1954.02.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 30ὴ

Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Καρότσης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1953–54 οἰκονομικὰ ἔτη καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». 2) «Περὶ ἀναγνωρίσεως δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ κυρώσεως πράξεών τινων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμβατικῶν ὅρων». 3) «Περὶ ἐπιβολῆς δικαιώματος χρήσεως λιμένος ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων πετρελαιοειδῶν» καὶ 4) «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 690)1948 «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Λύρας καὶ Γ. Ράλλης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2516)1953 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ἔξαρχος καὶ Δ. Ζησόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης Νομοθεσίας περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, κάμνων χρῆσιν τοῦ προνομίου πού κατὰ σοφὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 75, παρέχει τὸ Ἑλληνικὸν Σύνταγμα εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους, ἐταξίδευσα τελευταίως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐπεσκέφθην ἀλληλοδιαδόχως τὸ Παρίσι, τὸ Λονδῖνον καὶ πολλὰς πόλεις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς: Νέαν Ὑόρκην, Σπρίνγκφιλντ, Βοστώνην, Μπάφαλο, Ντιτρόϊτ, Σικάγον, Τσάρλεστον τῆς Δυτικῆς Βιργινίας καὶ Οὐάσιγκτων, καὶ διὰ λόγους ὑγείας, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ γνωρίσω τὸν ἔξω κόσμον, καὶ ἀποκομίσω ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερα διδάγματα, πρὸ παντὸς δὲ νὰ ἀντιληφθῶ τὴν ζωὴν τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ καὶ νὰ μελετήσω τὰ προβλήματα καὶ τὰς ἀνάγκας του, διὰ νὰ εἶμαι εἰς θέσιν ἐκ τῶν προσωπικῶν πλέον ἐντυπώσεων, διαπιστώσεων, διδαγμάτων καὶ συμπερασμάτων, νὰ ἐκπληρῶ καὶ εἰς τὸν τομέα τοῦτον τὰ ὕψιστα καθήκοντα, ποὺ μᾶς ἐπιβάλλει τὸ ἀξίωμα, εἰς τὸ ὁποῖον μᾶς ἀνέδειξεν ἡ ψῆφος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐπιστρέψας ἤδη μετὰ τρίμηνον, ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου νὰ ἐκθέσω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὰς διαπιστώσεις καὶ τὰ συμπεράσματά μου καὶ νὰ διατυπώσω ὡρισμένας ὑποδείξεις μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὴν πεποίθησιν ὅτι προσφέρω θετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν Ἐθνικήν μας ὑπόθεσιν. Κύριοι συνάδελφοι, δύο ἦσαν, κυρίως, τὰ ζητήματα ποὺ μὲ ἀπησχόλησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὸ ἐκκλησιαστικὸν καὶ τὸ ἐκπαιδευτικόν. Διότι ἀπ’ αὐτά, κυρίως, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐν συνδυασμῷ βεβαίως καὶ μὲ τὰ ἄλλα δευτερεύοντα, ἐξαρτᾶται ἡ ἐπιτυχὴς λύσις τοῦ μεγάλου Ἐθνικοῦ προβλήματος, πῶς θὰ κατορθώσῃ ὁ ἀπόδημος Ἑλληνισμὸς καὶ ἰδίᾳ τῆς Ἀμερικῆς νὰ διατηρήσῃ τὴν θρησκείαν, τὴν γλῶσσαν, τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα καὶ ἐν γένει τὰς Ἑλληνικάς μας παραδόσεις, δηλαδὴ τὸν Ἐθνισμὸν του καὶ πῶς θὰ τὰ μεταδώσῃ καὶ εἰς τοὺς ἀπογόνους, ποὺ θὰ ἀποτελέσουν τὸν αὐριανὸν ἀπόδημον Ἑλληνισμόν. α) Ἐκ τῆς μελέτης τῶν πραγμάτων καὶ ἐκ τῶν ἐπαφῶν ποὺ εἶχα, τόσον εἰς τὴν Εὐρώπην ὅσον καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν, δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἰς τὴν ξένην ἐπιτελεῖ πλήρως τὸ καθῆκον καὶ τὴν ἀποστολήν της. Ἡ διατήρησις τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Χριστιανικὴν θρησκείαν δύναται νὰ θεωρηθῇ βεβαία, διότι ἡ Ἐκκλησία μας ἐργάζεται ἐντατικὰ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Μὲ τὰς προσπαθείας καὶ ἐνεργείας της ἔχει ἐπιλύσει τὸ ζήτημα τοῦ ἐκκλησιασμοῦ τῶν Ὀρθοδόξων, διότι παντοῦ, ὅπου ὑπάρχουν, κατώρθωσε νὰ ἀνεγείρῃ ἢ νὰ ἐξαγοράσῃ μεγαλοπρεπεῖς ναούς, ὅπου συρρέουν οἱ πιστοὶ καὶ διδάσκονται τὴν πίστιν εἰς τὴν θρησκείαν τῶν πατέρων των καὶ παρακολουθοῦν τὴν λατρείαν αὐτῆς. Νέοι δὲ συμπληρώνουν τὰ κενὰ ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχουν ἢ ἀντικαθιστοῦν ἀνεπαρκεῖς τοιούτους. Ἀλλ’ οἱ ναοὶ μόνον δὲν θὰ εἶχον ἀξίαν, ἐὰν εἰς αὐτοὺς δὲν ὑπῆρχον ἱερεῖς ἄξιοι τῆς θρησκευτικῆς των ἀποστολῆς. Εὐτυχῶς, διὰ τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας εἰς Ἀμερικὴν Ἱερατικῆς Σχολῆς, μορφώνονται καὶ ἐπανδρώνουν τοὺς ναοὺς κατὰ πάντα κατάλληλα πρόσωπα. β) Ἡ Ἐκκλησία, ὅμως, τῆς Ἀμερικῆς καὶ γενικώτερον τοῦ ἐξωτερικοῦ δὲν περιορίζεται εἰς τὴν καθαρῶς θρησκευτικήν της ἀποστολήν. Ἔχει ἀναλάβει καὶ ἐπιτελεῖ καὶ ἐθνικὴν ἀποστολήν, διότι ἔχει ἐν στενῇ συνεργασίᾳ μετὰ τῶν Ἑλληνικῶν Κοινοτήτων, ἀναλάβει καὶ φροντίζει καὶ διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν καὶ διάδοσιν τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, τῶν Ἑλληνικῶν παραδόσεων καὶ παντὸς ὅ,τι συνδέεται καὶ ἀφορᾷ τὴν Ἑλληνικὴν διαπαιδαγώγησιν τῶν παιδιῶν τῶν Ἑλλήνων τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Ἡ Ἐκκλησία μας ἐκεῖ ἀσχολεῖται καὶ μὲ τὸ ἐκπαιδευτικὸν ζήτημα. Εἰς τοὺς ἱεροὺς ναοὺς λειτουργοῦν τὰ Ἑλληνικὰ σχολεῖα καὶ οἱ ἱερεῖς κυρίως εἶναι οἱ διδάσκαλοι τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ. Ἤδη, ἀπὸ τοῦ 1900, ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ τῆς Ἀμερικῆς ἵδρυσε μερικὰ σχολεῖα διὰ νὰ διδάσκεται ἐκεῖ ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἀπέτυχεν ὅμως, διότι δὲν εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ τὰ συντηρῇ. Σοβαρὰ προσπάθεια κατεβλήθη ἀπὸ τὸν πρώην Ἀρχιεπίσκοπον καὶ νῦν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην Κύριον Ἀθηναγόραν, τὴν συνέχισε δὲ καὶ μεγάλως προώθησε τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ὁ νῦν Ἀρχιεπίσκοπος Κύριος Μιχαὴλ. Εἰδικὴ ὑπηρεσία καὶ εἰδικὸς Σύμβουλος ἐπὶ τῆς παιδείας, ὁ κ. Νικ. Βαβούδης, παρακολουθεῖ καὶ κατευθύνει τὸ ὅλον ἐκπαιδευτικὸν ζήτημα ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐποπτείαν καὶ καθοδήγησιν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν, ὅπως καὶ εἰς ἄλλας Κοινότητας τοῦ ἐξωτερικοῦ, βάσις τῆς ἐκπαιδεύσεως εἶναι τὰ ἀπογευματινὰ σχολεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα δύο ἢ τρεῖς φορὰς τὴν ἑβδομάδα πηγαίνουν τὰ Ἑλληνόπουλα καὶ διδάσκονται Ἑλληνικά, Θρησκευτικὰ καὶ Ἱστορίαν. Τὸ 1950 ἐφοίτησαν εἰς τὰ σχολεῖα τῆς Ἀμερικῆς 5.000 παιδιά. Τὸ 1951 εἰς 251 σχολεῖα ἐφοίτησαν 12.000 παιδιά, τὸ 1953 εἰς 307 σχολεῖα 13.000 παιδιά. Ἐφέτος εἰς 188 σχολεῖα ἐφοίτησαν 13– 14.000 παιδιά, 300 δὲ διδάσκαλοι μετὰ ζήλου καὶ ἀφοσιώσεως, ὡς πραγματικοὶ Ἐθναπόστολοι, διδάσκουν εἰς αὐτά. Τὰ ἀπογευματινὰ αὐτὰ σχολεῖα ἐπιτελοῦν βέβαια σοβαρὸν ἔργον, ὅμως τὸ ἐκπαιδευτικὸν πρόβλημα τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Ἀμερικῆς καὶ κατ’ ἀναλογίαν καὶ τῆς Εὐρώπης δὲν ἐπιλύεται δι’ αὐτῶν. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ εἰς αὐτὰ παρεχομένη μόρφωσις εἶναι ἀνεπαρκής, ἡ φοίτησις τῶν παιδιῶν, δὲν εἶναι καθολικὴ οὔτε συνεχής, γιατὶ προσκρούει εἰς πλείστους ὅσους παράγοντας. Τοῦτο κατενόησαν καὶ ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ καὶ οἱ Ἑλληνικαὶ Κοινότητες καὶ καταβάλλουν σοβαρὰς προσπαθείας νὰ ἀντιμετωπίσουν καὶ ἐπιλύσουν τὸ ἐκπαιδευτικὸν ζήτημα διὰ τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας ἡμερησίων Ἑλληνικῶν σχολείων, εἰς τὰ ὁποῖα τὰ Ἑλληνόπουλα τῆς Ἀμερικῆς νὰ εὑρίσκουν πλήρη καὶ ἀρτίαν μόρφωσιν καὶ Ἑλληνικὴν καὶ Ἀμερικανικήν. Ἤδη ὀκτὼ τοιαῦτα ἡμερήσια Ἑλληνικὰ σχολεῖα λειτουργοῦν σύμφωνα μὲ τοὺς Ἀμερικανικοὺς ἐκπαιδευτικοὺς νόμους, τρία εἰς τὴν Ν. Ὑόρκην, τρία εἰς τὸ Σικᾶγον, ἕνα εἰς τὴν Μασσαχουσέτην καὶ ἕνα εἰς Μόντρεαλ Καναδᾶ μὲ ἄριστα ἀποτελέσματα, καταβάλλονται δὲ μεγάλαι προσπάθειαι διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ ὡς π. χ. εἰς Μπροῦκλιν Ν. Ὑ. καὶ ἀλλαχοῦ. Πρὸς τὸν σκοπὸν δὲ τῆς ἐξευρέσεως καταλλήλου προσωπικοῦ διὰ τὰ σχολεῖα αὐτά, ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ τῆς Ἀμερικῆς ἵδρυσε, παραλλήλως πρὸς τὴν Ἱερατικὴν Σχολήν, καὶ τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν Ἁγίου Βασιλείου, εἰς τὴν ὁποίαν φοιτοῦν ἤδη 32 κορίτσια. γ) Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖται εἰς αὐτὰ ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ καὶ αἱ Ἑλληνικαὶ Κοινότητες τῆς Ἀμερικῆς. Αἱ προσπάθειαί των στρέφονται καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους τομεῖς τῆς Ἑλληνοπρεποῦς διαπαιδαγωγήσεως τῶν παιδιῶν τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ. Μὲ διαλέξεις, μὲ συνέδρια, μὲ συγκεντρώσεις, μὲ ἑορτάς, μὲ χοροεσπερίδας, μὲ ἐκδρομάς, μὲ ἔντυπα, μὲ ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν λεσχῶν—κέντρων νεότητος, καταβάλλουν τεραστίας προσπαθείας, διὰ νὰ διατηρήσουν καὶ μεταδώσουν εἰς τὰς ἐπερχομένας γενεὰς τὴν γλῶσσαν, τὴν ἱστορίαν, τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα, τὰς παραδόσεις καὶ ὅ,τι εἶναι Ἑλληνικόν, καὶ ἐπιδιώκεται νὰ καλλιεργηθῇ ἡ Ἐθνική των συνείδησις καὶ ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ἀφοσίωσίς των πρὸς τὸν τόπον αὐτὸν ποὺ ὑπῆρξεν ἡ κοιτὶς τοῦ Πολιτισμοῦ. Εἶναι πράγματι μέγα τὸ ἔργον ποὺ ἐπιτελεῖ εἰς Ἀμερικὴν καὶ ἀλλαχοῦ ἡ Ἐκκλησία, βοηθουμένη ἀπὸ τὰς ὠργανωμένας Ἑλληνικὰς κοινότητας, ἀλλὰ καὶ σύμπαντα τὸν ἀπόδημον Ἑλληνισμόν. Μεγίστη εἶναι ἡ ὀφειλομένη τιμὴ καὶ εὐγνωμοσύνη ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους πρὸς ὅλους αὐτούς. Τὸ ζήτημα ὅμως τὸ ἐκπαιδευτικὸν καὶ ἡ ἐξ αὐτοῦ ἐξαρτωμένη διατήρησις καὶ μετάδοσις τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, τῶν Ἑλληνικῶν παραδόσεων, ἠθῶν καὶ ἐθίμων, τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ καὶ τοῦ Ἐθνισμοῦ μας, εἰς τὰς ἐπερχομένας γενεὰς τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ, εἶναι σοβαρώτατον, καὶ σοβαρῶς πρέπει νὰ ἐπισύρῃ τὴν προσοχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ποὺ διὰ τὴν ἀδιαφορίαν καὶ αὐτοῦ καὶ τῶν ἐκπροσώπων του εἰς τὴν ξένην, πλεῖστα ὅσα παράπονα ἤκουσα καὶ εἰς τὰς χώρας τῆς Μ. Ἀνατολῆς καὶ εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ περισσότερον εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ ἀπὸ ἐπίσημα χείλη, καὶ ἀπὸ πλείστους ὁμογενεῖς, καὶ διεπίστωσα προσωπικῶς. Δυστυχῶς μέχρι σήμερον, δὲν ἐδόθη ἡ ἁρμόζουσα προσοχὴ εἰς τὴν τεραστίαν αὐτὴν ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν δύναμιν, ἡ ὁποία λέγεται ἀπόδημος Ἑλληνισμός. Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος τὸν ἔχει τελείως ἐγκαταλείψει καὶ τὸν ἐνθυμεῖται μόνον ὁσάκις πρόκειται νὰ τοῦ ἀπευθύνῃ ἐκκλήσεις διὰ νὰ τὸ βοηθήσῃ. Τοῦτο εἶναι τὸ γενικὸν παράπονον ποὺ ἀκούει κανεὶς παντοῦ ὅπου μεταβῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπὸ τοὺς ὁμογενεῖς μας, τῶν ὁποίων καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ καρδία εἶναι ἐστραμμένα πρὸς τὴν μητέρα Ἑλλάδα. Παντοῦ μοῦ ἐξέφρασαν τὸ παράπονον αὐτὸ καὶ ἀπὸ παντοῦ μοῦ ὑπεβλήθη ἡ παράκλησις νὰ τὸ μεταβιβάσω εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων καὶ νὰ τὸ ὑποβάλω εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ἀπὸ τὰς ὁποίας, ὁ ἀπόδημος Ἑλληνισμὸς ζητεῖ στοργήν, μέριμναν, καθοδήγησιν, βοήθειαν ἠθικὴν καὶ συμπαράστασιν εἰς τὰς προσπαθείας του. Ὁ ἀπόδημος Ἑλληνισμός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄξιος τοῦ θαυμασμοῦ ὅλων μας καὶ τῆς εὐγνωμοσύνης τοῦ Ἔθνους, εἶναι πρόθυμος νὰ ὑποστῇ κάθε οἰκονομικὴν θυσίαν χάριν τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλ’ ἐπιθυμεῖ νὰ γίνῃ νοητόν, ὅτι αὐτὸ γίνεται ἀπὸ τὸ ὑστέρημα καὶ ὄχι ἀπὸ τὸ περίσσευμά του. Καὶ θέλει νὰ βοηθήσωμεν τὰ παιδιά του νὰ ἔλθουν νὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν Ἑλλάδα. Θέλει ἀκόμη νὰ πηγαίνουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἄνθρωποι ἱκανοὶ νὰ τὸν νοιώθουν, νὰ τὸν βοηθοῦν καὶ τὸν διδάσκουν. Εἰδικὰ οἱ φοιτηταί μας τοῦ ἐξωτερικοῦ ζητοῦν τὸ Κράτος νὰ ἐνδιαφερθῇ δι’ αὐτούς, νὰ τοὺς βοηθήσῃ εἰς τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν σπουδῶν των, διὰ τῆς χορηγήσεως συναλλάγματος εἰς τὴν πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τιμὴν καὶ κάθε φορὰν ποὺ μεταβαίνουν ἐκπρόσωποί του εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ τοὺς ἐπισκέπτωνται καὶ νὰ μὴ τοὺς περιφρονοῦν, ὅπως γίνεται μέχρι τοῦδε. Ἐπίσης ἡ νεολαία τῆς Ἀμερικῆς καὶ ἰδιαίτερα οἱ ἱεροσπουδασταὶ τῆς Βοστώνης καὶ αἱ φοιτήτριαι τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἁγίου Βασιλείου, ἐπιθυμοῦν καὶ παρακαλοῦν νὰ βοηθηθοῦν διὰ νὰ ἔλθουν καὶ νὰ γνωρίσουν τὴν Ἑλλάδα, κατ’ ἐμὲ δὲ καὶ διὰ νὰ συμπληρώσουν τὰς σπουδάς των ἐδῶ. Καὶ διὰ νὰ μὴ εἰσέλθω εἰς περισσοτέρας λεπτομερείας καὶ καταπονήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀφοῦ, ἄλλως τε, καὶ εἰδικὰ σημειώματα προτίθεμαι νὰ παραδώσω εἰς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς ἐπὶ τῶν ζητημάτων τῆς ἁρμοδιότητός των, ἐπιθυμῶ νὰ ὑποβάλω εἰς τὸ Σῶμα συγκεκριμένας ὑποδείξεις, καὶ δυνατὰς καὶ ἐπιβεβλημένας, ἐκπληρῶν οὕτω, καὶ ὑποσχέσεις τὰς ὁποίας ἔδωσα εἰς τοὺς ἐν τῇ ξένῃ ἀδελφούς μας καὶ Ἐθνικὸν καθῆκον. Τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἱδρύσῃ εἰδικὴν ὑπηρεσίαν, ἐν ἀνάγκῃ Ὑφυπουργεῖον ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ, διὰ νὰ εὑρίσκεται εἰς συνεχῆ ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἁπανταχοῦ τῆς γῆς Ἕλληνας, νὰ μελετᾷ τὰ προβλήματά των, νὰ συνεργάζεται μαζί των, νὰ ἔρχεται ἀρωγὸν πρὸς αὐτοὺς καὶ νὰ εἶναι προστάτης, ὁδηγὸς καὶ βοηθός των. Ἡ Πολιτεία πρέπει νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἀποδήμων τέκνων της καὶ ἰδιαιτέρως τῶν εἰς τὴν ξένην Ἑλλήνων σπουδαστῶν. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐκδώσῃ αὐστηροτάτας ἐντολὰς καὶ ὁδηγίας πρὸς τοὺς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐκπροσώπους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, νὰ ἐπιμελοῦνται τῶν ὑποθέσεων τῶν εἰς τὰς χώρας ποὺ ὑπηρετοῦν Ἑλλήνων ὑπηκόων καὶ ἐν γένει ἀποδήμων Ἑλλήνων, νὰ εὑρίσκωνται εἰς ἐπαφὴν μὲ αὐτούς, νὰ τοὺς ἐνισχύουν παντοῦ ὅπου τοὺς χρειασθοῦν καὶ πρὸ παντὸς νὰ ἀνοίξουν τὰς θύρας τῶν Πρεσβειῶν καὶ τῶν Προξενείων εἰς κάθε ἐπισκέπτην, νὰ τοὺς δέχωνται σὰν ἀδελφούς, μὲ εὐχάριστον διάθεσιν καὶ νὰ τοὺς ἐξυπηρετοῦν μὲ κάθε προθυμίαν. Εἰδικῶς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας πρέπει νὰ ἀποστείλῃ πάραυτα ἀνθρώπους εἰδικούς, ἱκανοὺς καὶ πεπειραμένους διὰ νὰ μελετήσουν τὰ ἐκπαιδευτικὰ ζητήματα τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ καὶ πρὸ παντὸς τοῦ πολυπληθοῦς τῆς Ἀμερικῆς καὶ νὰ ὑποδείξουν τὸν τρόπον τῆς ρυθμίσεώς των. Εἰδικώτερον νὰ μελετήσῃ τὸν τρόπον τῆς ἐδῶ συμπληρώσεως τῶν Θεολογικῶν καὶ Παιδαγωγικῶν σπουδῶν τῶν τροφίμων τῆς Ἱερατικῆς Σχολῆς Βοστώνης καὶ τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἁγίου Βασιλείου, τῶν μελλοντικῶν δηλαδὴ ἱερέων καὶ διδασκάλων τῆς νέας γενεᾶς τοῦ εἰς Ἀμερικὴν ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ. Ἐπίσης νὰ ἐξεύρῃ τὸν τρόπον καὶ τὰ μέσα διὰ νὰ ἐπισκεφθοῦν καὶ νὰ γνωρίσουν ὅλοι τοὺς ἱστορικοὺς τόπους καὶ τὰ τουριστικὰ τοπεῖα. Τὰ Ὑπουργεῖα Παιδείας καὶ Προνοίας νὰ ἐξεύρουν τὸν τρόπον ἐρχομοῦ καὶ παραμονῆς εἰς κατασκηνώσεις ἱκανοῦ ἀριθμοῦ μαθητῶν καὶ σπουδαστῶν κατ’ ἔτος, ἀρχὴν κάμνοντα ἀπὸ τὸ ἐρχόμενον καλοκαίρι. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ παράσχῃ εὐκολίας εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ ἐπισκέπτωνται τὴν Ἑλλάδα καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν νεολαίαν τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ. Ἄν ὅλα αὐτά, καὶ ὅσα ἄλλα κριθοῦν ἀναγκαῖα καὶ ὠφέλιμα, γίνουν, τότε ἡ τεραστία δύναμις τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ θὰ ἀξιοποιηθῇ ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους καὶ ἐγὼ μαζὶ μὲ ὅλους ποὺ θὰ συμβάλουν εἰς αὐτὸ θὰ θεωρῶ εὐτυχῆ τὸν ἑαυτόν μου, καὶ τὸ ταξίδι μου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀποδοτικὸν καὶ ὠφέλιμον. (Χειροκροτήματα).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ἀθ. Παπαθανάσης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων ἐργατῶν καπνοῦ Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασίν των, λόγῳ τῶν χορηγουμένων εἰς αὐτοὺς μικρῶν συντάξεων καὶ ζητούντων ὅπως ἰσχύσουν καὶ δι’ αὐτοὺς καὶ διὰ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των αἱ συνταξιοδοτικαὶ διατάξεις τοῦ Ι.Κ.Α.

