1953.03.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 21η

Τρίτη 3 Μαρτίου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Πιστεύω ὅτι δὲν πλανῶμαι, ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἀπαρτία. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Τζαννετάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς Καλαβρύτων κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, αἰτεῖται δεκαήμερον ἄδειαν, προκειμένου ν’ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὡσαύτως ὁ βουλευτὴς Χαλκίδος κ. Θ. Ταμβακᾶς, αἰτεῖται τὴν χορήγησιν ἀδείας προκειμένου ν’ ἀπουσιάσῃ τῶν συνεδριάσεων τοῦ Σώματος ἐπὶ τρίμηνον, διὰ λόγους ὑγείας. Ἐγκρίνει ἡ Βουλὴ τὰς αἰτουμένας ἀδείας;

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνονται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της εἰς τὰς αἰτηθείσας ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§6Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Λεωφορειούχων Ὑπεραστικῶν Ἀγόνων Γραμμῶν διαμαρτύρεται δι’ ἄστοχον καὶ μεροληπτικὴν μεταχείρισιν τοῦ ὅλου αὐτοκινητιστικοῦ ζητήματος παρὰ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Αὐτοκινητιστῶν καὶ ζητεῖ ἐφαρμογὴν μιᾶς ὀρθολογιστικῆς συγκοινωνιακῆς πολιτικῆς. Ὁ Σύνδεσμος τῶν Ἐφέδρων ἐκ μονίμων ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, στρατευθέντων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–45 ζητεῖ τροποποίησιν τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 74 τοῦ Α.Ν. 1851]51, περὶ συντάξεων, ἐπὶ τῷ τέλει ἀναγνωρίσεως ὡς συνταξίμων τῶν ἐτῶν στρατεύσεως διὰ τὰ μέλη του, ὡς ἔγινε καὶ διὰ τοὺς ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω ἄρθρου ἀποκατασταθέντας. Ὁ βουλευτὴς Καλαβρύτων κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πεταλωτῶν καὶ Σαγματοποιῶν Αἰγίου, παραπονουμένων, ὅτι ἡ ἐπέκτασις τοῦ αὐτοκινήτου καὶ εἰς τὸ τελευταῖον χωρίον τῆς ὑπαίθρου κατέστρεψεν τὸ ἐπάγγελμά των ὁλοσχερῶς καὶ ζητεῖ ἵνα μὴ ἀποθάνωσιν ἐκ πείνης, νὰ χορηγηθοῦν εἰς τὰ μέλη τοῦ Συλλόγου των μικρὸς ἀριθμὸς αὐτοκινήτων ὡς ἀποζημίωσις τοῦ καιρίως πληγέντος ἐπαγγέλματός των. Ἡ Ἕνωσις Ἑλλήνων Κονσερβοποιῶν ζητεῖ τὴν ἀνάθεσιν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς Βιομηχανίας Κονσερβῶν κατασκευῆς καὶ προμηθείας κονσερβῶν διὰ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις τῆς χώρας πρὸς ὑποστήριξιν τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας καὶ ἀπασχόλησιν ἐργατικῶν χειρῶν. Ὁ Ἐθνικὸς Σύλλογος Ἑλλήνων Προσφύγων ἐκ Ρωσσίας ζητεῖ τὴν διανομὴν εἰς τὰ μέλη αὐτοῦ κλήρου ἐκ τῆς ἐν τῇ δασικῇ περιοχῇ Κοτζᾶ–Ὀσμὰν Καβάλλας ἐκχερσωθείσης ἐκτάσεως. Αἱ Ὁμοσπονδίαι Βιοτεχνικῶν Σωματείων Σπάρτης, Θεσσαλονίκης καὶ Ἀθηνῶν διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην αὔξησιν ἐνοικίων. Ὁ Οἰκοδομικὸς Συνεταιρισμὸς Ἀστέγου Προσωπικοῦ Κυλινδρομύλων Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι παρὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν παραχώρησιν εἰς τὰ μέλη αὐτοῦ ἐκτάσεως ἐκ 15.000 τ.μ. ἀνηκούσης εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Διαχειρίσεως Ἀνταλλαξίμων Μουσουλμανικῶν Κτημάτων καίτοι ἡ Τοπικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Υ.Δ.Α.Μ.Κ. ἀπὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους ἐνέκρινε τὴν ἐπ’ ὀνόματί των πώλησιν τῆς ὡς ἄνω ἐκτάσεως. Ἀδελφαὶ καὶ γονεῖς πολιτικῶν συνταξιούχων Θεσσαλονίκης ζητοῦν βελτίωσιν τῶν συντάξεών των. Ὁ Ὀρθόδοξος Σύλλογος «Μέγας Ἀθανάσιος» Ἀθηνῶν ζητεῖ ἀπαγόρευσιν τῆς κυκλοφορίας ἐν Ἑλλάδι ξένων περιοδικῶν καὶ λοιπῶν ἐντύπων περιεχόντων φωτογραφίας γυμνῶν, ἵδρυσιν παιδικοῦ κινηματογράφου μὲ εἰδικὰς ψυχαγωγικάς, μορφωτικὰς καὶ ἠθοπλαστικὰς προβολὰς κ.λ.π. Ἡ Ἕνωσις Κατοίκων τοῦ Συνοικισμοῦ Ἀξιοῦ (Ρεζῆ– Βαρδὰρ) Θεσσαλονίκης ζητεῖ τὴν εἰς αὐτοὺς παραχώρησιν τῶν Κρατικῶν Οἰκημάτων, εἰς ἃ σήμερον διαμένωσιν ἐπὶ μισθώματι. Ὁ Γεωργικὸς Συνεταιρισμὸς Νεοκάστρου Ἠμαθείας ζητεῖ γεωργικὴν ἀποκατάστασιν καὶ ὁλοκλήρωσιν τῆς στεγάσεως τῶν μελῶν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ε. Λουλακάκης καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἡρακλείου Κρήτης αἰτουμένου τὴν λῆψιν μέτρων διευκολυνόντων τὰ ἀνοίγματα πιστώσεων καὶ αὔξησιν ὁρίου χρηματοδοτήσεως ἄνευ τιμολογίων. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Κερκύρας ζητεῖ ἄμεσον τοποθέτησιν τῆς πρὸ καιροῦ ἀποσταλείσης γεφυροκλίμακος εἰς τὸν λιμένα Κερκύρας, τὴν ἔναρξιν κατασκευῆς ἔργων λιμένος κ.λ.π. Ὁ Ἐλαιουργικὸς Πιστωτικὸς Συν)σμὸς Ἀραχώβης Βοιωτίας ζητεῖ χορήγησιν γεωργικοῦ κλήρου ἐκ τῶν ἀπαλλοτριουμένων κτημάτων Κωπαΐδος κλπ. Ἐπίσης ἀνακοινοῦται ἡ ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τζατζάνη καὶ Α. Βουλοδήμου ἔχουσα οὕτω: Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τζατζάνη καὶ Α. Βουλοδήμου, ἥτις κατεχωρήθη ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 87, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ διοικητικὰ ζητήματα τοῦ Πειραιῶς μελετῶνται ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν νόμων τῆς Ἀποκεντρώσεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

Ἀνακοινοῦνται ὡσαύτως τὰ κάτωθι: Οἱ κ.κ. Λ. Λαμπριανίδης (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καὶ Δ. Μπαμπᾶκος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως ἐκτελέσεως ὡρισμένων μεταφορῶν δι’ Ἑλληνικῶν πλοίων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μηνιαίας περιθάλψεως ἀποχωρούντων Ἀρχιερέων ἕνεκα νόσου ἢ γήρατος». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προκλήσεως γνωμοδοτήσεων ἐπὶ εἰδικῶν θεμάτων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Π. Πολυχρονίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως διατάξεων τινῶν τοῦ ψηφίσματος ΚΗʹ) 1947 «περὶ παροχῆς διευκολύνσεων διὰ τὴν ὑπὸ ἰδιωτῶν ἀνοικοδόμησιν». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Πρόκος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεων καὶ συμπληρώσεων τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου 1650]51 κυρωθέντος Α.Ν. 1559]50 περὶ ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βογιατζῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου 1650)51 κυρωθέντος Α. Ν. 1559)50 περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Βογιατζῆς καὶ Δ. Καρρὲρ καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου 1630)51 κυρωθέντος Α.Ν. 1559)50 «περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον, πρὸ τῆς ἡμερησίας Διατάξεως.

§8Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ τὴν προστασίαν τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως Ἐθνικὸν Ἵδρυμα, εἶχε τὴν ἔμπνευσιν καὶ τὴν πρωτοβουλίαν νὰ καθιερώσῃ τὴν ἑβδομάδα τοῦ Διδασκάλου, τῆς ὁποίας ἡ πρώτη ἡμέρα ἦτο ἡ χθές. Ὅπως προτάσσεται εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς ἑβδομάδος, ὁ σκοπὸς εἶναι διπλοῦς. Πρῶτον νὰ τιμηθῇ ὁ διδάσκαλος διὰ τὸ μεγάλον, τὸ πραγματικῶς μεγάλον ἐθνικὸν καὶ κοινωνικόν του ἔργον, τόσον ἀπὸ τὴν μακρὰν διαδρομὴν τῶν χρόνων τῆς δουλείας, ὅσον καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ σήμερον ἀκόμη, καὶ δεύτερον, εἶναι νὰ τοποθετηθῇ ὁ διδάσκαλος εἰς τὸ προσκήνιον τῆς κοινῆς γνώμης καὶ τοῦ ἐνδιαφέροντος αὐτῆς. Διότι, ὅλοι μας, ἀνεξαιρέτως, ἀλλὰ καὶ ὁ καθ’ ἕνας μας χωριστά, κ. Πρόεδρε, ὅταν ἀνατρέξωμεν εἰς τὸ παρελθόν, ἐνθυμούμεθα εἰς τὰ πρῶτα μας μαθητικὰ χρόνια, τὸν δημοδιδάσκαλον καὶ σταματῶ μέχρις αὐτοῦ τοῦ πλατωνικοῦ συναισθηματισμοῦ τὸ ἐνδιαφέρον μας καὶ πλέον οὐδὲν τούτου, ἐνῷ τόσα προβλήματα, καὶ μάλιστα μεγάλα προβλήματα, περιβάλλουν τὸν δημοδιδάσκαλον καὶ ὡς ἄτομον, καὶ ὡς ὄργανον τῆς πολιτείας. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἑβδομάδος τοῦ διδασκάλου, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, χρέος ἔχει νὰ διαδηλώσῃ τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἔθνους πρὸς τὸν διδάσκαλον, τὸν καρτερικὸν καὶ ἀκάματον αὐτὸν ἐργάτην τοῦ Ἔθνους, ὁ ὁποῖος διαπλάττει καὶ διαμορφώνει τὴν Ἑλληνικὴν νεότητα ἀπὸ τὰ πρῶτα της βήματα. Θὰ παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν υἱοθετῆτε τὴν ἄποψίν μου αὐτήν, νὰ εἰσηγηθῆτε, εἰς τὰ ἀξιότιμα μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅπως ὁρισθῇ μία ὥρα τῆς ἑβδομάδος αὐτῆς διὰ τὸν διδάσκαλον, διὰ νὰ ἀποδοθῇ καὶ ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὁ ὀφειλόμενος εἰς τὸν διδάσκαλον φόρος τιμῆς καὶ εὐγνωμοσύνης (Χειροκροτήματα).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ζητεῖτε δηλαδὴ νὰ δοθῇ μία ὥρα, διὰ νὰ προσέλθῃ ἀντιπροσωπεία τοῦ κόσμου τοῦ διδασκαλικοῦ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ;

§10Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε. Ρυθμίσατε τὸ ζήτημα, ὅπως νομίζετε σεῖς καλλίτερον.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι διατεθειμένος τὴν στιγμὴν ταύτην νὰ μακρηγορήσω ἐξαίρων τὸ ἔργον τοῦ Ἕλληνος διδασκάλου. Πιστεύω, ὅτι ἑρμηνεύω τὰ αἰσθήματα πάντων ὑμῶν, ἐὰν ἀπὸ τῆς ἕδρας ταύτης ἐκφράσω τὴν βαθεῖαν ἐκτίμησιν τοῦ ἔργου τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἐν τῷ συνόλῳ της, ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ τονίσω τὰ ἑξῆς: Τρεῖς ὑπῆρξαν, κατὰ τὴν μακρὰν ἱστορίαν τῆς Πατρίδος μας, αἱ μεγάλαι ἠθικαὶ δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι ἐστήριξαν αὐτὴν καὶ εἰς ἡμέρας εὐτυχεῖς, καὶ εἰς ἡμέρας σκοτεινάς. Ἡ Δικαιοσύνη, ἡ Ἐκκλησία καὶ ἡ Παιδεία. Πιστεύω, ὅτι πάντες ἐκτιμῶμεν τὸ ἔργον τοῦ Ἕλληνος διδασκάλου καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην, νομίζω, ὅτι ἐκφράζω σαφῆ ἐντολὴν τοῦ Σώματος, διατρανῶν τὴν βαθεῖαν ἐκτίμησιν τοῦ Ἔθνους πρὸς τὸν Ἕλληνα διδάσκαλον. Οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, οὐδ’ ἐκτὸς αὐτῆς, παραγνωρίζει τὸ ἔργον τῶν διδασκάλων μας, ὅλοι δὲ στρέφομεν εὐγνωμόνως τὴν σκέψιν μας, μάλιστα πρὸς τοὺς παλαιοὺς διδασκάλους μας, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ εὐτύχημα νὰ μὴ ἔχουν μεταξύ των τὰ ἐλάχιστα, εὐτυχῶς, ἀντεθνικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα παρεισέφρησαν εἰς τὴν τάξιν τοῦ εὐγενεστάτου τούτου σώματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Πατρὶς ἔχει ἐμπεπιστευμένην τὴν παίδευσιν καὶ ἠθικὴν μόρφωσιν τῶν τέκνων της, καὶ τὸ μέλλον αὐτῆς ταύτης τῆς Πατρίδος. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην, αἰσθάνομαι ἰδιαιτέραν ἱκανοποίησιν, διατρανῶν τὰ αἰσθήματα ταῦτα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, καὶ τερματίζων εὔχομαι, ἵνα καὶ ἐν τῷ μέλλοντι οἱ διδάσκαλοι ἀποτελέσουν τὸ βάθρον ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ στηριχθῇ τὸ μεγαλεῖον τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης).

