1954.03.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 44η

Τρίτη 2 Μαρτίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Καρότσης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Κοζάνης κ. κ. Β. Βύζας, Π. Τσακιρίδης, Δ. Δόκος, καὶ Γ. Καρότσης καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Κηπαρίου τῆς Κοινότητος Κοσκινιᾶς–Κοζάνης, ζητούντων τὴν ἔγκρισιν ἱδρύσεως Μονοταξίου Δημοτικοῦ σχολείου εἰς τὸ χωρίον των ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἐφ’ ὅσον ἀναλαμβάνουν τὰς δαπάνας λειτουργίας του. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων Σ.Π.Α.Π., ζητούντων ὅπως ἡ πληρωμὴ τῶν συντάξεών των, γίνεται εἰς τὸ γραφεῖον τῆς Ὀργανώσεώς των, ὡς καὶ πρότερον. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Δ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἀρκαδίας, ζητούσης καθορισμὸν ἑνιαίας τιμῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἰδιωτικῶν Λεωφορείων Πειραιῶς, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀποπομπὴν τῶν ἀντιπροσώπων του ἐκ τῆς συσκέψεως, ἥτις ἐγένετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας πρὸς καταρτισμὸν τῶν ὅρων καὶ σύναψιν τῆς συλλογικῆς συμβάσεως τῆς ἀφορώσης τὸν κλάδον των. Ὁ βουλευτὴς Ρόδου κ. Ε. Ζαννῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καλάνθου Ρόδου, ζητοῦντος ὅπως μέχρις ἀποκαταστάσεως τῶν δικαιούχων εἰς τὰ ὑπὸ τῶν κατακτητῶν ἀπαλλοτριωθέντα κτήματα τῶν κατοίκων Καλάνθου διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἀεροδρομίου παραχωρηθοῦν ταῦτα πρὸς ἐκμετάλλευσιν εἰς τὸν ὡς ἄνω Συνεταιρισμὸν εἰς ὃν μετέχει τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν κατοίκων τοῦ ὡς ἄνω χωρίου. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Δ. Κυριάκου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀκτημόνων κατόχων ἀνταλλαξίμων Μουσουλμανικῶν κτημάτων Σερρῶν, ζητούντων τὴν ἀπ’ εὐθείας ἐκποίησιν τῶν ἀνταλλαξίμων ἀστικῶν κτημάτων ἀξίας πέραν τῶν 100.000 δραχ. εἰς τοὺς σημερινοὺς κατόχους αὐτῶν καὶ διαχωρισμὸν τῶν οἰκοπέδων, ἐφ’ ὧν ὑπάρχουν πλείονες τῆς μιᾶς κατοικίας. Οἱ βουλευταὶ Θηβῶν κ.κ. Δ. Βουρδουμπᾶς καὶ Δ. Λεκαρᾶκος καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου 1912–22 καὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου 1940–50 Ἐπαρχίας Θηβῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τῶν ἀναπήρων ἐκ τῆς διανομῆς γαιῶν Κωπαΐδος καὶ ζητούντων τὸν καθορισμὸν εἰδικῶν κριτηρίων διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ Θηβῶν κ.κ. Δ. Βουρδουμπᾶς καὶ Δ. Λεκαρᾶκος καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Παλαιοπαναγιᾶς Θηβῶν, παραπονουμένων κατὰ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς προσωρινῆς διανομῆς τῆς Κωπαΐδος, ἥτις τοὺς ἠδίκησεν ἐν τῇ ἐκτιμήσει τῶν δικαιωμάτων των ἐπὶ τῆς διανομῆς. Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης (Ὑπ. Οἰκ.) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων κλπ.» καὶ 2) «περὶ διαρρυθμίσεως καὶ συμπληρώσεως κλάσεών τινων τοῦ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου Εἰσαγωγῆς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπασπύρου, Ν. Ντεντιδάκης, Ε. Κοθρῆς, Λ. Κουτσοπέταλος, Δ. Ἀλιπράντης καὶ Ε. Ζῶτος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 2516/1953 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος κλπ.».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, συμφώνως πρὸς ληφθεῖσαν χθὲς ἀπόφασιν τοῦ Σώματος, κατήρτισα δύο εἰκοσαμελεῖς ἐξεταστικὰς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπάς. Ἐκ τούτων ἡ ἀφορῶσα τὴν ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως τῆς ἀφορώσης τὰς μετὰ τῆς Ἀνωνύμου Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας «ΜΕΡΚΑΝΤΙΛΕ» ὑπογραφείσας συμβάσεις, ἀπηρτίσθη ἐκ τῶν ἑξῆς κ.κ. βουλευτῶν: 1) Γεωργίου Παμπούκα, 2) Ἐμμανουὴλ Οἰκονόμου– Κωλέττη, 3) Εὐαγγέλου Καλαντζῆ, 4) Κωνσταντίνου Βοβολίνη, 5) Γεωργίου Ρωμανοῦ, 6) Βασιλείου Βραχνοῦ, 7) Βάσου Καραμπίλια, 8) Γερασίμου Βασιλάτου, 9) Ἰωάννου Λύρα, 10) Θεοδώρου Σαράντη, 11) Θεμιστοκλῆ Ταμβακᾶ, 12) Χρήστου Γερακίνη, 13) Ἀλεξ. Βαζάκα, 14) Κωνσταντίνου Μπαρούνου, 15) Παναγιώτου Βουδούρη, 16) Φωτίου Γεροθανάση, 17) Κωνσταντίνου Μαρῆ, 18) Νικολάου Ἐξάρχου, 19) Εὐαγγέλου Πέτσου καὶ 20) Κωνσταντίνου Βασαρδάνη. Ἡ ἑτέρα, ἡ ἀφορῶσα τὴν ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως τῆς ἀφορώσης τὴν καθόλου διαχείρισιν τοῦ θέματος τῶν Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων, ἀπηρτίσθη ἐκ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κωνσταντίνου Μπακόλλα, Νικολάου Μανούση, Περικλῆ Κάβδα, Δημητρίου Βουρδουμπᾶ, Κωνσταντίνου Βενέτη, Γεωργίου Καρότση, Ἰωάννου Κοντοβράκη, Μάρκου Νομικοῦ, Βασιλείου Παπαρρηγοπούλου, Γεωργίου Πλατῆ, Παναγιώτου Τσούτσουρα, Κωνσταντίνου Βούλτζου, Ἠλία Παπαηλιοῦ, Στυλιανοῦ Τζουβάρα, Σπυρίδωνος Λιβαδᾶ, Εὐαγγ. Σαββοπούλου, Ἐμμ. Λουλακάκη, Ν. Μαλλιάκα, Δημοσθένους Θεοχαρίδη, καὶ Κυριάκου Δρόσου.

§6Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Χθὲς παρεκάλεσα νὰ ταχθῇ προθεσμία διὰ τὴν περάτωσιν τοῦ ἔργου τῶν ἐπιτροπῶν, διότι ἄλλως, κινδυνεύει αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας. Βεβαίως, δὲν ἐγένετο συζήτησις ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὁπότε θὰ ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξετίθεντο ὡρισμένα γεγονότα, τὰ ὁποῖα δίδουν ἀφορμὴν εἰς τὴν σύστασιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Τοῦτο εἶναι ἄλλο ζήτημα, ἀλλά, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, πρὸς ἀποφυγὴν αὐτοῦ τοῦ ἐξανεμισμοῦ τῆς ὑποθέσεως, νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ταχθῇ μία σύντομος προθεσμία, ἡ ὁποία νὰ μὴ ὑπερβαίνῃ, τὸ δίμηνον, ἐντὸς τῆς ὁποίας πρέπει ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα. Ἡ προθεσμία αὐτὴ εἶναι ἐπαρκής, διότι ἐκ πρώτης ὄψεως νομίζω ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ ἔργου ἔχει ἤδη συντελεσθῆ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, θὰ εἶχον μίαν ἐπιφύλαξιν, ὅτι θὰ ἔδει ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ νὰ εἶναι ὀλιγομελεστέρα, διότι ὅσον πολυμελεστέρα εἶναι, τόσον μεγαλύτεροι κίνδυνοι ὑπάρχουν, ὥστε νὰ μὴ ἀχθῇ ταχέως τὸ ἔργον εἰς πέρας. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς προθεσμίας, ἐπιμένω καὶ παρακαλῶ πάρα πολὺ καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ συμφωνήσῃ.

§7Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐν συνεχείᾳ τῶν ὅσων ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς συνάδελφος εἶπεν, ἔχω νὰ προσθέσω τοῦτο, ὅτι εἰδικώτερον διὰ τὴν Μερκαντίλε, ὁ φάκελλος εἶναι πλήρης. Ἔχουν συνταχθῆ καὶ δημιουργηθῆ ὀγκώδεις φάκελλοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι πλέον ἢ ἐπαρκεῖς διὰ νὰ σχηματίσῃ ἀσφαλῆ γνώμην ἡ Ἐπιτροπή. Συνεπῶς, καὶ τὸ δίμηνον τὸ εὑρίσκω ὅτι εἶναι σπατάλη χρόνου διὰ τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Μερκαντίλε. Πρέπει νὰ ὁρισθῇ μηνιαία προθεσμία, διότι δὲν ἔχει παρὰ νὰ μελετήσῃ τοὺς φακέλλους καὶ νὰ ἐκφέρῃ γνώμην, ἐπ’ αὐτῶν, ἐν συμπεράσματι. Διαβεβαιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Ἐπιτροπή, ὅσον ἀφορᾷ τὴν Μερκαντίλε, δὲν θὰ χρειασθῇ, οὔτε μάρτυρας νὰ ἐξετάσῃ, οὔτε εἰς ἐρεύνας νὰ ἀποδυθῇ, ἀλλὰ μόνον εἰς τὴν μελέτην τῶν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐξωτερικῶν εὑρισκομένων φακέλλων νὰ περιορισθῇ. Παρακαλῶ, λοιπόν, ὅπως διὰ τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Μαρκαντίλε, ἡ προθεσμία γίνῃ μηνιαία.

§8Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Νομίζω, Κύριε Πρόεδρε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ τεθῇ προθεσμία εἰς οἱανδήποτε Ἐπιτροπὴν διὰ τὸν ἔλεγχον τῶν συμβάσεων Μερκαντίλε κτλ. Μέχρι τοῦδε, ὅσαι Ἐπιτροπαὶ ἔγιναν καὶ εἰς μίαν ἐξ αὐτῶν ἔτυχε νὰ εἶμαι Πρόεδρος καὶ ἠξεύρω τὰς δυσκολίας τὰς ὁποίας θὰ συναντήσουν αἱ Ἐπιτροπαὶ εἰς τὸ νὰ ἐλέγξουν ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, δὲν εἶχον προθεσμίαν καὶ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρισθῇ χρόνος λήξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Πρέπει κάθε Ἐπιτροπὴ νὰ εἶναι ἐλευθέρα νὰ ἀναζητήσῃ ὅλα τὰ στοιχεῖα, ὥστε ἡ ἀπόφασις αὐτῆς νὰ εἶναι ἀδιάβλητος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν περιορισμὸν τῶν προσώπων, εἰς αὐτὸ μᾶς εὑρίσκετε συμφώνους. Ὅσον ὀλιγώτερα εἶναι τὰ πρόσωπα, τόσον τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ καλλίτερον. Ὁ περιορισμὸς εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐφαρμοσθῇ, διότι μέχρι σήμερον οὐδέποτε ἐπεβλήθη.

