1954.02.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 29η

Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.20′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 28181) 8.2.1954 ἐγγράφου του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χορήγησιν ὑπὸ ταύτης δανείου μέχρι δραχμῶν δέκα δισεκατομμυρίων (10.000.000.000) εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμόν, διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν πληρωμὴν ἁπασῶν τῶν δαπανῶν του, τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῆς σταφίδος ἐσοδείας 1953. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16860)3.2.1954 ἐγγράφου του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων χορήγησιν συμπληρωματικοῦ δανείου μέχρι τοῦ ποσοῦ δραχμῶν 100.000.000 εἰς τὸ Σχολικὸν Ταμεῖον τοῦ Γυμνασίου Ἀμφικλείας διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ Γυμνασίου Ἀμφικλείας. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν Συνδέσμου Ἁμαξοκαρραγωγέων Πειραιῶς «ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος», ζητοῦντος λῆψιν μέτρων πρὸς ἀποζημίωσίν των, ἅτε ἐκτοπισθέντων ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματός των, συνεπείᾳ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς Ἄργους κ. Ε. Οἰκονόμου καταθέτει ἐπιστολὴν τοῦ ἐν Σαλίσμπουρῃ Νοτίου Ροδεσίας ἐγκατεστημένου ὁμογενοῦς Δόκτορος Χὰνς Φόκτ, ἐκθέτοντος ἐν αὐτῇ τὴν μεγάλην ἐκτίμησιν, ἧς χαίρουν οἱ ἐκεῖ ἐγκατεστημένοι Ἕλληνες καὶ τὸ συγκινητικὸν ἐνδιαφέρον, μεθ’ οὗ ἀντεμετώπισαν τὴν θλιβερὰν εἴδησιν τῆς ἐκ σεισμῶν καταστροφῆς τῶν Ἰονίων Νήσων. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ε. Πέτσος, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἄμεσον ἀποστολὴν ζωοτροφῶν καὶ ὑλικῶν στεγάσεως πρὸς τοὺς ἐκ τοῦ βαρυτάτου χειμῶνος πληγέντας ἀγρότας Νομοῦ Πέλλης καὶ ἀναστολὴν καταβολῆς παντὸς χρέους αὐτῶν πρὸς τὸ Δημόσιον, Α.Τ.Ε., Τ.Ε.Β.Ε. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν ἐφημερίων Δήμων Ναμφίας, Ἀμβρακίας, Παραβινίου Τριχωνίδος ζητούντων βελτίωσιν τοῦ μισθολογίου των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Δ. Ἀλιπράντης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως πληρωμάτων ρυμουλκῶν λιμένος Πειραιῶς, ζητούσης τὴν σύστασιν εἰδικῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὴν κρίσιν τῶν ὑποψηφίων πρὸς ἀπόκτησιν πτυχίου μηχανικοῦ, θερμαστοῦ καὶ ναύτου ρυμουλκῶν. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Κ. Μητσοτάκης καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν Ἐμπορικῆς Σχολῆς Χανίων, ζητούντων ἐνίσχυσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἐμπορικῶν Σχολῶν, ἐξίσωσιν τοῦ ἀπολυτηρίου τῶν ἐν λόγῳ Σχολῶν πρὸς τὸ τοιοῦτον τοῦ Γυμνασίου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προσέλευσίν των εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημίου, κλπ. μέτρα πρὸς βελτίωσιν τῆς ἐμπορικῆς ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὑποδηματοποιῶν Καταστηματαρχῶν Νικαίας, ζητούσης κατάργησιν τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ἀναστολὴν πάσης διώξεως δι’ εἴσπραξιν τῶν ὀφειλομένων εἰσφορῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας καὶ Παξῶν κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων Δήμου Κερκυραίων, ζητούντων ἀπομάκρυνσίν των ἐκ τοῦ Ι.Κ.Α., ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν ἀσθενείας καὶ ὑπαγωγήν των εἰς τὸ Ταμεῖον Ὑγείας Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων ἢ εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, μὲ συμμετοχὴν τῶν ὑπαλλήλων εἰς τὰ ἔξοδα. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας καὶ Παξῶν κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ 31ου Κ.Τ.Ε.Λ. Κερκύρας, ζητοῦντος εἰδικὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν κομίστρων, λόγῳ τῶν ζημιῶν, ἃς ὑφίστανται οἱ αὐτοκινητισταί. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Κάτω Δαφνουδίου Σερρῶν, ζητούντων τὴν καταβολὴν πρὶμ καπνῶν ἐσοδείας 1952 παραγωγῆς τοῦ χωρίου των. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων Ἑλλάδος, ζητούντων ἐπαναφορὰν ἁπάντων τῶν διὰ πολιτικοὺς λόγους ἀπολυθέντων ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐντεῦθεν ὑπαλλήλων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Καλαμπακίου Δράμας, ζητοῦντος κατασκευὴν διώρυγος μεταξὺ χειμάρρου Δοξάτου–Καλαμπακίου καὶ κωμοπόλεως Καλαμπακίου, προκειμένου διὰ ταύτης νὰ πραγματοποιηθῇ ἄρδευσις ὁλοκλήρου τῆς περιοχῆς τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν ἀσθενῶν Σπιναλόγκας, διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Διευθυντοῦ Σπιναλόγκας Νικ. Ζερβογιάννη καὶ ζητούντων τὴν ἀπομάκρυνσιν τούτου. Ἀπαντήσεις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῷ ὑπ’ ἀριθ. 378)193 ἀπὸ 29.1.1954 ὑμετέρῳ ἐγγράφῳ, καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς δι’ αὐτοῦ ἀποσταλείσης ἡμῖν ἀπὸ 28.1.1954 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ε. Σαββοπούλου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ θιγόμενον ζήτημα θὰ ἐξετασθῇ ἐν συναρτήσει μὲ τὴν νέαν Διοικητικὴν διαίρεσιν τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

καὶ Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 347 ἀπὸ 28.1.1954 ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα. Ἀπὸ 4μήνου εἰσήχθησαν ἐν Ρόδῳ, ἐξ Ἰταλίας 150 δίκυκλα (Μοτοσακό), μετὰ βοηθητικοῦ κινητῆρος. Ταῦτα ἐκυκλοφόρουν διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως καὶ τοῦ βοηθητικοῦ κινητῆρος, ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου, ἀλλὰ χάριν παιδιᾶς τῶν ἐπιβαινόντων, κατὰ τὸ πλεῖστον νεαρῶν, εἰς τὰς κεντρικὰς ὁδοὺς τῆς πόλεως Ρόδου. Κατὰ τὸ τελευταῖον δίμηνον ἐξ ἐκ τούτων ἐγένοντο ἀφορμὴ δημοσίων δυστυχημάτων καὶ ἐβεβαιώθησαν (50) παραβάσεις περὶ τὴν κυκλοφορίαν. Λόγῳ τῶν δυστυχημάτων τούτων, τῆς ἀσκόπου κυκλοφορίας των, ἰδίᾳ εἰς τὰ κεντρικώτερα καὶ πολυσύχναστα σημεῖα τῆς πόλεως Ρόδου καὶ τῶν ἐκκωφαντικῶν θορύβων, ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν οἰκείαν ὑπηρεσίαν Χωρ)κῆς παρὰ κατοίκων τῆς πόλεως, ἐπανειλημμένως παράπονα καὶ διαμαρτυρίαι. Πρὸς πρόληψιν ὅθεν περαιτέρω δυστυχημάτων καὶ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἡσυχίας ἐν τῇ πόλει ὁ Διοικητὴς Χωρ)κῆς Ρόδου, ἀφ’ οὗ προηγουμένως συνεννοήθη μετὰ τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Δωδεκανήσου, ἐξέδωκε βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 4841)1230 «περὶ αὐτοκινήτων, κυκλοφορίας αὐτῶν καὶ ὑποχρεώσεων ὁδηγῶν» τὴν ὑπ’ ἀριθ. 56 Ἀστυνομικὴν διάταξιν, ἐγκριθεῖσαν παρὰ τοῦ προμνησθέντος Γενικοῦ Διοικητοῦ, δι’ ἧς ἀπηγορεύθη ὄχι ἡ κυκλοφορία τῶν δικύκλων (Μοτοσακὸ) ἀλλὰ ἡ χρησιμοποίησις τοῦ βοηθητικοῦ κινητῆρος των καὶ μόνον εἰς ὡρισμένας ὁδοὺς καὶ κεντρικὰ σημεῖα τῆς πόλεως Ρόδου. Διὰ τῆς ὡς εἴρηται Ἀστυνομικῆς Διατάξεως ἐλήφθη μέριμνα ὥστε νὰ δύνανται κατόπιν ἀδείας, νὰ κυκλοφοροῦν διὰ τῶν δικύκλων τούτων μετὰ τοῦ βοηθητικοῦ κινητῆρος οἱ Ἰατροί, Τηλ)κοὶ καὶ Ταχ)κοὶ διανομεῖς, διανομεῖς γάλακτος, ὡς καὶ πᾶν ἄτομον, ὅπερ κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς δέον νὰ τύχῃ ὡς ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματός του τοιαύτης ἀδείας. Ζήτημα ἀπαγορεύσεως τῶν μοτοσυκλετῶν δὲν ἐγεννήθη, καθ’ ὅσον αἱ ὑπάρχουσαι (10) τοιαῦται ἐν τῇ πόλει τῆς Ρόδου χρησιμοποιοῦσιν ἀποσιωπητήρια, οὗ στεροῦνται τὰ Μοτοσακό. Τὴν λῆψιν τῶν ἀνωτέρω μέτρων ἐπεκρότησεν ἡ ὑγιὴς κοινωνία ἁπάσης τῆς πόλεως Ρόδου, ἥτις καὶ καθημερινῶς ἐκδηλώνει τὴν ἐπιδοκιμασίαν της πρὸς τὴν ἐπιτόπιον Ἀστυνομικὴν Ἀρχήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

Ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἄρσεως ἐπὶ τμήματος γηπέδου τῆς διὰ τοῦ Ν. 4778)1930 γενομένης ἀφιερώσεως αὐτοῦ εἰς τὴν Πανελλήνιον Σκοπευτικὴν Ἑταιρείαν». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ

τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ

Ν. Δ. 2500)1953».

Ἡ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως νομοθετημάτων περιόδου ξενικῆς κατοχῆς ἀφορώντων τὴν ὑπηρεσίαν Ἁλιείας Ὑπουργείου Βιομηχανίας συμπληρώσεως καὶ καταργήσεώς τινων ἐξ αὐτῶν», καὶ 2) «Περὶ καθορισμοῦ ὑποχρεωτικῶν ὁρίων ἡλικίας τοῦ προσωπικοῦ ἠλεκτρικῆς ἐκμεταλλεύσεως Θεσσαλονίκης τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Δερτιλῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2516)1953 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μανούσης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τινων τῆς κειμένης Νομοθεσίας «περὶ διαχειρίσεως τῆς Ἀνταλλαξίμου Περιουσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Γιουμουρτατζῆς, Κ. Ποντίδης, Δ. Περάκης, Δ. Γρίβας, Ν. Ρηγόπουλος, Α. Φωστερίδης καὶ Β. Μητσόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων περὶ Ποινικοῦ Μητρώου καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 1871)1951 «περὶ παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς διαπράξαντας ἀδικήματα σχέσιν ἔχοντα πρὸς τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Κάρτσωνας, Δ. Λαντζούνης καὶ Ι. Ψαρρέας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 26 τοῦ Α. Ν. 1323)1949 «περὶ ἐπὶ κατοχῆς συναφθεισῶν ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων» ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Ε. Σαββόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 690)1948 «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ εἶμαι ὀλίγον φειδωλὸς εἰς τὸ νὰ δίδω τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἔχω νὰ σᾶς γνωρίσω, ὅτι ὁ βουλευτὴς κ. Καρότσης, ὁ βουλευτὴς κ. Καραϊζένης καὶ ὁ βουλευτὴς κ. Ἀλλαμανῆς, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει, μοῦ ἐζήτησαν τὸν λόγον, διὰ νὰ ἐρωτήσουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου περὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τοῦ χειμῶνος ἐδοκιμάσθησαν. Παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ εἴπῃ, εἶναι ἑτοίμη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπαντήσῃ;

§6Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. —Γεωργ.). Μάλιστα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§8Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Κύριοι βουλευταί, εἰς ὡρισμένας περιοχὰς τῆς Ἐπικρατείας, πράγματι ὁ χειμὼν εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν διακοπὴν τῶν συγκοινωνιῶν καὶ εἶχεν ἀκόμη ὡς συνέπειαν τὴν δημιουργίαν περιστάσεων εἴς τινας περιπτώσεις ἐξαιρετικὰ δυσχερῶν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐφοδιασμοῦ εἰς τροφάς, ἐφοδιασμοῦ καὶ εἰς κτηνοτροφάς. Νομίζω ὅτι παρεστάθη ἐν μέρει μὲ ὑπερβολικὰ μελανὰ χρώματα ἡ κατάστασις εἰς τὸν τύπον. Ἐπεκοινώνησα καὶ χθὲς καὶ σήμερον μὲ τοὺς Γενικοὺς Διοικητὰς καὶ μὲ τοὺς Νομάρχας ἅπαντας καὶ ἐγὼ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὅσον ἐπρολάβαμεν. Ἔξω ὑπάρχει εἰδικὸν συνεργεῖον, τὸ ὁποῖον ἐπληροφορήθη λεπτομερέστατα τὴν κατάστασιν ἑνὸς ἑκάστου χωρίου. Ὁ Νομάρχης παρακαλεῖται νὰ ἀναφέρῃ, ὄχι πλέον γενικῶς καὶ ἀορίστως, ὅτι ἔπεσε χιὼν καὶ ὅτι ὑπάρχει τραγῳδία, ἀλλὰ νὰ ἀναφέρῃ ποία εἶναι ἡ κατάστασις εἰς κάθε χωρίον, ἐὰν ἔχουν ἢ δὲν ἔχουν ἀποκλεισθῆ τὰ χωριά, ποῖα ἔχουν ἀποκλεισθῆ καὶ ποία ἡ ἐπισιτιστική τους κατάστασις, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δι’ ἕνα Νομάρχην, ποὺ ἔχει 60–70 χωρία εἶναι σχετικῶς εὐχερές. Νομίζω ὅτι αὐτὴ ἦτο ἡ ὀρθὴ διαδικασία. Αἱ πληροφορίαι, πρὸς τὸ παρόν, εἶναι αἱ ἑξῆς: Αἱ πληροφορίαι ὑπόκεινται, βεβαίως, εἰς ἀναθεώρησιν ἀπὸ ὥρας εἰς ὥραν διότι ὁ καιρὸς εἶναι κάτι, ποὺ εἶναι μεταβλητὸν καὶ εἶναι ἀκόμη συνεχῶς μεταβλητόν. Ὑπάρχουν ὡρισμένα χωρία, εὐτυχῶς ὀλίγα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐντελῶς ἀποκλεισθῆ. Εἰς τὰ χωρία αὐτὰ θὰ γίνουν ρίψεις, ἐὰν τυχὸν ὑπάρξῃ ἡ βάσιμος ὑπόνοια ὅτι τὰ χωρία αὐτὰ εὑρίσκονται εἰς δύσκολον κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως ἐπισιτιστικῆς. Ὁ σῖτος ὁ ὁποῖος εἶχε διανεμηθῆ ἐπὶ πιστώσει, ἔχει φθάσει παντοῦ, εἰς ὅλα τὰ κέντρα. Ἐπίσης προωθήθησαν καὶ προωθοῦνται μὲ ταχύτατον ρυθμὸν αἱ κτηνοτροφαί, μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Εἴς τινας περιοχὰς προέκυψε θέμα ἀφορῶν καὶ εἰς τὸν ἀστικὸν πληθυσμόν. Παράδειγμα: Ἡ Κοζάνη. Ἐτηλεγράφησεν ὁ Νομάρχης ὅτι, λόγῳ τῆς καταστάσεως περιέστη μερὶς τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ, ἐργάται εἰς δυσχερεστάτην θέσιν. Καὶ ἐκεῖ διετάχθη ἀμέσως καὶ θὰ διενεργηθῇ δωρεὰν διανομὴ τροφίμων καὶ διενέργεια συσσιτίου κατὰ τὰς περιστάσεις καὶ ἐκεῖ, ἐὰν τὰ ἐφόδια δὲν ἠμπορέσουν νὰ φθάσουν διὰ τῆς κανονικῆς ὁδοῦ, μέσα εἰς ἕνα λογικὸν χρονικὸν διάστημα 24 ὡρῶν ἢ 36 ὡρῶν, θὰ γίνουν ρίψεις. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἴσως περισσότερον ἀνησυχαστικόν, κ.κ. βουλευταί, δὲν εἶναι τὸ θέμα τῶν ἐφοδίων τῶν ἀφορώντων εἰς τὴν διατροφὴν τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ ἀνθρωπίνου. Αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον, ὁπωσδήποτε, θὰ ἀντιμετωπισθῇ. Ἀλλὰ εἶναι θέμα βαρύτερον καὶ πολυπλοκώτερον, ὁ ἐφοδιασμὸς τῶν κτηνοτροφῶν. Διότι πράγματι, ἐὰν ἐκεῖ αἱ ἐκτάσεις παραμείνουν ἐπὶ μακρὸν χρόνον κεκαλυμμέναι ὑπὸ χιόνος, θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ λάβωμεν μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι περισσότερον δαπανηρά, ἀπὸ ὅ,τι θὰ ἐπεθύμει ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλά, πάντως, καὶ αὐτὰ τὰ δαπανηρότατα μέτρα θὰ ληφθοῦν. Ἡ Κυβέρνησις ἐπέταξε τὸ ἥμισυ τῆς παραγωγῆς τῶν σπορελαιουργείων Βορείου Ἑλλάδος καὶ ὅλη ἡ βαμβακόπητα στέλλεται πρὸς τὰς περιοχὰς ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἰδιαιτέρως ἐπλήγησαν, πρὸς τὴν Θεισισαλίαν, πρὸς τὴν Ἤπειρον, πρὸς τὴν Μακεδονίαν καὶ πρὸς τινας περιοχὰς τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος, καὶ ὁποῖαι, καθ’ ἃς πληροφορίας ἔχει ἡ Κυβέρνησις, εὑρίσκονται εἰς δυσχερῆ θέσιν. Πάντως συνεστήθη ἀμέσως εἰδικὴ ὑπηρεσία διὰ τὴν παρακολούθησιν τοῦ ζητήματος καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ΑΤΕ ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα κατὰ τὸ δυνατόν. Διετέθησαν, ὅπως ξεύρετε, εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ μηνὸς 25 δισεκατομ. ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ἐνισχύσεως τῶν κτηνοτροφῶν εἰς τὴν Α.Τ.Ε. Εἰδοποιήθη σήμερον ἡ Α.Τ.Ε. ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι δύναται νὰ ὑπερβῇ καὶ τὸ ποσὸν τοῦτο, ἐφ’ ὅσον ἐκτιμήσῃ ὅτι εἶναι ἀναγκαία ἡ διάθεσις μείζονος ποσοῦ. Ἐπίσης θὰ διατεθῇ οἱονδήποτε ποσόν, ἄνευ ὅρου, ὅπως εἶναι αὐτονόητον ἐκ τοῦ λογαριασμοῦ ἐφοδίων. Αὐτό, βεβαίως θὰ διατεθῇ ὄχι εἰς δραχμάς, ἀλλὰ εἰς εἶδος, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἀνάγκαι εἰς τρόφιμα τοῦ ἀνθρωπίνου πληθυσμοῦ. Νομίζω ὅτι ἡ κατάστασις δὲν ἐμπνέει γενικωτέραν ἀνησυχίαν. Βεβαίως, ὁ τόπος ὑπέστη θεομηνίαν. Τοιοῦτον πρᾶγμα καὶ ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, ἀπὸ μακροῦ χρόνου δὲν εἶχε σημειωθῆ, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι πρέπει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἀνησυχήσῃ περισσότερον. Βεβαίως, μέγα θέμα προκύπτει διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ πολλὰ εἰδικὰ μέτρα ἐλήφθησαν. Ἐτέθησαν ὅλα τὰ μέσα τῆς μηχανικῆς καλλιεργείας εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Νομαρχῶν, διὰ τὴν διάνοιξιν τῶν ὁδῶν καὶ πλεῖσται ὁδοὶ ἤδη διηνοίγησαν. Ὑπάρχουν ἀκόμη ἐλάχιστοι δρόμοι ἐκ τῶν κεντρικῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν διανοιγῆ, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ γίνεται σύντονος ἐργασία καὶ θὰ ἔχωμεν ταχυτάτην ἀποκατάστασιν τῶν συγκοινωνιῶν. Νομίζω ὅτι αἱ πληροφορίαι αὐταὶ θὰ καθησυχάσουν τὴν Βουλήν. Παρακαλῶ νὰ πιστεύσητε ὅτι θεωροῦμεν ὡς πρωταρχικόν μας καθῆκον, ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, ἀλλά, καὶ ἐγὼ ὡς ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ τῆς Γεωργίας νὰ παρακολουθήσωμεν τὴν ὑπόθεσιν, ὄχι ἐκ τοῦ μακρόθεν, δίδοντες γενικὰς διαταγάς, ἀλλὰ ἀπὸ ὥρας εἰς ὥραν, παρακολουθοῦντες πῶς αὕτη ἐξελίσσεται καὶ ἐὰν αὕτη προοδεύῃ.

§9ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὰ καύσιμα, τί ἔγινε, κύριε Ὑπουργέ;

§10Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Γεωργίας). Ἐλησμόνησα νὰ εἴπω ὅτι ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν ὅλων τῶν περιφερειῶν τοῦ Κράτους αἱ αἰτηθεῖσαι παρ’ αὐτῶν ποσότητες καυσίμων. Βεβαίως ὄχι εἰς καυσόξυλα, διότι νομίζω ὅτι οἱαδήποτε Κυβέρνησις εὑρισκομένη εἰς τὴν ἐξουσίαν δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ δώσῃ καυσόξυλα, ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ἄνευ ὁρίου ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν ὅλων τῶν περιφερειῶν τοῦ Κράτους ποσότης 2.000 τόννων γαιανθράκων καὶ ἀνθρακίτου. Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, μᾶς ἐζήτησαν 1.500 τόννους. Νομίζω ὅτι ἡ ποσότης αὐτὴ εἶναι ἐπαρκής. Ὑπάρχει καὶ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Γενικῆς Διοικήσεως καὶ οἱαδήποτε ἄλλη ποσότης, ἡ ὁποία θὰ χρειασθῇ. Δὲν θέλομεν νὰ κάμωμεν δαπάνας ὑπερβολικάς. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ γίνεται σπατάλη. Ἡ διανομὴ πρέπει νὰ γίνεται λελογισμένη. Νομίζω ὅτι ἡ ἀσφαλεστέρα μέθοδος εἶναι ἡ τακτικὴ ἐπικοινωνία μὲ τὰ περιφερειακὰ ὄργανα. Μὲ τοὺς Γενικοὺς Διοικητὰς ἔχομεν τηλεφωνικὴν ἐπικοινωνίαν ἀνὰ δίωρον ἢ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἢ ἐγώ, καθὼς καὶ μὲ δὲν δύναται νὰ προβλέψῃ κανείς. Ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐξουσιοδοτήσαμεν ἅπαντας τοὺς Νομάρχας τοῦ Κράτους νὰ λάβουν οἱονδήποτε, τοπικῆς φύσεως ἀγορανομικὸν μέτρον, ἔστω καὶ κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ δημιουργηθῇ μία περίπτωσις τὴν ὁποίαν, ἀπὸ τὸ κέντρον δὲν δὲν δύναται νὰ προβλέψῃ κανεὶς. Ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, θὰ γίνῃ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐνδεδειγμένη λύσις εἶναι ὁ ἐφοδιασμὸς μὲ ἀρκετὴν ποσότητα βαμβακόπηττας, παρ’ ὅλα ὅσα γράφουν. Ἐπιθυμῶ δὲ νὰ προμηθευθῶ καὶ ἑτοίμην βαμβακόπηττα, διότι, πράγματι, παρουσιάσθησαν συνθῆκαι ἐξαιρετικαί, αἱ ὁποῖαι δικαιολογοῦν τὴν Κυβέρνησιν νὰ προμηθευθῇ ταύτην καὶ ἀπὸ τὴν ἐξωτερικὴν ἀγορὰν — ἂν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποκλεισθῇ τοῦτο, διότι καλύτερον θὰ ἦτο νὰ ἐργάζωνται οἱ Ἕλληνες ἐργάται καὶ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία — ἀλλ’ ἐδημιουργήθη ἓν τοιοῦτον καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου νὰ λάβῃ ἀπολύτως ἔκτακτα μέτρα. Καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν γίνονται σύντονοι ἐνέργειαι. Ἐκλήθησαν ὅλοι, οἱ δυνάμενοι νὰ προσφέρουν, διὰ τοῦ τύπου καὶ καθημερινῶς ἐρευνῶμεν θέματα αὐτῆς τῆς μορφῆς. Ἐλπίζω λίαν συντόμως νὰ σᾶς παρουσιάσω μίαν λεπτομερῆ ἔκθεσιν μὲ ἀριθμοὺς ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§11ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Γνωρίζετε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ Ἀγροτράπεζα δὲν χορηγεῖ δάνεια εἰς τοὺς μεγάλους κτηνοτρόφους; Αὐτὸ πληροφοροῦμαι ἀπὸ τὴν Φλώριναν. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν εἴχατε τὴν καλωσύνην ὡς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ ἐδίδατε μίαν ἐντολὴν εἰς τὴν

Α.Τ.Ε.

§12Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἐσημειώθη τοιοῦτόν τι, αὐτὸ τὸ πληροφορούμεθα αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχει πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν σαφεστάτας ὁδηγίας. Ἐὰν δὲ συνέβη τοιοῦτόν τι, θὰ ἐλέγξω καὶ εὐχαρίστως θὰ σᾶς πληροφορήσω. Παρακαλῶ αὔριον νὰ μοῦ κάμετε ἕνα τηλεφώνημα ἢ νὰ μὲ ἐπισκεφθῆτε. Θὰ τὸ λύσω τὸ θέμα ἀμέσως.

§13Γ. ΜΟΔΗΣ. Μέγα πρόβλημα, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἡ ἔλλειψις ζωοτροφῶν.......

§14Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Γεωργίας). Πράγματι, εἶναι τὸ μεγαλύτερον πρόβλημα, ἀλλὰ ὡς γνωρίζετε ὑπαίτιος διὰ τὴν δημιουργίαν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ εἶναι ἡ χιών, ἡ ὁποία ἔπεσεν εἰς ὡρισμένας ἐκτάσεις. Τὶ νὰ κάμωμεν; Εἶναι ἕνα πρόβλημα τὸ ὁποῖον προσπαθοῦμεν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ τὸ ὁποῖον γνωρίζετε ὅλοι οἱ συνάδελφοι ἐκ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι εἶναι πρωτοφανὲς εἰς ἔκτασιν. Κύριοι, τὶ νὰ κάμωμεν, ἐκαλύφθησαν τόσαι ἐκτάσεις ὑπὸ χιόνος ὥστε εἶναι προβληματικὴ ἡ διατροφὴ τῶν διαφόρων κοπαδιῶν. Κάμνει ἡ Κυβέρνησις ὅ,τι ἠμπορεῖ. Ἐπέταξε τὸ ἥμισυ τῆς παραγωγῆς τῶν κτηνοτροφῶν τῆς Νοτίου Ἑλλάδος καὶ τὸ στέλλει καθημερινῶς εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Γίνεται συνδυασμὸς μεταξὺ τῶν διαφόρων Ὑποκαταστημάτων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τῶν ἀποθηκῶν των. Στέλλομεν πίτυρα ὅσον ἠμποροῦμεν καὶ κάμνομεν καὶ προμήθειαν ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Τὶ ἄλλο νὰ κάμωμεν;

§15Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔστελλε ἄλλοτε τρόφιμα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§16Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Γεωργίας). Αὐτὸ κάμνομεν καὶ ἡμεῖς μὲ μόνην τὴν διαφορὰν ὅτι ἐφέτος εἴχαμεν τὴν ἑξῆς ἀποτυχίαν, ὅτι ἡ θεομηνία δὲν ἦτο περιωρισμένη εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὅπως ἀνεγνώσατε εἰς τὰς ἐφημερίδας ἡ θεομηνία ἐπεξετάθη εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὐρώπην καὶ ἐδημιουργήθη πράγματι μία τεραστία ζήτησις καὶ σπάνις ζωοτροφῶν εἰς ὁλόκληρον τὴν Διεθνῆ ἀγοράν. Καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ ἡμεῖς προσπαθοῦμεν νὰ προμηθευθῶμεν ζωοτροφὰς καὶ κάμνομεν ὅ,τι ἠμποροῦμεν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων, ἔχω νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι αὔριον θὰ παρακληθοῦν οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Ἐσωτερικῶν, Ἐργασίας καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, νὰ παραστοῦν διὰ τὰς ἐρωτήσεις των τὴν δὲ Παρασκευὴν θὰ εἶναι ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὁ ὁποῖος ἔχει πολλὰς ἐρωτήσεις καὶ φοβοῦμαι μάλιστα ὅτι τὸ ἡμίωρον δὲν θὰ ἐπαρκέσῃ.

Καὶ ἤδη εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§18Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ δὲν μᾶς ἔκαμε καμμίαν φορὰν τὴν τιμὴν νὰ ἔλθῃ. Ὑπάρχουν πολλαὶ ἐπερωτήσεις διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε παρέστη.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρίσταται τακτικὰ ὁ κύριος Ὑπουργὸς Βοηθὸς Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπουσίαζεν εἰς Ἑπτάνησον. Ἤδη ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπέστρεψε καὶ θὰ παραστῇ τὴν ὁρισθησομένην διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Συνεδρίασιν ὁπότε καὶ θὰ συζητηθοῦν αἱ σχετικαὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀφορῶσαι αὐτό.