§8ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἶναι τόσον προφανὲς τὸ δίκαιον τῶν αἰτούντων συνταξιούχων καπνεργατῶν Ἀγρινίου καὶ ὅλων τῶν περιφερειῶν, κύριοι βουλευταί, ὥστε οὐδεὶς ἔχων γνῶσιν τῆς ἀληθῶς ἀθλίας καταστάσεως εἰς ἣν εὑρίσκονται λόγῳ τῶν εὐτελεστάτων συντάξεων τὰς ὁποίας λαμβάνουν, δύναται νὰ μείνῃ ἀδιάφορος καὶ ἀσυγκίνητος. Πολὺ δὲ περισσότερον θέλει ἀναγνωρίσῃ τὸ δίκαιον αὐτῶν καὶ τὴν ἀνάγκην ἱκανοποιητικῆς λύσεως ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ὅστις ἰδιαιτέρως εἶναι ἀκριβὴς γνώστης τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων. Μετὰ τὴν υἱοθετηθεῖσαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, φιλεργατικὴν πολιτικήν, τῆς ὁποίας συνέπεια εἶναι ἡ βελτίωσις τῆς καταστάσεως τῶν ὑπαγομένων εἰς τὸ ΙΚΑ ἠσφαλισμένων, ἡ ἐπέκτασις τῶν εὐεργετικῶν αὐτῶν μέτρων καὶ ὑπὲρ τῶν συνταξιούχων τοῦ ΤΑΚ καπνεργατῶν, ἀποτελεῖ ἔργον δικαιοσύνης κατὰ γενικὴν ἀναγνώρισιν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§10Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Ἐργατῶν Καπνοῦ καὶ παρακαλῶ θερμῶς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, τοῦ ὁποίου τὸ ἐνδιαφέρον καὶ ἡ ἀγάπη ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν, ἦτο καὶ εἶναι ἔκδηλος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐξεδηλώθη διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ τελευταίου νόμου περὶ κατεργασίας καπνοῦ, νὰ ἐπιδείξῃ τὸ ἐνδιαφέρον του δι’ αὐτήν. Ὡς ἐκπρόσωπος, κύριοι συνάδελφοι, καπνικῆς περιφερείας, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητουμένης ἀναφορᾶς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εὐχαριστήσω τὴν Σεβαστὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδίᾳ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐργασίας, διὰ τὸν ψηφισθέντα παρὰ τῆς Βουλῆς νόμον, περὶ καπνεργατῶν. Τὰ ἀποτελέσματα τοῦ τελευταίου νόμου εἶναι ἔκδηλα ἤδη καὶ ὁμολογοῦνται παρὰ πάντων, καὶ εἶναι ταῦτα: 1) Ἡ ἐλάττωσις τοῦ κόστους τῆς ἐπεξεργασίας τοῦ καπνοῦ, οὕτως ὥστε νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις συναγωνισμοῦ εἰς πωλήσεις τῶν καπνῶν μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐν σχέσει πρὸς τὰ καπνὰ τῶν ὁμόρων κρατῶν, 2) ἐξῆλθον τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος τὸ πλεῖστον τῶν παλαιῶν ὑπερηλίκων καπνεργατῶν καὶ λαμβάνουσιν ἱκανὰς συντάξεις παρὰ τοῦ ΙΚΑ, οὕτως ὥστε τὸ σύνολον τοῦ ποσοῦ τῶν λαμβανομένων συντάξεων νὰ εἶναι πολὺ ἀνώτερον τῶν ἡμερομισθίων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐλάμβανον ἐργαζόμενοι 2–3 μῆνας τὸ ἔτος καὶ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἐλάμβανον ἐκ τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας, 3) ἐξῆλθον τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος παλαιοὶ καπνεργάται, ἄγοντες ἡλικίαν ἀπὸ 45–55 ἐτῶν καὶ ἔλαβον ἕκαστος ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν 15.000.000 ἕως 20.000.000 δραχμῶν, καὶ γνωρίζω πολλὰς περιπτώσεις, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πολλοὶ τούτων συνεταιρίσθησαν καὶ ἐπαγγέλλονται ἤδη διάφορα προσοδοφόρα ἐπαγγέλματα καὶ εὐγνωμονοῦν τὴν Κυβέρνησιν. Μόνον καθυστερεῖται ἡ πληρωμὴ τινῶν τούτων καὶ παρακαλῶ θερμῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἐνεργήσῃ διὰ τὴν ταχίστην πληρωμήν των, καὶ 4) ἤδη, εἶμαι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἀπασχολοῦνται εἰς τὴν καπνεργασίαν, ἀντὶ τῶν 19.000 παλαιῶν καπνεργατῶν 29.000 νέοι τοιοῦτοι (ἐλεύθεροι) καὶ οὐδεμία διένεξις ὑπάρχει μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῶν ἐργοδοτῶν καπνεμπόρων, ἀλλὰ τοὐναντίον προσφέρουν καὶ αὐτοὶ τὸν μόχθον των διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ἐθνικοῦ μας προϊόντος, τοῦ καπνοῦ. Συνεπῶς δικαίως ὁ λαὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ὁ παράγων καὶ τὸν καπνὸν εὐγνωμονεῖ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, καὶ ἔχει ἀπόλυτον πίστιν εἰς τὴν Κυβέρνησίν του, καὶ ἰδίᾳ εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς του. Ἐν τέλει ὅμως, παρακαλῶ θερμῶς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅπως ἐνεργήσῃ καὶ ὁλοκληρωθῇ ἡ ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν προσπάθειά του καὶ ἐνεργήσῃ ὅπως αἱ παλαιαὶ συντάξεις τοῦ Τ.Α.Κ., τῶν δραχμῶν 240.000 αἱ διδόμεναι ἀπὸ τὰς παλαιὰς Κυβερνήσεις, αὐξηθοῦν, πρὸς τὰς ἤδη χορηγουμένας παρὰ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, τοὐτέστι συντάξεις χορηγουμένας παρὰ τοῦ ΙΚΑ.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Νικολίτσας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§12Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, διότι μοῦ ἀνεκοίνωσεν, ὅτι ἔλαβε ἀπόφασιν ἐνισχύσεως τῶν καπνεργατῶν αὐτῶν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§14Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὅτε ἐψηφίζετο ὁ νόμος διὰ τὸ καπνικόν, πολλαὶ ὑπῆρχον αἱ ἀμφιβολίαι καὶ οἱ δισταγμοί. Ἤδη, τὰ ἀποτελέσματα τῆς τότε προσπαθείας ἔχουν ἀναγνωρισθῆ καὶ ἀπὸ τοὺς πλέον διστακτικοὺς καὶ κακοπίστους. Ἡ Κυβέρνησις ἐφάνη ἐν συνεχείᾳ γενναιόδωρος καὶ οἱ πάντες ἐξεπλάγησαν διὰ τὴν γενναιοδωρίαν αὐτήν, οἱ δὲ ἐξελθόντες εὐγνωμονοῦν τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο αἴτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι δίκαιον καὶ τὸ ὁποῖον δὲν βαρύνει τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Καὶ δὲν τὴν βαρύνει, διότι οἱ παλαιοὶ συνταξιοῦχοι, διότι περὶ αὐτῶν πρόκειται ἐν προκειμένῳ, δὲν ἐθίγησαν μὲ τὸν τελευταῖον νόμον, ἀλλὰ λαμβάνουν τὰς παλαιὰς συντάξεις τοῦ Τ.Α.Κ. Ὑπεσχέθην, ὅμως, ὅτι θὰ ἐξετάσω τὸ αἴτημά των, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, θεωρῶ ὡς δίκαιον μετὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἐντὸς τοῦ ΙΚΑ ὀργανισμοῦ. Ἐλπίζω, λοιπόν, μετὰ τὴν ἀνωτέρω ἐνίσχυσιν διὰ δανείου, τὴν ὁποίαν ἀναμένω ἀπόψε ἢ αὔριον νὰ προχωρήσω. Τὸ θέμα, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι θέμα, ποὺ ἀφορᾷ τοὺς παλαιοὺς συνταξιούχους, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ ἐξομοιωθοῦν πρὸς τοὺς νέους. Τοῦτο, ἀποτελεῖ μίαν ἀκόμη ἀπόδειξιν τῆς ἐπιτυχίας τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ, οἱ νέοι δηλαδὴ συνταξιοῦχοι πανηγυρίζουν καὶ οἱ παλαιοὶ νὰ ἐπιθυμοῦν τὴν ἐξομοίωσίν των μὲ αὐτούς. Τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι δυνατὸν πρὸς τὸ παρὸν νὰ γίνῃ, ἀλλ’ ἐλπίζω, ὅτι μετ’ οὐ πολύ, θὰ δυνηθῶ νὰ τὸ τακτοποιήσω ἐντὸς τοῦ Ι.Κ.Α. (Χειροκροτήματα).