§9Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐν συνεχείᾳ τῶν ὅσων εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ντεντιδάκης καὶ ἐγὼ θέλω νὰ παρακαλέσω, ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ μὴ ἔχῃ κανένα περιορισμὸν χρονικὸν εἰς τὸ ἔργον της. Διετελέσαμεν καὶ ἡμεῖς μέλη Ἐπιτροπῶν καὶ οὐδέποτε ἐτέθη ὅριον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ἔπρεπε νὰ περατωθῇ ἡ ἐργασία. Ἀλλὰ κυρίως, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω διὰ τὰ ἑξῆς: Ὅπως ἐλέχθη πρὸ ὀλίγου, ποὺ ἐξεφωνήσατε τὰ ὀνόματα τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐτηρήσατε τὴν Κοινοβουλευτικὴν τάξιν, δηλαδὴ ἀναλόγως τῆς Κοινοβουλευτικῆς δυνάμεως ἑκάστου κόμματος ὡρίσατε τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς. Νομίζω ὅτι εἰς τὴν προτεινομένην περίπτωσιν ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ μὴ τηρήσητε τὴν γραμμὴν αὐτήν, διότι εἶναι πολὺ μικρὰ αὐτὴ ἡ συμμετοχὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐν σχέσει μὲ τὴν συμμετοχὴν τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ νομίζω ὅτι εἶναι μία περίπτωσις, λόγῳ τῆς συνθέσεως τῆς Βουλῆς σήμερον, ποὺ ἔχει τοιαύτην ὑπεροχὴν ἡ Συμπολίτευσις, νὰ εἶναι ἀνάλογος καὶ ἡ συμμετοχὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ἔργον της. Νομίζω, ὅτι δὲν κωλύεσθε ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ κάμετε τοιαύτην σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως ὑπεστήριξαν καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§10Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα ἐπροκάλεσαν κατὰ κοινὴν συμφωνίαν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, τὴν σύστασιν τῶν δύο ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν, εἶναι σημαντικὰ καὶ προκαλοῦν βαθεῖαν συγκίνησιν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Τούτου ἕνεκα νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὁρισθῇ χρόνος ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ πρέπει αἱ Ἐπιτροπαὶ νὰ τερματίσουν τὴν ἀνάκρισίν των. Συντάσσομαι μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου, διαφωνῶν μὲ τὸν φίλτατον κ. Βασιλᾶτον, ὅτι ἡ μηνιαία προθεσμία θὰ εἶναι ἱκανὴ διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι εἶναι ἢ δὲν εἶναι ξεκαθαρισμένη, ἂς εἴπωμεν ἡ ὑπόθεσις, δὲν δύναται νὰ παρασχεθῇ, ἡ ὑπόνοια, ὅτι ἡ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, καλεῖται μόνον διὰ νὰ ἐκδώσῃ τὴν ἀπόφασίν της βάσει τῶν ἀποδεικτικῶν στοιχείων, ποὺ ἄλλοι ἁρμόδιοι ἴσως προσεκόμισαν. Θὰ πρέπει ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ μὲ τὸ κῦρος καὶ τὰς ἐγγυήσεις ποὺ παρέχει καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμός, νὰ δράσῃ ἐλευθέρως, λαμβάνουσα μὲν ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα καὶ τὸ προσκομισθὲν ὑλικὸν τῶν ἐκθέσεων ἐκείνων τῶν σοβαρῶν —ἐφόσον πρόκειται περὶ ἐκθέσεων— ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι ἡ ἀνακριτικὴ Ἐπιτροπὴ ἁπλῶς θὰ σταυρώσῃ τὰ χέρια της ἢ θὰ κλείσῃ τὰ μάτια καὶ θὰ προσυπογράψῃ ὅ,τι ἔγγραφον σχετικὸν μὲ τὴν ὑπόθεσιν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, κ. Πρόεδρε, φρονῶ, ὅτι ἡ δίμηνος προθεσμία, τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος εἶναι ἀρκετὴ καὶ ἔχει τὴν ἔννοιαν ταύτην, ἵνα διαφωνήσω καὶ πρὸς τοὺς φίλους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως: ὅτι τὰ μέλη τῆς ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαναπαύωνται ὥστε νὰ ἀποτελματωθῇ, ἴσως ἡ ἀνάκρισις, ἐπὶ κακῷ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ὑπὸ μίαν ἄποψιν ἴσως θὰ νομίζῃ ἑαυτὸν κάπως, ἔτσι, ὀλίγον εἰς μίαν θέσιν ὑποδίκου. Ἀλλὰ καὶ διότι ἐνθυμοῦμαι εἰς ἄλλας ἐδῶ συζητήσεις τὸν φίλτατον κ. Παπασπύρου, ὁ ὁποῖος ἐξεμάνη, ὅτι ὑφίσταται μία κατηγορία, ὅτι διετάχθη ἡ ἀνακριτικὴ Ἐπιτροπή, τί ἔγινε κλπ. Θὰ ἦτο λοιπὸν εὐτύχημα, ἐντὸς δύο μηνῶν νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι ὁ παριστάμενος, ἴσως καὶ ὁ μὴ παριστάμενος, πολιτικὸς κόσμος, ὅτι δὲν εὐθύνεται. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, συντάσσομαι πρὸς τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§12Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ τονισθῇ ἐν πρώτοις ὅτι οὐδεμία ἀντίρρησις οὐδαμόθεν διετυπώθη διὰ τὴν σύστασιν τῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν, ἀντιθέτως μάλιστα, καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησε τὴν σύστασίν των. Πέραν ὅμως αὐτοῦ, κ.κ. συνάδελφοι, ἀναμφισβητήτως αἱ Ἐξεταστικαὶ Ἐπιτροπαὶ πρέπει νὰ διαλευκάνουν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὸ θέμα, διὰ νὰ λήξῃ οὕτω καὶ ἡ συζήτησις κατόπιν τοῦ πορίσματός των, δὲν εἶναι δυνατὸν δέ, προκειμένου περὶ Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ διερευνήσουν εὐρύτατα θέματα, νὰ τεθῇ ἐκ τῶν προτέρων περιθώριον χρονικὸν ἐντὸς τοῦ ὁποίου ὀφείλουν νὰ τερματίσουν τὰς ἐργασίας των. Ἄλλωστε τοῦτο κ. Πρόεδρε, ἐναπόκειται εἰς αὐτὴν τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὸν Πρόεδρόν της. Ἐὰν ὁ Πρόεδρος καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ θελήσουν νὰ ἐργασθοῦν— καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ θελήσουν νὰ ἐργασθοῦν, ἀσχέτως Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως—ἐντατικῶς, διὰ νὰ διαλευκάνουν τὸ ταχύτερον τὸ θέμα, θὰ φέρουν τὸ πόρισμά των ἐντὸς τοῦ βραχυτέρου χρονικοῦ διαστήματος. Πέραν τούτου, οἱαδήποτε ἐκ τῶν προτέρων θέσις περιορισμῶν ὡς πρὸς τὴν χρονικὴν διάρκειαν τῶν ἐργασιῶν των θὰ ἀποτελέσῃ χρονικὴν τροχοπέδην, τὴν ὁποίαν ἡ ἰδία ἡ Βουλὴ μετὰ δίμηνον, ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν τερματίσῃ τὸ ἔργον της, θὰ ἔλθῃ νὰ παρατείνῃ. Κατὰ συνέπειαν, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἠμπορεῖ νὰ ἐκφράσῃ μόνον εὐχὴν νὰ τερματίσουν μίαν ὥραν ἀρχήτερα τὰς ἐργασίας των, ἀλλὰ κυρίως αἱ ἴδιαι αἱ Ἐπιτροπαὶ θὰ εἶναι ὑπεύθυνοι διὰ τὴν πληρότητα καὶ τὴν ταχύτητα τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου των.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§14Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφόσον αἱ Ἐπιτροπαὶ αὐταὶ ἐπιβάλλεται νὰ τερματίσουν τὸ ἔργον των τὸ ταχύτερον, προσχωρῶ εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου περὶ διμήνου προθεσμίας. Ἐὰν δὲ αἱ Ἐπιτροπαί, ἐκ λόγων ἀνωτέρας βίας, δὲν κατορθώσουν νὰ φέρουν εἰς πέρας τὸ ἔργον των ἐντὸς τῆς ταχθείσης προθεσμίας, δύνανται, ὅπως συνέβη καὶ ἄλλοτε, νὰ ζητήσουν ἀπὸ τὴν Βουλὴν παράτασιν αὐτῆς.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Περ. Ἰακ. Ἀργυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§16ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ τεθοῦν ὅρια εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς καὶ διότι εἶναι γνωστὴ ἡ πολυλογία τῶν κοινοβουλευτικῶν ἀνδρῶν εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, ἀλλὰ καὶ διότι ἐκ τῆς μελέτης τῶν στοιχείων τῶν σοβαρωτάτων αὐτῶν ὑποθέσεων, ἠμπορεῖ νὰ προκύψῃ καὶ λόγος ἴσως, κωλυσιεργίας τινῶν τῶν μελῶν της. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τεθοῦν χρονικὰ ὅρια. Ἐὰν αἱ Ἐπιτροπαὶ ἐντὸς τῶν ὁρίων αὐτῶν δὲν ἔχουν περατώσει τὸ ἔργον των, ἠμπορεῖ ἡ Βουλὴ νὰ δώσῃ μίαν μικρὰν ἐπὶ πλέον προθεσμίαν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§18Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀνεκινήθησαν εἶναι τόσον σοβαρά, ὥστε συγκινεῖται ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, καὶ ἐπειδὴ ἀφοροῦν καὶ πολιτικὰ πρόσωπα, νομίζω, ὅτι συμφέρον ὅλων καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου εἶναι νὰ δοθῇ σύντομον τέρμα εἰς τὰς ὑποθέσεις αὐτάς, καὶ ἐφόσον ἔχουν κατατεθῆ καὶ ἐπερωτήσεις ἐκ μέρους τῶν κ. κ. συναδέλφων, θὰ ἐνόμιζον ὅτι ἔπρεπεν ἡ Βουλὴ νὰ ἀκούσῃ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐπερωτήσεων καὶ ἐφόσον τὸ Σῶμα ἔκρινε καὶ εὕρισκεν ὅτι πράγματι ὑπάρχουν εὐθῦναι νὰ χωρήσωμεν εὐθέως πρὸς τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν». Διότι, ὅπως βλέπομεν ἀπὸ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν, ἄλλοι ἐκ τῶν συναδέλφων ἐδῶ λέγουν νὰ τεθῇ κάποιον ὅριον εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, ἄλλοι νὰ μὴ τεθῇ κανένα ὅριον καὶ φοβοῦμαι ὅτι θὰ παρέλθῃ ἀσκόπως χρονικὸν διάστημα. Δι’ αὐτό, θεωρῶ, ὅτι καλυτέρα λύσις τοῦ θέματος εἶναι νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ ἐπερωτήσεις, ἵνα οὕτω ἔχωμεν τὸ ὑλικὸν ποὺ θὰ μᾶς κάμῃ νὰ ἀποφασίσωμεν ἐὰν πρέπει ἀμέσως ἡ Βουλὴ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς λειτουργίας τοῦ νόμου «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν». Σήμερον ἔχομεν δεδομένα, ὅτι παραπέμπονται εἰς τὴν δικαιοσύνην οἱ ὑπάλληλοι. Ποῖον ὅμως αἴσθημα εἰς τὴν κοινὴν γνώμην θὰ δημιουργηθῇ εἰς περίπτωσιν ποὺ τυχὸν ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς δὲν θὰ παραπέμψῃ τοὺς ὑπευθύνους Ὑπουργούς; Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι τὰ θύματα οἱ ὑπάλληλοι, νὰ τὰ πληρώνουν αὐτοὶ οἱ μικροὶ καὶ ὄχι οἱ τυχὸν ὑπεύθυνοι πολιτικοὶ ἄνδρες. Νομίζω, ὅτι εἶναι συμφέρον δι’ ὅλους τοὺς πολιτικοὺς νὰ δοθῇ ἕνα τέρμα καὶ νὰ εὑρεθῇ ἡ πραγματικὴ ἀλήθεια: Ἢ θὰ εἶναι λευκὴ ἢ θὰ πρέπει νὰ γνωσθῇ εἰς τὸ πανελλήνιον ὅτι πράγματι κακῶς διεχειρίσθησαν τὰ κοινὰ καὶ τὴν περιουσίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§19Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν ἐπερώτησιν ἐὰν παρίσταται ἀνάγκη.

§20Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ σημείου, τὸ ὁποῖον θεωρῶ οὐσιῶδες, τοῦ περιορισμοῦ τῶν μελῶν. Εἰκοσαμελὴς Ἐπιτροπὴ δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ λειτουργήσῃ. Ἡ πεῖρα εἶναι πικρά. Ἐγὼ θὰ ἐνόμιζον ὅτι καὶ τὰ δέκα μέλη πολλὰ εἶναι. Οὐκ’ ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ!

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπειδὴ τὴν εὐθύνην τὴν φέρει τὸ Προεδρεῖον, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Ὅτι ἔθεσα τὸ ἐλάχιστον ὅριον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιπροσωπεύωνται ὅλαι αἱ παρατάξεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τοῦτο διότι, ἂς μοῦ ἀποδοθῇ μία μομφὴ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ...

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι ὄχι.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. ... διότι ὁμολογῶ, ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ εἶναι καὶ ἀποδοτικὸν οὐσιαστικῶς, καὶ ἀδιάβλητον τυπικῶς. Ἔθεσα, λοιπόν, ὡς βάσιν νὰ εἶναι τοὐλάχιστον εἷς ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Π.Ε.Κ. καὶ εἷς τῆς «Δημοκρατικῆς παρατάξεως» ἢ ἀνεξαρτήτων καὶ ἐκεῖθεν ἐπολλαπλασίασα τὴν ἀναλογίαν καὶ κατέληξα εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 20, εἰς οὓς συμπεριλαμβάνονται βεβαίως καὶ 2 ἐκπρόσωποι τῆς μείζοντος Ἀντιπολιτεύσεως. Νομίζω, κύριοι, ὅτι, ἐπειδὴ ἤδη ὁ κ. Δερδεμέζης ὡμίλησε διὰ τὸν νόμον «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν» καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, βεβαίως, ἐγὼ δὲν εἶμαι ἁρμόδιος, διότι τὸν χειρισμὸν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ θέματος δὲν τὸν ἔχει ὁ Πρόεδρος, ἀλλὰ μόνον τῶν συνεδριάσεων τὴν διεύθυνσιν, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω λέγω, ὅτι, κατὰ μείζονα λόγον, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπιβάλλεται νὰ εἶναι καὶ ἀδιάβλητος, ὥστε τὰ πορίσματα αὐτῆς νὰ εἶναι τοιαῦτα, ποὺ νὰ ἀποτρέπουν οἱονδήποτε σχόλιον. Καὶ ἐπειδὴ φέρω τὴν εὐθύνην τῆς διαβιβάσεως τῶν ἀπόψεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος, τὴν διαβίβασιν ὤφειλα νὰ κάμω κατὰ τὰ κοινοβουλευτικῶς κρατοῦντα, διὰ τὰς συνεννοήσεις, ποὺ ἐγένοντο μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Δερδεμέζην, ὅτι δὲν εἶναι τόσον εὔκολον, μετὰ μίαν ἐπερώτησιν οἱανδήποτε ἔκτασιν καὶ ἂν λάβῃ, νὰ συντάσσωνται προτάσεις βάσει τοῦ νόμου «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν» καὶ νὰ παραπέμπωνται πρὸς ἄσκησιν ποινικῆς ἀγωγῆς πολιτικὰ πρόσωπα. Αὐτὰ λέγονται εὐκόλως, ἀλλὰ τὴν ὥραν ποὺ θὰ πρόκειται νὰ ὑπογραφῇ μία τοιαύτη πρότασις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἔναρξιν δικαστικῆς διώξεως, νομίζω ὅτι θὰ διστάσῃ πᾶς τις νὰ ὑπογράψῃ ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἐμπεριστατωμένη καὶ ὑπεύθυνος ἔκθεσις μιᾶς Ἐπιτροπῆς, οἵα ἡ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων τοιαύτη. Δι’ αὐτὸ ἂς ἀφήσωμεν νὰ λειτουργήσουν τὸ Σύνταγμα, οἱ θεσμοί, οἱ νόμοι καὶ αἱ παραδόσεις, ὅπως εἶναι προδιαγεγραμμένοι. Κέρδος καὶ τῆς δικαιοσύνης καὶ τοῦ κοινοβουλίου θὰ εἶναι τοῦτο. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς προθεσμίας, τὸ θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, διότι τοῦτο δὲν εἶναι θέμα Προέδρου. Νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι πρέπει νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἂν δέχεται τὴν δίμηνον προθεσμίαν.

§24Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἀναμφισβητήτως αἱ Ἐπιτροπαὶ πρέπει νὰ ἔχουν πλήρη ἄνεσιν διὰ νὰ ἐξετάσουν τὰς ὑποθέσεις αὐτάς. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει καὶ νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὰς καλένδας. Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ μία προθεσμία πρὸς λῆψιν ἀποφάσεως, συνεπικουρούσης καὶ τῆς ἀναβλητικότητος ποὺ χαρακτηρίζει τοὺς Ἕλληνας, συνήθως αἱ ὑποθέσεις παραπέμπονται εἰς τὰς καλένδας. Δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ μία προθεσμία, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἐπειδὴ παρεμπίπτουν καὶ αἱ ἑορταὶ τοῦ Πάσχα ἐντὸς τοῦ διμήνου, ἔχει τὴν γνώμην ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ προθεσμία πρέπει νὰ τεθῇ μέχρι τῆς 31ης Μαΐου 1954.

§25Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Κοθρῆν ὡς πρὸς τὴν ἀναλογίαν τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς διότι δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἔχετε κ. Πρόεδρε, πλήρη ἐλευθερίαν νὰ καταρτίσητε τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς κατὰ τὴν ἀπόλυτον κρίσιν ὑμῶν. Νομίζω, ὅτι ὁ νόμος περὶ ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν, 3778, ὁρίζει ρητῶς ὅτι ἡ συγκρότησις καὶ ἡ λειτουργία τῶν Ἐπιτροπῶν γίνεται σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, ὁ δὲ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς εἰς τὸ ἄρθρον 8 λέγει ὅτι ἡ δύναμις καὶ ἡ σύνθεσις τῶν Ἐπιτροπῶν γίνεται ἀναλόγως τῆς δυνάμεως τῶν κομμάτων. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ καταρτίσητε, κύριε Πρόεδρε, τὰς Ἐπιτροπὰς ἀπὸ περισσότερα μέλη.

§26Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ἐὰν ὁρισθῇ ἡμέρα λήξεως τῆς διαρκείας τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς ἡ 31η Μαΐου 1954, θὰ συμπέσωμεν μὲ τὰς διακοπάς, καὶ τότε θὰ πᾶμε εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλένδας. Θὰ πρέπει πρὶν ἢ εἰσέλθῃ τὸ Σῶμα εἰς τὰς διακοπὰς νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι κολοσσιαίας ἠθικῆς τάξεως καὶ δὲν πρέπει χάριν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου νὰ χρονίσῃ. Συνεπῶς ἡ δίμηνος προθεσμία εἶναι πλέον ἢ ἐπαρκής.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται τὸ Σῶμα νὰ ὁρισθῇ προθεσμία μέχρι τῆς 15ης Μαΐου; Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι).

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, ἐγκρίνεται ἡ σύστασις τῶν Ἐπιτροπῶν καὶ ὁρίζεται προθεσμία λήξεως τοῦ ἔργου αὐτῶν ἡ 15η Μαΐου 1954 διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ πορίσματος.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ ὁρίου ἡλικίας ὑπαλλήλων Ἐμπορικῶν, Βιομηχανικῶν, Ἐπαγγελματικῶν καὶ Βιοτεχνικῶν Ἐπιμελητηρίων», ὡς ἐτροποποιήθη κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν.

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δίκαιον. Ἐγένετο δεκτὴ ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ ὁρίου ἡλικίας ὑπαλλήλων Ἐμπορικῶν, Βιομηχανικῶν, Ἐπαγγελματικῶν καὶ Βιοτεχνικῶν Ἐπιμελητηρίων», ὡς ἐτροποποιήθη κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς φαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ ἐξόδων κηδείας εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ Στρατιωτικοὺς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν», ὡς ἐτροποποιήθη κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν.

§30Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατιωτ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἐγκρίνει ἡ Βουλή, μία φραστικὴ διόρθωσις πρέπει νὰ γίνῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον εἰς ὃ ἀντὶ «μετόχων» νὰ τεθῇ ἡ λέξις «μερισματούχων».

§31ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. Ἐγένετο δεκτὴ ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς φαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ ἐξόδων κηδείας εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ Στρατιωτικοὺς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν», ὡς ἐτροποποιήθη κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν καὶ ὡς διωρθώθη φραστικῶς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τελωνισμοῦ εἰδῶν ἀτομικῆς χρήσεως καὶ ἐπίπλων μετατιθεμένων Ἑλλήνων Διπλωματικῶν καὶ προξενικῶν ὑπαλλήλων».

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τελωνισμοῦ εἰδῶν ἀτομικῆς χρήσεως καὶ ἐπίπλων μετατιθεμένων Ἑλλήνων Διπλωματικῶν καὶ προξενικῶν ὑπαλλήλων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13/15.1.54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς ἐπιτρέπεται ἡ ναυτολόγησις ἐπὶ σπογγαλιευτικῶν πλοίων κατὰ τὴν θερινὴν σπογγαλιευτικὴν περίοδον 1954 καὶ χειμερινὴν τοιαύτην 1954– 55 Δωδεκανησίων δυτῶν μὴ ἀπογεγραμμένων».

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13/15.1.54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς ἐπιτρέπεται ἡ ναυτολόγησις ἐπὶ σπογγαλιευτικῶν πλοίων κατὰ τὴν θερινὴν σπογγαλιευτικὴν περίοδον 1954 καὶ χειμερινὴν τοιαύτην 1954–55 Δωδεκανησίων δυτῶν μὴ ἀπογεγραμμένων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ ὑποχρεωτικῆς ἀπογραφῆς, τῶν εἰς Κρατικὰ παραπήγματα διαμενουσῶν οἰκογενειῶν καὶ ἄλλων τινῶν στεγαστικῶν διατάξεων».

§36Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Παρακαλῶ πολύ, κ. Πρόεδρε, ὅπως δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν ἀποδέχεται τὰς τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ἐπέφερεν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§37Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Μάλιστα κ. συνάδελφε, τὰς ἀποδέχομαι ὅλας.

