1955.03.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 57η

Δευτέρα 14 Μαρτίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.40′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὑπάρχει παρατήρησίς τις;

§4Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου διὰ τὰς ἀδείας αὐτοκινήτων Θεσσαλονίκης.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μόδη, ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ἔχετε νὰ εἴπητε τίποτε;

§6Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐπ’ αὐτῶν ὁμιλῶ, κ. Πρόεδρε, Τὰ πρακτικὰ δὲν τὸ ἀναφέρουν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί δὲν ἀναφέρουν;

§8Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὅτι ἀπεφασίσθη νὰ συζητηθῇ ἀπόψε, προτασσομένη, ἡ ἐπερώτησις διὰ τὰς ἀδείας αὐτοκινήτων Θεσσαλονίκης.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔλαβε χώραν ψηφοφορία;

§10Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὄχι.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή. Ὑπάρχουν καὶ προηγούμεναι ἄλλαι.

§12Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἠρωτήθη ἡ Βουλή.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρωτηθῇ διαρκούσης τῆς συζητήσεως ἄλλης ἐπερωτήσεως. Πρέπει νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις καὶ κατόπιν νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή. Θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ πέντε προτάσεων προτάξεως καὶ Θὰ τηρηθῇ ἡ σειρά, τὴν ὁποίαν θὰ καθορίσῃ ἡ Βουλή.

§14Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχε λήξει ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ναί, ἀλλ’ ἐκ τῶν πρακτικῶν, δὲν διαπιστοῦται, ὅτι ἐγένετο ψηφοφορία δι’ ἀναστάσεως. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§16Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς δικαιούχων προστασίας τοῦ Α. Ν. 1323)49, ζητοῦντος συμπλήρωσιν τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ ἐν λόγῳ νόμου, ἐπὶ τῷ τέλει ὑπαγωγῆς εἰς τὰς διατάξεις αὐτοῦ καὶ τῶν συναφθεισῶν κατὰ τὴν κατοχὴν πωλήσεων ἀκινήτων, ὧν ὁ πωλητὴς δὲν ἦτο μὲν κύριος πρὸ τῆς 27 Ἀπριλίου 1941, εἶχεν ὅμως πρὸ τῆς χρονολογίας ταύτης προσυμφωνήσει διὰ συμβολαιογραφικοῦ ἢ ἰδιωτικοῦ ἐγγράφου τὴν πληρωμὴν τοῦ τιμήματος κατὰ δόσεις καὶ εἶχε πρὸ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας ἐγκατασταθῇ εἰς τὴν διακατοχὴν ἢ χρῆσιν τοῦ ἀκινήτου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγωγικοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀμαλιάδος, ζητοῦντος κατάργησιν τοῦ πιστοποιητικοῦ τοῦ ΙΚΑ, ὡς ἀπαραιτήτου προϋποθέσεως διὰ τὴν λῆψιν δανείου παρὰ τῶν Τραπεζῶν καὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως τῶν μαθητευομένων μέχρις ἡλικίας 18 ἐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ τελειοφοίτου γυμνασιόπαιδος Ἀντωνίου Οἰκονόμου κατοίκου Ἀδριανῆς, τοῦ ὁποίου ὁ πατὴρ κατεδικάσθη ὑπὸ τοῦ Ἐκτάκτου Στρατοδικείου Δράμας διὰ παράβασιν τοῦ Ηʹ Ψηφίσματος καὶ ἐξετελέσθη, ζητοῦντος ἐθνικὴν ἀποκατάστασιν αὐτοῦ καὶ δηλοῦντος, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡλικίας τότε 13 ἐτῶν νὰ εὐθύνεται διὰ τὰς πράξεις τοῦ πατρός του, τὰς ὁποίας καὶ τότε κατεδίκασε καὶ σήμερον καταδικάζει. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Ταπητουργῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ζητούντων πριμοδότησιν τοῦ προϊόντος αὐτῶν, ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς τῶν μηχανοποιήτων ταπήτων, μείωσιν τῶν ὑπὲρ τοῦ ΙΚΑ εἰσφορῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ὀρυζοκαλλιεργητῶν Φιλιππιάδος διαμαρτυρομένων διὰ τὰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς ἀγορᾶς ὀρύζης καὶ ζητούντων λῆψιν μέτρων προστασίας αὐτῆς. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Λουτροπόλεως Μεθάνων ζητούντων κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Μεθάνων–Τακτικουπόλεως–Ναυπλίου πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως εἰς τὰς ἐν λόγῳ πόλεις. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διονυσίου Λαμπριανίδου, κατοίκου Περιθωρίου ζητοῦντος ὅπως διαγραφῇ τὸ πρὸς τὴν Τράπεζαν χρέος του ἐκ τῆς χορηγήσεως ἵππου προελεύσεως ἐξωτερικοῦ, ὁ ὁποῖος ἐκάη ζῶν τὴν 13 Αὐγούστου 1947 κατὰ τὴν πυρπόλησιν ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν πολλῶν οἰκιῶν τοῦ χωρίου των, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ ἰδική του. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συντεχνιῶν Ἀρτοποιῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς διαμαρτυρομένων, διότι καίτοι εὑρίσκωνται εἰς χειροτέραν οἰκονομικὴν μοῖραν τῶν ἀρτοποιῶν τῶν ἐπαρχιῶν δὲν συμπεριελήφθησαν καὶ οὗτοι εἰς τὴν δοθεῖσαν εἰς τοὺς ἀρτοποιοὺς τῶν ἐπαρχιῶν αὔξησιν. Ὁ βουλευτὴς Βόλου κ. Π. Σταμούλης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Σεισμοπαθῶν ἰδιοκτητῶν Νομοῦ Μαγνησίας ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν τῶν μελῶν του ἐκ τοῦ φόρου οἰκοδομῶν ἐπὶ πενταετίαν, διὰ τὰς οἰκοδομὰς αἵτινες ὑπέστησαν βαρείας καταστροφὰς ἐκ τῶν σεισμῶν τῆς 30ῆς Ἀπριλίου 1954 καὶ 21 Φεβρουαρίου 1955. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Σαρωθροποιῶν καὶ Ψηκτροποιῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς ζητοῦντος κατάργησιν τοῦ νόμου 2765)54 «περὶ διευκολύνσεων διὰ τὴν πώλησιν τῶν προϊόντων τῶν ἐργαζομένων τυφλῶν» ἐπὶ σκοπῷ διενεργείας πάσης Κρατικῆς ἀγορᾶς μέσῳ τῆς Ὑπηρεσίας Κρατικῶν προμηθειῶν καὶ διαγωνισμοῦ εἰς ὃν θὰ λαμβάνουν μέρος ὅλοι οἱ ἐπαγγελματίαι, ἐπιβολὴν κρατήσεως 5–10% ὑπὲρ τοῦ Ταμείου τυφλῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Βιοτεχνῶν καὶ Ἐμπόρων Χίου ζητούντων ἀναστολὴν ἐφαρμογῆς τοῦ ἐνοικιοστασίου μέχρι Ὀκτωβρίου 1955, μὴ ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ Ν. 118)45, κεφαλαιοποίησιν τῶν πρὸς τὸ ΙΚΑ παλαιῶν ὀφειλῶν, μείωσιν τῆς φορολογίας ἐπιτηδεύματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συμβολαιογράφου Δωρείου Γεωργίου Κούλη διὰ τῆς ὁποίας αἰτεῖται ὅπως χορηγῆται ἡ κατὰ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νόμου 921)49 χρηματικὴ ἐνίσχυσις ἐκ τοῦ παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος Εἰδικοῦ λογαριασμοῦ τοῦ ἄρθρου 9 παράγρ. 9 τελευτ. ἐδαφίου τοῦ Ν. 652)48, εἰς τοὺς συμμοριοπλήκτους Συμβολαιογράφους οἵτινες ἔχουν ὑποστῆ σημαντικωτάτας καταστροφὰς καὶ νὰ μὴ περιέλθῃ τὸ κονδύλιον τοῦτο εἰς τὸ ἱδρυθησόμενον ταμεῖον Ὑγείας Συμβολαιογράφων, ἀλλὰ νὰ χορηγῆται τοῦτο εἰς τοὺς δι’ ὃν σκοπὸν ἐχορηγήθη ἀνταρτοπλήκτους οἵτινες σήμερον εὑρίσκονται εἰς δεινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρηνοφυγαλίας ζητούσης νομιμοποίησιν τῶν γενομένων ἀναφυτεύσεων μέχρι σήμερον σταφιδαμπέλων ἐπαναφύτευσιν τῶν καταστραφεισῶν ἐκτάσεων σταφιδαμπέλων δι’ ἰδίων των οἰκονομικῶν μέσων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Τεχνιτῶν Ὑαλουργῶν ζητούσης ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν τῶν πληττομένων ἐκ τῆς μηχανοποιήσεως ὑαλουργείων, ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, ματαίωσιν τῶν ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας λιπασμάτων ἀπειλουμένων ἐξώσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Ξεγιῶν, Βόλακα καὶ Καστρακίου Ἠλείας ζητούντων διάνοιξιν καὶ κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Λεχαινῶν–Βόλακα–Καστρακίου — Ξενιῶν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κίκα. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κίκα πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διά τινα λόγον παρὰ τὴν διάταξιν τῆς παρ. 6 τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Ν.Δ. 2967)54 τὸ Κεντρικὸν Συμβούλιον τῆς Ὑπηρεσίας Διαχειρίσεως Ἀνταλλαξίμων Κτημάτων καθορίζει ἀποζημιώσεις χρήσεως εἰς βάρος γεωργῶν κατεχόντων ἀνταλλαξίμους ἀγροὺς καὶ δικαιουμένων ὑποχρεωτικῆς ἐξαγορᾶς αὐτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἄνω ζητήματος ἐπελήφθη ἤδη ἐκ νέου τὸ Κεντρικὸν Συμβούλιον τῆς ΥΔ-ΑΜΚ, κατὰ τὴν προσεχῆ δὲ συνεδρίαν του θέλει ληφθῆ ὁριστικὴ ἀπόφασις παρ’ αὐτοῦ ἐὰν θὰ καθορίζηται ἢ οὔ ἀποζημίωσις χρήσεως εἰς βάρος γεωργῶν, εἰς οὓς παρεχωρήθησαν κατὰ τὸ παρελθὸν ὡς κλῆροι ἀνταλλάξιμα κτήματα ἢ θὰ προσαυξηθῇ τὸ καθορισθησόμενον εἰς βάρος ἑκάστου, κληρούχου τίμημα τοῦ κλήρου μὲ προσαύξησιν 3% ἐτησίως λόγῳ μισθωμάτων ἀπὸ 1.1.1955 καὶ ἐφεξῆς. Τὴν ἐκδοθησομένην ἀπόφασιν τοῦ Κεντρικοῦ Συμβουλίου θέλομεν ἀμέσως ἀνακοινώσῃ εἰς ὑμᾶς, δι’ ὃν λόγον καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως ἀναβάλητε δι’ ὀλίγας ἡμέρας τὴν ἐπὶ τῆς ἄνω ἐπερωτήσεως συζήτησιν ἐν τῇ Βουλῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1955

Ὁ Διευθυντὴς

Ι. ΚΟΝΤΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 337 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως παρὰ τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν «ὑγειονομικὴν διερεύνησιν» τῆς Κοινότητος Ἀμφιπόλεως Σερρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τοῦ παρ’ ἡμῖν σχετικοῦ φακέλλου προκύπτουσι τὰ κάτωθι: Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Ἀμφιπόλεως Σερρῶν δι’ ὑποβληθέντος ἡμῖν τὸ 1952 ὑπομνήματός των ἐζήτησαν τὴν μετακίνησιν τοῦ Συνοικισμοῦ των διὰ λόγους ὑγείας εἰς τὴν παραπλήσιον εὑρισκομένην τοποθεσίαν «Καστάς»... Ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ ὑπομνήματος ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Σερρῶν εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 258703)52 ἡμετέρας σχετικῆς διαταγῆς, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8444)8.5.53 ἀναφορᾶς της, δι’ ἧς μᾶς ὑπέβαλεν ἀντίγραφον ἀποσπάσματος σχεδιαγράμματος τῆς ὁριστικῆς διανομῆς τοῦ ἀγροκτήματος Ἀμφιπόλεως τοποθεσίας «Καστὰς» μετὰ σχετικοῦ κτηματολογικοῦ πίνακος μᾶς ἐγνώρισε τὰ ἑξῆς: Ἅπασα ἡ ἔκτασις ἐπὶ τῆς ὁποίας ὑποδεικνύεται ἡ μετακίνησις τοῦ Συνοικισμοῦ (Ἀμφιπόλεως) φέρεται ὡς ἰδιοκτησία κατοίκων τοῦ Συνοικισμοῦ Μεσολακκιᾶς, οἵτινες κατ’ οὐδένα τρόπον δέχονται τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν ἰδιοκτησιῶν των δι’ ἑτέρων διαθεσίμων ἐκτάσεων ἐκ τοῦ ἀγροκτήματος Ἀμφιπόλεως. Ἡ ἄρνησις αὕτη ἀποτελεῖ ἀνυπέρβλητον κώλυμα διὰ τὴν προτεινομένην μετακίνησιν καὶ ἡ μόνη δυνατὴ λύσις τοῦ σοβαροῦ τούτου ζητήματος εἶναι ἡ ἀναγκαστικὴ ἀπαλλοτρίωσις λόγῳ δημοσίας ὠφελείας τῆς ρηθείσης ἐκτάσεως. Κατόπιν τούτων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)113114)28.5.1953 ἡμετέρας διαταγῆς πρὸς τὴν ἐνδιαφερομένην Κοινότητα Ἀμφιπόλεως ἧς σᾶς ἐπισυνάπτομεν κεκυρωμένον ἀντίγραφον ἐγνωρίσαμεν ὅτι βάσει τῶν κειμένων διατάξεων τοῦ Ἀγροτικοῦ Νόμου δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ διάθεσις ἢ ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἰδιωτικῶν ἐκτάσεων διὰ τὸν ὡς ἄνω σκοπόν. Κατ’ ἀκολουθίαν φρονοῦμεν ὅτι πρόκειται περὶ θέματος δημοσίας ὑγείας ὑπαγόμενον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ὅπερ καὶ δέον νὰ ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως τῆς διαληφθείσης ἐκτάσεως συμφώνως πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΚΑΒΔΑΣ

Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἀριθ. πρωτ. Ε)11314. Πρὸς τὴν Κοινότητα Ἀμφιπόλεως Σερρῶν Εἰς ἀπάντησιν ὑποβληθέντος ὑπομνήματος παρὰ τῶν κατοίκων τῆς ὑμετέρας Κοινότητος μετὰ τοῦ αὐτῷ προσαρτηθέντος σημειώματος παρὰ τοῦ Νομιάτρου Σερρῶν ἐξ ὧν προκύπτουσιν ὅτι ἐπιβάλλεται διὰ λόγους ὑγείας ἡ μετακίνησις αὐτῶν κατὰ δύο χιλιόμετρα εἰς τὴν παρ’ αὐτῶν ὑποδεικνυομένην τοποθεσίαν «Καστὰς» ἥτις ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8444)53 ἀναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Σερρῶν καὶ τοῦ ἀποσπάσματος τοῦ κτηματολογικοῦ πίνακος «Ἀμφιπόλεως» ἀνήκει εἰς ἰδιώτας, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι βάσει τῶν κειμένων διατάξεων τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ διάθεσις ἢ ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἰδιωτικῶν ἐκτάσεων, διὰ τὸν ὡς ἄνω σκοπόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28/ Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Διευθυντὴς

Ν. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 282 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψιν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ.Λ. Δ)νσιν 1) διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 199309)1.2.55 ἐγγράφου μας ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 37. 071)23.2.55 ἀπόφασις δι’ ἧς καθορίζεται ὅτι αἱ διατάξεις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1491)54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δυνάμει τῆς ὁποίας προβλέπεται ἡ λόγῳ πολυετοῦς ὑπηρεσίας προσαύξησις τοῦ μισθοῦ τῶν τακτικῶν ὑπαλλήλων, ἔχουσιν ἐφαρμογὴν καὶ ἐπὶ τοῦ ἐκ Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἐκτάκτου προσωπικοῦ τῆς Υ.Π.Ε.Μ. εἰς ὅ, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Ν. Δ. 2386)1953, καταβάλλεται ὁ βασικὸς μισθὸς ὁ καθοριζόμενος ὑπὸ τοῦ μισθολογίου τοῦ τακτικοῦ προσωπικοῦ. Ἡ ἰσχὺς τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως ἄρχεται ἀπὸ 1ης Μαρτίου 1955. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΚΑΒΔΑΣ

ΙΙΙ. Γεν. Δ)σις Βορείου Ἑλλάδος. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Ι. Λαυρεντίδη, Κ. Παπαδοπούλου, Σ. Περτσινίδη. Κατόπιν τοῦ πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. Ε)9298)5.3.55 τηλεγραφήματος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας περὶ τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 338 ἐρωτήσεως ἐν σχέσει πρὸς τὴν γεωργικὴν ἀποκατάστασιν ἐν τῇ κτηματικῇ περιοχῇ Λειβαδοχωρίου Σερρῶν τῶν εἰς τὸν Συνοικισμὸν τοῦτον διαμενουσῶν συμμοριοπλήκτων οἰκογενειῶν ἐκ Σκοπιᾶς καὶ Μετάλλων. Νομοῦ Σερρῶν καὶ Ἰσώματος Κιλκὶς κλπ. ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ διαβιβάσωμεν πρὸς ὑμᾶς ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 99457)957)24.2.55 διαταγῆς μας πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Σερρῶν ἐν ᾗ παρέχονται ὁδηγίαι διὰ τὴν τελικὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τούτου. Κατὰ τὴν γνώμην μας αἱ διδόμεναι διὰ τῆς ὡς ἄνω διαταγῆς μας κατευθύνσεις παρέχουν βασίμως τὴν δυνατότητα ἐπιλύσεως τοῦ θέματος τούτου συντόνως καὶ κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 7 Μαρτίου 1955 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΓΕΝ. ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ Β. ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 99457)957. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 24 Φεβρουαρίου 1955 Πρὸς Τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Ν. Σερρῶν Τμῆμα Ἐποικισμοῦ Σέρρας Θέμα: «Περὶ τακτοποιήσεως ζητήματος ἐγκατασταθεισῶν οἰκογενειῶν εἰς Λειβαδοχῶρι ἐξ ἄλλων Συνοικισμῶν» Διὰ τῆς παρούσης δὲν θὰ ἐπισέλθωμεν εἰς ἱστορικὴν ἀνασκόπησιν τοῦ ζητήματος καθότι τυγχάνει ὑμῖν καθὼς καὶ ἡμῖν ἐξ ἴσου γνωστόν. Σκοπὸς τῆς παρούσης εἶναι ἡ λύσις τοῦ ζητήματος διὰ μέτρων πρακτικῶν καὶ ἀμέσων τῶν ὁποίων καρπὸς θὰ εἶναι ἡ βασικὴ ὠφέλεια τῆς λήξεως μιᾶς μακρᾶς καὶ τυραννικῆς ἐκκρεμότητος καὶ ἀπαλλαγῆς ἐκ ταύτης ἑκατοντάδων οἰκογενειῶν κατοίκων τοῦ Συνοικισμοῦ παλαιῶν καὶ νέων. Κατὰ τὴν γνώμην μας λοιπὸν πρέπει ν’ ἀκολουθηθῇ ἡ ἑξῆς διαδικασία: Πρῶτον. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπὸ ἀποκατάστασιν οἰκογενειῶν καὶ τῆς προελεύσεως αὐτῶν θὰ ἐξακριβώσητε κατ’ ἀρχὴν πόσας καὶ ποίας ἐκτάσεις δυνάμεθα νὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς τὸν Συνοικισμὸν καλλιεργουμένας καὶ μή, ἐκ τοῦ ἕλους ἢ τοῦ ἀγροκτήματος, διαθεσίμους ἀναληπτέας κλπ. Δηλαδὴ πρέπει νὰ ἴδωμεν τὶ ἔχομεν κατ’ ἀρχήν. Μετὰ τὴν ἐργασίαν αὐτὴν καὶ ἀναλόγως τῆς κατηγορίας τῆς γῆς πρέπει νὰ καταστήσητε ταύτην ὥριμον πρὸς διάθεσιν π.χ. ἂν εἶναι κοινόχρηστος νὰ ζητηθῇ ἡ ἀνάληψίς της κατὰ τὸ ἄρθρον 188, ἂν εἶναι τοῦ ἕλους νὰ ζητηθῇ ἂν δὲν ἐγένετο ὁ καθορισμὸς σχέσεως μὲ τὰς ἐκτάσεις τοῦ ἀγροκτήματος. Ἐν ὀλίγοις πρέπει τὸ πρῶτον στάδιον τῶν ἐνεργειῶν ὑμῶν νὰ ἀφορᾷ τὴν ἀγωγὴν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεων ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς διαθεσίμου πάσης ἐκτάσεως τοῦ Συνοικισμοῦ δυναμένης νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν καλλιεργητῶν. Δεύτερον. Μετὰ τὰ ἀνωτέρω θὰ κληθοῦν πάντες οἱ ὑπολαμβάνοντες ἑαυτοὺς ὡς δικαιουμένους ἀποκαταστάσεως νὰ ὑποβάλουν αἰτήσεις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεων. Ὑπὸ ταύτης θὰ κριθῇ τελεσιδίκως βάσει τῶν κειμένων νόμων ποῖαι ἐκ τῶν ἐν τῷ Συνοικισμῷ διαμενουσῶν οἰκογενειῶν, νομιμοποιοῦνται εἰς τὴν ἐξασφάλισιν ἀποκαταστάσεως ἐν αὐτῷ ἢ ὤφειλαν ἢ ὀφείλουν νὰ ἐπαναπατρισθοῦν. Τὸ τελευταῖον τοῦτο ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ τὸ κρίνῃ ἐμμέσως ἀπορρίπτουσα πᾶσαν αἴτησιν μὴ βασιζομένην εἰς τὰς ὑπὸ ταύτης τεθείσας προϋποθέσεις ἀποδοχῆς της. Δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι θεωροῦμεν ὡς πολύτιμα βοηθητικὰ στοιχεῖα πρὸς ἐπίλυσιν τῆς ὑποθέσεως τὰς ἐν προκειμένῳ συνταχθείσας δύο ἐκθέσεις τῶν κ.κ. Νικολάου Καλογεροπούλου τέως Ἐπιθεωρητοῦ Ἐποικισμοῦ καὶ Ἀντωνίου Ἀντωνιάδου Νομικοῦ Εἰσηγητοῦ παρ’ ἡμῖν, ἃς δέον νὰ χρησιμοποιήσητε εἰς τὸ ἔργον σας. Ἀποδίδομεν τοιαύτην σημασίαν εἰς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην οὕτως ὥστε προϋτιθέμεθα νὰ διορίσωμεν καὶ μόνον κατὰ τὴν ἐκδίκασιν τῶν ὑποθέσεων Λειβαδοχωρίου τὸν τελευταῖον τοῦτον εἰς τὴν αὐτόθι Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεων. Κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἀπὸ ὑμᾶς ζητοῦμεν πρῶτον ἐκκαθάρισιν τοῦ MAXIMUM τῶν διαθετέων ἐκτάσεων καὶ δεύτερον συγκέντρωσιν τῶν πρὸς τὴν Ε. Α. αἰτήσεων τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ γνωστοποίησιν ταύτης ἡμῖν πρὸς ἔκδοσιν περαιτέρω διαταγῆς.

Ὁ Ἀναπληρωτὴς Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος

Ν. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ

Οἱ κ. κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν) καὶ Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως παγίας προκαταβολῆς Ὑπηρεσίας Πολιτικῆς Ἀεροπορίας Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2034) 1952, «περὶ διαθέσεως τῶν κεφαλαίων καὶ προσόδων τοῦ κληροδοτήματος Σαράντη Ἀρχιγένους ὑπὲρ τῶν ἐκπαιδευτηρίων τῆς Κοινότητος Νέων Ἐπιβατῶν Θεσ)νίκης)». 2) «περὶ διαθέσεως τῆς περιουσίας τοῦ ἐν Τριπόλει ἑδρεύοντος κοινωφελοῦς ἱδρύματος ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Νοσοκομεῖον Ἀριάδνης καὶ Φωτεινῆς Γ. Μιστριώτου «ὑπὲρ τοῦ ἐν τῇ αὐτῇ πόλει συσταθέντος ἱδρύματος διὰ τὴν ἀνέγερσιν καὶ συντήρησιν κτιρίου πρὸς στέγασιν τῶν κλασσικῶν Γυμνασίων ἀρρένων Τριπόλεως ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Μιστριώτειον». 3) «περὶ διαθέσεως τοῦ κληροδοτήματος Παναγιώτου Μ. Νικολάου Τζοβάνι ἢ Κωσπέτου ὑπὲρ τῶν Κοινοτήτων Κοσμᾶ– Κυνουρίας καὶ Βρονταμᾶ–Λακεδαίμονος», καὶ 4) «περὶ διαθέσεως τοῦ κληροδοτήματος Εἰρήνης χήρας Θεοφ. Σιαφάκα». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βενέτης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Τζατζάνης καὶ Α. Βουλόδημος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς, Σ. Λιβαδᾶς, Ἀθ. Παπαθανάσης, Ε. Λουλακάκης, Χ. Σολομωνίδης, Ν. Κωνσταντόπουλος, Δ. Περάκης, Σ. Γυαλίστρας, Δ. Ἀλιπράντης καὶ Ν. Ζορμπᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 2313)1953». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 80)1946, «περὶ Ἐθνικοῦ Θεάτρου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λαμπρόπουλος, Ε. Σαββόπουλος, Δ. Ἀλιπράντης, Η. Ἀναστασόπουλος, Δ. Δαβάκης, Δ. Χατζόπουλος, Δ. Παπαδημητρίου καὶ Χ. Ρίζος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐξετάσεων τῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132)1946 Ν. Δ. ὑπαγομένων φοιτητῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων κλπ. διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Καλαντζάκος, Λ. Βαμπούλης, Κ. Παπαδόπουλος, Ν. Ἀθανασίου, Χ. Καραπιπέρης, Ε. Ζαννῆς, Θ. Χαβίνης, Γ. Τζατζάνης, Α. Βουλόδημος, Μ. Ταμβακᾶς, Ν. Κάρτσωνας, Ν. Ζορμπᾶς, Δ. Παπασπύρου, Ἰ. Γιαννιδάκης καὶ Χ. Μαυρομάτης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐξετάσεων τῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132)1946 Ν. Δ. ὑπαγομένων φοιτητῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 211)27.2.1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 2119)52, «περὶ λεωφορείων κ. λ. π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Τσούτσουρας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 2367)53, «περὶ τίτλων κυριότητος, ταξινομήσεως, ἀδειῶν κυκλοφορίας καὶ φορολογίας αὐτοκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Διγενόπουλος, Σ. Λιβαδᾶς, Η. Παπαηλιοῦ καὶ Ε. Ἀλιπράντης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ καταγγελίας τῆς σχέσεως ἐργασίας διατάξεων».

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§18Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω, ὅτι ἀνταποκρίνομαι εἰς τὴν διάθεσιν ὅλων σας, ἐὰν εἴπω ὀλίγας τινὰς λέξεις περὶ τοῦ ἐκλιπόντος μεγάλου εὐεργέτου τῆς ἀνθρωπότητος Ἀλεξάνδρου Φλέμιγκ. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐθεώρησεν, ὅτι ἦτο καθῆκον της νὰ διατάξῃ ὅπως, κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς κηδείας τοῦ Ἀλεξάνδρου Φλέμιγκ ἀναρτηθοῦν μεσίστιοι αἱ σημαῖαι εἰς ὅλα τὰ Δημόσια Καταστήματα καὶ ὅπως, διὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἀπευθύνῃ εἰς ὅλα τὰ σχολεῖα, συγκεκριμένως τὰ σχολεῖα τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, τὴν ἐντολὴν ὅπως κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἢ καθ’ οἱανδήποτε ἄλλην ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος αὐτῆς, γίνῃ εἰς εἰδικὸν μάθημα εἰς τοὺς μαθητάς, ἡ ἔξαρσις τῆς προσωπικότητος τοῦ ἐκλιπόντος ἀνδρός. Κύριοι συνάδελφοι, συνηθίζομεν νὰ τιμῶμεν μεγάλους ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι συνδέονται εἴτε μὲ τὴν πολιτικήν, εἴτε μὲ τὴν στρατιωτικὴν ἱστορίαν καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τιμῶμεν ὄχι μόνον ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ ἁπανταχοῦ τῆς γῆς, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰ σεμνὰ καὶ ἰδιαίτερα, τὰ μακρὰν τῆς ἀγορᾶς, εὑρισκόμενα ἐργαστήρια, μοχθοῦντες, κατορθώνουν νὰ φθάσουν εἰς ἐφευρέσεις καὶ ἀνακαλύψεις, τῶν ὁποίων ἡ ἀξιοποίησις ἔχει τεραστίαν διὰ τὴν ἠθικὴν καὶ βιολογικὴν πρόοδον τῆς ἀνθρωπότητος σημασίαν. Εἶναι πράγματι, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, δύσκολον καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐπιχειρήσω τοῦτο κατὰ τὴν πρόχειρον αὐτὴν ὁμιλίαν, τὴν ὁποίαν ἀπευθύνω πρὸς ὑμᾶς, εἶναι πράγματι δύσκολον, νὰ θεσπίσῃ κανεὶς τὸ κριτήριον τοῦ μεγάλου ἀνδρός. Ἡ ἱστορία ἐμφανίζει ὡς μεγάλους ἄνδρας — καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν βεβαίως τῶν συνεπειῶν τῶν πράξεών των πρέπει νὰ ὀνομασθοῦν μεγάλοι — καὶ ἐκείνους, τῶν ὁποίων ἡ ἐπὶ τῆς γῆς παρουσία καὶ δρᾶσις ἔσχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὸν θάνατον ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων. Αὐτονόητον εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει ὄχι μόνον ἡ ἱστορία ἡ αὐριανή, δηλαδή, ὁ ἱστοριογράφος ὁ αὐριανός, ἀλλὰ καὶ ἡ σύγχρονος πρὸς τὸν ζῶντα ἢ ἐκλιπόντα μεγάλον ἄνδρα συνείδησις νὰ ἀναγνωρίζῃ ὡς μεγάλον καὶ ἐκεῖνον, τοῦ ὁποίου ἡ δρᾶσις εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν σωτηρίαν δεκάδων ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων. Καὶ πράγματι, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἡ ζωὴ τοῦ Ἀλεξάνδρου Φλέμιγκ εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν σωτηρίαν ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων. Εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν ἐφεύρεσιν, διότι ἐφεύρεσις ἦτο καὶ οὐχὶ ἁπλῶς ἀνακάλυψις, μὲ τὴν ἐφεύρεσιν τῆς Πενικιλλίνης. Πρόκειται περὶ ἐφευρέσεως, ἡ ὁποία εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἀνασταλῇ ἡ πρὸς τὸν θάνατον βεβαία πορεία ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων καὶ νὰ μειωθῇ κατὰ ἕνα ποσοστόν, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν κἂν νὰ προσδιορισθῇ ἡ ἀγωνία τῆς ἀνθρωπότητος εἴτε ὡς σύνολον λαμβανομένης, εἴτε καὶ εἰς τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν τῶν οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι ἀγωνιοῦν ὁσάκις μέλος αὐτῶν ἀσθενεῖ. Σκεφθῆτε πόσων ἀσθενειῶν, ἡ μοιραία ἔκβασις, ἡ ἔκβασις, δηλαδή, ἡ συνδεδεμένη μὲ θάνατον, ἀνεστάλη διὰ τῆς μεγάλης ἀνακαλύψεως τοῦ Φλέμιγκ. Καὶ ἡ ἀνακάλυψις τοῦ Φλέμιγκ δὲν εἶναι συνδεδεμένη μόνον μὲ τὴν Πενικιλλίνην, ἀλλὰ εἶναι συνδεδεμένη μὲ ὅλα τὰ ἀντιβιοτικά. Ὁ Ἀλέξανδρος Φλέμιγκ ἤνοιξε τὸν δρόμον, ἤνοιξε τὰς θύρας τῆς σκέψεως τῶν ἐπιστημόνων πρὸς μίαν κατεύθυνσιν, πρὸς ἕνα τοπίον τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς ἀληθείας, πρὸς τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε στραφῆ ποτὲ ἡ σκέψις. Καὶ ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἀφ’ ἧς δηλαδή, ἤνοιξεν ὁ Φλέμιγκ τὰς θύρας, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἐφευρέθησαν καὶ τόσα ἄλλα ἀντιβιοτικὰ καὶ τίς οἶδε πόσα ἀκόμη θὰ ἀνακαλυφθοῦν. Καὶ σήμερον ἀκόμη θὰ ἀνεγνώσατε ὅλοι εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ὑπάρχει ἡ πληροφορία, ὅτι αὐτὸς οὗτος ὁ ἐκλιπὼν καὶ κατὰ τὰς τελευταίας ἀκόμη ἡμέρας τῆς ζωῆς του ἠσχολεῖτο μὲ τὴν ἀνακάλυψιν ἀντιβιοτικοῦ —ἡ πληροφορία δὲν ἐπεβεβαιώθη— τὸ ὁποῖον εἶναι κατάλληλον διὰ τὴν ὁριστικὴν καὶ ἀποτελεσματικὴν καταπολέμησιν τῆς πολιομυελίτιδος. Δὲν γνωρίζω ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀκριβές, ἀλλὰ ἀσχέτως τούτου, καὶ ἐὰν δὲν εἶναι ἀκριβές τὸ γεγονὸς ὅτι ἤνοιξεν ὅπως εἶπον πρὸ ὀλίγου, τὰς θύρας πρὸς τὴν ὁδὸν αὐτήν, τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶναι μέγα. Καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ γεγονὸς εἶναι μέγα, μέγας εἶναι καὶ ὁ ἀνήρ, τοῦ ὁποίου ἡ ἐν τῷ κόσμῳ παρουσία συνεδέθη μὲ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ γεγονότος αὐτοῦ. Ἐθεώρησα ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως καθῆκον νὰ εἴπω τὰς ὀλίγας αὐτὰς λέξεις πρῶτον μὲν διὰ νὰ ἀποτίσω φόρον τιμῆς εἰς τὴν μνήμην τοῦ μεγάλου ἀνδρὸς καὶ δεύτερον διὰ νὰ δώσω ἕνα τόνον, τόνον τοῦ ὁποίου ἔχει ἀνάγκην ἡ κοινωνία καὶ εἰδικώτερον ἡ νεολαία, τοῦ τόνου τοῦ βαθέος σεβασμοῦ ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι χωρὶς νὰ θορυβοῦν εἰς τὸ προσκήνιον τῆς ἱστορίας, ἐργαζόμενοι εἰς τὰ ἰδιαίτερα καὶ μὴ δημόσια ἐργαστήρια ἀποδίδουν πολλάκις πολὺ περισσότερον ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον, ὁ ὁποῖος δρᾶ εἰς τὸ προσκήνιον τῆς ἱστορίας. Ὁ Φλέμιγκ εἶναι εἰς τὸν 20ὸν αἰῶνα, ὅ,τι ὁ Παστὲρ εἰς τὸν 19ον αἰῶνα καὶ βαθεῖα πρέπει νὰ ἐκδηλωθῇ καὶ ἐκδηλοῦται ἡ εὐλάβεια ὅλων τῶν λαῶν ἔναντι τῆς μνήμης τοῦ ἐκλιπόντος. (Χειροκροτήματα).

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπειδὴ ὁ Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως, κ. Ράλλης δὲν δύναται νὰ παραστῇ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, λόγῳ τοῦ θανάτου τοῦ θείου του Γ. Δ. Ράλλη, θὰ συζητηθῶσιν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀναφερόμεναι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Ἰντζές, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν δημοδιδασκάλων Ναυπακτίας, Χίου καὶ Κῶ, ὡς καὶ ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ὁμοσπονδίας λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως σχετικῶν μὲ οἰκονομικὰ αἰτήματα τῶν κλάδων τούτων.

