1954.03.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 43η

Δευτέρα 1 Μαρτίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ν’ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς νὰ ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Θηβῶν κ. Δ. Λεκαρᾶκος, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Τανάγρας Θηβῶν, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην ἀπαλλοτρίωσιν εὐφόρων κτημάτων πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ ἀεροδρομίου Τανάγρας καὶ ζητούντων ματαίωσιν αὐτῆς καὶ κατασκευὴν ἀεροδρομίου εἰς ἄλλην ἄγονον ἔκτασιν. Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης κ. Ε. Ἐλευθεριάδης, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ὅπως διαταχθῇ ἡ ἁρμοδία Ἀρχή, διὰ τὴν διάνοιξιν καὶ ἐπισκευὴν τῆς κατακλυσθείσης ὑπὸ τῶν προσχώσεων, συνεπείᾳ τῶν τελευταίων βροχῶν, ὁδοῦ Κατερίνης–Θεσσαλονίκης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Τανάγρας Θηβῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην ἀπαλλοτρίωσιν εὐφόρων κτημάτων, πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ ἀεροδρομίου Τανάγρας καὶ ζητούντων ματαίωσιν αὐτῆς καὶ κατασκευὴν ἀεροδρομίου εἰς ἄλλην ἄγονον ἔκτασιν. Τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια καὶ αἱ Ὀργανώσεις Ἁγίου Παύλου Χαλκιδικῆς καὶ Βασιλοπούλου Αἰτωλοακαρνανίας, ζητοῦν ταχεῖαν Ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος. Οἱ Ἐπαγγελματίαι καὶ Βιοτέχναι Ἀλεξανδρουπόλεως, ζητοῦν ἀναστολὴν τῆς ἐξοφλήσεως τῶν χορηγηθέντων αὐτοῖς ἐπαγγελματικῶν δανείων καὶ τὴν ἐξόφλησιν αὐτῶν εἰς 36 μηνιαίας δόσεις κλπ. Ἡ Ἕνωσις Ἰδιοκτητῶν Πολυδρόσου Χαλανδρίου, εὐχαριστεῖ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς ληφθεῖσαν ἀπόφασιν κατασκευῆς τῶν ὁδῶν Βασιλίσσης Φρειδερίκης, Ἐπιδαύρου καὶ Ἀκακιῶν καὶ ἐπεκτάσεως τῆς λεωφορειακῆς συγκοινωνίας μέχρι Πολυδρόσου. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 1052/22.2.54 ὑμετέρου ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Οὐδεμία αἴτησις Κων/νου Τσόπελα ἐλήφθη καὶ ἐκκρεμεῖ παρὰ τῇ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίᾳ. 2) Τρεῖς αἰτήσεις τοῦ Ἠλία Χρ. Τσόπελα, πολεμοπαθοῦς ἐκ Κορυφασίου Πυλίας, δι’ ὧν οὗτος ᾐτεῖτο τὴν χορήγησιν 30 μ3 λίθων ἀργῶν διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς οἰκίας του, ληφθεῖσαι κατὰ τὴν χρονικὴν περίοδον ἀπὸ Φεβρουαρίου π.ἔ. μέχρις Ἰανουαρίου τρ. ἔ. διεβιβάσθησαν, λόγῳ ἁρμοδιότητος, αἱ μὲν δύο πρῶται εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Οἰκισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ἡ δὲ τρίτη εἰς τὸ Γραφεῖον Νομομ/κοῦ Μεσσηνίας, καθόσον ἡ διάθεσις τῶν αἰτηθέντων λίθων προερχομένων ἐξ ὑπολοίπων ἐργολαβίας δοκιμῶν ἐργασιῶν, δὲν ὑπάγεται εἰς τὴν ἡμετέραν δικαιοδοσίαν, ἀλλ’ εἰς τὴν τοιαύτην Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. Ἅπαντα τὰ ἀνωτέρω διαβιβαστικὰ ἔγγραφα ἡμῶν ἐκοινοποιήθησαν πρὸς τὸν ἐνδιαφερόμενον τὸ δὲ ἐξ αὐτῶν ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 668/6.8.53 ἐκοινοποιήθη καὶ εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26/2/54

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 827/438/16.2.54 ἐγγράφου ὑμῶν, ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὰ Ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, ἱδρυθέντα τὸ πρῶτον ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων καὶ ὑπαχθέντα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ νόμου 4735/1930, ἀνήρχοντο εἰς 49, τὰ δὲ Λαϊκὰ τοιαῦτα ἱδρύθησαν διὰ τοῦ ἀπὸ 10.12.1928 Διατάγματος «περὶ συνθέσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑφυπουργείου Ὑγιεινῆς» εἰς 13. Ἐκ τῶν Ἀγροτικῶν Ἰατρείων εἰς δύο μόνον ἡ σύνθεσις ἦτο πλήρης (εἷς ἰατρὸς καὶ εἷς φαρμακοτρίβης) εἰς 9 ἐλλιπὴς (ὑπηρέτει ἢ ἰατρὸς ἢ φαρμακοτρίβης) πάντα δὲ τὰ λοιπὰ ἦσαν κενὰ ἀπὸ μακροῦ χρόνου. Τὸ αὐτὸ περίπου δύναται νὰ λεχθῇ καὶ διὰ τὰ Λαϊκὰ Ἰατρεῖα καὶ Φαρμακεῖα. Τὸ προσωπικὸν τῶν Ἰατρείων τούτων ἦτο ἔκτακτον ἐπὶ μηνιαίᾳ ἀντιμισθίᾳ. Ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν ἐκτάκτων καὶ ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἰατρῶν τῶν Ἀγροτικῶν καὶ Λαϊκῶν Ἰατρείων, προῆλθεν εἰς τὴν ἔκδοσιν τοῦ νόμου 1896/51. Βάσει τοῦ νόμου τούτου τὸ Ὑπουργεῖον προέβη εἰς τὸν καταρτισμὸν τῶν προτάσεων καὶ τὴν ἀποστολὴν τούτων εἰς τὸ Γεν. Λογιστήριον πρὸς ἔγκρισιν. Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἐχορήγησε πίστωσιν, διὰ τὴν μονιμοποίησιν 10 μόνον ἰατρῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων, ἡ κατάστασις δὲ ἐξηκολούθει νὰ παραμένῃ οὕτως, ὅτε ἐξεδόθη ὁ νόμος 2085/52 ὅστις κατήργησε τὰς περὶ μονιμοποιήσεως διατάξεις τοῦ ἄνω νόμου 1896/51 καὶ αἱ σχετικαὶ περὶ μονιμοποιήσεως προτάσεις ἐδόθησαν εἰς τὸ Ἀρχεῖον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Οὕτω εἶχεν ἡ κατάστασις μέχρι τῆς ἐκδόσεως τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν «περὶ περιορισμοῦ τῶν πιστώσεων διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν ἐκτάκτων καὶ ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων», ἐκδοθείσης βάσει τοῦ νόμου 2500, ὁπότε ἡ ὑπηρεσία ἔκρινε σκόπιμον τὴν κατάργησιν ἁπάντων τῶν Ἀγροτικῶν Ἰατρείων πλὴν τῆς Σίνδου καὶ Σταυροῦ, ὡς καὶ πάντων τῶν Λαϊκῶν Ἰατρείων καὶ Φαρμακείων, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι ὡς ἐλέχθη καὶ ἀνωτέρω, αἱ πλεῖσται τῶν ὀργανικῶν θέσεων τούτων ἦσαν κεναί, διὰ δὲ τοῦ καθορισθέντος νέου ὁρίου ἡλικίας ὑπὸ τοῦ νόμου 2500 ἐξῆλθον τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἕτεροι ὑπάλληλοι τῶν Ἰατρείων τούτων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τοῦ ψηφισθέντος ἐσχάτως νόμου 2592/53 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἰατρικῆς Ἀντιλήψεως» ὁρίζεται ἡ σύστασις Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν ἑκάστης ὑγειονομικῆς περιφερείας. Ἤδη καταργηθέντων τῶν Ἰατρείων τούτων, ἀπελύθησαν καὶ οἱ λοιποὶ ὑπηρετοῦντες ἔκτακτοι ὑπάλληλοι. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐπὶ μακρὰ ἔτη δὲν ἐρρυθμίσθη τὸ ζήτημα διὰ τὸ προσωπικὸν τοῦτο, ἀλλὰ πάντως τὸ Ὑπουργεῖον ἀπὸ τὸ 1946, εἶχε προβῆ εἰς ὅλας τὰς ἐνδεδειγμένας ἐνεργείας διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ θέματος τούτου. Ἀθῆναι τῇ 24.2.54

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μητσοτάκη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 937/515/19.2.1954 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 47006 Φ 19/14/22.2.1954 ἀναφορὰν τῆς Ἀστυνομικῆς Διευθύνσεως Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς συνημμένης αὐτῇ καταστάσεως ἐν ᾗ ἐμφαίνονται τὰ ὑπὸ στοιχεῖον Τ κυκλοφοροῦντα αὐτοκίνητα. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἐν τῇ ἡμεδαπῇ εἰσαγωγὴ καὶ κυκλοφορία αὐτοκινήτων εἰς ἐλευθέραν χρῆσιν ἐπιτρέπεται συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3/ 1937 Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, εἰς πρόσωπα ἔχοντα μόνιμον κατοικίαν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ. Ἡ προθεσμία τῆς ἐν Ἑλλάδι ὑπὸ τὸ ἀνωτέρω καθεστὼς παραμονῆς ἢ κυκλοφορίας τῶν αὐτοκινήτων τυγχάνει τρίμηνος δυναμένη νὰ παραταθῇ ἐπὶ ἐννέα εἰσέτι μῆνας. Ἐπίσης ὑπὸ στοιχεῖον Τ κυκλοφοροῦν, ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Ἀστυνομικὴ Διεύθυνσις Ἀθηνῶν, καὶ τὰ αὐτοκίνητα ἅτινα δυνάμει εἰδικῶν νόμων παραδίδονται ἀτελῶς, οἷον εἰς ΔΕΗ κλπ. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὸ ὑπὸ στοιχεῖον Τ.1. αὐτοκίνητον, ὅπερ ἀνήκει εἰς τὸν Γεώργιον Καραμάνον κατόπιν αἰτήσεως ὑποβληθείσης ἡμῖν ὑπὸ τοῦ πληρεξουσίου του Γεωργίου Δημητρακοπούλου, ἐνεκρίθη ἡ παράτασις τῆς προθεσμίας τῆς ἐλευθέρας χρήσεως πέραν τῆς νομίμου τοιαύτης ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἀκινητοποιήσεως τούτου εἰς σταθμὸν αὐτοκινήτων, ἵνα οὕτω συμπληρωθοῦν ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων αἱ πρὸς τελωνισμόν του ἀπαιτούμεναι διατυπώσεις. Κατὰ συνέπειαν, τὸ περὶ οὗ πρόκειται αὐτοκίνητον δέον νὰ εὑρίσκηται ἀκινητοποιημένον. Ἐπὶ τούτοις ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν ὅτι διετάχθη ἡ ἁρμοδία Τελωνειακὴ ἀρχή, ὅπως ἐνεργήσῃ ἔρευναν πρὸς ἐξακρίβωσιν τῆς τυχὸν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων ὑπὸ στοιχεῖον Τ ἄνευ τηρήσεως τῶν ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως ἀπαιτουμένων διατυπώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1954

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1008/559/23.2.54 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ἀπὸ 22.2.54 τοῦ βουλευτοῦ Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆ (καταχωρηθείσης ὑφ’ ὑμῶν ἐν τῷ βιβλίῳ σας ἐρωτήσεως ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 157) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Αἱ ὑπὲρ τῆς δημοσίας ἐπιχειρήσεως ἠλεκτρισμοῦ γενόμεναι ἀπαλλοτριώσεις, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ ἡ τοιαύτη πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τοῦ Λάδωνος, κηρύσσονται δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας ἄνευ ἀναμίξεως ἡμῶν, αἱ δὲ δαπάναι τῶν ἀπαλλοτριώσεων τούτων καταβάλλονται ὑπὸ τῆς προαναφερομένης ἐπιχειρήσεως. Συνεπῶς τὸ ζήτημα τῆς καταβλητέας εἰς τοὺς ὧν τὰ κτήματα ἀπηλλοτριώθησαν ἀποζημιώσεις εἶναι ἐν προκειμένῳ τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ὡς ἄνω Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ, οὐχὶ δὲ τοῦ Δημοσίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει φρονοῦμεν ὅτι, ἐὰν ἡ βάσει τοῦ Συντάγματος δι’ ἀποφάσεων τῶν τακτικῶν δικαστηρίων καθορισθεῖσα ἀποζημίωσις δὲν εἶναι συμφέρουσα εἰς τοὺς ἐκ τῆς ἀπαλλοτριώσεως πληγέντας ἰδιοκτήτας, δύνανται οὗτοι νὰ ἀσκήσωσι κατὰ τῶν ἀνωτέρω ἀποφάσεων τὰ ἐπιτρεπόμενα ἔνδικα μέσα, ἵνα ἐπιτύχωσι καλυτέρας δι’ αὐτοὺς τιμὰς μονάδος ἀποζημιώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 530 διεκπ. 305 τῆς 5.2.54 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἀπὸ τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου 1947 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 283/ 35/1 τῆς 22ας Ὀκτωβρίου ἰδίου ἔτους Δ/γῆς τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Τάξεως ἐπεβλήθη κράτησις ἐπὶ ἓξ μῆνας ἐκ τῶν ἀποδοχῶν τῶν Ἀξ/κῶν καὶ Ὁπλιτῶν τῆς Χωρ/κῆς ὑπὲρ ἀνεγέρσεως Νοσοκομείου Χωρ/κῆς μὲ τὴν αἰτιολογίαν ὅτι λόγῳ τῆς αὐξήσεως τοῦ στρατοῦ καὶ τῆς διαπιστουμένης ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ ἀνεπαρκείας τῶν στρατιωτικῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, παρουσιάζονται μεγάλαι δυσχέρειαι διὰ τὴν ἄμεσον καὶ καλὴν νοσηλείαν τῶν ἀνδρῶν τῆς Χωρ/κῆς. Ὁ ἔρανος οὗτος ἀπέδωσεν ἐννεακόσια τριάκοντα περίπου ἑκατομμύρια (930.000.000). Ἐπίσης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 283/3643 τῆς 5/12/1949 Δ/γῆς τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργοῦ διετάχθη αὖθις ἡ ἐνέργεια κρατήσεων ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1950 αἵτινες καὶ συνεχίσθησαν μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου 1950, διεκόπησαν δὲ διότι ἐπηκολούθησαν πολλαὶ διαμαρτυρίαι ἐκ μέρους ἀνδρῶν τῆς Χωρ/κῆς ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τὴν παράνομον καθιερωθεῖσαν κράτησιν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι τὸ Δημόσιον εἶναι ὑπόχρεον νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν νοσηλευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀνδρῶν. Καὶ οἱ δύο ὡς ἄνω ἔρανοι ἀπέδωσαν συνολικῶς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 2.374.000.000 ὅπερ μέχρι σήμερον ἔχει ἐπαυξηθῆ εἰς 2.487.039.500 ἐκ. καταβληθέντων τόκων παρὰ τοῦ Τ.Α.Α.Χ. λόγῳ χορηγήσεως κατὰ διαφόρους χρονικὰς περιόδους καὶ ἀρχικῶς τὸν Νοέμβριον 1951 δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 334/8/94 τῆς 23–11–1951 Δ/γῆς τοῦ Ὑπουργείου μικροδανείων εἰς τοὺς ἄνδρας τῆς Χωρ/κῆς. Ὅλαι ἐν γένει αἱ εἰσπράξεις, ὑπὲρ ἀνεγέρσεως πλέον Σανατορίου Χωρ/κῆς ἐφ’ ὅσον ἐξέλιπον οἱ λόγοι περὶ ἱδρύσεως Νοσοκομείου Χωρ/κῆς περὶ οὗ ἡ ὡς ἄνω 283/35/1 τῆς 22/ 10/1947 Διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως, φέρονται εἰς τὰς ἀποθέσεις τῆς διαχειρίσεως Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐκ τῶν εἰσπράξεων τούτων, διετέθησαν 201.000.000 ἑκατομμύρια καὶ ἠγοράσθη εἰς Πεντέλην ἡ ἔκτασις ἑξήκοντα στρεμμάτων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Πεντέλης, ἥτις παρελήφθη τελικῶς κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ παρελθόντος ἔτους παρὰ τῆς δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 283/36/71 τῆς 24 Μαρτίου 1952 Δ/γῆς τοῦ Ὑπουργείου συσταθείσης τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς ἐξ Ἀξ/κῶν ὑπὸ τὴν ἀποκλειστικὴν αὐτῆς κυριότητα καὶ μὲ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς μεταβιβάσεως τῆς ἐκτάσεως ταύτης πρὸς τὸ ἱδρυθησόμενον Σανατόριον Χωρ/κῆς εὐθὺς ἅμα τῇ ἱδρύσει τούτου. (Γνωμάτευσις Νομικοῦ Συμβουλίου Ὑπ. Ἐσωτερικῶν 157/20 τῆς 15/2/52 ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι δὲν ἐτηρήθησαν αἱ διατυπώσεις καὶ προϋποθέσεις τοῦ Νόμου 5101/1931). Ἐπίσης διετέθη ὡς προκαταβολὴ τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν ἓξ (6) ἑκατομμυρίων δι’ ἔξοδα περιφράξεως τῆς ἐκτάσεως ταύτης καὶ οὕτω ἐναπομένει σήμερον ὑπόλοιπον ἐκ δραχμῶν 2.280.039.500. Τὸ ζήτημα τῆς ἀνεγέρσεως Σανατορίου περὶ οὗ καὶ ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Βουλευτοῦ δὲν παρημελήθη. Τοὐναντίον ἐγένοντο πολλαὶ βολιδοσκοπήσεις διὰ τὴν ἀνέγερσιν καὶ λειτουργίαν του, πλὴν παρ’ ὅλων ἐδηλώθη ὅτι ἀπαιτεῖται εἰσέτι σεβαστὸν χρηματικὸν ποσόν, μὴ ὑπολογιζομένης ἅμα καὶ τῆς περιπτώσεως τῆς ἐν γένει συντηρήσεως τοῦ Σανατορίου. Ἀπετάθημεν καὶ εἰς τὸν Δ/ντὴν τοῦ Σισμανογλείου Νοσοκομείου κ. Παπαεμμανουὴλ ἂν καὶ κατὰ πόσον θὰ ἠδύνατο ἡ Χωρ/κὴ ν’ ἀνεγείρῃ περίπτερον παραπλεύρως τοῦ Νοσοκομείου τούτου ἐξ 80–100 κλινῶν, πλὴν ὅμως δὲν ἀπεδέχθη τὴν πρότασιν ταύτην ὡς μὴ συμφέρουσαν εἰς τὸ Ἵδρυμα τοῦ Σισμανογλείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

Ἐπίσης ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκποιήσεως ἀγροκτήματος τοῦ Μανωλοπουλείου Δημοτικοῦ Νοσοκομείου Πύργου».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Βάσω Χήρας Ἀποστολοπούλου διαμαρτυρομένης διὰ σκληρὰν καὶ βάναυσον συμπεριφορὰν τῆς Καθηγητρίας τοῦ Αʹ Γυμνασίου Θηλέων Ἀθηνῶν Παληκάρη πρὸς τὴν θυγατέρα της Ἄνναν, μαθήτριαν τοῦ ὡς ἄνω Γυμνασίου συνεπεία τῆς ὁποίας ἡ ἀνωτέρω μαθήτρια ἀπεπειράθη ν’ αὐτοκτονήσῃ καὶ ζητούσης τὴν διενέργειαν ἀνακρίσεων καὶ ἐπιβολῆς κυρώσεων κατὰ τῆς Καθηγητρίας.

§6Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διατάξῃ τὴν διενέργειαν ἀνακρίσεων, διότι ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Καθηγήτρια ἐπιδεικνύει ἀπρεπῆ καὶ ἀντιπαιδαγωγικὴν διαγωγὴν ἔναντι τῶν μαθητριῶν. Ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης ἰδίᾳ περιπτώσεως, παρακαλῶ νὰ ἐπιβληθοῦν αἱ δέουσαι κυρώσεις μετὰ τὰς ἀνακρίσεις. Τὴν ἀνωτέρω ἀναφορὰν συνιστοῦν καὶ οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μπαροῦνος, Ε. Πέτσος καὶ Θ. Ἀνδρεάδης.

§7Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Εὐθὺς ὡς διεβιβάσθησαν αἱ ἀναφοραὶ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν, διέταξα ἀμέσως ἀνακρίσεις δηλαδὴ τὴν 28 Δεκεμβρίου. Τὸ πόρισμα τῶν ἀνακρίσεων ἀπέδειξεν ὅτι δὲν ὑπῆρξε βάναυσος ἡ συμπεριφορὰ τῆς καταγγελλομένης καθηγητρίας, ἀλλὰ ὅτι εἶναι ἐκ τῶν συνήθων παραπόνων τὰ ὁποῖα ὑποβάλλουν οἱ γονεῖς τῶν μαθητῶν οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι τὰ τέκνα των ἀδικοῦνται. Συνεπῶς, νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει παράβασις δικαιολογοῦσα πειθαρχικὴν δίωξιν τῆς καθηγητρίας.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς ἀκριτικῆς Κοινότητος Φουστάνης Ἀλμωπίας, Νομοῦ Πέλλης ζητοῦντος κατεπειγόντως τὴν ἵδρυσιν Νηπιαγωγείου ἐν Φουστάνῃ λόγῳ τῆς ἐγκαταστάσεως ἀπὸ τοῦ ἔτους 1950 πλείστων ξενοφώνων Ἑλλήνων ὡς καὶ τὸν ἐπαναπατρισμὸν ἄνω τῶν 40.000 ἀπαχθέντων ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν Ἑλλήνων.

§9Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ εἰσακούσῃ τὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἀκριτικῆς Κοινότητος καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα τῆς ἱδρύσεως Νηπιαγωγείου. Ἡ ἵδρυσις νηπιαγωγείου ἐπιβάλλεται ἔτι περισσότερον διότι ἔχουν ἐγκατασταθῇ τὰ τελευταῖα ἔτη πλεῖστοι ξενόφωνοι. Κατόπιν τούτου παρακαλοῦμεν ὅπως ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπισπεύσῃ τὴν ἔκδοσιν διατάγματος διὰ τὴν ἵδρυσιν Νηπιαγωγείου.

§10Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πέτσος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§12Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κοινότης Φουστάνης εὑρίσκεται εἰς μίαν νευραλγικὴν ἀκριτικὴν περιοχὴν καὶ πρέπει νὰ τὴν προσέξωμεν ἰδιαιτέρως. Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας θὰ ἐξετάσῃ ἰδιαιτέρως τὸ αἴτημα τῆς ἀναφερομένης Κοινότητος καὶ θὰ προβῇ εἰς τὴν ἵδρυσιν τοῦ Νηπιαγωγείου.

§13Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἀναγγέλλω εὐχαρίστως εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι διὰ διατάγματος, τὸ ὁποῖον δημοσιεύεται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, ἱδρύεται Νηπιαγωγεῖον ἐν Φουστάνῃ Ἀλμωπίας, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς Κοινότητος. (Χειροκροτήματα).

§14Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Εὐχαριστοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Γ. Ἀναγνώστου, κατοίκου Δεσκάτης καὶ Ἐπιτροπῆς γονέων Τρικάλων, ζητούντων τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὰς ἀνωτάτας Σχολὰς καὶ τῶν ἐπιλαχόντων ὑποψηφίων ὁ κ. Ν. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§16Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ συνδυασθῇ μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 22, ἥτις εἶναι σχετική.

§17Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχῃ κάτι τὸ εὐχάριστον νὰ ἀναγγείλῃ, νὰ λάβῃ τὸν λόγον προτοῦ ὁμιλήσουν οἱ ἐρωτῶντες.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. συνάδελφοι θὰ ὁμιλήσουν μὲ τὴν σειράν των. Φυσικά, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ζητήσῃ τὸν λόγον διὰ νὰ ὁμιλήσῃ πρῶτος, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν θὰ τοῦ δοθῇ.

§19Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Ἐὰν θέλουν δύο–τρεῖς τῶν κ.κ. συναδέλφων, νὰ ὁμιλήσουν διὰ νὰ κατατοπίσουν καὶ τὴν Βουλὴν καὶ κατόπιν νὰ δώσω ἀπάντησιν. Πάντως, ἐὰν θέλουν νὰ ὁμιλήσω προτοῦ ἐκεῖνοι ἀναπτύξουν τὴν ἐρώτησίν τους, δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ προεξοφλήσω τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Οἱ ἐρωτῶντες θὰ ὁμιλήσουν πρῶτοι. Ἐὰν ὅμως σεῖς ζητήσητε τὸν λόγον, ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ τὸν ἔχετε.

§21Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ παρακαλέσω......

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ζητεῖτε τὸν λόγον;

§23Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡμεῖς συνετάξαμεν τὴν ἐρώτησιν καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ τὰς ἀποφάσεις του καὶ κατόπιν νὰ ἀπαντήσωμεν ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη.

§24Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑπάρχει ἐπερώτησις σχετικὴ Κύριε Πρόεδρε.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπομεν ὅτι, μετὰ τὸ τέλος τῆς ἐρωτήσεως, ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ ἀσκήσῃ ἔλεγχον, θὰ κάμωμεν τὴν πρότασιν περὶ προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς. Ἄλλως, ἡ ἐπερώτησίς σας θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν σειράν.