§38Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Ἔχομεν ὡρισμένας ἀντιρρήσεις, κ. Πρόεδρε.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§40Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δυστυχῶς ἤμην ἄρρωστος πρὸ ἡμερῶν καὶ ἔτσι, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, δὲν ἔλαβα μέρος εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἂν καὶ εἶναι λίαν συμπαθὲς τὸ θέμα, διότι βεβαίως ἀφορᾷ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ μακροῦ χρόνου θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν τακτοποιηθῆ καὶ ἄνευ ἀντιρρήσεως θὰ ἔπρεπε νὰ ψηφίζεται οἱονδήποτε νομοσχέδιον ἀφορῶν τὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν, ἐν τούτοις, ἐπειδὴ ἔχομεν ὡρισμένας ἀντιρρήσεις ὡς πρὸς τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θὰ γίνῃ ἡ διενέργεια τῆς ἀπογραφῆς, διὰ ταῦτα ὑποχρεοῦμαι νὰ ὁμιλήσω καὶ νὰ ἐκφέρω ὡρισμένας ἀντιρρήσεις μου. Ἀξιότιμε κ. Ὑπουργὲ τῆς Προνοίας, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐπιθυμεῖτε πράγματι νὰ ἐπιτελέσητε ἕνα ἔργον μεγάλης κοινωνικῆς ἀποστολῆς, ἀλλὰ νομίζομεν ὅτι ὁ τρόπος, τὸν ὁποῖον ὑποδεικνύετε, δηλαδὴ τὸ νὰ ἐπαναφέρετε τὸν τρόπον τῆς ἀπογραφῆς ἐν ὄψει, ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι θὰ δημιουργηθῇ ἕνας σάλος ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ἄνευ προηγουμένου, λόγῳ τοῦ ὅτι ὑπάρχουν περὶ τοὺς 35.000 πρόσφυγες καὶ ἀσφαλῶς ἄνω τῶν 20.000 καταγγελιῶν θὰ γίνουν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς διαφόρους ἐξακριβώσεις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ δημιουργήσῃ μίαν φοβερὰν κατάστασιν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ὑπάρχουν ἤδη ὡρισμέναι ὑπογραφαί, βάσει τῶν ὁποίων, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσητε, συμπληροῦντες αὐτάς, εἰς ἃ σημεῖα, νομίζετε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν, ὡς ἔχουν. Ἐπίσης εἰς τὸ σημεῖον τῆς προσωρινῆς ἐπιτάξεως, ἔχομεν τὴν γνώμην, ἀντὶ νὰ εἰσάγετε τὴν προσωρινὴν ἐπίταξιν, νὰ προχωρήσητε ἀμέσως, εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν, καθ’ ὅσον ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἀποφάσεις, δυνάμει τῶν ὁποίων ὡρισμένοι χῶροι διεκδικοῦνται ἀπὸ ἰδιώτας καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἡ τακτοποίησις τῶν χώρων αὐτῶν τῶν προσφύγων, θὰ εἶναι ὀλίγον τι ἐπισφαλής. Εἶναι δυνατὸν ἐκ τῶν ὑστέρων οἱ κάτοικοι αὐτοὶ νὰ ἐγείρουν ἀξιώσεις καὶ θὰ ὁδηγήσουν εἰς τὰ Δικαστήρια ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὴν κυριότητα κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην. Ἐπίσης, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ τιμήματος θὰ ἠθέλαμεν νὰ τονίσωμεν, Ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ, νὰ τεθῇ ἕνα ὅριον, καθ’ ὅτι ὑπάρχουν ἀρκεταὶ μέχρι σήμερον κοινοποιήσεις τοῦ Ὑπουργοῦ, δυνάμει τῶν ὁποίων ζητοῦνται ἀπὸ ὡρισμένους παραπηγματούχους μεγάλα ποσά, ὡς ἐνοίκιον τῶν παραπηγμάτων. Νομίζω, ἐπίσης, ὅτι θὰ πρέπει ὅλοι αὐτοὶ οἱ διαμένοντες εἰς παραπήγματα νὰ θεωρηθοῦν ὡς εὔποροι, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν εἰς παραπήγματα, συνάγεται ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ἔχουν τὰς δυνατότητας καὶ κατὰ συνέπειαν εἶναι ἄποροι. Δεδομένου δέ, ὅτι ὁ νόμος περὶ ἀπορίας θέτει ὡς κριτήριον ἕνα μικρὸν ποσὸν εἰσοδήματος, τῶν 300.000 δρχ. καὶ δεδομένου ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχῃ τὸ εἰσόδημα αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελῇ βάσιν, δυνάμει τῆς ὁποίας θὰ κρίνωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ἐφ’ ὅσον δέ, ἐπὶ τόσον χρόνον τοὺς ταλαιπωροῦμεν, δὲν πρέπει νὰ τοὺς ζητήσωμεν καὶ μίσθωμα δι’ ἕνα παράπηγμα εἰς τὸ ὁποῖον κάθηνται. Θὰ πρέπει νὰ τοὺς ἀφήσωμεν ὡς ἔχουν καὶ νὰ ἀναλάβῃ τὸ Κράτος, ἐὰν ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἀπαιτήσεις ἰδιοκτητῶν, νὰ ἀποζημιώσῃ τούτους. Αὐτά, ὡς πρὸς τοὺς πρόσφυγας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὁμαδικὴν στέγασιν, συμφωνῶ μὲ ὅσα λέγετε. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ ἀναφέρω μερικὰς ἀντιρρήσεις μου εἰσέτι. Πάντως, ἐξακολουθῶ νὰ πιστεύω, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ, καὶ σᾶς παρακαλῶ, ἐὰν εἶναι δυνατόν, μὲ τὰς ὑπαρχούσας ὑπογραφάς, συμπληροῦντες δεόντως αὐτάς, νὰ προχωρήσητε εἰς τὸ ἔργον αὐτό. Διότι τοῦτο θὰ εἶναι πράγματι ἔργον θεάρεστον, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ ἑνός, δὲν ἠξεύρω καὶ ἐγὼ πόσον μεγάλου ἀδιεξόδου, εἰς βάρος τῶν δυστυχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ κάμω μερικὰς εἰσέτι παρατηρήσεις.

§41Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Τὸ Νομοσχέδιον συζητεῖται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον.

§42Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Τότε θὰ κάμω τώρα τὰς παρατηρήσεις μου. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ, ὅπως αἱ αἰτήσεις μὴ δίδωνται εἰς τὴν Ἀστυνομίαν, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἀπὸ ὡρισμένους ἐπιτηδείους. Διότι οἱ περισσότεροι τῶν ἐνδιαφερομένων εἶναι ἀγράμματοι. Τὸ ὀρθότερον εἶναι, νὰ πάῃ ἐκεῖ μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ τοὺς δίδῃ τὰς αἰτήσεις νὰ τὰς συμπληρώνουν, καὶ ὅταν ἐπανέλθῃ νὰ παραλάβῃ ταύτας, τότε ἂς παραλάβῃ μαζί της καὶ ἕνα ὄργανον Ἀστυνομικὸν διὰ νὰ ἐρωτᾷ, ὅ,τι πληροφορίας σχετικῶς θέλει.

§43Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ τὰ εἴπητε εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν κ. συνάδελφε αὐτά.

§44Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Δὲν θὰ γίνῃ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις.

§45Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ γίνῃ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις.

§46Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Τότε ἐπιφυλάσσομαι διὰ νὰ κάμω τὰς ὑπολοίπους παρατηρήσεις εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Γιαβάσογλου ἔχει τὸν λόγον.

§48Κ. ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ. Τὸ ζήτημα, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, εἶναι ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ψηφισθῇ. Τὸ λεχθὲν ἀπὸ μέρους τοῦ κ. συναδέλφου ὅτι ἐγένοντο καὶ ἄλλαι ἀπογραφαὶ καὶ ὅτι μὲ τὴν νέαν τώρα ἀπογραφὴν θὰ δεινοπαθήσῃ ὁ κόσμος, δὲν εὐσταθεῖ, διότι δὲν θὰ εἴμεθα βεβαίως τόσον σκληροὶ ὥστε νὰ ἀποδεχθῶμεν ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ βασανισθῇ ὁ ἐνδιαφερόμενος κόσμος. Ἡ ἀπογραφὴ τοῦ 1937 ἀπέβλεπε μόνον, ὡς εἶναι γνωστόν, εἰς τοὺς στεγαζομένους πρόσφυγας δικαιούχους. Ἡ γενομένη τὸ 1951 ἀπογραφὴ ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν πραγμάτων, διότι μία ἀπόπειρα ἐλέγχου ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν Καισαριανήν, ἀπέδειξεν ὅτι ἀπέχομεν κατὰ παρασάγκας ἀπὸ τὴν πραγματικότητα. Πρέπει, λοιπόν, νὰ γίνῃ μία πραγματικὴ ἀπογραφή, ὥστε νὰ κατατοπισθῶμεν καὶ νὰ γνωρίζωμεν ποῖοι δικαιοῦνται στεγάσεως. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, τὸ ὁποῖον πράγματι ἀποτελεῖ τὸ πρῶτον καὶ τὸ κυριώτερον βῆμα πρὸς τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος. Ἡ «μάχη τῆς παράγκας» ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἦτο τρόπον τινὰ μία ἀναγνώρισις τοῦ ἐδάφους. Πρέπει λοιπόν, διὰ νὰ βοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ προχωρήσῃ πρὸς τὴν ὁριστικὴν τακτοποίησιν τοῦ σοβαροῦ τούτου θέματος, νὰ ἀποδεχθῶμεν τὸ ὑποβαλλόμενον καὶ συζητούμενον ἤδη νομοσχέδιον.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Σολομωνίδης ἔχει τὸν λόγον.

§50Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Τὸ παρὸν σχέδιον νόμου Κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελεῖ ἓν μέγα βῆμα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων. Εἶναι γνωστὸν ὅτι σήμερον, μετὰ 30 ὁλόκληρα ἔτη, ὑπάρχουν περὶ τὰς 35.000 οἰκογενειῶν ἀστέγων εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα ἢ εὑρισκομένων ὑπὸ στέγαστρα, τὰ ὁποῖα προσβάλλουν καὶ αὐτὸν τὸν ἀνθρωπισμόν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, ἔθεσεν ὡς πρόγραμμά του τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἴδωμεν τί πρέπει νὰ γίνῃ, ποῖος εἶναι ἀκριβῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀστέγων, πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον προβλέπει περὶ ὅλων αὐτῶν. Ἡ νέα ἀπογραφὴ εἶναι ἀπαραίτητος, διότι ἀπὸ τῆς διενεργείας τῶν προηγουμένων ἀπογραφῶν ἔχουν ἐπέλθει διάφοροι μεταβολαί, δεδομένου ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ ἄλλοι ἀπέκτησαν οἰκίας, ἄλλοι ἔφυγαν κλπ. καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν ἐὰν ὁ ἀριθμὸς τῶν 35.000 οἰκογενειῶν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Τὸ σχέδιον νόμου προνοεῖ περὶ ὅλων αὐτῶν καὶ πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι κατηρτίσθη μετὰ μεγάλης ἐπιμελείας, ὥστε νὰ μὴ δημιουργηθῶσιν ἀνωμαλίαι καὶ παρατυπίαι. Ὀρθοτάτη εἶναι ἡ σκέψις ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέπεται—καὶ αἱ κυρώσεις θὰ εἶναι αὐστηρόταται—ἡ κατάληψις τῶν κενουμένων παραπηγμάτων, διότι θὰ ἦτο ἀπαράδεκτον καθ’ ἣν στιγμὴν στεγάζεται μία οἰκογένεια, νὰ δημιουργῆται ἀμέσως καὶ νέον παράπηγμα. Νομίζω λοιπὸν ὅτι, ὡς ἔχει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, πρέπει νὰ ψηφισθῇ διὰ νὰ προχωρήσωμεν τὸ ταχύτερον εἰς τὴν στέγασιν τῶν ἀστέγων προσφύγων. Ἐν τῷ μεταξὺ προχωρεῖ καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἐκποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἐκ τῆς ὁποίας θὰ πορισθῇ τὸ Δημόσιον χρήματα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει νὰ γνωρίζωμεν τὰς ἀνάγκας καὶ νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ἀκριβεῖς ἀριθμούς, διὰ νὰ προχωρήσωμεν πρὸς τὴν λύσιν τοῦ σοβαρωτάτου τούτου θέματος.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§52Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὴν βάσιν τοῦ Νομοσχεδίου καὶ μὲ τὰς ἐπὶ μέρους διατάξεις αὐτοῦ. Ἤθελα ὅμως νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἕνα θέμα καὶ νὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ δώσῃ, ἐὰν δύναται, μίαν ἀπάντησιν περὶ τῶν προθέσεων τῆς Κυβερνήσεως. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γνωστὸν ὅτι ἔχουν γίνει διὰ τὴν πρόχειρον στέγασιν τῶν προσφύγων ἐπιτάξεις ἰδιωτικῶν ἐκτάσεων ἀπὸ τὸ παρελθόν, ἀλλ’ εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἔχουν καταληφθῆ ἐκτάσεις μεγαλύτεραι τῶν ὅσων ἀρχικῶς προεβλέφθησαν. Ἔγινε φερ’ εἰπεῖν ἐπίταξις γηπέδου 500 πήχεων καὶ ἔχουν καταληφθῆ 1500 πήχεις, αἱ δὲ Ὑπηρεσίαι σας δὲν εἶναι εἰς θέσιν αὐτὴν τὴν στιγμήν, καλὰ–καλὰ, οὔτε νὰ καθορίσουν τὰ ὅρια τοῦ ἐπιταχθέντος γηπέδου. Κατὰ συνέπειαν, θὰ τεθῇ τὸ πρόβλημα ἐὰν θὰ νομιμοποιηθῇ ἡ ἐπίταξις ὅλων τῶν ἐκτάσεων ἀσχέτως ἐὰν εἶναι ἢ δὲν εἶναι δικαιοῦχοι πρόσφυγες ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν προχείρως ἐκεῖ. Ποῖαι εἶναι αἱ προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως, θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν καὶ τῶν ἐκτάσεων αὐτῶν; Θὰ παρακαλέσω νὰ μᾶς δώσητε μίαν διευκρίνησιν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου.

§53Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι Συνάδελφοι, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, διὰ νὰ καταρτίσῃ κανεὶς ἓν πρόγραμμα, τοιούτου μάλιστα περιεχομένου, πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του τὸ ἀντικείμενον καὶ τὸ θέμα. Ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει κατὰ πρῶτον καὶ κύριον λόγον εἰς τὴν ἀποκατάστασιν καὶ στέγασιν τῶν παλαιῶν προσφύγων τῶν διαμενόντων εἰς παραπήγματα. Ὅπως θὰ γνωρίζετε, μεγάλοι εἶναι οἱ ἐκ παραπηγμάτων συνοικισμοί. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὁ συνοικισμὸς τῆς Δραπετσῶνος ἔχει 3000 παράγκας, τῆς δὲ Καισαριανῆς 500–700. Καὶ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι. Πολλαὶ ἀπογραφαὶ ἔγιναν εἰς τὸ παρελθὸν, ἀλλ’ ἀπεδείχθη ὅτι δὲν ἀπεικόνισαν τὴν πραγματικότητα, διότι ἔγιναν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δηλώσεων τῶν διαμενόντων εἰς παραπήγματα. Καὶ τώρα ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας μου διέταξα δύο ἀπογραφάς, ἀλλὰ καὶ πάλιν φοβοῦμαι ὅτι τὰ ἀποτελέσματα δὲν θὰ εἶναι ἱκανοποιητικά. Καὶ αὐτὸν τὸν λόγον ἔχει τὸ Νομοσχέδιον, νὰ διασταυρώσῃ δηλαδὴ τὰ ἀποτελέσματα τῶν διαφόρων ἀπογραφῶν καὶ νὰ ἐξαχθῇ ἕνα σαφὲς συμπέρασμα. Ἄλλος κύριος σκοπὸς τοῦ Νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἀποτροπὴ τῆς ἀνεγέρσεως νέων παραπηγμάτων. Διότι παρητηρήθη τὸ ἑξῆς φαινόμενον: Ὅτι καθημερινῶς ἀναφύονται παραπήγματα, εἴτε εἰς ἐπιτεταγμένους χώρους, εἴτε εἰς ἀπαλλοτριωμένους. Καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ἡ δημιουργία νέων παραπηγμάτων αὐξάνει τὸ θέμα πολὺ περισσότερον, διότι οἱ ἀνεγείροντες τὰ παραπήγματα, δὲν εἶναι κἂν παλαιοὶ πρόσφυγες, ἀλλ’ εἶναι γηγενεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐρχόμενοι ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν ἐγκαθίστανται εἰς χώρους ἐπιτεταγμένους ἢ ἀπαλλοτριωμένους καὶ εἴτε ἀνεγείρουν μόνοι τους παραπήγματα, εἴτε ἀγοράζουν παραπήγματα. Διότι ἐδημιουργήθη καὶ ἡ ἐπιχείρησις τῆς κατασκευῆς παραπηγμάτων καὶ πωλήσεως αὐτῶν.

§54Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι οἱ μὴ δικαιοῦχοι μὲ μίαν λέξιν.