§12Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμμερίζομαι ἀπολύτως τὰ αἰσθήματα, τὰ ὁποῖα διετράνωσεν ὁ ἀξιότιμος κ, συνάδελφος. Συμφωνοῦμεν ἀπολύτως εἰς ὅσα εἴπατε, κύριε Πρόεδρε. Εἶναι ὄντως χρέος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ διατρανώσῃ μὲ τὸν πλέον σαφῆ καὶ κατηγορηματικὸν τρόπον τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἔθνους πρὸς τοὺς διδασκάλους, διὰ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον προσφέρουν διὰ τὴν διαπαιδαγώγησιν τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας. Ὁ διδασκαλικὸς κόσμος ἐστάθη πάντοτε εἰς τὰς ἐπάλξεις τοῦ καθήκοντος, ἐὰν δὲ ὑπῆρξεν ὡρισμένος ἀριθμὸς ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι παρεξηγήθησαν ἢ ἐσκεμμένως ἠθέλησαν νὰ προσφέρουν κακὸν εἰς τὴν Πατρίδα, αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μειώσῃ τὸ ἔργον μεγάλο τὸ ὁποῖον ὁ διδασκαλικὸς κόσμος ἐπετέλεσεν. Οἱ διδάσκαλοι ἐκπληροῦν καθῆκον ἱερόν. Πάντοτε κατορθώνουν νὰ ἐμπνέουν εἰς τοὺς Ἑλληνόπαιδας, τὰ αἰσθήματα τῆς Πατρίδος, τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἀλληλεγγύης. Εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι πρέπει νὰ διατρανώσωμεν τὴν εὐγνωμοσύνην μας πρὸς τὸν κλάδον τῶν διδασκάλων. (Χειροκροτήματα).

§13ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι σύμφωνος νὰ ἐκφρασθῇ ἡ εὐγνωμοσύνη τοῦ Σώματος, πρὸς τοὺς Ἐθνικόφρονας, ὅμως, διδασκάλους (χειροκροτήματα), πρὸς ἐκείνους ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τηροῦν τὰς παραδόσεις τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τῆς θρησκείας, τῆς οἰκογενείας καὶ τῆς γλώσσης, ἡ ὁποῖα ὑπῆρξεν ἡ μητέρα τῶν γλωσσῶν, καὶ οὐχὶ πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὴν κατήντησαν δούλην τῶν γλωσσῶν. Διὰ τοῦτο τονίζω, ὅτι πρέπει, κυρίως, πρὸς τοὺς Ἐθνικόφρονας διδασκάλους νὰ ἐκφρασθῇ ἡ εὐγνωμοσύνη τοῦ Σώματος.

§14Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ὁ συνάδελφος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἀπουσιάζει καὶ ἐπειδὴ συμπίπτει νὰ ἔχω ὑπηρετήσει εἰς τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα, ὡς μέλος τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀπευθύνω μερικὰ λόγια, ἐξ ἀφορμῆς αὐτῆς τῆς ἐκδηλώσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἡ ὁποία τὴν ἐθεώρησε σκόπιμον, κατὰ τὴν ἑβδομάδα αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τονίζεται ἡ συμβολὴ τοῦ Ἕλληνος διδασκάλου εἰς τὸ Ἐθνικὸν ἔργον καὶ νὰ ἐκφράσω τὰς ἀπόψεις της, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ πρωτοβουλία τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος ὀφείλεται εἰς τὴν προσωπικὴν ἔμπνευσιν τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως, ὁποῖος ἐπὶ μακρὸν χρόνον παρακολουθεῖ μετ’ ἰδιαιτέρας στοργῆς τὸν Ἕλληνα Διδάσκαλον καὶ προσπαθεῖ πάντοτε νὰ συμβάλλῃ, διὰ τῆς προσωπικῆς του παρουσίας καὶ διὰ τῆς προσωπικῆς του βοηθείας εἰς τὴν ἠθικὴν ἐξύψωσιν τοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἕλληνος Διδασκάλου. Αὐτὴν τὴν ἑβδοδάδα θὰ λάβουν χώραν ὡρισμέναι ἑορταὶ καὶ μεταξὺ τῶν ἄλλων τὸ προσεχὲς Σάββατον θὰ γίνῃ μία συγκέντρωσις εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ Παρνασσοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰ μέλη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐκλήθησαν νὰ παραστοῦν. Ἐπίσης, ἐν συνεχείᾳ ἑνὸς διαγγέλματος, τὸ ὁποῖον ἡ Α. Μ. ἡ Βασίλισσα ἔδωσε διὰ τοῦ τύπου καὶ τοῦ Ραδιοφώνου, θὰ γίνῃ ἡ μετάδοσις ἑνὸς εἰδικοῦ μηνύματος τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, Στρατάρχου Παπάγου, πρὸς τὸν αὐτὸν καὶ πάλιν σκοπόν. Συνεπῶς, ἄς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ διαδηλώσω τὴν συμμετοχὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς ὑπὲρ τοῦ Ἕλληνος Διδασκάλου ἐκδηλώσεις τοῦ Πανελληνίου. (Χειροκροτήματα).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας τῆς Ἑλλάδος».

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (Θόρυβος).

§17Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διατὶ δὲν ἐκρατήθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1; Ἐζήτησα νὰ κρατηθῇ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν.

§19Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε, ἐζήτησα νὰ κρατηθῇ.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος ἀντιπροσωπεῖτε τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἔχετε ἀντίρρησιν ἐπ’ αὐτοῦ;

§21Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις; Ἤκουσα πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἐγένετο δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§22Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὄχι. Ἔχομεν τροπολογίας.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κοθρῆ, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐγένετο δεκτόν.

§24Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε,....

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κουτσοπέταλε, δὲν σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον.

§26Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καθ’ ὃ ἔχω δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, ἐζήτησα νὰ κρατηθῇ τὸ νομοσχέδιον. (Διαμαρτυρίαι, φωναί).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κοθρῆ, ἀνέγνωσα τὸ νομοσχέδιον καὶ εἶπεν ἡ Βουλὴ δεκτόν.

§28Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν πρῶτον ἀνεγνώσθησαν τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχομαι νὰ κρατηθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ, διὰ νὰ μὴ νομίσετε, ὅτι ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ κλεψιδικήσῃ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πληρωμῆς ἀπαιτήσεως Ἑλβετικῆς Κυβερνήσεως».

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πληρωμῆς ἀπαιτήσεως Ἑλβετικῆς Κυβερνήσεως». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Παρισίοις τὴν 18–4–51 Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως διὰ τὴν σύστασιν ὀργανώσεως Προστασίας τῶν Φυτῶν».

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Παρισίοις τὴν 18–4–51 Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως διὰ τὴν σύστασιν ὀργανώσεως προστασίας τῶν Φυτῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαλλαγῆς τῶν Ἀτμηλάτων Σιδηροδρομικῶν Δικτύων τῆς Χώρας τῆς ὑπὲρ τοῦ Κλάδου ἀνεργίας τοῦ Ι.Κ.Α. εἰσφορᾶς».

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀπαλλαγῆς τῶν ἀτμηλάτων σιδηροδρομικῶν δικτύων τῆς Χώρας τῆς ὑπὲρ τοῦ κλάδου ἀνεργίας τοῦ Ι.Κ.Α. εἰσφορᾶς». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1545/1950 Α. Ν. «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ διὰ τοῦ ἀπὸ 17–12–1930 Διατάγματος κυρωθέντος Κανονισμοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας τῶν Σιδηροδρομικῶν Δικτύων κλπ.».

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1545]1950 Α.Ν. «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ διὰ τοῦ ἀπὸ 17–12–30 Διατάγματος κυρωθέντος Κανονισμοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας τῶν Σιδηροδρομικῶν Δικτύων κλπ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1952–53». Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἔχετε ἐντολὴν νὰ ἐκπροσωπῆτε καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν;

§38Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Πρόκειται περὶ τυπικοῦ νομοσχεδίου.

§39Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ κάμω μόνον μίαν διευκρίνησιν καὶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς.

§41Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἀποδεχόμεθα τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ νομοσχεδίου ὡς κατεπείγοντος καὶ ζητοῦμεν καὶ ἡμεῖς νὰ ψηφισθῇ, ὡς ἔχει εἰς μίαν καὶ μόνην συζήτησιν. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπισημάνω ἕνα γεγονός. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, ὅλοι οἱ προϋπολογισμοὶ τοῦ Κράτους δὲν ἔχουν συζητηθῆ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ δὲν ἔχουν τύχει τῆς ψήφου τῆς Βουλῆς, δὲν ἔχουν καταστῆ νόμοι τοῦ Κράτους. Ἐπίσης δὲν ἔχουν κατατεθῆ καὶ δὲν ἔχουν συζητηθῆ οἱ ἀπολογισμοὶ καὶ γενικοὶ ἰσολογισμοὶ τοῦ Κράτους. Εἶναι γνωστόν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ ἐν ἰσχύϊ Σύνταγμα ὡς καὶ τὸ προηγούμενον ρητῶς καθορίζουν εἰς τὸ ἄρθρον αὐτῶν 60, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους πρέπει νὰ κατατίθεται ἐντὸς ὡρισμένης χρονικῆς περιόδου, πρέπει νὰ συζητῆται καὶ πρέπει νὰ ψηφίζηται. Ἐπίσης τὸ αὐτὸ ὁρίζεται διὰ τὸν ἀπολογισμόν. Καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ ποιά τις δικαιολογία ὡς πρὸς τὴν καθυστέρησιν τῆς καταθέσεως τῶν προϋπολογισμῶν μέχρι τώρα, διότι ἐνίοτε οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἦσαν ὑποχρεωμένοι ἐκ λόγων ἀνωτέρας βίας, ἢ ἀκόμη ἐκ λόγων τοὺς ὁποίους προκαλεῖ ἡ καθυστέρησις τοῦ καθορισμοῦ τοῦ ὕψους τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ὑπάρξῃ οἱαδήποτε δικαιολογία διὰ τὴν μὴ ἐκπλήρωσιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τοῦ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ἀπορρέοντος χρέους διὰ τὴν συζήτησιν καὶ ψήφισιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, τοῦ Ἀπολογισμοῦ κλπ., ὡς τοῦτο ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν λαμβάνει χώραν. Ὀφείλω νὰ προσθέσω, ὅτι τὸ ἄρθρον 60 τοῦ ἐν ἰσχύϊ Συντάγματος ἐμπιστεύεται εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς τὴν διαδικασίαν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ τηρηθῇ διὰ τὴν συζήτησιν καὶ ψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὡς γνωστὸν ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς εἰς τὰ ἄρθρα 64 καὶ 65 καθορίζει σαφῶς τὴν διαδικασίαν ταύτην. Δὲν ἀγνοῶ βεβαίως, ὅτι ὁ νόμος 1555 εἰς τὸ ἄρθρον αὐτοῦ 20 ἐπιτρέπει, ὅπως ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ δωδεκατημορίων διοικῇ τὸν Προϋπολογισμόν. Ἀσχέτως ὅμως πρὸς τὴν ἀμφίβολον ἰσχὺν τοῦ νόμου τούτου ἀπὸ ἀπόψεως Συνταγματικῆς, δὲν νομίζομεν, ὅτι δύνανται αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις νὰ μετατρέπουν ἕνα θεσμὸν προσωρινῆς ἰσχύος, εἰς θεσμὸν μόνιμον καὶ νὰ ὑποκαθιστοῦν διὰ τούτου θεμελιώδεις διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Ἡ μέχρι τοῦδε συμπεριφορὰ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν θέματος ἀποτελεῖ ἀναμφισβητήτως Συνταγματικὴν ἀνωμαλίαν καὶ θὰ πρέπει ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς συμμορφούμενοι πρὸς τὸ Σύνταγμα, νὰ συζητῶμεν καὶ νὰ ψηφίζωμεν τὸν Προϋπολογισμόν, ἵνα οὗτος καθίσταται νόμος τοῦ Κράτους. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πασίγνωστος ἡ ἐμβρίθειά σας καὶ θὰ γνωρίζετε ἀσφαλῶς, ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ ζωὴ τῶν Ἐθνῶν, ἔχει κατὰ ἕναν τρόπον συνυφανθῆ μὲ τὴν γέννεσιν καὶ διαμόρφωσιν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τῶν Κρατῶν. Ἐπίσης ἐκ πείρας ἀσφαλῶς γνωρίζετε, ὅτι καὶ ἡ εἰς τὴν Βουλὴν ταύτην συζήτησις ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, κατὰ τοὺς παρελθόντας χρόνους ἀνύψωσε τὸν δημόσιον βίον τῆς χώρας καὶ ἐλάμπρυνε τὸ βῆμα αὐτῆς. Πιστεύομεν ὅτι ἡ Βουλὴ συμμορφουμένη ἄλλωστε πρὸς τὴν ἐπιταγὴν τοῦ Συντάγματος, θὰ ζητήσῃ ὅπως τοῦ λοιποῦ συζητοῦνται καὶ ψηφίζονται οἱ προϋπολογισμοὶ καὶ ἀπολογισμοὶ τοῦ Κράτους. Αὐτὴ εἶναι ἡ παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἤθελα νὰ κάμω.

§42Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Ὁ κ. συνάδελφος, ἔχει δίκαιον. Ὁ προϋπολογισμὸς πρέπει νὰ συζητῆται εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι γνωστὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις τὸ ἐδήλωσεν ἐπανειλημμένως, ὅτι ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν θὰ ἔλθῃ ὁ προϋπολογισμὸς εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ συζητηθῇ εὐρύτατα. Συνεπῶς τὸ θέμα εἶναι περιωρισμένον ἐν τῷ νομοσχεδίῳ αὐτῷ.

§43Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ποῖος προϋπολογισμὸς τοῦ 1952–53;

§44Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Πρόκειται περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ 1952–53, ὁ ὁποῖος τροποποιηθεὶς θὰ ἔλθῃ καὶ πάλιν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ σύστασις τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι ὀρθή. Διότι ὁ προϋπολογισμὸς ἀποτελεῖ καταστατικὴν πρᾶξιν τῆς δημοσίας ζωῆς καὶ ἡ ἔγκαιρος αὐτοῦ κατάθεσις, ἀποτελεῖ κεφαλαιώδη καὶ οὐσιαστικὴν νομικὴν προϋπόθεσιν. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἐγκαίρως θὰ κατατεθῇ ὁ προϋπολογισμὸς τῆς χρήσεως 1952– 53, πρέπει νὰ θεωρηθῇ ἱκανοποιητική. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου;

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1952–53». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως παραλιακῶν χώρων πρὸς ἐγκατάστασιν ἀλλοδαπῶν ἐπιχειρήσεων ὑγρῶν καυσίμων».

