1955.02.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 44η

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζὲς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τῶν πρακτικῶν. Κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ἔκαμα ὡρισμένας διακοπάς, καὶ εἶπα ὡρισμένα πράγματα. Ἀτυχῶς εἰς τὰ πρακτικὰ δὲν ἀναφέρεται οὔτε λέξις ἀπὸ ὅσα εἶπα, οὔτε κἂν τὸ ὄνομά μου ἀναφέρεται δὲν γνωρίζω διατί.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρὰ τὴν προσωπικὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν τρέφω εἰς τὸ ἄτομόν σας, αἱ διακοπαὶ δὲν συλλαμβάνονται ἀπὸ τὸ αὐτὶ τῶν πρακτικογράφων, δὲν εἶναι δὲ καὶ συμπαθεῖς οὔτε εἰς τοὺς πρακτικογράφους, οὔτε εἰς κανένα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον διαμαρτυρίαι, διότι δὲν περιλαμβάνονται διακοπαὶ εἰς τὰ πρακτικά, μοῦ εἶναι ἀσυμπαθεῖς.

§5Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ μικρῶν διακοπῶν, ἀλλὰ.......

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ κάμω τὰς δεούσας συστάσεις, ἀλλὰ οἱ πρακτικογράφοι νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας εἶναι διὰ νὰ γράφουν τοὺς λόγους καὶ οὐχὶ τὰς διακοπὰς καὶ τὰς ἀντεγκλήσεις.

§7Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν θέλω νὰ δημιουργῶ θέματα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀνεγράφετο τὸ ὄνομά μου εἰς τὰ πρακτικά. Δὲν ἐπεδίωξα τοιοῦτόν τι ποτὲ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς θητείας μου εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, παρὰ ταῦτα ὅμως ἔπρεπε κάτι νὰ γραφῇ ἀπὸ ὅσα εἶπα.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντως, κ. συνάδελφε, ἠθελημένη παράλειψις δὲν εἶναι, ἀλλὰ ὁ πρακτικογράφος δὲν συνέλαβε τὰς διακοπάς σας, διότι ὁ πρακτικογράφος ἔχει ὑπ’ ὄψιν τὸν λόγον καὶ οὐχὶ τὰς διακοπάς, αἱ ὁποῖαι δὲν γίνονται ἀντιληπταὶ ὁ δὲ Κανονισμὸς λέγει «διαλογικαὶ συζητήσεις ἀπαγορεύονται», τὸ λέγει ρητῶς. Συνεπῶς τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ δὲν δύνανται νὰ παραβιάζουν τὸν Κανονισμόν, νὰ ἀρκῆσθε ὅτι τὸν παραβιάζει ὁ Πρόεδρος ὅστις σᾶς ἀφήνει νὰ κάμνετε μερικὰς διακοπάς. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν, κατόπιν παρατηρήσεων τῶν κ. κ. Σ. Κωτιάδη καὶ Δ. Πετροπουλάκου. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπίστης αἰτεῖται μηνιαίαν ἀπουσίας ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν μηνιαίας ἀπουσίας ἄδειαν εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Λ. Μπίστην προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§11Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατῶν καὶ Ἐργατριῶν Κλωστοϋφαντουργείων καὶ Βαφείων Πειραιῶς, διαμαρτυρομένης δι’ ὁμαδικὰς ἀπολύσεις ἐργατῶν Ἑταιρείας Ρετσίνα καὶ ζητούσης λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν ἐργαζομένων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ στεγάσεως Δικηγόρων Πειραιῶς, ζητοῦντος συμπλήρωσιν τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων διατάξεων», ἐπὶ σκοπῷ νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ οἰκοδομικοὶ συνεταιρισμοὶ τῶν δικηγόρων εἰς τοὺς ἀγοραστὰς κοινοχρήστων ἐκτάσεων, ὡς προβλέπεται καὶ διὰ τοὺς οἰκοδομικοὺς συνεταιρισμοὺς τῶν δημοσίων πολιτικῶν ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης κ. Δ. Δημάδης διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ἄμεσον καταβολὴν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς Κατερίνης τῆς δευτέρας δόσεως πλασματικῶν δανείων, ὡς τοῦτο ἐγένετο διὰ τὰς λοιπὰς περιοχὰς τῆς χώρας. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν ἱεροδιακόνων, ἱεροψαλτῶν καὶ νεωκόρων τῶν Δημοτικῶν Νεκροταφείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ζητούντων κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 93570)1950 ἀποφάσεως ὑπουργῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν καὶ ἐξομοίωσίν των ὅσον ἀφορᾷ τὴν μισθοδοσίαν μὲ τοὺς μονίμους ὑπαλλήλους κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἁμαξοκαρραγωγέων Πειραιῶς «ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος», ζητοῦντος χορήγησιν εἰς τὰ πληγέντα ἐπαγγελματικῶς μέλη του, ἀδειῶν δημοσίας χρήσεως αὐτοκινήτων, συνταξιοδότησιν αὐτῶν παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρυστίας κ. Ι. Χατζηνικολῆς καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Κύμης καὶ Περιχώρων, ζητούντων διατήρησιν ἰσχύος ἐνοικιοστασίου εἰς τὰς κάτω τῶν 5.000 κατοίκων κωμοπόλεις. Ὁ βουλευτὴς Χαλκίδος κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Εὐβοίας πληγέντων ἐπὶ κατοχῆς, ζητούντων τὴν χορήγησιν δανείου ὡς ἐγένετο καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας τοῦ Κράτους. Ὁ βουλευτὴς Σύρου κ. Τ. Πάρρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κτηματομεσιτῶν Σύρου, ζητούνων ὅπως ἀποφευχθῇ ἡ ἐφεξῆς χορήγησις ἀδειῶν ἀσκήσεως τοῦ κτηματομεσιτικοῦ ἐπαγγέλματος ἐν Σύρῳ λόγῳ ἐλλείψεως ἐργασιῶν. Ὁ βουλευτὴς Καρυστίας κ. Ι. Χατζηνικολῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Χαλκίδος, ζητούντων ἀνέγερσιν τοῦ διϋλιστηρίου πετρελαίων εἰς Χαλκίδα. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Δράμας καὶ Περιφερείας, ζητούσης ὅπως ἐκδοθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἀπόφασις ὁρίζουσα τὴν παγιοποίησιν καὶ εἰς 24 δόσεις καταβολὴν τῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. καθυστερουμένων εἰσφορῶν τῶν μέχρι τοῦ ποσοῦ χιλίων δραχμῶν διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῶν χειμαζομένων μικρῶν ἐπιχειρήσεων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Δ. Κυριάκου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Σερρῶν, ζητοῦντος ἀναστολὴν πάσης δικαστικῆς καταγγελίας καὶ ποινικῆς διώξεως τῶν μελῶν του πρὸς καταβολὴν ὀφειλῶν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων, κεφαλοποίησιν ἁπασῶν τῶν μέχρι 31.12.1954 ὀφειλῶν ἄνευ προσαυξήσεων καὶ ἐξόφλησιν αὐτῶν εἰς 24 μηνιαίας δόσεις κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν, ὑπηρετούντων ὡς ἐκτάκτων ἢ ἐπὶ συμβάσει καὶ διορισθέντων μετὰ τὴν ἐκ τῶν τάξεων τοῦ Στρατοῦ ἀπόλυσίν των, εἰς τὸ Δημόσιον, εἰς Ν. Π.Δ.Δ., εἰς Δήμους, εἰς Τραπέζας, εἰς Συνεταιρισμούς, εἰς Ὀργανισμοὺς κλπ. καὶ ζητούντων προσμέτρησιν τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας των εἰς τὸν ἀπαιτούμενον διὰ τὴν προαγωγὴν των χρόνον καὶ μονιμοποίησίν των εἰς ἃς Ὑπηρεσίας σήμερον ἐργάζονται. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς προσωρινῆς Ἐπιτροπῆς Ἀγῶνος κατοίκων Παλαιᾶς Κοκκινιᾶς Πειραιῶς, ζητούσης τὴν σύστασιν λεωφορειακῆς γραμμῆς μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ Παλαιᾶς Κοκκινιᾶς καὶ ἵδρυσιν ἰδίου Ἀστυνομικοῦ Τμήματος, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐξ 20–25.000 κατοίκων πληθυσμοῦ τῆς συνοικίας των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Δράμας, διαμαρτυρομένης, διότι ἐνῷ οἱ ἐπαγγελματοβιοτέχναι κατόπιν μεγάλης προσπαθείας κατέβαλον εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος τὸ ἥμισυ τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ἔλαβον ὡς δάνειον ἀνασυγκροτήσεως, εὑρίσκονται σήμερον χρεωμένοι μὲ τὸ ἴδιον ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀρχικῶς ἐδανείσθησαν λόγῳ τῆς ἐπιβαρύνσεώς των, μὲ ἀνατοκισμούς, μὲ τόκους ὑπερημερίας καὶ μὲ πρόσθετον ποσοστὸν 3% λόγῳ ἐξόδων καὶ αἰτούσης τὴν διαγραφὴν ὅλων τῶν προσαυξήσεων καὶ τὴν ἐξόφλησιν τοῦ ἀρχικοῦ κεφαλαίου εἰς 24 μηνιαίας δόσεις. Ἡ Πανελλήνιος Θρησκευτικὴ καὶ Ἐθνικὴ Ὀρθόδοξος Κοινωνία ζητεῖ ἐλευθέραν ἄσκησιν τῶν θρησκευτικῶν καθηκόντων τῶν παλαιοημερολογιτῶν κλπ. Δημόσιοι Ὑπάλληλοι Λαρίσης, ἐργασθέντες ὡς διορθωταὶ δοκιμίων τῆς ὑπὸ τοῦ Βιβλιοχαρτεμπόρου Θ. Παρασκευοπούλου, ἐκτυπώσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων πλείστων περιοχῶν τῆς χώρας, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεώς των καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἀποστολὴν τῶν ἐκδοθέντων ἐνταλμάτων πρὸς πληρωμὴν αὐτῆς. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαρίσης– Τυρνάβου–Ἀγυιᾶς, ὁ Συνεταιρισμὸς Λαχανοπαραγωγῶν Λαρίσης, καὶ οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ Ἀγυιᾶς, Μεταξοχωρίου, ζητοῦν μείωσιν τῆς ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων Φορολογίας τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 77069)1954 ἀποφάσεως κ. ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν περὶ ἀναθέσεως εἰσπράξεως δημοτικῶν φόρων εἰς ἐνοικιαστὰς κλπ. Ὁ κ. Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως–Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐξαγορᾶς στρατιωτικῶν ὑποχρεώσεων ἀνυποτάκτων κλάσεων 1941 καὶ παλαιοτέρων». Οἱ κ. κ. Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως–Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Λ. ΕΥ-ΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–1945, 1945–1946, 1947–1948, 1948–1949, 1950–1951, 1951–1952 καὶ 1952–1953 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης–Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκ. ἔτους 1953–54». Οἱ κ. κ. Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν ἀπὸ τοῦ οἰκον. ἔτους 1943–1944 μέχρι καὶ τοῦ οἰκον. ἔτους 1952–53 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Γεν. Ἐπιτελείου Ἀεροπορίας)». Οἱ κ. κ. Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας) καὶ Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1954–1955 οἰκον. ἔτη (1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 80)1946, περὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Ν.Δ. 2976) 1954, «περὶ Σώματος Ἀξιωματικῶν Ἀδελφῶν Νοσοκόμων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων «Βασίλισσα Φρειδερίκη». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ Διοικητικῆς Ἀποκεντρώσεως» καὶ 2) «περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Κουτσοπέταλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Διοικητικῆς Ἀποκεντρώσεως». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Διοικητικῆς Ἀποκεντρώσεως». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Καραπιπέρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Κρατικοῦ Ὀργανισμοῦ μηχανημάτων Δημοσίων Ἔργων». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Καλκάνης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Δερδεμέζης, Γ. Κατσαφάδος, Α. Ἀλιπράντης, Μ. Κοτσώνης, Π. Βουδούρης, Ι. Παπαπέτρου, Κ. Γιαννούσης, Α. Ψιμάρας, Θ. Καλκάνης, Ι. Ἠλιόπουλος, Γ. Κακαγιάννης, Ν. Μήτρου, Γ. Βούλγαρης, Κ. Χατζηγρηγοριάδης, Η. Παπαηλιοῦ, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Α. Παυλόπουλος, Α. Φράγκος, Δ. Δαβάκης, Ι. Κοντοβράκης, Ι. Χατζηνικολῆς, Χ. Καραπιπέρης, Χ. Ρίζος, Η. Ἀναστασόπουλος, Ν. Σταθόπουλος κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Βοῦλτζος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Χλουβεράκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου».

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§13Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως περὶ φακέλλων, ὥστε νὰ τελειώσῃ ἀπόψε. Ἠκούσθησαν ὅλαι αἱ ἀπόψεις καὶ ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς αὐτὸ συμφωνῶ καὶ ἐγώ. Ἑπομένως εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Συμφωνεῖ τὸ Σῶμα;

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισεν. Προκειμένου τώρα περὶ τῆς δικονομίας, ἡ ὁποία θὰ ἰσχύσῃ θὰ ἦτο εὐκταῖον νομίζω, καὶ διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ διὰ τὸν Κοινοβουλευτισμόν, νὰ ἐτερματίζετο ἡ συζήτησις. Ὑπάρχουν πρὸς τοῦτο δύο τρόποι. Κατὰ τὸν ἕνα, νὰ παραιτηθοῦν ὅλοι οἱ ἐγγεγραμμένοι καὶ νὰ ὁμιλήσουν, ὁ κ. ὑπουργός, καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἢ καὶ ἄλλος ὡς ἀρχηγὸς Κόμματος, ἢ ἄλλως νὰ προχωρήσωμεν μὲ βάσιν τὸ καθορισθὲν τέταρτον τῶν ἀγορεύσεων, μὲ τὴν παράκλησιν νὰ ἐξαντληθῇ ὁριστικῶς ἡ συζήτησις ἀπόψε. Καὶ διὰ νὰ ἐξαντληθῇ ὁριστικῶς, θὰ κάμω τὴν ἔκκλησιν ὅπως, αἱ ἀγορεύσεις γίνονται εἰς ἤπιον ὕφος, διότι ἀγόρευσις ἑνὸς βουλευτοῦ προεκάλεσε τὴν ἐγγραφὴν 2–3 ἀκόμη συναδέλφων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἀπαγορεύεται ἀπὸ τὸν Κανονισμόν. Ἡ γνώμη μου εἶναι νὰ λάβῃ τὸν λόγον ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀφοῦ παραιτηθοῦν ὅλοι οἱ βουλευταὶ ἀπόψε.

§17Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νὰ ἀγορεύσουν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ νὰ παραιτηθοῦν τῆς Συμπολιτεύσεως.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐκφωνήσω τὰ ὀνόματα τῶν ἐγγεγραμμένων, ὥστε νὰ παραιτηθοῦν ὅσοι θέλουν. Ὁ κ. Ε. Ἐλευθεριάδης παραιτεῖται.

§19Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Ὄχι.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης.

§21Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ὄχι.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε εἶναι περιττὸν νὰ προχωρήσω. Λυποῦμαι διότι οὕτω θὰ φθάσωμεν εἰς τὰς διακοπὰς τῶν ἀπόκρεω, μετὰ πολλὰς ἡμέρας καὶ μετὰ ἐπίσης θὰ ἐργασθῶμεν ἄλλας τριάκοντα ἡμέρας μέχρι τὸ Πάσχα καὶ θὰ ἔχωμεν συζητήσει μόνον μίαν ἐπερώτησιν. Νομίζω, ὅτι δὲν λειτουργεῖ ὁμαλῶς ὁ τομεὺς τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§23Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις μέχρις ἐξαντλήσεως τῶν ρητόρων.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραμένουν ἐλάχιστοι βουλευταὶ καὶ φυσικὰ λύεται ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸ τρόπον νὰ γίνῃ συζήτησις. Θὰ πρέπει νὰ μὴ ἐγγράφωνται πολλοὶ βουλευταί, νὰ ὁμιλοῦν ὀλιγώτερον χρόνον καὶ νὰ παραμένουν περισσότερον ἐν τῇ αἰθούσῃ οἱ βουλευταί. Μόνον οὕτω θὰ λειτουργήσῃ κανονικῶς ἡ Βουλὴ καὶ ὄχι νὰ ἔχῃ τὸ Προεδρεῖον τὴν εὐθύνην τῆς ὅλης καταστάσεως. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Ἐλευθεριάδης.

§25Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Θὰ εἶμαι σύντομος, διότι ἔπειτα ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν ἐν προκειμένῳ ἡ συζήτησις σχεδὸν ἐξηντλήθη. Θὰ παρεκάλουν ὅμως, νὰ ἐξετασθῇ εἰδικώτερον τὸ ζήτημα διὰ τὴν ἀκριτικὴν περιοχὴν ὅπου διαφορετικῶς κάπως, σχηματίζονται οἱ φάκελλοι. Ἐκεῖ καθ’ εἷς προσπαθεῖ νὰ ἐξοντώσῃ τὸν ἀντίπαλόν του. Φθάνουν εἰς τὸ σημεῖον νὰ λέγουν: «Ἐφ’ ὅσον μοῦ πῆρες τὴν γίδα θὰ σὲ στείλω ἐξορία». Δι’ αὐτὸ πρέπει εἰδικῶς νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα ἐκεῖ, διότι ἡ συκοφαντία δὲν ἔχει ὅρια. Θὰ ἀναφέρω δύο μόνον χαρακτηριστικὰ παραδείγματα. Χαρακτηριστικὸν εἶναι, ὅτι καὶ ἐμὲ τὸν ἴδιον κάποτε μὲ ἐχαρακτήρισαν ὡς κομμουνιστήν, καὶ τοῦτο, διότι ἠμπόδισα μερικοὺς νὰ κάμουν καταχρήσεις τοῦ δημοσίου χρήματος. Τὰ ὀνόματα τὰ ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας. Τὸ 1947, ἤμουν ἀρχηγὸς κατασκηνώσεως τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Προνοίας Θεσσαλονίκης, Τότε ὁ διευθυντὴς τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Προνοίας, κ. Ριγάδης, μὲ παρεκάλεσε νὰ τὸν βοηθήσω εἰς τὰς κατασκηνώσεις. Ἐπειδὴ ὅμως, ἡ ἐμφάνισίς μου ὡς ἀρχηγοῦ προσέκρουεν εἰς τὰ συμφέροντα ὡρισμένων φίλων πολιτικῶν, τῶν ὑπουργῶν κ.κ. Θεοχαρίδη καὶ Κότσιανου ὑφυπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ τοῦ πρώτου καὶ ὑπουργοῦ Προνοίας τοῦ δευτέρου, ἠθέλησαν νὰ μὲ ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὴν διοίκησιν τῶν κατασκηνώσεων, διὰ νὰ κάμουν τὴν δουλειά τους ἀνενόχλητα. Καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον μὲ ἐσυκοφάντησαν ὡς κομμουνιστήν. Παρουσιάσθησαν εἰς τὸν τότε Γεν. Διοικητὴν Βορ. Ἑλλάδος κ. Κορόζον, οἱ ἀνωτέρω ὑπουργοὶ καὶ τοῦ εἶπον: Τὸν Ἐλευθεριάδη τὸν ἰνστρούχτορα βρῆκες νὰ βάλῃς ἀρχηγὸν τῆς κατασκηνώσεως; 700 παιδιὰ στὴ διαφώτιση ἑνὸς ἐπικινδύνου κομμουνιστοῦ; Τότε ἐκλήθη ὁ κ. Ριγάδης ἀπὸ τὸν κ. Κορόζον καὶ τοῦ εἶπεν: Διατὶ μοῦ εἰσηγήθεις δι’ ἀρχηγὸν κατασκηνώσεως τὸν Ἐλευθεριάδην, ὁ ὁποῖος ὅπως καταθέτουν δύο ὑπουργοί, εἶναι ἐπικίνδυνος κομμουνιστής; Ὁ κ. Ριγάδης εἶπεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ λέγουν δύο ὑπουργοί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ σεβασθῶ. Πάντως πρέπει νὰ τὸ ἀποδείξουν, διότι εἶμαι καὶ ἐγὼ ὑπεύθυνος ἂν τοῦτο ἀληθεύει καὶ δὲν στέκομαι. Ἐζητήθησαν πληροφορίαι ἀπὸ τὴν Ἀσφάλειαν, ἡ ὁποία ἔδωσε πράγματι καλὰς πληροφορίας. Ἐρωτῶ ἐὰν δὲν μὲ ἐδικαίωνεν ἡ Ἀσφάλεια ποῖος θὰ ἦτο ὁ δρόμος μου; Ἴσως τώρα νὰ ἤμουν καὶ ἐξορία. Σᾶς ἔφερα αὐτὸ τὸ παράδειγμα, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε περὶ τίνος πρόκειται καὶ μὲ ποιὰ ἐλαφρὰ συνείδησιν χαρακτηρίζονται οἱ πολῖται. Ὁ κ. Βουδούρης, εἶπε πῶς τρέχει κάθε μέρα νὰ ἀποχαρακτηρίσῃ ἑκατοντάδας. Εἶναι πρὸς τιμήν του. Γιατὶ ὅμως νὰ τρέχωμεν ἡμεῖς νὰ ἀποχαρακτηρίσωμεν ἀδικουμένους καὶ νὰ μὴ ληφθῇ ἓν γενικὸν μέτρον; Θὰ πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ εὕρῃ ἕναν τρόπον, ὥστε ἓν μεγάλο ποσοστὸν νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν μέσην ἀποχαρακτηριζόμενον, διὰ νὰ μείνουν μόνον ὀλίγοι. Καὶ θὰ συμφωνήσω εἰς αὐτό, μὲ τὸν ἀξιότιμον τέως ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, κ. Λυκουρέζον, ὁ ὁποῖος ἔθεσεν ἓν ὅριον μέχρι τοῦ 1944 δι’ ὅσους εἶχον ἡλικίαν κάτω τῶν 16–18 ἐτῶν, νὰ καταστραφοῦν οἱ φάκελλοί των. Ἐγὼ εἶμαι πιὸ ὀλιγαρκὴς καὶ ζητῶ τὴν κατάργησιν τῶν φακέλλων δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐγεννήθησαν ἀπὸ τὸ 1944 καὶ ἐντεῦθεν. Διότι, δυστυχῶς, ἡ ἀρρώστεια μεταδίδεται καὶ εἰς τὰ παιδιά τους καὶ μάλιστα, ἐνῷ, συμφώνως μὲ τὸν νόμον, συγγενεῖς θεωροῦνται οἱ ἐξ αἵματος μέχρι δωδεκάτου βαθμοῦ, ἡμεῖς παίρνομεν καὶ τὴν ἐξ ἀγχιστείας συγγένειαν καὶ λέγομεν, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη ὁ συμπέθερός του ἦτο εἰς τὸ ΕΑΜ, καὶ αὐτὸς δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι ὕποπτος. Ἐγὼ δὲν κατηγορῶ κανένα κόμμα. Ἐγὼ κατηγορῶ μόνον ὅ,τι δὲν ἔγινεν ἕως τώρα. Ἐγὼ ἐνδιαφέρομαι νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα, εἴτε ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, εἴτε ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι καὶ ἂν ἤρχοντο ἄλλοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, πάλιν τὰ ἴδια θὰ ἔλεγον καὶ τὰ ἴδια θὰ ἐπίστευαν. Ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, τὸ θέμα δὲν εἶναι ὁ ἔλεγχος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἔχει τὴν ἔννοιαν συστάσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐγώ, σὰν νεώτερος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἔχω τὴν ἀξίωσιν νὰ κάμω συστάσεις, διότι ὑποτίθεται, ὅτι ὅλοι οἱ ἄλλοι εἶναι πιὸ πεπειραμένοι ἀπὸ ἐμέ. Ὡς νεώτερος, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος, ὥστε μία ὡρισμένη μερίς, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Λυκουρέζος, ἡ ὁποία καλύπτει πολλοὺς φακέλλους, νὰ βγῇ ἀπὸ τὴν μέσην δι’ ὁμαδικοῦ ἀποχαρακτηρισμοῦ. Ἔπειτα, ὅσοι ὑπηρέτησαν εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν νὰ ἔχουν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, διότι ἦσαν παλαιὰ εἰς τὸ ΕΑΜ, ν’ ἀποκατασταθοῦν. Ἔτσι γενικά, ν’ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα κατὰ μεγάλας ὁμάδας καὶ ὅταν θὰ μείνουν οἱ ὀλίγοι, τότε θὰ φροντίσωμεν νὰ εὕρωμεν τὸν τρόπον νὰ τοὺς ἀποκαταστήσωμεν καὶ αὐτούς. Θὰ παρακαλέσω ἰδιαιτέρως τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δώσῃ ἐντολὴν εἰς ὡρισμένα ὄργανα, νὰ μὴ μεταφέρουν τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὸ κομματικόν. Δὲν τὸ κάμνουν ὅλοι, εἶναι ὀλίγοι, ἀλλὰ διατί καὶ οἱ ὀλίγοι αὐτοί, νὰ τὸ κάμνουν; Νομίζω, ὅτι ἐὰν ταλαιπωροῦν τὸν κόσμον καὶ τὸν ἐκβιάζουν, δὲν κερδίζει τίποτε τὸ κόμμα, καὶ δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ κόμμα, τοὐλάχιστον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ποὺ θὰ δώσῃ μίαν τοιαύτην γραμμήν. Ἑπομένως, παρακαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς, νὰ δώσῃ μίαν κατεύθυνσιν καὶ δι’ ἐγκυκλίου νὰ ἀπαγορεύῃ πάντα χωροφύλακα, εἴτε ἀξιωματικόν, εἴτε ὑπάλληλον νὰ νομίζῃ, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κομματίζεται, προκειμένου νὰ ἀποχαρακτηρισθῇ πολίτης. Τὸ λέγω αὐτό, διότι ἕνας μοῦ παρεπονήθη εἰς τὴν περιοχήν μου, ὅτι δὲν τοῦ ἔδιδον πιστοποιητικὸν νὰ πάῃ ὁ υἱός του εἰς τὴν Γερμανίαν, διὰ νὰ σπουδάσῃ. Μοῦ λέγει: «Θὰ σκοτώσω ἄνθρωπον». Διατί; Διότι ἐπῆγε νὰ πάρῃ τὸ πιστοποιητικὸν ὁ υἱός μου καὶ τοῦ λέγει ὁ ὑπενωμοτάρχης: «Νὰ ἔλθῃ ὁ Πλαστήρας νὰ σοῦ δώσῃ τὸ πιστοποιητικόν!». (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ). Βέβαια, ἀνόητος ἐθεωρήθη ὁ ὑπενωμοτάρχης καὶ οὐδεὶς ἐγκρίνει τὴν πρᾶξίν του. Ἐπῆγα καὶ ἐτακτοποίησα ἐγὼ τὴν ὑπόθεσιν. Ἄλλος ἐπίσης ἀνθυπομοίραρχος, εἶπεν εἰς ἕνα, ποὺ ἐπῆγε νὰ πάρῃ πιστοποιητικὸν καὶ δὲν τοῦ ἔδωσε, διότι τὸ 1944 ἦτο εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀλληλεγγύην. Ἔκτοτε βέβαια, δὲν ἔδωσεν οὐδεμίαν ἀφορμήν, ἀλλ’ ἐμμένει, λέγει, εἰς τὰς κομμουνιστικὰς του ἀρχάς. Ἀπὸ ποῦ βγαίνει αὐτό; Ἀφοῦ ἀπὸ τὸ 1944 δὲν ἔδωσεν οὐδεμίαν ἀφορμήν, πῶς γνωρίζει ὅτι εἶναι κομμουνιστής; Καὶ ὅταν τελικῶς ἐπῆγε νὰ ἐρωτήσῃ διατὶ γράφει ὅτι ἐμμένει εἰς τὰς κομμουνιστικὰς ἀρχάς, τοῦ ἀπήντησαν, ἀφοῦ ἀναγνωρίζει ὅτι ἀπὸ τοῦ 1944, δὲν ἔκαμε τίποτε; Πῆρε τὴν ἀπάντησιν. Ἀκριβῶς, διότι δὲν κάμνεις τίποτε. Καὶ ὅταν ὁ ὑπάλληλος, ἀπορῶν ἠρώτησε τὸν ἀνθυπομοίραρχον, τί ἐννοεῖ ὅταν λέγῃ δὲν ἔκαμε τίποτε, τοῦ ἀπήντησε: «Δὲν ἔδειξες «συναγερμικὸν ἐνδιαφέρον». Τοῦτο, νομίζω, ὅτι καὶ σεῖς θὰ τὸ ἀποδοκιμάζετε, κ. ὑπουργέ. Λοιπόν, αὐταὶ αἱ μεμονωμέναι περιπτώσεις ἐπιβάλλουν νὰ ἐκδοθῇ μία διαταγή, εἰς τὰ ὄργανα, νὰ μὴ κομματίζωνται. Τελευτῶν, κ. ὑπουργέ, ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν ν’ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ ὁμάδας τὸ θέμα τοῦτο. Εἶμαι βέβαιος, καὶ τὸ πιστεύω, ὅτι θὰ τὸ κάμετε αὐτό, διότι, ἄλλως γενόμεθα ἀκούσιοι στρατολόγοι τῶν κομμουνιστῶν καὶ θὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ζαχαριάδην νὰ κάμῃ μνημεῖον εἰς τὸν ἄγνωστον πληροφοριοδότην, ὁ ὁποῖος ἐστρατολόγησεν ἀνθρώπους ἀκουσίως καὶ ἀνοήτως διὰ τὸ ΚΚΕ, χωρὶς νὰ εἶναι κομμουνισταί. Ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν κανένα ἀστικὸν κόμμα δὲν ὠφελεῖται, ὠφελεῖται μόνον τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§27Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι. Ἀπὸ τὴν διεξαχθεῖσαν μέχρι τοῦδε συζήτησιν καὶ ἀπὸ τὰ ἐκτεθέντα, τόσον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Συμπολιτεύσεως, παρέμεινεν ὡς καταστάλλαγμα, ὡς συμπέρασμα, τὸ ὅτι ὑπάρχει θέμα φακέλλων. Κατὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι μεγάλης ἐκτάσεως. Κατὰ τὴν Συμπολίτευσιν, τὸ θέμα αὐτό, εἶναι μικρᾶς ἐκτάσεως. Ἀλλ’ εἴτε μικρᾶς, εἴτε μεγάλης, γεγονὸς εἶναι ἕνα. Ὅτι ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς τῆς αἰθούσης ταύτης γίνεται δεκτόν, ὅτι ὑπάρχει θέμα φακέλλων. Καὶ τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι δημιούργημα μιᾶς δραματικῆς ἐσωτερικῆς καταστάσεως τῆς χώρας μας. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀγωνιστικὴ διάθεσις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ ἡ ἀντίστασις κατὰ τῆς βίας καὶ κατὰ τῶν κατακτητῶν, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ προτερήματα τῆς Ἑλληνικῆς Φυλῆς, ἀπὸ τὰ προσόντα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα τὴν διετήρησαν, παρ’ ὅλας τὰς ἀντιξοότητας ποὺ ἀντιμετώπισεν ἀνὰ τοὺς αἰῶνας, καὶ παρ’ ὅτι διετέλεσεν ὑπόδουλος ἐπὶ αἰῶνας ὁλοκλήρους. Ἐν ἀντιθέσει μὲ ἄλλας φυλὰς καὶ μὲ ἄλλα ἔθνη, τὰ ὁποῖα ἐδέχθησαν τοὺς κατακτητάς, χωρὶς ἄμυναν καὶ χωρὶς ἀντίστασιν, καὶ γι’ αὐτὸ ἔσβυσαν καὶ ἐχάθησαν. Δυστυχῶς, εἰς τὴν πατρίδα μας, τόσον ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις, τόσον ἡ ἀντίστασις τοῦ λαοῦ, ὅσον καὶ ἡ ἀγωνιστικὴ του διάθεσις, διέφυγε τοῦ ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Καΐρου, διέφυγε τοῦ ἐλέγχου τῶν ἐθνικῶν παραγόντων. Καὶ περιῆλθεν εἰς χεῖρας ξένων, περιῆλθεν εἰς τὰς χεῖρας τῶν Ἄγγλων. Ἡ Ἀγγλία ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἔπαιζε τὴν τύχην τῆς χώρας της καὶ τῆς Αὐτοκρατορίας της. Συνετάσσετο καὶ συνεμάχη μὲ οἱονδήποτε, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν βοηθήσῃ, ἔστω μὲ ἕναν ἄνθρωπον, ἔστω μὲ ἕνα ὅπλον, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ καθυστερήσῃ διὰ μίαν στιγμὴν καὶ μόνον τὸν ἐχθρὸν ἢ νὰ τὸν παραλύσῃ, ὅπως τὸν παρέλυσαν ὡρισμένα ἔκτακτα περιστατικά, εἰς τὴν χώραν μας, διὰ νὰ σώσουν τὴν κινδυνεύουσαν χώραν των. Τὸ 1941, τὸ ΚΚΕ παράλυτον ἀπὸ τὴν μεταυγουστιανὴν περίοδον τοῦ ἀειμνήστου Μεταξᾶ, ἀντελήφθη ὅτι ἦτο μοναδικὴ εὐκαιρία νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ ἐπροχώρησεν εἰς τὴν ἀνασύνταξίν του. Τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1941, μὲ ψεύτικη προβολὴ τὸ ΕΑΜ, ἐνεφανίσθη εἰς τὸ προσκήνιον τῆς Ἐθνικῆς ἀντιστάσεως καὶ ἐπῆρεν εἰς τὰ χέρια του τὴν κατάστασιν, χωρὶς κἂν νὰ τὸ ἀντιληφθοῦν ὅλοι οἱ ἄλλοι οἱ παράγοντες, οἱ δυνάμενοι εἴτε νὰ πρωτοπορήσουν, εἴτε νὰ ἀναλάβουν οἱ ἴδιοι. Πρῶτον ἔργον τότε —καὶ τὸ ἐνθυμοῦμαι διότι ἔζησα εἰς τὰς Ἀθήνας ἐκείνην τὴν ἐποχὴν— πρῶτον ἔργον τοῦ ΚΚΕ, ὑπὸ τὴν προσωνυμίαν τοῦ ΕΑΜ, ἦτο ἡ ἀποστολὴ εἰς τὰς ἐπαρχίας τῶν παραγόντων ἐκείνων, ἢ μᾶλλον τῶν στελεχῶν, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιοῦσαν ὡς πρωτοπορίαν καὶ τὰ ὁποῖα στελέχη, ὅταν ἔφθασαν εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐδημιούργησαν τοὺς πρωτοπυρῆνας ὀργανώσεως. Μετὰ τὴν ὀργάνωσιν αὐτήν, τὴν τυπικήν, ἤρχισε πλέον ὠργανωμένη ἡ ἀντίδρασις ἐναντίον τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἤρχισαν νὰ κινοῦνται διὰ νὰ δημιουργήσουν ὁμάδας ἐθνικῆς ἀντιστάσεως καὶ παρέδιδον διὰ προδοσίας εἰς τὸν ἐχθρὸν κάθε κίνησιν ἐθνικὴν τῶν ἀξιωματικῶν τούτων. Οἱ πρῶτοι ποὺ συνελήφθησαν μετεφέρθησαν εἰς Ἰταλίαν, διὰ νὰ γίνουν ἀνάλωμα τῶν ψαριῶν τῆς Ἀδριατικῆς μὲ ἕνα ψεύτικο τορπιλλισμό, ὁ ὁποῖος ἔγινεν εἰς τὰ ἀνοικτὰ τῆς Χειμάρα. Ὅπως μοῦ ἔλεγεν ἀνώτατος ἀξιωματικὸς τῆς Χωροφυλακῆς, ἄλλη ὁμὰς ἐξ 900 ἀξιωματικῶν ἦτο ἑτοίμη νὰ παραδοθῇ πρὸς τοὺς κατακτητὰς Ἰταλούς, οἱ ὁποῖοι ἤσκουν τὴν ἐποπτείαν ἐπὶ τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας, καὶ τάξεως, καὶ παρηκολούθουν τὴν κίνησιν τῶν ἀξιωματικῶν, ἀλλὰ δὲν ἤξευρε διὰ ποῖον λόγον ἐματαιώθη, ἴσως ἐμεσολάβησεν Ἄγγλος ἀξιωματικός, εἰς τοὺς ἡγέτας τοῦ ΕΑΜ καὶ ἀπέτρεψε τὴν παράδοσιν τοῦ πίνακος τῶν ἀξιωματικῶν τούτων.

§28Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ.................

§29Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔδιδον πίνακας. Αὐτὴ εἶναι ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσεν ἀνώτατος ἀξιωματικὸς τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος τότε ἦτο εἰς τὴν ὑπηρεσίαν παρακολουθήσεως τῆς κινήσεως καὶ τῶν ἀριστερῶν καὶ τῶν ξένων. Ἔδιδον πίνακας, ὅπως ἔδωσαν καὶ τὸν πρῶτον πίνακα καὶ συνελήφθη μία ὁμὰς ἀξιωματικῶν, ἡ ὁποία ἐστάλη εἰς Ἰταλίαν καὶ ἐτορπιλλίσθησαν εἰς τὴν Ἀδριατικήν, ὅπως προηγουμένως εἶπον. Ἐπίσης εἶχον ἕτοιμον πίνακα καὶ τῶν 900 ἀξιωματικῶν, ἡ παράδοσις τῶν ὁποίων ἐματαιώθη τῇ μεσολαβήσει Ἄγγλου συνδέσμου.

§30Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Ἄνω τῶν 300 ἀξιωματικῶν ἐστάλησαν εἰς Γερμανίαν.