§20Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ ἀναπληρωτοῦ, πρόκειται περὶ τοῦ ἰδίου.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§22Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐβράδυνε νὰ καθορίσῃ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ καθορισθεῖσα τιμὴ τῶν 14 χιλιάδων δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰ ἔξοδα καλλιεργείας καὶ τοῦ κόστους γενικῶς τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ. Εἶναι γεγονὸς ἐπίσης ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐβράδυνε νὰ ἐφοδιάσῃ τὰ ἀναλαβόντα τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου ὄργανα μὲ χρήματα. Ἕνεκα τούτου κατὰ τοὺς μῆνας κατὰ τοὺς ὁποίους κυρίως οἱ μικροὶ παραγωγοὶ ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ δώσουν τὸ ἔλαιόν των διὰ νὰ ἀποκτήσουν χρήματα καὶ διὰ τῶν χρημάτων αὐτῶν νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των, κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν οὐδεμία συγκέντρωσις ἐλαίου ἐγένετο καὶ τὸ ἔλαιον διέφυγεν ἀπὸ τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς καὶ μετεφέρθη ὄχι εἰς τὰ χέρια τῶν ἐλαιεμπόρων, τοῦ τιμίου ἂς εἴπωμεν καὶ ἐπαγγελματικοῦ ἐμπόρου, ἀλλὰ εἰς τὰ χέρια τῶν διαφόρων ἀποθηκευτῶν καὶ θὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὰ χέρια αὐτῶν τώρα, ἢ μετ’ ὀλίγους μῆνας εἰς μεγάλας καὶ ηὐξημένας τιμάς. Ἐκ τῆς ἐνεργείας αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ παραγωγοὶ ἐζημιώθησαν ἤδη καὶ ἡ κατανάλωσις θὰ ζημιώσῃ μετ’ ὀλίγον καὶ θὰ ὠφεληθοῦν οἱ ὀλίγοι ἀνὰ τὴν χώραν ἀποθηκευταὶ μὴ ἐπαγγελματίαι ἐλαιέμποροι καὶ οἱ ἐλαιέμποροι. Ἐπίσης εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέβαλε παρακράτημα εἰς τὸ ἔλαιον καὶ ἐζημίωσε καὶ διὰ τοῦ μέτρου αὐτῆς τὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Ἡ Κυβέρνησις λοιπὸν κατηγορεῖται σαφῶς, ὅτι δὲν ἤσκησε τὴν ἣν ὤφειλε νὰ ἀσκήσῃ φιλαγροτικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου ἐζημιώθησαν σαφῶς οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ καὶ μετ’ οὐ πολὺ τὸ ἔλαιον θὰ παρουσιασθῇ εἰς τὴν κατανάλωσιν εἰς πολὺ ηὐξημένην τιμὴν καὶ θὰ κερδίσουν οἱ ὀλίγοι ἀποθηκευταί. Θὰ ἀναμείνωμεν τὰς ἐξηγήσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡμεῖς ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ καὶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ καὶ κυρίως οἱ μικροὶ ἐλαιοπαραγωγοὶ οἱ ὁποῖοι ἐζημιώθησαν, θὰ τὴν κρίνωμεν καὶ θὰ τὴν καταδικάσωμεν, διότι πράγματι ἠδίκησε τοὺς παραγωγούς μας. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δακοκτονίας, ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, ἰδίως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὄχι ὁ νῦν, ἀλλὰ ὁ προηγούμενος, ἤσκησε μίαν πολιτικὴν τῆς ὁποίας ὁ ἐλαφρότερος χαρακτηρισμὸς εἶναι ὁ δοθεὶς ὑπὸ τοῦ προλαλήσαντος ἀξιοτίμου ἐκ Χανίων συναδέλφου, κ. Μητσοτάκη, ὡς ἄφρων. Μόνον ἄφρων Ὑπουργὸς ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ τὴν ἣν ἤσκησε πολιτικὴν ἐπὶ τῆς δακοκτονίας, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας ἐπῆλθον σημαντικαὶ καταστροφαὶ εἰς τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς, ὑπολογιζόμεναι ὑπὸ τῶν παραγωγῶν εἰς 30 χιλιάδας τόννους ἐλαίου. Καὶ ἐὰν δεχθῶμεν ὡς ὑπερβολικὸν τὸν ἀριθμὸν αὐτόν, πάντως εἰς δεκάδας χιλιάδων τόννων ὑπολογίζεται τὸ ἔλαιον τὸ ὁποῖον κατεστράφη ἐφέτος ἐκ τῆς ἀνωμάλου δακοκτονίας, ἀλλὰ καὶ τὸ παραχθὲν ἔλαιον εἶναι κακῆς ποιότητος καὶ τοῦτο εἶναι εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν, διότι θὰ διατεθῇ εἰς μικρὰς τιμάς. Ἰδοὺ τὶ ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὁ προκάτοχος τοῦ παρόντος Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας κ. Ἀποστολίδης εἰς τὸ θέμα τῆς δακοκτονίας. Εἰς τὴν ἀρχὴν ἤρχισε καλῶς. Ἐκάλεσε τὰς περιφερειακὰς ὑπηρεσίας τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν νὰ μελετήσουν τὸ θέμα τῆς δακοκτονίας καὶ νὰ ἀναφέρῃ ἑκάστη περιφερειακὴ ὑπηρεσία τὶ ἔχει νὰ προτείνῃ καὶ τὶ θέλει νὰ γίνῃ καὶ πῶς θέλει νὰ γίνῃ ἡ δακοκτονία. Εἶχεν ὑπ’ ὄψει του, συγκεντρώνων ὅλας αὐτὰς τὰς ἀπόψεις, νὰ συγκαλέσῃ Πανελλήνιον Συνέδριον Ἐλαιοκομικόν, ἵνα λάβῃ τὰς ὁριστικὰς ἀποφάσεις. Ὅταν ἐπρόκειτο νὰ κληθῇ τὸ Πανελλήνιον Συνέδριον εἰδοποιήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὅτι θὰ ἐγένετο εἰς Φλωρεντίαν ἕνα διεθνὲς συνέδριον ἐλαιοκομικὸν καὶ ἀπέστειλε πράγματι ἐκεῖ ἕνα ἄριστον ὑπάλληλον καὶ ἐπιστήμονα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τὸν κ. Λύχνον καὶ ἕνα ἐλαιοπαραγωγόν. Ἀνέστειλε τὴν σύγκλησιν τοῦ Πανελληνίου Ἐλαιοκομικοῦ Συνεδρίου ὁ κ. Ἀποστολίδης καὶ ἠρκέσθη νὰ καλέσῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τοὺς βουλευτὰς ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν διὰ νὰ συσκεφθῇ μαζί τῶν εἰς δύο συνεδριάσεις καὶ νὰ ἀποφασίσουν περὶ τοῦ πρακτέου ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀκολουθησιμένην πολιτικὴν ἐπὶ τῆς δακοκτονίας. Ἀπὸ τὴν σύσκεψιν αὐτὴν ἐξῆλθε τὸ ἑξῆς συμπέρασμα: Ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ δακοκτονία ἐφ’ ὅσον τὸ ζητήσουν οἱ παραγωγοί. Διεξήχθη συζήτησις μακρὰ πῶς θὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ ἔξοδα τῆς δακοκτονίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας ὑποχωρῶν τῆς αἰθούσης αὐτῆς καὶ πλειοδοτῶν εἰς ὅσα ἡμεῖς τοῦ ὑπεδείξαμεν, εἶπεν ὅτι δὲν θὰ ὑποχρεώσῃ τοὺς παραγωγοὺς νὰ πληρώσουν τίποτε, ἀλλὰ θὰ τοὺς δώσῃ δάνεια, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπραχθοῦν ἀπὸ τὰ τέλη, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιβληθοῦν εἴτε κατὰ τὴν πώλησιν τοῦ ἐλαίου τοῦ ἐξαχθησομένου ἐκ τῆς χώρας, εἴτε κατὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ ἐλαιολάδου ἀπὸ περιφερείας εἰς περιφέρειαν. Μετὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην ἐμείναμεν ὅλοι μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν παραγωγικὸν ἔτος θὰ ἐγένετο ἡ δακοκτονία μὲ τοὺς καλυτέρους ὅρους. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπροχώρει εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν συμπερασμάτων, τὰ ὁποῖα ἐξήχθησαν ἀπὸ τὴν συζήτησιν ποὺ ἐγένετο μεταξὺ τῶν βουλευτῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ἢ ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας ἐξηκολούθει ἀσκῶν τὴν πολιτικὴν τῶν προκατόχων του εἰς τὸ θέμα τῆς δακοκτονίας, οὐδεμία παρανόησις ἢ σύγχυσις θὰ ἐδημιουργεῖτο μεταξὺ τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου, ἡ ὑπόθεσις θὰ ἐπροχώρει ὁμαλῶς, ἡ δακοκτονία θὰ ἐγίνετο ὅπως ἐγίνετο εἰς τὰ προηγούμενα χρόνια καὶ ἡ συμφορά, ἡ ὁποία ἔπληξε τὴν παραγωγὴν ἐφέτος θὰ προελαμβάνετο. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας ὅμως, μὴ πιστεύων εἰς τὸ θέμα τῆς δακοκτονίας, ἄλλα μᾶς εἶπεν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἄλλα ὑπεστήριξε καὶ ἄλλα ἔπραξε. Περιοδεύων τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας, μετέβη εἰς τὴν Κρήτην καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας καὶ διεκήρυξεν ὅτι ἡ δακοκτονία μὲ τὴν μέθοδον Μπερλέζε εἶναι πεταμένα λεπτὰ καὶ παρώτρυνε τοὺς παραγωγοὺς νὰ μὴ κάμουν δακοκτονίαν καὶ ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου ἐδημιουργήθη σύγχυσις μεταξὺ τῶν παραγωγῶν καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας δὲν ἐπίστευεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ συστήματος τῆς δακοκτονίας, δὲν ἐνίσχυσε καὶ δὲν παρέσχε μὲ ὅλην τὴν διάθεσίν του τὰ μέσα διὰ τὴν κίνησιν τῶν ὀργάνων τῆς δακοκτονίας, ἥτις οὕτω ἐγένετο ἀνωμάλως καὶ πλημμελῶς. Ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου, παρουσιάσθη αὐτὴ ἡ ἀπώλεια εἰς τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν καὶ ἡ μεγάλη πτῶσις τῆς στάθμης τῆς ποιότητος τοῦ ἐλαίου. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας δὲν ἐπροκάλει τὴν σύγχυσιν αὐτήν, ἀλλ’ ἔκαμνε μίαν εὐθεῖαν πολιτικήν, αὐτήν, τὴν ὁποίαν μᾶς ὑπεσχέθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅταν συνεσκέφθημεν οἱ βουλευταὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, θὰ προελάμβανε τὴν συμφοράν. Διότι, εἴτε πιστεύει, εἴτε δὲν πιστεύει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἰς τὴν μέθοδον Μπερλέζε, εἴτε πιστεύει, εἴτε δὲν πιστεύει εἰς τὴν μέθοδον τῆς δακοκτονίας, τὴν ὁποίαν αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις ἔκαμναν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν μὲ ἐπιτυχίαν, ἐφέτος, ὅπου ἔγινεν ἡ δακοκτονία ὅπως ἔγινε, δὲν ἐπέτυχε. Καὶ ἀναφέρω δύο συγκεκριμένα παραδείγματα. Εἰς τὴν Λέσβον, εἰς τὴν βορείαν περιοχὴν τῆς νήσου, ἔγινεν ἡ δακοκτονία μὲ τὴν μέθοδον Μπερλέζε καὶ ἡ παραγωγὴ διεσώθη. Δὲν ἔγινε δακοκτονία εἰς τὰς ἄλλας περιοχὰς τῆς νήσου καὶ ἡ παραγωγὴ κατεστράφη. — Εἰς τὴν Χίον — εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν — ἔγινε δακοκτονία εἰς τὴν Β. Α. περιοχὴν τῆς νήσου καὶ ἡ παραγωγὴ διεσώθη. Δὲν ἔγινε δακοκτονία εἰς τὴν Β. Δ. περιοχὴν τῆς νήσου καὶ ἡ παραγωγὴ κατεστράφη. Αὐτὰ μᾶς δείχνουν, λοιπόν, ὅτι ὤφειλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν πεπατημένην, νὰ ἐκτελέσῃ καὶ ἐφέτος τὴν δακοκτονίαν μὲ τὴν μέθοδον, ἡ ὁποία ἐχρησιμοποιήθη ἐπιτυχῶς κατὰ τὸ παρελθόν. Καὶ ἐὰν δὲν ἐπετύγχανεν εἰς τὴν πλήρη διάσωσιν τοῦ καρποῦ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ἐπετύγχανε τὸν περιορισμὸν τῆς ἀπωλείας, θὰ ἐπετύγχανε τὸν περιορισμὸν τῆς καταστροφῆς. Διότι ὁ δάκος, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἕνας ἐχθρὸς τῆς ἐλαίας ἀδυσώπητος, διὰ τὴν καταστροφὴν τοῦ ὁποίου ἀκόμη δὲν εὑρέθησαν δραστικὰ φάρμακα. Εὑρισκόμεθα ἀκόμη εἰς τὸ στάδιον τῶν ἀναζητήσεων. Μία μέθοδος, ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται ἀπὸ τοῦ 1914 καὶ ἐντεῦθεν, εἶναι ἡ γνωστὴ μέθοδος Μπερλέζε, δηλαδὴ ὁ ἀρσενικομελασσοῦχος ψεκασμός. Αὐτὴ ἡ μέθοδος δὲν καταστρέφει τελείως τὸν δάκον, ἀποτρέπει ὅμως τὴν ἐξάπλωσίν του καὶ διασώζει κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν τὴν παραγωγήν. Ἡ μέθοδος τοῦ παραθείου, ἡ ὁποία εἶναι ἀρκετὰ δραστικὴ καὶ ἡ ὁποία καταστρέφει ριζικῶς τὸν δάκον, δὲν ἐμελετήθη ἀκόμη ἀποτελεσματικῶς. Ὑπάρχει ὁ φόβος — ὡς οἱ εἰδικοὶ ἐπιστήμονες λέγουν — ὅτι, «ἐπειδὴ τὸ παραθεῖον εἶναι δηλητήριον, νὰ μεταβιβασθῇ τὸ δηλητήριον εἰς τὸ δένδρον καὶ ἀπὸ τοῦ δένδρου εἰς τὴν ἐλαίαν καὶ ἀπὸ τὴν ἐλαίαν εἰς τὸ ἔλαιον καὶ ἀπὸ τὸ ἔλαιον εἰς τὴν κατανάλωσιν». Οὕτω, διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς, ὑπάρχει φόβος νὰ διασώσωμεν τὸν καρπόν, ἀλλὰ νὰ δηλητηριάσωμεν τὸν καταναλωτικὸν λαόν. Δι’ αὐτό, ὅλοι οἱ ἐπιστήμονες εἰς τὸ Συνέδριον τῆς Φλωρεντίας ἐστάθησαν ἀκόμη προσεκτικοὶ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς μεθόδου τοῦ παραθείου, διότι δὲν ἔχουν ἀκόμη πειραματισθῇ ἀπολύτως, ἐὰν βλάπτῃ ἢ δὲν βλάπτει εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἐὰν δηλαδή, τὸ δηλητήριον διὰ τῆς ἐλαίας δὲν μεταβιβάζεται εἰς τὴν κατανάλωσιν. Ἡ μέθοδος τῶν δακοπαγίδων, ἡ ὁποία εἶναι ἐν χρήσει, εἶναι μέθοδος πολυτελής, ἀπαιτεῖ πολλὰ χρήματα διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ. Ὑπολογίζεται ἡ δαπάνη διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς μεθόδου αὐτῆς εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς χώρας, εἰς ὅλα τὰ ἐλαιόδενδρα, εἰς 400.000.000000, τὰ ὁποῖα δὲν διαθέτει ἡ χώρα μας ἐπὶ τοῦ παρόντος. Ὀφείλομεν, λοιπόν, νὰ σταθῶμεν εἰς τὴν μέθοδον Μπερλέζε, τὴν ὁποίαν παραδέχονται μέχρι σήμερον, ὅλοι οἱ ἐπιστήμονες καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας, ἐστάθη καὶ τὸ περυσινὸν Συνέδριον τῆς Φλωρεντίας καὶ εἶπεν, ὅτι: «Μὴ ἔχοντες νὰ προτείνωμεν καταλληλότερον καὶ δραστικώτερον φάρμακον διὰ τὸν δάκον, δεχόμεθα τὴν συνέχισιν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς μεθόδου αὐτῆς, μέχρις ὅτου ἴδωμεν πῶς εἶναι δυνατὸν ἀποτελεσματικῶς νὰ πλήξωμεν τὸν δάκον, χωρὶς νὰ χαλάσωμεν τὸν καρπὸν καὶ νὰ δηλητηριάσωμεν τοὺς καταναλωτάς». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, λοιπόν, γνωρίζων αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ ἐκ τῶν εἰσηγήσεων τῆς Ὑπηρεσίας του καὶ ἐκ τῆς πείρας —διότι εἶναι καὶ σοβαρὸς ἐπιστήμων — δὲν ἐφήρμοσε τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐφήρμοσαν οἱ προκάτοχοί του, δὲν ἐφήρμοσε τὴν ὀρθολογιστικὴν γραμμὴν εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς δακοκτονίας. Μὴ ἐφαρμόσας, λοιπόν, αὐτὴν τὴν πολιτικήν, ὁ τέως Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ἀποστολίδης, ἀλλὰ δημιουργήσας ὁ ἴδιος σύγχυσιν — διότι ὁ ἴδιος παρώτρυνε τοὺς παραγωγοὺς νὰ μὴ ἐφαρμόσουν αὐτὴν τὴν μέθοδον τῆς δακοκτονίας — εἶναι ἀπολύτως ὑπεύθυνος — καὶ λυποῦμαι πού τὸ λέγω αὐτὸ δι’ ἀπόντα ἔγκριτον καὶ διαπρεπῆ συνάδελφον, τῆς καταστραφῆς, ἡ ὁποία ἐπῆλθεν εἰς τοὺς παραγωγούς. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἡ κακὴ πολιτική, ἡ ὁποία ἠσκήθη ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἠλέγχθη ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ ἀσκηθεῖσα ἄφρων πολιτικὴ εἰς τὸ θέμα τῆς δακοκτονίας, δὲν εἶναι ἄνευ σημασίας. Ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἀποδίδω σοβαρὰν σημασίαν εἰς τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἑρμηνεύω ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἠσκήθη, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἰσῆλθεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας προκατειλημμένος ἐναντίον τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν Ὀργανώσεών των. Ἐπηρεάσθη ἀπὸ τὴν προπαγάνδαν ἐναντίον τῆς κορυφαίας Συνεταιριστικῆς Ὀργανώσεως, ἐναντίον τῆς «Ἐλαιουργικῆς», ἡ ὁποία ἱδρύθη καὶ ἐνισχύεται καὶ ὑπάρχει μὲ τὴν ἐλευθέραν βούλησιν τῶν συνεταιρισμένων ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ ἡ ὁποία ἀπὸ τοῦ 1949 ἕως σήμερον ἐβοήθησε σημαντικῶς τὸ Κράτος εἰς τὴν ἄσκησιν ὀρθῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἰσῆλθεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του ἐπηρεασμένος δυσμενῶς ἐναντίον τῆς «Ἐλαιουργικῆς» καὶ δι’ αὐτὸ ἔκαμεν αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔκαμε, τόσον εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς δακοκτονίας, ὅσον καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ἐὰν ἐφρόντιζεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ ζητήσῃ πληροφορίας ἀπὸ τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος συμπίπτει νὰ εἶναι καὶ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, θὰ ἐπληροφορεῖτο ὅτι ἡ «Ἐλαιουργικὴ» εἶναι ἡ ὀργάνωσις ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐβοήθησε τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, διότι αὐτὴ τῆς διέθεσε τὸ λάδι, ἕνα ἀπὸ τοὺς κυριωτέρους συντελεστὰς συγκρατήσεως τῶν τιμῶν, τῆς ἔδωσεν ἀποθέματα 15 χιλιάδων τόννων καὶ τὰ ἔθεσεν ἀμέσως καὶ μὲ σύστημα εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ δὲν ηὐξήθη ἀποτόμως ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου καὶ ἤσκησεν οὕτω ἡ παροῦσα Κυβέρνησις τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Ἐὰν ἐζήτει πληροφορίας, ἐὰν ἐζήτει νὰ διαφωτισθῇ ἀπὸ τὸν συνάδελφόν του ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, θὰ τοῦ ἔλεγε νὰ ἀφήσῃ ἥσυχον τὴν «Ἐλαιουργικὴν» καὶ νὰ μὴ βάλλῃ ἐναντίον τῶν συνεταιρισμένων ἐλαιοπαραγωγῶν, ἀλλὰ νὰ τὴν ἀκούσῃ καὶ νὰ δεχθῇ τὰς εἰσηγήσεις της». Καὶ τότε ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα θὰ ἐπήγαιναν καλά. Διότι καὶ ἡ δακοκτονία θὰ ἐγίνετο, ὅπως ἐγένετο μέχρι πέρυσι, καὶ κατὰ τρόπον ὠφέλιμον διὰ τοὺς παραγωγοὺς καὶ διὰ τὸ ἔλαιον θὰ ἐλαμβάνοντο τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν.

§23Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, μὲ συγχωρεῖτε ποὺ σᾶς διακόπτω. Ἤθελον, ὅμως, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ ἑξῆς θέματος: Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ λέγετε — καί, μάλιστα, διὰ συνάδελφον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι παρὼν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ λόγῳ ἀσθενείας — ὅτι εἰσῆλθεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του προκατειλημμένας ἐναντίον τῶν παραγωγῶν ἢ ἐναντίον τῶν Συνεταιρισμῶν των. Ἠμπορεῖτε, βεβαίως, καὶ δικαιοῦσθε νὰ ἀσκήσητε κριτικὴν κατὰ τοῦ ἔργου τοῦ προκατόχου μου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἔργον, τὸ ὁποῖον συνεχίζει ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὴν σημερινήν της σύνθεσιν — καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ὅλα τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως, μετὰ τοῦ ἀσθενοῦντος κ. Ἀποστολίδη ἀλληλεγγύως συνυπεύθυνα εἶναι. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σωστὸν νὰ δώσωμεν μίαν ὀξύτητα, ἡ ὁποία δὲν ὠφελεῖ εἰς τὴν οἰκονομικὴν κριτικήν, τὴν ὁποίαν κάμνετε. Καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ διευκολύνετε καὶ τὴν συζήτησιν καὶ τὸν λόγον τὸν ἰδικόν σας, τοποθετοῦντες τὸ θέμα ἐπὶ ἀντικειμενικωτέρας βάσεως. Ἠμπορεῖτε τὰ ἴδια ἐπιχειρήματα νὰ τὰ τοποθετήσητε ἐπὶ ἐπιπέδου ἀντικειμενικοῦ. Δὲν ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς οὐσίας τῶν ἐπιχειρημάτων σας. Θὰ ἀπαντήσω, ὅταν θὰ λάβω τὸν λόγον.

§24Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ πρῶτος ἐξέφρασα τὴν λύπην μου, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμιλήσω ἐναντίον τοῦ ἀπόντος καὶ ἀσθενοῦντος δυστυχῶς ἀξιοτίμου καὶ σεβαστοῦ συναδέλφου. Ἀλλὰ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀντλῶ ἐκ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. τέως Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἐκ τῆς ἕδρας αὐτῆς, κατὰ τὴν σύσκεψιν τῶν βουλευτῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, μὲ ἀναγκάζουν νὰ ὁμιλῶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Διότι ὁ κ. Ἀποστολίδης τότε μᾶς εἶπε καθαρά, ὅτι ὑπεύθυνος ὅλης τῆς κακῆς πολιτικῆς τῆς κρατικῆς καὶ τῶν ἀνωμαλιῶν, μάλιστα εἶπε τότε ὅτι θὰ παραπέμψῃ ὡρισμένας παραβάσεις καὶ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, ἦτο ἡ «Ἐλαιουργική».

§25Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶχε δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργός.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μέχρι σήμερον, ἀκούομεν ὅτι θὰ παραπέμψετε τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ δὲν βλέπομεν τίποτε καὶ μέχρις ὅτου ὁμιλήσουν τὰ δικαστήρια πρέπει νὰ εἴμεθα προσεκτικοί. Ἐὰν εἶπα κάτι ἐναντίον τοῦ κ. τέως Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, δὲν τὸ εἶπα προσωπικῶς ἐναντίον αὐτοῦ, ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι αἱ πράξεις του ὑπηγορεύθησαν ἀπὸ αὐτὴν τὴν προκατάληψιν, ὅτι δῆθεν ἡ «Ἐλαιουργικὴ» δὲν εἶναι Ὀργάνωσις σοβαρά, οὔτε Ὀργάνωσις συνετῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ εἶναι μία κερδοσκοπικὴ ἐπιχείρησις καὶ ὕποπτος καὶ ἴσως δι’ αὐτὸ παρεσύρθη ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὰ μέτρα αὐτά. Διότι ἐὰν εἶχεν ἐμπιστοσύνην καὶ πίστιν πρὸς τὴν ὀργάνωσιν αὐτὴν τὴν συνεταιριστικήν, ἔπρεπε τὴν πολιτικήν του νὰ τὴν ἀσκήσῃ διὰ τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς, τὴν δὲ πολιτικήν του καὶ τὰ μέτρα νὰ τὰ ἀσκήσῃ μετὰ ἓν ἔτος ὅταν παρεσκευάζετο. Ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχε τὸν ὑλικὸν χρόνον νὰ προπαρασκευασθῇ καὶ δὲν εἶχε νὰ δώσῃ διάδοχον κατάστασιν εἰς τὴν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν εὗρε, δηλαδὴ τὴν δακοκτονίαν ἐνεργουμένην διὰ τῆς «Ἐλαιουργικῆς», δὲν εἶχε δὲ οὔτε τὰ οἰκονομικὰ μέσα, οὔτε καὶ τὸν χρόνον νὰ ὀργανώσῃ τὴν δακοκτονίαν ἐπὶ τῶν ἰδικῶν του βάσεων, συγχρόνως ὅμως δὲν εἶχε καὶ κανένα νεώτερον σύστημα νὰ μᾶς παρουσιάσῃ κατ’ ἀνάγκην θὰ ἐπήγαινεν εἰς τὴν μέθοδον Μπερλέζε, ἐφ’ ὅσον οὐδεὶς θὰ ἐτόλμα νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν μέθοδον τοῦ παραθείου. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, δὲν εἶχε νὰ παρουσιάσῃ νεώτερον σύστημα, οὔτε ἰδικήν του ὀργάνωσιν ἀσκήσεως τῆς πολιτικῆς τῆς δακοκτονίας, ἐφ, ὅσον ἡ πεῖρα ὅλων τῶν προηγουμένων ἐτῶν μᾶς ἔλεγεν ὅτι διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε καὶ διὰ τῆς «Ἐλαιουργικῆς» ἡ δακοκτονία ἔφερεν ὡρισμένον ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον περιώριζε, δὲν ἐξηφάνιζε τὸν δάκον, περιώριζε τὴν καταστροφήν, ὤφειλεν ὁ κ. Ἀποστολίδης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἔξυπνος ἄνθρωπος καὶ ἀντιλαμβάνεται τὰ πράγματα, ὤφειλε νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν γραμμὴν αὐτήν. Δὲν ἠκολούθησεν ὅμως τὴν γραμμὴν αὐτὴν ὁ κ. Ἀποστολίδης, καὶ ἀπὸ τῆς ἕδρας αὐτῆς εἶπε τὰ ὅσα εἶπεν, ἔβαλε δὲ ἐναντίον τῆς «Ἐλαιουργικῆς». Μάλιστα εἶπεν, ὅτι καὶ ὑπάλληλοι ἀνώτεροι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἦσαν ὑπάλληλοι τῆς «Ἐλαιουργικῆς», ἐπειδὴ ἔτυχεν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ νὰ ἔχουν τὰς ἰδίας ἀντιλήψεις μὲ τὴν «Ἐλαιουργικήν». Δι’ αὐτὸ εἶπα, ἐν γνώσει ὅτι ἀπευθύνομαι εἰς ἀπόντα συνάδελφον μὲ μεγάλην μου λύπην, ὅτι ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κακῶς εἰσῆλθεν ἐπηρεασμένος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἐναντίον τῆς «Ἐλαιουργικῆς».

§27Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Μίαν ἐρώτησιν, κύριε συνάδελφε.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπει ὁ ρήτωρ.

§29Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πράγματι συνέβη καταστροφὴ εἰς τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν καὶ ἐξ ὁλοκλήρου θεωρῶ ὑπεύθυνον τῆς καταστροφῆς αὐτῆς τὸν κ. τέως Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διότι ἤσκησε — ἂς μεταχειρισθῶ τὸν ἴδιον χαρακτηρισμὸν — ἄφρονα ἐπὶ τοῦ προκειμένου πολιτικήν. Διότι ἐὰν ἤθελε νὰ ἀσκήσῃ συνετὴν πολιτικήν, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχεν ἄλλην μέθοδον νὰ μᾶς δώσῃ ἢ ἄλλην γραμμὴν νὰ ἀκολουθήσῃ, ὤφειλε νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν πεπατημένην. Ὁ κ. Ἀποστολίδης ἔκαμεν ἕνα πείραμα εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν καὶ τὰ ἐπλήρωσαν οἱ παραγωγοί. Ἀπὸ τὴν συζήτησιν, τὸ πιστεύομεν, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀποκομίσῃ σοβαρὰ συμπεράσματα, φωτιζομένη δὲ ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν καὶ ἀπὸ τὴν πεῖραν, τὴν ὁποίαν ἀπέκτησε, θὰ λάβῃ εἰς τὸ προσεχὲς παραγωγικὸν ἔτος, διότι αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ πόθος μας καὶ ὁ ἀντικειμενικός μας σκοπός, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ ἐλέγξωμεν διὰ τὰ παρελθόντα καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν διὰ τὰ μέλλοντα, πιστεύομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ λοιποῦ θὰ ἀκολουθήσῃ τὸν ὀρθὸν δρόμον καὶ εἰς τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ ἐπὶ τῆς δακοκτονίας, καθὼς καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως καὶ διαθέσεως τοῦ ἐλαίου.

§30Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.—Γεωργ.). Κύριε συνάδελφε, ἔτσι ὅπως μᾶς τὰ εἴπατε τὰ πράγματα, θὰ ἐνόμιζε κανεὶς ὅτι ὁ κ. Ἀποστολίδης ἀπέκλεισε τὴν μέθοδον Μπερλέζε. Ὁ κ. Ἀποστολίδης κατέστησε διὰ τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἐπρότεινε πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ὁποῖον ἡ Βουλὴ ἐψήφισε, τὴν δακοκτονίαν διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε προαιρετικήν, ὡς αὕτη ἦτο προαιρετικὴ καὶ προηγουμένως. Οὐδέποτε ἦτο ὑποχρεωτική, οὔτε ἐπὶ τῶν ἐτῶν τῆς Ἐλαιουργικῆς, οὔτε πάντως ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Ἀποστολίδη. Ποία εἶναι ἡ διαφορά; Ἡ διαφορὰ εἶναι ὅτι ἐπελέξατο ὁ κ. Ἀποστολίδης διάφορον ὄργανον ἀπὸ τὸ ὄργανον τῆς Ἐλαιουργικῆς καὶ ἀνεξαρτήτως τῆς οἱασδήποτε περὶ Ἐλαιουργικῆς κρίσεως. Τὰς κρίσεις μου θὰ τὰς ἐκφέρω συστηματικῶς καὶ ὑπευθύνως ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος. Ἔχω ὅμως τώρα νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο τὸ ἁπλοῦν, ὅτι εὑρέθη ὁ ἄνθρωπος πρὸ ἑνὸς πραγματικοῦ προβλήματος, ὅτι δηλαδὴ ἐνηργήθησαν ὅλαι αὐταὶ αἱ δακοκτονίαι ἢ ἀπόπειραι δακοκτονίας, αἱ ὁποῖαι διὰ τὸν Α ἢ τὸν Β λόγον, τουλάχιστον ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομίας τοῦ Κράτους, ἀπέτυχον. Διότι ἔγιναν αἱ δακοκτονίαι καὶ δὲν εἰσεπράχθησαν τὰ 50 δισεκατομμύρια. Αὐτὸ ἦτο, κύριοι συνάδελφοι, τὸ τότε πρόβλημα. Καὶ θὰ εἴχετε δίκαιον, ἐὰν ὁ κ. Ἀποστολίδης ἔλεγεν ὄχι, νὰ μὴ γίνῃ δακοκτονία. Προαιρετικὴ ἦτο ἡ δακοκτονία καὶ ὁ βουλόμενος νὰ φονεύσῃ τὸν δάκον διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε ἦτο ἐλεύθερος νὰ τὸ πράξῃ καὶ ὑπὸ τὸ καθεστὼς τοῦ κ. Ἀποστολίδη. Ἐὰν κανεὶς ἀποδεχθῇ τὰς αἰτιάσεις τὰς ἰδικάς σας, θὰ πρέπει νὰ εἴπῃ ὅτι πταίει ὁ κ. Ἀποστολίδης, διότι ἐμειώθη ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου κατὰ 30.000 τόννους; Πρὸς Θεοῦ. Διότι ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου ἐφέτος ἐμειώθη ἐκ τοῦ καιροῦ, ἐξ ἄλλων ἀσθενειῶν, αἱ ὁποῖαι ἐνέσκηψαν καὶ ἐξ ἄλλων χιλίων διακοσίων ἑπτὰ λόγων. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπητε ὅτι ἕνας ἄνθρωπος, διότι ἁπλούστατα εἶπεν, ὅτι ὄργανον τῆς διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε καταπολεμήσεως τοῦ δάκου θὰ εἶναι ὄχι ὁ Α ἀλλὰ ὁ Β, ὅτι ὁ κ. Ἀποστολίδης ἀπεστέρησε τὴν παραγωγὴν τὴν ἐφετεινὴν τοῦ ἐλαίου κατὰ 30.000 τόννους περίπου;

§31Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, προσέξοιτε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, μὲ τὴν διακοπήν του, διευκρινίζει τὰ πράγματα. Πράγματι, ἡμεῖς ἔχομεν δίκαιον κατηγοροῦντες τὸν κ. Ἀποστολίδην, διότι καὶ πρὸ τοῦ κ. Ἀποστολίδη ἡ δακοκτονία ἦτο προαιρετικὴ καὶ ἐγένετο κατ’ οὐσίαν ὑποχρεωτικὴ εἰς πολλὰς περιφερείας, διότι διεφωτίζοντο οἱ παραγωγοί. Ἐφέτος, τί συνέβη μὲ τὸν κ. Ἀποστολίδην; Ὁ κ. Ἀποστολίδης ἔκαμε τὸ ἑξῆς λάθος. Μετέβη εἰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας — κατηγορεῖται σαφῶς ἀπὸ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς — καὶ κυρίως εἰς Κρήτην καὶ ἐκεῖ συνεκέντρωσε τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ τοὺς εἶπεν ὅτι: Ἐγώ, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ποὺ λέγω ὅτι ἡ δακοκτονία νὰ εἶναι προαιρετική, σᾶς λέγω νὰ μὴ κάμετε, διότι εἶναι λεπτὰ πεταμένα εἰς τὴν θάλασσαν.