§48Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημ. Ἔργων θὰ περιλάβῃ διάταξιν εἰς τὴν σύμβασιν, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἐγκαταστάσεις αὐταὶ θὰ περιέλθουν εἰς τὸ Κράτος μετὰ πάροδον ὡρισμένων προθεσμιῶν, διότι ὅπως εἶναι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐντελῶς ἀόριστον. Ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ παραχωρῇ μέρη πρὸς ἐγκατάστασιν κλπ. Εἶναι ἀπαραίτητον νὰ γίνῃ αὐτὸ καὶ ἡμεῖς τὸ εἴχομεν κάμει διὰ μίαν περίπτωσιν εἰς τὸ παρελθόν. Πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια εἰς τὴν σύμβασιν, ὥστε αἱ ἐγκαταστάσεις μετὰ παρέλευσιν ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος νὰ περιέρχωνται εἰς τὸ Κράτος· αὐτὴν τὴν παρατήρησιν εἶχον νὰ κάμω.

§49Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἐγένετο κατόπιν παρακλήσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθν. Ἀμύνης καὶ τοῦ Γ.Ε.Σ. Ἡ παραχώρησις τῶν χώρων αὐτῶν εἶναι προσωρινή, γίνεται μὲ χαρακτῆρα προσωρινόν.

§50Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αἱ ἐγκαταστάσεις πρέπει νὰ παραμείνουν καὶ μετὰ τὴν πάροδον τῆς προθεσμίας.

§51Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Θὰ ἐπεθύμουν νὰ συμπεριληφθῇ τοιαύτη διάταξις.

§52Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν θέλω νὰ ἀναβάλω τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὴν σύμβασιν, ὅπως αἱ ἐγκαταστάσεις παραμείνουν μετὰ τὸ πέρας τῆς συμβάσεως.

§53Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Θὰ γίνῃ διὰ τοῦ νόμου, ἢ διὰ διατάγματος;

§54Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν σύμβασιν.

§55Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Φοβοῦμαι μήπως αὐτὸ δημιουργήσῃ ἀδυναμίαν πραγματοποιήσεως τοῦ νομοσχεδίου. Πάντως δέχομαι τὴν παρατήρησίν σας καὶ θὰ τὴν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου κατὰ τὸν καταρτισμὸν τῆς σχετικῆς συμβάσεως.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου;

§57ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παραχωρήσεως παραλιακῶν χώρων πρὸς ἐγκατάστασιν ἀλλοδαπῶν ἐπιχειρήσεων ὑγρῶν καυσίμων». Ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας τῆς Ἑλλάδος». Ἄρθρον 1ον. Δεκτόν;

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2ον. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Κοθρῆς.

§61Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἀνέφερον καὶ κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς εἰσηγήσεώς μου, ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις 54)45, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸν ἱδρυτικὸν νόμον τοῦ Ε.Ι.Ρ. περιλαμβάνει μίαν διάταξιν εἰς τὸ ἄρθρον 2, ἡ ὁποία ἔχει, κατὰ τὴν γνώμην μου, μεγίστην σημασίαν διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ σκοποῦ τοῦ Ἱδρύματος, διότι κατοχυρώνει τὸ ἀκομμάτιστον τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Ἡ διάταξις αὐτὴ λέγει τὰ ἑξῆς: «Τὸ Ε.Ι.Ρ. εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἵσταται ὑπεράνω κάθε κομματικῆς πολιτικῆς καὶ νὰ ἐξασφαλίζῃ ἀπολύτως τὴν ἀντικειμενικὴν ἀνακοίνωσιν τῶν εἰδήσεων». Ἡ διάταξις αὕτη ἐπανελήφθη κατὰ τὴν σύνταξιν παρ’ ἡμῶν τοῦ ν. 1755 εἰς τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει ὅτι: «Ἐν τῇ παροχῇ τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτοῦ τὸ Ε.Ι.Ρ. ὀφείλει νὰ ἐφαρμόζῃ Ἐθνικὴν ὑπεράνω Κομμάτων πολιτικὴν καὶ πλήρη ἀντικειμενικότητα εἰς τὴν μετάδοσιν τῶν εἰδήσεων». Τὴν διάταξιν αὐτήν, δυστυχῶς, δὲν τὴν βλέπω ἐπαναλαμβανομένην εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Νομίζω ὅτι εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως, νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, νὰ ἐπαναληφθῇ καὶ νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον ἡ διάταξις αὐτή, διὰ τῆς ὁποίας θὰ κατοχυρώνεται ὁ θεσμὸς τῆς Ραδιοφωνίας, ἀπὸ τὴν ἄμεσον κομματικὴν ἐπιβολὴν τῆς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως, εἰς τὸν τομέα τῆς διαφωτίσεως τῆς κοινῆς γνώμης καὶ τῆς μεταδόσεως τῶν εἰδήσεων, ὁ ὁποῖος ἔχει ὡς γνωστὸν ἄμεσον ἐπίδρασιν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ ὅλου κοινωνικοῦ καὶ δημοσίου βίου τῆς χώρας. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην του.

§62Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ἀπευθυνθῶ εἰς τὸν ἀναπληρωτὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ὑποθέτω, ὅτι ἀπουσιάζει διὰ λόγους ἀσθενείας ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι βέβαιον κύριε Πρόεδρε.

§64Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ γνωρίζω, τὸ ἐπιβεβαιῶ καὶ ἐγώ. Καὶ θεωρῶ εὔλογον τὴν ἀπουσίαν του. Κύριε Ὑπουργὲ καὶ κύριοι Ὑπουργοὶ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως, τὸ θέμα εἶναι σημαντικόν, τὸ θέμα τοῦ ραδιοφώνου, ἰδίως καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς πολιτικὰς ἐκπομπάς του. Τὸ Ραδιόφωνον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀνήκῃ εἰς τὸ ἑκάστοτε κυβερνητικὸν κόμμα. Τὸ ραδιόφωνον, ὅπως ὀρθῶς ἀναγράφεται, εἶναι φωνὴ τῆς Ἑλλάδος. Πρέπει νὰ ἀνήκῃ, ὅπως τὸ Βῆμα τῆς Βουλῆς, εἰς ὅλα τὰ κόμματα. Ἕως τώρα, ἄλλοτε περισσότερον καὶ ἄλλοτε ὀλιγώτερον, ἀνῆκεν εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Κόμμα. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν, ἐννοεῖ νὰ συνεχίσῃ αὐτὴν τὴν τακτικήν, ἢ ἐπιθυμεῖ νὰ θέσῃ τὸ ραδιόφωνον πέραν τῶν συμφερόντων τοῦ κυβερνῶντος κόμματος, εἰς τὴν γενικωτέραν ὑπηρεσίαν τοῦ Ἔθνους; Ἐὰν μὲν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ ὅπως τὸ ραδιόφωνον εἶναι κομματικόν της ὄργανον, αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ἀνταποκρίνονται πρὸς τὰς προθέσεις της. Ἐὰν ὅμως, πράγματι, ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ νὰ καθιερώσῃ μίαν ἐπιβαλλομένην ἀρχὴν καὶ νὰ ἐξομοιώσῃ τὸ ραδιόφωνον πρὸς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, τὸ ὁποῖον ἀνήκει, εἰς ὅλους, εἶναι ἀνάγκη νὰ προστεθῇ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ὁρίζει, ὅτι καταρτίζεται μία ἐπιτροπή, ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῆς ὁποίας ἑκάστοτε θὰ τίθενται τὰ δελτία τῶν εἰδήσεων καὶ τῶν πολιτικῶν ὁμιλιῶν τοῦ ραδιοφώνου. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐναπόκειται νὰ ἀποφασίσῃ ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν θὰ δώσῃ θὰ κρίνωμεν, ἐὰν ἐννοῇ τὸ ραδιόφωνον νὰ ἀνήκῃ εἰς τὸ Ἔθνος ἢ εἰς τὸ κόμμα. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν καταθέτω τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐπιθυμῶ νὰ προτείνω: «Τὰ δελτία εἰδήσεων, αἱ περιλήψεις τοῦ τύπου καὶ αἱ πολιτικαὶ ὁμιλίαι ἐγκρίνονται ὑπὸ τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς, ἀπαρτιζομένης ἐκ τοῦ Διευθυντοῦ Προγράμματος, ὡς Προέδρου, ἑνὸς ἐκπροσώπου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἑνὸς ἐκπροσώπου τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως».

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον.

§66Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι εἰλικρινῶς κατάκαρδα, διότι ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημ. Σοσιαλ. Κόμματος φαίνεται νὰ ἔχῃ ὡς πρὸς τὸ ραδιόφωνον, ἀντιλήψεις, τῶν ὁποίων ἡ ἐφαρμογὴ μόνον εἰς ἀναρχίαν μεταξὺ τῆς κοινῆς γνώμης θὰ ἠδύνατο νὰ ὁδηγήσῃ. Ἐφ’ ὅσον οἱ ρήτορες τῆς ἀντιπολιτεύσεως ὡμίλησαν καὶ ἐκάκισαν τὴν Κυβέρνησιν, διότι θέλει νὰ μονοπωλήσῃ τὸ ραδιόφωνον ὑπὲρ αὐτῆς, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ δοθῇ καμμία ἀπάντησις, ἀλλὰ πιστεύομεν, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημ. Σοσιαλ. Κόμματος εἰς αὐτὴν τὴν Βουλὴν εἶναι ἀνώτερος ἀντιπολιτεύσεως καὶ τὸ ἐδήλωσε χθὲς καὶ τὸ ἠκούσαμεν μετὰ μεγίστης χαρᾶς. Τὸ ραδιόφωνον, κύριοι, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ μονοπώλιον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐκχωρημένον εἰς ἕνα ἡμικρατικὸν ὀργανισμόν, ἀποτελεῖ δύναμιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ Λαοῦ καὶ πρέπει νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἑκάστοτε ἀντιπροσωπεύει τὸ Ἔθνος καὶ τὸν Λαόν. (Χειροκροτήματα). Τὸ ραδιόφωνον δὲν εἶναι ἐφημερίς. Εἰς τὸν τόπον αὐτόν, καὶ εἰς πάντα δημοκρατικὸν τόπον, ὑπάρχουν πολλαὶ ἐφημερίδες, ἑκάστη τῶν ὁποίων δύναται νὰ ὑποστηρίζῃ ἀντιθέτους πρὸς τὰς ἄλλας ἰδέας· ἑκάστη ἐφημερὶς ἔχει τὴν πελατείαν της καὶ ἑκάστη ἐφημερὶς συντελεῖ εἰς τὴν ἐξισορρόπησιν τῆς κοινῆς γνώμης διὰ τῆς ἀντιθέσεως αὐτῆς πρὸς τὰς ἄλλας ἐφημερίδας. Ἀλλὰ τί πρόκειται νὰ γίνῃ, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὸ ραδιόφωνον, ἂν κάθε κόμμα, κάθε πολιτικός, κάθε πολίτης ἠδύνατο δι’ αὐτοῦ νὰ ἐπιτίθεται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ζητῇ νὰ ἀναιρέσῃ τὰς ἀντιλήψεις τῆς Κυβερνήσεως, νὰ καταστρέψῃ καὶ νὰ ἀνατρέψῃ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔχει τὴν πλειονοψηφίαν καὶ τὴν ἐξουσιοδότησιν τοῦ λαοῦ; Καὶ θὰ ἐρωτήσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, τὸν ὁποῖον ἐκτιμῶ βαθύτατα, τί θὰ ἔλεγεν ὁ ἴδιος, ἐὰν ὡς Πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος, ἀκολουθῶν μίαν ὡρισμένην πολιτικὴν ἐπὶ ἑνὸς ὡρισμένου ζητήματος, εἴτε ἐθνικοῦ, εἴτε οἰκονομικοῦ, εἴτε κοινωνικοῦ, ἐὰν τότε τοῦ ἐζητοῦμεν νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὰ ἄλλα Κόμματα νὰ καταπολεμήσουν τὴν πολιτικήν του διὰ τοῦ ραδιοφώνου; Ἔχει ὅλα τὰ ἄλλα μέσα ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἐπηρεάσῃ τὸν λαόν. Ἔχει τὴν Βουλήν, ἔχει τὰς ἐφημερίδας, ἔχει τὰς δημοσίας συγκεντρώσεις. Διατὶ εἶναι ἀνάγκη καὶ τὸ ραδιόφωνον νὰ τεθῇ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τῆς οἱασδήποτε Ἀντιπολιτεύσεως, εἴτε νομιμόφρονος εἴτε καὶ μὴ νομιμόφρονος; Καὶ δὲν γνωρίζομεν πάντοτε ποῖα ἀκριβῶς εἶναι τὰ ὅρια μεταξὺ τῆς νομιμοφροσύνης καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ περιορίσουν καὶ νὰ ἀνατρέψουν τὰ πολιτικὰ δικαιώματα τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπανδρέου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή. Εἶναι ἄλλως τε καὶ περιττή. Εἰς μίαν Δημοκρατικὴν χώραν ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ἀντίληψιν καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ τὴν εὐθύνην τοῦ τί πρέπει νὰ λέγεται διὰ τοῦ ραδιοφώνου πρὸς τὸν λαόν. Ἐὰν ὁ κ. Παπανδρέου, ζητήσῃ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως νὰ μεταδοθοῦν, διὰ τοῦ ραδιοφώνου ὡρισμέναι ἀπόψεις του, δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη οὐδεμιᾶς ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ κρίνῃ τὸ πρᾶγμα. Ὁ Ὑπουργός, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἕτοιμος νὰ δώσῃ τὴν ἄδειαν χωρὶς, κἄν νὰ ἐλέγξῃ τὸ περιεχόμενον τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Παπανδρέου. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ κάθε ἀρχηγὸς κόμματος καί, τὸ ὁποῖον εἶναι αὐτονόητον καί, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν ἀνάγκην νὰ διατυπωθῇ εἰς νόμον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκχωρηθῇ ἐν λευκῷ, καὶ διὰ πᾶσαν περίστασιν καὶ διὰ κάθε θέμα. Ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον αὐτόν, μία Κυβέρνησις. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι Δημοκρατία. Καὶ Δημοκρατία δὲν σημαίνει ἀναρχία. Καὶ πρέπει νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν δύναμιν νὰ κυβερνήσῃ τὸν τόπον, νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ νὰ φέρῃ τὴν κοινὴν γνώμην πρὸς τὸ μέρος της, ὄχι πρὸς τὸ μέρος της ὡς κόμματος, ἀλλὰ πρὸς τὸ μέρος τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ καὶ ποὺ εἶναι ἀνάγκη, νὰ ἐπιβάλεται, ἑκάστοτε, ἀπὸ τὴν οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, τὴν ὁποίαν ψηφίζει ὁ Ἑλληνικὸς λαός. (Χειροκροτήματα).