§55Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Μάλιστα. Σχετικῶς μὲ τοὺς μὴ δικαιούχους ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀπογραφῆς, ἡ ὁποία ἐτελείωσε πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν Δραπετσῶνα εἶναι τὰ ἑξῆς: ἐπὶ 3.000 περίπου οἰκογενειῶν αἱ 400 εἶναι γηγενεῖς. Αὐτὸς εἶναι ὁ κύριος σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Περιέχει βεβαίως καὶ ἄλλας διατάξεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν, περὶ τῆς ὁποίας ἔκαμε λόγον ὁ ἀξιότιμος κύριος Μητσοτάκης, ἔχω νὰ εἴπω πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: οἱ χῶροι οἱ μὴ ἀπαλλοτριωμένοι ἐπὶ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν παραπήγματα προσφυγικὰ δυνάμει ἑνὸς νόμου, ἐθεωρήθησαν ὅτι εἶναι ἐπιτεταγμένοι. Ἔπειτα ἐπηκολούθησεν ἄλλος νόμος, ὁ ὁποῖος ὥρισεν ὅτι οἱ χῶροι αὐτοὶ θεωροῦνται ἀπαλλοτριωμένοι ἀναγκαστικῶς. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας πολὺ ὀρθῶς ἀπεφάνθη ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ χωρέσῃ ἀπαλλοτρίωσις δυνάμει νόμου, οἱ ἰδιοκτῆται ὅμως εὑρίσκονται εἰς καταθλιπτικὴν κυριολεκτικῶς θέσιν. Κατάσχονται αἱ ἰδιοκτησίαι των καὶ δὲν λαμβάνουν τίμημα χρήσεως. Μόνον ἰδιοκτῆται τινὲς μικρῶν ἐκτάσεων, κατορθώνουν νὰ καταφύγουν εἰς τὰ δικαστήρια, ἐναντίον τῶν παραπηγματούχων καὶ ἐπιτύχουν νὰ θεωρηθοῦν οὗτοι μισθωταί. Οὕτω δ’ ἐπέτυχον νὰ λαμβάνουν μίσθωμα. Ὥστε ἐκ τῶν κατεχόντων τοὺς χώρους ἐλάχιστοι μόνον πληρώνουν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, τὸ μέγιστον μέρος αὐτῶν, δὲν πληρώνει εἰς οὐδένα. Οὔτε εἰς τὸ Δημόσιον, οὔτε εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας. Ἡ διάταξις λοιπὸν αὐτὴ ἔχει σκοπὸν ἀκριβῶς νὰ τακτοποιήσῃ προσωρινῶς τὴν κατάστασιν αὐτήν, δηλαδὴ νὰ ἐκδοθοῦν διοικητικαὶ πράξεις ἐπιτάξεως, νὰ πληρώνεται ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου τίμημα χρήσεως πρὸς τοὺς ἰδιοκτήτας, οἱ ὁποῖοι δὲν πληρώνονται μέχρι τοῦδε, καὶ ἀντιστοίχως τὸ δημόσιον νὰ εἰσπράττῃ τίμημα χρήσεως ἀπὸ τοὺς ἐγκατεστημένους, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ἄποροι. Ἐπιθυμῶ δὲ νὰ πληροφορήσω τὸν ἀξιότιμον κύριον συνάδελφον, ὅτι ἐφ’ ὅσον προχωροῦμεν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν καὶ τὴν στέγασιν τῶν διαμενόντων εἰς τὰ παραπήγματα προσφύγων—ἐλπίζω δὲ ὅτι αἱ ἐκτάσεις τὰς ὁποίας ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας θὰ ἐπαρκέσουν κατά τινα τρόπον διὰ τὴν στέγασιν ὅλων τῶν διαμενόντων εἰς τὰς μεγάλας πόλεις,—βεβαίως θὰ ἀπαλλάξωμεν τῆς ἐπιτάξεως τὰς ἰδιοκτησίας, καὶ δὲν θὰ προχωρήσωμεν οὔτε κἂν εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν, πολὺ περισσότερον διότι ἡ ἀπαλλοτρίωσις πρέπει νὰ γίνῃ κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος καὶ νὰ πληρωθῇ ἡ σημερινὴ τιμὴ διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἀντέχει ὁ εἰδικὸς λογαριασμὸς ὑπὲρ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων.

§56Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δηλαδὴ κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἐπιτάξητε τοὺς σήμερον κατῳκημένους χώρους;

§57Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Μάλιστα, θὰ ἀντιμετωπίσω μίαν κατάστασιν περισσότερον ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἰδιοκτητῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν παίρνουν τίποτε.

§58Κ. ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ. Ἐφ’ ὅσον εἶναι πραγματικοὶ ἰδιοκτῆται.

§59Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Βεβαίως.

§60Κ. ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἐρωτήματος τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ κ. Παπαμαστοράκης, νὰ μᾶς εἴπητε ἀκριβῶς τὸν τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ γίνῃ ἡ ἀπογραφή, διότι ὁ κόσμος ἔχει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι πράγματι θὰ ὑποστῇ τὴν περιπέτειαν, τὴν ὁποίαν λέγει ὁ κ. Παπαμαστοράκης, ἐνῷ τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές.

§61Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Οὐδεμίαν περιπέτειαν πρόκειται νὰ ὑποστοῦν οἱ διαμένοντες εἰς τοὺς συνοικισμοὺς αὐτούς, διότι εἶναι αὐτονόητον ὅτι ἡ Διοίκησις θὰ κάμῃ τὰ ἔντυπα, θὰ τὰ διανείμῃ εἰς τοὺς κατοίκους τῶν οἰκισμῶν, θὰ τοὺς δώσῃ ὁδηγίας πῶς πρέπει νὰ τὰς συμπληρώσουν καὶ μετά τινας ἡμέρας, συνοδευομένη ἡ Ὑπηρεσία μὲ τὰ ἀστυνομικὰ Ὄργανα, θὰ παραλάβῃ τὰς δηλώσεις αὐτάς. Δὲν πρόκειται νὰ ὑποβληθοῦν εἰς κανένα κόπον καὶ καμμίαν περιπέτειαν.

§62ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς πληροφορήσω ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως αὐτῆς κατὰ ποῖον τρόπον ἐνήργει τὸ Κράτος καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας τοὐλάχιστον, κατὰ τὸ παρελθόν. Ὅταν ἔλειπα εἰς τὰ 1925 ἐπ’ ὀλίγον εἰς τὴν Εὐρώπην, ἡ Ἀστυνομία ἐπῆγεν εἰς ἕνα κτῆμα ἰδικόν μου εἰς τὴν συνοικίαν Κουντουριώτου: τοὺς εἶπον, πηγαίνετε μέσα δικό μας εἶναι αὐτό. Ἐγκατεστάθησαν πρόσφυγες καὶ ἔκτισαν. Ὅταν ἐπανῆλθον, ἐπῆγα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Τὸ Ὑπουργεῖον μοῦ ἔδωσε ἕνα μίσθωμα ἐπὶ δύο ἔτη καὶ μετὰ ταῦτα ἐθεώρησεν ὅτι εἶναι περιττὸν καὶ ἡ ἰδιοκτησία ἐχάθη. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ διὰ τὴν κληρονομικὴν μερίδα τῆς οἰκογενείας μου εἰς τοῦ Θών. Ὅλος ἐκεῖνος ὁ συνοικισμὸς κατελήφθη καὶ δὲν ἐπήραμεν τίποτε ἀπολύτως. Οὔτε ἀπαλλοτρίωσις ἔγινεν, οὔτε ἐπίταξις, οὔτε πληρωμή. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἠθικὴ τοῦ Κράτους ἀπέναντι τῶν ἰδιοκτητῶν.

§63Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Εἰς τὰς δηλώσεις τὰς ὁποίας θὰ κάμνουν οἱ πρόσφυγες, θὰ γίνῃ ἔλεγχος;

§64Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Προηγεῖται μία διοικητικὴ ἐνέργεια. Θὰ γίνῃ διασταύρωσις τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔχει ἡ Ὑπηρεσία μὲ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἐξ αὐτῆς τῆς ὑποχρεωτικῆς δηλώσεως, ἡ ὁποία δήλωσις ἐὰν εἶναι ψευδής, θὰ ἔχῃ τὰς κυρώσεις της καὶ αἱ κυρώσεις ἀκριβῶς εἰς αὐτὸ ἀποβλέπουν, εἰς τὸ νὰ ἀναγκάσουν τοὺς ἀπογραφομένους νὰ κάμουν εἰλικρινεῖς δηλώσεις.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν;

§66ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν!

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§70Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὀρθῶς προσεπάθησε νὰ μαλάξῃ τὴν σκληρότητα τῶν κυρώσεων, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 2. Νομίζω ὅμως, ὅτι παρέλειψε νὰ ἐπισημάνῃ τὸν κίνδυνον, ὁ ὁποῖος ἀνακύπτει ἀπὸ τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 2, τὸ ἐδάφιον 5, τὸ ὁποῖον διὰ πλείστας ὅσας παραβάσεις διαγορεύει ὡς κύρωσιν αὐτομάτως ἐπερχομένην τὴν ἔκπτωσιν ἀπὸ τὸ στεγαστικὸν δικαίωμα. Δὲν νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὰς ἄλλας κυρώσεις, θὰ ἔπρεπε νὰ προσθέσητε καὶ αὐτήν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἁπλῶς σκληρά, ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνος, διότι ἐπέρχεται αὐτομάτως. Σημειώσατε ὅτι μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἐὰν ἕνας ἐγκαταλείψῃ τὸ παράπηγμα καὶ ὄχι ἐντὸς δύο, ἀλλ’ ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν κάμῃ τὴν σχετικὴν δήλωσιν, χάνει τὸ στεγαστικὸν δικαίωμα. Δὲν εἶναι ἴσως εἰς τὴν πρόθεσίν σας νὰ ἐφαρμόσητε αὐτὴν τὴν διάταξιν. Ἀλλ’ ἀφ’ ἧς ψηφισθῇ ὁ νόμος, δὲν θὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν διακριτικήν σας ἐξουσίαν νὰ ἐπιβάλετε ἢ ὄχι τὴν κύρωσιν, διότι ἐπέρχεται αὐτομάτως. Ἀφ’ ἧς τὸ ποινικὸν Δικαστήριον θὰ τιμωρήσῃ ἕνα παραβάτην τοῦ ἄρθρου 2, αὐτομάτως θὰ ἐπέρχεται ἡ ἔκπτωσις ἐκ τοῦ στεγαστικοῦ δικαιώματος. Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται καὶ εἶναι εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον διεῖπε τὰς σκέψεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὑμῶν, ὁ ὁποῖος παρηκολουθήσατε τὰς ἐργασίας της, νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 2.

§71Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἡ αὐστηρότης τῶν κυρώσεων κατὰ τῶν μεταβιβάσεων ἐπιβάλλεται, διότι παρετηρήθη εἰς μεγάλην κλίματα ἡ ἐμπορία τῶν παραπηγμάτων· μόνον διὰ τῆς αὐστηρότητος θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ σταματήσωμεν τὸ κακόν. Ἐὰν δὲ νομίζετε ὅτι τὸ διήμερον χρονικὸν διάστημα εἶναι μικρόν, νὰ τὸ κάμωμεν πενθήμερον, ἀλλ’ ἡ κύρωσις ἐπιβάλλεται ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ λείψῃ τὸ κακὸν τῆς ἐπεκτάσεως καὶ δημιουργίας παραγκῶν.

§72Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ἂς γίνῃ πενθήμερον.

§73Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πρέπει τοὐλάχιστον νὰ γίνῃ δυνητικὴ ἡ ἐπιβολὴ τῆς ἐκπτώσεως.

§74Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Αὐτὸ ποὺ θέλομεν, εἶναι, ὁ ἐγκαταλείπων τὴν οἰκίαν, νὰ πηγαίνῃ νὰ παραδίδῃ τὰς κλεῖδας.

§75Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Βεβαίως, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς πωλήσεως, ἀσφαλῶς νὰ ληφθῇ κάποιο μέτρον. Ἀλλ’ ὑπάρχει περίπτωσις νὰ φύγῃ καὶ νὰ ἐγκαταλείψῃ τις τὸ σπίτι του λόγῳ ἀσθενείας ἐὰν ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐπανέλθῃ καὶ πάλιν.

§76Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Τὸ ἄρθρον δὲν ὁμιλεῖ περὶ ἀπωλείας δικαιώματος, ἀλλὰ περὶ ὑποχρεώσεως, ὅταν ἐγκαταλείπῃ τὸ σπίτι θὰ παραδώσῃ τὰ κλειδιά. Ἐὰν φύγῃ καὶ ἐπανέλθῃ, τὸ νομοσχέδιον δὲν τοῦ ἀφαιρεῖ τὸ δικαίωμα. Ζητεῖ ὅμως τὴν παράδοσιν τῶν κλειδιῶν, διότι ὑπὸ τὸ πρόσχημα αὐτό, γίνονται ἀγοραπωλησίαι. Θέλετε νὰ κάμετε τὸ διήμερον, πενθήμερον;

§77ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§79ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§81Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ, πῶς εἶναι διατυπωμένη ἡ πρώτη παράγραφος, ἡ ὁποία λέγει: «......... (ἀναγινώσκει).........». Ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον, προϋποθέτει ὅτι διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἄρσις, πρέπει νὰ προηγηθῇ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας δὲν κρίνει κατ’ οὐσίαν. Νομίζω, ὅτι εἶναι κακῶς διατυπωμένη ἡ φράσις, θέλει νὰ εἴπῃ ὅτι περιπτώσεις κριθεῖσαι, δύνανται νὰ ἀπευθυνθοῦν εἰς τὸ συμβούλιον Ἐπικρατείας. Αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα.

§82Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ὄχι. Ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις εἶναι σαφὴς «Κατόπιν .................... (ἀναγινώσκει)...............».

§83Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Πότε θὰ ἐκδίδωνται ἀποφάσεις; Θὰ ἐπιλαμβάνεται τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας τῆς ὑποθέσεως καὶ θὰ ἀποφαίνεται;

§84Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ διάταξις ἀφορᾷ ἄρσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως ἐκτάσεων δι’ ἀποκατάστασιν ἀστῶν προσφύγων, αἴρεται κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας.

§85Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τότε ἡ διατύπωσις εἶναι κακή, διότι ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον, προβλέπεται προηγουμένη ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐκδοθῇ κατόπιν αἰτήσεως τοῦ ἐνδιαφερομένου πρὸς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας μετὰ δὲ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Διοίκησις τῆς ἄρσεως τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Τὸ νόημα λοιπὸν εἶναι, ὅτι περιπτώσεις κριθεῖσαι ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἢ κρινόμεναι ὡς ἀντικείμεναι εἰς τὰς κειμένας διατάξεις, θὰ ρυθμίζωνται κατὰ τὸν ὑποδεικνυόμενον τρόπον.

§86Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια. Δηλ. θὰ αἴρεται ἡ ἀπαλλοτρίωσις, ἐφ’ ὅσον ὁ αἰτῶν εἶναι κύριος κατὰ τὸν Α.Ν. 1731.

§87Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν τὸ βλέπω αὐτό.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει;

§89ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 4. Δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§91ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§93Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸ ἄρθρον 5 καὶ δὴ διὰ τοῦ ἐδαφίου 2, προβλέπεται ἄρσις ἐπιτάξεως ἀκινήτων τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποιοῦντο διὰ τὴν ὁμαδικὴν στέγασιν δικαιουμένων στεγάσεως. Καὶ ἐν τῷ πνεύματι τῆς προστασίας τῆς ἰδιοκτησίας, θεσπίζεται αὐτὴ ἡ διάταξις. Ἀλλ’ ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἀποκαλύπτεται, ὅτι ἡ ἄρσις αὐτὴ τῶν ἐπιτάξεων θὰ γίνεται καὶ ὁσάκις πρόκειται ὡς συνέπεια αὐτῆς νὰ ἐπέλθῃ οὐχὶ ἁπλῶς μεταστέγασις τῶν ἤδη στεγασμένων, ἀλλὰ καὶ διοικητικὴ ἀποβολή. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ὅμως καὶ περίπτωσις ποὺ δὲν συντρέχει προστασία, τὴν ὁποίαν νὰ μὴ ἐπρονόησεν ὁ κ. Ὑπουργός. Καὶ ἐπειδὴ νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν θὰ ἀποτελέσῃ τὴν ἐξαίρεσιν ἀλλὰ τὸν κανόνα, θὰ πρέπει νὰ θεσπισθοῦν κριτήρια ἀντικειμενικά, τὰ ὁποῖα θὰ κατευθύνουν τὸ Συμβούλιον Κοινωνικῆς Προνοίας εἰς τὸ ἔργον του. Νομίζω λοιπόν, ὅτι καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἐδάφιον 2, πρέπει νὰ συμπληρωθῇ, ὥστε νὰ διατάσσεται Διοικητικὴ ἀποβολὴ μόνον, ὅταν ἐκλείπουν οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους εἶχε διαταχθῆ ἡ στέγασις τῶν ὑπὸ ἀποβολήν. Καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἐδάφιον 3, τὸ ὁποῖον προστατεύει τοὺς βομβοπλήκτους Δ. Ὑπαλλήλους κλπ. νομίζω, ὅτι ἐκεῖ θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ μεταστέγασις, διότι, ὅταν πρόκειται περὶ Δ. Ὑπαλλήλων καὶ προσφύγων ἐκ τοῦ παραπετάσματος δὲν εἶναι νοητὸν νὰ εὑρεθῶσιν ἄστεγοι. Ἡ μεταστέγασις δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι δυνητική, ἀλλὰ ὑποχρεωτική. Μὲ αὐτὰς τὰς προσθήκας νομίζω, ὅτι ἐπιτυγχάνει κανεὶς νὰ συγκεράσῃ τὴν ἀντίληψιν τῆς προστασίας τῆς ἰδιοκτησίας, μὲ τὴν ἔννοιαν καὶ τῆς ἐξασφαλίσεως στοιχειώδους προνοίας καὶ δι’ ἐκείνους ἐκ τῶν στεγασμένων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰσέτι ἀνάγκην στεγαστικῆς μερίμνης ἐκ μέρους τοῦ Κράτους.

