1953.03.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 22α

Παρασκευὴ 4 Μαρτίου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.40′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. (Γραμματεὺς) (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τάς, πρὸς τὴν Βουλήν, ἀναφοράς, κ.λ.π.

§4Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ. (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Σύρου κ. Τ. Πάρρης, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κυκλάδων, ζητοῦντος παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἔγκρισιν δανείου πρὸς Κ.Α.Φ. χάριν μαστιζομένων ὑπὸ ἀνεργίας, λόγῳ τοῦ χειμῶνος, φορτοεκφορτωτῶν λιμένος Σύρου. Οἱ νοσηλευόμενοι εἰς τὸ Σανατόριον Πεντέλης Ἀνάπηροι Πολέμου, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τοῦ χειρουργείου τοῦ ἐν λόγῳ Σανατορίου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Παγκτηματικοῦ Συνδέσμου Θεσσαλονίκης ἐκφράζει τὰς εὐχαριστίας του πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου μερικὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τῆς δεινοπαθούσης κτηματικῆς τάξεως, περὶ ἀναπροσαρμογῆς ἐνοικίων. Μέτοχοι τοῦ 3ου Κ.Τ.Ε.Λ. Ἀθηνῶν διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐνέργειαν ἐνίων ἰδιοκτητῶν τέως Κοινοῦ Ταμείου Ἐλευσῖνος, ἐπιδιωκόντων ἔκδοσιν ἀποφάσεως ἀποχωρήσεως τοῦ 3ου Κ.Τ.Ε.Λ. Ὁ Πρόεδρος Ἀστικῆς Ἰδιοκτησίας Πατρῶν καὶ ἡ Κτηματικὴ Ἕνωσις βιοπαλαιστῶν μικροϊδιοκτητῶν Ἠλείας, ζητοῦν ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου κ.λ.π. Ὁ Πρόεδρος τοῦ περιφερειακοῦ συμβουλίου Αὐτοκινητιστῶν Β. Ἑλλάδος, ζητεῖ τὴν ἀναστολὴν τῶν ὑπὸ τῆς Ἐθνοτραπέζης ἐνεργηθεισῶν κατασχέσεων ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων των διὰ τὰς ὀφειλομένας ἐκ πιστοδοτήσεων δόσεις. Ἐπιτροπὴ ἀκτημόνων Σταμάτας Ἀττικῆς ζητεῖ ἐπίσπευσιν τῆς διαδικασίας ἀπαλλοτριώσεως ἀγροκτήματος Ἠλιοπούλου πρὸς ἐγκατάστασίν των. Ὁ Γεωργικὸς Συνεταιρισμὸς Μεγάρων διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν ἐγκατάστασιν σταθμοῦ Πυροβολικοῦ εἰς τὴν παραλίαν τῶν Μεγάρων ἥτις θὰ ζημιώσῃ τουριστικῶς τὴν πόλιν καὶ θὰ καταστρέψῃ τὰ ἐκεῖ ὑπάρχοντα πτηνοτροφεῖα. Ὁ βουλευτὴς Κραναίας κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει ψηφίσματα Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Κεφαλληνίας, Ἰατρικοῦ Συλλόγου, Συλλόγου Πολυτέκνων, Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου, Συνδέσμου Ἐργοληπτῶν, Δήμου Ἀργοστολίου Συντεχνίας Ἀρτοποιῶν, Σωματείου Ἐργατῶν Τελωνείου «Ἄτκας», Σωματείου Κατεργασίας Ξύλου, Κοινωνικοῦ Συνεργατικοῦ Συνδέσμου Ἀργοστολίου, Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου, Δικηγορικοῦ Συλλόγου καὶ Σωματείου Αὐτοκινητιστῶν «Ἅγιος Γεράσιμος» Κεφαλληνίας, αἰτουμένων ὅπως κατὰ τὴν λῆψιν ἀποφάσεως περὶ καθορισμοῦ ἐλευθέρων ζωνῶν περιληφθῇ καὶ ὁ λιμὴν τοῦ Ἀργοστολίου. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κυνηγετικοῦ Συνδέσμου Ἠλείας αἰτοῦντος τὴν παράτασιν τῆς θήρας τῶν ὑδροβίων πτηνῶν τῶν συγκεντρουμένων εἰς τὴν παραθαλάσσιον καὶ παραλίμνιον περιοχήν, μέχρι τῆς 15ης Ἀπριλίου ἐ.ἔ. ὡς ἐγένετο καὶ κατὰ τὸ παρελθόν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγωγικοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἀμαλιάδος αἰτούντων μείωσιν φόρου διὰ τοὺς ἐμποροεπαγγελματίας τοὺς εἰσάγοντας ἐμπορεύματα μέχρι 200.000.000 τὴν ἐξαίρεσιν τῶν ἐπαρχιῶν ἀπὸ τὴν νέαν αὔξησιν τῶν ἐνοικίων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν κατοίκων Κιάτου διὰ καταβολὴν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἀσφαλίστρων διὰ τὰς ἀπὸ τετραετίας ἄνευ ἐργολάβου ἀνεγερθείσας ὑπὸ τῶν ἰδίων οἰκοδομάς των. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει ψήφισμα τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως Παραγκούχων κατοίκων Δουργούτη ζητούντων ὅπως ληφθῇ μέριμνα καὶ μὴ ἀποξενωθῶσιν ἐκ τῶν παραγκῶν τὰς ὁποίας κατέχουν ὡς πρόσφυγες καὶ θύματα τῶν κατὰ καιροὺς ταλαιπωριῶν τοῦ Ἔθνους, ἐκ τῶν ὁποίων ἔμειναν ἄνευ στέγης καὶ κατέφυγον εἰς τὰ ξύλινα παραπήγματα ἀφοῦ τὸ Κράτος δὲν ἠδύνατο νὰ λάβῃ περὶ αὐτῶν πρόνοιαν στεγάσεως. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Κορινθίας αἰτοῦντος τὴν διατήρησιν τοῦ ἐνδοφαρμακευτικοῦ πόρου τοῦ Πανελληνίου Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου, εἰσπραττομένου ὡς καὶ μέχρι σήμερον. Ὁ βουλευτὴς Κραναίας κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀλεξάνδρου Σκιαδαρέση παραπονουμένου διὰ τὴν μὴ χορήγησιν ἐπιδόματος εἰς τὴν τελείως ἄπορον οἰκογένειαν τῆς χήρας ἀδελφῆς του Βασιλικῆς Μαρούλη. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Τρικάλων διαμαρτυρομένου διὰ αὔξησιν ἐνοικίων. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ τοῦ Δημάρχου Καλαμπάκας, ζητούντων ὅπως τὸ ἐθνικὸν δίκτυον πρὸς χορήγησιν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος διέλθῃ καὶ ἀπὸ τὴν πόλιν Καλαμπάκαν. Οἱ βουλευταὶ Καρυστίας κ.κ. Ι. Χατζηνικολῆς καὶ Κ. Μπακόλλας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀλιβερίου, ζητοῦντος ταχεῖαν ἐπισκευὴν τῆς κατεστραμμένης ἐκ τῶν πλημμυρῶν ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀλιβερίου —Στύρων. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Σ. Θεοτόκης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Κερκύρας διαμαρτυρομένης διὰ αὔξησιν ἐνοικίων κ.λ.π. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων καὶ λοιπῶν ὑπηρεσιῶν ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τῆς Γεν. Διευθύνσεως τοῦ Γεν. Χημείου τοῦ Κράτους. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φράγκου. Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1396[13–2–1953 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διαβιβάζετε τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 85 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικῆς κ. Α. Φράγκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὸ ἔτος 1950 οὐδεμία ποσότης οἰνοπνεύματος εἰσήχθη ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. Τοιοῦτον εἰσήχθη κατὰ τὸ ἔτος 1951 καὶ κατὰ τὸ ἑξάμηνον χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 24 Ἰουνίου 1951 μέχρι 29 Δεκεμβρίου 1951, εἰς ποσότητα ἐν συνόλῳ 3007 τόννων. Εἰσαγωγὴ τοῦ οἰνοπνεύματος τούτου ἐγένετο κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, κατόπιν γνωμοδοτήσεως τοῦ Συμβουλίου φορολογίας οἰνοπνεύματος, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν εἰς οἰνόπνευμα ἀναγκῶν τῆς χώρας, λόγῳ ἐξαντλήσεως τῶν τότε ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων πρώτων ὑλῶν τῶν χρησιμοποιουμένων ὑπὸ τῆς ἐγχωρίου Βιομηχανίας πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο ἐναποθηκεύθη ἐλλείψει κρατικῶν δεξαμενῶν, εἰς τὰς πρὸς τοῦτο καταλλήλους δεξαμενὰς τῶν ἐν Ἐλευσῖνι δύο οἰνοπνευματοποιητικῶν ἑταιρειῶν, Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων καὶ Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Οἰνοπνευματοποιΐας, ὧν αἱ δεξαμεναὶ ἐκρίθησαν κατάλληλοι διότι μόνον τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα ταῦτα τῆς Ἐλευσῖνος διαθέτουσιν τὰς ἀπαιτουμένας λιμενικὰς ἐγκαταστάσεις διὰ τὴν πλεύρισιν τῶν δεξαμενοπλοίων καὶ τὰς ἀναγκαιούσας διασωληνώσεις καὶ τεχνικὰ μέσα διὰ τὴν ταχεῖαν καὶ εὐχερῆ, ἄνευ ἀπωλειῶν, ἀπ’ εὐθείας ἐκφόρτωσιν τοῦ οἰνοπνεύματος ἐκ τοῦ πλοίου εἰς τὰς δεξαμενὰς ἀποθηκεύσεως. Ὡς ἐνοίκιον διὰ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν δεξαμενῶν ὡρίσθη, κατόπιν κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου εἰς δραχμὰς τριάκοντα (30) κατὰ χιλιόγραμμον καὶ κατὰ μῆνα, δι’ ὅσην ποσότητα οἰνοπνεύματος εὑρίσκεται ἐν ἀποταμιεύσει. Διὰ τὸ 17μηνον χρονικὸν διάστημα ἤτοι ἀπὸ 24 Ἰουνίου 1951 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1952 κατεβλήθησαν ἐνοίκια δραχ. 697.054.830. Ἡ ἀξία ὁλοκλήρου τῆς ποσότητος τοῦ οἰνοπνεύματος τούτου, CIF Ἐλευσῖνα, ἀνῆλθεν εἰς 17.000.000.000. Ἤτοι τὰ καταβληθέντα ἐνοίκια ἐκάλυψαν ποσοστὸν 4,1% περίπου, τῆς ἀξίας τοῦ οἰνοπνεύματος. Ἐκ τοῦ οἰνοπνεύματος τούτου, διετέθησαν μέχρι τῆς 31ης Ἰανουαρίου 1953, τόννοι 2.328, ἐκ τῶν ὁποίων 1233 τόννοι ὡς μετουσιωμένον (φωτιστικὸν) οἰνόπνευμα (σημερινὴ τιμὴ διαθέσεως 11,570 τὸ χιλιόγραμμον) καὶ 1095 τόννοι πρὸς ἀνάμιξιν μετ’ οἴνων προοριζομένων νὰ ἐξαχθῶσιν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, διατεθέντος καὶ διατιθεμένου εἰσέτι τοῦ δι’ ἀναμίξεις προοριζομένου οἰνοπνεύματος ἐπὶ μειωμένῃ τιμῇ (500 δραχμῶν τὸ χιλιόγραμμον) πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων. Ἐκ τῆς δοθείσης μέχρι τῆς 31–1–53, ὡς ἄνω ποσότητος τῶν 2323 τόννων εἰσεπράχθησαν δρχ. 18.600.000.000. Ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος εἰσέτι ὑπολοίπου ἐξ 700 τόννων περίπου ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ εἰσπραχθῶσιν 5.000.000.000 δρχ. τοὐλάχιστον. Ἐκ τοῦ κέρδους τοῦ ἀποκομιζομένου ἐκ τῆς διαθέσεως τοῦ οἰνοπνεύματος τούτου, χρηματοδοτοῦνται αἱ πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος χρησιμοποιούμενοι ἐγχώριαι πρῶται ὕλαι, αἱ χρῄζουσαι τοιαύτης ἐνισχύσεως, συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 648)25–5–51 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὴν κυρωθεῖσαν διὰ τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2128)52 νόμου. Ἡ διάθεσις τοῦ οἰνοπνεύματος τούτου ἔδει ὑπὸ κανονικὰς συνθήκας νὰ συντελεσθῇ ἐντὸς 6 μηνῶν, ἀπὸ τῆς ἐναποθετήσεώς του βάσει τῆς μηνιαίως καταναλισκομένης ἐν τῇ χώρᾳ ποσότητος οἰνοπνεύματος καὶ ἐκ τοῦ ὁποίου προορίζοντο νὰ διατεθῶσι 1.500 τόννοι ὡς καθαρὸν οἰνόπνευμα (ποτοποιίαν, ἀνάμιξιν μετ’ οἴνων κλπ.) καὶ ἕτεροι 1.500 τόννοι πρὸς μετουσίωσιν (ὡς φωτιστικόν). Ἐπειδὴ ὅμως τὰ κομισθέντα δι’ Ἑλληνικοῦ δεξαμενοπλοίου, δύο πρῶτα φορτία οἰνοπνεύματος (τὸ οἰνόπνευμα μετεφέρετο χῦμα διότι ἡ διὰ βαρελίων μεταφορά του ἐπεβάρυνε σημαντικῶς τὴν ἀξίαν του) ἀνέδιδον ὀσμὴν ἐλαφρῶς, ὡς ἀπὸ πετρελαίου, δὲν διετέθησαν τὰ πρῶτα φορτία, ὡς καθαρὸν οἰνόπνευμα, ἀλλὰ μόνον ὡς μετουσιωμένον, ἀπορροφώμενον ὑπὸ τῆς καταναλώσεως κατὰ μικρὰς ποσότητας καὶ βραδὺν ρυθμὸν (λόγῳ τῆς περιωρισμένης καταναλώσεως τοῦ μετουσιωμένου οἰνοπνεύματος) καὶ ἐν τῷ μεταξὺ λόγῳ τῶν παραχθεισῶν ἱκανῶν ποσοτήτων ἐγχωρίων πρώτων ὑλῶν, καθὼς καὶ τῆς ἀποστάξεως τῶν μὴ διατεθέντων ἀποθεμάτων οἴνου τῶν Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων, ὧν ἐπεβάλετο πάντων τούτων ἡ κατεργασία, παρήχθη ἐγχώριον οἰνόπνευμα εἰς ἀρκετὴν ποσότητα, μὲ τὸ ἀποτέλεσμα τὴν ἐπιβράδυνσιν τῆς διαθέσεως τοῦ εἰσαχθέντος οἰνοπνεύματος. Ἐκ τῆς βραδύτητος τῆς διαθέσεως τοῦ οἰνοπνεύματος προέκυψεν ζημία διὰ τὸ Δημόσιον, ἐκ διαφυγόντος κέρδους, συνισταμένου εἰς τὰ ἔξοδα λόγῳ πληρωμῆς μὴ προϋπολογισθέντων ἀποθηκεύτρων καὶ τῆς δημιουργηθείσης προσθέτου ἀφομοιώσεως (φύρας) τοῦ οἰνοπνεύματος ἐκ τῆς παραταθείσης ἀποθηκεύσεως αὐτοῦ καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ζημίαν, ὡς μᾶς ἐπληροφόρησεν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ὅπερ διενήργησεν τὴν προμήθειαν τοῦ οἰνοπνεύματος τούτου, ἔχει ἐγείρει ἀπαίτησιν τὸ Δημόσιον ἐκ 241.000.000 κατὰ τοῦ ὑπευθύνου πλοιοκτήτου τοῦ δεξαμενοπλοίου «Γεώργιος», διὰ τὴν ἀρχικῶς μεταφερθεῖσαν ὑπὸ τούτου ποσότητα οἰνοπνεύματος, δεδομένου ὅτι, κατόπιν τῆς διαπιστώσεως τοῦ προαναφερομένου μειονεκτήματος τοῦ πλοίου τούτου ἐναυλώθη ἕτερον πλοῖον διὰ τὰς ὑπολοίπους μεταφορὰς τοῦ οἰνοπνεύματος. Ἀθῆναι τῇ 27)2)1953.

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Γ. ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

11. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Ταμβακᾶ καὶ Χ. Γερακίνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1661)688 ἀπὸ 24–2–53 ἐγγράφου ὑμῶν, ἀφορῶντος ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Ταμβακᾶ καὶ Χ. Γερακίνη, διὰ τίνα λόγον δὲν ἐπισπεύδεται ἡ κατασκευὴ τῶν ἔργων ἀγωγικοῦ ὑδάτων Ὑλίκης, διὰ τῶν παρευβοϊκῶν ἐκτάσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Τὸ προβάδισμα εἰς τὴν προώθησιν ἐκτελέσεως τοῦ Ὑδραγωγείου ἐξ Ὑλίκης, ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. 2. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, καθ’ ὅ,τι ἀφορᾷ τοῦτο, ἐγκαίρως υἱοθέτησε τὴν λύσιν χαράξεως τοῦ Ὑδραγωγείου, διὰ τῶν παρευβοϊκῶν ἐκτάσεων, ὡς ἐξυπηρετούσης ἀρδευτικῶς τὰς ἐκτάσεις ταύτας. Οὕτω διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 180005/11322 ἀπὸ 10–10–50 ἡμετέρας ἀποφάσεως, ἀνετέθη ἡ μελέτη ἀρδεύσεως τῶν παρευβοϊκῶν ἐκτάσεων, διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑδραγωγείου. 3. Διαπιστωθείσης ἐν συνεχείᾳ ἐπαρκείας ὕδατος ἐν Ὑλίκῃ, ἀνετέθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 22713)1387 ἀπὸ 31–1–51 ἡμετέρας ἀποφάσεως ἡ ἄρδευσις καὶ τοῦ Θηβαϊκοῦ πεδίου, δι’ ἀντλήσεως ὕδατος ἐξ Ὑλίκης. 4. Ἀμφότεραι αἱ ἀνατεθεῖσαι κατὰ τὰ ἀνωτέρω μελέται, εὑρίσκονται εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐκπονήσεως. 5. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 261133)1007 ἀπὸ 18–12–52 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, δι’ οὗ ἐζητεῖτο τὸ ὕψος τῆς δαπάνης, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ καλυφθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὡς ἐκ τῆς συμμετοχῆς τοῦ τελευταίου εἰς τὴν κατασκευὴν τοῦ Ὑδραγωγείου ἐξ Ὑλίκης καὶ ἐπὶ προϋπολογισθείσης δαπάνης συνολικῆς τοῦ ἔργου ἐκ δραχμῶν 180 δισεκατομμυρίων, τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7834)369 ἀπὸ 14–1–51 ἐγγράφου του καθώρισε τὸ ὕψος τοῦτο εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 40 δισεκατομμυρίων. 6. Ἀνακινηθείσης ἐσχάτως τῆς λύσεως ὑδρεύσεως Ἀθηνῶν, διὰ χαράξεως τοῦ Ὑδραγωγείου μέσῳ τοῦ Θηβαϊκοῦ πεδίου, ἀντὶ τῆς ἄχρι τοῦδε προκριθείσης τοιαύτης διὰ τῶν παρευβοϊκῶν ἐκτάσεων, τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 260138)94 ἀπὸ 11–2–52 ἐγγράφου του πρὸς τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον, ἐζήτησεν ὅπως τὸ τελευταῖον τοῦτο ὁρίσῃ, ποία ἐκ τῶν ἀνωτέρω λύσεων ἐξυπηρετεῖ καλύτερον τὰς ἀρδεύσεις τῶν ἀντιστοίχων περιοχῶν. Τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36660] 1568 ἀπὸ 29–2–53 ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, ἔλαβε θέσιν ἐν προκειμένῳ, ὑποστηρίξαν τὴν λύσιν διὰ τῶν παρευβοϊκῶν ἐκτάσεων, καθ’ ὅσον διὰ τῆς ἑτέρας λύσεως, ἐνῷ ἐγκαταλείπεται ἡ ἄρδευσις τῶν παρευβοϊκῶν ἐκτάσεων, ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἀρδευτικῶν ἀναγκῶν τοῦ Θηβαϊκοῦ πεδίου, διὰ τοῦ κοινοῦ ἀντλιοστασίου τῆς τελευταίας λύσεως, καθίσταται ἀσύμφορος. Ἀθῆναι τῇ 3–3–1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ρύθμισιν Στρατολογικῶν ὑποχρεώσεων». Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν καὶ ἐξαιρέσεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Δερτιλῆς, Θ. Σαράντης, Τ. Μιχαηλίδης, Ν. Πανταζῆς, Ν. Ζορμπᾶς, Δ. Γρίβας, Π. Τσακιρίδης, Σ. Περτσινίδης, Α. Δερδεμέζης, καὶ Α. Παπαχριστοδούλου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως διατάξεών τινων τοῦ ψηφίσματος ΚΗʹ]1947 «περὶ παροχῆς διευκολύνσεως διὰ τὴν ὑπὸ ἰδιωτῶν ἀνοικοδόμησιν». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τίτλων κυριότητος, ταξινομήσεως ἀδειῶν κυκλοφορίας καὶ φορολογίας αὐτοκινήτων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρέχω εἰς τὸν κ. Ε. Ζαννῆν τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἵνα ποιήσηται μίαν διευκρίνισιν ἐπὶ μιᾶς παρανοήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο μεταξὺ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τῆς Βουλῆς.

§6Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου, περὶ εἰσαγωγῆς τῶν ἐπιλαχόντων, ἐλάβομεν τὸν λόγον μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἐκλεκτοῦ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Κανελλοπούλου καὶ εἶπον τότε, καὶ μάρτυς εἶναι τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, ὅτι πέραν τῆς κακίας, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ καὶ ὁ τυχὸν ὑπάρχων δόλος. Δὲν εἶχον τὴν πρόθεσιν, κύριοι βουλευταί, νὰ θίξω οὐδένα ἐκ τῶν καθηγητῶν, ἀγνοῶν τὸν καθηγητὴν τῆς Ἱστορίας. Οὔτε ἤξευρα ποῖος ἦτο ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὰ θέματα. Ἁπλῶς, μὲ ἐπεσκέφθησαν πολλοὶ φοιτηταί, παραπονούμενοι ὅτι ἀπέτυχον εἰς τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις, διότι δὲν εἶχον χρήματα νὰ κάμουν φροντιστήριον. Δὲν εἶχον οὐδεμίαν πρόθεσιν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ θίξω τὸν καθηγητὴν τῆς Ἱστορίας καὶ εἶμαι εὐτυχής, διότι σήμερον ἡ Φιλοσοφικὴ Σχολή, δι’ ἀνακοινωθέντος της ἀποδίδει ἄσπιλον τὸν καθηγητὴν τῆς Ἱστορίας εἰς τὰ ὑψηλά του καθήκοντα. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον θεωρῶ ἀπαράδεκτον, εἶναι ἡ δήλωσις τοῦ Ἀντιπρυτάνεως τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει τὴν λέξιν. Σᾶς ἀναγινώσκω: «Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον... ........ (ἀναγινώσκει).........». Ἀρνοῦμαι τὴν κατηγορίαν, κύριοι βουλευταί. Μάρτυρες εἶσθε ὅλοι σεῖς, ὅτι δὲν εἶπον τοιοῦτόν τι.

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα! Μάλιστα!

§8Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἀρνοῦμαι τὴν κατηγορίαν αὐτὴν καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργόν, ἐὰν ἔλαβε γνῶσιν τῶν δηλώσεων αὐτῶν τοῦ κ. καθηγητοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ νὰ εἴπω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι δὲν εἶχον οὐδεμίαν πρόθεσιν νὰ θίξω τὸν καθηγητὴν καὶ χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι κατόπιν τῆς ἀποφάσεως τῆς Συγκλήτου, ἀποδίδεται ἄσπιλος ὁ καθηγητὴς εἰς τὰ καθήκοντά του. (Χειροκροτήματα).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§10Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, χαίρω ὅλως ἰδιαιτέρως διὰ τὰς δηλώσεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβη πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ζαννῆς. Εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, χωρὶς νὰ ἔχῃ προφανῶς τὴν πρόθεσιν, ὅπως ὁ ἴδιος ἐξήγησεν, ἔκαμεν κάποιον ὑπαινιγμόν, δυνάμενον νὰ παρεξηγηθῇ, δι’ ὅν, ὡς ἐνθυμεῖται, τὸν διέκοψα. Ἀλλ’ ὁ ἴδιος ἐξηγεῖ σήμερον, ὅτι ὁ ὑπαινιγμός του ἐκεῖνος ἦτο μία φράσις λεχθεῖσα ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου καὶ δὲν εἶχε τὴν πρόθεσιν νὰ ἀποδώσῃ τι δυνάμενον νὰ θίξῃ τὸν ἐξεταστὴν καθηγητὴν τῆς ἱστορίας ἢ τὸ Πανεπιστήμιον. Χαίρω ἰδιαιτέρως διὰ τὴν δήλωσίν του. Ὁπωσδήποτε ὅμως, ἐπειδὴ εἶδον τὸ δημοσίευμα, περὶ τοῦ ὁποίου ἔκαμε σήμερον μνείαν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ἐκάλεσα τὸν Ἀντιπρύτανιν τοῦ Πανεπιστημίου, ὁ ὁποῖος εἶχε προβῆ εἰς τὰς δημοσιευθείσας εἰς τὸν τύπον δηλώσεις καὶ ὡς μοῦ ἐξήγησε δὲν ἐσκέφθη τὸ παράπαν νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλέγχου εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλά, ὅτι ὅταν ἀνέγνωσεν, ὅτι ἐθίγετο ἠθικῶς ἡ Σχολὴ ἐξηγέρθη, ἐξεδήλωσε τὴν δυσφορίαν καὶ τὴν διαμαρτυρίαν του διὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὅταν ὑπάρχῃ ἄτοπον πρέπει καὶ νὰ ἐλέγχεται καὶ νὰ κακίζεται, ὅτι ἐπίσης ὅμως εἶναι ἀνάγκη μετὰ προσοχῆς νὰ προσβλέπωμεν πρὸς τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα, τὰ ὁποῖα προσέφερον καὶ προσφέρουν οὐσιώδεις ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα. Καὶ σεῖς καὶ ἡμεῖς, κατὰ τὸ πλεῖστον, εἴμεθα τρόφιμοι καὶ ἀπόφοιτοι τῶν ἀνωτάτων μας ἱδρυμάτων. Ὅση λοιπὸν αὐστηρότης χρειάζεται εἰς περίστασιν παρεκτροπῆς, ἄλλη τόση στοργὴ πρέπει νὰ ἐπιδεικνύεται ὅταν, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἀδικῆται. Ἀλλ’ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ὑπάρχει πλέον οὐδὲν ζήτημα, διότι ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. Ζαννῆς, ἐδήλωσε σαφῶς, ὅτι δὲν εἶχε ποτὲ τὴν πρόθεσιν νὰ ἀποδώσῃ οἱανδήποτε ἀθέμιτον ἐνέργειαν εἰς καθηγητὴν ἢ καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου. (Χειροκροτήματα).

§11Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ παρεκάλουν, κ. Ὑπουργέ, νὰ γνωρίσητε εἰς τὴν Βουλὴν τί μέτρα θὰ λάβητε. Νομίζω, θὰ ἦτο ὀρθότερον νὰ ὁμιλῇ ὁ Πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ὄχι νὰ ἀπαντᾷ ὁ Ἀντιπρύτανις, διότι συνέβη κατ’ ἐπανάληψιν νὰ ζητῆτε συγγνώμην ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρύτανιν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§13Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ προσωπικῶς εἶχον ἀνάμιξιν εἰς τὴν ὅλην συζήτησιν, δηλῶ ἀπόψε, ὅτι εἶμαι πολὺ εὐτυχής, διότι ὁ ἀξιότιμος ἐκ Ρόδου συνάδελφος προέβη εἰς τὴν ἄρσιν τῆς παρεξηγήσεως, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη. Ὁμιλῶ περὶ παρεξηγήσεως, διότι πράγματι πρόθεσις τοῦ κ. συναδέλφου, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης, δὲν ἦτο νὰ θίξῃ τὸν καθηγητὴν τῆς Ἱστορίας, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἐθίγη ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς ὁ κ. Τομαδάκης, εἶμαι εὐτυχής, διότι ὁ κύριος ἐκ Ρόδου συνάδελφος, ἐδέχθη νὰ δηλώσῃ, ὅτι οὐδαμῶς ἐσκέφθη νὰ θίξῃ τὴν προσωπικὴν ἠθικὴν τοῦ καθηγητοῦ κ. Τομαδάκη, τὸν ὁποῖον, ἄλλωστε, δὲν εἴχομεν κἂν ὀνομάσει. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, ὅπως ἐτόνισε χθὲς εἰς τὴν ἀνακοίνωσίν του ὁ κ. Ἀντιπρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου, ὁ κ. Τομαδάκης εἶναι, ἀπὸ ἀπόψεως ἤθους, ἐξαίρετος καὶ οὐδεμία εἶναι ἐπιτετραμμένη ὑποψία, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀκεραιότητα, ἡ ὁποία διεῖπε τὴν ἀπόφασίν του, ὅταν ἐπρότεινε τὰ θέματα τῆς Ἱστορίας. Ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου προέβημεν εἰς ὡρισμένην καλόπιστον κριτικήν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀρθότητα ἢ μὴ τῆς ἐπιλογῆς τῶν θεμάτων τῆς Ἱστορίας. Αὐτὸ δικαιοῦται ἡ Βουλὴ νὰ τὸ πράξῃ. Εἰς τὴν Βουλὴν δικαιούμεθα νὰ προβαίνωμεν εἰς οἱανδήποτε κριτικὴν οἱουδήποτε δημοσίου λειτουργοῦ, οἱουδήποτε ἱδρύματος καὶ οἱουδήποτε κοινωνικοῦ ὀργανισμοῦ, ὅπως, ἄλλωστε, καὶ ὁ τύπος ἔχει δικαίωμα νὰ κρίνῃ ἡμᾶς, ὅπως, ἄλλωστε, ὁ λαὸς ἔχει δικαίωμα νὰ κρίνῃ, νὰ κατακρίνῃ καὶ νὰ καταδικάζῃ τοὺς βουλευτάς. Αὐτὸ τὸ ὅτι εἴμεθα ἐκτεθειμένοι καὶ εἰς τὴν καταδίκην τοῦ λαοῦ, μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ κρίνωμεν καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους. Πέραν ὅμως αὐτῆς τῆς καλοπίστου κριτικῆς, πράγματι δὲν ἐδικαιολογεῖτο οἱαδήποτε διατύπωσις ὑπονοίας εἰς βάρος οἱουδήποτε ἐκ τῶν καθηγητῶν τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶμαι ἀπολύτως εὐτυχής, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς ἐκ Ρόδου συνάδελφος προέβη εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας, εἰπὼν ἀπόψε, τί πράγματι ἠννόει καὶ ἀνταποκριθεὶς ἑπομένως εἰς τὴν παράκλησιν τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς, ὅπως ἀνακαλέσῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶχεν εἴπει. Χαρακτηρίζω τὸ ἔγγραφον τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς, τὸ ὁποῖον ἄλλωστε, δὲν ἀνεγνώσθη, ὡς ἔγγραφον περιέχον παράκλησιν. Καὶ μόνον παράκλησιν εἶναι νοητὸν νὰ δέχεται ἡ Βουλή, ἐκ μέρους ἱδρυμάτων Κρατικῶν. Μόνον λαϊκαὶ ὁμάδες ἔχουν δικαίωμα νὰ προβαίνουν εἰς τὴν διατύπωσιν αἰτημάτων ἀπέναντι τῆς Βουλῆς. Οἱ Ὀργανισμοὶ οἱ Κρατικοὶ καὶ τοῦ Δημοσίου Δικαίου, δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ προβαίνουν, παρὰ μόνον εἰς τὴν διατύπωσιν παρακλήσεως. Καὶ εἰς τὴν παράκλησιν αὐτὴν, ὀρθῶς ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐκ Ρόδου ἀνταπεκρίθη, εἰπὼν, ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ἀπόψε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν. Τὸ Πανεπιστήμιον ἵσταται, πράγματι, εἰς τὸ ὕψος του. Τὸ Πανεπιστήμιον εἶναι ἄξιον σεβασμοῦ. Ὁσάκις τὸ κρίνομεν, τὸ κρίνομεν, ὄχι διὰ νὰ τὸ μειώσωμεν. Ὁσάκις προβαίνομεν εἰς οἱανδήποτε κριτικὴν ὀρθὴν ἢ ἐσφαλμένην—διότι εἶναι ἐνδεχόμενον, ἡ ὑφ’ ἡμῶν ἀσκουμένη κριτικὴ νὰ εἶναι ἐσφαλμένη—ὁσάκις, λέγω, προβαίνομεν, εἰς οἱανδήποτε κριτικήν, προβαίνομεν εἰς τὴν κριτικὴν αὐτὴν οὐχὶ διὰ νὰ κλονίσωμεν τὸ κῦρος τοῦ Πανεπιστημίου, ἀλλὰ ἀντιθέτως, διὰ νὰ τὸ βοηθήσωμεν. Τὸ κῦρος τοῦ Πανεπιστημίου, εἶναι συνηρτημένον μὲ τὸ κῦρος καὶ τὴν ὑπόστασιν τοῦ Ἔθνους. Καί, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν, εἴμεθα εὐτυχεῖς, διότι εἴχομεν, ἀπόψε, τὴν εὐκαιρίαν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐκδήλωσιν αὐτοῦ τοῦ σεβασμοῦ, ἀπέναντι τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ εἰδικώτερον τῆς θιγείσης Φιλοσοφικῆς Σχολῆς.

§14Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔφθασεν εἰς τὸ Προεδρεῖον τοιοῦτον ἔγγραφον;

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔγγραφον τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς ἢ τῆς Συγκλήτου, δὲν ἔφθασε μέχρι τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς. Νομίζω, ὅτι θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, νὰ εἴπω δύο λέξεις, μόνον, ἐκφράζων τὰς γνώμας σας, κύριοι βουλευταί, διότι, δικαιοῦμαι καὶ ἀπὸ τῆς ἕδρας ταύτης, ἐπὶ τοῦ γεννηθέντος ζητήματος, νὰ ἐκφράσω τὰς ἀπόψεις καὶ τὰς γνώμας τῆς Βουλῆς. Κύριοι οἱ πλεῖστοι ἐξ ἡμῶν, εἴμεθα τρόφιμοι τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, τινὲς δὲ καὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πιστεύω ὅτι ἑρμηνεύω πιστῶς τὰ αἰσθήματα ὑμῶν, ἐὰν εἴπω ὅτι, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅπως καὶ τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον, εἴμεθα ὑπερήφανοι διὰ τὰ Ἱδρύματα τῆς Ἀνωτάτης ἡμῶν Ἐκπαιδεύσεως. Τὰ δύο Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης ἐκπληροῦν τὸν ὑψηλὸν προορισμόν των. Ἀνήγαγον εἰς περιωπὴν τὴν Ἑλληνικὴν Ἀνωτάτην Ἐκπαίδευσιν καὶ ἐπιδιώκουν τοὺς εὐγενεῖς σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἡ πλουσιωτάτη Ἑλληνικὴ παράδοσις μετέδωκεν ἡμῖν. Ἰδιαιτέρως εὐχάριστον εἶναι ὅτι ἐδόθη διευκρίνησις, ἀπὸ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ρόδου κ. Ζαννῆ, ὥστε νὰ ἀρθῇ κάθε παρανόησις. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι, προσωπικῶς αἰσθάνομαι πολλὴν ὑπερηφάνειαν διὰ τὸ Ἐθνικὸν Πανεπιστήμιον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον κι’ ἐγὼ, ὅπως καὶ πλεῖστοι ἐξ ἡμῶν, ἐλάβομεν τὰ νάματα τῆς ἀνωτέρας μορφώσεως. Θεωρῶ, ὅτι μὲ τὰς δηλώσεις μου, ἱκανοποιοῦνται καὶ τὰ αἰσθήματα ὑμῶν καὶ αἱ σκέψεις σας, κύριοι βουλευταί, δίδεται δὲ καὶ μία ἀναμφισβήτητος ἱκανοποίησις, πρὸς τὸ Ἐθνικὸν Πανεπιστήμιον, ἀπὸ τῆς ἕδρας αὐτῆς, διὰ τῶν δηλώσεών μου, αἱ ὁποῖαι ἀπευθύνονται καὶ πρὸς τὸ Πανελλήνιον. Καὶ κατόπιν αὐτῶν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τερματισθῇ κάθε συζήτησις. (Χειροκροτήματα). Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον, ἐπίσης, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§16Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν σημερινῶν ἐξαιρετικὰ θλιβερῶν συμβάντων. Ξένα, πρὸς τοὺς φοιτητικοὺς κύκλους, στοιχεῖα διετάραξαν τὴν τάξιν εἰς μίαν σεμνὴν φοιτητικὴν ἑορτὴν καὶ δυστυχῶς ἔχομεν καὶ πολλοὺς τραυματίας. Πρό τινων ἡμερῶν ἡ Πανεπιστημιακὴ Ἐπιτροπὴ Κυπριακοῦ Ἀγῶνος ἐζήτησε τὴν ἄδειαν διὰ νὰ διοργανώσῃ συλλαλητήριον κατὰ τὸ ὁποῖον οἱ φοιτηταὶ καὶ οἱ λοιποὶ σπουδασταὶ τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν θὰ διεδήλουν τὸν πόθον των διὰ τὴν ἕνωσιν τῆς Κύπρου. Ἀπήντησα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τοὺς χορηγηθῇ ἄδεια συλλαλητηρίου. Τότε ἐζήτησαν νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς τὸν περίβολον τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ὡς ἐκ περισσοῦ ἐζήτησαν καὶ ἄδειαν διότι εἰς τὸν περίβολον τοῦ Πανεπιστημίου δύνανται νὰ συγκεντρωθοῦν. Τοὺς ἐπέτρεψα, ἀλλὰ καὶ τοὺς προειδοποίησα, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτραπῇ οὐδὲ ἡ ἐλαχίστη διατάραξις τῆς τάξεως καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προσέλθουν μεμονωμένως καὶ εἰς τὸ τέλος νὰ διαλυθοῦν ἡσύχως. Ἡ συγκέντρωσις εἶχεν ὁρισθῆ διὰ τὴν 11ην πρωϊνὴν σήμερον. Ἐπειδὴ ὑπῆρχον πληροφορίαι, ὅτι ὡρισμένα ξένα πρὸς τοὺς φοιτητὰς στοιχεῖα ἐπωφελούμενα τῆς συγκεντρώσεως, ἡτοιμάζοντο νὰ διαταράξουν τὴν τάξιν, εἶχον ληφθῆ ἐξαιρετικὰ ἀστυνομικὰ μέτρα. Μετὰ τὰς ὁμιλίας τῶν ρητόρων καὶ ὅταν ἔληξεν ἡ συγκέντρωσις ἡ ὀργανωτικὴ ἐπιτροπὴ ἐπανειλημμένως συνέστησεν εἰς τοὺς φοιτητὰς νὰ διαλυθοῦν ἡσύχως διότι ὡς ἐδήλωσαν τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, εἶχαν δώσει τὸν λόγον τους εἰς τὴν ἀστυνομίαν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ προβοῦν εἰς οἱανδήποτε διαδήλωσιν ἐκτὸς τοῦ περιβόλου τοῦ Πανεπιστημίου. Ἀτυχῶς δὲν εἰσηκούσθη ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἕνας ἀρκετὰ σημαντικὸς ἀριθμὸς ἐκ τῶν συγκεντρωθέντων ἐξεχύθη εἰς τὰς ὁδούς. Τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα μὲ πολλὴν ψυχραιμίαν καὶ προσοχὴν τοὺς ἀντιμετώπιζον, ἀλλὰ πρὶν ἢ ἀναγκασθοῦν—καὶ τὸ τονίζω τοῦτο—νὰ λάβουν οἱαδήποτε βίαια μέτρα πρὸς παρεμπόδισιν, τῶν ἐπιδιωκόντων νὰ συγκροτήσουν διαδήλωσιν, ἐδέχθησαν ἐπίθεσιν μὲ λίθους καὶ λοστοὺς σιδηρούς. Εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῆς ἀστυνομίας 3–4 ἀρκετὰ μεγάλα σίδηρα, λοστοί, οἱ ὁποῖοι ἐξεσφενδονίσθησαν ἐναντίον ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ἔχομεν τραυματισθέντας 45 ἀστυνομικοὺς ὑπαλλήλους, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 21 εἰσῆλθον ἤδη εἰς τὸ Νοσοκομεῖον, οἱ δὲ ὑπόλοιποι 23 μετὰ τὴν ἐπίδεσιν τῶν τραυμάτων των μετέβησαν εἰς τὰ σπίτια των. Μεταξὺ τῶν τραυματισθέντων εἶναι καὶ ὁ Διοικητὴς τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας κ. Ρακιντζῆς, ὁ ὁποῖος ἐδέχθη λίθον κάτωθι τοῦ ὀφθαλμοῦ, ὁ ἀστυνόμος Λυράκης, ὁ ὁποῖος ἐδέχθη λίθον εἰς τὸν ὀφθαλμὸν καὶ ἡ κατάστασίς του εἶναι σοβαρά, ὑπαστυνόμοι καὶ ἀστυφύλακες. Ἐκ τῶν ἰδιωτῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ φοιτηταὶ ἐτραυματίσθησαν 24 ἐλαφρῶς, ἐξ ὧν εἷς μετήχθη εἰς τὸ Νοσοκομεῖον—φαίνεται, ὅτι εἶναι σοβαρῶς τραυματισμένος—οἱ ἄλλοι μετεφέρθησαν εἰς τὰς οἰκίας των. Συνελήφθησαν 34, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 10—ὡς προκύπτει ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε προόδου τῆς ἀνακρίσεως—ἐπανειλημμένως ἀπησχόλησαν τὴν ἀσφάλειαν. Αἱ ἀνακρίσεις συνεχίζονται.

§17ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅλοι φοιτηταὶ ἦσαν;

§18Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ὄχι, ἐκ προχείρου καταλόγου τὸν ὁποῖον ἔχω—διότι αἱ συγκρούσεις συνεχίσθησαν μέχρι τῆς 3ης μ.μ. ὥρας—ὑπάρχει καὶ ἕνας ἐπιπλοποιός, καὶ ἕνας ἐργάτης καὶ ἕνας φωτογράφος καὶ 3–4 ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι φοιτηταί. Μοῦ ἀνεφέρθη, ὅτι πολλοὶ καὶ ἐκ τῶν φοιτητῶν ἠναγκάσθησαν νὰ ἐπέμβωσιν, ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔρριπτον λίθους καὶ σιδηροὺς λοστοὺς κατὰ τῶν ἀστυνομικῶν, ἀποδοκιμάζοντες τὴν στάσιν των, ἀλλ’ ὡς συμβαίνει εἰς τὰς περιστάσεις αὐτάς, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ διαταράξουν τὴν τάξιν ἐπιμένουν καὶ δυστυχῶς τὸ ἐπιτυγχάνουν, ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι οἱ ὀλίγοι. Εἶναι ἐξαιρετικὰ λυπηρὰ τὰ συμβάντα, ὀφείλω ὅμως νὰ ὁμολογήσω πρὸς τιμὴν τῆς ἀστυνομίας, ὅτι τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐπέδειξαν ψυχραιμίαν καὶ ἐξαιρετικὴν στάσιν. Δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι πραγματικὰ ὑπέστησαν ἐπίθεσιν, ἐπίθεσιν ὄχι βεβαίως ἐκ μέρους τῶν φοιτητῶν, ἀλλὰ ἐκ μέρους ἐκείνων οἱ ὁποῖοι παρεισέφρησαν εἰς τὴν σεμνὴν φοιτητικὴν ἑορτὴν καὶ ἡ ἐπίθεσις αὐτὴ ἦτο ὠργανωμένη διότι καὶ σιδηροὶ λοστοὶ εὑρέθησαν καὶ πέτρες εὑρέθησαν. Συνελήφθησαν 34 οἱ ὁποῖοι ἐκρατήθησαν. Διεξάγονται ἀνακρίσεις καὶ εἶναι περιττὸν νὰ διαβεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὅταν διαπιστωθοῦν.