§31Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὅταν ὠργανώθη μὲ τὸ σύστημα αὐτό, τὸ καταχθόνιον, τὸ ΕΑΜ, τότε ἐστράφη πρὸς τὰς λαϊκὰς μάζας, καὶ μὲ τὸ σύνθημα, ὅτι σκοπὸς τοῦ ἐθνικοῦ ἀπελευθερωτικοῦ μετώπου, ἦτο ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς χώρας μας συνεκίνησεν ὅλον τὸν πληθυσμὸν, ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς χώρας, τὰ ὁποῖα μὲ μεγάλον ἐνθουσιασμὸν συνετάχθησαν εἰς τὰς διαφόρους κατηγορίας ὁμάδων, αἱ ὁποῖαι ἐπωνομάσθησαν ΕΠΟΝ, ἀετόπουλα καὶ λοιπά, Πλῆθος λαοῦ καὶ κόσμου, ὁ ὁποῖος δὲν ἦτο δυνατόν, νὰ γνωρίζῃ ποῖοι ἦσαν οἱ ἀπώτεροι σκοποὶ καὶ ποῖοι ἀπετέλουν τὸ ΕΑΜ, συνετάχθησαν ἀνύποπτα καὶ ἄδολα μέσα εἰς τὴν ὀργάνωσιν αὐτήν, πιστεύοντες, ὅτι πρόκειται περὶ πραγματικῆς ἐθνικῆς ὀργανώσεως. Οὕτω σιγὰ σιγά, τὸ ΕΑΜ ἐδυνάμωσε εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε ἀπὸ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1943, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ποὺ διελύθη ὁ ἐδῶ Ἰταλικὸς στρατός, ὄχι μόνον προσεκάλει ὅλους εἰς τὰς τάξεις τοῦ ΕΑΜ διὰ κλήσεως, ἀλλὰ καὶ διὰ χρήσεως μεθόδων ἐκβιαστικῶν. Ὅσοι ἠρνοῦντο νὰ ἐνταχθοῦν καὶ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των, ἐτίθεντο εἰς διωγμόν. Ἐπέβαλε κυρώσεις μὲ ἐκτελέσεις καὶ ἀφανισμούς. Αἱ μόναι ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀντέστησαν καὶ διετηρήθησαν ὡς τὸ τέλος, ἦσαν αἱ ὁμάδες τοῦ Ζέρβα, τὸ ΕΔΕΣ καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ἡ Χωροφυλακὴ καὶ ἡ Ἀστυνομία, ποὺ δὲν ἦσαν μόνον Σώματα τάξεως ἀλλὰ καὶ ἀντιστάσεως κατὰ τοῦ ΕΑΜ. Καὶ γι’ αὐτὸ σημειώνουν θυσίας καὶ αἷμα πολύ. Τόσον πολὺ ἑδραιώθη καὶ τόσον πολὺ ἐδυνάμωσε τὸ ΚΚΕ, ὡς ΕΑΜ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, 1943 μέχρι τοῦ 1944, ὥστε δὲν ἐδίστασε τὸ 1944 νὰ ὑπαγορεύσῃ εἰς τὸ Κάϊρον τοὺς ὅρους τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἐπιτύχῃ 6 ἐν ὅλῳ Ὑπουργεῖα. Ὅταν ἡ Ἑλλὰς ἀπηλευθερώθη καὶ ὅταν μετεφέρθη εἰς τὰς Ἀθήνας ἡ Κυβέρνησις τοῦ Καΐρου, τὸ ΕΑΜ μὲ τὴν ὀργάνωσίν του τὴν στρατιωτικὴν πλέον, δὲν ὑπεδέχθη διὰ ζητωκραυγῶν τὴν Κυβέρνησιν τῆς ἀπελευθερώσεως, ἀλλὰ προτείνων τοὺς γρόνθους καὶ μὲ ἰαχὰς ΕΑΜ–ΕΛΑΣ, προτείνων τοὺς γρόνθους ὡς ἀπερίφραστον δήλωσιν «ὅτι ἡ δύναμίς μου εἶναι μεγάλη καὶ ὅτι σεῖς ποὺ ἔρχεσθε ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἀπὸ τὸ Κάϊρον, ὡς Κυβέρνησις ἀπελευθερώσεως, εἶσθε Κυβέρνησις ἄνευ ἀξίας καὶ ἄνευ δυνάμεως». Τὸ ὅτι αὐτὸ ἦτο τὸ νόημα τῆς προκλητικῆς αὐτῆς στάσεως ἀπεδείχθη μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς Κυβερνήσεως εἰς Ἀθήνας, ὁπότε ἐξεδηλώθη πλέον ἡ θέσις τοῦ ΕΑΜ καὶ τοῦ ΚΚΕ ὡς θέσις στασιαστοῦ. Ἐπραγματοποίησε τὸ ἀποτροπαιστικὸν ἐκεῖνο κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1944, κατὰ τῆς νομίμου Κυβερνήσεως, τὸ φοβερώτερον καὶ στυγνώτερον ποὺ ἐγνώρισε ποτὲ τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος. Οὐδέποτε ἄλλοτε ἡ Ἑλλὰς εἶχε κινδυνεύσει, ὅσον ἐκινδύνευσε κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἐὰν ἐπεκράτει, κύριοι συνάδελφοι, τότε τὸ ΕΑΜ, οὔτε ἡμεῖς θὰ ὑπήρχομεν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡ Ἑλλὰς θὰ εἶχε τὸ σχῆμα τὸ ὁποῖον ἔχει σήμερον. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς δράσεως τοῦ ΕΑΜ καὶ τοῦ ΕΛΑΣ καὶ τῶν ἄλλων παραφυάδων ἐξεδηλώθησαν καὶ ἄλλαι ὁμάδες ἐθνικαί, ἀλλὰ ἐφρόντισε μὲ κάθε τρόπον νὰ τὰς ἐξουδετερώσῃ καὶ νὰ τὰς διαλύσῃ. Μόνον δύο ὁμάδες δὲν κατώρθωσε νὰ ἀντιμετωπίσῃ: Τὴν ὁμάδα Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως τοῦ Ζέρβα τὸν ΕΔΕΣ, καὶ τὴν ἑτέραν Ἐθνικὴν ὁμάδα τὴν εὑρισκομένην εἰς τὰς πόλεις, τὴν Ὁμάδα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ τῆς Χωροφυλακῆς. Ἡ μὲν πρώτη ὁμάς, ἡ ὁμὰς τοῦ ΕΔΕΣ ἐθεωρεῖτο ὁμὰς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, ἀλλὰ ἡ δευτέρα ὁμὰς ἠγωνίζετο κυρίως ἐναντίον τοῦ μεγαλυτέρου τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος, ἠγωνίζετο ἐναντίον τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ ΕΑΜ. Διότι παρηκολούθει ὅλην τὴν ἐξέλιξίν του καὶ ἀντελήφθη ποῖος ὁ κίνδυνος, ὁ ὁποῖος προβάλλει καὶ εἰς ἣν περίπτωσιν ἀκόμη ἀπηλευθεροῦτο ἡ χώρα. Δι’ αὐτὸ ἐσημειώθησαν τότε, αἱ μεγαλύτεραι θυσίαι, τὸ περισσότερον αἷμα καὶ αἱ περισσότεραι ἐκτελέσεις εἰς τὰ Σώματα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Ἐκεῖ ἔβαλλον κυρίως οἱ κομμουνισταί, ἐκεῖ ἔβαλλον κυρίως τὸ ΕΑΜ καὶ ὁ ΕΛΑΣ, κατὰ τὸ κίνημα τοῦ 1944. Ἀμέτρητα ὑπῆρξαν τὰ θύματα. Γι’ αὐτὸ ἄργησαν καὶ τὰ δύο Σώματα νὰ ἀνασυγκροτηθοῦν καὶ εἰς αὐτὸ ὠφείλετο καὶ ἡ καθυστέρησις τῆς συντάξεως τῶν μυριάδων φακέλλων, οἱ ὁποῖοι ἐδημιουργήθησαν ἐκ τῆς ὅλης συμπεριφορᾶς καὶ στάσεως τοῦ ΕΑΜ καὶ κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ κατὰ τὸ κίνημα, τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσαν τότε τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ τὰ Σώματα Τάξεως εἰς τὴν χώραν μας, ἦτο ἀπὸ τὰ δυσκολώτερα. Διότι δὲν ἐπρόκειτο, κύριοι συνάδελφοι, νὰ συγκεντρωθῇ ὁ ἀριθμὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐγκλημάτησαν κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ κατὰ τὸ κίνημα τοῦ 1944, ἀλλὰ καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐγγραφῆ, εἶχον ἐνταχθῆ, εἶχον ὁπωσδήποτε συσχετίσει ἑαυτοὺς μὲ τὴν ἐκδήλωσιν τοῦ ΕΑΜ καὶ τῶν παραφυάδων του κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, Ἀλλ’ εἶχον ἐπὶ πλέον καὶ ἕνα ἄλλο ἐξ ἴσου σπουδαῖον ἔργον: Νὰ ἀνακαλύψουν καὶ νὰ συντάξουν φακέλλους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν μὲ τὸν ἐχθρὸν καὶ τὸν ἐβοήθησαν ἐναντίον τοῦ ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον διεξήγαγον τὰ ἐλεύθερα ἔθνη. Ἐναντίον ἐκείνων ποὺ ἐξεμεταλλεύθησαν τὴν πεῖναν καὶ τὴν δυστυχίαν τοῦ λαοῦ καὶ συνειργάσθησαν μὲ τὸν κατακτητὴν διὰ νὰ παρατείνουν τὴν ζωήν του εἰς τὴν χώραν μας. Εἶχον ἀκόμη καθῆκον νὰ ἀνακαλύψουν καὶ νὰ συντάξουν φακέλλους καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θράκην καὶ τὰς ἠρήμωσαν καὶ κατέσφαξαν τὸν ἁγνὸν καὶ ὑπέροχον αὐτὸν πληθυσμὸν τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω.......

§32Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἔκαμαν φακέλλους καὶ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν μὲ τὸν κατακτητήν;

§33Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Συνέταξαν, κ. συνάδελφε.

§34Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶσθε βέβαιος;

§35Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶμαι βέβαιος διότι μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐλέγξω φακέλλους δοσιλόγων τῆς περιφερείας μου. Ἔπρεπε λοιπόν, ἡ Ἀστυνομία καὶ ἡ Χωροφυλακὴ νὰ ἴδουν ποῖοι εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν, ἐξεδηλώθησαν ὡς Σλαυομακεδόνες καὶ ἠπείλησαν τὸ εὐπαθέστατον τοῦτο σημεῖον τῆς χώρας μας. Ποῖοι ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὡς ΝΟΦ καὶ φίλοι καὶ σύμμαχοι τοῦ Ρωσσικοῦ Μπλόκ, ἐξεδηλώθησαν καὶ ἔδρασαν ἐναντίον τοῦ Κράτους καὶ τὶ ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συνέθεσαν τὸ Κράτος τῆς Πίνδου, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν κατὰ τὴν κατοχὴν μὲ τοὺς Ἀλβανοὺς καὶ προσήρτησαν τὴν Θεσπρωτίαν εἰς τὴν Ἀλβανίαν καθ’ ὅλην τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς. Τεράστιον λοιπόν, ἦτο τὸ ἔργον τῆς Ἀστυνομίας καὶ τῆς Χωροφυλακῆς, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἦτο ἄπειρον τὸ πλῆθος τῶν φακέλλων ποὺ ἔπρεπε νὰ συντάξουν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν κατώρθωσαν μέχρι τῆς ἐποχῆς ποὺ ἐξεδηλώθη ὁ συμμοριτοπόλεμος νὰ προβοῦν εἰς ἐκκαθάρισιν καὶ τακτοποίησιν. Ἀλλὰ πρὶν προλάβουν νὰ τελειώσουν τὸ ἔργον τοῦτο, ἔρχεται ὁ συμμοριτοπόλεμος, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 1½ ἔτος ἀναστατώνει καὶ παραλύει τὴν ὕπαιθρον Ἑλλάδα, ὥστε νὰ νομίζωμεν, διὰ μίαν στιγμήν, ὅτι ὁ κίνδυνος τῆς ὑποστάσεώς της δὲν ἀπετράπη, ὅτι ὁ δεύτερος γῦρος τῶν κομμουνιστῶν ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ ἐπικρατήσῃ. Καὶ ἀνεστατώθη ἐκ τῆς νέας αὐτῆς ἐπιδρομῆς καὶ τῆς νέας αὐτῆς ἐθνικῆς προδοσίας ὁλόκληρος ἡ ὕπαιθρος χώρα. Ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑπερφαλαγγίσθησαν κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ ΕΑΜ, κατ’ ἀνάγκην συνειργάσθησαν καὶ κατ’ ἀνάγκην προσέφερον ὑπηρεσίαν εἰς αὐτό. Ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι κατέφυγον εἰς τὰ κέντρα ἀσφαλείας καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν χωρίων των ἀπὸ τοὺς συμμορίτας προωθήθησαν κατὰ διαταγὴν τῶν ἀρχῶν μας πρὸς τὰ χωρία των, εἶχον τὴν κακὴν τύχην νὰ ἐγκλωβισθοῦν καὶ νὰ πέσουν καὶ πάλιν εἰς τοὺς κόλπους τῶν συμμοριτῶν. Ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων ἠναγκάσθησαν νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὰς ὁμάδας των, διότι δὲν ἠμποροῦσαν νὰ ἐπανέλθουν πρὸς τὰ κέντρα ἀσφαλείας. Ἐσχηματίσθη λοιπόν, καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου, ἕνας μέγιστος ἀριθμός, ἀνθρώπων συνεργασθέντων μὲ τὸ ΕΑΜ, ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι εἴτε ἤθελαν, εἴτε ὄχι, εὑρέθησαν μέσα εἰς τὴν χορείαν τῶν συμμοριτῶν. Καὶ ηὐξήθη ὁ ἀριθμὸς ἀπὸ ψευδεῖς καταμηνύσεις, ἀπὸ προσωπικὰς ἀντιθέσεις καὶ ἀπὸ πλείστας ἄλλας αἰτίας καὶ ἀφορμάς. Ὅλος λοιπόν, ὁ μεγάλος αὐτὸς ἀριθμὸς ἔπρεπε κάποτε νὰ τακτοποιηθῇ. Καὶ πότε ἦτο ἡ ἐποχὴ νὰ τακτοποιηθῇ; Μόλις ἐτελείωσεν ὁ συμμοριτοπόλεμος καὶ ἡσύχασε τὸ Κράτος καὶ εἰσῆλθεν εἰς περίοδον εἰρήνης καὶ ἡσυχίας. Καὶ ἡ ἐποχὴ ἐκείνη εἶναι ἡ ἐποχὴ ποὺ ἐκυβέρνα τὸ Κέντρον. Καὶ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης μέχρι τοῦ 1952, δὲν παρετηρήθη καμμία προσπάθεια, ὡς ἐκείνη, τὴν ὁποίαν κάμνουν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ νὰ τακτοποιηθοῦν οἱ φάκελλοι τότε ποὺ ἦσαν νωπὰ τὰ γεγονότα, ὥστε νὰ παρέχεται ἡ εὐχέρεια μιᾶς λεπτοτέρας καὶ λεπτομερεστέρας ἐρεύνης τῶν φακέλλων. Δυστυχῶς ἀντὶ τούτου, δημιουργοῦν νέους φακέλλους μὲ ἀθρόας ἀπολύσεις ἐκ τῶν νήσων καὶ μὲ χαρακτηρισμοὺς νέων πολιτῶν ὡς ἀριστερῶν. Καὶ ἔρχονται σήμερον καὶ ἀσκοῦν ἔλεγχον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦσαν ὑπεύθυνοι διότι ὑφίστατο αὐτὸς ὁ κατάλογος τῶν ἀδικιῶν. Ἐγὼ παραδέχομαι, ὅτι ὑπάρχει μεγάλος ἀριθμός, ἀδικηθέντων, ἀδίκως ἐχόντων φάκελλον ἠλαττωμένης ἐθνικῆς συνειδήσεως. Δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Δὲν ἐπελήφθησαν, δὲν ἔδειξαν τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ δείξουν ἐκείνην τὴν ἐποχὴν διὰ νὰ ἐκκαθαρισθοῦν οἱ φάκελλοι, διὰ νὰ μὴ ὑποβάλεται σήμερον τὸ παράπονον μετὰ τόσον χρόνον, λόγῳ τῆς ἐπαυξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐχόντων φάκελλον. Καὶ σᾶς ἀναφέρω 2–3 περιστατικὰ ποὺ συνέβησαν εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου. Τὸ 1951 συνελήφθησαν εἰς Φιλιάτας 30 φιλήσυχοι πολῖται εἰς ἐποχὴν εἰρήνης καὶ ἡσυχίας ὡς ἐπικίνδυνοι εἰς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Οὐδὲ εἶχον καμμίαν ἀνάμιξιν, ἀλλὰ πολλοὶ ἦσαν ἐντεταγμένοι εἰς τὰ ΜΕΑ καὶ τὰ ΤΕΑ. Δὲν εἶχε καμμίαν ἔνδειξιν ἡ Χωροφυλακὴ τῆς πόλεως, ὥστε νὰ ὑποθέσῃ, ὅτι αὐτοὶ εἶναι ὕποπτοι καὶ ἐπικίνδυνοι. Παρ’ ὅλον τοῦτο ἐπὶ δίμηνον τοὺς ἐταλαιπώρουν ἀπὸ κρατητηρίου εἰς κρατητήριον ἐδέησε νὰ γίνῃ σθεναρὰ ἐπέμβασις τῶν πολιτευομένων τοῦ τόπου διὰ νὰ ἐπανέλθουν οἱ ἄνθρωποι εἰς τὰ σπίτια των. Ἀλλ’ οἱ φάκελλοι ἔμειναν εἰς τὰς Διοικήσεις τῆς Χωροφυλακῆς. Ἀπευθυνόμενοι εἰς τὸ ὑπουργὸν Δημοσίας Τάξεως καὶ εἰς τὰς στρατιωτικὰς ἀρχὰς οἱ συλληφθέντες ἔγραφον: «Συνελήφθημεν αἰφνιδιαστικῶς καὶ ἀναπολόγητοι ὡδηγήθημεν εἰς Πειραιᾶ πρὸς ἐξορίαν. Δὲν μᾶς βαρύνει ἀπολύτως τίποτε. Οὔτε εἰς κινήματα ἀνεμίχθημεν, οὔτε εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον, οὔτε εἰς τὸν συμμοριτισμὸν ἐβοηθήσαμεν ἀμέσως ἢ ἐμμέσως, οὔτε κατὰ τῆς πατρίδος μας ἐστράφημεν ποτέ. Τοὐναντίον τινὲς ἐξ ἡμῶν ὑπηρετήσαμεν εἰς τὸν στρατὸν ἐσχάτως, καθὼς καὶ εἰς τὴν Ἐθνοφρουρὰν καὶ εἰς τὰ ΜΕΑ. Ὅπου δὲ μᾶς ἐζητήθη ἡ ἐνίσχυσίς μας εἰς τὸν κατὰ τῶν συμμοριτῶν ἀγῶνα δὲν ὑστερήσαμεν τῶν ἄλλων Ἑλλήνων. Διότι καὶ ἡμεῖς τὴν στάσιν των κατὰ τῆς Ἑλλάδος τὴν ἐθεωρήσαμεν ἀντεθνικὴν καὶ προδοτικήν». Μεταξὺ τῶν συλληφθέντων ἦσαν καὶ 7 γυναῖκες ὁδηγηθεῖσαι εἰς Τρίκερι. Μεταξὺ δὲ αὐτῶν καὶ μία ἐκ Κουρεμαδίου τῆς Μουργκάνας, τῆς ὁποίας ὁ υἱὸς πολεμῶν τοὺς συμμορίτας ἐτυφλώθη εἰς μάχην τὸ 1949. Τὸ πρῶτο της παιδὶ ὑπηρέτησεν εἰς τὸν Στρατὸν καὶ ἀφυπηρέτησε. Καὶ ἕνα ἄλλο ἀκόμη, τὸ τρίτο ἕτοιμο νὰ ὑπηρετήσῃ. Ἐδέησε νὰ προσφύγῃ ὁ ἀνάπηρος στὴν Βασίλισσα διὰ νὰ ἀπολυθῇ. Καὶ ἔγραφε τότε δι’ αὐτὴν καὶ δι’ ἄλλην μητέρα στρατιώτου, τοπικὴ ἐφημερίς: «Εἰς τὰς συλλήψεις «ὑπόπτων» ποὺ ἔγιναν στὴν περιφέρεια Φιλιατῶν ἔχομε μερικὰ κρούσματα, ποὺ μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ φωνάξωμε «ντροπὴ» πρὸς τοὺς ὑπόπτους καὶ ἐπικινδύνους ἀσπάλακας ποὺ παρέσυραν τὶς ἀρχὲς στὴν ἐπιβαλλομένη ἐκ λόγων προνοίας αἰφνιδιαστικὴν σύλληψιν καὶ ἐκτόπισιν, ποὺ γράψαμε στὸ περασμένο φύλλο μας. Εἶναι ἡ Βασίλη Τάσενα ἀπὸ τὸ Κουρεμάδι. Τὸ μεγάλο της παιδὶ ἐκλήθη στὸ στρατὸ ὑπηρέτησε καὶ ἀφυπηρέτησε. Τὸ μικρότερο εἶναι ἕτοιμο νὰ καταταγῇ καὶ αὐτό. Τὸ δεύτερο, ὤ! τὸ δεύτερο, ὁ Ἀλέκος ἔχασε καὶ τὰ δυό του μάτια τὸ 1949 στὸν πόλεμο κατὰ τῶν συμμοριτῶν! Καὶ εἶναι ἀνάπηρος 100%. Τὴ μάννα αὐτοῦ τοῦ παιδιοῦ ποὺ τὸ προσέφερε θυσία στὴν πατρίδα, δὲν τὴν ἐσεβάστηκαν. Ἀντὶ νὰ ὑποκλίνωνται στὸ πέρασμά της καὶ νὰ τῆς βγάζουν τὸ καπέλλο, ἐτόλμησαν νὰ τὴν συκοφαντήσουν, χωρὶς συγκεκριμμένη κατηγορία, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀόριστο ρετσινιὰ «εἶναι ὕποπτος, πάρτε τη», ποὺ τὴν πετοῦν οἱ δειλοὶ καὶ ἄνανδροι διὰ νὰ σκεπάσουν, τὶς οἶδε, ποιὲς ἄνομες πράξεις των καὶ νὰ παραπλανήσουν τὶς ἀρχές, πὼς τάχα αὐτοὶ εἶναι ἐθνικόφρονες ἐνῷ δὲν ἔδωσαν τίποτε γιὰ τὴν Ἑλλάδα, τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὶς ὕποπτες διαβολές των. Εἶναι ὕποπτος... Γιὰ τὰ κάστρα τῆς Μουργκάνας εἰς τὰ ὁποῖα ἡ γραῖα αὐτὴ χωρικὴ ποὺ δὲν ξέρει γράμματα καὶ ὁ κόσμος της εἶναι τὰ ὀρφανά της παιδιά, τὸ σπίτι της, τὰ γίδια καὶ τὰ πρόβατα, ἁγνὴ καὶ ἄδολος, ὅπως τὴν γέννησε ἡ φύσις, γιὰ τὰ κάστρα, ποὺ παρέταξε τὰ τρία της ἀγόρια τὰ καλύτερα «ἄπαρτα κάστρα» κατὰ τῶν ἐχθρῶν τοῦ γένους καὶ ἔδωκε τὸ ἕνα ὁλοκαύτωμα γιὰ τὴν πατρίδα! Καὶ τὴν ἅρπαξεν ὁ νόμος ἀπὸ τὰ χειμαδιά της ξαφνικά, ὅπως τὴν ηὗρε ξυπόλυτη, γυμνὴ καὶ τὴν ἔστειλε ξαφνιασμένη καὶ νηστικὴ, ἄρον ἄρον ἀναπολόγητη γιὰ τὸ Τρίκερη τοῦ Βόλου, ὅπου πρὸς κατάπληξιν τῶν ἐκεῖ κρατικῶν ὀργάνων ἀρνήθηκε νὰ μπῇ δηλώσασα ὑπερήφανα: «Τί μ’ ἐφέρατε ἐδῶ; Δὲν εἶναι γιὰ μένα αὐτὸς ὁ τόπος, ποὺ ἄθελά σας, θύματα ἀπρόσεχτα καὶ σεῖς μ’ ἐφέρατε γιὰ νὰ μὲ κλείσετε. Εἶμαι μάννα 3 παιδιῶν ἕνα ἀπὸ τὰ ὁποῖα προσέφερα ὡς θυσίαν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος». Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ γιὰ μιὰ ἄλλη μάννα ὑπηρετήσαντος εἰς τὸν στρατὸν καὶ διακριθέντος ἀπὸ τὴν ἰδίαν περιφέρειαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω καὶ ἄλλα παραδείγματα νὰ σᾶς ἀναφέρω ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ἀπεδεικνύετο, ὅτι δὲν εἶναι βάσιμον τὸ παράπονον τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς εἶναι δυνατὸν νὰ βαρύνεται μὲ τὸ ὅτι δὲν προέβη εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν φακέλλων ἀφοῦ εἶχε προηγηθῆ τόσος χρόνος ποὺ ἐκυβέρνα ἡ παράταξις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ εἶχον ὅλον τὸν καιρὸν εἰς τὴν διάθεσίν των καὶ ὅλα τὰ μέσα νὰ προβοῦν εἰς ὁριστικὴν ἐκκαθάρισιν καὶ νὰ παύσῃ πᾶσα περαιτέρω συγκρότησις φακέλλων. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν γενομένην ἐπὶ σειρὰν ἡμερῶν συζήτησιν, ἔμεινεν ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ Συμπολίτευσις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις, δὲν ἀποκρούει τὴν ἐξέτασιν τῶν φακέλλων τῶν ἀδίκως κατηγορηθέντων καὶ μὴ ἐνεχομένων εἰς ἀντεθνικὰς πράξεις. Ἔργον ὅλων μας εἶναι νὰ βοηθήσωμεν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν εἰς τὴν ἐπιθυμίαν της ταύτην. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ διατυπώσω μερικὰς ἀπόψεις, διότι καὶ ἐγὼ συμφωνῶ, ὅπως συμφωνοῦν πολλοὶ ἐκ τῶν συναδέλφων, ὅτι ὑπάρχει κάποιο στάδιον ἐργασίας καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὑπάρχει ἕνα στάδιον ποὺ ἠμπορεῖ νὰ λάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν τῆς ἐκκαθαρίσεως τοῦ θέματος τῶν φακέλλων. Κατ’ ἐμὲ οἱ φάκελλοι δὲν πρέπει νὰ καταστραφῶσιν, ἀλλὰ πρέπει νὰ διαιρεθῶσιν εἰς τρεῖς κατηγορίας. Αʹ Κατηγορία. Ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὰ ὅπλα κατὰ τῆς πατρίδος καὶ βαρύνονται μὲ ἐγκλήματα κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ τὸν συμμοριτοπόλεμον. Αὐτῶν οἱ φάκελλοι πρέπει νὰ κλεισθοῦν ἑρμητικῶς εἰς ὀστεοφυλάκιον, διότι εἶναι γεμάτοι κόκκαλα, αἷμα καὶ τάφους. Βʹ Κατηγορία. Ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνήργησαν καὶ ἐβοήθησαν τὸν συμμοριτισμὸν καὶ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα εἰς τὴν ἐπανάστασιν καὶ τὰ ἐγκλήματα, πλὴν ἔτυχον συγγνώμης ἀπὸ τὴν πολιτείαν μὲ τοὺς κατωτέρω νόμους: 1. Μὲ τοὺς νόμους 809)1948 καὶ 910)1949, διότι προσῆλθον αὐθορμήτως καὶ παρεῖχον βοήθειαν εἰς τὰς ἀρχὰς κατὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ. 2. Μὲ τοὺς νόμους 1504)1950 καὶ 2058)8.4.1952 δι’ ὅσους ἀπήλλαξαν τὰ ἀναθεωρητικὰ δικαστήρια. 3. Μὲ τὸν νόμον 2218)26.9.1952, ὁ ὁποῖος ἀνέστειλε τὰς ποινὰς καὶ τὰς διώξεις διὰ παράνομον κατοχὴν ὅπλων ἐκκρηκτικῶν ὑλῶν κλπ. 4. Μὲ τὸν νόμον 2220)26.9.1952, ὅστις ἀνέστειλε τὴν ποινὴν τῶν ἀνηλίκων διὰ τὰς ἐκτελεσθείσας ὑπ’ αὐτῶν πράξεις ὅταν ἦσαν ἀνήλικοι. 5. Μὲ τὸν νόμον 2058)18.4.1952, ὅστις ἀπεφυλάκισεν ὅσους κατεδικάσθησαν διὰ παράβασιν τοῦ Γʹ ψηφίσματος καὶ τῶν Α. Ν. 453 καὶ 500 καὶ ἄλλων, διὰ πράξεις σχετικὰς μὲ τὴν δρᾶσιν τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ κλπ. Καὶ τούτων οἱ φάκελλοι νὰ παραμείνουν ἐν ἐνεργείᾳ πρὸς παρακολούθησιν ἀλλὰ καὶ πρὸς ἀποχαρακτηρισμὸν ὅπου ἐνδείκνυται τοιοῦτος κατὰ τὴν κρίσιν τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀσφαλείας. Γʹ Κατηγορία. Ἡ τρίτη κατηγορία πρέπει νὰ εἶναι. 1. Τῶν νέων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ κατοχῆς ἐνεγράφησαν εἰς τὰς ἐφηβικὰς ὀργανώσεις τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ εἴτε ἐκ συγγνωστῆς ἀγνοίας τῶν σκοπῶν ποὺ ἐπεδίωκον αἱ ὀργανώσεις αὗται λόγω τῆς ἡλικίας των, εἴτε συνεπεία βιαίας στρατολογίας, εἴτε ἐκ τυχαίας καὶ ἐν ἀγνοίᾳ των ἐγγραφῆς εἰς τὰς καταστάσεις καὶ τὰ μητρῷα των χωρὶς ἐκδήλωσιν ἢ δρᾶσιν. 2. Τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν συνδέονται μὲ ἐγκλήματα ἀλλὰ περιστατικῶς ἐξ ἀνάγκης ἢ φόβου ἐνετάχθησαν εἰς τὸ ΕΑΜ χωρὶς συμμετοχὴν εἰς ἐπιχειρήσεις πλὴν μετὰ τὸ κίνημα δὲν ἐξεδήλωσαν οὐδεμίαν πρὸς τὸν συμμοριτισμὸν διάθεσιν ἐνισχύσεως ἢ συμπάθειαν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐπολέμησαν, λαβόντες μέρος εἰς τὸν κατὰ τῶν συμμοριτῶν πόλεμον ἢ ἄλλως πῶς ἐβοήθησαν τὰς ἀρχὰς καὶ τὸ Κράτος. 3. Τῶν πολιτῶν καὶ τῶν χωρικῶν ποὺ σημειοῦνται ἁπλῶς ὡς ἀριστεροὶ ἐξ ἀορίστων ἐκθέσεων ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ἐκ καταγγελιῶν διὰ προσωπικὰς διαφοράς, ἐκ κακοβούλων διαβολῶν, ἐξ ὑποψιῶν, διότι δὲν ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὰ χωρία των κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, ἐκ παρεξηγήσεων διότι δὲν ἐψήφισαν ὡρισμένας περιόδους καὶ ἐκ διαφόρων ἄλλων λόγων ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν σοβαρὰ στοιχεῖα καὶ ἀποδείξεις ἀμέσου ἢ ἐμμέσου βοηθείας τοῦ κομμουνισμοῦ ἢ στοιχεῖα, ὅτι ἐλλείπει ἀπὸ τούτους ἡ ἐθνικὴ πίστις. Καὶ τῶν τριῶν αὐτῶν περιπτώσεων, ἀξιότιμε κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἔλεγχος λεπτομερής, ἔλεγχος προσεκτικός, διὰ νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ ἡ ἐγγραφὴ εἰς εἰδικὸν βιβλίον ἐθνικοφρόνων πολιτῶν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔδωσαν καμμίαν ἀφορμὴν καὶ δὲν ἐνετάχθησαν εἰς τὰς ὁμάδας τῶν συμμοριτῶν νὰ τοὺς παρέχεται λευκὸν πιστοποιητικὸν ἐθνικῶν ἀρχῶν διὰ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκογένειαν. Πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἔχουν πολεμήσει εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ τοὺς ἀπομακρύνωμεν ἀπὸ τὴν ἐθνικὴν οἰκογένειαν. Πῶς θὰ γίνῃ αὐτό; Κατόπιν ἐλέγχου εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν θέλω νὰ γίνῃ ἀβασανίστως, ἀλλὰ μὲ κάποιαν βάσανον καὶ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν διοίκησιν νὰ τοὺς βοηθήσῃ ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς ἰδίους, νὰ πεισθοῦν, ὅτι τὸ Κράτος τοὺς προσέχει καὶ δὲν τοὺς ἐξωθεῖ πρὸς τὰ ἀριστερά.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, τελειώνετε.

§37Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Περαιτέρω καὶ ἐπειδὴ παρῆλθεν ἡ ὥρα τῆς ὁμιλίας μου κάμνω τὴν ἑξῆς ὑπόδειξιν διὰ νὰ τεθῇ, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, περιορισμὸς εἰς νέους χαρακτηρισμούς, ὑπόδειξιν διὰ τὴν ὁποίαν καὶ οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. συνάδελφοι καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, δὲν θὰ διαφωνήσουν: Ἐφεξῆς πᾶσα καταμήνυσις καὶ πᾶσα σύνταξις φακέλλου, δὲν πρέπει νὰ γίνεται ἀνεξελέγκτως, δὲν πρέπει νὰ γίνεται μὲ ἀόριστα στοιχεῖα ἀλλὰ μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα, ἐπάνω εἰς τὰ ὁποῖα ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ οἰκοδομήσῃ τὸν φάκελλον καὶ ἐὰν παρατηρηθῇ, ὅτι κάποιαν ἰδιαιτέραν κακοβουλίαν ἔχει ὁ καταμηνύσας, πολίτην ὡς ἀριστερόν, ἐὰν πεισθῇ ἡ Ἐπιτροπή, ὅτι πρόκειται περὶ κακοβούλου καταμηνύσεως, τότε προβαίνει εἰς δίωξιν τοῦ συκοφάντου διὰ νὰ σταματήσῃ αὐτὸ τὸ κακόν, τῶν ψευδῶν καὶ κακοβούλων καταμηνύσεων. Δεύτερον, κύριοι βουλευταί, ὅλοι ὅσοι ἀπεχαρακτηρίσθησαν κατόπιν ἀποφάσεως τῶν Ἐπιτροπῶν καὶ ὅλων ἐκείνων, τῶν ὁποίων θὰ γίνῃ ἀποχαρακτηρισμὸς εἰς τὸ μέλλον, ὅλων ὅσοι κριθοῦν ἐθνικόφρονες. Δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ σκόπιμον νὰ δίδωνται ἀόριστα πιστοποιητικὰ μὲ ἀορίστους φράσεις, «ἐξακολουθεῖ νὰ ἐμμένῃ εἰς τὰς ἰδέας του», ἢ ὅτι «τὸν βλέπομεν νὰ συναναστρέφεται μὲ ἀριστερούς». Αὐτὸ εἶναι ὑπερβολὴ καὶ δὲν συγχωρεῖται εἰς μερικὰς περιπτώσεις νὰ προκαλῆται δυσφορία, νὰ προκαλοῦνται παράπονα, τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν κυβερνᾷ ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός. Δὲν πρέπει νὰ ἀφήνωμεν εἰς τοὺς πολίτας ἔστω καὶ εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι καλῶς φέρονται ἐγγεγραμμένοι, ὅτι ἠκολούθησαν τὸ ΕΑΜ, νὰ νομίζουν, ὅτι ἀδικοῦνται. Ἐφ’ ὅσον ἔχει γίνει ἀποχαρακτηρισμὸς καὶ ἐφ’ ὅσον κρίνεται τὶς νομιμόφρων, πρέπει ἡ μεταβολὴ νὰ γίνεται δι’ ἀποφάσεως τῶν Ἐπιτροπῶν, βάσει στοιχείων συγκεκριμένων καὶ ᾐτιολογημένης σκέψεως. Ἔτσι θὰ τοὺς δώσωμεν τὴν εὐκαιρίαν, νὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι διοικοῦνται ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἀντικειμενικόν, μὲ τὴν διάθεσιν ἀποκαταστάσεως τῶν ἀδικιῶν τοῦ παρελθόντος, μὲ ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς τῆς λήθης, διὰ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκογένειαν. Θὰ τὸ ἐκτιμήσουν καὶ θὰ μᾶς ἐνθυμηθοῦν εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογὰς καὶ θὰ μᾶς τιμήσουν καὶ αὐτοὶ διὰ τῆς ψήφου των.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον.

§39Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ σοβαρότης τοῦ συζητουμένου θέματος περὶ φακέλλων καὶ πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων ἀπὸ ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς πλευρᾶς, μὲ ἤγαγε μετ’ ἄλλων συναδέλφων νὰ ἐπιζητήσωμεν τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως, πιστεύοντες, ὅτι ἐκ τῆς ὅλης συζητήσεως θὰ ἐπέλθῃ κάτι τὸ καλόν, ἐπ’ ἀγαθῷ τοῦ συνόλου τοῦ Ἔθνους. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνήκω εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν Ἑλλήνων ποὺ ὑπέστησαν διώξεις καὶ ταλαιπωρίας καὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἀκροτάτης δεξιᾶς. Καὶ τοῦτο διότι ἐπεζήτησα κατὰ μὲν τὴν κατοχὴν νὰ προλάβω τὰς ἐκτροπὰς ἐξτρεμιστῶν ἀρριβιστῶν τῆς ἀριστερᾶς εἰς βάρος τοῦ λαοῦ, κατὰ δὲ τὴν μετακατοχικὴν περίοδον διότι ἀντετάχθην κατὰ τῆς ἐφαρμοζομένης ἐγκληματικῆς τακτικῆς τῶν ὑπευθύνων καὶ ἀνευθύνων παρακρατικῶν ὀργανώσεων, μέλη τῶν ὁποίων ἐχρησιμοποίουν τὴν ἰδιάζουσαν θέσιν των πρὸς ἐπίτευξιν ἀνόμων ἀτομικῶν ἐπιτευγμάτων. Κατῆλθον εἰς τὸν πολιτικὸν ἀγῶνα καὶ ἐνετάχθην ὑπὸ τὴν σημαίαν τοῦ ἀειμνήστου Ν. Πλαστήρα οὐχὶ διὰ νὰ ἐξυπηρετήσω προσωπικὰς φιλοδοξίας ἢ συμφέροντα ἀλλὰ ὡς Ἕλλην ἀγωνιστὴς φλεγόμενος ἀπὸ τὴν ἰδέαν νὰ ὑπηρετήσω τὸ Ἔθνος καὶ τὰς μεγάλας λαϊκὰς μάζας ποὺ ἀναμφισβητήτως ὑπέφεραν καὶ ὑποφέρουν καὶ δυστυχῶς διαβλέπω, ὅτι θὰ ὑποφέρουν καὶ εἰς τὸ μέλλον. Τὸ θέμα περὶ φακέλλων καὶ πιστοποιητικῶν κοιν. φρονημάτων εἶναι κρίσιμον καὶ ἡ συζήτησις ἐλπίζω καὶ εὔχομαι νὰ ἀποβῇ χρησιμωτάτη. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν καὶ ἐθνικῶς σκόπιμον οἱ ἄνθρωποι ποὺ συνειργάσθησαν μὲ τὰς κατοχικὰς δυνάμεις ἀλλὰ καὶ κάθε λογῆς δοσίλογος ποὺ ἐμπορεύθησαν τὴν συμφορὰν καὶ τὴν τραγῳδίαν τῆς κατοχῆς νὰ πάρουν συγχωροχάρτι, ἐκεῖνοι δὲ ποὺ ἐνετάχθησαν εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ εἰς ἄλλας ὀργανώσεις καὶ ἠγωνίσθησαν διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς πατρίδος νὰ θεωροῦνται ἀκόμη καὶ τώρα κακοὶ Ἕλληνες καὶ ἐθνικῶς ὕποπτοι. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ). Δὲν ἐπιτρέπεται τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ τοὺς προωθοῦμεν εἰς τὰ ἄκρα, διότι αὐτὸ εἶναι ἐπικίνδυνον ἐθνικῶς. Συνάδελφος τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ ἀνεχθῇ τοῦτο, ὅτι ἐνῷ εἰς τὸν Νομόν του ὁ ἀριθμὸς τῶν ψηφοφόρων τῆς ΕΔΑ δὲν ὑπερέβαινεν εἰς τὰς κατ’ ἐπανάληψιν ἐκλογὰς τὰς 3000–3500, ὑπάρχουν ἐκεῖ ἄνω τῶν 16000 φακέλλων. Λέγω λοιπόν, ὅτι τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι διεδήλωσαν διὰ τῆς ψήφου των, ὅτι δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν ἀριστερὰν ἀλλὰ εἰς τὰ ἄλλα δημοκρατικὰ κόμματα, εἴτε τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἴτε τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀφήσωμεν λείαν εἰς τὴν ἄκραν ἀριστεράν, εἰς τὴν ὁποίαν συμφέρει αὐτὴ ἡ τοποθέτησις τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Δὲν εἶναι σκόπιμον ἐθνικῶς καὶ κοινωνικῶς εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ κλείσωμεν ἑρμητικῶς τὶς πόρτες διὰ νὰ μὴ εἰσέλθουν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκογένειαν. Ὅσοι πιστεύουν εἰς τὸ Ἔθνος καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα πρέπει νὰ συνταχθοῦν πρὸς τὴν ἄποψιν, ὅτι πρέπει οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκογένειαν καὶ δὲν πρέπει νὰ τοὺς καπηλεύεται ὁ Α ἢ ὁ Β. Πρέπει, κ. ὑπουργέ, νὰ σᾶς ἀναφέρω ὡρισμένα χαρακτηριστικὰ παραδείγματα, διὰ νὰ τὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καὶ ἐν τῇ προσπαθείᾳ σας νὰ περιστείλλετε αὐτὸ τὸ κακὸν νὰ δώσητε τὰς δεούσας διαταγάς. Δυστυχῶς ὡρισμένα ὄργανα δὲν ἀσκοῦν τὴν πολιτικὴν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται ἐθνικῶς. Πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ περιορισθοῦν καὶ νὰ ξεκαθαρισθοῦν οἱ φάκελλοι ὅταν ὑπάρχουν ὄργανα τῆς τάξεως, εὐτυχῶς ὀλίγα ἐκτρεπόμενα τῆς ἀποστολῆς των; Ἕνας σταθμάρχης ἑνὸς χωρίου εἶπεν ἐσχάτως εἰς ἐκπρόσωπον τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι δὲν ἀναγνωρίζει κανένα ἄλλον ὡς Ἕλληνα παρὰ μόνον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὸν Συναγερμόν. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον, κύριοι συνάδελφοι. Ὅταν ὑπάρχουν τοιαῦτα ὄργανα ποὺ κάμνουν τοιαύτας δηλώσεις, σᾶς ἐρωτῶ, πῶς εἶναι δυνατόν, νὰ δώσουν πιστοποιητικὰ νομιμοφροσύνης καὶ νὰ ἐμπιστευθῶμεν νὰ ξεκαθαρίσουν αὐτὴν τὴν κατάστασιν; Πολῖται, οἱ ὁποῖοι προσχωροῦν εἰς τὸν Συναγερμὸν ἀμέσως ἀποχαρακτηρίζονται ἀπὸ τὰ ὄργανα αὐτὰ καὶ τοὺς δίδεται ἄδεια δι’ ἐργασίαν, ἐὰν δὲ παραμείνουν εἰς τὰς γραμμὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν τοὺς χορηγεῖται ἄδεια. Ἀντιλαμβάνεσθε τί σάλος, λοιπόν, δημιουργεῖται εἰς τὰς διαφόρους περιοχάς. Ὡς εἶπεν ὁ κ. Ἐλευθεριάδης, ὑπάρχουν, κ. ὑπουργὲ καὶ κ.κ. συνάδελφοι, Ἕλληνες πολῖται, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τελευταίας ἐκλογὰς ἠγωνίσθησαν εἰς τὰς γραμμὰς τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐπολέμησαν μὲ πεῖσμα τοὺς ὑποψηφίους τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ ἀπὸ τὰ αὐτὰ ὄργανα χαρακτηρίζονται ὡς ἐπικίνδυνοι κομμουνισταί, προφανῶς διὰ νὰ ἀπομονωθοῦν ὡς στελέχη τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὑπῆρξε περίπτωσις πολίτου, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀναδειχθῆ ὡς ἐπιλαχὼν δημοτικὸς σύμβουλος, καὶ μόλις παρητήθη εἷς δημοτικὸς σύμβουλος καὶ ἐπρόκειτο αὐτὸς νὰ τὸν διαδεχθῇ, ἐσχηματίσθη φάκελλος διὰ νὰ ἀποκλεισθῇ ἀπὸ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον. Ἐζήτησα νὰ πληροφορηθῶ εἰς τί ὀφείλεται αὐτὸ καὶ διεπίστωσα, ὅτι εἶχε σχηματισθῆ φάκελλος, εἰς τὸν ὁποῖον ἐχαρακτηρίζετο ὡς ἐπικίνδυνος κομμουνιστὴς καὶ ὅτι ἐξετοπίσθη ἐπὶ ἓν ἔτος ἐνῷ οὐδέποτε κατηγορήθη ὡς κομμουνιστής, καὶ οὐδέποτε παρεπέμφθη εἰς τὸ δικαστήριον. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἐδιάβασα τὸν φάκελλόν του. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις ἀλλὰ ὁ χρόνος δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ τὰς ἀναφέρω καὶ διὰ τοῦτο θὰ περιορισθῶ εἰς τὰς τελικάς μου συστάσεις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι κρισιμώτατον. Τὸ θέμα τῶν φακέλλων καὶ τῶν πιστοποιητικῶν νομιμοφροσύνης, νομίζω, ὅτι ἔχει ὡριμάσει εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅτι εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπταισαν τίποτε, πρέπει νὰ δοθῇ λύσις ὁριστική. Ὁ κ. Πρόεδρος θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀναγνώσω μόνον μίαν περικοπὴν ἄρθρου μιᾶς ἐφημερίδος, ἡ ὁποία, δὲν ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)...». Τελειώνοντας, κ. ὑπουργέ................

