓξ σελίδες τοῦ σχετικοῦ ἐγγράφου τῆς Μποῦγκε, ποὺ διατραγῳδοῦν τὴν κακὴν κατάστασιν τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου. Τοιοῦτον θέμα, προηγουμένως δὲν ἐθίγη. Ἀλλὰ ὅταν ἔρχεται ἡ ὥρα τῆς τιμῆς, ἄρχεται ἡ διατραγῴδησις τῆς καταστάσεως τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου, διὰ νὰ κατέβῃ ἡ τιμὴ ὅσον ἠμπορεῖ. Μέσα εἰς αὐτὴν τὴν προσπάθειαν, ἀντιλαμβάνεσθε τί σημαίνει ἡ ἐπιλογὴ τοῦ ἐπιβλέποντος.

§108Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐμνημονεύσατε πρὸ ὀλίγου τὸν τύπον Χάρντ Βίντερ Νο 2, ὡς κριτήριον. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι, χθὲς ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, τοῦ ὁποίου τὴν γνώμην εἰς τοιαῦτα ζητήματα σέβομαι, ἰσχυρίσθη καὶ μοῦ ἐφάνη ὅτι ἦτο παράδοξον καὶ ὅτι δὲν ἔπρεπε ποτὲ νὰ λάβωμεν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν προσφοράν, ἡ ὁποία θὰ ἐγένετο μὲ κριτήριον, προκειμένου περὶ τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου, τοῦ τύπου Χὰρντ Βίντερ Νο 2.

§109Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μοῦ ἀποδίδετε πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶπον.

§110Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μὲ συγχωρεῖτε, ἔχετε δίκαιον. Τὸ εἶπεν ὁ κ. Τσιάρας, μὲ τὸ γνωστὸν εἰς αὐτὸν ὕφος, τὸ σαρκαστικόν. Εἶπε, δηλαδή, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις προσφοράν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ὡς βάσιν τὸν τύπον τοῦ σίτου Χὰρντ Βίντερ Νο 2 καὶ εἶπεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ πάρῃ ὡς βάσιν τὸν μαλακὸν σῖτον. Ἀλλὰ ποῖον μαλακὸν σῖτον, δεδομένου ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ εἴδη καὶ ποικιλίαι μαλακῶν σίτων; Ἐγώ, ὡς ξένος πρὸς τὸ θέμα, προτιμῶ νὰ βασισθῶ, ὄχι εἰς τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μου ἢ εἰς τὴν γνώμην τοῦ κ. Τσιάρα, ἀλλὰ εἰς τὴν γνώμην τῶν κατ’ ἐξοχὴν εἰδικῶν, γνώμην τῶν ὁποίων, λόγῳ τῆς ἐπιστημονικῆς των ἁρμοδιότητος, οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ, τοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου κ. Γαλανοῦ, τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Χημείου τοῦ Κράτους κ. Συνοδινοῦ κλπ. Λέγουν, λοιπόν, οἱ κύριοι αὐτοί, ἐκ τῶν τεθέντων ὑπ’ ὄψιν δειγμάτων: «...... (ἀναγινώσκει) .......».

§111Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Τί δείγματα ἦσαν αὐτά; (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§112Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Αἱ διαμαρτυρίαι σας θὰ ἦσαν δικαιολογημέναι, ἐὰν προσεπάθουν νὰ βγάλουν ἄχρηστον τὸν ἑλληνικὸν σῖτον. Τοιοῦτον, ὅμως, ἀδίκημα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διαπράξῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Ἡμεῖς ἀναφέρομεν ἐπιστημονικὰ δεδομένα, ἐξ ὧν ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ ἑλληνικὸς σῖτος εἶναι μαλακὸς καὶ δὲν εἶναι ἑνὸς μόνον εἴδους, ἀλλὰ πολλῶν καὶ αὐτό, φυσικά, μειώνει τὴν ἀξίαν του. Αὐτό, ὅμως, δὲν συμβαίνει μόνον εἰς τὸν ἑλληνικὸν σῖτον. Καὶ ὁ ἰταλικὸς εἶναι ἔτσι καὶ πολλῶν ἄλλων χωρῶν.

§113Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὁ κ. Τσιάρας εἶπεν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἔπρεπε νὰ δεχθῇ νὰ τεθῇ εἰς τὴν σύμβασιν, ὡς μέσον ἐκτιμήσεως τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου, τὸ Χάρντ Βίντερ Νο 2, διότι δὲν πρόκειται περὶ μαλακοῦ, ἀλλὰ περὶ σκληροῦ σίτου. Ἐὰν οἱ ἐπιστήμονες ἔλεγον, ὅτι ὁ ἑλληνικὸς σῖτος εἶναι σκληρός, τότε θὰ εἶχεν ἄδικον ὁ κ. Τσιάρας. Αὐτὸ ποὺ ἐπικαλεῖσθε, εἶναι ἄνευ ἀξίας, διότι οἱ περὶ ὧν ὁ λόγος ἐπιστήμονες, δὲν κάμνουν ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ ἐφαρμόζουν τὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία ὁρίζει ὡς κριτήριον τὸν τύπον Χάρντ Βίντερ.

§114Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κατὰ τὴν ἐπιτροπήν, ἡ ποιοτικὴ κατωτερότης τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου, ἔναντι τοῦ Χάρντ Βίντερ, εἶναι «οὐχὶ μικροτέρα τοῦ 40%». Ἡ ἀγορὰ σίτου Χάρντ Βίντερ Νο 2, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη τὸν παρελθόντα Μάρτιον ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἐγένετο μὲ τιμὴν 63–63,5 δολλαρίων. Ὁ ἑλληνικὸς σῖτος, ἑπομένως, θὰ ἔπρεπε νὰ πραγματοποιήσῃ τιμὴν κατὰ 20% μικροτέραν, δηλαδὴ δολλάρια 50.80. Ἡ τιμὴ τῆς Μποῦγκε τῶν 44.80 δολλαρίων, εἶναι, ἐν τούτοις, 44.80 δολλάρια, δηλαδὴ περίπου 30% κατωτέρα τῆς τιμῆς τοῦ Χάρντ Βίντερ Νο 2. Σημειωθήτω, ὅτι αἱ τιμαὶ τῆς προσφορᾶς Γκρανάρια καί τινων ἄλλων οἴκων, ποὺ δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω καὶ πάλιν, ἦσαν ἀνώτεραι τῶν 50.80 δολλαρίων.

§115Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, ἀνατρέπονται ὑπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ κειμένου τῆς γνωμοδοτήσεως τῶν τριῶν οἱ ὁποῖοι εἶναι κεκλημένοι νὰ ἀποφαίνωνται περὶ τῆς σκοπιμότητος τῆς συμβάσεως καὶ ἀποφαίνονται, γνωμοδοτοῦν ὅπως λέγουν, ὅτι ἐνδείκνυται ἡ ἐξαγωγὴ τῆς ὡς ἄνω ποσότητος σίτου μὲ τὴν προσφερθεῖσαν τιμὴν τῶν 45 δολλ. FOB Πειραιᾶ. Ἡ Ἐπιτροπή, ἡ τεταγμένη ὑπὸ τοῦ νόμου νὰ ἀποφαίνεται, ἔχει ἀποφανθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἀπαρτίζεται ἀπὸ τὸν καθηγητὴν Γαλανόν, ἀπὸ τὸν Γεν. Δ)ντὴν τοῦ Χημείου τοῦ Κράτους κ. Συνοδινὸν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Γαλανόπουλον.

§116Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐζήτησα τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν...

§117Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καὶ μετὰ τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν θὰ ἐξακολουθῆτε νὰ τὰ ἀγνοῆτε αὐτά. Εἶναι τὸ σύστημά σας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§118Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐζήτησα τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν σὺν τοῖς ἄλλοις, διότι παρετήρησα ἐντὸς τοῦ φακέλλου, ὅτι μέσα εἰς αὐτὸν τὸν πυρετὸν τῆς ἀμέσου ἐγκρίσεως τῶν προτάσεων Μποῦγκε ὑπάρχει καὶ τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀναρμοδίως ἔγινε ὡς πρὸς τὴν τιμήν, διότι οἱ τεχνικοὶ δὲν ἐκλήθησαν νὰ κρίνουν τὰς τιμὰς περὶ τῶν ὁποίων ἀγνοοῦν τὰ πάντα, οἱ κύριοι τεχνικοὶ ἐκλήθησαν διὰ νὰ κρίνουν τὴν ποιότητα καὶ ἐνδεχομένως τὴν ποσοστιαίαν κατωτερότητα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Ἀλλὰ μέσα εἰς τὸν φανατισμὸν τῆς ὑποστηρίξεως τῆς Μποῦγκε, ἐδέχθησαν νὰ εἴπουν καὶ περὶ τιμῆς οἱ τεχνικοὶ οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν νὰ ἀξιοῦν, τὰ ὅσα συμβαίνουν εἰς τὴν ἀγοράν. Μεταξὺ ἄλλων τὸ ἐζήτησα καί, δι’ αὐτό, ἂν δὲν τὸ ἔφερα ἐνώπιον τοῦ Σώματος τῆς Βουλῆς εἶναι διότι δὲν ἀποτελοῦν Κυβέρνησιν διὰ νὰ τοὺς ψέξουν. Ἀλλὰ ἂν ἔλθωμεν εἰς τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν θὰ τὸ φέρω τὸ ζήτημα, διότι πῶς παρεσύρθησαν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἰς πρᾶξιν διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ἀναρμόδιοι.

§119Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Σεῖς πρόκειται νὰ ἀγνοῆτε συνεχῶς τὸ δεδομένον.

§120Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Τὸ δεδομένον εἶναι, ὅτι διὰ τὰς τιμὰς δὲν ἀποφαίνονται οἱ τεχνικοὶ τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς. Αἱ τιμαὶ εἶναι θέμα ὑπουργῶν. Ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ φθάσω εἰς τὴν ὑπερβολὴν νὰ ἐπερωτήσω διὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα δὲν ἐλέγχονται, ὅπως ἐλέγχονται οἱ ὑπουργοί. Περαιτέρω, τὸ συμπέρασμά μου, εἶναι, ὅτι δυστυχῶς προκύπτουν ἐνδείξεις, ὅτι καὶ ἄτοπος ἐνέργεια ἐγένετο καὶ παραλείψεις καὶ πράξεις ἄτοποι, ἐκ τῶν ὁποίων προεκλήθη ζημία εἰς τὸ δημόσιον συμφέρον καὶ διὰ τοῦτο ἡ Ἐπιτροπὴ εἶναι ἀπαραίτητος. Διότι ἂν σήμερον πλανᾶται ἡ ὑπόνοια, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγονται εἶναι ἀλήθεια, ἂν δὲν γίνῃ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὑπόνοια θὰ μεταβληθῇ εἰς πεποίθησιν, ὅτι ὑπάρχει κἄτι πρὸς ἀπόκρυψιν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐπιθυμεῖ νὰ τὸ ἀποκρύψῃ. (Χειροκροτήματα).

§121Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τακτικὴ ἡ ὁποία ἠκολουθήθη καὶ ἀπὸ τὸν κ. Τσιριμῶκον καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ἀγορητῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τὴν χθεσινὴν καὶ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, εἶναι τακτικὴ πλήρους ἢ μερικῆς ἀγνοήσεως ὡρισμένων στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἐξετέθησαν καὶ τὰ ὁποῖα —εἶμαι ἐκ τῶν προτέρων περὶ τούτου βέβαιος— ὁσασδήποτε φορὰς καὶ ἐὰν ἐκτεθοῦν, δὲν πρόκειται νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν, διότι δὲν τοὺς συμφέρει εἰς τὴν ἀντιπολιτευτικήν των τακτικήν. Παρηκολούθησα, ὡς παρηκολουθήσατε ὅλοι καὶ καθῆκον μου ἦτο νὰ παρακολουθήσω ὅλας τὰς συνεδριάσεις καὶ θὰ παρακολουθήσω καὶ τὴν ἀποψινὴν μέχρις πρωΐας, καὶ διεπίστωσα, ὅτι ἔχουν ἄδικον εἰς ὡρισμένα σημεῖα. Δὲν λέγω, ὅτι ἔχουν ἄδικον εἰς ὁλόκληρον τὴν σειρὰν τῶν συλλογισμῶν των, ἀλλὰ ὁσασδήποτε φορὰς καὶ ἐὰν διετύπωσα τὴν παράκλησιν, οὔτε εἷς δὲν εὑρέθη, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιδείξῃ τὴν ἀντικειμενικότητα αὐτὴν καὶ τὴν ἠθικὴν γενναιότητα. Ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔθεσεν ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἠγνοήθησαν καὶ ἀπαιτοῦν οἱ ἀνερχόμενοι εἰς τὸ βῆμα νὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων ἐπιτροπή. Ἀγνοοῦντες τὰ στοιχεῖα, λέγουν, δὲν τὸ λέγουν, τὸ διαπράττουν, θέλομεν νὰ τὰ ἐξετάσωμεν εἰς τὴν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν. Σᾶς προλέγω, κ. Τσιριμῶκο, καὶ δὲν χρειάζεται νὰ εἶμαι προφήτης, καὶ ἐὰν ἐδέχετο ἡ Κυβέρνησις —καὶ δὲν δέχεται Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν,— τὰ ἴδια θὰ ἐλέγοντο. Θὰ ἀγνοούσατε τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔδωσεν ὁ κ. ὑπουργός. Θὰ ἀγνοούσατε ὅλα αὐτά, διὰ νὰ ἐπιμείνετε εἰς τὴν ἀρχικήν σας τοποθέτησιν, ἡ ὁποία εἶχεν ἐκδηλωθῆ διὰ τοῦ Τύπου, ἢ μᾶλλον εἶχεν ἀποκρυσταλλωθῆ εἰς τὸ Τύπον, πρὶν ἀποκρυσταλλωθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διὰ τῶν ἀγορεύσεων αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο. Καὶ τὸ διεπίστωσα αὐτὸ προκειμένου περὶ τοῦ τηλεγραφήματος τοῦ Ἕλληνος πρεσβευτοῦ. Ἐπέμενον καὶ ἀπόψε οἱ κύριοι, μολονότι τὸ τηλεγράφημα ἔχει δημοσιευθῆ. Ἐπέμειναν ὅτι ὁ πρέσβυς δὲν ἀνεκοίνωσε τὴν λῆξιν τοῦ ζητήματος ἐν Οὐασιγκτῶνι, ἐνῷ ἀνεκοίνωσε κατ’ οὐσίαν τὴν λῆξιν. Ἐπίσης ἠγνόησαν καὶ δὲν ἠθέλησεν ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος νὰ ἐπιτρέψῃ διακοπὴν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς ἔδωσε στοιχεῖα λεπτομερῆ διὰ τὸ κέρδος τῆς Ἑταιρείας καὶ τὰ ὁποῖα στοιχεῖα θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ δώσῃ καὶ πάλιν ἐφ’ ὅσον δὲν ἐννοεῖτε νὰ ἀναγνωρίσητε ταῦτα, διότι ἄλλως, εἶναι περιττὸν νὰ κατατίθενται φάκελλοι καὶ νὰ δίδωνται στοιχεῖα. Εἶναι ἀνάγκη συνεπῶς νὰ ὁμιλήσῃ καὶ πάλιν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψιν σας τὰ στοιχεῖα. Ἐπίσης, ὡς πρὸς τὴν τιμὴν ἡ ὁποία ἐπραγματοποιήθη, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος συνάδελφος κ. Τσιριμῶκος, ἀγνοῶν τὸν νόμον, ἀγνοῶν προφανῶς, ὅτι ἡ λειτουργοῦσα τριμελὴς Ἐπιτροπὴ εἶχε τὸ δικαίωμα τῆς ἀποτιμήσεως τοῦ σίτου, δὲν ἠθέλησε νὰ διαφωτισθῇ ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἐπέμενε, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προβῇ εἰς ἀποτίμησιν. Βεβαίως, δὲν ἰσχυρίζομαι —καὶ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ δώσω δίκαιον εἰς τὸν κ. Τσιριμῶκον— ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ καλεῖται νὰ συγκρίνῃ προσφοράς, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ μία προσφορὰ καλλιτέρας τιμῆς, ἀλλὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν αἱ ἄλλαι προϋποθέσεις ποὺ θὰ τὴν παρουσιάσουν συγκριτικῶς καλλιτέραν. Εἶναι ὅμως ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἁρμοδία νὰ κρίνῃ περὶ τῆς τιμῆς καὶ ἑπομένως κακῶς ἔπραξεν ὁ κ. Τσιριμῶκος ἀγνοῶν τὸν νόμον νὰ κατηγορήσῃ τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι παρεσύρθη εἰς τὸ νὰ γνωμοδοτήσῃ περὶ τῆς τιμῆς καὶ ἀποφαίνεται —ὁ κ. Τσιριμῶκος— νὰ συγκροτηθῇ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. Καί, βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο διατεθειμένη, ἐὰν ὑπῆρχεν ἀντικειμενικότης ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ δεχθῇ τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὰ ἴδια θὰ ἔλεγον καὶ ἐκεῖ οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, παρατείνοντες ἐπὶ 1, 2 ἢ καὶ 3 μῆνας τὰς ἐργασίας τῆς Ἐπιτροπῆς, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ καταστήσουν δύσκολον τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν λέγω, ὅτι δὲν ἔχουν καλὴν πίστιν —ἀφήνω τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ κρίνῃ περὶ αὐτοῦ— ἀλλ’ ὅταν ὑπάρχῃ τοιαύτη ἔλλειψις ἀντικειμενικότητος, ὅταν ἀγνοοῦν τοὺς νόμους, ἀγνοοῦν τὰ στοιχεῖα ὑπὸ τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίσθη τὸ θέμα, ὅταν τοιαύτη εἶναι ἡ τακτικὴ των πῶς θέλετε, κ. συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, νὰ δεχθῶμεν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν; Ὁ νόμος, νόμος τοῦ 1953, λέγει: «... πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ καθορισμοῦ τῶν ἀποδόσεων ....... (ἀναγινώσκει) .......». Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἑπομένως, παραδέχομαι, ὅτι δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα νὰ συγκρίνῃ τιμὰς καὶ νὰ εἴπῃ ποία προσφορὰ εἶναι περισσότερον συμφέρουσα, ἀλλὰ ἔχει ἁρμοδιότητα νὰ εἴπῃ, ὅτι αὐτὴ ἡ τιμὴ εἶναι συμφέρουσα, εἶναι ἔτι μᾶλλον συμφέρουσα. Κύριοι συνάδελφοι, ἔλαβα τὸν λόγον, χωρὶς νὰ εἶχα ἐκ τῶν προτέρων τὴν ἀπόφασιν νὰ τὸ πράξω, διότι εἶδον, ὅτι καὶ αὐτὸς ὁ κ. Τσιριμῶκος, ἠγνόησε ὅλα ὅσα εἴπομεν, ὡς ἐὰν δὲν εἶχε γίνει κἂν συζήτησις ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ἢ μᾶλλον ἐπὶ τέσσαρας —διότι καὶ τὴν προηγουμένην ἑβδομάδα εἴχομεν μίαν ἡμέραν συζητήσει ἐπὶ τοῦ θέματος— ἐμμένων εἰς τὰς ἀρχικάς του σκέψεις. Δὲν ὑπῆρξε οὔτε εἷς ἐκ τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιδείξῃ τὴν στοιχειώδη ἔστω ἀντικειμενικότητα —καὶ τοῦτο ἔχει σημασίαν διὰ τὰ Κοινοβουλευτικὰ ἤθη τῶν ἐποχῶν— ἀντικειμενικότητα τὴν ὁποίαν θὰ ἤμην εὐτυχὴς νὰ χειροκροτήσω ἔστω ἀπὸ ἠθικὴν γενναιότητα. Ἐνῷ τοιαύτη εἶναι ἡ κατάστασις, ὅταν εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι οὐδεμία ὑπάρχει πρόθεσις ἐκ μέρους τῶν ἐπερωτώντων νὰ ἀνεύρουν τὴν ἀλήθειαν, δὲν εἶναι διατεθειμένη ἡ Κυβέρνησις παίζουσα τὸ παιχνίδι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ καταστήσουν ἀδύνατον τὸ ἔργον της, νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις τὴν συγκρότησιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Δεξιᾶς). Εἰς μάτην, κύριοι βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, θὰ συζητούσατε ἐπὶ τοῦ θέματος —ἐὰν ἐγένετο Ἐπιτροπὴ— μετὰ τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς μάτην θὰ προσδοκούσατε νὰ ἀνευρίσκατε τὰ στοιχεῖα, εἰς μάτην, δὲν ὑπάρχει διάθεσις ἀντικειμενικότητος, ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις προβαίνει μὲ σταθερότητα εἰς τὸ ἔργον της ἔχουν φθάνει μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου, ὥστε νὰ μὴ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν στοιχειώδη ἀντικειμενικότητα καὶ εἰς τὴν στοιχειώδη εὐγένειαν, ἡ ὁποία ἐπανειλημμένως ἔχει ἐπιδειχθῆ εἰς τὸ παρελθὸν ἡ στοιχειώδης αὐτὴ ἀντικειμενικότης καὶ εὐγένεια ἀποτελεῖ στοιχεῖον ἄγνωστον εἰς ὡρισμένην πτέρυγα, ἀλλὰ δυστυχῶς, ὅπως διαπιστώνω καὶ εἰς εὐρύτατον κύκλον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι καὶ ὁ κ. Τσιριμῶκος δὲν τὴν ἐπέδειξε. Καὶ ἡ ἡ ἀπόφασις περὶ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἀφορᾷ μόνον τὸν κ. ὑφυπουργὸν Ἐμπορίου, ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ ὑπουργῶν Ἐπιτροπήν, τῆς ὁποίας τὰς ἐργασίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω καὶ ἐτόνισα πρὸ τριῶν ἡμερῶν, ὅτι εἰς ἐπανειλημμένας συνεδριάσεις ἐμελετήσαμεν τὸ θέμα καὶ ἐμελετήσαμεν διαφόρους προσφορὰς καὶ προσθέτω, ὅτι μετὰ τὴν λῆξιν τῶν 45 ἡμερῶν τὰς ὁποίας εἴχομεν παράσχει εἰς τὴν Μποῦγκε, δὲν ἐφθάσαμεν εἰς συμφωνίαν μετ’ αὐτῆς διότι ἐπροχωρήσαμεν εἰς μελέτην φακέλλων καὶ μὲ ἄλλους, διότι ἡ Μποῦγκε δὲν εἶχε κατορθώσει νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ ἀπόλυτον αἴτημα, τὸ ὁποῖον εἴχαμε διατυπώσει νὰ κάμῃ τὴν ἐξαγωγὴν μὲ ἀπολύτως ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Ὁ Γάλλος ἔμεινε ἐνταῦθα, ἐπέμεινε, ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν καὶ ὁ ξένος παράγων, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἀκόμη ἐδῶ, μὲ ἐπεσκέφθη κατ’ ἐπανάληψιν καὶ προσέφερεν ὠτομοτρίς. Ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔδιδα καὶ ἐγὼ καὶ οἱ συνάδελφοί μου, ἦτο, δεχθῆτε νὰ καταθέσετε συνάλλαγμα νὰ μὴ εἶναι ὅμως δεσμευμένον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν τὸ ζητεῖτε νὰ μὴ εἶναι κατ’ οὐσίαν ἀνταλλαγὴ μεταξὺ ὠτομοτρὶς καὶ Ἑλληνικοῦ σίτου. Ὁ κ. Τσιριμῶκος, ἔκαμε σχετικὸν ὑπαινιγμὸν πρὸς τὴν ἐξαγωγὴν καπνῶν καὶ πρὸς προσφορὰν ἡ ὁποία εἶχε γίνει πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ἐκεῖ τὸ ἴδιον εἴπομεν, καὶ προκειμένου ἀκόμη περὶ καπνῶν μολονότι ὑπάρχει ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ἐξαγάγωμεν ἑκατομμύρια κιλά, ἐν τούτοις, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καταλήξωμεν φειδόμενοι τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, νὰ καταλήξωμεν εἰς μίαν ἐξαγωγήν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο πολὺ δυσμενής, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐγένετο μὲ ἀνταλλαγὴν ὡρισμένων κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν. Αὐταὶ αἱ ἐξαγωγαί, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὁπωσδήποτε συνδεδεμέναι μὲ παθητικόν, εἶναι ἐξαγωγαί, συνδεόμεναι μὲ ἀνάγκην νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ ὡρισμένον βάρος παραγωγῆς, εἴτε σίτου, εἴτε καπνοῦ. Τὸ βάρος αὐτὸ δὲν εἶναι βάρος μόνον πιέζον τὴν Κυβέρνησιν, τὸν προϋπολογισμόν, τοὺς ὑπουργούς, εἶναι βάρος τὸ ὁποῖον πιέζει αὐτὸν τοῦτον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ φροντίζωμεν, ὑπὸ τοὺς ὀλιγώτερον δυσμενεῖς ὅρους, νὰ ἀπαλλάξωμεν τοὺς ὤμους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπὸ τὸ σχεδὸν συντριπτικὸν βάρος τῶν τεραστίων ποσοτήτων σίτου καὶ τῶν τεραστίων ἐπίσης ποσοτήτων καπνῶν, ποὺ ἔχουν συγκεντρωθῆ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις, μ’ ὅλον ὅτι πληροφοροῦμαι, ὅτι τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ὑπέβαλε πρότασιν συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, μ’ ὅλον, ὅτι λοιπὸν θὰ ἤθελε ἡ Κυβέρνησις νὰ σεβασθῇ κατ’ ἀρχὴν μίαν τοιαύτην ἐπιθυμίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλῃ τακτικήν. Τὴν τακτικὴν —δυστυχῶς— τὴν ἐχάραξε, ὄχι διότι θέλει νὰ ἀποφύγῃ τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ διότι θέλει νὰ ἀποφύγῃ εἰς βάρος τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας καὶ τοῦ Κυβερνητικοῦ ἔργου τὴν ἐπὶ τρεῖς καὶ πέντε μῆνας προγραμματισμένην καὶ ἀποφασισμένην παράτασιν μιᾶς στείρας συζητήσεως καὶ ἐξετάσεως. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπίστευεν, ὅτι ἡ ἐξέτασις αὐτή, ἔστω καὶ παρατεινομένη ἐπὶ μῆνας, δὲν θὰ ἦτο στεῖρα, τότε θὰ ἀπεφάσιζε καὶ θὰ συνεφώνει εἰς τὴν κατάρτισιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Δυστυχῶς, ὅμως τὰ μέχρι τοῦδε δεδομένα καταδεικνύουν καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ἀδιάψευστον, ὅτι τοιαύτη πιθανότης καὶ ἐλπὶς δὲν ὑπάρχει (Χειροκροτήματα). Ἡ Κυβέρνησις, ἑπομένως δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ παίξῃ εἰς βάρος τοῦ τόπου καὶ τοῦ λαοῦ τὸ παιχνίδι, ποὺ ἑτοιμάζουν οἱ διατυπώσαντες —δὲν ἐννοῶ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων— τὴν πρότασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς.

§122Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεφέρθην προσωπικῶς ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος μάλιστα μοῦ προσῆψε πρῶτον, ὅτι δὲν ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν μου ὡρισμένα στοιχεῖα καὶ δεύτερον, ὅτι ἀπήγγειλον ἄδικον κατηγορίαν, κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπερέβησαν τὴν ἁρμοδιότητά των καὶ ὥρισαν τὴν τιμὴν τοῦ σίτου. Διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἔχω δίκαιον, λέγω, ὅτι ἡ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, θὰ εἶχε τὸ προσόν τῆς ἐν κλειστῷ χώρῳ ἠρεμωτέρας συζητήσεως καὶ διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι ἡ προσπάθεια νὰ προστεθῇ πάθος εἰς τὴν συζήτησιν, δύναται νὰ ὁδηγήσῃ τὸν κάθε ἕνα μας εἰς πλάνας, θὰ εἴπω δύο λόγια. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ εἶναι νομικὸς ἔγκριτος, δὲν ἀνέγνωσε τὸν νόμον περὶ τῶν ἁρμοδιοτήτων τῆς Ἐπιτροπῆς, τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ἐν τῇ βίᾳ του νὰ μὲ ἀποδείξῃ κακόπιστον. Πρὶν ἐξαγγείλω οἱανδήποτε κατηγορίαν, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι μετρῶ μίαν πρὸς μίαν τὰς λέξεις, ἰδίως ὅταν πρόκειται νὰ θιγοῦν πρόσωπα, ποὺ δὲν εἶναι ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ ἰδίως, ὅταν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω περὶ νομίμων ἁρμοδιοτήτων. Τὸ ἔχω συνήθειαν αὐτό. Δὲν ἐσκέφθην ὅμως νὰ φέρω τὸν νόμον μαζί μου, διότι ἐπίστευον, ὅτι αὐτὰ εἶναι πράγματα δεδομένα. Ἰδοὺ τὶ λέγει ὁ νόμος: «..... (Ἀναγινώσκει)... .......».

§123Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Τσιριμῶκο....

§124Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Μὴ ἐπιμένετε καὶ τὰ κάμετε χειρότερα. Ἐγὼ δὲν τὴν θεωρῶ θανάσιμον τὴν πλάνην εἰς τὴν ὁποίαν περιπέσατε. Ἔχει πράγματι καὶ ἄλλην παράγραφον, ἡ ὁποία πάλιν τὰ ἴδια λέγει. Μὴ θέλετε νὰ τὴν διαβάσω. Πρόκειται περὶ ἐμπειρογνωμόνων, οἱ ὁποῖοι καθορίζουν τὴν ἀπόδοσιν χάριν τῆς ἀποτιμήσεως, ἡ ὁποία ὅμως, δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τῆς Ἐπιτροπῆς.

§125Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀλλὰ τίνος;

§126Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Καὶ πρόκειται περὶ ἐμπειρογνωμόνων. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ καθορισμοῦ τῶν τιμῶν, θὰ ἦσαν ἄλλοι ἐμπειρογνώμονες καὶ ὄχι χημικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἀγοράν. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐκ τοῦ ἁπλοῦ αὐτοῦ παραδείγματος, ποὺ δείχνει ποῦ ὁδηγεῖ ἡ ὀξύτης, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχετε πεισθῆ, ὅτι ὑπάρχει πολὺ ἀντικειμενικότης εἰς αὐτὰ ποὺ λέγομεν. Ἀνεφέρατε τὸ τηλεγράφημα τοῦ Πρέσβεως. Ἐγὼ τὸ ἠρνήθην; Σᾶς εἶπον, ὅτι ἔγιναν ἐνέργειαι τῆς Κυβερνήσεως διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Ὡμίλησα ὅμως περὶ ἐκείνων ποὺ γράφει ἡ Μποῦγκε καὶ βγαίνουν ἀπὸ τὰ ἰδικά σας ἔγγραφα. Δέν εἶναι, λοιπόν, ὁ ἐκνευρισμὸς αὐτὸς κατάλληλος δι’ αὐτοῦ τοῦ εἴδους θέματα ἠθικῆς τάξεως ποὺ μᾶς ἀφοροῦν ὅλους ἐξ ἴσου. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐὰν ἐσκέπτεσθο 5 λεπτά, θὰ ἐβλέπατε, ὅτι ὁ καλύτερος τρόπος ποὺ θὰ ἠμπορούσατε νὰ εὕρητε διὰ νὰ ἐνισχύσετε ὅποιον θέλει νὰ δημαγωγήσῃ, θὰ ἦτο νὰ μὴ δεχθῆτε τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Τὸ θέμα εἶναι θέμα ἠθικῆς τάξεως ποὺ μᾶς ἀφορᾶ ὅλους ἐξ ἴσου. Δὲν χωριζόμεθα εἰς παρατάξεις ἐπ’ αὐτῶν. Ἀλλ’ εἰς βουλευτὰς καὶ οἱονδήποτε ἄξιον μομφῆς. Ἐὰν θέλετε νὰ μᾶς χωρίσετε εἰς δύο παρατάξεις, θὰ σᾶς εἴπω: Προσάπτετε εἰς τὴν μίαν παράταξιν δημαγωγίαν. Ἔστω. Πῶς θὰ ἐμφανισθῇ ὅμως ἡ ἄλλη ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θέλουσα νὰ καλύψῃ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν; Ἐὰν ἀποφασίσετε, κύριοι, ὑπὲρ τῆς συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἀποφασίζετε ὑπὲρ τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ὄχι ὑπὲρ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐὰν ἀποφασίσετε ἐναντίον τῆς συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, διὰ μίαν φορὰν ἡ πλειοψηφία, ἡ ὁποία τόσα δύναται νὰ πράξῃ ἐναντίον τῆς μειοψηφίας, θὰ ψηφίσῃ τὴν φορὰν αὐτὴν ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ της. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§127Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, εἰς μάτην προσεπάθησεν ὁ κ. Τσιριμῶκος νὰ πείσῃ τοὺς κυρίους συναδέλφους, τοὐλάχιστον ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν διάθεσιν ἀντικειμενικήν, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ δὲν ἔχει τὴν ἀποστολήν, τὴν ὁποίαν ἔχει. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, λειτουργοῦσα ἀπὸ ἐτῶν, προβαίνει εἰς ἀποτίμησιν καὶ προσδιορίζει τὴν ἀξίαν, βάσει τῆς ἀποδόσεως βάσει τῆς ποιότητος καὶ κλπ., τοῦ σίτου. Ὅταν ἔγινεν ὁ νόμος, δὲν ἐτίθετο ζήτημα ἐξαγωγῆς σίτου, οὐδεὶς δὲ εἶχε σκεφθῆ, ὅτι θὰ ὑπῆρχε τοιαύτη πιθανότης καὶ γίνεται μνεία ἑπομένως εἰς τὸν νόμον περὶ διαθέσεως καὶ πωλήσεως τοῦ κρατικοῦ σίτου εἰς τὴν ἀλευροβιομηχανίαν. Εἴτε πρόκειται περὶ ἀποτιμήσεως σίτου, ὁ ὁποῖος δίδεται εἰς τοὺς ἀλευροβιομηχάνους, εἴτε πρόκειται περὶ ἀποτιμήσεως σίτου, ὁ ὁποῖος ἐξάγεται, ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἔχει ἁρμοδιότητα νὰ προβῇ εἰς ἀποτίμησιν. Οὔτε ὑπάρχει, ὅπως μοῦ λέγει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἄλλο ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἔχει τοιαύτην ἁρμοδιότητα. Βεβαίως, τόση εἶναι ἡ ἰδική μας ἀντικειμενικότης, ἀντιθέτως πρὸς τὴν ἀντικειμενικότητα, τὴν πολὺ μεγαλυτέραν τῆς ἑτέρας πλευρᾶς, ὥστε ἐγὼ πρῶτος ὡμολόγησα, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ δὲν ἔχει βεβαίως ἁρμοδιότητα νὰ συγκρίνῃ, ἐὰν ὑπάρχουν προσφοραὶ καλλίτεραι. Δὲν θὰ ἐπρόκειτο ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ νὰ μᾶς εἴπῃ, οὔτε ἦτο ἀναγκαῖον νὰ μᾶς εἴπῃ, μολονότι καὶ αὐτὸ θὰ μᾶς τὸ ἔλεγε, ὅτι πρέπει νὰ προτιμηθῇ μία καλλιτέρα τιμή. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἔχει ἀποτιμήσει, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, διακόψας τὸν κ. Τσιριμῶκον, ἑκατομμύρια τόννων σίτου καὶ ἔχει ἐπιτύχει πλήρως εἰς τὸ ἔργον της. Ὁ κ. Τσιριμῶκος, ἀπαντῶν εἰς τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ὅσον ἀφορᾶ τὴν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν, ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ ἀποδοχὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τῆς συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, θὰ ἐνίσχυε τὸ Κοινοβούλιον, θὰ ἐνίσχυε τὸν Κοινοβουλευτισμόν. Μάλιστα, κ. Τσιριμῶκο, ἐὰν ὑπῆρχεν ἀντικειμενικότης, ἐὰν τὸ πάθος, τὸ ὁποῖον σεῖς ἀποδίδετε εἰς ἐμέ, δὲν προϋπῆρχεν εἰς ὑμᾶς, ὅπως ἀποδεικνύει ὁ Τύπος σας κατὰ τὸ διάστημα τόσων ἑβδομάδων καὶ ὅπως ἀποδεικνύουν αἱ ἀγορεύσεις σας τῶν τριῶν τελευταίων ἡμερῶν, βεβαίως, τότε, ἡ σύστασις μιᾶς τῶν πραγμάτων Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ ἐνίσχυεν τὸ Κοινοβούλιον. Ὅταν ὅμως λαμβάνετε τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ἐλάβατε, τὴν 100% ἀντιπολιτευτικήν, τὴν τόσον ἄκαμπτον καὶ ἐνώπιον τῆς ἀληθείας, ἡ ὁποία οὔτε αὐτὴ κἂν δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ μεταβάλῃ τὰς ἀπόψεις σας, διότι καὶ ἡ ἀλήθεια πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ προκειμένου νὰ ἐξυπηρετηθοῦν τὰ πολιτικὰ καὶ κομματικά σας συμφέροντα, ὅταν τοιαύτη εἶναι λέγω ἡ θέσις σας, τότε ἡ σύστασις Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς κἄθε ἄλλο, παρὰ ἐνισχύει τὸν Κοινοβουλευτισμόν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπον προηγουμένως ποία εἶναι ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπήντησεν ὁ κ. Τσιριμῶκος δευτερολογήσας. Ἐπιμένω ἐν ὀνόματι τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ἄρνησιν συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. (Χειροκροτήματα).

§128Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§129Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὁμιλήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, πότε θὰ δευτερολογήσω ἐγώ;

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λέγει ὁ Κανονισμός, ὅτι οἱ ὑπουργοὶ καὶ ἀρχηγοὶ Κομμάτων προηγοῦνται τῶν βουλευτῶν.

§131Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πότε θὰ δευτερολογήσω, ἀφοῦ μὲ ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως;

§132Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ κανονίσῃ ὁ κ. Πρόεδρος, ἐὰν θὰ δευτερολογήσῃ ἢ ὄχι ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος. Ἀλλὰ ὀρθὸν εἶναι νὰ δευτερολογήσῃ, ἀφοῦ ἀκούσῃ στοιχεῖα ποὺ ἔχει νὰ θέσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου.

