1955.02.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 43η

Παρασκευὴ 11 Φεβρουαρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6·55′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν φραστικῶς ὑπὸ τῶν κ.κ. Θ. Χαβίνη καὶ Θ. Καψάλη. Ὁ βουλευτὴς Εὐρυτανίας κ. Δ. Τσαούσης αἰτεῖται μηνιαίαν ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν μηνιαίας ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν Εὐρυτανίας κ. Δ. Τσαούσην, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐξ ὀνόματος τῆς Α.Β.Υ. τῆς Πριγκηπίσσης Ἑλένης τοῦ Νικολάου, τὴν ὁποίαν συνελυπήθην, ἐξ ὀνόματος τῆς Βουλῆς, διὰ τὸν θάνατον τῆς θυγατρός της, ἔλαβον τὴν ἑξῆς εὐχαριστήριον ἐπιστολήν. «Ἐν Ψυχικῷ τῇ 29ῃ Ἰανουαρίου 1955. Κύριε Πρόεδρε, Ἡ Α.Α. & Β.Υ. Πριγκήπισσα Νικολάου ἐνετείλατό μοι ὅπως διαβιβάσω ὑμῖν καὶ δι’ ὑμῶν πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων τὰς θερμοτάτας Αὐτῆς εὐχαριστίας διὰ τὴν συμμετοχὴν ὑμῶν εἰς τὴν βαθυτάτην ὀδύνην τῆς Α.Α. & Β. Ὑψηλότητος.

Μετ’ ἄκρας τιμῆς

ΜΙΧ. ΣΟΦΙΑΝΟΣ

Α. Ε. Κύριον Κ. Ροδόπουλον Πρόεδρον Βουλῆς Ἐνταῦθα». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ.κ. Α. Ἀστεριάδης, Γ. Τζαμαλούκας, Γ. Τζηρίδης καὶ Καστοριᾶς Π. Γυιόκας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Κ. Καζέπη κλπ., ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ μὴ συνταξιοδοτηθέντων εἰσέτι, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ Ν. 1854)51 ἐπὶ τῷ τέλει ἀναγνωρίσεως τῆς προϋπηρεσίας των μετὰ τὴν συμπλήρωσιν 5ετοῦς συνεχοῦς δημοσίας ὑπηρεσίας μονίμου ὑπαλλήλου καὶ οὐχὶ 10ετοῦς τοιαύτης ὡς νῦν ὁ νόμος ἀπαιτεῖ. Ὁ βουλευτὴς Καρυστίας κ. Κ. Μπακόλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροεπαγγελματικοῦ Συλλόγου Ἱστιαίας ζητοῦντος παράτασιν τοῦ ὑφισταμένου ἐνοικιοστασίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν δημοτικῶν συνταξιούχων παθόντων ἐν ὑπηρεσίᾳ καὶ ἕνεκεν ταύτης, ζητούντων ἐπέκτασιν καὶ ἐπὶ τῶν συνταξιούχων τῶν δήμων τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ Ν. 2256)52, δι’ οὗ παρέχεται εἰς τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους τοὺς καταστάντας ἀνικάνους ἐν ὑπηρεσίᾳ καὶ ἕνεκεν ταύτης ηὐξημένη σύνταξις ἐπὶ ἄλλων βάσεων καὶ τοῦ Ν. Δ. 3055)54 δι’ οὗ παρατείνονται αἱ προθεσμίαι ὑποβολῆς αἰτήσεων χορηγήσεως συντάξεως, ἐπανεξετάσεως κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς Καρυστίας κ. Κ. Μπακόλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος καὶ λοιπῶν ἐκπροσώπων ὀργανώσεων Ἀλιβερίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι χορήγησιν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν κοινότητά των καὶ ζητούντων ἄμεσον ἐξηλεκτρισμὸν αὐτῆς. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Βουστασίων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων ζητούσης τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 2961 ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ὑπαχθοῦν καὶ τὰ μέλη της εἰς τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς ἀνεργίας κ.λ.π. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τρόπου ἐκλογῆς πρὸς μετεκπαίδευσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν (Εὐρώπην ἢ Ἀμερικὴν) ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν κ. λ. π.». 2) «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ Ν. 2823)54 «περὶ ἐνισχύσεως καὶ λειτουργίας τῆς ἐν Ἀργοστολίῳ Κοργιαλενείου Βιβλιοθήκης». 3) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1954–55 οἰκονομικὰ ἔτη (1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου», καὶ 4) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1954–55 οἰκονομικὰ ἔτη (1948–49, 1950–51, 1952–53 καὶ 1953–54) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν προτάσεων νόμων: 1) «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 2980)1954 «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. 3713)28 καὶ παρατάσεως ἀναστολῆς ἄρθρων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος». 2) «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2914 τῆς 17)22 Ἰουλίου 1954 «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α. Ν. 2064)39 «περὶ τῶν πολεμικῶν ἐπιδομάτων κλπ. τῶν πληρωμάτων τῶν Ἑλληνικῶν Ἐμπορικῶν ἀτμοπλοίων καὶ περὶ λήξεως μέτρων τάξεως καὶ πειθαρχίας αὐτῶν», καὶ 3) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 2967 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Ψιμάρας, Ι. Ἠλιόπουλος, Α. Γκελεστάθης, Θ. Σαράντης, Χ. Ψαρρός, καὶ Γ. Παμπούκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2923)54 «περὶ Ἱεραρχίας καὶ Προαγωγῶν τῶν Ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Βουλόδημος, Ν. Ράπτης, Δ. Μπερδελῆς καὶ Γ. Καρότσης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ἔξαρχος, Δ, Ζησόπουλος, Ε. Κοθρῆς καὶ Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2948)1954 Ν. Δ. παραταθεισῶν προθεσμιῶν καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων Δημ. Χρέους». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Καρότσης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Γεωργαντᾶς, Δ. Μπερδελῆς, Ι. Κοντοβράκης, Ι. Χατζηνικολῆς, Σ. Καναβαριώτης, Π. Σταμούλης, Μ. Ταμβακᾶς, Ι. Παπαπέτρου, Δ. Δόκος, Ε. Σαββόπουλος, Μ. Βολουδάκης, Α. Βουλόδημος, Ε. Ζαννῆς, Ε. Νουλέλης, Γ. Τζηρίδης, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Πασσάδης, Κ. Μουρατίδης, Ν. Ἀθανασίου, Ε. Σκούρα, Β. Μουράτογλου, Π. Σταυρόπουλος, Μ. Χλουβεράκης καὶ Χ. Μαυρομμάτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 2367)1953 «περὶ τίτλων κυριότητος, ταξινομήσεως, ἀδειῶν κυκλοφορίας καὶ φορολογίας αὐτοκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Ἰωάννου, Λ. Κατσιλάμπρος, Ε. Ζῶτος, Α. Δερδεμέζης, Γ. Κάντας καὶ Μ. Ταμβακᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 2367)53 «περὶ τίτλων κυριότητος, ταξινομήσεως, ἀδειῶν κυκλοφορίας καὶ φορολογίας αὐτοκινήτων».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§8Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ εἰσέλθωμεν κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων καὶ αἱ ἐρωτήσεις νὰ ἀναβληθοῦν δι’ ἄλλην ἡμέραν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ ἕνα μέγα ποσοστόν, αὐτὸ εἶναι ζήτημα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι ἄλλως ἡ Συμπολίτευσις διὰ τῆς πλειοψηφίας της θὰ ἠδύνατο ν’ ἀναβάλῃ ἑκάστοτε τὸν ἔλεγχον. Ἐὰν ὅμως τὸ προτείνῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ ἑτέρα πλευρὰ θὰ εἶναι σύμφωνος νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων, ἵνα καταστῇ δυνατὸν νὰ τερματίσωμεν τὴν ἐκκρεμοῦσαν ἀπὸ μηνὸς ἐπερώτησίν των ἀφορῶσαν τοὺς φακέλλους τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Εἰσερχόμεθα ὅθεν

εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῶν συσχετισθεισῶν ἐπερωτήσεων περὶ τῶν φακέλλων κοινωνικῶν φρονημάτων κλπ. Νομίζω, πλέον, ὅτι πρέπει νὰ ἐξαντληθῇ ἀπόψε ὁ κατάλογος τῶν ρητόρων.

§12Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ ἐπιθυμία τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον νὰ λήξῃ ἀπόψε ἡ συζήτησις. Εἶναι ἡ 5η συνεδρίασις. Νομίζω, ἐπαρκῶς ἀνεπτύχθη τὸ θέμα. Νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἀφήσωμεν τὴν Δευτέραν νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ οἱ ἡγέται. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, συμφωνεῖτε τὴν Δευτέραν νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, οἱ ἡγέται τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐὰν θέλῃ ἐκ νέου ἡ Κυβέρνησις;

§14Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Συμφωνῶ βεβαίως, ἀλλά, ἐφ’ ὅσον θὰ τελειώσουν οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τοὺς λόγους των. Ἐκτὸς ἂν γίνῃ περιορισμὸς τοῦ χρόνου ὁμιλίας.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ἡ ἑξῆς πρότασις: Πρὸς Τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Παρακαλοῦμεν ὅπως ὁρισθῇ ἓν τέταρτον τῆς ὥρας διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ἐπερωτήσεως περὶ τῶν ἀτομικῶν φακέλλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1955. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Π. Ντεντιδάκης, Β. Μουράτογλου, Χ. Γερακίνης, Γ. Καρότσης, Ε. Ζαννῆς, Ν. Μαλλιάκας, Κ. Βάσσος, Ι. Ὀρφανός, Α. Παπαθανάσης, Κ. Βλαχοθανάσης, Μ. Χλουβεράκης, Α. Παυλόπουλος, Δ. Λαντζούνης, Ν. Ζορμπᾶς, Μ. Κοτσώνης, Δ. Πετροπουλάκος, Γ. Ρουμάνης, Π. Λυκουρέζος, Γ. Βασιλᾶτος, Κ. Μπαροῦνος κλπ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν πρότασιν τῶν κ.κ. συναδέλφων;

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη καὶ ὁρίζεται διὰ τοὺς ὑπολειπομένους ρήτορας ὅριον ἀγορεύσεως τὸ ¼ τῆς ὥρας. Ὑπομιμνήσκω εἰς τοὺς ρήτορας, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Κανονισμοῦ θὰ εἶναι αὐστηρὰ διότι ἔχομεν ἕνα μῆνα ποὺ συζητοῦμεν τὸ θέμα αὐτό. Ἐπίσης ἐὰν τυχὸν δι’ ἔλλειψιν ἀπαρτίας δὲν θὰ ἐξαντληθῇ ὁ πίναξ τῶν ρητόρων θὰ πρέπει νὰ παρακληθοῦν οἱ ρήτορες νὰ παραιτηθῶσι. Κύριε ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, σᾶς γνωρίζω, ὅτι ἐπὶ τῶν 25 ἐγγεγραμμένων ρητόρων οἱ 7 εἶναι τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ 18 τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§18Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ περισσότεροι θὰ παραιτηθοῦν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρῶτος ἔρχεται ὁ κ. Βουπούλης, ὁ ὁποῖος παραχωρεῖ τὴν θέσιν του εἰς τὸν κ. Ζερβᾶνον ἐπειγόμενον νὰ ἀναχωρήσῃ.

§20Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἴτε παραιτηθοῦν εἴτε ὄχι, θὰ τελειώσωμεν ἀπόψε μὲ τὸ ¼.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι διακοπάς, κύριοι βουλευταί, διότι τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον ἀπὸ ὅλας τὰς ἀπόψεις.

§22Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι ἐξηντλημένον καὶ τὸ θέμα καὶ ἡ Βουλή.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζερβᾶνος ἔχει τὸν λόγον.

§24Ι. ΖΕΡΒΑΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα τῶν φακέλλων τῆς ἀσφαλείας καὶ τῶν πιστοποιητικῶν τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων εἶναι θέμα κεφαλαιώδους σημασίας διὰ τὰς ἐλευθερίας τοῦ λαοῦ. Εἶναι θέμα μέγιστον τόσον ὅσον ἀφορᾷ τὴν γαλήνην αὐτοῦ ὅσον καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἠθικῆς κοινωνικῆς καὶ ἐθνικῆς. Τὸ σύστημα τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἐπεβλήθη διὰ λόγους ἐξαιρετικῆς ἀνάγκης κατὰ τὴν ἀνώμαλον περίοδον εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο ἡ Πολιτεία συνεπεία τοῦ συμμοριτοπολέμου, συνεχιζόμενον τραυματίζει βαθύτατα τὴν ψυχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δημιουργεῖ αἴσθημα φοβίας, ἀνασφαλείας καὶ ἀβεβαιότητος ἐνῷ προκαλεῖ ἄτοπα καὶ ἀδικίας καθ’ ἕκαστα ὑψίστης σημασίας αἵτινες ἐπηρεάζουν δυσμενέστατα τὴν γνώμην τοῦ λαοῦ διὰ τὰς μεθόδους τὰς ἀνελευθέρας, τὰς ὁποίας ἀκολουθεῖ ἡ Πολιτεία πρὸς κατοχύρωσιν δῆθεν τῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας. Οἱ προλαλήσαντες ἀξιότιμοι συνάδελφοι, μετὰ πλείστης διεξοδικότητος, ἱκανῆς παραστατικότητος καὶ ἁδροτάτων παραδειγμάτων, κατέδειξαν πόσον τὸ σύστημα τοῦτο ὑπῆρξε σαθρὸν ἐν τῇ γενέσει του καὶ ἄδικον ἐν τῇ ἐκτελέσει του. Πρέπει τώρα, ὅτε εἰσήλθομεν εἰς ὁμαλὸν πολιτικὸν βίον νὰ ἀπαλλάξωμεν τὴν κοινωνίαν ἀπὸ τὸν ἐφιάλτην τοῦτον τῆς ἀδίκου μεταχειρίσεως καὶ νὰ ἀποδώσωμεν τοὺς ἀδίκως χαρακτηρισθέντας ἁγνοὺς καὶ ἀσπίλους. Τὸ ἐπ’ ἐμοὶ ἐπιθυμῶ, πραγματευόμενος τὸ θέμα τοῦτο νὰ μὴ κάμω κριτικὴν εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως ἀλλὰ νὰ θέσω τοῦτο ἐπὶ τῆς βάσεως τῆς καθαρῶς ἐθνικῆς ἐπιδιώκων ὥστε νὰ ἀναγνωρισθῇ τόσον ἀπὸ τὴν ἀξιότιμον Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ συστήματος τούτου καὶ τοῦ ἐλέγχου, διὰ νὰ εὑρεθοῦν αἱ ἀδικίαι καὶ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ δικαιοσύνη. Ἵνα δὲ περισσότερον καταστῶ ἀντικειμενικὸς εἰς τὸ ζήτημα καὶ ἵνα ἐκ τοῦ συσχετισμοῦ καταδειχθῇ πόσον ἐν πολλοῖς ὑπῆρξεν ἄδικον, ἀνατρέχω εἰς τὰ γεγονότα τὰ λαβόντα χώραν εἰς τὴν Δωδεκάνησον, τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, διότι ἐκ ταύτης προέρχομαι καὶ ταύτην ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἵνα καταφανῇ, ὅτι τὸ σύστημα τοῦτο ἔλαβε τὴν μορφὴν καὶ τὴν τακτικὴν τὴν ἀκολουθηθεῖσαν καὶ εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα ἥτις κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην ἐσπαράσσετο καὶ αἱματοκυλίετο ἐξ αἰτίας τοῦ κινήματος τῶν συμμοριτῶν. Ἡ Δωδεκάνησος ὡς γνωστὸν κατοικεῖται ἀπὸ ἕνα λαόν, τὸν ὁποῖον βέβαια σήμερον οἱ πολλοὶ τὸν γνωρίζουν ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, ἐξαιρετικὰ φιλήσυχον καὶ νομοταγῆ. Ἀρκοῦμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ ἐγκληματικότης σχεδὸν εἶναι μηδὲν καὶ αἱ φυλακαὶ τῆς Δωδεκανήσου θὰ ἦσαν κλεισταὶ ἐὰν δὲν ἐστέλλοντο κατάδικοι ἀπὸ τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ Ἑλληνικαὶ ἀρχαὶ θὰ ὤφειλον νὰ τηρήσουν ἕνα μέτρον διάφορον προκειμένου διὰ τὸ ζήτημα τῶν φακέλλων καὶ τῶν πιστοποιητικῶν ἐν Δωδεκανήσῳ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρετηρήθη ἀπὸ ἡμᾶς εἶναι, ὅτι τὴν ἑπομένην τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν ἀρχῶν μας ἐπεδιώχθη, διὰ τῶν ὀργάνων τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἡ ἀνεύρεσις τῶν κομμουνιστῶν εἰς τὰς νήσους μας. Τὸ μέτρον βέβαια τοῦτο ἦτο καθ’ ὅλα ὀρθόν. Τὸ ἐπέβαλον καὶ αἱ περιστάσεις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ κανονικῶς ἐξελισσόμενον θὰ ἦτο καθ’ ὅλα καλὸν καὶ σκόπιμον διὰ τὴν γαλήνην τῶν νήσων αὐτῶν καίτοι δὲν ὑπῆρχον κομμουνισταὶ νὰ διαταραχθῇ αὕτη. Δυστυχῶς δὲν ἠκολουθήθη ἡ ὁδὸς αὐτή, τὰ ὄργανα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας πιθανώτατα ἐπηρεασμένα ἀπὸ τὰ γεγονότα, τὰ θλιβερά, τῆς λοιπῆς χώρας ἴσως δὲ καὶ αὐτὰ εὑρεθέντα ἀντιμέτωπα τοιούτων δραματικῶν περιστατικῶν εἶχον ἀναπτύξει ἕνα αἴσθημα φοβίας καὶ ἕνα αἴσθημα μανίας καὶ ἐκδικήσεως κατὰ παντὸς κομμουνιστοῦ, ἢ θεωρουμένου κομμουνιστοῦ. Τοῦτο ὑπῆρξεν ἓν ἐκ τῶν κυρίων αἰτίων, τὰ ὁποῖα συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ ἐκφύγουν τὰ ὄργανα τῆς κανονικῆς των ἀποστολῆς, τὴν ὁποίαν θὰ ὤφειλον νὰ τηρήσωσιν ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντός των καὶ νὰ περιβληθῇ αὕτη τὴν μορφὴν ἑνὸς συστηματικοῦ διωγμοῦ κατὰ τῶν Δωδεκανησίων. Εἰς τοῦτο συνετέλεσε καὶ τὸ γεγονός, ὅτι, κατὰ σύμπτωσιν, οἱ Δωδεκανήσιοι ἀνῆκον ἰδεολογικῶς εἰς τὴν παράταξιν τοῦ Κέντρου δηλαδή, ἦσαν ἄνθρωποι μὲ ἰδεολογίαν φιλελευθέραν καὶ δημοκρατικήν. Τοῦτο δὲν ἦτο προϊὸν μεταπελευθερωτικόν. Τὰς ἀρχὰς αὐτὰς καὶ τὴν ἰδεολογίαν αὐτὴν τὴν εἶχον ἔκπαλαι. Διότι κατὰ τὴν περίοδον τῆς δουλείας των εἶδον ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ ἀειμνήστου μεγάλου πολιτικοῦ τῆς ἐλευθέρας Ἑλλάδος, Ἐλευθερίου Βενιζέλου, τὰς προσπαθείας, τὰς ὁποίας κατέβαλε διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐλευθερώσῃ ὅλας τὰς Ἑλληνικὰς χώρας. (Χειροκροτήματα). Καὶ τοῦτο ὑπῆρξε μία ἀπὸ τὰς κυριωτέρας ἀφορμάς, διὰ τὰς ὁποίας ἠγάπησε τὸν ἡγέτην ἐκεῖνον ὁ λαὸς τῆς Δωδεκανήσου καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ κατέχεται ἀπὸ τὸ ἴδιον αἴσθημα καὶ τώρα ποὺ ἠλευθερώθη. Οἱ Δωδεκανήσιοι ἦσαν φιλελεύθεροι ἐξ ἰδεολογικῆς ἀρχῆς καὶ διετήρησαν τὴν ἀρχὴν αὐτὴν καὶ ὅταν ἠλευθερώθησαν. Δυστυχῶς εἰς τὰ ὄργανα τῆς δημοσίας τάξεως συνέβη τοῦτο τὸ περίεργον: Ἐνῷ ἦσαν ἐντεταγμένα νὰ ἐκτελέσουν μίαν ἀποστολὴν τόσον λεπτήν, τόσον βαρεῖαν, δὲν περιωρίσθησαν εἰς τὴν ἀποστολήν των ἔστω καὶ ἂν τὰ διεῖπε κάποιον μέτρον αὐστηρότητος, ἀλλὰ ἐπηρεάσθησαν ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὰ κομματικά των αἰσθήματα, τὰ ὁποῖα ἀτυχῶς δι’ ἡμᾶς ἦσαν ἄκρως ἀντίθετα πρὸς τὰ ἰδικά μας καὶ οὕτω οἱ χωροφύλακες μετεβλήθησαν εἰς ἐχθροὺς τῆς κοινωνίας τῆς Δωδεκανήσου. Τοῦτο ὑπῆρξεν ἐπίσης μία τῶν κυριωτέρων αἰτιῶν διὰ τὰς ὁποίας ἐδεινοπάθησαν οἱ κάτοικοι τῆς Δωδεκανήσου. Οἱ κάτοικοι Δωδεκανήσιοι οἱ τόσον ποθήσαντες τὴν ἐλευθερίαν των καὶ μετὰ τόσης μαχητικότητος ἀγωνισθέντες καθ’ ὅλα τὰ ἔτη τῆς δουλείας των εὑρεθέντες μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσίν των ἐν μέσῳ τῶν ὀργάνων τῶν ἰδικῶν των ἀντελήφθησαν, ὅτι δὲν εἶχον μεταχείρισιν ὡς ὀργάνων τῆς φυλῆς των, ὡς ὀργάνων προερχομένων ἀπὸ τὸ Κράτος τὸ ἰδικόν των ἀλλὰ ὡς ὀργάνων, τὰ ὁποῖα προσήγγιζαν ἔν τινι μέτρῳ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα εἶχον παρέλθῃ εὐτυχῶς ἀπὸ τὴν ζωήν τὴν Δωδεκανησιακήν. Τοιαύτη ἦτο ἡ ἐντύπωσις εἰς τὸν λαὸν τῆς Δωδεκανήσου, διότι ὡς εἶπον τὸ μέτρον τοῦτο δὲν ἐτηρήθη μόνον ἰδιὰ τοὺς κομμουνιστὰς, διὰ τοὺς ὁποίους καὶ ἡμεῖς εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρεθῶσι καὶ νὰ χαρακτηρισθῶσιν ὡς τοιοῦτοι, ἀλλὰ ἐπεξετάθη καὶ εἰς βάρος χιλιάδων ἀθώων πολιτῶν Δωδεκανησίων. Οἱ κομμουνισταὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον ἦσαν ἐλάχιστοι ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα. Ἀλλὰ ἐπεξετάθη τὸ μέτρον καὶ ἡ δίωξις περιέλαβε μεγάλον ἀριθμὸν πολιτῶν, ἀθώων, ἐν πολλοῖς δρασάντων εἰς τὸ παρελθὸν κατὰ τρόπον πατριωτικόν. Τούτου ἕνεκα ἐν ἀρχῇ μὲν ἐδοκιμάσαμεν κατάπληξιν, τὴν ὁποίαν μεταγενεστέρως διεδέχθη ἡ πικρία. Ἡμεῖς ἐφροντίσαμεν ἐγκαίρως νὰ ἐνημερώσωμεν τὰς ἀρχὰς περὶ τοῦ ἀτόπου καὶ νὰ τονίσωμεν τὰς θλιβερὰς συνεπείας, τὰς ὁποίας τοῦτο θὰ εἶχεν εἰς τὴν ψυχὴν τῶν Δωδεκανησίων. Δυστυχῶς δὲν εἰσηκούσθημεν. Ἀτυχῶς οἱ κάτοικοι δὲν εὗρον εἰς τὸ πρόσωπον τῶν τοπικῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων τοὺς ἀμερολήπτους ἐκείνους ἀνθρώπους ποὺ ἐπεζήτουν. Ὁρμώμενοι ἀπὸ τὰς πολιτικάς των κατευθύνσεις καὶ ἀντιλήψεις, περιέλαβον μεγάλον ἀριθμὸν πολιτῶν ἀθώων, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ παρελθὸν ὡς προεῖπον ἔδρασαν πατριωτικῶς. Ἀπὸ μηδαμινὰ περιστατικὰ τοὺς ἔδιδον τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ κομμουνιστοῦ. Καὶ ὁ ὑποβάλλων μίαν αἴτησιν ἀποχαρακτηρισμοῦ, ἀπεχαρακτηρίζετο ἀλλὰ καὶ πάλιν ὁ φάκελλος ὑφίστατο. Ὑπῆρξαν περιπτώσεις ἀθώων πολιτῶν χαρακτηρισθέντων κομμουνιστῶν νὰ ἀποχαρακτηρισθῶσι, νὰ τοῖς δηλωθῇ, ὅτι ἀπηλλάγησαν πάσης τοιαύτης κατηγορίας καὶ ὅταν οὗτοι, διὰ διαφόρους λόγους, εἴτε ἐὰν ἤθελον νὰ ταξιδεύσωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἴτε νὰ μεταναστεύσωσιν, εἴτε νὰ τύχωσιν ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των ἐνεφανίζετο καὶ πάλιν ὁ φάκελλός των, καὶ τὸ ὡς κομμουνιστῶν χαρακτηρισθὲν παρελθὸν των καὶ ἠμποδίζοντο, συνέβη συμπολῖται μου νὰ καταστραφῶσι διότι ἐνῷ ἦσαν ἕτοιμοι πρὸς μετανάστευσιν ἐματαιώθη αὕτη συνεπείᾳ τοῦ φακέλλου των καὶ τὸ θλιβερώτατον ἐνῷ ἦσαν ἀπολύτως ἀθῶοι. Ἀλλὰ καὶ τὰ πιστοποιητικὰ τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, φέρουσι τὴν σφραγῖδα τῶν ἀδικιῶν, ἀπεκλείσθησαν τοῦ Πανεπιστημίου νέοι 17 καὶ 18 ἐτῶν, καὶ δὲν τοὺς ἐπιτρέπη νὰ ἐγγραφῶσιν εἰς τοῦτο, διότι τὸ πιστοποιητικὸν τῶν φρονημάτων των δὲν ἦτο λευκόν, καὶ τοῦτο εἰς Δωδεκανησίους σπουδαστὰς χωρὶς τίποτε εἰς βάρος των νὰ προκύπτῃ ἂν καὶ ἦσαν τόσον νέα παιδιὰ καὶ δὲν εὑρέθησαν ποτὲ ἀντιμέτωπα πρὸς τὴν δικαιοσύνην, οὔτε αὐτοὶ οὔτε ἡ οἰκογένειά των. Τὸ κακὸν αὐτό, ὡς εἶπον ἀνεπτύχθη καὶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου Πατρίδα κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ποὺ ἡμεῖς οὐδέποτε ἐσκέφθημεν, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ. Ὅτι ἦτο δυνατὸν ἕνα τοιοῦτον μέτρον νὰ ἐπεκταθῇ εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην τὴν εἰρηνικήν, τὴν καθαρῶς ἐθνικόφρονα, τὴν σχεδὸν ἀπηλλαγμένην ἀπὸ τὸ μίασμα τοῦ κομμουνισμοῦ, εἰς βαθμὸν κινδυνεύοντα νὰ ταράξῃ τὴν κοινωνίαν μας. Ἐὰν τοῦτο περιωρίζετο εἰς τὴν περίοδον ἐκείνην τῶν πρώτων ἐτῶν ποὺ ἦτο ἀναταραγμένη ἡ Πολιτεία ἀπὸ τὸ κομμουνιστικὸν κίνημα ἐν μέρει θὰ ἦτο δικαιολογημένον, ἀλλὰ δυστυχῶς συνεχίζεται νὰ γίνωνται χαρακτηρισμοί.

