1950.12.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 32ᾳ

Παρασκευὴ 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§4Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ Βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν αὐτοκινητιστῶν Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένων δι’ ἀναγνωσθεῖσαν εἰς Βουλὴν ἀναφορὰν Κ.Τ.Ε.Λ. Ἰωαννίνων καὶ ζητούντων, ὅπως μὴ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ἀντιθέτως δὲ δοθῇ εἰς τὸ Κ.Τ.Ε.Λ. Ἀγρινίου ἡ γραμμὴ Ἀθηνῶν–Ἀγρινίου. Ὁ Βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ Ματαράγκας Μεσολογγίου, ζητοῦντος ἀποστολὴν εἰς Ἀγροτικὴν Τράπεζαν Αἰτ)νίας συνεργείου, ἐξαγορᾶς καπνῶν ἐσοδείας 1949 καὶ παλαιοτέρων. Ἀσκούμενοι δικηγόροι πολεμισταὶ Ἀλβανίας καὶ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος Θεσ)νίκης, ζητοῦν τὸν ἄνευ ἐξετάσεων διορισμόν των. Ὁ Βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος, καταθέτει ἀναφορὰν ΚΤΕΛ Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένου διὰ καταβληθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν προσπάθειαν, ὅπως διατηρηθῇ ὡς μέχρι σήμερον ἔχει ἡ δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνία Ἀθηνῶν–Ἰωαννίνων, ἡ ὁποία ἀποδίδει κέρδη δραχμῶν 50.000.000 εἰς ἕκαστον λεωφορεῖον μηνιαίως καὶ ζητοῦντος χορήγησιν γραμμῆς Ἀθηνῶν–Ἀγρινίου εἰς Κ.Τ.Ε.Λ. Ἀγρινίου. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Πρωτ. 128524)18.12.1950 ἐγγράφου του, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Λακωνίας κ. Λ. Βρεττάκου, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ Διαχειριστὴς Κοινοῦ Ταμείου Λεωφορείων Ὑπεραστικῆς Συγκοινωνίας Λαρίσης–Ἁγιᾶς, ζητεῖ τὴν συγχώνευσιν εἰς τὸ Ταμεῖον των τῶν μικρῶν ὑπεραστικῶν γραμῶν Πλατυκάμπου καὶ Χάλκης, ἄλλως ἀποσυμφόρησιν τῆς γραμμῆς Ἁγιᾶς διὰ τῆς μεταθέσεως τεσσάρων λεωφορείων των εἰς ἄλλην γραμμὴν κ.λ.π. Ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος Καβάλας ζητεῖ ἄμεσον ψήφισιν Ἰατρικοῦ Κώδικος. Οἱ Ἀρβυλοποιοὶ Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς διαμαρτύρονται διὰ τὴν παρὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γʹ Κλάδου τοῦ Γ.Ε.Σ. ζητουμένην εἰσαγωγὴν ἑτοίμων ἀρβυλῶν ἐξ Ἀμερικῆς. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πειραιῶς διαμαρτύρεται διὰ τὸν τεμαχισμὸν τοῦ καταβλητέου εἰς τοὺς ἐργαζομένους δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς. Οἱ ἀγορασταὶ ἀκινήτων κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς Τρικκάλων ζητοῦν τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 1323)49. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Πατρῶν, ζητεῖ τὴν μὴ παράστασιν δικηγόρων εἰς πολιτικὰς δίκας Ἐφετείων ἐκτὸς τῆς ἕδρας των, ἄλλως ἐπιτραπῇ ἡ παράστασις δικηγόρων ἐνώπιον Ἀρείου Πάγου κ.λ.π. Ὁ Βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν μικροαγοραστῶν ἀκινήτων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς Νομοῦ Ἀχαΐας, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ Α. Ν. 1323 καὶ ἀναστολὴν ἐκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων τῶν δικαστηρίων μέχρι τροποποιήσεως τοῦ ὡς ἄνω νόμου. Ὁ Βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολεμιστῶν Πολέμου 1940–41, ἐπαφῆς πρόσω, Νομοῦ Ἀχαΐας, διαμαρτυρομένης δι’ ἄδικον ἀπόλυσιν παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Μεταφορῶν τοῦ ὑπαλλήλου Υ.Ε.Κ.Α. Κ. Ἀθανασοπούλου. Τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον Ἑλλάδος, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἐπίταξιν παρὰ τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν τῶν Ξενοδοχείων τῆς πόλεως Κατερίνης. Οἱ Βουλευταὶ Χίου κ. κ. Ν. Ζορμπᾶς, καὶ Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Χίου, ζητούσης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν χαλαζοπλήκτων παραγωγῶν ἑσπεριδοειδῶν, ἀναστολὴν χρεῶν κ.λ.π.

§5Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως προβῇ ἀπόψε εἰς μίαν καθησυχαστικὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ ληφθοῦν τὰ προσήκοντα μέτρα ὑπὲρ τῶν περὶ ὧν πρόκειται παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι τόσον ἐδοκιμάσθησαν ὕστερα ἀπὸ τὴν καταστροφὴν τῶν πορτοκαλλιῶν καὶ τὴν ὁποίαν ἀνήγγειλε τὸ ἀναγνωσθὲν τηλεγράφημα Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν.

§6Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Αἱ πληροφορίαι μας εἶναι ὅτι ἡ καταστροφὴ εἶναι μεγάλης ἐκτάσεως, καὶ οἱ παραγωγοὶ διατελοῦν ἐν ἀπογνώσει. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δείξῃ ἀμέσως κατανόησιν.

§7Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Πράγματι ἡ καταστροφὴ εἶναι μεγάλη καὶ ἐντὸς τῆς αὔριον, ὡς ἐδήλωσα ἤδη εἰς τοὺς κ. κ. βουλευτὰς Χίου, θὰ ἐπιληφθῶ τοῦ θέματος.

§8Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7690)6.12.1950 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Θεραπευτήριον «Εὐαγγελισμὸς» εἶναι Κοινωφελὲς ἵδρυμα ἰδιωτικοῦ δικαίου καὶ ὡς ἐκ τούτου τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἰς τὴν Διοίκησίν του. ΙΙ. Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Αʹ. Ἐπὶ τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Ἀρκαδίας κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶ κατατεθείσης ἐρωτήσεως, ἐν σχέσει μὲ τὰ ληπτέα μέτρα ὑπὲρ τῶν ἐπισκεπτομένων τὴν Ἑλλάδα ἀποδήμων Ἑλλήνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐν τῇ μερίμνῃ του ὅπως συμβάλῃ εἰς τὴν προώθησιν καὶ ἀνάπτυξιν τῆς ἐν τῇ χώρᾳ τουριστικῆς κινήσεως, ἔλαβε κατὰ καιροὺς διάφορα μέτρα συντελεστικὰ τῆς τοιαύτης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καταβαλλομένης γενικωτέρας προσπαθείας. Ἐν ἀρχῇ μάλιστα τοῦ λήγοντος ἔτους ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο ἐξεδόθη, πρὸς τὰς Τελωνειακὰς Ἀρχάς τοῦ Κράτους, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 13)17.1.50 ἐγκύκλιος διαταγὴ δι’ ἧς παρέχονται αἱ δέουσαι ὁδηγίαι, περὶ τοῦ ἔργου καὶ τῆς ἀψόγου συμπεριφορᾶς τῶν Τελωνειακῶν Ὑπαλλήλων ἔναντι τῶν ἐπισκεπτομένων τὴν Ἑλλάδα ὁμογενῶν καὶ τῶν ξένων περιηγητῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 76)50 τοιαύτη, δι’ ἧς καθιεροῦνται διάφοροι δασμολογικαὶ ἀτέλειαι ὑπὲρ τούτων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, παρεσχέθησαν αἱ προσήκουσαι καὶ δυναταὶ ἐκ τῶν περιστάσεων διευκολύνσεις. Ἀντίτυπα τῶν ἀνωτέρω ἐγκυκλίων διαταγῶν πέμπομεν καὶ συνημμένως, ἵνα εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν τούτων.

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

ΘΕΟΔ. Δ. ΜΕΡΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

Βʹ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, σχετικῶς μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 75249)45 καὶ 18581)46 κοινῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Ἐφοδιασμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας «περὶ τῆς προσθέτου ἀμοιβῆς καὶ παροχῆς ποσοστοῦ εἰς τοὺς ἐργατοτεχνίτας καὶ ὑπαλλήλους τῆς Βιομηχανίας τσιμέντων» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Γ. ΖΑΡΙΦΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ κ. Η. Λαγάκος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2009)1942 Ν. Διατάγματος «περὶ ἱδρύσεως Πρωτοδικείου Ἀμαλιάδος». Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1 χρήσεως 1949–50 καὶ 1 χρήσεως 1950–51 προσωρινῶν χρηματικῶν ἐνταλμάτων τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας». Ὁ κ. Α. Λαμπρόπουλος (Ὑπουργὸς Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ μεταβιβάσεως τῶν σιταποθηκῶν τῆς ΚΕΠΕΣ εἰς τὰς Γεωργικὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις». Οἱ κ. κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Ν. Ζέρβας (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν Ταμείων Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν καὶ Ὑπαξιωματικῶν Β. Ναυτικοῦ καὶ Λιμενικοῦ Σώματος καὶ περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Κωδικοποιημένου Νόμου 5042)1931 ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπασπύρου καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ καθιερώσεως Δελφικῶν Τριετηρίδων».

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§10Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν κ. Πρόεδρε, νὰ εἰσέλθωμεν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ἐπερωτήσεων;

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων;

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§14Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναμένομεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἐπὶ τῆς διακοπείσης ἐπερωτήσεώς μας, διὰ τὰ ζητήματα τοῦ οἴνου.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, προηγεῖται ἄλλη ἐπερώτησις, ἡ ὁποία συζητεῖται.

§16Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ 15 ἡμερῶν διεκόπη ἡ ἐπερώτησις καὶ ἀναμένομεν σήμερον τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας.

§17Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφόσον εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἂς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§18Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Διεκόπη ἡ Ἐπερώτησις διὰ ν’ ἀπαντήσῃ τὴν ἑπομένην ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§19Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρ. Κυβερν.). Κύριοι Βουλευταί, κατόπιν κοινῆς συσκέψεως τῆς Κυβερνήσεως μετὰ τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων, προτείνω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅπως ἡ ὑπόθεσις τῶν πετρελαιοειδῶν κατόπιν καὶ τῆς συστάσεως τόσον τοῦ κ. Στεφανοπούλου ὅσον καὶ τοῦ κ. Τσουδεροῦ, παραπεμφθῇ εἰς ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ὅπως προβῇ εἰς τὴν σύστασιν 15μελοῦς Ἐπιτροπῆς μὲ τὴν ἐντολὴν ὅπως μέχρι τέλους Φεβρουαρίου ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά της. Νομίζω ὅτι ἡ λύσις θὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν Βουλὴν διὰ νὰ σταματήσῃ περαιτέρω ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ μετὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ πορίσματος.

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§21Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ νομίζω ὅτι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας πρέπει νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§22Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Θὰ ἀπαντήσω.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῆς διαχειρίσεως τῶν πετρελαιοειδῶν;

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§26Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ἐγένετο μία πρότασις ὅπως προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις τῆς ζακχάρεως. Ἐπειδὴ λόγῳ τῆς ἀπουσίας μου εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀνεβλήθη, παρακαλῶ ὅπως προταχθῇ διότι πρόκειται περὶ σοβαροῦ ζητήματος.

§27Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρ. Κυβέρν.). Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ὅπως μετὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ συναδέλφου κ. Κάντζια.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§29Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι Βουλευταί, ὁ ἐξ Εὐβοίας συνάδελφος κ. Καλλίας, εἶχεν ἀπευθύνει ἐπερώτησιν εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας διὰ τὰ ζητήματα ἀμπέλου καὶ οἴνου. Ἡ ἐπερώτησις ἀφεώρα κατὰ πρῶτον, μέτρα κατὰ τῆς φυλλοξήρας, μέτρα κατὰ τοῦ παγετοῦ καὶ τῆς χαλάζης ἐκ δευτέρου, καὶ μέτρα διὰ τὸν οἶνον καὶ τὴν φορολογίαν ἐκ τρίτου. Ἡ φυλλοξήρα ἐπεξετάθη εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐκ τῶν ἀμπελώνων τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης ὡς καὶ τῶν νήσων τοῦ Ἀρχιπελάγους (Αἰγαίου) εὐθὺς μετὰ τὴν προσάρτησιν τῶν διαμερισμάτων τούτων (1912–18), ἅτινα εἶχον ἐντόνως προσβληθῇ ὑπὸ τοῦ ἐντόμου τούτου. Παρὰ τὴν ἔντονον προσβολὴν τῶν περιοχῶν τούτων, ἡ ἐπέκτασίς της εἰς τὰ λοιπὰ διαμερίσματα τῆς Χώρας συνετελεῖτο βραδέως καὶ λόγῳ τῶν ἰδιαζουσῶν συνθηκῶν τῆς Χώρας, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐφαρμοσθέντων παρεμποδιστικῶν τῆς ἐπεκτάσεως μέτρων. Ἡ πρώτη κατ’ ἐπέκτασιν προσβολὴ ἐσημειώθη κατὰ τὸ 1928 εἰς τὴν Θεσσαλίαν (Τύρναβος), ὅπου διὰ τοὺς ἐκτεθέντας ἀνωτέρω λόγους εἶχεν ἐντοπισθῇ μέχρι τῆς προπολεμικῆς περιόδου. Ἐκ τῆς Θεσσαλίας μετεπήδησεν εἰς τὴν Κεντρικὴν Εὔβοιαν καὶ Ὠρωπὸν Ἀττικῆς κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον, προφανῶς διότι κατὰ τὴν περίοδον ταύτην εἶχεν ἀνασταλῇ ἡ ἐφαρμογὴ οἱουδήποτε ἀνασταλτικοῦ μέτρου. Παρὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο, ἡ ἐπέκτασίς της καὶ ἐκεῖ, περιωρίσθη εἰς ὡρισμένα σημεῖα, ἐξαπλουμένη βαθμηδὸν εἰς τοὺς ἀμπελῶνας τῶν ἀνωτέρω περιφερειῶν μὲ πολὺ βραδὺν ρυθμόν, χάρις εἰς τὴν ἐπαναφορὰν καὶ τὴν αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τῶν ἀνασταλέντων κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον μέτρων. Ἐκ παραλλήλου, πρὸς τὰ ἀνασταλτικὰ μέτρα, ἀπὸ τῆς προσαρτήσεως τῶν ὡς ἄνω περιφερειῶν, ἤρξατο ἐφαρμοζόμενον ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου τὸ πρόγραμμα τῆς ἀνασυστάσεως τῶν καταστρεφομένων ἀμπελώνων, τοῦ ὁποίου ἡ ἐφαρμογὴ ἀνεστάλη μόνον κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον. Ὁπωσδήποτε, ἐπὶ συνολικῆς ἐκτάσεως 2.500.000 στρεμμάτων ἣν καταλαμβάνει ἡ ἄμπελος καὶ σταφιδάμπελος (στατιστικὴ 1938) ἡ προσβεβλημένη ὑπὸ τῆς φυλλοξήρας, ἀνέρχεται μόνον εἰς 442.000 περίπου στρέμματα, μολονότι διέρρευσεν ἀφ’ ἧς τὸ πρῶτον ἀντιμετωπίσθη εἰς τὴν Χώραν μας αὕτη, μακρότατον χρονικὸν διάστημα (1912–1950). Ἡ ἔκτασις αὕτη ἀποτελεῖ τὸ 17% τῆς ὅλης ἀμπελοφόρου ἐκτάσεως τῆς Χώρας κατανέμεται δὲ ὡς ἑξῆς:

Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι τὸ ποσοστὸν τοῦτο, αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ σημαντικόν, ἡ σημασία του μειοῦται ἐπὶ πλέον, εἰς μέγιστον βαθμόν, ἐκ τῶν ἀκολούθων λόγων: α) Διότι ἡ ἐκ 244.000 στρεμμάτων Μακεδονίας καὶ Θράκης καὶ 50.000 στρεμμ. ἔκτασις τῶν νήσων τοῦ Ἀρχιπελάγους ἀπὸ τῆς προπολεμικῆς ἤδη ἐποχῆς, ἔχει ἐξ ὁλοκλήρου ἀνασυσταθῆ, διὰ τῶν νέων φυτειῶν ἐπὶ Ἀμερικανικῶν ὑποκειμένων καὶ συνεπῶς δὲν δύναται πλέον νὰ θεωρηθῇ οὐσιαστικῶς ὡς φυλλοξηριῶσα. β) Διότι ἐκ τῶν 100.000 στρεμμάτων τῆς Θεσσαλίας, τὰ 30.000 στρέμματα ἔχουν ἐπίσης ἀνασυσταθῆ προπολεμικῶς, διὰ νέων φυτειῶν καὶ ἑπομένως εἰς τὴν περιφέρειαν ταύτην ἡ φυλλοξηρικὴ ζώνη, οὕτως εἰπεῖν, περιορίζεται εἰς τὰ ὑπόλοιπα 70.000 στρέμματα περίπου. Εἰς τὴν περιφέρειαν ταύτην θὰ εἶχεν ὁλοκληρωθῆ ἡ ἀνασύστασις καὶ δὲν θὰ ἀντιμετωπίζετο σήμερον φυλλοξηρικὸν ζήτημα, ἐὰν δὲν ἐμεσολάβει ἡ κατοχικὴ περίοδος καὶ ἡ ἀνταρσία, ἥτις ἀνέκοψεν ἐπὶ ὁλόκληρον δεκαετίαν τὸ ἐντατικῶς συντελούμενον ἔργον τῆς ἀνασυστάσεως τῶν ἀμπελώνων τῆς περιφερείας ταύτης. γ) Διότι εἰς τὴν περιφέρειαν Εὐβοίας καὶ Ὠρωποῦ Ἀττικῆς, ὅπου ἡ φυλλοξήρα ἐνεφανίσθη μεταπολεμικῶς (1946 καὶ 1947), αὕτη ἔχει ἐντοπισθῆ εἰς ὡρισμένα μόνον ἀμπελοφόρα τμήματα, ἐπεκτείνεται δὲ βραδέως ὡς ἀποδεικνύει ἡ μέχρι σήμερον ἐξέλιξίς της. Πάντως ἐκ τοῦ συνόλου τῶν 25.000 στρεμμάτων τῶν χαρακτηρισθέντων ὡς προσβεβλημένων, σοβαραὶ ζημίαι φθάνουσαι μέχρι πλήρους καταστροφῆς ἔχουν ἐπέλθει εἰς ἔκτασιν μὴ ὑπερβαίνουσαν τὰ 550 στρέμματα. δ) Διότι εἰς τὴν Δωδεκάνησον ἡ φυλλοξήρα ἀπὸ τῆς ἐμφανίσεώς της ἔχει ἐντοπισθῆ εἰς τὰς νήσους Κάλυμνον, Κῶ, Πάτμον καὶ Λέρον, ὅπου ἡ ἄμπελος δὲν καταλαμβάνει ἀξιόλογον ἔκτασιν. ε) Διότι εἰς τὴν Ἤπειρον μολονότι ἡ φυλλοξηρικὴ προσβολὴ χρονολογεῖται ἀπὸ μακροτάτης ἐποχῆς εἶναι εἰς περιωρισμένην καὶ ἐλαχίστην ἔναντι τοῦ συνόλου τῶν ἀμπελώνων τῆς περιφερείας ταύτης ἔκτασιν. Ἐκ τῶν ἄνω στοιχείων ἀποδεικνύεται κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ ἔκτασις ἡ τελοῦσα πράγματι ὑπὸ τὴν ἄμεσον καταστρεπτικὴν ἐπίδρασιν τῆς φυλλοξήρας δὲν ὑπερβαίνει ἐν συνόλῳ σήμερον τὰ 118.000 στρέμματα, ὁ δὲ ρυθμὸς τῆς ἐπεκτάσεώς της, δὲν εἶναι τοιοῦτος, ὥστε νὰ δικαιολογῆται ἡ ὑποστηριζομένη ἄποψις, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ ὀξυτάτου φυλλοξηρικοῦ προβλήματος. Αἱ διατυπούμεναι ἐκ μέρους τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἀνησυχίαι, δικαιολογοῦνται βεβαίως ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ προσβολὴ προσήγγισε τὰς καθ’ ἑαυτὸ ἀμπελουργικὰς περιφερείας (Βοιωτία, Ἀττικὴ) καὶ τὰς ἀνησυχίας ταύτας συμμερίζεται καὶ ἡ ἁρμοδία τοῦ Ὑπουργείου Ὑπηρεσία. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι ἐντὸς βραχυτάτου χρονικοῦ διαστήματος καὶ εἰς αὐτὰς τὰς καθ’ ἑαυτὸ ἀμπελουργικὰς περιφερείας θὰ σημειωθοῦν, δυσαναπλήρωτοι καταστροφαί. Ἡ κτηθεῖσα πεῖρα ἐκ τῶν χωρῶν αἵτινες ἀντιμετώπισαν προγενέστερον ἡμῶν τὰς ἐκ τῆς φυλλοξήρας καταστροφάς, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐξέλιξις τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ ἐντόμου ἐν τῇ Χώρᾳ μας ἑδραιώνουν τὴν κρατοῦσαν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ ἐξάπλωσις τῆς φυλλοξήρας δὲν πρόκειται νὰ λάβῃ ἐπικίνδυνον πράγματι ἔκτασιν εἰς τὰς περιφερείας ταύτας τοὐλάχιστον κατὰ τὰ ἀμέσως προσεχῆ ἔτη. Ἐξ ἄλλου ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Χώρας ἐντείνονται καθ’ ἑκάστην τὰ μέτρα τῆς παρεμποδίσεως τῆς ἐξαπλώσεως τῶν προσβολῶν, ὅσον καὶ τὰ μέτρα τῆς ἀποτελεσματικωτέρας ἀντιμετωπίσεως κατὰ τὸ δυνατὸν τοῦ προβλήματος τῆς ἀνασυστάσεως τῶν καταστρεφομένων φυτειῶν εἰς τὰς μολυνομένας περιφερείας, διὰ νέων τοιούτων ἀνθεκτικῶν εἰς τὰς προσβολὰς τοῦ καταστρεπτικοῦ ἐντόμου. Βʹ. Μέτρα ληφθέντα πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ κινδύνου τῆς φυλλοξήρας. Τὰ μέτρα ταῦτα συνοψίζονται εἰς τὰ ἀκόλουθα: α) Ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τὸ Ὑπουργεῖον, πρὸς παρεμπόδισιν τῆς ἐπεκτάσεως τῆς φυλλοξήρας ἐκ τῶν μεμολυσμένων εἰς τὰς ἀμολύντους περιφερείας, ἐπανέφερεν ἐν ἰσχύϊ τὰς καὶ προπολεμικῶς ἰσχυούσας ἀπαγορευτικὰς διατάξεις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐλευθέραν κυκλοφορίαν τῶν φορέων τοῦ ἐντόμου τῆς φυλλοξήρας (σταφυλαί, ἔρριζα φυτά, λοιπὰ προϊόντα φυτῶν συγκαλλιεργουμένων μετὰ τῆς ἀμπέλου), ἐφήρμοσε δὲ ταύτας μετὰ τοσαύτης αὐστηρότητος, ὥστε νὰ ἀντιμετωπίζει κατ’ ἔτος τὸ Ὑπουργεῖον ὄχι μόνον ἐντόνους διαμαρτυρίας, ἀλλὰ καὶ ἰσχυροτάτας πιέσεις τῶν καλλιεργητῶν γενικῶς ὡς καὶ αὐτῶν ἀκόμη τῶν ἀμπελουργῶν τῶν πληγέντων ἐκ τῆς φυλλοξήρας περιφερειῶν, τῶν ὁποίων τὰ συμφέροντα πράγματι θίγονται, ἐκ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς κυκλοφορίας βασικῶν προϊόντων τῶν, εἰς τὰς ἀμολύντους περιφερείας. β) Ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς ὠργάνωσεν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους κέντρον μετεκπαιδεύσεως τῶν κρατικῶν γεωπόνων πρὸς εἰδίκευσιν αὐτῶν εἰς τὰ ζητήματα τῆς προσαρμογῆς τῶν Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων εἰς τὰ διαφόρου φύσεως ἐδάφη ὡς καὶ συγγενείας τούτων μετὰ τῶν ἐγχωρίων ποικιλιῶν. Ἐκ τοῦ κέντρου τούτου ἀπεφοίτησαν ἤδη 10 γεωπόνοι, τοποθετηθέντες εἰς τὰς ἐπικαίρους ἀμπελουργικὰς περιφερείας οἱ ὁποῖοι μετὰ τῶν λοιπῶν κεκτημένων παρομοίαν εἰδίκευσιν ἤρξαντο ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν κατὰ τόπους Γεωργικῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς μελέτης τῆς ἀνασυστάσεως τῶν ἀμπελώνων εἰς τὰς ἀμολύντους περιφερείας. Τὸ μέτρον τοῦτο θέλει ἐφαρμοσθῆ ἐν συνεχείᾳ κατ’ ἔτος εἰς τρόπον ὥστε βαθμηδὸν τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν γεωπόνων τῶν περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν, ν’ ἀποκτήσῃ τὰς ἀπαραιτήτους εἰδικευμένας γνώσεις. Ἡ σημασία τοῦ μέτρου τούτου εἶναι πρόδηλος, δεδομένου ὅτι ἄνευ ἐπαρκοῦς τεχνικοῦ εἰδικευμένου προσωπικοῦ εἶναι ἀδύνατον οἱ ἀμπελουργοὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ πρόβλημα τῆς ἀνασυστάσεως τῶν καταστρεφομένων ἀμπελώνων των, κατὰ τρόπον ἐπιτυχῆ καὶ ἀποτελεσματικόν. γʹ) Ἐκ παραλλήλου κατήρτισε καὶ ἔθεσεν εἰς ἄμεσον ἐφαρμογὴν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους εὐρὺ σχέδιον συστηματικῶν πειραματισμῶν εἰς ὅλας τὰς ἀμολύντους περιφερείας καὶ ἰδίᾳ τὰς προσκειμένας πρὸς τὰς μεμολυσμένας τοιαύτας (Ἀττικὴ–Βοιωτία) ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐποπτείαν καὶ τὴν κατεύθυνσιν τοῦ Κεντρικοῦ Φυτωρίου Ἀνόσων Ἀμερικανικῶν Ἀμπέλων Ἀττικῆς. Οἱ πειραματισμοὶ οὗτοι, ἐντεινόμενοι κατ’ ἔτος, διενεργούμενοι δὲ κατ’ ἑνιαῖον σύστημα, εἶναι βέβαιον ὅτι εἰς σχετικῶς βραχύ χρονικὸν διάστημα θὰ λύσουν πληρέστερον τὰς τυχὸν ὑφισταμένας ἀπορίας, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐνδεδειγμένας πρὸς χρησιμοποίησιν ποικιλίας Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων εἰς ἑκάστην ἀμπελουργικὴν περιοχήν, μολονότι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ στηριχθῶμεν ἐπὶ τοῦ πειραματισμοῦ τῶν ξένων χωρῶν, δεδομένου ὅτι εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦτο τὰ βασικώτερα σημεῖα ἔχουν ἐπαρκῶς διερευνηθῆ. δ) Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀμπελουργῶν διὰ τὴν ἀνασύστασιν τῶν καταστρεφομένων ἀμπελώνων των ἐκ τῆς φυλλοξήρας, εἰς μοσχεύματα Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων, ἐμβολιασμένων δι’ ἐγχωρίων τοιούτων, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, εἶχε συστήσει προπολεμικῶς 5 Κρατικὰ Φυτώρια (ἱδρύματα) συνολικῆς ἐκτάσεως 940 στρεμμάτων περίπου (Θεσσαλονίκης. Ναούσης, Λαρίσσης, Ἀττικῆς καὶ Χανίων). Ἐπὶ πλέον ἐλειτούργουν καὶ παραρτήματά τινα τούτων εἰς ἄλλα Κρατικὰ Δενδροκομικὰ ἱδρύματα. Τὰ Κρατικὰ ταῦτα Φυτώρια, ὡς καὶ ἐλάχιστά τινα ἰδιωτικὰ τοιαῦτα ἐκάλυπτον προπολεμικῶς κατὰ τὸ μέγιστον ποσοστὸν τὰς ἀνάγκας τῶν ἀμπελουργῶν τῶν μεμολυσμένων ὑπὸ τῆς φυλλοξήρας περιοχῶν. Ἀτυχῶς ἡ καταστροφὴ τούτων κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον ὑπῆρξε τοιαύτη, ὥστε μεταπολεμικῶς νὰ καταστῇ προβληματικὴ ἡ κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν ἀντιμετώπισις τῶν ἀναγκῶν εἰς μοσχεύματα Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων, καὶ ὄχι μόνον τῶν μεταγενεστέρως πληγεισῶν περιφερειῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν παλαιοτέρων τοιούτων (ὡς Θεσσαλία). Ἐκ τοῦ λόγου τούτου καὶ τῆς σημειωθείσης ἐπεκτάσεως, τὸ Ὑπουργεῖον εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἰδιαιτέρας ὄντως κατέβαλε προσπαθείας διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν καὶ ἐπαναλειτουργίαν τῶν παλαιῶν τούτων Φυτωρίων, ἀλλὰ καὶ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Κράτους, σύστασιν καὶ νέων τοιούτων. Πράγματι χάρις εἰς τὰς καταβληθείσας κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη προσπαθείας καί τὰ παρασχεθέντα ἐν μέρει ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας μέσα ἐπετεύχθη ἡ ἐπαναλειτουργία τῶν πέντε παλαιῶν Κρατικῶν Φυτωρίων καὶ ἡ σύστασις δύο νέων τοιούτων ἑνὸς ἐν Παλαμᾷ–Καρδίτσης καὶ ἑτέρου ἐν Ρόδῳ, συνολικῆς ἐκτάσεως 770 στρεμμάτων. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον διετέθη ποσὸν 5 δισεκατομμυρίων δραχ. (2.500.000.000 Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ 2.500.000.000 ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ), προβλέπεται δὲ ὅτι ἡ δαπάνη κατὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος θὰ ὑπερβῇ τὰ 2,5 δισεκατομμύρια δραχμῶν. Ἡ παραγωγὴ τῶν φυτωρίων τούτων εἰς μοσχεύματα Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων ἀνῆλθε κατὰ μὲν τὸ ἔτος 1948 εἰς 350.000 κατὰ τὸ ἔτος 1949 εἰς 464.000, κατὰ δὲ τὸ τρέχον ἔτος προβλέπεται ὅτι θὰ ὑπερβῇ τὰ 850.000 μοσχεύματα ἤτοι θὰ ἐγγίσῃ τὴν προπολεμικὴν παραγωγὴν αὐτῶν ἐξ 1.000.000 τοιούτων. Ἅπασα ἡ ἐν λόγῳ παραγωγὴ ἐξασφαλίζουσα τὴν ἀνασύστασιν 1700 στρεμμάτων ἐτησίως θέλει διατεθῆ πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀμπελουργῶν, ὡς διετέθη καὶ ἡ παραγωγὴ τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Σημειωτέον ὅτι τὰ δύο νέα φυτώρια, συσταθέντα ἐσχάτως, δὲν εὑρίσκονται εἰσέτι ἐν πλήρει ἀποδόσει. Πάντως ἐλπίζεται ὅτι ἐντὸς διετίας τὸ πολύ, τόσον τὰ παλαιά, ὅσον καὶ τὰ νέα φυτώρια, θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ παράγουν 4.000.000 τοὐλάχιστον ἔρριζα μοσχεύματα ἐτησίως, ἱκανὰ νὰ ἀνασυστήσουν 8.000 στρέμματα κατεστραμμένων ἀμπελώνων ἐτησίως. Ἐκ παραλλήλου καταβάλλονται προσπάθειαι διὰ τὴν ἐπαύξησιν τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τῆς ἐκτάσεως τῶν Κρατικῶν Φυτωρίων, αἱ ἀντιμετωπιζόμεναι ὅμως δυσχέρειαι εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦτο εἶναι σχεδὸν ἀνυπέρβλητοι, λόγῳ τῆς ἀνεπαρκείας τῶν διαθεσίμων οἰκονομικῶν μέσων καὶ τῆς ἐκδηλωθείσης ἀπροθυμίας ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς εἰς τὴν διάθεσιν κεφαλαίων τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας τοὐλάχιστον διὰ τὴν ἐξαγορὰν καταλλήλων κτημάτων, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καὶ τὴν σοβαρωτάτην ἐν προκειμένῳ δαπάνην, ἀσχέτων τῶν ὑφισταμένων δυσχερειῶν εἰς τὴν ἐξεύρεσιν καταλλήλων μεγάλων κτημάτων. ε) Οὔτε ἡ σημερινὴ ἀλλ’ οὔτε καὶ ἡ μελλοντικὴ παραγωγὴ τῶν Κρατικῶν φυτωρίων εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι θὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὴν πλήρη ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀμπελουργῶν εἰς μοσχεύματα Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων, διὰ τὴν ἀνασύστασιν τῶν ἀμπελώνων τῶν μελλοντικῶς, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον ἐφ’ ὅσον ἐπεκτείνεται ἡ φυλλοξήρα, ἐπὶ τοσοῦτον θὰ αὐξάνωνται καὶ αἱ ἀνάγκαι τούτων εἰς Ἀμερικανικὰ κλήματα. Ἀλλὰ οὔτε καί εἶναι νοητὸν νὰ στηρίξωμεν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὴν ἀντιμετώπισιν ἐξ ὁλοκλήρου τῶν ἀναγκῶν τῆς ἀμπελουργίας τῆς Χώρας εἰς τὰ Κρατικὰ Ἱδρύματα. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον θὰ ἀπῃτοῦντο ἐτησίως κολοσσιαῖα χρηματικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς θὰ εὑρίσκεται εἰς θέσιν νὰ θέτῃ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου, εἰς οὐδεμίαν χώραν ἐξ ἐκείνων αἵτινες ἐπλήγησαν ἐκ τῆς φυλλοξήρας (Γαλλία, Ἰταλία κ.λ.π.) ἀντιμετωπίσθη τὸ πρόβλημα τοῦτο ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ Κρατικῶν φυτωρίων. Σκοπὸς βασικὸς τούτων ὑπῆρξε παντοῦ ἡ ἀποτροπὴ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἀμπελουργῶν ἐκ μέρους τῶν ἰδιωτικῶν φυτωρίων πρωτίστως ὅμως ἡ ἐξασφάλισις γνησίων Ἀμερικανικῶν ποικιλιῶν ὑποκειμένων, διὰ τὰς πρώτας ἀνάγκας τῶν συνιστωμένων φυτωρίων παρὰ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον τὸ Ὑπουργεῖον ὁδηγούμενον καὶ ἀπὸ τὴν πεῖραν τῶν ξένων Κρατῶν καὶ προπολεμικῶς ἀλλὰ ἰδίᾳ κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον, συντόνους καταβάλλει προσπαθείας, ὅπως ὑποβοηθήσῃ τὴν ἵδρυσιν κατὰ τὸ δυνατὸν περισσοτέρων Ἰδιωτικῶν Φυτωρίων καὶ πρωτίστως Συνεταιρικῶν τοιούτων, παρέχον ἀμέριστον τὴν τεχνικὴν καθοδήγησιν ἀλλὰ καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ εἰς τὰ τελευταῖα ταῦτα διὰ μακροπροθέσμων δανείων χορηγουμένων ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. Χάρις εἰς τὰς προσπαθείας ταύτας ἐσημειώθη ὄντως ἐσχάτως σημαντικὴ πρόοδος ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ταύτης καθόσον ἐπετεύχθη ἡ ἵδρυσις 18 Ἰδιωτικῶν Φυτωρίων ἐκτάσεως 2.000 στρεμμάτων καί 4 ἀνηκόντων εἰς συνεταιρικὰς ὀργανώσεις (Ἑνώσεις Γεωργ. Συν)σμῶν Λαρίσης, Συνεταιρισμοῦ Νέας Ἀγχιάλου Μαγνησίας Ἀναγκαστικοῦ Συν)σμοῦ Μαρκοπούλου Ἀττικῆς, Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Εὐβοίας) ἐκτάσεως 550 στρεμμάτων. Ἐλπίζεται δὲ βασίμως ὅτι σύν τῷ χρόνῳ καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι εἰς μοσχεύματα Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων θὰ ἐντείνωνται, ὁ ἀριθμὸς καὶ ἡ ἔκτασις τόσον τῶν Συνεταιρισμῶν ὅσον καὶ τῶν Ἰδιωτικῶν Φυτωρίων θὰ αὐξάνῃ κατὰ τρόπον ἀπολύτως ἱκανοποιητικόν. Ἀπόδειξις ὅτι μολονότι πρόκειται περὶ Φυτωρίων ἀρτισυστάτων ἡ παραγωγὴ τούτων κατὰ μὲν τὸ ἔτος 1949 ἀνῆλθεν εἰς 475.000 κατὰ δὲ τὸ τρέχον ἔτος προβλέπεται ὅτι θὰ ὑπερβῇ τὸ 1.000.000 ἐρρίζων μοσχευμάτων καταλλήλων διὰ τὴν ἀνασύστασιν κατεστραμμένων ἀμπελώνων. Ἐκ παραλλήλου ἤρξατο ἀσκούμενος βάσει ἰσχυουσῶν σχετικῶν διατάξεων αὐστηρὸς ἔλεγχος ἐπὶ τῆς παραγωγῆς τῶν Ἰδιωτικῶν Φυτωρίων, ὥστε νὰ ἀποφευχθοῦν ἐντελῶς οἱ κίνδυνοι τῆς διαθέσεως ἐκ μέρους τούτων ἀκαταλλήλων κλημάτων (μοσχευμάτων), μελετᾶται δὲ καὶ ἡ λῆψις σχετικῶν μέτρων διὰ τὴν διάθεσιν τούτων εἰς τιμὰς λογικὰς καί προσφόρους διὰ τοὺς ἀμπελουργούς, μολονότι ὁ ἀναπτυχθησόμενος, ἐφ’ ὅσον πολλαπλασιάζεται ὁ ἀριθμός των καὶ ἐντείνεται ἡ παραγωγή των συναγωνισμός, θὰ καταστήσῃ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα ἐντελῶς περιττὴν τὴν ἐφαρμογὴν τοιούτων μέτρων. στ) Τέλος δὲν ἠμέλησε τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὰς προσπαθείας του, ὅπως παρασχεθῇ πᾶσα δυνατὴ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις εἰς τοὺς ἀμπελουργοὺς τούς προτιθεμένους νὰ ἀνασυστήσουν τοὺς κατεστραμμένους ἐκ τῆς φυλλοξήρας ἀμπελῶνας των διὰ νέων Φυτειῶν Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων. Παρὰ τὰς ἀνεπαρκεῖς χρηματοδοτήσεις τὰς παρεχομένας εἰς τὴν Α. Τ.Ε. ὑπὸ τῆς Ἐκδοτικῆς Τραπέζης, ἐγκρίσει τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, διὰ τῶν ὁποίων ὡς γνωστὸν δὲν κατορθοῦται ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν ἐξ ὁλοκλήρου εἰς καλλιεργητικὰ δάνεια, εἰς πλασματικὰ τοιαῦτα καὶ γενικωτέραν ἐνίσχυσιν τῶν διαφόρων τομέων τῆς παραγωγῆς, κατ’ ἔτος διατίθενται μεσοπρόθεσμα καὶ μακροπρόθεσμα δάνεια ὑπὲρ τῶν ἐπιθυμούντων νὰ ἀνασυστήσουν τοὺς ἀμπελῶνας ἀμπελουργῶν. Εἰδικῶς διὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἐπί τῇ προόψει χρηματοδοτήσεως τῆς Α. Τ.Ε., τὸ Ὑπουργεῖον ἐζήτησε παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως μεταξὺ τῶν ἐγκριθησομένων ὑπὲρ ταύτης πιστώσεων περιληφθῇ καὶ ποσὸν 4 δισεκατομμυρίων δραχμῶν ἐκ τῶν Κεφαλαίων Ἀνασυγκροτήσεως ἵνα διατεθοῦν ταῦτα ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων εἰς τοὺς ἀμπελουργοὺς πρὸς ἀνασύστασιν τῶν κατεστραμμένων ἀμπελώνων των. Τὸ αἴτημα τοῦτο τοῦ Ὑπουργείου ἐκκρεμεῖ εἰσέτι παρὰ τῇ Νομισματικῇ Ἐπιτροπῇ, ἐλπίζομεν ὅμως, βασίμως, ὅτι συντόμως θὰ δοθῇ παρ’ αὐτῆς εὐνοϊκὴ λύσις. Ἐξ ἄλλου ἰδιαιτέρα θὰ καταβάλληται ἑκάστοτε προσπάθεια, ὅπως κατὰ τὸ δυνατὸν αὐξάνηται κατ’ ἔτος τὰ παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. διατιθέμενα μέσης καὶ μακρᾶς προθεσμίας δάνεια πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῆς ἀμπελουργίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα τῆς δωρεὰν διαθέσεως τῶν ὑπὸ τῶν Κρατικῶν Φυτωρίων παραγομένων Ἀμερικανικῶν κλημάτων, φρονοῦμεν ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι οὔτε σκόπιμον οὔτε δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτόν, διότι οὔτε ἡ κειμένη νομοθεσία ἐπιτρέπει τοῦτο, ἀλλ’ οὔτε δικαιολογημένον εἶναι ὅπως τὸ Κράτος συναγωνίζεται τὰς τιμὰς τῶν ἰδιωτικῶν καὶ συνεταιρικῶν Φυτωρίων, ἐφ’ ὅσον, ὡς ἐλέχθη, ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν τῶν Ἀμπελουργῶν εἰς Ἀμερικανικὰ μοσχεύματα δὲν δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ μόνον διὰ τῶν Κρατικῶν ἱδρυμάτων. Ἐξ ἄλλου καταβάλλεται πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια ὅπως διατίθενται τὰ παραγόμενα παρὰ τῶν Κρατικῶν Φυτωρίων μοσχεύματα εἰς τιμὰς κατὰ τὸ δυνατὸν μειωμένας παρὰ τὸ ὑψηλὸν κόστος αὐτῶν, οὕτως ὥστε καὶ προσιταὶ νὰ εἶναι αὗται διὰ τούς ἀμπελουργοὺς ἀλλὰ νὰ ἐπιτυγχάνηται συνάμα καί ἡ συγκράτησις τῶν τιμῶν τῶν μοσχευμάτων τῶν Ἰδιωτικῶν καὶ Συνεταιρικῶν Φυτωρίων, ἐντὸς λογικῶν ὁρίων. Φρονοῦμεν δὲ ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 400 δραχμῶν κατ’ ἀνεμβολίαστον καὶ τῶν 1000 δραχμῶν κατὰ ἐμβολιασμένον ἔρριζον μόσχευμα εἰς ἥν διατίθενται ταῦτα σήμερον παρὰ τῶν Κρατικῶν Φυτωρίων, δὲν εὑρίσκεται ἐκτὸς τῶν ἐνδεδειγμένων λογικῶν ὁρίων, δοθέντος μάλιστα ὅτι τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον διαθέτει ταῦτα εἰς τιμὴν διπλασίαν καὶ πολλάκις τριπλασίαν. Ὁπωσδήποτε αἱ τιμαὶ τῶν μοσχευμάτων κατ’ ἀνάγκην θὰ μειοῦνται κατ’ ἔτος, ἐφ’ ὅσον ἐπεκτείνονται καὶ αὐξάνει ἡ παραγωγικότης τόσον τῶν Κρατικῶν ὅσον καὶ τῶν λοιπῶν ἰδιωτικῶν καὶ συνεταιρικῶν Φυτωρίων. Γʹ. Μέτρα ληφθέντα ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου καί ἡ παραγωγὴ τῆς οἰναμπέλου ὑπέστη ἀξιόλογον μείωσιν, ἀνάλογον πρὸς ἐκείνην ἡ ὁποία ἐσημειώθη καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς κλάδους τῆς γεωργίας, λόγῳ πλημμελοῦς καλλιεργείας καὶ ἰδίως τῆς ἀνεπαρκείας τῶν μέσων καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν καὶ τῆς παντελοῦς ἐλλείψεως λιπαντικῶν οὐσιῶν. Εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τὸ Ὑπουργεῖον κατέβαλε συντόνους προσπαθείας πρὸς ἀνασυγκρότησιν τοῦ σοβαρωτάτου τούτου κλάδου τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας χάρις δὲ εἰς τὰ ληφθέντα μέτρα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπιδειχθεῖσαν ἐργατικότητα καὶ δραστηριότητα τῶν ἀμπελουργῶν μας, ἡ παραγωγὴ τῆς ἀμπέλου, ὄχι μόνον ἔλαβε τὴν ἀνιοῦσαν ἀλλὰ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὑπερέβη, ὡς γνωστόν, καὶ αὐτὰ τὰ προπολεμικὰ ἐπίπεδα. Τὰ μέτρα ταῦτα ὅσον ἀφορᾷ τὸν παραγωγικὸν τομέα ὅστις πρωτίστως βαρύνει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας συνοψίζονται εἰς τὰ ἀκόλουθα: αʹ) Ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ ἐκ τῶν πιστώσεων τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, μεριμνᾷ διὰ τὴν εἰσαγωγὴν κατ’ ἔτος μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε. τῶν ἀπαραιτήτων φαρμάκων καταπολεμήσεως τῶν κυριωτέρων ἀσθενειῶν τῆς ἀμπέλου (θεῖον καί θεϊκὸς χαλκός), ὡς καὶ τῶν ἀπαραιτήτων ἀμπελουργικῶν μηχανημάτων (ψεκαστῆρες, θειοτῆρες κλπ.) καὶ διὰ τὴν διάθεσιν τούτων ἐπὶ πιστώσει εἰς τιμὴν κόστους. βʹ) Καταβάλλει προσπαθείας ὅπως παρὰ τὴν στενότητα τῶν διαθεσίμων οἰκονομικῶν μέσων, χορηγοῦνται κατ’ ἔτος ἐπαρκῆ καλλιεργητικὰ δάνεια διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐτησίων καλλιεργητικῶν ἐξόδων τῶν ἀμπελουργῶν. γʹ) Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Χώρας τὸ Ὑπουργεῖον ἐμμέσως ἀσκεῖ τὴν ἐνδεδειγμένην προστατευτικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τῶν παραγωγικῶν τιμῶν τοῦ οἴνου, διὰ τῆς χορηγήσεως εἰς τοὺς ἀμπελουργούς μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε., πλὴν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων καὶ πλασματικῶν τοιούτων, τὰ ὁποῖα οὐχὶ σπανίως καλύπτουν σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου τὴν πραγματικὴν ἀξίαν τοῦ προϊόντος τούτου. Διὰ τῶν δανείων αὐτῶν ὡς εἶναι προφανές, ἐπιτυγχάνεται ἡ συγκράτησις τῶν παραγωγικῶν τιμῶν τοῦ οἴνου ἐντὸς λογικῶν ὁρίων, ἰδίᾳ κατὰ τὴν κρίσιμον περίοδον τοῦ τρυγητοῦ, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἀμπελουργοὶ πιεζόμενοι ἀπὸ τὰς βιοτικάς των ἀνάγκας καὶ τὴν ἀνεπάρκειαν ἀποθηκευτικῶν χώρων, εἰς τὰς περιπτώσεις ὑπερπαραγωγῆς, ἀναγκάζονται νὰ διαθέτουν τὸ προϊόν των εἰς τιμὰς κατωτέρας τῶν πραγματικῶν ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ἐμπορίου. Τὸ μέτρον τοῦτο, γενικευθὲν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος εἰς ὅλας σχεδὸν τὰς ἀμπελουργικὰς περιφερείας, συνέβαλεν ἀσφαλῶς εἰς τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν εἰς ἐπίπεδα κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποιητικὰ διὰ τοὺς ἀμπελουργούς, παρὰ τὴν πίεσιν τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἐπ’ αὐτῶν ὁ ὄγκος τῆς περυσινῆς ὑπερπαραγωγῆς. Ἡ προστατευτικὴ αὕτη πολιτικὴ δὲν ἐξισοῦται βεβαίως πρὸς τὴν παρεχομένην εἰς ἄλλα προϊόντα (Σταφίς, Σουλτανίνα, Καπνὸς) τιμὴν ἀσφαλείας, λόγῳ τῆς ἰδιαζούσης αὐτῶν θέσεως καὶ τῶν ἰδιαιτέρων συνθηκῶν ὑφ’ ἃς τελοῦν τὰ προϊόντα ταῦτα, ἀποτελεῖ ὅμως, ὡς ἀπέδειξαν τὰ ἐπιτευχθέντα μέχρι τοῦδε ἀποτελέσματα, προστατευτικὸν μέτρον διὰ τοῦ ὁποίου παρέχεται σημαντικωτάτη ἀνακούφισις εἰς τὴν οἰνοπαραγωγήν. Συνεπῶς φρονοῦμεν, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ἡ οἰνοπαραγωγὴ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐγκατελείφθη εἰς τὴν τύχην της. Ἀλλὰ ὁ ἰσχυρισμὸς οὗτος δὲν εὐσταθεῖ καὶ δι’ ἄλλον λόγον. Ὡς γνωστὸν μετὰ τὴν διαπίστωσιν τῆς ἀδυναμίας τοποθετήσεως σημαντικῶν ποσοτήτων οἴνου εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ἡ Κυβέρνησις ἐγκαίρως κατέληξεν εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἀπόσταξις ποσότητος οἴνου ἐκ 15.000 τόννων πρὸς ἀποσυμφόρησιν κατὰ τὸ δυνατὸν τῶν ὑφισταμένων ἀποθεμάτων, μὲ συνέπειαν ἀσφαλῶς τὴν βελτίωσιν τῶν τιμῶν τοῦ οἴνου. Κατὰ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ἀπόσταξις τῶν 15.000 τόννων οἴνων θὰ διενηργεῖτο βάσει τῆς ἰσχυούσης ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους Νομοθεσίας τῆς σχετικῆς μὲ τὴν παρασκευὴν οἰνοπνεύματος. Βάσει ταύτης τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, ὥρισε τὴν καταβληθησομένην ὑπὸ τῆς Οἰνοπνευματοποιΐας ποσότητα Βʹ κατηγορίας ἡ ὁποία ὑπεχρεοῦτο νὰ ἐξαγοράσῃ καὶ οἰνοπνευματοποιήσῃ τὴν ὡς ἄνω ποσότητα οἴνων εἰς δρχ. 68.43 κατ’ ὀκᾶν καὶ βαθμὸν οἰνοπνεύματος ἤτοι: δι’ οἴνους 12 βαθμῶν οἰνοπνεύματος, θὰ κατεβάλλετο (68,43 Χ 12 = 821,16 δρχ. κατ’ ὀκᾶν οἴνου, αὐξομειωνομένου τοῦ ποσοῦ τούτου ἀναλόγως τῆς πραγματικῆς περιεκτικότητος τοῦ οἴνου εἰς βαθμοὺς οἰνοπνεύματος. Κατὰ τὴν αὐτὴν ἀπόφασιν διὰ τὴν παραδιδομένην πρὸς ἀπόσταξιν ποσότητα οἴνων, ἤθελε καταβληθῆ ἐπί πλέον ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ποσὸν δραχ. 250 κατ’ ὀκᾶν ἐκ τῶν πραγματοποιηθησομένων ἐκ τῆς μελάσσης κερδῶν. Κατὰ ταῦτα, ἡ τιμὴ ἐξαγορᾶς τῶν οἴνων τούτων θὰ ἀνέλθῃ τελικῶς εἰς δραχ. (821,16 = 250) = 1071,16. Εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο περίπου εἶχεν ὑπολογισθῆ καὶ τὸ πραγματικὸν κόστος τῶν οἴνων κατὰ μέσον ὅρον, μολονότι αἱ Συνεταιρικαὶ Ὀργανώσεις ὑπεστήριζον ὅτι τὸ κόστος αὐτῶν ἀνήρχετο εἰς 1100–1200 δραχ. ἀναλόγως τῶν περιφερειῶν. Αἱ παραδοθεῖσαι ποσότητες τῶν 5000 τόννων περίπου κατανέμονται ὡς ἑξῆς: Ἑνώσεως Νομοῦ Χανίων 1400 τόννοι κατὰ μέσον ὅρον 13 βαθμῶν. Ταμεῖον Ἀμύνης Οἰνοπαραγωγῆς Λευκάδος 1800 τόννοι κατὰ μέσον ὅρον 11½ βαθμῶν. Συνεταιρισμὸς Νεμέας 250 τόννοι κατὰ μέσον ὅρον 13 βαθμῶν. Ἕνωσις Πεζῶν Ἡρακλείου 600 τόννοι κατὰ μ. ὅρον 13 βαθμῶν. Ὀργανισμὸς Προστασίας Ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας 600 τόννοι κατὰ μέσον ὅρον 12 βαθμῶν. δ) Μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς παραγωγῆς εἰς τὰ προπολεμικὰ ἐπίπεδα, ἦτο φανερὸν ὅτι θὰ ἀντιμετωπίζετο ὡς καὶ προπολεμικῶς τὸ πρόβλημα τῆς διαθέσεως τῶν πλεονασμάτων τῆς Ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἀνερχομένων κατὰ μέσον ὅρον εἰς 20–40.000 τόννους, ἀναλόγως τῆς πραγματοποιουμένης ἑκάστοτε παραγωγῆς. Ἡ λύσις τούτου ἡ ὁποία δὲν ἦτο καὶ προπολεμικῶς εὐχερής, κατέστη κατὰ πολύ δυσχερεστέρα, ἐκ τοῦ λόγου ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν αἱ ἀγοραὶ τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης μεταπολεμικῶς ἀπωλέσθησαν σχεδὸν διὰ τὸ προϊὸν τοῦτο, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι ὁ οἶνος, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα μας, παρουσιάζει διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους, ὑπερβολικὸν κόστος. Ἡ συμπτωματικὴ ἀπορρόφησις παρὰ τῆς Γαλλικῆς ἀγορᾶς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ποσότητος 20.000 τόννων περίπου καὶ δὴ ὑπὸ «οὐχὶ ἱκανοποιητικοὺς ὅρους» δὲν παρέχει βεβαίως ἐρείσματα, αἰσιοδόξων μελλοντικῶν προβλέψεων, ὡς πρὸς τὴν χώραν ταύτην τοὐλάχιστον. Ὁπωσδήποτε ἡ τελευταία μετὰ τῆς Γερμανίας συναφθεῖσα συμφωνία θὰ ἀνακουφίσῃ εἰς ἀξιόλογον βαθμὸν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, τὴν οἰνοπαραγωγήν, κατόπιν μάλιστα, τῆς μετρίας ἐφετινῆς ἐσοδείας, ἐπιτρέπει τοῦτο ἀλλ’ οὔτε δικαιολογημένον εἶναι ὅπως τὸ Κράτος συναγωνίζηται τὰς τιμὰς τῶν ἰδιωτικῶν καὶ συνεταιρικῶν Φυτωρίων, ἐφ’ ὅσον, ὡς ἐλέχθη, ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν τῶν Ἀμπελουργῶν εἰς Ἀμερικανικὰ μοσχεύματα δὲν δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ μόνον διὰ τῶν Κρατικῶν ἱδρυμάτων. Ἐξ ἄλλου καταβάλλεται πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια ὅπως διατίθενται τὰ παραγόμενα παρὰ τῶν Κρατικῶν Φυτωρίων μοσχεύματα εἰς τιμὰς κατὰ τὸ δυνατὸν μειωμένας παρὰ τὸ ὑψηλὸν κόστος αὐτῶν, οὕτως ὥστε καὶ προσιταὶ νὰ εἶναι αὗται διὰ τοὺς ἀμπελουργοὺς ἀλλὰ νὰ ἐπιτυγχάνεται συνάμα καί ἡ συγκράτησις τῶν τιμῶν τῶν μοσχευμάτων τῶν Ἰδιωτικῶν καὶ Συνεταιρικῶν Φυτωρίων, ἐντὸς λογικῶν ὁρίων. Φρονοῦμεν δὲ ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 400 δραχμῶν κατὰ ἀνεμβολίαστον καὶ τῶν 1000 δραχμῶν κατὰ ἐμβολιασμένον ἔρριζον μόσχευμα εἰς ἣν διατίθενται ταῦτα σήμερον παρὰ τῶν Κρατικῶν Φυτωρίων, δὲν εὑρίσκεται ἐκτὸς τῶν ἐνδεδειγμένων λογικῶν ὁρίων, δοθέντος μάλιστα ὅτι τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον διαθέτει ταῦτα εἰς τιμὴν διπλασίαν καὶ πολλάκις τριπλασίαν. Ὁπωσδήποτε αἱ τιμαὶ τῶν μοσχευμάτων κατ’ ἀνάγκην θὰ μειοῦνται κατ’ ἔτος, ἐφ’ ὅσον ἐπεκτείνονται καὶ αὐξάνει ἡ παραγωγικότης τόσον τῶν Κρατικῶν ὅσον καὶ τῶν λοιπῶν ἰδιωτικῶν καὶ συνεταιρικῶν Φυτωρίων. Γʹ. Μέτρα ληφθέντα ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου καὶ ἡ παραγωγὴ τῆς οἰναμπέλου ὑπέστη ἀξιόλογον μείωσιν, ἀνάλογον πρὸς ἐκείνην ἡ ὁποία ἐσημειώθη καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς κλάδους τῆς Γεωργίας, λόγῳ πλημμελοῦς καλλιεργείας καί ἰδίως τῆς ἀνεπαρκείας τῶν μέσων καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν καὶ τῆς παντελοῦς ἐλλείψεως λιπαντικῶν οὐσιῶν. Εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τὸ Ὑπουργεῖον κατέβαλε συντόνους προσπαθείας πρὸς ἀνασυγκρότησιν τοῦ σοβαρωτάτου τούτου κλάδου τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας χάρις δὲ εἰς τὰ ληφθέντα μέτρα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπιδειχθεῖσαν ἐργατικότητα καὶ δραστηριότητα τῶν ἀμπελουργῶν μας, ἡ παραγωγὴ τῆς ἀμπέλου, ὄχι μόνον ἔλαβε τὴν ἀνιοῦσαν ἀλλὰ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὑπερέβη, ὡς γνωστόν, καὶ αὐτὰ τὰ προπολεμικὰ ἐπίπεδα. Τὰ μέτρα ταῦτα ὅσον ἀφορᾷ τὸν παραγωγικὸν τομέα ὅστις πρωτίστως βαρύνει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας συνοψίζονται εἰς τὰ ἀκόλουθα: αʹ) Ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ ἐκ τῶν πιστώσεων τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, μεριμνᾷ διὰ τὴν εἰσαγωγὴν κατ’ ἔτος μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε. τῶν ἀπαραιτήτων φαρμάκων καταπολεμήσεως τῶν κυριωτέρων ἀσθενειῶν τῆς ἀμπέλου (θεῖον καὶ θειϊκὸς χαλκός), ὡς καί τῶν ἀπαραιτήτων ἀμπελουργικῶν μηχανημάτων (ψεκαστῆρες, θειοτῆρες κλπ.) καὶ διὰ τὴν διάθεσιν τούτων ἐπὶ πιστώσει εἰς τὴν τιμὴν κόστους. βʹ) Καταβάλλει προσπαθείας ὅπως παρὰ τὴν στενότητα τῶν διαθεσίμων οἰκονομικῶν μέσων, χορηγοῦνται κατ’ ἔτος ἐπαρκῆ καλλιεργητικὰ δάνεια διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐτησίων καλλιεργητικῶν ἐξόδων τῶν ἀμπελουργῶν. γʹ) Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Χώρας τὸ Ὑπουργεῖον ἐμμέσως ἀσκεῖ τὴν ἐνδεδειγμένην προστατευτικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τῶν παραγωγικῶν τιμῶν τοῦ οἴνου διὰ τῆς χορηγήσεως εἰς τοὺς ἀμπελουργοὺς μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε., πλὴν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων καὶ πλασματικῶν τοιούτων, τὰ ὁποῖα οὐχὶ σπανίως καλύπτουν σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου τὴν πραγματικὴν ἀξίαν τοῦ προϊόντος τούτου. Διὰ τῶν δανείων αὐτῶν ὡς εἶναι προφανές, ἐπιτυγχάνεται ἡ συγκράτησις τῶν παραγωγικῶν τιμῶν τοῦ οἴνου ἐντὸς λογικῶν ὁρίων, ἰδίᾳ κατὰ τὴν κρίσιμον περίοδον τοῦ τρυγητοῦ, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἀμπελουργοὶ πιεζόμενοι ἀπὸ τὰς βιοτικάς των ἀνάγκας καί τὴν ἀνεπάρκειαν ἀποθηκευτικῶν χώρων, εἰς τὰς περιπτώσεις ὑπερπαραγωγῆς, ἀναγκάζονται νὰ διαθέσουν τὸ προϊόντων εἰς τιμὰς κατωτέρας τῶν πραγματικῶν ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ἐμπορίου. Τὸ μέτρον τοῦτο, γενικευθὲν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος εἰς ὅλας σχεδὸν τὰς ἀμπελουργικὰς περιφερείας, συνέβαλεν ἀσφαλῶς εἰς τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν εἰς ἐπίπεδα κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποιητικὰ διὰ τούς ἀμπελουργοὺς, παρὰ τὴν πίεσιν την ὁποίαν ἤσκησεν ἐπ’ αὐτῶν ὁ ὄγκος τῆς περισυνῆς ὑπερπαραγωγῆς. Ἡ προστατευτικὴ αὕτη πολιτικὴ δὲν ἐξισοῦται βεβαίως πρὸς τὴν παρεχομένην εἰς ἄλλα προϊόντα (σταφίς, σουλτανίνα, καπνὸς) τιμὴν ἀσφαλείας, λόγῳ τῆς ἰδιαζούσης αὐτῶν θέσεως καὶ τῶν ἰδιαιτέρων συνθηκῶν ὑφ’ ἃς τελοῦν τὰ προϊόντα ταῦτα, ἀποτελεῖ ὅμως, ὡς ἀπέδειξαν τὰ ἐπιτευχθέντα μέχρι τοῦδε ἀποτελέσματα, προστατευτικὸν μέτρον διὰ τοῦ ὁποίου παρέχεται σημαντικωτάτη ἀνακούφισις εἰς τὴν οἰνοπαραγωγήν. Συνεπῶς φρονοῦμεν, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ἡ οἰνοπαραγωγὴ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐγκατελείφθη εἰς τὴν τύχην της. Ἀλλὰ ὁ ἰσχυρισμὸς οὗτος δὲν εὐσταθεῖ καὶ δι’ ἄλλον λόγον. Ὡς γνωστὸν μετὰ τὴν διαπίστωσιν τῆς ἀδυναμίας τοποθετήσεως σημαντικῶν ποσοτήτων οἴνου εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ἡ Κυβέρνησις ἐγκαίρως κατέληξεν εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἀπόσταξις ποσότητος οἴνου ἐκ 15.000 τόννων πρὸς ἀποσυμφόρησιν κατὰ τὸ δυνατὸν τῶν ὑφισταμένων ἀποθεμάτων, μὲ συνέπειαν ἀσφαλῶς τὴν βελτίωσιν τῶν τιμῶν τοῦ οἴνου. Κατὰ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ἀπόσταξις τῶν 15.000 τόννων οἴνου θὰ διενεργεῖτο βάσει τῆς ἰσχυούσης ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους Νομοθεσίας τῆς σχετικῆς μὲ τὴν παρασκευὴν οἰνοπνεύματος. Βάσει ταύτης τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, ὥρισε τὴν καταβληθησομένην ὑπὸ τῆς Οἰνοπνευματοποιΐας Βʹ κατηγορίας ἡ ὁποία ὑπεχρεοῦτο νὰ ἐξαγοράσῃ καὶ οἰνοπνευματοποιήσῃ τὴν ὡς ἄνω ποσότητα οἴνων εἰς δρχ. 68.43 κατ’ ὀκᾶν καί βαθμὸν οἰνοπνεύματος ἤτοι: δι’ οἴνους 12 βαθμῶν οἰνοπνεύματος, θὰ κατεβάλλετο (68,43 X12) = 821.16 δραχ. κατ’ ὀκᾶν οἴνου, αὐξομειωμένου τοῦ ποσοῦ τούτου ἀναλόγως τῆς πραγματικῆς περιεκτικότητος τοῦ οἴνου εἰς βαθμοὺς οἰνοπνεύματος. Κατὰ τὴν αὐτὴν ἀπόφασιν διὰ τὴν παραδιδομένην πρὸς ἀπόσταξιν ποσότητα οἴνου ἤθελε καταβληθῆ ἐπὶ πλέον ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ποσὸν δρχ. 250 κατ’ ὀκᾶν ἐκ τῶν πραγματοποιηθησομένων ἐκ τῆς μελάσσης κερδῶν. Κατὰ ταῦτα ἡ τιμὴ ἐξαγορᾶς τῶν οἴνων τούτων θὰ ἀνέλθῃ τελικῶς εἰς δρχ. (821.16 + 250) = 1071.16. Εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο περίπου εἶχεν ὑπολογισθῆ καὶ τὸ πραγματικὸν κόστος τῶν οἴνων κατὰ μέσον ὅρον, μολονότι αἱ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις ὑπεστήριζον ὅτι τὸ κόστος αὐτῶν ἀνήρχετο εἰς 1100–1200 δρχ. ἀναλόγως τῶν περιφερειῶν. Αἱ παραδοθεῖσαι ποσότητες τῶν 5000 τόννων περίπου κατανέμονται ὡς ἑξῆς: Ἑνώσεως Νομοῦ Χανίων 1400 τόννοι κατὰ μέσον ὅρον 13 βαθμῶν. Ταμεῖον Ἀμύνης Οἰνοπαραγωγῆς Λευκάδος 1800 τόννοι κατὰ μέσον ὅρον 11½ βαθμῶν. Συνεταιρισμὸς Νεμέας 250 τόννοι κατὰ μέσον ὅρον 13 βαθμῶν. Ἕνωσις Πεζῶν Ἡρακλείου 600 τόννοι κατὰ μ. ὅρον 13 βαθμῶν. Ὀργανισμὸς Προστασίας Ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας 600 τόννοι κατὰ μέσον ὅρον 12 βαθμῶν. δ) Μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς παραγωγῆς εἰς τὰ προπολεμικὰ ἐπίπεδα, ἦτο φανερὸν ὅτι θὰ ἀντιμετωπίζετο ὡς καὶ προπολεμικῶς τὸ πρόβλημα τῆς διαθέσεως τῶν πλεονασμάτων τῆς Ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀνερχομένων κατὰ μέσον ὅρον εἰς 20–40.000 τόννους, ἀναλόγως τῆς πραγματοποιουμένης ἑκάστοτε παραγωγῆς. Ἡ λύσις τούτου ἡ ὁποία δὲν ἦτο καὶ προπολεμικῶς εὐχερής, κατέστη κατὰ πολὺ δυσχερεστέρα, ἐκ τοῦ λόγου ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν αἱ ἀγοραὶ τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης μεταπολεμικῶς ἀπωλέσθησαν σχεδὸν διὰ τὸ προϊὸν τοῦτο, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι ὁ οἶνος, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα μας, παρουσιάζει διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους, ὑπερβολικὸν κόστος. Ἡ συμπτωματικὴ ἀπορρόφησις παρὰ τῆς Γαλλικῆς ἀγορᾶς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ποσότητος 20.000 τόννων περίπου καὶ δὴ ὑπὸ «οὐχὶ ἱκανοποιητικοὺς ὅρους» δὲν παρέχει βεβαίως ἐρείσματα, αἰσιοδόξων μελλοντικῶν προβλέψεων, ὡς πρὸς τὴν χώραν ταύτην τοὐλάχιστον. Ὁπωσδήποτε ἡ τελευταία μετὰ τῆς Γερμανίας συναφθεῖσα συμφωνία θὰ ἀνακουφίσῃ εἰς ἀξιόλογον βαθμὸν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, τὴν οἰνοπαραγωγήν, κατόπιν μάλιστα, τῆς μετρίας ἐφετεινῆς ἐσοδείας, εἰς τὸ Ταμεῖον Γεωργικῶν Ἀσφαλειῶν τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς κατὰ παντὸς κινδύνου, ἤτοι κατὰ πυρός, κατὰ χαλάζης, παγετῶν, κατὰ τῶν ἀτυχημάτων τῶν ζώων κ.λ.π. Οὕτω ἐλπίζομεν ὅτι διὰ τοῦ συμψηφισμοῦ τῶν κερδῶν τῶν ἀποδοτικῶν κλάδων πρὸς τὰς ζημίας τῶν παθητικῶν τοιούτων θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ λειτουργία τοῦ Ταμείου Γεωργικῶν Ἀσφαλειῶν, χωρὶς ἀνάγκην πολλῶν φορολογιῶν, τὰς ὁποίας δὲν ἀντέχουν τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Πάντως τὸ θέμα τοῦτο ἐξετάζεται ἀπ’ ἀρχῆς καὶ θέλομεν ἐν καιρῷ λάβει ἢ εἰσηγηθῆ τὰ κατάλληλα μέτρα.