§15ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Χαίρω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, οὐ μόνον ἀνεγνώρισε τὸ δίκαιον τῶν συνταξιούχων τοῦ Τ.Α.Κ. καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ λάβῃ μέριμναν ἱκανοποιητικὴν αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐποιήσατο τὴν διάκρισιν μεταξὺ τῆς κατηγορίας τῶν συνταξιούχων τοῦ Τ.Α.Κ., δηλαδὴ τῶν αἰτούντων καὶ τῶν λοιπῶν ἐξ αὐτῶν τῶν ὑπαχθέντων εἰς τὸ ΙΚΑ, διότι προλαλήσας συνάδελφος προεκάλεσε σύγχυσιν μεταξὺ τῶν δύο κατηγοριῶν, προκαλέσας τὴν ἐντύπωσιν τοῦ ἀδικαιολογήτου τοῦ αἰτήματος. Χαίρω καὶ εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τὴν διευκρίνησιν, ὅπως καὶ διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ δικαίου.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἀθανασίου Μπάζου, κατοίκου Βάβδου Χαλκιδικῆς, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ χορήγησιν αὐτῷ συντάξεως παρὰ τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν, μολονότι εἰργάσθη ἐπὶ τεσσαρακονταετίαν, ὁ κ. Βασιλικὸς ἔχει τὸν λόγον.

§17Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψει του.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§19Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα, διότι πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου θέματος, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει χιλιάδας μεταλλωρύχους καὶ θέλω νὰ ἐπιστήσω ὅλως ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Τὸ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν, κύριοι συνάδελφοι, παρέχει βοηθήματα δι’ ἀτυχήματα καὶ συντάξεις λόγῳ γήρατος. Κατὰ τὸ καταστατικὸν τοῦ Ταμείου, διὰ νὰ λάβῃ τις σύνταξιν λόγῳ γήρατος, πρέπει νὰ ἔχῃ κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν 600 ἡμερομίσθια. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ τις σύνταξιν, διότι κατὰ τὴν τελευταίαν λόγῳ τοῦ πολέμου δεκαετίαν τὰ μεταλλεῖα εὑρίσκοντο ἐν ἀργίᾳ. Εἶναι καταφανὴς ἡ ἀδικία ἡ ὁποία γίνεται. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας μεταλλωρύχος, ὁ ὁποῖος εἰργάσθη ἐπὶ μίαν 40ετίαν τόσον σκληρὰ μέσα εἰς τὰς ὑπογείους στοάς, εἰς τὸ τέλος τῆς ζωῆς του νὰ μὴ δικαιωθῇ οὐδεμιᾶς συντάξεως. Εἶναι ἐπείγουσα ἀνάγκη νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα τοῦτο καὶ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται.