§25Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τώρα εἶναι ἀκίνδυνοι;

§26Ι. ΖΕΡΒΑΝΟΣ. Γεγονὸς εἶναι τοῦτο, ὅτι σᾶς εἶπον, ὅτι ἐπιδιώκω διὰ τῆς ὁμιλίας μου νὰ καταστήσω ἐνήμερον τὴν ἀξιότιμον Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν περὶ τοῦ ποία εἶναι ἡ μορφὴ τοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον καθιερώθη εἰς τὴν Δωδεκάνησον, ἐκείνην τὴν περιοχήν, ἡ ὁποία ἀπὸ Ἑλληνικῆς πλευρᾶς ἦτο εἰς τοιοῦτον ὑψηλὸν ἐπίπεδον, ὥστε ἀπέκλειε κάθε δυνατότητα κατὰ τὰς ἡμέρας ποὺ ὑπῆρχε τὸ κομμουνιστικὸν κίνημα, κάθε δυνατότητα δημιουργίας οἱασδήποτε κινήσεως καὶ ἀναταραχῆς.

§27Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Πότε ἔγιναν οἱ φάκελλοι αὐτοί;

§28Ι. ΖΕΡΒΑΝΟΣ. Τὸ 1947 καὶ οἱ φάκελλοι αὐτοὶ ἐσυνεχίζετο νὰ γίνωνται ἀκόμη μέχρι πρό τινος. Τὸ 1952 ὁ Πρόεδρος τῆς κοινότητος ἑνὸς χωρίου τῆς Κῶ, ἰατρὸς τὸ ἐπάγγελμα, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 15ετίαν εὑρίσκεται Πρόεδρος ταύτης καὶ ἐκ τῶν δρασάντων κατὰ τὴν περίοδον τῆς σκλαβιᾶς μὲ θάρρος καὶ πατριωτισμόν, διότι κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν ἐκλογῶν χάρις εἰς τὰς αὐθαιρέτους ἐνεργείας τοῦ Σταθμάρχου ὅστις ἐξεβίαζε τοὺς ψηφοφόρους ποικιλοτρόπως τοῦ παρετηρήθη παρὰ τούτου, ὅτι δὲν φέρεται καλῶς καὶ ὅτι ὀφείλει νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων του, ἐχαρακτηρίσθη ὑπ’ αὐτοῦ ὡς κομμουνιστής. Καὶ πιστεύω, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ ἀκόμη καὶ σήμερον ὁ φάκελλος εἰς τὸ ἀρχεῖον ὡς κομμουνιστοῦ. Διότι δι’ ἡμᾶς τοὺς Δωδεκανησίους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχομεν καμμίαν σχέσιν μὲ τοὺς κομμουνιστὰς θεωροῦμεν ὡς ὕβριν μεγίστην τὸν χαρακτηρισμὸν ὡς κομμουνισμοῦ. Καὶ εἶναι ἀτίμωσις δι’ ἡμᾶς, οἵτινες ἀναπτύξαντες εἰς τὴν μακράν μας δουλείαν ὑψηλὸν καὶ ἁγνὸν τὸ φρόνημα τὸ ἐθνικόν, νὰ χαρακτηριζώμεθα ὡς κομμουνισταὶ καὶ νὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀποκηρύσσωμεν τὸν κομμουνισμόν, τὸν ὁποῖον οὐδέποτε ᾐσθάνθημεν, οὔτε ἐπρεσβεύσαμεν, αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Δι’ ὅσων σᾶς εἶπον δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ψέξω τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον σέβομαι καὶ ἰδιαιτέρως ἐκτιμῶ διὰ τὰς πολλαπλὰς πρὸς τὴν πατρίδα ὑπηρεσίας. Ἐπιθυμῶ μόνον νὰ καταστῇ γνωστὴ ἡ ἄδικος μεταχείρισις ἡ παρὰ φανατισμένων ὀργάνων γενομένη εἰς βάρος τῶν Δωδεκανησίων. Δὲν στρέφομαι οὔτε κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε κατὰ τῶν προηγουμένων τοιούτων, θέλω μόνον δι’ ὅλων τούτων νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἐπίλυσις τοῦ καθιερωθέντος θλιβεροῦ τούτου συστήματος.

§29Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐπιβεβαιῶ ἀπολύτως τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος.

§30Ι. ΖΕΡΒΑΝΟΣ. Ἐπίσης ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐγὼ ἀνέπτυξα τὰ θέματα ταῦτα, διότι θεωρῶ, ὅτι εἶναι καθῆκον ὅλων μας νὰ ἐγκύψωμεν ἐπὶ τῶν ἀδικιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο καὶ προέκυψαν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ συστήματος, διὰ νὰ γίνῃ μία ριζικὴ ἀναθεώρησις, ν’ ἀποκαθαρθῇ ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς φοβίας εἰς τὰς περιοχὰς αὐτάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι τόσον ἁγνῶς Ἑλληνικαὶ καὶ αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ὑπὸ τὸ Κράτος τῆς φοβίας σήμερον. Οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων αἰσθάνονται τὸν ἑαυτόν τους σὰν περιχαρακωμένον μέσα εἰς μίαν φυλακήν. Κάτι, τὸ ὁποῖον τοὺς θυμίζει κατ’ ἕνα τρόπον τὴν ζωὴν τῆς σκλαβιᾶς. Καὶ κάτι χειρότερον, δὲν τοὺς δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφράζουν τὰς γνώμας των ἐλευθέρως, δὲν τοὺς δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφράζωνται ὡς ἐλεύθεροι πολῖται, ἀλλὰ τοὺς δίδεται ἡ ρετσινιὰ τοῦ κομμουνιστοῦ, ἡ ὁποία τοὺς ἀκολουθεῖ εἰς τὰς κινήσεις των καὶ εἰς ὅλας των τὰς ἐργασίας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἠθέλησα δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου νὰ ἐκθέσω πῶς ἔχουν τὰ θέματα ἐν τῇ Δωδεκανήσῳ. Νὰ παρακαλέσω δὲ τὸν κ. ὑπουργὸν Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὅπως ἀναπτύξῃ ὅλον του τὸ ἐνδιαφέρον καὶ ὅλην του τὴν δραστηριότητα διὰ νὰ μεταβληθῇ ἡ θέσις τῶν Δωδεκανησίων ἐν σχέσει μὲ τὰ μέτρα ποὺ λαμβάνονται καὶ τὴν συμπεριφορὰν τῶν ὀργάνων, τῶν ὁποίων ἀναγνωρίζω τὸν πατριωτισμόν, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ καυτηριάσω τὴν διαγωγήν των, τὴν ὁποίαν ἀποδίδω εἰς τὴν φοβίαν καὶ τὴν ψύχωσίν των τὴν κομματικήν. Αὐτὰ τὰ ὄργανα τὰ κακῶς πολιτευθέντα, τῶν ὁποίων πλεῖστα ὅσα παραμένουν εἰς τὴν Δωδεκάνησον ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως ἕως σήμερον, πρέπει ν’ ἀντικατασταθοῦν δι’ ἄλλων ἱκανῶν, προσηλωμένων εἰς τὴν εὐσυνείδητον ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντός των, καλῶς κατηρτισμένων καὶ ἅτινα πρέπει νὰ ἐκδηλώνουν ἀγάπην καὶ στοργὴν πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς Δωδεκανήσου, τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ αἰσθάνωνται ὡς ἀδελφούς των καὶ ὄχι ὡς ἐχθρούς των. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα ἤθελον νὰ εἴπω, διὰ νὰ σᾶς διαφωτίσω. Ἄλλως τε, ἐὰν συσχετίσετε τὸ τί γίνεται εἰς τὴν Δωδεκάνησον μὲ τὰ εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας τοῦ Κράτους συμβαίνοντα, θὰ κρίνετε, ἐὰν αὐτά, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν χώραν γύρω ἀπὸ τὸ σύστημα αὐτό, δὲν εἶναι τοιαῦτα ὥστε νὰ μᾶς ὑποχρεώνουν, νὰ ζητήσωμεν τὴν ἀναθεώρησιν ἐκείνων τῶν σημείων, εἰς τὰ ὁποῖα ἠδικήθησαν πολλοὶ πολῖται καὶ νὰ ληφθῶσι περαιτέρω τὰ δέοντα μέτρα διὰ τοὺς πραγματικοὺς κομμουνιστάς, οἱ ὁποῖοι βεβαίως πρέπει νὰ παρακολουθοῦνται. Διότι αὐτά, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν σήμερον, ἡμεῖς οἱ Δωδεκανήσιοι τὰ βλέπομεν καὶ ἐκπληττόμεθα. Ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὰ βλέπει μὲ μεγάλην θλῖψιν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λύρας ἔχει τὸν λόγον.

§32Ι. ΛΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὕστερα ἀπὸ τὰς πολυημέρους συζητήσεις ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου θέματος τῶν φακέλλων, εἰς ἕνα μεγάλον ἀριθμὸν τῆς κοινῆς γνώμης ἔχει δημιουργηθῆ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν βλέπει μὲ τὸ ἴδιο κάτοπτρον τὸ ζήτημα τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ἐγὼ οὐδενὸς ἀμφισβητῶ τὸν πατριωτισμόν, ἀλλὰ πῶς νὰ μὴ δικαιώσω τὴν δημιουργηθεῖσαν ἀποθάρρυνσιν καὶ ἀπαισιοδοξίαν τῆς κοινῆς γνώμης, ἀφοῦ καὶ ὁ σταθμὸς τῶν συμμοριτῶν τῆς «ἐλεύθερης Ἑλλάδας», λέγει ὅσα περίπου ἐλέχθησαν περὶ τοῦ ΕΑΜ καὶ τῶν φακέλλων παρά τινων ἐκ τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. συναδέλφων; Οὐδένα προτίθεμαι νὰ θίξω. Οἱ ἀμφισβητοῦντες ἂς ἀνατρέξωμεν εἰς δελτία. Ἀλλὰ διατὶ τόσος θόρυβος διὰ τοὺς φακέλλους; Μικρὰ ἀναδρομὴ εἰς τὸ παρελθὸν θὰ ἀποδείξῃ εἰς ὅλους μας, ὅτι ὁ κίνδυνος τῆς διαβρώσεως τῆς Κρατικῆς μηχανῆς παρὰ τῶν κομμουνιστῶν εἶναι πολὺ πρὸ τοῦ ἔτους 1929, ποὺ ἐγένετο ὁ νόμος τοῦ Ἰδιωνύμου. Ἔκτοτε χρονολογεῖται ὁ καταρτισμὸς τῶν φακέλλων. Τὸ ἐὰν ἐσχηματίσθησαν πολλοὶ ἢ ὀλίγοι φάκελλοι κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς ἢ τὴν μετέπειτα ταύτης καὶ μέχρι λήξεως τοῦ συμμοριτοπολέμου, τοῦτο δὲν παρέχει εἰς ἡμᾶς τὸ δικαίωμα, ὅπως ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ζητήσωμεν τὴν καταστροφήν των. Ὅσοι νομίζουν, ὅτι ἀδικαιολογήτως κατηγοροῦνται, δύνανται ν’ ἀποδείξουν ἔργοις τὴν πίστιν των εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Εἰς οὐδεμίαν πεπολιτισμένην χώραν καὶ μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς Δημοκρατίας ὑπὸ τὴν αὐστηρὰν αὐτῆς ἔννοιαν, ἀρχεῖα ἐθνικὰ καὶ φάκελλοι σοβαρᾶς σημασίας, πολλῷ μᾶλλον ὅταν συνδέωνται μὲ ζητήματα ἐθνικῆς ἀσφαλείας, καίονται ἢ καταστρέφονται, ὡς ἐλέχθη παρά τινων κ.κ. συναδέλφων, ἀκόμη καὶ διὰ τοὺς κοινοὺς ἐγκληματίας. Καταστροφὴ τῶν φακέλλων δι’ ἡμᾶς σημαίνει ἄμεσον κίνδυνον ἐκπορθήσεως τῆς Κρατικῆς μηχανῆς ὑπὸ τῶν κομμουνιστῶν καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ ἐπιδιωκομένη σοβιετοποίησις. Ἴσως νὰ ἐγένοντο πλάναι καὶ πιθανὸν νὰ ἔλαβον χώραν καὶ ὑπερβολαί. Δι’ ἡμᾶς λίαν περιωρισμέναι. Ἀλλὰ τὸ πλανᾶσθαι ἀνθρώπινον, ἀφοῦ τὰς ἐρεύνας ἔκαμον ἄνθρωποι καὶ μάλιστα εἰς μίαν ἐποχὴν θανασίμου ἐσωτερικῆς συγκρούσεως. Ἀλλὰ ἐπ’ αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ προβαίνει εἰς τὸν συστηματικὸν διαχωρισμὸν τῶν ἀμετανοήτων προδοτῶν ἀπὸ τοὺς ἀφελεῖς ἢ τὰ θύματα, ὥστε οἱ εἰλικρινῶς ἀποβάλλοντες τὸ μικρόβιον τῆς ἐρυθρᾶς πανώλους νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ἐθνικιστικὴν οἰκογένειαν ἐφ’ ὅσον τὴν πιστεύουν καὶ δὲν τὴν ὑπονομεύουν. Βλέπετε, ὅτι καὶ ἡμεῖς ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὰ χαμένα πρόβατα τοῦ ἰσραηλιτικοῦ γένους. Ἡ Κυβέρνησις ὡς ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας θὰ κρίνῃ ποῖα μέτρα πρέπει νὰ λάβῃ καὶ πότε πρέπει νὰ τὰ λάβῃ. Ἐν οὐδεμιᾷ ὅμως περιπτώσει ἀναθεώρησις τῶν ὑπαρχόντων φακέλλων ἀπὸ δικαστικούς, πρὸς οὓς ὁ σεβασμός μου εἶναι ἀπέραντος, διότι οἱ δικαστικοί, οἵτινες εἶναι πράγματι ἀμερόλυπτοι, εἶναι λίαν βεβαρημένοι μὲ τὸ ἔργον των, ἀλλὰ καὶ ξένοι πρὸς τὰ πρόσωπα καὶ πράγματα καὶ εἶναι ἀνθρωπίνως ἀδύνατον ν’ ἀνταποκριθῶσι καὶ ἐὰν ἀκόμη διπλασιάσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαστικῶν. Τ’ ἀντίθετα ὑποστηριζόμενα, καθ’ ἡμᾶς ἀποτελοῦν ματαιοπονίαν. Τὰ Σώματα Ἀσφαλείας μᾶς παρέχουν ὅλας τὰς ἐγγυήσεις καὶ μᾶς ἐμπνέουν κατὰ πάντα ἐμπιστοσύνην διὰ τὴν τυχὸν γενηθησομένην ἐπανεξέτασιν τῶν φακέλλων, παράλληλα πρὸς τὰ Συμβούλια Νομιμοφροσύνης. Κύριοι βουλευταί, κατέχομαι ἀπὸ θλῖψιν καὶ ἀποκαρδίωσιν ἀνελθὼν εἰς τὸ ἱερὸν τοῦτο βῆμα, διότι δὲν ἐφανταζόμην ποτέ, ὅτι στὸ 1955 ἔπειτα ἀπὸ τόσα ἔτη ποὺ ἐπέρασαν γεμᾶτα ἀπὸ αἵματα καὶ θυσίας, τὰς ὁποίας μᾶς ἐπέβαλεν ὁ ξενοκίνητος συμμοριτισμός, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εὑρεθῶσι συνάδελφοι, τοὺς ὁποίους διάφοροι μικροκομματικοὶ ὑπολογισμοὶ ἢ τὶς οἶδε τίνες ἄλλαι βλέψεις καὶ ἀπόψεις τοὺς παρέσυραν νὰ μᾶς εἴπουν ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ τούτου βήματος οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ὅτι τὸ ΕΑΜ ὑπῆρξεν ἐθνικὴ ὀργάνωσις καὶ προσέφερε πατριωτικὰς ὑπηρεσίας, καὶ ὅτι ἡ δρᾶσις του ὑπῆρξεν ἐθνικὴ ἀνάτασις. Λυπούμεθα δι’ ὅσα ἠκούσθησαν ἀλλὰ δὲν ἐκπληττόμεθα. Εἶμαι ὅμως βέβαιος, ὅτι στὴν συνείδησιν τοῦ ὑγιῶς σκεπτομένου λαοῦ εἶναι ξεκαθαρισμένον, ὅτι τὸ ΕΑΜ ἀπετέλεσε τὸν δούρειον ἵππον τοῦ ΚΚΕ καὶ ὑπῆρξε μία κακοῦργος ἐγκληματικὴ ὀργάνωσις ποὺ ἐσχεδίασε καὶ ἐξαπέλυσε τὴν ἔνοπλον ἐπίθεσιν διὰ τὴν ὑποδούλωσιν τῆς Ἑλλάδος. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς καὶ μαζί μου πιστεύω καὶ πᾶς Ἕλλην νὰ διεκδικοῦνται ἀπὸ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ βήματος τιμαὶ διὰ τὴν ὀργάνωσιν ἐκείνην ποὺ συνειργάσθη μὲ τοὺς Βουλγάρους καὶ ἐνέσπειρε τὸν ὄλεθρον εἰς τὴν Πατρίδα. Τοῦτο ἀποτελεῖ βλασφημίαν κατὰ τῶν θυσιῶν τοῦ Ἔθνους ἀλλὰ καὶ δημιουργεῖ ὄχι καλὰς ἐντυπώσεις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἂν δὲν δημιουργῇ καὶ σοβαρὰς ζημίας εἰς τὰς ἐθνικάς μας ὑποθέσεις. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς ἡμᾶς τοὺς Ἕλληνας οἵτινες ἐδώσαμεν τὴν πρώτην μάχην κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ νὰ προσποιούμεθα, ὅτι ἀγνοοῦμεν τὰς διαφόρους ὀνομασίας ὑπὸ τὰς ὁποίας δρᾷ καὶ ἐνεργεῖ ἀναλόγως τῶν περιστάσεων, ὁ διεθνὴς κομμουνισμός. Πιθανὸν τοῦτο νὰ συγχωρῆται εἰς Κράτη ποὺ δὲν ἐδοκιμάσθησαν ἀπὸ τὸ μαχαίρι τοῦ δημίου τοῦ Κρεμλίνου. Εἶναι ἀπαράδεκτον ὅμως νὰ ἀκούωνται εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν ἐγκώμια καὶ ἔπαινοι ὑπὲρ τοῦ ΕΑΜ καθ’ οὗ ἐὰν δὲν ἐλάμβανε τὰ ὅπλα ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀσφαλῶς ἡ πατρίδα μας σήμερον θὰ εὑρίσκετο εἰς τὰς χεῖρας τοῦ παραπετάσματος καὶ ἡμεῖς δὲν θὰ εἴχομεν τὴν τύχην νὰ εὑρισκώμεθα ἐδῶ. Ἀποτελεῖ δεινὴν ὕβριν κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀλλὰ καὶ κατὰ πολλῶν συναδέλφων εὑρισκομένων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, οἵτινες βαθύτατα ἐπόνεσαν καὶ δὲν ξεχνοῦν ὅπως καὶ ἐγώ, ὅτι εἴτε τὸν πατέρα των εἴτε τέκνα των εἴτε ἄλλους προσφιλεῖς των ἐξετέλεσαν τ’ ἀνδράποδα τῆς Μόσχας. Ἐπὶ πολὺ καιρὸν ἀκόμη τὰ βουνὰ καὶ οἱ κάμποι τῆς Ἑλλάδος, αἱ πόλεις καὶ τὰ χωρία της θὰ διαμαρτύρωνται διὰ τὸν αἱμοσταγῆ ἐαμίτη. Παρακαλῶ νὰ βεβαιωθῇ ἡ Βουλή, ὅτι παρ’ ὅλην τὴν οἰκογενειακὴν σπονδὴν αἵματος εἰς τὸν ἐρυθρὸν φασισμὸν μὲ τὸν γέροντα πατέρα μου καὶ τέσσαρες ἀκόμη συγγενεῖς μου οὓς ἔρριψαν ζῶντας εἰς βάραθρον ἀπροσδιορίστου βάθους τοῦ Πάρνωνος, ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ ἱεροῦ τούτου βήματος, ὄχι μὲ τὴν σημαίαν τῆς ἀδιαλλαξίας ὡς μᾶς καταλογίζουν, ἀλλὰ τὸ ἐθεώρησα ἱερὰν ὑποχρέωσίν μου, ἵνα ἀνέλθω καὶ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν βλασφημίαν αὐτὴν κατὰ τῶν χιλιάδων τετιμημένων νεκρῶν καὶ ἡρώων καὶ μαρτύρων ποὺ ἔπεσαν εἰς τὸν ἱερὸν ἀγῶνα μας. Ἦσαν προδόται αἱ τόσαι χιλιάδες Ἕλληνες ποὺ ἐξετελέσθησαν κατὰ τὸν πλέον ἀπάνθρωπον τρόπον, διότι δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὰ συνθήματα τοῦ ΕΑΜ; Τοῦ ἐθνικοῦ διὰ σᾶς κ. Ἀλλαμανῆ, καὶ προδοτικοῦ δι’ ἡμᾶς; Κύριοι συνάδελφοι, οἱ σατανικοὶ ἐγκέφαλοι τοῦ Κρεμλίνου οἱ προφῆται τῆς ἐρυθρᾶς θρησκείας διὰ νὰ παραπλανήσουν τοὺς ἀφελεῖς ἔχουν μελετήσει διαφόρους τίτλους προσωνυμίας καὶ ἐπωνυμίας, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν ἀθώαν δῆθεν βιτρίναν, ἡ ὁποία καλύπτει τοὺς ἀντεθνικοὺς καὶ προδοτικοὺς σκοπούς των. Οἱ κομμουνισταὶ προσαρμόζουν τὰ συνθήματά τους καὶ τοὺς σκοπούς των πρὸς τὰς ἐνδομύχους λαϊκὰς ἐπιδιώξεις μετὰ τόσης δεξιοτεχνίας ὥστε δὲν εἶναι καὶ τόσον εὔκολον διὰ νὰ τοὺς διαγνώσῃ καὶ τοὺς ἀντιληφθῇ ὁ οἱοσδήποτε. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡγετικὰ στελέχη τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος εὑρέθησαν περιπεπλεγμένα εἰς τὴν πλεκτάνην τοῦ ΚΚΕ. Διὰ τὰς ὑπὸ κατοχὴν χώρας, εὑρῆκαν τὸ σύνθημα ΕΑΜ ἴσον ἐθνικὸν ἀπελευθερωτικὸν μέτωπον. Τὸ σύνθημα δὲν εἶναι Ἑλληνικὸν εἶναι διεθνὲς διὰ νὰ παρασύρουν ὅλας τὰς τάξεις δεξιοὺς καὶ ἀριστερούς. Ὅταν μία χώρα δικτατορεύεται ἔχουν ἄλλον τίτλον, ἄλλο προσωπεῖον. Ἔχουν τὸ λεγόμενον ἀντιφασιστικὸν μέτωπον. Καὶ ὅταν μία χώρα ἔχῃ ὑποσιτισμὸν καὶ ὑποαπασχόλησιν καὶ εἶναι ζώνη ἐπιρροῆς μιᾶς μεγάλης δυνάμεως ἔχουν τὸν τίτλον ἐνάντια πρὸς τὸν ἰμπεριαλισμόν. Ἀλλὰ σκοπός μου δὲν εἶναι νὰ κάμω διδασκαλίαν, διότι δὲν ἔχετε καὶ ἀνάγκην αὐτῆς. Ἐπειδὴ ὅμως ἐνδέχεται νὰ ἐλησμονήθησαν τὰ ἔργα τοῦ ΕΑΜ θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ σᾶς ὑπομνήσω τὰς πατριωτικὰς ὑπηρεσίας τοῦ ΕΑΜ, τὸ ὁποῖον ὡς ἄλλος νέος Ἰμπραὴμ ἠπείλησε τὸ ξεκλήρισμα ὄχι μόνον τῆς πατρίδος, ἀλλὰ καὶ τῆς ἰδέας τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ πνεύματος. Ἀπὸ τῆς ἐμφανίσεώς του καὶ μέχρι τοῦ 1949: 1) Εἰς τὸν στρατὸν ξηρᾶς:

γ) Ἀξιωματικοὶ νεκροί, τραυματίαι καὶ ἐξαφανισθέντες 3737. δ) Ὁπλῖται νεκροί, τραυματίαι καὶ ἐξαφανισθέντες 55.767. Σύνολον ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν νεκρῶν, τραυματιῶν καὶ ἐξαφανισθέντων 59.504. 2) Εἰς τὴν Βασιλικὴν Χωροφυλακήν: Ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται. Νεκροὶ, τραυματίαι καὶ ἀγνοούμενοι περίπου 4.500. 3) Εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων: α) Ἀξιωματικοὶ ἐκτελεσθέντες ἢ ἐξαφανισθέντες 60. Κατώτεροι 168. β) Τραυματίαι Ἀξιωματικοὶ 43 καὶ κατώτεροι 143. 4) Εἰς τὸν ἄμαχον πληθυσμόν: Τὸν ἄοπλον καὶ φιλόνομον κόσμον, διότι ἐθεωρήθη ὡς ἐμπόδιον τῆς ἐπιτυχίας τῶν σκοπῶν των. Πλέον τῶν 80 χιλιάδων. 5) Οἱ κατὰ διαφόρους τρόπους ἀπαχθέντες ἑκουσίως καὶ διὰ τῆς βίας εὑρισκόμενοι σήμερον εἰς τὸ παραπέτασμα ὑπερβαίνουν τὰς 70.000 καὶ τὶς εἶδε εἰς τὶ ἐκπαιδεύονται καὶ διὰ ποίας νέας δοκιμασίας κατὰ τῆς πατρίδος. 6) Εἰς κτίρια ζημίαι καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν: 1) Ἐκκλησίαι βεβηλωθεῖσαι καὶ μεταβληθεῖσαι εἰς σταύλους ἢ κέντρα διασκεδάσεως 305. 2) Διδακτήρια 1.600. 3) Οἰκίαι καταστραφεῖσαι ὁλικῶς ἢ μερικῶς 48.000. 4) Οἰκίαι λεηλατηθεῖσαι ὁλοσχερῶς 102.000. Ἐνῷ αἱ ζημίαι ποὺ ἔλαβον χώραν κατὰ τοὺς προηγουμένους πολέμους ἦσαν ἀπείρως μικρότεραι. Αὐτοὶ εἶναι οἱ τίτλοι τοῦ ΕΑΜ!! ποὺ ἀνακηρύσσεται ὡς ἐθνικόν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὁ κ. Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ προσπαθεῖ νὰ διακόψῃ τὸν ἀγορεύοντα. Φωναί. Κωδωνοκρουσίαι).