§19ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ τοὺς συλληφθέντας ὑπάρχουν καὶ φοιτηταί;

§20Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ὑπάρχουν καὶ φοιτηταὶ μεταξὺ τῶν συλληφθέντων, ὅπως ὑπάρχουν καὶ ἰδιῶται, διότι πέραν τοῦ μεγάλου ὄγκου τῶν φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι προσῆλθον ἠρέμα διὰ νὰ διαδηλώσουν τὰ ἐθνικά των φρονήματα καὶ τὸν ἐθνικόν των πόθον, διὰ τὴν ἕνωσιν τῆς Κύπρου, πέραν αὐτοῦ ὑπῆρξαν καὶ μὴ φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν κατάλληλον τὴν στιγμὴν διὰ νὰ ἐκμεταλλευθοῦν, ἐπαναλαμβάνω, μίαν σεμνὴν φοιτητικὴν ἑορτὴν καὶ νὰ προκαλέσουν μίαν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς ἀστυνομίας, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, εἶχε θύματα ἀρκετὰ καὶ μάλιστα μεταξὺ αὐτῶν ἔχομεν σοβαρῶς τραυματισμένους καὶ ἀξιωματικοὺς καὶ ἀστυφύλακας τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Ἐνόμισα καθῆκον μου νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν συμβάντων καὶ νὰ διαβεβαιώσω αὐτὴν ὅτι ἐλήφθησαν ὅλα τὰ μέτρα, ὥστε νὰ μὴ διαφύγῃ κανεὶς ἐκ τῶν ἐνόχων, οἱ ὁποῖοι νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν παραδειγματικῶς. (Χειροκροτήματα).

§21ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχουν ἴσως τινὲς ἐκ τῶν πρωταιτίων τῶν συλληφθέντων, διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχουν φάκελλοι εἰς τὴν Ἀσφάλειαν;

§22Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Μέχρι τῆς στιγμῆς μὲ ἐπληροφόρησαν ὅτι ἐκ τῶν 34 συλληφθέντων ὑπάρχουν φάκελλοι εἰς τὴν Ἀσφάλειαν διὰ δέκα ἓξ αὐτῶν. Οἱ δέκα αὐτοὶ ἐπανειλημμένως εἰς τὸ παρελθὸν εἶχον ἀπασχολήσει τὴν Ἀσφάλειαν, περὶ τῶν ἄλλων δὲν ἔχω ἀκόμη πληροφορίας.

§23Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Καὶ πέρυσι τὰ ἴδια φαινόμενα παρετηρήθησαν. Εἰσεχώρησαν κομμουνιστικὰ στοιχεῖα καὶ εἴχομεν ἀρκετὰ θύματα.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ προέδρου τοῦ Συλλόγου προσωπικοῦ ΚΤΕΛ Καβάλλας πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐργασίας καὶ Συγκοινωνιῶν. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§25Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἶναι τὸ γνωστὸν ζήτημα, κ. Ὑπουργέ, τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι χωρὶς νὰ εἶναι ἠσφαλισμένοι τοὺς παίρνουν ἀσφάλιστρα, τὰ ὁποῖα φθάνουν εἰς τὸ 26%. Ἐκτὸς τοῦ 21% ποὺ εἰσπράττει τὸ Ι.Κ.Α. εἰσπράτεται καὶ διὰ τὸ εἰδικὸν Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως εἰσπρακτόρων λεωφορείων 5% καὶ ἑπομένως ἡ κράτησις φθάνει τὸ 26% τῶν περιωρισμένων ἀποδοχῶν των, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν, εἰς τὰ ταμεῖα δὲν ἔχουν καμμίαν ἀσφάλισιν, οὔτε συμμετοχήν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, διὰ νὰ ἀφήσωμεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους τὸ κομμάτι τὸ ψωμὶ ποὺ τοὺς χρειάζεται νὰ πάρουν διὰ τὸ παιδί τους.

§26Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπ. Συγκοιν.). Τὸ ζήτημα αὐτό, κ. συνάδελφε, ἀφορᾷ κυρίως τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Σᾶς γνωρίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ προέβην εἰς μίαν συνεννόησιν μὲ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν καὶ ἐλπίζω, ὅτι εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ δώσωμεν μίαν λύσιν ἀνάλογον.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀπολυθεισῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ Ἐμπορίου. Ὁ κ.

§28Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. ἔχει τὸν λόγον.

§29Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ἀπολυθεῖσαι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου χειρίστριαι καὶ δακτυλογράφοι ὑποβάλλουν μίαν αἴτησιν καὶ ζητοῦν, ὅπως ἐνταχθοῦν εἰς μίαν ἄλλην δημοσίαν ὑπηρεσίαν. Τὸ αἴτημα τοῦτο εἶναι δίκαιον καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ τὸ κάμῃ δεκτόν. Εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὑπάρχουν πολλαὶ κεναὶ θέσεις εἰς ἄλλας δημοσίας ὑπηρεσίας, ὅπου ζητοῦν νὰ ἐνταχθοῦν αἱ ἀπολυθεῖσαι ὑπάλληλοι.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαμαντέλλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§31Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ ἐκθύμως τὴν ἀναφορὰν αὐτήν. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι αἱ χειρίστριαι αὗται προέρχονται ἀπὸ τὰς πλέον πτωχὰς τάξεις, παρακαλῶ ὅπως, δεχθῆτε νὰ προοληφθοῦν εἰς ἄλλας δημοσίας ὑπηρεσίας.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§33Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑφ. Ἐμπορ.). Πράγματι, κύριοι, ἐκ τῆς καταργήσεως ὡρισμένων ὑπηρεσιῶν καὶ ἐκ τῆς καταργήσεως θέσεων, ἐδημιουργήθη πρόβλημα, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, καὶ ἐν μέρει εἰς τὸ Ὑφυπουργεῖον, θὰ ληφθῇ δὲ μέριμνα, ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ νέου Ὀργανισμοῦ, νὰ προτιμηθοῦν οἱ ὑπάλληλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παρέσχον δεδοκιμασμένας ὑπηρεσίας.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου ἐκτάκτων ἐπὶ συμβάσει ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Λ.Π., ζητούντων τὴν ἀνανέωσιν τῆς συμβάσεως, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων.

§35Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἀφορᾶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὄχι τῶν Δημοσίων Ἔργων.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι διὰ τὸν ΟΛΠ καὶ νομίζω ὅτι ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων.

§37Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Εἶχα τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πρόκειται περὶ τῶν ἐμπόρων. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κύριε Πρόεδρε.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαμαντέλλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§39Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς ἐπὶ συμβάσει, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὀλιγάριθμοι καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ δόκιμον τῆς ὑπηρεσίας αὐτῶν καὶ ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας, ὥστε εἰς ἐνδεχομένην πρόσληψιν ὑπαλλήλων νὰ προσληφθοῦν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων ἔχει τὸν λόγον.

§41Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐλήφθη πρόνοια ὥστε αἱ ἀπολύσεις νὰ γίνουν κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἀδικία. Κατὰ τὸ τέλος Δεκεμβρίου ἔληγον αἱ συμβάσεις 600 ὑπαλλήλων ἐκτάκτων τότε. Εἶναι γνωστὴ ἡ κατάστασις τοῦ ΟΛΠ, εἶναι, ἐπίσης, γνωστόν, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ αὐτὴ κατάστασις, ἡ κακή, ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἔχει ὑπεράριθμον προσωπικόν. Ἡ Διοίκησις τοῦ ΟΛΠ εἶχεν ὑποβάλει πρὸς ἔγκρισιν προϋπολογισμὸν καὶ ἐγὼ τὸν ἐπέστρεψα μὲ τὴν σύστασιν νὰ γίνουν οἰκονομίαι. Ἡ Διοίκησις ἀπεφάσισε νὰ ἀπολύσῃ 600. Μὴ θέλων νὰ ἐμπιστευθῶ, ἀπολύτως, εἰς τὴν Διοίκησιν, κατήρτισα μίαν Ἐπιτροπὴν ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου, τὸν προσωπάρχην τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ἕνα ἐπιθεωρητὴν καὶ ἔθεσα σαφῆ κριτήρια, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἔκαμαν τὴν ἐκλογήν. Εἶπον, ὅτι θὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ τοῦ νόμου 751 καὶ θὰ ἀπολυθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, προσφάτως, προσελήφθησαν, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν καὶ τῶν τυπικῶν καὶ τῶν οὐσιαστικῶν προσόντων. Ἐγένετο ἡ ἐκκαθάρισις καὶ ἀνεκοινώθησαν αἱ συμβάσεις, μόνον 300 ὑπαλλήλων. Βέβαια, εἶναι δυνατόν, κατὰ τὴν ἀνανέωσιν τῶν συμβάσεων, νὰ μὴ ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν τὸ δίκαιον ὡρισμένων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν. Ἀλλ’ ὅπως ἐδηλώσαμεν καὶ πρὸς αὐτούς, ἐφ’ ὅσον προτιθέμεθα διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου νὰ ἐγκαταστήσωμεν νέαν Διοίκησιν, ἡ νέα Διοίκησις τοῦ ΟΛΠ, ἐξετάζουσα τὸ σύνολον τῶν συμβάσεων τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα, ἐὰν ἐγένοντο ὡρισμέναι ἀδικίαι, νὰ ἐπανορθωθοῦν. Ἐκεῖνο, ποὺ θὰ ἤθελα νὰ δηλώσω, εἶναι ὅτι, μολονότι, ἔληγαν αἱ συμβάσεις 600 ὑπαλλήλων καὶ ἠδυνάμεθα νὰ μὴ ἀνανεώσωμεν ὅλας τὰς συμβάσεις, καὶ νὰ προσλάβωμεν νέον προσωπικὸν προέβημεν εἰς τὴν ἀπόλυσιν 220 ὑπαλλήλων χωρὶς νὰ κάμωμεν οὐδένα διορισμόν. Τὸ τονίζω τοῦτο, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δημιουργηθῇ ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ ἐντύπωσις, ὅτι αἱ ἀπολύσεις ἐγένοντο μὲ κριτήρια κομματικά.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Λουλακάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων καὶ λοιπῶν Ὀργανώσεων Ἡρακλείου καὶ Λασηθίου Κρήτης, ζητούντων τὴν μεταφορὰν τῆς ἕδρας τοῦ Ἐφετείου ἀπὸ τῆς πόλεως Χανίων εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἡρακλείου.

§43Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι εὐχάριστον νὰ θίγῃ κανεὶς ζητήματα, τὰ ὁποῖα, μοιραίως, καὶ κατὰ Κοινοβουλευτικὴν τακτικὴν θὰ προκαλέσουν ἀντιδικίαν συναδέλφων. Ἀλλ’ ὅταν τὸ θέμα εἶναι δίκαιον, ὅταν ἀποτελῇ καθολικὸν αἴτημα μεγάλου ὄγκου πληθυσμοῦ καὶ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν γενικωτέρων λαϊκῶν συμφερόντων, τότε, εἶναι καθῆκον συνειδήσεως νὰ ἐρευνᾶται χωρὶς προκατάληψιν, νὰ συζητῆται μὲ ἠρεμίαν ἀλλὰ καὶ μὲ ἀντικειμενικὴν στάθμισιν τῶν πραγμάτων. Εἰς τὰ φιλελεύθερα δημοκρατικὰ πολιτεύματα, ὅπως εἶναι τὸ ἰδικόν μας, ἡ δικαία καὶ ἴση μεταχείρισις τῶν ἀτόμων καὶ τῶν ὁμάδων, δὲν ἀποτελεῖ μόνον Συνταγματικὴν ἐπιταγήν, ἀλλὰ καὶ συνθέτει μίαν ἀπὸ τὰς κορυφαίας ἐπιδιώξεις τῆς Πολιτείας. Καὶ ρῆγμα εἰς τὴν ἀρχὴν αὐτὴν εἶναι φυσικὸν νὰ προκαλῇ ἀνωμαλίαν καὶ νὰ διαταράσσῃ τὴν ἁρμονίαν τῶν μελῶν, τὰ ὁποῖα τὴν ἀπαρτίζουν. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου καί, ἐν συνεχείᾳ, μέχρι σήμερον, ὁ ἐγχώριος τύπος τοῦ Ἡρακλείου, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως, διεξάγει μίαν ἔντονον σταυροφορίαν. Ἀλλὰ καὶ ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος, τὰ Ἐπιμελητήρια, τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, αἱ Ἑνώσεις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ αἱ Ἐπαγγελματικαὶ Ὀργανώσεις τῆς πόλεως, ἀνεκίνησαν τὸ θέμα τῆς μεταθέσεως τῆς ἕδρας τοῦ Ἐφετείου Κρήτης, ἀπὸ τὰ Χανιὰ εἰς τὸ Ἡράκλειον, δι’ ὑπομνημάτων, ὑποβληθέντων εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἀνακοινωθέντων ὑπὸ τοῦ Προέδρου αὐτῆς εἰς τὸ Σῶμα. Ἀλλὰ καὶ αἱ πολιτικαὶ ὀργανώσεις τῶν ἐκπροσωπουμένων ἐν τῇ Βουλῇ κομμάτων, δι’ εἰδικῆς ἀποφάσεως καὶ οἱ διανοούμενοι διὰ σθεναρᾶς ἀρθρογραφίας ἔδωσαν τὸ παρὸν εἰς τὴν σταυροφορίαν αὐτήν. Τὸ θέμα ἔκαμε τὸν κύκλον του καὶ εἶχε τὸν ἀντίλαλόν του εἰς ὁλόκληρον τὸν πληθυσμὸν τῶν ἀνατολικῶν ἐπαρχιῶν καὶ ἔγινε παλλαϊκὸν σύνθημα. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κρητικὴ Πολιτεία ἐν ὄψει τῶν μεγάλων χιλιομετρικῶν ἀποστάσεων ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἄκρου τῆς Κρήτης εἰς τὸ ἕτερον, καὶ πρὸς πληρεστέραν ἀπονομὴν τῆς Δικαιοσύνης, εἶχεν ἱδρύσει δύο Ἐφετεῖα, τὸ ἓν εἰς τὸ Ἡράκλειον καὶ τὸ ἕτερον εἰς τὰ Χανιά. Τὸ 1914 κατὰ τὴν προσάρτησιν τῆς Κρήτης μετὰ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος, κατηργήθη τὸ Ἐφετεῖον Ἡρακλείου καὶ παρέμεινεν μόνον τὸ Ἐφετεῖον Χανίων. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ θέμα τοῦτο ἔρχεται εἰς δημοσίαν συζήτησιν. Καὶ ἄλλοτε, ὄχι βέβαια εἰς τὸν ἴδιον τόνον καὶ τὴν σημερινὴν ἐκρηκτικότητα, ἀπησχόλησαν καὶ τὰς Ἀρχὰς καὶ τὴν κοινὴν γνώμην. Καὶ παρὰ τὴν ἀνεπιφύλακτον κρίσιν τῶν Ἐπιθεωρητῶν, Ἀρεοπαγιτῶν καὶ τὴν κατανόησιν, τὴν ὁποίαν ἔδειξαν οἱ ἑκάστοτε Ὑπουργοὶ τῆς Δικαιοσύνης, τό ζήτημα παρέμεινε πάντοτε εἰς τὴν θεωρητικήν του καὶ μόνον ἀναγνώρισιν. Εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεως, ὅτι θὰ ἀδικοῦσε τὴν νοημοσύνην του λέγοντος πᾶς ἀντίθετος ἰσχυρισμός, ὅτι ἡ φυσικὴ ἕδρα τοῦ Ἐφετείου Κρήτης εἶναι τὸ Ἡράκλειον. Τὸ σημεῖον τοῦτο εἶχεν ἐπισημάνει πάντοτε ἡ ἱστορία ὡς κέντρον τῶν ἐξουσιῶν τῆς Μεγαλονήσου κατὰ τὴν μακραίωνα πορείαν τῆς ἀνελίξεώς της, τῶν ἀγώνων καὶ τοῦ μαρτυρίου της. Καὶ τὸ σημεῖον τοῦτο ὑπέστη ἀνέκαθεν βαρυτέραν τὴν κατάθλιψιν τῆς τυραννίας, τῶν διωγμῶν καὶ τῶν δῃώσεων. Τὸ Ἡράκλειον, γεωγραφικῶς, εὑρίσκεται, ἀκριβῶς εἰς τὸ κέντρον τῆς Μεγαλονήσου. Ἔχει πληθυσμὸν 65.000 κατοίκους, μὲ εὐρεῖαν καὶ πλουσίαν ἐνδοχώραν, τρία μεγάλα ἀεροδρόμια, λιμένα ἐκ τῶν καλυτέρων τῆς Ἑλλάδος, κτιριακὰς ἐγκαταστάσεις διὰ μίαν ἀξιοπρεπῆ ἐκπροσώπησιν τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἔχει τὰ 70% τῆς ἐμπορευματικῆς κινήσεως ὁλοκλήρου τῆς νήσου. Μετέχει δὲ εἰς τὸ ⅐ τοῦ εἰσαγομένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς προϊόντων. Εἶναι δὲ σπουδαιότατος κόμβος ἐσωτερικῶν καὶ διεθνῶν χερσαίων, θαλασσίων καὶ ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν. Ἀνάλογοι εἶναι καὶ αἱ Ἐφετειακαὶ ὑποθέσεις πρὸς τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν δραστηριότητα τῆς πόλεως καὶ τῆς ἐνδοχώρας. Οἱ δύο μόνον Νομοὶ Ἡρακλείου καὶ Λασηθίου ἔχουν τὰ ⅔ τῶν ἐφετειακῶν δικῶν. Καὶ λόγῳ τῶν μακρῶν ἀποστάσεων ἀπονέμεται πλημμελῶς ἡ Δικαιοσύνη. Ἀρκεῖ νὰ τονισθῇ, ὅτι τὸ Ἡράκλειον ἀπέχει ἀπὸ τὰ Χανιὰ 160 χιλιόμετρα, ἐνῷ ἡ Σητεία ἀπέχει 300 χιλιόμετρα. Δηλαδὴ ὅση ἀπόστασις χωρίζει τὰς Ἀθήνας ἀπὸ τὴν Λάρισαν. Διάδικοι, μάρτυρες καὶ δικηγόροι, καταπονοῦνται ἀφαντάστως, ἰδίως ἐν καιρῷ χειμῶνος, ὑποβάλλονται εἰς ὑπερόγκους δαπάνας οἰκονομικὰς καὶ ὑφίστανται καὶ μεγάλην ἀπώλειαν ἐργασίμου χρόνου. Διὰ τοῦτο ὑπάρχει μία ἀρνησιδικία, ἀποφεύγουν δηλαδὴ οἱ κάτοικοι νὰ ἀσκήσουν τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἐφέσεως, λόγῳ ἀκριβῶς τῆς μακρᾶς ἀποστάσεως καὶ τῆς ταλαιπωρίας αὐτῆς. Κατόπιν βεβαιώσεως τοῦ γραμματέως τῆς Εἰσαγγελίας Ἡρακλείου, εἰς τὸ Ἐφετεῖον Χανίων τὸ 1947–49 ἐπὶ 564 ἐφέσεων ἐξεδικάσθησαν μόνον 294 καὶ αὐτὸ τὸ γεγονός, πιστοποιεῖ τοὺς ἰσχυρισμούς, τοὺς ὁποίους ἐξέθηκα ἀνωτέρω. Ὅλα ἑπομένως τὰ ἐπιχειρήματα, ἱστορικά, γεωγραφικά, πληθυσμιακὰ καὶ οὐσιαστικὰ συγκλίνουν ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζομεν. Ἰδοὺ διατὶ εἶναι ἀσίγαστον τὸ παράπονον τῶν περιφερειῶν Ἡρακλείου καὶ Λασηθίου ἰδίως, διότι καὶ τὸ Ρέθυμνον γειτνιάζει καὶ ἔχει οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν ἐξάρτησιν ἀπὸ τὸ Ἡράκλειον. Καὶ τὸ παράπονον ἔγινεν ἀκόμη ἐντονώτερον μετὰ τὴν γενομένην ἵδρυσιν δευτεροβαθμίου φορολογικοῦ δικαστηρίου μὲ ἕδραν τὰ Χανιὰ ἐνῷ τὰ ¾ τῆς φορολογητέας ὕλης ἔχει τὸ Ἡράκλειον. Καὶ εἶναι βαθύτατον τὸ αἴσθημα τῆς πικρίας των, διότι ἀγνοεῖται πάντοτε συστηματικῶς τὸ Ἡράκλειον. Καὶ δικαίως ὅπως θὰ ἀντελήφθη πλήρως καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔχει γίνει συνείδησις τῶν κατοίκων τῶν περιφερειῶν αὐτῶν, ὅτι ὑφίστανται βαρυτάτην ἀδικίαν, καὶ ὅτι ἡ μονοπώλησις τῶν ἐξουσιῶν καὶ ἡ συγκέντρωσις τῶν προνομίων εἰς μίαν καὶ μόνον πόλιν, ὑποβάλλει τὸ μέγιστον μέρος τῶν κατοίκων εἰς κοπιώδη καὶ πολυδάπανον διαδικασίαν καὶ πλήττει τὸ αἴσθημα τοῦ δικαίου ποὺ χαρακτηρίζει τὴν πολιτείαν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἵσταται ὑπεράνω προκαταλήψεων καὶ συμφερόντων. Καὶ ὅταν ἡ δικαιοσύνη πλήττεται, ὁ λαὸς ἀδικεῖται. Ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐκφράζω τὸ αἴσθημα τοῦ λαοῦ τῆς περιφερείας μου παρακαλῶ δὲ ὅπως διατάξῃ Ἀνώτατον δικαστικὸν λειτουργὸν ἵνα μεταβῇ ἐπὶ τόπου καὶ ἐνεργήσῃ ἔρευναν, ὅσον ἀφορᾶ διὰ τὸ Ἐφετεῖον καὶ τὸ δευτεροβάθμιον φορολογικὸν δικαστήριον καὶ ὑποβάλῃ ἔκθεσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἐνεργήσῃ κατὰ κρίσιν ὀρθήν, ἀντικειμενικὴν καὶ δικαίαν ὅ,τι νομίζει σύμφωνον μὲ τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§45Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ὁμολογουμένως ἐξηντλήθη ἀπολύτως ἀπὸ τὸν προσλαλήσαντα, ὁ ὁποῖος ἐξέθεσε τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλεται πράγματι ἡ μετάθεσις τοῦ Ἐφετείου εἰς τὸ Ἡράκλειον Κρήτης. Οἱ λόγοι εἶναι καθαρῶς γεωγραφικοὶ καὶ διὰ τοῦτο οἱ κάτοικοι τῶν δύο Νομῶν ἐκφράζουν τὴν εὐχὴν ὅπως τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τόσον χρόνον τοὺς ταλαιπωρεῖ μέχρι σήμερον. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προσθέσω περισσότερα πράγματα. Συμφωνῶ μὲ ὅλα ὅσα εἶπεν ὁ κ. Λουλακάκης, τὰ ὁποῖα ἐμπίπτουν καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§47Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι εἰλικρινῶς διότι ἐδημιουργήθη, τὴν ἐποχὴν αὐτήν, τὸ ζήτημα τῆς μεταθέσεως τοῦ Ἐφετείου ἐκ τῆς πρωτευούσης τῶν Χανίων εἰς τὸ Ἡράκλειον. Δὲν ἀδικῶ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τοῦτο, διότι βέβαια θέλουν νὰ τὸ συνδιάσουν μὲ ὡρισμένα τοπικὰ καὶ ἰδικά των συμφέροντα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχω νὰ τονίσω πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ ἕδρα τοῦ Ἐφετείου καὶ ἡ πρωτεύουσα τῆς Κρήτης, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, δύναμαι νὰ εἴπω αἰῶνος καὶ πλέον, εὑρίσκεται εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς Κρήτης, τὰ Χανιά. Διὰ νὰ ἴδετε κατὰ πόσον εἶναι ἄξιον σημασίας καὶ προσοχῆς τοῦτο, διατὶ πρέπει νὰ εἶναι ἡ πρωτεύουσα εἰς τὰ Χανιά, σᾶς λέγω ὅτι, πρὸ ἐτῶν ὅτε δὲν ὑπῆρχον οὔτε αὐτοκίνητα, οὔτε συγκοινωνία, ἀλλὰ μόνον ἀτμοπλοϊκὴ καὶ τότε τὸ Ἐφετεῖον εὑρίσκετο εἰς τὰ Χανιά, διότι ἀνεγνωρίσθη, ὅτι τὰ Χανιὰ διὰ πολλοὺς λόγους πρέπει νὰ εἶναι ἡ πρωτεύουσα. Σήμερον ἔχομεν δρόμους καὶ εἰς διάστημα δύο ὡρῶν δύναται νὰ ἐπικοινωνήσῃ τὸ Ἡράκλειον μὲ τὰ Χανιά. Ἐπίσης ὑπάρχει τακτικὴ ἀτμοπλοϊκὴ συγκοινωνία, ὅταν λοιπὸν πρὸ ἐτῶν ποὺ δὲν ὑπῆρχον τὰ μέσα αὐτά, τὸ Ἐφετεῖον παρέμεινεν εἰς τὰ Χανιά, σήμερον δικαιολογεῖται νὰ ζητοῦμεν τὴν μετάθεσίν του εἰς τὸ Ἡράκλειον; Νομίζω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι καθαρῶς τοπικὸν καὶ δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ γίνεται ἀφορμὴ ὥστε νὰ δημιουργῆται διαίρεσις μεταξὺ ἑνὸς λαοῦ, εἰς ἐποχὴν ποὺ ἐπιβάλλεται ἑνότης καὶ ἀλληλεγγύη. Ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Λουλακάκης ἐτόνισεν, ὅτι δύο Νομοὶ ζητοῦν αὐτό, τὸ γεγονός, δύναμαι καὶ ἐγὼ νὰ βεβαιώσω, τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἄλλοι δύο Νομοὶ ζητοῦν νὰ παραμείνῃ εἰς τὰ Χανιά. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι κακῶς ἦλθε τὸ ζήτημα εἰς συζήτησιν καὶ ὅτι πρέπει νὰ παραμείνῃ τὸ Ἐφετεῖον εἰς τὰ Χανιά, καὶ δι’ ἄλλους λόγους ἀλλὰ καὶ διότι εἰς τὸ μέγαρον εἰς ὃ στεγάζεται τὸ Ἐφετεῖον, ἐδικηγόρησεν καὶ διέπρεψεν ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§49Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παροῦσα συζήτησις περὶ τῆς μεταφορᾶς τῆς ἕδρας τοῦ Ἐφετείου Κρήτης ἀπὸ τὴν πρωτεύουσαν τῆς Μεγαλονήσου εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἡρακλείου προκαλεῖται ἀπὸ τὴν σχετικὴν ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἡρακλείου πρὸς τὴν Βουλήν. Δὲν γεννᾶται ζήτημα ὅτι οἱ ἐκ τῆς πόλεως τοῦ Ἡρακλείου ἔχοντες ὑποθέσεις εἰς τὸ Ἐφετεῖον, θὰ ἐξυπηρετοῦντο πληρέστερον ἐὰν ἡ ἕδρα του θὰ ἦτο εἰς τὸ Ἡράκλειον. Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ συνήθη αἰτήματα, τὰ ὁποῖα κατὰ καιροὺς διατυπώνονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ἀπὸ διαφόρους πόλεις τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ἑδρεύει Ἐφετεῖον. Ἐὰν ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἐφετείων δὲν ἦτο περιωρισμένος, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης θὰ εἶχεν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἱδρύσῃ Ἐφετεῖα εἰς κάθε πόλιν, ὅτε ἡ ἱκανοποίησις παρομοίων αἰτημάτων θὰ ἦτο συζητήσιμος. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἐφετείων εἶναι περιωρισμένος, ὀρθῶς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης τηρεῖ τὴν ἀρχὴν καὶ δὲν δίδει συνέχειαν εἰς παρόμοια αἰτήματα. Ἐὰν θὰ μετεφέρετο ἡ ἕδρα τοῦ Ἐφετείου Κρήτης εἰς Ἡράκλειον, τὴν ἑπομένην ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Χανίων θὰ ὑπέβαλεν εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰν παρεμφερῆ πρὸς τὴν συζητουμένην τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἡρακλείου καὶ μὲ τὰ αὐτὰ ἐπιχειρήματα θὰ ἐζήτη τὴν μεταφορὰν τῆς ἕδρας τοῦ Ἐφετείου Κρήτης εἰς Χανιά. Κατόπιν τούτων δὲν νομίζω ὅτι παρόμοιον αἴτημα ἀντέχει εἰς σοβαρὰν συζήτησιν. Οὔτε νομίζω ὅτι ὑπάρχει λόγος νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀντικρούων τὰ διατυπωθέντα ἐπιχειρήματα ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου κ. Λουλακάκη. Θὰ ἤθελα μόνον νὰ σημειώσω, ὅλως πληροφοριακῶς, ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς ὑποθέσεων τοῦ Ἐφετείου Κρήτης, αἱ ποινικαὶ ὑποθέσεις τῶν περιφερειῶν Χανίων καὶ Ρεθύμνης εἶναι αἱ περισσότεραι, καθὼς καὶ αἱ πολιτικαὶ τοιαῦται. Ἐὰν τελευταίως παρουσιάζονται περισσότεραι πολιτικαὶ ὑποθέσεις εἰς τοὺς ἀνατολικοὺς Νομούς, τοῦτο εἶναι ὅλως ἐποχιακόν, διότι πρόκειται περὶ ἐνοικιοστασιακῶν ὑποθέσεων. Καὶ πρὶν τελειώσω θὰ ἤθελα, χάριν τῆς ἱστορίας, νὰ ὑπομνήσω ποία ἦτο ἡ τύχη παρομοίου αἰτήματος ἐπὶ Κρητικῆς πολιτείας, ὅταν τοῦτο εἶχε διατυπωθῆ εἰς τὴν Κρητικὴν Βουλήν. Ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἐν τῇ σχετικῇ ἀπαντήσει του ἀνέφερε μεταξὺ ἄλλων: «Ἐὰν ἐγεννᾶτο ζήτημα μεταθέσεως τοῦ Ἐφετείου ἀπὸ τὴν πρωτεύουσαν τῆς Κρήτης, μόνον διὰ τὴν μετάθεσιν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἡρακλείου δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ λόγος, διότι θὰ δημιουργήσωμεν ἕναν ὑδροκέφαλον». Κατόπιν τῆς ἀπαντήσεως αὐτῆς ἡ πρότασις περὶ μεταθέσεως τοῦ Ἐφετείου ἐκ Χανίων ἀπεσύρθη. Δηλαδὴ ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος στηριχθεὶς ἀκριβῶς εἰς τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ συναδέλφου κ. Λουλακάκη περὶ τοῦ ὅτι τὸ Ἡράκλειον συγκεντρώνει τὸν πλοῦτον τῆς Μεγαλονήσου, ἀπέκρουσε τὴν συγκέντρωσιν τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν εἰς τὸ Ἡράκλειον, διότι οὕτως θὰ ἐδημιουργεῖτο ἕνα ὑδροκέφαλον εἰς βάρος τῶν λοιπῶν πόλεων τῆς Κρήτης, αἱ ὁποῖαι καθημερινῶς φθίνουν. Πιστεύω λοιπόν, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ σοβαρὸς λόγος ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ αἰτήματος καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι παρόμοιαι θὰ εἶναι καὶ αἱ κυβερνητικαὶ ἀπόψεις, δι’ οὓς λόγους ἀνέπτυξα.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§51Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ ζήτημα τοῦτο ὑφίσταται ἀπὸ πολλοῦ καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν ὁ κ. Λουλακάκης ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Οἱ δύο Νομοὶ ἐξυπηρετοῦνται ἀπὸ τὴν λειτουργίαν εἰς τὸ Ἡράκλειον. Κατὰ τὸ παρελθὸν ὑφίσταντο 2 Ἐφετεῖα. Δὲν δυνάμεθα βεβαίως νὰ ἀξιώσωμεν καὶ σήμερον τὴν ἵδρυσιν δευτέρου Ἐφετείου. Θὰ ἠδύνατο ὅμως νὰ ἱδρυθῇ μεταβατικὴ ἕδρα εἰς τὸ Ἡράκλειον, ὁπότε θὰ διευθετεῖτο τὸ ζήτημα. Κατὰ τὰ λοιπὰ συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ νὰ δοθῇ ἡ λύσις αὐτή.

§52Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ὅσον εἶναι ἀπαράδεκτος οἱαδήποτε αἴτησις περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἐφετείων, ἄλλο τόσον εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ μετάθεσις τοῦ Ἐφετείου ἀπὸ τῆς μιᾶς πόλεως εἰς τὴν ἄλλην. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἕδρας τὸ κριτήριον τῆς συγκοινωνίας εἶναι ἄξιον προσοχῆς, ἀλλὰ δὲν εἶναι τὸ μοναδικὸν πρὸς καθορισμὸν τῆς ἕδρας ἑνὸς δικαστηρίου. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἐξ ἴσου ἄξια, ἀπὸ τὴν ἐξέτασιν τῆς ἀξίας τῶν ὁποίων καθορίζεται καὶ ἡ ἕδρα τοῦ δικαστηρίου τό γε νῦν ἔχον, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετωπίζει τοιοῦτον ζήτημα.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου 1630/51 κυρωθέντος Α. Ν. 1559/50 «περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Γ. Βογιατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§54Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ Ὀργανισμὸς Λιμένος Πειραιῶς ἀπησχόλησε κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον τὸ Πανελλήνιον καὶ τὸ ἀπησχόλησε δυστυχῶς διὰ πράγματα διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον ἂν δὲν τὸ ἀπησχόλει. Διότι πράγματι ὁ ΟΛΠ ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς οὐσιαστικωτέρας λειτουργίας τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπασχολῇ τὴν Κυβέρνησιν, τὸ Κοινοβούλιον καὶ τὴν κοινὴν γνώμην μονίμως, ἵνα συνεχῶς βελτιουμένης τῆς λειτουργίας του, βελτιουμένων τῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐργάζεται καθίσταται ἐφικτόν, ὥστε ἡ δαπάνη τῶν φορτοεκφορτώσεων συνεχῶς νὰ κατέρχεται εἰς χαμηλότερα ἐπίπεδα πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐπηρεάζῃ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν ἐξ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλληνικῆς ζωῆς. Σήμερον διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐπιδιώκεται ἡ ἐγκατάστασις ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ΟΛΠ μιᾶς νέας διοικήσεως, ἡ ὁποία θὰ δυνηθῇ νὰ ἐμπνεύσῃ τὸ κῦρος τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα. Νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐπαναφέρῃ τὸν Ὀργανισμὸν εἰς ὅ σημεῖον θὰ ἔπρεπε οὗτος νὰ εὑρίσκεται καὶ ἀπὸ τὴν ἄσκησιν τῆς λειτουργίας, ἀπὸ τὰ νέα διοικητικὰ ὄργανα νὰ προκύψουν αἱ εἰσηγήσεις ἐκεῖναι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν αἱ ὁποῖαι θὰ καταστήσουν ἱκανὴν αὐτὴν νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας μέτρα βασικά, μέτρα διαρθρωτικὰ τοῦ ὅλου συστήματος τῆς λειτουργίας τοῦ Λιμένος οὕτως ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ τὸ χρήσιμον ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον προεῖπον. Ὡς γνωστὸν ὁ ΟΛΠ διοικεῖ τὸν μεγαλύτερον λιμένα τῆς Χώρας. Λιμὴν δὲ ἐστί, εἰς μὲν τὴν τεχνικὴν ἐπιστήμην ἕνα μηχάνημα τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς σκοπὸν νὰ παραλαμβάνῃ τὰ ἐμπορεύματα ἀπὸ τὴν θαλασσίαν ὁδὸν καὶ νὰ τὰ δίδῃ εἰς τὴν ὁδὸν τὴν χερσαίαν καὶ ἀντιστρόφως, εἰς δὲ τὴν οἰκονομικὴν ἐπιστήμην ἀποτελεῖ μίαν ἐμπορικὴν ἐπιχείρησιν ἡ ὁποία πράγματι ἔχει ὡς προορισμὸν τὴν διακίνησιν τῶν ἀγαθῶν καὶ τὸν καλλίτερον καὶ οἰκονομικώτερον τρόπον τῆς διακινήσεως αὐτῶν. Ἀπὸ ἀπόψεως συνθέσεως κάθε λιμένος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως διαρθρώσεως αὐτοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν διαιρέσωμεν εἰς δύο σκέλη. Τὸ ἕνα σκέλος εἶναι τὸ σκέλος τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ λιμένος, τὸ σκέλος τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ λιμένος τὸ ὁποῖον εἶναι προορισμένον διὰ τὴν ταχυτέραν καλλιτέραν πλέον σύγχρονον φορτοεκφόρτωσιν τῶν ἐμπορευμάτων. Τὸ ἕτερον σκέλος ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸ σύστημα, ἀπὸ τὴν λειτουργίαν. Αὐταὶ αἱ δύο προϋποθέσεις, θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν εἰς ἕνα ἄλλο νομοθέτημα, εἰς μίαν νέαν εἰσήγησιν τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, οὕτως ὥστε ὁ συνδυασμὸς τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ, μὲ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον θὰ ἐφαρμοσθῇ διὰ τὴν φορτοεκφόρτωσιν νὰ μᾶς ἐπιφέρῃ τὰ καλλίτερα δυνατὰ ἀποτελέσματα. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἐκμεταλλευόμενον τὴν μέχρι σήμερον πεῖραν εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ λιμένος Πειραιῶς καταργεῖ τὸν τρόπον διοικήσεως ὁ ὁποῖος ὑπάρχει μέχρις σήμερον. Ὁ τρόπος αὐτός, ὡς γνωστόν, ἀπὸ διετίας μετεβλήθη καὶ εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ λιμένος ἐγκατεστάθη ἕνα δυαδικὸν σύστημα. Ἐγκατεστάθη τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις. Εἰσήχθη δὲ μία νέα ἀρχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις τοῦ Ο.Λ.Π. ἐγκατεστάθη παντοδύναμος μὲ τεράστια δικαιώματα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν λειτουργίαν τοῦ λιμένος. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον μὲ τὸν Πρόεδρόν του, εἶχε τὴν γενικὴν ἐποπτείαν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Λιμένος. Ἀλλὰ ὑπῆρχον σοβαρώταται λειτουργίαι, σοβαρώτατα δικαιώματα τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ εἰς τὰ ὁποῖα οὐδεμία πρωτοβουλία, ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Λιμένος. Ὑπῆρξεν ἕνα πείραμα, τὸ ὁποῖον, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ἀπέδωσεν εἰς ὡρισμένους τομεῖς ἀγαθὰ ἀποτελέσματα. Ἀλλὰ ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι δὲν εἶναι τοὐλάχιστον πρὸς τὸ παρόν, ὥριμος ἡ κατάστασις, ἢ ἴσως νὰ μὴν εἶναι καὶ ἀπολύτως ὀρθή, ἡ τοιαύτη διάρθρωσις εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ λιμένος. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον διαχέει τὴν Διοίκησιν τοῦ λιμένος εἰς τρία ὄργανα, τὴν διαμοιράζει εἰς τρεῖς διοικητικοὺς φορεῖς. Τὸ πρῶτον Διοικητικὸν ὄργανον ἀποτελεῖται καὶ πάλιν ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ τὸ τρίτον Διοικητικὸν ὄργανον εἶναι καὶ πάλιν ὁ Γενικὸς Διευθυντής. Μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν διοικητικῶν ὀργάνων ἐγκαθίσταται ἕνα τρίτον διοικητικὸν ὄργανον, καίριον εἰς ἀποστολὴν καὶ δικαιώματα, μία κληθεῖσα Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπή, ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία κατ’ οὐσίαν ἀποτελεῖ τὴν πυραμίδα ἀπὸ ἀπόψεως δικαιωμάτων εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ Ο.Λ.Π. Ἔχει τὰ σοβαρώτερα δικαιώματα, ἔχει δικαιώματα διὰ τὴν ἐνάσκησιν, τῶν ὁποίων, δὲν ἔχει οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν νὰ ἀναφέρεται εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἔχει δικαιώματα ἐσωτερικὰ ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ, ἐπὶ τῆς ἐν γένει διαρθρώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ λιμένος, ἐπὶ τῆς κατασκευῆς ἔργων, ἐπὶ τοῦ καθορισμοῦ τοῦ συστήματος λειτουργίας τοῦ λιμένος. Εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν αὐτὴν Ἐπιτροπὴν δίδει λογαριασμόν, εἰσηγεῖται ὁ Γενικὸς Διευθυντής, ὁ ὁποῖος πόρρω ἀπέχει εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, νὰ ἔχῃ τὰς ἁρμοδιότητας τὰς ὁποίας εἶχε καὶ ἔχει μέχρι σήμερον, ἀκόμη ὁ Γενικὸς Διευθυντής. Μία νέα καινοτομία βασική, τὴν ὁποίαν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἰσάγει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ ΟΛΠ, εἶναι ὅτι δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τὴν διοίκησιν, δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐρευνήσῃ διὰ νὰ ἀνεύρῃ τὰ κατάλληλα πρόσωπα εἰς εὐρυτέρους ὁρίζοντας, ἀπὸ ὅ,τι μέχρι σήμερον. Δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ ἀνεύρῃ τὸν Πρόεδρον τοῦ ΟΛΠ ἀκόμη καὶ εἰς τὸν δικαστικὸν κλάδον. Νομίζω, ὅτι ἐὰν ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ὅτι οἱαδήποτε νομοθεσία, οἱαδήποτε νομοθετικὴ ρύθμισις, οἱ πλέον ἄριστοι νόμοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσουν ἀγαθὰ ἀποτελέσματα, ἐὰν αἱ ὑπηρεσίαι δὲν εἶναι ἐπηνδρωμέναι μὲ τὰ κατάλληλα πρόσωπα. Ὀφείλομεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ δικαιώσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν μᾶς ζητῇ, τὸ δικαίωμα νὰ εὐρύνῃ τὸν κύκλον τῶν προσώπων ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπιλέξῃ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὡς ἐπίσης καὶ ἄλλα ὄργανα, τὰ ὁποῖα πέζουν καίριον ρόλον εἰς τὴν ὀργάνωσιν ἐν γένει τοῦ λιμένος. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν παρέχεται ἡ ἔννοια, ὅτι τὰ πρόσωπα αὐτά, θὰ εἶναι μία μόνιμος κατάστασις. Ἡ ὅλη οἰκονομία τοῦ νομοσχεδίου παρέχει τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι ἡ κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ἀποτελεσθησομένη διοίκησις θὰ ἔχῃ, οὕτως εἰπεῖν, μεταβατικὸν χαρακτῆρα, διότι ἀφοῦ ἀναστηλώσῃ τὸ κῦρος τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἀφοῦ ὑποδείξῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν, ὅπως σᾶς προεῖπα, διὰ τὴν διαρθρωτικὴν μεταβολὴν τοῦ λιμένος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, τότε ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐγκαταστήσῃ πλέον τὰς μονιμωτέρας ἐκείνας ἐγκαταστάσεις εἰς τὸν λιμένα, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐφαρμόσουν τὰ νέα συστήματα, τῶν ὁποίων πράγματι, ἔχει ἀνάγκην, ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς. Διότι ἐὰν ἐπρόκειτο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ συνολικὸν πρόβλημα ποὺ λέγεται φορτοεκφόρτωσις εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς, ποὺ λέγεται ἐπένδυσις διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ ἀπαιτουμένου καὶ συγχρονισμένου μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, θὰ μὲ εὕρισκε προσωπικῶς τελείως ἀντίθετον. Θεωρῶ καὶ ἐγὼ ὅπως ἐξήγησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι δὲν ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἀνεύρῃ πράγματι, τὰ μέσα καὶ τὰ συστήματα ἐκεῖνα διὰ τῶν ὁποίων θὰ δυνηθῇ ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς νὰ μὴν ἐπιβαρύνῃ τὸ κόστος τῆς ζωῆς. Ἀλλὰ νὰ ἀποτελέσῃ τὸ ὄργανον ἐκεῖνον, τὸ ὁποῖον καὶ ἐργασίαν θὰ δώσῃ εἰς τὸν λιμένα καὶ τὰ ἀγαθὰ δὲν θὰ ἐπιβαρύνῃ καὶ θὰ δώσῃ πράγματι εἰς τὸν Πειραιᾶ, τὴν αἴγλην ἐκείνην, τοῦ μεσογειακοῦ λιμένος, τὴν ὁποίαν, δυστυχῶς, καθημερινῶς, βλέπομεν νὰ χάνῃ καὶ βλέπομεν τὰ σκάφη καὶ τὰ Ἑλληνικὰ ἀκόμη, εἴτε νὰ ἐγκαταλείπουν τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς προσφεύγοντα εἰς ἄλλους λιμένας μικροτέρους Ἑλληνικούς, εἴτε ἀκόμη νὰ ἐγκαταλείπουν τελείως τοὺς Ἑλληνικοὺς Λιμένας. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐγκαθιστάμενον κατὰ τὸν ἴδιον περίπου τρόπον, ὡς καὶ μέχρις σήμερον, ἀπὸ ἐκπροσώπους διαφόρων, δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ ἐκπροσώπους, διαφόρων συλλογικῶν ὀργανώσεων, ἐπιμελητηρίων κλπ., θὰ ἔχῃ τὴν γενικὴν ἐποπτείαν τοῦ λιμένος καὶ θὰ ἀποτελῇ τὸ καταστατικὸν οὕτως εἰπεῖν, ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐφορεύῃ ἐπὶ τῶν λειτουργιῶν τοῦ λιμένος. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, θὰ εἶναι ἐπίσης καὶ Πρόεδρος τῆς ἐκτελεστικῆς ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία θὰ ἀποτελῆται κατὰ τὸ νομοσχέδιον, ἀπὸ ἕτερα δύο μέλη, δηλαδὴ θὰ εἶναι ἐν τῷ συνόλῳ τριμελὴς Ἐπιτροπή. Τὸ πρῶτον μέλος θὰ εἶναι ὁ καθηγητὴς τῶν λιμενικῶν ἔργων τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου, τὸ δὲ ἕτερον μέλος θὰ εἶναι ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων. Ὀφείλω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ σημειώσω, μία καινοτομία, οὐσιαστικὴ εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ὅτι εἰσάγει πλέον, ὡς ἐνεργὸν πρόσωπον εἰς τὴν ὅλην διαχείρισιν τῆς διοικήσεως τοῦ λιμένος Πειραιῶς, τὸν ἁρμόδιον καθηγητὴν τοῦ Πολυτεχνείου, ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ νὰ προσφέρῃ πολλὰ εἰς τὴν ὀργάνωσιν καὶ εἰς τὴν ἐν γένει λειτουργίαν τοῦ λιμένος. Τὸ τρίτον ὄργανον, ὁ γενικὸς διευθυντής, εἶναι ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς διοικήσεως θὰ εἶναι εἰς τὸ μεταίχμιον τῶν διοικητικῶν ὀργάνων καὶ τῶν ὑπαλληλικῶν ὀργάνων. Καὶ τὰ τρία αὐτὰ ὄργανα συνεργαζόμενα, θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ φέρουν πλέον καὶ νὰ μελετήσουν τὰ συστήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἠμπορέσουν νὰ δώσουν ἕνα κόστος εἰς τὸν λιμένα κατὰ τὸ δυνατὸν χαμηλότερον. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔχει ἐπιφέρει εἰς τὸ νομοσχέδιον ὡρισμένας τροποποιήσεις καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἄλλας τροποποιήσεις. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο σκοπιμώτερον διὰ τὴν καλὴν συζήτησιν νὰ ἀναφέρωμεν τὰς τροποποιήσεις ταύτας, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Διότι πράγματι δὲν εἶναι βασικῆς μορφῆς, δὲν καταργοῦν ὡρισμένας βασικὰς λειτουργίας, ὥστε νὰ ἀποτελέσουν, εἴτε ἄρνησιν τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου εἴτε βασικὰς τροποποιήσεις αὐτοῦ. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐπείγει νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Χώρας τὸ δικαίωμα νὰ ἐγκαταστήσῃ μὲ κριτήρια ἀντικειμενικά, ἐρευνῶσα διὰ τὰ κατάλληλα πρόσωπα, νὰ ἐγκαταστήσῃ τὸ ταχύτερον εἰς τὸν ΟΛΠ τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πράγματι θὰ ἐργασθοῦν μὲ αὐταπάρνησιν, μὲ ἀνιδιοτέλειαν καὶ μὲ γνώμονα τὸ συμφέρον τῆς χώρας, διὰ νὰ ἐπαναδώσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἕνα λιμένα ἀντάξιον τοῦ προορισμοῦ του, ἀντάξιον τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν κατέχει καὶ πρέπει νὰ κατέχῃ εἰς τὸν μεσογειακὸν χῶρον. (Χειροκροτήματα).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Κ. Παπαμαντέλλος ἔχει τὸν λόγον.

