1954.02.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 31η

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Καρότσης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων πολιτικῶν κρατουμένων εἰς τὰς φυλακάς, ζητούντων χορήγησιν χάριτος εἰς τοὺς καταδικασθέντας βάσει τοῦ Γʹ)1946 Ψηφίσματος, Α. Ν. 509 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἁμαξοκαρραγωγέων Πειραιῶς «Ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος», ζητούντων λῆψιν μέτρων πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν μελῶν που, πληγέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Ἀλεξανδρουπόλεως, ζητούντων ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως τῶν παρ’ αὐτῶν ληφθέντων δανείων, λόγῳ τῶν τελευταίως γενομένων καταστρεπτικῶν πλημμυρῶν. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν συγγενῶν πολιτικῶν κρατουμένων εἰς τὰς φυλακὰς Σωτηρίας, ζητούντων βελτίωσιν τοῦ συσσιτίου τῶν κρατουμένων, αὔξησιν χορηγήσεως φαρμάκων, ἀπόσπασιν ὀδοντιατροῦ κλπ. μέτρα πρὸς καλλιτέρευσιν τῆς διαβιώσεώς των. Οἱ βουλευταὶ Γορτυνίας κ.κ. Ι. Τσοῦρνος καὶ Η. Παπαηλιοῦ καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Ζατούνης Γορτυνίας, ζητούντων τὴν ἀποκατάστασιν τακτικῆς συγκοινωνίας διὰ τῶν λεωφορείων Τριπόλεως–Δημητσάνης– Ζατούνης πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Παπαμαστοράκης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐνοικιαστῶν Κοινοτικοῦ φόρου ἐλαίου ἐσοδείας 1953–54 τῶν Κοινοτήτων Νομοῦ Ἡρακλείου Κρήτης, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 70 τοῦ Ν. 1910)1951, ἐπὶ σκοπῷ ἐλαττώσεως τοῦ φόρου ἐλαίου λόγῳ θεομηνιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Σερβίων Νομοῦ Κοζάνης, ζητοῦντος ἐφοδιασμὸν τῆς κτηνοτροφίας διὰ ζωοτροφῶν καὶ διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ Ἀλιάκμονος πρὸς πρόληψιν καταστροφῶν εὐφόρων ἐκτάσεων τῆς πεδιάδος Σερβίων Βελβενδοῦ. Οἱ βουλευταὶ Βόλου κ.κ. Π. Σταμούλης καὶ Κ. Σαμαρᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἀργαλαστῆς Πηλίου, ζητούσης λῆψιν ἀποτελεσματικῶν μέτρων καταπολεμήσεως πυρηνοτρίτου πρὸς διάσωσιν τῆς ἐλαιοεσοδείας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Μεσολόγγου καὶ Σκαλοχωρίου τῆς ἐπαρχίας Βοΐου Νομοῦ Κοζάνης, ζητούντων ὅπως ἀποτραπῇ καὶ ματαιωθῇ ἡ καταβαλλομένη προσπάθεια ὅπως αἱ Κοινότητες αὗται μετὰ τῶν πέριξ χωρίων ὑπαχθοῦν εἰς τὸν Νομὸν Καστορίας καὶ παραμείνουν διοικητικῶς, ὡς μέχρι τοῦδε ἀπὸ τοῦ 1912 καὶ ἐντεῦθεν εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Β. Βύζας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Βλάστης Κοζάνης, ζητοῦντος ἄμεσον ἀποστολὴν ζωοτροφῶν καὶ τροφίμων εἰς τοὺς ἀποκεκλεισμένους ἐκ τῶν χιόνων κατοίκους τῆς Κοινότητός του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Παπασταύρου, Θ. Σαράντης, Δ. Παπαπαναγιώτου, Ν. Κάρτσωνας, Γ. Παμπούκης, Γ. Κατσαφάδος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Π. Οἰκονομίδης, Δ. Δαβάκης, Κ. Παπακωνσταντίνου, Δ. Πετροπουλάκος, Κ. Βοβολίνης, Ι. Ἡλιόπουλος καὶ Ἡρ. Σακαλῆς καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐπιτυχόντων καὶ μὴ διορισθέντων ὑποψηφίων Δικηγόρων Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν τοῦ διαγωνισμοῦ Σεπτεμβρίου 1953 δι’ ἧς αἰτοῦνται ὅπως τύχωσι νομοθετικῆς μερίμνης καὶ διορισθῶσι παρ’ ᾧ Πρωτοδικείῳ ἠτήσαντο τὸν διορισμόν, καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ προβλεπομένου ἀριθμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων περιοχῆς Τζουμέρκων, ζητούντων μὴ κατάργησιν τοῦ Ταμείου Τζουμέρκων, ἐξυπηρετοῦντος 17 Κοινότητας 40.000 κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πωγωνίου, ζητούσης χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀπαιτουμένων ἔργων ἐπαναφορᾶς εἰς τὴν ἀρχικήν των κοίτην τῶν παραποτάμων Γορμὸς καὶ Λιμπόβδα τοῦ ποταμοῦ Θυάμιδος. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σερβίων τοῦ Νομοῦ Κοζάνης, ζητοῦντος ἐπαναφορὰν τοῦ μέτρου ἐξετάσεως τῶν νεοσυλλέκτων περιφερείας Σερβίων παρὰ τοῦ περιοδεύοντος Στρατολογικοῦ Συμβουλίου ἐν Σερβίοις ὡς καὶ πρότερον. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σχολικῆς Ἐφορίας τοῦ Γʹ Δημοτικοῦ Σχολείου Δράμας ζητούσης, χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ ἐν λόγῳ Σχολείου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Γ. Συν)σμοῦ Καλαμπακίου Δράμας ζητοῦντος ἐπέκτασιν τῆς καπνοκαλλιεργείας καὶ εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ χωρίου των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας καταθέτει ἀναφορὰς ἀκτημόνων κατοίκων Συνοικισμοῦ Κεφαλαρίου Κοινότητος Ἁγίου Ἀθανασίου Δράμας, ζητούντων τὴν ὑπὲρ αὐτῶν ἀπαλλοτρίωσιν καὶ διανομὴν γαιῶν Γεωργοκτηνοτροφικοῦ σταθμοῦ Δράμας πρὸς γεωργικήν των ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Καλαμπακίου Δράμας ζητοῦντος, ὅπως ἡ ὁδὸς ἀπὸ Δράμας μέσῳ Μικροχωρίου, Φτελιᾶς, Καλαμπακίου κλπ. μέχρι Νικησιανῆς Παγγαίου χαρακτηρισθῇ ὡς δημοσία καὶ ἀποπερατωθῇ δαπάναις τοῦ Κράτους. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κορίνθου, ζητοῦντος χορήγησιν ἀδείας ἱδρύσεως ἐργοστασίου ζύθου ἐν Λουτρακίῳ συμφώνως μὲ τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἐνισχύσεως τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν καὶ καταργήσεως τῶν μονοπωλιακῶν ἐπιχειρήσεων. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντεχνίας Κουρέων Ἰωαννίνων ζητούσης, μὴ ἐφαρμογὴν τῆς Κυριακῆς ἀργίας διὰ τὰ κουρεῖα καὶ κομμωτήρια τῆς ἐν λόγῳ πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συν)σμοῦ ἀστέγων Ταχυδρομικῶν Ἰωαννίνων, ζητοῦντος οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν διὰ τὴν ἀνέγερσιν οἰκιῶν εἰς τὰ μέλη τοῦ ἐν λόγῳ Συνεταιρισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Σαγματοπεταλωτῶν Ἰωαννίνων, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων πρὸς ἀποζημίωσίν των, ὡς ἐκτοπισθέντος τοῦ ἐπαγγέλματός των ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Σαμαροποιῶν–Πεταλωτῶν Κοζάνης καὶ ἐπαρχιῶν, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων περισώσεως τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ ἀποζημίωσιν πληγείσης τάξεώς των ἐκ τῆς ἀναπτύξεως τῆς δι’ αὐτοκινήτου συγκοινωνίας. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως προσωπικοῦ ρυμουλκῶν λιμένος Πειραιῶς, ζητούσης τὴν σύστασιν εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν κρίσιν τῶν ὑποψηφίων πρὸς ἀπόκτησιν πτυχίου μηχανικοῦ, θερμαστοῦ καὶ ναύτου ρυμουλκῶν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὑποδηματοποιῶν, Καταστηματαρχῶν Νικαίας, ζητούσης κατάργησιν τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ ἀναστολὴν πάσης διώξεως διὰ τὰς ὀφειλομένας πρὸς αὐτὸ εἰσφοράς του. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν αὐτοκινητιστῶν ἰδιοκτητῶν λεωφορείων καὶ ἀγοραίων ἐπιβατηγῶν ταξί Αἰγίνης, ζητούντων μείωσιν τῆς φορολογίας αὐτοκινήτων διὰ τὴν ἐπαρχίαν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Συνοικισμοῦ Ἁγίας Βαρβάρας Παλαιοῦ Φαλήρου ζητούντων ἀνέγερσιν δημοτικοῦ σχολείου. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ. κ. Ε. Σαββόπουλος, Δ. Πετροπουλάκος, Γ. Κατσαφάδος, Δ. Ἀλιπράντης, Κ. Βοβολίνης καὶ Η. Σακκαλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν συνταξιούχων Σ.Π.Α.Π. ζητούντων καθορισμὸν τόπου πληρωμῆς τῶν συντάξεών των τοῦ γραφείου τῆς ὀργανώσεώς των, πρὸς ἀποφυγὴν ταλαιπωριῶν κλπ. Ὁ Πρόεδρος Καπνικοῦ Συνεταιρισμοῦ Γόννου Λαρίσης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρὰ τῆς ΑΤΕ καθυστέρησιν τῆς χορηγήσεως τῆς δευτέρας δόσεως τοῦ δανείου ἐπὶ ἐνεχύρῳ καπνοῦ καὶ ζητεῖ ἄμεσον καταβολὴν αὐτοῦ. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Κωτιάδη καὶ Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 485)268 ἀπὸ 4.2.54 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν Δωδεκανήσου κ. κ. Σ. Κωτιάδη καὶ Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς τὰ ἑξῆς: 1. Βάσει τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ἰσχύοντος Τηλεφωνικοῦ Κανονισμοῦ εἰς ἀστικὰ τηλεφ. δίκτυα μέχρι 500 συνδρομητῶν εἰσπράττονται, κατὰ κανόνα κατ’ ἀποκοπὴν τέλη, ἐνῷ εἰς ἀστικὰ δίκτυα ἄνω τῶν 500 συνδρομητῶν ἐφαρμόζεται τὸ σύστημα βασικῶν κατὰ μῆνα καὶ κατὰ συνδιάλεξιν τελῶν. 2. Τὸ ἀστικὸν Τηλεφ. Κέντρον Ρόδου, περιλαμβάνει ἤδη ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου π. ἔ. ἄνω τῶν 500 συνδρομητῶν καὶ συνεπῶς, δυνάμει τοῦ Τηλεφ. Κανονισμοῦ, θὰ ἔδει νὰ ὑπόκειται ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. εἰς βασικὰ καὶ κατὰ συνδιάλεξιν τέλη. 3. Ἐν τούτοις εὐθὺς ὡς περιῆλθεν εἰς γνῶσιν ἡμῶν ἡ περίπτωσις αὐτή, ἐξεδώσαμεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 100620)90) 1.2.54 ἡμετέραν ἀπόφασιν δι’ ἧς ἀναστέλλεται ἐπὶ ἓν ἔτος ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Τηλεφ. Κανονισμοῦ ὡς πρὸς τὸ ἀστικὸν Τηλεφ. δίκτυον Ρόδου, ἐν τῷ πνεύματι τῆς εἰδικῆς μεταχειρίσεως τῆς Δωδεκανήσου. Διὰ τῆς ἀναστολῆς ταύτης οἱ συνδρομηταὶ τοῦ Κέντρου Ρόδου θὰ ὑπόκεινται ὡς μέχρι τοῦδε εἰς κατ’ ἀποκοπὴν τέλη καὶ οὐχὶ εἰς βασικὰ καὶ κατὰ συνδιάλεξιν τοιαῦτα. 4. Ὡς πρὸς τὴν ἔκδοσιν τοῦ Τηλ. καταλόγου Ρόδου οὗτος ὡς καὶ οἱ τηλεφ. κατάλογοι ὅλων τῶν ἄλλων ἐπαρχιακῶν Κέντρων, εἶναι ἤδη ὑπὸ ἐκτύπωσιν, προβλέπεται δὲ νὰ τεθῶσιν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κοινοῦ μετὰ δίμηνον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1954

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΑΛ. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Λαυρεντίδη καὶ Χ. Ντινίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 4.2.54 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Λαυρεντίδη καὶ Χ. Ντινίδη, τῆς καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 128 βιβλίου ἐρωτήσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν προγραμμάτων στεγάσεως ἀπὸ τοῦ 1949 οὐδεμία διάκρισις γίνεται μεταξὺ τῶν πολεμοπαθῶν δικαιούχων στεγαστικῆς περιθάλψεως καὶ τῶν συμμοριοπλήκτων κατοίκων τῆς χώρας, τῶν ὁποίων κατεστράφησαν ἢ ὑπέστησαν ζημίας αἱ κατοικίαι κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον. Ἡ ἐφαρμογὴ προγράμματος στεγαστικῆς περιθάλψεως τῶν συμμοριοπλήκτων ὑπῆρξε συνεχὴς κατὰ τὸ ἔτος 1952–53 δεδομένου ὅτι παρεσχέθη στεγαστικὴ συνδρομὴ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἰς ἣν προσετέθη συμβολὴ τοῦ Ἐράνου Βορ. Ἐπαρχιῶν. Ἤδη, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 56056)951)21.10.53 κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἡμῶν, ἐνεκρίθη πίστωσις ἐκ 13 δισεκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὴν Θράκην καὶ Μακεδονίαν, διὰ τὴν στέγασιν τῶν συμμοριοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν, πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ σχετικοῦ προγράμματος τοῦ ἔτους 1953–54. Ἐκ τῆς ὡς ἄνω πιστώσεως, οἱ μὲν δικαιοῦχοι κάτοικοι τῶν ἀκριτικῶν περιοχῶν, θὰ λάβουν μέχρις 9 ἑκατομμ. δραχμῶν ἕκαστος, ἅτινα δὲν θέλουσιν ἐπιστρέψει, οἱ δὲ δικαιοῦχοι κάτοικοι τῶν λοιπῶν περιοχῶν, θὰ λάβωσι μέχρι 10 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἕκαστος ὑπὸ τύπον μακροπροθέσμου τοκοχρεωλυτικοῦ δανείου πρὸς 4%. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 379)ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ε. Σαββοπούλου περὶ μὴ καταργήσεως τοῦ Ταμείου Σπετσῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι οὐδεμία ἀπόφασις περὶ καταργήσεως τοῦ Ταμείου τούτου ἐλήφθη τελοῦντος εἰσέτι ὑπὸ μελέτην τοῦ γενικωτέρου ζητήματος καταργήσεως ἐνίων Δημοσίων Ταμείων. Ἀθῆναι 9.2.54.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Ὁ κ. Κ. Καραμανλῆς (Ὑπ. Δημ. Ἔργων) καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)53». Ὁ κ. Ε. Γονῆς (Ὑπ. Ἐργασίας) καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)1953». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 2536 τοῦ 1953 «περὶ ἐπανεποικισμοῦ τῶν παραμεθορίων περιοχῶν καὶ ἐνισχύσεως τοῦ πληθυσμοῦ αὐτῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Παπαθανάσης καὶ Κ. Βενέτης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ

τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ

Ν. Δ. 2500)1953».

Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μαρῆς καὶ Κ. Μητσοτάκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Λόντος, Ε. Καλαντζῆς, Χ. Γερακίνης, Π. Οἰκονομίδης, Μ. Γεωργαικᾶς, Γ. Ράλλης, Π. Τσούτσκυρας, Κ. Θεοφανόπουλος κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ ὁρίου ἡλικίας ὑπαλλήλων Ἐμπορικῶν, Βιομηχανικῶν, Ἐπαγγελματικῶν καὶ Βιοτεχνικῶν Ἐπιμελητηρίων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσω, ὅτι ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας ἔλαβον τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: «Ἐν Ἀθήναις τῇ 8ῃ Φεβρουαρίου 1954 Κύριε Πρόεδρε, Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω Ὑμῖν ὅτι κατετέθησαν ἤδη παρὰ τῆς ὑπηρεσίας μου εἰς τὸ Προεδρεῖον οἱ κάτωθι φάκελλοι: α) Ὁ φάκελλος τῆς δίκης τῶν Ἀξιωματικῶν τῆς Ε. Β.Α. Κονιωτάκη καὶ Κουρκουβέλη. β) Ἀπόσπασμα πορίσματος τοῦ Ἀρεοπαγίτου κ. Ἀποστολοπούλου τοῦ ἐντελλομένου τὴν ἔρευναν διὰ τὰ καταγγελθέντα βασανιστήρια. γ) Ἰατροδικαστικὴν ἔκθεσιν τριμελοῦς ἐπιτροπῆς ὑπὸ τὸν Καθηγητὴν κ. Δέδεν. δ) Ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 940)54 ἀποφάσεως τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου. ε) Ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἀποφάσεως τοῦ Δικαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ Διαρκοῦς Στρατοδικείου Ἀεροπορίας. Ὅσον ἀφορᾶ ἑτέρους αἰτηθέντας φακέλλους καὶ μὴ κατατεθέντας εἰσέτι ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὅτι θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐκθέσω αὐτοπροσώπως πρὸς τὸ Σῶμα τοὺς λόγους τῆς μὴ εἰσέτι καταθέσεώς των ἢ διά τινας ἐκ τούτων τοὺς λόγους ἀδυναμίας. Δεχθῆτε, κ. Πρόεδρε, τὴν ἔκφρασιν τῆς ἀπολύτου ὑπολήψεώς μου.

Ματ’ ἐξαιρετικῆς τιμῆς

Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ

Α. Ε. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριον Κ. Ροδόπουλον Ἐνταῦθα. Εἶναι περιττὸν νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν θὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπιστολῆς. Ἐὰν ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, δι’ ἐπερωτήσεως, δύναται κατόπιν νὰ ἐλεγχθῇ ἡ ἐνέργεια ἢ παράλειψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας.

§6Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἀεροπ.). Κύριοι βουλευταί, πρὸς ἄρσιν πάσης παρεξηγήσεως, ἐπειδὴ κατ’ ἰδίαν ἠρωτήθην, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τοῦ Σώματος τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, ὅσον ἀφορᾶ τὴν αἰτηθεῖσαν δικογραφίαν. Αὕτη, κύριοι, ἀκόμη δὲν ἐδακτυλογραφήθη. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς δίκης διαρκεσάσης ἐπὶ δίμηνον καί, συνεπῶς ἡ καθαρογράφησις καὶ δακτυλογράφησις ἀπαιτεῖ ἕνα χρονικὸν διάστημα. Δεύτερον, διὰ τὴν αὐτὴν δικογραφίαν, ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐζητήθη ἡ παραπομπὴ εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ συμφωνῆτε ὅτι τὸ συμφέρον τῆς ὑποθέσεως ἐπιβάλλει —δὲν γνωρίζω ἐὰν καὶ νομικῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος— τὴν παραπομπὴν εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον καὶ κατόπιν νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ μελέτη ἀπὸ μέρους τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον δὲν εἶναι δυνατόν, πρὸς τὸ παρόν, τοὐλάχιστον, καὶ ἐπ’ ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα, μέχρις ὅτου μελετηθῇ ἀπὸ τὸν Ἄρειον Πάγον ἡ ὑπόθεσις, νὰ κατατεθῇ ἡ δικογραφία. Τρίτον, ὅσον ἀφορᾶ τὰ φύλλα ποιότητος τῶν ἀξιωματικῶν. Βεβαίως, δὲν λέγω, ὅτι ὑπάρχει ἀδυναμία. Τὰ φύλλα ποιότητος, ὅμως, ὅπως τηροῦνται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας, εἶναι τοποθετημένα μέσα εἰς κλασὲρ καὶ ὑπάρχει ὁ κίνδυνος, ἐπειδὴ εἶναι ἀρκετὰ ὀγκώδη καὶ δὲν ὑπάρχουν καὶ ἀρκετὰ ντουλάπια εἰς τὴν Βουλήν, ὑπάρχει κίνδυνος τινὰ ἐκ τῶν ἐγγράφων νὰ παραπέσουν. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, ὅσους ἐκ τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἐζήτησαν τὴν κατάθεσιν ἀτομικῶν φακέλλων, νὰ μοῦ κάμουν τὴν εὐχαρίστησιν νὰ προσέλθουν εἰς τὰ γραφεῖα, νὰ τοὺς παρέξω πᾶσαν ἄνεσιν καὶ νὰ μελετήσουν ἐκεῖ τὰ φύλλα ποιότητος, παρακαμπτομένου τοῦ κινδύνου ἀπωλείας ἐγγράφων.

§7Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Νὰ κάμωμεν ἀντίγραφα, κύριε Ὑπουργέ.

§8Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἀεροπ.). Ἡ ἔκδοσις ἀντιγράφων, βεβαίως, δὲν εἶναι ἀδύνατος. Εἶναι, ὅμως, τόσον πολλὰ τὰ ἔγγραφα, ὥστε θὰ ἔχωμεν καθυστέρησιν. Ἐὰν βιάζεσθε, ἐλᾶτε εἰς τὰ γραφεῖα καὶ ἐὰν θέλετε τὰ ἀντίγραφα σᾶς τὰ δίδω. Ἀλλὰ μὴ μὲ κατηγορήσητε ἐπὶ βραδύτητι.

§9Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δέκα φύλλα εἶναι.

§10Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἀεροπ.). Ὄχι, κ. βουλευτά, δὲν εἶναι δέκα φύλλα. Τρίτον, κύριοι, ἐζητήθησαν οἱ φάκελλοι τῶν ἀτυχημάτων. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, κύριοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμείνω κάπως περισσότερον. Ὀφείλω πρῶτον νὰ σᾶς βεβαιώσω, ἐλπίζω δὲ ὅτι ἡ Βουλὴ μὲ πιστεύει, ὅτι καμμία ἀπολύτως πρόθεσις συγκαλύψεως οἱασδήποτε εὐθύνης ὑπάρχει. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοτε εἶπον, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, ἡ Ἑλληνικὴ Βασιλικὴ Ἀεροπορία δὲν ἔχει ἀτυχήματα, ἢ μᾶλλον ἔχει ἀτυχήματα πολὺ ὀλιγώτερα ἀπὸ ὅ,τι αἱ ἄλλαι Ἀεροπορίαι. Αὐτὸ εἶναι γεγονὸς πιστοποιούμενον καὶ ἐξ ἐγγράφων τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Ἀλλὰ μέσα εἰς τὸν φάκελλον τῶν ἀτυχημάτων ἐνυπάρχουν συνυφασμέναι καὶ διάφοροι διατυπώσεις καὶ γνῶμαι ἐπὶ ζητημάτων, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ συζητηθοῦν δημοσίᾳ, ὄχι διότι φοβούμεθα τὴν δημοσίαν συζήτησιν, ἀλλὰ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ζητημάτων τεχνικῶν, ἠμπορεῖ νὰ παρερμηνευθοῦν. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ πιστεύσῃ τὰς διαβεβαιώσεις μου, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ συγκαλύψεως οἱασδήποτε εὐθύνης καὶ δὲν θὰ ἐπιμείνῃ. Αὐτὰ εἶχον, κύριοι, νὰ εἴπω.

§11Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐγὼ θὰ ἤθελον τὸ ἑξῆς:

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χλουβεράκη, μήπως ἡ κακὴ ἀκουστικὴ τῆς αἰθούσης μὲ ἠμπόδισε νὰ ἀκούσω, ὅτι ἐζητήσατε τὸν λόγον; Διότι ὁμολογῶ δὲν τὸ ἤκουσα.

§13Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἐζήτησα τὸν λόγον, ἀλλὰ σεῖς δὲν μὲ ἐπροσέξατε. Λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ κατετέθη ὁ φάκελλος καὶ ἐν αὐτῷ ὑπάρχει μόνον ἡ ἔκθεσις τοῦ ἰατροδικαστοῦ κ. Δέδε καὶ ἑνὸς ἄλλου, θὰ παρεκάλουν ὅπως προσκομισθοῦν ἀντίγραφα τῶν φύλλων νοσηλείας τῶν κατηγορουμένων καὶ ἀντίγραφα τῶν ἰατροδικαστικῶν ἐκθέσεων τῶν κ.κ. Χρηστέα καὶ Γούτου...

§14Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἀεροπ.). Νομίζω, ὅτι εἶναι μέσα εἰς τὴν δικογραφίαν.

§15Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. .... διὰ νὰ γίνῃ μία μελέτη τῶν φύλλων νοσηλείας, διότι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι ἓν βασικὸν θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐβασίσθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Δικαστηρίου.

§16Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον, ἐὰν εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι εὔκολον, νὰ ἔλθουν ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς ὁ ἀριθμὸς τοὐλάχιστον τῶν ἀτυχημάτων τῆς περιόδου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἦσαν οἱ κατηγορούμενοι ὑπεύθυνοι καὶ τῆς περιόδου ἀπὸ τῆς συλλήψεώς των καὶ ἐντεῦθεν, διὰ νὰ κάμωμεν σύγκρισιν μεταξὺ τῆς μιᾶς ἐποχῆς καὶ τῆς ἄλλης. Αὐτὸ εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα σημεῖα ποὺ θὰ ἀναπτυχθοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ καταλήξωμεν.....

§17Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἀεροπ.). Θὰ σᾶς ἄρω τὴν πλάνην. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ σύγκρισις αὐτή, διότι τὴν ἄλφα ἐποχὴν εἴχομεν 10.000 ὥρας πτήσεως καὶ τὴν βῆτα ἐποχὴν εἴχομεν 100.000 ὥρας πτήσεως. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ σύγκρισις αὐτή.

§18Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ τὰ εὕρωμεν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ ὑποχρεωτικῶν ὁρίων ἡλικίας τοῦ προσωπικοῦ ἠλεκτρικῆς ἐκμεταλλεύσεως Θεσσαλονίκης τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ».