§20Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ περὶ οὗ πρόκειται παραπονούμενος ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἠθέλησε νὰ λάβῃ σύνταξιν, ἐνῷ δὲν εἶχε τὰ ἀπαιτούμενα ἡμερομίσθια. Ὅπως σᾶς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἡμερομισθίων ποὺ ἀπαιτεῖται, εἶναι τὰ 1650 κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν. Τὸ Ταμεῖον μὴ δυνάμενον ἄλλως νὰ τὸν βοηθήσῃ, διότι παρεπονεῖτο, ὅτι εἶναι ἀνίκανος πρὸς πᾶσαν ἐργασίαν, τὸν παρέπεμψε μὲ τὸ αἰτιολογικὸν τῆς ἀνικανότητος πρὸς ἐξέτασιν εἰς τοὺς ἰατρούς, ἀλλὰ μέχρι καὶ σήμερον ἀποφεύγει οὗτος νὰ ἐξετασθῇ, διὰ νὰ τύχῃ τοῦ εὐεργετήματος τούτου. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι, ὅταν ἕνας συνταξιοῦχος δὲν ἔχῃ 1.650 ἡμερομίσθια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν δεχθῇ τὸ Ταμεῖον. Ἀπὸ πολὺν καιρὸν ἀναζητῶ ἕνα ποὺ νὰ μὴ ἔχῃ δίκαιον. Ὅλοι ἔχουν δίκαιον. Ἀλλὰ ἐὰν κατέλθωμεν κάτω τοῦ 1650, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι θὰ γίνῃ μία ἀθρόα ἔξοδος τῶν μελῶν τοῦ Ταμείου καὶ αἱ συντάξεις θὰ κατέλθουν καὶ θὰ ὁρισθοῦν εἰς γελοῖα πραγματικῶς ποσά. Ὅλαι ὅμως αὐταὶ οἱ διατάξεις δὲν ἐτέθησαν ἄνευ σκοποῦ. Καὶ ἐνῷ, κύριοι, εἰς τὸ ΙΚΑ ἔχομεν ἄνω τῶν 2000 ἡμερομισθίων, ἐδῶ ἔχομεν 1650. Λοιπόν, ὅσον καὶ ἐὰν εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημά σας καὶ ὅσον καὶ ἐὰν μὲ εὑρίσκῃ συμπαραστάτην, δὲν ἐγκαταλείπονται οἱ ἀριθμοί. Διότι τότε, ποῦ θὰ πᾶμε τὸ ἀσφάλιστρον; Γενικῶς δέ, παρὰ τοὺς σκληροὺς ὅρους τῆς ἐργασίας, δὲν ἀποτελεῖ αὕτη τὴν μοναδικὴν περίπτωσιν. Ἀντιμετωπίζω τὸ θέμα τοῦ Ταμείου Μεταλλωρύχων ἀπὸ καιρόν, κατέληξα δὲ εἰς τὸ συμπέρασμα — ἐὰν σᾶς ἐνδιαφέρῃ — ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Ταμεῖον νὰ σταθῇ οὔτε διὰ τὰ ποσὰ αὐτά. Ἐκ τῆς μελέτης, λοιπόν, ποὺ ἔκαμα κατέληξα εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ τὸ Ταμεῖον αὐτὸ καὶ νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ ΙΚΑ, μὲ μίαν μείωσιν τοῦ ἀσφαλίστρου διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ ἐκεῖνο ποὺ ἐγένετο ἐπὶ προηγουμένων Κυβερνήσεων, ὅτε ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἔδιδε πρὶμ ὁ ἕνας Ὑπουργὸς διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν μεταλλευμάτων, ἐνῷ τὴν ἰδίαν στιγμὴν ἕτερος Ὑπουργός, ἔδιδεν ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ἱκανοποιῇ ἡ λύσις. Χρειάζονται, λοιπόν, προσοχὴν τὰ θέματα αὐτά. Λοιπόν, ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὸ Ταμεῖον τοῦτο πρέπει νὰ καταργηθῇ καὶ νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ ΙΚΑ μειουμένης — ἐπαναλαμβάνω — τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς. Λυποῦμαι, διότι δὲν δύναμαι νὰ ἱκανοποιήσω τὸ αἴτημα τοῦ παραπονουμένου, διότι οὗτος, οὔτε τὴν ἐσχάτην προσπάθειαν ποὺ ἔκαμε τὸ Ταμεῖον ἠθέλησε ν’ ἀποδεχθῇ. Ἄλλωστε, ἓν τῶν μέτρων ποὺ ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, ἦτο καὶ τὸ νὰ αὐξήσῃ τὰς συντάξεις τῶν μετόχων τοῦ Ταμείου τούτου καὶ τὰς ηὔξησε κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικόν, ἀλλὰ δὲν θὰ πρέπει νὰ φθάσωμεν καὶ εἰς διάλυσιν τοῦ Ταμείου.

§21Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου, κύριε Ὑπουργέ. Νομίζω, ὅτι κανένα Ταμεῖον μέχρι σήμερον δὲν ἐγκατέλειψε τοὺς μετόχους του. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐπὶ μίαν τεσσαρακονταετίαν ἐπλήρωναν εἰς τὸ Ταμεῖον των καὶ ἐπειδή, λόγῳ τῆς κατοχῆς, καὶ τοῦ ἀνταρτοπολέμου δὲν ἠδυνήθησαν νὰ κάμουν τὰ 1650 ἡμερομίσθια, διότι τὰ Μεταλλεῖα δὲν εἰργάζοντο, δὲν δικαιοῦνται συντάξεως; Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ μελετήσετε τὸ ζήτημα, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἐφ’ ὅσον εἶναι δίκαιον. Δὲν ὁμιλῶ δὲ περὶ κανενὸς συγκεκριμένου προσώπου.

§22Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Αἱ 1650 ἐργάσιμοι ἡμέραι ποὺ ἀπαιτοῦνται, εἶναι ἀνεξαρτήτως χρόνου πραγματοποιήσεως.

§23Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπαιτεῖται νὰ ἔχουν πραγματοποιηθῇ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν.

§24Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὄχι. Ἀνεξαρτήτως χρόνου.

§25Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν εἶναι ἔτσι ἱκανοποιούμεθα.

§26Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅταν ὁμιλῇ ὁ Ὑπουργὸς πρὸς τὸν συνάδελφόν του, λέγει πράγματα ποὺ εὐσταθοῦν.

§27Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἱκανοποιούμεθα, λοιπόν, πλήρως.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πασσάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπαγγελματιῶν Πλάκας–Παξῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς διώξεις τοῦ ΤΕΒΕ.

§29Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τοῦ ΤΕΒΕ εἶναι ἕνα ζήτημα γενικὸν καὶ ἐνδιαφέρει χιλιάδας ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας.

§30Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐγένετο μακρὰ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ΤΕΒΕ.

§31Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην, δὲν ἔλαβον τὸν λόγον καὶ θὰ περιορισθῶ μόνον ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν ἐπαγγελματιῶν Πλάκας–Παξῶν. Τὸ ΤΕΒΕ, κύριοι συνάδελφοι, ἔγινε διὰ τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας. Γίνεται ὅμως μία σύγχυσις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ΤΕΒΕ, κύριε Ὑπουργέ, διότι τὸ ΤΕΒΕ λαμβάνει τὰς δηλώσεις ἀπὸ τὰς Οἰκονομικὰς Ἐφορίας καὶ τοὺς κατατάσσει εἰς οἱανδήποτε κατηγορίαν θέλει καὶ τοὺς ἐπιβάλλει νὰ πληρώσουν, καὶ μάλιστα νὰ πληρώσουν ἀναδρομικῶς μεγάλα ποσά. Εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅπως ἠξεύρετε, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἀγρόται ζοῦν κυρίως ἐκ τῆς γῆς καὶ ἀσχολοῦνται ἐπιβοηθητικῶς καὶ μὲ μικρεπαγγέλματα, ὅπως, π. χ., τοῦ κουρέως, ὁ ὁποῖος πηγαίνει τὸ Σαββατόβραδο καὶ ξυρίζει 2, 3 ἢ 5 ἀνθρώπους. Ἐπίσης τοῦ κρεοπώλου ὁ ὁποῖος σφάζει κατὰ τὸ δὴ λεγόμενον κάθε Πάσχα καὶ Λαμπρὴ ἕνα ζῶον διὰ νὰ τὸ πωλήσῃ κτλ. Ἀπὸ αὐτοὺς ζητεῖ τὸ ΤΕΒΕ νὰ πληρώσουν καὶ μάλιστα ἀναδρομικῶς. Ὅταν ἐπιστρέφει ὁ ἀγρότης κατάκοπος τὸ βράδυ ἀπὸ τὸ χωράφι του καὶ ἀτενίζῃ τὸν ὑπάλληλον τοῦ ΤΕΒΕ μὲ γραβάτα, παπούτσια καὶ ἐπανωφόρι προσπαθεῖ νὰ τὸν ἀποφύγῃ, διότι ἠξεύρει, ὅτι θὰ τὸν σημειώσῃ καὶ θὰ τὸν στείλῃ εἰς τὸν Δικαστήν, ὁ ὁποῖος θὰ τοῦ εἴπῃ: Τί νὰ σοῦ κάμω ἐγὼ, καὶ ὅτι ἐγὼ ἐφαρμόζω τὸν νόμον καὶ πέραν αὐτοῦ τίποτε. Πληρώνεις ἢ πηγαίνεις φυλακή. Ἀναγκάζεται, λοιπόν, ὁ ἀγρότης εἴτε νὰ πωλήσῃ τὸ χωράφι του ἢ ζῷόν του, εἴτε νὰ δανεισθῇ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐξέλθῃ τῶν φυλακῶν δι’ ὀλίγας πάλιν ἡμέρας, ὄχι διὰ πάντοτε, διότι πάλιν θὰ διωχθῇ. Αὐτοὶ δὲν εἶναι οὔτε ἐπαγγελματίαι, οὔτε βιοτέχναι, εἶναι ἀγρόται καὶ ὡς τοιοῦτοι δὲν ἔπρεπε νὰ πληρώνουν εἰς τὸ ΤΕΒΕ, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ βοηθήσωμεν ὅλοι ὅπως ψηφίσωμεν τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἀγρότου. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος τόσον ἀντιλαμβάνεται καὶ ἠξεύρει τὸ ζήτημα, ὅπως ὑπ’ εὐθύνην της ἡ Κυβέρνησις, μέχρι τῆς τελείας διαρρυθμίσεως τοῦ ὅλου ζητήματος, ἀναστείλῃ τὴν πληρωμὴν τῶν καθυστερημένων ὀφειλῶν.

§32ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τὰς συντάξεις;

§33Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Αἱ συντάξεις εἶναι κεκτημένον δικαίωμα καὶ οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀφαιρέσῃ. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων οἱ συνταξιοῦχοι δικαιοῦνται νὰ λαμβάνουν σύνταξιν. Θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅπως αἰσθανόμενος τὸν πόνον αὐτῶν τῶν δῆθεν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν, διότι ἐν τῇ οὐσίᾳ πρόκειται περὶ ἀγροτῶν, νὰ ἀναστείλῃ τὴν πληρωμὴν τῶν ὀφειλομένων ποσῶν, ἵνα μὴ ὁδηγοῦνται οἱ πτωχοὶ αὐτοὶ ἄνθρωποι εἰς τὰ δικαστήρια.

§34Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Πόσους τοιούτους ἐπαγγελματίας ἔχει ἡ Πλάκα–Παξῶν; Διότι αἱ πληροφορίαι μου εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι παρὰ πάνω ἀπὸ τρεῖς.

§35Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον, δὲν πρόκειται περὶ τριῶν ἀνθρώπων. Πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν παράκλησίν μας, ὅπως ἐφαρμόσῃ εἰς χωρία κάτω τῶν 2000 κατοίκων προαιρετικὴν τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΤΕΒΕ.

§36Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Τὸ θέμα, κ. Πρόεδρε, ἔχει συζητηθῆ ἐπανειλημμένως. Κατὰ συνέπειαν, δὲν πρέπει νὰ καταπονεῖται ἡ Βουλὴ ἐκ νέου, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ἄλλοτε ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δηλαδὴ εἰς χωρία κάτω τῶν 2 χιλιάδων κατοίκων ἡ ἀσφάλισις θὰ πρέπει νὰ εἶναι προαιρετική, πρέπει συντόμως νὰ πραγματοποιηθῇ.