§26Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ συνδυασθῇ κ. Πρόεδρε.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρῶτον, θὰ συζητηθοῦν αἱ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§28Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριοι βουλευταί, ἐζήτησα νὰ λάβω τὸν λόγον, πρὶν ἀναπτυχθοῦν αἱ ἐρωτήσεις τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, διότι παρετήρησα ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ἐπιθυμίαν τῆς Βουλῆς, νὰ ἀκούσῃ τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ μετὰ ταῦτα νὰ εἴπῃ τὴν ἰδικήν της γνώμην. Οὕτω ἄλλωστε, θὰ συντομευθῇ ἡ διαδικασία. Τὸ ζήτημα τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων τῶν Ἀνωτάτων σχολῶν, εἶναι ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα κατ’ ἔτος δημιουργοῦν μίαν συζήτησιν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν καθιερώθησαν ἀρχικῶς κατὰ τὸ ἔτος 1922. Ἀπὸ τοῦ ἔτους ὅμως 1930, διὰ τοῦ διατάγματος τῆς 30 Μαρτίου, ὀφειλομένου εἰς πρωτοβουλίαν τοῦ ἀξιοτίμου Συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, καὶ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, καθιερώθησαν αἱ ἐξετάσεις τακτικῶς. Ἀπὸ τοῦ 1930 μέχρι τῆς ἐποχῆς τῶν ἀνωμαλιῶν, δὲν ἐγεννᾶτο ζήτημα ἐπιλαχόντων. Τὸ διάταγμα τῶν ἐξετάσεων καθώριζε τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσαγομένων εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς. Μόνον ἀπὸ τοῦ πρώτου ἔτους τῆς κατοχῆς καὶ ἐντεῦθεν παρετηρήθη διάσπασις τῆς ἀρχῆς, ἀπὸ δὲ τοῦ ἔτους 1946 ἡ Βουλὴ διὰ νόμων ἐπέτρεπεν ἔκτοτε τὴν εἰσαγωγὴν καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν προεβλέποντο ὑπὸ τῶν διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα καθώριζον τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσαγομένων. Πρέπει νὰ εἴπω ἐπίσης, ὅτι εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον, τὸ σύστημα τοῦτο, τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων, ἐφαρμόζεται ἀπαρεγκλήτως, καὶ ἄνευ ἐξαιρέσεώς τινος ἀπὸ τοῦ ἔτους 1887, ὅτε καθιερώθη ὡς πρὸς τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὴν πρὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Πολυτεχνείου ὑπάρχουσαν τότε ἀνωτέραν τεχνικὴν Σχολὴν μέχρι καὶ τῆς σήμερον ἀνελλιπῶς. Τὸ γεγονὸς δὲ ὅτι δὲν ἐγένετο μέχρι σήμερον παραβίασις τῆς ἀρχῆς νὰ εἰσάγεται μόνον προσδιορισθεὶς ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων, εἶναι εἷς ἐκ τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν τὸ Πολυτεχνεῖον εἰς τὴν σημερινήν του μεγάλην ἀκμήν. Βεβαίως, διὰ τὴν ἐπιλογὴν τῶν καταλλήλων, νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς, τὸ σύστημα τῶν ἐξετάσεων δὲν εἶναι τὸ μόνον, δὲν εἶναι, ἴσως, οὔτε τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει τὴν πλήρη κρίσιν ὅλων τῶν ὑποψηφίων νὰ εἰσαχθοῦν. Διότι, ἐὰν ὑπῆρχον αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες νὰ λειτουργῇ προπαρασκευαστικὸν ἔτος, τότε ἡ διάρκεια τῆς ἐξετάσεως τοῦ ὑποψηφίου δὲν θὰ διήρκει μίαν ἢ δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας, ἀλλὰ ὁλόκληρον ἔτος. Καὶ εἶναι πιθανὸν τὰ ἀποτελέσματα νὰ εἶχον κάποιαν διαφοράν. Ἀλλὰ τὸ σύστημα τοῦτο, δὲν δύναται νὰ εἰσαχθῇ ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην, διότι ἀπαιτεῖ καὶ ἀρκετὸν προσωπικὸν καὶ πολλὴν δαπάνην καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλεγχθῶμεν, διότι δὲν κατωρθώσαμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν καὶ τὸ σύστημα τοῦτο, ἐντὸς τῶν 14 μηνῶν τῆς διαχειρίσεως τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ὁ ἀπεριόριστος ἐξ ἄλλου ἀριθμός, δὲν ἀνταποκρίνεται, οὔτε εἰς τὰς ἱκανότητας τῶν ὑποψηφίων, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὰ Γυμνάσια, οὔτε εἰς τὰς δυνατότητας ἐκπαιδεύσεως τὰς ὁποίας διαθέτουν αἱ Ἀνώταται Σχολαί, ἀλλ’ οὔτε καὶ εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς Ἑλληνικῆς ζωῆς. Διότι ὁ ὑπερβολικὸς ἀριθμὸς δημιουργεῖ πληθωρισμόν, πληθωρισμὸν καὶ κατὰ τὸν χρόνον τῆς σπουδῆς, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιτρέπει τὴν πλήρη ἐκπαίδευσιν, ἀλλὰ καὶ πληθωρισμὸν εὐθὺς ὡς τελειώσουν τὰς σπουδὰς των. Τρεῖς εἶναι οἱ προσδιοριστικοὶ παράγοντες, προκειμένου νὰ καθορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων. Ὁ εἷς εἶναι ἡ ἱκανότης τῶν ὑποψηφίων, ὁ δεύτερος εἶναι ἡ δυνατότης, τὴν ὁποίαν ἔχουν αἱ Ἀνώτεραι Σχολαὶ διὰ νὰ τοὺς ἐκπαιδεύσουν καὶ ὁ τρίτος εἶναι αἱ ἐν γένει ἀνάγκαι τῆς Ἑλληνικῆς ζωῆς, διὰ νὰ μὴ εἰσέρχεται ὑπερβολικὸς ἀριθμὸς εἰς ὡρισμένα ἐπαγγέλματα ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ ἀπορροφηθοῦν πρὸς βλάβην αὐτῶν τῶν ἰδίων, οἱ ὁποῖοι μετὰ μακρῶν ἐτῶν σπουδὰς καὶ δαπάνας καὶ δοκιμασίας τῶν οἰκογενειῶν των, εὑρίσκονται εἰς ἀδυναμίαν ὡς ἐπαγγελματίαι νὰ ἐπιτύχουν καὶ νὰ κερδίσουν τὰ πρὸς τὸ ζῆν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης). Ἤδη ἔρχομαι εἰς τὰ τοῦ τρέχοντος ἔτους. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, κ. βουλευταί, παρουσιάζεται τοῦτο τὸ καινοφανές, ὅτι ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν πρὸ τοῦ πολέμου τακτικὴν τῶν ὁμαλῶν χρόνων. Νομίζω, ὅτι διήρκεσεν ἐπὶ πολλὰ ἔτη ἡ ἀνωμαλία καὶ δὲν θὰ ἦτο δικαιολογημένον νὰ συνεχίσωμεν τὴν παράδοσιν τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς. Πρέπει κάποτε νὰ ἐπανέλθωμεν, εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς κρατικῆς καὶ τῆς Ἐθνικῆς δραστηριότητος, εἰς τὴν ὁμαλότητα καὶ ὁμαλότητα ἀποτελεῖ τὸ νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὸν ἀριθμὸν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος, κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, προσδιορίζεται διὰ τῶν Διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα καθορίζουν τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων. Καὶ εἶπον ὅτι τὸ σύστημα τοῦτο θὰ δημιουργήσῃ κάποιαν ἀνισότητα καὶ ὡρισμένα παράπονα. Ἐλέχθη, δηλαδή, ὅτι ὑπάρχουν κατηγορίαι σπουδαστῶν, οἱ ὁποῖοι εἰσέρχονται προνομιακῶς καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου δημιουργεῖται ἀνισότης, ἡ ὁποία εἶναι εἰς βάρος τῶν σπουδαστῶν, οἱ ὁποῖοι ἔδειξαν μὲν τὴν ἱκανότητα νὰ κερδίσουν τὴν βάσιν, ἀλλὰ δὲν ἔλαβον τὸν βαθμόν, ὁ ὁποῖος θὰ τοὺς ἐπέτρεπε νὰ εἶναι ἐντὸς τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ προκηρυχθέντος διαγωνισμοῦ. Καὶ ἐπαναλαμβάνω τὴν λέξιν «διαγωνισμοῦ». Εἰς τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος καθορίζει τὰ τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων προσδιορίζεται ρητῶς, ὅτι πρόκειται περὶ διαγωνισμοῦ, ὅτι δηλαδή, ἐπιτυγχάνουν μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐντὸς τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ. Ποῖαι ὅμως, κ. βουλευταί, εἶναι αἱ κατηγορίαι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι προὐκάλεσαν χωρὶς νὰ δικαιολογήσουν τὴν διατύπωσιν τοῦ παραπόνου; Ἡ μία κατηγορία εἶναι τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι διαμένουν μονίμως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἐδῶ διὰ νὰ συνεχίσουν τὴν ἐκπαίδευσιν εἰς τὴν μητρικὴν γλῶσσαν καὶ νὰ ἐπιστρέψουν ἐκεῖ. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν σοβαρώτατοι ἐθνικοὶ λόγοι, προσελεύσεως, τῶν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ μονίμως κατοικούντων Ἑλλήνων, διὰ νὰ μορφωθοῦν ἐντὸς τοῦ ἑλληνικοῦ περιβάλλοντος καὶ νὰ ἐπιστρέψουν ἐκεῖ. Ἡ δευτέρα κατηγορία, ἀφορᾷ μόνον τὸ τρέχον ἔτος. Καὶ εἶναι οἱ σεισμόπληκτοι καὶ οὐχὶ ὅλοι οἱ σεισμόπληκτοι, ἀλλὰ μόνον οἱ σεισμόπληκτοι τῶν τριῶν Ἰονίων νήσων, οἱ ὁποῖοι κατεστράφησαν ἐξ ὁλοκλήρου. Καὶ τοῦτο δὲν εἶναι μόνον μία ἰδιαιτέρα στοργὴ πρὸς σπουδαστάς, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς καταστραφείσας οἰκογενείας, ὄχι μόνον οἰκονομικῶς, ἀλλὰ καὶ δι’ ἀπορφανισμοῦ καὶ δι’ ἀπωλείας μελῶν τῶν οἰκογενειῶν των, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη αἰτία καὶ δικαία βάσις, τὸ ὅτι οἱ σπουδασταὶ οὗτοι, ἔδωσαν ἐξετάσεις ἐγγύτατα, πρὸς τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον ὑπέστησαν τὸν κλονισμὸν ἐκ τῆς καταστροφῆς, κατὰ συνέπειαν, δὲν πρόκειται περὶ προνομίου παραχωρηθέντος εἰς αὐτούς, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἀναγνωρίσεως, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν κατὰ τὸν χρόνον ποὺ ἔδιδον ἐξετάσεις νὰ εἶχον πλήρη ἠρεμίαν. Καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι κατώρθωσαν νὰ κερδίσουν τὴν βάσιν, σημαίνει ὅτι εἶχον τὴν ἱκανότητα ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας διὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς. Ἡ τρίτη κατηγορία, εἶναι ἡ τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν θυμάτων πολέμου. Κύριοι βουλευταί, ὁσάκις ἡ Βουλὴ ἐπελήφθη τοῦ θέματος, τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, ἔδειξε πάντοτε τὴν βαθυτάτην ἀναγνώρισιν πρὸς αὐτοὺς καὶ λόγῳ τῶν μεγάλων ὑπηρεσιῶν, τὰς ὁποίας προσέφερον εἰς τὴν Πατρίδα, θυσιάζοντες ἢ τὴν ζωήν των, ἢ τὴν σωματικήν των ἀκεραιότητα. Διὰ τοῦτο διὰ νόμου ἡ Βουλὴ ἐδέχθη καὶ ἐδημιουργήθη ὑπὲρ αὐτῶν ἓν προνόμιον. Τέλος, ἡ τετάρτη κατηγορία εἶναι ἡ λεγομένη κατηγορία τῶν σπουδαστῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐλέχθη δι’ αὐτοὺς ὅτι ἔρχονται καὶ ἐγγράφονται ἄνευ ἐξετάσεων. Πρῶτον, θὰ ἐνθυμῆται ἡ Βουλή, ὅτι ὅταν ἐξεδήλωσε τὴν συμπάθειάν της καὶ τὴν ὁμόθυμον ἐπιθυμίαν τῆς ὑπὲρ τῶν σπουδαστῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδύναντο νὰ ἐξακολουθήσουν τὰς σπουδάς των εἰς τὴν ξένην μετὰ τὴν μεταβολὴν τῆς σχέσεως τοῦ ξένου συναλλάγματος πρὸς τὴν δραχμήν, θὰ ἐνθυμῆται, λέγω ἡ Βουλή, πόσον διστακτικὸς ἤμην νὰ δεχθῶ οἱονδήποτε προνόμιον ὑπὲρ αὐτῶν, ἀκριβῶς, διὰ νὰ μὴ παρουσιασθῇ ἡ προβαλλομένη ἀνισότης. Ἀλλά, ἀκριβῶς, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατόπιν τῆς ψήφου τῆς Βουλῆς καὶ τῇ συνεργασίᾳ τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν ἐθεσμοθετήθη καὶ περιλαμβάνεται εἰς τὰ διατάγματα, τὰ ἀφορῶντα τοὺς σπουδαστὰς τῆς ἀλλοδαπῆς, δὲν εἶναι ὅσον λέγεται εὐνοϊκὸν δι’ αὐτούς, διότι ὅλοι ὑφίστανται ἐξετάσεις ἐκτὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑποστῆ προαγωγικὰς ἐξετάσεις εἰς τὰς ξένας Ἀνωτάτας Σχολὰς καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προβιβασίμων βαθμῶν, τοὺς ὁποίους ἔλαβον ἐκεῖ, τοὺς ἐπετράπη διὰ τοῦ διατάγματος νὰ ἐγγράφωνται ἐδῶ, τοῦτο δὲ λόγῳ τῆς ἰσοτιμίας τῶν Πανεπιστημίων. Μία εἶναι ἡ σχετικῶς εὐνοϊκὴ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἐδέχθησαν καὶ προέτειναν τὰ Πανεπιστήμια, εἶναι ἡ κατηγορία ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔδωκαν μὲν ἐξετάσεις, ἀλλὰ ἔχουν πιστοποιητικὰ πλήρους παρακολουθήσεως τῶν μαθημάτων εἰς τὰς ξένας Ἀνωτάτας Σχολάς, καθὼς καὶ εὐδοκίμησιν ἐργασίας εἰς τὰ ἐργαστήρια. Οὗτοι δύνανται νὰ ἐγγραφοῦν ἐδῶ δι’ ἀποφάσεως τῆς Σχολῆς ἄνευ ἐξετάσεων, ἀλλὰ εἰς ἔτος κατώτερον ἐκείνου, τὸ ὁποῖον θὰ παρηκολούθουν ἐφέτος ἐκεῖ. Καὶ αὐτὸ δὲν ἔγινεν ὡς ἰδιαιτέρα εὐνοϊκὴ μεταχείρισις. Ὁ δικαιολογητικὸς λόγος καὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ Πανεπιστήμια τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν τὸ σύστημα τῶν ἐτησίων ἐξετάσεων καὶ κατὰ συνέπειαν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν δὲν ἔδωσαν ἐξετάσεις, ὄχι διότι δὲν ἠθέλησαν ἢ δὲν ἠδύναντο, ἀλλὰ διότι δὲν ἐπετρέπετο εἰς αὐτοὺς κατὰ τὸν Πανεπιστημιακὸν ὀργανισμόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ εὐνοϊκωτέρα κατηγορία. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ἡ Βουλὴ ὅτι μέχρι πρὸ 15 ἡμερῶν περίπου, ποὺ ἐζήτησα στοιχεῖα ἐκ τῶν Πανεπιστημίων, οἱ ὑποψήφιοι ὅλων τῶν Σχολῶν, οἱ προερχόμενοι ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν εἴτε νὰ ἐγγραφοῦν, εἴτε νὰ ὑποστοῦν ἐδῶ ἐξετάσεις, εἶναι κάτω τῶν 200. Τὸ σύνολον δηλαδὴ τῶν ὑποψηφίων ὅλων τῶν Σχολῶν δὲν φθάνει τοὺς 200, ἐνῶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιλαχόντων τοῦ τρέχοντος ἔτους ὑπερβαίνει τοὺς 1.000. Κύριοι βουλευταί, οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἐτέθη ἐνώπιον ἡμῶν τὸ θέμα τῶν ἐπιλαχόντων πρὸς λύσιν. Δύο λύσεις ὑπάρχουν: Ἢ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀρχὴ τῆς συμπτωματικῆς ἐπιεικείας ἢ νὰ καθιερωθῇ ἡ παγία τάξις. Ἡ Κυβέρνησις κατέληξεν εἰς τὴν δευτέραν λύσιν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὅτι δὲν κατέληξε μόνον εἰς τὴν λύσιν ταύτην, ἡ ὁποία προσκαίρως παρουσιάζεται αὐστηρά, ἀλλὰ ἔλαβε καὶ ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν καλυτέραν λειτουργίαν τῶν Πανεπιστημίων, διὰ νὰ ἐκπαιδεύωνται οἱ ἐπιστήμονες, κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ εἶναι ἱκανοὶ νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας καὶ εἰς τὸν ἑαυτόν τους καὶ εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον ἐδημιούργησε προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέψουν, μετὰ τὴν πλήρωσιν τῶν προϋποθέσεων αὐτῶν καὶ κατὰ μεγίστην πιθανότητα ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους, τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσαγομένων. Τὶ ἔκαμε δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις; Ἔδωσε μεγάλην ἐπιχορήγησιν, δεκάδα δισεκατομμυρίων, καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν καὶ εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον, μετ’ ὀλίγας δὲ ἡμέρας, εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι θὰ ἐξαγγελθῇ καὶ ἡ ἐπιχορήγησις πρὸς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Μακεδονικῆς Πρωτευούσης, ἔδωκε, λέγω, τοιαύτην ἐπιχορήγησιν, ὥστε νὰ καταστήσῃ δυνατὴν καὶ τὴν ἀρτιωτέραν ἐκπαίδευσιν τῶν ἤδη φοιτητῶν καὶ τὴν ἀπορρόφησιν μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ. Τοῦτο νομίζομεν ὅτι ἀποτελεῖ πραγματικὴν πολιτικὴν καὶ ὑπὲρ τῶν Πανεπιστημίων καὶ ὑπὲρ τῶν σπουδαστῶν καὶ ὑπὲρ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ἡ ὁποία ἀξιοῖ οἱ ἐπιστήμονες νὰ δύνανται νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν ἀποστολήν των. Πέραν τούτου, διὰ νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ηὐξήσαμεν, μετὰ πολλὰ ἔτη, σημαντικώτατα τὸν ἀριθμὸν τῶν λειτουργῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, κατεστήσαμεν δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ σήμερον (ἢ ἂν ὄχι σήμερον, μετὰ 10 ἢ 15 ἡμέρας, διότι ὑπάρχουν ἀκόμη διατάγματα πρὸς δημοσίευσιν) οὔτε εἷς ἀδιόριστος καθηγητής· πάντες οἱ ἐξερχόμενοι τῶν Πανεπιστημίων οἱ ὁποῖοι προορίζονται διὰ νὰ γίνουν καθηγηταί, θὰ διορίζωνται ἀμέσως. Ποίαν ὠφέλειαν εἶχε τὸ σύστημα τοῦ παρελθόντος κατὰ τὸ ὁποῖον εἰσήγοντο ἀθρόως οἱ σπουδασταί, δὲν ἠδύναντο νὰ ἐκπαιδευθοῦν κανονικῶς καὶ ἠναγκάζοντο νὰ μείνουν ἀρκετὰ ἔτη εἰς τὰ Πανεπιστήμια μετὰ δὲ νὰ μένουν πέντε ἕως δέκα ἔτη χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθοῦν; Δὲν εἶναι καλύτερον, νὰ θέσωμεν ἕνα σύστημα, ἐπιτρέπον τὴν καλυτέραν, ἐκπαίδευσιν, τὴν ἐμπέδωσιν μιᾶς παγίας τάξεως, τὴν ἡσυχίαν τῶν Πανεπιστημίων ὅτι δὲν θὰ αἰφνιδιασθοῦν, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, ἀντὶ νὰ ἔχωμεν πέντε ἔτη σπουδῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν πέντε, ἀλλὰ ἦσαν 7–8 καὶ ἄλλα τόσα ἀκόμη ἔτη ἀναμονῆς, νὰ γνωρίζουν οἱ σπουδασταί, ὅτι θὰ διορισθοῦν ἀμέσως μετὰ τὸ τέλος τῶν σπουδῶν των, διότι ἡ πολιτεία ἐφρόντισε νὰ ἀπορροφήσῃ ὁλόκληρον τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσαγομένων; Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ πολιτεία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι πάντοτε ἀρεστά. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἐξήτασε μὲ ἰδιαιτέραν προσοχὴν τὸ πρόβλημα καὶ ἔκρινεν ὅτι εἶναι συμφέρον, ἔστω καὶ μὲ μίαν δυσκολίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἀντιμετωπίσουν προσκαίρως οἱ ἐπιλαχόντες σπουδασταὶ τοῦ τρέχοντος ἔτους, νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν παγίαν τάξιν, διὰ νὰ δύνανται τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει νὰ εἶναι μέτρα συστηματικά, νὰ εἶναι μέτρα πάγια, νὰ εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα ὁδηγοῦν εἰς τὴν ὕψωσιν τοῦ πνευματικοῦ ἐπιπέδου καὶ οὐχὶ εἰς τὴν συμπτωματικὴν ἀντιμετώπισιν καθ’ ἕκαστον ἔτος ἑνὸς προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἐὰν καὶ ἐφέτος ἐλύετο κατὰ τὸν τρόπον τῶν προηγουμένων ἐτῶν, θὰ παρουσιάζετο καὶ κατὰ τὸ προσεχές, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ μεταπροσεχὲς ἔτος καὶ τὰ πανεπιστήμια θὰ εὑρίσκοντο πρὸ αὐτῆς τῆς ἀπειλῆς, καὶ δὲν θὰ εἶχον τὴν νηφαλίαν καὶ ψύχραιμον σκέψιν, νὰ ὑποδείξουν τὸν πραγματικὸν ἀριθμόν, τὸν ὁποῖον δύνανται νὰ ἐκπαιδεύσουν, τὸν ἀριθμόν, ὁ ὁποῖος ἐπὶ πλέον ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας. (Χειροκροτήματα).

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Δόκος ἔχει τὸν λόγον.

§30Δ. ΔΟΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν αἴτησιν τῶν ἐπιλαχόντων φοιτητῶν, κατόπιν ὅμως τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι ἡ γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ μὴ εἰσάγωνται πλέον εἰς τὰ Πανεπιστήμια οἱ ἐπιλαχόντες οἱ ὁποῖοι αὐτὴν τὴν φορὰν ἀξιοῦν νὰ εἰσέλθουν, ὅπως κατὰ τὸ παρελθόν, εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, βεβαίως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμμορφωθῶ, πλὴν ὅμως οἱ φοιτηταὶ αὐτοὶ οἱ ἐπιλαχόντες αὐτὴν τὴν φορὰν παρέμειναν ἐπὶ τόσον καιρὸν εἰς τὰς Ἀθήνας, ἐνοικίασαν δωμάτια καὶ ὑπεβλήθησαν εἰς δαπάνας μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι, ὅπως συνέβαινεν εἰς τὸ παρελθόν, θὰ εἰσήγοντο καὶ αὐτοὶ ἐφέτος. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς θὰ παρεκάλουν, ἂν ἦτο δυνατόν, νὰ εἰσαχθοῦν ἐφέτος οἱ ἐπιλαχόντες καὶ ἀπὸ τοῦ ἑπομένου ἔτους νὰ δηλωθῇ κατηγορηματικῶς ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσάγωνται, διότι οἱ ἐπιλαχόντες εἶναι ἀποτυχόντες καὶ θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὰ Πανεπιστήμια μόνον οἱ ἐπιτυγχάνοντες.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βύζας ἔχει τὸν λόγον.

§32Β. ΒΥΖΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§34Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Συνιστῶ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πασάδης ἔχει τὸν λόγον.

§36ΑΥΓ. ΠΑΣΑΔΗΣ. Συνιστῶ.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης ἔχει τὸν λόγον.

§38Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Συνιστῶ Κύριε Πρόεδρε.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Οἰκονόμου–Κωλέττης ἔχει τὸν λόγον.

§40Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Τὸ ζήτημα, Κύριοι, δὲν εἶναι ἂν πρόκειται νὰ εἰσέλθουν 2–3–5–10 ἐπιλαχόντες. Δὲν εἶναι βεβαίως, ἐπιλαχόντες, εἶναι ὅλοι ἐπιτυχόντες καὶ ἀλλοῦ εἶναι τὸ ζήτημα, εἶμαι δὲ βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ τὸ μελετήσῃ καὶ θὰ εἰσηγηθῇ τὰς σχετικὰς τροποποιήσεις. Τὸ ζήτημα, εἶναι εἰς τὰ πολλὰ Γυμνάσια τὰ ὁποῖα βγάζουν τόσους πολλοὺς ἐπιτυχόντας. Αἱ ἐξετάσεις αὐταὶ δὲν κάμνουν τίποτα ἄλλο, παρὰ νὰ βεβαιοῦν τὴν ἀποτυχίαν τοῦ συστήματος τῶν Γυμνασίων καὶ τῶν ἀπολυτηρίων ἐξετάσεων. Οἱ σπουδασταὶ οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον ἐφέτος, θὰ πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν καὶ οἱ δύο αὐτοὶ παράγοντες τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός, πρέπει νὰ παραμερισθοῦν. Ἐάν, βεβαίως, ἡ γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως σήμερον εἶναι αὐτή, ἠμπορεῖ ἴσως τὸ ζήτημα νὰ παραμείνῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσαγάγῃ νέον νόμον ρυθμίζοντα διαφορετικὰ τὰ πράγματα, οὕτως ὥστε νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὸ σύστημα αὐτὸ τῶν Γυμνασίων.

§41Κ. ΜΠΑΚΟΛΑΣ. Συνιστῶ κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§42Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ φρονῶ ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον θέμα νὰ ἐπιμείνωμεν.

§43Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κατόπιν τῆς κατηγορηματικῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, βεβαίως δὲν ὑφίσταται θέμα, πλὴν ὅμως ἔχω νὰ δηλώσω ὅτι ἐνεγράφην διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ διότι ἐθεώρησα ἄτοπον τὸ νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Πανεπιστήμιον ἀποτυχόντες φοιτηταὶ ἀπὸ ξένα πανεπιστήμια, διότι ἁπλῶς ἐνεγράφησαν εἰς ξένα Πανεπιστήμια καὶ οἱ ἐπιλαχόντες νὰ μὴ ἐγγράφωνται. Αὐτὸ τὸ ἄτοπον ἤθελα νὰ τονίσω.

§44Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκουράσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἀρκετὰ διὰ νὰ μᾶς ἀναπτύξῃ τὴν κυβερνητικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐπιλαχόντων τοῦ Πανεπιστημίου. Μᾶς εἶπεν ὅτι ὕστερα ἀπὸ δύο ἔτη διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἐνεθυμήθη ἡ κυβέρνησις τὸ Πανεπιστήμιον καὶ ἔδωσε τὰ ἀναγκαῖα χρηματικὰ μέσα διὰ νὰ κατορθώσῃ εἰς τὸ μέλλον τὸ Πανεπιστήμιον νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν καὶ τὰ οἰκονομικὰ μέσα διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας του, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἀπέφυγε νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ οὐσιῶδες θέμα τῆς ἐρωτήσεώς μας καὶ τὸ ὁποῖον συνίσταται εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων τῶν περισσοτέρων σχολῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀνάγκην οὔτε κρατικῆς προστασίας, οὔτε ἰδιαιτέρας ἐνισχύσεως τοῦ πανεπιστημίου, διὰ νὰ παρακολουθοῦν τὰ μαθήματά των, ὅπως οἱ φοιτηταὶ τῆς νομικῆς, τῆς φιλολογίας, τῆς Θεολογίας κ.λ.π., εἰς τὰς ὁποίας σχολὰς δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη οὔτε ὑπάρξεως ἰδιαιτέρων αἰθουσῶν, οὔτε εἰδικῶν ἐργαστηρίων. Ἐπίσης ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐρώτησίν μας, διὰ τῆς ὁποίας ἐζητήσαμεν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ τῶν τέκνων τῶν πολυτέκνων καὶ τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, εἰς ὀλίγας δεκάδας, τοὐλάχιστον δι’ αὐτοὺς νὰ ὑπάρξῃ μία ἐξαίρεσις ὅπως καὶ διὰ τὰ τέκνα τῶν ἀναπήρων. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργὲ νὰ δεχθῆτε μίαν ἐξαίρεσιν διὰ τὰ τέκνα τῶν πολυτέκνων καὶ διὰ τὰ τέκνα τῶν ἰατρῶν. Νομίζω, ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ κάμετε μίαν ἐξαίρεσιν διότι μόνον διὰ τοὺς φοιτητὰς τῆς ἰατρικῆς, τῆς χημείας καὶ τοῦ Πολυτεχνείου εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθῇ τὸ ἐπιχείρημά σας ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὰ ἀναγκαῖα τεχνικὰ μέσα διὰ νὰ δύνανται αἱ σχολαὶ αὐταὶ νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ἀνάγκας των. Συνεπῶς νομίζω ὅτι δι’ αὐτοὺς τοὺς ὀλίγους φοιτητὰς τῆς ἰατρικῆς πρέπει νὰ γίνῃ μία ἐξαίρεσις.

§45Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐξαγγελθεῖσα ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας εἶναι ἄδικος. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ὅτι εἰσήλθομεν εἰς τὸ στάδιον, τῆς ὁμαλότητος. Νομίζω ὅτι εἰσήλθομεν ἀντιθέτως εἰς τὸ στάδιον τῆς ἀνωμαλίας, διότι ἐὰν δὲν ἐγένετο ἡ ἐγγραφὴ τῶν φοιτητῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ τῶν γαλαζοαίμων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἴτε διότι ἀπέτυχον ἐδῶ, εἴτε διότι εἶχον παραδάκι καὶ τώρα ἐπανῆλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐνεγράφησαν ἄνευ ἐξετάσεων, δὲν θὰ ἠρνεῖτο ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐγγραφὴν τῶν ἐπιλαχόντων τῶν ἰδικῶν μας Σχολῶν. Μᾶς εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι οἱ φοιτηταὶ αὐτοὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἔκαμαν ἔξω τὰ φροντιστήρια κ.λ.π. Εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὰ ξένα Πανεπιστήμια τὸ δίδουν τὰ certificats καλὰ διὰ τοὺς Ἀνατολίτας. Νομίζω ὅτι τὸ νὰ ἔχουν αὐτοὺς τοὺς τίτλους δὲν ἀποτελεῖ βάσιμον αἰτιολογίαν διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ὅτι καλῶς ἔγινεν ἡ ἐγγραφή. Ὑπῆρξε μία ἐξαιρετικὰ προνομιακὴ μεταχείρισις τῶν γαλαζοαίμων φοιτητῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διὰ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ὁμαλότητα, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ εἰσέλθωμεν ἀπὸ τὸ προσεχὲς ἔτος. Ἐφέτος πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν ὅλοι οἱ διαγωνισθέντες σπουδασταὶ καὶ φερόμενοι ὡς ἐπιλαχόντες, οἱ ὁποῖοι εἶναι πράγματι ἐπιτυχόντες καὶ ἀπὸ τὸ προσεχὲς ἔτος νὰ ληφθῇ νομοθετικὸν μέτρον, ὥστε νὰ εἰσέλθουν οἱ ἐπιτυχόντες εἰς ὡρισμένην βαθμολογίαν καὶ νὰ ὑπάρχουν πλέον ἀποτυχόντες καὶ ἐπιτυχόντες. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκλείσωμεν τοὺς ἐπιλαχόντας ἀπὸ τοῦ νὰ ἐγγραφοῦν καὶ ἀποτελεῖ τίτλον τιμῆς διὰ τὴν σπουδάζουσαν νεολαίαν σήμερον, διότι μὲ τὰς σημερινὰς οἰκονομικὰς συνθήκας, μὲ τὴν ἔλλειψιν τῶν καθηγητῶν καὶ τῶν τεχνικῶν μέσων εἰς τὰ Γυμνάσια κατώρθωσαν τὰ παιδιὰ τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν παραγωγῶν νὰ διαγωνισθοῦν καὶ νὰ λάβουν τὴν βάσιν. Νομίζω, ὅτι εἶναι καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως νὰ δεχθῇ τὴν ἄποψιν τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἐπιλαχόντων φοιτητῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ λέγῃ ὅτι ἀπὸ ἐφέτος θὰ ὑπάρξῃ ὁμαλότης. Ἡ ὁμαλότης θὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ τὸ προσεχὲς ἔτος. Πέρυσιν ἐνθυμοῦμαι, ἔδωσε μάχην ἐκ τοῦ συστάδην ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς διὰ νὰ εἰσέλθουν οἱ ἐπιλαχόντες καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις σήμερον, νὰ δεχθῇ, ἐὰν νομίζῃ ὅτι κάμνει μίαν ἀπαρχὴν ὁμαλότητος, νὰ εἰσαχθοῦν καὶ οἱ φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι εἶναι Ἕλληνες ἀληθινοὶ καὶ δὲν μετέβησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διότι εἶχαν τὸ παραδάκι δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καλύτεροι Ἕλληνες ἀπὸ τοὺς ἄλλους ποὺ ἐκάθησαν ἐδῶ. Ἄλλως νὰ μᾶς πῇ ἡ Κυβέρνησις ὅτι αὐτοὶ ποὺ ἔχουν τὸ παραδάκι ἔχουν ὅλα τὰ μέσα καὶ εἰς τὴν ξένην καὶ ἐδῶ. Ἐὰν εἰς τὸ μέλλον ληφθοῦν μέτρα εἰς τὴν παιδείαν διὰ τὴν πραγματικὴν διάρθρωσιν αὐτῆς αὐτὸ εἶναι ζήτημα κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Νὰ ληφθοῦν μέτρα τοιαῦτα, ὥστε οἱ ἀνερχόμενοι εἰς τὴν τελευταίαν βαθμίδα τῶν γυμνασίων νὰ ὑφίστανται αὐστηροτάτας ἐξετάσεις καὶ οἱ ἱκανοὶ νὰ ἐξέρχωνται τῶν γυμνασίων, δηλαδὴ τὸ ξεκαθάρισμα νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὰ γυμνάσια, ἀλλὰ τί ἀξιώσεις ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε ἀπὸ γυμνάσια ποὺ ἐλειτούργησαν μὲ 5 καθηγητάς; Νομίζω δὲ ὅτι ἀποτελεῖ τίτλον τιμῆς καὶ μεγάλης ὑπερηφανείας διὰ τὴν σπουδάζουσαν νεολαίαν τὸ ὅτι διηγωνίσθη ὑπ’ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις καὶ ἐπέτυχεν εἰς τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τῶν ἀνωτάτων σχολῶν. Καθῆκον λοιπὸν τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ λάβῃ ἀπόφασιν νὰ εἰσαχθοῦν οἱ ἐπιλαχόντες εἰς τὰς ἀνωτάτας σχολάς. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰ μέσα τὰ τεχνικὰ τοῦ Πανεπιστημίου, ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι δὲν ὑπάρχουν, γνωρίζω ὅτι ἡ ἰατρικὴ σχολὴ δύναται νὰ ἐκπαιδεύσῃ 500 καὶ 600 φοιτητάς, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν 30 καθηγητὰς τῆς ἰατρικῆς σχολῆς, ἀκόμη ἔχομεν καὶ καθηγητὴν τῆς ἀνεμολογίας. Ἐπίσης πρέπει εἰς ὅλα τὰ νοσοκομεῖα ἰδιωτικοῦ δικαίου νὰ πηγαίνουν οἱ φοιτηταὶ τῆς ἰατρικῆς πρὸς ἄσκησιν, ἐνῶ σήμερον κανένα νοσοκομεῖον δὲν τοὺς δέχεται. Εἰς τὰ ξένα πανεπιστήμια ὅλα τὰ νοσοκομεῖα εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ πανεπιστημίου. Ἑπομένως θέμα καθηγητῶν καὶ ἐργαστηρίων δὲν ὑπάρχει. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι θὰ ὑποβάλωμεν καὶ πρότασιν νόμου καὶ παρακαλοῦμεν καὶ τὴν πτέρυγα τῆς συμπολιτεύσεως, ἡ ὁποία πέρυσιν ἔκαμε τὸν ἀγῶνα διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων, νὰ ὑπογράψῃ τὴν πρότασιν νόμου, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ καὶ νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν του, ὥστε ὅλοι οἱ ἐπιλαχόντες νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸ πανεπιστήμιον.

§46Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, καὶ πέρυσιν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἐπιλαχόντων, ἐτόνισα διότι ἤμην βέβαιος περὶ αὐτοῦ, ὅτι καθ’ ἕκαστον ἔτος μετὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τῶν Πανεπιστημίων θὰ εἴχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἀκέραιον τὸ θέμα τῶν ἐπιλαχόντων, ἐφόσον θὰ συνεχίζετο τὸ ἰσχῦον σύστημα διὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις. Λυποῦμαι, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος πέρυσιν ὡς ἀντιπολίτευσις, ἠγωνίσθη διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων, ἐφέτος ὡς ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἐνῶ ὁμιλεῖ περὶ δῆθεν ὁμαλότητος, ἐν τῇ πραγματικότητι δημιουργεῖ πρόσθετον ἀνωμαλίαν εἰς τὰ Πανεπιστήμιά μας. Καὶ τοῦτο, ἐνῶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μετέβησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὴ ὑποστάντας τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις, σήμερον τοὺς δεχόμεθα, ἀντιθέτως ἀρνούμεθα εἰς τοὺς ὑπεραρίθμους ἐπιτυχόντας νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὰ Πανεπιστήμια ὡς τοῦτο ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἐγένετο. Δὲν ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν μεταγραφὴν τῶν σπουδαστῶν μας τῶν ξένων Πανεπιστημίων τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς. Θὰ ἀπετέλει ὅμως ἄνισον μεταχείρισιν ἐὰν ἡ μέριμνα τῆς Κυβερνήσεως περιωρίζετο μόνον ἔναντι τούτων καὶ ἠγνόει παντελῶς τοὺς ἐπιλαχόντας, οἱ ὁποῖοι καὶ φροντιστήρια ἔκαμαν καὶ εἰς ἔξοδα ὑπεβλήθησαν. Δὲν ὑπάρχει καθ’ ἡμᾶς καμμία δυσκολία διὰ τὴν εἰσαγωγήν των καὶ δι’ αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς φοιτητὰς τῆς ἰατρικῆς, διότι ἔχομεν καὶ δι’ αὐτοὺς τὰ ἀπαιτούμενα ἐργαστήρια. Πρὸ 25ετίας οἱ πρωτοετεῖς φοιτηταὶ τῆς ἰατρικῆς ἔφθαναν τὸν ἀριθμὸν τῶν 600, ὅταν ἤμην καὶ ἐγὼ πρωτοετὴς φοιτητὴς καὶ σήμερον λέγομεν ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐκπαιδεύσωμεν 100 φοιτητάς; Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον. Διότι ὡς ἀνέφερα καὶ ἐργαστήρια ὑπάρχουν καὶ καθηγηταὶ ὑπάρχουν. Καὶ ἐπὶ πλέον τῶν τακτικῶν καθηγητῶν, ἔχομεν σήμερον καὶ τοὺς ἐκτάκτους καθηγητάς, 75 τὸν ἀριθμόν, οἱ ὁποῖοι μὲ μεγάλην χαρὰν θὰ ἐδέχοντο νὰ ἐκπαιδεύσουν τὴν νεολαίαν μας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λεχθὲν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ὅτι θὰ φροντίσῃ διὰ τὰ γυμνάσια, αὐτὰ θὰ γίνουν καὶ πρέπει νὰ γίνουν, ἀλλ’ ἕως ὅτου γίνουν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀρνηθῆτε εἰς τοὺς ἐπιλαχόντας φοιτητὰς νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὰ πανεπιστήμιά μας. Περαίνων, συνιστῶ νὰ ἐπιτρέψητε τὴν εἰσαγωγὴν ἁπάντων τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὰ Πανεπιστήμιά μας. Τὸ ἠθικὸν ἀδιέξοδον τὸ ὁποῖον ὑπῆρχεν πέρυσιν ἐφέτος ἐπετάθη. Ἐπιβάλλεται συνεπῶς μέχρι τῆς ριζικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος τῶν εἰσαγωγικῶν ἐξετάσεων ἡ καθ’ ὑπέρβασιν ἐγγραφὴ τῶν ὑπεραρίθμων ἐπιτυχόντων.