§94Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 4, ἔγινε διευκρίνησις ἐπὶ τοῦ σημείου ποὺ ἔθιξα προηγουμένως;

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ 5.

§96Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Ὡς πρὸς τὸ τίμημα εἶπον, ὅτι πρέπει νὰ ἀκολουθῇ τὸ ½ τοῦ ἐνοικιοστασιακοῦ.

§97Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Διατὶ νὰ τὸ κάμωμεν αὐτό; Ἡ Ἐπιτροπὴ ἔχει ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ τὸ καθορίσῃ. Ἂς μὴ βάλωμεν τὸ ἥμισυ, διότι δὲν ξεύρομεν. Ὁ ἕνας ἠμπορεῖ νὰ εἶναι εἰς καλὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, ὁ ἄλλος ὅμως ὄχι.

§98Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι κοινωνικόν, σοβαρὸν καὶ πρέπει νὰ διορθώσωμεν μερικὰ σφάλματα. Πρόκειται περὶ τῶν ἀπόρων..... Ἐπίσης ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν ἀπόρων, δέχεσθε κύριε Ὑπουργὲ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς παράγκας νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς ἄποροι.;

§99Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ὄχι κύριε συνάδελφε, διότι ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγκατεστημένοι εἰς τὰς παράγκας καὶ δὲν εἶναι ἄποροι. Δὲν ἠξεύρω πῶς συμβαίνει αὐτό, νὰ μένουν εἰς παράγκας καὶ νὰ μὴ εἶναι ἄποροι, ἀλλὰ συμβαίνει. Δι’ αὐτὸ ἐτέθη ἡ διάταξις εἰς τὸ σχέδιον, οὕτως ὥστε τὸ Συμβούλιον νὰ κρίνῃ ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως ἑκάστου.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 6. Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§103ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 7. Δεκτὸν ὡς ἔχει;

§105ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει, Συνεπῶς τὸ σχέδιον νόμου ἐγένετο δεκτὸν καὶ κατ’ ἄρθρον. Δέχεται ἡ Βουλὴ τοῦτο καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§107ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ὑποχρεωτικῆς ἀπογραφῆς τῶν εἰς Κρατικὰ παραπήγματα διαμενουσῶν οἰκογενειῶν καὶ ἄλλων τινῶν στεγαστικῶν διατάξεων», ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαλύσεως, τροποποιήσεως ἢ ἀναμορφώσεως συμβάσεών τινων παραχωρήσεως ἐκμεταλλεύσεως Ἰαματικῶν πηγῶν τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἄρθρον 1. Δεκτόν;

§109ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§111Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἰς τὸ ἐδάφιον ε, τοῦ ἄρθρου 2, ἀντὶ «τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ ΕΟΤ», παρακαλῶ νὰ τεθῇ «τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου ἢ Παρέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐμπορίου». Διότι νομίζω, ὅτι εἶναι καλύτερον νὰ μετέχῃ τῆς Ἐπιτροπῆς ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Κράτους.

§112Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Ὁ καθηγητὴς θὰ πρέπει νὰ μείνῃ μονίμως καὶ νὰ μὴ ἀλλάξῃ.

§113Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν ὑπάρχει τροπολογία ἐπ’ αὐτοῦ. Παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 1. Μετὰ τὴν λέξιν τοῦ Προέδρου, τελεία. Μετὰ τὴν τελείαν, νὰ τεθῇ «βοηθὸς αὐτοῦ ὁρίζεται παρὰ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ε.Ο.Τ., εἷς τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ε.Ο.Τ.». Εἶναι ἁπλῶς, τυπικὴ τακτοποίησις Παρακαλῶ νὰ τὴν δεχθῆτε.

§114ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς παραγράφου Γ.

§116Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτα διὰ τὴν παράγραφον αὐτήν.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου.

§118Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς παραγράφου ποὺ ὁμιλεῖτε περὶ τοῦ τακτικοῦ καθηγητοῦ ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Πρέπει πάντοτε νὰ μετέχῃ τοῦ Συμβουλίου, ὁ Καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, διότι ἡ Ὑδρολογία ἀποτελεῖ τὸν κεντρικὸν πυρῆνα τῆς θεραπείας. Δὲν εἶναι δυνατόν, Κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀντικατασταθῇ ὁ Καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας ἀπὸ ἕνα οἱονδήποτε ἄλλον καθηγητήν. Εἶναι δυνατόν, Κύριε Ὑπουργέ, νὰ κάμωμεν ἕνα λιμενικὸν ἔργον χωρὶς τὸν καθηγητὴν τῶν λιμενικῶν ἔργων τοῦ Πολυτεχνείου, ἀλλὰ νὰ χρησιμοποιήσωμεν διὰ τὴν ἐργασίαν αὐτὴν ἕνα ἄλλον καθηγητήν; Ἡ Ὑδρολογία εἶναι μία ἐπιστήμη ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐν ἐξελίξει καὶ ἡ ὁποία ἔχει ἀνυπολόγιστον σημασίαν εἰς ἡμᾶς ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ποὺ ἔχομεν τόσας Ἰαματικὰς πηγάς. Χρειάζονται νὰ γίνουν μελέται περὶ τῶν Ἰαματικῶν πηγῶν καὶ περὶ τοῦ τρόπου τῆς καλλιτέρας ἐκμεταλλεύσεως καὶ ἀξιοποιήσεώς των, ὥστε νὰ πεισθοῦν οἱ ξένοι ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν πηγαὶ ἐφάμιλλοι τῶν ξένων πηγῶν. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ τὰς ἀξιοποιήσῃ, εἶναι ὁ καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας. Διαφωνῶ ὅτι δύναται ν’ ἀντικατασταθῇ ὁ καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας δι’ ἄλλου καθηγητοῦ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διατηρήσῃ τὴν διάταξιν ὡς ἀρχικῶς τὴν εἶχε διατυπώσει.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Λ. Κατσιλάμπρος.

§120Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ζαννῆν ὅσον ἀφορᾷ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἐδαφίου αὐτοῦ. Ὁ καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας εἶναι ἀπαραίτητος σύμβουλος εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ἀφορῶσαν τὴν ὑδροθεραπείαν. Καὶ ἂν εἶναι ἕνας ὁ ὁποῖος δὲν πρέπει νὰ ἀντικατασταθῇ, εἶναι αὐτός. Σκοπός μας εἶναι νὰ ἔχωμεν ἕνα καθηγητὴν ἁρμόδιον ὁ ὁποῖος διὰ καταλλήλων μελετῶν νὰ δώσῃ ζωὴν καὶ πνοὴν εἰς τὴν ὑδροθεραπείαν τῆς Ἑλλάδος. Συνεπῶς θὰ θεωρηθῇ ὡς τραυματισμὸς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, ἐὰν θέσωμεν ἐνδεχόμενον δόλον εἰς τὴν συνείδησιν ἑνὸς ἀνωτάτου ὑπαλλήλου καὶ μάλιστα τοιαύτης περιωπῆς. Ζητῶ νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει ἡ διάταξις, δηλαδὴ νὰ μετέχῃ ὁ καθηγητὴς τῆς ὑδροληψίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ἐὰν ὅμως ἡ εὐθιξία σας, κύριε Ὑπουργέ, ἐξ ἀφορμῆς ἑτέρου συναδέλφου κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ὅτι συμβαίνει ὁ καθηγητὴς νὰ εἶναι ἀδελφὸς τοῦ κ. Γεν. Γραμματέως τοῦ Ε.Ο.Τ. φθάνει μέχρι σημείου νὰ τραυματίσετε τὸ Πανεπιστήμιον, τοὐλάχιστον νὰ ἄρετε τὴν ὑποχρεωτικὴν παρουσίαν τοῦ Γεν. Γραμματέως, καὶ θέσατε εἰς τὴν παράγραφον Β, δηλαδὴ ὑπὸ παράγραφον Β, «τοῦ Γεν. Γραμματέως, ἢ τούτου κωλυομένου ὑπὸ τοῦ Προέδρου τοῦ Ὀργανισμοῦ». Ἐὰν ὅμως, κ. Ὑπουργέ, παρ’ ὅλα αὐτὰ ἐξακολουθῆτε νὰ εἶσθε εὔθικτος καὶ ἐπιμένετε, τότε νὰ τεθῇ, τοῦ Καθηγητοῦ Ὑδρολογίας κωλυομένου, ἀναπληροῖ εἷς τῶν Ὑφηγητῶν τῆς Ὑδρολογίας, διότι τὸ Πανεπιστήμιον ἐκτὸς τῶν καθηγητῶν τῆς Ὑδρολογίας ἔχει καὶ Ὑφηγητάς. Πάντως θὰ πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ Συμβούλιον, ὁ Καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταθόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§122Π. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ κανείς, ὅτι εἶναι δυνατὸν ν’ ἀντικατασταθῇ ἕνας εἰδικὸς καθηγητὴς ἀπὸ ἕνα ἄλλον μὴ εἰδικόν. Συνεπῶς ἡ παράγραφος ποὺ προσετέθη ἔχω τὴν γνώμην ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ καὶ νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις εἰς τὴν ἀρχικήν της διατύπωσιν.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βοβολίνης ἔχει τὸν λόγον.

§124Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Χαίρω, κύριε Πρόεδρε, διότι τρεῖς διακεκριμένοι συνάδελφοι, ὑπεστήριξαν τὰ ὅσα θὰ ἐπεθύμουν καὶ ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ Σώματος νὰ ὑποστηρίξω. Δυστυχῶς ἡ τελευταία συζήτησις ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου καὶ ἰδιαιτέρως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 εἶχεν ἐξελιχθῆ εἰς συζήτησιν ἐπὶ φυσικῶν προσώπων· εἴτε τὸ ἐπιθυμοῦμεν, εἴτε δὲν τὸ ἐπιθυμοῦμεν ἐτραυματίσαμεν, ἢ ἐγένετο ἀπόπειρα τραυματισμοῦ, φυσικῶν προσώπων. Ταῦτα ὡς πρὸς τὸ ἠθικὸν μέρος. Ὡς πρὸς τὸ πραγματικὸν μέρος οὐδείς, σήμερον δύναται νὰ παραγνωρίσῃ ὅτι ἡ Ὑδρολογία ἀποτελεῖ εἰδικόν, ἰδιαίτερον κλάδον τῆς Ἰατρικῆς Ἐπιστήμης. Θὰ ἦτο δὲ τὸ ὀλιγώτερον παράδοξον, ἐὰν ὁ ἁρμοδιώτατος ἐν προκειμένῳ καὶ ἐπὶ δεκαετίας ὅλας ἐγκύψας καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ, θὰ ἐτίθετο ὑπὸ αἵρεσιν διὰ τὴν συμμετοχήν του ἢ ὄχι εἰς μίαν Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι κατ’ ἐξοχήν, τὸ ἁρμοδιώτατον πρόσωπον. Δι’ αὐτό, θὰ ἔθετον καὶ ἐγὼ ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος τὴν ἄποψιν, τὴν ὑποστηριχθεῖσαν ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων, ὅπως ἀπαλειφθῇ ἡ προσθήκη ἡ γενομένη κατὰ τὴν τελευταίαν συζήτησιν.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§126Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔλεγον καὶ προχθές, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ἀντιπροσωπεύω περιφέρειαν, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι, ὡς γνωστόν, αἱ κυριώτεραι ἰαματικαὶ πηγαὶ τῆς Ἑλλάδος, τὸ Πλατύστομον, Καμμένα Βοῦρλα, Θερμοπύλαι καὶ Ὑπάτη καὶ ἐτόνιζον ὅτι, ὅταν λέγωμεν ὅτι ψηφίζομεν νόμον δι’ ἰαματικὰς πηγάς, ἀναφερόμεθα κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸ μέγα θέμα τῆς ἀναπτύξεως τοῦ Τουρισμοῦ εἰς τὴν Χώραν μας καὶ ὅτι τὸ θέμα συνδέεται, μὲ τὸν ἐσωτερικὸν καὶ ἐξωτερικὸν τουρισμόν. Συγκεκριμένως ὅμως, ἐξ ἀφορμῆς τῶν ὅσων καὶ ἐγὼ παρηκολούθησα, κατὰ τὴν συζήτησιν, τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν συμμετοχὴν καὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἐξ ἀφορμῆς, λέγω, τῆς συζητήσεως αὐτῆς, τίθεται οὐσιαστικῶς ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος ἡ ἄποψις, καθ’ ἣν ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ἰαματικῶν πηγῶν γενικῶς καὶ εἰδικώτερον περὶ σχεδίου νόμου, ἀφορῶντος τὰς συμβάσεις τὰς ὑφισταμένας κυρίως, ἐννοοῦμεν τὴν ὀργάνωσιν τῶν ὑδροθεραπευτηρίων. Βασικὸν στοιχεῖον διὰ τὸ ὅλον θέμα εἶναι ἡ τοιαύτη ἢ τοιαύτη κατάστασις τῶν ὑδροθεραπευτηρίων. Δὲν τολμῶ νὰ εἰσέλθω εἰς ἀλλότρια οἰκόπεδα. Χαίρω πολύ, διότι πλειὰς ἐκλεκτῶν ἐπιστημόνων ἰατρῶν, προηγουμένως, ἐτοποθετήθη εἰς μίαν ἄποψιν, τῆς ὁποίας καὶ ἐγὼ εἶμαι συνήγορος. Ἐξενίσθην ὁμολογουμένως ὅταν ἤκουσα ἀπὸ στόματος ἰατροῦ, προχθές, ὅτι δυνάμεθα τὸν καθηγητὴν τῆς Ὑδρολογίας νὰ τὸν ἀντικαταστήσωμεν μὲ τὸν καθηγητὴν τῆς παθολογίας. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογῶ ἐξενίσθην. Δὲν εἶναι εἰς τὰς συνηθείας μου ἀπὸ τοῦ βήματος, τοὐλάχιστον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ ἀναφέρωμαι εἰς πρόσωπα καὶ νὰ ἐκθειάζω τὴν τοιαύτην ἢ τοιαύτην ὑπόστασίν των, τὴν ἐπιστημονικήν. Ἐν τῇ συγκεκριμένῃ ὅμως περιπτώσει, εὐτυχῶς, διαθέτει τὸν ἐξοπλισμὸν τὸν ἐπιστημονικόν, ἡ χώρα αὐτή, ὡς πρὸς τὸ ὑδροθεραπευτικὸν κεφάλαιον καὶ ἐξ ἀφορμῆς τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία πόρρω ἀπέχει ἀπὸ τοῦ νὰ μειώσῃ τὸ ὑλικόν, τὸ ἔμψυχον, τὸ ὁποῖον σήμερον κοσμεῖ τὴν ἕδραν τῆς Ὑδρολογίας καὶ τὰ ἕτερα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα τὴν συμπληρώνουν, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω στρεφόμενος καὶ πάλιν πρὸς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, ὅτι εἶναι τόσον καίριον τὸ σημεῖον τῆς ὀργανώσεως τῶν ὑδροθεραπευτηρίων καὶ τόσον οὐσιώδη τομέα καταλαμβάνει εἰς τὸ ὅλον θέμα τοῦ Τουρισμοῦ, ὥστε προτείνω, ὄχι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἀλλὰ διότι πιστεύω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ταχύτατα ἐν τῇ ἀκολουθίᾳ τῶν γενικῶν σκέψεων, τὰς ὁποίας ὑπέβαλα εἰς τὸ Σῶμα, προχθές, θὰ χωρήσῃ εἰς ριζικωτέραν καὶ θετικωτέραν ἀπόφασιν διὰ τὴν συντήρησιν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ πλουτοπαραγωγικοῦ αὐτοῦ κλάδου τῆς χώρας. Ὁ καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας εἶναι ἀνάγκη νὰ μετέχῃ εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι εἶναι παράλειψις τῶν μέχρι τοῦδε Κυβερνήσεων, διότι δὲν μετέχει εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἐὰν λοιπὸν πιστεύωμεν ὅτι εἶναι ἀναγκαία ἡ συμμετοχή του εἰς τὴν διοίκησιν, ἀντιλαμβάνεσθε πόσον πιστεύομεν ἀναγκαιοτάτην τὴν συμμετοχήν του εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἐπιτροπήν, συμμετοχὴν μὴ ἠρτημένην καὶ μὴ ἐξαρτωμένην ἐξ οἱασδήποτε ἐπιφυλάξεως τοῦ νομοθέτου, διότι τὸ ἠθικὸν κῦρος καὶ τὸ ἠθικὸν ἀνάστημα εἶναι τοσοῦτον ἑδραιωμένον, ὥστε νὰ εἶναι ἀδιάβλητον καὶ ἀνύποπτον ἀπὸ οἱανδήποτε ἄποψιν. Ζητοῦμεν λοιπὸν τὴν ἀπάλειψιν πάσης προσθήκης, ἡ ὁποία συνδέεται ὁπωσδήποτε μὲ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῆς θεμελιώδους βάσεως τοῦ σχεδίου νόμου, εἰς τὴν ὁποίαν στηρίζεται ἡ ἀρχὴ ὅτι: Ἰαματικαὶ πηγαὶ ἴσον ὑδροθεραπευτήριον, καὶ ὑδροθεραπευτήριον ἴσον ἰαματικαὶ πηγαί.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§128Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ὑπεστήριξα ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ λείπῃ ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν ὁ καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἔχει ἐξετάσει ἐπὶ μακρὰς δεκαετηρίδας τὰς ἰαματικὰς πηγὰς τῆς Ἑλλάδος, τὰς κατέχει καλῶς καὶ δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει κώλυμα, ἐπειδὴ θὰ εἶναι ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, νὰ μετέχουν καὶ οἱ δύο εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Δὲν ὑπάρχει τί τὸ ἰδιαίτερον, κύριε Πρόεδρε, συμφέρον.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§130Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἀναδιοργανώσεως τῶν ὑδροθεραπευτηρίων, ἔχομεν τὴν γνώμην, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι αἱ προσπάθειαί μας εἶναι νὰ κατορθώσωμεν, οὕτως ὥστε τὰ ἰδικά μας ὑδροθεραπευτήρια νὰ γίνουν, ἂν ὄχι καλύτερα τῶν εὐρωπαϊκῶν, τοὐλάχιστον ἐφάμιλλα αὐτῶν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη, βάσει αὐτοῦ τοῦ δεδομένου, νὰ ὑπάρξῃ ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτὸ τῆς ἀναδιοργανώσεως, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ τὰς κατευθυντηρίους γραμμάς, βάσει τῶν ὁποίων θὰ γίνῃ ἱκανοποιητικὴ τακτοποίησις τῶν διαφόρων ὑδροθεραπευτηρίων μας, βάσει τῶν κανονισμῶν τῶν ξένων. Εἷς τοιοῦτος δὲ εἶναι ὁ τακτικὸς καθηγητὴς τῆς ὑδροθεραπευτικῆς ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ. Ἀπαγορεύεται ἡ ἔλλειψίς του ἀπὸ τὸ Συμβούλιον. Ἐπειδὴ ὅμως, παρουσιάσθη κάποια ἀνωμαλία, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δύσκολον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἐξεύρῃ ἄλλον τρόπον τακτοποιήσεως, οὕτως ὥστε, ἐὰν ὑπάρχῃ κανένα κώλυμα, ν’ ἀντικατασταθῇ κάποιος ἄλλος ἐκ τῶν συμβούλων καὶ ὄχι ὁ καθηγητὴς τῆς ὑδροθεραπευτικῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαραίτητος.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§132Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐθεώρουν καταπόνησιν τοῦ Σώματος, ἐὰν ἤθελον νὰ ἀναπτύξω καὶ ἐγὼ τὴν ἀνάγκην τῆς συμμετοχῆς τοῦ καθηγητοῦ τῆς Ὑδρολογίας εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἐφ’ ὅσον ἕτεροι ἰατροὶ–Βουλευταὶ ἀνέπτυξαν, κατὰ τρόπον ἀσφαλῶς ἐπιστημονικώτατον καὶ θετικώτατον, ὅτι ἡ παρουσία τοῦ καθηγητοῦ ἐπὶ τῆς Ὑδρολογίας εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν εἶναι ἀπαραίτητος. Θὰ ἤθελον μόνον νὰ προσθέσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι, ἐὰν κατὰ σύμπτωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν κάμῃ δεκτὴν τὴν ἀνάγκην τῆς συμμετοχῆς τοῦ καθηγητοῦ τῆς Ὑδρολογίας, νὰ γίνῃ τότε, προσθήκη, οὕτως ὥστε ὁ ἀντικαταστάτης του νὰ εἶναι ὁ ὑφηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας καὶ κατὰ τρίτον λόγον ἐὰν δὲν θέλῃ καὶ τὸν ὑφηγητὴν τῆς ὑδρολογίας, ὁ ἀντικαταστάτης του νὰ προτείνεται ἀπὸ τὴν Κοσμητείαν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς καὶ ὄχι ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κατσαφάδος ἔχει τὸν λόγον.

