1950.12.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 31η

Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Παρακαλῶ ὅπως ἐπέλθουν αἱ ἀκόλουθοι διορθώσεις εἰς τὸ κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν ψηφισθὲν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1565)1950 «περὶ συστάσεως Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ», αἵτινες ἐκ παραδρομῆς, ἂν καὶ γενόμεναι δεκταί, δὲν συμπεριελήφθησαν εἰς τὸ κείμενον τοῦ ὡς ἄνω σχεδίου νόμου. 1) Εἰς τὸ ἄρθρον 8 παράγρ. 1 καὶ μετὰ τὰς λέξεις «ἐνώπιον παντὸς» νὰ προστεθῇ ἡ λέξις «δικαστηρίου». 2) Εἰς τὸ ἄρθρον 11 παράγρ. 5 ἐν τέλει νὰ προστεθῇ ἡ φράσις: «ἐπὶ ἴσοις ὅροις προτιμῶνται οἱ προστατευόμενοι τοῦ Ν. 751». 3) Εἰς τὸ ἄρθρον 14 σειρὰ 18 μετὰ τὰς λέξεις «διαδόχους τῶν ἀγοραστῶν» νὰ προστεθοῦν τὰ ἑξῆς: «Ἡ αὐτὴ διαδικασία εἰσηγήσεως τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ο.Ε.Τ., προτάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθν. Οἰκονομίας καὶ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τηρεῖται καὶ διὰ τὴν ἐκμίσθωσιν ξενοδοχείων καὶ περιπτέρων εἰς ἀλλοδαπούς».

§4Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τῆς προχθεσινῆς συνεδριάσεως παρακαλῶ, τὸν λόγον.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δι’ ἐπικυρωθέντα πρακτικὰ θὰ ὁμιλήσητε;

§6Ι. ΜΕΛΑΣ. Κακῶς ἐπεκυρώθησαν, διότι δὲν συμφωνοῦν μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Προχθὲς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Ὀργανώσεως Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας» ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐδήλωσεν ὅτι, ἀποδέχεται τροπολογίαν ὑπογεγραμμένην ὑπὸ 15 βουλευτῶν ἄνευ ὅρου. Εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφέρεται ὁ νόμος ἔχων ἄλλως. Δὲν περιλαμβάνεται ἡ ἀποδεκτὴ γενομένη τροπολογία ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Συνεπῶς χρειάζεται τακτοποίησις τοῦ ζητήματος.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ νέου νόμου θὰ γίνῃ ἀποδεκτή.

§8Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἰς τὸ κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν ψηφισθὲν σχέδιον νόμου «περὶ αὐξήσεως τῶν ποινῶν τῶν προβλεπομένων διὰ τοὺς καταχραστὰς τοῦ Δημοσίου» ἐγένετο δεκτὴ ἡ ἑξῆς τροπολογία εἰς τὸ ἄρθρον 1: «Αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 105 καὶ 106 τοῦ κώδικος Ποιν. Δικονομίας ἐφαρμόζονται καὶ ἐπὶ τῶν ἀδικημάτων τοῦ παρόντος ἄρθρου». Ἡ τροπολογία αὐτὴ λέγει, ἐκ τυπογραφικοῦ λάθους πρεφανῶς, δὲν συμπεριλαμβάνεται εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου ὡς τοῦτο περιέχεται εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως καὶ παρακαλῶ ὅπως διορθωθοῦν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς ἀνωτέρω τροπολογίας ὡς 4 παραγράφου τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχεδίου.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κύριε Ὑπουργέ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν.

§10Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Πρὸ ἀρκετοῦ χρόνου κατετέθη πρότασις νόμου παρὰ πολλῶν βουλευτῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων δύο Ἀρχηγοὶ Κομμάτων, «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου 1323». Παρακαλῶ νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλὴν διὰ τίνα λόγον δὲν ἀνεγράφη εἰσέτι εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ πάῃ ἡ πρότασις εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, θὰ ἀποφανθῇ αὐτὴ καὶ μετὰ θὰ ἐγγραφῇ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§12Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως βιομηχανίας ζύθου πρόκειται νὰ δοθῇ σήμερον ἀπάντησις;

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ λήξῃ πρῶτον ἡ συζήτησις τῶν πετρελαιοειδῶν καὶ μετὰ θὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός.

§14Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἁρμόδιος ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, δὲν εἶμαι ἐγώ, ἀλλ’ ὁ κύριος ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας συνάδελφος.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ γραμματεὺς κ. Ἰ. Μποῦτος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§16Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν πολιτικῶν συνταξιούχων Ἰθάκης, διαμαρτυρομένων διὰ περικοπὴν πλασματικῶν ἐτῶν κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Κ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ σωματείου λεμβούχων Ἀργοστολίου–Κεφαλληνίας διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἀναγνώρισιν τοῦ σωματείου των παρὰ τοῦ λιμενάρχου Ἀργοστολίου καὶ ζητοῦντος τὴν ἀναγνώρισίν του. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Β. Στεφανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σουσάνας Κατεβάτη δημοδιδασκαλίσσης Ζερικίου Βοιωτίας, κατοίκου Ἀθηνῶν, ζητούσης τὴν εἰς Ἀθήνας μετάθεσίν της. Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ.κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Δ. Τσούμπας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων Πύργου, ἀφορῶσαν τὴν ἀκολουθητέαν σειρὰν κατασκευῆς τῶν δύο κυρίων Πελοποννησιακῶν γραμμῶν διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἐργοστασίων Λάδωνος. Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ. κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Δ. Τσούμπας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν Μέσης καὶ Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως Πύργου, ζητοῦντος τὴν τοποθέτησιν τοῦ Γυμνασιάρχου Συκαρᾶ εἰς τὴν κενωθεῖσαν θέσιν τοῦ Γυμνασίου τῆς ὡς ἄνω πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἑλληνικοῦ Γορτυνίας, ζητούντων τὴν κατάργησιν ἐπιβληθείσης ἐπαχθοῦς φορολογίας δι’ ἐνοικιάσεις ἐν ἀγραναπαύσει γαιῶν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Ντάγγας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου οἰκοπεδούχων Ἀσύλου Ταξιάρχου Κορυδαλοῦ, ζητοῦντος ὅπως χορηγηθῇ αὐτοῖς ἄδεια αὐτοστεγάσεως εἰς τὰ ἰδιόκτητά των οἰκόπεδα. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Σ. Παπάζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Λαχανοκαλλιεργητῶν Θεσ)νίκης, ζητοῦντος παραχώρησιν ἀνταλλαξίμων λαχανοκήπων εἰς 25 ἀκτήμονας καλλιεργητὰς Θεσσαλονίκης δι’ οὓς ἰσχύει ἡ δημιουργηθεῖσα κατάστασις ΓΕΝ-ΤΙΚ, καθ’ ἣν οὗτοι ἀπέκτησαν κυριότητα ἐπὶ τῶν ὡς ἄνω Λαχανοκήπων καὶ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐξαγοράσουν αὐτοὺς λόγῳ οἰκονομικῆς των ἀδυναμίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολεμιστῶν Πολέμου 1940–41 ἐπαφῆς πρόσω Νομοῦ Ἀχαΐας, ζητούσης, ὅπως ἐξαιρεθῶσιν τῶν ἀπολύσεων ὑπαλλήλων τῆς Υ.Ε.Κ.Α. οἱ πολεμισταὶ 1940–41, προσθήκην διατάξεως εἰς τὸν τροποποιούμενον νόμον 751 δι’ ἧς νὰ ἀπαγορεύεται πᾶσα ἀπόλυσις πολεμιστοῦ 1940–41, οὐ μόνον τῶν τοποθετηθέντων βάσει ἀποφάσεων τῶν Ἐπιτροπῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν οἰκειοθελῶς ὁποτεδήποτε προσληφθέντων καὶ ὑπηρετούντων κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ἄνω τροποποιητικοῦ νόμου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολιτικῶν Συνταξιούχων Ἀχαΐας, ζητούσης χορήγησιν τοῦ κατ’ ἔτος καθιερωμένου δώρου τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Ἑνώσεως πληγέντων γεωργοκτηνοτρόφων, Σοφάδων, ζητοῦντος χορήγησιν ἀναλόγου ἀριθμοῦ ζώων μικρῶν καὶ μεγάλων, ὡς καὶ μακροπροθέσμων δανείων πρὸς ἀγορὰν προβάτων δι’ ἀναπαραγωγὴν ἀπολεσθέντων ποιμνίων των. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν Συνταξιούχων Δικηγόρων Κεφαλληνίας, ζητούντων, ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ δικηγόρων ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ προτεινόμεναι παρὰ τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν αὐξήσεις τοῦ ποσοῦ τῶν συντάξεων, τὸ αἰτούμενον χρονικὸν σημεῖον τῆς ἐνάρξεως τῆς χορηγήσεώς των καὶ αἱ λοιπαὶ τροποποιήσεις. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν ἐργατῶν ἐλαιοτριβείων καὶ συσκευαστῶν ἀποθηκῶν ἐλαιοπυρήνων «Ὁ Ἅγιος Παντελεήμων» Ληξουρίου, ζητούντων τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συλλογικῆς συμβάσεως μεταξὺ σωματείων ἐργατῶν ἐλαιοτριβείων καὶ συσκευασίας ἀποθηκῶν μετὰ τῶν ἐμπόρων ἐλαιοπυρήνων κ. λ. π. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς (Ὑπουργὸς Τύπου καὶ Πληροφοριῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας τῆς Ἑλλάδος». καὶ 2) «Περὶ συστάσεως καὶ ὀργανώσεως Ἑνώσεως ἰδιοκτητῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων Ἀθηνῶν». Οἱ κ. κ. Ν. Μπακόπουλος (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καὶ Α. Λαμπρόπουλος (Ὑπουργὸς Γεωργίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «Περὶ ἱδρύσεως παρὰ τῷ Πανεπιστημίῳ Θεσσαλονίκης Ταμείου Διοικήσεως καὶ Διαχειρίσεως τῶν Πανεπιστημιακῶν Δασῶν». Οἱ κ.κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Σ. Κωστόπουλος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «Περὶ συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν ἀποκατασταθέντας βαθμοφόρους τοῦ Β. Ν.». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Λαμπριανίδης καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας κ.λ.π.» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1557)50 «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακαρᾶς καὶ Β. Στεφανόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Δεληβοριᾶς, Ι. Μποῦτος, Κ. Σπηλιόπουλος, Α. Δερδεμέζης, Γ. Ράλλης, Ν. Σπεντζάρης, Λ. Βρεττᾶκος, Α. Πρωτοπαπαδάκης, Δ. Λαντζούνης καὶ Κ. Παπαδόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀφορώντων τὰς ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ προαγωγὰς Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς».

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῆς καταβολῆς φαρικῶν καὶ ἀγκυροβολίας τελῶν τῶν ἀτμοπλοίων τῶν μεταφερόντων καθ’ ὁμάδας περιηγητάς».

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καί σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῆς καταβολῆς Φαρικῶν καὶ Ἀγκυροβολίας τελῶν τῶν ἀτμοπλοίων τῶν μεταφερόντων καθ’ ὁμάδας περιηγητάς». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 2112 εἰς τοὺς προσθέτους ἀστυφύλακας».

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παροχῆς ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 2112 εἰς τοὺς προσθέτους ἀστυφύλακας». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ φάρων».

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ φάρων». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καί σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον Πρωθυπουργοῦ».

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον Πρωθυπουργοῦ». Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς μηνιαίου ἐπιδόματος εἰς τοὺς Ἀστυνομικοὺς ὑπαλλήλους στερηθέντας παντελῶς τῆς ὁράσεως ἀμφοτέρων τῶν ὀφθαλμῶν».

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παροχῆς μηνιαίου ἐπιδόματος εἰς τοὺς Ἀστυνομικοὺς ὑπαλλήλους στερηθέντας παντελῶς τῆς ὁράσεως ἀμφοτέρων τῶν ὀφθαλμῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς διαδικασίας κανονισμοῦ τῶν πολεμικῶν συντάξεων καὶ βοηθημάτων».

§28Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἐπέρασε κἄν, κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπέρασεν. Ἔχω καὶ ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§30Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ ἐπεξειργάσθη χθὲς ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐκ τῶν ἐνόντων.

§31Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὄλοι, κύριοι συνάδελφοι, καὶ περισσότερον ἐγὼ αἰσθανόμεθα ὑποχρέωσιν, διότι πρόκειται περὶ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἐστερήθησαν τῶν συντάξεων. Μὲ τὴν ὑπάρχουσαν διαδικασίαν εἶναι ἀδύνατον αἱ ὑποσχέσεις αὗται, αἱ ὁποῖαι εἶναι πληθώρα, νὰ ἐκδικασθοῦν συντόμως. Ἡ ὑπηρεσία εἰσηγεῖται τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διότι ἡ διαδικασία αὕτη ἁπλοποιεῖται. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ἀποδεχθῇ, διαφορετικὰ νὰ τὸ ἀποσύρω εὐχαρίστως.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, κρατεῖται προσωρινῶς διὰ νὰ συζητηθῇ μὲ τὴν σειράν του.

§33Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σήμερον ψηφίζομεν τὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἀνασυγκρότησιν ἢ καὶ ἄλλα;

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ πρῶτον λόγον, αὐτά, κ. Πρόεδρε.

§35Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κατόπιν κοινῆς συσκέψεως, νομίζω, ὅτι ἐλήφθη ἀπόφασις νὰ ψηφισθοῦν μόνον τὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἀνασυγκρότησιν διὰ νὰ μὴ χάνωμεν χρόνον.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκεται ἡ ἡμερησία διάταξις, κύριε Πρόεδρε καὶ ψηφίζονται ἐκεῖνα ἐκ τῶν νομοσχεδίων ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μεγάλης Βρεττανίας συμφωνίας διακανονισμοῦ τῶν δαπανῶν τῶν τριῶν Βρεττανικῶν Ὀργανωτικῶν Ἀποστολῶν Στρατοῦ, Ναυτικοῦ καὶ Ἀεροπορίας». Κρατεῖται.

§37Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Διατί, κρατεῖται; Ὑπάρχει ἀντίρρησις;

§38Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις ἀπὸ τὸν κ. Γρηγοριάδην.

§40Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Θὰ παρακαλέσω τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ δεκτόν, δοθέντος ὅτι ἐδήλωσα προηγουμένως......

§41Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§42Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Γνωρίζω τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ Στρατηγοῦ, ἀλλ’ ἤδη ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς μίαν συμφωνίαν μὲ τὴν Ἀγγλικὴν Ἀποστολὴν καὶ Πρεσβείαν, διὰ τῆς ὁποίας τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον διατίθεται, τῶν 14 δισεκατομμυρίων, ἠλαττώθη εἰς ὀκτώ. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ τὸ κάμῃ δεκτόν.

§43Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δι’ ἀναστάσεως· οἱ δεχόμενοι τὸ νομοσχέδιον, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι βουλευταί).

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μεγάλης Βρεττανίας συμφωνίας διακανονισμοῦ τῶν δαπανῶν τῶν τριῶν Βρεττανικῶν Ὀργανωτικῶν Ἀποστολῶν Στρατοῦ, Ναυτικοῦ καὶ Ἀεροπορίας», ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων.

§46Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν καὶ τοῦ Σώματος καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: Πᾶς βουλευτὴς ἔχει τὸ ἀπόλυτον δικαίωμα νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον ἐφ’ οἱουδήποτε νομοσχεδίου καὶ ἀφοῦ πρῶτον ἀκουσθῇ, τότε δύναται νὰ ζητηθῇ ἡ κρίσις τῆς Βουλῆς. Συνεπῶς, ἐὰν καὶ εἷς μόνον βουλευτὴς θέλει νὰ ὁμιλήσῃ ἐπί τινος νομοσχεδίου, τοῦτο πρέπει νὰ κρατηθῇ. Καὶ ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι μόνον ὁ κ. Γρηγοριάδης εἶχεν ἀντίρρησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 26 νομοσχεδίου τῆς ἡμερησίας διατάξεως «περὶ Βρεττανικῆς Ἀποστολῆς», νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ κρατηθῇ καὶ ὄχι νὰ γίνῃ δεκτὸν δι’ ἀναστάσεως.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχει δίκαιον. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν καὶ εἰς βʹ συζήτησιν θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Γρηγοριάδης.

§48Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Τὸ γενόμενον ἦτο ἀντικανονικόν. (Θόρυβος).

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 28 νομοσχέδιον (θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§50Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἠρεμήσῃ διὰ νὰ γνωρίζῃ καὶ τί ψηφίζει. Εἶναι μία εἰκὼν τὴν ὁποίαν δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παρουσιάζωμεν τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν συζητοῦνται τοιαῦτα νομοσχέδια. Πολλοὶ βουλευταὶ ἀμφιβάλλω ἂν ἀντιλαμβάνωνται περὶ τίνος πρόκειται.

§51Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἔχει εἰσαχθῆ τὸ ἔθιμον, ἅμα λέγουν «κρατεῖται», νὰ κρατῆται τὸ νομοσχέδιον. Δὲν ἠξεύρω περὶ τίνος νομοσχεδίου πρόκειται, ἀλλὰ ἀκούω ἀπὸ πολλὲς πλευρὲς τὴν λέξιν «κρατεῖται».

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶπε κανεὶς νὰ κρατηθῇ. Μόνος εἷς συνάδελφος τὸ εἶπεν, ἀφοῦ ἤδη ἔγινε δεκτόν.

§53Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁμιλεῖτε περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου ὅτι ἔγινε δεκτὸν καὶ τώρα ἀκούω ὅτι δὲν ἔγινε δεκτόν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν ἀποδοχὴν ἀπὸ τὴν Βουλὴν ὅτι ἐγένετο δεκτόν, κατόπιν εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος νὰ κρατηθῇ. Τὸ νομοσχέδιον ἔγινε δεκτόν.

§55Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Διατὶ θὰ γίνῃ δεκτόν; Παρακαλῶ νὰ κρατηθῇ.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κανεὶς ἄλλος ἀπὸ σᾶς, δὲν τὸ εἶπε.

§57Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ νὰ κρατηθῇ, κύριε Πρόεδρε.

§58Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Διὰ νὰ ἀποφύγωμεν αὐτὴν τὴν σύγχυσιν. Θὰ ἐπρότεινα τὴν ἑξῆς τακτικήν. Ἐκεῖνος ἐκ τῶν συναδέλφων ποὺ ἀρνεῖται, νὰ ἐγείρεται ὄρθιος καὶ νὰ λέγῃ ὅτι κρατεῖται, διὰ νὰ γίνηται ἐμφανής. Μέσα εἰς τὸν θόρυβον δὲν ἀκούονται αἱ ἀντιρρήσεις.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δερδεμέζης εἶχεν ἀντιρρήσεις καὶ κατόπιν τὰς ἀπέσυρεν.

§60Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ καθιερώσωμεν αὐτὴν τὴν τακτικήν. Ὅταν τις ἔχει ἀντιρρήσεις, νὰ ἐγείρηται ὄρθιος καὶ νὰ λέγῃ ὅτι κρατεῖται.

§61Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγώ, γενικῶς ὁμιλῶ, ὅτι εἷς συνάδελφος εἶπε νὰ κρατηθῇ.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὸ εἶπε, παρὰ μετὰ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§63Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐγὼ εἶπα, ἡ σύστασις Γραφείων ΤΤΤ. νὰ γίνῃ καὶ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα.

§64Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Τί ἔγινε μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 27ον;

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκρατήθη, ὄχι ὅτι τὸ εἴπατε σεῖς, ἀλλὰ διότι τὸ θέλει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. (Θόρυβος). Ἀντικανονικῶς ὁ κ. συνάδελφος ἠγέρθη καὶ διεμαρτυρήθη. Ἡ Βουλή, δὲν εἶχε καμμίαν ἀντίρρησιν καὶ ὁ κ. συνάδελφος....

§66Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Ἐὰν ἐνδιαφέρῃ σᾶς, νὰ μᾶς τὸ εἴπητε καθαρά. Εἶναι αὐτὸ εἷς λόγος παραπάνω διὰ νὰ κρατηθῇ, διότι ἀφορᾷ τὴν ἰδικήν σας ἐπαρχίαν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν Βουλὴν ἐνδιαφέρει. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1545)50 Α. Ν. «περὶ προστασίας τῆς καταναλώσεως ἐγχωρίων λιγνιτῶν». Ὁ κ. Γοργίας ἔχει τὸν λόγον.

§68Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁ ὑπὸ κρίσιν Α.Ν. 1543, περὶ προστασίας τῆς καταναλώσεως τῶν ἐγχωρίων λιγνιτῶν, παρουσιάζει βασικὰς ἀτελείας. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἐκτίθενται σαφῶς οἱ λόγοι, οἵτινες ἐπιβάλλουν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς λιγνιτοπαραγωγῆς καὶ λόγῳ τῆς πλουτοπαραγωγικῆς σημασίας τοῦ λιγνίτου ἀλλὰ καὶ πρὸς ἐξοικονόμησιν συναλλάγματος, ὅπερ διετίθετο μέχρι σήμερον διὰ τὴν εἰσαγωγὴν στερεῶν καὶ ὑγρῶν καυσίμων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Παρὰ ταῦτα τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα παρουσιάζει ἀοριστίαν καὶ ἐλαστικότητα καθ’ ὅσον ἐκ τῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 1 προκύπτει ὅτι ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ προσδιορίζῃ ἐὰν συντρέχουν λόγοι ἐπεκτάσεως τῆς ὑποχρεωτικῆς καταναλώσεως τῶν λιγνιτῶν. Αἱ Ἑλληνικαὶ μεταλλευτικαὶ ἐπιχειρήσεις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθοῦν ἄνευ μακροχρονίου προπαρασκευῆς, ἥτις προϋποθέτει ὕπαρξιν νομοθετημάτων οὐχὶ ἐλαστικῶν ἢ δυνητικῶν, ἀλλὰ νόμων σαφῶν προσδιοριζόντων τὴν ὑποχρεωτικὴν κατανάλωσιν τοῦ λιγνίτου. Ὁ Ἑλληνικὸς λιγνίτης, συγκρινόμενος μὲ τοὺς λιγνίτας τῶν ἄλλων εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, ὑπερτερεῖ ἀπὸ ἀπόψεως θερμίδων, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τέφρας εὑρίσκεται εἰς πλεονεκτικὴν θέσιν. Ἔχομεν τὴν γνώμην, συνεπῶς, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο δὲν ἔτυχε μέχρι σήμερον τῆς δεούσης προσοχῆς ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων. Πρέπει νὰ ἀντιληφθῶμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀνασυγκρότησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συντελεσθῇ μόνον μὲ τὴν βοήθειαν τῶν ξένων. Ὀφείλομεν νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὰς πλουτοπαραγωγικὰς πηγὰς τῆς χώρας μας. Ἡ Γερμανία διαθέτουσα καὶ λιγνίτην καὶ γαιάνθρακας, χρησιμοποιεῖ ὑποχρεωτικῶς τὸν λιγνίτην καὶ ἐξάγει τὸν γαιάνθρακα. Ἡμεῖς, πρὸς εὐκολίαν μας, εἰσάγομεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑγρὰ καὶ στερεὰ καύσιμα, ἡ ἀξία τῶν ὁποίων ἀνῆλθεν εἰς 36.000.000 δολλάρια, ἔναντι συνολικῶν ἐξαγωγῶν μας 80 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἡ πολιτικὴ αὕτη, κύριοι βουλευταί, πλήττει τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν, ἀποστερεῖ ἐργασίαν εἰς χιλιάδας ἐργατῶν καὶ παραβλάπτει σπουδαίως τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἐκτεθέντων καὶ ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ὑποχρεωτικῆς καὶ οὐχὶ τῆς δυνητικῆς καταναλώσεως τῶν λιγνιτῶν ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὡρισμένας τροπολογίας αἵτινες ἐγένοντο ἀποδεκταί. Οὐσιαστικὴ τροπολογία εἶναι καὶ τοῦ ἄρθρου 2. Συνιστᾶται Ἐπιτροπή, ἥτις θὰ ἀποφασίζῃ διὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν κατανάλωσιν τῶν λιγνιτῶν κεχωρισμένων κατὰ κατηγορίας καταναλωτῶν, διότι μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ὁμοιομορφίαν τῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους ἔναντι τῆς καταναλώσεως. Θὰ ἀποφασίζῃ συνεπῶς ἡ Ἐπιτροπὴ ἐὰν οἱ Α ἢ Β καταναλωταὶ ὑποχρεοῦνται νὰ καταναλίσκουν Α ἢ Β ποσότητα λιγνίτου, ἐν προσμίξει ἐνδεχομένως μὲ στερεὰ καύσιμα.

§69Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Μέχρι τώρα, χάρις σ’ αὐτήν, ἀκριβῶς τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ ἐφοδιασμοῦ, ἐκράτει τὴν λειτουργίαν τῶν ἐργοστασίων δι’ ὑγρῶν καυσίμων εἰς ὅλην τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα, πλὴν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ δημιουργεῖ οἰκονομικὸν μονοπώλιον βιομηχανιῶν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ἐπειδὴ ἡ τροπολογία δὲν μᾶς ἐγγυᾶται ὅτι ἕνας ἄλλος Ὑπουργὸς δὲν θὰ θελήσῃ νὰ βαδίσῃ εἰς τὰ ἀχνάρια τῆς σημερινῆς πολιτικῆς, νομίζω, κύριε συνάδελφε, ἐσεῖς, ὁ ὁποῖος διαπνέεσθε καὶ ἀπὸ γενικωτέραν γνῶσιν τῶν ζητημάτων αὐτῶν, δὲν θὰ θελήσητε νὰ ἐνδώσητε εἰς τὴν πίεσιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, διὰ νὰ ἔλθῃ αὔριον ἕνας Ὑπουργὸς καὶ ἐφαρμόσῃ τὴν ἰδίαν πολιτικήν.