§47Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§48Δ. ΛΕΚΑΡΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε· ὑπάρχει ἕνα ἀξίωμα (δὲν ἠκούσθη..........) Τὰ κακῶς κείμενα ὅμως δημιουργοῦνται καὶ πρέπει νὰ διορθώνωνται δι’ ἄλλων καλῶν πράξεων, διότι ἔχω τὴν γνώμην ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ὥστε οἱ φοιτηταὶ νὰ πιστεύουν, ἔστω καὶ κακῶς, ὅτι ἀφοῦ κατὰ τὸ παρελθὸν εἰσήχθησαν εἰς τὰς Σχολὰς οἱ ἐπιλαχόντες θὰ εἰσαχθοῦν καὶ ἐφέτος. Ἤδη ὅμως διὰ τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως ἐδημιουργήθη μία κατάστασις. Θὰ ἔπρεπεν ὅμως νὰ ληφθῇ ἐγκαίρως τὸ ἐν λόγῳ μέτρον, ὥστε νὰ μὴ αἰφνιδιασθοῦν, οἱ ὑποψήφιοι φοιτηταὶ καὶ νὰ γνωρίζουν ὅτι διὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ μέλλον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον θὰ πρέπει νὰ εἶναι κατάλληλοι. Θὰ πρέπει ὅμως, κ. Ὑπουργέ, περαιτέρω νὰ ληφθοῦν μέτρα, ὥστε τὸ φυτώριον τὸ ὁποῖον ἐξέρχεται ἀπὸ τὰ γυμνάσια νὰ εἶναι κατάλληλον διὰ τὸ Πανεπιστήμιον. Συνεπῶς χρειάζεται ριζικὴ ρύθμισις τοῦ συστήματος τῆς Παιδείας, τὸ ὁποῖον ὡς ἔχει σήμερον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ φοιτητὰς καταλλήλους δι’ ἀνωτέρας σπουδάς. Ὡς δεδομένον ἔχω τὸ γεγονός, ὅτι ἐκ τῶν ἐξερχομένων ἑκατὸν τελειοφοίτων τοῦ Γυμνασίου Θηβῶν, δὲν κατορθώνουν νὰ παρακολουθήσουν ἀνωτέρας σπουδὰς οὔτε τὸ 5, 6, 7, 9, 10%. Τὸ 90% παραμένει ἐκτὸς τῶν ἀνωτάτων Σχολῶν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδοθῇ εἰς οὐδεμίαν ἄλλην ἐργασίαν. Ὅλοι αὐτοὶ δὲν κάμνουν τίποτα ἄλλο, παρὰ νὰ γυρίζουν εἰς τὰ διάφορα καφενεῖα. Τοῦτο ἔχει πλείστους ὅσους κινδύνους, διότι ἡ νεολαία μας παρεκτρέπεται καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσχοληθῇ εἰς ἐργασίας ἐπαγγελματικὰς ἢ βιοτεχνικάς. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲν μέτρα πρὸς ἀπορρόφησιν τῶν ἐπιλαχόντων καὶ ἀφ’ ἑτέρου ταχύτατα νὰ εἰσηγηθῇ τὰ ἀπαραίτητα νομοθετήματα περὶ ἀνακαινίσεως τῆς ὅλης Παιδείας.

§49Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Ἀνεγράφη, κ. Βουλευταὶ ἡ εἴδησις, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐγγραφὴ τῶν ἐπιλαχόντων κατὰ τὸ τρέχον Πανεπιστημιακὸν ἔτος. Εἶναι, νομίζω, κακὸς ὁ χαρακτηρισμός. Δὲν πρόκειται περὶ ἐπιλαχόντων. Πρόκειται περὶ ἐπιτυχόντων, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὴν βαθμολογικὴν βάσιν καὶ ὑπελείφθησαν ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσαχθέντων. Ἑπομένως, ἔχομεν ἐπιτυχόντας καὶ δὲν ἔχομεν ἐπιλαχόντας. Ἔχω δέ, ὑπ’ ὄψιν μου φοιτητάς, οἱ ὁποῖοι ὑπελείφθησαν κατὰ μίαν ἢ δύο μονάδας, καὶ ὡς εἶναι γνωστόν, καὶ κατὰ θεωρίαν καὶ κατὰ τὴν κοινὴν πεῖραν, δὲν παίζει ρόλον μία μονὰς ἢ καὶ δύο, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συγκρότησιν τοῦ ἐξεταζομένου. Ἔλαβον τὴν θέσιν αὐτὴν διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Διότι ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου ἔλαβεν ἀντίθετον θέσιν ἐν σχέσει πρὸς τὰς δηλώσεις σας κ. Ὑπουργέ. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου σπουδαστάς, οἱ ὁποῖοι ἐνθαρρυνθέντες ὑπὸ τῆς Συγκλήτου, ὅτι θὰ ἐγγραφῶσι καὶ ἐφέτος ὡς ἐγένετο καὶ κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη, παρέμειναν ἐδῶ καὶ ὑπεβλήθησαν εἰς δαπάνας διὰ νὰ παρακολουθήσουν τὰ Πανεπιστημιακὰ μαθήματα καὶ ἐρχόμενοι τώρα, μεσοῦντος τοῦ Σχολικοῦ ἔτους, νὰ μὴ τοὺς ἐπιτρέψωμεν νὰ ἐγγραφῶσι;

§50Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον συνέβη, ἦτο, ὅτι αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων θὰ ἐγένετο ἡ ἐπανεξέτασις τοῦ ζητήματός των.

§51Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Ξεύρετε, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἐδημιουργήθη μία κατάστασις, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐπιλαχόντας, ὄχι μόνον διὰ τὴν ἐγγραφὴν τούτων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας. Καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ σᾶς λέγω, ὅτι εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας λαμβάνουν χώραν κατὰ τὰς ἐξετάσεις πολλὰ ἔκτροπα καὶ πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα, ὥστε νὰ θέσητε ὑπὸ ἔλεγχον τὰ γραπτὰ τῶν ἐξετάσεων, καὶ νὰ καθιερώσητε τὸ σύστημα τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν γραπτῶν. Ἐὰν εἶναι ἀληθὴς ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν ἔχω, εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας λειτουργοῦν φροντιστήρια καὶ φοιτοῦν οἱ ἐξετασθησόμενοι, οἱ ὁποῖοι διδάσκονται ὑπὸ τῶν ἐξεταστῶν. Δύναται ὑπὸ τοιούτους ὅρους νὰ ἐπικρατήσῃ πνεῦμα δικαιοσύνης καὶ ἰσότητος; Εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ ἀπορριπτομένου, παραμένει ἡ ὑπόνοια, ὅτι ἠδικήθη. Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, νὰ ληφθοῦν μέτρα, ὥστε νὰ καθιερωθῇ ἡ ἀναθεώρησις τῶν γραπτῶν καὶ νὰ θέσητε τὰς Ἀκαδημίας κ. Ὑπουργέ, ὑπὸ ἔλεγχον, διότι ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, γίνονται ἀδικίαι. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου γεγονότα συγκεκριμένα, τὰ ὁποῖα δὲν θέλω νὰ φέρω ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος.

§52Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἀκούω, ὅτι συμβαίνουν οἱασδήποτε φύσεως ἄτοπα γεγονότα κατὰ τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφοι, νὰ μοῦ ἀναφέρετε συγκεκριμένως τὴν περίπτωσιν καὶ θὰ διατάξω ἀμέσως ἀνακρίσεις. Ἀλλὰ ὀφείλω νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὅπου ἀξιότιμος συνάδελφος, εἴτε τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος, εἴτε τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐξέφρασεν ὑποψίας, ὅτι δὲν θὰ διεξήγοντο κανονικῶς αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις εἰς διαφόρους Ἀκαδημίας, ἔστειλα μέλη τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου διὰ νὰ παρακολουθήσῃ τὰς ἐξετάσεις, ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ οἱαδήποτε περίπτωσις διαβλητοῦ αὐτῶν. Δι’ ἃς περιπτώσεις ἐκ τῶν ὑστέρων παρουσιασθῇ παράπονον, θὰ μὲ ὑποχρεώσετε νὰ μοῦ τὰς δώσητε, διὰ νὰ ληφθῇ πᾶν μέτρον ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διέπραξαν οἱανδήποτε παράβασιν.

§53Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, θέλω νὰ κάμω μίαν ὑπόδειξιν νὰ στείλετε ἀμερολήπτους ἀνθρώπους νὰ κάμουν ἕνα ἐμπεριστατωμένον ἔλεγχον τῶν πραγμάτων καὶ θὰ ἴδητε, ἐὰν ἔχουν λάβει χώραν ἀδικίαι.

§54Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἀνακοινώσητε συγκεκριμένα γεγονότα.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀνα-

φορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§56Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὰς ἐπερωτήσεις θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ ὑπάρχουν διάφοροι ἀναφοραὶ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου, τοῦ ἀφορῶντος τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων σπουδαστῶν καὶ διὰ τοὺς ὁποίους, νομίζω, ἔχει ληφθῇ ὁμόθυμος ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ὅπως συσχετισθοῦν καὶ συζητηθοῦν ταυτοχρόνως, ἂν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, νὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων σήμερον, διὰ νὰ μὴ διχασθῇ ἡ συζήτησις καὶ ἀπομείνουν πολλοὶ τῶν ἐγγεγραμμένων κ.κ. συναδέλφων νὰ ὁμιλήσουν εἰς ἄλλην συνεδρίασιν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ἐν προκειμένῳ ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι σαφής. Τὸ ἄρθρον 48 εἰς τὴν δευτέραν παράγρ. λέγει: «Μετὰ παρέλευσιν δὲ ἡμισείας ὥρας ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως ὁ Πρόεδρος ὀφείλει ν’ ἀναβάλῃ τὰ λοιπὰ θέματα τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων..........». Κατὰ ταῦτα παρελθόντος τοῦ ἡμιώρου, εἶμαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀναβάλω τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Οὕτως ἐγὼ ἑρμηνεύω τὸν Κανονισμόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων.

§58ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§59Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως, διὰ νὰ τοὺς παρακαλέσω νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν κατ’ οἰκονομίαν ἔκαμεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Ὑπάρχει μία σειρὰ συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης ἔχουν κάμει ἐρωτήσεις διὰ τὸ θέμα καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δίκαιον εἰς μίαν μερίδα νὰ ἔχῃ δοθῇ ἡ εὐχέρεια τῆς ἀναπτύξεως αὐτῶν καὶ εἰς ἄλλους ὄχι. Ἐπειδὴ ἐπίκειται ἡ διακοπή, ἐπιβάλλεται ὅπως μέχρις αὐτῆς ἔχει ἐξαντληθῆ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τὴν πλειοψηφίαν νὰ στέρξῃ, ὅπως συνεχισθῇ ἡ σύντομος ἀνάπτυξις ἐρωτήσεων καὶ λήξῃ τὸ θέμα ἀπόψε.

§60ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἑκατέρωθεν ὑπάρχει ἐπιθυμία.

§61Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὸ σύνολον τῶν συναδέλφων. Καὶ νομίζω, ὅτι τοῦτο εὑρίσκει ἀνταπόκρισιν καὶ εἰς τὴν συμπολίτευσιν καὶ εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν γενικώτερον καὶ νομίζω, ὅτι εἰς τὴν παράκλησιν πρὸς τοὺς ἐρωτῶντας νὰ εἶναι σύντομοι εἴμεθα σύμφωνοι ὅλοι, διότι ὡς ἐκ τῆς φύσεως τοῦ θέματος, δὲν δικαιολογεῖται περαιτέρω διαιώνισις αὐτοῦ.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀφείλω, ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος, μετὰ τὴν παρέλευσιν τοῦ ἡμιώρου, νὰ σταματῶ τὸν ρήτορα. Ἔπειτα ἔχει ἔλθει ὁ κ. Στρᾶτος εἰδικῶς διὰ τὴν ἐπερώτησιν περὶ Β. Ἑλλάδος, ἡ ὁποία συζητεῖται ἐπὶ τέσσαρας Συνεδριάσεις καὶ θὰ πρέπει τέλος πάντων, κἄποτε νὰ τελειώσῃ διὰ νὰ δύναται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐπανέλθῃ εἰς Β. Ἑλλάδα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει κἄποτε νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός. Δι’ αὐτὸ ἐπρότεινα, καὶ νομίζω, ὅτι—ἐπειδὴ ὁ κ. Στρᾶτος θὰ φύγῃ—καλλίτερον εἶναι νὰ συμφωνήσωμεν.

§63Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὴν Τετάρτην θὰ ἔχωμεν Συνεδρίασιν;

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§65Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἂς συζητηθῇ τὴν Τετάρτην.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε ἂς συνεχισθῇ τὴν Τετάρτην. Ἑπομένως εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῶν ἐπερωτήσεων σχετικῶς μὲ τὴν ἀπόλυσιν τῶν Κοινοταρχῶν Βορ. Ἑλλάδος. Πρίν, κύριοι, δώσω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Μουράτογλου, ὁ ὁποῖος θὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν Κοινοταρχῶν Β. Ἑλλάδος, ἔχω νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι κατόπιν συνεννοήσεως μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως, ἀπεφασίσθη νὰ καταρτισθῶσι δύο Ἐπιτροπαὶ πρὸς τὸ παρόν, ἐξεταστικαὶ τῶν πραγμάτων. Ἡ μία ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπόθεσιν «Μερκαντίλε» καὶ ἡ ἄλλη ὅσον ἀφορᾷ τὰς «Ἰταλικὰς ἐπανορθώσεις» ὑποδιαιρούμεναι εἰς δύο κατηγορίας. Μετὰ δὲ τὴν κατάθεσιν τῆς ἐκθέσεως «Νταῆ», τότε θὰ ἀποφασισθῇ καὶ ὁ καταρτισμὸς τρίτης Ἐπιτροπῆς διὰ τὰς «Γερμανικὰς ἐπανορθώσεις». Νομίζω, ὅτι τὸ Σῶμα εἶναι σύμφωνον πρὸς τοῦτο.

§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τούτου, θὰ παρακαλέσω νὰ μὲ ἐξουσιοδοτήσητε νὰ καταρτίσω τὰς Ἐπιτροπὰς κατ’ ἀναλογίαν βάσει τοῦ Κανονισμοῦ, τὰς ὁποίας θὰ ἀνακοινώσω αὔριον πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὸ Σῶμα.

§69ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα κ. Πρόεδρε.

§70Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει αἴτησις προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τοὺς ἐπιλαχόντας.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, θὰ τὴν θέσω ἐν συνεχείᾳ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων. Τὴν Τετάρτην ἀφοῦ ὁμιλήσουν οἱ ὑπόλοιποι ἐπερωτῶντες, θὰ τεθῇ πλέον καὶ ἡ ἐπερώτησις, ὡς ἓν εἶδος κυρώσεως, ἐὰν εἶναι ἱκανοποιημένη ἢ ὄχι ἡ Βουλὴ διὰ νὰ μὴ χάνωμεν χρόνον.

§72Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σχετικῶς μὲ τὰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ συσταθοῦν, θὰ παρεκάλουν θερμότατα, ἐὰν συμφωνῇ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις, νὰ ταχθῇ μία προθεσμία σύντομος, οὕτως ὥστε νὰ περατωθῇ τὸ ἔργον καὶ νὰ μὴ καταστῇ ἀτέρμον, ὥστε νὰ ἐξανεμισθῇ τὸ ἐνδιαφέρον. Θὰ προέτεινον λοιπὸν νὰ ταχθῇ μία δίμηνος προθεσμία διὰ νὰ περατώσουν τὸ ἔργον των.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνεῖ ἡ Βουλή;

§74Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως εἶναι ὥριμος ἡ ὑπόθεσις.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον, ὅταν θὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ὀνόματα τῶν Μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, λαμβάνομεν ἀπόφασιν. Ὁ κ. Μουράτογλου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀπολύσεως τῶν Κοινοταρχῶν Βορ. Ἑλλάδος.

§76Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων ποὺ ὑποστηρίζουν, ὅτι οὐδεὶς τῶν ἀπολυθέντων δημοτικῶν Συμβούλων εἶναι κομμουνιστής, ἢ ὅτι ἔχει ὀργανωθῆ.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μουράτογλου, ἤθελον νὰ παρακαλέσω καὶ σᾶς, ὅπως καὶ τοὺς ἄλλους ἐγγεγραμμένους κ.κ. βουλευτὰς νὰ εἶσθε σύντομοι, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχωμεν ἀπαρτίαν διὰ θέμα ποὺ συζητεῖται διὰ τετάρτην φοράν. Δὲν θέλω βεβαίως νὰ περιορίσω τὸν λόγον, ἀλλὰ κάμνω τὴν σύστασιν αὐτήν, ἵνα κατορθωθῇ νὰ λήξῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις ἐπὶ τέλους.

§78Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων ποὺ ὑποστηρίζουν ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν ἀπολυθέντων Κοινοτικῶν Συμβούλων εἶναι κομμουνιστής. Τοὐναντίον ὑποστηρίζω ὅτι ἐλάχιστοι ἐξ αὐτῶν εἶναι κομμουνισταὶ καὶ ἐργάζονται ἀντεθνικῶς. Ὑποστηρίζω ὅμως ἐξ ἴσου ὅτι, ἡ μεγάλη πλειονότης τῶν ἀπολυθέντων τὰ 90% εἶναι καλοὶ ἕλληνες καὶ οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὸν κομμουνισμὸν ἡ δὲ ἀπόλυσίς των ἔγινε, παρὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορ. Ἑλλάδος, μόνον καὶ μόνον δι’ ἐξυπηρέτησιν κομματικῶν συμφερόντων τοῦ Συναγερμοῦ. Δὲν πρόκειται νὰ φέρω ὡς ἐπιχειρήματα τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἀπολυθέντων Κοινοτικῶν Συμβούλων. Εὐτυχῶς, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος μᾶς ἔδωσε πλεῖστα ἐπιχειρήματα διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν γνώμην μας. Οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐζήτησαν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ καταθέσῃ τοὺς φακέλλους τῶν ἀπολυθέντων, ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅμως ἠρνήθη τοῦτο, δικαιολογηθείς, ὅτι οἱ φάκελλοι εἶναι ἀπόρρητοι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβουν γνῶσιν αὐτῶν οἱ Βουλευταί. Ἀπορῶ ὅμως, πῶς οἱ φάκελλοι εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Ἰδιαιτέρων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορ. Ἑλλάδος καὶ μάλιστα μεταξὺ αὐτῶν, τοῦ Μπακογιάννη, πρώην Ἀξιωματικοῦ τοῦ ΕΛΑΣ, πρώην ἐξορίστου εἰς τὴν Μακρόνησον. Ἐπίσης τῆς Τσούμα Σοφίας, ἡ ὁποία εἶναι Ἰδιαιτέρα Γραμματεύς.......

§79Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Β. Ἑλλάδος). Δὲν ἔχω καμμίαν μὲ τὸ ὄνομα αὐτὸ εἰς τὸ Γραφεῖον μου.

§80Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Τὸν Μπακογιάννη τὸν ἔχετε;

§81Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Β. Ἑλλάδος). Εἶναι πολεμιστὴς καὶ ἔχει παρασημοφορηθῆ. Πότε, κ. συνάδελφε, ἦτο εἰς τὸν ΕΛΑΣ καὶ μάλιστα Ἀξιωματικός; Πῶς θέλετε νὰ ἦτο εἰς τὸν ΕΛΑΣ. Σήμερον εἶναι 26 ἐτῶν, παιδί. Πρὸ 10ετίας πόσον ἦτο, ποῦ ἦτο Ἀξιωματικὸς εἰς τὸν ΕΛΑΣ; Μὴ λέγετε ἀνακριβείας κ. συνάδελφε.

§82Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Ἀρνεῖσθε, ὅτι ἐπῆγεν εἰς τὴν Μακρόνησον;

§83Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Β. Ἑλλάδος). Ἐπολέμησε καὶ ἐπαρασημοφορήθη.

§84Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Τοὺς φακέλλους...

§85Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Β. Ἑλλάδος). Οὐδεὶς ἦλθε εἰς ἐμὲ νὰ μοῦ τοὺς ζητήσῃ, καὶ οὐδέποτε εἶπον, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ τοὺς δώσω εἰς τοὺς Βουλευτάς. Καὶ πάλιν σᾶς παρακαλῶ, μὴ λέγετε ἀνακριβείας. Ὑπάρχει ρητὴ δήλωσις, ὅτι ὅποιος Βουλευτὴς θέλει, ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ νὰ τοὺς ἀναγνώσῃ. Δὲν ἠμπορῶ ὅμως νὰ τοὺς καταθέσω εἰς τὴν Βουλήν.

§86Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Σᾶς ἐρωτῶ λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, ὁ Μπακογιάννης ἔχει πάει εἰς τὴν Μακρόνησον;

§87Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Β. Ἑλλάδος). Συζητοῦμεν τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τῶν ἀπολυθέντων. Ἐὰν θέλετε ἐπὶ τοῦ ἰδιαιτέρου γραφείου, ἄλλην ὥραν, κύριε συνάδελφε.

§88Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν Ἐδέσσης καὶ Ἀλμωπίας ἐπροτάθη ἡ ἀπόλυσις 80 κοινοτικῶν συμβούλων. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον ἀπορίας, εἶναι τοῦτο: Πῶς, ἐνῷ ἡ ΕΔΑ ἐπῆρε μόνον 360 ψήφους κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1950 καὶ 1952 εἰς τὰς ἐπαρχίας αὐτάς, ἐκτὸς τῆς πόλεως Ἐδέσσης, πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ οἱ 360 κομμουνισταὶ νὰ προώθησαν εἰς τὰ κοινοτικὰ συμβούλια, δι’ ἐκλογῶν μάλιστα, 80 κομμουνιστάς; Τελικῶς ἐκ τῶν 80 προταθέντων, ἀπελύθησαν 39. Κατόπιν ὅμως εἰσηγήσεων διαφόρων κομματικῶν φίλων τοῦ Συναγερμοῦ, ἐπανῆλθον ἐκ τούτων οἱ 12, χωρὶς κἄν ὁ κ. Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος νὰ ζητήσῃ νέα στοιχεῖα ὡς μᾶς εἶπεν εἰς τὴν ἀγόρευσίν του τῆς 19 Φεβρουαρίου, ὅτι κατόπιν νέων στοιχείων εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαναφέρῃ ὡρισμένους ἐξ αὐτῶν. Ἐζήτησα καὶ ἐγὼ δοκιμαστικῶς διὰ σημειώματός μου νὰ ἐπανέλθουν 5 σύμβουλοι ἀπολυθέντες, οἱ ὁποῖοι οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἶχον ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ἐντεῦθεν εἰς ἀντεθνικήν τινα ἐνέργειαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ σημείωμά μου τὸ ἀπέστειλεν εἰς τὸν Νομάρχην καὶ διὰ τοῦ Νομάρχου εἰς τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς, διὰ νὰ τοῦ ἀναφέρῃ. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Διοίκησις Χωροφυλακῆς τὴν μίαν ἡμέραν νὰ λέγῃ ὅτι εἶναι κομμουνιστὴς καὶ ὕστερα ἀπὸ ὀλίγας ἡμέρας νὰ διαψεύσῃ ἑαυτὴν καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν εἶναι κομμουνιστής; Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε πράγματι τὴν διάθεσιν νὰ ἀποδώσῃ δικαιοσύνην, ἔπρεπεν ὁ ἴδιος νὰ ἐξακριβώσῃ τὰ καταγγελλόμενα ἐκ μέρους μου δι’ ἑνὸς διοικητικοῦ ὑπαλλήλου ἢ καὶ διὰ τοῦ ἰδίου τοῦ Νομάρχου καὶ ὄχι διὰ τῆς Ἀστυνομίας, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ κατηγοροῦσα ἀρχή.

§89Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Β. Ἑλλάδος). Καὶ πάλιν σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ λέγετε ἀνακριβείας. Τὸ σημείωμά σας, ὅπως ἦτο, τὸ ἔστειλα εἰς τὸν κ. Νομάρχην μὲ ἐντολὴν νὰ ἐξετάσῃ προσωπικῶς. Λοιπὸν ἀπὸ ποῦ βγάζετε ὅτι ἐνῶ ἔπρεπε νὰ τὸ δώσω εἰς τὸν Νομάρχην, ἐγὼ τὸ ἔδωσα εἰς τὴν Ἀστυνομίαν;

§90Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Ἐγὼ εἶπον ὅτι τὸ ἐστείλατε εἰς τὸν Νομάρχην καὶ ὁ Νομάρχης τὸ ἔδωσεν εἰς τὸν Διοικητὴν Χωροφυλακῆς. Δὲν συνηθίζω νὰ λέγω ἀνακριβείας, ἐγὼ τοὐλάχιστον. Διότι σήμερον ἦλθον ἀπὸ τὴν Ἔδεσσαν, τὸ δὲ Σάββατον ἐπῆγα εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ Διοικητοῦ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ εἶδον τὸ σημείωμά μου ἐκεῖ, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, καὶ εἶχον καὶ συζήτησιν μὲ τὸν Διοικητὴν τῆς Χωροφυλακῆς. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ λέγω ἀνακριβείας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ἀγόρευσίν του τῆς 19ης Φεβρουαρίου μᾶς εἶπε τὰ ἑξῆς: «Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἐπρόκειτο περὶ σοβαροῦ ζητήματος........................ ................ (ἀναγινώσκει)......................» (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Ἰ. Τριανταφύλλης). Ὁ κ. Ὑπουργὸς δυστυχῶς, αὐτὸ τὸ μέτρον τὸ ἐφήρμοσε μόνον δι’ ἡμᾶς, ἀλλὰ διὰ τοὺς κομματικούς του φίλους οὔτε κἄν ἐζήτησε νεώτερα στοιχεῖα καὶ ἐπανῆλθον ἐκ τῶν 39 ἀπολυθέντων οἱ 12: «Ἐπανῆλθον, ὁ Π. Τουρλάκης ἐκ Βρυττῶν Ἐδέσσης, ὁ Β. Μόκρης τῆς Πετριᾶς........ .................. (ἀναγινώσκει)................... Ἐπειδή, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὁ μόνος Βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς τὸν ὁποῖον ἔκαμε τὴν τιμὴν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Β. Ἑλλάδος νὰ ἀναγνώσῃ τοὺς φακέλλους ὡρισμένων ἀπολυθέντων κοινοτικῶν συμβούλων καὶ αὐτὸ ἔγινε πρὶν ἀπὸ 40 ἡμέρας, εἰς τὰς 23 Ἰανουαρίου, δηλαδὴ πρὶν ἀκόμη ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, γνωρίζων τὰς κατηγορίας τῶν παυθέντων θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς ἀναγνώσῃ τὸν φάκελλον τοῦ Νικολάου Δούκα, δημοτικοῦ συμβούλου Ἀρδέας. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θέλῃ νὰ μᾶς τὸν ἀναγνώσῃ, θὰ σᾶς εἴπω ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι. Ὁ Νικόλαος Δούκας, κατὰ τὴν Κατοχήν, ἐνεγράφη εἰς τὴν Βουλγαρικὴν λέσχην, ἐφωδιάσθη μὲ βουλγαρικὴν ταυτότητα, ἐνετάχθη εἰς τὰς συμμορίας τοῦ Κάλτσεφ, ἔνοπλος ἐπολέμησε κατὰ τῆς Πατρίδος καὶ ἐφόνευσε πλείστους ὅσους Ἕλληνας. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἐσημείωσεν ἀξιοσημείωτον δρᾶσιν εἰς τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, συνελήφθη καὶ ὡδηγήθη εἰς τὴν ἐξορίαν. Τὸν Νικόλαον Δούκαν ἐπανέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός, διότι, ὅπως ἐδήλωσεν εἰς τὴν ὁμιλίαν του τῆς 19ης Φεβρουαρίου, πιθανὸν νὰ ἐπλανήθη καὶ τοὺς καλοὺς Ἕλληνας ἔπρεπε νὰ τοὺς ἐπαναφέρῃ. Διατί τοὺς ἐπανέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός; Ποῖον στοιχεῖον καινούργιον ὑπάρχει, τὸ ὁποῖον νὰ δικαιολογῇ τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἀπολύσεως τοῦ Ν. Δούκα; Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ.

§91Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Φιλίαν ἐδήλωσε καὶ ἐξηγνίσθη.

§92Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπανέφερε τὸν Δούκαν, ἐπεμβάσει ἑνὸς κομματάρχου, τοῦ κουμπάρου του. Ἐπανῆλθεν ὁ ἐκ Βρυττῶν Ἐδέσσης Πέτρος Τουρλάκης. Τὸ κατηγορητήριόν του εἶναι ὅτι κατετάγη καὶ αὐτὸς εἰς τὰς συμμορίας τοῦ Κάλτσεφ καὶ ἐπολέμησε καὶ αὐτὸς ἐναντίον τῆς Πατρίδος, ἐφόνευσε δὲ καὶ πολλοὺς Ἕλληνας εἰς τὴν περιοχὴν Ἐδέσσης. Κατετάγη εἰς τὰς συμμορίας μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Τὸ 1948 παρεδόθη, ὑπηρέτησεν ὡς στρατιώτης καὶ ἐτραυματίσθη ἀπὸ νάρκην. Αὐτὸ εἶναι τὸ κατηγορητήριον του. Αὐτὸν τὸν ἐπανέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐπανῆλθεν ὁ Προφητηλιώτης καὶ ὁ Καρτάλης καὶ ὁ ............., οἱ ὁποῖοι ἦσαν συμμορῖται τοῦ Κάλτσεφ, τοῦ Βουλγάρου, ὁ ὁποῖος ἐτρομοκράτησε καὶ ἐφόνευσε πλείστους ἄλλους Ἕλληνας εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν. Ἐπανῆλθε κατόπιν ἐπεμβάσεως ἑνὸς συναδέλφου ὁ Σαμαρᾶς Νικόλαος ἐκ Παλαιᾶς Πέλλης. Ἐπίσης καὶ ὁ Σαμαρᾶς εἶχεν ἐγγραφῆ εἰς τὴν Βουλγαρικὴν λέσχην καὶ εἶχε ταυτότητα Βουλγαρικήν. Ἐπανῆλθον ὅλοι αὐτοί. Ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, βάσει ποίων νεωτέρων στοιχείων, τοὺς ἐπανέφερεν; Πῶς τὴν δικαιολογεῖ τὴν πρᾶξιν αὐτὴν τῆς ἐπαναφορᾶς; (Χειροκροτήματα). Ἐνῶ ἐπανῆλθον οἱ ἀνωτέρω καὶ παραμένουν, ἀπελύθησαν τῆς θέσεώς των πλεῖστοι ὅσοι Σύμβουλοι, γηγενεῖς τὸ πλεῖστον, οἱ ὁποῖοι ἐπέδειξαν, κατὰ τὴν κατοχὴν δρᾶσιν ἐθνικήν. Δυστυχῶς, αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαί, δὲν θέλουν νὰ ἐρευνήσουν, προκειμένου νὰ χαρακτηρίσουν ἕνα ἕκαστον ἐξ αὐτῶν, νὰ ἐρευνήσουν καὶ νὰ ἀνεύρουν στοιχεῖα ὑπὲρ αὐτῶν, ἴσως, διότι ἔχουν μίαν νοοτροπίαν στενόκαρδον. Δὲν θέλουν πράγματι νὰ κοπιάσουν, διὰ νὰ ἀνεύρουν στοιχεῖα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἀπεδεικνύετο ὅτι ὅλοι αὐτοὶ εἶναι τίμιοι πατριῶται καὶ καλοὶ Ἕλληνες. Ἀπελύθη ὁ Δ. Νάτσης, ἐξ Ἁγ. Ἀθανασίου Πέλλης, μὲ τὴν κατηγορίαν τοῦ Βουλγάρου. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ 1942 οἱ Βούλγαροι μετέφερον ὅλους τοὺς ἄνδρας τοῦ χωρίου, 88 ἄνδρας, εἰς Φλώριναν, ἐκεῖ δὲ εἰς τὸ Βουλγαρικὸν Φρουραρχεῖον ἐκάλεσαν ὅλους αὐτούς, νὰ εἴπουν ποῖοι ἐξ αὐτῶν εἶναι Ἕλληνες καὶ οἱ μόνοι οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ ψυχικὸν θάρρος νὰ εἴπουν ὅτι ἦσαν Ἕλληνες, ἐνῶ ἐκινδύνευον νὰ σφαγοῦν, νὰ φυλακισθοῦν ἦσαν ἕξ, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ ἀπολυθεὶς Δημ. Νάτσης. Τοὺς ἐλαχίστους ἀνθρώπους, εἰς τοὺς ὁποίους στηριζόμεθα εἰς τὰ μέρη αὐτά, τοὺς χαρακτηρίζομεν, σήμερον κακοὺς Ἕλληνας, ἀναξίους Ἕλληνας. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ μὲ τὸν Γ. Καρᾶν, ὁ ὁποῖος ἐπίσης ἀπελύθη, δῆθεν διὰ Βουλγαρικὰ αἰσθήματα, μὲ ψευδῆ στοιχεῖα διότι τὸ περασμένο Σάββατον ἤμην εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ Διοικητοῦ Χωροφυλακῆς καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ μοῦ φέρῃ τὸν φάκελλον τοῦ Καρᾶ. Ἡ Ὑποδιοίκησις Χωροφυλακῆς οὐδὲν στοιχεῖον ἐπιβαρυντικὸν διὰ τὸν Καρᾶν ἔχει. Τὰ στοιχεῖα λέγουν ὅτι κατάγεται ἐξ ἑλληνικωτάτης οἰκογενείας, ὅτι ἡ οἰκογένειά του προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὸν Μακεδονικὸν Ἀγῶνα καὶ ὁ ἴδιος εἶναι καλὸς Ἕλλην. Ὑπάρχει ἕνα σημείωμα τοῦ τμήματος ἀλλοδαπῶν, εἰς τὸ ὁποῖον χαρακτηρίζεται ὡς ἔχων καὶ αἰσθήματα Βουλγαρικά. Δυστυχῶς δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐρευνήσουν περισσότερον διότι ἐὰν ἤθελον νὰ ἐρευνήσουν, θὰ εὕρισκον ὅτι ὁ Γ. Καρᾶς, κατὰ τὴν κατοχὴν, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ τότε Νομάρχου Ἐδέσσης κ. Γ. Θέμελη, πρώην βουλευτοῦ καὶ ἀποστράτου στρατηγοῦ τῆς Ἀεροπορίας, κατόπιν ἐντολῆς αὐτοῦ καὶ κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Στὰμ–Στάμ, τὸν ὁποῖον γνωρίζετε ὅλοι, ἀνέλαβε τὴν προεδρίαν τῆς Κοινότητος καὶ κατώρθωσε χάρις εἰς τὴν ἱκανότητά του νὰ ἀποτρέψῃ, ὥστε κανεὶς ἐκ τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου του νὰ μὴ λάβῃ ὅπλον ἀπὸ τὸν Κάλτσεφ. Ἐπίσης κατόπιν ἐντολῆς τοῦ ἰδίου Νομάρχου, προωθήθησαν ὅλοι αὐτοὶ οἱ Ἕλληνες εἰς τὰ πόστα τοῦ ΕΑΜ. μόνον καὶ μόνον, διότι ἡ Βουλγαρικὴ προπαγάνδα προσεπάθει νὰ προωθήσῃ ἀνθρώπους δικούς της εἰς ἐπικαίρους θέσεις καὶ ὑπὸ τὴν κάλυψιν τοῦ ΕΑΜ νὰ ἐξοντώσῃ τὸ Ἑλληνικὸν στοιχεῖον. Καὶ πράγματι ὁ Καρᾶς καὶ οἱ φίλοι του, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Νομάρχου καὶ τοῦ Χατζησταματίου, κατώρθωσαν, ὥστε οὐδεὶς κάτοικος τοῦ χωρίου νὰ λάβῃ ὅπλον, ἐπὶ πλέον οὐδεὶς κάτοικος νὰ πάθῃ τίποτε ἀπὸ τὸ