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ ὑποχρεωτικῶν ὁρίων ἡλικίας τοῦ προσωπικοῦ ἠλεκτρικῆς ἐκμεταλλεύσεως Θεσσαλονίκης τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–45 (βʹ περίοδος), 1945–46, 1946–47, 1947 –48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52 καὶ 1952–53 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–45 (βʹ περίοδος), 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52 καὶ 1952–53 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1952– 53 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1952–53 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως νομοθετημάτων περιόδου ξενικῆς κατοχῆς, ἀφορώντων τὴν ὑπηρεσίαν ἁλιείας Ὑπουργείου Βιομηχανίας, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεώς τινων ἐξ αὐτῶν». Ὁ Εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Θ. Λέκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§26Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἐπιδιώκεται ἡ κύρωσις Νομοθετημάτων τῆς περιόδου τῆς ξενικῆς κατοχῆς, ἀφορώντων τὴν Ὑπηρεσίαν Ἁλιείας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ἡ συμπλήρωσις καὶ κατάργησίς τινων ἐξ αὐτῶν, πρὸς τερματισμὸν τῆς ἀπὸ μακροῦ ὑφισταμένης ἐκκρεμότητος. Εἰδικώτερον, διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ σχεδίου νόμου κυροῦνται: 1) τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 18)1941, πλὴν τοῦ ἄρθρου 5, τὸ ὁποῖον καταργεῖται, ὡς ἀφορῶν εἰδικὸν λογαριασμόν. 2) Τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 1023)1942, πλὴν τῶν ἄρθρων 4, 8 καὶ 9 αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα κατηργήθησαν ἐπίσης, ὡς θεσπίζοντα μεταβατικὰς διατάξεις καὶ μὴ ὑπαρχόντων πλέον τῶν ἀντικειμένων πρὸς ἐφαρμογὴν τῶν Διατάξεων τούτων. Τὰ ἄρθρα 5, 6 καὶ 7 τοῦ αὐτοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 1023, ρυθμίζοντα θέματα ἀναγόμενα εἰς τὰς ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐνεργουμένας ἁλιευτικὰς ἐκμεταλλεύσεις, σκόπιμον εἶναι ὅπως διατηρηθοῦν. Τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ αὐτοῦ Ν. Διατάγματος, ὑπ’ ἀριθμοὺς 1, 2, 3 καὶ 7, ἰσχύοντα ἐπίσης σήμερον, κυροῦνται, ἀντικαθιστάμενα διὰ τῶν ἐν ἄρθρῳ 2 τοῦ ὑπὸ κρίσιν Νομοσχεδίου διατάξεων, καὶ 3) Κυροῦται, ὁ Νόμος 1168)44. Ὁ Νόμος οὗτος ἐθεωρήθη ἀπαραίτητον, ὅτι πρέπει νὰ κυρωθῇ, καθ’ ὅσον ἐξυπηρετεῖ εὐρυτέρους κοινωνικοὺς σκοπούς. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐγένοντο δεκταὶ ὁμοφώνως ὡρισμέναι τροπολογίαι. Εἰδικῶς ὅσον ἀφορᾷ τὸν νόμον 1168, προσετέθησαν εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ σχεδίου νόμου καὶ ἐν τέλει τοῦ στοιχείου 3 κατ’ ἐξακολούθησιν αἱ ἑξῆς λέξεις: «πλὴν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 3 αὐτοῦ, ἥτις καταργεῖται». Ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ἐν λόγῳ νόμου, ὁρίζει, ὅτι τὸ ποσοστὸν τοῦ Δημοσίου, τὸ ὁριζόμενον διὰ συμβάσεως δύναται ἀναλόγως νὰ αὐξάνεται. Τοῦτο ἐθεωρήθη, κατὰ τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, δεδομένου, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ μεταβάλλεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ, ἔστω καὶ κατόπιν συμφώνου γνώμης τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐκ τῶν ὑστέρων, καταρτισθεῖσα σύμβασις. Δι’ αὐτὸ προετάθη ἡ ἀπάλειψις τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἐπίσης διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νομοσχεδίου ἀντικαθίστανται αἱ διατάξεις τοῦ κυρουμένου Νομοθετικοῦ Διατάγματος 1023)1942 αἱ ἀφορῶσαι εἰς τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον προσλαμβάνεται πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἑκάστοτε ἀναγκῶν τῶν ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐνεργουμένων ἐκμεταλλεύσεων, Λιμνῶν, Ἰχθυοτροφείων καὶ Ἰχθυοσκαλῶν. Ἐκρίθη, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη ἔδει νὰ ἀντικατασταθῇ διὰ τῆς διατάξεως ποὺ ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον, λόγῳ, τῆς φύσεως τῆς σχέσεως, ὥστε νὰ δύναται ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ εὐχέρειαν νὰ προσλαμβάνῃ προσωπικὸν ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε παρουσιαζομένων ἀναγκῶν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νομοσχεδίου καταργεῖται ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 1696)42 καὶ ἐπίσης ὁ νόμος 1913)44, πλὴν τοῦ ἄρθρου 4 αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον διατηρεῖται ἐν ἰσχύϊ. Τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 1696)1942 ἠτόνησε μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν εἰδικῶν λογαριασμῶν, τὸ δὲ ἄρθρον 4 τοῦ Νόμου 1913)1944 ἐκρίθη, ὅτι πρέπει νὰ διατηρηθῇ καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐπιδότησιν τεχνικῶν ὑπαλλήλων, ἐκπαιδευθέντων εἰδικῶς εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 4 προβλέπεται ὀρθῶς ἡ ἀνάληψις τῆς ἐποπτείας καὶ τοῦ ἐλέγχου τῶν ἁλιευτικῶν Συνεταιρισμῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάγεται ἡ ὑπηρεσία ἁλιείας. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι σαφὴς καὶ δὲν χρήζει περαιτέρω διασαφήσεως. Διὰ τοῦ ἄρθρου 5 παρέχεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν τὸ δικαίωμα νὰ ὁρίζῃ προϊστάμενον τῆς Διευθύνσεως ἁλιείας ὡς καὶ Ἐπιθεωρητὴν ὑπὸ τὰς ἐν τῷ ἄρθρῳ τούτῳ ἀναφερομένας προϋποθέσεις. Αὐταί, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς αἱ διατάξεις τοῦ ὑπὸ τὴν ἡμετέραν κρίσιν τιθέμενον σχέδιον νόμου, ὅπερ δέον νὰ θεωρηθῇ ὑπηρεσιακὸν καὶ κατεπεῖγον καὶ ψηφισθῇ εἰς μίαν μόνον κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, κυροῦνται νομοθετήματα ἐκδοθέντα κατὰ τὴν περίοδον τῆς ξενικῆς κατοχῆς καὶ ὧν ἡ ἰσχὺς προσωρινῶς διετηρήθη δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 58)1945 Συντακτικῆς Πράξεως καὶ τῶν εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ΣΤʹ ψηφίσματος ἐκδοθεισῶν Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς σχετικῆς ἐκθέσεως τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ, δὲν προκαλεῖται νέα ἐπιβάρυνσις τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὑπάρχει δὲ καὶ γνωμάτευσις τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ Ἐθεώρησε σκόπιμον ὅπως προσθέσῃ ἄρθρον 3, διὰ τοῦ ὁποίου ἀντικαθίσταται ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου 1168)1944 καὶ τοῦτο διότι ὡς εἶχεν ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6, ἐὰν ὁ Συνεταιρισμὸς ἀπεδεικνύετο ἀνίκανος νὰ ἐνεργήσῃ καλὴν καλλιέργειαν καὶ ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἰχθυοτροφείου, ἢ ἐκ κακῆς πίστεως ἐνεφάνιζε μειωμένας τὰς προόδους τοῦ ἰχθυοτροφείου, ὁ Ὑπουργὸς ἐδικαιοῦτο μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου ἁλιείας, οὐδὲ κὰν σύμφωνον, δι’ ἀποφάσεώς του, ἡ ὁποία δὲν ἠδύνατο μάλιστα οὐδὲ νὰ προσβληθῇ οὔτε ἐνώπιον τῶν τακτικῶν Δικαστηρίων, οὔτε ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, νὰ διαλύσῃ τὴν σύμβασιν. Κατὰ τὴν γενομένην συζήτησιν ἐθεωρήθη ἡ διάταξις αὐτὴ ἀπαράδεκτος καὶ ἀντιβαίνουσα εἰς τὸ Σύνταγμα, δι’ ὃ ἀπηλείφθη, ἐν τῇ ἀντικαθισταμένῃ διατάξει, ἀπαιτουμένης καὶ συμφώνου γνώμης τοῦ Συμβουλίου ἁλιείας. Ἐπίσης, κατὰ τὴν γενομένην συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς προσετέθη καὶ ἄλλο ἄρθρον, τὸ ὁποῖον καὶ ἔλαβεν ἀριθμὸν 7, βάσει τοῦ ὁποίου ὁρίζεται, ὅτι «ἡ κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 «καθοριζόμεναι θέσεις ἐκτάκτων ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας πληροῦνται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας». Ἐπίσης, ἐκρίθη σκόπιμον καὶ ἡ προσθήκη ἄρθρου 8, δι’ ὃ προβλέπεται ὅτι διὰ Β. Διατάγματος δύνανται νὰ κωδικοποιῶνται εἰς ἑνιαῖον κείμενον ἅπασαι αἱ περὶ ἁλιείας κείμεναι διατάξεις πρὸς ἀπρόσκοπτον τοῦ νόμου ἐφαρμογήν. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, εἶναι καθαρῶς ὑπηρεσιακόν, μετὰ δὲ τὴν ἀνάλυσιν τῶν διατάξεων τοῦ σχεδίου καὶ τῶν γενομένων τροποποιήσεων, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὡς ὑπηρεσιακὸν καὶ τυπικὸν εἰς μόνην κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. (Χειροκροτήματα).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πέτσος, εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§28Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ σχεδίου νόμου ἀπολύτως ὑπηρεσιακοῦ καὶ σκοποῦντος τὴν κύρωσιν νομοθετικῶν πράξεων, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ αἱ ὁποῖαι ἀφορῶσι θέματα ἁλιείας. Ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας, παρέσχε τὰς δεούσας ἐξηγήσεις εἰς τρόπον, ὥστε νὰ νομίζω περιττὸν ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπιμείνω. Θὰ ἤθελον ἁπλῶς νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τῶν παραγράφων 3 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ κυρουμένου νόμου 1168. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός). Διὰ τῆς παραγράφου αὐτῆς, τὸ διὰ τῆς συμβάσεως καθορισθὲν ποσοστόν, ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς δικαιοῦται νὰ τὸ ἐπαυξάνῃ ἀναλόγως τῶν προσόδων, αἱ ὁποῖαι θὰ πραγματοποιοῦνται ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἰχθυοτροφείου. Προτείνομεν ὄχι τὴν κατάργησιν, ἁπλῶς τὴν τροποποίησιν, εἰς τρόπον ὥστε ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐπαυξάνῃ ἐντὸς ὡρισμένων ὁρίων τὸ ποσοστόν, τὸ ὑπὸ τῆς συμβάσεως καθοριζόμενον. Ἀλλὰ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐκρίθη, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ καὶ ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ καὶ προέβημεν εἰς τὴν ἀπάλειψιν τῆς προτάσεως αὐτῆς. Ἐπίσης θὰ ἤθελον νὰ παρασχεθοῦν ἐξηγήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ κυρουμένου νόμου. Διὰ τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου ρυθμίζονται θέματα σχέσιν ἔχοντα μὲ τὸ προσωπικὸν τῆς διευθύνσεως ἁλιείας καὶ τῆς ἐκμεταλλεύσεως ἁλιείας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ Κρατικαὶ Ὑπηρεσίαι ρυθμίζουν τὰ ζητήματα αὐτὰ δι’ εἰδικῶν ὀργανισμῶν ὑπηρεσίας. Παρόμοιον, προτείνομεν καὶ διὰ τὰς ὑπηρεσίας αὐτὰς ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν, ὡς πρότυπον, τὰς κρατικὰς ἐκμεταλλεύσεις σιδηροδρόμων κτλ. Κατόπιν τῶν ἐξηγήσεων τὰς ὁποίας παρέσχεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ἐκρίναμεν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει ἡ διάταξις. Κατόπιν τούτου καὶ ἐπειδὴ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου κρίνεται ὑπηρεσιακόν, παρακαλοῦμεν τὴν ἄμεσον ψήφισίν του.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§30Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μία παρατήρησις τοῦ ἄρθρου 2. Τὸ ἄρθρον 2 προβλέπει, διὰ τὸ προσωπικὸν τῶν ἐκμεταλλεύσεων τῶν λιμένων τῶν ἰχθυοτροφείων καὶ ἰχθυοσκαλῶν, ὅτι τὸ προσωπικὸν αὐτὸ θὰ προσλαμβάνεται καὶ ἡ σχέσις του θὰ εἶναι σχέσις Δημοσίου ἢ ἰδιωτικοῦ δικαίου. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἐὰν δὲν καθορίσωμεν, διὰ μιᾶς ἔστω ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένης, μέχρις ὅτου γίνῃ ὀργάνωσις, ποῖα εἰδικώτερον πρόσωπα θὰ συνδέωνται μὲ σχέσιν Δημοσίου δικαίου καὶ ποῖα πρόσωπα θὰ συνδέωνται μὲ σχέσιν ἰδιωτικοῦ δικαίου, θὰ ἔχωμεν μίαν ἀναρχίαν. Θὰ πρέπει νὰ καθορίσωμεν τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον μᾶς χρειάζεται λόγῳ τῆς εἰδικότητός του ἐὰν θὰ ἔχῃ σχέσιν Δημοσίου δικαίου ἢ ἰδιωτικοῦ. Τοῦτο θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν εὐρυθμοτέραν λειτουργίαν τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία πράγματι χρειάζεται. Θὰ ἤθελον νὰ προτείνω μίαν συμπλήρωσιν τοῦ ἐδαφίου γʹ τοῦ ἄρθρου 2, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ καθορίσωμεν τὰς εἰδικότητας ταύτας καὶ θὰ ἀποφύγωμεν τὴν σύγχισιν καὶ ἀναρχίαν. Αὐτὰ προτείνω διὰ τὴν καλλιτέραν ὀργάνωσιν τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς. Κατὰ τὰ ἄλλα, τὸ νομοσχέδιον ἔχει καλῶς.

§31Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον ἔχει ὡς ἐξετέθη ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους εἰσηγητάς. Τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ζορμπᾶ δὲν ἠμπορῶ δυστυχῶς νὰ δεχθῶ, διότι δὲν εἶναι ἐκ τῶν προτέρων γνωστὸν τὸ προσωπικὸν ποὺ θὰ χρειασθῇ διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ δεκτὸν μὲ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως νομοθετημάτων περιόδου ξενικῆς κατοχῆς, ἀφορώντων τὴν ὑπηρεσίαν ἁλιείας Ὑπουργείου Βιομηχανίας, συμπληρρώσεως καὶ καταργήσεώς τινων ἐξ αὐτῶν», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)1953». Ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: «Κύριε Πρόεδρε, Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 57 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ζητοῦμεν ὅπως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9 τῆς ἡμερησίας διατάξεως ψηφισθῇ εἰς δύο ἀναγνώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1954. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Δ. Θεοχαρίδης, Θ. Χαβίνης, Σ. Πισπαπολίτης, Μ. Χλουβεράκης, Σ. Ἀλλαμανῆς, Σ. Μπίρης, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Πασσάδης, Ι. Παπαμαστοράκης, Κ. Βασαρδάνης, Ε. Πέτσος, Γ. Τσαντίρης, Α. Βουλόδημος, Α. Ἀντωνίου, Π. Πολυχρονίδης, Γ. Τζατζάνης, Δ. Παπασπύρου, Σ. Κούνδουρος, Γ. Πετρακογιώργης, Ν. Ἔξαρχος, Ε. Κοθρῆς, Π. Ντεντιδάκης, Ν. Μελλιάκας, Ν. Κουντούρης, Κ. Μαρῆς, Ε. Λουλακάκης». Συνεπῶς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Εἰσερχόμεθα ὅθεν εἰς τὴν αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)53». Ὁ κ. Φ. Γεροθανάσης, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§35Φ. ΓΕΡΟΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ὡς βασικὴν προϋπόθεσιν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματός του ἔθεσε κατ’ ἀρχὴν τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἡ ἀναδιοργάνωσις καὶ ἐξυγίανσις τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν ἦτο ἄλλωστε καὶ ἡ πρωταρχικὴ ἐπαγγελία τοῦ Στρατάρχου Παπάγου πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος τοῦ ἀνέθεσε διὰ τῆς πανηγυρικῆς του ψήφου τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας. Καὶ ναὶ μὲν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Χώρας ἀπὸ τὸν ἐχθρικὸν ζυγὸν πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς διασαλευθείσης τάξεως εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 59)1945 Συντακτικὴ Πρᾶξις, πλὴν ὅμως ἡ συστηματικὴ ἀντίδρασις τῶν ἐκ τοῦ ἱστορικοῦ τούτου νομοθετήματος θιγομένων διὰ διαφόρων ἄλλων νομοθετημάτων, Συντακτικῶν Πράξεων καὶ Ἀναγκαστικῶν Νόμων ἐματαίωσαν τοὺς ἐπιδιωκομένους διὰ τῆς 59 Συντακτικῆς Πράξεως ἀντικειμενικοὺς σκοπούς. Διὰ τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ ζητήματος, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 καὶ ἐψήφισε τὸ Ν. Δ. 2500, τὸ ὁποῖον ρυθμίζει κατὰ τὸν πλέον ἀντικειμενικὸν καὶ ἀδιάβλητον τρόπον τὸ ὅλον πρόβλημα. Διὰ τοῦ Ν. Δ. 2500 περιορίζονται αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν εἰς τὴν ὀργανικὴν σύνθεσιν τὴν ὁποίαν εἶχον κατὰ τὴν ἀμέσως πρὸ τοῦ πολέμου περίοδον. Ἡ οὕτω πραγματοποιουμένη οἰκονομία ἐκ τῆς συμπτύξεως τῶν ὑπηρεσιακῶν θέσεων ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς ἀναγκαιότητος, εἰς τὰς δαπάνας τοῦ Δημοσίου, θέλει ἀποκλειστικῶς διατεθῆ διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν καὶ τὴν ἐξύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου παραμένουν ἀναλλοίωτοι αἱ γενικαὶ μεγάλαι γραμμαὶ τοῦ Ν. Δ. 2500 καὶ ἐπιφέρονται συμπληρωματικαὶ ἑρμηνεῖαι καὶ ἐπουσιώδεις μεταβολαὶ εἰς τὸ ὡς ἄνω Ν. Δ. Κυρίως διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, δίδεται βραχυτάτη προθεσμία διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν ἀπαιτουμένων διατυπώσεων πρὸς ἔκδοσιν τῶν Βασιλικῶν Διαταγμάτων διὰ τὰ Ὑπουργεῖα καί τινας ἀποκεντρωμένας Ὑπηρεσίας, διὰ τὰ ὁποῖα μέχρι τοῦδε, λόγῳ τῆς ἀπαιτηθείσης μελέτης, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔκδοσις τῶν σχετικῶν Βασιλικῶν Διαταγμάτων. Καὶ κατὰ δεύτερον λόγον διὰ τὴν εὐχερῆ καὶ ἀπρόσκοπτον ἐφαρμογὴν τῶν οἰκείων διατάξεων ἐπιφέρονται τροποποιήσεις εἰς τὸ Ν. Διάταγμα 2500 ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Ν. Δ. 2645 ὅσον ἀφορᾷ ἰδίᾳ τὴν νόμιμον ἀπαρτίαν τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων. Εἰδικώτερον κατ’ ἄρθρον. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1, παρατείνεται, ἀφ’ ἧς ἔληξε, καὶ ἐπὶ 30 ἡμέρας ἡ ἐν ἄρθρῳ 1 παράγραφος 2 τοῦ Ν. Δ. 2500 προθεσμία διὰ τὰ Ὑπουργεῖα καὶ τὰς ὑπηρεσίας τὰ ὁποῖα δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐκδώσουν τὰ Βασιλικὰ Διατάγματα διὰ τοὺς ὀργανισμούς των. Ἐπίσης κυροῦνται καθ’ ὅλας αὐτῶν τὰς διατάξεις διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου τὰ Βασιλικὰ Διατάγματα τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν ἀπὸ 29.12.1953 περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων Προεδρίας Κυβερνήσεως, Συντονισμοῦ, Ἐθνικῆς Ἀμύνης, Δικαιοσύνης, Ἐσωτερικῶν, Βιομηχανίας, Ἐργασίας καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Διὰ τῆς παραγράφου 3, προστίθενται εἰς τὰς διατηρηθείσας θέσεις τῶν μονίμων πολιτικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ αἱ θέσεις αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1688)1951 τῶν κτηματολογικῶν γραφείων Ρόδου, Κῶ– Λέρου, αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται ὡς οὐδέποτε καταργηθεῖσαι καὶ αἵτινες ἐκ καθυστερήσεως ἢ παραδρομῆς τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσιακῆς εἰσηγήσεως δὲν περιελήφθησαν κατὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν ὀργανισμῶν τοῦ ἐν λόγῳ Ὑπουργείου. Διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου προστίθενται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης τρεῖς θέσεις θαλαμαρχῶν ἐπὶ βαθμῷ 7, Βʹ Κατηγορίας, καὶ δύο θέσεις νοσοκόμων ἐπὶ βαθμοῖς 11 ἢ 10 ἢ 9 ἢ 8 Βʹ Κατηγορίας, θεωρούμεναι ὡς οὐδέποτε καταργηθεῖσαι. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 καθορίζονται συμπληρωματικῶς τὰ τῆς νομίμου ἀπαρτίας τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων διὰ τὴν πλήρη καὶ ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν αὐτῶν. Διότι ὡς εἶχε τὸ Ν. Δ. 2500, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λειτουργήσουν εὐχερῶς καὶ οὕτω θὰ διῃωνίζετο μία ἐκκρεμότης ἀπαράδεκτος. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3 καταργεῖται τὸ κατὰ τὸν Α. Ν. 1558)1939 Πειθαρχικὸν Συμβούλιον Ἀνωτέρων Ὑπαλλήλων καὶ ἀντικαθίσταται ἐκ τῶν οἰκείων Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων, λειτουργούντων ὡς Πειθαρχικῶν τοιούτων, εἰς ἃ μεταβιβάζονται ὅλαι αἱ ἐνώπιον τοῦ καταργουμένου Συμβουλίου ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις. Ἡ τοιαύτη κατάργησις τοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου ἐπιβάλλεται ἀπολύτως, κατόπιν τῆς ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 2500 θεσπισθείσης νέας συγκροτήσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων. Τὸ ἄρθρον 4, προβλέπει ὅτι οἱ ἀποσπασθέντες ἢ ἐφ’ ἑξῆς ἀποσπώμενοι ἔκτακτοι, πρόσκαιροι ἢ ἡμερομίσθιοι ὑπάλληλοι ἀφ’ ἧς ἀπεσπάσθησαν θὰ κριθῶσιν ὑπὸ τῶν Συμβουλίων τῶν Ὑπουργείων εἰς ἃ ἀπεσπάσθησαν. Τὸ ἄρθρον 5, δίδει τὴν εὐχέρειαν εἰς ἕκαστον Ὑπουργὸν δι’ ἐκδόσεως Βασιλικοῦ Διατάγματος τῇ προτάσει αὐτοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ νὰ μεταβάλλῃ τὴν ὀργάνωσιν τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας καὶ τῶν περιφερειακῶν Ἀρχῶν τοῦ Ὑπουργείου του, ἱδρύων νέας ὑπηρεσίας, συμπτύσσων ἢ καταργῶν ὑφισταμένας ὑπηρεσίας ἢ ἀρχὰς καθορίζων τὴν ἁρμοδιότητα καὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ προσωπικοῦ αὐτῶν, ὁπωσδήποτε ὅμως χωρὶς νὰ θιγῇ ὁ ἀριθμὸς καὶ ὁ βαθμὸς τῶν θέσεων προσωπικοῦ. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ εἶναι μία διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας ἐπὶ τέλους, δίδεται ἡ εὐχέρεια ὡρισμέναι ὑπερτροφικαὶ Δημόσιαι Ὑπηρεσίαι νὰ ἀποσυμφορηθοῦν καὶ πρὸ πάντων δημιουργοῦνται αἱ οὐσιαστικαὶ προϋποθέσεις νὰ προωθηθῇ καὶ διοχετευθῇ ὑπαλληλακὸν προσωπικὸν εἰς τὴν μέχρι σήμερον ἐγκαταλελειμμένην ἐπαρχίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ὡρισμέναι ὑπηρεσίαι χωλαίνουν ἢ εἶναι ἀνύπαρκτοι ἐξ ἐλλείψεως προσωπικοῦ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 6 διορθοῦται μία οὐχὶ διοικητικῶς ὀρθὴ κατάστασις, εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ. Ἐκεῖ, δυνάμει εἰδικῶν διατάξεων, ὑπάρχουν διακεκριμέναι μεταξὺ τῶν θέσεις, ἀναλόγου περιεχομένου καὶ τοῦ αὐτοῦ βαθμοῦ, ὡς αἱ ὑφιστάμεναι ὀργανικαὶ θέσεις Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ ἐπὶ βαθμῷ 2. Ἐπιθεωρητῶν Ἐντελλομένων ἐξόδων καὶ Εἰδικῶν Λογιστηρίων ἐπὶ βαθμοῖς τρίτῳ καὶ δευτέρῳ καὶ Διευθυντοῦ Ὑπηρεσίας Διαχειρίσεως Ἀνταλλαξίμων Μουσουλμανικῶν Κτημάτων ἐπὶ βαθμοῖς τρίτῳ καὶ δευτέρῳ. Τοῦτο δημιουργεῖ ἀδικαιολόγητον δυσχέρειαν εἰς τὴν Διοίκησιν διὰ τὴν ἑκάστοτε ἀναγκαίαν ἐναλλαγὴν τῶν προϊσταμένων τῶν θέσεων αὐτῶν. Πρὸς τούτοις, διὰ τοῦ παρόντος ἄρθρου αἱ ὡς ἄνω θέσεις ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ἀπὸ 29 Δεκεμβρίου 1953 Β. Δ. λογίζονται ἑνιαῖαι μετὰ τῶν λοιπῶν βαθμῶν Διευθυντῶν τρίτῳ καὶ δευτέρῳ θέσεων τοῦ Διοικητικοῦ Κλάδου τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ. Περαιτέρω ὁρίζεται ὅτι οἱ κατέχοντες ἁπάσας τὰς ὡς ἄνω θέσεις ἐπὶ βαθμοῖς τρίτῳ καὶ δευτέρῳ ὑπάγονται εἰς τὴν προβλεπομένην κρίσιν κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Ν. Δ. 2500. Ἐπίσης διὰ τῆς παραγράφου 2 καθορίζεται ὅτι ὁ κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ὡς ἄνω ἀπὸ 29.12.53 Β. Δ. ὑπηρετῶν εἰς τὴν ἐπὶ πρώτῳ βαθμῷ θέσιν Εἰδικοῦ Συμβούλου παρὰ τῷ Ὑπουργῷ ἢ Ὑφυπουργῷ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπάγεται ὁμοῦ μετὰ τῶν ἐπὶ πρώτῳ βαθμῷ ὑπαλλήλων τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Φορολογίας εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 2500 προβλεπομένην κρίσιν. Βάσει τοῦ ἄρθρου 7, ἕκαστος Ὑπουργὸς δύναται δι’ ἀποφάσεώς του νὰ ἀναθέτῃ προσωρινῶς κατὰ πλήρη ἐνασχόλησιν εἰς ἀνωτάτους καὶ ἀνωτέρους ὑπαλλήλους τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου του τὴν ἔρευναν ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς λειτουργίας τῶν μεθόδων ἐργασίας καὶ ἀποδοτικότητος τῶν Κεντρικῶν καὶ περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου του ὡς καὶ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν αὐτοῦ Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, Κοινωφελῶν Ἱδρυμάτων καὶ Ἐπιχειρήσεων, ἐπιχορηγουμένων ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ τὴν μελέτην μέτρων ἁπλουστεύσεως τῶν ὑφισταμένων διαδικασιῶν ἐν τῇ διεξαγωγῇ τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας ἐπὶ τῷ τέλει ὀρθολογιστικωτέρας διαρθρώσεως καὶ ὀργανώσεως αὐτῶν. Ἡ σημασία τῶν θεσπιζομένων ὑπὸ τοῦ ἄρθρου τούτου ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου, εἶναι πασιφανὴς διὰ τὴν καλυτέραν ὀργάνωσιν καὶ ἀποδοτικότητα τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Δύναταί τις πλέον μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ παρόντος, βασίμως νὰ προσδοκᾷ ὅτι αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι ὡς διαμορφοῦνται ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ Ν. Δ. 2500)1953, εὑρίσκουν τὴν ἀληθῆ ἀποστολήν των πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους, ἀλλά, κυρίως, πρὸς τὸ συμφέρον τὸ ἰδικόν των. Τέλος διὰ τοῦ ἄρθρου 8, κυροῦται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1492) 1953 Πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς ἐνεκρίθη ἡ συνέχισις τῆς μισθοδοσίας τῶν κατὰ τὴν 31.10.53 ὑπηρετούντων εἰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας ἐπὶ συμβάσει ὑπαλλήλων, μέχρι τέλους Ἰανουαρίου 1954. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐνσωματώνει εἰς τὸ παρὸν σχέδιον νόμου δύο ἄρθρα, ἀποσταλέντα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὡς προσθήκην, ἀφοῦ ἐγένετο συζήτησις ἐπ’ αὐτῶν καὶ τὰ ἐδέχθη ὡς τροπολογίας. Διὰ τοῦ πρώτου ἐξ αὐτῶν, καθορίζεται ὅτι διαρκοῦντος τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953, διὰ τοῦ ὁποίου ἀναστέλλεται ἡ ἰσχὺς τῶν ἄρθρων 94 καὶ 114 τοῦ νόμου 1811) 1951, δύνανται νὰ μετατάσσωνται ὁμοιόβαθμοι ὑπάλληλοι τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Γ.Δ.Δ.Λ. εἰς κενὰς θέσεις Οἰκονομικῶν Ἐπιθεωρητῶν καὶ Ἐπιθεωρητῶν Δημοσίων Ὑπολόγων. Διὰ τοῦ δευτέρου ἄρθρου, τοῦ προταθέντος ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁρίζεται ὅτι, παρόντος τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως εἰς τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια, οὗτος προεδρεύει τῶν Συμβουλίων τούτων. Βεβαίως, παρ’ ὅλον τὸν σεβασμόν, τὸν ὁποῖον αἰσθάνεται κανεὶς διὰ τὴν ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν καὶ τὸ ἦθος τῶν ἀνωτάτων Δικαστικῶν μας, ἐν τούτοις ἡ διάταξις αὐτή, διὰ τῆς ὁποίας ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς προεδρεύει τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, εἶναι ὀρθή, διότι οὗτος εἶναι ἐκπρόσωπος καὶ ἀντικαταστάτης τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ταύτην, μετέχων τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, πρέπει νὰ προεδρεύῃ τούτου. Ἐπίσης ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεδέχθη μίαν τροπολογίαν διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, τοὺς γεννηθέντας ἐν Τουρκίᾳ καὶ ὑπὸ τὸ Τουρκικὸν καθεστώς, οὕτως ὥστε αἱ Ληξιαρχικαὶ πράξεις (Νουφοὺς) ἀνεξαρτήτως χρόνου ἐκδόσεως, νὰ περιλαμβάνωνται ἐν τῇ ἐννοίᾳ τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Ν. 1811)1951. Ὁ ἰδικός μας ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ θέλει, ὅπως ἡ Ληξιαρχικὴ πρᾶξις ἑκάστου ὑπαλλήλου ἐκδίδεται ἐντὸς 90 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς γεννήσεώς του. Τότε τὴν θεωρεῖ νόμιμον καὶ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει διὰ τὴν ἡλικίαν τοῦ ὑπαλλήλου. Αἱ πράξεις ὅμως αὗται, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐν Τουρκίᾳ, τὰ λεγόμενα νουφούς, ἐξεδόθησαν μετὰ 3 καὶ 4 ἔτη Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔχει σκοπόν, ὅπως, ἀνεξαρτήτως χρόνου, περιλάβῃ καὶ αὐτοὺς εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου 16.

§36Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ἐκεῖ δὲν ὑπῆρχεν ὑποχρέωσις τοιαύτη.