§70Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἀπαντῶ ὅτι, ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία ἔγινεν ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, λύει καὶ τὴν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖσθε. Ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς θὰ εἶναι ἡ ἀπογραφὴ τῶν ἐν Ἑλλάδι βιομηχανιῶν καὶ βιοτεχνιῶν, διὰ νὰ καθορισθῇ ἡ δυνατότης τῆς ὑποχρεωτικῆς καταναλώσεως λιγνιτῶν «.... ........ (Ἀναγινώσκει) ........». Συνεπῶς, ἡ χρησιμοποίησις, κύριοι συνάδελφοι, τῶν λιγνιτῶν δὲν θὰ εἶναι μόνον διὰ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ διὰ τὴν Δράμαν, ἡ ὑποχρέωσις αὐτὴ θὰ εἶναι δι’ ὅλας τὰς βιομηχανίας τῆς Ἑλλάδος. Ὡς πρὸς τὰς ἀγορανομικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔλυσαν ὡρισμένας μόνον περιπτώσεις, ἐπρότεινα ἤδη τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν θέτω καὶ ὑπὸ τὴν κρίσιν σας. «Αἱ βάσει τῶν ἄνω ἀγορανομικῶν ἀποφάσεων... ........ (Ἀναγινώσκει) ........».

§71Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Τώρα τὴν προτείνετε τὴν τροπολογίαν;

§72Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Μάλιστα, κύριε συνάδελφε. Αὐτὸ ἔχει σχέσιν μὲ τὰς ἀγορανομικὰς διατάξεις. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους θὰ εἶναι ἑνιαία ἔναντι ὅλων τῶν καταναλωτῶν.

§73ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μόνον τὰ ἐργοστάσια τοῦ νομοῦ Θεσσαλονίκης ....

§74Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, αἱ προσωπικαὶ περιπτώσεις δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν. Ἐγὼ ἐμελέτησα τὸν ἀναγκαστικὸν αὐτὸν νόμον καὶ προσεπάθησα νὰ καταστήσω ὅσον τὸ δυνατὸν γενικωτέραν τὴν κατανάλωσιν τῶν λιγνιτῶν. Ἐὰν ὑπάρχουν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην δύο περιπτώσεις, δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν. Εἶναι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς δώσῃ ἐξηγήσεις, διότι αὐτὸ ἀφορᾷ τὸ παρελθὸν καὶ ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον.

§75Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐφοδιασμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀφεθοῦν οἱ εἰσηγηταὶ νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των καθὼς καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι καὶ ὁ Ὑπουργὸς νὰ ὁμιλήσῃ εἰς τὸ τέλος, διότι, ἄλλως, δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ. Ἄς ὁμιλήσουν ὅλοι οἱ ἄλλοι συνάδελφοι καὶ ὁ Ὑπουργὸς θὰ δώσῃ οἱασδήποτε ἐξηγήσεις θέλουν οἱ συνάδελφοι. Ἡ τακτική, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται τώρα δὲν βοηθεῖ τὴν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων.

§76Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Πάντως, κύριοι βουλευταί, ἕνα εἶναι βέβαιον ὅτι ἐντὸς 5 μηνῶν ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς θὰ χρησιμοποιῇ ὑποχρεωτικῶς τὸν λιγνίτην. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἐθνικὴν ἀνάγκην. Παρακαλῶ, ὅθεν, τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅπως ἄνευ δισταγμῶν ψηφίσῃ τὸν ὑπὸ συζήτησιν Ἀναγκαστικὸν Νόμον.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Μαντᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§78Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀφετηρία, ἡ ὁποία καὶ ἤγαγε τὸν ν. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ πρὸς εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, εἶχε διαφόρους αἰτίας. Οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ ὅτι πρέπει ὁ λιγνίτης νὰ εἶναι διὰ τὰς βιομηχανίας ἡ πρώτη ὕλη σχετικῶς μὲ τὴν κίνησιν. Ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ προέβη εἰς ὡρισμένας ἐνεργείας αἱ ὁποῖαι ἐνέργειαι ἐκθέτουν ὄχι μόνον τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἀλλὰ καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ προέβη εἰς τὴν ἔκδοσιν διαφόρων ἀγορανομικῶν διατάξεων διὰ τῶν ὁποίων διατάξεων χαριστικῶς προέβαινεν εἰς τὸ κλείσιμον ὡρισμένων ἐργοστασίων ἐν Θεσσαλονίκῃ τὰ ὁποῖα εἶχον ἱδρυθῆ κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κατὰ τὸ ἔτος 1949. Καὶ διὰ τῶν ἀγορανομικῶν αὐτῶν διατάξεων κλείονται ἄλλα ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα καίουν στερεὰ καύσιμα. Τὰ δύο ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο ἐν Θεσσαλονίκῃ, τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν μὲ ὑγρὰ καύσιμα, ἦσαν ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα προσέφερον μεγίστας ὑπηρεσίας εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ διὰ τῆς ἀγορανομικῆς διατάξεως εἶπε ὅτι ἀπαγορεύεται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα νὰ λειτουργοῦν ἐργοστάσια τὰ ὁποῖα κινοῦνται μὲ ὑγρὰ καύσιμα καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἐμονοπώλησεν ὑπὲρ ἄλλων ἐργοστασίων, τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν μὲ ξηρὰ καύσιμα καὶ εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην τὰ ἐργοστάσια νὰ κλείσουν ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, καὶ ἤδη εἶναι κλεισμένα καὶ περὶ τοὺς 200 ἐργάτας εὑρίσκονται ἄνευ ἐργασίας. Ἡ δικαιολογία τὴν ὁποίαν προβάλλει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐξέδωκε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 9 ἀγορανομικὴν διάταξιν ἦτο ὅτι πρέπει νὰ ὑποστηρίξωμεν τὸν λιγνίτην, ἀλλὰ λησμονεῖ ὅτι τὰ ἐργοστάσια τὰ διάφορα, τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν, χρησιμοποιοῦν τὰ στερεὰ καύσιμα, στερεὰ δὲ καύσιμα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ ἀκριβώτερα εἰς τὴν ἐξαγωγὴν συναλλάγματος ἀπὸ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ὑγρῶν καυσίμων. Μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς πρώτης ἀγορανομικῆς διατάξεως ἐπῆλθε δευτέρα, ἡ ὁποία κατήργησε τὴν πρώτην ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν κατάργησιν τῆς πρώτης ἀγορανομικῆς διατάξεως τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἦλθε ὁ νῦν Ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος ἐπανέφερεν αὐτὴν δι’ ἑτέρας ἀγορανομικῆς διατάξεως καὶ οὕτω πῶς ἔδωκε τὸ δικαίωμα καὶ εἰς ἡμᾶς καὶ εἰς ὁλόκληρον τὸν λαὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος νὰ ἔχῃ τὴν γνώμην καὶ τὴν πεποίθησιν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐνεργεῖ χαριστικῶς κυρίως δι’ ὡρισμένας ἐπιχειρήσεις εἰς μίαν τῶν ὁποίων δυστυχῶς μετέχει καί εἷς ἐκ τῶν σημαινόντων παραγόντων τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.

§79Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐφοδ.). Κύριε συνάδελφε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ δι’ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε. Εἶναι ἀπαράδεκτον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ ὁμιλῆτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὅταν γνωρίζητε, ἐσεῖς πόσον ἡμεῖς οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὰ ζητήματα τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

§80Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Δὲν εἶναι ἰδική σας ἀπόφασις.

§81Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Δὲν ἔθιξα ὑμᾶς, κύριε Ὑπουργέ, ἔχω δὲ τὸ δικαίωμα, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκομαι εἰς τὸ βῆμα καὶ θέλω νὰ διαφωτίσω τὴν Βουλήν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι διὰ τοιούτων διατάξεων ἀγορανομικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχωνται Ὑπουργοὶ καὶ νὰ προβαίνουν εἰς κλείσιμον ἐργοστασίων διὰ νὰ γίνεται μονοπώλιον ἀπὸ τὰ ἄλλα. Ἡ δὲ δικαιολογία, ὅτι ἐπέρχεται τοιουτοτρόπως οἰκονομία εἰς τὸ συνάλλαγμα, δὲν εἶναι ἀληθής, διότι ἡ τιμὴ τῶν ὑγρῶν καυσίμων ἔναντι τῶν στερεῶν εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα. Διὰ τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ψήφισιν τοιούτου ἄρθρου. Ὁ εἰσηγητὴς κ. Γοργίας ὀρθῶς εἶπε, νὰ συσταθῇ μία Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν ὅλα τὰ ἐργοστάσια—καὶ ἡ ὁποία νὰ κανονίσῃ τὸν τρόπον τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ λιγνίτου ἢ τῶν ὑγρῶν καυσίμων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ὅμως ἐπιμένει καὶ σήμερον ἀκόμη, ὅπως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν μὴ ὑπαχθοῦν τὰ δύο ἐν Θεσσαλονίκῃ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν δι’ ὑγρῶν καυσίμων. Καὶ ἐρωτᾶται: Εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ ἐπιτρέψῃ τὸ τοιοῦτον; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν διὰ τοὺς Ἕλληνας πολίτας δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά; Διὰ τοῦτο εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ἡ Βουλὴ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει θὰ δεχθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει. Τὸ ἄρθρον 3 πρέπει νὰ διαγραφῇ ἐξ ὁλοκλήρου.

§82Α. ΜΑΥΡΙΔΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει εὐεργετεῖ τὰ λιγνιτωρυχεῖα τῆς Β. Ἑλλάδος.

§83Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Οὐδείς, κύριε συνάδελφε, ἀμφισβητεῖ ὅτι πρέπει νὰ προστατευθῇ ὁ λιγνίτης, ἀλλ’ ὁ νομοθέτης πρέπει νὰ φέρεται κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον πρὸς ὅλους. Θὰ πρέπῃ νὰ ἐπιτρέψωμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ ὑπάγωνται εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὅλα τὰ ἐργοστάσια πού καταναλίσκουν εἴτε ὑγρά, εἴτε στερεὰ καύσιμα. Διὰ τοῦτο προτείνω ὅπως διαγραφῇ ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον 3, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ ὅπως κλείωνται διάφορα ἐργοστάσια δι’ ἀγορανομικῶν διατάξεων, ὅπως εἶναι αὐταὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθη ὁ ἀποκλεισμὸς τῆς λειτουργίας τῶν δύο ἐργοστασίων τῆς Θεσσαλονίκης, τῶν λειτουργούντων δι’ ὑγρῶν καυσίμων, εἰς ὄφελος τῶν ἄλλων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένει ὅτι δὲν πρέπει τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. Γοργίας διὰ τῆς τροπολογίας του. Εἶναι τοῦτο, κύριοι, δίκαιον; Εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τοιαύτην μεταχείρισιν τῶν βιομηχανιῶν κατὰ δύο διαφόρους τρόπους;

§84Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, κάμνετε δριμεῖαν ἐπίκρισιν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νομοσχεδίου καὶ ζητεῖτε τὴν διαγραφήν του ἀδικαιολογήτως, διότι αὐτὸ ἀκριβῶς κυροῖ τὰς ἐκδοθείσας ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐφοδιασμοῦ ἀγορανομικὰς ἀποφάσεις διὰ τῶν ὁποίων θεσπίζεται ἡ ὑποχρεωτικὴ κατανάλωσις λιγνίτου εἰς διαφόρους βιομηχανίας. Ἀνακριβῶς ὅθεν ἰσχυρίζεσθε, δημιουργοῦντες ἐντυπώσεις, ὅτι διὰ τῶν ἀγορανομικῶν αὐτῶν διατάξεων κλείονται τὰ ἐργοστάσια ἀσβεστοποιΐας Θεσ)νίκης, διότι, ἐπαναλαμβάνω, δι’ αὐτῶν ἀπαγορεύεται ἁπλῶς ἡ χρῆσις ὑγρῶν καυσίμων εἰς τὰς βιομηχανίας αὐτὰς καὶ ἐπιβάλλεται ἡ χρησιμοποίησις λιγνίτου καὶ συνεπῶς δύνανται τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ ποὺ ἀναφέρετε νὰ λειτουργήσουν διὰ καύσεως λιγνίτου. Ἄλλως τε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7511950 ἀγορανομικῆς ἀποφάσεως ἐπεξετάθη ἡ ἰσχὺς τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9)1949 ἀγοραν. ἀποφάσεως καὶ εἰς πολλοὺς ἄλλους Νομοὺς ἐκτὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ συνεπῶς δὲν εὐσταθεῖ τὸ ἐπιχείρημά σας, ὅτι τηροῦνται δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Δι’ αὐτὸ ἐπιβάλλεται νὰ ἀναγνώσητε τὰς ἀγορανομικὰς αὐτὰς ἀποφάσεις ὥστε νὰ ἔχῃ σαφῆ ἀντίληψιν ἡ Βουλὴ τοῦ ἀκριβοῦς περιεχομένου των καὶ νὰ κρίνῃ ἂν εἶναι βάσιμοι αἱ ἐπικρίσεις σας.

§85Μ. ΜΑΝΤΑΣ. (Ἀναγινώσκει τὴν ὑπ’ ἀρ. 9 Ἀγορ. Διάταξιν). Δὲν ζητοῦμεν, κύριοι, προνομιακὴν μεταχείρισιν, ἀλλ’ ἴσην μὲ τὰ ἄλλα ἐργοστάσια. Ἐπιμένομεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, μὲ τὰ δικαιώματα αὐτῶν τῶν Ἀγοραν. Διατάξεων, νὰ προβαίνουν οἱ Ὑπουργοὶ εἰς τὸ κλείσιμον τῶν ἐργοστασίων πρὸς ὄφελος ἄλλων. Δὲν εἴμεθα ἐναντίον τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ λιγνίτου, ἀλλὰ λέγομεν νὰ εἴπῃ ἡ Ἐπιτροπὴ εἰς τοὺς διαφόρους ἐργοστασιάρχας «θὰ χρησιμοποιῆτε τόσον λιγνίτην, τόσα στερεὰ καύσιμα καὶ τόσα ὑγρά». Θέλομεν ἐπαναλαμβάνω, ἴσην μεταχείρισιν πρὸς ὅλους καὶ ἐπιμένομεν ὅπως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν ὑπαχθοῦν ὅλα τὰ ἐργοστάσια, καταργουμένης τῆς Ἀγοραν. Διατάξεως 9, τὴν ὁποίαν ἐγὼ δὲν θὰ ἤθελα οὔτε νὰ χαρακτηρίσω. Νομίζω ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μεταχειριζώμεθα τοὺς πολίτας μὲ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη τὴν ὁποίαν ἔχω, κύριοι συνάδελφοι.

§86Θ. ΤΡΥΦΩΝ. Θὰ ἤθελα νὰ μὲ πληροφορήσητε ἐὰν τὰ ἐργοστάσια αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα ὁμιλεῖτε καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν δυσχέρειαν νὰ καύσουν λιγνίτην......

§87Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Αὐτὸ λέγομεν νὰ ὑπαχθοῦν καὶ αὐτὰ: τὴν Ἐπιτροπήν. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀρνεῖται τοῦτο.

§88Θ. ΤΡΥΦΩΝ. Ἀποτελεῖ ἔγκλημα νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ὑγρῶν καυσίμων εἰσαγομένων μὲ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ αἷμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅταν ἔχωμεν λιγνίτην καὶ ἄλλα καύσιμα ἐγχωρίου προελεύσεως.

§89Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἐδῶ ἔχετε κάμει μίαν παρανόησιν. Ἡμεῖς δὲν ὑποστηρίζομεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ χρησιμοποιῆται ὁ λιγνίτης. Θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον ἐὰν ὅλα τὰ ἐργοστάσια θὰ ἦτο δυνατὸν διὰ τῆς μετατροπῆς αὐτῶν νὰ καίουν λιγνίτην, ἀλλὰ θέλομεν ἴσην μεταχείρισιν. Θέλομεν εἰς τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ ὑπαχθοῦν ὅλα τὰ ἐργοστάσια. Μόνον διὰ τῆς ἴσης μεταχειρίσεως ὅλων τῶν ἐργοστασίων θὰ βοηθήσωμεν τὸν λιγνίτην καὶ ὄχι διὰ τῶν ἀγορανομικῶν διατάξεων. Διότι ἐὰν ἰσχύουν ἐπ’ ἄπειρον αἱ ἀγορανομικαὶ αὐταὶ διατάξεις, θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ κάθε Ὑπουργὸς νὰ κλείῃ τὰ ἐργοστάσια.

§90Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Νομίζω ὅτι μὲ τὴν τροπολογίαν μου τὸ θέμα λύεται. Συνεπῶς καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἐργοστάσια, ποὺ ἐπεκαλέσθη ὁ κ. συνάδελφος, τῆς Θεσσαλονίκης θὰ κριθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 2.

§91Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴμεθα σύμφωνοι, ἀλλὰ θὰ διατυπωθῇ ὅτι, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9 Ἀγοραν. Διατάξεως θὰ ὑπάγωνται καὶ τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, διότι ἄλλως θὰ ἔχωμεν σύγχυσιν τῶν διαφόρων ἀγορανομικῶν διατάξεων.

§92Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα νὰ ἔχωμεν τὴν ἐξαίρεσιν αὐτήν;

§93Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3 κυροῦνται ὅλαι αἱ ἀγορανομικαὶ ἀποφάσεις καὶ λέγομεν ὅτι ὅσαι περιπτώσεις ἐκρίθησαν ἤδη.......

§94Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Κυροῦμεν μίαν παράνομον πρᾶξιν.

§95Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Αὐτὰ ὅλα μετὰ πεντάμηνον θὰ ἀτονήσουν.

§96Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Θέλω εἰδικῶς νὰ ἀναφερθῇ ὅτι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 Ἀγοραν. Διάταξις ἀκυροῦται.

§97Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Διατὶ νὰ μνημονεύσωμεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 9 Ἀγοραν. Ἀπόφασιν καὶ ὄχι ὅλας; Αὐτὸ ἀποτελεῖ πλέον μίαν προσωπικὴν διάταξιν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 περιλαμβάνεται καὶ εἰς τὰς ἄλλας. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα λύεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§98Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι διὰ τοῦ παρόντος νόμου ἐπεκτείνει τὸ μέτρον εἰς τὴν Χώραν ὁλόκληρον καὶ ἔτσι λύεται τὸ ζήτημα, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν θὰ δημιουργῆται ἡ ἐντύπωσις ὅτι κατὰ τρόπον ἄνισον λαμβάνομεν ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει μίαν ὡρισμένην βιομηχανίαν κλπ. Νομίζω ὅτι μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν ἐφαρμόζονται δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά.

§99Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐφοδ.). Ἀπὸ τὴν στιγμὴν αὐτὴν σᾶς λέγω τοῦτο, ὅτι εὐχαρίστως θὰ τὴν ἐπεκτείνω μέχρι τοῦ τελευταίου σημείου τῆς Ἑλλάδος καὶ πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, διότι ἐὰν δὲν γίνῃ αὐτὸ ἀργὰ ἢ γρήγορα οἰκονομικῶς ἡ Ἑλλὰς εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ πεθάνῃ μόνον ἀπὸ τὰ καύσιμα. Ὅπου ὑπάρχει ἀπὸ σήμερον δυνατότης ἀμέσου ἐφαρμογῆς, θὰ ἐφαρμοσθῇ.

§100ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ κ. Γοργίας ἔκαμε μίαν τροπολογίαν. Ἔχουν τὸ δικαίωμα αὐτοί, οἱ ὁποῖοι βάσει τῆς ἀγορανομικῆς διατάξεως κάμνουν χρῆσιν ὑγρῶν καυσίμων, ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ προσφύγουν εἰς τὴν δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπήν;

§101Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐφοδ.). Κύριε συνάδελφε, θὰ ἔχετε ἀναγνώσει τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον λέγει ὅτι ὅπου ἐφηρμόσθη ἐπὶ διετίαν ἡ ὑποχρεωτικὴ κατανάλωσις τοῦ λιγνίτου, ἐκεῖ καλῶς ἐφηρμόσθη. Κυροῦνται ὅλαι αἱ πράξεις τῶν ἑκάστοτε Ὑπουργῶν. Ἐπεκτείνομεν τώρα τὴν χρῆσιν τῆς καύσεως τοῦ λιγνίτου εἰς ἄλλας βιομηχανίας καὶ εὐθὺς ὡς ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 2 μᾶς εἴπῃ ἐὰν ἐντὸς ὡρισμένου χρόνου ἠμποροῦν νὰ μετατραποῦν αἱ βιομηχανίαι, θὰ ὑποχρεωθοῦν καὶ αὐταὶ νὰ καίουν λιγνίτην. Διὰ τῶν δύο ἀγορανομικῶν διατάξεων ἐπεξετάθη ἡ ὑποχρεωτικὴ καῦσις τοῦ λιγνίτου εἰς 22 νομοὺς τῆς Χώρας.

§102ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ὑπάρχει παντοῦ λιγνίτης.

§103Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐφοδ.). Ὅπου ὑπάρχει λιγνιτωρυχεῖον ἐπεξετάθη ἡ καῦσις τοῦ λιγνίτου καὶ ἐφηρμόσθη εἰς 22 νομοὺς πλὴν τῶν δύο περιπτώσεων τῆς Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον 4 ἀναστολὰς μέχρι σήμερον, προσέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ἀπερρίφθησαν αἱ προσφυγαί των. Κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι θὰ ἐπεκτείνω εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα τὴν καῦσιν τοῦ λιγνίτου ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου. Αὐτὸ προβλέπεται καὶ αὐτὸ θὰ γίνῃ.

§104Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ ἐργοστάσια Δράμας καίουν στερεὰ καύσιμα ἢ ὄχι; Ἀπὸ ποῦ τὰ φέρουν;

§105Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐφοδ.). Τὰ ἐργοστάσια τῆς Δράμας καίουν κατὰ τὸ ἥμισυ λιγνίτην καὶ κατὰ τὸ ἥμισυ στερεὰ καύσιμα.

§106Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιμένῃ ἐπὶ τῆς ἰσχύος τῆς ἀγορανομικῆς διατάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9, ἡ ὁποία εἶναι ἐκείνη ποὺ ἔκλεισε τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ τῆς Θεσσαλονίκης, τὰ ὁποῖα ἐλειτούργουν δι’ ὑγρῶν καυσίμων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θέλει τὴν ἀγορανομικὴν αὐτὴν διάταξιν νὰ ἰσχύῃ, δὲν θέλει νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν οἱ διὰ τῆς ἀγορανομικῆς διατάξεως ἀποκλεισθέντες τῆς ἐργασίας. Τί ζητοῦμεν ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί. Ζητοῦμεν τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἀρνεῖται ὁ κ. Ὑπουργός. Διότι θέλει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι κλειστὰ τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ διὰ τῆς ἀγορανομικῆς διατάξεως εἰς ὄφελος τῶν ἄλλων ἐργοστασίων, τὰ ὁποῖα δὲν καῖνε λιγνίτην ἀλλὰ καῖνε γαιάνθρακα. Καὶ ἀντὶ νὰ ἔλθῃ διὰ νέου νομοσχεδίου καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι ὑποχρεοῦνται ὅλα τὰ ἐργοστάσια νὰ καίουν τόσον λιγνίτην καὶ ἄλλην ποσότητα ἄλλων καυσίμων, μᾶς λέγει ὅτι ἐγὼ ἐπιμένω εἰς τὴν ἀγορανομικὴν διάταξιν διότι τὰ θέλω κλειστὰ τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ εἰς ὄφελος τῶν ἄλλων.

§107Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐφοδ.). Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ λυποῦμαι πάρα πολὺ διὰ τὸν τρόπον τῆς ἐκφράσεως. Μεταφέρετε εἰς προσωπικὰ θέματα σοβαρωτάτας συζητήσεις. Δὲν εἶναι σοβαρὸν αὐτὸ νὰ συζητῆτε διὰ προνομιακὴν μεταχείρισιν δύο ἐργοστασίων καθ’ ἣν στιγμὴν ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς προσηρμόσθη πρὸς τὴν ἀγορανομικὴν διάταξιν.

§108Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Δὲν θὰ ἤθελα, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον, ἀλλ’ ἡ ἐπιμονὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ὁ ὁποῖος μᾶς λέγει ὅτι ἐπιμένω εἰς τὴν ἀγορανομικὴν διάταξιν καὶ δὲν θέλω νὰ ὑπαγάγω εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὰ ἄλλα ἐργοστάσια. Τοῦτο καὶ μόνον ἀποδεικνύει ὅτι ἡ ἀγορανομικὴ αὐτὴ διάταξις ὑπῆρξε πρᾶξις χαριστικὴ ὑπὲρ ὡρισμένων ἐργοστασίων. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης τῆς ὁποίας δὲν δύνασθε νὰ ἀποστῆτε.