§67Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀμέριστος ἡ ἐκτίμησις τὴν ὁποίαν ἔχω πρὸς τὸν διακεκριμένον βουλευτὴν Κερκύρας. Καὶ δὲν εἶναι ἁπλῆ συμβατικὴ ἔκφρασις, εἶναι εἰλικρινὴς καὶ βαθεῖα ἡ ἐκτίμησίς μου. Διὰ τοῦτο, ἀκριβῶς, εἶναι καὶ βαθεῖα ἡ ἔκπληξίς μου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐπανεξετάζων τὸ θέμα, θὰ συναγάγῃ τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὑπεστήριξεν ἐσφαλμένην θέσιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν εἴμεθα Δημοκρατία, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι οὔτε τὸ βῆμα, οὔτε ὁ τύπος, οὔτε τὸ ραδιόφωνον, ἀποτελεῖ μονοπώλιον ἑνὸς κόμματος, τοῦ κυβερνῶντος κόμματος. Μόνον εἰς τὰ ὁλοκληρωτικὰ Κράτη, τὸ κόμμα ταυτίζεται μὲ τὸ Κράτος. Καὶ τότε καὶ ὁ τύπος καὶ τὸ ραδιόφωνον καὶ τὸ βῆμα, ἀνήκει εἰς τὸ κυβερνοῦν κόμμα. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἄρνησιν τῆς φύσεως τῆς Δημοκρατίας. Μᾶς εἶπεν, ὁ φίλτατος κ. Λύχνος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ ὄργανον, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἐμπνεύσῃ εἰς τὸν λαόν, τὴν πίστιν εἰς τὴν πολιτικήν της. Ἀλλά, φίλτατε συνάδελφε ἐκ Κερκύρας, δὲν εἶναι ἡ ἀποσιώπησις τῆς ἀντιθέτου ἀπόψεως, ἡ ὁποία ἐπιτρέπεται ν’ ἀποτελῇ τὴν δύναμιν τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἡ δύναμις τῆς ἀληθείας, ἡ ὁποία πρέπει νὰ περιέχεται, εἰς τὴν πολιτικήν της καὶ μὲ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐπιδιώκῃ ὅπως πείθῃ καὶ ἐμπνέῃ τὸν λαόν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἐπιτρέπεται, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀποσιωπᾷ τὴν ἀντίθετον γνώμην καὶ ἐκ τῆς ἀποσιωπήσεως αὐτῆς νὰ ἀντλῇ τὴν ἐπιρροήν της ἐπὶ τῆς κοινῆς γνώμης; Τοιουτοτρόπως θὰ ἀπέκτα τὸ δικαίωμα τῆς παραπλανήσεως, τὸ ὁποῖον ὅμως εἶναι ἄτοπον καὶ ἀπαράδεκτον εἰς τὴν Δημοκρατίαν. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Κερκύρας, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ κάμωμεν ἀναρχικὴν χρῆσιν τῆς ραδιοφωνίας. Ποῖος τὸ ὑπεστήριξεν; Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπρότεινα, εἶναι, νὰ ὑπάρχουν ἐγγυήσεις, ὅτι αἱ εἰδήσεις θὰ μεταδίδωνται κατὰ τρόπον ἀντικειμενικόν. Καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινα, ὑπάρχουν δύο ἐκπρόσωποι τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἷς μόνον ἐκπρόσωπος τῆς μείζονος ἀντιπολιτεύσεως. Ἑπομένως, θὰ ἀνταλλάσσωνται σκέψεις καὶ θὰ ὑπάρχουν ἐγγυήσεις εὐπρεπείας καὶ ἀντικειμενικότητος εἰς τὰ κείμενα. Ὑπεστήριξε κανείς, ὅτι οἱοσδήποτε ἀπὸ τὰς τάξεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ μεταδίδῃ κείμενα ἀσύδοτα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις θὰ ὑποχρεοῦται νὰ μεταδίδῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν; Ἐὰν τοιαύτη ἄποψις ὑπεστηρίζετο, θὰ εἶχε δίκαιον ὁ συνάδελφος ἐκ Κερκύρας. Ἀλλ’ οὐδεὶς τὴν ὑπεστήριξεν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίξαμεν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ συνόλῳ της τὸ ἀποδέχεται, εἶναι, ὅτι τὸ ραδιόφωνον, ὅπως ἄλλωστε ἀναγράφεται καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, εἶναι ἡ φωνὴ τῆς Ἑλλάδος, δὲν εἶναι φωνὴ ἑνὸς κόμματος, τοῦ κυβερνητικοῦ κόμματος. Ἐὰν οὕτως ἔχῃ καὶ ὀφείλει οὕτως νὰ ἔχῃ, ἐπιβάλλεται, νὰ ὑπάρξουν ἐγγυήσεις ἀντικειμενικῆς μεταδόσεως τῶν εἰδήσεων καὶ τῶν πολιτικῶν ἀπόψεων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς. Ἡ ἄρνησις αὐτῆς τῆς ἀρχῆς, ἀποτελεῖ οὐσιώδη ἄρνησιν τῆς Δημοκρατίας καὶ εἶναι ἀπαράδεκτος κατ’ ἀρχήν. Ἐὰν ὁ τρόπος, τὸν ὁποῖον προτείνω εἶναι ὁ καλλίτερος, ἢ ὅταν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ἄλλος τρόπος, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ παρέχῃ ὁμοίαν ἐγγύησιν, εἶμαι πρόθυμος νὰ συζητήσωμεν. Ἀλλά, εἶναι ἀδύνατον, νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἀποτελεῖ ἀρχήν, ὅτι τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς ἀνήκει εἰς ὅλους, ὅτι ὁ Τύπος ἀνήκει εἰς τοὺς Ἕλληνας πολίτας, ἀλλά, ὅτι τὸ σημαντικώτερον πάντων, τὸ ραδιόφωνον εἶναι μονοπώλιον τοῦ κόμματος τῆς Κυβερνήσεως.

§68Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Τῆς Κυβερνήσεως. Ὄχι τοῦ Κόμματος.

§69Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς Δημοκρατίας, δὲν ὑπάρχει μόνη. Εἰς τὰς Δημοκρατίας, φίλτατε συνάδελφε, κυβερνᾶται ἡ Χώρα ἀπὸ δύο δυνάμεις, ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν, ἡ ὁποία κυβερνᾷ καὶ ἀπὸ τὴν μειοψηφίαν, ἡ ὁποία ἐλέγχει. Ἡ συνύπαρξις τῶν δύο λειτουργιῶν ἀπαρτίζει τὴν Δημοκρατίαν. Διότι τὸ περισσότερον οὐσιῶδες συστατικὸν τῆς Δημοκρατίας—εἶχον καὶ ἄλλοτε τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ τονίσω, ἀπὸ τοῦ βήματος—δὲν εἶναι ἁπλῶς τὸ δικαίωμα τῆς πλειοψηφίας νὰ κυβερνᾷ. Διότι συνέβη καὶ εἰς ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα, συνέβη καὶ εἰς δικτατορίας, ἐπὶ ὡρισμένον διάστημα χρόνου, ἡ πλειοψηφία, ἡ μεγάλη μάλιστα πλειοψηφία τοῦ λαοῦ νὰ ἀκολουθῇ τὸν «δικτάτορα», συνέβη ἀσφαλῶς εἰς τὴν Γερμανίαν τοῦ Χίτλερ. Ἐκ τοῦ λόγου ὅμως, ὅτι ἡ πλειοψηφία ἀκολουθεῖ τὸν δικτάτορα δὲν σημαίνει ὅτι τὸ καθεστὼς εἶναι δημοκρατικόν. Δὲν ἀρκεῖ ἑπομένως, διὰ νὰ προσδώσῃ τὸν χαρακτῆρα τῆς Δημοκρατίας τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ πλειοψηφία κυβερνᾷ. Μόνον τότε ἕνα καθεστὼς κυβερνᾶται δημοκρατικῶς ὅταν ἡ πρώτη ἀρχή, ὅτι ἡ πλειοψηφία κυβερνᾷ, συμπληρώνεται μὲ μίαν δευτέραν, ὅτι ἡ μειοψηφία ἐλέγχει. Ὅταν ὑπάρχουν καὶ τὰ δύο συστατικὰ—τὸ δικαίωμα τῆς πλειοψηφίας καὶ τὸ δικαίωμα τῆς μειοψηφίας νὰ ἐλέγχῃ—τότε μόνον ὑπάρχει Δημοκρατία. Ἰδοὺ διατὶ ἡ ἄρνησις τοῦ δευτέρου δικαιώματος, ἀποτελεῖ ἄρνησιν τῆς οὐσίας τῆς Δημοκρατίας. Τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγω, κύριοι βουλευταί, εἶναι αὐτονόητον καὶ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιμείνω περισσότερον. Ἠμποροῦμεν νὰ συζητήσωμεν διὰ τὸν τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐγγυᾶται, ὅτι θὰ μεταδίδωνται αἱ εἰδήσεις μὲ ἀντικειμενικὴν ἐξακρίβωσιν, καθὼς καὶ αἱ ἀπόψεις τῶν διαφόρων πτερύγων τῆς Βουλῆς. Ἀλλά, εἶναι ἀδύνατον νὰ δεχθῶμεν ὅτι ἀνήκει εἰς τὴν μονομερῆ κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἐμφάνισις τῶν εἰδήσεων, καθὼς καὶ τῶν ἀγορεύσεων τῆς Βουλῆς. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ὑπενθυμίσω πρόσφατα περιστατικὰ μεταδόσεων τοῦ ραδιοφώνου, διὰ νὰ μὴ παρασχεθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι προσωπικοὶ λόγοι μὲ κινοῦν εἰς αὐτὴν τὴν πρότασιν. Ἀλλ’ ὅλοι γνωρίζομεν ἐκ τοῦ παρελθόντος πόση κατάχρησις εἶχε γίνει τοῦ ραδιοφώνου, καὶ ὅλοι ἠσχάλλομεν δι’ αὐτὴν τὴν κακὴν μεταχείρισιν καὶ κατάχρησιν. Ἰδοὺ διατὶ ἐθεώρησα καθῆκον νὰ ἐπαναφέρω τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τοῦτο, διὰ νὰ ἐπιβεβαιώσωμεν ἀπὸ κοινοῦ ὅτι, ὅπως τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς καὶ ὅπως ὁ τύπος, καθ’ ὅμοιον τρόπον καὶ τὸ ραδιόφωνον δὲν ἀνήκει εἰς τὸ Κόμμα, ἀνήκει εἰς τὴν Δημοκρατίαν, ἀνήκει εἰς τὸ Ἔθνος.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§71Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κερκύρας συνάδελφος ἔκαμεν ἕνα βασικὸν λάθος. Εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκπροσωπεῖ τὸ Ἔθνος. Ἡ Κυβέρνησις ἐκπροσωπεῖ καὶ διοικεῖ τὸ Κράτος. Ὅλοι δὲ γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ Ἔθνους εἶναι εὐρυτέρα τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους. Ὅταν δὲ θέλωμεν νὰ ὀργανώσωμεν Ραδιοφωνίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα ὡς ἐθνικήν, πρέπει νὰ τῆς δώσωμε τὰ μέσα νὰ ἀνταποκριθῇ πρὸς τὴν ἔννοιαν τὴν Ἐθνικὴν καὶ ὄχι μόνον πρὸς τὴν ἔννοιαν τὴν Κρατικήν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου μὲ τὴν τροπολογίαν του ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία προσδίδει τὴν σφραγίδα τὴν Ἐθνικήν, εἰς τὴν ὀργάνωσιν αὐτὴν τῆς Ραδιοφωνίας. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον καὶ ὀφείλομεν νὰ τὸ προσέξωμεν. Εἰς τὴν χώραν μας εἶναι ἐγκατεσπαρμένα, σήμερον, 265.000 ραδιόφωνα καὶ καθημερινῶς, λόγῳ τῆς ἀθρόας εἰσαγωγῆς των, αὐξάνει ἡ διάδοσις τῶν ραδιοφώνων. Ἐκ τούτου συνάγεται, ὅτι εἰς 265.000 σπίτια, ἢ καταστήματα ἢ καφενεῖα ἢ κέντρα Ἑλληνικὰ, ὑπάρχουν ραδιόφωνα, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ μεταδίδεται ἡ φωνὴ τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν ἡ φωνὴ αὐτὴ τῆς Ἑλλάδος, κύριοι βουλευταὶ, δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν φωνὴν τοῦ Ἔθνους, ἀλλ’ εἶναι φωνὴ μονοπωλιακή, μόνον, τῆς ἑκάστοτε κρατούσης Κυβερνήσεως οἱ συνδρομηταὶ αὐτοί, εἰς τῶν ὁποίων τὴν Ἐθνικὴν ψυχὴν δὲν θὰ ἀνταποκρίνωνται αἱ ἐκπομπαὶ τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ, δὲν θὰ ἔχουν τὴν δυσκολίαν νὰ μετατοπίζουν τὸν δείκτην καὶ νὰ μὴ ἀκούουν τὰς ἐκπομπὰς τοῦ Ἐθνικοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῆς Ἑλλάδος, ἀλλ’ ἄλλων σταθμῶν. Ἔχομεν, λοιπόν, καθῆκον, διὰ νὰ προλάβωμεν αὐτὸ τὸ κακὸν—καὶ φαντάζομαι ὅτι μὲ κατανοεῖτε —νὰ κατοχυρώσωμεν διὰ διατάξεως εἰς τὸν νόμον αὐτόν, τὸν ὁποῖον ψηφίζομεν, τὴν Ἐθνικὴν ὑφὴν καὶ τὴν Ἐθνικὴν ἀποστολὴν τοῦ ραδιοφώνου. Διότι, ἂν αὐτὴν τὴν ἀποστολὴν τὴν Ἐθνικήν, δὲν τὴν ἀκολουθήσῃ τὸ ραδιόφωνον τὸ Ἑλληνικόν, οἱ συνδρομηταί του θὰ ἐκτραποῦν πρὸς μεγίστην ζημίαν τοῦ Ἔθνους. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ, ὄχι μόνον, οὕτω, ἀλλὰ βελτιωμένην, ἐνισχυμένην ἔτι περαιτέρω τὴν τροπολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, οὕτως ὥστε νὰ φύγωμεν ἀπὸ ἐδῶ ἥσυχοι, ὅτι παραδίδομεν τὴν Ραδιοφωνίαν εἰς χεῖρας καλοπίστου σήμερον, ἀλλὰ κακοπίστου ἴσως αὔριον, Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ τὴν κατοχυρώσωμεν, νομοθετικῶς, ὥστε τὸ ραδιόφωνον νὰ εἶναι ὄργανον τοῦ Ἔθνους καὶ ὄχι μόνον μιᾶς μερίδος.