§20Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 περιττεύει ἡ περαιτέρω συζήτησις κατόπιν τῶν γενομένων δηλώσεων τῶν ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Παιδείας καὶ Οἰκονομικῶν. Τοῦτ’ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐδόθη ἀπάντησις. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3 ὁμοίως ἐδόθη ἀπάντησις. Ἡ δοθεῖσα ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ ἀπάντησις ἐθεωρήθη ἐπαρκής.

§22Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Κατόπιν τῶν γενομένων δηλώσεων τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Παιδείας καὶ Οἰκονομικῶν φρονῶ ὅτι παρέλκει κ. Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἀναφορᾶς.

§23Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν τὰς ἐθεωρήσαμεν ἐπαρκεῖς.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεὶς σᾶς ἀφῄρεσε τὸν λόγον. Ὁ κ. Α. Πασσάδης ἔχει τὸν λόγον.

§25Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε καὶ ἄλλοτε ἠσχολήθημεν μὲ τὸ ζήτημα τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως. Ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς ὑπεσχέθη τότε, ὅτι θὰ ἐλάμβανεν ἰδιαιτέραν μέριμναν, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ ἡ ἐκδήλωσις αὐτῆς τῆς μερίμνης εἶναι νὰ πάρουν καὶ οἱ δημοδιδάσκαλοι τὸ 10% ἐπὶ τοῦ βασικοῦ των μισθοῦ, ὅπως ἔλαβον καὶ οἱ ἄλλοι δημόσιοι ὑπάλληλοι. Πλὴν ὅμως τὸ θέμα τῶν ἐκπαιδευτικῶν δὲν ἦτο μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὸ 10%, τὸ ὁποῖον οὐδόλως τοὺς ἱκανοποίησεν, ἔχουν καὶ ἄλλα αἰτήματα τὸ αἴτημα τῆς βαθμολογικῆς των ἐξελίξεως καὶ τὸ αἴτημα τῆς παροχῆς ἐπιδόματος βιβλιοθήκης. Ἐπ’ αὐτῶν οὐδὲν ἀνεκοίνωσεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτε συνεζητεῖτο σχετική μου ἐρώτησις, διὰ τὴν μὴ εἰσέτι σύστασιν καὶ λειτουργίαν τῶν νυκτερινῶν σχολείων ἀναλφαβήτων εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 3094. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι λόγῳ τῶν πολλαπλῶν διατυπώσεων, δὲν ἐγένετο παντοῦ ἐφικτή. Ὑπάρχουν πολλαὶ σχολαὶ ἀναλφαβήτων τῇ ἐμπνεύσει μόνον τῶν διδασκάλων. Βλέπομεν, ὅτι ἔρχονται αἱ διάφοροι πλέον τάξεις νὰ ὑποκαθιστοῦν τὸ Κράτος, εἰς τὰ καθήκοντά του, χωρὶς νὰ ἀμείβωνται, εἰς τοὺς ὁποίους ἑκάστοτε ὅπως εἶπον ἀπονέμωμεν δάφνας. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀπαλλάξωμεν τοὺς διδασκάλους ἀπὸ τὸν τόσον φόρτον τῶν δαφνῶν καὶ νὰ τοὺς ἐπιτρέψωμεν νὰ ἀνέρχωνται εἰς τὴν ἕδραν χωρὶς μπαλωμένο παντελόνι καὶ νὰ παρουσιάζωνται ὡς πτωχοπρόδρομοι ἐν τῇ κοινωνίᾳ.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§27Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Περὶ τοῦ ζητήματος τούτου κ. Πρόεδρε, ἔχω καταθέσει σχετικὴν ἐπερώτησιν καὶ ἐπιφυλάσσομαι κατὰ τὴν συζήτησιν ταύτης ν’ ἀναπτύξω τὰς σκέψεις μου ὁπόταν μάλιστα, μετὰ τὰ τελευταῖα γεγονότα θὰ ἔχῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις ὁλοκληρώσει τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθη νὰ λάβῃ διὰ τὴν τάξιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν μας λειτουργῶν, τῆς ὁποίας εἶναι δίκαια πράγματι τὰ αἰτήματα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βασαρδάνης ἔχει τὸν λόγον.

§29Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοί, κ. Πρόεδρε, εἰς τοὺς ὁποίους ἔχομεν ἀναθέσει τὴν διαπαιδαγώγησιν καὶ μόρφωσιν τῶν τέκνων μας, ἔχουν ἐγκαταλειφθῆ παντελῶς ὑπὸ τοῦ Κράτους. Νομίζω, ὅτι διὰ νὰ δυνηθῶσι ν’ ἀποδώσουν οἱ ἐκπαιδευτικοὶ εἰς τὸ κοπιῶδες καὶ βαρὺ πράγματι ἔργον των, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὑλικῶς καὶ ἠθικῶς ἤρεμοι. Παρὰ ταῦτα ὅμως, παρὰ τοὺς ἀγῶνας τοὺς ὁποίους καταβάλλει ἡ ἐκπαιδευτικὴ τάξις, τὸ Κράτος ἐξακολουθεῖ νὰ μένῃ ἀσυγκίνητον. Πιστεύομεν, ὅτι ἀπὸ ὅσα ἐσχάτως ἔλαβον χώραν, ἐπὶ τέλους θὰ συγκινηθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ φροντίσῃ διὰ τὴν ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν ἐξύψωσιν ὁλοκλήρου τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ κόσμου.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§31Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις εἶπεν ὅτι, δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἱκανοποιήσῃ πλήρως τὰ αἰτήματα τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, διότι αὐτομάτως θὰ προβάλουν ἀντιστοίχως αἰτήματα καὶ οἱ διδάσκαλοι. Ἀλλὰ ἐδῶ εἶναι διακεκριμένα προβλήματα καὶ ὡς διακεκριμένα προβλήματα θὰ πρέπει νὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Οἱ δημοδιδάσκαλοι ζητοῦν βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν καὶ ζητοῦν τὴν τακτοποίησιν τῆς θέσεώς των. Κατ’ ἐπανάληψιν ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ μελετήσῃ εὐμενῶς τὸ αἴτημα τῶν δημοδιδασκάλων, διότι τὸ ἀναγνωρίζει ὡς δίκαιον. Θὰ ἤθελον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, νὰ δηλώσῃ σαφῶς, ὥστε καὶ ἡμεῖς νὰ μάθωμεν καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι δημοδιδάσκαλοι, νὰ γνωρίζουν, ἐὰν εἶναι ἕτοιμος ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἔχῃ ἐξασφαλίσει τοὺς πόρους καὶ προετοιμασθῇ ὥστε ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ αἰτήματα τῶν διδασκάλων, ἢ πρέπει οἱ διδάσκαλοι νὰ παραμείνουν εἰς τοὺς βαθμούς, τοὺς ὁποίους κατέχουν σήμερον, ἢ θὰ πρέπει νὰ ἐλπίζουν καὶ εἰς τὶ πρέπει νὰ ἐλπίζουν συγκεκριμένως. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε, ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι μεταβαίνομεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας βλέπομεν ὅτι ἡ ἀναβολὴ λήψεως ἀποφάσεως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο κρατεῖ ἐν ἀναστατώσει τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργούς. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἔχωμεν μίαν συγκεκριμένην καὶ σαφῆ ἀπάντησιν, ὥστε νὰ μάθουν οἱ διδάσκαλοι ποῖα ἐκ τῶν ζητημάτων των πρόκειται νὰ ἐπιλυθοῦν. Ἡ ἐκκρεμότης αὑτὴ εἶναι λίαν ἐπιζήμιος διὰ τὴν Ἐθνικὴν ἡμῶν Παιδείαν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§33Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω καὶ ἐγὼ μαζὶ μὲ τοὺς συναδέλφους μου, ὅτι τὸ θέμα τῶν ἐκπαιδευτικῶν, θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ κάποιον σοβαρὸν τρόπον εἰδικῶς διὰ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διορίζωνται τὸ πρῶτον μὲ 30 δραχμὰς ἡμερησίως καὶ νὰ μὴ λαμβάνουν τὸν βαθμόν, τὸν ὁποῖον λαμβάνουν οἱ ἔχοντες πτυχίον ἀνωτάτων σχολῶν. Τοῦτο ἔχει ὡς συνέπειαν, ἐπὶ 10 φοιτητῶν τῆς Φιλολογίας οἱ 7 νὰ εἶναι θήλεις. Θὰ πρέπει νὰ λαμβάνουν τὴν ἀναλογοῦσαν εἰς αὐτοὺς θέσιν.

§34Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διακόψω διὰ νὰ θέσω τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι λόγῳ ἀκριβῶς τῆς ἰδιαζούσης θέσεως τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, οἱ μὲν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως διορίζονται μὲ τὸν βαθμὸν Γραμματέως Αʹ τάξεως, οἱ δὲ τῆς κατωτέρας μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Γραμματέως Βʹ τάξεως, ἐνῷ οἱ διπλωματοῦχοι εἰς τὰς ἄλλας ὑπηρεσίας διορίζονται μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀκολούθου.

§35Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἴσως νὰ ἔχετε δίκαιον κ. ὑπουργὲ ἐπ’ αὐτοῦ. Πέραν ὅμως τούτου, παρατηρῶμεν, ὅτι ἡ βαθμολογικὴ των ἐξέλιξις δὲν εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ἦτο Παρατηρεῖται τοῦτο τὸ φαινόμενον, ὅτι οἱ καλύτεροι τῶν καθηγητῶν τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως, ἀρνοῦνται νὰ προαχθοῦν εἰς Γυμνασιάρχας, ἁπλῶς διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν μετακίνησιν, διότι ἡ μετακίνησις ἀποτελεῖ συμφορὰν δι’ αὐτούς. Καὶ διὰ τοὺς δημοδιδασκάλους πρέπει νὰ ληφθῇ μία πρόνοια καὶ δή, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς ἀπομεμακρυσμένα χωρία, χωρία μὲ 40–50 κατοίκους. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα τῆς μισθοδοσίας τῶν ἐκπαιδευτικῶν.

§36Ι. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῶν αἰτημάτων τῶν ἐκπαιδευτικῶν γενικῶς, διότι πρόκειται περὶ μιᾶς τάξεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἐμπιστευθῆ τὴν μόρφωσιν τῶν Ἑλληνοπαίδων.

§37Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ πολύ, διὰ νὰ τονίσω τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ ἐπισήμου Κράτους, νὰ λάβῃ ἐπὶ τέλους ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι τὰ αἰτήματα τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ κόσμου εἶναι δικαιότατα καὶ ἠθικώτατα, οἱ δὲ ἐκπαιδευτικοὶ τῆς Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως εἶναι ἴσως ὁ πλέον μαρτυρικὸς κλάδος καὶ θὰ πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ τεράστια προβλήματά του, ὑλικῆς καὶ ἠθικῆς φύσεως, τὰ ὁποῖα ἔχουν δημιουργηθῆ εἰς βάρος τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ κόσμου, ἀπὸ τὸ ἐπίσημον Κράτος καὶ νὰ δώσῃ τὴν πρέπουσαν λύσιν εἰς αὐτά, ἀποδεχόμενον τὰ αἰτήματα, τὰ λίαν περιωρισμένα, ἀλλὰ λίαν ἐπιβεβλημένα, ὥστε ὁ ἐκπαιδευτικὸς κόσμος νὰ ἐπιδοθῇ ἀπερίσπαστος εἰς τὸ μέγα ἔργον του, τῆς διαπαιδαγωγήσεως τῆς νέας γενεᾶς. Πρὸ ὀλίγου, διακόπτων ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, συνάδελφον προλαλήσαντα, εἶπεν, ὅτι διορίζονται μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀκολούθου οἱ ἐκπαιδευτικοὶ τῆς Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως. Καὶ εἶναι ὀρθόν, ἀλλὰ δὲν μᾶς εἶπε, ποία εἶναι ἡ ἀντιστοιχία, ἐν σχέσει μὲ τοὺς ἄλλους κλάδους τῆς Κρατικῆς μηχανῆς. Εἶναι γεγονός, ὅτι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ εὑρίσκονται εἰς ἥσσονα μοῖραν, ἔναντι τῶν διαφόρων ἄλλων κλάδων, ἀπὸ πλευρᾶς μισθολογικῆς, ἐνῷ τοὐλάχιστον εἶναι εἰς πολὺ ὑψηλοτέραν μοῖραν, ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδόσεως. Δι’ αὐτό, εἶναι ἀνάγκη ἐπὶ τέλους νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ ὅλον θέμα τὸ ἐκπαιδευτικόν. Ἐλπίζομεν, ὅτι ἀπόψε, διὰ σαφοῦς δηλώσεως, ὅσον καὶ διὰ μελλοντικῶν δηλώσεων, θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἤδη ἀντιμετωπίζει καὶ θὰ ἐπιλύσῃ τὰ τεράστια αὐτὰ προβλήματα τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ κόσμου.

§38Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς παράκλησιν πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς τὸ Σῶμα. Ὑπάρχουν ἐγγεγραμμέναι πλεῖσται ὅσαι ἀναφοραὶ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ἀναφερόμεναι εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν τὴν στιγμὴν ταύτην θέμα. Νομίζω, ὅτι μετὰ τὰς σαφεῖς δηλώσεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ὑπουργὸς τὴν 6ην Μαρτίου, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐπανόδου τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν εἰς τὰ σχολεῖα, ἐκ τῶν δηλώσεων, τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὑποφαινομένου, ἔχει ἤδη προκύψει σαφῶς, ὅτι τὴν Κυβέρνησιν ἀπασχολεῖ ἰδιαιτέρως καὶ σοβαρῶς τὸ θέμα καὶ τῆς ὑλικῆς καὶ τῆς ἠθικῆς ἐξυψώσεως τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, τόσον τῆς Στοιχειώδους, ὅσον καὶ τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως. Παρ’ οὐδενὸς δύναται λοιπὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἀπασχολουμένη μὲ τὸ θέμα τοῦτο, μελετᾷ ἤδη αὐτὸ ἐπισταμένως. Ἐλπίζω, ὅτι συντόμως θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ δώσωμεν σαφεῖς καὶ συγκεκριμένας πληροφορίας καὶ πρὸς τὸ Σῶμα καὶ πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὡς ἐζήτησαν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι. Τῷ λόγῳ τούτῳ, φρονῶ, ὅτι θὰ ἀπετέλει ματαιοπονίαν καὶ θὰ προκαλέσῃ καταπόνησιν τῆς Βουλῆς, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις αὐτή, διὰ τῆς ὁποίας οὐδὲν ἄλλωστε ἐπιτυγχάνεται παρὰ παραβίασιν ἀνοικτῶν θυρῶν.

§39Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δύο διακεκριμένα ζητήματα ὑπάρχουν. Πρῶτον τὸ τὶ θὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις πρὸς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς καὶ αὐτὸ κατὰ ἕνα τρόπον τὸ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπόψε: «ἐπιφυλλάσσεται νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ ἀπαντήσῃ», ὑπάρχει ὅμως καὶ τὸ ἄλλο θέμα, τὸ θέμα τοῦ ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν ἐκπαιδευτικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ὤθησε τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς τῆς Μέσης νὰ κάμουν ἀπεργίαν πρὸς τὸ Κράτος. Διὰ τὸ δεύτερον θέμα, θὰ πρέπει ἐν πλάτει νὰ συζητήσωμεν ἀπόψε, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3. Ἡμεῖς προτείνομεν, ἡ ὑποβληθεῖσα ἐπερώτησις ἐκ μέρους πολλῶν συναδέλφων καὶ ἐμοῦ νὰ προταχθῇ.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περιορισθῆτε εἰς τὸ νὰ ἀναπτύξετε τὴν ἐρώτησίν σας ἐπὶ 5′ καὶ ἀφήσατε ὅλα τὰ ἄλλα θέματα, διότι εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§41Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ζητοῦμεν νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησίς μας.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμιλήσατε ἅπαξ. Ἔληξε τὸ θέμα.

§43Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ ὁμιλήσωμεν καὶ περὶ διδασκάλων.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε νὰ τὰς συζητήσωμεν μὲ τὴν σειράν των, μὲ τοὺς τύπους.

§45Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τότε νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησίς μας.

§46Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ἐὰν ἦτο δυνατόν, σαφέστερον νὰ καθώριζε τὸ χρονικὸν διάστημα, τὸ συντομώτερον, ποὺ θὰ ἀναγγείλῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ μέτρα ποὺ πρόκειται νὰ λάβῃ.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου Συνελεύσεως δημοδιδασκάλων περιφερείας Ζαγορίου Μετσόβου, ζητοῦντος βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν τῶν διδασκάλων καὶ μισθολογικὴν ἐξίσωσιν αὐτῶν πρὸς ὑπαλλήλους ἄλλων ὑπηρεσιῶν, ὁ κ. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§48Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριοι, πράγματι ὑπάρχει ἐκπαιδευτικὸν πρόβλημα, μετὰ ὅμως τὰς δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Παιδείας ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσε καὶ πρὸς τὸν λαὸν καὶ τοὺς ἐκπαιδευτικούς, ἀλλὰ καὶ ἀπόψε δηλώνει εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ θέμα ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὴν Κυβέρνησιν, πιστεύομεν, ὅτι πράγματι συντόμως θὰ ἐξαγγείλῃ καὶ τὰς ἀποφάσεις του ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Βεβαίως εἶναι κοινὸν τὸ θέμα ἀπὸ ὑλικῆς καὶ ἠθικῆς ἀπόψεως καὶ ὅλη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία γνωρίζει τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τοῦ Ἔθνους καὶ ἑπομένως δὲν θὰ εἶναι τόσον ἀπαιτητική. Πάντως, θὰ πρέπει νὰ βελτιωθῇ ἡ θέσις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, διότι τὸ μισθολόγιόν των εἶναι κατώτερον καὶ αὐτοῦ τῶν Δ. Ὑπαλλήλων. Εἶναι ζήτημα τιμῆς, κύριοι, διὰ τὴν Κυβέρνησιν, διότι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ἀποτελοῦν τὸν δεύτερον κλάδον τῶν Δ. Ὑπαλλήλων. Πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ ἀπαίτησις αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι δικαία. Εἶναι τυπικὸν θέμα, ἀλλὰ ἔχει μεγάλην ψυχολογικὴν σημασίαν. Θὰ πρέπει νὰ βελτιωθῇ ἡ κατάστασις αὐτὴ καὶ νὰ βελτιωθῇ καὶ τὸ σύστημα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔγινε μέχρι σήμερον, διὰ νὰ λειτουργήσῃ καλῶς ὁ κλάδος αὐτός.