§109Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐφοδ.). Οἱ ὑπαινιγμοὶ ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν ἀξίαν πρὸς ἄλλην κατεύθυνσιν. Πρὸς τὸν ὁμιλοῦντα Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ οἱ τοιοῦτοι ὑπαινιγμοὶ εἶναι ἀπαράδεκτοι.

§110Α. ΜΑΥΡΙΔΗΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ εἶναι ἄξιος ἐπαίνων καὶ συγχαρητηρίων διὰ τὸ θάρρος ποὺ εἶχε νὰ χαράξῃ αὐτὴν τὴν γραμμήν.

§111Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Εὐθέως κ. Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ἀπαντήσητε διατὶ δὲν δέχεσθε τὴν πρότασίν μου. Ὅταν τὸ Ὑπουργεῖον δίδῃ εἰς ἕνα πολίτην τὴν ἄδειαν ν’ ἀνεγείρῃ ἓν ἐργοστάσιον καὶ ἐξοδεύει 30.000 δολλάρια, εἶναι πρωτοφανὲς νὰ ἔρχεται ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ νὰ κλείῃ αὐτὰ τὰ ἐργοστάσια.

§112Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Προστατεύει τὸν λιγνίτην κ. συνάδελφε. Εἶναι κρῖμα ἕνα μέτρον προστατευτικὸν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀξία τιμῆς, νὰ καταπολεμῆται.

§113Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ποῖος διαφωνεῖ εἰς τὸ μέτρον; Διαφωνοῦμεν εἰς τὴν μεταχείρισιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ ἔναντι τῶν πολιτῶν. Διατὶ κ. Στεφανίδη δὲν δέχεσθε νὰ ὑπαχθοῦν καὶ τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν;

§114Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ ψηφισθῇ δὲν παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν Ὑπουργὸν μετὰ γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ὑποχρεωτικὴν κατανάλωσιν τοῦ λιγνίτου;

§115Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἄλλο λέγω ἐγώ. Φαίνεται ὅτι δὲν συνεννοούμεθα ἢ δὲν θέλετε νὰ συνεννοηθοῦμε. Ἐγὼ δὲν ὑπεστήριξα ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ ἡ χρῆσις τῶν λιγνιτῶν. Πλειοδοτῶ εἰς αὐτό. Ἀλλὰ θέλω τὴν ἴσην μεταχείρισιν ὅλων τῶν πολιτῶν.

§116Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἡ ἀγορανομικὴ αὐτὴ διάταξις ὑποχρεώνει τὰ ἐργοστάσια νὰ μεταχειρισθοῦν λιγνίτην. Νὰ μετατρέψουν τὰς ἐγκαταστάσεις των διὰ νὰ μεταχειρισθοῦν λιγνίτην.

§117Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐφοδ.). Τὰ δύο αὐτὰ ἐργοστάσια κατώρθωσαν πιέζοντας τούς Ὑπουργοὺς νὰ μὴ συμμορφωθοῦν. Κατώρθωσαν νὰ λάβουν ἀπὸ τούς Ὑπουργοὺς 4 ἀναστολὰς καὶ μίαν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας.

§118Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Αἱ ἀγορανομικαὶ διατάξεις παραπέμπονται εἰς Ἐπιτροπήν. Ὁ κ. Μαντᾶς φοβεῖται μήπως εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν ὑπαχθοῦν καὶ τὰ δύο ἐργοστάσια. Τί σᾶς πειράζει νὰ εἴπητε διὰ δηλώσεώς σας ὅτι καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἐργοστάσια ὑπάγονται εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία θὰ ἀποφανθῇ ἐὰν πρέπει νὰ μεταχειρίζωνται λιγνίτην ἢ ἄλλα καύσιμα.

§119Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐφοδιασμοῦ). Δι’ ἀγορανομικῆς διατάξεως ἐπεξετάθη ἡ χρησιμοποίησις τοῦ λιγνίτου. Κατὰ συνέπειαν ἐκρίθησαν ὡρισμέναι κατηγορίαι ἐργοστασίων καὶ νομίζω ὅτι ἀντὶ νὰ ἐπανέλθῃ ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ νὰ κρίνουν ἐπί τῶν κριθεισῶν περιπτώσεων τὸ καλὸν ποὺ ἔχομεν νὰ κάμωμεν εἶναι νὰ προχωρήσωμεν πρὸς τὸ μέτρον ὑπὲρ τοῦ λιγνίτου εἰς ἄλλας κατηγορίας ἐργοστασίων.

§120Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἐπιμένει εἰς τὰς ἀπόψεις του καὶ εἰς τὰς προϋποθέσεις αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 9 ἀγορανομικῆς διατάξεως.

§121Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐφοδιασμοῦ). Δὲν φοβοῦμαι τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσατε κ. συνάδελφε.

§122Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Τότε διατὶ δὲν κάνετε δεκτὴν τὴν πρότασίν μου; Αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἀνέπτυξα εἶναι ἀληθῆ. Ὅτι θέλετε νὰ ὑποστηρίξετε ὡρισμένας βιομηχανίας εἰς Θεσσαλονίκην εἰς βάρος τῶν ἄλλων. Τί ζητεῖ ὁ πολίτης ὁ ἀδικούμενος; Νὰ κριθῇ καὶ αὐτὸς ὅπως οἱ ἄλλοι. Ἡ ἀγορανουικὴ διάταξις ἐγένετο διότι ὑπέστητε πίεσιν.

§123Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐφοδιασμοῦ). Δυστυχῶς γίνεσθε δικηγόρος ὡρισμένης περιπτώσεως.

§124Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Σεῖς εἶσθε νομικὸς σύμβουλος τῶν Ἑταιριῶν ἐκείνων. (Θόρυβος καὶ κωδονοκρουσίαι).

§125Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἡ Βουλὴ μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὑπάρχουν πρόσωπα μετέχοντα εἰς ἐργοστάσια......

§126Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Θὰ σᾶς ἐρωτήσω ἐὰν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εἶναι ὁ κ. Δίγκας μέτοχος ἢ ὄχι;

§127Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι μέτοχος.

§128Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Δὲν θέλω κ. συνάδελφοι τὸ βῆμα αὐτὸ νὰ τὸ μεταβάλω εἰς προσωπικὴν ὑπόθεσιν. Μὲ ἀναγκάζει ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ....

§129Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Ἔχετε ἀποδείξεις; Τότε προβῆτε εἰς δηλώσεις καὶ ἀποδείξατε τὴν ἀλήθειαν τῶν ἰσχυρισμῶν σας.

§130Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Σᾶς ἔκαμα μίαν ἐρώτησιν καὶ δὲν μοῦ ἀπηντήσατε.

§131Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι μέτοχος...

§132Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Τὸ γνωρίζω ἐγώ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἔπραξα τὸ καθῆκον μου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἐπιμένει νὰ μεταχειρίζεται διαφόρως «τὰ καλὰ παιδιὰ καὶ τὰ κακὰ παιδιά». Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ διαγράψῃ τὸ ἄρθρον 3 ἢ νὰ εἴπῃ ὅτι καὶ τὰ ἐργοστάσια ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπήχθησαν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 9 ἀγορανομικὴν διάταξιν καὶ αὐτὰ θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν συνισταμένην διὰ τοῦ νόμου Ἐπιτροπήν. Ἐὰν δὲν πράξῃ τοῦτο ἡ Βουλή, τότε βεβαίως θὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς πολίτας ὅτι ἡ μεταχείρισίς των ἐκ μέρους τοῦ Κράτους εἶναι ἄνισος. Καὶ τὸ ἐπαγγελλόμενον Κράτος δικαίου εἶναι ἁπλῆ οὐτοπία καὶ ὅτι τὸ Κράτος τοῦτο ἔχει ἀφεθῆ πρὸ πολλοῦ νὰ τρέχῃ μοιραίως, νὰ βαδίζῃ τυχαίως, νὰ κυβερνᾶται χωρὶς νοῦ.

§133Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Κύριοι συνάδελφοι κατὰ τὴν συναρμολόγησιν τῶν τροπολογιῶν χθὲς εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ὀργανώσεως τοῦ Τουρισμοῦ παρελείφθησαν δύο τροπολογίαι τὰς ὁποίας εἶχε ζητήσει ἡ Βουλή. Ἡ πρώτη ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 11, ἐκεῖ ὅπου λέγει ὅτι «ἐπὶ ἴσοις ὅροις» προτιμῶνται οἱ προστατευόμενοι τοῦ νόμου 751, καὶ ἡ ἄλλη ἀφορᾷ εἰς τὸ ἄρθρον 14 ὅτι ἐν περιπτώσει χορηγήσεως ξενοδοχείων εἰς ἀλλοδαποὺς ἐζητήθη νὰ ἰσχύσῃ ἡ διαδικασία τῆς προτάσεως ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§134ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§135Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, χθὲς ὅταν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον περὶ καταχρήσεων εἶχε γίνει δεκτὴ μία τροπολογία ἡ ὁποία δὲν περιελήφθη εἰς τὰ πρακτικά. Ἐπειδὴ μετὰ τὴν πρώτην Ἰανουαρίου τίθεται εἰς ἰσχὺν ἡ νέα Ποινικὴ Δικονομία, εἴπομεν νὰ ἰσχύσουν αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 156 καὶ ἑπομένως τοῦ κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας. Παρακαλῶ νὰ θεωρηθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ὅτι ἔχει γίνει δεκτόν.

§136ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον.

§138Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ἑλληνικὸν ὑπέδαφος εἶναι πλουσιώτατον εἰς διάφορα εἴδη μεταλλευμάτων ἀλλ’ ἔτι μᾶλλον πλούσιον εἰς λιγνίτην. Ἀπ’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συγχαρῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ διότι ὑπήγαγεν οὕτως εἰπεῖν ὑπὸ ὡρισμένην διαδικασίαν τὰ διάφορα ἐργοστάσια ἵνα ποιήσωνται χρῆσιν τοῦ λιγνίτου. Λιγνίτης, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει σὲ πολλὰ μέρη. Καὶ εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ εἰς τὴν Χαλκίδα καὶ εἰς τὴν Μεσσηνίαν. Δυστυχῶς ὅμως ἀγνοεῖται παντελῶς ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν ἢ μᾶλλον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὁ πλοῦτος αὐτὸς τῆς Μεσσηνίας ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὸ νότιον μέρος τῆς Μεσσηνίας.

§139Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐφοδιασμοῦ). Κύριε συνάδελφε διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ λιγνίτου τὸ οἰκονομικὸν πρόγραμμα δίδει πιστώσεις 1½ ἑκατομμυρίων δολλαρίων διὰ τὴν ταχεῖαν ἐξόρυξιν τοῦ λιγνίτου. Τοιουτοτρόπως λοιπὸν θὰ βοηθηθοῦν ὅλα τὰ λιγνιτωρυχεῖα καὶ θὰ δοθῇ ἐργασία εἰς πολλοὺς ἐργάτας.

§140Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἰδίως κ. Ὑπουργὲ πρέπει νὰ δοθῇ μεγάλη προσοχὴ εἰς τὸν λιγνίτην τῆς Μεσσηνίας. Εἶναι δὲ πλουσιώτατον τὸ ὑπέδαφος τῆς περιφερείας αὐτῆς. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ἐργατικοὶ ποὺ θέλουν νὰ ἐργασθοῦν διὰ ἐξόρυξίν του, ἀλλὰ δὲν ἔχουν τὰ ἀπαιτούμενα μέσα. Ἡ Ἑταιρεία Οἴνων καὶ Οἰνοπνευμάτων ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν Μεσσηνίαν δὲν κάμνει χρῆσιν μεγάλων ποσοτήτων λιγνίτου. Ὅλα αὐτὰ λοιπὸν πρέπει νὰ γίνουν κ. Ὑπουργὲ χωρὶς βεβαίως νὰ καταστραφοῦν αἱ ὑφιστάμεναι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι λειτουργοῦν διὰ τῆς καταναλώσεως ὑγρῶν καυσίμων. Ἄν θελήσωμεν τὴν μετατροπὴν τῶν ἐργοστασίων διὰ νὰ χρησιμοποιήσουν λιγνίτην νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι θὰ κλεισθοῦν ἐφ’ ὅσον θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ μετατροπὴ τῶν ἐγκαταστάσεών των. Πρέπει νὰ ἀνατεθῇ ἡ κρίσις εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 2, διὰ τὴν μετατροπὴν τῶν ἐργοστασίων καὶ ὄχι νὰ ἀπαγορεύωμεν τὴν χρησιμοποίησιν ὑγρῶν καυσίμων διὰ ἀγορανομικῶν διατάξεων. Δὲν ὑπάρχει ἐργοστάσιον εἰς τοὺς ἄλλους νομοὺς ὑγρῶν καυσίμων. Καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ μὴ δίδῃ ἄδειαν χρήσεως ὑγρῶν καυσίμων, ἀλλὰ διὰ τὸ μέλλον καὶ ὄχι νὰ κάμωμεν σήμερον ἐργοστάσια τριῶν χιλιάδων λιρῶν καὶ νὰ ἔλθωμεν σήμερον καὶ νὰ τοῦ εἴπωμεν δὲν δύναται νὰ κάμῃ χρῆσιν ὑγρῶν καυσίμων.

§141Ι. ΜΕΛΑΣ. Εἴπατε, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε περὶ Μεσηνίας ἀφοροῦν ἕνα μεταλλεῖον Βολίκα. Ἐγὼ πληροφοροῦμαι ὅτι ὑπάρχει ἕνας ὀνόματι Λέφξ, μηχανολόγος καὶ προοδευτικὸς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος, ἐνῷ ἔχει κοιτάσματα ἐκλεκτῆς φύσεως, πληροφοροῦμαι ὅτι ἐνῷ ἐπρόκειτο περὶ κοιτασμάτων ἐξαιρετικῶν καὶ εἶχε ἀνάγκην κρατικῆς βοηθείας, οὐδεμιᾶς ἔτυχεν μέχρι τοῦδε βοηθείας.

§142Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Καὶ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐπὶ ἓν ἔτος περιεφέρετο εἰς Ἀθήνας ἀπὸ Ὑπουργεῖον εἰς Ὑπουργεῖον διὰ νὰ τοῦ δώσουν τὰ μέσα πρὸς ἐξόρυξιν τοῦ πλουσίου αὐτοῦ κοιτάσματος ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ ὠφελούμεθα ὅλοι οἱ Ἕλληνες, δὲν κατώρθωσε τίποτε διότι δὲν ἔχει τὰ μέσα τὰ πολιτικὰ τὰ ὁποῖα θὰ τὸν ἐβοήθουν καὶ τώρα ὁ ἄνθρωπος εὑρίσκεται εἰς οἰκτρὰν κατάστασιν.

§143Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἔχετε γνῶσιν αὐτῶν τῶν πραγμάτων καὶ τῆς σημασίας τοῦ μεταλλείου αὐτοῦ, διατὶ δὲν ἐκάματε τὰς ἐνεργείας σας, ὥστε ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς νὰ τύχῃ τῆς βοηθείας .......

§144Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν καταφεύγει εἰς πολιτικὰ μέσα.

§145Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Περὶ ἐνδιαφέροντος ἐκ μέρους ὑμῶν ὁμιλῶ.

§146Ι. ΜΕΛΑΣ. Ἐπληροφορήθην, ὅτι ὁ Λέφξ αὐτὸς σαμποτάρεται συστηματικῶς. Κατὰ συνέπειαν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ προσβάλωμεν τὰ ὑφιστάμενα δικαιώματα. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νομίζω ὅτι ὑπάρχει καὶ μία γνωμάτευσις, ἡ ὁποία λέγει ὅτι εἶναι ἀδύνατον τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ νὰ μεταβληθοῦν εἰς ἐργοστάσια καύσεως στερεῶν καυσίμων. Δυστυχῶς, κύριοι, τὸν τελευταῖον καιρὸν εἰς τὰς διαφόρους Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς καλούμεθα νὰ κυρώσωμεν πράξεις ἐκ τῶν ὑστέρων, δηλαδὴ νὰ προσβάλωμεν κεκτημένα δικαιώματα διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν α ἢ τὴν β περίπτωσιν, ὅπως τώρα. Θὰ μοῦ εἴπητε τὶ νὰ γίνῃ, ἐὰν τὸ ἐθνικὸν συμφέρον τὸ ἐπιβάλῃ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι τόσον μέγα τὸ ἐθνικὸν συμφέρον ἐκ τῆς χρησιμοποιήσεως μικρᾶς ποσότητος λιγνίτου, ἔναντι τῆς μεγάλης ἀξίας τῆς βιομηχανίας ἐκείνης. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξαίρετος πολιτικὸς ἀνὴρ καὶ ἔχει μέγα ἐνδιαφέρον διὰ τὴν Μακεδονίαν καὶ ἐνδιαφέρεται πολὺ διὰ τὸ προϊὸν τῆς περιφερείας ἐκείνης, τὸν λιγνίτην, ὅπως καὶ ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα, θὰ ἔπρεπε εἰς τὸ ἄρθρον νὰ «................. (Ἀναγινώσκει)......». Δηλαδή, ἐπιτρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ γίνεται πρόσμιξις τοῦ λιγνίτου μετὰ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων στερεῶν καυσίμων. Ἀλλὰ δὲν ὁμιλεῖ περὶ ὑγρῶν, διότι ὑπάρχει διάταξις ἡ ὁποία τὸ ἀπαγορεύει. Διατὶ δὲν προστίθεται καὶ μία διάταξις διὰ τὰ ὑγρὰ καύσιμα.

§147Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἡ πρόσμιξις τοῦ μαζοὺτ καὶ τῶν στερεῶν καυσίμων εἶναι δυνατή;

§148Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Μὲ μίαν μικρὰν ποσότητα λιγνίτου καὶ μίαν μεγάλην ποσότητα μαζούτ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡμεῖς δὲν εἴμεθα εἰδικοί, ἁρμοδία εἶναι ἡ Ἐπιτροπή. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν ἐξαίρετον κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τοῦτο, διότι πρόκειται περὶ βιομηχανίας ἡ ὁποία ἀποδίδει πολλὰ καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ τὴν καταργήσωμεν. Περὶ ὑφισταμένων δύο βιομηχανιῶν νὰ ἀποφασισθῇ, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον πρέπει νὰ γίνεται ὑποχρεωτικὴ χρῆσις λιγνίτου κατόπιν προσμίξεως μὲ ὑγρὰ καύσιμα. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους θὰ πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ συνεννοηθῆτε μὲ τοὺς συναδέλφους σας Ὑπουργοὺς τῶν Μεταφορῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ νὰ εἴπητε ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ χορήγησις ἀδειῶν λειτουργίας ὡρισμένων βιομηχανιῶν μὲ καῦσιν ὑγρῶν καυσίμων. Πρέπει ὅμως τοῦτο νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 2.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Τσάτσος ἔχει τὸν λόγον.

§150Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ συζήτησις ἑνὸς νομοσχεδίου περὶ λιγνιτῶν προεκάλεσε μίαν ὀξύτητα ἀπολύτως ἀπροσδόκητον. Διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀνταποκρίνεται πρὸς μίαν ἀνάγκην τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν οἰκονομίας τόσον ἔκδηλον, ὥστε δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναμένῃ τις τὰς ἀντιρρήσεις αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν καὶ τὴν ὀξύτητα τῆς διατυπώσεως.

§151ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Οὐδεμία ἀντίρρησις ὑπάρχει, κύριε Ὑπουργέ.

§152Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἐγὼ ἀντιθέτως, κύριοι συνάδελφοι, αἰσθάνομαι τὸ καθῆκον νὰ συγχαρῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι εἶχε τὴν πρωτοβουλίαν τῆς θεσπίσεως τῶν μέτρων ἐκείνων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ προστατευθῇ ἡ παραγωγὴ τοῦ λιγνίτου εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπ’ ἀγαθῷ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ λιγνιτωρυχεῖα, ἀλλὰ πρὸ παντὸς διότι θὰ ἀποφευχθῇ ἡ ἐξαγωγὴ συναλλάγματος τοῦ ὁποίου ὡς γνωστόν, δὲν ἔχομεν περίσσειαν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν παραλείπω νὰ συγχαρῶ μεταξὺ ἄλλων καὶ τὸν κ. Μαντᾶν ὁ ὁποῖος ὑπογράφει τὸν παρ’ αὐτοῦ ἐπικυρωθέντα νόμον. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας προκειμένου περὶ ὑγρῶν καυσίμων διὰ τὰ ὁποῖα διατίθεται τὸ ½ τοῦ συναλλάγματος τὸ ὁποῖον συνάζεται εἰς τὴν χώραν ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς Ἑλληνικῶν προϊόντων. Ἐὰν μέχρι τῆς ἀπελευθερώσεως, ἡ ἐθνική μας οἰκονομία δὲν ἀντεμετώπισε τὴν κρίσιν τὴν συναλλαγματικήν, ἥτις θὰ ἀνέτρεπε τὴν λειτουργίαν τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν παρεχομένην βοήθειαν, ἡ ὁποία μᾶς δίδει μίαν ἐπάρκειαν συναλλάγματος ἀλλ’ ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν αὕτη νὰ παραταθῇ ἐπ’ ἄπειρον. Θὰ ἀπετέλει τὴν μᾶλλον ἄφρονα στάσιν ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης ἥτις γνωρίζει πόσην ἔλλειψιν συναλλάγματος ἔχομεν καὶ δὲν θὰ ἐλάμβανεν ὅλα τὰ δυνατὰ μέτρα διὰ τὸν περιορισμὸν ἐξαγωγῆς συναλλάγματος προκειμένου περὶ εἰσαγωγῆς προϊόντων τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ παραχθοῦν ἐπιχωρίως. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ πράξῃ ἡ Βουλὴ εἶναι νὰ μὴ φέρῃ καμμίαν ἀντίρρησιν διὰ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, παρόμοια μέτρα νὰ ἐπεκταθοῦν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καὶ μάλιστα ἐνωρίς, διότι ἐπέρχεται ὁ χρόνος τῆς συναλλαγματικῆς πτωχείας καὶ ὀφείλομεν νὰ ἔχωμεν συνείδησιν τῶν εὐθυνῶν μας καὶ νὰ συντελέσωμεν ὅλοι εἰς τὴν πρόληψιν τοῦ ἐπικειμένου κακοῦ. Τώρα πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ τεχνικῶς τὸ θέμα τῆς καταναλώσεως λιγνίτου ἀντὶ ὑγρῶν καυσίμων. Δὲν εἶναι βεβαίως δυνατὴ ἡ μετατροπὴ τῶν ἐγκαταστάσεων καταναλώσεως ὑγρῶν καυσίμων ἐν μιᾷ καὶ μόνῃ ἡμέρᾳ εἰς τοιαύτας καταναλώσεως στερεῶν καυσίμων. Καὶ τοῦτο διότι ἄλλος εἶναι ὁ τρόπος καύσεως τῶν ὑγρῶν καὶ ἄλλος τῶν στερεῶν. Συνεπῶς πρέπει νὰ μεθοδευθῶμεν τὸ ἔργον τῆς μετατροπῆς αὐτῆς καὶ νὰ ἴδωμεν τὸ δυνατὸν ἢ ὄχι τῆς μετατροπῆς των. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν προκειμένῳ δὲν πρέπει νὰ θέλῃ ἡ Βουλὴ νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας. Θὰ παρεμβάλω ὅμως τὸ ἑξῆς θέμα καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Ὁ θεσμὸς εἰς τὸν ὁποῖον ὅλοι πιστεύομεν καὶ τὸν ὁποῖον ἐκπροσωποῦμεν, ὁ Κοινοβουλευτισμὸς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξῃ εἰς τὴν κρίσιν τὴν ὁποίαν διέρχεται, διότι δὲν ἀκολουθοῦμεν ὀρθὴν μέθοδον Νομοθεσίας. Καὶ τοῦτο διότι αἱ ἀνάγκαι τὰς ὁποίας ἐδημιούργησε τὸ Κράτος, λόγῳ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἁρμοδιότητός του εἶναι τόσαι, ὥστε ὁ ὄγκος τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας νὰ εἶναι βαρύτερος ἀπὸ τὴν ἀποδοτικότητα τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ θεσμοῦ. Μόνον ὁ περιορισμὸς τῶν νόμων εἰς ἀρχὰς γενικὰς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ διὰ νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὸ νομοθετικόν της ἔργον. Συνεπῶς, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω ὑπάρχει κατὰ βάσιν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἀνάθεσις εἰς ἓν διοικητικὸν ὄργανον τῆς μεθοδεύσεως, διότι θὰ γεννηθοῦν πολλὰ προβλήματα. Οὔτε ἡ παραγωγὴ τοῦ λιγνίτου εἶναι δυνατὸν νὰ ὑψωθῇ διὰ μιᾶς ὥστε νὰ ἐπαρκῇ εἰς τὰς ἀνάγκας ὁλοκλήρου τῆς βιομηχανίας, οὔτε αἱ βιομηχανίαι εἶναι δυνατὸν διὰ μιᾶς νὰ προβοῦν εἰς τὴν μετατροπὴν τῶν ἐγκαταστάσεών των, οὔτε πᾶσα μετατροπὴ εἶναι συμφέρουσα. Διότι ὑπάρχουν περιπτώσεις ὅπου ἐὰν ὑπάρχουν ἐξαγωγικαὶ βιομηχανίαι δὲν τὰς ἐνδιαφέρει ἐὰν θὰ καταναλωθοῦν ὑγρὰ ἢ στερεὰ καύσιμα, διότι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ ἐξαχθῇ τὸ προϊόν τους, ἐνδιαφέρονται νὰ εἶναι εὐθηνὸν διὰ νὰ συναγωνίζωνται τὸ ξένον προϊόν. Μόνον προκειμένου περὶ βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι κυρίως δὲν ........ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ὁ περιορισμὸς αὐτὸς ἔχει σημασίαν. Ἐπίσης πρέπει νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρα πρόνοια καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, νὰ κρίνῃ ἑκάστοτε ἡ Ἐπιτροπή, ἐὰν ἡ κατανάλωσις τῶν ἐπιχωρίως παραγομένων στερεῶν καυσίμων, εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τόση, ὥστε ἡ ἀντικατάστασις τῶν ὑγρῶν καυσίμων νὰ ἐπιφέρῃ οἰκονομίαν συναλλάγματος. Διότι ἐὰν πρόκειται νὰ εἶναι μικρὰ δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐπιδιωκομένη οἰκονομία τοῦ συναλλάγματος ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸν κύριον λόγον τῆς θεσπίσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι ὑπὸ τοὺς περιορισμοὺς αὐτούς, δύναται κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ δεκτόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν δύο ἐργοστασίων Θεσσαλονίκης, νομίζω ὅτι πρέπει καὶ εἰς αὐτὸ νὰ εἴμεθα προσεκτικώτεροι. Δὲν εἶναι ὀρθὸν ἐφαρμοζομένης μιᾶς ἀρχῆς, τὴν ὁποίαν δηλοῦμεν ὅλοι ὅτι ἀποδεχόμεθα ἀλλ’ ἡ ὁποία ἐφαρμοζομένη στρέφεται κατὰ τοῦ συμφέροντος τοῦ Α ἢ τοῦ Β διὰ τὸν ὁποῖον ἐνδιαφερόμεθα ἢ συμπαθοῦμεν ἢ θεωροῦμεν ἀδικούμενον, ἀμέσως νὰ ἀναζητῶμεν τρόπον ἐξευρέσεως προνομιακῆς μεταχειρίσεως. Διότι, κύριοι ἐξεδόθη μία ἀγορανομικὴ διάταξις ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9. Τὶ εἶναι ἡ ἀγορανομικὴ διάταξις; Εἶναι ἡ ἐξειδίκευσις μιᾶς ἐπιταγῆς δικαίου εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ. Εἶναι ὁ κύριος τρόπος τῆς ἀσκήσεως τῆς διοικήσεως εἰς τὰ γενικὰ θέματα. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον σᾶς ἀνέπτυξα προηγουμένως, ὅσα ἀνέπτυξα περὶ τῆς ἀνάγκης εὐρύνσεως τῆς ἁρμοδιότητος τῆς διοικήσεως, ἂν θέλωμεν νὰ εἴμεθα Κράτος. Ὑπῆρχε στάδιον προσφυγῆς κατὰ τῆς διατάξεως ταύτης εἰς τὸ ἁρμόδιον δικαστήριον, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ κρίνῃ διὰ τὴν νομιμότητα τῆς διατάξεως, ἀλλὰ καὶ τὴν νομιμότητα τοῦ μέτρου, ἂν δηλαδή, ὁ περιορισμὸς τοῦ μέτρου μόνον εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἦτο ἴσος, τηρεῖται δηλαδή, ἡ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καθιερουμένη ἀρχὴ τῆς ἰσότητος. Κύριοι, δὲν γνωρίζω ἂν ἔπραξε τοῦτο καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζω εἶναι ὅτι ἂν παρέλειψε τὰ μέσα ἐκεῖνα ποὺ παρέχει ἡ Πολιτεία, πρὸς προάσπισιν τῶν δικαιωμάτων του, δὲν δικαιοῦσθε νὰ μεταβάλλετε τὴν Βουλὴν εἰς δικαστήριον ἂν ἔχῃ δίκαιον ἢ ὄχι. Δὲν εἶναι ἔργον ἰδικόν σας. Τὸ ἔργον τὸ ἰδικόν σας εἶναι νὰ θεσπίζετε γενικοὺς κανόνας δικαίου καὶ ἀποτελεῖ ἀφορμὴν παρεξηγήσεων ἡ ἐν τῇ Βουλῇ θέσπισις ἀτομικῶν διατάξεων, διότι ἡ θέσπισις τῶν ἀτομικῶν διατάξεων, δημιουργεῖ πάντοτε τὴν ἐντύπωσιν τῆς ὑπάρξεως ἑνὸς προσωπικοῦ ἐνδιαφέροντος. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὑπῆρξε προσφυγὴ κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9 πράξεως καὶ ποία ἦτο ἡ κρίσις τοῦ δικαστηρίου;