§72ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Παπανδρέου, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ τί θὰ συνέβαινεν ἐν ᾗ περιπτώσει αἱ ἐκλογαὶ ἐλάμβανον χώραν μὲ τὸ σύστημα τῆς ἀναλογικῆς, τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς τοῦ Κέντρου, καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην εὑρίσκετο ἡ ΕΔΑ μὲ μίαν δεκάδα βουλευτῶν. Θὰ ἐλάμβανε καὶ θὰ ἠξίου, ὀρθῶς, αὕτη, νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ κ. Παπανδρέου. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει.....

§73Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Γνωρίζετε τὴν πρότασίν μου;

§74ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἀνεγνώσατε. Νὰ λάβῃ μέρος ἡ συμπολίτευσις καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις.

§75Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν τὴν ἐνθυμεῖσθε καθὼς φαίνεται ἀπὸ τὸν τρόπον, καθ’ ὃν τὴν κρίνετε. Κύριε συνάδελφε, τὸ κείμενον ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἡ τριμελὴς Ἐπιτροπὴ θὰ ἐγκρίνῃ τὰ δελτία τῶν εἰδήσεων καὶ τῶν πολιτικῶν ὁμιλιῶν. Πρόεδρος, ὁ Διευθυντὴς τοῦ Προγράμματος. Ἕν μέλος, ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Τύπου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἓν μέλος, ἐκπρόσωπος τῆς μείζονος ἀντιπολιτεύσεως.

§76ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄ! Τῆς μείζονος ἀντιπολιτεύσεως.

§77ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀποκλείεται ἡ μείζων ἀντιπολίτευσις νὰ εἶναι τοιαύτη;

§78Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν φθάσωμεν—καίτοι ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ συμβῇ αὐτὸ εἰς τὰς ἡμέρας μας—ἀλλά, ἐὰν πρόκειται νὰ φθάσωμεν ἐκεῖ, ἡ μείζων, τότε, συμπολίτευσις θὰ προνοήσῃ νὰ μὴν ὑπάρχῃ ἡ μείζων ἀντιπολίτευσις.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδή, ἴσως δὲν ἠκούσθη ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, τὴν ἀναγινώσκω σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν.

§80ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὴν ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος.

§81Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ δευτερολογία τοῦ κ. Παπανδρέου δὲν μὲ ἔπεισεν, ὅτι ἡ τροπολογία του εἶναι ἀναγκαία. Ἐδῶ ψηφίζομεν ἕνα νόμον διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Δημοκρατίαν. Δὲν ψηφίζομεν ἕνα νόμον διὰ τὴν Κυβέρνησιν Στρατάρχου Παπάγου. Ψηφίζομεν ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι νόμος τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Καὶ ὅταν ὁ κ. Παπανδρέου θὰ εἶναι, ὅπως ὑπῆρξε καὶ εἰς τὸ παρελθόν, Πρωθυπουργός, δὲν νομίζει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ὅτι θὰ ἔθιγε τὴν φήμην του ὡς δημοκρατικοῦ ἀνδρός, ὅπως θίγει ἀκριβῶς καὶ τὴν ὑπόληψιν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, τὸ νὰ τεθῇ εἰς ἕνα τοιοῦτον νόμον μία διάταξις, ἡ ὁποία θὰ θέσῃ ὑπὸ λογοκρισίαν καὶ τὰς ἰδικάς του ἀγορεύσεις καὶ τὰς ὁμιλίας τοῦ σημερινοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ τὰς εἰδήσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως, τὰς ὁποίας τὸ ραδιόφωνον ἀρύεται κάθε ἡμέραν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν τύπον. Κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ὡμιλήσατε καὶ περὶ δικτατορίας. Ὅταν δικτατορία γίνῃ, δὲν θὰ σεβασθῇ οὔτε τὸν νόμον τὸν ἰδικόν μας οὔτε τὴν τροπολογίαν τὴν ἰδικήν σας. Ἀφήσατε τὴν Ἑλληνικὴν Δημοκρατίαν καὶ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Δημοκρατίαν, νὰ ἔχουν κῦρος, ἰσχύν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ κυβερνήσουν τὸν τόπον καὶ διὰ νὰ μὴ ὑποδουλωθῇ ὁ τόπος αὐτὸς μίαν ἡμέραν εἰς μίαν δικτατορίαν. (Χειροκροτήματα).

§82Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν κατώρθωσα νὰ ἐννοήσω τί προσέθεσεν, ὁ ἀξιότιμος καὶ φίλος μου βουλευτὴς ἐκ Κερκύρας. Ἀνήκει εἰς τὴν φύσιν τῆς Δημοκρατίας, καὶ δὲν ἀποτελεῖ ἐλάττωσιν καμμιᾶς Κυβερνήσεως, ἡ ἀναγνώρισις συμμετοχῆς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς μίαν οἱανδήποτε ἐπιτροπήν. Ὅταν ἡ Βουλή, ὡς Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἀπαρτίζεται ἐν τῷ συνόλῳ της, ἀπὸ Κυβέρνησιν καὶ Ἀντιπολίτευσιν, δὲν εἶναι περίεργον, ὅτι εἰς Ἵδρυμα Δημοσίου Δικαίου, ὅπως εἶναι ὁ θεσμὸς τῆς Ραδιοφωνίας θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκπροσωπῆται Κυβέρνησις καὶ Ἀντιπολίτευσις. Ἀλλοίμονον, ἄν ἡ παρουσία τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θεωρῆται προσβολὴ τῆς φιλοτιμίας τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι πλήρης παραμόρφωσις τῆς λειτουργίας τῶν δημοκρατικῶν μας θεσμῶν. Ἰδού, διατὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὴν πρότασιν καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι, ἀσχέτως πρὸς τὸν συγκεκριμένον τρόπον, εἶναι ὀρθὴ ἡ ἀρχὴ τῆς προτάσεως, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχουν ἐγγυήσεις ἀντικειμενικῆς μεταδόσεως τῶν εἰδήσεων καὶ τῶν πολιτικῶν ὁμιλιῶν. Καὶ εἰς τὰς ἀντικειμενικὰς αὐτὰς ἐγγυήσεις ἔχω προνοήσει, ὅπως τὰ δύο μέλη προέρχωνται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ μόνον τὸ ἕν μέλος νὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ πρότασις, εἰς τὴν ὁποίαν προέβην, ὄχι μόνον δὲν θίγει, τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ τῆς παρέχει τὴν εὐχέρειαν νὰ βεβαιώσῃ, ὅτι εἶναι πρόθυμος εἰς πᾶσαν συνεργασίαν, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν μετάδοσιν τῆς ἀληθείας εἰς τὸν λαόν. (Χειροκροτήματα).

§83Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, ποῖον θὰ ἦτο τὸ πρακτικὸν ἀποτέλεσμα τῆς τριμελοῦς αὐτῆς Ἐπιτροπῆς, δοθέντος, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ δύο μέλη, τὰ ὁποῖα θὰ ἀνήκουν εἰς τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ ἕνα μέλος τὸ ὁποῖον θὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ τὴν πλειοψηφίαν, θὰ ἐγκρίνῃ τὸ δελτίον τῶν μεταδιδομένων εἰδήσεων. Ἐὰν διαφωνήσῃ τὸ μέλος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τί θὰ γίνῃ;

§84Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος θεωρεῖ ἀνεπαρκὲς διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐπρότεινα. Ἐγὼ ἀρκοῦμαι εἰς τὴν πρότασίν μου, ἀρκοῦμαι εἰς τὴν διαπίστωσιν κατὰ τὴν σύσκεψιν, ὅτι καίτοι ἀπεδείχθη ἡ ὕπαρξις εἰδήσεων δὲν μετεδόθησαν. Καίτοι ἐπεσημάνθη, ὅτι ὁλόκληροι αἱ ἀγορεύσεις αἱ Κυβερνητικαὶ μετεδόθησαν, ἀπεσιωπήθησαν αἱ βασικαὶ ἀπαντήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐὰν κατὰ τὰς συζητήσεις τῆς Ἐπιτροπῆς διαπιστωθῇ διαφωνία, τὸ θέμα νὰ ἐπαναφέρεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐνώπιον τῆς δημοσίας γνώμης, ἡ ὁποία εἶναι ὁ τελικὸς κριτὴς καὶ Κυβερνήσεων καὶ Ἀντιπολιτεύσεων. Ἰδού, ὅτι εἶμαι ὀλιγαρκής, καὶ ζητῶ ἀπὸ σᾶς τὴν ἔγκρισιν τῆς ὀλιγαρκίας μου.

§85Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ θέμα ἀσκήσεως τῆς Διοικήσεως. Ἄσκησιν Διοικήσεως ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς αὐτό. Δὲν νομίζω ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος νὰ πιστεύῃ ὅτι εἶναι ἐντὸς τοῦ καλῶς ἐννοουμένου Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος ἡ συμμετοχὴ εἰς ἄσκησιν Διοικήσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐὰν ἐγένετο μία Ἐπιτροπὴ ἀποτελουμένη ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου κλπ. ἡ ὁποία νὰ παρῆχε μείζονας ἐγγυήσεις τῆς ἀσκήσεως αὐτῆς τῆς Διοικήσεως τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο νοητὸν ἀλλὰ μὲ νόμον ὁ ὁποῖος ρυθμίζει ἄσκησιν Διοικήσεως νὰ τεθῇ ὅτι ἡ μεῖζον Ἀντιπολίτευσις θὰ συμμετέχῃ εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς Διοικήσεως, τοῦτο δὲν κεῖται ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος.

§86Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τίποτε δὲν εἶναι Κοινοβουλευτικώτερον ἀπὸ ὅ,τι ἐπρότεινα. Ἀλλὰ ἐδήλωσα προηγουμένως ὅτι δέχομαι πᾶσαν συζήτησιν, ἡ ὁποία θὰ κατέληγεν εἰς τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα. Ὁ φίλτατος συμπολίτης μου, ὑπέδειξεν ἄλλην λύσιν. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μία Ἐπιτροπὴ Ἀνωτάτων Ὑπαλλήλων, ἡ ὁποία νὰ παρέχῃ ἐγγυήσεις, εἶμαι πρόθυμος νὰ συζητηθῇ καὶ αὐτὴ ἡ ἄποψις. Δὲν εἶναι ἰδική μου ἡ πρότασις. Ἐκεῖνο, πάντως, τὸ ὁποῖον, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβεβαιωθῇ, εἶναι τοῦτο: Πρῶτον, ὅτι ὁσάκις πρόκειται νὰ ἐκπροσωπηθῇ καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις, εἶναι τοῦτο δημοκρατικὸν καὶ κοινοβουλευτικὸν καί, δεύτερον, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μὴ ὑπάρξουν ἐγγυήσεις, διότι γνωρίζομεν ἐκ τοῦ παρελθόντος, τὸ ὁποῖον δὲν βαρύνει τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, γνωρίζομεν, ὅτι ὑπῆρξεν μεγάλη κατάχρησις τοῦ ραδιοφώνου πρὸς διαφήμισιν ὡρισμένων προσώπων καὶ κομμάτων τῶν Κυβερνήσεων, καθὼς ἐπίσης καὶ ἀγνόησιν ὡρισμένων ἄλλων ἐθνικῶν ἀπόψεων. Ἐκ τῆς πείρας τοῦ παρελθόντος, συνάγω τὸ συμπέρασμα, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξουν ἐγγυήσεις διὰ τὸ μέλλον. Καὶ διότι ἀκριβῶς ὁ Συναγερμός, καὶ πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ ἀφ’ ὅτου ἀνέλαβε τὴν Κυβέρνησιν, ἐπηγγέλθη τὴν ἀγνόησιν τοῦ κομματικοῦ καὶ τὴν καθιέρωσιν ὑπερκομματικοῦ Κράτους, ἀνταποκρινόμενος εἰς τὰς ἐπαγγελίας του, ὑπέβαλα αὐτὴν τὴν πρότασιν, ἡ ὁποία εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἀνταποκρίνεται καὶ εἰς τὰς ἰδικάς του προθέσεις.