§30Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἡ ἐπερώτησίς μας εἶχε τὰ ἑξῆς θέματα: Πρῶτον, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θὰ καταργήσῃ τὰ κοινὰ Ταμεῖα τῶν αὐτοκινήτων, ὥστε νὰ δύνανται οἱ παραγωγοὶ νὰ μεταφέρουν ἐλευθέρως εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα τὰ προϊόντα των. Δεύτερον, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη νὰ χορηγηθῇ τὴν ἄδειαν ποὺ ἐζητήθη πρὸς ἵδρυσιν καὶ δευτέρου ἐργοστασίου ζύθου. Τρίτον, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν ἐπὶ τοῦ ζύθου, τὸ ποσὸν δὲ αὐτῆς τῆς φορολογίας νὰ τὸ διαθέσῃ εἰς τοὺς διαφόρους Ἀμπελουργικοὺς Ὀργανισμοὺς, ὥστε νὰ δυνηθοῦν οὗτοι νὰ κάμουν ἀποθήκας εἰς τὰς ὁποίας νὰ ἀποθηκεύσουν τὸν οἶνον των καὶ νὰ μὴ πίπτουν θύματα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν διαφόρων ἐμπόρων. Τέλος θὰ ἠθέλαμεν ἀπό τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν θὰ λάβῃ τὴν ἀπόφασιν διὰ διατάγματος, ὅπως προεβλέψαμεν προχθὲς εἰς σχετικὸν νομοσχέδιον, νὰ καταργήσῃ τὸν φόρον τοῦ οἴνου. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ οἶνος, ὁ ὁποῖος κοστίζει εἰς τὸν παραγωγὸν 1.000 δραχμάς, νὰ πληρώνῃ φόρον 280 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἠρώτησα καί τὴν ἄλλην φορὰν τὴν Κυβέρνησιν νὰ μοῦ εἴπῃ ποῖον εἶδος φορολογεῖται μὲ τὴν βαρυτάτην αὐτὴν φορολογίαν;