§37Φ. ΓΕΡΟΘΑΝΑΣΗΣ. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§39Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ πάροδος τοῦ χρόνου, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. 2500 καὶ τὰ ἀκολουθήσαντα τὸν ἀρχικὸν νόμον νομοθετήματα, ἀποκαλύπτουν πλήρως τὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὅτε εἰσηγεῖτο ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τὸν νόμον «περὶ περιορισμοῦ τῆς εἰς προσωπικὸν συνθέσεως τῶν πολιτικῶν τοῦ Κράτους Ὑπηρεσιῶν», ὅπως τὸν ἀπεκάλεσε. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου ἀποτελεῖ τὸ κορύφωμα τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ἀπομείνῃ συγκεκαλυμμένη, διότι ἔπεσε πλέον ὁ μανδύας καὶ αἱ προθέσεις αὐτῆς ἀποκαλύπτονται. Ἄλλως τε, κύριοι συνάδελφοι, τοῦτο ἦτο φυσικὸν νὰ συμβῇ, διότι ὁ Ν. 2500 ἤρχισε νὰ ἐφαρμόζεται ἐν μέρει καὶ κατὰ τὸ ἥμισυ περίπου τὰ Διατάγματα ἔχουν ἐκδοθῆ, τὰ Συμβούλια πρόκειται νὰ ἀρχίσουν λειτουργοῦντα καὶ κατὰ συνέπειαν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπετέλει κρυφὴν πρόθεσιν μέχρι σήμερον, κατ’ ἀνάγκην πρέπει νὰ ἔλθῃ εἰς φῶς, διότι δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔγινεν ὁ Ν. 2500. Κάποιους σκοποὺς ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι εὐκαιρία ὁ νόμος αὐτός, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου αὐτοῦ νόμου, διὰ νὰ ἐπαναλάβωμεν ἐξ ὑπαρχῆς τὰς ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ τοῦ μεγάλου θέματος τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν καὶ εἰδικώτερον περὶ τοῦ Ν. 2500. Τὰς ἔχομεν διατυπώσει ἤδη, κατὰ τὴν ἀρχικὴν ψήφισιν τοῦ Ν. Δ., τὰς διετυπώσαμεν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸν τροποποιητικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἦλθε πρὸς ψήφισιν. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐτάχθη ἐξ ἀρχῆς ἀντίθετος πρὸς τὸν Ν. 2500, διότι, ὅπως ἐδήλωσεν, ὁ νόμος αὐτός, ὄχι μόνον δὲν λύει τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ὄντως ὑπάρχει, τῶν Ἑλληνικῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, τῶν ὑπαλλήλων τῆς Χώρας μας, ἀλλὰ ἀντιθέτως τὸ ἐπιδεινώνει, διότι ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἔγινε δι’ οὐδένα ἄλλον σκοπόν, παρὰ διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν κομματικὴν ἐκκαθάρισιν καὶ εἰς τὴν προσπάθειάν της, τὴν ἀπροκάλυπτον πλέον, νὰ θέσῃ ὑπὸ τὸν κομματικὸν της ἔλεγχον ὁλόκληρον τὸν ὀργανισμὸν τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν τῆς Χώρας μας. (Θόρυβος ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Κύριοι συνάδελφοι, προτοῦ συγχύζεσθε καὶ προτοῦ ἀποπειρᾶσθε νὰ διακόπτετε, θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ἐν ὀλίγοις, νὰ σᾶς κάμω ἀνάλυσιν τοῦ περιεχομένου τοῦ Ν. 2500 καὶ τότε θὰ ἴδητε καὶ οἱ ἴδιοι ὅτι θὰ ἐντραπῆτε, διότι ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς...... (Φωναί, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως».

§40ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν θὰ ἐξακολουθήσῃ, ἐὰν δὲν ἀνακαλέσῃ.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μητσοτάκη, δώσατε μίαν ἐξήγησιν εἰς τὴν Βουλήν.

§42Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ὁ κ. Μητσοτάκης μέχρι τοῦδε δὲν ἔχει δώσει τοιαῦτα δείγματα. Ἐπέδειξεν ἀνωτερότητα πνεύματος καὶ ἀπολαύει τῆς καλῶς ἐννοουμένης ἐκτιμήσεως τοῦ Σώματος. Ἀλλὰ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τοῦ διέφυγεν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, μία φράσις, ἡ ὁποία οὔτε εἰς αὐτὸν ἁρμόζει, ἀλλὰ οὔτε καὶ γενικώτερον εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ παραμείνῃ ἀδιαμαρτύρητος.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Μητσοτάκης θὰ σπεύσῃ νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ θεωρηθῇ τὸ ἐπεισόδιον λῆξαν.

§44Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶχον οὐδεμίαν πρόθεσιν οὔτε τὴν πλειοψηφίαν, οὔτε τὴν Κυβέρνησιν νὰ θίξω, λέγων ὅτι θὰ ἐντραπῆτε διὰ τὸ νομοθέτημα. Πιστεύω εἰλικρινῶς, ὅτι πρόκειται δι’ ἕνα νομοθέτημα κατ’ ἐξοχὴν ἄστοχον καὶ κατ’ ἐξοχὴν κακὸν καὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι μὲ οἱανδήποτε φράσιν νὰ τὸ καταδικάσω. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοθέτημα αὐτό, δὲν ἔχει ἀρχήν. Ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοθετήματος εἶναι ἡ συνέχισις τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. 2500, ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν προτίθεμαι νὰ ἐπανέλθω. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως, ἀμέσως, ἐν συνεχείᾳ, νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὰ βασικὰ θέματα, τὰ ὁποῖα θίγονται ἀπὸ τὰ ἐπὶ μέρους ἄρθρα, διότι αὐτά, οὐσιαστικῶς, ἀποτελοῦν καὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Ἐν πρώτοις, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ τονίσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται, διὰ τρίτην φοράν, εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ παρατείνῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2500. Δευτέραν παράτασιν, δηλαδή, δίδει πέραν τῆς ἀρχικῆς προθεσμίας ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει ἀφ’ ἑαυτοῦ τὸ μειονέκτημα νὰ διατηρῇ τὴν κατάστασιν τῆς ἐκκρεμότητος εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται αἱ Δημόσιαι Ὑπηρεσίαι, ἐπὶ ἓν ἀκόμη χρονικὸν διάστημα. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ ὁμολογήσητε ὅτι ἀποτελεῖ ζημίαν διὰ τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας ἡ παράτασις τῆς σημερινῆς ἐκκρεμότητος, διότι ὅταν ὁ πανικὸς τῆς ἐκκαθαρίσεως, ὅταν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ἀπειλὴ τῆς κρίσεως ἐπικρέμαται ἐπάνω ἀπὸ τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους, αἱ Δημόσιαι Ὑπηρεσίαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργασθῶσι καὶ νὰ ἀποδώσωσιν. Ὁ νόμος 2500 ἰσχύει ἤδη ἀπ’ ἀρκετῶν μηνῶν καὶ ἡ παράτασίς του ἀκόμη εἶναι ὁπωσδήποτε ἐπιζήμιος. Ἄλλωστε, εἶναι ἀπολύτως χαρακτηριστικὸν καὶ τοῦτο. Παρατείνεται καὶ διὰ τοῦ ἐδαφίου 1 τοῦ ἄρθρου 1 κατὰ τρόπον περίεργον, παρατείνεται δηλαδὴ μία προθεσμία ἤδη λήξασα. Ὁ τελευταῖος νόμος, ὁ ὁποῖος παρατείνει τὴν προθεσμίαν ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2500 εἶχεν ὁρίσει προθεσμίαν μέχρι τέλους Δεκεμβρίου τοῦ λήξαντος ἔτους. Ἔκτοτε ὑπῆρχεν ἕνα κενὸν καὶ σήμερον διὰ τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον ἔρχεται πρὸς ψήφισιν, παρατείνεται ἡ προθεσμία, ἡ λήξασα, ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου, ἐπὶ 30 ἡμέρας. Τὸ γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην, νὰ παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2500 πέραν τῶν συνεπειῶν, τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ καὶ πέραν τῆς διατηρήσεως τῆς ἀναστατώσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν τὴν ὁποίαν θὰ διατηρήσῃ, νομίζομεν, ἡμεῖς τοὐλάχιστον, ὅτι ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς δὲν εἶχε πλήρως ἀντιμετωπίσει τὸ μέγεθος τοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον τίθεται ἐνώπιόν της. Καὶ ὅπως ἐξ ἀρχῆς τὴν προειδοποιήσαμεν, εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην καὶ ἐπανειλημμένα νομοθετήματα νὰ κάμῃ καὶ τὴν προθεσμίαν τοῦ νόμου νὰ παρατείνῃ. Ὁ τρόπος, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐπεχείρησε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα αὐτό, δὲν εἶναι ὀρθός. Πέραν τούτου, ἀντιμετωπίζομεν καὶ ἄλλο περίεργον, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ἐδάφιον 1. Εἰς τὸ ἐδάφιον 2 ἀναφέρεται ὅτι κυροῦνται τὰ μέχρι σήμερον ἐκδοθέντα Βασιλικὰ Διατάγματα «...... ἀναγινώσκει) ......». Ὅπως εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ Σῶμα, ἐντὸς τῆς προθεσμίας τοῦ παρόντος νόμου καὶ μέχρι τῆς λήξεως τοῦ ἔτους 1953 ἐξεδόθησαν ἀρκετὰ Βασιλικὰ Διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸ προσωπικὸν διαφόρων Ὑπουργείων, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰδικώτερον εἰς τὸ παρὸν σχέδιον νόμου. Τὰ Διατάγματα αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ εἶναι καθ’ ὅλα νόμιμα ἤ, πάντως, ἔπρεπε νὰ εἶναι καθ’ ὅλα νόμιμα. Ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν ἐξεδόθησαν, κατ’ ἐφαρμογὴν νόμων ἐξεδόθησαν, καὶ κατὰ συνέπειαν νόμιμα ἔπρεπε νὰ εἶναι. Δὲν θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ ἔχουν καμμίαν ἀνάγκην νομοθετικῆς κυρώσεως. Καὶ ὅμως, ἔρχεται ὁ σημερινὸς νόμος, χωρὶς νὰ κάμῃ κἂν νύξιν τῆς παρανομίας, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὰ Βασιλικὰ Διατάγματα αὐτά, καὶ προβλέπει τὴν κύρωσιν ἐξ ὑπαρχῆς καὶ ἐν τῷ συνόλῳ τῶν ὅσων ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὴν ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, γεννᾶται, εὐλόγως, τὸ πρόβλημα, διατὶ ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ περιλάβῃ αὐτὴν τὴν διάταξιν; Ποίαν παιρανομίαν ἐπιθυμεῖ νὰ καλύψῃ; Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Συντονισμοῦ, ἡ ὁποία ἐπεξειργάσθη τὸ σχέδιον νόμου, ἔγινεν ἀπόπειρα δικαιολογίας. Θὰ ἀναμείνω, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἐξήγησιν τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ δώσῃ ἢ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ νὰ εἴπω ἀμέσως ἐν μυνεχείᾳ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὰς ἀπόψεις μας. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπιδιώξῃ συλλογικὴν κύρωσιν εἶναι ὕποπτον καὶ ἀποκαλύπτει ὅτι ὑπάρχει παρανομία εἰς τὰ Διατάγματα αὐτά, διότι ἄλλως ἐὰν συγκεκριμένη ὑπῆρχεν ἡ ἀδυναμία ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἔπασχον τὰ Διατάγματα αὐτά, δὲν εἶχε παρὰ νὰ ἀναφέρῃ συγκεκριμένην διατύπωσιν, ἡ ὁποία νὰ καλύπτῃ τὴν ὡρισμένην παρανομίαν. Ἔτσι ὅμως, καθ’ ὃν τρόπον εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις, προβλέπεται κάλυψις παρανομίας, ἡ ὁποία δὲν ὑπάρχει εἰς τὰ Διατάγματα. Δὲν προχωρῶ, κύριοι συνάδελφοι, πέραν αὐτῶν τὰ ὁποῖα εἶπον εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν. Ἀναμένω τὴν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἐξηγήσῃ αὕτη, διατὶ εἶναι παράνομα τὰ Διατάγματα καὶ ποίαν παρανομίαν θέλει νὰ θεραπεύσῃ διὰ νὰ προχωρήσω κατόπιν. Ἄλλη παρατήρησις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ γίνῃ ἐπὶ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου, εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἤδη, προτοῦ κἂν ἐκδοθοῦν τὰ Διατάγματα, προτοῦ καθορισθῇ ἡ νέα σύνθεσις τῶν Ὑπουργείων διὰ τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν τὰ Διατάγματα αὐτά, ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ κάμῃ διόρθωσιν ἡμαρτημένων. Ἤδη εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ διαπιστώσῃ ὅτι πολλὰ πράγματα τὰ ὁποῖα καθιέρωσε δὲν εἶναι σωστὰ καὶ ἔρχεται εἰς τὸ κείμενον τοῦ τροποποιητικοῦ νόμου 2500, ὁ ὁποῖος ὑποτίθεται ὅτι ἦτο ἕνας νόμος κατευθύνσεων, νὰ περιλάβῃ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶχον τὴν θέσιν των μέσα εἰς τὰ Διατάγματα. Ἄρα μέσα εἰς τὰ Διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἔγιναν συμφώνως μὲ τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἐξέφυγαν ὡρισμένα πράγματα καὶ τώρα ἀρχίζει τὸ ξύλωμα, ἀρχίζουν αἱ διορθωτικαὶ διατάξεις. Διορθωτικαὶ διατάξεις εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνονται εἰς τὰ ἐδάφια 3 καὶ 4 τοῦ ἄρθρου 1 καὶ εἶναι διατάξεις αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνονται εἰς τροπολογίαν ὑποβληθεῖσαν ἤδη καὶ αἱ ὁποῖαι φαίνεται ὅτι ἔχουν υἱοθετηθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ μάλιστα μερικαὶ προτείνονται ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἰδίαν. Πέραν αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι καὶ ὡς πρὸς τὴν σύνθεσιν τῶν Συμβουλίων, τὰ ὁποῖα θὰ κρίνουν τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους, εἰσάγεται μία περίεργος καινοτομία. Ὅπως γνωρίζετε ἤδη τὰ Συμβούλια μὲ τὴν ἀρχικήν των σύνθεσιν εἶναι διαβλητά. Τὸ γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τῶν Συμβουλίων τῆς ἐκκαθαρίσεως προεδρεύει κομματικὸν ὄργανον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς ἑκάστου Ὑπουργείου, αὐτὸ καὶ μόνον τὸ γεγονὸς τὰ κάμνει δυαβλητὰ καὶ πείθει, εἶναι δυστυχῶς γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐν τῇ προσπαθείᾳ της νὰ καταστήσῃ τὸ Συμβούλιον ὑποχείριόν της, διώρισε, διότι εἶχε τὴν εὐχέρειαν, τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐνόμιζεν ὅτι θὰ ἐξυπηρετήσουν τὰς ἰδικάς της ἐπιδιώξεις. Ὑπάρχει ὅμως καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἕνα καταπληκτικῶς περίεργον, τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἐνῷ ὁ πρῶτος νόμος προβλέπει, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἀπαρτία, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶναι ὅλα τὰ μέλη παρόντα, τὸ σημερινὸν σχέδιον νόμου ὁρίζει ὅτι ἀπαιτεῖται πλειοψηφία μικροτέρα ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ὁ πρῶτος νόμος ἀπαιτεῖ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον θὰ ἀναμείνω τὰς ἐξηγήσεις τῆς Κυβερνήσεως. Διατὶ παρέστη ἀνάγκη νὰ κάμῃ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τροπολογία ἡ ὁποία ἐβλήθη καὶ ἀπὸ τὴν συμπολίτευσιν καὶ ἀπὸ ἡμᾶς εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν Κοινοβουλευτικήν, ὅπου συνεζητήθη; Ἡ τροπολογία αὐτὴ ὅμως, ἐβλήθη καὶ ἀπὸ τὸν συναγερμικὸν τύπον, διότι ἔγκριτοι καὶ σοβαραὶ ἐφημερίδες ὑποστηρίζουσαι τὰς ἀπόψεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἐδημοσίευσαν σχόλια ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἀναμένω καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ μάθω τί ὤθησε τὴν Κυβέρνησιν νὰ μειώσῃ τὴν πλειοψηφίαν ὄχι μόνον εἰς τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ τοὺς ἀνωτέρους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ καὶ τοὺς κατωτέρους. Περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατ’ ἐξοχὴν πρέπει νὰ τονισθῇ καὶ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ μνημονευθῇ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, εἶναι τὸ περιεχόμενον τῶν ἄρθρων 5 καὶ 7. Τὰ ἄρθρα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι διατυπωμένα μὲ πολλὴν μαεστρίαν, μαεστρίαν ὅμως, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ τοὺς σκοπούς, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τῶν ἄρθρων αὐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθη ἐξ ἀρχῆς — καὶ ἐν τούτῳ νομίζω, ὅτι πᾶς ἀντικειμενικὸς παρατηρητὴς θὰ συμφωνήσῃ — ὅτι βασικὸν μειονέκτημα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου αὐτοῦ 2500, περὶ τοῦ περιορισμοῦ τῆς ἀριθμητικῆς συνθέσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, εἶναι ὅτι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπὶ ἕνα μακρὸν χρονικὸν διάστημα θὰ διατηρήσῃ τὴν ἀναστάτωσιν, εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Θὰ ἀνέμενεν ὅμως κανεὶς εὐλόγως, ὅτι ἀφοῦ αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα, εἶναι τὸ ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, θὰ παρήρχετο, τέλος πάντων, μετὰ τὴν πάροδον τοῦ χρονικοῦ διαστήματος, ὅσοι θὰ διέφευγον ἀπὸ τὴν ἐκκαθάρισιν, ὅσοι θὰ ἐγλύτωνον ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι κομματικὰ ὄργανα, σήμερον θὰ ἠμποροῦσαν νὰ εἶχον τὸ κεφάλι των ἥσυχον ὅτι θὰ ἠμποροῦσαν ἡσύχως νὰ ἐπιδοθοῦν εἰς τὸ ἔργον των καὶ αὐτὸ ὅμως δὲν συμβαίνει, κύριοι συνάδελφοι. Τὰ ἄρθρα 5 καὶ 7 — καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ βαρὺ ὀλίσθημα τῆς Κυβερνήσεως — παγιοποιοῦν εἰς τὸ διηνεκὲς τὴν κατάστασιν αὐτὴν τῆς συνεχοῦς μεταβολῆς καὶ ἐκκρεμότητος, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ διαβάσουν τὰ ἄρθρα αὐτά, μετὰ προσοχῆς, καὶ νὰ τὰ συνδυάσουν μεταξύ των. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 ἀναφέρεται ὅτι, «διὰ Β. Δ. ἐκδιδομένου....... (ἀναγινώσκει).....». Τὸ ἄρθρον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, δίδει καὶ διὰ τὸ μέλλον εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαίωμα νὰ πραγματοποιῇ οἱανδήποτε μεταβολὴν εἰς τὴν σύνθεσιν καὶ ὀργάνωσιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ἰδίᾳ δὲ νὰ μεταβάλλῃ τὴν ἁρμοδιότητα, τὴν σύνθεσιν τοῦ προσωπικοῦ καὶ τὴν βαθμολογικὴν τάξιν. Τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, σημαίνει ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ δύναται νὰ δημιουργῇ καὶ νέας ἀκόμη ὑπηρεσίας, ἐὰν τὸ θελήσῃ. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ προσέξουν καὶ θὰ παρεκάλουν ἰδιαιτέρως τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Κυβερνήσεως, νὰ θελήσουν, νὰ δώσουν ἐνώπιον τοῦ Σώματος μίαν εὐθεῖαν ἀπάντησιν. Ὑπῆρξε, κύριοι συνάδελφοι, δεδηλωμένη, τοὐλάχιστον πρόθεσις, τοῦ νόμου 2500 νὰ μειώσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τῆς Χώρας. Καὶ ἡ μείωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἔγινε διὰ περιορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων. Ὁ νόμος 2500 προβλέπει ὅτι θὰ ἐκδοθοῦν νέα διατάγματα, τὰ ὁποῖα θὰ ὁρίσουν μειωμένας θέσεις καὶ ἐν συνεχείᾳ ὅσοι θὰ χρειασθοῦν δημόσιοι ὑπάλληλοι, λόγῳ καταργήσεως θέσεων θὰ μείνουν. Αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξεν ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως. Μὲ ποῖον ἠθικὸν δικαίωμα εἰσηγήθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἕνα ἄρθρον, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ τὴν δυνατότητα νὰ κάμωμεν καὶ νέας ὑπηρεσίας; Ἡ δημιουργία νέων ὑπηρεσιῶν θὰ δημιουργήσῃ αὐτομάτως καὶ τὴν ἀνάγκην δημιουργίας νέων ὀργανικῶν θέσεων διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν νέων αὐτῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ καταληφθοῦν ἀπὸ κατωτέρους καὶ εἰς τοῦτο ἔγκειται τὸ τέχνασμα τοῦ Κυβερνητικοῦ σχεδίου. Καταλαβαίνετε ὅμως ὅτι, αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ δημιουργία νέων ὑπηρεσιῶν, δημιουργεῖ κατ’ ἀνάγκην τὴν τάσιν, τὴν ὤθησιν πρὸς τὴν αὔξησιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων, ἡ ὁποία μίαν ἡμέραν θὰ πραγματοποιηθῇ. Καὶ τὸ δίλημμα, τὸ ὁποῖον τίθεται ἐνώπιον ἡμῶν, εἶναι ἀμείλικτον, ἢ αἱ θέσεις τὰς ὁποίας εἴχομεν ἦσαν ἀρκεταί, καὶ δὲν εἴχαμεν λόγον νὰ τὰς καταργήσωμεν ἢ αἱ θέσεις αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον ἦσαν πολλαὶ καὶ ἀφοῦ τὰς κατηργήσαμεν δὲν δυνάμεθα νὰ δημιουργήσωμεν νέας. Διὰ νὰ εἶμαι σαφέστερος, κύριοι συνάδελφοι, ἂς πάρωμεν ἕνα παράδειγμα. Ἂς πάρωμεν ἕνα Ὑπουργεῖον. Ἔχει ἕνα Ὑπουργεῖον 10 διευθύνσεις καὶ ἀπὸ τὰς 10 αὐτὰς διευθύνσεις, ἂς εἴπωμεν, κατέχονται αἱ 8, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν θέσεις κεναὶ καὶ 8 λοιπὸν κατέχονται. Ἡ Κυβέρνησις, λοιπόν, μὲ τὸν νέον ὀργανισμόν, τὸν ὁποῖον ἐξέδωκεν, ἐμείωσε τὰς διευθύνσεις εἰς 6 ἢ 7. Ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι 1 ἢ 2 διευθυνταί, ἀπὸ τοὺς ὑπηρετοῦντας θὰ ἀπολυθοῦν καὶ αἱ διευθύνσεις θὰ ὁρισθοῦν μειωμέναι. Μὲ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις νὰ δημιουργήσῃ νέαν διεύθυνσιν, μὲ μίαν διαφοράν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ πρὸς τὸ παρὸν νέον διευθυντήν, ἢ νέον γενικὸν διευθυντήν, ἀλλὰ θὰ ἀναθέσῃ εἰς κατώτερον ὑπάλληλον, φερ’ εἰπεῖν εἰς Τμηματάρχην, τὰ καθήκοντα τοῦ διευθυντοῦ, ἢ εἰς διευθυντὴν τὰ καθήκοντα τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατάστασις αὐτή, ἡ ἀκατανόητος, ἡ ἀλλοπρόσαλλος, ἡ ὁποία δημιουργεῖται, συμπληροῦται μὲ μίαν ἄλλην ἀθώαν κατ’ ἐπίφασιν διάταξιν τοῦ ἐδαφίου 1 τοῦ ἄρθρου 7. Τὸ ἐδάφιον 1 τοῦ ἄρθρου 7 παρέχει εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαίωμα νὰ ξεφορτώνεται τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι δὲν τῆς εἶναι ἀρεστοὶ μὲ ἕνα ὡραῖον καὶ εὔσχημον τρόπον, διὰ τῆς ἀναθέσεως μελετῶν. Καὶ σήμερον κάθε Ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀναθέσῃ εἰς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου του τὸ ἔργον τῆς μελέτης οἱουδήποτε θέματος. Ἀλλὰ θὰ ἀναθέσῃ ἡ Κυβέρνησις, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 7 μελέτας εἰς ἀνωτέρους ὑπαλλήλους κατὰ πλήρη ἀπασχόλησιν. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰς μελέτας, δὲν θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀπασχολοῦνται μὲ τὸ κύριον αὐτῶν ἔργον. Καὶ τὸ περίεργον εἶναι, ὅτι αὐτὴ ἡ κατὰ πλήρη ἀπασχόλησιν μελέτη δὲν θὰ τελειώσῃ ποτέ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ δημόσιος ὑπάλληλος νὰ εἴπῃ, ὅτι, κύριε Ὑπουργέ, ἐμελέτησα τὸ θέμα, γυρίζω, διότι πρέπει νὰ διαταχθῇ νὰ παύσῃ νὰ μελετᾷ. Πρέπει νὰ παύσῃ ἡ ἀνάθεσις κατὰ τὸν ραφιναρισμένον ὁρισμὸν τοῦ νόμου τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα, ποὺ ὁ ὑπάλληλος θὰ μελετᾷ, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ τὴν ἄνεσιν, ὅπως προηγουμένως σᾶς ἀνέφερα, νὰ προωθήσῃ ἕνα οἱονδήποτε ὑπάλληλον, ἀπὸ κάτω, διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὴν ὑπηρεσίαν, τὴν ὁποίαν προηγουμένως ἐξετέλει ὁ ἀνώτερος αὐτοῦ ὑπάλληλος. Προσέξατε, κύριοι συνάδελφοι, τὶ θὰ συμβῇ: Θὰ ἔχωμεν τὴν εὐχέρειαν πρῶτον, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2500, νὰ ἐκδώσωμεν τὰ διατάγματα, ὅπως ἡμεῖς τὰ θέλομεν, νὰ καταργήσωμεν κενὰς θέσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν μᾶς διευκολύνουν, νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι δὲν μᾶς εἶναι ἀρεστοὶ καὶ ὅπου κάμωμεν κανένα λάθος, πλειοψηφία εἴμαστε, φέρνομεν ἕνα νόμον καὶ διορθώνουμε τὸ κακὸ καὶ σφάζουμε μὲ τὸν νόμον, ἐκεῖ ποὺ δὲν ἠμποροῦμε νὰ σφάξουμε μὲ τὸ διάταγμα. Ἐν συνεχείᾳ ἔρχονται τὰ Συμβούλια κρίσεως, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον πὼς εἶναι συντεθειμένα καὶ πῶς ἐπηρεάζονται ἀπολύτως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Τὰ Συμβούλια κρίσεως θὰ ἐκκαθαρίσουν, θὰ γλυτώσουν ἀσφαλῶς καὶ μερικοί. Αὐτοὶ οἱ μερικοί, οἱ ὁποῖοι θὰ γλυτώσουν, οἱ μὲν φίλοι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν δημόσιοι ὑπάλληλοι, πλὴν τῆς διαθεσιμότητος, ἡ ὁποία ἐπικρέμαται ὑπὲρ ἄνω τῶν κεφαλῶν, βάσει τοῦ νόμου 2500, θὰ ἔχουν ἐφεξῆς νὰ ἀντιμετωπίζουν καὶ τὴν ἀπειλὴν νὰ τεθοῦν, οὐσιαστικῶς, ἐκτὸς ὑπηρεσίας, διὰ τῆς ἀναθέσεως μελετῶν, νὰ τοὺς μειωθοῦν αἱ ἁρμοδιότητές των, νὰ περιορισθοῦν εἰς ἕνα ἐλάχιστον τμῆμα τῆς ἁρμοδιότητος, τὴν ὁποίαν εἶχον καὶ ἀπὸ κάτω νὰ ἀνέβουν οἱ οἱοιδήποτε εὐνοούμενοι τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι πρόθυμοι νὰ κύψουν τὸν αὐχένα ἐνώπιον τῶν Κυβερνητικῶν ἐπιθυμιῶν καὶ νὰ ἀνέβουν διὰ νὰ ὑποκαταστήσουν τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς. Κύριοι συνάδελφοι, κατόπιν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι πρωτάκουστα εἰς τὴν χώραν μας, διότι καὶ κατὰ τὴν δικτατορίαν τῆς 4ης Αὐγούστου, δυνάμει τοῦ νόμου 120)36, ἑνὸς ἀπὸ τοὺς πρώτους νόμους, τοὺς ὁποίους ἐξέδωσεν ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς, ἦτο δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς διαθεσιμότητα δημόσιος ὑπάλληλος.....

§45Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ........................

§46Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μὴ χαμογελᾶτε, κύριε συνάδελφε, ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ὁ Μεταξᾶς ὥρισεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς διαθεσιμότητα ὁ δημόσιος ὑπάλληλος, εἴτε κατόπιν διατάγματος, εἴτε βάσει προτάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ μὲ ἠτιολογημένην ἔκθεσιν, ἐνῷ σήμερον ἡ Κυβέρνησις, δι’ αὐτῆς τῆς λεπτῆς μεθόδου τῆς μελέτης, θέτει εἰς διαθεσιμότητα οἱονδήποτε ὑπάλληλον, χωρὶς νὰ δίδῃ πουθενὰ λογαριασμόν.

§47Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν τοῦ λόγου τοῦ μειδιάματός μου. Εἰς τὴν περίοδον ἐκείνην νὰ ἀναφέρεσθε συνήθως καὶ τακτικὰ καὶ ὄχι ὅταν θέλετε νὰ ἀντλήσητε ἐπιχειρήματα, διότι ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ περίοδος ἐκείνη ἦτο ἱστορική, ὅπως καὶ ἂν ἔχῃ τὸ πρᾶγμα.