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀνδρεάδη, τελειώνετε. Εἶναι παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ, παράβασις συμπεφωνημένων. Τὸ θέμα εἶναι τόσον ἐξηντλημένον, ὥστε δὲν προσθέτετε τι νέον.

§41Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ὁ προηγούμενος συνάδελφος, κύριε Πρόεδρε, ὡμίλησεν 25 λεπτά. Κύριε ὑπουργέ, μελετῶντας τὸ ὅλον θέμα, κατέληξα εἰς τὴν ἑξῆς σκέψιν, τὴν ὁποίαν καὶ διατυπώνω. Νομίζω, ὅτι διὰ νὰ ἐκκαθαρισθῇ ὅλη αὐτὴ ἡ κατάστασις πρέπει, κατὰ τὴν γνώμην μου, νὰ συσταθῇ μία τριμελὴς ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἀποτελεσθῇ ἀπὸ τὸν Διοικητὴν Χωροφυλακῆς τοῦ Νομοῦ, ἀπὸ τὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν τοῦ Νομοῦ, καὶ ἀπὸ ἕνα δικαστικὸν ἐκπρόσωπον. Ἐὰν θέλετε ἂς πλαισιωθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, καὶ ἀπὸ δύο καθ’ ὅλα εὐϋπολήπτους καὶ ἐντίμους πολίτας καὶ νὰ προβῇ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἑξῆς περιπτώσεων. Κατ’ ἀρχὴν ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ μελετηθοῦν ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν αὐτὴν Ἐπιτροπὴν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ φάκελλοι, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν τοὺς νέους ἐκείνους, οἵτινες κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς δὲν ὑπερέβαινον τὸ 14ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει οὐδὲν ἄλλο στοιχεῖον, καὶ δὲν τοὺς βαρύνει καμμία ἐγκληματικὴ πρᾶξις, νομίζω, ὅτι διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν Ἑλλήνων θὰ εἶναι ἐθνικῶς σκόπιμον οἱ φάκελλοι αὐτοὶ νὰ τεθοῦν εἰς τὸ περιθώριον ἤ, ἐὰν θέλετε, νὰ καταστραφοῦν ἢ νὰ καοῦν. Δευτέρα κατηγορία, εἶναι νὰ ἐλεγχθοῦν, καὶ ἀφοῦ ἐλεγχθῇ τὸ ἀβάσιμον τῆς κατηγορίας, ὅλων ἐκείνων τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐντεταγμένοι εἰς τὰς ὀργανώσεις, ἐφόσον δὲν βαρύνονται μὲ καμμίαν ἐγκληματικὴν πρᾶξιν καὶ αὐτοὶ νὰ ἀποδοθοῦν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκογένειαν. Τρίτον, διὰ τοὺς Ἕλληνας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν καὶ ἠγωνίσθησαν διὰ τὴν ἐλευθερίαν τῆς Ἑλλάδος, αὐτοὶ οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ ἀποκατασταθοῦν πλήρως καὶ νὰ μὴ ὑφίσταται φάκελλος. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰ πιστοποιητικὰ τῆς νομιμοφροσύνης, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι διὰ μὲν τὴν σπουδάζουσαν νεολαίαν δὲν πρέπει νὰ τεθῇ ζήτημα πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, διότι ὅλοι οἱ νέοι αὐτοὶ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἀπὸ τὸ 10ον–12ον ἔτος τῆς ἡλικίας των ἦσαν τότε. Ἐπίσης, κ. ὑπουργέ, προτείνω τὴν κατάργησιν τῶν πιστοποιητικῶν νομιμοφροσύνης διὰ πάντα Ἕλληνα, ὁ ὁποῖος ἀναζητεῖ ἐργασίαν πρὸς διαβίωσιν τῆς οἰκογενείας του, περιορίζω δέ, τὴν χρησιμοποίησιν τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων διὰ τὴν κατηγορίαν ἐκείνην τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ζητοῦν νὰ πλαισιώσουν καὶ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ τὸν Στρατόν. Νομίζω, ὅτι ἐπιτελοῦντες αὐτό, κ. ὑπουργὲ καὶ κ. συνάδελφοι, προσφέρομεν μίαν ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅτι κατορθώνομεν κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν νὰ πυκνώσωμεν τὰς φάλαγγας τῶν Ἑλλήνων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ προμαχήσουν, ὅταν θὰ τοὺς καλέσῃ καὶ πάλιν ἡ πατρίς.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Περτσινίδης ἔχει τὸν λόγον.

§43Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ πολλὰς συνεδριάσεις ἐταλαιπωρήθη ἡ Βουλή, μὲ τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων καὶ ὡρισμένοι ἐκ τῶν συναδέλφων ὡμίλησαν ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τούτων, ὡρισμένοι δὲ ὑπὲρ τῆς τηρήσεως αὐτῶν. Ἐγὼ θὰ ἐξετάσω ἀντικειμενικῶς τὴν ὑπόθεσιν. Ὅλοι οἱ ὁμιληταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὡμίλησαν ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, χωρὶς νὰ μᾶς εἴπουν ἐὰν τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων εἶναι προϊόντα τῆς Ἑλλάδος ἢ τῶν ἄλλων χωρῶν, πρὸς ὑπεράσπισιν τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς ἀκεραιότητος, τῶν κρατῶν των ἀπὸ ξένην ἐπιβουλήν. Τοὺς ἐρωτῶ, πόσα ἑκατομμύρια ἀριθμεῖ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις καὶ πόσοι ἐξ αὐτῶν ἔχουν πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων;

§44Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔχομεν καμμίαν σχέσιν ἡμεῖς μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν.

§45Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Πρὸς τὶ αὐτὸς ὁ παραλληλισμός, κ. Πρόεδρε;

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀσεβεῖτε πρὸς τὸ Προεδρεῖον, κύριε Θεοχαρίδη, διακόπτοντας διαρκῶς. Δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον. Καθήσατε κάτω.

§47Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεροληπτεῖτε σεῖς προσωπικῶς........

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθήσατε κάτω. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διακόπτετε. Τί εἶσθε ἐδῶ σεῖς καὶ διαρκῶς διακόπτετε; Οὔτε δύνασθε σεῖς νὰ διευθύνετε τὰς συνεδριάσεις, ἀλλὰ μόνον ὁ Κανονισμός.

§49Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶμαι ὅτι εἶναι ὅλοι οἱ συνάδελφοι καὶ ὀφείλετε νὰ ἐφαρμόζετε κατὰ ἴσον τρόπον τὸν Κανονισμόν. Δὲν δύνασθε, κύριε Πρόεδρε, νὰ συμπεριφέρεσθε ἔτσι πρὸς τὸ πρόσωπόν μου, οὔτε καὶ ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ μοῦ λέγετε τί εἶσθε σεῖς ἐδῶ. Εἶμαι ὅπως οἱ 299 ἄλλοι συνάδελφοι.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί θέλετε νὰ εἴπητε μὲ αὐτό;

§51Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Διότι ἡ φράσις σας, τί εἶσθε σεῖς ἐδῶ μέσα, εἶναι ἀπαράδεκτος.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν τὸν κ. Θεοχαρίδην, καὶ τοῦ δίδω τὸν λόγον ἐπ’ αὐτοῦ.

§53Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, χρησιμοποιεῖ κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὸ δικαίωμά του, νὰ ἀνακαλῇ εἰς τὴν τάξιν τοὺς βουλευτὰς τῆς παρατάξεως αὐτῆς. Διότι κατὰ τὰς παρελθούσας συνεδριάσεις τὰ τί ἔγινεν ἀπὸ τὴν παράταξιν τὴν κυβερνητικὴν δὲν λέγεται. Ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ δαρῇ συνάδελφος τῆς παρατάξεως αὐτῆς. Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀπόψε ἐχρησιμοποίησε τὴν φράσιν, τί εἶσαι ἐσὺ ἐδῶ μέσα καὶ διακόπτεις. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ διακοπὴ ἑνὸς συναδέλφου, ὅταν μάλιστα ἐρωτᾷ, δὲν νομίζω, ὅτι ἦτο ἔγκλημα ἀπὸ μέρους μου διὰ νὰ χρησιμοποιήσητε αὐτὴν τὴν ἀτυχῆ, κατὰ τὴν γνώμην μου, φράσιν σας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον διεμαρτυρήθην ἐντόνως καὶ δι’ αὐτὸ ἠθελήσατε καὶ πάλιν νὰ χρησιμοποιήσητε τὸ δικαίωμά σας νὰ μὲ ἀνακαλέσητε εἰς τὴν τάξιν. Ἐάν, κύριε Πρόεδρε, νομίζητε ὅτι ἔτσι θὰ μᾶς μεταχειρίζεσθε καὶ νομίζετε, ὅτι μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ μᾶς ἐμποδίζετε ἀπὸ τοῦ νὰ ἐκτελῶμεν τὸ καθῆκον μας ἐδῶ, θέλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν θὰ τὸ ἐπιτύχετε.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ὀφείλω νὰ σᾶς ἀπαντήσω τοῦτο, ὅτι εἰς τὰ καθήκοντα τῶν βουλευτῶν περιλαμβάνεται τὸ δικαίωμα αὐτῶν νὰ ἐγγράφωνται, νὰ ἀνέρχωνται ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ νὰ ὁμιλοῦν ἐλευθέρως σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν. Οὐδέποτε οὔτε ὑμεῖς, οὔτε καὶ κανεὶς ἐκ τῶν συναδέλφων σας ἐστερήθη τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ. Ὁ Πρόεδρος, ὅμως, τοῦ Σώματος, ἔχει τὸ καθῆκον νὰ προστατεύῃ πάντα ἀγορεύοντα, νομίζω δέ, ὅτι εἶναι στέρησις τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου ἡ διακοπή, ἡ ὁποία δὲν στηρίζεται πουθενά. Συνεπῶς, τὸ πρῶτον ἀδίκημα κατὰ τὸν Κανονισμόν, εἶναι ἡ διακοπὴ τοῦ ἀγορεύοντος ἐὰν οὗτος δὲν θέλῃ καὶ ὁ Πρόεδρος δὲν τὸ ἐπιτρέψῃ. Εἶναι ἀπολύτως σαφής, διαυγὴς καὶ κατηγορηματικὴ ἡ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ. Πᾶς ὁ μὴ τηρῶν αὐτὸν τὸν παραβιάζει, ὁ δὲ Πρόεδρος ὀφείλει νὰ τὸν ἀνακαλέσῃ εἰς τὴν τάξιν, προστατεύων οὕτω τὸν ρήτορα καὶ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λόγου. Ἐλεύθερον εἶναι τὸ βῆμα, ὅταν δὲν διακόπτεται ὁ ἐπ’ αὐτοῦ ἀγορητής, ὁ ὁποῖος δικαιοῦται μείζονος προστασίας ἀπὸ τὸν παρὰ τὸν Κανονισμὸν διακόπτοντα. Εὑρέθητε συνεπῶς, ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ ὅταν ἠγέρθητε ἀπηυθύνατε ἕνα ἐρώτημα χωρὶς νὰ ἐρωτᾶτε, «κύριε Πρόεδρε, δύναμαι νὰ διακόψω»; Τὴν φράσιν αὐτὴν δὲν τὴν εἴπατε, δὲν τὴν ἤκουσα, οὐδεὶς τὴν ἤκουσε καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν τὴν εἴπατε, εἶσθε ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Θὰ ἠδυνάμην νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν, διότι εἴπατε καὶ ἄλλα τινά, ἀλλὰ ὁ Πρόεδρος τοῦ Σώματος δὲν ἀντιδικεῖ πρὸς τοὺς βουλευτάς, ἀλλὰ συνεργάζεται μετ’ αὐτῶν ἵνα, ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν του, διεξάγωνται ὁμαλῶς αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος. Νομίζω, ὅτι τὸ μέχρι τοῦδε παρελθὸν ἐν τῇ ἕδρᾳ αὐτῇ τοῦ Προέδρου καὶ ἡ προσπάθειά του διὰ τὸ ἀδιάβλητον τῆς Προεδρίας του—ἐπιτρέψατέ μου νὰ τὸ εἴπω καὶ μόνος μου— (χειροκροτήματα) ἀποτελεῖ μίαν ἐγγύησιν καὶ πιστεύω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸν κύριον βουλευτήν, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ μόνον τὸν ἑαυτὸν καὶ ὄχι τὸ κόμμα του, ἔτι δὲ περισσότερον, ὡς θέλω νὰ πιστεύω, οὐχὶ καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ ἔρχεται καὶ νὰ ἐκφράζῃ μομφὴν κατὰ τοῦ Προέδρου. Ὁ Πρόεδρος εἶναι, ἀνώτερος τοιούτων μομφῶν, τοὐλάχιστον ὁ καθήμενος εἰς τὴν ἕδραν αὐτὴν καὶ δὲν θὰ ἀπαντήσῃ. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα)

§55Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἀπεφύγατε, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀπαντήσετε εἰς τὸ παράπονόν μου ὅτι ἐχρησιμοποιήσατε φράσιν ἀπαράδεκτον καὶ ἀτυχῆ.

§56Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Δικαίως καὶ ὀρθῶς, διότι τὸ βῆμα αὐτὸ εἶναι ἐθνικὸν καὶ μόνον ἐθνικῶς πρέπει νὰ χρησιμοποιηθῇ. Κατὰ κόρον ἐλέχθη ἀπὸ συνάδελφον, ὅτι τὸ ΕΑΜ ἦτο ἐθνικὴ ὀργάνωσις καὶ προσέφερεν ἐθνικὰς ὑπηρεσίας. Καὶ ἀπορῶ πῶς ἐλάβατε τὸν λόγον, κ. συνάδελφε, ἐφ’ ὅσον ἐγὼ δὲν τὸ ἐπιτρέπω. Σᾶς ἔθιξα;

§57Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Μᾶς ἀπηυθύνατε, κ. συνάδελφε, μίαν ἐρώτησιν, τί γίνεται εἰς τὴν Ρωσίαν. Ἀρνούμεθα νὰ ἀπαντήσωμεν. Ἡμεῖς ἐνταῦθα δὲν εἴμεθα κομμουνισταί.

§58Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος θὰ δώσω ἐγὼ ἀπάντησιν, κ. συνάδελφε, καὶ μὴ ἀνησυχῆτε. Εἰς τὴν Ρωσίαν, ἐπὶ τόσα ἑκατομμύρια Ρώσων, εἶναι ζήτημα ἐὰν δὲν ἔχουν φακέλλους μόνον τὰ 6.000.000 κομμουνιστῶν, σημειωτέον καὶ αὐτοὶ παρακολουθοῦνται. Ὅλοι οἱ ἄλλοι, ἔχουν φακέλλους, ὡς ἐχθροὶ τοῦ καθεστῶτος. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἔλαβον τὸν λόγον καὶ ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος, τὸ ἔπραξα εἰς μνήμην ἐκείνων, ποὺ ἐθυσιάσθησαν δι’ ἡμᾶς. Κατάγομαι ἀπὸ περιφέρειαν, ἡ ὁποία ὑπέστη μαρτύρια ἄνευ προηγουμένου ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς τὴν 4 Νοεμβρίου 1944. Τὸ αἷμα τῶν σφαγιασθέντων εἶναι ἀκόμη νωπὸν καὶ αἱ λυσσαλέαι κραυγαὶ τῶν κομμουνιστῶν ΕΑΜ, Μόσχα, Στάλιν, Μολότωφ καὶ Ζαχαριάδης, ἀντηχοῦν εἰς τὰ ὦτα μας, καὶ αἱ ψυχαὶ τῶν πεσόντων εἰς Κιλκίς, ὑπερίπτανται ἀκόμη ἄνωθεν τῆς πόλεως Κιλκίς. Καὶ εὑρίσκονται σήμερον συνάδελφοι νὰ ὑπεραμύνωνται τοῦ ΕΑΜ, χωρὶς τύψιν καὶ ἐντροπήν. Ἡμεῖς τῶν Ἀκριτικῶν καὶ παραμεθορίων περιοχῶν δὲν θὰ ἐπιτρέψωμεν ὕμνον εἰς τοὺς σφαγεῖς καὶ καταστροφεῖς καὶ σιωπὴν εἰς τοὺς ἥρωας τῆς ἐλευθερίας. Εἰς τὸ Κιλκίς, ὅτε εἰσέβαλον οἱ κομμουνισταί, κ. συνάδελφοι, διήλθομεν νύκτας Ἁγίου Βαρθολομαίου. Ἑπτὰ χιλιάδες ὀκτακόσιοι συνάνθρωποί μας ἐσφάγησαν εἰς τρία εἰκοσιτετράωρα, χωρὶς κανένα αἰτιολογικόν, τὸ μόνον ἁμάρτημά τους ἦτο, διότι ἦσαν ἐθνικόφρονες καὶ ἠγάπων τὴν Ἑλλάδα καὶ μέσα τους ἦτο βαθειὰ ἐρριζωμένον τὸ αἴσθημα οἰκογενειακῆς πίστεως, τιμῆς καὶ θρησκείας. Τὰ πάντα εἶχον σοβιετοποιηθῆ· εἰς τὰ ἐπιμήκη συλλαλητήριά των ἐκυριάρχει τὸ σφυροδρέπανον καὶ ἐκοκκίνιζε τὸ σύμπαν ἀπὸ κόκκινες σημαῖες καὶ κόκκινα λάβαρα. Ἡ κυανόλευκος ἐχάθη καὶ οὐδεμία ἐκδήλωσις Ἑλληνικὴ ὑπῆρχε. Κύριοι συνάδελφοι, ἐξεχάσαμεν τὰς σκοτεινὰς καὶ ζοφερὰς ἐκείνας ἡμέρας, ποὺ τὴν ἡμέραν μᾶς ἐκυριάρχει ὁ φόβος τὴν δὲ νύκτα ὁ τρόμος καὶ τὸ μέγα ἐρώτημα ποῖος θὰ ἦτο τὴν αὔριον ἐν ζωῇ. Ἡ τήρησις τῶν ἀτομικῶν φακέλλων καὶ τὸ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, προϋποθέτουν, ἀσφάλειαν τοῦ ἐσωτερικοῦ τοῦ Κράτους καὶ τὴ ἀκεραιότητα τοῦ Ἔθνους μας. Πολλοὶ συνάδελφοι καθημερινῶς, ἀνερχόμεθα καὶ κατερχόμεθα τὰς κλίμακας τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἀσφαλείας καὶ προσπαθοῦμεν καὶ ἐπιτυγχάνομεν τὸν ἀποχαρακτηρισμὸν πολλῶν ἀριστερῶν. Χάρις εἰς τὸν ζῆλον καὶ τὴν εὐγενῆ προσπάθειαν τῶν ὀργάνων τῆς Ἀσφαλείας, καθημερινῶς ἀποχαρακτηρίζονται κομμουνισταὶ καὶ ἂς δέχονται τὰς χειροτέρας τῶν ὕβρεων, ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ Κυβέρνησις κάμει, ὅτι εἶναι δυνατόν, ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς λήθης. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλα τὰ κράτη τηροῦν τὸν κανονισμὸν αὐτὸν τῆς τηρήσεως φακέλλων κοινωνικῶν φρονημάτων, θὰ ἀπετέλῃ δι’ ἡμᾶς οὐτοπίαν ἡ τυχὸν παράλειψις. Σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ κινούμεθα ἐλευθέρως, καὶ ἐλευθέρως νὰ ἐκφράζωμεν τὰς σκέψεις μας. Παραγνωρίζομεν ὅμως ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν εἰς τοῦτο, ὡς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ ὁ Στρατός. Παραπονοῦνται, συνάδελφοί τινες, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι τοὺς ἐγένετο φάκελλος, διατί, κ. συνάδελφοι, δὲν ἔγινε φάκελλος καὶ ἐναντίον μου; Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὑποκειμενική μου ἀντίληψις καὶ ἀντίληψις τοῦ ὑγιῶς σκεπτομένου Ἐθνικόφρονος Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅτι πρέπει νὰ τηρηθοῦν οἱ ἀτομικοὶ φάκελλοι καὶ τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων, χάριν τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς ἀκεραιότητος τῆς καθημαγμένης μας Πατρίδος ἥτις πλεῖστα ὅσα ὑπέστη ἀπὸ τὰ μίσθαρνα ὄργανα. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου κάμνει καλὰ τὴ δουλειά της καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκην ὑποδείξεων. (Χειροκροτήματα).

§59Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τί θὰ γίνῃ; Θὰ ἐπρότεινον, ἐφ’ ὅσον καὶ ἀπόψε, φαίνεται, εἶναι μοιραῖον νὰ μὴ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, τὴν Παρασκευήν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ ὁμιλήσῃ πρῶτος ὁ κ. ὑπουργός. Κατά τινα τρόπον πρέπει νὰ τελειώσῃ τὸ θέμα.

§60Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσ.). Δὲν νομίζετε κ. Πρόεδρε, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων ἀπόψε;

§61Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νὰ ἐξαντληθῇ ἀπόψε. Ἀλλὰ εἴτε οὕτως, εἴτε ἄλλως, τὴν Παρασκευὴν νὰ ὁμιλήσετε πρῶτος. Ὕστερα, ἐὰν εἶναι πολλοὶ ἐγγεγραμμένοι, θὰ ὁμιλήσουν ἄνευ περιεχομένου. Πάντως, τὸ συμφωνότερον πρὸς τὸν Κανονισμὸν εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον προτείνετε, καὶ εἶμαι σύμφωνος νὰ ἐξαντληθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν γνωρίζω τὰ ἀπρόοπτα τῆς νυκτός, θὰ ἤθελα νὰ ἔχωμεν ἐξηγηθῆ, ὅτι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ὁμιλήσετε πρῶτος τὴν Παρασκευήν.

§62Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσωτ.). Κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ νὰ διευκολύνῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἐν τῇ ἀσκήσει τοῦ ἔργου της, τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, καὶ ἔχει ὅλην τὴν διάθεσιν νὰ συντομευθῇ ὁ χρόνος. Ἐναπόκειται εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ εἰς ὑμᾶς νὰ ὑποδείξητε, ἐὰν δὲν ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος, οἱ ὑπόλοιποι νὰ παραιτηθοῦν, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ὁ τρόπος εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν τῆς Παρασκευῆς νὰ δοθῇ ἡ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως.

§63Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νὰ παραιτηθοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν θέμα νὰ ὁμιλήσουν. (Θόρυβος. Πολλοὶ βουλευταὶ ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως διαμαρτύρονται).

§64Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσωτ.). Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δεσμεύσω τὰς ἀπόψεις τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι, ἐφ’ ὅσον παραιτηθοῦν οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ συμμορφωθοῦν καὶ οὗτοι πρὸς τὰς ὑποδείξεις τῆς Κυβερνήσεως.

§65Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος τῶν ρητόρων καὶ νὰ δηλώσουν ποῖοι παραιτοῦνται καὶ ποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ ὁμιλήσουν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν ἀνέγνωσα καὶ δὲν παραιτεῖται κανείς. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν ἀπόψε, καὶ τὴν Παρασκευὴν νὰ ὁμιλήσετε, ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ σεῖς, καὶ νὰ τελειώνωμεν.

§67Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμένει νὰ τὸ ἐξαρτήσῃ ἀπὸ τὴν ἐξάντλησιν τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιμένομεν. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς δέχεται νὰ ὁμιλήσῃ τὴν Παρασκευήν, τὸ θέμα λήγει.

§68Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσωτ.). Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος διότι δὲν θὰ ἔχῃ νόημα νὰ προέλθῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀπάντησιν καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ἐπακολουθήσῃ συνέχεια τῆς ἀγορεύσεως ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Συντρέχει δὲ καὶ ἰδιαίτερος λόγος, πρὸς τοῦτο. Ἡ ἐξάντλησις τῶν ρητόρων διὰ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι ἀπαραίτητος, καὶ διὰ τὸν βάσιμον λόγον, ὅτι ἐκ τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διαφωτίζεται ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῶν ἀπόψεων τῶν ρητόρων, ἐπὶ τῶν ὁποίων, τελικῶς, πρέπει νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν καὶ νὰ προσδιορίσῃ τὴν θέσιν της.

§69Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τυπικῶς ὀρθὴ εἶναι ἡ ἄποψις, ὅπως τὴν διετύπωσεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ παρεκάλουν νὰ μείνωμεν σύμφωνοι, ὅτι ἀπόψε θὰ τελειώσωμεν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ παραιτηθοῦν ὅλοι οἱ συνάδελφοι, νὰ συντομεύσουν τὰς ἀγορεύσεις των, νὰ μὴ γίνωνται διακοπαὶ καὶ νὰ μὴν δημιουργοῦνται ὀξύτητες εἰς τὴν συζήτησιν, ὁπότε θὰ τελειώσωμεν. Ὁ κ. Πινάτσης ἔχει τὸν λόγον.

§71Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, γεγονὸς ἀναμφισβήτητον εἶναι ὅτι κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐαμοκρατίας ἠναγκάσθησαν ἡλικίας 7–10 ἐτῶν μαθηταὶ γυμνασίων, δημοτικῶν σχολείων καὶ νηπιαγωγείων ἀκόμη νὰ ἐγγραφοῦν, οἱ μεγάλοι εἰς τὴν Ε.Π.Ο.Ν. καὶ οἱ μικρότεροι εἰς τὰ «Ἀετόπουλα». Ἐπίσης εἶναι ἀληθές, ὅτι ὡρισμένοι ἐκ τῶν δημοδιδασκάλων, εἴτε φίλα φρονοῦντες πρὸς τὸν κομμουνισμὸν καὶ αὐτοβούλως ἐνεργοῦντες, εἴτε κατόπιν πιέσεως, παρέδωσαν εἰς τὴν Ε.Π.Ο.Ν. καὶ ἀντίγραφα τῶν σχολικῶν καταλόγων ἀκόμη, δυνάμει τῶν ὁποίων καὶ οἱ μαθηταὶ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης κατὰ μεγάλον ἀριθμὸν, εὑρέθησαν ἐν ἀγνοίᾳ των, ἐν πλήρει ἀγνοίᾳ των, ἐγγεγραμμένοι εἰς τὴν Ε.Π.Ο.Ν. Μετὰ τὴν ἐπανεγκατάστασιν τῶν νομίμων ἀρχῶν, ἑπόμενον ἦτο τὰ ἀρχεῖα τῆς Ε.Π.Ο.Ν. νὰ περιέλθουν εἰς τὰς χεῖρας τῶν κατὰ τόπους ἀστυνομικῶν ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι μὲ βάσιν τὰ στοιχεῖα τῶν μητρώων τῆς Ε.Π.Ο.Ν. ἐνέγραψαν ἕνα μεγάλον ἀριθμὸν τῶν μαθητῶν, παιδιῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὡς κομμουνιστάς, εἰς τοὺς ὁποίους καὶ ἤνοιξαν φακέλλους, φακέλλους, οἱ ὁποῖοι ἐν πολλοῖς, εὑρίσκονται καὶ σήμερον ἀκόμη ἐν ἰσχύϊ. Ἀλλ’ εἶναι ἀληθές, ὅτι καὶ ἕνα μεγάλο μέρος Ἑλλήνων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πίστιν εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη καὶ τοὺς ὁποίους δὲν συνδέει μὲ τὸν κομμουνισμὸν οὐδεμία ἀπολύτως δέσμευσις, εὑρίσκονται σήμερον μὲ φακέλλους, ἄγνωστον πῶς καὶ ποῦ καὶ πότε καὶ μὲ ποῖα στοιχεῖα θεμελιωθέντες. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον καὶ λογικόν, δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ τίμιον, ἡ ἐθνικὴ συνείδησις, ἡ προσωπικὴ ἐλευθερία, ἡ ἀτομικὴ ἀξιοπρέπεια πολλῶν χιλιάδων Ἑλλήνων νὰ τραυματίζωνται συνεχῶς μὲ τὴν ὕπαρξιν τῶν φακέλλων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ὁμολογουμένως κατήντησαν βραχνᾶς δι’ ἕνα μεγάλον ἀριθμὸν Ἑλλήνων, καὶ οἱ ὁποῖοι μόνον ὡς Δαμόκλειος σπάθη εἰς βάρος ἑνὸς μεγάλου τμήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθοῦν. Δι’ αὐτὸ καὶ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐὰν καὶ κατὰ πόσον προτίθεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπασχοληθῇ σοβαρῶς μὲ τὸ ὅλον ζήτημα τῶν φακέλλων, τὸ ὁποῖον ζήτημα παρουσιάζεται καὶ ἐμφανίζεται, ὅπως ἐμφανίζεται. Νὰ διατάξῃ ἕνα ἐξονυχιστικὸν καὶ λεπτομερῆ ἔλεγχον ὅλων τῶν φακέλλων, τῶν εὑρισκομένων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Ἀσφαλείας ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως ἀποδοθοῦν εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ ἀποκατασταθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς κομμουνισταί, καὶ τοὺς ὁποίους δὲν βαρύνουν πράξεις ἐγκληματικαὶ καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπραξαν πράξεις προδοτικάς, κατὰ τῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους. Κύριε ὑπουργέ, ἀναλάβατε καθήκοντα χειρούργου ἰατροῦ καὶ ἀποκόψατε αὐτὰ τὰ καρκινώματα ποὺ λέγονται φάκελλοι, τὰ ὁποῖα ἐξελίσσονται εἰς λευχαιμίαν, ἡ ὁποία ἐὰν καταπολεμηθῇ ἐγκαίρως καὶ ἀποτελεσματικῶς, ἀσφαλῶς θὰ δηλητηριάσῃ τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ τὸν ἐθνικόν μας ὀργανισμόν. (Χειροκροτήματα).

§72Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ πληροφορήσητε τὸ Σῶμα ἐὰν εἰς τὴν Δράμαν..........

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μιχαηλίδη δὲν μοῦ ἐζητήσατε τὸν λόγον, εἶναι ἀδύνατον νὰ ὁμιλήσητε.

§74Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν ἐρώτησιν. Ἐγὼ εἰς τὴν Ξάνθην δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου.......

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μιχαηλίδη δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Ὁ κ. Π. Τσακιρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§76Π. ΤΣΑΚΙΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τοῦ θέματος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἔγινεν ἐμπεριστατωμένη καὶ λεπτομερὴς ὥστε θὰ παρέλκῃ νὰ ὁμιλήσωμεν διὰ τὸ θέμα αὐτό. Ἐπειδὴ ὅμως ἐλέχθη ὅτι τὸ ΕΑΜ ὑπῆρξεν ἐθνικὸν ὀφείλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὡρισμένα περιστατικὰ ἵνα αὕτη κρίνῃ ἐὰν ὑπῆρξεν ἐθνικὴ ἢ προδοτικὴ ἡ ὀργάνωσις τοῦ ΕΑΜ. Ἔζησα κατὰ τὴν κατοχήν, κ. συνάδελφοι, εἰς ἀκριτικὴν περιοχὴν ὅπου ἐγνωρίσαμεν μίαν τραγικὴν περίοδον. Ὅταν ὁ Μαρίνωφ ἦτο στρατιωτικὸς Διοικητὴς Μοναστηρίου τῆς Γιουγκοσλαβίας ἐκπροσωπῶν τὴν Κυβέρνησιν Βόριδος τῆς Βουλγαρίας, δεδομένου ὅτι ἡ λωρὶς κατὰ μῆκος τῶν Ἑλληνικῶν συνόρων πρὸς τὴν Γιουγκοσλαβίαν εἶχε προσαρτηθῆ εἰς τὴν Βουλγαρίαν, αὐτὸς εἶχε καθοδηγήσει τὸν Κάλτσεφ, τοῦ ὁποίου ἀποστολὴ ὑπῆρξεν ἡ ἐξόντωσις παντὸς Μακεδονομάχου κατ’ ἀρχὴν καὶ ἀκολούθως παντὸς μὴ ὑποκύπτοντος εἰς τὰς θελήσεις τῶν Βουλγάρων. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν πηγὴν ἐξεπήδησε καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ΕΑΜ ὁ περιβόητος Τερπόφσκυ. Τοῦτο εἶναι ἀπολύτως ἐξηκριβωμένον. Ἀπὸ τὴν αὐτὴν ὅθεν πηγὴν ἐξεκίνησαν καὶ τὸ ΕΑΜ καὶ οἱ κομιτατζῆδες Δυτικῆς Μακεδονίας. Ἐὰν ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ ἠδύνατο νὰ λέγεται ὅτι ὑπῆρξεν ἐθνική, τότε τί λέγεται προδοτικόν; Ποῖον πρέπει νὰ εἶναι τὸ ἀντεθνικόν; Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχουν ἀφελεῖς, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι τὸ ΕΑΜ εἶχεν ὀργανωθῆ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν ἐξεπορεύθη ἀπὸ τὴν Μόσχαν. Ὁ πολὺς Τολιάτι ὁ σημερινὸς ἀρχηγὸς τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος Ἰταλίας, ὑπῆρξεν ὀργανωτὴς τοῦ ΕΑΜ, κατὰ τρόπον ὅμοιον, εἰς ὅλας τὰς κατακτηθείσας χώρας τῆς Εὐρώπης, ὑπὸ τὴν ἄγρυπνον παρακολούθησιν τῆς Κομιντέρν, εἰσηγηθεὶς εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν αὐτῆς τοῦ 1937 τὴν Μόσχαν, νὰ δράσουν καθ’ ἣν περίπτωσιν ἤθελε κηρυχθῆ πόλεμος. Εἴμεθα ὅθεν ὑποχρεωμένοι νὰ κλίνωμεν τὸ γόνυ εἰς μνήμην ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐθυσιάσθησαν ὑπὲρ τῆς Πατρίδος διὰ νὰ τὴν ἀπαλλάξουν ἀπὸ τὸ ΕΑΜ. Συνεπῶς δὲν εἶναι ἀκόμη καιρός, κ. συνάδελφοι, νὰ συζητήσωμεν τοιοῦτον θέμα, φακέλλων διότι τὸ αἷμα εἶναι ἀκόμη νωπόν. Ὑπάρχουν πυροπαθεῖς ἀκόμη ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς, ζῶντες, μετὰ τόσα ἔτη ἀκόμη ὑπὸ σκηνάς, ἑκατοντάδες δὲ χιλιάδες τὰ θύματά των. Ἡ δική μας γενεὰ δὲν ἔχει τὴν δύναμιν νὰ δώσῃ γενικὴν ἀμνηστείαν. Ἡ λήθη τὴν ὁποίαν μὲ μεγαλοψυχίαν ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, εἶναι ἡ μόνη λύσις ποὺ πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ. Ἀλλὰ τὸ θέμα τῶν φακέλλων, ὡς τίθεται, ἐνέχει καὶ ἔμμεσον αἰχμὴν μομφῆς κατὰ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Δὲν δυνάμεθα συλλήβδην νὰ κατακρίνωμεν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα οὐδὲν ἄλλο ἔπραξαν εἰμὴ τὸ καθῆκον των πρὸς τὴν Πατρίδα. Ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐλάχιστοι ἄνδρες μὲ τὸν γλίσχρον μισθὸν τοῦ χωροφύλακος κατώρθωσαν νὰ σώσουν τὴν Θεσσαλονίκην ἀπὸ μίαν τρομακτικὴν ἀνατίναξιν, διὰ τοποθετήσεως τεραστίων ποσοτήτων ἐκκρηκτικῶν ὑλῶν εἰς ὅλον τὸ σύστημα ὑπονόμων της, τὴν ὁποίαν ἐμελέτουν οἱ κομμουνισταὶ μετὰ τὸν Δεκέμβριον, κατὰ τὸ 1946 καὶ 1947. Δὲν δυνάμεθα νὰ κατηγορήσωμεν κανένα ἐκ τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, διὰ τὸν τρόπον καθ’ ὃ συνετάχθησαν οἱ φάκελλοι......

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ περιορισθῆτε εἰς τὰ πιστοποιητικὰ καὶ τοὺς φακέλλους.