§153Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ). Ὄχι μόνον αὐτῶν τῶν ἐργοστασίων, ἀλλὰ καὶ ἄλλων 4, ὅλαι αἱ προσφυγαὶ ἀπερρίφθησαν, καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἔχει ἀποφανθῆ καὶ περὶ τῆς συνταγματικότητος καὶ τῆς νομιμότητος τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§154Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι, γνωστὴ εἶναι ἡ διάκρισις μεταξὺ δικαίου καὶ νομίμου μέτρου. Ἐνδεχόμενον ἕνα μέτρον νὰ εἶναι νόμιμον καὶ νὰ μὴ εἶναι δίκαιον. Δὲν ἀποκλείεται ὅμως τὸ μέτρον τὸ δίκαιον νὰ εἶναι καὶ νόμιμον καὶ τὸ μέτρον τὸ νόμιμον νὰ εἶναι καὶ δίκαιον. Ὁσάκις ὑπάρχει κρίσις δικαστικὴ ἀπὸ ἀπόψεως ἰσότητος, ἀπὸ ἀπόψεως συνταγματικῆς καὶ ὑπάρχει τοιαύτη κρίσις, ἡ κρίσις τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, ἀποκλείει νομίζω περίπου παντελῶς μὲ ὁλόκληρον τὸ βάρος τοῦ κύρους τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας τὴν ἐπίκρισιν περὶ ἀδικίας. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἡ Ἐπιτροπὴ καίτοι θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι αὐστηροτέρα πρὸς τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα παρέβησαν μίαν ἐπιταγὴν τῆς Πολιτείας, ἐν τούτοις ἐδέχθη τροπολογίαν προταθεῖσαν ἀπὸ μέρους τοῦ εἰσηγητοῦ κ. Γοργία, ἡ ὁποία τροπολογία νομίζω ὅτι ἀποκλείει τὸ παράπονον τῆς ἀδικίας. Ἄν θὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ ἀποδέχομαι ἐγὼ καὶ τὴν νεωτέραν πρότασιν τοῦ κ. Γοργία, ὡς διετυπώθη σήμερον ἡ τροπολογία, νομίζω, κύριοι, ὅτι θὰ ἦτο ἀπολύτως ἄδικον νὰ λεχθῇ ὅτι ὑπάρχει οἱαδήποτε διάθεσις ἀδικίας ἀπὸ μέρους τῆς πολιτείας, ὡρισμένων διοικουμένων. Καὶ ἐγὼ ἐξ ἀφορμῆς τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ οἱαδήποτε κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ ἐπίκρισις. Ἐνδέχεται ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἔκανε λάθος, θὰ τὸ κρίνετε. Ἐνδέχεται καὶ ἐγὼ νὰ ἔκαμα λάθος. Ἐκεῖνο ποὺ εἶχε ὅμως καθῆκον ἡ Βουλή, ἦτο ἐξ ἀφορμῆς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, νὰ συγχαρῇ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ὑπουργόν, διότι ἀντιμετωπίζει ἕνα πρόβλημα τὸ ὁποῖον θὰ καταστῇ κατεπεῖγον καὶ τὸ ἀντιμετωπίζει ἐπὶ τῆς ὀρθῆς του βάσεως. (Χειροκροτήματα).

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἀποστόλου ἔχει τὸν λόγον.

§156Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Κύριοι Βουλευταί, νομίζω ὅτι πᾶς καλῆς πίστεως ἂν δὲν ἠμπορῇ νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν ὀρθότητα τῆς βάσεως τοῦ νομοσχεδίου, διότι πράγματι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ προβλέπεται ἡ προστασία καὶ ἡ ἀξιοποίησις ἑνὸς ἐθνικοῦ πλούτου, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ παρατηρήσῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον εἶναι ὅτι φαίνεται σὰν νὰ ἔγινεν ἐκ περιστάσεως, ὅπως εἶπε προχθὲς ὁ εἰσηγητὴς κ. Γοργίας, δὲν ἔχει μελετηθῆ γενικώτερον, ὥστε νὰ προσαρμοσθῇ καὶ ἀποτελέσῃ μέρος τοῦ οἰκονομικοῦ προγράμματος τῆς χώρας. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἐτροποποίησε τοῦτο ἐπὶ τὸ αὐστηρότερον. Νομίζω ὅτι ἐσφαλμένως προῆλθεν εἰς τὰς τροποποιήσεις της διότι κατέστησαν τοῦτο περισσότερον δύσκαμπτον, ἐνῷ ἡ φύσις τοῦ ρυθμιζομένου θέματος εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ ἀπαιτῇ ὅπως γίνῃ ὁ νόμος αὐτὸς ἐλαστικώτερος καὶ νὰ ἔχῃ κάποιαν ἐλευθερίαν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργός, ὅστις θὰ ἀποφασίζῃ μετὰ σύμφωνον γνώμην Ἐπιτροπῆς ἐξ εἰδικῶν ἡ σύστασις τῆς ὁποίας προβλέπεται ἐπίσης ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων νομίζουν ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ βάσις αὐτοῦ καὶ ἀπορῶ πῶς τόσον πεισμόνως καὶ μὲ ὀξύτητα διεξήγαγε τὴν συζήτησιν ὁ συνάδελφος κ. Μαντᾶς. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ἄρθρον 3 τὸ ἐπίμαχον ἄρθρον. Τί εἶναι αὐτὸ τὸ ἄρθρον 3, κύριοι συνάδελφοι; Κυροῖ ἐξ ἀπαρχῆς δύο ἀγορανομικὰς ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τῶν ὁποίων ἤδη ἔλαβε γνῶσιν ἡ Βουλή. Κύριοι βουλευταί, δὲν γνωρίζω τὶ γίνεται εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα, ἐξ ἀπόψεως ἀσβεστοπαραγωγῆς. Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἐργοστάσια σύγχρονα, τὰ ὁποῖα πράγματι προσφέρουν ὑπηρεσίας εἰς τὴν παραγωγὴν εἶναι τέσσαρα. Τὰ ἄλλα περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ εἰς διαφόρους πόλεις τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἡ ἀγορανομικὴ ἀπόφασις, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9, εἶναι τὰ παλαιὰ ἀσβεστοκάμινα τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν κλαδιά. Τὰ 4 αὐτὰ ἐργοστάσια εἶναι τὰ 3 εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τὸ ἕτερον εἰς τὴν Δράμαν. Τὸ ἕνα εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ εἰς τὴν Δράμαν, χρησιμοποιοῦν στερεὰ καύσιμα, τὰ δύο ἄλλα τῆς Θεσσαλονίκης ἱδρυθέντα νομοτύπως κατὰ τὸ 1947 χρησιμοποιοῦν ὑγρὰ καύσιμα.

§157Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο καλὸ εἰς τὸν Ἕβρον.

§158Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ τὰ νέα τῶν ὑγρῶν καυσίμων, εἴτε διότι τὰ ὑγρὰ καύσιμα κοστίζουν ὀλιγώτερον εἴτε διότι ἦσαν περισσότερον σύγχρονα καὶ εἶχον μεγαλυτέραν παραγωγήν, παρ’ ὅλον ὅτι κατὰ μέσον ὅρον τὸ ἡμερομίσθιον τῶν ἐργατῶν ἀπὸ 20.000 δραχμ. ποὺ ἦτο τὸ ἔφθασεν εἰς 35.000 κατώρθωσαν νὰ τοποθετήσουν τὸ προϊόν των πρὸς 250 δρχ. κατ’ ὀκᾶν ἔναντι 280 τῶν ἄλλων καὶ ἔναντι 350 τῆς Δράμας. Ἐντεῦθεν ἐδημιουργήθη δυσχερὴς κατάστασις διὰ τὰ ἄλλα ἐργοστάσια εἰς τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται στερεὰ καύσιμα καὶ ἦλθον νὰ ζητήσουν τὴν προστασίαν τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω ὅτι ἐξ αὐτῆς τῆς ἀφορμῆς ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 ἀγορανομικὴ ἀπόφασις τῆς 4)2)1949 ἔχουσα οὕτω: «.......................... ............ (Ἀναγινώσκει) ..........». Δυνάμει τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία νομοτύπως εἶναι ἐκδεδομένη, διότι ὁ Ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκδίδῃ τοιαύτας ἀποφάσεις βάσει τοῦ ἀγορανομικοῦ κώδικος, ἔκλεισαν αὐτὰ τὰ δύο νεώτερα ἐργοστάσια, ἐνῷ δὲ ἀπαγορεύει τὴν χρῆσιν ὑγρῶν καυσίμων καὶ κλείει τὰ ἐργοστάσια αὐτά, ταὐτοχρόνως δὲν ὑποχρεώνει τὰ ἄλλα τὰ ἐργοστάσια ἐν τῇ μερίμνῃ τῆς προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος τοῦ λιγνίτου, νὰ κάνουν μεγαλυτέραν πρόσμιξιν λιγνίτου μὲ τὰ στερεὰ τὰ καύσιμα, τὰ ὁποῖα ἐπίσης εἰσάγονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν διὰ συναλλάγματος. Μία οὐσιώδης δηλαδή, ἔλλειψις τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς.

§159Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐφοδ.). Ὑπεχρεώθησαν νὰ καῖνε 50% λιγνίτην καὶ 50% στερεὰ καύσιμα.

§160Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Παρεπονέθησαν καθ’ ὃ εἶχον δικαίωμα καὶ εἰς τὸ Σ. Ε. οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Τὸ Σ. Ε. ἐξήτασε τὸ τυπικὸν μέρος τῆς ὑποθέσεως καὶ εἶπεν ὅτι εἶναι σύμφωνη πρὸς τὸν νόμον ἡ ἀπόφασις χωρὶς νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως. Ἦλθον εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ νέος Ὑπουργὸς ἀνεκάλεσε τὴν ἀπόφασιν ὡς ἄδικον, ἀλλὰ ἔφυγε καὶ αὐτὸς καὶ ἦλθε πάλιν ὁ παλαιὸς Ὑπουργός, ὁπότε ἐκινήθησαν πάλιν οἱ ἄλλοι, καὶ ἐπέτυχον τὴν ὑπ’ ἀριθ. 75 ἀπόφασιν τῆς 7.11.1950 ἡ ὁποία ἐπανέφερε τὴν ἰσχὺν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9 καὶ ἐπεξέτεινε αὐτὴν καὶ εἰς ὅλους τοὺς νομοὺς «...................... ............ (Ἀναγινώσκει) ..........». Πληροφορῶ ὅμως τὴν Βουλὴν ὅτι εἰς αὐτὰς τὰς πόλεις ἐργοστάσια τοιαῦτα δὲν ὑπάρχουν πουθενά. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν Κρήτην, λέγει ὅτι εἰς τὴν Κρήτην θὰ ἰσχύουν αἱ ἀποφάσεις αὐταί, ὅταν ὑπάρξουν ἐκεῖ λιγνίται. Ἡ ἰδία ἀπόφασις ὑποχρεώνει τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι καίουν στερεὰ καύσιμα, ὅπως ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1950 ἐνεργοῦν 50% πρόσμιξιν λιγνίτου εἰς τὰ στερεά των καύσιμα. Λοιπὸν ἔρχεται τώρα τὸ σχέδιον τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ἐπικυρώνει διὰ νόμου αὐτὰς τὰς δύο ἀγορανομικὰς ἀποφάσεις. Τί λέγομεν ἡμεῖς οἱ Βορειοελλαδίται βουλευταί; Κύριε Ὑπουργέ, εἶσαι Βορειοελλαδίτης. Εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃς εἰς μειονεκτικὴν κατάστασιν ὁλόκληρον τὸν λαὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος; Διατὶ ὑπαγάγῃς εἰς τὴν κρίσιν μιᾶς τεχνικῆς Ἐπιτροπῆς τὴν ἐπέκτασιν ἢ τὴν ἐπιβολὴν τῆς ὑποχρεωτικῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ λιγνίτου εἰς ὅλην τὴν ἄλλην Ἑλλάδα καὶ ☐ αὐτὴν τὴν ὁποίαν θεωροῦμεν καὶ πᾶς καλῆς πίστεως δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ τὴν θεωρῇ σκληρὰν καὶ αὐθαίρετον; Διατὶ δὲν ὑπάγεις καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, ἡ ὁποία θὰ κρίνῃ ποὺ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ χρησιμοποίησις ὑποχρεωτικὴ τοῦ λιγνίτου καὶ ποὺ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ πρόσμιξις, ἀναλόγως τῶν τεχνικῶν ὅρων κλπ. Διατὶ λοιπὸν καὶ αὐτοὶ οἱ Ἕλληνες πολῖται, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔκαναν τίποτε ἄλλο παρὰ συνεμορφώθησαν πρὸς τοὺς νόμους τῆς πολιτείας, ἤνοιξαν σύγχρονα ἐργοστάσια, ἔκαναν ἐγκαταστάσεις, ἐξώδευσαν περιουσίας, νὰ ὑφίστανται αὐτὴν τὴν ἄνισον μεταχείρισιν; Νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθὸν καὶ λογικὸν τὸ αἴτημα. Δὲν πρόκειται ὅπως εἶπεν ὁ κ. Τσάτσος περὶ προσωπικῆς τινος διατάξεως, δὲν πρόκειται περὶ ἐξαιρέσεως, ἀλλὰ περὶ καταργήσεως τῆς ἐξαιρέσεως. Καὶ ὡς γνωστὸν μία ἀπὸ τὰς ἀρετὰς ἑνὸς νόμου, εἶναι ἡ ἴση μεταχείρισις. Οἱ νόμοι πρέπει νὰ ὑπάρχουν ὑπὲρ πάντων καὶ κατὰ πάντων. Συνεπῶς δὲν βλέπω διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς εὑρίσκεται τόσον σκληρὸς εἰς τὴν τροπολογίαν μας αὐτὴν περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου τούτου τοῦ 3. Δι’ αὐτό, λοιπόν, ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δείξῃ μίαν ἐλαχίστην καλὴν θέλησιν, προκειμένου μάλιστα περὶ ὁλοκλήρου τῆς Βορείου Ἑλλάδος, νὰ μὴ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις εἰς βάρος αὐτῆς, νὰ ὑπαχθῇ καὶ αὐτὴ εἰς τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, ὅτι εἶναι θερμὸν τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 3, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ζημιοῖ τὸ νομοσχέδιον, τοὐναντίον τὸ ἐνισχύει. (Χειροκροτήματα).

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Τσιριμῶκος ἔχει τὸν λόγον.

§162Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς ἐγχωρίου παρασκευῆς λιγνίτου εἶναι μέγα, ἀλλὰ ἡ μεγάλη συζήτησις ἡ ὁποία γίνεται δὲν ἀφορᾷ τὸ μέγα τοῦτο θέμα ἀλλὰ λεπτομερειακὰς διαφωνίας. Εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου νομίζω ὅτι εἶναι εὔκολον ἡ Βουλὴ νὰ συμφωνήσῃ δεδομένου ὅτι πρόκειται περὶ προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς λιγνίτου καὶ ἑπομένως δὲν πρόκειται νὰ ἀγωνισθῇ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ πείσῃ κανένα ἐπὶ τοῦ θέματος. Μοῦ προκαλεῖ ὅμως κάποιαν ἔκπληξιν καὶ εἰς ἐμὲ ὅπως καὶ εἰς τὸν κ. Τσάτσον τὸ πάθος ποὺ προεκάλεσαν λεπτομερειακαὶ διατάξεις, πρᾶγμα ὅπερ σημαίνει, ὅτι κάτι συμβαίνει ἐδῶ, τὸ ὁποῖον πρέπει ἰδίως ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέξῃ πῶς θὰ τὸ ρυθμίσῃ νομοθετικῶς. Εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν κ. Τσάτσον ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ νομοθετοῦμεν ἐπὶ γενικῶν ἀρχῶν καὶ ἐφ’ ὅσον ἕνα νομοσχέδιον ἔρχεται ἐδῶ τὸ ὁποῖον ρυθμίζει τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς παραγωγῆς τῆς ἐγχωρίας τοῦ λιγνίτου δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἴμεθα σύμφωνοι νὰ ἐμπιστευθῶμεν τὴν διοίκησιν νὰ ρυθμίσῃ τὰς λεπτομερείας. Θὰ ἔλεγον ὅμως ἐπὶ τῶν γενικῶν αὐτῶν ἀρχῶν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προσθέσωμεν ἡμεῖς ὡς Βουλὴ ὅτι ἐπιθυμοῦμεν πρῶτον νὰ ἐξετασθοῦν αἱ δυνατότητες τῆς μετατροπῆς τῶν ἐργοστασίων, διότι εἶναι καλὴ ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐγχωρίου λιγνίτου, δὲν εἶναι ὀρθὸν ὅμως νὰ κλείνουν τὰ ἐργοστάσια, νὰ κλείνουν ἐπιχειρήσεις, διότι αὐτὸ θὰ εἶναι εἰς βάρος καὶ τῶν ἐργαζομένων καὶ τῆς ἐν γένει ἐθνικῆς οἰκονομίας. Πρέπει ὅθεν ἡ μετατροπὴ νὰ γίνεται καθ’ ὃ μέτρον εἶναι δυνατή. Ἄλλωστε ἤκουσα ὅτι προκειμένου περὶ καταναλώσεως στερεῶν καυσίμων γίνεται πρόσμιξις καὶ ἀπὸ τὴν ὥραν ποὺ γίνεται πρόσμιξις τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς συναλλάγματος τίθεται καὶ ἑπομένως ἂν πρόκειται ἡ πρόσμιξις αὐτὴ νὰ κοστίζῃ ὡς ἐξαγωγὴ συναλλάγματος ὅσον καὶ ἡ χρησιμοποίησις τῶν ὑγρῶν καυσίμων ἐνδεχομένως πρέπει αὐτὸ νὰ προσεχθῇ ἵνα μὴ διὰ τῆς προσμίξεως ἐξακολουθῶμεν τὴν ἐξαγωγὴν συναλλάγματος ποὺ θέλομεν νὰ ἀποφύγωμεν διὰ τῆς καταναλώσεως ἐγχωρίου λιγνίτου. Πέραν τούτου θὰ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω εἰς μίαν ἀποστροφὴν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Τσάτσος περὶ τοῦ ρόλου τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Τσάτσος ὀρθῶς λέγει, ὅτι μία πρᾶξις διοικητική, ὅπως εἶναι μία ἀγορανομικὴ διάταξις, πρέπει νὰ κριθῇ ἀπὸ τὰ ἁρμόδια δικαστήρια καὶ ἐνδεχομένως ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ παρέμβῃ εἰς τὴν κρίσιν ἐπὶ τῆς νομικότητος, ἢ ἀκόμη ἐπὶ τῆς ὀρθότητος μιᾶς ἀγορανομικῆς διατάξεως. Λέγω ἔχει δίκαιον ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀγορανομικῆς διατάξεως. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, παύει νὰ πρόκειται περὶ ἀγορανομικῆς διατάξεως διότι μεταβάλλεται εἰς διάταξιν νόμου, ἔχει δικαίωμα ἡ Βουλὴ νὰ κρίνῃ ἀπολύτως τὸ περιεχόμενον τῆς διατάξεως αὐτῆς. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται δι’ ἡμᾶς περὶ ἀγορανομικῆς διατάξεως. Μᾶς λέγουν νὰ καταστήσωμεν διάταξιν νόμου μίαν διοικητικὴν πρᾶξιν. Ἐὰν ἡ διοικητικὴ πρᾶξις αὐτὴ ἦτο σωστή, ἢ ὄχι, ἐκρίθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὶ πρὸς ἡμᾶς; Διατὶ τὴν ἀναγράφετε εἰς τὸν νόμον; Ἐδῶ, ἡμεῖς νομοθετοῦμεν καὶ ἑπομένως εἶναι δικαίωμά μας νὰ κρίνωμεν πλέον τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἄλλωστε εἶναι πολὺ κακὴ συνήθεια αἱ Διοικητικαὶ καὶ αἱ Ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις καὶ αἱ διοικητικαὶ πράξεις νὰ μεταβάλλωνται ἐντὸς μιᾶς νυκτὸς εἰς διάταξιν νόμου. Πρὸ ὀλίγου καιροῦ εἶχε παραπεμφθῆ εἰς ἀνάκρισιν καὶ δίκην συνάδελφος δι’ ἀποφάσεις τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἐν σχέσει πρὸς τὴν ρύθμισιν ὡρισμένων ζητημάτων. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος εἶχε κατορθώσει διὰ μιᾶς διατάξεως νὰ καταστήσῃ νόμον τὴν ἀπόφασιν τὴν Ὑπουργικὴν τὴν ὁποίαν ἐξέδωσε, θὰ ὑπῆρχε θέμα παραπομπῆς καὶ ἐλέγχου; Θὰ εἴχωμεν ἡμεῖς πλέον τὴν εὐθύνην ὡς Βουλὴ δι’ αὐτὰς τὰς ἀποφάσεις τὰς Ὑπουργικὰς ποὺ εἶχε λάβει ἐκεῖνος. Θεωρῶ, λοιπόν, χείριστον πρᾶγμα τὴν μετατροπὴν διοικητικῶν διατάξεων εἰς διατάξεις νόμων. Ταῦτα πάντα χωρὶς νὰ ἔχω δι’ ὑμᾶς, ἢ δι’ οἱονδήποτε ἄλλον Ὑφυπουργὸν ὑπόνοιαν ὅτι αἱ διατάξεις αὐταὶ δὲν εἶναι διατάξεις, ὄχι μόνον εἰλικρινεῖς, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ συμφέροντι τῆς προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Λέγω λοιπόν, βλέπω μίαν διάταξιν νόμου καὶ τὴν ἐξετάζω ἀπὸ ἀπόψεως ἰσότητος. Ἔχετε δίκαιον κάμνοντες ἕνα Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ ὅλα τὰ ἐργοστάσια, ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν βιομηχανιῶν κατὰ πόσον εἶναι ἢ δὲν εἶναι δυνατὸν αὐταὶ νὰ χρησιμοποιήσουν, ἢ νὰ μὴ χρησιμοποιήσουν λιγνίτην. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐρωτῶ ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἡ ἀγορανομικὴ διάταξις εἶναι ὀρθή, ἢ ὄχι, διὰ ποῖον λόγον τὴν ὥρα ποὺ λαμβάνετε ἕνα γενικὸν μέτρον νὰ μὴ ὑπαγάγετε ὅλον τὸν κόσμον εἰς τὸ αὐτὸ μέτρον ἀποκαθιστῶντες μίαν ἰσότητα ἐκκινήσεως ἐξ ἑνὸς νόμου ὁ ὁποῖος ὀρθῶς γίνεται; Λέγω, λοιπόν, ὅτι εἴτε μὲ τὴν τροπολογίαν, ὡς τὴν θέλει ὁ κ. Γοργίας, εἴτε ἄλλως πως, ὀφείλετε νὰ τὸ κάνετε. Καὶ νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ μία συμβουλή. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ ἀντιθέσεις καὶ οἱ ὑπαινιγμοὶ ἑκατέρωθεν περὶ συμφερόντων ἀντιτιθεμένων μεταξὺ ὑγρῶν ἢ στερεῶν καυσίμων, μεταξὺ ἐργοστασίων ἐν τῇ αὐτῇ πόλει, συμφέρον καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ προσπαθήσωμεν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς παρεξηγήσεις νὰ τὰς ἀποφύγωμεν διὰ τοῦ νόμου τὸν ὁποῖον θὰ ψηφίσωμεν.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προβλεπομένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, διὰ τῆς ὁποίας προτείνεται, ὅπως αἱ ἀγορεύσεις περιορισθοῦν εἰς 15′.