§31Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Πότε ἐπεβλήθη ὁ φόρος αὐτός;

§32Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Εἶναι παλαιός. Ἐπίσης ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη νὰ καταργήσῃ τὸν φόρον τῆς ἐμφιαλώσεως τοῦ οἴνου, διότι ἐγένετο μονοπώλιον ὡρισμένων Ἑταιρειῶν. Πρόκειται περὶ νόμου κατοχικοῦ, ὁ ὁποῖος ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ, ἡ δὲ ἐμφιάλωσις τῶν οἴνων ἔχει περιορισθῆ εἰς ὡρισμένας Ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι καταστρατηγοῦν τὸν νόμον. Ἐκτὸς αὐτοῦ κ. Ὑπουργὲ......

§33Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία ἀπόφασις, νὰ ἀκούσωμεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀκούωμεν ἀγορεύσεις.

§34Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἐγὼ εἶμαι ὁ ἐπερωτῶν, κ. συνάδελφε, καὶ δικαιοῦμαι νὰ ἀπαντήσω. Τελευτῶν, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἠθέλαμεν νὰ μᾶς πληροφορήσητε ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ μέτρα, ὥστε νὰ μὴ παράγεται οἶνος σταφιδίτης, διότι ἐξακολουθεῖ νὰ γίνεται χρῆσις τοῦ σταφιδίτου οἴνου, διὰ τῆς χρήσεως δ’ αὐτοῦ τὸ προϊόν τῆς ἀμπέλου ἔχει τόσον δυσφημισθῆ, ὥστε καὶ ἡ κατανάλωσίς του ἐσωτερικῶς ἔχει καταπέσει καὶ ἐξαγωγὴ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Ἐπ’ αὐτῶν τῶν θεμάτων ἠθέλαμεν, κ. Ὑπουργέ, μίαν ἀπάντησιν.

§35Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐπ’ αὐτῶν ὅμως θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπικαλεσθῶ καί τὴν συνδρομὴν ἄλλων συναδέλφων ἁρμοδιωτέρων ἐμοῦ. Εἰδικῶς ὡς πρὸς τὴν ἵδρυσιν νέου ἐργοστασίου ζύθου δὲν εἶμαι βέβαιος ἐγώ, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς ἀπαντήσω, τοῦτο μόνον δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω: Ἔχω τὴν βεβαίωσιν τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὡς Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὡς Προέδρου τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι τοιαύτη αἴτησις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἂν ἔλθῃ δὲν πρόκειται νὰ εὐνοηθῇ, χρηματοδουμένης οἱασδήποτε Ἑταιρείας. Αὐτὸ σᾶς τὸ ἀνακοινῶ ὡς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§36Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐὰν ἐδόθη ἡ ἄδεια; Τώρα ἀπὸ ποῖον ἐδόθη εἶναι ἄλλο ζήτημα. Πάντως ἔχομεν τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ Κράτος ἔδωσε ἤδη τὴν ἄδειαν.

§37Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἡ παροχὴ ἢ μὴ τῆς ἀδείας ἀλλὰ ἡ φορολογία. Διότι θὰ φορολογηθῇ καὶ θὰ ἀνοίξῃ 70 ἐργοστάσια.

§38Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἔχῃ τὴν καλωσύνην νὰ σᾶς δώσῃ καὶ αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν.

§39Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὁ φόρος τοῦ οἴνου εἶναι παλαιός, ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ τὴν ἐποχὴν ποὺ ἐπεβλήθη ὁ φόρος τὸ κρασὶ ἐτιμᾶτο 3, 4 καὶ 5 δρχ. τὴν ὀκᾶν. Ζητοῦμεν τώρα τὴν κατάργησιν, διότι εἶναι ἀνήκουστον νὰ φορολογῆται ὁ οἶνος μὲ τόσον μεγάλην φορολογίαν.

§40Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις περὶ φορολογίας τοῦ οἴνου εἶναι ὀλίγον πρωθύστερος. Νομίζω δὲ ὅτι ἔχει λήξει τὸ ζήτημα, διότι σεῖς οἱ ἴδιοι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐψηφίσατε τὸν νόμον βάσει τοῦ ὁποίου ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐπετράπη ἡ κατάργησις τῆς φορολογίας τοῦ ἐμφιαλωμένου οἴνου καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐπετράπη, ὅπως διὰ διατάγματος ἀπὸ 1.7.1951 μειωθῇ ἢ καταργηθῇ δι’ ὡρισμένας περιφερείας τελείως ὁ φόρος τοῦ οἴνου. Ἑπομένως δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω τί ἔννοιαν ἔχει ἡ περαιτέρω συζήτησις. Ἀλλὰ ἡ κατάργησις τοῦ φόρου δὲν δύναται νὰ γίνῃ εἰς τὰ μέσα τοῦ οἰνικοῦ ἔτους, ἀλλὰ θὰ γίνῃ εἰς τὸ τέλος τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους.

§41Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖ τὸ διάταγμα νὰ γίνῃ ἀπὸ τοῦδε καὶ νὰ εἴπῃ ἀπὸ 1ης Ἰουλίου κ.λ.π.;

§42Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζω ὅτι ἡ ἐμπιστοσύνη σας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εἶναι ἐλαχίστη, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι πρέπει νὰ ἐμπιστευθῆτε εἰς τὴν ἀπόφασιν τῶν ἄλλων κ.κ. βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν τὸν νόμον. Τὸ ἐργοστάσιον ζύθου δὲν εἶναι ὑπόθεσις ποὺ ἀφορᾷ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Εἰς τὸ θέμα αὐτὸ θὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐπειδὴ ὅμως ἔγινε συζήτησις περὶ φορολογίας, ἔχω νὰ ἀνακοινώσω τοῦτο εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ μὲν φορολογία τοῦ μοναδικοῦ ἐργοστασίου ζύθου ἀποδίδει εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 37 δισεκατομμύρια, ἐνῷ ἡ φορολογία ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος διὰ τὸν οἶνον ἀποδίδει 15–17 δισεκατομμύρια.

§43Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ αὐξηθῇ ἡ φορολογία τοῦ ζύθου.

§44Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἶναι τόσον μεγάλη ἡ φορολογία τοῦ ζύθου....

§45Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Τὸ κρασί, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι τὸ μόνον ἐγχώριον προϊόν, τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ πληρώσῃ φορολογίαν.

§46Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Σεῖς ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἡ κατανάλωσις τοῦ ζύθου εἶναι μεγαλειτέρα ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν τοῦ οἴνου; Ὄχι, κύριε συνάδελφε, διότι ἡ παραγωγὴ ἑνὸς ἐργοστασίου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψῃ οὔτε τὴν περιφέρειαν τῆς Κρήτης. Πῶς λοιπὸν εἶναι δυνατὸν ἡ κατανάλωσις τοῦ ζύθου νὰ εἶναι μεγαλειτέρα;

§47Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ καταδικάσωμεν ὅλον τὸν ἀμπελουργικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος δι’ ἕνα ἐργοστάσιον ζύθου.

§48Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Τὶ σχέσιν ἔχει τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως ἐργοστασίου ζύθου μὲ τὸ ζήτημα τῆς καταργήσεως τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου;

§49Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ὁ ζῦθος συναγωνίζεται τὸν οἶνον. Ἐὰν κάμητε ἕνα λογαριασμὸν θὰ δῆτε ὅτι ὁ ζῦθος δὲν πληρώνει τίποτε.

§50Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ φορολογία τοῦ ζύθου ἀποδίδει 37 δισεκατομμύρια.

§51Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἰς ὅλα τὰ χωριὰ πίνουν μπύρα καὶ ὄχι κρασί.

§52Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Πάντως ἡ μπύρα ἐξετόπισε τὸ κρασί.

§53Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τί σχέσιν ἔχει ἀνακοίνωσα τούς ἀριθμοὺς καὶ σᾶς εἶπα ὅτι ἡ φορολογία τοῦ ζύθου ἀποδίδει 37 δισεκατομμύρια.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔληξεν ἡ συζήτησις.

§55Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Πῶς ἔληξεν ἡ συζήτησις, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ καταργήσετε τὸν Κανονισμόν, κύριε Πρόεδρε. Μετὰ τὴν ἀπάντησιν τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, ὁ ἐπερωτήσας δηλώνει ἐὰν θεωρῇ ἱκανοποιητικὴν ἢ ὄχι τὴν ἀπάντησιν. Σᾶς ζητῶ, λοιπόν, τὸν λόγον μετὰ τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς διὰ νὰ ἀπαντήσω.