§48Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δικαίωμα τοῦ κ. συναδέλφου νὰ ἔχῃ τὴν ἀντίληψιν περὶ τῆς ἱστορικῆς περιόδου τῆς χώρας μας, τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Βεβαίως δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. συνάδελφον εἰς τὴν ἀντίληψίν του. Δὲν ἐπεκαλέσθην τὴν περίοδον τῆς δικτατορίας τῆς 4ης Αὐγούστου ὡς κάτι τὸ ἰδανικόν, πρὸς τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ πλησιάσωμεν. Τὴν ἐπεκαλέσθην ἁπλῶς ὡς κάτι τὸ ἄθλιον, ὡς κάτι τὸ ἀπαράδεκτον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον, δυστυχῶς, ἐπῆγε παραπέρα ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§49Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπειδὴ μεταχειρίζεσθε τὴν λέξιν «ἄθλιον», εἶμαι ὑποχρεωμένος, κ. Μητσοτάκη, νὰ ἀνακαλέσω ὅ,τι εἶπον προηγουμένως, ὅτι συνήθως δὲν μᾶς ἔχετε συνηθίσει εἰς τοιούτου εἴδους ἐκτροπάς, αἱ ὁποῖαι δικαιολογοῦν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα τὸ πρῶτον ἴσως εἰσέρχονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§50Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Ἡ ἱστορία τοῦ μέλλοντος θὰ γράψῃ μὲ χρυσᾶ γράμματα τὴν ἱστορίαν τῆς περιόδου ἐκείνης.

§51ΦΩΝΑΙ (ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Αἶσχος. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§52Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος λόγῳ τοῦ θορύβου).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μητσοτάκη, παρακαλῶ ἀποφεύγετε τοιούτους χαρακτηρισμοὺς καὶ μὴ προκαλῆτε.

§54Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι εἶναι δικαίωμα τοῦ καθενὸς ἐξ ὑμῶν νὰ ἔχῃ τὰς ἀντιλήψεις του περὶ τῆς 4ης Αὐγούστου, νομίζω ὅμως, ὅτι δὲν συνάδει πρὸς τὴν κοινοβουλευτικὴν τάξιν ἐντὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου νὰ γινώμεθα ἡμεῖς ὑμνηταὶ μιᾶς δικτατορίας.

§55Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα ἅπαντες Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι τιμῶμεν τὴν ἱστορικὴν ἐκείνην περίοδον.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες τιμῶμεν τὴν περίοδον ἐκείνην.

§57Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Συνεπῶς, ὅταν ἐκ τῆς πτέρυγος ἐκείνης ἀκούονται φράσεις, ὡς ἡ φράσις «αἶσχος», εἶναι φυσικὸν οἱ Ἕλληνες νὰ διαμαρτύρωνται ἐντόνως καὶ νὰ διαδηλώνουν τὴν ἀγανάκτησίν των διότι ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἀναφερόμενοι εἰς τὴν περίοδον αὐτήν, χρησιμοποιοῦν φράσεις τοιαύτας.

§58Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, δυστυχῶς, εἴμεθα πολὺ μακράν διὰ νὰ συμφωνήσωμεν μὲ τὸν κ. συνάδελφον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§59Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ξεύρωμεν ἂν ἔχωμεν δημοκρατικοὺς θεσμοὺς ἢ εἴμεθα εἰς τὰς παραμονὰς νέας δικτατορίας.

§60Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω καὶ τὸν ὁμιλητὴν καὶ τοὺς κ. συναδέλφους νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ θέμα.

§61Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Νὰ μὴ ὑβριζώμεθα, κ. Πρόεδρε.

§62Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ προσωπικῶς οὐδέποτε ἔφυγα ἀπὸ τὸ θέμα.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἀποφεύγετε χαρακτηρυσμούς.......

§64Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀποφεύγω χαρακτηρυσμούς, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, εἶναι σωστοί. Δὲν ὑπῆρξα ἐκεῖνος, ποὺ ἐδημιούργησε τὸ ζήτημα.

§65Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Κι’ ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ σὲ ἀκοῦμε τότε.

§66Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶπα ἁπλῶς, ὅτι ὁ νόμος τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὑπερβάλλει καὶ αὐτὸν τὸν νόμον τῆς δικτατορίας τοῦ Μεταξᾶ. Διότι ἐνῷ ὁ νόμος τῆς δικτατορίας τοῦ Μεταξᾶ προβλέπει τοὐλάχιστον μίαν στοιχειώδη ἐγγύησιν διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν ἀρεστοὶ εἰς τὴν τότε κρατοῦσαν κατάστασιν, ὁ νόμος τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Παπάγου δὲν προβλέπει κἄν τοιαύτας ἐγγυήσεις. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, κ. συνάδελφοι, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅταν ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ψηφίσῃ καὶ αὐτὸ τὸ σχέδιον νόμου, δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ὁμιλοῦμεν διὰ δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ διὰ κρατικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ὅταν περάσῃ ἀπὸ πάνω ἀπὸ τὰς Ἑλληνικὰς δημοσίας ὑπηρεσίας ὅλη αὐτὴ ἡ μανία τοῦ κυβερνῶντος κόμματος, τότε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπομείνῃ φοβοῦμαι πολύ, ὅτι δὲν θὰ εἶναι Ἑλληνικὴ κρατική, δημοσία ὑπηρεσία, ἀλλὰ θὰ εἶναι δημοσία ὑπηρεσία κομματική, ὑπηρεσία τῆς κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν εἰς τὴν Χώραν μας ἦτο ἀσφαλῶς ἄξιον καλλιτέρας τύχης. Ὑπάρχει πρόβλημα δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ὅπως πάντοτε καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐτόνισε, καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν μὲ ἰσχυροτάτην κοινοβουλευτικὴν πλειοψηφίαν, ὤφειλε νὰ ἐπιδιώξῃ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ. Καὶ θὰ τὸ ἀντιμετώπιζε, κ. συνάδελφοι, τότε μόνον, ὅταν θὰ ἵστατο ἐπὶ τῆς ὀρθῆς βάσεως καὶ ὅταν θὰ ἐγκατέλειπε τὰς κομματικάς της ἐπιδιώξεις, ὅταν θὰ ἐπεδίωκε νὰ εὕρῃ τὴν λύσιν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο ἡ προσήκουσα, ἀσχέτως καὶ πέραν τῶν ἰδικῶν της κομματικῶν συμφερόντων. Δυστυχῶς, κ. συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ κατὰ στάδια ἐπροχώρησε ἕως ὅτου ἔφθασεν εἰς τὸ βάθος τοῦ κρημνοῦ, ἕως ὅτου ἔφθασεν εἰς τὸ νὰ εἰσαγάγῃ καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ψήφισιν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα τῆς ἐπιτρέπουν νὰ εἰσβάλῃ μέσα εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ ἕνα πρωτοφανὲς καὶ πρωτάκουστον κομματικὸν ὄργιον. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦμεν τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἔχομεν χρέος νὰ διαμαρτυρηθῶμεν καὶ νὰ καταγγείλωμεν ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ αὐτά, τὰ ὁποῖα γίνονται καὶ αὐτά, τὰ ὁποῖα προετοιμάζονται νὰ συμβοῦν. Βεβαίως γνωρίζομεν ὅτι ἡ φωνή μας καὶ αὐτὴν τὴν φορὰν πιθανώτατα θὰ μείνῃ ἄνευ ἀνταποκρίσεως. Ἀλλ’ ἂς μὴ φαντάζεται ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ὅτι τὰ ἔργα της θὰ εἶναι αἰώνια. Ὅπως, δυστυχῶς, ἀπέχουν ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι τέλεια, ἔτσι ἀπέχουν ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι καὶ αἰώνια. Αἱ καταστάσεις, ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἔρχονται καὶ παρέρχονται. Κοινοβουλευτικὴ Κυβέρνησις εἶναι καὶ αὐτὴ καὶ τὸ οἰκοδόμημα ποὺ θὰ προσπαθήσῃ σήμερα νὰ κτίσῃ, θὰ πέσῃ εἰς τὴν πνοὴν τοῦ πρώτου ἀνέμου. Καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὴν κακὴν ἔμπνευσιν νὰ τὸ ὀρθώσουν, θὰ μείνῃ ἡ φήμη καὶ ἡ Ἡροστράτειος δόξα τοῦ χαλαστοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§68Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ παρέμβω εἰς τὴν συζήτησιν. Λυποῦμαι διότι εἰσάγομεν ἀπόψε τὸ τριώδιον, πρὸ τῆς ὥρας του, καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ποὺ εἶναι κατ’ ἀρχήν, φιλήσυχος ἄνθρωπος, μεταβάλλεται εἰς Ἡρόστρατον, ὁ ὁποῖος παρουσιάζεται ἐνώπιόν σας. Φαίνεται ὅτι ἡ ἀντιπολίτευσις εὑρίσκεται πράγματι εἰς θέσιν δυσχερῆ, δὲν ἔχει καὶ δὲν εὑρίσκει σοβαρὰ θέματα, διὰ τὰ ὁποῖα νὰ ἐγκαλέσῃ τὴν Κυβέρνησιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ ἐπικαλεῖται ἁπλᾶς καὶ σαφεῖς διατάξεις, εἰς τὸς ὁποίας δίδει ἔτσι σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἀναμφισβητήτως δὲν ἔχουν, ἐμφανίζει δὲ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία τόσον πολὺ ἀπέδειξεν ὅτι σέβεται τὴν νομιμότητα, ὡς μίαν Κυβέρνησιν κυριολεκτικῶς μὴ γνωρίζουσαν τὶ πράττει, ἡ ὁποία ἦλθεν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν τάχα γιὰ νὰ ἀνατρέψῃ τὸ πᾶν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔφθανον οἱ 14 μῆνες κατὰ τοὺς ὁποίους εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, διὰ νὰ πείσῃ τοὺς κυρίους συναδέλφους, τοὺς ταῦτα λέγοντας, ὅτι καταντᾷ πράγματι ἐλάχιστα σοβαρὸν τὸ νὰ ὑποστηρίζῃ κανεὶς παρόμοια πράγματα καὶ νὰ ἐλπίζῃ, ὅτι θὰ εὕρῃ ἀκροατὰς δυναμένους νὰ πιστεύσουν εἰς ὅσα διετυπώθησαν πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Πάντως, μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν ὅτι ἐγκαλεῖται ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις, ὅτι θέλει νὰ δημιουργήσῃ κομματικὰς ὑπηρεσίας, ποία δὲ Κυβέρνησις; ἐκείνη ἡ ὁποία ἐνῷ τοιαύτην πλειοψηφίαν ἔχει καὶ τοιαύτην εὐρεῖαν ἐντολὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.....

§69Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Πλασματικὴν πλειοψηφίαν.

§70Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐξέχασα, κ. Ζαννῆ, ὅτι ἡ ἰδική σας πλειοψηφία τῶν δύο κομμουνιστικῶν ψήφων ἦτο ἡ μὴ πλασματικὴ καὶ πραγματικὴ πλειοψηφία. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Δεξιᾶς). Μοῦ κάμνει, λοιπόν, ἐντύπωσιν, πῶς ἐγκαλούμεθα ἡμεῖς, ὅτι θέλομεν νὰ δημιουργήσωμεν κομματικὰς ὑπηρεσίας, τὴν στιγμὴν ποὺ μὲ τοιαύτην κοινοβουλευτικὴν δύναμιν καὶ μὲ τοιαύτην εὐρεῖαν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ, μόνοι μας ἐθέσαμεν εἰς ἑαυτοὺς δυσχερείας καὶ οὐσιαστικὴν ἀπαγόρευσιν οἱουδήποτε διορισμοῦ καὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ διοικοῦμεν τὸν τόπον μὲ τὰς ὑπηρεσίας ἃς εὕρομεν κατὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐξουσίας καὶ αἱ ὁποῖαι κατὰ ἕνα μέγιστον ποσοστόν, εἶναι ὑπηρεσίαι ποὺ ἔγιναν χάρις ἀκριβῶς εἰς τὰ κομματικὰ ὄργια τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία τότε διώκει τὴν χώραν καὶ διώριζεν ὑπαλλήλους κατὰ δεκάδας χιλιάδων, ἄνευ διαγωνισμοῦ καὶ ἄλλων κριτηρίων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Δεξιᾶς).

§71Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἀποδείξετε αὐτό, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεσθε. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κοθρῆ, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπὶ 2 λεπτά. (Ὥρα 8.00′ μ. μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 8.15′ μ. μ.).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ ὅπως ὁ κ. Κοθρῆς δώσῃ ἐξηγήσεις εἰς τὸ Προεδρεῖον διότι παρακληθεὶς νὰ διακόψῃ τὴν ὁμιλίαν του δὲν ὑπήκουσεν. Ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἐκφράσῃ τὴν λύπην του διὰ νὰ μὴ εὑρεθῶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὸν ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§74Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκφράζω τὴν λύπην μου, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπὸ τοῦ βήματος ὁμιλῶν εἶπε τοιαύτην ἀνακρίβειαν, ὥστε ἐπροκάλεσε τὴν δικαίαν ἐξέγερσιν ὅλων ἡμῶν, τῆς ὁποίας φορεὺς ὑπῆρξα ἐγώ.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν παρακαλεῖται νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀγόρευσίν του.

§76Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τώρα νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς μερικὰς ἀπὸ τὰς ἀπορίας, τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἀξιότιμος ἐκ Χανίων συνάδελφος καὶ αἱ ὁποῖαι τοῦ ἐπέτρεψαν νὰ διατυπώσῃ τὰς ἐναντίον τοῦ νομοθετήματος αἰτιάσεις ἃς πρὸ ὀλίγου ἠκούσατε. Ἡ πρώτη ἀπορία εἶναι, διατὶ ἀπῃτήθη ἡ συλλογικὴ κατὰ ἕνα τρόπον κύρωσις τῶν δημοσιευθέντων ἤδη Βασιλικῶν Διαταγμάτων περὶ διαρθρώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων τῶν ἀναφερομένων ἐν τῷ νομοθετήματι. Αὐτὴ δὲν ὑποκρύπτει καμμίαν παρανομίαν, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πλειοψηφίαν εἰς τὴν Βουλὴν εἰς τὴν ὁποίαν δύναται νὰ προσέλθῃ καὶ ζητήσῃ τὴν ψήφισιν οἱουδήποτε νομοθετήματος, ὅπερ ἤθελε κρίνει ἐπιβεβλημένον καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκην παρανομίας. Ἠμπορεῖ ἀναμφισβητήτως νὰ ζητήσῃ, ἐκ τῶν προτέρων τὴν εὐχέρειαν διὰ τῆς ὁποίας θὰ τῆς ἐπιτραπῇ νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον, ὅπως αὐτὴ νομίζει ὅτι εἶναι πρέπον, καὶ θὰ δώσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὰς ἐξηγήσεις ποὺ θὰ τῆς ζητηθοῦν ἐνδεχομένως. Δὲν ἔχει ἀνάγκην ἡ Κυβέρνησις νὰ παρανομήσῃ ἢ νὰ καλύψῃ ἀνύπαρκτον παρανομίαν, τὴν ὁποίαν ἄλλωστε, ὁ κ. συνάδελφος, μολονότι εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἐπεδίωξε νὰ ἀνεύρῃ, δὲν ἀνεῦρε. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλοῦν. Τὰ διατάγματα κυροῦνται διὰ νόμου διότι εἰς μερικὰ ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα δὲν κατωρθώθη νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐπακριβῶς τὸ γράμμα τοῦ νόμου ἢ μᾶλλον ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ νόμου, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ οἰκονομίαν 15% εἰς ἕκαστον Ὑπουργεῖον. Εἰς μερικὰ Ὑπουργεῖα εἶναι κάτι παρὰ πάνω ἀπὸ 85% ὁ προϋπολογισμὸς ἐκ τῶν ἐναπομεινασῶν θέσεων. Δὲν ἐπετεύχθη δηλαδὴ ἡ κατὰ 15% οἰκονομία καὶ ἡ δαπάνη, ἡ ἀναλογοῦσα εἰς τὰς διατηρουμένας θέσεις εἶναι κατά τι μικροτέρα καὶ ἐνίοτε ἀνωτέρα κατὰ ἕν μικρὸν ποσοστὸν ἀπὸ τὸ 85%. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ διαφορὰ ἠμπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν προσβολὴν τοῦ κύρους τῶν διαταγμάτων ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ θὰ ἦτο ἐξαιρετικὰ δυσάρεστον διὰ λόγους καθαρὰ τυπικοὺς νὰ ἔχωμεν ἀνατροπὴν ὅλων τῶν ἀποφάσεων τῶν ὑπηρεσιακῶν συμβουλίων. Ἕνας ἄλλος λόγος, ὁ ὁποῖος μᾶς ὡδήγησεν εἰς τὸ νὰ κυρώσωμεν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ αὐτὰ τὰ βασικὰ διατάγματα, ἦτο καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι τοιουτοτρόπως κατοχυροῦται μία μεταβατικὴ διάταξις τῶν διαταγμάτων αὐτῶν, καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν ἑνοῦται εἰς περιπτώσεις τινὰς ὁ εἰσαγωγικὸς βαθμὸς μέχρι καὶ τοῦ βαθμοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ. Τὸ ΑΣΔΥ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐδέχθη τὴν διάταξιν αὐτὴν ὡς νόμιμον, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ὅμως ἐξέφρασεν ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις, ἐὰν ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι σύμφωνος μὲ τὸν νόμον ἢ ὄχι. Καὶ διὰ νὰ λύσωμεν τὴν διαφορὰν αὐτὴν καὶ διὰ νὰ μὴ ἀφίσωμεν ἐκθέτους τὰς ἀποφάσεις τῶν ὑπηρεσιακῶν συμβουλίων ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἀπεφασίσαμεν νὰ κυρώσωμεν διὰ νόμου τὰ διατάγματα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶναι δημοσιευμένα εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰ ὁποῖα ἐπαναλαμβάνω, δὲν ὑποκρύπτουν καμμίαν παρανομίαν.

§77Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ ἐδαφίου 2, δὲν θὰ ἦτο ἁπλούστερον διὰ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸ ἀναφέρῃ εὐθέως; Ἀντὶ δηλαδὴ νὰ κυρώσῃ ἐν τῷ συνόλῳ τὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἀποκτοῦν ἐν τῷ συνόλῳ ἰσχὺν νόμου, νὰ περιλάβῃ δύο διατάξεις. Ἡ μία νὰ λέγῃ, ὅτι εἶναι νόμιμα τὰ διατάγματα, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν γίνῃ ἡ οἰκονομία τοῦ 85% καὶ ἡ ἄλλη διάταξις νὰ λέγῃ διὰ τὰς δύο θέσεις. Οὕτω ὁλόκληρον τὸ κείμενον τοῦ Διατάγματος ἀποκτᾶ ἰσχὺν νόμου καὶ αὐτομάτως παύει ἡ δυνατότης προσφυγῆς εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι νὰ κυρώσῃ παρανομίαν εἰς τὸ σύνολον τοῦ χώρου τῶν διαταγμάτων αὐτῶν, θὰ παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε νὰ διατυπωθῇ ἡ διάταξις συγκεκριμένως διὰ τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις.

§78Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, τὸ μυαλὸ τοῦ νομοθέτου ἐλειτούργησε κατὰ τὸν ἄλφα τρόπον. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὸ μυαλὸ τὸ ἰδικόν σας ἐλειτούργησε κατὰ τὸν βῆτα τρόπον, δὲν ὑπάρχει διαφορά. Πάντως ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, νὰ μὴ ὑπάρχῃ δυνατότης προσφυγῶν καὶ ἀνατροπῆς τῶν διαταγμάτων αὐτῶν, χωρὶς λόγον καὶ αἰτίαν. Ἐὰν οἱ ὑπάλληλοι κριθοῦν ὑπὸ τὰ ὑπηρεσιακὰ συμβούλια κακῶς ἢ χωρὶς ἀντικειμενικὰ κριτήρια κλπ., αὐτὸ δὲν θίγεται διὰ τῶν προτεινομένων διατάξεων, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν κανένα λόγον νὰ θέσωμεν αὐτὰ ταῦτα τὰ διατάγματα εἰς τὸν κίνδυνον ἀνατροπῆς, διὰ τυπικοὺς λόγους. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2500 καὶ ζητεῖ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ ἰσχυροποιήσῃ ἀπολύτως τὰ διατάγματα.

§79Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τότε θὰ ὑποβάλω τροπολογίαν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§80Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δικαίωμά σας.

§81Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Δὲν νομίζετε μετὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν διαταγμάτων αὐτῶν, ὅτι δεσμεύονται καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἐκδώσῃ νέα διατάγματα διὰ τὰ Ὑπουργεῖα αὐτὰ ἐντὸς τῆς παρατεινομένης προθεσμίας; Ἑπομένως εἶναι καὶ μία κατοχύρωσις ἠθικῆς τάξεως, διότι δὲν δύναται ἡ Κυβέρνησις ἐντὸς τῆς προθεσμίας νὰ ἐκδώσῃ ἄλλα διατάγματα.

§82Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἄλλο θέμα τὸ ὁποῖον ἐθίγη εἶναι τὸ θέμα τῆς ἐκ μέρους τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῶν Ὑπουργείων ἀναλήψεως τῆς Προεδρίας τοῦ Συμβουλίου. Τὸ θέμα εἶναι καθαρῶς τυπικόν. Ἐδημιουργήθησαν ὡρισμένα ἐρωτήματα, ἂν ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐν γένει, ἔπρεπε νὰ προεδρεύσῃ αὐτὸς τοῦ Συμβουλίου, ἢ ἄλλο μέλος τούτου. Εἴθισται οὗτος νὰ θεωρῆται ὡς ἐπικεφαλῆς τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, καὶ κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ ἡγῆται τῶν ἄλλων ἐν τῇ ἱεραρχίᾳ ὡς ἄλλως τε ἀναγνωρίζεται καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ θεσμοῦ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως. Τὸ θέμα εἶναι ἐντελῶς τυπικὸν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει ἀνάγκην περαιτέρω διευκρινήσεων, ἄλλως τε τὸ Ν. Δ. 2500)53 ὁρίζει ὅτι προεδρεύει ὁ ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ὁσάκις συμμετέχει εἰς τὸ συμβούλιον, ὅπου συμμετέχει καὶ ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, οὐχὶ δὲ καὶ ὁ ἀντιπρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ αὐτὴν δὲ τὴν ἀνωμαλίαν ἐπίσης θέλει νὰ τακτοποιήσῃ ἡ ὡς εἴρηται διάταξις. Τὸ θέμα, τὸ ἂν τὰ μέλη τὰ παρόντα θὰ εἶναι 4 ἢ 5, εἶναι θέμα ἁπλούστατον, διότι ἡ διάρθρωσις, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὴν σχετικὴν διάταξιν προεβλέφθη ἀπὸ τὴν πεῖραν τῆς μέχρι σήμερον λειτουργίας τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων. Διεπιστώθη, ὅτι κατὰ σύμπτωσιν ἠμπορεῖ ἓν ἀπὸ τὰ 5 μέλη τοῦ Συμβουλίου νὰ μὴ παρίσταται, λόγῳ κωλύματος, καὶ θὰ ἐματαιοῦτο οὕτω ἡ συνεδρίασις τῶν Συμβουλίων. Τὸ νὰ εἶναι 4 ἢ 5 τὰ μέλη, δὲν ἔχει σημασίαν. Οὕτω τὰ Συμβούλια θὰ φθάνουν ταχέως εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεων καὶ νομίζω, ὅτι καὶ μὲ τὰ 4 μέλη, ἐφ’ ὅσον τὸ 5ον δὲν προσέρχεται, ἠμπορεῖ νὰ κριθῇ, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τούτων θὰ εἶναι ἀπολύτως νόμιμοι.

§83Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τότε διατὶ τὸ ζητεῖτε διὰ τὸ ἓν ἐκ τῶν δύο Συμβουλίων;

§84Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὅταν εἶναι 4 τὰ μέλη, ἡ ψῆφος τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως ὡς Προέδρου ὑπερισχύει.

§85Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰσέρχομαι τώρα εἰς τὰ ἄρθρα 5 καὶ 7, τὰ ὁποῖα ὑπῆρξαν ὁ κύριος στόχος τοῦ ἐκ Χανίων κ. συναδέλφου, εἰς τὴν ἐπίθεσίν του ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπενθυμίζω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ ἄρθρον 5 εἶναι σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου ἐπανάληψις τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Ν. Διατάγματος 2500. Δὲν πρόκειται περὶ νέας διατάξεως, ἁπλῶς, ὡς ἀνέφερον, συμπληρώνει τὸ ἄρθρον 11 τοῦ 2500. Ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2500, διεπιστώθη, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη ἀναδιαρθρώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων. Π. χ. εἰς τὸ ἰδικόν μου Ὑπουργεῖον, εἰς τὴν φορολογίαν μόνον, ἔχω 18 διευθύνσεις. Διατηρῶ μόνον 12. Εἰς τὴν Γ.Δ.Δ.Λ. γίνεται ἐπίσης μείωσις διευθύνσεων. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει ἐπίσης μὲ τὰς περιφερειακὰς ὑπηρεσίας. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου δημιουργεῖται ἡ ἀνάγκη νὰ γίνῃ νέα διάρθρωσις τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων. Ἡ διάρθρωσις αὐτὴ προβλέπεται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 11 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 καὶ πληρέστερον ἀπὸ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Δὲν πρόκειται ἐκ τῆς ἐν λόγῳ διαρθρώσεως νὰ δημιουργηθοῦν, ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. Μητσοτάκης, νέαι θέσεις. Τοῦτο εἶναι ἀνακριβές.

§86Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶπον νέαι ὑπηρεσίαι.