§56Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐπιδιώκεται ἡ τροποποίησις τοῦ ἐν ἰσχύϊ νόμου τοῦ ΟΛΠ, τοῦ νόμου 1630 μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπόν, ὅπως ἀναφέρει τοὐλάχιστον ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου, τὴν ἐπάνοδον τοῦ ΟΛΠ ἀπὸ τοῦ καθεστῶτος τῆς ἀνωμαλίας, εἰς τὸ καθεστὼς τῆς τάξεως τῆς νομιμότητος καὶ τῆς περισυλλογῆς καὶ μάλιστα ἐπιμένει εἰς τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτὸν τοῦ καθεστῶτος τῆς ἀνωμαλίας. Ἀναφερόμενος ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὰ σκάνδαλα καὶ εἰς τὰς καταχρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν κατὰ τὸ παρελθόν, λέγει, ὅτι ὁ νόμος 1630 οὐδὲν γενναῖον ἀπέδωσε διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ ΟΛΠ. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπισύρει περισσότερον τὴν προσοχὴν ἡμῶν, εἶναι, ὅτι εἰς τὰς σκέψεις τοῦ συντάκτου τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἔμμονος καὶ κυριαρχικὴ ἡ ἰδέα, ὅτι ὁ ΟΛΠ πάσχει καὶ ὑποφέρει σήμερον ἐκ τοῦ ὅτι ὑπάρχουν μέσα εἰς τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν ἀκόμη στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπεύθυνα διὰ τὰς ἀνωμαλίας, διὰ τὰς καταχρήσεις τοῦ παρελθόντος καὶ ὑπὸ τὴν κυριαρχίαν τῆς ἀντιλήψεως αὐτῆς συνετάγη τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Δὲν δυνάμεθα νὰ συμφωνήσωμεν ὡς πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἔχομεν νὰ ἀντιπαρατηρήσωμεν ἐν πρώτοις τὸ καθεστὼς τῆς ἀνωμαλίας καὶ τὸ καθεστὼς τῶν καταχρήσεων, αἱ ὁποῖαι πράγματι συνεκλόνισαν κατὰ τὸ παρελθὸν τὸ πανελλήνιον καὶ αἱ ὁποῖοι νομίζομεν, ὅτι ἔχουν παρέλθει, διότι ἔχουν ἀντιμετωπισθῆ ἀποτελεσματικῶς ἀπὸ τὰς διαδεχθείσας τότε Κυβερνήσεις τὸ 1950 μέχρι σήμερον. Ἀκριβῶς ὁ νόμος 1630 ἔδωσε τότε τὸ δικαίωμα, τὰ διωγκωμένα δικαιώματα εἰς ἕνα πρόσωπον, τὸ ὁποῖον κατέστη ὑπεύθυνον διὰ νὰ καθαρίσῃ τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὸν ΟΛΠ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω συγκεκριμένα ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε γενομένης ἐρεύνης καὶ ἐρεύνης ἀπὸ πάσης ἀπόψεως διοικητικῆς οἰκονομικῆς καὶ δικαστικῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ διετίας ἡ ὑπόθεσις τοῦ Ο.Λ.Π. ὁ Παναμᾶς τοῦ Πειραιῶς, εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῆς Ἑλληνικῆς δικαιοσύνης. Αἱ καταχρήσεις Δενδρινέλη, βούλευμα Συμβουλίου Ἐφετῶν, ἀπεκάλυψαν καὶ παρέπεμψαν ὡς ἐνόχους ποινικῶς τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν. Ὑπάρχουν δύο οἵτινες καὶ ἐτιμωρήθησαν. Ἐργάται ἔνοχοι ὑπῆρξαν τρεῖς ἀπολυθέντες, ἰδιῶται δύο, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ κ. Γεννηματᾶς. Δεύτερον μὲ τὸ βούλευμα τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν κατεδικάσθησαν ὑπάλληλοι τέσσαρες εἰς φυλάκισιν ἀπὸ 1½ μέχρι τριῶν ἐτῶν καὶ τρίτον διὰ καταχρήσεις ἐργατικῶν ἡμερομισθίων, διὰ τὰς ὁποίας δὲν ἐξεδόθη ἀκόμη βούλευμα, προεφυλακίσθησαν ὑπάλληλοι 10, οἱ ὁποῖοι ἐτέθησαν εἰς ἀργίαν. Ἐπροτάθησαν ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως ὑπάλληλοι 15 καὶ ἰδιῶται 4, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ Γεννηματᾶς. Συνεπῶς νομίζομεν, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως εὐθύνης ἡ κατάστασις ἔχει ἀντιμετωπισθῆ ἱκανοποιητικῶς. Ἰδού, κύριοι, ποία εἶναι ἡ σύνθεσις τοῦ προσωπικοῦ ἐν τῷ Ο.Λ.Π. Τὸ προσωπικὸν ἐν τῷ Ο.Λ.Π. ἀποτελεῖται, ἀπὸ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχω λάβει ἀπὸ τὸν Ὀργανισμόν, ἀπὸ 682 πρόσωπα ἐν ὅλῳ ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 33 εἶναι ἀνώτεροι ὑπάλληλοι, οἱ περισσότεροι πτυχιούχοι Ἀνωτάτων Σχολῶν, ἀλλὰ διὰ τὸ ὑπόλοιπον προσωπικόν, ἐκτὸς τῶν μηχανικῶν, ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐργάτας, ἀποθηκαρίους καὶ ἐργατοτεχνίτας. Δὲν ἀποκρούομεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι μεταξὺ αὐτῶν πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ μερικοί, οἱ ὁποῖοι ἐπέχουν εὐθύνην διὰ τὰς καταχρήσεις τοῦ παρελθόντος. Ἀλλ’ αὐτοὶ ὅμως δὲν νομίζομεν, ὅτι θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀποτελέσουν τὴν βάσιν τοῦ νόμου ὥστε νὰ παρέχεται ἡ δυνατότης ἀποσπάσεως ἀνωτάτου δικαστικοῦ ὡς πλέον ἐνδεδειγμένου διὰ νὰ διοικήσῃ καὶ νὰ διορθώσῃ τὰ κακῶς κείμενα εἰς τὸν Ο.Λ.Π. Ἐκτὸς ἐὰν ὁ ἀνώτατος αὐτὸς δικαστικὸς συγκεντρώσῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἀπαραίτητα προσόντα ἐκτὸς τοῦ ἤθους, τοῦ χαρακτῆρος του καὶ ἐκτὸς τῶν νομικῶν του γνώσεων, τὰ ὁποῖα ἀπαιτεῖ ἡ Διοίκησις καὶ ἡ διαχείρησις ἑνὸς κολοσσιαίου οἰκονομικοῦ ὀργανισμοῦ, ὅπως ὁ Ο.Λ.Π., διότι τὰ προσόντα εἶναι κυρίως ἡ διοικητικὴ ἱκανότης, τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖ νὰ συγκεντρώσῃ καὶ αἱ οἰκονομικαὶ γνώσεις, ἡ ἐνημερότης περὶ ἐμπορίου, ὑπὸ τὴν γενικὴν ἔννοιαν τῆς λέξεως καὶ εἰ δυνατὸν τεχνικὰς γνώσεις, γνώσεις περὶ τὰ ναυτικὰ καὶ ναυτιλιακὰ πράγματα. Ἔτσι νομίζομεν ὅτι θὰ ἦτο ὀρθότερον νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα τῆς διοικήσεως τοῦ Ο.Λ.Π. Ἐὰν ὑπῆρχε καὶ τὸ ἐνδεχόμενον ὑπάρξεως ἀκόμη μερικῶν ὑπόπτων μεταξὺ τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων, δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχίζουν νὰ ἐργάζωνται οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, ὑπὸ τὴν θολὴν ἀτμόσφαιραν ὅτι εἶναι ὑπεύθυνοι. Νομίζω, ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὅτι συνεχίζονται αἱ ἀνακρίσεις καὶ ἡ ἔρευνα δὲν ἐσταμάτησε ποτὲ θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀποσπάσωμεν ἕνα ἀνώτερον δικαστικὸν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ Κυβερνητικοῦ Ἐπιτρόπου, ὁ ὁποῖος θὰ εἶχεν ὡς ἔργον καὶ ἀποστολὴν νὰ παρακολουθῇ εἰδικώτερον τὴν ἔρευναν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς καταχρήσεις. Τὸ νομοσχέδιον κυρίως ἀποβλέπει εἰς τοὺς ἑξῆς σκοπούς: τροποποιεῖ τὸν νόμον 1630 καὶ ἐπιφέρει μίαν δικαστικὴν μεταβολήν, τὰς ἁρμοδιότητας τὰς ὁποίας εἶχεν ὡς τώρα ὁ Γενικὸς Διευθυντής, τὰς μεταβιβάζει εἰς ἕνα ἄλλο ὄργανον καὶ μάλιστα συλλογικὸν ὄργανον τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ ὁ νόμος 1630 δὲν ἀπαλλάσσει τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, οὐδὲ τὸν Πρόεδρον αὐτοῦ τῶν εὐθυνῶν τῆς Διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τοῦ ΟΛΠ. Τὰ μέλη τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς διορίζονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Πρόεδρος τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι αὐτὸς οὗτος ὁ πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Τὸ δεύτερον μέλος τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ τὸ τρίτον μέλος ὁ καθηγητὴς τῶν Λιμενικῶν Ἔργων παρὰ τῷ Μετσοβείῳ Πολυτεχνείῳ. Ἑπομένως ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ συγκροτεῖται διὰ διορισμοῦ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς εἶναι ἐπίσης πρόσωπον τῆς ἐκλογῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ προγενέστερος νόμος προέβλεπεν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν Πρόεδρον τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἐκλογὴν ἀπὸ τὰ ἄλλα μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ὑπάρχει μία παρατήρησις, τὴν ὁποίαν εὑρίσκω ὀρθήν, ἐκ μέρους τοῦ εἰσηγητοῦ τοῦ ΑΣΔΥ ποὺ λέγει, ἐὰν δὲν τηρήσωμεν τὴν ἀρχὴν ὁ Πρόεδρος νὰ ἐκλέγεται ἀπὸ τὰ ἄλλα μέλη τοῦ Δ.Σ., τουλάχιστον νὰ τὸν διορίζῃ ἡ Κυβέρνησις ἐκλέγουσα αὐτὸν μεταξὺ τριῶν ἢ καὶ περισσοτέρων, τοὺς ὁποίους θὰ προτείνουν τὰ ἄλλα μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ἐν ὀλίγοις ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι πρῶτον, ἡ Κυβέρνησις νὰ διορίσῃ αὐτὴ τὸν Πρόεδρον ἄνευ γνώμης τοῦ Δ.Σ. Δεύτερον, νὰ ἀπολύσῃ τὸν ἤδη ὑπηρετοῦντα Γενικὸν Διευθυντὴν καὶ εἰς τὴν θέσιν του νὰ διορίσῃ ἕνα ἄλλον τῆς ἐκλογῆς της. Τρίτον, νὰ μεταβιβάσῃ τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ εἰς τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπήν, τῆς ὁποίας ἡ σύνθεσις πάλιν ὁρίζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Τέλος μεταβάλλει τὴν βάσιν εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, τὴν καθοριζομένην ὑπὸ τοῦ νόμου 1630. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ ὑμᾶς, δὲν συμφωνοῦμεν ὡς πρὸς τὴν μεταβολὴν τῆς βάσεως διὰ τὴν συγκρότησιν τοῦ Δ.Σ. τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ νόμος 1630. Ἀναχωροῦντες, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὁ ΟΛΠ ἀσθενεῖ, φρονοῦμεν ὅτι ἡ ἀσθένειά του δὲν εἶναι διότι δὲν ὑπάρχει ἡ συναίσθησις τοῦ καθήκοντος μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων, δὲν εἶναι ἡ αἰτία αὐτή. Ἡ κατάστασις τοῦ ΟΛΠ εἶναι ἀποτέλεσμα μιᾶς γενικωτέρας οἰκονομικῆς κρίσεως, τὴν ὁποίαν διέρχεται ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς. Νομίζομεν, ὅτι τότε μόνον θὰ ἀντιμετωπίσωμεν νομοθετικῶς καὶ κατὰ τὸν πλέον ἀνθρωπίνως δυνατὸν ὀρθότερον τρόπον, τὸ ζήτημα τῆς ὀργανώσεως τοῦ ΟΛΠ, ἐὰν δώσωμεν τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὰς τάξεις τὰς παραγωγικὰς καὶ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸν ΟΛΠ, νὰ κρατήσουν τὸν αὐτόνομον αὐτοῦ χαρακτῆρα. Διότι ὁ ΟΛΠ καθ’ ἡμᾶς εἶναι μία γιγαντιαία οἰκονομικὴ ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ ἐκτὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπαλλήλων τὸν ὁποῖον ἀνέφερον, περὶ τοὺς 1900 ἢ 1800 μονίμους ἐργάτας, εἰς τοὺς ὁποίους δὲν περιλαμβάνονται καὶ 1000 περίπου ἐλεύθεροι ἐργάται. Ὁ ΟΛΠ, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι μία γιγαντιαία οἰκονομικὴ ἐπιχείρησις τῆς ὁποίας ὁ ἐτήσιος προϋπολογισμὸς ἔχει φθάσει σήμερον περὶ τὰ 150 δισεκ. Ἡ δὲ καθημερινὴ κίνησις ἀνέρχεται εἰς 1 δισεκ., ὁ καθημερινὸς τζῖρος δηλαδή.

§57Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Μήπως, κύριε συνάδελφε, ἔχετε στοιχεῖα ὅσον ἀφορᾷ τὸν τζῖρον αὐτόν, πόσα εἶναι τὰ λεπτὰ τὰ ὁποῖα καταβάλλει τὸ Κράτος δι’ ἔξοδα ἐφοδίων ἢ στρατιωτικῶν εἰδῶν καὶ πόσα τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, θὰ μᾶς διεφώτιζεν αὐτὸ πολύ.

§58Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Δὲν ἔχω στοιχεῖα. Ἀλλὰ δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὰ ἐμπορεύματα καὶ γενικῶς, ὅτι ἀφορᾷ τὸν πολιτικὸν ἐξοπλισμὸν τῆς χώρας, καταλαμβάνει ἴσως τὸ μεγαλείτερον μέρος, μετὰ τὰ πετρελαιοειδῆ, τῶν ἐργασιῶν τοῦ λιμένος.

§59Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Διότι ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἐὰν ἀφαιρέσῃ κανεὶς τὰ πετρελαιοειδῆ, τὰ στρατιωτικὰ εἴδη καὶ τὰ ἐφόδια τοῦ Δημοσίου, τὰ ὁποῖα κατευθύνονται πρὸς τὸν λιμένα, ἡ ἀπομένουσα κίνησις, ἡ ἀφορῶσα τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, εἶναι ἀναξία λόγου.

§60Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Αἱ πληροφορίαι μου εἶναι, ὅτι ἐκτὸς τῶν πετρελαιοειδῶν, εἰσάγονται περὶ τὰ 2½ ἑκατ. τόννοι ἀγαθῶν ἐτησίως, τῶν ὁποίων ἡ ἀξία ἀνέρχεται εἰς τρία τρισεκατομμύρια. Ἐν συνεχείᾳ, ὁ ΟΛΠ εἶναι ἕνας ζωντανὸς Ὀργανισμός, τὸν ὁποῖον συνθέτουν μηχανικαὶ καὶ τεχνικαὶ ἐγκαταστάσεις σπουδαιοτάτης σημασίας. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτὴν καθ’ αὑτὴν τὴν φύσιν τῆς ἀποστολῆς τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἠμπορεῖ νὰ τὴν χαρακτηρίσῃ κανεὶς παραστατικῶς, ὡς ἕνα ζῶντα ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος ἔχει ὡς κυκλοφοροῦν εἰς αὐτὸν ἀρτηριακὸν αἷμα, ὅπως τὸ ἀναφέρω καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικήν μου ἔκθεσιν πρὸς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, τὰ ἑξῆς μέσα. Ὅλα τὰ θαλάσσια μέσα μεταφορᾶς ἀπὸ τὰ τῆς ποντοπόρου ναυσιπλοΐας, μέχρι τὰ τῆς ἀκτοπλοΐας καὶ τὰ πετρελαιοκίνητα. Ὑπολογίζεται, ὅτι περὶ τὰς 10 χιλ. ἱστιοφόρα ἐπιπλέουν μέσα εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς ἐτησίως καὶ δίδουν ζωήν, χρῆμα καὶ ἐργασίαν. Ἐπίσης ἠμπορεῖ νὰ χαρακτηρίσῃ κανείς, ὅτι τοῦ Ὀργανισμοῦ ζωτικὰ στοιχεῖα εἶναι γενικῶς ὁ ἐμπορικός, ὁ βιομηχανικὸς καὶ ὁ ἐπαγγελματικὸς κόσμος ὅλης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἰδιαιτέρως τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς καὶ τῶν Ἀθηνῶν. Τέταρτον, αἱ τοπικαὶ ἀρχαὶ καὶ γενικῶς αἱ κρατικαὶ ἀρχαὶ πολιτικαὶ καὶ στρατιωτικαὶ ἔχουν ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸν ὀργανισμόν. Πέμπτον, ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸν ὀργανισμὸν ἔχουν αἱ χερσαῖαι μεταφοραί. Ὅπως πολὺ ὀρθῶς ἀνέφερεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, διακίνησιν τῶν προϊόντων ἀποτελεῖ ἡ μεταφορὰ των ἀπὸ τὴν ξηρὰν εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἀπὸ τὴν θάλασσαν εἰς τὴν ξηράν. Πλὴν τούτου, ὅπερ καὶ σπουδαιότερον, μεγάλαι λιμενικαὶ ἐγκαταστάσεις ἐναπόκειται νὰ γίνουν, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦν βεβαίως καὶ πεῖραν καὶ πρὸ παντὸς δαπάνην καὶ ἐπιμονὴν ἐκ μέρους τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος. Αὐτὰ νομίζω ἡ κυβερνητικὴ ἀντίληψις δέον νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της, προκειμένου νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία πράγματι ἔχει ἀνάγκην ρυθμίσεως. Ἐκεῖνο ὅμως καθ’ ἡμᾶς, τὸ ὁποῖον ὑπερέχει ὑπὲρ πᾶν ἄλλο, εἶναι νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κατάστασις αὐτὴ μὲ πλήρη ἀντικειμενικότητα, ὅπως ἐπιβάλλεται καὶ ἀξίζει, δι’ ἕνα Ὀργανισμόν, τοῦ ὁποίου ἡ σημασία εἶναι καθαρῶς ἐθνική. Λυπούμεθα πολύ, ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον δὲν βλέπομεν νὰ ἀντιμετωπίζεται μὲ τὰ ἀντικειμενικὰ κριτήρια αὐτά, διότι, ὅπως ἐλέχθη προηγουμένως καὶ ἡ σύγκλησις τοῦ Συμβουλίου καὶ ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ὁ Διευθυντής, θὰ εἶναι ὄργανα τῆς ἐκλογῆς τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ὑπάρχουν καθ’ ἡμᾶς ἐκ τοῦ νομοσχεδίου αἱ ἐγγυήσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι θὰ παρέχουν τὴν δυνατότητα νὰ δεχθῶμεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι ἀντιμετωπίζεται ἡ κατάστασις, ἔστω καὶ προσωρινῶς, διότι περὶ προσωρινῆς ἀντιμετωπίσεως πρόκειται, ὅπως μᾶς ἐτόνισεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὅπως ἐπανέλαβεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, δὲν ὑπάρχουν αἱ ἐγγυήσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλονται, δι’ ἕν τόσον σοβαρὸν ἔργον, διὰ τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρεται ὅλη ἡ Ἑλλάς, ὅτι θὰ ὑπάρξουν κριτήρια ἀντικειμενικά. Ἡ μόνη ἐγγύησις ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ εἶναι ἡ συναίσθησις τῆς εὐθύνης ὑπὸ ταύτης τῆς Κυβερνήσεως, ἔναντι ἑνὸς τόσον κολοσσιαίου ἔργου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιφυλασσόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ κάμωμε τὰς παρατηρήσεις μας, τόσον ὡς πρὸς τὴν σύγκλησιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὴν σύγκλησιν τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς. Περιοριζόμεθα ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ ἐκφράσωμε τὴν εὐχήν, ὅπως τὸ νομοσχέδιον κριθῇ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν μὲ τὴν ἀντικειμενικότητα, τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει ἡ σοβαρότης τοῦ Ὀργανισμοῦ ὅπως εἶναι ὁ Ὀργανισμὸς Λιμένος Πειραιῶς. (Χειροκροτήματα).

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τσούτσουρας ἔχει τὸν λόγον.

§62Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀναντίρρητον, ὅτι ἡ κατάστασις τοῦ λιμένος Πειραιῶς ἀπὸ τινων ἐτῶν εἶναι ἀξιοθρήνητος. Εἶναι ἐπίσης ἀναντίρρητον, ὅτι αἱ καταχρήσεις αἱ ἐκδηλωθεῖσαι εἰς τὸν Πειραιᾶ ὑπήχθησαν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῆς Δικαστικῆς Ἀρχῆς. Ὅμως ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι αἱ γενόμεναι καταχρήσεις ὑπήχθησαν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῆς Δικαστικῆς Ἀρχῆς, δὲν ἐξάγεται ἀναγκαστικῶς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ παύσῃ νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τὸν Ὀργανισμὸν Λιμένος Πειραιῶς. Καὶ δὲν ἐξάγεται ἀναγκαστικῶς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἐκ τῶν ἀνακαλυφθεισῶν αὐτῶν ἀνωμαλιῶν δὲν ὑφίσταται κίνδυνος πλέον, ἢ ὑπάρξεως ἑτέρων τοιούτων, ἢ δημιουργίας ἐν τῷ μέλλοντι νέων τοιούτων. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ταύτης ἐὰν ἐξετασθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, νομίζω, ὅτι εἶναι δεδικαιολογημένη ἡ ἀντίληψις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι διὰ τὸ διάστημα τῆς ἐξυγιάνσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ λιμένος,—ὀρθότατα—ἔπρεπε νὰ θέση ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ σπουδαίου τούτου Ὀργανισμοῦ ἕναν ἀνώτατον δικαστικόν, τὸν ὁποῖον δὲν θὰ θέση ἁπλῶς ὡς εἴδωλον Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας καὶ δυνάμεως, ὡς ἦτο τὸ μέχρι τοῦδε Διοικητ. Συμβούλιον, ἀλλὰ Πρόεδρον Δ. Συμβουλίου, μὲ ἀπόλυτα οὕτως εἰπεῖν δικαιώματα ἐπὶ τῆς Διοικήσεως καὶ ὀργανώσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἡ ἰδέα τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἀναθέσεως εἰς Δικαστικὸν τῆς θέσεως τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικ. Συμβουλίου, δὲν εἶναι ξένη πρὸς τὰ μέχρι τοῦδε κρατοῦντα ἐν Ἑλλάδι. Εἴθισται ἀτυχῶς, κύριοι συνάδελφοι, εἰς κάθε κατάστασιν ἀνώμαλον, ἢ εἰς κάθε κατάστασιν δύσκολον, αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις νὰ καταφεύγουν εἰς τὴν Δικαιοσύνην, τὴν ἀκένωτον ἐκείνην πηγὴν τῆς ἐντιμότητος καὶ τῆς ἀπολύτου ἀπροσωποληψίας καὶ νὰ ζητοῦν ἀπὸ τὴν Δικαιοσύνην, κατὰ τὸν τύπον τοῦ Κιγκινάτου, νὰ σώζῃ τὴν κατάστασιν, ὅταν αὐτὴ εἶναι κάπως δύσκολος. Καὶ μετὰ τὴν σωτηρίαν τῆς καταστάσεως αὐτῆς τῆς δυσκόλου, νὰ ἐπανέρχεται ὁ Ἀνώτατος δικαστικὸς λειτουργὸς εἰς τὴν θέσιν του. Καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, ὁμολογῶ, ὅτι μὲ ξενίζει ἡ ἀντίληψις ποὺ ἀνέπτυξεν ἐνώπιον ἡμῶν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς μειοψηφίας εἰσηγητής, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως, περὶ διορισμοῦ ὡς ἀνωτάτου ὀργάνου, οὕτως εἰπεῖν, δικαστικοῦ, εὑρῆκεν ἐν τῇ προϋποθέσει ταύτῃ τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει διὰ τοῦ τρόπου τούτου νὰ ὑπαγάγῃ ὑπὸ τὸν ἀπόλυτον ἔλεγχον, ἢ ὑπὸ τὸ ἀπόλυτον κομματικὸν συμφέρον της, τὸν Ὀργανισμὸν Λιμένος Πειραιῶς. Ἡ παρουσία τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ εἰς τὴν θέσιν τοῦ Προέδρου, κατ’ ἐμέ, ἐκτὸς τῆς ἐγγυήσεως ποὺ ἀποτελεῖ ἡ ἰδιότης τούτου, τοῦ Δικαστικοῦ ὑποδηλοῖ καὶ ἓν γεγονός, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα ἐκεῖνο, τὸ βραχὺ ἄλλωστε—τρία ἔτη εἶναι, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι—ὑπὸ τὸ κράτος τῆς διοικήσεως, ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ὁποίας ἵσταται ὁ δικαστικός, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν εὐχερῶς νὰ ἀνακύψουν ἀνωμαλίαι τοιαύτης φύσεως, ὅπως αἱ πρότερον προκύψασαι. Καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι καὶ ἐὰν δὲν κατορθώσῃ διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἔχῃ τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἀναμένει, εἶναι βέβαιον, ὅτι μετὰ τὴν πάροδον αὐτῆς τῆς μεταβατικῆς περιόδου καὶ ὁ Ἀνώτατος Δικαστικὸς θὰ ὑπάγῃ εἰς τὰ ἑαυτοῦ ἔργα καὶ ὁ οἰκονομικὸς ἄξιος νὰ διαχειρισθῇ τὸν Ὀργανισμὸν τοῦτον θὰ κληθῇ νὰ ἀναλάβῃ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρωτοτυπία, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἔγκειται εἰς τὴν δημιουργίαν τῆς τρίτης δυνάμεως τῆς Διοικήσεως, τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς. Νομίζω, ὅτι ἡ δημιουργία τῆς τρίτης ταύτης διοικητικῆς ἐργασίας, εἶναι προσφυής, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου περιορίζεται ἡ ἀπέραντος καὶ ἀπόλυτος ἁρμοδιότης τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ καὶ ἀφ’ ἑτέρου καθίσταται τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὸ φύσει δυσκίνητον λόγῳ τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ, καθίσταται διὰ τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία προέρχεται ἐκ τῶν σπλάχνων τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς ὁποίας προΐσταται ὁ Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, καθίσταται λέγω πλέον τὸ συνδετικὸν ὄργανον τῆς Διοικήσεως, πλέον εὐέλικτον καὶ πλέον εὐκίνητον, εἰς τρόπον ὥστε τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ ἀποστερῆται τοῦ ἐλαττώματος τοῦ δυσκινήτου, ἐλαττώματος γνωρίμου εἰς ὅλα τὰ πολυμελῆ συλλογικὰ ὄργανα. Ἐπὶ τῆς συνθέσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἔχω μόνον νὰ παρατηρήσω τοῦτο: Καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν μου, ὅπως εἰς τὰ πρόσωπα, τὰ ὁριζόμενα ὡς μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἀντὶ τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Δήμου Πειραιῶς, νὰ τεθῇ ὁ Δήμαρχος τοῦ Πειραιῶς. Πέραν τῶν ὅσων εἶπον, ἐπιφυλασσόμενος νὰ ὑποβάλω τὴν τροπολογίαν μου, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἔχω νὰ παρατηρήσω τοῦτο. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν λύει ριζικῶς τὸ ζήτημα τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ συμμετέχω, ἀναμένει ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον, ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων, Ὑπουργόν, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον νὰ προσκομίσῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ ὁριστικὸν καὶ τελικὸν σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ρυθμίζωνται τὰ τοῦ Λιμένος Πειραιῶς καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ στηρίζεται εἰς πλέον ὀρθολογιστικὴν βάσιν καὶ θὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψει τὰ δεδομένα τῆς συγχρόνου ἐπιστήμης, τῶν οἰκονομικῶν ὀργανισμῶν καὶ τῶν ἐπιχειρήσεων κοινῆς ὠφελείας. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Κ. Ροδόπουλος).

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βερνῖκος ἔχει τὸν λόγον.

§64Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τοὺς πρὶν ἀπὸ ἐμὲ ἀγορεύσαντας συναδέλφους καὶ ἀπὸ τὴν Εἰσηγητικὴν Ἔκθεσιν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅλας τὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι διεξήχθησαν διὰ τὸν ΟΛΠ ἐξάγεται, ὅτι ὑπάρχει σαφὴς ἀντίφασις μεταξὺ προθέσεων ἐπιδιωκομένων ἀπὸ ἀπόψεως ἀναδιοργανώσεως τοῦ Λιμένος Πειραιῶς καὶ τοῦ ἀκολουθουμένου συστήματος. Εἰς τὴν Εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἀναγράφεται ὅτι «σήμερον μετὰ 22 ἐτῶν πεῖραν..... (ἀναγινώσκει).....». Καὶ ἐνῷ γίνεται ἡ διαπίστωσις αὐτὴ μετὰ 22 ἐτῶν πεῖραν, ἐπιμένομεν νὰ ζητοῦμεν διὰ τὸν ΟΛΠ ἐντονωτέραν κρατικὴν ἐπέμβασιν διὰ νὰ διαλύσωμεν τὸν λιμένα Πειραιῶς. Εἶναι ἀναντίρρητον δι’ ὅλους τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῷ λιμένι τοῦ Πειραιῶς καὶ ἐν τῇ πόλει τοῦ Πειραιῶς, ὅτι ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς εἰσῆλθεν εἰς τὴν κατάρρευσιν ἀφ’ ἧς ἐξέφυγεν ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν φυσικῶν ἐκμεταλλευτῶν, εἰς χεῖρας τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὸ τὶ σημαίνει λιμὴν τοῦ Πειραιῶς. Ἀπὸ τοῦ 1930 καὶ ἐντεῦθεν τὸ θέμα τοῦ λιμένος τοῦ Πειραιῶς ἤρχισε νὰ ἀντιμετωπίζεται μὲ τὴν ἐλαφρότητα μὲ τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζεται κάθε θέμα συνδεόμενον μὲ οἰκονομικὴν δρᾶσιν καὶ μὲ τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα καὶ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς ὁ ὁποῖος ἠνδρώθη μέχρι τοῦ 1930 καὶ κατώρθωσε νὰ γίνῃ ὁ τρίτος λιμὴν τῆς Μεσογείου νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὸν ἐπικίνδυνον ἀνταγωνισμὸν τῆς Ἐλευσῖνος ποὺ στερεῖται κρηπιδωμάτων, τῆς Ἐλευσῖνος ποὺ στερεῖται καὶ τοῦ στοιχειοδεστέρου ἐκφορτωτικοῦ μέτρου κλπ. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς ποὺ ἀναγκάζομαι νὰ ἔλθω εἰς ἀντίθεσιν.

§65Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Εἰς τὴν Ἐλευσῖνα ἐκεῖ ἔχουν δυσκολίαν τὰ βαπόρια.

§66Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Λυποῦμαι πολὺ ποὺ εὑρίσκομαι εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Δημ. Ἔργων. Πιστεύω εἰλικρινῶς ὅτι πράγματι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἐπιθυμεῖ νὰ συνδέσῃ τὴν ὑπουργίαν του μὲ τὴν πλήρη ἀναδιοργάνωσιν τοῦ λιμένος τοῦ Πειραιῶς. Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι τὸ ἐνώπιόν σας νομοσχέδιον δὲν θὰ ἐπιτύχῃ τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἐπιτείνῃ καὶ νὰ ὁριστικοποιήσῃ τὴν κρίσιν ἡ ὁποία μαστίζει τὸν λιμένα. Ἤκουσα τὸ ὄνομα ἐγκρίτου ἀνωτάτου δικαστικοῦ ὁ ὁποῖος προώρισται νὰ τοποθετηθῇ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ΟΛΠ. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ οἱασδήποτε ἄλλης ὑπηρεσίας, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ θέματος καθαρῶς διοικητικοῦ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ὁ ἀνώτατος δικαστικός, ὁ ὁποῖος φέρεται ὡς ὑποψήφιος διὰ τὴν Προεδρίαν, θὰ ἦτο πράγματι κατάλληλος. Προκειμένου ὅμως περὶ λιμένος, προκειμένου περὶ ναυτιλιακοῦ τομέως δράσεως, προκειμένου περὶ ναυτικοῦ τομέως δράσεως ποὺ εἶναι κάθε λιμήν, εἶναι ἀνάγκη νὰ χρησιμοποιηθῇ ἄνθρωπος εἰδικός, ἄνθρωπος γνωρίζων νὰ διακρίνῃ τὴν πλώρην ἀπὸ τὴν πρύμνην. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ λιμένος, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται μέσα εἰς τὰ πλαίσια διεθνοῦς συναγωνισμοῦ καὶ νὰ τοποθετοῦμεν ἀνθρώπους οὐδὲν γνωρίζοντας περὶ τῶν στοιχειωδεστέρων ὅρων τῆς ναυτιλιακῆς συναλλαγῆς. Χρησιμοποίησις ἀνειδικεύτου, χρησιμοποίησις ἀπείρου, ἐκδηλώνεται παντοῦ καὶ πάντοτε, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ Ἑλλὰς νὰ ἔχῃ καταστῇ διεθνὴς ἐπαῖτις, καὶ ἐὰν ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς φθίνει, φθίνει διότι δὲν χρησιμοποιοῦνται οἱ εἰδικοὶ καὶ φθίνει διότι ἐτέθησαν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν τὰ ναυτιλιακὰ θέματα. Καὶ εἶναι γνωστή, ἡ ἐπὶ προεδρίας γνωστοῦ πολιτικοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε μετατρέψει τὸν Ὀργανισμὸν λιμένος Πειραιῶς εἰς πολιτικὸν κέντρον, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δημιουργηθοῦν οἱ πληθωρισμοὶ τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν τὸν ΟΛΠ εἰς τὸ οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη, ὅλη ἡ κακοδαιμονία τοῦ ΟΛΠ. Εἰς τοῦτο συνετέλεσαν δύο παράγοντες ἀφ’ ἑνὸς ἡ μείωσις τῆς κινήσεως τῶν πλοίων διὰ τοῦ τῆς γνωστῆς διεθνοῦς μειώσεως τῶν μεταφορῶν, τοῦ ἐλεγχομένου ἐμπορίου, τῆς ἐλεγχομένης εἰσαγωγῆς ἀγαθῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ σημαντικωτάτη ἐπιβάρυνσις τοῦ ΟΛΠ ἀπὸ τὸ μόνιμον προσωπικόν του, τὸ ὁποῖον τὸν ἐπιβαρύνει κατὰ τρόπον ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὰ πλέον εὐοίωνα προγνωστικὰ τῶν ἰσολογισμῶν. Ὁ Ο.Λ.Π. καὶ γενικῶς κάθε ὀργανισμὸς τῆς μορφῆς τοῦ Ο.Λ.Π., εἶναι μία ἐπιχείρησις. Εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις, κύριοι συνάδελφοι, τὰ ἔσοδα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα καθορίζουν τὰ ἔξοδα. Δὲν εἶναι τὰ ἔξοδα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα καθορίζουν τὰ ἔσοδα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχω ἐπιχείρησιν μὲ 5.000 πρόσωπα καὶ ἔχοντας πελατείαν, ἱκανὴν νὰ μοῦ βαστάσῃ ἔξοδα 500.000.000, νὰ ἐπιζητήσω, νὰ τὴν ἐξαναγκάσω νὰ πληρώσῃ τὰ ἔξοδα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ νομίζω ὅτι εἶναι κατάλληλα, διὰ νὰ μοῦ ἐξασφαλίσουν ὑπερπολυτελῆ διαχείρισιν, ὑπερπολυτελῆ διοίκησιν ἢ καὶ νὰ μοῦ ἐξυπηρετήσουν τὰς πολιτικάς μου φιλοδοξίας. Θὰ ἤμουν κακός, κάκιστος ἐπιχειρηματίας καὶ ἔμπορος, ἐὰν ἤθελον, διότι πολιτεύομαι, νὰ προσλάβω εἰς τὴν ἐπιχείρησίν μου ὅλους τοὺς φίλους μου τοὺς κομματικούς. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἔγινεν εἰς τὸν Ο.Λ.Π. Ὅλοι οἱ κομματάρχαι, τοῦ ἐπὶ δεκαετίαν χρηματήσαντος Προέδρου τοῦ Ο.Λ.Π., ἐτοποθετήθησαν καὶ ἐμονιμοποιήθησαν καὶ τὸ νέον καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἦλθε τὸ 1950 καὶ εἰς τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ συμμετέχω μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου, ὁπότε παρῃτήθην, λόγῳ τῆς ὑποψηφιότητός μου, εὑρέθη πρὸ ἑνὸς χάους. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω ὡρισμένα χαρακτηριστικὰ ἀποσπάσματα, ἐπισήμων ἐγγράφων τοῦ Ο.Λ.Π. τὸ 1951, ὅταν ἀνέλαβε τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον σήμερον διοικεῖ καὶ τοῦ ὁποίου μετεῖχον ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου μέχρι πρότινος. Ἔλεγεν ὁ προϊστάμενος οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν: «Ὁ ὑποβαλλόμενος προϋπολογισμὸς ,......... .... (ἀναγινώσκει)........» Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἔκθεσις. Ὑπάρχει ἔκθεσις ἐπίσης τοῦ ἀρχιλογιστοῦ τοῦ Ο.Λ.Π., τοῦ τοποθετηθέντος μετὰ τὰς ἀτασθαλίας, εἰς ἀπάντησιν καὶ ἐπὶ συζητήσεως ἐκθέσεως τοῦ ἐκτάκτου οἰκονομικοῦ ἐλεγκτοῦ τοῦ Κράτους καὶ γράφει ἐπίσης τὸ Λογιστήριον: «Οὔτε ἄλλωστε δύναται κατὰ τὴν πρώτην οἰκονομικὴν χρῆσιν». Λέγει «πρώτην οἰκονομικὴν χρῆσιν» τὴν ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς Διοικήσεως τοῦ Ο.Λ.Π. ἀπὸ τὸ Συμβούλιον βάσει τοῦ ν. 1630. «Κατὰ τὴν πρώτην οἰκονομικὴν χρῆσιν... ..... (ἀναγινώσκει)........» Διότι μέχρι τὸ 1950 ὁ ΟΛΠ ἦτο ξέφρακτον ἀμπέλι. Ἦτο πολιτικὸν γραφεῖον τοῦ κ. Γεννηματᾶ. Εἶναι γνωστόν. Λυποῦμαι, ποῦ ἀναγκάζομαι νὰ χρησιμοποιήσω ὄνομα ἀπόντος, ἀλλ’ αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Εἶμαι Πειραιώτης, ζῶ μέσα εἰς τὸ λιμάνι, ὅσον οὐδεὶς ἐκ τῶν παρισταμένων συναδέλφων, καὶ γνωρίζω τὰ τοῦ Πειραιῶς. Ἦτο πολιτικὸν γραφεῖον τοῦ κ. Γεννηματᾶ, ὁ ὁποῖος— μὲ συγχωρεῖτε—προεκλογικῶς ἐθεάθη εἰς τοὺς ἐξώστας παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν ἰθυνόντων τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν.