§37Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Πολλαὶ αἰτήσεις ἐπαγγελματιῶν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας (πέραν τοῦ Στρυμῶνος) ἐκκρεμοῦν εἰς τὸ ΤΕΒΕ ἢ ἀπερρίφθησαν, διότι ὁ κανονισμὸς ζητεῖ νὰ προσκομίσουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι πιστοποιητικὰ τῶν οἰκονομικῶν ἐφοριῶν ἢ ἀποδείξεις παλαιάς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ πάντα κατεστράφησαν ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους καὶ αὐταὶ ἀκόμη αἱ Ἑλληνικαὶ ἐπιγραφαί. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, νὰ συστήσῃ τὴν ἐπίσπευσιν τῆς τροποποιήσεως τοῦ κανονισμοῦ εἰς τὸ ἀνωτέρω σημεῖον, τὴν ὁποίαν ἄλλωστε ἀπὸ τετραμήνου ὑπεσχέθη ἡ διοίκησις τοῦ ΤΕΒΕ διὰ νὰ συζητηθοῦν καὶ αἱ ἐκκρεμεῖς αἰτήσεις.

§38Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ θέμα ἐξηντλήθη προχθές. Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν, μέχρις ὅτου καθορισθῇ ἡ πολιτική της ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ ἀναστείλῃ κάθε δίωξιν. Ἐπίσης θὰ παρεκάλουν νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου διὰ τοῦ ὁποίου θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτὸ, τὸ ὁποῖον πράγματι βασανίζει τὸν λαόν.

§39Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπὶ τριετίαν τώρα συζητοῦμεν περὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν εἰς τὰ χωρία κάτω τῶν 2.000 κατοίκων καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι πλέον ἐποικοδομητικὸν τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος ἡ συζήτησις αὐτή. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβῃ θαρραλέας ἀποφάσεις, ἢ θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀσφάλισις ἢ ὄχι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπε πρὸ ἡμερῶν ὅτι θὰ φέρῃ 2 νομοσχέδια εἰς τὴν Βουλήν, τὰ ὁποῖα κατόπιν ἐξονυχιστικῆς συζητήσεως, θὰ θέσουν μίαν τάξιν εἰς τὰ πράγματα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ φέρῃ τὰ δύο αὐτὰ νομοσχέδια καὶ κατόπιν νὰ ληφθῇ μία ἀπόφασις, διότι αὐτὸ θὰ συνεχίζεται ἐπὶ 10 χρόνια ἀκόμη καὶ ἐν τῷ μεταξὺ θὰ διώκωνται οἱ ἐπαγγελματοβιοτέχναι.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον.

§41Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ εἶναι συνδεδεμένη μὲ 2 ἀτυχήματα. Τὸ πρῶτον ἀτύχημα εἶναι ὅτι ὑπεβλήθη μετὰ τὴν ὑποβολὴν ἐκείνης, τῆς ὁποίας ἡ συζήτησις προηγήθη, πρὸ μιᾶς ἑβδομάδος καὶ δὲν συνεδυάσθη, κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην μὲ τὴν προηγηθεῖσαν, ὅπου ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀκουσθῇ σχεδὸν ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἐπὶ τοῦ προβλήματος τοῦ ΤΕΒΕ. Τὸ δεύτερον ἀτύχημα εἶναι, ὅτι ἡ ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς ἀντὶ νὰ ἐγγράψῃ πρῶτον ἀγορητὴν τὸν βουλευτήν, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Λάκκας τῶν Παξῶν, τὸν φέρει τελευταῖον. Ἐξ αἰτίας τοῦ ἀτυχήματος αὐτοῦ τοῦ δευτέρου, νομίζω, ὅτι ἐπαναλαμβάνεται ἡ συζήτησις, διότι, ἐὰν ἐδίδετο ὁ λόγος εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰς ἐμὲ θὰ ἔλεγον ὅτι ἐγὼ ἀπέστειλον εἰς τοὺς συμπολίτας μου τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης Συνεδριάσεως, ὅπου ὑπῆρχον αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, καὶ ὑποθέτω ὅτι θὰ ἀντελήφθησαν τὸ ζήτημα καὶ δὲν χρειάζεται σήμερον νὰ γίνῃ νέα συζήτησις καὶ διότι ἐλπίζομεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ προσπαθήσῃ, τέλος πάντων, νὰ λύσῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα, κατὰ τὸν αʹ ἢ βʹ τρόπον, εἰς τρόπον ὥστε οἱ κάτοικοι, οἱ ἀγρόται ἐπαγγελματίαι τῶν μικρῶν χωρίων νὰ ξεύρουν, ἐὰν εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἢ ὄχι ἡ ἀσφάλισις εἰς τὸ ΤΕΒΕ.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§43Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ ἤθελον νὰ παρακαλέσω, τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐφ’ ὅσον ἐπικρατεῖ αὐτὴ ἡ σύγχυσις, νὰ ἀνασταλῇ ἡ ἐπέκτασις τῆς νομοθεσίας, περὶ ΤΕΒΕ εἰς τὴν Δωδεκάνησον.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος κ. Ζαννῆ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργός.

§45Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐκ Παξῶν, συνάδελφος ἔθεσε τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Ἑπομένως, δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω, παρὰ νὰ ἀναφερθῶ εἰς ὅσα πρὸ 15 ἡμερῶν εἶπον.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Σαράντης ἔχει τὸν λόγον.

§47Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς ὅπως λάβωσιν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Καρατζένης ἔχει τὸν λόγον.

§49Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Θὰ ἔλεγον τὸ ἑξῆς, ὅτι αὐτὰ τὰ χιλιόμετρα τοῦ ὁδικοῦ δικτύου εἰς κάθε περιφέρειαν, τὰ ὁποῖα διηνοίχθησαν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, θὰ ἦτο λογικὸν καὶ δίκαιον νὰ ἀποδοθοῦν εἰς τοὺς ἀναφερομένους, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν καὶ ὄχι εἰς τοὺς αὐτοκινητιστάς, οἱ ὁποῖοι εἶχον περιωρισμένον ὁδικὸν δίκτυον καὶ οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ κυκλοφοροῦν καὶ νὰ θεωροῦν ἑαυτοὺς ἱκανοποιημένους. Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν ἐκ τῆς διανοίξεως τῶν νέων ὁδῶν, νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀποκατασταθοῦν διὰ τῆς τοποθετήσεως αὐτοκινήτων εἰς τὰ χιλιόμετρα, τὰ νέα τὰ ὁποῖα διηνοίχθησαν καὶ ἔτσι ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον καθημερινῶς ἀπασχολεῖ τὴν Βουλήν, θὰ ἐλύετο, νομίζω.

§50Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐχρόνισε, πράγματι, τὸ θέμα καὶ οἱ ἐξελθόντες ἐδικαιώθησαν. Περαιτέρω μέτρα δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λάβωμεν καὶ ἑπομένως, μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους θὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας τῆς ἐξελίξεως τοῦ πολιτισμοῦ μας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον νὰ δημιουργοῦνται εἰδικοὶ λογαριασμοί. Ὅσον δίκαιον καὶ ἐὰν ἔχουν, δὲν εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ πράξω τι ὑπὲρ αὐτῶν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀνα-

φορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως θέσεως τακτικῶν Πολιτικῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας) καὶ συγκροτήσεως αὐτοτελοῦς κλάδου πολιτικῶν Ὑπαλλήλων Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ τὴν κάλυψιν ἰδίᾳ τῶν ὑπο-

χρεώσεων τῆς Χώρας ὡς μέλους τοῦ

Ν.Α.Τ.Ο.».

§52Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρακαλέσω, ὅπως μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τροποποιήσω τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον κάμει πρὸ ἡμερῶν καὶ τὴν ὁποίαν εἴχατε ἀποδεχθῆ. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι ἐζήτησα νὰ προστεθῇ ἄρθρον 9, τὸ ὁποῖον τότε εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ ἀποδεχθῆτε, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἦτο πολύπλοκον καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις εἶπε, πρὸς στιγμήν, ὅτι τοιαύτη πολύπλοκος διατύπωσις δὲν πρέπει, χωρὶς νὰ μελετηθῇ νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Εἴχατε ἐπίσης τὴν καλωσύνην νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν διατύπωσιν. Ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 9 πρέπει νὰ διορθωθῇ διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον: Λέγομεν ὅτι: «Διὰ τοῦ αὐτοῦ Β. Δ. δύναται........ (ἀναγινώσκει)». Ἐσκέφθην, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ θεσπίσωμεν εἰδικὸν Συμβούλιον, δεδομένου ὅτι αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ἀντισυνταγματικόν. Καὶ μάλιστα, συνάδελφος ἦτο ἐκεῖνος, ὁ κ. Μπακόλλας, ὁ ὁποῖος, μετὰ τὴν ἐκ μέρους ὑμῶν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, πρὸ ἑβδομάδος, μοὶ ὑπέδειξε τὸ ἐλάττωμα αὐτὸ τῆς διατυπώσεως καὶ ἐθεώρησα ἀναγκαῖον, ὅπως τὴν τροποποιήσω κατὰ τὸν ἀκόλουθον τρόπον: «Αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 4, 5, 7, 8 παράγρ. 2..... (ἀναγινώσκει)». Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ διατύπωσις, διότι διαφορετικὰ αἱ ἀποφάσεις αἱ λαμβανόμεναι, θὰ ἦτο δυνατόν, προσβαλλόμεναι ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, νὰ προκαλέσουν ἀκύρωσιν. Ἐπίσης, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, κ. κ. συνάδελφοι, —δεδομένου ὅτι κατόπιν αὐτῆς τῆς διορθώσεως, πρέπει νὰ ξαναπεράσῃ ἀπὸ τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον— νὰ προστεθῇ καὶ δευτέρα παράγραφος εἰς τὸ ἄρθρον 9, ἔχουσα ὡς ἀκολούθως: «Εἰς τὰς ὑπὸ τοῦ ἐν τῇ προηγουμένῃ παραγράφῳ μνημονευομένου Β.Δ........ (ἀναγινώσκει)». Προστίθεται μία ὀργανικὴ θέσις μετεωρολόγου, εἰδικοῦ ἐπιστήμονος ἐπὶ βαθμῷ Δʹ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Μετεωρολογικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας, ὑπάρχουν τρεῖς ἐπιστήμονες μετεωρολόγοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ οἱ τρεῖς ἄριστοι. Ὁ νόμος 2500, προβλέπει δύο θέσεις ἐνῷ ὑπάρχουν τρεῖς Εἶναι ἀδύνατος ἡ ἀπομάκρυνσις οἱουδήποτε ἐκ τῶν τριῶν. Ἀφήσατε ὅτι εἶναι ἀδύνατος οἱαδήποτε ἀξιοποίησις καὶ τῶν τριῶν ἐκτὸς τῆς Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας. Εἶναι εἰδικοὶ ἐπιστήμονες, ἀσχοληθέντες μόνον καὶ μόνον μὲ τὴν μετεωρολογίαν. Συνεννοήθην μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὁ ὁποῖος ἐνέκρινε, διότι πρέπει καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, προκειμένου περὶ δαπάνης, νὰ ἐγκρίνῃ τὴν διάταξιν καὶ παρακαλῶ καὶ ὑμᾶς, νὰ ἀποδεχθῆτε, ὅπως μὴ ἀπολύσωμεν οὐδένα ἐκ τῶν τριῶν. Ἐργάζονται ἐπὶ ἔτη, εἶναι ἄριστοι μετεωρολόγοι καὶ δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ προβῶμεν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἰς τὸν ἀποκεφαλισμὸν ἑνὸς ἐκ τῶν τριῶν.

§53Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡμεῖς δὲν θέλομεν νὰ ἀπολυθῇ κανείς.

§54Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐπίσης, παρακαλῶ ὅπως καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 6 παρ. 4 στιχ. 6 μετὰ τὴν λέξιν «ραδιοτεχνιτῶν», προστεθοῦν αἱ λέξεις «καὶ εἰδικῶν κρυπτογράφων».