Ε.Α.Μ.,

Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ὁ Γ. Καρᾶς ἦτο ὁπλίτης τῶν Τ.Ε.Α. ἔμπιστος, διότι ἦτο εἰς τὸ φυλάκιον τῆς Χωροφυλακῆς καὶ οἱ χωροφύλακες ἐνηλλάσσοντο εἰς τὴν σκοπιάν μαζί του. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἐὰν ὁ Καρᾶς ἦτο κακὸς Ἕλλην ἢ κομμουνιστής, νὰ ἐμπιστευθοῦν τὴν ζωήν των οἱ χωροφύλακες εἰς τὸν Καρᾶν, διότι ὅταν ἐφύλαγεν αὐτός, ἐκοιμῶντο αὐτοί. Τὸν Καρᾶν ἀπέλυσεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀπελύθη, Κύριοι, ὁ Θ. Νέζης, Δημοτικὸς Σύμβουλος Ἐδέσσης, διὰ συμμετοχὴν εἰς τὸ ΕΑΜ, κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς. Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα δὲν ὑπῆρχε κανείς, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἦτο εἰς τὸ ΕΑΜ. Εἰς τὰ χωριά, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κάμουν διαφορετικά, διότι θὰ ἔχαναν τὸ κεφάλι των. Εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τῆς 10ης τοῦ μηνὸς, μᾶς λέγει ὅτι: «Θὰ ἦτο....... (ἀναγινώσκει) ........................» Καὶ ἔχω μίαν ἀπορίαν. Ποῖοι λόγοι ἐπέβαλον, οὕτως ὥστε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος νὰ ἀνακαλέσῃ τὰς ἀπολύσεις τῶν Δούκα, Τουρμάνη καὶ τοῦ Σαλαρᾶ καὶ τόσων ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν ἀντεθνικῶς καὶ ἔχουν τὸ πλέον βεβαρημένον μητρῶον. Ἁπλῶς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, τὸ κομματικὸν συμφέρον, ἐτάχθη ὑπεράνω τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος. Λυποῦμαι, ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι τὸ ἀληθές. Θὰ ἦτο πλέον δίκαιον, πλέον ἀνδρικόν, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπέλυεν ὅλους αὐτοὺς μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι δὲν εἶναι φίλοι τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὰς θέσεις αὐτὰς νὰ τοποθετήσῃ φίλους τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἦτο πλέον δίκαιον, ἀλλ’ εἶναι τελείως ἀπαράδεκτον νὰ ἀπολύωνται Ἕλληνες, μὲ τὴν βαρυτάτην κατηγορίαν τοῦ κομμουνιστοῦ, ἢ καὶ τοῦ ἀναξίου Ἕλληνος, διὰ νὰ μὴ εἴπω τοῦ Βουλγάρου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν τὰς ἀπολύσεις Κοινοτικῶν Συμβούλων μὲ ἐπιδίωξιν κομματικοῦ σκοποῦ, τὴν ἀπόλυσιν τιμίων Ἑλλήνων, μὲ τὴν βαρυτάτην κατηγορίαν τοῦ κομμουνιστοῦ, ἢ τοῦ ἀναξίου Ἕλληνος. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς βάρος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν νὰ παίζωμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σπιλώνωμεν τὴν τιμὴν καὶ τὴν ὑπόληψιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, διότι προσφέρομεν τὴν χειρίστην ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον, τραυματίζομεν τὴν ἑνότητα τὴν ψυχικὴν τῶν Ἑλλήνων, καλλιεργοῦμεν τὸ μῖσος καὶ τὴν ἐκδίκησιν εἰς τὴν ψυχὴν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ὠθοῦμεν εἰς τὸν κομμουνισμὸν ἀνθρώπους ἱκανούς, ἐπὶ πλέον δίδομεν ἐπιχειρήματα εἰς τὴν ξένην προπαγάνδαν. Δὲν θέλω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀκόμη καιρὸς ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν τιμὴν καὶ τὴν ὑπόληψιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ νὰ ἀποδώσῃ δίκαιον, ἐὰν ἐξακολουθῇ νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι αἱ ἀπολύσεις ἔγιναν δι’ ἐθνικοὺς καὶ μόνον ἐθνικοὺς λόγους. (Χειροκροτήματα).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον.

§94Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα, δηλαδὴ εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου περὶ τῶν ἀπολύσεων τῶν Κοινοταρχῶν, νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐν προοιμίῳ διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐξαγάγῃ ἀλάθητα συμπεράσματα ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 16ης Νοεμβρίου 1952, εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Ἐδέσσης, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἐπλειοψήφισε τὸ Κέντρον καὶ ἀνεδείχθησαν Βουλευταὶ οἱ 3 ὑποψήφιοι τῆς σημερινῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀποτελεσμάτων οἱ ἀποτυχόντες ὑποψήφιοι τοῦ Συναγερμοῦ περιεφέροντο εἰς τὰ χωρία τῆς Ἐπαρχίας Ἀλμωπίας–Ἐδέσσης καὶ προσεπάθουν νὰ συγκεντρώσουν μάρτυρας οἱ ὁποῖοι νὰ κατέθετον ὅτι ἡμεῖς κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον, ὁμιλοῦντες εἰς τοὺς ψηφοφόρους, ἐλέγομεν πράγματα κολάσιμα καὶ λόγια τοιαῦτα κατὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὥστε τρομοκρατηθέντες οἱ ψηφοφόροι ἐψήφισαν τὸ Κέντρον, ἡττηθέντος οὕτω τοῦ Συναγερμοῦ. Πράγματι, τοὺς μάρτυρας αὐτοὺς κατώρθωσαν νὰ τοὺς ἀνεύρουν μεταξὺ τῶν ἀποτυχόντων Προέδρων κατὰ τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς. Ἡ ὑπόσχεσις ἡ ὁποία ἐδόθη, ὡς μᾶς ἐγνώρισαν ὀπαδοὶ τῶν ὑποψηφίων Βουλευτῶν τοῦ Συναγερμοῦ, ἦτο ὅτι ἐὰν ἐπετύγχανον τὴν ἀνατροπὴν τῶν ἐκλογῶν τῆς Ἐδέσσης, ἀνελάμβανον αὐτοὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐνεργήσουν παρὰ τῇ Κυβερνήσει τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀπολυθοῦν οἱ αἱρετοὶ Κοινοτικοὶ ἄρχοντες καὶ νὰ διορισθοῦν ὡς Πρόεδροι Κοινοτήτων καὶ ὡς Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι οἱ ἀποτυχόντες κατὰ τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς. Οἱ μάρτυρες οὗτοι ἐκλήθησαν εἰς τὰ κατὰ τόπους Εἰρηνοδικεῖα, ἔγιναν ἔνορκοι βεβαιώσεις αἱ ὁποῖαι προσεκομίσθησαν ἐνώπιον τοῦ Ἐκλογοδικείου τὸ ὁποῖον ὅμως ἀπέρριψε τὴν ἔνστασιν. Οὕτω λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἀποδεικνύεται περιτράνως ὅτι ἡ ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ προβῇ εἰς τὰς ἀθρόας αὐτὰς ἀπολύσεις τῶν Κοινοταρχῶν ἦτο πρᾶξις μελετημένη, πρᾶξις ἐσκεμμένη, τὴν ὁποίαν ἀνέλαβε νὰ ἐφαρμόσῃ αὐστηρῶς καὶ ἀκάμπτως ὁ Ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος κ. Στρᾶτος. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν περιοχὴν Ἀλμωπίας–Ἐδέσσης, ἡ ὁποία εἶναι σχετικῶς μικρά, ἀπελύθησαν 39 Κοινοτάρχαι, ὅπως δὲ εἶπεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Μουράτογλου, ἡ δύναμις τῶν κομμουνιστῶν εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν εἶναι ἐλαχίστη—ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν ἰδίως εἰς τὴν Ἐπαρχίαν μου φθάνει μόνον τοὺς 130—καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ δικαιολογηθῇ νομίζω, ὁ μεγάλος αὐτὸς ἀριθμὸς τῶν ἀπολύσεων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ὁμιλῶν προχθὲς εἶπεν ὅτι: «Αἱ παραμεθόριοι περιοχαὶ ἀποτελοῦν (ἀναγινώσκει).......». Ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ διαβεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν, τὸν ὁποῖον ἴσως κακοὶ Σύμβουλοι παρασύρουν εἰς κακὰς ἐνεργείας, ὅτι ὅσοι ἐκ τῶν Ἑλλήνων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἴτε συνειργάσθησαν κατὰ τὴν περίοδον τῆς Κατοχῆς μὲ τὸν ἐχθρόν, εἴτε εὑρίσκοντο εἰς τὰς γραμμὰς τοῦ Κάλτσεφ καὶ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἐτάχθησαν στὰς γραμμὰς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ προσεχώρησαν μετὰ εἰς τὸν Συναγερμόν, οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἔχει πάθει τι, ἔχει ταλαιπωρηθῆ ἢ ἐκτοπισθῆ.

§95Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἀπὸ τὴν Ἐπαρχίαν μου ἀπελύθησαν 33.

§96Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ὁμιλῶ διὰ τὴν Ἐπαρχίαν μου καὶ ὄχι διὰ τὴν ἰδικήν σας. Σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως ὅτι ὁ Δημοτικὸς Σύμβουλος τῆς Ἀριδαίας Ν. Δούκας, εἶχεν ἐναντίον του τὴν κατηγορίαν, τὴν ὁποίαν εἶχε δώσει ἡ Ἀστυνομία εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν, ὅτι ἦτο φίλος καὶ ὀπαδὸς τοῦ Κάλτσεφ καὶ αὐτὸς ἦτο ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὑπεδέχθη τὸν Κάλτσεφ μὲ ἀνθοδέσμην. Νομίζω λοιπὸν ὅτι εἶναι τρομερὸν καὶ ἀπαράδεκτον νὰ ἐπανέρχεται σήμερον ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ὡς κακῶς ἀπολυθείς. Διότι τί πρέπει νὰ εἴπουν τότε οἱ Κοινοτάρχαι ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχουν στοιχεῖα ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι ἠγωνίσθησαν σθεναρῶς τόσον κατὰ τὴν περίοδον τοῦ Ἀλβανικοῦ Ἔπους ὅσον καὶ κατὰ τὴν περίοδον τοῦ ἀνταρτοπολέμου ἐπάνω ἐκεῖ εἰς τὰ βουνὰ τῆς Ἀλμωπίας; Δὲν ἀποτελεῖ τοῦτο πρᾶξιν ἐναντίον τῶν μαχητῶν τῆς ἐλευθερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους; Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς διαβάσω ἕνα μέρος μόνον ὑπομνήματος πρὸς τὸν Στρατάρχην Παπάγον τριῶν Κοινοταρχῶν ἐκ τοῦ χωρίου Ἐδέσσης Ἅγιος Ἀθανάσιος γηγενῶν, οἱ ὁποῖοι, ἐν ἀντιθέσει μὲ ἐκείνους ποὺ ἀνέφερα, οὔτε φίλοι τοῦ Κάλτσεφ ἦσαν, οὔτε καλαμπόκι βουλγαρικὸ ἔλαβον κατὰ τὴν κατοχήν, ἀγωνισθέντες ἀντιθέτως ἐναντίον τῆς Βουλγαρικῆς προπαγάνδας: «.... (ἀναγιγνώσκει).............». Οἱ ἀνωτέρω κοινοτάρχαι ἐν ἀντιθέσει μὲ τοὺς ἄλλους τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Μουράτογλου καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχουν στοιχεῖα, δὲν ἐπανῆλθον καὶ καλῶς ἀπελύθησαν κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Β. Ἑλλάδος. Οἱ ἄλλοι ὅμως οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθουν, δὲν ἐπανῆλθον. Διὰ τὸν ἀπολυθέντα καὶ ἐπανελθόντα Ν. Δούκαν, τῇ ἐπεμβάσει πολιτευομένων τοῦ Ε. Συναγερμοῦ ἔχω συμπληρωματικῶς νὰ καταθέσω, ὅτι οὗτος τυγχάνει κουμπάρος τοῦ ἀποτυχόντος ὑποψηφίου τοῦ Συναγερμοῦ. Διὰ τὸν ἐπανελθόντα Κ. Ὄρλην, ὅτι οὗτος ἐξετοπίσθη εἰς Ἅγ. Εὐστράτιον καὶ ὅτι ἐπανελθὼν ἐκ τῆς ἐκτοπίσεως ὑπῆρξεν ἐκ τῶν σθεναρῶν ὑποστηρικτῶν τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ ὑποψηφίου τοῦ Ἑλλ. Συναγερμοῦ ἀναδειχθέντος Προέδρου τοῦ Συνδέσμου τῶν Κοινοτήτων ἐπαρχίας Ἀλμωπίας. Διὰ τὸν τρίτον ἐπανελθόντα Παρασκευόπουλον, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ὑπῆρξεν εἷς ἐκ τῶν φανατικῶν ὀπαδῶν τοῦ Συναγερμοῦ ἐκτεθεὶς κατὰ τὴν περίοδον τῶν ἐκλογῶν ὡς Δημοτικὸς Σύμβουλος. Ἐπίσης κύριοι συνάδελφοι, ἐπανελθὼν εἶναι καὶ ὁ ἀπολυθεὶς Δ. Δελάπης, ἐκ Σωτήρας, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 642/52 ἔνορκον βεβαίωσιν τοῦ κ. Εἰρηνοδίκου μᾶς κατηγόρησεν ὅτι ἐλέγαμεν εἰς τοὺς κατοίκους ὅτι ὅσοι ψηφίσουν Παπάγον, τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν θὰ ἐκδιωχθοῦν εἰς τὴν Βουλγαρίαν κλπ. Τὸν Δελάπην τὸν ἐπανέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθῃ ὁ Δελάπης ὁ ὁποῖος ἦτο μάρτυς κατηγορίας ἐναντίον μας! Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ προξενεῖ μεγίστην κατάπληξιν κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ ἀπόλυσις 7 Κοινοτικῶν Συμβούλων τῆς Κοινότητος Ἀρνίσης. Οἱ ἀπολυθέντες εἶναι οἱ: (Ἀναγιγνώσκει τὰ ὀνόματα τῶν ἀπολυθέντων).....

§97Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς πληροφορήσητε πόσας ψήφους εἶχε πάρει ἡ ΕΔΑ ἐκεῖ;

§98Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Εἶναι ζήτημα, ἐὰν εἰς τὴν Ἄρνισαν ἡ ΕΔΑ εἶχε πάρει 15 ψήφους.

§99Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἐπὶ πόσων ψηφοφόρων κύριε συνάδελφε ἔλαβεν ἡ ΕΔΑ 15 ψήφους.

§100Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾶ ἡ μνήμη μου, ἐπὶ 970 περίπου.

§101Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργ. Β. Ἑλλ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἕπεται μὲ τὸ ὅτι ἀπελύθησαν οἱ ἑπτὰ αὐτοὶ Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι ὅτι ἦσαν καὶ κομμουνισταί.

§102Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει κύριε Ὑπουργέ, ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἀπελύθησαν οἱ ἑπτὰ αὐτοὶ σύμβουλοι εἶναι καθ’ ἡμᾶς ὁ ἑξῆς: ἔπρεπε τὴν θέσιν αὐτῶν νὰ καταλάβουν ὑποψήφιοι οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὸν Συνδυασμὸν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν ΤΕΑ. Κύριοι συνάδελφοι, τηλεγραφήματα ἀπὸ τὸ χωρίον αὐτὸ μὲ ἠνάγκασαν νὰ μεταβῶ ἐπὶ τόπου διὰ νὰ διαπιστώσω τὴν τραγικὴν κατάστασιν καὶ τὴν 23 Μαρτίου τοῦ 1953 ἀπέστειλα τὸ κάτωθι τηλεγράφημα πρὸς τὸν Στρατάρχην Παπάγον «... (Ἀναγιγνώσκει).....................». Τὸ τηλεγράφημα κύριοι συνάδελφοι, εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἐπισύρῃ τὴν μῆνιν τῶν ὀπαδῶν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν ΤΕΑ καὶ τὴν ἀπόλυσιν τῶν Κοινοταρχῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τοιουτοτρόπως ἔλαβον ἕνα σκληρὸν μάθημα. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ὁ λόγος τῆς ἀπολύσεώς των, ἦτο καθαρῶς πολιτικός, διότι δὲν ἦτο νοητὸν οἱ 970 ψηφοφόροι τῆς Ἀρνίσης νὰ εἶχον τρελλαθῆ καὶ νὰ ἐψήφισαν ἑπτὰ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐπικίνδυνοι εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ ἐθνικῶς ἀπαράδεκτοι. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐθεώρουν ὅτι δὲν ἐκπληρῶ πλήρως τὴν ἀποστολήν μου ἐὰν δὲν ἀνέφερα καὶ τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος Χρυσῆς Ἀλμωπίας, Φ. Λαζαρίδην, ὁ ὁποῖος παρὰ τὰ 74 χρόνια τὰ ὁποῖα ἔχει ἐπὶ τῆς ράχεώς του κατώρθωσεν εἰς διάστημα δύο μόνον ἐτῶν νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν κατασκευὴν τοῦ σχολείου τῆς Κοινότητος, τὴν κατασκευὴν τοῦ ὑδραγωγείου καὶ τῆς ἐκκλησίας. Καὶ ὅμως ἀπελύθη καὶ οὗτος διὰ νὰ ἐπιβραβευθῇ διὰ τὰς πράξεις αὐτὰς τὰς... ἀντεθνικάς! τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὑπὲρ τῆς Κοινότητός του. Διὰ τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος Χρυσῆς, Φώτιον Λαζαρίδην, ἰδοὺ τὶ λέγει μία βεβαίωσις τοῦ ἀντισυνταγματάρχου κ. Γεωργίου Μορώνη «.....(ἀναγινώσκει)...». Σ.Τ.Γ.... 21/1/54 Δ. βεβαιῶν» ὑπογραφὴ τοῦ ἀντισυνταγματάρχου Γεωργ. Μορώνη. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς περιγράψω τὸ κλάμα εἰς τὸ ὁποῖον ἐξέσπασεν ὁ γέρων αὐτός. Ὅταν τὸν ἔφεραν ἐνώπιον τοῦ κ. Νομάρχου, εἶπε τοῦτο τὸ χαρακτηριστικὸν «ὅτι δὲν πειράζει ἐμένα μὲ τραυμάτισαν καὶ μὲ ἐπίκραναν εἰς τὸ τέρμα τῆς ζωῆς μου, ἀλλὰ φοβοῦμαι διὰ τὰ παιδιά μου, μήπως κατόπιν τῆς ἀπολύσεως τῆς ἰδικῆς μου δὲν ἠμπορέσουν αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαὶ νὰ τοὺς δώσουν πιστοποιητικὰ ἐθνικοφροσύνης, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ συνεχίσουν τὰς σπουδάς των». Νομίζω ἐπίσης ὑποχρέωσίν μου νὰ ἀναφέρω, κύριοι συνάδελφοι καὶ τὴν οἰκογένειαν τῶν ἀδελφῶν Παπαπέτρου ἀπὸ τὸ χωρίον Λουτράκι, τέσσαρες ἀδελφοὶ ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς ἐφονεύθη εἰς τὴν Ἀλβανίαν, ὁ δεύτερος τραυματισθεὶς σοβαρῶς κατὰ τὸν τελευταῖον συμμοριτοπόλεμον εἶναι πλέον συνταξιοῦχος. Ἐτραυματίσθη εἰς τὴν περιοχὴν Βιτσίου. Ὁ τρίτος ἀδελφός, Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Λουτρακίου Ἀλμωπίας, ἔχει ἀκόμη νωπὰ τὰ τραύματα ἀπὸ τὰ βλήματα τῶν ἀνταρτῶν, εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Καϊμὰκ–τσαλὰν τὰ ὁποῖα ἔπεσαν εἰς τὰ χαρακώματα ὅπου εὑρίσκετο μαζὶ μὲ τοὺς συμπολεμιστάς του, ἀγωνιζόμενος διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τοῦ ἔθνους. Καὶ αὐτὸν τὸν συγκαταλέγομεν μεταξὺ τῶν ἀπολυθέντων καὶ μὴ ἐπανελθόντων. Ἐπίσης ὀφείλω νὰ ἀναφέρω τὸν Χρ. Λιάλιον, Πρόεδρον τῆς Κοινότητος Γαρέφης. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἠγωνίσθη τόσον εἰς τὴν Ἀλβανίαν ὅσον καὶ κατὰ τὴν περίοδον τοῦ συμμοριτοπολέμου. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἔχετε μικρὰν ὑπομονὴν διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσέφερεν εἰς τὴν Πατρίδα ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Γαρέφης. Θὰ διαβάσω μόνον μικρὰν περικοπὴν διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω: «Ἐπειδὴ τόσον ἐγὼ ὅσον καὶ ὁ πατήρ μου εἴμεθα ἀπὸ τοὺς μαχητὰς τῶν ὑπὲρ ἀνεξαρτησίας ..... ...(ἀναγινώσκει)......................». Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου αὐτοῦ τὸν ἐψήφισαν καὶ τὸν ἀνέδειξαν ὡς Πρόεδρον τῆς Κοινότητός των, καὶ αὐτὸς ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς ὀρδὰς τοῦ Κάλτσεφ, καὶ αὐτὸν τὸν ἀπέλυσαν καὶ δὲν τὸν ἐπανέφεραν. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ εἴπω καὶ ὀλίγα τινὰ περὶ τοῦ ἀπολυθέντος Προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐδέσσης διὰ νὰ κάμετε μίαν σύγκρισιν αὐτοῦ μετὰ τοῦ ἀπολυθέντος καὶ ἐπανελθόντος Δημοτικοῦ Συμβούλου τοῦ Δήμου Ἀρδέας, Νικολάου Δούκα. Διὰ τὸν τέως πρόεδρον τοῦ Δημ. Συμβουλίου τῆς Ἐδέσσης κ. Θεόδωρον Νέζερ ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ διὰ νὰ σχηματίσῃ σαφῆ εἰκόνα ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ὁ κ. Θεόδωρος Νέζερ ἔχει ὑπὲρ αὑτοῦ πλείστας ὅσας πράξεις ἐθνικὰς καὶ ἔχει προσφέρει τόσας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα, ποὺ ἀντὶ ἡ Πατρὶς νὰ τὸν εὐγνωμονῇ, ἀντὶ νὰ τοῦ δοθῇ ἰδιαίτερος ἔπαινος, συγκατελέγη καὶ αὐτὸς μεταξὺ τῶν ἀπολυθέντων Κοινοταρχῶν μὲ τὴν βαρυτάτην κατηγορίαν τοῦ ἐθνικῶς ἐπικινδύνου. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημ. Συμβουλίου Ἐδέσσης Θεόδ. Νέζερ εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἰσηγήθη τὴν παραχώρησιν οἰκοπέδου εἰς τὴν 2αν Μεραρχίαν καὶ ἤδη ἤρχισεν ἡ ἀνέγερσις τοῦ Μεγάρου τῆς Μεραρχίας. Εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἰσηγήθη τὴν παραχώρησιν οἰκοπέδου διὰ τὴν ἀνέγερσιν οἰκοδομήματος δι’ ὅλους τοὺς ἀξιωματικοὺς εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἐδέσσης. Ὅλα αὐτὰ ἐγένοντο κατὰ τὸ ἔτος 1952–53. Εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐπολέμησεν ὡς ὑποδιοικητὴς τῆς Τ.Ε.Α. ἀπὸ τὸ ἔτος 1947–50, ἔλαβε μέρος εἰς ὅλας τὰς μάχας ἐναντίον τῶν ἀνταρτῶν ὅταν ἔβαλλον ἐναντίον τῆς Ἐδέσσης. Καὶ πλὴν αὐτοῦ, Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἑκάστοτε Νομάρχαι τῆς Ἐδέσσης ἀναγνωρίζοντες τὸ ἀκέραιον τὸ χαρακτῆρος του, ἀναγνωρίζοντες τὴν ἱκανότητα καὶ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ Θεοδώρου Νέζερ τὸν εἶχον διορίσει κατὰ τὰ ἔτη 1949, 1950, 51, 52, καὶ 53 εἰς ὅλας σχεδὸν τὰς ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι Ἐπιτροπαὶ ἀπέβλεπον εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ ἐθνικοῦ γυμναστηρίου Ἐδέσσης, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς ὁποίας εἶναι μέλος ὁ ἀπολυθεὶς πρόεδρος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου Θεόδωρος Νέζερ, ἀριθμὸς ἀποφάσεως 19997. Ἐπίσης εἰς μίαν ἄλλην ἀπόφασιν, ἀριθμὸς πρωτοκόλλου 7573 ὡς μέλος ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ὀργάνωσιν καὶ λειτουργίαν τῶν παιδικῶν ἐξοχῶν διὰ τὰ ἐργαζόμενα παιδιὰ τοῦ νομοῦ Πέλλης. Ἐπίσης εἰς τὴν ἀπόφασιν μὲ ἀριθμὸν πρωτοκόλλου 7500 τῆς 6–5–52 μέλος ἑτέρας ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἀπέβλεπε διὰ τὰς κατασκηνώσεις τῶν ἐργαζομένων παιδιῶν διὰ τὴν θερινὴν περίοδον τοῦ 1952/53. Ἄλλη ἀπόφασις τοῦ 1949 λέγει: «Ὁ νομάρχης Πέλλης. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀνάγκας συντηρήσεως τῶν ἀνδρῶν Μ.Ε.Α. Ἐδέσσης........ (ἀναγινώσκει)...». Θὰ ἦτο παράλειψις, ἐὰν δὲν σᾶς ἐγνώριζον ὅτι καὶ ὁ ἴδιος ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως Στρατάρχης κ. Παπάγος ἐξέφρασε τὴν εὐαρέσκειάν του, εἰς τὸν ἀπολυθέντα πρόεδρον τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου Ἐδέσσης διὰ τὴν πατριωτικωτάτην θέσιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν εἰς τὸ δημοτικὸν συμβούλιον εἰσηγηθεὶς τὴν παραχώρησιν τοῦ οἰκοπέδου ἐκ τοῦ δήμου Ἐδέσσης διὰ τὴν ΙΙ Μεραρχίαν. Καὶ ἑτέρα εὐαρέσκεια τοῦ Διοικητοῦ τῆς ΙΙ Μεραρχίας πρὸς ὁλόκληρον τὸν δῆμον Ἐδέσσης, διὰ τῆς ὁποίας ἐξεφράζετο ἡ εὐγνωμοσύνη καὶ ἡ εὐαρέσκεια τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὁ Θεόδωρος Νέζερ, λέγω, ἀνήκει εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀπολυθέντων καὶ ἐν κατακλεῖδι ὁ Θεόδωρος Νέζερ, πικρανθεὶς προφανῶς, ὑπέβαλε τὴν παραίτησίν του ἐξ ὅλων τῶν ἀξιωμάτων, εἰς τὰ ὁποῖα τὸν ἀνέδειξαν αἱ διάφοροι τοπικαὶ Δημόσιαι ἀρχαί. Μεταξὺ ἄλλων γράφει ὁ ἀπολυθεὶς πρόεδρος πρὸς τὸν κ. Νομάρχην Πέλλης: «Κύριε Νομάρχα, ἐπειδὴ κατόπιν τῆς ἀπολύσεώς μου ἐκ τοῦ ἀξιώματος τοῦ... ...... (ἀναγινώσκει)...................». Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω ὅλα τὰ ὑπόλοιπα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω, μόνον θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον νὰ δεχθῇ μίαν αἴτησιν, ἡ ὁποία ἀπευθύνεται πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς.

§103Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Τί λέγει;

§104Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Πρόκειται περὶ μιᾶς αἰτήσεως ἡ ὁποία ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὴν περιοχὴν Χαλκιδικῆς. Διαμαρτύρονται τρεῖς κοινοτάρχαι, οἱ ὁποῖοι λέγουν πράγματα ὄντως τραγικὰ ἐν τῇ αἰτήσει των. Ἂν ἐπιμένετε, νὰ σᾶς τὴν διαβάσω.

§105ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (Ἀντιπολιτεύσεως). Περικοπὰς μόνον νὰ διαβάσετε.

§106Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἡ αἴτησις ὑπογράφεται ἀπὸ τοὺς Σ. Κύρλαν, Χατζηδημητρίου καὶ Μαλκούτσην, θὰ σᾶς διαβάσω ὡρισμένας περικοπάς: «κ. πρόεδρε ἡ ἐντέχνως καὶ κακοβούλως σκηνοθετηθεῖσα ἀπόφασις................ ............ (ἀναγινώσκει)...................». Αὐτὰ περίπου διαλαμβάνει ἡ αἴτησις τῶν τριῶν αὐτῶν κοινοταρχῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν.

§107ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (Ἀντιπολ.). Νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§108Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἐπίσης ὁ Χρῆστος Γιακουμῆς πρόεδρος τοῦ χωρίου Ξιφωνίας τῆς περιοχῆς Ἀλμωπίας διαμαρτύρεται ἐντονώτατα, διότι παρ’ ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τὰς ἐθνικάς, τὰς ὁποίας προσέφερεν ἀπὸ τὸ 1949, μέχρι τοῦ 1953, ἀπελύθη καὶ δὲν ἐπανῆλθεν. Ὁ ἀνωτέρω δὲν ἀνήκει οὔτε εἰς τὰς ὀρδὰς τοῦ Κάλτσεφ, οὔτε εἰς οἱανδήποτε ἄλλην ἀντεθνικὴν ὀργάνωσιν· ἀνήκει εἰς τὸ ἔθνος, προσέφερε δὲ τεραστίας ἐθνικὰς ὑπηρεσίας. Διαμαρτύρεται ἐντονώτατα, διότι ἐνῶ ἄλλοι διετέλεσαν καὶ ἐν ἐξορίᾳ, αὐτὸς οὔτε ἐν ἐξορίᾳ διετέλεσεν, οὔτε πουθενὰ ἀλλοῦ. Ἀντιθέτως ὑπηρέτησεν ἀπὸ τὸ 1948–1950 ὡς ΜΑΥ μέσα στὸ χωριό του. Ἔτσι, κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ παραμικρὰ πλέον ἀμφιβολία, ὅτι αἱ γενόμεναι ἀπολύσεις, κακῶς ἐγένοντο καί, ὅτι αἱ ἀπολύσεις αὗται δὲν ἐστηρίχθησαν ἐπὶ ἐθνικῶν κριτηρίων καὶ δυστυχῶς ἐστηρίχθησαν ἐπὶ κομματικῶν τοιούτων. Νομίζω, ὅτι παρεδέχθη τοῦτο καθ’ ὁλοκληρίαν καὶ ἡ Συμπολίτευσις. Ἡ ἐφημερὶς «Καθημερινὴ» σχολιάζουσα τὸ θέμα, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «. (ἀναγινώσκει)...». Καὶ ἡμεῖς, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργὲ τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἀπευθυνόμενοι πρὸς ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος φέρεσθε ὡς ἐκτελεστής, ἢ ὡς λέγει ὁ κ. Μόδης «ὡς δράσας» πρέπει νὰ ἐκλέξητε μεταξὺ τῶν δύο. Ἢ θὰ πρέπει νὰ ἐπαναφέρετε συλλήβδην ὅλους τοὺς ἀπολυθέντας, ἢ ἄλλως θὰ πρέπει καὶ αὐτοὺς τοὺς ὁποίους ἐπανεφέρατε, καὶ αὐτοὺς νὰ τοὺς ξάνα ἀπολύσητε, διότι ἀποτελεῖ περιφρόνησιν καὶ εἰς τὸ κοινὸν αἴσθημα καὶ περιφρόνησιν ἐκείνων τῶν πολιτῶν, οἵτινες ἐνόπλως φρουροῦν τὰ σύνορα ὅτι ἐπανέρχονται εἰς τὰς θέσεις των ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθουν ἐκ τῶν τελευταίων, λόγῳ τῆς ἐπιληψίμου δράσεώς των κατὰ τὸ παρελθόν. Ὅπως, κ. συνάδελφοι, ἡμεῖς ἡ Ἀντιπολίτευσις σεβόμεθα τὴν ψῆφον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ αὐτὸ τὸ ἀπεδείξαμεν ἐν τῇ Βουλῇ ἀσκοῦντες τὸ ἔργον τῆς γονίμου κριτικῆς τῶν ἔργων σας...