§133Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ γεγονός, ὅτι ἐπέκειτο πώλησις τοῦ πλεονάσματος σίτου, ἦτο γνωστόν, προκύπτει κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ ἐκ μέρους ἡμῶν καὶ ἐκ μέρους τῶν ἐπερωτώντων. Ἀνεφέρθησαν συγκεκριμένα ὀνόματα, ὅπως τῆς Γκρανάρια, τοῦ Βλαχάκη, τοῦ Μισραχῆ καὶ διαφόρων ἄλλων. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ λέγεται, ὅτι διεξήχθη μυστικὰ κατὰ ἕνα τρόπον καὶ ἱεροκρυφίως, ἡ ὅλη ὑπόθεσις, ἐφ’ ὅσον, ὅπως ἤκουσα καὶ ἀπὸ τοὺς ἐπερωτῶντας συναδέλφους, τόσοι ἄλλοι ἐνδιεφέρθησαν διὰ τὸ θέμα αὐτό, ἄλλο ἐὰν τὸ ἐνδιαφέρον των ὑπῆρξε τοιοῦτον ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Οἱ κ.κ. Ἠλιοῦ καὶ Ζίγδης, ὑπελόγισαν, ὅτι τὸ Δημόσιον ὑπέστη ζημίαν 1½ ἑκατομ. δολλαρίων. Μία μικρὴ διαφορὰ ὑπάρχει εἰς τοὺς ἀριθμούς. Ἐστηρίχθησαν, εἰς τὸν ὑπολογισμόν των, εἰς τί; Εἰς τὸ ὅτι ὑπῆρξαν προσφοραὶ διὰ δολλάρια 55,56. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ἠλιοῦ ἀναφέρεται μόνον εἰς τὴν λεγομένην προσφορὰν Βλαχάκη, ὅπως καὶ ὁ κ. Ζίγδης. Ὁ δὲ κ. Ἀλλαμανῆς, ὑπεστήριξε καὶ ἐπιμένει πολὺ ἐπὶ τῆς προσφορᾶς Γκρανάρια. Καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὴν λεγομένην προσφορὰν Βλαχάκη, εἰς οὐδὲν ἐκ τῶν ἐγγράφων τὰ ὁποῖα κατέθεσεν ὁ κ. Ζίγδης εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσα εἰς τὰ πρακτικά, εἰς οὐδὲν ἐξ αὐτῶν τῶν ἐγγράφων ἀναφέρεται ἡ προσφερομένη τιμὴ τῶν 55 δολλαρίων. Τὰ 55 δολλάρια τὰ ἀναφέρει ὁ Βλαχάκης μόνον εἰς τὴν ἐπιστολὴν ποὺ ἔγραφε πρὸς τὴν ἐφημερίδα «Βῆμα». Καὶ ἐρωτᾶται, εἶναι δυνατὸν αὐτὴ ἡ ἐπιστολὴ τοῦ Βλαχάκη πρὸς τὴν ἐφημερίδα «Βῆμα» νὰ θεωρηθῇ προσφορά; Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας προσφοράς, ἡ προσφορὰ τῆς Γκρανάρια, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐπέμεινε πολὺ ὁ κ. Ἀλλαμανῆς χθὲς τὸ βράδυ καὶ ἀπὸ τὴν ὁποίαν προτείνεται δῆθεν τιμὴ 55 ἕως 56 δολλάρια, μὲ μίαν ἐπεξήγησιν, ὅτι αὐτὴ θὰ γίνῃ μέσῳ τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ, εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι αἱ συμφωνίαι περὶ κλῆριγκ, ὡς εἶπον καὶ χθὲς τὸ βράδυ, ἀλλὰ ἐπεφυλάχθην νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσω καὶ σήμερον, καὶ τοῦτο πράττω τώρα, εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ συμφωνίαι περὶ κλῆριγκ συνοδεύονται πάντοτε ἀπὸ πίνακας ἐμπορευμάτων, τὰ ὁποῖα ἕκαστον τῶν συμβαλλομένων μερῶν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαγάγῃ πρὸς τὴν ἑτέραν χώραν μὲ τὴν διαδικασίαν τὴν καθοριζομένην εἰς τὴν συμφωνίαν περὶ κλῆριγκ. Εἰς τὸ Ἑλληνογαλλικὸν κλῆριγκ καὶ εἰς τὸν πίνακα τῶν Ἑλληνικῶν ἐμπορευμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαγάγωμεν εἰς τὴν Γαλλίαν, δὲν περιλαμβάνεται ὁ σῖτος. Συνεπῶς, ὡς ἔχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ὡς εἶχε καὶ τότε ποὺ ἐγένετο ἡ προσφορά, τὸ καθεστὼς τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ, ἡ προσφορὰ τοῦ οἴκου Γκρανάρια, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλοῦμεν, ἦτο τελείως ἀνεδαφική. Θὰ ἔπρεπε, ἐὰν μᾶς ἐνδιέφερε ἡ προσφορὰ αὐτή, νὰ προχωρήσωμεν ἡμεῖς πλέον, ἡ Κυβέρνησις, εἰς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ ὑπογράψωμεν νέαν σύμβασιν κλῆριγκ, ἢ συμπληρωματικὴν σύμβασιν κλῆριγκ, εἰς τὴν ὁποίαν, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μας θὰ ἐζητούσαμεν νὰ περιληφθῇ καὶ ὁ σῖτος. Τί θὰ μᾶς ἐζήτουν ἀπὸ γαλλικῆς πλευρᾶς εἰς ἀνταλλαγήν; Ὑπάρχει ἐν προκειμένῳ ἡ σαφὴς δήλωσις τοῦ Γάλλου πρέσβεως πρὸς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ κἄτι ἄλλο. Ὑπάρχει ἕνα τηλεγράφημα τοῦ Γάλλου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑποθέσεων πρὸς τὸν ἐνταῦθα ἐμπορικὸν σύμβουλον τῆς Γαλλικῆς Πρεσβείας μὲ ἡμερομηνίαν 28 Φεβρουαρίου, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: Θὰ σᾶς τὸ ἀναγνώσω ἀπὸ μετάφρασιν. «Εἰσαγωγὴ σίτου, οἱασδήποτε προελεύσεως δὲν θὰ ἐξουσιοδοτηθῇ, εἰ μὴ μόνον, ὡς καὶ πρότερον, ἐντὸς πλαισίου ἀμοιβαίων ἀνταλλαγῶν ἢ διμερῶν συμφωνιῶν». Τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει αὐτοκινηταμάξας Ρενώ. Τὰ 55 ἢ 56 δολλάρια, τὰ ὁποῖα τόσον πολὺ προεβλήθησαν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἀλλαμανῆν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ζίγδην καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἡλιοῦ, εἶναι δολλάρια εἰς τὸν ἀέρα, εἶναι δολλάρια, τὰ ὁποῖα, ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι ἔχουν κἄποιαν σοβαρότητα ἢ καὶ ἂν δεχθῶμεν, ὅτι πράγματι τὰ προσέφερεν καὶ ὁ Βλαχάκης, προϋποθέτουν ἀνταλλαγὰς μὲ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά, καὶ εἶπεν χθὲς καὶ ἐτόνισεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ὅτι τοῦτο σημαίνει 30% μεγαλυτέραν τιμὴν διὰ τὰ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά. Καὶ μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ἐπειδὴ ἔκαμε μίαν ἐρώτησιν τὴν ὁποίαν ἐγὼ θεωρῶ παραπλανητικὴν, ὁ κ. Ἀλλαμανῆς καὶ εἶπεν, ὅτι ἀφοῦ τὸ ἐκάματε αὐτὸ διὰ τὰ κρασιὰ διατὶ δὲν τὸ κάμετε καὶ διὰ τὸν σῖτον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν του ἐπὶ τούτου, ὅτι, ἐνῷ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὡς πρὸς τὸν σῖτον ὑπάρχει μεγάλη προσφορά, ἐκεῖνο ποὺ ἐξεμεταλλεύθημεν κατὰ τὸ παρελθὸν βέβαια καὶ ἐπετύχομεν εὐνοϊκὰς τιμὰς εἰς τοὺς οἴνους τοὺς ἰδικούς μας, ἦτο ἀκριβῶς ἡ στενότης οἴνων εἰς τὸν κόσμον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, καὶ εἴχομεν τότε τὸ δικαίωμα, διότι κατεβλήθησαν ἄρισται τιμαὶ εἰς τοὺς ἀμπελουργοὺς καὶ τὸ γνωρίζετε αὐτό, κύριοι βουλευταί, διότι εἴχαμεν τὸ περιθώριον νὰ πληρώσωμεν καὶ ἀκριβώτερα τὰ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά.

§134Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Οὐδεὶς σᾶς κατηγόρησε δι’ αὐτό, σᾶς ἐπαινέσαμεν.

§135Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἶπεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, διατὶ τὸ ἐκάματε διὰ τὰ κρασιὰ καὶ δὲν τὸ ἐκάματε διὰ τὸν σῖτον καὶ ἀπαντῶ, ὅτι ἐν προκειμένῳ διὰ τὸν οἶνον εἴχομεν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπιτύχωμεν σημαντικὰς τιμάς, ἀλλὰ διὰ τὸν σῖτον δὲν εἴχομεν αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν. Διότι ὑπῆρχον μεγάλαι προσφοραὶ σίτου. Αὐτὸ εἶναι ἡ μεγάλη διαφορά. Ἀποδεικνύεται κατὰ τρόπον, νομίζω, ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσῃ καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι αἱ προσφοραὶ αὐταὶ τῶν 55 δολλαρίων μὲ τὰς ὁποίας ἐγένετο ἡ σύγκρισις τῶν 16 λιρῶν καὶ 12½ σελλινίων, δηλαδὴ 46½ δολλάρια, ποὺ προσέφερεν ἡ Μποῦγκε, αἱ τιμαὶ αὐταὶ αἱ ὁποῖαι ἐχρησιμοποιήθησαν ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους ποὺ ὠνόμασα προηγουμένως, ὡς τιμαὶ ἀφετηρίας καὶ τιμαὶ συγκρίσεως μὲ τὰ 46½ δολλάρια ποὺ ἐπετύχομεν ἡμεῖς, αὐταὶ αἱ τιμαὶ δὲν ὑπῆρξαν οὔτε εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ συμπαθοῦς Βλαχάκη, ἀλλὰ ἀκόμη ὀλιγώτερον εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Γκρανάρια, ἡ ὁποία Γκρανάρια ἐπὶ πλέον ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὅτι δὲν περιελαμβάνετο ὁ σῖτος εἰς τὸ Ἑλληνογαλλικὸν κλῆριγκ. Καὶ διὰ τοῦτο, ἐνῷ τὴν φιλολογίαν τοῦ κ. Βλαχάκη τὴν ἀνεγνώσαμεν καὶ τερπόμεθα, τὴν προσφορὰν τῆς Γκρανάρια εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὴν θεωρήσωμεν καὶ ἀπατηλήν. Ἡ σύγκρισις ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μόνον μὲ τὴν προσφορὰν τῆς Γρανάρια τῆς 28ης Ἀπριλίου. Ἀνεξαρτήτως δὲ τοῦ ὅτι ἤδη ἀπὸ τὰς 24 Ἀπριλίου τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος εἶχε δεσμευθῆ καὶ ἡ προσφορὰ τῆς Γκρανάρια ἀπὸ τῆς 28 Ἀπριλίου μὲ 16 λίρας καὶ 10 σελλίνια ἔχει καὶ αὐτὴ σοβαρὸν ἐλάττωμα διότι ἀναφέρεται εἰς ποσότητα 20 ἕως 50 χιλιάδας τόννους. Ἐτόνισα καὶ χθὲς καὶ προχθὲς ὅτι οὐδεμία τιμὴ ἔχει ἀξίαν ἐὰν δὲν συνδέεται μὲ τὴν ποσότητα ἡ ὁποία θὰ ἀγορασθῇ. Ἡ προσφορὰ λοιπὸν τῆς Γκρανάρια τῆς 28 Ἀπριλίου ἀναφέρεται εἰς 16 λίρας καὶ 10 σελλίνια, διὰ ποίαν δὲ ποσότητα; Ἀπὸ 20 ἕως 50.000 τόννους. Εἶναι δυνατόν, κ. βουλευταί, μία προσφορὰ νὰ ἔχῃ περιθώρια 20% περιθώρια 30%, νὰ μᾶς λέγῃ 40.000 ἕως 50.000 τόννους, ἀλλὰ νὰ ἔχῃ περιθώρια 150% αὐτὸ μᾶς δίδει, νομίζω, τὸ δικαίωμα νὰ τὴν χαρακτηρίσωμεν ὡς μὴ συγκεκριμένην, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι καὶ ἡ τιμὴ τῶν 16 λιρῶν καὶ 10 σελλινίων, ποὺ προσέφερεν ἡ Γκρανάρια εἰς τὰς 28 Ἀπριλίου, εἶναι κατωτέρα κατὰ 2½ σελλίνια τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν ἐν τῷ συνόλῳ ἐπιτύχομεν ἀπὸ τὴν Μποῦγκε καὶ δὴ διὰ 150.000 τόννους. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἔγινε καὶ μία προσπάθεια ὑπολογισμοῦ τοῦ κέρδους καὶ συνεπῶς καὶ τοῦ κόστους τῆς Μποῦγκε. Εἶναι γνωστόν, εἰς ὅσους ἀσχολοῦνται μὲ τοιαῦτα θέματα, ὅσον δυσχερὲς εἶναι νὰ ὑπολογισθῇ τὸ κόστος οἱασδήποτε ἐργασίας. Σκεφθῆτε λοιπόν, ὁποῖον τόλμημα ὑπῆρξε διὰ τὸν κατὰ τὰ λοιπὰ φίλτατόν μου κ. Παπαμιχαλόπουλον, τὸ νὰ προσπαθήσῃ μὲ ἀβέβαια στοιχεῖα...

§136Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαιότατα, κ. ὑπουργέ.

§137Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μὲ ἀβέβαια στοιχεῖα νὰ προχωρήσῃ εἰς ὑπολογισμὸν κόστους μιᾶς ἐνεργείας, μιᾶς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία ἔχει ἀφετηρίαν τὴν Ἑλλάδα καὶ καταλήγει εἴτε εἰς τὸν Λονδῖνον, εἴτε εἰς τὴν Ἀμβέρσαν, εἴτε ἀλλαχοῦ, διότι δὲν γνωρίζομεν ἀκόμη καὶ ποῦ ἀλλοῦ. Ὑπελόγισεν ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος χθὲς καὶ εἶπε 16 λίρες ΦΟΜΠ, 20 λίρες καὶ 10 σελλίνια εἰς τὸ Λονδῖνον. Τὸν ἠρώτησα περὶ τοῦ ναυλοσυμφώνου καὶ λέγει ὅτι τὸ ἔφερε, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἔφερεν τὸ ναυλοσύμφωνον, δὲν εἶναι μόνον τὸ ναυλοσύμφωνον. Πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ τὴν συμφωνίαν τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ Μποῦγκε μὲ τοὺς Ἄγγλους χονδρεμπόρους, διότι δὲν γνωρίζομεν ὑπὸ ποίας συνθήκας ἐπώλησεν ἐκείνη. Πέραν αὐτοῦ, ὅμως, ἐπῆρεν, ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος ὡς τιμὴν διαθέσεως ὁλοκλήρου τῆς ποσότητος τῶν 150.000 τόννων 20 λίρες καὶ 10 σελλίνια. Καὶ ἀνέφερε μίαν ἐφημερίδα ποὺ εἶχε μαζί του. Ἀλλὰ καὶ ἐγὼ ἔχω μίαν ἐφημερίδα, τὴν «Φλινάνζιαλ Τάϊμς», ἡ ὁποία ἀναφέρει τιμὴ 20 λίρες καὶ 5 σελ. Ἐπίσης, ἡ ἐφημερὶς τοῦ Λίβερπουλ «Νέα τοῦ Ἐμπορίου τοῦ σίτου», ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «...... (Ἀναγινώσκει)......» καὶ ἀναφέρει τιμὴν 19 λιρῶν καὶ 11 σελλινίων. Αἱ τιμαὶ αὗται εἶναι δι’ ἀγγλικὸν τόννον, ὁ ὁποῖος εἶναι 1016 χιλ)μα. Ἐὰν συνεπῶς, ὑπολογίσωμεν μὲ τὸν μετρικὸν τόννον, θὰ πρέπει νὰ ἐκπέσωμεν τῆς τιμῆς 6 σελλίνια κατὰ τόννον, δηλαδὴ φθάνομεν εἰς τὴν τιμὴν 19 λίρας καὶ 5 σελλίνια. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κ. Παπαμιχαλόπουλε: Μὲ ποίαν τιμὴν διαθέσεως ἐκάματε τοὺς ὑπολογισμούς σας, μὲ τὴν τιμὴν τῶν 20 καὶ 10, μὲ τὴν τιμὴν τῶν 20 καὶ 5, μὲ τὴν τιμὴν τῶν 19 καὶ 5 καὶ ὑπελογίσατε, ὅτι ὁ σῖτος δὲν ἐπωλήθη εἰς μίαν τιμὴν καὶ μονομιᾶς. Εἶναι, λοιπόν, ἀνεδαφικὴ ἡ προσπάθεια ὑπολογισμοῦ τοῦ κόστους, ἄνευ θετικῶν στοιχείων. Ἀλλὰ πρὸς τί νὰ γίνῃ ὁ ὑπολογισμὸς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ὅταν ἐδῶ εἴχαμε πολλὰς προσφορὰς ὅπως τῶν Βλαχάκη, τῆς Γκρανάρια καὶ ἄλλων, ἀλλὰ πράγματι προσφορὰν θετικὴν εἴχαμε μόνον μίαν.

§138Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ κατηγορία εἶναι, ὅτι δὲν ἐζητήσατε νὰ ἔχετε θετικὰς προσφοράς.

§139Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Σᾶς ἀπέδειξα, ὅτι ὑπῆρχον πολλοὶ ἐνδιαφερόμενοι, ἀλλὰ θετικαὶ προσφοραὶ δὲν ὑπῆρξαν παρὰ μία μόνον. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ ζημία τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου εἶναι 340 ἑκατ. εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ σίτου. Ἡ ζημία δὲν εἶναι 340 ἀλλὰ 500 ἑκατομ. διὰ τὸ ἔτος 1958. Ἀλλὰ ποῦ ὀφείλεται ἡ ζημία αὐτή; Ἠρώτησα τὸν κ. Ἠλιοῦ σχετικῶς καὶ μοῦ ὑπεσχέθη νὰ τὸ διευκρινήσῃ, ἀλλὰ παρέλειψε νὰ τὸ πράξῃ. Ἡ ζημία κύριοι βουλευταί, ὀφείλεται εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ τὴν ἀγορὰν τοῦ σίτου ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ζημία ὀφείλεται εἰς τὰς λίαν ὑψηλὰς καὶ μεγάλας τιμάς, τὰς ὁποίας ἐπλήρωσεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς σιτοπαραγωγούς. Καταβάλλομεν εἰς τοὺς σιτοπαραγωγοὺς καὶ 4,60 κατ’ ὀκᾶν, 4,14 καὶ 3,50, ἐπληρώσαμεν μέσην τιμὴν 3,90 κατ’ ὀκᾶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτία τῆς ζημίας τῶν 500 ἑκατομμυρίων. Μᾶς ἐπέκρινον, ὅτι διὰ τῆς συγκεντρώσεως ἐπεβαρύναμεν τὸ Δημόσιον Ταμεῖον 500 ἑκατομ. καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος μᾶς λέγουν ὅτι ἐπληρώσατε εὐθηνὰς τιμάς, διὰ τὸν σῖτον. Εἶναι ἡ τακτικὴ τὴν ὁποίαν ἐπεσήμανε χθὲς ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Πάντως, ἡ Κυβέρνησις περιώρισε τὴν ζημίαν εἰς 300 ἑκατ. Ἐὰν δὲν ἐπώλει τὸν σῖτον θὰ κατελήγαμεν ποῦ; Νὰ τὸν καύσωμεν μήπως; Διότι καὶ κτηνοτροφαὶ ὑπῆρχον καὶ νέα ἐσοδεία ἀνεμένετο. Διότι ὑπῆρχον καὶ παραγωγοὶ κριθῆς, ἀραβοσίτου, βρώμης καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ προστατεύσωμεν καὶ αὐτοὺς καὶ νὰ μὴ τοὺς ἀγνοήσωμεν.

§140Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἰσάγετε, μολαταῦτα κτηνοτροφάς.

§141Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὄχι τὸ 1958, ἀλλὰ τὸ 1957 καὶ τοῦτο διότι δὲν ἠδύνατο νὰ γίνῃ πρόβλεψις καὶ δὲν ἠδυνάμεθα νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι θὰ εἴχομεν τὴν εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ νὰ ἔχωμεν ἐπὶ τρία συνεχῆ ἔτη τρεῖς καλὰς ἐσοδείας. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ μορφώσουν γνώμην, βάσει τῶν στοιχείων τῆς ὑποθέσεως καὶ αὐτοὶ ἀνήκουν καὶ εἰς τὴν Συμπολίτευσιν καὶ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν διάθεσιν νὰ μεταβάλλουν γνώμην οἱαδήποτε στοιχεῖα καὶ ἂν προσκομισθοῦν. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ εἶναι ἀντικειμενικοὶ δυστυχῶς ὅμως εἶναι περιμανδρωμένοι κατὰ τρόπον ποὺ δὲν δύνανται νὰ ἐκφράσουν τὴν γνώμην των ἐλευθέρως. Καὶ διὰ τοῦτο ὅλη ἡ ὑπόθεσις ἔλαβε χαρακτῆρα κομματικὸν καὶ ὡς κομματικὴ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ. (Χειροκροτήματα).

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§143Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ ἐπροκάλεσαν τόσον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, πότε θὰ τοὺς ἀπαντήσω.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαμιχαλόπουλε, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ σᾶς ἀπήντησαν ἐπὶ τῶν ὅσων ἀναφέρατε κατὰ τὴν χθεσινήν σας ἀγόρευσιν, Μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἡ ὁποία θὰ ἐπακολουθήσῃ μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Μητσοτάκη, θὰ ἠμπορέσητε ἐνδεχομένως νὰ ἀπαντήσητε.

§145Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν πρὸ ὀλίγου μόλις ὁμιλίαν του, συνεπικουρούμενος καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἠθέλησε νὰ κάμῃ ἔκκλησιν πρὸς τοὺς βουλευτὰς τῆς πλειοψηφίας, ἐπικαλούμενος τὴν κομματικὴν ἀλληλεγγύην τὴν παρ’ αὐτῶν ἀπόρριψιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς τὴν ὁποίαν ζητεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑπεστήριξε τὰς ἀπόψεις του αὐτὰς κατηγορήσας τὴν Ἀντιπολίτευσιν διὰ δῆθεν ἔλλειψιν γενναιότητος, ἀναγνωρίσεως ὡρισμένων στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν. Δὲν ὑπάρχει, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος, τὸ ὁποῖον συνεζητήθη εἰς τρεῖς συνεδριάσεις καὶ πολλὰ ἠκούσθησαν, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν μόνον ὑπάρχει μία διαμορφωμένη γνώμη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαὸν ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου τούτου θέματος, ἐκ τοῦ ὁποίου κατεδείχθη πλήρως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠτύχησε καὶ κατανοοῦσα τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθεν, ἠναγκάσθη διὰ τῶν χειλέων τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν ἀλληλεγγύην τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τὴν κομματικὴν πειθαρχίαν διὰ τὴν μὴ σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Εἶμαι, ὅμως ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως, δὲν κατέστη δυνατὸν καὶ αὐτοὶ νὰ πεισθοῦν ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις προσήγαγε καὶ τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ ἴδιος ἄλλωστε μόλις πρὸ ὀλίγου ἐπεκαλέσθη στοιχεῖα ἀπαντῶν πρὸς τὸν κ. Τσιριμῶκον διὰ τῶν ὁποίων ὅμως στοιχείων ἀπέτυχε παταγωδῶς. Θὰ ἀναφερθῶ παραδειγματικῶς διὰ νὰ ἀποδείξω καὶ πάλιν τὴν ἀποτυχίαν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ ἐπικαλεσθέντα στοιχεῖα. Μέσα εἰς τὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία κατεβλήθη καὶ ἡ ὁποία καταφαίνεται ἐκ τοῦ κατατεθέντος φακέλλου, διὰ νὰ δοθῇ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ σίτου εἰς τὴν συγκεκριμένην ἑταιρίαν Μποῦγκε, περιλαμβάνεται καὶ ἕνα καταπληκτικὸν ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἐδίστασε νὰ ἀναγνώσῃ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, διὰ νὰ μὴ δυσφημισθῇ τὸ ἑλληνικὸν σιτάρι καὶ τὸ ὁποῖον ὅμως ἔγγραφον μέσα εἰς τὸ πάθος τῆς ὁμιλίας του ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπάρχει μία τριμελὴς ἐπιτροπὴ τεχνικῶν, ἀρίστων ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι ἐκλήθησαν νὰ ἐκτιμήσουν τὴν ποιότητα τοῦ ἐξαχθησομένου σίτου. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁμιλῶν διὰ τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν, εἶπεν, ὅτι ἦτο νόμῳ ἁρμοδία νὰ ἀποφασίσῃ. Ἡ Ἐπιτροπὴ ὅμως αὕτη, κύριοι συνάδελφοι, ἀποκαλουμένη Ἐπιτροπὴ ἀποτιμήσεως, συνεστήθη ἀπὸ τὸν νόμον, ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ νὰ προσδιορίσῃ τὰς ἀποδόσεις, ὄχι μόνον τοῦ Ἑλληνικοῦ σιταριοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ Ἀμερικανικοῦ γενικῶς, τὸ ὁποῖον παραχωρεῖται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τοὺς ἀλευρομύλους, νὰ κοστολογήσῃ τὸ ἀποδιδόμενον ἄλευρον, καθορίζουσα καὶ τὴν τιμὴν μὲ τὴν ὁποίαν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πωληθῇ τοῦτο. Αὐτὴν καὶ μόνην τὴν συγκεκριμένην ἀποστολὴν ἔχει ἡ Ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ὅμως, ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἔρχεται νὰ ἐμφανισθῇ δυσφημητὴς τοῦ Ἑλληνικοῦ σιταριοῦ καὶ συνήγορος τῆς Μποῦγκε.

§146Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, τὰ στοιχεῖα ποὺ δὲν ἠθέλησα νὰ ἀναφέρω, δὲν εἶναι τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ἡ Ἐπιτροπή, ἀποστολὴν ἔχει νὰ καθορίσῃ τὴν ἀρτοποιητικὴν ἱκανότητα τοῦ σίτου καὶ τὴν τιμὴν αὐτοῦ. Ἐγὼ ἀνεφέρθην εἰς γνωμοδότησιν τοῦ Μπενακείου Φυτοπαθολογικοῦ Ἰνστιτούτου, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐλάβομεν στοιχεῖα καὶ τὴν γνωμοδότησιν αὐτὴν προεκαλέσαμεν δι’ ἐρωτήματός μας τῆς 24ης Ἀπριλίου. Ἡ γνωμοδότησις ἀναφέρει τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀνάγκη νομίζω, νὰ ἀναγνωσθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διὰ νὰ μὴ δυσφημηθῇ. Γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, νομίζω, ὅτι ἡ 3μελὴς αὐτὴ Ἐπιτροπὴ κάμνει τὴν ἀποτίμησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου ἐν συγκρίσει πρὸς τὸν σῖτον Χάρτ Βίντερ Νο 2, τὸν ὁποῖον εἰσάγομεν εἰς τὴν χώραν μας ἀπὸ 5ετίας καὶ πλέον.

§147Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἀπήντησεν, ὅτι τὰ στοιχεῖα δὲν ἦσαν αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἐνόμισα καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθην προηγουμένως. Δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ μὴ ἀποδεχθῶ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ, ὡς πρὸς τὰ στοιχεῖα αὐτά. Ἀπομένει, ὅμως τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ δὲν εἶχεν οὐδὲν δικαίωμα νὰ κοστολογήσῃ σῖτον. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τίθεται τὸ ζήτημα, πῶς ἡ Κυβέρνησις, ἀνέτοιμος προσκομίζει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν στοιχεῖα ἀπὸ τὰ ὁποῖα θέλει νὰ πεισθῶμεν; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν πραγμάτων, τὴν ὁποίαν ἄλλωστε τόσον ἐκτενῶς ἀνέπτυξαν προλαλήσαντες συνάδελφοι. Ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μόνον μίαν γενικὴν εἰκόνα καὶ διὰ τοῦτο θὰ σταθῶ μόνον εἰς ὡρισμένα σημεῖα, τὰ ὁποῖα συνάγονται καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθοῦν. Τὸ θέμα ἔχει δύο πλευράς. Ἡ πρώτη πλευρὰ εἶναι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις καλῶς ἐπροχώρησεν εἰς τὴν πώλησιν τοῦ σίτου εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικάς. Καὶ θὰ ὑπομνήσω, ὅτι ἀπὸ τὴν ὅλην πορείαν τῆς ὑποθέσεως συνάγεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις στερεῖται πολιτικῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρόβλημα τοῦ σίτου. Εἶχε τὴν εὐτυχίαν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἴδῃ πραγματοποιουμένην ἐπὶ τῶν ἡμερῶν της τὴν σιτάρκειαν τῆς χώρας καὶ ὅμως τρομάζει διὰ τοῦτο, διότι τῆς λείπει ἡ προνοητικότης, τῆς λείπει ἡ πρόβλεψις καὶ ἡ κατευθυντήριος γραμμή. Προτοῦ ἕνα Κράτος διαπιστώσῃ, ὅτι κατέστη αὔταρκες καὶ ὁ λαός του δὲν χρειάζεται ἄλλο σιτάρι, προτοῦ πωλήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, πρέπει νὰ ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα τῆς διαθέσεως τοῦ σίτου αὐτοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς οἱανδήποτε τιμήν. Τὸ Κράτος, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἠδύνατο, καὶ τοῦτο εἶναι ἀναμφισβήτητον, νὰ διαθέσῃ τὰ πλεονάσματα τοῦ σίτου εἰς τοὺς πεινῶντας ὀρεινοὺς πληθυσμούς, ὅπως πολὺ ὀρθῶς ἀνέφερεν ὁ κ. Τσιάρας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐπεκαλέσθη τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἦτο ἀδύνατος ἡ προώθησις τοῦ σίτου αὐτοῦ πρὸς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, καὶ ὅτι ἐντὸς δύο μηνῶν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προωθηθοῦν μόνον 20 χιλιάδες τόννοι. Διατὶ ὅμως ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον εἶχε τὰ πλεονάσματα αὐτὰ δὲν ἐφρόντισε πρὸ 10 μηνῶν νὰ προωθήσῃ πρὸς τοὺς πληθυσμοὺς αὐτοὺς 100.000 τόννους καὶ πλέον σίτου; Ἄλλωστε, δὲν εἶναι μόνον οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοί, οἱ ὁποῖοι ὑποσιτίζονται, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ἀκόμη οἱ σιτοπαραγωγοί μας στεροῦνται σίτου, δανειζόμενοι ἀπὸ διαφόρους τοκογλύφους καὶ ἀποδίδοντας τὸ διπλάσιον εἰς τὴν νέαν συγκομιδήν, μετὰ τὸ ἁλώνισμα. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι μέγα μέρος τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ πένεται. Δέν λέγω τοῦτο ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι. Ὁ συνάδελφος κ. Λυμπερίδης πρὸ ὀλίγου μοῦ ἔδωσε καὶ ἀνέγνωσα μίαν ἀναφορὰν τοῦ συνεταιρισμοῦ Μακρυχωρίου, ἡ ὁποία εἶναι ἀρκετὰ χαρακτηριστικὴ καὶ τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἀναγνώσω κατωτέρω. Οἱ δυστυχεῖς αὐτοὶ ἄνθρωποι ζητοῦν εἰς τὴν ἀναφοράν των καὶ ποιοῦνται ἔκκλησιν εἰς τὰ φιλάνθρωπα αἰσθήματα τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ φάσμα τῆς πείνης καὶ ζητοῦν τὴν ἐνίσχυσιν διὰ σίτου ἐπὶ 6μηνον. Αἱ ἀναφοραὶ ἔχουν ὡς ἑξῆς:

ΓΕΩΡΓΙΚΟΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟΣ

ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΜΑΚΡΥΧΩΡΙΟΥ

«Η ΠΡΟΟΔΟΣ»

Ἀριθ. Πρωτ. 100 Ἐν Μακρυχωρίῳ τῇ 22 Σεπτεμβρίου 1958 Πρὸς τοὺς κ.κ.: Πρόεδρον Κυβερνήσεως, Ὑπουργούς: Βορείου Ἑλλάδος, Γεωργίας, Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, Ἀρχηγοὺς Κομμάτων, Νομάρχην Καβάλας, βουλευτὰς τοῦ Νομοῦ Καβάλας καὶ Διεύθυνσιν Γεωργίας Καβάλας. Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι, νομίμως ἐκπροσωποῦντες τὸν Γεωργικὸν Πιστωτικὸν Συνεταιρισμὸν Μακρυχωρίου «ἡ Πρόοδος», ἀποτελούμενον ἐκ 240 μελῶν, κατοίκων Μακρυχωρίου, Στενωποῦ, Νικητῶν, Στεγνοῦ καὶ Λευκαθίου, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν μετὰ τοῦ προσήκοντος σεβασμοῦ τὰ κάτωθι, ἐν σχέσει μὲ τὴν τραγικὴν κατάστασίν μας εἰς ἣν περιήλθομεν λόγῳ τῆς πρωτοφανοῦς εἰς τὰ χρονικά μας ἀνομβρίας, ἥτις ἐπεκράτησε καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς φυτείας καὶ καπνοσυλλογῆς, περιορισθείσης τῆς παραγωγῆς κατὰ 60% τῆς περυσινῆς ἐπὶ ἔλαττον καὶ κατὰ συνέπειαν μὴ δυνάμενοι, οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, νὰ καλύψωμεν οὐδὲ τὸ ἥμισυ τῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ὀφειλομένων χρεῶν μας καὶ ἀντιμετωπίζοντες ἀπὸ τοῦδε τὸ φάσμα τῆς πείνης, καθ’ ὅτι πλεῖστοι τῶν χωρικῶν ἤρχισαν πωλοῦντες τὰ ζῶα των, καὶ μὴ ἔχοντες οὐδένα ἕτερον πόρον ζωῆς, λόγῳ τῆς μονοκαλλιεργείας, κατέχοντες, ὡς γνωστόν, τὸν μικρότερον ὁμολογουμένως γεωργικὸν κλῆρον ἐκ 5 στρεμμάτων, ἀποφασιζόμενοι νὰ ἐγκαταλείψωσι τὰς ἑστίας των καὶ τρεπόμενοι εἰς οἱανδήποτε κατεύθυνσιν, ἀρκεῖ νὰ ἐξασφαλίσωσιν ἕνα κομμάτι ψωμί, πρὸς συντήρησιν τῆς οἰκογενείας των. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ποιοῦμεν ἔκκλησιν εἰς τὰ φιλανθρωπικά σας αἰσθήματα, ἐν ὀνόματι τῶν ὡς ἄνω 240 οἰκογενειῶν, ἁπάντων καπνοπαραγωγῶν, ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ διατάξητε, ὅτι ἠθέλατε ἐγκρίνει εὔλογον ἐπὶ τοῦ προκειμένου διὰ τῆς Κρατικῆς τοὐτέστιν ἀρωγῆς, προλαμβάνοντες οὕτω τὴν δημιουργηθεῖσαν τραγικὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν ἐν τῇ περιοχῇ μας καὶ διατάζοντες ἀφ’ ἑνὸς τὴν ἀναστολὴν ἐπὶ ἓν ἔτος τῶν ὀφειλομένων πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. πάσης φύσεως χρεῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν ἐνίσχυσίν μας ἐπὶ ἓν τοὐλάχιστον ἑξάμηνον εἰς σῖτον, τοῦ ὁποίου τὴν ἀξίαν νὰ ἐξοφλήσωμεν δι’ ἐργασίας, εἰς τὰ ἐν τῇ Κοινότητί μας τελεσθησόμενα τυχὸν διάφορα ἔργα. Εὐελπιστοῦντες, ὅτι ἡ παράκλησίς μας αὕτη θέλει τύχει τῆς εὐμενοῦς ἐκ μέρους Ὑμῶν ὑποστηρίξεως Διατελοῦμεν Μετὰ τοῦ προσήκοντος Σεβασμοῦ Διὰ τὸν Γ. Π. Συνεταιρισμὸν Μακρυχωρίου «Ἡ Πρόοδος» Ὁ Πρόεδρος

Ὁ Συμπράττων

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 12514)2937 Πρὸς Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἔγγραφόν σας ὑπ’ ἀριθ. 8126)2011)6504)6.11.58 8123)2008)6501)6.11.58 Θέμα: Ἐπὶ ἀναφορᾶς Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μακρυχωρίου. Ἐπὶ τῶν ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ εἰς τὴν Βουλὴν κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη ὑπ’ ἀριθ. 100)22.9.58 ἀναφορὰ τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μακρυχωρίου «Ἡ Πρόοδος», περὶ παροχῆς διευκολύνσεων ὑπὸ τῆς ΑΤΕ εἰς τοὺς ὑποστάντας ζημίας ἐκ τῆς ἀνομβρίας εἰς τὴν καπνοπαραγωγὴν ἀγρότας, τῆς Κοινότητος κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς Α.Τ.Ε., ἐδόθησαν ὁδηγίαι πρὸς τὸ ἐν Χρυσουπόλει Ὑποκατάστημα αὐτῆς, ὅπως τηρήσῃ ἐν σιωπηρᾷ καθυστερήσει τὰς ὀφειλὰς τῶν ὑποστάντων ζημίας ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἀγροτῶν καὶ μὴ δυναμένων νὰ ἐξοφλήσουν ταύτας πρὸς τὴν ΑΤΕ, μέχρις ὅτου οὗτοι δυνηθοῦν νὰ τακτοποιήσουν ταύτας. Πλέον τούτου, ἐδόθη ἐντολὴ νὰ καταβάλῃ εἰς τοὺς ἰδίους, ὡς πρώτην δόσιν πλασματικοῦ δανείου, μετρητὰ ἐκ δραχ. 5 κατ’ ὀκᾶν ἐνεχυριαζομένου καπνοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον αἴτημα τοῦ ἀνωτέρω Συνεταιρισμοῦ, περὶ ἐνισχύσεως τῶν πληγέντων ἐπὶ ἕνα ἑξάμηνον, διὰ κρατικοῦ σίτου, ἀπηυθύναμεν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου τὸ ὑπ’ ἀριθ. 201794)50896)19.12.58 ἔγγραφόν μας, ἵνα ἐξετάσῃ τοῦτο λόγῳ ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Ἡ ἀναφορὰ αὕτη κατετέθη, ἀλλὰ ἡ ἀπάντησις παρακάμπτει τὸ θέμα. Ὡς πρὸς τὸ αἴτημα τοῦ ἐφοδιασμοῦ τῶν κατοίκων μὲ σιτάρι, παραπέμπει τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἔδωσε. Ἐκτός, ὅμως, αὐτοῦ, τοῦ συγκεκριμένου παραδείγματος, πολλὰ τμήματα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, τοῦ ὀρεινοῦ κυρίως, στεροῦνται σίτου. Εἶχον ἄλλοτε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐρωτήσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἐὰν ἀκολουθῆται ἡ παλαιὰ παράδοσις, νὰ ἐφοδιάζωνται κατ’ ἔτος οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ δι’ ἀραβοσίτου. Μοῦ ἀπήντησεν ἀρνητικῶς.

§148Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, μὲ ἠρωτήσατε καὶ σᾶς ἔδωσα τὴν ἀπάντησιν, ὅτι αἱ ὀργανώσεις Ἐκκλησιῶν εἰσάγουν κατ’ ἔτος ἄλευρα πρὸς διανομὴν εἰς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς.

§149Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μάλιστα, κύριε ὑπουργέ, ἀλλὰ ἐγὼ φρονῶ, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναθέσῃ τὴν πρόνοιαν τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν τῆς χώρας εἰς τὰς ὀργανώσεις τῶν Ἐκκλησιῶν.

§150Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Πλέον τῶν ὅσων διαθέτουν αἱ ὀργανώσεις Ἐκκλησιῶν, ἡ Κυβέρνησις διαθέτει καὶ 60 ἑκατομμύρια ἐτησίως, διὰ τὴν πρόνοιαν τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν.

§151Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὰ ὁποῖα, ὅμως, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος δὲν τὰ βλέπει.

§152Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Τὰ βλέπει τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, κύριε συνάδελφε.

§153Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν.

§154Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Σφάλλετε, κύριε συνάδελφε.

§155Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Παρὰ ταῦτα, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι εἶναι πεποίθησις ὅλων, ὅτι συχνότατα οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοὶ δὲν χορταίνουν τὸ ψωμί.