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως θέσεως τακτικῶν Πολιτικῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας) καὶ συγκροτήσεως αὐτοτελοῦς κλάδου Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διὰ τὴν κάλυψιν ἰδίᾳ τῶν ὑποχρεώσεων τῆς χώρας ὡς μέλους τοῦ Ν.Α.Τ.Ο.». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου πληρώσεως κενῶν θέσεων Ἀνθυποσμηναγῶν Ὑπογραμματέων τοῦ Δικαστικοῦ Σώματος τῆς Β. Ἀεροπορίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§58Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἀεροπορίας). Δέχομαι κύριοι βουλευταί, τὰς ἑξῆς τροπολογίας: 1) Τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 3. 2) Δέχομαι ὅπως ἐν συνεχείᾳ τοῦ στιχ. ιιʹ τοῦ ἐδαφίου βʹ τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 προστεθῇ ἡ ἑξῆς φράσις: «καὶ ἀγόντων ἡλικίαν οὐχὶ ἀνωτέραν τῶν 32 ἐτῶν». 3) Ἐπίσης δέχομαι ὅπως προστεθῇ ἄρθρον 3, ἔχον ὡς ἑξῆς: Ἄρθρον 3. «Αἱ κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος νόμου ὑφιστάμεναι κεναὶ θέσεις μονίμων Συμβούλων Δʹ τάξεως τῆς Δικαιοσύνης τῆς Ἀεροπορίας, δύνανται νὰ πληρωθῶσι δι’ ἀπ’ εὐθείας κατατάξεως κατόπιν κρίσεως ὑπὸ τοῦ Α.Σ.Α. καὶ δι’ ἀποφάσεως τοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργοῦ, ἐκ τῶν κατωτέρω. α) Πρωτοδικῶν ἢ Ἀντεισαγγελέων παρὰ Πρωτοδίκαις. β) Ὑπηρετούντων Μονίμων ἢ Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Δικηγόρων ἐχόντων τοὐλάχιστον τριετῆ δικηγορικὴν ὑπηρεσίαν ἢ ἀντὶ ταύτης πτυχίον νομικῆς καὶ ὑπερτετραετῆ ὑπηρεσίαν Δικαστικοῦ Γραμματέως οἱουδήποτε Κλάδου τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ἐξ ἧς διετῆ τοὐλάχιστον μετὰ τὴν ἀπόκτησιν τοῦ πτυχίου. Αἱ λεπτομέρειαι πρὸς ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς παρούσης παραγράφου κανονισθήσονται διὰ διαταγῶν τοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργοῦ».

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη;

§60ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τρόπου πληρώσεως κενῶν θέσεων Ἀνθυποσμηναγῶν Ὑπογραμματέων τοῦ Δικαστικοῦ Σώματος τῆς Β. Ἀεροπορίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν συγκρότησιν Στρατιωτικῶν Συμβουλίων Ἐπιλογῆς».

§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν συγκρότησιν Στρατιωτικῶν Συμβουλίων Ἐπιλογῆς».

§64Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ὅπως κάμῃ δεκτὴν μίαν καθαρῶς τυπικὴν προσθήκην. Εἰς τὸ ἄρθρον 1, μετὰ τὸ πρῶτον ἐδάφιον τῆς αʹ παραγράφου, νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς ἐδάφιον: «Ἔφεδροι ὁπλῖται......». (ἀναγινώσκει). Ἐπειδὴ ἐδῶ ὁμιλοῦμεν περὶ στρατιωτῶν μόνον καὶ δὲν περιλαμβάνονται οἱ ναυτοδίοποι ὅπως καὶ οἱ ἔφεδροι ὑπαξιωματικοί, παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἡ διευκρίνησις αὐτή.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§66ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν κατ’ ἄρθρον.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν συγκρότησιν Στρατιωτικῶν Συμβουλίων Ἐπιλογῆς», ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως τοῦ Κληροδοτήματος Νικολάου Καΐρη ὑπὲρ τοῦ Κληροδοτήματος Ἀλκιβιάδου Κ. Ἐμπειρίκου καὶ συστάσεως Οἰκοκυρικῆς καὶ Ἐπαγγελματικῆς Σχολῆς Ἄνδρου».

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως τοῦ Κληροδοτήματος Νικολάου Καΐρη ὑπὲρ τοῦ Κληροδοτήματος Ἀλκιβιάδου Κ. Ἐμπειρίκου καὶ συστάσεως Οἰκοκυρικῆς καὶ Ἐπαγγελματικῆς Σχολῆς Ἄνδρου». αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως ἐκποιήσεως ἀγροῦ δωρηθέντος πρὸς ἵδρυσιν ἀγροκηπίου ὑπὸ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ ἐν Σολακίῳ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ διαθέσεως τοῦ τιμήματος πρὸς βελτίωσιν τῶν μονίμων ἐγκαταστάσεων τοῦ προτύπου κτήματος Καλαμῶν».

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως ἐκποιήσεως ἀγροῦ δωρηθέντος πρὸς ἵδρυσιν ἀγροκηπίου ὑπὸ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ ἐν Σολακίῳ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ διαθέσεως τοῦ τιμήματος πρὸς βελτίωσιν τῶν μονίμων ἐγκαταστάσεων τοῦ προτύπου κτήματος Καλαμῶν». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως ποσοῦ δι’ ἐνίσχυσιν τοῦ κληροδοτήματος Δ. Δημητριάδη πρὸς ἀνέγερσιν Ὠτορινολαρυγγολογικῆς Κλινικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν».

§72ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως ποσοῦ δι’ ἐνίσχυσιν τοῦ κληροδοτήματος Δ. Δημητριάδη πρὸς ἀνέγερσιν Ὠτορινολαρυγγολογικῆς Κλινικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως νόμων ἁρμοδιότητος τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους».

§74ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως νόμων ἁρμοδιότητος τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διευκολύνσεων διὰ τὴν πώλησιν τῶν προϊόντων τῶν ἐργαζομένων τυφλῶν».