§32Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὑποχρεωτικῶς.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπονται διακοπαί. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐδήλωσεν ὅτι δὲν δέχεται διακοπάς.

§34ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σᾶς διαψεύδουν τὰ κείμενα.

§35Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν μὲ διαψεύδουν τὰ κείμενα. Ἐὰν ὁ κ. Ἀποστολίδης ἠρκεῖτο, ὡς Ὑπουργός, ἀπὸ τοῦ γραφείου του νὰ κάμῃ τὴν δουλειά του, χωρὶς νὰ περιέλθῃ τὰς περιφερείας καὶ νὰ προπαγανδίσῃ ἐναντίον τῆς δακοκτονίας, τότε δὲν θὰ τοῦ ἐπερρίπτετο τόση εὐθύνη. Ἡ εὐθύνη του εἶναι ὅτι ἐπῆγε καὶ συνεκέντρωσεν, ὅπως τὸν κατηγοροῦν, καὶ αἱ κατηγορίαι εἶναι ἀληθεῖς, συνεκέντρωσε τοὺς παραγωγοὺς καὶ τοὺς εἶπεν «μὴ κάμετε δακοκτονίαν, διότι εἶναι λεπτὰ πεταμένα». Ἐκεῖ εἶναι ἡ εὐθύνη του. Ἡ δευτέρα του εὐθύνη εἶναι εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἤλλαξεν ὄργανον ἐκτελέσεως τῆς δακοκτονίας. Ἐκεῖ εἶναι ἡ διαφωνία μας. Ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχε τὸν χρόνον τὸν ὑλικὸν χρόνον, νὰ ὀργανώσῃ, νὰ διαφωτίσῃ, νὰ τὸ καταρτίσῃ νὰ τὸ ὀργανώσῃ, ὥστε πάνοπλον νὰ τὸ ἀποδώσῃ εἰς τοὺς παραγωγούς, διὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς δακοκτονίας — διὰ τοῦτο καὶ πάλιν εὐθύνεται — ὤφειλε νὰ συνεχίσῃ τὴν δακοκτονίαν ἐπὶ τῆς πεπατημένης καὶ νὰ ὀργανώσῃ παραλλήλως τὸ σύστημα αὐτὸ τὸ νέον καὶ νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ συστήματος αὐτοῦ ἀπὸ ἐφέτος. Εἰς τίποτε δὲν ἔβλαπτε ἐὰν παρετείνετο, ἔστω μίαν περίοδον ἀκόμη, ἡ λειτουργία τῆς ἐλαιουργικῆς, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς δακοκτονίας διὰ τῆς Ἐλαιουργικῆς. Εἶχεν ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ ὀργανώσῃ αὐτὸ τὸ σύστημα τὸ νέον, τὸ ἰδικόν του καὶ νὰ τὸ παραδώσῃ ἐφέτος, διὰ νὰ συνεχίσῃ τὸ ὄργανον αὐτὸ τὴν ἐργασίαν τῆς Ἐλαιουργικῆς.

§36Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κατ’ οὐδὲν ὑστέρησε τῆς Ἐλαιουργικῆς τὸ νέον ὄργανον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνετέθη τὸ ἔργον αὐτό.

§37Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγὼ ἔχω νὰ σᾶς πληροφορήσω, κύριε συνάδελφε, ὅτι αὐτὴ ἡ ἄτονος στάσις τοῦ Ὑπουργοῦ ἀπέναντι τοῦ θέματος τῆς δακοκτονίας, ἐπηρέασε τὴν πτωχοτέραν περιοχὴν τῆς πατρίδος μου καὶ δὲν ἔκαμε δακοκτονίαν καὶ κατεστράφη σημαντικὴ ποσότης ἐλαιοκάρπου. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄτονος πολιτική, τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅπως εἶπον. Συγκεκριμένως, λοιπόν, διὰ νὰ συμπεράνωμεν καὶ νὰ καταλήξωμεν, κατηγοροῦμεν τὸν κ. Ἀποστολίδην, διότι δὲν ἐπίστευσεν εἰς τὸ θέμα αὐτὸ καὶ διότι τὸ ἐσυκοφάντησε διὰ τῶν λόγων του καί, δεύτερον, διότι ἔθιξε καὶ ἤλλαξεν ὄργανον δακοκτονίας καὶ ἐχρησιμοποίησεν ἄλλο ἄπειρον ὄργανον, διὰ τοῦ ὁποίου δὲν ἔγινε συστηματικῶς, εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς Χώρας, ἡ δακοκτονία. Κατηγοροῦμεν, λοιπόν, ὡς ὑπεύθυνον τῆς καταστροφῆς — ἔχομεν δικαίωμα νὰ τὸ κάμωμεν — ὡς ὑπεύθυνον τῆς καταστροφῆς τοῦ ἐλαιολάδου τὴν Κυβέρνησιν, καὶ συγκεκριμένως, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. (Χειροκροτήματα).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν: Πρὸς Τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, παρακαλοῦμεν ὅπως βάσει τοῦ Κανονισμοῦ προταχθῇ ἡ συζήτησις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10 ἐπερωτήσεως «περὶ μὴ αὐξήσεως εἰσέτι τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κλπ.» λόγῳ τῆς σοβαρότητος καὶ ἐπείγοντος τοῦ ἐν λόγῳ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1954. Οἱ προτείνοντες βουλευταί Κ. Μητσοτάκης, Κ. Μαρῆς, Σ. Κούνδουρος, Μ. Χλουβεράκης, Π. Ντεντιδάκης, Ι. Παπαμαστοράκης, Ε. Κοθρῆς, Σ. Κωτιάδης, Ν. Κρασαδάκης, Ε. Ζαννῆς καὶ Σ. Μπίρης.

§39Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀποφάσει τοῦ Σώματος προετάχθησαν αἱ ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὸ λάδι μὲ τὴν δακοκτονίαν μαζί. Συζητεῖται ἡ ἐπερώτησις καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ ἐπερώτησις περὶ λιπασμάτων. Ἤδη, ἡμεῖς, οἱ προτείναντες ζητοῦμεν ὅπως προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις περὶ μὴ αὐξήσεως εἰσέτι τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων.

§40Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Καὶ νὰ σταματήσῃ ἡ ἄλλη;

§41Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ ἐπερώτησις περὶ ἐλαίου καὶ δακοκτονίας, ἔχομεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι θὰ τερματισθῇ κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν. Κατὰ συνέπειαν, δυνάμεθα καὶ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν, ἡμέραν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, νὰ συζητήσωμεν τὴν ἐπερώτησιν περὶ μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων καὶ νὰ ἀκολουθήσῃ ἐν συνεχείᾳ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν ἡ ἐπερώτησις περὶ λιπασμάτων. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν. Ὡς πρὸς τὴν δικαιολογίαν δέ, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ ἐκκρεμεῖ ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ τὸ θέμα ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἀνοικτόν. Πρόκειται περὶ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν τύχην εὐρυτάτων στρωμάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον δικαίως συγκινεῖ τὴν Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην, καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις προέβη εἰς δηλώσεις καὶ εἰς ὑποσχέσεις, χωρὶς νὰ ἴδωμεν ἀκόμη πραγματοποιουμένας τὰς ὑποσχέσεις αὐτάς. Παρακαλοῦμεν, κύριε Πρόεδρε, καὶ θέλομεν νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ συμφωνήσῃ εἰς τὴν πρότασιν, νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὸ Σῶμα νὰ συζητήσῃ ἐξωνυχιστικῶς τὸ σημαντικώτατον αὐτὸ θέμα.

§42Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ πρόβλημα τοῦ ἐλαίου, τοῦ δάκου καὶ τῶν λιπασμάτων, εἶναι τόσον σοβαρόν καὶ ἐφ’ ὅσον ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις, δὲν ἀνήκει πλέον εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ὥστε, παρακαλῶ τὸ Σῶμα νὰ ἀποδεχθῇ καὶ ὁλοκληρωθῇ ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία εἶναι ἐκτάκτως ἐνδιαφέρουσα καὶ πρέπει νὰ λήξῃ, διὰ νὰ δοθῇ μία λύσις εἰς τὴν ἐκκρεμότητα, τὴν ὁποίαν ἔφερεν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐνώπιον ἡμῶν. Παρακαλῶ νὰ ἀπορριφθῇ προσωρινῶς ἡ αἴτησις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τοῦ νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις τῶν ἀγροτικῶν προβλημάτων, ἕως ὅτου λήξῃ ὁλοκληρωτικῶς.

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀποκομίζω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία οὐσιαστικὴ διαφορὰ ἀπόψεων, διότι καὶ ἐντεῦθεν ὑπεστηρίχθη ὅτι ἡ συζήτησις περὶ ἐλαίου καὶ τῆς δακοκτονίας θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξαντληθῇ ἀπόψε καί, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ μένῃ μόνον τὸ θέμα τῶν λιπασμάτων νὰ συζητηθῇ αὐτοτελῶς εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, μετὰ τὴν Παρασκευήν. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, δεδομένου ὅτι αἱ ἐπερωτήσεις ἐντεῦθεν ἐτέθησαν. Ἀνήκει ἑπομένως, πρέπει νὰ ἀνήκῃ, κατὰ Κοινοβουλευτικὴν παράδοσιν, ἡ πρωτοβουλία τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἐπερωτήσεων εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ἀνταποκρίνεται καὶ εἰς τὴν ἐπιθυμίαν τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς Κυβερνήσεως νὰ συζητηθῇ τὸ μέγα θέμα τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Προτείνομεν, λοιπόν, καὶ παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν πλειοψηφίαν νὰ στέρξουν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἀπόψε, θὰ ἐξηντλεῖτο ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαίου καὶ τῆς δακοκτονίας, ὅπως ἡ προσεχὴς Παρασκευή, ἀφιερωθῇ εἰς τὴν ἐπερώτησιν διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ἐπερωτώμενοι Ὑπουργοὶ εἶναι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§45Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι μέχρι τῆς Παρασκευῆς ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξαγγείλῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ. Ἑπομένως, νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ συζητήσωμεν σήμερον, διότι θὰ ἔχετε, ἐνδεχομένως, τὴν Παρασκευήν, τὴν εὐκαιρίαν, ἐπὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχῃ ἀποφασίσει ἡ Κυβέρνησις, νὰ συζητήσητε.

§46Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν μέχρι τῆς Παρασκευῆς δὲν ἔχουν ληφθῆ τὰ μέτρα, θὰ ἀναπτυχθῇ ἡ ἐπερώτησις. Ἐὰν ἔχουν ληφθῆ, θὰ συζητηθοῦν τὰ μέτρα.

§47Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Τὴν Παρασκευὴν ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι ἐλευθέρα νὰ ἀποφασίσῃ ἐὰν θὰ συζητήσῃ ἢ ὄχι τὴν ἐπερώτησιν. Δίδω τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι μέχρι τῆς Παρασκευῆς θὰ ἔχουν ἐξαγγελθῆ τὰ μέτρα. Ἑπομένως, θὰ δύνασθε νὰ ἀσκήσητε ἐπ’ αὐτῶν τὴν κριτικήν σας. (Χειροκροτήματα).

§48Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Χαίρομεν, διότι ἐχειροκροτήθη ἡ πρότασίς μας καὶ ἀπὸ τὴν Συμπολίτευσιν. (Χειροκροτήματα). Κατόπιν τούτου, εὐχαριστοῦμεν διὰ τὰ χειροκροτήματα τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τὴν ἀποδοχὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως δέχεσθε νὰ προταχθῇ ἡ συζήτησις;

§50Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Οὔτε ἡ Ἀντιπολίτευσις, νομίζω, τὸ ζητεῖ, κατόπιν τῆς δηλώσεώς μου.

§51Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Πρόταξις ἐπὶ προταχθεισῶν ἐπερωτήσεων, δὲν δύναται νὰ γίνῃ. Ἐπὶ ἀμφοτέρων τῶν προταχθεισῶν ἐπερωτήσεων ἀπεφάνθη ἡ Βουλὴ καὶ ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις. Ἑπομένως, τὸ θέμα ἀνήκει εἰς ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν καὶ δὲν δύναται νὰ γίνῃ προτίμησις ἐπὶ προτιμηθεισῶν ἐπερωτήσεων.

§52Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος εὑρίσκεται ἐν ἀδίκῳ. Ἡ ἔννοια τῆς δυνατότητος προτάξεως ἐπερωτήσεως εἶναι ὅτι ἡ Βουλὴ δύναται νὰ καθορίσῃ τὴν σειρὰν τῶν ἐπερωτήσεων. Οὐδὲν ἐμπόδιον ὑπάρχει ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ προτάξῃ νέαν ἐπερώτησιν, ἀπὸ ἄλλην, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως ἔχει προταχθῆ. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει χρέος νὰ δηλώσῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἐὰν ἀποδέχεται ἢ ὄχι τὴν συζήτησιν. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν πλειοψηφίαν, διὰ νὰ ἐμποδίσσῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἐν προκειμένῳ ἀπόψεις της.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλωσεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν δέχεται τὴν πρόταξιν...

§54Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Εἶπον ὅτι τὴν Παρασκευὴν θὰ εἴμεθα ἐδῶ διὰ νὰ ἀποφασίσωμεν, ἐὰν θέλωμεν νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις ἢ ὄχι. Νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι τόσον ἱκανοποιητικὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξαγγείλῃ ἡ Κυβέρνησις, ὥστε δὲν θὰ θελήσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ τὰ συζητήσῃ. (Χειροκροτήματα).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἀπόφασις ἐπὶ τῆς προτάξεως διὰ τὴν Παρασκευήν;

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§58Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δύο εἶναι τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸ Σῶμά μας ἀπόψε. Πρῶτον τὸ θέμα τῆς δακοκτονίας, δηλαδὴ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησε πρὸς καταπολέμησιν μιᾶς ἀσθενείας, ἡ ὁποία τόσας ζημίας ἐπέφερεν εἰς τὴν ἐφετεινὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Καί, δεύτερον, ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου, τὴν ὁποίαν ἐφήρμοσεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Θὰ εἶμαι σύντομος, κύριοι συνάδελφοι, διότι μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν πρὸ τῶν διακοπῶν τοῦ Σώματος νὰ ὁμιλήσω ἐπ’ αὐτοῦ. Ἴσως νὰ μὴ ἐλάμβανα τὸν λόγον ἀπόψε, ἐὰν ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου δὲν μοῦ ἐπέβαλλε τοῦτο. Τὸ θέμα τῆς δακοκτονίας, ἠθέλησε νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐγκαίρως ἡ Κυβέρνησις, καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐκλήθημεν παρὰ τοῦ προκατόχου Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας διὰ νὰ συζητήσωμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἦτο δυνατὸν τὸ ταχύτερον καὶ ἀποτελεσματικώτερον νὰ ἀντιμετωπισθῇ. Ἡ ἔγκαιρος αὐτὴ ἐνέργεια τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, μᾶς ἔδωσε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πράγματι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔδιδεν ὡς ἐπεβάλλετο, λύσιν εἰς τὸ θέμα. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε παρὰ τὸ ἐνδιαφέρον της, τὴν ἐνδεδειγμένην ἀπόφασιν. Ὡς ἀνεπτύχθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὑπάρχουν δύο μέθοδοι καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Ἡ μία, ἡ ὁποία ἐφηρμόζετο ἀπὸ ἐτῶν καὶ ἡ ὁποία δὲν ἦτο ἀποτελεσματική, ἡ γνωστὴ δηλαδὴ μέθοδος Μπερλέζε, καὶ ἡ μέθοδος τοῦ παραθείου, ἡ ὁποία ἐπιστημονικῶς δὲν εἶχεν ἐξακριβωθῆ ἐὰν ἦτο συμφέρουσα ἢ μή. Ἔπρεπε, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ πράξῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἕνας πρακτικὸς ἄνθρωπος θὰ ἔπραττε. Νὰ ἐφαρμόσῃ, δηλαδή, τὴν πρακτικὴν μέθοδον, τὴν ὁποίαν ἐπὶ τόσα ἔτη συνεχῶς ἐφηρμόζαμεν καὶ ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι πλήρως ἀποτελεσματική, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι γεγονός, ὅτι ὅπου ἐφηρμόσθη ἀπέδωσε, καὶ 2) νὰ καταβάλῃ κάθε προσπάθειαν νὰ χρηματοδοτήσῃ ἀναλόγως διὰ τὴν ἐπιστημονικὴν μελέτην τοῦ θέματος, ἡ ὁποία θὰ ἔτεινεν εἰς τὸ νὰ καθορίσῃ ἀδιαβλήτως, ἐὰν ἡ χρησιμοποίησις τοῦ παραθίου εἰς τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου ἦτο ἡ ἐνδεδειγμένη. Ἡ Κυβέρνησις, οὔτε τὸ ἕν, οὔτε τὸ ἄλλο ἔπραξεν. Οὔτε τὴν δακοκτονίαν διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε ἐφήρμοσεν ἐνῷ ἀντιθέτως ὅπως καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἐξέθεσαν, ἔδωσε τὴν ἐντύπωσιν εἰς τοὺς παραγωγούς, ὅτι ἡ μέθοδος αὕτη δὲν εἶναι ἀποτελεσματικὴ καὶ ὅτι ἡ δαπάνη εἶναι ματαία. Οὕτω οἱ παραγωγοὶ ἀπολέσαντες τὴν ἐμπιστοσύνην των, δὲν ἐφήρμοσαν τὴν μέθοδο Μπερλέζε κατὰ τρόπον ἀποτελεσματικόν. Ἀλλ’ οὔτε κατέβαλεν, ὡς εἶπον προσπάθειαν διὰ νὰ βεβαιωθῇ ἂν καὶ ἡ διὰ τοῦ παραθίου ἀντιμετώπισις τοῦ δάκου εἶναι ἀποτελεσματικὴ καὶ ἀκίνδυνος διὰ τὸ προϊόν. Ἔτσι οἱ παραγωγοὶ ἐγκατέλειψαν τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου καὶ ὑπέστησαν σημαντικωτάτας ζημίας. Δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἐπαναλάβω τὸ μέγεθος τῆς ζημίας αὐτῆς, διότι ὅλοι τὴν γνωρίζετε. Ἐλέγχομεν μόνον τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἔλαβε τὰ κατάλληλα μέτρα, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν ἀσθένειαν, τῆς ὁποίας αἱ συνέπειαι διὰ τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὅτι θὰ ἦσαν τόσον καταστρεπτικαὶ καὶ ὅτι δὲν ἔπραξε τὸ καθῆκόν της ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μέχρι τοῦδε πείρας, διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐλαίας. Ἂς ἐξετάσωμεν τώρα τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Δύο εἶναι αἱ κατευθύνσεις τὰς ὁποίας ὀφείλομεν νὰ ἀκολουθήσωμεν, διὰ νὰ ἐξετάσωμεν τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Πρῶτον, ἐὰν εἶναι συνεπὴς πρὸς ὅσα ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις. Καὶ δεύτερον, ἐὰν ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἐφήρμοσεν ἦτο ἡ ἐνδεδειγμένη ἐκ τῶν πραγμάτων. Τὸ ζήτημα τοῦ τί ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις καὶ τί ὑπεστήριξαν ὡς Ἀντιπολίτευσις εἶναι γνωστὰ εἰς τὸ Σῶμα. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι πάντοτε τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου ἀντεμετωπίσθη κατὰ τρόπον διακομματικὸν εἰς τὰς προηγουμένας Βουλάς, διότι καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι δὲν πρέπει τὸ θέμα τοῦτο νὰ εἶναι ἀντικείμενον δημαγωγίας. Αἱ διακομματικαὶ Ἐπιτροπαί, αἱ ὁποῖαι εἶχον συσταθῆ ἀπὸ τὰς προηγουμένας Βουλάς, εἶχον καταλήξει εἰς συμπεράσματα, μὲ τὰ ὁποῖα δὲν διεφώνησαν τότε οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Τὰ συμπεράσματα αὐτά, ἦσαν ὅτι ἐπεβάλλετο διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαίου, συγκέντρωσις καὶ τιμὴ ἀσφαλείας ἀνάλογος πρὸς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ Συναγερμός, ὄχι μόνον δὲν εἶχεν ἀντιρρήσεις, ἀλλ’ ὑπερέβαλλε ἡμῶν. Σᾶς ὑπενθυμίζω τὰς ἀγορεύσεις τοῦ κ. Κανελλοπούλου, τοῦ κ. Θεοτόκη, τοῦ κ. Καλλία καὶ ἄλλων ἐπιλέκτων στελεχῶν τοῦ Συναγερμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἤλεγξαν τὴν Κυβέρνησιν τότε, διότι ἐσταμάτησεν ἡ συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου καὶ διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε τὴν δυνατότητα καὶ δὲν ἐξέδιδε τὸ ἀναγκαῖον χαρτονόμισμα διὰ νὰ συγκεντρωθῇ ὁλόκληρος ἡ προσφερομένη ποσότης. Αὐτὴν τὴν γραμμὴν ὑπεστήριζεν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ὡς Ἀντιπολίτευσις καὶ τὴν ἰδίαν πολιτικὴν ἐξήγγειλεν ὡς Κυβέρνησις διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων. Αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐβεβαίωσαν ὅτι ἡ γραμμὴ τοῦ Συναγερμοῦ θὰ εἶναι προστασία τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων διὰ τῆς συγκεντρώσεως καὶ τοῦ καθορισμοῦ τιμῆς ἀσφαλείας. Ἐφ’ ὅσον ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς δὲν ἐξήγγειλεν ἀλλοίαν πολιτικὴν ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, φυσικὸν εἶναι νὰ δεχθῶμεν ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ υἱοθετῇ τὴν γραμμὴν αὐτήν. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὸ μέτρον τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, εἶπεν ὅτι τὸ ἔκαμε διὰ νὰ προστατεύσῃ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα καὶ νὰ τὰ καταστήσῃ ἐξαγώγιμα. Εὐθὺς δ’ ἀμέσως μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ἀποφάσεως τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ἐδήλωσεν ὁ ρυθμιστὴς τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων οὐδὲν παρακράτημα θὰ ἐφαρμόσῃ κατὰ τὰς ἐξαγωγάς. Καὶ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἡ ἐπίσημος αὐτὴ δήλωσις ἀνατρέπεται καὶ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐφαρμόζει παρακράτημα, παρακράτημα ἀπαγορευτικόν, ὅπως εἶχε τὴν εἰλικρίνειαν κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν νὰ δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Ὡμολόγησε δηλαδή, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι διακηρύσσων, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δὲν θὰ ἐπιβάλῃ παρακράτημα, ἐψεύδετο ἐνώπιον τοῦ λαοῦ καὶ ἐνέπαιζε τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Οἱ δυστυχεῖς ἐλαιοπαραγωγοὶ ἔπρεπε νὰ πληρώσουν τὸν φόρον τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς καὶ τῆς ἀνακολούθου οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς. Ἡ Κυβέρνησις καὶ κάθε Κυβέρνησις, προκειμένου νὰ ρυθμίσῃ τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ἔχει βεβαίως ὑποχρέωσιν νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψει καὶ τὴν κατανάλωσιν. Δὲν ἀγνοοῦμεν τὸν παράγοντα αὐτόν. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατόν, διὰ νὰ ἔχῃ φθηνὸ λάδι ἡ κατανάλωσις, νὰ ὑφίσταται ὅλον τὸ βάρος ὁ παραγωγός. Τὸ βάρος πρέπει νὰ τὸ ὑποστῇ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἤθελε νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ διατηρῇ ρυθμιστικὰ ἀποθέματα καὶ νὰ τὰ διαθέτῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν εἰς χαμηλὴν τιμὴν καταβάλλουσα τὴν διαφορὰν μεταξὺ τῆς τιμῆς κόστους τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς τιμῆς εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ τὸ ἔχῃ ὁ καταναλωτής. Τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς, ἀπὸ ἀπόψεως καταναλώσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγῆς. Εἰς αὐτὸ, κύριοι συνάδελφοι, συνίσταται ἡ ὑποχρέωσις ἑκάστης Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα ὥστε καὶ ὁ παραγωγὸς νὰ ἱκανοποιῆται καὶ ὁ καταναλωτὴς νὰ ἔχῃ ἄφθονον ἔλαιον καὶ εὐθηνὸ καὶ ἐξαγωγὴ νὰ πραγματοποιῆται, διότι τὸ ἔλαιον δὲν ἀφορᾷ μόνον τὸν παραγωγὸν καὶ τὸν καταναλωτήν, ἀλλὰ ἀφορᾷ γενικώτερον τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν τῆς Χώρας καὶ προσκομίζει συνάλλαγμα. Ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ συντελέσῃ ὥστε τὸ προϊὸν νὰ διατηρήσῃ τὸ ἐνδιαφέρον εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς καὶ ὁ παραγωγὸς νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμολόγησαν ὅτι ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἀπαγορεύωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, καὶ τὸ λάδι τὸ ἰδικόν μας ἐλησμονήθη εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Ἡ ζημία ὅμως ἐκ τούτου δὲν θὰ εἶναι μόνον τοῦ παραγωγοῦ ἀλλὰ θὰ εἶναι γενικωτέρα ζημία τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ἡ Κυβέρνησις ἐλέγχεται σήμερον, διότι ἠκολούθησεν ἀσυνεπῆ πολιτικὴν καὶ ἡ ἀσυνέπεια αὐτὴ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μᾶς δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ἐλέγχωμεν ἐπὶ ἐγκαταλείψει τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἄλλα, κύριοι συνάδελφοι, ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἄλλα ἐφήρμοσε· δὲν ἠκολούθησεν τὴν ὀρθὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ὤφειλε νὰ ἀκολουθήσῃ διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου. Καθώρισε χαμηλὴν τιμὴν ἀσφαλείας. Ἐξήγγειλεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τιμὴν ἀσφαλείας 14 χιλιάδων δραχμῶν διὰ τὰ 5 βαθμῶν ἔλαια καὶ διεκήρυξεν, ὅτι θὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ διασφαλίσουν τὴν τιμὴν αὐτὴν εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγόν. Ἀλλὰ μόνον μετὰ δίμηνον ὅταν εἶχεν πωληθῆ τὸ ἔλαιον ἀπὸ τοὺς μικροὺς ἰδίως παραγωγοὺς καὶ εἶχε περιέλθει εἰς τοὺς ἐμπόρους καὶ τοὺς μεγάλους παραγωγούς, τότε χρηματοδοτεῖται ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ δημιουργεῖται ὁ ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπενέβαινε διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν εἰς τὰ ἐπίπεδα αὐτά. Δὲν εἶχε τὴν στοιχειώδη πρόνοιαν ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ, ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ τὸ ἀνάλογον ὄργανον τὸ ὁποῖον νὰ διαθέτῃ ὄχι μόνον χρήματα ἀλλὰ καὶ ἀποθήκας. Τὴν ὑπάρχουσαν ὀργάνωσιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν δὲν τὴν ἐχρησιμοποίησεν, ἀπορῶ διατί. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ παρακολούθησις τῆς διατιμήσεως τοῦ ἐλαίου παρὰ μόνον μὲ τὸ κατάλληλον ὄργανον, τοιοῦτον δὲ εἶναι αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι, δαπάναις τοῦ Κράτους καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ ἔχουν καὶ τὰς καταλλήλους ἀποθήκας διὰ τὴν ἐναποθήκευσιν τοῦ προϊόντος. Ἐφ’ ὅσον αὐταὶ δὲν ἐχρησιμοποιήθησαν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ κατάλληλος προστασία, διότι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν εἶχεν ἀποθήκας. Δὲν ἠκολούθησε λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ὅταν τὴν ἐξήγγειλε. Κύριοι συνάδελφοι, προστασία τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, εἶναι συγκέντρωσις αὐτῶν καὶ τιμὴ ἀσφαλείας. Ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλε τιμὰς μὴ καλυπτούσας τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, διότι ἡ τιμὴ τῶν 14.000 δὲν καλύπτει τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ἐὰν παρακολουθήσωμεν τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων τὰ ὁποῖα θὰ καταναλώσῃ ὁ παραγωγὸς καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ ἐμπορεύματος, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἡ τιμὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι κατὰ 30% ὑψηλοτέρα. Ἔπρεπεν ἡ τιμὴ ἀσφαλείας νὰ εἶναι ἀνωτέρα τῆς περυσινῆς κατὰ 30%. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐφήρμοζε τὸ παρακράτημα, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ τιμὴ τῶν 16.000 ἡ ὁποία πράγματι καλύπτει τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ἐλέγχομεν λοιπὸν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν καταγγέλλομεν ἐνώπιον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, διότι δὲν καθώρισε τιμὴν ἀσφαλείας καλύπτουσαν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν καθώρισε τὴν ἐτορπίλλισε διότι δὲν ἐδυσχέραινε τὴν ἐξαγωγὴν διὰ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ παρακρατήματος. Κύριοι, σήμερον παρουσιάζεται τὸ ἑξῆς θέμα, παρ’ ὅλον ὅτι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ ἐλαίου εἶναι 14.000, παρ’ ὅλον ὅτι σήμερον ὑπάρχει δυνατότης τῆς παρεμβάσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Δὲν προσφέρεται ἔλαιον καὶ δὲν γίνεται ἀγορά, διότι ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀνάγκην δὲν πωλεῖ τὸ λάδι εἰς τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τῶν 14.000. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις καθώριζε τιμὴν καλύπτουσαν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, θὰ εἶχε μεγάλην προσφορὰν ἐλαίου καὶ θὰ ἠδύνατο καὶ τὴν κατανάλωσιν νὰ ἐνισχύσῃ καὶ ἡ ἐξαγωγὴ νὰ γίνῃ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα θέματα ποὺ ἐνδιαφέρουν τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, διότι τὸ ἔλαιον εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ κυριώτερα Ἐθνικὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα. Ἡ Κυβέρνησις ἀπέδειξεν ὅτι καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ἡ πολιτική της ὑπῆρξε πρόχειρος καὶ ὅτι ἐπειραματίσθη καὶ εἰς τὸ θέμα τοῦ δάκου καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου καὶ δὲν ἠκολούθησε τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου ἐχάραξαν. Ἐνῷ ὡμολόγησεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι χάρις εἰς τὸ ἔλαιον τῆς συγκεντρώσεως κατώρθωσε νὰ κρατήσῃ τὰς τιμὰς τὴν ἑπομένην τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, συγκέντρωσιν τὴν ὁποίαν ἐπραγματοποίησε ἐν συνεργασίᾳ μὲ ὅλας τὰς παραγωγικὰς τάξεις αἱ ὁποῖαι ἀσχολοῦνται μὲ τὸ ἔλαιον καὶ ὅτι κατώρθωσε χάρις εἰς αὐτὴν νὰ προστατεύσῃ τοὺς ἐργάτας καὶ μισθωτούς. Ἐν τούτοις, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἠθέλησε νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν ὀρθότητα τῆς πολιτικῆς μας καὶ νὰ τὴν ἀκολουθήσῃ ἀλλὰ κατέφυγεν εἰς πειραματισμοὺς οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν ὥστε σήμερον τὸ λάδι νὰ πωλῆται εἰς ἐξευτελιστικὴν τιμὴν καὶ νὰ κινδυνεύῃ νὰ καταστραφῇ οἰκονομικῶς μιὰ μεγάλη τάξις, ἡ τάξις τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἐλέγχομεν, λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν, τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ διὰ ἀσυνέπειαν τῆς πολιτικῆς της καὶ καλοῦμεν αὐτὴν ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ τὴν ἀναθεωρήσῃ καὶ νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ὀρθὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐχαράξαμεν καὶ ἡ ὁποία εἶναι μία, ὅτι πρέπει νὰ ὁρίσῃ τιμὴν συγκεντρώσεως καὶ ἀσφαλείας καλύπτουσαν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§60Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας καὶ τῆς προστασίας τοῦ ἐλαίου, εἶναι ἐκ τῶν σοβαρωτέρων τῆς ἀγροτικῆς καὶ Ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ μετὰ σοβαρότητος καὶ ρεαλισμοῦ καὶ νὰ μὴ γίνεται ἀντικείμενον πολιτικῶν ἀντεγκλήσεων. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἰδιαίτερα ὁ ἐπὶ κεφαλῆς ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀξιότιμος κ. Ἀποστολίδης, ἐπέδειξεν ὄχι μόνον στοργὴν καὶ ἐνίσχυσιν ἀλλὰ καὶ συνέλαβεν τὸ πρόβλημα τοῦ ἐλαίου ἀπὸ τὴν ὀρθὴν πλευρὰν πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἐν τούτοις εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εὐχαριστήσω τὴν Ἀντιπολίτευσιν διότι ἔστω καὶ ὑπὸ μορφὴν ἐπερωτήσεως, ἔφερε τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου ἐνώπιον ἡμῶν καὶ οὕτω θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀκουσθῇ ἡ ἀλήθεια ἔστω κι’ ἂν δὲν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Πρέπει νὰ συγχαρῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι δὲν ἔφερον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὰ γραφόμενα εἰς τὰ διάφορα περιοδικὰ κι’ ἐφημερίδας, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀβασάνιστα καὶ κακόπιστα. Ἀρκοῦμαι ὅμως νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, διὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἔθεσε τὴν ἐπερώτησιν, διὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀποστολίδην, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων, νὰ τὸ γνωρίζῃ πολὺ καλὰ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἀλλὰ εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο εὐτυχῶς ἦτο παρὼν ὁ κ. Παπαληγούρας, ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ ἀπαντήσῃ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως νὰ εἴπω ἐν συντομίᾳ τὸ τί γνωρίζω σχετικῶς μὲ τὸ πρόβλημα τῶν ἀσθενειῶν καὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαίου. Ἀπὸ τὰς ἀσθενείας τοῦ ἐλαίου, ἡ σπουδαιοτέρα εἶναι ὁ δάκος. Ἡ κακὴ παραγωγὴ ὅμως δὲν ὀφείλεται μόνον εἰς τὰς ἀσθενείας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς κακὰς καιρικὰς συνθήκας. Ἡ μερικὴ ἢ ὁλοκληρωτικὴ καταστροφὴ τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαίου εἶναι θέμα τραγικόν, εἶναι συμφορά, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ, κ. συνάδελφοι, μὲ ψυχραιμίαν. Κυριωτέρα λοιπὸν ἀσθένεια καὶ πλέον καταστροφικὴ εἶναι ὁ δάκος καὶ ὁ πυρηνοτρίτης. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν τίθεται σήμερον ἐὰν πρέπει ἢ ὄχι νὰ γίνῃ ὑποχρεωτικὴ ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου, ἀλλὰ μὲ τί τρόπον θὰ ἠμποροῦσε νὰ καταπολεμηθῇ ὁ δάκος. Καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ἔρχεται ἡ ἐπιστήμη, ἡ ὁποία διὰ τῆς ἐρεύνης θὰ προσπαθήσῃ νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον τῆς ἀποτελεσματικῆς καταπολεμήσεως τοῦ φοβεροῦ αὐτοῦ ζωϋφίου. Καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτό, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς κ. Ἀποστολίδης, ὑπῆρξεν ἐξαιρετικός, διότι γνωρίζετε πόσον ἐνίσχυσε τὰς ἐπιστημονικὰς ἐρεύνας καὶ συνέβαλλεν εἰς τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Ἀλλὰ σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς τὰς ἐρεύνας καὶ ἐπιμένομεν δυστυχῶς. Εἶμαι βέβαιος ὅμως καὶ ἐλπίζω, ὅτι συντόμως θὰ εὑρεθῇ τὸ ἀποτελεσματικὸν φάρμακον, ὁπότε τότε πρέπει ὑποχρεωτικῶς νὰ γίνῃ καταπολέμησις τοῦ δάκου, διὰ τῆς μεθόδου, τὴν ὁποίαν ἡ ἐπιστήμη θὰ κρίνῃ ἀποτελεσματικήν. Τί πρέπει νὰ γίνῃ ἕως τότε; Ἡ Ἑλληνικὴ καὶ ἡ παγκόσμιος ἐπιστήμη, οὐδὲν θετικὸν μέτρον προτείνει διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Ἡ πολυθρύλητος μέθοδος Μπερλέζε, δὲν ἐφαρμόζεται εἰς κανὲν Κράτος τῆς Μεσογείου, εἰς κανὲν Εὐρωπαϊκὸν Κράτος. Οὐδὲ εἰς τὴν Ἰταλίαν, οὐδὲ κἂν ὑπὸ τῶν μαθητῶν τοῦ καθηγητοῦ Μπερλέζε. Καὶ ἀφοῦ ἡ ἐπιστήμη ἔρχεται καὶ λέγει, ὅτι δὲν ὑπάρχει τρόπος καταπολεμήσεως τοῦ δάκου, θέλετε νὰ ἐπιβάλητε εἰς τὸν ἀγρότην τὴν καταπολέμησίν του μὲ τὴν μέθοδον Μπερλέζε; Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἠθικὸν νὰ τὸν ἐπιβαρύνωμεν μὲ μίαν τέτοιαν ἄκαρπον δαπάνην. Ἡ ἀτομικὴ γνώμη ὅμως, ἑνὸς ἑκάστου εἶναι διάφορος καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπαγορεύσῃ κανεὶς εἰς ἕνα ἄνθρωπον νὰ ἔχῃ τὴν α ἢ τὴν β γνώμην, ἀφοῦ μάλιστα ἔχει μελετήσει τὸ θέμα καὶ ἔχει σχηματίσει γνώμην. Αὐτὸ ἐν προκειμένῳ ἔκαμε καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργός, ὁ κ. Ἀποστολίδης. Ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσε νὰ τὸν κατηγορήσῃ κανεὶς θὰ ἦτο, ὅτι διὰ τῆς διοικητικῆς μηχανῆς ἐπέβαλε τὴν γνώμην του. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δι’ αὐτὸ οὐδεὶς θὰ ἠδύνατο νὰ τὸν κατηγορήσῃ. Ὁ κ. Ἀποστολίδης, ἐγώ, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι, νομίζομεν, ὅτι ἡ μέθοδος Μπερλέζε δὲν ἀποδίδει. Ἡ Κρατικὴ μηχανὴ ὅμως ἀφήνει ἐλευθέραν κάθε ἐπαρχίαν νὰ κάμῃ ἢ ὄχι τὴν καταπολέμησιν, ἀναλόγως μὲ τὴν θέλησιν τοῦ γεωργοῦ. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὴν Λευκάδα, κατηγορήθη, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐπηρέαζε τοὺς ἀγρότας νὰ προβοῦν εἰς τὴν καταπολέμησιν διὰ Μπερλέζε, καὶ ὑπάρχει καὶ τηλεγράφημα ἑνὸς ἀγρότου, ἀπειλοῦντος αὐτόν, διότι ἐπηρέαζε τοὺς ἀγρότας νὰ κάμουν καταπολέμησιν, ἐνῷ ὁ νόμος εἶναι προαιρετικός. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι λοιπόν, πῶς ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν νὰ ἐπηρεάζῃ καὶ εἰς τὴν ἄλλην ὄχι. Καὶ διὰ νὰ προχωρήσω ἀκόμη περισσότερον, σᾶς λέγω, ὅτι εἰς τὴν ἰδικήν μου περιοχὴν δὲν ἐγένετο καταπολέμησις καὶ δὲν ἐπλήγημεν ἀπὸ δάκον, ἐνῷ εἰς ἄλλας περιοχὰς καὶ καταπολέμησις ἔγινε καὶ δάκος ὑπῆρξε. Τί συμπέρασμα βγαίνει ἀπὸ αὐτό; Ὄτι ἡ μέθοδος Μπερλέζε δὲν εἶναι ἀποτελεσματικὴ καὶ ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ τὴν ἐπιβάλωμεν. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἐπιστήμων, ὁ ὁποῖος νὰ παρηκολούθησεν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν τὴν καταπολέμησιν διὰ Μπερλέζε, ἂς μᾶς φέρῃ τὰ συμπεράσματά του καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν πρέπει νὰ γίνῃ καταπολέμησις ὑποχρεωτικῶς διὰ νόμου. Ἀλλὰ πρέπει νὰ πείσῃ τοὺς παραγωγοὺς διὰ νὰ κάμουν τὴν καταπολέμησιν ἢ ὄχι, ὄχι ὅμως νὰ φέρῃ δῆθεν συμπεράσματα ἕνας συνάδελφος.....