§33Ι. ΛΥΡΑΣ. Ἐνοχλεῖσθε, κ. Ζορμπᾶ; Πρέπει νὰ τὰ ἀκούσετε αὐτά, ὅταν μάλιστα σεῖς εἰδικά, ἔρχεσθε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ πλέκετε ἐγκώμιον ὑπὲρ τοῦ ΕΑΜ. Δὲν εἶναι λόγια δικά μου αὐτά, κύριοι βουλευταί. Εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ ἀκρωτηριασμένου ἥρωος τοῦ μετώπου. Εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ τραυματίου ποὺ ἔδωκε τὸ αἷμά του. Εἶναι ἡ φωνὴ τῶν μαχητῶν τοῦ μετώπου ποὺ ἠγωνίσθησαν διὰ τὴν ἐλευθερίαν μας. Εἶναι ἡ φωνὴ τῆς Ἑλληνικῆς νεότητος ποὺ ἐθυσιάσθη. Εἶναι ἡ φωνὴ τῶν τάφων τῶν ἡρώων μας. Εἶναι ἡ φωνὴ διαμαρτυρίας, πικρίας καὶ ἀγανακτήσεως, ὅλων ἐκείνων ποὺ προσέφεραν ἄνευ οὐδενὸς ἀνταλλάγματος, ὅτι πολυτιμότερον καὶ προσφιλέστερον εἶχον καὶ μὲ τὸ αἷμά των ἐξησφάλισαν τὴν ἐθνικήν μας ἀκεραιότητα. (Χειροκροτήματα). Καμμία προσπάθεια λοιπόν, ὄχι διὰ νὰ λησμονηθοῦν ἀλλὰ οὔτε κἂν νὰ δικαιολογηθοῦν τὰ ἐγκλήματα τῆς ἐρυθρᾶς ὀργανώσεως ΕΑΜ, διότι οἱ μαχόμενοι πρὸς τοῦτο ἀδικοῦν τὴν μνήμην ἀλλὰ καὶ τὴν νοημοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος γνωρίζει, ὅτι τὸ ΕΑΜ καὶ ὁ ΕΛΑΣ ἔφερον τὴν πατρίδα μας εἰς τὸ χεῖλος τῆς ἀβύσσου. Τοὺς μισοὺς Ἕλληνας μετέβαλεν εἰς θύματα, τοὺς δὲ ἑτέρους μισοὺς εἰς θύτας διότι καὶ οἱ θῦται, κύριοι συνάδελφοι, δυστυχῶς εἶναι θύματα τοῦ ΕΑΜ. Ἐματαίωσαν τὴν ἀνασυγκρότησιν ἣν ἐπέτυχον οἱ ἄλλοι λαοὶ καὶ εἶναι οἱ ὑπαίτιοι τῶν δεινῶν ποὺ ὑφίσταται ὁ Ἑλληνικὸς λαός, μὲ τὸ μικρὸν ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ κεφαλὴν ἀνερχόμενον εἰς δεκαπέντε περίπου δραχμὰς ἡμερησίως. Εἶναι οἱ κυρίως ὑπεύθυνοι τῆς ἀθλιότητος, τὴν ὁποίαν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως ἀντιμετωπίζομεν. Κατάρα καὶ ἀνάθεμα στὸ ΕΑΜ. Τοῦτο δὲν ἰσχύει διὰ τοὺς παρασυρθέντας ἀπὸ τὴν ξενικὴν προδοτικὴν ὀργάνωσιν καὶ συγχαίρω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως διὰ τὸν ἐπιτυχῆ διαχωρισμόν. Κύριοι συνάδελφοι, πολλὰ τὰ παράδοξα στὸν τόπο μας. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ μοῦ εἶναι ἀνεξήγητον καὶ ἐμφανίζει ἀποκαρδιωτικὴν εἰκόνα πῶς συμβαίνει ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἐκ τῆς τάξεως τῶν πλουσίων Ἑλλήνων νὰ γίνωνται συνήγοροι τοῦ ΕΑΜ καὶ ἄλλοι νὰ συνοδοιποροῦν μὲ τὸ ΚΚΕ καὶ ἡμεῖς οἱ πραγματικοὶ προλετάριοι, εἴτε τοῦ πνεύματος, εἴτε τῆς πτωχῆς Ἑλληνικῆς γῆς νὰ ἀποκλείωμεν κάθε γεφύρωσιν ἢ ἐνδιάμεσον μεταξὺ ἡμῶν καὶ ἐκείνων. Δὲν συμβιβάζονται φαίνεται τὰ ἀσυμβίβαστα καὶ ἡ ἀντίθεσις μεταξὺ κοινῆς γνώμης καὶ γεγονότων παραμένει ἄκαμπτος. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς ἐπαγρυπνῶμεν. Οἱ πράκτορες καὶ τὰ ὄργανα τῆς Μόσχας ἐργάζονται διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ των. Καὶ ἂς προσέξωμεν, διότι οἱ κομμουνισταί, δὲν ἔχουν ὅπλα, δὲν κτυποῦν μὲ τὸ πιστόλι. Εἶναι ὅμως δεξιοτέχναι καὶ πνίγουν μὲ μεταξωτὸν βρόγχον. (Χειροκροτήματα).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Βαμπούλης ἔχει τὸν λόγον.

§35Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατόπιν τῆς διεξοδικῆς καὶ πολυημέρου συζητήσεως, εἶναι ἀνιαρὸν κανεὶς ἐπὶ πλέον νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν μὲ τὸ ἴδιον θέμα, ἀλλὰ καὶ ἄσκοπον, κατόπιν μάλιστα τοῦ ἀποφασισθέντος ὑπὸ τῆς Βουλῆς περιορισμοῦ τῆς ὥρας τῆς ἀγορεύσεως εἰς 15′. Παρὰ ταῦτα, λόγῳ τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς προελεύσεώς μου, θεωρῶ χρέος νὰ ἐκθέσω ὀλίγα καὶ δὴ ὅσα κατὰ τὴν γνώμην μου δύνανται νὰ χρησιμεύσουν διὰ τὴν ὀρθοτέραν τοποθέτησιν καὶ ἐκτίμησιν τῶν πραγμάτων. Κατὰ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν νομίζω, ὅτι ἔλειψεν ἡ ἐπιβαλλομένη ψυχραιμία καὶ ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ συναισθηματισμοῦ μετετοπίσθη καλοπίστως ἢ σκοπίμως ἡ συζήτησις ἔξω ἀπὸ τὸ οὐσιαστικὸν θέμα τῆς ἐπερωτήσεως. Τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἦτο ἐὰν αἱ διάφοροι ὀργανώσεις εἰς τοὺς μαύρους χρόνους τῆς κατοχῆς, ἔδρασαν ἢ εἶχον πρόθεσιν νὰ δράσουν ἐθνικὰ ἢ ἀντεθνικά. Ἀλλὰ τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως ἦτο σαφές, νὰ ἐρευνηθῇ καὶ νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν οἱ φάκελλοι τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων καὶ τὰ συγκεντρωθέντα στοιχεῖα νομιμοφροσύνης δυνάμει τῶν ὁποίων τεράστιαι προκύπτουν συνέπειαι διὰ χιλιάδας πολιτῶν, ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν πραγματικότητα ἢ ἐὰν εἶναι διαβλητά, εἶναι δίκαιον νὰ συνεχισθῇ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ σκληρὰ δίωξις πολιτῶν ἀθώων. Διότι ἐὰν παραδεχθῶμεν, ὅτι εἶναι διαβλητά, ὀφείλομεν ἄνευ χρονοτριβῆς νὰ λάβωμεν ἀποφάσεις καὶ μέτρα ἀποκαταστάσεως, ὥστε καὶ ἡ δημοσία τάξις ἀσφαλέστερον νὰ κατοχυρωθῇ καὶ ἡ κακῶς ἀμφισβητηθεῖσα λευκότης ἀθώων πολιτῶν νὰ ἀποδοθῇ δικαίως, ἄλλως ἀδικοῦμεν τὰς χιλιάδας τῶν ὑπαλλήλων δημοσίων καὶ ἰδιωτικῶν, τὰς χιλιάδας νέων σπουδαστῶν καὶ ἄλλων νέων ἐπιθυμούντων νὰ ἐργασθῶσιν ὡς καὶ πλῆθος ἄλλων ἀθώων πολιτῶν. Ἀλλ’ οὕτω δὲν ἀδικοῦμεν μόνον τούτους καὶ δὲν ἀφαιροῦμεν τὸ δικαίωμα τῆς ζωῆς ἀπὸ τιμίους πολίτας καὶ ἀπὸ τὰς χιλιάδας τῶν οἰκογενειῶν των, ἀλλὰ ἀφήνομεν ἐκτεθειμένην ὅλην τὴν κοινωνικὴν καὶ δημοσίαν ζωήν, διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐντοπίσωμεν μόνον εἰς τοὺς ἀδικουμένους τούτους πολίτας τὸ κακόν. Ὅταν ὁ δημόσιος ὑπάλληλος δὲν εὑρίσκει τὴν ἴσην μεταχείρισιν καὶ ἀδικεῖται καὶ ζῇ ὑπὸ τὴν τρομοκράτησιν καὶ τὴν ἄδικον δίωξιν, τότε ὑπὸ τὸ κράτος τῆς μειονεκτικότητος μαραίνεται καὶ κάθε ἄλλο παρὰ δύναται νὰ ἀνεύρῃ τὴν ἠρεμίαν καὶ δύναμιν ψυχῆς διὰ νὰ ἀποδώσῃ ὅ,τι ζητοῦμεν ἀπὸ αὐτόν. Ἔτσι ἡ κρατικὴ μηχανὴ παραλύει καὶ αἱ ζημίαι εἶναι τεράστιαι, εἶναι ἐθνικαί. Καὶ ὅταν κάθε ἄλλος πολίτης δὲν εὑρίσκει δικαίωσιν καὶ δὲν εὑρίσκει ἴσην μεταχείρισιν καὶ κινεῖται μέσα εἰς μίαν ἐχθρικὴν ἀτμόσφαιραν ἀπέναντι τοῦ Κράτους, τότε οὗτος ἐχθρεύεται καὶ μισεῖ τὸ Κράτος, χάνει τὴν ἐμπιστοσύνην καὶ οὕτω διασαλεύεται αὐτὴ αὕτη ἡ κοινωνικὴ πειθαρχία καὶ ἑνότης, προϋπόθεσις ἀπαραίτητος διὰ πᾶσαν προκοπὴν τῆς κοινωνίας καὶ τῆς Πολιτείας. Θὰ φροντίσω νὰ συντομεύσω ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς κλεψύδρας, ὅσα εἶχα ὑπ’ ὄψει μου κατὰ συνείδησιν νὰ ἐκθέσω μολονότι ὡς προερχόμενος ἐκ τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς οἰκογενείας, δὲν θὰ ἤθελα νὰ πνίξω τὸν προσωπικόν μου πόνον διὰ λογαριασμὸν τῶν ἀδικουμένων καὶ διασυρομένων τέως συναδέλφων μου.

§36Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Σοβαρολογεῖτε, κ. συνάδελφε;

§37Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, δὲν δέχομαι οὔτε διακοπάς, οὔτε παρατηρήσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ καθεὶς ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς γνώμης του, τὴν ὁποίαν καὶ δύναται μὲ τὴν σειράν του νὰ ἀναπτύξῃ ἀπὸ τοῦ βήματος. Αἱ διαμάχαι αἱ ἐσωτερικαί, αἱ ὁποῖαι χρονολογοῦνται ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, διῄρεσαν καὶ ἐδίχασαν τὸν λαὸν ἐπικινδύνως. Καὶ ἦσαν ἐμπαθέστεραι αἱ διαιρέσεις ὅταν αἱ διαφοραὶ τῶν γνωμῶν ἐσχετίσθησαν μὲ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον, ὅταν αἱ διαφοραὶ τῶν γνωμῶν σκοπίμως ἢ καὶ καλοπίστως συνεδέθησαν μὲ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος, ὅπως ἕκαστος ἠννόει ταύτην. Καὶ ἐφθάσαμεν ἔτσι μὲ μέτρα σκληρὰ.....

§38Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ρήτωρ μᾶς ὑβρίζει.

§39Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ! πόθεν τοῦτο δύναται νὰ συναχθῇ;

§40Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὅταν, κ. Πρόεδρε, θέτει ὁ ρήτωρ εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίζοντο διὰ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίζοντο διὰ νὰ ὑποδουλώσουν τὴν Ἑλλάδα, λυποῦμαι πολύ, διότι τὸν ἀφήνετε νὰ ὁμιλῇ.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀφήσατε τὸν ρήτορα νὰ τελειώσῃ.

§42Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἀκόμη, κύριοι, δὲν εἶπα τίποτε, τὸ ὁποῖον νὰ ἀφορᾷ ὡρισμένην μερίδα ἢ ὡρισμένον πολιτικὸν κόμμα.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν χρειάζεται νὰ λέγετε τοιαῦτα πράγματα. Νὰ μᾶς εἴπητε διὰ τοὺς φακέλλους, νὰ καοῦν ἢ νὰ μὴ καοῦν;

§44Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Σέβομαι τὴν οἱανδήποτε γνώμην καὶ οὐδέποτε διενοήθην νὰ ἀπευθύνω ὡρισμένην αἰχμὴν ἢ κατηγορίαν ἐναντίον οὐδενός. Δὲν εἶπα ποῖος ἔπταισεν ὀλιγώτερον ἢ περισσότερον, εἶπα ὅ,τι ἔγινε, ὅ,τι μᾶς ἐβασάνισεν ὅλα τὰ χρόνια. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αἱ ἀναταραχαὶ αἱ ἐσωτερικαί, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἐδίχασαν, ἐδημιούργησαν μίαν κατάστασιν ἀπὸ ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς ἀπόψεως ἀνώμαλον, ἡ ὁποία κατέληξεν εἰς τὴν δικτατορίαν. Τότε, ὡς ἦτο φυσικόν, ἡ φοβία εἶχε περισσότερον ἐξαπλωθῆ εἰς τὸν τόπον. Τότε ἡ τρομοκράτησις ὑπῆρξε μεγαλυτέρα, πολλοὶ πολλὰ τὰ φοβερὰ ἐπερίμεναν! Ἦλθεν ὅμως ἡ ἐπίθεσις τῶν ἀτίμων γειτόνων φασιστῶν καὶ ὁ λαὸς ἐλησμόνησεν ὅλα τὰ πάθη καὶ ὅλας τὰς διαφορὰς καὶ αὐτόματα ἐξεπήδησε καὶ ἠγωνίσθη ἡνωμένος μὲ αὐτοθυσίαν καὶ ἡρωϊσμὸν εἰς τὸν ἄνισον ἀγῶνα, ὥστε νὰ καταπλήξῃ τοὺς πάντας καὶ νὰ κινήσῃ τὸν θαυμασμὸν ὁλοκλήρου τοῦ πολιτισμένου κόσμου καὶ αὐτῶν τῶν ἐχθρῶν καὶ ἀντιπάλων ἀκόμη!

§45Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ποῖος διέσπασε τὴν ἑνότητα;

§46Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Περιμένετε, κύριε συνάδελφε, θὰ θίξω μόνον ὅ,τι πρέπει νὰ θιγῇ χωρὶς ὑστεροβουλίαν καμμίαν. Καὶ ἔτσι ὁ λαὸς ἐνίκησεν εἰς τὸν ἄνισον ἀγῶνα, ἐνίκησε κατακτητὰς πολυπληθεστέρους καὶ ἱκανωτέρους εἰς μέσα καὶ εἰς ἀριθμόν! Ἀλλά, φεῦ, ἄλλο ἦταν τὸ θέλημα τῆς Μοίρας! Καὶ ὁ νικητὴς ὑπεχρεώθη νὰ γυρίσῃ ἄδοξα καὶ νὰ ζήσῃ ἐστερημένα καὶ μαρτυρικὰ κάτω ἀπὸ τὴν βαρβαρικὴν καὶ ἀπάνθρωπον βίαν τῶν κατισχυμένων κατακτητῶν!! Καὶ ἦλθεν ἡ μαύρη κατοχὴ καὶ ἡ ἡρωϊκὴ ἀντίστασις τοῦ λαοῦ. Ὁ λαὸς ποὺ ἡνωμένος ἀπέκρουσε μὲ τὰ δόντια καὶ μὲ τὰ νύχια του τοὺς ἐπιδρομεῖς, ὁ ἴδιος λαός, ὁ ὁποῖος εἶχεν εὕρει ὅλην τὴν ἑνότητα κατὰ τὸ ἐθνικόν του καθῆκον ἐνώπιον τοῦ ἐθνικοῦ κινδύνου, ὁ ἴδιος ὁ λαός, εἰς τὴν μοιραίαν καὶ μαύρην κατοχὴν ἐνόμισεν, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ καθήσῃ ἀμέτοχος καὶ νὰ κλάψῃ τὴν μοῖραν του, δεχόμενος τοὺς κολάφους τοῦ κατακτητοῦ! Καὶ οὔτε ἠθέλησε νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν κατακτητήν, διὰ νὰ θησαυρίσῃ, ἀλλὰ ἔσπευσεν εἰς τὰ βουνὰ καὶ τὰ πελάγη, ἀκούοντας τὰς ὁδηγίας τῶν συμμάχων, τὰς ὁδηγίας εἴτε καλαί, εἴτε ἄστοχοι ἦσαν αὗται.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βαμπούλη, προχωρεῖτε εἰς τὸν ἐπίλογον, διότι ἐπέρασε τὸ τέταρτον.

§48Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἀλλά, ἐὰν ἠπατήθη ὁ λαὸς αὐτὸς ἀπὸ τοὺς ὁδηγοὺς καὶ ἀρχηγούς του, πταίει αὐτός; Ὄχι! Εἶναι κατασυκοφάντησις τοῦ λαοῦ, ὅταν εἴπωμεν, ὅτι δὲν ἔχει προσφέρει ἐν τῷ συνόλῳ ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις εἰς τὸν ἀγῶνα τῶν συμμάχων. Δὲν ἔκαμε βεβαίως κατὰ μέτωπον μάχας, ἀλλὰ ἀπησχόλησε δυνάμεις, ὥστε νὰ ἀνακουφίσῃ τὰς ἀλλαχοῦ ἀγωνιζομένας συμμαχικὰς δυνάμεις. Καὶ τὸ σπουδαιότερον διετήρησεν ἀλώβητον καὶ ἀκοίμητον τὴν ἐθνικὴν συνείδησιν καὶ ἀγέρωχον τὸ ἐθνικὸν φρόνημα καὶ τὴν ἐθνικὴν τιμήν του! Ἀλλ’ αὐτὸς ὁ ἡρωϊκὸς λαός, ὁ ξυπόλυτος καὶ γυμνητεύων ἀγροτικὸς καὶ ἐργατικὸς λαός, ὁ ὁποῖος μετὰ βδελυγμίας ἀπέφυγε τὴν σχέσιν μὲ τὸν κατακτητήν του καὶ περιεφρόνησεν ἄλλους συνεργαζομένους ἀντεθνικῶς μετ’ αὐτοῦ καὶ θησαυρίζοντας, ὁ λαὸς λοιπόν, αὐτός, δὲν πταίει ἐὰν οἱ ἀγῶνες δὲν ὡδήγησαν εἰς τέρμα καλόν, πταίουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὸν ὡδήγησαν καὶ περισσότερον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ εἶχον χρέος νὰ τὸν ὁδηγήσουν τὸν ἀφῆκαν ἀκαθοδήγητον! Δὲν εἶναι τῆς ὥρας νὰ καταλογίσωμεν εὐθύνας, δὲν εἶναι τῆς ὥρας νὰ ἐρευνηθῇ ἂν ἡ Α ἢ ἡ Β Ἑλληνικὴ ὀργάνωσις ἔβλαψε συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα ἢ ἂν ὠφέλησε. Ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι πρέπει ὅλοι μας νὰ συμφωνήσωμεν, εἶναι, ὅτι ὁ λαός, ὁ πτωχὸς λαός, ὁ ὁποῖος πάντοτε προσέφερε προθύμως τὸ αἷμά του καὶ ἐδόξασε τὸ Ἑλληνικὸν ὄνομα, ὁ λαός, τὸν ὁποῖον ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἐχρησιμοποίησαν νικηφόρως εἰς τοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνας, ὁ λαός, ὁ ὁποῖος ἠγωνίσθη μὲ αὐτοθυσίαν καὶ ἐτίμησε καὶ ἔσωσε τὴν Πατρίδα πρέπει καὶ δικαιοῦται νὰ ζητήσῃ σήμερον τὴν ἀναγνώρισιν! Ἐπέρασεν ἡ μαύρη κατοχὴ καὶ ἐπηκολούθησεν ἡ ἀπελευθέρωσις διὰ νὰ τὴν χαρῇ δυστυχῶς ὁ δοκιμασμένος λαὸς μόνον ὀλίγας στιγμὰς καὶ νὰ ὁδηγηθῇ κατόπιν εἰς τὸν ἐπικατάρατον ἀδελφικὸν σπαραγμόν. Δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὸν λαὸν εὐθύνας, ἀλλὰ ἔχομεν δικαίωμα νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους ὁπουδήποτε καὶ ἐὰν ἀνήκουν καὶ ὁπουδήποτε καὶ ἐὰν εὑρέθησαν. Ἀλλὰ ἐνθυμηθῆτε, κύριοι συνάδελφο, ἂς ἀναπολήσωμεν τὰς τραγικὰς ἐκείνας ἡμέρας, τοὺς κινδύνους καὶ τὴν ἀναταραχήν, τὰ ἐγκλήματα τὰ ἐθνικά, τὴν ἀβεβαιότητα καὶ ἀκαταστασίαν! Καὶ ἂς ἐνθυμηθῶμεν καὶ ἂς σκεφθῶμεν πῶς συνετάσσοντο τότε εἰς τοὺς κινδύνους ἐκείνους, πῶς συνετάσσοντο οἱ φάκελλοι διὰ νὰ ληφθοῦν μετὰ σπουδῆς ἐν ὥρᾳ κινδύνου τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔσωζον τὴν χώραν, κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Γνωρίζομεν ὅλοι πόση φοβία, ὁποῖον μῖσος καὶ ἐκδίκησις, ἐκυριάρχει παντοῦ. Καὶ ἡ συχνὴ ἐναλλαγὴ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐλέγχου, ἀπὸ διαφόρους ὁμάδας ηὔξανε τὴν σύγχυσιν καὶ ἀβεβαιότητα καὶ ἔφερε ὅλον τὸν κόσμον εἰς ἀντιθέσεις καὶ ἐκδικητικὰς ἐχθρότητας, ἐνῷ ἡ ὑποψία καὶ ὁ φόβος διέφθειρεν τὰς ψυχὰς καὶ ἐφυγάδευσε τὴν πίστιν καὶ ἀσφάλειαν. Οὕτω συνελέγοντο ὑπὸ τὴν πίεσιν καὶ τὴν φοβίαν στοιχεῖα περὶ τῶν φρονημάτων ἑκάστου, ἅτινα καὶ δὲν ἠδύναντο νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν πραγματικότητα! Θὰ εἶχα σωρείαν παραδειγμάτων νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας, ἅτινα λόγῳ τῆς ὑπαλληλικῆς μου ἰδιότητος, ὡς Προέδρου Ἐπιτροπῶν νομιμοφροσύνης, ἔχω διαπιστώσει καὶ κατὰ τὰ ὁποῖα ἀδίκως κατηγορήθησαν καὶ ἔπαθαν δημόσιοι ὑπάλληλοι, πολλῶν ἐκ τῶν ὁποίων τὴν ἀθωότητα πολλάκις ἐκ τῶν ὑστέρων ἀνεγνώρισε καὶ ἡ ἰδία πλανηθεῖσα ἀσφάλεια. Ἀλλὰ ὅταν ὑπάρχει, κύριοι, ἕνας φάκελλος μὲ ἕνα στοιχεῖον βαρύ, εἶναι δύσκολον νὰ τὸ ἐξαλείψῃ τις, παρ’ ὅλον, ὅτι πιστεύει, ὅτι δὲν εἶναι πραγματικόν. Καὶ ὁ διασυρμὸς συνεχίζεται! Δὲν θὰ ἀνηρχόμην εἰς τὸ βῆμα ἐὰν δὲν εἶχα διαπιστώσει τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν ὡς δημόσιος ὑπάλληλος εἰς πλείστας περιπτώσεις. Συνεχίζουν, κύριοι, τὸ ἔργον των τὰ ἁρμόδια ὄργανα, βάσει τῶν ἐκ παρεξηγήσεως προερχομένων ἐκείνων στοιχείων, διότι ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐζητήθησαν, προκειμένου νὰ γίνῃ ἐφαρμογὴ τοῦ Ν.Δ. 2500 δὲν εἶναι νέα στοιχεῖα, ἀλλ’ εἶναι αὐτὰ τὰ ὑπάρχοντα εἰς τοὺς φακέλλους, τὰ ἀμφίβολα καὶ διαβλητά, ἅτινα καὶ δὲν δύνανται νὰ μὴ βαρύνουν ἕκαστον, ἀφοῦ παραμένουν ἀναθεώρητα καὶ ἀπόκρυφα! Χαρακτηρίζονται βάσει τούτων ὕποπτοι καὶ ἐπικίνδυνοι πολῖται ἀθῶοι ἐπὶ βλάβῃ τῆς κοινωνίας καὶ τοῦ Ἔθνους ὁλοκλήρου μεγίστῃ. Καὶ παρὰ τὴν ὀξύτητα τῆς συζητήσεως, εἶναι πολὺ εὐχάριστον, τὸ ὅτι ἀξιόλογοι ρήτορες συνεφώνησαν, ὡς πρὸς τὸ ὅτι τὰ στοιχεῖα δὲν εἶναι ἐντελῶς βάσιμα. Εἰδικώτερον ὁ κ. Λυκουρέζος, ὁ ἁρμοδιώτερος ὡς τέως ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν, εὐθέως καὶ ὀρθῶς ὑπεστήριξεν, ὅτι δι’ ὡρισμένας κατηγορίας πρέπει νὰ ληφθῶσιν ἴδια μέτρα· δι’ ἐκείνους, εἶπεν, οἱ ὁποῖοι ἀνεμίχθησαν εἰς ὡρισμένας ὀργανώσεις ἐν ἀγνοίᾳ των καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀναμιχθέντες, ἐμπράκτως ἐξεδήλωσαν τὰ ἐθνικά των φρονήματα, θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν ἐπίσης ἴδια μέτρα. Ἐν τούτοις συνεχίζονται σήμερον αἱ διώξεις κατὰ τῶν ὑπαλλήλων, διότι ἡ ἀσφάλεια λέγει, ὅτι δὲν ὑπάρχουν νέα στοιχεῖα, ἀλλὰ βάσει τῶν ὑπαρχόντων παλαιῶν στοιχείων θεωροῦνται ὕποπτοι καὶ παρακολουθοῦνται, διότι δυνατὸν νὰ προσποιοῦνται καὶ κρύβουν τὰ ἀληθῆ φρονήματα. Ἀλλὰ τί θὰ πρέπει νὰ εἴπωμεν διὰ τὰ ἀνήλικα τότε παιδιά; Πολὺ ὀρθῶς ὁ κ. Ἀργυρόπουλος εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ τὰ ὠθήσωμεν ἐκτὸς τῆς ἐθνικῆς οἰκογενείας, μὲ τὸ νὰ τοὺς θεωροῦμεν ἐπικινδύνους καὶ νὰ τοὺς ἀρνούμεθα ἐργασίαν, διότι τότε, ποὺ δὲν ἠξεύραμεν ὁ τόπος ποῖον ἔχει ἀφέντην, οἱ πατέρες των ὄχι προδοτικὰ ἀλλὰ καλόπιστα ἢ καὶ πλανημένα ἐπείσθησαν νὰ προσχωρήσουν ἐδῶ ἢ ἐκεῖ! Ἀλλοίμονον, κύριοι, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐὰν ὑπῆρχον τόσαι προδόται ὅσους συνηθίζομεν εὔκολα καὶ ἀβασάνιστα νὰ ὀνομάζωμεν ἑκάστοτε!! Ἀλλοίμονον ἂν συνεχισθῇ ἔτι περατέρω ἡ δίωξις τῶν μὲν ἀπὸ τοὺς δέ. Καὶ ἂν δὲν λήξῃ ἡ ἱστορία αὐτὴ τῶν φακέλλων καὶ συνεχισθῇ ὁ διωγμός, θὰ μᾶς βαρύνῃ αἰώνια ἡ ἐθνικὴ κατάρα! Εἰς ἣν δὲ περίπτωσιν πραγματοποιηθῇ ἡ λήθη, τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθη καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Παπάγος, τότε θὰ ἔχωμεν μαζί μας τὴν ἐθνικὴν εὐγνωμοσύνην! Καὶ ἡ λήθη θὰ γίνῃ, ὄχι, διότι δὲν θὰ ἔχωμεν μνήμην, ὡς ἐλέχθη, ἀλλὰ διότι ἀκριβῶς θὰ ἔχωμεν ζωηρὰν τὴν μνήμην! Μνήμην, ἡ ὁποία θὰ ἐξικνῆται καὶ εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθόν, διὰ νὰ μᾶς θυμίζῃ, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ὑπέστη πάρα πολλὰ διῃρημένη ἀπὸ τὰς ξένας ἐπιρροάς! Ὑπέστη συμφοράς, ἀπὸ τὸν ἐσωτερικὸν διχασμὸν καὶ τὰς ξένας ἐπιρροάς, ὅσας δὲν ὑπέστη εἰς τοὺς τόσους καὶ τόσον μακροὺς πολέμους της! Καὶ ἐμεγαλούργησε μόνον, ὅταν μὲ τὴν ἀμνηστίαν, καὶ τὴν λήθην ἐλησμόνησε τὰς διαιρέσεις καὶ τὰ μίση τοῦ παρελθόντος! Ἐκείνους ποὺ θὰ συντελέσουν, εἰς τὴν λήθην αὐτήν, θὰ τοὺς συνοδεύῃ ἡ ἐθνικὴ εὐγνωμοσύνη, ἄλλως ἡ ἐθνικὴ κατάρα. (Χειροκροτήματα).