§87Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσω μὲ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἐξέθεσεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος. Καὶ τοῦτο, ὄχι διότι ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι τὸ ραδιόφωνον πρέπει νὰ εἶναι ἓν κομματικὸν ὄργανον εἰς χεῖρας τῆς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως, ἀλλὰ δι’ ἕνα βαθύτερον λόγον. Εἶναι ἀληθές, ὅτι εἰς τὸ δημοκρατικόν μας πολίτευμα ὑπάρχουν μορφαί, αἱ ὁποῖαι ἐπιδέχονται τὴν ἀντίθεσιν, τὴν συζήτησιν καὶ τὴν ἔκθεσιν διαφόρων, μὴ συμφωνουσῶν πάντοτε, ἀπόψεων. Μία τοιαύτη μορφὴ εἶναι καὶ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ἀντιπροσωπεύονται ὄχι μόνον τὸ κυβερνῶν κόμμα, ἀλλὰ καὶ τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν μειοψηφίαν. Μία ἄλλη μορφὴ εἶναι ὁ τύπος, ὅπου ἀκούονται αἱ φωναὶ τῶν διαφόρων μειοψηφιῶν καὶ τῶν διαφόρων κατευθύνσεων. Φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἦτο ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνον ἐὰν ἐπεκτείνομεν αὐτὴν τὴν ἀρχὴν τῆς ἀντιδικίας καὶ τῆς διασταυρώσεως τῶν ἀπόψεων εἰς ἕνα θεσμόν, ὅπως τὸ ραδιόφωνον. Δὲν ἀρνοῦμαι βεβαίως ὅτι εἰς τὴν μετάδοσιν τῶν εἰδήσεων καὶ εἰς τὸν τρόπον τῆς μεταδόσεως ὡρισμένων σχολίων ἐπὶ τῶν πολιτικῶν πραγμάτων, ὑπάρχει πάντοτε ἡ δυνατότης ἑνὸς χρωματισμοῦ. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ ἑνὸς σώματος, τὸ ὁποῖον συζητεῖ, τὸ ὁποῖον ἀπαρτίζεται ἀπὸ διάφορα κόμματα, ὅπου ἀκούονται, ὅλαι αἱ ἀντιλήψεις καὶ ἑνὸς ὀργάνου, τὸ ὁποῖον ἐντὸς ὀλίγων λεπτῶν τῆς ὥρας, ἀκουόμενον ὄχι μόνον ἐδῶ ἀλλὰ καὶ ἔξω τῆς Ἑλλάδος, πρέπει νὰ δώσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν βραχυτέραν καὶ σαφεστέραν εἰκόνα τῆς καταστάσεως. Νομίζω ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ βαθύτερος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον κατ’ ἐξοχὴν τὰ ραδιοφωνικὰ Ἱδρύματα εὑρίσκονται, κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον, ὑπὸ τὴν συνεχῆ παρακολούθησιν τοῦ Κράτους. Καὶ ὅταν λέγω «Κράτους», δὲν ἐννοῶ βεβαίως τὸ ἑκάστοτε κυβερνῶν Κόμμα. Ἐννοῶ τὴν ἀνωτέραν ἀντίληψιν τῶν καθηκόντων καὶ τῶν εὐθυνῶν, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἔχῃ ἕνα Κόμμα, ὅταν περιβαλλόμενον ἀπὸ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ, εἶναι ἐπιφορτισμένον μὲ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν κυβερνητικῶν καθηκόντων. Ἡ παρατήρησις, ἄλλωστε, αὐτὴ νομίζω, ὅτι ἀνάγεται ἢ πρέπει τουλάχιστον νὰ συσχετισθῇ μὲ τό ἄρθρον 15, εἰς τὸ ὁποῖον πάλιν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ συγκαλύψῃ τὴν πραγματικότητα, ἀλλὰ καθορίζει τὰς εὐθύνας. Λέγει ὅτι τὸ Ἵδρυμα «ὑποχρεοῦται νὰ μεταδίδῃ........ ......... (ἀναγινώσκει).............». Θέλω, λοιπόν, νὰ εἴπω ὅτι ἐδῶ εἶναι σαφὴς ἡ τοποθέτησις, ἡ ὁποία ὁμολογουμένως δίδει τὰς εὐθύνας αὐτὰς εἰς τὸ Κράτος, εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν καὶ μὲ τὴν προσθήκην, ὅτι ὑπάρχει ἡ καλὴ σύστασις τοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον, ἀσχολούμενον μὲ τὰς κατευθύνσεις τοῦ Ἱδρύματος καὶ τὴν ἀποστολήν του, θὰ παρέχῃ μίαν ἐγγύησιν καλῆς λειτουργίας, νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἓν βῆμα, τὸ ὁποῖον δέχομαι μαζὶ μὲ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Δ.Σ. Κόμματος, ὅτι θὰ παρῆχεν ὁπωσδήποτε τοὐλάχιστον τὴν ἐπίφασιν ἑνὸς θαυμασίου δημοκρατικοῦ μέτρου, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον φοβοῦμαι, ὅτι ἐν τῇ πράξει θ’ ἀπέβαινεν ἂν μή τι ἄλλο, τελείως ἀνωφελές. Διότι, μὴ πλανώμεθα, κύριοι, ἢ ὑπάρχει Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔχει συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν της καὶ κρατεῖ τοὺς θεσμοὺς εἰς τὸ ὕψος, εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κρατοῦνται, ἢ ὑπάρχῃ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ἀσκήσῃ κομματικὴν πολιτικὴν καὶ ἡ ὁποία θὰ εὕρῃ τὸν τρόπον καὶ ὁλόκληρον τὸν νόμον, μέ ὅλας τὰς τροπολογίας τοῦ κ. Προέδρου, νὰ τὸν ἀνατρέψῃ. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ πολὺ τὴν Βουλὴν νὰ ἀφήσῃ τὸ ἄρθρον ὅπως ἔχει.

§88Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρέσχον εἰς τὴν Κυβέρνησιν μίαν εὐκαιρίαν νὰ ἐπιβεβαιώσῃ τὸ ὑπερκομματικὸν πνεῦμα της καὶ λυποῦμαι ὅτι δὲν τὴν ἀπεδέχθη.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§90Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως, δικαίωμα εἶναι τῆς Κυβερνήσεως, στηριζομένης μάλιστα εἰς τὴν μεγάλην πλειοψηφίαν της ἐν τῇ Βουλῇ, νὰ μὴ δεχθῇ μίαν ὀρθὴν πρότασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ κατέστησε πλέον συγκεκριμένην διὰ τῆς τροπολογίας του ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἀρνηθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, τοὐλάχιστον τὴν ἐπανάληψιν τῆς διατάξεως ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὸν καταστατικὸν νόμον τῆς Ραδιοφωνίας, τὴν 54 Συντ. Πρᾶξιν τοῦ 1945 καὶ ἡ ὁποία ἐπανελήφθη καὶ εἰς τὸν νόμον 1775. Ἡ διάταξις, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἡ ἀναφερομένη εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νόμου 1755 ἡ ὁποία ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «Ἐν τῇ παροχῇ τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῶν τὸ Ε.Ι.Ρ. ὀφείλει νὰ ἐφαρμόζῃ Ἐθνικὴν ὑπεράνω τῶν κομμάτων πολιτικὴν καὶ πλήρη ἀντικειμενικότητα ἐν τῇ μεταδόσει τῶν εἰδήσεων». Ἡ ἐπανάληψις τῆς διατάξεως αὐτῆς δὲν νομίζω, ὅτι θίγει τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε μειώνει τὴν ἐξουσίαν αὐτῆς, οὔτε τὴν ἐμποδίζει εἰς τὴν πραγματοποίησιν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς της· ὅπως ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Ἀντιθέτως ἡ διαγραφὴ μιᾶς διατάξεως ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ ἰσχύει ἐπὶ μίαν ἑξαετίαν, νομίζω ὅτι δικαιολογεῖ ἀπολύτως τοὺς φόβους, τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξαν προλαλήσαντες συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ καταστήσῃ τὸ ραδιόφωνον ἀποκλειστικῶς ὄργανον κομματικῶν της ἐπιδιώξεων. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§91Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς ἤρκει ὅτι αὐτὸ εἶναι αὐτονόητον;

§92Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφόσον περιλαμβάνεται ἡ διάταξις αὐτὴ εἰς ὅλους τοὺς νόμους οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν ἀκόμη, διατί τὴν διαγράφετε;

§93Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Κύριε συνάδελφε, ἐρωτῶ τὸ ἑξῆς, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ἡ ὁποία ἔγινε, ἐθίξατε τὸ ζήτημα αὐτό;

§94Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τώρα θίγω τὸ ζήτημα αὐτό, διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§95Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπιθυμῶ νὰ ἀρκεσθῆτε εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸ θεωρεῖ αὐτὸ αὐτονόητον.

§96Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διὰ ποῖον λόγον, ἐνῷ εἶναι εἰς τὸν νόμον σήμερον ἡ διάταξις αὐτή, τὴν διαγράφετε;

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Οἰκονόμου–Κωλέττης ἔχει τὸν λόγον.

§98Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο μόνον πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους. Τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας τὴν ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος. Ποίαν πραγματικὴν ἔννοιαν ἔχουν αἱ διατάξεις τὰς ὁποίας ἔχει περιλάβει ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις καὶ ἐπανέλαβεν αὐτὴν ὁ νόμος; Τὴν ἀπάντησιν, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημ. Σοσιαλ. Κόμματος. Δηλαδή, ὅταν ἠθέλησεν ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις, καλῶς ἢ κακῶς πολὺ ἢ ὀλίγον νὰ κομματισθῇ, τὸ ἔπραξεν μὲ ὅλας αὐτὰς τὰς περιφήμους διατάξεις, τὰς ὁποίας εἶχεν ἡ συντακτικὴ πρᾶξις καὶ ὁ προηγούμενος νόμος. Ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἡ ὁποία μὲ ἔταξεν ὡς εἰσηγητὴν τοῦ νομοσχεδίου δὲν θέλει κενὰς καὶ πομπώδεις λέξεις, θέλει ἁπλῶς καὶ μόνον εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Γιαννούσης ἔχει τὸν λόγον.

§100Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριον χαρακτηριστικὸν δημοκρατικοῦ πολιτεύματος εἶναι, ὅτι ἡ πλειοψηφία κυβερνᾶ καὶ ἡ μειοψηφία ἐλέγχει, καὶ ἡ φράσις αὐτὴ εἶναι φράσις τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος. Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ, κατὰ ποῖον λόγον ἡ Ἀντιπολίτευσις ἠμπορεῖ νὰ μεταφέρῃ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, ἀπὸ τὸ ὁποῖον καὶ μόνον γίνεται ὁ ἔλεγχος τῆς διακυβερνήσεως καὶ τῶν οἱωνδήποτε ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ τὸ μεταφέρῃ εἰς τὴν διοίκησιν. Διότι ἐδῶ πρόκειται περὶ διοικήσεως καὶ μόνον, διὰ τὴν ὁποίαν ἀποκλειστικῶς ὑπεύθυνος εἶναι ἡ Κυβέρνησις, περὶ τοῦ ἐὰν θὰ φροντίσῃ νὰ ἐφαρμοσθοῦν οἱ νόμοι, ὅπως πράγματι πρέπει, ἢ ἐὰν θὰ ἀποχαλινωθῇ εἰς κομματικὴν ἐνέργειαν, ὅπως πολὺ ὀρθῶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Τότε θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν ἀντιπροσώπους τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς μειοψηφίας εἰς ἑκάστην δημοσίαν ὑπηρεσίαν, δηλαδὴ νὰ ἔχωμεν ἕνα παρακοινοβούλιον. Δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ ἀνταποκρίνεται καὶ πρὸς τὸν κοινοβουλευτικὸν θεσμόν. Θὰ ἔχωμεν παρακοινοβούλιον εἰς κάθε δημοσίαν λειτουργίαν. Τί θέσιν ἔχει ἡ Βουλὴ εἴτε ὡς μειοψηφία, εἴτε ὡς πλειοψηφία νὰ ἐμφανίζεται εἰς οἱονδήποτε δημόσιον ἵδρυμα; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἔπρεπε εἰς τὸ Πατριωτικὸν Ἵδρυμα ἢ εἰς τὸν Αʹ ὀργανισμὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀντιπρόσωπος τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Νομίζω, ὅτι ἡ μοναδικὴ ἕδρα ἐκ τῆς ὁποίας δύναται νὰ ἐλέγχῃ ἡ ἀντιπολίτευσις τὴν Κυβέρνησιν εἶναι τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς τοῦ ὁποίου μετὰ ἰδιαζούσης ἱκανότητος ποιεῖται χρῆσιν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος κ. Γ. Παπανδρέου προταθεῖσα τροπολογία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, ἔχει οὕτω: «Τὰ δελτία εἰδήσεων, αἱ περιλήψεις τοῦ τύπου καὶ αἱ πολιτικαὶ ὁμιλίαι ἐγκρίνονται ὑπὸ τριμελοῦς ἐπιτροπῆς ἀπαρτιζομένης ἐκ τοῦ Διευθυντοῦ Προγράμματος ὡς Προέδρου, ἑνὸς ἐκπροσώπου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἑνὸς ἐκπροσώπου τῆς μείζονος ἀντιπολιτεύσεως». Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ἀναγνωσθεῖσαν τροπολογίαν;

§102ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει;

§104ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως ἐκφωνοῦντος τοῦ κ. Προέδρου ἕκαστον ἄρθρον κεχωρισμένως καὶ παραδεχομένης τῆς Βουλῆς, γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 3, 4, 5, 6 καὶ 7, ὡς ἔχουν).

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 8ον. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§107Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἀνέπτυξα τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους νομίζω, ὅτι δὲν ἦτο οὔτε σκόπιμος, οὔτε νόμιμος ἡ τροποποίησις τῆς διατάξεως τοῦ τροποποιουμένου νόμου 1755, ἡ ὁποία κατωχύρωνε τὴν θέσιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ καὶ ἐπέβαλε τὴν τοποθέτησιν μονίμου Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καθιερώνει τὸν θεσμὸν τοῦ μετακλητοῦ ὑπαλλήλου διὰ τὴν θέσιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Νομίζω, ἀναφερόμενος εἰς τοὺς λόγους αὐτοὺς καὶ ἐπανερχόμενος πάλιν ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι πρέπει νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις τοῦ ἰσχύοντος νόμου, ὅπως ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς ἑνὸς τόσον μεγάλου Ἱδρύματος, ὡς ἡ Ραδιοφωνία, εἶναι μόνιμος ὑπάλληλος μὲ προσόντα καθοριζόμενα ἐκ τῶν προτέρων ἐν τῷ νόμῳ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ θέσις ἑνὸς ἀνωτάτου ὑπαλλήλου, ἑνὸς ἀνωτάτου διοικητικοῦ ὀργάνου διοικοῦντος ἕνα τόσης σημασίας ὀργανισμόν, ὡς ἡ Ραδιοφωνία νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταλαμβάνεται ἀπὸ οἱονδήποτε πρόσωπον, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ περιβάλῃ ἡ κυβερνητικὴ εὔνοια. Ἀλλά, ἐάν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διάταξιν περὶ μετακλητοῦ τοῦ ὑπαλλήλου, τοὐλάχιστον νὰ ἀναφέρῃ προσόντα, διότι ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις, εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθῇ Γενικὸς Διευθυντὴς ἑνὸς τόσον σοβαροῦ Ἱδρύματος καὶ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἔχῃ οὔτε ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Δὲν θέλω νὰ εἴπω μὲ αὐτό, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς νὰ προβῇ εἰς μίαν τοιαύτην πρᾶξιν καὶ νὰ διορίσῃ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἔχῃ κανένα προσόν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω, ὅτι τὸ λογικώτερον, τὸ δικαιότερον καὶ τὸ ὀρθότερον εἶναι νὰ περιληφθῇ εἰς τὸν νόμον διάταξις, ἡ ὁποία νὰ καθορίζῃ ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ποῖα προσόντα πρέπει νὰ ἔχῃ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ καταλάβῃ μίαν θέσιν τόσον σημαντικῆς σημασίας, ὅπως εἶναι ἡ θέσις τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ραδιοφωνίας. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν θέλῃ, νὰ ἐπαναλάβῃ εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, ὄχι ἀκριβῶς, ὅ,τι περιλαμβάνει ὁ ἰσχύων νόμος, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅ,τι πρέπει νὰ εἶναι μόνιμος ὑπάλληλος, ἂς εἶναι μετακλητὸς ὑπάλληλος, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχῃ τὰ προσόντα ποὺ λέγει ὁ νόμος 1755, πρέπει δηλαδὴ νὰ εἶναι ἕνας ἀνώτατος ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ εἰδικὰς γνώσεις καὶ κατάρτισιν τοιαύτην καὶ νὰ ἐγγυᾶται, ὅτι θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ διοικήσῃ ἕνα ὀργανισμόν, ὅπως ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος θὰ ἤθελα νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ἀναπληρῶν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως.