§61Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Δὲν τὰ ἔφερον ἐγώ. Τὸν κύριον αὐτὸν δὲν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ τὸν γνωρίζω. Ἀνέγνωσα ὅμως εἰς τὴν τοπικήν μας ἐφημερίδα, τὰς ἀνακοινώσεις, ποὺ ἔκαμε. Ἔχω ὅμως τὴν γνώμην, ὅτι αἱ γεωργικαὶ ὑπηρεσίαι ὀφείλουν νὰ παρακολουθοῦν τὰς διαφόρους μελέτας καὶ τὰ πορίσματα.

§62Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ προϋπελογίσθη εἰς 185.000 τόννους καὶ ἐπραγματοποιήθησαν 150.000 τόννοι. Ἤτοι εἴχομεν μίαν καταστροφὴν 35.000 τόννων, ὀφειλομένην εἰς κακὰς καιρικὰς συνθήκας καὶ εἰς τὸν δάκον. Οἱ παραγωγοὶ ὅμως εἶναι ἀδύνατον νὰ πιστεύσουν, ὅτι κατεστράφη ἡ παραγωγή, διότι δὲν ἔγινε καταπολέμησις μὲ τὴν μέθοδον Μπερλέζε, διότι τότε θὰ τὴν εἶχον ἐφαρμόσει καὶ ἡ Ἰταλία καὶ ἡ Ἱσπανία. Λοιπὸν μοῦ φαίνεται κύριοι, ὅτι τὸ θέμα ἐξηντλήθη καὶ μάλιστα τελεσιδίκως.

§63Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πόση εἶναι ἡ ἐφετεινὴ παραγωγή;

§64Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Προϋπελογίσθη εἰς 185.000 τόννους, ἀλλὰ προβλέπεται, ὅτι θὰ εἶναι 150.000 τόννοι.

§65Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς ἡμᾶς δὲν ἔγινεν ἀκόμη. Ποῦ τὸ ξεύρετε σεῖς;

§66Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Σεῖς εἴπατε, ὅτι ἔγινε καὶ ἔφυγεν ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἀγροτῶν. Καὶ τώρα θὰ ἴδωμεν ποία ὑπῆρξεν ἡ ἄφρων πολιτική. Ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1953, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἔχει ἤδη ἑτοιμάσει τὸ πρόγραμμα καὶ τὸν τρόπον προστασίας τοῦ ἐλαίου, διὰ τῆς παρεμβάσεως τῶν Τραπεζῶν καὶ καθορισμοῦ τῆς ἀσφαλείας εἰς 14.000 δρχ. καὶ χορηγήσεως δανείων ἐπὶ ἐνεχύρῳ ἐπὶ τοῦ προϊόντος. Ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1953 ἡ Κυβέρνησις ἀνεκοίνωσε τὴν ἀπόφασίν της καὶ τὸ σχέδιόν της, πολὺ πρὶν ἀρχίσῃ ἡ ἔκθλιψις τοῦ ἐλαίου. Γνωστὴ ὅμως τυγχάνει ἡ διαφορὰ μεταξὺ τιμῆς προστασίας καὶ τιμῆς συγκεντρώσεως. Ἡ διάκρισις συνίσταται εἰς τὸ ὅ,τι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει δελτίον ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ κάμῃ συγκέντρωσιν, ἐφ’ ὅσον ὅμως ὑπάρχει ἐλευθέρα ἀγορά, θὰ κάμῃ ἁπλῶς παρέμβασιν. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ὑπῆρχε δελτίον, ἡ Κυβέρνησις ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ κάμῃ συγκέντρωσιν, διὰ νὰ ἐπαρκέσῃ ἡ ποσότης διὰ τὴν διὰ δελτίου κατανάλωσιν διὰ 2 ἔτη. Ἐνῷ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας εἶναι διὰ νὰ κρατηθῇ ἡ τιμὴ εἰς ἓν ὡρισμένον ὅριον, ἄνω τοῦ ὁποίου νὰ ἠμπορῇ νὰ φθάσῃ ἡ τιμὴ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ἀλλὰ κάτω ἐκείνου ποὺ ὁρίζει ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ φθάσῃ ποτέ. Ὑπάρχει λοιπὸν μία διαφορὰ μικρά, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἐφαρμοσθῇ κάθε σύστημα διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἡ συγκέντρωσις καὶ νὰ εἶναι συμφέρουσα διὰ τοὺς παραγωγοὺς, καὶ κυρίως τοὺς μικροὺς περὶ τῶν ὁποίων ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα πρέπει νὰ γίνῃ καθολική, ἢ νὰ γίνῃ μεγάλης χρονικῆς διαρκείας. Ἄς ἔλθωμεν εἰς τὸ 1950–51. Ἡ Κυβέρνησις ἀνέθεσεν εἰς τὴν Α. Ε. «Ἐλαιουργική».

§67Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς τὴν Ἐλαιουργικὴν ὡς συνεταιριστικὴν Ὀργάνωσιν.

§68Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Διέθεσε εἰς τὴν Ἐλαιουργικὴν τὴν συγκέντρωσιν 40 χιλ. τόννων ἐλαίου πρὸς 11 χιλ. τὴν ὀκᾶν. Ἡ τιμὴ ἦτο ἡ ἀνωτέρα δυνατή, διότι βεβαίως θὰ πάρωμεν τὴν ἀνωτέραν τιμὴν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἡ συγκέντρωσις. Ἡ παραγωγὴ ἦτο 90 χιλ. τόννοι. Εἰς ὀλίγον χρονικὸν διάστημα ἡ Ἐλαιουργικὴ συνεκέντρωσε τὴν ποσότητα τῶν 40 χιλ. τόννων διότι ἡ τιμὴ ἦτο ἡ καλυτέρα, διότι ἡ ἀγορὰ δὲν εἶχε τότε τιμὴν, δεδομένου ὅτι ὑπῆρχε τὸ δελτίον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπέτρεπεν εἰς τοὺς ἐμπόρους..........

§69Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πῶς δὲν ἠμποροῦσαν. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐζούσατε;

§70Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὀφείλετε νὰ ὁμολογήσετε ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 11 χιλ. ἦτο ἡ μεγαλυτέρα τῆς ἀγορᾶς.

§71Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δι’ αὐτὸ τὴν ἐθέσαμεν.

§72Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Συνεκεντρώθησαν οἱ 40 χιλ. τόννοι καὶ οἱ 50 χιλ. τόννοι ποὺ ἐπερίσσευσαν ἐπωλήθησαν εἰς τὰς 8 καὶ 9 χιλιάδος δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Συνέπεια τῆς πτώσεως αὐτῆς ἦτο τὸ πλεῖστον τῆς παραγωγῆς ἐλαιολάδου 1951–52 νὰ πωληθῇ ἀπὸ τὸν παραγωγὸν μὲ τιμὴν 8 καὶ 9 χιλ. δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Ἡ σώφρων αὐτὴ πολιτικὴ εἶναι ἄγνωστον ἀκόμη, τὶ ἀπέδωσε, διότι δὲν ἐξητάσθη ἀκόμη καὶ τὸ θέμα τῆς διαχειρίσεως τοῦ ἐλαίου αὐτοῦ ὑπὸ τῆς Ἐλαιουργικῆς. Ἐφέτος ἡ Κυβέρνησις ἐμπροθέσμως ἐξήγγειλε ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου καὶ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τὰ ληπτέα μέτρα, ἤτοι τιμὴν ἀσφαλείας 14 χιλ. δραχμὰς διὰ τὸ ἔλαιον 5 μέχρι 15 βαθμῶν ὀξύτητος καὶ δάνεια ἐπὶ ἐνεχύρῳ τοῦ προϊόντος. Καὶ ἐρωτᾶται: Ἅπαξ καὶ ἤρχισεν ἡ ἔκθλιψις τοῦ ἐλαίου διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν παρενέβη; Διότι ἡ τιμή, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ εἰς τὰς παραγωγικὰς περιφερείας ἦτο πολὺ ἀνωτέρα τῆς τιμῆς αὐτῆς. Εἰς τὴν Κέρκυραν, εἰς τὴν Μυτιλήνην, εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ εἰς Κρήτην ἡ τιμὴ ἦτο 16.000.

§73Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ποῦ ζῆτε, κ. συνάδελφε;

§74Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κατὰ ποῖον, λοιπόν, τρόπον ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπενέβαινε νὰ δώσῃ τὰς 14 χιλ., ὅταν εἰς τὴν Κέρκυραν, εἰς τὴν Μυτιλήνην καὶ εἰς ἄλλας ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας ἐπωλεῖτο 16 χιλ. Ὅταν ὅμως μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου καὶ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ τὸ κλείσιμο τῆς ἀγορᾶς τῆς Ἰταλίας διὰ λόγους ἐσωτερικῆς πολιτικῆς, αἱ τιμαὶ κατήρχοντο, τότε ἐπενέβαινεν ἡ Τράπεζα ρυθμιστικῶς καὶ κατ’ ἐπαρχίαν. Εἰς τὴν Λευκάδα ὅπου δὲν ὑπάρχει ὠργανωμένον ἐμπόριον, πράγματι αἱ τιμαὶ ἔπεσαν εἰς τὰς 13 χιλ. Παρενέβη ἡ Ἀγροτικὴ καὶ ἔδωσε καλυτέρας τιμὰς 14–15 χιλ. Ἀπὸ 1ης Δεκεμβρίου ποὺ ἔδωσεν ἡ Τράπεζα καλυτέρας τιμάς, μέχρι τέλους Ἰανουαρίου, ἐπωλήθησαν εἰς τὴν Τράπεζαν 70.000 ὀκάδες ἐλαίου, ἐνῷ 100.000 ὀκάδες περιῆλθον εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων καὶ ὅλα αὐτὰ ἐπὶ ἐμπορευσίμου ἐλαίου ἑνὸς ἑκατομμυρίου πεντακοσίων χιλιάδων ὀκάδων. Τὸ συμπέρασμα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι, ὅτι ἡ μεγαλυτέρα ποσότης ἐλαίου εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, διότι ἐλπίζει καλυτέρας τιμάς, διότι ἂν δὲν τὸ ἐπώλησεν ἀπὸ 15 Νοεμβρίου μέχρι τέλους Νοεμβρίου μὲ 13 χιλ. εἰς τὸ ἐμπόριον διατὶ δὲν τὸ ἐπώλησεν εἰς τὴν Τράπεζαν μὲ 14 χιλ. ἐπὶ δύο μῆνας;

§75Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, διότι οἱ ἀγρόται μας δὲν παραδέχονται τὴν τιμὴν τῶν 14 χιλ. Σεῖς ποὺ ἐκπροσωπεῖτε ἐλαιοπαραγωγικὸν διαμέρισμα νὰ μᾶς εἴπητε εἶναι εὐχαριστημένοι οἱ παραγωγοὶ μὲ τὶς 14 χιλ.;

§76Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Οἱ παραγωγοὶ δὲν εἶναι εὐχαριστημένοι καὶ δὲν πρέπει ποτὲ νὰ εἶναι εὐχαριστημένοι μὲ οἱανδήποτε τιμήν, διότι ἔχουν ν’ ἀντιπαλαίσουν μὲ τὴν ἀγορὰν καὶ ἄλλους κινδύνους. Εὑρίσκονται χωρὶς καμμίαν προστασίαν ἀπέναντι τῆς ἀγορᾶς. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν θὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἄφρων. Δὲν ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ τιμὴ εἶναι καλή, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ξεχωρίσωμεν τὴν τιμὴν ἀσφαλείας ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν. Ἐὰν ἐκάμνομεν συγκέντρωσιν καθολικήν, θὰ ἔπρεπε νὰ καθορίσωμεν ἀσφαλῶς τὴν τιμὴν τῶν 17 χιλ. Ἡμεῖς ὅμως κάμνομεν πολιτικὴν παρεμβατικὴν καὶ τὸ λάδι ποὺ ἠγόρασεν ἡ Κυβέρνησις, τὸ ἔκαμε διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμάς. Καὶ τώρα ἂς ἔλθωμεν εἰς τὴν λογικὴν τῶν ἀριθμῶν διὰ νὰ τελειώσω. Ὁ Λευκάδιος παραγωγὸς τὸ 1951–52, ὁ περισσότερον εὐνοηθείς, εἰσέπραξεν 11 χιλ. δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν:

Ἤτοι ὁ παραγωγὸς τὸ 1951–52 ὁ περισσότερον εὐνοηθεὶς εἰσέπραξεν 9.200 κατ’ ὀκᾶν, ἢ 8.200 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, ἐὰν ἐπώλησε πρὸς 10.000, ἢ 7.200 δρχ. ἐὰν ἐπώλησε πρὸς 9.000. Ἂς ἔλθωμεν εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχήν. Ὁ παραγωγὸς ὁ περισσότερον πληγεὶς τὸ 1953–54, ὁ παραδώσας ὅλην τὴν παραγωγήν του εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν εἰσέπραξε 14–15 χιλ. δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν: (τιμὴ πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς)

Ἤτοι εἰσέπραξε 12.500–13.000. Ἡ διαφορὰ τῆς καλυτέρας τιμῆς τοῦ 1951–52 μὲ τὴν χειροτέραν τιμὴν τοῦ 1953–54 εἶναι 9.200 μὲ 12.500 δρχ. ἤτοι αὔξησις 40%. Ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὴν μέσην τιμήν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁ παραγωγὸς κατὰ τὸ 1951–52 ποὺ ἦτο 9.000 ἤγουν 7.200, ποὺ ἦτο μὲ τὴν μέσην τιμὴν τοῦ 1954 ποὺ εἶναι 15.000.............

§77Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δηλαδὴ πανηγυρίζουν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Λευκάδα τώρα, ἐνῷ τὰ τηλεγραφήματα ποὺ στέλλουν οἱ Συνεταιρισμοὶ εἶναι ἀντίθετα.

§78Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μοῦ φαίνεται, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ ὁμιλοῦν......... Ἐπανέρχομαι λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ λέγω, ὅτι ἡ αὔξησις εἶναι 70% καὶ συγχρόνως ἔχουν καὶ ἕνα ἄλλο ἀβαντάζ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δώσουν οὔτε μίαν ὀκᾶν κάτω τῶν 14.000 δραχμῶν, ἐνῷ πρὶν αὐξηθῇ δὲν ἐγένετο αὐτό. Καὶ τὸ σπουδαιότερον ἀπ’ ὅλα εἶναι, ὅτι ἡ ὀξυμέτρησις τοῦ ἐλαίου γίνεται ἀπὸ εἰδικοὺς χημικοὺς καὶ ὄχι ἀπὸ ἐμπειροτέχνας, ὅπως ἔκαμεν ἡ «Ἐλαιουργική». Τελειώνω, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ μὴ σᾶς συγχύζω, διότι γνωρίζετε, ὅτι δὲν ἔχω διαφορὰς εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαιολάδου μαζί σας, μόνον εἰς τὸ ζήτημα τῆς πολιτικῆς καὶ λέγω τὸ ἑξῆς. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐπεβαρύνθη ἐφέτος μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς παρεμβατικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἦτο δυνατὸν λοιπὸν νὰ καταρτίσῃ εἰδικευμένα συνεργεῖα σὲ κάθε τόπον, διὰ νὰ κάμῃ τὴν συγκέντρωσιν καὶ διὰ τοῦτο μοιραίως ἀπηυθύνθη εἰς τοὺς συνεταιρισμούς, οἱ ὁποῖοι ἐπ’ ὀνόματι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης θὰ βοηθοῦσαν τὴν συγκέντρωσιν, εἰς ὡρισμένας περιοχὰς ὅπου οἱ Συνεταιρισμοὶ οἱ Γεωργικοὶ δὲν εἶχον πίστιν. Ἡ τριτοβάθμιος συνεταιριστικὴ Ὀργάνωσις «Ἐλαιουργικὴ» ἠγγυήθη εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν τῆς συγκεντρώσεως. Αὐτὴ ἦτο ἡ σημερινὴ ἀνάμιξις τῆς τριτοβαθμίου Ὀργανώσεως «Ἐλαιουργική». Ἁπλῶς ἦτο μία ἐγγύησις ὅτι αἱ κατὰ τόπους συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις εἶχον πίστιν ἀπέναντι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ὑπάρχει ὅμως μεγάλη διαφορὰ ἀπὸ τὴν διαχείρισιν ὁλοκλήρου τοῦ ἐλαίου τῆς παραγωγῆς τοῦ 1951–1952, ποὺ ἔκανε ἡ «Ἐλαιουργικὴ» τότε. Αὐτὰ καὶ μόνον εἶχον νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τίποτε ἐπὶ πλέον. (Χειροκροτήματα).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον.

§80Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεώς μας τῆς 18 Δεκεμβρίου εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξωμεν διὰ μακρῶν καὶ ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ τὸ θέμα τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς, καθ’ ἑαυτὴν καὶ εἰς τὰ πλαίσια τῆς παγκοσμίου τοιαύτης νὰ εἴπωμεν ποῖα μέτρα θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις πρὸς προστασίαν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, διὰ νὰ εἴχαμεν μεγαλυτέραν ἐξαγωγὴν ἐλαίου καὶ νὰ ἐπετυγχάναμεν καλυτέρας τιμάς. Διὰ νὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα εἶπον κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου ἐκείνης, δὲν ὑπάρχει ἀποχρῶν λόγος. Ἔρχομαι μόνον νὰ συναγάγω τὰ συμπεράσματα ἐκ τοῦ διαδραμόντος ἔκτοτε χρόνου καὶ ἀπὸ ὅ,τι μέχρι τοῦδε ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι θὰ εἴμεθα ἀκριβέστεροι, ἐὰν ἐλέγαμεν ὅτι ἡ συζήτησις αὕτη γίνεται πλέον κατόπιν ἑορτῆς. Διότι παρῆλθεν ὁ χρόνος τῆς συγκεντρώσεως καὶ τώρα πολὺ ἀργὰ συζητοῦμεν περὶ αὐτῆς. Ὅπως καὶ ἄλλοτε εἴπομεν ἡ συγκέντρωσις πρέπει νὰ γίνεται κατὰ τοὺς μῆνας τῆς ἐκθλίψεως τοῦ ἐλαιοκάρπου, δηλαδὴ κατὰ τοὺς μῆνας Ὀκτώβριον, Νοέμβριον καὶ τὸ πολὺ Δεκέμβριον. Ἐνῷ ἤδη εὑρισκόμεθα εἰς τὸν μῆνα Φεβρουάριον καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον τὸ ἐλαιόλαδον δὲν εὑρίσκεται πλέον εἰς χεῖρας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἑπομένως ἡ συγκέντρωσις δὲν εἶναι δυνατή. Ἐὰν ἐγένετο συγκέντρωσις πράγματι, καὶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ θὰ ἐπετύγχαναν λογικὰς τιμὰς διὰ τὸ προϊὸν των καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶχεν εἰς χεῖρας της τὸ ρυθμιστικὸν ἐκεῖνο ἀπόθεμα, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ τῆς ἦτο δυνατὴ ἡ συγκράτησις τῶν τιμῶν εἰς τὰ ἐπίπεδα τὰ ὁποῖα θὰ ἐνόμιζεν, ὅτι ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πολιτικήν της. Ἐπίσης κατόπιν ἑορτῆς ἔρχεται καὶ τὸ θέμα τῆς τιμῆς ἀσφαλείας. Καθώρισεν ἡ Κυβέρνησις τιμὴν ἀσφαλείας 14.000 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Τὴν τιμὴν αὐτὴν θεωροῦμεν τελείως ἀπαράδεκτον, διότι δὲν εἶναι τιμὴ ἀλλὰ ὑποτίμησις τοῦ ἐλαίου. Παρ’ ὅλα ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ προλαλήσας ἀξιότιμος συνάδελφος, ἡ τιμὴ αὐτὴ οὐδὲ στοιχειωδῶς ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ ὕψος τῶν τιμῶν τῶν λοιπῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἀλλ’ οὔτε καὶ ὅταν ἐδόθη, παρεσχέθη μὲ τὰς ἐξασφαλίσεις, τὰς ὁποίας ἀνέμενον οἱ παραγωγοί. Διότι μόνον μετὰ τὰς ἑορτὰς καὶ περὶ τὰ τέλη τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου, ἤρχισεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ ἀποστέλλῃ ἐμβάσματα εἰς τὰ κατὰ τόπους Ὑποκαταστήματά της, διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ τὴν τιμὴν αὐτὴν εἰς τὰς περιφερείας, εἰς τὰς ὁποίας τὸ ἐλαιόλαδον ἐπωλεῖτο εἰς τιμὰς μικροτέρας τῶν 14.000 δραχμῶν. Ἡ τιμὴ αὐτὴ εἰς τὰς πλείστας τῶν περιοχῶν ἦτο ἀπαράδεκτος καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἔδωσαν τὸ ἔλαιόν των οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, διότι τὴν ἐθεώρησαν ὡς ἐξευτελιστικήν. Ἐξαίρεσιν ἀπετέλεσεν ἡ Κρήτη καὶ μερικαὶ ἄλλαι ἀσήμαντοι περιοχαί. Ἐπίσης κατόπιν ἑορτῆς ἔρχεται τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου, διότι ὡς μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία διὰ μακρῶν νὰ ἀναπτύξωμεν ἄλλοτε, τὸ ἐλαιόλαδον πρέπει νὰ ἐξάγεται κατὰ τοὺς μῆνας τῆς ἀνοίξεως, ἔτι δραστηριώτερον τοῦ θέρους καὶ τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ φθινοπώρου. Ὅταν γίνεται κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ἐκθλίψεως, ὅτε ὑπάρχει ἀθρόα ἡ προσφορὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν, δὲν συμφέρει νὰ γίνεται ἐξαγωγή. Ἐγὼ θὰ ἔφθανα μέχρι τοῦ σημείου, ὡς εἶπον καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην ἀγόρευσίν μου, ὅτι πρέπει σήμερον νὰ σταματήσῃ πᾶσα ἐξαγωγὴ ἐλαίου, διότι ἂν ὑπολογίσωμεν καὶ τὸ παρακράτημα, αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι χαμηλότεραι τῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἑπομένως δὲν συμφέρει, οὔτε εἰς τὸν παραγωγόν, οὔτε εἰς τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν μας νὰ γίνεται ἐξαγωγὴ κατὰ τοὺς μῆνας Ἰανουάριον Φεβρουάριον καὶ Μάρτιον. Ἐξαγωγὴ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου καὶ ἐφεξῆς. Καὶ παραμένει εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως ἐξ ὁλοκλήρου τὸ γεγονὸς ὅτι ἀφῆκε καὶ παρῆλθεν ὁ χρόνος τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ ἐλαιολάδου καὶ δὲν ἐπραγματοποίησεν ἐξαγωγάς.