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§50Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ ἕνα μῆνα ταλαιπωρεῖται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μὲ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἤρχισε μὲν ἀπὸ μίαν περίπτωσιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Πειραιῶς συναδέλφου κ. Τζατζάνη, ἡ ὁποία περίπτωσις ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς Βουλῆς ὡς μία περίπτωσις συμπαθὴς ὀφειλομένη εἰς πλάνην, ἀλλὰ ἐγενικεύθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ διχασθῇ ἡ γνώμη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐπὶ τοῦ βασικοῦ τούτου θέματος τῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους. Ἠκούσθη ἐκ μέρους ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ γνώμη, ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀμύνεται, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ δέσῃ τὰς χεῖρας του ἔναντι μιᾶς ἐπιβουλῆς κατὰ τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀκεραιότητος τῆς χώρας, ἡ ὁποία ἤρξατο ἀπὸ τὴν ἑπομένην τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κ.Κ.Ε. ἀπεδύθη εἰς τὸν ἀγῶνα πρὸς ὑποδούλωσιν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τῶν ἐπιστολῶν τοῦ Ζαχαριάδη, ὅστις ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὴν δημοσίευσιν τῆς πρώτης ἐπιστολῆς δι’ ἧς ἐκηρύχθη ὑπὲρ τῆς ἀντιστάσεως κατὰ τῆς ἀπροκλήτου ἐπιθέσεως τοῦ ἰταλικοῦ φασισμοῦ, ἀπηύθυνε δευτέραν, διὰ τῆς ὁποίας εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ ἔλθωμεν εἰς διαπραγματεύσεις συνθηκολογήσεως πρὸς τοὺς ἐπιδρομεῖς. Ἐπηκολούθησεν ἔκτοτε μία ὕπουλος ἐπιβουλὴ τοῦ Κ.Κ.Ε. ἐναντίον τῆς ἐλευθερίας τῆς χώρας μας, ἐναντίον τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον διεξῆγε τὸ Ἔθνος. Ἐνῷ τότε σύσσωμον τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος, σύσσωμος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔλαβε τὰ ὅπλα ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ ἦλθε τὸ Κ.Κ.Ε. νὰ ἐφαρμόσῃ μίαν ἀρχὴν τοῦ κομμουνισμοῦ, καθ’ ἣν ὁ ἐθνικὸς πόλεμος πρέπει νὰ μετατρέπεται εἰς ἐμφύλιον καὶ ἐκήρυξε τὴν ἐπανάστασιν. Ἡ ἐπακολουθήσασα συμφορὰ ἐκ τῆς δράσεως ταύτης τοῦ Κ.Κ.Ε. δὲν πρέπει νὰ ἀγνοῆται ἀπὸ τὴν πτέρυγα ἐκείνην, ἥτις σήμερον ἀφελῶς καὶ ἀνευθύνως ζητεῖ τὴν κατάργησιν τῶν φακέλλων τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ ΚΚΕ διὰ τοῦ ΕΑΜ ἠθέλησε νὰ ὁπλίσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν πρὸς ἀντίστασιν κατὰ τοῦ κατακτητοῦ. Ἀληθὲς εἶναι, ὅτι πλεῖσται ὀργανώσεις ὅπως ὁ ΕΔΕΣ, ΠΕΑΝ, ΕΚΚΑ, ΠΑΟ κλπ., αἱ ὁποῖαι δὲν ἠθέλησαν νὰ δεχθοῦν τὴν δουλείαν, ἐκινήθησαν καὶ ἔλαβον τὰ ὅπλα κατὰ τοῦ κατακτητοῦ. Ἐὰν ὑπῆρξε μία ὀργάνωσις, ἡ ὁποία ἐπολέμησεν ὄχι τοὺς κατακτητάς, ἀλλὰ τὰς ἐθνικὰς ὀργανώσεις ἀντιστάσεως ἦτο τὸ ΕΑΜ. Εἰς τὴν Μακεδονίαν εἶχεν ἱδρυθῆ ἡ ΥΒΕ, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς κατακτητάς. Κατόπιν ἐγένετο ἡ ΠΑΟ, ἡ ὁποία ἠθέλησε νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ οἱανδήποτε ἄλλην ἐθνικὴν ὀργάνωσιν, ἀκόμη καὶ μὲ τὸ ΕΑΜ, τὸ ὁποῖον δὲν ἐδέχθη τὴν σύμπραξιν, διὰ νὰ κτυπήσουν ἀπὸ κοινοῦ τὸν ἐχθρόν. Ἐν τούτοις, ὅμως τὸ ΕΑΜ ὄχι μόνον κατεπρόδωσεν οἱασδήποτε γενομένας συμφωνίας, ἀλλὰ συνέλαβε καὶ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς ΠΑΟ καὶ ἤγειρεν ὅπλα ἐναντίον τῶν ἐνόπλων ὁμάδων τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς. Τὸ αὐτό, εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ εἰς τὸ Πανελλήνιον, ὅτι ἔπραξαν οἱ κομμουνισταὶ καὶ ἐναντίον ὅλων τῶν ἄλλων ὀργανώσεων, ὅπως ἐδολοφόνησαν καὶ ἐκρεούργησαν τὸν ἀλησμόνητον ἐκεῖνον ἥρωα, τὸν Ψαρρὸν καὶ τόσους ἄλλους. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ΕΑΜ, ὡς ὀργάνωσις τοῦ ΚΚΕ εἶχε καὶ τὴν γέννεσίν του καὶ τὴν σταδιοδρομίαν του σαφῶς καὶ καθαρῶς ἀντεθνικὴν καὶ προδοτικήν. Διότι ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγνωρίσῃ κανεὶς τὸ δικαίωμα καὶ εἰς τὸ ΚΚΕ νὰ κάμῃ πολιτικοὺς ἀγῶνας, ἐνώπιον ὅμως ἑνὸς κατακτητοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπατοῦσεν ἐπὶ τοῦ πτώματος τῆς ὀλοφυρομένης Ἑλλάδος, δὲν ἐπετρέπετο τοῦτο. Τότε ἐπεβάλλετο νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἄλλος ἐχθρὸς πλὴν τοῦ κατακτητοῦ δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας, ἐκεῖνος δὲ ὁ ὁποῖος ἤγειρεν ὅπλα ἐναντίον τῆς πραγματικῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως καὶ δὴ ἐνώπιον τοῦ κατακτητοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι προδότης, καὶ ἡ τοιαύτη ὀργάνωσις δὲν δύναται νὰ εἶναι παρὰ προδοτική. Ἤδη, τὸ 1945, μεθ’ ὅλα, ὅσα ἔχουν γίνει καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ποὺ συνειργάσθησαν οἱ κομμουνισταὶ μὲ τοὺς Βουλγάρους, καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ κινήματος τοῦ Δεκεμβρίου, ἐστάθησαν τόσον σαφῆ τὰ γεγονότα, ὥστε καὶ εἰς τυφλοὺς ἀκόμη νὰ καταστῇ προφανὲς καὶ ἐξώφθαλμον, ὅτι ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ τοῦ ΕΑΜ, δὲν ἦτο Ἑλληνική, ὅτι ἦτο ὀργάνωσις, ἡ ὁποία ἐγένετο ὑπὸ τὴν ἔμπνευσιν τῆς Κόμμιντερν διὰ σκοπούς, οἱ ὁποῖοι, ὡς εἶναι γνωστόν, πραγματοποιηθέντες εἰς ἄλλας χώρας τὰς κατέστησαν δορυφόρους τῆς Ρωσίας, καὶ οἱ ὁποῖοι καὶ ἐδῶ ἐπεδιώκοντο νὰ πραγματοποιηθοῦν. Χάρις ὅμως εἰς τὴν ἐθνικήν, τὴν ἀκατάβλητον ἐθνικὴν ἀντίστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους, τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν κατέστη δυνατὸν —καὶ μὲ τὴν συμπαράστασιν τῶν μεγάλων συμμάχων μας τῶν Ἄγγλων καὶ τῶν Ἀμερικανῶν— νὰ πραγματοποιηθοῦν. Ἐφ’ ὅσον ἔχομεν τὸ προηγούμενον τοῦτο, τὸ ὁποῖον δὲν παρετηρήθη εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν τοῦ κόσμου, ἤτοι τὰς σφαγάς, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944, τὰς σφαγάς, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ εἰς τὸ Κιλκὶς καὶ εἰς ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος, καὶ αἱ ὁποῖαι κατεβίβασαν τὸν πολιτισμὸν τῆς Ἑλλάδος εἰς λίαν χαμηλὸν ἐπίπεδον, δὲν φρονῶ, ὅτι εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ὑπάρξῃ φωνὴ ὑπὲρ οἱασδήποτε τῶν ἐγκληματικῶν καὶ προδοτικῶν αὐτῶν ὀργανώσεων. Ἐφ’ ὅσον προηγήθησαν τὰ γεγονότα ταῦτα καὶ ἐπηκολούθησεν ὁ συμμοριτοπόλεμος, ὁ ὁποῖος εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν τοῦ κόσμου εἶχε λάβει χώραν—πῶς εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποκλείσωμεν ἀπὸ τὸ Κράτος τὸ δικαίωμα ν’ ἀμυνθῇ ἐναντίον ἑνὸς τόσον ἀνηλεοῦς, τόσον ἐπιμόνου καὶ τόσον ἐπικινδύνου ἐχθροῦ; Πῶς εἶναι δυνατὸν ν’ ἀρνηθῶμεν εἰς τὸ Κράτος τὸ δικαίωμα νὰ ἐξετάζῃ τὰ φρονήματα ἐκείνων τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ καταλάβουν δημοσίαν θέσιν, οἱ ὁποῖοι κατέχουν ἤδη δημοσίαν θέσιν, καὶ οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ λάβουν μέρος εἰς οἱανδήποτε ἐκδήλωσιν τοῦ δημοσίου βίου τῆς χώρας μας; Εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἐξ ἰδίας πείρας νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εἰς τὸ ἀγῶνα αὐτὸν τοῦ Ἔθνους ἐναντίον τῆς προδοτικῆς ἀνταρσίας, ἔχουν γίνει σφάλματα, ἔχουν γίνει ἀδικίαι, ὅπως θὰ ἤθελα εὐχαρίστως νὰ παραδεχθῶ, ὅτι ἠμπορεῖ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἀρνήσεως τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς τῆς Ἀσφαλείας νὰ χορηγήσῃ διαβατήριον εἰς τὸν συνάδελφον κ. Τζατζάνην, νὰ ἔσφαλεν ἡ ἀσφάλεια. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γενικεύσωμεν τὴν περίπτωσιν ἢ τὰς περιπτώσεις καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὅλοι οἱ φάκελλοι πρέπει νὰ καταργηθοῦν καὶ ὅτι πρέπει νὰ θεωρῆται ἡ ὑποβολὴ δηλώσεων μετανοίας καὶ ἀποκηρύξεως τοῦ κομμουνισμοῦ ὡς μέτρον ταπεινωτικὸν, δι’ ὅσους ἐπλανήθησαν καὶ ἔδρασαν κατὰ τῆς Πατρίδος, ἐφ’ ὅσον ἡ δήλωσίς των γίνεται πιστευτὴ ὑπὸ τῆς πολιτείας καὶ ἀποκαθίστανται πλήρως ἔναντι αὐτῆς.

§51Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Ἐὰν ἐπλανήθησαν; κ. συνάδελφε.

§52Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐὰν δὲν ἐπλανήθησαν καὶ οἰκειοθελῶς προσεχώρησαν εἰς τὰς προδοτικὰς αὐτὰς ὀργανώσεις καὶ ἔδρασαν εἰς βάρος τῆς ἀκεραιότητος τῆς Πατρίδος καὶ τῆς ἐλευθερίας, τότε δικαίως πάσχουν. Τότε ὄχι μόνον θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ φάκελλος δι’ αὐτούς, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἀποπεμφθοῦν ἀπὸ κάθε δημοσίαν θέσιν καὶ κάθε ἐκδήλωσιν τοῦ δημοσίου βίου τῆς χώρας. Ἐὰν ἐπλανήθησαν, συγχωροῦνται ἐπὶ τῇ ὑποβολῇ δηλώσεως ἀποκηρύξεως τοῦ κομμουνισμοῦ.

§53Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Ἐὰν δὲν ἐπλανήθησαν, τότε τί θὰ γίνῃ;

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Τζατζάνη, μὴ διακόπτετε τὸν ὁμιλητήν, διότι παρέρχεται τὸ τέταρτον.

§55Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Θέλετε νὰ πῆτε, τί θὰ γίνῃ ἐὰν ἦτο ἀθῶος καὶ τοῦ ἔχουν σχηματίσει φάκελλον; Τὸ εἴπομεν προηγουμένως, ὅτι θ’ ἀποκατασταθῇ καὶ ὁ φάκελλός του θ’ ἀποσυρθῇ ἀπὸ τὸ ἀρχεῖον τῆς ἀσφαλείας.

§56Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ διατηρηθοῦν οἱ φάκελλοι, τότε φάσκετε καὶ ἀντιφάσκετε.

§57Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, μοῦ φαίνεται, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνεσθε τὸ τί ἠκούσατε. Διότι ἐγὼ δὲν φάσκω καὶ ἀντιφάσκω, ἀλλὰ σᾶς εἶπον, ὅτι ἐὰν ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας εἴτε ἐξ ὑπερβολικοῦ ζήλου τῆς ὑπηρεσίας, εἴτε καὶ ἐκ πλάνης, ὡρισμένοι ἀθῶοι ἠμπορεῖ νὰ ἐχαρακτηρίσθησαν, κακῶς, ὡς κομμουνισταί, ἔχομεν ὅλον τὸν καιρὸν τώρα ποὺ δὲν κινδυνεύομεν ἀμέσως νὰ ἀναθεωρήσωμεν τοὺς φακέλλους των. Καὶ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζετε καὶ σεῖς, ὅπως τὸ γνωρίζω καὶ ἐγὼ καὶ ὅλοι οἱ παριστάμενοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἀναθεωροῦνται αἱ ὑποθέσεις καὶ καταργοῦνται οἱ φάκελλοι, ἐφ’ ὅσον ὑποβληθῇ αἴτησις, ὑπὸ τοῦ ἐνδιαφερομένου καὶ προσαχθοῦν παρ’ αὐτοῦ νέα στοιχεῖα ἀποδεικτικὰ τῆς ἀθῳότητός του. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ ὑπάρχῃ μία ἀδικία καὶ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανορθωθῇ. Ἴσως νὰ δύναται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν νὰ προχωρήσῃ ἀκόμη περισσότερον εἰς τὴν ἀναθεώρησιν τῶν φακέλλων. Ἀλλὰ ὅταν λέγωμεν κατ’ ἀρχήν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχουν φάκελλοι καὶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ δηλώσουν οἱ ἐνταχθέντες εἰς τὰς ἀντεθνικὰς ὀργανώσεις, ὅτι ἐπλανήθησαν, τότε νομίζω, ὅτι ἀκολουθοῦμεν μίαν ὁδὸν συνοδοιπορίας, ἡ ὁποία συνοδοιπορία ὑπῆρξε πάντοτε ἀπαραίτητος συνεργὸς εἰς τὴν κακοποιὸν δρᾶσιν τοῦ ΚΚΕ. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ κακῶς ἐννοουμένη ἀντίληψις τῆς ἀσυδότου ἐλευθερίας, τῆς ἄνευ ὅρων ἐλευθερίας, ἔστω καὶ ὅταν εὑρισκώμεθα ἐνώπιον μιᾶς ἀνταρσίας, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσχωρήσουν πολλοὶ κομμουνισταὶ καὶ ἐπικίνδυνοι συνοδοιπόροι εἰς τὴν δημοσίαν ζωὴν καὶ εἰς τὰς ὑπαλληλικὰς θέσεις τῆς χώρας. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι ἀπόρρητα ἔγγραφα τῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους, ἀνεγνώσαμεν εἰς κομμουνιστικὰς ἐφημερίδας. Πῶς ἔγινεν αὐτό; Διότι ὕποπτα στοιχεῖα κατώρθωσαν ἐκμεταλλευόμενα τοὺς φιλελευθέρους θεσμοὺς νὰ διεισδύσουν εἰς τὰς μυστικὰς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους καὶ νὰ λάβουν εἰς χεῖρας των τὰ μυστικά του. Τέλος ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς, ὡς βουλευτὴς ἐκπροσωπῶν μίαν περιφέρειαν, ἡ ὁποία ἐξαιρετικῶς ἐδοκιμάσθη ἀπὸ ὅλους τοὺς κατακτητὰς καὶ τοὺς Γερμανοὺς καὶ τοὺς Ἰταλοὺς καὶ τοὺς Βουλγάρους. Βεβαίως πρέπει αἱ ἁρμόδιοι ὑπηρεσίαι τῆς ἀσφαλείας, ἰδίως τώρα ποὺ ἔχουν τὴν ψυχικὴν ἠρεμίαν καὶ τὴν ἄνεσιν χρόνου, νὰ ἀναθεωρήσουν τὰ τυχὸν γενόμενα σφάλματα. Ἀλλὰ ἐὰν τὸ ἐνδιαφέρον μας δέον νὰ κινῆται διὰ μίαν ἀτομικὴν ἀδικίαν, ἡ ὁποία ἴσως δὲν ἔχει ἐπανορθωθῆ, τὸ πρᾶγμα εἶναι μὲν ὀρθὸν καὶ δίκαιον, ἀλλὰ πάντως τὸ σφάλμα εἶναι μικρόν. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πρὸ παντὸς δὲν πρέπει νὰ ἀδικηθῇ, εἶναι ἡ Ἑλλάς. Διότι μία ἀδικία προσγενομένη εἰς οἱονδήποτε πολίτην εἴτε ἀπὸ ζῆλον ὑπερβολικὸν τῶν ὀργάνων τῆς Ἀσφαλείας, εἴτε ἀπὸ πλάνην αὐτῆς, εἴτε καὶ ἀπὸ μίαν συκοφαντικὴν κατηγορίαν κατ’ αὐτοῦ, εἶναι μὲν πρᾶγμα λυπηρὸν καὶ κακόν, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανορθωθῇ διὰ τῆς ἀναθεωρητικῆς διαδικασίας, ἡ ὁποία καὶ σήμερον ἰσχύει καὶ ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ βελτιωθῇ. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον πρὸ παντὸς πρέπει νὰ προσέξωμεν εἶναι νὰ μὴ ἀδικηθῇ ἡ Ἑλλάς, διότι ἐὰν ἀδικηθῇ ἡ Ἑλλὰς ἡ ἀδικία θὰ εἶναι ἀνεπανόρθωτος. (Χειροκροτήματα).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§59Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπὸ δυσμενεῖς ἴσως διεθνεῖς συνθήκας ἤρχισεν ἡ συζήτησις περὶ τῶν περιφήμων φακέλλων τῆς ἀσφαλείας καὶ τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ἐπερωτήσεως τοῦ συναδέλφου κ. Τζατζάνη ἐκ Πειραιῶς. Ἀντιδικία ἀναμφιβόλως οὔτε ὑπάρχει, οὔτε θὰ ὑπάρξῃ μεταξὺ Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, διότι ὅλοι ἤλθομεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐκπροσωποῦντες τὴν ἄποψιν τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου. Ἑπομένως, οἱανδήποτε προσωπικὴν ἄποψιν καὶ ἂν ἔχωμεν, τὴν στιγμὴν ποὺ ἀνερχόμεθα εἰς τὸ βῆμα πρέπει νὰ μεταφέρωμεν τὰς γνώμας καὶ τὰς ἀπόψεις τοῦ κόσμου ποὺ μᾶς ἐψήφισε. Πρέπει ἐν ἀγαστῇ συνεργασίᾳ Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως νὰ λύσωμεν τὸ μέγα αὐτὸ ἐθνικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἑνώσῃ ὅλους, διὰ νὰ ἑνώσωμεν καὶ ἡμεῖς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διὰ νὰ εἶναι ἕτοιμος εἰς πᾶσαν ὥραν καὶ πάντα κίνδυνον νὰ τὸν ἀντιμετωπίσῃ. Πρέπει νὰ εἴμεθα ἡνωμένοι καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ συνεργασία μεταξὺ τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ποθούμενον ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ὅλοι ἐπιζητοῦμεν. Ἡ ἱστορία τῶν φακέλλων εἶναι γνωστή. Δὲν ὑπάρχει εὐθύνη οὔτε εἰς τὰς παλαιὰς Κυβερνήσεις, πολλῷ δὲ μᾶλλον εἰς τὴν σημερινήν. Αἱ παλαιαὶ Κυβερνήσεις ἔκαμαν τοὺς φακέλλους, διότι διεξήγαγον τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ ὑπάρξεως τῆς Φυλῆς. Ἑπομένως ἔπρεπε νὰ διασφαλίσουν τὸ Ἔθνος, τὸ ὁποῖον ἐμάχετο. Ἀναμφισβητήτως κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἀναμφισβητήτως ἔγιναν ὑπερβολαί, ἔγιναν λάθη. Αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ λάθη πρέπει νὰ διορθώσωμεν καὶ νὰ ἀποκαταστήσωμεν τοὺς Ἕλληνας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατηγορήθησαν ψευδῶς. Εἶναι γνωσταὶ αἱ ἀντιθέσεις αἱ πολιτικαὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ οἱ πληροφοριοδόται, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, αὐθαιρέτως κατέδιδον, ὅτι ὁ τάδε ἦτο εἰς τὸ ΕΑΜ. Νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ καταστήσωμεν κοινωνοὺς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν φακέλλους, ἀνεξαρτήτως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν θελήσουν, εἴτε αὐτοὶ, εἴτε τὰ παιδιά των, μετὰ πάροδον ἐτῶν, νὰ ζητήσουν πιστοποιητικὸν νὰ μάθουν, ὅτι ἔχουν φάκελλον. Πρέπει αὐτοὶ οἱ φάκελλοι ἀπὸ τώρα νὰ κοινοποιηθοῦν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους.

§60Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν, τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. συναδέλφου, θεωροῦμεν πολὺ σοβαρὰν τὴν πρότασιν καὶ ἀναμένομεν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως. Ὅσοι ἔχουν φακέλλους πρέπει νὰ τὸ γνωρίζουν, διότι τὸ ἄλλο εἶναι ἱερὰ ἐξέτασις. Αὐτὸ εἶναι δημοκρατία καὶ δικαιοσύνη.

§61Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐπιφυλάσσομαι, ἀξιότιμε κ. ἀρχηγὲ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὅπως μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τοῦ καταλόγου τῶν ρητόρων νὰ προέλθω εἰς ἀνακοίνωσιν ἐπὶ τῆς προτάσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως.

§62Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης προτάσεως.

§63Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἐρωτῶ τὸν κ. ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων ἐὰν πιστεύῃ σοβαρῶς, ὅτι διασφαλίζεται τὸ Κράτος ἐὰν οἱ ἔχοντες φάκελλον γνωρίζουν, ὅτι ἔχουν φάκελλον. Ἐγὼ πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι αὐτὸ ὑπονομεύει τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν.

§64Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ γενικὴ ἀρχή, τὴν ὁποίαν διετυπώσαμεν εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ὑπηρετοῦνται ταὐτοχρόνως καὶ οἱ δύο σκοποί, ἡ ἀσφάλεια τοῦ Ἔθνους καὶ ἡ προσωπικὴ ἐλευθερία τοῦ πολίτου καὶ τότε ὑπάρχει δημοκρατία, ὅταν ταὐτοχρόνως ὑπηρετοῦνται καὶ οἱ δύο σκοποί. Νομίζω, δέ, ὅτι εἶναι ἀδύνατον εἰς τὴν σημερινὴν δημοκρατίαν, ὅταν οἱ ἄνθρωποι εὑρίσκονται ὑπὸ κατηγορίαν, νὰ τὸ ἀγνοοῦν καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν, ἀφ’ ἧς τὸ γνωρίζουν νὰ προσκομίσουν στοιχεῖα διὰ νὰ ὑπερασπισθοῦν τοὺς ἑαυτούς των. Παύει νὰ εἶναι δημοκρατία καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἡ ἄποψις αὐτὴ δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτος.

§65Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Πρόκειται περὶ συνωμοτικῆς ὀργανώσεως, περὶ ἀντεθνικῆς ὀργανώσεως, ἡ ὁποία δρᾷ λάθρα καὶ ἑπομένως διὰ τὴν παρακολούθησίν των πρέπει ὅλαι αἱ ἐνέργειαι τῆς ἀσφαλείας νὰ εἶναι μυστικαὶ καὶ νὰ μὴ γνωστοποιοῦνται εἰς τὰ ὄργανα αὐτῶν.

§66Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐφ’ ὅσον ἐπετράπη καὶ αὐτὴ ἡ παρατήρησις, ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν. Οὐδεὶς θὰ συνίστα παῦσιν παρακολουθήσεως. Εἶναι ἄλλο αὐτὸ περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησαν ὁ κ. συνάδελφος, τὸ χρέος τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν τῆς ἀσφαλείας νὰ παρακολουθοῦν καὶ νὰ εἶναι ἄγρυπνοι καὶ εἶναι ἄλλο οἱ πολῖται νὰ γνωρίζουν, ὅτι εὑρίσκονται ὑπὸ κατηγορίαν, διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ προσκομίσουν τὰς ἀποδείξεις τοῦ παρελθόντος.

§67Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Αὐτὸ ἐννοῶ καὶ ἐγώ.

§68Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρχῃ μία ἄγνωστος κατηγορία, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ προσκομίσῃ κανεὶς ἐπιχειρήματα ἀθωότητος.