§156Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐδώσατε μίαν εἰκόνα, ἡ ὁποία θὰ διαψευσθῇ ἐκ τῶν ἀριθμῶν. Κύριοι συνάδελφοι, εἴχομεν κατὰ τὸ 1957 καὶ 1958 παραγωγὴν σίτου 1.750.000 τόννων. Ἐκ τούτων, αἱ 750.000 τόννοι διετέθησαν διὰ τὴν ἀλευροποίησιν καὶ ἀρτοποίησιν. Οἱ ἄλλοι 1.000.000 τόννοι παρέμειναν διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν παραγωγῶν, τὰς ἀνάγκας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ἀποτελεῖ τὸ 63% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὸ ἕνα ἑκατομμύριον τόννους, τοὺς 200.000 τόννων, οἱ ὁποῖοι διατίθενται διὰ σποράν, μᾶς μένουν 800.000 τόννοι. Ἤτοι, 624.000.000 ὀκάδες. Ἡ ποσότης αὐτή, διατίθεται διὰ τὸ 63% τοῦ πληθυσμοῦ, ἤτοι διὰ 5 ἑκατομμ. πληθυσμοῦ. Οἱ ἀριθμοί, συνεπῶς, διαψεύδουν τὸν ἰσχυρισμόν σας.

§157Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, οὐδένα πείθουν. Παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ τοῦ Δυτικοῦ Παγγαίου, ἐκλογικῆς περιφερείας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἐπίσης διὰ τὰ ἀνατολικὰ χωριὰ τῶν Σερρῶν, ἡ περιφέρεια Σιντικῆς, διὰ νὰ περάσουν τὰς ἡμέρας τοῦ Πάσχα, ἀνέμιξαν χόρτα μὲ κτηνάλευρα.

§158Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ κύριος συνάδελφος, ἀνέφερε τὴν περίπτωσιν τοῦ πληθυσμοῦ καπνοπαραγωγικῆς περιφερείας. Παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι, εἰδικῶς διὰ τοὺς πληθυσμοὺς αὐτούς, 10 ἡμέρας πρὸ τοῦ Πάσχα, κατεβλήθη τὸ καλλιεργητικὸν δάνειον, ἀνερχόμενον εἰς 200 δραχμὰς κατὰ στρέμμα, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν των, λόγῳ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ μικρότερος κλῆρος εἶναι 10 στρέμματα, τότε ὁ κἄθε παραγωγὸς ἔλαβε 2.000 δραχμάς, ποσὸν τὸν ὁποῖον φρονῶ, εἶναι ἀρκετὰ σημαντικὸν διὰ τὴν κάλυψιν μόνον τῶν προσθέτων δαπανῶν τῶν ἡμερῶν τοῦ Πάσχα.

§159Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐν πρώτοις, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ἡ ὁποία ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς ὑπουργούς, ὅτι δὲν δέχομαι καμμίαν διακοπήν, διότι ἐπιθυμῶ νὰ τερματίσω ἐν συντομίᾳ, αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶχον νὰ εἴπω. Ὁ κ. ὑπουργός, ἐπεχείρησε νὰ πείσῃ τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον, δι’ ἀριθμῶν καὶ στατιστικῶν, ὅτι δὲν πεινοῦν εἰς ὡρισμένας, τοὐλάχιστον, περιπτώσεις, κατὰ ἕνα τμῆμα, οἱ Ἕλληνες ἀγρόται. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἀφήνω τοὺς ἰδίους, τὸν ἴδιον τὸν λαόν, νὰ κρίνουν ποῖος ἔχει ἀπὸ τοὺς δύο μας δίκαιον, ἀλλὰ ὑποθέτω, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ κανεὶς ἐδῶ μέσα, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ συνομολογήσῃ, ὅτι ὅταν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἔχει σιτάρι, τὸ ὁποῖον ἀποφασίζῃ νὰ πωλήσῃ πρὸς 1,78, εἶναι πολὺ φυσικὸν νὰ σκεφθῇ, ὅτι συμφέρει πολὺ περισσότερον, τὸ σιτάρι αὐτὸ νὰ διατεθῇ εἰς πτωχοὺς πενομένους ἀγρότας, παρὰ νὰ πωληθῇ ὅσον– ὅσον εἰς οἱανδήποτε ἑταιρείαν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ πιστεύω, ὅτι καλὸν θὰ ἦτο νὰ γίνεται συχνὰ αὐτὴ ἡ ὑπόμνησις, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ καυχᾶται κατὰ τὴν ἰδικήν της ἄποψιν διὰ μεγάλα ἔργα παραγωγικὰ καὶ ἄλλα, δὲν νομίζω, ὅτι καὶ ἡ ἰδία θὰ τολμήσῃ νὰ καυχηθῇ διὰ τὴν ὅλην της πολιτικήν, εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Πέραν τούτου, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὅλη πολιτικὴ τοῦ σίτου, ἐδημιούργησεν ὡρισμένα βασικὰ προβλήματα καὶ ἡ ἐξέλιξις τῆς ὑποθέσεως τῆς ἐξαγορᾶς τοῦ σίτου ἀπέδειξε, πῶς ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη ἦτο ἀπὸ ἐτῶν, αἱ Κυβερνήσεις Καραμανλῆ, νὰ εἶχον ἀντιμετωπίσῃ εἰς τὴν βάσιν του τὸ πρόβλημα. Θὰ σᾶς εἴπω ἕνα ἁπλοῦν συλλογισμόν. Γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὸν τόπον μας, παράγονται δύο εἰδῶν ψωμί, τὸ λευκὸ ψωμὶ καὶ τὸ μαῦρο, τὸ ὁποῖον ἐπιδοτεῖται. Σήμερον, τὸ ἄσπρο πωλεῖται περίπου εἰς ποσότητα μεγαλυτέραν ἀπ’ ὅ,τι τὸ μαῦρο καὶ ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τρώγει.

§160ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί θὰ εἴπῃ αὐτό;

§161Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ θὰ τὸ ἐξηγήσω ἐγώ, δὲν θὰ τὸ εἴπητε σεῖς. Τὸ μαῦρο ψωμί, τὸ ὁποῖον παράγεται εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ὁποῖον ἐπιδοτεῖται καὶ τοῦ ὁποίου ἡ τιμὴ κρατεῖται ὄντως χαμηλή, περιλαμβάνει ἕνα μεγάλα ποσοστὸν πιτύρων. Κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν ὅλων τῶν ἐπιστημόνων, δὲν ἀμφισβητεῖται ἀπὸ κανένα, ὅτι τὰ πίτυρα αὐτὰ εἶναι ἄχρηστα διὰ τὸν ἀνθρώπινον ὀργανισμόν. Ἐξέρχονται χωρὶς νὰ δύνανται νὰ ἀφομοιωθοῦν καὶ νὰ ἀπορροφηθοῦν. Παρὰ ταῦτα, τὸ πίτυρον, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο χρήσιμον ὡς κτηνοτροφική, δίδεται νὰ τὸ τρώγῃ ὁ Ἕλλην πολίτης καὶ ἡ τιμή του κρατεῖται χαμηλή, καὶ ἔτσι οὐσιαστικῶς ἔχομεν μικροτέραν κατανάλωσιν σίτου ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν θὰ εἴχομεν, ἐὰν δὲν πέρναμε τὸ πίτυρον ὡς θρεπτικὴ τροφή. Θὰ μοῦ εἴπητε, διατὶ γίνεται αὐτὴ ἡ ἱστορία. Διότι αὐτὸς ὁ ἐμπαιγμός, τὸν ὁποῖον καὶ ἡ Κυβέρνησις τὸν γνωρίζει, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ εἴπω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ νὰ τὸ ξαναείπω καὶ τώρα, ὅλη αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις, κύριοι συνάδελφοι, στηρίζεται εἰς ἕνα κόλπο, νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις, ἀναφερόμενον εἰς τὸν τιμάριθμον. Ἐπειδὴ ὁ τιμάριθμος εἰς τὴν Ἑλλάδα συντάσσεται ἀποκλειστικῶς μὲ βάσιν τὴν τιμὴν τοῦ μαύρου ψωμιοῦ —ἡ τιμὴ τοῦ ἄσπρου ψωμιοῦ δὲν μπαίνει εἰς τὸν τιμάριθμον— ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ ν’ ἀποδείξῃ, ὅτι ὁ τιμάριθμος κρατεῖται χαμηλά. Ἐπειδὴ τὸ ψωμὶ παίζει μεγάλον ρόλον ὡς βασικὴ τροφὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ παίζει σημαντικὸν ρόλον εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν, διατηροῦμεν ἕνα ἀπαράδεκτον καθεστώς, ἀπὸ ἀπόψεως ὀρθολογιστικῆς, ταγίζομεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν πίτυρα, μειώνομεν τὴν κατανάλωσιν τοῦ σιταριοῦ, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ἦτο, ὄντως, χρήσιμος διὰ νὰ μὴ κάψωμεν τὸ σιτάρι, ὅπως ἠπείλησεν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, καί, γενικώτερον, τραγελαφικῶς ἀντιμετωπίζομεν τὸ ὅλον πρόβλημα. Πέραν τούτου, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει τὸ πρόβλημα τῶν κτηνοτροφῶν. Ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι, «κυβερνᾶν», σημαίνει «προβλέπειν». Οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ πείσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἐν μιᾷ νυκτὶ διεμορφώθησαν νέαι συνθῆκαι οἰκονομικαί. Ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, δόξα τῷ Θεῷ, ἔχει μακροημέρευσιν. Ἔχει περάσει τὰ τρία χρόνια εἰς τὴν ἐξουσίαν, οὔτε καὶ αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλεσθῇ, ὅτι εἶναι πρόσφατος. Βεβαίως, αἱ ἐσοδεῖαι ἦσαν εὐνοϊκαί, δόξα τῷ Θεῷ, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ καταρασθῶμεν τὴν τύχην, διότι μᾶς ἔδωσε καλὴν ἐσοδείαν. Ἔπρεπε, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ὑπάρχει καὶ καλὴ ἐσοδεία καὶ ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὸν ἁπλούστατον συλλογισμόν, τὸν ὁποῖον ὅλοι οἱ συνάδελφοι ἔκαμαν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς κτηνοτροφάς. Εἰσάγομεν, κύριοι συνάδελφοι, κτηνοτροφάς. Δὲν ὁμιλῶ διὰ τὸ σιτάρι τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας. Αὐτὸ εἶναι χωριστὸν θέμα. Εἰσάγομεν κτηνοτροφὰς καὶ καταντᾶ νὰ πληρώνωμεν τὸ πίτυρον ὅσον πληρώνομεν τὸ σιτάρι καὶ καταντᾶ τὸ ἀραποσίτι κακῆς ποιότητος νὰ ἔρχεται σημαντικὰ ἀκριβώτερον ἀπὸ ὅ,τι πωλοῦμεν τὸ ἰδικόν μας σιτάρι. Τί σημαίνει αὐτό, κύριοι συνάδελφοι; Σημαίνει, ὅτι δὲν ὑπάρχει πολιτική, ὅτι δὲν ὑπάρχει συλλογικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω καὶ μίαν βασικὴν παρατήρησιν, διὰ τὸν τομέα τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ἡ Κυβέρνησις, ἐπεκαλέσθη τὸ γεγονὸς τῆς εἰς τὸν τομέα αὐτὸν κατασκευῆς ἀποθηκῶν. Ὄντως, μετὰ τὰς καταστροφὰς τοῦ πολέμου καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου, εἶναι βέβαιον, ὅτι καταβάλλεται μία προσπάθεια, ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀποκτήσῃ ἀποθηκευτικοὺς χώρους, ἂν καὶ ἐδῶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀπεδείχθησαν στερούμεναι φαντασίας καὶ προβλεπτικότητος. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ αὐτὸ πρέπει ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ τὸ κατανοήσωμεν εἰς τὸν τόπον μας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ οὐδεμία πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ σίτου, ὅταν δὲν ἔχωμεν ἀποθηκευτικοὺς χώρους, ὅταν δὲν ἔχωμεν ἀποθήκας. Ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις, ἐγκαίρως, νὰ τὸ ἔχῃ προβλέψει. Κάποιος ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, ἔκαμε μίαν πολὺ σωστὴν παρατήρησιν. Ὡμίλησε διὰ τὴν ζημίαν, ἡ ὁποία προῆλθεν εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν, ἀπὸ τὴν πώλησιν αὐτὴν τοῦ σίτου καὶ εἶπε, πολὺ σωστά, ὅτι μὲ τὸ ποσόν, μὲ τὸ ὁποῖον ἐζημιώθη τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κατασκευάσωμεν ὅλας τὰς ἀποθήκας ἐντὸς ἑνὸς ἔτους, αἱ ὁποῖαι μᾶς χρειάζονται. Ἤκουσα τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη καί, ἐν τῷ μέτρῳ τῶν νοητικῶν μου ἱκανοτήτων, προσεπάθησα νὰ τὸν καταλάβω. Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐτοποθετήθη καλῶς. Τὸ ἐπιχείρημα εἶναι σοφιστικὸν καί, τέλος πάντων, καὶ ἡμεῖς οἱ δικηγόροι, κἄτι ἠμποροῦμε νὰ καταλάβωμεν ἀπὸ σοφιστίας, κύριε ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι τὴν ζημίαν ἐκ τῆς συγκεντρώσεως, τὴν εἶχεν, ἤδη, πραγματοποιήσει καί, κατὰ συνέπειαν, ἐπρόκειτο νὰ ὑποστῇ μίαν δευτέραν ζημίαν, ἂν ἔκαμε τὰς ἀποθήκας. Κύριοι συνάδελφοι, πρῶτον, σήμερον ἔχομεν τὰς ἀποθήκας...

§162Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν εἶπον αὐτό.

§163Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἴπατε, ὅτι θὰ ὑποστῆτε νέαν θετικὴν ζημίαν, ἂν δώσητε ἄλλα λεπτά. Ἄνοιγμα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ πρέπει νὰ ξεκαθαρίσωμεν ἕνα πρᾶγμα. Ὁ λογαριασμὸς σίτου, κλείει μὲ σημαντικὸν ἄνοιγμα, ὑφίσταται ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς μίαν σημαντικὴν ζημίαν, ἀλλ’ ἡ ζημία αὐτὴ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ πωλήσωμεν τὸ σιτάρι. Ὅταν, πωλοῦντες τὸ σιτάρι 16 λίρας FOB, ἔχομεν ζημίαν 280 ἑκατομμυρίων, πωλοῦντες 250 χιλιάδας τόννων, ἐὰν τὸ πωλήσωμεν μὲ 10 λίρας, αὔριον, ἠμπορεῖ νὰ προστεθοῦν ζημίαι 500 ἑκατομμυρίων. Ἡ ζημία θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν τρόπον καὶ τὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ διαθέσωμεν τὸ σιτάρι τῆς συγκεντρώσεως. Ἂν ἐπρόκειτο νὰ ὑπάρξῃ, ὄντως, ἐπάρκεια ἀποθηκευτικῶν χώρων, θὰ ἐπέτρεπεν εἰς τὸ Κράτος νὰ ἀσκήσῃ ὀρθολογιστικὴν πολιτικήν, διαθέσεως τῶν κρατικῶν του ἀποθεμάτων εἰς σῖτον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον οὐδεὶς ὑποθέτω, οὔτε καὶ ἡ Κυβέρνησις τὸ ἠμφισβήτησεν. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ ζημία δὲν θὰ ἦτο 280 ἑκατομμύρια, θὰ ἦτο σημαντικῶς μικροτέρα, ἢ θὰ ἦτο καὶ παντελῶς ἀνύπαρκτος. Καὶ τοῦτο, διότι, ἐνδεχομένως, τὸ ἑπόμενον ἔτος νὰ χρειασθῇ τὸ σιτάρι αὐτὸ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ἐνδεχομένως, τὸ ἑπόμενον ἔτος ἢ μετὰ πάροδον ὀλίγων μηνῶν νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀναπληρώσωμεν διὰ τοῦ σίτου αὐτοῦ κτηνοτροφάς, τὰς ὁποίας δὲν θὰ εἰσαγάγωμεν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ αἱ ὁποῖαι θὰ στοιχίσουν ἀκριβότερον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ἔχωμεν ἂν μὴ πλήρη ἐξαφανισμὸν τῆς ζημίας, θὰ ἔχωμεν σημαντικὴν μείωσιν τῆς ζημίας αὐτῆς.

§164Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Οὔτε αὐτὸ θὰ ἔχωμεν, ἂν αὐξήσωμεν τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ὅπου δὲν θὰ διοχετεύεται τὸ σιτάρι μὲ 1,70, ἀλλὰ μὲ 4 δραχμάς.

§165Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κύριος συνάδελφος, ἐπέμεινε κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Θὰ ἠδύνατό τις καὶ πολλὰ ἄλλα πράγματα ἀκόμη νὰ προσθέσῃ. Θὰ ἠδύνατό τις νὰ προσθέσῃ, ὅτι μία ὀρθολογιστικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος, θὰ μᾶς ὁδηγοῦσεν ἀκόμη καὶ εἰς τὸ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς σημερινὰς ἀνάγκας τῶν σιτοπαραγωγῶν, δανείζοντές τους σιτάρι, τὸ ὁποῖον σιτάρι θὰ ἀφαιρούσαμεν ἀπὸ τὰς ποσότητας, τὰς ὁποίας θὰ δικαιοῦνται νὰ παραδώσουν εἰς τὴν προσεχῆ συγκέντρωσιν, ὁπότε, οὐσιαστικά, δὲν θὰ συνέβαινον οὐδεμία ζημία διὰ τὸ σιτάρι. Θὰ ἠμπορῇ χίλια πράγματα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἔχουν ἀντιμετωπισθῆ, προτοῦ φθάσωμεν εἰς αὐτὴν τὴν ἀπονενοημένην ἀπόφασιν νὰ πωλῶμεν ὅσο ὅσο τὸ σιτάρι εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καί, ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει, ἂς ἴδωμεν τί ἐπήραμεν διὰ τὸ σιτάρι αὐτό. Ἡ Κυβέρνησις βγάζει ἕνα μέσον ὅρον τιμῆς. Πρῶτον, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπαναλάβω αὐτό, τὸ ὁποῖον προηγουμένως εἶπον, ὅτι εἶναι σφάλμα νὰ πιστεύεται καὶ τὸ ἀπέδειξεν αὐτὸ ὁ συλλογισμός μου, ὅτι ἡ τιμή, τὴν ὁποίαν εἰσπράττει τὸ Κράτος, πωλοῦντος FOB τὸ σιτάρι αὐτό, εἶναι ὄντως ἡ τιμή, ἡ ὁποία ἀναφέρεται, ἡ τιμὴ τῶν 45 δολλαρίων ἢ 16 λιρῶν. Μέσα εἰς τὸ FOB, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν ἔξοδα μεταφορᾶς καὶ φορτώσεως. Ἕνα σημαντικὸν ποσοστὸν τοῦ σιταριοῦ αὐτοῦ, εἶναι φορτωμένον σὲ καράβια, τὰ ὁποῖα πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἔχουν συμβατικῶς μισθωθῆ. Τὰ καράβια αὐτά, πρέπει νὰ μετακινηθοῦν, μετακινήσεις πρέπει νὰ γίνουν μέσα εἰς ὁλόκληρον τὸ σύστημα τῆς διακινήσεως καὶ τῆς ἐναποθηκεύσεως τοῦ σίτου, ἕως ὅτου φθάσωμεν τελικῶς εἰς τὴν φόρτωσιν εἰς τὸ πλοῖον. Δὲν θέλω νὰ ριψοκινδυνεύσω ἀριθμούς, βέβαιον, ὅμως, εἶναι, ὅτι ἡ τιμή, εἰς τὴν ὁποίαν πωλοῦμεν, εἶναι σημαντικῶς κατωτέρα. Καί, ἐπίσης, θέλω νὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὴν περίφημον ἀνταλλαγὴν μὲ τὴν ζάκχαριν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσαμεν. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχει δίκαιον ἡ Κυβέρνησις, ὅταν λέγῃ, ὅτι τὸ σύστημα τῆς ἀνταλλαγῆς δὲν εἶναι τὸ καλλίτερον. Περὶ αὐτοῦ, οὐδεὶς εἶναι ὁ ἀντιλέγων. Τὸ καλλίτερον, ὅταν πρόκειται νὰ διατεθοῦν ἀποθέματα, εἶναι νὰ εἰσπράττῃ κανεὶς ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ τὸ χειρότερον εἶναι ἡ ἀνταλλαγή, ἰδιαίτατα μὲ συγκεκριμένα κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά. Αὐτὸ εἶναι βέβαιον. Δὲν πρέπει, ὅμως, νὰ παρορᾶται, προκειμένου περὶ Μποῦγκε, διότι ἄλλα κριτήρια ἴσχυσαν δι’ αὐτὴν καὶ ἄλλα διὰ τοὺς ὑπολοίπους, ὅτι, ἔκαμε καὶ ἀνταλλαγὴ καὶ ἀντήλλαξαν ζάκχαριν μὲ σιτάρι. Ἀπὸ τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν καθορίζει τὴν τιμὴν τῆς ζακχάρεως, τὴν ὁποίαν προμηθεύεται 97,5 δολλάρια, ἡ τιμὴ τοῦ σίτου, ὅπως ἐξάγεται ἀπὸ τὸν συσχετισμὸν τῶν ποσοτήτων, εἶναι καθαρῶς εὐνοϊκή. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, διὰ τὴν ἑλληνικήν μας οἰκονομίαν, ἡ ἀξία τοῦ σίτου, τὸν ὁποῖον δίδομεν, οἱ 20.103 τόννοι ἰσοῦνται μὲ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπληρώναμε διὰ νὰ προμηθευθῶμεν τὴν ζάκχαριν, ὅπου τὴν εὑρίσκομεν εὐθηνοτέραν. Καὶ βεβαίως, οὐδεὶς θὰ ἦτο παράφρων, προκειμένου νὰ εἰσαγάγῃ ζάκχαριν εἰς τὴν Ἑλλάδα, νὰ πληρώσῃ 97,5, ὅταν ἠμπορῇ νὰ εὕρῃ τὴν καλλιτέραν ζάκχαριν τοῦ κόσμου, τῆς Κούβας καὶ τοῦ Κόλπου τοῦ Μεξικοῦ, μὲ 87 δολλάρια καὶ Βραζιλιανὴν ζάκχαριν ἀκόμη εὐθηνοτέραν. Κατὰ συνέπειαν, εἶναι οὐσιωδῶς χαμηλοτέρα ἡ τιμή. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα νὰ γίνῃ ὁ ἀπολογισμὸς τῆς ὅλης ἐργασίας, ὅταν ἀφαιρεθοῦν τὰ ἔξοδα καὶ γίνῃ ἀντικειμενικὴ διαπίστωσις, κατόπιν ἐρεύνης, τῶν ἀριθμῶν, εἰς ποίαν τιμὴν ἐπωλήθη τὸ σιτάρι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ αἰσθανθῆτε φρίκην, διαπιστοῦντες πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ πετάξωμεν ἔτσι τὸ ἑλληνικὸν σιτάρι. Γνωρίζω, κύριοι, τὸ ἐπιχείρημα, καὶ δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, ὁ ὁποῖος θὰ τὸ παραβλέψῃ, ὅτι ἡ ἐσωτερικὴ μας ἀγορὰ ἔχει ὡρισμένας δυνατότητας ἀπορροφήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὸ σιτάρι καὶ τὰς κτηνοτροφάς. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ μὲν κτηνοτροφαὶ εἰσάγονται κατὰ σημαντικὸν ποσοστόν, ἐνῷ τὸ σιτάρι εἰσάγεται κατ’ ἐλάχιστον ποσοστὸν καί, πάντως, ὑπάρχει περιθώριον αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως τοῦ σίτου. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον, τὰ εἶπον τελείως δευτερευόντως. Τὸ κύριον θέμα εἶναι ἡ οἰκονομικὴ πλευρὰ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Προσεπάθησα, μὲ ὅσην ἀντικειμενικότητα διαθέτω, νὰ παρακολουθήσω τοὺς συλλογισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω, ὅτι οὐδὲν ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη, δὲν ἔχει οὐσιαστικὴν ἀξίαν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι οὔτε οἱ ἴδιοι οἱ παριστάμενοι ὑπουργοὶ θὰ ἰσχυρισθοῦν, ὅτι ἐξύπνησαν ἕνα πρωΐ καὶ ἀπεφάσισαν νὰ πωλήσουν τὸ σιτάρι. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐγνώριζεν ἡ Μποῦγκε καὶ ὁ Βλαχάκης, ὅτι τὸ ἐσκέπτετο καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἐγνώριζε καὶ τὴν δέσμευσιν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἔναντι τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Πρέπει δὲ νὰ σημειώσω, ὅτι ἡ δέσμευσις ἔναντι τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἦτο δέσμευσις νομική, ἀλλὰ δέσμευσις ἠθικὴ καὶ ὡς τοιαύτη ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα πρόσθετον ἐπιχείρημα, ὅτι ἀναρμοδίως ἐξουσιοδοτήθη ἡ ξένη ἑταιρεία νὰ παρέμβῃ παρὰ τῇ Ἀμερικανικῇ Κυβερνήσει, διὰ νὰ λάβῃ τὴν ἄδειάν της. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν στιγμὴν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνεκινήθη τὸ θέμα, μέχρι τῆς στιγμῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔκλεισε, δὲν ὑπῆρξεν ὑπεύθυνος κυβερνητικὴ ἀνακοίνωσις, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ φαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ πωλήσῃ ἑλληνικὸ σιτάρι. Λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἀπόδειξις τοῦ ὅτι τοῦτο ἦτο γνωστόν, εἶναι ἡ πληθώρα προσφορῶν, τὰς ὁποίας εἶχε. Κύριοι ὑπουργοί, ὑπάρχουν οἱ ἔξυπνοι τῶν παρασκηνίων, οἱ ὁποῖοι πληροφοροῦνται τὰς μελλοντικὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι διαθέτουν προφητικὰς ἱκανότητας. Εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ παγωμένων πιστώσεων, διεπιστώθη, ὅτι ὁ παράνυμφος τῆς Κυβερνήσεως εἶχε προφητικὰς ἱκανότητας καὶ ὑπέβαλεν αἴτησιν, καθ’ ἣν ἐποχὴν δὲν ἐξυπηρέτει κανένα σκοπόν. Δὲν εἶναι περίεργον, ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι πληροφοροῦνται, ὅτι πρόκειται νὰ πωληθῇ σιτάρι. Μὲ ἐνδιαφέρει τὸ θέμα ἀρχῆς, κύριοι συνάδελφοι. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ χειρισθῇ τὸ θέμα ἀδιαβλήτως, εἶχε τὴν δυνατότητα. Προκειμένου περὶ ὑποθέσεως, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς ἑκατομμύρια δολλάρια, ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὴν εὐθιξίαν νὰ πραγματοποιήσῃ ἕνα στοιχειώδη διαγωνισμόν. Ἀντ’ αὐτοῦ —ὀρθότατα εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης— ἀπὸ τὴν Μποῦγκε ἀρχίσαμεν καὶ εἰς τὴν Μποῦγκε ἐτελειώσαμεν. Ὁ φάκελλος ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ἀγορὰν εἰς τὴν Μποῦγκε καὶ τελειώνει μὲ τὴν ἀνάθεσιν ἐξ ὁλοκλήρου τῆς ἐργασίας εἰς τὴν Μποῦγκε. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔκαμε διαγωνισμόν. Ἀλλὰ ποία ἦτο ἡ κατευθυντήριος γραμμή, ἡ ὁποία τὴν ὁδηγοῦσεν εἰς τὸν χειρισμὸν ἑνὸς τοιούτου θέματος; Τί ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις, νὰ πωλήσῃ σῖτον εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα; Ἤθελε νὰ κάμῃ ἀνταλλαγὴν μὲ καταναλωτικὰ ἢ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά; Ὅποιος ἀνέγνωσε τὸν φάκελλον θὰ διεπίστωσεν, ὅτι οὔτε καὶ εἰς αὐτὸ εἶχε συνέπειαν ἡ Κυβέρνησις. Ἐλέχθη ἀπὸ κυβερνητικῆς πλευρᾶς, ὅτι ἡ πώλησις τῶν 50.000 τόννων μὲ ἀνταλλαγὴν καφὲ ἐκ Βραζιλίας, ἀποτελεῖ κατ’ οὐσίαν ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Ἀλλὰ τὸ ἐλεύθερον αὐτὸ συνάλλαγμα, εἶναι κἄπως δεσμευμένον καὶ μᾶς ἐνθυμίζει τὴν δεσμευμένην ἀνεξαρτησίαν τῆς Κύπρου. Ἐλεύθερον εἶναι τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον δύνασαι νὰ χρησιμοποιήσῃς σύμφωνα μὲ τὰς ἀνάγκας σου. Ἐδῶ τὸ συνάλλαγμα δὲν εἶναι ἐλεύθερον, διότι πρέπει νὰ καταναλωθῇ εἰς τὴν Βραζιλίαν. Εἶναι δεσμευμένον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως χώρας καὶ ἀπὸ ἀπόψεως εἴδους, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ. Ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει θέμα ἀνταλλαγῆς, εἶναι ἡ σύμβασις διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν σίτου μὲ ζάκχαριν. Σχηματίζει, κύριοι, κανεὶς τὴν ἐντύπωσιν, ἀναγινώσκοντας τὸν φάκελλον, ὅτι ὅλη ἡ ἐργασία αὐτή, ὑπηγορεύθη ἀπὸ τὴν βασικὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ προτιμηθῇ ἡ Μποῦγκε ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην ἑταιρείαν. Θὰ ἦτο ἐπιπόλαιον αὐτὴν τὴν ὥραν, ἐὰν προέβαινον εἰς συγκεκριμένας διαπιστώσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ καθώριζον ποία εἶναι ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου, ὅταν δὲν γνωρίζομεν ποίας προσφορὰς θὰ εἴχομεν, εἰς περίπτωσιν διαγωνισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκρίνωμεν μόνον τὰς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι παρουσιάσθησαν. Ἐνδεχομένως νὰ ὑπῆρχον περισσότεραι ἐνδιαφερόμεναι. Πάντως, εἶναι βέβαιον, ὅτι εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ὑπῆρξε ἕνα σημαντικώτατον κέρδος τῆς ἑταιρείας, ἡ ὁποία ἀνέλαβε τὴν ἐργασίαν αὐτήν. Ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, ἔκαμε ἕνα ὑπολογισμὸν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπήντησεν εἰς τὸν ὑπολογισμὸν αὐτόν. Ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἐξετάσω αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγὼ δύναμαι νὰ διαπιστώσω, εἶναι ὅτι, ὅταν μία δουλειὰ κλείνεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ὅταν ἡ διάθεσις τοῦ σίτου εἶναι σχεδὸν ἄμεσος—ἐνδεχομένως προηγεῖται ἐκείνης—εἶναι τόσον σύντομος ἡ διάθεσις οὕτως ὥστε—ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, ἴσως, τὰ εἴπει ἐκτενέστερον—δημιουργεῖ τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι, ἴσως, ἐπωλήθη προτοῦ κλείσωμεν τὴν δουλειὰ εἰς τὰς Ἀθήνας. Καὶ ὅταν ἡ ἐργασία τῆς Μποῦγκε—εἰς τὸ τέλος–τέλος, τί ἐργασία εἶναι; Καθαρῶς μεσολαβητικὴ ἐργασία. Μεσολαβεῖ διὰ νὰ πωλήσῃ τὸ ἑλληνικὸ σιτάρι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν—τέτοια ποσοστὰ κέρδους εἶναι ἐξοργιστικῶς ὑψηλὰ καὶ ὕποπτα. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἔχει μίαν μεγάλην εὐαισθησίαν εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ θέματα. Νομίζω εἰλικρινῶς, ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠστόχησε βαρύτατα εἰς τὸν χειρισμὸν τοῦ θέματος αὐτοῦ. Καὶ εἶμαι, δυστυχῶς, ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, κάμνοντας γενικωτέραν παρατήρησιν, ἀφοῦ ἡ ἀνάγκη τῆς συζητήσεως τὸ ἔφερεν, ὅτι τὸν τελευταῖον καιρὸν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν, δὲν δεικνύει ἴσην εὐαισθησίαν μὲ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἐγνώριζον αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος, ἔναντι τῶν θεμάτων αὐτῶν. Ὁ συνάδελφος ποὺ ὡμίλησε πρὸ ἐμοῦ, ὁ κ. Τσιάρας, εἶπε κἄτι τὸ χαρακτηριστικόν: Ἐὰν ἕνας ἁπλὸς συνεταιρισμὸς ἀγροτῶν ἔκαμνεν αὐτὸ ποὺ ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις, θὰ εἶχε σταλῆ ἤδη εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, ἔχει ηὐξημένας ὑποχρεώσεις καὶ ηὐξημένα καθήκοντα ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ ὁποίου τὰ συμφέροντα διαχειρίζεται, ἀπ’ ὅ,τι ἔχει οἱοσδήποτε ἄλλος εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Καὶ τὴν γνώριμον εἰς τὰ πολιτικά μας ἤθη εὐαισθησίαν, τὴν ὁποίαν πάντοτε εἰς τὸ παρελθὸν αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις ἀπέδειξαν, καλὸν θὰ εἶναι καὶ ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ νὰ μὴ παραβλέπῃ. Αἰσθάνεται, ἀναμφισβητήτως, τὸν ἑαυτόν της ἰσχυρὸν—καὶ τὸ εἶπεν ὑπερηφάνως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἐξέλιξις τῶν πολιτικῶν πραγμάτων, πιθανῶς νὰ τῆς δημιουργῇ τὸ αἴσθημα τῆς εὐφορίας καὶ τὸ αἴσθημα τῆς δυνάμεως. Ἀκριβῶς, ὅμως, τοῦτο τῆς ἐπιβάλλει ηὐξημένα καθήκοντα ἠθικῆς εὐαισθησίας, διότι οὐδέποτε ἀπέβη ἐπὶ καλῷ ὁ τραυματισμὸς τῆς ἠθικῆς εὐαισθησίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, νομίζω, καὶ ἐγώ, μὲ τὴν σειράν μου, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ ὑπηρεσίαν πρὸς τὴν πολιτικήν μας ζωὴν καὶ πρὸς τὴν ἰδίαν τὴν Κυβέρνησιν, τὸ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἡ Ἀντιπολίτευσις ζητεῖ. (Χειροκροτήματα).