§87Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἴπατε νέαι ὑπηρεσίαι. Καὶ φυσικὰ θὰ πρέπῃ νὰ δημιουργηθοῦν, ἐὰν ἡ πορεία τῶν πραγμάτων ἀποδείξῃ, ὅτι χρειάζεται μία ὑπηρεσία νὰ μετονομασθῇ εἰς ὑπηρεσίαν Α καὶ νὰ περιλάβῃ τὰ ἀντικείμενα τῆς μιᾶς καὶ τῆς ἄλλης διευθύνσεως. Αὐτὸ θὰ πῇ ὅτι μία διεύθυνσις θὰ ἀλλάξῃ ὄνομα ἢ θὰ πάρῃ ἄλλην μορφήν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει εἶναι, ὅτι θὰ κρατήσωμεν τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὰ διατάγματα. Ὁ κ. Μητσοτάκης εἶπεν, ὅτι ἔχει σημασίαν ἡ δημιουργία τῶν νέων ὑπηρεσιῶν, διότι θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ δημιουργηθοῦν ἀργότερον καὶ νέοι ὑπάλληλοι. Αὐτὸ τὸ «ἀργότερον» δὲν τὸ ἀντιλαμβάνομαι. Καὶ ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις καὶ ἄλλη, ἔχει τὴν δυνατότητα ἀργότερον νὰ προσθέσῃ νέους ὑπαλλήλους, ἐὰν ἡ ἀνάγκη τὸ ἐπιβάλῃ. Δὲν νομίζω, ὅτι Συνταγματικὴ διάταξις ἀπαγορεύει τὴν πρόσληψιν νέων ἰατρῶν εἰς ἓν νοσοκομεῖον, ἐὰν δημιουργηθῇ τοιοῦτον ἐκ τῶν πραγμάτων. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν ἐπιζητεῖ νὰ ἐπιβάλῃ νέους διορισμούς. Ἡ ἴδια ἐδέσμευσε τὸν ἑαυτόν της ὅσον ἀφορᾷ τοὺς νέους διορισμοὺς καὶ ἀπολύει ὑπαλλήλους διὰ νὰ καλλιτερεύσῃ καὶ τὴν θέσιν αὐτῶν καὶ τὸ κῦρος τῶν ὑπηρεσιῶν νὰ ἀνορθώσῃ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 7, θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι δὲν εἶναι καὶ αὐτὸ κανένα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνατρέπουν τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας, ὡς ὁ κ. συνάδελφος, ἠθέλησε νὰ παρουσιάσῃ. Καὶ ἄλλοτε ἤκουσα τὰς κατηγορίας αὐτὰς μὲ τὴν αὐτὴν ἴσως ἐπιμονὴν καὶ ἔντασιν ἐκ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Τὰς ἤκουσα εἰς δύο περιπτώσεις. Πρῶτον, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ νόμου πρὸς ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅταν συνεζητεῖτο διάταξις, ἡ ὁποία ἐπέτρεπεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ στείλῃ ὑπαλλήλους του εἰς διάφορα ἱδρύματα, ἔχοντα σχέσιν ἀπὸ ἀπόψεως ἰδικοῦ των προϋπολογισμοῦ μὲ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους. Κατηγορήθην, ὅτι πρόκειται νὰ στείλω ἐγὼ ἐπιτρόπους εἰς τὰ διάφορα ἱδρύματα. Ἡ πραγματικότης ἀπέδειξεν, ὅτι αἱ κατηγορίαι ἐκεῖναι ἦσαν ὑπερβολικαί, διότι ἐγὼ δὲν ἔστειλα κανένα ἐπίτροπον πουθενά. Ἕνα μόνον ἔστειλα εἰς τοὺς σιδηροδρόμους καὶ αὐτὸς ἦτο ὁ Γεν. Δ)ντὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος παρεκλήθη νὰ ρίψῃ μίαν ματιὰ εἰς τὸ δίκτυον τῶν σιδηροδρόμων, οἱ ὁποῖοι παρουσίαζον ἔλλειμμα εἰς τὸν Δημόσιον προϋπολογισμόν. Πέραν τούτου, οὐδεμίαν πρόθεσιν εἶχον. Εἶχον ὅμως τὸ δικαίωμα, ἐὰν ἡ ἀνάγκη τὸ ἐπέβαλε, νὰ δύναμαι νὰ πληροφοροῦμαι μόνος μου, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἢ δι’ ἀπεσταλμένου μου, τὴν κατάστασιν τῶν ἱδρυμάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα κατέφευγον ἑκάστοτε δι’ ἐνίσχυσιν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους. Δευτέρα περίπτωσις ἦτο ἡ ἀναφερομένη εἰς τὸν θεσμὸν τῆς θέσεως εἰς διαθεσιμότητα ὡρισμένων ὑπαλλήλων. Καὶ ἐκεῖ κατηγορήθην ὅτι πρόκειται νὰ ἀσκήσω τρομοκρατίαν κατὰ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι οὐδεὶς ὑπάλληλος ἐτέθη ὑπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἰς διαθεσιμότητα. Αὐτὸ ὑποδεικνύει ἀπολύτως τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἤθελε τὸν θεσμὸν αὐτὸν διὰ νὰ δύναται νὰ θέτῃ ἐκτὸς θέσεως ὑπαλλήλους μὴ ἀσκοῦντας εὐόρκως τὸ ἀνατεθειμένον αὐτοῖς δημόσιον λειτούργημα καὶ δὲν τὸ ἐζήτησε διὰ νὰ πιέσῃ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ νὰ τοὺς τρομοκρατήσῃ, ἢ νὰ τοὺς θέσῃ ἄνευ λόγου ἐκτὸς θέσεως. Ὑποθέτω, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ ἐπιμείνω περισσότερον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§88Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τότε, διὰ ποῖον λόγον;

§89Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν διοικῇ κανείς, πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ διοικήσῃ, ἐκτὸς ἂν ἔχῃ ἀποφασίσει νὰ διοικῆται. Σᾶς λέγω δὲ ὅτι εἶμαι διατεθειμένος νὰ σεβασθῶ ἀπολύτως τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς ὁποίους διοικῶ. Ἀλλὰ δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ διοικοῦμαι ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους. (Χειροκροτήματα). Ἐὰν ἐπρόκειτο, κ. συνάδελφοι, νὰ διοικηθῶ ἀπὸ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, εἰλικρινῶς θὰ σᾶς παρεχώρουν ἀμέσως τὴν θέσιν μου. Σέβομαι τοὺς ὑπαλλήλους, συνεργάζομαι ἁρμονικώτατα μαζί των, ἀλλ’ ἔχω πλήρη τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ γεγονότος, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μὲ ἔστειλεν ἐδῶ νὰ διοικήσω καὶ ὄχι νὰ διοικοῦμαι. Ἤθελα μόνον νὰ τονίσω ὅτι ἔχω τὴν προσωπικὴν ἀντίληψιν ὅτι ἐκεῖνο ποὺ συνέβαινε μέχρι τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐξουσίας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ, πρέπει νὰ παύσῃ νὰ συμβαίνῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνυφαίνεται μία θέσις εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν μὲ ἕνα ὡρισμένον πρόσωπον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέπωμεν, διὰ τὸ κῦρος αὐτῶν τούτων τῶν ὑπαλλήλων, εἰς τὴν κοινὴν γνώμην τὴν ἄδικον ἐν πολλοῖς, κρίσιν καὶ ἀντίληψιν ὅτι ἕνας οἱοσδήποτε ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ἔφθασεν ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ἄλφα ὑπηρεσίας μετέβαλε ταύτην εἰς τιμάριόν του. Τοῦτο, δὲν εἶναι νοητὸν διὰ μίαν χρηστὴν διοίκησιν. Οἱ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι εἶναι πρόσωπα τὰ ὁποῖα πρέπει καὶ δύνανται νὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς περισσοτέρας τῆς μιᾶς θέσεως καὶ ὑπηρεσίας. Πρέπει νὰ δίδεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὰ ἀνώτερα αὐτὰ ὄργανα τῆς Πολιτείας νὰ προετοιμάζωνται διὰ τὴν ἀνωτάτην τῶν θέσεων, τὴν θέσιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς ὑπηρεσίας πολυμόρφους ὅπως αἱ ὑπηρεσίαι τῶν περισσοτέρων Ὑπουργείων, ἕνας ὑπάλληλος νὰ περάσῃ ὅλην του τὴν ὑπαλληλικὴν ζωὴν εἰς μίαν ὡρισμένην ὑπηρεσίαν ἔστω καὶ ἂν ἔσφαλεν εἰς αὐτήν, ἔστω καὶ ἂν διαπιστώνεται ὅτι ἔχει ἱκανότητας περισσοτέρας δι’ ἄλλην θέσιν ἔστω καὶ ἂν κατὰ σύμπτωσιν, ἀστοχεῖ καὶ οὕτω ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ὑφίσταται τὴν κακὴν διαχείρισιν μιᾶς ὑπηρεσίας, διότι ἐμποδίζεται νόμῳ ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς νὰ μετατεθῇ εἰς μίαν ἄλλην ὑπηρεσίαν. Τοῦτο εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον, ἐγὼ τοὐλάχιστον προσωπικῶς, δὲν τὸ ἀντιλαμβάνομαι. Δὲν βλέπω, λοιπόν, ποία ζημία ἐγένετο, ὅταν ἐγὼ πρό τινος, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὅπου, πρέπει νὰ συνεργάζωμαι ἄριστα μὲ τοὺς πλείστους τῶν ὑπαλλήλων, ἔκαμα γενικὰς μεταβολάς. Τὰς ἔκαμα μὲ ἀπόλυτον ἀντικειμενικότητα καὶ δὲν ἐφείσθην οὐδενός. Ἔδωσα εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τὴν δυνατότητα νὰ κατατοπισθοῦν καὶ εἰς ἄλλους τομεῖς καὶ ἔκαμα τὴν κοινὴν γνώμην νὰ παύσῃ νὰ νομίζῃ ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ἄλφα Ὑπουργείου ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ δίδουν λύσεις εὐνοούσας τὸν ἄλφα ἢ τὸν βῆτα. Αἱ κατηγορίαι αὗται εἶναι πολλάκις ἄδικοι καὶ πρέπει νὰ προστατεύσωμεν ἀπὸ αὐτὰς τοὺς ἀνωτέρους ὑπαλλήλους. Διατί κατηγορεῖται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ ἄρθρον 7; Τὸ ἄρθρον τοῦτο ἐπιτρέπει εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν νὰ χρησιμοποιῇ ὡρισμένους ἀνωτέρους ὑπαλλήλους εἰς μερικὰς ἄλλας ἐργασίας. Δὲν τοὺς ἀφαιρεῖ τὴν Διεύθυνσιν. Θὰ τοὺς χρησιμοποιῇ διὰ μίαν μεγίστην, φέρ’ εἰπεῖν, δι’ ἕνα γενικώτερον ἔργιον καὶ θὰ ἐπανέρχωνται εἰς τὴν θέσιν των. Οὐδόλως θίγονται οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί. Δίδεται ἀντιθέτως εἰς τὸν Ὑπουργὸν ἕνα δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἦτο ἀπαραίτητον νὰ ἔχῃ. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω ἄλλο τι. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα εἶναι ἁπλούστατον καὶ συμπληροῖ τὸν νόμον 2500, ὁ ὁποῖος ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀρχῆθεν. Εἶναι νόμος ὁ ὁποῖος ἄρχεται θέτων τὰ θεμέλια μιᾶς δημοσίας ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία θὰ ἀνακτήσῃ καὶ πάλιν τὸ λαμπρὸν κῦρος, τὸ ὁποῖον τῆς ἁρμόζει. (Χειροκροτήματα).

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§91Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἐψηφίζετο τὸ Ν. Δ. 2500 ἡ Κυβέρνησις διεβεβαίωσε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν τοῦ νόμου αὐτοῦ θὰ ἐλαμβάνοντο ὅλα τὰ δι’ αὐτοῦ προβλεπόμενα μέτρα, χωρὶς νὰ ζητηθῇ νέα παράτασις καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ παρατείνεται ἡ ἀναστάτωσις τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἡ Κυβέρνησις παρέβη τὴν ὑπόσχεσίν της ἐκείνην καὶ διὰ μεταγενεστέρου νομοσχεδίου ἐζήτησε τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας τοῦ νόμου 2500. Ὅταν ἐψηφίζετο ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τὸ νέον νομοσχέδιον πάλιν ἐπεστήσαμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἡ τελευταία προθεσμία, διότι δὲν εἶναι νοητὸν ἐπὶ μακρὰν σειρὰν μηνῶν νὰ κρατοῦμεν ἀναστάτους τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Διὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ἐδήλωσεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἡ προθεσμία αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ τελευταία. Ἐν τούτοις ἔρχεται σήμερον διὰ νεωτέρου νομοσχεδίου καὶ ζητεῖ νέαν δίμηνον οὐσιαστικῶς παράτασιν διὰ νὰ κρατήσῃ ἐπὶ δίμηνον ἀκόμη ἐν ἀναστατώσει τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Τὴν τακτικὴν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἀποκαλοῦμεν κομματικὸν σαδισμὸν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἂν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἑτοίμη ὅπως ἐντὸς τῶν τριάκοντα ἡμερῶν, τὰς ὁποίας ζητεῖ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀποπερατώσῃ τὸ ἔργον της, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ τελευταία διὰ νὰ γνωρίζουν ἐπὶ τέλους οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι πότε θὰ τελειώσῃ ἡ ἀγωνία των. Ἡ Κυβέρνησις παρατείνει τὰς προθεσμίας, διότι κομματικοὶ πράκτορες τὴν πληροφοροῦν ὅτι εἰς τὰς ἐσχατιὰς τῆς χώρας ἔχουν παραμείνει μερικοὶ μὴ φίλοι της, τοὺς ὁποίους θέλει νὰ ἐκκαθαρίσῃ καὶ δι’ αὐτὸ ζητεῖ τὴν νέαν παράτασιν καὶ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι μετὰ δύο μῆνας θὰ ἔλθῃ πάλιν νέον νομοσχέδιον διὰ νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία, διότι καὶ ὁ χρόνος ὁ ζητούμενος διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου θὰ ἐξαντληθῇ χωρὶς νὰ περατωθῇ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντῶν εἰς τὸν ἀξιότιμον εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας ἐπὶ τῶν παρατηρήσεών του εἰς τὸ ἄρθρον δύο, ἀπέφυγε νὰ ἀπαντήσῃ εἰς μίαν ἀκανθώδη διάταξιν τοῦ ἐδαφίου πέντε τοῦ ἄρθρου δύο. Τὸ ἐδάφιον 5 λέγει τὰ ἑξῆς: «....... (ἀναγινώσκει)..........». Ἡ διάταξις εἶναι σκανδαλώδης καὶ σᾶς ἐρωτῶ, πῶς θὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις, μὲ δύο μέλη οὐσιαστικῶς, διότι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς ὁ ὁποῖος προεδρεύει τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, εἶναι ὄργανον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκ τῶν πέντε ἀνωτάτων λειτουργῶν περιορίζομεν τὴν ἀπόφασιν διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν εἰς ἕνα ἄνθρωπον, διότι ἕνα μέλος καὶ ὁ γενικὸς γραμματεὺς θὰ ἠμποροῦν νὰ κάμουν τὴν ἐκκαθάρισιν. Ἂν ὑμεῖς τὴν διάταξιν τὴν θεωρῆτε ἀθώαν ἐγὼ τὴν θεωρῶ σκανδαλώδη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἠθέλησε νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς διότι ἀσφαλῶς δὲν εὑρίσκει λόγους νὰ τὴν δικαιολογήσῃ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, ἕνας κομματικὸς πράκτωρ ὡς Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου καὶ εἷς ἐκ τῶν μελῶν νὰ ἀποφασίζουν τὴν ἐκκαθάρισιν. Θὰ πρέπει τὴν διάταξιν αὐτὴν νὰ τὴν ἀπαλείψωμεν καὶ νὰ ὁρίσωμεν ὅπως λειτουργοῦν μέχρι σήμερον τὰ συμβούλια νὰ λειτουργήσουν καὶ ὄχι νὰ περιορισθῶμεν εἰς ἕνα ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος καὶ μόνον θὰ λαμβάνῃ οὐσιαστικῶς ἀποφάσεις. Ἐκ τῶν λεχθέντων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὸ ἄρθρον 5 δὲν θὰ εἴχαμεν νὰ κάμωμεν οὐδεμίαν παρατήρησιν μετὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν ἦτο ἑτοίμη ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ νὰ ἔχῃ ἑτοίμους τὰς διατάξεις ἵνα φέρῃ ἔτοιμα τὰ νομοθετήματα διὰ νὰ γνωρίζωμεν καὶ ἡμεῖς πῶς θὰ ἀναδιοργανωθοῦν αἱ κρατικαὶ ὑπηρεσίαι, διότι ἐπὶ τέλους καὶ ἡμεῖς ἔχομεν δικαίωμα καὶ ἡμεῖς ἐκπροσωποῦμεν τὸν λαὸν καὶ πρέπει νὰ πληροφορηθῶμεν περὶ τῶν προθέσεων τῆς νέας διαμορφώσεως τοῦ Κράτους καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν θὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω τίποτε ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὸ ἄρθρον 5 ἐὰν ἐσημειοῦντο δύο λέξεις: «Διὰ Διατάγματος ἐφ’ ἅπαξ.....», τότε θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἰσχυρισθῇ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἐξέδωκεν ἕνα Β. Δ. πρὸς ἀναδιοργάνωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ὄχι ἀλλεπάλληλα. Εἰσηγήθημεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὴν διόρθωσιν τῆς διατάξεως καὶ εἴπομεν ὅτι τὸ ἄρθρον 5 νὰ διορθωθῇ «διὰ Διατάγματος ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου.....» Μία Κυβέρνησις τόσον ἰσχυρά, ὅσον ἡ παροῦσα ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἤδη μελετήσει τὸ πρόβλημα, ὥστε νὰ εἶναι ἑτοίμη νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν Διαταγμάτων τούτων. Ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὅπως καὶ ἐπὶ πολλῶν ἄλλων, εἶναι ἀνέτοιμος καὶ προσπαθεῖ διὰ ἐμπειρικῶν λύσεων νὰ λύσῃ σοβαρὰ προβλήματα. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος τῶν ἑκάστοτε τροποποιήσεων τοῦ νόμου. Μὴ δεχομένη ἡ Κυβέρνησις τὴν προσθήκην τῶν δύο αὐτῶν λέξεων, ἀποδεικνύει τοὺς κακοὺς σκοπούς της. Ἐπὶ τῶν ἐξηγήσεων ποὺ ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7, δὲν θὰ εἴχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν, ἐὰν ἦσαν τόσον ἀθῷαι αἱ ἐξηγήσεις ὅπως ἠθέλησε νὰ τὰς παρουσιάσῃ. Τὸ ἐδάφιον 2 τοῦ ἄρθρου 7 λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§92Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸν τερματισμὸν τῆς ἀποστολῆς θὰ τὸν καθορίζῃ ὁ Ὑπουργὸς ἢ ὁ ὑπάλληλος.

§93Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ ὑπάλληλος.

§94Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι, κύριε συνάδελφε.

§95Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ δημόσιος ὑπάλληλος, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνετέθη ἡ ἀποστολή, θὰ παρουσιασθῇ καὶ θὰ εἴπῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν: Πάρτε τὴν μελέτην αὐτήν, αὐτὰ ἀπέδωσεν ὁ νοῦς μου.

§96Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὥστε δὲν θὰ κρίνῃ ὁ Ὑπουργὸς πότε θὰ τερματισθῇ τὸ ἔργον ἢ ἡ μελέτη, τὴν ὁποίαν ἀνέθεσεν εἰς ἕνα ὑπάλληλον;

§97Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ κρίνῃ ὁ ἴδιος ὁ ὑπάλληλος. Καὶ σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ὁ ὑπάλληλος εἶναι ἰδικός σας, θὰ τὸν ἐπαναφέρητε εἰς τὴν θέσιν του. Ἐὰν δὲν εἶναι ἰδικός σας ὁ ὑπάλληλος, θὰ τοῦ εἴπητε, ὅτι δὲν ἐτελείωσεν ἡ μελέτη.

§98Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐὰν αὐτὸν τὸν ὑπάλληλον δὲν τὸν θέλω εἰς τὴν Α Διεύθυνσιν, δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸν στείλω εἰς ἄλλην;

§99Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς πιστεύσωμεν ὅτι ἔχετε ἀγαθὴν πρόθεσιν νὰ σημειώσωμεν εἰς τὸν νόμον τὴν φράσιν: «Ἐπὶ τῇ ὑποβολῇ τῆς ἐκθέσεως».

§100Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι ἀστεῖον νὰ ἀπαγορεύεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ κρίνῃ ἐκεῖνος, ἐὰν ἡ ἐντολὴ ποὺ ἔδωκεν ἐξετελέσθη ἢ ὄχι. Εἶναι ἀστεῖον.

§101Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν εἶναι διόλου ἀστεῖον. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ διαγράψητε τὰς λέξεις: «ἐπὶ τῇ παύσει».

§102Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Βοηθ. Ὑπ. Συντον.). Καὶ ἐὰν κάμῃ ὁ ὑπάλληλος ἕνα χρόνον νὰ φέρῃ τὴν ἔκθεσιν, ἢ τὴν μελέτην του;

§103Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νὰ τὸν ἀνακαλέσητε.

§104Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει καμμία διαφορά. Ὁ Ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸν ἀνακαλέσῃ. Ὅπως δὲ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐὰν κάμῃ ἕνα χρόνον; Τὸν ἀνακαλεῖ. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Μὴ κάμνομεν συζητήσεις, ὅπου δὲν ὑπάρχει θέμα.

§105Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ Ὑπουργὸς διορίζει καὶ παύει ὅποτε θέλει;

§106Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἔχει δικαίωμα;

§107Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγὼ δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν διατύπωσιν. Ἐγὼ θέλω νὰ ἐξασφαλίσω τὸν ὑπάλληλον, ὅτι, ὅταν ἐκτελέσῃ τὴν ἀποστολήν του καὶ παραδώσῃ τὴν μελέτην του, θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του.

§108Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἀπορῶ πῶς ἐπιμένετε, ἀφοῦ ὁ κ. Χαβίνης σᾶς ἐξήγησε.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λόντε, σᾶς παρακαλῶ.

§110Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν εἰς τὴν γνώμην μας, ὅτι ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 7 προκαλεῖ ἀνησυχίας καὶ ὑπονοίας, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς ἐκεῖνον ποὺ θὰ θέλῃ θὰ τὸν παύῃ, ἐκεῖνον ποὺ δὲν θὰ θέλῃ θὰ τὸν κρατῇ μακρὰν τῆς ὑπηρεσίας του ἐπ’ ἀόριστον μὲ τὸ πρόσχημα ἀνωφελῶν μελετῶν.

§111Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριε Ζορμπᾶ, διατὶ ἐπιμένετε; Μᾶς ταλαιπωρεῖτε κάθε βράδυ.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Στεφάνου, ἀφήσατε τὸν ρήτορα νὰ τελειώσῃ. Χάνομεν χρόνον ἔτσι.

§113Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐὰν ταλαιπωρῆσθε, νὰ πᾶτε εἰς τὸ σπίτι σας.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε τὸν ρήτορα νὰ ἐκθέσῃ τὰς σκέψεις του καὶ σεῖς μὴ τὰς δέχεσθε. Διὰ τῶν διακοπῶν, ὅμως, παρατείνετε τὴν ὁμιλίαν.

§115Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8, ἤθελον νὰ κάμω μίαν τροποποίησιν. Ὅλοι, ὁμαλῶς ἐψηφίσαμεν τὸν νόμον περὶ ἑνοποιήσεως τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, διότι εἴχομεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι αἱ περιφερειακαὶ ὑπηρεσίαι θὰ ἐπανδρωθοῦν δι’ ἱκανοῦ ἀριθμοῦ μηχανικῶν, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐκτελοῦν ἀνέτως τὰ καθήκοντά των καὶ νὰ ἀνακουφίζεται ὁ λαός. Ἐξ ὅσων γνωρίζω, διὰ μίαν ἢ δύο περιφερείας — δὲν γνωρίζω τί συμβαίνει εἰς τὰς περιφερείας τῶν ἄλλων κυρίων συναδέλφων — ἡ ἐπάνδρωσις αὐτὴ δὲν ἐγένετο καὶ αἱ Τεχνικαὶ Ὑπηρεσίαι ἢ ἔχουν ὀλιγωτέρους, ἢ ἔχουν τοὺς ἰδίους ὑπαλλήλους, ἐνῷ οἱ ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλοι ἀπειλοῦνται νὰ ἀπολυθοῦν. Ἐπειδὴ κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου ὁ ἀριθμὸς τῶν 790 ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων εἶναι μικρός, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζω δέ, ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων θὰ κάμῃ σχετικὴν εἰσήγησιν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἰς 1000, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἴδωμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἕνα Μηχανικόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιστατήσῃ εἰς τὰ διάφορα ἔργα. Αὐτὴν τὴν πρότασιν κάμνω, νὰ γίνουν οἱ ἑπτακόσιοι ἐνενήκοντα ἐπὶ συμβάσει τεχνικοὶ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, χίλιοι.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§117Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα ἤδη ἐξηντλήθη καὶ δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀποσχολήσω ἐπὶ πολύ. Μίαν καὶ μόνον παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω. Ἡ Κυβέρνησις ἐφήρμοσε τὸ Ν. Διάταγμα 2500 διὰ τοῦ ὁποίου ἠθέλησε τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, πρὸς ἐπίτευξιν οἰκονομιῶν καὶ ἐδήλωσεν ὅτι διὰ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων θὰ δώσῃ αὔξησιν εἰς αὐτοὺς ὡς ἁρμόζει, καὶ κατέληξεν εἰς τὴν χορήγησιν ἑνὸς πακέττου σιγαρέττων περίπου, πρᾶγμα ποὺ ἀποτελεῖ ἀστεῖον διὰ τὴν ἱστορίαν, ὄχι μόνον τῆς Χώρας μας, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου. Τὸ συμπληρωματικὸν σημερινὸν νομοσχέδιον, δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν μετὰ τὰς ἐκκαθαρίσεις νὰ προβῇ εἰς αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Πρόκειται περὶ ἀστειότητος νὰ λέγωμεν ὅτι θὰ συστήσωμεν διευθύνσεις χωρὶς διευθυντάς. Καὶ οὕτω ἀποδεικνύει ὅτι μὲ τὸ Ν. Διάταγμα 2500 εἶχεν ἀποκλειστικῶς κομματικοὺς σκοποὺς καὶ ὅτι ὅσους δὲν ἠδυνήθη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπολύσῃ σκοπεύει νὰ τοὺς ἐξαποστείλῃ εἰς τὰς ἐπαρχίας. Διὰ τοῦ σημερινοῦ συμπληρωματικοῦ νομοσχεδίου ἀποδεικνύεται ὅτι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὸ Ν. Διάταγμα 2500 ὑπῆρξε τοσοῦτον κομματικὸν καὶ ἐν ταὐτῷ φαυλοκρατικόν, ὥστε ἡ φαυλοκρατία τοῦ Βούλγαρη καὶ Δεληγιάννη ὠχριᾷ καὶ φαίνεται ὡς ἀρετή.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§119Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐρωτῶ: Κατὰ τὴν ἀντίληψίν σας διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὑπῆρχεν ἀνάγκη ἐκ τοῦ νόμου 1811 «περὶ Κώδικος δημοσίων ὑπαλλήλων» νὰ τὸ συνοδεύσῃ ἔκθεσις τοῦ ΑΣΔΥ, ναί, ἢ οὔ;

§120Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι. Δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη, ὅπως δὲν ὑπῆρξεν ἀνάγκη καὶ διὰ τὸν 2500.

§121Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ γνώμη μας εἶναι διάφορος. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἡ γνώμη τοῦ ὁμιλοῦντος εἶναι φυσικὸν νὰ εἶναι ἀντίθετος, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον, ὅταν συνεζητήθη τὸ νομοθετικὸν διάταγμα 2500, ἀντετέθην καὶ ἀνέπτυξα τότε διὰ μακρῶν τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἀντετάχθην εἰς αὐτό. Θὰ ἀρκεσθῶ νὰ ὑπομνήσω μόνον, ὅτι, ὅταν τότε ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀντετάσσετο κατὰ τῆς ἐπιψηφίσεως, βάσει τῆς διαδικασίας τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἡ Κυβέρνησις ἐπέμενε, ἐπικαλουμένη τὸν δῆθεν ἐξαιρετικῶς ἐπείγοντα χαρακτῆρα τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Αἱ ἀλλεπάλληλοι παρατάσεις, τὰς ὁποίας νομοθετικῶς ἡ Κυβέρνησις ἐθέσπισε, μαρτυροῦν πόσον ἄδικον εἶχεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν κατεπείγουσαν ψήφισιν τοῦ νομοθετικοῦ μέτρου. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπεκρούοντες τὴν κριτικὴν ποὺ ἠσκήθη ἀπὸ τὸν εἰσηγητήν τῆς μειοψηφίας διὰ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νομοσχεδίου σας, ἰσχυρισθῆτε ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ δὲν πρόκειται νὰ ἐπιδιωχθῇ ἐξόντωσις ὑπαλλήλων μὴ φίλα προσκείμενων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν σημερινήν, ἢ ἄλλην Κυβέρνησιν, διότι ὁ νόμος παραδίδεται εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς τὰς διαδόχους Κυβερνήσεις. Ἐρωτῶ: Κατὰ τὴν ἑρμηνείαν ποὺ δίδετε σεῖς εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας καὶ ἡ ὁποία θὰ θεωρηθῇ ὡς ἕνα σημεῖον αὐθεντικὴ καταχωρουμένη εἰς τὰ πρακτικά, ἐὰν καταργήσετε μίαν διεύθυνσιν ἑνὸς Α Ὑπουργείου καὶ συγχρόνως δημιουργήσετε μίαν ἄλλην Διεύθυνσιν ὑπὸ ἄλλην ὀνομασίαν, οἱ μόνιμοι ὑπάλληλοι, οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὴν καταργουμένην ὑπηρεσίαν, θὰ ἀπολύωνται, ἢ θὰ χρησιμοποιοῦνται ὑποχρεωτικῶς εἰς τὴν νέαν ὑπηρεσίαν; Ἐγώ, τοὐλάχιστον, ἀπεκόμισα τὴν ἐντύπωσιν ὅτι θέλοντες νὰ ἀποκρούσητε τὴν κριτικὴν ποὺ ἠσκήθη διὰ τὸ ἄρθρον αὐτό, ὅτι τάχα ὑποκρύπτει κομματικὰς ἐπιδιώξεις, ἀπηντήσατε ὅτι εἶναι ἀθώα διάταξις καὶ ὅτι οὐδένα κίνδυνον ὑποκρύπτει διὰ τοὺς μονίμους ὑπαλλήλους. Καὶ ἐρωτῶ πάλιν: Δίδετε τοιαύτην ἔννοιαν, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῆς καταργουμένης Διευθύνσεως θὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς τὴν νέαν ὑπηρεσίαν, ναί, ἢ οὔ;

§122Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Διατυπώσατε παρακαλῶ τὰς ἐρωτήσεις σας.

§123Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ἔχω ἄλλην ἐρώτησιν. Θὰ προσθέσω μόνον ὅτι, ἀφ’ ἧς ὑπάρχει Κοινοβούλιον εἰς τὴν Ἑλλάδα, προνόμιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶναι ν’ ἀποφασίζῃ ἐκείνη καὶ μόνον, πῶς συγκροτοῦνται αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι, πότε εἶναι ἀνάγκη νὰ καταργοῦνται καὶ ποίαν σύνθεσιν πρέπει νὰ ἔχουν. Δὲν ἀπετόλμησε ποτὲ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων.

§124Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ποίαν ἀπαλλοτρίωσιν;

§125Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐπιχειρεῖτε, χωρὶς νὰ τίθενται κἂν πλαίσια, νὰ ζητήσετε νὰ μεταβιβάσῃ εἰς τὸ διηνεκὲς — ὄχι ἁπλῶς πρὸς ὑμᾶς, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων — ἐν λευκῷ τὴν ἐξουσίαν τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἐπὶ 10ετηρίδας ἡ Ἑλληνικὴ Βουλή, ὅπως αὐτὴ καὶ μόνον ἔχῃ τὴν τελευταίαν λέξιν, ὅταν πρόκειται νὰ καταργηθοῦν δημόσιαι ὑπηρεσίαι ἢ νὰ δημιουργηθοῦν νέαι. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις δὲν εἶναι μόνον κομματική, ἀλλ’ εἶναι καὶ ἀντικοινοβουλευτικὴ καὶ ἀντισυνταγματική, διότι ἐκ θεμελίων κλονίζει τὸν θεσμὸν τῆς μονιμότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, νὰ δεχθῇ ν’ ἀπαλλοτριώσῃ ἕνα δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἤσκησεν ἐπιτυχῶς ἐπὶ σειρὰν δεκαετηρίδων. Μὲ αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἀντίληψιν τερματίζω τὴν παρέμβασίν μου καὶ θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν ἔχω μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἐρωτήματος, τὸ ὁποῖον σᾶς ἔθεσα.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Παππούλιας.