§134Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ἐπειδὴ εἶναι ζητήματα ἐπιστημονικῆς ἁρμοδιότητος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω κατηγορηματικῶς, καίτοι ἐξηγήθη ἐπαρκῶς ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι ἐπιστημονικῶς εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ἀντικατάστασις καθηγητοῦ ἁρμοδιότητος τῆς ὑδρολογίας ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον. Ἐπειδὴ δὲ τὸ θέμα ἔχει μεγίστην σημασίαν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ ἐπειδὴ νομίζω, ὡς ἰατρός, ὅτι δὲν ἔχει ὀργανωθῆ ὅσον ἔπρεπε νὰ εἶχεν ὀργανωθῆ ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ ὑδροθεραπευτικοῦ μας πλούτου, νομίζω ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀντιρρήσεως καὶ ἀδιστάκτως, πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν γνώμην τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§136Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Καλαντζῆς δὲν ἔλεγεν ὅτι ἐξενίσθη προχθές, ποὺ ἐγεννήθη τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον δὲν προὐκάλεσα ἐγώ. Ὅταν ἐγεννήθη τὸ ζήτημα, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ παρίστανται δύο ἀδελφοὶ εἰς τὸ αὐτὸ Συμβούλιον καὶ ἐσκέπτετο ὁ κ. Ὑπουργὸς τί νὰ κάμῃ, τότε, εἶπον ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει θελήσητε νὰ βάλετε ἀναπληρωτὴν τοῦ καθηγητοῦ τῆς Ὑδρολογίας, ὁ μόνος πλησιέστερος πρὸς τὸν κλάδον αὐτὸν εἶναι ἕνας ἐκ τῶν καθηγητῶν τῆς παθολογίας. Αὐτὸ εἶπον ἐγώ. Ὅτι, ἐὰν ἤθελε νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ, ἠμποροῦσεν ὡς ἀναπληρωτήν του, νὰ βάλῃ αὐτόν. Τίποτε πλέον αὐτῶν. Τώρα εἶναι ζήτημα τῆς Βουλῆς ἐὰν θέλῃ νὰ βάλῃ τὸν ἴδιον τὸν Καθηγητὴν καὶ ἐὰν αὐτὸ ἐπιτρέπεται, νὰ εἶναι δύο ἀδελφοί, εἰς τὸ ἴδιον Συμβούλιον.

§137Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ποῖος εἶναι ὁ Πρόεδρος;

§138Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Πρόεδρος εἶναι εἷς Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας.

§139Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει κάποτε νὰ σταματήσῃ ἡ χρησιμοποίησις Δικαστῶν εἰς ἀλλότρια καθήκοντα.

§140Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Μολονότι συμφωνῶ κατ’ ἀρχὴν μὲ τὴν ἄποψίν σας, νομίζω ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτῆς εἰδικῶς τῆς φύσεως, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ μελετήσῃ συμβάσεις, πρέπει νὰ προεδρεύεται ἀπὸ ἕνα πρόσωπον ἀπολύτως ἀδιάβλητον, ὅπως εἶναι νομίζω, τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἀπολύτως ἁρμόδιον διὰ νὰ κρίνῃ νομικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα κατ’ ἀνάγκην θὰ προκύψουν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς.

§141Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶναι ὁ Νομικὸς Σύμβουλος, εἶναι ὁ Πάρεδρος.

§142Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, αὐτὴν τὴν στιγμὴν συζητοῦμεν ἐπὶ τῆς τροπολογίας, ὡς τὴν διετύπωσα ἐγώ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω ὅτι προέκυψεν οἱονδήποτε θέμα προσωπικόν. Τιμῶ ἰδιαιτέρως καὶ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Τουρισμοῦ. Ἐὰν δὲ δὲν τὸν ἐτίμων, θὰ τὸν ἀπέλυον καὶ θὰ εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ ἀπολύσω καὶ τὸν Καθηγητὴν τῆς Ὑδρολογίας. Σᾶς ἐξομολογοῦμαι ὅτι δὲν ἐγνώριζον ὅτι εἶναι ἀδελφοί, ὅπως ἐβεβαίωσα προχθὲς ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ δὲν πιστεύω οὐδεὶς νὰ ἀμφισβητήσῃ αὐτὰς τὰς διαβεβαιώσεις. Ἐνόμιζον ὅτι ἐπρόκειτο πράγματι περὶ ἁπλῆς συνωνυμίας. Ἀναγνωρίζω ὅτι, κατ’ ἀρχήν, ἁρμοδιώτατον πρόσωπον εἶναι, προκειμένης τῆς συστάσεως αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ Καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ. Ἐὰν δὲ δὲν ὑπῆρχεν αὐτὸ τὸ κώλυμα ἀναντιλέκτως θὰ ἔλεγον, ὅτι πρέπει νὰ μετέχῃ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὁ Καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἄλλωστε, ἐγώ, μὴ γνωρίζων τὴν συγγένειαν, ἡ ὁποία συνδέει τὸν Γενικὸν Γραμματέα μὲ τὸν Καθηγητήν, διετύπωσα, ἐδέχθην τὸν Νόμον αὐτὸν νὰ διατυπωθῇ, ὡς εἶναι διατετυπωμένος.

§143Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τί κώλυμα;

§144Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἶναι ἀδελφός του.

§145Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δυνάμεθα νὰ τὸ ἄρωμεν.

§146Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Αὐτὸ εἶναι τὸ ὅλον θέμα, περὶ αὐτοῦ ἀκριβῶς πρόκειται, ἐὰν πρέπει νὰ τὸ ἄρωμεν διὰ τοῦ Νόμου ἢ νὰ μὴ τὸ ἄρωμεν. Σεῖς λέγετε νὰ τὸ ἄρωμεν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀκούσητε καὶ ἐμέ. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι θέμα προσωπικὸν δὲν ὑφίσταται, ἀντιθέτως καὶ τοὺς δύο κυρίους τοὺς ἐκτιμῶ καὶ χαίρω διότι διεπίστωσα σήμερον, ὅτι ἀμφότεραι αἱ πτέρυγες ὑπεστήριξαν τὴν ἀντίθετον ἄποψιν, ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξα ἐγώ, εὐθὺς ὡς ἐγεννήθησαν ἐκ μέρους ἐγκρίτων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀντιρρήσεις, ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθην τὴν ὕπαρξιν τοῦ θέματος, διότι, τὸ ἐπληροφορήθην ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Οὐδεὶς δὲν θὰ προσδώσῃ εἰς τὴν διάταξιν, ὡς αὕτη εἶναι ἤδη τροπολογημένη, τὴν ἔννοιαν ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις ἐνδεχομένου δόλου τοῦ Καθηγητοῦ, ἤ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως. Ἀλλοίμονον. Ἁπλούστατα, ἡ διάταξις ἡ ἰδική μου, ἡ τροπολογημένη, θέλει νὰ προφυλάξῃ καὶ τὸν Γενικὸν Γραμματέα, καὶ τὸν Καθηγητὴν ἀπὸ κακόβουλον ἐναντίον των ἐπίθεσιν. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὑπάρχουν διάφοροι νόμοι, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι αἱ συμβάσεις τοῦ Α ἢ Β τύπου δὲν ὑπογράφονται ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν, ἀλλὰ περνοῦν ἀπὸ μίαν Ἐπιτροπήν, τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι εἶναι ὕποπτοι οἱ Ὑπουργοί, σημαίνει ἁπλῶς ὅτι, ὁ Νομοθέτης, ὁ συντάξας τὸν νόμον, ἔλαβε μίαν ὑπὲρ τοῦ Ὑπουργοῦ προφύλαξιν. Καὶ ἐγὼ μίαν ὑπὲρ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως καὶ τοῦ Καθηγητοῦ τῆς Ὑδρολογίας προφύλαξιν θέλω νὰ λάβω. Ἐδῶ, κύριοι, ἔτσι ὅπως τίθεται τὸ θέμα, ἔτσι ὅπως ἐτέθη τὸ θέμα, εὑρίσκομαι πρὸ τοῦ ἑξῆς διλήμματος, νὰ προτείνω, εἴτε νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, εἴτε νὰ φύγῃ ὁ Καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας. Ἐπειδὴ πιστεύω ὅτι, ὅταν νομοθετῶμεν δὲν δυνάμεθα νὰ νομοθετῶμεν ἐν ὄψει προσώπων, λέγω ὅτι κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ μείνουν καὶ οἱ δύο. Ὅταν ὅμως, ὑπάρχῃ κώλυμα, θὰ δύναται ὁ Καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας νὰ ἀντικαθίσταται δέχομαι νὰ βάλωμεν, νὰ ἀντικαθίσταται ὑπὸ τοῦ Ὑφηγητοῦ τῆς Ὑδρολογίας, νὰ ἀντικαθίσταται, διατί; Διότ, νομίζω ὅτι, ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι σημαντικὴ ἡ συμμετοχὴ τοῦ Καθηγητοῦ τῆς Ὑδρολογίας εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ταύτην, εἶναι ἔτι σημαντικωτέρα, δυστυχῶς, ἡ συμμετοχὴ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Διατί; Διότι ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν πρόκειται νὰ κρίνῃ ἐὰν ἡ Α πηγὴ εἶναι καλή, ἀπὸ ἀπόψεως ὑδρολογίας, ἢ ὄχι, ἀλλὰ πρόκειται νὰ κρίνῃ περὶ συμβάσεων ὑφισταμένων καὶ περὶ τροποποιήσεων αὐτῶν τῶν συμβάσεων. Εἶναι φυσικὸν ὅτι ὁ κατ’ ἐξοχὴν ὑπεύθυνος διὰ τὸν Τουρισμόν, ὁ ἀνώτατος ὑπάλληλος, ὁ Προϊστάμενος, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Τουρισμοῦ, πρέπει νὰ μετέχῃ τοῦ συμβουλίου τούτου. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ἀμφοτέρων τῶν πτερύγων, νὰ μὴ νομίσουν ὅτι ἡ τροπολογία ἔχει οἱανδήποτε ἔννοιαν προοπτικήν. Ὅπως θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι, οὐδεὶς συνάδελφος ἐξετόξευσέ τι τὸ προσωπικόν, ἀλλ’ ἁπλῶς θέλω νὰ ἀκολουθήσω εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην μίαν ἀρχήν, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθή, ἀντικειμενικὴ καὶ καθαρά. Ἐπειδὴ ἠμπορεῖ νὰ παρεξηγηθῇ ἡ συμμετοχὴ δύο ἀδελφῶν εἰς αὐτὴν τὴν Ἐπιτροπήν, λέγω ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ κώλυμα, δὲν θὰ μετέχῃ ὁ ἕνας.

§147Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἐπειδή, Κύριε Πρόεδρε, ἡ σύμπτωσις τῶν ἀπόψεων, τόσον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅσον καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως ὑπάρχει ἀπόλυτος, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ θέμα νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν καὶ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§148Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς θέσῃ ζήτημα ἐμπιστοσύνης, τότε νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§150Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐπειδὴ καὶ προχθὲς εἶπον δύο λόγια, ἐπιθυμῶ νὰ τὰ ἐπαναλάβω. Πρέπει νὰ ληφθῇ πᾶν μέτρον, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὑπόνοια εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ὅτι αἱ συμβάσεις ψηφίζονται ἀπὸ ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν δύο μέλη εἶναι τῆς αὐτῆς οἰκογενείας. Ἔχομεν ἀρίστην ἐντύπωσιν καὶ ἰδέαν καὶ ὑπόληψιν διὰ τοὺς κυρίους αὐτούς, ἀλλὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ λάβῃ τοιαῦτα μέτρα, ὥστε νὰ μὴ ἀφεθῇ ἡ ὑπόνοια ὅτι εἰς τὸν Τουρισμὸν δὲν γίνονται τὰ πράγματα ὅπως πρέπει. Διότι, ἐπειδὴ συνήθισα νὰ λέγω ἐγώ, ὅ,τι πιστεύω, δὲν ὑπάρχει καὶ τόσον καλὴ ἰδέα εἰς τὴν κοινὴν γνώμην διὰ τὸν Τουρισμόν.

§151Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὡς σύνολον.

§152Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὡς σύνολον.

§153Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κάποτε θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ σᾶς εἴπω καὶ τὴν ἰδικήν μου γνώμην.

§154Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πρέπει νὰ προσέξητε.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§156Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς ἐξάγεται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 2, ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἔχει ἕνα περιωρισμένον σκοπόν. Ἐντὸς δηλαδὴ τακτῆς προθεσμίας νὰ ἀποφανθῇ διὰ τὴν διάλυσιν, τροποποίησιν ἢ ἀναμόρφωσιν τῶν συμβάσεων. Τὸ ἔργον της εἶναι περιωρισμένον χρονικῶς. Κατὰ συνέπειαν τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ὁ νόμος.....

§157Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Γνωμοδοτεῖ ἁπλῶς.