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§167Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω καὶ ἀπόψε, λίαν περιληπτικῶς, ὡρισμένα ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν σας, κατὰ τὰς προηγουμένας συνεδριάσεις. Ἐν πρώτοις, τὸ διατυπωθέν, ὅτι ἡ σύγκρισις τοῦ ἑλληνικοῦ μαλακοῦ σίτου μὲ τὸν σῖτον Χὰρντ Βίντερ Νο 2 ἐγένετο τὸ πρῶτον καὶ τὸ ἀπεδέχθημεν, διότι τὸ ἐζήτησεν ἡ Μποῦγκε. Ἐγένετο διότι ὁ σῖτος αὐτὸς εἰσάγεται καὶ καταναλίσκεται ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπὸ μακροῦ, προερχόμενος ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Εἶναι ἀπὸ τὰ πλέον γνωστὰ σιτάρια, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἀλευροβιομηχανίαν. Δὲν εἶναι ἡμίσκληρος, εἶναι μαλακὸς σῖτος. Δὲν ἐπληροφορήθη τὸν σῖτον Χὰρντ Βίντερ Νο 2 ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν Μποῦγκε, τὸν χρησιμοποιοῦσε, καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐδέχθη τὴν προσφορὰν καὶ ἐδέχθη νὰ συγκρίνῃ τὸν ἑλληνικὸν σῖτον πρὸς τὸν Χὰρντ Βίντερ Νο 2, δεδομένου, ὅτι συγκριτικῶς πρὸς αὐτὸν καθωρίζετο πολὺ πρὸ τῆς πωλήσεως ἡ ποιοτικὴ κατωτερότης τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου. Ἅπασαι αἱ ἀποτιμήσεις τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 2545, γίνονται καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἑλληνικὸν σῖτον καὶ τὴν ἀρτοποιητικήν του ἱκανότητα, ἐπὶ τῇ βάσει καὶ ἐν συγκρίσει πρὸς τὸν σῖτον Χὰρντ Βίντερ Νο 2. Εἶπον καὶ προηγουμένως, ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, ἐν τῷ καθορισμῷ τῆς ἀποτιμήσεως, ἡ Ἐπιτροπὴ προσδιορίζει πάντοτε τὸ ποσοστὸν κατωτερότητος καὶ ὀφειλομένων διαφορῶν εἰς τοὺς ἀλέθοντας τὸν Ἑλληνικὸν σῖτον πρὸς τὸν Χὰρντ Βίντερ Νο 2. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν καὶ ἐκ τῆς ἀδυναμίας διενεργείας τοῦ διαγωνισμοῦ, διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέφερα εἰς προηγουμένην μου ὁμιλίαν καὶ οἱ ὁποῖοι κυρίως συνίσταντο 1) εἰς τὴν ἀνομοιογένειαν τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου κατὰ τὸ πλεῖστον μέρος αὐτοῦ. 2) Εἰς τὴν ἀδυναμίαν προσδιορισμοῦ λόγῳ τῆς ἀνομοιογενείας τῆς κατὰ παρτίδας καὶ ποσότητας, κατωτερότητος αὐτοῦ κατὰ συγκεκριμένας περιοχάς, ἀποθήκας ἢ καὶ τμήματα ἀποθηκῶν. 3) Τὴν διὰ πρώτην φορὰν ἐμφάνισιν τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς καὶ τὴν ἀδυναμίαν μας, λόγῳ τῶν δύο προηγουμένων μειονεκτημάτων νὰ προσφέρωμεν τοῦτον εἰς τὴν ἀγορὰν βάσει ἐσφραγισμένων δειγμάτων, ὡς θὰ ἀπῃτεῖτο ἀσφαλῶς εἰς περιπτώσεις διαγωνισμοῦ. 4) Εἰς τὴν ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου, ἀφ’ ἧς διοχετεύθη ὁ σῖτος Χὰρντ Βίντερ Νο 2 εἰς τὴν κατανάλωσιν δημιουργηθεῖσαν τὸ πρῶτον εὐχέρειαν ἀπελευθερώσεως τῶν ἀποθηκευτικῶν χώρων καὶ ἐπισπεύσεως συνεπῶς τῆς πωλήσεως τοῦ ὑφισταμένου πλεονάσματος. Διότι μόνον οὕτω θὰ ἐπετυγχάνετο τὸ ἀποτέλεσμα αὐτό, ἐν ὄψει μάλιστα καὶ τῆς χαλαρώσεως τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς σίτου ἐκ τῆς ἀναμενομένης εἰς ὅλας τὰς σιτοπαραγωγικὰς χώρας τοῦ κόσμου καλῆς ἐσοδείας καὶ 5) εἰς τοὺς ὑφισταμένους κινδύνους καταστροφῆς καὶ ἀλλοιώσεως ὡς ἐκ τοῦ θέρους τῶν μεγάλων τούτων πλεονασμάτων τῶν ἐσοδειῶν 1957 καὶ 1958 αἱ πλεῖσται τῶν ὁποίων συνετηροῦντο κακῶς καὶ μόνον χάρις εἰς ἰδιαιτέρας φροντίδας, ἐπιβαρυνούσας ὅμως τὸ ἀρχικὸν κόστος αὐτῶν σημαντικῶς, εἶχε καταστῆ δυνατὸν νὰ ἀποφευχθοῦν μέχρι σήμερον βλάβαι. Λόγῳ τῶν ἀδυναμιῶν αὐτῶν καὶ δεδομένων τῶν προσφορῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον μέχρι καὶ τῆς 20ῆς Ἀπριλίου 1959 καὶ ἐξ ὧν προκύπτει ὅτι καίτοι δὲν ἐγένετο ἐπίσημος διαγωνισμός, ἐν τούτοις, εἴχομεν ἀνεπίσημον τοιοῦτον ἐθεωρήσαμεν ἀπαραίτητον προκειμένου νὰ προσδιορισθῇ ἡ τιμὴ πωλήσεως τοῦ πρὸς διάθεσιν σίτου βάσει τῆς ἀντικειμενικῶς ἀνεγνωρισμένης καὶ ὑφισταμένης κατωτερότητος τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸν Χάρντ Βίντερ Νο 2 νὰ γίνῃ δηλονότι, ὡς λέγει ὁ νόμος καὶ βάσει τῶν στοιχείων αὐτοῦ ἀποτίμησις τῆς ἀξίας του καὶ νὰ κριθῇ διὰ τούτου τὸ συμφέρον ἢ μὴ τῆς προσφερθείσης τιμῆς πωλήσεως αὐτοῦ, λέγω, ὅτι ἐκρίθη ἀπαραίτητον νὰ ἀπευθύνωμεν ἐρώτημα, ὑπ’ ἀριθ. 150929)21.4.59, πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ν. Δ. 2545. Τὴν διαδικασίαν αὐτήν, ἣν ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης ταύτης περιπτώσεως ἠκολουθήσαμεν διὰ τὸν προσδιορισμὸν τῆς τιμῆς πωλήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου πρὸς ἐξαγωγήν, ἔχει καθιερώσει ἡ Νομοθετικὴ Ἐξουσία ἀπὸ τοῦ 1949 καὶ ἀκολουθεῖ καὶ σήμερον διὰ τοῦ Ν.Δ. 2545)1953. Βάσει τῆς διαδικασίας αὐτῆς ἔχει καθορισθῆ ἡ ἀξία καὶ ἡ τιμὴ 4 ἑκατομμυρίων τόννων καὶ πλέον. Ἀποτελεῖ συνεπῶς ἡ δι’ ἐξαγωγὴν ἐκτιμηθεῖσα ποσότης ἑλληνικοῦ σίτου ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ὕψος τῶν μέχρι σήμερον γενομένων ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἀποτιμήσεων μόλις 4% τῆς συνολικῶς ἀποτιμηθείσης ποσότητος. Ἂς σημειωθῇ, πρὸς γνῶσιν πάντων ὑμῶν, ὅτι μέχρι σήμερον διὰ τὰ 4 ἑκατομ. τόννους, τοὺς ὁποίους ἡ Ἐπιτροπὴ εἶχεν ἀποτιμήσει, δὲν ἠκούσθη οὔτε μία περίπτωσις ἀμφιβολίας ἢ δυσπιστίας πρὸς τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς. Μόνον τώρα ποὺ ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν πώλησιν δι’ ἐξαγωγὴν τῶν 150 χιλιάδων τόννων σίτου, καὶ τὸ κῦρος τῆς Ἐπιτροπῆς ἠμφισβητήθη καὶ ἡ γνωμοδότησις αὐτῆς καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀποτέλεσμα ἐθεωρήθη ὡς ὄχι ἀκριβὴς καὶ ὡς κειμένη ἔξω τῶν διατάξεων τοῦ νόμου. Δὲν ἔχω τὴν ἀφέλειαν νὰ πιστεύω, ὅτι δι’ ὅλων αὐτῶν πρόκειται νὰ συγκρατήσω ἢ μεταβάλλω τοὺς ἰσχυρισμοὺς ἢ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν τῶν ὅσων ἠκούσθησαν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν κυρίων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι ὅσα ἀνεφέρθησαν ἢ θὰ ἀναφερθοῦν καὶ θὰ γίνουν, ἄλλους καλύπτουν σκοποὺς καὶ ἐπιδιώξεις, ἐξ οὗ καὶ ἡ πάση θυσίᾳ δι’ αὐτοὺς συντήρησις τοῦ θορύβου. Θὰ ἀναφέρω ὅμως νὰ ὑπάρχουν εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ ἵνα κατατοπίσω τὸ Σῶμα καὶ περαιτέρω τὴν κοινὴν γνώμην, ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσαμεν καὶ τῶν ἀναγκῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπηγόρευσαν αὐτήν. Ἠθέλησεν ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, κατὰ τὴν χθεσινὴν του ἀγόρευσιν καὶ ἵνα προσδιορίσῃ τὴν ζημίαν, ἡ ὁποία προῆλθεν ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν 150 χιλιάδων τόννων, νὰ δώσῃ μίαν ἀνάλυσιν τοῦ ἐξοδολογίου φόμπ. Ἀνεβίβασε δὲ τὸ ἐξοδολόγιον τοῦτο εἰς 4,70 καὶ πλέον δολλάρια ἀνὰ τόννον. Λέγω 4,70 καὶ πλέον, διότι, κύριοι βουλευταί, εἶναι πιθανόν, καὶ περισσότερον, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς πάντοτε τοῦ κ. Παπαμιχαλοπούλου, δεδομένου, ὅτι εἶπεν, ὅτι τελικῶς ἡ τιμή, ἡ ὁποία θὰ καθορισθῇ μετὰ τὰ ἔξοδα φόμπ, θὰ εἶναι 40 δολλάρια. Δὲν ὑπάρχει ἀνακριβέστερον τούτου. Καὶ δὲν ὑπάρχει ἀνακριβέστερον τούτου, διότι τὰ ἔξοδα FOB διὰ τοὺς 90.000 τόννους περίπου ποὺ εἶναι ἀποθηκευμένοι εἰς πλοῖα τοῦ Πειραιῶς θὰ ἀπαιτηθοῦν διὰ τὴν ἀπορρόφησιν ἐκ τῶν πλοίων, δραχμαὶ 5 κατὰ τόννον, διὰ τὴν φόρτωσιν εἰς τὸ πλοῖον τὸ ὁποῖον θὰ τὸ μεταφέρῃ εἰς τοὺς τόπους προορισμοῦ, ἕτεραι δραχ. 12.40, ἤτοι ἐν συνόλῳ τὰ ἔξοδα FOB διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἶναι δραχ. 17,40, δηλαδὴ κἄτι περισσότερον τοῦ ἡμίσεος δολλαρίου. Αὐτὸ δὲ ἰσχύει διὰ τὰ ⅔ τῆς ποσότητος τὴν ὁποίαν θὰ πωλήσωμεν ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι αἱ 5 δραχμαὶ θὰ κατεβάλλοντο καὶ ἐὰν ὁ σῖτος διοχετεύετο πρὸς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ Βόλου, ὅπου θὰ φορτωθοῦν περὶ τὰς 22.000 τόννοι καὶ ὅπου δὲν ὑπάρχει σιλὸ καὶ ἡ φόρτωσις θὰ γίνῃ διὰ τῶν λιμενεργατῶν καὶ διὰ τοῦ συστήματος τῆς μεταφορᾶς εἰς μεγάλους σάκκους, τὸ FOB θὰ κοστίσῃ 30,78 δραχ. κατὰ τόννον, ἤτοι 1 δολλάριον καὶ 3 σέντς. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης τὰ ἔξοδα τοῦ FOB εἶναι ἐπ’ ἀνώτατον ὅριον 50,35 δραχ. ἤτοι ὀλιγώτερον τῶν δύο δολλαρίων. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὑπολογίζεται νὰ φορτωθοῦν περὶ τοὺς 40.000 τόννοι. Αὐτὸ εἶναι, κύριοι, τὸ ἕνα σημεῖον τοῦ ἐξοδολογίου, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος προσδιώρισε καὶ ὑπάρχουν γραμμένα εἰς τὰ πρακτικὰ ἂν δὲν τὰ ἐνθυμῆται, νὰ τοῦ τὰ ἀναγνώσω, προσδιώρισεν εἰς πλέον τῶν 4,70 δολλ. κατὰ τόννον. Ἐν συνεχείᾳ διὰ νὰ ἀποδείξῃ καὶ νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις, ὅτι ὁ σῖτος, ὁ ὁποῖος ἐπωλήθη, θὰ προσπορίσῃ τεράστια κέρδη εἰς τὸν ἀγοραστήν, ἠθέλησε, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ τὸ συγκρίνῃ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, μὲ ἓν ἕτερον ἔμπορον, ὁ ὁποῖος θὰ ἠγόραζε καὶ θὰ ἀνελάμβανε τοὺς κινδύνους νὰ μεταφέρῃ τὸν σῖτον εἰς τοὺς τόπους καταναλώσεως. Καὶ συνέκρινε τὴν τιμὴν FOB μὲ τὴν τιμὴν CIF καὶ ἔβγαλε τὸ συμπέρασμα, ἂν δὲν κάνω λάθος, ὅτι θὰ προκύψῃ κέρδος 275.000 λιρῶν. Ἐπειδὴ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ βγῇ ἄλλως τὸ κέρδος αὐτό, ἀνεφέρθη καὶ ἀνεγνώρισεν ὡς ἔξοδα ἐμπορίας τῆς ἀγορασθείσης ποσότητος σίτου μόνον ναῦλον τὸ ὑπάρχον μικρότερον ἀσφάλιστρον. Δὲν ἀνεγνώρισεν οὐδὲν ἄλλο ἔξοδον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν, ἢ μᾶλλον διὰ τὴν ἐμπορίαν τῶν 150.000 τόννων σίτου. Δὲν ἀνεγνώρισε καμμίαν ἀπὸ τὰς συνήθεις καὶ ἐμπορικῶς παραδεδεγμένας δαπάνας. Παρέλειψε τὰ πάντα διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ καταλήξῃ εἰς ἐπιθυμητὸν δι’ αὐτὸν συμπέρασμα τοῦ ὑπερόγκου κέρδους καὶ τῆς ζημίας τοῦ Δημοσίου καὶ ὅπερ ἀνεβίβασεν οὕτω εἰς τὸ ποσὸν τῶν 275.000 λιρῶν, τὸ ὁποῖον, ὅπως σᾶς ἀνέφερον ἕτεροι ἄλλοι ἀξιότιμοι συνάδελφοι ἀγορηταὶ ἀνεβίβασαν εἰς 10– 11%. Δὲν θὰ σᾶς κουράσω νὰ σᾶς ἐπαναλάβω ποῖα εἶναι τὰ ἔξοδα αὐτά. Τὰ ἀνέφερα χθὲς καὶ νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ τὰ ἐπαναλάβω.

§168Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τὰ κατονομάσητε.

§169Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, ἐπῆρε τὸν μικρότερον ναῦλον, τὰ 32)6 σελλίνια καὶ ἐπῆρε καὶ τὸ διὰ τοὺς ὀλιγωτέρους κινδύνους ἀσφάλιστρον καὶ δὲν ὑπελόγισεν οὔτε μεσιτείαν πωλήσεως, οὔτε ἔξοδα ἀνοίγματος πιστώσεων, οὔτε τόκους πιστώσεων, οὔτε, ἐν πάσῃ περιπτώσει, κανὲν ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν τὸ πραγματικὸν κόστος τοῦ ἐμπορίου διὰ νὰ κριθῇ πλέον ποῖον θὰ εἶναι τὸ κέρδος. Περαιτέρω πάλιν, πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων, ἀνέφερεν, ὅτι εἰσήχθησαν εἰς τὸν Πειραιᾶ πίτυρα εἰς τὴν τιμὴν τῶν 16 λιρῶν κατὰ τόννον.

§170Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον ὅτι εἰσήχθησαν, εἶπον, ὅτι ὑπάρχουν ἕτοιμοι παραγγελίαι πρὸς 16 λίρας. Σᾶς εἶπον, ὅτι ὑπάρχουν παραγγελίαι, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν πρὸς 16 λίρας καὶ ἐκλήθη ἡ πρᾶξις.

§171Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Πρῶτα–πρῶτα εἰς τὸ Χρηματιστήριον Ἐμπορευμάτων Πειραιῶς καὶ εἰς τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Πειραιῶς καὶ τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Ἀθηνῶν δὲν ἔχει ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1958 ἀναγγελθῆ οὐδεμία πρᾶξις ἀγορᾶς πιτύρων εἰς οἱανδήποτε ποσότητα. Συνεπῶς, ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε χθές, εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ξέρω, ὅτι τὰ συζητεῖ μόνον ἕνας περιωρισμένος ἀριθμὸς ἐμπόρων τοῦ Πειραιῶς διὰ νὰ κατηγορήσουν ἴσως εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐπιτύχουν τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων. Πέραν ὅμως αὐτῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος ἐπεκαλέσθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐν τῷ συνόλῳ των ἀποδεικνύονται παντελῶς ἀνακριβῆ. Δὲν ἔχετε, κ. συνάδελφε, ἔστω καὶ μίαν πώλησιν, διὰ νὰ δικαιολογήσητε τὰ ὅσα εἴπατε. Πέραν ὅμως αὐτοῦ, εἶναι ἀνακριβὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε καὶ διότι ὅπως ἀσφαλῶς γνωρίζετε, ἀλλὰ παρασιωπᾶτε, τὰ πίτυρα τὰ Ἑλληνικὰ πωλοῦνται πρὸς 1,45 δρχ. τὴν ὀκᾶν εἰς τὴν λιανικὴν πώλησιν καὶ ὅτι τὰ πίτυρα τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε, ὅτι θὰ εἰσήγοντο, εἰς μὲν τὴν περίπτωσιν ποὺ ἐπρόκειτο περὶ λιρῶν Αὐστραλίας θὰ ἔφθανον νὰ πωληθοῦν πρὸς 2,50 δρχ. τὴν ὀκᾶν, εἰς πολὺ μεγαλυτέραν δηλαδὴ τιμὴν τῶν ἐγχωρίων, καὶ διὰ τοῦτο εἶναι ἀσύμφορον εἰς πάντα ἔμπορον νὰ εἰσαγάγῃ τοιαῦτα πίτυρα. Εἰς δὲ τὴν περίπτωσιν ποὺ ἐπρόκειτο περὶ λιρῶν Ἀγγλίας εἰς 2,94 κατ’ ὀκᾶν, ἤτοι τὸ διπλάσιον τῆς τῶν ἐγχωρίων. Συνεπῶς ἀποδεικνύεται καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Παπαμιχαλόπουλος εἶναι ἐπίσης ἀνακριβὲς, διότι οὐδεὶς ἔμπορος θὰ διεκινδύνευε ἢ θὰ εἶχε συμφέρον ἢ θὰ ἠδύνατο ὁπωσδήποτε, νὰ εἰσαγάγῃ εἰς αὐτὴν τὴν τιμὴν πίτυρα, δεδομένου, ὅτι δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ τὰ διαθέσῃ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν ὡς ἐκ τῆς κρατήσεως ἐνταῦθα τιμῆς. Ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε ἦσαν μόνον διὰ νὰ δημιουργήσετε ἐντυπώσεις παραβλέψαντες, ὅτι ἡ συζήτησις θὰ συνεχίζετο καὶ θὰ ἠδυνάμεθα ἀπὸ χθὲς ἕως σήμερον νὰ ἐρευνήσωμεν εἰς τὰ Ἐπιμελητήρια Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ τὸ Χρηματιστήριον Ἐμπορευμάτων διὰ νὰ ἐλέγξωμεν τὰ ὅσα μᾶς εἴπατε. Καὶ ὅπως βλέπετε, ἀπεδείχθη, ὑπήρξατε συστηματικὸς συλλέκτης ἀνευθύνων καὶ ἀνακριβῶν πληροφοριῶν καὶ τὰς ὁποίας μετεφέρατε εἰς τὸ Σῶμα ἐπισήμως, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διὰ νὰ δυνηθῆτε καὶ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις. Ἀνεξαρτήτως ὅμως αὐτοῦ, τίθεται τὸ ζήτημα ἐὰν ἡ Μποῦγκε εἶναι ἁπλοῦς μεσολαβητὴς ἢ ἀνέλαβε τοὺς κινδύνους τοὺς ἐμπορικούς, οἱ ὁποῖοι προκύπτουν ἐκ τῆς πράξεως αὐτῆς. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ Μποῦγκε ἠγόρασε τοὺς 150.000 τόννους σίτου εἰς τιμὰς ἐλευθέρου συναλλάγματος καὶ συνεπῶς ἀνέλαβε τοὺς κινδύνους τοῦ ἐμπορίου ἐν τῷ συνόλῳ. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ὑπῆρξε ἁπλῆ μεσολάβησις, τὸ ὀλιγώτερον δὲν ἀποδίδει τὴν πραγματικότητα. Ἐὰν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀνελάμβανε τοὺς ἐμπορικοὺς κινδύνους, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ κατὰ τὰς ἑκάστοτε πωλήσεις συγκεκριμένων καὶ περιωρισμένων πάντοτε ποσοτήτων, μεγαλυτέρας τιμάς, ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσδιορισθοῦν καὶ πολὺ μικρότεραι τιμαὶ ἀπὸ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἐπετεύχθησαν διὰ τῆς συγκεκριμένης πωλήσεως καὶ αἱ ὁποῖαι ἐν συγκρίσει πρὸς τὰ ὅσα διετέθησαν κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου ἀναμφισβητήτως εἶναι κατὰ πολὺ μικρότεραι. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ποὺ νὰ εἶναι ἐπιτυχὴς ἡ ἐμφάνισις ἑνὸς μειονεκτοῦντος προϊόντος καὶ εἰς στιγμὴν μάλιστα λήξεως τῆς ἐποχῆς ὑπάρξεως διεθνῶς μεγάλων πλεονασμάτων καὶ ἀναμενομένης ὑψηλῆς ἐσοδείας καθολικῆς εἰς ὅλας τὰς σιτοπαραγωγικὰς χώρας, ὅπως καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ παντελῶς ἀγνώστου τοῦ προϊόντος εἰς τὴν ἀγοράν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν καὶ ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔχομεν ἐξ αὐτῶν τούτων τῶν ὑποβληθεισῶν προσφορῶν, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ πραγματοποιηθεῖσα πώλησις πρὸς τὴν Μποῦγκε ὑπῆρξεν ἡ πλέον συμφερωτέρα ἀπὸ ὅσας ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἶχε νὰ ἐπιλέξῃ κατὰ τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν ἐποχὴν καὶ ἐν ὄψει ὅλων τῶν προσφορῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1958 (γνωστὴ περίπτωσις Βλαχάκη μέχρι τῆς 20 Ἀπριλίου 1959 (περίπτωσις Γρανάρια) εἶχον ὑποβληθῆ. Ἅπασαι ἀνεφέροντο εἰς κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ καὶ μόνον ἡ προσκληθεῖσα ἀνεφέρετο εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα.

§172Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὥστε ὑπῆρξε ὑπόθεσις Βλαχάκη τὸν Ὀκτώβριον 1958.

§173Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Σεῖς ὑποστηρίξατε τοῦτο καὶ τὴν ἐφέρατε καὶ τὴν καταθέσατε εἰς τὴν Βουλήν. Δι’ ἐμὲ δὲν ὑπάρχει, οὐδέποτε ὑπῆρξε μέχρι τῆς 28ης Ἀπριλίου ἐ.ἔ.

§174Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ Βλαχάκης, εἰς σημερινόν του δημοσίευμα σᾶς προκαλεῖ νὰ εἴπητε ἐὰν δὲν σᾶς ἐπεσκέφθη.

§175Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Οὔτε κατ’ ὄψιν τὸν γνωρίζω.

§176Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σᾶς διαβάζω τὸ δημοσίευμα: «........ ......(Ἀναγινώσκει) ........». Αὐτὰ ἐδημοσίευσε. Ἐὰν ἔχετε ἴχνος εὐαισθησίας μηνύσατέ τον.

§177Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἴχνος εὐαισθησίας δὲν ἔχετε σεῖς, ἐπαναλαμβάνοντες τὰ ἀνεύθυνα αὐτὰ ψευδολογήματα τὰ ὁποῖα δημοσιεύονται. Τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν δὲν τὸν γνωρίζω, ἐπαναλαμβάνω, οὔτε κατ’ ὄψιν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§178Ι. ΖΙΓΔΗΣ. ...... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος) ......

§179Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἴχνος εὐπρεπείας καὶ εὐαισθησίας δὲν διακρίνει σᾶς. Τὸ ἀπεδείξατε εἰς τὴν προχθεσινὴν ὁμιλίαν σας καὶ εἰς ὅλας τὰς παρεμβάσεις σας. Ἀπετάθητε πάντοτε κατὰ τρόπον ἀνακριτικὸν πρὸς τὰς ὑπηρεσίας καὶ ἀκόμη καὶ σήμερον κατὰ τρόπον ἀνακριτικὸν ἠρωτήσατε διὰ διάφορα πράγματα τὰς ὑπηρεσίας.

§180Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀνάγωγος εἶσθε σεῖς. Δὲν σέβεσθε κανέναν (Θόρυβος) ......

§181Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν δύναμαι νὰ σεβασθῶ ἄνθρωπον ποὺ δὲν σέβεται τὸν ἑαυτόν του. Ὑπῆρξα συγκρατημένος καὶ εἰς τὸ ὕφος καὶ εἰς τὰς ἐκφράσεις μου καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως, παρὰ τὴν δριμύτητα τῶν ἐκφράσεων ἐνίων συναδέλφων. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶ ὕβρεις ὡς αὐταὶ ποὺ μοῦ ἀπευθύνονται.

§182Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Οἱ φωνὲς καὶ αἱ ὕβρεις, κ. ὑπουργέ, δὲν σᾶς ὠφελοῦν εἰς τίποτε.

§183Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὅταν ἐπικαλῆσθε ἀνεύθυνα δημοσιεύματα διὰ νὰ προκαλέσητε ἐὰν ἔχω ἴχνη εὐαισθησίας, νὰ καταδιώξω ποινικῶς τὸν ἀπροσδιόριστον λιβελογράφον, δὲν ὑβρίζω, ἀλλὰ ἀμύνομαι κατὰ τρόπον ποὺ ἁρμόζει πρὸς τὴν τοιαύτην ἀνοίκειον συμπεριφοράν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ φωνάξω καὶ νὰ μὴ διαμαρτυρηθῶ μὲ ὅλην τὴν δύναμίν μου, καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅταν αἱ ἀνακρίβειαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν λεχθῇ εἶναι τόσαι, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν..... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§184Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ εὐαισθησία σας ἐκδηλώνεται μόνον ἐὰν τὸν μηνύσετε... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§185Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἀφίσατε αὐτὸ τὸ δῆθεν χριστιανικὸν ὕφος καὶ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς εὐφυολογίας, κ. Ζίγδη.

§186ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ...... (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος) ........ Εἶναι ἀσέβεια κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, νὰ θέλουν νὰ σύρουν τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ Μονομελές.

§187Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔτυχε νὰ εὑρεθῶ εἰς ἕνα κέντρον καὶ εἶδον νὰ γελοῦν, διότι ἡ Βουλὴ ἀσχολεῖται μὲ τὸ πρόσωπον αὐτό.

§188Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἡ Βουλή, κ. συνάδελφε, δὲν ἀσχολεῖται μὲ τὸ πρόσωπον αὐτό, ἀλλ’ ὁ κ. Ζίγδης. Μίαν παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω ἀκόμη. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ στοιχεῖα τῆς κρινομένης ὑποθέσεως ἀπήντησα εἰς ὅσα οἱ διακόπτοντες καὶ προκαλοῦντες μὲ ἄφησαν νὰ ἀπαντήσω. Ἔχω μόνον νὰ εἴπω τοῦτο, καὶ νὰ τελειώσω. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ζίγδης ἐδέχθη νὰ μεταφέρῃ τὰ ὅσα ἀνευθύνως καὶ ἐκ συκοφαντικῆς διαθέσεως ὁ κύριος αὐτός, ὁ κ. Βλαχάκης, φέρεται δημοσιεύων ὄχι πλέον ὡς ἀρχικῶς ἐλέχθη διὰ τῶν ἐφημερίδων, ἀλλὰ διὰ φέϊ–βολὰν τὰ ὁποῖα ὅμως ὡς εἶναι συντεταγμένα δὲν συνιστοῦν δι’ αὐτὸν κανένα ἀδίκημα, διότι ταῦτα εἶναι συντεταγμένα καὶ ἐμφανίζονται κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ διασφαλίζουν τὸ ἀνώδυνον καὶ τὸ ἀκόλαστον τῆς πράξεως τόσον διὰ τὸν φερόμενον ὡς γράφοντα ὅσον καὶ διὰ τὸν συζητοῦντα ἐπ’ αὐτῶν. Ἐπετάξαμεν τὴν λάσπην καὶ ἐὰν μείνῃ ἔμεινε, δὲν μείνῃ τὶ χάσαμε; Ἐὰν λοιπόν, ὁ κ. Ζίγδης εὑρίσκῃ τρόπον μὲ αὐτὰ ποὺ ἐπικαλεῖται νὰ ἀσκηθῇ ποινικὴ δίωξις κατὰ τοῦ κ. Βλαχάκη, τὸν προκαλῶ νὰ τὸ δηλώσῃ. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ὁ κ. Βλαχάκης, οὐδέποτε μὲ ἐπεσκέφθη καὶ δὲν τὸν γνωρίζω οὔτε κατ’ ὄψιν. Δὲν ἠξεύρω οὔτε κἂν ποῦ ἔχει τὸ γραφεῖον του, οὔτε κἂν πῶς εἶναι εἰς τὴν ὄψιν. Ἐὰν εἶναι μεγάλος, ἐὰν εἶναι μικρός, ἐὰν εἶναι ὑψηλὸς ἢ κοντός, ἐὰν εἶναι κόκκινος ἢ ἄσπρος. Τίποτε ἀπὸ αὐτὰ δὲν γνωρίζω. Καὶ ἔρχεται, κύριοι, ὁ κ. Ζίγδης, διὰ νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις καὶ λέγει: ὁ Βλαχάκης γράφει, ὅτι ἦλθεν εἰς τὸ γραφεῖον σας, ὅτι τοῦτο ἐδημοσίευσεν ἀρχικῶς εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς μπροσούραν καὶ ἄλλα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα ὡς τὰ ἀναφέρει καὶ μὲ τὸν τρόπον ποὺ μεταχειρίζεται θέλει νὰ μᾶς πείσῃ νὰ τὰ θεωρήσωμεν σοβαρά. Τότε κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ πιστεύσωμεν ὅτι τὰ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ζίγδη λεχθέντα ἐλέχθησαν, ὄχι διότι εἶχον ἢ τὰ ἀπέδιδεν ὁ ἴδιος ἀξίαν τινὰ, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐντυπωσιάσῃ τὴν αἴθουσαν ταύτην ἐλλείψει θετικωτέρου τινὸς ἐπιχειρήματος διὰ τὰ ὅσα μέχρι τοῦδε ἀνακριβῆ ἀνέπτυξε. (Χειροκροτήματα).

§189Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, κ. Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Κοντοβράκης).

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§191Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ θέμα τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ λέγεται ἀπὸ ὑπουργόν, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν πρέπει νὰ ἀσχολῆται μὲ ἓν θέμα, ὅταν τὸ φέρῃ εἷς συνάδελφος. Αὐτὴ εἶναι νέα θεωρία. Ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος δὲν θὰ ἀπαντήσω οὔτε δι’ ὕβρεων, οὔτε δι’ ὑπαινιγμῶν. Διότι μόνον οἱ μὴ ἔχοντες ἐπιχειρήματα ὑβρίζουν. Ἐγὼ εἰς τὴν προχθεσινή μου ἀγόρευσιν, εἶπον ὅτι εἰς τὸν φάκελλον δὲν ὑπάρχουν ἄλλαι προσφοραί. Ἡ πρώτη προσφορὰ εἶναι τῆς Μποῦγκε. Καὶ συνέχισα λέγων εἰς τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς μου, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὸν φάκελλον. Ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι ὑπάρχουν καὶ προσφοραί, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπάρχουν εἰς τὸν φάκελλον καὶ ὡς τοιαύτην ἀναφέρω τὴν ἑνὸς κυρίου Βλαχάκη, τοῦ ὁποίου εἶδον δημοσίευμα εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ὁ ὁποῖος μὲ ἐπεσκέφθη εἰς τὸ γραφεῖον μου καὶ μοῦ ἔδωσε διάφορα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα μὲ κάμουν νὰ πιστεύω, ὅτι ὑπῆρξε πράγματι θετικὴ προσφορά. Πλέον αὐτοῦ οὐδὲν εἶπον. Ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἠξεύρω διὰ ποῖον λόγον, κατὰ τὰς δύο τελευταίας ἡμέρας, προσπαθεῖ νὰ πάρῃ τὸ πρᾶγμα ὀλίγον τι εἰς τὰ ἐλαφρὰ καὶ νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει. Τὴν ἠρώτησα....

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν θέμα;

§193Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ προσωπικὸν θέμα. Ἐὰν δὲν εἶναι αὐτό, ποῖον εἶναι; Διότι δὲν ὑβρίζω, οὔτε κατασυκοφαντῶ.....

§194Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας) Ποῖος ὑβρίζει;

§195Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Προστατεύσατέ με, ἐπὶ τέλους, κ. Πρόεδρε. Ἐπὶ ἴσοις ὅροις νὰ συζητήσωμεν ἐδῶ. Εἰρωνεύθησαν, ἐπὶ δύο ἡμέρας, ἔκαμον τοῦ κόσμου τὰς παρατηρήσεις εἰς βάρος μου, διότι εἶπον, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα κατέθεσα, ἄγομαι εἰς τὴν πεποίθησιν, ὅτι πράγματι ὑπάρχει προσφορὰ Βλαχάκη. Σήμερον ἡ Κυβέρνησις ἤρχισε νὰ ἀναφέρῃ περὶ προσφορᾶς Βλαχάκη. Ὅταν προεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει. Εἶναι φαντασία σας. Διὰ τοῦτο ἐζήτησα, τέλος πάντων, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀπέδωσε τόσην μεγάλην σημασίαν ἐπὶ τοῦ θέματος, νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν τὸ κυκλοφορῆσαν ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ ἔντυπον, ἀποτελῇ ἀντικείμενον συκοφαντίας.

§196Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ποῖος μᾶς ἐγγυᾶται ...... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§197Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐπὶ θέματος προσωπικοῦ αὐτῆς τῆς σημασίας, πρέπει νὰ δεικνύετε, τέλος πάντων, κἄποιαν ἀντικειμενικότητα. Μὴ μὲ διακόπτετε, κύριοι συνάδελφοι, 50 φοράς. Ἀφήσατε νὰ τελειώσω. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε τὴν ἐντύπωσιν μίαν στιγμήν, ὅτι δέχεται τὴν ὕπαρξιν προσφορᾶς, τὴν ἄλλην τὴν διέψευσεν, ἠρώτησα τὸν κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν ἡ περικοπή, τὴν ὁποίαν καταθέτω εἰς τὰ πρακτικά, εἶναι ἀληθὴς ἢ ὄχι, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ συναγάγωμεν συμπεράσματα περὶ τῆς ὑπάρξεως ἢ μὴ προσφορᾶς, ἡ ὁποία εἶναι οὐσιαστικὸν στοιχεῖον διὰ τὴν ὅλην ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν συζητῶμεν καὶ τοῦ εἶπον, ἐὰν πράγματι εἶναι ψέμα, μία καὶ μόνη ὁδὸς ὑπάρχει. Ἡ ὁδὸς τῆς μηνύσεως ἐπὶ συκοφαντίᾳ τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ. Σταματῶ ἐδῶ, κ. Πρόεδρε, διότι δὲν συνήθισα καὶ ὅταν ἀκόμη εὑρίσκωμαι εἰς δυσκόλους στιγμὰς οὔτε νὰ ὑβρίζω, οὔτε νὰ ἀπειλῶ.

§198Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ὁ κ. Ζίγδης προηγουμένως ἀνέφερεν, ὅτι αὐτὸ ἀπετέλει ἐπιστολὴν τοῦ κ. Βλαχάκη εἰς τὰς ἐφημερίδας. Τώρα, ἐκ τῶν ὑστέρων ἀποδεικνύεται, ὅτι πρόκειται περὶ κυκλοφοροῦντος ἐντύπου. Ὅλα αὐτὰ τὰ φέϊγ–βολὰν οὐδεμίαν ὑπευθυνότητα ἔχουν, διότι δὲν εἶναι ἐνυπόγραφα.

§199Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἔχουν....

§200Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Οὔτε σεῖς, οὔτε ἐγὼ εἴμεθα ἀφελεῖς. Ἄλλο δημοσίευμα ἐφημερίδος ἐνυπόγραφον, διότι ἡ ἐφημερὶς ἔχει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἐνδιαφερομένου καὶ ἄλλο μπροσούρα.

§201Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κ. ὑπουργέ, τὸ φυλλάδιον αὐτὸ μοῦ ἐδόθη χθὲς τὸ βράδυ, παρουσίᾳ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, κ. Μανιαδάκη, εἰς τὸ Γαλακτοπωλεῖον «Γαλλία». (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι). Ἑπομένως χωρεῖ μήνυσις.

§202Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠμποροῦμεν νὰ διαβάσωμεν μίαν περικοπὴν τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Βλαχάκη πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, διὰ νὰ κρίνωμεν περὶ τῆς σοβαρότητος τοῦ προσώπου, διὰ τὸ ὁποῖον ἀσχολεῖται ἡ Βουλὴ τὴν ἑσπέραν αὐτήν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω θερμῶς νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διαβάσω μίαν περικοπὴν τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς. «Ὁ κ. Χέλμης ἀπήντησεν ........ (ἀναγινώσκει) .........». Εἶναι λυπηρόν, ὅτι εὑρίσκονται ἄνθρωποι νὰ συζητοῦν σοβαρῶς τὰς προτάσεις τοῦ Βλαχάκη.

§203Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρετήρησα πρὸ ὀλίγου, τὸ ἑξῆς ἀπαράδεκτον πρᾶγμα. Ὁ κ. Ζίγδης μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁμιλίας του, κατέθεσεν εἰς τὰ πρακτικὰ ἕνα ἔγγραφον λίβελλον, δύναμαι νὰ εἴπω, τὸ ὁποῖον κυκλοφορεῖ εἰς τὰ καφενεῖα καὶ ἀπήτησεν ὁ κ. Ζίγδης, ὁ λίβελλος αὐτὸς νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Τὸ πρᾶγμα διὰ τὰ Κοινοβουλευτικὰ χρονικὰ εἶναι πρωτοφανὲς καὶ διὰ τοῦτο θὰ παρεκάλουν νὰ δοθῇ ἐντολὴ μὴ καταχωρήσεως τοῦ λιβέλλου αὐτοῦ εἰς τὰ πρακτικά.

§204Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμιλῶν χθὲς τὴν ἑσπέραν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὡς πρώτην εὐθύνην κατελόγισα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τὸ τίμημα τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ εἰσπράξῃ ἐκ τῶν συμφωνιῶν μὲ τὴν Μποῦγκε δὲν εἶναι τὸ πραγματικόν, διότι διέπραξε τὸ σφάλμα νὰ συνάψῃ σύμβασιν FOB. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ὁ πωλητὴς ἀναλαμβάνει ὅλα τὰ ἔξοδα μέχρι τῆς φορτώσεως ἐπὶ τοῦ πλοίου τοῦ ἐμπορεύματος καὶ κατὰ ἕνα ἐπιεικέστατον ὑπολογισμόν, τὸν ὁποῖον ἔκαμα, καθώρισα χθὲς τὴν ζημίαν εἰς 4,70 δολ. κατὰ τόννον, μολονότι πιστεύω, ὅτι ἡ ζημία θὰ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἠρνήθη κατὰ τὴν σημερινήν του ὁμιλίαν τοῦτο καὶ προσεκόμισε στοιχεῖα μόνον ἐξόδων φορτώσεως. Τὸν ἐρωτῶ, λοιπόν, ποῦ εὑρίσκονται τὰ σιτηρά, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ φορτωθοῦν καὶ νὰ ἐξαχθοῦν; Εἰς ποίας ἀποθήκας; Διότι ἐὰν εὑρίσκωνται εἰς τὰ 10 πλοῖα, τὰ πλοῖα αὐτὰ εἶναι παρωπλισμένα, εἰς διαφόρους λιμένας τῆς Ἑλλάδος, καὶ διὰ νὰ ἐκτελεσθῇ ὁ ὅρος τῆς συμφωνίας εἶναι φυσικὸν τὰ πλοῖα αὐτὰ νὰ μετακινηθοῦν πρὸς Πειραιᾶ, λιμένας φορτώσεως τοῦ σίτου. Τοῦτο διὰ νὰ γίνῃ πρέπει νὰ ἐπανδρωθοῦν καὶ νὰ κινηθοῦν, χρησιμοποιοῦντα καύσιμα, εἴτε νὰ ρυμουλκηθοῦν, ὁπότε ἡ δαπάνη θὰ εἶναι ἀρκετὰ μεγάλη. Συνεπῶς, δὲν εἶναι μόνον τὰ 4,70 δολλάρια, τὰ ὁποῖα καθώρισα χθὲς κατ’ ἐπιεικεστάτην κρίσιν, ὡς ζημίαν τοῦ τιμήματος, ἀλλά, δι’ οὓς λόγους ἀνέφερα ἀνωτέρω, θὰ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα. Εὔχομαι νὰ διαψευσθῶ εἰς τοὺς ὑπολογισμούς μου. Δυστυχῶς, ὅμως, διὰ τὴν Κυβέρνησιν, θὰ ἔλθῃ συντόμως ἡ στιγμὴ ποὺ θὰ δικαιωθῶ πλήρως. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, φρονίμως ποιῶν, ἀπέφυγε νὰ ἀπαντήσῃ εἰς ποῖον λιμένα θὰ φορτώσουν τὰ πλοῖα αὐτά. Θὰ παρεκάλουν τοὐλάχιστον τὸν κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ κατονομάσῃ ποῖον νομίζει ὡς ναῦλον μεταφορᾶς τοῦ σίτου. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς ἐδήλωσε χθές, ὅτι θὰ εἶναι ἄνω τῶν 40 σελλινίων. Ἐγὼ ὅταν ἔκαμον τοὺς ὑπολογισμοὺς περὶ τοῦ πραγματοποιηθέντος ὑπὸ τῆς Μποῦγκε κέρδους, ἔπραξα τοῦτο, διότι ἐσυνήθισα πάντοτε τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας δίδω, νὰ εἶναι ἠλεγμέναι καὶ ἀκριβεῖς. Σήμερον, κατὰ σύμπτωσιν ἔχω εἰς χεῖράς μου τὸ πρῶτον ναυλοσύμφωνον μεταφορᾶς ἀπὸ Πειραιῶς δι’ Ἀγγλίαν τοῦ σίτου καὶ μὲ ἀγγλικὸν φορτηγὸν πλοῖον ὀνόματι «Λοροντόρ». Τοῦτο εἶναι μία ἄλλη ἀκόμη εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν ἐφρόντισε τοὐλάχιστον ἡ μεταφορὰ τῶν 150.000 τόννων σίτου νὰ γίνῃ δι’ Ἑλληνικῶν πλοίων.

§205Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, εἴπαμε χθές, ὅτι διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν θὰ ἐργασθοῦν τέσσαρα Ἑλληνικὰ πλοῖα καὶ δύο ξένα.

§206Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκ τοῦ πρώτου, λοιπόν, αὐτοῦ ναυλοσυμφώνου, κύριοι συνάδελφοι, προκύπτει, ὅτι ὁ ναῦλος εἶναι πρὸς 32 σελλίνια καὶ 6 πέννας, ὃν καὶ καθώρισα χθές.

§207Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀκριβῶς αὐτὸ λέγω καὶ ἐγώ.

§208Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ FOB εἶναι εἰς βάρος τοῦ ἐμπορεύματος.