§127Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἡ ἐκεῖθεν πτέρυξ δι’ ὅσων ὑπεστήριξε, παρουσιάσθη ἀγωνιζομένη δῆθεν διὰ τὰ δικαιώματα τῶν ὑπαλλήλων. Ἠγνόησεν ὅμως τὴν ἄποψιν τῆς ἐπιτυχίας τῶν σκοπῶν τοῦ Κράτους διὰ τῆς καλλιτέρας ἀποδόσεως τῶν ὑπαλλήλων. Ἠγνόησε περαιτέρω ὅτι τὸ Κράτος ἐνῷ παρεμβαίνει εἰς τὴν οἰκονομίαν, ὅμως προσπαθεῖ νὰ κάμῃ τοῦτο μὲ ὑπαλλήλους ἔχοντας σχεδὸν ἀποκλειστικῶς διοικητικὰς ἱκανότητας. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, τέλος, ἠγνόησεν ὅτι ἀπὸ ἀρκετοῦ χρόνου τὸ Κράτος ἐφαρμόζει προγράμματα καὶ μακρόπνοα σχέδια καὶ τὰ σχέδια καὶ τὰ προγράμματα αὐτὰ ἔχουν ἀνάγκην ἀπασχολήσεως ὑπηρεσιῶν δυναμένων νὰ τὸν ἐξυπηρετοῦν. Ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα στεροῦνται γραφείων μελετῶν καὶ ἐρευνῶν. Προκειμένου νὰ παρεμβαίνῃ τὸ Κράτος εἰς τὴν οἰκονομίαν καὶ νὰ συνθέτῃ καὶ ἐφαρμόζῃ καὶ ἐκτελῇ προγράμματα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πράττῃ τοῦτο ἐπιτυχῶς μὲ ὑπαλλήλους ἔχοντας ἁπλῶς διοικητικὰς ἱκανότητας. Ὁ ἀξιότιμος τέως Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἠθέλησε νὰ ἔχῃ μίαν ὑπεύθυνον μελέτην κατόπιν ἐρεύνης, περὶ τοῦ ἀποτελεσματικωτέρου τρόπου καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Ἦτο ἀδύνατον νὰ τὸ ἐπιτύχῃ ἂν δὲν διέθετε τὸ εἰδικώτερον παρὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου προσωπικὸν τοῦ Ὑπουργείου του, τὸ ὁποῖον ὅμως εἰργάζετο εἰς τὴν διεύθυνσιν Φυτοπαθολογίας, ἀσχολούμενον περισσότερον μὲ διοικητικὰ παρὰ μὲ ἐρευνητικὰ καθήκοντα. Πῶς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ τῶν σκοπῶν του, ἂν δὲν εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ τοὺς στείλῃ εἰς τὸ Παθολογικὸν Ἐργαστήριον εἰς ὃ ἐπὶ ἕνα διάστημα 6 ἢ καὶ περισσοτέρων μηνῶν νὰ κάμουν τὴν ἔρευναν καὶ νὰ καταλήξουν εἰς τὰ πορίσματα περὶ τοῦ ἐπιστημονικωτέρου τρόπου καταπολεμήσεως τοῦ τόσον καταστρεπτικοῦ τῆς ἐλαίας ἐντόμου; Αὐτὸ διαγορεύει τὸ νομοθέτημα εἰς τὸ ἄρθρον 7, γύρω ἀπὸ τὸ ὁποῖον κυρίως ἐδόθη ἡ μάχη. Ὅλα τὰ ἄλλα ἄρθρα δὲν εἶναι παρὰ συμπλήρωσις τοῦ νόμου 2500. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ δὲν λέγει ἄλλο τι εἰμὴ ὅτι ὅταν θέλῃ ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ μίαν ἐμπεριστατωμένην μελέτην ἢ ἔρευναν εἰς θέμα οὐσιώδους σημασίας, νὰ δύναται ν’ ἀφαιρῇ τὴν διοίκησιν προσωρινῶς ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ νὰ τοὺς ἀναθέτῃ αὐτὰ τὰ καθήκοντα. Ἀλλὰ οἱ ὑπάλληλοι νομίζουν ὅτι μόνον ἐὰν ἔχουν διοίκησιν εἰς τὰ χέρια τους, τότε μόνον εἶναι χρήσιμοι εἰς τὴν Πολιτείαν, ἐνῷ εἶναι πολὺ χρησιμώτεροι, ἀντὶ νὰ ἔχουν διοίκησιν ν’ ἀπασχοληθοῦν εἰς ἔργα, τὰ ὁποῖα εἶναι προσφορώτερα διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῶν σκοπῶν τοῦ Κράτους. Ἑπομένως, τὸ Κράτος θὰ δυνηθῇ οὕτω, ὥστε βαθμηδὸν καὶ κατ’ ὀλίγον νὰ δημιουργήσῃ τὰ γραφεῖα μελετῶν εἰς τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα διὰ ν’ ἀντιμετωπίζῃ τὰ ζητήματα αὐτὰ καὶ ὄχι νὰ ἔχῃ μόνον ὑπαλλήλους καταλλήλους διὰ διοίκησιν. Συγχαίρω τὴν Κυβέρνησιν, διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νομοσχεδίου θὰ δυνηθῇ ὄντως, νὰ χρησιμοποιῇ τὰς ἱκανότητας τῶν ὑπαλλήλων, ἀναλόγως τῶν σκοπῶν ποὺ ἐπιδιώκει τὸ Κράτος καὶ θὰ δυνηθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς οἰκονομίας, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι ἐπέτυχε μέχρι τοῦδε.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§129Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, βεβαίως ὑπάρχει ζήτημα πλεοναζόντων ὑπαλλήλων καὶ ὀρθῶς τὸ Κράτος θέλει νὰ μειώσῃ τὸν ἀριθμὸν εἰς τὸν πρέποντα. Πρέπει ὅμως ὁ τρόπος τῆς ἀπολύσεως νὰ γίνῃ κατὰ τρόπον ἐντελῶς ἀδιάβλητον, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ δημιουργῇ φάλαγγας ἀπολυθέντων καὶ ἀποτάκτων, οἱ ὁποῖοι ὡς μόνον σκοπὸν τοῦ βίου των θὰ ἔχουν τὴν ἐπάνοδον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Πιστεύω ἀκραδάντως ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει πράγματι νὰ βελτιώσῃ τὸ ποιὸν τῶν ὑπαλλήλων διὰ τῆς ἐλαττώσεως τοῦ ἀριθμοῦ αὐτῶν, πρέπει ὅμως τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιήσῃ νὰ εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ μὴ παρέχῃ τὴν ὑπόνοιαν ὅτι κομματικοὶ ὑπολογισμοί, ἢ ἄλλοι ὑπολογισμοὶ ἐπηρέασαν τὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ ὕπαρξις, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως καὶ μόνον ὡς μέλους τῆς Ἐπιτροπῆς, πολὺ περισσότερον ὡς Προέδρου αὐτῆς, εἶναι διαβλητή. Δὲν θὰ πιστεύσῃ κανεὶς ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς ὄργανον κομματικὸν κατ’ ἐξοχὴν ὅτι δὲν θὰ εἶναι φορεὺς τῶν κομματικῶν ἀντιλήψεων τῶν Κυβερνήσεων, ἢ μελῶν τῆς πλειοψηφίας. Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς δὲν πρέπει νὰ εἶναι μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὡς ἔχω διακηρύξει, εἶμαι ἐναντίον τοῦ θεσμοῦ τῶν Γενικῶν Γραμματέων, διότι εἶναι τὸ κόμμα μέσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Εἶναι προτιμότερον νὰ ἔχωμεν Ὑφυπουργοὺς εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα καὶ νὰ καταργήσητε τοὺς Γενικοὺς Γραμματεῖς. Τότε ὅλα τὰ ὑπηρεσιακὰ ζητήματα θὰ λύωνται διὰ τῶν ὑπαλλήλων. Διότι γεννᾶται καὶ τὸ ἑξῆς ζήτημα: Ἐὰν σήμερον εἰς τὸν 20ον αἰῶνα, εἰς τὴν ἐξέλιξιν ποὺ ἔχει ἡ διοίκησις τῆς χώρας, ἐὰν πρέπει αὐτὴν ταύτην τὴν διοίκησιν νὰ τὴν ἀσκοῦν ἀποκλειστικῶς οἱ Ὑπουργοί. Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς πρέπει νὰ διαγραφῇ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, πολὺ δὲ περισσότερον νὰ μὴ εἶναι Πρόεδρος αὐτῆς, διότι ἐν περιπτώσει ἰσοψηφίας τῆς Ἐτροπῆς, θὰ ὑπερισχύῃ ἡ ψῆφος τοῦ Προέδρου αὐτῆς. Κύριε Ὑπουργέ, δι’ αὐτοῦ καταστρέφεται τὸ ὅλον οἰκοδόμημα τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον πιστεύω ὅτι εἰλικρινῶς θέλει νὰ δημιουργήσῃ. Εἶναι καλὸν ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, ὄχι μόνον τὸ ἰδικόν σας, ἀλλὰ γενικῶς ἀπ’ ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα. Ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, ὅλοι οἱ Γενικοὶ Γραμματεῖς, πρέπει νὰ φύγουν ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα. Εἶναι κομματικὰ ὄργανα καὶ δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὸ Κράτος νὰ βάζῃ μέσα εἰς τὰ Ὑπουργεῖα κομματικὰ ὄργανα. Ἤμουν πάντοτε, εἶμαι καὶ θὰ εἶμαι ἐναντίον τοῦ θεσμοῦ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως.

§130Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Προηγουμένως ἤκουσα......

§131Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἐκπροσωπῶ οὐδένα. Ἐκφέρω προσωπικήν μου γνώμην.

§132Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.).... προηγουμένως ἤκουσα ὅτι θέλομεν νὰ ἀπολύσωμεν μερικοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους, διότι ἁπλῶς ἀντιτίθενται πρὸς ἡμᾶς κομματικῶς. Ἄρα καὶ αὐτοὶ ὑποτίθεται, ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἤκουσα, ὅτι κομματίζονται καὶ εἶναι ἐπιλήσμονες τῶν καθηκόντων των.

§133Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποῖος τὸ εἶπεν αὐτό, κύριε Ὑπουργέ;

§134Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Διὰ νὰ τοὺς ἀντικαταστήσωμεν μὲ ἄλλους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι θὰ κομματίζωνται διὰ λογαριασμόν μας. Ἑπομένως, οἱ Δημόσιοι ὑπάλληλοι, εἴτε φίλοι, εἴτε ἐχθροί, κομματίζονται, οἱ Γενικοὶ Γραμματεῖς κομματίζονται, οἱ Ὑπουργοὶ κομματίζονται. Τότε, ποῖος θὰ διοικήσῃ τὸν τόπον αὐτόν; Ἐγὼ νομίζω ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι ὑπερβολαί. Εἶναι δυνατὸν καὶ ὁ Ὑπουργὸς νὰ κομματίζεται καὶ ὁ ὑπάλληλος καὶ ὁ Γενικὸς Γραμματεύς. Εἶναι ἐπίσης δυνατόν, ὅταν σεβώμεθα ἑαυτοὺς καὶ ἱστάμεθα εἰς τὸ ὕψος μας, οὔτε ὁ ὑπάλληλος νὰ κομματίζεται, οὔτε ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, οὔτε ὁ Ὑπουργός. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια.

§135Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι δὲν ἀπαντήσατε εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπον. Διότι τὸ νὰ παίρνουν οἱ Ὑπουργοὶ ἕνα δικηγόρον, νὰ τὸν θέτουν ἐπὶ κεφαλῆς ὑπαλλήλων μὲ ὑπηρεσίαν 30 καὶ 35 ἐτῶν καὶ νὰ τὸν θέτουν Πρόεδρον Ἐπιτροπῶν, μὲ μέλη Ἀντιπρόεδρον Ἀρείου Πάγου, Ἀρεοπαγίτας καὶ Ἐφέτας, εἶναι ἀπαράδεκτον. Αὐτὸ δὲν εἶναι σοβαρόν, δὲν εἶναι ἀξιοπρεπὲς διὰ τὸ Κράτος. Δι’ αὐτό, ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ ἕνα ἔργον ἐπωφελές, νὰ ἀπαλείψῃ τὸν Γενικὸν Γραμματέα ἐντελῶς ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Δὲν ἔχει θέσιν ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πλειοψηφίαν, νὰ ὑποχρεωθοῦν, κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἀναπληρωματικοὶ νὰ εἶναι παρόντες καὶ ἐὰν ἀπουσιάζῃ εἷς ἐκ τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου νὰ λαμβάνῃ μέρος εἷς ἀναπληρωματικὸς διὰ νὰ εἶναι 5. Δὲν ἐπιτρέπεται, μὲ μίαν ψῆφον, νὰ λαμβάνωνται ἀποφάσεις. Δεύτερον ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω δύο λέξεις, εἶναι τὸ ἑξῆς: Διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν προστατεύονται οἱ ἔφεδροι τοῦ Ν. 751. Ρητῶς ἐδήλωσεν, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἀπὸ τῆς θέσεως ἐκείνης, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι οἱ τοῦ Ν. 751 δὲν θὰ ἀπολυθοῦν δι’ οἱουδήποτε νόμου καὶ ὅμως δὲν προστατεύονται ὑπὸ τοῦ νόμου 2500, οὔτε ὑπὸ τοῦ σημερινοῦ. Πρέπει νὰ τεθῇ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται περὶ ἀνικανότητος, ἐὰν εἶναι ἐντελῶς ἀνίκανοι, νὰ τεθῇ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ τοῦ 751 νὰ προστατεύωνται καὶ δὲν θὰ ἀπολύωνται. Ὄχι ἁπλῶς ὅτι λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν, ὅπως λέγει τὸ νομοσχέδιον, τὸ ἦθος, ἡ ἱκανότης καὶ ἡ πολεμικὴ δρᾶσις. Πρέπει νὰ τεθῇ ρητὴ καὶ κατηγορηματικὴ διάταξις.

§136Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι κακοὶ ὑπάλληλοι;

§137Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὄχι! Δὲν εἶπον αὐτό! Νὰ γίνῃ τὸ ἀντίθετον. Νὰ προστατεύωνται οἱ τοῦ νόμου 751 καὶ νὰ ἐκδιώκωνται μόνον οἱ κακοὶ ἐξ αὐτῶν καὶ ὄχι νὰ μὴ προστατεύεται κανείς, διότι θὰ ὑπάρχουν μερικοὶ κακοί. Ἄλλως τε αὐτὸ εἶναι ἐναντίον τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος τὸ ἐδήλωσεν, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἀπὸ τῆς θέσεως ἐκείνης.

§138Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Μὰ τὸ λέγει ὁ Ν. 2500 εἰς τὸ ἄρθρον 7.

§139Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ξεύρομεν ἀνάγνωσιν καὶ γραφήν, κύριε συνάδελφε. Ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ περιλάβετε διάταξιν νὰ προστατεύωνται οἱ τοῦ νόμου 751. Βεβαίως, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις, διαθέτουσα μεγάλην πλειοψηφίαν, ἔχει ὅλην τὴν δύναμιν καὶ τὸ δικαίωμα τὸ τυπικόν, νὰ ψηφίζῃ οἱονδήποτε νόμον θέλει. Δὲν ἔχει ὅμως τὸ ἠθικὸν δικαίωμα νὰ διοικῇ τὴν χώραν μονοπλεύρως. Δὲν σᾶς ἔδωσεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πλειοψηφίαν, διὰ νὰ εἶσθε Κυβερνῆται τοῦ ἡμίσεος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Σᾶς ἔδωσε πλειοψηφίαν νὰ εἶσθε Κυβερνῆται ὅλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ εἶσθε ἀμερόληπτοι, ἀντικειμενικοὶ καὶ νὰ διοικῆτε τὴν χώραν μὲ καλωσύνην, ὅπως ἐπιβάλλεται εἰς τοὺς Κυβερνήτας μιᾶς χώρας. Προσέξατε, διότι ἡ μεγάλη πλειοψηφία παρασύρει πολλάκις εἰς μεγάλα σφάλματα καὶ Ἔθνος τὸ ἰδικόν μας ἐπλήρωσεν ἀκριβὰ μεγάλα σφάλματα Κυβερνήσεων, προελθουσῶν ἐκ τῆς μεγάλης πλειοψηφίας. Προσέξατε, κύριε Ὑπουργέ! Προσέξατε! (Χειροκροτήματα).

§140Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις παρακαλῶ νὰ προσθέσω, κατόπιν τῶν ἐπεξηγήσεων, τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔδωσε. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ ἐξηγήσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπιβεβαιώνουν τὴν ἀκρίβειαν τῶν λόγων μου. Ἐζήτησα διευκρινήσεις εἰς ὡρισμένα σημεῖα, καὶ ὄντως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλοῦ ἀμέσως καὶ ἀλλοῦ ἐμμέσως, ἔδωσεν ἑρμηνείαν τῶν ἀσαφῶν διατάξεων τοῦ σχεδίου νόμου. Ἐν πρώτοις, ὡς πρὸς τὴν κύρωσιν τῶν διαταγμάτων. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ὅτι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ὄντως πιστεύῃ εἰς τὴν αἰτιολογίαν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔδωσεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ δεχθῇ τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ καλύπτωνται καὶ δύο συγκεκριμέναι ἀτέλειαι, τὰς ὁποίας ἐνδεχομένως ἔχουν τὰ ἐκδοθέντα Β. Δ. Ἄλλως, κύριοι συνάδελφοι, θὰ κυρώσετε ἐν τῷ συνόλῳ τὰ διατάγματα, τῶν ὁποίων τὸ κείμενον θὰ μεταβληθῇ εἰς νόμον καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ καλύψετε ὅλας τὰς τυχὸν παρανομίας, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, ἀποκλείοντες ταὐτοχρόνως τὸν ἔλεγχον τῆς νομιμότητος. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἀποφύγῃ τὸν ἔλεγχον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὡς πρὸς τὴν νομιμότητα τῶν διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐκδίδει, ἂς τὸ εἴπῃ εὐθέως. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θελήσῃ νὰ τῆς δώσῃ τοιοῦτον δικαίωμα, ἂς τῆς τὸ δώσῃ. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ θέμα πρέπει νὰ ξεκαθαρισθῇ ἀπολύτως. Ἐν συνεχείᾳ, κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ ὅτι μὲ ἔκπληξιν ἤκουσα τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῶν ἄρθρων 5 καὶ 7—τὰ δύο αὐτὰ ἄρθρα συνδυάζονται, εἰδικώτερον ἐν τῇ ἐννοίᾳ τοῦ ἄρθρου 5—περιλαμβάνεται ἡ δυνατότης τῆς διὰ Β. Διατάγματος δημιουργίας νέων ὑπηρεσιῶν. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν καὶ εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου νὰ εἴπω ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ Ν. 2500, ἠκολούθησε τὸν ἑξῆς δρόμον: Ἐμείωσε τὰς θέσεις καὶ ἀπέλυσεν ὑπεραρίθμους ὑπαλλήλους, κατόπιν τῆς μειώσεως τῶν θέσεων. Κατὰ ποίαν λογικὴν καὶ μὲ ποῖον ἠθικὸν δικαίωμα θὰ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀπέλυσεν ὑπαλλήλους, ὄχι ὡς ἀνικάνους, διότι ἐὰν ποιοτικὴ ἦτο ἡ ἐκκαθάρισις τὸ πρᾶγμα θὰ διέφερεν, ἀλλὰ ἀπέλυσεν ὑπαλλήλους, διότι αἱ θέσεις δὲν ἦσαν ἀρκεταί, κατὰ ποῖον ἠθικὸν δικαίωμα καὶ μὲ ποίαν δικαιολογίαν θὰ ἔλθῃ νὰ δημιουργήσῃ νέας ὑπηρεσίας; Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, παιγνίδι παίζομεν καὶ τεχνάσματα ἐπιχειροῦμεν; Ὀλιγοστεύομεν τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας, διὰ νὰ ἀπολύσωμεν ἐκείνους, ποὺ θέλομεν, καὶ δίδομεν εἰς ἑαυτοὺς τὸ δικαίωμα νὰ τὰς ξαναδημιουργήσωμεν εἰς τὸ μέλλον; Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι κρίσιμον καὶ καίριον.

§141ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν δημιουργοῦνται νέαι θέσεις.

§142Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Βεβαίως, ὁ κ. συνάδελφος ἔχει δίκαιον, εἰς τὴν παρατήρησίν του. Μάλιστα, κύριε συνάδελφε, δὲν θὰ δημιουργηθοῦν νέαι θέσεις. Αἱ ὑπηρεσίαι, ὅμως, ποὺ θὰ ξαναδημιουργηθοῦν θὰ εἴπῃ ὅτι ἦσαν ἀναγκαῖαι καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀναγκαῖαι, διατί προσωρινῶς κατηργήθησαν καὶ διατί ἀπελύθησαν οἱ ὑπάλληλοι; Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον παραβιάζεται μία βασικὴ ἀρχὴ τοῦ Διοικητικοῦ Δικαίου. Εἶναι γενικὴ ἀρχή, ἀνεγνωρισμένη τόσον ἀπὸ τὴν ἐπιστήμην τοῦ Διοικητικοῦ Δικαίου, ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν διοικητικὴν πρᾶξιν εἰς ὅλας τὰς χώρας. Καὶ εἰς τὴν χώραν μας μέχρι σήμερον, ἐπ’ αὐτῆς οὐδεμία διετυπώθη ἀντίρρησις ὅτι οἱ βαθμοὶ τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἀντιστοιχοῦν πρὸς τὰς ὑπαρχούσας θέσεις. Σήμερον, ναὶ μὲν λέγομεν ὅτι δὲν αὐξάνομεν τοὺς ὑπαλλήλους, δημιουργοῦμεν ὅμως εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀπόλυτον ἄνεσιν, νὰ μεταβάλῃ τὰς θέσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ν. 2500 ὑπῆρξε, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας, ἕνα βαρὺ ἁμάρτημα, ἕνα βαρὺ ὀλίσθημα, ἔχει ὅμως ὑπὲρ αὐτοῦ τὸ γεγονὸς τῆς ἐξαιρετικότητος: Ἐνεφανίσθη ὡς τὸ ἐξαιρετικὸν δίκαιον τῆς ἀνάγκης, τὸ ὁποῖον ἐχρειάζετο διὰ μίαν ὡρισμένην στιγμήν, διὰ νὰ κάμωμεν μίαν ὀδυνηρὰν ἐγχείρησιν εἰς τὸν κρατικὸν ὀργανισμόν. Μὲ ποῖον ὅμως δικαίωμα, κύριοι συνάδελφοι, θὰ συντρίψωμεν καιρίως τοὺς θεσμοὺς καὶ θὰ παρατείνωμεν ἐσαεί, ἐπ’ ἄπειρον τὴν ἰσχὺν τοῦ ἐξαιρετικοῦ αὐτοῦ δικαίου; Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἄνετον καὶ εἶναι εὐχερές, ὅταν μία Κυβέρνησις ἔχῃ μεγάλην Κοινοβουλευτικὴν πλειοψηφίαν νὰ ἀψηφᾷ, ὡς εἶπον καὶ ἄλλοτε, τοὺς θεσμούς. Σήμερον ὅμως, ἐγείρετε πράγματι ἕνα οἰκοδόμημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει θεμέλια. Τὸ οἰκοδόμημα δὲ αὐτό, τὸ ὁποῖον οἰκοδομεῖτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κύριοι συνάδελφοι, ὡς ἐγὼ τουλάχιστον πιστεύω, θὰ πέσῃ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς νομιμότητος, τὸν ὁποῖον θὰ ἐνεργήσῃ ἡ Δικαστικὴ ἀρχή. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν πέσῃ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον αὐτὸν τῆς νομιμότητος, θὰ πέσῃ ὑπὸ τὴν ἀμείλικτον πίεσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἐὰν ἔφερεν εἰς τὴν ἐξουσίαν τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, τὴν ἔφερε διὰ νὰ κυβερνήσῃ Κοινοβουλευτικῶς, διὰ νὰ διορθώσῃ τοὺς νόμους, ἀλλὰ πάντως, διὰ νὰ τοὺς σεβασθῇ καὶ ὄχι νὰ τοὺς ἀγνοήσῃ, νὰ τοὺς παραβιάσῃ καὶ νὰ τοὺς συντρίψῃ.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Θεοτόκης ἔχει τὸν λόγον.

§144Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐνόμισα, κύριοι βουλευταί, ὅτι μετὰ τὰς διασαφηνίσεις, τὰς ὁποίας μετὰ τοσαύτης ἀκριβείας ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔδωκεν ἀπαντῶν εἰς τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ἐπερίττευε νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ὅμως, ἐν τῇ πορείᾳ τῆς συζητήσεως, μετὰ καταπλήξεως εἶδον ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ δὴ ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἐξηκολούθει νὰ ἐπιμένῃ μετὰ τῆς αὐτῆς ἀμετακινήτου ἐπιμονῆς εἰς τὰς ἰδίας ἀντιλήψεις, τὰς ὁποίας καὶ εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἑσπέρας ταύτης, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, εἶχεν ἀναπτύξει. Παρίσταται, συνεπῶς, ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, πρὸς ἀποσαφήνισιν ὡρισμένων θεμάτων καὶ τοῦτο ἀκριβῶς, διότι κατὰ τὴν συζήτησιν ἑνὸς μᾶλλον ἁπλοῦ νομοσχεδίου ἐπεξετάθη ἡ Ἀντιπολίτευσις εἰς τὴν διατύπωσιν γνωμῶν, γνωμῶν ἐφαπτομένων γενικῶς τῆς Διοικήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Χώρας, νὰ λεχθοῦν ὡρισμένα πράγματα, διὰ νὰ τοποθετηθῇ συμπληρωματικῶς κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην τὸ θέμα εἰς τὴν ὀρθὴν του βάσιν. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κύριοι βουλευταί, ἦτο ἐπάναγκες νὰ παρουσιασθῇ, νὰ λάβῃ τὸ φῶς καὶ νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον ἡμῶν. Ἦτο ἐπάναγκες τοῦτο, διότι ἐνῷ αἱ προβλεπόμεναι, ὑπὸ τοῦ νόμου 2500 καὶ πρὸ τῆς ἐπεκτάσεως αὐτοῦ, προθεσμίαι ἔληξαν, ἡ Κυβέρνησις παρὰ τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν κατέβαλε, δὲν ἦτο δυνατὸν ἐξ ἀντικειμένου ἀντιμετωπίζουσα πράγματι θέμα μέγα, νὰ προφθάσῃ νὰ ἑτοιμάσῃ τὰ οἰκεῖα Διατάγματα δι’ ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα τοῦ Κράτους. Ἐάν, ἑπομένως, δὲν ἤρχετο τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον πρὸς συζήτησιν, θὰ παρουσιάζετο ἓν καθεστὼς ἀμφιβολίας, νομικῆς καὶ οὐσιαστικῆς ἀμφιβολίας, θέτουσα ὑπὸ κρίσιν ἐν τῇ οὐσίᾳ του ὁλόκληρον τὸ οἰκοδόμημα τὸ ἐπιδιωκόμενον ὑπὸ τοῦ νόμου 2500 καὶ τῶν μετέπειτα συναφῶν νόμων αὐτοῦ. Εἶναι πλάνη νὰ πιστεύσω, ὅπως ἰσχυρίσθη ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποφευχθῇ ἡ διατύπωσις τῶν παραγράφων 1, 2, 3 καὶ 4 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Διότι, ὅπως θὰ ἐνθυμῆται ἡ Βουλή, ὁ νόμος 2500 ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα παρέταξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, προβλέπει τὴν ἐφ’ ἅπαξ ἔκδοσιν Β. Διατάγματος, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ προβλέπεται ὁ συμψηφισμὸς τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους, εἰς τρόπον ὥστε ἐν τῷ συνόλῳ μόνον νὰ γίνεται σεβαστὸν τὸ 15% τῆς μειώσεως τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, ὡς ἀρχικῶς ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ προτείνῃ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν διὰ τοῦ 2500 νόμου οὔ μήν, καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἡ εὐχέρεια εἴς τινας Ὑπηρεσίας, ὅπου ἀδήριτος ἐπιβάλλεται ἐκ τῶν πραγμάτων ἀνάγκη τὸ ποσοστὸν τοῦ 15% τοῦ βασικοῦ νόμου, νὰ αὐξομειοῦται καὶ νὰ συμψηφίζεται μὲ ἓν ἄλλο Ὑπουργεῖον, μὲ μίαν ἄλλην Ὑπηρεσίαν. Τὴν εὐχέρειαν ταύτην ὁ νόμος 2500, κύριοι βουλευταί, τὴν δίδει διὰ τὴν ἐφ’ ἅπαξ ἔκδοσιν Β. Διατάγματος περιλαμβάνοντος ὅλα τὰ Διατάγματα, ὅλων τῶν Ὑπουργείων. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον μόνον δι’ ἐννέα Ὑπουργεῖα ἔχουν ἐκδοθῇ ἄχρις στιγμῆς τὰ Διατάγματα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδοθῇ καὶ τὸ ἐφ’ ἅπαξ Διάταγμα διὰ τὰ ὑπόλοιπα Ὑπουργεῖα διὰ τὰ ὁποῖα τὸ Διάταγμα, δὲν ἔχει εἰσέτι ἐκδοθῆ ἐφ’ ὅσον, συνεπῶς, σκοπὸς καὶ βάσις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου εἶναι νὰ παραμείνῃ ἡ παράτασις τῆς προθεσμίας διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν Διαταγμάτων τῶν ὑπολοίπων Ὑπουργείων, ἀνάγκη νομικὴ συνεπῶς ὑφίσταται κατὰ τρόπον ἐξ ἴσου ἀμετακίνητον ἡ κύρωσις τῶν μέχρι τοῦδε ἐκδοθέντων Διαταγμάτων τῶν ἄλλων Ὑπουργείων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ καλύπτεται τὸ ποσοστὸν 15% πρὶν ἢ ἐκδοθῇ τὸ ἐφ’ ἅπαξ Διάταγμα, τὸ ἀφορῶν ἁπάσας τὰς ὑπηρεσίας τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν καὶ Ὑπουργείων. Ἐλέχθη ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι ὑπῆρξεν ἀτυχὴς ἡ σκέψις τῆς Κυβερνήσεως νὰ θελήσῃ νὰ μεταβάλῃ τὴν σύνθεσιν καὶ τὴν πλειοψηφίαν τῶν Συμβουλίων τῆς κρίσεως τῶν Ἀνωτάτων Δημοσίων Λειτουργῶν. Ἐλέχθη μάλιστα — καὶ ὑπῆρξε τοῦτο ἀστοχία μεγάλη κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν — ὅτι ἡ σύνθεσις τῶν Συμβουλίων εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν τὸ ἕνα μέλος καὶ συγκεκριμένως ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου νὰ τὰ ἐπηρεάσῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε τὰ ὑπόλοιπα μέλη τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ νὰ μεταβληθοῦν εἰς κομματικὰ ὄργανά του. Τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τῆς τὴν ἀφήνομεν ὡς γέρας.