§164ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ διάρκεια ἀγορεύσεως τῶν ὑπολοίπων ρητόρων περιορίζεται εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας. Ὁ κ. Χ. Θυμιογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§166Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἐὰν ἐκαλούμην καὶ ἐγὼ νὰ ἐκφέρω τὴν γνώμην μου διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον θὰ μοῦ ἐπετρέπατε νὰ πλειοδοτήσω διὰ τὴν σκοπιμότητα καὶ διὰ τὸ γενικὸν ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον καλύπτει τοῦτο. Δὲν θὰ ἤθελον ἑπομένως ν’ ἀμφισβητηθῇ ἀπὸ οὐδεμίαν πλευρὰν ὅτι ὑπάρχει ἡ ἐλαχίστη αἰχμὴ κατὰ τῆς βάσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν τούτοις ὅμως θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου θέματος, ὅπερ γεννᾶται ἐκ τῆς διὰ νόμου ἐπικυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9 ἀγορανομικῆς διατάξεως ἣν διαλαμβάνει ὁ ὑπὸ κρίσιν νόμος, διότι καὶ ἐγὼ προέρχομαι ἀπὸ τὸν νομὸν Θεσσαλονίκης καὶ τὸ ἐν λόγῳ θέμα τὸ ὁποῖον ἐγεννήθη, ἀφορᾷ τὴν περιοχὴν αὐτῆς. Μοῦ κινεῖ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ μὲ καθιστᾷ κάπως περίεργον περὶ τὸ θέμα αὐτό, ἡ εὐαισθησία ἡ ὁποία ἐπιδεικνύεται ἑκάστοτε ἀπὸ τοὺς διαφόρους Ὑπουργούς, διότι ἄλλοτε μὲν ἔρχονται διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἀπαγορεύουν εἰς τὰ δύο ἐργοστάσια τῆς Θεσσαλονίκης τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ὑγρῶν καυσίμων καὶ ἄλλοτε ἐπιτρέπουν αὐτήν. Ἐδημιουργήθη, λοιπόν, μία περίεργος ἀτμόσφαιρα γύρω ἀπ’ αὐτὸ τὸ πρόβλημα ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ καταστήσῃ ἐπιφυλακτικὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ σπεύσῃ νὰ ἀποκαταστήσῃ κατὰ τρόπον δίκαιον τὰ πράγματα, οὕτως ὥστε νὰ μὴ φαίνεται ὅτι διακινδυνεύει νὰ καλύψῃ τὴν σπουδαιότητα τοῦ νομοθετήματος ἐμμένων εἰς μίαν ἄδικον λεπτομέρειαν. Διότι, νομίζω, ἡ βάσις καὶ ἡ σκοπιμότης τοῦ νομοθετήματος δὲν πρόκειται νὰ κριθοῦν ἀπὸ τὸ ἐὰν αὐτὰ τὰ ἐργοστάσια θὰ χρησιμοποιήσουν ἐντὸς τοῦ 1952 λιγνίτην ἢ ὄχι. Ἀντιθέτως, ἂν σπεύσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ εἴπῃ, ὅτι ἀποδέχομαι καὶ τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 θὰ ἦρε μίαν ἀμφισβήτησιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει τόσον καιρόν. Ἔλαβον, λοιπόν, τὸ λόγον διότι ἐνδιαφέρομαι πράγματι νὰ ἀποκατασταθῇ μία ἰσότης μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐργοστασίων, διότι βεβαίως δὲν θὰ ἀπεδεχόμην ποτὲ ἄλλοι νὰ ἔχουν περισσότερα δικαιώματα καὶ ἄλλοι ὀλιγώτερα. Ἑπομένως δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω τὶ κάμνει τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ θέλῃ νὰ ὑπαχθοῦν καὶ τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ἄρθρου 2 καὶ ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ἁρμοδία ἀπεφαίνετο ὅτι τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ δὲν ἔπρεπε νὰ μετατραποῦν, δὲν θὰ ὑπάρχῃ οὐδεμία ἀμφισβήτησις περὶ τὴν κρίσιν αὐτῆς. Ἀλλὰ διατὶ ἐπιμένει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κατοχυρώσῃ μίαν ἀγορανομικὴν διάταξιν, διὰ τὴν ὁποίαν πολλὰ ἀκούονται ὅτι ἐνέχει κάτι τι τὸ ἰδιάζον, κάτι τὸ προσωπικόν; Ἐγὼ νομίζω ὅτι αὐτὸ καὶ μόνον θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ εἴπῃ: Ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ κριθῇ τὸ βάρος καὶ ἡ ἀξία καὶ ἡ ἔντασις τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ ἀπὸ τὴν λειτουργίαν δύο ἐργοστασίων ἐγὼ ἀποδέχομαι τὴν τροποποίησιν αὐτήν, ὥστε νὰ ἄρω πᾶσαν ἀμφιβολίαν.

§167Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐφοδ.). Λυποῦμαι, κύριε συνάδελφε, διότι σεῖς ἀνήκοντες εἰς τὴν αὐτὴν μὲ ἐμὲ πτέρυγα, δὲν σκέπτεσθε ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δεκάδες χιλιάδες ἐργατῶν θὰ εὕρουν ψωμὶ καὶ θὰ κατωρθώσουν νὰ ζήσουν καὶ αὐτοὶ ὡς ἄνθρωποι. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 ἀγορανομικὴ διάταξις ἐφηρμόσθη εἰς ὅλα τὰ ἐργοστάσια καὶ μόνον αὐτὰ τὰ δύο ἐργοστάσια κατώρθωσαν νὰ ἐπιτύχουν ἀναστολὴν αὐτῆς. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔκρινεν ἡ ἀγορανομικὴ διάταξις πρὸ δύο ἐτῶν, πρὸς τὴν ὁποίαν συνεμορφώθησαν οἱ πάντες, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὸ ἐπαναφέρωμεν πρὸς συζήτησιν πρὸς χάριν δύο ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ εἶναι ὑπεράνω τῶν νόμων καὶ τῶν ἀγορανομικῶν διατάξεων. Ὑπῆρξεν ἀπόλυτος ἡ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων αὐτῶν καὶ προσέφυγον οἱ θιγόμενοι εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας τὸ ὁποῖον καὶ ἀπεφάνθη. Πρέπει νὰ ὁλοκληρώσωμεν τὰ μέσα τῆς προστασίας τοῦ λιγνίτου. Αὐτὰ εἶναι σωστὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν πρὸ δύο ἐτῶν καὶ συνεμορφώθησαν ὅλοι πλὴν δύο περιπτώσεων. Σκεφθῆτε ὅτι δεκάδες χιλιάδες ἐργατῶν θὰ εὕρουν δουλειὰ καὶ θὰ ζήσουν ὡς ἄνθρωποι. (Χειροκροτήματα).

§168Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς συγχαρῶ διὰ τὸ νομοθέτημα. Ἔσπευσα εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ δηλώσω ὅτι εἶμαι ὑπέρμαχος τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διότι καλύπτει μίαν ἀπὸ τὰς βασικὰς ἀνάγκας τῆς χώρας μας. Ἀλλὰ νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ δεχθῶ νὰ γίνεται διάκρισις διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ νὰ εὐνοοῦνται ἄλλαι περιοχαί, αἱ ὁποῖαι δὲν καλύπτονται ἀπὸ τὴν ἀγορανομικὴν αὐτὴν διάταξιν. Διατὶ δίδετε τόσην βαρύτητα εἰς τὰ δύο αὐτὰ ἐργοστάσια καὶ δὲν ἐμπιστεύεσθε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 2; Αὐτὸ δείχνει ὅτι ἐσεῖς οἱ ἴδιοι δὲν ἔχετε ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν κρίσιν των.

§169Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐφοδ.). Αὐτὰ τὰ δύο ἀσβεστοποιεῖα ἐκρίθησαν ἀπὸ τὴν ἀγορανομικὴν διάταξιν. Θὰ προχωρήσωμεν πρὸς ἄλλην κατεύθυνσιν.

§170Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, χωρὶς νὰ λέγω ὅτι μάχομαι τὸ νομοσχέδιον, διατηρῶ τὴν ἐπιφύλαξίν μου ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο, καθ’ ὅσον θεωρῶ ὅτι προκύπτει μία ἄνισος μεταχείρισις.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Πέννας.

§172Π. ΠΕΝΝΑΣ. Φρονῶ, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ καὶ ὅτι ἡ Βουλὴ ἔχει φωτισθῆ ποὺ ἔγκειται τὸ πρόβλημα. Ἀλλ’ εἰς τὸ βῆμα μὲ φέρει ἡ ἀνάγκη νὰ ἀποδώσω τὰ τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τυγχάνει καὶ συμπατριώτης μου καὶ ὀφείλω νὰ τὸν συγχαρῶ ἰδιαιτέρως διὰ τὴν ἀπόφασίν του, τὴν ὁποίαν ἐνεσάρκωσε ἐν τῷ νομοθετήματι, διὰ τοῦ ὁποίου δίδει προστασίαν εἰς ἓν ἐγχώριον προϊόν, προστασίαν, τῆς ὁποίας τὴν σημασίαν καὶ τὴν ἔκτασιν, νομίζω, ὅτι ὅλοι ἀντιλαμβάνεσθε. Τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον τίθεται διὰ τοῦ νομοθετήματος εἶναι ἀφ’ ἑνὸς οἰκονομικῆς σημασίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου κοινωνικῆς σημασίας. Οἰκονομικῆς σημασίας, διότι, ὅπως ἐτονίσθη παρ’ ὅλων τῶν προλαλησάντων συναδέλφων, θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐξοικονόμησιν τεραστίου ποσοῦ συναλλάγματος καὶ θεραπεύει τὰς ἀνάγκας τῆς βιομηχανίας μας ἐξ ἰδίων, κοινωνικῆς δὲ σημασίας τεραστίας, διότι ἀπασχολοῦνται χεῖραι ἐργατικαί, αἱ ὁποῖαι ἄλλως θὰ ὤξυνον περαιτέρω τὸ πρόβλημα τῆς ὑφισταμένης ἀνεργίας. Θὰ ἐντοπίσω τὸ θέμα εἰς τὸ πρόβλημα τῶν λιγνιτωρυχείων Σερρῶν. Ἐκεῖ ἀπασχολοῦνται 4.000 ἐργάται καὶ οἱ ἐργάται αὐτοὶ εὑρίσκουν ἐργασίαν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει δυνατότης καταναλώσεως τοῦ ἐγχωρίου λιγνίτου καὶ οὕτω ἐργάζονται ὡρισμένας μόνον περιόδους τοῦ ἔτους. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, ποίαν σημασίαν ἔχει τὸ πλουσιώτατον εἰς λιγνίτας ὑπέδαφός μας, δυνάμενον ἀφ’ ἑνὸς νὰ μᾶς ἐξοικονομίσῃ συνάλλαγμα καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ δώσῃ ἐργασίαν εἰς χιλιάδας ἐργατῶν καὶ νομίζω ὅτι ἐξ οὐδεμιᾶς πτέρυγος τῆς Βουλῆς θὰ ἀμφισβητεῖται ἡ χρησιμότης τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο, ἐπειδὴ τὸ ὡραῖον αὐτὸ ἔργον σας, κύριε Ὑπουργέ, ἐσχάλωσεν εἰς μίαν τροπολογίαν διὰ τὰ δύο ἐργοστάσια τῆς Θεσσαλονίκης, ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς ὑμᾶς, διὰ νὰ μὴ καταστραφῇ αὐτὸ τὸ ἔργον, νὰ ὑποχωρήσετε καὶ ἐσεῖς ἔν τινι μέτρῳ, ὥστε νὰ ὑπαχθοῦν καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἐργοστάσια εἰς τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§173Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Ἔχει τεθῆ ἤδη μία τροπολογία ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, βάσει τῆς ὁποίας καὶ τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ τῆς Θεσσαλονίκης θὰ κριθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 2.

§174Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Δὲν τὴν δέχεται ὁ κ. Ὑπουργός. Μόνον μία δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁμοία πρὸς ἐκείνην ποὺ ἐκάματε ἐσεῖς, λύει τὸ ζήτημα.

§175Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀπαντήσετε, ἂν δέχεσθε τὴν τροπολογίαν.

§176Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐφοδ.). Τὴν τροπολογίαν τὴν ἰδικήν σας, ὅπως διετυπώθη εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, τὴν ἀποδέχομαι. Ἐπίσης, δέχομαι καὶ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπεβάλατε σήμερον.

§177Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Διὰ νὰ τερματισθῇ τὸ θέμα, παρακαλῶ νὰ ἀναγνώσω τὴν τροπολογίαν καὶ νὰ μοῦ ἀπαντήσετε.

§178Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Δὲν τίθενται τὰ ζητήματα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἀφήσατε νὰ τελειώσῃ ὁ ρήτωρ καὶ κατόπιν νὰ ὁμιλήσετε.

§179Π. ΠΕΝΝΑΣ. Νομίζω, ὅτι ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν ὑπάρχει ἡ διάθεσις νὰ γίνῃ κάποια τροποποίησις διὰ νὰ γίνῃ δεκτὸν καὶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἐναπόκειται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δηλώσῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, μέχρι ποίου σημείου δέχεται τὴν τροπολογίαν, διὰ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο.

§180Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν ἡμεῖς.

§181Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι κακῶς εἰσάγεται τὸ προκείμενον νομοσχέδιον συμφώνως πρὸς τὸν κανονισμὸν καὶ συμφώνως πρὸς τὸ Σύνταγμα. Ἄρθρον 3ον: «Διὰ τοῦ παρόντος ........ (Ἀναγινώσκει) ............». Ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει γνῶσιν παντάπασιν τοῦ περιεχομένου μιᾶς ἑκάστης τῶν διατάξεων αὐτῶν. Συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κληθῇ μὲ τυφλὰ τὰ μάτια νὰ ἐγκρίνῃ ὡρισμένας διατάξεις τῶν ὁποίων δὲν γνωρίζει τὸ περιεχόμενον. Πρὸς τοῦτο, ἐπικαλοῦμαι τὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος τὸ ὁποῖον λέγει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: Εἶναι τὸ ἄρθρον 29 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1927 τὸ ὁποῖον διατηρεῖται ἐν ἰσχύϊ. «Προτάσεις νόμου ............................ ........ (Ἀναγινώσκει) ............». Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον καλούμεθα ἐνταῦθα διὰ νὰ ψηφίσωμεν ἕν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον καθ’ ὅλην τὴν βάσιν του εἶναι ὀρθόν, ὀρθότατον, δημιουργεῖ ὅμως ζητήματα ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 3 καὶ αἰτιολογῶ τὴν γνώμην μου διότι ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν γνωρίζω τὶ λέγουν αἱ διατάξεις αὐταί, καλούμεθα λέγω νὰ ψηφίσωμεν ὡρισμένας ἀγορανομικὰς διατάξεις χωρὶς νὰ τὰς ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας. Εἶναι ἕνα πρᾶγμα πρωτάκουστον καὶ ἀνήκουστον. Καλούμεθα νὰ ἐπικυρώσωμεν ὡρισμένας ὑπ’ ἀριθμὸν τάδε καὶ τάδε διατάξεις. Κατὰ τίνα λογικὸν εἱρμὸν θὰ εἴπωμεν ὅτι θέλομεν νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους τὸ περιεχόμενον αὐτῶν τῶν διατάξεων, χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν τὸ περιεχόμενον αὐτῶν; Ἐὰν ἔχετε π. χ. τὴν τάδε διάταξιν ἔχουσαν οὕτω καὶ οὕτω, τότε βεβαίως, θὰ ἦτο ἁπλοῦν τὸ ζήτημα.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ κυρώσεως.

§183Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κατὰ μείζονα λόγον, πρέπει νὰ καταχωρῆται ἡ ἀγορανομικὴ διάταξις, ἀφοῦ πρόκειται νὰ τὴν καταστήσωμεν νόμον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ εἰσαχθῇ ἐκ νέου ἢ νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον. Διότι ἐρωτῶ ὑμᾶς. Πῶς θὰ ἐγκρίνετε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 9 ἀγορανομικὴν διάταξιν, ἂν δὲν γνωρίζετε τὶ λέγει;

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν γνωρίζομεν.

§185Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἐγώ, δὲν τὴν γνωρίζω. Ἐσεῖς, ἠμπορεῖ νὰ τὴν γνωρίζετε.

§186Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐφοδ.). Θὰ σᾶς τὴν ἀναπτύξουν ἄλλοι.

§187Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. ☐

☐πτύξουν.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον.

§189Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, πολλὲς φορὲς εἶναι ἄχαρι πρᾶγμα νὰ διαφωνῇ κανεὶς μὲ συμπαθεῖς καὶ ἀγαπητοὺς φίλους, ἰδίως μάλιστα ὅταν αὐτοὶ εἶναι Ὑπουργοί. Ὅμως διὰ λόγους δικαιοσύνης εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀναπτύξω πῶς ἔχει τὸ θέμα. Πολλὰ ἐλέχθησαν, ἀλλ’ οὐδεὶς γνωρίζει τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος. Ἡ διελκυνστίδα αὐτὴ μεταξὺ τῶν βιομηχανιῶν τῶν ὑγρῶν καυσίμων καὶ τῶν στερεῶν καυσίμων ἄρχεται ἀπὸ τοῦ 1948. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. συναδέλφους οἱ ὁποῖοι θὰ κληθοῦν ἐντὸς ὀλίγου νὰ δώσουν τὴν ψῆφον των εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, θὰ δημιουργήσῃ ἕν μονοπώλιον βιομηχανικὸν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ποὺ θὰ ἐκμεταλλευθῇ ὄχι μόνον τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ κτίσουν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν Ἀνασυγκρότησιν νὰ μὲ προσέξουν ἐπὶ πέντε λεπτά, διὰ νὰ ἐννοήσουν ποία εἶναι ἡ ἀλήθεια εἰς τὸ βάθος. Παρακολουθῶ τὸ ζήτημα ἀπὸ τὸ 1948, ὅταν δηλαδή, ἠθέλησαν νὰ πάρουν τὴν ἄδειαν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὴν ἄδειαν σκοπιμότητος. Ἀντέδρασε τότε εἰς τοῦτο τὸ βιομηχανικὸν μονοπώλιον τῆς ἀσβέστου Θεσσαλονίκης. Κύριοι βουλευταί, πρὸ 10ετίας, προκειμένου νὰ ἱδρυθῇ ἐργοστάσιον ἀσβέστου, ἔπρεπε νὰ ξοδευθοῦν τοὐλάχιστον 8–9.000 λίρες, διότι αἱ ἐγκαταστάσεις στερεῶν καυσίμων ἀπαιτοῦν μεγάλα κεφάλαια. Εἰς τὴν ἐποχήν μας, διὰ νὰ γίνῃ ἓν ἐργοστάσιον ὑγρῶν καυσίμων, χρειάζεται 500–600 λίρες. Παίρνομεν ἕνα καυστῆρα καὶ ἀκάθαρτον πετρέλαιον καὶ παράγομεν ἀσβέστι. Αὐτό, ὡς ἦτο φυσικόν, ἐδημιούργησεν ἀντιθέσεις μεταξὺ τῶν βιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν τὰς βιομηχανίας τῶν στερεῶν καυσίμων—καί, ἑπομένως, τῶν μεγάλων κεφαλαίων ποὺ ἐξώδευσαν διὰ νὰ κάμουν τὰ ἐργοστάσια—καὶ τῶν πτωχῶν τοῦ Ἀσβεστοχωρίου, οἱ ὁποῖοι συνεπτύχθησαν καὶ ἔκαμαν μίαν ἑταιρίαν. Ἀντέδρασαν τότε οἱ βιομήχανοι νὰ μὴ δοθῇ ἄδεια εἰς τὰς βιομηχανίας τῶν ὑγρῶν καυσίμων, ὁ τότε ὅμως Ὑπουργὸς δὲν ἐπείσθη ἀπὸ τὰς παρατηρήσεις τῶν βιομηχάνων τῶν στερεῶν καυσίμων καὶ ἔδωσεν ἀθρόως ἀδείας πρὸς τοὺς τέως ἐργάτας νὰ δημιουργήσουν βιοτεχνικὰ ἐργαστήρια. Καὶ ἀρχίζει ἔκτοτε μία διελκυνστίδα, νὰ ἀπαγορευθοῦν ἢ ὄχι τὰ ὑγρὰ καύσιμα! Τὸ ἐπιχείρημα ποὺ ἐπικαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ὅτι τάχα πρόκειται νὰ ἐξοικονομίσῃ συνάλλαγμα καὶ νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν μελλοντικὴν ἐξόρυξιν λιγνίτου, δὲν εἶναι σοβαρόν. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ συνάλλαγμα, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἕνας τόννος ἄνθρακος στοιχίζει 20 δολλάρια καὶ ἕνας τόννος μαζοὺτ 12 δολλάρια. Ἑπομένως ζήτημα συναλλάγματος δὲν ὑφίσταται. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ζήτημα τῆς ὑποστηρίξεως τῶν λιγνιτῶν, καὶ αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ. Ἱκανοποιοῦνται δύο βιομηχανίαι εἰς τὰς Σέρρας καὶ ὄχι οἱ ἐργάται. Καὶ δημιουργεῖται ἓν μονοπώλιον ἀπαράδεκτον. Προκειμένου ἐντὸς ὀλίγου, κύριοι βουλευταί, νὰ κληθῆτε νὰ δώσετε τὴν ψῆφον σας, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καὶ τὸ ἑξῆς: Πρὸ μιᾶς ἑβδομάδος, διὰ νὰ προμηθευθῶ ἐγὼ μίαν ποσότητα ἀσβέστου ἐνεγράφην εἰς βιβλίον. Μὲ τὴν ψῆφον σας θὰ ἱκανοποιήσητε τὸ μονοπώλιον αὐτό.

§190Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἂν καταντήσωμε καὶ στὸ ἀσβέστι μονοπώλιον, ἂς καταργηθῇ τὸ Κράτος.

§191Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Μὲ τὸν Ἀναγκαστικὸν Νόμον δημιουργεῖται μονοπώλιον;

§192Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ἀσφαλῶς διότι καὶ μὲ τὴν τροπολογίαν ποὺ προτείνετε σεῖς ἢ Ἐπιτροπὴ συνερχομένη θὰ λέγῃ, ὅ,τι καὶ αἱ Ἀγορανομικαὶ Διατάξεις.

§193Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Μὲ τὴν τροπολογίαν ποὺ ἔθεσα ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς λέγω καὶ αἱ περιπτώσεις, αἱ κριθεῖσαι ἀπὸ τὴν Ἀγορανομικὴν αὐτὴν διάταξιν, νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 2.