§158Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἕνας λόγος πάρα πάνω. Δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς νόμου, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ ἔχῃ διαρκῆ τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν ἐφαρμογήν. Πρόκειται περὶ νόμου, ὁ ὁποῖος συνιστᾷ μίαν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐντὸς ἑξαμήνου προθεσμίας θὰ προβῇ εἰς τὴν διάλυσιν, ἀναμόρφωσιν κλπ. τῶν συμβάσεων αὐτῶν. Δεύτερον, συνιστᾷ μίαν Ἐπιτροπὴν εἰδικήν, ἡ ὁποία νὰ γνωματεύσῃ διὰ τὴν διάλυσιν τῶν συμβάσεων. Αὐτὸ τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον θεωρῶ σημαντικόν, θὰ μᾶς καθοδηγήσῃ ὅσον ἀφορᾶ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος. Νομίζω λοιπόν, πρῶτον: Ὅτι κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην, δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κώλυμα. Ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν γνωρίζω, οὔτε ἠκούσθη νόμος, ὁ ὁποῖος εἰς τοιούτου εἴδους Ἐπιτροπὰς νὰ θέτῃ κωλύματα καὶ λόγους ἐξαιρέσεως. Ἐὰν ὑπάρχῃ λοιπὸν ζήτημα θὰ πρέπει νὰ λυθῇ ὡς ἑξῆς: Ἢ θὰ λείψῃ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ὁ περὶ οὗ πρόκειται καθηγητὴς καὶ νὰ μὴ ὁμιλοῦμεν περὶ κωλύματος, ἢ ὑπάρχει κώλυμα, ἢ δὲν ὑπάρχει. Κατ’ ἐμὲ δὲν ὑπάρχει. Ἐπομένως δὲν ὑφίσταται ζήτημα. Ἐὰν ὅμως νομίζετε ὅτι ὑπάρχει, θὰ λείψῃ ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Δὲν θὰ βάλετε τὸν καθηγητήν· νὰ τὸν ἀντικαταστήσετε, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ διαλυθῇ μετὰ 6 μῆνας. Ἐὰν ὅμως δὲν ὑπάρχῃ ζήτημα, νὰ μείνῃ ἡ διάταξις ὡς ἔχει. Ἐγὼ νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει ζήτημα κωλύματος εἰς τοιαύτας περιπτώσεις, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρέπει νὰ ξεκαθαρίσωμεν τὸ ἔδαφος.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταθόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§160Π. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικοῦ περιεχομένου ἔχετέ πως δίκαιον, ἀλλ’ ἀπὸ ἀπόψεως πραγματικότητος, σφάλλεσθε. Εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ λειτουργήσῃ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, ἄνευ τῆς συμμετοχῆς τοῦ καθηγητοῦ τῆς Ὑδρολογίας;

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κατσιλάμπρος ἔχει τὸν λόγον.

§162Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δώσῃ κάποιαν μικρὰν προσοχὴν εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον προηγουμένως: Ὅτι ἡ μὲν εὐθιξία σας, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἄκρως ἐπαινετή, οὐχ’ ἧττον ὅμως— καὶ θὰ παρακαλέσω ὁλόκληρον τὸ Κοινοβούλιον νὰ μὲ ἀκούσῃ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ—θέτομεν σήμερον μίαν ἀρχήν, ἡ ὁποία εἰς τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου δὲν ὑπῆρχε. Μέχρι σήμερον ὁ βίος καὶ τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων καὶ τῶν δικαστικῶν κλπ. ἦτο ἄκρως διαυγής. Σήμερον θέτομεν μίαν ἀρχήν, ἕνα ἐμπόδιον καὶ λέγομεν ὅτι ὅπου ὑπάρχει οἰκογενειακὸς δεσμός, ἐνδέχεται νὰ συμβῇ κάτι. Κύριοι, εἰς τὴν Γαλλίαν κάποτε ἠγέρθη ἕνας θόρυβος, ἀνύπαρκτος, εἰς βάρος μιᾶς οἰκογενείας Σωτὰν καὶ κατέληξεν ἡ ἱστορία εἰς τὸ νὰ διαφθαρῇ ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος τοῦ τόπου αὐτοῦ, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι ἡ οἰκογένεια Σωτὰν μὲ τὰς 100 ἐμπορικάς, χρηματιστηριακὰς καὶ κεφαλαιοκρατικὰς ἐπιχειρήσεις της, ὄχι μόνον δὲν συνετέλεσεν εἰς ζημίαν τοῦ τόπου, ἀλλὰ πάντοτε εἰς τὴν ἐξυγίανσιν αὐτοῦ. Ἐνδέχεται, λοιπόν, αὐτὸ τὸ κωμικὸν εἰς τὴν σύλληψιν πρᾶγμα, νὰ δημιουργήσῃ γεγονότα, δηλαδὴ νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὸ νὰ θέσωμεν φραγμούς, οἰκογενειακὰ ἐμπόδια, δεσμοὺς προελεύσεως,—διότι καὶ ὁ δεσμὸς προελεύσεως ἐνίοτε εἶναι ἰσχυρότερος τοῦ οἰκογενειακοῦ, ὡς ἡ πεῖρα ἔδειξεν ἐν Ἑλλάδι—καὶ νὰ ὁδηγηθῶμεν, ἐνδεχομένως, εἰς ἀτραπὸν δυσκόλως διαβατὴν ἀπὸ ἠθικῆς πλευρᾶς.

§163Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ἀντιπολίτευσις συμφωνεῖ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ περιφρουρήσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ τουρισμοῦ κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον καὶ συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§165Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι αὐτὸ ποὺ θέλει νὰ λύσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν τὸ λύει διὰ τῆς προσθήκης ποὺ ἔκαμε, διότι δὲν ὑπάρχει γενικὴ διάταξις δικαίου, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ ὅτι «ὅπου εἰς συμβούλια ὑπάρχουν δύο ἀδελφοὶ κωλύεται ὁ εἷς». Ὑπάρχουν εἰδικαὶ διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἔχουν τεθῆ, ὅπως εἰς τὴν Πολιτικὴν Δικονομίαν, ὅπου ὁρίζεται ὅτι ὑπάρχει κώλυμα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἠθέλησε νὰ μετέχῃ τοῦ Συμβουλίου ὁ καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας, ἐφόσον ἕτερος ἀδελφὸς μετέχει καὶ ἐνόμισεν ὅτι διὰ τῆς λέξεως «ἐν κωλύματι» δὲν θὰ μετάσχῃ. Τοῦ ἀπαντῶ ὅτι θὰ μετάσχῃ, διότι δὲν ὑπάρχει κώλυμα. Ἑπομένως νὰ εἴμεθα σαφεῖς εἰς τὸν νόμον. Ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ βάλετε μόνον «ἐν ἀπουσίᾳ αὐτοῦ». Διότι τὸ ἐν ἀπουσίᾳ εἶναι ἀναγκαῖον. Εἶναι ἄρρωστος 6 μῆνες—κάποιος πρέπει νὰ τὸν ἀναπληρώσῃ. Αὐτὸ νὰ κάμετε, διότι διαφορετικὰ θὰ δημιουργηθοῦν νομικὰ ζητήματα, Συμβούλιον Ἐπικρατείας κλπ. Ἐὰν ἀπουσιάσῃ πρέπει κάποιος νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ. Εἶναι νόμος τῆς ζωῆς. Μὴ βάλετε «ἐν κωλύματι» διότι δὲν εἶναι κώλυμα, καὶ θὰ δημιουργηθοῦν, ὅπως εἶπον, ζητήματα νομικά, ἐὰν ἡ σύνθεσις εἶναι νόμιμος κλπ. Προσέξατέ το. Βάλετε «ἐν ἀπουσίᾳ του» μόνον. Ἑπομένως νὰ ξεύρωμεν ὅτι θὰ μετέχουν καὶ οἱ δύο ἀδελφοί, διότι ὁ εἷς εἶναι ἀπαραίτητος εἰς τὴν διοίκησιν, διὰ τὴν ἀναμόρφωσιν τῶν συμβάσεων, ὅπως καὶ ὁ ἄλλος διὰ τὰς γνώσεις του, τῆς ὑδρολογίας.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§167Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ ζητήματος, ὅτι ἐὰν τυχὸν δὲν γίνῃ δεκτόν, ὅτι ἐν κωλύματι τοῦ καθηγητοῦ τῆς ὑδρολογίας εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἀντικαθίσταται ἀπὸ τὸν Ὑφηγητὴν τῆς Ὑδρολογίας ἢ ἀπὸ καθηγητὴν τῆς παθολογίας, ὁ ὁποῖος θὰ ὁρίζεται ἀπὸ τὴν Κοσμητείαν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ράπτης ἔχει τὸν λόγον.

§169Ν. ΡΑΠΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γεγονὸς ὅτι τὰ ὑδροθεραπευτήριά μας ἔχουν ἀνάγκην ἀναδιοργανώσεως, ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἶναι ὑπερβολικὰ εὐαίσθητος ἡ περίπτωσις ἐὰν θὰ εἶναι ὁ καθηγητὴς τῆς ὑδρολογίας μέλος ἢ ἐὰν δὲν θὰ εἶναι. Νομίζω ὅτι ἡ ὀργάνωσις τῶν ὑδροθεραπευτηρίων μας, χωρίζεται εἰς δύο τομεῖς: Πρῶτον, εἰς τὸν Ἐπιστημονικόν, τῆς μελέτης δηλαδὴ τῶν ὑδροθεραπευτικῶν ἰδιοτήτων τῶν διαφόρων λουτροπόλεων, καί, δεύτερον, εἰς τὸν ἐμπορικὸν τομέα, ἀπὸ ἀπόψεως δηλαδὴ ἐπιχειρήσεως. Αὐτοὶ οἱ δύο τομεῖς μέχρι, ἑνὸς σημείου ἠμπορεῖ νὰ συνεργασθοῦν εἰς τὸ ἔργον των. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέραν, ὅταν δηλαδὴ ἔχει συντελεσθῆ πλέον ἡ πλήρης μελέτη, ἡ ὑδροθεραπευτικὴ μιᾶς λουτροπόλεως, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, εἶναι καθαρῶς ἐμπορικὸν τὸ θέμα. Ὁ καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας, τί θὰ ἔχῃ νὰ εἴπῃ διὰ συμβάσεις φερ’ εἰπεῖν; Εἶναι, νομίζω, ὑπερβολικὴ ἡ εὐαισθησία, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ὑδροθεραπευτηρίων, ὅτι πρέπει ὁ καθηγητὴς νὰ μετέχῃ ἀπαραιτήτως. Δὲν εἶναι ἀπαραίτητος. Ἐὰν συνέβαινε νὰ εἶναι εὔκολον, δὲν θὰ ἐπερίττευεν. Ὅταν ὅμως εἶναι δύο πρόσωπα ἐκ τῶν ὁποίων τὸ ἕνα ἔχει τὸν ἐμπορικὸν καὶ τὸ ἄλλο τὸν ἐπιστημονικὸν τομέα, πιστεύω ὅτι ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἔχῃ τὸν ἐπιστημονικὸν τομέα, εἶναι ἀπαραίτητον μέχρις ἑνὸς σημείου, ἐνῶ ὁ ἐμπορικὸς συνεχῶς ὑπάρχει καὶ ζῇ καὶ αὐτὸς θὰ δώσῃ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ὑδροθεραπευτηρίου. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀρθῶς θέτει τὸ ζήτημα.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§171Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπειδὴ εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος προηγουμένως ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἐμπορικόν, δηλαδὴ ὁ κύκλος τῶν ἐνασχολήσεων τῆς ἐν λόγῳ Γνωμοδοτικῆς Ἐπιτροπῆς θὰ εἶναι ἐμπορικός, θέλω νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι τοῦτο ἀκριβές, διότι ἀνανέωσις, τροποποίησις ἢ κατάργησις συμβάσεως ὑφισταμένης, συνδέεται κυρίως, μὲ τὴν κατὰ ἐπιστημονικὸν τρόπον ὀργάνωσιν τῶν ἰαματικῶν πηγῶν. Ὄχι περὶ ἐμπορικῆς ὀργανώσεως, περὶ ἐπιστημονικῆς πρόκειται, περὶ καθαρώτατα ἐπιστημονικῆς, καὶ εἶμαι πρόχειρος νὰ φέρω εἰς γνῶσιν σας τὰ λουτρὰ τοῦ Πλατυστόμου, τὰ ὁποῖα ἀπὸ πλευρᾶς ὀργανώσεως ὑδροθεραπευτηρίων συνεπεία τοῦ συμμοριτοπολέμου ἔχουν μηδενισθῆ δηλαδὴ τὸ περίφημον ἰαματικὸν ὕδωρ Πλατυστόμου σήμερον δὲν ἐμφιαλοῦται καὶ σήμερον ἐξετάζεται μεταξὺ τῶν καθηγητῶν ξένων ἐπιστημόνων καὶ διαπραγματεύσεις γίνονται περὶ τῆς τοιαύτης ἢ τοιαύτης ἐπιστημονικῆς ὀργανώσεως, κατασκευῆς δηλαδὴ τοῦ ὑδροθεραπευτηρίου, ὥστε νὰ διασφαλίζεται ἡ πλήρης θεραπευτική των ἐνέργεια. Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ καὶ θὰ ἀπασχολήσῃ προσεχῶς τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Συνεπῶς τί ὁμιλοῦμεν περὶ ἐμπορικοῦ θέματος;

§172Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μία σύμβασις δὲν ἔχει συμφέροντα;

§173Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Καὶ ἐμπορικόν.

§174Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὴν τὴν ἄποψιν θέλει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ περιφρουρήσῃ.

§175Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐκ τῆς ἀπόψεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὁ ρόλος τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς εἶναι γνωμοδοτικός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, μολονότι γενικώτερον ζήτημα ἀρχῆς εἶναι οἱ γενικοὶ γραμματεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶναι φορεῖς τῆς ἀσκουμένης πολιτικῆς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε νοητὸν εἰς οἱανδήποτε ἐπιτροπὴν νὰ μὴ μετέχῃ τὸ ὄργανον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ μεταβιβάζεται ἡ πολιτικὴ τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῆς Κυβερνήσεως, παρὰ ταῦτα θὰ ἦτο προτιμότερον ἴσως νὰ μετέχῃ μετὰ ψήφου ὁ καθηγητὴς τῆς Ὑδρολογίας καὶ νὰ μὴ μετέχῃ μετὰ ψήφου ὁ γενικὸς γραμματεὺς ὁ ὁποῖος, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσῃ veto κατὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς ἐν λόγῳ γνωμοδοτικῆς ἐπιτροπῆς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ θέσις τοῦ ζητήματος.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βουλόδημος ἔχει τὸν λόγον.

§177Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μᾶς εἴπατε ὅτι δὲν ὑπάρχει νομικὸν κώλυμα. Πιθανόν, ἀλλὰ καὶ τὸ τελευταῖον σωματεῖον καὶ ὁ πιὸ μικρὸς ὀργανισμὸς λέγει ὅτι μέχρι δευτέρου ἢ τρίτου βαθμοῦ συγγενείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ συμβούλιον. Πῶς ἐδῶ ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν δύο ἀδελφοὺς εἰς τὸ αὐτὸ συμβούλιον, ποὺ ὑπάρχουν οὐσιώδη συμφέροντα; Ὁ κ. Φωκᾶς τὸν ὁποῖον, γνωρίζω, εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν καὶ ἐπειδὴ ἀπαραιτήτως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ὁ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου τῆς ὑδρολογίας, νομίζω ὅτι ὁ καθηγητὴς δύναται νὰ μετέχῃ τοῦ συμβουλίου ὡς σύμβουλος ἐπιστημονικός. Ὅπως ἔχετε τὸν νομικὸν σύμβουλον, νὰ ὑπάρξῃ καὶ ὁ ἐπιστημονικὸς σύμβουλος, ὁ ὁποῖος νὰ δίδῃ τὰς ἰδέας του, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὰς ἰαματικάς μας πηγάς.

§178Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἔγινε πολὺς θόρυβος περὶ τὸ θέμα, ἄνευ λόγου. Λυποῦμαι διότι καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι γίνεται αὐτὴ ἡ συζήτησις εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν, ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν περὶ τοῦ ὅτι τὸ θέμα δύναται νὰ προκαλέσῃ συγκίνησιν, ἴσως ἀδικαιολόγητον, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, δύναται ἀντικειμενικῶς νὰ προκαλέσῃ συγκίνησιν ἀδικαιολόγητον ἔστω, εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Τούτου δοθέντος, δὲν μοῦ ἐπιτρέπεται νὰ δεχθῶ τὴν παραμονὴν τῶν δύο αὐτῶν προσώπων, ἀδελφῶν ὄντων, εἰς τὸ συμβούλιον. Ἐξ ἄλλου σᾶς ἐξήγησα τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους εἶναι ἀπαραίτητος ἡ παρουσία τοῦ γενικοῦ γραμματέως εἰς τὸ συμβούλιον διότι ἄλλως δὲν θὰ τελειώσωμεν μὲ τὰς συμβάσεις. Πρέπει ὁ ἀρχηγὸς τῆς ὑπηρεσίας νὰ εἶναι ἐκεῖ διὰ νὰ προχωρήσουν αἱ συμβάσεις. Δέχομαι νὰ βάλωμεν ὅτι, τὸν καθηγητὴν ἀπόντα ἢ κωλυόμενον, ἀναπληροῦν οἱ Ὑφηγηταὶ τοῦ αὐτοῦ μαθήματος ἂν ὑπάρχουν. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν, τότε ὁ καθηγητὴς τῆς παθολογίας ἢ οἱοσδήποτε καθηγητής.

§179Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Προτεινόμενος ἀπὸ τὴν κοσμητείαν τῆς Σχολῆς, ὄχι ἀπὸ σᾶς.