§145Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ποῖος τὸ εἶπεν αὐτό;

§146Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὄχι σεῖς, κύριε συνάδελφε. Σεῖς ἰσχυρίσθητε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συμμετέχῃ ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς καὶ αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἔλθω εὐθὺς ἀμέσως. Ἐγὼ λέγω, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι καθίσταται διαβλητὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου, διότι μειοῦται κατὰ ἓν μέλος καὶ τοῦτο λόγῳ τῆς παρουσίας ἐν τῷ Συμβουλίῳ τούτῳ τοῦ Ἀντιπροσώπου τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως. Αὐτὴν τὴν κατηγορίαν, κύριοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, σᾶς τὴν ἀφήνομεν ὡς γέρας. Διότι, ὅταν τὰ Συμβούλια ταῦτα ἀπαρτίζωνται ἀπὸ ἀνωτάτους Δικαστικοὺς λειτουργοὺς τῆς Χώρας, ὅταν ἀπαρτίζωνται ἀπὸ ὅ,τι ἐκλεκτὸν ἔχει νὰ παρουσιάσῃ ἡ Δημοσιοϋπαλληλικὴ ἱεραρχία, κύριοι βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κακίστην ὑπηρεσίαν προσφέρετε εἰς τὴν νομιμότητα, ὅταν ἰσχυρίζεσθε, ὅτι οἱ ἐκλεκτοὶ αὐτοὶ Ἕλληνες περιφρουρούμενοι μὲ ὅλας τὰς συνταγματικὰς καὶ νομίμους ἐγγυήσεις καὶ κατέχοντες ὕψιστα ἀξιώματα ἐν τῇ Πολιτείᾳ, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάζωνται καὶ νὰ μεταβάλλονται εἰς κομματικὰ ὄργανα, ἐξ αὐτῆς καὶ μόνον τῆς παρουσίας τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως.

§147Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν εἴπομεν αὐτό. Εἴπομεν, ὅτι αἱ δύο ψῆφοι ἀποτελοῦν ἀπόφασιν καὶ ἐξ αὐτῶν ἡ μία εἶναι τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως.

§148Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀλλὰ προχωρῶ, ἀξιότιμε κύριε συνάδελφε ἐκ Πρεβέζης, καὶ περαιτέρω, καὶ ἀντικρούω τὸν ἰσχυρισμὸν τῆς δῆθεν ἀστόχου παρουσίας εἰς τὰ Συμβούλια αὐτά, τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, διὰ τὸν αὐτὸν ἀκριβῶς λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ἀντέκρουσα καὶ τὸ προηγούμενον ἐπιχείρημά σας. Διότι ἐὰν σεῖς πιστεύετε, ὅτι ἡ σύνθεσις Συμβουλίων ἀπαρτιζομένη ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς κατὰ νόμον Ἀνωτάτους κατὰ τὴν ἱεραρχίαν τῆς Πολιτείας λειτουργούς, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεασθῇ ἐκ τῆς παρουσίας τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, δικαίωμά σας εἶναι. Δικαίωμά σας εἶναι νὰ ἔχετε αὐτὸ ὡς πολιτικὴν γνώμην. Ἀλλὰ χειρίστην ὑπηρεσίαν προσφέρετε εἰς τὴν νομιμότητα τῆς χώρας.

§149Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Λυποῦμαι, ὅτι δὲν καταλάβατε αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον.

§150Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε βουλευτὰ ἐκ Πρεβέζης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι δὲν εἴπατε, ὅσα ὑφ’ Ὑμῶν ἐλέχθησαν ἐκτὸς ἐὰν ἀνακαλῆτε αὐτὰ ποὺ εἴπατε.

§151Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν μεταβάλλω, οὔτε ἀνακαλῶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον. Αὐτὰ ποὺ λέγετε σεῖς, δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς αὐτὰ ποὺ εἶπον ἐγώ.

§152Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ θὰ ἀντικρούσω τὸ ἐπιχείρημά σας. Ἐγὼ δὲν σᾶς διέκοψα. Ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ μὲ ἀκούσητε μέχρι τέλους. Ἐγὼ θὰ ἀντικρούσω τὸ ἐπιχείρημά σας. Ἐστράφητε πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἴπατε, κύριε βουλευτά, ὅτι τὴν κατηγορεῖτε, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πείσῃ τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τῶν συμβουλίων αὐτῶν θὰ εἶναι ἀδιάβλητοι, ἐκ τῆς μόνης παρουσίας εἰς τὰ συμβούλια τοῦ γενικοῦ γραμματέως. Καὶ σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι, ἐὰν εἰς συμβούλια τῆς συνθέσεως αὐτῆς μὲ τοὺς ἀνωτάτους αὐτοὺς τῆς ἱεραρχίας τῆς Πολιτείας λειτουργούς, ἀποδίδετε τὴν κατηγορίαν, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τῶν συμβουλίων αὐτῶν θὰ εἶναι διαβληταί, μόνον καὶ μόνον, διότι παρίσταται ὁ γενικὸς γραμματεὺς ὡς μέλος αὐτῶν, προσφέρετε χειρίστην ὑπηρεσίαν εἰς τὴν νομιμότητα τῆς χώρας, διότι δηλῆτε ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτό, ὅτι συμβουλίων ἀπαρτιζομένων ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἐκλεκτοὺς τῆς Ἑλληνικῆς ἱεραρχίας ὑπαλλήλους, γίνονται διαβληταὶ αἱ ἀποφάσεις των ἐκ τῆς μόνης παρουσίας ἑνὸς καὶ μόνον προσώπου, ἐπὶ 5 μελῶν.

§153Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω;

§154Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὄχι. Ἐγὼ δὲν σᾶς διέκοψα. Δὲν θέλω νὰ μοῦ ἀπαντήσητε.

§155Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν εἶναι ἐκλεκτοὶ ὅλοι οἱ ἀνώτεροι, εἶναι ὅλοι ἐκλεκτοί. Δὲν εἶναι μόνον οἱ κρίνοντες, εἶναι καὶ οἱ κρινόμενοι.

§156Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι βουλευτά, βεβαίως καὶ οἱ κρινόμενοι εἶναι ἐκλεκτοί, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι οἱ Ἀρεοπαγῖται καὶ οἱ Ἀντεισαγγελεῖς τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ὅλη ἡ ἱεραρχία ποὺ προβλέπεται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 5, δὲν ἀποτελεῖ, οὕτως εἰπεῖν, τὴν ἀνωτέραν ἱεραρχίαν τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας.

§157Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἕνας ἠμπορεῖ νὰ πλανηθῇ.

§158Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Καί, ἤδη, ἔρχομαι, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 5, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν ἐπανάληψιν τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ 2500 νόμου. Ἐλέχθη καὶ ἐλέχθη μάλιστα καὶ μετ’ ἐπιμονῆς, ὅτι διὰ τῆς μεθόδου τοῦ ἄρθρου 5 καί, ἑπομένως, καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 11 —διότι μεταξὺ τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ νόμου 2500 καὶ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐν τῇ οὐσίᾳ δὲν ὑπάρχει οὐσιαστικὴ μεταβολὴ— ἐλέχθη, ὅτι τὸ ἄρθρον 5 αὐτὸ τὸ ὁποῖον παρέχει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς νέας διαρθρώσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπαρχόντων δημοσίων ὑπαλλήλων, μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ 2500 νόμου, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη ἀποτελεῖ μίαν διάταξιν κομματικῆς ὑφῆς, θεσπισθεῖσαν, διὰ τοῦ 2500 νόμου καὶ ἐπαναληφθησομένη ἐνταῦθα μὲ τὸν ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τῆς δημιουργίας κομματικοῦ Κράτους. Κύνιοι βουλευταί, λυποῦμαι, διότι κάθε φορὰ ποὺ ἐμφανίζεται ἕνα μέτρον, μέτρον τὸ ὁποῖον κατὰ βάσιν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προωθήσῃ τὴν καλυτέραν διοίκησιν τῆς Χώρας, ἡ Ἀντιπολίτευσις πρὶν ἢ ἴδῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου αὐτοῦ ἐν τῇ πράξει, ἐξαπολύει μύδρους ἐναντίον αὐτῆς ταύτης τῆς διατάξεως, αὐτοῦ τούτου τοῦ σχεδίου, αὐτοῦ τούτου τοῦ μέτρου, χωρὶς νὰ ἔχῃ καὶ ὑπ’ ὄψει της τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς καί, συνεπῶς, νὰ δύναται νὰ κρίνῃ. Τοῦτ’ αὐτὸ συνέβη, κύριοι βουλευταί, ὅπως θὰ ἐνθυμεῖσθε, ὅταν ἐψηφίζετο ὁ 2500 νόμος, ἐναντίον τῆς διατάξεως περὶ διαθεσιμότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς ὅλα τὰ ἐλεύθερα Κράτη, ἀνεξαιρέτως. Καὶ ἰσχυρίσθη ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅτι αὐτὸ ἦτο τὸ τέρμα τῆς νομιμότητος ἐν τῇ χώρᾳ καί, ὅτι ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει ἡ ἀνατροπὴ τῆς ὑπαρχούσης νομίμου δημοκρατικῆς τάξεως τῶν πραγμάτων. Ἐν τούτοις, ὅμως, βλέπετε, ὅτι μετὰ 6μηνον ἀπὸ τὴν θέσπισιν καὶ ἰσχὺν τῆς διατάξεως αὐτῆς, δὲν ὑπάρχει χρῆσις τῆς εὐχερείας τῆς διαθεσιμότητος ἐκ μέρους τῶν Ὑπουργῶν καὶ δὲν ὑπάρχει πράγματι, ὄχι δὲν ὑπάρχει εἰς κλίμακά τινα, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει πράγματι, διότι τοὐλάχιστον ἐγὼ δὲν γνωρίζω, μέχρι τοῦδε νὰ ἔχῃ χρησιμοποιηθῇ ἡ διάταξις τῆς διαθεσιμότητος διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν, ὡς τοῦτο χαρακτηρίζεται ὑπὸ ὡρισμένων ὑπηρεσιῶν. Ἀλλὰ ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο εἰς τὴν Βουλὴν. Κύριοι βουλευταί, ἂν αἱ ἀνάγκαι τῆς Πολιτείας ἐξελίσσωνται, ἐξελίσσονται καὶ αὐταὶ ὅπως ἐξελίσσεται καὶ ἡ ζωὴ ὡρισμένων ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶχον λόγον ὑπάρξεως καὶ ἀπέδιδον οὐσιαστικῶς καθ’ ὃν χρόνον ἐθεσπίσθησαν, ἀλλ’ ἔχουν πλέον ὑπερφαλαγγισθῆ ἀπὸ τὴν ἐξέλιξιν καὶ τὰς ἀνάγκας της. Θὰ στερήσωμεν, λοιπόν, τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν τῆς Χώρας αὐτῆς τοῦ δικαιώματος τῆς διαρθρώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν, σύμφωνα μὲ τὰς παρουσιαζομένας ἀνάγκας, κατὰ τὴν σύγχρονον ἀντίληψιν τοῦ Κράτους; Ἄς ὑποθέσωμεν, φερ’ εἰπεῖν, κύριοι βουλευταί, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅπου εἰσηγήθην τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι τίθεται εἰς ἐφαρμογὴν μία γενικωτέρα κατεύθυνσις μία γενικωτέρα σκέψις τῆς Κυβερνήσεως περὶ τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ ἀποκεντρώσεως καὶ θὰ πρέπει αἱ ὑπηρεσίαι νὰ ἀποκεντρωθοῦν μὲ τὴν προσπάθειαν τῆς αὐτοδιοικήσεως ποὺ ἀποτελεῖ γενικὸν δημοκρατικὸν αἴτημα τῆς Χώρας. Δὲν θὰ πρέπει, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, νὰ ὁπλισθῇ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν δυνατότητα τῆς διαρθρώσεως τῆς διοικήσεως, σύμφωνα μὲ τὴν πορείαν τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ ἀποκεντρώσεως; Καί, τότε, διατὶ νὰ μὴ δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν διοίκησιν, ἐναρμονίζουσα καὶ τὴν πορείαν τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ τῆς ἀποκεντρώσεως, νὰ ἀποκεντρώσῃ, σύμφωνα μὲ τὰς βλέψεις της, καὶ τὰς ὑπηρεσίας τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους;

§159ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐρήμην τῆς Βουλῆς.

§160Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Διόλου, ἐρήμην τῆς Βουλῆς, διότι ἡ αὐτοδιοίκησις θὰ ἔλθῃ πρὸς ἐξέτασιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅταν θὰ ὑπάρξῃ πρὸς τοῦτο σχέδιον νόμου. Ἀλλ’ ἐπειδὴ εἴπατε «ἐρήμην τῆς Βουλῆς», θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι σεῖς, ὁ ὁποῖος ἔχεσθε τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν τόσον πολύ, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι τόσον ἡ ἐπιστήμη ὅσον καὶ ἡ πρᾶξις εἰς τὰ ἐλεύθερα πολιτεύματα, παραδέχονται ὡς ἀμετακίνητον ἀρχήν, ὅτι τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας εἶναι ἡ μείζων εὐθύνη τοῦ χειρισμοῦ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ λειτουργήσουν αἱ ὑπ’ αὐτὴν καὶ ὑπὸ τὴν εὐθύνην της ὑπηρεσίαι. Διότι, ἂν συνέβαινεν ἄλλως καὶ δὲν ἴσχυεν αὐτὸς ὁ γενικὸς κανὼν ἔν τε τῇ ἐπιστήμῃ καὶ τῇ πράξει, τότε θὰ μετετίθετο ἡ εὐθύνη ἀπὸ τῆς ὑπευθύνου ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, ἐνώπιον τῆς ἀντιπροσωπείας τοῦ λαοῦ, εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν ἀντιπροσωπείαν τοῦ λαοῦ, καὶ θὰ ἦσαν συνεπῶς, δύο ὄργανα, ἕνα ὑπεύθυνον καὶ ἓν ἀνεύθυνον, ἐπὶ τὸ αὐτὸ διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς αὐτῆς ἁρμοδιότητος.

§161Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀνεύθυνος εἶναι ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία;

§162Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἔναντι τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, βεβαίως.

§163Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν παραδέχομαι τὴν θεωρίαν σας, κύριε συνάδελφε.

§164Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ, κύριε συνάδελφε, διὰ τὴν λέξιν «παραδέχεσθε», διότι ἴσως αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι αἱ ἀπόψεις μου εἶναι ὀρθαί.

§165Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι πρωτότυποι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν νομίζω, ὅτι ἠκούσθησαν ἄλλην φοράν.

§166Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐπειδὴ μὲ διακόπτετε, ἂν καὶ δὲν σᾶς διακόπτω.....

§167Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει πρόθεσις.

§168Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. ... θὰ ἀναγκασθῶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἐγὼ γνωρίζω τὴν εὐθύνην τῆς Ἀντιπροσωπείας τοῦ λαοῦ, ἔναντι τοῦ λαοῦ καὶ γνωρίζω εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῆς Ἀντιπροσωπείας.

§169Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μόνον;

§170Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Καὶ ἀπέναντι τοῦ λαοῦ. Δὲν γνωρίζω ὅμως εὐθύνην τῆς ἀντιπροσωπείας ἔναντι τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἀντιστρόφως, εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ λαοῦ, ἐρήμην τῆς Ἀντιπροσωπείας.

§171Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Καὶ τότε τὸ μεῖζον ποῦ πάῃ;

§172Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν εἶναι δικαιολογία αὐτό. Οἱ θεσμοὶ οἱ δημοκρατικοὶ ἔχουν ἄλλην ὑφήν. Σεῖς τοὐλάχιστον δὲν ἔπρεπε νὰ ἰσχυρισθῆτε τοιοῦτόν τι. Καὶ ἔρχομαι, κ.κ. βουλευταί, εἰς τὸ ἐπίμαχον ἄρθρον 7. Τί λέγει; Τὸ ἄρθρον 7 λέγει, ὅτι: «ἕνας Ὑπουργός, ἔχει τὸ δικαίωμα ἐν τῇ συνειδήσει τῆς εὐθύνης τὴν ὁποίαν ἔχει, νὰ ἐρευνᾷ ὡρισμένα θέματα μείζονος σημασίας δι’ ὡρισμένων ὑπαλλήλων τῆς ἐπιλογῆς του». Μήπως αὐτὸ εἶναι ἀντιδημοκρατικόν; Μήπως εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὴν ὑφὴν τοῦ πολιτεύματος; Μήπως αὐτὸ δὲν εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιβεβλημένον; Καὶ μήπως ἀντιθέτως δὲν θὰ ἦτο πράγματι παράλειψις οὐσιώδους καθήκοντος ἡ μὴ ἔρευνα τοιούτου ζητήματος, ἢ ἡ ἀνάθεσις τῆς ἐρεύνης, ἑνὸς τοιούτου θέματος, εὐρυτάτης σημασίας, εἰς πρόσωπον τὸ ὁποῖον νὰ τυγχάνῃ τῆς ἰδιαζούσης ἐμπιστοσύνης τοῦ ὑπευθύνου Ὑπουργοῦ; Διατί, κύριοι βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, σᾶς ἐνοχλεῖ ἡ εὔνοια «τῆς ἰδιαζούσης ἐμπιστοσύνης», τὴν ὁποίαν δύναται καὶ δικαιοῦται νὰ ἀξιώσῃ ὁ ὑπεύθυνος Δημόσιος ἀνήρ, ἔναντι τῆς χώρας καὶ τοῦ Κοινοβουλίου ἀπὸ τοὺς συνεργάτας του; Μήπως ὑπάρχει ἐν τῇ δημοκρατίᾳ τὸ ἀλάθητον; Μήπως δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ ὑπεύθυνος δι’ ἕνα τομέα, νὰ ὁπλισθῇ ἀπὸ ἓν ἐπιτελεῖον, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συνεργάζεται τόσον στενῶς μαζί του ὥστε νὰ ἀπολαμβάνῃ καὶ τῆς ἰδιαζούσης ἐμπιστοσύνης τοῦ Ὑπουργοῦ; Καὶ δὲν μοῦ λέγετε, κύριοι βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κατὰ σχῆμα λόγου, μήπως θέλετε νὰ ἰσχυρισθῆτε ὅτι αὐτὸ εἶναι ἄηθες εἰς τὰ δημοκρατικὰ πολιτεύματα; Τότε θὰ εὑρεθῆτε εἰς ἀντίθεσιν πρὸς κατ’ ἐξοχὴν δημοκρατουμένην χώραν, κατὰ τὴν ἀντίληψιν τοὐλάχιστον τὴν ἰδικήν μας —τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς. Θὰ εὑρεθῆτε ἀκόμη εἰς ἀντίθεσιν καὶ πρὸς αὐτὴν ταύτην τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἀγγλίαν, ὅπου γνωρίζετε πάρα πολὺ καλὰ ὅτι εἰς ἀμφοτέρας τὰς χώρας ὁ Ὑπουργὸς δικαιοῦται νὰ ἔχῃ τὸ ἐπιτελεῖον τῆς ἰδικῆς του ἐπιλογῆς. Εἶναι αὐτὸ κατὰ τὴν ἀγγλικὴν ἔκφρασιν ὁ σχηματισμὸς εἰδικῶν παρὰ τοῖς Ὑπουργείοις μικρῶν συμβουλίων ἐξ εἰδικῶν περὶ τὰ δημόσια θέματα τῆς οἰκείας ἁρμοδιότητος, ἤτοι τὰ συμβούλια τῶν POLICT MAKERS, δηλαδὴ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι χαράσσουν τὴν πολιτικὴν ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Διατὶ σᾶς ξενίζει ὅτι εἰς τὴν χώραν αὐτὴν ἐν ἔτει 1954, ἐπιθυμοῦν οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἔχουν καὶ ἓν ἐπιτελεῖον πλησίον των, τὸ ὁποῖον εἰς τὰ πολύπλοκα προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζουν, κάθε ἡμέραν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἐνημερώσῃ καὶ νὰ τὰ μελετήσῃ ὡς θέμα τῆς ἁρμοδιότητός του, ἀπὸ τῆς τεχνικῆς ἢ ἄλλης πλευρᾶς.

§173Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ἔχουν. Ἔχουν Γενικὸν Γραμματέα, ἔχουν εἰδικοὺς συμβούλους. Τὸ πρόβλημα εἶναι ἐὰν θὰ ξεκαθαρίσωμεν τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας.

§174Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀκούσατε, κύριοι βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐὰν εἰς κάθε συζήτησιν καὶ ἐπὶ οἱουδήποτε θέματος θέλητε νὰ ἀποδώσητε δολίαν προαίρεσιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἀποτελεῖ αὐτὸ μίαν ἀντιπολιτευτικὴν τακτικήν. Ἡμεῖς προσπαθοῦμεν νὰ ἐξηγήσωμεν τὰς ἀπόψεις μας. Βεβαίως, ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἰσχυρισθῆτε εἰς κάθε ἄποψίν μας, ὅτι ὑπάρχουν κομματικαὶ βλέψεις καὶ στενοκομματικὴ ἀντίληψις. Αὐτὸ εἶναι δικαίωμά σας νὰ τὸ ἰσχυρισθῆτε καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἶναι καὶ φυσικὸν νὰ τὸ ἰσχυρισθῆτε διότι ἐν αὐτῷ τοὐλάχιστον, εἶσθε συνεπεῖς πρὸς τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ἐπὶ τόσα ἔτη ἠκολουθεῖτε, ὅταν ἐκυβερνούσατε σεῖς.

§175ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὴ προκαλῆτε.

§176Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κατὰ τὴν ἀποψινὴν τοὐλάχιστον συνεδρίασιν, ἐὰν ἐξαιρέσῃ κανεὶς τὸν ἀξιότιμον ἐκ Πρεβέζης βουλευτήν, ὁ ὁποῖος δὲν προὐκάλεσεν, οἱ ὑπόλοιποι ρήτορες, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μετεχειρίσθησαν ἐκφράσεις τὰς ὁποίας βεβαίως δὲν πρέπει νὰ μεταχειρισθοῦν, ἀλλὰ πάντως μετεχειρίσθησαν ἐκφράσεις αἱ ὁποῖαι ἐδημιούργησαν μίαν ἀναταραχὴν ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ.

§177Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τοὺς ἁρμόζοντας χαρακτηρισμούς.

§178Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὑποθέτω ὅτι οἱ χαρακτηρισμοὶ ἔχουν ὡς ἐκδήλωσιν τὴν ἔκφρασίν των καὶ ἐν τῷ σημείῳ αὐτὸ ἀποτελοῦν κατ’ ἀνάγκην ἐκφράσεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὸ τὸ λέγω εἰς ἀπάντησιν μιᾶς διακοπῆς, ὅτι ἐγὼ προκαλῶ. Δὲν προκαλῶ οὐδένα. Τὰς ἀντιλήψεις μου λέγω. Ἰδού, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, διὰ ποίαν ἀποχρῶσαν αἰτίαν ἔγινε τὸ ἄρθρον 7, αἰτίαν εἰς τὴν ὁποίαν βεβαίως ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ θελήσῃ νὰ εἴπῃ ὅτι ὑπάρχει δολία κομματικὴ προαίρεσις, ἀλλὰ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἀποτελεῖ ἀνάγκην τῆς ὁμαλωτέρας λειτουργίας τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους καὶ ἰδιαίτατα εἰς τοὺς ἔχοντας τὴν μείζονα εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως τῆς χώρας, νὰ ὁπλίζωνται μὲ ὡρισμένον ἐπιτελεῖον καὶ νὰ δύνανται μὲ κάποιαν μεγαλυτέραν εὐχέρειαν νὰ ἐκτελέσουν τὰ καθήκοντά των. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ὑπάρχῃ κατὰ τὴν σημερινὴν ἐποχὴν μία κατηγορία, ἡ ὁποία εὐσταθεῖ κατὰ τῶν πλημμελημάτων τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας καθ’ ὃν τρόπον κυβερνώμεθα ἡμεῖς, καὶ ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ ἀντικείμενον πολλῶν συγγραμμάτων καὶ πολλῶν ἐπιστημονικῶν θεωριῶν, περὶ τῆς κρίσεως δηλονότι τὴν ὁποίαν διέρχεται τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς, ἀκολουθοῦμεν καὶ εἰς τὸ ὁποῖον πιστεύομεν, ὀφείλεται κυρίως ἡ κατηγορία αὐτή, εἰς τὴν βραδυκινησίαν, τὴν ὁποίαν, ἔχει ἡ Κρατικὴ μηχανὴ ἐν σχέσει πρὸς τὸν οἰκονομικὸν ρυθμόν, τὸν ὁποῖον ἡ σύγχρονος ἀντίληψις καὶ ἡ σύγχρονος ἐξέλιξις τοῦ μηχανικοῦ πολιτισμοῦ ἔχει ἐπιβάλει. Θὰ εἶναι δὲ μέγα ἀπόκτημα, κύριοι βουλευταί, καὶ τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐὰν ἐν ἁρμονίᾳ καὶ ἄνευ διαρκοῦς ὑποψίας περὶ ὑπόπτων κομματικῶν χειρισμῶν θελήσητε καὶ σεῖς νὰ συμβάλητε εἰς τὸν συγχρονισμὸν τῆς μηχανῆς τῆς Κρατικῆς, ὅπως τὸ ἀξιοῖ ἡ σημερινὴ ἐξέλιξις τοῦ μηχανικοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν, ὄχι μόνον τῆς χώρας τῆς εἰδικῆς μας, ἀλλὰ ὅλων τῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι μετ’ ἐμμονῆς καὶ μετὰ θάρρους καὶ πίστεως ἀγωνίζονται διὰ νὰ συγκεράσουν τὰς ἀρχὰς τῆς Δημοκρατίας μετὰ τῆς συγχρόνου ἐξελίξεως τῶν οἰκονομικῶν φαινομένων. Αὐτά, κύριοι βουλευταί, εἶχον νὰ εἴπω, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀρχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Θέλω νὰ παρακαλέσω τὴν Ἀντιπολίτευσιν, συνήθως δὲν τὴν παρακαλῶ, ἀλλὰ ἀπόψε θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τὴν παρακαλέσω νὰ —θελήσῃ νὰ πιστεύσῃ—καὶ τὸ λέγω αὐτὸ ὑπευθύνως ὡς Πρόεδρος τῆς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι δὲν ὑπάρχει κομματικὴ προαίρεσις εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Θὰ ἤθελα δὲ ἐν τῇ παρακλήσει ταύτῃ νὰ πιστεύσῃ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνθυμηθῇ καὶ ἡ ἰδία ὅτι πλειστάκις εἰς τὸ παρελθὸν ἀπέδωσε πλημμελήματα ἢ καὶ παραλείψεις κυβερνητικὰς εἰς τὰς ὁποίας συνήντα διὰ τὴν ὁμαλωτέραν καὶ καλυτέραν ἐπιτέλεσιν τοῦ καθήκοντός της, ἀκριβῶς διότι ἐστερεῖτο τῶν νομικῶν καὶ οὐσιαστικῶν προϋποθέσεων, τὰς ὁποίας τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸν 2500 δίδει εἰς πᾶσαν Κοινοβουλευτικὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας. Θὰ τὴν παρακαλέσω, νὰ ἐνθυμηθῇ ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν ὅταν ἦτο αὐτὴ ἡ σημερινὴ Ἀντιπολίτευσις Κυβέρνησις, πλειστάκις ἀπὸ χείλη ἐπίσημα ἠκούσθη ὅτι ἡ Κυβέρνησις συναντᾷ ἀνυπερβλήτους δυσχερείας, διότι δὲν ἠδύνατο νὰ ὁπλισθῇ οὔτε μὲ τὸ κατάλληλον ἐπιτελεῖον, οὔτε καὶ μὲ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα τῆς ἦσαν ἀπαρήτητα διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ πρόγραμμά της. Πολιτικὸν πρόγραμμα, κύριοι βουλευταί, ἐγκρινόμενον ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν ἐκτελέσεως, καὶ θὰ ἦτο ἀνακόλουθος Κυβέρνησις Κοινοβουλευτικὴ ἔχουσα τοιαύτην δέσμευσιν πρὸς τὸ ἐκλογικὸν Σῶμα, νὰ μὴ προσπαθήσῃ νὰ ἐξαντλήσῃ ὅλας τὰς ἐκ τοῦ πολιτεύματος εὐχερείας διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ τὰς ἔναντι τοῦ λαοῦ ἀνειλημμένας ὑποχρεώσεις της. Ἰδού, διατί, κύριοι βουλευταί, δὲν πρέπει νὰ νομίζετε ὅτι νομοσχέδια τοιαύτης σημασίας ἀποτελοῦν ἁπλῶς καὶ μόνον ἐπιδιώξεις μιᾶς Κυβερνήσεως. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὑπεύθυνος τῆς χώρας, ὀφείλει νὰ παρουσιάζῃ τοιαῦτα μέτρα, ἀλλὰ τὰ μέτρα αὐτὰ ἐφ’ ὅσον γίνεται γενικώτερον ἡ σημασία των ἀντιληπτή, ἀποτελοῦν κτῆμα καὶ πρόοδον καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τοῦ λαοῦ, τὸν ὁποῖον ὁ πολιτικὸς κόσμος μετὰ τόσης αὐταπαρνήσεως ἐξυπηρετεῖ. Ἰδοὺ διατί, σᾶς λέγω, μὴ ἀποδίδετε δολίαν πρόθεσιν ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχει. Εἶσθε πάντοτε εἰς καιρὸν νὰ κρίνετε ὅταν ἴδητε ἐφαρμοζόμενα τὰ μέτρα αὐτά. Μὴ προκρίνετε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐκ τῶν πραγμάτων δὲν ἀποδεικνύεται ὅτι εὐσταθεῖ, διότι πρωτίστως ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κακίστην ὑπηρεσίαν προσφέρετε εἰς τὰ καθήκοντα τὰ ὁποῖα νομίζετε ὅτι ὑπηρετεῖτε. (Χειροκροτήματα).