§78Π. ΤΣΑΚΙΡΙΔΗΣ. Ὅταν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι οἱ ἐλάχιστοι αὐτοὶ ἄνδρες κατώρθωσαν νὰ σώσουν τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ ἀνακαλύψουν τοὺς πραγματικοὺς δολοφόνους τοῦ Ἀμερικανοῦ δημοσιογράφου Πόλκ. Ὅλοι γνωρίζομεν ποῖον σάλον προεκάλεσεν ἡ δολοφονία αὐτή, πόσον φανατικὰ ὠργανώθη καὶ ὁποίαν ἀνεπανόρθωτον καταστροφὴν θὰ ἐγνώριζεν ἡ Πατρίς, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπιτύγχανον τὰ σχέδια τῶν κομμουνιστῶν. Πολλοὶ ἐκ τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν ἔπεσαν ἐπὶ τοῦ πεδίου τῆς τιμῆς προασπίζοντες τὴν Ἑλλάδα, τὴν Δημοκρατίαν, τὴν Ἐλευθερίαν. Πρὸ τῆς μνήμης αὐτῶν κλίνομεν εὐλαβῶς τὸ γόνυ. Ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι ἡ μόνη πολιτική, τὴν ὁποίαν ὀφείλει νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἔχει ἐξαγγείλει καὶ ἐφαρμόζει ὁ Στρατάρχης Παπάγος, ἡ λήθη τοῦ παρελθόντος. Μόνον ἔτσι θὰ προχωρήσωμεν ἐμπρός. (Χειροκροτήματα).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§80Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ θλιβερὰ περίπτωσις τοῦ συναδέλφου κ. Τζατζάνη τὸν ὡδήγησε νὰ καταθέσῃ τὴν ἐπερώτησιν περὶ φακέλλων. Ἡ συζήτησις, ὡς ἦτο φυσικὸν καὶ ἀναπόφευκτον, διηυρύνθη καὶ μαζὶ μὲ τοὺς φακέλλους ἠσχολήθησαν, ὅλοι σχεδὸν οἱ ρήτορες, μὲ τὰς ὀργανώσεις τῆς κατοχῆς. Τὰ δύο θέματα ἦσαν συνυφασμένα καὶ δικαίως, ἐγένετο ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως. Ἤκουσα μὲ ὅλως ἰδιαιτέραν προσοχὴν τοὺς ρήτορας τῆς Συμπολιτεύσεως. Ἐξ ὅσων ἠκούσθησαν θὰ συγκρατήσω ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος κ. Γεωργούλης, τοῦ ὁποίου ἡ δήλωσις ὅτι δὲν ὑπάρχει πέραν τοῦ Συναγερμοῦ, οὔτε Κόμμα Φιλελευθέρων, οὔτε ΕΠΕΚ, οὔτε Δημοκρατικὸν Κόμμα παρὰ μόνον ὁ κομμουνισμὸς, μοῦ ἐπροξένησεν κατάπληξιν. Ἡ ἀντίληψις αὐτὴ μοῦ ὑπενθύμισεν ὅσα ἐξήγγειλεν τὰς πρώτας ἡμέρας τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὁ ἀξιότιμος κ. Μαρκεζίνης, μὲ τὴν περίφημον θεωρίαν του περὶ πολώσεως. Εὐτυχῶς ὅμως διὰ τὸ Ἔθνος καὶ τὸν ἴδιον τὴν ἐγκατέλειψεν. Ἀπόδειξιν τούτου παρέχει ἡ θέσις τὴν ὁποίαν κατέχει ἐντὸς τοῦ Κοινοβουλίου, εἰς τὸ μέσον τῆς Βουλῆς, τοῦθ’ ὅπερ σημαίνει ὅτι ἀνεγνώρισεν τὸ μέγα σφάλμα, διότι ἀλλοίμονον εἰς τὸ Ἔθνος, ἐὰν μετὰ τὸν Συναγερμὸν δὲν ὑπῆρχε, τίποτε ἄλλο, παρὰ ὁ κομμουνισμός. Τοιαῦται ὅμως ἀντιλήψεις ὑποστηριζόμεναι καὶ σήμερον ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Συμπολιτεύσεως, σημαίνουν ὅτι ἀγνοεῖται παρ’ αὐτῆς τί εἶναι κομμουνισμός. Ὁ κομμουνισμὸς εἶναι Κόμμα συνωμοτικὸν καὶ ἐπαναστατικόν, τοῦ ὁποίου πάγιος σκοπὸς εἶναι ἡ δι’ οἱουδήποτε μέσου κατάληψις τῆς ἐξουσίας. Θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ καλοπίστως, ὅτι τὸ ἀφήσαμεν ἐλεύθερον νὰ διαδραματίσῃ τὸν τεράστιον ρόλον, τὸν ὁποῖον διεδραμάτισεν κατὰ τὴν κατοχήν. Ἀφήσαμεν κατὰ τὴν κρίσιν μου αὐτὴν περίοδον τὸν Λαὸν χωρὶς καθοδήγησιν καὶ ὡς ἦτο φυσικόν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι ὠθεῖτο ἀπὸ τὴν μαχητικήν του διάθεσιν νὰ συνεχίσῃ τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ, ἀλλὰ καὶ διότι εἶχον δημιουργηθῆ κατὰ τὴν κατοχὴν συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι ἠνάγκασαν χιλιάδας Ἕλληνας νὰ καταφύγουν εἰς τὰ βουνά. Ἐκεῖ παρελαμβάνοντο ἀπὸ τὴν πλέον δυναμικὴν καὶ ἀρτίως ὠργανωμένην ὀργάνωσιν τοῦ ΕΑΜ, ἡ ὁποία τοὺς ἐνέτασσε εἰς τὸν ΕΛΑΣ. Τοῦτο ἐγένετο, ἐπαναλαμβάνω, διότι ὁ λαὸς ἀφέθη ἕρμαιον τοῦ κομμουνισμοῦ. Αἱ εὐθύναι εἶναι πρωτίστως ἰδικαί μας. Τί ἐπράξαμεν ἡμεῖς διὰ τὴν ἀντίστασιν; Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἐπιτελικὸν σχέδιον, ἕτοιμον πρὸ τῆς καταρρεύσεως τοῦ μετώπου, τὸ ὁποῖον νὰ λειτουργήσῃ εὐθὺς ὡς ἤθελε ἐπέλθῃ τὸ μοιραῖον, μὲ πυρῆνας εἰς τὰς πόλεις καὶ τὰ βουνὰ ἀπὸ ἐθνικόφρονας ἀξιωματικούς, πρὸς τοὺς ὁποίους θὰ προσέφευγον πάντες οἱ ἐπιθυμοῦντες νὰ συνεχίσουν τὸν ἀγῶνα. Μόνον οὕτω αἱ ἀνταρτικαὶ δυνάμεις θὰ ἦσαν ἐθνικαί. Ἀλλὰ τίποτα δὲν ἐγένοντο ἀπ’ ὅλα αὐτά. Ἐσπεύσαμεν ὅλοι νὰ ἔλθωμεν εἰς τὰ σπίτια μας καὶ ἀφήσαμε τὸ Κ.Κ. νὰ ὀργανώσῃ τὴν τρομερὰν αὐτὴν ὀργάνωσιν, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ὁ Λαὸς διότι ἀνταπεκρίνετο εἰς τὰ αἰσθήματά του. Διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸ Κ.Κ. τοῦ σκοποῦ, ἀπεκάλεσε τὴν ὀργάνωσίν του Ἐθνικὸν Ἀπελευθερωτικὸν Μέτωπον. Πέραν αὐτῆς, τονίζω, κατὰ τοὺς πρώτους τοὐλάχιστον μῆνας τῆς κατοχῆς, οὐδεμία ἄλλη ἀξιόλογος ὀργάνωσις ὑπῆρχε, καὶ ὡς ἦτο ἑπόμενον ἐνεπλάκησαν εἰς αὐτὴν χιλιάδας Ἑλλήνων, πιστεύοντες ὅτι ἐξυπηρετοῦσαν τὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν. Εἰς αὐτὴν ἐπίσης ἠναγκάσθησαν νὰ καταφύγουν πολλοὶ ἄλλοι, λόγῳ τῶν ἐκ τῆς κατοχῆς δημιουργηθεισῶν συνθηκῶν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα τριῶν Δωδεκανησίων συναδέλφων μας ἐθελοντῶν. Ὁ κ. Ζίγδης ἦτο εἰς τὸ μέτωπον. Μετὰ τὴν κατάρρευσιν κατέφυγεν εἰς Μέσην Ἀνατολήν. Ὁ συνάδελφός μου κ. Κοντούρης συνελήφθη καὶ ἐφυλακίσθη, διότι ἦτο ἐπίσης ἐθελοντής. Ἐγὼ μόνον παρέμεινα καὶ ἠναγκάσθην νὰ πηγαίνω ἀπὸ σπίτι σέ σπίτι ἐπὶ τρεῖς μῆνας, ἕως ὅτου δοθῇ ἡ διαταγὴ ἐκ Ρώμης νὰ παύσουν αἱ συλλήψεις τῶν ἐθελοντῶν. Πολλοὶ ἄλλοι Δωδεκανήσιοι κατέφυγαν εἰς τὰ βουνὰ καὶ ἐνετάχθησαν εἰς τὰς ἀντιστασιακὰς δυνάμεις χωρὶς νὰ γνωρίζουν ποῦ ἐδηλοῦντο. Τί ἔπρεπε νὰ κάμῃ κύριοι ὁ Λαός; Καλοπίστως θὰ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι ἡ ὀργάνωσις, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη, ἦτο τὸ ΕΑΜ. Καὶ τοῦτο ἐγένετο ἐξ ὑπαιτιότητος τῆς ἐθνικόφρονος παρατάξεως, ἡ ὁποία ἄφησε τὸ πεδίον ἐλεύθερον εἰς τὸ Κ.Κ. καὶ τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ εἶχε κάμῃ ἐγκαίρως ἡ ἰδία. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἑλλὰς ἐσώθη διότι κατὰ τὴν κατανομὴν εἰς σφαίρας ἐπιρροῆς μεταξὺ τῶν μεγάλων, ἡ Ἑλλὰς περιελήφθη εἰς τὴν σφαῖραν ἐπιρροῆς τῆς Ἀγγλίας. Ἂν δὲν ὑπῆρχε ἡ κατανομὴ αὐτή, ἡ Ἑλλὰς θὰ ἦτο σήμερον ἐντὸς τοῦ Παραπετάσματος. Εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἐκυριαρχοῦσε τὸ ΕΑΜ διὰ τοῦ ἐνόπλου στρατοῦ του τοῦ ΕΛΑΣ. Ἐπὶ πλέον, εἰς ὅλας τὰς χώρας τῶν βορείων συνόρων μας εἶχεν ἐπικρατήσει τὸ Κ.Κ. Καὶ ἐντὸς αὐτῶν εὑρίσκοντο αἱ Ρωσσικαὶ στρατιαὶ ἕτοιμαι νὰ σπεύσουν εἰς βοήθειαν ἐὰν παρίστατο ἀνάγκη. Ποία ἡ σημασία τοῦ γεγονότος τούτου ἀρκεῖ νὰ ὑπομνήσω τὸ παράδειγμα τῆς Ἱσπανίας, ὅπου παρὰ τὰς ἀρχικὰς ἐπιτυχίας, δὲν κατέστη τελικῶς δυνατὴ ἡ ἐπικράτησις τοῦ κομμουνισμοῦ, παρὰ τὴν προφητείαν τοῦ Λένιν, διότι ἀκριβῶς ἡ Ἱσπανία δὲν εἶχε κοινὰ σύνορα μὲ τὴν Ρωσσίαν. Διὰ νὰ γίνῃ κομμουνιστικὴ μία χώρα, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κομμουνιστικὸς στρατὸς ἕτοιμος νὰ ἐπέμβῃ ἐνεργῶς εἰς τὰ σύνορα, διὰ νὰ καμφθῇ ἡ ἀντίστασις ἑνὸς Κράτους καὶ νὰ περιέλθῃ εἰς τὸν κομμουνισμόν. Ἡ προϋπόθεσις αὕτη ὑπῆρχε εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῶν βορείων συνόρων μας. Ἔλειπε ὅμως ὁ ἀποφασιστικὸς παράγων, δηλονότι ἡ ἀπόφασις τῆς Ρωσσίας νὰ ἐπέμβῃ ἐνεργῶς. Τοῦθ’ ὅπερ θὰ ἐσήμαινε παραβίασιν τῶν συμφωνηθέντων μεταξὺ τῶν Μεγάλων, μὲ συνέπειαν ἐνδεχομένως τὴν πλήρη ἀνατροπὴν τῶν μεταξὺ αὐτῶν συμφωνιῶν. Καὶ ἐπὶ πλέον ὄχι μόνον κατὰ τὸ ἀρχικὸν στάδιον τῆς κατοχῆς ἐπεδείξαμεν ὀλιγωρίαν, ἀλλὰ καὶ ἀργότερον δὲν ἐπωφελήθημεν τῆς ἰσχύος τοῦ περιφήμου συμφώνου Ρίμπεντροπ–Μολότωφ, τὸ ὁποῖον ἐπ’ ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα παρημπόδιζε τὴν ἐνεργὸν ἐκδήλωσιν τοῦ Κ.Κ. κατὰ τῶν κατακτητῶν συμμάχων τότε τῆς Ρωσσίας. Ὅλαι αὐταὶ αἱ εὐκαιρίαι ἀφέθησαν ἀνεκμετάλλευτοι ἐλλείψει προγραμματισμένου σχεδίου. Καὶ ἐνῷ οὐδὲν ἐπράξαμεν διὰ νὰ κατευθύνωμεν τὸν ἀδούλωτον Λαόν μας, ἐρχόμεθα τώρα νὰ τοῦ καταλογίσωμεν καὶ βαρυτάτας εὐθύνας, διότι ἠθέλησε νὰ συνεχίσῃ τὸν ἀγῶνα παροτρυνόμενος πρὸς τοῦτο καὶ ἀπὸ τοὺς μεγάλους συμμάχους μας, οἱ ὁποῖοι εἴτε διότι ἠγνόουν τὴν πραγματικὴν κατάστασιν, εἴτε διότι τοὺς συνέφερε, προέτρεπον τοὺς ἀγωνιστὰς νὰ καταταχθοῦν εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ τὸν ἔνοπλον αὐτοῦ στρατὸν τὸν ΕΛΑΣ. Καὶ ἔρχομαι νῦν εἰς ἐξέτασιν τῆς καταστάσεως τῆς δημιουργηθείσης εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν τὴν Δωδεκάνησον. Ἐκεῖ δὲν ὑπῆρξεν ἀνταρσία οὔτε ἐγκλήματα. Καὶ ὅμως καὶ ἐκεῖ οἱ φάκελλοι αὐξάνουν κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος προκαλεῖ τὴν ἀγανάκτησιν τῶν Δωδεκανησίων. Ἀφορμὴν διὰ τὴν δημιουργίαν των ἔδωσαν οἱ κατὰ τὴν Ἀγγλικὴν κατοχὴν χαρακτηρισθέντες ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως ὀπαδοὶ τῆς Ε.Μ.Π.Α. (Ἐθνικὸν Μέτωπον Πανδωδεκανησιακῆς Ἀπελευθερώσεως). Ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ ἱδρύθη κατὰ τὴν Ἀγγλικὴν κατοχήν, μὲ σκοπὸν τὴν ταχυτέραν ἐνσωμάτωσιν τῆς Δωδεκανήσου εἰς τὴν μητέρα Ἑλλάδα. Δέν πιστεύω ὅτι ἡ Ἀγγλικὴ κυβέρνησις ἀπέβλεπε εἰς τὴν διαιώνισιν τῆς προσωρινῆς κατοχῆς. Βέβαιον ὅμως εἶναι ὅτι ὡρισμένα ὄργανά της προσεπάθησαν νὰ δημιουργήσουν τὰς προϋποθέσεις πρὸς τὴν τοιαύτην ἐξέλιξιν. Ἡ διαδεχθεῖσα τὴν Ἀγγλικὴν κατοχὴν ἡμετέρα Στρατιωτικὴ Διοίκησις, ἐθεώρησε ὅλα τὰ μέλη τῆς ὀργανώσεως ὡς κομμουνιστάς. Πρᾶγμα τελείως ἀπαράδεκτον. Ἕτερον παράδειγμα, ὅμως χαρακτηριστικὸν τοῦ τρόπου τῆς δημιουργίας φακέλλων ἐν Δωδεκανήσῳ, θὰ ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν τοῦ χωρίου Κρητηνία. Κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 5ης Μαρτίου τοῦ 1950, δώδεκα κάτοικοι ἐψήφισαν τὴν Δ.Π. Τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν, ὁ σταθμάρχης τοῦ χωρίου ἤρχισε νὰ καλῇ τοὺς κατοίκους τὸν ἕνα μετὰ τὸν ἄλλον, ἀξιῶν νὰ τοῦ καταγγείλουν ποῖοι ἐψήφισαν τὴν Δ.Π. Καὶ διότι ἡ ἀποκάλυψις ἦτο ἀδύνατος ἀφ’ ἑνός, ἀλλὰ καὶ διότι τὸ νὰ καταθέτῃ τις εἰς τὴν Δωδεκάνησον θεωρεῖται ὑψίστη ὕβρις, οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου ἠρνήθησαν νὰ τοὺς ἀποκαλύψουν. Τοῦτο προεκάλεσε τὴν μῆνιν τοῦ σταθμάρχου ὁ ὁποῖος δὲν ἠρκέσθη μόνον εἰς ὕβρεις, ἀλλὰ προέβη καὶ εἰς ξυλοδαρμούς. Ποῖον ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα; Εἰς τὰς ἑπομένας ἐκλογὰς τοῦ 1951, οἱ ὀπαδοὶ τῆς ΕΔΑ ἀνῆλθον εἰς 136 ἐπὶ 148, καὶ κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1952 εἰς 124. Ἰδοὺ ἕνα ζωηρὸν παράδειγμα βιομηχανοποιήσεως κομμουνιστῶν ἀπὸ ἐθνικόφρονας.

§81ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἀτυχὲς τὸ παράδειγμα.

§82Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶναι ὅμως γεγονὸς ἀναμφισβήτητον.

§83ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτοὶ ἦσαν ἀπ’ ἀρχῆς κομμουνισταί.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, προχωρεῖτε χωρὶς διακοπάς.

§85Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶναι συναφές. Δὲν ἤθελον διότι ἀπετέλει ὕβριν νὰ καταγγείλῃ ὁ εἷς τὸν ἄλλον, δι’ αὐτὸ ἠρνήθησαν νὰ ἀπαντήσουν εἰς τὸν σταθμάρχην, καὶ ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ συμφωνήσῃ ὅλο τὸ χωριὸ εἰς πάνδημον συγκέντρωσιν καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι ἀπὸ δῶ καὶ πέρα θὰ ψηφίζωμεν ὅλοι ἐδῶ ΕΔΑ. Εἶπον, ἂν εἶναι νὰ πᾶμε, νὰ πᾶμε ὅλοι. Αὐτὸ καὶ μόνον ἀποδεικνύει ὅτι αἱ μέθοδοι τὰς ὁποίας μετέφεραν ὡρισμένα ὄργανα εἰς τὴν Δωδεκάνησον, ἐδημιούργησαν αὐτοὺς τοὺς ὀπαδοὺς τῆς ΕΔΑ. Διότι ἐκεῖ ἦσαν ἐλάχιστοι οἱ κομμουνισταί Κύριοι, καταλήγω, ὅσοι διέπραξαν ἐγκλήματα ἀσφαλῶς πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν καὶ δι’ αὐτοὺς πρέπει νὰ ὑπάρχουν φάκελλοι. Ἡ Ἀστυνομία θὰ πρέπει νὰ ἐκτελῇ τὸ καθῆκον της διότι ἀποτελεῖ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους. Ἀλλὰ διὰ τὰς χιλιάδας τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν ποὺ θεωροῦνται σήμερον ὡς ὕποπτοι, ὀφείλομεν νὰ ἀνοίξωμεν διάπλατα τὴν μεγάλην λεωφόρον τοῦ Ἔθνους. Δι’ ἡμᾶς, ὅσοι κατετάγησαν εἰς τὸ ΕΑΜ, δὲν σημαίνει ὅτι ἦσαν προδόται, ὅπως διατείνονται οἱ ρήτορες τῆς Συμπολιτεύσεως, ἀλλ’ ἁπλῶς ὅτι ἀφεθέντες ἀκαθοδήγητοι, κατετάγησαν εἰς τὸ ΕΑΜ ἐξ ἰδικῆς μας ὑπαιτιότητος. Αὐτοὺς δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἀφήσωμεν βορὰν τοῦ κομμουνισμοῦ, ὀφείλομεν νὰ τοὺς ἐπαναφέρωμεν εἰς τὸ Ἔθνος. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὀφείλει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ρωμαλέα μέτρα, ὀφείλει νὰ λάβῃ τὰ μέτρα τῆς λήθης, τὰ ὁποῖα ἐπηγγέλθη προεκλογικῶς. Ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ὅλας τὰς ἐπαναστάσεις, εἰς ὅλους τοὺς κοινωνικοὺς σάλους, ἐπακολουθοῦν μέτρα ἐπιεικείας. Ἡμεῖς θέλομεν νὰ συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις. Διατί; Μόνον διὰ κομματικοὺς σκοπούς. Εἶμαι ἀπόλυτα πεπεισμένος, ὅτι ἡ διατήρησις τῶν φακέλλων, τόσα ἔτη μετὰ τὴν κατοχὴν καὶ τὴν ἐπανάστασιν, σημαίνει ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει εἰς κομματικὰ ὠφέλη. Κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς εἴμεθα ἀποφασισμένοι, νὰ μὴ ἐπιτρέψωμεν τὴν διαιώνισιν τοῦ μίσους καὶ τῶν παθῶν. Αἱ προοδευτικαὶ δυνάμεις θὰ ἐμποδίσουν νὰ πραγματοποιήσετε τὴν πόλωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀποβλέπετε. Λέγετε ὅτι μετὰ τὸν Συναγερμὸν ὑπάρχει μόνον ὁ κομμουνισμός. Ὄχι πέραν τοῦ συναγερμοῦ καὶ ἐντεῦθεν τοῦ κομμουνισμοῦ ὑπάρχουν αἱ δημοκρατικαὶ δυνάμεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἐμποδίσουν τὸ ἔγκλημα αὐτὸ νὰ πραγματοποιηθῇ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βάσσος ἔχει τὸν λόγον.

§87Κ. ΒΑΣΣΟΣ. Δὲν θὰ ὁμιλήσω, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοὺς φακέλλους, τὸ θέμα ἐξηντλήθη καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Θεωρῶ ὅμως ἐθνικὸν καθῆκον νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντόνως ἐναντίον τῆς ἀνηκούστου καὶ τρομερᾶς κατηγορίας, τὴν ὁποίαν ἐξετόξευσε κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ κάποιος συνάδελφος τῆς ἀντιπολιτεύσεως εἰς βάρος τῶν τιμίων ἀξιωματικῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Ἡ κατηγορία αὕτη ἀφεώρα τοὺς ἀξιωματικοὺς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι παρέμειναν εἰς τὰς πόλεις. Ἡ κατηγορία αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐγκληματική. Οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν τὰς ἐνόπλους μας δυνάμεις εἰς τὴν δόξαν, οἱ ὁποῖοι ἐκράτησαν ὑψηλὰ τὴν σημαίαν μας εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν. Ἐπίσης ἀνακριβὲς εἶναι ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι ἔμειναν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔμειναν ἀνοργάνωτοι. Ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ ἐγκαίρως ἀντελήφθησαν ὅτι ὁ ΕΛΑΣ καὶ τὸ ΕΑΜ ἦτο μία προδοτικὴ ὀργάνωσις καὶ ὠργανώθησαν περὶ τὴν Ἱεραρχίαν καὶ ἀνέμενον ἐν καιρῷ νὰ δράσουν ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ. Ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους διαμαρτύρομαι ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ ζητῶ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ν’ ἀποκηρύξῃ τὰ λεχθέντα. (Χειροκροτήματα).

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§89Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπῆρξεν εὐτύχημα τὸ ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπελήφθη τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ θέματος τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους. Ἀλλ’ ὑπῆρξεν ἀτύχημα, τὸ ὅτι ἡ αὐτὴ Ἀντιπροσωπεία, δὲν κατώρθωσε νὰ συγκεντρωθῇ ἀποκλειστικῶς ἐπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ δι’ ἀνωφελῶν καὶ ἐπιβλαβῶν συσχετισμῶν παρεξέκλινεν εἰς ἀτυχεῖς παρεμβάσεις ἐπιζημίας καὶ διὰ τὸ ἀντικείμενον τῆς συμβάσεως, ἀκόμη δέ, καὶ δι’ αὐτὸ τοῦτο τὸ γόητρόν της. Τὸ θέμα τῆς ἀσφαλείας, εἶναι θέμα αὐτοτελές, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀξιολόγησιν, οὔτε τοῦ παρελθόντος, οὔτε, πολὺ περισσότερον τοῦ μέλλοντος. Θὰ προσπαθήσω νὰ περιορισθῶ ἐπ’ αὐτοῦ, διὰ νὰ τὸ ἀνατάμω ἐν ψυχρῷ, ἄνευ συναισθηματισμῶν καὶ ἄνευ προκαταλήψεων. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ ἀσφαλείας ἑνὸς Κράτους, ὅταν θέλωμεν νὰ κρίνωμεν τὸ ἐπ’ αὐτῆς ἰσχῦον σύστημα, θὰ πρέπει νὰ προσφύγωμεν εἰς δύο κριτήρια. Πρῶτον κριτήριον εἶναι, ἐὰν τὸ σύστημα αὐτὸ ἐξυπηρέτησε τοὺς σκοπούς, διὰ τοὺς ὁποίους καθιερώθη. Δεύτερον κριτήριον εἶναι, ἐὰν τὸ σύστημα συμβιβάζεται μὲ τὰς συνταγματικὰς ἐλευθερίας τοῦ πολίτου, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὸ θεμέλιον τοῦ πολιτεύματος. Μὲ αὐτὰ τὰ δύο κριτήρια καὶ μόνον, πρέπει νὰ γίνῃ ἡ διερεύνησις τοῦ θέματος. Καὶ ἐὰν αὕτη γίνῃ οὕτω, τότε τὰ μὲν συμπεράσματα, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ καταλήξωμεν θὰ εἶναι ἀδιάβλητα, ἡ δὲ ἐφαρμογή των παρ’ ἡμῶν ἐπιτακτικὸν πρὸς τὴν χώραν καθῆκον.

§90Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Ἁπλῶς ἤθελον νὰ διευκρινήσητε, ἐὰν εἴπατε, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν χθές, οὔτε μὲ τὴν αὔριον, αὐτὸ εἴπατε;

§91Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐγὼ προσεπάθησα νὰ ὑποστηρίξω αὐτὴν τὴν ἄποψιν, διότι θὰ ἀπηλλάσσετο ἡ Βουλὴ ἀπὸ μίαν ἐντελῶς ξένην πρὸς τὸ θέμα διερεύνησιν τοῦ παρελθόντος. Ἀλλ’ ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ἀνάπτυξίν μου. Κύριοι, ἡ συγκέντρωσις πληροφοριῶν παρὰ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, εἶναι ἐκ τῶν βασικῶν λειτουργιῶν τῶν Κρατικῶν αὐτῶν ὀργάνων. Πρὸς τί ἡ ὕπαρξις Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἐὰν δὲν συγκεντρώνουν πληροφορίας καὶ ἐὰν δὲν ταξινομοῦν τὰς πληροφορίας αὐτὰς καταλλήλως; Εἰς ποῖον Κράτος ὑπῆρξαν ἢ θὰ ὑπάρξουν Σώματα Ἀσφαλείας, χωρὶς νὰ προβαίνουν εἰς συλλογὴν πληροφοριῶν καὶ κατάρτισιν φακέλλων; Ἑπομένως, νομίζω, ὄχι σοβαρὸν τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι οἱ φάκελλοι εἶναι ἁπλῶς προϊὸν μιᾶς θλιβερᾶς περιόδου τῆς Ἐθνικῆς μας ἱστορίας, ἢ ὅτι πρέπει νὰ καταστραφοῦν. Ἀλλοῦ εἶναι τὸ θέμα. Ἐντοπίζεται καὶ τοῦτο εἰς δύο σημεῖα: Πρῶτον: Ποῖον σύστημα ἀκολουθεῖται κατὰ τὴν συγκέντρωσιν πληροφοριῶν καὶ δεύτερον, ποία ἡ χρῆσις τῶν οὕτω συγκεντρουμένων πληροφοριῶν. Καὶ θὰ προχωρήσω ἀμέσως, εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ἰσχύοντος σήμερον συστήματος, διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν πληροφοριῶν. Θὰ πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ συνομολογήσητε μετ’ ἐμοῦ, ὅτι σύστημα διὰ τὴν συγκέντρωσιν πληροφοριῶν δὲν ὑπάρχει. Εἰς τοὺς φακέλλους ἀναγράφονται πληροφορίαι ἀκαθόριστοι ἐν πολλοῖς, μὴ ἀναφερόμεναι εἰς συγκεκριμένας πράξεις ἄνευ ἡμερομηνιῶν καὶ ἄνευ διαφωτίσεως τῆς ἀληθείας των. Δὲν ἀναγράφεται, οὔτε τὸ ὄνομα τοῦ συλλέξαντος αὐτὰς ὀργάνου, ἀλλ’ οὔτε τὸ ὄνομα τοῦ πληροφοριοδότου, ἔστω καὶ συνθηματικῶς, ὡς θὰ ἔπρεπεν εἰς κάθε σύστημα. Ἑπομένως, ἡ σπουδαία αὐτὴ λειτουργία, ἐπαφίεται ἀνεξελέγκτως εἰς τὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὴν κρίσιν τοῦ οἱουδήποτε ὀργάνου τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ἑπομένως δὲν ἔχομεν σύστημα. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη διαπίστωσις. Αὐτὸ συμβαίνει σήμερον. Βεβαίως, τὴν πρώτην μεταπελευθερωτικὴν περίοδον, δηλαδή, μεταξὺ 1945–49, ὅταν εἴχωμεν νωπὴν τὴν ἐντύπωσιν τοῦ Δεκεμβρίου, ὅταν εὑρισκώμεθα ἐν πλήρει ἀνταρτοπολέμῳ ἦτο δυνατὸν νὰ προβληθοῦν δικαιολογητικά, διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Σήμερον ὅμως; Ὁπωσδήποτε ἐφ’ ὅσον κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην δὲν ἐτηρήθη ἕνα σύστημα, ἦτο φυσικόν, τὰ προσωπικὰ κριτήρια νὰ παίξουν ἀποφασιστικὸν ρόλον, διὰ τὸν ἀριθμὸν καὶ τὴν ποιότητα τῶν καταρτισθέντων τότε φακέλλων. Ὁ κ. ὑπουργὸς, θὰ προσέφερεν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν ἀνέφερε τὸν ἀκριβῆ ἀριθμὸν τῶν φακέλλων, οἱ ὁποῖοι τηροῦνται σήμερον ἀκόμη, παρὰ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, εἶμαι βέβαιος, θὰ κατελαμβάνετο ἀπὸ δέος. Δὲν θὰ προσπαθήσω νὰ ἀναφερθῶ εἰς λεπτομερείας ἐπὶ τῆς δημιουργίας αὐτῶν τῶν φακέλλων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὅμως ἡ Βουλή, νὰ κάμω μίαν ἐξαίρεσιν διὰ τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν, ὅπου δὲν εἴχομεν οὔτε ΕΑΜ, οὔτε ἀνταρτοπόλεμον, διὰ νὰ κατανοηθῇ καλύτερον, τὸ μέγεθος τῆς ὑπερβολῆς, ἡ ὁποία ἴσχυσεν εἰς τὰς λοιπὰς περιφερείας τῆς χώρας ἐν προκειμένῳ. Μόλις ἀπηλευθερώθη ἡ Δωδεκάνησσος, ἡ Χωροφυλακὴ ἐπῆρε τὰ στοιχεῖα τῆς Ἀγγλικῆς ἀστυνομίας καὶ ὅσους ἡ Ἀγγλικὴ Ἀστυνομία ἐνεφάνιζεν ὡς κομμουνιστάς, τοὺς ἐχαρακτήρισεν ὡς κομμουνιστάς. Καὶ ἠξεύρετε ποῖον ἦτο τὸ κριτήριον τῶν ἄλλων διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν ὡς κομμουνιστῶν τῶν Δωδεκανησίων; Ἡ ἀντίστασίς των ἐναντίον ἑνὸς κινήματος αὐτονομήσεως τῆς νήσου, τὸ ὁποῖον ἐπεχείρησαν. Πράγματι, μερικοὺς μῆνας πρὶν φύγουν οἱ Ἄγγλοι ἀπὸ τὴν Δωδεκάνησον, ἐνεφανίσθησαν μερικὰ καθάρματα, τὰ ὁποῖα εἶχον πληρωθῆ διὰ νὰ προπαγανδίσουν μίαν κίνησιν νέας αὐτονομήσεως τῶν νήσων, ὑπὸ τὴν Ἀγγλικὴν προστασίαν! Βεβαίως, εὑρῆκαν ἀντίδρασιν ἀπὸ τοὺς συμπολίτας των, τοὺς πλέον φυσικὰ ζωηροὺς πατριώτας. Τούτους οἱ Ἄγγλοι ἐχαρακτήρισαν ἀμέσως ὡς κομμουνιστάς. Καὶ ἦλθε κατόπιν ἡ Ἑλληνικὴ Χωροφυλακὴ καὶ ἐδέχθη τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτὸν ἀνεξελέγκτως! Ἐνθυμοῦμαι ἐν προκειμένῳ ἕνα ἀπὸ τὰ πρῶτα ἐπεισόδια τῆς βουλευτικῆς μου σταδιοδρομίας. Εὑρισκόμην εἰς τὴν Κάρπαθον. Μοὶ παρουσιάσθη ἐκεῖ ἕνας ἄνθρωπος κλαίων, καὶ συνοδευόμενος ἀπὸ ὅλο τὸ χωριὸ, καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι «ἀφ’ ὅτου ἦλθαν οἱ Ἕλληνες δὲν εἶμαι Ἕλλην πλέον, διότι ἡ χωροφυλακὴ μὲ ἐχαρακτήρισεν ὡς κομμουνιστήν. Καὶ διατί; Διότι ἐγὼ ἡγήθηκα τοῦ Καρπαθιακοῦ λαοῦ εἰς τὸ νὰ διώξωμεν τοὺς Γερμανοὺς καὶ τοὺς Ἰταλούς —ἔτσι πράγματι ἀπηλευθερώθη ἡ Κάρπαθος— καὶ ὅταν ἦλθαν οἱ Ἐγγλέζοι ἤμουν πάλιν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ κινήματος ἐναντίον τῆς αὐτονομήσεως. Ἔ, λοιπόν, ἀφ’ ἧς ἀπηλευθερώθη ἡ Ἑλλάς, μὲ ἔχουν χαρακτηρίσει ὡς κομμουνιστήν, μὲ ἔχουν πετάξει ἐκτὸς τῆς ἐθνικῆς οἰκογενείας, διότι ἔτσι τὸ ἠθέλησαν οἱ Ἐγγλέζοι...». Κατήγγειλα τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἰς τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς καὶ ἔλαβα τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ ἐγίνετο ἀμέσως ἡ δέουσα ἀποκατάστασις. Δὲν ἠμπορῶ ὅμως νὰ ἐγγυηθῶ διὰ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐνεργείας μου αὐτῆς! Δεύτερον: Ἅπαντα τὰ μέλη τῆς λεγομένης ὀργανώσεως Ε.Μ.Π.Α. ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς κομμουνισταί. Αὐτὴ ἡ Ε.Μ.Π.Α., ἐσχηματίσθη πρὸ τῆς ἀπελευθερώσεως πρωτίστως διὰ νὰ ἀντιδράσῃ κατὰ τῆς ἐπιβουλῆς τῶν Ἄγγλων. Δὲν εἶχεν ἄλλην ἀξιόλογον ἐκδήλωσιν. Οὔτε δὲ φασαρίες ἢ διαδηλώσεις παρεσκεύασεν ἐναντίον τῶν Ἑλληνικῶν ἀρχῶν. Ὅλα τὰ μέλη της ὅμως, ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς κομμουνισταί! Τρίτον: Ὅσοι ἐπῆγαν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, ἀπὸ τοὺς νέους τῆς Δωδεκανήσου καὶ ἐγύρισαν πίσω, ὅλοι οἱ «Μεσανατολίτες» ἀπέκτησαν κομμουνιστικὸν φάκελλον. Τέταρτον: Ἀλλὰ συνέβη καὶ ἄλλο τι. Πολλὰ ἀπὸ τὰ ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς, κατεχόμενα ἀπὸ τὰς ψυχώσεις τῆς καταστάσεως εἰς τὴν λοιπὴν χώραν, ἐθεώρησαν ὡς κομμουνιστικὰς ἐκδηλώσεις καὶ ἐχαρακτήρισαν ὡς κομμουνιστὰς πολλούς, οἱ ὁποῖοι δὲν συνεμερίζοντο τὰς κομματικὰς των δοξασίας. Τὸ νὰ ἀναγινώσκῃ κανεὶς φιλελευθέρας ἐφημερίδας, ἦτο ὕποπτος ἔνδειξις φιλοκομμουνιστικῶν «φρονημάτων». Οὕτω συγγενής μου, φιλελεύθερος, ὁ ὁποῖος δὲν μὲ ψηφίζει, διότι δὲν ἀνήκω εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἐχαρακτηρίσθη ὡς κομμουνιστὴς διότι ἐδιάβαζε τὸ «Βῆμα».

§92Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Πότε;

§93Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ 1949. Μὴ ἀνησυχεῖτε! Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐγὼ δὲν ἐπικρίνω τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Κάμνω μίαν ψυχροτάτην ἀνατομίαν τοῦ παρελθόντος ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας. Μὲ τοιαῦτα λοιπόν, κριτήρια, καὶ τοιαύτην ἀντίληψιν ἐγένοντο οἱ χαρακτηρισμοὶ τῶν «κομμουνιστῶν» ἐν Δωδεκανήσῳ, μὲ φυσικὸν ἀποτέλεσμα νὰ στερήσωμεν τῆς χαρᾶς τῆς ἀπελευθερώσεως χιλιάδας ὑπερόχων πατριωτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐλαχταροῦσαν τὴν ὥρα καὶ συνετέλεσαν πολὺ μὲ τοὺς ἀγῶνας των εἰς τὴν πραγματοποίησίν της. Νομίζω, ὅτι ἔχει σημασίαν ἡ εἰδικὴ περίπτωσις τῆς Δωδεκανήσου διὰ τὴν ἀκριβῆ κατανόησιν τῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας ὡδηγήθημεν εἰς τὴν σημερινὴν κατάστασιν τῶν ἀναριθμήτων ἐν τῇ χώρᾳ φακέλλων. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ σύστημα, μὲ τὸ ὁποῖον.....

§94Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Κατὰ συνέπειαν τὸ θέμα τῆς Ἀσφαλείας, συνδέεται καὶ μὲ τὴν χθὲς καὶ ὅπως ὁ ἴδιος παρεδέχθητε, προηγουμένως, ὅτι συνδέεται καὶ μὲ τὴν σήμερον. Συνεπῶς εὑρίσκεσθε ἐν ἀντιφάσει.

§95Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τώρα ἂς ἀφήσωμεν αὐτὰ τὰ φραστικὰ πυροτεχνήματα. Δὲν ἔχομεν πολὺν καιρόν. Καὶ ἂν θέλετε σᾶς χαρίζω αὐτὸ τὸ σημεῖον. Κύριοι, ἐὰν αὐτὸ εἶναι τὸ σύστημα, μὲ τὸ ὁποῖον συνεκεντροῦντο καὶ συγκεντροῦνται μέχρι σήμερον αἱ πληροφορίαι καὶ καταρτίζονται οἱ φάκελλοι, πρέπει νὰ ἴδωμεν ποία εἶναι ἡ χρῆσις τῶν οὕτω συγκεντρουμένων πληροφοριῶν. Ἀφ’ ἧς συμπληρωθῇ δελτίον εἰς βάρος ἑνὸς πολίτου, ὁ πολίτης αὐτὸς εἶναι 9 φορὰς εἰς τὰς 10, τελεσιδίκως καταδικασμένος ὡς ἐχθρὸς τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος καὶ τοῦ Ἔθνους. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πληροφοριῶν αὐτῶν ποὺ κατεχωρήθησαν ἅπαξ εἰς τοὺς φακέλλους, θὰ βγῇ τὸ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται τὸ δικαίωμα νὰ ἐξασκήσῃ τις τὸ ἐπάγγελμά του, νὰ ἐξασφαλίσῃ διὰ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν οἰκογένειάν του τὰ πρὸς τὸ ζεῖν. Ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰδίων φακέλλων, ἐρήμην τοῦ κατηγορουμένου, ὁ ὁποῖος μάλιστα, τελεῖ οὐχὶ σπανίως, ἐν πλήρῃ ἀγνοίᾳ καὶ αὐτῆς ἀκόμη τῆς ὑπάρξεώς των, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκτοπίσεως καὶ τὰ Συμβούλια Νομιμοφροσύνης κατὰ πρῶτον βαθμόν, θὰ ἐκδώσουν τὰς ἀποφάσεις των, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ ἐλευθερία διαμονῆς τοῦ πολίτου ὡς καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ ἀναλάβῃ ἢ νὰ συνεχίσῃ ὑπηρετῶν εἰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Ἑπομένως, ἀφ’ ἧς καταχωρηθῇ τὸ πρῶτον δελτίον εἰς τὸν φάκελλον, ὁ πολίτης εἶναι τελεσιδίκως καταδικασμένος. Μὴ λησμονῆτε, ὅτι οὔτε αὐτὸς ὁ ἀποχαρακτηρισμός, τὸν σώζει. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδειχθοῦν ἀπολύτως ψευδεῖς αἱ ἐν τῷ φακέλλῳ κατ’ αὐτοῦ πληροφορίαι. Ἡ Χωροφυλακὴ θὰ τοῦ ζητήσῃ ὁπωσδήποτε δήλωσιν μετανοίας, ἀποκηρύξεως τοῦ κομμουνισμοῦ. Θὰ τὸν ὑποχρεώσῃ, δηλαδή, νὰ παραδεχθῇ ὅτι ἦτο κάποτε κομμουνιστής. Ἀλλὰ καὶ μετ’ αὐτὸ δὲν τελειώνει ἡ ταλαιπωρία του. Ὁ φάκελλος θὰ τὸν συνοδεύῃ πάντοτε, ἡ δὲ δρᾶσις του θὰ τελῇ ὑπὸ τὴν σκιάν του! Καὶ ἂν τυχὸν κάποτε, εὑρεθῇ εἰς κάποιαν δυσκολίαν, τότε τὰ δελτία καὶ οἱ φάκελλοι αὐτοὶ θὰ ἀποτελέσουν τὸ ἀκαταμάχητον ἐναντίον του τεκμήριον! Ἐπὶ τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, θὰ ἔπρεπεν εἰδικώτερον νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ μίαν στιγμήν. Ὁ θεσμὸς εἶναι προϊὸν Ἑλληνικῆς εὑρεσιτεχνίας, μιᾶς πολὺ δυσκόλου περιόδου τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου. Εἰς οὐδὲν ἄλλο δημοκρατικὸν Κράτος ὑπάρχει. Τί σημαίνουν τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων; Κατάταξιν τῶν πολιτῶν εἰς κατηγορίας, ἀναλόγως τῆς σκέψεώς των, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κατατάξεως αὐτῆς ἄρνησιν εἰς ὡρισμένην κατηγορίαν αὐτῶν, καὶ αὐτοῦ ἀκόμη τοῦ δικαιώματος τῆς ἐντίμου βιοποριστικῆς ἀπασχολήσεως ἐν τῇ κοινωνίᾳ! Ἀλλ’ ἐὰν πράγματι ἀποδεχόμεθα τὴν ἀρχήν, ὅτι ὁ πολίτης ἀναλόγως τῶν σκέψεών του καὶ ἀνεξαρτήτως τῶν πράξεών του, ἔχει τὸ δικαίωμα ἢ ὄχι νὰ ζήσῃ ἐν τῇ κοινωνίᾳ κατὰ τί διαφέρομεν τῶν ὁλοκληρωτικῶν καθεστώτων; Τὸ πρᾶγμα εἶναι καταπληκτικόν. Καὶ ὅμως, καὶ κατὰ τὴν ὁμαλὴν σημερινὴν περίοδον ἔχομεν ταξινόμησιν πολιτῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς σκέψεώς των! Ἐὰν ἐπρόκειτο διὰ τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων νὰ διασφαλίσωμεν τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας ἢ ἄλλους ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἅπτονται τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας ἔναντι διεισδύσεως ἀνατρεπτικῶν στοιχείων δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἴσως ἀντίρρησις, κατὰ τῆς διὰ τὸν εἰδικὸν αὐτὸν σκοπὸν χρησιμοποιήσεως ἴσως καὶ σήμερον ἀκόμη. Ἀλλὰ οὐδείς, πιστεύω, θὰ εἶχε τὴν ἀφέλειαν, πολὺ δὲ περισσότερον ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις, νὰ ἐπαναπαυθῇ ἐπὶ πιστοποιητικῶν, τὰ ὁποῖα τόσον ἀβασανίστως ἐκδίδονται ἀπὸ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, διὰ τόσον καιρίαν ὑπόθεσιν. Πρὸς τί, ἑπομένως, τὸ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων; Διὰ νὰ κρατοῦνται ἐκτὸς τῆς ἐθνικῆς οἰκογενείας, πολῖται διὰ τὰς ὑποτιθεμένας σκέψεις των, αἱ ὁποῖαι δὲν μᾶς εἶναι συμπαθεῖς; Θὰ ἐπεθύμουν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ, νὰ προσθέσω ὀλίγας σκέψεις, ἐπὶ τῆς λειτουργίας τῶν Συμβουλίων ἐκτοπίσεως καὶ τῶν Συμβουλίων Νομιμοφροσύνης, διὰ νὰ ὁλοκληρώσω τὴν ἀνάλυσιν τοῦ ὅλου συστήματος ἀσφαλείας, τὸ ὁποῖον ἰσχύει σήμερον.