§209Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔχω ἐδῶ συγκεκριμένως, ἀγγλοελληνικὸν λεξιλόγιον ναυτικῶν ἐμπορικῶν ὅρων. Ἀθῆναι 1926 εἶναι τοῦ Κουρμπέλη. Τὸ FIO «φρὴ ἴν ἔντ ἄουτ» εἶναι ὅρος ναυλοσυμφωνητικοῦ, κατὰ τὸν ὁποῖον, τὰ ἔξοδα φορτώσεως καὶ ἐκφορτώσεως πλοίου βαρύνουν καθ’ ὁλοκληρίαν τὸν φορτωτήν. Τὸ εἴπατε καὶ σεῖς αὐτό. Τί σημαίνει τοῦτο, καὶ δι’ αὐτὸ ἐπέμεινα ἐγώ; Σημαίνει — καὶ φορτωτὴς ἐν προκειμένῳ εἶναι ἡ Μποῦγκε — ὅτι θὰ ἐπιβαρυνθῇ πέραν ἀπὸ τὸν ναῦλον καὶ μὲ τὰ ἔξοδα φορτώσεως καὶ ἐκφορτώσεως.

§210Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν εἰς τὸ THREE OF B ὑπάρχει καὶ τὸ FOB, πάντοτε ἦτο καὶ εἶναι εἰς βάρος τοῦ φορτωτοῦ. Συνεπῶς, ὁ ναῦλος ποὺ καθώρισα ἐγὼ εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἔχουν ὅλα τὰ ναυτικὰ γραφεῖα τοῦ Πειραιῶς. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ καὶ ἐπίναυλος. Ἀλλὰ δι’ ὅσους ἔχουν στοιχειωδῶς γνῶσιν τῆς ναυτικῆς, ἐπίναυλος ἴσχυε κἄποτε ὅταν ἐγένετο εἰς τὴν ναυτιλίαν τὸ δῶρον τοῦ πλοιάρχου. Ἤκουσε τὸν ὅρον ἐπίναυλος χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τὸν ὅρον αὐτόν.

§211Η. ΗΛΙΟΥ. Κάπου ἐδόθη καὶ ὁ ἐπίναυλος, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω ποῦ ἐδόθη.

§212Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Προβαίνετε εἰς χαρακτηρισμοὺς χωρὶς νὰ πρέπει. Παρακαλῶ νὰ ὁμιλῆτε χωρὶς χαρακτηρισμούς.

§213Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπίναυλος σήμερον, εἰς τὴν ναυτικὴν ἐπιστήμην δὲν ὑπάρχει, οὔτε εἰς τὴν ναυτικὴν πρακτικήν. Αἱ σταλίαι, κύριε ὑπουργέ, ποὺ εἴπατε, εἶναι μία συμφωνία, ὅτι θὰ φορτώσῃ ἢ θὰ ἐκφορτώσῃ τὸ πλοῖον εἰς ὡρισμένας ἡμέρας. Ὁ χρόνος αὐτῶν τῶν σταλιῶν παρέχεται δωρεάν. Μετὰ τὴν λῆξιν τῶν σταλιῶν, ἐὰν τὸ ἐμπόρευμα δὲν ἐκφορτωθῇ εἰς τὴν προθεσμίαν τῶν σταλιῶν, ἀρχίζουν αἱ ἐπισταλίαι, δηλαδὴ ἡ πληρωμὴ ἀποζημιώσεως διὰ κάθε ἡμέραν καθυστερήσεως τοῦ πλοίου. Συνεπῶς, δὲν ἔχει κανένα νόημα νὰ ὁμιλῇ ὁ κύριος ὑπουργὸς περὶ σταλιῶν καὶ περὶ ἐπισταλιῶν. Μοῦ λέγει ἔπειτα, ὅτι ὑπάρχουν τὰ μεσιτικά. Ἡ Μποῦγκε ἔχει εἰς τὸ Λονδῖνον τὸ μεγαλύτερον γραφεῖον καὶ ἔχει τὰ πρακτορεῖα εἰς ὅλας τὰς πόλεις τῆς Εὐρώπης. Εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ἑταιρεία εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν. Μεσιτικὰ ἐκείνη θὰ διαθέσῃ διὰ νὰ πωλήσῃ τὰ ἐμπορεύματά της, ἐνῷ τὰ πωλεῖ ἡ ἰδία; Συνεπῶς τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον καθώρισα, ὅπως εἶπα, εἶναι 16 λίρες, εἶναι ἡ τιμὴ ἡ ὁποία συνεφωνήθη. Μία λίρα καὶ 12 σελλίνια, δηλαδὴ τὰ 22 σελλίνια εἶναι ὁ ναῦλος καὶ ἀσφάλιστρα 3 σελλίνια, ἔχομεν σύνολον 17 λίρες καὶ 15 σελλίνια. Ἔχομε τώρα τὴν πώλησιν τοῦ σίτου καὶ ἐπεκαλέσθην ἀγγλικὸν περιοδικόν, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ τοῦ θέματος τῶν τιμῶν. Εἶναι ἕνα ἐπίσημον περιοδικὸν τῶν τιμῶν, ἐπίσημον καταχωρητήριον τῶν διαφόρων τιμῶν. Καὶ γράφει εἰδικῶς, ὅτι ὁ σῖτος αὐτὸς εἰσήχθη εἰς τὴν Ἀγγλίαν διὰ κτηνοτροφὴν καὶ λέγει, ὅτι ἀπὸ μέσα Μαΐου μέχρι μέσων Ἰουνίου λίρες 20,10 καὶ πέραν τῶν μέσων Ἰουνίου 20,5. Ἔκαμα λοιπὸν τὸν ὑπολογισμόν μου καὶ εὑρῆκα τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον καθώρισα, ὅτι θὰ ἔχῃ ἡ Μποῦγκε, εἶναι κέρδος 2 λιρῶν καὶ 15 σελλινίων τῆς ἑταιρείας. Εἶπεν ἐπίσης, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δὲν ὑπάρχουν πληροφορίαι διὰ τὰ πίτυρα. Τοῦ δίδω τὴν ἔγκυρον πληροφορίαν, ὅτι σήμερον τὴν πρωΐαν, εἶδα τὸν κ. Π. Λεβέντην, Πρόεδρον τοῦ Χρηματιστηρίου Ἐμπορευμάτων καὶ μοῦ ἐπανέλαβεν, ὅτι ἐκλείσθη συμφωνία ἀγορᾶς ἀπὸ τὴν Αὐστραλίαν πιτύρων πρὸς 16 λίρες κατὰ τόννον, δηλαδή, ἴσα μὲ τὰ σιτάρια τὰ ὁποῖα ἐπωλήσαμεν.

§214Η. ΗΛΙΟΥ. Δίδομεν στάρι καὶ παίρνομεν πίτουρα.

§215Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐπειδὴ ἡ ὑπόθεσις εἰσήχθη καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς πρὸ 15 ἡμερῶν, συνεδριάσαντος ὁ πρώην Πρόεδρος, ὁ κ. Μπρούσκαρης, ἔκαμε τὴν ρητὴν δήλωσιν, ὅτι ὑπάρχει παραγγελία ἀπὸ τὸ Σουδάν, διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἀραβοσίτου ψιλοῦ πρὸς 26 λίρες τὸν τόννον, δηλαδὴ ὁ ἀραβόσιτος εἶναι ἀκριβότερος τοῦ σίτου κατὰ 10 λίρες. Εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς ὑπάρχουν ........

§216Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὁ ἀραβόσιτος εἶναι ἀκριβότερος καὶ ἀπὸ τὸ Χάρντ Βίντερ, εἶναι ἀκριβότερος καὶ ἀπὸ τὸ σκληρὸ σιτάρι.

§217Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς παραπέμπω εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς. Θὰ ζητήσετε τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Μπρούσκαρη, ὁ ὁποῖος διεμαρτυρήθη διότι γίνεται εἰσαγωγὴ μὲ τόσον ἀκριβὴν τιμήν.

§218Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Εἴπατε πρὶν ὅτι ὁ κ. Λεβέντης Πρόεδρος τοῦ Χρηματιστηρίου Ἐμπορευμάτων Πειραιῶς σᾶς ἐβεβαίωσεν, ὅτι ἐκλείσθη πρᾶξις εἰς τὸ Χρηματιστήριον Πειραιῶς, διὰ πίτυρα Αὐστραλίας ἢ Τουρκίας. Λοιπόν, σᾶς διαβάζω ἕνα σημερινὸν σημείωμα τοῦ Χρηματιστηρίου Ἐμπορευμάτων Πειραιῶς, ὑπὸ ἡμερομηνίαν 28)5)1959 μὲ ὑπογραφὴν τοῦ ἁρμοδίου τμηματάρχου. Τὸ Χρηματιστήριον Ἐμπορευμάτων τηρεῖ πίνακας καὶ ἐκ τῶν πινάκων ἀποδεικνύεται καὶ βεβαιοῦται, ὅτι οὐδεμία πρᾶξις διὰ πίτυρα κατεχωρήθη. Πέραν αὐτοῦ, θέλων νὰ βεβαιωθῶ, ἐπειδὴ τὸ ἠρεύνησα τὸ θέμα, ὄχι διότι εἶχεν ἀξίαν τινά, διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἀλλὰ διότι ἤθελα τὰ πληροφορίας τὰς ὁποίας μᾶς εἴπατε, κ. συνάδελφε νὰ ἠλέγξω. Ἀναμφισβητήτως κ. Κύρκο, ἐγὼ δὲν δύναμαι, οὔτε θέλω νὰ σᾶς ὑποχρεώσω νὰ σκεφθῆτε ὅπως ἐγώ, ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποχρεωθῶ νὰ σκεφθῶ ὅπως σεῖς. Ἔχομεν διαφορὰν καὶ ἀπόστασιν μεταξύ μας μεγίστην. Ἀκριβῶς, διότι ἤθελον νὰ βεβαιωθῶ περὶ αὐτοῦ προσωπικῶς, σήμερον εἰς τὰς 2,45 μ.μ. ἐπῆρα τὸν κ. Λεβέντην εἰς τὸ τηλέφωνον εἰς τὸ σπίτι του, ὁ ὁποῖος μὲ ἐβεβαίωσεν, ὅτι οὐδεμία ποσότης πιτύρων ἐκλείσθη ἀπὸ τὴν Αὐστραλίαν ἢ Τουρκίαν, καθ’ ὅλον τὸ πεντάμηνον τοῦ 1959, εἰς τὸ Χρηματιστήριον Πειραιῶς. Αὐτὰ ἐν σχέσει πρὸς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος.

§219Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι σήμερον τὴν πρωΐαν εἶχον συνομιλίαν μετὰ τοῦ κ. Λεβέντη, ὁ ὁποῖος μὲ ἐπληροφόρησε περὶ τῆς εἰσαγωγῆς πιτύρων πρὸς 16 λίρας τὸν τόνον. Περαιτέρω ὑπεστήριξα χθὲς, ὅτι ἐκ τῆς γενομένης παραγγελίας ζακχάρεως, προκύπτει ζημία διὰ τὸ Κράτος 10 δολλαρίων κατὰ τόννον, διότι εἴχομεν δυνατότητα εἰσαγωγῆς ζακχάρεως ἀπὸ τὸ Μεξικὸν καὶ τὴν Κούβαν πρὸς 86,25 δολλάρια κατὰ τόννον τσὶφ Πειραιᾶ, ὡς ἐγένετο πρό τινος σχετικὴ ἀγοραπωλησία καὶ περαιτέρω μία ἄλλη εἰσαγωγὴ πρὸς 87 δολλάρια κατὰ τόννον ἀντὶ 97 εἰς ἣν ἔκλεισεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐπ’ ἀνταλλαγῇ ζάκχαριν. Ἔχω εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τῆς Κυβερνήσεως τὰ ὀνόματα ἐκείνων ποὺ ἔκαμαν τὰς προμηθείας.

§220Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Πρόκειται περὶ πελατῶν σας, κ. συνάδελφε.

§221Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν, κ. συνάδελφε, ἐὰν πρόκειται περὶ πελατῶν μου. Διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἐὰν εἶναι ἀληθῆ ἢ ὄχι αὐτά, δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν.

§222Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Ὁ Πρόεδρος τοῦ Χρηματιστηρίου Ἐμπορευμάτων Πειραιῶς καὶ αἱ Ὑπηρεσίαι αὐτοῦ, ὅπως καὶ τὰ Ἐμπορικὰ Ἐπιμελητήρια Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς δὲν εἶναι οὔτε πελάται μου. Αὐτοὶ ποὺ μοῦ ἔδωσαν τὰς βεβαιώσεις τὰς ὁποίας ἀνέφερον, δὲν εἶναι οὔτε πελάται μου, οὔτε φίλοι μου προσωπικοί.

§223Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἠμπορῆτε ὅμως νὰ τὰ διαψεύσετε. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος).

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τελειώσατε; Ὁρίστε, κ. Γαληνέ.

§225Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ, ὅτι παρακολουθήσας τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἐπὶ 3ήμερον ἀπασχολεῖ τὸ Σῶμα δὲν κατώρθωσα νὰ ἀντιληφθῶ, διατὶ δὲν συμφωνοῦμεν. Ἀντιθέτως, βλέπω νὰ δημιουργοῦνται διαφωνίαι ἔξω τοῦ θέματος, πρὸς συσκότισιν τούτου. Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἕνα. Ἔγινε μία ἐξαγωγὴ σίτου καὶ ἐρωτᾶται: 1) Ἦτο ἀνάγκη νὰ γίνῃ; 2) Ἐγένετο ὑπὸ τοὺς καλυτέρους ὅρους καὶ 3) μήπως ὑπάρχουν ἰδιοτελεῖς εὐθῦναι διὰ τὴν Κυβέρνησιν; Νομίζω, ὅτι αὐτὰ εἶναι τὸ θέμα καὶ ἐπ’ αὐτῶν θὰ ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις. Συνεζητήθη διὰ μακρῶν τὸ θέμα καὶ πρέπει νὰ καταλήξωμεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα. Τὰ συμπεράσματα αὐτὰ εἶναι τὰ ἑξῆς: Ἰσχυρίσθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔχει πλεονάσματα σίτου καὶ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀδήριτον ἀνάγκην νὰ πωλήσῃ τὸν σῖτον αὐτόν. Συνεζητήθη τὸ θέμα καὶ νομίζω νὰ ἀπεδείχθη οὐσιαστικῶς, ὅτι δὲν θὰ ὑπῆρχον πλεονάσματα σίτου, ἐὰν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐτρέφετο μὲ σῖτον καὶ ὄχι μὲ πίτυρα. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, κ. συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἠναγκάσθην πρὸ ἡμερῶν δι’ ἄλλην ὑπόθεσιν νὰ μεταβῶ εἰς τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους. Ἀνέμενον ἐπὶ μακρὸν νὰ ἴδω τὸν κ. Γενικὸν Διευθυντήν, ὁ ὁποῖος, ὅπως μὲ ἐπληροφόρησεν ἡ ἰδιαιτέρα γραμματεύς, «ἦτο ἀπησχολημένος εἰς σύσκεψιν». Ἠρώτησα λοιπὸν τὴν δεσποινίδα, ποῖον εἶναι τὸ ἀντικείμενον τῆς συσκέψεως, ἡ ὁποία ἀπησχόλησε τὸν κ. Διευθυντὴν τοῦ Χημείου τοῦ Κράτους ἐπὶ τόσην ὥραν καὶ εἶδον περιέργως τὴν δεσποινίδα νὰ γελᾷ. Ξέρετε τὶ συζητοῦν; Πόσο πίτυρον θὰ ἔχῃ τὸ ψωμί. Συνεδρίαζε μία Ἐπιτροπὴ καλῶς ἀμειβομένη, διὰ νὰ ἀποφασίσῃ πόσον τῆς ἑκατὸν πίτυρον θὰ ἔχῃ τὸ ψωμὶ τὸ ὁποῖον θὰ φάγῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Τὴν στιγμὴν ποὺ πωλοῦμεν σιτάρι πρὸς δέκα ἓξ (16) λίρες κατὰ τόννον, ἀγοράζομεν πίτυρον μὲ τὴν ἰδίαν τιμήν. Καὶ ἐρωτῶ: Διατὶ νὰ μὴ μειώσωμεν τὸ πίτυρον ἀπὸ τὸ ψωμὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ πωλήσωμεν τὸ σιτάρι πρὸς δύο δραχμὰς τὴν ὀκᾶν εἰς τοὺς ἀγρότας; Καὶ συγχρόνως, δὲν θὰ εἴχαμεν ἀνάγκην νὰ εἰσαγάγωμεν καὶ κτηνοτροφάς. Ἐπίσης, θέλω νὰ κρατήσετε αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς: Ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶχεν 170.000 τόννους σῖτον πλεόνασμα, καθ’ ἣν ἐποχὴν εἰσήχθησαν 100.000 τόννοι κτηνοτροφῶν. Τὸ πλεόνασμα τοῦ σίτου ἐπωλήθη πρὸς 1.70 δραχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ αἱ κτηνοτροφαὶ ἐπληρώθησαν πρὸς 2.40 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς, ὀφείλει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ τοὺς κρατήσῃ. Καὶ ἐρωτῶ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν: Διατὶ νὰ εἰσαγάγωμεν 100.000 τόννους κτηνοτροφὰς καὶ νὰ μὴ κρατήσωμεν τὸ σιτάρι; Ἄλλο ἐπίσης θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐλέχθη ἐδῶ καὶ ἀπὸ τοὺς τρεῖς ἀξιοτίμους κ. κ. ὑπουργοὺς καὶ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι, ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1958 εἶχε διαπιστωθῆ, ὅτι ὑπῆρχε πλεόνασμα σίτου τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ διατεθῇ κατὰ κἄποιον τρόπον, διότι δὲν ὑπῆρχον ἀποθηκευτικοὶ χῶροι. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, καὶ τὸ λέγω τοῦτο πρὸς τιμήν, ἐξαποστέλλει τὸν Διευθυντὴν τοῦ νὰ κάμῃ βολιδοσκοπίσεις τῆς ἀγορᾶς, διὰ νὰ διαπιστώσῃ τὰς τιμὰς ποὺ ὑπῆρχον διὰ τὴν ἐξαγωγὴν σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὁ Διευθυντὴς τοῦ ὑπουργείου κ. Δαμηλάτης, ἐπῆγε καὶ εἰς τὸν κ. Βλαχάκην καὶ ἄφησε καὶ εἰς αὐτὸν σημείωμα. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει προσπαθείας νὰ ἐμφανίζῃ τὴν ὅλην ὑπόθεσιν ὡς φαιδράν, διότι ὁ κ. Βλαχάκης, εἶναι πρόσωπον φαιδρόν. Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὴν ὅλην αὐτὴν ὑπόθεσιν δὲν εἴμεθα ἡμεῖς οἱ ὑπεύθυνοι, ἡ Κυβέρνησις ἐκίνησε καὶ τὸν κ. Βλαχάκην. Τὸ μεγαλύτερον ἐλάττωμα τῆς ὅλης ὑποθέσεως εἶναι, ὅτι δὲν ἐξητάσατε ὅλες τὶς δυνατότητες ἐξαγωγῆς σίτου.

§226Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μοῦ ἔκανε καὶ ἐμένα κατάπληξιν ἡ ἀνάγνωσις τῆς ἐπιστολῆς Δαμηλάτη πρὸς Βλαχάκην, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ζίγδης καὶ ἐζήτησα νὰ ἴδω τὶ ἐπιστολὴ εἶναι αὐτὴ ποὺ λέγει ἐναντίον ὑπουργοῦ, καὶ εἶδον ἕνα κομμάτι χαρτὶ χωρὶς σφραγῖδα ὑπουργείου, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεφέροντο περίπου τὰ ἑξῆς: «Ἐπέρασα ἀπὸ τὸ γραφεῖον σου, ἀλλὰ δὲν σ’ εὑρῆκα. Ἐντολῇ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, κοίταξε ἂν μπορῇς νὰ μᾶς βοηθήσῃς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ διαθέσωμεν 100.000 τόννους σιτάρι ἑλληνικῆς παραγωγῆς καὶ 30.000 τόννους Ἀμερικανικόν». Καὶ ἐρωτῶ, ὅταν ἡ Ἀμερική, βάσει τοῦ νόμου 480, δὲν μᾶς ἐπιτρέπῃ νὰ πωλήσωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸ σιτάρι τὸ ἀμερικανικόν, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὸ ἑλληνικόν, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν ἀμερικανικὸν ἀδιάθετον, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ Διευθυντὴς ὑπουργείου ποὺ νὰ δίδῃ ἐντολὴν νὰ βολιδοσκοπίσῃ, ἐὰν δύναται νὰ πωλήσῃ 100.000 τόννους ἐγχωρίου καὶ 30.000 τόννους ἀμερικανικοῦ σίτου; Αὐτὴ αὕτη ἡ ἐντολὴ πρὸς πώλησιν ἀμερικανικοῦ σίτου, καθιστᾷ ἀστείαν τὴν ὅλην ἐπιστολήν. Ἐπίσης, ἡ ἐπιστολὴ αὕτη δὲν εἶναι γραμμένη ἐπάνω σὲ φίρμα τοῦ ὑπουργείου, ἀλλ’ οὐδὲ κἂν εἰς φίρμαν τοῦ ἀποστολέως, οὔτε καμμίαν σφραγῖδα ἔχει. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν ἔχουν σταλῆ τοιούτου εἴδους ἐπιστολαὶ καὶ πρὸς ἄλλους καὶ εἰς ποίους.

§227Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πράγματι, εἶναι ἕνα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ ὄχι ἐμένα. Εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς τὸ θέτει ὁ κ. Μανιαδάκης, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσω ἐγώ, νὰ τὸ ἐξετάσῃ ὁ κ. ὑπουργός. Ἐὰν ὁ κ. Βλαχάκης εἶναι μυθομανής, ἐπιτρέπεται εἰς τὸν Διευθυντὴν τοῦ ὑπουργείου νὰ τὸν ἐπισκεφθῇ καὶ νὰ τοῦ ἀναθέσῃ μίαν τοιαύτην ἀποστολήν; Εἶναι δυνατὸν ὁ Διευθυντὴς τοῦ ὑπουργείου νὰ διαπραγματεύεται πώλησιν ἀμερικανικοῦ σίτου; Θὰ τὸ ἐξετάσῃ ἡ Κυβέρνησις. Δὲν εἶναι ἰδικόν μου θέμα. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Μανιαδάκην, διότι ἔθεσε τὸ ζήτημα. Εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν Τύπον, πρὸς κατατοπισμὸν τῆς Κοινῆς γνώμης. Ἡ σιωπὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ ἰσχυρισμός της, ὅτι πρόκειται περὶ φαιδροῦ προσώπου, δὲν καλύπτει τὴν πρᾶξιν. Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, τὸ θέμα δὲν εἶναι αὐτό. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὴν σκέψιν μου. Τὸν Αὔγουστον 1958 ἔχει διαπιστωθῆ, ὅτι ὑπάρχουν πλεονάσματα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ διατεθοῦν. Τότε ἀκριβῶς, γίνεται καὶ μία βολιδοσκόπησις τῆς ἀγορᾶς ὑπὸ τοῦ κ. Δαμηλάτη. Ἡ ἐνέργεια αὐτὴ εἶναι ἐπαινετή. Ἡ ἐπαινετὴ ὅμως αὐτὴ ἐνέργεια σταματᾷ μέχρις ἐκεῖ καὶ ἀκολουθεῖ σιγὴ μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου 1958, ὁπότε ἐμφανίζεται ἡ Μποῦγκε τὸν Δεκέμβριον διὰ μιᾶς ἐπιστολῆς της. Τὴν ἐπιστολὴν τῆς Μποῦγκε ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀποδέχεται ἀμέσως καὶ ἀποδέχεται ἐπίσης τὰς καλὰς ὑπηρεσίας τῆς Μποῦγκε. Ἐξ αὐτοῦ ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθὴς ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν χρόνος διὰ τὴν διενέργειαν διαγωνισμοῦ. Χρόνος ὑπῆρχεν ἀρκετός. Τουλάχιστον, θὰ ἔπρεπε νὰ κληθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι γνωστοὶ οἶκοι, πρὶν γίνῃ δεκτὴ ἡ προσφορὰ τῆς Μποῦγκε, ἤ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, οἱ οἶκοι οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐνοχλήσει τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας. Τίποτε ὅμως ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν ἔγινε καὶ ἔρχεται ὁ Φεβρουάριος καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ κλείνει ὁριστικὰ ἡ συμφωνία μὲ τὴν Μποῦγκε. Λέγω ὁριστικά, διότι ἔκτοτε ἦτο γνωστόν, ὅτι θὰ ἐχορηγεῖτο ἡ ἄδεια τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τότε, συμβαίνει κάτι τὸ καταπληκτικόν. Ὅταν ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐδέχθη τὴν πρότασιν τῆς Μποῦγκε καὶ παρέσχεν εἰς αὐτὴν τὴν γνωστὴν ὀψιόν, αἱ ὑπηρεσίαι διαφωνοῦν καὶ διαφωνεῖ ἀκόμη καὶ ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς ὁ ὁποῖος, ὅπως καὶ αἱ ὑπηρεσίαι, ἀρνοῦνται νὰ προσυπογράψουν τὸ σχετικὸν ἔγγραφον. Αὐταὶ αἱ διαφωνίαι δὲν συγκινοῦν τὴν Κυβέρνησιν; Δὲν νομίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐρωτήσῃ τοὐλάχιστον τὸν Γενικὸν Γραμματέα διατὶ διαφωνεῖ; Ἀντὶ ὅμως τούτου, ἡ Κυβέρνησις μὲ γοργὸν ρυθμὸν προχωρεῖ εἰς τὴν πώλησιν τοῦ σίτου πρὸς τὴν Μποῦγκε. Εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐρωτήσῃ τὸν Γενικὸν Γραμματέα, ὁ ὁποῖος εἶναι πολιτικὸν πρόσωπον, διατὶ δὲν ὑπέγραψε. Περιέργως, οἱ πάντες σιωποῦν. Ἡ διαφωνία τῶν ὑπηρεσιῶν δὲν περιέχεται εἰς τὸν κατατεθέντα εἰς τὴν Βουλὴν φάκελλον καὶ οὕτω, ἀποκρύπτεται κατ’ ἀρχὴν ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ ὑπὸ τὴν πίεσιν ἐρωτήσεων εἰς τὴν Βουλήν, ἠναγκάσθη νὰ ὁμολογήσῃ τὴν διαφωνίαν τῶν ὑπηρεσιῶν. Κύριε ὑπουργέ, αἱ ὑπηρεσίαι σας διαφωνοῦν. Σεῖς, δὲν δέχεσθε τὴν διαφωνίαν καὶ τὴν ἀποκρύπτεται ἀπὸ τὴν Βουλήν. Διατί;

§228Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ εἶναι οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, δὲν δύνανται νὰ μᾶς εἴπουν τὶ ἐπικαλοῦνται ἐπὶ τῆς διαφωνίας τῶν ὑπηρεσιῶν;

§229Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν ὑπῆρξεν ἀπάντησις. Ἡ ἀπάντησις ὑπῆρξεν «ἔτσι θέλω».

§230Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ πληροφορήσητε τὸ Σῶμα, ποία ἦτο ἡ διαφωνία τῶν ὑπηρεσιῶν. Ἡ ὑπηρεσία δὲν εἶπε κάμετε διαγωνισμόν, ἀλλὰ καλέσατε τοὺς γνωστοὺς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν οἴκους, ὥστε ἐπὶ τῇ βάσει πλειόνων προσφορῶν νὰ κρίνετε καὶ νὰ ἀποφασίσητε.

§231Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὀρθῶς, αὐτὴ ἦτο ἡ ἄποψις τῆς ὑπηρεσίας.

§232Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, οἱ ὁποῖοι παρίστανται, δὲν δύνανται νὰ μᾶς πληροφορήσωσι διατὶ διεφώνησαν αἱ ὑπηρεσίαι;

§233Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν παρηκολουθούσατε τὰς συνεδριάσεις, θὰ εἴχατε λάβει τὴν ἀπάντησιν.

§234Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ παρακολουθοῦμεν ὅλας τὰς συνεδριάσεις ἀπὸ τῆς ἀρχῆς μέχρι τέλους.

§235Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅσον καὶ ἂν ἐπιμείνωμεν δὲν πρόκειται νὰ ἔχωμεν ἀπάντησιν. Εἰς ὅλας τὰς ἐνεργείας της ἡ Κυβέρνησις δὲν δίδει ἐξηγήσεις. Ἡ μόνη ἐξήγησις τὴν ὁποίαν δίδει εἶναι «ἔτσι θέλω». Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν τερματίζεται ἐδῶ. Τὸν Φεβρουάριον δίδεται ἡ ὀψιὸν διὰ 100.000 τόννους. Ἡ δικαιολογία τοῦ χρόνου δὲν ὑπάρχει. Ἦτο δυνατὸν νὰ δώσουν μίαν προθεσμίαν 10 ἡμερῶν, διὰ νὰ ἔχουν καὶ ἄλλας προσφοράς. Ἡ τιμὴ μὲ τὴν ὁποίαν ἔκλεισε τὸ ἐμπόρευμα, ἦτο τιμή, ἡ ὁποία ἀνεστάτωσε τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ὄχι σίτου, ἀλλὰ κτηνοτροφῶν. Ἡ πώλησις καὶ ἡ μεταπώλησις τοῦ σίτου ἔγινε χωρὶς νὰ γίνῃ καμμία ἀνακοίνωσις. Τοὐναντίον, καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα δέχεται προσφορὰς διαφόρων ἐμπόρων, μέχρις ὅτου συντελεσθῇ ἡ πώλησις καὶ ἀπὸ τὸν θόρυβον ποὺ ἔγινεν εἰς τὸ Λονδῖνον, πληροφορεῖται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὰ διατρέξαντα καὶ τότε μόνον ἡ Κυβέρνησις ἐξέδωκεν ἀνακοίνωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν θριαμβολογοῦσε διὰ τὰς ἐνεργείας της. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐθριαμβολόγησεν, εἶπεν ἁπλῶς, ὅτι ἐξησφάλισεν 7.000.000 δολλάρια. Εἶναι ἀπορίας ἄξιον, διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀνεκοίνωσεν ἀμέσως τὴν πώλησιν τοῦ σίτου καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ μάθωμεν ἀπὸ τὸ Λονδῖνον. Ἔγινε τόσος θόρυβος εἰς τὴν Διεθνῆ ἀγοράν, διότι ὁ σῖτος ἐπωλήθη εἰς τιμὴν κάτω τῶν κτηνοτροφῶν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ἀπειρίαν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου; Εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ οἱονδήποτε ἐλαφρυντικόν; Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν, ποία εἶναι ἡ ἑταιρία Μποῦγκε. Δὲν εἶναι τὸ πρῶτον σκάνδαλον ποὺ ἐμφανίζεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐνθυμοῦμαι τὴν ὑπόθεσιν Βάβδου......

§236Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὰ εἴπομεν τότε καὶ εἴδατε πόσον δίκαιον εἴχομεν.

§237Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Συνέβη καὶ τότε νὰ παραχωρήσετε εἰς μίαν ἑταιρίαν, μὲ τὴν ὁποίαν στενωτάτην σχέσιν εἶχον σημαντικὰ στελέχη τοῦ κυβερνῶντος κόμματος. Καὶ τώρα, ποία εἶναι ἡ Μποῦγκε; Ποῖος ὁ δεσμός της μὲ τὴν Κυβέρνησιν; Ὑπάρχουν μέσα εἰς τὴν ἑταιρίαν αὐτὴν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εὐθέως ἢ πλαγίως ἔχουν δεσμὸν μὲ τὴν Κυβέρνησιν; Ἰδού, διατὶ ζητοῦμεν τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Πρόκειται βεβαίως περὶ ἀνωνύμων ἑταιριῶν, ἀλλὰ τὰς ἀνωνύμους ἑταιρίας τὰς διοικοῦν πρόσωπα καὶ ὁ δεσμὸς εἶναι μεταξὺ προσώπων. Ἰδοὺ τὸ θέμα. Καὶ δι’ αὐτό, ζητῶ σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Δὲν εἶναι τυχαῖον, ἐὰν ἀποδειχθῇ ὅτι, εἰς τὰς ἑταιρίας αὐτάς, αἱ ὁποῖαι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ηὐνοήθησαν, ἐπληρώθησαν 1,5 ἑκατομμ. δολλάρια καὶ μετέχουν εὐθέως ἢ πλαγίως πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὴν παράταξίν σας καὶ κατέχουν καὶ θέσεις. Χρειάζεται Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ καὶ τότε ἡ ὅλη ὑπόθεσις δὲν ἔχει κανένα ἐλαφρυντικόν, τότε ἡ σκόπιμος ἀπεμπόλησις τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων......

§238Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Διατὶ δὲν πᾶτε εἰς τὰ Δικαστήρια;

§239Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ πᾶνε, ἐὰν δὲν δεχθῆτε τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν. Σᾶς δηλώνω, ὅτι, ἐὰν ἡ πλειοψηφία, κάμουσα κατάχρησιν τῆς ἀριθμητικῆς δυνάμεως, δὲν ἀποδεχθῇ τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, θὰ κάμωμεν πᾶν τὸ δυνατὸν καὶ δι’ αὐτὸ ὑπεγράφη πρότασις παραπομπῆς τοῦ ὑπουργοῦ εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν, νὰ κινηθῇ ὁ νόμος αὐτός. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ γίνῃ αὐτό, διότι στηριζόμεθα μόνον εἰς τὸ φαινόμενον, δι’ ὃ καὶ μὲ ἀπόλυτον καλὴν πίστην ἐζητήσαμεν τὴν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἐὰν εἶναι ἀφέλεια ἢ τὶ ἄλλο βαρύτερον. Εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι ἔγινε ζημία, εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι ἐσπευσμένως ἐπωλήθη πολύτιμον προϊόν, διὰ τὸ ὁποῖον μοχθοῦν 1 ἑκατομμύριον Ἕλληνες. Ἐὰν εἶναι ἀφέλεια, ἀφίενται αἱ ἁμαρτίαι, ἀλλὰ ἐὰν δὲν εἶναι ἀφέλεια, ὅπως δυστυχῶς τὰ φαινόμενα λέγουν, ἀλλὰ κάτι περισσότερον, ἰδιοτέλεια, τότε ἔχετε πρῶτον ἠθικὴν ὑποχρέωσιν, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου τοὐλάχιστον ἀγόρευσιν, νὰ ζητήσετε σεῖς νὰ διαλευκάνετε τὸ θέμα. Διὰ τὰς δύο ἑταιρίας, τόσον διὰ τὴν Μποῦγκε, ὅσον καὶ διὰ τὴν Συρβεγιάνς, δεδομένου ὅτι εἶναι ἀνώνυμοι ἑταιρίαι, ὑπάρχει Ἐφημερὶς τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία γράφει ποῖοι τὰς διοικοῦν, ποῖοι τὰς συνέστησαν, διατί δὲν καταφεύγετε καὶ σεῖς νὰ εὕρητε ἕνα Β. Δ., νὰ ἰδῆτε ποῖος τὴν ἔκαμε τὴν Συρβεγιάνς;

§240ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ τὸ ἀκούσωμεν.

§241Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ τὸ καταθέτω, καὶ θὰ ἤθελα νὰ εἴχατε τὴν περιέργειαν νὰ ἐξετάσετε, ποία εἶναι ἡ Μποῦγκε.