§56Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ ὁμιλήσω καὶ νὰ ἀπαντήσω εἰς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς διὰ τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας τοῦ οὔζου, διότι εἰς τὰς ἐπαρχίας ἀπὸ τὸ πρωΐ ἕως τὸ βράδυ εἶναι ἀνοικτὰ τὰ οὐζοπωλεῖα καὶ ὁ κόσμος πίνει καὶ καταστρέφει τὴν ὑγείαν του. Δι’ αὐτὸ ζητῶ καὶ τὴν φορολογίαν τοῦ οὔζου.

§57Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιμένω, νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ τερματισθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις πρέπει νὰ ἀπαντήσω ἐκτὸς ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ διακοπῇ ἀπόψε καὶ νὰ συνεχισθῇ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν. Δὲν ἠμπορεῖτε, κύριε Πρόεδρε, νὰ εἰσαγάγητε νέον Κανονισμόν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Καλλία, ἔχετε τὸν λόγον.

§59Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀπάντησις τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. Ὑπουργῶν λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἱκανοποιητικὴ καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς φυλλοξήρας παρατηρῶ ἔλλειψιν ἐπαρκοῦς κατανοήσεως τῆς ἐκτάσεως τοῦ προβλήματος. Παρετήρησα δὲ ἐπίσης σιωπὴν ὡς πρὸς τὴν ἐξεύρεσιν τῶν οἰκονομικῶν μέσων καὶ διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν μοσχευμάτων, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ γίνῃ ἡ ἀνανέωσις καὶ διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀμπελουργῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρεθοῦν εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἀντικαταστήσουν τοὺς ἀμπελῶνας των καὶ νὰ τοὺς καλλιεργήσουν ἕως ὅτου φθάσουν εἰς εἰσόδημα αἱ νέαι φυτεῖαι. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν, πράγματι κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς ἐψηφίσθη νόμος καὶ ἀναμένεται ἡ ἔκδοσις τῶν διαταγμάτων περὶ ἐλλαττώσεως ἢ καταργήσεως καὶ τοῦ φόρου καταναλώσεως καὶ τοῦ φόρου τῆς πολυτελείας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγήν, ὑπάρχουν δύο θέματα. Τὸ πρῶτον θέμα εἶναι δυστυχῶς ἀστάθμητον καὶ ἔχει ἀνάγκην διὰ τοῦτο ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Εἰς τὰς διαπραγματεύσεις συμβάσεων κατὰ χώραν πρέπει νὰ λαμβάνεται ἐπαρκὴς μέριμνα διὰ τὸν οἶνον. Ἀπαιτεῖται ἐπίσης ἡ γνῶσις τῶν συνθηκῶν τῶν χωρῶν εἰς τὰς ὁποίας γίνεται ἡ ἐξαγωγή, διὰ νὰ μὴ εὑρεθῶμεν καὶ εἰς τὸ μέλλον πρὸ ἀτυχημάτων ὡς ἐκεῖνα τοῦ ἔτους 1949, ὅταν ἐπωλήθησαν ὡς ὄξος ποσότηται ἐξαχθέντων οἴνων. Ὑπάρχει καὶ δεύτερον θέμα ἐπεῖγον, ἡ αὔξησις τοῦ ποσοστοῦ τῆς παθητικότητος, ἄνευ τῆς ὁποίας ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι, πλὴν τῆς Γερμανίας, ἀσύμφορος ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὰς ἄλλας χώρας, διότι μὲ ποσοστὸν 15–20%, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγή, πρέπει νὰ διπλασιασθῇ τοὐλάχιστον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τῆς ἀποστάξεως, εὔχομαι νὰ εἶναι ἀκριβὴς ἡ ἐπαγγελία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας διὰ τὸ δῶρον τῶν 250 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν οἴνου, ἀλλὰ αἱ πληροφορίαι φέρουν ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξουν περισσεύματα εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς μελάσης, καὶ ἂν ὑπάρξουν εἶναι ὑπεσχημένα δι’ ἄλλης ἀποφάσεως εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγούς. Ἐπὶ πλέον ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν μὲ τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ πληρωθῇ ὁ ἀποσταγεὶς ἐφέτος οἶνος, σημειῶ ὅτι ἐνῷ ὁ οἶνος εἶναι κατηργασμένη πρώτη ὕλη καὶ ἔπρεπε νὰ πληρωθῇ τὸ σταφιλόπνευμα δίδεται μόνον ἡ τιμὴ τῆς ἀκατεργάστου πρώτης ὕλης δηλαδή, 2.000 δρχ. περίπου ὀλιγώτερον κατὰ χιλιόγραμμον ἀνύδρου οἰνοπνεύματος. Τέλος ἐρχόμεθα εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως νέου ἐργοστασίου ζύθου τὸ ὁποῖον προεκάλεσε καὶ τὸ συνέδριον τῆς Παιανίας τὸ ὁποῖον ἐγὼ δὲν παρηκολούθησα, ἀλλὰ τοῦ ὁποίου ἀντιπρόσωποι ἔφθασαν σήμερα μέχρι τῆς Βουλῆς. Τὸ θέμα εἶναι πράγματι σοβαρό. Τὸ ζήτημα τῆς χρηματοδοτήσεως ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ διὰ τὴν ἵδρυσιν ἑτέρου ἐργοστασίου ἔτυχε ἱκανοποιητικῆς ἀπαντήσεως μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ τοιαύτη χρηματοδότησις. Οἱ ἀμπελουργοὶ ὅμως ἔθεσαν καὶ ἄλλο θέμα, τῆς μὴ ἱδρύσεως νέου ἐργοστασίου, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς μὴ δημιουργίας νέου ἀνταγωνιστοῦ τῶν προϊόντων τῆς ἀμπέλου. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις ἔχει καὶ τὴν ἄλλην πλευράν, ὅτι δηλαδή, εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἱδρύσεως ἑτέρου ἐργοστασίου δημιουργεῖ μονοπώλιον. Δὲν ὑποτιμᾶται ἡ σημασία τοῦ ἐπιχειρήματος τούτου, οὔτε θέλουν οἱ ἀμπελουργοὶ νὰ δημιουργήσουν κερδοσκοπικὰ μονοπώλια, ἀλλὰ ἂν πρόκειται νὰ ἱδρυθῇ καὶ δεύτερον ἐργοστάσιον, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ προηγηθῇ συναγωνισμὸς τὸν ὁποῖον τελικῶς θὰ πληρώσουν οἱ σιτοπαραγωγοί. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον νομίζω ὅτι πρέπει νὰ καταστῇ, διὰ τῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς φορολογίας, κυρίως, ἀσύμφορος ἡ ἵδρυσις ἑτέρου ἐργοστασίου. Καὶ ἐπειδὴ ἂν ἡ φορολογία τοῦ ζύθου γίνῃ προστατευτικὴ διὰ τὸν οἶνον, δηλαδή, ἂν αὐξηθῇ οὐσιωδῶς ἡ φορολογία τοῦ ζύθου, θὰ εἶναι ἀσύμφορος ἡ δημιουργία νέου ἐργοστασίου, σκόπιμον θὰ εἶναι τότε νὰ μὴ χορηγηθῇ νέα ἄδεια, διότι αὕτη θὰ εἶναι ἐπιζημία καὶ διὰ τὸν ἐπιχειρηματίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λεχθὲν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι τὸ ὑπάρχον ἐργοστάσιον ζυθοποιΐας καταβάλλει ἐτησίως 37.000.000 000 εἰς φόρον, αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ὅτι καταβάλλει ὡς φόρον τῆς βύνης 14.000.000.000 (ἔτος 1949–1950). Ἂν καταβάλῃ ἐπὶ πλέον φόρον κύκλου ἐργασιῶν καὶ καθαρῶν προσόδων, τοιοῦτον φόρον καταβάλλουν καὶ ὅλοι οἱ ἐπαγγελματίαι ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν διάθεσιν τοῦ οἴνου καθὼς καὶ οἱ σχετικῶς μεγαλύτεροι παραγωγοί. Φόρος δυνάμενος νὰ συγκριθῇ μὲ τὸν φόρον καταναλώσεως τοῦ οἴνου, εἶναι μόνον ὁ φόρος τῆς βύνης ὁ ὁποῖος εἶναι μόνον 14.000.000.000 δηλαδή, 280 φορὰς μεγαλύτερος τοῦ προπολεμικοῦ ἐνῷ ὁ φόρος καταναλώσεως τοῦ οἴνου ἔχει αὐξηθῆ κατὰ 600 περίπου φοράς. Ταῦτα εἶχον νὰ ἀπαντήσω εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. Ὑπουργούς. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπερδελῆς ἔχει τὸν λόγον.

§61Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις ἡ ὁποία ἐδόθη ἐκ μέρους τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. Ὑπουργῶν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς μας ἐπὶ τοῦ οἴνου δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως. Ἡ ἀπάντησις διὰ τὴν φυλλοξήραν μᾶς ἔπεισεν ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου δὲν ἐνημέρωσε τὸν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς πραγματικότητος ἡ ὁποία ὑπάρχει ἀπὸ 10ετίας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μικρὸν τὸ θέμα. Θέλει εὐρεῖαν συζήτησιν, ἰδία ἀπὸ ἐπιστημονικῆς πλευρᾶς καὶ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ καταπονήσω τὴν Βουλήν. Διὰ τὰ φάρμακα καὶ τὰ λιπάσματα ὑπενθυμίζω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὴν τιμὴν τούτων. Δὲν εἶναι τιμὴ διὰ πτωχοὺς γεωργοὺς καὶ εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον νὰ ἀγοράζωνται αὐτὰ ἀπὸ τοὺς καλλιεργητάς. Διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν γεωργῶν θὰ ὁμιλήσωμεν ἄλλοτε, διότι τὸ θέμα εἶναι μέγα. Κύριε Πρόεδρε, οἱ οἰνοπαραγωγοὶ δὲν ζητοῦν νὰ τοὺς χαρισθῇ τὸ Κράτος, ζητοῦν τὴν ἰδίαν τιμὴν τὴν ὁποίαν δίδει κατὰ κιλὸν εἰς τοὺς σουματζῆδες, ἤτοι 7.960 δραχ. κατὰ κιλὸν ἀποσταζομένου ἐκ τοῦ οἴνου οἰνοπνεύματος. Καὶ τότε συνάγεται ὅτι ὁ παραγωγὸς πρέπει νὰ πληρώνεται πρὸς 1040 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Μὴ πιστεύετε τὸ Χημεῖον τοῦ Κράτους. Ὑπενθυμίζω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας τὸ λάθος ποὺ ἔκανε τὸ Χημεῖον τοῦ Κράτους εἰς τοὺς ἐλαιοπυρῆνας. Ἔκανε λάθος 5% ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ ἐλαιοπυρῆνες ἔχουν τὸ πολὺ 10–11% πυρηνέλαιον. Φαντασθῆτε μὲ τὸ λάθος 5% πόσον ἐζημιώθησαν οἱ παραγωγοί. Ἐπὶ τοῦ λάθους τούτου ὑπάρχει σχετικὸν ἔγγραφον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας. Ἀπομένει τὸ ἐργοστάσιον τοῦ ζύθου. Εἶναι τόση μικρὰ ἡ φορολογία ἐπὶ τοῦ ζύθου καὶ τόσον μεγάλη καὶ δυσβάστακτος ἡ φορολογία τοῦ οἴνου, ὥστε λόγῳ τῆς φθήνιας τῆς μπύρας καταναλίσκεται ἄφθονος εἰς ὅλα τὰ μέρη τῆς χώρας. Πάντως διὰ τὴν κατάργησιν τῆς φορολογίας τῶν ἐμφυαλωμένων οἴνων τὴν ὁποίαν ἐξήγγειλε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐκφράζω τὴν εὐγνωμοσύνην τῶν παραγωγῶν. Ἐὰν καὶ διὰ τοῦ Δ)τος τοῦ ἐκδοθησομένου τὴν 1ην Ἰουλίου 1951, σύμφωνον μὲ τὸν προχθεσινὸν ψηφισθέντα νόμον καταργηθῇ παντελῶς ἡ φορολογία ἐπὶ τῆς καταναλώσεως τοῦ οἴνου, τότε οἱ ἀμπελουργοὶ θ’ ἀνακουφισθοῦν ἐντελῶς καὶ ἡ εὐγνωμοσύνη μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν θὰ εἶναι ἄπειρος διὰ τῶν ἐπιτευχθεισῶν ἐξαγωγῶν εἰς τὴν Γερμανίαν κατὰ 1.500.000 δολλάρια θὰ ἠμπορέσωμεν ἐὰν προωθηθῇ γενικῶς τὸ ζήτημα τῶν ἐξαγωγῶν τῶν οἴνων μας νὰ καλυτερεύσωμεν τὴν θέσιν μας. Πάντως οἱ ἀμπελουργοὶ εὐγνωμονοῦσι διὰ τὴν ἐπιτυχίαν αὐτὴν τὴν Κυβέρνησιν. (Χειροκροτήματα).

§62Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Μετὰ τὰς ἐξηγήσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰς γενομένας ὑποδείξεις πρὸς τὴν Βουλὴν περὶ συστάσεως ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὰ πετρελαιοειδῆ, δὲν ὑπάρχει ζήτημα ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἐγγεγραμμένος καὶ ἐγὼ εἰς τὸ βῆμα αὐτὸ πολλὰ εἶχα νὰ εἴπω ἐκ τῶν ὁποίων ἕνα σημαντικὸν μέρος θὰ ἀφορᾷ καὶ τὸν κ. Στεφανόπουλον. Ἀλλὰ, ἐκεῖνο ποὺ μὲ ἔφερεν εἰς τὸ βῆμα, καὶ ἐζήτησα τὸν λόγον, εἶναι ἕνα ζήτημα προσωπικόν. Ὁ ἀξιότιμος κ. Στεφανόπουλος ὁμιλῶν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, εἶπεν ὅτι ἀνέλαβε συκοφαντικὴν ἐκστρατείαν ἐναντίον του ἕνα ἔντυπον καὶ ὅτι ἡ ὑπόθεσις θὰ κριθῇ ἀπὸ τὴν δικαιοσύνην καὶ καταλήγων προσέθεσεν ὅτι «ἐὰν οἱ κύριοι αὐτοὶ ........ (Ἀναγινώσκει) .......». Εἶναι ζήτημα προσωπικόν. Ὅταν ἐγὼ εἰς τὸ ἔντυπον αὐτὸ ἔχω τὴν ὑπεύθυνον διεύθυνσιν ἀποτελεῖ προσωπικὸν ζήτημα.

§63Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρ. τῆς Κυβερν.). Δὲν εἶναι προσωπικὸν τὸ θέμα, κ. Χρηστᾶκο.

§64Δ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴπατε κάποτε ὅτι δὲν εἶσθε νομικός. Ἐγὼ ἐπικαλοῦμαι τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως νὰ μοῦ εἴπῃ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, ὅπως ἠξεύρετε ἐπὶ τοῦ νόμου 5060, ὑπεύθυνος εἶναι κατὰ πρῶτον λόγον ὁ διευθυντὴς μιᾶς ἐφημερίδος· μομφαί, αἱ ὁποῖαι στρέφονται κατὰ τοῦ ἐντύπου δὲν ἀφοροῦν τὸν ὑπεύθυνον διευθυντήν;

§65Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Κύριε Χρηστᾶκο, Ἀρκετὰ ὅσα γράφετε εἰς τὴν ἐφημερίδα σας. Εἶναι ἀφόρητον νὰ τὸ φέρετε καὶ εἰς τὸ Βῆμα. Δὲν εἶναι ἡ Βουλὴ διατεθειμένη νὰ δημιουργήσῃ σύγχισιν τῆς δημοσιογραφικῆς σας ἀσυδοσίας καὶ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὀνομάζωνται προσωπικὰ ζητήματα, ὅσα δημιουργοῦνται διὰ τῆς ἐφημερίδος σας καὶ διὰ τοῦτο θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον νὰ θεωρήσῃ μὴ ὑφιστάμενον τὸ προσωπικὸν θέμα καὶ νὰ συνεχίσωμεν τὴν ἐργασίαν μας.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου κ. Ζάκκα, κατετέθη ἡ ἑξῆς δήλωσις, τὴν ὁποίαν ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Δεκεμβρίου 1950 Κύριε Πρόεδρε πρὸς τὴν ἡγεσίαν τῆς ΕΠΕΚ περιῆλθον κατὰ τὸν τελευταῖον ἰδίως καιρὸν εἰς ριζικὴν διαφωνίαν διὰ τοὺς ἀκολούθους λόγους κυρίως: 1) Ὁ πρόεδρος τῆς ΕΠΕΚ κατὰ τὴν ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου ἀντετάχθη κατὰ τῆς ὀνομαστικοποιήσεως τῶν μετοχῶν παρὰ τὴν ρητὴν ὑπόσχεσιν τοῦ κόμματος ὅτι ἡ φορολογία πρέπει, νὰ βαρύνῃ περισσότερον τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυροὺς καὶ πολὺ ὀλιγώτερον τοὺς οἰκονομικῶς ἀσθενεῖς. 2) Κατὰ τὴν ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησιν ἀπεκαλύφθη ὅτι συντάκτης τοῦ πολυτελεστάτου καὶ ἀκατανοήτου—ὁ χαρακτηρισμὸς ἀνήκει εἰς τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως—ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἦτο ὁ κ. Πρόεδρος τῆς ΕΠΕΚ παρὰ τὰς περὶ νοικοκυρευμένης διοικήσεως ὑποσχέσεις τῶν ἡγετῶν της καὶ 3) ἡ τροπολογία περὶ ἐπαναφορᾶς εἰς τὰς θέσεις των ὅλων τῶν ἀπολυθέντων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καταδικασθῆ δι’ ἀτιμωτικὸν ἀδίκημα ἢ δι’ ἐνεργείας κατὰ τῆς ἀσφαλείας, τῆς ἀνεξαρτησίας καὶ τῆς ἀκεραιότητος τῆς χώρας ἐχαρακτηρίσθη ἀπὸ τὴν ἡγεσίαν τῆς ΕΠΕΚ ὡς ἀπειθαρχία πρὸς τὰς γενικὰς αὐτῆς κατευθύνσεις πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι παρὰ τὰς ἐπαγγελίας της, ἡ ἡγεσία τοῦ κομματικοῦ αὐτοῦ ὀργανισμοῦ δὲν εἶναι, ὡς ὤφειλε διατεθειμένη νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἐπαναφορὰν εἰς τὰς θέσεις των ὅλων τῶν ἀδικηθέντων. Διὰ τοὺς σοβαρωτάτους αὐτοὺς λόγους ἔλαβα τὴν ἀπόφασιν νὰ θέσω τέρμα εἰς τὴν συνεργασίαν μου μὲ τὴν ΕΠΕΚ καὶ νὰ σᾶς δηλώσω ὅτι θὰ παραμείνω τοῦ λοιποῦ ἀνεξάρτητος. Ἐκ τῶν ἐκτεθέντων δὲ λόγων, εὐνόητον καθίσταται ὅτι ἡ ἀπόφασίς μου αὐτὴ ἀνταποκρίνεται πλήρως πρὸς τὰς ἐπιθυμίας τῶν ἡγετῶν τῆς ΕΠΕΚ. Θὰ σᾶς εἶμαι ὑπόχρεως, κ. Πρόεδρε, ἐὰν θελήσητε νὰ ἀνακοινώσητε τὴν παροῦσαν μου πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν περιλάβητε εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς αὐτῆς συνεδριάσεως.