§81Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Κύριοι συνάδελφοι, πρὸς Θεοῦ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ τὸ λέγητε.

§82Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τὸ εἶπον καὶ εἰς τὴν προηγουμένην μου ἀγόρευσιν.

§83Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἡ βάσις τοῦ συλλογισμοῦ σας εἶναι ὀρθοτάτη, ἀλλὰ σᾶς ὑπενθυμίζω ὅπως ἠρώτησεν ὁ κ. Μητσοτάκης τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος, κύριοι συνάδελφοι, ἐζήσατε εἰς τὴν Ἑλλάδα; Εἶχον νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐδῶ ἔγινε τὴν 9ην Ἀπριλίου ἡ ἀναπροσαρμογὴ καὶ τὴν ἑπομένην τῆς ἀναπροσαρμογῆς παρετηρήθη μία τάσις ὑψώσεως τοῦ ἐλαιολάδου, καταπληκτική.

§84Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Δι’ αὐτὸ ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν. Διότι δὲν ἐπωφελήθη τῆς εὐκαιρίας ἐνῷ τῆς ἐδόθησαν αἱ προϋποθέσεις ἐξαγωγῆς καὶ ἐνῷ εἴχαμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ κάμωμεν ἀθρόαν ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου, ὥρισε παρακράτημα καὶ μάλιστα τόσον ὑψηλὸν παρακράτημα, ὥστε δὲν ἦτο πλέον δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐξαγωγή.

§85Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας). Ἐφ’ ὅσον μοῦ ἐκάματε τὴν χάριν νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε τὴν διακοπὴν παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσετε. Λέγω ὅτι, μετὰ τὴν 9ην Ἀπριλίου ἐσημειώθη ἀνατίμησις τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαιολάδου καταπληκτική, καὶ ὁμιλῶ περὶ τῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ὄχι τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐκείνην τὴν στιγμήν, ὅπου δὲν ἐπροφθαίναμεν νὰ πωλοῦμεν ἐλαιόλαδον ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων καὶ ποὺ ἠναγκάσθημεν διὰ νὰ συγκρατήσωμεν τὰς τιμάς, διότι ἡ Βόρειος Ἑλλάς, ἡ Μακεδονία καὶ ἡ Θράκη ἐτηλεγραφοῦσαν κάθε ἡμέραν καὶ ἔλεγον ὅτι διάφοροι ἔμποροι κερδοσκοποῦν ἐπάνω εἰς τὸ λάδι, διότι τὸ ἐλαιόλαδον, κύριοι, κατὰ τὸ τέλος τῆς περιόδου καὶ μάλιστα τῆς ἀσόδου χρονιᾶς, εὑρίσκεται βεβαίως, ὄχι εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ τῶν ὀλίγων ἐμπόρων, ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὴν κρίσιν σας, νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐξαγωγήν; Ἐγὼ θὰ σᾶς ἐρωτήσω, κύριε συνάδελφε, ἐδῶ παρήλασαν ὑπὸ διαφόρους συνθέσεις ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου, ἐπετρέψατε σεῖς ποτὲ ἐξαγωγὴν ὑπὸ οἱασδήποτε συνθήκας; Δὲν μᾶς κάμνετε τὴν χάριν νὰ μᾶς εἴπητε, πόσον ἐλαιόλαδον ἐξῆλθεν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον; Ξεύρετε ὅτι ἐξήχθη μέσα εἰς 2–3 μῆνας πολλαπλάσιον ἔλαιον, ἀπ’ ὅ,τι καθ’ ὅλα τὰ τελευταῖα χρόνια; Ὕστερα μᾶς κάμνετε ἔλεγχον σεῖς τῆς πολιτικῆς μας; (Χειροκροτήματα). Ἡμεῖς, ἁπλούστατα, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἑπομένην τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν τὸν Ἀπρίλιον, ὅταν πλέον τὸ λάδι δὲν ὑπῆρχεν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, βεβαιότατα δὲν ἐπετρέψαμεν τὴν ἐξαγωγήν. Διατί; Διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅτι ταύτης θὰ ἐπωφελοῦντο οἱ κερδοσκόποι καὶ διότι ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἐγεννᾶτο ζήτημα ἀνεφοδιασμοῦ ὁλοκλήρου τῆς Βορείου καὶ πλείστου μέρους τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος. Ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἀγωνιοῦσα καὶ ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἐπηρωτώμην διὰ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἐγὼ θὰ ἔκαμνα, τότε, ἐξαγωγήν; Μά, σεῖς, ἀγαπητὲ φίλε, δὲν ἐκάματε ἐξαγωγήν, ὅταν, μετὰ τὴν περίφημον συγκέντρωσιν τῶν 33.000 τόννων, περὶ τῆς ὁποίας θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλήσω, ἔπιπτεν ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἰς 8.000 δραχμὰς καὶ ὅταν εἴχατε τεραστίαν ἐσοδείαν καὶ τεράστια ἀποθέματα. Σεῖς δὲν ἐσκέφθητε, οὔτε τότε νὰ κάμετε ἐξαγωγήν καὶ ζητεῖτε ἀπὸ ἡμᾶς νὰ ἐκάμωμεν ἐξαγωγὴν ἣν ἑπομένην τῆς ἀναπροσαρμογῆς; Ἡμεῖς μόλις ἐπλησίασεν ἡ ἐποχὴ τῆς νέας ἐσοδείας, κατεστήσαμεν δυνατὴν τὴν ἐξαγωγὴν καὶ τὴν κατεστήσαμεν δυνατὴν καθ’ ὅσον χρονικὸν διάστημα ἐπέτρεπον τοῦτο αἱ διεθνεῖς τιμαί. Μετὰ ἐπέσαμεν εἰς τὴν περίοδον, περὶ τῆς ὁποίας σεῖς ὀρθῶς ὡμιλήσατε. (Χειροκροτήματα).

§86Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς ὅταν περιωδεύατε τὴν Θράκην, παρουσιάσθη τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Ξάνθης καὶ ὅλοι οἱ κάτοικοι διὰ τῶν ὀργάνων των, διότι εἶχε φθάσει τὸ λάδι 22.000 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν καὶ διετάξατε τηλεγραφικῶς νὰ ἔλθουν 200 βαρέλια καὶ ἡ τιμὴ κατῆλθε.

§87Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Προσωπικῶς εἰς οἱανδήποτε πτέρυγα καὶ ἐὰν ἀνήκαμεν, συνιστούσαμεν εἰς τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν, νὰ κάμῃ ἐξαγωγὴν ἐλαίου. Ἐὰν αἱ προϋποθέσεις ὑπῆρχον δι’ ἑκάστην Κυβέρνησιν καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς θητείας της νὰ κάμῃ τὴν ἐξαγωγὴν ἢ ὄχι, αὐτὸ διαφεύγει τῆς προσοχῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Διότι προϋποθέσεις ἐξαιρετικαὶ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου ἐδημιουργήθησαν, κυρίως, μετὰ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Τότε, πράγματι ἀπὸ 15.000 ποὺ εἶχε τὸ δολλάριον καὶ ἔφθασεν εἰς τὰς 30.000 βέβαια ὑπῆρχον ἄριστοι αἱ προϋποθέσεις ἐξαγωγῆς καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς ἐλέγχομεν, διότι δὲν τὴν ἐκάματε. Μᾶς λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι ἐὰν τὴν ἔκαμνε τὴν ἐξαγωγὴν δὲν θὰ ἐπωφελοῦντο ταύτης οἱ παραγωγοί, ἀλλὰ οἱ ἔμποροι, διότι τὸ λάδι εὑρίσκετο τότε, εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων.

§88Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας). Ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ διότι τὸ ἐζήτει ἡ Βόρειος Ἑλλάς.

§89Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Μάλιστα, διότι τὸ ἐζήτει ἡ Βόρειος Ἑλλάς. Ἀλλ’ εἴχατε εἰς χεῖρας σας συγκέντρωσιν ἐλαίου ἱκανῆς ποσότητος καὶ μὲ τὴν ποσότητα αὐτὴν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφοδιάσετε ὄχι τὰς βορείας ἐπαρχίας, παρὰ διπλάσιον ἀριθμὸν κατοίκων τῶν βορείων ἐπαρχιῶν. Εἴπατε ὅτι ἔπρεπε νὰ τροφοδοτηθοῦν αἱ βόρειαι ἐπαρχίαι. Μὲ τὸ ἔλαιον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο εἰς χεῖρας σας μετὰ τὴν ὑποτίμησιν καὶ εὑρίσκοντο εἰς χεῖρας σας τότε περίπου 19–20.000 τόννοι, ἦτο δυνατὸν ἐπὶ ἑξάμηνον καὶ πλέον νὰ τροφοδοτήσετε τὸν πληθυσμὸν τῆς Βορ. Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Ἦτο δυνατὸν ἐπίσης τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου, διότι δὲν θὰ ἐξετάσωμεν ἐὰν τὸ λάδι, εὑρίσκετο εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων ἢ τῶν παραγωγῶν. Ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου εἶναι ἑνιαία. Ὑπάρχουν τὰ ἑξῆς δεδομένα, τὰ ὁποῖα ὤφειλαν νὰ πείσουν τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἔχασε τὴν ψυχραιμίαν της εἰς τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου, θὰ ἐξηγήσω δέ, διατὶ τὴν ἔχασε πράγματι. Κύριοι συνάδελφοι ἔχομεν κατὰ διετίαν μίαν παραγωγὴν περίπου 250.000 τόννων, δηλαδὴ ἔχομεν 60 μὲ 90.000 τόννους κατὰ τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον δὲν ὑπάρχει ἐσοδεία, καὶ ἔχομεν ἐπίσης 150–190.000 τόννους κατὰ τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον ὑπάρχει καλὴ ἐσοδεία. Δι’ ὅλας μας δὲ τὰς χρήσεις, κατ’ ἀνώτατον ὅριον, ἐτησίως, δὲν ἐξοδεύομεν περισσοτέρους ἀπὸ 100.000 τόννους. Ἔχομεν ἑπομένως, καθ’ ἑκάστην διετίαν ὁπωσδήποτε ἕνα περίσσευμα 50–60.000 τόννων καὶ ἑκάστη Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἔχῃ εἰς τὴν γραμμήν της ὡς βασικὴν κατεύθυνσιν τὸ πῶς θὰ ἐξάγῃ τὸ ποσὸν τοῦτο, διὰ νὰ τὸ διαθέσῃ καὶ νὰ ἐπωφελῆται ταὐτοχρόνως καὶ τῆς εἰσαγωγῆς συναλλάγματος. Σᾶς φέρω ὡς παράδειγμα τὴν Τουρκίαν, ἡ ὁποία, ἐνῷ δὲν ἔχει παραγωγὴν ἐλαιολάδου, καὶ παράγει κατὰ διετίαν κατὰ μέσσον ὅρον 50–60.000 τόννους, ὅμως ἐρρύθμισε τὸ ζήτημα κατὰ τρόπον ὥστε ὁ πληθυσμός της νὰ τρώγῃ ἡλιέλαιον καὶ λινέλαιον καὶ ἐξάγει κατ’ ἔτος περίπου 10.000 τόννους. Ἐφέτος δὲν ἐξήγαγε, διότι ἐζήτησε τιμὴν 600 δολλαρίων κατὰ τόννον. Ἑπομένως, τὰ ἐπιχειρήματά σας ὅτι δῆθεν θὰ ἀφήνατε τὴν Β. Ἑλλάδα ἄνευ ἐλαίου, καὶ ὅτι δῆθεν τὸ συνάλλαγμα θὰ περιήρχετο εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων, δὲν ἔχουν θέσιν εἰς τὴν συζήτησιν ταύτην. Αὐτὰ εἴχομεν νὰ εἴπωμεν ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγῆς ἐλαίου. Ὡς πρὸς τὴν συγκέντρωσιν, κάμνω ἁπλῶς τὴν διαπίστωσιν ὅτι δὲν ἐνηργήθη. Ἐὰν ἐνηργεῖτο, θὰ εἶχεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν διάθεσίν της, διὰ τὴν ἐπερχομένην διετίαν, ἕνα ἀπόθεμα ἐλαίου, τὸ ὁποῖον, ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ρίψῃ εἰς τὴν ἀγοράν, ὅταν ἔβλεπεν ὅτι αἱ τιμαί του ἀνήρχοντο ὑπερμέτρως. Ποῦ ἔπεσε σήμερον ἡ Κυβέρνησις; Πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ χάσμα, τὸ ὁποῖον διὰ τῶν πράξεών της ἐδημιούργησε; Θὰ παρουσιασθῇ ἕνα θέμα μεγάλο, κατὰ τὴν διετίαν αὐτήν, ὅταν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαιολάδου θὰ τραβήξουν ἐπάνω καὶ θὰ μὲ ἐρωτήσητε: Δὲν χαίρω ὡς παραγωγός; Δὲν χαίρω δι’ αὐτὸ διότι δὲν πρόκειται ἐκ τῆς ἀνατιμήσεως νὰ ὠφεληθῇ οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ὁ μικροπαραγωγός, ὅστις ἐπώλησεν ἤδη τὸ ἔλαιόν του. Κατ’ εὐφημισμόν, ὅλα αὐτὰ λέγονται μέτρα προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Ἡ ἐλαιοπαραγωγή, κύριοι, δὲν ἔχει ἀνάγκην προστασίας. Τὸ μόνον ἐθνικὸν προϊόν, ποὺ δὲν ἔχει ἀνάγκην κρατικῆς προστασίας, εἶναι τὸ ἔλαιον. Ἔχει ἀνάγκην προστασίας ὁ καπνός, τὸ σιτάρι, τὸ βαμβάκι. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἀνάγκην προστασίας εἶναι τὸ ἔλαιον. Τὸ ἔλαιον θέλει: Νὰ τὸ ἀφήσουν αἱ Κυβερνήσεις ἐλεύθερον διὰ νὰ πάρῃ ἐπάνω του. Νὰ φύγῃ. Διότι ἠμπορεῖ νὰ ἐξαχθῇ. Εἶναι προϊόν, τὸ ὁποῖον κατὰ 80% ἔχει κατανάλωσιν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ τὸ ὑπόλοιπον καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν βάλῃ ἐμπόδια. Ἀλλὰ ποῦ φθάνομεν τώρα;

§90Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Ὄχι μόνον ἔκαμε παρακράτημα, ἀλλὰ εἶχε καὶ τιμὴν διατιμήσεως εἰς τὸν τόπον καταναλώσεως.

§91Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τιμὴν ὅμως μικροτέραν τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως.

§92Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τὴν τιμὴν καταναλώσεως καὶ ἐὰν ἐπῆραν 200 δραχ. παραπάνω, αἱ Ἐπιτροπαὶ καθορισμοῦ τιμῶν ἐκάλουν τοὺς ἐμπόρους εἰς τὰ Δικαστήρια. Καὶ ἂν παύσῃ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Κράτους διὰ τὸ λάδι, θὰ εἴμεθα εὐχαριστημένοι, οὔτε ὅταν ἀνεβαίνῃ νὰ μᾶς κυνηγᾶνε, οὔτε ὅταν κατεβαίνῃ νὰ μᾶς προστατεύουν. Ἡ περίπτυξις αὐτή, τὴν ὁποίαν ἔκαμε τὸ Κράτος διὰ τὸ λάδι, εἶναι θανάσιμος. Διότι ὅταν κατεβαίνῃ, τρίβουν τὰ χέρια των μὲ χαιρεκακίαν ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις.

§93Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ, κύριε συνάδελφε, διότι μοῦ ὑπενθυμίζετε κάτι ποὺ εἶχον λησμονήσει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διέθεσε τὸ λάδι, τὸ ὁποῖον εὑρῆκεν ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, εἰς τιμὰς μικροτέρας τοῦ κόστους συγκεντρώσεως.

§94Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὁ κ. Καρτάλης τὸ ἔκαμε.

§95Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Σεῖς τὸ ἐκάματε. Ὁ κ. Καψάλης, ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Σήμερον, πῶς ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου, κατόπιν τῆς ματαιώσεως τῆς συγκεντρώσεως; Διότι οὐσιαστικῶς ἡ συγκέντρωσις ἐματαιώθη. Τὸ ἀντεμετώπισε μὲ τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου. Τὸ πρῶτον τηλεγράφημα ἐκ Μυτιλήνης ἔφθασε: «Ὑπουργὸς Ἐμπορίου κλπ. Ἀθήνας. Δημοσιευθεῖσα ἐφημερίδα «Καθημερινὴν» 21 λήγοντος ἀνακοίνωσις Γενικοῦ Γραμματέως Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ὅτι Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν, ἐνέκρινεν εἰσήγησιν Ὑπουργείου Ἐμπορίου, οὐσιαστικῆς ἐκμηδενίσεως δασμοῦ, εἰσαχθησομένου βαμβακοσπόρου, ἀντιμετωπιζομένης καὶ ἐπιδοτήσεως κατὰ εἰσαγωγήν, προυκάλεσεν ἀλγεινὴν ἐντύπωσιν ἐλαιοπαραγωγούς, προϊόν ὁποίων, ὑφιστάμενον συναλλαγματικὸν παρακράτημα ἐξαγωγήν, ὑποστῇ ἀνταγωνισμὸν παραχθησομένου βαμβακελαίου στὸπ. Διαμαρτυρόμενοι ζητοῦμεν ἀνάκλησιν τῶν ληφθεισῶν ἀποφάσεων εἰσαγωγῆς 15.000 τόννων βαμβακοσπόρου ἀποδίδοντος κατ’ ἐλάχιστον 5.000 τόννους βαμβακελαίου, ἐπιτρεπομένης ἐὰν κτηνοτροφία ἔχῃ ἀνάγκην εἰσαγωγῆς, ἐπιδοτουμένης ἔστω βαμβακόπιττας. Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Λέσβου. (Ὑπογραφὴ) Χατζηευστρατίου». Δηλαδή, ἠρχίσαμεν τώρα τὴν εἰσαγωγὴν σπόρων μὲ τὴν δικαιολογίαν καλύψεως ἀναγκῶν ζωοτροφῆς διὰ τῆς εἰσαγωγῆς βαμβακόπιττας διὰ τὰς κτηνοτροφικὰς ἀνάγκας καὶ εἰσάγομεν βαμβακόσπορον. Διὰ τοῦ τρόπου ὅμως αὐτοῦ, ὑποκαθιστῶμεν τὴν συγκέντρωσιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνεργήσῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ὠφελήσῃ τοὺς παραγωγοὺς καὶ νὰ ἔχῃ τὸ ἀπόθεμα εἰς χεῖρας της. Αὐτὸ ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις. Τὸν πρῶτον ἐχθρὸν τοῦ λαδιοῦ τὸν ἀσπάζεται τὴν στιγμὴν αὐτήν. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ λησμονῇ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὁ μέγας Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ἔγινεν ἀντιδημοτικὸς εἰς τὴν Μυτιλήνην ὅταν κάποτε τοῦ ἐξέφυγεν ὅτι ἡ σύζυγός του ἐχρησιμοποιοῦσε εἰς τὸ σπίτι του σπορέλαιον. Αὐτὸ βλέπομεν τώρα. Ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἤρχισε νὰ εἰσάγῃ ἀθρόως σπορέλαιον, διότι δὲν ἔχει τὸ ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα εἰς χεῖρας της. Καὶ διὰ νὰ τελειώνω, κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω τὰ συμπεράσματά μου: Ἡ συζήτησις γίνεται κατόπιν ἑορτῆς. Διότι ἤρξατο ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου καὶ συγκέντρωσις δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ γίνῃ. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τοῦ δάκου, τὸ ὁποῖον ἀκόμη δὲν ἔθιξα. Ἀληθὲς εἶναι ὅτι, τοὐλάχιστον ἡ ἰδική μου περιφέρεια, δὲν ἤθελε τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου ὑποχρεωτικήν, τὴν ἤθελε προαιρετικήν, διότι ἀληθὲς εἶναι ὅτι ἡ μέθοδος Μπερλέζε εἰς ἄλλας περιφερείας εἶχε καλὰ ἀποτελέσματα καὶ εἰς ἄλλας δὲν εἶχεν. Ἀκόμη καὶ εἰς τμήματα τῶν αὐτῶν περιφερειῶν. Εἰς τὴν νῆσον Λέσβον, καὶ τὸ Β. Α. τμῆμα, ὑπὸ τοῦ 1946 δὲν ἤθελον τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου, διότι συνέτρεχον εἰδικαὶ κλιματολογικαὶ συνθῆκαι, καθ’ ἃς ἡ καταπολέμησις διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς δὲν ἦτο τελεσφόρος καὶ συμφέρουσα, ἐνῷ εἰς ἄλλα τμήματα τὴν ἤθελον καὶ ἔσχε καλὰ ἀποτελέσματα. Ἀλλά, νομίζω ὅτι, κακῶς γίνεται ἡ συζήτησις μόνον διὰ τὸν δάκον, διότι ἰσοζημίως καὶ ἰσοκινδύνως, εἰς τὴν Μυτιλήνην, τοὐλάχιστον, ἐφέτος, ἐζημίωσε τὸν ἐλαιόκοσμον, ὄχι μόνον ἡ ἀσθένεια ἐκ τοῦ δάκου, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ πυρηνοτρίτου, τῆς κικιδόμυγας καὶ τῶν μυκήτων, καὶ ἔκαμαν ζημίαν, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 60%. Εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ζημία, ἡ ὁποία ὑπῆρξε μέχρι σήμερον ἐν σχέσει πρὸς ὅλας τὰς ἐλαιοκομικὰς περιφερείας. Ὡς λύσιν θεραπείας προτείνω, νὰ συσταθῇ εἰς ἕκαστον ἐλαιοπαραγωγικὸν κέντρον ἐλαιοκομικὸς σταθμός, διότι διὰ τούτου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καθοδηγοῦνται οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ κατὰ τίνα τρόπον θὰ γίνεται ἡ πρόληψις καί, ἐν συνεχείᾳ, μετὰ τὴν διάγνωσιν καὶ τὴν ἐκδήλωσιν τῆς ἀσθενείας κατὰ τίνα τρόπον θὰ ἐπιχειρῆται ἡ θεραπεία τῶν ἀσθενειῶν τοῦ ἐλαιοκάρπου. Μόνον διὰ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, τῶν ἐλαιοκομικῶν σταθμῶν, θὰ εἶναι δυνατόν, μὲ τὰ μέσα τὰ ἐπιστημονικά, τὰ ὁποῖα διαθέτει τὸ Κράτος, νὰ παρακολουθήσῃ τὴν ἀσθένειαν καὶ νὰ καθοδηγήσῃ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς διὰ νὰ καταπολεμήσουν τὰς διαφόρους ἀσθενείας. Καὶ τελειώνω μὲ τὴν σύστασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐπανασυστήσῃ τὴν ἐπιτροπὴν ἐλαίου. Ὅλαι, τότε, αἱ συζητήσεις, ἴσως νὰ μὴ ἐπεξετείνοντο, ἐπὶ τοσοῦτον, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Αἱ προγενέστεραι Κυβερνήσεις εἶχον συστήσει τὴν Ἐπιτροπὴν ἐλαίου, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον βουλευταὶ ὅλων τῶν ἀποχρώσεων τῆς Βουλῆς καὶ ἐδημιουργεῖτο διὰ ταύτης διακομματικὴ συνείδησις ἐπὶ τῆς γραμμῆς τῆς ἐλαϊκῆς. Καὶ αἱ ὀξύτητες σιγὰ– σιγὰ εἶχον ἁπαλυνθῆ. Εἶναι γεγονὸς ὅτι τοὐλάχιστον κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη 1949, 1950, 1951 καὶ 1952, αἱ συζητήσεις τοῦ ἐλαίου εἶχον πολὺ μικροτέραν ὀξύτητα. Διότι εἶχε δημιουργηθῆ συνείδησις ἐπὶ ὡρισμένων κατευθύνσεων. Δηλαδή, ἐπιστεύθη ἀπὸ ὅλας τὰς παρατάξεις, ὅτι ἡ συγκέντρωσις ἔπρεπε νὰ γίνεται ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ συγκέντρωσις ἔπρεπε νὰ γίνεται κατὰ τοὺς μῆνας τῆς ἐκθλίψεως, ὅτι ἡ βοήθεια πρὸς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς θὰ ἔπρεπε νὰ γίνεται ταυτόχρονα κατὰ τὴν ἐποχὴν ταύτην. Ἐὰν ὑπῆρχε τὸ ὄργανον αὐτὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἐλαίου, θὰ ἐδημιουργεῖτο συγκερασμὸς τῶν διϊσταμένων ἀπόψεων, μεταξὺ τῶν παραγωγῶν καὶ καταναλώσεως. Τὰ ἀντιτιθέμενα συμφέροντα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀμβλυνθοῦν καὶ θὰ εὑρίσκετο ἡ ὀρθὴ λύσις. Πρὸ παντός, θὰ ἐδημιουργεῖτο μία διακομματικὴ συνείδησις, ἡ ὁποία θὰ ἐπέτρεπε νὰ δίδεται ἑκάστοτε ἡ ὀρθοτέρα λύσις ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἐλαίου, τὸ ὁποῖον καὶ πάλιν ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι θέμα Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, διότι ἀφορᾷ τὴν ζωὴν καὶ τὴν εὐημερίαν χιλιάδων Ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν καὶ ἀποτελεῖ δι’ αὐτοὺς ζήτημα ζωῆς ἢ θανάτου. (Χειροκροτήματα).

§96Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα ἀπόψε, εἶναι νὰ συμπληρώσω ὡρισμένα πράγματα σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς δακοκτονίας, τὰ ὁποῖα δὲν εἶπον εἰς τὴν προηγουμένην μου ὁμιλίαν τοῦ Δεκεμβρίου. Καὶ πρῶτον, θὰ ἤθελον μόνον δύο λέξεις νὰ εἴπω, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, διότι, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς, ἐτονίσατε, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ ἐκέρδιζον οἱ ἔμποροι ἐὰν ἐκάμνατε τότε τὴν ἐξαγωγήν.

§97Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὄχι μόνον αὐτό. Εἶπον — δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν θὰ ἐκέρδιζον οἱ ἔμποροι, μακάρι νὰ κερδίζουν καὶ οἱ ἔμποροι καὶ οἱ παραγωγοὶ — εἶπον, ὅτι θὰ ἐκέρδιζον οἱ ἔμποροι, δὲν θὰ ἐκέρδιζον οἱ παραγωγοὶ καὶ θὰ ὑπέφερεν ἡ Βόρειος Ἑλλάς.

§98Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἀποθέματα.....

§99Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐξήντλησα τὰ ἀποθέματα μέχρι τῶν 1100 τόννων.

§100Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Πάντως, τὸ ποσὸν αὐτὸ ἦτο ἀρκετὸν καὶ τὸ ἐκρατήσατε καὶ ἐφ’ ἑτέρου, πρέπει νὰ γνωρίζετε τὸ ἑξῆς, ὅτι οἱ ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι εἶχον συγκεντρώσει ἕνα ποσὸν εἰς τὰς ἀποθήκας των, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἐξαγάγουν, διότι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν θὰ τὸ ἐξήγαγον, ἔστω καὶ ἐὰν ἐκέρδιζον, διότι μᾶς ἐνδιαφέρει τὸ ἄλλο, ὅτι αὐτοὶ θὰ εἶχον τὴν δυναμικότητα κατὰ τὴν ἑπομένην περίοδον νὰ παραλάβουν καὶ νέον ποσόν.

§101Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἶναι τὸ μόνον σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχετε δίκαιον, ἀλλ’ αὐτὴν τὴν ὑγιᾶ πολιτικὴν θὰ ἤμην παράφρων νὰ τὴν ἐφαρμόσω τὴν στιγμὴν ποὺ ὅλη ἡ οἰκονομία, λόγῳ τῆς ἐπισυμβάσης ἀναπροσαρμογῆς, ἔπασχεν ἀπὸ ἕνα ψυχολογικὸν πυρετόν, ὑπὸ τὸν ὁποῖον ἔπρεπε πρῶτα νὰ περάσῃ διὰ νὰ ἠρεμήσῃ καὶ μετὰ νὰ ἐφαρμόσω αὐτὴν τὴν ὑγιᾶ πολιτικήν. Διερωτῶμαι, ὅμως, κύριε συνάδελφε, διατὶ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Μαλλιάκας καὶ ὅσα σεῖς λέγετε, δὲν τὰ ἐλέγατε καὶ — κάτι πάρα πάνω — δὲν τὰ ἐφηρμόζατε ἐπὶ τόσα χρόνια καὶ μέμφεσθε ἡμᾶς διότι διὰ πρώτην φορὰν ἐφηρμόσθη ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ἐπὶ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, μετὰ 15ετίαν ὅλην. Καὶ μᾶς κατηγορεῖτε διατὶ δὲν ἠρχίσαμεν αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τρεῖς μῆνας πρίν, ὅταν τρεῖς μῆνας πρὶν ἐκινδύνευεν ἡ Μακεδονία. Κύριε τῶν δυνάμεων, τί νὰ σᾶς εἴπω;

§102Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν νομίζω ὅτι ἔχετε δίκαιον ἀπολύτως εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπικαλῆσθε τὰ σφάλματα ἡμῶν, διότι ἡμεῖς τὰ σφάλματά μας τὰ ἐπληρώσαμεν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ δι’ αὐτὸ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν πτέρυγα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Σεῖς πρέπει νὰ διορθώσητε τὰ σφάλματα τὰ ἰδικά μας, καὶ ὄχι νὰ ἐπικαλῆσθε αὐτὰ διὰ νὰ δικαιολογήσητε τὰ δικά σας.

§103Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἄλλωστε, κύριε συνάδελφε, ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου εἰς ἐλαχίστας περιόδους ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ἐπέκεινα ἦτο δυνατή, ὅπως θὰ γνωρίζῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, διότι λόγῳ τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν εἶχεν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τῆς μικρᾶς σχετικῶς τιμῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τῆς συναλλαγματικῆς ἀντιστοιχίας, τὰ περισσότερα χρονικὰ διαστήματα δὲν ἦτο δυνατή.