§242Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα τὴν συζήτησιν καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ἐπερωτήσεων καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν συγκεκριμένην ἀνάλυσιν τοῦ θέματος θεωρῶ ὅμως καθῆκον μου, νὰ ἐκφράσω τὰ προσωπικά μου συμπεράσματα. Ἀπεκόμισα τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀτυχοῦς διαχειρίσεως τοῦ ζητήματος. Καὶ ὑπάρχουν δύο κεφαλαιώδη θέματα, εἰς τὰ ὁποῖα νομίζω, ὅτι ὑπῆρξεν ἀτυχὴς διαχείρισις. Τὸ πρῶτον, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀδείας τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἀλληλογραφία, ἡ ὁποία διεξήχθη, μοῦ παρέσχε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ Μποῦγκε ἀνέλαβε τὴν προσπάθειαν νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἄδειαν. Καὶ θεωρῶ τοῦτο ἀπαράδεκτον. Ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναλάβῃ εἰς ἀκέραιον αὐτὴν τὴν πρωτοβουλίαν. Ἐὰν τοῦτο συνέβαινε, θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ ὑπάρχουν τὰ κείμενα τῆς Μποῦγκε, τὰ ὁποῖα ἀνεκοινώθησαν εἰς τὴν Βουλὴν. Τὸ δεύτερον θέμα, τῆς ἀτυχοῦς διαχειρίσεως, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἶναι, ὅτι δὲν ἔγινεν ἐπίσημος ἢ ἀνεπίσημος διαγωνισμὸς καὶ κατὰ μείζονα λόγον, ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἐπιστολὴν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω μίαν παλαιάν μου γνώμην, τὴν ὁποίαν καὶ ἄλλοτε εἰς ἀναλόγους περιπτώσεις, διετύπωσα ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ συνειδητοποιηθῇ ἡ ἀρχή, ὅτι διάφορα εἶναι τὰ κριτήρια, τῆς ἀτομικῆς ἐπιχειρήσεως καὶ διάφορα τὰ κριτήρια τῆς δημοσίας ἐμπορικῆς ἐπιχειρήσεως. Κριτήριον τῆς ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως, εἶναι τὸ κέρδος. Κύριον κριτήριον τῆς δημοσίας ἐπιχειρήσεως πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀδιάβλητος ἀρετὴ τῶν Ἀρχόντων, ἀκόμη καὶ ἐὰν πρόκειται νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ὑλικὴν ζημίαν. Διότι καμμία ὑλικὴ ζημία δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσοφαρίσῃ τὴν ἠθικὴν βλάβην τῆς δημιουργίας καχυποψίας εἰς μίαν διαχείρισιν δημοσίας ἐπιχειρήσεως. Ἀποδίδω εἰς τὴν ἀρχὴν αὐτήν, θεμελιώδη σημασίαν καὶ τὴν ἐπαναλαμβάνω μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ καταστῇ συνείδησις εἰς τὸν Δημόσιον βίον μας. Γνωρίζω, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δοθῇ ἡ ἀπάντησις: Οἱ Δημόσιοι ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι βασίζονται εἰς τὴν ἀρετήν των, ἔχουν τὸ θάρρος τῶν εὐθυνῶν των, ἀναλαμβάνουν τὰς εὐθύνας των. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ τοὺς ἔθιγε μόνον προσωπικῶς, θὰ ἠδύναντο νὰ τὸ εἴπουν, ἀλλὰ ἡ φθορὰ εἶναι γενικωτέρα, ἐπεκτείνεται εἰς ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον. Καὶ ἔρεισμα τῆς Δημοκρατίας εἶναι ἡ ἐμπιστοσύνη πρὸς τοὺς Δημοσίους ἄνδρας. Διότι οἱ Λαοὶ εἰς τὴν Δημοκρατίαν συγχωροῦν πολιτικὰ λάθη, ἀλλ’ οὐδέποτε καχυποψίαν. Ἰδοὺ διατί, οὐδείς, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐπιτρέπεται νὰ συγχέῃ τὴν πολιτικὴν τόλμην, μὲ τὴν τόλμην διαχειρίσεως. Εἰς τὰ πολιτικὰ θέματα, τιμῶ τὴν τόλμην, εἰς τὰ θέματα τῆς διαχειρίσεως τιμῶ τὴν προσοχήν, τὴν προφύλαξιν, Ὑποστηρίζω, ὅτι καὶ ὅταν ἀκόμη ὁδηγῇ εἰς ὑλικὴν ζημίαν, ἡ προσοχή, ἡ προφύλαξις εἶναι προτιμοτέρα ἀπὸ τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον συνεπάγεται καχυποψίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ γενικὴ ἀρχή, τὴν ὁποίαν θὰ ἐπεθύμουν νὰ διακηρύξω καὶ θὰ ηὐχόμην νὰ ἀποτελέσῃ συνείδησιν εἰς τὸν Δημόσιον βίον μας. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἐπηκολούθει ζημία ἀπὸ ἕνα ἐπίσημον ἢ ἀνεπίσημον διαγωνισμόν. Τὰ γεγονότα ἀπέδειξαν, ὅτι ἦτο πολὺ ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρξῃ καὶ κέρδος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θὰ ὑπῆρχε ζημία, διότι ἡ Μποῦγκε εἰς ἕνα διαγωνισμὸν θὰ ἐπανελάμβανε τὰς προτάσεις της. Εὔχομαι, ἡ ἀτυχὴς αὐτὴ διαχείρισις, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἀποδίδω κανένα δόλον, τὴν θεωρῶ ἁπλῶς ἀτυχῆ, νὰ ἀποτελέσῃ δίδαγμα, ὄχι μόνον διὰ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον δίδαγμα διὰ τὸν Δημόσιον βίον τῆς χώρας.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κ. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§244Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, καὶ τὸ ὁμολογῶ μὲ μεγάλην ἱκανοποίησιν, ὅτι ἡ παρέμβασις τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου κ. Παπανδρέου ἀπετέλεσε μίαν καλὴν παραφωνίαν εἰς τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἡμερῶν ἐγένετο ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Καλὴν παραφωνίαν, ἐν σχέσει πρὸς τὰ ὅσα ἠκούσθησαν ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἶναι ἀπολύτως σεβαστὴ ἡ ἐπιφύλαξις τὴν ὁποίαν διετύπωσεν, ἐπιφύλαξις ἡ ὁποία συνεδυάσθη μὲ μίαν γενικωτέραν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν. Αὐτὴ αὕτη ἡ ἐπιφύλαξις, ἡ ὁποία συνεδέθη πρὸς τὴν προκειμένην περίπτωσιν καὶ αὐτὸ δεδομένου, ὅτι ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου δὲν εἶχε τὴν εὐχέρειαν ἀμέσου ἐπαφῆς μὲ τὰ πράγματα, καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ ἐπιφύλαξις εἶναι σεβαστή, διατυπουμένη μὲ τρόπον ὁ ὁποῖος ἀνυψώνει τὸ Κοινοβούλιον. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὅμως, ὁ κ. Παπανδρέου, νὰ προβῶ ὄχι εἰς θεωρητικὴν καὶ γενικὴν ἀντίκρουσιν τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν διετύπωσε καὶ ἡ ὁποία αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν δυνατὸν νὰ εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ τὰ ὁποῖα χωρὶς νὰ ἀνατρέπουν τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ἔθεσε, νομίζω, θὰ μὲ ὁδηγήσουν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι εἶναι θεμιταὶ καὶ αἱ ἐξαιρέσεις ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ὁ κ. Παπανδρέου ἔθεσεν. Ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται ἐνώπιον πολὺ δυσκόλων προβλημάτων συνδεομένων μὲ τὴν παραγωγήν. Γενικῶς, ἡ γεωργική μας παραγωγὴ δημιουργεῖ μεγάλην ἀνησυχίαν εἰς ὡρισμένους τομεῖς, ὅπως εἶναι ὁ τομεὺς τῆς σιτοπαραγωγῆς καὶ ὁ τομεὺς τῆς καπνοπαραγωγῆς. Ὡρισμένοι δηλαδὴ τομεῖς, ὡς οἱ δύο αὐτοὶ τομεῖς, εἶναι φυσικόν, λόγῳ τῶν δυσμενῶν ὅρων ὑπὸ τοὺς ὁποίους τελοῦν, νὰ προκαλοῦν μεγάλας φροντίδας καὶ ἀνησυχίας. Ἡ Κυβέρνησις, μολονότι σέβεται τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ὁ κ. Παπανδρέου, ἀπεφάσισε καὶ ἀπεφάσισε πρὸ μηνῶν, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ προβλήματα τὰ συνδεόμενα μὲ τὸν σῖτον καὶ τὸν καπνὸν κατὰ τρόπον ριζοσπαστικόν. Ἐτέθη ἡ ἀρχὴ πρό τινος ὅπως, ἀναλαμβάνοντες εὐθύνας αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσουν ἐνδεχομένως συζητήσεις καὶ συκοφαντίας ἀκόμη, νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἀνωτάτην δυνατὴν ἐξαγωγὴν τῶν πλεονασμάτων καὶ ἔπρεπε χάριν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, τοῦ Ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ, νὰ προβῶμεν εἰς τὴν κατὰ τὴν κρίσιν ἡμῶν, κρίσιν ὄχι μόνον τοῦ ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ἀλλὰ κρίσιν ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον, τῶν μελῶν τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς, νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐξαγωγήν. Τὸ αὐτὸ σκεπτόμεθα νὰ πράξωμεν διὰ τὰ καπνά. Ἔχομεν 16.000.000 κιλὰ παλαιῶν ἐσοδειῶν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ βάρος δυσβάστακτον διὰ τοὺς ὤμους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀναζητοῦμεν δυνατότητας ἐξαγωγῆς τῶν καπνῶν αὐτῶν. Ὑπὸ ποίας προϋποθέσεις; Ὑπὸ προϋποθέσεις μὴ δυναμένας νὰ βλάψουν τὰ κανονικῶς ἐξαγόμενα καπνά μας. Δηλαδὴ τὰ καπνὰ τῶν παλαιῶν ἐσοδειῶν τὰ ὁποῖα θὰ ἐξαγάγωμεν δι’ ἀνταλλαγῆς, δι’ οἱουδήποτε τρόπου, θὰ πρέπει νὰ ἐξαχθοῦν ὁπωσδήποτε ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει χωρὶς νὰ συναγωνισθοῦν τὰ καπνά μας τὰ ὁποῖα ἐξάγονται κανονικῶς, χωρὶς δηλαδὴ νὰ ἐξαχθοῦν κατὰ τρόπον ἀποτελοῦντα ἀθέμιτον συναγωνισμὸν ἔναντι τοῦ ἑαυτοῦ μας εἰς ἀγορὰς ποὺ εἶναι ἀγοραὶ Ἑλληνικῶν καπνῶν. Ὅπως συνεζητήσαμεν ἐπὶ μῆνας τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν πλεονασμάτων τοῦ σίτου, ἔτσι συζητοῦμεν ἐπὶ μῆνας τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν καπνῶν, μὲ τὴν προσοχὴν ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ἔχομεν πιθανότητας νὰ ἐξαγάγωμεν τὰ καπνὰ αὐτὰ δι’ ἀνταλλαγῆς μὲ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά. Εἰς τὰ καπνὰ ἴσως τὸ πρᾶγμα νὰ δικαιολογῆται. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ σίτου τὸ πρᾶγμα ἦτο τελείως διάφορον. Ἔχομεν καὶ μελετῶμεν τὰς πιθανότητας νὰ ἐξαγάγωμεν καπνὰ εἰς χώρας εἰς τὰς ὁποίας — καὶ αὐτὸ θὰ ἔχῃ οὐσιώδη σημασίαν διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν — εἰς χώρας εἰς τὰς ὁποίας δὲν ἔχομεν ἀκόμη βάλει τὸ πόδι μας, εἰς χώρας εἰς τὰς ὁποίας τὰ καπνά μας δὲν ἔχουν ἀκόμη εἰσέλθει. Βεβαιωθῆτε κ. συνάδελφοι, ὅτι μὲ ἀγωνίαν πραγματικὴν ἐπὶ μῆνας ἐξετάζομεν ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις, τὰς περιπτώσεις ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου καὶ τῶν καπνῶν. Θὰ ἦτο εὔκολον νὰ ἐξαγάγωμεν καπνὰ εἰς τὴν Γαλλίαν ἐπ’ ἀνταλλαγῇ τῶν Ὠτομοτρὶς τῆς ΡΕΝΩ. Δὲν τὸ ἐπράξαμεν. Δὲν φθάνομεν ἕως ἐκεῖ. Εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ ἐξαγάγωμεν καπνὰ μὲ ἀνταλλαγὴν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν τῶν ὁποίων ὅμως εἶναι ἀπαραίτητος ἡ εἰσαγωγὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐὰν τὸ ἀποφασίσωμεν εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ τὸ ἀποφασίσωμεν καὶ ἄνευ διαγωνισμοῦ. Καὶ θὰ ὑπάρξουν συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι θὰ εἴπουν ὅτι πρόκειται περὶ σκανδάλου. Ποῖος ὅμως κ. συνάδελφοι δὲν γνωρίζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅτι ὑπάρχει θέμα ἐξαγωγῆς Ἑλληνικοῦ καπνοῦ καὶ ποία ἐνδιαφερομένη ἑταιρεία ἢ ποῖος ἐνδιαφερόμενος ὅμιλος δὲν κινεῖται ὡς ἐὰν εἶχε προκηρυχθῆ διεθνὴς διαγωνισμὸς καὶ δὲν προβαίνει εἰς προσφοράς; Ὑπάρχει πλῆθος προσφορῶν, προσφορῶν, αἱ ὁποῖαι μελετῶνται, τινὲς τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν ἐπωφελεῖς καὶ θὰ καταλήξωμεν ἐνδεχομένως ἄνευ διενεργείας διεθνοῦς διαγωνισμοῦ, διότι ὁ διεθνὴς διαγωνισμὸς δὲν θὰ ἐπρόκειτο νὰ ὠφελήσῃ. Καὶ ὅταν αἱ Κυβερνήσεις εὑρίσκωνται ἐνώπιον τοιούτων προβλημάτων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀξιότιμε κ. Παπανδρέου, ἁπλῶς προβλήματα διαχειρίσεως, συνήθη, κοινά, ἀλλὰ εἶναι προβλήματα ἀπολύτως SUI GENERIS, εἶναι συνδεδεμένα μὲ ἐκτάκτους περιστάσεις, μὲ ἐξαιρέτως δυσχερεῖς περιστάσεις τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, νομίζω, ὅτι πρέπει αἱ Κυβερνήσεις νὰ ἀναλαμβάνουν τὴν εὐθύνην. Ἄλλωστε, θὰ ἤθελον καὶ πάλιν ἐξ ἀφορμῆς τῆς παρεμβάσεως τοῦ κ. Παπανδρέου, νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι προέβημεν εἰς σειρὰν συνεδριάσεων τῆς οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς εἰς ἐξονυχιστικὴν ἐξέτασιν ὅλων τῶν στοιχείων τῶν συνδεομένων μὲ τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ἐξαγωγῆς σίτου ὅλων τῶν στοιχείων τῶν συνδεομένων μὲ τὰς διαφόρους προσφοράς, ὅπως προέβημεν ἐπίσης ἐπὶ μακρὰν σειρὰν συνεδριάσεων —καὶ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς ἐρχομένης Δευτέρας ἔχω βάλει ἐπίσης τὸ θέμα αὐτὸ— εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν ὅρων, ὑπὸ τοὺς ὁποίους θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξαγάγωμεν καπνὰ καὶ εἶναι ἐπείγουσα ἡ ἀνάγκη τῆς ἐξαγωγῆς τῶν καπνῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις μολονότι σέβεται τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου, πιστεύει, ὅτι εἰς ὡρισμένας ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἀρχὴ αὐτὴ νὰ τηρηθῇ καὶ ὅτι πρέπει νὰ προτιμηθῇ ἡ ἐξαίρεσις, ἡ ἐξαίρεσις ἡ συνδεομένη μὲ τὸν κίνδυνον τῆς διαβολῆς, ἀλλὰ ὁ κίνδυνος τῆς διαβολῆς εἶναι κίνδυνος μικρότερος ἐκείνου, ὁ ὁποῖος θὰ συνεδέετο μὲ τὴν διστακτικότητα καὶ τὴν ἀναβλητικότητα καὶ τὴν ζημίαν τὴν μεγάλην, ἡ ὁποία θὰ ἐπήρχετο εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, εἰς βάρος τῶν λαϊκῶν μαζῶν. Σᾶς εἶπεν ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, ποία θὰ ἦτο ἡ ζημία ἡ ὁποία θὰ προέκυπτεν ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου ἐὰν δὲν προεβαίνωμεν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 150–170 χιλιάδων τόννων καὶ σᾶς εἶπεν — πολὺ ὀρθῶς — ὅτι κακῶς ἐμφανίζεται τὸ πρᾶγμα ὡς ζημία προερχομένη ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς. Ἡ ζημία εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν προστασίαν, τὴν ὁποίαν παρέχει τὸ Κράτος εἰς τοὺς σιτοπαραγωγούς. Ἡ ζημία εἶναι αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν δεδομένη καὶ διὰ τῆς ἐξαγωγῆς εἰς τὴν ὁποίαν προέβημεν, ἐμειώσαμεν ὅσον ἦτο δυνατὸν τὴν ζημίαν αὐτήν. Ὅταν ἤρχισεν ἡ συζήτησις, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὑπῆρξαν ὁμιληταὶ — βεβαίως τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ ἔχει σχεδὸν ξεφτίσει — οἱ ὁποῖοι ἐβασίζοντο κατὰ κύριον λόγον εἰς τὸ ἐπιχείρημα ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγή, διότι προκειμένου νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ μὲ τόσην ζημίαν, καλύτερον νὰ ἐδίδετο τὸ σιτάρι εἰς τοὺς κατοίκους τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν ἢ νὰ ἐδίδετο διὰ κτηνοτροφάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς κτηνοτροφάς, σᾶς ἀπήντησαν οἱ συνάδελφοί μου, ὅτι δὲν «ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ ὁ σῖτος ὡς κτηνοτροφή, διότι ἁπλούστατα ὑπάρχει ἐπάρκεια κτηνοτροφῶν». Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰς μικρὰν τιμὴν χορήγησιν τοῦ σίτου εἰς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, αὐτὸ θὰ ἀπετέλει πρᾶξιν ἄδικον ἔναντι αὐτοῦ τούτου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς φέρει τὸ βάρος τῶν 700 ἑκατομμυρίων ποὺ ἀντιπροσωπεύουν τὴν ζημίαν ἐκ τῆς συγκεντρώσεως καὶ ἔπρεπε ἡ ζημία αὐτὴ νὰ μειωθῇ χάριν αὐτοῦ τούτου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ προϋπολογισμοῦ —καὶ αὐτὸ τὸ λέγω διότι πολὺ συχνὰ δὲν γίνεται ὄχι ἀπὸ ὑμᾶς, ἀλλὰ ἀπὸ τμῆμα τῆς κοινῆς γνώμης— ἀντιληπτὸν τὸ πρᾶγμα, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ προϋπολογισμοῦ, δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς περιουσίας τοῦ συναδέλφου μου κ. Παπακωνσταντίνου, δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ τῶν Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν, ἀλλὰ ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς περιουσίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Διότι ὁ προϋπολογισμὸς καὶ οἱ πόροι βάσει τῶν ὁποίων ἀντιμετωπίζονται αἱ δαπάναι τοῦ Κράτους, ἀποτελοῦν θέματα συνδεόμενα μὲ τὴν ὑπόστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἔπρεπε, λοιπόν, ὁ προϋπολογισμὸς νὰ ἐλαφρυνθῇ διὰ νὰ ἐλαφρυνθοῦν οἱ ὦμοι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐνομίσαμεν ὅτι ἔπρεπε νὰ προχωρήσωμεν μὲ τὴν ἀποφασιστικότητα αὐτὴν καὶ πιστεύω, ὅτι ἡ Βουλὴ καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς καὶ ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ δικαιώσῃ τὴν πρᾶξιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβημεν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως).

§245Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀρκοῦμαι εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι ἐμμένω εἰς τὰς γνώμας μου. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§247Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὴν ἐπερώτησιν τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν, ὑπεγράψαμεν ἀνταποκρινόμενοι εἰς λαϊκὴν ἀξίωσιν, τὴν ὁποίαν προεκάλεσεν ἡ ἀναγγελία τῆς ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως περὶ πωλήσεως 170.000 τόννων σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον διότι πράγματι διεξήχθη ἐμπεριστατωμένη συζήτησις, διὰ πρώτην ἴσως φορὰν τόσον ἐξονυχιστικὴ εἰς θέμα ἐπερωτήσεως. Ἀπεδείχθη διὰ πάντα καλῆς πίστεως συζητητὴν πόσον εἴχομεν δίκαιον νὰ ὑποβάλωμεν τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν καὶ νὰ προβῶμεν εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς κυβερνητικῆς αὐτῆς πράξεως. Ἀνεμένομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ συνελάμβανε τὸ μέγα ἠθικὸν θέμα τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη ἐκ τῆς πράξεως αὐτῆς καὶ ἐκείνη πρώτη θὰ ἔσπευδε νὰ προλάβῃ τὴν πρότασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ νὰ εἰσηγηθῇ τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ χύσῃ πλῆρες φῶς εἰς τὴν ὑπόθεσιν, ὥστε ὄχι μόνον ἡμεῖς, ἀλλὰ ὁλόκληρος ἡ Ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη νὰ ἀποδεχθῇ ὅτι ὅσα ἐλέχθησαν ἐπ’ αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως παρὰ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, ὅσα ἀνεπτύχθησαν ὡς ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῆς Κυβερνήσεως ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ κατ’ ἀκολουθίαν, ὅτι δὲν ὑφίσταται ἠθικὸν θέμα εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Τοῦτο δέ, κύριοι συνάδελφοι, διότι ὅπως ἐλέχθη ἀπὸ προλαλήσαντας ρήτορας, τὸ θέμα δὲν εἶναι προσωπικὸν δι’ ἕνα ὑπουργόν, τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ ἢ ἄλλου μέλους τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ θέμα δὲν ἀφορᾷ μόνον τὴν Κυβέρνησιν, τὸ θέμα ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον καὶ δύναται νὰ ἐπιδράσῃ ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ καθεστῶτος, τὸ ὁποῖον ἔχομεν, τοῦ ὁποίου τὴν ὑπεράσπισιν ἔχει λαϊκῇ ἐντολῇ, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἰδιαιτέρως δέ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔχει τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Σώματος. Ἀνεμένομεν, λοιπόν, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι θὰ εἶχε τὸ σθένος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν πραγματικότητα ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ἐφ’ ὅσον οὔτε ἡμεῖς, οὔτε ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπείσθη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει δίκαιον, νὰ δεχθῇ τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Μέχρι τῆς στιγμῆς, εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν διὰ τὴν ὁποίαν ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, ὑπάρχει σοβαρὰ σκιά, ὑπάρχουν σοβαρὰ ἐρωτήματα ἀναπάντητα καὶ ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν πλήρη διαφώτισιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ νὰ δοθοῦν πλήρεις καὶ σαφεῖς ἀπαντήσεις ἐπὶ τῶν γεννηθέντων ἐρωτημάτων καὶ τῶν ὑφισταμένων ἀποριῶν. Ἤδη, κ. συνάδελφοι, πρὸ ὀλίγου, ἐκ τοῦ βήματος τούτου, κατῆλθε συνάδελφος, ἐκλεκτὸς συνάδελφος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος προέβη εἰς αἰτιάσεις πλέον συγκεκριμένας, κατηγορίας ἐναντίον προσώπων συνδεομένων μὲ τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου. Δὲν θέλω νὰ υἱοθετήσω οὐδεμίαν κατηγορίαν. Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω τὴν ἐντιμότητα κανενὸς ἐκ τῶν πολιτευομένων εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ἀλλὰ ὅσον ἡμεῖς καὶ ἐὰν δέν θέλωμεν νὰ ἀμφισβητήσωμεν, εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην ἔχουν δημιουργηθῆ ἐρωτήματα καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Πολιτεύματος, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ συμβάλωμεν διὰ νὰ δοθοῦν ἀπαντήσεις ἐπ’ αὐτοῦ πλήρεις καὶ σαφεῖς. Ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς ἔπεισε μέχρι τῆς στιγμῆς περὶ τῆς ὀρθότητος τῶν ἀπόψεών της. Δι’ αὐτό, κ. συνάδελφοι, ἐπιβάλλεται ἔτι περισσότερον νὰ συνεχίσωμεν τὴν διεξαγομένην ἐναντίον αὐτῆς μάχην, ἔστω καὶ ἐὰν τὴν κερδίσωμεν σπιθαμὴν πρὸς σπιθαμήν. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συν)σμοῦ, ὑπέπεσαν εἰς βαρύτατον πολιτικὸν σφάλμα, ἀρνηθέντες τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ἐσκεμμένως, διὰ λόγους κομματικούς, ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν πλεονασμάτων τοῦ σίτου. Ἀλλοίμονον, κ. συνάδελφοι, ἐὰν εἰς τὰς σημερινὰς κρισίμους στιγμάς, τὰς ὁποίας διέρχεται ἡ χώρα μας ἀρνηθῶμεν τὸ καθῆκον μας νὰ στηρίξωμεν τὸ ἠθικὸν βάθρον ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζομεν τὴν πολιτικὴν ἐξέλιξίν μας. Εἰς τὴν κρίσιμον αὐτὴν στιγμὴν δίδεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ διασφαλίσῃ τὴν ἠθικήν της βάσιν. Τοῦτο, δυστυχῶς τὸ ἀρνεῖται ἡ Κυβέρνησις μὲ σαθρὰ ἐπιχειρήματα, διὰ τῶν ὁποίων, ὄχι μόνον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πείσῃ τὴν ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν, ἀλλὰ καὶ τὸν ἀφελέστερον τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ θέματος τῆς ἐπερωτήσεως, ὑπῆρξεν ἐξονυχιστικὴ καὶ δὲν θὰ ἐλάμβανα τὸν λόγον ἐὰν δὲν ἐπίστευα, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην διευκρινίσεως, διότι ἐδημιουργήθη ἡ πεποίθησις διὰ νὰ μὴ εἴπω ἡ βεβαιότης, ὅτι ἐγένετο ἀνωμάλως ἡ διαχείρισις τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Ἐκ τῶν κατατεθέντων στοιχείων μᾶς παρέχεται ἡ δυνατότης ὄχι μόνον νὰ ἀναζητήσωμεν εὐθύνας διὰ τὴν γενομένην πώλησιν, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐξαγάγωμεν συμπεράσματα ἐπὶ τῆς γενικωτέρας πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ δραστηριότης τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐπέτυχε τὴν χάραξιν μιᾶς ὀρθῆς γραμμῆς καὶ ὅτι εἰς τὴν σοβαρὰν αὐτὴν ὑπόθεσιν δὲν κατέχεται ἀπὸ πολιτικὴν εὐαισθησίαν, ὥστε νὰ φροντίζῃ αἱ πράξεις της νὰ εἶναι ἀδιάβλητοι. Ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διεξάγεται μία σοβαρωτάτη συζήτησις, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ κλονίσῃ τὰ θεμέλια τοῦ Πολιτεύματος καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν κατεδέχθη νὰ προσέλθῃ καὶ νὰ τὴν παρακολουθήσῃ διὰ νὰ μορφώσῃ προσωπικὴν γνώμην ἐπὶ τοῦ συζητουμένου πολιτικοῦ θέματος. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὴν ὑπόθεσιν τοῦ σίτου διεχειρίσθη ἡ Κυβέρνησις κατὰ τρόπον ἀνώμαλον καὶ ἔπειτα ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἄνθρωπος καλῆς πίστεως, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ ἀντίθετον γνώμην. Διὰ νὰ δικαιολογήσω, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, τὰς ἀπόψεις μου καὶ τὴν ψῆφον μου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀνατρέξω εἰς τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως δι’ ὀλίγων. Ἐὰν ἐμελετήσατε τοὺς φακέλλους καὶ τὴν διεξαχθεῖσαν ἀλληλογραφίαν μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Οἴκου Μποῦγκε, θὰ ἀντιληφθῆτε ἀμέσως, ὅτι ὑπῆρξεν ἀρχῆθεν ἰδιαιτέρα εὐνοϊκὴ μεταχείρισις τοῦ Οἴκου αὐτοῦ. Πρέπει νὰ ἀναγνώσητε τὴν ἐπιστολὴν τῆς Ἑταιρείας τῆς 20 Ἀπριλίου τ.ἔ. εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρει τὰς πληροφορίας της σχετικῶς μὲ τὰς τιμὰς τοῦ σίτου εἰς τὴν Γερμανικήν, τὴν Γαλλικὴν καὶ Ἀγγλικὴν ἀγοράν προσπαθεῖ δι’ ἐπιχειρημάτων νὰ πείσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἀπὸ τὰ δείγματα τοῦ σίτου τοῦ ὁποίου τῆς ἐχορηγήθησαν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀπεδείχθη, ὅτι εἶναι ὁ προσφερόμενος ἑλληνικὸς σῖτος κατωτάτης ποιότητος, ἡ δὲ προθυμία της νὰ διαθέσῃ τὸν σῖτον αὐτὸν καὶ αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας προτείνει εἶναι ἱκανοποιητικαὶ καὶ ἀποτελοῦν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Μετὰ 2 ὅμως ἡμέρας ἡ Ἑταιρεία Μποῦγκε χωρὶς νὰ προβῇ εἰς νέαν δειγματοληψίαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, συμβάλλεται μὲ τὴν Ἑλλ. Κυβέρνησιν διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ σίτου. Εἰς ὅλας τὰς σχετικὰς ἐπιστολάς, τὰς ὁποίας ἀπέστειλεν ἡ ἑταιρεία Μποῦγκε πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ἀνέγραφεν, ὅτι θὰ ἠγόραζε τὸν σῖτον, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ ἦτο ὑγιής, καὶ ἐκλεκτῆς ποιότητος καὶ θὰ ἐκρίνετο τοῦτο ἀπὸ τοὺς ἐμπειρογνώμονας. Τὸ ἴδιον ἐπανελήφθη καὶ εἰς τὰς ὑπογραφείσας τρεῖς συμβάσεις εἰς τὰς ὁποίας ὁμιλοῦν περὶ ἀγορᾶς ὑγειοῦς σίτου. Καὶ ἐρωτᾶται, κύριοι συνάδελφοι, πῶς ἐξηγεῖται νὰ ἔχουν δοθῆ ἀρχικῶς δείγματα κατεστραμμένου σίτου καὶ χωρὶς νέαν δειγματοληψίαν ἡ Μποῦγκε νὰ ὑπογράφῃ τὰς συμφωνίας, μὲ τὴν Κυβέρνησιν μετὰ ὀλίγας ἡμέρας, συμφωνοῦσα παράδοσιν ὑγιειοῦς σίτου; Ἀναμφιβόλως, ὅλη αὐτὴ ἡ προσπάθεια τῆς ἑταιρείας, ἦτο προσπάθεια διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὰς μειωμένας τιμάς. Προσπάθεια, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν ἄνευ συζητήσεως, ἄνευ ἐλέγχου, καθ’ ὃν χρόνον, κύριοι συνάδελφοι, ἄλλαι ἑταιρεῖαι, ἐξ ἴσου σοβαραί, ὅπως ἡ Γκρανάρια καὶ ἄλλαι ἐπίσης ἑταιρεῖαι, τῶν ὁποίων αἱ προσφοραὶ ὑπάρχουν μέσα εἰς τὸν φάκελλον, προσέφερον τιμὰς καλλιτέρας. Καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἂν δὲν ἦσαν αἱ προσφοραί των σύμφωνοι ἀπολύτως μὲ ἐκείνους τοὺς ὅρους καὶ τὰς προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἔθεσεν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐξεδηλώθη ἕνα ζωηρὸν ἐνδιαφέρον ἀπὸ πολλοὺς οἴκους, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀναγκάσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ἂν δὲν εἶχε σκοπὸν νὰ εὐνοήσῃ ἰδιαίτερα τὴν ἑταιρείαν Μποῦγκε, νὰ ἀναβάλῃ τὴν ὑπογραφὴν τῶν συμβάσεων, νὰ διερευνήσῃ τὴν ἀγοράν, νὰ ἐπικοινωνήσῃ μὲ τοὺς οἴκους αὐτοὺς ἀπ’ εὐθείας καὶ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἠγγυᾶτο, ὅτι θὰ ἐλάμβανε σαφεῖς πληροφορίας καὶ κατόπιν νὰ προβῇ εἰς τὴν ὑπογραφὴν τοῦ συμβολαίου καὶ τὴν πώλησιν. Ἀντ’ αὐτοῦ, ὅμως, ὄχι μόνον δὲν ἠρεύνησε τὴν ἀγοράν, ἀλλὰ προβαίνει εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῶν συμβολαίων, ἀγνοεῖ προσφορὰς μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ τοῦ σοβαρωτάτου οἴκου, κατὰ τὴν ὁμολογίαν τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ οἴκου Γκρανάρια, εἰς τὸν ὁποῖο ἐγένετο ἕνας πρωτοφανὴς ἐμπαιγμός. Καθ’ ὃν χρόνον ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑπογράψει τὴν σύμβασιν μὲ τὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ Οἴκου Μποῦγκε, ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Γκρανάρια συνεχῶς παρατείνει τὴν προσφοράν του καὶ ἀναμένει τὴν ἀπάντησιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δέχεται τὰς νέας προσφοράς, χωρὶς νὰ τὸν πληροφορήσῃ, ὅτι ἤδη ἔχει ὁριστικὰς συμφωνίας μὲ τὴν Μποῦγκε. Εἶναι σοβαρόν, κύριοι συνάδελφοι, διὰ μίαν Κυβέρνησιν, διαπραγματευομένην τὴν πώλησιν δημοσίας περιουσίας, νὰ ἐμφανίζεται εὐνοοῦσα κατὰ τοιοῦτον τρόπον μίαν Ἑταιρείαν, καὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἀγνοοῦσα ἄλλας ἑταιρείας, ἐνδιαφερομένας διὰ τὴν πώλησιν αὐτήν; Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅτι ἐπεβάλλετο ἡ πώλησις τοῦ σίτου, πρῶτον, διότι ὑπῆρχεν ἔλλειψις ἀποθηκῶν καὶ δεύτερον διότι ὁ σῖτος ἦτο ἠλλοιωμένος. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς ἐλλείψεως ἀποθηκῶν, ἀποτελεῖ καὶ αὐτὸ ἕνα ἐπιχείρημα, μὴ δυνάμενον νὰ δικαιολογηθῇ ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ μὴ ἀνταποκρινόμενον εἰς τὴν πραγματικότητα, διότι τὸ ποσὸν τῶν 92.000 τόννων περίπου σίτου, ὁ ὁποῖος ἐπωλήθη, ἦτο εἰς πλοῖα ἐλλιμενισμένα εἰς τὸν Πειραιᾶ, τὰ ὁποῖα ἠδύναντο νὰ ἐξακολουθήσουν, ἀντ’ ἐλαχίστου τιμήματος, νὰ χρησιμοποιοῦνται, μέχρις ὅτου κατορθωθῇ νὰ ἐπιτευχθῇ μία καλλιτέρα τακτοποίησις τοῦ θέματος. Καί, ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι μας, πλὴν τῶν πλοίων αὐτῶν, χρησιμοποιοῦνται καὶ σωρεία ἄλλων πλοίων, διὰ τὴν ἀποθήκευσιν τοῦ σίτου. Ἀλλὰ ὑποστηρίζω, ὅτι ὑπῆρχε καὶ ἄλλη λύσις διὰ τὸ θέμα· ἠδύνατο νὰ γίνῃ δανεισμὸς εἰς σῖτον τῶν ἀγροτῶν. Διεπιστώθη, ὅτι μεγάλαι μᾶζαι ἀγροτῶν σήμερον, στεροῦνται σίτου καὶ στεροῦνται καὶ τῆς δυνατότητος νὰ προμηθευθοῦν σῖτον. Μεγάλαι μᾶζαι σιτοπαραγωγῶν, ἔχουν ἀνάγκην σήμερον σίτου καὶ ὀρθῶς ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἠδύνατο νὰ δοθῇ ὑπὸ τύπον δανεισμοῦ καὶ νὰ ἐπιστραφῇ κατὰ τὴν νέαν παραγωγήν, ὥστε νὰ μὴ δημιουργηθῇ ζήτημα ἀποθηκεύσεως. Εἶναι λυπηρόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς μίαν τόσον σοβαρὰν ὑπόθεσιν, διὰ νὰ καλύψετε τὰς εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως, θέλετε νὰ δημιουργήσητε τὴν ἐντύπωσιν τοῦ ἀστείου. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπεδείχθη ἐκ τῆς συζητήσεως, ὅτι ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1958, ἡ Κυβέρνησις ἐγνώριζε τὴν ἀνάγκην τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅπως ἐλέχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἶχεν ἐπιληφθῆ τοῦ θέματος. Καί, ὅπως ὁ συνάδελφος κ. Ζίγδης ἀνέφερεν, ἔστειλε τὸν Διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου του νὰ διερευνήσῃ εἰς τὴν ἀγορὰν τὰς δυνατότητας τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου. Ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἀποδεικνύεται διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ἡ προχειρότης, μὲ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις χειρίζεται τὰ σοβαρὰ θέματα καὶ ἐν προκειμένῳ τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου, διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἐξαγωγὴ σίτου ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, διὰ πρώτην φορὰν πραγματοποιοῦμεν. Καὶ μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ ἐξαγωγὴ καὶ εἰς ἑπόμενα ἔτη, ἂν βοηθήσῃ ἡ ἐσοδεία, εἶναι ἕνα θέμα σοβαρὸν καὶ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς καὶ ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι νὰ συνεργασθοῦν διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν του. Ἂς ἴδωμεν, ὅμως, τί ἔπραξεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1958, ὅτε, ὡς ἀποδεικνύεται, ἤρχιζε νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου. Ἀντὶ νὰ ζητήσῃ ἀπ’ εὐθείας ἐπαφὴν μὲ τοὺς σοβαρωτέρους οἴκους καὶ νὰ λάβῃ ἔγγραφον ἀπάντησίν των καὶ τὰς προσφοράς των, περιορίζεται εἰς τὸ νὰ δώσῃ ἐντολὴν εἰς τὸν Διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου του νὰ ἐπικοινωνήσῃ πληροφοριακῶς, περὶ τῆς δυνατότητος αὐτῆς. Τὴν ἐποχὴν αὐτήν, δὲν ἐγένετο ἀκόμη οὐδεμία ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν χορήγησιν τῆς ἀδείας τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου. Ὡμολόγησε δὲ εἰς διακοπήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δὲν ἐπίστευεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν χορήγησιν τῆς ἀδείας διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου, διότι, ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν δίδεται συνήθως τοιαύτη ἄδεια. Πράγματι, ὀφείλομεν νὰ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι εἰς τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1958 ὑποβάλλει ἡ Μποῦγκε πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζήτει νὰ τῆς δοθῇ ἡ ἐντολὴ νὰ διαπραγματευθῇ τὴν πώλησιν 100 ἕως 300 χιλ. τόννων σίτου, ἐκεῖ ἀναγνωρίζει, ὅτι ἔγινεν ἐνέργεια ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν πρὸς τὴν Ἀμερικανικήν, διὰ τὴν χορήγησιν τῆς ἀδείας. Ἀλλὰ ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ ἐκ τῆς συζητήσεως ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπίστευεν, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὴν ἄδειαν αὐτήν, ἀπὸ τὰς ἐνεργείας της καὶ ἄφησεν ὅλην τὴν προσπάθειαν εἰς τὴν ἑταιρείαν Μποῦγκε, ἡ ὁποία, λόγῳ τῆς σοβαρότητός της καὶ λόγῳ τῶν δεσμῶν ποὺ εἶχε μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν, ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ λάβῃ τὴν ἄδειαν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Βεβαίως, κύριοι συνάδελφοι, μία ἑταιρεία ποὺ ἐνδιαφέρεται διὰ μίαν τοιαύτην ἀγοραπωλησίαν, εἶναι φυσικὸν νὰ παρακολουθῇ κάθε σχετικὴν προσπάθειαν καὶ νὰ συμβάλλῃ εἰς τὴν ἐπιτυχίαν των. Ἀλλὰ ἐδῶ, ἡ ἀνωμαλία ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι μία Κυβέρνησις ὁμολογεῖ, διὰ τῶν πράξεών της, ἀδυναμίαν νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἄδειαν καὶ τὴν ἐπιτυγχάνει μία ἰδιωτικὴ ἑταιρεία. Αὐτὸ σημαίνει, καθ’ ἡμᾶς, ὄχι ὅτι δὲν ἠδύνατο νὰ τὴν ἐπιτύχῃ, ἀλλ’ ὅτι δὲν ἐχειρίσθη τὸ θέμα κατὰ τρόπον ποὺ θὰ ἐξησφάλιζε τὴν ἐπιτυχίαν. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ νόμος τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἀπαιτεῖται ἡ ἄδεια αὐτὴ διὰ τὴν διάθεσίν των, ἀφορᾷ τὰ πλεονάσματα τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας καὶ δι’ αὐτὰ θέτει δεσμεύσεις, διὰ τὴν διάθεσιν αὐτῶν ἀπὸ ἑκάστην χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ χορηγεῖ, ἀλλά, ἐν προκειμένῳ, ἐπρόκειτο περὶ ἐξαγωγῆς ὄχι ἀμερικανικοῦ σίτου, ἀλλὰ σίτου καθαρῶς ἑλληνικοῦ, διὰ τὸν ὁποῖον οὐδεμία νομική, οὔτε ἠθική, δέσμευσις ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ, ἀπέναντι τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ τῆς ζητηθῇ ἡ ἄδεια πρὸς ἐξαγωγήν. Τὸ ἐπιχείρημα, ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ἐλλείψεως ἀποθηκῶν, ἐξ ἴσου δὲν εὐσταθεῖ ἐκ τῶν πραγμάτων. Εἶναι μία δικαιολογία, τὴν ὁποίαν ἐκ τῶν ὑστέρων ἐσκέφθη ἡ Κυβέρνησις νὰ προβάλῃ. Τὸ στοιχεῖον τοῦ ἠλλοιωμένου σίτου, καὶ αὐτὸ ἐκ τῶν πραγμάτων ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν ὑφίσταται, ἀφ’ ἑνὸς ἐκ τῶν συμβάσεων τὰς ὁποίας ὑπέγραψεν ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὰς ὁποίας ἀναφέρεται ρητῶς, ὅτι ὁ σῖτος εἶναι ὑγιὴς καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὡς ἐλέχθη, ἠδύνατο νὰ διαθέσῃ τὰ πλεονάσματα, ἐὰν ἐπίστευεν ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἠλλοιωμένου σίτου, εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας διὰ κτηνοτροφάς, τὰς ὁποίας εἰσάγωμεν ἤδη ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀντετάχθη τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διοχετευθῇ εἰς τὴν ἀγορὰν ὑπὸ τὴν μορφὴν αὐτήν, διότι θὰ ἐπίεζε τὴν ἀγορὰν καὶ θὰ ἐχρησιμοποιεῖτο ἀπὸ τοὺς ἀγρότας ὡς τροφὴ καὶ ὄχι ὡς κτηνοτροφή. Τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, δὲν εὐσταθεῖ, διότι ὑπάρχει ὁ τρόπος, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ διασφαλίσῃ τὴν χρησιμοποίησίν του μόνον ὡς κτηνοτροφὴν καὶ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ χρησιμοποίησίς του δι’ ἀρτοποίησιν, ὅπως συμβαίνῃ εἰς ἄλλας χώρας, κύριοι συνάδελφοι, ὅπου σῖτος, προοριζόμενος διὰ κτηνοτροφήν, διὰ χημικοῦ μέσου διασφαλίζεται ἔναντι τῆς χρησιμοποιήσεώς του διὰ τὴν ἀρτοποίησιν. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ σῖτος αὐτὸς ἠδύνατο νὰ χορηγηθῇ εἰς τοὺς ἀγρότας, ὑπὸ τύπον δανεισμοῦ, ὅτε θὰ ἀπηλευθέρωνε τὰς ἀποθήκας, διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ἐρχομένην ἐσοδείαν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, ἐπίσης, ἔχει μεγίστην σημασίαν καὶ δημιουργεῖ ὑπονοίας τινὰς εἰς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν, εἶναι τὸ ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἔθεσεν ὡς ὅρον συγκρίσεως, διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν τιμῶν, τὸν ἀμερικανικὸν σῖτον HARD–VIN-DER No 2, καὶ ὄχι τὸν ἰταλικὸν σῖτον, ὁ ὁποῖος εἶναι μαλακὸς καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι διαπραγματεύσιμος εἰς τὰς διεθνεῖς ἀγορὰς καὶ ὁμοιάζει πρὸς τὸν ἑλληνικὸν σῖτον. Διατὶ ἔθεσεν αὐτὴν τὴν προϋπόθεσιν καὶ τὴν ὁποίαν, μάλιστα, δὲν συμπεριέλαβεν εἰς τὰ ὑπογραφέντα συμφωνητικά. Ἡ προϋπόθεσις αὐτή, ἐτέθη κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅταν, ὅμως, ἦλθεν ἡ ὥρα τῆς ὑπογραφῆς τῶν συμφωνητικῶν πωλήσεως, δὲν ἀναφέρεται εἰς αὐτὰ ὁ ὅρος αὐτὸς τῆς συγκρίσεως. Ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, ἐπὶ τῇ βάσει συγκεκριμένων στοιχείων, τὰ ὁποῖα δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀμφισβητήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀπέδειξε τὰς διαφορὰς τῶν τιμῶν. Ἀπέδειξε, κύριοι συνάδελφοι, πόσον ὠφελήθη ἡ Μποῦγκε ἀπὸ τὴν πώλησιν αὐτὴν τοῦ σίτου. Καὶ ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς τῆς Κυβερνήσεως, μὰ τί ἠθέλατε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ κάμωμεν; Νὰ γίνῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἔμπορος καὶ νὰ πωλήσῃ ἐκείνη ὑπ’ εὐθύνη της τὸν σῖτον; Ἀλλὰ μήπως, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Μποῦγκε ἐπώλησεν ὑπ’ εὐθύνη της τὸν σῖτον; Ἡ Μποῦγκε ὑπῆρξε μία μεσίτρια, ἡ ὁποία ἐπῆρεν ἐντολήν, χωρὶς νὰ δώσῃ καμμίαν ἐγγύησιν πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀφοῦ ἔλαβε τὴν ἄδειαν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀφοῦ ἐξησφάλισε προσφορὰν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀγοράσῃ τὸν σῖτον εἰς τὴν τιμὴν ποὺ τὸν ἔκλεισε καὶ προέβη εἰς τὴν ἀγοραπωλησίαν ἐν πλήρῃ ἀσφαλείᾳ. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, καθ’ ἡμᾶς, ἠμποροῦσεν εἰς τὴν Μποῦγκε νὰ ὑποσχεθῇ μίαν ἀνάλογον μὲ τὴν πρᾶξιν της μεσιτείαν καὶ νὰ διαπραγματευθῇ ἐκείνη τὴν πώλησιν ἀπ’ εὐθείας μὲ τὸν ἀγοραστήν, τὸν ὁποῖον τῆς ἐπρότεινεν, ὥστε νὰ καρπωθῇ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος τὴν μεγάλην διαφορὰν τοῦ κέρδους, τὸ ὁποῖον ἐπραγματοποίησεν ἡ Ἑταιρεία Μποῦγκε. Δὲν πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, ἂν ἐπραγματοποιήθη ζημία ἢ ἂν ἐπραγματοποιήθη κέρδος, δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀφορᾷ. Μᾶς ἀφορᾷ ἡ γενικὴ ἀρχή, τὴν ὁποίαν παρέβη ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατίθεται ἡ περιουσία τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου κατὰ τοιοῦτον ἀμελέτητον καὶ ἐπιζήμιον τρόπον. Διότι αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ δεχθῶ ἐξεταστικὴν ἐπιτροπὴν τῶν πραγμάτων, ὅταν μεθαύριον θὰ ἔχωμεν, ἐπίσης, τὴν ὑπόθεσιν τῶν καπνῶν, ὅταν, ἐπίσης, ἔχωμεν ἄλλας περιπτώσεις ποὺ θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ προβῶμεν εἰς πώλησιν, χωρὶς τὸν διεθνῆ διαγωνισμόν; Αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ δεχθῇ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλέγχου διὰ μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία εἶναι ἀνώμαλος, διότι ἔχει ἡ Κυβέρνησις σκοπὸν νὰ προβῇ εἰς ἄλλας ὁμοίας πράξεις δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ δικαιολογήσῃ ἐπαρκῶς τὴν Κυβέρνησιν ἐν προκειμένῳ. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἶναι ἀνεξέλεγκτος ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διὰ τὰς πράξεις αὐτάς. Ἀντιθέτως, ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον σκέπτεται πραγματικῶς νὰ κάμῃ καὶ ἄλλας ὁμοίας πράξεις, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ δεχθῇ τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ διαπιστωθῇ, ὅπως εὐχόμεθα ὅλοι, ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ ὑπῆρξε τελείως καὶ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἀνύποπτος καὶ ἀδιάβλητος καὶ ὅτι εἰς τὸ μέλλον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ σκιὰ καὶ ὑπόνοια, διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς διαχείρισιν τοῦ δημοσίου πλούτου. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι λυπηρὸν ὅτι, εἰς μίαν κρίσιμον περίοδον ποὺ διέρχεται ἡ χώρα μας, κρίσιν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε μὲ κἄθε προσπάθειαν νὰ στηρίξωμεν τὸ κοινοβουλευτικόν μας πολίτευμα ἐπὶ ἀνωτάτων ἠθικῶν βάσεων, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐπιβιώσωμεν, εἶναι λυπηρόν, λέγω, ὅτι, κατὰ τὴν στιγμὴν ταύτην, διαπιστοῦται πλήρης ἔλλειψις κυβερνητικῆς πολιτικῆς εὐαισθησίας, μὲ τὴν ἄρνησιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ διερευνηθῇ ἡ ὑπόθεσις τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ σίτου, ἡ ὁποία, ἐὰν δὲν ἀποτελῇ σκάνδαλον, πάντως ἀποτελεῖ ἀνωμαλίαν σοβαράν, τὰς εὐθύνας τὰς ὁποίας θὰ ἀνεύρῃ ἡ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. Εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὴν πλειοψηφίαν, τὴν ὁποίαν διαθέτει ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἐπιτύχῃ νὰ συγκαλύψῃ τὰς εὐθύνας της εἰς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν. Ἀπέναντι τοῦ λαοῦ, ὅμως, θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ εἶναι ὑπόλογος καὶ θὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα, ποὺ θὰ λογοδοτήσῃ ἐνώπιόν του. Εὐχόμεθα, ὅμως, ἕως τότε, ἡ κυβερνητικὴ πολιτικὴ νὰ μὴ ἔχῃ δημιουργήσει ἀνεπανορθώτους ζημίας διὰ τὴν χώραν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§249Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶναι ἀτύχημα, κύριοι βουλευταί, διότι ἐνῷ συζητοῦμεν ἐπὶ τριήμερον καὶ ἐδόθη εὐκαιρία εἰς 4 ἐκπροσώπους τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀγορεύσουν κατ’ ἐπανάληψιν καὶ νὰ παρέμβουν χιλίας καὶ μίαν φοράν, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ διαλυθοῦν αἱ ὑποψίαι, ὅτι κἄτι ἀνώμαλον συνέβη ἐν προκειμένῳ. Λέγω, ὅτι εἶναι ἀτύχημα, διότι τελικὰ τὸ ὅλον ζήτημα ἀποβαίνει εἰς βάρος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι καλοῦνται νὰ διοικήσουν τὴν χώραν. Ὅταν τὸ πρῶτον ἦλθε τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα εἰς τὴν δημοσιότητα, δυστυχῶς δὲν ὑπῆρξε πειστικὴ κυβερνητικὴ παρέμβασις, δυναμένη νὰ πείσῃ τὸ κοινόν, ὅτι δὲν συνέβη κἄτι τι ἀνώμαλον. Ἀλλὰ καὶ ὅταν τὸ θέμα ἦλθεν, ἐν συνεχεία, εἰς τὴν Βουλήν, ἐξεδηλώθη κἄποια περίεργος διαδικασία προτάξεως μιᾶς ἐρωτήσεως καὶ κἄποια προσπάθεια ὑφαρπαγῆς μιᾶς συζητήσεως καὶ ἀποφυγῆς περαιτέρω διερευνήσεως αὐτοῦ. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν τρίτην φάσιν τοῦ ζητήματος, ὅταν τὸ θέμα τοῦτο ἦλθε κατόπιν ἐπερωτήσεως εἰς τὴν Βουλήν, καὶ πάλιν διαπιστοῦται κἄποια κυβερνητικὴ προσπάθεια νὰ ἀποφύγῃ τὴν διαλεύκανσιν τῆς ὑποθέσεως. Ὡς ἐτονίσθη, παρὰ πολλῶν συναδέλφων, οἱ φάκελλοι, οἱ ὁποῖοι κατετέθησαν, δὲν περιέχουν ὅλα τὰ ἔγγραφα. Τοῦτο, ἐπεβεβαιώθη καὶ ἐκ τῆς στάσεως τῶν κυρίων ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι, πρὸς ἀπόκρουσιν τῶν ἐπιχειρημάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀνασύρουν κἄθε τόσον καὶ κἄποιο νέον σημείωμα, μὴ περιεχόμενον παραδόξως εἰς τὸν φάκελλον. Νομίζομεν, ὅτι θὰ ἔπρεπεν εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, ὁ φάκελλος νὰ περιεῖχεν ὅλα τὰ στοιχεῖα. Ὑποστηρίζω, ὅτι οἱ κύριοι ὑπουργοὶ θὰ πρέπει νὰ παρέχουν μὲ σχολαστικὴν πληρότητα τὰ αἰτούμενα στοιχεῖα, ἐν προκειμένῳ, ὅμως, συνέβη τὸ ἀντίθετον. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι ἀποτελοῦν θέματα ὑπὸ εὐρεῖαν ἔννοιαν διαδικασίας, τὸ ἀνώμαλον εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν συνίσταται εἰς τὸ ὅτι, κατὰ τὰς τρεῖς ἡμέρας τῶν συζητήσεων, ἀνέκυψαν ἐρωτηματικά, τὰ ὁποῖα προϋπῆρχον, ἐγεννήθησαν κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς συζητήσεως, ἀλλὰ ἀτυχῶς ἔμειναν καὶ παραμένουν ἀναπάντητα. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ ἐπὶ παρομοίων ὑποθέσεων, τὸ πρῶτον ἐρωτηματικόν, τὸ ὁποῖον γεννᾶται, εἶναι διατὶ δὲν ὑπῆρξε διαγωνισμός. Ἐὰν ὑπῆρχεν αὐτὸς ὁ διαγωνισμὸς καὶ ἐάν, κατόπιν αὐτοῦ, ὑπῆρχον οἱ αὐτοὶ ὅροι, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν εἰς αὐτὴν τὴν πρᾶξιν, τὴν ὁποίαν συνωμολόγησεν ἡ Κυβέρνησις ἢ καὶ χειρότερον, ἐὰν θέλετε ἀκόμη, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἀκόμη, τὸ πολὺ θὰ ὑπέθετεν, ὅτι ὑπῆρξε μία ἀπροσεξία, μία ἔλειψις δεξιότητος, ἀλλὰ πέραν τούτου τίποτε ἄλλο, διότι θὰ ὑπῆρχε τὸ γεγονός, ὅτι, πάντα ταῦτα, ἔστω καὶ ὑπὸ δυσμενεῖς ὅρους, ἔγιναν εἰς τὸ φῶς ἑνὸς διαγωνισμοῦ καὶ θὰ ἀπεκλείετο ὁπωσδήποτε ὑπόνοια καὶ δὲν θὰ εἶχε κανένας τὸ δικαίωμα νὰ ὑποθέσῃ ἄλλο τι. Ἀνθρώπινον εἶναι, ὅταν διαχειρίζεται κανεὶς τόσα θέματα, ὡς Κυβέρνησις, ὡς ὑπουργός, νὰ ὑπάρξῃ καὶ περίπτωσις ὅπου θὰ δείξῃ κἄποιαν ἔλλειψιν δεξιότητος. Ἔλλειψε, λοιπόν, αὐτὸ τὸ γεγονὸς τοῦ διαγωνισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἐξ ὑπαρχῆς θὰ ἐξεκαθάριζε τὰ πράγματα, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, τοῦ ὅτι ὅσα ἔγιναν, ἦσαν ἀδιάβλητα. Τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἐτέθη εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ παραμένει καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς ἀναπάντητον, διότι αἱ ἀπαντήσεις ποὺ ἔδωσαν οἱ κύριοι ὑπουργοί, χωρὶς νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ φακέλλου ὅλου τοῦ θέματος, δὲν ὑπῆρξαν ἐπαρκεῖς. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔγινε διαγωνισμὸς καὶ δὲν ὑπῆρξε διὰ τὴν ἔλλειψιν αὐτὴν πειστικὴ ἐξήγησις. Ἐρωτᾶται, ἐπίσης, διατί, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔγινε διαγωνισμός, δὲν ἐκλήθησαν τοὐλάχιστον οἱ 5 ἢ 10 γνωστοὶ ἑλληνικοὶ καὶ ξένοι οἶκοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν γνωστοὶ ὅτι ἔχουν μίαν ἐπίδοσιν καὶ ἕνα ἐνδιαφέρον πρὸς τὸ σιτεμπόριον; Καὶ αὐτὸ τὸ ἐρωτηματικὸν παραμένει ἀναπάντητον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὅσον παραμένει ἀναπάντητον, ἐν συνδυασμῷ, μὲ τὸ προηγούμενον καὶ μὲ ὅσα ἐρωτηματικὰ θὰ ἐπακολουθήσουν, δικαιολογοῦν, δίδουν τὸ δικαίωμα εἰς πάντα ἐξ ἡμῶν νὰ θεμελιώνῃ οἱασδήποτε ὑποθέσεις. Ἀλλὰ προχωρῶ περαιτέρω. Οἶκοι τινές, οἱ ὁποῖοι ἂν καὶ δὲν ἐκλήθησαν, προσῆλθον αὐθαιρέτως καὶ ὑπέβαλον προτάσεις καὶ ἐζήτησαν νὰ διαπραγματευθοῦν μὲ ὅρους οἱ ὁποῖοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τοὺς ἐπιτρέψουν νὰ μποῦν εἰς τὴν ἐμπορικὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν. Ἀλλὰ καὶ μὲ αὐτοὺς τοὺς οἴκους, τοὺς αὐθαιρέτως προσελθόντας, δὲν ὑπῆρξε συζήτησις ἢ τοὐλάχιστον δὲν ὑπῆρξε συζήτησις πρὶν ἢ τελειωθῇ ἡ ὑπόθεσις τῆς πωλήσεως τοῦ σίτου. Καὶ ὑπῆρξε συζήτησις μόνον κατόπιν ἑορτῆς. Διατί; Παραμένει τὸ ἐρώτημα. Ὀφείλομεν ὅλοι νὰ δώσωμεν μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρωτηματικὸν αὐτό, νὰ ἐρευνήσωμεν βαθύτερον καὶ αὐτὸ τὸ ἐρωτηματικόν. Μετὰ τὰ τρία αὐτὰ ἐρωτηματικά, κύριοι συνάδελφοι, προχωρῶ εἰς τὰ γεγονότα. Εἴχομεν μίαν πώλησιν ἑλληνικοῦ σίτου εἰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι, σύμφωνα μὲ ὅσα ἀνεπτύχθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἦσαν, καὶ δὲν τὸ ἠμφισβήτησαν οἱ κύριοι ὑπουργοί, ἦσαν τιμαὶ ἐξαιρετικῶς χαμηλαί, τιμαὶ μέχρι τοῦ ὁρίου τοῦ ἐξευτελιστικοῦ. Διατὶ νὰ ὑπάρχῃ μία ἑταιρεία, ἡ ὁποία κατώρθωσε νὰ ἀγοράσῃ τὸν σῖτον αὐτὸν εἰς αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον τῶν ἐξευτελιστικῶν τιμῶν. Τί νὰ σημαίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλο ἀποτέλεσμα ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἔλλειψαν αἱ τρεῖς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θέτουν τὰ ἐρωτηματικά, τὰ ὁποῖα ἀνέφερα. Ἐνῷ, καθ’ ὅλην τὴν διαδικασίαν καὶ εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις, οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, συνεζήτουν μὲ οἱουσδήποτε ἄλλους, πλὴν τῆς Μποῦγκε, ἔθεταν ὡς ἀπαράβατον ὅρον ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ ἀπετέλεσεν ὁ ὅρος αὐτός, νομίζω, ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ ἐπιχειρήματα τῶν κυρίων ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι διακηρύσσουν «ἐπεδιώκαμεν ὄχι ἁπλῶς νὰ πωλήσωμεν τὸν σῖτον, ἀλλὰ νὰ ἀποκτήσωμεν συνάλλαγμα». Ἐν τούτοις, προκειμένου περὶ τῆς Μποῦγκε, ὑπῆρξεν ἀγοραπωλησία μὲ τίμημα ζάκχαριν καὶ καφέ. Διατὶ πάλιν αὐτὴ ἡ μεταχείρισις τῆς Μποῦγκε, τί συμβαίνει; Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ καὶ ὅσα εἶπα, κατὰ ἕνα τρόπον ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ προηγουμένους συναδέλφους καὶ ἐὰν ἐπιχειρήσω καὶ θελήσω, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ὁδοῦ νὰ προχωρήσω, κατ’ ἀνάγκην θὰ ὑποπέσω εἰς ἐπανάληψιν, κρίνω σκόπιμον νὰ εἶμαι περιληπτικός, διότι, πράγματι, ὑπῆρξε διεξοδικὴ ἡ ἀνάλυσις τῶν προηγηθέντων συναδέλφων. Θέλω τὰ ἐρωτηματικά, τὰ ὁποῖα διετύπωσα, καὶ ὅσα ἐγεννήθησαν εἰς ὅλους ποὺ παρηκολούθησαν τὴν συζήτησιν, ὅπως ἐγεννήθησαν καὶ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, νὰ τὰ συγκεντρώσω εἰς ἕνα τελικὸν ἐρωτηματικόν, τὸ ἑξῆς: Εἶναι ἢ δὲν εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Μποῦγκε πράγματι ὑπῆρξεν ὁ εὐνοούμενος τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς; Νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς εἰς οἱανδήποτε πτέρυγα καὶ ἐὰν ἀνήκῃ —ἐφ’ ὅσον διαθέτῃ ἐλαχίστην καλὴν πίστιν— νὰ μὴ ἀπαντήσῃ, ὅτι πράγματι, εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ὑπῆρξεν ἕνας ὑπερευνοούμενος καὶ αὐτὸς εἶναι ἡ Μποῦγκε. Καὶ εἰς οἷον βαθμὸν ὑπῆρξεν εὐνοούμενος ἡ Μποῦγκε, εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν ἐζημιώθη τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ γενικώτερον. Αὐτὴ ἡ ἀπάντησις κατ’ ἀνάγκην προωθεῖ τὰ ἐρωτηματικά. Διότι ὁ παράγων αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως καὶ τελικοῦ ἀγοραστοῦ, κατορθώνει νὰ εἶναι ὁ εὐνοούμενος, νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα, μεγαλυτέραν καὶ ἀπὸ Κυβέρνησιν ἀκόμη, νὰ ἐξασφαλίζῃ τὴν περίφημον «ἄδειαν» ἐξαγωγῆς ἑλληνικοῦ σίτου, ἐκεῖθεν τοῦ Ἀτλαντικοῦ, νὰ διαθέτῃ τὴν δυνατότητα μεταξὺ πολλῶν ἄλλων οἴκων πρῶτος νὰ πληροφορῆται τὰ πάντα, πρῶτος νὰ ἐπιτυγχάνῃ τὰ πάντα, ἐνῷ ὅλοι οἱ ἄλλοι ἀγνοοῦν τὰ πάντα καὶ τίποτε δὲν ἐπιτυγχάνουν. Θέλω νὰ ὑποθέσω, ὅτι ὑπάρχει ἕνα εἶδος συγκοινωνούντων ἀγγείων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἑταιρείαν αὐτήν, ἀπὸ πέραν τοῦ Ἀτλαντικοῦ καὶ μέχρι τῆς ἰδικῆς μας χώρας. Φοβοῦμαι ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι, πέραν τῶν δύο αὐτῶν τμημάτων τῶν συγκοινωνούντων ἀγγείων, κατ’ ἀνάγκην πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἤ, τοὐλάχιστον, σύμφωνα μὲ τὰ ἐρωτηματικά, τὰ ὁποῖα διετυπώθησαν καὶ μένουν ἀναπάντητα, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης νὰ ἐπεκτείνουν τὴν συγκοινωνίαν αὐτὴν καὶ μέχρις αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεως ἢ τοῦ ἀμέσου περιβάλλοντός της. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἄλλη ἐξήγησις, ἐκτὸς ἐὰν δεχθῶμεν καὶ δεχθῇ καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς ὑπῆρξε κλασσικὴ ἀνικανότης, κλασσικὴ ἐπιπολαιότης. Ἐὰν ἀποκλείσωμεν αὐτὰς τὰς δύο ἐκδοχάς, κύριοι συνάδελφοι, τί ἀπομένει; Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θαύματα εἰς τὴν ἐποχήν μας δὲν γίνονται. Ἑπομένως, τὸ συμπέρασμα θὰ πρέπει νὰ εὑρίσκεται μέσα εἰς αὐτὸ τὸ διάζευγμα. Ἢ ὑπάρχει κλασσικὴ ἀνικανότης, κλασσικὴ ἐπιπολαιότης, περὶ τὴν διαχείρισιν τῶν δημοσίων πραγμάτων, ἢ ὁ συλλογισμὸς περὶ συγκοινωνούντων ἀγγείων εἶναι ὀρθός. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὅταν καταλήγω εἰς αὐτὸ τὸ δίλημμα, εἰς αὐτὸ τὸ συμπέρασμα, αἰσθάνομαι δυσχέρειαν. Διότι, πράγματι, ἡ ἐντύπωσις αὐτὴ ὑπάρχει, διότι παρὰ τὰς ἐξηγήσεις τῶν κυρίων ὑπουργῶν, δὲν ἔγινε κατορθωτὸν νὰ διαλευκανθῇ τὸ θέμα καὶ ὁ δημόσιος βίος θὰ τελῇ ὑπὸ τὴν σκιὰν τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Ἐὰν ἔτσι ἔχῃ τὸ πρᾶγμα καὶ νομίζω ὅτι, κατὰ κοινὴν συνείδησιν, καὶ τὴν ἰδικήν σας ἀκόμη, ἔτσι ἔχει, τότε τὸ αἴτημα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ὑπάρξῃ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ διαλευκάνῃ μέχρι τῶν τελευταίων λεπτομερειῶν τὸ θέμα, δὲν εἶναι αἴτημα στρεφόμενον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ αἴτημα ὑπὲρ τοῦ δημοσίου βίου καί, ἑπομένως, καὶ ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ αἴτημα αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἀπέκρουσεν ἡ Κυβέρνησις καὶ συγκεκριμένως μὲ μίαν ἐπιχειρηματολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἐπέδειξεν γενναιότητα. Διατί; Διότι ἐζήτησε νὰ συσταθῇ μία Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ αὐτὸ τὸ ἔργον, τῆς ἐξονυχιστικῆς, τῆς ἀδιαβλήτου ἐρεύνης μιᾶς ὑποθέσεως, ἡ ὁποία ὑπῆρξεν, εἶναι καὶ παραμένει σκοτεινή, ἢ ἐὰν θέλετε, ἐὰν δὲν εἶναι, ἐδημιούργησεν ἐν τούτοις πεποίθησιν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ὅτι εἶναι σκοτεινή. Αὐτὸ σημαίνει ἔλλειψιν γενναιότητος ἢ τοὐναντίον ἠθικὴν γενναιότητα, συμπαράστασιν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἡ διαλεύκανσις αὐτὴ ὑποβοηθεῖ τὴν κάθαρσιν τοῦ Δημοσίου βίου;