§108Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Νομίζω ὅτι ἐπαρκῶς ἐξήγησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεχθάνεται τὰς φωτογραφίας. Ἀποβλέπομεν διὰ τοῦ Νομοσχεδίου εἰς τὸ τί δύναται νὰ προσφέρῃ οἱονδήποτε πρόσωπον, ἀδιαφόρως τοῦ ἂν συγκεντρώνῃ ἢ μὴ ὡρισμένα προσόντα.

§109Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Ἡ ἄποψίς σας κύριοι συνάδελφοι ἔχει τὸ ἀτύχημα νὰ εἶναι ἀντίθετος μὲ τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ συνεπῶς διὰ τοὺς λόγους ποὺ ἐξήγησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τοὺς λόγους ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§110Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ὁ προϊστάμενος τῆς Ραδιοφωνίας Διευθυντὴς δὲν ἀπαιτεῖται νὰ εἶναι ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἔχει τυπικὰ προσόντα. Ὅπως οἱ δημοσιογράφοι μέχρι τοῦδε τοὐλάχιστον δὲν εἶχον οὐδὲν προσόν, τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὴν Ραδιοφωνίαν. Ὀρθῶς, συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπαιτεῖ τυπικὰ προσόντα, ἀρκεῖ νὰ εὑρεθῇ ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος διὰ τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἀσκήσεως ἑνὸς τόσον σπουδαίου λειτουργήματος.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 8 ὡς ἔχει;

§112ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἐν συνεχείᾳ ἐκφωνοῦντος τοῦ κ. Προέδρου ἕκαστον ἄρθρον κεχωρισμένως καὶ παραδεχομένης τῆς Βουλῆς, γίνονται δεκτὰ ὡς ἔχουν τὰ ἄρθρα 9 ἕως καὶ 25). Ἄρθρον 26ον. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§114Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 26 ἐδ. 1 ὑπάρχει διάταξις δι’ ἧς καταργεῖται ὁ ἐσωτερικὸς Κανονισμὸς τοῦ Ἱδρύματος ὁ κυρωθεὶς διὰ Β. Δ. ἐκδοθέντος κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ νόμου καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἔχων ἰσχὺν νόμου. Ὡς ἀνεφέρθη ὁ ἐσωτερικὸς Κανονισμὸς δὲν δύναται νὰ καταργηθῇ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου νομίμως καὶ τοῦτο διότι ἐξεδόθη κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ νόμου 1755, καὶ μὲ σύμφωνον γνώμην τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. καὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Εἶναι γνωσταὶ ἐν προκειμένῳ αἱ διατάξεις τοῦ Κώδικος Δημοσίων Ὑπαλλήλων καθ’ ἃς νόμοι ἢ πράξεις ἐκδοθεῖσαι μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Α.Σ.Δ. Υ. καταργοῦνται διὰ νόμου καὶ πάντοτε μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Ἐδῶ ὅμως δὲν ὑπάρχει ἡ γνωμοδότησις τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. καὶ κατὰ συνέπειαν νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀντισυνταγματική. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις τοῦ ἐδ. 1 καὶ παραμείνῃ ἐν ἰσχύϊ ὁ ἐσωτερικὸς Κανονισμός, ὁ ὁποῖος ἔτυχε πλήρους ἐπεξεργασίας καὶ παρὰ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ ἐν λόγῳ Κανονισμός, ἐφηρμόσθη ἐπὶ ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως καὶ ὄχι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας. Συνετάγη δὲ ὑπὸ ἐπιτροπῆς, τῆς ὁποίας προήδρευεν διακεκριμένη προσωπικότης, σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας, γνωστὸς διὰ τὴν ἀντικειμενικότητά του καὶ διὰ τὸν ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσεν, ὅτι πράγματι ἀπολαμβάνει τῆς ἐμπιστοσύνης του καὶ ὅτι αὐτὸν θὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νέου Κανονισμοῦ. Οὐδένα δὲ λόγον ἔχει νὰ ἐπιμένῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν κατάργησιν, διότι βάσει αὐτοῦ δὲν ὡλοκληρώθη ἡ ἔνταξις τοῦ προσωπικοῦ, ἀλλὰ μόνον τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ χωρήσῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἐδ. 1 τοῦ ἄρθρ. 26, διότι ἐκτὸς τῆς ἀντισυνταγματικότητος τῆς διατάξεως αὐτῆς, δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Βουλὴν νὰ θεωρῇ δικαίως διαβλητὴν τὴν ὅλην προσπάθειάν της, διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Ε.Ι.Ρ.

§115Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Σοβαρῶς ὑποστηρίζετε, ὅτι ἡ ἔλλειψις γνωμοδοτήσεως ἀποτελεῖ στοιχεῖον ἀντισυνταγματικότητος;

§116Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Βεβαίως εἶναι ἀντισυνταγματικόν· καὶ ἐὰν τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν μοῦ τὴν ἔκαμνεν ἄλλος συνάδελφος, μὴ νομικός, θὰ ἦτο δικαιολογημένος, ἀλλὰ σεῖς, διακεκριμένος νομικός, θὰ ἔπρεπε νὰ μὲ ἀφήσητε νὰ ὁλοκληρώσω τὴν σκέψιν τὴν ὁποίαν δὲν ὡλοκληρώσα καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ τὴν ὁλοκληρώσω. Καὶ ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ὑπάρχει ἀντισυνταγματικότης, δὲν εἶναι ἁπλῶς ἡ ἔλλειψις γνωμοδοτήσεως τοῦ Α.Σ.Δ.Υ., ἀλλὰ διότι ὁ Κανονισμὸς αὐτὸς ἐφηρμόσθη ἤδη ἐν προκειμένῳ καὶ προέβη ἤδη τὸ Συμβούλιον τοῦ Ε.Ι.Ρ. εἰς τὴν ἔνταξιν ὑπαλλήλων, ἄρα κατέστησε τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς μονίμους ὑπαλλήλους καὶ σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 101 τοῦ Συντάγματος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπολυθοῦν μόνιμοι ὑπάλληλοι, ἐφ’ ὅσον δὲν κατηργήθησαν αἱ θέσεις τὰς ὁποίας κατέχουν. Ἐν προκειμένῳ καταργεῖται ἁπλῶς ὁ Κανονισμὸς καὶ οὐχὶ αἱ θέσεις τὰς ὁποίας κατέχουν οἱ ὑπάλληλοι, τὴν σκέψιν μου αὐτήν, τὴν εἶχα ἀναπτύξει κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§117Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Σᾶς εἶχα παρακολουθήσει καὶ τότε καὶ εἶχα τὴν περιέργειαν νὰ μάθω πῶς θὰ ὁλοκληρώσετε τὴν σκέψιν σας.

§118Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου καὶ γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὰ νομικὰ θέματα, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ διαφωνία καὶ εἰς αὐτὰ τὰ ἀνώτερα Δικαστήρια.

§119Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Κοθρῆς ἀρέσκεται τελευταίως νὰ μεριμνᾷ πολὺ διὰ τὴν διαφύλαξιν τῶν Συνταγματικῶν διατάξεων... Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται, ἐδῶ οὔτε φροντιστήριον νὰ κάμωμεν οὔτε νὰ ἀναμνησθῶμεν τῶν γενικῶν καὶ στοιχειωδῶν ἐκείνων νομικῶν ὅρων, οἱ ὁποῖοι ἀποδεικνύουν, καθορίζουν καὶ προσδιορίζουν σαφῶς, ὅτι ὑπάρχει παράβασις Συνταγματικῆς διατάξεως. Ἀντισυνταγματικὸς εἶναι ὁ νόμος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἅπτεται θέματος κατὰ τρόπον παραβαίνοντα τὸ πνεῦμα καὶ τὴν ἔννοιαν Συνταγματικῆς διατάξεως. Ἐδῶ δὲν ἔχομεν τοιαύτην διάταξιν. Ἀκόμη ὑπάρχουν ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, αἱ ὁποῖαι ὑποστηρίζουν τοῦτο: Καὶ ὅταν ἀκόμη ἔχωμεν παράβασιν κεκτημένων δικαιωμάτων διὰ τὰ ὁποῖα, θεωρεῖται, ὅτι ὑπάρχει ἀντισυνταγματικότης, καὶ ἐκεῖ τότε δὲν ἔχομεν παράβασιν τῆς Συνταγματικῆς διατάξεως, διότι αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καθώρισαν, ὅτι τὰ κεκτημένα αὐτὰ δικαιώματα, πρέπει συγκεκριμένως, νὰ ἀναφέρωνται εἰς ὡρισμένας διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Ἐπομένως, αὐτὴ ἡ συνταγματολογία, τῆς ὁποίας γίνεται τόση κακὴ χρῆσις εἰς ἑκάστην συζήτησιν, νόμων καὶ ἄρθρων, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει, τουλάχιστον, διότι ἡ αἴθουσα αὐτὴ ἀπὸ νομικοὺς ἔχει καταληφθῆ νὰ ἐκλείψῃ. Ἀνεφέρθη ὁ κ. συνάδελφος καὶ εἰς τὸ θέμα ὅτι παραβιάζεται, ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δικαίωμα τοῦ ἁπλοῦ νομοθέτου εἶναι νὰ τροποποιήσῃ τὸν νόμον. Μόνον νόμον μὲ ἐπηυξημένην τυπικὴν δύναμιν, δὲν ἔχει δικαίωμα ἡ Βουλὴ νὰ τροποποιήσῃ. Ἀλλὰ τὴν διάταξιν τοῦ ὑπαλληλικοῦ Κώδικος δύναται ἡ Βουλὴ νὰ τὴν τροποποιήσῃ καὶ νὰ τὴν καταργήσῃ. Ἐπομένως νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ τεθῇ τελεία καὶ παῦλα εἰς αὐτὴν τὴν συνταγματολογίαν ἡ ὁποία λαμβάνει μίαν τοιαύτην ἔκτασιν πρὸς βλάβην τῆς ἀποδόσεως τοῦ νομοθετικοῦ μας ἔργου.

§120Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Κοθρῆς δὲν ἔπρεπε νὰ εἴπῃ ἀπόψε ἀποτεινόμενος εἰς τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Μακκᾶν, ὅτι ἐὰν τὴν ἐρώτησιν τὴν ἔκαμνεν ἕνας μὴ νομικὸς θὰ ἦτο συγγνωστός. Δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ εἴπῃ αὐτὸ καὶ δι’ ἄλλον λόγον. Διότι προχθὲς εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν, ἀκριβῶς ἐγὼ τοῦ ἔκαμα αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν καὶ τοῦ εἶπα: Σεῖς οἱ ὁποῖοι μὲ δύο ψήφους, μὲ πλειοψηφίαν δύο ψήφων κατηργήσατε τὸ Σύνταγμα καὶ ἐφέρατε νέον Σύνταγμα, ἀρνεῖσθε εἰς τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ νὰ καταργήσῃ ἕνα ἐσωτερικὸν Κανονισμόν, ἑνὸς νομικοῦ προσώπου δημοσίου δικαίου, ὁπωσδήποτε καὶ ἂν συνετέθη ὁ Κανονισμὸς αὐτός; Δὲν ἠμπορεῖ, δηλαδή, διὰ νόμου νὰ καταργηθῇ ἕνας ἐσωτερικὸς Κανονισμός; Δι’ αὐτὸ εἶπα ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ εἴπῃ αὐτό, διότι δὲν γεννᾶται ζήτημα, ὅτι τὸν Κανονισμὸν τὸν ἐσωτερικόν, μία πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, παντοδύναμος οὖσα δύναται.

§121Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὁ λαὸς τὰς τελευταίας ἐκλογὰς μᾶς ἐψήφισε διὰ νὰ ἀποτελοῦμεν ἁπλῆν Βουλὴν λειτουργοῦσαν ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος. Ἐνῷ ἡ προηγουμένη Βουλὴ εἶχε δικαίωμα νὰ μεταβάλῃ τὸ Σύνταγμα.

§122Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Μία παντοδύναμος πλειοψηφία ὀφείλει μόνον νὰ σέβεται τὸ Σύνταγμα. Καὶ τὸ Σύνταγμα μόνον τὸ δικαίωμα τῆς ἰδιοκτησίας ἔχει ἀπρόσβλητον. Ὅλα τὰ ἄλλα, ἐσωτερικοὺς Κανονισμούς, συμβάσεις κτλ. δύναται νὰ τὰ πλήττῃ. Καὶ προχωρεῖ καὶ λέγει ὁ κ. Κοθρῆς. Διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ ἀπολύονται ὑπάλληλοι. Τί ὑπάλληλοι, κύριε Κοθρῆ; Ὑπάλληλοι νομικοῦ προσώπου Δημοσίου δικαίου. Τὸ ἄρθρον 101 τοῦ Συντάγματος λέγει, ὅτι σέβεται μόνον τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς Διοικητικοὺς καὶ λέγει ὅτι δὲν ἀπολύονται ὑπάλληλοι παρὰ μόνον ἐὰν καταργηθῇ ἡ θέσις των. Οὐδέποτε ἐσκέφθη ὁ Συνταγματικὸς νομοθέτης νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ ἀπολύσωμεν ὑπαλλήλους νομικῶν προσώπων. Τὸ ἄρθρον 101 προστατεύει μόνον τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Λέγει ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος, δύνανται νὰ ἐπεκταθοῦν καὶ ἐπὶ τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων, ὡς καὶ διὰ νόμου ἐπὶ τῶν κοινοτικῶν ὑπαλλήλων. Ἑπομένως μόνον δι’ ἐπεκτάσεως ἐπὶ κοινοτικῶν καὶ ἐπὶ δημοτικῶν ὑπαλλήλων, σέβεται τὸ ἀπρόσβλητον τῆς θέσεως. Ὡς πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, οὐδεμία Συνταγματικὴ παραβίασις γίνεται, ὅταν διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ τοὺς ἀπολύσωμεν. Αὐτὰ εἶχα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον.