§194Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Δὲν τὸ δέχεται ὁ Ὑπουργὸς αὐτό.

§195Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐφοδ.). Κύριοι Βουλευταί, κατόπιν τῆς δημιουργηθείσης ἀντιλήψεως ὅτι ἐνδεχομένως ἡ Α ἢ Β πλευρὰ ἔχει τὸ δίκαιον, δέχομαι νὰ τεθῇ ἡ ἑξῆς διάταξις, ἡ ὁποία, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τερματίσῃ τὴν συζήτησιν καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ ὅλους. Δέχομαι τὴν ἑξῆς διάταξιν: Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη νὰ χορηγήσῃ δίμηνον προθεσμίαν μετατροπῆς τῶν ἐργοστασίων. Προχωρῶ καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δι’ οἱονδήποτε λόγον ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 Ἀγορανομικὴ διάταξις δὲν ἐφηρμόσθη. Εἰς τὰς περιπτώσεις ἐκείνας δέχομαι ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 2 νὰ κρίνῃ......

§196ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§197Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἂν νομίζετε ὅτι δικολαβικῶς ....... (Θόρυβος, Κωδωνοκρουσίαι).

§198Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐφοδ.). Κύριοι συνάδελφοι, λέγω διὰ τῆς τροπολογίας τὰ ἑξῆς: Δὲν ἐφηρμόσθη ἡ Ἀγορανομικὴ Διάταξις εἰς ὡρισμένα ἐργοστάσια. Δέχομαι τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ νὰ πᾶνε εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§199Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ἡ Ἐπιτροπή εἶναι μία παγὶς κ. Ὑπουργέ, καὶ ἡ ἀπόφασίς της δὲν θὰ εἶναι διάφορος ἀπὸ τὴν ἀγορανομικὴν αὐτὴν διάταξιν.

§200Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐφοδ.). Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 ἀγορανομικὴ διάταξις δὲν ἐφηρμόσθη ὑπὸ τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος ἐργοστασίων. Ἑπομένως ταῦτα θὰ κριθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν.

§201Γ. ΛΑΖΑΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ αὔριον, μέχρις οὗ κριθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, θὰ λειτουργοῦν τὰ ἐργοστάσια αὐτά;

§202Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐφοδ.). Βεβαίως. Ὅπου ἐφηρμόσθη ἡ διαταγὴ αὐτὴ ἔχει καλῶς, ἄλλως τὰ ἐργοστάσια θὰ κριθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἐγείρονται πολλοὶ βουλευταὶ καὶ ὁμιλοῦν μὴ ἀκουόμενοι). Διὰ νὰ τερματισθῇ τὸ ζήτημα δηλῶ ὅτι δέχομαι νὰ κριθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν ὅλα τὰ ἐργοστάσια, εἴτε ἐφηρμόσθη, εἴτε ὄχι ἡ περὶ ἧς πρόκειται ἀγορανομικὴ διάταξις.

§203Γ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Ἐρωτῶ ἡ μετατροπὴ τῶν ἐργοστασίων καύσεως ὑγρῶν καυσίμων εἰς τοιαῦτα καύσεως στερεῶν καυσίμων εἶναι δυνατή; Καὶ τὸ τοιοῦτον ἔχει γίνη εἰς ἄλλας χώρας;

§204Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Παρακολουθῶ τὰ ζητήματα αὐτὰ ἀπὸ τὸ 1947, καὶ σᾶς λέγω ὅτι ἡ μετατροπὴ αὐτὴ εἶναι ἀδύνατος. Κύριοι βουλευταί, πιστεύω νὰ ἐννοήσατε ποῖον τὸ βάθος τοῦ νομοσχεδίου. Τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ὅτι τἄχα δι’ αὐτοῦ θὰ ἀπορροφηθοῦν ποσότητες λιγνίτου δὲν εὐσταθοῦν. Τὸ νομοσχέδιον ὑποβάλλεται διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ μείνουν κλειστὰ τὰ ἄλλα ἐργοστάσια. Κύριοι βουλευταὶ ψηφίζοντες τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διαπράττετε μίαν ἄδικον πρᾶξιν εἰς βάρος τῶν ἐργοστασίων ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ κλείσουν.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταὶ ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: Οἱ ὑποφαινόμενοι βουλευταὶ ἐνιστάμεθα κατὰ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1543)50 Α. Ν. «περὶ προστασίας τῆς καταναλώσεως τῶν ἐγχωρίων λιγνιτῶν», καθ’ ὅσον εἰσάγεται ἀντισυνταγματικῶς κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 49 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος 1927 μὴ καταχωρουμένου ὁλοκλήρου τοῦ κειμένου τῆς τροποποιουμένης διατάξεως καὶ εἰς τὸ κείμενον τῆς προτάσεως ὁλοκλήρου τῆς νέας διατάξεως ὡς ἐν προκειμένῳ αἱ ὑπ’ ἀριθ. 9 καὶ 21 ἀγορανομικαὶ διατάξεις δι’ ὀνομαστικῆς δὲ κλήσεως νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή. Οἱ ἐνιστάμενοι βουλευταὶ Ι. Μαρινάκος, Κ. Μανιαδάκης, Ε. Παπαδόγιαννης, Α. Νικολαΐδης, Γ. Γεωργιάδης, Μ. Μαντᾶς, Α. Ζάκκας, Κ. Καλκάνης, Α. Δημάκης, Δ. Λαντζούνης, Θ. Δεσσύλας, Δ. Γιαννόπουλος, Ν. Μπουραντᾶς καὶ Χ. Ρῖζος.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§207Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει ὑποβληθῆ πρότασις ἀντισυνταγματικότητος τοῦ νόμου.

§208Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐφοδ.). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι οἱ συνάδελφοι οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν θὰ τὴν ἀποσύρουν εἰς ἣν περίπτωσιν δεχθῶ τὴν τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου κ. Μαντᾶ. Ἐγὼ δὲν διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Μαντᾶν εἰς τὴν οὐσίαν. Ἐὰν νομίζετε ὅτι ἱκανοποιεῖται ἡ Βουλὴ καὶ δέχεται τὴν ἄποψιν αὐτήν, τὸ θέμα τερματίζεται. Θέλετε νὰ ἐπανεξετάσωμεν τὰς περιπτώσεις καὶ ἐὰν ἐπιμένῃ ἡ Βουλή, ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Κατόπιν τούτου δὲν νομίζω ὅτι ἐπὶ ἑνὸς τόσον ζωτικῆς σημασίας νομοσχεδίου θὰ πρέπει νὰ σκεφθῶμεν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν οἱανδήποτε ἀναβολήν. Δηλῶ ὅτι δέχομαι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μαντᾶ ἀπολύτως. Ἑπομένως ἀποσύρατε τὴν πρότασίν σας.

§209Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει πρότασις ἀντισυνταγματικότητος τοῦ νόμου.

§210Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Ἐφ’ ὅσον, κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἔνστασις, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ τὴν ἀναγνώσητε καὶ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μαντᾶ;

§212Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Προέχει, κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῆς ἀντισυνταγματικότητος.

§213Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐὰν ἐπιμένουν οἱ κ. συνάδελφοι, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν ἔνστασιν ἢ ὄχι. Ἐπίσης νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§214Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι λυπηρὸν νὰ ἐμποδίζωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν χρησιμοποίησιν ἑνὸς ἐγχωρίου προϊόντος, ὅπως εἶναι ὁ λιγνίτης. Τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει τίποτε τὸ ἀντισυνταγματικόν. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι καθ’ ὁλοκληρίαν συνταγματικόν.

§215Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία διὰ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νομοσχεδίου.

§216Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι Βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις, κατόπιν μιᾶς συνεννοήσεως μὲ ὅλους τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων τῶν ἐν τῇ Βουλῇ, ἔθεσεν ὑπ’ ὄψει των τὴν ἀνάγκην ὅπως ψηφισθοῦν πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ὡρισμένα ἐπείγοντα νομοσχέδια. Μεταξὺ τῶν ἐπειγόντων τούτων νομοσχεδίων πράγματι περιλαμβάνεται καὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Δὲν ἐφαντάζετο ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ὁ θόρυβος αὐτὸς περὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι σχετικὸν μὲ τὴν ἀνασυγκρότησιν. Διότι πρόκειται περὶ τῆς ἀξιοποιήσεως μιᾶς ἀπὸ τὰς πλέον πλουτοπαραγωγικὰς πηγὰς τοῦ τόπου. Ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἐδιχάσθη λόγῳ ἑνὸς τελείως λεπτομερειακοῦ ζητήματος καὶ δευτερεύοντος ζητήματος καὶ κινδυνεύει τὸ προέχον ζήτημα νὰ παραμερισθῇ καὶ ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος ὅτι πρέπει νὰ τελειώσουν αὔριον ἢ τὸ πολὺ μεθαύριον αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, διὰ νὰ ψηφισθοῦν οἱ ἄλλοι νόμοι, καὶ νὰ ἐπανέλθῃ ἡ Βουλὴ αὔριον ἢ μεθαύριον εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§217ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§218Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἠμποροῦμεν ὅμως, κ. συνάδελφοι νὰ χάσωμεν δύο ὥρας μὲ τὴν ψηφοφορίαν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ ἄλλα νομοσχέδια καὶ αὐτὸ τὸ περὶ λιγνιτῶν νὰ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον. Συμφωνεῖτε;

§219ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα, νὰ ἀναβληθῇ.

§220Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν περαιτέρω ἐφ’ ὅσον ἐκκρεμεῖ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον ποὺ θὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§222Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Νὰ τὸ ἀποσύρῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὄχι νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις.

§223Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ σᾶς ὑπομνήσω καὶ πάλιν τὴν παράκλησιν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ ἡμετέρου ἀρχηγοῦ, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσεν ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ ἐνισχύσῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ψήφισιν ὡρισμένων ἐπειγόντων νομοσχεδίων. Σᾶς κάμω καὶ πάλιν τὴν ἔκκλησιν αὐτήν. Ἂς ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ ἐὰν τελειώσῃ ἡ συζήτησις ἀπόψε ἐπὶ τῶν ἄλλων νομοσχεδίων, τότε ἔχει καλῶς, συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ λιγνιτῶν. Ἄλλως ἂς συζητηθῇ τοῦτο αὔριον.

§224Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἂς τὸ ἀποσύρῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§225Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Διατὶ νὰ ἀποσυρθῇ, κύριε συνάδελφε. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐνστάσεως διὰ νὰ περάσουν τὰ ἄλλα νομοσχέδια.

§226Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό. Θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§227Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ νομοσχέδιον ἀποσύρεται. Τὸ ἀποσύρει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ.

§228Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐφοδ.). Ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον. Τὴν εὐθύνην ἔχουν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν τὴν ἀπόφασίν μου αὐτήν. Θὰ φέρω πάλιν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἂς ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα προέκυψαν.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀρξαμένη συζήτησις ἐπὶ τοῦ εἰσαχθέντος εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1543)1950 Α. Ν. «περὶ προστασίας τῆς καταναλώσεως τῶν ἐγχωρίων λιγνιτῶν», ἔληξε κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ ὅτι ἀποσύρει τὸ νομοσχέδιον. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀσκήσεως τοῦ ὀδοντιατρικοῦ ἐπαγγέλματος διατάξεων».

§230Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς δέχεται τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ γίνῃ δεκτόν.

§231Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τί ἔγινε τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2 νομοσχέδιον;

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 2 ἔχει μεγαλειτέραν συζήτησιν, δι’ αὐτὸ προτάσσομεν τὸ 3.

§233Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Δέχεσθε, κ. Ὑπουργέ, τὴν τροπολογίαν;

§234Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Δέχομαι μόνον τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον οἱ βουλευταὶ διὰ τοὺς ἐμπειρικοὺς ὀδοντιάτρους, τὰ ἑξῆς: «........ ........ (Ἀναγινώσκει) ............».

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ γενομένην ἀποδεκτὴν τροπολογίαν;

§236ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο, δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀσκήσεως τοῦ ὀδοντιατρικοῦ ἐπαγγέλματος διατάξεων», ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§238Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τόσων νομοσχεδίων ὡς ὑπηρεσιακῶν ἅτινα ψηφίζονται ἐπιτροχάδην χωρὶς πολλὰ τούτων νὰ ἔχουν οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀνασυγκρότησιν, πολλάκις δὲ παρισταμένων ἐλαχίστων συναδέλφων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἔπρεπε νὰ συστήσῃ νὰ μὴ ψηφίζωνται καθ’ ὃν τρόπον ψηφίζονται τὰ σπουδαιότατα ταῦτα νομοσχέδια. Ὑπάρχουν νομοσχέδια τὰ ὁποῖα μόλις χθὲς μᾶς διενεμήθησαν. Λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι παρὼν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ μὲ ἀκούσῃ.

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565)39 Α. Ν. «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος». Ὁ κ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§240Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἔχητε ὀλίγην ἠρεμίαν, διότι τὸ νομοσχέδιον εἶναι σοβαρώτατον. Διότι πρόκειται περὶ τῆς ὑγείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰσηγούμενος τὸ παρὸν νομοσχέδιον «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565)39 Α. Ν. «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος», εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου πρὸς ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν διὰ τὴν τροποποίησιν αὐτοῦ καὶ μεταξὺ ἄλλων τὸν κ. Κωστόπουλον καὶ τὸν κ. Μπακατσέλον. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον, κ. βουλευταί, ἔχει εὐρύτατον περιεχόμενον καὶ κοινωνικὸν καὶ ἐπιστημονικόν. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζομεν ὅλοι ὅτι ὁ Ἕλλην ἰατρὸς εὑρίσκεται πάντοτε εἰς τὰς ἐπάλξεις καὶ ὅτι οὐδέποτε ἠρνήθη νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του ἐντελῶς δωρεὰν πρὸς τὸν πτωχόν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου προσέφερον καὶ αὐτὰ τὰ φάρμακα εἰς τοὺς πληγέντας ἐξ αὐτῶν. Ἔρχονται λοιπὸν σήμερον οἱ ἰατροὶ καὶ ζητοῦν καὶ αὐτοὶ μίαν διαβίωσιν ὑποφερτήν, διὰ νὰ μπορέσουν νὰ προοδεύσουν ἐπιστημονικῶς. Ἐκφράζω λοιπὸν καὶ ἐγὼ τὸ παράπονον τοῦ ὑγειονομικοῦ κόσμου διὰ τὴν ἐπιστράτευσιν, ἥτις ἀπεφασίσθη κατ’ αὐτῶν, καθ’ ἣν στιγμὴν οὗτοι διεξεδίκουν ἕνα δικαίωμά των νὰ ζήσουν. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν εἶχεν ἡ ἀπεργία τοῦ Ι.Κ.Α. Νομίζω κ. βουλευταί, ὅτι, καὶ ὁ ἰατρὸς μέχρις ἑνὸς σημείου δύναται νὰ ὑποφέρῃ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Δὲν ζητοῦν οὔτε θέσεις οὔτε προνόμια, ζητοῦν ἁπλῶς κατοχύρωσιν τοῦ ἐπαγγέλματός των. Ζητοῦν νὰ λαμβάνουν ἀποδοχὰς τμηματάρχου Αʹ, διὰ νὰ ἔχουν τὰ μέσα ὑποφερτῆς διαβιώσεως.

§241Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον συζητεῖται, μόλις πρὸ ὀλίγου μᾶς διενεμήθη. Εἶναι δὲ ἐντροπὴ νὰ χαρακτηρίζεται ὡς ἀντίδρασις ἡ προσπάθεια ἑνὸς βουλευτοῦ νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην του.

§242Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπὶ 8 ἡμέρας ἀναγράφονται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς κ. συνάδελφε, καὶ σεῖς λέγετε ὅτι ἦλθον νὰ ψηφισθοῦν ἐξ ἀπίνης......

§243Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶπον ὅτι ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς μόλις σήμερον μᾶς διενεμήθη.

§244Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὅλοι οἱ συνάδελφοι παραπονοῦνται διὰ τὴν ἔλλειψιν ἰατρῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας. Πρέπει λοιπὸν κ. βουλευταὶ νὰ γνωρίζωμεν ὅτι ἡ κοινωνικὴ θέσις τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ ἰατρὸς εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἰδίως εἶναι ἰδιάζουσα. Δὲν πολεμάει μόνον τὰς ἀσθενείας, ἀλλὰ καὶ τὰς κοινωνικὰς ἀθλιότητας καὶ δυσχερείας. Ὅταν ὁ ἰατρὸς παρασυρθῇ τότε θὰ ἐπιβληθῇ ὁ κομμουνισμός, ἐκεῖ ὁ γεωργὸς δὲν βλέπει παρὰ μόνον τὸν ἰατρόν. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὴν Βουλήν, ὅπως ἐγκρίνῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, καὶ μερικὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ μερικὰς τὰς ὁποίας ὑπέβαλον ἐγώ.......

§245Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αἱ τροπολογίαι τῆς Ἐπιτροπῆς ἀνατρέπουν τελείως τὸ νομοσχέδιον. Νὰ μᾶς πῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἂν τὰς δέχεται.

§246Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Μετὰ τοὺς κ.κ. εἰσηγητάς, θὰ ὁμιλήσω ἐγώ.

§247Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ δέχεσθε τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 «.... ... (Ἀναγινώσκει τὴν τροπολογίαν)...».

§248Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Δὲν ἠμποροῦμε νὰ δώσουμε προνόμιον εἰς τοὺς σπουδάζοντας εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ νὰ θέσωμεν εἰς ἥσσονα μοῖραν τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης.

§249Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νομίζω κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἂν δὲν δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, οὐδεὶς Ἕλλην κατέχων σοβαρὰν θέσιν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν Ἐπαρχίαν.

§250Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Ὑγιεινῆς). Οἱ Ἕλληνες οἱ σπουδάζοντες εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν πρέπει νὰ δηλώσουν, ὅτι ἐρχόμενοι ἐδῶ θὰ προσφέρουν ὡρισμένας ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα τους ἢ θὰ ἀκολουθήσουν τὴν ἀκαδημαϊκὴν σταδιοδρομίαν. Ἂν πρόκειται ὑφηγηταὶ ἢ ἐπιμεληταὶ κατέχοντες θέσεις εἰς τὰ ξένα πανεπιστήμια νὰ ἀκολουθήσουν ἐνταῦθα τὸ ἀκαδημαϊκὸν στάδιον, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ, μόνον ὑπ’ αὐτὸν τὸν ὅρον, ὅτι θὰ ἐγγραφοῦν εἰς τοὺς οἰκείους ἰατρικοὺς Συλλόγους Ἀθηνῶν ἢ Θεσσαλονίκης. Νομίζω ὅτι οὕτω πως καὶ ἡ Βουλὴ συμφωνεῖ.

§251Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Πῶς θὰ γίνῃ αὐτό; Τότε τὶ θὰ γίνῃ ἡ ἐπαρχία; Νὰ πᾶνε καὶ αὐτοὶ στὴν Ἐπαρχία. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ θέτωμε φραγμὸ καὶ περιορισμοὺς στὰ ἐπαγγέλματα καὶ κατόπιν νὰ δεχώμεθα αὐτὰς τὰς ἐξαιρέσεις....

§252Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Ὑγιεινῆς). Δὲν εἶπον ἐγὼ περὶ ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος. Εἶπον μόνον ἂν δὲν πρόκειται νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα, ἀλλὰ νὰ ἀκολουθήσουν τὴν ἀκαδημαϊκὴν σταδιοδρομίαν......

§253Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ δεύτερον, κ. Ὑπουργέ, εἶναι τὸ ἑξῆς: Εἰς τὸ ἄρθρον 5, «κατ’ ἐξαίρεσιν .......... ............ (Ἀναγινώσκει) ............». Νομίζω ὅτι αὐτὸ τὸ ἄρθρον πρέπει ἐξ ὁλοκλήρου ν’ ἀπαλειφθῇ.

§254Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Ὑγιεινῆς). Αὐτὴ εἶναι τροπολογία ἰδική σας.

§255Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ τὶ συζητεῖ τὸ σχέδιον τῆς Ἐπιτροπῆς ἢ τοῦ Ὑπουργοῦ;

§256Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Ὑγιεινῆς). Ἀποδέχομαι τὰς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ θὰ συζητήσωμε κατ’ ἀνάγκην ἐπ’ αὐτῶν.

§257Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν ὑπέγραψα τὴν παράγραφον ποὺ ἐτέθη κατόπιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν διότι ἐγὼ μειοψηφῶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Πάντως ὡς εἰσηγητὴς, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ πᾶνε ἰατροὶ στὰ χωριά.

§258Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Παρακαλῶ νὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἐφ’ ὅσον δὲν ὑφίσταται ἀντίρρησις.

§259Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ καταργηθῇ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις.

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπερδελῆς ἔχει τὸν λόγον.

§261Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιτυγχάνονται δύο πράγματα. Παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσητε διότι δὲν ἀπασχολῶ τόσον συχνὰ τὴν Βουλήν. Προτοῦ δώσωμεν ἰατροὺς εἰς τὰ χωρία ὅπου ἤδη σπανίζουν. Ὑπάρχουν χωρία ἀπὸ ὅπου ὁ ἰατρὸς ἀπέχει καὶ 10 ἢ 20 χιλμ. μὴ ἐξυπηρετούμενα διὰ δημοσίας ὁδοῦ. Δεύτερον δίδεται μία ἀξιοπρέπεια εἰς τὸν ἰατρὸν ὁ ὁποῖος πάντοτε προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὸν λαόν.

§262Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶναι προτιμότερον οἱ νέοι ἰατροὶ νὰ μείνουν στὶς πόλεις καὶ οἱ παλαιοὶ νὰ πᾶνε στὰ χωριὰ διότι οἱ νέοι γιατροὶ στὰ χωριὰ κάνουν ἐνέσεις καὶ κουτσαίνουν τοὺς ἀνθρώπους. Νὰ μπῇ διάταξις ὅτι δὲν γίνονται διευθυνταὶ κλινικῶν καὶ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου ἐὰν δὲν ἔχουν ὑπηρεσίαν ἐπὶ 4 ἔτη εἰς νοσοκομεῖον πόλεως κάτω τῶν 20 χιλιάδων κατοίκων. Αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, νομίζω θὰ τὴν δεχθῇ ἡ Βουλή. (Χειροκροτήματα).

§263Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν σας ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν σᾶς βεβαιῶ ὅτι ὅλοι οἱ ἰατροὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὴν εἰσηγήθησαν ἀλλ’ ἀφέθη νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτὸ ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§264Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ὅλη ἡ ἀντίδρασις γεννᾶται ἐκ τοῦ ὅτι νεαροὶ ἄπειροι ἰατροὶ θὰ πᾶνε εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§265Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Δημιουργεῖται μία ἐπαγγελματικὴ τρόπον τινὰ δυναστεία ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῶν ἰατρικῶν συλλόγων.

§266Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Ὑπάρχει νόμος εἰδικὸς περὶ εἰδικοτήτων τὸν ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς γνωρίζει. Οὐδεὶς ἰατρὸς σήμερον ἐπιτρέπεται νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμά του ἄνευ εἰδικότητος. Κατὰ συνέπειαν ὅλοι οἱ ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι μεταβαίνουν εἰς τὰς ἐπαρχίας εἶναι πλήρως κατηρτισμένοι. Μὴ φοβεῖσθε διὰ τοῦτο.

§267Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἠμποροῦσε νὰ εἶναι καὶ ἀρτιώτερον. Ἐλπίζομεν ὅτι εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ συζητήσωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν γενικὸν νομοθέτημα ποὺ θὰ ἀφορᾷ τὴν καθόλου τακτοποίησιν τοῦ ὑγειονομικοῦ θέματος τῆς χώρας. Τώρα ὑπάρχει πολυδαίδαλος διάρθρωσις καὶ ἁρμοδιότης εἰς τὰ διάφορα νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Ὑπάρχει, ὅπως ἠξεύρετε Ἐρυθρὸς Σταυρὸς μὲ ἰδικήν του διοίκησιν, ὑπάρχει ΠΙΚ-ΠΑ, ΙΚΑ, ὑπάρχουν δημοτικὰ νοσοκομεῖα καὶ δημοτικοὶ ἰατροὶ καὶ ὑπάρχουν κρατικὰ νοσοκομεῖα. Καὶ ἐὰν αὐτὰ μποροῦν νὰ μὴ γίνωνται ἀντιληπτὰ εἰς τὴν πρωτεύουσαν, εἶναι ὅμως ἀνυπόφορα εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου, μὲ 11 χιλ. κατοίκους, ὑπάρχει νοσοκομεῖον καὶ ἰατρεῖον τοῦ ΙΚΑ, ὑπάρχει δημοτικὸν νοσοκομεῖον, δημοτικὸς ἰατρός, ποὺ δὲν κάμνει τίποτε, ὑπάρχουν ὑγειονομικὰ ἰατρεῖα κατὰ κλάδους. Καὶ τὸ πρόβλημα θὰ ἠμποροῦσε νὰ λυθῇ δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου. Ἐὰν εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν νομῶν καὶ ἐπαρχιῶν ἱδρύοντο κρατικὰ ἢ δημοτικὰ νοσοκομεῖα καὶ εἰδικὰ νοσοκομεῖα καὶ ἐνισχυθοῦν τὰ νοσοκομεῖα τῆς κλειστῆς καὶ ἀνοικτῆς φυματιώσεως, θὰ ἐλύετο τὸ ζήτημα αὐτομάτως καὶ χωρὶς καμμίαν ἐπιβάρυνσιν.