§69Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ μία διασάφησις. Δὲν θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ ἐρώτημα. Θὰ ἔλεγον, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πλήρης διάκρισις μεταξὺ φακέλλων καὶ ἄλλων ἐμπιστευτικῶν ἐνεργειῶν τῶν ὑπηρεσιῶν ἀσφαλείας. Δημοκρατία εἶναι ἡ διὰ παντὸς μέσου ἐξασφάλισις αὐτῆς καὶ χρησιμοποίησις ὅλων τῶν πρὸς τοῦτο δυνάμεων.

§70Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Συμπληρῶ, κ. ὑπουργέ, φάκελλοι πρὸ τοῦ Δεκεμβρίου.

§71Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Λέγω, ὅτι εἶναι δυσδιάκριτος αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις μεταξὺ φακέλλων τοῦ παρελθόντος καὶ τῆς σήμερον, ὥστε τὸ θέμα δὲν εἶναι ἁπλοῦν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεμία διακοπὴ θὰ ἐπιτραπῇ.

§73Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἐκεῖνο, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπρόκειτο νὰ δώσητε μίαν διευκρίνισιν καὶ τὸ ὁποῖον τερματίζει τὸ θέμα εἶναι ἡ διάκρισις τοῦ παρελθόντος πρὸς τὸ παρὸν καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὸ ἐπισημάνετε διὰ νὰ προχωρήσητε.

§74Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Γνωστή, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ κατοχή. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, βεβαίως, μετὰ τὸ ἔπος τῆς Ἀλβανίας ἀνεζήτει, κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς, ἡγεσίαν διὰ νὰ ἀρχίσῃ τὸν ἀγῶνα τῆς ἀντιστάσεως. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν, ὅτι πράγματι ἡ πολιτικὴ ἡγεσία ἐκώφευσε καὶ ἐλιποψύχησε. Ἡ πλειονότης τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν καὶ ἡ πολιτικὴ ἡγεσία ἐὰν ἐλάμβανον μέρος, ἀσφαλῶς θὰ ἐπλαισίωνον τὸν ἀγωνιζόμενον Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ δὲν θὰ εἴχομεν τὴν σημερινὴν κατάστασιν. Καὶ οὕτω εὑρέθη ὁ κομμουνισμός, ὁ ὁποῖος ὑπὸ τὸν πέπλον τῆς ἐθνικοφροσύνης καὶ ὑπὸ τὸν μανδύα τῆς ἀπελευθερώσεως ἤρχισε τὸν ἀγῶνα καὶ ἐνέτεινε τὰς δυνάμεις του. Ὁ ἀθῶος κόσμος εἰσῆλθεν ὑπὸ τὰς σημαίας αὐτοῦ καὶ ἐδημιούργησε τὰ ἔνοπλα τμήματα τῶν κομμουνιστῶν, ὁπότε μόλις ἠνδρώθη ἤρχισεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν προδοσίαν ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὰς διαβολὰς καὶ τὰ θανατηφόρα πλήγματα ἐναντίον τῶν πράγματι ἐθνικοφρόνων ὀργανώσεων. Θὰ ἀναφέρω, κύριοι συνάδελφοι, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν ἀναφέρω, τὴν περίπτωσιν ἑνὸς ὑπολοχαγοῦ ποὺ εἴχομεν θῦμα τὸν ἀείμνηστον Ψαρρόν, ὁ ὁποῖος ὄχι ἁπλῶς ἐσφάγη ἀλλὰ καὶ ἐγδάρη καὶ μετὰ ἐκάη δι’ ἐλαίου. Τοιαύτη ἦτο ἡ κατάστασις, τοιοῦτον τὸ εἰδεχθὲς ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσεν ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ ἡ.... πατριωτική! Ἑπομένως, κύριοι συνάδελφοι, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν καὶ τώρα καὶ εἰς τὸ μέλλον, ὅτι ἡ ὀργάνωσις τοῦ ΕΑΜ ἀπετέλεσεν ὡς ὀργάνωσις στίγμα ἱστορικόν, τὸ ὁποῖον θὰ μείνῃ ἀνεξίτηλον, μὲ μαῦρα γράμματα, εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπῆρχον 4 ἀσύρματοι, τί ἔκαμε τὸ ΕΑΜ; Ἡμεῖς εἴχομεν τὴν ὀργάνωσιν Ε.Ο.Φ. καὶ ἐπειδὴ ὑπῆρχον 4 ἀσύρματοι μὴ ὑπάρχοντος τοῦ ΕΑΜ οἱ κομμουνισταὶ κατήγγειλαν τοὺς ἀσυρμάτους εἰς τοὺς Ἰταλοὺς καὶ τοὺς Γερμανοὺς διὰ νὰ πᾶνε μετὰ οἱ Γερμανοὶ νὰ ἀρχίσουν τὰ ἀντίποινα ἐναντίον τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ. Μέσα ὅμως εἰς τὸ ΕΑΜ ὑπῆρχε πραγματικῶς ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀκούσει τὸν θόρυβον τοῦ ραδιαφώνου τοῦ Ἀγγλικοῦ, τὸ ὁποῖον ἔλεγε συνεχῶς ἐνταχθῆτε εἰς τὸ ΕΑΜ. Ὅταν τὸ τμῆμα αὐτὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἴδῃ, ὅτι δὲν ἦτο πράγματι πατριωτικὴ ὀργάνωσις, τὸ ΕΑΜ, δὲν ἠδύνατο πλέον νὰ φύγῃ, διότι θὰ ἐξοντώνετο. Καὶ ἔτσι ἠναγκάσθη εἴτε τὸ ἤθελεν, εἴτε ὄχι νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ ΕΑΜ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι, παρέμειναν χωρὶς καμμίαν δρᾶσιν, οὔτε ἐπαναστατικήν, οὔτε Δεκέμβριον, οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν ἁπλῶς εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ ἐνετάχθησαν εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ μεταπελευθερωτικῶς οὐδεμίαν δρᾶσιν εἶχον, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐκδηλώσεις ἐθνικὰς ἐπέδειξαν, καταταγέντες εἰς τὸν στρατὸν καὶ πολεμήσαντες εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον, δὲν εἶναι δυνατόν, κ. ὑπουργέ, νὰ ἔχουν σήμερον φακέλλους, διότι αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ ὁ φάκελλος πρέπει νὰ ἀχρηστευθῇ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Ὑπάρχουν πληροφοριοδόται κακοί, ὑπάρχουν πάθη καὶ μίση μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἐνῷ δὲν ὑπάρχουν πάθη εἰς τὰς πόλεις, ὑπάρχουν πάθη εἰς τὰς ἐπαρχίας, τὰ ὁποῖα χωρίζουν ἀκόμη καὶ τὰ καφενεῖα. Οἱ φιλελεύθεροι, οἱ συναγερμικοί, οἱ λαϊκοὶ κλπ. Τὰ γνωρίζομεν αὐτὰ τὰ πάθη καὶ καταλαβαίνετε, ὅταν ἔχῃ κανεὶς ἕνα πεῖσμα τὸ ἐκδηλώνει μὲ τὴν καταγγελίαν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον γίνονται οἱ φάκελλοι. Ἡ δὲ ἔκδοσις τῶν πιστοποιητικῶν γίνεται μὲ τὸν ἑξῆς τρόπον. Γράφει ἡ ἀσφάλεια: «Ὁ τάδε ἀνῆκεν εἰς τὸ ΕΑΜ. Οὐδεμία ἀπολύτως δρᾶσις. Δὲν ἀπέβαλεν ἀκόμη τὰς ἀριστερὰς ἰδέας». Αὐτὸ ὅμως τὸ δὲν ἀπέβαλε τὰς ἀριστερὰς ἰδέας, δὲν γνωρίζω πῶς ἐδόθη ἡ πληροφορία καθ’ ἣν στιγμὴν αὐτὸς ἐπολέμησε, καθ’ ἣν στιγμὴν ψηφίζει, καθ’ ἣν στιγμὴν παρακολουθεῖ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Ἀστυνομικὴ ἀρχὴ ἠμπορεῖ νὰ ἐκδίδῃ ἕνα τέτοιο πιστοποιητικόν. Γίνεται καὶ τὸ ἑξῆς: Ἐνῷ καταδιώκονται οἱ μικροί, ἡ ἡγεσία παραμένει ἀδίωκτος καὶ ἡ ΕΔΑ δημιουργεῖ συγκεντρώσεις ὑπὸ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι θὰ πάρουν ἕνα κρασάκι. Ἡ Ἀστυνομία λέγει, ὅτι χθὲς τὸ βράδυ ἐκάθηντο εἰς τὸ τάδε μέρος καὶ εἶχον συζήτησιν. Καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ προστατεύονται ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν τῶν μικρῶν νὰ τοὺς ἔχωμεν τὰ πιστοποιητικὰ καὶ νὰ μὴ τοὺς ἀφήνωμεν νὰ ἐργασθοῦν καὶ τὴν ἡγεσίαν νὰ τὴν ἔχωμεν ἐντελῶς ἀδίωκτον καὶ νὰ εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν σκέπην καὶ τῆς ἀσφαλείας ἀκόμη. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὴν νίκην τοῦ συμμοριτοπολέμου, ἡ ὁποία ἦτο νίκη τῆς Δημοκρατίας, ἐπηκολούθησαν τὰ γνωστὰ μέτρα τῆς λήθης, τὰ ὁποῖα ὑπῆρξαν ἡ ἀρχὴ οὕτως ὥστε νὰ ἐπέλθῃ μία ἡσυχία εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ οἱ μὴ πταίσαντες νὰ ἀποκατασταθοῦν καὶ αἱ ἀδικίαι νὰ ἀρθοῦν. Ὁ ἀείμνηστος Πλαστήρας εἶναι ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν ἔμπνευσιν τῆς λήθης τοῦ παρελθόντος, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ καὶ σήμερον. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ ὁμιλία τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Καλαμῶν καὶ τέως ὑπουργοῦ κ. Λυκουρέζου νομίζω, ὅτι μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπὸ τοῦ νὰ ὁμιλήσωμεν ὅσον ἀφορᾷ τὴν πληρότητα τῶν σκέψεών του καὶ δι’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πρέπει σοβαρῶς νὰ ληφθοῦν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα περὶ φακέλλων καὶ πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Τὸ πρῶτον εἶναι ὅπως ὀρθῶς ἀνέφερεν, ὅτι ἡ ΕΠΟΝ δηλαδή, τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἐγγεγραμμένα εἰς μικρὰν ἡλικίαν χωρὶς καμμίαν ἀντεθνικὴν δρᾶσιν, νομίζω, ὅτι πρέπει αὐτῶν οἱ φάκελλοι νὰ μὴ ὑπάρχουν, πρέπει νὰ ἐξαφανισθοῦν ἂν ἡ ἀσφάλεια τὸ θέλει.

§75Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Μέχρι τὸν Μάϊον τοῦ 1945, ἡ ΕΠΟΝ εἶχεν...... (θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἐπιτρέπω διακοπήν.

§77Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δεύτερον. Εἰς ἐπαρχίας εἰς ἃς οὐδεμίαν δρᾶσιν εἶχε τὸ ΕΑΜ καὶ ὑπάρχουν φάκελλοι πολιτῶν μὲ τὸ αἰτιολογικὸν «φέρεται ἐγγεγραμμένος εἰς τὸ ΕΑΜ, οὐδεμία δρᾶσις, δὲν ἀπέβαλε τὰς ἀριστερὰς ἰδέας» νὰ ἐρευνηθοῦν καὶ νὰ αἰτιολογηθοῦν ἐπαρκῶς ἐκ μέρους τῆς Ἀστυνομικῆς ἀρχῆς διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀδίκως κατηγορουμένων. Τρίτον. Ἀνήκοντες εἰς τὸ ΕΑΜ μὲ πολεμικὴν δρᾶσιν καὶ ἄλλας ἐθνικὰς ἐκδηλώσεις νὰ ἀποκατασταθοῦν. Τέταρτον. Εἰς τὰ Συμβούλια Νομιμοφροσύνης τῶν Ὑπουργείων καὶ ΝΠΔΔ νὰ μὴ κρίνωνται οἱ κατηγορούμενοι ἀναπολόγητοι. Πέμπτον. Οὐδεμία συζήτησις ἐπὶ τοῦ παρόντος διὰ τοὺς ἐγκληματικῶς δράσαντας. Ἕκτον. Εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀεροπορίας ὡς κατ’ ἐξοχὴν Σῶμα λεπτόν, νὰ εἰσέρχωνται μόνον οἱ ἐθνικῶς ἀδιάβλητοι. Ἕβδομον. Νὰ μὴ ἐκτοπίζωνται οἱ μικροὶ καὶ νὰ παραμένουν ἀνενόχλητοι οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοὶ καὶ διαφωτισταὶ πολιτευταὶ τῆς ΕΔΑ. Τελειώνων, κύριοι συνάδελφοι, χωρὶς φοβίαν, ἂς ὑπάρξῃ κοινὴ πολιτικὴ γραμμὴ Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως καὶ μὲ ἁπλῆν καὶ ὄχι πολύπλοκον διαδικασίαν νὰ ἀρθοῦν ὅλαι αἱ ἀδικίαι τοῦ παρελθόντος διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ἑνότης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι οὔτε οἱ ἀδιάλλακτοι ἐθνικόφρονες, οὔτε οἱ ὑποστηρικταὶ τοῦ ΕΑΜ, ἔχουν νὰ συγκομίσουν πολιτικὰ ὠφέλη. Οὕτω πράττοντες καὶ διακυβερνῶντες καλῶς τὸ Ἔθνος πρὸς ὄφελος τοῦ λαοῦ ἀπομονοῦμεν τὸν κομμουνισμόν, καὶ κατοχυρώνομεν τὴν ἐθνικήν μας ἀσφάλειαν ἐναντίον καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ κινδύνου. (Χειροκροτήματα).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λιάκος ἔχει τὸν λόγον.

§79Α. ΛΙΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, εἶναι πράγματι ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτατα ποὺ ἀξίζει τὸν κόπον νὰ μᾶς ἀπασχολήσουν. Δικαιολογημένα, λοιπόν, μᾶς ἀπασχολεῖ. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν εἶμαι δικηγόρος καὶ δὲν ἔχω τὸ χάρισμα τοῦ λόγου, ἐν τούτοις μὲ ἁπλᾶ λόγια θὰ ἐκθέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, σαφῶς τὸ θέμα. Ἡ ἐπιθυμία καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πρέπει νὰ εἶναι πῶς θὰ εὑρεθῇ ἕνας οἱοσδήποτε τρόπος, ὥστε νὰ αὐξήσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑγειῶς σκεπτομένων Ἑλλήνων καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρωμεν τὸν τρόπον ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορίσωμεν εἰς τὸ ἐλάχιστον δυνατὸν ὅριον, τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀντεθνικῶς σκεπτομένων Ἑλλήνων. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ παρετήρησα μὲ λύπην μου, ὅτι ὡρισμένοι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἰδίως, ἔδωσαν χροιὰν πολιτικήν, ἠθέλησαν νὰ ἀσκήσουν ἔλεγχον ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως. Πρῶτον, διὰ ν’ ἀποδώσωμεν δικαιοσύνην, ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, δὲν εὐθύνεται διὰ τοὺς καταλόγους, ὅπως δὲν εὐθύνονται αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις. Ἀλλὰ πέραν τούτου εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ ἑξῆς, ὅταν ἀκόμη συνεζητεῖτο τὸ θέμα τῶν κοινοτικῶν συμβούλων τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τοὺς ὁποίους ὁ τότε ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος εἶχε παύσει, ἐζήτησα τὸν λόγον νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τῆς ἐννοίας, διότι δὲν μὲ ἐνδιέφερε ἐὰν θὰ ἀπελύοντο 10–20 σύμβουλοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον φάκελλον, ἢ ἐὰν δὲν θὰ ἀπελύοντο. Σημασίαν εἶχε τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον σήμερον συζητοῦμεν. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι εἶχον ἐρωτήσει τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, κ. Λυκουρέζον, νὰ μοῦ εἴπῃ, ἐὰν θὰ πρέπει νὰ γενικεύσωμεν τὸ θέμα οὕτως ὥστε, νὰ δοθῇ εὐκαιρία εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ σαφῆ θέσιν ἔναντι τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ ζητήματος. Ἐπεσκέφθην καὶ τὸν Στρατάρχην Παπάγον, εἰς τὸν ὁποῖον ἔθεσα εὐθέως τὸ θέμα. Μὲ ἤκουσε μὲ μεγάλην προσοχὴν καὶ μὲ παρέπεμψεν εἰς τὸν κ. Βραχνόν, μὲ τὸν ὁποῖον νὰ συζητήσω τὸ θέμα καὶ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ εὕρωμεν μίαν λύσιν. Πράγματι συνηντήθην μὲ τὸν κ. Βραχνόν, τοῦ ἀνέπτυξα τὸ θέμα, καὶ εὗρον πλήρη συναντίληψιν καὶ ὄχι μόνον μὲ ἐπληροφόρησεν, ἀλλὰ ἀπὸ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα μοῦ παρέσχεν, εἶδον ὅτι πᾶς ὁ ἐπιθυμῶν ὅπως ἀποχρωματισθῇ καὶ ἔλθῃ εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἑλληνικῆς οἰκογενείας, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθῃ διὰ μιᾶς προχείρου ἀνακρίσεως. Πέραν τούτου, καὶ ἀκόμη εἰς τοὺς φυλακισμένους, οἱ ὁποῖοι ἐβαρύνοντο καὶ ὑπῆρχον δικαστικαὶ ἀποφάσεις, παρείχετο ἡ εὐκαιρία ν’ ἀπολυθοῦν, ἐὰν εἶχον ἐπιδείξει καλὴν διαγωγὴν εἰς τὰς φυλακὰς καὶ ἐὰν ἐπεθύμουν διὰ μιᾶς δηλώσεως νὰ δηλώσουν, ὅτι ἐπιθυμοῦν ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα νὰ ζήσουν ἥσυχοι. Συνεπῶς εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ. Τοὐναντίον πρέπει νὰ εἶναι ἀξία ἐθνικῆς εὐγνωμοσύνης ἡ Κυβέρνησις, διότι τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ἐπρόσεξε, τὸ προσέχει καὶ θὰ τὸ παρακολουθήσῃ. Λυποῦμαι, διότι ἔνιοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μὴ ἀνήκοντες ἀσφαλῶς εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, διότι καὶ ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τοῦ σεβαστοῦ πολιτευτοῦ, κ. Χαβίνη, ὅσον καὶ τοῦ κ. Χλουβεράκη διεπίστωσα, ὅτι ἡ ἀντίληψις τοὐλάχιστον τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἶναι ἰδία μὲ τὴν ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως, ἔνιοι, ἐπαναλαμβάνω, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἠθέλησαν νὰ δημιουργήσουν θόρυβον, διὰ νὰ προκαλέσουν ἐντύπωσιν εἰς ὅλους αὐτούς καὶ ἐνῷ προσπαθοῦν νὰ ἀποδείξουν, ὅτι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν τάξιν αὐτήν, ἐν τούτοις, κατὰ βάθος, δὲν θέλουν νὰ τοὺς ἀποδοθῇ δικαιοσύνη, ἀλλὰ τοὺς θέλουν μόνον, ὡς ἐκλογικὸν ὑλικόν. Διότι ὀφείλετε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ γνωρίζετε, ὅτι τὸ ΕΑΜ δὲν εἶναι κἂν ἐθνικὴ ὀργάνωσις, δὲν εἶναι κἂν κομμουνιστικὴ ὀργάνωσις, ἀλλὰ δυστυχῶς εἶναι καθαρῶς σλαβικὴ ὀργάνωσις, κατευθυνομένη ἀπὸ τὴν Μόσχαν καὶ τὴν Βουλγαρίαν. Ἐπὶ τούτου ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Μόδη. Καὶ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Ἀπὸ ἕνα πατριώτην μου, ἐπιστρέφοντα ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν, κατὰ τὸ 1942, ὀνόματι Βερβέρην, μοῦ ἔγινε πρότασις νὰ ἀναλάβω τὴν ἡγεσίαν τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς εἰς τὴν περιφέρειάν μου. Ἐγὼ δὲν τὸ ἤξευρον τὸ ΕΑΜ, διότι ἀνῆκον εἰς τὴν ὀργάνωσιν Υ.Β.Ε., ἡ ὁποία μετωνομάσθη εἰς Π.Α.Ο., κατόπιν ἐντολῆς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Καΐρου. Ὅταν ἐζήτησα περισσοτέρας πληροφορίας, μοῦ εἶπεν ὅτι, γίνεται κοινὸς ἀγών, ἐναντίον τῶν κατακτητῶν, τοῦ ΕΑΜ, τῶν Σλάβων καὶ τῶν Βουλγάρων καὶ νὰ μὴ ἀνησυχῶ, διότι καὶ αὐτοὶ εἶναι μαζί μας. Δὲν τοῦ εἶπον τίποτε. Τότε ἀπετάνθην εἰς τὸν κ. Μόδην, ὁ ὁποῖος μοῦ ἦτο λίαν ἀγαπητός, τοῦ ἀνέφερον τὰ διαμειφθέντα καὶ μοῦ ἔδωσε μίαν κάρταν νὰ πάω ὁλοταχῶς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ νὰ τὰ ἀναφέρω εἰς τὸν στρατηγὸν Χρυσοχόου, ὅστις ἦτο διευθυντὴς Νομαρχιῶν. Ἔκτοτε παρηκολούθησα τὴν δρᾶσιν τοῦ ΕΑΜ καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ὀργανώσεως τοῦ Κάλτσεφ, τὸν ὁποῖον ἐδικάσαμεν εἰς θάνατον, δὲν θὰ εἴχωμεν ἴδῃ τόσα πολλά, ὅσα εἴδομεν ἀπὸ τὸ ΕΑΜ. Θὰ ἔπρεπε νὰ ὁδηγηθῆτε εἰς τὴν Καστοριὰν νὰ μελετήσετε, νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν κατάστασιν καὶ νὰ ἴδητε, πῶς ἔκαμνον τὸν κόσμον νὰ ὁμιλῇ βουλγαρικά, πῶς ἵδρυον βουλγαρικὰ σχολεῖα, Ἀκαδημίαν, πῶς ἤθελον νὰ μετατρέψουν τὸν κόσμον εἰς Βουλγάρους, καὶ πῶς ἐφρόντιζον νὰ σκοτώσουν εἰς κάθε χωρίον τὸν κάθε ἐθνικόφρονα, τὸν κάθε παράγοντα, ὁ ὁποῖος ὑποτίθεται, ὅτι εἶχεν ἕνα κῦρος εἰς τὸ χωρίον, διὰ νὰ μείνῃ ὁ λαὸς ἄνευ ἡγεσίας. Ἐὰν λοιπόν, παρεσύρθη ὁ κόσμος εἰς τὸ ΕΑΜ, αὐτὸ εἶναι ἄλλο πρᾶγμα. Ἄλλοι παρεσύρθησαν, διότι τὸ ΕΑΜ εἶχε τὴν προμετωπίδα τοῦ πατριωτισμοῦ, ἄλλοι ἀπὸ τὸ ραδιόφωνον τοῦ Λονδίνου, ἄλλοι διότι ἤθελον νὰ ἀποφύγουν τυχὸν σύλληψίν των ἀπὸ τοὺς Ἰταλοὺς καὶ τοὺς Γερμανοὺς καὶ ἐπῆγαν ἐκεῖ ἄθελά των. Πάντως, γεγονὸς εἶναι, ὅτι σχεδὸν ὅλος ὁ λαός, ὁ ὁποῖος ἐπῆγεν εἰς τὸ ΕΑΜ, ἐπῆγε, μὲ τὴν ἰδέαν, ὅτι προσφέρει ἐθνικὰς ὑπηρεσίας. Καὶ ἐνῷ ἀργότερον οἱ κομμουνισταί, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐντεταγμένοι εἰς τὴν ὀργάνωσιν αὐτήν, κατώρθωσαν ὡρισμένους ἐξ αὐτῶν νὰ τοὺς παρασύρουν εἰς τὸ κομμουνιστικὸν δίκτυον, οἱ πλεῖστοι παρέμεινον καὶ παραμένουν ἐθνικόφρονες. Διότι εἰς τὴν περιοχήν, τὴν ἰδικήν μας, ὅπου ἐπεκράτησε τὸ ΕΑΜ, οἱ κάτοικοι ἐπανεστάτησαν ἐναντίον του, ὅταν ἦτο πανίσχυρον, συνέλαβον τοὺς ἀρχηγούς του καὶ τοὺς παρέδωσαν εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀξιωματικούς, μὲ τὴν ἀξίωσιν, νὰ κρατηθοῦν οἱ κομμουνισταί. Αὐτοὶ ὅμως ἐπίστευον, ὅτι δὲν εἶναι κομμουνιστικὴ ὀργάνωσις, ὅτι εἶναι ἐθνικὴ καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ χυθῇ Ἑλληνικὸν αἷμα καὶ ἴσως διότι δὲν εἶχον τὸ κουράγιο, νὰ ἀντιμετωπίσουν μίαν τοιαύτην κατάστασιν, ἀργότερον ἐπλήρωσαν τὴν ἀβουλίαν των μὲ τὴν ζωήν των. Ἐπίσης, διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι τὸ ΕΑΜ καθοδηγεῖτο ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους, σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι κύριος ὀργανωτής του ἦτο ὁ Τερπόφσων, ὁ ὁποῖος καταδιωκόμενος ὡς Βούλγαρος, ἐπῆγεν εἰς τὴν Ἀμερικήν, ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν εἰς τὴν Ρωσίαν, ἐκεῖ ἐσπούδασεν εἰς σχολὴν παρανομίας καὶ ἐστάλη ἐπὶ κατοχῆς εἰς τὴν Ἑλλάδα, συνελήφθη ἀπὸ τοὺς Ἰταλούς, ἐδραπέτευσε καὶ κατόπιν ἡγήθη τοῦ ΕΑΜ, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τοὺς κομμουνιστάς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἐὰν λοιπόν, ἐπιθυμῶμεν, ὅπως καταστραφοῦν οἱ φάκελλοι καὶ ἀποκατασταθοῦν πράγματι ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παρεσύρθησαν, ἔστω ἀκόμη καὶ ἐὰν ἔχουν διαπράξει κάτι ἄθελά των, πρέπει νὰ βοηθήσωμεν καὶ ἡμεῖς. Νομίζω, ὅτι χρέος τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας, τοῦ τόπου καὶ ὅλων ἡμῶν τῶν βουλευτῶν, καὶ πέραν τῆς αἰθούσης ταύτης καὶ τῶν ἐφημερίδων καὶ ὅλης τῆς ἀστικῆς τάξεως, ἡ ὁποία ὑποτίθεται ὅτι εἶναι ἡ ἡγέτις τάξις, νὰ διαφωτίσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν, ὅτι ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ εἶναι ἀντεθνική, εἶναι βουλγαρική, εἶναι ὀργάνωσις σλαυϊκή, ὅταν αὐτὸς ὁ κόσμος τὸ πιστεύσῃ ἀπὸ τὰ χείλη ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι λέγομεν, ὅτι εἴμεθα Ἕλληνες, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ σκοπὸς ἐπετεύχθη καὶ ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες θὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκογένειαν. Γνώμην ἀντίθετον ἐπ’ αὐτοῦ, μόνον οἱ κομμουνισταὶ δικαιολογοῦνται νὰ ἔχουν. Ἀλλά, κύριοι, ὅταν ὑπάρχουν πληττόμενοι, οἱ ὁποῖοι διαρκῶς ὑποθάλπουν τὴν ἔννοιαν, ὅτι τὸ ΕΑΜ εἶναι ἐθνικὴ ὀργάνωσις καὶ προσφέρει ὑπηρεσίας, τότε νομίζω, ὅτι διαπράττομεν μέγα κακὸν εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους νομίζομεν ὅτι θέλομεν νὰ ἐξυπηρετήσωμεν, δυστυχῶς, δὲν τοὺς ἐξυπηρετοῦμεν, ἀλλὰ τοὺς παίρνομεν εἰς τὸν λαιμόν μας, διὰ νὰ τοὺς ἔχωμεν ὡς ἐκλογικὸν ὑλικόν. Ἐὰν θέλωμεν, πραγματικῶς, νὰ καταστραφοῦν οἱ φάκελλοι, ἰδοὺ ἡ Ρόδος, ἰδοὺ καὶ τὸ πήδημα. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις εἶναι σύμφωνοι. Δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὴν ἀσφάλειαν νὰ ἐκκαθαρίσῃ ὅλους τοὺς φακέλλους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ εἶναι Ἕλληνες καὶ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκογένειαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§80Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς συμπλήρωσιν τῶν ὅσων λέγετε, θὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, κ. Παπανδρέου, ὅτι τὸ 1943, πρὶν φύγει ἔξω ὁ κ. Παπανδρέου, ἐπῆρε ὑπόμνημα ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπεδεικνύοντο, ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀναφέρει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δηλαδὴ δὲν ἦτο ΕΛΑΣ καὶ ΕΑΜ, ἀλλὰ συνεργασία καθαρῶς σλαυϊκή. Ὅταν τὰ εἶδεν αὐτά, μοῦ εἶπεν: Ἕως τώρα ἐνόμιζα, ὅτι τὸ ΕΑΜ καὶ ΕΛΑΣ εἶναι μία ὀργάνωσις ἡ ὁποία θέλει διὰ τῆς τρομοκρατίας νὰ καταλάβῃ τὴν ἐξουσίαν, τώρα μετὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα πείθομαι, ὅτι πρόκειται περὶ ἀντεθνικῆς ὀργανώσεως, περὶ προδοτικῆς ὀργανώσεως καὶ μοῦ δίδουν νέα στοιχεῖα νὰ ἀγωνισθῶ ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους. Δηλαδὴ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἀνεγνώρισε, ὅτι ἦτο σλαυϊκὴ ὀργάνωσις.