§104Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Γεωργ.). Δὲν φαντάζομαι νὰ ὑποστηρίζητε τὴν ἄποψιν ταύτην μετὰ σοβαρότητος, διότι ἁπλούστατα, ὅσων προϊόντων ἡ τότε Κυβέρνησις ἐπεθύμει τὴν ἐξαγωγήν, γνωρίζουσα ὅτι ἡ ἐπίσημος τιμὴ τοῦ συναλλάγματος ἦτο πλαστή, ἐχορήγει ἐπιδότησιν. Ἐπὶ τοῦ ἐλαίου οὐδέποτε ἐχορήγησεν, ἐνῷ ἐχορήγησεν ἐπὶ τῶν ἄλλων προϊόντων. Αὐτὰ εἶναι — νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω — διὰ νὰ λέγωνται εἰς προεκλογικὰς συγκεντρώσεις, ἀλλὰ ὄχι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§105Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τῆς δακοκτονίας. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀναφέρω εἰς ὑμᾶς, τὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἔχω ἀπὸ τὰς παρατηρήσεις καὶ τὴν παρακολούθησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα κατὰ τὸ διάστημα τὸ διαρρεῦσαν, ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου μέχρι σήμερον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Διότι, ἐὰν μὲν συνεζητοῦμεν διὰ τὴν ἐφετεινὴν κατάστασιν, τὰ πράγματα δὲν θὰ ἦσαν καὶ τόσον σοβαρά, διότι ἡ ἐποχὴ ἔχει παρέλθει καὶ ὅ,τι ἦτο νὰ γίνῃ, ἔγινε. Ἐνδιαφερόμεθα ὅμως, καὶ διὰ τὸν χρόνον ποὺ ἔρχεται. Ἀναφέρομεν, τουτέστι, τὰς γνώμας μας, διὰ νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐνδείκνυνται διὰ τὴν τακτοποίησιν τῆς ἐρχομένης ἐσοδείας. Κύριοι συνάδελφοι, σήμερον δὲν ἔχομεν καμμίαν ἄλλην μέθοδον καλυτέραν ἀπὸ τὴν μέθοδον τοῦ Μπερλέζε. Εἶναι καὶ ἡ μέθοδος τοῦ παραθείου, ἡ ὁποία εὐτυχῶς κατὰ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω, ἀσφαλῶς λίαν συντόμως θὰ τεθῇ ἐν χρήσει, καθότι λέγεται, ὅτι, ὅταν εἰς τὸν ὀργανισμὸν εἰσαχθῇ, νομίζω, περὶ τὸ 1%, ὁ ὀργανισμὸς δέχεται τὴν ποσότητα αὐτὴν ὡς μεγίστην δόσιν δηλητηρίου, χωρὶς νὰ ὑφίσταται οὐδεμίαν ἐπίδρασιν. Τὰ πειράματα δέ, τὰ ὁποῖα κάμνουν τώρα τελευταῖα, φαίνεται ὅτι ἔχουν προχωρήσει εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὥστε αἱ ποσότητες, αἱ ὁποῖαι τίθενται εἰς τὸ διάλυμα τῆς διαβροχῆς νὰ εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ δίδουν τὸ ποσὸν τοῦ 1% εἰς τὸ ἔλαιον, τὸ ὁποῖον ποσόν, δὲν θὰ εἶναι ἐπικίνδυνον διὰ τὴν κατανάλωσιν. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, εὐχόμεθα νὰ λήξουν γρήγορα τὰ πειράματα αὐτὰ καὶ νὰ εἶναι ἀποτελεσματικὰ διὰ τὴν πρόληψιν, πράγματι, αὐτῆς τῆς ἀνυπολογίστου ζημίας, τὴν ὁποίαν ὑφίστανται οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἀπὸ τὸν δάκον. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, αὐτὰ δὲν γνωρίζομεν ἐὰν κατὰ τὸ ἐρχόμενον ἔτος θὰ εἶναι τελείως τακτοποιημένα, ὥστε νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ μέθοδος αὐτή, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω μερικὰ διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐφαρμογῆς τῆς μεθόδου Μπερλέζε. Βέβαια, ἡ μέθοδος Μπερλέζε, αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν, δὲν ἔχει ἐπίδρασιν ἀποτελεσματικὴν καὶ συντρέχουν εἰς τὴν ἐπίδρασίν της καὶ αἱ τοπικαὶ καιρικαὶ συνθῆκαι. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τὸ σφαλερὸν σημεῖον εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι οἱ γεωπόνοι δὲν προσέχουν ἐπακριβῶς τὴν ἰδιορρυθμίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ μέθοδος αὐτή, ὅσον ἀφορᾷ τὴν εὐαισθησίαν εἰς τὴν κατὰ τόπους ἐφαρμογήν της. Τὸ ζήτημα τὸ λεπτόν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέχουν πάντοτε, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι πρέπει ἡ πρώτη διαβροχὴ νὰ προλάβῃ τὸν δάκον εἰς τὴν ἐκκόλαψιν, πρὶν ἢ προφθάσῃ οὗτος νὰ ἐναποθέσῃ τὰ ὠά του εἰς τὸν ἐλαιόκαρπον. Ἐὰν αὐτὸ τὸ ἐπιτύχουν κατὰ τὴν πρώτην διαβροχήν, ἡ ἐπιτυχία τῆς μεθόδου Μπερλέζε εἶναι σχεδὸν 80%. Ἄλλο ἕνα σημεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπιβαρυντικὸν καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ καλὰ ἀποτελέσματα ἡ μέθοδος Μπερλέζε, εἶναι καὶ ἡ ποιότης τῆς μελάσσης. Δηλαδὴ ἡ μέλασσα, τὴν ὁποίαν μεταχειρίζονται, λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον κάμνει διαφόρους διαγωνισμοὺς καὶ εἰς αὐτοὺς ἐνδιαφέρεται περισσότερον διὰ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, ἡ ποιότης τῆς μελάσσης δὲν εἶναι ἐκείνη ποὺ χρειάζεται, δὲν εἶναι ἡ ἀρίστη. Τὸ συμπεραίνω αὐτὸ ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι εἰς μίαν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ μου, κάποιος γεωπόνος Χατζάκης, ἐφήρμοσε μὲ μεγαλυτέραν ποσότητα μελάσσης τὴν δακοκτονίαν καὶ ἔτσι ἡ περιφέρεια αὐτὴ ἔσωσε τὸν ἐλαιόκαρπον, ἐνῷ αἱ ὅμοροι περιφέρειαι, μὲ τὰς αὐτὰς κλιματολογικὰς συνθήκας, εἶχον μίαν τεραστίαν καταστροφήν. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς μὲ ἐνέβαλεν εἰς μίαν μεγαλυτέραν προσοχὴν νὰ τὸ μελετήσω καὶ τὸ ἐξετάσω καὶ εἶδα ὅτι πράγματι εἶχεν ἐν μέρει δίκαιον ὁ γεωπόνος, ὅταν μοῦ ὑπέδειξεν ὡρισμένα τρωτὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν προσέχουν κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς μεθόδου Μπερλέζε. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐφαρμόζεται ἡ μέθοδος, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν εἶναι τελείως ἀποτελεσματική. Διότι, διὰ τῆς μὴ ἐφαρμογῆς της, εἴχομεν μίαν καταστροφὴν περὶ τοὺς 30.000 τόννους ἐλαιολάδου ἐφέτος. Συνέτεινον, βεβαίως, καὶ ἄλλοι λόγοι, ἀλλὰ ἕνας ἀπὸ τοὺς σπουδαιοτέρους καὶ κυριωτέρους ἦτο ἡ μὴ ἐφαρμογὴ τῆς μεθόδου Μπερλέζε. Ἐπίσης ἕνα ἄλλα κακόν, τὸ ὁποῖον προεκλήθη ἐφέτος, ἦτο καὶ ἡ καταστροφή, τὴν ὁποίαν ἐπέφερεν εἰς τὴν ποιότητα τοῦ ἐλαίου. Διὰ νὰ πεισθῆτε δὲ περὶ τούτου, ἀρκεῖ κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς γεγονός: Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω καὶ νὰ κατάγωμαι ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν Βιάννου, ἡ ὁποία εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἐλαιοπαραγωγικὸν μέρος, τὸ λάδι δὲ τῆς περιφερείας αὐτῆς εἶναι τὸ καλύτερον τῆς Ἑλλάδος, ἀφοῦ καὶ ἡ ἐντοπία Μοῦσα τὸ ἐξυμνεῖ. Τὸ ἐξυμνούμενον ὅμως αὐτὸ ἔλαιον, κύριοι συνάδελφοι, ἐφέτος, λόγῳ τῆς ἐπιδράσεως τοῦ δάκου, δὲν εἶναι σχεδὸν βρώσιμον καὶ περιέχει ἀρκετὰ ὀξέα. Ἐάν, λοιπόν, δὲν ἐξευρεθῇ μέχρι τοῦ ἐρχομένου ἔτους ἄλλη καλυτέρα μέθοδος, νομίζομεν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν εἰς τὰς περιφερείας αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν παραγωγὴν ἄνω τῶν 50%, νὰ εἶναι ἀναγκαστικὴ ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου. Διότι ἄνευ αὐτῆς, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ποσότης μειώνεται, ἀλλὰ καὶ ἡ ποιότης χειροτερεύει, ὥστε τὸ ἐναπομένον ποσὸν εἰς τὸν παραγωγόν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον περιμένει νὰ κερδίσῃ κάτι, νὰ μὴ ἀνταποκρίνεται κἂν εἰς τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς.

§106Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Γεωργ.). Δὲν ἔχω καμμίαν ἄποψιν προσωπικὴν ἐπ’ αὐτοῦ, διότι δὲν εἶμαι φυτοπαθολόγος, καὶ προσπαθῶ πράγματι μὲ πᾶσαν ἀντικειμενικότητα νὰ σχηματίσω γνώμην. Ἀλλὰ βλέπετε, ὅτι ἡ Μυτιλήνη δὲν τὸ θέλει, ἡ Κρήτη τὸ θέλει, ἀλλὰ νὰ εἶναι προαιρετικόν. Σεῖς τὸ θέλετε ἀναγκαστικόν.

§107Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Προαιρετικόν, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ ὅταν ὑπάρχῃ μία ποσότης μεγάλη 50% καὶ ἄνω, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν θὰ πρέπει ἡ καταπολέμησις νὰ εἶναι ὑποχρεωτική. Τὰ ἀποτελέσματα φαίνονται ὅταν, μάλιστα, κρίνωμεν ἀντικειμενικὰ τὰ πράγματα. Νομίζομεν, λοιπόν, ὅτι πρὸς ὄφελος τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν καταναλωτῶν, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ τὸ ὑποχρεωτικόν, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ δάκος ἐπιδρᾷ καὶ ἐπὶ τῆς ποσότητος τοῦ ἐλαίου καὶ ἰδίως εἰς τὴν ποιότητα καὶ θὰ εἶναι ἐγκληματικὸν νὰ μὴ κάμωμεν τὴν καταπολέμησιν, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχουν οἱ ὅροι ποὺ σᾶς εἶπα, δηλαδὴ ἡ καλὴ ποιότης τῆς μελάσσης καὶ ἡ μεγάλη προσοχή, τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει νὰ δείχνουν οἱ γεωπόνοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ὁρίζουν τὸν τόπον καὶ τὴν ἡμερομηνίαν τῆς ἐνάρξεως τῆς πρώτης διαβροχῆς. Αὐτὸ τὸ σημεῖον πρέπει νὰ προσέξουν οἱ γεωπόνοι. Δι’ αὐτὸ καὶ ἀνῆλθον σήμερον εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ σᾶς γνωρίσω αὐτὰς τὰς σκέψεις καὶ τὰς κρίσεις μου καὶ σεῖς, κ. Ὑπουργέ, ὡς Κυβέρνησις, θὰ ζητήσητε, βεβαίως, πληροφορίας ἀπὸ τοὺς κατὰ τόπους γεωπόνους, οἱ ὁποῖοι θὰ σᾶς δώσουν ἐκθέσεις μὲ τὰ σημερινὰ συμπεράσματά τους καὶ βάσει αὐτῶν θὰ κάμετε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συμφέρει εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον, καθ’ ὅσον τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀφορᾷ μίαν μεγάλην μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δὲν εἶναι θέμα πολιτικόν, ἀλλὰ θέμα καθαρῶς κοινωνικόν.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§109Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δύο λέξεις θὰ εἴπω μόνον, διότι εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς κατὰ τὸν παρελθόντα Δεκέμβριον συνεζητήθη ἐπαρκῶς τὸ θέμα καὶ νομίζω ὅτι ἔχει ἐξαντληθῆ. Σήμερον θὰ ὁμιλήσω μόνον καὶ μόνον διὰ τὴν δακοκτονίαν. Πράγματι, εἶναι γνωστὴ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἀνεπτύχθη εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθόν. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ἢ καὶ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, εἶναι ἀτυχής, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαίου, ἀλλὰ ὅσον ἀφορᾷ καὶ τὴν διάσωσιν τοῦ ἐλαιοκάρπου, διότι δὲν ἐλήφθησαν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ εἶχον ληφθῆ καὶ πολὺ ὀρθῶς, οἱ συνάδελφοι ἐκ Λέσβου, εἶπον ὅτι τὸ ἔλαιον ἐὰν ἀφίνετο ἐλεύθερον, ἀναμφισβητήτως θὰ εἶχε φθάσει εἰς τὴν τιμὴν τὴν προσηρμοσμένην πρὸς τὸν γενικὸν τιμάριθμον, ὅπως καὶ διὰ τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα. Ἡμεῖς, κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι μὲ τὸ παρακράτημα, ποὺ καθώρισε, δὲν ἄφισε τὸ ἐλαιόλαδον νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐνῷ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα ἀφέθησαν ἄνευ παρακρατήματος καὶ ἐξήχθησαν καὶ ἐνῷ μία τάξις παραγωγῶν τοῦ Α προϊόντος ἐκέρδισεν ἀπὸ τὴν ἀναπροσαρμογήν, οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἔχασαν καὶ δὲν ἠδυνήθησαν οὔτε τὰ χρέη των νὰ πληρώσουν. Ἐπ’ αὐτοῦ γίνεται ὁ ἔλεγχος τῆς Κυβερνήσεως, διότι τὸ ἐλαιόλαδον ἔπρεπε νὰ ἔχῃ διπλῆν προστασίαν, διότι ἡ ἐσοδεία αὐτοῦ εἶναι ἀνὰ διετίαν καὶ τὸ κόστος τῆς συλλογῆς καὶ τῆς ἐκθλίψεως τοῦ ἐλαιοκάρπου εἶναι πολὺ μεγαλύτερον τῶν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων. Καὶ ἐνῷ τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα ἀφίνοντο ἐλεύθερα πρὸς ἐξαγωγὴν ἄνευ παρακρατήματος, διὰ τὸ ἐλαιόλαδον καθωρίσθη τὸ παρακράτημα καὶ ἔτσι ὑπάρχει τὸ εὔλογον παράπονον καὶ ἡ πικρία τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἔναντι τῶν ἄλλων παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄλλα προϊόντα πρὸς ἐξαγωγήν. Τὸ ζήτημα τοῦ παρακρατήματος, βεβαίως, ἦτο ὑποχρεωτικὸν διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ὁμολογῶ ὅτι καὶ ἐγὼ ἐὰν ἤμην Κυβερνήτης αὐτὸ ἔπρεπε νὰ κάμω, διότι ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε μίαν τοιαύτην ὑποτίμησιν, νομισματικήν, ἡ ὁποία εἶχε μεγάλον ἀντίκτυπον εἰς τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, βεβαίως, διὰ λόγους προνοίας ἔπρεπε νὰ τεθῇ τὸ παρακράτημα. Ἀλλὰ τὸ παρακράτημα αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ μέχρι σήμερον. Διότι ἢ ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει ὅτι ἔσφαλε καὶ προσπαθεῖ νὰ περισώσῃ κάτι ἀκόμη ἀπὸ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἤ, ἐὰν εἶναι ρωμαλέα Κυβέρνησις καὶ ἐπέτυχε, θὰ πρέπει νὰ ἄρῃ τὸ παρακράτημα. Φαίνεται ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις φοβεῖται ὅτι δὲν εὑρίσκεται ἀκόμη εἰς τὸ στάδιον τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς ἐπιτυχίας τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλε πράγματι τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως καὶ τιμὴν ἀσφαλείας εἰς τὰς 14.000 δραχ. Ἐν τούτοις ἡ τιμὴ αὐτὴ ἦτο πολὺ μικροτέρα τῆς κανονικῆς, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τοὐλάχιστον 16.000. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις θὰ δικαιολογηθῇ ὅτι δὲν ὑπῆρχον ἀποθηκευτικοὶ χῶροι καὶ ὅτι δὲν ἦτο ὠργανωμένη. Ἀλλὰ ὀργάνωσις ὑπῆρχεν εἰς τὰ διάφορα διαμερίσματα. Ἐκεῖ ποὺ πραγματικὰ ἡ Ἐλαιουργικὴ εἶχε χώρους ἀποθηκευτικοὺς ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ τὴν συγκέντρωσιν, οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἀναγκασθοῦν οἱ μικροὶ παραγωγοί, διότι δι’ αὐτοὺς ἐνδιαφερόμεθα, διότι οἱ μεγάλοι παραγωγοὶ δὲν ἔχουν πωλήσει τὸ ἐλαιόλαδόν των, νὰ μὴ ἀναγκασθοῦν οἱ μικροπαραγωγοὶ νὰ πωλήσουν τὸ λάδι των. Ἐκεῖνοι ποὺ σφαγιάζονται εἶναι οἱ μικροὶ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῶν ἀναγκῶν των ἀναγκάζονται νὰ πωλήσουν τὰς 50 ὀκάδας ἐλαιολάδου. Αὐτὰς τὰς ὀκάδας ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ ἀγοράσῃ, προστατεύουσα τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς καὶ θὰ ἔπρεπεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ παραλαμβάνῃ τὰς μικρὰς αὐτὰς ποσότητας τῶν μικροπαραγωγῶν, ὁπότε ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπετελοῦσε μίαν καλὴν πρᾶξιν, ἔναντι τῶν μικρῶν παραγωγῶν. Δὲν τὸ ἔκαμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ ἐνῷ ἀπὸ τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον ἔχει ἐξαγγείλει τὰ μέτρα τῆς ὑπὲρ τοῦ ἐλαιολάδου, ἔρχεται τώρα νὰ κάμῃ συγκέντρωσιν. Ἡμεῖς, εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου, ἐπωλήσαμεν ἤδη τὸ λάδι πρὸς 13.000 ἕως 13.500 δραχ. τὴν ὀκᾶν. Ἑπομένως ἀνωφελὴς καὶ ἡ μικρὰ δῆθεν προστασία τῶν παραγωγῶν.

§110Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἰς τὴν Μυτιλήνην ἔγιναν προπωλήσεις μόνον πρὸς 8.000 δραχ. τὴν ὀκᾶν.

§111Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν λέγω προπωλήσεις. Ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὰς πωλήσεις κατὰ τὸ διάστημα ποὺ γίνεται ἡ ἔκθλιψις. Ἑπομένως, τότε ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει ἡ ἀρχὴ τῆς συγκεντρώσεως, ὁπότε βεβαίως οἱ 14.000 δραχ. θὰ ἦτο μία ἐνίσχυσις τῶν μικρῶν παραγωγῶν. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι, ὅταν ἐξηγγέλθη τὸν Ὀκτώβριον 1953 ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τῶν 14.000 δραχμῶν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν πρόνοιαν, νὰ χρηματοδοτήσῃ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε. νὰ κάμῃ τὴν συγκέντρωσιν τῶν μικρῶν ποσοτήτων, ὁμολογῶ ὅτι σήμερον δὲν θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Διότι, ὅταν κάμῃς μίαν πολιτικὴν εἶσαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβῃς τὰ ἀντίμετρα. Φαντασθῆτε δέ, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειάν μου μόλις εἰς τὰς 20 Ἰανουαρίου ἤρχισεν ἡ συγκέντρωσις. Τώρα ἐλαιόλαδα εἰς τοὺς μικρροὺς παραγωγοὺς δὲν ὑπάρχουν. Οἱ μεγάλοι παραγωγοὶ κρατοῦν τὸ ἐλαιόλαδόν των. Ἄρα καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως ὑπῆρξεν ἐμπαιγμὸς ἀπέναντι τῶν μικρῶν ἐλαιοπαραγωγῶν.

§112Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Εἰδικῶς εἰς τὴν Κρήτην, ἤρχισεν ἡ συγκέντρωσις κάπως ἀργά, διότι δὲν εἶχεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀποθήκας. Οἱ Συνεταιρισμοί, τοὺς ὁποίους ἐκάλεσεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, νὰ θέσουν εἰς τὴν διάθεσίν της τὰς ἀποθήκας των, ἠρνήθησαν, διότι ἡ Ἐλαιουργικὴ ἠρνεῖτο νὰ ἀγοράσῃ ἐλαιόλαδον καὶ ἠγόραζε διὰ λογαριασμόν της.

§113Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἤθελεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ κάμῃ συγκέντρωσιν, χωρὶς νὰ δώσῃ μίαν δεκάραν εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον οἱ Συνεταιρισμοὶ ἠρνήθησαν νὰ δώσουν τὰς ἀποθήκας των.

§114Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Καὶ τώρα ἡ ἐλαιουργικὴ ἀγοράζει καὶ διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἀλλὰ ἀγοράζει καὶ διὰ λογαριασμὸν της συγχρόνως. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κωνσταντόπουλος).

§115Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ τί γίνεται εἰς τὴν περιφέρειάν σας δὲν γνωρίζω. Ἐγὼ δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς Ἐλαιουργικῆς. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι εἰς τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν ὑπῆρχε χῶρος ἀποθηκευτικὸς. Ἡ Ἕνωσις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν δὲν ἐζήτησε, παρὰ ἕνα λογικὸν μίσθωμα διὰ τὰς ἀποθήκας της ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔσπευσεν εἰς τοὺς ἰδιώτας διὰ νὰ βρῇ μικρότερον μίσθωμα, ἀλλὰ δὲν τὸ εὑρῆκε καὶ ἠναγκάσθη τότε νὰ μισθώσῃ τὰς ἀποθήκας τῶν Συνεταιρισμῶν. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ὑπῆρχεν ἀποθηκευτικὸς χῶρος, ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ ἐνωρίτερον τὴν συγκέντρωσιν διὰ νὰ προστατεύσῃ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς. Εἰσέρχομαι τώρα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ θέμα τῆς δακοκτονίας. Ἀπὸ ὅ,τι γνωρίζω ἀπὸ εἰκοσαετίας, ὅπου ἐγένετο δακοκτονία διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε, εἰς τὴν Κρήτην, ἐσημειώθη πάντοτε ἐπιτυχία κατὰ 80–90%. Αὐτὸ φυσικὰ ἐφ’ ὅσον ἐγένετο ἐπιστημονικὴ καταπολέμησις καὶ ἐλαμβάνοντο ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἀπῃτοῦντο. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν τὸ ἀποτέλεσμα αὐτὸ ὠφείλετο εἰς εὐνοϊκὰς κλιματολογικὰς συνθήκας. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν Σητείας πάντως, ὅπου ἔγινε πλήρης ψεκασμὸς, ἐσώθη ἡ παραγωγή. Ἡ ἁρμοδία ὅμως ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἡ ὁποία ἐπεσκέφθη προσφάτως τὴν Κρήτην, δὲν ἐτόλμησε νὰ πάῃ εἰς τὴν Σητείαν διὰ νὰ μὴ ἐκτεθῇ, διότι διεβεβαίωσε πρότερον τοὺς παραγωγούς, ὅτι ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε δὲν εἶναι ἀποτελεσματική. Εἶμαι ὑποχρεωμένος — χωρὶς νὰ θέλω νὰ εἶμαι συνήγορος ἢ ὑπερασπιστὴς τοῦ ἀπουσιάζοντος πρώην Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας — νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἔχει εὐθύνην καὶ δὲν εἶναι σωστὸν νὰ τὸν κατηγοροῦμε, διότι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅπου ἔλαβε χώραν ἡ σύσκεψις τῶν βουλευτῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν εἶπεν, ὅτι παρὰ τὸ ὅτι ἡ Ἐπιστήμη καὶ ἡ Γεωπονία ὁμιλοῦν, ὅτι ἡ μέθοδος Μπερλέζε δὲν εἶναι ἀποτελεσματική, ἐν τούτοις πρέπει νὰ γίνῃ δακοκτονία μὴ ὑπάρχοντος λυσιτελεστέρου μέσου, ἐνῷ ἄλλοι ἀγαπητοὶ συνάδελφοι ἔλεγον, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δακοκτονία καὶ ἄλλοι ἔλεγον ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ. Τότε ἠναγκάσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τάμῃ μέσην ὁδόν, τὴν ὁδὸν τῆς προαιρετικότητος. Ἑπομένως τὴν εὐθύνην δὲν τὴν ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀλλὰ ἡμεῖς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Καὶ συγκεκριμένως, διὰ νὰ ἀπονείμω τὰ τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι, καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου ποὺ ἐπεσκέφθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν, ὅτι πράγματι ὡς ὑποστηρίζεται ἐκ μέρους τῶν Γεωπόνων καὶ Φυτοπαθολόγων, ἡ μέθοδος Μπερλέζε δὲν εἶναι ἀποτελεσματική. Ἐγὼ ὅμως ὡς Ὑπουργός, δὲν δύναμαι νὰ ἐμποδίσω ἐκείνας τὰς περιφερείας αἱ ὁποῖαι πιστεύουν, ὅτι εἶναι ἀποτελεσματική, νὰ κάμουν τὴν δακοκτονίαν, ἐκείνας δὲ αἱ ὁποῖαι θὲν θέλουν, νὰ μὴ τὴν κάμουν. Θὰ ἐνθυμῆσθε δέ, ὅτι εἰς τὴν σύσκεψιν, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας προσεχώρησεν εἰς τὴν ἄποψιν τῆς ὑποχρεωτικῆς καταπολεμήσεως καὶ εἶπε μάλιστα τὸ 1% ἐπὶ τῆς διακινήσεως τοῦ ἐλαίου νὰ γίνῃ 2% καὶ ἐγὼ ὑπεστήριξα ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ 4%, ἵνα ἐκ τοῦ σοβαροῦ αὐτοῦ ἐσόδου πληρώνεται ἡ δαπάνη τῆς δακοκτονίας καὶ ἀκόμη ἡ δαπάνη τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἑπομένως τὴν εὐθύνην δὲν τὴν ἔχει ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Ἐὰν ὑπάρχῃ εὐθύνη, τὴν ἔχουν αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας καὶ ἡ Ἐπιστήμη. Ἔχω νὰ τονίσω τοῦτο καὶ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ τὸ προσέξῃ, ὅτι διὰ τὴν Κρήτην ἡ καταπολέμησις διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε ὑπῆρξε πάντοτε ἀποτελεσματική, καί, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ὑποχρεωτική, διότι εἰς τὴν Σητείαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγένετο ὑποχρεωτικῶς — οἰκείᾳ βεβαίως βουλήσει — ἐσώσαμεν τὴν παραγωγήν. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ διατάξῃ, ὅπως ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἡ ὁποία περιώδευσε τὴν Κρήτην καὶ ἐπεσκέφθη ὅλα τὰ μέρη ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Σητείαν, νὰ μεταβῇ ἐκεῖ διὰ νὰ διαπιστώσῃ τὸ ἀποτέλεσμα. Συγκεφαλαιώνων, προτείνω, ὅπως ληφθοῦν ἀποτελεσματικὰ μέτρα α) νὰ ἐπιβληθῇ εἰσφορὰ ἐπὶ τοῦ παραγομένου ἐλαίου διὰ τὴν δακοκτονίαν, β) νὰ δημιουργηθοῦν ἐπαρκεῖς ἀποθηκευτικοὶ χῶροι, καὶ νὰ μετατραποῦν ἅπαντα τὰ ἱπποκίνητα ἐλαιουργεῖα εἰς μηχανοκίνητα ἐλαιουργεῖα, διὰ νὰ καλυτερεύσωμεν οὕτω τὴν ποιότητα τοῦ ἐλαίου. Ἐξ αἰτίας ἀνωμαλιῶν τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου, ἐχάσαμεν μεγάλην ποσότητα ἐλαίου ἐν Σητείᾳ. Ἐκινδύνευσεν ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος νὰ χάσῃ τὴν παραγωγήν του καὶ ἠναγκάσθη νὰ πάῃ εἰς ἄλλας περιφερείας, διὰ νὰ ἀλέσῃ τὰς ἐλαίας του. Πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς, ὁ Νομάρχης ἠναγκάσθη νὰ δώσῃ μίαν ἄδειαν λειτουργίας ἑνὸς ἐλαιουργείου ἄνευ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ ὁ κάτοχος τοῦ ἄλλου ἐλαιουργείου, τοῦ ὁποίου ἐθίγοντο τὰ συμφέροντά του ἔκαμε προσφυγὴν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἐκλείσθη τὸ ἐργοστάσιον τοῦ ἄλλου παρὰ τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Κρήτης, ἐπειδὴ δὲν ἐτηρήθησαν οἱ τύποι. Θὰ πρέπει τὸ θέμα νὰ τύχῃ ἰδιαιτέρας προσοχῆς, κύριε Ὑπουργέ.

§116Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Θέλει καὶ αὐτὸ τὸ θέμα κάποιαν προσοχήν. Ὁ λόγος εἶναι ὁ ἑξῆς: Δὲν πρέπει νὰ τείνωμεν πρὸς τὴν δημιουργίαν ἐλαιουργείων καὶ μύλων. Ὑπάρχει καὶ ἐν προκειμένῳ ἓν χρυσοῦν σημεῖον ἰσορροπίας. Θὰ πρέπει νὰ μὴ ξεφύγωμεν ἀπὸ αὐτὸ διὰ νὰ μὴ πάθωμεν, ὅ,τι ἐπάθαμε καὶ μὲ τοὺς μύλους. Διότι σήμερον ἔχομεν μίαν πληθώραν μύλων, ἀπὸ ἣν ὁποίαν ὑποφέρομεν. Εἶμαι πρόθυμος νὰ μελετήσω τὸ θέμα ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν ἀπόλυτος ἐλευθερία διότι τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ἀντιοικονομικὸν καὶ ἀντιαγροτικόν, δεδομένου ὅτι τελικῶς θὰ ἔχωμεν 10.000 ἐλαιουργεῖα καὶ τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς ποιότητος.

§117Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν νομίζω πάντως, ὅτι θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς ποιότητος.

§118Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας). Τὸ θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις, μέχρι τῆς ὥρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῶ, ἐξακολουθοῦν νὰ προστατεύουν μύλους καὶ ἔχουν ἀποσβεσθῆ 100 ἀπὸ τὸ 1834. Καὶ ὀρθῶς τοὺς προστατεύομεν διότι δημιουργοῦνται προβλήματα διὰ τὴν περιοχὴν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ μύλοι.

§119Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἀνακεφαλαιώνων, κ. Ὑπουργέ, λέγω ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξεν ἀτυχής. Ἀπὸ τώρα καὶ πέραν λάβετε τὴν θέσιν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται, ὥστε τὸ προϊὸν αὐτὸ νὰ φθάσῃ εἰς μίαν τιμὴν ἁρμονικῶς συμβαδίζουσαν ἐν σχέσει μὲ τὰς τιμὰς τῶν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων καὶ ἐν σχέσει μὲ τὸν τιμάριθμον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς δακοκτονίας πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ὑπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς τώρα ἀμέσως, διὰ νὰ μὴ εὑρεθῶμεν πάλιν πρὸ τῆς αὐτῆς καταστάσεως τοῦ παρελθόντος, συνεπείᾳ τῆς ἐλλείψεως προνοητικότητος τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἀπολεσθῇ καὶ πάλιν ἡ μελλοντικὴ παραγωγή.