Μετὰ πάσης τιμῆς

ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΑΚΚΑΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν

§67Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ὀφείλω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ ἀπὸ τῆς πρωΐας ἐκοινοποίησεν ἔγγραφον εἰς τὸν κ. Ζάκκαν ὅτι τὸν διαγράφει ἀπὸ τὰ στελέχη τοῦ κόμματος τὰ κοινοβουλευτικὰ λόγῳ ἀπειθαρχίας ἑπομένως δὲν καλύπτεται μὲ τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων παραίτησίν του. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἐπικαλεῖται, εἰς τὴν πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ἐπιστολὴν του ὁ κ. Ζάκκας, νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς ἐπικαλεῖται, ἰδίως ὅσον ἀφορᾷ τὸ διάταγμα, διότι ἦτο μέλος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς προηγουμένης ἡ ὁποία συνεζήτησεν ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα. Οἱ λόγοι τῆς διαγραφῆς εἶναι ἀπὸ μακροῦ χρόνου, διαφωνία ἰδεολογιῶν καὶ ἀπειθαρχία εἰς ὡρισμένα θέματα.

§68Α. ΖΑΚΚΑΣ. Λυποῦμαι ὅτι θὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ προσωπικόν μου ζήτημα καὶ δὲν θὰ σᾶς ἀπησχόλουν καθόλου, ἐὰν δὲν εἶχα τὴν γνώμην ὅτι οἱ βουλευταὶ ὅταν ἀποχωροῦν ἀπὸ ἕνα κόμμα πρέπει νὰ δηλοῦν διατὶ ἀποχωροῦν ἀπὸ τὸ κόμμα αὐτὸ καὶ ποῖοι λόγοι τοὺς ἠνάγκασαν δι’ αὐτό. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ΕΠΕΚ, ἐπηγγέλθη νὰ ἐπαναφέρῃ τοὺς ὑπαλλήλους, νὰ ρυθμίσῃ τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀρχῶν ὅτι, οἱ περισσότερον ἰσχυροὶ πρέπει νὰ πληρώνουν περισσότερα, καὶ οἱ ἀσθενέστεροι οἰκονομικῶς ὀλιγώτερα. Ἡ ΕΠΕΚ ἐπηγγέλθη ὅτι, ἡ διοίκησις πρέπει νὰ εἶναι νοικοκυρευμένη, χρηστή, καὶ ὄχι μόνον χρηστὴ ἀλλὰ καὶ ἀδιάβλητος. Αὐτὰ τὰ εἶπεν, ὅταν ἐγένοντο αἱ ἐκλογαὶ τὰ ἐπανέλαβε καὶ ὁ ἀρχηγός της κατὰ τὰς τελευταίας πολυπληθεῖς συγκεντρώσεις τῆς Μακεδονίας. Ποία εἶναι ἡ σχέσις ὅμως πραγματοποιηθέντων δηλώσεων καὶ ἐπαγγελιῶν; Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον μὲ ἐβασάνιζε ἀπὸ καιροῦ. Ὑπέβαλα μίαν τροπολογίαν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν Δικαιοσύνης διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων τῶν μὴ καταδικασθέντων διὰ πολιτικὰ ἀδικήματα ἢ κατὰ τῆς ἀκεραιότητος τῆς χώρας. Ἡ τροπολογία μου αὐτὴ εἶχε ὑποβληθῆ ἀπὸ τὸν Ἰούνιον ὅταν πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἦτο ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ. Ἐπανέλαβα αὐτὴν τὴν τροπολογίαν τὴν νέαν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Σ. Βενιζέλου καὶ ἐτέθη ὑπὸ συζήτησιν, δὲν διέφερεν ἡ μία τῆς ἄλλης τὸ παράπαν. Εὑρέθη ὅτι αὐτὸ ἀπετέλει ἀπειθαρχίαν πρὸς τὰς ἀρχὰς τοῦ κόμματος καὶ μὲ ἐκάλεσεν ὁ ἀρχηγός. Ποῦ εὑρέθη ἡ ἀπειθαρχία; δὲν τὰ ἐπηγγέλθητε αὐτά, τὰ ἐπηγγέλθητε, δὲν ὑπέβαλλα αὐτὴν τὴν τροπολογίαν τώρα; τώρα εὑρέθη ὅτι εἶναι ἀπειθαρχία; ὁ λόγος ὅμως ἦτο διὰ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, τὸν πολυτελέστατον καὶ ἀκατανόητον ὀργανισμὸν ὁ ὁποῖος ἦτο ἔργον τοῦ προέδρου τῆς ΕΠΕΚ. Ὁ ὀργανισμὸς ἦτο κακός, καὶ ἡ στάσις μου ἦτο μία στάσις κριτικῆς, μὲ τὴν συναίσθησιν ὅτι αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι καὶ τὰ Ὑπουργεῖα πρέπει νὰ ὀργανωθοῦν μὲ νοικοκυρεμένον τρόπον καὶ πὼς μὲ τὰς ὀλιγωτέρας δαπάνας θὰ ἐξυπηρετηθῇ τὸ συμφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁ ὀργανισμὸς ἦτο κακὸς καὶ θὰ τὸν ἐπικρίνω συνεχῶς. Τὸ διάταγμα τὸ σχετικὸν εἶχε τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Στεφανοπούλου καὶ ἀπεκαλύφθη ὅτι συντάκτης τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ ἦτο ὁ κ. Τσουδερός. Ποῦ ἠθέλατε νὰ ἠξεύρω ἐγὼ ὅτι εἰς κάθε κακὴν πρᾶξιν εὑρίσκεται ὁ κ. Τσουδερός;

§69Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Εἴχατε καθῆκον ὡς μέλος τοῦ κόμματος νὰ ἐρωτήσετε ποία εἶναι ἡ θέσις τοῦ κόμματος ἀπέναντι τοῦ νομοθετήματος.

§70Α. ΖΑΚΚΑΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι πειθαρχία. Αὐτὸ λέγεται διάθεσις ματσαράγκας.

§71Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. βουλευτὴς ἀπήγγειλεν φρᾶσιν, ἡ ὁποία βεβαίως ἀξίζει τὸ ἀνάστημά του.

§72Α. ΖΑΚΚΑΣ. Καὶ τὰς πράξεις σας.

§73Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος εἶσθε γνωστὸς καὶ νὰ καταβῆτε ἀπὸ τὸ βῆμα. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§74Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἶχε τὴν ἀξίωσιν νὰ τὸν καλύψω. Πρᾶγμα ἀδύνατον δι’ ἐμέ. Ἔρχεται κατόπιν τὸ ζήτημα τῆς ὀνομαστικοποιήσεως τῶν μετοχῶν. Ἡ ἐπίθεσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς ΕΠΕΚ κατὰ τοῦ σχεδίου νόμου μὲ κατέπληξεν ὡς ἀντικρὺς ἀντίθετος πρὸς τὰς ἐπαγγελίας τοῦ ἐν λόγῳ κομματικοῦ ὀργανισμοῦ. Ὅτι ἡ φορολογία πρέπει νὰ βασίζεται ἐπὶ τῆς φορολογικῆς ἀρχῆς, ὅτι οἱ φόροι νὰ βαρύνουν περισσότερον τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυροὺς καὶ ὀλιγώτερον τοὺς οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρους. Καὶ ἡ κατάπληξίς μου ἦτο ἀκόμη μεγαλυτέρα διότι ὄχι μόνον δὲν εἶχεν ἐκδοθῇ τοιαύτη ἀπόφασις εἰς τὸ κόμμα ἀλλ’ οὔτε κἂν συνεζητήθη τὸ θέμα. Τέλος κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τῶν πετρελαιοειδῶν ἀπεκαλύφθη ὅτι ὁ κ. Τσουδερὸς ὡς ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως Πλαστήρα, ἐπροχώρησε εἰς ἐνεργείας σημαινούσας ἀπαρχὴν διαδικασίας ἀναψηλαφήσεως διαιτητικῶν ἀμετακλήτων ἀποφάσεων εἰς βάρος τῆς κοινοπραξίας πετρελαιοειδῶν. Τὸ ζήτημα αὐτὸ συνεζητήθη εἰς τὸ κόμμα ὅπου ἔγινε μία συγκέντρωσις 20–25 μελῶν. Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Ε. Π. Ε.Κ. προσεπάθη νὰ δικαιολογήσῃ τὰ τῶν ἐνεργειῶν του καὶ νὰ πείσῃ τοὺς βουλευτὰς ὅτι οὕτω ἔπρεπε νὰ πράξῃ. Τοῦ ἔκαμα μίαν παρατήρησιν. Δὲν μοῦ λέγετε ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ διαιτητικῶν ἀποφάσεων ὑπὲρ τῆς κοινοπραξίας, θὰ ἐδέχετο, ποτὲ ἡ ἑταιρεία ἀναψηλάφισιν τῆς ὑποθέσεως; Ἐχολώθη ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς ΕΠΕΚ καὶ τότε ἐνεθυμήθη ὅτι ἡ τροπολογία μου διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ἀπολυθέντων ἀποτελεῖ ἀπειθαρχίαν. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι ἐν συνόψει οἱ ὁποῖοι εἶχον δημιουργήσει δι’ ἐμὲ μίαν κατάστασιν ἀπολύτου ἀντιθέσεως πρὸς τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐδιοικεῖτο ἡ ΕΠΕΚ. Καὶ αὐτοὶ μὲ ἔπεισαν ὅτι δὲν ἔχω θέσιν πλέον εἰς τὸ κόμμα. (Χειροκροτήματα).

§75Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ δὲν εἶναι ἔργον τῆς Βουλῆς. Εἶναι ἐνδοκομματικὸν τὸ ζήτημα.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν δι’ ἧς προτείνεται ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Κάντζια, σχετικῶς μὲ τὴν προμήθειαν τῆς ζακχάρεως. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν πρότασιν τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς;

§77ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ὁ κ. Κάντζιας ἔχει τὸν λόγον.

§79Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, πάντοτε, ἀλλὰ ἰδιαιτέρως τὸν τελευταῖον καιρὸν ἡ Βουλὴ δεικνύει ἕνα πνεῦμα ἐξαιρετικῶς αὐστηρότατον δύναμαι νὰ εἴπω καὶ μὲ τὸ πνεῦμα αὐτὸ τῆς αὐστηρότητος κρίνει ὅλας τὰς ἐνεργείας καὶ τὰς πράξεις, εἴτε πολιτικῶν προσώπων, εἴτε κρατικῶν ὀργάνων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὡς συνέπειαν τὴν ζημίαν τοῦ δημοσίου ἢ τῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Καὶ ὀρθῶς ἡ Βουλὴ διέπεται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο ἰδιαιτέρως τὸν τελευταῖον καιρόν. Διότι ὅλοι συνομολογοῦμεν ὅτι εἶναι ἀνάγκη διὰ τοῦ παραδείγματός μας, ὡς Σώματος ἀντιπροσωπευτικοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ νὰ προκαλέσωμεν τὴν ἀπαραίτητον ἐκείνην ἠθικὴν ἀνάτασιν, ἡ ὁποία θὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ μέλλον τοῦ Λαοῦ, τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον αἱ δειναὶ περιστάσεις, τὰς ὁποίας διῆλθε τὸ Ἔθνος κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς ἐπροκάλεσαν τόσα ἠθικὰ ἐρείπια, ὥστε οἱαδήποτε προσπάθεια διὰ τὴν ἀναβίωσιν τῶν παλαιῶν ἠθικῶν ἀρχῶν δὲν θὰ εἶναι ἀρκετή. Σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα αὐτὸ τῆς Βουλῆς ἐθεώρησα καθῆκόν μου νὰ φέρω ἐνώπιον αὐτῆς ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπὸ πολλοῦ χρόνου συζητεῖται καὶ ἀνησυχεῖ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὴν ἀνησυχεῖ μέχρι σημείου, ὥστε νὰ δυσφορῇ καὶ ἡ δυσφορία της νὰ ἐκδηλοῦται καὶ διὰ τοῦ τύπου. Ἡ ἀνησυχία της δὲ αὕτη μεταβάλλεται καὶ εἰς ἀπογοήτευσιν ὅτι τὰ πράγματα τῆς Ἑλληνικῆς Διοικήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ διορθωθοῦν ριζικῶς καὶ ὁριστικῶς. Τοιαῦτα σχόλια ἤκουσα ἐπανειλημμένως καὶ εἰς ἰδιαιτέρας συζητήσεις, ἀλλὰ καὶ εἰς γενικωτέρας τοιαύτας συλλογικῶν ὀργάνων ἄνευ ἐπιφυλάξεων καὶ ἄνευ δισταγμῶν. Κρίσεις διατυπωθείσας καὶ ἐκ μέρους προσώπων, τὰ ὁποῖα κατέχουν διακεκριμένην θέσιν ἐν τῇ Ἑλληνικῇ Κοινωνίᾳ. Ἑπομένως οἱ λόγοι των καὶ αἱ κρίσεις των ἐπηρεάζουν βαθύτατα τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ κατὰ τρόπον δυσμενῆ διὰ τὴν μεγάλην προσπάθειαν ποὺ καταβάλλει τὸ Ἔθνος σήμερον, ἵνα σταθῇ ἀφ’ ἑνὸς σύμφωνα μὲ τὰς παραδόσεις του καὶ τὴν ἀποστολήν του, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἵνα ἀνορθώσῃ τὰς ζημίας, τὰ ὁποίας προὐκάλεσεν ἡ σκοτεινὴ αὐτὴ περίοδος καὶ αἱ καταστροφαὶ τῶν τελευταίων καιρῶν. Τὸ ζήτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον εἰδικεύω εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ζακχάρεως, εἶναι ἡ διαχείρισις ἐκ μέρους τοῦ δημοσίου τῶν διαφόρων προμηθειῶν τῶν γενομένων διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους. Εἰδικώτερον ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ζακχάρεως εἰς τὸ ὁποῖον θὰ περιορισθῶ σήμερον καὶ εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν θὰ θίξω τὸ ζήτημα τῶν προμηθειῶν τῶν ἄλλων ἀγαθῶν, ἡ συζήτησις γίνεται κατὰ ἕνα τρόπον ὄχι κολακευτικὸν διὰ τὸ σύστημα μὲ τὸ ὁποῖον τὸ Κράτος προβαίνει εἰς τὰς προμηθείας ταύτας τὰς γενομένας ὄχι μόνον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παρούσης βουλευτικῆς περιόδου ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, δηλαδὴ ἀφ’ ὅτου τὸ Κράτος ἀνέλαβε τὴν εἰσαγωγὴν καὶ διανομὴν εἰς τὸν πληθυσμὸν τοῦ ἀγαθοῦ αὐτοῦ. Τελευταίως ὅμως ἡ δυσφορία αὐτὴ ἐκορυφώθη μὲ τὴν προμήθειαν τῶν 5.200 τόννων ζακχάρεως, τὴν ὁποίαν χαρακτηρίζει ἡ κοινὴ γνώμη ἢ τοὐλάχιστον οἱ γνωρίζοντες τὸ θέμα ὡς αὐτόχρημα σκανδαλώδη. Ἐζήτησα κατόπιν τούτου ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ὅπως μοὶ καταθέσῃ ὅλα τὰ ἔγγραφα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀπαραίτητα διὰ νὰ διερευνήσῃ κανεὶς τὸ θέμα αὐτὸ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1949 μέχρι καὶ σήμερον. Δυστυχῶς τὰ ἐπίσημα αὐτὰ στοιχεῖα κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλὴν μόλις χθὲς τὸ ἑσπέρας. Ἔλαβον λοιπὸν γνῶσιν αὐτῶν σήμερον τὴν μεσημβρίαν καὶ ὡς ἦτο φυσικὸν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προβῶ εἰς τὴν μελέτην των, νὰ τὰ ἐρευνήσω καὶ νὰ ἐκθέσω τὰ γενικά μου συμπεράσματα διὰ τὰς προμηθείας τῆς ζακχάρεως κατὰ τὰ ἔτη 1949 καὶ 1950. Θὰ περιορισθῶ λοιπὸν κυρίως νὰ κρίνω καὶ νὰ ἐλέγξω τὴν τελευταίαν προμήθειαν τῶν 5.200 τόννων τὴν γενομένην μὲ τὸν ὅρον τῆς πληρωμῆς εἰς δραχμὰς διαθετέας ἐλευθέρως. Ἀλλὰ πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν ἔρευναν καὶ ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος τούτου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ μίαν ἀπορίαν ποὺ μοῦ ἐγεννήθη ἀπὸ μίαν μεγάλην προμήθειαν ἀναγομένην εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ ἔτους 1949 καὶ ἡ ὁποία προμήθεια ἀφίνει τόσα κενὰ καὶ εἶναι ἡ μόνη τὴν ὁποίαν κατώρθωσα νὰ ἐρευνήσω σήμερον ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν ὥστε νὰ μὴ εἶναι κανεὶς ὑπερβολικὸς ἐὰν θελήσῃ νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι καὶ ἄλλαι προμήθειαι γενόμεναι κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτὴν ἴσως παρουσιάσουν τοιαύτης μορφῆς κενά. Τὴν 21ην Ἰανουαρίου 1949 προεκηρύχθη μία δημοπρασία ζακχάρεως, σύμφωνα μὲ τὴν σχετικὴν διακήρυξιν διὰ τὴν ἀγορὰν 9.000 τόννων. Πράγματι ἡ δημοπρασία διενηργήθη τὴν ἡμερομηνίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὥριζεν ἡ διακήρυξις, δηλαδὴ τὴν 21.1.1949. Ἐνεφανίσθησαν πολλοὶ προμηθευταὶ μὲ διαφόρους τιμάς. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἀναγιγνώσκων τὸν κατάλογον ὅλων αὐτῶν τῶν προμηθευτῶν ἀλλὰ θὰ συνδυάσω τὴν προμήθειαν αὐτήν.....

§80ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος ἦτο Ὑπουργός;

§81Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀβέρωφ. Θὰ τὴν συνδυάσω τὴν προμήθειαν αὐτὴν μὲ μίαν ἄλλην προμήθειαν ζακχάρεως καὶ θὰ τὴν συνδυάσω, διότι ἡ ὑπηρεσία τὴν συνδυάζει, διότι σύμφωνα μὲ τὴν αἴτησιν καταθέσεως ἐγγράφων, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα εἰς τὴν Βουλὴν ἐζήτησα νὰ μοὶ δοθῇ κεχωρισμένως κατάλογος τῶν ποσοτήτων ἐκείνων, τὰς ὁποίας ἐπρομηθεύθη τὸ Κράτος ἄνευ δημοπρασίας, τὸν τόπον προελεύσεως τῆς ζακχάρεως καὶ τὰς τιμὰς καὶ ἰδιαιτέρως κατάλογον διὰ τὰς προμηθείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔγινον κατόπιν διαγωνισμοῦ, τὰ ὀνόματα τῶν διαγωνισθέντων, τὸν τελευταῖον μειοδότην καὶ τὰς τιμὰς εἰς τὰς ὁποίας κατεκυρώθη ἡ δημοπρασία. Εἰς τὴν κατηγορίαν λοιπὸν τῶν προμηθειῶν τῶν γενομένων ἄνευ διαγωνισμοῦ, ἡ Ὑπηρεσία Ἀγορῶν Ἐξωτερικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ λέγει: «1ον. Προμήθεια τῆς 4ης Μαρτίου 1949 ἀπὸ GALDAN LOBO TRADING Co HAVANA. CUBA μέσῳ τῶν ἐνταῦθα ἀντιπροσώπων τῆς Α. Ε. «Ἐπαμ. Σταθάκης καὶ Υἱός». Ζακχαροφορτίου κομισθέντος δι’ ἀ)π «RUNA» 5.775 μ. τόν. Ζακχάρεως ἀφιξ. 18.5.49 τιμὴ δολλ. 131,50 COST AND FREIGHT Πειραιᾶ. Ἡ ἀνωτέρω προμήθεια ἐγένετο κατόπιν ἐγκρίσεως τῆς Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ συμφώνου γνώμης τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου καὶ ἐγγράφου ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν κ. Ἀβέρωφ εἰς ἀναπλήρωσιν μὴ πραγματοποιηθείσης ἐκτελέσεως μέρους τῆς κατὰ τὸν διαγωνισμὸν τῆς 20 Ἰανουαρίου 1949 γενομένης προμηθείας 18.000 μ. τόννων ἐξ ὧν ἡ παραγγελία τοῦ Οἴκου LOUISA RIOS HAVANA μέσῳ Ἀριστ. Θωμοπούλου 9–9–450 μ. τόννων δὲν ἐπραγματοποιήθη ὑπαιτιότητι τοῦ προμηθευτοῦ. Ἡ προμήθεια αὕτη ἐπραγματοποιήθη ἄνευ διαγωνισμοῦ, ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τῆς ἀνάγκης ταχείας ἀφίξεως φορτίου καὶ τοῦ συμφέροντος τῆς τιμῆς». Προσέξατε, τὸ Ὑπουργεῖον ἀναφέρει περὶ δημοπρασίας 18.000 τόννων, ἐνῷ ἡ διακήρυξις ἀναφέρει 9.000 τόννους καὶ ἡ δημοπρασία ἐγένετο διὰ τὸ ποσὸν τῶν 9.000 τόννων καὶ οὐχὶ 18.000 τόννων. Ἐξ αὐτοῦ μοῦ ἐγεννήθη ἡ ἀπορία πῶς ἐνῷ ἡ διακήρυξις ἀναφέρει προμήθειαν 9 χιλ. τόννων ζακχάρεως εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου γίνεται μνεία περὶ προμηθείας 18 χιλ. τόννων καὶ ὅτι ἐκ τῶν 18 χιλ. τόννων οἱ 9 χιλ. τόννοι δὲν ἐπραγματοποιήθησαν ὑπαιτιότητι τοῦ προμηθευτοῦ, ὡς ἰσχυρίζεται ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου.