§81Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσα λέγει ὁ κ. Χατζόπουλος, εἶναι ἀκριβῆ καὶ ἔχουν τὴν ἑξῆς ἁπλῆν ἔννοιαν: Ὅπου ὑπῆρχε τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, καθ’ ὃ μέτρον ἤσκει ἐπιρροήν, ἐπέβαλε τὴν πολιτικήν του ἐντὸς τῆς ὁποίας ὑπῆρχεν ἡ συνεργασία μὲ τὸν σλαυϊσμόν. (Χειροκροτήματα). Αὐτὸ ἐπιβεβαιώνει, ἐπίσης, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τὸ μέγιστον μέρος τῶν Ἑλλήνων ἐπῆγεν ἀπὸ πατριωτισμόν. Ἀποτελεῖ ἐθνικόν μας καθῆκον, πρῶτον νὰ τοὺς ἀποδώσωμεν δικαιοσύνην, διὰ νὰ μὴ τοὺς ἐμφανίζωμεν ἠλαττωμένους πατριώτας, δεύτερον, δέ, νὰ τοὺς ἀνακτήσωμεν εἰς ἀκέραιον πρὸς ἀπομόνωσιν τῆς κομμουνιστικῆς ἡγεσίας. Καὶ εἰς τὴν γραμμὴν αὐτὴν εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης).

§82Α. ΛΙΑΚΟΣ. Τὴν εὐθύνην διὰ τὸ ΕΑΜ, δυστυχῶς τὴν φέρει ἡ πολιτικὴ ἡγεσία, ἡ ὁποία δὲν ἐπῆρε θέσιν σαφῆ, ὥστε νὰ τοὺς φέρῃ εἰς ἐθνικὰς ὀργανώσεις, Ὅτι δὲν ἔπραξεν ἡ Ἑλληνικὴ πολιτικὴ ἡγεσία κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ δὲν ἐννοῶ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων, ἐννοῶ καὶ τὴν ἡγεσίαν ἀκόμη εἰς τὸ χωρίον, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θέλει νὰ πολιτεύεται καὶ παρουσιάζεται ὡς ὁ ἄρχων τοῦ χωριοῦ, ὅτι δὲν ἔπραξεν ἡ ἡγεσία τοῦ τόπου, ἕως τώρα, ὤφειλε νὰ προβῇ εἰς τὴν δήλωσιν αὐτὴν διὰ νὰ λυθῇ τὸ θέμα αὐτό, τοῦ χαρακτηρισμοῦ τοῦ ΕΑΜ ὡς ἐθνικῆς ὀργανώσεως, διότι ἔπρεπεν ὅλοι νὰ γνωρίζωμεν ὕστερα ἀπὸ τὸν συμμοριτοπόλεμον, ὁ ὁποῖος ἐστοίχισε τριπλασίας καὶ τετραπλασίας ἀπωλείας ἀπ’ ὅτι μᾶς ἐστοίχισεν ὁ Ἀλβανικὸς πόλεμος, εἰς τὸν ὁποῖον ἀπεσπάσαμεν τὸν θαυμασμὸν ὁλόκληρον τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, ἀκόμη καὶ τῶν ἐχθρῶν μας, ὅτι λέγω αἱ ἀπώλειαι τοῦ ἀλβανικοῦ μετώπου, ἦσαν ἐλάχιστοι, ἐν συγκρίσει μὲ τὰς ἀπωλείας, τὰς ὁποίας ὑπέστη ἡ Ἑλλὰς καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ Ἐθνικὴ οἰκογένεια τοῦ τόπου αὐτοῦ ἀπὸ τὸν συμμοριτοπόλεμον, ἀπὸ τὴν μανίαν τῶν σλαύων καὶ Βουλγάρων. Διότι ἡ Βουλγαρία καὶ ἡ Ρωσία ἐφρόντιζαν πῶς νὰ ἠμπορέσουν νὰ κάμουν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρας ζημίας εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἰς τὴν Ἐθνικὴν οἰκογένειαν τοῦ τόπου καὶ πῶς θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ ἔπος τῆς Ἀλβανίας νὰ τὸ ρίψουν κάτω, διὰ νὰ μὴ ἠμπορέσῃ ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀξιοποιήσῃ αὐτὰς τὰς πρώτας νίκας, τὰς ὁποίας ἔδωσεν εἰς τὸν Ἀλβανικὸν πόλεμον. Διότι ἡ Ἑλλάς, ἐὰν δὲν εἶχε τὸν συμμοριτοπόλεμον θὰ ἐκάθητο εἰς τὸ συνέδριον τῆς Εἰρήνης καὶ θὰ ἦτο ἡ πρώτη, ἡ ὁποία θὰ ὑπαγόρευε τοὺς ὅρους της καὶ θὰ εἶχε κατορθώσει νὰ ἀποσπάσῃ τὰ ἐδάφη, τὰ ὁποῖα διεκδικεῖ καὶ τὰ ὁποῖα περιμένουν τὴν ἀπολύτρωσίν τους. Ἐνθυμοῦμαι τὴν ἐποχὴν αὐτήν, διότι εὑρισκόμην εἰς τὰς φυλακάς, Καστοριᾶς, ἐνθυμοῦμαι τὸν πόλεμον τοῦ Κάλτσεφ μὲ μίαν ὁμάδα μὲ σκοπὸν νὰ ρημάξῃ κάθε τι Ἑλληνικόν, καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ἔστελνεν ὁμάδας βουλγαρικὰς εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ εἰς τὸν ΕΛΑΣ, ἐν πλήρῃ συνεργίᾳ μὲ τοὺς κομιτατζῆδες, ὑπάρχουν δὲ ἐπιστολαὶ ἀρχηγῶν τοῦ ΕΑΜ καὶ ΕΛΑΣ πρὸς τὸν Λουκᾶ τὸν ἀρχικομιτατζῆν, ὁ ὁποῖος ἤδρευεν εἰς τὴν Καστοριὰν καὶ ἀπορῶ πῶς ἐνῷ ὅλος ὁ κόσμος τοῦ Νομοῦ Φλωρίνης, καὶ Καστοριᾶς τὸ γνωρίζει αὐτὸ καλῶς, ἀπορῶ νὰ ἀγνοῆται ἀπὸ τὸν ὑπόλοιπον Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ ἀγνοῆται ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς πολιτικούς, ἀπὸ τὸν τύπον, ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἀρχούσης τάξεως, ἀπὸ τοὺς διανοουμένους, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς ἐνεφάνισαν κατώτερον τῶν προσδοκιῶν, τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐνῷ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἦτο εἰς τὴν φόρμαν του, παρ’ ὅλον ὅτι ἐδιώχθη παρ’ ὅλον ὅτι κατεστράφη, παρ’ ὅλον ὅτι ἐξερριζώθη ἀπὸ τὰ σπίτια του, ἐκεῖνοι, μὲ τὰ ὅπλα, ἐξηκολούθουν νὰ πιστεύουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, νὰ ζοῦν μονάχα εἰς τὰ μέρη τὰ ἰδικά μας, μονάχα μὲ τὴν σημαίαν τὴν Ἑλληνικὴν καὶ τὸ ὅπλον εἰς τὸ χέρι καὶ μὲ τὸν ἀέρα. (Χειροκροτήματα).

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§84Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπίστευε κανείς, ὅτι μετὰ τὴν πάροδον τόσου χρόνου, θὰ ἦτο δυνατὸν μέσα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἐλύετο, ὅλον αὐτὸ τὸ ἁμαρτωλὸν παρελθόν νὰ ἀπεδίδοντο εὐθῦναι εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐγκλημάτισαν ἐναντίον τῆς πατρίδος καὶ νὰ ἐδίδοντο ἠθικαὶ ἀμοιβαὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐθυσιάσθησαν ὑπὲρ τῆς πατρίδος. Δὲν ἠμπορέσαμεν ἀκόμη, ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτήν, νὰ εὕρωμεν πράγματι, ποῖοι ἐπολέμησαν διὰ τὴν πατρίδα καὶ ποῖοι δὲν ἐπολέμησαν. Δυστυχῶς τὸ κλῖμα καὶ ἡ ἀτμόσφαιρα μετὰ τόσα ἔτη, μετὰ τὸ ἐπεισόδιον τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ καὶ μὲ ὅτι ἔγινεν ἐν τῷ μεταξύ, δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα αὐτό. Θὰ ἔπρεπε, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, νὰ ἐπιτραπῇ νὰ λεχθοῦν πᾶσαι αἱ γνῶμαι, οἱαιδήποτε καὶ ἂν εἶναι αὐταί, καὶ μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν γνωμῶν αὐτῶν, θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ καταλήξωμεν εἰς ἕνα συμπέρασμα.

§85ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ δεχθῶμεν ὅτι τὸ ΕΑΜ ἦτο ἐθνικὴ ὀργάνωσις.

§86Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ τὸ κλῖμα.

§87ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ οὔτε θὰ ὑπάρξῃ.

§88Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἄλλο ἂν δὲν ὑπάρξῃ. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος μὲ ἀπεκάλεσε ταγματάρχην τοῦ ΕΑΜ πρὶν κατέλθῃ ἀπὸ τὸ βῆμα. Εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον, διὰ τὴν προαγωγήν, ἐνῷ ἤμην μόνον λοχαγὸς τοῦ στρατοῦ κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς. Μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν, τοὺς ὁποίους εἶχον, εἶχον καὶ τὸν ἐκλεκτὸν ἐκεῖνον νέον, τὸν Κ. Μαλτέζον, ὁ ὁποῖος ἐδολοφονήθη ἐπειδὴ παρέσυρε 150 ἄνδρας εἰς τὸν λόχον μου. Ἀπὸ ὅσα θὰ ἀκούσετε, θὰ ἴδητε, ὅτι τὸ μῖσος τὸ ἰδικόν μου εἶναι μεγαλύτερον. Ἄλλο εἶναι ὁ λοχαγὸς Γρηγορίου καὶ ἄλλο ὁ πολιτευόμενος. Μὲ ἄλλον τρόπον πρέπει νὰ ἐξετάζωμεν τὰ πράγματα, διὰ νὰ φέρωμεν ἡσυχίαν καὶ γαλήνην εἰς τὸν τόπον, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τραβήξωμεν εἰς τὴν πρόοδον καὶ τὴν ἀναδημιουργίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι τὸ νὰ θέλωμεν νὰ καταργήσωμεν ὁλοσχερῶς τοὺς φακέλλους εἶναι οὐτοπία. Καὶ εἶναι διὰ τὸν ἑξῆς λόγον, εἴτε τὸ θέλομεν εἴτε ὄχι. Τὸ ἀστικὸν καθεστώς, εἰς τὸ ὁποῖον ζῶμεν, εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ κάμῃ μίαν ἄμυναν ἐναντίον τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, ἔστω καὶ ὡς πολιτικοῦ ὀργανισμοῦ. Ἐπειδὴ τὸ ἀστικὸν καθεστώς, ἀμύνεται κατὰ τοῦ πολιτικοῦ Κ. Κ. εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ κάμῃ ἄμυναν. Τὴν ἄμυναν αὐτὴν θὰ τὴν κάμῃ μὲ φακέλλους, θέλετε νὰ τοὺς καταργήσωμεν, θὰ ἔχῃ κάτι δευτέρια, θὰ ἔχῃ κατάστιχα δι’ αὐτοὺς ποὺ θέλει νὰ παρακολουθῇ. Ἡ κατάργησις τῶν φακέλλων εἶναι οὐτοπία. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἄλλο, νὰ ἄρωμεν τὴν ἀδικίαν εἰς χιλιάδας ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι σήμερον κατηγοροῦνται, καταστρέφονται καὶ δὲν προχωροῦν καὶ δὲν ἐσταδιοδρόμησαν, διότι ἡ Ἀσφάλεια τοὺς ἔκαμεν τοὺς φακέλλους. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς παρούσης.....

§89Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριε συνάδελφε; Θὰ πρέπει νὰ ἐπαναλάβω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ὑπάρχει κάποια σύγχυσις. Δι’ ἡμᾶς τοὐλάχιστον, ἡ συζήτησις ἐντοπίζεται εἰς τοὺς φακέλλους τοὺς κομμουνιστικοὺς ἢ τοὺς συνδεομένους μὲ κομμουνιστικὴν δρᾶσιν, διότι γενικώτερον θέμα τηρήσεως ἢ μὴ φακέλλων, ὡς ἐτόνισα εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ καὶ δι’ ἡμᾶς καὶ δι’ οἱοδήποτε εὐνομούμενον καὶ ἐλεύθερον Κράτος. Διότι ἡ τήρησις ἀτομικῶν φακέλλων, εἶναι προϋπόθεσις τῆς λειτουργίας ἑνὸς καλῶς εὐνομουμένου Κράτους, διὰ τὴν κοινωνικὴν καὶ τὴν οἰκονομικὴν του ἀσφάλειαν. Οἱ δὲ ἀτομικοὶ φάκελλοι εἶναι μία εἰκόνα τοῦ συνόλου τῶν πολιτῶν, ἀδιακρίτως φρονημάτων, γένους καὶ θρησκευτικῶν πεποιθήσεων.

§90Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, προσωπικῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορήσω τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὑφίστανται οἱ φάκελλοι. Ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον κρίνεται ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ὅτι ἴσως ἐπῆλθεν ὁ χρόνος διὰ νὰ τακτοποιηθοῦν ὅλοι οἱ ἀδικηθέντες, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς χιλιάδας. Συνεπῶς, ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ψέξῃ κανεὶς τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι ὅτι ἐπειδὴ ἐπέστη ὁ χρόνος δὲν προβαίνει εἰς τὴν τακτοποίησιν ταύτην. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ, ὅτι δὲν ἐπῆλθεν ὁ χρόνος, νομίζω, ὅτι εὑρίσκεται ἐν ἀδίκῳ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω μίαν διαμαρτυρίαν ἐναντίον ὅλης τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τοῦ τόπου, ὡς καὶ τῆς στρατιωτικῆς ἡγεσίας, διότι ἐνῷ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐν τῷ συνόλῳ του ἔκαμε μίαν ὡραίαν ἀντίστασιν, ἀφήσαμεν τοὺς ἀπολέμους καὶ δωσιλόγους νὰ συκοφαντήσουν ὅλην τὴν ἀντίστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ἐλαφρύνουν τὴν θέσιν των. Διαμαρτύρομαι διότι ἐξεχάσθησαν οἱ νεκροί, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἐγένετο ἀκόμη μνημόσυνον ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον ἐκπροσωποῦν οἱ στρατιωτικοὶ καὶ πολιτικοί. Οἱ φάκελλοι, ἐλέχθη, ὅτι ὑφίστανται, διότι ὑπῆρξεν Ε. Α.Μ., εἴτε διότι μετέσχεν εἰς τὰ Δεκεμβριανά, εἴτε διότι μετέσχον εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον, εἴτε διότι ἦσαν παλαιοὶ κομμουνισταί. Αὐτὰ εἶναι τὰ βασικὰ στοιχεῖα, βάσει τῶν ὁποίων δημιουργοῦνται οἱ φάκελλοι. Ἐρχόμεθα σήμερον, κύριοι, καὶ κατηγοροῦμεν τὸ ΕΑΜ, ἐνῷ τὴν εὐθύνην τὴν φέρει ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας. Τὴν εὐθύνην τὴν φέρουν οἱ ἑπτὰ χιλιάδες μόνιμοι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν συνεκινήθησαν ἀπὸ τὸ δρᾶμα τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ δὲν ἀνεμίχθησαν εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Πατρίδος. Ἰδού, κύριοι, ἡ ἱστορία τοῦ ΕΑΜ, διότι πολλοὶ δὲν τὴν γνωρίζετε. Ὅταν, κ. συνάδελφοι, ἡ Ἑλλάς, ὑπέστη τὴν ἐχθρικὴν εἰσβολήν, τὸ ΚΚΕ εἶχε μὲν αὔξησιν ὀπαδῶν, ἀλλὰ ὀργανωτικῶς ἐξηρθρωμένον. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπῆρχε μία ἡγεσία μὲ τὸν Σιάντον–Ἰωαννίδην, ἡ ὁποία ἀπέβλεπε μετὰ συμπαθείας πρὸς τὴν Ρωσίαν, ἡ ὁποία ἐκινήθη μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Χατζῆν, διὰ νὰ δημιουργήσῃ τὸ ΕΑΜ. Μεταξὺ τῶν στελεχῶν τοῦ ΚΚΕ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπῆρχε μία φοβία. Τὸ 1941 εἰδοποιήθη ὁ Κλάρας νὰ ἀνέβῃ εἰς τὸ βουνό, καὶ παρὰ τὸ ὅτι ἐστάλη στὸ βουνό, κατόπιν ἀπεκηρύχθη. Τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἀπεστάλη ὁ Σαράφης διὰ νὰ προλάβῃ τὴν ἐξάπλωσιν τοῦ ΚΚΕ. Δυστυχῶς ὅμως ἐπηκολούθησεν ἡ δολοφονία τοῦ Τσιγάντε. Τὴν ἐποχήν, κύριοι, ἐκείνην, οὐδεὶς ἐκ τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν ἀνῆλθεν εἰς τὰ βουνά, διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὸν ἀγῶνα. Ἑπομένως, δὲν εἴμεθα ἀμέτοχοι εὐθυνῶν, ὅλοι ὅσοι ἐρχόμεθα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ κατηγοροῦμεν τὸ ΕΑΜ. Τὸ ΕΑΜ ἐπολιτεύθη σύμφωνα μὲ τὰς ἀρχάς του. Ἡμεῖς τὶ ἐπράξαμεν ἔναντι τῆς πατρίδος καὶ τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἔδειξε μίαν μεγαλειώδη ἀντίστασιν; Τὸν ἀφήσαμεν τὸν λαὸν ὀρφανὸν καὶ δι’ αὐτὸ ἐπῆγεν ἐκεῖ ποὺ ἐπῆγεν.

§91Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι βγῆκαν στὸ βουνό, διὰ νὰ κάμουν τὸ ΕΑΜ δὲν βγῆκαν διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Ἑλλάδος. Τοὺς Ἕλληνας ἀξιωματικοὺς τοὺς ὤθησεν ἡ φιλοπατρία καὶ ἐπῆγαν ἄλλοι εἰς τὴν Μ. Ἀνατολὴν καὶ ἄλλοι εἰς τὰ βουνά, διὰ νὰ ὑποστοῦν, ὅτι ὑπέστησαν. Δὲν εἶχον ὅμως ἐξωτερικὴν ἐνίσχυσιν καὶ ἐσωτερικὴν ὀργάνωσιν.

§92Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἰς τὴν κατοχὴν τὰ ἔζησα τὰ γεγονότα πολὺ καλά, καὶ ἔζησα καὶ πλησίον τοῦ Θ. Σοφούλη, καὶ γνωρίζω τὶ ἐγένετο ἐκεῖ μέσα. Θὰ πρέπει νὰ ἰδοῦμε, πῶς σχηματίζονται οἱ φάκελλοι διότι εἶναι καταπληκτικὸν νὰ βλέπετε νὰ σχηματίζωνται φάκελλοι εἰς τὴν Σάμον, δι’ ὡρισμένους, διότι δὲν ἐψήφισαν τὸ 1946. Ἐνῷ ὁ διατάξας αὐτοὺς νὰ μὴ ψηφίσουν εἶναι ὁ κ. Τσουδερὸς, ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπέσχεν ὁ κ. Τσουδερός. Καὶ ἐπῆγαν καὶ μερικοὶ φουκαρᾶδες κοντά του. Βεβαίως, μοιραίως καὶ καλῶς τιμωροῦνται, διότι ἐπίστευσαν εἰς τὰς προτροπὰς τοῦ κ. Τσουδεροῦ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι. Εἷς βουλευτὴς τῆς Συμπολιτεύσεως ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, μὴ διακόπτετε.

§94Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐξανίστασθε διὰ τὸν κ. Τσουδερόν; Τὴν ἀποχὴν τὴν ἔκαμε τὸ ΚΚΕ, τὴν ἔκαμε τὸ ΕΑΜ, τὴν ἔκαμεν ὁ Καφαντάρης, τὴν ἔκαμεν ὁ Τσουδερός. Μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ὁ Καφαντάρης μὲν ἔμεινε πιστὸς εἰς τὴν γραμμήν του, ἐνῷ ὁ κ. Τσουρεδός, ἀκίνητος εἰς τὴν Κυβέρνησιν, βλέπει τοὺς φίλους του νὰ ἔχουν τοὺς φακέλλους των εἰς τὴν ἀσφάλειαν. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι οἱ φάκελλοι δὲν γίνονται ἀπὸ τὸν χωροφύλακα, ἀλλὰ γίνονται ἀπὸ τὴν διεύθυνσιν τῆς Διοικήσεως. Ὄχι, κ. ὑπουργέ. Ὁ χωροφύλαξ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος......

§95Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ παρακαλέσω ν’ ἀποδεχθῆτε, ὅτι δὲν ἐλέχθη τί σχετικὸν ἐκ μέρους μας.

§96Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἔστω. Σᾶς ὑπενθυμίζω ὅμως, ὅτι παρετηρήσατε εἰς συνάδελφον, ὅτι κακῶς λέγετε, ὅτι ὁ χωροφύλαξ κάμνει τοὺς φακέλλους.

§97Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Τονίζω καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸν φάκελλον δὲν τὸν κάμνει ὁ χωροφύλαξ. Παραδέχομαι, ὅτι ἐνδεχομένως εἰς τὰς περισσοτέρας περιπτώσεις εἰς τὴν ὕπαιθρον μάλιστα, τὸ πρῶτον ὄργανον, τὸ ὁποῖον δίδει τὰς πληροφορίας εἶναι ὁ χωροφύλαξ. Ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ τοὺς καταργήσωμεν. Αὐτὸς εἶναι τὸ κατώτερον κλιμάκιον. Αὐτὸ εἶπον. Ὄχι, ὅτι ὁ χωροφύλαξ σχηματίζει τοὺς φακέλλους.

§98Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὄχι, κ. ὑπουργέ, δὲν θέλω νὰ καταργήσωμεν τὸν χωροφύλακα.

§99Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ πρέπει νὰ πληροφορηθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι ἡ διαδικασία τοῦ καταρτισμοῦ τῶν φακέλλων σήμερον, προκειμένου ἐπαναλαμβάνω περὶ φακέλλων, ἐκ τῶν ὁποίων ἐκπορεύεται τὸ πιστοποιητικόν, ὅτι εἶναι κομμουνιστὴς κανείς, ἡ διαδικασία αὐτὴ φθάνει ἀπὸ τοῦ κατωτέρου κλιμακίου εἰς τὸ ἀνώτερον. Μόνον ὁ ὑπουργὸς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἔχει δικαίωμα νὰ ἐκδώσῃ θετικὸν πιστοποιητικόν, ὅτι εἶναι κομμουνιστής. Διότι οἱ ἄλλοι φάκελλοι, οἱ ἀρνητικοί, δηλαδή, οἱ λευκοὶ φάκελλοι, σχηματίζονται ἀπὸ τὰς κατὰ τόπους διοικήσεις Χωροφυλακῆς, αἱ ὁποῖαι προφανῶς χρησιμοποιοῦν ὡς πληροφοριοδότας τὰ ὄργανά των. Θὰ τονίσω ὅμως, ὅτι δὲν προάγεται ὁ σκοπός, οὔτε τῆς συζητήσεως, οὔτε ὁ εὐρύτερος σκοπός, ὁ ἐθνικός, μὲ τὸ νὰ καλῆται πάντα εἰς ἀπολογίαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸ ἀτυχὲς αὐτὸ ὄργανον τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας.

§100Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἡ τιμὴ τῆς Ἑλλάδος οἱ χωροφύλακες.

§101Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, προσέξατε, διότι εἴπατε, ὅτι εἶναι ἀτυχεῖς οἱ χωροφύλακες. Προσέξατε πῶς δίδουν τὰ δελτία πληροφοριῶν οἱ ἀστυφύλακες, καὶ διαβᾶστε τοὺς φακέλλους, νὰ ἴδητε πῶς δίδουν τὰ στοιχεῖα οἱ χωροφύλακες. Καὶ θὰ ἴδητε, κ. ὑπουργέ, ὅτι ὁ χωροφύλαξ ἐπειδὴ εἶναι ἕνας μεμονωμένος ἄνθρωπος εἰς ἕνα χωριό, εἶναι μοιραῖον νὰ δέχεται ἐπιρροὰς καὶ ἐπιδράσεις, καὶ ὅ,τι εἴπει ὁ χωροφύλαξ ἀπὸ τὸ χωριό, αὐτὸ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν. Εἶναι ἀκριβῶς, ὅ,τι συμβαίνει μὲ τὰ προσωρινὰ μέτρα. Ὅσοι εἶναι δικηγόροι γνωρίζουν, ὅτι ὅταν τὰ προσωρινὰ μέτρα στραβώσουν, τὴν ὑπόθεσιν θὰ τὴν χάσετε καὶ ἀπὸ τὸν Ἄρειον Πάγον. Ὅταν τὴν ὑπόθεσιν τὴν στραβώσῃ ὁ χωροφύλαξ, μοιραίως ὁ ὑπουργὸς καὶ οἱ ἄλλοι δὲν ἠμποροῦν νὰ κάμουν τίποτε.