§180Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἀλληλογραφοῦμεν. Ὡς πρὸς τὸ λεχθὲν ἀπὸ τὸν κύριον Παμπούκαν, διὰ τὴν ἔννοιαν τῆς λέξεως ἀπόντα ἢ κωλυόμενον, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο. Ἀπόντα ἢ κωλυόμενον θὰ εἰπῇ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ αἰσθάνεται ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος κώλυμα καὶ σᾶς δηλῶ ὅτι κατόπιν τῆς γενομένης συζητήσεως, θὰ αἰσθάνεται ὁ ἴδιος κώλυμα. Τούτου δοθέντος, δὲν νομίζω ὅτι πρόκειται νὰ προκύψῃ οἱονδήποτε νομικὸν ζήτημα. Παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει καὶ νὰ βάλωμεν μόνον ὅτι θὰ πηγαίνουν οἱ Ὑφηγηταὶ τοῦ αὐτοῦ μαθήματος ἂν ὑπάρχουν.

§181Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παμπούκα μᾶς εὑρίσκει τελείως ἀντιθέτους, διότι ἐξ ὅσων εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, δημιουργεῖ διὰ τὸν ἐν λόγῳ καθηγητὴν τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ καθήκοντος. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα, εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ μὴ συμμετοχὴ τοῦ καθηγητοῦ τῆς ὑδρολογίας;

§182Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Νὰ νοηθῇ εἶναι δυνατόν.

§183Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία μου.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα νὰ τὴν ἀναγνώσωμεν.

§185ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠμπορεῖ ὁ καθηγητὴς οὔτε νὰ κωλύεται, οὔτε νὰ εἶναι ἀπών. Τί θὰ πῇ ἀπόντα ἢ κωλυόμενον;

§186Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν νομίζω ὅτι θὰ ζητήσῃ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ βάλωμεν μέσα ποῖα εἶναι τὰ κωλύματα. Σὲ κανένα νομοσχέδιον δὲν μπαίνουν τέτοιες διατάξεις.

§187Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις αὐτή.

§188Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Νομίζω ὅτι δὲν εἴθισται σὲ τοιούτου εἴδους νομοθετήματα νὰ βάλωμεν ποῖα εἶναι τὰ κωλύματα, διότι τότε πρέπει νὰ ἔχωμεν μίαν ὁλόκληρον σελίδα διὰ νὰ βάλωμεν τὰ κωλύματα. Τὰ κωλύματα εἶναι γνωστὰ καὶ γίνεται ἑκάστοτε ἑρμηνεία τῆς φράσεως αὐτῆς. Δὲν γνωρίζω κανένα νόμον, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ πίνακα τῶν κωλυμάτων.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει ἡ τροπολογία τοῦ κ. Πετρίδη. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἀκούσῃ τὴν τροπολογίαν. «Τοῦτον ἀπόντα ἢ κωλυόμενον ἀναπληροῖ ὁ ὑφηγητὴς τῆς οἰκείας ἕδρας τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἢ τούτου κωλυομένου ἢ ἀπόντος, ἕτερος καθηγητὴς τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, ὁριζόμενος ὑπὸ τῆς Κοσμητείας τῆς Σχολῆς». Δέχεσθε, κ. Ὑπουργέ, τὴν τροπολογίαν αὐτήν;

§190Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὄχι δὲν τὴν δέχομαι.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου ἔχει τὸν λόγον.

§192Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν πρόκειται νὰ κάμωμεν διάταξιν νόμου, πρέπει νὰ εἶναι μία διάταξις νόμου ἀξία τοῦ εἴδους της. Ἑπομένως ἢ ὑπάρχει κώλυμα, τὸ ὁποῖον προσδιορίζεται, ἢ δὲν προσδιορίζεται κώλυμα καὶ πρέπει νὰ διαγραφῇ. Ἀλλὰ νὰ ἀναγράφωμεν κωλυομένους χωρὶς οὐδαμόθεν νὰ ἀναγράφεται κώλυμα καὶ τὸ κώλυμα νὰ εἶναι μόνον ἡ εὐαισθησία τοῦ ἀδελφοῦ νὰ κρίνῃ ἐὰν κωλύεται καὶ αὐτὴ νὰ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ νόμου, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει λόγος. Ἑπομένως, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ταλαιπωρεῖται ἐπὶ μακρόν, τίθεται αὐτὸ τὸ ἁπλοῦν θέμα. Ἢ θεωρεῖ ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ τὸ κώλυμα τῆς ἀδελφοσύνης καὶ πρέπει νὰ καταστῇ σαφὲς ἢ δὲν τὸ θεωρεῖ καὶ πρέπει νὰ λείψῃ.

§193Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ τότε ἐνδέχεται μεθαύριον νὰ ὑπάρχῃ κώλυμα ἀδελφοσύνης μετὰ ἓξ μῆνας μεταξὺ ἄλλων δύο. Θὰ πρέπει νὰ γράφωμεν ὅτι γενικῶς ἐνώπιον αὐτῆς τῆς ἐπιτροπῆς ὑπάρχει τὸ κώλυμα τῆς ἀδελφοσύνης, τὸ κώλυμα τῆς συζυγίας, ἢ τὸ κώλυμα τῆς ἀγχιστείας. Ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ δώσω οἱανδήποτε λύσιν.

§194Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἴδατε ὅτι τιμῶμεν τὴν εὐαισθησίαν σας. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ θέλω νὰ σᾶς βοηθήσω κ. Ὑπουργέ, εἰς τὴν συνέχειαν τῆς συζητήσεως. Ὅπου ὁ Νόμος ἔκρινεν ὅτι τοιαῦτα κωλύματα ὑφίστανται, ὅπως εἰς τὰ κοινοτικὰ συμβούλια, ὁρίζει βαθμοὺς συγγενείας, οἱ ὁποῖοι τὰ ἀποκλείουν. Ὅταν ὁ νόμος κρίνῃ ὅτι ὑπάρχουν κωλύματα προσδιορίζει τὸ εἶδος τῶν κωλυμάτων καὶ γνωρίζει καὶ ὁ ἐφαρμοστὴς τοῦ νόμου ποῦ ὑπάρχουν κωλύματα. Ἀλλ’ αὐτὴ ἡ ἔννοια ὅτι ὑπάρχει κώλυμα, ἀλλὰ τὸ κώλυμα δὲν εἶναι νομικὸν ἀλλ’ ἠθικόν, ἐκτιμῶμεν αὐτὴν τὴν ὑποκειμενικὴν εὐαισθησίαν τοῦ ἰδίου. Αὐτὸ ὅμως δὲν εἶναι νομικὸν θέμα, δι’ αὐτό, ἐπειδὴ κώλυμα νόμου εἶναι καὶ οἱ νόμοι εἶναι νομικὰ θέματα, ἀλλ’ ὄχι ἠθικὰ θέματα, τὰ ὁποῖα κρίνονται εἰς ἄλλην ἁρμοδιότητα, ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἐκτιμήσῃ ὅτι αὐτὴ ἡ συζήτησις γίνεται μὲ τὴν διάθεσιν τῆς συνεννοήσεως. Νομίζω ὅτι, ἢ καταλήγει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι πρέπει ἡ ἀδελφοσύνη ἐπὶ τῶν συμβουλίων—διότι ἀφοῦ φθάνομεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἔχωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος μίαν γνώμην, νομίζω ὅτι ὅσον περισσότερον ἐξαιροῦμεν τοὺς ἐπιστήμονας ἀπὸ τὰ οἰκονομικὰ καὶ νομικὰ θέματα, τόσον καλύτερον πράττομεν, διότι ὁ ἐπιστήμων εἶναι σύμβουλος τεχνικὸς καὶ θὰ πρέπει νὰ τὸν περιορίσωμεν εἰς αὐτὸν τὸν προορισμόν του, ὅταν δ’ ἔρχεται τὸ θέμα τῶν συμβάσεων νὰ μποῦν καὶ οἱ Σύμβουλοι τῆς Ἐπικρατείας καὶ οἱ Ἀρεοπαγῖται, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μίαν ἁρμοδιότητα καὶ μίαν εὐθύνην. Ἑπομένως πάντοτε θὰ πρέπει νὰ γίνεται ἡ διάκρισις αὐτὴ καὶ νὰ μὴ ἀναμιγνύωμεν τοὺς καθηγητὰς τῆς ὑδρολογίας μὲ τὴν εὐθύνην τῶν συμβάσεων, διότι εἶναι τελείως ἀναρμόδιοι. Διότι συμπίπτει νὰ εἶναι ἁρμόδιοι μὲ τὴν σύνθεσιν τοῦ ὕδατος, θὰ πρέπει νὰ θεωρηθοῦν ἁρμόδιοι καὶ διὰ τὴν σύναψιν τῶν συμβάσεων; Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ὁ διαχωρισμὸς τῶν ἁρμοδιοτήτων. Ἀλλὰ πέραν τοῦ βασικοῦ αὐτοῦ θέματος, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ φιλικώτατα νὰ ἐκτιμήσῃ τὰς διαθέσεις μου, διότι δὲν ἔχω διάθεσιν ἀντιπολιτεύσεως. Ἐπανέρχομαι εἰς τοῦτο: ὅτι νομικὴ διάταξις ὁρίζουσα κώλυμα προσδιορίζει τὸ κώλυμα. Ὅταν πρόκειται νὰ μὴ προσδιορίζῃ τὸ κώλυμα, ἀλλὰ νὰ ἔχῃ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐκτιμήσεως καὶ νὰ ἀπόκειται εἰς τὴν εὐαισθησίαν τῶν μετεχόντων δὲν εἶναι νομικὴ διάταξις καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ κείμενον.

§195Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἔχετε δίκαιον. Ἡ ἔννοια τῆς προτάσεώς μου, εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κάποιος, ὁ ὁποῖος θὰ τὸν ἀναπληροῖ. Ἀλλ’ ἐπειδὴ προέκυψε μακρὰ ἐπὶ τοῦ θέματος συζήτησις καὶ ἐπειδὴ ἀναγνωρίζω καὶ ἐγὼ ὅτι εἶναι βάσιμον τὸ λεχθὲν παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τοῦ κ. Παπανδρέου, ὅτι ὅταν κανεὶς ὁμιλῇ περὶ κωλύματος, πρέπει νὰ ἀναφέρῃ καὶ τὸ κώλυμα κατ’ ἀρχήν, μολονότι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἶναι αὐτονόητον, παρακαλῶ νὰ τεθῇ ὡς ἑξῆς: «Ἑνὸς καθηγητοῦ τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ὁριζομένου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου». Ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μετὰ τὴν γενομένην συζήτησιν ὁρίσῃ τὸν Καθηγητὴν τῆς Ὑδρολογίας, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἄξιος νὰ δεχθῇ ἐπερώτησιν εἰς τὴν Βουλήν.

§196ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 3. Δεκτόν;

§200ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 4. Δεκτόν;

§202ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 5.

§204Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Μία φραστικὴ διόρθωσις ἐκεῖ ποὺ λέγει, ὅτι «ἡ ἀποζημίωσις αὕτη ὑπολογίζεται βάσει τῆς τρεχούσης ἀξίας, κ.λ.π.», νὰ τεθῇ «....(ἀναγινώσκει)....».

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§206ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 6. Δεκτόν;

§208ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 7.

§210Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Προτείνω τὴν ἑξῆς διατύπωσιν: «Ἑταιρεῖαι ἀνάδοχοι ἐκμεταλλεύσεως ἰαματικῶν πηγῶν καὶ Ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων, τῶν ὁποίων τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ὑδροθεραπευτικῶν ἐγκαταστάσεων, διεξάγει ὁ Ε.Ο.Τ. δι’ αὐτεπιστασίας......».

§211Γ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ θεωροῦνται αὐτοδυνάμως συνανάδοχοι καὶ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἀναγνωρίζονται ὑπὸ τῶν ἀναδόχων.

§212Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὄχι αὐτοδυνάμως, δυνάμει ἀποφάσεως.

§213Γ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀποφασίζῃ ὁ Ὑπουργός.

§214Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ ἀποφασίσῃ κατὰ τὸ ἄρθρον 25 ἡ Ἐπιτροπή.

§215Γ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ συμπεριληφθοῦν ὡρισμένα ἄτομα, τὰ ὁποῖα ἔχουν συνάψει μίαν σχέσιν, ἡ ὁποία δύναται νὰ μὴ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ τοὺς δώσῃ τὸ προνόμιον τῶν συναναδόχων.

§216Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι κἄτι τι τὸ μὴ νόμιμον ἔχει ἡ διάταξις αὕτη, καὶ ἐφ’ ὅσον προχθὲς προχωρήσατε εἰς ἕνα σημεῖον καὶ θέλετε μὲν τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἰαματικῶν πηγῶν, ἀλλὰ θέλετε καὶ τὰς ἐγγυήσεις, τότε νὰ μὴ γίνεται αὐτοδυνάμως συνανάδοχος, ἀλλὰ κατόπιν ἐξετάσεως ὑπὸ Ἐπιτροπῆς. Σήμερον ὅμως προχωρεῖτε ἀκόμη περισσότερον καὶ θέλετε καὶ ἄλλας ἤδη ἐπιχειρήσεις. Καὶ αὐτὸ εἶναι περίεργον. Εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ὅτι εἶναι ἀνάδοχος εἶναι τὸ νομικῶς μὴ ὀρθόν. Διότι θὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς: Ὁ ἀνάδοχος, ὁ ὁποῖος ἐξώδευσεν ἓν δισεκατομμύριον καὶ προσέλαβε δύο συνεταίρους μὲ 50 ἑκατ. ἕκαστον, θὰ συμβῇ ὥστε νὰ γίνουν καὶ αὐτοὶ συνανάδοχοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁμιλῶ ἀπὸ θεωρητικῆς νομικῆς ἀπόψεως. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ κάμωμεν ἀναδόχους τρίτους ἀγνώστους, πολλὲς φορὲς μικροὺς χρηματοδότας, τοὺς ὁποίους ὁ ἀνάδοχος εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τοὺς κάμῃ συνεταίρους. Θὰ ἤθελα νὰ τὸ προσέξητε αὐτό.

§217Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν θὰ ἐδεχόμην τροπολογίαν, καὶ ἐγὼ Κύριοι, ἐὰν δὲν προέβαινον εἰς κάποιαν ἐξέτασιν τοῦ θέματος. Βεβαιότατα δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ τροπολογία δεκτὴ ὑπὸ τὴν ἀρχικήν της μορφήν, χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ ἓν ὄργανον τὸ ὁποῖον νὰ ἐξετάζῃ ποῖαι περιπτώσεις εἶναι δίκαιαι καὶ ποῖαι ἄδικοι. Ἅμα ὅμως ὑπάρξῃ τὸ ὄργανον πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν αὐτήν, διότι πᾶμε ἀκριβῶς νὰ ἀναμορφώσωμεν τὰς συμβάσεις καὶ θὰ πρέπει νὰ παρέχωμεν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τὰ μέσα διὰ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀναμόρφωσιν ταύτην. Καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι τῆς Ἐπιτροπῆς μετέχουν δύο ἀνώτατοι δικαστικοί, ἕνας σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας καὶ ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἀποτελεῖ μίαν ἐγγύησιν ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δεχθοῦν οὐδένα, ὁ ὁποῖος ἀβασίμως θὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὴν σχέσιν τὴν καθοριζομένην ὑπὸ τῆς τροποποιηθείσης παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 7. Ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας ἐξήτασα τὸ θέμα καὶ μοῦ ἀνέφερεν ἡ ὑπηρεσία ὅτι πράγματι προκύπτουν περιπτώσεις τοῦ εἴδους αὐτοῦ, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο εὐτύχημα, ἐὰν ἠδύναντο νὰ ρυθμισθοῦν διὰ νομοθετικῆς διατάξεως. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἑπομένως, νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν ὡς τὴν διετύπωσα καὶ νὰ παράσχητε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν εὐχέρειαν νὰ δράσῃ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς.

§218ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§220ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 8. Δεκτόν;

§222ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 9. Δεκτόν;

§224ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 10. Δεκτόν;

§226ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Κατὰ ταῦτα, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαλύσεως, τροποποιήσεως ἢ ἀναμορφώσεως συμβάσεών τινων παραχωρήσεως ἐκμεταλλεύσεως ἰαματικῶν πηγῶν τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», ἐγένετο δεκτόν, εἰς βʹ συζήτησιν, ἐπὶ τῶν ἄρθρων, ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως 1) τοῦ Α.Ν. 1324/49, κυρωθέντος διὰ τοῦ Νόμου 1487/50 καὶ 2) τοῦ Νόμου 1994/52». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§228Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ, ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 1 παράγραφος 1 πρὸ τῆς λέξεως «ἀπερρίφθησαν», προστεθοῦν αἱ λέξεις «ὡς καὶ τῶν δι’ ὑπουργικῶν ἀποφάσεων δοθεισῶν παρατάσεων αὐτῆς».

§229ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§230Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 2 παράγραφος 2 μετὰ τὴν λέξιν «Ἐπιτροπῶν», νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ Θεσσαλονίκης».

§231ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§233ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως 1) τοῦ Α.Ν. 1324/49, κυρωθέντος διὰ τοῦ Νόμου 1487/50 καὶ 2) τοῦ Νόμου 1994/52», ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§235ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.15′ μ.μ.)