§67Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Πρέπει νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι ἡ κραιπάλη ἐὰν ἀπεκαλύφθη εἰς μίαν ἐποχήν, ἡ ἐποχὴ αὐτὴ τοποθετεῖται εἰς τὸ παρελθὸν ἔτος. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐτοποθετήθησαν εἰς τὸν ΟΛΠ ναύαρχοι καὶ ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ τοῦ Ναυτικοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐφέροντο εἰς τὰς καταστάσεις ὡς φορτοεκφορτωταί.

§68Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Ἐπὶ τῆς διακοπῆς τοῦ ἀγαπητοῦ κ. Πάρρη ἀπαντῶ, ὅτι ἦτο τοιαύτη ἡ διάβρωσις εἰς τὸ μόνιμον προσωπικὸν τοῦ ΟΛΠ καὶ ὑπῆρχε τοιαύτη σύγχυσις καὶ ἀβεβαιότης, ὡς πρὸς τὴν ἔκτασιν τῆς συμμετοχῆς εἰς τὰς καταχρήσεις τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ μόνιμον προσωπικόν, ὥστε ἠναγκάσθη ὁ ναύαρχος Μπουζάνης νὰ προσλάβῃ ἀδιάβλητα στελέχη τοῦ Β. Ναυτικοῦ, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ὠργανωμένην ἐπίθεσιν, τὴν ὁποίαν εὗρεν, ὅταν ἀνέλαβεν, ἀπὸ τὸ περιβάλλον τὸ παλαιὸν τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως.

§69Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἷς ἐξ αὐτῶν εἶχε καταδικασθῆ εἰς θάνατον.

§70Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Δὲν γνωρίζω τοιαύτας λεπτομερείας, κ. Βασιλᾶτο. Γνωρίζω μόνον ὅτι ὁ λιμὴν Πειραιῶς διελύθη καὶ εὑρίσκεται ἐν διαλύσει. Λέγω ὅτι ὑπάρχει γενικὴ ἀντίθεσις μεταξὺ τῶν διαπιστώσεων καὶ τῆς ἀκολουθουμένης πολιτικῆς καὶ ἐνῷ λέγομεν ὅτι «σήμερον, μετὰ 22 ἔτη... ......... (ἀναγινώσκει)..........». καὶ δὲν ἐπέτυχε, διότι ὁ ΟΛΠ, διὰ τοῦ νόμου τοῦ ἱδρυτικοῦ του, εἶχε περάσει εἰς τὰς χεῖρας τῆς πολιτικῆς καὶ προσπαθοῦμεν νῦν, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου νὰ παραδώσωμεν τὸν ΟΛΠ ὁλοκληρωτικὰ εἰς τὸ κόμμα καὶ τὴν πολιτικὴν καὶ λέγω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ λιμήν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ τίποτε ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς δράσεως, ἐφ’ ὅσον τὸ κόμμα κυριαρχεῖ. Αὐτὸ εἶπεν, κύριοι συνάδελφοι.

§71Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ποῖος τὸν ἔβαλε τὸν κ. Μπουζάνην Πρόεδρον;

§72Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Σεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔρχεσθε ὡς ἐκπρόσωποι τῆς συντηρητικῆς μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δηλαδὴ τῆς μερίδος ἐκείνης, ἡ ὁποία ὑποστηρίζει καὶ πιστεύει, περισσότερον ἡμῶν, εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, προχωρήσατε καὶ δώσατε τὴν λύσιν τὴν ὀρθήν, διότι ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς θὰ ἀποθάνῃ μαθηματικῶς.

§73ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σεῖς τὸν ἐπεθάνατε.

§74Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, πρόθεσις τοῦ νομοθετήματος εἶναι ἡ ἁπλούστευσις τῆς διοικήσεως καὶ ἐδῶ παριστάμεθα ὄχι πρὸ μεγαλυτέρας ἐμπλοκῆς, ἀλλὰ πρὸ δημιουργίας τριῶν πλέον ὀργάνων καὶ ἐνῷ εἴχομεν Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ Γεν. Διευθυντήν, ὅπως πρέπει, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἐπιχείρησις, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ τὸ βέτο τοῦ διευθύνειν, σήμερον ἔχομεν Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον τύποις εἶναι Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἐπίσης ἔχομεν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο εὐτύχημα ἐὰν εἶχε γίνει μὲ τὸν ὀρθὸν τρόπον. Ἀντὶ δηλαδὴ εἰς τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ μετάσχουν οἱ ἀνεύθυνοι καὶ οἱ ἀνειδίκευτοι, πραγματικῶς, νὰ γίνῃ μία Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπὸ τοὺς εἰδικούς. Καὶ συγκεκριμένως, ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸν καθηγητὴν τῶν λιμενικῶν ἔργων, ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τῶν δημοσίων ἔργων καὶ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον. Ἐνῷ ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ εἶχεν, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ο.Λ.Π. ὡς ἐπιχειρήσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων καὶ λέγω, διὰ νὰ φθάσωμεν, κύριοί μου, εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις, εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων καὶ εἰς τὴν ἐπέκτασιν, πρέπει προηγουμένως νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῶν μέσων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς ἐπιτρέψουν νὰ κάμωμεν ἐπέκτασιν. Τὸ νὰ σχηματίζωμεν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία, ἐκ τῆς καταρτίσεώς της, ἐμφανίζει εἰδίκευσιν περὶ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων καὶ νὰ ἀδιαφοροῦμεν διὰ τὸ πῶς θὰ θεραπεύσωμεν τὴν κατάστασιν τοῦ μαρασμοῦ, δεικνύει ἀνακόλουθον ἢ ἐσφαλμένην ἀντίληψιν. Κατ’ ἐμέ, ὡς ἔστω καὶ στοιχειωδῶς εἰδικόν, νομίζω, ὅτι ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ αὐτή, θὰ μποροῦσε νὰ ἀπαρτισθῇ, ἐὰν τελικῶς ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι θὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τοὺς ἑξῆς: Ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ ΟΛΠ, τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προέχει σήμερον εἶναι, νὰ ἰδοῦμε κατὰ ποῖον τρόπον θὰ καταστήσωμεν τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς καὶ πάλι προσιτὸν εἰς τὸ μικρὸν μέρος τῶν πλοίων ποὺ ταξιδεύουν σήμερον. Διότι εἶναι γεγονός, ὅτι ἔχει ἐπέλθει καὶ μία οὐσιαστικὴ μείωσις, ἀπὸ ἀπόψεως κινουμένων πλοίων καὶ κινουμένων ἀγαθῶν, ἡ ὁποία εἶναι μία αἰτία τῆς κρίσεως. Ἐκτὸς αὐτοῦ ὁ ΟΛΠ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διευθύνεται ἀπὸ τὸν Αʹ ἢ Βʹ ἐπιχειρηματίαν, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἀπόλυτον πεῖραν, ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς ἐκτελέσεως καὶ προμελέτης τῶν δημοσίων ἔργων. Τὸ θέμα εἶναι σαφές, εἶναι διαχωρισμένον, ὅτι ἄλλο ἐπιχείρησις, καὶ ἄλλο ἔργα. Ἐκεῖνο ποῦ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ εἶναι, ἐπωφελούμενοι τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, νὰ ἐπιφέρωμεν τὰς τροποποιήσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτύχουν ὥστε οἱ πελάται τοῦ λιμένος Πειραιῶς νὰ ἀποκτήσουν τὴν ἐμπιστοσύνην, πρὸς ἐκεῖνον, πρὸς τὸ ὁποῖον ἀπευθύνονται, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησίν των. Καὶ πελάτης τοῦ λιμένος εἶναι ὁ πλοιοκτήτης τοῦ ἑλληνικοῦ πλοίου, ὁ πλοιοκτήτης τοῦ ξένου πλοίου, ὁ παραλήπτης ἐμπορευμάτων Πειραιῶς, ὁ φορτωτὴς τοῦ Πειραιῶς καὶ τῶν Ἐπαρχιῶν, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται πλησιέστερον πρὸς τὸν Πειραιᾶ. Εὑρισκόμενος, εἰς Πάτρας πρὸ ἡμερῶν ἀκόμη, ἤκουσα ἕνα Πατρινὸν νὰ μοῦ λέγῃ, ὅτι, μεταφέρω τὰ ἐμπορεύματα, ἀπὸ τὴν Χαλκίδα, διὰ τὸν Πειραιᾶ, διότι δὲν θέλω νὰ ἔλθω εἰς τὸν Πειραιᾶ. Εὑρισκόμενος στὰ Χανιά, ἤκουσα ἕνα Κρητικὸν νὰ μοῦ λέγῃ, ὅτι μεταφέρω τὰ ἐμπορεύματα, ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ὄχι ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ. Καὶ τοῦτο, διότι εἶναι τόσον δυσβάστακτα τὰ βάρη λόγῳ τῶν ἐξόδων συντηρήσεως τοῦ ΟΛΠ, ὥστε ἀναγκάζεται ὁ ΟΛΠ, διὰ νὰ κρατηθῇ, νὰ ἐπιβάλῃ δυσβάστακτα κόμιστρα φορτοεκφορτωτικά. Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτία ἡ μοναδικὴ τῆς κρίσεως τοῦ ΟΛΠ καὶ αὐτὸ ἔγινε, διότι, ὡς εἶπον, βαρύνεται μὲ τὴν κληρονομίαν τοῦ πολυπληθοῦς προσωπικοῦ του, τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο ἀποτέλεσμα ἀναγκῶν ἐξυπηρετήσεως, ἀλλ’ ἀνάγκης πολιτικῆς ἐξυπηρετήσεως καὶ μόνον. Κατ’ ἐμέ, ἐὰν πραγματικά, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἐπιθυμῇ καὶ ἐδήλωσα, ὅτι πιστεύω, ὅτι πραγματικὰ ἐπιθυμεῖ νὰ ἀνορθώσῃ τὸ λιμάνι, ὑπάρχει μία λύσις εὔκολος καὶ πρόσφορος. Ἄς συγκροτήσῃ μίαν ἐπιτροπὴν μελέτης τοῦ ζητήματος τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Ἡ ἐπιτροπὴ αὐτή, πρέπει νὰ γίνῃ ἀπὸ εἰδικούς. Ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ἑνώσεως τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν, τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ναυτιλιακοῦ Ἐπιμελητηρίου, τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Διεθνοῦς Ναυτικῆς Ἑνώσεως, τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς, τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν, τὸν ἐκπρόσωπον τῶν Φορτοεκφορτωτῶν, τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ἀκτοπλοϊκῆς Ἑνώσεως............ «.......(ἀναγινώσκει).......» Οὐσιώδης παράγων εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς εἶναι τὸ ζήτημα τῶν τελωνειακῶν περιπλοκῶν καὶ τῶν τελωνειακῶν δαιδαλωδῶν διατυπώσεων, τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζομεν κ. συνάδελφε. Πρόκειται, περὶ λαβυρίνθου, πρό, τοῦ ὁποίου, ὁ γνωστὸς λαβύρινθος τῆς Κρήτης, ὠχριᾷ. Ὡς γνωστόν, ὑπάρχουν αἱ διατυπώσεις τοῦ Πειραιῶς τῶν ρυμουλκῶν κ.λ.π. «... (ἀναγινώσκει)......». Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐὰν θέλωμεν νὰ κάμωμεν λιμάνι θὰ μπορέσωμεν νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς συμπεράσματα ἀσφαλῆ. Διὰ τοῦ ἄλλου τρόπου, δηλαδή, τῶν διαφόρων, διευθυντῶν τῶν Ὑπουργείων, τὰ ὁποῖα οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὸ λιμάνι τοῦ Πειραιῶς, καὶ διὰ τῆς μετακλήσεως Κρατικῶν ἢ δικαστικῶν λειτουργῶν, τὸ λιμάνι τοῦ Πειραιῶς θὰ φθίνῃ ὅπως φθίνει. Ἐπ’ αὐτοῦ δέ, ἐπειδή, τὸ 1949 εἶχον γράψει κάτι τι παρόμοιον καὶ ἐπηλήθευσε καὶ θὰ ἰδῆτε, ὅτι δυστυχῶς καὶ τώρα αὐτὰ ποὺ εἶπον θὰ ἐπαληθεύσουν, ἐμμένω καὶ πάλιν νὰ κληθοῦν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν ἔννοιαν τοῦ λιμένος τοῦ Πειραιῶς καὶ κάθε λιμένος, συντονιζόμενοι ἀπὸ κρατικὰ ὄργανα τὰ περισσότερον εἰδικευμένα, νὰ καταλήξουν, εἰς συμπεράσματα πρακτικώτερα, διὰ νὰ καταστῇ δυνατόν, ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς νὰ ἐπανεύρῃ κάπως τὸν ρυθμόν του. Διότι διαφορετικά, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τίποτε, ἐκτὸς ἐὰν τὸ Κράτος θελήσῃ νὰ χρηματοδοτήσῃ τὸν ΟΛΠ, ἢ ἐκτός, ἐὰν τὸ Κράτος ἀδιαφορήσῃ, διὰ τὴν ἐπαναπόκτησιν τῆς σημασίας τοῦ λιμένος Πειραιῶς, ὡς Ναυτικοῦ κέντρου καὶ ἐνδιαφερθῇ μόνον διὰ τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ λιμένος, ἀπὸ τὰ πλοῖα τὰ ἐπιβατηγὰ τῶν τακτικῶν γραμμῶν, ἀπὸ τὰ πλοῖα τὰ κομίζοντα ἐφόδια βοηθείας, ὁπότε εἶναι ζήτημα διαφορετικὸν καὶ δὲν ὁμιλοῦμεν πλέον περὶ λιμένος Πειραιῶς ὡς λιμένος ἱκανοῦ νὰ συναγωνισθῇ τοὺς ξένους λιμένας τῆς περιοχῆς, τοὺς λιμένας τῆς Ἰταλίας, τῆς Βαλκανικῆς καὶ τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου. Μόνον εἰς τὰ πλαίσια αὐτὰ τὰ ἀντικειμενικά, πρέπει νὰ γίνῃ κάτι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπηρεάζουν τὰς κατευθύνσεις τῆς κινήσεως τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Διότι ὁτιδήποτε καὶ ἂν ἀποφασίσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ τὰ ὁσαδήποτε νομοσχέδια, καὶ ἀκόμη ὁσονδήποτε ἁγνὴ καὶ ἂν εἶναι ἡ πρόθεσις τοῦ οἱουδήποτε Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς νὰ ἐπανακτήσῃ τὴν πελατείαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς καὶ γενικῶς κάθε τομεὺς τῆς ναυτικῆς δραστηριότητος καὶ ναυτικῆς ἐπιχειρήσεως νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὸν τόπον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν γενικῶς νὰ ἐξασφαλισθῇ ἀπὸ ἀπόψεως Ἐθνικῆς οἰκονομίας ἱκανοποιητικὴ πρόβλεψις, ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ ἡ ἐμπιστοσύνη πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ φορεῖς τῆς ἐπιχειρήσεως, οἱ φορεῖς τῆς ναυτικῆς δραστηριότητος. Ἐπιφυλάσσομαι κ. συνάδελφε, νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς κατ’ ἄρθρον συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου. (Χειροκροτήματα).

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς.

§76Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἶναι γνωστόν, κ. συνάδελφε, ὅτι ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς εἶναι ὁ λιμὴν τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου. Δι’ αὐτὸ αἱ εὐθῦναι μας, διὰ τὸν λιμένα Πειραιῶς, ἐξέρχονται τῶν κρατικῶν ὁρίων, εἶναι πολὺ πέραν τούτων. Πρὸς τοῦτο χρειάζεται νὰ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως τὴν κατάρτισιν τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ διευθύνῃ τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Πρέπει νὰ εἶναι τεχνικῶς μορφωμένοι καὶ εἰδικοὶ ὑπάλληλοι. Πρέπει ἐπίσης νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι εἶναι λυπηρόν, ὅτι ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς κατὰ διαφόρους ἐποχὰς μέχρι σήμερον, ὑπῆρξε Παναμᾶς καταχρήσεων καὶ ἀποθήκη κομματικῶν παρασίτων. Πρέπει ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς νὰ ζητήσωμεν οἰκονομίας αὐστηράς, αὐστηροτάτας οἰκονομίας, καὶ νὰ παραμείνουν εἰς τὰς θέσεις των μόνον οἱ ἀπαραίτητοι ὑπάλληλοι. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει ἀπὸ τοῦ λιμένος τοῦ Πειραιῶς, νὰ γίνῃ καὶ μία ἀρχὴ προστασίας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Πρέπει νὰ καθορισθῇ ἐλάχιστον ποσοστὸν κομίστρων διὰ τὰ ἐγχώρια ἀγροτικὰ προϊόντα, ὡς καὶ διὰ τὴν μεταφορὰν διὰ τοῦ λιμένος τοῦ Πειραιῶς τῶν χημικῶν λιπασμάτων τῶν ἀπαραιτήτων, διὰ τοὺς γεωργούς μας.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§78Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ περὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ διοίκησις τοῦ λιμένος Πειραιῶς, κύριοι βουλευταί, εἶναι μία ἀπὸ τὰς δυσκολωτέρας διοικήσεις. Ὄχι μόνον διὰ τὰ πολύπλοκα ζητήματα, τεχνικὰ καὶ ἐργατικά, τὰ ὁποῖα ἔχει, ἀλλὰ καὶ διότι ἔχει νὰ κάμῃ μὲ προσωπικὸν ὄχι πειθαρχικόν, ἀτίθασον. Διὰ τοῦτο ἡ Διοίκησις τοῦ Ο.Λ.Π. πρέπει νὰ ἀνατίθεται εἰς πρόσωπα ἔχοντα πρὸ πάντων διοικητικὴν ἱκανότητα καὶ θάρρος, κύριε Ὑπουργέ. Ὅταν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων, τὸ πρῶτον, κατὰ τὸ τέλος Μαρτίου 1950, ὁ Ο.Λ.Π. διῳκεῖτο ἀπὸ ἕνα συμβούλιον τοῦ ὁποίου ὁ Πρόεδρος εἶχεν ὅλας τὰς ἁρμοδιότητας καὶ ὅλην τὴν εὐθύνην. Συγχρόνως, ὅμως, εὗρον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, κύριοι βουλευταί, ἕνα σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀποστείλει πρὸ καιροῦ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἐθεωροῦσε, ὡς βασικόν, διὰ τὴν ὅλην ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας. Τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, ἔδιδε δικτατορικὰ δικαιώματα εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντήν. Ἐπανειλημμένως, ἐστείλαμε τροπολογίας εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν. Ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ἄλλας ἐδέχθη καὶ ἄλλας δὲν ἐδέχθη. Σᾶς λέγω, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἐπανελήφθη 3–4 φοράς. Μεταξὺ τῶν ἄλλων, κύριοι βουλευταί, εἶχε διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἠδύνατο νὰ διορισθῇ καὶ ξένος ὑπήκοος ὡς Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ο.Λ.Π. Ἔθεσα ζήτημα παραμονῆς μου εἰς τὴν θέσιν μου, ἐὰν δὲν ἀπαλειφθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις καὶ ἀπηλείφθη. Ὅταν ἀπῆλθον τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, κατὰ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1950, δὲν εἶχε ψηφισθῆ ὁ νόμος αὐτὸς ἀκόμη. Ἐψηφίσθη κατὰ Ὀκτώβριον τοῦ 1950. Ὅταν ἐπανῆλθον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων τέλος Μαρτίου 1951, ὁ Ο.Λ.Π. ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν τοῦ τότε ναυάρχου Μπουζάνη, εἶχε φέρει πολλὰ ὠφέλιμα ἀποτελέσματα πάρα πολλά. Ὁ ναύαρχος Μπουζάνης, ἔχει μίαν νευρικότητα, ἀλλ’ ἔχει τεραστίαν διοικητικὴν ἱκανότητα καὶ τεράστιον θάρρος. Ἠδυνήθη νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὸ ἀτίθασον αὐτὸ πλῆθος, νὰ τὸ βάλῃ εἰς τάξιν, νὰ ἐπιφέρῃ τοιαύτην τάξιν εἰς τὸν Ὀργανισμόν, ὥστε νὰ ἐπισύρῃ τὰ συγχαρητήρια, ὄχι μόνον, τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως. Ἐπέφερε, πράγματι, μεγίστην τάξιν εἰς τὸν Ο.Λ.Π. ὁ ναύαρχος Μπουζάνης καὶ διὰ πρώτην φορὰν ἐψηφίσθη προϋπολογισμὸς τοῦ 51–52. Μέχρι τότε, δὲν ὑπῆρχε προϋπολογισμός. Σήμερον, παρουσιάζεται, ἐνώπιον ἡμῶν, τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Θὰ παράσχωμεν ὅλην μας τὴν ὑποστήριξιν νὰ γίνῃ τὸ νομοσχέδιον τελειότερον. Διότι ἡ Κυβέρνησις εἰς ἕνα τόσον μέγα ζήτημα, ἔχουσα πλήρη, τὴν εὐθύνην, πρέπει νὰ ἔχῃ ὅλα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα αὐτὴ νομίζει ἀπαραίτητα. Ἡμεῖς θὰ ὑποβάλωμεν τὰς σκέψεις μας μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι θὰ ληφθοῦν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει. Πάντως ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα τὴν εὐθύνην αὐτοῦ τοῦ μεγάλου ζητήματος θὰ ἀποφασίσῃ. Ὅπως ξεύρετε, σήμερον, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸν Ο.Λ.Π. λειτουργεῖ λογιστικὸν σύστημα τραπεζιτικὸν καὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, μάλιστα, ὥστε δὲν δύναται νὰ γίνῃ κατάχρησις. Ὁ ἔλεγχος γίνεται ἐκ πολλῶν πλευρῶν. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου μία μόνον διάταξις σοβαρὰ τροποποιεῖται, τὸ ζήτημα τῆς διοικήσεως. Ὅλα τὰ ἄλλα ἄρθρα, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχουν μεγάλην σημασίαν. Εἴτε ψηφισθοῦν, ὅπως ἔχουν, εἴτε τροποποιηθοῦν κατά τι δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν.

§79Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τότε θὰ ἦτο ἀντιγραφὴ τοῦ ἰσχύοντος νόμου.

§80Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἡ Διοίκησις τοῦ ΟΛΠ ἀνατίθεται εἰς 3 ὄργανα. Εἰς τὸ Συμβούλιον, εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν καὶ εἰς τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπήν. Τὸ ἄτοπον ἐν προκειμένῳ, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου εἶναι καὶ Πρόεδρος τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς. Θὰ εἶναι ἐλέγχων καὶ ἐλεγχόμενος. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Πιστεύω, ὅτι ὅλοι οἱ νόμοι εἶναι καλοί, ὅταν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα τοὺς ἐφαρμόζουν, εἶναι καλά. Δὲν ἀποδίδω μεγάλην σημασίαν εἰς τὰς διατάξεις, ἐὰν εἶναι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διατυπωμέναι ἢ κατὰ τὸν ἄλλον. Ἀποδίδω μεγίστην σημασίαν εἰς τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐφαρμόζουν τοὺς νόμους. Ὁ κ, Ὑπουργὸς ἐξέλεξεν ἕνα πρόσωπον ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἄριστον, ἕνα δικαστικόν. Δὲν γνωρίζω, ἂν αὐτὸς ὁ δικαστικὸς θὰ ἀποσπασθῇ ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, ἔχω μίαν διαφωνίαν εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Ἔχω τὴν γνώμην—καὶ εὐτυχῶς εἶναι ἐδῶ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης—ὅτι πρέπει νὰ παύσῃ ἡ ἀπόσπασις τῶν δικαστικῶν εἰς τοὺς διαφόρους ὀργανισμούς. Κατατρύχονται καὶ φθείρονται καὶ ὅταν ἐπανέρχωνται εἰς τὴν δικαστικὴν ἕδραν δὲν ἐμπνέουν τὴν αὐτὴν ἐμπιστοσύνην, τὴν ὁποίαν ἐνέπνεον προηγουμένως εἰς τὸν λαόν. Διότι, ὁ ἀνώτατος αὐτὸς δικαστικὸς θὰ ἀσχοληθῇ ἐκεῖ μὲ τὰ ἐργατικὰ ζητήματα καὶ μὲ πολλὰ ἄλλα ζητήματα, καὶ ὅταν θὰ ἐπανέλθῃ καὶ θὰ καταλάβῃ τὴν δικαστικὴν ἕδραν, ἐὰν θὰ τὸν ἴδουν οἱ ἐργάται, θὰ εἴπουν, αὐτὸς εἶναι ὁ δικαστικὸς ποὺ μᾶς διοικοῦσε. Δι’ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης πρέπει νὰ ἀνθίσταται κατὰ τῶν ἀποσπάσεων τῶν δικαστικῶν εἰς τοιούτους ὀργανισμούς. Τὸ ὑπεστήριξα τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ εἰς τὴν ἄλλην Βουλήν, διότι πιστεύω ἀκράδαντα, ὅτι βλάπτεται ἡ δικαστικὴ ἐξουσία ἐκ τῆς ἀποσπάσεως τῶν δικαστικῶν εἰς ἀλλότρια ἔργα. Μιὰ ἄλλη παρατήρησις, τὴν ὁποίαν εἶχα νὰ κάμω, εἶναι, ὅτι αὐτὴ ἡ τριμελὴς Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία εἶναι ἡ κυρίως Διοικοῦσα τὸν ὀργανισμὸν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἕνα ἀσχολούμενον περὶ τὰ οἰκονομικά. Εἶναι δύο τεχνικοὶ καὶ ἕνας δικαστικός. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ συγκρότησίς της εἶναι ἡ πρέπουσα. Εἶναι ἀπαραίτητον, κύριε Ὑπουργέ, νὰ εἶναι εἷς ἀσχολούμενος περὶ τὰ οἰκονομικά. Εὕρετε καὶ τοποθετήσατε, ὅποιον θέλετε, εἶναι ὅμως ἀπαραίτητον.

§81Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὑπεβλήθη σχετικὴ τροπολογία.

§82Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὰς τὰς ὀλίγας παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω, διότι δὲν δύναμαι νὰ σᾶς ἀπασχολήσω καὶ περισσότερον, καὶ θὰ ἔχω νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἕνα πρᾶγμα. Ὁ Διευθυντὴς τοῦ Λιμένος Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ὁ διευθύνων τὸ προσωπικὸν καὶ αὐτὸς θὰ ἔρχεται εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὸ προσωπικὸν καὶ ἐργάτας, πρέπει νὰ εἶναι ἄνθρωπος, ποὺ νὰ γνωρίζῃ ἀπὸ λιμενικὰ πράγματα, νὰ εἶναι ναυτικός. Ἐὰν τοποθετήσητε εἰς τὴν θέσιν αὐτήν, οἱονδήποτε ἄλλον, θὰ ἀποτύχετε καὶ θὰ ἀποτύχῃ ὁ ΟΛΠ. Καὶ τότε, ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκετε διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ. Αὐτὰς τὰς ὀλίγας παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, τῶν Δημοσίων Ἔργων, τὸν ὁποῖον διακρίνει ἡ εὐθύτης καὶ ἡ ἀκεραιότης, θὰ κάμῃ πᾶν τὸ δυνατόν, ὥστε ἡ Διοίκησις νὰ ἀνδρωθῇ μὲ τὰ καλλίτερα πρόσωπα, ἀπὸ πάσης ἀπόψεως.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ζητεῖ τις τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου; Περατωθείσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον.

§84ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ζητεῖ τις τὸν λόγον;

§86Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§88Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ ἄρθρον 1ον τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, καθορίζει τὰ Διοικητικὰ ὄργανα τοῦ ΟΛΠ. αʹ) Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, βʹ) τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ γʹ) τὸν Γεν. Διευθυντήν, Διὰ τὸ δεύτερον ὄργανον, τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπήν, ἔχομεν ἀντιρρήσεις, τὸ θεωροῦμεν ὡς μέτρον ἀντιδιοικητικὸν καὶ ὡς τροχοπέδην τῆς Διοικήσεως τοῦ ΟΛΠ, διότι ὑπάρχουν ζητήματα ἐν τῷ ΟΛΠ, διὰ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λαμβάνωνται ἀποφάσεις ταχύτατα, χωρὶς νὰ περιμένωσι συγκλήσεις συμβουλίου ἢ ἐπιτραπῆς. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων εἶναι ἀποφασισμένος νὰ συστήσῃ ὁπωσδήποτε τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπήν, θὰ ἐπρότεινα ὅπως αὕτη μὴ ἀποτελεσθῇ μόνον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Δ. Σ., τὸν καθηγητὴν τῶν Λιμενικῶν Ἔργων ἐν τῷ Ἐθν. Μετσοβείῳ Πολυτεχνείῳ καὶ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, δηλαδὴ ἕνα ἀνίδεον τῶν λιμενικῶν ζητημάτων, τὸν Πρόεδρον καθὼ δικαστικὸν καὶ δύο τεχνικὰ μέλη ἀλλὰ νὰ προστεθῶσι καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος ὡς καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς, δύο μέλη δηλαδὴ μὴ δημοσιοϋπαλληλικὰ δυνάμενα λόγῳ τῶν γνώσεών των νὰ προσφέρωσι τὰς γνώσεις των τὰς ναυτιλιακὰς καὶ τὰς ἐμπορικὰς αἵτινες θὰ εἶναι χρήσιμοι.

§89Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε συνάδελφε ἡ συζήτησις γίνεται ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Αὐτὰ ποὺ λέγετε ἀνάγονται εἰς τὸ ἄρθρον 2.

§90Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 δὲν εἶναι ὁ θεσμὸς τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς;

§91Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Σεῖς μπήκατε εἰς τὴν διάρθρωσιν τοῦ ὀργάνου αὐτοῦ.

§92Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Λέγω, ὅτι ἐπροτείναμεν τὴν τροπολογίαν, ὥστε νὰ διευρυνθῇ ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπή.

§93Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Εἶναι παρακάτω.

§94Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Δὲν γνωρίζω ποίαν ἀπόφασιν ἔλαβεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὁ κ. Ὑπουργός.

§95Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Θὰ προστεθῇ καὶ ἓν τέταρτον μέλος, μὴ ὑπάλληλος, ὑποδεικνυόμενον ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτόν;

§97ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1ον ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 2ον.

§99Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 παρακαλῶ τὸν λόγον, ὡς εἰσηγητής.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βογιατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§101Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 2 ἀφορᾶ τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ἐπὶ τῆς συνθέσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ συνιστᾶ πρὸς τὸ Σῶμα τὴν ἀποδοχὴν τῶν κάτωθι τροπολογιῶν: Εἰς τὴν περίπτωσιν δʹ, ὅπου ἀναφέρεται ὅτι μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου θὰ εἶναι «εἷς ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὅστις δύναται νὰ εἶναι ὁ Κεντρικὸς Λιμενάρχης Πειραιῶς», τὴν ἀπάλειψιν τῶν λέξεων «ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας», ὥστε νὰ τεθῇ ὁριστικῶς ὁ Κεντρικὸς Λιμενάρχης Πειραιῶς.

§102Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων.) Αἱ τροπολογίαι αὗται εἶναι τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ἀπὸ κοινοῦ διετυπώσαμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Συνεπῶς δὲν νομίζω ὅτι προκύπτει περίπτωσις συζητήσεως. Ἐὰν ἔχητε τὴν καλωσύνην τὰς ἀναγινώσκετε μόνον, διότι ἐκ τῶν προτέρων δηλῶ ὅτι τὰς ἀποδέχομαι.

§103Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Δεύτερον, εἰς τὸ στοιχεῖον εʹ, ὅπου ἀναφέρεται «ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν», ὅστις δύναται νὰ εἶναι ὁ Διευθυντὴς Τελωνείων Πειραιῶς ἢ Ἐπιθεωρητὴς Τελωνείων, ὁρίζεται ὁ Διευθυντὴς Τελωνείων Πειραιῶς ἢ ὁ Ἐπιθεωρητὴς Τελωνείων Πειραιῶς.

§104Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Εἰς τὴν πρᾶξιν αὐτὸ γίνεται.

§105Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Τρίτον, ἐπειδὴ ἐκρίθη ὅτι ἀντιπροσωπεύονται δημόσιοι ὑπάλληλοι, δημόσιαι ὑπηρεσίαι, εἰς τὸ Συμβούλιον κατὰ πλησμονὴν καὶ ἐπειδὴ ἐκρίθη ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου θὰ ἦτο ἴσως περιττός, δεδομένου ὅτι ἐκπροσωποῦνται τὰ Ἐμπορικὰ καὶ Βιομηχανικὰ Ἐπιμελητήρια Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, προτείνεται ἡ ἀπάλειψις τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Τέταρτον, ἀντ’ αὐτοῦ ἀναφέρεται ἕνας κοινὸς ἐκπρόσωπος τοῦ Βιοτεχνικοῦ καὶ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς. Αὐταὶ εἶναι αἱ τροπολογίαι μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ 6, τὰς ὁποίας προτείνει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐγὼ προσωπικῶς μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Καρρὲρ προτείνομεν μίαν τροπολογίαν, ὥστε ὁ ἀναφερόμενος ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Πειραιῶς νὰ ἀντικατασταθῇ δι’ ἐκπροσώπου τῶν ἐργατῶν Λιμένος Πειραιῶς.

§106Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Μάλιστα.

§107Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος τῶν ἐργατῶν τοῦ Λιμένος θὰ εἶχε νὰ προσφέρῃ περισσότερα διὰ τὴν καλὴν διαχείρισιν τῶν προβλημάτων τοῦ λιμένος ἐκ μέρους τοῦ Δ. Σ.

§108Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν εἶναι δυνατὸν ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου νὰ ἀντικατασταθῇ ὑπὸ ἐκπροσώπου τοῦ σωματείου τῶν φορτοεκφορτωτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ 20ετίας ἐκπροσωποῦνται ἐντὸς τοῦ Ὀργανισμοῦ. Τοῦτο θὰ ἦτο τὸ ὀρθότερον.

§109Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Θὰ ἐξηγήσω τοὺς λόγους αὐτῆς τῆς μεταβολῆς εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου. Οὐσιαστικῶς δὲν δημιουργεῖται ζήτημα ἐκπροσωπήσεως τῶν ἐργατῶν δεδομένου, ὅτι ἀναθέτω τὴν ἐκπροσώπησίν των εἰς τὸ δεύτερον ὄργανον. Εἶναι τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πειραιῶς, τὸ ὁποῖον ἔχει τὸ δικαίωμα ὅταν θὰ ὑποδείξῃ τὸν ἀντιπρόσωπόν του, νὰ ὑποδείξῃ τὸν λιμενεργάτην. Εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπιφέρω αὐτὴν τὴν μεταβολήν, διότι ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ παρουσία τοῦ ἀντιπροσώπου τῶν λιμενεργατῶν δημιουργεῖ πολλὰς φορὰς μίαν ὀξύτητα εἰς θέματα, τὰ ὁποῖα ἐνδεχομένως νὰ βλάπτουν τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς πρέπει νὰ κριθῇ κατὰ τρόπον ὥστε ὡς κριτήριον τῶν ἀποφάσεών του νὰ χρησιμοποιῆται τὸ Δημόσιον συμφέρον καὶ ὄχι τὸ συμφέρον διαφόρων τάξεων, αἱ ὁποῖαι θὰ συνδέωνται μὲ αὐτὸν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον. Θὰ ἦτο πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ ὀργανισμοῦ νὰ ἐκπροσωποῦνται διὰ τοῦ ἐργατικοῦ Κέντρου Πειραιῶς καὶ ὄχι διὰ τῶν λιμενεργατῶν, διότι ἔχει διαπιστωθῆ, ὅτι ἡ συγκρότησις ἑνὸς Συμβουλίου δι’ ἀπ’ εὐθείας ἐκπροσώπων τῶν ἐργαζομένων ἐδημιούργησαν ἀδυναμίαν λήψεως ὡρισμένων ἀποφάσεων αἱ ὁποῖαι ἦτο βέβαιον, ὅτι θὰ ἦσαν ὠφέλιμοι διὰ τὸν Ὀργανισμόν. Κατ’ οὐσίαν δὲν ἀρνοῦμαι εἰς τὸν ἐργαζόμενον τὸ δικαίωμα τῆς ἐκπροσωπήσεως μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἀναθέτω τοῦτο εἰς ὄργανον δευτέρου βαθμοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατόν, ἀντικειμενικῶς προστατεῦον τὰ συμφέροντά των, νὰ μὴ δημιουργῇ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ γίνωνται ἐπιβλαβεῖς εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ Ὀργανισμοῦ.

§110Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Αἱ ὑπόλοιποι τροπολογίαι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι καθαρῶς φραστικῆς σημασίας, διότι λόγῳ τῆς παρεμβολῆς τοῦ ἐκπροσώπου τῶν Ἐπιμελητηρίων πρέπει νὰ ἀλλαχθῇ ἡ διατύπωσις ὡρισμένων φράσεων.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαμαντέλλος ἔχει τὸν λόγον.

§112Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ἄρθρου 2 καθορίζεται κυρίως ἡ σύνθεσις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Λ.Π. Ἀναχωρῶν ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ὅτι πρέπει μὲ κάθε τρόπον νὰ διατηρηθῇ ὁ αὐτόνομος χαρακτὴρ τοῦ λιμένος Πειραιῶς, νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ παρὰ ἐὰν ὁ ἀριθμὸς τῶν κρατικῶν ὑπαλλήλων τοὺς ὁποίους διορίζει ἡ Κυβέρνησις περιορισθῇ εἰς τὸ ⅓ τοῦ ὁλικοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ὥστε τὰ ἄλλα μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου νὰ ἀποτελοῦνται ἀπὸ ἐκπροσώπους τῶν παραγωγικῶν καὶ ἐργαζομένων τάξεων. Καὶ τοῦτο, διότι νομίζομεν, ὅτι αὐτοὶ εἶναι κυρίως, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐμφυσήσουν νέον πνεῦμα καὶ πνοὴν μέσα εἰς τὸν Ὀργανισμόν, διότι ἡ ρυθμικὴ λειτουργία τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ἡ ἀναζωογόνησις αὐτοῦ, κυρίως αὐτοὺς ἀφορᾷ καὶ ἐνδιαφέρει. Κατὰ ταῦτα ἔχομεν δύο σκέλη. Τὸ ἓν σκέλος εἶναι οἱ μετέχοντες σύμβουλοι ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Κράτους, οἱ κρατικοί. Ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀποτελεῖται ἐκ τοῦ Προέδρου αὐτοῦ καὶ τῶν κάτωθι μελῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Πρόεδρον εἴπαμε, ὅτι θὰ εἶναι τῆς ἐκλογῆς τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς αὐτὰ ἐπιφυλασσόμεθα ὅταν θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σχετικὸν ἄρθρον, νὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας. Ὡς πρὸς τὰ ἄλλα μέλη, δηλαδὴ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν, εἴπομεν, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου νὰ μπῇ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν μὲ βαθμὸν Διευθυντοῦ. Θέλω νὰ δικαιολογήσω, διατί ὑποστηρίζω τὰς ἀπόψεις αὐτάς. Ὅπως ἀνέφερα καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικήν μου ἔκθεσιν αἱ θαλάσσιαι μεταφοραὶ εὑρίσκονται εἰς ἄμεσον σχέσιν μὲ τὰς χερσαίας μεταφορὰς καὶ ὅταν ἡ ἐλευθέρα ζώνη τοῦ Πειραιῶς λάβῃ τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν ἐπιδιώκει ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς νὰ τῆς δοθῇ, τότε νομίζω, ὅτι θὰ ἔχῃ ἕναν λόγον περισσότερον. Νομίζω λοιπόν, ὅτι θὰ εἶναι χρησιμώτερος ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν διὰ τὸν συντονισμὸν τῶν θαλασσίων καὶ χερσαίων μεταφορῶν. Διατυπώνω μίαν γνώμην, δὲν ἰσχυρίζομαι ὅτι εἶναι καὶ ἡ καλλιτέρα, ἂς ἐξετάσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἂς ἀποφανθῇ ἐπ’ αὐτῆς.

§113Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τότε θὰ πρέπει νὰ γίνῃ τριακονταμελὲς τὸ συμβούλιον. Ὑπάρχουν πολλαὶ ἀξιώσεις τόσων τάξεων ὥστε τὰ 15 μέλη δὲν ἀρκοῦν.

§114Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Δεκαπενταμελὲς μὲ τὸν Πρόεδρον μαζὶ εἶναι ἀρκετόν.

§115Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Εἶχα, ἤδη ἐντόνους διαμαρτυρίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διότι ἀντικατέστησα τὸν ἐκπρόσωπόν του, μὲ ἐκπρόσωπον τῶν Βιοτεχνῶν καὶ Ἐπαγγελματιῶν. Εἶχα ἐπίσης τοὐλάχιστον ἀπὸ 10–12 ὠργανωμένας τάξεις αἰτήματα νὰ ἐκπροσωπηθοῦν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τριακονταμελές.

§116Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Ἐγὼ ἀναφέρομαι εἰς τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ μετέχουν ὡς κρατικοὶ ὑπάλληλοι. Ὡς πρὸς τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἴμεθα σύμφωνοι καὶ πρέπει νὰ εἶναι ὁ λιμενάρχης Πειραιῶς. Ὁμοίως καὶ διὰ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος, πρέπει νὰ εἶναι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Τελωνείου. Ὑποστηρίζω ἐπίσης ὅτι μεταξὺ τῶν πέντε, οἱ ὁποῖοι θὰ μετέχουν τοῦ Συμβουλίου, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἕνας ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Διότι, ὅπως ἀνέφερα καὶ εἰς τὴν προηγουμένην μου ὁμιλίαν, αἱ μεταφοραὶ αἵτινες ἀφοροῦν τὸν πολεμικὸν ἐξοπλισμὸν τῆς χώρας ἀπασχολοῦν μέγα μέρος τοῦ ΟΛΠ. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασίς μου, ὅπως εἰς τὸ Δ. Σ. περιληφθῇ καὶ εἷς ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἢ ὁ ναυτικὸς διοικητὴς ἢ ὁ στρατιωτικὸς διοικητής, ὁ ἕνας τακτικὸς καὶ ὁ ἄλλος ἀναπληρωματικός. Ἐὰν μάλιστα συμβῇ νὰ ἔχωμεν καὶ ἐξέλιξιν ἀνώμαλον κλπ., ὅλη αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις τοῦ λιμένος Πειραιῶς θὰ ἀνάγεται διὰ λόγους ἀσφαλείας καὶ διὰ λόγους γενικωτέρους εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἴχομεν νὰ κάνωμεν ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου ἀπὸ ἀπόψεως κρατικῆς ἐκπροσωπήσεως εἰς τὸ Δ.Σ. τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ ἄλλο σκέλος τῶν μελῶν τοῦ Δ. Σ., εἰς τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν παραγωγικῶν τάξεων τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὸ ἐδάφιον 6 ἀναφέρει τὸν καθηγητὴν τῶν λιμενικῶν ἔργων ἐν τῷ Ἐθνικῷ Μετσοβείῳ Πολυτεχνείῳ. Δηλαδὴ κατὰ τὸ νομοσχέδιον ὑπάρχουν ἓξ ἐκπρόσωποι τοῦ Κράτους. Ἡ πρότασίς μας εἶναι νὰ μειωθοῦν οἱ ὑπάλληλοι οἱ κρατικοὶ εἰς πέντε. Ὅπως θὰ ἀναφέρω παρακατιών, ἀντὶ τοῦ ὑπαλλήλου τοῦ καθηγητοῦ τῶν λιμενικῶν ἔργων θὰ ὑπάρχῃ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπὶ τέλους τεχνικὸν ἐπιμελητήριον ἀνήκει καὶ ὁ καθηγητὴς τοῦ Πολυτεχνείου καὶ ἐὰν ἐκρίνετο ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ καταλληλότερος καὶ ὁ πλέον ἐνδεδειγμένος, δὲν ἀποκλείεται νὰ ὁρισθῇ οὗτος.