§109Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορείου Ἑλλάδος). Τί θέλετε νὰ κάμετε; Ἐπανάστασιν θὰ κάμετε; Κριτικὴν θὰ κάμετε;

§110Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ὅπως ἡμεῖς λέγω, σεβόμεθα τὴν ψῆφον τῆς 16ης Νοεμβρίου, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἀσκοῦμεν τὸ ἔργον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔτσι καὶ ὑμεῖς ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ σεβασθῆτε τὴν ψῆφον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ τῆς ὁποίας κατὰ τὰς Δημοτικὰς ἐκλογὰς τοῦ 1950, ἀνέδειξε τοὺς ἐκλεκτούς του. Διότι ἀποτελεῖ πλήρη εἰρωνείαν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τὸ δόγμα καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς χρηστῆς διοικήσεως. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπίμεμπτοι, ἐπανέρχονται, καὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τίτλους τιμῆς καὶ ἔχουν ἀποδείξει δι’ ἔργων τὸν πατριωτισμόν των εἰς τὰ διάφορα μέτωπα τῶν μαχῶν, τὰς διαθέσεις των, ἀπολύονται. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ τοὐλάχιστον θὰ κάμω αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔκαμον καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι. Θὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντονώτατα διὰ τὴν ἀπόφασίν σας αὐτήν, διότι ἡ ἀπόφασις αὕτη τῆς ἀπολύσεως τῶν Κοινοταρχῶν, ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν δύναμαι νὰ εἴπω, στραγγαλίζει τὴν ἔννοιαν τῆς Λαϊκῆς κυριαρχίας, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, δολοφονεῖτε αὐτὴν ταύτην τὴν Δημοκρατίαν. Διὰ νὰ δυνηθῶμεν λοιπὸν νὰ σταθεροποιήσωμεν τοὺς Δημοκρατικοὺς θεσμοὺς καὶ εἰδικώτερον τὸν θεσμὸν τῆς αὐτοδιοικήσεως, κ. Ὑπουργὲ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανορθώσητε τὸ ἀδίκημα τὸ ὁποῖον διεπράχθη εἰς βάρος τῶν Κοινοταρχῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ἡμεῖς ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ θὰ ἀγωνισθῶμεν καὶ ἐλπίζω, ὅτι, ἐὰν σεῖς δὲν ἐπαναφέρετε τοὺς Κοινοτάρχας, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς συντόμως καὶ πανηγυρικῶς θὰ τοὺς ἀποκαταστήσῃ (Χειροκροτήματα).

§111Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Αἰσθάνομαι καὶ ἐγὼ τὴν ἀνάγκην νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου δι’ ὅσα πράγματι καταπληκτικὰ συνέβησαν κατὰ τοὺς τελευταίους αὐτοὺς μῆνας εἰς τὴν Ἐπικράτειαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Β. Ἑλλάδος. Ὁ λαὸς τῆς Β. Ἑλλάδος καὶ μαζὶ μ’ αὐτὸν καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, παρηκολούθησαν μὲ δικαίαν ἀγανάκτησιν ἕνα ἄνευ προηγουμένου κομματικὸν ἐκτραχιλισμόν, παρόμοιον τοῦ ὁποίου, ἐξ ὅσων ἡμεῖς τοὐλάχιστον γνωρίζομεν, οὐδέποτε ἄλλοτε συνηντήσαμεν εἰς τὰ πολιτικὰ χρονικὰ τοῦ τόπου μας. Θύματα τῶν βλέψεων αὐτῶν τῶν κομματικῶν ὑπῆρξαν ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ λαοῦ ἀνεβίβασεν εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ Δημοτικοῦ ἄρχοντος. Τὸ θέμα κύριοι, εἶναι μέγα καὶ εἶναι μέγα ὄχι μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς τεραστίας ἀδικίας, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος 1000 περίπου κοινοτικῶν ἀρχόντων. Ἐὰν τὸ πρᾶγμα περιωρίζετο ἕως ἐδῶ, θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω στρεφόμενος πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Β. Ἑλλάδος: Κρατήσατε διὰ τὸν ἑαυτόν σας τὴν πολιτικὴν αὐτὴν κ. Ὑπουργὲ τῆς Β. Ἑλλάδος. Ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς λαμβάνει ὑπὸ σημείωσιν τὴν πολιτικήν σας καὶ μίαν ἡμέραν ἀργὰ ἢ γρήγορα καὶ τὴν ἀδικίαν αὐτὴν θὰ ἀνορθώσῃ καὶ εἰς τοὺς δημιουργοὺς καὶ ὑπαιτίους τῆς καταστάσεως θὰ δώσῃ τὸ πρέπον μάθημα. Τὸ θέμα ὅμως εἶναι μέγα, διότι, κατὰ τὴν ἄποψιν τὴν ἰδικήν μου, ἐγκλείει μεγάλους κινδύνους καὶ ἀπὸ ἀπόψεως καθαρῶς ἐσωτερικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐξωτερικῆς. Ἀπὸ ἀπόψεως ἐσωτερικῆς, διότι φοβούμεθα ὅτι καθιερώνει τὴν ἀπαράδεκτον ἀρχὴν νὰ μὴ δύνανται νὰ ἐκλέγωνται δημοτικοὶ ἄρχοντες, ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἐπιθυμεῖ καὶ δικαιοῦται νὰ ἐκλέξῃ ὡς τοὺς μόνους καταλλήλους. Ἡ ἀρχὴ ὅμως, προφανῶς αὐτὴ εἶναι καταλυτικὴ τῆς ἐννοίας τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας, διότι δὲν παρέχει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ἐλεύθερον ἕλληνα πολίτην νὰ ἐκλέξῃ ἐκείνους τοὺς ὁποίους πιστεύει ὅτι πρέπει νὰ ἐκλεγοῦν καὶ στραγγαλίζει τὴν ἐλευθέραν συνείδησιν καὶ τὴν ἐλευθέραν σκέψιν τοῦ ἕλληνος πολίτου. Ὑπὸ τοὺς ὅρους ὅμως αὐτούς, φοβοῦμαι, κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσουν οἱ ἐλεύθεροι δημοκρατικοὶ θεσμοὶ καί, κατὰ συνέπειαν καὶ ὁ θεσμὸς τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, ὅστις ἀποτελεῖ, ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν, τὸ θεμέλιον μιᾶς εὐνομουμένης καὶ δημοκρατουμένης χώρας. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἀπὸ ἐπίσημα χείλη, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἠκούσθη ὅτι οἱ ἀπολυθέντες, ἔστω καὶ ὡρισμένοι ἐξ αὐτῶν, ὑπῆρξαν ὀπαδοὶ τῆς

ΕΔΑ.

§112Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε δηλώσει, ὡς ἰσχυρίζεται ὁ ρήτωρ, ὅτι οἱ ἀπολυθέντες ἦσαν μέλη τῆς

ΕΔΑ;

§113Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλ.). Δὲν εἶπον ἐγώ τέτοιο πρᾶγμα. Εἶπον ὅτι τινὲς τῶν ἀπολυθέντων εἶναι κομμουνισταὶ καὶ τότε ὁ κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἁπλῶς ἠρώτησεν, ἐὰν ἡ ΕΔΑ συνταυτίζεται μὲ τοὺς κομμουνιστάς. Μὴν ἀντιστρέφετε, λοιπόν, τὰ πράγματα. Περὶ κομμουνιστῶν ὡμιλήσαμεν.

§114Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει κ. Ὑπουργέ, ἐπειδὴ ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις αὐτὴ ὅτι πράγματι οἱ ἀπολυθέντες ἀνήκουν εἰς τὴν ΕΔΑ, ἐπιθυμῶ νὰ ὑπομνήσω ὅτι ἡ ΕΔΑ ὑπῆρξε πρὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1952 ἐνῶ οἱ ἀπολυθέντες δημοτικοὶ σύμβουλοι ἐξελέγησαν καθ’ ἣν ἐποχὴν δὲν ὑφίστατο ΕΔΑ.

§115Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλ.). Τί λέτε, κ. συνάδελφε, ἡ ΕΔΑ δὲν εἶχε λάβει μέρος εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1951;

§116Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ΕΔΑ δὲν ὑπῆρχε. Ἡ ΕΔΑ ὑπῆρξε δημιούργημα τῶν ἐκλογῶν τοῦ Σεπτεμβρίου 1951, ἐνῶ οἱ ἀπολυθέντες σύμβουλοι ἐξελέγησαν κατὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1951, δηλαδὴ πρὶν ἐμφανισθῇ ἡ ΕΔΑ ὡς κόμμα, καὶ ὑπὸ συνδυασμοὺς καταρτισθέντας ἀναλόγως τῶν τοπικῶν συνθηκῶν. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ κάμω τὴν ὑπόθεσιν καὶ νὰ δεχθῶ ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἢ τινὲς ἐξ αὐτῶν ἀνῆκον πράγματι εἰς τὴν ΕΔΑ. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, δὲν ἐπιτρέπεται, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ προβαίνετε εἰς τὰς ἀπολύσεις αἱρετῶν ἀρχόντων περιβεβλημένων τὴν λαϊκὴν ἐντολήν. Διότι τοῦτο ἀποτελεῖ κατάλυσιν τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας καὶ ἀκριβῶς εἰς τὴν κατάλυσιν αὐτὴν τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας ὀφείλεται καὶ ἡ κατάργησις τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Εἰς μίαν χώραν, πραγματικῶς καὶ γνησίως δημοκρατικήν, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει πραγματικὴ δημοκρατία, χωρὶς καλύπτρας, νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται δίωξις ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον λόγῳ πολιτικῶν φρονημάτων, οἱαδήποτε καὶ ἂν εἶναι τὰ φρονήματα ταῦτα. Ἀρκεῖ οἱ ἀσκοῦντες μίαν ἐξουσίαν νὰ σέβωνται καὶ νὰ κινοῦνται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν Νόμων τοῦ Κράτους. Διαφέρει βεβαίως τὸ πρᾶγμα ἐὰν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ φορῶνται ὑπονομευταὶ τοῦ καθεστῶτος καὶ τοῦ Συντάγματος καὶ παραβάται τῶν νόμων. Τότε θὰ ἠδύνασθε κάλλιστα νὰ τοὺς παραπέμψετε εἰς τὰ Δικαστήρια καὶ νὰ ὑποστῶσι τὰς νομίμους κυρώσεις. Ἐπροτιμήσατε ὅμως, Κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀνασύρετε ὡρισμένους φακέλλους ἀπὸ τὰ χρονοντούλαπα τῶν διαφόρων κατὰ τόπους Ἀστυνομικῶν Τμημάτων καὶ ἀναλόγως πρὸς τὰς εἰσηγήσεις καὶ τὰς ἐπιθυμίας τῶν κομματαρχῶν σας, νὰ ἐξαπολύσετε χιλιάδας ἀπολύσεων ἐν μιᾷ νυκτὶ καὶ μόνῃ —εἶναι τρόπος τοῦ λέγειν— εἰς βάρος ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἀκόμη διερωτῶνται καὶ προσπαθοῦν νὰ ἐνθυμηθοῦν τί ἔχουν κάμει ἐπὶ τέλους. Ἐν’ ᾧ ἔχουν ἀναλώσει τὴν ζωήν των ὁλόκληρον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος, σήμερον κατηγοροῦνται ὡς ἐχθροί της, ὡς ἄνθρωποι ἄνευ ἐμπιστοσύνης καὶ ὡς ἄνθρωποι κινούμενοι ἐναντίον τοῦ δημοσίου συμφέροντος καὶ τῆς δημοσίας τάξεως. Ὁ Ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁμιλῶν τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἶπε τὰ ἑξῆς: «....... (ἀναγινώσκει)........». Λυποῦμαι Κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ τὰ γεγονότα διαψεύδουν δυστυχῶς τοὺς ἰσχυρισμούς σας αὐτούς, ἴσως διότι σεῖς ὁ ἴδιος δὲν ἔχετε λάβει ἀπολύτως γνῶσιν τῶν λεπτομερειῶν καὶ τῶν περιστατικῶν τῶν ὅσων γίνονται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ συναδέλφου σας. Τοὐλάχιστον εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Νομοῦ Πέλλης, ἐπὶ ἀπολυθέντων 69 δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων, μὴ ἀφαιρουμένων τῶν 12 ἢ 13 τοὺς ὁποίους ἐπανεφέρατε, οὐδεὶς ἀπολύτως βαρύνεται μὲ συγκεκριμένην τινὰ πρᾶξιν, ἡ ὁποία νὰ προσβάλλῃ τὴν δημοσίαν τάξιν. Ἀξιότιμε Κύριε Ὑπουργέ, ἡ βαρυτέρα πρᾶξις εἶναι ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ ἡ κατηγορία τοῦ ὀχρανίτου ἢ τοῦ Σλαυοφίλου ἢ Σλαυοφώνου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν τοῦ Ἐαμίτου, πρόκειται περὶ μιᾶς θεωρίας ἀπολύτως ξεπερασμένης, ἡ ὁποία σήμερον δὲν μπορεῖ νὰ «πιάσῃ» καὶ νὰ θεωρηθῇ ἱκανὴ νὰ ἐπιφέρῃ τὴν βαρεῖαν ποινὴν τῆς ἀπολύσεως διὰ λόγους δημοσίας τάξεως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, ἀντιθέτως, ἐπετύχατε Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, εἶναι ὅτι, μὲ τὴν πολιτικήν σας αὐτήν, ἀναξέετε παλαιὰς πληγὰς καὶ καταστρέφετε τὸ περίλαμπρον ἔργον τοῦ ἀειμνήστου Πλαστήρα, τὸ ἔργον τῆς εἰρηνεύσεως καὶ τῆς γαληνεύσεως τοῦ τόπου. Διὰ τῶν ἐνεργειῶν σας καὶ διὰ τῶν πράξεών σας αὐτῶν μᾶς δίδετε τὸ δικαίωμα, Κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς εἴπωμεν ὅτι εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ἐφάνητε ἐπιλήσμονες καὶ ἀνακόλουθοι. Διότι διὰ τοῦ στόματος τοῦ Ἀξιοτίμου Κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐπηγγέλθητε εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὴν λήθην. Καὶ ἀντ’ αὐτῆς, μὲ τὰς πράξεις σας, ἀναβιώνετε ἕνα παρελθὸν τὸ ὁποῖον, ἀναμφισβητήτως, εἰς κάθε τίμιον Ἕλληνα δημιουργεῖ ἕνα αἴσθημα φρίκης καὶ φόβου. Οἱ κίνδυνοι, δυστυχῶς, εἶναι περισσότεροι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως καθαρῶς ἐξωτερικῆς. Διότι πλεῖσται τῶν ἀποφάσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἀναφέρουν ὡς λόγον ἀπολύσεως ὅτι πολλοὶ τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων ὑπῆρξαν ὀχρανῖται ἢ Βουλγαρόφιλοι ἢ Σλαυόφιλοι.

§117Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλ.). Δὲν τὸ λέγει καμμία ἀπόφασις αὐτό, Κύριε συνάδελφε, Σεῖς τὸ λέτε.

§118Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Τὰ σχετικὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθησαν αἱ ἀποφάσεις ὁμιλοῦν περὶ ὀχρανιτῶν. Ἔχομεν στοιχεῖα ἀτράνταχτα.

§119Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλ.). Ἠμπορεῖτε νὰ ἀναφέρετε τὰ στοιχεῖα αὐτά;

§120Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Λέγω τοῦτο, ὅτι αἱ ἀποφάσεις στηρίζονται, εἴτε εἰς τὴν κατηγορίαν συμμετοχῆς εἰς τὸ ΕΑΜ εἴτε εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ ὀχρανίτου.

§121Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ποῦ τὸ ἠξεύρετε ὅτι στηρίζονται ἐκεῖ;

§122Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Τὰ ἠξεύρομεν. Ἄλλωστε δὲν εὐθύνεσθε Σεῖς, δι’ αὐτὰ τὰ πράγματα. Εὐθύνονται τὰ κατὰ τόπους ἀστυνομικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα, μὲ μίαν παροιμιώδη ἀσυνειδησίαν καὶ μὲ αἴσθημα πραγματικῆς ἐλλείψεως εὐθύνης, προσάπτουν τὴν κατηγορίαν τοῦ Βουλγαροφίλου ἢ Σλαβοφίλου εἰς οἱονδήποτε, ὁ ὁποῖος ἁπλῶς καὶ μόνον ὁμιλεῖ.

§123Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλ.). Διατί ἀναφέρεσθε εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα; Γίνεσθε πρόξενος ἐθνικῆς ζημίας.

§124Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Δὲν εἶναι ἔτσι τὰ πράγματα κ. Ὑπουργέ. Ἔχομεν στοιχεῖα. Αἱ ἀπολύσεις καὶ οἱ διωγμοὶ κ. Ὑπουργὲ τῆς Βορ. Ἑλλάδος, ὑπὸ τὸ πρόσχημα ἁπλῶς ὅτι πολλοὶ τῶν ἀπολυθέντων ὑπῆρξαν Σλαυόφωνοι καὶ Σλαυόφιλοι ἐνέχουν πλείστους κινδύνους. Ποῦ ὀφείλεται τοῦτο εἶναι γνωστόν. Εἰς μίαν δυστυχισμένην περιοχὴν τῆς Μακεδονίας ἐπικρατεῖ ἡ κακὴ συνήθεια νὰ γίνεται χρῆσις ἑνὸς γλωσσικοῦ ἰδιώματος, τὸ ὁποῖον ἀτυχῶς προσομοιάζει μὲ πολλὰς Σλαυικὰς διαλέκτους χωρὶς ὅμως καὶ νὰ εἶναι οὔτε Σλαυϊκή, οὔτε ἄλλη τις διάλεκτος. Εἶναι ὑπόλειμμα.

§125Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλ.). Ἀπέφυγον πάσῃ θυσίᾳ νὰ εἴπω τοιαῦτα πράγματα, Σεῖς εὑρίσκετε ὅτι ἐργάζεσθε ἐθνικῶς αὐτὴν τὴν στιγμήν;

§126Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τὰ εἴπωμεν, διότι γίνονται λάθη καὶ γίνονται θύματα τῆς νοοτροπίας τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσφέρει πολλὰ εἰς τὴν πατρίδα.

§127Μ. ΜΑΥΡΟΓΟΡΔΑΤΟΣ. Νομίζετε ὅτι ἡ συζήτησις καθ’ ὅν τρόπον γίνεται ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, προάγει τὸ Ἐθνικὸν συμφέρον;

§128Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Τὸ προάγει Κύριε συνάδελφε, ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας κολοσσιαίας ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν γίνει εἰς βάρος ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἁπλῶς καὶ μόνον ὁμιλοῦν τὴν Σλαυϊκὴν διάλεκτον....... (φωναί, διαμαρτυρίαι βουλευτῶν).

§129Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω τοῦτο: Ὅτι πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους..... (Διαμαρτυρίαι καὶ κωδωνοκρουσίαι) οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν τὴν Σλαυϊκὴν διάλεκτον, δὲν παύουν ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι Ἕλληνες.

§130ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἶναι Ἕλληνες!

§131Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς ὑποστηρίζω καὶ ἐγώ. (Φωναί, διαμαρτυρίαι).

§132Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Δυστυχῶς, ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, δὲν ἠξεύρετε καλὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου μας καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω τὰς ἀπόψεις μου. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου συμπατριώτας, ἀρίστους Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι κατηγορήθησαν μὲ τὴν κατηγορίαν τοῦ Σλαυοφώνου, ἁπλῶς καὶ μόνον, διότι δυστυχῶς ὁμιλοῦν τὴν διάλεκτον αὐτήν. (Πολλοὶ βουλευταὶ διαμαρτύρονται: «Δὲν πρέπει νὰ λέγωνται τοιαῦτα πράγματα»).

§133Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλ.). Νομίζετε ὅτι προάγετε τὴν Ἐθνικὴν ὑπόθεσιν λέγοντες τοιαῦτα πράγματα ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς;

§134Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πέτσε, ἐτελείωσε τὸ ζήτημα αὐτό.

§135Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Μὴ δέχεσθε διακοπάς.

§136Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Ἀναφέρεται εἰς Ἐθνικὸν θέμα κ. συνάδελφε!

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔκαμε σύστασιν εἰς τὸν κ. Πέτσον. Εἶναι περιττὸν νὰ ἐπεμβαίνετε (θόρυβος, διαμαρτυρίαι βουλευτῶν).

§138Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ἐπιθυμῶ κ. συνάδελφοι, νὰ τονίσω πρὸς Ὑμᾶς τοῦτο ἐν κατακλεῖδι, ὅτι θὰ ἦτο σκοπιμώτερον ἐπάνω εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην νὰ στείλωμεν ἀνθρώπους πραγματικῶς πολιτισμένους καὶ γνωρίζοντας νὰ διδάξουν καὶ νὰ κατηχήσουν τὸν λαὸν ἐκεῖνον, ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι θὰ ἔκαμνον περισσότερον τὸν ἀναμορφωτὴν καὶ τὸν διδάσκαλον παρὰ τὸν χωροφύλακα. Ἔχουν σημασίαν αὐτὰ καὶ δι’ αὐτὸ τὰ τονίζω. Καὶ ἔχουν ἀπόλυτον συνάφειαν μὲ τὸ ἐξεταζόμενον θέμα. Συγκεκριμένως, ἐπὶ ὡρισμένων ἀπολύσεων θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε καίτοι ἐξηντλήθη τὸ θέμα, νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἀπεστάλη πρὸς τὸν Δήμαρχον Ἐδέσσης ἐκ μέρους τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου ἔχον οὕτω: «Φίλε κ. Δήμαρχε, Ὁ Στρατάρχης, Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔλαβε γνῶσιν τοῦ κοινοποιηθέντος ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 5622/12–11–1953 ἐγγράφου σας διὰ τοῦ ὁποίου ἀνακοινοῦτε πρὸς τὸν Διοικητὴν τῆς ΙΙας Μεραρχίας τὴν δωρεὰν παραχώρησιν δημοτικοῦ οἰκοπέδου πρὸς ἀνέγερσιν πολυκατοικίας διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Φρουρᾶς Ἐδέσσης. Εἰς ἀπάντησιν, ὁ Στρατάρχης–Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μὲ ἐξουσιοδότησε νὰ συγχαρῶ ὑμᾶς διὰ τὴν φιλοστρατιωτικὴν ταύτην χειρονομίαν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἐδέσσης, ἥτις γενομένη μετὰ προηγηθεῖσαν ὁμοίαν παραχώρησιν πρὸς ἀνέγερσιν Στρατηγείου τῆς Μεραρχίας ἀποδεικνύει περιτράνως τὰ αἰσθήματα ἀγάπης καὶ ἀφοσιώσεως πρὸς τὰς Ἐνόπλους δυνάμεις τῆς Χώρας ὑμῶν τε καὶ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου ὡς καὶ τοῦ Λαοῦ τῆς πόλεως Ἐδέσσης.

Φιλικώτατα

ΧΡ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ

Γεν. Δ/ντὴς Πολιτικοῦ Γραφείου» Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον προηδρεύετο ἀπὸ τὸν ἀπολυθέντα δι’ ἀντεθνικὰς (!) ἐνεργείας κ. Θ. Νέζερ.

§139Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τί ἡμερομηνίαν φέρει;

§140Ε. ΠΕΤΣΟΣ. 7 Δεκεμβρίου 1953.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἀπαντᾶτε εἰς διακοπὰς κ. Πέτσε.

§142Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ὁ Μέραρχος ἀπέστειλεν ἐπίσης ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Πρόεδρον τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου ἔχουσαν οὕτω:

«ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΟΣ ΠΕΛΛΗΣ

ΔΗΜΟΣ ΕΔΕΣΣΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 5730 Ἐν Ἐδέσσῃ τῇ 10–11–1953 Πρὸς Τοὺς κ.κ. Δημοτικοὺς Συμβούλους Δήμου Ἐδέσσης Ἐνταῦθα Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν κατωτέρω ὡς ἔχει τὸ εὐχαριστήριον ἔγγραφον τοῦ Διοικητοῦ–Μεράρχου ΙΙας Μεραρχίας κ. Βουργουράκη Ἰωάννου ἐπὶ τῇ παραχωρήσει αὐτῇ δωρεὰν οἰκοπέδου διὰ τὴν στέγασιν τῶν διερχομένων τῆς πόλεως ἀξιωματικῶν τῆς ΙΙ Μεραρχίας ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ὁ Δήμαρχος Ἐδέσσης (Ὑπογραφὴ) Ἀριθ. πρωτ. Φ. 1317/70/7790. ΣΤΓ. 912 τῇ 15–11–1953 Ὑμέτερον ὑπ’ ἀριθ. 5622/12–11–1953 ἔγγραφον. 1. Ἡ νέα λίαν γενναιόφρων δωρεά σας, τῆς παραχωρήσεως οἰκοπέδου πρὸς ἀνέγερσιν οἰκημάτων ἀξιωματικῶν ἐν τῇ πόλει σας, μᾶς συνεκίνησε βαθύτατα. 2. Αὕτη ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν πρὸ 8μήνου ἐκδηλωθεῖσαν εὐγενῆ σας χειρονομίαν, δι’ ἧς παρεχωρήθη τῇ Μεραρχίᾳ δωρεάν, οἰκόπεδον ἐκ 2.700 μ² εἰς τὴν ἐξαίρετον θέσιν «Παράδεισος» καὶ ἔνθα ἀνεγείρεται τὸ Διοικητήριον τῆς Μεραρχίας, δηλοῦν τὴν βαθεῖαν σας ἐκτίμησιν πρὸς τὸν Ἐθνικὸν Στρατὸν καὶ τὰ ἁγνὰ Ἐθνικὰ ἰδανικὰ μεθ’ ὧν τόσον Ὑμεῖς κ. Δήμαρχε, ὅσον καὶ οἱ Ὑμέτεροι Δημοτικοὶ Σύμβουλοι, εἶσθε ἐμποτισμένοι. 3. Τὸ ἀνεγειρόμενον μέγαρον τοῦ Διοικητηρίου τῆς Μεραρχίας μετὰ τῶν ἀνεγερθησομένων οἰκημάτων τῶν Ἀξιωματικῶν εἰς τοὺς ὡραιοτέρους κόλπους τῆς περικαλλοῦς πόλεώς σας θὰ ἀποτελοῦν ἐσαεὶ Σύμβολον τιμῆς καὶ ἀγάπης μεταξὺ τοῦ ἐκλεκτοῦ Λαοῦ τῆς πόλεως τῆς Ἐδέσσης ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ ἀφ’ ἑτέρου. 4. Θὰ συμβολίζουν ἐπὶ πλέον ταῦτα τὸν ὡραῖον ἀγῶνα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν καταστροφῶν καὶ ἐρειπίων ποὺ συνεσώρευσαν οἱ δόλιοι τῆς Πατρίδος μας ἐχθροί, ὅστις σήμερον μὲ γοργὸν ρυθμὸν συντελεῖται καὶ εἰς τὸν ὁποῖον ὅπως καὶ ἐν πολέμῳ συμμετέχουν ἐν συναδελφώσει Στρατὸς καὶ Λαός. 5. Ἡ Μεραρχία παρακαλεῖ ὅπως τῇ παραδοθῇ μαρμαρίνη πλὰξ φέρουσα τὸ ὀνοματεπώνυμον τοῦ κ. Δημάρχου καὶ τὰ ὀνοματεπώνυμα τῶν καθ’ ὅλα ἀξίων Ὑμετέρων Δημοτικῶν Συμβούλων διὰ τὴν ἐντείχισιν ταύτης εἰς κατάλληλον θέσιν τῶν οἰκοδομῶν πρὸς ἔνδειξιν ἐλαχίστης Τιμῆς διὰ τὴν ὡραίαν των χειρονομίαν. Βουργουράκης Ἰωάννης Ὑποστράτηγος Διοικητής». Τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν τὸν ἀπέλυσαν διότι ἐνεφορεῖτο ἀπὸ ἀντεθνικὰ αἰσθήματα. Ἔχω ἀπειρίαν ἐπιστολῶν τὰς ὁποίας δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀναγνώσω, ἁπλῶς θὰ δώσω εἰς τοὺς κ.κ. πρακτικογράφους διὰ νὰ τὰς καταχωρήσουν εἰς τὰ Πρακτικά. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι διαμαρτύρονται, διότι πρόκειται περὶ ἐξαιρέτων Ἑλλήνων, πρόκειται περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσφέρει καὶ ἔχουν χύσει τὸ αἷμά των ὑπὲρ τῆς Πατρίδος, ἔχουν θυσιάσει τὰ παιδιά των, ἔχουν θυσιάσει τὰς περιουσίας των, ἔχουν ὑπηρετήσει εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις εἰς τὸν Ἀλβανικὸν πόλεμον, εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον εἰς τὰ ΤΕΑ κλπ. Ὅλοι αὐτοὶ ἀπολύονται δι’ ἀντεθνικὰς ἐνεργείας. Ἔχω ἀπειρίαν στοιχείων μὲ ἐπίσημα πιστοποιητικὰ τῶν διαφόρων διοικητῶν Στρατιωτικῶν μονάδων, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, κάθε ἄλλο ὑπῆρξαν παρὰ τοιοῦτοι, οἵους τοὺς ἐνεφάνισεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Β. Ἑλλάδος. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔκαμε τὰς ἀπολύσεις, διότι ἐπιέσθη ἢ διότι ἐγένοντο εἰς αὐτὸν ὡρισμέναι εἰσηγήσεις. Ἀντιθέτως πιστεύω, ὅτι ὑπῆρξε προδιαγεγραμμένον σχέδιον καὶ ἐσκεμμένον πρόγραμμα μὲ ἀποκλειστικὸν σκοπὸν πῶς θὰ συναγερμοποιηθοῦν οἱ Δῆμοι τῆς Μακεδονίας καὶ πῶς εἰς τὰ διάφορα πόστα θὰ τοποθετοῦν ἄνθρωποι ἀποκλειστικῶς τοῦ Κόμματος.... Προφανῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος, δὲν ἐξετίμησεν ὅσον ἔπρεπε τὰ προσόντα τοῦ Μακεδονικοῦ Λαοῦ. Διέφυγεν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος ὁ ὁποῖος συζῇ μόνον, ἀλλὰ δὲν γνωρίζει τὸν Λαὸν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀξιοπρεπής, ὑπερήφανος καὶ ἀδούλωτος, κάτι, εἴμεθα ὅμως βέβαιοι, ὅτι μίαν ἡμέραν ἀργὰ ἢ γρήγορα, θὰ πεισθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἔσφαλεν εἰς τὸ νὰ μὴ ἐκτιμήσῃ τὰ ρωμαλέα αὐτὰ προσόντα τοῦ Λαοῦ ἐκείνου. (Χειροκροτήματα).

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος ἔχει τὸν λόγον.

§144Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§145Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ὄχι κ. Μόδη, ὡμιλήσατε ἤδη.

§146Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ σεῖς ὡμιλήσατε.

§147Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐγὼ εἶμαι ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, ἂν καὶ θὰ ἐδεχόμην τὴν κρίσιν, ἐὰν τυχὸν κ. συνάδελφοι—θὰ ἀπαντήσω εἰς ἕνα συνάδελφον—πρὶν φέρετε ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς πληροφορίας καὶ ἰδίως περὶ τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου ἑνὸς Ὑπουργοῦ καὶ ἑνὸς Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος φέρει καὶ τὸ ὄνομά μου, θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ παίρνετε τὰς πληροφορίας αὐτὰς ἀπὸ τὰς τριόδους, διότι ὁ Γραμματεὺς τὸν ὁποῖον ἔχω, εἶναι ἔφεδρος Ἀξ)κός. Εἶναι 27 ἐτῶν κ. συνάδελφε. Ἐὰν ἦτο κομμουνιστής, ὅπως λέγετε, θὰ ἐγίνετο ποτὲ ἔφεδρος Ἀξ/κός; Σᾶς ἐρωτῶ. Ἐπῆγε δὲ ἔφεδρος Ἀξ)κὸς τὸ 1948. Τὸ ἐὰν εὑρέθη πρὸς στιγμὴν εἰς τὴν Μακρόνησον, ὅπως εὑρέθησαν πάντες οἱ ἐγγραφέντες εἰς τὴν Ε.Π.Ο.Ν., κατὰ τὴν περίοδον τῆς Κατοχῆς, ὡς παιδὶ τοῦτο σημαίνει, ὅτι—ὅπως ἀντελήφθη καὶ ἡ Στρατιωτικὴ ἡγεσία—ἐπρόκειτο περὶ λάθους καὶ περὶ ὑποχρεωτικῆς ἐγγραφῆς, ὅπως ἐγίνετο τότε εἰς τὴν Κατοχήν. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ κομμουνιστοῦ. Δι’ αὐτὸ τὸν ἔκαμαν ἔφεδρον Ἀξ)κόν. Ἐπολέμησε. Δι’ αὐτὸ παρεσημοφορήθη. Δι’ αὐτὸ ἔγινε καὶ Γραμματεύς μου. (Χειροκροτήματα, Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, θόρυβος).