§120Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κρήτης συνάδελφος, κ. Μητσοτάκης, καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐπέκρινον διὰ τῆς ὑπὸ συζήτησιν ἐπερωτήσεως τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν τέως Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, κ. Ἀποστολίδην, διότι δὲν ἐφήρμοσε τὴν ὑποχρεωτικὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου καὶ διότι εἰς τὰς διαφόρους συνελεύσεις τῶν παραγωγῶν ἔλεγεν, ὅτι ἡ μέθοδος Μπερλέζε δὲν εἶχεν ἀπολύτως θετικὰ ἀποτελέσματα καὶ δὲν συνιστᾶ εἰς αὐτοὺς τὴν ἐφαρμογήν της. Νομίζω, ὅτι εἶναι πολὺ εὔκολον νὰ ἀσκῇ κανεὶς κριτικὴν καὶ μάλιστα ἀνευθύνως. Πιστεύω ὅμως ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὑπευθύνως διαχειρίζεται μίαν ὑπόθεσιν, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν ὅλα τὰ δεδομένα, νὰ σταθμίζῃ τὰς εὐθύνας του καὶ νὰ προχωρῇ εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας ἀποφάσεις. Καὶ πιστεύω ὅτι ὁ τέως Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, κ. Ἀποστολίδης, καλῶς ἐξήτασε τὰ πράγματα, καλῶς ἐστάθμισε τὰς εὐθύνας του καὶ ἔλαβε τὰς ἀποφάσεις τὰς ὁποίας ἔλαβεν, εἰσηγηθεὶς εἰς τὴν Βουλὴν τὸν ψηφισθέντα νόμον τῆς προαιρετικῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Ἀφορμὴν τῆς ἐπερωτήσεως δὲν ἔδωσε νομίζω ἡ καταστροφὴ τῆς ἐσοδείας ὑπὸ τοῦ δάκου, ἀλλ’ ἡ ἔκθεσις τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Φυτοπαθολογικοῦ Σταθμοῦ Βόλου περὶ τῶν καλῶν ἀποτελεσμάτων τῆς δακοκτονίας εἰς τὴν Μαγνησίαν. Διότι ἐὰν τὰ ἀποτελέσματα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε δὲν ἦσαν θετικά, τότε, ἀσφαλῶς ὄχι μόνον δὲν θὰ ὑπέβαλλον ἐπερώτησιν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ἀλλ’ ἅπαντες θὰ ἠσθάνοντο καὶ μίαν ἱκανοποίησιν, διότι αὐτοὶ ἐπηρέασαν, ἴσως νὰ μὴ ληφθῇ ἡ ἀπόφασις περὶ ὑποχρεωτικῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Εἶπον, οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Κρήτης, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ θέσιν καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσῃ εἰς τὴν συνέλευσιν τῶν παραγωγῶν, ὡς ὡμίλησε καὶ νὰ ἐπηρεάσῃ αὐτούς. Καὶ ἐρωτῶ, τοὺς κ.κ. συναδέλφους. Διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τῶν ἐπανειλημμένων δηλώσεων τὰς ὁποίας ἔκαμε δὲν ἐπηρέασε καὶ τοὺς παραγωγοὺς τῆς ἰδιαιτέρας του πατρίδος, ὅπου μεγάλως ἐκτιμᾶται καὶ ἀγαπᾶται καὶ ἐλήφθη ἀπόφασις σχεδὸν γενικῆς καταπολεμήσεως προαιρετικῆς τοῦ δάκου εἰς ἣν Μαγνησσίαν, ὅπου καὶ παρουσιάσθησαν τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ Διευθυντὴς τοῦ Σταθμοῦ Βόλου. Ἡ δακοκτονία, κύριοι, ἔχει μίαν ἱστορίαν, ἡ ὁποία ἀρχίζει ἀπὸ τὸ 1920. Τότε διὰ πρώτην φορὰν ἐφηρμόσθη ἡ δακοκτονία εἰς πολλὰς περιφερείας τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἰσαακίδην, μὲ ἄριστα ἀποτελέσματα. Δυστυχῶς ἡ μέθοδος Μπερλέζε εἶναι μία μέθοδος τῆς ὁποίας τὰ ἀποτελέσματα ἐξαρτῶνται ἀπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Τὸν πρῶτον ἐνθουσιασμὸν ὁ ὁποῖος ἐξεδηλώθη ἀπὸ τὰ ἄριστα ἀποτελέσματα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου κατὰ τὸ 1920 ἐπηκολούθησαν ὡρισμέναι ἀμφιβολίαι καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐδημιουργήθη σύγχυσις, τὴν ὁποίαν δυστυχῶς ἐπέτεινεν ἡ ἀντίθεσις τῶν ὑπευθύνων ἐπιστημόνων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἡ ὁποία ἀντίθεσις δὲν ἐστηρίζετο εἰς ἐπιστημονικὰ δεδομένα, ἀλλά, δυστυχῶς, εἰς προσωπικὰς καὶ ἐγωϊστικὰς ἀντιθέσεις. Αἱ ἀμφιβολίαι αὐταὶ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν καὶ σήμερον. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι πρὶν ἢ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προέβλεπε τὴν προαιρετικὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου, ὁ ἀξιότιμος τέως Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, διὰ τοῦ ἀειμνήστου, τότε Προέδρου τῆς Βουλῆς, Μακροπούλου συνεκάλεσε τοὺς βουλευτὰς τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν διὰ νὰ συζητήσουν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Καὶ ἐνθυμεῖσθε ὅτι ἐξεδηλώθησαν ἀντιθέσεις ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους τῆς Μυτιλήνης καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Κερκύρας. Νομίζω, ὅτι πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς καὶ πρὸ τῆς ἀνάγκης νὰ διατεθοῦν τεράστια ποσά, καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα ὁ παραγωγικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος ὀφείλει πολλὰ δισεκατομμύρια ἀπὸ τὰς προηγουμένας δακοκτονίας, τῶν ὁποίων τὰς εἰσφορὰς καὶ σήμερον ἀκόμη καθυστερεῖ. Τὸ πρόβλημα αὐτὸ τίθεται, τόσον ὀξύ, ὥστε ἠναγκάσθη ὁ τέως Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, νὰ θέσῃ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῶν ἰδίων παραγωγῶν τὸ ζήτημα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου καὶ νομίζω ὅτι ἔπραξεν καλῶς καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς πιστεύω κι’ ἐγὼ ὡς παραγωγός, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν πρέπει νὰ ἀφήνεται νὰ ἐξετάζεται ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς παραγωγούς, διότι τὸ ζήτημα τῆς καταπολεμήσεως, ἐπαναλαμβάνω πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις εἰς τοὺς παραγωγούς. Ὁ δάκος δὲν ἠμπορεῖ νὰ καταπολεμηθῇ μεμονωμένως, ἀλλὰ δι’ ἑνὸς ὀργάνου καθολικῆς ἢ συνολικῆς καταπολεμήσεως, τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι θὰ πρέπει τὸ ζήτημα νὰ τίθεται ἐκ τῶν ἄνω ὑποχρεωτικῶς διότι δυστυχῶς ἡ ἐπιστήμη δὲν ἔχει φθάσει εἰς θετικὰ συμπεράσματα καὶ δὲν ἔχει ὑποδείξει μεθόδους θετικὰς διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου καὶ ἐφ’ ὅσον μάλιστα τὰ ἀποτελέσματα εἶναι ἀμφίβολα θὰ πρέπει οἱ ἴδιοι οἱ παραγωγοὶ νὰ ζητοῦν τὴν καταπολέμησιν ὥστε νὰ ἔχουν καὶ τὴν εὐθύνην τῆς ἐπιτυχίας ἢ ἀποτυχίας ἡ ὁποία θὰ ἐξαρτηθῇ καὶ ἀπὸ τὰς καιρικὰς συνθήκας. Ὁ κ. Μητσοτάκης εἰς τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς του κατέληξεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα, εἶπεν δηλαδή: α) «....... ......... (ἀναγινώσκει)........». Συμφωνῶ ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς διότι ἡ ἐπιστήμη ἀσφαλῶς δὲν σταματᾶ καὶ πρέπει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐξεύρεσιν μιᾶς καλλιτέρας μεθόδου καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. β) «... (ἀναγινώσκει)...... γ)...... (ἀναγινώσκει)......». Ἐπὶ τοῦ τελευταίου τούτου σημείου θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Μητσοτάκης νὰ ἔχω ὡρισμένην διαφωνίαν διότι τὴν εὐθύνην τῆς καταπολεμήσεως δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὴν ἀναλάβουν οἱ συνεταιρισμένοι ἀγρόται διότι πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἡ συνεταιριστικὴ συνείδησις δὲν ἔχει ἐξαρθῆ μέχρι τοιούτου σημείου ὥστε νὰ ἔχῃ πλήρη τὴν συνείδησιν τῆς εὐθύνης διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν. Τὸ ζήτημα τοῦτο πρέπει νὰ ἀφεθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τὸ ὁποῖον διὰ τῶν ὑπηρεσιῶν του νὰ ρυθμίσῃ τὸ ὄργανον τὸ ὁποῖον χρειάζεται. Καὶ ἔρχομαι τώρα, κύριοι συνάδελφοι εἰς τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου. Ἡ περιφέρειά μου δὲν εἶναι περιφέρεια ἐλαίου, ἀλλὰ περιφέρεια κατ’ ἐξοχὴν βρωσίμων ἐλαιῶν. Ἀλλὰ τὸ ὀλίγον ἔλαιον τὸ ὁποῖον παράγει τὸ διέθεσεν εἰς τιμὰς ἱκανοποιητικὰς ἀπὸ 15– 16.500 εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς καὶ εἶναι ἱκανοποιημένοι ἐκ τῆς διαθέσεως τοῦ προϊόντος των εἰς τὴν τιμὴν αὐτήν.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Πετρίδης διαγράφεται, διότι εἶναι ἀπών. Ὁ κ. Π. Σταμούλης ἔχει τὸν λόγον.

§122Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω εἰμὴ ἐπὶ ἐλάχιστον διότι τὸ θέμα τῆς δακοκτονίας ἐξηντλήθη ἀπὸ τὸν προηγούμενον συνάδελφον καὶ γεωπόνον κ. Σαμαρᾶν, ὅστις ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν παρηκολούθησε τὸ ζήτημα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου εἰς τὸ Πήλιον. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἔθεσε τὸ ζήτημα εἰς τὴν θέσιν του. Δηλαδή, ὅτι ἡ μέθοδος Μπερλέζε ἀλλοῦ μὲν εἶναι ἀνεκτὴ ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς καὶ ἀλλοῦ προκαλεῖ διαμαρτυρίας μέχρι σημείου νὰ προκαλῇ καὶ ἐξεγέρσεις. Ὁ τέως Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, κ. Ἀποστολίδης, ἤθελε νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ μέθοδος ὑποχρεωτικῶς, ἀλλὰ τοῦτο δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ γίνῃ δεδομένου ὅτι ὑπῆρξε διαφωνία τῶν εἰδικῶν φυτοπαθολόγων ἐπὶ τῆς ἐπενεργείας τῶν φαρμάκων τὰ ὁποῖα συντελοῦν εἰς τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Ἀκριβῶς διὰ τοῦτο θὰ συνίστων καὶ θὰ παρεκάλουν τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, τόσον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅσον καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν σύστασιν Ἰνστιτούτου ἐλαίας, διότι ἡ πρότασις τοῦ συναδέλφου κ. Μητσοτάκη, περὶ συστάσεως ἐλαιοκομικῶν σταθμῶν δὲν θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ θέμα. Αἱ ἀσθένειαι τῆς ἐλαίας εἶναι πολλαὶ καὶ διάφοροι εἰς τὰς διαφόρους ζώνας τῆς Μεσογείου. Διακεκριμένοι γεωπόνοι καὶ φυτοπαθολόγοι ποὺ ἔλαβον μέρος πέρυσι εἰς τὸ Συνέδριον τῆς Φλωρεντίας καθ’ ἃ λάβουν καὶ ἐφέτος εἰς τὸ μέλλον νὰ συνέλθῃ ἐν Ἰσπανίᾳ Ἐλαιοκομικὸν Συνέδριον δὲν κατέληξαν εἰς θετικὰ συμπεράσματα. Εἶναι ὅμως ἐνδεχόμενον αἱ τοπικαὶ συνθῆκαι τῶν ἄλλων χωρῶν νὰ διαφέρουν τῶν ἡμετέρων, καὶ οὕτω τὰ συμπεράσματα τῶν Συνεδρίων νὰ μὴ εἶναι ἐφαρμόσιμα διὰ τὴν χώραν μας. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν δημιουργίαν Ἰνστιτούτου ἐλαίας τὸ ὁποῖον θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἔρευναν, μελέτην καὶ καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν αὐτῆς. Ἡ ἰδιαιτέρα μου πατρίς, τὸ νότιον Πήλιον, ἔχει νὰ πάρῃ ἐσοδείαν ἀπὸ τοῦ 1949. Καὶ ἐνῷ ἔχομεν ἀνθοφορίαν ἀρίστην ὁ πυρηνοτρίτης καταστρέφει τὸν Μάϊον μὲν τὸν ἀνθὸν ὅ,τι δὲ ὑπόλοιπον παραμείνῃ τὸ καταστρέφει τὸν Αὔγουστον, κι’ ἔτσι τὸν Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον εἶναι ζήτημα ἂν εὑρίσκεται μία ἐληὰ εἰς κάθε δένδρον. Ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον πενταετίαν οἱ παραγωγοὶ μολονότι ὑπάρχει ἀνθοφορία δὲν παίρνουν εἰσόδημα. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ νὰ συστήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας, νὰ μελετηθῇ τὸ θέμα τῆς συστάσεως Ἰνστιτούτου ἐλαίας, τὸ ὁποῖον Ἰνστιτοῦτον θὰ εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς λύσεως τοῦ θέματος τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας καὶ τοῦ τρόπου τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν αὐτῆς.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§124Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Σέβομαι τὴν κόπωσιν καὶ λυποῦμαι δυστυχῶς διότι ἓν τόσον σοβαρὸν θέμα δὲν θέλουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν διὰ τῆς παρουσίας των. Καὶ τὸ ζήτημα δὲν συνδέεται μόνον μὲ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου, ἀλλὰ εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν γεωργικὸν κόσμον καὶ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Δυστυχῶς, μέχρι σήμερον τὸ ἀγροτικὸν ζήτημα δὲν ἀντιμετωπίσθη ὅπως ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ. Οἱ ἀγρόται μας ἀποτελοῦν τὰ 67% τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ δὲν ἔτυχον ἔστω τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως ποὺ τυγχάνουν τὰ ἄλλα ἐπαγγέλματα. Ὅλος ὁ κόσμος ἀξιοῖ θυσίας ἀπὸ τὸν ἀγρότην καὶ ὁ μόνος ὁ ὁποῖος δὲν ἐζήτησε θυσίας, ἀλλὰ πάντοτε προσφέρει εἶναι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Δυστυχῶς, τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ὅλοι θέλομε νὰ τὸν μεταβάλωμε εἰς Σίμωνα Κυρηναῖον, διὰ νὰ κρατᾷ τὸν σταυρὸν τοῦ μαρτυρίου. Μοῦ ἔκαμε —ὁμολογῶ— κατάπληξιν, ὅταν τὸ παρελθὸν ἔτος ἔβλεπον εἰς τὸν Βόλον νὰ πωλοῦν τὰ φυρίκια πρὸς 1.500 δρχ. οἱ παραγωγοὶ τοῦ Πηλίου καὶ νὰ παρουσιάζεται τὸ καταπληκτικὸν θέαμα νὰ πωλοῦνται ταῦτα εἰς τὸν Πειραιᾶ πρὸς 10 καὶ 12.000 δρχ.

§125Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας). Ὄχι 12.000.

§126Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ἴσως 8 καὶ 10.000 δρχ.

§127Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας). Δὲν ἀμφισβητῶ τὴν ἀλήθειαν αὐτήν. Δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν ἐὰν εἶναι 7, 8 ἢ 6.000 δρχ. Σημασίαν ἔχει τὸ γεγονὸς, ὅτι ὑπάρχει μία τεραστία διαφορὰ μεταξὺ τῆς τιμῆς τῶν προϊόντων εἰς τὴν παραγωγὴν καὶ τῆς τιμῆς καταναλώσεως. Καὶ ἡ διαφορὰ αὐτὴ εἶναι πράγματι ἀπαράδεκτος. Αὐτὸ ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν τὸ λέγωμεν, ἀλλὰ τώρα ἦλθεν ἡ ὥρα νομίζω, σιγὰ–σιγὰ νὰ λάβωμεν θετικὰ μέτρα, διὰ νὰ τὸ λύσωμεν τὸ θέμα τοῦτο καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἐντὸς ὀλίγου, θὰ φέρῃ νομοθέτημα σχετικόν, τὸ ὁποῖον θὰ τῆς ἐπιτρέψῃ νὰ κινηθῇ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν, πρακτικῶς καὶ ὄχι διὰ τῆς ἐκφωνήσεως μόνον λόγων. Διότι ὅλοι μας καὶ σεῖς καὶ ἡμεῖς, ἐπ’ αὐτοῦ συμφωνοῦμε καὶ ὅλο τὰ ἴδια λέγομεν. Ἀλλὰ κάποτε πρέπει νὰ τὸ κάμωμε.

§128Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ἡμεῖς τώρα ἔχομεν μόνον τὸν λόγον. Σεῖς ἔχετε τὸ δικαίωμα τῶν ἔργων. Λοιπόν, ἂς ἐλπίσωμεν, ὅτι αἱ διαπιστώσεις τὰς ὁποίας κάμνομεν, ὁμολογῶ μὲ σπαραγμὸν ψυχῆς, ὅτι θὰ λάβουν κάποιον τέλος. Καὶ εὔχομαι σεῖς νὰ ἄρετε τὴν ἀνισότητα αὐτὴν, ἡ ὁποία ὑπάρχει, καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, σᾶς τὸ λέγω τιμίως καὶ εἰλικρινῶς, ὅτι ἀπὸ τῆς ἕδρας αὐτῆς ἐγὼ θὰ τιμήσω καὶ χειροκροτήσω τὰ ἔργα σας. Ἰδοὺ ἄλλο παράδειγμα: Παρατηρήσατε πῶς συμπεριφέρονται εἰς τοὺς κτηνοτρόφους οἱ μεσάζοντες καὶ οἱ ἔμποροι. Φθάνουν μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἀγοράζουν πρὸς 3–4.000 δρχ. καὶ νὰ πωλοῦν εἰς ἐξωφρενικὰς τιμάς. Τὸ κακὸ λοιπὸν εἶναι ὁ μεσάζων. Τὸν μεσάζοντα ἔχετε καθῆκον νὰ ἀνακαλύψετε καὶ νὰ τοῦ ἐπιβάλετε νὰ μὴ ἐκμεταλλεύεται τὸν ἱδρῶτα καὶ τὸ αἷμα τοῦ κακομοίρη τοῦ ἀγρότου. Μία ἀπὸ τὰς τάξεις αὐτὰς, κ. βουλευταί, εἶναι καὶ ἡ ἐλαιοπαραγωγική. Ὁμολογῶ δέ, ὅτι εἶναι ἡ πλέον ἀδικημένη τάξις. Διακόσιαι χιλιάδες οἰκογένειαι ἐλαιοπαραγωγῶν εἶναι πένητες. Μὴ ἀκούσετε ὅτι ὑπάρχουν μεγάλοι ἐλαιοπαραγωγοί. Ὁ μεγαλείτερος ἀριθμὸς ἀποτελεῖται ἀπὸ μικροκτηματίας, μικροεισοδηματίας, καὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι —γνωρίζομεν ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως— τραβοῦν μαρτύρια διὰ νὰ συλλέξουν ἓν μικρὸν ποσόν. Ξεύρομεν ὅλοι μας τὶ ὑφίστανται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διὰ νὰ συλλέξουν τὸν καρπόν. Εἶναι τραγῳδία. Εἶδον μητέρα νὰ συλλέγῃ ἐλαίας μὲ βαρὺν χειμῶνα καὶ μὲ τὸ παιδί της πέντε μηνῶν, δίπλα μέσα στὴν κούνια. Ἀφήσατε τὰ ἔξοδα συλλογῆς. Ἀφήσατε τὰ ξενύχτια εἰς τὰ ἐλαιοτριβεῖα. Καὶ ἔρχεται κατόπιν τὸ Κράτος καὶ τοὺς λέγει: «Ξαίρεις, κύριε ἐλαιοπαραγωγέ, δὲν σοῦ ἀναγνωρίζω τὸ δικαίωμα ἔναντι ὅλων αὐτῶν τῶν θυσιῶν νὰ πάρῃς κι’ ἐσὺ κάποιο ὄφελος ἀπὸ τὴν γενομένην ἀναπροσαρμογὴν τοῦ δολλαρίου». Καὶ σᾶς φέρω, κύριοι βουλευταί, τὸ ἑξῆς παράδειγμα: Προπολεμικῶς μὲ μίαν ὀκᾶν λάδι πόσες ὀκάδες φασόλια ἔπαιρνες; Ἐὰν εἶχε 40 δρχ. ἡ ὀκᾶ τὸ λάδι, τὰ φασόλια εἶχον 12 δρχ., ἐνῷ σήμερον ἔχουν τὰ φασόλια 18.000 δραχμὲς καὶ τὸ λάδι 13.000. Ἐδῶ εἶναι ἡ ἀδικία. Ἐπίσης προπολεμικῶς, μὲ πόσες ὀκάδες λάδι ἔπαιρνες μίαν ὀκᾶν βακαλάον καὶ ζάχαριν; Ξεύρετε, ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν ὁ βακαλάος εἶναι τὸ εὐθηνότερον εἶδος καὶ δι’ αὐτὸ ὠνομάσθηκε «φτωχογιάννης». Σήμερον μὲ μιὰ ὀκᾶ λάδι δὲν παίρνεις μιὰν ὀκᾶν βακαλάο. Διατὶ λοιπὸν νὰ τοὺς τρώγουμε τὸ δίκαιο. Κύριοι βουλευταί, δὲν ζητᾷ ὁ κακομοίρης ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς προνομιοῦχον θέσιν εἰς τὴν κοινωνίαν, ἀλλ’ ἴσην μεταχείρισιν. Ὅπως ἱκανοποιεῖται ὁ Α ἢ ὁ Β παραγωγὸς ἔτσι ζητεῖ νὰ ἱκανοποιηθῇ καὶ ὁ ἐλαιοπαραγωγός. Διότι εἶναι ἄδικον νὰ ρίπτωμεν ὅλα τὰ βάρη εἰς τὸν κακομοίρην τὸν ἐλαιοπαραγωγόν. Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ, κύριοι βουλευταί, ἀλλὰ τὸ Κράτος διαπράττει καὶ ἓν ἄλλο ἔγκλημα εἰς βάρος τῆς τάξεως αὐτῆς καὶ νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ μᾶς δώσῃ ἀπάντησιν. Πέρυσιν ἔγινε συγκέντρωσις καὶ εἶπε τὸ Κράτος, θὰ πάρω τὸ λάδι πρὸς 10.000 δραχμὰς καὶ ἀργότερον θὰ σοῦ δώσω καὶ ἄλλας 500 δραχμάς. Μέχρι σήμερον ὅμως οὐδεὶς ἐγένετο λόγος διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ. Ξεύρετε τὸ θέμα αὐτό;

§129Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας). Φαντάζομαι, ὅτι φαντάζεσθε, ὅτι τὸ ξεύρω.

§130Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει μεγάλη ἀνισότης ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ὑπάρχει ἀκόμη μεγάλη διαφορὰ τιμῆς μεταξὺ βιομηχανικῶν καὶ ἀγροτικῶν προϊόντων, αὕτη δὲ εἶναι καταφανὴς καὶ δικαίως ἐρωτῶνται οἱ ἀγρόται, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τόσον μεγάλη ἡ διαφορὰ αὕτη. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐφ’ ὅσον θέλει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα ὅπως ὑπεσχέθη καὶ ὅπως θέλω νὰ πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ εἰς τὴν πραγματικότητα, θὰ εὕρῃ ποὺ ἔγκειται τὸ σφάλμα, θὰ τὸ διορθώσῃ καὶ θὰ δείξῃ ἴσην μεταχείρισιν ἀπέναντι τοῦ ἀγρότου καὶ κυρίως τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ. Δὲν θὰ θελήσω, κύριοι βουλευταί, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον. Ὁμολογῶ ὅτι ἔμεινα κατάπληκτος ὅταν εἶδον ὅτι ὁ Ὑπουργὸς κ. Ἀποστολίδης, ἤλλαξε γνώμην, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κοταπελέμησιν διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε.

§131ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἤλλαξε γνώμην ἀπὸ τὰ συμπεράσματα τοῦ Συνεδρίου τῆς Φλωρεντίας.

§132Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ἐνθυμοῦμαι ὅμως, πὼς εἶχεν εἴπει, ὅτι μὲ τὸν ἁγιασμὸν δὲν γίνεται τίποτε διὰ τοὺς ποντικούς. Πρέπει νὰ πάρουμε καὶ γάτα. Λοιπόν, κύριοι βουλευταί, αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω. Δὲν θέλω περισσότερον νὰ σᾶς ἀπασχολήσω καὶ ζητῶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργόν, κατανόησιν τῶν δικαιωμάτων τῶν ἀγροτῶν καὶ κυρίως τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου.

§133Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πράγματι σοβαρώτατον τὸ θέμα, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὸ ἐξήντλησαν οἱ προλαλήσαντες, κ. συνάδελφοι. Ἴσως ἦτο περιττὸν νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα, ἀλλὰ τοῦτο τὸ ἔπραξα διότι νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς καὶ ἰδίως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας δύο πράγματα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λάδι ἡμεῖς δὲν ἔχομεν νὰ προσθέσωμεν τίποτε πέραν ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶπον οἱ κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ προστατεύσῃ τὸ ἔλαιον, ὀφείλει νὰ προστατεύσῃ καὶ τὸν ἐλαιοπαραγωγόν. Διότι εἰς τὰς δηλώσεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργός, τῆς 12ης Νοεμβρίου διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαίου, λέγει ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν λογικὴν τιμὴν εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ νὰ προστατεύσῃ τὴν κατανάλωσιν ἔναντι πάσης κερδοσκοπίας. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἀναγνωρίζει, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 14 χιλ. εἶναι τιμὴ χαμηλή, δι’ αὐτὸ τὴν χαρακτηρίζει ὡς λογικὴν διὰ τὸν παραγωγόν, διότι ἐγὼ νομίζω ὅτι οὔτε κὰν ἡ τιμὴ τῶν 16 χιλ. εἶναι ἱκανοποιητική. Ὁ δὲ κ. Καλκάνης βγάζει 1.800 δραχμὰς κόστος ἐλαίου. Θὰ τὸν παρεκάλουν νὰ κάμῃ ἕνα ταξείδιον εἰς τὴν Κρήτην, διὰ νὰ ἴδῃ εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχεται τὸ κόστος καὶ νὰ ἴδῃ, ὅτι οἱ περισσότεροι παραγωγοὶ δίδουν εἰς ἄλλους τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἐλαιοδένδρων τους παραχωροῦντες τὸ 50% τῆς παραγωγῆς.

§134Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας). Ἀδικεῖτε τὸν κ. Καλκάνην, δὲν ὡμίλησε διὰ τὸ κόστος.

§135Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, αὐτὴν τὴν ἐντύπωσιν ἀπεκόμισα.

§136Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας). Ἀφήρεσε ἀπὸ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως τὰ ἔξοδα..... διὰ νὰ ἐξευρεθῇ τὶ πράγματι περιῆλθεν εἰς χεῖρας τοῦ παραγωγοῦ.

§137Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν διευκρίνισιν. Ὅταν λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, ὁμολογῆτε, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 14 χιλ. εἶναι χαμηλή, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει, ἐὰν θὰ θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ προστατεύσῃ τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν καί αὐτοὶ μίαν μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ, θὰ πρέπει νὰ τοὺς προστατεύσῃ ἔναντι τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Ἐὰν θὰ δώσετε αὐτὴν τὴν προστασίαν νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ θὰ δεχθοῦν τὴν τιμὴν τῶν 14 χιλ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ παρακράτημα, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις διακηρύσσει ἐλευθερίαν συναλλαγῶν καὶ μετὰ τὴν νέαν ἰσοτιμίαν εἰς τὸ συνάλλαγμα, νομίζω, ὅτι κακῶς καθώρισε τὸ παρακράτημα αὐτό. Ἔπρεπε νὰ μείνῃ ἐλεύθερον τὸ λάδι νὰ πάρῃ τὸν δρόμον του σύμφωνα μὲ τὴν τιμὴν τοῦ δολλαρίου, ἤτοι 30.000 δραχμάς, ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν περισσότερον διὰ τὸ λάδι. Θὰ ἔλθω εἰς τὸ ζήτημα τῆς δακοκτονίας. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ οἱ ἐπιστήμονες διαφωνοῦν καὶ δὲν ἔχουν καταλήξει εἰς θετικὰ συμπεράσματα. Ἡμεῖς θὰ προτρέξωμεν τῶν ἐπιστημόνων. Ἐκτὸς τῆς μεθόδου Μπερλέζε ἡ ὁποία ἐφηρμόζετο μέχρι σήμερον, ὑπάρχει καὶ ἡ μέθοδος ἑνὸς Ἰταλοῦ ἐπιστήμονος, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου πρέπει νὰ γίνεται μὲ τὰ παράσιτα. Εἶναι ἐπίσης ἐνδιαφέρον, ὅτι ὁ κ. Ἰσαακίδης, ὁ ὁποῖος ἐφήρμοζε τὸ σύστημα Μπερλέζε ἐπὶ εἰκοσαετίαν, ἔρχεται σήμερον καὶ κάμνει πειράματα ἐπὶ τῶν παρασίτων. Γεγονὸς εἶναι: ὅτι ἐφέτος, εἴτε ἐκ συμπτώσεως, εἴτε διότι πράγματι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἦτο τοιοῦτος, ὥστε νὰ ἐπιρρίπτεται ἡ ἀποτυχία εἰς τὸ ὅτι εἰς ὡρισμένα διαμερίσματα δὲν ἔγινε ἡ δακοκτονία καὶ δὲν ἔγινε, ὄχι διότι πταίει ὁ κ. Ἀποστολίδης, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν αἴθουσαν καὶ θὰ ἔδιδε ἐξηγήσεις, ἀλλὰ διότι αἱ ὑπηρεσίαι δὲν κατετοπίσθησαν διὰ νὰ διαφωτίσουν τοὺς παραγωγοὺς. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὡρισμένα ἄρθρα τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν εἰς ἐπαρχιακὴν ἐφημερίδα τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Φυτοπαθολογικοῦ Ἐργαστηρίου τοῦ Ἡρακλείου, ὁ ὁποῖος γράφει ἐναντίον τῆς δακοκτονίας. Ὁ κ. Σαμαρᾶς μᾶς ἀνέφερε πρὸ ὀλίγου, ὅτι ὁ διευθυντὴς τοῦ Φυτοπαθολογικοῦ Ἐργαστηρίου Βόλου, λέγει, ὅτι πρέπει νὰ γίνεται δακοκτονία διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε, διότι μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἀντιδράσωμεν ἐναντίον τοῦ δάκου. Νομίζω, ὅτι ἡ εὐθύνη, τοῦ Ὑπουργοῦ, ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι δὲν ἔχουν καταλήξει εἰς συμπεράσματα τὰ ὑπηρεσιακὰ καὶ ἐπιστημονικά του συμβούλια. Δὲν ἐπιτρέπεται ἐπὶ μίαν 30)ετίαν νὰ γίνεται δακοκτονία εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ ἐρχώμεθα νὰ λέγωμεν, ὅτι κάμνομεν πειραματισμούς, ὡς πρὸς τὴν μέθοδον ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ.