§117Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ὑπάρχει ἐκπρόσωπος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου.

§118Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Ἐπειδὴ θέλω νὰ δώσω μίαν θέσιν εἰς τὰς παραγωγικὰς τάξεις, δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ ἀπαλειφθῇ ὁ καθηγητὴς τοῦ Πολυτεχνείου, διότι θὰ πῇ, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητος. Ἄλλο νὰ ἀναφέρεται εἰς ἕνα ὡρισμένον πρόσωπον καὶ ἄλλο νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον νὰ ὑποδείξῃ ἕνα ὡρισμένον πρόσωπον.

§119Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Εἶναι ὑποθέτω ἡ δευτέρα φορά, ποὺ καταβάλλετε προσπάθειαν νὰ δημιουργήσετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἐπιδιώκει τὴν διαμόρφωσιν μιᾶς διοικήσεως εἰς τὸν Ο.Λ.Π. ἡ ὁποία νὰ θεωρῆται ὄργανόν της. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀποκρούσω αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν, διότι ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον ἀκριβῶς προκύπτει τὸ ἀντίθετον. Ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ τοποθετήσῃ εἰς τὰς θέσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται καίριαι θέσεις τοῦ Ὀργανισμοῦ, πολιτικὰ πρόσωπα ἢ κομματάρχας, χρησιμοποιεῖ τεχνικὰ πρόσωπα. Ὑπεστηρίξατε, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθοῦν οἱ λειτουργοὶ τοῦ Κράτους. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς. Τὸ Συμβούλιον ὀφείλει νὰ ἔχῃ τοιαύτην σύνθεσιν, ὥστε νὰ μὴ παρέχεται ἡ δυνατότης, νὰ μὴ δημιουργῆται ὁ κίνδυνος τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῶν διαφόρων τάξεων, αἵτινες ἔχουν συμφέροντα συνδεδεμένα μὲ τὴν ἐν γένει λειτουργίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ νὰ ἀποβαίνῃ ἡ ὅλη λειτουργία αὐτοῦ εἰς βάρος τοῦ λιμένος. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἐκπρόσωποι τῶν διαφόρων τάξεων ἔχουν τὴν πεῖραν ἐκείνην ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἀλλὰ ἐκπροσωποῦνται αἱ τάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν συνδεδεμένα συμφέροντα μὲ τὸν ὀργανισμόν, πρέπει συνεπῶς ἡ σύνθεσις νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἡ πεῖρα κάθε ἐκπροσώπου τοῦ Δημοσίου, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπιβάλλουν τὰς ὀρθὰς ἀπόψεις.

§120Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον 6 εἶναι οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Δημοσίου καὶ 6 τῶν παραγωγικῶν τάξεων ὁ ὀργανισμὸς χάνει τὸν χαρακτῆρα τῆς αὐτονομίας του, προχωρεῖ ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου. Βεβαίως θὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας τὴν εἰσηγητικήν μου ἔκθεσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρομαι. Νομίζω ὅτι θὰ ἐξεπροσωποῦντο καλύτερον αἱ παραγωγικαὶ τάξεις ἐὰν ὑπῆρχον ἐκπρόσωποι α) τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἑλλάδος, β) τοῦ Βιομηχανικοῦ καὶ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς —εἷς καὶ ὄχι δύο— γ) ἐκπρόσωπος τοῦ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς, δ) ἐκπρόσωπος τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ τοῦτο διὰ τὴν τεραστίαν κίνησιν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι ὁ Ὀργανισμὸς Λιμένος καθιέρωσε τὸ λογιστικὸν σύστημα τῶν τραπεζῶν. Ὡς τοιοῦτος δὲ θὰ δύναται νὰ εἶναι καὶ ὁ Δ)ντὴς τῆς Τραπέζης Πειραιῶς. Ἐγένετο εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν πρότασις νὰ περιληφθῇ μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἐκπρόσωπος τῆς Τραπέζης. Ἄν τοῦτο γίνῃ δεκτόν, ἠμπορεῖ νὰ παραληφθῇ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Σύμβουλος τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος, ε) πρέπει νὰ ἐκπροσωπηθοῦν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τοῦ Λιμένος καὶ ἐκπρόσωποι τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων τοῦ Λιμένος. Χαίρω διότι ἐπ’ αὐτοῦ συμφωνῶ καὶ μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Περαιτέρω, ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον δὲν προβλέπει ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω ἐκπρόσωπον τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος ἢ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Πειραιῶς. Θὰ πρέπει εἰσέτι λόγῳ τῆς κινήσεως καὶ τῆς θέσεως τοῦ Λιμένος νὰ ἐκπροσωπηθῇ καὶ ἡ Ἕνωσις Ναυτικῶν Πρακτόρων διὰ νὰ ἐνισχυθῇ οὕτω τὸ διαμετακομιστικὸν ἐμπόριον, ὡς ἐπίσης καὶ ἡ τάξις τῶν ἰδιοκτητῶν πετρελαιοκινήτων καὶ ἱστιοφόρων λόγῳ τῆς συχνοτάτης συναλλαγῆς μετὰ τοῦ Λιμένος. Ἔρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 2 § 2. «........ ...... (ἀναγινώσκει)........». Δηλαδὴ ἀπὸ βαθμοῦ τμηματάρχου καὶ ἄνω. Ὡς πρὸς τὴν ἐκλογὴν τοῦ Προεδρείου εἰς τὴν § 4 λέγει: «...... (ἀναγινώσκει)........» Θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὁ μέσος ὅρος. Ὁ νόμος 163 προέβλεπε τὴν ἐκλογὴν τοῦ Προέδρου ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Θὰ πρέπει νὰ διορίζηται Πρόεδρος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἷς μεταξὺ 3–4, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὰ προσόντα καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ προτείνωνται ἀπὸ τὰ λοιπὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου. Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασίς μου, προτείνω ὅπως προστεθῇ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας θὰ καθορίζωνται καὶ τὰ ἀπαραίτητα προσόντα, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ κέκτηνται. Τὰ προσόντα αὐτὰ νὰ καθορίζωνται δι’ εἰδικῆς διατάξεως εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἔρχομαι εἰς τὰς παραγράφους 7, 8, 9β, γ καὶ 11. Διὰ νὰ μὴ κουράσω ἐπὶ πολύ, τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ εἰσηγητὴς τοῦ ΑΣΔΥ καὶ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι τὰς εὑρίσκω ἀπολύτως ὀρθὰς τὰς παρατηρήσεις αὐτὰς καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τελειώνω, ὅσον ἀφορᾷ τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπέλθουν διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὸ ἄρθρον 2.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον.

§122Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θέλω νὰ ἀπασχολήσω τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος ἐπὶ ἑνὸς καὶ μόνον σημείου τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου. Ἐπὶ τοῦ σημείου τοῦ ἀφορῶντος τὴν συμμετοχὴν ἐκπροσώπου τοῦ Σωματείου φορτοεκφορτωτῶν λιμένος Πειραιῶς εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΟΛΠ. Ἤδη ἀπὸ 20ετίας τὸ Σωματεῖον φορτοεκφορτωτῶν λιμένος Πειραιῶς, μετέχει τοῦ Συμβουλίου συνεχῶς, μὲ ἕνα ἐκπρόσωπον. Κατ’ ἀρχὰς μάλιστα διὰ τριῶν, ἀργότερον δὲ ἠλαττώθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκπροσώπων εἰς ἕνα καὶ μόνον. Τώρα, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου, δὲν ὑπάρχει βεβαιότης ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἐκπρόσωπος τοῦ Σωματείου φορτοεκφορτωτῶν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ

ΟΛΠ.

Ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἔδωσε τὴν ἑρμηνείαν ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Πειραιῶς νὰ εἶναι λιμενεργάτης. Τὸ τοιοῦτον ὅμως ἀποτελεῖ, ἁπλῶς, μίαν δυνατότητα, δὲν εἶναι βεβαιότης. Κατὰ συνέπειαν οἱ 2000 μόνιμοι λιμενεργάται καὶ οἱ περίπου 1000 ὑπάλληλοι τοῦ Ὀργανισμοῦ, οἱ ὁποῖοι διὰ τοῦ μόχθου των καὶ τοῦ ἱδρῶτος των, δίδουν ὑπόστασιν εἰς τὸν ΟΛΠ, στεροῦνται τῆς βεβαιότητος νὰ ἐκπροσωπῶνται εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ των καὶ παραμένουν μὲ τὴν σκιώδη πιθανότητα, ὅτι εἶναι δυνατόν, ἡ καλὴ θέλησις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Πειραιῶς, νὰ τοὺς κάμῃ τὴν τιμὴν νὰ στείλῃ ἕνα ἐκπρόσωπόν των εἰς τὸν ἰδικόν των Ὀργανισμόν. Φρονῶ, ὅτι ἡ τοιαύτη σκιώδης ἐξασφάλισις ἀπαραγράπτου δικαιώματος τῶν ἐργατῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὡς ἱκανοποιητικὴ καὶ διὰ τοῦτο πρέπει ἀδιστάκτως νὰ χωρήσωμεν εἰς τροπολογίαν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου, ἵνα σαφῶς καὶ ρητῶς ὁρισθῇ, ὅτι θὰ μετέχουν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἐκπρόσωποι τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων τοῦ ΟΛΠ. Εἴδομεν νὰ αὐξάνωνται μετὰ μεγάλης εὐκολίας ἐκπρόσωποι τῶν ἄλλων τάξεων τῆς κοινωνίας μας. Μετὰ μεγάλης εὐκολίας εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, ἀντὶ ἑνὸς ἐκπροσώπου τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν, ὡρίσθη ἕνας διὰ τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Πειραιῶς καὶ ἕνας διὰ τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Ἀθηνῶν. Παρηκολούθησα κατὰ τὴν συζήτησιν, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, μετὰ πόσης εὐκολίας ἐγένετο πρότασις, διὰ νὰ ὁρισθῇ καὶ τρίτος ἐκπρόσωπος ἄλλης ἐπαγγελματικῆς τάξεως, τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Πειραιῶς. Καὶ ἐνῷ ἡμεῖς οἱ ἔμποροι, διότι καὶ ἐγὼ ἔμπορος εἶμαι, θέλομεν νὰ ἔχωμεν τρεῖς ἐκπροσώπους εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ ΟΛΠ, ἀρνούμεθα νὰ θέσωμεν ἄρθρον ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, τὸ ὁποῖον νὰ δίδῃ τὴν βεβαιότητα εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ λιμένος Πειραιῶς, ὅτι θὰ ἔχουν, ἔστω, καὶ ἕνα μόνον ἐκπρόσωπον. Τὴν τοιαύτην μεταχείρισιν θεωρῶ ἀπολύτως ἄδικον διὰ τοὺς ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Εἶναι ἀνάγκη εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ προσθέσω καὶ ὀλίγα τινὰ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὄχι εἰς ἀντίκρουσιν τῶν λεχθέντων περὶ καταστάσεως παναμᾶ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Λιμένος Πειραιῶς.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2. Δὲν ἔχει σχέσιν ὁ παναμᾶς. Αὐτὰ ἐλέχθησαν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§124Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Δὲν ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς τοῦ ἀντιπροσώπου τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος καὶ διὰ νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεμία αἰτία νὰ ἀρνηθῶμεν τὴν ἐκλογὴν ταύτην, ἔχω ἀνάγκην νὰ ἀναδράμω εἰς τὰ λεχθέντα περὶ παναμᾶ καὶ καταχρήσεων. Διότι ἐὰν παραμείνῃ τὸ Σῶμα μὲ τὴν ἐντύπωσιν αὐτήν, δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἀποστολὴν ἐκπροσώπου εἰς τὸ Συμβούλιον. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, συνεπῶς, νὰ ἀντικρούσω τὰ λεχθέντα περὶ παναμᾶ, ὅτι δὲν ἀφοροῦν τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους. Διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν μετασχόντων εἰς τὰς καταχρήσεις, ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν, ἦτο τόσον ἐλάχιστος, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ θεωρηθῇ, ὅτι προδικάζει τὴν ποιότητα ὁλοκλήρου τοῦ σώματος τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων τοῦ ΟΛΠ. Ἀπεναντίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προσθέσω, ὅτι οἱ ἐργάται καὶ οἱ ὑπάλληλοι ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν κατὰ τοὺς τελευταίους πολέμους καὶ κατὰ τὸν ἔνδοξον Ἑλληνο–ϊταλικόν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸν πόλεμον ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν, εἰργάσθησαν ἡμέραν καὶ νύκτα μὲ παράδειγμα ὑψηλοτάτης ἐθνικοφροσύνης, ἐξυπηρετήσαντες ὅλας τὰς στρατιωτικὰς μεταφορὰς τῆς χώρας μας. Διὰ τοῦτο, δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία προκατειλημμένη ἐναντίον τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων. Διὰ τοῦτο πρέπει ν’ ἀποδεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν, ὥστε ν’ ἀποσταλῇ ἐκπρόσωπος τῶν φορτοεκφορτωτῶν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ των. Εἶναι ἀνάγκη νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι τὴν ἐκπροσώπησίν της ταύτην, οἱ ἐργάται ζητοῦν, ὄχι διὰ νὰ ἀποκτήσουν ὑλικὰ ὀφέλη. Τὴν ζητοῦν, ὡς ὀφειλομένην πρὸς τούτους ἀναγνώρισιν ἠθικήν, ὡς ἐκ τῆς συμβολῆς, τὴν ὁποίαν παρέχουν διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ΟΛΠ. Καὶ τὴν παραγνώρισιν τῆς ἠθικῆς ταύτης ὀφειλῆς πρὸς τούτους διὰ τῆς μὴ ἐγγραφῆς ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ἄρθρου ἐξασφαλίζοντος τὴν ἀποστολὴν ἀντιπροσώπου των, τὴν παραγνώρισιν τῆς ἠθικῆς ταύτης ἀμοιβῆς, τὴν ᾐσθάνθησαν ὡς βαρύτατον πλῆγμα ἐναντίον των. Ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν, ἀπὸ τῆς 4 μ.μ. τῆς σήμερον νὰ κηρύξουν στάσιν ἐργασίας ἐν τῷ Λιμένι Πειραιῶς, Μέχρις αὔριον τὸ πρωΐ, δὲν γίνονται φορτώσεις καὶ ἐκφορτώσεις εἰς τὸ λιμάνι τοῦ Πειραιῶς ἐκτὸς τῶν ἀπαραιτήτων ἀπὸ στρατιωτικῆς πλευρᾶς. Δύο χιλιάδες ἐργάται στεροῦνται τῆς δυνατότητος νὰ κερδίσουν τὸν ἄρτον των διὰ τὴν αὔριον. Καὶ τοῦτο, διότι ᾐσθάνθησαν καθῆκόν των νὰ διαμαρτυρηθοῦν, διότι μειοῦνται ἠθικῶς καὶ τὴν τοιαύτην ἠθικὴν μείωσιν τῶν ἐργατῶν, ἀπολύτως ἐθνικοφρόνων, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὴν ἐπανορθώσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ἐλέχθη ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐμπιστευθῶμεν τὴν σημερινὴν διοίκησιν τοῦ Σωματείου τῶν φορτοεκφορτωτῶν Λιμένος Πειραιῶς, διότι δὲν εἶναι ἐγνωσμένων ἐθνικῶν φρονημάτων.

§125Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἀπαντῶν εἰς τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ἔδωσα τὴν ἐξήγησιν τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι μὲ ἠνάγκασαν νὰ κάμω τὴν ἀλλαγὴν αὐτήν. Εἶναι δι’ ἐμὲ ζήτημα ἀρχῆς καὶ ὄχι μειώσεως τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν ΟΛΠ. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι κακῶς πράττετε, λέγοντες εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι οἱ λιμενεργάται Πειραιῶς καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΛΠ, ἐκήρυξαν στάσιν ἐργασίας δίωρον, μὲ τρόπον ὡς νὰ ἐπιδοκιμάζετε ταύτην. Πράττετε κακῶς, διότι τὰ συμφέροντα, τὰ ὑλικὰ τῶν ὑπαλλήλων προστατεύονται, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ δεύτερος ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Πειραιῶς. Οὐδὲ σκέψις γίνεται περὶ ἠθικῆς μειώσεως, διότι ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι ὁ ΟΛΠ εἶναι ἐπιχείρησις μὲ πολλαπλᾶ καὶ τεράστια συμφέροντα, τὰ ὁποῖα κατὰ κανόνα εὑρίσκονται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων εἶναι πολὺ φυσικόν, εἶναι ἀνθρώπινον, οἱ ἐργαζόμενοι, ὅταν ἐκπροσωποῦν καὶ ὁμιλοῦν νὰ διατυπώνουν τὰς ἀπόψεις των κατὰ τρόπον ἐξυπηρετοῦντα τὰ συμφέροντα τῆς τάξεώς των καὶ ὄχι τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἠθέλησα, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, χωρὶς νὰ θίξω τὰ συμφέροντα καὶ τὴν θέσιν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν Λιμένα Πειραιῶς, νὰ διασφαλίσω μίαν ἁρμονικὴν λειτουργίαν τῆς Διοικήσεως, πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῶν τούτων τῶν ἐργαζομένων. Συνεπῶς, ὅσα λέγετε περὶ ἠθικῆς μειώσεως τῶν ἐργαζομένων, ἠθικῆς μειώσεως, ἡ ὁποία τοὺς φέρει εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀπεργήσουν, εἶναι ἐκτὸς πραγματικότητος καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ συνεχίσετε ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μὲ τὸ αὐτὸ πεῖσμα, διότι σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς ἀπειλεῖτε νὰ βλάψετε τὴν τάξιν αὐτήν. (Χειροκροτήματα).

§126Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Λυποῦμαι, διότι δὲν μὲ ἔπεισεν ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων. Πρῶτον δὲν ἀνέφερα εἰς τὴν ὁμιλίαν μου, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπέρχεται μείωσις ἠθικὴ τῆς τάξεως τῶν λιμενεργατῶν, ἀνέφερα, ὅτι οὕτως τὴν ἐξέλαβον καὶ διότι τὴν ἐξέλαβον ἐκεῖνοι οὕτως, διὰ τὸν λόγον αὐτὸν κατῆλθον εἰς τὴν στάσιν αὐτὴν τὴν προσωρινὴν τῆς ἐργασίας των. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὴν ἔστω καὶ ἀδικαιολόγητον ταύτην ἀντίληψίν των, νὰ τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψει της. Δεύτερον, δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημομίων Ἔργων, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ, ὅτι ὁ ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐκπροσωπεῖ ἐπαρκῶς εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ ΟΛΠ τὸ συμφέρον τῶν φορτοεκφορτωτῶν. Δὲν συμφωνῶ ἀκόμη καὶ μὲ τὴν τρίτην ἄποψιν, ὅτι ἐὰν θὰ μετέχῃ ἐκπρόσωπος τῶν φορτοεκφορτωτῶν λιμένος εἰς τὸ Συμβούλιον, διότι θὰ ὑποστηρίζῃ τὰ συμφέροντά των, θὰ φέρῃ κώλυμα εἰς τὴν καλὴν λειτουργίαν τοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦτο διὰ δύο αἰτίας. Πρῶτον, διότι καὶ ἂν εὐσταθῇ ἡ τοιαύτη αἰτιολογία, πάλιν δὲν πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ κώλυμα, διὰ τὴν ἀποστολὴν ἐκπροσώπων τῶν φορτοεκφορτωτῶν καὶ δεύτερον, διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀντιπροσώπων τούτων εἶναι ἀπολύτως ἀνεπαρκὴς διὰ νὰ φέρῃ κώλυμα εἰς τὴν καλυτέραν λειτουργίαν τοῦ Συμβουλίου μὲ ἕνα ἐκπρόσωπον τῶν λιμενεργατῶν καὶ μὲ 11 ἐκπροσώπους τῶν τάξεων τῶν ἐμπόρων ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ Κράτους ἀφ’ ἑτέρου. Ποίαν δυσχέρειαν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ φέρῃ ὁ ἕνας ἐκπρόσωπος τῶν φορτοεκφορτωτῶν λιμένος εἰς τὴν καλὴν λειτουργίαν τοῦ Συμβουλίου; Ἀπεναντίας, ὄχι μόνον δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ φέρῃ δυσχέρειαν διὰ τῆς ὑποστηρίξεως τῶν συμφερόντων τῆς τάξεώς του, ἀλλὰ θὰ φέρῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τὴν γνησίαν ἔκφρασιν τῶν συμφερόντων τῆς τάξεως ταύτης. Ἐπὶ πλέον δὲ ὁ ἐκφράζων τὰ συμφέροντα τῆς τάξεώς του φορτοεκφορτωτὴς θὰ ἔφερεν εἰς τὸ Συμβούλιον καὶ τὴν πολύτιμον πεῖραν του περὶ τὴν ἐργασίαν τοῦ λιμένος. Διότι σήμερον κυριαρχεῖ, κατὰ τὴν γνώμην μου, τὸ ἄτοπον, νὰ ὑπάρχουν εἰς τὸ Συμβούλιον 12 ἀντιπρόσωποι συζητοῦντες πῶς θὰ ρυθμίσουν τὰς ἐργασίας τοῦ λιμένος καὶ οὔτε ἕνας ἀπὸ τοὺς 12 συζητοῦντας νὰ μὴ ἔχῃ ἐργασθῆ ποτέ του ἐργάτης εἰς τὸ λιμάνι τοῦ Πειραιῶς καὶ νὰ μὴ ἠξεύρῃ καὶ τὰς τελευταίας λεπτομερείας τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἐργασίας. Καὶ δι’ αὐτὴν μόνον τὴν ἀνάγκην, τοῦ νὰ ὑπάρχῃ μέσα εἰς τὸ Συμβούλιον ἕνας ἀντιπρόσωπος, ὁ ὁποῖος νὰ γνωρίζῃ κάθε δυνατὴν λεπτομέρειαν τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἐργασίας καὶ νὰ παρέχῃ τὴν πολύτιμον ταύτην πεῖραν του καὶ δι’ αὐτὴν μόνον τὴν ἄποψιν θὰ ἔπρεπε νὰ μετέχῃ ἐκπρόσωπος τῶν φορτοεκφορτωτῶν. Ἄλλως τὸ ὅτι δὲν ὑπάρχει βλάβη τοῦ Συμβουλίου διὰ τῆς συμμετοχῆς τοῦ ἐκπροσώπου τῶν φορτοεκφορτωτῶν λιμένος, τὸ παρεδέχθη καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, διότι μᾶς εἶπεν ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου νὰ εἶναι λιμενεργάτης. Ἀντὶ νὰ παραμείνωμεν εἰς τὴν ἀμφιβολίαν ταύτην, ἀντὶ νὰ ἀναιρέσωμεν τὴν βεβαιότητα, τὴν ὁποίαν εἶχον οἱ φορτοεκφορτωταὶ τοῦ λιμένος ἐπὶ 20 συναπτὰ ἔτη ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ ΟΛΠ, παρακαλῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ παρόντος ἄρθρου, ἡ ὁποία νὰ δίδῃ βεβαιότητα εἰς τοὺς φορτοεκφορτωτὰς καὶ ὑπαλλήλους τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὅτι θὰ ἔχουν ἕνα ἀντιπρόσωπον εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦτο. Εἶμαι δὲ πεπεισμένος ὅτι ἡ πρᾶξις ἐν τῷ μέλλοντι θὰ ἀποδείξῃ ὅτι οὐδεμία βλάβη θὰ ἐπέλθῃ εἰς τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ Συμβουλίου ἐκ τῆς τοιαύτης συμμετοχῆς, πολλαὶ δὲ θὰ εἶναι αἱ ὠφέλειαι.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§128Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων εἰς τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς κ. Βογιατζῆς, ἣν ἐνίσχυσε καὶ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, δηλ. νὰ παραμείνῃ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως Ἐργατῶν Λιμένος Πειραιῶς ἐν τῷ Δ. Σ. τοῦ ΟΛΠ ἀντὶ τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Πειραιῶς, δὲν μὲ ἔπεισεν ὅτι ἔχει δίκαιον. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ παραμείνῃ ὡς εἶχεν εἰς τὸν τελευταῖον νόμον, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, λόγῳ τῆς ποικιλίας καὶ ἰδιομορφίας τὴν ὁποίαν παρουσιάζουσιν αἱ φορτοεκφορτωτικαὶ ἐργασίαι τοῦ λιμένος εἷς οἱοσδήποτε ἐργάτης, ἀντιπρόσωπος ἔστω καὶ τῆς βαρείας βιομηχανίας, νὰ εἶναι ἐνήμερος τῶν ζητημάτων αὐτῶν· καὶ ὅταν ἀναφύεται τοιοῦτον ἐργατικὸν ζήτημα ἐν τῷ Δ. Συμβουλίῳ τοῦ ΟΛΠ καὶ θὰ παρουσιάζεται καθ’ ἑκάστην σχεδόν, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ἐργατικὸς ἀντιπρόσωπος νὰ συνεννοῆται μὲ τοὺς εἰδικοὺς ἐργάτας τοῦ ΟΛΠ καὶ νὰ μεταβαίνῃ κατόπιν εἰς τὸ Δ.Σ. ἵνα ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις των. Λαμβανομένου ὅμως ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ προσωπικὴ ἀντίληψις καὶ ἡ πεῖρα πολλῶν ἐτῶν ἐργασίας ἐν τῷ λιμένι, δὲν ἀναπληροῦται διὰ βραχείας τινὸς συνεννοήσεως, εἶναι προφανές, ὅτι ὁ ἀντιπρόσωπος οὗτος θὰ εἶναι κακὸς συνήγορος μιᾶς ὑποθέσεως τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος ἀγνοεῖ. Λαμβανομένου δ’ ἐξ ἄλλου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ ΟΛΠ, οἱ Λιμενεργάται ἐκπροσωποῦνται εἰς Δ. Συμβούλιον αὐτοῦ, καὶ ὅτι ἡ συμβολή των εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἑκάστοτε ἀναφυομένων ἐργατικῶν ζητημάτων εἶναι πολύτιμος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ βεβαιώσω ὅτι συνέβη ὅταν ἐγὼ διηύθυνα τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅπου ζήτημα προκαλέσαν ἀπεργίαν λευκὴν δεκαήμερον ἐλύθη ἐντὸς ¼ τῆς ὥρας ὅταν μεταβὰς εἰς τὸν ΟΛΠ προήδρευσα τοῦ Δ. Συμβουλίου. Τότε εἶδα τὸν ρόλον τὸν ὁποῖον ἔπαιξεν εἰς τὴν συνεννόησιν μετὰ τῶν ἐργατῶν ὁ ἐν τῷ Δ. Συμβουλίῳ τοῦ ΟΛΠ ἐκπρόσωπός των, δὲν βλέπω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιχειρεῖται ὁ ἀποκλεισμὸς τούτων ἀπὸ τὸ νέον Συμβούλιον. Πιστεύω καὶ ἐλπίζω ὅθεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημ. Ἔργων, ἀναγνωρίζων τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν σκοπιμότητα τῆς ἐκπροσωπήσεως τῶν ἐργατῶν λιμένος Πειραιῶς, εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ ΟΛΠ, θὰ δεχθῇ νὰ τροποποιήσῃ τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου.

§129Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ὅλοι συνηγοροῦμεν νὰ ἐκπροσωπῆται ἡ Ἕνωσις, ἡ ὁποία ἐξεπροσωπεῖτο ἐπὶ μίαν 20ετίαν καὶ ἡ ὁποία θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ Συμβουλίου.

§130Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Θὰ ἀπαντήσω εἰδικῶς εἰς αὐτὴν τὴν παρατήρησιν. Ἐδῶ συζητοῦμε τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ καλύτερα ὁ Ὀργανισμός. Ὁ κ. Ντεντιδάκης διετύπωσε τὴν παρατήρησιν, ὅτι συμβάλλει ἡ ἐκπροσώπησις τῶν ἐργατῶν. Δι’ αὐτὸ εἶμαι σύμφωνος. Ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἰσχύει ἐπὶ μίαν 20ετίαν ἡ ἐκπροσώπησις αὐτή, δὲν σημαίνει ὅτι ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὴν παρατείνωμεν καὶ σήμερον.

§131ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Συμβάλλει.

§132Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατί τὸ θέμα αὐτὸ γίνεται θέμα ἀντιδικίας μεταξὺ Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Συμπολιτεύσεως.

§133Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ ἔχω λόγους νὰ εἶμαι ἐναντίον τῶν ἐργατῶν, διότι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Ὑπουργίας μου ἔκαμαν 1½ μῆνα λευκὴν ἀπεργίαν καὶ ἐζημίωσαν τὸν Ὀργανισμὸν 4.000.000 δραχμάς, ἐν τούτοις, ἐπειδὴ εἶναι ἕνα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἰσχύει ἀπὸ 20ετίας καὶ ἐπειδὴ εἶδα μὲ τὰ μάτια μου, ὅτι ὅταν καλῶς διοικοῦνται, ἠμποροῦν νὰ προσφέρουν, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀφήσετε τὴν διάταξιν ὅπως ἦτο εἰς τὸν προηγούμενον νόμον.

§134Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ βασική σας ἀντίρρησις εἶναι, ὅτι φοβεῖσθε μήπως τὰ συμφέροντα τὰ στενά, τὰ ἐπαγγελματικά, τῆς εἰδικῆς αὐτῆς κατηγορίας τῶν ἐργατῶν ἐπηρεάσουν εἰς τὴν κρίσιν των καὶ τὰ ἄλλα μέλη τοῦ Συμβουλίου. Εἶναι τόσον ἀσήμαντος ἡ μία ψῆφος πρὸς τὰς 12, ὥστε ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου δὲν νομίζω ὅτι εὐσταθεῖ ἡ ἀντίρρησίς σας.

§135Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν εἶπον ὅτι ἡ συμμετοχή του δημιουργεῖ τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἀπόψεις του, ἀλλὰ διότι εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπεραμύνεται καὶ κυρίως νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν προστασίαν τῶν στενῶν συμφερόντων τῆς τάξεώς του, ἡ παρουσία του δημιουργεῖ μίαν ὀξύτητα εἰς πᾶσαν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ συμφέροντα τῆς τάξεώς του, ἐνῷ τὰ ζητήματα αὐτὰ ἠμποροῦν νὰ κριθοῦν καὶ νὰ συζητηθοῦν κατὰ τρόπον ἀντικειμενικώτερον καὶ ψυχραιμότερον.

§136Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ συμβολή των εἰς ὅλα τὰ τεχνικὰ θέματα εἶναι τόσον πολύτιμος, ὥστε νὰ ἰσορροπῇ αὐτὸ τὸ μειονέκτημα τὸ ὁποῖον, διὰ λόγους συζητήσεως, τὸ δέχομαι. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τὸ ἑξῆς: ὅτι εἰς ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὀργανισμούς, καὶ ἐδῶ, ἀλλὰ καὶ διεθνῶς, συμμετέχουν οἱ ἐργαζόμενοι ἐν τῷ ναῷ (;). Διότι αὐτοὶ ξεύρουν καλὰ τὰ τεχνικὰ προβλήματα. Ἠξεύρω ὅτι εἰς τὸν λιμένα τοῦ Λονδίνου, ὅπου ἐδημιουργήθησαν ἀνάλογα ζητήματα πῆραν εἰδικῶς τοὺς ἐργάτας τοῦ λιμένος τοῦ Λονδίνου καὶ ὄχι ἄλλους ἐργάτας. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει δημιουργεῖται ἕνας ἄλλος κίνδυνος, δημιουργεῖται ὁ ἐργατοκαπηλισμός, ὁ ὁποῖος καὶ τὴν ὀξύτητα θὰ σᾶς φέρῃ εἰς τὸ Συμβούλιον, ἀλλὰ καὶ θὰ σᾶς στερήσῃ τῆς εἰδικῆς πείρας τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται καὶ πονεῖ διὰ τὸν λιμένα. Βεβαίως δὲν ὑπάρχει θέμα Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Συμπολιτεύσεως, ἁπλῶς κάμνομεν μίαν πρότασιν, μὲ τὴν διάθεσιν νὰ ἔχωμεν ἕνα καλύτερον Συμβούλιον.

§137Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἡ συμμετοχή του ἐπιδεινώνει τὴν λειτουργίαν τοῦ Συμβουλίου.

§138Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ φέρετε ἐκεῖ μέσα τὴν κακὴν ἄποψιν τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος καὶ θὰ στερηθῆτε τῶν εἰδικῶν γνώσεων τοῦ εἰδικοῦ ἐργάτου τοῦ λιμένος. Δι’ αὐτό, σταθμίσατε τὸ πρᾶγμα καὶ πιθανὸν νὰ συμφωνήσητε μαζί μας ἀργότερον, ἐν τῇ προόδῳ τῆς συζητήσεως.

§139Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν ἔχω καμμίαν προκατάληψιν ἐπὶ τοῦ θέματος. Φροντίζων νὰ διαμορφώσω τὸ Συμβούλιον κατὰ ἕνα τρόπον, ποὺ νὰ ἀποδώσῃ ἐνδεχομένως περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι εἰς τὸ παρελθόν, ἐνόμισα, ὅτι μὲ τὸ μέτρον αὐτό, θὰ διηυκόλυνα τὴν ἀπόδοσιν τοῦ Συμβουλίου.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τσούτουρας ἔχει τὸν λόγον.

§141Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἀναφέρεται, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ Δήμου Πειραιῶς. Ἔχω τὴν γνώμην, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς εἶναι ἀναπόσπαστον τμῆμα μὲ τὸν λιμένα καὶ ἀποτελεῖ μετ’ αὐτοῦ ὀργανικῶς ἓν σύνολον. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς νὰ ἐκπροσωπῆται εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ο.Λ.Π. δι’ ἑνὸς οἱουδήποτε δημότου τοῦ Πειραιῶς, ὁριζομένου μεταξὺ 5 προτεινομένων ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι εἰς τὸ Δ. Σ. τοῦ Ο.Λ.Π. εἶναι ἀνάγκη νὰ παρίσταται ὁ δήμαρχος Πειραιῶς, ὁ ἑκάστοτε ἐκλεκτός, πρῶτος πολίτης τοῦ Δήμου Πειραιῶς, ἡ προσωπικότης τοῦ ὁποίου εἶναι τοιαύτη, ὥστε ὄχι μόνον νὰ συμβάλλῃ εἰς τὴν καλλιτέραν λειτουργίαν τοῦ συλλογικοῦ τούτου ὀργάνου, ἀλλ’ ἐν πολλοῖς, ἴσως, καὶ νὰ ἐπιδρᾷ ἐπωφελῶς ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ἀντίθετος ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν εἰς τὰς συζητήσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος κ. Ντεντιδάκης μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ὁ δήμαρχος τοῦ Πειραιῶς ἀσχολούμενος εἰς τὰ τοῦ Δήμου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐκαιρῇ νὰ παρίσταται εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Δ. Σ. ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τῆς κομματικῆς προελεύσεως τοῦ δημάρχου, θὰ ὑφίσταται ὁ κίνδυνος νὰ μεταφέρῃ τὰς κομματικάς του ἐπιδιώξεις εἰς τὸ Συμβούλιον τὸ Διοικητικόν, εἶναι ἀπαράδεκτος. Ἡ πρώτη δικαιολογία εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι ἀλλοίμονον ἐὰν ὁ πρῶτος ἐκλεκτὸς δημότης τοῦ Πειραιῶς, δὲν θὰ εὕρῃ ὥραν τινὰ διὰ νὰ ἀπασχοληθῇ μὲ τὸ σπουδαιότατον ζήτημα, τὸ ὁποῖον λέγεται λιμὴν Πειραιῶς. Διὰ τὴν δευτέραν, νομίζω, ὅτι ὑβρίζεται ὁ οἱοσδήποτε πρῶτος δημότης Πειραιῶς ὅταν γίνῃ ἀποδεκτὸν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὁ δήμαρχος τοῦ Πειραιῶς δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ λησμονήσῃ τὸ κομματικόν του συμφέρον καὶ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ Δ. Σ. τοῦ Ο.Λ.Π. ὡς πρῶτος δημότης καὶ ὡς Ἕλλην διὰ νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην του ὅσον ἀφορᾷ τὴν καλλιτέραν ἐκμετάλλευσιν τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Ἐπὶ τούτοις, ἔχω νὰ προτείνω τὴν τροπολογίαν ὅπως διαγραφῇ ὁ ἀριθμὸς 5 τοῦ στοιχείου Ζ τῆς πρώτης παραγράφου εἰς ἣν ἀναγράφεται «ἐκπρόσωπος τοῦ Πειραιῶς» καὶ νὰ τεθῇ στοιχεῖον Ζ μὲ τὴν λέξιν «ὁ δήμαρχος Πειραιῶς» ὁπότε τὸ ἐν τῷ σχεδίῳ τοῦ νόμου στοιχεῖον Ζ πρέπει νὰ λάβῃ τὴν σειρὰν τοῦ στοιχείου Η. Τὸ θέτω εἰς τὸ στοιχεῖον Ζ, διότι μέχρι καὶ τοῦ στοιχείου Ζ εἶναι οἱ νόμῳ ἐκπρόσωποι τοῦ Δ. Σ. Ἀπὸ τοῦ στοιχείου Ζ καὶ ἐφεξῆς εἶναι οἱ ὑπὸ τῶν ὀργανώσεων προτεινόμενοι. Ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή, θὰ πρέπει κατ’ ἀκολουθίαν τῆς τροπολογίας αὐτῆς νὰ τροποποιηθῇ καὶ τὸ στοιχεῖον γ τῆς δευτέρας παραγράφου ἡ ὁποία λέγει, ὅτι «οἱ ὑπὸ τοῦ δημάρχου Πειραιῶς προτεινόμενοι κλπ.». Ἐπίσης διὰ νὰ εἶναι σύμφωνον τὸ νομοσχέδιον πρὸς τὴν ἄποψιν ταύτην, θὰ πρέπει καὶ τῆς παραγράφου 10 νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία ἡ προταθεῖσα καὶ νὰ διαγραφοῦν αἱ λέξεις Δημοτικῶν ἢ Κοινοτικῶν, νὰ μείνῃ μόνον βουλευτικοῦ ἀξιώματος.

§142Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργ.). Δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν. Δέχομαι τὴν διαγραφὴν τοῦ ἀσυμβιβάστου, ἀλλὰ δὲν τὸ δέχομαι ὀνομαστικῶς.

§143Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Νὰ σᾶς εἴπω διατὶ ἤχθην εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν. Εἶναι λίαν πιθανὸν τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον, ὑπὸ οἱανδήποτε μορφήν, προκειμένου νὰ ὁρίσῃ ἕνα ἀντιπρόσωπον τοῦ Δήμου Πειραιῶς, νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα τῆς συζητήσεως καὶ τῆς ἀποφάσεως, ὁπότε, ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ, θὰ καταλήξῃ νὰ ὑποδείξῃ ἐκπρόσωπον, τὸν οἱονδήποτε δημότην Πειραιῶς. Ἡ τροπολογία μου ἀφορᾷ ὅτι ἀπαραιτήτως πρέπει νὰ εἶναι ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς. Τὴν τοιαύτην δὲ κρίσιν, ἐγὼ δὲν τὴν ἐξαρτῶ ἐκ τῆς κρίσεως τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς, αἱρετὸς ὢν ἄρχων, δὲν ἔχει ἀνάγκην τῆς κρίσεως τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, διὰ νὰ δύναται νόμῳ νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν. Ὑπὸ τὴν ἄποψιν ταύτην κ. Ὑπουργέ, ἐὰν τὸ κρίνετε ὡς ὀρθόν, δεδομένου, ὅτι κατὰ τεκμήριον, ἐὰν ἐπιτραπῇ εἰς τὸ Δ. Συμβούλιον τοῦ Δήμου, θὰ καταλήξετε εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι διὰ νὰ εἶναι Δήμαρχος ἔχει προταθῇ ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας τοῦ Δ. Συμβουλίου.

§144Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, φρονῶ, ὅτι πρέπει ἡ διάταξις νὰ μείνῃ ὡς ἔχει ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, διότι, ὅταν ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς ὁρίσῃ ἕναν ἐκπρόσωπον ποὺ θὰ τὸν ἐκπροσωπήσῃ, αὐτὸς θὰ εἶναι ἕνας τεχνικὸς, ἕνα πρόσωπον κατάλληλον. Ὁ Δήμαρχος ἠμπορεῖ νὰ εἶναι διδάσκαλος. Θὰ πάῃ λοιπὸν εἰς τὸ Συμβούλιον ἕνας διδάσκαλος; Νὰ κάμῃ τί;

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βερνῖκος ἔχει τὸν λόγον.