§148ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνήθως, ὅσοι συμφωνοῦν δὲν διακόπτουν.

§150Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Γεν. Διοικητὴς Β. Ἑλλάδος). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅ,τι εἶχον εἴπει εἰς τὴν προηγουμένην ἀγόρευσίν μου, ὅτι δηλαδὴ ὑπάρχουν μερικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἕνας Ὑπουργὸς ἕνας Ἕλλην Ὑπουργός, δὲν δύναται οὔτε νὰ τὰ ἀναφέρῃ εἰς τὴν Βουλήν. Εἶχον δὲ τότε παρακαλέσει, ἐπ’ αὐτῶν τῶν ζητημάτων, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ γίνῃ οὐδεμία συζήτησις. Δυστυχῶς, οἱ κ. κ. συνάδελφοι, δὲν μὲ ἤκουσαν. Ἐὰν δὲ ἐλησμόνουν πρὸς στιγμὴν τὴν ἀποστολήν μου καὶ ἀνεγίνωσκον ὡρισμένα στοιχεῖα, τότε ἐρωτῶ ὑμᾶς, θὰ προσέφερον ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν; Ὄχι βεβαίως. Δι’ αὐτὸ θὰ ἐξακολουθήσω ἐμμένων εἰς τὴν παράκλησιν αὐτήν, ἐπὶ ὡρισμένων ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἔδρασαν ἀντεθνικῶς, οἱ ὁποῖοι πιθανὸν σήμερον καὶ νὰ χρησιμοποιοῦνται, νὰ μὴ γίνῃ οὐδεμία συζήτησις. Ἐπίσης, εἶχον παρακαλέσει νὰ μὴ ἀναφέρωνται ὀνόματα, διότι—ὅπως εἶχον τονίσει—καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος ἠμπορεῖ νὰ ἔσφαλον, καλὸν δὲ θὰ ἦτο νὰ μοῦ ἐτίθεντο ὑπ’ ὄψιν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ μὲ ἔπειθον, ὅτι ἔσφαλον, ὥστε νὰ ἠμπορέσω νὰ ἐπανορθώσω τυχὸν ἀδικίαν μου. Δυστυχῶς, ὅμως, διεσύρατε ἐδῶ ὀνόματα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δὲν νομίζω, ὅτι θὰ σᾶς εὐγνωμονοῦν πρὸς τοῦτο. Πάντως, ἔχω νὰ τονίσω, εἰς ὡρισμένας περιφερείας, ἡ ἀπόλυσις Κοινοταρχῶν δὲν ἐγένετο μόνον, διότι ἦσαν κομμουνισταὶ οὗτοι, ἀλλ’ ὑπῆρχον καὶ ἄλλοι λόγοι, τοὺς ὁποίους γνωρίζετε. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, ὅμως αὐτοὺς τοὺς λόγους νὰ μὴ τοὺς εἴπω. Ἐὰν θέλῃ κανεὶς ἐξ ὑμῶν—καὶ πάλιν σᾶς λέγω—ὅπως ὁ κ. συνάδελφος εἶδε τοὺς φακέλλους, εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν σας, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ τοὺς καταθέσω ἐδῶ, διότι θὰ θίξωμεν ἐθνικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον.

§151Γ. ΜΟΔΗΣ. Μὲ τὰς πράξεις σας, νομίζετε, ὅτι παρέχετε ἐθνικὴν ὠφέλειαν;

§152Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Γεν. Διοικητὴς Β. Ἑλλάδος). Μάλιστα κ. Μόδη, θὰ ἀπαντήσω, ὅμως μόνον διὰ τὸν κ. Νέζερ, τὸν ὁποῖον τόσον πολὺ ἐπῄνεσαν οἱ κ. συνάδελφοι. Φαίνεται, ὅτι θὰ πρόκειται περὶ κομματικοῦ των φίλου. Ἐπειδὴ δέ, δὲν εἶναι ζήτημα ἐθνικῆς φύσεως, εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσω: «Προπολεμικῶς δὲν εἶχε καμμίαν ἀνάμιξιν. Κατὰ τὸ ἔτος 1943, ὑπηρετῶν ὡς πολιτικὸς ὑπάλληλος εἰς τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς Ἐδέσσης, ὠργανώθη εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ ὑπεστήριζε μὲ φανατισμὸν τὰς ἐνεργείας αὐτοῦ. Μετέδιδε μυστικὰ τῆς ὑπηρεσίας. Ἔφυγε τὴν στάσιν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ παρώτρυνε νὰ καταταγοῦν εἰς τὸν ΕΛΑΣ. Ἀνέλαβεν ὑπηρεσίαν διαχειριστοῦ εἰς τὴν ἐνταῦθα (Ἔδεσσαν) Αὐτοδιοίκησιν. Διετέλεσε περιφερειακὸς τοῦ ΕΑΜ. Κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944 καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀνέλαβεν ὑπηρεσίαν εἰς τὰ γραφεῖα Λαϊκῆς Ἀσφαλείας τῆς Ἀνωτέρας Διοικήσεως Πολιτοφυλακῆς Θεσσαλονίκης. Τὴν 10ην Ὀκτωβρίου 1944 ἀπελύθη τῆς ὑπηρεσίας του, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ......ἀποφάσεως τοῦ τέως Ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως, διὰ παράβασιν............... καὶ διὰ τὴν ἐν γένει ἀναξιοπρεπῆ συμπεριφοράν του, ὡς δημοσίου ὑπαλλήλου».

§153Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Αὐτὰ εἴπομεν καὶ ἡμεῖς. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§154Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Ἀργότερον τί ἔκαμε;

§155Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργ. Γεν. Διοικ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι κομμουνιστής, σᾶς λέγω ἐγώ.

§156Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ.

§157Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Γεν. Διοικ. Βορ. Ἑλλάδος). Τὸ λέγετε σεῖς, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν μὲ πείθει. Λοιπόν, θὰ ἤθελον, κ. κ. συνάδελφοι, ἀντὶ νὰ ἔρχεσθε ἐδῶ καὶ νὰ διασύρετε ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι πιθανώτατα εἶναι ἄξιοι καλυτέρας τύχης, καλλίτερον θὰ ἦτο νὰ ἔρχεσθε νὰ μοῦ φέρετε τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχετε, νὰ τὰ ἐξετάσωμεν ἀπὸ κοινοῦ καὶ ὅποιος κακῶς κατηγορήθη, νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τοῦ ξαναδώσωμεν τὴν θέσιν του. Δυστυχῶς, οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἦλθε πρὸς τοῦτο. Αὐτὸ δέ, μὲ πείθει ὅτι ἡ προσπάθειά σας δὲν εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς, ἀλλ’ εἶναι μόνον μία προσπάθεια ἀποβλέπουσα εἰς τὸ νὰ δημιουργήσῃ θόρυβον ἄνευ λόγου.

§158Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Ἦλθον ἐγὼ εἰς τὸ Γραφεῖον σας καὶ δὲν σᾶς εὑρῆκα.

§159Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργ. Γεν. Διοικ. Βορ. Ἑλλάδος). Κύριε συνάδελφε, ξεύρετε πολὺ καλά, ὅτι ἀπέστειλα διαταγὴν εἰς τὸν Νομάρχην καὶ τηλεγράφημα μάλιστα καλῶν αὐτὸν εἰς ἀπολογίαν, διότι δὲν ἀπήντησε. Τὶ ἄλλο θέλετε νὰ κάμω;

§160Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Ἀνεκαλέσατε ὅμως ἄλλους χωρὶς νὰ τοὺς καλέσετε οὐδὲ κὰν εἰς ἀπολογίαν.

§161Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργ. Γεν. Διοικ. Βορ. Ἑλλάδος). Ποῦ τὸ ξεύρετε σεῖς κ. συνάδελφε, ἐὰν δὲν εἶχον ρητὴν ὑπόδειξιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ τοὺς ἐπαναφέρω;

§162Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Νὰ μᾶς τὸ εἴπητε.

§163Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργ. Γεν. Διοικ. Βορ. Ἑλλάδος). Ὄχι, διότι ὑπάρχουν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα διὰ λόγους ἐθνικοὺς πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦνται. Ἀλλὰ βεβαίως αὐτὰ ἴσως νὰ μὴ σᾶς συμφέρουν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Καὶ πάλιν τονίζω, ὅτι οὐδὲν κομματικὸν κριτήριον ἐνέπνευσε τὰς ἀπολύσεις αὐτάς. Ἀπορῶ δὲ μαζὶ σας, πῶς ὑποστηρίζετε τέτοια πράγματα, διότι ἐὰν ὑπῆρχον κομματικὰ κριτήρια, πρέπει νὰ ὑπάρχουν διορισμοὶ κομματικῶν φίλων. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι ἡμεῖς ἀπεξενώσαμεν τὸν ἑαυτὸν μας κομματικῶν φίλων.

§164Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Ἐγὼ διὰ τὰς ἀπολύσεις διαμαρτύρομαι. Ἀνεκαλέσατε ἀνθρώπους ἀναξίους.

§165Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργ. Γεν. Διοικ. Βορ. Ἑλλάδος). Αὐτὸ τὸ λέγετε σεῖς, ἀλλὰ σεῖς ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ὑποστηρίζετε, διότι εἶναι εὔκολος ὁ ρόλος ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὁ ὁποῖος δὲν ξεύρει τὶ γίνεται παρὰ κάτω, ἀλλ’ ὅταν, κ. κ. συνάδελφοι, διοικῆτε ἕνα τόπον ἔχετε ὡρισμένας εὐθύνας. Αὐτὰς τὰς εὐθύνας τὰς ἐπωμίσθην ἐγώ, τὰς βαστῶ καὶ εἶμαι ὑπερήφανος δι’ αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπασπύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§167Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ἐκπλήττεσθε βέβαια, Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν ἀνάμιξίν μου εἰς μίαν γενικευθεῖσαν ἐπερώτησιν ποὺ ἀφορᾷ θέματα τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ἀλλ’ ἡ ἀγαθοποιὸς δρᾶσις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν ἐπεκτείνεται καὶ πέραν τῶν ὁρίων τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἔθνους πληθὺν διαμαρτυριῶν καὶ στοιχείων ἔχω εἰς χεῖρας μου καὶ πρέπει νὰ διαφωτίσω καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀξιοτίμους κ. Ὑπουργούς. Συμπίπτει ὅμως, Κύριοι, καὶ θέλω νὰ σᾶς κάμω μίαν ἐξομολόγησιν, οἱ ἐπερωτώμενοι Ὑπουργοὶ νὰ ἀποτελοῦν τὴν προσωπικὴν μου ἀδυναμίαν. Ἡ ἐκτίμησις μὲ τὴν ὁποίαν τοὺς περιβάλλω εἶναι τόσον ἀπεριόριστος, ὥστε νομίζω ὅτι θὰ ἦτο παράλειψις ἐὰν τυχὸν τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ δεδομένα καὶ τὰς αἰτήσεις τὰς ὁποίας ἔχω, ἀπεσιώπων νὰ τὰς φέρω εἰς τὴν δημοσιότητα ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι πρὸ παντός, ἐξυπηρετῶ τὸ ἰδικὸν των συμφέρον. Πρόκειται ἄλλωστε περὶ πολιτευτῶν, οἱ ὁποῖοι κοσμοῦνται καὶ μὲ εὐπρέπειαν καὶ μὲ παράδοσιν. Εἶναι γόνοι πολιτικῶν οἰκογενειῶν καὶ θὰ ἀνέμενε κανεὶς εἰς τὴν διαχείρισιν ὅλων αὐτῶν τῶν ζητημάτων, κάποιαν μεγαλυτέραν προσοχὴν καὶ ἀνωτερότητα. Μὲ τὴν ἐλπίδα, λοιπόν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ τὴν ἀποκάλυψιν τῆς πραγματικῆς ἀληθείας καὶ τῆς καταστάσεως ἡ ὁποία εἶχε δημιουργηθῆ γύρω ἀπὸ τὸ βαρύτατον αὐτὸ θέμα, νὰ προλάβωμεν μεγαλυτέρας ἀτασθαλίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δημιουργηθοῦν ἀπὸ τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τοὺς ὑπουργικοὺς θώκους ποὺ κατέχουν οἱ ἐπερωτώμενοι Ὑπουργοί, ἐτέθη ἕνα ζήτημα Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, ὅτι ἐκεῖ ποὺ ἐπελήφθη ἡ δικαιοσύνη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ λόγος ἢ ἀντίρρησις, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν πραγματικοὶ Ἐθνικοὶ λόγοι, καὶ ἐκεῖ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ συζήτησις. Ἐκεῖ ποὺ γίνεται κατάχρησις τῶν Ἐθνικῶν λόγων, ἐκεῖ πλέον ὑπάρχει ἡ ἔντονος διαμαρτυρία καὶ ἡ πλήρης διαφωνία πρὸς τὴν ἄσκησιν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Θὰ μοῦ συγχωρηθῇ νὰ κάμω ἐνώπιον τοῦ Σώματος μίαν διαστολὴν τῆς τοποθετήσεως ἡ ὁποία ἐγένετο. Ἔχω μίαν ἀντίληψιν διάφορον ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν τονίσω: Πρέπει νὰ γίνῃ μία διάκρισις, Κύριοι συνάδελφοι. Ἐὰν αἱ δικαστικαὶ ἀποφάσεις ἀφοροῦν ἀνωμαλίας περὶ τὴν ἄσκησιν καὶ τὴν διαχείρισιν τῆς δημοτικῆς ἢ κοινοτικῆς ἐξουσίας, τότε ἀναμφισβητήτως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ συζήτησις εἰς τὸ ἐπίμαχον θέμα. Ἐὰν ὑπάρχῃ μία δικαστικὴ διένεξις, ἢ μία ἔστω, καταδίκη κοινοτικοῦ Συμβούλου δι’ ἀδίκημα σχετικὸν μὲ ἀτομικὸν καὶ ἄσχετον ἀδίκημα περὶ τὴν ἄσκησιν τῆς δημοτικῆς ἢ Κοινοτικῆς ἐξουσίας, ποίαν ἐπίδρασιν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ διὰ τὴν διοίκησιν, ἡ ὁποία ὑπὲρ τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν ἔρχεται νὰ ἀπολύσῃ, ἢ νὰ ἀπομακρύνῃ, εἴτε ὑπὸ τὸν τύπον τῆς ὁριστικότητος, εἴτε ὑπὸ τὸν τύπον τῆς προσωρινότητος Δημοτικοὺς καὶ Κοινοτικοὺς ἄρχοντας νομίμως ἐκλεγέντας. Καὶ ἐπειδὴ ἀποτείνομαι κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς νομικοὺς ἀλλὰ καὶ συναδέλφους μὲ εὐρεῖαν κοινωνικὴν πεῖραν καὶ ἀντίληψιν θὰ πρέπει νὰ ὑπομνήσω, Κύριοι συνάδελφοι ὅτι, ἡ ποινική μας νομοθεσία διαγράφει ἐπακριβῶς τὰς συνεπείας οἱασδήποτε καταδίκης ἡ ὁποία ἀπαγγέλλεται. Καὶ ἐὰν τυχὸν ἡ καταδίκη ἀφορᾷ παραβάσεις περὶ τὴν διαχείρισιν τῆς ἐξουσίας τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ ὁ Δημοτικὸς ἢ Κοινοτικὸς ἄρχων, τότε ὁ Νομοθέτης ἔχει ἀναθέσει εἰς τὰ δικαστήρια νὰ καθορίσουν καὶ τὰς συνεπείας καὶ ἐνδεχομένως τὴν ἔκπτωσιν τοῦ κατέχοντος τὸ ἀξίωμα αὐτό.

§168Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Διαφωνῶ.

§169Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, τότε ὑπεισερχόμεθα εἰς τὰ δικαιώματα τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας καὶ λυποῦμαι διότι διακεκριμένος καὶ περιωπῆς θεωρητικὸς καὶ ἐπιστήμων ὅπως σεῖς διατυπώνετε μίαν τοιαύτην ἄποψιν. Διαγράφει ὁ Ποινικός μας Κῶδιξ τὰς ποινικὰς συνεπείας τῶν ἐθνικῶν εὐθυνῶν εἰς ὡρισμένας παραβάσεις καὶ ἐπιπροσθέτως καθορίζει καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ ἀξιώματος ἔκπτωσιν. Τὰ δικαστήρια κρίνουν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων καὶ τῶν στοιχείων ἐὰν πρέπει νὰ ἐπέλθῃ ἔκπτωσις. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς ὑπομνήσω τὰ σχετικὰ ἄρθρα τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος.

§170Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Εἶναι εὐρυτέρα ἡ βάσις τοῦ Νόμου.

§171Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑποχωρῶ καὶ ἀποδέχομαι ὅτι καὶ διὰ τὴν παραμικροτέραν παράβασιν περὶ τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων καὶ τῆς ἐξουσίας τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἀρχόντων, ἐὰν ἀπαγγελθῇ οἱαδήποτε ποινὴ ἀπὸ δικαστήριον, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν συνεπάγεται τὴν ἔκπτωσιν, τότε ὀρθῶς ἡ διοίκησις λαμβάνει μέτρα καὶ τοὺς ἀπολύει, ἔστω καὶ ἐὰν τὰ πταίσματα, διὰ τὰ ὁποῖα τυχὸν ἐκηρύχθησαν ὕποπτοι καὶ ἔνοχοι, δὲν συνεπάγονται τὴν ἔκπτωσιν ἀπὸ τὸ ἀξίωμα μὲ τὸ ὁποῖον τοὺς ἐτίμησεν ὁ λαός. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, αἱ διενέξεις τῶν πολιτῶν δι’ ἰδιωτικὰ θέματα ἄσχετα μὲ τὴν ἐξουσίαν τὴν ὁποίαν διαχειρίζονται, διότι δὲν εἶναι οἱ κοινοτικοὶ ἄρχοντες οὔτε...... (δὲν ἠκούσθη).... οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ πᾶνε εἰς τὰ δικαστήρια. Θὰ πᾶνε διὰ μίαν ἄδειαν, διὰ μίαν παραβίασιν προσωρινῶν μέτρων, θὰ πᾶνε δι’ ἕνα ἀδίκημα ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἔντονον ζωὴν ποὺ ζῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστῇ μίαν καταδίκην. Αὐτὸ τὸ παίρνουν ὡς δεδομένον οἱ Κυβερνητικοὶ παράγοντες, ἡ διοικητικὴ ἐξουσία καὶ προβαίνει εἰς τὴν ἀπόλυσιν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου νὰ κάμω μίαν διαστολὴν καὶ θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, κύριοι συνάδελφοι ἐὰν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις εἰσηγεῖτο ἕνα Νομοθετικὸν μέτρον καὶ καθώριζεν εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, ὅταν δηλαδὴ ὑπάρχῃ μία καταδίκη δι’ ἀδίκημα ἄσχετον πρὸς τὴν ἄσκησιν τῆς Δημοτικῆς, ἢ Κοινοτικῆς ἐξουσίας, αὐτὸ δὲν συνεπάγεται τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τοῦ ἀξιώματος τὸ ὁποῖον τοῦ ἐνεπιστεύθη ὁ λαός. Μόνον ὁ ποινικὸς δικαστὴς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτελέσῃ ἀδιαβλήτως τὸ ἔργον αὐτό, μακρὰν παντὸς κομματικοῦ κριτηρίου, ἀλλὰ βάσει τῶν δεδομένων στοιχείων θὰ κρίνῃ ἐὰν μία καταδίκη Δημοτικοῦ ἢ Κοινοτικοῦ ἄρχοντος δι’ ἀδίκημα μὴ σχετιζόμενον μὲ τὴν ἄσκησιν τῆς Δημοτικῆς ἐξουσίας πρέπει νὰ συνεπάγεται καὶ τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τοῦ ἀξιώματος τὸ ὁποῖον κατέχει. Καὶ πληροφοροῦμαι ὅτι ἔχουν γίνει καταχρήσεις καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἂς μὴ σκανδαλισθοῦν οἱ ἐπερωτώμενοι. Δὲν ξεύρω ποῖα στοιχεῖα θὰ ἔχουν νὰ παρουσιάσουν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Πληροφοροῦμαι ὅμως—δὲν τὸν γνωρίζω τὸν ἄνθρωπον οὔτε ἐξ ὄψεως—ὅτι δι’ ἰδιωτικὴν διαφοράν, ἄσχετον μὲ τὴν ἄσκησιν τῆς ἐξουσίας του καὶ ἄσχετον μὲ τὸν χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἤσκησε τὰ δημοτικὰ καθήκοντα, ἤχθη εἰς τὸ ποινικὸν ἀκροατήριον ὁ Δήμαρχος Καβάλας καὶ ἐπῆλθε τελικῶς, ἂν εἶναι ὀρθαὶ αἱ πληροφορίαι μου, μία τελεσίδικος καταδίκη ἀπὸ τὸ Ἐφετεῖον Κομοτινῆς, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάγεται ἡ Καβάλα. Καὶ ὡς συνέπεια τῆς καταδίκης, διὰ τὴν ὁποίαν καταδίκην οὔτε τὰ ἁρμόδια ποινικὰ δικαστήρια, οὔτε ὁ νόμος ὁρίζει ἔκπτωσιν ἀπὸ τῆς θέσεως καὶ τοῦ ἀξιώματός του, ὑπῆρξε νὰ ἐπιληφθῇ τῆς εὐκαιρίας ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ καὶ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀπόλυσιν τοῦ διοικητικοῦ αὐτοῦ ἄρχοντος.

§172ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ ποῖον ἀδίκημα;

§173Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου. Ὅταν εὑρισκόμην κατὰ τὰς ἀναπληρωματικὰς ἐκλογὰς ἐν Δράμᾳ ἐπληροφορήθην ὅτι διὰ μίαν διένεξιν ἡ ὁποία ἀφεώρα κάποιο αὐτοκίνητον μεταξὺ συνιδιοκτητῶν ἔγινε μία ποινικὴ δίκη. Δὲν δύναμαι νὰ γνωρίζω ποῖος χαρακτηρισμὸς ἐδόθη, κλοπὴ μεταξύ...................

§174ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπάτη καὶ κλοπή.

§175Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὸν ὑπερασπιστὴν οὐδενός. Εἶναι ἐνδεχόμενον, δὲν τὸ γνωρίζω. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰ στοιχεῖα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχω πρὸ παντὸς τὴν ἀπόφασιν καὶ τὰ πρακτικά. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, μοῦ ἐδόθη ἡ πληροφορία ὅτι δι’ ἀδίκημα τὸ ὁποῖον εἶναι τελείως ἄσχετον μὲ τὴν ἄσκησιν τῆς δημοτικῆς ἢ κοινοτικῆς ἐξουσίας, ἐξεδόθη μία ἀπόφασις ποινικοῦ δικαστηρίου, κατὰ τῆς ὁποίας ἠσκήθη καὶ ἀναίρεσις, ἡ ὁποία ἐκκρεμεῖ εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον τῆς χώρας. Καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἐνῷ δὲν ἀπήγγειλεν ἔκπτωσιν ἡ ἀπόφασις καὶ δὲν συνεπάγεται ἡ καταδίκη, κατὰ τὸν Νόμον καὶ τὰς ποινικὰς διατάξεις, ἀπέλυσεν ἐκ τοῦ ἀξιώματός του........

§176ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ ἀπάτη;

§177Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ διαγράφει ὁ ποινικὸς νόμος, ἢ τὸ ἀπαγγέλλει ἡ ἀπόφασις. Ἡ ἀπόφασις τοῦ ἁρμοδίου δικαστηρίου καθορίζει ὅτι, κατόπιν τῆς καταδίκης καὶ συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον τάδε τοῦ Π. Κώδικος, ἐκπίπτει αὐτοδικαίως τοῦ ἀξιώματός του.

§178ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ μίαν πταισματικὴν παράβασιν π.χ. παράνομον συμβίωσιν, δὲν καταγινώσκεται ἔκπτωσις. Ἐπιτρέπεται ὅμως ἕνας κοινοτικὸς ἄρχων νὰ συμβιοῖ παρανόμως;

§179Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν τὸ ξεύρω, οὔτε ξεύρω ἐάν, ὑπὸ τὰς σημερινὰς κοινωνικὰς συνθήκας, εἶναι δυνατὸν νὰ συζητήσωμεν τὴν ἄποψιν αὐτήν. Ἀφήσατε λοιπὸν κύριε συνάδελφε, τὴν ἀπέραντον αὐτὴν ἠθικολογίαν. Ἀλλὰ περαιτέρω προχωρῶ εἰς τὴν διατύπωσιν μιᾶς σκέψεως καὶ ὑποστηρίζω κύριοι συνάδελφοι, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅτι καὶ ἐὰν τυχὸν ἡ καταδίκη εἶναι τοιαύτη, ὥστε πρέπει νὰ προκαλέσῃ ὁπωσδήποτε τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τοῦ ἀξιώματος, τὸ ὁποῖον μὲ ἐλευθέραν ἐκδήλωσιν τῆς θελήσεως τῶν πολιτῶν κατέλαβεν ὁ δημοτικὸς ἢ κοινοτικὸς ἄρχων, θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἔχῃ πλέον ἢ ἀδιάβλητον τὴν ἐνέργειάν της, νὰ θεσπίσῃ μίαν διάταξιν, βάσει τῆς ὁποίας καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ ὑπάρχῃ ἡ δικαστικὴ κρίσις. Καὶ δύναμαι νὰ ἐπικαλεσθῶ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐπὶ ἄλλου παρεμφεροῦς θέματος ἔχει προνοήσει ὁ νομοθέτης. Ἔχομεν τὸν νόμον «περὶ ἐκλογῆς Βουλευτῶν». Μὲ τὸν νόμον «περὶ ἐκλογῆς Βουλευτῶν» ἀπαγορεύεται οἱαδήποτε ἀνάμιξις εἰς τοὺς κοινοτικοὺς καὶ δημοτικοὺς συμβούλους, εἰς τοὺς Δημάρχους καὶ εἰς τοὺς Νομάρχας καὶ ἔχει θεσπισθῆ εἰς τὸ ἄρθρον 163 τοῦ νόμου «περὶ ἐκλογῆς Βουλευτῶν» ὅτι, ἐὰν γίνῃ τοιαύτη παράβασις, δὲν θὰ κάμῃ τὴν ἔκπτωσιν καὶ τὴν ἀπόλυσιν ἡ Διοικητικὴ Ἀρχή. Θὰ βεβαιωθῇ δικαστικῶς καὶ θὰ ἀποφανθοῦν τὰ τακτικὰ Δικαστήρια, διὰ νὰ ἐπιβάλουν, ὡς ποινήν, ὄχι ποινὴν στερητικὴν τῆς ἐλευθερίας ἢ χρηματικήν, ὡς ποινήν, τὴν ὁριστικὴν ἢ προσωρινὴν ἀπώλειαν τῆς θέσεως καὶ τοῦ ἀξιώματος, τὸ ὁποῖον κατέχει ὁ αἱρετὸς κοινοτικὸς ἢ δημοτικὸς ἄρχων. Βλέπετε λοιπὸν μίαν ὡρισμένην περίπτωσιν, ποὺ ἠθέλησεν ὁ νομοθέτης μεγαλυτέραν κατοχύρωσιν, διὰ νὰ παύσῃ ἡ πολιτικὴ ἀνάμιξις, ἐπὶ τῇ βάσει πολιτικῶν καὶ κομματικῶν κριτηρίων. Αὐτὴ ἡ διάταξις ἠμποροῦσε νὰ θεσπισθῇ καὶ διὰ τὰς περιπτώσεις ποὺ ἐξεγείρουν τὴν συνείδησίν σας κύριε συνάδελφε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ μίαν καταδίκην, ποινικοῦ δικαστηρίου, ἄσχετον μὲ τὴν ἄσκησιν τῆς δημοτικῆς ἢ κοινοτικῆς ἐξουσίας, νὰ παραμείνῃ κανεὶς εἰς τὴν θέσιν του, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ προέβαινεν εἰς τὰς ἀθρόας αὐτὰς ἀπολύσεις, προέβαινεν εἰς τὴν λῆψιν αὐτοῦ τοῦ μέτρου, τότε, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιλαμβάνεται πλέον ἡ Δικαιοσύνη, ὥστε ἡ ἀπώλεια τῶν ἀξιωμάτων τῶν κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν ἀρχόντων νὰ εἶναι ἀπολύτως ἀδιάβλητος καὶ νὰ μὴ δημιουργοῦνται τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν καὶ προὐκάλεσαν τὸν σάλον εἰς τὴν ἀκριτικὴν περιοχὴν τοῦ Ἔθνους.

§180Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω διὰ τὸν Δήμαρχον Καβάλας;

§181Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸν ἔφερον, ὡς παράδειγμα.

§182Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Κατεδικάσθη ἐπὶ ἀπάτῃ τοῦ Δημοσίου.

§183Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν στρέφομαι καθ’ ὑμῶν διὰ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ Δημάρχου Καβάλας, ἀλλὰ λέγω καὶ ἓν ἄλλο πρᾶγμα καὶ ἐὰν αὐτό, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Βορ. Ἑλλάδος, εἶναι ἀληθές, θὰ ἔπρεπεν ἐκ τῆς καταδίκης νὰ ἐπέρχεται μία συνέπεια. Δὲν ἐπέρχεται συνέπεια.

§184Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορείου Ἑλλάδος). Ἐκάματε ἕνα λάθος. Ὅταν κατεδικάσθη δὲν ἦτο Δήμαρχος. Αὐτὸς ἐξελέγη Δήμαρχος, ὡς πλειοψηφῶν σύμβουλος μόνον. Λοιπόν, ὅταν ἔγινε Δήμαρχος, διηρωτήθημεν εἶναι δυνατὸν ἄνθρωπος καταδικασθεὶς διὰ δύο ἀποφάσεων.........

§185Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν πρόκειται περὶ δύο ἀποφάσεων. Εἶναι μία.

§186Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορείου Ἑλλάδος). Μία τοῦ Τριμελοῦς καὶ δευτέρα τοῦ Ἐφετείου Καβάλας. Καταδικασθεὶς ἐπὶ ἀπάτῃ τοῦ Δημοσίου νὰ παραμείνῃ Δήμαρχος;

§187Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, φαίνεται ὅτι δὲν ἔγινα ἀντιληπτός.

§188Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορείου Ἑλλάδος). Ἐγίνατε ἀντιληπτός, ἀλλὰ τὸ παράδειγμά σας ὑπῆρξεν ἀτυχές.

§189Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν εἶχον ἄλλο παράδειγμα διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Διότι ἤκουσα, διὰ πταισματικὴν καταδίκην, ἄλλον συνάδελφον ἀγαπητὸν νὰ λέγῃ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπέλθουν συνέπειαι. Ἀντὶ νὰ προβαίνατε εἰς διοικητικὴν ἐνέργειαν, νὰ φέρετε ἕνα νομοσχέδιον καὶ νὰ θεσπίσετε τὴν δικαστικὴν κρίσιν, διὰ νὰ εἶναι ἡ ἐνέργεια τῆς Διοικήσεως ἀδιάβλητος. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἄποψίς μου ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ πολιτικὸν καὶ δικαστικὸν χαρακτῆρα. Καὶ ἐπειδὴ ἐδῶ πέρα, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις καὶ παρεξηγήσεις, ἀναθέτομεν τὰ πάντα εἰς τὴν Δικαστικὴν ἐξουσίαν, θὰ ἔπρεπεν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐνδιεφέρετο διὰ τὸ ἀδιάβλητον τῆς ἐνεργείας της, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὴν Δικαστικὴν ἐξουσίαν καὶ τὴν ἄσκησιν αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος. Πέραν ὅμως ὅλων αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, διότι εἶναι θεωρητικὴ ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω.........................

§190Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ θεωρητικῆς ἀπόψεως, δὲν νομίζετε ὅτι, ἐὰν υἱοθετηθῇ ἡ ἀρχή, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε, καταργοῦμεν πλέον οὐσιαστικῶς τὴν ἐποπτείαν τῆς Διοικήσεως ἐπὶ τῶν Ὀργανισμῶν τῆς Αὐτοδιοικήσεως καὶ ἀναθέτομεν ταύτην εἰς τὴν Δικαστικὴν ἐξουσίαν; Αὐτὸ ἀποτελεῖ πλήρη σύγχυσιν τῶν ἐξουσιῶν.

§191Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Προέρχεται, κύριε Ὑπουργέ, ἐκ δικαστικῆς ἐνεργείας. Προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀπαγγελίαν μιᾶς ποινικῆς ἀποφάσεως. Καὶ τὰ κριτήρια καὶ αἱ συνέπειαι... Τὰ κριτήρια καὶ τὰς συνεπείας ποὺ πρέπει νὰ ἐπέλθουν ἀπὸ τὴν καταδίκην πρέπει αὐτὰ νὰ τὰ ἔχῃ ὡς ἁρμοδία ἡ Δικαστικὴ ἐξουσία.