§250Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἰσχυρίσθην διόλου αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ὡς ἔλλειψιν γενναιότητος ἐχαρακτήρισα τὸ γεγονός, ὅτι οὔτε εἰς ἕνα ἐκ τῶν πολλῶν σημείων τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν παρεδέχθη, ὅτι τυχὸν ἔχει ἄδικον. Καὶ προσέθεσα τὴν ἑξῆς φράσιν: Ὅτι δὲν ἔχω τὴν ἀπαίτησιν νὰ ἀναγνωρίσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις ὅτι εἶχεν εἰς ὅλα τὰ σημεῖα ἄδικον, ἀλλ’ ἔστω —καὶ αὐτὸ τὸ προσθέτω τώρα— ἀπὸ στοιχειώδη εὐφυΐαν, ἐπιδεικνύουσα ἔστω καὶ εἰκονικὴν ἀντικειμενικότητα, ἔπρεπε νὰ εἴπῃ, ὅτι ὡς πρὸς ἕνα τοὐλάχιστον ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα διηυκρινίσθησαν, εἶχεν ἄδικον. Ὅταν, λοιπόν, βλέπω, ἀξιότιμε συνάδελφε κ. Ἐφραιμίδη, ὅτι τοιαύτη εἶναι ἡ τακτικὴ ὅλων τῶν ἀσκησάντων τὴν κριτικὴν καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι δὲν ἔχουν τὴν ἱκανότητα τὴν ψυχικὴν νὰ προχωρήσουν εἰς τὴν ἀναγνώρισιν οὔτε ἑνὸς λάθους, λάθους, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ συνίστατο εἰς τὸ ὅτι ἔπταισεν, ἀλλ’ εἰς τὸ ὅτι δὲν ἐγνώριζεν κἄτι τὸ ὁποῖον ἡμεῖς τοὺς ἀνεκοινώσαμεν, ὅταν διαπιστώνω, ὅτι ὅλοι οἱ ὁμιλήσαντες —δυστυχῶς καὶ ὑμεῖς— στεροῦνται αὐτῆς τῆς ψυχικῆς ἱκανότητος, πῶς νὰ ὀνομάσω τὰ πράγματα; Τὸ ὠνόμασα μὲ τὰς λέξεις αἱ ὁποῖαι ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν περίπτωσιν καὶ εἶπον, ὅτι αὐτὸ σημαίνει ἔλειψιν πολιτικῆς γενναιότητος. Εἶμαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ἤσκησα Ἀντιπολίτευσιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ παλαιότεροι συνάδελφοι —καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναζητήσετε τὸ πρᾶγμα εἰς τὰ πρακτικὰ τῶν παλαιοτέρων περιόδων τῆς Βουλῆς— ὅτι εἰς πλῆθος περιπτώσεων ἀνεγνώρισα ὅτι εἶχα λάθος. Ὅταν ὁ ὑπουργὸς ἔδιδεν ἐξηγήσεις, ὁ ὑπουργὸς κατὰ τοῦ ὁποίου ἐστρεφόμην, εἰς πλῆθος περιπτώσεων, ἀνηρχόμην εἰς τὸ βῆμα καὶ ἔλεγον, ὅτι ἐνδεχομένως εἶχον ἄδικον ἢ εἶχον ἄδικον ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐπετίθεντο. Ὄχι μόνον ὅταν ἤμουν ἐπικεφαλῆς τοῦ μικροῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος, ὄχι μόνον ὅταν ἤμουν μαζὶ μὲ τὸν κ. Στέφ. Στεφανόπουλος ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ σχετικῶς μεγάλου Κόμματος, τὸ ὁποῖον ἀπηρτίσαμεν τὸ 1951, ἀλλὰ καὶ ὅταν ἐπὶ ἔτος ὁλόκληρον εὑρισκόμην εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, τοῦ Στρατάρχου Παπάγου μὴ παρακολουθοῦντος τὰς συνεδριάσεις, καὶ τότε ἔδειξα τὴν στοιχειώδη αὐτὴν πολιτικὴν γενναιότητα, τὴν ὁποίαν σεῖς δὲν εἶσθε ἱκανοὶ νὰ ἐπιδείξετε. (Χειροκροτήματα).

§251Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἕκαστος ἔχει τὴν ἰδικήν του ἀντίληψιν ὡς πρὸς τὸν τρόπον ἀσκήσεως ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἀντικειμενικοὶ κανόνες ἀσκήσεως τοῦ λειτουργήματος αὐτοῦ, οἱ ὁποῖοι ἀποκλείουν τὴν ἄσκησιν ἀντιπολιτεύσεως ποὺ ἐν ὀνόματι μιᾶς δῆθεν ἠθικῆς γενναιότητος, συγχέεται ἢ συνταυτίζεται μὲ τὴν Συμπολίτευσιν. Αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς «Ἀντιπολιτεύσεως» τὸ γνωρίζετε, κ. Ἀντιπρόεδρε, διότι εἰς αὐτὴν τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὴν προσωπικήν σας περίπτωσιν ἠσκήθη. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν τακτικήν σας, ὡς ἐκπροσώπου τοῦ Συναγερμοῦ, ὅτε ἦτο εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἐπειδὴ ἤμουν βουλευτὴς τότε, ἐνθυμοῦμαι, ὅτι δὲν ὑπῆρξε περίπτωσις καὶ ὅταν ἀκόμη καταφανῶς εἴχατε ἄδικον, νὰ ἀνεγνωρίσατε τοῦτο. Περαιτέρω, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶπεν, ὅτι δὲν δέχεται τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ἡ Ἀντιπολίτευσις σκοπεῖ νὰ παρατείνῃ τὰς ἐργασίας της διὰ νὰ τῆς δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἔχῃ τὴν Κυβέρνησιν ὑπὸ κατηγορίαν καὶ νὰ καταστήσῃ ἀδύνατον τὸ ἔργον της. Ἀλλὰ ἀρκεῖ εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ τοῦ ἐπιχειρήματος τὸ παράδειγμα, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐνῷ ἠδύνατο νὰ κρατήσῃ τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας, ὄχι μόνον δὲν τὸ ἔκαμεν ἀλλὰ ἐθυσίασε καὶ μίαν ἡμέραν τὴν χθεσινήν, ἡ ὁποία τῆς ἀνῆκε καὶ καθ’ ἣν θὰ συνεζητοῦντο προτάσεις νόμων. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ὅλοι οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐντὸς λογικῶν ὁρίων ὡμίλησαν διὰ νὰ μὴ παρατείνωνται αἱ συζητήσεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης ἥτις ἀνατρέπει τὸ ἀνωτέρω ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§252Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἀρνοῦμαι αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε, μολονότι δὲν ἀγνοῶ, ὅπως δὲν ἀγνοεῖτε καὶ σεῖς, ὅτι δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης τῆς παρατάσεως, δεδομένου ὅτι ἔχει ἀποφασισθῆ ἡ ἔκδοσις τοῦ Διατάγματος, τὸ ὁποῖον, ὕστερα ἀπὸ τόσων μηνῶν ἐργασίαν τῆς Βουλῆς, πρόκειται νὰ τερματίσῃ τὰς ἐργασίας της.

§253Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐκκρεμούσης τῆς οἰκονομικῆς ἐπερωτήσεως, μέσα εἰς τὴν γενικὴν ἐξαθλίωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, περὶ τῆς ὁποίας ἐδόθη ὑπόσχεσις, ὅτι θὰ γίνῃ συζήτησις, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πληροφορῆτε τώρα τὴν Βουλήν, ὅτι τερματίζεται τὸ ἔργον της;

§254Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ποῖος ἀπεφάσισε; Εἴπατε, ὅτι ἀπεφασίσθη. Ἀπὸ ποῖον ἀπεφασίσθη;

§255Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἔχετε πεῖραν μεγάλην καὶ Κοινοβουλευτικὴν καὶ Κυβερνητικήν. Ἐνθυμηθῆτε, ὅτι ὁ τερματισμὸς τῆς Συνόδου δὲν ἀποφασίζεται ἀπὸ τὴν Βουλήν. Τὸ Σύνταγμα τοὐλάχιστον αὐτὸ λέγει.

§256Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Στοιχειώδης ἁβρότης......

§257Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἄλλο αὐτό.

§258Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὸ δέχομαι τότε. Πάντως, γίνεται, πάντοτε, κατόπιν μιᾶς συνεννοήσεως.

§259Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν γίνεται ποτὲ κατόπιν συνεννοήσεως καὶ μάλιστα, ὅταν εἰσερχόμεθα εἰς τὸν Ἰούνιον καὶ ὅταν ἔχωμεν Σύνοδον, ἡ ὁποία εἶναι πρωτοφανὴς ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ συνεδριάσεων. Δὲν ἔχει λοιπόν, ἐπιδείξει μέχρι τοῦδε Κυβέρνησις τόσην προσήλωσιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Κοινοβουλευτισμὸν καὶ τοὺς κανόνας λειτουργίας τῆς Βουλῆς, ὅσην ἐπέδειξεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις.

§260Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ πληροφορούμεθα αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι ἔχει ἀποφασισθῆ τὸ κλείσιμον τῆς Βουλῆς. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ δικαίωμα τὸ ἔχει ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δύναται διὰ Διατάγματος νὰ τὸ κάμῃ. Εἴθισται, ὅμως, τοὐλάχιστον, κατ’ ἔθιμον, νὰ εἰδοποιοῦνται τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὄχι νὰ τὸ μανθάνωμεν αἰφνιδίως αὐτὴν τὴν στιγμήν. Πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὑπάρχουν κατατεθειμέναι ἐπερωτήσεις σοβαρωτάτου περιεχομένου ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸ ψωμὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐπὶ τῶν Δημοτικῶν ἐκλογῶν. Καὶ ἐν τούτοις, χωρὶς νὰ συζητηθοῦν αὐτὰ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα νομίζω παρουσιάζουν ἕνα ἐνδιαφέρον σημαντικὸν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἡ Βουλὴ κλείει.

§261Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μὲ συγχωρεῖτε, κ. Βενιζέλε. Λυποῦμαι, διότι δὲν παρακολουθεῖτε τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς ἐπαρκῶς.

§262Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Πολὺ περισσότερον ἀπὸ σᾶς.

§263Κ. ΜΑΡΗΣ. Περισσότερον ὅλων.

§264Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Συνήθως, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων τὴν 8–8.30 ἑσπερινὴν ἀποχωρεῖ. Χθές, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, ἐγένετο συζήτησις σχετικῶς μὲ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως καὶ ἀκριβῶς παρεκάλεσα τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ τὴν Βουλήν, νὰ ἐπιτρέψουν νὰ γίνῃ ἡ εἰς τὸ σύνολον σήμερον ἐπιψήφισις, ὅπως καὶ ἐγένετο εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν αὔριον, ἐπικειμένης τῆς λήξεως τῆς Συνόδου, δὲν θὰ ἦσαν ἀρκετοὶ βουλευταί. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι τὸ ἔχομεν συζητήσει, ὁ τύπος τὸ γράφει ἀπὸ πολλῶν ἡμερῶν. Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, αἰφνιδιασμός. Τὸ γνωρίζετε σεῖς ὁ ἴδιος ἄριστα.

§265Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν τὸ γνωρίζω.

§266Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν τὸ γνωρίζετε ὑπευθύνως, διότι δὲν ἐγένετο προκειμένου περὶ τερματισμοῦ τῆς Συνόδου συνεννόησις. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ πράγμα δὲν ἔχει ἀποφασισθῆ καὶ μόνον σκέψις κρατεῖ, δεδομένου μάλιστα, ὅτι ἡ Σύνοδος αὐτὴ ἦτο ἡ μακροτέρα τῶν Συνόδων τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου.

§267Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Προκειμένου περὶ τῆς μακροτέρας τῶν Συνόδων, πρέπει πράγματι νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ Σύνοδος διήρκεσε διὰ 2 ἔτη, διότι ἡ Σύνοδος αὐτὴ εἶναι 2 ἐτῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡμεῖς δὲν συζητοῦμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν. Συζητοῦμεν διὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν προβλημάτων καὶ τὰς ἐπερωτήσεις ἐκείνας, ὄχι τὰ νομοσχέδια, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως θὰ ἐργασθῇ ἀπὸ ἀπόψεως νομοθετικοῦ ἔργου, συζητοῦμεν διὰ τὰς ἐπερωτήσεις ἐκείνας, τὰς ὁποίας θὰ ἔπρεπε ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις νὰ προτιμήσῃ νὰ συζητηθοῦν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Κυβέρνησις μόνη ἀποφασίζει. Ἡμεῖς, ὀφείλομεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι διαφωνοῦμεν ἀπόλυτα εἰς τὸ κλείσιμον τῆς Βουλῆς, πρὶν ἢ συζητηθοῦν αἱ ἐπερωτήσεις. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, πέραν αὐτοῦ, εἶναι, προκειμένης συζητήσεως περὶ γενναιότητος καὶ γενναιοφροσύνης τὸ ὅτι εἶπεν προηγουμένως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡμεῖς ἐδέχθημεν νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως καὶ αὐτὰς τὰς δύο ἡμέρας, διότι ἄλλως δὲν θὰ εἴχομεν ἄλλην ἡμέραν νὰ συζητήσωμεν, ἐπικειμένης τῆς λήξεως τῆς Συνόδου, ποὺ θὰ κηρύξῃ ἡ Κυβέρνησις. Προκειμένου περὶ γενναιότητος, λοιπόν, εἶναι καλὸν νὰ τοῦ ἀπαντήσω. Δηλαδή, ἐὰν ἡμεῖς δὲν ἐδεχόμεθα αὐτὸ καὶ δὲν ἐγένετο, θὰ ἐτερματίζετο ἡ Σύνοδος πρὸ τῆς λήξεως τῆς συζητήσεως; Καὶ αὐτὸ θὰ ἦτο πρὸς ζημίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως; Ἑπομένως, πρέπει νὰ ἀναγνωρίσητε καλὴν θέλησιν, τὴν ἀντιδημαγωγικὴν θέλησιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ συζητήσῃ καὶ σήμερον καὶ χθές, ἐν συνεχείᾳ, διὰ νὰ μὴ παρατείνῃ ἐπὶ ἑβδομάδας τὴν συζήτησιν. Ἄλλωστε, ὀφείλομεν νὰ κάμωμεν μίαν δήλωσιν ἐπὶ τῶν γενναιοτήτων. Γενναιότης εἶναι, νὰ ἀναγνωρίζῃ κανεὶς ὅταν κἄπου ἐπλανήθη καὶ γενναιότης εἶναι νὰ ἐπιμένῃ ἐπὶ τῆς γνώμης του, ὅταν ἔχῃ ἀκράδαντον πεποίθησιν, ὅτι ἔχει δίκαιον. Καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἔχομεν τὸ δίκαιον καὶ τὸ ἄδικον εἶναι μὲ τὸ μέρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νὰ ὑποστηρίζουν αὐτὴν τὴν ἀθλίαν σύμβασιν BUNGE.

§268Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ ἐγὼ ἔχω νὰ διατυπώσω ἐκ μέρους τῆς παρατάξεώς μας, τὴν ἀξίωσιν, τὴν λαϊκὴν ἀξίωσιν νὰ συζητηθοῦν τὰ μεγάλα ἐθνικὰ καὶ οἰκονομικὰ προβλήματα, περὶ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν ἐκκρεμεῖς ἐπερωτήσεις, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἐζητήθη ἡ πρόταξίς των, κατ’ ἐπανάληψιν καὶ σήμερον μὲ τὰς ἀναβολὰς αἱ ὁποῖαι δίδονται ἑκάστοτε μὲ τὸ σταγονόμετρον, ἡ ἀναγγελία τοῦ ὅτι ἐπίκειται ἡ δημοσίευσις τοῦ Διατάγματος περὶ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου, νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν παράλειψιν ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ τὰ σοβαρὰ αὐτὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα τὸν ἀπασχολοῦν.