§146Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Δημ. Ἔργων, νὰ μὴ θεωρήσῃ τὰ ὅσα θὰ εἴπω ὡς προερχόμενα ἀπὸ ἀντιπολιτευόμενον βουλευτήν. Πρόκειται ἁπλῶς περὶ εἰσηγήσεων τεχνικοῦ, ἡ ὁποία ἴσως συμβάλλῃ κατά τι εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Εἰς τὸ ἄρθρον 2, παράγραφος 1, τὸ Διοικητικὸν συμβούλιον ὡς ἔχει ἀποτελεσθῇ δὲν εἶναι δυνατὸν κ. Ὑπουργὲ νὰ ἐπιτύχῃ τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκετε. Κατὰ τὴν γνώμην μας πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ ἡ ἐκπροσώπησις τῶν ναυτικῶν τάξεων, καὶ τοῦτο διότι δι’ αὐτῶν θὰ κατορθώσωμεν νὰ ρυθμίσωμεν τὰ θέματα τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν συγκέντρωσιν τῆς πελατείας καὶ τῶν ἐκπροσώπων, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν καλύτερα παντὸς ἄλλου, τί πρέπει νὰ γίνῃ. Συγκεκριμένως νομίζομεν ὅ,τι πρέπει ἀντὶ ἑνός, νὰ ἔχωμεν τρεῖς ἐκπροσώπους τῶν ναυτικῶν τάξεων, διότι δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι οἱ πελάται εἶναι οἱ τῶν πλωτῶν μέσων. Τὰ πλωτὰ μέσα πρέπει νὰ διακρίνωμεν εἰς τρεῖς κατηγορίας. Εἰς τὰ ποντοπόρα, εἰς τὰ ἀκτοπλοϊκὰ καὶ εἰς τὰ ξένα πλοῖα τὰ πρακτορευόμενα διὰ τῶν ἐν Πειραιεῖ ἐγκατεστημένων πρακτόρων. Οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψουν τὰς τρεῖς αὐτὰς κατηγορίας τῆς πελατείας τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Διότι, τὸ Ναυτικὸν Ἐπιμελητήριον ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἐκπροσώπους ὅλων τῶν τάξεων τῆς ναυτικῆς οἰκογενείας, ἀποστέλλει δὲ ἕνα καὶ μόνον ἐκπρόσωπον. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατόν, ὁ ἐκπρόσωπος αὐτὸς νὰ κατέχῃ τὰ θέματα ὅλων τῶν τάξεων. Π. χ. ἐγὼ—μὲ συγχωρεῖτε ποὺ τὸ στηρίζω εἰς τὴν προσωπικήν μου ἀντίληψιν — δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατέχω τὰ θέματα τῶν πλοίων γραμμῶν, ὅπως κατέχω τὰ θέματα τῶν ναυαγοσωστικῶν. Ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριά, οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ὑπὸ ξένην σημαίαν πλοίων, δὲν ἀντιπροσωπεύονται ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου, διότι ἀνήκουν εἰς τὴν λεγομένην Διεθνῆ Ναυτικὴν Ἕνωσιν. Ἀτυχὴς ὀνομασία. Οἱ πράκτορες ὅμως αὐτῶν δὲν συμμετέχουν εἰς τὰ Ναυτικὰ Ἐπιμελητήρια. Ἔχομεν λοιπὸν τὸν σοβαρώτερον πελάτην, τὸν ξένον πλοιοκτήτην, τῶν ξένων πλοίων γραμμῶν, ἀναντιπροσώπευτον εἰς τὸν ΟΛΠ. Ἔχουν δὲ τεραστίαν σημασίαν αὐτὰ διότι ὁ πλοιοκτήτης τῆς Σουηδίας καὶ τῆς Ἀμερικῆς π.χ., δὲν γνωρίζει ποῖον εἶναι ἐν Ἑλλάδι τὸ καταλληλότερον λιμάνι διὰ τὴν ἐκφόρτωσιν τοῦ πλοίου του. Ὁ πράκτωρ του θὰ τοῦ εἴπῃ ποῖον εἶναι τὸ καταλληλότερον λιμάνι, καὶ αὐτὸς θὰ τοῦ εἴπῃ εἰς ποῖον σημεῖον τοῦ ΟΛΠ θὰ πάῃ τὸ πλοῖον του. Πρέπει λοιπόν, ἀπαραιτήτως νὰ ἐκπροσωποῦνται οἱ ξένοι πελάται.

§147Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Καὶ ὅταν οἱ πράκτορες εἶναι ἀλλοδαποί;

§148Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Δὲν ὑπάρχει τέτοια περίπτωσις, διότι οἱ πράκτορες ἐν Πειραιεῖ εἶναι κατὰ 90% Ἕλληνες. Ἄλλωστε ἡ Διεθνὴς Ναυτικὴ Ἕνωσις, θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποχρεωθῇ ν’ ἀποστείλῃ ἐκπροσώπους της Ἑλληνικῆς ὑπηκοότητος.

§149Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ξένον ὅμως συμφέρον ἐξυπηρετοῦν πάντοτε.

§150Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Ὑπηρετεῖται συμφέρον καθαρῶς Ἑλληνικόν. Πιστεύσατέ με. Ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς, εἶναι λιμὴν Ἑλληνικὸς καὶ πρέπει νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ συναγωνίζεται τὰ ξένα λιμάνια. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσία).

§151Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§152Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Δὲν γνωρίζει ὁ κ. Βασιλᾶτος, ὅτι εἰς τὸ ναυτικὸν ἐμπόριον ὑπάρχουν καὶ οἱ διαμετακομιστικοὶ λιμένες καὶ ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς ἔπαυσε νὰ εἶναι τοιοῦτος. Πρόκειται λοιπὸν περὶ θέματος σοβαρωτάτου καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ συζητήσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπιπολαίως, θέματα σχετιζόμενα μὲ τὸν λιμένα Πειραιῶς. Ὀρθώτατα ὁ κ. Βασιλᾶτος μὲ διέκοψε. Ἦτο δεδικαιολογημένη ἡ ἀπορία του.............

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος, κ. ρήτωρ.

§154Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. ... διότι ὑποστηρίζομεν καὶ ζητοῦμεν τὴν α ἢ β ἐκπροσώπησιν, χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν καὶ τὴν πρακτικὴν σημασίαν αὐτῶν. Νομίζομεν, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὸν ἐκλεκτὸν συνάδελφον καὶ νὰ τοῦ παράσχωμεν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἀπὸ τὴν 2ετῆ ὑπηρεσίαν μου εἰς τὸν Ο.Λ.Π. καὶ διότι ἔχω γεννηθῆ εἰς τὸν Πειραιᾶ, ζῶ, ἐργάζομαι ἐκεῖ καὶ κατέχω κάπως τὸ θέμα. Ὅσον ἀφορᾷ λοιπὸν τὴν ἐκπροσώπησιν τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπομελητηρίου, νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει ὁ ἐκπρόσωπος αὐτὸς νὰ μὴ προέρχεται μόνον ἐκ τῆς ποντοπόρου ναυτιλίας, ἀλλὰ νὰ ὑπάρχῃ καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ἀκτοπλοΐας καὶ τῶν ξένων πλοίων τῶν ἐρχομένων εἰς Πειραιᾶ, ὥστε ἡ ἐκπροσώπησις νὰ εἶναι πλήρης. Θὰ πρέπει νὰ δοθῇ μία θέσις καὶ εἰς τὸν ἐκπρόσωπον τῆς ποντοπόρου ναυτιλίας, ὁ ὁποῖος ἔχει μεγάλην σημασίαν, διότι οὗτος ἐκπροσωπεῖ ὄχι μόνον τὸ ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν ποντοπόρον πλοῖον, ἀλλὰ καὶ τὰ Ἑλληνικὰ πλοῖα τὰ ὑπὸ ξένην σημαίαν, τὰ ὁποῖα γνωρίζετε, ὅτι εἶναι τὰ τρίτα ἀπὸ ἀπόψεως χωρητικότητος εἰς τὴν παγκοσμίαν ναυτιλίαν. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν λοιπὸν νὰ δώσωμεν μίαν θέσιν καὶ εἰς τὸν ἐκπρόσωπον τῆς ποντοπόρου ναυτιλίας, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ τὴν Ἕνωσιν Ἐφοπλιστῶν Νέας Ὑόρκης καὶ Λονδίνου, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐξαρτᾶται ἡ συγκέντρωσις πλοίων εἰς τὸν Πειραιᾶ, δι’ ἐπισκευήν, ἀνεφοδιασμὸν καὶ γενικῶς ἡ χρησιμοποίησις τοῦ λιμένος Πειραιῶς, οὐχὶ μόνον ὡς λιμένος προορισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ὡς μεταβατικοῦ λιμένος. Παρακολουθήσατε ποίαν ἐξέλιξιν ἔχει ὁ λιμὴν τοῦ Ἡρακλείου τῆς Κρήτης, δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον. Ἐκεῖ λοιπὸν πρέπει νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας. Τὸ συμβούλιον θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ἕνα ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων, ἕνα ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, διότι μοιραίως συνδέεται μὲ θέματα σχετιζόμενα μὲ τὸ διαμετακομιστικὸν ἐμπόριον, ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ εἶναι ὁ κεντρικὸς Λιμενάρχης καὶ ὄχι παρ’ ἄλλου ἀξιωματικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ὅπως π.χ. ὑπὸ τοῦ Διευθυντοῦ Μελετῶν κ.λ.π., ὁ ὁποῖος ἦτο δυνατὸν νὰ χρησιμεύσῃ παραμένων εἰς τὸ Συμβούλιον μέχρις ὅτου κατατοπισθῇ ἀναλαμβάνων ὁ κεντρικὸς λιμενάρχης. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἀναλαμβάνων τὸ Κεντρικὸν Λιμεναρχεῖον Πειραιῶς νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ συλλάβῃ τὰ πολύπλοκα θέματα τοῦ Ο.Λ.Π. παρὰ τὴν ἐξαίρετον κατάρτισιν τῶν στελεχῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, διότι μοιραίως συνδέεται μὲ θέματα οἰκονομικά. Ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν. Ἀπὸ τὸν καθηγητὴν τῶν Λιμενικῶν Ἔργων. Ἐπειδὴ δὲ διὰ τὸν καθηγητὴν τῶν Λιμενικῶν Ἔργων δὲν προβλέπεται ἀναπληρωματικός, τὸν ἀναπληρώνει ἐκπρόσωπος τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου. Κάμνω αὐτὸν τὸν συνδυασμὸν διὰ νὰ ἐξοικονομήσω θέσιν διὰ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Διεθνοῦς Ναυτικῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐκπροσωπῇ Ἕλληνας ἐφοπλιστὰς καὶ Ἕλληνας ὑπὸ ξένην σημαίαν πλοιοκτήτας ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τῶν Ἐμποροβιομηχανικῶν Ἐπιμελητηρίων, ὁ ὁποῖος δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶναι διπλοῦς. Νομίζω, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος τὸν ὁποῖον θὰ στείλῃ τὸ Ἐμποροβιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον Πειραιῶς θὰ κατέχῃ ἱκανοποιητικῶς τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὸ ἐμπόριον, διότι εἶναι θέματα ἐμπορικά, ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Λ.Π. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφέρω ἐπὶ τοῦ θέματος, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος τῶν ἐργατῶν, ἴσως, νὰ ἔκαμε πολλὲς φορὲς τὴν συζήτησιν νὰ ἐξέρχεται τῶν ὁρίων τῆς ἀντικειμενικότητος, διότι ὁ ἐκπρόσωπος τῶν ἐργατῶν ὑπερασπίζει ἴδια συμφέροντα, ἀλλὰ πολλὲς φορὲς ἀπέβη ἐπωφελής, διότι ἔπαιξε ρόλον μεσολαβητοῦ, ἔπαιξε ρόλον διαιτητοῦ. Ἠξεύρει τὰ θέματα πολὺ καλὰ καὶ διαφωτίζει ἐπὶ θεμάτων ἀναφερομένων εἰς τὰς χιλιάδας τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, παρ’ ὅσον καὶ ἐὰν τὶς περισσότερες φορὲς ἐτήρει στάσιν μοιραίως ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων τῆς τάξεώς του, ἐν τούτοις ἦτο πολύτιμος σύμβουλος καὶ ἀπέβη ἐπωφελὴς ἐπὶ πολλῶν ἀπόψεων. Δὲν λέγω, ὅτι θὰ γίνῃ τὸ ἴδιον μὲ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, ὁ ὁποῖος εἶναι μοιραῖον νὰ μὴ γνωρίζῃ πρόσωπα καὶ πράγματα, ὅπως τὰ γνωρίζει ὁ ἐκπρόσωπος ὁ προερχόμενος ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τοὺς ἐργάτας. Εἶναι μοιραῖον νὰ μὴ κατέχῃ τὰ θέματα τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Εἶναι ἄλλο πρᾶγμα ὁ ἐργάτης ξηρᾶς, καὶ ἄλλο πρᾶγμα ὁ ἐργαζόμενος εἰς τὰ πλοῖα καὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ· εἶναι τελείως διαφορετικά. Καὶ ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ποὺ θὰ συζητηθῇ ἐὰν προτιμηθῇ τοῦ ἐκπροσώπου τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς. Ἡ ἐκπροσώπησις τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς ὅπως ἀορίστως ἔχει τεθῇ, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σκόπιμος. Ἀπομένει οὕτω ἡ δωδεκάτη θέσις τοῦ συμβουλίου καὶ ἐναπόκειται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐγκρίνῃ ποῦ θὰ πρέπει νὰ διατεθῇ, εἰς τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον, παρὰ τὴν ὕπαρξιν τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, εἰς τὸν Δῆμον Πειραιῶς δι’ ἑνὸς πολίτου εἰδικοῦ περὶ τὰ ναυτιλιακά, ἢ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος;

§155Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Οἱ λιμενεργάται δὲν συμμετέχουν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πειραιῶς. Ὅπως λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ πολὺ δικαίως, θὰ προκαλῆται ἑκάστοτε νὰ στέλλῃ ὡς ἐκπρόσωπον λιμενεργάτην. Ἐρωτῶ; εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον τοῦ Πειραιῶς δὲν ὑπάρχει λιμενεργάτης τὸν ὁποῖον τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον νὰ διορίζῃ ἐκεῖ πέρα;

§156Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Ἡ ἐκπροσώπησις ἡ συνδικαλιστικὴ περιορίζεται εἰς ὡρισμένα πρόσωπα. Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου δὲν θὰ σταλῇ ἐκπρόσωπος τῶν λιμενεργατῶν. Διότι εἰς τὸν τόπον μας αὐτὸ συμβαίνει· οἱ κατέχοντες τὴν σφραγῖδα νὰ κατέχουν ὅλα διὰ τὸν ἑαυτόν των. Μὲ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ θίξω κανένα. Ἐπειδὴ συνέπεσε νὰ εἶμαι μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου σύμβουλος τοῦ Ο.Λ.Π. καὶ ἔχω σαφῆ εἰκόνα τῆς ὅλης καταστάσεως, ἀπὸ τὴν πεῖραν τὴν ἰδικήν μου διεπίστωσα, ὅτι καλλίτερον εἶναι νὰ ὑπάρχῃ ἐκπρόσωπος τῶν λιμενεργατῶν· μᾶς ἐκούρασε πολλὲς φορές, ἀλλὰ μᾶς ἐβοήθησε καὶ πολλὲς φορές.

§157Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργ.). Τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι ἀντιγραφὴ τοῦ ἰσχύοντος νόμου. Ἀποβλέπει εἰς μίαν νέαν σύνθεσιν τοῦ Διοικ. Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ κατὰ κατηγορίας καὶ ἁρμοδιότητας. Οὐσιωδῶς δὲν μεταβάλλει τὰ πράγματα. Δηλῶ, ὅτι μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς Διοικήσεως θὰ καταρτίσω τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν κρίσιν μας, ἢ κατὰ τὴν κρίσιν ὑμῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεραπεύσουν τὸν Ο.Λ.Π. καὶ φιλοδοξῶ νὰ φέρω ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος νὰ θίγῃ τὰ θέματα τὰ γενικὰ τοῦ Ο.Λ.Π. ἐὰν ὑπάρχουν θέματα ἀφορῶντα τὴν ἐκπροσώπησιν ὡρισμένων τάξεων, ἢ δημιουργοῦν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν εἶναι δικαία ἡ σύνθεσις τοῦ Διοικητ. Συμβουλίου, θὰ θεραπευθοῦν. Δι’ αὐτὸ σᾶς ἐδήλωσα καὶ προηγουμένως, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν θίγει θέματα οὐσίας, ἀλλὰ δημιουργεῖ τὴν δυνατότητα νὰ δημιουργηθῇ μία διοίκησις, ἡ ὁποία νὰ μελετήσῃ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔλθουν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§158Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρο 2 παράγραφος 8 ἡ ὁποία λέγει, ὅτι τὸ Συμβούλιον συγκαλεῖται ἅπαξ τοῦ μηνός, νομίζω, ὅτι εἶναι πάρα πολὺ περιωρισμένη. Βεβαίως παρέχεται τὸ δικαίωμα νὰ τὸ συγκαλῇ ὁσάκις παρίσταται ἀνάγκη. Τὸ νῦν Συμβούλιον συνέρχεται δὶς τῆς ἑβδομάδος, παρὰ ταῦτα δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ παρακολουθῇ χρονικῶς τὰ παρουσιαζόμενα θέματα. Βεβαίως ὑπάρχει ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπή. Ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ πάλιν δὲν ἔχει τακτικὰς συνεδριάσεις. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ τροποποίησις. Εἰς τὴν παράγραφον 9, ἐδάφιον 2, ὑπάρχει μία διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας παρέχεται εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὸ δικαίωμα νὰ διορίσῃ τριμελῆ ἐξ ἀνωτέρων Δημοσίων Ὑπαλλήλων Ἐπιτροπὴν εἰς περίπτωσιν διαλύσεως τοῦ Συμβουλίου. «.......... (ἀναγινώσκει)........». Σκόπιμον θὰ εἶναι καί, νομίζω, ὠφέλιμον διὰ τὸν ΟΛΠ καὶ διὰ τὴν πραγματικὴν ἐπιτυχίαν τῶν ἐπιδιωκομένων ἀπὸ τὸν κ, Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων σκοπῶν, ὅπως ἡ διάταξις τροποποποιηθῇ ὡς ἑξῆς: «Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον δύναται νὰ διορίσῃ τριμελῆ ἐπιτροπὴν ἐκ τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τοῦ Δ]ντοῦ τῶν Τελωνείων καὶ τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου ἢ τῆς Ἑνώσεως Ἐφοπλιστῶν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Προέδρου τοῦ ΟΛΠ. Καὶ αὐτό, διότι δὲν νομίζω καὶ πάλιν, ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι εἶναι δυνατὸν νὰ κατέχουν τὰ θέματα τοῦ Λιμένος τοῦ Πειραιῶς, ὅπως θὰ τὰ κατέχῃ ὁ κεντρικὸς λιμενάρχης. «Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου......... (ἀναγινώσκει)........» Βεβαίως, τὸ θέμα εἶναι σπάνιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ τίθεται διάταξις, νομίζω, ὅτι καλὸν θὰ ἦτο διὰ τὴν ἐπιτυχίαν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ πιστεύω ὅτι πράγματι ἐπιδιώκει, νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ τροπολογία δεκτή.

§159Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὀλίγον εὐρυτέρα, διότι ἔχει μίαν ἀντινομίαν ἡ πρότασίς σας. Ἐὰν τὸ Συμβούλιον διελύθη, διότι ὑπῆρξαν καταχρήσεις ἐξουσίας ἢ δόλος ἢ ἄλλο τι, τὸ ὁποῖον προὐκάλεσε τὴν διάλυσίν του, δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ δεχθῇ ὅτι ἡ τριμελὴς ἐπιτροπὴ ἠμπορεῖ νὰ προέρχεται ἀπὸ μέλη τοῦ αὐτοῦ Συμβουλίου.

§160Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι ἕνας ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ναυτιλίας ὑπέπεσεν εἰς παράβασιν τινά, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι βαρύνονται ὅλοι οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ὑπουργείου Ναυτιλίας. Ὑπάρχουν 10 Δ)νταὶ τελωνείων εἰς τὸν Πειραιᾶ. Δι’ αὐτό, τὴν ἔκαμον ἀόριστον τὴν διατύπωσιν, διὰ νὰ εἶμαι συνεπὴς εἰς τὰ ὅσα εἶπον εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου ἐπὶ τῆς κατ’ ἀρχὴν βάσεως τοῦ νομοσχεδίου, διότι νομίζω ὅτι ὁ ΟΛΠ πρέπει νὰ εὑρίσκεται, ὅσον τὸ δυνατόν, εἰς χεῖρας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπηρεάζουν τὴν ἐξέλιξιν καὶ τὴν ὕπαρξιν τοῦ λιμένος μας. Εἰς τὴν παράγραφον 12, ἐδάφιον Αʹ ὑπάρχει μία φραστικὴ σύγκρουσις πρὸς τὸ ἄρθρον 90 τοῦ Συντάγματος. Καὶ διὰ μὲν τὸν φερόμενον ὡς Πρόεδρον, ἐκλεκτὸν ἀνώτατον δικαστικόν, ἤδη διὰ τῆς τοποθετήσεώς του εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον δὲν δημιουργεῖται ζήτημα πλάνης, ὅμως, ἡ φραστικὴ διατύπωσις τῆς παραγράφου αὐτῆς εὑρίσκεται εἰς σύγκρουσιν μὲ τὸ ἄρθρον 90 τοῦ Συντάγματος καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διορθωθῇ, ὥστε ἐὰν ὑπάρξῃ περίπτωσις εἰς τὸ μέλλον χρησιμοποιήσεως δικαστικοῦ, νὰ ἠμπορῇ νὰ διορισθῇ, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ ἀνωτάτου δικαστικοῦ Συμβουλίου. Ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὰ περαιτέρω ἄρθρα νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§162Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ὁμόφωνος ἡ γνώμη τῆς πτέρυγος αὐτῆς καὶ θέλω νὰ πιστεύω καὶ τῆς πτέρυγος τῆς συμπολιτεύσεως, ἢ τοὐλάχιστον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰδικὰς γνώσεις τῶν ζητημάτων τοῦ λιμένος Πειραιῶς, ὅπως ὁ ἀξιότιμος κ. Τσούτσουρας, ὡς πρὸς τὴν συμμετοχὴν εἰς τὸ Συμβούλιον ἑνὸς ἐκπροσώπου τῶν φορτοεκφορτωτῶν λιμένος Πειραιῶς. Παρ’ ὅλα ὅσα εἴπατε, κατ’ ἐπανάληψιν, ἀπαντῶντας εἰς τὴν γνώμην αὐτὴν τὴν διατυπωθεῖσαν παρὰ πάντων τῶν προλαλησάντων, πιστεύσατε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι νομίζομεν καὶ πιστεύομεν ἀκραδάντως ὅτι ὁ μόνος, ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβάλῃ ὡς ἐκπρόσωπος γενικῶς τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου εἰς τὴν καλὴν ρύθμισιν τῶν ζητημάτων τοῦ ΟΛΠ, θὰ εἶναι ἕνας, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται μέσα εἰς τὸ λιμάνι. Ἐπίσης εἶναι ἀπαραίτητον νὰ συμμετέχῃ, εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Διοικήσεως τοῦ ΟΛΠ, ἕνας ἐκπρόσωπος τῆς τάξεως τῶν πρακτόρων. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, παρηκολουθήσατε, μόλις πρὸ 4 ἡμερῶν, τὸ πρῶτον Πανελλαδικὸν Συνέδριον τῶν ναυτικῶν πρακτόρων τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸν Πειραιᾶ, θὰ ἐπείθεσθε, κατὰ τρόπον ἀπόλυτον, εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὅτι εἶναι ἴσως ἡ εἰδικωτέρα τάξις, εἶναι μία τάξις ἀπὸ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι κατ’ ἐξοχὴν γνωρίζουν τὰ προβλήματα ἐν τῷ συνόλῳ των, τοῦ λιμένος, γενικῶς, παντὸς λιμένος καὶ εἰδικώτερον τοῦ Πειραιῶς, ἑπομένως, δὲν εἶναι νοητὸν ἡ Διοίκησις τοῦ λιμένος Πειραιῶς νὰ μὴ συμπεριλάβῃ καὶ ἕνα ἐκπρόσωπον τῆς τάξεως αὐτῆς τῶν πρακτόρων. Ἐὰν ὄντως, καὶ αὐτὸ θέλομεν νὰ πιστεύωμεν, ἀποβλέπετε πραγματικῶς εἰς τὴν ἀνόρθωσιν τοῦ λιμένος, ποὺ τόσα ὑπέστη ἰδίως κατὰ τοὺς τελευταίους χρόνους καὶ ἐὰν ἠθέλατε νὰ θέσετε τοῦτον ὄντως ὑπεράνω κομμάτων, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου Εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, εἰδικοῦ ὡς πρὸς τὴν ἐκλογὴν τοῦ Προέδρου τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος καὶ ἴσως οὕτω θὰ ἐβάζατε ἕνα φραγμόν, ποὺ θὰ ἦτο καὶ διὰ τὸ μέλλον καὶ θὰ ἦτο ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς ἀνορθώσεως τοῦ λιμένος, ἐὰν δὲν ἐδίδατε τὴν εὐχέρειαν οὔτε εἰς τὸν ἑαυτόν σας, οὔτε εἰς τὰς ἑπομένας Κυβερνήσεις, νὰ διορίζουν τὸ Πρόεδρον τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος, ἀλλὰ ἀφίνατε καὶ αὐτὰ τὰ εἰδικὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα νομίζετε ἄξια καὶ ἀπαραίτητα διὰ νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴν Διοίκησιν τοῦ λιμένος, ἀφίνατε εἰς αὐτὰ—λέγω—τὴν ἁρμοδιότητα τῆς ἐκλογῆς τοῦ πρώτου μεταξὺ αὐτῶν, ποὺ θὰ ἀπετέλει τὸν ἀκρογωνιαῖον λίθον τοῦ ὅλου οἰκοδομήματος, τὸν Πρόεδρον τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς. Τέλος ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν τοῦ Δήμου Πειραιῶς, συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν συνάδελφον κ. Τσούτσουραν, ὅτι ὁμολογουμένως εἶναι ἀπαραίτητον καὶ ἐπιβάλλεται ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς νὰ ἐκπροσωπῆται οὐχὶ δι’ ἑνὸς οἱουδήποτε πολίτου, τὸν ὁποῖον ἐκλέγει ἑκάστοτε ὁ Δήμαρχος ἢ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον, ἴσως ἔχοντος καὶ γνῶσιν τῶν προβλημάτων τοῦ λιμένος, ἀλλὰ μὴ πονοῦντος καὶ μὴ ἐνδιαφερομένου τόσον διὰ τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς, ὅσον ὁ ἄρχων τῆς πόλεως. Θὰ πρέπει ὄντως νὰ συμμετέχῃ ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς εἰς τὴν Διοίκησιν καὶ ἂν δὲν εἶναι δυνατόν, λόγῳ τῶν πολλῶν ἀσχολιῶν του, νὰ ἀνταποκρίνεται καὶ εἰς τὴν ὑποχρέωσιν αὐτήν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὁρίζεται ἀναπληρωτής του, ὁ ὁποῖος θὰ συμμετέχῃ καὶ μάλιστα νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἡ ἐκπροσώπησις τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς δι’ ἑνὸς μόνον ἀντιπροσώπου, ἀλλὰ διὰ δύο. Νὰ εἶναι ὁ Δήμαρχος καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου. Ἄλλως, ἐὰν τοῦτο δὲν γίνῃ δεκτόν, νομίζω, ὅτι τὸ ἄλλο, τὸ ὁποῖον καθορίζεται εἰς τὸ ἐδάφιον β, παρ. 2, ὅτι ἐκλέγεται μεταξὺ πέντε προσώπων, νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν θὰ ἦτο ἀπαραίτητον νὰ γίνῃ. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ εἶναι πέντε οἱ ἀντιπρόσωποι, τοὺς ὁποίους θὰ ὁρίζει ὁ Δήμαρχος, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τοὐλάχιστον εἰς τρεῖς καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν τριῶν νὰ ὑποδεικνύεται, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ γίνῃ ἀποδεκτόν, ὅτι πρέπει νὰ συμμετέχῃ ὁ Δήμαρχος καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου καὶ θὰ παρακαλέσω ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν παράκλησιν καὶ ὑπόδειξιν ὅλων τῶν προλαλησάντων ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν φορτοεκφορτωτῶν, τῶν ἐργατῶν τοῦ λιμένος Πειραιῶς, κατ’ ἐξοχὴν καὶ τῶν ναυτικῶν πρακτόρων ἐκ δευτέρου.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§164Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς, δὲν εἶναι λιμὴν τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς, δηλαδή, λιμήν, ὁ ὁποῖος ἐξυπηρετεῖ ὡρισμένα συμφέροντα τῆς διακινήσεως τῶν εἰδῶν τῶν δύο πόλεων, ἀλλὰ εἶναι λιμὴν ἐνδιαφέροντος Πανελληνίου, διότι προπολεμικῶς δι’ αὐτοῦ διενηργεῖτο τὸ μέγιστον τῶν μεταφορῶν ἐκ τῶν λοιπῶν Ἑλληνικῶν λιμένων. Ἀτυχῶς, μεταπολεμικῶς κατηργήθη ὁ θεσμὸς τῶν μεταφορτώσεων καὶ ὑφίσταται ὁλόκληρος ἡ Ἑλληνικὴ ἐπαρχία τὰς βαρυτάτας συνεπείας τῆς καταργήσεως τῆς εὐκολίας αὐτῆς. Ἀλλὰ προχωρῶ περαιτέρω. Καὶ ἀπὸ διεθνοῦς ἀπόψεως ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς λόγῳ τῆς γεωγραφικῆς του θέσεως παρουσιάζει ἐνδιαφέρον καί, μὲ μίαν ἐνδεδειγμένην Διοίκησιν, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐλπίσῃ σὲ θαύματα, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς. Ἔχομεν διεθνεῖς ζώνας δημιουργημένας δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ χωρὶς νὰ ἔχουν τὸ πλεονέκτημα νὰ εὑρίσκωνται, εἰς τὸ σταυροδρόμι τῶν διεθνῶν θαλασσίων γραμμῶν. Δυστυχῶς, ὅμως, ἐνῷ ἔχομεν τὸ πλεονέκτημα αὐτό, λόγῳ τῆς συνθέσεως καὶ λόγῳ τῆς ἀκαταλληλότητος τῶν διοικητῶν αὐτῶν, μέχρι τοῦδε, ἔφθασε εἰς τὸ σημεῖον νὰ νεκρωθῇ τὸ μέγα αὐτὸ ἐφόδιόν του. Ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐκπροσωπήσεώς του. Τὸ 1930 ποὺ ἔγινεν ὁ ΟΛΠ διεδέχθη τὸν θεσμὸν τῶν Λιμενικῶν Ταμείων, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐν ἰσχύϊ, εἰς ὅλους τοὺς λιμένας τῆς Ἑλλάδος. Ὁ θεσμὸς τῶν Λιμενικῶν Ταμείων ἀπέδωσε πολλὰ ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸν ΟΛΠ. Συνεπῶς, ἔχομεν συγκεκριμένα στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἠμποροῦμεν νὰ καθοδηγηθῶμεν, διὰ νὰ προχωρήσωμεν ἀσφαλέστερον πρὸς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ θεσμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ διαδεχθῇ τὸν μέχρι τοῦδε ἰσχύσαντα ἀπαράβατον ὅρον, ὁ νόμος, περὶ Λιμενικῶν Ταμείων θέτει, ὅτι τὰ μέλη, τὰ ὁποῖα ἀπαρτίζουν τὴν Διοίκησιν, δὲν πρέπει νὰ ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν πολιτικήν. Παραδόξως, ἀπόψε ἠκούσθη, ἐκ μέρους πολλῶν συναδέλφων, ὅτι πρέπει νὰ συμμετάσχῃ ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς πρόσωπον καθαρῶς πολιτικόν, εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ λιμένος. Ἀνεξαρτήτως τῆς ἰδιότητός του αὐτῆς, ὡς πολιτικοῦ προσώπου, ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς ὅπως καί οἱ Δήμαρχοι τῶν ἄλλων Ἑλληνικῶν λιμένων εὑρίσκονται εἰς συνεχεῖς διαπληκτισμοὺς καὶ διενέξεις μὲ τὰ λιμενικὰ ταμεῖα. Δείξατέ μου ἕνα λιμένα ποὺ νὰ μὴ ἔχῃ ὅρια μὲ τὸ λιμενικὸν ταμεῖον! Ἐπίσης ὑπεστηρίχθη, ὅτι πρέπει νὰ συμμετάσχῃ, εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ λιμένος καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνίας, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὰς ἐπιδιώξεις τοῦ λιμενικοῦ ταμείου. Μοῦ φαίνεται τοῦτο παράξενον. Ἔχομεν, ἐπαναλαμβάνω, ἕνα θεσμόν, ὁ ὁποῖος ἴσχυσεν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ καὶ σήμερον καὶ νομίζω, ὅτι ἐπάνω, εἰς αὐτὰ τὰ ἀχνάρια θὰ πρέπει νὰ βαδίσωμεν. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐκπροσωπήσεως τῶν ἐργατῶν, ἐξ ὅσων ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου εἰς κανένα ταμεῖον δὲν μετέχει, ἐκπρόσωπος τῶν ἐργατῶν. Ἔκανε καινοτομίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἔβαλεν ἀντιπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ ἀντιπρόσωπον τῶν ἐργατῶν. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπαρκὴς ἡ ἐκπροσώπησίς των, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κίνησιν τοῦ λιμένος, ἀπὸ ἀπόψεως ἐργατικῶν ἀναγκῶν καὶ ὄχι εἰς τὴν ὁλικὴν κίνησιν αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀποτελέσῃ μέσην λύσιν, κ. Ὑπουργέ, τοῦ νὰ ἐκλέγεται, ἐκ μέρους τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, ὁ ἀντιπρόσωπος τῶν, παρὰ τῷ ΟΛΠ, ἐργατῶν, ὁ ὁποῖος οὕτω θὰ προέρχεται, ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν ὑπαλλήλων ἢ ἐργατῶν τοῦ λιμένος. Μ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξυπηρετοῦνται καὶ αἱ δύο ἀπόψεις, ἱκανοποιεῖται καὶ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ οἱ ἐργάται καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΛΠ. Ὡς πρὸς τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἔθιξαν δύο ἐκ τῶν προλαλησάντων συναδέλφων, τῆς ἐκπροσωπήσεως τῆς Διεθνοῦς Ἑνώσεως Ναυτικῶν πρακτόρων, θὰ ἐπρότεινα, ἀντὶ ἀντιπροσώπου τῆς Διεθνοῦς Ἑνώσεως, εἰς τὴν ὁποίαν κατὰ μέγιστον ποσοστὸν μετέχουν καὶ ἀλλοδαποὶ πράκτορες, νὰ εἶναι, ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως, ναυτικῶν πρακτόρων. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ δύνανται καὶ αἱ ἐπαρχίαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν, ἐπαναλαμβάνω, δικαιώματα ἐπὶ τοῦ λιμένος Πειραιῶς, νὰ ἐξυπηρετήσουν πολλὰς ἀνάγκας των, διὰ τοῦ λιμένος Πειραιῶς, διότι θὰ ἔχουν εἰς αὐτὸν τὸ πρόσωπον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐκθέτουν τὰς ἀπόψεις των. Νομίζω, ὅτι εἶναι δικαία, αὐτὴ ἡ ἄποψις καὶ ὅτι καὶ σεῖς, κ. Ὑπουργέ, ὡς προερχόμενος ἀπὸ ἐπαρχίαν καὶ ὄχι ἀπὸ ἐδῶ, θὰ θελήσητε ἰδιαιτέρως νὰ προσέξητε τὸ σημεῖον αὐτό, διὰ νὰ ἠμπορέσουν καὶ αἱ ἐπαρχίαι νὰ ἐξυπηρετοῦνται ἀρκούντως. Τὸ μέγιστον μέρος τῆς κινήσεως τῆς προπολεμικῆς, τοῦ λιμένος Πειραιῶς, ἀποτελοῦν αἱ μεταφορτώσεις. Εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα ἔχω νὰ εἴπω, ὡς ἄνθρωπος προερχόμενος, ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν, ὅτι τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἔχουν νὰ ἐπιδιώξουν, εἶναι ἡ καταστροφὴ τοῦ λιμένος. Ἀπηύθυνα ἕνα ἐρώτημα εἰς ἕνα τῶν ἀγορητῶν, ἐὰν γνωρίζῃ ποία εἶναι ἡ κίνησις τῶν ἐμπορευμάτων τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου, εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς, δυστυχῶς, ὅμως δὲν μπόρεσε νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ. Σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι οὐδεμία κίνησις ἐμπορευμάτων τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου διενεργεῖται, διὰ τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι τὰ ἐνεργητικά, τὰ ὁποῖα παρουσιάζουν αἱ εἰσπράξεις, δηλαδή, τοῦ Δημοσίου εἶναι πενιχρά. Διότι ὁ ἔμπορος κάμνει οἰκονομίαν τῶν ἐξόδων καὶ συγκρίνει τὰ ἔξοδα τοῦ ἑνὸς λιμένος καὶ τοῦ ἄλλου καὶ κάμνει τὸν λογαριασμόν του.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀράπης ἔχει τὸν λόγον.

§166Γ. ΑΡΑΠΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ μὴ ἐπιμείνῃ, εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐκπροσώπου ἐκ μέρους τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, ἀλλ’ ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεως ἐργατοεκφορτωτῶν καὶ τοῦτο, διότι ὡς διεπιστώθη, μετὰ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν καὶ ἀπὸ τὸν εἰσηγητὴν τῆς συμπολιτεύσεως, ὁ ἐκπρόσωπος θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐκ μέρους τῶν φορτοεκφορτωτῶν καὶ ὄχι ἐκ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου. Καὶ τοῦτο—ὅπως εἶπε καὶ ὁ τέως Ὑπουργὸς κ. Ντεντιδάκης κατὰ τὸ διάστημα τῆς ὑπουργίας τοῦ ὁποίου παρουσιάσθηκαν τόσα ζητήματα καὶ ἀφοῦ εἰσῆλθον οἱ ἐργάτες ὡς ἀντιπρόσωποι εἰς τὸ συμβούλιον, ἦλθαν καὶ ἔλυσαν τὰ ζητήματα πιὸ καλύτερα— διότι, ὅταν ἕνας ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ ζητήματα αὐτὰ τοῦ ΟΛΠ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ξεύρῃ καὶ νὰ δώσῃ καὶ συμβουλὴν ἀκόμη μέσα εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ ΟΛΠ, φαντάζομαι ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ προσφέρῃ, ὅπως ἔχει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων τὴν ἐπιδίωξίν του, νὰ πραγματοποιήσῃ κάτι εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν, κάτι νέον, τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον δὲν ὑφίσταται. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν νὰ μὴν ἐπιμείνῃ, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου παρὰ νὰ δεχθῇ, ὡς ἀντιπρόσωπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐκλέγεται ἐκ μέρους τῶν τριῶν χιλιάδων ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι, νομίζομεν, ὅτι ἐκεῖνοι εἶναι ποὺ πονοῦν περισσότερον τὸν ΟΛΠ, διότι ἀπὸ ἐκεῖ καὶ μόνον ζοῦν. Ποῖος ἄλλος θὰ εἶναι ὁ πιὸ ἱκανώτερος καὶ θὰ μπορέσῃ νὰ ὑπερασπίσῃ τὰ δικαιώματά του, ποὺ θὰ εἶναι ξένος πρὸς τὸ ἐπάγγελμα αὐτό; Ἐνῷ αὐτὸς ὁ ἴδιος θὰ εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ προτρέψῃ καὶ θὰ ἀποτρέψῃ καὶ μίαν ἀπεργίαν εἰς μίαν περίπτωσιν, ποὺ θὰ ζημιώνῃ τὸν ΟΛΠ, διὰ τὰ συμφέροντα τὰ ἰδικά του. Εἰς αὐτὸ θὰ θέλω νὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν, ὡς ἐργάτης, διότι προέρχομαι ἐκ τῶν ἐργατῶν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἀπὸ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, ἀλλὰ νὰ βγῇ ἐκλεγέντος ἀπὸ τοὺς 3.000 ἐργάτες.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Πρόκος ἔχει τὸν λόγον.

§168Σ. ΠΡΟΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποστηρίξω ἐνώπιον ὑμῶν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔχετε ἀνὰ χεῖρας, περὶ προσθήκης εἰς τὰ πρόσωπα, τὰ ἀποτελοῦντα τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ΟΛΠ καὶ ἕνα ἐκπρόσωπον τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Καὶ εἰς αὐτὸ συμπίπτομεν μὲ τὸν εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας, τὸν συνάδελφον κ. Παπαμαντέλλον, ὁ ὁποῖος ἐπίσης ἐπρότεινε. Καὶ ὡς τοιοῦτος εἶναι ἐνδεδειγμένος ὁ Διευθυντὴς μεταφορῶν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου ἢ ὁ στρατιωτικὸς Διοικητὴς τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐλήφθησαν ὑπομνήματα τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος καὶ τῶν ἑνώσεων ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν τοῦ λιμένος Πειραιῶς, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπομνήματα, ἀμφότερα, προτείνεται ἡ συμμετοχὴ καὶ τοῦ στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Προτείνεται δηλαδὴ ἀπὸ τὰς ἐργατοϋπαλληλικὰς τάξεις. Καὶ αὐτό, ἀσφαλῶς, προέρχεται ἐκ τῆς πείρας, διότι ἡ διακίνησις τῶν ἐφοδίων τοῦ στρατοῦ εἶναι μεγάλης ἀναλογίας μεταξὺ τῶν ἐμπορευμάτων καὶ τῶν ἀγαθῶν, τὰ ὁποῖα διακινοῦνται διὰ τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Καὶ ἐπὶ πλέον εἰς περίπτωσιν ἐπιστρατεύσεως, ἅμα θὰ ἔλθῃ, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ἐκπρόσωπος αὐτὸς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης θὰ εἶναι ἐνημερωμένος ἀπὸ τοῦ καιροῦ τῆς εἰρήνης, διὰ νὰ δύναται νὰ συνεχίσῃ τὴν ὑπηρεσίαν του. Ἐπίσης, ὅταν εἰς ὅλα τὰ Συμβούλια τὰ παρομοίου τύπου μετέχῃ πάντοτε, ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης—καὶ ὡς παράδειγμα, φέρω τὸ σιδηροδρομικὸν συμβούλιον, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἐκπρόσωπος ὁ σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, τοῦ ΟΤΕ—ἐδῶ ἀκόμη περισσότερα εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς ἀντιπροσωπεύσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ ἀποδεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, μὲ τὴν ἀποδοχὴν τῆς ὁποίας θὰ φύγωμεν καὶ ἀπὸ τὸν κακότυχον ἀριθμὸν 1ος τῶν συμβούλων καὶ θὰ σταματήσωμε εἰς τὸ 14.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βουλόδημος ἔχει τὸν λόγον.

§170Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς κουράσω διόλου. Ἡμᾶς τοῦ Πειραιῶς, ἰδιαιτέρως μᾶς συγκινεῖ τὸ θέμα τοῦ ΟΛΠ, διότι ἡ εὔρυθμος λειτουργία του εἶναι σὲ μαθηματικὴν συνάρτησι μὲ αὐτὴν τὴν ὑπόστασιν καὶ τὴν ζωὴν τοῦ Πειραιῶς. Σημειωτέον, ὅτι, σήμερον, ἂν θὰ ἔλθετε εἰς τὸ λιμάνι, θὰ ἴδετε, ὅτι ἀπὸ τὸ πρωῒ ὡς τὸ βράδυ, ὄχι βαπόρι, ἀλλὰ οὔτε μιὰ βάρκα νὰ κινῆται. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ προσέξετε, ἰδιαιτέρως τὸ ζήτημα τῆς Διοικήσεως τοῦ ΟΛΠ, διότι αὐτὸ παίζει τὸν οὐσιωδέστατον ρόλον. Ἡ ἀποτυχία πολλῶν ὀργανισμῶν πολλάκις ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν τῶν καταλλήλων ἀνθρώπων, διὰ νὰ προωθήσουν ἕνα ἵδρυμα ἢ ἕνα ὀργανισμόν. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὰ περισσότερα συμβούλια γίνονται ἀπὸ ἀνθρώπους τελείως ἀνειδικεύτους. Ἐὰν ἐνθυμῆσθε, προχθές, ἔκαμα μίαν ἐρώτησιν εἰς τὸν κ. Κουντούρην, σχετικῶς διὰ τὸ ζήτημα τῆς σπογγαλιείας καὶ μὲ συγχωρεῖτε ποὺ κάμνω μίαν παρένθεσιν. Τοῦτο τὸ λέγω, διότι ἤμην εἰς τὸ συμβούλιον αὐτὸ καὶ ἐγώ, σχεδὸν ἀνειδίκευτος εἰς τὸ ζήτημα τῆς σπογγαλιείας. Ἦσαν μέσα ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, δὲν εἶχε γνῶσιν τοῦ ζητήματος τῆς σπογγαλιείας, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διὰ νὰ μὴ σᾶς τὰ πολυλογῶ ἦτο ἕνα συμβούλιον τῆς σπογγαλιείας ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχαν ἰδέαν διὰ σπογγαλιείαν.

§171Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Μπορεῖ ἕκαστος ἐκ τῶν μελῶν τοῦ συμβουλίου σπογγαλιείας, νὰ μὴ ἔχῃ γνῶσιν διὰ τὰς ἄλλας πλευρὰς τοῦ ζητήματος, ἀλλά, δι’ ἐκείνην ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον τὸ ὁποῖον ἐκπροσωπεῖ, πάντοτε εἶναι πλήρως κατατοπισμένος, καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεμφώμεθα τοῦ συμβουλίου σπογγαλιείας τὸ ὁποῖον τόσους κόπους κατέβαλε καὶ τόσας προσπαθείας ὑπὲρ τοῦ ἔργου τῆς σπογγαλιείας.