§138Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Φυτοπαθολογικοῦ Ἐργαστηρίου Βόλου ἐτέθη ὑπὸ ἀμφισβήτησιν καὶ ἀπεστάλησαν ἐλεγκτοὶ διὰ νὰ ἐξετάσουν ἐὰν πράγματι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρει τὸ Φυτοπαθολογικὸν Ἐργαστήριον εἶναι πραγματικὰ ἢ εἶναι φανταστικά. Καὶ παρὰ τὸ ὅτι διεπιστώθη πανταχόθεν ἡ ἀλήθεια, ὑπάρχει μία ἀμφιβολία εἰς ὡρισμένους κύκλους τοῦ Ὑπουργείου.

§139Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὁ Διευθυντὴς τῆς Φυτοπαθολογίας κ. Λύχνος, ὁ ὁποῖος περιώδευσε τὴν Κρήτην καὶ ἔκαμε ἔλεγχον, εἰς τὴν ἔκθεσίν του λέγει τὰ ἑξῆς: Ὅτι εἰς περιφερείας μὴ ψεκασθείσας ἐπῆλθε ζημία ἀλλοῦ 60%, ἀλλοῦ 50% καὶ ἀλλοῦ 10%, ἀλλὰ καὶ εἰς περιφερείας ψεκασθείσας μὲ μέθοδον Μπερλέζε, ἐσημειώθησαν τὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα.

§140Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀλλὰ ὁ κ. Λύχνος, ἄλλας πληροφορίας ἔδωσεν ὅταν ἐπανῆλθεν εἰς τὰς Ἀθήνας.

§141Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει μία σύγχυσις, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐπιλύσουν οἱ ἐπιστήμονες. Ἐν ὄψει τοῦ Συνεδρίου τῆς Λισσαβῶνος νομίζω, ὅτι ἀπὸ ἐκεῖ θὰ ἔχωμεν κανένα συμπέρασμα. Ἑπομένως αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δὲν δύνανται νὰ εἴπουν τίποτε θετικὸ καὶ νὰ ἐκφέρουν ὑπεύθυνον γνώμην σχετικῶς μὲ τὴν ἀποτελεσματικὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου, πέραν τῆς πείρας τὴν ὁποίαν ἔχουν. Ὡς πρὸς τὰ ὄργανα τῆς δακοκτονίας, ἐγένετο πολλὴ συζήτησις, ἐγὼ νομίζω, ὅτι σεῖς ὡς Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἔχετε ἀποδώσει καὶ εἶσθε εὐθηνότερος. Πρὸ πέρυσιν εἴχομεν κόστος 400 δρχ., πέρυσι 600 καὶ ἐφέτος 200 δραχάς.

§142ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡμεῖς, κ. συνάδελφε, εἴχομεν 1.500 ἔξοδα κατὰ ἐλαιόδενδρον.

§143Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἕνα πρᾶγμα, κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, διὰ νὰ τελειώνω. Ἴσως νὰ εἶναι ὀλίγον ἄσχετον μὲ τὸ ὅλον θέμα. Εἶναι τὸ ζήτημα τῆς εἰσφορᾶς τῆς δακοκτονίας. Τὸ 1950–51 εἰς τὴν περιφέρειάν μας ἐπεβλήθη διὰ τὴν δακοκτονίαν εἰσφορὰ 70 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἐλαιοπυρήνων, ἡ ὁποία καὶ ἐπληρώθη. Ἔληξε τὸ 1950–51 καὶ ἦλθε τὸ 1951–52. Οἱ ἴδιοι συνεταιρισμοὶ βάζουν 80 δραχμὰς εἰσφορὰν δακοκτονίας κατ’ ὀκᾶν ἐλαιοπυρήνων, πλὴν τῶν ἄλλων φόρων ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καί τῶν πιεστηρίων. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἔκαμον λογαριασμὸν καὶ εἶδον, ὅτι δὲν ἔφθασαν αἱ 70 δραχμαὶ καὶ ἔβαλον 10 δραχμὰς παρὰ πάνω διὰ τὸν δεύτερον χρόνον. Ἐφέτος ὅμως, ἔφθασεν ἡ εἰσφορὰ εἰς τὰς 100 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, δηλαδὴ 70% παρὰ πάνω ἀπὸ τοὺς προϋπολογισμούς, τοὺς ὁποίους ἔκαμον. Αὐτὸ σημαίνει δύο πράγματα: Ἢ ὅτι ἦσαν ἀνάξιοι νὰ κάμουν τοὺς λογαριασμούς, ὁπότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν τὴν διαχείρισιν τῆς ὑποθέσεως, ἢ ὅτι ἔγιναν καταχρήσεις, ὁπότε ὀφείλετε νὰ διατάξητε ἔλεγχον.

§144Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας). Θὰ ἐρευνήσω τὸ θέμα, καθ’ ἣν ἔχω στοιχειώδη ὑποχρέωσιν, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ βγάλῃ κανεὶς τόσον βεβιασμένα συμπεράσματα. Ὑπάρχει καὶ ἕνα τρίτον «ἢ», τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ ἁπλοῦν, ὅτι ἁπλούστατα παρενεβλήθησαν ἄλλοι ἀστάθμητοι παράγοντες, ἄλλως τε δὲν εἶναι τόσον μεγάλοι οἰκονομολόγοι, διὰ νὰ κάμουν ἀκριβεῖς ὑπολογισμούς.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Νουλέλης ἔχει τὸν λόγον.

§146Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τοῦ λαδιοῦ εἶναι ἕνα ζήτημα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπὸ τότε, ποὺ ἡμεῖς εἰς τὴν Λέσβον ἡνώθημεν μὲ τὴν Ἑλλάδα, ἀπελευθερωθέντες ἀπὸ τὸν τουρκικὸν ζυγὸν, δὲν εἴδομεν ἄλλο τίποτε, παρὰ μόνον καταδίωξιν. Καί, ὡς ἄνθρωποι, σκεπτόμεθα, ὅτι τοῦτο θὰ ὀφείλεται εἰς τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ τὸ λάδι τὸ παράγουν ὀλίγοι καὶ ἐκεῖνοι, ποὺ τὸ τρώγουν εἶναι πολλοί, ὑπερισχύει, σύμφωνα μὲ τὸ δημοκρατικὸν σύστημα, ἡ πλειοψηφία καὶ ὑποτάσσεται ἡ μειοψηφία. Διότι οὐδεμία Κυβέρνησις ἔκτοτε, οὔτε ὁ Βενιζέλος, οὔτε ὁ Γούναρης, οὔτε ὁ Πλαστήρας, οὔτε ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινή, ἔκαμε τίποτε καὶ συνεχίζεται ἡ καταδίωξις. Καὶ δὲν θὰ εἶναι πονηρὰ ἡ σκέψις, ὅτι ἔχουν δημιουργηθῆ πέριξ τοῦ λαδιοῦ καὶ τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς παραγωγῆς, μεγάλα οἰκονομικὰ συμφέροντα, τὰ ὁποῖα πνίγουν τὰ συμφέροντα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι, σὺν τοῖς ἄλλοις, εἶναι καὶ ἀνοργάνωτοι. Ὅλοι οἱ ἄλλοι παραγωγοὶ εἶναι ὠργανωμένοι. Εἰς τὸν καπνὸν π.χ. ἐὰν ληφθῇ ἕνα μέτρον ἀπὸ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, τὸ ὁποῖον δὲν συμφέρει τοὺς καπνοπαραγωγούς, θὰ ἐξεγερθοῦν οἱ καπνοπαραγωγοί, θὰ σηκώσουν μαῦρες σημαῖες, καὶ θὰ κατέλθουν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Τὸ αὐτὸ καὶ χειρότερον θὰ γίνῃ διὰ τὸ σιτάρι καὶ ὄχι μόνον δὲν θὰ καταδιωχθοῦν, ἀλλὰ καὶ θὰ τοὺς πριμοδοτήσωμεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μοῖρα τοῦ λαδιοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Ροδόπουλος). Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπηρεασθῇ ἀπὸ τὰ κακῶς κείμενα καὶ νὰ τραβήξῃ καὶ αὐτὴ τὸν ἴδιον δρόμον. Βέβαια, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἔλαβε κάποιαν μέριμναν, εἶχε τὴν πρόθεσιν νὰ λάβῃ κάποιαν μέριμναν καὶ διὰ τὸ λάδι, ὅταν μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, ὡς ἐδήλωσεν ἀπὸ τοῦ ραδιοφώνου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπρόκειτο νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέραν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ λαδιοῦ. Ἀλλὰ ξεύρω ἕνα ἔμπορον τῆς Λέσβου, ὁ ὁποῖος, πιστεύσας αὐτὴν τὴν δήλωσιν, ἔκλεισεν εἰς τὴν Ἀμερικὴν 100 τόννους λαδιοῦ, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἀνέκρουσε μετὰ τετραήμερον πρύμνην, καὶ ἔβαλε διὰ τὸ λάδι παρακράτημα 9.000 δραχμὰς κατὰ δολλάριον καὶ ὁ δυστυχὴς αὐτὸς ἔμπορος ἠρώτα ὕστερα τὴν Κυβέρνησιν τί νὰ κάμῃ καὶ παρακαλοῦσαν ἢ νὰ ἀπαγορεύσῃ τελείως τὴν ἐξαγωγήν, διὰ νὰ δικαιολογηθῇ ἀπέναντι τῶν Ἀμερικανῶν καὶ νὰ μὴ παραδώσῃ τὸ πωληθὲν λάδι ἢ νὰ μὴ πάρῃ τὸ παρακράτημα τῶν 9.000, διότι δὲν τὸ εἶχεν ὑπ’ ὄψιν καὶ ἔκαμε τὸν λογαριασμόν του μὲ ἄλλην τιμὴν καὶ ἂν δὲν παρέδιδεν ἐκινδύνευε νὰ πληρώσῃ ἀποζημίωσιν. Δι’ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν ἐπῆγα 5 φορὲς εἰς τὸν κύριον Καψάλην, ὁ ὁποῖος ἐσήκωσε τοὺς ὤμους του καὶ μοῦ εἶπε, δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω τίποτε, ἂς ζημιωθῇ. Διατὶ ἀνέκρουσεν πρύμνην ἡ Κυβέρνησις; Ἀνέκρουσε πρύμνην, διότι τὴν κατέλαβεν ἀκριβῶς ἡ φοβία τῆς συγκρατήσεως τοῦ τιμαρίθμου. Ἴσως δικαιολογημένα. Διότι τὸ λάδι, ὅπως καὶ τὸ ψωμί, εἶναι ἀπὸ τὰ βασικὰ εἴδη, ποὺ πρέπει νὰ ἔχῃ κάθε καλύβι. Καὶ ἐμέ, ὁ ὁποῖος ἔχω ἀσχοληθῆ μὲ τὸ θέμα τοῦ λαδιοῦ, ἡ φοβία αὐτὴ δὲν ἦτο βάσιμος. Διότι οὐδεὶς οἰκογενειάρχης θέλει πάρα πάνω ἀπὸ 5 δράμια λάδι τὴν ἡμέραν δι’ ἕκαστον ἄτομον τῆς οἰκογενείας του. Δηλαδὴ μία πενταμελὴς οἰκογένεια δὲν πρόκειται νὰ φάῃ τὴν ἡμέραν πάρα πάνω ἀπὸ 25 δράμια λάδι κατὰ μέσον ὅρον. Διότι θὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα, ποὺ θὰ φάῃ κρέας καὶ θὰ μεσολαβήσουν καὶ αἱ ἡμέραι τῆς νηστείας καὶ ὡς γνωστὸν εἰς τὰς ἐπαρχίας νηστεύει ὁ κόσμος. Ἐὰν λοιπὸν τὸ λάδι ἀνέλθῃ κατὰ 2.000 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, ποία ἡ ἀναλογία, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰ 5 δράμια τὴν ἡμέραν; Μηδέν! Ὅσον ἀναλογεῖ εἰς τὸ ἕνα τσιγάρο, ποὺ θὰ καπνίσῃ ὀλιγώτερον. Ἀλλ’ ἡ φοβία, ἡ Κοινὴ γνώμη, ἡ φαντασία τοῦ κόσμου, στρέφεται πρὸς τὸ λάδι, μαζὶ μὲ τὸ ψωμὶ καὶ ἴσως ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ μίαν δικαιολογημένην φοβίαν: Νὰ μὴ χάσῃ τὸν τιμάριθμον. Νομίζω ὅμως ὅτι ἡ πολιτικὴ τῶν Κυβερνήσεων εἶναι —δὲν ὁμιλῶ διὰ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ δι’ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις — δι’ ὅσα ζητήματα δὲν εἶναι τῆς ἀντιλήψεώς των καὶ δὲν τὰ κατέχουν, νὰ ἐφαρμόζουν τὴν πολιτικὴν τῆς ἥσσονος ἀντιστάσεως. Δηλαδή, ἀντὶ κάθε Κυβέρνησις νὰ μελετήσῃ λεπτομερειακῶς τὸ ζήτημα τοῦ λαδιοῦ, προχωρεῖ εἰς μίαν πρόχειρον λύσιν, διότι δὲν εὑρίσκει ἀντίστασιν ἀπὸ τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον παραπονοῦνται οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, εἶναι ὅτι διαρκῶς πληρώνουν διὰ τὴν κατανάλωσιν. Αὐτοὶ καὶ μόνον. Θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅσοι ἀπὸ σᾶς εἶσθε οἰκογενειάρχαι ὅτι ἡ ντομάτα τὴν ἐποχήν, ποὺ ὑπῆρχεν, ἐπωλεῖτο πρὸς 5–6.000 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν καὶ τὸ λάδι ἐπωλεῖτο 11–12.000 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Δηλαδὴ 2 ὀκάδες ντομάτα, 2½, ἂν θέλετε, καὶ 3 ὀκάδες ντομάτα, μίαν ὀκᾶ λάδι. Τὰ ἔξοδα ἔχει ἡ παραγωγὴ τῆς τομάτας; Κατὰ σύμπτωσιν, κύριοι συνάδελφοι, τυγχάνει νὰ εἶμαι ἐλαιοπαραγωγὸς καὶ τεματοπαραγωγός. Μία τοματιά, εἴτε μὲ φυσικὸν λίπασμα, εἴτε μὲ χημικόν, ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ ἀπὸ 5–9 ὀκάδες ντομάτες τὸν χρόνον. Οἱ τομάτες πωλοῦνται 6.000 περίπου κατ’ ὀκᾶν, τὸ λάδι 11.000 μὲ 12.000, δηλαδὴ δύο ὀκάδες τομάτα μία ὀκᾶ λάδι. Τὰ ἔξοδα τῆς τομάτας εἶναι μηδαμινά. Ἐπίσης δύο ὀκάδες κουνουπίδια ἰσοδυναμοῦν μὲ μίαν ὀκᾶ λάδι. Διὰ νὰ παραχθῇ ὅμως μία ὀκᾶ ἔλαιον χρειάζεται, κόπος, μόχθος καὶ καρτερία. Εἶναι προϊὸν ποὺ μαζεύεται τὸν χειμῶνα μὲ παγετῶνας, βροχάς, κλπ. καὶ ἔχει πολλὰ ἔξοδα. Εἰς τὸ ἐλαιοτριβεῖον αἱ δαπάναι τοῦ παραγωγοῦ καὶ αἱ καταχρήσεις εἰς βάρος του εἶναι μεγάλαι. Ἐκτὸς αὐτῶν, ὅταν ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς ἀπεκτήσῃ μίαν ποσότητα ἐλαίου, ἔρχεται ὁ κοινοτικὸς φόρος, ὁ ὁποῖος εἶναι 4% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος, δηλαδὴ 16% ἐπὶ τοῦ καθαροῦ. Ἐκτὸς αὐτοῦ ὁπωσδήποτε, ὅπως διαμαρτύρονται πολλοὶ παραγωγοί, πάντοτε ἀπὸ τὸ ἐλαιοτριβεῖον παρουσιάζεται ἕνα ἔλλειμμα. Κατόπιν ἐμφανίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὄχι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἀλλὰ ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις, ἡ ὁποία μόλις τὸ λάδι ἀρχίσει νὰ ἀνεβαίνῃ καταλαμβάνεται ἀπὸ μίαν ἱερὰν ἀγανάκτησιν καὶ ἀρχίζει τὴν ἀπαγόρευσιν τῶν ἐξαγωγῶν λαδιοῦ καὶ ἐπιβάλλει διατιμήσεις, ἐπιτάξεις, συγκεντρώσεις καὶ εἰσάγει σπορέλαια διὰ νὰ τὸ συναγωνισθῇ. Ὅταν ὅμως ἀρχίσῃ τὸ λάδι νὰ κατεβαίνῃ, διότι λειτουργεῖ ὁ νόμος προσφορᾶς καὶ ζητήσεως, τότε ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις χαιρεκάκως, τρίβουν τὰ χέρια τους καὶ δὲν λαμβάνουν κανένα μέτρον προστασίας, ἐνῷ διὰ τὰ ἄλλα εἴδη: μανδαρίνια, πορτοκάλια, κλπ. κάνουν πριμοδοτήσεις διὰ νὰ βοηθήσουν τὴν ἐξαγωγήν των. Τὸ λάδι ἐπειδὴ εἶναι αὐτοδύναμον, δὲν τὸ ἐπριμοδότησαν ποτέ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δικαίως οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἄνισον αὐτὴν μεταχείρισιν. Οἱ παραγωγοὶ δὲν ἐζήτησαν ποτὲ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καμμίαν προστασίαν. Εἶναι εὐχαριστημένοι νὰ τοὺς ἀφήσωμεν νὰ βράζουν μὲ τὸ ζουμί τους, νὰ παράγουν τὸ λάδι καὶ νὰ τὸ πωλοῦν εἰς τὴν τρέχουσαν τιμὴν καὶ ὅταν ὁ νόμος τῆς προσφορᾶς καὶ ζητήσεως λειτουργῇ πρὸς τὰ κάτω νὰ τὸ πωλοῦν εὐθηνά, ἀλλὰ καὶ ὅταν λειτουργῇ πρὸς τὰ ἄνω καὶ ἀνατιμᾶται τὸ λάδι νὰ τοὺς ἐπιτρέπουν νὰ ἀπολαμβάνουν τῶν μόχθων των. Ἔχει δὲ τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις ὅταν πωλῆται τὸ λάδι εὐθηνὰ νὰ ἀγοράζῃ, ἐὰν θέλῃ, καὶ νὰ τὸ ἔχῃ εἰς τὰς ἀποθήκας διὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ ὡς ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα διὰ τὴν ἐποχὴν ποὺ θὰ ἀκριβήνῃ. Διὰ νὰ τελειώνω, κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἴπω μερικὰ καὶ διὰ τὴν δακοκτονίαν. Δὲν καταλαβαίνω, διατὶ θέλετε νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ δακοκτονία. Νομίζω, ὅτι ἡ δακοκτονία πρέπει νὰ εἶναι προαιρετικὴ καὶ ὁ παραγωγὸς ξεύρει τὸ συμφέρον του καὶ ξεύρει ἐὰν πρέπει νὰ ἐνεργήσῃ δακοκτονίαν ἢ ὄχι. Ὑποστηρίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ μόνη ὀρθὴ λύσις εἶναι αὐτή, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις. Δηλαδή, νὰ εἶναι προαιρετικὴ ἡ δακοκτονία καὶ ὄχι ὑποχρεωτική. Ὁ δάκος ἀναπτύσσεται ὄχι μόνον εἰς τὴν ἐλαίαν ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν πτελέαν καὶ ἀχλαδέαν καὶ εἰς τὴν ἀγριελαίαν καὶ εἰς τὴν συκιά. Ὅπου ὑπάρχουν δάση συνεχόμενα πρὸς τοὺς ἐλαιῶνας μὲ ἀγριελαίας, μὲ συκιές, μὲ πτελέας, πρέπει νὰ ραντισθοῦν καὶ ἐκεῖνα, διότι ἐὰν δὲν ραντισθοῦν, θὰ ἐκκολαφθῇ καὶ ἐκεῖ ὁ δάκος.

§147ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἐκκολάπτεται.

§148Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Σᾶς παραπέμπω εἰς τὸ σύγγραμμα τοῦ κ. Ἀναγνωστοπούλου καὶ εἰς τὴν ὁμιλίαν τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ κ. Ἰσαακίδη. Εἰς τὸ χωρίον τοῦ βουλευτοῦ κ. Χατζηγεωργίου Ἄντισα ποὺ εἶναι μεμονωμένο καὶ δὲν ἔχει δάση, ἔγινε ραντισμὸς καὶ ἐπέτυχεν. Εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Κάτω–Τρίτος τὴν ἰδικήν μου γίνεται δακοκτονία μὲ τὴν μέθοδον BER-LEGE ἀπὸ τὸ 1946 συνεχῶς καὶ ὄχι μόνον δὲν περιωρίσθη ὁ δάκος, ἀλλὰ ἐπλήθυνε.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε, κύριοι, τὰς ἐπιστημονικὰς θεωρίας.

§150Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Ἑπομένως, κάθε Κοινότης θὰ κρίνῃ διὰ τὴν περιφέρειάν της. Ἀκόμη θὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὸ ἰδικόν μου κτῆμα ποὺ εἶναι καὶ βόρειον καὶ νότιον καὶ εἶχον ἀρκετὴν ἐσοδείαν, τὸ νότιον τμῆμα προσεβλήθη ἀπὸ τὸν δάκον, ἐνῷ τὸ βόρειον δὲν προσεβλήθη, διότι ἐφυσοῦσε ἀέρας ἀνάποδος καὶ ἐψόφησε τὸ μικρόβιον. Ἐπρόφθασα καὶ ἐμάζεψα ἐνωρὶς τὸ προσβληθέν, διὰ νὰ μὴ καταστραφῇ περισσότερον. Ἐγὼ ἀπὸ τὸν κ. Ἰσαακίδην ἐπληροφορήθην ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν κανένα θετικὸν συμπέρασμα διὰ τὴν δακοκτονίαν μὲ τὴν μέθοδον τοῦ BERLEGE. Ἐκτὸς τούτου ἔμαθα καὶ τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὄχι μόνον εἶναι μικρὰ ἡ ὠφέλεια, ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν δαπάνην τῶν ραντισμῶν, διότι ἐὰν πέσουν βροχαὶ πρέπει νὰ ἐπακολουθήσουν καὶ 2 καὶ 3 ραντισμοί, ἤτοι αὐξάνεται ἡ δαπάνη, ἀλλ’ ἐπὶ πλέον ἡ μελάσσα ἀποτελεῖ τροφὴν δι’ ἕνα σκουλίκι ποὺ τρώγει τὸν κορμὸν τῆς ἐλαίας καὶ ὑπάρχει φόβος μὲ τὰ χρόνια νὰ χάσῃς τὸ δένδρον σου καὶ νὰ γίνῃ κουφάλα ἡ ἐλαία. Ἑπομένως ὑπάρχει καὶ αὐτὸς ὁ κίνδυνος.

§151Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. 30 χρόνια κάμνομεν αὐτὴν τὴν ἐργασίαν καὶ δὲν ὑπῆρξε τοιοῦτος κίνδυνος.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι Τεχνικὸν Συνέδριον ἐδῶ. Δὲν ἐνδιαφέρει τοὺς βουλευτὰς τὸ ἕνα ἢ τὸ ἄλλο σύστημα δακοκτονίας.

§153Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Διὰ τοῦτο ἡ μόνη λύσις εἶναι ἐκείνη ποὺ ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις, νὰ εἶναι προαιρετικὴ ἡ δακοκτονία καὶ οὐχὶ ὑποχρεωτική, διότι, ἴσως, ὁ Βόλος νὰ ἔχῃ συμφέρον νὰ εἶναι ὑποχρεωτική, καθ’ ὅτι ἐκεῖ ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν βρώσιμον ἐλαίαν. Ἡ βρώσιμος ἐλαία, ἐὰν ἕνας δάκος τὴν θίξῃ, ἔχει μεγάλην ζημίαν, κατεστράφη. Ἐνῷ τὸν παραγωγὸν ἐλαίου δὲν τὸν ἐνοχλεῖ, ἐὰν ἡ ἐλαία ἔχει μία τρύπα καὶ διότι ἀκόμη ἡμεῖς οἱ παραγωγοὶ ἐλαίου θὰ πληρώσωμεν ἔξοδα δακοκτονίας καὶ εἰς τὸν ἐλαιοπυρῆνα, ἐνῷ εἰς τὴν βρώσιμον ἐλαίαν δὲν θὰ πληρώσουν εἰς τὸν ἐλαιοπυρῆνα, διότι μὲ τὴν βρώσιμον ἐλαία δὲν ἔχομεν ἐλαιοπυρῆνα. Ἡμεῖς θὰ πληρώσωμεν καὶ δι’ αὐτοὺς τὴν δακοκτονίαν. Δηλαδὴ γίνεται ὅπως εἰς τὸ Ταμεῖον Νομικῶν, ὅπου οἱ μὲν δικηγόροι πληρώνουν κάθε παράστασιν, ἐνῷ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου καὶ οἱ δικασταὶ πληρώνουν κάθε μῆνα μίαν εἰσφοράν. Πρέπει, λοιπόν, κύριοι, νὰ ἀφήσωμεν προαιρετικὴν τὴν δακοκτονίαν. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου, νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀποφασίσῃ ἢ νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς χωρὶς τὴν περίπτυξιν, τὴν ὁποίαν μᾶς κάμνει κάθε Κυβέρνησις ἢ ἐὰν θέλῃ νὰ μᾶς προστατεύσῃ καὶ νὰ μᾶς ἔχῃ εἰς τὰς ἀγκάλας της, νὰ μᾶς προστατεύσῃ ἀμφοτεροβαρῶς καὶ οὐχὶ ἑτεροβαρῶς.

§154Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἶναι γεγονός, κύριοι, ὅτι τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα καὶ οἱ ἀγρόται γενικῶς μειονεκτοῦν ἔναντι ἄλλων τάξεων. Πταίομεν μόνον ἡμεῖς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, διότι καίτοι συζητοῦμεν τὸ σπουδαιότερον ζήτημα, τὸ τοῦ ἐλαίου, βλέπετε ποὺ λείπουν ὅλοι καὶ ἐλάχιστοι εἶναι παρόντες. Αὐτὸ εἶναι γεγονὸς καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ λέγωμεν ὅτι πταίει οὔτε ἡ μία Κυβέρνησις, οὔτε ἡ ἄλλη, οὔτε κάποιες ἄλλες ὑπηρεσίες. Ὅταν ὁ νοικοκύρης δὲν φροντίζῃ διὰ τὸ σπίτι του, ἂς μὴ περιμένῃ ἀπὸ τοὺς ξένους. Δὲν εἴμεθα καλοὶ νοικοκυραῖοι, ὡς βουλευταὶ ἐπαρχιῶται. Ἔπειτα, κύριοι, εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ δάκου. Τὸ ζήτημα τοῦ δάκου εἶναι παράλληλον μὲ τὸ ζήτημα τῶν κωνωποειδῶν. Ἔντομον τὸ ἕνα, ἔντομον καὶ τὸ ἄλλο. Γίνεται ὠὸν ὁ σκώληξ καὶ ἡ πεταλοῦδα. Ἔτσι γίνεται καὶ διὰ τὰ κουνούπια, ἔτσι γίνεται καὶ διὰ τὸν δάκον. Εἰς τὰ κουνούπια, εἰς τὴν Ἑλλάδα εὑρέθη ἄνθρωπος ἐπιστήμων ἰσχυρός, ἀλλὰ καὶ μὲ πλήρη κατανόησιν καὶ ἐξωλόθρευσε τελείως τὴν ἑλονοσίαν, ἀλλὰ ἐπιστήμονα τοιοῦτον δὲν ἀνέδειξεν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ποὺ νὰ συλλάβῃ τὸ ζήτημα τῶν ἐλαιῶν. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν κωνωποειδῶν ἐμόρφωσεν ὑπαλλήλους καὶ ἔστειλεν ἀπὸ 1–2 ἢ 3 εἰς κάθε Νομόν, ἀναλόγως τῆς ἐκτάσεως τοῦ Νομοῦ. Μὲ δύο μηνῶν μόρφωσιν, αὐτοὶ ἤξευραν πόσες ἡμέρες κάνει τὸ αὐγὸ νὰ ἐκκολαφθῇ, πῶς συντηρεῖται ὁ σκώληξ καὶ πῶς τὸ ἔντομον καὶ πῶς αὐτὸ κάμνει τὰ ὠά του καὶ κατόπιν βγαίνουν εἰς τὴν ἐπαρχίαν μορφωμένα ἐπιστημονικῶς πρόσωπα. Καὶ ἐπέτυχον 100%. Ἐπέτυχε δὲ ἐξαιρετικῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ κωνωποκτονία, ὅσον εἰς οὐδὲν ἄλλο μέρος τοῦ κόσμου καὶ διὰ τοῦτο ἔλαβε συγχαρητήρια ἡ Πατρίς μας καὶ προήδρευσε πάντοτε ὁ ἰδικός μας ἐκπρόσωπος εἰς ὅσα συνέδρια ἐγένοντο περὶ καταστροφῆς τῶν κωνωποειδῶν. Ἀπεναντίας εἰς τὸν δάκον ἔχομεν συνεργεῖα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ παιδιὰ ποὺ εἴτε ὁ πολιτικὸς τοῦ τόπου, εἴτε ὁ γεωπόνος τὰ διώρισε. Βγαίνουν ἀπὸ τὰ συνεργεῖα αὐτὰ ἀσυνείδητα, δηλαδὴ χωρὶς ἐπιστημονικὴν συνείδησιν καὶ χωρὶς νὰ ξεύρουν εἰς ποίαν στιγμὴν τοῦ κύκλου τῆς ζωῆς τοῦ ἐντόμου πρέπει νὰ τὸ κτυπήσουν. Καὶ βλέπεις πολλὲς φορὲς νὰ ἔχῃ ἀδειάσει τὸ ὑγρὸν τοῦ ψεκαστῆρος μέσα στοὺς θάμνους διὰ νὰ μὴ φαίνεται καὶ νὰ σοῦ λέγῃ: «Ἐγὼ τὶς ράντισα τὶς ἐληὲς εἶναι ἐν τάξει». Ἢ ἔχουν 4 ζῷα καὶ δικαιολογοῦν 8 ἢ ἔχουν 5 ἐργάτας καὶ δικαιολογοῦν 16!...... Ἐπιβαρύνεται ἔτσι ὁ παραγωγὸς καὶ δὲν θέλει νὰ κάνῃ δακοκτονίαν, διότι οὔτε ἀπόδοσιν ἐπιστημονικὴν βλέπει, παρὰ μονάχα μεγάλην δόσιν κλοπῆς. Αὐτὰ τὰ πράγματα, κύριοι, θέλουν κατανόησιν ἐπιστημονικὴν ἀπὸ μέρους κάποιου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὁ ὁποῖος νὰ ἀναλάβῃ τελείως τὸ θέμα καὶ νὰ μορφώσῃ τὸ προσωπικὸν ποὺ χρειάζεται. Διαφορετικὰ δὲν γίνεται τίποτε, ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ ἡ εὐθυβολία ὅπλου ὅταν τὸ δοκιμάζῃ μὴ σκοπευτής.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων ἐλαίου καὶ δακοκτονίας, μηδενὸς ἄλλου αἰτήσαντος τὸν λόγον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἀπαντήσῃ κατὰ τὴν προσεχῆ ἡμέραν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§156ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.45′ μ. μ.).