§102Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Θέλω νὰ ἐπαναλάβω καὶ πάλιν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὁμιλοῦντες περὶ χωροφυλάκων, εἶναι ὡσὰν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ τελευταίας ποιότητος ὀργάνου. Ὁ χωροφύλαξ διὰ τὴν Ἑλλάδα εἶναι τὸ ὄργανον ὑψίστης ἀποστολῆς, καὶ τὸ ὁποῖον ἡ πολιτεία καθῆκον ἔχει νὰ ἔχῃ εἰς τὴν ἱεράρχησιν, ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς ὑποστάσεως καὶ ἐμπιστοσύνης, εἰς πολὺ διακεκριμένον σημεῖον. (Χειροκροτήματα).

§103Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ποῖος σᾶς κατηγόρησε τὸν χωροφύλακα; Ἐδῶ ἔχετε καὶ φρούραρχον σήμερον, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησεν εἰς τὴν Σάμον καὶ δύναται νὰ σᾶς εἴπῃ ὡρισμένα πράγματα ἐπὶ τῶν ἀντιλήψεών μου διὰ τὸν χωροφύλακα. Ἀλλ’ οὐδεὶς ἀναμάρτητος. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κ. ὑπουργέ, τί θὰ ἐκάμνατε σεῖς εἰς τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Ἤμουν εἰς τὴν Σάμον καὶ ὁ ὑφιστάμενός μου ὑπομοίραρχος μοῦ ἔκαμε φάκελλον. Τί θὰ ἐκάμνατε σεῖς; Καὶ τί ἠθέλατε νὰ ἔκαμνα ἐγώ; Δὲν κατηγορῶ τὴν Χωροφυλακήν, ἀλλὰ τὸν ὑπομοίραρχον. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τοὺς φακέλλους ἔγιναν, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις, ἐγκλήματα. Ἔχω παράδειγμα ἑνός, ὁ ὁποῖος, υἱὸς δημοδιδασκάλου, εἰσῆλθεν εἰς τὴν Σχολὴν Ἰκάρων πρῶτος. Εἰς τὴν δευτέραν τάξιν πρῶτος, εἰς τὴν τρίτην ἐξῆλθε μεταξὺ τῶν πρώτων πέντε. Δύο ὧρες πρὸ τῆς ὁρκωμοσίας τοῦ ἔφθασεν ἡ Ἑλληνικὴ διαβολὴ ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν, ὅτι ἦτο κομμουνιστής. Διεμαρτυρήθην εἰς τὸν κ. Κελαϊδῆν. Στέλλει ἀξιωματικὸν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ὁ ἀξιωματικὸς πηγαίνει, ἐπιστρέφει καὶ λέγει: «Ὕποπτος ὁ νέος, διότι ὁ πατέρας του, ἐπὶ ἐαμοκρατίας Κλάρα, εἰς τὴν Βυτίναν Ἀρκαδίας, ἔγινεν Ἐπίτροπος τῶν διανομῶν». Τότε λέγω εἰς τὸν ἀξιωματικόν: «Βρὲ λεβέντη μου, νὰ ἤσουν σὺ ἐκεῖ ἐπάνω καὶ νὰ εἶχες τὸν Κλάρα, διὰ νὰ ἴδω τί θὰ ἔκανες;». Ἀπόδειξις, ὅτι ὁ ἀτυχὴς δημοδιδάσκαλος ποτὲ δὲν ἀπελύθη. Λοιπόν, εἶναι ἔγκλημα τὸ πρᾶγμα αὐτό, ἢ ὄχι; Προχθὲς σᾶς ἔφερα μίαν αἴτησιν. Καὶ δὲν ἐζήτησα ἀποχαρακτηρισμόν, ἐζήτησα διαγραφήν. Ναύτης εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, ἐπολέμησε, δὲν ἐστασίασεν, ἐγύρισε μὲ τὸν στόλον ἐδῶ, ὑπηρέτησεν ἐν συνεχείᾳ, ἀπελύθη κανονικῶς. «Ὕποπτος κομμουνιστής», διότι ἔκαμε 4 ταξίδια ἀπὸ τὴν Ἰκαρίαν εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἄρα, διὰ νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν Ἰκαρίαν, εἶναι κομμουνιστής. Καὶ ὁ δυστυχὴς ἤρχετο ἐδῶ διὰ νὰ κάμῃ πνευμονοθώρακα. Βλέπετε τί κάμνει ὁ χωροφύλαξ, κ. ὑπουργέ; Αὐτὸν ἀξιῶ, ὄχι νὰ τὸν ἀποχαρακτηρίσετε, ἀλλὰ νὰ τὸν διαγράψετε ἀπὸ τοὺς καταλόγους. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ἰδικόν μου ἐπεισόδιον. Τὸ 1950 εἶχα ἕνα συνταγματάρχην, ὀνόματι Μπιτζάνην, εἰς τὴν Σάμον. Καθημερινῶς ἔστελνε καὶ ἕνα φετφὰ πρὸς τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον καὶ ἔλεγεν: «Ὁ Γρηγορίου ὀργανώνει τοὺς κομμουνιστάς». Τὸ Ἐπιτελεῖον δὲν τὸ λαμβάνει ὑπ’ ὄψει του, γνωρίζοντας ποῖος εἶμαι. Ὁπότε μίαν πρωΐαν στέλλει μίαν ἀναφοράν, ὅτι ἐξύβρισα τὸ πρῶτον Τάγμα τῆς Κορέας. Ἀλλὰ ταυτοχρόνως ἐγύριζεν εἰς τὴν Σάμον καὶ ἔλεγε, τοὺς Πλαστηρικοὺς θὰ τοὺς καθαρίσωμε. Ἔκαμα μίαν ἐρώτησιν εἰς τὸν τότε ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τοῦ εἶπον: Ἔχετε γνῶσιν αὐτῶν τῶν πραγμάτων; Καὶ μοῦ ἀπήντησεν: Κύριε συνάδελφε, περὶ τῶν ὅσων καταγγέλετε ἐναντίον τοῦ ἀξιωματικοῦ αὐτοῦ δὲν γνωρίζομεν οὐδέν, ἀντιστρόφως σεῖς τὸν Ὀκτώβριον, εἰς καφενεῖον ὑβρίσατε τὸ Τάγμα τῆς Κορέας καὶ ὅτι ἐγένετο ἔνορκος προανάκρισις, ἀπεδείχθη ἡ ἐνοχή σας καὶ πρόκειται νὰ ζητηθῇ ἡ ἄρσις τῆς βουλευτικῆς σας ἀσυλίας, διὰ νὰ δικασθῆτε ἀπὸ τὸ στρατοδικεῖον βάσει τοῦ 509. Ἤμην βουλευτὴς τῆς Κυβερνήσεως τότε. Καὶ ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα καὶ λέγω: Κύριοι συνάδελφοι, πρῶτον, τὸν Ὀκτώβριον δὲν ἤμην εἰς τὴν Σάμον. Δεύτερον, οὐδέποτε ἐπῆγα εἰς καφενεῖον εἰς τὴν ζωήν μου καὶ τρίτον, δὲν ἐξύβρισα τὸ Τάγμα τῆς Κορέας, διότι ἐδημοσίευσα πεντάστηλον ἄρθρον, μὲ τὴν ὑπογραφὴν μου, εἰς τοπικὴν ἐφημερίδα, ποὺ κατευόδωνα τὸ Τάγμα τῆς Κορέας ἀντὶ νὰ τὸ ὑβρίζω. Ὅταν εἰς ἐμέ, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κάμνουν ἀνάκρισιν, κύριε ὑπουργέ, καὶ εὑρίσκονται μάρτυρες, καὶ ἑτοιμάζεται ἡ ἄρσις τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας, σᾶς ἐρωτῶ...

§104Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Κατὰ τὸ 1951 συνέβησαν αὐτά;

§105Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τὸ 1950. Ἤμην Κυβερνητικὸς βουλευτής. Σᾶς ἐρωτῶ, τί θέλετε νὰ γίνῃ μὲ τοὺς πτωχοὺς ἀγρότας, ἐργάτας κλπ.; Ἐπὶ πλέον, κύριε ὑπουργέ, παλαιὰ ὑπῆρχε μία παροιμία, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ χωροφύλακας σοῦ ἔλεγε: «Κάτσε φρόνημα γιατὶ θὰ σὲ τυλίξω σὲ μιὰ κόλλα χαρτί», καὶ ἡ κόλλα ἔγινε φάκελλος καὶ σήμερον θὰ εἴπῃ: «Κάτσε φρόνημα, γιατὶ θὰ σὲ τυλίξω σὲ ἕνα φάκελλον».

§106Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Θὰ ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι δὲν θέλετε νὰ κατηγορήσετε τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, ἁπλῶς θέλετε νὰ ἀφήσετε μίαν ἐντύπωσιν ζωηροτάτην διὰ τῶν περιστατικῶν, τὰ ὁποῖα ἀναφέρετε, Διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι καὶ τὸ Ἔθνος καὶ ἡ Πατρὶς καὶ ὁ Λαός, γνωρίζουν καλῶς, τὶ προσέφεραν καὶ τὶ προσφέρουν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς πατρίδος.

§107Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Σᾶς εἶπον, ὅτι δὲν κατηγορῶ τὴν Χωροφυλακήν, Σᾶς εἶπον, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμένα παραπτώματα. Ἐκτὸς ἐὰν νομίζετε, ὅτι οἱ χωροφύλακες εἶναι ἀλάθητοι καὶ ἐμεῖς οἱ ἄλλοι σφάλλωμεν. Βεβαίως, ὡς ὑπουργός, θὰ ὑποστηρίξητε γενικῶς τὴν Χωροφυλακήν, ὅμως μὴ τὸ παρακάνετε. Θὰ εὑρεθῆτε πάλιν ὡς βουλευτής, καὶ θὰ καταγγείλετε καὶ σεῖς παραπτώματα χωροφυλάκων, καὶ ὁ τότε ὑπουργός, θὰ ὑποστηρίξῃ πάλιν τὴν Χωροφυλακήν.

§108Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Ἄλλο νὰ καταγγείλετε περιστατικὰ μεμονωμένα πολλὰ ἢ ὀλίγα καὶ ἄλλο νὰ προβαίνετε εἰς ἀφορισμούς.

§109Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Λοιπόν, κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν Σάμον εἴχαμεν ἕνα ΕΑΜ, τὸ ὁποῖον ἀπετελεῖτο ἀπὸ ἐθνικόφρονας. Ἀρχηγοί του ἦσαν ὁ Μητροπολίτης, ὁ μακαρίτης Μανώλης Σοφούλης καὶ ἄλλοι καὶ εἶχον σύνδεσμον μὲ τὸν Ἱερὸν Λόχον. Ὁ κόσμος αὐτὸς δὲν εἶχε σχέσιν μὲ τὸ ΚΚΕ. Ἀπόδειξις ἦσαν αἱ ἐκλογαὶ τοῦ 1946, ὅπου εἰς τὴν Σάμον ἐπὶ 17.000 ψηφοφόρων 8.400 ἀπέσχον. Ἐν τούτοις, εἰς ὅλας τὰς ἐκλογὰς ἡ ΕΔΑ ἔπαιρνε 2.100. Τί σημαίνει τοῦτο; Ὅτι ὁ κόσμος αὐτὸς δὲν εἶναι κομμουνισταί; Αὐτὸς ὁ κόσμος ἔχουν ὅλοι φακέλλους. Αὐτὸς ὁ κόσμος, ἐπειδὴ δὲν ἐψήφισε, κατὰ τὰς προληπτικὰς συλλήψεις ἐστάλη εἰς τὴν Ἰκαρίαν. Ἑπομένως, εἰς τὸν φάκελλόν του, ἔχει δύο στοιχεῖα: Πρῶτον, ὅτι δὲν ἐψήφισε· καὶ δεύτερον, ὅτι ἐστάλη ἐξορία. Ξεύρετε τὶ ἔγινε, κύριοι, μὲ τὰς προληπτικὰς συλλήψεις ἐπὶ Λαϊκοῦ Κόμματος; Ἦτο τότε ἡ φούρια, ποὺ 250 Λαϊκοὶ εὑρέθησαν εἰς τὴν Μακρόνησον. Ἐμένα μὲ ἱκανοποίησεν αὐτό, διότι ἔγιναν ὀπαδοί μου. Ὁ ἕνας κατηγόρει τὸν ἄλλον διὰ προσωπικοὺς λόγους καὶ τὸν ἔστελαν ἐξορία.

§110Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Διὰ ποῖον λόγον σᾶς ηὐχαρίστησεν αὐτό;

§111Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Διότι ἔγιναν ὀπαδοί μου.

§112Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Ἐὰν πρόκειται νὰ δεχθῆτε καὶ δευτέραν εὐχαρίστησιν, θὰ ἀπόσχω ἀπὸ τοῦ νὰ σᾶς διακόπτω.

§113Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος, ἔχει φακέλλους. Τότε δὲν ὑπῆρχεν ΕΠΕΚ, ὑπῆρχε Λαϊκὸν Κόμμα καὶ Φιλελεύθεροι. Καὶ οἱ Φιλελεύθεροι ἐδιώκοντο καὶ ἐξωρίζοντο ὡς κομμουνισταί. Ὅταν ὁ κύριος Κελαϊδῆς μοῦ εἶπε, τί θέλετε νὰ κάνωμεν; ὁ ἀεροπόρος ποὺ ἔφυγεν εἶχε καθαρὸν φάκελλον, βεβαίως, τοῦ εἶπον, διότι ἡ Ἀσφάλεια κατὰ τὸ 1946–1950, δὲν ἐκυνηγοῦσε τὸ ΚΚΕ, ἐκυνηγοῦσε νὰ ἐξοντώσῃ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐφοβεῖτο νὰ μὴ χάσῃ τὶς ἐκλογές. Ἐγὼ προτιμῶ νὰ καταργηθοῦν οἱ φάκελλοι, ὄχι διὰ νὰ σώσωμεν τοὺς ἀδικηθέντας, ἀλλὰ διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ φοβία, ὅτι θὰ σὲ τυλίξουν σὲ ἕνα φάκελλο. Δι’ αὐτὸ ζητῶ νὰ καταργηθῇ τὸ ΤΕΑ Σάμου, διότι δὲν ὑπάρχει λόγος, εἶναι ἕνα ἔρημο νησάκι.

§114Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Μὴ συνδέετε τὸ θέμα τῶν ΤΕΑ μὲ τὴν παροῦσαν συζήτησιν.

§115Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τὰ ΤΕΑ τῆς Σάμου λέγουν: Κάτσε φρόνιμα γιατὶ θὰ σοῦ φτιάξω φάκελλο. Τὰ βουνὰ τῆς Σάμου ἀντέχουν διὰ 80–100 ἀντάρτες, δὲν ἀντέχουν πάρα πάνω συμμορίτας, ἀλλὰ κατώρθωσεν ἡ τότε Κυβέρνησις νὰ στείλῃ 850 στὸ βουνό. Ἀποτέλεσμα, ἐφονεύθησαν 500 ἀντάρτες καὶ 350 χωροφύλακες. Ἐπικεφαλῆς τῶν ἐθνικοφρόνων εἰς τὸ βαθὺ τῆς Σάμου, ἐτέθη ὁ ἀχθοφόρος Μοσίτσας, ὁ ὁποῖος προέβαινεν εἰς ἔρευνα τῶν οἰκιῶν τῶν νοικοκυραίων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν Φιλελεύθεροι καὶ εἶχον πολεμήσει καὶ εἶχον χάσει παιδιὰ εἰς τὸν πόλεμον. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κ. ὑπουργὲ ἐδημιουργήθησαν καὶ οἱ φάκελλοι. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ τελειώνω, δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῆς καταργήσεως ὅλων τῶν φακέλλων διότι θὰ ἦτο οὐτοπία νὰ ἔλεγα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§116Μ. ΚΟΤΣΩΝΗΣ. (Ἐγείρεται καὶ ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§117Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Μὴ μὲ προκαλεῖτε διὰ νὰ μὴ σᾶς φέρω εἰς δύσκολον θέσιν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὴν κατοχὴν εἶσθε Νομάρχης Σάμου. Ἑπομένως ἅπαξ ἐκάματε Νομάρχης Σάμου ἐπὶ κατοχῆς, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε μαζί μας μὲ ὅσους ἐπολεμήσαμε διὰ τὴν Ἑλλάδα. Σᾶς ἀπαγορεύω νὰ ὁμιλῆτε. Ἀπὸ τὸν κ. Δερδεμέζην ἢ τὸν κ. Ἀλ. Παπαδόπουλον δέχομαι οἱανδήποτε κριτικήν, ἀπὸ σᾶς δὲν δέχομαι οὐδεμίαν συζήτησιν.

§118Μ. ΚΟΤΣΩΝΗΣ. Ἔχετε δίκαιον διότι σᾶς ξεύρω πολὺ καλά.

§119Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὑπῆρξεν κ. συνάδελφοι, Νομάρχης ἐπὶ κατοχῆς, Λαϊκός, Φιλελεύθερος, συνυποψήφιός μου εἰς τὴν ΕΠΕΚ, τώρα εἰς τὸν Συναγερμὸν καὶ τοῦ ἀπομένει ἡ ΕΔΑ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Γρηγορίου, ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ θέματος.

§121Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Λοιπόν, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῆς καταργήσεως ὅλων τῶν φακέλλων, διότι, ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἦτο οὐτοπία. Ἐφ’ ὅσον πιστεύομεν ὅτι ἐπέστη ἡ ὥρα ποὺ ἠμποροῦμε νὰ ἄρωμεν τὰς ἀδικίας αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς βάρος τόσων Ἑλληνοπαίδων τὰ ὁποῖα ἐστερήθησαν τῶν μέσων τῆς προόδου καὶ τῆς διαβιώσεως—διότι ἐφ’ ὅσον δὲν τοὺς ἐπιτρέπομεν οὔτε ἄδειαν ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου νὰ πάρουν, τοὺς τρέπομεν πρὸς τὸν κομμουνισμόν.—ἐὰν νομίζῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἐπέστη ἡ στιγμὴ νὰ ξεκαθαρίσωμεν τὸ κακὸν παρελθὸν θὰ πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν τὰ Ἑλληνόπουλα αὐτὰ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην, διότι ἄλλως ἐξυπηρετοῦμεν τὸν κομμουνισμὸν καὶ μόνον αὐτόν.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Δερδεμέζης.

§123Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ἐπερωτήσεως, δύο συναδέλφων, ἐπεξετάθη τὸ θέμα καὶ πῆρε μίαν γενικὴν μορφὴν μὲ τὴν γενίκευσιν τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις. Πράγματι, τὸ θέμα ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν, διότι ἀφορᾷ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας καὶ πάντοτε ὅταν πρόκειται περὶ θεμάτων ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὀφείλει καὶ ἔχει ὑποχρέωσιν πάντοτε μὲ ἰδιαιτέραν σημασίαν καὶ μὲ σοβαρότητα καὶ μὲ τὰς εὐθύνας τὰς ὁποίας δημιουργεῖ τὸ θέμα διὰ τὸν κάθε ἕνα ἀντιπρόσωπον τοῦ Ἔθνους, ὀφείλει μὲ αὐτὰ τὰ κριτήρια νὰ συζητῇ κάθε τοιοῦτον θέμα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Τὸ θέμα, ὅπως τίθεται, ὡς γενικὸν θέμα εἶναι θέμα τρόπον τινὰ πολιτικὸν καὶ νομίζω ὅτι ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τὸ ἔφερε ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§124Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κοινωνικὸν καὶ ἐθνικὸν κ. συνάδελφε.

§125Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πολιτικὸν θέμα, διότι πολλὲς φορὲς ἐδῶ μέσα ὡς πολιτικὸν προεβλήθη. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου. Ἔχω τὴν τιμὴν ἀπὸ τὸ 1946 νὰ εἶμαι βουλευτὴς καὶ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην κατ’ ἐπανάληψιν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔφερε θέματα τοιαῦτα καὶ μάλιστα ὑπέδειξεν τρόπους εἰρηνεύσεως γαλήνης τοῦ τόπου καὶ τρόπον τινὰ, ὅτι ἐγνώριζεν αὐτὴ τὰ βότανα, ὅπως τὰ ὠνόμασεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, τῆς εἰρηνεύσεως, ὅτι αὐτὸς ἐγνώριζε τὸν τρόπον τῆς εἰρηνεύσεως τοῦ τόπου καὶ διὰ νὰ τὰ ἀπαριθμήσωμεν ἐν συντομίᾳ, ἔχομεν τὴν Βάρκιζαν, ἔχομεν τὴν εἰρήνευσιν, ἔχομε τὴν γαλήνην, τὴν ἀμνηστείαν καὶ τόσα ἄλλα. Νομίζω, ὅτι οἱ ἐθνικόφρονες, οἱ ὁποῖοι πράγματι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν γαλήνην τοῦ τόπου, ἔκλεισαν τὰς καρδίας των ὅσον πληγωμέναι καὶ ἂν ἦσαν καὶ ἔδωσαν αὐτὴν τὴν εὐκαιρίαν κατ’ ἐπανάληψιν διὰ νὰ ἐπέλθῃ πράγματι ἡ γαλήνη τοῦ τόπου. Διότι, νομίζω ὅτι καὶ ἡ πτέρυξ εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ὁ ἐθνικόφρων λαός, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος πιστεύει ὅτι θὰ ζήσῃ εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἀσφαλῶς θέλει αὐτὴν τὴν εἰρήνευσιν καὶ νὰ κλείσουν αἱ πληγαί. Καὶ εἴπομεν ὅσοι χάσαμε ἀνθρώπους, ὅτι τοὺς χάσαμε διὰ τὴν πατρίδα. Ἐγὼ δὲ ὁ ὁποῖος οὐδέποτε, εἰς τὰ 10 χρόνια ποὺ εἶμαι βουλευτής, σᾶς ὡμίλησα διὰ τὰ θύματα τὰ ὁποῖα ἔχω προσφέρει εἰς τὴν πατρίδα ἐνῷ εἶχον βοηθήσει ὡς οἰκογένεια τὸν κομμουνισμόν, τοὺς ἐαμίτας, διότι ἐνόμιζον εἰς τὴν κατοχὴν ὅτι προσέφεραν καὶ αὐτοὶ ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν καὶ ὅτι ἀγωνίζονται καὶ αὐτοὶ διὰ τὴν ἐλευθερίαν. Διότι εἶχον καὶ ἐγὼ αὐτὴν τὴν ἀνοησίαν, ὅπως ἔχετε καὶ σεῖς σήμερον, ἂν μοῦ ἐπιτρέπεται αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμόν, νὰ πιστεύω ὅτι ἀγωνίζονται διὰ τὴν ἐλευθερίαν. Γνωρίζετε τόσον καλὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ παρακολουθοῦν τὴν τύχην τοῦ Ἔθνους δι’ ὁλοκλήρους ἑκατονταετηρίδας. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει καὶ σεῖς ἀκόμη σήμερον νὰ σπεύδετε καὶ νὰ προτείνετε κατάργησιν τῶν φακέλλων δηλαδὴ γενικὴν ἀμνηστείαν ποὺ λέγει καὶ τὸ ραδιόφωνον τοῦ συμμοριτισμοῦ. Ἔχω, ὅπως σᾶς ἔλεγα, πατέρα ἐσταυρωμένον διὰ μαρτυρικοῦ θανάτου. Ἔχω δεύτερον, ἀστυνομικόν, ἐξάδελφον, ὁ ὁποῖος ἦτο Πλαστηρικὸς ὄχι Φιλελεύθερος, ἀλλὰ ἦτο Ἐπεκικὸς καὶ ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὴν πηγάδα τοῦ Περιστερίου, καὶ δὲν ἦτο οὔτε φασίστας, ὅπως θεωρούμεθα ἡμεῖς, οὔτε κανένας ἀντιδραστικός. Ἐν τούτοις ὅμως καὶ αὐτὸς εὗρεν οἰκτρὸν θάνατον καὶ εἶναι μέσα εἰς τὴν πηγάδα τοῦ Περιστερίου. Ἔχομεν καὶ ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα. Ἔχομεν καὶ ἄλλον ὁ ὁποῖος ἀπέθανεν ἀπὸ τὰς κακουχίας. Καὶ ἐγὼ ἀκόμη τὸ 1942 ὅταν ὁ Ζέρβας ἐξῆλθεν εἰς τὰ βουνά, δὲν ἤθελα νὰ ἐνταχθῶ οὔτε εἰς τὸν Ζέρβαν οὔτε εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ εἶπον εἰς τὸν ἑαυτόν μου ὅτι εἶχον μίαν ἀμφιβολίαν μήπως τυχὸν ἐπιδιώκεται κανένας πολιτικὸς σκοπὸς καὶ ἦλθον εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ συνεδέθην μὲ τοὺς ἀξιωματικοὺς οἱ ὁποῖοι—ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Γρηγορίου ὁ ὁποῖος τοὺς ἔβαλεν ὅλους συλλήβδην μὲ τοὺς ἀπολέμους τοῦ Ἔθνους—εἶχον ὀργανωθῆ. Καὶ νομίζω ὅτι ὅταν ὁ πρωθυπουργὸς Τσολάκογλου εἶχεν κάμει μίαν συγκέντρωσιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων τοῦτο ἦτο μία μυστικὴ ὀργάνωσις διὰ νὰ φθάσουν εἰς τὴν ἐπαρχίαν οἱ ἀξιωματικοὶ διὰ νὰ κάμουν συγκέντρωσιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἐνῷ συγχρόνως ὑπὸ τὸ πρόσχημα αὐτὸ νὰ κατωρθώσουν νὰ ὀργανωθοῦν. Μάλιστα τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, εἶχε φθάσει ὁ υἱὸς τοῦ στρατηγοῦ Μαυροσικώτη εἰς τὴν Θεσπρωτίαν ποὺ εἶχαν φθάσει καὶ οἱ Μαυροτσάμηδες. Γνωρίζετε τὶ ἔκαμεν ὁ κάθε ἕνας. Θελήσαμε, διὰ νὰ ἐπέλθῃ κάποια γαλήνη εἰς τὸν τόπον νὰ ξεχάσωμεν τὸ παρελθόν. Βοηθῆστε ὅμως καὶ σεῖς κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ξεχάσωμεν αὐτὸ τὸ παρελθόν. Διότι ὅταν προτείνετε συλλήβδην καὶ γενικῶς, ἐξ αἰτίας ἑνὸς ἢ δύο συμπαθῶν παραδειγμάτων τὰ ὁποῖα πράγματι εἶναι ἴσως διὰ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Τζατζάνην καὶ Γρηγορίου, τὴν κατάργησιν ὅλων τῶν φακέλλων δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο νὰ γίνῃ. Ἐνῷ τὰ ἴσως συμπαθῆ αὐτὰ παραδείγματα τῆς ἀδικίας θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ ἀναφέρετε εἰς αὐτοὺς ποὺ λέγουν, ὅτι ἠδικήθησαν καὶ νὰ τοὺς εἴπητε ὅτι ὑπάρχουν καὶ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι παρεσύρθησαν. Διότι πράγματι οἱ κομμουνισταί, οἱ ὁποῖοι ἐκαλύπτοντο πίσω ἀπὸ τὸ ΕΑΜ, ἔλεγον ὅτι ἀγωνίζονται διὰ τὴν πατρίδα, ἐνῷ ἐπρόδιδον καὶ ἐπολέμουν τὴν πατρίδα. Ὅπως γνωρίζετε πολὺ καλῶς, εἶχον φθάσει τὸν Νοέμβριον τοῦ 1942 νὰ προδώσουν καὶ τοὺς ἀξιωματικοὺς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπετίθετο ὅτι θὰ ἐνταχθοῦν εἰς ἀντίθετον ὀργάνωσιν. Καὶ εἰς τὴν Πρέβεζαν ὅπως γνωρίζετε, τοὺς ἀξιωματικοὺς ποὺ συνέλαβον τότε οἱ Ἰταλοί, τοὺς συνέλαβον κατόπιν προδοσίας τοῦ ΕΑΜ καὶ τοὺς ὡδήγησαν ὁμήρους εἰς τὴν Ἰταλίαν. Δὲν ἐπιτρέπεται ὅμως νὰ ἀκούεται ἐνταῦθα οὔτε λέξις ὑπὲρ τῶν κομμουνιστῶν καὶ μάλιστα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἰς τὴν ὁποίαν οὐδεὶς κομμουνιστὴς παρίσταται. Ἐκτὸς ἐὰν ἔχετε καὶ σεῖς τοιαύτας τάσεις, ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ χαρακτηρίσωμεν ὑμᾶς ὡς ἐνδιαφερομένους διὰ τοὺς κομμουνιστάς.