§172Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Δὲν ἀναφέρομαι εἰς τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον, ἀλλὰ εἰς τὸ πρὸ τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ μὴ σταθῇ τὸ Κράτος προσεκτικόν, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀνεξαρτικοποίησιν τῆς Λιβύης, ὥστε νὰ ἀναπτύξωμεν ἐμπορικὰς συναλλαγάς, μὲ ἀντάλλαγμα τὴν ἐπὶ 20ετίαν ἐκμετάλλευσιν τῶν θαλασσῶν τῆς Λιβύης.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄσχετος, κύριοι βουλευταί, ἡ Λιβύη μὲ τὸ θέμα.

§174Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε, εἶναι σχετική, διότι δημιουργοῦνται Συμβούλια ἀπὸ ἀκατάλληλα πρόσωπα καὶ στέλλονται ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ ζητήματα, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ συζητήσουν. Τὸ Συμβούλιον τοῦ ΟΛΠ, κύριε ὑπουργέ, θὰ πρέπει νὰ ἀποτελεσθῇ διὰ νὰ κρατήσῃ τὴν φυσιογνωμίαν τῆς αὐτονομίας του ὁ ὀργανισμὸς κατὰ τὸ ⅓ ἀπὸ ὑπαλλήλους ἀνωτέρους τοῦ Κράτους καὶ κυρίως, ἀπὸ Ὑπουργεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν ΟΛΠ, καὶ τὰ ⅔ νὰ εἶναι ἀπὸ τὰς παραγωγικὰς τάξεις καὶ νὰ στέλλωνται ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν γνῶσιν διὰ τὸν ΟΛΠ. Δηλαδὴ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὴν γνώμην τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας κ. Παπαμαντέλλου. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐκπροσώπου, διότι αὐτὸ βλέπω, ὅτι ἔθιξαν καὶ ἴσως, νὰ συγκινῇ τοὺς περισσοτέρους, δηλαδὴ ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ ἐργατικοῦ, μέσα εἰς τὸ Συμβούλιον. Ἀναντιρρήτως, ἕνας ὀργανισμὸς ποὺ ἔχει 2–3 χιλιάδας ἐργάτας καὶ ἄλλους 1500 ὑπαλλήλους, ὅτι αὐτὸς ὁ Ὀργανισμὸς πρέπει νὰ ἔχῃ ἕναν ἀντιπρόσωπον, ἕναν ἐργάτην ἀντιπρόσωπον ἐκεῖ μέσα. Ποῖος θὰ εἶναι αὐτός; Πρέπει ἄραγε νὰ εἶναι ἀπὸ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον ἢ νὰ εἶναι ἀντιπρόσωπος τῶν φορτοεκφορτωτικῶν ὀργανώσεων; Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ μου, ὅτι ἡ ἐπιτυχία θὰ εἶναι μεγαλυτέρα, ἂν πάρετε τὸν εἰδικόν, ὁ ὁποῖος θὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν ὀργάνωσιν τῶν φορτοεκφορτωτῶν. Ὅσον δὲ διὰ τὸν Δῆμον τοῦ Πειραιῶς, ἐπειδὴ ὑπῆρξα καὶ Πρόεδρος Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ συνέπεσε νὰ εἶμαι βουλευτὴς ἐδῶ καὶ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, δηλαδὴ ἤμην Βουλό–δημος (Βουλὴ καὶ Δῆμος). (Γέλωτες, χειροκροτήματα). Τώρα τὸ δεύτερο κατηργήθη σύμφωνα μὲ τὸ νόμο, καὶ δὲν ἠξεύρομεν ἂν θὰ μᾶς πάρῃ φαλάγγι τὸ ἐκλογοδικεῖον καὶ χάσωμεν καὶ τὴν Βουλήν. Ἐρχόμεθα νὰ σᾶς εἴπωμεν, ὅτι πρέπει ἀναμφισβητήτως νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ Δήμου Πειραιῶς μέσα εἰς τὸν ΟΛΠ. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ λέγωμεν ὅτι θὰ εἶναι ἀπαραιτήτως ὁ Δήμαρχος, διότι ὁ Δήμαρχος ἔχει τόσον πολλὰς ἀσχολίας, δύναται νὰ εἶναι καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου.

§175Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Διὰ τῆς τροπολογίας δημιουργῶ τὴν δυνατότητα αὐτήν, χωρὶς νὰ κατονομάζω τὸν ἐκπρόσωπον.

§176Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Ἄς εἶναι Δημοτικοὶ Σύμβουλοι. Πάντως, ἑνώνω καὶ ἐγὼ τὴν παρατήρησίν μου, κ. Ὑπουργέ, νὰ μπῇ εἰς τὸ Συμβούλιον καὶ ἐκπρόσωπος τῶν φορτοεκφορτωτῶν, ποὺ ἐπὶ μίαν εἰκοσαετίαν συμμετέχει εἰς αὐτό.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 κηρύσσεται περαιωμένη. Αἱ τροπολογίαι τοῦ κ. Καρρὲρ–Βογιατζῆ καὶ Πρόκου δὲν γίνονται δεκταί.

§178Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία σειρὰ τροπολογιῶν. Νὰ μᾶς δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ποίας δέχεται.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησεν, ὅτι δὲν δέχεται καμμία ἐκτὸς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 2ον.

§180ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§182Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Αἱ τροπολογίαι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶναι αἱ ἑξῆς κύριε Πρόεδρε. Εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 3 ὑπάρχει κάποια φραστικὴ διατύπωσις λελανθασμένη. Λέγει: «Ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ ἀποτελεῖται «. (ἀναγινώσκει).» Θὰ ἔπρεπε νὰ τεθῇ: Ἐκ τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ὡς Προέδρου αὐτῆς.

§183Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ἐτροποποίησε τὴν παράγραφον αὐτήν.

§184Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν συζήτησιν ἐδέχθη καὶ ἐπρότεινε καὶ ὁ ἴδιος τροπολογίας ὥστε ἡ ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπὴ νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ 4 μέλη ἀντὶ τῶν 3. Τὸ τέταρτον μέλος θὰ εἶναι ὅπως ὑπῆρξεν ὁμόθυμος ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς μὴ ὑπάλληλος. Θὰ εἶναι ἰδιώτης ἐκλεγόμενος ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν Ἐπιμελητηρίων κλπ. Ἡ διατύπωσις εἶναι ὡς ἑξῆς: Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 3 ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς: «Ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ ἀποτελεῖται... «...(ἀναγινώσκει)...»

§185Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἐκεῖ ποὺ λέγετε τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς συμμετέχει ὁ Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ὡς Πρόεδρος αὐτῆς, νὰ σβύσῃ τὸ ὡς Πρόεδρος αὐτῆς καὶ νὰ μπῇ εἰς τὸ τέλος, τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς προεδρεύει ὁ Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου.

§186Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Μάλιστα. Αὐταὶ εἶναι αἱ τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἀποδεκτὰς ὁ κ. Ὑπουργός.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαμαντέλλος ἔχει τὸν λόγον.

§188Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 3 ἔχω νὰ κάμω τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις. Ἐφ’ ὅσον ὁρίζεται ὁ Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ Πρόεδρος τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐγὼ οὐδαμοῦ τοῦ νομοσχεδίου εἶδα, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὁ ὑπεύθυνος, νὰ καθορίζεται ὅτι εἶναι καὶ προσωπικῶς ὑπεύθυνος διὰ τὴν διοίκησιν καὶ τὴν διαχείρισιν τῆς περιουσίας τοῦ Ὀργανισμοῦ. Δι’ αὐτὸ προτείνω εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου τοῦ ἄρθρου 3 νὰ προστεθῇ διάταξις καθιστῶσα τὸν Πρόεδρον, τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ προσωπικῶς ὑπεύθυνον, διὰ τὰ τῆς διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τῆς διαχειρίσεως τῆς περιουσίας αὐτοῦ, διὰ τὰ ὁποῖα καὶ νὰ λογοδοτῇ ἐνώπιον τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Διότι ἔτσι θὰ καταντήσῃ διὰ οἱασδήποτε ἀνωμαλίας, αἱ ὁποῖαι θὰ συμβοῦν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τὴν εὐθύνην νὰ τὴν ἔχῃ ἕνα συλλογικὸν ὄργανον ἢ ἡ Ἐκτελεστικὴ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ὡς συλλογικὸν ὄργανον καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ζητήσωμεν εὐθύνας ἀπὸ ἕνα συλλογικὸν ὄργανον. Δὲν εἶμαι νομικός, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ κατοχυρωθοῦν τὰ συμφέροντα τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ διὰ τῆς προσωπικῆς εὐθύνης ἑνός, ἔστω τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις τὰς βασικὰς εἶχα νὰ κάμω, ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 3 παράγραφος 2 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ὡς πρὸς τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπὴν συνεζητήθη καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἡ ἄποψις, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγομελὲς αὐτὸ τὸ διοικητικὸν ὄργανον, τὸ ὁποῖον καθιεροῦται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Πράγματι καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ μὲ τὴν ἀρχὴν νὰ μὴ αὐξηθοῦν τὰ μέλη, παρὰ νὰ μείνουν 3. Ἔχω νὰ ὑποβάλω μάλιστα ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν πρότασιν, ὅπως τὰ δύο μέλη τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ὁ Πρόεδρος τοῦ Δ.Σ. ὡς Πρόεδρος αὐτῆς, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων καὶ τὸ τρίτον μέλος νὰ ἀφεθῇ νὰ ἐκλεγῇ ὑπὸ τοῦ Δ. Σ. μεταξὺ τῶν καταλληλοτέρων ἐκπροσώπων τῶν παραγωγικῶν τάξεων.

§189Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Τὸ ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός.

§190Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Ἐγὼ λέγω νὰ μείνῃ τριμελής. Δὲν βλέπω τὴν χρησιμότητα τοῦ καθηγητοῦ τῶν Λιμενικῶν Ἔργων. Αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ πρέπει νὰ εἶναι ὅλην τὴν ἡμέραν, πρωῒ καὶ ἀπόγευμα, εἰς τὰ γραφεῖα τοῦ Ὀργανισμοῦ, διότι θὰ ἀσκῇ λειτούργημα πραγματικόν. Δὲν πρέπει νὰ συνεδριάζῃ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, ἐφόσον θὰ ἔχῃ ὅλες τὶς εὐθῦνες, μιὰ φορὰ τὴν ἑβδομάδα ἢ τὸν μῆνα. Θὰ πρέπει κάθε ἡμέρα νὰ εἶναι ἐκεῖ.

§191Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Τὸ ἄρθρον λέγει ὅτι συνέρχεται δύο φορὲς τὴν ἑβδομάδα.

§192Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Ἡ δουλειὰ ὅμως δὲν θὰ προχωρήσῃ ἔτσι, ὅπως εἶναι ἡ πρόθεσις καὶ ἡ διάθεσις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅλων ἡμῶν, νὰ φέρωμεν μίαν τάξιν.

§193Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργ.). Ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ συνέρχεται διὰ νὰ συζητῇ θέματα, τὰ ὁποῖα ὁ Πρόεδρος θὰ θέτῃ ὑπ’ ὄψει της. Ἡ διοίκησις θὰ ἀσκῆται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον καὶ τὸν Γεν. Διευθυντήν.

§194Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι ἀρκοῦν ἀπολύτως δύο συνεδριάσεις καθ’ ἑβδομάδα.

§195Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργ.). Ἂν ὑπάρξῃ ἀνάγκη συγκαλεῖται καὶ ἐκτάκτως. Τὸ Συμβούλιον, ὡς σῶμα πολυμελές, θὰ εἶναι δύσκολον νὰ κινῆται εὐκόλως, ὁ δὲ Πρόεδρος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃ ὅλες τὶς ἁρμοδιότητες. Δι’ αὐτὸ δημιουργοῦμεν αὐτὴν τὴν μέσην κατάστασιν.

§196Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀναφέρομαι ἐπίσης εἰς τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν κάμνει ὁ ἐκ τῶν Συμβούλων τοῦ Α.Σ.Δ.Κ. κ. Κουμουτσόπουλος καὶ τὴν ὁποίαν δέχομαι ὡς ἀπολύτως ὀρθήν. Ἡ παρατήρησις αὐτὴ ἀφορᾷ τὰ δικαιώματα τοῦ Δ.Σ. ἔναντι τῆς Ε. Ε. Ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον εἰς ὡρισμένα ζητήματα, τὸ Δ.Σ. δὲν ἐπεμβαίνει παρὰ ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ λάβῃ μίαν ἔνστασιν ἢ μίαν ἀναφορὰν παραπόνων διὰ μίαν δημοπρασίαν. Ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔκαμα καὶ θὰ παρακαλέσω εἰς τὴν σελίδα 9, ἐὰν δὲν ἔχετε μελετήσει τὸ νομοσχέδιον νὰ δοθῇ ἡ δέουσα προσοχὴ εἰς τὴν παρατήρησιν αὐτὴν ἡ ὁποία γίνεται ἐκ μέρους τοῦ κ. Κουμουτσοπούλου, μὲ τὸν ὁποῖον συμφωνῶ ἀπολύτως καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσαρμόσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἡ παρατήρησις αὐτὴ λέγει τὰ ἑξῆς: «Ὁ Σύμβουλος Ι. Κουμουτσόπουλος, μειοψηφῶν ἐπὶ τῆς διατυπώσεως τῶν ἐν λόγῳ διατάξεων φρονεῖ ὅτι τὸ Δ. Σ., ὅπερ διοικεῖ ὑπευθύνως τὸν Ὀργανισμὸν καὶ διαχειρίζεται τὴν περιουσίαν αὐτοῦ, δέον καὶ νὰ δύναται νὰ ἀποφασίζῃ ἐπὶ πασῶν ἐν γένει τῶν ὑποθέσεων τούτου, ἀσχέτως ἂν τμῆμα αὐτῶν ὑπήχθη χάριν τῆς διευκολύνσεως τῆς ἐσωτερικῆς λειτουργίας τοῦ ἔργου τῆς Διοικήσεως καὶ τῆς ταχείας λήψεως ἀποφάσεων, ὑπὸ τὴν μερικωτέραν ἁρμοδιότητα ἄλλων ὀργάνων ὡς οἱονεὶ ἐκπροσώπων τούτου ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς δικαιοδοσίας του». Νὰ ἐπεμβαίνῃ δηλαδὴ οἴκοθεν, λέγει ὁ κ. Κουμουτσόπουλος, τὸ Δ. Σ. Εἶναι μία παρατήρησις καθαρῶς ἀντικειμενικὴ καὶ παρακαλῶ νὰ δοθῇ ἡ δέουσα προσοχή. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Τίποτε ἄλλο δὲν ἔχω νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βερνῖκος ἔχει τὸν λόγον.

§198Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ ἀσκήσω κριτικὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου, νομίζω ὅμως ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἀναγνώσει τὸ ἐδάφιον Βʹ ἄρθρον 14 τοῦ Κανονισμοῦ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν διαπίστωσιν τοῦ ἀπαιτουμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν δι’ ἀπαρτίαν. Ἔπρεπε κατ’ ἐλάχιστον νὰ εὑρισκώμεθα ἐδῶ 100 βουλευταί.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουν, εἶναι εἰς τὰς αἰθούσας.

§200Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Συζητοῦμεν περὶ σοβαρωτάτου θέματος καὶ ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει καὶ ψηφίζει τὸ νομοσχέδιον θίγον τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς, δηλαδὴ τὴν Ἑλλάδα ὁλόκληρον παρουσίᾳ 30 βουλευτῶν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι θέαμα τὸ ὁποῖον ταιριάζει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§201ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κάμετε ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§202Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Δὲν ἔχομεν καὶ ἡμεῖς βουλευτὰς διὰ νὰ κάνωμεν ἔνστασιν. Νὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον.

§203Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριοι συνάδελφοι, παρηκολούθησα μὲ μεγάλην ὑπομονὴν τὴν προσπάθειάν σας νὰ παρατείνετε τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία, δι’ ἐμὲ στερεῖται σκοποῦ, ἀπὸ τῆς ἑξῆς ἀπόψεως, ὅτι ἐδῶ εἶναι ἀποδεδειγμένον καὶ τὸ ἐδήλωσα κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν εἶναι παρὰ ἀντιγραφὴ τοῦ ἰσχύοντος νόμου. Ἔχει δηλαδὴ περιωρισμένην σημασίαν καὶ ἀποστολὴν καὶ ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ διαμορφώσῃ τὸ ὄργανον τῆς διοικήσεως καὶ ἐπὶ πλέον νὰ δημιουργήσῃ τὰς δυνατότητας τῆς ἀποσπάσεως ὡρισμένων δημοσίων ὑπαλλήλων λόγῳ εἰδικότητος διὰ τὸ πρῶτον ἔτος. Δὲν ἐνόμιζα, ὅτι θὰ ἐλάμβανεν αὐτὴν τὴν ἔκτασιν ἡ συζήτησις καὶ φοβοῦμαι ὅτι ὑπάρχει καὶ λόγος πολιτικὸς πλέον.

§204ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (Ἀντιπολιτεύσεως). Ὄχι, ὄχι.

§205Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν διαμαρτύρομαι δι’ αὐτό. Εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἀκούσω πᾶσαν παρατήρησιν καὶ νὰ συζητήσω πᾶσαν ἄποψιν, ἀλλ’ ὅταν φθάνετε εἰς τὸ σημεῖον νὰ συστήσετε τὴν διακοπὴν τῆς συζητήσεως δι’ αὔριον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἀνταποκρίνεσθε εἰς αὐτὴν τὴν ὑπομονὴν ποὺ ἐπιδεικνύω.

§206Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡμεῖς δὲν θελήσαμε νὰ ὑποβάλωμεν ἔνστασιν ἀπαρτίας, ἀλλ’ εἶναι καθῆκον τῶν βουλευτῶν νὰ παρακολουθοῦν τὰς συζητήσεις καὶ ὄχι νὰ παρατηρῆται τὸ ἄηθες τοῦτο φαινόμενον νὰ παριστάμεθα ἐδῶ 30 βουλευταί. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος ἔκαμε μίαν παρατήρησιν εἶχε πλῆρες δίκαιον νὰ τὴν κάμῃ καὶ νομίζω ὅτι εἶναι καθῆκον τῆς πλειοψηφίας τοὐλάχιστον νὰ ἐξασφαλίζῃ ἕνα ἐπαρκῆ ἀριθμὸν βουλευτῶν. Ἐὰν ἡμεῖς δὲν ἐπιμένωμεν ἐπὶ τῆς ἐνστάσεως, εἶναι ἀκριβῶς διότι θέλομεν νὰ προχωρήσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ θὰ σᾶς ὑπομνήσωμεν ὅτι συνεδριάζει ἡ Βουλὴ αὐτὴν τὴν στιγμὴν μὲ 30 βουλευτάς.

§207Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐὰν αὐτὸ ἀφεώρα τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος δὲν θὰ εἶχα ἀντίρρησιν.

§208Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐδήλωσα προηγουμένως καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν εἶναι δήλωσις συνήθης, ὅτι δὲν εὑρίσκομαι ἐπὶ τοῦ βήματος ὡς ἀντιπολιτευόμενος βουλευτής, ἀλλ’ ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ ναυτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅλαι αἱ τάξεις ἐκπροσωποῦνται ἀνέκαθεν. Δυστυχῶς ὁ Ἑλληνικὸς ναυτικὸς κόσμος εἶχε τὸ ἀτύχημα σχεδὸν ποτὲ νὰ μὴ ἐκπροσωπηθῇ, διότι ὅταν κατὰ τὴν περίοδον 1946–1950 εὑρίσκετο ὡς ἐκπρόσωπος τύποις ἐν τῇ Βουλῇ Ἕλλην ἐφοπλιστής, συνεχῶς εὑρίσκετο εἰς τὸ Λονδῖνον. Λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι σήμερον δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὁ ἔγκριτος ἐκ Σαντορίνης συνάδελφος, κ. Νομικός, ὁ ὁποῖος, εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ αὐτὸ ἐνδιαφέρον θὰ ἐπεδείκνυε διὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἐδήλωσεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι συνέχεια τοῦ προηγουμένου νομοσχεδίου. Ἐδήλωσα προηγουμένως καὶ εἰς τὴν πρώτην μου ἄνοδον ἐπὶ τοῦ βήματος, ὅτι δὲν εὑρίσκομαι ὡς ἀντιπολιτευόμενος βουλευτὴς ἐπ’ αὐτοῦ καὶ δηλώνω, ὅτι ὑπῆρξα ἀντίθετος καὶ ἐπολέμησα, εὑρισκόμενος ἐκτὸς τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο. Τὴν αὐτὴν γνώμην εἶχα, καὶ ἔχω, διὰ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, ὅπως καὶ σήμερον νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῶν μεθόδων αὐτῶν νὰ ὀρθοποδήσῃ ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς, δι’ αὐτὸ καὶ ἐχρησιμοποίησα τὴν διαπίστωσιν ποὺ ἔχει κάμει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσίν του ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ὅτι δηλαδὴ ὅλα αὐτὰ τὰ συστήματα τῆς κρατικοποιημένης ἐπιχειρήσεως τοῦ Ο.Λ.Π., τῆς εἰσόδου διὰ θυρῶν ἢ διὰ φεγγιτῶν τῆς πολιτικῆς, ὁδηγοῦν εἰς διάλυσιν τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ πιστεύσῃ καὶ γνωρίζει, ὅτι τρέφω ἀπέραντον ἐκτίμησιν εἰς τὸ πρόσωπόν του, ὅτι δὲν ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει διὰ νὰ κωλυσιεργήσω, ἀλλὰ διότι ἐπιθυμῶ νὰ τὸν βοηθήσω, καὶ τὸ γνωρίζει τοῦτο, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων. Φέρω ἐδῶ τὴν φωνὴν καὶ τὰ συμπεράσματα τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν. Εἴχομεν πολύωρον συμβούλιον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον συμμετέσχον οἱ ἐγκριτότεροι ἐκπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐφοπλισμοῦ, ὀνόματα ποὺ δημιουργοῦν αὐτὸ ποὺ λέγεται Ἑλληνικὴ ναυτιλία καὶ αἰσθάνομαι βαθυτάτην τιμὴν ἐγὼ ὁ μικρός, ὁ ἀσήμαντος, νὰ ἐκπροσωπῶ τὸ μεγαλειωδέστερον κεφάλαιον τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς, τὴν Ἑλληνικὴν ναυτιλίαν. Πιστεύω, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω, ὅ,τι ἠμπορῶ διὰ νὰ ἀνοίξουν οἱ πόρτες τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας.

§209Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κάμνετε ἕνα λάθος, κ. συνάδελφε. Ἕκαστος βουλευτὴς ἐκπροσωπεῖ ἐδῶ ὅλας τὰς τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἶσθε τακτικὸς καὶ σᾶς σεβόμεθα, ἀλλὰ δὲν ἐκπροσωπεῖτε μόνον σεῖς τὸν ἐφοπλιστικὸν κόσμον τῆς χώρας.

§210Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Δυστυχῶς, κ. συνάδελφε, ὁ ἀριθμὸς τῶν παρισταμένων βουλευτῶν, Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν ἀποτελεῖ ἐνίσχυσιν τῶν ἀπόψεών σας. Ἄρα, δὲν ὑπάρχει ἡ συναίσθησις τῆς ἀξίας τοῦ ναυτικοῦ θέματος, κ. συνάδελφοι. Ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 3 ἔχει οὕτω: «Τὸ Δ. Συμβούλιον διοικεῖ... (ἀναγινώσκει)...». Καθίσταται ὄργανον κενὸν ἀξίας καὶ περιεχομένου ὅταν ἔχῃ δικαίωμα νὰ ἐπιληφθῇ ἐπὶ τῶν θεμάτων ἐκείνων ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἔχουν ἁρμοδιότητα τὰ ἄλλα ὄργανα. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἄλλη διατύπωσις διὰ τῆς ὁποίας θὰ παρέχεται εἰς τὸ Δ. Συμβούλιον τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιλαμβάνεται ἐπὶ παντὸς θέματος ἀγομένου ἐνώπιον αὐτοῦ. Δύο εἶναι τὰ βασικὰ σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ διορισμὸς τοῦ Προέδρου καὶ ἡ σύστασις τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἄνευ σημασίας. Δὲν ἔθιξα τὸ ζήτημα τοῦ Προέδρου, διότι γνωρίζω, ὅτι θὰ ἦτο ἀπώλεια χρόνου. Ἡ διάταξις θὰ περάσῃ, διότι εἶναι εἰλημμένη ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἑπομένως θὰ ματαιοπονοῦσα. Ἐπὶ τοῦ ἄλλου ὅμως θέματος, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ, διότι ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις, δὲν νομίζω, ὅτι ἐξυπηρετεῖ τὸν Ὀργανισμόν. Ἐν πρώτοις ὁ ἀξιότιμος καθηγητὴς τοῦ Πολυτεχνείου ἀμφιβάλλω ἐὰν θὰ ἔχῃ τὸν καιρὸν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰ θέματα τῶν φορτηγίδων κλπ. τοῦ λιμένος ἢ τῶν διαμαρτυριῶν τῶν ἐργατῶν ἢ μὲ τὴν α ἢ β αἴτησιν. Προτείνω, λοιπόν, ἡ διατύπωσις νὰ γίνῃ ὡς ἑξῆς: «Ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ ........ (ἀναγινώσκει)........». Ὁ Κεντρικὸς Λιμενάρχης Πειραιῶς εἶναι ὁ ἀμεσώτερον ἐπικοινωνῶν μὲ ὅλους τοὺς παράγοντας τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Μαζὶ μὲ τὸν Πρόεδρον τοῦ ΟΛΠ ἀποτελεῖ τὴν δυάδα, τὴν χαρακτηρίζουσαν τὰ τοῦ λιμένος περισσότερον οἱουδήποτε ἄλλου ἀπὸ ἀπόψεως κρατικῆς ἐξουσίας. Οἱ δύο αὐτοὶ πλαισιοῦνται ἀπὸ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τῶν Τελωνείων Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς ἐπαφὴν καθημερινῶς μὲ τὸ σύνολον τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου. Ἄρα ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία σκοπὸν θὰ ἔχῃ νὰ δίδῃ τὰς γενικὰς κατευθύνσεις, θὰ πρέπει νὰ ἀπαρτίζεται ἀπὸ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὸν λιμένα, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν ἔννοιαν τοῦ λιμένος. Τοιουτοτρόπως ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ δυνηθῇ νὰ ἐξυπηρετήσῃ καλύτερον καὶ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ὀργανισμοῦ τὸν ὁποῖον, ἐπειδὴ εἶναι γνωστὸν ποῖος θὰ εἶναι, ἐπιθυμῶ πραγματικῶς νὰ βοηθήσω νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὸ ἔργον του. Νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν θίγει τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 3. Ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ ἔχει τὴν ἑξῆς δικαιοδοσίαν «........ ...... (ἀναγινώσκει)......». Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ πρέπει ν’ ἀποκτήσῃ τοιαῦτα δικαιώματα, διότι μοιραίως θὰ φέρωμεν ἀρχῆθεν τὸ προσωπικὸν εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπήν. Δὲν νομίζω, ὅτι δὲν θὰ γίνουν καταχρήσεις καὶ δὲν θὰ θιγοῦν ὑπάλληλοι εὑρισκόμενοι εἰς ἀντίθεσιν μὲ τοὺς ἰθύνοντας ἐκ τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι μοιραίως θὰ πλαισιώσουν τὴν νέαν Διοίκησιν. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δοθοῦν τὰ δικαιώματα αὐτὰ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν τὰ ἐκ τοῦ Κώδικος τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων δικαιώματα καὶ τοῦ Κανονισμοῦ τοῦ ΟΛΠ. Ἐπὶ τῶν ἄλλων ἄρθρων ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐπανέλθω, ἐλπίζων, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν θὰ τὸ θεωρήσῃ ὡς κωλυσιεργίαν.

§211Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ ἄρθρον 3 εἶναι τὸ βασικώτερον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ κάμω τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις. Ἡ μία εἶναι ἡ οὐσιαστικωτέρα. Ἡ δευτέρα ἔχει τὴν σημασίαν της ἀπὸ ἀπόψεως συστάσεως τοῦ ὀργάνου τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς. Κύριοι, τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νομοσχεδίου περιέχει τὸ ὀλέθριον κακὸν τῆς συλλογικῆς εὐθύνης εἰς μίαν ὑπόθεσιν, ὅπου πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἷς καὶ μόνον ὑπεύθυνος διὰ τὴν καλὴν ρύθμισιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Νομίζω ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις καὶ ὡς Ἀντιπολίτευσις καὶ ὡς Κυβέρνησις ἐτόνισεν ἐπανειλημμένως, ὅτι ἐκ τῶν βασικῶν αἰτιῶν τῆς πλημμελοῦς ἀποδόσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν διαφόρων ὀργανισμῶν δημοσίου δικαίου ἦτο ὅτι ἡ εὐθύνη δὲν ἐντοπίζεται ποτὲ εἰς ἕνα πρόσωπον, ἀλλ’ ἐπεκτείνεται εἰς περισσότερα ὑπὸ τὴν μορφὴν συλλογικῆς εὐθύνης, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ ἀπόδοσις νὰ μηδενίζεται, περίπου. Μὲ καταπλήσσει πράγματι τὸ ὅτι εἰς τὸν ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἔχῃ τοιαύτην ταχύτητα καὶ τοιαύτην εὐελιξίαν εἰς τὰς ἀποφάσεις του, ὅπου πράγματι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὁ ἕνας ὑπεύθυνος διὰ πάντα, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ παραβιάζει αὐτὴν τὴν βασικὴν καὶ προγραμματικὴν ἀρχὴν διὰ τῆς ὑπαγωγῆς αὐτοῦ τοῦ περιέργου καθεστῶτος, ὅπου συγχέονται προσωπικαὶ καὶ συλλογικαὶ εὐθῦναι. Διότι, πῶς θὰ διοικηθῇ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός; Ὁ Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου φαίνεται ὅτι θὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην τῆς Διοικήσεως, ἀλλ’ οὐδαμόθεν ἐμφαίνεται ὅτι πράγματι θὰ εἶναι ὁ ὑπεύθυνος διὰ τὴν Διοίκησιν. Ὁ πρόεδρος τοῦ Δ. Σ. δὲν ἔχει περισσότερα δικαιώματα ἀπὸ ὅ,τι ἔχει ἕνας συνήθης πρόεδρος συλλογικοῦ ὀργάνου. Ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ πάλιν δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα ἢ δικαιώματα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα νὰ καθιστοῦν τὴν παρουσίαν του, ἀποφασιστικήν. Ἐὰν ἐπὶ πλέον λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψει του τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 5 καθ’ ἣν ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς γίνεται ἕνας συνήθης τμηματάρχης, καταλήγει εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς διοικεῖται ἀπὸ συλλογικὰ ὄργανα. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ συλλογικοῦ ὀργάνου, ἤδη ἀνεπτύχθησαν ἀρκετὰ καὶ δὲν χρειάζεται νὰ ἐπανέλθω. Ἐλπίζω, μὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας θὰ φέρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς, νὰ τὸ κάμῃ κάπως καλλίτερον. Ἀλλ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὴν σύνθεσίν της, βεβαίως αἱ ἀντιρρήσεις μας πρέπει νὰ εἶναι ριζικαί, διότι φαίνεται ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς—ἐὰν ἐπιτρέπῃ τὴν ἔκφρασιν—δὲν ἀντελήφθη τὶ πάει νὰ κάμῃ διὰ τοῦ ἄρθρου 3. Καθορίζει τὸ συλλογικὸν ὄργανον— ὥστε δὲν πρόκειται περὶ προσωπικοῦ ὀργάνου—τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ὑπεύθυνον διὰ τὴν καθημερινὴν λειτουργίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ συνιστᾷ τὸ συλλογικὸν αὐτὸ ὄργανον πῶς; Ἀπὸ τρεῖς κατ’ ἐξοχὴν ἀναρμόστους διὰ τοιαῦτα θέματα ὑπαλλήλους. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου, καθὼς φαίνεται θὰ εἶναι δικαστής. Νομίζω ὅτι ἀτυχεστέρα ἐκλογὴ δὲν μποροῦσε νὰ ὑπάρξῃ. Δὲν ἐκφράζομαι διὰ τὸ πρόσωπον τοῦ διαπρεποῦς δικαστικοῦ λειτουργοῦ, τὸ ὁποῖον ἐξέλεξεν ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν γνωρίζω καὶ ποῖος εἶναι. Ἀλλὰ βεβαίως δικαστὴς θὰ ἀπεκλείετο ἐντελῶς νὰ τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς ἑνὸς τοιούτου ὀργανισμοῦ. Κατόπιν ἔρχεται ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Τί σχέσιν ἔχει ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου εἰς τὴν καθημερινὴν ρουτίναν, εἰς τὴν Διοίκησιν τῆς ζωῆς αὐτοῦ τοῦ πνεύμονος τοῦ ναυτικοῦ τῆς Ἑλλάδος, τοῦ σπουδαιοτέρου λιμανιοῦ τῆς Ἑλλάδος, τί ἔχει νὰ συνεισφέρῃ αὐτός; Καὶ ἐπίσης τί ἔχει νὰ συνεισφέρῃ ὁ καθηγητὴς τῶν λιμενικῶν ἔργων ἐν τῷ Μετσοβείῳ Πολυτεχνείῳ. Διατὶ διαπομπεύομεν τὴν ἔννοιαν τοῦ καθηγητοῦ τόσον πολύ; Διότι αὐτὸ συμβαίνει. Θέλομε νὰ βάλωμεν ἕναν ἄνθρωπο δικό μας εἰς ἕνα ὀργανισμὸν καὶ τὸν περιστοιχίζομεν μὲ δύο ἢ τρεῖς διὰ νὰ καλύψωμεν τὴν εὐθύνην του.

§212Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Σᾶς εἶπα ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ βάλω ἕνα δικό μου, εἶχα πιέσεις τεραστίας διὰ νὰ βάλω πολιτικὸν πρόσωπον.

§213Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σεῖς κύριε Ὑπουργὲ, θέλετε νὰ βάλετε ἕνα δικαστικόν. Διατὶ δὲν λέγετε ὁ δικαστὴς αὐτὸς θὰ εἶναι ὁ δερβέναγας τῆς ὑποθέσεως. Ἀλλὰ τί κάνετε; Πᾶτε καὶ τὸν βάζετε μεταξὺ δύο ἐκ τῶν ἀναρμοδίων ἀνθρώπων καὶ κατόπιν θέλετε νὰ προοδεύσῃ ἡ ὑπόθεσις αὐτή· τὸ μόνον ποὺ θὰ ἐπιτύχετε εἶναι νὰ ἐπέλθῃ πλήρης σύγχυσις καὶ αὔριον νὰ μὴ εὑρίσκωμεν ποῖος θὰ εἶναι ὁ ὑπεύθυνος.

§214Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἡ ἁρμοδιότης τῶν διαφόρων ὀργάνων κανονίζεται ἀναλόγως μὲ τὴν ἀξίαν τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα χειρίζονται. Λέγομεν ὅτι ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Διευθυντοῦ θὰ ἐκτείνεται μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 10 ἑκατομμυρίων καὶ τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς μέχρι 200 ἑκατομμυρίων. Αὐτὸ δὲν ἔχει τὴν στενὴν ἔννοιαν τῆς ἀσκήσεως διοικήσεως, διότι διοικητικῶς ἀσκεῖται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον καὶ τὸν Γενικὸν Διευθυντήν. Ἀλλὰ καθημερινῶς σχεδὸν παρουσιάζονται 10–15 θέματα, ἀντικείμενα σοβαρώτατα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπασχολῆται συνεχῶς τὸ Συμβούλιον διὰ νὰ ἐξετάζῃ τὰ θέματα αὐτὰ καὶ νὰ ἀποφασίζῃ ἐπ’ αὐτῶν. Εἶναι περισσότερον διαχειριστική, οἰκονομικὴ ἡ ἁρμοδιότης τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς παρὰ διοίκησις, διότι ἡ διοίκησις θὰ γίνῃ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον καὶ τὸν Γενικὸν Διευθυντήν.

§215Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θέλετε νὰ τὴν κάμετε οἰκονομικήν; τόσο τὸ χειρότερον. Ποίαν ἁρμοδιότητα θὰ ἔχῃ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν θεμάτων ἢ τῆς Διαχειρίσεως τοῦ ΟΛΠ ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ἢ ὁ καθηγητὴς τοῦ Πολυτεχνείου; Ἐδῶ πέρα θὰ ἔχετε χίλια δυὸ θέματα τὰ ὁποῖα θὰ ἀντιμετωπίζῃ ἐν τῇ λειτουργίᾳ του ὁ Ὀργανισμός, καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπεν ἡ σύστασις τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς αὐτά. Νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθοτέρα ἡ τροπολογία τοῦ κ. Βερνίκου καὶ δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βογιατζῆ. Δηλαδὴ συμφωνῶ νὰ τοὺς ἀφήσετε τρεῖς. Ἀλλὰ κάμετε τὴν σύνθεσιν ὡς ἑξῆς: Ὁ ἕνας νὰ εἶναι ὁ Λιμενάρχης, διότι ὁ Λιμενάρχης εἶναι ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος γνωρίζει τὰ προβλήματα, ὁ δεύτερος νὰ εἶναι ὁ ἐκπρόσωπος τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ εἰδικώτερον τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου, οὕτως ὥστε νὰ κάμετε ἕνα ὄργανον τὸ ὁποῖον νὰ ἠμπορῇ ἔστω καὶ συλλογικῶς κάπως νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς αὐτὴν τὴν ἀποστολήν.

§216Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ ἐπανεξετάσω τὸ ζήτημα μέχρι τῆς δευτέρας συζητήσεως.

§217Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Αὐτὰς τὰς δύο παρατηρήσεις ἤθελα νὰ κάμω, ὅτι πρῶτον ἐκπλήσσομαι διότι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀναθέτει τὴν Διεύθυνσιν ἑνὸς κλάδου ὀργανισμοῦ οὐχὶ εἰς ἄτομον, ἀλλ’ εἰς συλλογικὸν ὄργανον καὶ δεύτερον, ὅτι τὸ συλλογικὸν αὐτὸ ὄργανον δὲν εἶναι τοιαύτης ἐκθέσεως ὥστε νὰ μᾶς παρέχῃ τὴν στοιχειώδη ἐμπιστοσύνην, ὅτι θὰ ἠμπορῇ ἐπαρκῶς καὶ ἱκανοποιητικῶς νὰ ἐπιληφθῇ τῶν θεμάτων τῆς καθημερινῆς λειτουργίας τοῦ Ὀργανισμοῦ κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν καὶ ἀποφασιστικόν.

§218Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ζίγδης καθὼς καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ὑπεστήριξαν, ὅτι ἡ ἐκλογὴ δικαστικοῦ λειτουργοῦ δὲν εἶναι ἐπιτυχής· μέχρις ἑνὸς σημείου εἶμαι σύμφωνος. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε πρὸ ἡμερῶν, ὅτι ἡ ἐκλογὴ τοῦ δικαστικοῦ προσώπου διὰ νὰ προεδρεύσῃ τοῦ ΟΛΠ, δηλαδὴ νὰ ἀσκήσῃ ἔργα Διοικήσεως, φέρει καθαρῶς προσωρινὸ χαρακτῆρα. Πράγματι, διὰ τὴν μεταβατικὴν αὐτὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν διεξάγονται δικαστικαὶ ἀνακρίσεις ἐπὶ τῷ τέλει νὰ διαπιστωθοῦν, ἐὰν ὑπάρχουν πολιτικαὶ εὐθῦναι τοῦ μέχρι σήμερα ἀσκήσαντος τὸ ἔργον τῆς Διοικήσεως, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ χρησιμοποίησις τοῦ δικαστικοῦ προσώπου. Ἀλλὰ γενικῶς οἱ δικαστικοὶ ἐντιμότατοι καὶ χρησιμώτατοι διὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης, δὲν εἶναι κατάλληλοι διὰ τὸ ἔργον τῆς διοικήσεως. Ἀλλ’ ἐδῶ πρόκειται μόνον περὶ μεταβατικῆς περιόδου.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 ἐπερατώθη· ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Παπαμαντέλλου, ἡ ὁποία δὲν γίνεται δεκτὴ καὶ ἄλλη τοῦ κ. Βογιατζῆ, τὴν ὁποίαν δέχεται ὁ κ. Ὑπουργός.

§220Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Ἐκάματε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν, κ. Ὑπουργέ;

§221Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Θὰ τὴν μελετήσω.

§222Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Τὴν ἰδικήν μου τροπολογίαν, κ. Ὑπουργέ.