§49Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὑποστηρίζω τὰς ἀναφορὰς τῶν δημοδιδασκάλων τῆς περιφερείας Ζαγορίου καὶ Παραμυθιᾶς. Εἶναι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 καὶ 4. Ἡ συμπάθεια, ἡ ὁποία ἐκδηλώνεται πρὸς τὸ αἴτημα τῶν δημοδιδασκάλων εἶναι καθολική, περισσότερον δὲ ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Συμπολιτεύσεως, τόσον ὥστε νὰ μὴ θεωρηθῇ, ὅτι εἶναι μονοπώλιον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία ἔλαχε, λόγῳ τῆς σειρᾶς, τὴν ὁποίαν ἐπῆρεν ἡ ἐρώτησίς της, νὰ θέσῃ πρώτη τὸ θέμα καὶ νὰ ὑποστηρίξῃ τὰς ἀναφοράς.

§50ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ οὐσία ἔχει σχέσιν.

§51Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ δήλωσις ὅμως τοῦ ἀξιοτίμου, κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας μᾶς ἱκανοποιεῖ τόσον, ὥστε νὰ μὴ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν περαιτέρω ὑποστήριξιν τῶν ἀναφορῶν αὐτῶν καὶ δίδομεν τὴν εὐκαιρίαν, μὲ τὰ ὀλίγα, τὰ ὁποῖα εἴπομεν ἀπόψε, νὰ μεταφερθῇ καὶ εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικούς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει καὶ αὐτὸ τὸ χρέος, τὸ ὁποῖον ἄφησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἡ ὁποία ἔφερεν ὑπὸ τύπον ἐπερωτήσεων τὰς ἐρωτήσεις, νὰ διορθώσῃ ἀκόμη καὶ ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἔχουν ρυθμίσει ἀπὸ τῆς ἐποχῆς, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργός, διὰ τῶν δηλώσεων, τὰς ὁποίας ἔκαμε καὶ διὰ τῶν προηγουμένων δηλώσεων, ἱκανοποίησε πλήρως τὴν ἐπιθυμίαν τῶν κυρίων συναδέλφων καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει περαιτέρω νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὰς ἀναφοράς μας, ἀρκούμενοι εἰς αὐτὰς καὶ θὰ ἐπανέλθωμεν ἀργότερον, ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι δὲ θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπανέλθωμεν, δεδομένου, ὅτι τὸ θέμα θὰ ἔχῃ λυθῆ, ὅπως τὸ ἐτοποθέτησεν ὁ κ. ὑπουργός.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν καταλαβαίνω, διατὶ συζητῶμεν ἀπόψε. Ὁ κ. Λ. Βαμπούλης ἔχει τὸν λόγον.

§53Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Δύο λόγια θέλω μόνον νὰ εἴπω. Εἰς διαφόρους ἄλλας ἐρωτήσεις ὡμιλήσαμεν διὰ τὸ ἐκπαιδευτικὸν πρόβλημα καὶ ἀνεπτύξαμεν καὶ ἐτονίσαμεν τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους διατρέχομεν λόγῳ τοῦ ὅτι ἐγκατελείψαμεν εἰς περιφρόνησιν τὸν ἐκπαιδευτικὸν κόσμον. Ποία ἡ σπουδαιότης τοῦ ἔργου καὶ ποία ἡ ἀποστολὴ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ καὶ ποία ἡ ἐθνικὴ ὑπὸ τούτου ἐξυπηρέτησις τῆς Κοινωνίας, εἶναι περιττὸν νὰ θελήσῃ κανεὶς νὰ τονίσῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι ἔχει αὕτη πλήρη συνείδησιν τούτου. Πρὸ ἡμερῶν παρέστημεν μάρτυρες μιᾶς κινήσεως τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς Μέσης, ἡ ὁποία συνεκίνησε καὶ συνεκλόνισεν ὅλην τὴν κοινωνίαν. Παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβεν ἐγκαίρως καθ’ ἡμᾶς τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα, διὰ νὰ θεραπεύσῃ τὰ αἴτια καὶ τοὺς σκοπούς, διὰ τοὺς ὁποίους ἐγένετο ἡ κίνησις αὕτη. Ἀλλὰ τοῦτο θὰ τὸ συζητήσωμεν, ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ἡ κατατεθεῖσα πρὸ μηνῶν ἐπερώτησις, διὰ τῆς ὁποίας ἠθέλομεν ἀκριβῶς νὰ προειδοποιήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν συντρέξωμεν, ὥστε νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὸ ἐλεεινὸν φαινόμενον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐφθάσαμεν δυστυχῶς μὲ τὴν κίνησιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Δυστυχῶς, ἡ σημερινὴ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, κατὰ μὲν τὸ πρῶτον σκέλος, αὐτῆς ὑπῆρξε καθησυχαστική, διότι ἐβεβαίωσεν ἐπὶ τέλους, ὅτι ἀποτελεῖ σκέψιν τῆς Κυβερνήσεως ἡ λῆψις τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων, διὰ τὴν θεραπείαν τῶν ἐκπαιδευτικῶν θεμάτων. Ἀλλά, ὡς πρὸς τὸ δεύτερον σκέλος τῶν δηλώσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι εὑρίσκει ἱκανοποιητικὸν τὸν βαθμὸν τοῦ ἀκολούθου κλπ. διὰ τοὺς πρωτοδιοριζομένους,...

§54Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε Συνάδελφε, πρῶτα, πρῶτα, δὲν εἶπον, ὅτι εὑρίσκω ἱκανοποιητικὸν τὸν βαθμὸν τοῦ ἀκολούθου, διότι, ὡς κάλλιον ἐμοῦ γνωρίζετε, ὁ δημοδιδάσκαλος δὲν διορίζεται μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀκολούθου. Προσεπάθησα νὰ διορθώσω μίαν ἐσφαλμένην πληροφορίαν τοῦ συναδέλφου, κ. Ζαννῆ.

§55Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἀναμένομεν, ὅτι θὰ στραφῇ ἀμέριστος ἡ προσοχή σας, ἰδιαιτέρως εἰς τὸ λεπτὸν αὐτὸ ζήτημα. Διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ ἁπλῆ σύγκρισις μεταξὺ τῶν διαφόρων νεοδιοριζομένων καὶ τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, ὅπως δηλαδή, διορίζωνται οἱ ἄλλοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, οὕτω πρέπει νὰ διορίζωνται καὶ οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοί. Ἂς ἀναμετρηθοῦν αἱ ἴδιαι ὑποχρεώσεις καὶ ἡ ἀξία τοῦ ἔργου τῶν ὑπαλλήλων ἑκάστης κατηγορίας καθὼς καὶ τὰ προσόντα τῶν μὲν πρὸς τοὺς δὲ καὶ τότε ἂς γίνῃ δικαία καὶ ἀληθὴς ἐξίσωσις καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ἔτυχον ὡς ἰσχυρίσθη ἡ Κυβέρνησις περισσοτέρας ἱκανοποιήσεως τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων, δέχονται ἀγογγύστως καὶ νὰ ὑποβιβασθοῦν ἀκόμη! Ἀλλά, ὅταν ἀποδειχθῇ, ὅτι ὁ ἐκπαιδευτικὸς λειτουργός, ὁ ὁποῖος ἦτο ἄλλοτε εἰς τὴν κορυφὴν τῆς ἱεραρχίας, κατήντησε σήμερον νὰ λαμβάνῃ ἐν συγκρίσει τὰς ἀποδοχὰς τοῦ τελευταίου δημοσίου ὑπαλλήλου, τότε δὲν ἔχομεν δίκαιον νὰ λέγωμεν, ὅτι ἔχουν πάρει περισσοτέρους βαθμούς, ἀπ’ ὅ,τι δικαιοῦνται οἱ ἐκπαιδευτικοὶ καὶ ὀφείλομεν ἄνευ ἀναβολῆς νὰ ἀποδώσωμεν δικαιοσύνην.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπέρασαν τὰ 5′, κύριε Βαμπούλη. Ἐρώτησις εἶναι, δὲν εἶναι ἐπερώτησις.

§57Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἐπιμένετε ἐπὶ ἑνὸς θέματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν ἔκαμον τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἔκαμον. Ἐδήλωσα καὶ δηλῶ καὶ πάλιν, ὅτι δὲν ἀπεφάνθην περὶ τοῦ ἐὰν εἶναι ἱκανοποιητικοὶ ἢ ὄχι οἱ βαθμοὶ εἰσόδου τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ἁπλῶς καὶ μόνον περιωρίσθην νὰ διορθώσω μίαν ἐσφαλμένην πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Δωδεκανήσου συνάδελφος, κ. Ζαννῆς.

§58Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Δὲν ἀναφέρομαι εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Ζαννῆ, οὔτε εἰς τὰ λεχθέντα πρὸς τὸν κ. Ζαννῆν! Ἀναφέρομαι πρὸς τὴν γνωστὴν ἀπάντησίν σας, τὴν ὁποίαν μᾶς ἐδώσατε πρὸ καιροῦ ἐγγράφως, ὅτι εἶναι ἀρκετὰ ἱκανοποιημένοι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ἀπὸ τὴν βαθμολογικήν των ἐξέλιξιν. Ἔχω γραπτὴν τὴν ἀπάντησίν σας καὶ ἐπ’ αὐτῆς ἀναφέρομαι.

§59Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν ἔκαμον καμμίαν ἀπάντησιν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βαμπούλη, σᾶς παρακαλῶ. Σᾶς ἀφαιρῶ τὸν λόγον. Ἐπέρασαν 10′. Δὲν θὰ κάμετε ἐπερώτησιν. Δὲν ἔχετε κανένα Privi legiun. Ἡ ἰσότης εἶναι ὑπὲρ ὅλων τῶν κυρίων βουλευτῶν.

§61Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Θὰ συμμορφωθῶ πρὸς τὸν Κανονισμόν. Παραπονοῦμαι μόνον, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν, χάριν τῶν τύπων νὰ τρώγωμεν τὴν οὐσίαν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχουν τύποι ἐδῶ. Ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι τύπος.

§63Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐζητήσαμεν πρὸ μηνῶν τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μας καὶ ἐπέρασαν τρεῖς μῆνες ἔκτοτε.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3 ὁμοίας ἐρωτήσεως, οἱ ὑπογεγραμμένοι εἶναι 26. Ἐὰν ὁμιλήσουν, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν ἐπὶ 5′, θέλομεν 130′ τῆς ὥρας. Ἐὰν ἔχωμεν καὶ ὀλίγην διαλογικὴν συζήτησιν, αἰσίως βαδίζομεν εἰς τρίωρον. Ἔχετε νὰ μοῦ κάμετε καμμίαν πρότασιν, διότι ὁ Πρόεδρος δὲν ἠμπορεῖ νὰ σᾶς ἀφαιρέσῃ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§65Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι καὶ ἐγὼ ἐγγεγραμμένος ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος. Κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, νομίζω, ὅτι ἔχει ἐξαντληθῇ ἀπολύτως τὸ θέμα. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν περισσότερον. Νὰ θεωρηθοῦν, ὡς συζητηθεῖσαι ὅλαι αἱ σχετικαὶ ἐρωτήσεις.

§66Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἐγγεγραμμένος πρῶτος νὰ ὁμιλήσω.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἀφαιρῶ, κ. συνάδελφε, τὸν λόγον. Ἑπομένως, θὰ ἀναγνώσω ὅλα τὰ ὀνόματα τῶν ἐγγεγραμμένων. Δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω συμφωνίας. Ἡ πρόταξις μιᾶς ἐρωτήσεως εἶναι ἀποτέλεσμα μιᾶς ψηφοφορίας. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἄλλως. Αὐτὸς εἶναι ὁ κοινοβουλευτισμός. Τί θέλετε νὰ κάμωμεν; Θέλετε νὰ κάμωμεν κάτι ἄλλο; Δεδομένου ὅτι θᾶττον ἢ βράδιον ἡ ἐπερώτησις θὰ γίνῃ χωρὶς νὰ λαμβάνω ἐγὼ οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν πρὸς τοῦτο, νὰ θεωρηθοῦν καὶ οἱ 26 ἐγγεγραμμένοι, ὅτι συνιστοῦν τὴν ἀναφοράν, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται καὶ νὰ θεωρηθῇ συζητηθεῖσα ἡ ἀναφορά.

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ προσεπάθησα νὰ διευκολύνω τὴν ἐπιτάχυνσιν τοῦ ἐλέγχου. Βλέπω, ὅμως, ὅτι σᾶς ἀρέσει ὁ βραδὺς ρυθμὸς. Κατόπιν τούτου, ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ὁμοσπονδίας λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Ἑλλάδος ζητούσης βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τῶν ἐν λόγῳ ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν.

§70Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Νομίζω, ὅτι μετὰ τὰς αἰσιοδόξους δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, χρέος ἔχει ἡ Βουλὴ νὰ ἀναμείνῃ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποσχέσεων τῆς Κυβερνήσεως.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§72Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐκπαιδευτικὸν ζήτημα ἀντιμετωπίζεται ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ συνεκίνησεν ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, συγκινεῖ καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀσφαλῶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Τὰ αἰτήματά των εἶναι ἁπλᾶ καὶ δίκαια. Νομίζω, ὅτι πράγματι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα πρὸς τὴν τάξιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ἡ ὁποία δοκιμάζεται σήμερον. Μία μικρὰ εἰσφορὰ ἐπὶ τῶν εὐπόρων μαθητῶν, θὰ λύσῃ τὸ ζήτημα, μέχρις ὅτου ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα τὸ μισθολογικὸν ἐξ ὁλοκλήρου.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§74Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν γνωρίζομεν τί μέτρα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς θέσεως. Ἕν μόνον γνωρίζομεν. Ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠστόχησεν εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προβλήματος καὶ μίαν τάξιν, κατ’ ἐξοχὴν συντηρητικήν, τὴν ὡδήγησε πρὸς ἀνταρσίαν καὶ ἠνάγκασε τοὺς μαθητὰς νὰ συμπεριφερθοῦν πρὸς κρατικοὺς λειτουργοὺς κατὰ τρόπον ἀνοίκειον. Παρέστημεν εἰς τὰ σχολεῖα τῆς περιφερείας μας τὴν ἡμέραν τῆς διακοπῆς τῶν μαθημάτων καὶ εἴδομεν, μετὰ πόνου ψυχῆς, τὰ παιδιὰ νὰ ρίχνουν ἐναντίον τῶν διορισθέντων ὑπαλλήλων νὰ ἀναλάβουν καθήκοντα δημοσίων λειτουργῶν, καὶ νὰ τοὺς ὑποδέχωνται μὲ ἀπορρίμματα λεμονίων. Αὐτὴ ἡ κακὴ διαχείρισις βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν.

§75Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς.

§76Ι. ΛΥΡΑΣ. Σεῖς δύο χρόνια, εἰς τὴν Κυβέρνησιν, οὐδὲν ἐπράξατε ὑπὲρ τῶν ἐκπαιδευτικῶν.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Βαμπούλης ἔχει τὸν λόγον.

§78Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησίν μου, δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε τώρα, διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἔλαβε χώραν ἡ ἀπεργία, τὴν ὁποίαν ἠθελήσαμεν ἀκριβῶς διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μας καὶ τῆς ἐρωτήσεώς μας νὰ προλάβωμεν! Ἤδη προέχει νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις καὶ τότε θὰ ἀναπτύξωμεν ἀναλυτικώτερον τὸ θέμα καὶ θὰ διατυπώσωμεν πλήρως τὰς γνώμας μας, ἐὰν βέβαια συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις, διὰ τὴν πρόταξιν, τῆς ὁποίας ἔχομεν καταθέσει καὶ σχετικὴν ἔγγραφον πρὸς τὸ Σ. Προεδρεῖον αἴτησιν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον.

§80Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ τελευταία ἀπεργία τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς Μέσης, νομίζω, ὅτι δίδει τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξετάσῃ ἐν τῷ συνόλῳ τὸ θέμα τῶν ἐκπαιδευτικῶν, λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῶς ὑψηλῆς ἀποστολῆς των καὶ νὰ δώσῃ μίαν δικαίαν βαθμολογικὴν καὶ οἰκονομικὴν ἐξέλιξιν εἰς τὴν τάξιν των.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§82Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὰς δηλώσεις τῆς 6ης Μαρτίου, τόσον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ τῶν κ.κ. ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Παιδείας, ὡς καὶ τὰς σημερινὰς, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπομένει εἶναι νὰ συστήσωμεν τὴν ταχίστην ἐκδήλωσιν τῶν ἀποφάσεων καὶ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν ζητημάτων.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γρίβας ἔχει τὸν λόγον.

§84Δ. ΓΡΙΒΑΣ. Κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τῆς Παιδείας, κ. Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Μητσόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§86Β. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, ὥστε νὰ βελτιώσῃ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν λειτουργῶν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τριαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§88Π. ΤΡΙΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§90Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴπομεν καὶ ἄλλοτε, ὅτι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ κάμνουν τὸ πλέον θεάρεστον ἔργον, ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ διὰ τοῦτο εἶμαι πολὺ εὐχαριστημένος, ὅτι ἀπέσπασαν τέλος πάντων, καὶ τὴν συμπόνοιαν τῶν πολιτευομένων τοῦ Κέντρου, τῶν βενιζελικῶν καὶ τῶν ἐπεκικῶν, οἱ ὁποῖοι ὅταν εἶχον κατὰ ἑκατοντάδας χιλιάδας τὰ δολλάρια τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, κατὰ τὸ 1950–1951, οὐδόλως ἐφρόντισαν οὔτε διὰ τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν τῶν ἐκπαιδευτικῶν, οὔτε διὰ τὴν βαθμολόγησίν των. Τώρα ὅμως, μόνον διὰ νὰ πολιτευθοῦν, μὲ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἔχουν συνηθίσει, τὸν ὄχι πολὺ συμπαθῆ, ἀλλὰ λαοπλανικόν, ὁμιλοῦν διὰ νὰ προωθοῦν τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς μέχρις ἀπεργίας, οὕτως ὥστε νὰ ἔχῃ θέμα ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἐν Ἀγρινίῳ, νὰ φωνάζῃ, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐξώθησε τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς μέχρις ἀπεργίας. Αὐτοὶ τοὺς ἐξώθησαν, διότι γνωρίζουν, ὅτι αἱ φλέβαι μὲ τὸ χρυσάφι, μὲ τὰς ὁποίας θὰ ἠμείβοντο ὅλοι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἀνευρέθη. (Χειροκροτήματα).