§192Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Γνωρίζετε σεῖς καλύτερον ἐμοῦ καὶ παντὸς ἄλλου, διότι εἶσθε ἐγκρατέστατος νομομαθὴς καὶ ἠσκήσατε καὶ διοίκησιν ἐπὶ μακρόν, ὅτι κατὰ τὸ πειθαρχικὸν δίκαιον, ἡ ἔκπτωσις δὲν κωλύει τὴν διοίκησιν νὰ προχωρήσῃ, δηλαδή, δύναται νὰ καταδικασθῇ ἕνας δημόσιος ὑπάλληλος δι’ ἕνα ἀδίκημα, ἢ ἠμπορεῖ νὰ ἀθωωθῇ διὰ μίαν πρᾶξιν, ἀλλὰ πειθαρχικῶς θὰ κριθῇ καὶ θὰ ἀπολυθῇ. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει, τὸ αὐτὸ νομίζω, πρέπει νὰ συμβαίνῃ, καὶ περὶ τοῦ Κοινοτικοῦ καὶ Δημοτικοῦ Συμβούλου. Εἴτε κατεδικάσθησαν εἴτε ἀπελύθησαν, ἀπόκειται πάντοτε εἰς τὴν ἐξουσίαν τῆς ἐποπτευούσης Διοικήσεως, νὰ κρίνῃ πειθαρχικῶς. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ἐπιζητοῦμεν Δικαστικὴν ἔκπτωσιν, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἀπόλυσιν.

§193Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐκεῖ, εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψίς σας. Ἐγὼ κάμνω μίαν λεπτὴν παρατήρησιν, ὅτι ὡς συνέπεια τῆς καταδίκης, ὄχι διὰ τὸ δικαίωμα τοῦ πειθαρχικοῦ ἐλέγχου, ἔστω καὶ ἐπὶ ἀπαλλακτικῆς ἀποφάσεως καὶ ἐπὶ ἀπαλλακτικοῦ βουλεύματος, ἄλλο τὸ θέμα τῆς πειθαρχικῆς του εὐθύνης, ἐάν, ὅμως, ὑποστηρίζωμεν, κύριε Ὑπουργὲ, καὶ ἀπευθύνομαι εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους, ἐὰν ὡς συνέπεια μιᾶς καταδίκης, ἀσχέτου πρὸς τὴν ἄσκησιν τοῦ καθήκοντος τοῦ ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ ἄρχοντος πρέπει νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀπόλυσις αὐτοῦ, ἡ ταπεινὴ μου σκέψις θὰ ἦτο νὰ μὴ τὸ κρίνῃ ἡ Διοίκησις, νὰ τὸ κρίνῃ ἡ Δικαστικὴ ἐξουσία. Ἀλλὰ προχωροῦμεν. Παρένθεσις, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι καὶ κλείει. Ἐδῶ εἰς τὸν τόπον μας, ἀφ’ ἧς ἐδημιουργήθησαν αἱ ἐσωτερικαὶ ἀνωμαλίαι, διὰ νὰ μὴ ἐπεκταθῶ εὐρύτερον εἰς τὴν προϊστορίαν αὐτήν, ἰσχύει τὸ καθεστὼς τοῦ καμουφλαρίσματος. Γενικὸν καμουφλάρισμα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, μέχρι τοιούτου σημείου, ποὺ αἱ λέξεις ἔχασαν τὴν ἀξίαν των καὶ τὴν σημασίαν των. Τὴν ἔχασεν ἡ λέξις «Δημοκρατία», τὴν ἔχασε τὴν ἀξίαν της ἡ λέξις «Λαοκρατία», τὴν ἔχασε τὴν ἀξίαν της ἡ λέξις «Ἐθνικὴ ἀσφάλεια». Ἀφήσετε δὲ τὴν διαπόμπευσιν, τὴν ὁποίαν ὑπέστη ἡ λέξις «Ἐθνικοφροσύνη». Διότι ἐν ὀνόματι τῆς ἐθνικοφροσύνης ἔγινεν ὅλος ὁ κομματικὸς καταιγισμὸς κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν. Εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἐν ὀνόματι τῆς περιφήμου αὐτῆς ἐθνικοφροσύνης καὶ ἐθνικῆς προστασίας, τὰ πάντα ἐπετελέσθησαν.

§194ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας ἐγένοντο οἱ σφαγιασμοί.

§195Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀφήσατε τοὺς σφαγιασμούς, κύριε συνάδελφε. Πρῶτοι σεῖς ὡμιλήσατε περὶ τῆς καθολικῆς λήθης καὶ ἔχω, μὲ μίαν ἀφιέρωσιν, τὸ βιβλίον ποὺ περιέχει τὰ ἄρθρα ἑνὸς ἐκ τῶν πρωτοεπιτελῶν τοῦ Συναγερμοῦ καὶ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, μίαν ὡραίαν καὶ θερμὴν ἀφιέρωσιν, ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ τὸν ἐπισκέπτωμαι ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διὰ νὰ ἐπιλύσωμεν καὶ ἔλθωμεν εἰς μίαν συνεννόησιν διὰ τὸ θέμα τοῦ Συντάγματος καὶ ἐκεῖ εἰς τὰ ἄρθρα αὐτά, διαβάζω καὶ τὴν θεωρίαν περὶ καθολικῆς λήθης. Ἐν ὀνόματι αὐτῆς τῆς θεωρίας τοῦ ἐκ τῶν ἡγετῶν τοῦ Συναγερμοῦ καὶ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ἀφήσατε κύριε συνάδελφε, τοὺς σφαγιασμοὺς καὶ ὅλα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν εἰς τὸ ἀπώτατον παρελθόν, διὰ τὸ ὁποῖον σεῖς, διὰ τοῦ στόματος τῶν ἡγετῶν σας διεκηρύξατε ὅτι πρέπει ἀπολύτως νὰ λησμονηθοῦν.

§196Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος εἶπεν ὅτι, ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας, μία ἔννοια ἡ ὁποία ὑπέστη τὰ ὅσα ὑπέστη, ἐγένοντο καὶ αἱ σφαγαὶ τῶν Ἑλλήνων.

§197Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μήπως ἐγὼ τὶ εἶπον; Εἴδατε ἀπὸ ποῦ ξεκίνησα καὶ εἶπον ὅτι ἡ πρώτη λέξις, ἡ ὁποία διεπομπεύθη εἰς τὸν τόπον μας, ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἄκρου, διὰ νὰ εἴμεθα ἐν τάξει καὶ ἀπὸ τοῦ ἄλλου ἄκρου, ἡ λέξις αὐτὴ εἶναι τῆς Δημοκρατίας καὶ ἐπηκολούθησεν ἡ τῆς ἐθνικοφροσύνης καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἀλλά, τώρα, διὰ νὰ ἔλθωμεν εἰς τὰ πράγματα, διότι δὲν θέλω νὰ ταλαιπωρήσω τὴν Βουλήν, οὔτε νὰ κάμω κατάχρησιν τῆς καλωσύνης, ἔχω κάτι παραδείγματα καὶ λυποῦμαι διότι, κύριοι συνάδελφοι, δὲν κατέθεσε τοὺς αἰτηθέντας φακέλλους, δικαιολογοῦντας τὰς ἀνησυχίας τοῦ τόσον ἀγαπητοῦ καὶ συμπαθοῦς κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ ἡ ἐχεμύθεια νὰ διατηρηθῇ καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ νὰ φθάσουν μέχρι τῆς Βουλῆς. Ἀσχέτως ὅμως, εἰς τὴν ἰδικήν του ἐξουσίαν ἦτο τὸ θέμα. Ἐδῶ κύριοι συνάδελφοι, μέχρις ἐμοῦ τοῦ ταπεινοῦ συναδέλφου ἔφθασαν ὡρισμέναι διαμαρτυρίαι, ποὺ αἰσθάνομαι ὡς χρέος μου νὰ τὰς θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ὑπ’ ὄψιν τοῦ ἐπερωτωμένου κ. Ὑπουργοῦ. Ἔλαβον ἕνα ὑπόμνημα καὶ μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν δι’ ἕνα ἐκ τῶν ἀγαπητῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως, ποὺ ἐπὶ τῷ ἀκούσματι αὐτοῦ τοῦ ὀνόματος, ἐσηκώθηκε ἀπὸ τὴν θέσιν του, διὰ νὰ διαδηλώσῃ ὅτι εἶναι ξένος μὲ τὰ διοικητικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἐναντίον τῶν Κοινοταρχῶν, περὶ τοῦ ὁποίου θὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀνθρώπου, ὀνόματι Ἰωσηφίδη, προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀμυγδαλιᾶς Καβάλας καὶ ἐκθέτει εἰς ἕνα μακρότατον ὑπόμνημά του, τὸ ὁποῖον κατετέθη εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἐπισυνάπτει καὶ ἔγγραφα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἐσημείωσε μίαν Ἐθνικὴν δρᾶσιν ἀξιόλογον, τὴν ὁποίαν θὰ ἐζήλευε, κύριοι, καὶ ὁ πλέον ἀδιάλλακτος ἐθνικόφρων πολίτης. Καὶ περιέργως ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος, ὁ ὁποῖος διευθύνει τὸν συνεταιρισμόν, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνάμιξιν εἰς τὴν ἀθλητικὴν κίνησιν, ὁ ὁποῖος ἔχει περγαμηνάς, ὁ ὁποῖος ἔχει συγχαρτητήρια ἀπὸ στρατιωτικοὺς ἡγέτας, ὁ ὁποῖος ἔχει πιστοποιήσεις περὶ τῆς ἀκάμπτου ἐθνικοφροσύνης του, ὁ ἄνθρωπος αὐτός, κατὰ τρόπον σκαιὸν διώκεται καὶ ἐκπίπτει ἀπὸ τὸ ἀξίωμα, εἰς τὸ ὁποῖον τὸν ἀνήγαγεν ἡ ψῆφος καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν συμπολιτῶν του. Καὶ δικαίως διαμαρτύρεται καὶ ζητεῖ μίαν ἀπάντησιν εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα ἀνακύπτουν καὶ διαδηλοῖ τὴν πλήρη ἀντίθεσίν του, πρὸς τὴν σπίλωσιν, τὴν ὁποίαν ὑπέστη ἐκ τῆς Διοικητικῆς ἐνεργείας. Ἔχω μίαν ἄλλην διαμαρτυρίαν, κύριοι συνάδελφοι, μὲ στοιχεῖα μάλιστα τῶν ἐκλογικῶν ἀποτελεσμάτων. Διότι ἀπελύθη ὁ πρόεδρος τῆς Κοινότητος Πασχαλιᾶς Ξάνθης Γ. Δερμετζίδης, ἁπλῶς καὶ μόνον, ὅπως μοῦ γράφει, διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ......

§198Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Ὅπως γράφει αὐτός!

§199Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ναί, κύριε Ὑπουργέ, καὶ περιμένω νὰ ἴδω τὰ στοιχεῖα σας. «Διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ κομματικὸν πρόσωπον....... (ἀναγινώσκει)..............». Καὶ μοῦ παραθέτει, κύριοι Ὑπουργοὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, πίνακα τῶν ἐκλογικῶν ἀποτελεσμάτων, τοῦ 1950, τοῦ 1951 καὶ τοῦ 1952, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύεται ὅτι εἰδικῶς εἰς τὴν κοινότητα αὐτήν, εἰς τὴν ὁποίαν αὐτὸς ἦτο κοινοτάρχης καὶ ἐπαύθη, δὲν ἔπεσεν οὐδεμία ψῆφος εἰς τὴν Δ.Π., ὅπως ἐλέγετο ἡ ἀριστερὰ παράταξις εἰς τὰ 1950 καὶ εἰς τὴν ΕΔΑ τὸ 1951 καὶ εἰς τὸν ὑποψήφιον τῆς ΕΔΑ εἰς τὰ 1952. Καὶ ἀπορεῖ ὁ κοινοτάρχης ὅτι ἀφοῦ κατὰ τοιοῦτον ἔμπρακτον τρόπον ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ὀπαδὸς τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ κατὰ τὰς τρεῖς τελευταίας ἐκλογάς, πῶς ἡ διοίκησις ἀνακαλύπτει ὅτι εἶναι ἐθνικῶς ὕποπτος ὁ κοινοτάρχης καὶ τὸν ἀπολύει καὶ τὸν σπιλώνει καὶ τὸν ἐκθέτει εἰς τὴν ἀντίληψιν καὶ τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν συμπολιτῶν του;

§200Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Ποῖος εἶναι αὐτός;

§201Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶναι ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Πασχαλιᾶς Ξάνθης.

§202Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Δὲν ἔχω τὸν φάκελλον μαζί μου, διότι εἶναι ὀγκώδης.

§203Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ σᾶς τὰ δώσω τὰ στοιχεῖα αὐτά. Συνέπεσε νὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τῶν ἀναπληρωματικῶν ἐκλογῶν Δράμας καὶ εἶχα μίαν προσωπικὴν ἐπαφὴν μὲ τὰς ἀρχὰς τὰς κοινοτικὰς καὶ ἐκεῖ εἶδα ὅτι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον εἶχε θίξει τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς ἦτο τὸ ζήτημα τῆς παύσεως τῶν κοινοτικῶν συμβούλων καὶ λυποῦμαι διότι θὰ τὸ ἀναφέρω, κ. Ὑπουργὲ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, συνέπεσε νὰ ἴδω καὶ ἀποφάσεις ὑπουργικάς, μὲ τὰς ὁποίας ἀνεκαλοῦντο αἱ γενόμεναι ἀπολύσεις.

§204Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Κύριε συνάδελφε, χωρίον Πασχαλιὰ εἴπατε καὶ πῶς ὀνομάζεται;

§205Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μάλιστα, χωρίον Πασχαλιὰ τοῦ Νομοῦ Ξάνθης καὶ ὀνομάζεται Γ. Δερμετζίδης, πρόεδρος τῆς κοινότητος Πασχαλιᾶς Ξάνθης.

§206Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Δὲν ἔχει ἀπολυθῆ. Λυποῦμαι κ. συνάδελφε ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ τὸν ἀπολύσωμεν διὰ νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα.

§207Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Γ. Δερμετζίδης, ἐπαύθη καὶ παρακαλῶ νὰ δῆτε τὰ στοιχεῖα σας.

§208Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Ἐν ὅλῳ τέσσαρες ἀπελύθησαν εἰς τὴν περιφέρειαν Ξάνθης. Ἕνας δημοτικὸς σύμβουλος Ξάνθης καὶ τρεῖς κοινοτικοὶ σύμβουλοι.

§209Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῆτε ὅτι καθ’ ὕπνον εἶδα ἐγὼ τὸν κ. Γ. Δερμετζίδην;

§210Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τοιοῦτον πρόσωπον δὲν ἀπελύθη.

§211Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εὔχομαι νὰ ἐπαληθεύσῃ ἡ ἰδική σας ἀπάντησις, ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι εἰς τὴν προσεχῆ συνάντησίν μας θὰ σᾶς φέρω καὶ τὸ ἔγγραφον τῆς ἀπολύσεως, διὰ νὰ δῆτε κατὰ ποῖον πρόχειρον τρόπον γίνονται αἱ τοιαῦται ἐνέργειαι εἰς τὴν δικαιοδοσίαν σας.

§212Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγράφη κατὰ λάθος εἰς τὸν κατάλογον; Νὰ μοῦ δώσετε τὸ ἔγγραφον τῆς ἀπολύσεως.

§213Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ σᾶς τὸ δώσω, κ. Ὑπουργέ, καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐρευνήσετε τὸ θέμα, διότι εἶδα μίαν ἐξέγερσιν τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος, ὄχι διότι ἔχασε τὸ ἀξίωμα, ἀλλὰ διότι σπιλώνεται ἀνεπανορθώτως ἔναντι τῶν συμπολιτῶν του....

§214Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Θὰ ἦτο ἴσως εἴδησις ὅτι πρόκειται νὰ παυθῇ. Δὲν ἔχει παυθῆ.

§215Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ εὔχομαι, κ. Ὑπουργέ, ἀλλ’ εἰς νέαν συνάντησίν μας θὰ σᾶς φέρω ἐπίσημον ἔγγραφον. Ἔκαμα ἀφήγησιν, κ. συνάδελφοι, καὶ ἐδημιουργήθη ἡ παρέκβασις ἀπὸ τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος περὶ τῆς προσωπικῆς ἀντιλήψεως, τὴν ὁποίαν ἔσχον, εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Δράμας. Εἶδα κοινοτικοὺς ἄρχοντας, ποὺ μοῦ ἔφεραν τὰς ἀνακλητικὰς ὑπουργικὰς ἀποφάσεις. Νὰ μὴ νομισθῇ ὅτι ἀποτελεῖ τοῦτο αἰχμὴν τῶν ἀντικυβερνητικῶν μου διαθέσεων. Πρὸς Θεοῦ. Ἀλλὰ μοῦ ἐδηλώθη ὅτι αἱ ἀνακλήσεις, αἱ ὁποῖαι μάλιστα κατὰ τρόπον ἐσπευσμένον ἐκοινοποιοῦντο διότι ἐπέκειντο αἱ ἐκλογαί, ἐγένοντο κ. συνάδελφοι, κατόπιν ἐγγράφου προσχωρήσεως εἰς τὰς τάξεις τοῦ κυβερνῶντος κόμματος. Καὶ διὰ νὰ ἴδητε πόσον τὰ ἐπιστοποιήσαμεν αὐτὰ καὶ ποία κατάχρησις ἔγινεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, δέκα ἢ δέκα πέντε συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ποὺ εὑρέθημεν εἰς τὴν Μακεδονικὴν περιοχὴν ἐθεωρήσαμεν χρέος μας νὰ συντάξωμεν μίαν ἔντονον διαμαρτυρίαν, ἡ ὁποία ἐκοινοποιήθη καὶ εἰς τοὺς ἐπερωτωμένους ἀγαπητοὺς κ. κ. ὑπουργοὺς καὶ εἰς τὴν διαμαρτυρίαν αὐτὴν μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἐλάβομεν ἀπάντησιν. Ἡ διαμαρτυρία ἐστρέφετο προσωπικῶς πρὸς τὸν Νομάρχην Δράμας ποὺ ὑποτίθεται, ὑπὸ τὸ κράτος μάλιστα τὸ συναγερμικόν, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι ὁ ἀκομμάτιστος νομάρχης, ὁ ὁποῖος δὲν ἔπρεπεν οὐδεμίαν ἀνάμιξιν νὰ ἔχῃ εἰς τὰ ἐκλογικὰ θέματα. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ νομαρχιακὸν κατάστημα τὰς ἡμέρας ἐκείνας εἶχε μεταβληθῆ εἰς μαγειρεῖον εἰς τὸ ὁποῖον ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα ὠργανοῦντο ἐν συσκέψεσι καὶ ἐν τελεταῖς, ἀπετάθημεν προσωπικῶς πρὸς τὸν κ. Νομάρχην καὶ μεταξὺ τῶν ἄλλων τοῦ ἀνεφέραμεν τὰ ἑξῆς: «Σᾶς ἐξωθοῦν οἱ κομματικοὶ παράγοντες...... (ἀναγινώσκει)...........». Ταῦτα εἴχομεν τὸ θάρρος νὰ διατυπώσωμεν εἰς τὴν ἔγγραφον τηλεγραφικὴν μας διαμαρτυρίαν, τὴν ὁποίαν ἐν ταὐτῷ ἐκοινοποιήσαμεν πρὸς τὸν ἀξιότιμον πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς ἀξιοτίμους ὑπουργοὺς Βορείου Ἑλλάδος καὶ Ἐσωτερικῶν.

§216Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὁφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω ὅτι τὸ ἔλαβα καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δικαιολογηθῶ διότι δὲν ἀπήντησα. Ὅταν ἀνέγνωσα εἰς τὸ τηλεγράφημα τὴν λέξιν «κραιπάλη», πέντε φορὰς ὁμιλεῖτε περὶ κραιπάλης τῶν πάντων, τὶ νὰ ἀπαντήσω εἰς ἓν τοιοῦτον τηλεγράφημα; Ἐνόμισα ὅτι τὸ μέτρον κρίσεως τῆς διαμαρτυρίας εἶναι τοιοῦτον, ὥστε ὁμιλεῖ συνεχῶς περὶ κραιπάλης τοῦ ὑπουργοῦ Βορ. Ἑλλάδος, περὶ κραιπάλης τοῦ Νομάρχου, περὶ κραιπάλης τοῦ διοικητοῦ χωροφυλακῆς. Τὴν λέξιν κραιπάλη τὴν ἔχετε ἓξ ἢ ἑπτὰ φορές. Ἔ! τί νὰ ἀπαντήσω εἰς τοιοῦτον τηλεγράφημα;

§217Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀναφέρομεν τὴν κραιπάλην εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς. Τὶ ἄλλο ἔπρεπε νὰ κάμωμεν;

§218Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Ἐγὼ δὲν σᾶς ἔκαμα τηλεγράφημα διαμαρτυρίας διὰ τὴν κραιπάλην τῶν πραγμάτων ποὺ ἐκάματε σεῖς.....

§219Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Περιμέναμε κ. Ὑπουργὲ τῆς Β. Ἑλλάδος νὰ ἀποδείξετε διὰ τῆς στάσεώς σας κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς Δράμας ὅτι ὅσα ἐπαγγέλλεσθε εἶναι πραγματικότης καὶ ὄχι ἁπλαῖ ἐπαγγελίαι. Καὶ ὅταν ἐπαγγέλλεσθε καὶ λέγετε ὅτι κάμνετε ἀδιαβλήτους ἐκλογάς, καὶ ὅτι τὰ κομματικὰ κριτήρια δὲν ἰσχύουν διὰ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ τὸ ἀποδεικνύετε. Ἀλλά, ὡς ἀναφέρεται καὶ εἰς τὴν διαμαρτυρίαν τῶν 12 βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ Νομάρχης Δράμας μετὰ τῶν ἄλλων Κυρίων, οἱ ὁποῖοι κατέχουν ἀνωτάτας Κρατικὰς καὶ Διοικητικὰς θέσεις καὶ παρὰ τὰς σχετικὰς διατάξεις, περιήρχοντο τὴν περιοχὴν τῆς Δράμας, τῆς Καβάλας καὶ τῆς Θεσσαλονίκης ὡς κομματικοὶ πράκτορες.

§220Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος). Ὅπως οἱ Πρόεδροι τῶν Συνεταιρισμῶν;

§221Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ τοὺς ἐλέγξετε. Δὲν νομίζω ὅμως ὅτι οἱ ἀνώτεροι ἀξιωματοῦχοι τοῦ Κράτους πρέπει νὰ παραβάλλωνται μὲ τοὺς Προέδρους τῶν Συνεταιρισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἡγοῦνται βεβαίως ὡρισμένων τάξεων, ἀλλὰ πάντως διαχειρίζονται ὡρισμένα μεμονωμένα συμφέροντα. Βλέπετε κύριοι, ὅτι ἡμεῖς εἴχαμεν τὸ θάρρος τῆς γνώμης νὰ τὰ ἐκθέσωμεν. Διὰ νὰ ὁλοκληρώσω τὰς σκέψεις μου κ. κ. συνάδελφοι, ἡ ἄποψίς μου εἶναι ὅτι ὅλος αὐτὸς ὁ διωγμός, οὔτε τὴν Ἐθνικὴν ἀσφάλειαν ἐν τῇ πραγματικότητι δύναται νὰ θεωρηθῇ ὅτι ὑπηρετεῖ, οὔτε λόγοι ἐθνικῆς ἀσφαλείας ἐπιβάλλουν αὐτόν. Διότι θὰ ἤθελον νὰ προχωρήσω καὶ νὰ ἀναφέρω κάτι τι ἄλλο. Ἐὰν αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσαν εἰς τὰς ἀστυνομικὰς ἐκθέσεις οἱ ἐπερωτώμενοι Ὑπουργοὶ εἶχον βάσιν, ἐὰν τυχὸν οἱ Κοινοτικοὶ ἄρχοντες ποὺ ἐπαύθησαν ἦσαν πραγματικοὶ παραβάται ὅλων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα μᾶς ἀνέγνωσαν οἱ ὑπεύθυνοι Ὑπουργοί, διερωτῶμαι κ. κ. συνάδελφοι διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐκινήθη ὁ Δικαστικὸς μηχανισμὸς ἐναντίον των; Ἔχομεν τὸν Νόμον 507 καὶ ἔχομεν καὶ σειρὰν ἄλλων νόμων, διότι τὸ Κ.Κ.Ε. εὑρίσκεται ἐκτὸς νόμου καὶ ἁπλῶς μὲ τὸ νὰ ὑποστηρίζῃ κανεὶς ὅτι μετέχει τῆς Κομμουνιστικῆς Ὀργανώσεως γίνεται παραβάτης ποινικῶν διατάξεων. Καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ ἴχνος ἀληθείας ἐξ ὅσων ἀναφέρουν τὰ σχετικὰ ἔγγραφα τῆς Χωροφυλακῆς, διερωτῶμαι διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐκινήθη ἡ Δικαστικὴ μηχανή, διατὶ δὲν ἐγένετο δικαστική τις ἐνέργεια ἐναντίον τους;

§222Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κατ’ εὐφημισμὸν τοὺς λέγομεν Κομμουνιστάς.

§223Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δηλαδή;

§224Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Μὲ ἐννοεῖτε τὶ θέλω νὰ πῶ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω πάντως.

§225Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Προχωρῶ διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς μίαν σκέψιν τὴν ὁποίαν διετύπωσα, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων. Διατὶ τὰ θέματα αὐτὰ δὲν τὰ ἐμπιστευόμεθα εἰς τὴν Δικαστικὴν ἐξουσίαν; Διατὶ διοικητικὰ μέτρα, διὰ νὰ εἶναι ἀδιάβλητα τὰ ἐμπιστευόμεθα ἂν μὴ ὅλα, τοὐλάχιστον κατὰ πλειοψηφίαν εἰς τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν; Καὶ διὰ τὸ μέτρον τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως ὑπάρχει ἐπιτροπὴ ἀποτελουμένη ἀπὸ τὸν Νομάρχην, ἕνα δικαστὴν καὶ τὸν Εἰσαγγελέα, ἡ ὁποία ἀποφαίνεται ἐὰν ἕνας πολίτης εἶναι ἐθνικῶς ὕποπτος καὶ πρέπει νὰ ἀπομακρυνθῇ εἴτε διὰ μεγαλύτερον χρονικὸν διάστημα, εἴτε προσκαίρως. Καὶ ἐκεῖ θέμα ἐθνικῆς ἀσφαλείας καὶ μάλιστα ἐντονώτερον ὑπάρχει. Ἐὰν λοιπὸν ἔχετε στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν ὑπονοίας διὰ τὴν ἐθνικὴν ὑπόστασιν ἑνὸς Κοινοτάρχου ἢ ἑνὸς Δημοτικοῦ Συμβούλου, διατὶ δὲν ἐμπιστεύεσθε τὰς ἐν λόγῳ περιπτώσεις εἰς τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν, ὅπου οἱ πάντες θὰ σηκώσωμεν τὰς χεῖρας καὶ θὰ εἴπωμεν ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀνεξάρτητος δικαστικὴ ἐξουσία μετέχει, ἡ ἐνέργεια εἶναι ἀδιάβλητος. Ἰδοὺ Κύριοι, διατὶ ὑποστηρίζω ὅτι πρέπει ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ νὰ ἀπεμπολήσῃ ὡρισμένας ἐξουσίας καὶ δικαιώματά της ὑπὲρ τῆς Δικαιοσύνης, διότι ἐπὶ τοιούτων θεμάτων δὲν θὰ πρέπει νὰ παρέχεται ἡ παραμικρὰ ἀμφιβολία περὶ τοῦ ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ ἐνέργεια δὲν εἶναι ἀδιάβλητος, ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ ἐνέργεια κινεῖται ἀπὸ κομματικὰ κριτήρια καὶ ἀπὸ πολιτικὰς ἐπιδιώξεις. Καὶ θὰ ἴδητε διὰ νὰ μὴ σᾶς ταλαιπωρῶ καὶ μίαν ἄλλην περίπτωσιν. Ἡ περίπτωσις αὕτη δὲν ἀφορᾷ τὸν φίλτατον Ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος. Εἶναι εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ προσφιλοῦς μου φίλου καὶ λίαν ἀγαπητοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. («Ἀναγινώσκει....... Ἐν Χαλκίδι τῇ..... .................................................») Ἀξίζει κ.κ. συνάδελφοι νὰ σᾶς ἀναγνώσω ὡρισμένα τμήματα τῆς ἀπολογίας τοῦ Ἀντιπροέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, διὰ τὸν ὁποῖον Κύριοι, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, δὲν ὑπάρχει καταδικαστικὴ ἀπόφασις. Ἀντιθέτως ὡς μοῦ ἀναφέρει εἰς μίαν ἐπιστολήν του, ὑπῆρξεν ἡ ἀφορμὴ νὰ γίνῃ σειρὰ ἐρευνῶν εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ Δήμου καὶ ἡ πρώτη σειρὰ τῶν κακοποιῶν ὅπου ἐκακοποίησαν τὰ συμφέροντα τοῦ Δήμου, ἐστάλησαν εἰς τὰ ποινικὰ Δικαστήρια καὶ ἡ δευτέρα σειρὰ εἶναι ὑπόδικος δι’ ἀδικήματα πλαστογραφίας καὶ δι’ ἄλλας παραβάσεις. Καὶ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι παρεδόθησαν ἐκ μέρους τοῦ Δημοτικοῦ αὐτοῦ ἄρχοντος εἰς τὴν Ποινικὴν Δικαιοσύνην μὴ ἔχοντες ἄλλο ὅπλον, ἐνεθυμήθησαν τὴν ἐθνικοφροσύνην, ἔθεσαν ἐν ἀμφιβόλῳ ταύτην καὶ ὁ Νομάρχης μὴ δυνάμενος νὰ εἴπῃ ὅτι, Κύριε σὲ κατηγορῶ διότι παρέδωσες τοὺς ἐγκληματίας εἰς χεῖρας τῆς Δικαιοσύνης, τὰ γυρίζει εἰς τὴν ἐθνικοφροσύνην, καὶ τὸν καλεῖ εἰς ἀπολογίαν. Ἀκοῦστε τώρα μίαν θαρραλέαν ἀπάντησιν: («Ἀναγινώσκει........») Πατὴρ ἑνὸς ἥρωος ποὺ ἔδωσε τὸ αἷμα του διὰ τὴν πατρίδα καὶ διὰ τὸν τόπον του.

§226Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι ἀφήνετε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι αὐτὸς ἀπελύθη.

§227Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Προσωρινῶς.

§228Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὄχι, μὴ ἀφήνετε τοιαύτην ἐντύπωσιν, διότι τὴν περίπτωσιν τὴν γνωρίζω. Πράγματι, οὗτος ἐκλήθη εἰς ἀπολογίαν ἀπὸ τὸν Νομάρχην τιμωρηθεὶς ὑπ’ αὐτοῦ δι’ ἀργίας ἑνὸς μηνός. Καὶ ὑπεβλήθη ὁ φάκελλος εἰς τὸν Ὑπουργόν, εἴτε διὰ νὰ ἐπιτείνῃ τὴν ποινήν, εἴτε διὰ νὰ προβῇ εἰς ἀπόλυσιν. Μόλις ἐδιάβασα τὴν ἀπολογίαν αὐτήν, τὸ πρῶτον τὸ ὁποῖον ἔκαμα ἦτο νὰ διατάξω εἰδικὸν ἀξιωματικὸν τῆς Χωροφυλακῆς νὰ ἐνεργήσῃ ἔρευναν ἐπὶ τόπου. Συνεπῶς, ἡ ὑπόθεσις ἔλαβε τὴν ὁδὸν τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ λάβῃ. Πῶς δημιουργεῖτε, λοιπόν, τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἀδικεῖται; (Χειροκροτήματα).

§229Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν θέλω, κ. Ὑπουργέ, νὰ δημιουργήσω ἐντυπώσεις, ἀλλά......

§230Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Διότι ἐὰν εἶναι ἀκριβῆ ὅσα γράφει, νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι ὄχι μόνον δὲν θὰ ἀπολυθῇ, ἀλλ’ οὔτε ἡ ποινή του θὰ ἐπιταθῇ.