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διευκολύνσεων διὰ τὴν πώλησιν τῶν προϊόντων τῶν ἐργαζομένων τυφλῶν». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2443)1953 «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν πειθαρχικὴν δίωξιν Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς». Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§78Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ κάμω μίαν μικρὰν παρατήρησιν. Ὅταν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος καὶ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης μᾶς ἔφερε τὸν νόμον 2443 διὰ νὰ ψηφισθῇ ἐνταῦθα, μᾶς ἐδήλωσεν ὅτι εἶναι ὑπεραναγκαία ἡ ἐπαναφορὰ τῶν στασιαστῶν τοῦ Μαΐου τοῦ 1951 καὶ μᾶς διεβεβαίωσεν ὅτι λόγῳ τῶν προσόντων, τὰ ὁποῖα ἔχουν, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸ στράτευμα, διὰ νὰ προσφέρουν εἰς τὸ μέλλον τὰς ὑπηρεσίας των πρὸς τὴν Πατρίδα. Ἤδη, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης μᾶς φέρει συμπληρωματικὸν νομοσχέδιον τοῦ ἐν λόγῳ νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκεται ὅπως ἀξιωματικούς, κριθέντας δὶς ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Συμβουλίων καὶ μὴ κριθέντες ὑπ’ αὐτῶν νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸ στράτευμα, δύναται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, παρὰ τὴν ἀπόφασιν δύο Συμβουλίων, νὰ παραπέμπῃ εἰς τὰ αὐτὰ Συμβούλια τοὺς στασιαστὰς ἀξιωματικοὺς διὰ νὰ τοὺς κρίνουν διὰ τρίτην φοράν! Ἀγαπητὲ Πρόεδρε καὶ Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅταν ἀποστρατεύωμεν τοὺς ἥρωας τοῦ Ρίμινι καὶ τοῦ Ἐλ Ἀλαμέϊν, ὅταν ἀποστρατεύωμεν τοὺς ἥρωας τοῦ Γράμμου καὶ τοῦ Βιτσίου, ὅπως εἶναι οἱ στρατηγοὶ Κρεστενίτης, Λάμαρης, Ἀργυρόπουλος, Σφέτσας, Κατσιμῆτρος κλπ. καὶ οἱ ὁποῖοι διεκρίθησαν εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποστρατεύσωμεν αὐτούς, διὰ τοὺς ὁποίους μάλιστα ἡ Πατρὶς ἐξώδευσεν ἀρκετὰ δισεκατομμύρια, διὰ νὰ τοὺς σπουδάσῃ ὅλους εἰς τὴν Πολεμικὴν Σχολὴν τῶν Παρισίων καὶ εἰς ἄλλας πολεμικὰς σχολὰς τῆς Εὐρώπης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποστρατεύωμεν στρατηγούς, οἱ ὁποῖοι ἀπετέλεσαν τὰ διαμάντια τοῦ στρατοῦ μας εἰς τὸν Γράμμον καὶ τὸ Βίτσι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποστρατεύωμεν αὐτοὺς καὶ νὰ ἐπαναφέρωμεν στασιαστάς, κριθέντας ὡς μὴ ἱκανοὺς νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸ στράτευμα, μετ’ ἀπόφασιν μάλιστα δύο ἀνακριτικῶν Συμβουλίων. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Πρόεδρε, διὰ τὴν ἱστορίαν σας τὴν πολιτικήν, νὰ ἀποσύρετε, σεῖς ἰδιαιτέρως, τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἔγινε συζήτησις, κατὰ τὴν προεκφώνησιν, θὰ ὁμιλήσουν οἱ εἰσηγηταί. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§80Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπιείκεια εἶναι ἀδελφὴ τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὅταν ἡ Πολιτεία φθάνῃ εἰς τὸ ὑψηλὸν σημεῖον, νὰ κρίνῃ μετ’ ἐπιεικείας τὰ παραπτώματα τῶν τέκνων της, πρέπει καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ ὄργανον τῆς Πολιτείας, νὰ ἵστανται ὑψηλὰ καὶ μετ’ εὐλαβείας νὰ ἐκτελοῦν τὸ ὕψιστον αὐτὸ καθῆκον τῆς Πολιτείας. Ἐκ χαρακτῆρος, εἶμαι ἀπολύτως ἐπιεικὴς καὶ μετὰ συγκινήσεως παρέχω τὴν ἐνίσχυσίν μου, ὅταν πρόκειται ἡ Πολιτεία νὰ ἀσκήσῃ αὐτὸ τὸ ὑψηλόν της καθῆκον. Θὰ ἐψήφιζον τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀσυζητητί, ἐὰν ἦτο πλῆρες καὶ ἐὰν ἡ Πολιτεία διὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἤρχετο νὰ ἀπεδώσῃ ἰσοπολιτείαν, δικαιοσύνην καὶ ἐπιείκειαν εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τοῦ στρατοῦ μας, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν εἰς ἀνωμάλους περιστάσεις καὶ νὰ κρίνῃ μὲ τὸ ἴδιον μέτρον ὅλους τοὺς ἀξιωματικούς, ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν τυχὸν αὐστηρῶς εἰς τὸ παρελθόν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐντοπίζει καὶ ὑποχρεώνει τὴν Πολιτείαν νὰ ἐκδηλώσῃ τὴν ἐπιείκειάν της, μόνον εἰς ὡρισμένην κατηγορίαν ἀξιωματικῶν στασιαστῶν. Ἐφ’ ὅσον ἔχομεν Κοινοβούλιον, ἐπειδὴ εἴμεθα ἡ ἔκφρασις τῆς Δημοκρατίας καὶ ἐπειδὴ πρέπει εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἐπὶ τέλους, νὰ σταματήσῃ ἡ παλαιὰ συνήθεια τῶν κινημάτων καὶ τῶν στάσεων, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, καὶ εἰσηγοῦμαι τὴν καταψήφισίν του, διότι δὲν πρέπει νὰ ψηφίσωμεν ἕνα νομοσχέδιον, ποὺ ἐκφράζει ἐπιείκειαν μόνον διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν στασιαστῶν ἀξιωματικῶν. Πρέπει οἱ ἀξιωματικοὶ νὰ συνηθίσουν, ἐπὶ τέλους, νὰ εἶναι πιστοὶ εἰς τὸν ὅρκον των, νὰ εἶναι πιστοὶ εἰς τὸ καθῆκον των, νὰ μὴ κάμνουν κινήματα καὶ νὰ μὴ ἔχουν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ Πολιτεία θὰ τοὺς ἀμνηστεύσῃ μετ’ ὀλίγον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ ἐπειδή, δὲν εἶναι πλῆρες τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἰσηγοῦμαι τὴν καταψήφισίν του.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§82Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι, λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῶ εἰς τὴν ἔκκλησιν, τὴν ὁποίαν, μὲ τὸν συνήθη καὶ ἰδιαιτέρως χαρακτηρίζοντα αὐτὸν δραματικὸν τόνον, ἔκαμεν ὁ φίλος μου, ὁ ἀγαπητός μου ἐκ Σάμου πολιτευτής. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, νὰ μὴ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὅλου ζητήματος, ἐκ νέου. Δὲν νομίζω, ὅτι ἔχω δικαίωμα νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως. Ἡ οὐσία εἶχε συζητηθῆ. Καὶ ὅταν τὸ Κόμμα τοῦ Συναγερμοῦ ἦτο εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ οὐσία συνεζητήθη ἐπανειλημμένως καὶ ἀφ’ ἧς τὸ Κόμμα τοῦ Συναγερμοῦ ἀνῆλθεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Εἰς τὴν προκειμένην, ἄλλωστε, περίπτωσιν, δὲν τίθεται ζήτημα γενικόν. Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶν, τὸν ἀξιότιμον ἐκ Χίου συνάδελφον, μετὰ ταῦτα. Δὲν τίθεται ζήτημα γενικόν. Ἐδῶ ὑπάρχει ζήτημα εἰδικόν. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς, εἴτε ὀρθῶς, εἴτε ἐσφαλμένως, κατὰ τὴν Κυβέρνησιν ὀρθῶς, ὀρθότατα, ἐγένετο ἡ ἀποκατάστασις τῶν τιμωρηθέντων βαρύτατα δηλαδή, τῶν ἀποστρατευθέντων, δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, νὰ μὴ γίνῃ ἡ τακτοποίησις τῆς θέσεως καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι καὶ κατὰ τὴν γνώμην τῆς προηγουμένης στρατιωτικῆς ἡγεσίας, εἶχον πταίσει ὀλιγώτερον. Καὶ δι’ αὐτὸ εἶχον φέρει νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶχε συζητηθῆ καὶ αὐτὴν τὴν ἐπιχειρηματολογίαν ἐχρησιμοποίησα καὶ ἡ Βουλὴ ἔκαμε δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ ἐσημειώθησαν ὡρισμέναι παραλείψεις, ὑπάρχουν τεχνικὰ προβλήματα, πλεῖστα, τὰ ὁποῖα φυσικὸν εἶναι πολλάκις νὰ παραβλέπωνται καὶ συμπληροῦμεν, ἤδη, τὸ νομοσχέδιον, τὸν νόμον μᾶλλον, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν τὸ 1953, τὸν νόμον 2443. Ἑπομένως, ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, συμπίπτουσα ἀπολύτως καὶ ταυτιζομένη ἀπολύτως πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ ἤδη ἰσχύοντος νόμου 2443, κατ’ οὐσίαν δὲν συζητεῖται. Κατ’ οὐσίαν, λέγω, δὲν συζητεῖται διότι τύποις, καὶ πάλιν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ καὶ ὀρθῶς ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔλαβε τὸν λόγον, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας καὶ εἶχεν ἀπολύτως τὸ δικαίωμα νὰ συζητήσῃ καὶ τὴν ἀρχὴν καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι εὑρίσκει τὴν ἀρχὴν ἀξίαν ἀπορρίψεως. Ἀλλά, κατ’ οὐσίαν, ἀσχέτως τοῦ τυπικοῦ αὐτοῦ δικαιώματος, κατ’ οὐσίαν δὲν ἔχει ἔννοιαν νὰ συζητήσωμεν τὴν ἀρχήν, δεδομένου ὅτι ἐψηφίσαμεν τὸν νόμον 2443, ὁ ὁποῖος προβλέπει ἀκριβῶς τὴν τακτοποίησιν καὶ τῶν περιπτώσεων ἐκείνων τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐθεωρήθησαν καὶ ὑπ’ αὐτῶν τούτων τῶν Συμβουλίων τῶν πρὸ διετίας ἀποφανθέντων περὶ τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐχαρακτηρίσθησαν καὶ ὑπὸ τῶν Συμβουλίων ἐκείνων, ὡς ὀλιγώτερον ὑπεύθυνοι. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ὅπως μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ μὴ ἀνταποκριθῶ εἰς τὴν ἔκκλησιν, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνε πρὸς ἐμὲ ὁ κ. Γρηγορίου καὶ ὅπως μὴ συμφωνήσω πρὸς τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ζορμπᾶς. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐγενίκευσε τὰς παρατηρήσεις του. Εἶπεν, ὅτι θὰ ἐψήφιζε — διότι ἔχει τὴν ροπὴν τῆς ἐπιεικείας — θὰ ἐψήφιζεν ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν τὸ ἐγενίκευον. Πῶς νὰ τὸ γενικεύσω, κύριοι συνάδελφοι; Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτέ, ὡς πρὸς τὸ παρελθόν, νὰ γενικεύσωμεν ἀπεριορίστως τὴν τάσιν τῆς κατὰ τὸν κ. Ζορμπᾶν ἐπιεικείας. Κατ’ ἐμέ, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, δὲν πρόκειται περὶ ἐπιεικείας, ἀλλὰ δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὸ θέμα διὰ νὰ μὴ ἀναξέσω πληγὰς καὶ διὰ νὰ μὴ ἀρχίσῃ μία γενικὴ ἐπὶ τοῦ θέματος συζήτησις. Εἶπον, ἄλλοτε, ποία εἶναι ἡ περὶ τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν γνώμη μου καὶ πιστεύω καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ εἶναι ἄξιοι νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Στρατὸν καὶ ἄξιοι πάσης ἐμπιστοσύνης. Ὁ κ. Γρηγορίου, ἐμνημόνευσεν ὡρισμένους στρατηγούς, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν. Θὰ ἠμποροῦσα καὶ ἐγὼ νὰ μνημονεύσω ἄλλους τόσους, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν πρὸ αὐτῶν ὑπὸ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων. Διότι εἶναι φυσικὸν ὅταν φθάνῃς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Στρατηγοῦ καὶ κρίνεσαι διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντιστρατήγου ἔστω καὶ ἂν ἔχῃς ἄριστα πολεμήσει, νὰ κρίνεσαι μὲ κριτήρια πλέον διαφορετικά. Καὶ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄξιοι — καὶ εἶναι οἱ περισσότεροι ἐξ ἐκείνων τοὺς ὁποίους ἐμνημόνευσε καὶ ἐπολέμησαν καὶ ἐτίμησαν τὴν στολὴν εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν — ἀλλὰ ἦλθεν ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἔπρεπε ν’ ἀποχωρήσουν. Οἱ ἀξιωματικοὶ περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλῶ σήμερον, δὲν εἶναι ἀξιωματικοὶ φέροντες τὸν βαθμὸν τοῦ στρατηγοῦ καὶ οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰ πρόθυρα πλέον τῆς ἐσχάτης κρίσεως — ἐὰν δηλαδή, εἶναι ἄξιοι νὰ φθάσουν εἰς τὴν ἀνωτάτην τῶν βαθμίδων — ἀλλὰ εἶναι ἀξιωματικοὶ νεώτεροι, οἱ ὁποῖοι κρίνονται μὲ τελείως διαφορετικὰ κριτήρια. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, λοιπόν, νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ συνανάμιξις τῶν δύο περιπτώσεων καὶ νὰ λέγῃ ὁ κ. Γρηγορίου ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀπεστρατεύσαμεν τοὺς 20 στρατηγοὺς πέρυσι, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν θέσιν αὐτῶν. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπω, καὶ εἰς τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις, ἐφ’ ὅσον ἀπεστρατεύσαν ἄνδρες, ὡς ὡρισμένοι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρακάθηνται μεταξὺ ἡμῶν ὡς συνάδελφοι, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν ἐπίσης, καὶ ὑπῆρξαν ἔξοχοι πολεμισταὶ καὶ εἰς τὸ Ἀλβανικὸν Μέτωπον καὶ ἀλλαχοῦ, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ προβῶμεν εἰς καμμίαν ἄλλην ἐνέργειαν ἐπιεικείας. Ἑπομένως, ὁ συλλογισμὸς τοῦ κ. Γρηγορίου, ἠθικοῦ περιεχομένου ἀξίου προσοχῆς, δὲν συναρτᾶται λογικῶς μὲ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ὁ συλλογισμὸς τοῦ κ. Ζαρμπᾶ, ἐπίσης δὲν συναρτᾶται μὲ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ προβῶ εἰς μίαν ἀναδρομικὴν ἀποκατάστασιν ἢ εἰς μίαν θέσπισιν διαδικασίας περὶ ἀποκαταστάσεως ἀναδρομικῆς, διότι δὲν προβαίνομεν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν αὐτοδικαίως. Εἰς τὴν θέσπισιν διαδικασίας, ἀποκαταστάσεως ἀναδρομικῆς, δι’ ὁλόκληρον δεκαετίαν ἢ δεκαπενταετίαν, αὐτὸ δὲν δικαιοῦμαι νὰ τὸ κάμω. Κάθε ἔτος ἔχει πρὸς τὰ ὀπίσω τὰ ὅριά του. Καὶ ἠμπορεῖς νὰ τακτοποιῇς καὶ νὰ διορθώνῃς κάτι ποὺ ἔγινε πρὸ ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν, δὲν ἠμπορεῖς ὅμως νὰ διορθώσῃς κάτι ποὺ κακῶς ἐγένετο πρὸ 10 ἢ 20 ἐτῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον διὰ λόγους συνδεομένους πρὸς τὴν οἰκονομίαν τῶν πραγμάτων. Ἠμπορεῖ ἡ ἠθικὴ νὰ τὸ ἐπιβάλλῃ, ἀλλ’ ἡ οἰκονομία τῶν πραγμάτων εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς εἶναι ἰσχυροτέρα.

§83Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἴπατε ὅτι αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις ἀπεστράτευσαν ἀξιωματικούς. Τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτοὺς δὲν ἀπεστράτευσαν αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις, ἀλλ’ ὁ τότε Ἀρχηγὸς τοῦ Στρατοῦ κ. Ἀλ. Παπάγος, ὁ ὁποῖος εἶχε καὶ τὸ πλῆρες δικαίωμα ἀποστρατείας ἀξιωματικῶν. Ἑπομένως τοὺς συναδέλφους, τοὺς ὁποίους βλέπομεν σήμερον μεταξὺ ἡμῶν, δὲν τοὺς ἀπεστράτευσαν αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις, ἀλλ’ ὁ νῦν πολιτικός των Ἀρχηγός.

§84Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι ὅλους.

§85Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ζήτημα, ὅτι οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ἐπανερχόμενοι διὰ τοῦ νόμου, εἶναι νεώτεροι τῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν, τῶν 22...

§86Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν τίθεται ζήτημα ἐπανόδου, ἀλλ’ ἄρσεως ὡρισμένων ποινῶν.

§87Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. ... οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν ἐπανελθόντων μὲ τὸν 2443, εἶναι συμμαθηταὶ τῶν ἀποστρατευθέντων 22 στρατηγῶν. Οἱ 22 δὲ στρατηγοί, δὲν ἀπεστρατεύθησαν διότι δὲν εἶχαν πλέον τὴν ἱκανότητα διὰ νὰ γίνουν ἀντιστράτηγοι. Ἀπεστρατεύθησαν συλλήβδην, διότι ὑπετίθετο ὅτι φίλα ἐφρόνουν πρὸς τὴν ἡγεσίαν, ἡ ὁποία ἠναγκάσθη τότε εἰς παραίτησιν, δηλαδὴ ὁ κ. Γρηγορόπουλος καὶ ὁ κ. Τσακαλῶτος. Ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα, ἀγαπητέ μου Πρόεδρε.