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει νὰ εἴπῃ τίποτε;

§92Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.) Ὄχι.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Κόρακας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἑτέρας ἀναφορᾶς συναφοῦς πρὸς τὴν συζητηθεῖσαν καὶ ἀφορῶσαν τὴν ἐπίλυσιν αἰτημάτων τῶν ἐκπαιδευτικῶν.

§94Χ. ΚΟΡΑΚΑΣ. Μεθ’ ὅσα ἀνέφερον οἱ κ.κ. συνάδελφοι, καὶ μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ καταβάλῃ κάθε δυνατὴν προσπάθειαν, ὥστε ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ δώσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν ἐνωρίτερον ἀποτελέσματα ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, νὰ καταβάλῃ κάθε προσπάθειαν, ὥστε νὰ ἀποκλεισθῇ πᾶσα σκέψις διακρίσεως εἰς βάρος τῶν δημοδιδασκάλων. Καὶ λέγω τοῦτο, διότι πολλάκις ἔχει ἀκουσθῆ, ὅτι οἱ πλεῖστοι τῶν δημοδιδασκάλων διαμένοντες εἰς τὴν ὕπαιθρον, δὲν ἔχουν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα ἔχουν νὰ ἀντιμετωπίσουν οἱ ἄλλοι ἐκπαιδευτικοὶ τῶν πόλεων. Ζῶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ διαβεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὁ εἰς τὸ πλέον ἀκραῖον χωρίον διαμένων δημοδιδάσκαλος, ἔχει τὰ αὐτὰ καὶ ἴσως περισσότερα ἔξοδα, ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔχει ὁ δημοδιδάσκαλος μιᾶς πόλεως. Χαρακτηριστικῶς θέλω νὰ ἀναφέρω περιστατικὸν, τὸ ὁποῖον μοῦ ἀνέφερε δημοδιδάσκαλος. Παιδιά, μαθηταί του, ἐπειδὴ ὁ μπακάλης τοῦ χωριοῦ δὲν τοὺς ἔπαιρνε μὲ 1.500 δρχ. τὸ ἕνα αὐγό, ἐπῆγαν εἰς τὸν δημοδιδάσκαλον καὶ τοῦ εἶπον, πάρετε τὸ αὐγὸ σεῖς, δῶστε μας 1.500 δρχ. διὰ νὰ μπορέσωμεν νὰ πάρωμεν τὸ τετράδιον. Τὸ ἀναφέρω αὐτὸ ἐνδεικτικῶς, ὥστε ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἐν τῇ μερίμνῃ του νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν δικαίαν ἀπαίτησιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ νὰ λάβῃ ταύτην ὑπ’ ὄψιν του.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5...

§96Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Δὲν συνεχίζομεν τὰς συναφεῖς; Συναφεῖς εἶναι ἡ 8 ἡ 12 ἡ 18. Νὰ ἐξαντλήσωμεν τὸ θέμα, κύριε Πρόεδρε.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8. Ἀπουσιάζουν οἱ ὁμιληταί. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9, ὁ κ. Ρῖζος.

§98Χ. ΡΙΖΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§99Ι. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ μείνῃ ὡς μέχρι σήμερον, τὸ θέμα τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἀνοικτόν. Ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ ζωτικώτερα θέματα ποὺ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, θὰ πρέπει νὰ προτάξῃ. Ἀναμφισβητήτως καὶ πάλιν θὰ ἔχωμεν ἐκδηλώσεις ἐκ μέρους τῶν ἐκπαιδευτικῶν, διότι μέχρι σήμερον δὲν ἐλύθησαν τὰ θέματά των. Εἶναι μία τάξις δημοσιοϋπαλληλικὴ ποὺ πιστεύω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προσεχθῇ πολὺ περισσότερον ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον κλάδον τῆς δημοσίας μας ζωῆς. Συνιστῶ τὴν ἐρώτησιν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχέως νὰ λύσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ ἔχωμεν σχετικὰς του ἀνακοινώσεις.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12. Ὁ κ. Βουλόδημος.

§101Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Ἔχομεν ὑποβάλει σχετικὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ συζητήσω ἐπ’ αὐτοῦ ἐν πλάτει. Ἀλλά, νομίζω ὅτι κυρίως τρία εἶναι τὰ βασικὰ βάθρα ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται τὸ Ἔθνος. Ἡ Ἐθνικὴ ἀσφάλεια, ἡ Δικαιοσύνη καὶ ἡ Παιδεία, τὸν βασικὸν δὲ ρόλον παίζει ἡ ἐκπαίδευσις, ἡ Παιδεία, διότι ἑδραιώνει εἰς τοὺς νέους τὴν πίστιν πρὸς τὴν πατρίδα καὶ τὴν Δικαιοσύνην καὶ τὴν ἀγάπην πρὸς τὸν ἄνθρωπον. Νομίζω, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν τὸ λειτούργημα τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ, πρέπει νὰ τύχουν ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν Συμπολίτευσιν εἰς τὸ τὶ ἐκάμαμε ἡμεῖς εἰς τὸ παρελθόν. Βέβαιον εἶναι, ὅτι ἡ τάξις τῶν ἐκπαιδευτικῶν πάντοτε φυτοζωοῦσε καὶ εἶχον γλίσχρους μισθοὺς καὶ νομίζω, ὅτι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον ἔχει πολὺ πέσει, ὁ τιμάριθμος τῆς ζωῆς, καὶ νομίζω, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις μᾶς εἶπεν ὅτι ἐπετεύχθη νομισματικὴ σταθερότης ὅτι ὑπάρχει καὶ πλεόνασμα εἰς τὸν προϋπολογισμόν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ αὔξησις σημαντικὴ διὰ τοὺς ἐκπαιδευτικούς, νὰ μπορέσουν νὰ ζήσουν καὶ νὰ μπορέσουν νὰ παίξουν τὸν ρόλον τὸν ὁποῖον τοὺς ἔταξεν ἡ Πατρίς.

§102Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν πρέπει κυρίως νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, κύριε Πρόεδρε, εἶναι τοῦτο: Ἐνῶ ἐγένοντο αἱ διαμαρτυρίαι τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς Μέσης καὶ δὲν εἰσηκούοντο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἠναγκάσθη ὅλη ἡ τάξις τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς Μέσης νὰ κάμῃ κατὰ τόπους συνέδρια, διὰ νὰ διαμαρτυρηθοῦν καὶ ἐπισήμως καὶ ὡς ἄτομα, καὶ ὡς ὁλότης. Εὑρέθην εἰς τὸ Συνέδριον ἐν Χίῳ καὶ ἐνομίζατε κ. ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἦτο αὐτὸ ζήτημα διαμαρτυρίας, ἦτο μία ἱερουργία καὶ μία μυσταγωγία, ἡ ὁποία ἐγίνετο εἰς τὸ χωριὸ ἐκεῖνο ἐκ μέρους τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Ἡ σεμνότης κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀγάπη πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ ἡ μεγάλη τους στενοχωρία νὰ φθάσουν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, μοῦ ἔκαμαν ἐξαιρετικὴν ἐντύπωσιν. Ἠναγκάσθησαν νὰ κάμουν τὴν ἀπεργίαν. Αὐτό, πρέπει νὰ τὸ λάβωμεν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει, διότι ὁ ἐκπαιδευτικὸς ὁ ὁποῖος διδάσκει, πρέπει νὰ ὑπακούῃ εἰς τὸν νόμον, ὅσον σκληρὸς καὶ ἂν εἶναι. Τὸν ἠναγκάσαμεν αὐτὸν τὸν λειτουργὸν νὰ κάμῃ συνδικαλιστικὴν ἐκδήλωσιν καί, εὐτυχῶς δι’ ὅλους μας, ὁλόκληρος ἡ κοινωνία συμμετέσχεν εἰς τὴν ἐκδήλωσιν αὐτήν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω τὰ μέτρα νὰ εἶναι γρήγορα καὶ νὰ εἶναι εὔστοχα, νὰ τοὺς ἱκανοποιήσωμεν, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι μόνον δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ ἐπανορθώσωμεν τὸ μεγαλεῖον τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ θὰ τοὺς ἀνεβάσωμεν ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ εἶναι ὁ διδάσκαλος τοῦ Γένους.

§103Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ βλέπω, ὅτι μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τὸ θέμα θὰ λάβῃ τὴν ὁδὸν πρὸς τὴν λύσιν του.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§105Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Βουλόδημος, ὅτι σήμερον ἤλλαξαν οἱ ὅροι ζωῆς καὶ ἑπομένως ὁ τιμάριθμος ἀπαιτεῖ τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν. Εἴμεθα σύμφωνοι, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὅταν ἦτο ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, ὁ ἀξιότιμος κ. Παπανδρέου τοὺς ἔλεγεν, ὅτι καταντήσατε τὸν λαὸν εἰς δύσκολον θέσιν καὶ γίνονται ἀπεργίαι καὶ οἱ μισθοὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἶναι μισθοὶ πείνης. Ἑπομένως ὅλαι αἱ ἐποχαὶ εἶναι τὸ ἴδιον. Ὅ,τι δὲν ἔβλεπαν αὐτοί, τοὐλάχιστον ἂς μὴ ἐλέγχουν δι’ αὐτό.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 14.

§107Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν τελειώνομεν, κύριε Πρόεδρε; Ὁ Κανονισμὸς τηρεῖται πρῶτα–πρῶτα ἀπὸ τὸν Πρόεδρον. Ἡμίσειαν ὥραν εἶναι αἱ ἐρωτήσεις καὶ ἔχομεν μίαν καὶ ἡμίσειαν.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε δίκαιον, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι νὰ ἐξαντληθοῦν ὅλαι αἱ σχετικαὶ ἐρωτήσεις. Ἀπομένουν μερικαί. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 18 καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 21.

§109Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Οἱ κ.κ. συνάδελφοι νὰ παραιτηθοῦν. Ὡμίλησαν ἀπὸ δύο φοράς.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρέπει νὰ ἐκκαθαρίσωμεν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἀπομένουν εἰς τὴν 18ην ὁ κ. Στεφάνου καὶ ὁ κ. Πετρίδης καὶ εἰς τὴν 21ην ὁ κ. Βενέτης διὰ νὰ τελειώσωμεν. Θέλετε νὰ ὁμιλήσετε, κ. Στεφάνου;

§111Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ αἰτήματα τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ κόσμου εἶναι γνωστὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας ὑπεσχέθη τὴν ἐπίλυσίν των. Ἡμεῖς συνιστῶμεν τὴν πλήρη κατανόησιν οὕτως ὥστε νὰ ἀποδοθῇ δικαιοσύνη καὶ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ λειτουργοὶ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ἀναλογιζόμενοι τὸ ὑψηλὸν ἔργον καὶ τὴν ὑψηλὴν ἀποστολὴν τὴν ὁποίαν ἔχουν ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαπαιδαγώγησιν τῆς νεότητος. Ἀναμένομεν τὴν ταχυτέραν ἐξαγγελίαν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔληξαν ὅλαι αἱ ἐρωτήσεις.

§113Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 10 δὲν ἐξεφωνήθη, κ. Πρόεδρε.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας εἰσερχόμεθα

εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, ἐκκρεμοῦν ἀπὸ μηνὸς καὶ πλέον 5 προτάσεις προτάξεως ἐπερωτήσεων καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἔχω νὰ κάμω μίαν ὑπόδειξιν. Μοῦ ὑπεβλήθη αὐτὴν τὴν στιγμὴν μία αἴτησις κ.κ. συναδέλφων: «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς: Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, παρακαλοῦμεν ὅπως προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις 53 περὶ τῶν καθηγητῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως δι’ ἣν ἤδη ἀπὸ πολλοῦ ἐγγράφως παρακαλεῖ ὁ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προβλεπόμενος ἀριθμὸς βουλευτῶν καὶ δὲν ἠρωτήθη παραδόξως ἡ Βουλή». Ἤθελα νὰ παρακαλέσω, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἀπευθύνεσθε πρὸς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἐκπροσωπῇ, νὰ ἀποφεύγετε ἐκφράσεις ὡς ἡ «παραδόξως».

§115Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διαγράφεται ἡ φράσις αὐτή, κ. Πρόεδρε.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι κοινοβουλευτικὴ ἔκφρασις νὰ ἀπευθύνεσθε εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας μὲ τοιαύτας ἐκφράσεις καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἐκφράσητε τὴν λύπην σας.

§117Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μάλιστα, κ. Πρόεδρε, διαγράφεται ἡ λέξις.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀλλὰ τώρα θὰ εἰσέλθω ἐπὶ τῆς οὐσίας. Οὐχὶ παραδόξως, ἀλλὰ διότι ἐπὶ δίμηνον συνεζητεῖτο ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Τζατζάνη, ἐκκρεμεῖ πρότασις, περὶ προτάξεως τῶν ἐπερωτήσεων τοῦ κ. Περ. Ἀργυροπούλου, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἰς τὰς 13.1.1955. Ἡ πρόταξις αὐτὴ εἶναι χρονολογικῶς ἡ πρώτη κατὰ σειράν.

§119Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀπουσιάζει ὁ κ. Ἀργυρόπουλος.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ γεγονός, ὅτι ἀπουσιάζει δὲν ἔχει σημασίαν. Ἐκκρεμοῦν ἐπίσης αἱ προτάσεις τῶν κ.κ. Ζορμπᾶ καὶ Μητσοτάκη, ἐπίσης τοῦ κ. Παπαμαστοράκη. Ἐπίσης ἀπὸ τὰς 10 Φεβρουαρίου τοῦ Ἀλεξάνδρου Παπαδοπούλου, περὶ ἐθνικῆς ἀντιστάσεως καὶ ἑτέρα ἀπὸ 9.3.55 τοῦ κ. Μόδη, περὶ προσωρινῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων. Θὰ ἀποφανθῇ τὸ Σῶμα κατὰ σειρὰν ἐπὶ τῶν πέντε αὐτῶν αἰτήσεων προτάξεως, ποίαν θέλει νὰ προτιμήσῃ.

§121Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Πρῶτα–πρῶτα νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ διὰ τὰς ἐπερωτήσεις αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τοὺς παρόντας ὑπουργούς, διότι ἅμα εἶναι ἀπὼν ὁ ὑπουργὸς πῶς θὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτὰ ἐκ Πρεβέζης, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ ἐπιμείνω διότι δὲν ἔπρεπε νὰ τεθῇ ἡ λέξις «παραδόξως». Δὲν ἦτο δυνατὸν πρὶν νὰ τὰς φέρω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διότι συνεζητεῖτο συνεχῶς μία ἄλλη ἐπερώτησις. Ἔληξεν ἡ ἐπερώτησις ἐκείνη, τώρα, ἢ θὰ πᾶμε κανονικῶς ἢ θὰ ἐρωτηθῇ τὸ Σῶμα ποία θὰ συζητηθῇ. Εἶναι σαφὴς ὁ Κανονισμός. Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, ἔλεγχος θὰ γίνῃ.

§123Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πῶς θὰ γίνῃ ἡ πρόταξις;

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Χρονολογικῶς θὰ ἐκφωνηθοῦν.

§125Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πρὸ τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, ἤθελα νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἔχω καὶ ἐγὼ μίαν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία προτάσσεται κατὰ τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐὰν ληφθῇ ἀπόφασις προτάξεως, παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ τὸ δικαίωμα νὰ ἀπασχολήσω σήμερον τὴν Βουλήν, διότι ἄλλως πρόκειται νὰ συζητηθῇ αὕτη μετὰ εἰκοσαήμερον, ἢ δὲν ξεύρω πότε. Θὰ ἤθελα νὰ ληφθῇ μία ἀπόφασις ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ἤδη ἔπρεπε νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ Πρόεδρος εἶναι κατὰ τῶν προτάξεων, διότι εἶναι ἕνα εἶδος νομίμου παραβιάσεως τοῦ Κανονισμοῦ. Ὅταν λέγῃ ὁ Κανονισμὸς καὶ ἡ πλειοψηφία δὲν λύει τὰ ζητήματα, τὶ θέλετε νὰ κάμω; Σεῖς ἔχετε τὴν ἐπερώτησιν διὰ τὴν Πάτμον, κ. Ζίγδη. Ἐγὼ ἔχω τέσσαρας προτάξεις διὰ τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ἀναστάσεως.

§127Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἡ ἐπερώτησις διὰ τὰ αὐτοκίνητα τοῦ κ. πρώην ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος κ. Στράτου ἐνδιαφέρει, κ. Πρόεδρε, καὶ αὐτοκινητιστὰς πολλοὺς τῆς Μακεδονίας.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ θὰ ὁμιλήσετε ὑπὲρ τῆς προτάξεως, διότι ὁμιλεῖτε περὶ τῆς τελευταίας προτάσεως τῆς προτάξεως, πρὶν ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῶν ἄλλων τεσσάρων. Μὴ παραβαίνετε τὸν Κανονισμόν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1 πρόταξις εἶναι τοῦ κ. Ἀργυροπούλου. Ἐπειδὴ εἶναι ἀπὼν ἀναβάλλεται ἡ λῆψις ἀποφάσεως.

§129Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ὑποβάλλω μίαν γνώμην. Νομίζω, ὅτι ἡ πρόταξις τῶν ἐπερωτήσεων ἡ δυνάμει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κανονισμοῦ γινομένη, εἶναι ἰσχυροτέρα οἱασδήποτε ἄλλης προτάξεως διότι γίνεται ἐξ αὐτοῦ τούτου τοῦ Κανονισμοῦ καὶ νομίζω, ὅτι ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι ἰσχυροτέρα τῆς προτάξεως τῆς κατόπιν ἀποφάσεως.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἔχω τὴν αὐτὴν γνώμην, ὅτι προηγεῖται ἡ πρόταξις, ἡ δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ ἂς λάβωμεν ἀπόφασιν τώρα.