§268Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν καλὴν ἀρχὴν καὶ ἂς ἐλπίσωμεν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ζητήματα ἐν πλάτει καὶ θὰ μᾶς φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον γενικὸν διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ ὅλου ὑγειονομικοῦ προβλήματος τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα).

§269Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν ὅπως γίνῃ κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀναβληθῇ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ ἀποσύρωμεν διὰ νὰ ψηφισθοῦν ἄλλα ἐπείγοντα νομοθετήματα.

§270Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Παρακαλῶ ὅπως, ἐὰν ἡ Βουλὴ συμφωνῇ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς, νὰ προχωρήσωμεν. Ἄλλως νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν.

§271Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Πρέπει νὰ κάμωμεν τὸ καθῆκον μας ἀπέναντι τῶν ἰατρῶν καὶ ἀπέναντι τοῦ κοινοῦ. (Θόρυβος).

§272Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ ψηφισθοῦν τὰ νομοσχέδια τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἐπειδὴ οἱ βουλευταὶ δὲν συμφωνοῦν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναβάλω τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ εὐθύνη θὰ βαρύνῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§273Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ὅτι ὁ ἰατρικὸς κόσμος εὑρίσκεται ἐν διωγμῷ.

§274Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αἱ τελευταῖαι λέξεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς..... (θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).... θὰ μποροῦσαν νὰ λεχθοῦν εἰς σωματεῖον χειρωνακτῶν. Ἀναλαμβάνομεν τὰς εὐθύνας μας ἡμεῖς ἀλλ’ αἱ εὐθῦναι βαρύνουν ἐκεῖνον. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). (Ὁ κ. Βουδούρης συνεχίζει ὁμιλῶν μὴ ἀκουόμενος).

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565)39 Α. Ν. «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος», ἀναβάλλεται. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5 λεπτά. (Ὥρα 11.45′ μ. μ.).

(ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ)

(Ὥρα 11.55′ μ. μ.).

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε πρὶν ἢ ἀρχίσει ἡ συζήτησις τῶν οἰκονομικῶν νομοσχεδίων νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν κατ’ ἐπιθυμίαν τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Ἀεροπορίας καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐὰν δέχεται εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 847)1948 Α. Ν. «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων προαγωγῆς καὶ ἀρχαιότητος Ὑπαξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν Στρατοῦ Ξηρᾶς», ὡς ἐτροποποιήθη.

§277ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 847)1948 Α. Ν. «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων προαγωγῆς καὶ ἀρχαιότητος Ὑπαξιωματικῶν καὶ Ἀνθ) στῶν Στρατοῦ Ξηρᾶς», ὡς ἐτροποποιήθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς διαδικασίας κανονισμοῦ τῶν πολεμικῶν συντάξεων καὶ βοηθημάτων». (Ἐπανεισάγεται πρὸς συζήτησιν, κρατηθὲν προσωρινῶς ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως).

§279ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῆς διαδικασίας κανονισμοῦ τῶν πολεμικῶν συντάξεων καὶ βοηθημάτων». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων «περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ ρυθμίσεως τῆς θέσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Υ.Δ.Α.Μ.Κ.», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§281ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων «περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ ρυθμίσεως τῆς θέσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Υ.Δ.Α.Μ.Κ.», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθμ. 1347)1949 «περὶ ὀργανώσεως ὑπηρεσιῶν τινων τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν».

§283Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι γνωστὴ ἡ ἱστορία τοῦ εἰρημένου νομοσχεδίου. Ὁ εἰρημένος ἀν. νόμος ἐκρίθη ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὡς ἀντισυνταγματικός, λόγῳ δημοσιεύσεώς του καὶ μὴ κυρώσεώς του προηγουμένως ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Τοῦτον φέρομεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀφοῦ τὸν συνεπληρώσαμε καὶ παρακαλῶ γενομένης δεκτῆς τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου νὰ προχωρήσωμεν ἀμέσως εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§284Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε πρὸ μηνὸς ὑπεβλήθη εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν μία ἀναφορὰ σχετικῶς μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ δὲν μοῦ ἐδόθη καμμία ἀπάντησις ἐὰν ἐλήφθη ἢ πρόκειται νὰ ληφθῇ κανὲν μέτρον καὶ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τούτους.

§285Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Σεῖς ζητεῖτε μισθολογικὴν βελτίωσιν τῶν εἰρημένων ὑπαλλήλων καὶ τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν.

§286Γ. ΜΑΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἶναι συνοθήλευμα διατάξεων, αἱ ὁποῖαι δέν ἔχουν μεταξύ των σχέσιν. Διὰ τοῦτο δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ δέον νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§287Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔρχεται πρὸς ψήφισιν, εἶναι ἀπὸ τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ὅπως εἶπεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν δὲν ἔχουν ἀρχήν, διότι ἀπαρτίζονται ἀπὸ διαφόρους διατάξεις αἱ ὁποῖαι μεταξύ των δὲν συνδέονται. Τὸ μόνον θέμα τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσε ν’ ἀποτελέσῃ ἔννοιαν ἀρχῆς εἶναι ἡ κύρωσις τοῦ Α. Ν. 1347)49, ὁ ὁποῖος περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ὑποβαλλομένου νομοσχεδίου. Ὁ νόμος 1347 θίγει καὶ ἀφορᾶ ὅλους τοὺς περιφερειακοὺς οἰκονομικοὺς ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς πολλὰς χιλιάδας. Βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐπραγματοποιήθησαν προαγωγαὶ καὶ διεμορφώθη μία νέα τάξις εἰς τὰς περιφερειακὰς οἰκονομικὰς ὑπηρεσίας ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀποτελεῖ δεδομένην πραγματικότητα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνεγνώρισεν αὐτὴν τὴν πραγματικότητα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα προσεπάθησε νὰ βελτιώσῃ κατὰ τὸ δυνατὸν τὰ κακῶς ἔχοντα. Αὐτὸ καὶ μόνον ἀποτελεῖ τὴν ἀρχὴν τοῦ νόμου. Πέραν τούτου οἱαδήποτε πρότασις ἡ ὁποία ὑποβάλλεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀφορᾶ τὴν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ νομίζω ὅτι ἐκεῖ καὶ μόνον πρέπει νὰ ὑποβληθῇ. Κατὰ συνέπειαν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. συνάδελφον καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς θὰ πρέπει νὰ παρελκύσῃ τὴν συζήτησιν καὶ πρέπει νὰ εἰσέλθωμεν ἀμέσως εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἀπὸ τοῦ ἄρθρου 2 καὶ ἐφεξῆς.

§288Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐνῷ λαμβάνεται πρόνοια δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους, δὲν λαμβάνεται καμμία πρόνοια διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Οἰκονομικῆς Ἀστυνομίας διὰ τοὺς ὁποίους ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅταν συνεζητεῖτο σχετικὴ ἀναφορά, εἶπεν νὰ τοῦ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ νὰ τὴν μελετήσῃ καὶ ὅτι συντόμως θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τοὺς οἰκονομικοὺς αὐτοὺς ὑπαλλήλους. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ μοῦ ἐξηγήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν θὰ λάβῃ διὰ τροπολογίας μέριμναν εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἢ θὰ ὑποβάλῃ ἰδιαίτερον νόμον.

§289Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θέλω νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν. Ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν εἶναι συνταξιοῦχοι τοῦ ναυτικοῦ. Ἑπομένως δὲν πρόκειται περὶ μονίμων ὑπαλλήλων. Δεύτερον. Ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Καλκάνης καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἔδωσα ὑπόσχεσιν, ἀφορᾶ τὴν βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν καὶ ὄχι τὴν ἔνταξίν των καὶ τὴν προαγωγήν των εἰς ἄλλας ὀργανικὰς θέσεις. Δὲν ἔχει λοιπὸν οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, ἀλλὰ μὲ τὸν Νόμον περὶ μισθολογίου. Ἐπιφυλάσσομαι ἐν καιρῷ εἰς τὸν Νόμον περὶ μισθολογίου νὰ δώσω μίαν λύσιν ἱκανοποιοῦσαν τὸ μισθολογικὸν ἀποκλειστικῶς μέρος τοῦ αἰτήματος τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν.

§290Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ὁ εἰσαγόμενος τόσον ἐσπευσμένως πρὸς κύρωσιν ἀναγκαστικὸς νόμος διχοτομεῖται εἰς δύο βασικὰ κεφάλαια. Τὸ πρῶτον ἀφορᾷ τὸν Α. Ν. τὸν δημοσιευθέντα πρὸ ἑνὸς ἔτους, ὁ ὁποῖος ἐν τῷ συνόλῳ του ἀναφέρεται εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τὸ ἕτερον μέρος ἀναφέρεται εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν Κεντρικῶν ὑπηρεσιῶν. Εἰς ἕνα τόσο κεφαλαιῶδες θέμα, ὅπως εἶναι ἡ ὀργάνωσις τῶν οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν μᾶς ἐγεννήθη ἡ ἀπορία πῶς ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνέμενε ἐπὶ ἓν ἔτος διὰ νὰ ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας διὰ τῆς ὁποίας ἐχαρακτηρίσθη ὡς ἀντισυνταγματικὸς ὁ Νόμος, διὰ νὰ περιέλθῃ εἰς αὐτὴν τὴν σπουδὴν τὴν ἐξαιρετικήν, ἵνα κατὰ τὰς δύο τελευταίας συνεδριάσεις τοῦ Σώματος ἐπιδιώξῃ τὴν ψήφισιν νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὁ μὲν εἷς εἰσηγητὴς ἐχαρακτήρισεν ὡς συνοθήλευμα, ὁ δὲ ἕτερος λέγει ὅτι δὲν ἔχει ἀρχήν.

§291ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν πτέρυγα ἔχει ψηφισθῆ ὡς Ἀναγκαστικὸς Νόμος.

§292Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Λυποῦμαι πάρα πολὺ διότι ἡ διακοπὴ τοῦ κ. συναδέλφου δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἱστορίαν τοῦ παρελθόντος, διότι δὲν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ παρακάθημαι εἰς τὴν πτέρυγαν ἐκείνην κατὰ τὴν ἐποχὴν τὴν ὁποίαν ὑπαινίσσεσθε. Αἱ ἐπιφυλάξεις τῆς κατ’ ἀρχὴν ψηφίσεως τοῦ ἐν λόγῳ σχεδίου νόμου, εἶναι ὅτι ἡ ἐναρμόνισις αὐτὴ ἀναφέρεται εἰς τὰ κεντρικὰ σημεῖα τῆς ὀργανώσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐγὼ τοὐλάχιστον προσωπικῶς ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἀπὸ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1945 κεντρικὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ὑπουργείου, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, μὲ μίαν Γενικὴν Διεύθυνσιν......... ............. (ἀναγινώσκει)... Ἔρχεται, λοιπόν, τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ὄχι διὰ νὰ καλύψῃ ἁπλῶς μίαν δημιουργημένην ἀνώμαλον κατάστασιν, ἐκ τοῦ ὅτι ἰσχύουν τὰ τεθέντα εἰς ἐφαρμογὴν βάσει τοῦ Α. Ν., ἀλλὰ ἀναφέρεται καὶ εἰς βασικὰ σήμερον ζητήματα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τὰ ὁποῖα νομίζομεν ὅτι χρήζουν ἐξαιρετικῆς προσοχῆς, ἐὰν πρόκηται νὰ λέγωμεν ὅτι ἐναρμονίζομεν κεντρικὴν καὶ περιφερειακὴν διοίκησιν. Διὰ τοῦτο, νομίζω ὅτι αἱ στιγμαὶ εἶναι πολύτιμοι διὰ τὴν προώθησιν τοῦ ἔργου τοῦ νομοθετικοῦ τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὰ γενικῶς θεωρούμενα νομοθετήματα ὡς σχετιζόμενα μὲ τὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἀναβολὴ, διὰ νὰ δοθῇ ὁ καιρὸς ἵνα, μετὰ τὰς ἑορτάς, μελετήσωμεν τὸ ζήτημα.

§293Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν πρόκειται νὰ συνεχίσω τὴν σύστασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου περὶ ἀναβολῆς, διότι τὸ μόνον πρᾶγμα ποὺ δὲν δικαιολογεῖται εἶναι ἡ ἀναβολή. Ὁ Ἀναγκαστικὸς αὐτὸς Νόμος, Κύριε Πρόεδρε, τοῦ ὁποίου σκοπεῖται ἡ κύρωσις διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, τολμῶ νὰ εἴπω καί νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι εἶναι Νόμος τὸν ὁποῖον ἀποφεύγω νὰ χαρακτηρίσω, σεβόμενος τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἄλλο τι. Εἶναι εἷς νόμος ὁ ὁποῖος ἐμφανίζει ὑπὸ τὴν ἐντονωτέραν μορφὴν τὸν ἐτσιθελισμὸν καὶ τὴν αὐθαιρεσίαν τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας καὶ τὴν ἐντονωτέραν περιφρόνησιν πρὸς τὰς ἐξουσίας τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος. Δὲν θέλω, ὄχι διὰ νὰ μὴ σταματήσῃ τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως, δὲν θέλω, διὰ πολλοὺς καὶ διαφόρους λόγους καί, πρὸ παντός, διότι ὁσαδήποτε καὶ ἂν λεχθοῦν, ἡ θεραπεία εἶναι ἀδύνατος, διότι ἡ Βουλὴ εἶναι αἰχμάλωτος ἑνὸς προηγουμένου. Ἤλπιζα, ὅμως, Κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐμιμεῖτο τὰ σοφώτερα αὐτῆς παιδιὰ τοῦ Νῶε τὰ ὁποῖα, ὅταν εἶδον τὸν πατέρα των μεθυσμένον καὶ γυμνὸν καὶ ἀσχημονοῦντα, τοῦ ἐπέταξαν ἕνα σεντόνι διὰ νὰ καλύψουν τὰς ἀσχημίας του. Τὸ αὐτὸ ἐπερίμενα καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον μὲ ἓν μόνον ἄρθρον, νὰ κάμῃ μίαν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν ἐκ δύο γραμμῶν καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς. Δυστυχῶς, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις προέβη καὶ ἔτι περαιτέρω. Οὔτε, Κύριοι, εἰς τὴν οὐσιαστικὴν ἐξέτασιν τοῦ περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου θὰ εἰσέλθῃ. Τοῦτο μόνον ὑπενθυμίζω καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸ παντός, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει τὰς βαρυτέρας ὅλων εὐθύνας καὶ ὁ ὁποῖος ὑποχρεωμένος, ὡς ἐκ τοῦ ἐπιμόχθου καὶ σκληροῦ ἔργου του, μᾶς κάμνει διαρκῶς συστάσεις, ὑπενθυμίζω ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτή, ὅπως καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅπως καὶ ἄλλα νομοσχέδια τὰ ὁποῖα εἴτε εἰσηγήθη ἡ Κυβέρνησις εἴτε ἠνέχθη τὴν τροποποίησίν των ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς, ἡ ψήφισις λέγω τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν πᾶν ἄλλο, παρὰ συντελεῖ εἰς τὴν λύσιν τοῦ γενικωτέρου προβλήματος τῆς Ἑλλάδος τὸ ὁποῖον ὑπὲρ πάντα ἄλλον γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ ὑπαλληλικοῦ προβλήματος τοῦ ὁποίου ἂν δὲν ἐπέλθῃ ταχέως καὶ ἀμέσως ἡ δικαία ρύθμισις καὶ ἂν ἐξακολουθήσῃ νὰ συνεχίζῃ τὸν δρόμον τὸν ὁποῖον ἔχει πάρει, οἱαδήποτε προσπάθεια καὶ οἱαδήποτε ἀναβίωσις καὶ ἀνασυγκρότησις καὶ παντὸς εἴδους ὡραία πρᾶξις, εἶναι ἀδύνατον νὰ κρατήσουν τὸν τόπον αὐτὸν ἀπὸ τοῦ νὰ βαδίσῃ ταχύτατα καὶ ὁριστικῶς εἰς τὸ βάραθρον. Ταῦτα λέγω καὶ ἐπισημαίνω τὰς φράσεις μου αὐτὰς διότι εἶμαι εὐτυχὴς ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μὲ τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ πρόβλημα.

§294Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον ἔρχεται νὰ ρυθμίσῃ ζητήματα τῶν Περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ζῶμεν εἰς τὰς Νήσους, γνωρίζομεν ὡς Περιφερειακὰς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν τὸν Οἰκον. Ἔφορον, τὸν Δημόσιον Ταμίαν, τὸν Τελώνην, τὸν Ἔφορον Καπνοῦ καί, ἐπὶ πλέον, τὴν Οἰκονομικὴν Ἀστυνομίαν, ἡ ὁποία μὲ τὰ καράβια της αὐλακώνει τὰς ἑλληνικὰς θαλάσσας. Δὲν βλέπομεν ὅμως εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ρυθμίζεται ἡ τύχη τῆς Ὑπηρεσίας αὐτῆς. Ἢ εἶναι, λοιπόν, καὶ ἡ Ὑπηρεσία αὐτὴ Περιφερειακὴ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καί χρειάζεται, ὁπότε ἔπρεπε τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν νὰ τὴν περιλάβῃ εἰς τὴν πρόνοιαν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἢ δὲν εἶναι, ὁπότε ἔπρεπε ἤδη νὰ ἔχῃ καταργηθῆ, διότι δὲν εἶναι ἀνεκτὸν νὰ ἐξοδεύωνται δισεκατομμύρια διὰ μισθοτροφοδοσίαν προσωπικοῦ καὶ διὰ καύσιμα καὶ τὸ Κράτος νὰ ἀδιαφορῇ διὰ τὴν ὀγάνωσιν καὶ τὴν ἀποτελεσματικὴν παρακολούθησιν τῆς Ὑπηρεσίας αὐτῆς. Κάμνω, λοιπόν, αὐτὴν τὴν παρατήρησιν ὡς πρὸς τὴν ἔλλειψιν οἱασδήποτε προνοίας εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ τὴν Ὑπηρεσίαν αὐτὴν καὶ ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἂν καὶ ἡ Ὑπηρεσία αὐτὴ εἶναι Περιφερειακὴ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ χρειάζεται....

§295Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὶ θέλετε κ. συνάδελφε; Αὐτούς τοὺς ἀποστράτους ὑπαξιωματικοὺς τοῦ ναυτικοῦ νὰ τοὺς κάμω ναυάρχους;

§296Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νὰ τοὺς κανονίσητε τὴν μισθοδοσίαν τους.

§297Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ μισθολόγιον ὁ νόμος αὐτός, τὸ εἶπα καί εἰς τὸν κ. Καλκάνην προηγουμένως. Αὐτοὶ εἶναι ἀπόστρατοι ὑπαξ)κοὶ τοῦ ναυτικοῦ, τὶ νὰ τοὺς προαγάγω;

§298Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ Αἰγαῖον εἴχομεν λαθρεμπόριον καὶ τὸ λαθρεμπόριον αὐτὸ ἐσταμάτησεν ἀπὸ τότε ποὺ ἐνεφανίσθησαν οἱ δραγάτες αὐτοῦ τοῦ Αἰγαίου. Συζητοῦμεν νομοσχέδιον περὶ Περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ θέλω νὰ ξεύρω ἂν καὶ αὐτὴ εἶναι Περιφ. Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου καί ἐκτελεῖ τὸν προορισμόν της ἢ ὄχι.

§299Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μήπως γνωρίζετε στατιστικῶς τὰς ἐπιτυχίας αὐτῆς τῆς Ὑπηρεσίας;

§300Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἕνα πρᾶγμα ἠξεύρω, ὅτι ἀπὸ τότε ποὺ ἐνεφανίσθησαν εἰς τὸ Αἰγαῖον τὰ καράβια αὐτῆς τῆς Ὑπηρεσίας ἐσταμάτησε τὸ λαθρεμπόριον. Σημειώνω, λοιπόν τὴν παράλειψην τῆς Περιφερειακῆς αὐτῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἢ νὰ τεθῇ εἰς τὸν νόμον αὐτὸν μία τροπολογία διὰ τὴν βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἂν μᾶς χρειάζωνται νὰ τοὺς διατηρήσωμεν ἢ νὰ τεθῇ διάταξις καταργήσεώς των ἤ, τέλος, νὰ ὑποσχεθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι θὰ φέρῃ νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ προβλέπῃ δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους.

§301Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἴπατε πρὶν ὅτι σκέπτεσθε νὰ ἀντιμετωπίσητε ὀργανικὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς Ἀστυνομίας θαλάσσης;

§302Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Μάλιστα.

§303Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὸ θέμα δὲν εἶναι ἀσφαλῶς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἀλλ’ ὁ κ. συνάδελφος ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσῃ διὰ νὰ καταχωρηθῇ ὁ λόγος του εἰς τὰ πρακτικά. Μήπως ἔχετε πρόχειρον στατιστικὴν εἰς ἀριθμὸν τῶν ἐπιτυχιῶν ποὺ εἶχεν αὐτὴ ἡ Ἀστυνομία;

§304Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἔχω ἀριθμούς, ἀλλὰ δὲν ἀμφισβητῶ τὴν σημασίαν της. Τὸ ζήτημα θὰ κριθῇ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλήν, ὅταν ἔλθῃ πρὸς κύρωσιν ὁ Α. Ν. «περὶ μισθολογίου τῶν ὑπαλλήλων».

§305ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§306ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§307ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Προχωροῦμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν Ἄρθρον 1ον.

§308ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§309Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, συζητοῦμεν ἐπί τοῦ Α. Ν. ἢ ἐπὶ τοῦ κυρωτικοῦ;

§310ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐπὶ τοῦ κυρωτικοῦ.

§311Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Θὰ ἐπρότεινα τὸ ἑξῆς: Τὸ νομοσχέδιον ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο τμήματα, πρῶτον ἀπὸ τὸν Α. Ν., ὁ ὁποῖος εἰσάγεται πρὸς κύρωσιν καί, δεύτερον, ἀπὸ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι τροποποιοῦν τὸν Α. Ν. Ἐπὶ τοῦ Α. Ν. θὰ ἐπρότεινα, νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις, διότι πρέπει νὰ ψηφισθῇ ΕΝ BLOC.

§312Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι τὰ ὑπόλοιπα πέραν τοῦ ἄρθρου δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ τροποποιοῦν τὸ ἄρθρον του, δηλαδὴ τὸν Α. Ν. διὰ τὸν ὁποῖον γίνεται συζήτησις. Ἄρα, ἂς δεχθῶμεν ΕΝ BLOC τὸν Α. Ν. καί ὅποιες τροποποιήσεις ἔχομεν θὰ τὰς βάλωμεν εἰς τὰ ἑπόμενα ἄρθρα.

§313Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Καὶ ἔτσι πρέπει νὰ γίνῃ.

§314Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐφόσον δεχόμεθα τὸν Α. Ν. ὅλαι αἱ τροποποιήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν εἰς τὸν Α. Ν., πρέπει νὰ γίνουν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1ου.

§315Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι, κ. συνάδελφε.

§316Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ἐγὼ ἐνδιαφέρομαι διὰ μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀνάγεται εἰς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ Α. Ν.

§317Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐὰν δὲν ἐμπίπτῃ ἡ τροπολογία σας εἰς καμμίαν ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ κυρωτικοῦ νόμου — καὶ ὄχι τοῦ Α. Ν. — θὰ τὴν βάλωμεν εἰς ἰδιαίτερον ἄρθρον εἰς τὸ τέλος τοῦ κυρωτικοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πλέον ἁρμόζουσα νομοτεχνικὴ λύσις.

§318ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2ον.

§319ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3ον.

§321ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§322Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ ἐπρότεινα διὰ νὰ εἴμεθα σύμφωνοι καὶ συνεννοημένοι ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ βάσει τῶν τροποποιήσεων τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὰς ὁποίας καὶ ἀπεδέχθην. Πέραν αὐτοῦ νὰ ἴδωμεν τὶ ἄλλο εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διότι αὐτὴ ἡ συζήτησις γίνεται βάσει τοῦ σχεδίου τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὄχι τοῦ ἀρχικῶς κατατεθέντος νομοσχεδίου.

§323Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 10 τοῦ ἄρθρου 3, ἡ μετάταξις ἀπὸ τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας εἰς τὴν περιφερειακὴν καὶ τἀνάπαλιν ἐπιτρέπεται κ.λ.π. Νομίζω ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν. Τὸ ὀρθότερον θὰ ἦτο νὰ ἐπιτρέπηται ἡ μετάταξις ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει αἴτησις τοῦ ἐνδιαφερομένου. Προτείνω νὰ προστεθῇ εἰς τὸ τέλος τῆς παραγρ. 10 τοῦ ἄρθρου 3 τὸ ἑξῆς: «Ἡ μετάταξις ἐνεργεῖται μετὰ γνώμην τοῦ οἰκείου ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου τῇ αἰτήσει των».