§269Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεστήριξα, ὅτι τὰ δύο ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἄρνησιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ δεχθῇ τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν εὐσταθοῦν. Θέλω νὰ προχωρήσω καὶ εἰς ἄλλο σημεῖον. Θέλω νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι οὔτε ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πιστεύει τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη, ὡς ἱκανὰ νὰ στηρίξουν τὴν ἄρνησιν τῆς Κυβερνήσεως. Διότι τὸ μόνον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ ἐπικαλεσθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἔπρεπε νὰ εἶναι «Δὲν δέχομαι τὴν σύστασιν Ἐπιτροπῆς, διότι ἔχει καταστῆ πασίδηλον γεγονός, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα». Δὲν τὸ ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος. Δὲν ἐπεκαλέσθη ἐπιχείρημα τοιαύτης φύσεως, διότι καὶ αὐτὸς ὅπως καὶ πολλοὶ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως πιστεύουν, ὅτι ὑπάρχει θέμα. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν ἐπεκαλέσθη ἐπιχείρημα αὐτῆς τῆς φύσεως. Ἀντιθέτως, ὅταν ἐκλείσατε τὴν ὁμιλίαν σας, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὴν ἄρνησιν τῆς συστάσεως τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπεκαλέσθητε, κατὰ ἕνα τρόπον, τὸν κομματικὸν πατριωτισμὸν τῆς Συμπολιτεύσεως. Δὲν θὰ ἐχρειάζετο, κ. Ἀντιπρόεδρε, νὰ ἐπικαλεσθῆτε οὔτε κατ’ ἐλάχιστον τὸν πατριωτισμὸν τῶν συναδέλφων, ἂν εἴχατε τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἦσαν τόσον φανερὰ τὰ πράγματα, εἶχον διευκρινισθῆ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ χρειάζεται κανεὶς ἐπίδειξιν κομματικοῦ πατριωτισμοῦ καὶ ὅτι οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, λόγῳ τῶν ἀποδειχθέντων πραγμάτων, λόγῳ τῆς συγκρούσεως τῶν ἐπιχειρημάτων, εἶχον μόνοι των συναγάγει τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν ὑπῆρχε θέμα καὶ συνεπῶς, θὰ κατεψήφιζον θέμα συστάσεως Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ ὅτι ἐπεκαλέσθητε αὐτὸν τὸν πατριωτισμόν, καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ στοιχεῖον, ὅτι εἴχατε καὶ σεῖς μίαν ἀμφιβολίαν περὶ τοῦ ἂν εἶναι τὰ πράγματα φανερὰ ἢ ὄχι. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ τελειώσω, θὰ ἔλεγα, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ πρὸ αὐτῆς τῆς στιγμῆς, ἀφ’ ἧς ἐδημιουργήθη τὸ θέμα, κυκλοφορεῖ ἕνας ψίθυρος, κύριοι συνάδελφοι. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ ψίθυρος αὐτὸς εἶναι τεχνητὸς ψίθυρος, ἐπήγασεν ἀπὸ ἕνα πραγματικὸν γεγονός. Κυκλοφοροῦν φυλλάδια, δηλαδή, ὡς αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθησαν οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, δὲν τὸ ἐπικαλοῦμαι ὡς σοβαρὸν στοιχεῖον ἢ μὴ σοβαρόν, μὲ ἀφήνει ἀδιάφορον, μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν ὅμως καὶ ὅλοι πρέπει νὰ τὸ προσέξουν, ἰδιαιτέρως οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἕνας κύριος Βλαχάκης, ὁ ὁποῖος ἐνυπογράφει καὶ κυκλοφορεῖ φυλλάδια, καὶ τὰ μοιράζει ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, εἰς πάντα τόπον, καὶ ἰσχυρίζεται τὰ ὅσα ἰσχυρίζεται, ἀφοῦ προηγουμένως ἰσχυρίσθη ἀνάλογα εἰς ἀρθρογραφίαν του.

§270Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Τὰ φυλλάδια θὰ κανονίσουν τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς; Τί πρωτότυπος ἀνάπτυξις θεωρίας εἶναι αὐτή;

§271Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν παρηκολουθήσατε, κ. συνάδελφε, καὶ ἀπορῶ διατὶ σεῖς, ὁ τόσον ψύχραιμος, δὲν παρακολουθεῖτε. Εἶπον, ὅτι δὲν ἀποδίδω οὐδεμίαν σημασίαν. Ἀποδίδω μόνον σημασίαν εἰς τὸ γεγονός, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κυκλοφοροῦν αὐτὰ τὰ φυλλάδια. Διότι τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς τοὺς ψιθύρους, τὸ γεγονὸς αὐτό, δὲν ἀντιμετωπίζεται κατὰ τὸν μόνον ἀποτελεσματικὸν τρόπον. Καὶ ὁ μόνος ἀποτελεσματικὸς τρόπος θὰ ἦτο ἡ σύστασις τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι ἐδῶ πρόκειται διὰ πολιτικὸν θέμα. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐδῶ νὰ γίνεται διαδικασία ἀνακριτική. Ἐδῶ δὲν ἔχομεν τὴν δυνατότητα οὔτε μάρτυρας νὰ ἐξετάσωμεν. Μόνον εἰς τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν εἶναι δυνατὸν νὰ διαλευκανθοῦν τὰ πράγματα αὐτά. Ἐδῶ βγαίνουν συμπεράσματα ἐπὶ πράξεων ὑπουργῶν καὶ τίποτε πέραν τούτου. Ἐδῶ, αὐτὸς ὁ ψίθυρος ὁ ὁποῖος κυκλοφορεῖ, καὶ ἐνθυμοῦμαι ἀνάλογα ἱστορικὰ προηγούμενα τῆς προσφάτου καὶ τῆς ἀπωτέρας ἱστορίας μας, τοιοῦτοι ψίθυροι, ὅταν δὲν ἀντιμετωπίσθησαν μὲ τὸν πλέον ἀποτελεσματικὸν τρόπον ἔδωσαν τὸ δικαίωμα, δὲν ἐρευνῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἴτε διὰ τὸ παρελθόν, εἴτε διὰ τὸ παρὸν, ἔδωσαν τὸ δικαίωμα ὁ ψίθυρος αὐτὸς νὰ δυναμώνῃ καὶ νὰ φθάνῃ νὰ γίνεται σύνθημα ποὺ νὰ λερώνῃ τὸν δημόσιον βίον, γενικῶς, ὄχι μόνον τὴν Κυβέρνησιν. Ἔφθασαν οἱ ψίθυροι ὅταν δὲν ἀντιμετωπίσθησαν μὲ τὸν ἐπιβαλλόμενον τρόπον νὰ γίνουν συνθήματα «κάτω οἱ κλέφτες» καὶ αὐτὸ τὸ σύνθημα, ὅταν κυκλοφορήσῃ εἰς τὸν τόπον μας δὲν φέρει ἀποτέλεσμα καλὸ ὄχι ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλ’ ὑπέρ τοῦ τόπου. Ἡ Κυβέρνησις, ἑπομένως, δι’ ὅσας πράξεις ἢ παραλείψεις ἐσημείωσεν εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, ἔχει τὴν δυνατότητα, ἀποδεχομένη τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, νὰ ἐπανορθώσῃ, τοὐλάχιστον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς συνεπείας τῶν πράξεων καὶ παραλείψεων.

§272Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Δὲν μᾶς ἐπείσατε.

§273Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δέν χαλᾷ ὁ κόσμος ἂν δὲν πεισθῆτε. Ὅταν πεισθῆτε σεῖς, τότε κἄτι ἄτακτον συμβαίνει. Μὲ αὐτὰς τὰς λέξεις, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄρνησιν τῆς συστάσεως τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶναι ἕνα θέμα ποὺ ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἐπανεξετάσῃ ἀκόμη.

§274ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§275Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὁ σάλος τὸν ὁποῖον ἐδημιούργησεν ἡ πώλησις τῶν 170.000 τόννων σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἤγαγε τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὰς τάξεις τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν καταθέσεως τῶν φακέλλων, ἵνα ἀφοῦ τοὺς μελετήσῃ, ἀποφασίσῃ, ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ μεταβληθῇ εἰς ἐπερώτησιν, βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα θὰ προέκυπτον ἐκ τῆς ἐνδελεχοῦς μελέτης. Κύριοι, τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Αἱ θαυμάσιαι ἀγορεύσεις τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ καὶ τοῦ κ. Τσιριμώκου, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν φακὸν ἐμελέτησαν τὰ διάφορα ἔγγραφα, πείθουν, πρῶτον ὅτι ἡ Μποῦγκε ἀπὸ τὴν 20ὴν Φεβρουαρίου εἶχεν ἀναγνωρισθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶχεν ἀνατεθῆ εἰς αὐτὴν ἡ ἀποκλειστικὴ διάθεσις τοῦ σίτου, χωρὶς κανένα ἀπολύτως περιορισμὸν καὶ δεύτερον προκύπτει ἐκ τῶν φακέλλων, ὅτι οἱαδήποτε ἄλλη προσφορά, ἀντὶ νὰ ἐγένετο ἀποδεκτὴ μετ’ εὐχαριστήσεως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀντιθέτως ἡ Κυβέρνησις ἠνωχλεῖτο. Ὁμολογῶ —καὶ διακινδυνεύω τὸν κίνδυνον νὰ χαρακτηρισθῶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὡς ἀφελής, κατ’ ἐπέκτασιν πρὸς τὸν χαρακτηρισμὸν τὸν ὁποῖον ἔδωσε πρὸς τὸν συνάδελφον κ. Ζίγδην— ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ γεννῶνται ὡρισμένα ἐρωτηματικὰ καὶ θὰ ἤθελον νὰ μοῦ διευκρινισθοῦν ὡρισμένα σημεῖα. Τὸ πρῶτον εἶναι τὸ ἑξῆς. Σεῖς ὡς ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας διαπιστώνετε, ὅτι ὑπάρχουν περισσεύματα ἀπὸ τὸ 1957 40.000 περίπου τόννοι καὶ ἐν ὄψει τῆς νέας ἐσοδείας, ἐνῷ ὁ ρόλος σας εἶναι νὰ εὕρετε τοὺς ἀποθηκευτικοὺς χώρους, διατάσσετε ἕναν ἀνώτερον ὑπάλληλον, τὸν κ. Δαμηλάτην, νὰ διερευνήσῃ τοὺς ὁρίζοντες διὰ νὰ εὕρῃ ἀγοραστὴν καὶ ὁ κ. Δαμηλάτης, ἀπευθύνεται πρὸς ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ἀπεκαλέσατε ἀκαταλόγιστον. Πῶς, λοιπόν, ὁ ἀνώτερος αὐτὸς ὑπάλληλος ἀπηυθύνθη εἰς ἕναν ἀκαταλόγιστον; Καὶ τί μέτρα ἐλάβατε ἐναντίον τοῦ ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐδημιούργησεν ὅλον αὐτὸν τὸν θόρυβον;

§276Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶσθε ἁρμοδιότερος παντὸς ἄλλου, διὰ ψυχολογικοὺς χαρακτηρισμούς. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὁ ἀνώτερος αὐτὸς ὑπάλληλος εἶναι ἀπὸ τοὺς ἐξαιρετικωτέρους ὑπαλλήλους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Ἐπῆρε μίαν ἐντολὴν ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν νὰ κάμῃ μίαν ἀναγνώρισιν καὶ δὲν ἀπετάθη μόνον εἰς τὸν Βλαχάκην, ἀλλὰ εἰς πολλοὺς διὰ νὰ ζητήσῃ πληροφορίας ἂν ὑπάρχῃ περίπτωσις διαθέσεως σίτου καὶ ὑπὸ ποίους ὅρους. Καὶ σεῖς πρέπει νὰ παραδεχθῆτε, ὅτι δὲν ἐγνώριζεν ἐκ τῶν προτέρων ὁ ὑπάλληλος, ὅτι ὁ Βλαχάκης ἦτο ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀπεδείχθη ἀπὸ τὰ γεγονότα, διότι ἤξευρεν ὁ Δαμηλάτης, ὅτι μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν διάθεσιν σίτου εἶναι καὶ ὁ Βλαχάκης καὶ ἐπῆγε καὶ ἄφησε ἕνα σημείωμα. Αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι τὸν ἤξευρε καὶ πρέπει νὰ τοῦ ζητηθοῦν εὐθύναι.

§277Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Σᾶς διέψευσεν ὁ κ. Μανιαδάκης, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι εἶναι φίλος στενός....

§278Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ, ὅτι ὑπάρχει σημείωμα ἢ ἐντολὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ διὰ τὴν διάθεσιν 100.000 τόννων Ἑλληνικοῦ σίτου καὶ 30.000 τόννων Ἀμερικανικοῦ. Δὲν ἔχει δικαίωμα κανεὶς, οὔτε ὁ κ. Δαμηλάτης, οὔτε ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ πωλήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν σῖτον ἀμερικανικόν. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ βγαίνει τὸ συμπέρασμα, ὅτι πρόκειται περὶ κἄποιας.... κλπ. καὶ ἐπάνω εἰς ἕνα τοιοῦτον σημείωμα ἀνυπόστατον τῇ οὐσίᾳ, ἀνοικοδομήθη ὁλόκληρον οἰκοδόμημα κατηγορίας, ὅτι δῆθεν δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν αἱ σοβαραὶ προτάσεις τοῦ κ. Βλαχάκη. Ἐπιθυμῶ νὰ διαβασθῇ τὸ σημείωμα διὰ νὰ δημιουργηθῇ ἡ πραγματικὴ ἐντύπωσις εἰς τὸν κόσμον.

§279Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Δὲν ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν μου παντάπασιν τὸ ὀρθὸν τῆς ἐπιστολῆς τοῦ κ. Βλαχάκη. Οὕτως ἐχαρακτηρίσθη ὑπὸ μὲν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ὡς ἀκαταλόγιστος, ἀπὸ δὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ὡς συμπαθής. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ εἶναι μία ἐπιστολὴ ἀπαράδεκτος, ἡ ὁποία δεικνύει πράγματι τὸ ἐν μέρει ἀκαταλόγιστον τοῦ κ. Βλαχάκη. Ἐρωτῶ, πῶς ὁ διακεκριμένος αὐτὸς ἀνώτερος ὑπάλληλος ἀπετάνθη —διότι ἄλλο ἔγγραφον πρὸς καμμίαν ἄλλην ἑταιρείαν δὲν βλέπω εἰς τὸν φάκελλον— μόνον εἰς τὸν Βλαχάκην, μὲ τὸν ὁποῖον, ὅπως ἐλέχθη, συνδέεται στενῶς μὲ φιλίαν;

§280Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, παίρνετε ὡς δεδομένον, ὅτι ὁ κ. Δαμηλάτης ἐγνώριζε τὸν κ. Βλαχάκην καὶ ἐγνώριζε καὶ εἰς ποίαν ψυχολογικὴν κατάστασιν εὑρίσκετο. Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι δεδομένον. Θὰ μοῦ εἴπητε, διατὶ δὲν παρουσίασε ἕνα σημείωμα πρὸς οἱονδήποτε ἄλλον. Τὸ ἐξήγησα αὐτό. Τὸ σημείωμα αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, λέγει, ὅτι πέρασα ἀπὸ τὸ γραφεῖον σας διὰ νὰ σᾶς φέρω μίαν ἐντολήν, δὲν σᾶς βρῆκα καὶ γράφω τὸ σημείωμα. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι θὰ ἐπέρασε καὶ ἀπὸ τὰ ἄλλα γραφεῖα, τοὺς προϊσταμένους τῶν ὁποίων θὰ συνήντησε προσωπικῶς καὶ δὲν θὰ ἔκαμε σημείωμα, ἤ, ἠμπορεῖ νὰ ἄφησε καὶ εἰς ἄλλα γραφεῖα σημειώματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐνεφάνισαν ἐκεῖνοι εἰς τοὺς ὁποίους ἀφῆκε τὰ σημειώματα αὐτά. Δὲν βγαίνει κανένα συμπέρασμα ἀπὸ αὐτό.

§281Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Θεωρῶ ἄτοπον τὴν ἐνέργειαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τοῦ ὁποίου ἄλλαι εἶναι αἱ ἁρμοδιότητες νὰ ἀναζητῇ δι’ ἑνὸς ὑπαλλήλου του, τὴν ἀνεύρεσιν ἀγοραστῶν. Τοῦτο ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον ὤφειλεν ἢ νὰ προκηρύξῃ διεθνῆ διαγωνισμὸν ἢ διὰ τῶν ἐμπορικῶν ἀκολούθων τῶν διαφόρων πρεσβειῶν μας νὰ διερευνήσῃ ἐὰν ὑπῆρχον ἀγορασταί.

§282Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πῶς συμπεραίνετε, κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν εἶχον ἁρμοδιότητα καὶ ἐντολὴν ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους συναδέλφους μου νὰ διερευνήσω ἐὰν ὑπῆρχε δυνατότης ἐξαγωγῆς;

§283Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τὸ συμπεραίνω ἀπὸ τὴν προχειρότητα μὲ τὴν ὁποίαν ἀντεμετώπισαν αἱ ὑπηρεσίαι σας τὸ ζήτημα. Θὰ προσεφέρατε πραγματικὴν ὑπηρεσίαν, ἐὰν ἀντὶ ἀναζητήσεως ἀγοραστῶν, κατεβάλλατε προσπαθείας διαθέσεως εἰς τὴν κατανάλωσιν τῶν ἀποθεμάτων τοῦ 1957 πρὸ τῆς διαθέσεως τοῦ σίτου ἐσοδείας τοῦ 1958.

§284Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πῶς συμπεραίνετε, κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν εἶχον ἁρμοδιότητα καὶ ἐντολὴν ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους συναδέλφους μου νὰ διερευνήσω ἐὰν ὑπῆρχεν δυνατότης ἐξαγωγῆς;

§285Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Καὶ ἐνῷ παρημελήσατε τὰ κύρια καθήκοντά σας, κ. ὑπουργέ, δὲν ἐσπεύσατε ὡς ὠφείλατε νὰ προβῆτε εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀποθεμάτων τοῦ 1957 εὐθὺς ὡς ἀνελάβατε τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1958 εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν.

§286Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι κατεκρατήσαμεν ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν τοὺς 40.000 τόννους σίτου;

§287Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Σᾶς ἐρωτῶ πρῶτον διατὶ ἐκρατήσατε ἀδιάθετα τὰ ἀποθέματα τοῦ 1957 καὶ δεύτερον, ὅταν ἀντελήφθητε, ὅτι θὰ εἴχομεν περισσεύματα καὶ ἐκ τῆς ἐσοδείας τοῦ 1958 διατὶ δὲν ἐστράφη ἐγκαίρως ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὴν διάθεσιν τῶν πλεονασμάτων μας. Ἐπὶ πλέον, θὰ ἔπρεπε νὰ διατεθοῦν ἀμέσως εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ τὰ ἀποθέματά μας εἰς ἀμερικανικὸν σῖτον διὰ νὰ παρακαμφθῇ ἡ ἀπαγόρευσις ἐξαγωγῆς σίτου μας, ἐφ’ ὅσον διαθέτομεν ἀκόμη καὶ τοιαῦτα.

§288Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐὰν θελήσετε, κ. συνάδελφε, νὰ ὁμιλήσητε περὶ τῆς διαθέσεως τοῦ σίτου τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, θὰ ἔπρεπε προηγουμένως νὰ εἴχατε μελετήσει τὸν μηχανισμὸν διαθέσεως τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας.

§289Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θεωρῶ ἀναγκαίαν μίαν παρέμβασιν. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐτόνισε χθές, ὅτι ἦτο στοιχειώδης συνέπεια τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας τῆς παρεχομένης διὰ τοῦ σίτου, ἡ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον λαμβάνει τὸν σῖτον αὐτόν, νὰ μὴ ἐξαγάγῃ κατὰ τὴν περίοδον τὴν σιτικήν, σιτάρι ἰδικόν της, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἀποθέματα Ἀμερικανικοῦ σίτου. Πρόκειται περὶ νόμου ἰσχύοντος εἰς τὰς Η.Π.Α. ἰσχύοντας δι’ ὅλας τὰς χώρας, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς Ἰταλίας, ἀγαπητὲ κ. συνάδελφε, καὶ νομίζω, ὅτι ἔκαμε λάθος ὁ κ. Ἀλλαμανῆς χθὲς παρομοιάσας τὴν ἄδειαν τὴν ὁποίαν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δίδει ἡ Οὐάσιγκτων πρὸς τὴν ἄδειαν τὴν ὁποίαν ἔδιδεν ἡ Κομαντατούρ. Πρόκειται περὶ ἐκφράσεως τὴν ὁποίαν δὲν ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσῃ, διότι εἶναι φυσικὸν καὶ ἀπολύτως τίμιον, ὅπως εἶπεν καὶ ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, τίμιον ἐκ μέρους τῶν ΗΠΑ ποὺ ζητοῦν, τίμιον καὶ ἐκ μέρους ἡμῶν νὰ σεβώμεθα αὐτὴν τὴν ἄποψιν, ἦτο ἀπολύτως τίμιον νὰ λέγουν αἱ Η.Π.Α., ἐφ’ ὅσον σοῦ παρέχομεν σχεδὸν δωρεὰν σιτάρι, δὲν θὰ πρέπει κατὰ τὸ διάστημα ποὺ ἔχεις τὰ ἀποθέματα αὐτὰ τοῦ σίτου, νὰ ἐξαγάγῃς δικό σου σιτάρι, ἐφ’ ὅσον σοῦ τὸ δίδομεν σχεδὸν δωρεάν, διότι τὸ σιτάρι τὸ προερχόμενον ἐξ Ἀμερικῆς χορηγεῖται κατ’ οὐσίαν δωρεάν, ἐφ’ ὅσον σοῦ παρέχομεν δωρεὰν σιτάρι, καὶ σοῦ τὸ παρέχομεν διότι μᾶς τὸ ζήτησες κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ ἐξαγάγῃς σῖτον. Ἦτο ἑπόμενον τὸ Κογκρέσσον, νὰ ἀπαιτήσῃ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῶν ΗΠΑ νὰ ὑπάρξῃ αὐτὸς ὁ ὅρος. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ἀλλαμανῆς περιέπεσεν εἰς βαρὺ πολιτικὸν λάθος ἐκφρασθεὶς καθ’ ὃν τρόπον ἐξεφράσθη χθές.

§290Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐπείσθην μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Πρῶτον, διότι αἱ 30.000 τόννοι τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας τοῦ 1958 οἱ ὁποῖοι ἀντιστοιχοῦν εἰς 15θήμερον ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν θὰ ἔπρεπε νὰ διατεθοῦν ἀμέσως εἰς τὴν κατανάλωσιν διὰ νὰ ἀπαλλαγῶμεν τῆς δεσμεύσεως διαθέσεως τοῦ σίτου μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δεύτερον, διότι ἡ Κυβέρνησις παρέλειψε νὰ διαθέσῃ τὰς 40.000 τόννους σίτου τοῦ 1957 κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ 1958. Οὐδὲν ἀπὸ αὐτὰ ἔπραξεν τὸ ὑπουργεῖον καὶ οὕτω εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ὑπὸ τοὺς γνωστοὺς σκανδαλώδεις ὅρους διαθέσεως τῶν πλεονασμάτων μας σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὸ σημαίνει, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἀναρχία εἰς τὴν Κυβερνητικὴν δραστηριότητα, ὅπου τὰ πάντα ἀντιμετωπίζονται προχείρως καὶ χωρὶς συντονισμόν. Καὶ δι’ αὐτὸ ἡ ὑπόθεσις τοῦ σίτου ἀφίνει πολλὰ κενὰ καὶ ἐρωτήματα. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, διατὶ δὲν ἐκάλεσε τοὺς ἀλευροβιομηχάνους τοὺς πλέον ἁρμοδίους διὰ νὰ συσκεφθῇ μετ’ αὐτῶν ἂν ὑπάρχῃ ἄλλος τρόπος διαθέσεως τῶν πλεονασμάτων πλὴν τῆς ἐξαγωγῆς σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Τίποτε δὲν ἔγινε ἀπὸ αὐτά, ἁπλῶς ἄφησε τὰ πράγματα νὰ ἐξελιχθοῦν μόνα των. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐντὸς τοῦ 1958 ἀπολέσασα τὴν ψυχραιμίαν της πρὸ τοῦ κινδύνου τῆς ὁλοσχεροῦς καταστροφῆς τῶν ἀποθεμάτων ἀναθέτει προνομιακῶς εἰς μίαν Ἑταιρείαν νὰ πωλήσῃ 170.000 τόννους σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ προκύπτει τοῦτο τὸ στοιχεῖον ἐκ τῆς μελέτης τῶν φακέλλων, ὅτι εὐθὺς ὡς ἐξησφάλισε τὴν ἀποκλειστικὴν διάθεσιν τῶν πλεονασμάτων προσεπάθησε νὰ χαρακτηρίσῃ τὸν ἑλληνικὸν σῖτον κατωτέρας ποιότητος καὶ δὴ ὡς κατάλληλον μόνον διὰ κτηνοτροφάς. Κύριοι βουλευταί, ἐλέχθη παρὰ τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ συμφωνῶ ἀπολύτως μαζύ του, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν οὐδεὶς λόγος νὰ διαθέσωμεν 150.000 τόννους σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Θὰ ἤρκει πρὸς τοῦτο, νὰ μειώσωμεν τὴν ἀπόδοσιν τὴν ὁποίαν ἔχομεν σήμερον διὰ νὰ καταναλώσωμεν μίαν μεγαλυτέραν ποσότητα ἄρτου καὶ ταὐτοχρόνως νὰ ἔχωμεν τὰς κτηνοτροφὰς διὰ τὰς ὁποίας διαθέτομεν τεράστια ποσὰ συναλλάγματος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀντί τούτου, ἀφήσαμεν νὰ φθάσῃ ἡ νέα ἐσοδεία μὲ τὰ πλεονάσματα καὶ ἀναθέσαμεν εἰς μίαν ἑταιρείαν μὲ προνομιακοὺς ὅρους νὰ ἐξαγάγῃ τὸν σῖτον εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διατὶ δὲν ἐκάλεσεν ἡ Κυβέρνησις τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ξένων οἴκων ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὰς Ἀθήνας, διὰ νὰ διαγωνισθοῦν ἐν κρυπτῷ, ἀλλὰ ἀνέθεσεν εἰς τὴν Μποῦγκε τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 200.000 τόννων καὶ ἀντιθέτως, ἀπὸ τὰς ἄλλας προσφορὰς τῶν ἄλλων οἴκων δὲν ἐγένετο οὐδεμία δεκτή. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅλοι οἱ προλαλήσαντες ἐμοῦ συνάδελφοι, ὅλοι ἀνεξαρτήτως, ἐζήτησαν τὴν συγκρότησιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Δὲν πρέπει, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νὰ βασίζεσθε ἐπὶ τῆς πλασματικῆς πλειοψηφίας τὴν ὁποίαν ἔχετε εἰς τὴν Βουλήν, χάριν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Διὰ τὸ καλὸν τοῦ τόπου καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος παρὰ μία Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία, ἀφοῦ ἐξετάσῃ ὅλην τὴν ὑπόθεσιν θὰ ἀποφανθῇ, ἐὰν ἐκ τῆς πωλήσεως τοῦ σίτου ὅλα ἐγένοντο καλὰ ἢ ἐὰν ὑπάρχῃ σκάνδαλον, ὅπως καλῶς ἢ κακῶς πιστεύει μία μεγάλη μερὶς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§291Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ὄχι μόνον ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς ἀλλὰ καὶ ἄλλοι νόμοι περιέχουν κανόνας συζητήσεως ἐν τῇ Βουλῇ. Ἀναφέρω τὰ ἄρθρα 11 καὶ 12 τοῦ Νόμου ΦΠΣΤʹ «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν». Ἡ Ἀντιπολίτευσις, κ. Πρόεδρε, καὶ ἰδιαίτερα ἡ παράταξίς μας, ἐζήτησε διὰ νὰ διαλευκανθῇ τὸ ζήτημα τῆς πωλήσεως τοῦ σίτου, τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ στόματος τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀπέκρουσε τὴν πρότασιν, ἐπικαλεσθεῖσα μάλιστα καὶ κομματικὴν πειθαρχίαν. Κατόπιν τούτου καὶ ἐφ’ ὅσον ἀπεδείχθη ζημία τοῦ Δημοσίου ἐκ τῆς γενομένης συμβάσεως, ὀφειλομένη εἰς πράξεις ἢ παραλείψεις τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου ἢ καὶ οἱουδήποτε ἄλλου ἀποδειχθησομένου συναιτίου, ὁ κατὰ νόμον ΦΠΣΤʹ ἀπαιτούμενος ἀριθμὸς βουλευτῶν, ὑπεβάλαμεν πρότασιν καταδιώξεως τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου κ. Χρυσανθοπούλου, ὡς καὶ παντὸς συναιτίου διὰ πράξεις ἀναφερομένας εἰς τὴν πρότασιν, ἐνώπιον τοῦ εἰδικοῦ Δικαστηρίου κατὰ τὸ ἄρθρον 80 τοῦ Συντάγματος. Τὸ ἄρθρον 12 τοῦ νόμου ΦΠΣΤʹ λέγει τὰ ἑξῆς: «...... ...... (Ἀναγινώσκει) ........». Ἡ πρότασις αὕτη θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωσθῇ εὐθὺς ἅμα τῇ καταθέσει της. Ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, ἐπηκολούθησαν τῆς καταθέσεως τῆς προτάσεως αὐτῆς δύο ρήτορες, χωρὶς αὕτη νὰ ἀναγνωσθῇ, δημιουργεῖται θέμα Κανονισμοῦ καὶ δι’ αὐτὸ ἐζήτησα τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος).

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτὰ Λέσβου, τὸ Προεδρεῖον ἀνέμενε νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις, νὰ ληφθῇ ἀπόφασις ἐπὶ τῆς προτάσεως τῶν Φιλελευθέρων, κατόπιν δὲ νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ ληφθεῖσα πρότασίς σας, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Οὐδεμία προσπάθεια ἐγένετο νὰ κλείσῃ ἡ συζήτησις, πρὶν ἢ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ἡ πρότασίς σας. Ἔπρεπε ὅμως νὰ τερματισθῇ τὸ δημιουργηθὲν ἐκ τῆς προτάσεως τῶν Φιλελευθέρων θέμα καὶ νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ πρότασίς σας.

§293Η. ΗΛΙΟΥ. Αὐτὴ ἀπεκρούσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, κ. Πρόεδρε.

§294ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπεκρούσθη, ἀλλὰ δὲν ἐλήφθη εἰσέτι ἀπόφασις ὑπὸ τοῦ Σώματος. Ὑπάρχει πρότασις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἡ ὁποία θὰ τεθῇ πρώτη εἰς ψηφοφορίαν δι’ ἀναστάσεως. Μετὰ θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἰδική σας καὶ ἐν συνεχείᾳ, θὰ ἐπακολουθήσῃ διαδικασία, τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμός.

§295Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνοῦμεν διὰ τὴν διαδικασίαν. Εἴμεθα σύμφωνοι, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συζητήσεως νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Βενιζέλου.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου κηρύσσεται περαιωμένη. Ἡ πρότασις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, κατόπιν τῆς διεξαχθείσης ἐν τῇ Βουλῇ συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἄνευ δημοπρασίας πωλήσεως 170.000 τόννων ἐκ τοῦ Κρατικοῦ σίτου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἐκ τῆς ὁποίας προέκυψαν πλεῖστα ὅσα ἐρωτήματα καὶ ἀπορίαι ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀρθότητα καὶ τὸ ἀδιάβλητον τῶν ἐν προκειμένῳ Κυβερνητικῶν ἐνεργειῶν, προτείνει συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 58 τοῦ Συντάγματος τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Νόμος ΓΨΟΗʹ ὑπ’ ἀριθ. 3778, περὶ τῆς λειτουργίας τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 58 τοῦ Συντάγματος Ἐξεταστικῶν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαΐου 1959

Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων

Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Οἱ παραδεχόμενοι τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν). Συνεπῶς, ἡ πρότασις δὲν ἐγένετο δεκτή. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει καὶ ἡ ἑξῆς πρότασις: Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Πρότασις Περὶ καταδιώξεως ἐνώπιον τοῦ Εἰδικοῦ Δικαστηρίου τοῦ ἄρθρου 80 τοῦ Συντάγματος, τοῦ Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου Κ. Χρυσανθοπούλου, βουλευτοῦ Ἀθηνῶν καὶ παντὸς συναιτίου. Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 11 τοῦ ν. ΦΠΣΤʹ, προτείνομεν, ὅπως καταδιωχθῇ ἐνώπιον τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 80 τοῦ Συντάγματος Εἰδικοῦ Δικαστηρίου περὶ εὐθύνης τῶν Ὑπουργῶν, ὁ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ὑφυπουργὸς Κ. Χρυσανθόπουλος, βουλευτὴς Ἀθηνῶν, καὶ πᾶς συναίτιος, διότι ἀπεδέχθη ἀπὸ 21 Φεβρουαρίου 1959 διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 124180 ἐγγράφου καὶ παρὰ τὴν διαφωνίαν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου του καὶ τοῦ παρ’ αὐτῷ Γενικοῦ Γραμματέως, πρότασιν τῆς Ἑταιρείας Μποῦγκε, ὅπως πωλήσῃ εἰς αὐτὴν ἢ εἰς τοὺς παρ’ αὐτῆς ὑποδειχθησομένους ἑλληνικὸν σῖτον ἐκ τοῦ ἀγορασθέντος κατὰ τὴν συγκέντρωσιν ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ ἀνήκοντος εἰς αὐτό, ἐπὶ τιμήματι 16 χαρτίνων λιρῶν Ἀγγλίας κατὰ μετρικὸν τόννον εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ συνῆψε μετὰ τῆς ὑπὸ τῆς Μποῦγκε ὑποδειχθείσης ἑταιρείας Μπερίνκο δύο συμβάσεις, ἑκατέρα διὰ 50 χιλιάδας μετρικῶν τόννων ἑλληνικοῦ σίτου, τὴν μὲν πρώτην ἀπὸ 30 Ἀπριλίου 1959 τὴν δὲ δευτέραν ἀπὸ 11 Μαΐου 1959 δι’ ὧν συνεφωνήθη τὸ ὡς ἄνω τίμημα. Προσέτι συνῆψε μετὰ τῆς αὐτῆς ἑταιρείας τρίτην σύμβασιν, ἀπὸ 9 Μαΐου 1959 πωλήσεως ἑτέρων 50 χιλιάδων τόννων ἔναντι 50 δολλαρίων κατὰ μετρικὸν τόννον, (καὶ τετάρτην, πωλήσεως διαγράφονται τρεῖς λέξεις) ἐπ’ ἀνταλλαγῇ καφὲ Βραζιλίας καὶ τετάρτην, πωλήσεως ἑτέρων 20.100 τόννων, ἐπ’ ἀνταλλάγματι 10.000 τόννων ζακχάρεως ἀξίας 87 δολλαρίων κατὰ τόννον ζακχάρεως ἤτοι 43 δολλαρίων ἀντιστοίχως κατὰ τόννον ἑλληνικοῦ σίτου. Διὰ δὲ τῶν πωλήσεων αὐτῶν ἔβλαψεν ἐκ προθέσεως τὰ συμφέροντα τῆς Ἐπικρατείας καθ’ ὅσον εὐκόλως ἠδύνατο ὁ σῖτος οὗτος νὰ πωληθῇ κατὰ 2¾ χαρτίνας λίρας Ἀγγλίας ἀκριβώτερον, προκληθείσης ζημίας 467.500 χαρτίνων λιρῶν Ἀγγλίας, ἤτοι 37.500.000 δραχμῶν, τοῦτο δὲ διότι καίτοι πλεῖστοι ἐνδιαφερόμενοι ἐζήτησαν νὰ ἀναλάβουν τὴν πώλησιν, οἷον οἱ οἶκοι Γρανάρια, Χαράλαμπος Βλαχάκης, Μαραβελάκης, Ἀσσέο, Μιζραχῆ κλπ., ἅπαντες οὗτοι παρεμερίσθησαν ἄνευ εὐλόγου αἰτίας καίτοι προσέφεραν καλυτέρους ὅρους, ἰδίως δὲ παρέλειψεν ὁ ἐγκαλούμενος ὑπουργὸς εἴτε τὴν διενέργειαν διαγωνισμοῦ, εἴτε καὶ τὴν ἁπλῆν πρόκλησιν ἀνταγωνισμοῦ, μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων οἴκων, ἐνῷ ἠδύνατο καὶ ὤφειλε νὰ προκαλέσῃ προσφορὰς καὶ τῶν ἄλλων μεγάλων διεθνῶν σιτεμπορικῶν οἴκων, διὰ δημοσιεύσεως εἰς τὸν τύπον, δι’ ἀγγελιῶν εἰς τὰ διεθνῆ χρηματιστήρια ἔτι δὲ καὶ διὰ τοῦ δικτύου τῶν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ἐμπορικῶν ἀκολούθων. Ἀπεναντίας δὲ παρεμέρισεν ἀποφασιστικῶς πάντα ἐπιχειρήσαντα ὁπωσδήποτε νὰ ἀνταγωνισθῇ τὴν Μποῦγκε. Διὰ τῶν πράξεων καὶ παραλείψεων τούτων ἐπώλησε τὸν σῖτον εἰς τιμὴν εἰς ἣν κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἡ Ἑλλὰς προμηθεύεται πίτυρα καὶ κατὰ 40% χαμηλοτέραν τῶν τιμῶν εἰς τὰς ὁποίας προμηθεύεται ἡ οἰκονομία τῆς χώρας κτηνοτροφάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαΐου 1959 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Η. Ἠλιοῦ, Α. Λασκαρίδης, Μ. Γαληνός, Α. Μπριλάκης, Ι. Εὐαγγελίδης, Ι. Σιαφλέκης, Μ. Κύρκος, Σ. Μερκούρης, Ι. Ν. Ζαΐμης, Α. Τσιάντος, Γ. Βαλοῦρδος, Κ. Πυρομάγλου, Ι. Δραγονέτης, Μ. Κανιάρης, Α. Κακογιάννης, Σ. Ἡλιόπουλος, Κ. Τσιγάρας, Α. Καλλιδόπουλος, Γ. Ἀράπης, Ι. Γαβριηλίδης, Φ. Περισσοράτης, Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Καρακουλουξῆς, Θ. Κεραμιτζόγλου, Χρ. Μπούσιος, Μ. Χριστογιώργος, Ι. Γιαλόφας, Δ. Μερλόπουλος καὶ Α. Τσιάρας. Συμφώνως πρὸς τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ Συν)τος, τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τοῦ νόμου «περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν», θὰ γίνῃ ἡ ἐκτύπωσις καὶ διανομὴ τῆς ἐν λόγῳ προτάσεως καὶ θὰ ἀναγραφῇ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πότε ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις;

§298Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ παρεκάλουν καὶ ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε, καὶ τὴν Βουλὴν ὅπως δεχθῆτε καὶ ἀναγραφῇ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν δι’ αὔριον, κηρυσσομένη κατεπείγουσα.

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει ἀντίρρησιν κανεὶς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων; (Οὐδεὶς ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀντιτείνει). Συνεπῶς, ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει ὁμοφώνως ὅπως ἡ πρότασις, κηρυσσομένη κατεπείγουσα ἐγγραφῇ εἰς τὴν αὐριανὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ἀφοῦ προηγουμένως διανεμηθῇ εἰς τοὺς κ.κ. βουλευτάς. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§300ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30 μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως τὴν συζήτησιν καὶ ψηφοφορίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ ἐφαρμογῆς νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου διὰ τὴν ἐν αὐτῇ ἀναφερομένην αἰτίαν καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 1.15′ π.μ.).