§131Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθν. Παιδ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ θέσητε ἐκ νέου ὑπ’ ὄψιν τῶν κυρίων συναδέλφων ποῖαι αἰτήσεις προτάξεως ἐκκρεμοῦν διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀποφανθοῦν. Διότι λέγετε τὴν πρώτην χωρὶς νὰ γνωρίζουν τὰς ἄλλας.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι αἱ ὑπ’ ἀριθ. 27, 28 καὶ 29 τοῦ κ. Ἀργυροπούλου, περὶ ἀδικήματος, τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἰς «Ἕλληνα ἐφοπλιστὴν Ἰωάννην Μυλωνᾶν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 27. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 δυνάμει ποίας λογικῆς ὁ ἔχων τίτλον 100πλῆς ὁμολογίας τοῦ ἐθνικοῦ δανείου κλπ., καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 29 περὶ παραπλανητικῶν δηλώσεων τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως κλπ. Ἐφ’ ὅσον ὁ αἰτῶν δὲν εἶναι ἐδῶ νὰ τὴν ὑποστηρίξῃ προτείνω τὴν ἀναβολήν, ὄχι τὴν ἀπόρριψιν. Ὥστε ἀναβάλλεται ἡ λῆψις ἀποφάσεως. Χρονολογικῶς σᾶς τὰς διαβάζω ὡς ὑπεβλήθησαν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ὑπεβλήθη εἰς τὰς 21.1.1955 τῶν κ.κ. Παπασπύρου κλπ., ὅπως εἶναι καὶ ἡ ἄλλη, ἡ ὁποία εἶναι συναφὴς τοῦ κ. Κουθρῆ, ἀναφέρεται εἰς τὰ ζητήματα τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Ἡ Κυβέρνησις, κ. ὑπουργέ, ποίαν γνώμην ἔχει ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων αὐτῶν;

§133Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν ἐπιθυμῇ τὴν πρόταξιν τῶν ἐπερωτήσεων τῶν ἀφορωσῶν τὴν Μέσην Ἐκπαίδευσιν. Ἐγὼ παρεκάλεσα μόνον νὰ γίνῃ μία ἀνακεφαλαίωσις ὥστε οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν ποίαν ἐπερώτησιν αἰτεῖται ἡ πρόταξις.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ αἰτήσεις, θὰ ὑποβληθοῦν χρονολογικῶς καὶ θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφανθῇ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, θέλει νὰ προταχθῇ διὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, ἡ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως; Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν ἐνέκρινε. Τίθεται ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἡ αἴτησις προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως περὶ Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Παπαδοπούλου, περὶ Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν.

§136Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Νὰ συζητηθῇ.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἐγερθέντος οὐδενὸς ἑτέρου ἡ Βουλὴ δὲν ἐνέκρινεν. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Μόδη ἡ ἀφορῶσα εἰς τὴν χορήγησιν ἀδειῶν αὐτοκινήτων ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Βορείου Ἑλλάδος, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ καὶ ἀντιθέτως. Οἱ μὴ ἐπιθυμοῦντες νὰ συζητηθῇ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ, ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἐπιθυμεῖ νὰ προταχθῇ, ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἐπεθύμει νὰ συζητηθῇ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν ἢ Δευτέραν.

§140Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Λόγῳ κωλύματος τοῦ ἐπερωτωμένου ὑπουργοῦ, θὰ παρεκάλουν νὰ ὁρισθῇ ἄλλη ἡμέρα συζητήσεως.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνεῖ ἡ Βουλὴ νὰ συζητηθῇ τὴν προσεχῆ Δευτέραν;

§142ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀφορώσης τὴν Πατμιάδα Σχολήν.

§144Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, βουλευτὴς ἀπὸ 5)τίας, ἀπέφυγα κατὰ σύστημα, νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ζητήματα ἀφορῶντα τὴν διοίκησιν τῆς Δωδεκανήσου. Οἱ λόγοι εἶναι προφανεῖς. Ἐὰν σήμερον εὑρίσκωμαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐξέλθω τοῦ κανόνος αὐτοῦ, τὴν τιμήν, τὸ θλιβερὸν προνόμιον θὰ ἔλεγα, τὸ ἔχει ὁ ἐπὶ τῆς Παιδείας κ. ὑπουργός, τοῦ ὁποίου, ἡ ἀδίστακτος κομματικὴ ἐπίδοσις μὲ ὑπεχρέωσεν, εἰς τὴν ὑποβολὴν τῆς σημερινῆς μου ἐπερωτήσεως. Εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, οἱ Πάτμιοι τῆς Ἀμερικῆς, ἐν τῇ συναισθήσει τῶν ὑποχρεώσεών των πρὸς τὴν μακρὰν ἱστορίαν τῆς Νήσου των, ἀπεφάσισαν νὰ συστήσουν τὴν νεωτέραν Πατμιάδαν, ὡς συνέχειαν τῆς ὁμωνύμου μεγάλης τοῦ Γένους Σχολῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ἐφοίτησαν, ὁ Ξάνθος, ὁ Θεόφιλος Ἀλεξανδρείας καὶ ἡ πλειὰς ἐκείνη τῶν Φιλικῶν, ἥτις παρεσκεύασεν τὸν ἀγῶνα τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἥτις συνέβαλε τόσον ἐνεργῶς εἰς τὸν ἱερὸν τοῦ 1821 ἀγῶνα. Ὅλοι ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι παρηκολουθήσαμεν ἐξ ἀρχῆς τὸ ἔξοχον αὐτὸ ἔργον τῶν ἐν Ἀμερικῇ Πατμίων, προεβλέψαμεν πρὸς τὴν νεωτέραν Πατμιάδα, ὀργανουμένην ἐπὶ βάσεων, φυτώριον κληρικῶν καὶ διδασκάλων, διὰ τὰς ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ Ἑλληνικὰς κοινότητας καὶ συγχρόνως εἰς τὴν προαγωγὴν τῆς Πάτμου, ὅπου ἀκόμη διατηρεῖται ἡ παράδοσις τοῦ σπηλαίου τῆς ἀποκαλύψεως καὶ ὁ Βυζαντινὸς βίος, ὡς κέντρον Ἑλληνοχριστιανικοῦ πολιτισμοῦ, τοῦ ὁποίου ἡ ἀκτινοβολία διαχέεται πέραν τῶν ὁρίων τῆς χώρας μας. Ἀλλὰ ὅλα αὐτά, ὅλαι αὗται αἱ ἐλπίδες, σήμερον κατέρρευσαν, τὸ δὲ δύστυχον Νησὶ τῆς Πάτμου, διερωτᾶται πῶς; Ὑπεύθυνος ἐν πολλοῖς διὰ τὴν κατάστασιν αὐτὴν, εἶναι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Καὶ ἰδοὺ διατί: Ἐνῷ ὁλόκληρος, ὁ λαὸς τῆς Πάτμου, οἱ ἐν Ἀμερικῇ Πάτμιοι, ὅλη ἡ Δωδεκάνησος καὶ ὅλοι οἱ σκεπτόμενοι Ἑλληνικὰ συνείχοντο ἀπὸ τὴν ἐλπίδα αὐτήν ὑπῆρξε μία μικροομὰς κακῶν ἀνθρώπων ἐν Πάτμῳ, ἡ ὁποία εἶδεν εἰς τὴν ἵδρυσιν τῆς Σχολῆς αὐτῆς, μίαν μεγάλην εὐκαιρίαν πλουτισμοῦ. Διότι δὲ οἱ κακοὶ αὐτοὶ Πάτμιοι ἀποτελοῦν τὴν κομματικὴν ἡγεσίαν τοῦ Συναγερμοῦ ἐν Πάτμῳ, ἔτυχον ὅλης τῆς στοργῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τοὺς ὀνομάσω. Πρῶτον. Ὁ κ. Ἰωάν. Στρατῆς. Πρῶτος πράκτωρ τῶν Ἰταλῶν κατὰ τὴν κατοχήν, πλουτίσας διὰ τῆς κατασκοπείας. Συνεργός του, ὁ μακαρίτης Λ. Πτέρης καὶ συνεργὸς τούτου ὁ κ. Κουντούρης, τέως Δήμαρχος Πάτμου. Ἕτερος συνεργός, διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους θὰ ἀναπτύξω κατωτέρω, ὁ νῦν ἡγούμενος τῆς Μονῆς Πάτμου. Οἱ κ.κ. Στρατῆς καὶ Πτέρης, εἶδον εἰς τὴν Πατμιάδα τὴν εὐκαιρίαν πλουτισμοῦ. Ἐναντίον τοῦ Στρατῆ καὶ Πτέρη διετυπώθη κατηγορία διὰ τὴν διαχείρισιν τοῦ ἐράνου, τῶν ἐν Ἀμερικῇ Πατμίων. Αἱ κατηγορίαι αὗται, διετυπώθησαν καὶ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, ἀλλὰ λόγω τοῦ πανισχύρου τοῦ Πτέρη, δὲν ἐδόθη συνέχεια. Βραδύτερον ὁ κ. Στρατῆς κατώρθωσεν ἄνευ διαγωνισμοῦ νὰ πάρῃ τὸ μονοπώλιον τῆς μεταφορᾶς τῶν τροφίμων τῆς Σχολῆς, διὰ τοῦ πλοίου του Οὐρανία, καίτοι ἦτο μέλος τῆς Ἐφορείας. Ὁ ἴδιος κ. Στρατῆς κατεκύρωσεν ἐπίσης τὴν προμήθειαν τροφίμων τῆς Σχολῆς εἰς τὸν ἑαυτόν του, καίτοι ὑπῆρχε προσφορὰ εἰς μικροτέρας τιμὰς καὶ διὰ καλυτέραν ποιότητα τροφίμων. Ὁ κ. Στρᾶτος ζητεῖ καὶ ἐπιτυγχάνει ἐπὶ ἕνα διάστημα τὴν διὰ φίλων του ἀνεξέλεγκτον διαχείρισιν τῶν κονδυλίων διὰ τὰ ἔργα συμπληρώσεως τῆς Σχολῆς, Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τὰ πράγματα αὐτὰ ἦσαν μία πρόκλησις. Ἐδημιούργησαν ὡς ἦτο φυσικὸν τὴν ἀντίθεσιν πολλῶν καλῶν Πατμίων, ἰδιαιτέρως δὲ τοῦ τότε διευθυντοῦ τῆς Σχολῆς, Ἀρχιμανδρίτου Γαλανοπούλου, σπαρτιατικοῦ ἀνδρός, ὑποδειγματικοῦ πατριώτου καὶ ἐκκλησιαστικοῦ λειτουργοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν ἀφέλειαν νὰ καταγγείλῃ τὴν σπεῖραν αὐτὴν τῆς Ἐφορείας καὶ ἀπὸ τὸν ἡγούμενον τῆς Μονῆς, ὁ ὁποῖος ἦτο μέλος τῆς Ἐφορείας νὰ ζητήσῃ ὅπως ἐπιμεληθῇ περισσότερον τὰ τῆς Σχολῆς, οὕτως ὥστε νὰ μὴ διαρπάζεται ἡ περιουσία της. Εἶχεν ἐπὶ πλέον τὴν ἀφέλειαν νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν ἡγούμενον ὅπως τεθῇ κάποια τάξις εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν οἰκονομικῶν τῆς Μονῆς. Ἐψήφισε δὲ—αὐτὸ ἦτο τὸ μεγαλύτερον ἔγκλημά του—ὅπως οἱ μοναχοὶ παύσουν διαβιοῦντες ἀνεξελέγκτως, καὶ ἐπιστρέψουν εἰς τὸν κοινοβιακὸν βίον, σύμφωνα μὲ τὴν παράδοσιν τῆς Μονῆς αὐτῆς, ἡ ὁποία ἔχει χιλίων ἐτῶν ἱστορίαν. Τὸ πρᾶγμα ἐξήγειρεν ἀμέσως τοὺς καλοὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους! Ἐσκευώρησαν κατὰ τοῦ Γαλανοπούλου. Καὶ οὗτος ἐξηναγκάσθη νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν Πάτμον, ὑπὸ διπλῆν κατηγορίαν μάλιστα, τοῦ καταχραστοῦ καὶ τοῦ ἀνθρώπου τῶν ἀμφιβόλων ἐθνικῶν αἰσθημάτων! Βεβαίως, ἡ δικαιοσύνη βραδύτερον, ἀλλὰ καὶ ἡ γενικὴ τοῦ κόσμου ἐξέγερσις, ὄχι μόνον ἀπήλλαξε τὸν ἐξαίρετον αὐτὸν ἐκκλησιαστικὸν καὶ ἐκπαιδευτικὸν λειτουργόν, τῶν τοιούτων συκοφαντιῶν, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ἀνεγράφη τὸ ὄνομά του ἀνεξίτηλον, εἰς τὴν εὐγνωμοσύνην ὅλου τοῦ ὑγιοῦς πληθυσμοῦ τῆς Νήσου. Ὁ κ. Στρᾶτος, τοῦ ὁποίου τὸ παρελθὸν δὲν θὰ σᾶς τὸ εἴπω, ἀλλὰ θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω μὲ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναγνώσω βραδύτερον, εἶχε τὴν εὐφυᾶ σκέψιν νὰ ἐμφανισθῇ ὡς ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Συναγερμοῦ ἐν Πάτμῳ καὶ συνειργάσθη βεβαίως μὲ τὸν Πτέρην ἀποτυχόντα βουλευτὴν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος τὸ 1950. Ἡ δύναμις τῶν δύο αὐτῶν πολιτικῶν ὑπῆρξε τοιαύτη ὥστε νὰ ἐπισκιάσῃ κάθε ἄλλον τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ὑπολογισμὸν καὶ νὰ γίνῃ τὸ τυφλὸν ὄργανον τῆς πραγματοποιήσεως τῶν ἐπιδιώξεών των. Μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ Γαλανοπούλου, ἡ ὁμὰς αὐτὴ τῶν ἐκμεταλλευτῶν τῆς Σχολῆς, ἔπρεπε νὰ θέσῃ ἐκποδὼν καὶ τοὺς καθηγητάς. Ἀνέμενε τὴν κατάλληλον εὐκαιρίαν καὶ ἡ εὐκαιρία τῆς ἐδόθη μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 16ης Νοεμβρίου, ἰδίως ἀφ’ ἧς ἀνετέθη ἡ Γενικὴ Διοίκησις τῆς Δωδεκανήσου εἰς τὸν ἀποτυχόντα ἐπίσης βουλευτὴν Δωδεκανήσου κ. Σάββαν Ἀγγέλου, τοῦ ὁποίου κομματικοὶ ἐκπρόσωποι ἦσαν εἰς τὴν Πάτμον οἱ κύριοι Στρᾶτος καὶ Πτέρης. Ἐθεώρησεν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ὡς καθῆκόν του, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀμείψῃ τοὺς συνεργάτας του καλύπτων καὶ βοηθῶν αὐτούς, ὥστε νὰ θέσουν ἐκποδὼν ὅλους τοὺς καθηγητάς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀντίθετοι πρὸς τὰς ἐπιδιώξεις των. Ἤρχισε, λοιπόν, ἡ σκηνοθεσία τῆς σκευωρίας. Τὸ πρῶτον, ἐφρόντισαν νὰ ἐμφανίσουν ὅλους τοὺς καθηγητὰς τῆς Πάτμου, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὑπῆρχε καὶ συγγενὴς ἐν ἐνεργείᾳ ὑπουργοῦ, προσεπάθησαν νὰ τοὺς παρουσιάσουν, ὅτι εἶχον ἀναμιχθῆ εἰς τὴν πολιτικὴν ὑπὲρ ἡμῶν. Μεταξὺ τῶν φοβερῶν κατηγοριῶν, αἱ ὁποῖαι συνεκίνησαν τὸ Ὑπουργεῖον, ἦτο ὅτι εἷς ἐκ τῶν καθηγητῶν αὐτῶν μὲ συνώδευσεν εἰς θαλάσσιον λουτρὸν τὸ καλοκαῖρι τοῦ 1952. Ἑτέρα θανάσιμος κατηγορία, ἦτο, ὅτι ὁ ἕτερος καθηγητής, μοῦ προσέφερε ποτήριον ὕδατος ὅταν κατὰ τὰς ἑορτὰς τοῦ Ξάνθου, λόγῳ τοῦ καύσωνος καὶ τῆς κοπώσεως ἠσθάνθην μικρὰν λιποθυμίαν. Ἐπειδὴ τὰ κατασκευάσματα τοῦ τοιούτου εἴδους ἦσαν γελοῖα, ἐθεώρησαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ εὕρουν ἄλλα, ἀποτελεσματικώτερα καὶ κλασσικώτερα. Ἐπεστρατεύθησαν πρὸς τοῦτο δύο καθηγηταί, ἕνας κ. Ροκκᾶς καὶ ἕνας Μεταξᾶς. Ὁ κ. Ροκκᾶς, ἦτο παλαιὸς κομμουνιστής, ὡς ὁ ἴδιος ὡμολόγησεν εἰς ἐπιστολήν του πρὸς τὴν ἐφημερίδα «Βῆμα», τὴν 27.8.54, κατείχετο δὲ ἀπὸ τοιαύτας τύψεις διὰ τὸ παρελθόν του, ὥστε ἤθελε νὰ ἐμφανισθῇ ὡς τὸ πρωτοπαλλήκαρο τῆς ἐθνικοφροσύνης. Ὁ ἄνθρωπος ἔπασχεν ἀπὸ σχιζοφρένειαν καὶ σήμερον μάλιστα εὑρίσκεται εἰς ψυχιατρεῖον. Αὐτὸς ἦτο ὁ πρωτεργάτης τῆς ἐξυφανθείσης σκευωρίας. Ὁ ἄλλος, ὁ Μεταξᾶς, ἦτο ἄνθρωπος τοῦ ὁποίου τὸ ποιὸν περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλο ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ἀπὸ φωτοτυπίαν ἐπιστολῆς τῆς συζύγου, τὴν ὁποίαν σεβόμενος τὸ Σῶμα δὲν καταθέτω, ἀλλ’ ὅμως κρατῶ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς ἰδῇ τὸν φάκελλόν του δὲν θὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ὁμιλήσω περισσότερον περὶ τοῦ ποιοῦ του......