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§180Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς εὐρυτάτης ἀναστατώσεως, τὴν ὁποίαν ἀναλαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, ἰδίως διὰ τοῦ ἄρθρου 5, ἡ ὁποία ὁ Θεὸς ξεύρει ποῦ θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ, ἤθελα νὰ ἐπιζητήσω τὴν τακτοποίησιν τοῦ ἑξῆς σημείου, τὸ ὁποῖον δὲν ξεύρω ἐὰν τὸ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Κυβέρνησις. Ὑπάρχουν πολλὰ χωρία, τὰ ὁποῖα ὑπάγονται δικαστικῶς ἀλλοῦ, διοικητικῶς ἀλλοῦ, ἀστυνομικῶς ἀλλοῦ καὶ ἐκπαιδευτικῶς ἀλλοῦ. Ὡς ἐκ τούτου ὑπάρχει μία σύγχυσις, ἕνας κυκεών, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀνάξιος διὰ τὴν στοιχειωδεστέραν διοίκησιν. Δὲν πιστεύω εἰς κανένα Κράτος νὰ συμβαίνῃ ἐκεῖνο ποὺ συμβαίνει εἰς ἡμᾶς. Ἐπῆρε, ἕνας ἐπιθεωρητὴς τὸν γεωγραφικὸν χάρτην καὶ καθώρισε τὰ ὅρια τῆς ἰδικῆς του δικαιοδοσίας. Ἄλλος ἐπιθεωρητὴς καθώρισε τὰ ὅρια τῆς δικαιοδοσίας του. Εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ποὺ καθορίζει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἕδρας θὰ πρέπει ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ νὰ καθορίσῃ καὶ μίαν ὁμοιόμορφον δικαιοδοσίαν. Τὰ χωριά, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς ἕνα Νομόν, πρέπει νὰ ὑπάγωνται εἰς τὸν Νομὸν αὐτὸν καὶ διοικητικῶς καὶ ἐκπαιδευτικῶς καὶ ἀστυνομικῶς καὶ δικαστικῶς. Νὰ μὴ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ σύγχυσις, ἡ ὁποία σήμερον ἐπικρατεῖ. Ἐδῶ ποὺ μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κανονίζει ἡ Κυβέρνησις τὴν ἁρμοδιότητα καὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ προσωπικοῦ, πρέπει νὰ καθορίσῃ καὶ τοῦτο.

§181Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Βοηθὸς Ἀναπλ. Ὑπ. Συντον.). Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι, ὅ,τι διοικητικαὶ μεταβολαὶ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν, νὰ γίνουν μέσα εἰς τὸ πλαίσιον αὐτῆς τῆς διατάξεως καὶ ἠμπορεῖ νὰ γίνουν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ποὺ ἐτονίσατε, ἀλλὰ ὅμως θὰ πρέπει νὰ γίνουν ἀναγόμεναι εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν. Διότι αἱ κρατικαὶ ὑπηρεσίαι θὰ ὑποστοῦν μίαν ἀποκέντρωσιν καὶ μίαν νέαν διαμόρφωσιν μὲ τὸν θεσμὸν τῆς αὐτοδιοικήσεως.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§183Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις θὰ εἴπω διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐκ Κερκύρας συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὴν ἑρμηνείαν ποὺ ἔδωσεν, εἰς ὅσα εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κερκύρας συνάδελφος, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, εἶπεν ὅτι ἐγὼ εἶπα, ὅτι τὰ τρία μέλη, τὰ ὁποῖα μετέχουν εἰς τὴν ἐπιτροπήν, ὅτι θὰ ἐπηρεασθοῦν ἀπὸ τὸν γενικὸν γραμματέα, ὁ ὁποῖος εἶναι φορεὺς τῶν ἀντιλήψεων τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶπα ἐγὼ τέτοιο πρᾶγμα, ἀλλ’ εἶναι φυσικώτατον εἰς τοιαῦτα ζητήματα νὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ γνώμης καὶ μεταξὺ αὐτῶν τῶν ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου ἢ τῶν δικαστικῶν. Καὶ ὅταν ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἔχῃ τὴν ἰδίαν γνώμην μὲ τὸν γενικὸν γραμματέα ἀποτελοῦν τὴν πλειοψηφίαν. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν θὰ πείσητε κανένα ἀπολύτως Ἕλληνα ὅτι ἡ ὕπαρξις τοῦ γενικοῦ γραμματέως εἰς μίαν τοιαύτην Ἐπιτροπὴν ἐκκαθαρίσεως θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα ἡ ἐκκαθάρισις αὐτὴ νὰ εἶναι ἀπολύτως εἰλικρινής. Ὅλοι πιστεύομεν ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκκαθαρίσεων αὐτῶν θὰ εἶναι κομματικὸν καὶ θὰ δημιουργηθῇ μία στρατιὰ ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποτελέσουν σύλλογον καὶ ὡς μόνον σκοπὸν τοῦ βίου των θὰ ἔχουν τὴν ἐπάνοδόν των εἰς τὰς ὑπηρεσίας. Αὐτὸ τὸ κακὸν πάει νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις. Θὰ δημιουργήσῃ ἀπολυθέντας ὑπαλλήλους κατὰ χιλιάδας. Πιστεύω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ κάμῃ κάτι τὸ καλόν, ἀλλὰ ὁ τρόπος τὸν ὁποῖον μεταχειρίζεται, δὲν εἶναι ὁ ἁρμόζων. Δὲν ἔχει θέσιν ὁ γενικὸς γραμματεὺς εἰς τὰ συμβούλια αὐτά, οὔτε εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ θέτετε ἕνα οἱονδήποτε δικηγόρον ἐπὶ κεφαλῆς ὑπαλλήλων ἐχόντων 30 καὶ 35 ἐτῶν ὑπηρεσίας, ὅταν μάλιστα εἰς τὰς ἐπιτροπὰς αὐτὰς μετέχουν ἀντιπρόεδροι τοῦ Ἀρείου Πάγου. Δὲν ἐπιτρέπεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ὅτι ἡ ὕπαρξις γενικοῦ γραμματέως εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάμνει διαβλητὴν τὴν ἀπόφασιν τῶν οἱωνδήποτε συμβουλίων.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§185Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠθέλησα νὰ θέσω ἓν ἁπλοῦν ἐρώτημα εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργόν. Τὸ ἐρώτημά μου τὸ ἐπαναλαμβάνω. Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ὅτι δύναται ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ἢ οἱαδήποτε Κυβέρνησις, δι’ ἑνὸς διατάγματος καταργοῦντος μίαν ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν ἕνα ἄλλο διάταγμα θὰ συνίστα τὴν ἑπομένην, νὰ ἀπομακρύνῃ μονίμους ὑπαλλήλους χωρὶς νὰ ἔχουν κληθῆ εἰς ἀπολογίαν χωρὶς ποτὲ νὰ ἔχῃ συνέλθει ἔστω καὶ ὑποτυπωδῶς, συμβούλιον διὰ νὰ τοὺς κρίνῃ καὶ ὅμως νὰ τοὺς ἀπορρίπτῃ ὡς ἀχρήστους εἰς τὸν δρόμον. Ἐὰν τοιαύτη εἶναι ἡ ἔννοια ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν καὶ ἔτσι ἐξηγῶ καὶ τὴν σιωπὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν λειτουργεῖ οὔτε τὸ Σύνταγμα, οὔτε ὁ ὑπαλληλικὸς κῶδιξ, ἐφ’ ὅσον μόνιμοι ὑπάλληλοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους θὰ εἶναι βορὰ τοῦ οἱουδήποτε Ὑπουργοῦ, ὁσονδήποτε ἄξιοι καὶ ἐὰν εἶναι. Ἰδοὺ διατὶ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ἐὰν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνουν θὰ ἐκλείψῃ ἡ ἔννοια τῆς στοιχειώδους ἀνεξαρτησίας τοῦ ὑπαλληλικοῦ Σώματος τῆς Ἑλλάδος.

§186Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, σεῖς εἴπατε πρὸ ὀλίγου ὑπενθυμίσας, ὅτι δὲν ὡμίλησα τε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἀλλὰ εἰδικῶς ἐκάματε ἕνα ἐρώτημα σχετικῶς μὲ τὸ ἄρθρον 7. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ σᾶς ἀπαντήσω ὅταν θὰ συζητηθῇ τὸ ἄρθρον 7 καὶ ἐὰν δὲν ἀπήντησα εἶναι ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ ταλανίζω τὴν Βουλήν.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Α. Πασσάδης ἔχει τὸν λόγον.

§188Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κερκύρας βουλευτὴς εἶπεν ὅτι τὸ νὰ δοθῇ εὐρυτέρα ἐξουσία εἰς τὴν Διοίκησιν δὲν εἶναι κακὸν πρᾶγμα. Εἰς αὐτὸ συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς διότι οὕτω ὑπεισερχόμεθα εἰς τὴν σφαῖραν τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὴν ἰδιάζουσαν παρατήρησιν τοῦ IMPERIUM εἰς τὴν Κυβέρνησιν, αὐτὸ δὲν τὸ δεχόμεθα διότι τὸ IMPERIUM εἰς οὐδένα δίδεται, ἀλλὰ διὰ τῆς Βουλῆς ἀσκεῖται ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐτερματίσθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ τοῦτο κατ’ ἀρχήν;

§190ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κύριος Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§192Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζω ὅτι ὀφείλει μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημά μας, ὡς πρὸς τὸ ἐδάφιον 2. Ἐάν, κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὴν πρόθεσιν νὰ ἀποφύγῃ τὸν ἔλεγχον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ὡς πρὸς τὰ ἐκδοθέντα διατάγματα, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνέφερα, πρὸ ὀλίγου.

§193Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ 30θήμερος προθεσμία εἶναι τοὐλάχιστον ἀρκετή;

§194Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ ἐλπίζω.

§195Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Βοηθὸς Ἀναπλ. Ὑπ. Συντονισμοῦ). Μέσα εἰς τὸ Κοινοβούλιον, ἡ συζήτησις συνήθως διεξάγεται μὲ μίαν ὑπερβολὴν καὶ βιαιότητα. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὡρισμένα πράγματα. Διότι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀκολουθοῦσα μίαν τακτικήν, ὥστε κάθε μέτρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὸ εὑρίσκῃ ὕποπτον καὶ κομματικὸν— δὲν κάμνω ὑπαινιγμὸν διὰ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Πρεβέζης συνάδελφον— προσπαθεῖ νὰ παρουσιάζῃ τὴν Κυβέρνησιν ἀποτυχοῦσαν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τήρησιν τῶν προθεσμιῶν κλπ. Τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπετελέσθη μέχρι τῆς στιγμῆς, δηλαδὴ ἡ ὁριστικὴ κατάρτισις, κύρωσις καὶ ψήφισις τῶν ὀργανισμῶν τῶν ἐννέα Ὑπουργείων, καθὼς καὶ ἡ ἄλλη προεργασία, ἡ ὁποία ἐλπίζω ὅτι θὰ συντελεσθῇ ἐντὸς τῆς νέας προθεσμίας, εἶναι τόσον μεγάλη ὅσον δὲν φαντάζεσθε. Δὲν πιστεύω ἐὰν ἄλλην φορὰν εἰς τὴν νεωτέραν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος, ἐγένετο τόσον ἐκτεταμένη ἐργασία, διότι εἶναι ἁπλοῦν τὸ νὰ λέγωμεν ὅτι θὰ περικοπῇ ἡ Α ἢ ἡ Β ὑπηρεσία. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἔλθητε εἰς τὴν στιγμὴν ὅπου θὰ ἐξετασθῇ μία–μία ὑπηρεσία μὲ τὰς δυσχερείας καὶ τὰ προβλήματά της. Τὸ λέγω αὐτό, διότι εἶχα νὰ διεξάγω τὸν ἀγῶνα ἔναντι τῶν προθεσμιῶν, ἔναντι τῆς φυσικῶς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας ποὺ ὑπάρχει καὶ τῶν ἀντιρρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργοῦντο ὁσάκις ὑπῆρχεν ὁ κίνδυνος περικοπῆς μεγάλου ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων. Ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω ὅτι ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνεργήσῃ ὅπως ἐνήργησε, διότι ἄλλως ἡ ὑπόθεσις τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου ἠμποροῦσε νὰ κρατήσῃ ἕνα χρόνον. Καὶ τώρα κρατοῦμεν τὴν προθεσμίαν βραχυτάτην, χωρὶς τοῦτο νὰ σημαίνῃ ὅτι τὸ ἓν ἢ ἄλλο Ὑπουργεῖον ἀποκλείεται νὰ εὑρεθῇ πρὸ νέων προβλημάτων, διότι ὑπάρχουν καὶ Ὑπουργεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀποτελοῦν ἑνιαίως συγκεκροτημένας ὑπηρεσίας, ἀλλὰ ἓν χάος, ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, τῶν Δημοσίων Ἔργων κλπ.— τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαιτήσουν ἀνάλογον χρόνον πρὸς ἐπίλυσίν των. Ὅλα αὐτὰ δὲν τελειώνουν ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ προσγειωθῇ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ ἐὰν θέλῃ νὰ ἀσκήσῃ κριτικὴν νὰ τὴν ἀσκήσῃ κατ’ ἄρθρον, ἀλλὰ ὡς πρὸς τὴν ἀρχὴν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπερήφανος. Καὶ τὸ λέγω αὐτὸ ἐγώ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶμαι συνήθως εὔκολα ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐργασίας οὐδενὸς καὶ πρὸ παντὸς τοῦ ἑαυτοῦ μου.

§196Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ὑπάρχει διαφορὰ ἀντιλήψεων. Ἐγὼ δὲν ἔχω λόγον νὰ ἀλλάξω ἀντίληψιν καὶ νὰ ἀκολουθήσω τὴν σκέψιν τοῦ κ. Μητσοτάκη. Ὡς Κυβέρνησις ἐπιμένομεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ὡς ἔχει.

§197Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶχα ἀμφιβολίαν διὰ τὴν τελικὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ δὲν εἶχα ἀμφιβολίαν, διότι ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν ἀπατῶμαι ὅσον ἀφορᾷ τοὺς σκοπούς, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκονται διὰ τῶν ἐν λόγῳ διαταγμάτων. Δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι ἀπὸ Κυβερνητικῆς πλευρᾶς κατεβλήθη πᾶσα δυνατὴ φροντὶς διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν διαταγμάτων αὐτῶν καὶ ἰδιαιτέρως ὁ κ. Καψάλης κατέβαλε φιλοτίμους προσπαθείας διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ προκύψαντα ζητήματα. Φοβοῦμαι ὅτι τὸ πρῶτον ἔργον τὸ ὁποῖον εἶδε τὸ φῶς τῆς ἡμέρας, νοσεῖ ἐξ ὑπαρχῆς. Καὶ φοβοῦμαι ὅτι ἐνῷ, κύριοι πιστεύετε ὅτι δημιουργεῖτε ἕνα μόνιμον ἔργον, τὴν στιγμὴν αὐτὴν δι’ ἄλλου ἄρθρου δημιουργεῖται ἡ εὐκαιρία νὰ ἀνοίξουν οἱ ἀσκοὶ τοῦ Αἰόλου καὶ νὰ ἀνατραποῦν ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ. Ἀφ’ ἧς εἶναι ἐλεύθερος ὁ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς νὰ ἀνατρέψῃ τὰ πάντα, σημαντικὴν ἀξίαν δὲν δύνανται νὰ ἔχουν τὰ διατάγματα διὰ τὰ ὁποῖα ἐπαίρεται ἡ Κυβέρνησις.

§198Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ἀπὸ ὅσα ἠκούσθησαν, κύριοι, φαίνεται ὅτι ὁ κύριος Μητσοτάκης δὲν ἀνέγνωσεν τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 2500, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὅτι ἡ ἐκκαθάρισις τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων θὰ γίνῃ βάσει ὡρισμένων ἀποφάσεων. Ἑπομένως ὅσα προβάλλονται εἶναι ἀβάσιμα.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει;

§200ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2. Ὁ κύριος Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§202Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μεθ’ ὅσα εἴπομεν, ἐπιμένετε ὅπως τὴν πλειοψηφίαν τῆς κρίσεως, τὴν ἔχουν δύο ἄνθρωποι, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς καὶ ἕνα ἐκ τῶν μελῶν ἢ μήπως, διὰ νὰ ἄρετε τὴν ὑπόνοιαν ὅτι θέλετε νὰ κομματισθῆτε, θὰ ἦτο καλύτερον νὰ ἀφήσωμεν τὴν φυσικὴν πλειοψηφίαν;

§203Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι κακόβουλος ὅπως θέλετε νὰ τὴν παραστήσητε καὶ ἐπιμένω ὅπως τὸ ἄρθρον 2 ψηφισθῇ ὡς ἔχει.

§204Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ ἐπιμένῃ, ἀλλ’ ἐὰν διαβάσετε μὲ προσοχὴν τὸ ἄρθρον 2 θὰ ἴδητε ὅτι ὑπάρχουν παράγραφοι, αἱ ὁποῖαι ἀντιμετωπίζουν διαφορετικὰ τὰ διάφορα θέματα τὰ ὁποῖα προκύπτουν ὡς πρὸς τὴν ἀπαρτίαν τοῦ Συμβουλίου. Ἀλλοῦ ἀπαιτεῖται διὰ τὴν λῆψιν ἀποφάσεων ἀπαρτία τριῶν μελῶν καὶ ἀλλοῦ τεσσάρων μελῶν. Προκειμένου περὶ τῆς κρίσεως τῶν Διευθυντῶν, τὸ Συμβούλιον οὐσιαστικῶς θὰ εἶναι τριμελές, διότι Διευθυνταὶ κατὰ τὸ πλεῖστον εἶναι οἱ μετέχοντες καὶ θὰ κωλύωνται θὰ προεδρεύῃ δὲ ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, ὁ ὁποῖος, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει οὐσιαστικῶς θὰ κρίνῃ. Αὐτὰ διὰ τὴν ἱστορίαν καὶ μόνον.

§205Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐν περιπτώσει ἰσοψηφίας, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε νὰ ἀναβάλλεται ἡ λῆψις ἀποφάσεως, μέχρις ὅτου καταστῆ δυνατὸν νὰ σχηματισθῇ καθαρὰ πλειοψηφία, ὥστε νὰ μὴ ἀπολύεται ὁ ὑπάλληλος μὲ μίαν ψῆφον.

§206Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Ὄχι, κύριε συνάδελφε.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει;

§208ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 3. Ὡς ἔχει;

§210ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 4. Ὁ κύριος Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§212Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ὑποβεβλημένη τροπολογία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, διὰ τῆς ὁποίας παρατίθεται ἐδάφιον 2 ἔχουσα ὡς ἑξῆς «..........(ἀναγινώσκει)..........». Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι ἡ ἔγκρισις τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀποτελεῖ ὀφειλόμενον χρέος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἔναντι τῆς τάξεως τῶν ἀναπήρων. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ ἐκκαθάρισις τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ἐὰν τοὐλάχιστον αἱ Κυβερνητικαὶ δηλώσεις εἶναι ἀκριβεῖς, δὲν πρόκειται νὰ λάβῃ μεγάλην ἔκτασιν, νομίζομεν ὅτι δυνάμεθα νὰ ἀπαιτήσωμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ ἀπολυθῇ οὐδὲ εἷς ἐκ τῆς τάξεως τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Παρακαλοῦμεν ὅπως ἐπ’ αὐτοῦ διεξαχθῇ καὶ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀποδεχθῆ τὴν τροπολογίαν.

§213Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν εἶχε θέσιν, διότι τὸ Ν. Δ. 2500 προβλέπει ἤδη προστασίαν τῶν πολεμιστῶν τοῦ νόμου 751 καὶ δὲν δύναται νὰ φαντασθῇ κανεὶς ὅτι εἶναι πιθανὸν τὰ ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια, ὅπως εἶναι συγκεκροτημένα, νὰ θέσουν ἐκτὸς ὑπηρεσίας πολεμιστάς, πολλῷ μᾶλλον, ἀναπήρους χωρὶς σοβαρὰ ἐπιβαρυντικὰ στοιχεῖα. Εἰς τὴν τελευταίαν ταύτην περίπτωσιν ἐξακολουθῶ νὰ ὑποστηρίζω ὅτι οὐδεμία ἰδιότης πρέπει νὰ σώσῃ τὸν ὑπάλληλον ὅταν ὁ φάκελλός του εἶναι πλήρης ἐπιβαρυντικῶν στοιχείων.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§215Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει νὰ μὴ θέσῃ τὴν προστατευτικὴν αὐτὴν διάταξιν ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων, ἐκτός, βεβαίως, ἐὰν εἶναι ἀνίκανοι ἢ κακοί. Ἔπειτα, κύριε Πρόεδρε, ὡς φαίνεται, τὸ μόνον κριτήριον, τὸ ὁποῖον θὰ ἰσχύσῃ, θὰ εἶναι τὰ λεγόμενα ἐθνικὰ φρονήματα. Οὕτω, κύριε Πρόεδρε, οἱ ὑπάλληλοι εἶναι εἰς χεῖρας τοῦ τελευταίου χωροφύλακος, ὁ ὁποῖος διὰ νὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, γράφει «ὁ νέος αὐτὸς εἶναι ἀριστερός». Καὶ ὁ νέος αὐτὸς ἦτο 14 ἐτῶν κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς δράσεως τῶν κομμουνιστῶν. Αὐτὴν τὴν βαρυτάτην ἠθικὴν εὐθύνην θὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ τὴν φέρῃ καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅταν δὲν θὰ περιφρουρήσῃ ὅλους τοὺς Ἕλληνας ἀπὸ τὸν κίνδυνον αὐτόν. Θὰ εἶναι φοβερὸν τοῦτο.

§216Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Περὶ τίνων πολεμιστῶν ὁμιλεῖτε, κύριε συνάδελφε, τοῦ ἐθνικοῦ στρατοῦ ἢ τοῦ Ἐάμ; Ἐρωτῶ, διότι δὲν φαντάζομαι οἱ Ἐθνικοὶ πολεμισταί μας νὰ ἔχουν φακέλλους εἰς τὴν ἀσφάλειαν.

§217Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν νομίζετε ὅτι σεῖς μπορεῖτε νὰ εἴπητε εἰς ἐμὲ τοιαῦτα πράγματα, πλανᾶσθε. Γνωρίζω ὅτι ἐζητήθησαν στοιχεῖα ὑπὸ τοὺς ἀστυνομικοὺς σταθμοὺς διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, ὅπως καὶ διὰ τοὺς κοινοτικοὺς συμβούλους. Καὶ ἡ θέσις των ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν γνώμην τοῦ τάδε χωροφύλακος, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει ὅ,τι ἔμαθε ἀπὸ τὸν φίλον του. Αὐτὴ εἶναι μία κατάστασις ἀναρχίας. Παρεδώσατε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς τοὺς χωροφύλακας.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§219Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἔκαμεν ἕνα ὑπαινιγμὸν ἐναντίον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι τάχα, θέλει νὰ προστατεύσῃ κακοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Τοὺς κακοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, κύριε Ὑπουργέ, ἡμεῖς πρῶτοι θέλομεν νὰ τοὺς ἀπομακρύνετε. Ἐὰν ὑποβάλλομεν τὴν τροπολογίαν καὶ ἐπιμένωμεν εἶναι διὰ νὰ προστατεύσωμεν τοὺς πολεμιστὰς ἀπὸ τοὺς κινδύνους τῶν παρεξηγήσεων κατὰ τὴν κρίσιν τῶν ἀπὸ τὰ συμβούλια. Ἕνας πολεμιστὴς μὲ γενικὸν φάκελλον πρέπει νὰ θεωρηθῇ αὐτοδικαίως κριθείς. Ἐὰν ὁ φάκελλός του εἶναι βεβαρημένος, βεβαίως θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀλλὰ ὑπάρχει φόβος πολλοὶ καλοὶ ὑπάλληλοι καὶ πολεμισταὶ νὰ κριθοῦν δυσμενῶς. Διὰ νὰ ἀποφύγωμεν αὐτὴν τὴν πλάνην, αὐτὴν τὴν δυσμενῆ κρίσιν ὑπὲρ τῶν πολεμιστῶν, εἰσηγούμεθα τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ παρακαλοῦμεν νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε.

§220Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου θὰ εἶναι ἠτιολογημένη. Μία ἀναιτιολόγητος ἀπόφασις ἡ ὁποία θὰ ἔθετεν ἕνα ὑπάλληλον ἐκτὸς ὑπηρεσίας, ἕνα ὑπάλληλον καλὸν καὶ μάλιστα πολεμιστήν, θὰ πέσῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Δὲν ἠμπορεῖ ἐπαναλαμβάνω νὰ διανοηθῇ κανεὶς ὅτι ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον συντεθειμένον μετὰ προσοχῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ πλανηθῇ εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ἀλλὰ καὶ ἐὰν πλανηθῇ ὑπάρχει τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ νὰ καταρριφθῇ ἡ τυχὸν πεπλανημένη ἀπόφασις.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ν. Μανούσης ἔχει τὸν λόγον.

§222Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ἐπειδὴ λοιπὸν καὶ ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ ἴδιον θέμα παρουσιάσθη, εἶναι ἀνάγκη καὶ πάλιν νὰ ἀναλύσωμεν τὸ διατὶ ἀπερρίψαμεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Διότι κατ’ ἀρχὴν τὴν ἐθεωρήσαμεν περιττήν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸν νόμον τὸν βασικὸν 2500, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου δύο ἐν τέλει ἡ ὁποία πλέον ἢ ἐπαρκῶς προστατεύει τὸν παλαιὸν πολεμιστὴν καὶ τὸν ἀνάπηρον καὶ τὸ θῦμα πολέμου. Δεδομένου δὲ ὅτι οἱ ρήτορες οἱ ὁποῖοι ἐπιμένουν, δὲν ἀρνοῦνται ὅτι ἡ κρίσις θὰ εἶναι ἠτιολογημένη, δὲν ἀρνοῦνται ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κριτηρίων τὰ ὁποῖα τίθενται εἰς τὸν νόμον 2500 καὶ δὴ εἰς τὸ ἄρθρον δύο, τὸ ὁποῖον παραμένει ἀναλλοίωτον, ἐφ’ ὅσον ἡ κρίσις θὰ εἶναι ἠτιολογημένη καὶ θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ ἦθος καὶ ἡ ἱκανότης ἡ ὑπηρεσιακὴ καὶ κατὰ δεύτερον λόγον ἡ ἐθνικοφροσύνη, ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἰδιότης τοῦ παλαιοῦ πολεμιστοῦ κλπ. νομίζω, ὅτι δὲν διαφωνοῦμεν εἰς τίποτα. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὑποστηρίζουν ὅπως καὶ ἡμεῖς τοὺς παλαιοὺς πολεμιστὰς καὶ τὰ θύματα πολέμου. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, ἡ πρόθεσίς των εἶναι αὐτή, θὰ πρέπει νὰ ἀρκεσθοῦν εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 2500, τὸ ὁποῖον προστατεύει τὰ πρόσωπα αὐτά, πλέον ἢ ἐπαρκῶς.

§223Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφοῦ ὑπεβλήθη πρότασις.....

§225Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὁ κ. Χαβίνης εἶπεν ὅτι ἔχει παραδοθῆ τὸ Κράτος καὶ οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ εἰς τοὺς χωροφύλακας. Ὁ κ. συνάδελφος ὑπεραμύνεται ὅτι ἡμεῖς θέλομεν νὰ βοηθήσωμεν παλαιοὺς πολεμιστὰς μὲ βεβαρημένους φακέλλους.

§226Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Δὲν εἶπον τοιοῦτον πρᾶγμα. Ἴσα —ἴσα τὸ ἀπέκλεισα.

§227Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Οἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς μὲ τοὺς ἐπικεβαρημένους φακέλλους εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν χωροφυλάκων, διότι ἐμένα πέρυσιν ὁ Ἀντισυνταγματάρχης Μπιλάνης μοῦ ἔκανε φάκελλον, ὅτι ὠργάνωνον τὸ Κ.Κ.Ε. καὶ ὅταν ἐγὼ πολεμοῦσα εἰς τὴν Ἐθνικὴν ἀντίστασιν ὁ κ. Μπιλάνης εἰργάζετο μὲ τοὺς Ἰταλούς.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διαπιστῶν ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Ἡ περαιτέρω συνέχισις τῆς ιαʹ συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)1953», ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.).