§324Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπιθυμῶ νὰ δώσω τὴν ἑξῆς ἐξήγησιν εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἀπετέλει παγίαν διάταξιν τοῦ καταστατικοῦ νόμου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ὑπουργείου μέχρι τοῦ νόμου 1397. Ἐπαναφέρεται λοιπὸν διάταξις ἡ ὁποία ἴσχυσε καθ’ ὅλον τὸ παρελθὸν καί ὁ λόγος εἶναι ὁ ἑξῆς. Πρῶτον μὲν πρέπει νὰ προσέξῃ ὁ κ. συνάδελφος ὅτι ἡ μετάταξις δὲν γίνεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλὰ μετὰ γνώμην τοῦ οἰκείου ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου, ἡ δὲ προστασία τῶν ὑπαλλήλων δὲν εἶναι ὁ προέχων σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ αἱ ἀνάγκαι τῆς ὑπηρεσίας. Ἐὰν αἱ ἀνάγκαι αὗται ἐπιβάλλουν τὴν μετάταξιν τῶν ὑπαλλήλων ἀπὸ τὴν κεντρικὴν εἰς τὴν περιφερειακὴν ὑπηρεσίαν καὶ τἀνάπαλιν, αὐτὸς ὁ λόγος θὰ προτιμηθῇ καὶ ὄχι τὸ συμφέρον τῶν ὑπαλλήλων, πάντως ἐφ’ ὅσον τίθεται ὡς ἐγγύησις ὅτι ἡ μετάταξις θὰ γίνεται μετὰ γνώμην τοῦ συμβουλίου καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ παγίας διατάξεως, ἡ ὁποία μόλις πέρυσι κατηργήθη νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ συμφωνήσῃ ὅτι εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὴν γενικὴν γραμμὴν τῶν διατάξεων.

§325Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ προσθήκη δὲν ἔχει σκοπὸν νὰ ἐκφράσῃ δυσπιστίαν κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δὲν νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ κάμῃ κακὴν χρῆσιν τοῦ δικαιώματος, ἔστω καὶ ἐὰν τοῦ δώσωμεν τὸ δικαίωμα αὐτὸ ἄνευ γνώμης τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀρχίσωμεν τὸν χορὸν τῶν μετατάξεων τῶν ὑπαλλήλων ἀπὸ τὴν κεντρικὴν εἰς τὴν περιφερειακὴν ὑπηρεσίαν καὶ τἀνάπαλιν. Ἐὰν εἶναι ἀνίκανοι οἱ ὑπάλληλοι τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας, θὰ εἶναι ἀνίκανοι καὶ εἰς τὴν περιφερειακήν, ἐκτὸς ἐὰν τοὺς διώξωμεν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν.

§326Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁ κ. συνάδελφος ἐξακολουθεῖ νὰ ἐξετάζῃ πάντοτε τὸ ζήτημα ὑπὸ τὸ πρῖσμα τοῦ συμφέροντος τοῦ ὑπαλλήλου. Τὸ ζήτημα τίθεται ἄλλως. Ἐὰν ἡ ὑπηρεσία ἔχει ἀνάγκην αὐτοῦ τοῦ ὑπαλλήλου θὰ τὸν πάρῃ ἀπὸ τὸ κέντρον καὶ θὰ τὸν πάῃ εἰς τὴν περιφέρειαν καὶ τἀνάπαλιν.

§327Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ὑπάλληλος ἔχει δικαίωμα νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν μεταθέσεώς του εἰς τὸ κέντρον ἢ καὶ ἀντιστρόφως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν αὐτὴν νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ψηφισθῇ, διότι δὲν εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ὑπάλληλοι τῶν περιφερειῶν νὰ πεθαίνουν εἰς τὰς ἐπαρχίας. Εἶναι ἀπαραίτητον καί οἱ ὑπάλληλοι τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν νὰ γίνουν ὑπάλληλοι τοῦ κέντρου διὰ νὰ μεταφέρουν εἰς τὸ κέντρον τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται οἱ τοποθετουμένοι εἰς τὸ ὑπουργεῖον νὰ μὴ ἐξέρχωνται ποτὲ τῶν Ἀθηνῶν εἶναι πρὸς βλάβην τῆς ὑπηρεσίας. Πρέπει ἡ Βουλὴ σύσσωμος νὰ ψηφίσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἀλλοίμονον ἐὰν θέσωμεν ὡς ἀπόφασιν ὁριστικὴν τοῦ κράτους οἱ ζῶντες εἰς τὰς ἐπαρχίας νὰ εἶναι παρίαι.

§328Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Τὸ ἄρθρον 6 τοῦ κυρουμένου ἀναγκαστικοῦ νόμου περιέχει ὡρισμένην διάταξιν προαγωγῆς τῶν κατωτέρων περιφερειακῶν οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων, εἰδικώτερον εἰς τὴν περ. 6 ὁ χρόνος τῆς προαγωγῆς καθορίζεται εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ καθοριζομένου χρόνου. Ἡ διατύπωσις ποὺ ἔγινε διατηρεῖ τὴν ἰσχύν τῆς διατάξεως αὐτῆς μέχρις 1.7.1951.

§329Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰς τὸν ἀρχικὸν νόμον ἀπῃτεῖτο μεγαλύτερον χρονικὸν διάστημα διὰ τὴν προαγωγήν. Ἤδη ὁ νόμος 1347 τὸν συνέπτυξε διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς ὑπαλλήλους.

§330Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἰσάγει ἕνα διαφορισμὸν ἀπαράδεκτον. Δηλαδὴ ὅποιος ὑπάλληλος συνεπλήρωσε τὸν χρόνον τῆς προαγωγῆς τὸν καθοριζόμενον ἀπὸ τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον μέχρι 1.7.1951 θὰ περιληφθῇ εἰς τὴν εὐεργετικὴν αὐτὴν διάταξιν.

§331Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ παρατήρησίς σας εἶναι λογική, ἀλλὰ ἐὰν ἐξηρτᾶτο ἀπὸ ἐμένα θὰ κατήργουν τὴν διάταξιν. Δὲν θὰ ἐδεχόμην ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ συντμηθῇ εἰς τὸ ἥμισυ ὁ χρόνος ὁ ἀπαιτούμενος ὑπὸ τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου.

§332Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Θὰ δημιουργήσητε διακρίσεις.

§333Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν τὰς δημιουργῶ ἐγώ, ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος τὰς ἐδημιούργησε.

§334Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἄλλοι ὑπάλληλοι ἔχουν ἐπωφεληθῆ τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ ἄλλοι δὲν θὰ ἔχουν ἐπωφεληθῆ. Ἢ νὰ καταργηθῇ δι’ ὅλους ἡ διάταξις αὐτή, ἢ νὰ ἐπωφεληθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§335Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὶ θέλετε νὰ γίνῃ;

§336Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ περιληφθῇ διάταξις ἡ ὁποία θὰ δώσῃ τὸ πλεονέκτημα νὰ μετέχουν εἰς αὐτὸ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ διὰ τὴν ἄμεσον προαγωγήν των εἰς τὸν ἀμέσως ἑπόμενον βαθμόν.

§337Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴν ἐπιμείνητε ἐπ’ αὐτοῦ.

§338Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Νομίζω ὅτι ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑποβάλω ἔχει νομικὴν βάσιν. Ὁ κ. εἰσηγητὴς ὁ ὁποῖος ἔσπευσε τόσον γρήγορα νὰ προεξοφλήσῃ τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς θὰ ἤθελα νὰ ἐξηγήσῃ ποῦ βασίζει αὐτὴν τὴν διάκρισιν. Εἰς τὴν παράγραφον 7 τοῦ ἄρθρου 6 νὰ προστεθῇ δευτέρα περίοδος ἔχουσα οὕτω «.... (ἀναγνώσκει) .........................»

§339Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐκεῖ εἶναι τυπογραφικὸν λάθος. Ἡ διάταξις τῆς Ἐπιτροπῆς λέγει «μὴ συμπληρωσάντων» καὶ ἐκ τυπογραφικοῦ λάθους ἔγινε «συμπληρωσάντων».

§340Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἀκόμη χειρότερα Μπορεῖτε νὰ μοῦ δώσητε τὴν ἐξήγησιν διατὶ γίνεται καὶ ἡ νέα αὐτὴ διάκρισις;

§341Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Μέχρι τῆς 31ης Ἰουλίου 1951 δίδεται περισσότερον ἀπὸ ἔτος ἑνάμησυ ἔτος διὰ νὰ ἔλθουν ὅλαι αὐταὶ αἱ προαγωγαί. Διατὶ διὰ τοὺς μὲν θέλετε νὰ ὑπάρχῃ τὸ ὅριον μέχρι τῆς 30.7 καὶ διὰ τοὺς ἄλλους ὄχι;

§342Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν εἰς τὴν τροπολογίαν μου δὲν ἔβαλα χρονικὸν ὅριον. Ἐκ τῆς παραγράφου 6 εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπωφεληθοῦν ὑπάλληλοι ὄχι μόνον διὰ μίαν προαγωγὴν ἀλλὰ καὶ δευτέραν προαγωγήν. Οἱ ἄλλοι δὲ ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι θὰ συμπληρώσουν μετὰ τὴν προθεσμίαν δὲν θὰ λάβουν οὔτε μίαν προαγωγήν.

§343Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁ κ. συνάδελφος διαμαρτύρεται διότι ἐδέχθημεν τὴν διάταξιν τοῦ νόμου 1345 βάσει τῆς ὁποίας ἡ σύντμησις τῶν προσθέτων προαγωγῶν λήγει τὴν 30.6.50. Ἀλλὰ κάποτε πρέπει νὰ λήξῃ τὸ προνόμιον αὐτό. Ἐγὼ ἄφησα τὴν ἰδίαν χρονολογίαν δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ καταργηθῇ ἀπολύτως τὸ χρονικὸν ὅριον διότι ἄλλως θὰ καταργηθῇ παγία διάταξις. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν διάταξιν αὐτήν.

§344Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ μὲ ἐμνημόνευσεν ὁ κ. συνάδελφος ὅτι ὑπέβαλα τὴν πρότασιν ἐπιθυμῶ νὰ τοῦ γνωρίσω ὅτι ὑπῆρξαν τόσαι κατηγορίαι ἀκριβῶς διότι πρόκειται περὶ φαύλου κύκλου. Ἢ θὰ καθιερώσωμεν ὡς παγίαν διάταξιν τὸ κακὸν ἢ θὰ τὸ σταματήσωμεν ἐκεῖ ὅπου ὁ νόμος ὁρίζει.

§345Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 παράγραφος 10 θὰ ἔλεγα νὰ κάμητε δεκτὴν τὴν διάταξιν αὐτήν: «... ........ (Ἀναγινώσκει) ........» Τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι μία αὐτοτελὴς ἐσωτερικὴ ὑπηρεσία εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν ἐναρμονισθῆ ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἐκεῖ ἐπὶ πολλὰ ἔτη. Ἐὰν θεσπίσητε τὴν ἀναγκαστικὴν μετάταξιν θὰ ἐπέλθῃ πλήρης ἀνεργία καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας δὲν ἐξυπηρετεῖται διότι φεύγουν ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τόσα ἔτη εἶναι ἐνημερωμένοι πλήρως εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καί ἀναστάτωσις τῆς ὑπηρεσίας θὰ ἐπέλθῃ.

§346Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν θέλω νὰ φέρω ἀντίρρησιν εἰς τὴν ψήφισίν του. Μίαν σύστασιν θέλω νὰ κάμω. Λέγεται συνήθως «Κυροῦται ὁ Α. Ν. τάδε ἔχων οὕτω» καὶ ἔπειτα ἀκολουθοῦν ἄρθρα, 2, 3, 4, 5. Ἀλλὰ τὰ ἄρθρα αὐτὰ πρέπει νὰ εἶναι πλήρη, νὰ ἀποδίδουν νόημα. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὸ διαβάσῃ καὶ νὰ μᾶς τὸ φέρῃ Κωδικοποιημένον.

§347Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν εἶναι ἔτσι. Καὶ νομίζω ὅτι οἱ ἐκ τῶν νομικῶν συνάδελφοι θὰ παραδεχθοῦν ὅτι οὕτω γίνεται πάντοτε προκειμένου περὶ κυρώσεως κ. λ. π.

§348Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ὅταν κ. ὑπουργὲ ἄρθρον τι τροποποιῆται πρέπει νὰ ἀνατυποῦται.

§349Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Θέλετε νὰ προσθέσωμεν μίαν διάταξιν, ὅτι διὰ Β. Δ. δύναται νὰ κωδικοποιηθῇ;

§350Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Αὐτὸ εἶναι δικό σας ζήτημα. Ἐγὼ ὡμίλησα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ὅτι ἔτσι πρέπει νὰ ψηφίζωνται κατὰ τὸν Κανονισμόν. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν τροπολογίαν μου. Ἡ τροπολογία μου ἀφορᾶ εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Α. Ν. περὶ Δ. Ἐδῶ ἀναφέρονται ὅλα τὰ ἄρθρα πλὴν τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Α. Ν.

§351Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Θέλετε νὰ προστεθῇ «καί τῆς ἀνωτέρας Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν»;

§352Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ναί. Αὐτοὶ ἔπειτα εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ διορίζωνται εἰς τὴν τελωνειακὴν ὑπηρεσίαν. Ὁ παρὼν νόμος ὅμως τοὺς ἀφαιρεῖ αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Εἶναι ἀναμφισβήτητος ὅμως ἡ ἰσοτιμία τῆς Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν εἰς τὴν Πάντειον. Σᾶς παρακαλῶ λοιπὸν νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν ......

§353Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐγὼ δέχομαι ἂν θέλητε νὰ καταργήσω μίαν αὐστηρὰν διάταξιν ὑπάρχουσαν καὶ νὰ ἐπαναφέρω ἐν ἰσχύϊ τὸν ἀρχικὸν νόμον 800 τοῦ 1948 ....

§354Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ὥστε δὲν δέχεσθε νὰ ἰσχύῃ τὸ πτυχίον τῆς ἀνωτάτης Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν γιὰ τοὺς ταμειακούς;

§355Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι, διότι ὁ νόμος 800)48 ἤθελε πτυχίον ἀνωτέρας Σχολῆς ἢ Πανεπιστημίου.

§356Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Καὶ ὅμως εἶσθε ἐκ τῶν ἱδρυτῶν τῆς Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν.

§357Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ γνωρίζω, ἀλλὰ μὴ ἐπιμένετε. Ἀρκεσθῆτε εἰς τὴν ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ νόμου 800)1948.

§358ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπακωνσταντίνου ἔχει τὸν λόγον.

§359Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Θὰ θίξω μόνον δύο σημεῖα. Κατ’ ἀρχὴν ἐπεκράτησεν ὅπως ὁ κυρούμενος Α. Ν. μὴ ὑφίσταται τροποποιήσεις. Αἱ τροποποιήσεις δὲ νὰ ἐπακολουθοῦν εἰς ἕτερον ἄρθρον τοῦτο τὸ λέγω εἰς τοὺς μὴ νομικούς, δὲν σημαίνει ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ τροποποιήσῃ τὰ ἄρθρα τοῦ Α. Ν. Διότι ἀλλοίμονον ἂν ἡ Βουλὴ ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ δέχηται ὡς ἔχουν καί νὰ κυροῖ Α. Ν. Ἡ Βουλὴ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ μὴ δεχθῇ καθόλου Α. Ν. τινά. Ἑπομένως ὁ κ. Δεσύλλας ὀρθῶς ὑπεστήριξεν ὅ,τι ὑπεστήριξεν. Ἐπὶ τοῦ ἄλλου σημείου, ὁ κ. εἰσηγητὴς κακῶς ἐνόμιζεν ὅτι ἐγὼ προσεπάθησα νὰ δημιουργήσω ζήτημα προσωπικόν, γνωρίζει ὅτι δὲν ἔχω τίποτε κατ’ αὐτοῦ, ὑπεστήριξεν ὁ κ. εἰσηγητὴς ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἐνέχει φαυλότητα. Γνωρίζει ὅμως ὅτι ἐγὼ δὲν διστάζω νὰ διακηρύξω τὴν φαυλότητα πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν. Ἂν εἶναι σύμφωνος εἰς αὐτό, τοῦ προτείνω νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ κοινοῦ νὰ διαγραφῇ ἐξ ὁλοκλήρου ἡ διάταξις αὐτή.

§360Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ συμφωνῶ εἰς αὐτό.

§361Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ ὅτι μέχρι 31 Ἰουλίου 1951 δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνδέηται ὁπωσδήποτε ἡ διάταξις αὐτὴ μὲ τὴν τρέχουσαν οἰκονομικὴν χρῆσιν. Αἱ προαγωγαὶ τῶν ὑπαλλήλων γίνονται εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους καὶ συνεπῶς δὲν ἔχει σχέσιν ἡ προαγωγὴ μὲ τὸν χρόνον. Νομίζω λοιπὸν ὅτι τοὐλάχιστον μέχρι τέλους 1951 εἶναι δικαιολογημένη, ἡ παράτασις τῆς προθεσμίας.

§362Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Δύο λέξεις ἐπὶ τῆς τροπολογίας ποὺ ὡμίλησε ὁ κ. Δεσύλλας. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 τῆς παραγράφου 1 τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου νὰ προστεθῇ καὶ ἡ φράσις! (Ἀναγινώσκει). «........ ὡς καὶ πτυχιούχων ἀνωτάτης Βιομηχανικῆς Σχολῆς ................».

§363Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶμαι ἐκ τῶν ἱδρυτῶν τῆς σχολῆς αὐτῆς καὶ γνωρίζω καλῶς τὸ ἔργον της ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξομοιώσωμεν τὴν σχολὴν αὐτὴν μὲ τὸ Πανεπιστήμιον δεδομένου ὅτι ὁ σημερινὸς σπουδαστὴς τῆς σχολῆς δὲν ἔχει ἀπολυτήριον γυμνασίου. Ἡ βελτίωσις τῆς σχολῆς ἐγένετο πρὸ 1 ἢ 2 ἐτῶν. Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴν ἐπιμείνητε ἐπὶ τῆς τροπολογίας.

§364Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τίθεται διάταξις ἀφορῶσα τὸ ἄρθρον 13 τοῦ Α. Ν. Ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς πρότασιν........................ .............. (ἀναγινώσκει) .......... Δηλαδὴ προτείνω νὰ βασισθῶμεν εἰς τὴν γνώμην τοῦ ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου καὶ παρακαλῶ ἡ τροπολογία μου αὐτὴ νὰ γίνῃ δεκτή.

§365Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θέλετε δηλαδὴ νὰ τακτοποιήσητε ἀνθρώπους ἄνευ ἀπολυτηρίου γυμνασίου, ἐγὼ δὲν δέχομαι αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§366Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κατὰ τί διαφέρει ἡ ὑπηρεσία ποὺ θὰ προσφέρῃ ὡς διοικητικὸς ὑπάλληλος ἕνας διαχειριστής;

§367Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἠμποροῦν νὰ γίνουν διοικητικοὶ ὑπάλληλοι οἱ στερούμενοι ἀπολυτηρίου. Δέν δέχομαι τὴν τροπολογίαν καὶ παρακαλῶ ὅπως γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς.

§368Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Δὲν ἠκούσθη).

§369Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ νὰ μὴ γίνῃ δεκτόν, καὶ ἐξήγησα τοὺς λόγους διατὶ δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν.

§370ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε τὸ ἄρθρον 3, δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 4.

§371ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§372ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5.

§373Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ πέμπτου ἄρθρου, διότι μοῦ γεννῶνται ὡρισμέναι ὑποψίαι, αἱ ὁποῖαι μοῦ δίδουν τὸ δικαίωμα νὰ πιστεύω ὅτι κάτι τὸ ὕποπτον συμβαίνει καὶ ἀπορῶ πῶς ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἄφησεν ἀπαρατήρητον αὐτὴν τὴν διάταξιν. Τὴν ἀναγινώσκω διότι νομίζω ὅτι εἶναι καταφανῶς μία προσωπικὴ διάταξις. Λέγει τὸ ἄρθρον: «Ὑπάλληλοι τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν.... (Ἀναγινώσκει) ........».

§374Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πρόκειται περὶ τυπογραφικοῦ λάθους. Πρέπει νὰ λέγῃ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ εἰσηγητοῦ καὶ ἄνω.

§375Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δίδει τὴν ἐξήγησιν ὅτι ἀφορᾶ τοὺς ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ καὶ ἄνω. Νομίζω ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἐξυπηρετεῖ κανένα σκοπὸν καὶ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ.

§376Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ διάταξις αὐτὴ ἐξυπηρετεῖ ἕνα σκοπόν, τὸν ὁποῖον θὰ σᾶς εἴπω.

§377Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἦτο τρίμηνος καὶ τὸ ἐβάλαμεν ἑξάμηνος.

§378Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν νὰ σημειώσω κύριε Ὑπουργέ, καὶ νὰ τονίσω ὅτι περισσότερα ἀπὸ 40– 50 χρόνια ἐλευθέρου βίου εἰς τὰς ἀπελευθερωθείσας περιοχὰς τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας ἐπέρασαν καὶ εἴθισται ἀκόμη εἰς τὰ ἑκάστοτε ἀναφερόμενα εἰς τὰς τοποθετήσεις τῶν ὑπαλλήλων νὰ ἐπαναλαμβάνηται στερεοτύπως ὡς διάταξις νόμου τὸ ὑποχρεωτικὸν τῆς μεταθέσεως. Κάτω ἀπὸ αὐτὲς τὶς λίγες λέξεις κρύπτεται ἡ τραγικὴ ἀλήθεια τῆς σοβαρᾶς ἀδυναμίας τῆς διοικήσεως νὰ ἐκτελέσῃ τὸ καθῆκον της. Ἐὰν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐμφανίζητε ὡς τροπολογίαν πανηγυρικὴν αὐτὴν τὴν ἀδυναμίαν τῆς διοικήσεως νὰ ἀφομοιώσῃ πλέον μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία καὶ διὰ λόγους ἐθνικοὺς ἐπιβάλλεται νὰ παύσῃ ἐκδηλουμένη εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς δημοσίας ζωῆς, θὰ ἐνόμιζον ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ σταματήσωμεν αὐτὴν τὴν ἐπωδόν, ἡ ὁποία τίθεται συστηματικὰ εἰς τὰ διάφορα νομοσχέδια, ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἐγὼ τοὐλάχιστον αἰσθάνομαι ὡς καθῆκον νὰ ὑποβάλω τὴν πρότασιν τῆς διαγραφῆς ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ ὑπάρξῃ, πραγματικὴ ἀναστήλωσις τοῦ κύρους τῆς διοικήσεως.

§379Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ κ. συναδέλφου, διότι ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν καὶ ἀποτελεῖ ἀδυναμίαν τοῦ κράτους καί νομίζω ὅτι ἀσφαλῶς θὰ πρέπῃ νὰ διαγραφῇ.

§380Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἀντιθέτως ἐγὼ φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ ἀφετηρίαν ἐξυγιάνσεως τῶν ὑπαλλήλων.

§381Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Πρόκειται περὶ μιᾶς συστηματικῆς προσπαθείας ἀπαγκιστρώσεως τῶν ὑπαλλήλων ἀπὸ τὰ διάφορα κέντρα, εἰς τὰ ὁποῖα συγκεντρώθησαν κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ ἐξακολουθοῦν μέχρι σήμερον. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ βοηθήσῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν διοίκησιν εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν.

§382ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§383ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε τὸ ἄρθρον 5 δεκτόν. Ἄρθρον 6.

§384Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Εἰς τὸ 1946 συνεστήθησαν τρεῖς γενικαὶ διευθύνσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Τὸ 1950 κατηργήθησαν καὶ συνεπτύχθησαν αἱ 3 γενικαὶ διευθύνσεις εἰς μίαν. Διὰ τοῦ νέου αὐτοῦ ἄρθρου ἐπέρχεται ἡ ἀναβίωσις μιᾶς γενικῆς διευθύνσεως καὶ περιμένομεν νὰ ἀναβιώσῃ καὶ ἡ ἄλλη.

§385Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν πρόκειται περὶ ἀναβιώσεως τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως, διότι ὁ ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος θὰ τοποθετηθῇ εἰς τὴν διεύθυνσιν αὐτὴν θὰ ἀποτελῇ ἁπλοῦν συμβουλευτικὸν καὶ γνωμοδοτικὸν ὄργανον.

§386Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἀποτελεῖ τοῦτο ἀπόδειξιν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ ὕπαρξις τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, δὲν ἱκανοποιεῖ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ὑπουργείου τούτου.

§387Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, κύριε συνάδελφε, τακτοποιεῖται εἷς ἄριστος ὑπάλληλος ὅστις εὑρίσκεται ἐν ἀποσπάσει διαρκῶς.

§388Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δηλαδὴ ἡ διάταξις αὐτὴ ἐτέθη διὰ τὴν τακτοποίησιν ἑνὸς μόνον ὑπαλλήλου καὶ ὄχι διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας;

§389ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ἔνστασις ἀπαρτίας. Ἐπειδὴ πράγματι διαπιστοῦται ἔλλειψις ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν διὰ σήμερον τὸ ἀπόγευμα.

§390Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, διαμαρτύρομαι διὰ τὴν κωλυσιεργίαν αὐτὴν ἐκ μέρους τῶν ὑποβαλόντων τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας, διότι ἐκ τῆς ψηφίσεως αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου κρίνεται ἡ τύχη πολλῶν ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐν ἐκκρεμότητι.

§391ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τὸ ψηφίσωμεν σήμερον τὸ ἀπόγευμα, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον.

§392ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀρξαμένη συζήτησις ἐπὶ τοῦ εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου συζητουμένου σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1347)1949 «περὶ ὀργανώσεως ὑπηρεσιῶν τινῶν τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν», ἀναβάλλεται δι’ ἄλλην συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον τὸ ἀπόγευμα καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 1.30′ πρωϊνή).