§145Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Ποῖος Μεταξᾶς εἶναι αὐτός;

§146Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν εἶναι ἀπὸ τὴν πατρίδα σας. Εἶναι νομίζω ἀπὸ τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν. Οἱ δύο αὐτοὶ λαμπροὶ ἄνθρωποι, ἤρχισαν νὰ διατυπώνουν κατηγορίας, ὅτι οἱ καθηγηταὶ —οἱ ὁποῖοι πράγματι εἶναι ἀπὸ τοὺς πλέον ἐξαιρέτους καθηγητὰς ποὺ ἔχομεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν— εἶναι κομμουνισταί. Ὁ κ. Μαυρουδῆς, Πάτμιος, ὑπῆρξεν ἀπὸ τοὺς πλέον ἀκραιφνεῖς πατριώτας. Ἐπολέμησεν ἐναντίον τῶν Ἰταλῶν, ἐπὶ Ἀγγλικῆς δὲ κατοχῆς ἀνεδείχθη Δήμαρχος ἐκπροσωπήσας μετὰ σθένους τὰ συμφέροντα τῆς Νήσου εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε ἔπεσεν ὑπὸ τὴν δυσμένειαν τῶν Ἄγγλων καὶ ἀφ’ ἧς ἀπηλευθερώθημεν ὁ μόνος σκοπός του ἦτο νὰ καταστήσῃ τὴν Πατμιάδα, αὐτὴν περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὡμίλησα προηγουμένως. Ὁ ἄλλος, ὁ κ. Παντέλιος, συγγενὴς ὑπουργοῦ ἐν ἐνεργείᾳ, γνωστὸς ἄνθρωπος μὴ πολιτευόμενος, ἀλλὰ τέλος πάντων λόγῳ τῆς συγγενείας του γνωστὸς διὰ τὰ πολιτικά του φρονήματα, ἤρχισεν ἀμέσως ἀπασχολούμενος ἀπὸ τὸ πρωῒ ἕως τὸ βράδυ εἰς τὴν Σχολὴν κ.ο.κ. Καὶ ὅλοι αὐτοὶ ἐθεωρήθησαν ἔνοχοι ἠθικῶν παραπτωμάτων, τὰ ὁποῖα βεβαίως ἐκ σεβασμοῦ πρὸς τὸ Σῶμα δὲν ἠμπορῶ νὰ τὰ ἀναφέρω, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα εἶναι τόσον γελοῖα, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, εἶναι ἡ μόνη εὐκαιρία ποὺ θὰ τὰ ἀκούσῃ, διότι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἤθελε νὰ τὰ ἀκούσῃ, τὸν παρακαλῶ νὰ μὲ παρακολουθήσῃ....

§147Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Δὲν κάμνω τίποτε ἄλλο, ἀπὸ τοῦ νὰ σᾶς παρακολουθῶ.

§148Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διετυπώθησαν, λοιπόν, ἀπὸ τοὺς δύο αὐτῆς τῆς ποιότητος ἀνθρώπους, κατηγορία, ὅτι μετέβαλον τὴν Σχολὴν οἱ καθηγηταὶ εἰς ἄντρον ἀκολασίας. Ἀλλ’ ὡς ἐὰν μὴ ἔφθαναν, ἤρχισαν νὰ κατηγοροῦν ὅλους τοὺς καθηγητάς, ὅτι ἦσαν κομμουνισταὶ καὶ ἐδημιουργήθη, ἡ φοβερὰ ἐντύπωσις, ὅτι εἰς τὴν Πάτμον εἴχομεν φοβερὰν κομμουνιστικὴν ὀργάνωσιν καὶ δραστηριότητα, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὁμολογῶ καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος ἀνησύχησα. Καὶ ἐζήτησα ἐπανειλημμένως πληροφορίας. Καίτοι ὑπῆρχε τὸ δεδομένον, ὅτι εἰς τρεῖς ἐκλογάς, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἀπὸ τὸ 1950, δὲν εὑρέθη μία ψῆφος τῆς ΕΔΑ εἰς τὴν Πάτμον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αἱ κατηγορίαι αὐταὶ περὶ ἠθικῆς ἐκκλήσεως καὶ περὶ κομμουνιστικῆς δραστηριότητος, αἱ ὁποῖαι συνεκίνησαν τὸ κοινὸν τῆς Πάτμου, βεβαίως κατέστρεψαν τὴν γαλήνην καὶ τὴν ἡσυχίαν εἰς τὴν Σχολήν. Ὁ κ. Παντελιός, διευθυντὴς τῆς Σχολῆς, ἀπηυθύνετο δι’ ἐπανειλημμένων του ἐγγράφων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἔλεγεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ λειτουργία τῆς Σχολῆς ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας. Παρακαλῶ λάβετε τὰ μέτρα σας, ἔλεγε, οἱ δύο καθηγηταὶ πρέπει νὰ μποῦν εἰς τὴν θέσιν τους. Οὐδεμία ἀπάντησις. Τέλος ὁ ἄνθρωπος ἀπελπίζεται καὶ στέλνει τὴν παραίτησίν του. Ἀποτέλεσμα τῆς ὑποβολῆς τῆς παραιτήσεως ἦτο βραδύτερον νὰ προστεθῇ καὶ αὐτὸ ὡς ἑτέρα κατηγορία κατὰ τοῦ καθηγητοῦ καὶ τοῦ διευθύνοντος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἐγὼ παρακολουθῶν —καίτοι ἡ Πάτμος δὲν εἶναι ἐκλογική μου περιφέρεια—παρακολουθῶν ἁπλῶς ἀπὸ ἀγάπην καὶ στοργὴν τὰς ἀνησυχίας τῆς Πατμιάδος, βλέπω τὴν κατάστασιν αὐτήν, ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου νὰ παρουσιασθῶ εἰς τὸν τότε ὑπουργὸν τῆς Παιδείας τὸν κ. Καλλία καὶ τοῦ ἀνέφερον τὴν ὅλην ὑπόθεσιν καὶ τοῦ εἶπον: Κύριε ὑπουργέ, σᾶς παρακαλῶ νὰ στείλετε τὸ ταχύτερον μίαν Ἐπιτροπὴν ἀπὸ ἀνωτάτους λειτουργούς, οἱ ὁποῖοι νὰ κάμουν ἀνακρίσεις, νὰ μάθουν τί γίνεται ἐκεῖ κάτω, διότι ἔτσι ποὺ πᾶμε, οἱ Πάτμιοι ἔχουν διαιρεθῆ καὶ τὸ Νησὶ θὰ σφαγῇ. Ὁ κ. Καλλίας, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ἀμέσως συνεφώνησε μὲ τὴν πρότασίν μου καὶ ἀπέστειλεν ἀντὶ τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐζήτησα, ἕνα ἐκπαιδευτικὸν σύμβουλον τὸν κ. Παπαγεωργακόπουλον. Κατὰ τὸ φθινόπωρον τοῦ 1953 ἐγὼ ἐν τῷ μεταξὺ ἔφυγον δι’ Ἀμερικὴν καὶ ἐπέστρεψα κατὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1954. Μόλις ἔφθασα ἐδῶ πέρα ἀντιμετώπισα σωρείαν παραπόνων καὶ διαμαρτυριῶν ἀπὸ τὴν Πάτμον διὰ τὴν συμπεριφορὰν καὶ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ὁ κ. Παπαγεωργακόπουλος ἐξετέλεσε τὸ καθῆκόν του, ἐπιστολαί, ἐπιστολῶν, διὰ τῶν ὁποίων κατηγορεῖτο ὁ κ. Παπαγεωργακόπουλος, ὅτι μεταβὰς εἰς Πάτμον, παρέμεινεν ἐπὶ 10 ἡμέρας ἔγκλειστος εἰς τὴν Μονήν, ὅτι δὲν ἐδέχθη καὶ δὲν ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μὲ κανένα, ἐκτὸς μὲ τὸν Στρᾶτο, τὸν Ἡγούμενο, τὸν κ. Ρόκκα, τὸν κ. Κουντούρη καὶ τὸν κ. Μεταξᾶ, τοὺς καθηγητάς, τοὺς ὑπὸ κατηγορίαν δὲν τοὺς ἐκάλεσε κἄν. Μόνον ἐδέχθη 48 ὥρας πρὶν φύγει, νὰ τοῦ ὑποβάλουν ἕνα ὑπόμνημα ἐπὶ τῆς καταστάσεως, μὴ γνωρίζοντες κἄν ἐὰν κατηγοροῦνται ἢ ὄχι. Ἔγκριτοι πολῖται τῆς Πάτμου, ὡς ὁ κ. Τζανῆς παλαίμαχος ἐκπαιδευτικὸς τῆς Δωδεκανήσου ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἐκράτησαν τὴν Ἑλλάδα ἐκεῖ, ἐπῆγαν εἰς τὸν κ. Παπαγεωργακόπουλον νὰ τοὺς ἀκούσῃ. Δὲν τοὺς ἤκουσε, ὅπως δὲν ἤκουσε καὶ πλῆθος ἄλλων προκρίτων τῆς Πάτμου. Ἐν τούτοις λόγῳ τῆς ἐπιμονῆς των, δύο ὥρας πρὶν φύγει τοὺς ἐδέχθη ὅλους μαζὺ καὶ τοὺς ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπουν τρεῖς λέξεις ἐπὶ τῆς καταστάσεως, χωρὶς βεβαίως νὰ ἔχουν γνῶσιν οὔτε τῆς συστηματικῆς πλέον διατυπώσεως τῶν κατηγοριῶν ἀπὸ τὸ χαλκεῖον Στρᾶτα–Ρόκκα, χωρὶς νὰ τοὺς δοθῇ ἡ εὐκαιρία συστηματικῶς νὰ συζητήσουν μετ’ αὐτοῦ. Κατόπιν τούτου οἱ Πάτμιοι ἔστειλαν πρὸς ἐμὲ τὴν ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερον. Αἱ διαμαρτυρίαι των αὐταὶ ἐδικαιολογήθησαν ἐκ τῶν ὑστέρων. Τὸ πόρισμα, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ὁ κ. Παπαγεωργακόπουλος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἦτο τίποτε ἄλλο, παρὰ μία ἐπανάληψις ὅλων τῶν κακοηθειῶν, τὰς ὁποίας ἡ ὁμὰς αὐτὴ εἶχε συρράψει. Τί λέγει δὲ τὸ πόρισμα αὐτοῦ τοῦ περιφήμου κ. Παπαγεωργακοπούλου; Λέγει τὰ ἑξῆς, ὅτι οἱ καθηγηταὶ Μαυροειδῆς, Παντελιὸς καὶ ἄλλοι, πρέπει νὰ μετατεθοῦν εἰς τὸν Ἕβρον ἰδίᾳ εὐθύνῃ καὶ ἰδίαις δαπάναις. Ὁ κ. Ροκκᾶς πρέπει νὰ μετατεθῇ εἰς τὴν Λαμίαν, ὁ κ. Μεταξᾶς νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν Πάτμον διὰ νὰ τοῦ δοθῇ βραδύτερον ἡ διεύθυνσις τῆς Σχολῆς. Διὰ τὴν Ἐφορείαν οὐδὲν ἀναφέρει ὁ κ. Παπαγεωργακόπουλος, διότι προφανῶς τὴν εὗρεν, ὅτι ἐξασκεῖ τὰ καθήκοντά της εὐπρεπῶς καὶ ἀξιοπρεπῶς. Εἰρήσθω ἐν παρόδῳ, ὅτι δι’ ὅλας τὰς λέξεις, αἱ ὁποῖαι ἐνσωματώθησαν εἰς τὸ πόρισμα τοῦ κ. Παπαγεωργακοπούλου, ὑπῆρχεν ἀπόφασις τοῦ Πρωτοδικείου Πάτμου, εἰς τὸ ὁποῖον προσέφυγον οἱ καθηγηταί, ὅταν ἔβλεπον, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τοὺς ἐγκατέλειπεν. Ὑπέβαλον κατὰ τοῦ Ροκκᾶ μήνυσιν καὶ ὁ Παντελιός, καὶ ὁ Καλέργης καὶ τὸ Πρωτοδικεῖον Πάτμου, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπέστειλαν ἀναφορὰς 300 κάτοικοι τῆς Πάτμου, διαμαρτυρόμενοι διὰ τὴν κακοήθειαν τῆς ὁμάδος Στρᾶτα, ἐκήρυξεν ἔνοχον συκοφαντικῆς δυσφημήσεως τὸν Ροκκᾶ καὶ τοῦ ἐπέβαλε 10μηνον φυλάκισιν. Διὰ τὴν ἄλλην μήνυσιν, τὸν ὑπεχρέωσε νὰ ζητήσῃ συγγνώμην παρὰ τοῦ κ. Καλέργη, τοῦ παρ’ αὐτοῦ κατασυκοφαντηθέντος ἐκπαιδευτικοῦ. Τὰ ἐγνώριζεν αὐτὰ ὁ κ. Παπαγεωργακόπουλος καὶ ὅμως ἐνεσωμάτωσεν, ὡσὰν νὰ μὴ ὑπῆρξε δίκη, ὡσὰν νὰ μὴ ὑπῆρξαν 300 ἀναφοραὶ τῶν κατοίκων, ὡσὰν νὰ μὴ ὑπῆρχον τὰ ὑπομνήματα, τὰ ἐνεσωμάτωσεν εἰς τὸ πόρισμα καὶ ἐπρότεινε τὴν δίωξιν τῶν καθηγητῶν, τῶν ὁποίων τὸ μόνον σφάλμα τότε ἦτο, ὅτι, συμφώνως πρὸς τὸ καθῆκόν των, ὑπερημύνθησαν τῆς περιουσίας καὶ τῆς τιμῆς τῆς Σχολῆς ἔναντι τῶν σφετεριστῶν της. Ὅταν ἐπληροφορήθην τὸ πόρισμα, ἐνόμισα, ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ ἴδω τὸν ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, εἶχεν ἀναλάβει τότε ὁ φίλος κ. Γεροκωστόπουλος, πρὸς τὸν ὁποῖον μετέβαινον μὲ ὅλην τὴν ἐμπιστοσύνην, ὅτι θὰ συνεμερίζετο, ἐπὶ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἐθνικοῦ θέματος τὴν ἰδικήν μου εὐθιξίαν ἢ μᾶλλον ἀγανάκτησιν καὶ θὰ διέτασσεν ἀμέσως τὰ ἐνδεικνυόμενα. Ὁποία ὑπῆρξεν ἡ ἀπαγοήτευσίς μου ὅταν ἀντελήφθην, ὅτι εἶχον διαψευσθῆ πλήρως ἐπὶ τῶν προσδοκιῶν μου. Τοῦτο μοῦ συνέβη διὰ πρώτην φοράν. Εἶμαι πέντε χρόνια βουλευτὴς καὶ ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ πεντηκοντάδα ὑπουργῶν, οὐδέποτε εὑρέθη ὑπουργός, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ ἀναφέρω ἕνα θέμα καὶ νὰ μὴ μὲ ἤκουσε μετὰ προσοχῆς καὶ δὲν ἐζήτησε νὰ εὕρῃ μίαν λύσιν ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον τοῦ προσεκόμιζον. Ὁ κ. Γεροκωστόπουλος εἶχε πάρει τὴν ἀπόφασίν του καὶ εἶχεν ὡς ὀχύρωμα διὰ νὰ συγκαλύψῃ τὰ σκάνδαλα, ἀκριβῶς, τὴν ἔκθεσιν Παπαγεωργακοπούλου, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς καταγγέλλομεν. Ἀπηλπίσθην διὰ τοῦ προφορικοῦ λόγου καὶ ἐνόμισα ὅτι διὰ τοῦ γραπτοῦ λόγου θὰ συνεκίνουν τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ ὑπεβλήθην εἰς τὸν κόπον νὰ τοῦ ὑποβάλω μακρὰν ἔκθεσιν, διατυπώνων συγκεκριμένην κατηγορίαν ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος ἐναντίον τοῦ κ. Παπαγεωργακοπούλου καὶ ζητῶν τὴν διενέργειαν ἀνακρίσεων ἐναντίον του. Δὲν εἶχον τὴν τιμὴν οὔτε ἀπαντήσεως, νὰ τύχω ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν.

§149Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Πότε ὑπεβάλατε τὴν ἔκθεσιν;

§150Ι. ΖΙΓΔΗΣ. «Ἐν Ἀθήναις τῇ 4ῃ Ἀπριλίου 1954». Συστημένη ἐπιστολὴ ἔστειλα. «Κύριον Ἀχιλλέαν Γεροκωστόπουλον ὑπουργὸν Παιδείας (ἀναγινώσκει).....................». Εἶναι τρεῖς σελίδες τὸ ἔγγραφον, κύριοι συνάδελφοι. Καταγγέλλω αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ ζητῶ νὰ γίνῃ ἀνάκρισις ἐναντίον τοῦ κ. Παπαγεωργακοπούλου. Οὐδεμία ἀπάντησις ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Περίμενα ἀκόμη συλλογιζόμενος, ὅτι πιθανὸν νὰ ζητῇ νὰ εὕρῃ ἕνα εὔσχημον τρόπον, διότι ἦτο σοβαρὸν τὸ πρᾶγμα, διότι ἐκατηγορεῖτο ἕνας ἀνώτατος ἐκπαιδευτικὸς λειτουργός, ἕνας Σύμβουλος. Ἴσως νὰ θέλῃ νὰ εὕρῃ ἕνα τρόπον, νὰ εὕρῃ μίαν λύσιν εἰς αὐτὴν τὴν ἀποπνηκτικὴν κατάστασιν. Διὰ τοῦτο πολὺ βραδύτερον, ὑπέβαλον μίαν αἴτησιν καταθέσεως ἐγγράφων ζητῶν νὰ ἴδω εἰς τί συνίστανται ὅλα τὰ φοβερὰ καὶ τρομερὰ ποὺ συμβαίνουν εἰς τὴν Πάτμον. Οὐδεμία ἀπάντησις. Εἰρήσθω ἐν παρόδῳ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐγὼ ὁ ἴδιος ἐπὶ παρουσίᾳ βουλευτῶν, τοὺς ὁποίους δύναμαι νὰ κατονομάσω παρέδωσα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ποινικὸν μητρῷον τοῦ κ. Ἰωάννου Στρᾶτα. Τοῦ παρέδωσα ἀπόφασιν τοῦ Πρωτοδικείου Κῶ, διότι καὶ μόνον αὐτὰ θὰ ἤρκουν διὰ νὰ ἐξεγείρουν τὴν συνείδησιν οἱουδήποτε ἀνθρώπου. Εἰς μάτην ὅμως, οὐδεμία συνέχεια, εἰς τρόπον ὥστε ἠναγκάσθην σήμερον, μετὰ ταλαιπωρίαν δύο ἐτῶν, νὰ φέρω τὸ μέγα αὐτὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἴδετε ὅμως τὴν συνέχειαν: Οἱ καθηγηταὶ ἀπεπέμφθησαν ἀπὸ τὴν Πάτμον, ἀλλὰ ἀποπεμφθέντες ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τὴν Μεγάλην Παρασκευήν, προεπέμφθησαν ἀπὸ ὅλον τὸν λαὸν τῆς Πάτμου δακρύοντα.