§82Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Οἱ 9 χιλ. τόν. ἐπραγματοποιήθησαν;

§83Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Βεβαίως.

§84Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Μὲ ποίαν τιμήν;

§85Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ σᾶς εἴπω ἐν συνεχείᾳ. Ἡ ἀγορασθεῖσα ποσότης ἦτο 18 χιλ. τόννοι. Ἐζήτησα πληροφορίας καὶ μοῦ εἶπον ὅτι τελευταῖος μειοδότης, κατὰ τὸ Πρακτικὸν τῆς δημοπρασίας, ἦτο ὁ Θωμόπουλος διὰ ζάκχαριν Μεξικοῦ μὲ τιμὴν 126,29 δολλ. Ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ κλεισθῇ ἡ ζάκχαρις τῶν 9 χιλ. τόννων, νὰ γίνουν τὰ συμφωνητικά, νὰ ἀνοιγῇ ἡ πίστωσις ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν τὰς ὁποίας ὁ οἶκος ὥριζε καὶ νὰ τακτοποιηθῇ τὸ θέμα. Ἀντὶ τούτου δὲν κλείονται 9 χιλ. τόννοι ἀλλὰ 9 χιλ. τόννοι τοῦ Θωμοπούλου καὶ ἐπὶ πλέον 9 χιλ. τόννοι ἄλλου μετέχοντος εἰς τὸν διαγωνισμόν, ἀλλ’ ὄχι τελευταίου μειοδότου, δηλαδὴ τοῦ Σταθάκη καὶ Σία διὰ λογαριασμὸν τοῦ Οἴκου GALDAN LOBO TRAN-DING Co μὲ τιμὴν 127,50 δολλ. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀμέσως ἑπόμενος μειοδότης καὶ ἐπρόκειτο περὶ τῆς ἰδίας ζακχάρεως τῆς ἰδίας ποιότητος.

§86Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Δὲν σᾶς ἐδόθη εὐκαιρία τόσον καιρὸν νὰ κάμητε τὸν ἔλεγχον αὐτόν;

§87Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τώρα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει μου τὰ στοιχεῖα καὶ ἐπ’ αὐτῶν κάμνω γενικώτερον ἔλεγχον κ. συνάδελφε. Ἐκλείσθησαν, λοιπόν, 18 χιλ. τόννοι χωρὶς τοῦτο νὰ ἀναφέρηται εἰς τὸν διαγωνισμόν. Τί συνέβη μὲ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν; Διότι περὶ ἀνωμαλίας πρόκειται. Ἐὰν ἠθέλομεν νὰ ἀγοράσωμεν 9 χιλ. τόννους ἀκόμη ἔπρεπε νὰ κάμωμεν νέον διαγωνισμὸν καὶ ὄχι νὰ ἀγοράσωμεν ἀπὸ τὸν ἑπόμενον χωρὶς διαγωνισμόν, ὄχι μόνον διὰ νὰ μὴ παραπονεθῇ ὁ τελευταῖος μειοδότης ὅτι ἀγνοεῖται, ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ προκαλέσωμεν ἀναταραχὴν εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ Μεξικοῦ. Διότι ἐὰν ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας, εἰς οἱανδήποτε ἀγοράν, ζητηθοῦν 18 χιλ. τόννοι ζακχάρεως ἐκ μέρους δύο ἀγοραστῶν, συναγωνιζομένων ἀλλήλους εἶναι φυσικὸν ὅτι θὰ προκληθῇ ἀνωμαλία εἰς τὴν ἀγορὰν αὐτήν. Συζήτησις, λοιπόν, ἐγένετο εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ Μεξικοῦ, ὡς ἦτο ἄλλως τε φυσικόν, πῶς πληρώνει τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον τὴν αὐτὴν ἡμέραν 1½ δολ. ἐπὶ πλέον; Καὶ ἡ ζάκχαρις ἄρχιζε νὰ παίρνῃ κἄποιαν ἀνατίμησιν. Εὗρεν, ὡς ἐκ τούτου, δυσκολίαν ὁ τελευταῖος μειοδότης νὰ ἀγοράσῃ τὴν ζάκχαριν. Παρὰ ταῦτα ὁ τελευταῖος μειοδότης LOUIS A RIOS ἐξηκολούθησε νὰ διατηρῇ τὴν προσφοράν του, καίτοι παρῆλθον καὶ αἱ 4 ἡμέραι διὰ τὰς ὁποίας ἐδεσμεύετο διὰ τῆς προσφορᾶς του, ἀλλὰ καὶ 10 ἡμέραι ἀκόμη, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἐζήτησεν ἀλλαγὴν τῶν ὅρων τῆς ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς, ἐζήτησε, δηλαδή, 10 χιλ. τόννους ἀντὶ 9 χιλ. τόννων, ὥστε δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου νὰ ἐξασφαλίσῃ καλυτέραν ἐκτέλεσιν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ναύλου. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐγένοντο διαπραγματεύσεις καὶ ἡ Ὑπηρεσία Ἀγορῶν Ἐξωτερικοῦ ἐνῷ εἶχε εἰς χεῖρας της ἰσχύουσαν τὴν προσφορὰν τοῦ οἴκου RIOS μετὰ 15–17 ἡμέρας, κατέληξε νὰ ἀποφασίσῃ νὰ τοῦ ἀνοίξῃ πίστωσιν μειωμένην κατὰ 250.000 δολλάρια, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τὸν ἠνάγκασε νὰ μὴ δεχθῇ περαιτέρω τὴν ὑποχρέωσιν, τὴν ὁποίαν παρέτεινε ὁ ἴδιος καὶ ἴσχυεν ἡ προσφορά του αὕτη μέχρι τῆς 11 Μαρτίου ὡς ἀναφέρεται εἰς σχετικὸν τηλεγράφημα. Δηλαδὴ 20 ἡμέρας μετὰ τὴν δημοπρασίαν. Ἠκυρώθη ἡ ζάκχαρις λοιπὸν αὐτὴ τοῦ τελευταίου μειοδότου μὲ τιμὴν 126 δολλαρίων καὶ ἠγοράσθησαν ἄνευ δημοπρασίας εἰς ἀντικατάστασιν αὐτῆς 5.775 τόννοι ὡς ἀναφέρει ἡ Ὑπηρεσία Ἀγορῶν Ἐξωτερικοῦ μὲ 131,50 δολλάρια. Αὐτὴ ἡ ὅλη διαχείρισις ἡ μὴ κανονικὴ ἐπειδὴ δὲν ἔγινε δημοπρασία, προὐκάλεσε σοβαρὰν ζημίαν εἰς τὸ Δημόσιον, ἀφ’ ἑνὸς διότι ἐπλήρωσε διὰ τοὺς ἐπὶ πλέον κλεισθέντας 9.000 τόννους ἄνευ δημοπρασίας 1,31 δολλάρια ἐπὶ πλέον ἤτοι 11.790 δολλάρια, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τοὺς 5.775 τόννους τοὺς κλεισθέντας ἐπίσης ἄνευ δημοπρασίας μὲ 131,50 δολλάρια ἐπὶ πλέον δολλάρια 30.000. Ἐὰν δι’ αὐτὰ εὐθύνεται προσωπικῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἢ ἡ Ὑπηρεσία Ἀγορῶν Ἐξωτερικοῦ ἢ τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ τὸ διαπιστώσω ἐγώ, διότι καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου ἀποδίδω ἐπίσης εὐθύνας διὰ τὰς ἑκάστοτε πράξεις του. Καὶ τονίζω τοῦτο ἐπειδὴ ἐπανειλημμένως καὶ αἱ Ὑπηρεσίαι καὶ πολλοὶ Ὑπουργοὶ δικαιολογοῦν διαφόρους ἀντικανονικὰς πράξεις των μὲ τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι «αὐτὸ εἶναι ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου». Δὲν νομίζω ὅτι τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου εἶναι καμμία ἐξώκοσμος δύναμις ἥτις ὅ,τι λέγει καὶ ἀποφασίζει εἶναι ἐκτὸς παντὸς ἐλέγχου. Διότι τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου ἔχει ἐξ ἴσου εὐθύνας ὅπως ἔχει οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς ἢ Κρατικὸς Ὑπάλληλος ὡς ὄργανον τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας. Πάντως, κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον εἶμαι βέβαιος εἶναι, ὅτι ὑπάρχει εὐθύνη καὶ εὐθύνη βαρυτάτη καὶ ὀφείλομεν νὰ τὴν ἀναζητήσωμεν καὶ νὰ τὴν καταλογίσωμεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη προμήθεια ζακχάρεως τοῦ ἔτους 1949, ἀκολουθοῦν πλεῖσται ὅσαι κατόπιν προμήθειαι ζακχάρεως εἴτε μὲ διαγωνισμοὺς εἴτε ἄνευ διαγωνισμῶν. Πάντως ἀπὸ τῆς 1.1.49 μέχρι 30.11.50 ἐγένοντο προμήθειαι 145.000 τόννων ζακχάρεως ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 45.000 τόννοι περίπου ἠγοράσθησαν ἄνευ διαγωνισμοῦ. Ἐὰν τοιαύτη ἀντικανονικὴ προμήθεια ἀπεκαλύπτετο τὸν παλαιὸν καλὸν καιρὸν θὰ ἦτο ἀρκετὴ νὰ ἐπιφέρῃ ὄχι μόνον πολιτικὰς συνεπείας διὰ τὸν ὑπεύθυνον Ὑπουργὸν ἀλλὰ καὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν. Σήμερον ὅμως ἔχει χαλαρωθῆ κἄπως ἡ αὐστηρότης καὶ τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης καὶ δι’ αὐτὸ παρῆλθε τὸ γεγονὸς ἀπαρατήρητον καὶ ἴσως νὰ μὴ συγκινῇ αὐτὴν τὴν στιγμὴν οὔτε καὶ αὐτὴν τὴν Βουλήν. Τώρα θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς τελευταίας προμηθείας τῶν 5.200 τόννων τῆς 1.11.50, ἡ ὁποία εἶναι πράγματι ἡ περισσότερον ἀνώμαλος. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ἀκολουθήσω τὴν σειρὰν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτ. Ἐμπορίου διὰ νὰ δώσω μίαν ὡλοκληρωμένην εἰκόνα τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Κράτους ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦσαν παρὰ μία ἅλυσσος παραβιάσεων καὶ παρεκκλίσεων τῶν ὑφισταμένων διατάξεων καὶ τῶν συναλλαγματικῶν περιορισμῶν, διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ παράδοξος αὐτὴ ἀγορὰ τῶν 5.200 τόννων ζακχάρεως εἰς μίαν τιμὴν καταπληκτικὴν τῶν 4.200 δραχμῶν κατὰ κιλόν. Τὴν 25.10.50 ἐλήφθη μία ἀπόφασις ἐκ μέρους τοῦ λεγομένου Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, ἥτις ἔχει ὡς ἑξῆς: (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὁ κ. Κάντζιας ἀναγιγνώσκει τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτ. Ἐμπορίου, ἀποσπάσματα Πρακτικῶν τῆς Ὑπηρεσίας Ἀγορῶν Ἐξωτερικοῦ κ. λ. π. καὶ τέλος τὴν διακήρυξιν τῆς δημοπρασίας διὰ τὴν προμήθειαν ζακχάρεως πληρωτέας εἰς δραχμὰς ἐλευθέρως διαθετέας). Ἐκ τῆς διακηρύξεως αὐτῆς, κύριοι βουλευταί, προκύπτει ὅτι ἡ δημοπρασία αὐτή, δὲν εἶναι πράγματι μία δημοπρασία, ἡ ὁποία ὅπως θέλουν σοβαρῶς νὰ ὑποστηρίξουν, σκοπὸν εἶχε νὰ ἐπιτύχῃ εὐθηνοτέρας τιμὰς καὶ νὰ δώσῃ ἐκ παραλλήλου τὴν δυνατότητα εἰς ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ ὑποβάλουν τὰς προσφορὰς καὶ ἔτσι νὰ διευκολυνθῇ τὸ τυχὸν ὑπάρχον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς ἐπαναπατρισμὸν κεφάλαιον ὁπουδήποτε καὶ ἂν εὑρίσκηται, νὰ ἐπιτύχῃ τοῦ σκοποῦ του, ἀλλὰ καὶ τὸ δημόσιον νὰ ἐπιτύχῃ τὰς καλλιτέρας τιμὰς καὶ ἑπομένως καὶ ἡ κατανάλωσις νὰ ἱκανοποιηθῇ ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ διαγωνισμοῦ αὐτοῦ. Ἡ δημοπρασία αὐτὴ δημοσιευομένη τὴν 27ην Ὀκτωβρίου διὰ τὴν 1ην Νοεμβρίου, δηλαδὴ μετὰ 5 ἡμέρας ἐκ τῶν ὁποίων δύο ἀργίαι, δηλαδὴ ἡ 28η Ὀκτωβρίου, ἡ ὁποία ἦτο ἀργία λόγῳ τῆς Ἐθνικῆς Ἑορτῆς καὶ ἡ Κυριακὴ καὶ διὰ τοὺς ξένους ἐπίσης διότι τὸ Σάββατον δὲν ἐργάζονται, δὲν ἔδιδε τὴν δυνατότητα ἐνεργείας παρὰ μόνον τριῶν ἐργασίμων ἡμερῶν.

§88Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Καὶ ἡ 27η εἶναι ἀργία.

§89Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐγὼ δέχομαι μόνον τὴν 28. Λαμβάνω ὑπ’ ὄψει τὰς ἡμέρας κατὰ τὰς ὁποίας δὲν ἐλειτούργει τὸ γραφεῖον τῆς Ὑπηρεσίας ἀγορῶν Ἐξωτερικοῦ, διότι οἱ ἐνδιαφερόμενοι, κύριοι συνάδελφοι, οἱοσδήποτε ἐνδιαφερόμενος, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ μετάσχῃ εἰς μίαν δημοπρασίαν, ποτὲ δὲν περιορίζεται εἰς τὴν δημοσίευσιν, θὰ ἐπισκεφθῇ τὴν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία προεκήρυξε τὸν διαγωνισμὸν διὰ νὰ ζητήσῃ περισσοτέρας πληροφορίας. Αὐτὸς εἶναι ὁ γενικὸς κανών. Οὐδέποτε προβαίνει εἰς ἐνέργειαν ἁπλῶς καὶ μόνον μὲ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς διακηρύξεως εἰς τὸν τύπον. Σοβαρῶς λοιπόν, δὲν εἶναι δυνατὸν μόνον μὲ διακήρυξιν νὰ προβῇ εἰς οἱανδήποτε ἀγορὰν. Ἑπομένως τὸ κλείσιμον τῶν γραφείων πολλοὺς ἠμπόδισε νὰ ἐνεργήσουν. Ὁ ἐμπορικὸς κόσμος τοὐλάχιστον λέγει, ὅτι τοῦ ἀπομένουν 2 ἡμέραι ἐνεργείας διὰ νὰ μετάσχῃ εἰς τὴν δημοπρασίαν ταύτην τὴν τόσον ἰδιόρρυθμον, διότι ἐδῶ πρόκειται περὶ προσφορῶν εἰς δραχμάς. Ἐὰν ἐπληρώνοντο εἰς συνάλλαγμα διηκολύνετο ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸν διαγωνισμόν. Ἀλλὰ πρόκειται περὶ προσφορῶν πληρωτέων εἰς δραχμὰς ἐλευθέρως διαθετέας, ἀλλ’ εἰς δραχμὰς πάντοτε, ὁπότε ἔπρεπε νὰ λάβουν γνῶσιν ὅλοι οἱ ἔχοντες τὴν δυνατότητα νὰ προσφέρουν ὑπὸ τοιούτους ὅρους, δηλαδὴ ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι Ἕλληνες κατοικοῦντες ἐν Ἑλλάδι καὶ ἔχοντες καταθέσεις ἐν τῷ ἐξωτερικῷ καὶ ἐπιθυμοῦντες νὰ δραχμοποιήσουν τὰ εἰς ξένον νόμισμα κεφάλαιά των, ἢ νὰ εἶναι Ἕλληνες ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελον τὸν ἐπαναπατρισμὸν τῶν κεφαλαίων των ἢ τέλος θὰ εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι διεξάγουν τὸ ἐμπόριον διὰ συναλλάγματος ἐλευθέρας ἀγορᾶς, παραβαίνοντες τὸν περὶ προστασίας τοῦ Ἐθνικοῦ Νομίσματος Νόμον. Διὰ νὰ λάβουν γνῶσιν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐχρειάζετο χρονικὸν διάστημα ἑνὸς μηνός. Αἱ περισσότεραι περιπτώσεις κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἰδικήν μου ἀνάγονται εἰς τὴν τελευταίαν κατηγορίαν. Ἑπομένως ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οἱ λαμβάνοντες μέρος εἰς τοιαύτης φύσεως καὶ μὲ τοιούτους ὅρους δημοπρασίας ἢ προμηθείας εἶναι ἄτομα, τὰ ὁποῖα διενεργοῦν ἕνα εἶδος λαθρεμπορίας συναλλάγματος, ὡς ἔχουν σήμερον αἱ κείμεναι περὶ προστασίας τοῦ Ἐθνικοῦ Νομίσματος διατάξεις. Ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὴν ἀκόμη τὴν περίπτωσιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν μεγάλος ἀριθμὸς συναγωνιζομένων προμηθευτῶν, διότι ἀπαιτεῖται ἀρκετὸς χρόνος ὅπως διαρθρωθῇ καὶ συνδυασθῇ τόσον πολύπλοκος ἐργασία, δεδομένου ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξευρεθῇ καὶ ἐξαχθῇ τὸ συνάλλαγμα, νὰ ἐξευρεθῇ ἡ ἀναγκαιοῦσα ποσότης ζακχάρεως μὲ τὸν ὅρον τῆς ἀμέσου φορτώσεως, συνδυασμοί, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθοῦν ἐντὸς 2, 3, 5 ἢ καὶ 10 ἡμερῶν ἀκόμη. Δηλαδή, μὲ ἄλλους λόγους εἶναι ἀναμφισβήτητον δι’ ἐμέ, ὅτι μόνον ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰδοποιημένοι ἦτο δυνατὸν νὰ λάβουν μέρος εἰς μίαν τοιαύτην δημοπρασίαν ὑπὸ τοιούτους ὅρους ἐνεργηθεῖσαν. Μόνον ἄνθρωποι εἰδοποιημένοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον γνῶσιν τοῦ ζητήματος καὶ εἶχον γνῶσιν τοῦ θέματος ὅτι πρόκειται νὰ διενεργηθῇ μία τοιαύτη δημοπρασία, μόνον αὐτοὶ ἠδύναντο νὰ ἔχουν λάβει τὰ μέτρα των ὥστε νὰ ἔχουν ἐνεργήσει αὐτὰς τὰς πράξεις τὰς ἀπαραιτήτους, διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ προσφέρουν ἐντὸς 3 ἡμερῶν, μὲ τὸν ὅρον τῆς ἀφίξεως μέχρι 5ης Δεκεμβρίου, ζάκχαριν πληρωτέαν εἰς δραχμάς.