§96Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Κύριε Ζίγδη, ἐγὼ θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἔχω σαφῶς τὴν γνώμην σας, διότι εἶναι περιττὸν νὰ σᾶς τονίσω, ὅτι τιμῶ τὴν σκέψιν σας. Εἶσθε ὑπὲρ τῆς ὑπάρξεως ἀτομικῶν φακέλλων, κατ’ ἀρχήν;

§97Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Βεβαίως, σᾶς τὸ εἶπον.

§98Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Δεύτερον, ἀποδέχεσθε ὅτι ἡ ὕπαρξις πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων ἀποτελεῖ καὶ πρέπει νὰ ἀποτελῇ προϋπόθεσιν διὰ τὰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας ἢ τὰς ἄλλας τὰς ἐχούσας ἰδιάζοντα χαρακτῆρα;

§99Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὄχι τὸ πιστοποιητικὸν τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Μόνον ὁ φάκελλος.

§100Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ἀποσαφηνίσατε τὰς ἀπόψεις σας καὶ δώσατε τὴν ἀπάντησιν εἰς τὰ δύο αὐτὰ ἐρωτήματα.

§101Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἰς τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας μου θὰ κάμω ὡρισμένας προτάσεις διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ὅλου συστήματος.

§102Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ἀφίσατε τὸ σύστημα, τὸ σύστημα εἶναι θέμα εὐθύνης Κυβερνητικῆς.

§103Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ναί. Ἀλλὰ καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔχει ἁρμοδιότητα νὰ ἐπιλαμβάνεται αὐτοῦ.

§104Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, κ. Ζίγδη, εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἀναπτύξῃ θέμα συσχετιζόμενον μὲ τὸν τρόπον καθ’ ὃν θὰ ἀμυνθῇ τὸ Κράτος ἐν ταῖς λεπτομερείαις καὶ εἰς τὰ ἐσώτερα τῆς λειτουργίας τῶν ὑπηρεσιῶν του; Νομίζω, ὅτι τοῦτο θὰ ἀπετέλει ἄσκοπον καταπόνησίν μας. Συγκεκριμένως σᾶς ἠρώτησα ἐὰν εἶσθε ὑπὲρ τοῦ ἀτομικοῦ φακέλλου, καὶ ἀπαντήσατε ναί. Εἶσθε ὑπὲρ τῆς ὑπάρξεως πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων προκειμένου περὶ προσλήψεως γενικῶς εἰς τὸν Κρατικὸν μηχανισμὸν καὶ εἰς ἄλλα τινὰ νευραλγικὰ σημεῖα τῆς Κρατικῆς καὶ κοινωνικῆς δραστηριότητος;

§105Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀσφαλῶς ὄχι, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ στηρίζεται τὸ Κράτος, ἐπὶ τοῦ σπουδαιοτάτου αὐτοῦ θέματος, ἐπὶ ἑνὸς πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων, τὸ ὁποῖον βγάζουν τὰ ὄργανα ἀσφαλείας τόσον ἀνευθύνως.

§106Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτ.). Ἔχετε νὰ ὑποδείξετε ἄλλον τρόπον;

§107Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἔχετε τὴν ὑπομονήν, θὰ φθάσω ἐκεῖ. Λοιπόν, ἐπανέρχομαι ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὁ θεσμὸς τῶν ἐκτοπίσεων διὰ διοικητικῶν ὀργάνων εἶναι βέβαια μία ἀνωμαλία ἐντὸς τοῦ πολιτεύματός μας. Ἀλλὰ γνωρίζω καὶ τὴν ἀδυναμίαν τῆς θέσεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἀποδέχομαι. Ἡ βασική μου ἐπίκρισις, τοῦ συστήματος τῶν Συμβουλίων ἐκτοπίσεως, δὲν ἀφορᾷ τόσον τὴν σύνθεσίν των, ὅσον τὴν διαδικασίαν τῆς λειτουργίας των. Ὁ ὑπὸ κατηγορίαν δικάζεται καὶ κρίνεται παρὰ τοῦ Συμβουλίου ἐρήμην. Πολλάκις δὲν ἔχει γνῶσιν κἂν τῆς κατηγορίας. Δὲν ἔχει δὲ τὸ δικαίωμα οὔτε νὰ ἀμυνθῇ κατὰ τῶν κατ’ αὐτοῦ κατηγοριῶν, οὔτε κατὰ τῶν συκοφαντιῶν του, ὅπως πολλάκις συμβαίνει.

§108Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὑπάρχει τὸ δικαίωμα ἐφέσεως.

§109Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον νὰ πιστώσῃ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον ἐκ Δωδεκανήσου μὲ τὴν παράτασιν τῆς ὁμιλίας του καθ’ ὃν χρόνον ἐγὼ τὸν ἀπασχολῶ καὶ τὸν διακόπτω. Εἴπετε προηγουμένως, κ. συνάδελφε, ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς ἐκτοπίσεως εἶναι τῆς παρούσης ἀνωμάλου περιόδου;

§110Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶπον, ὅτι ἡ ἐκτόπισις εἰς ὁμαλὰς περιόδους πρέπει νὰ εἶναι ἀποτέλεσμα δικαστικῆς ἀποφάσεως, ὄχι διοικητικῆς.

§111Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερ.). Κατ’ ἀρχὴν τὸ μέτρον τῆς ἐκτοπίσεως τὸ ἀποδέχεσθε; Διότι δὲν ἦτο ἀνώμαλος ἡ περίοδος, κ. Ζίγδη τῆς Δημοκρατίας, καὶ ὅπως θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τὸ μέτρον αὐτὸ καθιερώθη τὸ 1924 ἐπὶ ἀειμνήστου Παπαναστασίου, δηλαδὴ ἐπὶ Ἀβασιλεύτου Δημοκρατίας.

§112Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἐκφράζομαι σαφῶς. Εἶπον, ὅτι ἡ ἐκτόπισις θὰ ἔπρεπε νὰ γίνεται δικαστικῶς ἀλλ’ ἐτόνισα ἐπίσης, ὅτι ἀντιλαμβάνομαι τὴν ἀδυναμίαν τῆς θέσεως αὐτῆς. Ἐπομένως τί μὲ ἐρωτᾶτε ἐκ νέου; Τὸ οὐσιῶδες θέμα εἶναι ἁπλοῦν κατὰ τὴν γνώμην μου. Δὲν μοῦ προκαλεῖ τόσην ἀντίδρασιν ἡ σημερινὴ σύνθεσις τῶν Συμβουλίων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατακρίνω ἀνεπιφυλάκτως εἶναι ὁ τρόπος λειτουργίας των. Εἰς τὸν πρῶτον βαθμὸν τοὐλάχιστον δὲν ὑπάρχει κανένα μέσον ἀμύνης καὶ καμμία ἀσφάλεια διὰ τὸν κατηγορούμενον. Τὰ Συμβούλια αὐτὰ ἀποφασίζουν πρὶν ἢ πληροφορηθῇ κἂν ὁ κατηγορούμενος, ὅτι ἐκκρεμεῖ παρ’ αὐτοῖς καταγγελία ἐναντίον του. Μόνον δέ, ἀφοῦ ἀποφασίσουν ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ καθ’ οὗ ἡ ἀπόφασις νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον. Ἀλλὰ βέβαια τοῦτο δὲν συμβιβάζεται μὲ τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ Κράτους δικαίου καὶ τὰς στοιχειώδεις ἐλευθερίας τοῦ πολίτου. Νομίζω, ἐπίσης, ὅτι ἀποτελεῖ ἀνωμαλίαν τὸ δικαίωμα τῶν Συμβουλίων, νὰ παρατείνουν τὴν ἐκτόπισιν πρὶν ἢ λήξῃ αὕτη. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ Συμβούλια νομιμοφροσύνης, ἐκεῖ κ. ὑπουργέ, θὰ μὲ εὕρετε ἀπολύτως σύμφωνον μὲ τὸν θεσμόν. Βεβαίως πρέπει νὰ ὑπάρχουν Συμβούλια διὰ νὰ κατοχυρώνουν τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας καὶ ὅλους τοὺς ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι συσχετίζονται μὲ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν ἀπὸ τὴν διείσδυσιν ἀνατρεπτικῶν στοιχείων. Νομίζω, ὅτι οὐδεὶς ὑπεύθυνος ἄνθρωπος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ ἀντίθετον. Ἀλλὰ καὶ ἐδῶ, κ. ὑπουργέ, τὸ ζήτημα εἶναι ἡ διαδικασία τῆς λειτουργίας τῶν Συμβουλίων. Καὶ τὰ Συμβούλια αὐτὰ κρίνουν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὡς ἤδη περιέγραψα σχηματιζομένων φακέλλων, πολλάκις ἐρήμην τοῦ κατηγορουμένου, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀμυνθῇ, ὁ ὁποῖος δὲ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ στραφῇ κατὰ τῶν συκοφαντῶν του. Ἔτσι ἐδημιουργήθησαν φοβεραὶ ἀδικίαι καὶ καταστάσεις, αἱ ὁποῖαι ὑποσκάπτουν τὴν ἐθνικὴν ἑνότητα καὶ ὑπονομεύουν αὐτὴν ταύτην τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν. Κύριοι νομίζω, ὅτι σᾶς ὡμίλησα ἐπαρκῶς ἐντὸς τῶν περιωρισμένων χρονικῶν ὁρίων ποὺ ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν μου περὶ φακέλλων, πιστοποιητικῶν κοιν. φρονημάτων, Συμβουλίων ἐκτοπίσεως, καὶ Συμβουλίων νομιμοφροσύνης, εἰς τὰ ὁποῖα ἐξαντλεῖται τὸ ἐν ἰσχύϊ σύστημα ἀσφαλείας τῆς χώρας. Κατόπιν τῆς βραχείας αὐτῆς ἀνασκοπίσεως δυνάμεθα νομίζω, νὰ διατυπώσωμεν ἤδη ὡρισμένα συμπεράσματα, μὲ βάσιν τὰ δύο κριτήρια, τὰ ὁποῖα καθώρισα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου διὰ τὸ ἀντικείμενον τῆς συζητήσεώς μας. Ἀπέδειξα νομίζω, ἐπαρκῶς πρῶτον, ὅτι τὸ σύστημα αὐτὸ εὑρίσκεται ἐν πολλοῖς ἄντικρυς ἀντίθετον πρὸς τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους δικαίου καὶ τὴν κατοχύρωσιν τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ πολίτου, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὴν βάσιν τοῦ πολιτεύματός μας. Δεύτερον, ὅπερ καὶ χειρότερον, ἀπέδειξα, ὅτι εἰς πλείστας περιπτώσεις ἀντὶ νὰ κατοχυρώνει τὸ πολίτευμα τὸ ὑπονομεύει, διότι ἀποπέμπει τῆς Ἑλληνικῆς οἰκογενείας πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶναι πολύτιμα αὐτῆς μέλη, καὶ τὰ θέτει ὑπὸ τὴν βαρυτάτην κατηγορίαν τοῦ ἐχθροῦ τοῦ Ἔθνους. Ἡ ὑπονόμευσις αὐτὴ εἶναι εἰς βάρος τοῦ συστήματος τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας καὶ διὰ τοῦτο ἡ τροποποίησίς του εἶναι ἐπιτακτικὴ ἐθνικὴ ἀνάγκη. Βεβαίως δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ὅταν ἐμποδίζεται ἕνας νέος νὰ σπουδάσῃ, διότι ὑπῆρξεν ὡς παιδὶ μέλος τοῦ ΕΑΜ ἢ διότι συγγενής του ἀνῆκεν εἰς τὸ ΕΑΜ, ὅτι προάγεται ἡ ἐθνικὴ ἀσφάλεια. Ἀντιθέτως τοῦτο ἀποβαίνει ἐγκληματικὸν κατὰ τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ἑπομένως ἐὰν ἐδεχόμεθα τὴν συνέχισιν τῆς καταστάσεως αὐτῆς, δὲν θὰ ἐνηργοῦμεν πρὸς κατοχύρωσιν τοῦ συστήματος τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας, ἀλλὰ ἀντιθέτως πρὸς ὑπονόμευσιν αὐτοῦ. Κύριε ὑπουργέ, ὑπογραμμίζω τοὺς λόγους μου αὐτούς: Ἐὰν συνεχίσωμεν τὸ σύστημα αὐτό, δὲν ἐξασφαλίζομεν τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν. Τὴν ὑπονομεύομεν. Καὶ ἀφοῦ ἔκαμα τὴν διαπίστωσιν αὐτήν, χρησιμοποιοῦν τὰ δύο προαναφερθέντα κριτήρια θὰ πρέπει νὰ προχωρήσω εἰς ὅτι θεωρῶ τὴν ρίζαν τοῦ κακοῦ. Τὸ βασικὸν λάθος τοῦ ἰσχύοντος συστήματος εἶναι, ὅτι συνεκεντρώθησαν εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας τρεῖς σαφῶς διαχωρισμέναι ἁρμοδιότητες, δηλαδή, τοῦ ἀνακριτοῦ, τοῦ κατηγόρου καὶ τοῦ δικαστοῦ. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον. Θεωρῶ ὅμως, ὅτι διὰ τῆς διαπιστώσεως αὐτῆς δυνάμεθα νὰ εὕρωμεν τὸν μίτον τῆς Ἀριάδνης διὰ νὰ ἐξέλθωμεν τοῦ λαβυρίνθου. Καὶ ὅπως νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ συνοψίσω τὰς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν προτάσεις μου διὰ τὴν ἐπιβαλλομένην μεταρρύθμισιν καὶ τοῦ ὅλου συστήματος τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας. Ἡ πρώτη εἶναι, ὅτι τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, πρέπει νὰ περιορισθοῦν εἰς τὴν συλλογὴν καὶ ἐπαλήθευσιν τῶν πληροφοριῶν, οὐδέποτε δὲ νὰ εἶναι δικασταί. Εἶναι ξένη πρὸς αὐτὰ ἡ ἁρμοδιότης αὕτη καὶ κάκιστα τὰ ἐπιφορτίζομεν μὲ μίαν λειτουργίαν ἡ ὁποία εἶναι ξένη πρὸς αὐτὰ καὶ ἡ ὁποία τὰ θέτει ἁπλῶς εἰς πολὺ δύσκολον θέσιν. Τὰς παρ’ αὐτῶν συλλεγομένας πληροφορίας τὰ Σώματα Ἀσφαλείας θὰ πρέπει νὰ προσφέρουν ἐκεῖ ὅπου χρειάζονται ἀσκοῦντα ταὐτοχρόνως, ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀναγκαῖον, καὶ τὸ ἔργον τοῦ δημοσίου κατηγόρου.

§113Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Δὲν εἶσθε ἀπολύτως κατατοπισμένος κ. συνάδελφε, διότι εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν, δὲν συγκεντροῦνται εἰς τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα αἱ τρεῖς ἁρμοδιότητες τοῦ κατηγόρου, τοῦ ἀνακριτοῦ καὶ τοῦ δικαστοῦ. Οὔτε εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐκδόσεως πιστοποιητικῶν οὔτε εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς λειτουργίας τῶν Συμβουλίων νομιμοφροσύνης, οὔτε εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐκτοπίσεως. Δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν πραγματικότητα αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγητε καὶ λυποῦμαι πάρα πολύ.

§114Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅλοι οἱ παροικοῦντες εἰς τὰς Ἀθήνας τὸ γνωρίζουν. Γνωρίζετε, ὅτι κάμνω τὴν ἀγόρευσίν μου ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς κλεψύδρας καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι σεῖς ἰδίως πρέπει νὰ ἀντιλαμβάνεσθε τί λέγω. Ἐκτὸς ἐὰν ὁ κ. Πρόεδρος μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου μὲ ὅλα τὰ περιθώρια τῆς πολυτελείας τοῦ χρόνου, τὰ ὁποῖα διέθετον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι.

§115Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσ.). Παραδέχομαι, ὅτι ἠναγκάσθητε νὰ συντομεύσητε τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών σας καὶ δι’ αὐτὸ εἶσθε ἀσαφής.

§116Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀσαφὴς δὲν εἶμαι. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ σύστημα συλλογῆς πληροφοριῶν: Εἶναι ἀνάγκη νὰ καθορισθοῦν θετικοὶ καὶ κατηγορηματικοὶ κανόνες ἐπὶ τῇ βάσει, τῶν ὁποίων θὰ ἐνεργοῦν τὰ ὄργανα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ἡ πληροφορία πρέπει νὰ ἀναφέρεται εἰς συγκεκριμένον γεγονός. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡμερομηνία λήψεώς της ὡς καὶ ἡ ἡμερομηνία τοῦ γεγονότος εἰς ὃ ἀναφέρεται. Δέον νὰ ἀναγράφεται τὸ ὄνομα τοῦ πληροφοριοδότου, συνθηματικῶς ἔστω, εἰς ὅσας περιπτώσεις εἶναι τοῦτο ἀναγκαῖον ὡς καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ὀργάνου, τὸ ὁποῖον συνέλεξε τὴν πληροφορίαν. Οὕτω καὶ μόνον θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ ἔλεγχος τῶν πληροφοριῶν καὶ ἡ ὑπεράσπισις τοῦ πολίτου ἔναντι ψευδῶν τοιούτων παρὰ τυχὸν συκοφαντῶν του ἢ ἀσυνειδήτων ὀργάνων τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Τρίτον συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον προέκυψεν ἐκ τῆς ὅλης συζητήσεως εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν φακέλλων. Ὅσαι ψευδεῖς πληροφορίαι ὑπάρχουν εἰς τοὺς φακέλλους πρέπει νὰ καταστραφοῦν, καθὼς καὶ αἱ ὑπερβολικαὶ τοιαῦται, αἱ ὁποῖαι ἐπηρεάζουν τὴν τύχην τοῦ πολίτου. Ἀναφέρομαι εἰς τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα ἔλαβον μέρος εἰς τὸ ΕΑΜ, ἀλλὰ δὲν ἐγκλημάτισαν. Κύριοι, νομίζω, ὅτι τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων πρέπει νὰ καταργηθοῦν ὡς θεσμὸς ἐπικίνδυνος κατὰ τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας καὶ ἑνότητος. Ἡ μόνη ὑπηρεσία, τὴν ὁποίαν προσφέρουν εἶναι ἡ κομματικὴ ἐκμετάλλευσις. Πάντως ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη, ἐὰν δὲν ἀποδέχεται τὴν ὁλοσχερῆ των κατάργησιν νὰ ἐκκαθαρίσῃ περιοριστικῶς τὰς περιπτώσεις εἰς τὰς ὁποίας ἀπαιτεῖται ἡ ἔκδοσίς των. Δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ νὰ πάρῃ κανεὶς ἄδειαν ἐξασκήσεως ἑνὸς ἐπαγγέλματος νὰ χρειάζεται νὰ ἀποκτήσῃ ἕνα τέτοιο πιστοποιητικὸν καὶ ἐὰν δὲν τὸ πάρῃ νὰ εἶναι καταδικασμένος εἰς τὸν ἐξ ἀσιτίας θάνατον, ὁπότε θὰ γίνῃ ἐχθρὸς τῆς κοινωνίας καὶ τοῦ Ἔθνους. Διὰ τὸ θέμα τῶν Ἐπιτροπῶν ἐκτοπίσεων καὶ τῶν Συμβουλίων νομιμοφροσύνης εἶπον, ὅτι πρέπει νὰ μεταρρυθμισθῇ ὁ τρόπος τῆς διαδικασίας, μὲ τὴν ὁποίαν αὐτὰ λειτουργοῦν καὶ ἀποφασίζουν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ αὐθαιρεσία καὶ νὰ παρασχεθοῦν εἰς τὸν πολίτην αἱ ἀπαιτούμεναι ἐγγυήσεις διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν ὑπεράσπισιν τῶν δικαίων του. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀνεξελέγκτως νὰ κατηγοροῦμεν τὸν Α ἢ Β, ὅτι εἶναι ἐχθρὸς τῆς κοινωνίας. Πέραν αὐτῶν τῶν προτάσεων ἔχω νὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην. Συζητοῦμεν τὸ θέμα τῆς διώξεως τοῦ κομμουνισμοῦ. Νομίζω, ὅτι ὅλοι θὰ συμφωνήσωμεν, ὅτι αὐτοὶ εἰς τοὺς ὁποίους ἀναθέτομεν τὴν εὐθύνην αὐτὴν πρέπει νὰ ξεύρουν τοὐλάχιστον τί εἶναι κομμουνισμός. Ἀτυχῶς ὅμως σήμερον κρίνουν τὰ τοῦ κομμουνισμοῦ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἰς πλείστας ὅσας περιπτώσεις θεωροῦν κομμουνιστὴν πάντα ἔχοντα διάφορον μὲ αὐτοὺς πολιτικὴν ἀντίληψιν, οὐχὶ σπανίως καὶ πάντα ἔχοντα διάφορον μὲ αὐτοὺς γνώμην ἐπὶ ὅλως ἀσχέτων μὲ τὴν πολιτικὴν θεμάτων!

§117Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀπόδειξις, ἡ πρόσφατος κατάσχεσις τῶν βιβλίων....

§118Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ ἀναφέρω δύο χαρακτηριστικὰ παραδείγματα ὑπευθύνως, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε εἰς ποῖα χέρια ἔχει ἀνατεθῆ ὑπὸ τῆς πολιτείας ἡ σοβαρὰ αὐτὴ ἀποστολή. Κύριοι, εἰς συγκέντρωσιν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς πρὸ 2ετίας, ἠρωτήθησαν οὗτοι ὑπὸ ἀνωτέρου των, τί γνώμην εἶχον περὶ τῆς ἐφημερίδος «Ἐλευθερία», τῆς ἐκδιδομένης εἰς Ἀθήνας. Καὶ οἱ 18 ἐξ αὐτῶν, εἶπον, ὅτι εἶναι κομμουνιστικὴ ἐφημερίς. Πέστε μου πῶς θὰ κρίνουν τοιοῦτοι ἀξιωματικοὶ τὰς περιπτώσεις τῶν ἀδυνάτων ἀνθρώπων τοῦ λαοῦ, οἱ ὁποῖοι τοὺς καταγγέλεται, ὅτι εἶναι κομμουνισταί;

§119ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἐξηκριβωμένον;

§120Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἔχω ἡμερομηνίαν καὶ ὀνόματα.

§121Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Χωρικὸς ἠμπορεῖ νὰ διαβάσῃ «Ἐλευθερίαν», εἰς τὴν ὕπαιθρον;

§122Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ ἀναφέρω καὶ ἄλλο παράδειγμα, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ φανοῦν αἱ γνώσεις τῶν ἀνωτάτων στελεχῶν τῆς Χωροφυλακῆς περὶ κομμουνισμοῦ. Πρὸ 20ημέρου μετέβην εἰς τὸ Ἀρχηγεῖον Χωροφυλακῆς καὶ ἠρώτησα ἀνώτατον ἀξιωματικόν, διατί εἰσηγήθη τὴν ἀποπομπὴν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ἀποχρωματισθέντος καθηγητοῦ ὑπηρετοῦντος εἰς τὴν νῆσον Πάτμον, διὰ νὰ γνωρίζω ἀκριβῶς τί συνέβη εἰς τὸ τμῆμα αὐτὸ τῆς περιφερείας μου.

§123Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη περίπτωσις.

§124Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀκοῦστε τί συνέβη.

§125Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Ὅ,τι δήποτε, καὶ ἂν συνέβη, δὲν ἐπρότεινε τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο ἢ τὸ ἄλλο. Τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ἐτόνισα πολλάκις, καθ’ ὅλας αὐτὰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Σώματος, ἐν τῇ ἀναπτύξει τῆς ἐπερωτήσεως, ὅτι πρὸς τὰ Συμβούλια Νομιμοφροσύνης τῶν Ὑπουργείων, τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Ἀσφαλείας ἀποστέλλει στοιχεῖα, δὲν προτείνει τίποτε.

§126Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ ἀποστέλῃ ὅμως ὅλα τὰ στοιχεῖα, διότι ἐγὼ θὰ ἔλθω εἰς τὸ γραφεῖον σας νὰ σᾶς καταγγείλω, ὅτι προκειμένου περὶ ἑνὸς ὑπαλλήλου ἀπεστάλη ἡ ἔκθεσις τοῦ 1946 καὶ ὄχι ἡ ἔκθεσις τοῦ 1953.

§127Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Κακῶς. Ἐὰν αὐτὸ ἐγένετο ἦτο μία παράλειψις.

§128Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μὴ ἐκτίθεσθε εἰς ἀναίρεσιν αὐτῶν ποὺ λέγουν. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν ζητεῖται ἕνας φάκελλος, ζητεῖται ταὐτοχρόνως, ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν νὰ ἀποφανθῇ περὶ τῆς νομιμοφροσύνης ἢ μὴ τοῦ περὶ οὗ ὁ φάκελλος. Καὶ ὅταν τὸ Συμβούλιον τῆς Νομιμοφροσύνης ἔχει τὴν γνώμην ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ, ὅτι ἕνας πολίτης εἶναι κομμουνιστής, εἰς αὐτὸν δὲ δὲν δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ ἐμφανισθῇ κἂν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου διὰ νὰ ἀντικρούσῃ τὴν κατηγορίαν, ἀποφασίζει ἢ δὲν ἀποφασίζει οὐσιαστικῶς ἡ Χωροφυλακή; Κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόψετε, διότι εὑρίσκομαι εἰς τὸ τέρμα τῆς ἀγορεύσεώς μου. Ἀφοῦ τελειώσω, θὰ εἶμαι εἰς τὴν διάθεσίν σας. Ἠρώτησα τὸν ἀξιωματικόν, περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς ἀνέφερα πρό τινος, ἐπιθυμῶν νὰ ἐνημερωθῶ ὑπευθύνως, διότι, σᾶς διαβεβαιῶ, ἐπὶ τῷ λόγῳ τῆς τιμῆς μου, ἤθελα νὰ γνωρίζω μήπως συνέβαινεν εἰς τὴν Πάτμον κάτι σοβαρόν, τὸ ὁποῖον διέφυγε τῆς ἀντιλήψεώς μου. Ἐπὶ μίαν ὥραν ὡμίλει καὶ δὲν ἠμπόρεσε νὰ μοῦ ἀναφέρῃ ἕνα συγκεκριμένον γεγονός, συνιστῶν κατηγορίαν εἰς βάρος τοῦ καθηγητοῦ. Ἀλλ’ εἰς τὸ τέλος ἀπεκάλυψε τὴν φοβερὰν κατηγορίαν. Ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐξεφράσθη εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ καθηγητικοῦ συλλόγου, ἐναντίον τῆς Μικρασιατικῆς ἐκστρατείας. Κατάπληκτος ἠρώτησα τὸν ἀξιωματικόν, ἂν κατὰ τὴν γνώμην του οἱ μισοὶ Ἕλληνες ποὺ εἶχον τοποθετηθῆ ἐναντίον τῆς Μικρασιατικῆς ἐκστρατείας, εἶναι ὅλοι κομμουνισταί; Ἀλλ’ ἐκεῖνος δὲν ἐδυσκολεύθη καθόλου νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὸν ζήτημα, διότι ὁ περὶ οὗ πρόκειται καθηγητὴς εἶχεν ἀπὸ παλαιὰ φάκελλον. Ἀλλ’ ἐρωτῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου: Εἶναι φρόνιμον νὰ ἀναθέτωμεν τὴν ἄμυναν τοῦ καθεστῶτος εἰς ἀξιωματικοὺς τοιαύτης νοοτροπίας καὶ ἀντιλήψεως; Δὲν παίζομεν ἐν οὐ παικτοῖς, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν ἐπιεικεστέραν δυνατὴν ἔκφρασιν. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἱδρυθῇ εἰδικὴ ὑπηρεσία πρὸς ἐκπαίδευσιν τῶν ὀργάνων καὶ τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ἐπιφορτισμένων μὲ τὴν δίωξιν τοῦ κομμουνισμοῦ. Πρέπει αὐτοὶ νὰ γνωρίζουν τοὐλάχιστον στοιχειωδῶς ποῖαι αἱ κομμουνιστικαὶ ἢ ἀντεθνικαὶ ἰδέαι καὶ νὰ μὴ θεωροῦν συλλήβδην καὶ ἀθρόως ὡς κομμουνιστάς, ὅλους, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι συμβαίνει νὰ ἐκφράσουν μίαν διαμαρτυρίαν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἢ νὰ μὴ ἀνήκουν εἰς τὸ κόμμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὸν περίφημον ἐκεῖνον σταθμάρχην, ποὺ ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Ἀνδρεάδης, εἶναι τὸ μόνον κόμμα, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει Ἕλληνας. Ἔχω νὰ κάμω μίαν εἰδικὴν πρότασιν, διότι διεπίστωσα, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὸ ἰσχῦον σύστημα καὶ ἡ ἑξῆς ἀνωμαλία. Ἐνῷ εἰς τὰς μεγάλας πόλεις, αἱ συγκεντρούμεναι ἀπὸ κατώτερα ὄργανα πληροφορίαι ἐλέγχονται ἀπὸ τὸν ἀξιωματικὸν ἀσφαλείας, ἡ ὕπαιθρος ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ εὑρίσκεται κάπως εἰς ἀναρχικὴν κατάστασιν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἠμπορούσατε, ἀνεξαρτήτως τῆς προηγουμένης προτάσεώς μου, περὶ δημιουργίας εἰδικῶς ἐκπαιδευμένου Σώματος.....

§129Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Εἶναι πάντως, τοὐλάχιστον ἀτυχὴς ἡ ἔκφρασίς σας, περὶ ἀναρχικῆς καταστάσεως.

§130Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν διώχνουμε ἕνα χωροφύλακα ἀπὸ τὴν Κῶ, διότι κυνηγάει ὅλους τοὺς ἐντίμους πολίτας καὶ τοὺς χαρακτηρίζει ὡς κομμουνιστάς, καὶ τοὺς κάμνει δελτία καὶ κατόπιν τὸν εὑρίσκομεν εἰς τὴν Πάτμον, τότε εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ εἶμαι τόσον ἐπιεικὴς εἰς τὰς ἐκφράσεις μου.

§131Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ σταθμίσετε τοῦτο, ὅτι ἐκ μιᾶς περιπτώσεως ἑνὸς χωροφύλακος, προβαίνοντος εἰς ὑπέρβασιν ἢ κατάχρησιν ἐξουσίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῆτε περὶ ἀναρχικῆς καταστάσεως εἰς τὴν ὕπαιθρον, διότι ὁ ἰσχυρισμός σας εἶναι τελείως ἀνυπόστατος.

§132Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μὴ ἐπιμένετε νὰ κάμνετε φραστικὰ πυροτεχνήματα. Σέβομαι τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς ἀναφέρω ἄλλα 500 παραδείγματα. Ἐὰν σᾶς εἴπω, τὸ τὶ ἔγινεν εἰς τὴν ἀθωοτάτην αὐτὴν Δωδεκάνησον ἀπὸ ἀνεύθυνα καὶ ἀσυνείδητα ὄργανα καὶ πόσες οἰκογένειες μαυροφόρεσαν χωρὶς νὰ δυνηθῶμεν ποτὲ οὔτε ἡμεῖς οἱ ἴδιοι οἱ βουλευταί, νὰ δώσωμεν εἰς αὐτάς, τὸ αἴσθημα κάποιας δικαιοσύνης καὶ στοιχειώδους ἐλευθερίας, τότε κ. ὑπουργέ, δὲν θὰ μὲ ἐπροκαλούσατε νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τῆς φράσεως, τὴν ὁποίαν μετεχειρίσθην. Ἀλλὰ διὰ νὰ συνεχίσω ἐπὶ τοῦ σημείου, εἰς τὸ ὁποῖον διεκόπην. Νομίζω, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ ἀσφαλείας τῶν πόλεων, δέον νὰ καταστοῦν ὑπεύθυνοι καὶ διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν πληροφοριῶν τῆς περιβαλούσης τὰς πόλεις ὑπαίθρου, διὰ νὰ μὴ ἀφήνεται αὕτη εἰς τὴν ἀνεξέλεγκτον κρίσιν κατωτέρων ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς. Ἀλλὰ πρέπει, ἤδη νὰ τερματίσω τὴν ἀγόρευσίν μου. Κύριοι, «σύστημα ἀσφαλείας», τὸ ὁποῖον βασίζεται ἐπὶ τῆς αὐθαιρεσίας καὶ τῆς φοβίας, δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν ἀσφάλειαν. Εἶναι σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ τοὺς ἐντελῶς ἀντιθέτους σκοπούς. Πιστεύω, ὅτι ἐπ’ αὐτῶν κανεὶς ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἀντίθετον γνώμην. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι ὡς βασικὸν συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον προέκυψεν ἀπὸ τὴν ὅλην συζήτησιν, εἶναι ὅτι τυχὸν πολιτικὴ ἐκμετάλλευσις τοῦ θέματος τῆς ἀσφαλείας, ἀποτελεῖ ἀνίερον καὶ καθαρῶς ἀντεθνικὴν πρᾶξιν. Ἀρκοῦμαι εἰς αὐτὰς τὰς διαπιστώσεις χωρὶς ἄλλα σχόλια. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι ὡς ἀποτέλεσμα, αὐτῆς τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία ἤρχισε πολὺ καλὰ καὶ ἡ ὁποία λόγῳ ἀτυχῶν συσχετισμῶν αἵτινες δὲν εἶχον τὴν θέσιν των, παρεξέκλινε κάπως τοῦ σκοποῦ της, ἐφθάσαμεν ἐπὶ τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ θέματος, τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας, εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα, τῶν ὁποίων ἡ ἄμεσος ἐφαρμογή, ἀποτελεῖ ἐθνικὸν καθῆκον, ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην δι’ ὅλους μας, καὶ δὴ διὰ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία εἶχε τὴν εὐτυχίαν νὰ κυβερνᾷ τὸν τόπον μὲ τόσον μεγάλην πλειοψηφίαν, εἰς μίαν περίοδον ἀπολύτου ὁμαλότητος. Ἐὰν φοβούμενοι μήπως παρεξηγηθῶμεν, ὅτι δῆθεν δίδομεν τὴν α ἢ τὴν β ἑρμηνείαν, εἰς τὸ παρελθόν, καθυστερήσωμεν εἰς τὴν μεταρρύθμισιν αὐτὴν τὴν ἐπιβαλλομένην διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξα, θὰ ὑπολειφθῶμεν τοῦ καθήκοντός μας, ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους καὶ θὰ προσφέρωμεν τὴν χειροτέραν δυνατὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἑδραιώσεως τῆς ἀσφαλείας των. Δι’ ἐμέ, τὸ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι σαφές, κατηγορηματικόν. Νὰ προχωρήσῃ μετ’ ἀποφασιστικότητος εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ὡς ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη ἐκ τῆς μακρᾶς ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ συζητήσεως, ἐγκαταλείπουσα πᾶσαν προκατάληψιν ἢ φόβον ἢ ταπεινὴν σκέψιν κομματικῆς ἰδιοτελείας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Χατζηδημητρίου.