§231Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐγὼ κ. Ὑπουργέ, ἔχω ἕνα ἔγγραφον ἐδῶ, διὰ τοῦ ὁποίου τοῦ προσάπτουν κατὰ πρόσωπον τὴν «ρετσινιὰ» τοῦ ἐαμοβουλγάρου. Καὶ διερωτῶμαι: Ὁ κ. Νομάρχης, ὁ ὁποῖος ὑπέγραψε τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἐνῷ ἐπίστευε καὶ εὕρισκεν ἀναληθῆ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐλεγχθῇ; Διατὶ ὁ κ. Νομάρχης, μὲ τοιαύτας αἰτιάσεις, μὲ τοιαῦτα ἀδικήματα, δὲν τὸν παραδίδει εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, ἀφοῦ εἶναι σαφὴς ἡ παραβίασις τοῦ Ν. 509; Θέλω μὲ αὐτὰ κ. Ὑπουργέ, νὰ τονίσω τὴν ψύχωσιν ἡ ὁποία ἔχει καταλάβει τὰ διοικητικὰ ὄργανα καὶ τὸ κλῖμα τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήσατε μὲ τὴν πολιτικήν σας. Θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ ποὺ θὰ ἴδωμεν τὰ ἀποτελέσματα καὶ τότε, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἔχωμεν ὅλον τὸν καιρὸν νὰ συζητήσωμεν μεταξύ μας. Ἀλλὰ σήμερον ἠμπορῶ νὰ μὴ ἐλέγξω τὴν ἐνέργειαν τοῦ ὑφισταμένου σας, ὁ ὁποῖος τόσον ἐπιπολαίως προσάπτει τοιαύτας κατηγορίας εἰς βάρος ἑνὸς τιμίου πατριώτου, ποὺ ὑπηρέτησε καθ’ ὃν τρόπον ὑπηρέτησε τὴν πατρίδα; Ἔχω εἰς χεῖρας μου στοιχεῖα ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι εἰς βάρος τοῦ ἐν λόγῳ Σβολίδη ἐδημιούργησαν οἱ περίφημοι αὐτοὶ ἐθνικόφρονες μίαν ἄλλην σκευωρίαν καὶ τὸν ἔστειλαν εἰς τὸ ἔκτακτον Στρατοδικεῖον. Καὶ τὸ Στρατοδικεῖον τὸν ἠθώωσε κ. Ὑπουργέ. Ὁ Βασιλικὸς Ἐπίτροπος τοῦ ἀπέστειλεν ἐπιστολὴν καὶ τοῦ λέγει ὅτι εἶναι πραγματικὸς πατριώτης, ὅτι ἔδωσε τὸ αἷμα τῶν παιδιῶν του διὰ τὴν πατρίδα καὶ ὅτι εἶναι συκοφάνται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τὸν κατηγόρησαν καὶ τώρα 5 στρατοδίκαι τὸν ἀποδίδουν λευκὸν εἰς τὴν κοινωνίαν. Καὶ τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπακολουθεῖ τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. Νομάρχου, τὸ ὁποῖον χαίρω ποὺ ἔφθασε εἰς χεῖρας σας κ. Ὑπουργὲ ὡς καὶ ὁλόκληρος ὁ φάκελλος καὶ ἐπελήφθητε τῆς ὑποθέσεως. Ἀλλ’ εἶναι δυνατόν, ἀνώτατοι λειτουργοὶ τῆς διοικήσεως νὰ διατυπώνουν τοιαύτας κατηγορίας εἰς βάρος ἕλληνος πατριώτου, κατὰ τρόπον τόσον ἐλαφρόν; Ἡμεῖς, ὡς κυβέρνησις, οὐδέποτε ἐκινήσαμεν τὴν διοικητικὴν μηχανὴν ὅταν μᾶς ὕβριζον κατὰ πάντα τρόπον, ὅταν ὕβριζον τὸν Ἀρχηγὸν τότε τῆς Κυβερνήσεως ἀείμνηστον Πλαστήραν, διότι εἴχομεν κατορθώσει καὶ ἐπεκράτει τὸ πνεῦμα τῆς εἰρηνεύσεως. Καὶ ἐὰν ὁ πολίτης αὐτὸς διέπραξε τὰ ὅσα κατηγορεῖται, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ σταλῇ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα; Διότι, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, σεῖς εἶσθε ἀπὸ τοὺς πλέον διακεκριμένους νομομαθεῖς τῆς Χώρας, καὶ γνωρίζετε ὅτι ὅταν κανεὶς ἐκδηλώνεται ὑπὲρ τῶν συμμοριτῶν, ὅταν ὑβρίζῃ τὴν Κυβέρνησιν δημοσίᾳ καὶ χυδαιότατα....

§232Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Συνάδελφε, τὸ εἴπατε καὶ διὰ δευτέραν φοράν. Ὑποστηρίζετε σοβαρῶς ὅτι πρέπει ὅλους τοὺς κομμουνιστὰς νὰ τοὺς παραπέμψωμεν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα καὶ νὰ ἀρχίσῃ ἡ δικαστικὴ δίωξις; Τὸ εἴπατε ἐπανειλημμένως καὶ ἐρωτήσατε διατὶ δὲν ἐστάλησαν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. Τὸ ὑποστηρίζητε, ἐπαναλαμβάνω, σοβαρῶς τοῦτο;

§233Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶσθε δεξιοτέχνης εἰς τὰς συζητήσεις, ἀλλὰ δὲν θὰ μὲ περιπλέξητε. Ἐγὼ συνέπεσε νὰ εἶμαι καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως καὶ....

§234ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. 710 μόνον ἀπελύσατε.

§235Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡμεῖς ἐφύγαμεν. Νὰ ἀπολύσητε σεῖς τοὺς ἄλλους.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Συνάδελφοι, μὴ διακόπτητε.

§237Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ δώσωμεν μάκρος εἰς τὴν συζήτησιν ἐὰν σᾶς εἴπω τὰς προσωπικάς μου ἀντιλήψεις. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι ἀδικεῖτε τὸν ἑαυτόν σας ὅταν λέτε ὅτι ἁπλῶς καὶ μόνον διότι εἶναι ἕνας κομμουνιστής, εἶναι δυνατὸν νὰ παραδοθῇ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. Πρὸς Θεοῦ, ἐγὼ δὲν λέω αὐτὸ καὶ οὐδέποτε τὸ ἐσκέφθην. Ἐδῶ ὅμως ἔχω ἕνα ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον λέγει: «...... (ἀναγινώσκει)....». Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, δὲν ἀποτελοῦν αὐτὰ κολασίμους πράξεις; Εἶναι ἀδικήματα ἢ δὲν εἶναι; Κύριοι συνάδελφοι, χάριν τοῦ γοήτρου τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία δὲν πρέπει νὰ δώσῃ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐξυπηρετεῖ κομματικοὺς καὶ πολιτικοὺς σκοπούς, φέρω ἐδῶ τὰ θέματα αὐτά. Διότι ἡ δημοσιότης εἶναι ἐκείνη ποὺ ὠφελεῖ. Πρέπει ὅλοι εἰς τὸ φανερὸν νὰ ἐμφανίζωνται καὶ πρέπει ἐδῶ πέρα τέλος πάντων, νὰ δημιουργηθῇ αὐτὴ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἡ ὑπόθεσις τοῦ Κράτους δικαίου ἔχει κάποιαν ὑπόστασιν, ὅτι δὲν εἶναι μόνον εἰς τὰ χαρτιὰ καὶ τὰς διακηρύξεις καὶ εἰς τὰ Συμβούλια γραμμένη αὐτὴ ἡ ρήτρα τοῦ Κράτους δικαίου, ὅτι ἔχει πραγματικότητα εἰς τὰς σχέσεις τοῦ Κράτους καὶ τῶν πολιτῶν. Ἀλλ’ ἡ σημερινὴ τακτικὴ καὶ ἡ ὅλη γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως, κύριοι συνάδελφοι, προδίδει καὶ μαρτυρεῖ ἐντελῶς τὸ ἀντίθετον. Καὶ τὸ ἀποκορύφωμα ὅλης αὐτῆς τῆς—διὰ νὰ μεταχειρισθῶ μίαν φράσιν ποὺ πόσον ἐξήγειρε τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν—ἀλλ’ ἂς τὴν ἐπαναλάβω, τῆς κραιπάλης ἡ ὁποία ἔχει ἀναφανῆ κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν ἐν συσχετισμῷ, κύριοι συνάδελφοι, καὶ μὲ τὸ ἐκλογικὸν κατασκεύασμα τὸ ὁποῖον εἶδε τὸ φῶς μόλις πρὸ δύο ἢ τριῶν ἡμερῶν, προδίδει τοὺς πραγματικούς, τοὺς μυχίους σκοποὺς ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κρατοῦν σήμερον εἰς χεῖράς των τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας. (Χειροκροτήματα).

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§239Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν προκεχωρημένην αὐτὴν ὥραν, δὲν εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν μου νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὰς κατ’ ἰδίαν περιπτώσεις ἀδίκως ἀπολυθέντων Κοινοταρχῶν. Νομίζω ἄλλωστε, ὅτι ἄφθονον ὑλικὸν προσεκομίσθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀπὸ ἀξιοτίμους συναδέλφους τῆς Β. Ἑλλάδος, ὑλικὸν ὑπεστηριγμένον εἰς συγκεκριμένα καὶ ἐπίσημα ἐν πολλοῖς στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔφερον τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῆς Β. Ἑλλάδος εἰς τὴν στενόχωρον θέσιν νὰ δηλώσῃ ὅτι εἶναι πρόθυμος, ὑπὸ τὸ φῶς τῶν στοιχείων αὐτῶν, νὰ ἐρευνήσῃ καὶ νὰ ἀναθεωρήσῃ ἐνδεχομένως τὰς ἀποφάσεις του.

§240Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Τὸ εἶπον εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς. Συνεπῶς μὴ ὁμιλῆτε περὶ στενοχώρου θέσεως.

§241Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἀντίληψίς μου εἶναι αὐτή.

§242Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Κακὴ ἡ ἀντίληψίς σας.

§243Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νομίζω, νὰ ὑπάρχῃ καὶ ὀρθὴ ἀντίληψις, μὲ τὴν ὁποίαν νὰ μὴ συμφωνῆτε. Ἐὰν θὰ εἴπω μόνον δύο λέξεις ἐν σχέσει μὲ τὰ προσκομισθέντα στοιχεῖα, θὰ εἶναι διὰ νὰ διερωτηθῶ μὲ τὴν σειράν μου, αὐτοὶ οἱ σοβαροὶ λόγοι δημοσίας τάξεως καὶ συμφέροντος οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον εἰς διάστημα ἡμερῶν τὴν ἀπόλυσιν 620— δὲν ἠμφισβητήθη ὁ ἀριθμὸς–Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν Συμβούλων εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα, αὐτοὶ οἱ σοβαροὶ λόγοι Δημοσίας Τάξεως, ἐπαναλαμβάνω, ἄράγε δὲν ὑπῆρχον κατὰ τὸ διάστημα ποὺ διεύρρευσεν ἀπὸ τὸ 1951, ὅτε ἐξελέγησαν οἱ περὶ ὧν πρόκειται Δημοτικοὶ καὶ Κοινοτικοὶ Ἄρχοντες; Ἢ, ἐὰν θέλετε νὰ ὑπαινιχθῆτε ὅτι αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις δὲν ἔπραξαν τὸ καθῆκον των, ἄράγε ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1952 αὐτοὶ οἱ ἄρχοντες τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων οἱ ὁποῖοι ὑπενόμευον τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας ἢ τὰ οὐσιώδη συμφέροντα αὐτῆς, αὐτοὶ πῶς παρέμειναν ἀνεκτοὶ καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα ἐκ μέρους τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως; Καὶ ἀκόμη, ἐὰν Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Β. Ἑλλάδος δὲν ἐκινεῖτο ὁ μηχανισμὸς τοῦ ἄρθρου 122 τοῦ Κ.Δ.Κ, διότι δὲν εἴχατε τὴν εὐχέρειαν, ὡς εἴπατε ἄλλοτε νὰ τοποθετήσητε εἰς τὴν θέσιν των ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἐνομίζατε καταλλήλους καὶ δι’ αὐτὸ ἐθεωρήσατε μάταιον νὰ ἀσχοληθῆτε μὲ ἀπολύσεις, ἐρωτῶ, αὐτοὶ οἱ περίφημοι λόγοι δημοσίας τάξεως, δὲν ἔπρεπε νὰ κινήσουν τὴν προσοχὴν αὐτῶν τῶν ἰδίων τῶν ὀργάνων, τὰ ὁποῖα λίαν ὀψίμως σᾶς διεφώτισαν, τῶν ὀργάνων δηλ. τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα, ἐγὼ δὲν θὰ εἴπω ὅπως ὁ συνάδελφος κ. Παπασπύρου ὅτι θὰ ἔδει νὰ εἶχον σχηματίσει, ποινικὴν δικογραφίαν, βάσει τοῦ νόμου 509, ἀλλὰ τοὐλάχιστον θὰ ἔδει νὰ εἶχον ἀπασχολήσει τὰς ἐπιτροπὰς ἀσφαλείας, διὰ νὰ λάβουν ἐναντίον αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δῆθεν ἔθεσαν ἐν κινδύνῳ τὴν δημοσίαν τάξιν, τὸ προσφιλὲς εἰς ὑμᾶς καὶ παράνομον καθ’ ἡμᾶς μέτρον, τὸ διοικητικόν, τῆς ἐκτοπίσεως;

§244Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὥστε σεῖς προτείνετε ἀθρόας ἐκτοπίσεις καὶ ὁ κ. Παπασπύρου ἀθρόας δικαστικὰς διώξεις;

§245Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι εὔκολον μὲ λογοπαίγνια νὰ συναγάγητε αὐθαίρετα συμπεράσματα. Τὸ συμπέρασμά μου εἶναι σαφές. Πέραν τῶν συγκεκριμένων στοιχείων, τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ σημερινὴ καὶ ἡ προκάτοχος δὲν ἠνώχλησαν τὸ παράπαν τοὺς 620 αὐτοὺς κοινοτικοὺς ἄρχοντας καὶ ἀνεκαλύφθη ὅτι τάχα τώρα δημιουργοῦν κινδύνους διὰ τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ τὸ δημόσιον συμφέρον, ἀποδεικνύει πέραν τῶν συγκεκριμένων στοιχείων ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι προσχήματα καὶ ἀποκαλύπτει ποῖα εἶναι τὰ ἀληθῆ ἐλατήρια τῆς Κυβερνητικῆς τακτικῆς. Ἔτσι ἐξηγεῖται, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, πῶς εἶναι δυνατὸν συγχρόνως ὁ Κοινοτικὸς Σύμβουλος ὁ ἀπολυθεὶς ὡς ἀναρχικός, νὰ ὑπηρετῇ εἰς τὰ Τ.Ε.Α., ἕως σήμερον ἢ μέχρι προσφάτως, νὰ ἡγῆται τῶν Τ.Ε.Α. τοῦ χωρίου του, νὰ ἔχῃ ἀντιμετωπίσει ἐνόπλως τὸν συμμοριτισμόν, νὰ ἔχῃ προκινδυνεύσει, τραυματισθῇ κλπ.νὰ ἔχῃ συγκεντρώσει διπλώματα πατριωτικῆς δράσεως, ὅπως τοῦ συναδέλφου κ. Παπαδοπούλου φέρ’ εἰπεῖν καὶ ἄλλων στρατιωτικῶν ἀρχῶν.

§246Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς ἐκεῖνον ποὺ ἔδωσα, ἔκαμε μεταγενεστέρως κατάχρησιν.

§247Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἰδοὺ πῶς ἐξηγεῖται ὅτι παρ’ ὅλα ταῦτα ἐχώρησαν αἱ ἀπολύσεις τῶν Κοινοτικῶν αὐτῶν ἀρχόντων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὡς συμπέρασμα τῆς συζητήσεως θὰ ἠδύνατο νὰ συναχθῇ ἀναμφισβητήτως ὅτι ἡ φερομένη ὡς δικαιολογία τῆς ἀπολύσεως, ὁ κίνδυνος τῆς δημοσίας τάξεως καὶ συμφέροντος, εἶναι ἀβάσιμος. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἄλλη τις, δὲν δίδεται, μοιραίως θὰ δεχθῶμεν ὅτι κομματικὸς ὑπολογισμὸς ὡδήγησε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων αὐτῶν. Ἐπιθυμῶ, κ. κ. συνάδελφοι, καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔλαβον τὸν λόγον, νὰ διευκρινήσω τὴν θέσιν μου εἰς τὸ θέμα ποὺ ἀνέκυψε, τὸ γενικώτερον, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον συνεχιζομένης τῆς Κυβερνητικῆς αὐτῆς τακτικῆς, θὰ δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν περὶ τοῦ θεσμοῦ τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, ὡς ὑφισταμένου καὶ λειτουργοῦντος ἐν Ἑλλάδι. Πρὸ 90 ἀκριβῶς ἐτῶν, τὸ ἴδιον αὐτὸ Σῶμα, τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ἡ Ἐθνοσυνέλευσις τοῦ 1864, ἐθέσπιζε, παρὰ τὴν ἀντίδρασιν μιᾶς μειοψηφίας μικρᾶς τῆς ὀλιγαρχίας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τὸν θεσμὸν τῶν αἱρετῶν δημοτικῶν ἀρχόντων. Ποῦ νὰ ἐφαντάζοντο οἱ συνάδελφοί μας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὅτι μετὰ ἐννέα ὁλοκλήρους δεκαετηρίδας τὸ ἴδιον αὐτὸ Σῶμα τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, θὰ ἐπεσήμαινε τὸν κίνδυνον τῆς ἀρξαμένης καταλύσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Διότι, κατὰ τὰς ἰδικάς μας ἀντιλήψεις, ὅταν ἀπὸ τὸν θεσμὸν τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως ἀφαιρέσετε τὸ αἱρετὸν τῶν ἀρχόντων καὶ φορέων αὐτῆς, τότε δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται λόγος πλέον περὶ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Δι’ αὐτὸ καὶ ὡς γενέθλιος ἡμερομηνία τοῦ θεσμοῦ ἐν Ἑλλάδι, θεωρεῖται τὸ 1864, ὅτε καὶ ἐθεσπίσθη τὸ αἱρετὸν τῶν δημοτικῶν ἀρχόντων. Πιστεύω, κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις δὲν εἶναι μόνον ἕνας θεσμὸς χρήσιμος διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ προαγωγὴν τῶν τοπικῶν ζητημάτων καὶ συμφερόντων τῶν διαφόρων διαμερισμάτων τῆς Χώρας. Ἀλλὰ νομίζω περαιτέρω, ὅτι εἶναι ἡ φυσικὴ προέκτασις τῆς ἐλευθερίας κάθε ἀτόμου καὶ ὁμάδος, πρὸ παντὸς εἰς μίαν δημοκρατουμένην χώραν. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν ὅμως, κατὰ τὴν ὁποίαν, κατὰ κἄποιον ἄμεσον ἢ ἔμμεσον τρόπον θὰ ἔχῃ καταπνιγῆ, θὰ ἔχῃ παραβιασθῆ ἡ ἐκφρασθεῖσα θέλησις τοῦ Λαοῦ, διὰ τὴν Διοίκησιν τοῦ Δήμου, ἢ τῆς Κοινότητος, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἡ ἔννοια τῆς Δημοκρατίας εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν ἔχει ἐκλείψει καὶ πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὅτι ὁ θεσμὸς ἔχει καταλυθῆ. Ἐνθυμοῦμαι τώρα μίαν διακοπὴν ποὺ ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅταν συνεζητεῖτο ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ἀπετέλεσε τὸ ἔναυσμα διὰ τὴν πυρκαϊὰν τῶν ἀπολύσεων ποὺ ἤναψεν. Εἶπε: Καὶ ποῖος σᾶς εἶπεν, ὅτι τὸ Σύνταγμα κατοχυρώνει ἄλλο τι ἐκτὸς τῆς ἐκλογῆς τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἀρχόντων διὰ τῆς ψήφου τοῦ Λαοῦ; Τοῦ ἀπήντησα τότε— καὶ νομίζω ὀρθῶς—καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, ὅτι τὸ Σύνταγμα, ὅταν καθιερώνῃ τὸ αἱρετὸν τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἀρχόντων, δὲν ἔχει τὴν ἀφελῆ ἔννοιαν, ὅτι, ἐξασφαλίζει μὲν τὸ ἐκλόγιμον, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς ἐκλογῆς, δὲν ἐξασφαλίζει τὴν παραμονὴν τοῦ ἐκλεγέντος εἰς τὸ ἀξίωμα. Θὰ ἦτο πολὺ ἀφελὴς ὁ συνταγματικὸς Νομοθέτης, ἐὰν ἐθέσπιζε τοιοῦτόν τι. Ἀντιθέτως. Πᾶς αἱρετὸς Κοινοτικὸς ἢ Δημοτικὸς Ἄρχων θὰ πρέπει νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν θέσιν του καὶ νὰ ἀσκήσῃ τὰ καθήκοντα ποὺ ὁ Λαὸς τοῦ ἐνεπιστεύθη. Ἀνέπτυξα ἤδη τὴν ἄποψίν μου, κύριοι Βουλευταί, πῶς θὰ ἔδει νὰ ἀντικρύζωμεν τὸ θέμα τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, θέλω ὅμως νὰ διευκρινήσω ἔτι περισσότερον τὰς ἀντιλήψεις μου. Περίπτωσις παραβιάσεως τῆς λαϊκῆς θελήσεως καὶ ἀπόλυσις συνεπῶς ἑνὸς Δημοτικοῦ, ἢ Κοινοτικοῦ Ἄρχοντος, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνακύψῃ μόνον, ὅταν μία ἄλλη ἀνεξάρτητος ἐξουσία, ὅπως εἶναι ἡ Δικαστική, θὰ ἀπεφαίνετο, ὅτι ὑπέπεσεν εἰς παράβασιν, μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῶν Δημοτικῶν ἢ Κοινοτικῶν του καθηκόντων καὶ μάλιστα παράβασιν ἀξιόποινον, τοιαύτην, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ἀσκήσῃ τὰ καθήκοντά του ἐπαξίως. Ἐὰν ὁ ἐκλεγεὶς εἶχε καταδικασθῆ παλαιότερον ἢ εἶχεν ἐπιδείξει μίαν ἀνάρμοστον συμπεριφοράν, τὴν εὐθύνην του ἀνέλαβεν ὁ Λαὸς ποὺ τὸν ἐξέλεξε. Δὲν ἀνήκει εἰς τὴν Διοίκησιν νὰ παραβιάσῃ τὴν θέλησιν τοῦ Λαοῦ. Νομίζω λοιπόν, ὅτι τότε μόνον θὰ δυνάμεθα νὰ εἴμεθα ἥσυχοι εἴτε ὁ Συναγερμὸς κυβερνᾷ, εἴτε ἄλλα κόμματα ἔλθουν εἰς τὴν ἐξουσίαν, ὅτι πράγματι ὁ θεσμὸς αὐτὸς θὰ ἐπιβιώσῃ, ὅταν, ὡς προϋπόθεσις τῆς ἀσκήσεως τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπολύσεως ἑνὸς Δημοτικοῦ ἢ Κοινοτικοῦ Συμβούλου τάσσεται ἡ ὕπαρξις δικαστικῆς ἀποφάσεως. Δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι καταργεῖται ἔτσι ὁ ἔλεγχος ὁ Διοικητικός. Ἀναμφισβητήτως εἰς τὸν Νομάρχην θὰ ἀπόκειται νὰ ἐγκρίνῃ, ἢ νὰ ἀκυρώσῃ μίαν παράνομον ἀπόφασιν τοῦ Δημοτικοῦ, ἢ τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, ἡ ἐποπτεύουσα δὲ Ἀρχὴ θὰ δύναται νὰ κινήσῃ καὶ τὴν ποινικὴν δίωξιν, ἂν ἀνακύπτῃ τοιαύτη περίπτωσις. Ἡ ἀπόδοσις μεγάλης κατηγορίας, Κύριοι βουλευταί, Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν Συμβούλων—ἐὰν καλῶς ἀντελήφθην—ἔλαβε χώραν διὰ τὰ κομμουνιστικὰ δῆθεν, φρονήματά των. Καὶ νομίζω, ὅτι ὀρθῶς ὁ ἀξιότιμος Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔθεσε τὸ θέμα ποὺ ἀπασχολεῖ τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς Χώρας. Ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινή, ἀλλὰ καὶ ἡ προκάτοχος, θεωρεῖ ὡς νομίμως συνεστημένον καὶ λειτουργοῦν τὸ κόμμα τῆς Ε.Δ.Α., παρέχουσα ἑπομένως πᾶσαν προστασίαν καὶ ἐλευθερίαν εἰς τὴν κομματικὴν προπαγάνδαν της καλοῦνται δὲ οἱ Ἕλληνες πολῖται, πιστεύοντες εἰς τὰς διακηρύξεις τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, νὰ ψηφίσουν, ἢ νὰ καταψηφίσουν τοὺς ὑποψηφίους τοῦ κόμματος τῆς ΕΔΑ. Καὶ ὅταν μὲν οἱ ἐκλογεῖς, οἱ ὀπαδοὶ τῆς ΕΔΑ, ἐκλέγουν βουλευτάς, τότε ἀσκοῦν τελεσφόρως τὸ ἐκλογικόν των δικαίωμα. Τότε οὐδεὶς γίνεται λόγος. Καὶ ἐὰν ἐκλεγῇ εἷς βουλευτής, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐν νῷ νὰ λάβῃ, βάσει τῆς κειμένης Νομοθεσίας, μέτρα ὁδηγοῦντα εἰς τὴν ἔκπτωσιν ἐκ τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος τῶν ὑποψηφίων τῆς ΕΔΑ. Ἀλλ’ ὅταν ὁ ἐκλογεὺς ἐκλέγῃ ἕνα Δημοτικὸν ἢ Κοινοτικὸν Σύμβουλον, τότε, ἀρκεῖ κατὰ τὰς Κυβερνητικὰς ἀντιλήψεις τὸ γεγονὸς ὅτι ἐξελέγη μὲ τὸν συνδυασμὸν τῆς ΕΔΑ, διὰ νὰ ἐπιδιώκεται ἡ ἔκπτωσις ἐκ τοῦ ἀξιώματός του. Ἀναμφισβητήτως, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει μία ἀντινομία εἰς τὴν ὅλην μεταχείρισιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τῆς ΕΔΑ καὶ τῶν ὀπαδῶν της καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει κατὰ κἄποιον ὁριστικὸν τρόπον, νὰ ἀρθῇ αὕτη. Πέραν ὅμως αὐτοῦ κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, νομίζω, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ λυθῇ καὶ ἓν ἄλλο ζήτημα. Ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ συχνὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος ἀνέφερε τὸν ὅρον ΕΔΑ.

§248Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Ὄχι κ. συνάδελφε, λάθος κάμνετε.

§249Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Παρακολουθεῖτε φαίνεται μόνον ὡρισμένα σημεῖα τῆς ἀγορεύσεώς μου καὶ δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ ἀληθὲς νόημά των.

§250Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Ὄχι. Δὲν ἀνέφερον ΕΔΑ «Κομμουνισταὶ» ἀνέφερον μόνον.

§251Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νομίζω, ἀνεφέρατε τὸν ὅρον ΕΔΑ ὅταν ὡμιλήσατε διὰ τὰς ἀπολύσεις τῶν δημ. συμβούλων Θεσσαλονίκης. Ὁπωσδήποτε εἶναι σαφὲς καὶ μένει ἁδρὰ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι κατὰ μίαν κρατοῦσαν ἀντίληψιν, οἱ ψηφίζοντες τὴν ΕΔΑ ἀνήκουν εἰς τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, ὅπως καὶ ὅλη ἡ στελέχωσις τῆς ΕΔΑ εἶναι Κομμουνιστική. Δὲν εἶναι βεβαίως ἡ προσωπική μου ἐντύπωσις αὐτή. Λόγῳ ὅμως ὅτι, ἀφοῦ τοιαύτην ἐπιφυλάσσει ἡ Κυβέρνησις μεταχείρισιν εἰς τὴν ΕΔΑ δηλ. ἀναγνωρίσεως τῆς νομιμότητός της, προστασίας τῆς δράσεώς της κλπ. καὶ ἀφοῦ ταυτίζει αὐτὴν μὲ τὸ Κ.Κ.Ε. διερωτῶμαι, ποίαν ἔχει ἔννοιαν ἡ διατήρησις εἰς τὴν παρανομίαν τοῦ Κ.Κ.Ε.; Ἡ στελέχωσις τῆς ΕΔΑ, ὑποστηρίζετε, ὅτι εἶναι κομμουνιστική. Οἱ ὀπαδοὶ τῆς ΕΔΑ εἶναι Κομμουνισταί. Δὲν βλέπω λοιπὸν διὰ ποῖον λόγον πρέπει νὰ παραταθῇ ἡ διατήρησις ἐν παρανομίᾳ τοῦ Κ.Κ.Ε. Βεβαίως δὲν εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ λύσετε σεῖς μόνος σας, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ δὲν ξεύρω, ἐὰν ἠμπορῆτε νὰ δώσετε μίαν ἀπάντησιν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ρίπτω ἁπλῶς τὴν ἰδέαν, διότι πιστεύω ὅτι ἀποφάσεις τοιαύτης φύσεως θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φέρουν μίαν καθαρότητα εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου.

§252Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Θὰ διαλύσῃ τὰς συγχύσεις.

§253Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τελειώνω Κύριοι Συνάδελφοι, διὰ νὰ τονίσω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτόν, ὅτι ἡ προσπάθεια τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν εἶναι νὰ ὑπεραμυνθῇ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ προσώπων, ἢ καὶ κομματικῶν συμφερόντων. Δὲν ἐνδιαφέρει, ἐὰν ὁ ἀπολυθεὶς Κοινοτικὸς Σύμβουλος ἀνήκῃ εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, τὴν ΕΠΕΚ, τὸ Δημοκρατικὸν ἢ τὴν ΕΔΑ. Ὁ ἀγὼν ὁ ὁποῖος γίνεται εἶναι περὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ θεσμοῦ τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Ἡ μάχη τὴν ὁποίαν δίδει ἡ Ἀντιπολίτευσις αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι διὰ τὴν ἰδέαν τῆς δημοκρατίας, διότι πιστεύει πραγματικὰ ὅτι ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις ἀποτελεῖ τὴν οὐσίαν τῆς δημοκρατίας. Καὶ ὅταν πλήσσεται, ὅπως ἐπλήγη θανασίμως, ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις, μὲ τὴν σειράν της πλήσσεται αὐτὴ αὕτη ἡ Δημοκρατία. Ἰδοὺ διατὶ ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ ἔλαβε τὴν οἵαν ἔκτασιν ἔλαβε, καὶ ἰδοὺ διατὶ νομίζω ὅτι εἶναι καθῆκον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ διατυπώσῃ ἔντονον διαμαρτυρίαν, καὶ ἀκόμη νὰ προειδοποιήσῃ τὸν ἑλληνικὸν λαὸν διὰ τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους ἐγκυμονεῖ ἡ συνέχισις τῆς καταστάσεως αὐτῆς καὶ διὰ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, καὶ διὰ τὴν Δημοκρατίαν.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§255ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν κ. Πρόεδρε.

§256Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Θὰ παρακαλέσω νὰ συνεχίσωμεν διὰ νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθω ἐκ τῆς Βορ. Ἑλλάδος.

§257Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν μὲ ἠκούσατε.

§258Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος). Σᾶς ἤκουσα, τὰ ἴδια θὰ εἴπητε.

§259Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε, ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς ἡ ὁποία ἤδη συζητεῖται ἐπὶ 4 ἢ 5 συνεδριάσεις. Ἐὰν ὅμως ἡ Ἀντιπολίτευσις ἡ ὁποία ἐπερωτᾷ καὶ ἔχει τὸν λόγον, ζητῇ, τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως, ἡμεῖς δὲν ἠμποροῦμεν νὰ φέρωμεν ἀντιρρήσεις. Πάντως νομίζω ὅτι τὸ καλύτερον θὰ ἦτο νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις ἀπόψε.

§260Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ἔχετε ἀπολύτως δίκαιον ὅτι καλὸν θὰ ἦτο νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, ἀλλὰ χάριν τοῦ Σώματος πρέπει νὰ λήξῃ ἡ συνεδρίασις.

§261Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος δὲν δύναται νὰ παρευρίσκεται συνεχῶς ἐδῶ. Δὲν ἠμπορεῖ ὅμως νὰ παραπονῆται ἡ Ἀντιπολίτευσις διὰ τὴν ἀπουσίαν τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅταν οἱ ἰδικοί σας βουλευταὶ ἀπουσιάζουν. Ὅταν ἡ ἰδία κάμνῃ ἐπερωτήσεις πρέπει νὰ φροντίζῃ τοὐλάχιστον, οἱ ἐπερωτῶντες βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ εἶναι παρόντες.

§262Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ὅταν οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως βλέπουν ὅτι ἐλάχιστοι ἐκ τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως εἶναι παρόντες ἀναχωροῦν καὶ αὐτοί.

§263Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐγὼ γνωρίζω ὅτι τὰς ἡμέρας ποὺ ἀσκεῖται ὁ ἔλεγχος οἱ ἡγέται τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις, παρίσταται σύσσωμος, ὁπότε εἶναι φυσικὸν νὰ παρίστανται καὶ οἱ Συμπολιτευόμενοι βουλευταὶ. Ὅταν οἱ ἐπερωτῶντες δεικνύουν τόσον ὀλίγον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐπερώτησιν, ὥστε νὰ ἐγκαταλείπουν τὰς θέσεις των, εἶναι φυσικὸν καὶ οἱ Συμπολιτευόμενοι βουλευταὶ νὰ ἀποχωρήσουν, ἐφ’ ὅσον βλέπουν τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ μὴ ἐνδιαφέρωνται.

§264Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Συμψηφισμὸς εὐθύνης.

§265Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πλὴν τοῦ κ. Μόδη, ὑπάρχουν ἄλλοι ἐπερωτῶντες βουλευταί;

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουν. Ὁ κ. Μόδης καὶ ἄλλοι συνάδελφοι.

§267Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Γεν. Διοικ. Βορ. Ἑλλάδος). Ὁ κ. Μόδης, πάλι τὰ ἴδια θὰ εἴπῃ. Νέους κλαυθμυρισμούς.

§268Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὄχι κλαυθμυρισμούς, κατηγορίας.

§269Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργ. Γεν. Διοικ. Βορ. Ἑλλάδος). Θὰ μᾶς εἴπητε τὰ ἴδια ποὺ εἴπατε προχθές.

§270Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιμένῃ, δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν.

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§272ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.50′ μ.μ.)