§88Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ εἰσέλθωμεν εἰς ὁλόκληρον τὸ θέμα, διότι θὰ σᾶς ἔδιδα τότε ἀπάντησιν. Εἶπα καὶ ἄλλοτε εἰς τὸν κ. συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὸν κ. Βενιζέλον, κάτι, ποὺ δὲν τὸ ἐφαντάζετο ὅτι θὰ τὸ ἤκουεν. Ὅτι ἡ ἀποστρατεία σχεδὸν ὅλων ἐγένετο μὲ καταπληκτικὴν πλειοψηφίαν ἢ καὶ μὲ παμψηφίαν, μὲ πλειοψηφίαν μεγάλην, μᾶλλον, διότι παμψηφεὶ σχεδὸν κανεὶς δὲν ἀπεστρατεύθη, διότι ἐνδεχομένως ἐπῆρε τὴν ἰδικήν μου ψῆφον. Ἀπεστρατεύσαμεν, φερ’ εἰπεῖν, τὸν κ. Ἀργυρόπουλον. Ἀλλ’ ὅταν οἱ περισσότεροι τῶν Ἀντιστρατήγων ἐκείνην τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις εἰς βάρος τοῦ κυρίου Α ἢ Β, ἦσαν Ἀντιστράτηγοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτουν καὶ προηγουμένως καὶ ὄχι Ἀντιστράτηγοι προαχθέντες εἰς τὸν βαθμὸν αὐτὸν ἐπὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ὑποψία ὅτι αὐτοὶ εἶναι ἐναντίον τοῦ κ. Ἀργυροπούλου, ὅταν ἡ ἀποστρατεία ἐγένετο ἔτσι, ὅπως σᾶς εἶπα — καὶ ἠμπορεῖτε νὰ τὸ πληροφορηθῆτε αὐτὸ ζητοῦντες τὰ πρακτικὰ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Α.Σ.Σ. — ὅταν ἔτσι ἐγένετο τὸ πρᾶγμα, δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ ἀποδώσετε εἰς καμμίαν πολιτικὴν πρόθεσιν τὰς ἀποστρατείας αὐτάς. Ἐκρίθησαν ἀντικειμενικῶς, ἀντικειμενικώτατα. Ἐὰν ὀρθῶς ἢ ὄχι, αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἀλλὰ δὲν ἐκρίθησαν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ἐκείνην, ὑπὸ τὴν ὁποίαν σεῖς νομίζετε ὅτι ἐκρίθησαν. Τὸ βεβαιῶ αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, διότι προήδρευσα τοῦ Α.Σ.Σ. καὶ παρηκολούθησα τὰς συζητήσεις καὶ ὑπῆρξα κατ’ ἀρχὴν ὡς Πρόεδρος — διότι αὐτὴ εἶναι πάντοτε ἡ ἀποστολὴ τοῦ Προέδρου — διαιτητὴς καὶ προσεπάθουν νὰ εὕρω πάντοτε περισσότερα ἐπιχειρήματα ὑπὲρ καὶ ὀλιγώτερα κατά, ἀφίνων τοὺς Ἀντιστρατήγους, ἄλλωστε, νὰ ἔχουν τὸν κύριον καὶ τελευταῖον λόγον. Ἂς μὴ εἰσέλθωμεν, λοιπόν, εἰς τὸ θέμα αὐτό. Εἶναι ἐκτὸς τῶν ὁρίων τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου.

§89Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐγώ, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, θὰ ζητήσω ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ καταθέσῃ τοὺς ἀτομικοὺς φακέλλους τῶν ἀποστρατευθέντων, τῶν ἐπαναφερθέντων καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἔκριναν. Ἐκεῖ θὰ φανῇ ἡ πραγματικὴ ἀλήθεια, τί ἀξίζει ὁ καθένας.

§90Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ παρακαλέσω νὰ τοὺς ζητήσητε. Κύριοι συνάδελφοι, τώρα ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ ζητήσω μίαν τροπολογίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἡ τροπολογία μου θὰ σᾶς φανῇ παράξενη, διότι εἶναι προσωπική. Εἶπα κάποτε εἰς τὸν ἀξιότιμον συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, τὸν κ. Βενιζέλον, ὅταν ἐξενίσθη διὰ μίαν εἰδικὴν περίπτωσιν νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἶχον φέρει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι δὲν θὰ εἶναι ἡ μόνη περίπτωσις νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ περιλαμβάνῃ προσωπικὰς διατάξεις. Θὰ φέρω σειρὰν προσωπικῶν διατάξεων. Διατί; Διότι ὅπου θὰ διαπιστώνω ὅτι ἔχει σημειωθῆ ἀδικία, θὰ προβαίνω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, εἰς τὴν ἀποκάλυψιν τῆς ἀληθείας καὶ θὰ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως θεσπίζῃ εἰδικὴν διάταξιν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἐκείνου, ὁ ὁποῖος τυχὸν ἠδικήθη. Φέρω, λοιπόν, ἐνώπιον ὑμῶν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε: «Ἀξιωματικοὶ τῆς Ὑπηρεσίας Φροντιστῶν Μονάδων τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς ἀποστρατευθέντες αὐτεπαγγέλτως βάσει γνωμοδοτήσεως τοῦ Α. Σ. Σ....... (ἀναγινώσκει).....».

§91Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ δὲν ἤκουσα καθαρὰ τὴν τροπολογίαν, ποίους ἀφορᾷ;

§92Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ σᾶς ἐξηγήσω ἀμέσως. Ἡ τροπολογία ἀφορᾷ ἕνα καὶ μόνον Φροντιστὴν τοῦ Στρατοῦ. Δὲν τὸν γνωρίζω προσωπικῶς, οὔτε τὴν φυσιογνωμίαν του καὶ οὐδεὶς πολιτευτὴς ἐνήργησε ὑπὲρ αὐτοῦ, ἀλλὰ αὐτὴ αὕτη ἡ ἱεραρχία τοῦ Στρατοῦ, ἐρευνήσασα τὴν περίπτωσιν, ἔθεσε τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὑπ’ ὄψιν μου. Πρόκειται περὶ ἑνὸς Φροντιστοῦ, ὁ ὁποῖος ἔφερε τὸν βαθμόν, ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἀναζητήσω αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰς λεπτομερείας, διότι δὲν τὰς γνωρίζω, ὁ ὁποῖος ἔφερε τὸν βαθμὸν τοῦ Λοχαγοῦ καὶ ἦτο φροντιστής, ἐτοποθετήθη διοικητὴς Τάγματος καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς παρεπέμφθη μετὰ ταῦτα, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω τὴν περίπτωσιν, διότι ὀφείλω νὰ εἶμαι ἀπολύτως εἰλικρινὴς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, παρεπέμφθη εἰς τὸ Ἀνακριτικὸν Συμβούλιον.

§93Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πότε ἐτοποθετήθη Διοικητὴς Τάγματος;

§94Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον. Παρεπέμφθη, λοιπόν, εἰς τὸ Ἀνακριτικὸν Συμβούλιον, διότι ἐθεωρήθη ὅτι ἔκαμε μίαν ἀντικατάστασιν ἑνὸς διμοιρίτου ἀντικανονικῶς. Τὸ Πρωτοβάθμιον Συμβούλιον, ἐψήφισεν ἀπαλλακτικῶς, ἀλλὰ τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, λόγῳ τῆς αὐστηρότητος ἡ ὁποία ἐπεκράτει ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸν ἀποστρατεύσῃ. Σήμερον, μοῦ λέγει ἡ ἡγεσία, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἦτο φροντιστής, δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναλάβῃ τὴν διοίκησιν τμήματος, ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ τὸ παράπτωμα, διὰ τὸ ὁποῖον τὸν κατηγοροῦν, δὲν εἶναι παράπτωμα, διότι πρόκειται περὶ λάθους. Ἠρωτήθη δηλαδὴ ἡ περίπτωσις ἐπισταμένως καὶ ὁ φροντιστὴς αὐτός, ἐὰν πράγματι ἔχῃ δίκαιον καὶ κριθῇ ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸν στρατόν, διότι σήμερον δὲν λαμβάνει κἂν σύνταξιν, διότι πρέπει νὰ συμπληρώσῃ τὰ ἔτη τῆς συντάξεως.

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σύμφωνοι, σύμφωνοι.

§96Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἅμα εἶναι ἀνάγκη, ἠμπορεῖ νὰ τοποθετηθῇ διοικητὴς καὶ ἰατρὸς καὶ φαρμακοποιός.

§97Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία μου, ἀφορᾷ τὴν ἐπανόρθωσιν μιᾶς ἀδικίας καταφώρου, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς βάρος ἑνὸς ἀξιωματικοῦ τοῦ Ὑγειονομικοῦ Σώματος, τὴν ὁποίαν γνωρίζετε καὶ χαίρω πολύ, διότι ἤκουσα ὅτι θέλετε νὰ ἐπανορθώσητε τὰς ἀδικίας ταύτας. Ἡ ὑπόθεσις εἶναι δικαιοτάτη καὶ παρακαλῶ νὰ ἐπανορθωθῇ ἡ ἀδικία αὕτη.

§98Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Διαβιβάσατέ μου τὴν τροπολογίαν. Ἐὰν πρόκειται πράγματι περὶ καταφώρου ἀδικίας, χωρὶς νὰ διορθοῦμεν τὸ πρᾶγμα αὐτομάτως διὰ τοῦ νομοσχεδίου, διότι αὐτὸ τὸ ἀποκλείω πάντοτε, νὰ τὴν δεχθῶ.

§99Γ. ΠΛΑΤΗΣ. «Ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ τοῦ στρατοῦ, δι’ οὓς Ἀνακριτικὰ Συμβούλια, εἰς ἃ παρεπέμφθησαν.... (ἀναγινώσκει).....».

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Γνωρίζω τὴν περίπτωσιν. Νομίζω ὅτι ἕνας μόνον ἀρχίατρος εἶναι. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀρχιάτρου, ὁ ὁποῖος πράγματι ἐνεπλάκη εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν περιπέτειαν. Πράγματι ἔχει ἀδικηθῇ καὶ ἂς ἐξετασθῇ ἡ περίπτωσις. Ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Πλατῆ.

§101Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 1 νὰ προστεθῇ δευτέρα παράγραφος ἔχουσα οὕτω: «Ἀξιωματικοὶ τιμωρηθέντες κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς...... (ἀναγινώσκει).....».

§102Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Πρέπει νὰ σᾶς ὁμολογήσω ὅτι δὲν γνωρίζω τί ἔκτασιν ἔχει ἡ περίπτωσις αὐτή. Πρόκειται ἐξ ἄλλου περὶ πολὺ παλαιᾶς περιπτώσεως. Εἶπα καὶ πρίν, νὰ διορθώσω κάτι, ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀρχιάτρου, δηλαδὴ πρὸ διετίας, ἀλλὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν κατοχήν, εἶναι πολύ.

§103Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἂς κατατεθῇ ἡ τροπολογία, κύριε Πρόεδρε.

§104Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπ’ ἐμοῦ καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Πλατῆ, τῆς ἰδικῆς του τροπολογίας γενομένης δεκτῆς, νὰ κατατεθῇ δὲ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπαμαστοράκη, διὰ νὰ μελετηθῇ ἐν τῷ μεταξύ. Ἐὰν πράγματι, ἡ ἔκτασις δὲν εἶναι μεγάλη, ὁ ἀριθμὸς εἶναι μικρὸς καὶ ἡ ἀναστάτωσις δὲν πρόκειται νὰ εἶναι οὐσιώδης, θὰ εἶμαι πολὺ εὐτυχὴς νὰ ἀνταποκριθῶ εἰς τὴν ἄποψιν τοῦ πολεμιστοῦ καὶ συναδέλφου κ. Παπαμαστοράκη.

§105Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ ἔχω μίαν τροπολογίαν.

§106Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Νὰ τὴν καταθέσητε.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ κ. Πλατῆ;

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2443)1953 «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν πειθαρχικὴν δίωξιν Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς», ὡς ἐτροποποιήθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον Πέμπτην καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8.20′ μ.μ.).