§134Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐάν, κ. βουλευταί, ὁ ἀντικειμενικὸς ἀκροατὴς τῶν ἑπτὰ συνεδριάσεων τοῦ Ἐθνικοῦ Σώματος κατέβαλε μίαν προσπάθειαν νὰ ἀνατάμῃ τὰς ὁμιλίας τῶν διαφόρων ρητόρων καὶ νὰ ἐξατομικεύσῃ ὡρισμένα μέρη ἐκ τῶν ὁμιλιῶν των αὐτῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταλήξῃ εἰς τὰ ἑξῆς συμπεράσματα κατὰ τὰς ἀπόψεις τῶν κυρίων συναδέλφων. Πρῶτον, ὅτι τὸ ΕΑΜ προσέφερεν ἐθνικὰς ὑπηρεσίας καὶ συνέβαλεν εἰς τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα. Δεύτερον, ὅτι ὑβρίσθη ὁ ἀνώνυμος χωροφύλαξ, τρίτον, ὅτι πρέπει νὰ καοῦν εἰς τὴν πλατείαν τοῦ Συντάγματος οἱ φάκελλοι, οἱ ὁποῖοι συνετάχθησαν ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ 1945 ἕως σήμερον. Πλεῖστον χρόνον τῆς περιόδου αὐτῆς ἡ σημερινὴ Ἀντιπολίτευσις, ὑπὸ διαφόρους μορφὰς ἐκυβέρνησε τὸν τόπον ἕως τὸ 1952. Ἑπομένως οἱ φάκελλοι αὐτοί, ἐὰν ὑπάρχουν, ὀφείλονται πρῶτον εἰς τὴν σημερινὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ὄχι εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν. Καὶ πρῶτα–πρῶτα ἂς ἀρχίσωμε ἀπὸ τὴν ἀρχή. Πράγματι προσέφερεν ἐθνικὰς ὑπηρεσίας τὸ ΕΑΜ εἰς τὴν Ἑλλάδα; Καὶ μόνον, κύριοι, τὸ ὅτι ἐλέχθη ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτὸς ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν τοῦτο βῆμα, ἀποτελεῖ θλιβερὰν προσβολὴν καὶ ἀσέβειαν ἀπέναντι τῶν 150.000 κατακρεουργηθέντων καὶ σφαγέντων Ἑλλήνων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐσταυρώθησαν ἢ κατεκρεουργήθησαν δι’ ἕνα μόνον λόγον, διότι ἐπίστευαν εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς ἀληθινῆς Δημοκρατίας καὶ διότι ἐπίστευαν εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς πραγματικῆς ἐλευθερίας. Ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ ΕΑΜ ὡς ἐθνικῆς ὀργανώσεως ἀποτελεῖ ἀκόμη καὶ προσβολὴν τῆς νοημοσύνης ἡμῶν τῶν συναδέλφων ἀκροατῶν καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους. Διότι ὅταν, κύριοι, ἀπὸ τὴν 1ην Ἰουλίου 1943 ὅπου ἔγινεν ἡ πρώτη δολοφονία εἰς τὴν Ἐπισκοπὴν τῆς Βερροίας— διότι αἱ πρῶται δολοφονίαι, κύριοι, ἔγιναν εἰς τὴν ἐπαρχίαν τῆς Βερροίας καὶ μάλιστα εἰς τὸ δάσος τῆς Ἐπισκοπῆς— ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην μίαν ὑπηρεσίαν προσέφερε τὸ ΕΑΜ εἰς τὸ Ἔθνος, νὰ σκοτώνῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ σφάζῃ τοὺς ἀγρότας, νὰ δολοφονῇ καὶ νὰ κατακρεουργῇ καὶ νὰ σταυρώνῃ τοὺς ἱερεῖς. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, μὲ συγκίνησιν, ἔρχεται εἰς τὴν μνήμην μου ὁ πάτερ Γεώργιος τῆς Μελίνης, ὁ ὁποῖος ἐσταυρώθη ἔξω ἀπὸ τὸ χωρίον του εἰς μίαν δρῦν ἀπὸ τοὺς ἐαμίτας τῆς περιοχῆς. Καὶ ὁ ἱερεὺς τοῦ χωρίου Δεσπότης Κοζάνης ἐσταυρώθη καὶ αὐτὸς εἰς τὸ παραπλήσιον δάσος. Ἑκατοντάδες ἱερεῖς ἐσταυρώθησαν καὶ διδάσκαλοι ἐξοντώθησαν, διότι ἁπλούστατα ὁ διεθνὴς κομμουνισμός, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ προπέτασμα τοῦ πανσλαυϊσμοῦ, ἐννοεῖ νὰ ἐξοντώσῃ κάθε Ἕλληνα, κάθε ὄργανον, τὸ ὁποῖον πιστεύει εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς τὴν πατρίδα του. Οἱ λόγοι αὐτοὶ ποὺ ἐξετοξεύθησαν ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν τοῦτο βῆμα, ἐδηλητηρίασαν τὴν ψυχὴν τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου καὶ συγχρόνως ἔδωσαν ἀέρα εἰς τοὺς δολοφόνους τῆς Ἑλλάδος. Προχθὲς περιερχόμην τὰ χωρία τῆς περιφερείας μου καὶ μὲ ἐπληροφόρησαν ὡρισμένοι ἐθνικόφρονες πολῖται καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, ὅτι οἱ κομμουνισταὶ ἐπῆραν ἀέρα, ὅτι οἱ κομμουνισταὶ ὕστερα ἀπὸ τὰς δηλώσεις διαφόρων ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, ὅτι τάχα τὸ ΕΑΜ προσέφερεν ἐθνικὰς ὑπηρεσίας, ἐπῆραν τόσον ἀέρα, ὥστε ἐὰν δὲν ληφθοῦν μέτρα, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ δημιουργηθῇ νέα ἀναταραχή. Ἀλλὰ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, μοιραῖον διὰ τὴν ἀτυχῆ πατρίδα, νὰ δημιουργῆται σύγχυσις εἰς τὰ πλέον καθαρὰ πράγματα. Ὑπάρχει, κύριοι, καθαρώτερον πρᾶγμα ἀπὸ αὐτό, ὅτι δηλαδή, τὸ ΕΑΜ ἐξεπορεύθη ἀπὸ τὸν σλαυϊσμόν, ὅτι τὸ ΚΚΕ ἔχει ὄργανον τὸ ΕΑΜ καὶ ὅτι βεβαίως, κατ’ ἀρχήν, κατώρθωσε νὰ παρασύρῃ μερικοὺς ἀφελεῖς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο δυστυχῶς ἐδῶ εἰς Ἀθήνας. Ἡμεῖς, κύριοι, οἱ ὁποῖοι εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμήν, γνωρίζομεν, ὅτι τὸ ΕΑΜ ἦτο ὄργανον τοῦ ΚΚΕ, ἢ μᾶλλον ὄργανον τοῦ διεθνοῦς κομμουνισμοῦ. Ἔγινεν ὅμως πολὺς λόγος καὶ διὰ τοὺς φακέλλους. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, κύριοι, ὑπεσχέθη τὴν λήθην τοῦ παρελθόντος, διότι ἀληθῶς ἕνας λαός, ἕνα Ἔθνος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζῇ πάντοτε μὲ τὸ παρελθόν. Τὸ παρελθὸν θὰ τὸν διδάσκῃ διὰ νὰ προχωρῇ πρὸς τὸ μέλλον του. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἕως τοῦ νὰ ξεχνῶμεν ὅλως διόλου τὸ παρελθόν, τοὺς κινδύνους τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς ἐθνικῆς ἀκεραιότητος, αὐτὸ μοῦ φαίνεται πὼς εἶναι, πὼς ἀποτελεῖ προδοσίαν. Οἱ φάκελλοι, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν εἰς τὰ τμήματα ἀσφαλείας ἀνὰ τὴν χώραν, δὲν ἀφοροῦν πρῶτα–πρῶτα τοὺς νέους, οἱ ὁποῖοι ἐγεννήθησαν κατὰ τὴν κατοχήν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἡλικίαν 14–15 ἐτῶν. Αὐτὸ εἶναι ἕνα μέγα ψεῦδος. Οἱ φάκελλοι, οἱ ὁποῖοι ἐδημιουργήθησαν διὰ τὴν δρᾶσιν ὡρισμένων κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ μετὰ τὴν κατοχήν. Οἱ φάκελλοι αὐτοὶ ἔχουν μίαν ἱστορίαν, ἀλλὰ καὶ ἕνα προορισμόν. Ἡ ἱστορία των εἶναι διὰ νὰ μᾶς δείχνουν ποῖοι ἐγκλημάτισαν κατὰ τοῦ Ἔθνους καὶ ὁ προορισμός των εἶναι διὰ νὰ προφυλάσσεται τὸ Ἔθνος ἀπὸ τοὺς ἀναρχικούς. Ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν ἐδῶ ὡς δῆθεν πραγματικὰ περιστατικά, δὲν ἦσαν παρὰ μῦθοι. Καὶ ἂν μερικὰ ἐξ αὐτῶν εἶναι ἀκριβῆ, ποία λογική, κύριοι, ἐπιτρέπει τὰς λεπτομερείας αὐτὰς νὰ τὰς ἀναγάγωμεν εἰς γενικότητα; Διότι, οὔτε λίγο, οὔτε πολὺ ὡρισμένας λεπτομερείας, ὡρισμένα περιστατικά, ἐλάχιστα, τὰ ἔφεραν ἐδῶ οἱ κύριοι αὐτοὶ καὶ εἶχον τὴν ἀξίωσιν σοβαροὶ ἀκροαταὶ καὶ μάλιστα πληρεξούσιοι τοῦ λαοῦ νὰ πιστέψουν, ὅτι αὐτὰ ἀποτελοῦν τὴν γενικότητα καὶ ὅτι ἑπομένως ὁ χωροφύλαξ, λ. χ., ποὺ ἔκαμε μίαν ὑπερβασίαν δὲν εἶναι ἕνας, ἀλλὰ εἶναι ὅλοι οἱ χωροφύλακες, ὅλοι οἱ ἀξιωματικοί. Αὐτὰ ἔγιναν, κύριοι, ἕως αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ δυστυχῶς τὸ ἐγενικεύσατε καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ διαμαρτυρία μας, ὅτι ἐγενικεύσατε τὰς λεπτομερείας καὶ αἱ λεπτομέρειαι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναπτυχθοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Ἀλλ’ ἔπρεπε νὰ καταφύγῃ εἰς τὸν κ. ὑπουργόν καὶ νὰ τοῦ εἴπῃ, ὅτι συνέβη αὐτὸ τὸ περιστατικὸν εἰς τὴν περιφέρειάν μας καὶ σᾶς παρακαλῶ ἄρατε αὐτὴν τὴν ἀδικίαν. Ὑβρίσθη ἀκόμη ὁ ἀνώνυμος χωροφύλαξ. Ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ κάμνει κατάπληξιν, ὅτι εὑρέθησαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶχον εἰς χεῖρας των εὐθύνας κατὰ τὸ παρελθὸν βαρυτάτας, οἱ ὁποῖοι ἐκυβέρνησαν τὴν Ἑλλάδα, ἐπὶ μακρὰ ἔτη, νὰ ἔλθουν ἐδῶ διὰ νὰ ὑβρίσουν τὸν χωροφύλακα. Ἀλλὰ δὲν ἐσκέφθησαν ἕνα πρᾶγμα. Ὅτι ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν σᾶς ὁμιλῶ ἐγὼ καὶ σεῖς μὲ ἀκούετε, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν θυσίαν τοῦ ἀνωνύμου χωροφύλακος καὶ στρατιώτου. Διότι ὁ ἀνώνυμος χωροφύλαξ ὑπῆρξεν ἀνέκαθεν καὶ ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ἀκόμη τῆς κατοχῆς ὁ πρόμαχος τοῦ Ἔθνους, ὁ ἀγωνισθεὶς κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐθυσίαζε τὴν ζωήν του εἰς τὴν μάχην διὰ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν δημοκρατίαν. Ὁ ἀνώνυμος χωροφύλαξ ὑβρίσθη ἐδῶ κατὰ κόρον καί, ἐν ὀνόματι τῶν θυμάτων τῶν οἰκογενειῶν τῶν χωροφυλάκων, διαμαρτύρομαι αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι εἶναι ἀσεβὲς καὶ ἀνόσιον νὰ μὴ ἐνθυμοῦνται οἱ πληρεξούσιοι τοῦ Ἔθνους τὰς θυσίας τοῦ λαοῦ, διότι ὁ χωροφύλαξ εἶναι λαός. Ἐνεθυμήθην αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸν ταγματάρχην Σωτηρίου μὲ τοὺς 50 χωροφύλακες, ποὺ ἔπεσαν εἰς τὴν θέσιν Μετόχι, Προδρόμου Βερροίας ὅλοι, ἄλλοι πολεμῶντες καὶ ἄλλοι συλληφθέντες αἰχμάλωτοι καὶ κατακρεουργηθέντες αὐτοστιγμεί. Αὐτοὺς ἔπρεπε νὰ ἐνθυμηθοῦν ὀλίγον καὶ ἀσφαλῶς τότε, οὐδεὶς θὰ ἔθιγε τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Κύριοι, θὰ ἦτο δυνατόν, ἐὰν ὑπῆρχεν ἡ εὐχέρεια ἡ διαδικαστικὴ εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ὁμιλήσῃ κανεὶς ἐπὶ πολλὰς ὥρας, ἀπαντῶν εἰς ἐκείνους ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν, ὅτι εὗρον τὴν εὐκαιρίαν νὰ πλήξουν ἐν τῷ προσώπῳ δῆθεν τῆς Κυβερνήσεως τῆς σημερινῆς, νὰ πλήξουν τὰ θύματα τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἀλλὰ τοὺς πληροφοροῦμεν ὅτι «ὑπάρχει δίκης ὀφθαλμὸς ὃς τὰ πανθ’ ὁρᾷ». Καὶ δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἑτοιμάζουν τὰς ἁλυσσίδας τοῦ ἑαυτοῦ των, τῆς οἰκογενείας των καὶ τοῦ Ἔθνους. Δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο αὐτὸ ποὺ γίνεται παρὰ μία σύγχυσις μέσα εἰς τὴν πατρίδα μας. Καὶ ἐδώσαμεν τὴν εὐχέρειαν μὲ τὰς πολυημέρους συζητήσεις ποὺ γίνονται ἐδῶ, εἰς ὅλους τοὺς καθοδηγητὰς τῶν χωρίων καὶ τῶν πόλεων νὰ ὑποστηρίξουν καὶ εἰς τὰ καφενεῖα καὶ εἰς τὶς πλατεῖες καὶ παντοῦ ὅτι τάχα τὸ ΕΑΜ ἦτο ἐθνικὴ ὀργάνωσις καὶ θὰ πρέπει ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα ὅλοι οἱ Ἕλληνες νὰ τὴν παραδέχονται ὡς τοιαύτην. Αὐτὸ τὸ «κατηγορῶ» ἀπευθύνεται εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπίστευσαν εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα, ἀλλ’ ἀπευθύνεται καὶ εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καὶ τώρα καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ προσπαθήσουν διὰ λόγους μικροκομματικοὺς νὰ ἐκμεταλλεύωνται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ ἱερώτερα τοῦ Ἔθνους. Κύριοι βουλευταί, τὰ πιστοποιητικὰ τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, ὅλοι αὐτοὶ οἱ φάκελλοι δὲν εἶναι παρὰ προϊὸν τοῦ 10ετοῦς πολέμου. Οἱαδήποτε Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ὄχι μόνον τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία εἰς τὸ κάτω τῆς γραφῆς ἐκληρονόμησεν ὅλην αὐτὴν τὴν κατάστασιν ἀπὸ τὸ παρελθόν, οἱαδήποτε Κυβέρνησις ἀσφαλῶς ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ καὶ βάσει πληροφοριῶν καὶ ἐν σχέσει πάντοτε μὲ τὴν διεθνῆ κατάστασιν θὰ προβαίνῃ ἑκάστοτε, εἰς τὴν λῆψιν μέτρων, ὥστε νὰ αἴρωνται αἱ τυχὸν ἀδικίαι. Πιστεύω ἀπολύτως ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἐτήρησε τὴν ὑπόσχεσίν της διὰ τὴν λήθην. Οὐδένα μέχρι σήμερον κομμουνιστὴν ἐξετόπισε, ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ ΕΠΕΚ καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις πρὸ τοῦ Συναγερμοῦ, ἐξετόπισαν πολλὰς χιλιάδας. Διότι ἐφοβοῦντο τὸν κομμουνισμόν. Ἐνῶ ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς δὲν τὸν φοβεῖται. Ἤδη ὡς εἶναι γνωστὸν ἡ Κυβέρνησις ἀπέλυσε πολλοὺς κρατουμένους κομμουνιστάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι τὸ θέμα τῶν φακέλλων, τὸ θέμα τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελῇ ἀντικείμενον δημοκοπίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελῇ ἀντικείμενον κομματικῆς καὶ πολιτικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ ἐξετάζεται πάντοτε μετὰ προσοχῆς καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι καὶ δικαιοσύνην θὰ ἀποδώσῃ ἐκεῖ ὅπου ἐπιβάλλεται, ἀλλὰ καὶ τὸ Ἔθνος θὰ περιφρουρήσῃ. (Χειροκροτήματα).

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δημόπουλος.

§136Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία. Δὲν χρειάζεται μόνον ὁ κ. ὑπουργός, διότι τότε θὰ ἦτο διαλογικὴ συζήτησις ὑπουργοῦ καὶ βουλευτῶν.

§137Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω κ. Πρόεδρε ὅτι ἠμποροῦμε νὰ συζητοῦμε μὲ πέντε ἀνθρώπους. Διαπιστοῦται ὄχι ἡ ἔλλειψις ἀπαρτίας ἀλλά.......

§138Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρώτη φορὰ παρατηρήθη τὸ νὰ ὑποβάλεται ἔνστασις ἀπαρτίας ἀπὸ τὴν Συμπολίτευσιν. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράτασις τῆς συζητήσεως βλάπτει καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὴν παρατείνουν. Δὲν ὠφελοῦνται οὔτε κομματικῶς οὔτε πολιτικῶς. Πρέπει νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις ἀπόψε διότι ἡ παράτασις παρεμποδίζει τὸ νὰ γίνῃ καὶ ἄλλη ἐπερώτησις. Κύριε Πρόεδρε αὐτὸ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον γίνεται, νὰ ἐγγράφεται ἕνας ἕνας ἀπὸ κάτω εἶναι πολύ. Πρέπει νὰ σταματήσῃ καὶ πρέπει ἡ Κυβέρνησις συναισθανομένη τὴν εὐθύνην της νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ παραιτηθοῦν διότι μόνον σκοπὸν ἔχουν νὰ παρατείνουν τὴν συζήτησιν.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χαβίνη, νομίζω ὅτι ἡ παραμονή μου εἰς τὴν ἕδραν σημαίνει ὅτι εἶμαι σύμφωνος πρὸς τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως. Καλεῖται λοιπὸν καὶ παρακαλεῖται ὁ κ. Δημόπουλος νὰ λάβῃ τὸν λόγον.

§140Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐλόγως θὰ ἐνόμιζέ τις καὶ θὰ ἀνάμενε κ. συνάδελφοι, ὅτι κατὰ τὸ 1955, μετὰ πάροδον δηλαδὴ μιᾶς ὁλοκλήρου 10ετίας ἀπὸ τὰ χρόνια τῆς κατοχῆς, θὰ εἶχεν διαλυθῆ ἡ ἀχλὺς τῆς συγχύσεως θὰ εἶχον λησμονηθῆ τὰ πάθη καὶ τὰ μίση καὶ ψυχραίμως καὶ ἠρέμως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα τῶν φακέλλων καὶ τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Ἐὰν κ. συνάδελφοι, τὸ ἔπος τῆς Ἀλβανίας εἶναι εἷς τηλαυγὴς φάρος ὁ ὁποῖος φωτίζει τὸ παγκόσμιον στερέωμα, ἐξ ἴσου λαμπρὸν καὶ ὑπέρλαμπρον εἶναι καὶ τὸ κίνημα τῆς ἀντιστάσεως κατὰ τὴν κατοχήν, ἐξαιρουμένων τῶν ἐγκλημάτων, τὰ ὁποῖα πάντες μετ’ ἀποτροπιασμοῦ καταδικάζομεν. Δὲν νομίζω κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ ἐξετάζωμεν τὸ θέμα τοῦτο ὑπὸ τὴν ἐπήρειαν παθημάτων τινῶν τὰ ὁποῖα τινὲς τῶν συναδέλφων εἶχον τὴν κακὴν τύχην νὰ πάθουν. Οὔτε εἶναι ἐπιτρεπτὸν ἀναμιμνησκόμενοι μόνον τὰ διαπραχθέντα ἐγκλήματα νὰ προβαίνωμεν εἰς ἕνα γενικὸν ἀφορισμὸν ὁλοκλήρου τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Εἰς ἄλλας χώρας εὐθὺς μετὰ τὴν κατοχὴν κατεβλήθη προσπάθεια περισυλλογῆς ὁλοκλήρου τοῦ ὑλικοῦ καὶ ἁπάντων τῶν στοιχείων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως καὶ τῆς διεθνοῦς προβολῆς αὐτῆς. Εἰς τὴν Γαλλίαν συγκεκριμένως εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν δηλ. τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1944 συνεκροτήθη, προσκολληθεῖσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας μία Ἐπιτροπὴ «Ἐπιτροπὴ Ἱστορίας τῆς Κατοχῆς καὶ τῆς Ἀπελευθερώσεως τῆς Γαλλίας», μὲ Πρόεδρον τὸν ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ μὲ ἀντιπροέδρους καὶ μέλη διάφορες προσωπικότητες. Διώρισε 90 ἀντεπιστέλλοντα μέλη εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ συγκρότησε Νομαρχιακὲς Ἐπιτροπὲς διὰ τὴν περισυλλογὴν στοιχείων καὶ ὑλικοῦ τῆς κατοχῆς. Ἄλλη Ἐπιτροπὴ ἐπίσης συνεκροτήθη ὀλίγον ἀργότερα (τὸ 1945 κοντὰ εἰς τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως, μὲ Πρόεδρον τὸν Ἀκαδημαϊκὸν Ἱστορικὸν Λυσιὲν Φὲμπρ) καὶ ὠνομάσθη «Ἱστορία τοῦ Πολέμου» μὲ σκοπὸν ὅπως συγκεντρώσῃ στοιχεῖα καὶ πληροφορίες ἀπὸ πολλὲς χῶρες. Ἐπίσης λειτουργεῖ καὶ μία Ἑταιρεία Ἰδιωτικῆς Πρωτοβουλίας ἡ ὁποία ὀνομάζεται «Ἑταιρεία Ἱστορίας τοῦ Πολέμου». Καὶ ἐνῶ οὕτω συμβαίνει εἰς τὶς ἄλλες χῶρες ἐδῶ ἐμεῖς συσκοτισμένοι ἀπὸ τὴν ἀχλὺν τοῦ πάθους καὶ τοῦ μίσους προσπαθοῦμεν νὰ κακοποιήσωμεν τὴν λαμπράν μας ἱστορίαν τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Καὶ εἶναι λυπηρὸν τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὸ ὀλίσθημα τοῦτο παρεσύρθη καὶ ὁ σεβαστὸς Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὁ ὁποῖος διακόψας πρὸ ἡμερῶν τὸν ἐκπρόσωπον τῆς ΕΠΕΚ κ. Παπαπολίτην εἶπεν ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου του ὅτι ἔχομεν τόσον ἔνδοξον ἱστορίαν παλαιόθεν ὥστε δὲν μᾶς χρειάζεται ἡ προβολὴ τῆς ἱστορίας τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Ἐὰν ἡ ἄποψις αὐτὴ τοῦ κ. Κανελλοπούλου ἀπηχῇ τὰς ἀντιλήψεις ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ τότε εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς εἶχεν ἀντίθετον ἀντίληψιν πρὸ 1½ ἔτους. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Τὸν Αὔγουστον τοῦ 1952 ἡ ἐφημερὶς «Ἀλλαγὴ» ἔλαβε μίαν πρωτοβουλίαν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Ἐπρότεινε νὰ σχηματισθῇ κατὰ πρῶτον μία προσωρινὴ ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπὴ ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῶν κομμάτων καὶ νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα κατὰ ποῖον τρόπον πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἀξιοποίησις τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, ἡ συγκέντρωσις παντὸς ὑλικοῦ καὶ ἡ διεθνὴς προβολὴ αὐτῆς. Πρὸς τοῦτο ἀπετάνθη πρὸς ὅλα τὰ κόμματα καὶ ἐζήτησε νὰ ὁρισθῇ ἀνὰ εἷς ἀντιπρόσωπος. Ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ὡρίσθησαν ὁ τότε ὑπουργὸς Ἐργασίας κ. Γρηγ. Κασιμάτης, καὶ ὁ τότε βουλευτὴς κ. Ἀνδρ. Κοκέβης, ἐκ μέρους τῆς ΕΠΕΚ ὁ τότε βουλευτὴς κ. Γ. Ἀναγνωστόπουλος, ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ ὁ τότε βουλευτὴς στρατηγὸς Μάντακας καὶ ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ὁ ἐκ τῶν στελεχῶν του κ. Χρῆστος Ζαλοκώστας. Μετέσχον ἐπίσης τῆς ἐπιτροπῆς ὁ ἤδη βουλευτὴς τοῦ Συναγερμοῦ κ. Φ. Σταμάτιος Μερκούρης καὶ ὁ διευθυντὴς τῆς ἐφημερίδος «Ἀλλαγὴ» κ. Ν. Παπαπολίτης. Ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Συναγερμοῦ ἐξελέγη κ. συνάδελφοι κατόπιν γενομένης διασκέψεως τοῦ Κόμματος ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Παπάγου. Ἰδοὺ τί λέγει περὶ τούτου ἡ ἐφημερὶς «Προοδευτικὴ Ἀλλαγὴ» τῆς 10 Αὐγούστου 1952. «Κατὰ τὴν προχθεσινὴν σύσκεψιν τοῦ κ. Παπάγου μετὰ τῶν ἐπιτελῶν τοῦ κόμματός του συνεζητήθη πρότασις τῆς «Ἀλλαγῆς» ὅπως ὁ Συναγερμὸς λάβῃ μέρος εἰς τὴν ἐκστρατείαν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως καὶ ὁρίσῃ ἀντιπρόσωπόν του εἰς τὴν σχηματισθεῖσαν Ἐπιτροπήν. Ὡς ἀνεκοίνωσεν ὁ κ. Μαρκεζίνης ἡ πρότασις τῆς «Ἀλλαγῆς» ἔγινε δεκτὴ καὶ ἀπεφασίσθη ὅπως ὁ Συναγερμὸς ἐκπροσωπηθῇ εἰς τὴν προσωρινὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπήν, παρὰ τοῦ κ. Χρ. Ζαλοκώστα». Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη συγκροτηθεῖσα εἰς Σῶμα ἐξέλεξε πρόεδρον τὸν κ. Κασιμάτην. Ἡ Ἐπιτροπὴ εἶχεν ἀλλεπαλλήλους συσκέψεις καὶ ὑπῆρξε παρ’ αὐτῇ ἀπόλυτος σύμπτωσις γνωμῶν. Περὶ τούτου μάλιστα γράφει τὸ ἑξῆς ἡ ἐφημερὶς «Προοδευτικὴ Ἀλλαγὴ» τῆς 20 Αὐγούστου 1952: «Ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ ὑπουργοῦ Ἐργασίας κ. Γρ. Κασιμάτη συνῆλθε χθὲς τὸ ἀπόγευμα εἰς τὰ Γραφεῖα τῆς «Ἀλλαγῆς» ἡ προσωρινὴ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, ἀποτελουμένη ἐκ τῶν κ.κ. Στ. Μερκούρη πρώην ὑπουργοῦ, Γ. Ἀναγνωστοπούλου βουλευτοῦ τῆς ΕΠΕΚ, Ἀνδρέα Κοκέβη βουλευτοῦ τῶν Φιλελευθέρων, Ἐμμ. Μάντακα, στρατηγοῦ βουλευτοῦ τῆς ΕΔΑ, Χρήστου Ζαλοκώστα ἐκπροσώπου τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ Νικ. Παπαπολίτη διευθυντοῦ τῆς ἐφημερίδος «Προοδευτικὴ Ἀλλαγή». Οἱ κ.κ. Μερκούρης καὶ Ζαλοκώστας ἔθεσαν ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ κατωτέρω δημοσιευόμενον κείμενον τῆς προκηρύξεως πρὸς τὸν ἑλληνικὸν λαόν. «Ὑπῆρξε ταὐτότης ἀντιλήψεων ἐπὶ τῶν βασικῶν σημείων τῶν ἐπιδιώξεων ποὺ εἶναι ἡ ἠθικὴ καὶ ὑλικὴ ἱκανοποίησις τῶν θυμάτων τῆς ἀντιστάσεως, τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν, τῶν ἀναπήρων κλπ. καὶ ἐνεκρίθη τὸ συνταγὲν κείμενον τῆς προκηρύξεως». Μετὰ πολλὰς συσκέψεις ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη συνέταξε καὶ ἐξέδωκε τὴν ἑξῆς προκήρυξιν πρὸς τὸν ἑλληνικὸν λαόν, τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἀναγνώσω καὶ τὴν ὁποίαν συνέταξαν οἱ κ.κ. Μερκούρης καὶ Ζαλοκώστας.

«ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ

Ἡ ἀρχαία δόξα τῆς ἀντιστάσεως πρέπει νά διατηρηθῇ. Ἐμπνευσμένη προκήρυξις πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Ἑλληνικὲ Λαέ, Ἡ προσωρινὴ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπή μας σὲ καλεῖ σὲ μιὰ Πανελλήνιο σταυροφορία διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως τῶν ἐτῶν 1941–1944. Διαπιστώσαμε πραγματικὰ μὲ λύπη μας, ὅτι τείνει νὰ λησμονηθῇ ἡ θαυμασία ἐκείνη ὁλοκληρωτικὴ ἀντίστασις ὅμοια μὲ τὴν ὁποία δὲν ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ κανεὶς ἄλλος Λαός. Χάριν τῆς ἐλευθερίας τότε, κάθε βουνὸ ἔγινε λημέρι, κάθε συνοικία παγίδα κάθε λιμάνι κέντρο σαμποτάζ. Ἀκόμα καὶ οἱ γέροντες, τὰ μικρὰ παιδιὰ καὶ οἱ ἄρρωστοι εἰς τὰ κρεββάτια τους ἔδειχναν—τὸ ὀλίγο, πού, ἠμποροῦσαν—τὴν ἀνταρσίαν τῆς ψυχῆς τους. Προαιωνία πεῖρα διδάσκει πὼς οἱ ἀγῶνες καλυτερεύουν τοὺς λαούς. Ἡ ἀντίστασις τοῦ 1941–44 καὶ εἰδικῶς διὰ τὴν Κρήτην μέχρι τοῦ 1945, ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πετάγματα τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς μὲ τὰ ὁποῖα ἀπὸ ἀμνημονεύτων χρόνων δημιουργεῖ τοὺς Μαραθῶνας, τὶς Θερμοπύλες, τὸ 1821. Ἡ ἀντίστασις ἐκείνη δὲν ἐστάθη ἁπλῶς ἀγώνας κατὰ τῶν κατακτητῶν, ἀλλὰ ὑπεράσπισις γιὰ ὅ,τι ὑπάρχει ἱερώτερο εἰς τὸν τόπο μας. Τὴν ἐλευθερία καὶ τὴν Δημοκρατία. Ἡ διχόνοια ποὺ ἔγινε τότε κάποτε θὰ λησμονηθῇ. Ἡ δόξα τῆς ἀντιστάσεως πρέπει νὰ διατηρηθῇ. Ἡμεῖς δι’ ὅλων τῶν μέσων θὰ ἐπιδιώξωμεν: α) Τὴν ἠθικὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀντιστάσεως. β) Τὴν ὑλικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν θυμάτων τῆς ἀντιστάσεως. γ) Τὴν ἀπελευθέρωσιν ὅλων τῶν ἀγωνιστῶν, οἱ ὁποῖοι κρατοῦνται εἰς τὰς φυλακὰς ἢ εὑρίσκονται εἰς τὴν ἐξορίαν, μόνον διότι ἔλαβον μέρος εἰς τὴν ἀντίστασιν. δ) Τὴν ἀνέγερσιν μνημείων κλπ. πρὸς τιμὴν τῶν ἀγωνιστῶν ποὺ ἔπεσαν εἰς τὸν βωμὸν τῆς ἐλευθερίας. ε) Τὴν βράβευσιν λογοτεχνικῶν καὶ καλλιτεχνικῶν ἔργων καὶ ἐν γένει πάσης πράξεως ἡ ὁποία τείνει εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι ὅλοι θὰ βοηθήσετε, καθένας κατὰ τὸ μέτρον τῆς δυνατότητός του, διὰ τὴν καλυτέραν ἐπίτευξιν τῶν ἱερῶν αὐτῶν σκοπῶν. Σᾶς χαιρετοῦμεν ἀδελφικὰ Γρηγόριος Κασιμάτης, ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Σταμάτιος Μερκούρης πρώην ὑπουργός. Γ. Ἀναγνωστόπουλος βουλευτὴς τῆς Ε.Π.Ε.Κ. Ἀνδρ. Κοκέβης βουλευτὴς τῶν Φιλελευθέρων. Ἐμμ. Μάντακας Στρατηγὸς βουλευτὴς τῆς Ε.Δ.Α. Χρῆστος Ζαλοκώστας ἐκπρόσωπος Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Νικ. Ι. Παπαπολίτης διευθυντὴς τῆς «Προοδευτικῆς Ἀλλαγῆς».

§141Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσωτ.). Ἄν δὲν ἀπατῶμαι, κύριε συνάδελφε, ἡ προκήρυξις αὕτη καὶ τότε διεψεύσθη ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ σᾶς βεβαιῶ ὅτι τίποτε δὲν συνδέει ταύτην μὲ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς διακοπῆς θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων τί ἐννοεῖτε λέγοντες «ἐθνικὴν ἀντίστασιν».

§142Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ σύνολον τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι προέταξαν τὰ στήθη των κατὰ τοῦ κατακτητοῦ. Τὰ θύματα, τὰ ὁποῖα ἔδειξαν αὐτοθυσίαν καὶ αὐταπάρνησιν καὶ ἔπεσαν ἀπὸ τὸν κατακτητὴν, θυσιασθέντα εἰς τὸν βωμὸν τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἐλευθερώσεως τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος.

§143Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Μοῦ κάμνει κατάπληξιν, ὅτι ὅταν ἀναφέρεσθε εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν ὁ ὁποῖος πράγματι ἀντέστη κατὰ τῶν κατακτητῶν δὲν τὸν περιλαμβάνεται εἰς τὴν ἀντίστασιν καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε κατὰ τοῦ ἐθνοφθόρου κομμουνισμοῦ καὶ δὲν ὁμιλεῖτε περὶ τῶν χιλιάδων θυμάτων, τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησε τὸ ΚΚΕ.

§144Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Δὲν ἐξετιμήσατε αὐτὰ ποὺ λέγει ὁ ρήτωρ. Εἶπε σαφῶς, ὅτι ἐννοεῖ ὡς ἀντίστασιν τὸ σύνολον τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ὑπήκοντες εἰς τὰ πατριωτικά των αἰσθήματα ἀντέστησαν κατὰ τοῦ κατακτητοῦ.

§145Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσωτ.). Εἰς τὸ σύνολον αὐτὸ περιλαμβάνεται ποσοστὸν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἐνσυνειδήτως ὑπηρέτησαν τοὺς κομμουνιστικοὺς σκοποὺς καὶ αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν καὶ ὡς Ἕλλην καὶ ὡς ὑπουργὸς νὰ ζητήσω κατηγορηματικὴν διαστολήν.

§146Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Οὐδενὸς τοὺς ἀγῶνας δύνασθε νὰ ἀμφισβητήσητε ἐκτὸς τῶν ἐγκληματιῶν.

§147Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσωτ.). Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἡ ἐθνικὴ συνείδησις, ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἐθνικῶς σκεπτόμενος πολιτικὸς κόσμος δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν γίνεται λόγος περὶ ἀντιστάσεως, νὰ μὴ ἀπομονώνῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς ἀντιδράσεως, ἐπεδίωξαν προδοτικοὺς σκοπούς. Ἡ Κυβέρνησις, κ. συνάδελφοι, καὶ ἅπας ὁ ἐθνικῶς σκεπτόμενος Ἑληνισμὸς, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ κάμῃ τὴν διάκρισιν εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ πρὸ ὀλίγου προέβην καὶ τὴν ὁποίαν ὅμως δὲν ἤκουσα ἀπὸ τὸν ρήτορα.

§148Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω εἴμεθα σύμφωνοι, κ. ὑπουργέ. Ἄλλο εἶναι τώρα τὸ ζήτημα ἐὰν ἐγὼ δὲν δύναμαι καλύτερον νὰ γίνω ἀντιληπτός. Εἶπα καὶ ἐτόνισα ὅτι καὶ τὰ ἐγκλήματα καὶ τοὺς ἐγκληματίας καὶ τοὺς προδότας οἱασδήποτε πλευρᾶς τοὺς καταδικάζω. Καὶ ἐνῷ οὕτω πως ἐσκέπτετο καὶ ἐνήργει ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς, ὅταν ἦτο ἀντιπολίτευσις καὶ ὁ χρόνος ἦτο πλησιέστερος πρὸς τὰ γεγονότα, ἄλλως σκέπτεται σήμερον ποὺ εἶναι Κυβέρνησις καὶ χρονικῶς εἴμεθα πλέον ἀπομεμακρυσμένοι ἀπὸ τὰ γεγονότα. Καὶ ἐπειδὴ, κ. συνάδελφοι, ὁ χρόνος τῆς ἀγορεύσεως εἶναι περιωρισμένος, εἰσέρχομαι εἰς τὸ θέμα τῶν φακέλλων. Ἐλέχθησαν τότε πολλὰ διὰ τὸ θέμα τῶν φακέλλων ὥστε θὰ ἦτο ἀνιαρὸν νὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐγὼ τὰ ἴδια. Εἶχα πληθώραν περιστατικῶν διὰ νὰ ἀποδείξω κατὰ ποῖον τρόπον ἐγένοντο οἱ φάκελλοι εἰς τὸ παρελθὸν καὶ γίνονται ἀκόμη καὶ σήμερον καὶ κατὰ ποῖον τρόπον γίνονται αἱ ἐκτοπίσεις. Θὰ ἀναφερθῶ μόνον εἰς ἓν περιστατικὸν, τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν καὶ τοῦ ὁποίου ἔλαβε γνῶσιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ νὰ καταδείξω κατὰ ποῖον τρόπον ἐνεργοῦν ὡρισμένα ὄργανα ἐντεταλμένα μὲ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους, πίπτοντα καὶ αὐτοὶ θύματα κακῶν πληροφοριοδοτῶν. Κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως περὶ τῶν φακέλλων ἔλαβα ἕνα τηλεγράφημα ἀπὸ τὸ Λιτόχωρον τῆς Κατερίνης τὸ ὁποῖον ἔλεγε τὰ ἑξῆς: Δυνάμει ὑπ’ ΑΥ 2)1955 ἀποφάσεως Πρωτοβαθμίου Ἐπιτροπῆς Ἀσφαλείας Νομοῦ Πιερρίας συνελήφθημεν καὶ ἐκτοπιζόμεθα εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον ἐνεργήσατε τάχιστα Ὑπουργεῖον Δημοσίας Ἀσφαλείας ἀνασταλῇ ἐκτέλεσις ἀποφάσεως τελείως ἀδίκου. Ἰωάννης Γρηγορίου Τριανταφύλλου, Ἀθανάσιος Εὐαγγέλου Φτίκας, κάτοικοι Λιτοχώρου. Ἤξερα διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ὅτι οὐδεμίαν ἀφορμὴν ἔδωσαν ἀπὸ τὸ 1948 μέχρι σήμερον καὶ ἀντελαμβανόμην ὅτι ὄντως, ἀδίκως ἐκτοπίζονται. Μετέβην εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δημ. Τάξεως καὶ ἔδωσα τὸ τηλεγράφημα. Ὁ κ. ὑπουργὸς, καὶ λέγω πρὸς τιμήν του, ἔδειξεν ἐνδιαφέρον καὶ ἐκάλεσεν ἀμέσως τὸν κ. Τριανταφύλλου, ὅστις καὶ αὐτὸς ἐπέδειξεν ἐνδιαφέρον καὶ ἐπῆρε ἀμέσως εἰς τὸ τηλέφωνον τὸν Διοικητὴς Χωροφυλακῆς Κατερίνης καὶ τὸν ἠρώτησε τί συμβαίνει μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ὁ Διοικητὴς τοῦ ἀπήντησεν, ὅτι συνελήφθησαν κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀσφαλείας «διότι ἐκινοῦντο ὑπόπτως καὶ εἶχον δείξει κομμουνιστικὴν δρᾶσιν», χωρὶς νὰ ἔχῃ τι τὸ συγκεκριμένον νὰ τοῦ ἀναφέρῃ. Τὸν διέταξε τότε νὰ ἀφεθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐλεύθεροι μέχρις οὗ ἀποφασίσει τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον. Τοῦτο ἐγένετο, καὶ προσέφυγον οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον. Ἀκούσατε τώρα, τὴν συνέχειαν. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ κατόπιν τῆς προσφυγῆς των ἐπέρασεν ἀπὸ τὸ Β)βάθμιον Συμβούλιον Ἀσφαλείας, τὸ ὁποῖον χωρὶς νὰ τοὺς ἀκούσῃ, χωρὶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὴν σωρείαν τῶν καταθέσεων τῶν συναγερμικῶν παραγόντων τοῦ Λιτοχώρου, ἐπεκύρωσε τὴν ἀπόφασιν τῆς Α)βαθμίου Ἐπιτροπῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἀκούσατε ποῖον εἶναι τὸ ἔγκλημα αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Αὐτοί, ὄντως, εἶναι στελέχη τῆς ΕΔΑ, δὲν ἀνήκουν κομματικῶς εἰς τὴν παράταξίν μας. Κατὰ τὰς Δημοτικὰς ἐκλογάς, κατέβηκαν εἰς τὸ Λιτόχωρον 3 συνδυασμοί. Ὁ ἕνας ἦτο συναγερμικὸς μὲ τὸν ὁποῖον συνειργάσθη ὁ εἷς τῶν συλληφθέντων, ὁ Τριανταφύλλου, καὶ πῆρε μαζί του τὴν μισὴ ΕΔΑ, ὁ ἄλλος συνδυασμὸς, ἦτο τῶν Φιλελευθέρων–ΕΠΕΚ καὶ πῆγε μαζί του ὁ ἕτερος τῶν συλληφθέντων, ὁ Φτίκας, μὲ τὴν ἄλλη μισὴ ΕΔΑ, ὁ τρίτος ἦτος ἀνεξάρτητος μὲ τὸν ὁποῖον δὲν ἐπῆγε ἡ ΕΔΑ. Ἀποτέλεσμα. Ἐπέτυχεν ὁ Συναγερμικὸς συνδυασμὸς μὲ ἐπιλαχόντα τὸν συνδυασμὸν τῶν Φιλελευθέρων–ΕΠΕΚ, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν τὰς θέσεις τῆς μειοψηφίας. Ὁ ἀνεξάρτητος συνδυασμὸς, ὅστις ἦλθεν τρίτος ἀπέδωσε τὴν ἧτταν του εἰς τὴν ΕΔΑ καὶ ἐπῆγε καὶ ἐκάρφωσεν εἰς τὴν Ἀστυνομίαν τοὺς θεωρουμένους ὑπαιτίους τῆς ἥττης των, Τριανταφύλλου καὶ Φτίκαν, οἱ ὁποῖοι καὶ συνελήφθησαν δι’ ἐκτόπισιν. Εἰς μάτην οἱ ἐπιτυχόντες συναγερμικοὶ σύμβουλοι φωνάζουν ὅτι δὲν φταῖνε. Ἡ Ἀστυνομία ἀγκιστρώθηκε εἰς τὰς καταθέσεις τῶν ἄλλων παραγόντων τοῦ Συναγερμοῦ, τῶν ἀποτυχόντων εἰς τὰς ἐκλογάς. Ἐσκέφθην μετὰ ταῦτα, τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τοῦ ἐξιστόρησα τὴν ὅλην ὑπόθεσιν. Ὁ κ. ὑπουργὸς — ὀφείλω ἐπὶ τοῦ προκειμένου νὰ ἐξάρω τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὴν στάσιν του—διέταξε τὴν ἀναστολὴν ἐκτελέσεως τῆς ἀποφάσεως ταύτης, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ προβοῦν εἰς μίαν δήλωσιν οἱ διωκόμενοι, ὅτι τοῦ λοιποῦ θὰ διάγουν νομιμοφρόνως.

§149Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσωτ.). Νομίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι ὁ Ἐφέτης καὶ οἱ λοιποὶ ἀνώτατοι κρατικοὶ λειτουργοί, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον εἶχον τίποτε προηγούμενον μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς;

§150Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀσφαλῶς ὄχι, κ. ὑπουργέ. Ἁπλῶς τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον, λόγῳ τοῦ ἀκολουθουμένου ἐπὶ τοῦ προκειμένου τοῦ μὴ ὀρθοῦ συστήματος, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀκούσῃ καὶ τὴν ἀντίθετον πλευράν, ἀλλ’ ἐστηρίχθη μόνον εἰς τὴν πιστοποίησιν τῆς ἀσφαλείας, ἥτις ἐπίστευσε τὰς ψευδεῖς καταθέσεις τῶν κακῶν πληροφοριοδοτῶν.

§151Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσωτ.). Σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, κ. συνάδελφε, τὸ Συμβούλιον ἔπρεπε, καὶ ἀσφαλῶς ἐπηλήθευσε τὰ καταγγελθέντα. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ θέτωμεν ἐν ἀμφιβόλῳ καὶ τὴν εὐσυνειδησίαν τῶν ἀνωτάτων κρατικῶν λειτουργῶν.

§152Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδέποτε κ. ὑπουργέ, διενοήθην τοιοῦτόν τι. Ἀλλὰ ἔχετε τὴν γνώμην κ. ὑπουργέ, ὅτι οἱ δικαστικοὶ μεταβαίνουν καὶ ἐρευνοῦν τοὺς φακέλλους;

§153Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Οἱ φάκελλοι κ. συνάδελφε, δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἐκτόπισιν. Προφανῶς εὑρίσκεσθε ἐν παρανοήσει.