§223Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἀναλόγως μὲ τὴν ἀπονομὴν τῶν ἁρμοδιοτήτων καταλογίζονται αἱ εὐθῦναι.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§225ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 4ον. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§227Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δύο καινοτομίας εἰσάγει τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου. Ἡ πρώτη εἶναι ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Δημ. Ἔργων διορίζει ἀνώτερον Δικαστικόν, ὡς Πρόεδρον τοῦ Δ.Σ. τοῦ ΟΛΠ καὶ ἡ δευτέρα, ὅτι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ ΟΛΠ δύναται νὰ εἶναι ἀνώτερος Δημόσιος ὑπάλληλος. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν πρώτην φρονοῦμεν ὅτι ἡ ἐκλογὴ δὲν θὰ εἶναι ἡ ἁρμόζουσα, διότι ὁ Ὀργ. Λιμένος Πειραιῶς ἔχει ζητήματα Ναυτιλιακά, οἰκονομικά, ἐμπορικά, τελωνειακά, προβλήματα ἐργατικά, ζητήματα τεχνικά, ἡ μελέτη καὶ ἡ ρύθμισις τῶν ὁποίων προϋποθέτει εἰδικὴν μόρφωσιν καὶ πεῖραν, προσέτι δὲ διοικητικὰς ἱκανότητας, δὲν γνωρίζω δὲ ἂν ὁ διορισθησόμενος κ. Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν εἶναι ὁ κατάλληλος. Τὰ αὐτὰ δύνανται νὰ ἐπαναληφθῶσι καὶ διὰ τὸν Γεν. Διευθυντήν, οἱοσδήποτε ἀνώτερος ὑπάλληλος Δημόσιος εἶναι ἀκατάλληλος, διότι ἔχει μόρφωσιν μονόπλευρον, εἶναι γνώστης τῶν ζητημάτων μὲ τὰ ὁποῖα ἀσχολεῖται καὶ δὲν ἔχει τὴν πολύπλευρον μόρφωσιν ποὺ χρειάζεται ὁ Γεν. Διευθυντὴς τοῦ λιμένος. Ἐκτὸς αὐτοῦ εἰς τὸν ΟΛΠ ὑπηρετοῦσιν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι, παρ’ ὅλα τὰ θρυλούμενα καὶ ᾀδόμενα καὶ ἔντιμοι εἶναι καὶ μόρφωσιν ἀνωτάτην ἔχουσιν καὶ πεῖραν ἀποκτηθεῖσαν ἐκ τῆς μακροχρονίου ὑπηρεσίας καὶ γνώσεις ἐκμεταλλεύσεως τοῦ λιμένος ἔχουσι, διότι ἐπεσκέφθησαν καὶ ἐμελέτησαν τοὺς μεγαλυτέρας λιμένας τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς—εἰδικῶς ἀποσταλέντες ὑπὸ τοῦ ΟΛΠ, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ καθέξωσι τὴν θέσιν ταύτην διὰ προαγωγῆς—καὶ θὰ θιγῶσιν, ἐὰν τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν, ἀνώτερος δημόσ. ὑπάλληλος καὶ μάλιστα ἀνίδεος τῶν ἐργασιῶν τοῦ λιμένος. Τοῦτο συνέβη ἐπὶ τοῦ προκατόχου τοῦ σημερινοῦ Γεν. Διευθυντοῦ κ. Μπουζάνη, ὅστις δυνάμει τοῦ Νόμου 1559)50 διώρισεν ἐπὶ συμβάσει 12 ὑπαλλήλους ἀνωτέρους ἐκτὸς τοῦ ΟΛΠ, οἱ ὁποῖοι παρ’ ὅλην τὴν καλήν των διάθεσιν, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ συνεργασθῶσιν ἁρμονικῶς μετὰ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΛΠ καὶ πρὸς βλάβην τῶν συμφερόντων αὐτοῦ. Ἀπὸ τὴν σκέψιν αὐτὴν ὁρμώμενος, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Δημοσ. Ἔργων τῆς τελευταίας Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ὅταν ἐγεννήθη ζήτημα πληρώσεως τῆς θέσεως τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ. Ἐπέμεινα καὶ ἐπίεσα τὸν ἤδη Γεν. Διευθυντὴν τοῦ ΟΛΠ κ. Ἀντώνιον Μαρῆν, ὅστις ὑπηρέτει ὡς Γεν. Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημ. Ἔργων, ἄλλοτε Νομάρχην Καστορίας καὶ Διευθυντὴν τοῦ Διοικητικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Νέον μὲ μόρφωσιν Νομικήν, μὲ ξένας γλώσσας, ἔντιμον, μὲ διοικητικὰς ἱκανότητας νὰ θέσῃ ὑποψηφιότητα διὰ τὴν θέσιν τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ ΟΛΠ, ἠμπόδισα μάλιστα τοῦτον νὰ μεταβῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπου ἐκαλεῖτο ὑπὸ τοῦ ΟΗΕ, ἵνα μεταβῇ ἐπὶ κεφαλῆς ἀποστολῆς εἰς χώρας μικρᾶς ἀναπτύξεως, διὰ τὴν Διοικητικὴν ὀργάνωσιν καὶ τὴν ὀργάνωσιν τῆς Κοιν. Προνοίας· οὗτος ἐδέχθη καὶ εὐτυχῶς τὸ Δ. Συμβούλιον τοῦ ΟΛΠ τὸν προετίμησε τῶν ἄλλων ὑποψηφίων καὶ τὸν διώρισα δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ Β. Δ. Εἶμαι εὐτυχὴς διότι τὸν συνεβούλευσα νὰ ὑποβάλῃ ὑποψηφιότητα, διότι ἡ ὑπηρεσία του εἶναι ἄψογος ἀπὸ πάσης ἀπόψεως, εἰργάσθη ἀόκνως, ἀνεμόρφωσε τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἔκαμεν οἰκονομίας 27 περίπου δισεκατομμυρίων εἰς τὸν ΟΛΠ, δὲν ἐκομματίσθη, μὴ διορίσας οὐδένα, μὲ δυὸ λόγια, προσέφερε κατὰ τὸ ὀλιγόμηνον διάστημα τῆς θητείας του, πολλὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Λιμένος. Αὐτὸν λοιπὸν τὸν Γεν. Διευθυντήν, τὸν ἀπολύετε διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νόμου, κ. Ὑπουργέ. Δικαίωμά σας. Θέλετε ἄνθρωπον τῆς ἐμπιστοσύνης σας. Δὲν ζητῶ νὰ τὸν κρατήσετε εἰς τὴν θέσιν του, ζητῶ μόνον ν’ ἀπαλείψητε τὸ ὅτι τοῦ χορηγεῖτε δύο μηνῶν μισθούς· δὲν ζητῶ νὰ τὸν πληρώνετε δι’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως μετὰ τοῦ ΟΛΠ τῶν δύο ἐτῶν, διότι ὁ ΟΛΠ εὑρίσκεται εἰς ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν. Νὰ μὴ λάβῃ οὐδεμίαν ἀποζημίωσιν. Ὁ ἐκλεκτὸς αὐτὸς ἀνώτατος ὑπάλληλος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τύχῃ τῆς μεταχειρίσεως ἑνὸς κλητῆρος Ὑπουργείου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἱκανοποιηθῇ ἠθικῶς ἐὰν ἀπαλειφθῇ ἡ ἀποζημίωσις τῶν δύο μηνῶν. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν κάμνω πρὸς ὑμᾶς, κ. Ὑπουργέ.

§228Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὸν κ. Ντεντιδάκην. Ἡ ἀρχὴ αὕτη ἡ ὁποία καθιεροῦται πλήττει τοὺς μονίμους ὑπαλλήλους, τῶν ὁποίων χαλαροῦται τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ὑπηρεσίαν, κατὰ τῆς ἀρχῆς δὲ ταύτης τάσσεται καὶ ὁ ὑπαλληλικὸς κῶδιξ. Παρακαλῶ συνεπῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἀπαλήψει τὴν σχετικὴν διάταξιν.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§230Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ οὐσία τοῦ νομοσχέδιον εἶναι εἰς τὸ ἄρθρον 4. Ὅλαι αἱ διευθετήσεις αἱ ὁποῖαι γίνονται διὰ τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου, ἠδύναντο νὰ γίνουν βάσει τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας, διότι κατὰ τὸν νόμον 1630 καὶ ἐπιμελητὴν τῶν δημοσίων ἔργων καὶ ἐκτελεστικὴν ἐπιτροπήν, διὰ πράξεως, ἠδύνατο νὰ ὁρίσῃ. Κύριοι βουλευταί, δὲν περισσεύουν εἰς τὴν Ἑλλάδα οὔτε αἱ προσωπικότητες, οὔτε οἱ εἰδικοὶ ἄνθρωποι. Ἕνα σφάλμα ποὺ κάμνουν ἑκάστοτε αἱ Κυβερνήσεις εἶναι, ὅπου εὑρίσκουν κανένα εἰδικὸν ἢ κατάλληλον ἄνθρωπον τὸν προστατεύουν καὶ δὲν χρησιμοποιοῦν ποτὲ τὸν εἰδικὸν καὶ τὸν κατάλληλον αὐτὸν ἄνθρωπον. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εὗρε εἰς τὸν ΟΛΠ ἕναν Γενικὸν Διευθυντήν, ὁ ὁποῖος κατὰ σύμπτωσιν, εἶναι συμπολίτης μου, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι ὁμολογουμένως ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος εἰς τὴν κατάλληλον θέσιν. Καὶ αὐτὸν τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν θέλει, διὰ νόμου εἰδικοῦ, νὰ τὸν ἀπολύσῃ καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ταπεινωτικὸν καὶ ἀπαράδεκτον δι’ ἡμᾶς. Ὁ νόμος ἐπίσης λέγει ὅτι τὸν ἀπολύει καὶ τοῦ δίδει διμήνους ἀποδοχάς. Πῶς διέφυγε τῆς προσοχῆς τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, τοῦ ὁποίου τὴν κρίσιν καὶ τὸ ἦθος οἱ πάντες ἀναγνωρίζομεν, νὰ ὑπογράψῃ εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «..... .....(ἀναγινώσκει).....». Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅταν λέτε, ὅτι θέλετε διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ ἐμφυσήσητε νέαν ἠθικὴν πνοὴν εἰς τὸν ΟΛΠ, πῶς ἔρχεσθε καὶ πλήττετε, τὴν σημερινὴν σύνθεσιν τοῦ λιμένος, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐντιμωτάτους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι κατέβαλον ἀξιεπαίνους προσπαθείας διὰ νὰ βελτιώσουν τὸν ΟΛΠ, ἀλλὰ περισσότερον τὸν Γενικὸν Διευθυντήν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας ἄνθρωπος ποὺ προσέφερε μέχρι σήμερον ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα; Εἶναι ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ὡς σύμβουλον ἔχει τὴν νομιμότητα. Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς διῆλθε κάποτε ἀπὸ τὴν Καστοριά, ὅπου ὑπηρέτησε ὡς Νομάρχης καὶ ἰδοὺ τί γράφει σήμερον μία ἐφημερὶς τῆς Καστοριᾶς, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν «... ...... (ἀναγινώσκει)......».

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐφημερὶς ὁμιλεῖ διὰ τὸ ἄρθρον; (Κωδωνοκρουσίαι).

§232Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πλήττεται ἕνας ἄνθρωπος...

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου νὰ ὁμιλήσητε.

§234Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴν τὴν ὥραν δὲν εἴμεθα νομοθέται εἴμεθα δικασταὶ καὶ καταδικάζομεν ἕναν ἄνθρωπον. Ἐγὼ θὰ ζητήσω νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος ποὺ ὁμιλεῖ διὰ τὴν ἀποζημίωσιν. Δὲν καταδέχεται ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς νὰ πάρῃ ἀποζημίωσιν. Ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ τῆς Καστοριᾶς «Φωνὴ τῆς Καστοριᾶς», λέγει τὰ ἑξῆς..... «...... (ἀναγινώσκει)......».

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε εἰς τὸ θέμα, σᾶς ἀφαιρῶ τὸν λόγον, καθῆστε κάτω. Ἐπὶ τοῦ 4ου ἄρθρου νὰ ὁμιλήσητε μόνον.

§236Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἔχει ἄμεσον σχέσιν αὐτὸ ποὺ διαβάζει ὁ κ. συνάδελφος μὲ τὸ ἄρθρον 4.

§237Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐδῶ πρόκειται νὰ καταδικάσητε τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Ο.Λ.Π. μὲ ἀτιμωτικὸν θάνατον, δίδοντες 2 μισθούς. Δὲν θὰ κάμετε, ὅτι θέλετε.

§238Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐφ’ ὅσον τὸ ἄρθρον 4 ἀφορᾷ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, ὁ κ. συνάδελφος εὑρίσκεται ἐν τῷ θέματι. Ἀνέγνωσε τὴν ἐφημερίδα διὰ νὰ ἀποδείξῃ τὴν ἱκανότητα τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Ἡ κρίσις ἑκάστου εἶναι διάφορος. Ἀκόμη καὶ ἂν ἐρωτήσετε συναδέλφους ἀνήκοντας εἰς τὴν παράταξίν σας, θὰ ἴδητε νὰ διατυπώνουν διαφόρους ἀπόψεις καὶ κρίσεις. Ἔχετε ὑποχρέωσιν, μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν νὰ ὑπεραμυνθῆτε τῆς ὑπολήψεώς του.

§239Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος τὸν ὁποῖον ἀπολύετε σεῖς, ψηφίζοντες μίαν διάταξιν καὶ δίδοντες εἰς αὐτὸν ἀποζημίωσιν 2 μηνῶν, προσέφερε πολλὰς ὑπηρεσίας.

§240Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τὸν γνωρίζω ἀπὸ πολλοῦ. Ὅταν ἀνέλαβα τὸ Ὑπουργεῖον ἦλθε καὶ μοῦ εἶπε: Ἡ παραίτησίς μου εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν σας. Τοῦ εἶπον νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν θέσιν του, διότι δὲν ἠξεύρω πῶς θὰ κατευθύνῃ τὸ θέμα ἡ Κυβέρνησις. Ἦλθε πάλιν μετὰ ἕνα μῆνα καὶ μοῦ λέγει: Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποβάλω τὴν παραίτησίν μου, διότι θέλω νὰ φύγω καὶ διότι ἡ Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ θέλῃ νὰ τοποθετήσῃ ἄλλο πρόσωπο. Δὲν ἐδέχθην τὴν παραίτησίν του. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ τοποθετήσῃ πρόσωπον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπραγματοποίει τὴν πολιτικήν της, ἐκάλεσα τὸν κ. Μαρῆ καὶ τοῦ εἶπα: Ἐπέστη ἡ στιγμὴ νὰ σᾶς ἀπαλλάξω τῶν καθηκόντων σας. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, μοῦ εἶπε, δὲν παραιτοῦμαι, ἐὰν θέλετε ἀπολύσατέ με. Ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ τὸν ἀπολύσω.

§241Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἀφοῦ τὸν ἀπολύετε εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐξάρωμεν αὐτὸ τὸ πρόσωπον τί προσέφερεν. Αὐτός, ὁ ὁποῖος ἀπολύεται μὲ ἀποδοχὰς δύο μηνῶν, παρέλαβε εἰς τὸν Ο.Λ.Π. τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν εἰς τὰς 16 Αὐγούστου καὶ ἀπὸ ἕναν ἀπολογισμόν, τὸν ὁποῖον ἔκαμε τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, ἔκαμε τὰ ἑξῆς: «Περιέκοψε τὰς πιστώσεις.... (ἀναγινώσκει)....». Καὶ προσέφερεν ὑπηρεσίας κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ποὺ ὠφέλησε σημαντικῶς τὸν Ὀργανισμόν. Νομίζω λοιπόν, ὅτι.... (Θόρυβος).

§242Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Θὰ κάμωμεν συνεδρίασιν καὶ αὔριον, ἐὰν κάμετε, ὅτι κάμνετε καὶ δὲν θὰ τελειώσωμεν σήμερον.

§243Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω, ὅτι....

§244Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ προχωρήσωμεν ταχύτερον, ἐὰν ὁ κ. Πρόεδρος δεικνύῃ ὀλιγωτέραν νευρικότητα.

§245Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ τὸ ἐδάφιον 2, τοῦ ἄρθρου 4, ἀφορᾷ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον προσέφερε σημαντικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ΟΛΠ καὶ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν γνώμην μου προσέφερεν ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸ Κράτος, νομίζω, ὅτι ὁ τρόπος τῆς διατυπώσεως τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι προσβλητικὸς διὰ τὰς προσωπικότητας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐλάχισται εἰς τὸν τόπον μας καὶ θὰ συστήσω καὶ θὰ παρακαλέσω, ὅπως ἡ ἀποζημίωσις τῶν 2 μηνῶν ἀποσβεσθῇ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ....

§246Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δύναται νὰ παραιτηθῇ, ἀλλὰ τὴν δικαιοῦται ἐκ τοῦ νόμου.

§247Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐφ’ ὅσον τὴν δικαιοῦται ἐκ τοῦ νόμου, ἂς διαγραφῇ.

§248Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τὸ διαγράψωμεν, διότι δὲν τὸ ἔβαλον διὰ νὰ μειώσω τὸν ἄνθρωπον. Μὲ ἔφερον ὅμως πρὸ δυσχεροῦς θέσεως. Ὅταν ἤδη εἶχον λάβει ἀπόφασιν τοποθετήσεως ἄλλου εἰς τὴν θέσιν αὐτήν, ὅταν τὸν παρεκάλεσα νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ὑπόσχεσίν του, μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν ἠμποροῦσε νὰ φύγῃ. Τὸ νομοσχέδιον ἦτο κατατεθειμένον καὶ ἠναγκάσθην νὰ φέρω νέον νομοσχέδιον, μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν. Δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν νὰ μειώσω τὸν ἄνδρα.

§249Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Χθὲς ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις ἓν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου καταργεῖ Συμβάσεις καὶ καθορίζει ἀποζημιώσεις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι προφανὴς καταστρατήγησις τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Κράτους. Ἐκλόνισε σήμερον τὴν Βουλὴν ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ νομοσχεδίου, διότι νομίζομεν, ὅτι, ὅταν θελήσετε νὰ καταστρέψετε μίαν Σύμβασιν, ἡ ὁποία ἔχει συνταχθῆ νομοτύπως, θὰ ἐδίδατε εἰς τὸν ἀπολυόμενον ὑπάλληλον τὴν ἀποζημίωσιν, ἡ ὁποία προβλέπεται ἐκ τοῦ νόμου. Ἡ ἐπίκρισις τοῦ κ. Εἰσηγητοῦ καὶ ἡ ἰδική μου ἐπέμβασις αὐτὸ τὸ νόημα εἶχε. Πρέπει ἐντίμως νὰ παράσχωμεν εἰς αὐτούς, τῶν ὁποίων θίγομεν τὴν Σύμβασιν, τὴν ἀποζημίωσιν τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ νόμος. Αὐτὸ τὸ νόημα εἶχεν ἡ παρέμβασίς μου.

§250Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὀφείλει νὰ καταβάλῃ τὸ Κράτος ἀποζημίωσιν 4 ἐτῶν.

§251Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πόση εἶναι ἡ διάρκεια τῆς Συμβάσεως;

§252Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς.

§253Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, δὲν ἔχω γνῶσιν τοῦ πράγματος. Δὲν γνωρίζω οὔτε ποῖος εἶναι ὁ κ. Μαρῆς, ἢ ποία εἶναι ἡ θέσις τοῦ Γ. Διευθυντοῦ. Ἀλλὰ μὲ σοκάρει, ὅταν ἐρχώμεθα μὲ μίαν διάταξιν νὰ καταργήσωμεν Συμβάσεις, τὰς ὁποίας ὑπέγραψε τὸ Κράτος, νὰ σχίσωμεν τὰς Συμβάσεις τοῦ Κράτους. Αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν προάγει τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Ἕλληνος πολίτου πρὸς αὐτὸ τὸ περίφημον Κράτος. Διότι τί θὰ γίνῃ τέλος πάντων; Κάθε Κυβέρνησις ποὺ θὰ ἔρχεται αὐτὸ θὰ κάμνῃ; Εἶναι, κύριοι, ζήτημα ἠθικῆς τάξεως, τὸ ὁποῖον πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ μὲ ἕνα σύστημα ἄλλο, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται παρεξηγήσεις.

§254Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὑπάρχουν ὡρισμέναι θέσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὸν χαρακτῆρα θέσεως πολιτικῆς. Ἐγὼ δὲν τὰς θεωρῶ ὡς τοιαύτας, ἀλλὰ δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι εἰς τὰς μεγάλας αὐτὰς θέσεις πρέπει νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις πρόσωπα, τὰ ὁποῖα νὰ τῆς ἐμπνέουν ἐμπιστοσύνην. Αὐτὸ δημιουργεῖ τὴν ἀνωμαλίαν. Θὰ ηὐχόμην καὶ ἐγὼ νὰ ὑπῆρχε τρόπος καταργήσεως, διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ ἀνωμαλία αὐτή. Ἄλλωστε, ὑπεύθυνος διὰ τὴν δημιουργίαν τῆς καταστάσεως αὐτῆς εἶναι αὐτός, τοῦ ὁποίου ὑπεραμύνεσθε.

§255Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σᾶς εἶπον, ὅτι ἀγνοῶ πλήρως τὴν ὑπόθεσιν. Ἡ ἀπάντησις εἰς ὅσα εἴπατε εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἀντὶ νὰ ἔχωμεν αὐτὰς τὰς θέσεις τὰς ὁποίας καθορίζετε ἐπὶ συμβάσει, νὰ τὰς κάμωμεν θέσεις ἀνακλητῶν ὑπαλλήλων. Τὸ ἴδιον ἄλλωστε θέμα δημιουργεῖται εἰς ὅλας τὰς θέσεις, ὅπως ἐνεφανίσθη καὶ προχθὲς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τῆς ραδιοφωνίας. Δημιουργοῦμεν θέσεις ἐπὶ συμβάσει καὶ ἐὰν αὔριον, ὃ μὴ γένοιτο, ἔλθῃ μία ἄλλη Κυβέρνησις, εἶναι σωστὸν αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἄφησε τὴν δουλειά του, νὰ τὸν ἀπολύσωμεν καὶ νὰ τοῦ εἴπωμεν: «ἄντε, πήγαινε σπίτι σου;». Δὲν εἶναι ἐμφάνισις ἐντίμου Κράτους αὐτό. Διὰ τοῦτο καὶ μόνον ἐγώ, ἀνεξαρτήτως, χωρὶς νὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καμμίαν ὡρισμένην περίπτωσιν, λέγω, ὅτι καὶ ἐὰν ἔγινε κάτι κακῶς εἰς τὸ παρελθόν, κάποτε πρέπει νὰ σταματήσῃ τὸ κακόν.

§256Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Παραμονὰς ἐκλογῶν ὅμως ἔγιναν συμβάσεις.

§257Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀφήσατέ τα αὐτά. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς παρακαλῶ νὰ προστατεύσητε τὴν συζήτησιν, διότι ὁ κ. Βασιλᾶτος θέλει νὰ κατεβάζῃ πάντοτε τὴν συζήτησιν εἰς διαπληκτισμοὺς πεζοδρομίου.

§258Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν ὑπάρχει πρόθεσις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου νὰ μειώσῃ τὸν ἄνδρα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον νομίζει ἡ Κυβέρνησις ἀναγκαῖον εἶναι, ὅτι διὰ νὰ εὐοδωθῇ τὸ ἔργον της, πρέπει νὰ ἐμπιστευθῇ τὴν ὑπόθεσιν εἰς ἀνθρώπους τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως.

§259Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ,..........

§260Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Θέλετε νὰ κάμωμεν συζήτησιν ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει. Εἶσθε ἀντιπολίτευσις καὶ εἴπατε, ὅτι ὁ κ. Μπουζάνης ὑπῆρξεν ὁ ἰδανικώτερος διευθυντής. Ποῖος τὸν ἠδίκησε; Ἐγώ; Πρόκειται περὶ θέματος προσωπικῆς κρίσεως.

§261Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τοιούτου.

§262Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὅταν ἐπὶ τῶν προσώπων ὑπάρχει διαφωνία, πῶς θέλετε νὰ συμφωνήσω μαζί σας;

§263Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐγὼ σᾶς προτείνω.

§264Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργ.). Ὅταν διὰ τὸ πρόσωπον αὐτὸ ὑπάρχουν καὶ μεταξύ σας διαφωνίαι, δὲν ἠξεύρω τὶ νὰ εἴπω.

§265Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σᾶς προτείνω τὸ ἑξῆς: Ἀπολύσατέ τον ἄνευ ἀποζημιώσεως, εἶναι ἐντιμότερον, παρὰ νὰ τοῦ δίδετε ἕνα ἐξευτιλιστικὸν ποσόν.

§266Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν εἶχον καμμίαν πρόθεσιν νὰ τὸν μειώσω. Ἀντιθέτως, ἠθέλησα νὰ φύγῃ μετὰ τιμῶν. Μοῦ ἐδημιούργησεν ὅμως τὴν ἀνάγκην νὰ λάβω τὸ μέτρον αὐτὸ διὰ τῆς ἀρνήσεώς του.

§267Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Παρουσιάζεται ἕνα ἠθικὸν πρόβλημα. Εἰς τὸ ἑξῆς μὲ τὰς συμβάσεις θὰ εὑρεθῆτε πολλὲς φορὲς ὑποχρεωμένοι νὰ τὰς καταργήσετε. Δημιουργεῖται ἕνα ἠθικὸν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον καλὸν εἶναι ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της καὶ νὰ πάρῃ μίαν γενικὴν γραμμὴν διὰ νὰ μὴ ἐμφανίζεται τὸ φαινόμενον ὁ ἕνας ὅταν ἀπολύεται νὰ λαμβάνῃ ἀποζημίωσιν 2 μηνῶν καὶ ὁ ἄλλος 2 ἐτῶν.

§268Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν προσέθεσα τὴν διάταξιν αὐτὴν διὰ νὰ τὸν μειώσω. Ὁ σκοπός μου ἦτο νὰ μὴ δημιουργηθῇ μεγάλη δαπάνη. Δίδω ἐξηγήσεις, ὅτι δὲν εἶχον καμμίαν πρόθεσιν νὰ τὸν μειώσω.

§269Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Καὶ ἐγὼ ὑπεραμύνομαι τοῦ κ. Μαρῆ, ὑπῆρξεν Νομάρχης Καστοριᾶς. Ἐφ’ ὅσον ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ δηλοῖ, ὅτι δὲν μειοῦται, δὲν τὸ θεωρῶ προσβλητικόν.

§270Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Μαρῆν, θεωρῶ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὡς ἱκανοποιητικήν. Ἐπειδὴ τὸ ζήτημα τῶν συμβάσεων ὑπαλλήλων εἶναι γενικώτερον ζήτημα καὶ ἀφορᾷ πολλὰς τοιαύτας περιπτώσεις, ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα μὲ ἕνα ἑνιαῖον τρόπον. Νομίζω, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις νὰ ἀξιώσωμεν νὰ πάρουν ὅλας τὰς ἀποδοχάς. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω, ἐξετάζοντες ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς οὐσίας τὸ θέμα, ὡς πρὸς τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν ὅστις παρακληθεὶς ν’ ἀναλάβῃ μίαν ὑπηρεσίαν, προσήρμοσε τὴν ἰδιωτικήν του ζωὴν καὶ τὰς ὑποθέσεις του μὲ τὰς ἐκ τῆς συμβάσεως ἀπορρεούσας ὑποχρεώσεις καὶ δικαιώματα, τοῦτον δέ, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸν πετάξωμεν δίδοντάς του 2 μηνῶν ἀποζημίωσιν, οὔτε πάλιν νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ πάρῃ δύο ἐτῶν ἀποδοχάς, θὰ ἤθελον, λέγω, νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ τοῦ δοθῇ μία ἱκανοποιητικὴ ἀποζημίωσις. Καὶ τοῦτο μετὰ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν ὑπάρχει ζήτημα ἠθικὸν καὶ ἀποκαθίσταται πλήρως. Πέραν αὐτοῦ, διὰ τὸ ἄρθρον 4 ὑπάρχουν ὡρισμέναι παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ΑΣΔΥ καὶ εἰς αὐτὰς κυρίως θέλω νὰ ἀναφερθῶ. Ἡ πρώτη παρατήρησις ἀνεπτύχθη ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου κ. Πολυζωγοπούλου. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ κάποια δυνατότης εἰς τοὺς ἤδη ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους νὰ ἠμποροῦν νὰ καταλάβουν τὴν θέσιν τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ. Πρέπει κάποιο μέτρον νὰ ληφθῇ διὰ νὰ ὑπάρχῃ κάποια ἐξέλιξις τῶν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν ὑπηρετούντων ἱκανῶν ὑπαλλήλων. Εἰς τὴν αὐτὴν ἔκθεσιν ἀναφέρονται καὶ αἱ ἑξῆς παρατηρήσεις. Ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς ὑποπέσῃ εἰς παραπτώματα κλπ. νὰ ἀπολύεται. Ἡ ἀπόλυσις λέγει ὁ εἰσηγητὴς τοῦ ΑΣΔΥ εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ εἰς αὐτὸ συμφωνῶ ἀπολύτως καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Ὡς πρὸς τὴν τρίτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου, παρατηρεῖ ὁ εἰσηγητὴς τοῦ ΑΣΔΥ, ὅτι δὲν διαλαμβάνονται κωλύματα διὰ τὰ προσόντα τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, κωλύματα, τὰ ὁποῖα διαλαμβάνονται εἰς τὸν Ὑπαλληλικὸν Κώδικα. Εὑρίσκω ὀρθὴν τὴν παρατήρησιν αὐτήν.

§271Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἠμπορεῦν νὰ μποῦν αὐτά.

§272Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Ὡς πρὸς τὴν πλήρωσιν τῶν θέσεων δι’ ἀνωτέρων Δημ. Ὑπαλλήλων, κάμνει μίαν παρατήρησιν ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀποζημιώσεις τὰς ὁποίας ἠμποροῦν νὰ πάρουν. Τὴν εὑρίσκω ὀρθήν. Τίποτε ἄλλο δὲν ἔχω νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μαυριδόγλου ἔχει τὸν λόγον.

§274Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δύο λέξεις θὰ εἴπω διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Βασιλᾶτον, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Μαρῆς διωρίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν.

§275Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶπον παραμονὰς ἐκλογῶν, ἀπεκδέχεται τὰς συνεπείας.

§276Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Ὁ κ. Μαρῆς δὲν διωρίσθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ἐξελέγη ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ

ΟΛΠ.

§277Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν ἔθιξα τὸν κ. Μαρῆν, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ τιμῶ τὸν ἄνθρωπον πολλῷ μᾶλλον ἐφ’ ὅσον δὲν τὸν γνωρίζω. Ἐτέθη ἕνα γεγονὸς ὅτι αἱ συμβάσεις πρέπει νὰ εἶναι σεβασταὶ καὶ νὰ μὴ καταγγέλλωνται καὶ ἀπήντησα ὅτι παραμονὰς ἐκλογῶν ὁ ὑπογράφων μίαν σύμβασιν ἀποδέχεται καὶ τὰς συνεπείας, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκυρωθῇ. Ὑπάρχει δὲ ἀπειρία τοιούτων συμβάσεων.

§278Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Εἶναι εὐτυχὴς σύμπτωσις, ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις περιβάλλει μὲ τὴν ἀγάπην της. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἕνα πρᾶγμα, ὅτι ἦτο ἀτυχὴς ἡ σκέψις του νὰ βγάλῃ τὸν κ. Μαρῆν, διότι ὁ κ. Μαρῆς δὲν εἶναι κομματικὸς διευθυντής. Σᾶς λέγω ἕνα πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἰς τὸν κ. Μαρῆν προετάθη ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν νὰ γίνῃ ὑποψήφιός του, ἐπίσης τοῦ προετάθη καὶ ἀπὸ τοὺς Φιλελευθέρους καὶ τὴν ΕΠΕΚ καὶ εἶπεν, ἐγὼ εὑρίσκομαι μακρὰν τῶν κομμάτων. Καὶ δι’ αὐτὸ ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς τὸν περιβάλλει διὰ τῆς ἀγάπης του καὶ τοῦ ἐζήτησε νὰ πάῃ εἰς τὸ κόμμα του, διότι δὲν εἶναι κομματικὸς Διευθυντής. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐπῆγε καὶ τοῦ ζήτησε νὰ τοῦ ὑποβάλῃ τὴν παραίτησίν του καὶ τὴν ὑπέβαλε. Τοῦτο τὸ ἔκαμε, κύριε Ὑπουργέ, διότι ἐὰν ἐνθυμῆσθε, ἅμα τῇ ἀναλήψει τῆς ἀρχῆς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, αἱ ἐφημερίδες ἔγραψαν ὅτι τὸν Διευθυντὴν τοῦ ΟΛΠ ἡ Κυβέρνησις θὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Μαρῆς ἱκανοποιεῖται πλήρως ἐκ τῆς γενομένης δηλώσεως, ὅτι δὲν εἶναι μείωσις τοῦ κ. Μαρῆ ἡ ἀντικατάστασίς του, ἀλλ’ εἶναι μέσα εἰς γενικὰ πλαίσια ἡ ἀντικατάστασίς του.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Κουντούρης.

§280Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου καθορίζονται αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ ΟΛΠ. Μὲ τὰς ἁρμοδιότητας ταύτας, καθίσταται φανερὸν ὅτι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς ἀποκτᾷ πλέον καθαρῶς ὑπηρεσιακὸν χαρακτῆρα. Ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον 5, καθορίζει τὰς ἁρμοδιότητάς του, ὥστε νὰ τοῦ δίδῃ καθαρῶς ὑπηρεσιακὸν χαρακτῆρα, ἐνῷ τὸ ἄρθρον 4 ὁρίζει πῶς ἐκλέγεται, δι’ αὐτό, εἶναι ἀνάγκη, ἐν τῇ συζητήσει τοῦ τρόπου τοῦ διορισμοῦ του, νὰ ἀναμνησθῶμεν τῶν ἁρμοδιοτήτων του, αἱ ὁποῖαι καθορίζονται διὰ τοῦ ἑπομένου ἄρθρου. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς ἔχει πλέον καθαρῶς ὑπηρεσιακὸν χαρακτῆρα καὶ τὰ ἔργα του εἶναι τοιαῦτα καὶ αἱ ἁρμοδιότητές του, ὥστε νὰ πρέπῃ μᾶλλον νὰ εἶναι πρόσωπον, τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ μεγάλην πεῖραν τῆς ὅλης λειτουργίας τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ἀκόμη καὶ τῶν παραμικροτέρων λεπτομερειῶν, διότι λέγουσιν αἱ ἁρμοδιότητές του εἰς τὸ παρακατιὸν ἄρθρον ὅτι τοποθετεῖ καὶ τοὺς ἐργάτας. Ποῦ θὰ ἐργάζωνται οἱ ἐργάται; Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο πολὺ καταλληλότερον πρόσωπον, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν τῶν ἁρμοδιοτήτων, εἷς ἐκ τῶν Διευθυντῶν, τῶν σημερινῶν, τοῦ ΟΛΠ, ὁ ὁποῖος καὶ πεῖραν μακρὰν ἔχει ἐκ τῆς ὑπηρεσίας του καὶ ὅλην τὴν ἄλλην ἀπαιτουμένην κατάρτισιν, διὰ νὰ ἐκτελῇ καλῶς τὰς ἁρμοδιότητας, τὰς ὁποίας τοῦ παρέχει τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Διὰ τοῦτο, συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν κατέθεσεν ὁ κ. Πολυζωγόπουλος καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἦτο πολὺ πλέον ὠφέλιμον, διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἐὰν ὁ Γενικὸς του Διευθυντὴς ἐξελέγετο μεταξὺ τῶν κεκτημένων μεγάλην πεῖραν σήμερον ὑπηρετούντων Διευθυντῶν. Ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς καὶ διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους, θὰ ἦτο μία τόνωσις τοῦ ζήλου των, τὸ νὰ γνωρίζουν ὅτι δύνανται νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ ἀνωτάτου βαθμοῦ τῆς ἱεραρχίας ἐν τῷ Ὀργανισμῷ. Ἀπεναντίας, ἀποτελεῖ αἰτίαν μειώσεως τοῦ ζήλου των καὶ τῆς ὀρέξεώς των, τὸ νὰ γνωρίζουν ὅτι πάντοτε θὰ εὑρίσκωνται κάτω ἀπὸ ἕναν ἄλλον, τὸν ὁποῖον ἔξωθεν ἡ Κυβέρνησις θὰ θέσῃ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὀργανισμοῦ. Φρονῶ ὅτι καὶ αἱ δύο αὗται αἰτίαι συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας, οἵαν κατέθεσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Πολυζωγόπουλος καὶ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ ἐγκρίνῃ τὴν τροπολογίαν ταύτην.

§281Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Ἐκτὸς τῶν ὅσων ἀνέπτυξαν οἱ κ. κ. Ζίγδης καὶ Κουντούρης θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει τὸ ἑξῆς: ὅτι δημιουργεῖται ἕνα δίκαιον παράπονον καὶ τρόπον τινα ἐξυπηρετεῖται μία κωλυσιεργία τῶν Διευθυντῶν τῶν μονίμων, οἱ ὁποῖοι σαμποτάρουν τὴν προσπάθειαν τοῦ ἑκάστοτε Γενικοῦ Διευθυντοῦ, διότι βλέπουν πάντοτε τοὺς ἀνωτέρους αὑτῶν εἰσερχομένους ἔξωθεν. Ἐφ’ ὅσον ἔχομεν Πρόεδρον εἰσερχόμενον ἔξωθεν, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν Διοικητικὸν Συμβούλιον εἰσερχόμενον ἔξωθεν, Ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπὴν εἰσερχομένην ἔξωθεν, δίκαιον εἶναι νὰ μὴ ἀγνοήσωμεν τελείως τὸν παράγοντα τῶν ὑπαλλήλων καὶ νὰ παράσχωμεν καὶ εἰς αὐτοὺς τὴν δυνατότητα μιᾶς ἠθικῆς ἱκανοποιήσεως καὶ ἀνταμοιβῆς διὰ τῆς ἀνόδου των εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ.

§282Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Διατὶ δὲν τὸ ἐκάματε σεῖς;

§283Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, κύριε Ὑπουργέ, ὁ Διευθυντὴς δὲν εἶχε τὸν ὑπηρεσιακὸν χαρακτῆρα τὸν ὁποῖον ἔχει σήμερον. Ἦτο ἀκόμη ἰσχυρότερος ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ὀρθῶς, λοιπὸν τότε διωρίζετο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ εἶναι ἄνθρωπος τῆς ἐμπιστοσύνης της. Τώρα, ποὺ εἶναι καθαρῶς ὑπηρεσιακοί, δύναται νὰ εἶναι ἀπὸ αὐτὰς ταύτας τὰς ὑπηρεσίας.

§284Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Εἶναι ὀργανισμὸς τεράστιος μὲ τεράστια συμφέροντα. Εἶναι σὰν μία Τράπεζα. Δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον μας ὀργανισμὸς αὐτῆς τῆς ὁλκῆς, ὅπως τὸ Ι.Κ.Α. κ. ἄ., εἰς τὸν ὁποῖον νὰ ἔχῃ καθιερωθῇ αὐτὴ ἡ ἀρχή, διὰ φυσικῆς προαγωγῆς ἕνας ὑπάλληλος νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχετε τὸν κατάλληλον ἄνθρωπον νὰ τὸν ἐπιλέξετε καὶ νὰ τὸν διορίσετε, ἀλλὰ δὲν ἔχει καθιερωθῆ ἡ ἀρχὴ ὅτι διὰ φυσικῆς προαγωγῆς θὰ καταλαμβάνεται ἀπὸ μόνιμον ὑπάλληλον ἡ θέσις τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ.

§285Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Δὲν εἶπον διὰ φυσικῆς προαγωγῆς. Ἐκ τῶν τριῶν τῶν προτεινομένων ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου νὰ ἐπιλέγῃ ὁ Ὑπουργὸς ἕναν.

§286Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶμαι ἐναντίον τῶν ἀλεξιπτωτιστῶν, οἱ ὁποῖοι χωρὶς νὰ ἔχουν προσφέρει τίποτε εἰς μίαν ὑπηρεσίαν καταλαμβάνουν πάντοτε τὰς ἀνωτάτας θέσεις αὐτῆς. Ἡ κατάστασις αὐτὴ μαραίνει τὸν ζῆλον τῶν ὑπαλλήλων καὶ μειώνει τὸ ἐνδιαφέρον των διὰ τὴν ὑπηρεσίαν.

§287Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐπ’ αὐτοῦ ἔδωσα ἀπάντησιν τρεῖς φορὰς καὶ λέγω ὅτι δὲν δέχομαι οὐδεμίαν τροπολογίαν.

§288Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Ὅταν συνετάσσετο τὸ νομοσχέδιον αὐτό, οἱ συντάξαντες εἶχον ὑπ’ ὄψει των τὰ γραφεῖα Διοικήσεως τοῦ ΟΛΠ. Ὁ ΟΛΠ. εἶναι τὸ λιμάνι τοῦ Πειραιῶς, ὁ ὅρμος τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ἡ Δραπετσῶνα, τὸ Πέραμα, ὁ Σκαραμαγκᾶς. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ βάλωμεν Πρόεδρον, Συμβούλους καὶ Γενικὸν Διευθυντὴν ἀδαεῖς: Δὲν εἶναι πράγματα αὐτά;

§289Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὴν εὐθύνην τὴν ἀναλαμβάνω ἐγώ. Σᾶς ἐδήλωσα ἄλλως τε, ὅτι διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ δημιουργῶ μίαν μεταβατικὴν κατάστασιν, ἐπιφυλασσόμενος πολὺ συντόμως νὰ φέρω νομοσχέδιον πλῆρες, τὸ ὁποῖον θὰ θίξῃ θέματα γενικώτερον τοῦ ΟΛΠ. Σᾶς ἔδωσα τὴν ἐξήγησιν, διὰ νὰ διαλύσω ἐνδεχομένας ἀνησυχίας σας, προκαλουμένας ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἴσως τὸ παρὸν νομοσχέδιον παρουσιάζει κενά. Ἡ δήλωσίς μου ὅμως δὲν διέλυσε τὰς ἀνησυχίας σας καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι ἐγὼ ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην τῆς τοιαύτης διατυπώσεως τῶν ὅρων. Ἐγὼ διατυπώνω τὸν νόμον, ὅπως, κατὰ τὴν γνώμην μου, θὰ ἔπρεπε νὰ διατυπωθῇ καὶ λέγετε οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, ὅτι διετυπώθη κατὰ τρόπον ἀτυχῆ.

§290Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Συμβαίνει τὸ ἑξῆς ἰδιότυπον κ. Ὑπουργέ. Συνεχῶς πειραματιζόμεθα, εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ πληρώνουν, κυρίως οἱ ἀποζῶντες ἀπὸ τὸν λιμένα. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ἀντιμετωπίζομεν καὶ τὴν διάλυσιν καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ὑπεραμύνομαι.

§291Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸ θέμα εἶναι ζωηροῦ ἐνδιαφέροντος, ὅλων τῶν συναδέλφων, ἀλλὰ σεῖς τὸ παίρνετε, ὡς θέμα προσωπικόν.

§292Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ. Εἶναι θέμα Ἑλλάδος, εἶναι θέμα Ἐθνικόν.

§293ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει μία τροπολογία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ κ. Πολυζωγοπούλου, κ. βουλευταί, ἡ ὁποία σᾶς ἀνεγνώσθη. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τοῦ κ. Πολυζωγοπούλου;

§294ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§295ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 4ον ὡς ἔχει;

§296ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4ον ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 5ον. Δεκτόν;

§298ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, μὲ τὰς φραστικὰς διορθώσεις.

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν μὲ τὰς φραστικὰς διορθώσεις. Ἄρθρον 6ον.

§300Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔκανε μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ τὴν κάμῃ δεκτήν. Δι’ αὐτῆς ἐπιτρέπεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποσπάσῃ, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του, μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ 5, ὑπαλλήλους. Εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν ἐδέχθη νὰ περιληφθῇ καὶ ὑπάλληλος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ὀργάνωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ λιμένος.

§301Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 1, εἰς τὸ ἄρθρον 6, προτείνω νὰ προστεθῇ ἡ φράσις: «Τηρουμένων τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ Κώδικος». Διότι οὐδεμία ἐξασφάλισις τῶν ὑπαλλήλων ὑπάρχει, ὅτι θὰ κριθοῦν οὗτοι συμφώνως πρὸς τὰ προβλεπόμενα, ὑπὸ τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος προσόντα. Ἐπίσης ἐπρότεινα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅπως ἡ γνώμη τοῦ ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, εἶναι ὄχι ἁπλῶς συμβουλευτική, ἀλλὰ σύμφωνος. Νὰ τεθῇ λοιπὸν ἡ φράσις «Κατόπιν συμφώνου γνώμης τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου». Μᾶς ἐδηλώσατε δὲ κ. Ὑπουργέ, ὅτι τοῦτο, δὲν τὸ ἐδέχθητε.

§302Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Σᾶς παρέχω διαβεβαίωσιν, ὅτι πάντες θὰ κριθοῦν μὲ ἀντικειμενικότητα.

§303ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, τὸ ἄρθρον 6 γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§304ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§305ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Γίνεται δεκτὴ ἡ προσθήκη ἄρθρου ὑπ’ ἀριθ. 7, ὡς ἐπροτάθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ διεμορφώθη τελικῶς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, γενομένων ἀποδεκτῶν τῶν τροπολογιῶν τῶν κ. κ. Π. Ντεντιδάκη καὶ Γ. Βογιατζῆ;

§306ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§307ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὴ ἡ προσθήκη ἄρθρου, ὑπ’ ἀριθ. 7, ὡς ἐπροτάθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ διεμορφώθη τελικῶς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, γενομένων ἀποδεκτῶν τῶν τροπολογιῶν τῶν κ. κ. Π. Ντεντιδάκη καὶ Γ. Βογιατζῆ. Ἡ συζήτησις καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου ἐτερματίσθη. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου 1630)51 κυρωθέντος Α.Ν. 1559)50 «περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς», ὡς ἐτροποποιήθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μηνιαίας περιθάλψεως ἀποχωρούντων Ἀρχιερέων ἕνεκα νόσου ἢ γήρατος».

§308Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ ἄλλο νομοσχέδιον. Νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μὲ 20 καὶ 30 βουλευτάς. Δὲν εἶναι κατάστασις αὐτή.

§309ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τυπικόν, ὑπηρεσιακὸν εἶναι.

§310Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι βουλευταί, ἐκαθίσαμε μέχρι τὶς 1.30′ τὴν πρωΐαν. Διατὶ νὰ μὴ τὸ ψηφίσωμεν; (Θόρυβος).

§311ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ μεθαύριον Παρασκευήν;

§312ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§313ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις, καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 1.30′ π. μ.)