§123Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου κατ’ ἀρχήν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἐδήλωσεν, ὅτι περιέλαβε, ὡρισμένην διάταξιν εἰς τὸ ἄρθρον 26, διότι 27 δημοσιογράφοι, οἱ ὁποῖοι μισθοδοτοῦνται ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας, ὑπηρετοῦν εἰς μίαν Κυβερνητικὴν ἐφημερίδα. Χάριν τῆς ἀληθείας, ἔχω πίνακα ἐδῶ, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι ὑπηρετοῦν 36 δημοσιογράφοι, ἐκ τῶν ὁποίων 12 εἰς μὴ Κυβερνητικὰς καὶ 24 εἰς Κυβερνητικὰς ἐφημερίδας. Αὐτὰ χάριν τῆς ἀληθείας. Ὡς πρὸς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 26 λέγει, ὅτι, τὸ ΑΣΔΥ, βεβαίως δὲν ὑπάρχει συνταγματικὴ ὑποχρέωσις, νὰ τὸ συμβουλευθῶμεν. Ἀλλὰ τὸ ΑΣΔΥ, εἶναι ἕνας θεσμός, ὁ ὁποῖος κατεκτήθη, κατόπιν μακρῶν ἀγώνων, δεκαετηρίδων ὁλοκλήρων, ὑπὸ τῶν ἐργαζομένων δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἐχόντων σχέσιν μὲ τὸ Δημόσιον, εἶναι ἕνας θεσμὸς ὁ ὁποῖος κατεκτήθη κυριολεκτικῶς ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους ὑπαλλήλους. Καὶ αὐτὸν τὸν θεσμόν, ὁσάκις θίγονται συμφέροντα ὑπαλλήλων δημοσίων ἢ ὑπαλλήλων νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, ὀφείλομεν νὰ μὴ τὸν περιφρονοῦμεν. Ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις δὲν τὸν περιεφρόνησε. Τὸν συνεβουλεύθη, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ κάμῃ τὸν κανονισμὸν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος ὁ ὁποῖος ρυθμίζει ζητήματα ὑπαλληλικά. Εἶναι χρέος χάριν τοῦ ἠθικοῦ νόμου καὶ ὄχι τοῦ Συντάγματος· διότι ὑπεράνω θεσμῶν καὶ ὑπεράνω Συνταγμάτων εἶναι ὁ ἠθικὸς νόμος καὶ αἱ κατακτήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμον αἱ ἐργαζόμεναι τάξεις εἰς τὴν χώραν μας. Χάριν τοῦ ἠθικοῦ νόμου καὶ διὰ τὴν δικαίωσιν αὐτῶν τῶν ἀγώνων, οἱ ὁποῖοι κατέληξαν εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς τάξεως διὰ τοῦ ΑΣΔΥ νομίζω, ὅτι καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ὀφείλει νὰ σεβασθῇ τὸ ΑΣΔΥ καὶ ὀφείλει τὸν κανονισμὸν αὐτόν, ἢ διὰ διατάξεως τὴν ὁποίαν θὰ περιλάβῃ ἢ διὰ μιᾶς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ τὸν ἀπευθύνῃ πρὸς τὸ ΑΣΔΥ, διὰ νὰ τὸν ἐπεξεργασθῇ. Αὐτὸ θὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς αἴτημα ἠθικὸν τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων.

§124Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. 260 νόμους ἐψήφισαν εἰς μίαν νύκτα καὶ τώρα ἐπικαλοῦνται τὸν ἠθικὸν νόμον.

§125Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ ἐδαφίου 1 διὰ νὰ μὴ ἐπανέρχομαι. Ὅταν θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἐδάφιον 4 θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ εἴπω δύο λέξεις. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 26 παράγραφος 5 τοῦ ἐδαφίου 1 ρυθμίζεται τὸ ζήτημα τῆς ἀπολύσεως ὅλων τῶν ἐπὶ συμβάσει προσληφθέντων, ἀνεξαρτήτως τῆς ἀντισυνταγματικότητος τῆς διατάξεως αὐτῆς διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἐπανέρχομαι διότι ἐπαρκῶς τὴν ἀνέπτυξα κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Ἔχω νὰ κάμω μίαν πρότασιν ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία καθορίζει τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἀπολυομένων. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς τὸ νομοσχέδιον δέχεται ὅτι δὲν δύνανται οἱ ἀπολυόμενοι ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλοι νὰ λαμβάνουν ἀποζημίωσιν ἄλλην, πλὴν τῆς ὑπὸ τοῦ παρόντος νόμου καθοριζομένης, ὥστε καὶ ἂν ἄλλοι νόμοι καθορίζουν διαφορετικὴν ἀποζημίωσιν νὰ μὴ ἰσχύουν. Τοῦτο εἶναι ἄδικον καὶ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διαγράψῃ τὴν διάταξιν περὶ ἀποζημιώσεως ἑνὸς μηνὸς ὥστε νὰ ἰσχύσουν οἱ κείμενοι νόμοι οἱ ρυθμίζοντες παγίως τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἐπὶ συμβάσει προσληφθέντων καὶ ἐπὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπολυθοῦν κατόπιν τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§126Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Ἰατροί, Νομικοὶ σύμβουλοι, δικηγόροι, περὶ αὐτῶν πρόκειται καὶ οὐχὶ περὶ προσωπικοῦ τακτικοῦ ἢ τεχνικοῦ τῆς Ραδιοφωνίας.

§127Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν εἶναι μόνον ἰατροὶ κλπ, διότι ἅπαν τὸ προσωπικὸν προσλαμβάνεται ὑπὸ τὸν τύπον αὐτόν.

§128Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Εἶναι περιωρισμένη ἡ κατηγορία, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον μὴν ἐπιμένετε νὰ τροποποιηθῇ ἡ διάταξις περὶ τοῦ ἑνὸς μηνός.

§129Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἀφίσατε τοὺς ἰατροὺς καὶ δικηγόρους καὶ δεχθῆτε νὰ μὴ ἰσχύῃ διὰ τὸ ὑπόλοιπον προσωπικόν.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 26 ὡς ἔχει;

§131ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 26, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 27ον. Δεκτόν;

§133ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 27, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον. Δέχεται ἡ Βουλὴ καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου;

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας τῆς Ἑλλάδος». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 884)51 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ἐγκρίσεως μισθώσεως οἰκήματος ἐν τῇ ὁδῷ Ἀπόλλωνος, ἰδιοκτησίας Μ. Κωνσταντίνη, διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως Γεν. Δ)νσεως Τύπου».

§137ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 884)51 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ἐγκρίσεως μισθώσεως οἰκήματος ἐν τῇ ὁδῷ Ἀπόλλωνος, ἰδιοκτησίας Μ. Κωνσταντίνη, διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως Γεν. Δ)νσεως Τύπου». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1947–48, 1948–49, 1949–50 καὶ 1950–51 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν (τέως Μεταφορῶν) καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1952–1953».

§139ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1947–48, 1948–49, 1949–50 καὶ 1950–51 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν (τέως Μεταφορῶν) καί τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν πιστώσεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1952–53». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου 1630)1951 κυρωθέντος Α. Ν. 1559)1950 «περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς».

§141ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. Νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν, κύριε Πρόεδρε.

§142Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Παρακαλῶ, τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅπως συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ο.Λ.Π. ἀπόψε, διότι μετὰ τὴν προσφυγὴν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, καὶ τὴν ἀκύρωσιν, ὁ Ο.Λ.Π. λειτουργεῖ ἀπὸ ἐννεαμήνου χωρὶς ὀργανισμόν. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ καθιστᾷ ἐπεῖγον τὸ νομοσχέδιον.

§143Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂς γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον ἀπόψε καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων συζητοῦμεν καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§144Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω, ἐὰν γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον, ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ γίνῃ ἡ συζήτησις καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, διότι ἔχομεν ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§145Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, εἶναι ἐπανάληψις τοῦ ἰσχύοντος νόμου, αἱ δὲ τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ἐκάμαμεν ἀφοροῦν μόνον τὰς ἁρμοδιότητας τῆς Διοικήσεως.

§146Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν ὡς ἔχει, διότι κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἀσφαλῶς θὰ θιγῇ καὶ ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ὑπάρχουν δύο τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη χθὲς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, καὶ ἂς μᾶς τὰς ἀναγνώσῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Δημοσίων Ἔργων, ὥστε νὰ μὴ χρειασθῇ ἄλλο 24ωρον.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ γίνῃ λοιπὸν δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς πρώτην συζήτησιν;

§148Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ν’ ἀνατυπωθῇ μὲ τὰς τροπολογίας ἐνσωματωμένας καὶ ἂς ἔλθῃ αὔριον πρὸς συζήτησιν ὡς ἐτροπολογήθη.

§149Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ προσωπικῶς δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον, ἀλλά, νομίζω, πὼς ἐπὶ νομοσχεδίων γενικῆς φύσεως, ἡ συζήτησις ἡ ἐμπεριστατωμένη πρέπει νὰ γίνεται εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν. Αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα καὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τοῦ Συντάγματος. Νὰ κατατίθενται αἱ τροπολογίαι, νὰ τυπώνωνται, νὰ διανέμωνται, νὰ μελετῶνται ὑπὸ τῶν Ὑπουργῶν καὶ νὰ ἔρχεται ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν νὰ δηλώνῃ ποίας δέχεται καὶ ποίας ὄχι. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα ἀρχῆς. Πρέπει εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν νὰ συζητῶνται ὅλαι αἱ τροπολογίαι, διότι ἄλλως δημιουργεῖται τραγέλαφος. Αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὅμως δὲν τηρεῖται δυστυχῶς. Κύριοι, εἶναι προτιμότερον νὰ χάσωμεν μίαν ἡμέραν, νὰ ἀκούσωμεν τὰς τροπολογίας καὶ νὰ κάμωμεν ἕνα νομοσχέδιον πλῆρες.

§150Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριοι, δὲν ἀπέκρουσα τὴν συζήτησιν καὶ εἶμαι ἕτοιμος νὰ συζητήσω ὅλας τὰς τροπολογίας.

§151Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ μὴ τὸ λέγετε αὐτό, δι’ ἕνα νομοσχέδιον γενικόν.

§152Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐγὼ ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν.

§153Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον νομίζει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἶναι ἐπεῖγον ἂς τὸ ψηφίσωμεν.

§154Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Οὐδεμία τροπολογία ὑπάρχει κατατεθειμένη εἰς τὸ Σῶμα, πέραν τῶν ὅσων προέτεινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη.

§155Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἀντίληψις τοῦ κ. συναδέλφου, διότι δύναμαι ἐγὼ κατὰ τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν νὰ προτείνω τροπολογίας καὶ κατὰ τὸν Κανονισμὸν εἶναι ὑποχρεωτικὸν νὰ τυπωθῇ, νὰ διανεμηθῇ καὶ νὰ συζητηθῇ.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν δὲν ἔχετε ἀντίρρησιν, νὰ θεωρηθῇ ψηφισθὲν καὶ ἀφίσατε τὴν συζήτησιν διὰ τὸ σύνολον.

§157Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ λέγω, νὰ ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ νὰ ἀναγνωσθοῦν αἱ τροπολογίαι τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός.

§158Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ αἱ δύο τροπολογίαι ἐγένοντο ἀποδεκταὶ ὁμοφώνως, ἐκ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν ὑπάρχει λόγος κουβεντολογήματος ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§159Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ ἀναπτύξω τροπολογίαν κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ ἔκθεσις τῆς μειοψηφίας δὲν ἐξετυπώθη ἀκόμη καὶ εἰσάγεται αἰφνιδίως πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον. Νομίζω ὅτι προκειμένου περὶ ἑνὸς τοσαύτης σοβαρότητος νομοσχεδίου ἠμποροῦμεν νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν δι’ ἓν 24ωρον.

§160Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον δὲν διενεμήθη ἡ ἔκθεσις τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ συζήτησις κατὰ τὸν Κανονισμόν.

§161Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς μίαν προθεσμίαν ὡς αὔριον τὸ ἀπόγευμα νὰ ἑτοιμάσω τὴν ἔκθεσίν μου.

§162Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι διατυπωμέναι καὶ αἱ ἀπόψεις τῆς μειοψηφίας.

§163ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ ΕΚ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ. Αὐτὸ δὲν ἀρκεῖ, κύριε Πρόεδρε.

§164Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι ψηφίζεται ἀπόψε κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν, ἡ ὁποία τὸ ταχύτερον ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ τὴν Παρασκευήν, ὑποβληθῇ μία τροπολογία καὶ τὴν δεχθῆτε. Κατ’ ἀνάγκην τὸ σύνολον θὰ ψηφισθῇ τὴν ἐρχομένην Τρίτην. Ἑπομένως δὲν κερδίζομεν τίποτε καὶ εἶναι ἄσκοπος ὅλη ἡ συζήτησις.

§165Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ κάμω τὴν παραχώρησιν αὐτήν, ἐὰν διεπίστωνα, ὅτι ὑπάρχουν λόγοι οὐσίας, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν ἀναβολήν. Παρέστην καὶ ἐγὼ εἰς τὴν συζήτησιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ περίπου ἐπὶ τῶν οὐσιωδῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας προέτεινεν ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἐμείναμεν σύμφωνοι. Ἐὰν ὑπῆρχε θέμα οὐσίας τὸ ὁποῖον νὰ δημιουργῇ τὴν ἀνάγκην αὐτῆς τῆς παρατάσεως, δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ κάμω τὴν παραχώρησιν. Ἀλλ’ ἀπὸ τὴν συζήτησιν θὰ πεισθῆτε, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα, τὸ ὁποῖον νὰ προκαλῇ διαφωνίαν.

§166Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἔγινε συζήτησις ἐπὶ ὡρισμένων τροπολογιῶν τὰς ὁποίας δὲν ἠκούσατε διότι δὲν εἶσθε παρών, κύριε Ὑπουργέ. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐξακολουθεῖ ἡ ἀντιπολίτευσις νὰ ἔχῃ ὡρισμένας ἀντιρρήσεις καὶ θὰ εἴπῃ τὴν γνώμην της εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων. Ἐπὶ πλέον ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας θέλει εἰς τὴν ἔκθεσίν του νὰ ἀναφέρῃ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἔχει ἀντίθετον γνώμην. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους παρακαλοῦμεν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἀναβολὴ ἑνὸς 24ώρου.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου 1630]51 κυρωθέντος Ἀναγκ. νόμου 1559]50 «περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς», ἀναβάλλεται δι’ αὔριον. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§168ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις, καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.40′ μ. μ.)