§126Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν νομίζω ὅτι ἐπιτρέπονται τοιαῦτα ἐρωτήματα διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§127Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τιμῶ ὅλους τοὺς συναδέλφους καὶ ἰδιαιτέρως ὑμᾶς. Οὔτε ἔχω τὸ μονοπώλιον τοῦ πατριωτισμοῦ. Πολλοὶ ἐκ τῶν κ. συναδέλφων ἔχουν προσφέρει εἰς τὴν πατρίδα πολὺ περισσότερα ἀπὸ ἡμᾶς, ἀλλὰ εἶπον τὸ ἑξῆς ὅταν ἐγένοντο τόσα ἐγκλήματα καὶ σφαγαὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, ὅπως ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ὁ ὁποῖος λέγει καὶ φωνάζει ζήτω τὸ ΕΑΜ. Ὅπως ἐγένετο εἰς τὴν παρελθοῦσαν περίοδον μερικοὶ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν μίαν προκήρυξιν ὅτι τὸ ΕΑΜ ἦτο πράγματι ἐθνικὴ ὀργάνωσις. Εἰς κάθε περίοδον θὰ ὑπάρχουν 5–6 συνάδελφοι. Καὶ ἐρωτῶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχον οἱ πραγματικοὶ Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι ἔσωσαν τὴν Ἑλλάδα, θὰ ὑπῆρχε σήμερον Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία; Καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς δοθοῦν ὑλικαὶ καὶ ἠθικαὶ ἀμοιβαί; Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ σᾶς ὑπενθυμίζω καὶ τὰ γέρατα τῶν διδασκάλων ποὺ δὲν ἐδόθησαν. Ὁ κίνδυνος διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐξέλιπεν καὶ διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα συντηρητικώτεροι ἀπέναντι ἐκείνων ποὺ ἔστρεψαν τὰ ὅπλα κατὰ τῆς πατρίδος των. Διὰ τοῦτο δὲν πρέπει νὰ προτείνωνται αὐτά. Διότι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, γνωρίζει μόνη της καὶ ἔχει τὴν δύναμιν νὰ λάβῃ τοιαῦτα μέτρα καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν λήθην. Σᾶς ἀναφέρω, κ. συνάδελφοι, καὶ τὸ ἑξῆς: ὑπάρχει κάποιος διδάσκαλος ὀνόματι Ζάχος, ὁ ὁποῖος ἦτο φυγόδικος. Τὸ 1948 κάποιος ἀπὸ τοὺς Φιλελευθέρους πολιτευομένους ἐνόμισε ὅτι τὸν ἔκαμε ἐθνικόφρονα καὶ τὸν παρουσίασε εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ τὸν ἐδέχθησαν, τοῦ ἐπῆραν μόνον μίαν κατάθεσιν ὡς αὐθορμήτως παρουσιασθεὶς καὶ τὸν ἀφῆκαν ἐλεύθερον. Ὅταν ἦλθεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ΟΗΕ ἠξεύρετε τί ἔκαμε; Παρουσιάσθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἶπε, οἱ χωροφύλακες μὲ ἔδειραν, μὲ κτύπησαν καὶ αὐτὰ ἐλέχθησαν καὶ εἰς τὸν ΟΗΕ. Αὐτὸς ὁ διδάσκαλος......

§128ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι διδάσκαλος σήμερον;

§129Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Μάλιστα, ὑπηρετεῖ.

§130Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι διδάσκαλος, ὁ ὁποῖος διδάσκει τὸ παιδὶ τὸν πατέρα τοῦ ὁποίου ἐφόνευσε.

§131Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἀπὸ τοῦ 1947, οἱ ἴδιοι ἐπήγαμε καὶ βγάλαμε μερικοὺς ἀνθρώπους διὰ τοὺς ὁποίους θὰ μετανοήσωμεν, διότι ἠθελήσαμεν νὰ πιστεύσωμεν εἰς τὰς ὑποσχέσεις τὰς ὁποίας ἔδωσαν. Κατὰ τὴν περίοδον τὴν ὁποίαν ἔκαμα προεκλογικὴν περιοδείαν, διδάσκαλος ὁ ὁποῖος εἶχε ἐπανέλθη μὲ ἐκείνους ποὺ ἐπανέφερε ἡ Κυβέρνησις τοῦ μακαρίτου Πλαστήρα, συνεκόντρωσε τὰ παιδιὰ τοῦ χωρίου ὅπου ὑπηρέτη διὰ νὰ μοῦ κάμῃ ὑποδοχήν. Ἐγὼ βέβαια δὲν ἐπείσθην διὰ τὴν νομιμοφροσύνην του, ἀλλὰ καὶ δὲν εἶπον τίποτε. Μεταβὰς ὅμως εἰς καφενεῖον γνωστοῦ μου, τὸν ἠρώτησα νὰ μοῦ εἴπῃ τὰς ἐντυπώσεις του ἀπὸ τὴν στάσιν τοῦ διδασκάλου. Ἐκεῖνος μοῦ ἀπήντησεν ὅτι ὁ διδάσκαλος τοῦ εἶπεν, ὅτι ἐὰν θέλῃ νὰ πηγαίνουν εἰς τὸ καφενεῖον του, νὰ βγάλῃ τὴν φωτογραφίαν τοῦ Παπάγου ποὺ εἶχε ἀνηρτημένην εἰς τὸν τοῖχον. Ὁ κ. Χαβίνης εἶπεν νὰ θέσωμεν ὡς χρονικὸν ὅριον τὴν Βάρκιζαν. Μετὰ ὅμως ἀπὸ τὴν Βάρκιζαν εἴχομεν τὸν συμμοριτοπόλεμον κατὰ τὸν ὁποῖον ἐσκότωσαν τὸν πατέρα μου 65 ἐτῶν.

§132Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶπον νὰ ἐξαιρέσωμεν τοὺς ἐγκληματίας.

§133Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐγὼ εἰς αὐτὸ διαφωνῶ, διότι ἡ Βάρκιζα κ. Χαβίνη, ἐξῄρεσε τὴν ἡγεσίαν. Καὶ κρατοῦμεν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐκτελεστικὰ ἀποσπάσματα. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θεωροῦμεν ἐνόχους ἐκείνους ποὺ ἐκτελοῦν τὰς ἀποφάσεις καὶ ἐξαιροῦμεν ἐκείνους ποὺ ἔβγαλαν τὰς ἀποφάσεις. Ἑπομένως δὲν νομίζω ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ κρατήσωμεν τὴν γραμμὴν αὐτήν. Ὡς πρὸς τοὺς φακέλλους ποὺ ἠθελήσατε νὰ εἴπητε, νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἔχει λάβει τὰ μέτρα της. Καὶ ὁ ὑπουργὸς ὁ πρώην, ὁ κ. Λυκουρέζος, ἐπρότεινεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὡρισμένας προτάσεις, τὰς ὁποίας δὲν τὰς προέτεινεν ἁπλῶς. Κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ποὺ ἦτο ὑπουργὸς ἔλαβε τὰ μέτρα καὶ εἶχε δώσει τὰς ὁδηγίας καὶ τὰ ἐφήρμοσε. Ἡ Χωροφυλακὴ, ἡ ὁποία εἶναι βεβαρυμένη μὲ τόσας πολλὰς ἀπασχολήσεις, θὰ ἤθελε ἡ ἰδία μίαν ἐκκαθάρισιν τῆς καταστάσεως. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ δὲν σᾶς ἀρκοῦν, θέλετε, κύριοι συνάδελφοι, γενικὴν ἀμνηστίαν;

§134Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὁ κ. Παπανδρέου ἐδήλωσε τὶ ζητεῖ.

§135Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Σέβομαι τὸν κ. Παπανδρέου, ἀλλὰ ὁ κ. Παπανδρέου εἶπε καὶ τὸ νέον ΕΑΜ.

§136Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν ὑπάρχει νέον ΕΑΜ. Ὑπῆρξεν προδοτικὸν κίνημα.

§137Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Νὰ τὰ εἰπῆτε εἰς τὸν ἀρχηγόν σας τὸν ὁποῖον ἰδιαιτέρως τιμῶ καὶ σέβομαι. Ὅταν λέγετε τὶ ἐπρότεινεν, ἐπρότεινε καὶ κάτι ἄλλο. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ τοὺς φακέλλους ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐξουσίας, ἐφ’ ὅσον εἶχεν ἐξαγγείλει τὴν λήθην, προέβη καὶ βαθμηδὸν φθάνει εἰς αὐτὸν τὸν σκοπόν. Ἐν τούτοις, ἦλθον ἄνθρωποι καὶ μᾶς ἐζήτησαν νὰ βγάλωμεν ὡρισμένους ἀπὸ τὴν Μακρόνησον καὶ τοὺς εἴπομεν, διὰ νὰ μᾶς κλείσετε τὰ μάτια, νὰ μᾶς φέρετε μίαν δήλωσιν. Δὲν δίδουν δήλωσιν. Δὲν ἐκάμαμεν — λέγουν — ἐγκλήματα, ἐμοιράζαμεν προκηρύξεις, ἐγράφαμεν συνθήματα. Καὶ ὅμως τοὺς ζητοῦμεν νὰ κάμουν μίαν δήλωσιν ὅτι δὲν εἶναι κομμουνισταὶ καὶ δὲν δέχονται. Ἡ χωροφυλακὴ ἔκαμε τὸ καθῆκόν της καλύτερον ἀπὸ κάθε ἄλλον, διότι αὐτὴ γνωρίζει τὰ συνθήματα, εὑρῆκε τοὺς ἀσυρμάτους καὶ φροντίζει διὰ τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν γαλήνην μας. Διὰ ποῖον λόγον αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους θὰ τοὺς ψέξωμεν, καθ’ ὃν τρόπον ἠθελήσατε νὰ τοὺς ψέξετε καὶ εἴπατε ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ εἶναι ὁ μπαμπούλας κλπ.

§138Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν ψέγει κανεὶς τὴν Χωροφυλακήν.

§139Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοὺς φακέλλους εἶμαι τόσον πεπεισμένος καὶ ἔχω τόσην ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι διαχειρίζονται τὸ θέμα, ὥστε δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νὰ κάμωμεν προτάσεις. Ἐκ τῆς πράξεως, οἱ διάφοροι ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διέλθουν ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἔλαβον τὰ μέτρα καὶ θὰ λάβουν ἔτι περισσότερα, οὕτως ὥστε πράγματι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δεικνύουν μίαν πραγματικὴν μεταμέλειαν νὰ εἶναι, ὅπως ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ἐλεύθεροι καὶ νὰ ἐκφράζουν μὲ κάθε ἐλευθερίαν τὴν πίστιν των καὶ τὴν θρησκείαν των. Ἀλλὰ θὰ πρέπει, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐπίκαιρον τὸ θέμα, δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι, ἠγωνίσθησαν εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν, νὰ γίνῃ μία διάκρισις ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν νὰ βγῇ ἕνα νέον ψήφισμα καὶ νὰ ἀνανεωθῇ τὸ Ζʹ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον εἶχε κάμει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τοῦ 1946–50, διὰ νὰ ἠμπορέσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ δικαιωθοῦν ἠθικῶς τοὐλάχιστον. Θὰ χρειασθῇ ἴσως κάποτε καὶ τὸ παράδειγμά των. Διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μὲ τὴν συνείδησίν των μόνον ἐνετάχθησαν εἰς τὸν ἀγῶνα, διότι οὔτε ὁ Εἰσαγγελεὺς, οὔτε ἡ Πατρὶς τοὺς ἐκάλεσε. Καὶ ἐνῶ εἶχον τὴν τύχην νὰ βοηθήσουν τὸ Ἔθνος, ὡς ἐθελονταί, ἐν τούτοις δὲν ἀξιοῦν τίποτε ἐπὶ πλέον, παρὰ μόνον μίαν ἐθνικὴν εὐγνωμοσύνην καὶ πιστεύω ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ θελήσῃ νὰ τὴν προσφέρῃ. Διότι οὗτοι θὰ ἀποτελέσουν τὸ παράδειγμα τῶν μελλουσῶν γενεῶν, οὕτως ὥστε, ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη, νὰ σπεύσουν οἱ Ἕλληνες, νὰ κρατήσουν καὶ πάλιν ὑψηλὰ τὴν σημαίαν τῆς Πατρίδος.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κωτιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§141Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, οἱ ἐπερωτῶντες συνάδελφοι καὶ οἱ ἀνελθόντες μέχρι τοῦδε ἐπὶ τοῦ βήματος ρήτορες ἀνέπτυξαν ἐν πλάτει καὶ ἐξήντλησαν σχεδὸν τὸ κρίσιμον καὶ ἐπίμαχον θέμα τῶν πιστοποιητικῶν τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, θέμα τὸ ὁποῖον ὡς ἐκ τῆς σοβαρότητός του κρατεῖ εἰς συγκίνησιν μίαν σημαντικὴν μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δικαιολογημένως ἀπασχολεῖ ἤδη τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπὶ πέντε συνεδριάσεις. Κατὰ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν ἰδιαιτέρως ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἐτοποθέτησε κατὰ τρόπον ἐπιγραμματικὸν καὶ σαφῆ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, τὸ κρίσιμον τοῦτο θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀμέσως καὶ στενῶς συνυφασμένον μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ Δικαίου ἀφ’ ἑτέρου. Τὸ θέμα ἑπομένως ἀπὸ γενικωτέρας ἀπόψεως εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἐξαντληθὲν καὶ δι’ αὐτὸ δὲν πρόκειται ἀπὸ αὐτῆς τῆς σκοπιᾶς νὰ ἀπασχολήσω καὶ νὰ καταπονήσω τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία ἄλλως τε ἐκ τῶν ἀγορεύσεων τῶν προλαλησάντων συναδέλφων ἔχει ἤδη ἐπαρκῶς διαφωτισθῆ. Παρὰ ταῦτα ἐπιθυμῶ, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀπασχολήσω δι’ ὀλίγων, λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῶν ὁμιλητῶν, τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ νὰ τὴν κατατοπίσω ἐπὶ τῆς ἰδιορρύθμου καταστάσεως τῆς ἰδιαιτέρας ἐκλογικῆς μου περιφερείας τῆς Δωδεκανήσου, καὶ τῶν προβλημάτων τὰ ὁποῖα ἀνακύπτουν καὶ ἐκεῖ ἐκ τῶν περιφήμων φακέλλων. Ἐπὶ πλέον δὲ νὰ κάμω σύστασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως μὲ γνώμονα τὸ ἐθνικὸν συμφέρον ἀντιμετωπίσῃ τὸ κρίσιμο τοῦτο θέμα λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψει τὴν ἰδιορρυθμίαν καὶ ἰδιομορφίαν τῆς ἐν Δωδεκανήσῳ καταστάσεως. Ὡς γνωστόν, κ. συνάδελφοι, ἡ Δωδεκάνησος μετὰ μακραίωνα δουλείαν ὑπὸ ποικιλωνύμους κατακτητάς, ἐνεσωματώθη καὶ ἐπανῆλθεν εἰς τοὺς κόλπους τῆς Μητρὸς Πατρίδος τὴν 31ην)3)1947 καθ’ ἣν ἐποχὴν ἐμαίνετο ὁ συμμοριτοπόλεμος εἰς τὴν λοιπὴν χώραν. Ὡς ἐκ τούτου ἡ Δωδεκάνησος διαρκούσης τῆς ἰταλοκρατίας δὲν ἐγνώρισε τὸ ΕΑΜ οὔτε καὶ ἐμολύνθη μὲ τὸ μίασμα τοῦ κομμουνισμοῦ, προπολεμικῶς καὶ κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου. Μόνον κατὰ τὴν περίοδον τῆς Βρεταννικῆς Στρατιωτικῆς Διοικήσεως (9)5)45–30)3)47), ἐσημειώθησαν κρούσματά τινα ἀριστερισμοῦ ἀλλὰ χωρὶς ἰδιαιτέραν σημασίαν καὶ ταῦτα ὑποκινηθέντα κυρίως ἀπὸ τοὺς ἐπιστρέψαντας, ἀπὸ τὰ «σύρματα» τῶν στρατοπέδων συγκεντρώσεως τῆς Μ. Ἀνατολῆς. Ἔτσι, ὅταν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἀνέλαβε τὴν Διοίκησιν τῶν νήσων τὴν 31.3.1947, ἡ Δωδεκάνησος ἁγνὴ καὶ ἀμόλυντος ἐκ τοῦ κομμουνισμοῦ ἐπανῆλθεν εἰς τοὺς κόλπους τῆς Μητρὸς Πατρίδος, μὲ τὴν μέθην τῆς ἀπελευθερώσεως, τὴν ὁποίαν ἡ γενεά μας εἶδε πραγματοποιουμένην μετὰ πόθους καὶ ὄνειρα πολλῶν γενεῶν καὶ αἰώνων. Ἡ τιμὴ τῆς τηρήσεως τῆς τάξεως εἰς τὸ νέον τμῆμα τῆς Ἐπικρατείας ἀνετέθη εἰς τὸ Σῶμα τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον τότε ἐμάχετο εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τοῦ πυρὸς κατὰ τοῦ ξενοκινήτου κομμουνισμοῦ. Ἦτο φυσικὸν τὸ γεγονὸς ὅτι ἔνια ἐκ τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα ἐστάλησαν εἰς τὴν Δωδεκάνησον, ἐπηρεασμένα ἀπὸ τὴν νοοτροπίαν περὶ ΕΑΜ καὶ κομμουνισμοῦ τῆς ἐλευθέρας Πατρίδος καὶ ἀπὸ τὰ τῶν μαχῶν ὅπου μέχρι πρὸ ὀλίγου ἠγωνίζοντο κατὰ τῶν κομμουνιστῶν, μὲ τὴν σύγχυσιν εἰς τὴν σκέψιν των τῆς καταστάσεως εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα, ἤρχισαν νὰ βλέπουν ὡρισμένους Δωδεκανησίους καὶ δὴ τοὺς ζωηροτέρους ἐξ αὐτῶν, οὐχὶ ὡς ἁγνοὺς καὶ ἐθνικόφρονας πολίτας ἀλλὰ ὡς κομμουνιστὰς καὶ ἐχθροὺς τοῦ καθεστῶτος. Ἡ αὐτὴ περίπου σύγχυσις εἰς τὴν σκέψιν τῶν ὀργάνων ἀσφαλείας ἐπεκράτησε καὶ μετὰ τὸ 1947 καὶ ἔτσι ἐν πολλοῖς ἐδημιουργήθησαν ἀρκετοὶ φάκελλοι ἀθώων καὶ φιλησύχων πολιτῶν, φιλελευθέρων καὶ δημοκρατικῶν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τῶν ὁποίων δὲν ἠξεύρουν καὶ οὔτε ξεύρουν τί ἐστὶ κομμουνισμὸς καὶ ὅτι ἔχουν φακέλλους. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὀφείλω νὰ ὑπογραμμίσω ὅτι ἡ δημιουργία, καὶ ἡ κατασκευὴ τῶν φακέλλων—τοῦτο δὲ δυστυχῶς παρετηρήθη εἰς μεγαλυτέραν κλίμακα εἰς τὰς μικρὰς νήσους—ἦτο ἄντικρυς ἀντίθετος πρὸς τὴν ἐπίσημον πολιτικὴν τοῦ Κράτους ἔναντι τῆς Δωδεκανήσου. Ὄντως ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία ἐπεθύμει καὶ ἐπεδίωξε νὰ κρατήσῃ τὴν νέαν ἐπαρχίαν μακρὰν ἀπὸ τὸν σπαραγμὸν ὁ ὁποῖος τότε ἐμαίνετο εἰς τὴν λοιπὴν χώραν. Καὶ πρὸς τοῦτο ἔλαβεν ὡρισμένα μέτρα προστατευτικὰ ὑπὲρ τῆς Δωδεκανήσου, ὡς λ. χ. τὴν στράτευσιν τῶν Δωδεκανησίων μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου ἀπὸ τῆς κλάσεως 1949 καὶ ἐντεῦθεν, τὴν ἀπαγόρευσιν μεταβάσεως εἰς Δωδεκάνησον ὑπόπτων προσώπων, τὴν χορήγησιν εἰδικῆς ἀδείας διὰ τὴν ἐκεῖ μετάβασιν, τὴν ἐπιλογὴν τῶν μετατιθεμένων εἰς Δωδεκάνησον ὀργάνων τῆς τάξεως κλπ. Μὲ τὴν πάροδον ὅμως τοῦ χρόνου, ὡς ἦτο εὐνόητον, τὰ μέτρα ταῦτα ἐχαλαρώθησαν καὶ οὐδεμία ἐπιλογὴ ἐγένετο τῶν ἀποστελλομένων εἰς Δωδεκάνησον ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς. Ἔτσι, διοικηταὶ νήσων, καὶ σταθμάρχαι χωρὶς προπαίδευσιν καὶ καθοδήγησιν μετετίθεντο νὰ διοικήσουν τὴν νέαν ἐπαρχίαν ἀπὸ διαφόρους περιοχὰς τοῦ Κράτους ὅπου ἐγνώρισαν τὰ ὄργια καὶ τὰ ἐγκλήματα τῶν κομμουνιστῶν. Ἦτο φυσικόν, τὰ ὄργανα ταῦτα ἐπηρεασμένα ἀπὸ τὴν κατάστασιν τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος, ὡς προεῖπον, νὰ ἔβλεπαν ἐκείνην τὴν ἐποχὴν μὲ δυσπιστίαν τοὺς νέους πολίτας, φιλελευθέρους κατὰ μεγάλην πλειοψηφίαν. Ἔτσι, ἀναιτίως δι’ ἀρκετούς, ἐδημιουργήθησαν φάκελλοι, οἱ ὁποῖοι, σήμερον, ἰδίως εἰς τὰς μικρὰς νήσους δημιουργοῦν τεράστιον ἠθικὸν καὶ ἐθνικὸν ζήτημα. Αὐθαιρεσίαι, ὑπερβασίαι ἢ πλάναι ὀργάνων τῆς τάξεως λόγῳ κακῶν πληροφοριῶν ἢ συλλεγεισῶν προχείρως, θέτουν σήμερον ἀναιτίως τινὰς ἐκ τῶν συμπατριωτῶν μου εἰς λίαν μειονεκτικὴν θέσιν, διότι τοὺς κλείουν τὶς πόρτες διὰ νὰ ζήσουν. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, κ. συνάδελφοι συγκεκριμένας περιπτώσεις φιλελευθέρων πολιτῶν ἄκρως ἐθνικοφρόνων, οἱ ὁποῖοι ἄγνωστον πῶς, καὶ διατὶ ἔχουν φακέλλους καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ πάρουν ναυτικὸν φυλλάδιον, νὰ μεταναστεύσουν νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον νὰ καταλάβουν δημοσίαν θέσιν κλπ. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω, ὅτι οἱ Πρόεδροι τῶν 2 μεγαλυτέρων Κοινοτήτων τῆς Ρόδου καὶ τῆς Κῶ, ἀκραιφνεῖς φιλελεύθεροι ἔχουν χαρακτηρισθῆ ὡς ἀριστεροὶ καὶ ἔχουν φακέλλους. Δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω ὀνόματα, ἐπιφυλαττόμενος νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὡρισμένας περιπτώσεις. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ τονίσω ὅτι εἴς τινας νήσους καὶ ἰδίως εἰς τὴν Σάμον, ἐξ ὅσων γνωρίζω, ὑπῆρξαν πράγματι κατασκευασταὶ φακέλλων ἐντίμων καὶ ἐθνικοφρόνων πολιτῶν. Μέχρι πρό τινος, μία φοβία συνεῖχε τὸν λαὸν τῆς νήσου ὑπερεθνικόφρονα καὶ εἰσακουόμενος δυστυχῶς ἀπὸ τοὺς κατὰ τόπους ἀστυνομικούς, ἐχαρακτήριζε τοὺς ἀντιπάλους ταύτης, διότι εἷς ἀδίστακτος κομματάρχης παριστάνων τὸν ὑπερεθνικόφρονα καὶ εἰσακουόμενος δυστυχῶς ἀπὸ τοὺς κατὰ τόπους ἀστυνομικούς, ἐχαρακτήριζε τοὺς ἀντιπάλους του ὡς κομμουνιστάς, δι’ ὃ καὶ ἐδημιουργήθησαν πλεῖστοι φάκελλοι. Κύριε ὑπουργέ, ἡ συνέχισις μιᾶς τοιαύτης καταστάσεως εἰς τὴν νεωστὶ ἀπελευθερωθεῖσαν περιοχὴν τῆς Δωδεκανήσου, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ ἐγκυμονεῖ ἐθνικοὺς κινδύνους εἰς τὸ εὐπαθὲς τοῦτο τμῆμα τῆς Χώρας. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀντιθέσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, γύρω ἀπὸ τὸ ζήτημα τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, τὸ Κράτος πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ μὲ ἀνωτερότητα καὶ μὲ δημοκρατικὴν κατανόησιν. Δὲν εἶναι πλέον ἐπιτετραμμένον νὰ κολλᾶται ἡ «ρετσινιὰ» τοῦ ἀριστεροῦ ἢ τοῦ κομμουνιστοῦ εἰς κάθε πολίτην ἀπὸ ὑπερβολικὸν ζῆλον ἢ κακὰς πληροφορίας αἱ ὁποῖαι συνήθως εἶναι καὶ πρόχειροι καὶ ὕποπτοι. Τὸ Κράτος παράλληλα μὲ τὴν κατοχύρωσιν τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας καὶ μὲ αὐτὴν ὡς γνώμονα πρέπει νὰ ἀνεύρῃ τρόπους διὰ νὰ προασπίζῃ τὸν πολίτην ἀπὸ τὰς ἐναντίον του τυχὸν αὐθαιρεσίας τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως, ἰδίως δὲ εἰς τὴν νεωστὶ ἀπελευθερωθεῖσαν Δωδεκάνησον. Διὰ τοῦτο κ. ὑπουργέ, κάμνω θερμὴν ἔκκλησιν καὶ σύστασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως παράλληλα μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἐξαγγείλῃ ἐπὶ τοῦ θέματος, δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἐπικράτειαν, εἰδικῶς διὰ τὴν Δωδεκάνησον, λόγῳ τῆς ἰδιομορφίας της, υἱοθετήσῃ τὴν ἐπανεξέτασιν καὶ ἐκκαθάρισιν ὅλων τῶν ὑπαρχόντων φακέλλων, διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ παραμένουν «ρετσινιασμένοι» νομοταγεῖς καὶ ἐθνικόφρονες πολῖται. Τοὺς νομιμόφρονας καὶ ἀσπίλους πατριώτας τῆς Δωδεκανήσου, τοὺς βαθύτατα δημοκρατικούς, ἡ Κυβέρνησις, ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὸν ἐφιάλτην τῶν φακέλλων καὶ νὰ τοὺς κάμῃ νὰ αἰσθανθοῦν τὴν χαρὰν τῆς ἐθνικῆς ἀτομικῆς ἐλευθερίας των. (Χειροκροτήματα).

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§143ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοραὶ ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.)