§154Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκ τῶν περιστατικῶν αὐτῶν καὶ ἄλλων ποὺ ἀνέφερον οἱ κ. συνάδελφοι, θὰ ἔπρεπε νὰ σχηματίσητε τὴν γνώμην, ὅτι ὡς λειτουργοῦν σήμερον τὰ Συμβούλια ἐκτοπίσεων, δὲν ἀποδίδουν δικαιοσύνην διότι στηρίζονται μόνον εἰς τὰς καταθέσεις τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, χωρὶς νὰ καλοῦν τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ συμβαίνει πολλάκις τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα νὰ πίπτουν θύματα κακῶν πληροφοριοδοτῶν. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, νομίζω ὅτι ἡ ἐκτόπισις ὡς προληπτικὸν μέτρον πρέπει νὰ σταματήσῃ. Πολὺ ὀρθῶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ὅτι ἡ ὑποψία εἰς περίοδον ἀνωμαλίας καταδικάζει, εἰς περίοδον δὲ ὁμαλότητος καὶ γαλήνης ἀθωώνει. Νὰ παραμείνῃ ἡ ἐκτόπισις μόνον ὡς ποινὴ ἐπιβαλλομένη ἀπὸ τὰ ποινικὰ δικαστήρια μὲ ὅλην τὴν διαδικασίαν καὶ μὲ ὅλα τὰ ἐχέγγυα κατασφαλίσεως τοῦ πολίτου ἀπὸ πάσης ἀδικίας. Ἡ Δημοκρατία ἔχει ἀφ’ ἑαυτῆς τὰ μέσα τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ἔθνους ἀπὸ πάσης ἐχθρικῆς ἐπιβολῆς καὶ ἀπὸ πάσης ἀπειλῆς, δὲν χρειάζεται μέσα καταθλιπτικὰ καὶ ἀνελεύθερα διὰ νὰ στηριχθῇ. Μία ὡραία φωνὴ ἠκούσθη προχθὲς κατὰ μίαν δίκην ἀπὸ τῆς Εἰσαγγελικῆς ἕδρας τῶν Ἀθηνῶν. Ἐδικάζετο ἕνας ποιητὴς τοῦ ὁποίου τὸ ἔργον εἶχε κατασχεθῆ καὶ ἐκρατεῖτο ἐπὶ ἑπτὰ μῆνας εἰς τὰς φυλακάς. Σᾶς μεταφέρω ἕνα μέρος τοῦ ἐμπνευσμένου λόγου του, τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη ἀπὸ μίαν σώφρονα καὶ μετριοπαθῆ ἐφημερίδα, τῆς παρατάξεως τοῦ Συναγερμοῦ. Ἰδοὺ κύριοι, τί λέγει: «Ὀρθῶς τὰ εἶπε προχθὲς ὁ Εἰσαγγελεὺς κατὰ τὴν δίκην ἑνὸς νέου ποιητοῦ, τοῦ ὁποίου τὸ ἔργον εἶχε κατασχεθῆ ὡς ἐπαναστατικοῦ περιεχομένου. Αἱ ἰδέαι δὲν πολεμοῦνται μὲ τὰς ἀστυνομικὰς κατασχέσεις καὶ τὰς ἀπαγορεύσεις. Αἱ ἰδέαι πολεμοῦνται μὲ τὰς ἰδέας. Θὰ ἦτο ἐκδήλωσις δειλίας τῆς πολιτείας ἐὰν ἐφοβεῖτο δύο–τρεῖς, πέντε ἢ δέκα στίχους καὶ ἂν ἀκόμη οἱ στίχοι ἐκρίνοντο ἀνατρεπτικοί, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ δημοκρατικοί της θεσμοὶ ἀνέχονται— καὶ ὀρθῶς ἀνέχονται—τὴν ἔκδοσιν καὶ κυκλοφορίαν ἡμερησίας ἐφημερίδος πρεσβευούσης τὰς ἰδέας τῆς Μόσχας: Ἡ Δημοκρατία ἔχει εὐτυχῶς ἀρκετὴν δύναμιν διὰ νὰ προστατεύεται ἀφ’ ἑαυτῆς. Ἡ ἀνοχή της, εἶναι τὸ μεγαλύτερον ὅπλον της, διότι εἶναι πάντοτε ἡ εὐγλωττοτέρα διάψευσις τῶν στυγνῶν μεθόδων τῶν ποικιλοχρώμων ὁλοκληρωτισμῶν. Ὁ κομμουνισμὸς ἐξοντώνεται ἐκεῖ ὅπου συναντᾷ τὸν ἐλεύθερον ἰδεολογικὸν πόλεμον. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς εἶχε τὸ ὡραῖον δημοκρατικὸν θάρρος νὰ διακηρύξῃ ἀπὸ τῆς ἕδρας του, ὅτι ἡ Δημοκρατία δὲν φοβεῖται τοὺς ἐχθρούς της». Κύριε ὑπουργέ, χωρήσατε εἰς ριζικὰς λύσεις. Ἂν θέλετε νὰ δώσητε πραγματικὴν λήθην εἰς τὸ παρελθὸν ἐξαφανίσατε τοὺς φακέλλους μὲ τοὺς ὁποίους ἐνοχοποιοῦνται ἀθῶοι καὶ ἀνύποπτοι πολῖται καὶ καταργήσατε τὰς ἐξορίας καὶ τὰς ἐκτοπίσεις διὰ νὰ γαληνεύσῃ ὁ τόπος.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§156Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ Βουλὴ ἠσχολήθη μὲ σειρὰν συνεδριάσεων, διὰ τὸ προκείμενον θέμα. Ὅτι πλεῖστοι συνάδελφοι Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως ἔλαβον τὸν λόγον, διὰ νὰ διατυπώσουν τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, τὸ ὁποῖον θίγει τὰ θεμέλια τοῦ κοινωνικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ οἰκοδομήματος τῆς χώρας, ἀποδεικνύων τὴν σοβαρότητά του. Κύριοι, εἶναι γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἅπαντες ἔχομεν μίαν ἰδεολογίαν καὶ πολιτικὴν τοποθέτησιν, ἡ ὁποία μᾶς φέρει ἀντιτιθεμένους εἰς τὴν κομμουνιστικὴν ἰδεολογίαν, καὶ κατ’ ἀκολουθίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ καλοπίστως, ὅτι ὑπάρχουν συνάδελφοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, εἰς οἱανδήποτε πτέρυγα, οἱ ὁποῖοι νὰ ὑποστηρίζουν λύσεις εἰς τὸ συζητούμενον θέμα ἢ εἰς ἄλλο θέμα, αἱ ὁποῖαι εἶναι βλαπτικαὶ καὶ τείνουν εἰς ἀνατροπὴν τοῦ κρατοῦντος κοινωνικοῦ καὶ πολιτικοῦ καθεστῶτος τῆς χώρας. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἡ ἀντίθεσίς μας ἔγκειται εἰς τοῦτο, εἰς τὴν διαφορὰν ἀντιλήψεων διὰ τοῦ καλλιτέρου τρόπου ποὺ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διασφαλισθῇ ἡ ἀσφάλεια τοῦ Ἔθνους. Καὶ ἐν τούτῳ ἔγκειται ἡ διαφωνία μας μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ μὲν πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὁδηγεῖ εἰς λύσεις αἱ ὁποῖαι θίγουν τὸ πολιτικὸν καὶ κοινωνικὸν οἰκοδόμημα τῆς χώρας. Ἀντιθέτως πρὸς αὐτήν, τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὑποστηρίζουν λύσεις αἱ ὁποῖαι διασφαλίζουν τὸ ἐλεύθερον πολιτικόν μας καθεστώς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἐν συντομίᾳ νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου, τὰς ὁποίας νομίζω ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ διατυπώσω καὶ εὐθέως ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι φυσικὸν ὅταν θίγεται τὸ θέμα τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων ν’ ἀνατρέξῃ κανεὶς εἰς τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν τὴν καθιέρωσίν του. Φυσικὰ ἀνατρέχουν εἰς τὴν κρίσιμον ἐθνικῆς πολιτικῆς περίοδον τῆς χώρας, περίοδον ἡ ὁποία περιλαμβάνει ὄχι μόνον τὴν κατοχήν, ἀλλὰ καὶ παλαιότερον τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχον ἀνασταλῆ αἱ πολιτικαὶ ἐλευθερίαι τῆς χώρας. Διότι ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει ἡ αἰτία ποὺ μᾶς ὡδήγησεν εἰς τὴν σημερινὴν κατάστασιν, καὶ πιστεύω, ὅτι ἐὰν ἐκεῖθεν δὲν ἐγένετο ἀπὸ τὴν τότε Κυβέρνησιν ἡ πολιτικὴ ἐκείνη μεταβολή, πιθανὸν σήμερον νὰ μὴ ὑπῆρχε κομμουνιστικὸν θέμα, οἷον ἐμφανίζεται ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης, καὶ τοῦ ὁποίου συνέπεια εἶναι ἡ καθιέρωσις τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι ἐὰν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ἀνέτειλεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἀειμνήστου Μεταξᾶ τὰς πολιτικὰς ἐλευθερίας, σήμερον δὲν θὰ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν θέσιν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ κομμουνιστικοῦ κινδύνου καὶ ἀνατρεπτικῶν κινήσεων εἰς βαθμὸν τοιοῦτον, ὥστε νὰ λαμβάνωνται μέτρα τοιαύτης ἐκτάσεως, ὅπως τὰ ἐν ἰσχύϊ. Κύριοι συνάδελφοι, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀνατρέξωμεν εἰς τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ νὰ λάβωμεν θέσιν σαφῆ ἀπέναντι ἐκείνων ποὺ ὠργάνωσαν τὸν ἀγῶνα τῆς ἀντιστάσεως. Καὶ πολὺ ὀρθῶς ὁ κ. ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν προηγουμένως ἔθεσε τὸ ἐρώτημα, τί ἐννοεῖτε ἐθνικὴν ἀντίστασιν; Τί ἐννοεῖτε ΕΑΜ; Τί ἐννοεῖτε ἐθνικὴν ὀργάνωσιν; Πολὺ ὀρθῶς, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρετήρησα καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διεπίστωσα ἀπὸ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν, εἶναι, ὅτι καὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἴμεθα ὅλοι ἐπηρεασμένοι ἀπὸ τὰς τοπικὰς συνθήκας τὰς ὁποίας εἴχομεν ἀντιμετωπίσει κατὰ τὴν κρίσιμον περίοδον. Ὑπάρχουν συνάδελφοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, συνάδελφοι σεβαστοί, οἱ ὁποῖοι προσέφερον πραγματικὰς ὑπηρεσίας εἰς τοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνας, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν μὲ ὀξύτητα, διότι ἔζησαν ὑπὸ τοπικὰς συνθήκας εἰς τὸν ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα, αἱ ὁποῖαι πράγματι δικαιολογοῦν εἰς τὴν ψυχήν των μίαν ἀγανάκτησιν ἐν ἀντιθέσει πρὸς ἡμᾶς εἰς τὰς περιφερείας τῶν ὁποίων ὁ ἐθνικὸς ἀγὼν διεξήχθη ὑπὸ διαφορετικὰς συνθήκας καὶ ὡς ἐκ τούτου εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸν κρίνωμεν κατ’ ἄλλον τρόπον. Πιστεύω ὅμως ὅτι πάραυτα, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ μὴ κρίνωμεν μὲ τὰς εἰδικὰς τοπικὰς συνθήκας αἱ ὁποῖαι ἐπεκράτησαν εἰς τὴν περιφέρειαν ἑκάστου ἐξ ἡμῶν τὰς ἀναμιχθείσας εἰς τὴν ἀντίστασιν κατὰ τοῦ κατακτητοῦ, ὀφείλομεν νὰ ἐξετάσωμεν ἀντικειμενικῶς τὰ αἴτια τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν τὴν σημερινὴν κατάστασιν καὶ βάσει αὐτῶν νὰ προσπαθήσωμεν νὰ βγάλωμεν χρήσιμα συμπεράσματα. Εἶπεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει διαφορὰ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ, ἀλλὰ μόνον μέσων, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔπρεπεν ἡ συζήτησις νὰ κρατηθῇ εἰς τὸ ἐνδεδειγμένον ὕψος, διότι ὅλοι προτείνομεν λύσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος. Κύριοι συνάδελφοι, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, τὸ γεγονός εἶναι, ὅτι ἐθνικὴ ἀντίστασις εἶναι ὅλαι αἱ πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο παρ’ οἱουδήποτε Ἕλληνος, ἐφ’ ὅσον αἱ πράξεις εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα τὴν δίωξιν τοῦ κατακτητοῦ, τὴν ἀντίστασιν κατὰ τοῦ κατακτητοῦ. Ἐφ’ ὅσον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὸ ΕΑΜ προέβαινεν εἰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον σκοπὸν τὴν ἐκδίωξιν τῶν κατακτητῶν, ἐφ’ ὅσον αἱ πράξεις ἐγένοντο κατ’ ἐντολὴν τοῦ συμμαχικοῦ Γεν. Ἀρχηγείου, εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι γεγονός, ὅτι εἶχεν ἐνταχθῆ κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀρνηθῶμεν ὅτι ἡ δρᾶσις του αὐτὴ δὲν ἀποτελεῖ ἐθνικὴν ἀντίστασιν. Ὀφείλομεν νὰ διαχωρίσωμεν τὸν ἐθνικὸν ἀγῶνα ἀπὸ τὸν πολιτικὸν ἀγῶνα τοῦ ΕΑΜ. Ἐφόσον, κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλομεν νὰ διαχωρίσωμεν τὸν ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα ἀπὸ τὸν πολιτικὸν ἀγῶνα, τὸ μεγάλο πολιτικὸν σφάλμα, τὸ ὁποῖον διέπραξε τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, σφάλμα τεράστιον, εἶναι ὅτι ἠθέλησε τὸν ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα νὰ τὸν μεταχειρισθῇ διὰ πολιτικοὺς σκοπούς. Ἔπρεπε ν’ ἀντιληφθῇ ἡ κομμουνιστικὴ ἡγεσία, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ἐπιβληθῇ κομμουνιστικὴ κατάστασις καὶ διὰ λόγους εἰδικοὺς καὶ διὰ λόγους γενικούς. Διὰ λόγους γενικούς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐπιβολὴν κομμουνιστικοῦ καθεστῶτος εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι μόνον βιαίως ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ καὶ βιαίως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ, διότι εἴχομεν τοὺς συμμάχους, ἀλλὰ καὶ διότι οἱ Ἕλληνες ἐκ ψυχοσυνθέσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶσιν ὡς καθεστὼς κομμουνιστικὴν δικτατορίαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα τὸ πολιτικόν. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἐγένοντο ἐκτροπαὶ τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Θὰ εἶναι ὅμως καὶ ἰδική μας ἐκτροπή, ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψει τὴν ἐκτροπὴν εἰς τὴν ὁποίαν ὑπέπεσε τὸ κομμουνιστικὸν κίνημα, ἐὰν ἐφαρμόζωμεν μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ πλήξουν τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠκολούθησαν τὸ κίνημα ἐκεῖνο μὲ ἁγνὰ ἐλατήρια, εὐδοκίμου ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἤμουν εἰς τὴν Κρήτην, καὶ τὸ ΕΑΜ εἰς τὴν περιφέρειάν μου εἶχε συμπεριλάβει ὅλον τὸν ἐθνικόφρονα χαρακτηριζόμενον σήμερον κόσμον, ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι προσέφερον ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα. Πρέπει νὰ ἐξακολουθῶμεν νὰ τοὺς θεωροῦμεν, ὅτι ἔκαμον προδοτικὴν πρᾶξιν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην; Νομίζω ὅτι διαπράττομεν ἕνα πολιτικὸν σφάλμα, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς βάρος τοῦ καθεστῶτος μας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι ὑπῆρξεν ἐκτροπὴ πολιτικὴ τοῦ ΚΚΕ, ἐμφανισθεῖσα διὰ τοῦ ΕΑΜ καὶ ΕΛΑΣ, ἡ ὁποία μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἠπείλησε τὸ κοινωνικόν μας καθεστώς. Ἀπέναντι αὐτῆς τῆς ἐκτροπῆς τὸ Κράτος ἠμύνθη διὰ τῶν ὅπλων καὶ ἐπεκράτησε τὸ σημερινὸν καθεστώς. Καθ’ ἣν ἐποχὴν διήρκει ὁ ἀγὼν ἐδικαιολογεῖτο ἡ Κυβέρνησις διὰ πᾶν μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐλάμβανεν, μὲ τὴν δικαιολογίαν τῆς ἀμύνης τοῦ καθεστῶτος. Ἀφ’ ἧς ὅμως στιγμῆς ἔπαυσεν ὁ ἀγών, καὶ ἐπεκράτησε πολιτικὴ ὁμαλότης καὶ ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ἦλθεν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς εἰς τὴν Κυβέρνησιν μὲ τόσην πλειοψηφίαν καὶ μετὰ τὰς ἐξαγγελίας τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐδαφικὸς κίνδυνος τὰ μέτρα αὐτὰ πρέπει νὰ ἀνακληθοῦν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, τὸ 1950, διὰ τῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν, ἀπέδειξεν ὅτι οἱ λόγοι τῆς ἀνωμαλίας ἤρχισαν νὰ ἐκλείπουν. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι τὸ 1946, ἐψηφίσθη τὸ Θʹ ψήφισμα διότι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ζενὶθ τῆς ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας. Τοῦτο ἐτροποποίησαν 2 βασικὰ νομοθετήματα προβλέποντα ἐκκαθάρισιν τοῦ Κρατικοῦ μηχανισμοῦ καὶ ἀποκατάστασιν εὐρύθμου λειτουργίας αὐτοῦ. Τὸ ἀνωτέρω ψήφισμα πρῶτον ἦρε τὴν ἰσοβιότητα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἐπέτρεψε τὴν ἐκκαθάρισιν ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔδειξαν ἀπρεπῆ διαγωγὴν πρῶτον κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1937–1940 καὶ δεύτερον ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔδειξαν ἀπρεπῆ διαγωγὴν κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς. Τὸ ψήφισμα ἔθετε 4μηνον προθεσμίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς Κρατικῆς μηχανῆς. Μετὰ τρεῖς μῆνας, κύριοι συνάδελφοι, ψηφίζεται ἑτέρα Συντακτικὴ Πρᾶξις, διὰ τῆς ὁποίας δὲν ἀποτελεῖ πλέον ἀντικείμενον κρίσεως ἡ συμπεριφορὰ καὶ ἡ ἐν γένει ἐπιδειχθεῖσα διαγωγὴ τοῦ ὑπαλλήλου κατὰ τὴν περίοδον τῆς δικτατορίας καὶ περιορίζεται ἡ κρίσις εἰς τοὺς δοσιλόγους καὶ συνεργασθέντας μὲ τοὺς κομμουνιστὰς. Ἡ τεθεῖσα νέα προθεσμία καὶ πάλιν ἦτο μικρά, τετράμηνος, δηλαδή, καὶ πάλιν ἡ πολιτεία ἀνεγνώριζε τὴν ἀνάγκην ὅπως ἐκλείψῃ τὸ ταχύτερον ἡ ἀνωμαλία αὐτή. Φθάνομεν τὸ 1948 ὁπότε ψηφίζεται ὁ νόμος περὶ νομιμοφροσύνης. Ὁ νόμος αὐτὸς ψηφισθεὶς εἰς περίοδον καθ’ ἣν εἶχε διαφανῆ ἡ κάμψις τῆς ἀνταρσίας καὶ ἡ ὁριστικὴ ἐπιβολὴ τοῦ Κράτους ἔναντι τῆς ἀνταρσίας. Ὁ νόμος περὶ νομιμοφροσύνης καὶ ὁ θεσμὸς τοῦ πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων εἶναι θεσμοὶ μεταπολεμικοὶ καὶ μετανταρτικοὶ. Ἀλλὰ ἐνῷ ὁ θεσμὸς αὐτὸς εἶναι γνωστὸς καὶ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ ἀειμνήστου Ἐλ. Βενιζέλου, ὅτε ἐφήρμοσε τὸ ἰδιώνυμον, τότε δὲν κατεῖχε τὸν θεσμὸν τοῦ πιστοποιητικοῦ πολιτικῶν φρονημάτων οὔτε τὴν διαδικασίαν τοῦ ν. περὶ νομιμοφροσύνης, ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται ἀπὸ τὸ 1948. Μετὰ τὸ 1950 ἡ πολιτεία ἀρχίζει νὰ εἶναι ἐπιεικής, καὶ δέχεται νὰ ἀναθεωρηθοῦν ὅλαι αἱ ἀπολύσεις αἱ γενόμεναι βάσει τοῦ Θʹ ψηφίσματος καὶ δέχεται νὰ ἐπανέλθουν ὅσοι ἀπέδειξαν ὅτι εἶναι νομιμόφρονες. Ἤρχισεν ἡ πολιτεία νὰ ἀναγνωρίζῃ ὅτι σταθεροποιεῖται ἡ πολιτικὴ ὁμαλότης. Τὸ 1952, ἐποχὴν τῆς ἀνόδου εἰς τὴν ἐξουσίαν τοῦ Συναγερμοῦ. Ἔπρεπε νὰ μὴ ὑπάρχῃ θέμα ἀνωμάλου καταστάσεως καὶ πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων ὑπὸ τὴν μορφὴν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν τὸ ἐμφανίζει ἡ Κυβέρνησις. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφέρω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πράγματι, ἀθῶοι ἄνθρωποι ἐξετοπίσθησαν, καὶ ἀπελύθησαν ὡς κομμουνισταί. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἀπὸ τὰς ὁμιλίας τῶν ἀγορητῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἀπὸ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀπεδείχθη τὸ γεγονός, ὅτι τὸ βάρος τῶν τύψεων καὶ τὴν δυσμένειαν δὲν τὴν ὑπέστησαν μόνον οἱ κομμουνισταὶ ἀλλὰ καὶ οἱ φιλελεύθεροι καὶ δημοκρατικοὶ πολῖται. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἀδιαφιλονίκητον ἀπόδειξιν, ὅτι ὅλοι οἱ νόμοι, περὶ νομιμοφροσύνης κλπ. ἔχουν χρεωκοπίσει καὶ δὲν ἐξυπηρετοῦν τὸ κοινωνικόν μας καθεστώς, ἀλλ’ ἀντιθέτως δίδουν πολλάκις ἀφορμὴν δι’ ἐκμετάλλευσιν κομματικὴν εἰς βάρος ἀθώων πολιτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπῆρξεν εἷς ἐκ τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἀνέφερε τοιαῦτα παραδείγματα...

§157Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. ... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ θέμα, κ. Κοθρῆ, παρακαλῶ, Λάβετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁμιλεῖτε ἐπὶ 20 λεπτά. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. (Θόρυβος ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως, κωδωνοκρουσίαι).

§159Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ στενοχωρῆσθε ὅταν ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα ἕνας συνάδελφος καὶ λέγει ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πιστεύει καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἀληθῆ καὶ νὰ μὴ προσπαθῆτε διὰ τῆς πιέσεως τοῦ Προέδρου τοῦ Σώματος νὰ μοῦ περιορίσητε τὸν λόγον, διότι δὲν νομίζω ὅτι ἐξυπηρετεῖται ὁ σκοπός σας.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ μοῦ κάμετε τὴν τιμὴν κ. Κοθρῆ, νὰ προσέχετε τὰς ἐκφράσεις σας ὅταν γνωρίζετε τὴν συμπεριφοράν μου. Δὲν ὑπάρχει πίεσις προεδρική, ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, τῆς ὁποίας εἶμαι θεράπων καὶ ἐφαρμοστής. Πίεσιν δὲν ἀσκῶ ἐγώ, πίεσιν ἀσκεῖ ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς.

§161Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθη εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἀπὸ ἀξιότιμον συνάδελφον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἀπὸ τὸν κ. ἀρχηγὸν τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι θὰ πρέπει νὰ λαμβάνουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι γνῶσιν τῶν φακέλλων. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἄποψις αὐτὴ εἶναι ὀρθή, ὅτι θὰ πρέπει δηλαδή, οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ λαμβάνουν γνῶσιν τῶν στοιχείων βάσει τῶν ὁποίων τοὺς κατηγοροῦν, ἐγκαίρως καὶ νὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν. Εἶναι αὐτὴ μία ἄποψις λογική. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου, εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Ἀστυνομία —ὀφείλω νὰ τὸ ὁμολογήσω— δὲν ἀρνεῖται νὰ διαφωτίσῃ τοὺς ἔχοντας εἰς βάρος των φακέλλους, δὲν ἀρνεῖται νὰ τοὺς διαφωτίσῃ ἐπὶ τῶν στοιχείων τῆς κατηγορίας καὶ ἐπειδὴ οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων καταφεύγουν εἰς ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς, ἡμεῖς ὀχλοῦμεν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα καὶ μᾶς παρέχουν πληροφορίας. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι αὐτὸ καὶ μόνον θὰ ἔχῃ πρακτικὰ ἀποτελέσματα, ἐὰν δὲν συνοδεύεται μὲ μίαν ἀλλαγὴν τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία νὰ μεταβάλῃ τὰ κριτήρια, βάσει τῶν ὁποίων θὰ γίνεται εἰς τὸ ἑξῆς ἡ κρίσις τῆς Ἀστυνομίας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ ἐξάρω τὸ ἔργον τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, διότι μοῦ ἐδόθη ἐπανειλημμένως ἡ εὐκαιρία νὰ ὀχλήσω τὴν Ἀστυνομίαν διὰ τοιαύτας περιπτώσεις καὶ πράγματι μὲ ἐξυπηρέτησεν. Ἀλλὰ ἡ Ἀστυνομία εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐκτελέσῃ ἕνα βαρὺ ἔργον ἐντὸς τῆς γενικωτέρας Κυβερνητικῆς πολιτικῆς καὶ εἶναι πολὺ λεπτὸν τὸ ἔργον τοῦτο. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀξιώσωμεν ἀπὸ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα μεταβολὴν τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία καθορίζει τὸ πνεῦμα, δημιουργεῖ τὸ κλῖμα καὶ τὰ κριτήρια, βάσει τῶν ὁποίων τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐκτελοῦν τὸ ἔργον των. Ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει ν’ ἀνέχεται τὴν ὑπερβασίαν τοῦ ἀστυνομικοῦ ὀργάνου, ἡ ὁποία προκαλεῖται διότι τὸ ἀστυνομικὸν ὄργανον φοβᾶται τὸν κίνδυνον μήπως ὑποπέσῃ εἰς πλάνην καὶ δὲν προλάβῃ παράβασιν εἰς βάρος τῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους.

§162Χ. ΝΤΙΝΙΔΗΣ. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν σκοπῶν καὶ συμφερόντων ἀντιθέτων πρὸς τὰ συμφέροντα τοῦ τόπου, εἰς τὸν ὁποῖον ζοῦν καὶ οἱ ὁποῖοι κινοῦνται ἐλευθέρως, διότι μένουν μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ ἀσφάλεια δὲν γνωρίζει τί κάμνει. Συμφέρει εἰς αὐτοὺς νὰ τοὺς δείξωμεν τὸν φάκελλον;

§163Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὄχι, δὲν συμφέρει δι’ αὐτούς. Μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπω, ὅτι σήμερον ἐφόσον ἔχομεν πολιτικὴν ὁμαλότητα, δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ τηρῆται ἡ τακτικὴ ἡ ὁποία ἐτηρεῖτο εἰς τὸ παρελθόν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἔχει τὴν εὐχέρειαν ἡ Κυβέρνησις, ὅπως εἶναι σήμερον ὡργανωμένον τὸ Κράτος καὶ τὰ Ἀστυνομικὰ Σώματα, εἰς οἱανδήποτε στιγμήν, καὶ μὲ οἱασδήποτε συνθήκας νὰ ἀντιμετωπίσῃ οἱανδήποτε ἀνατρεπτικὴν προσπάθειαν, εἴτε εἶναι ἐγκληματική, εἴτε εἶναι κατασκοπευτική, ἢ κοινοῦ δικαίου εἴτε κομμουνιστική! Δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ ὁ θεσμὸς τῶν φακέλλων. Διότι ὀφείλομεν νὰ διώκωμεν ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐκδηλώνουν ἐμπράκτως τὴν πρόθεσίν των διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῶν ἰσχυόντων θεσμῶν τῆς πολιτείας, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν δικαίωμα, ἐπειδὴ εἶναι πιθανὸν ὁ Α ἢ ὁ Β νὰ ἀνῆκεν εἰς τὸ παρελθὸν εἰς τὸ ΕΑΜ, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη εἰς περίοδον ἀνωμαλίας, διὰ τὴν ὁποίαν ἀνωμαλίαν εὐθυνόμεθα ὅλοι, καὶ δὲν θέλω νὰ εἴπω σήμερον, διατὶ εὐθυνόμεθα, δὲν ἔχομεν, λέγω, δικαίωμα αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους νὰ τοὺς χαρακτηρίζωμεν ὡς μειωμένους ἀπέναντι τῶν ἄλλων Ἑλλήνων. Ἔχομεν τὴν δυνατότητα ὡς Κράτος, τὴν παραμικρὰν ἐκδήλωσιν ἀνατρεπτικῆς των προσπαθείας νὰ τὴν ἀντιμετωπίσωμεν ἀποτελεσματικῶς. Τὸ Κράτος τότε νὰ εἶναι ἀμείλικτον. Νὰ κατοχυρωθῇ ἡ ἐλευθερία τοῦ πολίτου, ὑπὸ τὸ πνεῦμα αὐτό, ἐπὶ τῇ βάσει κειμένων νόμων. Τὰ πιστοποιητικὰ τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, ὅπως σήμερον ἐκδίδονται δὲν ἐκπληρώνουν τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἐπιδιώκῃ ἡ Κυβέρνησις, Ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις, νὰ παρακολουθήσῃ τὴν δρᾶσιν τοῦ ὑπαλλήλου ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ διορίζεται εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν. Ὁ ὑπάλληλος διοριζόμενος ὑποβάλλει τὴν δήλωσιν τῆς νομιμοφροσύνης, τὴν ὁποίαν καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις, νὰ τὴν ἐλέγξῃ καὶ ἐὰν προκύψουν στοιχεῖα σοβαρώτερα, τότε μάλιστα νὰ διωχθῇ ὁ ὑπάλληλος. Ὄχι πρὸ τοῦ διορισμοῦ νὰ ὑποβάλλεται πιστοποιητικόν. Αὐτὴ εἶναι, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πιστεύῃ, ὅτι ἐπὶ τῆς σημερινῆς καταστάσεως ὑπάρχει πραγματικὴ πολιτικὴ ὁμαλότης, ὀφείλει νὰ ἀνακαλέσῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν κατὰ τὴν ἀνώμαλον περίοδον καὶ νὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν κειμένων νόμων διὰ τὴν δίωξιν τῆς ἀνατρεπτικῆς κομμουνιστικῆς κινήσεως ὅπως γίνεται καὶ διὰ τὰ λοιπὰ ἀδικήματα ἐναντίον τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος. Ἐὰν πιστεύῃ ὅτι ὑπάρχει ἀνωμαλία καὶ ἀδυνατεῖ νὰ διατηρήσῃ τὴν ἐσωτερικὴν ὁμαλότητα, τότε πρέπει νὰ τὸ ὁμολογήσῃ καὶ δικαιοῦται νὰ διατηρήσῃ τὰ μέτρα αὐτά. Πάντως, ὀφείλω νὰ ἐπισημάνω τὸν κίνδυνον, τὸν ὁποῖον δημιουργεῖ ἡ ὑφισταμένη κατάστασις, κίνδυνον, ὁ ὁποῖος κλονίζει τὰ θεμέλια τοῦ σημερινοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος, τοῦ ὁποίου τὴν ἀσφάλειαν ἔχει ὡς ἔργον καὶ ὡς προορισμὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ διασφαλίσῃ.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Δαβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§165Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Ἐπιθυμῶ καὶ ἐγώ, κύριοι βουλευταί, νὰ διατυπώσω τὴν προσωπικήν μου γνώμην δι’ ὀλίγων, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν θέματος. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ χαρακτηρισμοῦ καὶ τῆς δράσεως τῶν ποικιλωνύμων ὀργανώσεων, αἵτινες ἐδημιουργήθησαν κατὰ τὴν ἐπάρατον κατοχήν, εἰς τὴν πολυπαθῆ χώραν μας δὲν θ’ ἀσχοληθῶ, διότι πιστεύω βαθύτατα, ὅτι πάντες ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ἐζήσαμεν τὴν φοβερὰν ταύτην ἐποχήν, τὴν δρᾶσιν τῶν ὀργανώσεων τούτων, ὡς καὶ τ’ ἀποτελέσματά των ἔχομεν δημιουργήσει προσωπικὴν γνώμην καὶ ἔχομεν λάβει καὶ τὴν ὑπεύθυνον θέσιν μας, ὥστε ἡ α ἢ β ἄποψις διατυπουμένη παρ’ οἱουδήποτε ρήτορος νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλῃ τὰς πεποιθήσεις μας. Ἄλλως τε, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, συμφωνῶ μὲ τὴν διατυπωθεῖσαν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Πρεβέζης συναδέλφου, τοῦ κ. Χαβίνη, ὅτι καλὸν θὰ ἦτο νὰ τὸ ἀφήσωμεν ὡς ἔργον εἰς τὸν ψυχρὸν ἱστορικὸν τοῦ μέλλοντος. Θὰ εἰσέλθω κατὰ συνέπειαν, εἰς τὸ κυρίως θέμα τῆς ἐπερωτήσεως, ἐπὶ τῆς ὑπάρξεως καὶ τῆς ἀνάγκης ἢ μὴ διατηρήσεως τῶν παρὰ τῶν ὑπηρεσιῶν ἀσφαλείας σχηματιζομένων φακέλλων. Ἡ γνώμη μου, κύριοι βουλευταί, εἶναι, ὅτι ἡ ὕπαρξις τῶν φακέλλων τούτων εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν τάξιν καὶ τὴν γαλήνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἑπομένως, δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι βυσσοδομοῦν ἐναντίον τῆς ἐθνικῆς μας ἀσφαλείας καὶ ἐπιβουλεύονται τὴν ἡσυχίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ἀπαραίτητος ἡ διατήρησις τῶν φακέλλων καὶ ἡ δι’ αὐτῶν παρακολούθησις τῶν προσώπων τούτων. Καὶ θ’ ἀπετέλει βαρύτατον σφάλμα καὶ παράβασιν ἱεροῦ καθήκοντος δι’ οἱανδήποτε Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θὰ παρημέλει τὸ ἔργον τοῦτο. Ἀλλὰ διετυπώθη ἡ ἄποψις, ὅτι ὑπάρχουν ἢ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν φάκελλοι καὶ δι’ ἀνθρώπους ἀθώους, δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἰς οὐδὲν ἔπταισαν ἢ τίποτα τὸ συγκεκριμένον δὲν τοὺς βαρύνει. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ἀναλογισθῶμεν τὴν φοβερὰν ἐποχὴν ποὺ διήλθομεν, ἐὰν ἀναλογισθῶμεν, ὅτι εἰς ὅλας τὰς κοινωνίας, ὑπάρχουν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν διστάζουν νὰ διατυπώσουν καὶ τὴν βαρυτέραν κατηγορίαν ἐναντίον τῶν ἀντιδίκων των, καὶ ἂν θέλετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ ὄργανα ἀσφαλείας, μὲ ὄχι λίαν ἀνεπτυγμένην τὴν συνείδησιν καὶ μὲ οὐχὶ ὀξεῖαν κρίσιν, ποὺ ἀπαιτεῖται εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας, εἶναι πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ διὰ τοιαύτας περιπτώσεις φάκελλοι. Ἀλλὰ καὶ ἂν ὑπάρχουν τοιοῦτοι φάκελλοι, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπερωτᾶται ἡ Κυβέρνησις, διότι ὄχι μόνον δὲν συνέστησε τὴν δημιουργίαν των, ἀλλὰ οὔτε τοὺς ἠνέχθη καὶ εἶμαι ἐγὼ τοὐλάχιστον βέβαιος, ὅτι πρώτη ἐνοχλεῖται καὶ λυπεῖται διὰ τὴν ὕπαρξίν των ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός. Δὲν ὑπάρχει, κατὰ συνέπειαν, συγκεκριμένη πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως ἐπικριτέα. Θὰ ἦτο ὅμως δυνατόν, νὰ γίνῃ σύστασις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καί, ἰδιαιτέρως πρὸς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, ὄχι μόνον ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ ἐκ μέρους ἡμῶν τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ ἐκδώσῃ αὐστηροτάτας διαταγὰς πρὸς ὄργανα ἀσφαλείας, νὰ τὰ καταστήσῃ προσωπικῶς ὑπεύθυνα, καὶ νὰ μὴ συντάσσουν φάκελλον ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ συγκεκριμένη πρᾶξις καὶ ἠλεγμέναι πληροφορίαι.

§166Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα καὶ τίποτε ἄλλο, νὰ τιμωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἕνα ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἀσυνειδήτως θὰ δώσῃ ψευδεῖς πληροφορίας εἰς τὴν διοίκησίν του. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν ἔχω νὰ κάμω εἰς τὸ τέλος.

§167ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία σέβεται τὸν ἑαυτόν της θὰ τὸ κάμῃ.

§168Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ, μὴ στενοχωρῆσθε. Λέγω, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ζητήσω εἶναι νὰ γίνῃ αὐτό, διότι πρέπει νὰ γίνῃ αὐτό, διότι πρέπει νὰ τιμωρηθῇ ἕνας ἐνωμοτάρχης, ὁ ὁποῖος ἔκαμε ψευδῆ πιστοποίησιν. Πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν αὐστηρῶς καὶ νὰ διωχθοῦν ποινικῶς. Μόνον ἐὰν γίνῃ αὐτό, θὰ διορθωθοῦν τὰ πράγματα.