§151ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἦσαν ἥρωες!

§152Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἦσαν ἥρωες πράγματι καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι κἄποτε θὰ τοὺς ἀναγνωρισθοῦν αἱ ὑπηρεσίαι, τὰς ὁποίας προσέφερον ὄχι μόνον κατὰ τὴν περίοδον τῆς Ἰταλικῆς κατοχῆς ἀλλὰ καὶ κατ’ αὐτὴν τὴν περίοδον ποὺ κάναμε τὰ ὄνειρα νὰ φτιάξωμε τὴν Πατμιάδα ἀνάλογον μὲ τὸ παρελθόν της. Ὑπεβλήθη ἐναντίον των ποινικὴ ἀγωγή, ἡ ὁποία καὶ ἐκκρεμεῖ εἰς τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου. Διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ δὲ οὐδεμία δυνατότης ἐνισχύσεως τῆς φοβερᾶς αὐτῆς καταστάσεως ἐξεμαιεύθη ἀποστολὴ ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος μετέβη εἰς τὴν Πάτμον καὶ ἐγκλεισθεὶς εἰς τὴν Μονὴν καὶ τὴν οἰκίαν τοῦ κ. Στρᾶτα ἐπανέλαβεν ὅλα ὅσα ἡ σεσαλευμένη διάνοια τοῦ κ. Ροκκᾶ εἶχε διατυπώσει ἐναντίον τῶν συναδέλφων του. Οἱ καθηγηταὶ ἐκτὸς τῆς μεταθέσεως, ἐκτὸς τῆς ποινικῆς διώξεως ἐπῆγαν καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Νομιμοφροσύνης. Δύο δὲ ἐξ αὐτῶν ἐτέθησαν ἐκτὸς ὑπηρεσίας ἀναπολόγητοι καὶ μὴ γνωρίζοντες ποῖος εἶναι ὁ καταγγέλλων. Ὁ δεύτερος δέ, ὁ φουκαρᾶς ὁ οἰκονόμος τῆς Σχολῆς, ὁ ὁποῖος ἔβλεπε τὴν διαρπαγὴν τῶν ὑλικῶν ὅταν εἶδεν, ὅτι μετὰ τὸν ἔβγαλαν καὶ κομμουνιστὴν τὰ ἔχασε, παρεφρόνησε καὶ εὑρίσκεται εἰς κλινικὴν τῶν Ἀθηνῶν. Κύριοι, αὐτὴ εἶναι ἡ θλιβερὰ ὑπόθεσις διὰ τὴν ὁποίαν ἐνόμισα, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀπασχολήσω ἐν ἁδραῖς γραμμαῖς βεβαίως, τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Νομίζω, ὅτι μοῦ ἐπιβάλλεται πρὶν τελειώσω νὰ διατυπώσω τὰς ἑξῆς συγκεκριμένας ἐρωτήσεις πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν. Διατὶ διατηρεῖ τὸν κ. Στρᾶταν ὡς μέλος τῆς Ἐφορείας ὅταν ἔχῃ τὸ ποινικόν του μητρῷον, ὅταν ἡ ἐπιταγὴ τοῦ νόμου εἶναι σαφεστάτη καὶ ὅταν ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του τὸ ἑξῆς ἔγγραφον τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Δωδεκανήσου: «Κατὰ τὴν Ἰταλικὴν κατοχὴν τῆς Νήσου Πάτμου συνειργάσθη στενώτατα μετὰ τῶν Ἰταλικῶν ἀρχῶν εἰς ἃς μετέδιδε πληροφορίας εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ συμμαχικοῦ ἀγῶνος θεωρούμενος ὡς σημαίνων πράκτωρ διευθύναν τὴν Ἰταλικὴν κατασκοπείαν ἐν Πάτμῳ». Καὶ λέγει καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ τελειώνει: «Φέρεται ὡς ἄτομον ρευστῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως καὶ ὁ ἀποκλειστικός του σκοπὸς εἶναι μόνον ὁ πλουτισμός». Διατὶ παρὰ τὴν σαφῆ διάταξιν τοῦ νόμου ὁ κ. ὑπουργὸς κρατεῖ τὸν κ. Στρᾶταν ὡς μέλος τῆς Ἐφορείας; Διατὶ ἄλλο παρὰ διότι ὁ κ. Στρᾶτας ἐμφανίζεται ὡς ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Συναγερμοῦ ἐν Πάτμῳ; Δεύτερον διεπιστώθη ἀπὸ τὴν ἀλληλογραφίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπολογισμὸς τῆς διαχειρίσεως τῆς Σχολῆς αὐτῆς ἀπὸ τὸ 1950 καὶ μετέπειτα. Εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις τοῦ νόμου. Διατὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέχεται τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ δὲν ζητεῖ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων ἐναντίον αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐκράτησαν τοὺς ἀπολογισμούς; Διατὶ δὲν ἐκράτησαν τοὺς ἀπολογισμοὺς αὐτούς, διατί; Διότι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ εἶναι ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Συναγερμοῦ ἐν Πάτμῳ. Ἐζήτησα τοὺς ὑπηρεσιακοὺς φακέλλους τῶν κ. κ. Ροκκᾶ καὶ Μεταξᾶ. Δὲν τοὺς κατέθεσεν ὁ κ. ὑπουργός. Διατί; Φοβεῖται μήπως γνωσθῇ ἐπισημότερον τὸ ποιόν των; Καὶ ἐν τούτοις ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σκευωριῶν αὐτῶν τῶν δύο κυρίων συνεταράχθη ὁλόκληρον τὸ Νησὶ καὶ κατεστράφη ἡ Σχολὴ τῆς Πατμιάδος. Ἐζήτησα νὰ καταθέσῃ τὸ πόρισμα τοῦ κ. Παπαγεωργακοπούλου, διατὶ δὲν τὸ κατέθεσεν; Μήπως φοβεῖται, ὅτι εἶναι τόσον γελοῖαι αἱ κατηγορίαι ὥστε εὐθὺς ὡς ἐλαμβάνομεν γνῶσιν θὰ κατέπιπτεν ἡ ὅλη σκευωρία; Εἶχεν τὴν ἰδικήν μου καταγγελίαν διατὶ δὲν ἐφρόντισε νὰ ἐρευνήσῃ ἐὰν εἶναι σωστὴ ἢ ἐσφαλμένη; Ἐπὶ τέλους καὶ ἐγὼ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἐμάνθανον, ὅτι καὶ αὐτά, τὰ ὁποῖα μοῦ κατηγγέλθησαν δὲν ἦσαν ἀκριβῆ. Διατὶ ἐὰν ἐγώ, ἄσημος βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν ἐγέμιζα τὸ μάτι τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, διατὶ νὰ μὴ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὰς καταθέσεις τοῦ κ. Ζαννῆ, Βάλβη, Μαχέλη, τὰς ἐγγράφους καταγγελίας, ἀντίγραφα τῶν ὁποίων ἐνεχείρισα εἰς τὸν κ. ὑπουργόν; Καὶ θὰ ἐρωτήσω καὶ κἄτι ἄλλο. Διατὶ τόσον πολὺ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐκρατήθη εἰς τὸ περίφημον πόρισμα τοῦ κ. Παπαγεωργακοπούλου καὶ δὲν ἠρώτησε τὸν κ. Παπαγεωργακόπουλον τί ἔγινε διὰ τὴν ἄλλην ὑπόθεσιν, διὰ τὴν ὁποίαν ἀπεστάλη νὰ ἐρευνήσῃ εἰς τὴν Δωδεκάνησον, τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Γυμνασίου Νισύρου καὶ δὴ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἀλεξάνδρου Γεωργιάδου, ἐναντίον τοῦ ὁποίου διετυπώθησαν ἀπὸ Δικαστήρια ἀπιθάνου ἐκτάσεως ἠθικὰ παραπτώματα; Μήπως διότι ὁ γνωστὸς Παπα–Ἀλέξανδρος τοῦ Θησείου, διότι εἶναι γίγας τῆς ἐθνικοφροσύνης, ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν συγκινεῖται ὅταν τόσον φοβερὰ πράγματα καταγγέλλονται ἐναντίον του ὑπὸ δικαστηρίων, διαρρηγνύει τὰ ἱμάτιά του ὅταν αἱ σεσαλευμέναι φρέναι ἑνὸς κ. Ροκκᾶ διατυπώνουν ἀνοησίας ἐναντίον διαπρεπῶν καθηγητῶν; Αὐτὰ εἶναι, κύριοι, τὰ ἐρωτήματά μου πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν, καὶ πιστεύω, ὅτι ἄνευ ὑπεκφυγῶν θὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Τὸ θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ἠθέλησα νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἤξιζεν ὡς ὑπόθεσις ἀθώων ἀνθρώπων διωκομένων, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ τύχουν τῆς εὐαρεσκείας τῆς Πολιτείας διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἤσκησαν τὰ καθήκοντά των. Τὸ θέμα ἤξιζε νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὡς θέμα Πατμιάδος Σχολῆς, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ὑπὸ διάλυσιν, θὰ ἤξιζε νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν ὡς ζήτημα τῶν παιδιῶν τῆς Πάτιμου, πολλὰ τῶν ὁποίων κατηγοροῦνται ὡς κομμουνισταὶ διότι προσέφερον γενναιοδώρως εἰς τὸ Νησί των νὰ κτισθῇ αὐτὸ τὸ Ἵδρυμα τῆς καλλιεργείας τῶν ἐθνικῶν καὶ πνευματικῶν ἰδεωδῶν. Κατηγορήθη ὁ ἀποστείλας κινηματογραφικὴν μηχανὴν καὶ ταινίας, ὡς ἀποστείλας προπαγανδιστικὸν κομμουνιστικὸν ὑλικόν. Τὸ ὅτι ἔφερα τὸ θέμα αὐτὸ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶναι ἐκπλήρωσις καθήκοντος τιμῆς, τὸ ὁποῖον ἀνέλαβα, ὅταν ἤμην εἰς τὴν Ἀμερικήν, ἀπέναντι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι μοῦ ἐξέφρασαν τὴν πικρίαν των, τὴν ἀγανάκτησιν καὶ τὴν ἀποθάρρυνσίν των, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἴσως νὰ δοθῇ ἱκανοποίησις, ἵνα δυνηθῶμεν πάλιν νὰ ἀναζωπυρήσωμεν τὸ πρὸς τὴν ἰδιαιτέραν των πατρίδα ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχει παγοποιηθῆ τόσον, ὅσον καὶ αἱ περίφημοι ἐκεῖναι πιστώσεις. Πέραν ὅλων αὐτῶν, τὸ θέμα τῆς Πάτμου, εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ μᾶς συγκινήσῃ ἰδιαιτέρως. Κύριοι, ἡ Δωδεκάνησος εἶναι ἀκόμη παιδί, ἔχει τὴν ψυχὴν ἐφήβου, ἀκόμη τὴν ζεσταίνουν ἐκεῖνα τὰ ὄνειρα τῆς περιόδου τῆς κατοχῆς καὶ οἱ Δωδεκανήσιοι ἤκουον Ἑλληνικὸν Κράτος, Ἑλληνικὴν Πατρίδα, μὲ ἐντελῶς διαφορετικὸν τρόπον, ποὺ ὅλοι οἱ ἄλλοι ὅσοι εἶχον τὴν τύχην νὰ μετάσχουν τοῦ ἐλευθέρου βίου ἀντέδρων. Φαντασθῆτε τὴν ἀπογοήτευσιν, φαντασθῆτε τὴν ἀγανάκτησιν, τὴν ψυχικὴν ταλαιπωρίαν αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, ὅταν εἶδαν τὸ Κράτος νὰ ἀμείβῃ ἀνθρώπους συνεργασθέντας μὲ τοὺς Ἰταλούς, ἀνθρώπους κλέπτοντας τὴν περιουσίαν τοῦ ἱδρύματος καὶ νὰ τιμᾷ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, παραλλήλως δὲ νὰ διώκῃ καθηγητάς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔκαμαν τίποτε ἄλλο, παρὰ ἡρωϊκῶς νὰ ἐκτελέσουν τὸ καθῆκόν των. Φαντασθῆτε τὴν ἀγανάκτησιν καὶ τὴν πικρίαν των, ὅταν ἐπληροφορήθησαν, ὅτι τὰ πλέον ἐπίλεκτα μέλη τῆς κοινωνίας των καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τῶν κομμάτων τῶν Φιλελευθέρων καὶ τῆς ΕΠΕΚ., εἶναι φοβεροὶ καὶ τρομεροὶ κομμουνισταὶ καί, μαζὺ μὲ αὐτούς, ὅτι τίμιον καὶ ἑνοπρεπὲς ἔχει Πάτμος. Ἡ ταλαιπωρία ἡ ψυχικὴ καὶ ἡ ἀγανάκτησις αὐτοῦ, τοῦ ἡρωϊκοῦ Νησιοῦ τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου καὶ τοῦ Ὁσίου Χριστοδούλου, τὸ ὁποῖον μέσα εἰς τὰ σπήλαια καὶ τὸ Μοναστήριόν του διατηρεῖ ἀναλλοίωτον ἀπὸ αἰώνων τὸ ἁγνότερον ἐθνικὸν καὶ θρησκευτικὸν αἴσθημα, μὲ ὑπεχρέωσε νὰ φέρω τὸ θέμα πρὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐλπίζω, διὰ μίαν φοράν, ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ συναισθανθῇ τὴν βαρύτητα τῆς ὑποθέσεως, νὰ μὴ θελήσῃ εἰς τὴν ἀπάντησίν του νὰ ὑπεκφύγῃ καὶ νὰ λοξοδρομήσῃ διότι, ἂν νομίζῃ, ὅτι ἔτσι προάγει τὸ κομματικόν του συμφέρον, σφάλλεται πολύ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν ἐκπέσει εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ παντός καί, ἂν εἰς τὴν Δωδεκάνησον δὲν ἔχῃ πιάσει ὁ Συναγερμός, εἶναι διότι ἐσημειώθησαν τοιαῦτα 3–4 παραδείγματα, διότι φυσικὸν ἦτο καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον νὰ ἔχῃ ἀπήχησιν τὸ μεγαλύτερον κόμμα ποὺ κυβερνᾷ τὴν χώραν ἀλλά, διότι συνέβησαν τοιαῦτα γεγονότα, δι’ αὐτὸ ἔχετε καὶ τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα φαίνεται, ὅτι μόνον αὐτὰ ἀπασχολοῦν τὴν σκέψιν σας. Περιμένω, κύριε ὑπουργέ, νὰ ἀπαντήσετε μὲ συναίσθησιν εὐθύνης, ὡς ὑπουργοῦ καὶ ὡς Ἕλληνος, ἀπέναντι τῆς τύχης ἑνὸς Νησιοῦ, τὸ ὁποῖον χάρις εἰς τὴν ὀλιγωρίαν σας, ἔχει ταλαιπωρηθῆ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ὅσον οὐδέποτε ἄλλοτε, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§153Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, ἐπειδὴ πολλὰ στοιχεῖα ἐλλείπουν ἀπὸ τὸν φάκελλον τὸν ὁποῖον ἔχω, νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἀπάντησίς μου διὰ τὴν Παρασκευήν. Ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ζητῶ τὴν ἀναβολὴν αὐτήν. Ὅπως ἐμνημόνευσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ζίγδης, οἱ ἀπολυθέντες ἀπὸ τὸ πρωτοβάθμιον Συμβούλιον νομιμοφροσύνης καθηγηταὶ τῆς Πατμιάδος Σχολῆς καὶ οἱ ἄλλοι ἐκ τοῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ, προσέφυγον εἰς τὸ δευτεροβάθμιον Συμβούλιον νομιμοφροσύνης καὶ διὰ νὰ κριθοῦν αἱ προσφυγαὶ τῶν προσώπων αὐτῶν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον, παρέστη ἀνάγκη ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον διαβιβάσῃ ὅλα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν στοιχεῖα, δηλαδή, τὰ πιστοποιητικά, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη ὁ κ. συνάδελφος ὡς καὶ ἄλλα ἔγγραφα, εἰς τὸ δευτεροβάθμιον Συμβούλιον διὰ νὰ παράσχῃ εἰς τοῦτο τὴν εὐχέρειαν νὰ κρίνῃ τὴν προσφυγήν των, μὲ πᾶσαν ἀντικειμενικότητα. Παρὰ τὴν ζητηθεῖσαν ἐπιστροφὴν τῶν στοιχείων αὐτῶν, τὸ δευτεροβάθμιον Συμβούλιον νομιμοφροσύνης, τὸ ὁποῖον ὡς γνωστὸν ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀνωτάτους Κρατικοὺς λειτουργοὺς οὐδεμίαν σχέσιν ἔχοντας μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, δὲν συνεμορφώθη πρὸς τὴν παράκλησιν αὐτὴν καί, τῷ λόγῳ τούτῳ, πρὸ τριημέρου ἠναγκάσθημεν νὰ ἀποστείλωμεν δεύτερον ἔγγραφον ὑπομνηματικὸν τοῦ πρώτου. Φαντάζομαι, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ ὅλων τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔθιξεν εἰς τὴν σημερινὴν ὁμιλίαν του, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς προσεχοῦς Παρασκευῆς.

§154Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν κ. ὑπουργέ.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§156ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.15′ μ.μ.)