§169Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κι’ ἐγὼ τοὐλάχιστον, κύριοι βουλευταί, εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, ἔχων πλήρη συνείδησιν καὶ συναίσθησιν τῆς ἀποστολῆς του, δὲν θὰ παραλείψῃ νὰ πράξῃ τὸ καθῆκόν του.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§171Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κύριε ὑπουργέ, δὲν θὰ ἀπασχολήσω ἐπὶ πολὺ τὸ Σῶμα, διότι πολλοὶ ρήτορες ὡμίλησαν ἐπὶ τοῦ θέματος ἐκτενῶς, ἀλλὰ πολλοὶ ἐξέφυγαν τοῦ θέματος. Διὰ τοῦτο θὰ ἀναγκασθῶ νὰ εἴπω ὀλίγα τινά. Τὸ παρὸν θέμα ἔχει σημεῖα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ διευκρινίσωμεν. Πρῶτον σημεῖον εἶναι ἡ ἐξέτασις τοῦ πῶς ἔγινεν ὁ μεγάλος ἀριθμὸς τῶν φακέλλων. Δεύτερον, ὁ τρόπος τῶν πληροφοριῶν καὶ συντάξεως αὐτῶν, τρίτον ὁ τρόπος ἐκδόσεως τῶν πιστοποιητικῶν καὶ τέταρτον, ὁ τρόπος ἀποκαταστάσεως τῶν πραγμάτων. Ὑπάρχουν πολλοὶ φάκελλοι, οἱ ὁποῖοι ἐσχηματίσθησαν ἀδίκως. Ἀλλὰ πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα θὰ πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω ὀλίγα τινά, ἅτινα ἐπροκάλεσαν τὴν δημιουργίαν τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν φακέλλων. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ ἔτος 1941 ἡ Ἑλλὰς ἦτο ὑπόδουλος καὶ φυσικὴ συνέπεια ἦτο νὰ δημιουργηθῇ μία ἀντίστασις. Μία ἐκ τῶν ὀργανώσεων αὐτῶν ἦτο καὶ τὸ ΕΑΜ, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ, διότι αὐτὸ προεκάλεσε τὸν μεγάλον ἀριθμὸν τῶν φακέλλων. Ἀναφέρω τοῦτο, διότι ὁ τίτλος τοῦ «Ἐθνικὸν Ἀπελευθερωτικὸν Μέτωπον» ἦτο τόσον δελεαστικὸς ὥστε παρέσυρε καὶ ἐνέπλεξεν εἰς τὰ δίκτυά του μεγάλον ἀριθμὸν Ἑλλήνων πατριωτῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπείκοντες εἰς τὴν φωνὴν τῆς ἐθνικῆς των συνειδήσεως ἠθέλησαν νὰ συμβάλουν διὰ τῆς συμμετοχῆς των εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Πατρίδος. Δυστυχῶς, ὅμως εἰς τὸ προσκλητήριον αὐτὸ τῆς ὑποδούλου Πατρίδος ἐκώφευσαν τὰ ἱκανὰ ἐκεῖνα στελέχη, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κατευθύνουν ἐθνικῶς τὸ ΕΑΜ. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου προέρχονται αἱ σημεριναὶ ἀνωμαλίαι. Οἱ ἐν λόγῳ Ἕλληνες ἀπὸ κακὸν ὑπολογισμὸν ὁρμώμενοι ἄφησαν ἐλεύθερον τὸ πεδίον τῆς ἡγεσίας τοῦ ΕΑΜ καὶ τῆς ὀργανώσεώς του ἀποκλειστικὰ εἰς τὸ ΚΚΕ. Ἀλλὰ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ΕΑΜ, ἀλλὰ μὲ τοὺς ἐαμίτας δηλ. μὲ τοὺς ἐθνικόφρονας ἐκείνους πολίτας, οἱ ὁποῖοι ἐνετάχθησαν εἰς τὸ ΕΑΜ μὲ τὰ ἀνώτερα ψυχικὰ χαρίσματα, οἱ ὁποῖοι ἀκούοντες εἰς τὴν φωνὴν τῆς ἐθνικῆς των συνειδήσεως ἐγένοντο ἀκουσίως ἐν τέλει θύματα τῶν κομμουνιστῶν. Καὶ ἐν προκειμένῳ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τί ἐγένετο καὶ τί πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τὰ ἄτομα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀδίκως ἐταλαιπωρήσαμεν καὶ ταλαιπωροῦμεν συνεχῶς ἀντὶ νὰ ὑμνήσωμεν καὶ νὰ ὑμνοῦμεν. Ἄλλους δὲ θὰ ἔπρεπε νὰ κατηγορῶμεν καὶ ἀπὸ ἄλλους ν’ ἀναζητῶμεν εὐθύνας, διότι ὑπαίτιοι τῆς ἐντάξεως αὐτῶν εἰς τὸ ΕΑΜ ἦσαν αὐτοὶ καὶ ὄχι οἱ ἐνταχθέντες Ἕλληνες πατριῶται. Θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν τὰ κριτήρια βάσει, τῶν ὁποίων ἐσχηματίσθησαν οἱ φάκελλοι καὶ νὰ γίνῃ ἀντικειμενικὴ κρίσις ὑπὸ τῆς Δικαιοσύνης ὅλων αὐτῶν τῶν ἀθελήτως παραδρομησάντων καὶ ἀδίκως ταλαιπωρηθέντων Ἑλλήνων, οὕτως ὥστε καὶ τὸ δίκαιον νὰ ἀποδοθῇ καὶ ἐθνικῶς νὰ ἔχωμεν ὠφέλειαν. Δὲν ἐπιτρέπεται ἡμεῖς νὰ ἀποτελοῦμεν τοὺς στρατολόγους τοῦ ΚΚΕ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δημιουργοῦμεν κομμουνιστὰς ἐκ τῶν ἀγανακτισμένων καὶ ἀπογοητευμένων ἐθνικοφρόνων Ἑλλήνων, λόγῳ τῆς μὴ κατανοήσεως τῆς πραγματικότητος ὑπὸ τοῦ Κράτους. Οὗτοι εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐσχηματίσθησαν εἰς στιγμὰς ψυχικοῦ ἀναβρασμοῦ καὶ φοβίας λόγῳ ἐπαπειλουμένου κινδύνου. Γεγονότα, τὰ ὁποῖα δὲν ἄφησαν τὰς προκατόχους Κυβερνήσεις νὰ τοὺς τακτοποιήσουν παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν των. Ἤδη ὅμως σήμερον καὶ τὰ πράγματα καὶ τὰ πνεύματα ἔχουν ἠρεμήσει καὶ ἡ στιγμὴ θεωρεῖται κατάλληλος νὰ ἐπενεργήσῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι θέλω νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἀσφάλεια τοῦ Κράτους καὶ ἡ ἠρεμία αὐτοῦ δὲν ἀφορᾷ κόμματα, ἀλλὰ ὅλους τοὺς ἐθνικόφρονας Ἕλληνας. Ἐπίσης εἶναι γνωστόν, ὅτι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν τῶν φακέλλων ἐσχηματίσθησαν ἀπὸ τὰς πληροφορίας ἀγραμμάτων καὶ ἀκοινωνήτων χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐν τῇ ἀδυναμίᾳ των λόγῳ τῆς μικρᾶς των μορφώσεως νὰ ἔχουν σαφῆ καὶ ἀντικειμενικὴν ἀντίληψιν τῶν πραγμάτων καὶ λόγῳ τοῦ ὑπερβολικοῦ ζήλου των πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν, ἔδωσαν πληροφορίας μὴ ἀνταποκρινομένας εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ διότι οἱ πληροφοριοδόται των ἔβαζαν πάντοτε τὴν σφραγῖδα τῶν κακῶν ἀναμνήσεων τῶν πράξεων τῆς ἡγεσίας τοῦ ΚΚΕ ἐν πολλοῖς δὲ καὶ τὴν σφραγῖδα τῆς κομματικῆς ἐμπαθείας ἢ τῶν προσωπικῶν ἀντιζηλιῶν. Λόγοι οἵτινες ὁδηγοῦν τὸν ἀφελῆ χωρ)κα εἰς τὸ ἐσφαλμένον συμπέρασμα. Ἐκ τούτου λαμβάνων ἀφορμὴν ἤθελα νὰ προτείνω ὅπως εἰς τὸ ἑξῆς οἱ προσλαμβανόμενοι χωρ)κες εἶναι ἀπαραιτήτως τελειόφοιτοι Γυμνασίου καὶ μὲ μίαν ἐπιπρόσθετον τῆς σημερινῆς ἐκπαιδεύσεως, ἐκπαίδευσιν κοινωνικὴν καὶ ψυχολογικήν, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαφίεται ἡ περιφρούρησις τῆς τιμῆς καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀτόμου εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Διότι θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀπαράδεκτον εἰς τὸν σημερινὸν αἰῶνα ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ τιμὴ ὅλων μας νὰ ἐμπιστεύεται εἰς μὴ κατάλληλα ἄτομα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὑπεστήριξα κάποτε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ψηφίζουν τὰ Σώματα ἀσφαλείας διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνουν ἀμερόληπτα καὶ ἀντικειμενικὰ κάθε Ἕλληνα πολίτη, μὲ βασικὸν κριτήριον τὸ ἐθνικὸν συμφέρον. Κύριοι συνάδελφοι, ἰδοὺ: διατὶ ὁλόκληρος αὐτὴ ἡ διαδικασία διὰ τοὺς φακέλλους, διότι ἐξ αὐτῶν ἐξαρτῶνται τὰ πιστοποιητικὰ ἐθνικοφροσύνης. Γνωρίζομεν δὲ ὅλοι ποῖον ρόλον παίζει καὶ ποῖον ἀντίκτυπον ἔχει τὸ περιεχόμενον αὐτῶν τῶν πιστοποιητικῶν εἰς τὴν ἐξέλιξιν καὶ τὴν ἐν γένει ζωὴν ἑκάστου Ἕλληνος πολίτου. Σωτήριον ἢ καταστροφὴ δύναται νὰ εἶναι, εἰς πολλὰς περιπτώσεις. Σωτήριον ὅταν εἶναι λευκόν, καταστροφὴ ὅμως τὸ ἀντίθετον. Καὶ ἐρωτῶ εἶναι δίκαιον οἱ ὡς ἄνω ἀναφερόμενοι Ἕλληνες πολῖται νὰ ὑφίστανται τὰ δεινὰ καὶ τὴν καταστροφὴν ἑνὸς ἀμαύρου πιστοποιητικοῦ τὸ ὁποῖον δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα, καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα οἱ ὑπαίτιοι καὶ ὑπεύθυνοι τῆς δημιουργίας του εἶναι ἄλλοι καὶ ὀλιγώτερον ὑπεύθυνος εἶναι ὁ ἰδιοκτήτης του; Διατὶ ἐρωτῶ νὰ μὴ τιμωρήσωμεν τὸν ὑπεύθυνον καὶ μὲ ποίαν λογικὴν καὶ δικαιοσύνην θὰ τιμωρήσωμεν τὸ θῦμα; Καταντᾷ ἀνωποταμικὸν ὅταν εἰς τὴν ὡς ἄνω περίπτωσιν προστεθῇ καὶ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ κάτοχοι τοῦ πιστοποιητικοῦ εἶναι νέοι οἵτινες κατὰ τὴν κατοχὴν ἦσαν ἀνήλικοι. Τὰ ἐσφαλμένα πορίσματα κατόπιν τῶν ἐσφαλμένων πληροφοριῶν εἶχον καὶ τὰ παράδοξά των. Εἰς ἕνα Πρόεδρον Συνεταιρισμοῦ ὅστις ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἔδιδεν ἐγγυητικὰς ὑπογραφὰς δι’ ἄλλους διὰ τὴν νομιμοφροσύνην των, ἐσχηματίσθη ἐκ τῶν ὑστέρων φάκελλος ὅστις κατόπιν παραπόνων του λόγῳ τοῦ ὅτι ἀπεμακρύνθη ἐκ τοῦ ἀξιώματός του ὡς μὴ ἐθνικόφρων, γενομένης ἀντικειμενικῆς ἐξετάσεως τῶν πραγμάτων ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ προσωπικὴ ἐμπάθεια ὡρισμένων πολιτικῶν του ἀντιπάλων τὸν παρουσίασεν ὡς ἀνήκοντα εἰς τὸ Κ. Κ. διὰ νὰ προσπορισθοῦν τὴν προεδρίαν τοῦ συνεταιρισμοῦ. Τῶν σκευωριῶν τούτων ἐξιχνιασθέντων καὶ ἀποδειχθέντων ὡς ψευδῶν, οὗτος ἀποκατεστάθη. Αὐτὰ τὰ ὀνομασθέντα τυχαῖα γεγονότα κατά τινα Κυβερνητικὸν ρήτορα, εἶναι δυστυχῶς γεγονότα διαδραματισθέντα εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ὑπῆρξαν θύματα καὶ ὁ ἀστυνόμος καὶ ὁ Ἕλλην πολίτης. Ἐλέχθη, ὅτι δὲν εἶναι δικαστήριον τοῦ χωροφύλακος ἡ αἴθουσα τοῦ Κοινοβουλίου. Σύμφωνοι, ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, διὰ τῶν ἀπαριθμήσεων τῶν ἀντικειμενικῶν πραγμάτων ρίπτεται φῶς εἰς τὸ σκότος τῶν σκοτεινῶν φακέλλων, φέρον αὐτοὺς κάτωθι τῶν Ἐθνικῶν προβολέων καὶ ἀπομακρύνοντάς τους ἀπὸ τοὺς ἀμαυροὺς προβολεῖς τῆς κομματικῆς καὶ προσωπικῆς συμπαθείας. Ἰδοὺ διατί ἔστω καὶ ἂν ἀποκατεστάθησαν οἱ ἔχοντες κακῶς σχηματισθέντας φακέλλους, ἐφ’ ὅσον οἱ φάκελλοι οὗτοι ὑπάρχουν, οἱ ὡς ἄνω πολῖται κινδυνεύουν νὰ γίνουν καὶ πάλιν θύματα, ἔστω καὶ προσωρινῶς, ἔστω καὶ πεπλανημένων κρίσεων καὶ ἀποφάσεων. Τοῦτο πιστεύομεν, ὅτι εἶναι κοινωνικῶς ἀπαράδεκτον καὶ ἐθνικῶς ἐπιζήμιον. Διότι ὅταν ἔχῃς ἐμπιστοσύνην εἰς ἕνα φίλον σου εἶναι ὡς ἐὰν νὰ μὴ τὸν ἔχῃς φίλον. Κύριοι συνάδελφοι δὲν ζητοῦμεν τὴν ἐξάλειψιν τῶν φακέλλων. Δὲν ζητοῦμεν τὴν ἐξάλειψιν τῶν φακέλλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διὰ ἐθνικοὺς λόγους ἐπιβάλλεται νὰ ἔχουν λόγῳ τῶν ἀντεθνικῶν των πράξεων, ἀλλὰ ἔχομεν ὅμως τὴν ἀπαίτησιν διὰ τοὺς περὶ οὗ ὁ λόγος νὰ ἐξαφανισθοῦν διὰ νὰ μὴ γίνεται μνεία εἰς τὰ ἐκδιδόμενα πιστοποιητικὰ τῆς ὑπάρξεως φακέλλου ἐφ’ ὅσον οὗτοι ἔχουν ἀποδείξει ἐμπράκτως, ὅτι ἐπανῆλθον εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκογένειαν καὶ ὅτι ἀποτελοῦν μέλη αὐτῆς. Τοῦτο εἶναι τὸ σοβαρὸν τῆς ὅλης διαδικασίας, διότι ὅταν ὑπάρχῃ καὶ ὅταν γίνεται ἡ δικαία κρίσις καὶ ἀντικειμενικὴ τοποθέτησις ἑκάστου πολίτου ἐπὶ τοῦ ἀνταποκρινομένου εἰς τὰ αἰσθήματά του ἐθνικοῦ ἐπιπέδου, τότε δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐνδιαφέρεται κανεὶς διὰ τὴν ὕπαρξιν ἢ μὴ τῶν πιστοποιητικῶν ἐθνικοφροσύνης. Διότι τότε πράγματι μόνον οἱ ἐθνικῶς ἀνάξιοι θὰ τὰ φοβῶνται. Τοιουτοτρόπως θὰ ἀποφύγωμεν μελλοντικὰς συζητήσεις καὶ ἀντεγκλήσεις ὡς αἱ προχθεσιναὶ καὶ ἀναρμόστους πράξεις ὡς ἡ προχθεσινή. Διότι πιστεύω, ὅτι πιστεύετε καὶ σεῖς ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης οἱ ὑπάρχοντες ὅλοι εἶναι ἐθνικόφρονες, ἀλλὰ ἐγένετο παρανόησις τοῦ θέματος. Καὶ διερωτῶμαι, ἀφοῦ λοιπὸν εἶναι ἐθνικόφρονες διατὶ οἱ διαπληκτισμοὶ μεταξύ μας ἐπὶ τοῦ σημερινοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὸν ἐθνικόφρονα Ἑλληνικὸν λαόν, διατὶ λέγω οἱ διαπληκτισμοὶ καὶ ἡ ἐκπολιτιστική μας ὀπισθοδρόμησις ἀρκετὰς δεκάδας ἐτῶν, ἐμφανιζόμενοι ὡς μὴ ἀξίζοντες οὐδὲ κἂν τοῦ δικαιώματος τῆς ἐλευθερίας, ἐφ’ ὅσον δὲν σεβώμεθα καὶ δὲν ἀναγνωρίζωμεν αὐτὴν τὴν ἐλευθερίαν ὁ εἷς εἰς τὸν ἄλλον καὶ μάλιστα τὴν τοῦ ἱεροῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Εἶναι θλιβερὸν δυστυχῶς τὸ προχθεσινὸν ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει μόνον νὰ καυτηριάσωμεν, ἀλλὰ καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐξεύρωμεν τὴν θεραπείαν τῆς μὴ ὑποτροπῆς του. Κύριοι συνάδελφοι, εὑρισκόμην εἰς Κρήτην ὅταν τὸ ἐπληροφορήθην ὑπὸ τῶν ἐφημερίδων. Ἐντρέπομαι νὰ ἀνακοινώσω τὰς κρίσεις τοῦ λαοῦ ἐπ’ αὐτοῦ καὶ πῶς μᾶς ἐχαρακτήρισεν. Ἀρκοῦμαι νὰ εἴπω, ὅτι αἱ τοιαῦται πράξεις ἀποτελοῦν κηλίδα τῆς ὁποίας τὸ μέγεθος εἶναι τοιοῦτον, ὥστε νὰ ἀμαυρώνεται ἡ λάμψις τῆς ἐλευθερίας τοῦ βήματος τοῦ Κοινοβουλίου καὶ μὲ τὸ θλιβερὸν ἀποτέλεσμα νὰ γεννᾶται ἡ σκέψις εἰς ἡμᾶς, ὅτι θὰ πρέπει ἢ νὰ ὁπλοφοροῦμεν ἢ νὰ συνοδευώμεθα ὑπὸ ραβδούχων διὰ νὰ μᾶς προστατεύουν κατὰ τὰς ἀγορεύσεις μας, ἐφ’ ὅσον ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν δύναται νὰ ἀποτρέπῃ ἀναρμόστους χειροδικίας καὶ ἐφ’ ὅσον τινὲς δὲν γνωρίζουν τὴν λαϊκὴν παροιμίαν, ὅτι ἡ γλῶσσα κόκκαλα δὲν ἔχει καὶ κόκκαλα τσακίζει καὶ ὅτι περιττεύει ἡ συμβολὴ τῶν χειρῶν πρὸς τοῦτο. Οὐδείς, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει τὸ δικαίωμα ἐντὸς τῆς αἰθούσης νὰ χειροδικῇ. Διὰ ταῦτα διὰ νὰ ἐκλείψουν αὐταὶ αἱ ἀσχημίαι, αἱ ὁποῖαι μᾶς ὀπισθοδρομοῦν εἰς τὴν καννιβαλικὴν ἐποχὴν καὶ διὰ νὰ περιφρουρήσωμεν τὸ γόητρον τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Βουλῆς, προτείνω ὅπως προστεθῇ ἄρθρον εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, δυνάμει τοῦ ὁποίου ὁ χειροδικῶν βουλευτὴς ἐντὸς τοῦ Κοινοβουλίου ἐναντίον συναδέλφου του, θὰ καθίσταται αὐτοδικαίως ἔκπτωτος τοῦ βουλευτικοῦ του ἀξιώματος. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα. Τὸ λεπτὸν καὶ σοβαρὸν λοιπὸν ὑπὸ συζήτησιν θέμα μας, τὸ ὁποῖον εἶναι τοιαύτης ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς σημασίας, θὰ πρέπει νὰ μελετήσῃ ἡ Κυβέρνησις μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ ἀμεροληψίας μὲ μόνον κριτήριον τὸ ἐθνικὸν συμφέρον, βεβαία, ὅτι ἐκπληροῖ ὕψιστον ἐθνικὸν καθῆκον καὶ ὅτι ἐπαναφέρει τὴν ἡσυχίαν εἰς μεγάλον ἀριθμὸν Ἑλλήνων. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνακεφαλαιώνων ὡς συμπεράσματα, ἔχω νὰ εἴπω τὰ κάτωθι. Ὑπαίτιοι διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν περὶ οὗ ὁ λόγος Ἐαμιτῶν, ὑπὸ τοῦ ΚΚΕ, εἶναι ὄχι πάντως οἱ κατηγορούμενοι, ἀλλὰ οἱ ἐγκαταλείψαντες αὐτούς. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν διὰ τὴν ἔνταξίν των εἰς τὸ Ἐθνικὸν Ἀπελ. Μέτωπον. Ἐὰν τοῦτο παρεξέκλινε τοῦ προορισμοῦ του, τὸν ὁποῖον εἰς τὰς ἀρχὰς ἐφαίνετο ἐκπληρῶν, διὰ τοῦτο δὲν εὐθύνονται οἱ περὶ οὗ ὁ λόγος. Διὰ τὴν κατηγορίαν, ὅτι δὲν ἐγκατέλειψαν τὸ ΕΑΜ λέγω τοῦτο. Διὰ πολλοὺς δὲν ἦσαν γνωσταὶ αἱ προθέσεις τῶν ἀρχηγῶν τοῦ ΕΑΜ. Καὶ εἰς ἐκείνους οἵτινες ἀντελήφθησαν ἐν μέρει ταύτας ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀπαγγιστρωθοῦν, διότι ἐκινδύνευεν αὐτὴ αὕτη ἡ ζωή των μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσίν των ἀπὸ τὸ ΕΑΜ. Οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἐγνώριζέ τι περὶ δημιουργίας τοῦ ἀδελφοκτόνου κινήματος τοῦ Δεκεμβρίου. Αἱ ἀκατονόμαστοι ἀτασθαλίαι αἱ γενόμεναι κατ’ αὐτό, ἐγένοντο ὑπὸ ὁμάδος φανατικῶν κομμουνιστῶν, καὶ ὑπὸ πληρωμένων ἐγκληματικῶν τύπων. Τέλος οἱ ὡς ἄνω Ἕλληνες ἐπηγγιστρώθησαν τοῦ ΕΑΜ μόλις τοὺς ἐδόθη εὐκαιρία, ἄλλοι ἐνωρίτερον καὶ ἄλλοι ἀργότερον, ἐπανελθόντες εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκογένειαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνῆκον. Τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἡμεῖς σήμερον θέλομεν, μὲ τὸ ἔτσι τὸ θέλομεν νὰ τοὺς τοποθετοῦμεν εἰς τὸ ΚΚΕ. Ἰδοὺ τὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον μέχρι τινός, λόγῳ φοβίας ἐδικαιολογεῖτο. Σήμερον ὅμως ὄχι. Διότι τὰ πράγματα ἔχουν ἠρεμήσει καὶ ἡ Ἀστυνομία εἶναι εἰς θέσιν νὰ παρακολουθῇ οἱονδήποτε ἀντεθνικῶς δρῶντα, περιφρουροῦσα τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Κράτους. Νὰ ἐξαλειφθοῦν οἱ φάκελλοι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐτακτοποιήθησαν ἀπολύτως καὶ οἱ ὑπάρχοντες νὰ ἐλεγχθοῦν μετὰ δικαστικῆς σαφηνείας. Ἐν κατακλεῖδι λέγω τοῦτο. Ὅτι εἶναι ἀντεθνικὴ ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἐξακολούθησις αὐτῆς τῆς καταφώρου ἀδικίας ἥτις ἀφορᾷ ὄχι μόνον τὴν ἀσφάλειαν καὶ ἠρεμίαν τῶν ἀτόμων, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν ἠρεμίαν τοῦ Κράτους. Αὐτὴν τὴν ἐθνικὴν ὑποχρέωσιν ζητοῦμεν νὰ ἀναλογισθῇ ἡ Κυβέρνησις, διότι κάθε Κυβέρνησις βαρύνεται μὲ τὰς πράξεις της αἵτινες ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ πνεῦμα καὶ τὸ κλῖμα τῆς ἐποχῆς ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἐκτελοῦνται. Τοὐτέστιν διὰ τὰς αὐτὰς πράξεις, ὑπὸ ἀλλοίας συνθήκας γενομένας, ὑπάρχουν διαφορετικαὶ εὐθῦναι. Ταῦτα ἐπαναλαμβάνω, ἂς ἀναλογισθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἂς πράξῃ τὸ ἐθνικόν της καθῆκον.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον.

§173Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διότι μετέσχον εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν, διατελέσας πολιτικὸς σύμβουλος καὶ συντονιστὴς τοῦ ΕΔΕΣ Ἀθηνῶν, ὀργανώσεως, ἡ ὁποία ἠρίθμει τότε 52.000 μέλη ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ, διετήρει ἔνοπλα τμήματα, τὰ ὁποῖα πολλάκις ἐχρησιμοποιήθησαν καὶ ἀντιμετώπισαν ἐνόπλους Γερμανοὺς καὶ ἐλασίτας, ὠργάνωσε τὴν παναθηναϊκὴν ἐκείνην παρέλασιν τῆς 15 Ὀκτωβρίου 1944, εἰς τὴν ὁποίαν κατὰ πρῶτον λόγον ὀφείλεται ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς πρωτευούσης, διωργάνωσεν ἐνόπλους δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον μέρος εἰς τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα κατὰ τὸ ὁποῖον πλεῖστοι ἐφονεύθησαν καὶ οἱ ἐπὶ κεφαλῆς ἐτραυματίσθησαν ὅπως ὁ στρατηγὸς Διάμεσης, ὁ ὁποῖος μαχόμενος εἰς τὸ Αʹ Σῶμα Στρατοῦ ἐτραυματίσθη καὶ κατέστη ἀνάπηρος, ἐνῷ ἄλλαι μονάδες ἐμάχοντο εἰς τὰ τέσσερα γνωστὰ ξενοδοχεῖα καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα τῆς πρωτευούσης, ὡς μόνη ἐθνικὴ δύναμης ἀντιστάσεως, ἐγὼ δὲ συνελήφθην καὶ ὡδηγήθην πρὸς ἐκτέλεσιν. Διότι ἐπίσης τὸ 1950 εἶχα τὴν τιμὴν ὡς Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων, διότι ἤμην Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, νὰ ἐξετάσω πλείστας περιπτώσεις καὶ νὰ ἐκδώσω χιλιάδας ἀποφάσεων ἐπὶ τῆς δράσεως τῶν κομμουνιστῶν κατὰ τὴν κατοχήν, τὰ Δεκεμβριανὰ καὶ μετά, κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, νομίζω, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβω θέσιν ἐπὶ τοῦ ἀνακύψαντος θέματος τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐμεσολάβει ὁ Δεκέμβριος, ἡ κομμουνιστικὴ δρᾶσις κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ ἀκολούθως ὁ συμμοριτοπόλεμος, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐκινδύνευσεν ἡ ἐθνική μας ἀνεξαρτησία καὶ ἐθρηνήσαμεν χιλιάδας θυμάτων, θὰ ἤμην καὶ ἐγὼ τῆς γνώμης, ὅτι δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ ὑπάρχῃ λόγος νὰ ὑπάρχουν φάκελλοι καὶ θὰ συνεφώνουν μὲ τὴν κατάργησίν των. Δικαιολογεῖται, ὅμως, ἡ διατήρησίς των, ἀκριβῶς διότι ἐμεσολάβησαν τὰ ἐξαιρετικὰ αὐτὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν συνέβησαν καὶ εἶχεν ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ ἐξετάσῃ μίαν ἑκάστην τῶν περιπτώσεων, διότι μετὰ τ’ ἀνωτέρω, ὁ ὁμαδικὸς ἀποχαρακτηρισμὸς τῶν δραστῶν τῶν ἐγκλημάτων τούτων, θὰ ἰσοδυνάμει μὲ ἐθνικὸν ἔγκλημα. Ἀλλὰ νομίζω καὶ ἐγώ, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ ἔργου τούτου, ἐφθάσαμεν καὶ εἰς ὑπερβολάς, καὶ ὅτι πρέπει νὰ κλείσῃ ἡ ἱστορία αὐτή, τὸ ταχύτερον καὶ νὰ θέσωμεν διαχωριστικὰ ὅρια ὡς κριτήρια. Καί, πρῶτον, χρονικά, ἀφορῶντα ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μετέσχον μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου 1944 εἰς οἱανδήποτε ὀργάνωσιν, καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατόν, ἐκ μόνου τοῦ λόγου τῆς συμμετοχῆς των, ἄνευ οἱασδήποτε ἄλλης ἐγκληματικῆς δράσεως, νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἦσαν ἐγκληματίαι κομμουνισταὶ καὶ νὰ τοὺς σχηματίσωμεν φακέλλους; Ὅσοι ὅμως εἶδον καὶ ἔζησαν τὰ ἐγκλήματα τοῦ Δεκεμβρίου καὶ δὲν ἀνένηψαν καὶ δὲν ᾐσθάνθησαν μέσα των ρίγη ἐθνικῆς ἀγανακτήσεως καὶ δὲν εἶχον τύψεις συνειδήσεως ἐὰν ἐνδεχομένως ηὐνόησαν ἄλλοτε, λόγοις ἔστω, τοὺς ἀσυνειδήτους ἐκείνους ἐθνοφθορεῖς καὶ ἐγκληματίας, ἔ, αὐτοὶ εἶναι ἄξιοι τῆς τύχης των καὶ ὀρθῶς ὑπάρχουν εἰς βάρος των οἱ φάκελλοι. Ἄλλη διαχωριστικὴ γραμμὴ εἶναι ἡ ἡγεσία. Ἀφορᾷ, κυρίως, τὰς περιφερείας, εἰς τὰς ὁποίας ὁ κομμουνισμὸς ἐπεκράτησε καὶ ἔγινε Κράτος. Τοιαύτη εἶναι ἡ περιφέρεια Μυτιλήνης. Ἐκεῖ ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς ΕΟΝ ἐνεγράφησαν ὑποχρεωτικῶς εἰς τὴν ΕΠΟΝ. Ὅλα τὰ παιδιὰ τοῦ σχολείου, καὶ τὰ περισσότερα ἐν ἀγνοίᾳ των. Παιδόκοσμος, 6, 8, 10 καὶ 12 ἐτῶν, ὅταν ἔφθασε σήμερον εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 18 καὶ 20 ἐτῶν, εἰς ἡλικίαν ποὺ πρέπει νὰ δημιουργήσῃ τὴν ζωήν του ποὺ πρέπει νὰ τακτοποιηθῇ κάπου, καθηλώνεται εἰς ἀπραξίαν, διότι τὸν βαρύνει ἡ κατηγορία ὅτι ὑπῆρξεν εἰς τὴν ΕΠΟΝ ἐγγεγραμμένος, ἐνῷ ὅπως εἴπομεν ἡ τοιαύτη ἐγγραφή του ἦτο ὑποχρεωτική, καὶ ἐνῷ τὰ 95% τῶν παιδιῶν αὐτῶν, δὲν ἤξευραν κἂν ὅτι ἦσαν ἐγγεγραμμένα. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἤξευραν πράγματι ὅτι ἦσαν ἐγγεγραμμένα, εἶναι ποτὲ δυνατὸν εἰς παιδιὰ ἡλικίας 6, 8 καὶ 10 ἐτῶν νὰ τοὺς καταλογήσωμεν τὴν πρᾶξιν, νὰ δεχθῶμεν δηλαδή, ὅτι εἶχον συνείδησιν τῶν διαπραττομένων; Συνείδησιν τοῦ ἀδικήματος συμμετοχῆς εἰς ἀντεθνικὴν δρᾶσιν; Νομίζω, ὅτι ἐπὶ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς, θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον δικαιοσύνης διὰ τὴν περιφέρειαν τοὐλάχιστον τῆς Μυτιλήνης, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ γεγονός, ὅτι κάποτε τὰ παιδιὰ αὐτὰ ἦσαν ἐγγεγραμμένα εἰς τὴν Ε. Π.Ο.Ν., νὰ ἐξακολουθῇ νὰ τὰ βαρύνῃ μέχρι σήμερον. Ἔχουν κλείσει, κύριοι βουλευταί, οἱ πόρτες διὰ τὰ παιδάκια αὐτά, ὄχι μόνον ὅταν πρόκειται νὰ καταλάβουν θέσεις εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις ἀλλὰ καὶ ὅταν πρόκειται νὰ προσληφθοῦν εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ εἰς οἱονδήποτε ἄλλο ἐπάγγελμα. Δι’ αὐτὸ διέκοψα προχθὲς συνάδελφον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ εἶπον, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις ἀφορισμοῦ ὁλοκλήρων περιφερειῶν, διότι εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου τὴν νεολαίαν τῆς Λέσβου, ἡ ὁποία κατεδικάσθη ἐπισήμως ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰς διαρκῆ ἀνεργίαν. Τρίτη περίπτωσις διαχωριστικῆς γραμμῆς, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ περίπτωσις διακρίσεως μεταξὺ ἐγγραμμάτων καὶ τελείως ἀγραμμάτων. Νομίζω, ὅτι ἡ περίπτωσις τῶν ἀγραμμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ μὲ τὸ αὐτὸ κριτήριον καταλογισμοῦ τῆς πράξεως, μὲ τὸ ὁποῖον κρίνεται ἡ περίπτωσις τῶν ἐγγραμμάτων, διότι οἱ ἀγράμματοι παραμείναντες ἀκαθοδήγητοι δὲν εἶχον συνείδησιν πλήρη τῶν ἀντεθνικῶν των ἐνεργειῶν. Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ διακρίνω τοῦτο ὅταν ἤμην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης καὶ προήδρευον τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων. Μεταγενεστέρως ἐπίσης μοῦ ἐδόθησαν πλεῖσται εὐκαιρίαι νὰ μελετήσω τὸ θέμα. Θὰ σᾶς ἀναφέρω μίαν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσω τὴν μὴ ἐκτέλεσιν ποιμένος ἐκ Μυτιλήνης, ὁ ὁποῖος κατεδικάσθη εἰς θάνατον διὰ ψήφων τεσσάρων κατὰ μιᾶς, διότι ἐβαρύνετο μὲ τὴν κατηγορίαν, ὅτι ἐτροφοδότει τοὺς συμμορίτας. Ὅταν ἐπεσκέφθην τὸν τότε ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν κ. Στράτον καὶ ἐζήτησα νὰ ἀνασταλῇ ἡ ἐκτέλεσίς του, μοῦ ἀπήντησε νὰ μὴ ἐπιμένω εἰς τὸ αἴτημά μου, διότι δὲν γνωρίζω τί διαλαμβάνει ὁ φάκελλός του. Τοῦ ἐζήτησα, ἐὰν τὸν εἶχε πρόχειρον, νὰ μὲ ἐνημερώσῃ ὁ ἴδιος, διότι τὰ τηλεγραφήματα ἐκ Μυτιλήνης τὸν ἔφερον ὡς τελείως ἀθῶον. Ἐδέχθη νὰ μοῦ ἀναγνώσῃ τὴν ἀπάντησιν εἰς ἐρώτημα Στρατοδίκου ἔχον οὕτω: Ἐὰν ὑπάρχουν δύο στρατόπεδα, ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰν τῶν χωροφυλάκων καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην τῶν συμμοριτῶν καὶ εὑρίσκεσαι μέσα εἰς ἀεροπλάνον, καὶ σὲ ἄφιναν νὰ πέσῃς μὲ ἀλεξίπτωτον, ποῦ θὰ ἤθελες νὰ πέσῃς εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν συμμοριτῶν ἢ εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν χωροφυλάκων; Ἐκεῖνος ἀπήντησεν: Εἰς τὸ μέσον. Καὶ τότε ὁ ὑπουργὸς μὲ ἠρώτησεν: Εἶναι δυνατὸν ἄνθρωπος, ἐνῷ ἡ ζωή του κρέμεται ἀπὸ μίαν κλωστὴν οὔτε τὴν τραγικὴν ἐκείνην στιγμὴν νὰ ἀρνῆται καὶ νὰ μὴ λέγῃ, ὅτι θέλει νὰ πέσῃ εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν χωροφυλάκων νὰ τοῦ χαρισθῇ ἡ ἐκτέλεσις; Δέν εἶναι τοῦτο ἀπόδειξις χειροπιαστή, ὅτι ἐμμένει εἰς τὰς κομμουνιστικάς του ἀρχάς; Κύριε ὑπουργέ, τοῦ παρετήρησα, ἐὰν αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπιχείρημά σας πιστεύω, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο εἶναι ὑπὲρ αὐτοῦ. Διότι ὁ ἀτυχὴς αὐτὸς ἦτο ποιμήν, τελείως ἀγράμματος. Ἀπομονωμένος ὡς ἦτο εἰς ὀρεινὴν περιοχὴν ἐδέχετο τὰς ἐπισκέψεις ὁτὲ μὲν τῶν χωροφυλάκων ὁτὲ δὲ τῶν συμμοριτῶν. Περνοῦσαν οἱ χωροφύλακες ἀπὸ τὸ μανδρί του καὶ τὸν ἐρωτοῦσαν: Ἐπέρασαν ἀπ’ ἐδῶ οἱ συμμορῖται; Ἀπαντοῦσε: Δὲν ἐπέρασαν. Τοῦ ἔδιναν ξύλο, τοῦ ἔπερναν μερικὰ πρόβατα καὶ τυριὰ καὶ ἔφευγαν. Τὴν ἑπομένην ἐπήγαιναν οἱ συμμορῖται καὶ ἐπαναλαμβάνετο ἡ ἐρώτησις: Ἐπέρασαν οἱ χωροφύλακες ἀπ’ ἐδῶ; Δὲν ἐπέρασαν. Ξύλο καὶ πάλιν, τοῦ ἔπαιρναν τὰ πρόβατα, τὸ τυρὶ καὶ ἔφευγαν. Ἐδοκιμάζετο δηλ. ἀπὸ ἀμφοτέρους. Διότι ἀπὸ ἀμφοτέρους ἔτρωγε ξύλο καὶ ὑφίστατο τὴν διαρπαγὴν τῶν προβάτων καὶ τῶν τυριῶν του. Ὁ ἄνθρωπος δὲν καταλάβαινε τίποτε ἀπὸ αὐτά. Εἶχε πικρὰν πεῖραν τῶν ἐπισκέψεων αὐτῶν. Ὀρθῶς ἑπομένως ἤθελε νὰ πέσῃ εἰς τὸ μέσον, διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ ἀμφοτέρους. Εὐτυχῶς τὸ ἐπιχείρημά μου ἦτο πειστικὸν καὶ ἐσώθη. Ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ εὑρεθῶ ἐγὼ καὶ νὰ συνηγορήσω διὰ νὰ σωθῇ ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος σήμερον ἀπεδείχθη ἕνας καλὸς καὶ ἀπολύτως νομιμόφρων οἰκογενειάρχης.

§174Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτ.). Ἡ κάπα τὰ πλήρωσε, κύριε συνάδελφε.

§175Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Οὐδέποτε, κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξα ἀθωωτικὸς δι’ ἕνα δικηγόρον, δι’ ἕνα ἰατρόν, δι’ ἕνα οἱονδήποτε μορφωμένον, ἐνῷ ἀντιθέτως διὰ τοὺς ἀγραμμάτους ὑπῆρξα πάντοτε σχεδὸν ἀθωωτικός. Καὶ τέλος, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι μὲ τὴν ἀνοχὴν τοῦ Κράτους καὶ μὲ τὴν φανατικότητα ὡρισμένων ἀτόμων, ἐδημιουργήθη μία τάξις ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι σκοπὸν ἔχουν νὰ καταγγέλουν ψευδῶς ἢ δι’ ὑπερβολῶν ἐντίμους πολίτας, διὰ νὰ ἱκανοποιοῦν πολιτικὰ πάθη καὶ νὰ δημιουργοῦν φακέλλους. Διότι μέσα εἰς τὰς καταγγελίας αὐτὰς περιλαμβάνουν κόσμον, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἰδέαν ἀπὸ τὸ ἀδίκημα, διὰ τὸ ὁποῖον τὸν κατηγοροῦν. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι εἰδικῶς ἀσκούμενοι εἰς τὸ ἔργον τοῦτο καὶ ὑπάρχουν δυστυχῶς συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι παρωθοῦν πρὸς τὴν πρᾶξιν αὐτήν, διότι ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ ἀποκομίσουν πολιτικὰ ὠφέλη. Μὲ τὸ ἔργον τοῦτο τῶν ἐθνοκαπήλων, διότι πρόκειται περὶ ἀτόμων καπηλευομένων τὴν ἐθνικοφροσύνην δημιουργεῖται μία φοβία, μία σύγχυσις, μία κατάστασις ἀπαράδεκτος ἐθνικῶς διὰ τὴν ὁμαλότητα εἰς τὴν ὁποίαν ἐπιθυμεῖ νὰ εἰσέλθῃ ἡ χώρα μας καὶ ὁ λαός μας. Αὐτὴ ἡ κατάστασις εἴπομεν εἶναι ἀπαράδεκτος, ἀποτελεῖ ὄνειδος καὶ πρέπει νὰ τὴν προσέξῃ ἰδιαιτέρως ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ λάβῃ τὰ μέτρα της. Διότι δυστυχῶς, ἀπὸ πτέρυγα τῆς ἰδικῆς της παρατάξεως, προέρχονται, προέρχονται ἀπὸ τοὺς Χίτας. Περιμένουν διὰ τοιούτων ἐπαισχύντων πράξεων ν’ ἀποκομίσουν πολιτικὰ ὠφέλη! Πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ τοὺς συμμαζέψωμεν κατὰ ἕνα τρόπον, διότι τότε, κύριοι βουλευταί, ἐὰν συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὕτη, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ὁδηγεῖ πλέον εἰς τὴν μείωσιν καὶ τὴν ἀπομόνωσιν, ἀλλὰ εἰς τὴν τροφοδότησιν τοῦ κομμουνισμοῦ. (Χειροκροτήματα).

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§177Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι ὑπεβλήθη μία ἐπερώτησις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν φακέλλων. Λυπηρὸν εἶναι, ὅτι κατὰ τὰς ἑπτὰ ὀκτὼ συνεδριάσεις τοῦ Σώματος ἀπησχολήθημεν, ὄχι μὲ τὸ θέμα τῶν φακέλλων, ἀλλὰ μὲ θέματα τελείως διάφορα. Λυπηρὸν εἶναι, ὅτι ὡρισμένοι συνάδελφοι, εὗρον τὴν κατάλληλον εὐκαιρίαν νὰ ἐξυμνήσουν τὴν δρᾶσιν τῆς ὀργανώσεως τῆς ὁποίας τὸ ὄνομα δὲν θέλω νὰ προφέρουν τὰ χείλη μου. Ἀποτελεῖ βλασφημίαν κατὰ τοῦ Ἔθνους καὶ κατὰ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, τῶν γνωστῶν καὶ ἀγνώστων ἡρώων, οἱ ὁποῖοι συνέθεσαν τὸ ἔπος τῆς κατοχῆς. Καὶ δὲν ἠρκέσθησαν μόνον εἰς αὐτό, ὑπέβαλον εἰς τὸ Προεδρεῖον, παρασύραντες καὶ ἄλλους συναδέλφους, τὴν πρότασιν τοῦ περιορισμοῦ τῆς ὁμιλίας εἰς τὸ ¼. Καὶ ἐνῷ ἡ πρότασις ὑπεβλήθη ἐκ μέρους αὐτῶν, αὐτοὶ δὲν τὴν ἐσεβάσθησαν καὶ μᾶς ἐξηνάγκασαν ἡμᾶς νὰ τὴν σεβασθῶμεν. Λυπηρὸν εἶναι, πραγματικῶς, λυποῦμαι πολύ, ποὺ δὲν εἶναι ὁ συνάδελφος, κ. Κοθρῆς, ἐδῶ διὰ νὰ τοῦ τὰ εἴπω ἀπὸ τὴν καλὴ καὶ τὰ ὅσα εἶπε νὰ τοῦ τὰ ἀνατρέψω. Μᾶς ἐβασάνισε μίαν ὥραν εἰς το βῆμα, διὰ νὰ ἐξομοιώσῃ τοὺς ἀγῶνας τοῦ ΕΑΜ πρὸς τοὺς ἀγῶνας τῆς τελευταίας γενεᾶς ποὺ δὲν ἐφείσθησαν οὔτε τὸ αἷμα τῶν πιὸ ἀγαπητῶν των προσώπων διὰ νὰ προσφέρουν θυσίας εἰς τὸ Ἔθνος. Ἠθέλησε νὰ ἀπομονώσῃ τὸ θέμα, νὰ δικαιολογηθῇ ὅτι ἀλλοῦ συνέβησαν ἄλλα καὶ ἀλλοῦ ἄλλα. Δὲν συνέβησαν πουθενὰ διαφορετικά. Ἑνιαῖον ἦτο τὸ πρόγραμμα τῶν προοδευτικῶν αὐτῶν καὶ ἑνιαῖα καὶ πανομοιότυπα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησαν. Παντοῦ ἐσφάγησαν, παντοῦ ὀρφάνια, παντοῦ ἀνατινάξεις σπιτιῶν, κρέμασμα παπάδων κλπ. Ἂς μὴ προχωρήσωμεν διὰ νὰ δώσωμεν τέρμα εἰς τὴν ἱστορίαν αὐτὴν, ἡ ὁποία εἰς πολλοὺς μᾶς θυμίζει ἀνατριχιαστικὰς εἰκόνας διὰ τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἐντρέπωνται αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν περὶ αὐτῶν.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περαιωθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ὁμιλητῶν, ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Συναινεῖ ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§179ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.10′ πρωϊνή)