§90ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ προσφορὰ εἶναι διατυπωμένη εἰς δολλάρια ἢ εἰς δραχμάς;

§91Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἰς δραχμὰς πάντοτε. Ὁ ἰσχυρισμὸς τυχὸν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἢ καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι τὸ ζήτημα ἦτο κατεπεῖγον καὶ ἔπρεπε πάσῃ θυσίᾳ νὰ εἰσαχθῇ ἡ ζάκχαρις, διότι αἱ τιμαὶ ἀνέβαινον, ἐφ’ ὅσον τὴν ζάκχαριν ἐμπορεύεται μόνον τὸ Κράτος, δὲν εὐσταθεῖ. Ἄλλος διαχειριστὴς τοῦ εἴδους αὐτοῦ ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν δὲν ὑπάρχει παρὰ μόνον τὸ Κράτος, διότι καὶ ἐκεῖνοι, ποὺ εἰσάγουν μὲ ἴδιον συνάλλαγμα εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ τὴν διαθέσουν εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κρατικὴν Ὑπηρεσίαν. Ὅτι ἦτο λοιπὸν ἀνάγκη νὰ εἰσαχθῇ ζάκχαρις τὸ συντομώτερον, τὸ γρηγορώτερον, ἀμέσως εἰ δυνατόν, διότι ἡ τιμὴ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ἀνήρχετο κατὰ ἕνα τρόπον ἐπικίνδυνον, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐπὶ πλέον εἶδος μεγάλης σημασίας καὶ ἡ τιμή του ἐπιδρᾷ καὶ ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν ἄλλων ἀγαθῶν, εἶναι ἐπιχείρημα ποὺ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβληθῇ διότι τοιαύτη ἀνωμαλία τοῦ ἐφοδιασμοῦ τῆς ἀγορᾶς καὶ ἐν γένει τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ ζακχάρεως παρατηρεῖται ἀπὸ πολλοῦ χρόνου καὶ ἐν συνεχείᾳ. Ὅλοι δὲ ἐνθυμούμεθα ὅτι κυρίως ἡ ἀνωμαλία αὕτη παρατηρεῖται ἀπὸ τὸν Μάϊον ὅταν ἦτο Ὑπουργὸς ὁ κ. Μανέτας καὶ διήρκεσε μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου καὶ Ὀκτωβρίου. Ὅτι ἤρχοντο δὲ καὶ αἱ ἑορταὶ καὶ ἑπομένως ἡ ζάκχαρις θὰ ἐζητεῖτο εἰς μεγαλειτέραν ἀναλογίαν, αὐτὸ τὸ ξεύρομεν ὅλοι, δὲν τὸ ἐπληροφορήθημεν εἰς τὰς 27 Νοεμβρίου, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ ἕνα μῆνα ἤρχοντο τὰ Χριστούγεννα. Ἑπομένως ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου θὰ ἦτο δυνατὸν ὅταν ἀνέλαβεν ὁ κ. Ἀβέρωφ ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ λάβῃ τὰ μέτρα του. Τὸ ὅτι τὸ ζήτημα ὑφίστατο ἀπὸ τοῦ μηνὸς Αὐγούστου προκύπτει, ἀπὸ μίαν ἄλλην ἀνωμαλοτάτην ἀγορὰν ζακχάρεως τῆς 9ης Σεπτεμβρίου, ὅτε ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἰσχυριζόμενος καὶ πάλιν τὴν ἔλλειψιν τοῦ εἴδους τούτου προέβη εἰς προμήθειαν ζακχάρεως ἄνευ δημοπρασίας. Δὲν εὐσταθεῖ λοιπὸν, ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτός. Δὲν εὐσταθεῖ ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς ἀνάγκης, ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου ἐὰν ἰσχυρισθῇ ὅτι ἔθεσε τοιαύτην μικρὰν προθεσμίαν διὰ νὰ μὴ λάβῃ γνῶσιν ἡ ἀγορὰ καὶ ἐκμεταλλευθῇ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην, τὸ λαθρεμπόριον τοῦ συναλλάγματος, διὰ τῆς λαθραίας ἐξαγωγῆς ἐλευθέρου συναλλάγματος, ὁ τοιοῦτος ἰσχυρισμὸς εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι πῶς ἦτο δυνατὸν μὲ τὴν μικρὰν αὐτὴν προθεσμίαν νὰ λάβουν γνῶσιν οἱ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ Ἕλληνες, οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ νὰ ἐπαναπατρίσουν τὰ κεφάλαιά των; Δὲν εἶναι, λοιπόν, ἰσχυρισμὸς ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ εὐσταθήσῃ καὶ οὔτε ὡς ἀστεῖον. Ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ κάτι ἄλλο. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι πάντα ἀσχολοῦνται μὲ τὰς ὑποθέσεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἀποφέρουν κέρδη, ὑψηλότατα κέρδη, ὡς συνέβη ἐν προκειμένῳ, κατορθώνουν νὰ συσκοτίζουν τὰ πράγματα καὶ νὰ ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὸν συναγωνισμὸν ἄλλους τυχὸν ἐνδιαφερομένους. Εἰδικῶς δὲ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν συνέβη κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας νὰ εὑρίσκεται εἰς Τεργέστην ἔμπορος, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν: Εὑρισκόμην εἰς τὴν Τεργέστην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ἐπληροφορήθην ἀπὸ τὴν ἀγοράν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀγοράζει εἰς δραχμὰς ζάκχαριν εἰς μεγάλας τιμάς, ἐγένοντο δὲ σχόλια εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς Τεργέστης, ὅπου κινοῦνται τοιαύτης φύσεως ἀγαθὰ καὶ ὅπου τὸ συνάλλαγμα τὸ διαπραγματεύονται ἐλευθέρως. Ἠθέλησεν ἑπομένως νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην, ἀλλὰ τὸν ἐπληροφόρησαν ἀνακριβῶς ὅτι ἡ ἀγορὰ γίνεται μέ δραχμὰς δεσμευμένας καὶ οὕτω δὲν ἐσυνέχισε τὰς ἐνεργείας του. Τοὐλάχιστον αὐτὴ ἡ φήμη ἐκυκλοφόρησε εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς Τεργέστης τὴν παραμονὴν τῆς διενεργείας τοῦ διαγωνισμοῦ, ὅτι ὁ ὅρος θὰ ἦτο δεσμευμέναι δραχμαί. Δι’ αὐτὸ ἀπεσύρθη ὁ ἄνθρωπος αὐτός, διότι μὲ δεσμευμένας δραχμὰς δὲν θὰ εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ διενεργήσῃ τὸ λαθρεμπόριον τοῦ συναλλάγματος καὶ νὰ κερδίσῃ μερικὰς ἑκατοντάδας ἑκατομμύρια, ὡς συνέβη κατὰ πᾶσαν πιθανότητα εἰς τὴν πραγματικότητα μὲ τοὺς ἄλλους προμηθευτάς. Μόλις ὅμως ἀφίχθη ἐδῶ ἐπληροφορήθη ὅτι αἱ δραχμαὶ ἦσαν ἐλεύθεραι καὶ ἔτιλλε τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς του. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε ὅμως νὰ προσθέσω καὶ κάτι ἄλλο. Εἰς τοὺς ὅρους τοῦ διαγωνισμοῦ δὲν ἀνεφέρετο ὁ περιορισμὸς ὁ ἰσχύων δι’ ὅλα τὰ ἐμπορεύματα καὶ δι’ ὅλους τοὺς εἰσαγωγεῖς τοὺς εἰσάγοντας δι’ ἰδίου συναλλάγματος. Βάσει μιᾶς παλαιοτέρας ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ἐπιθυμῶν νὰ εἰσαγάγῃ ἐμπορεύματα δι’ ἰδίου συναλλάγματος, ὀφείλει νὰ λάβῃ μίαν ἄδειαν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ἡ ἄδεια αὐτὴ ἔχει τὸν ἑξῆς σκοπόν. Νὰ ἐλέγξῃ ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία δίδει τὴν ἄδειαν, ἂν πράγματι ὁ αἰτῶν τὴν εἰσαγωγὴν ἀγαθῶν δι’ ἰδίου συναλλάγματος, ἔχει κατατεθημένον ἐν τῷ ἐξωτερικῷ συνάλλαγμα. Ἐξετάζει λοιπὸν τὰ πιστοποιητικὰ ποὺ προσκομίζει, τὴν βεβαίωσιν τῆς ξένης Τραπέζης, τὰς χρονολογίας καταθέσεως τοῦ συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον πάντως πρέπει νὰ εἶναι κατατεθημένον πρὸ ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν. Οὕτω βεβαιοῦται ἡ Ἐπιτροπὴ ὅτι πράγματι κατέχει ὁ αἰτῶν τὸ συνάλλαγμα καὶ τότε δίδει τὴν γνωμοδότησιν τῆς εἰσαγωγῆς δι’ ἰδίου συναλλάγματος. Ὅταν δὲ πρόκειται νὰ ἐκτελωνισθῇ τὸ ἐμπόρευμα εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὑπάρχει καὶ ἄλλος περιορισμός. Ἀπαιτεῖται πιστοποιητικὸν τῆς Τραπέζης εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει καταθέσει τὸ συνάλλαγμα, ὅτι ἀπέσυρε τὸ συνάλλαγμα αὐτό. Δὲν σημαίνει βέβαια ὅτι δι’ αὐτῆς τῆς ὁδοῦ ἀποφεύγομεν τὸ λαθρεμπόριον τοῦ συναλλάγματος. Ἁπλῶς ὁ ἐνδιαφερόμενος νὰ κάμῃ τὸ λαθρεμπόριον αὐτὸ—καὶ γίνεται εἰς μεγάλην ἔκτασιν—ἀναζητεῖ κἄποιον ὁ ὁποῖος ἔχει καταθέσει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν συνάλλαγμα καὶ ἐπὶ σχετικῇ προμηθείᾳ τοῦ ζητεῖ τὴν ἀνάληψιν τῆς καταθέσεως ἀπὸ τὴν Τράπεζαν αὐτὴν καὶ τὴν κατάθεσίν της εἰς μίαν ἄλλην Τράπεζαν. Καὶ οὕτω ἐπιτυγχάνει καὶ τὸ πιστοποιητικὸν τῆς ὑπάρξεως καταθέσεως καὶ τὸ τῆς ἀναλήψεως. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει αἱ διατυπώσεις αὗται δὲν ἐτηρήθησαν, δὲν ἠθέλησαν νὰ τοὺς ὑποβάλουν οὔτε εἰς αὐτὴν τὴν ἐνόχλησιν. Τοὺς ἄφησαν τελείως ἐλευθέρους. Ἄλλη παράβασις ἐδῶ—διότι εἶπα ὅτι ὑπάρχει ἄλυσσος παραβάσεων τῶν ὑφισταμένων διατάξεων καὶ νόμων. Ἀλλὰ πέραν τούτου πλεῖστοι ἐκ τῶν προμηθευτῶν εἶναι ἐδῶ ἐγκατεστημένοι, μερικοὶ μάλιστα δὲν ἀναφέρουν τὸν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ Ἕλληνα, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπαναπάτριζε τὰ κεφάλαιά του. Ἀλλὰ ἐκτὸς τούτου, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν ὑπάρχει καὶ φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἐμπορικῆς πράξεως. Ἐμφανίζεται ἡ πρᾶξις αὕτη ὡς ἐπαναπατρισμὸς κεφαλαίων. Δὲν πρόκειται περὶ πράξεως εἰς τὴν ὁποίαν νὰ δύναται νὰ ὑπεισέλθῃ ὁ ἔφορος νὰ καταλογίσῃ τὸν ἀνάλογον φόρον, ἐπὶ τῶν κερδῶν, διότι οἱ ἐνδιαφερόμενοι θὰ ἰσχυρισθοῦν ὅτι δὲν ἐξετέλεσαν ἐμπορικὴν πρᾶξιν ἐπὶ κέρδει, ἀλλὰ ἐπαναπατρισμὸν τῶν κεφαλαίων των. Δὲν ἠξεύρω ἂν εὑρεθῇ κανεὶς δύστροπος ἔφορος.

§92Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει διάταξις νὰ κατοχυρώνῃ τὸ ἀφορολόγητον τῶν ἐπαναπατριζομένων κεφαλαίων;

§93Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει καὶ δυνατότης τοῦ Ἐφόρου νὰ διαπιστώσῃ κέρδη. Πρέπει νὰ εὑρεθῇ πολὺ δύσκολος ἔφορος διὰ νὰ βγάλῃ τὴν ὑπόθεσιν πέρα. Ἀπαλλάσσεται λοιπὸν τῆς φορολογίας, ὅπως ἀπεδείχθη μέχρι σήμερον. Εὔκολα εἶναι νὰ ἐρευνήσετε τὰ στοιχεῖα τῶν ἐφοριῶν καὶ θὰ διαπιστώσετε ὅτι οὐδεὶς ἐπλήρωσε φόρον. Ἡ σειρὰ τῶν παραβάσεων αὐτῶν, ἀφορᾷ τοὺς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους διενηργήθη ἡ εἰσαγωγὴ αὐτή, ἡ προμήθεια αὐτὴ τῆς ζακχάρεως. Δὲν ἀφορᾷ τὴν τιμήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἴδωμεν ποίαν ζημίαν ὑπέστη τὸ Δημόσιον καὶ ποίαν ἐπιβάρυνσιν ἡ κατανάλωσις. Αὐτὸ θὰ τὸ ἀφήσω τελευταῖον, διὰ νὰ τὸ ἔχῃ καὶ πρόσφατον ἡ Βουλή, ὅταν θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Αὐταὶ ὅλαι αἱ παραβάσεις ἀφοροῦν τοὺς ὅρους τῆς προμηθείας. Αἱ ἐπιτευχθεῖσαι τιμαὶ κατὰ τὴν δημοπρασίαν ταύτην ἦσαν αἱ ἑξῆς κατὰ τὸ πρακτικὸν τὸ ἐπίσημον καὶ ἐπομένως εἶναι ἀπολύτως ἠλεγμέναι καὶ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἔστειλε σήμερον τὸ Ὑπουργεῖον. Προσεφέρθησαν 5. 200 τόννοι, καὶ ἠγοράσθησαν οἱ τόννοι αὐτοὶ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου μὲ 4.200 δραχ. κατὰ κιλόν, ὑπὸ 8 προμηθευτῶν, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς προσέφερε τοὺς 2.000 τόννους. Αὐτὸ θέλω νὰ τὸ ἐνθυμηθῆτε, διότι ἔκανε μίαν προμήθειαν καὶ προηγουμένως ὁ αὐτὸς προμηθευτὴς τῶν 2.000 τόννων.

§94ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ ὀνόματα.

§95Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἕνας Παναγάκης, διὰ λογαριασμὸν Εὐσταθιάδου, ὅστις Εὐσταθιάδης κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον ἐπώλησεν ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους καὶ ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας 300 τόννους μέσῳ ἑνὸς Καλλινίκου, ἄνευ δημοπρασίας 1.000 τόννους. Ὁ Ι. Οἰκονομίδης διὰ λογαριασμὸν Σπυροπούλου Τεργέστης 200 τόννους. Πανοῦτσος 500 τόννους. Προγούλης διὰ λογαριασμὸν Παπασυνεσίου Ἀλεξανδρείας 500 τόννους. Ζιαννόπουλος διὰ λογαριασμὸν Σισσώνη Βυρηττοῦ 500 τόννους. Κωνσταντῆς διὰ λογαριασμὸν Συκιᾶ Βυρηττοῦ 200 τόννους. Σκουλικίδης διὰ λογαριασμὸν Τρακάκη Τεργέστης 300 τόννους καὶ Μαρτάκης διὰ λογαριασμὸν Φ. Κυπριανοῦ Βυρηττὸς 2.000 τόννους. Ὁ τελευταῖος οὗτος διὰ λογαριασμὸν τοῦ αὐτοῦ οἴκου ἀνέλαβε καὶ παρέδωσε εἰς τὸ Κράτος καὶ ἄλλην προμήθειαν, ὡς κατωτέρω θὰ σᾶς ἐκθέσω. Δηλαδὴ ἡ αὐτὴ προσεφέρετο ἀπὸ ὅλους κατὰ τρόπον ὁμοιόμορφον. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάμνει ἐντύπωσιν εἶναι ὅτι ὁ προμηθευτὴς Μαρτάκης, ὡς προηγουμένως ἀνέφερον, εἰς τὸν ὁποῖον καὶ κατεκυρώθη ἡ δημοπρασία τῶν 2.000 τόννων εἶχε, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ἤδη ἀναλάβει καὶ ἄλλην προμήθειαν ζακχάρεως πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μηνός, ἄνευ δημοπρασίας, μὲ τὴν αὐτὴν τιμὴν τῶν 4.200 δραχμῶν ἡ δὲ ποσότης αὕτη ἀνήρχετο εἰς 900 τόννους. Θὰ ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας καὶ τοῦτο, ὅτι ἡ προμήθεια αὐτὴ διενεργεῖται τὴν 12ην Σεπτεμβρίου καί παραδίδεται ἡ ζάκχαρις τὴν 12ην Σεπτεμβρίου. Δηλαδὴ τὸ ἐμπόρευμα εὑρίσκετο ἐδῶ. Ἔτσι λέγουν τὰ χαρτιά. Τώρα πῶς τὴν ἔφερε καὶ πῶς ἐγνώριζεν ὅτι θὰ ἀγορασθῇ ἡ ζάκχαρις καὶ πῶς διεκινδύνευσε τόσα κολοσσιαῖα ποσὰ διὰ νὰ τὴν φέρῃ τὴν ζάκχαριν εἰς τὸν Πειραιᾶ, δι’ ἐμὲ εἶναι ἀπορίας ἄξιον, διότι τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν πεῖραν, τὴν ὁποίαν ἔχω, γνωρίζω πολὺ καλὰ ὅτι οὐδέποτε ἔμπορος θὰ διεκινδύνευε νὰ φέρῃ ἐμπορεύματα τοιαύτης ἀξίας εἰς ἕνα λιμάνι, ποὺ τὸ ὀλιγώτερον ποὺ εἶχε νὰ πάθῃ ἦτο νὰ διαταχθῇ ἡ ἐπανεξαγωγή, ὁπότε θὰ ὑφίστατο τοιαύτην ζημίαν, ἥτις θὰ τὸν κατέστρεφε λόγῳ τῶν ἐξόδων φορτοεκφορτώσεων καὶ τῶν διπλῶν ναύλων. Ἐπίσης 300 τόννους πρὸς δραχμὰς 4.250 προσέφερε καὶ κάποιος ἄλλος Καλλίνικος διὰ λογαριασμὸν τοῦ Εὐσταθιάδου Γενούης, ὅστις ἀνέλαβε προμήθειαν 1.000 τόννων διὰ τῆς νέας δῆθεν δημοπρασίας τῶν 5.200 τόννων καὶ ἀφίχθησαν τὰ φορτία εἰς τὰς 3 Σεπτεμβρίου οἱ 200 τόννοι καὶ εἰς τὰς 15 Σεπτεμβρίου οἱ ἕτεροι 100, ἡ δὲ ἀγορὰ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἐγένετο τὴν 31ην Αὐγούστου.

§96ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς δραχμὰς καὶ αὐτή;

§97Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μάλιστα εἰς δραχμάς. Διὰ τοὺς 900 τόννους εἰσέπραξε 3.780.000.000 τὴν 18ην Σεπτεμβρίου καί ὁ Καλλίνικος διὰ 300 τόννους 1.250.000.000 τὴν 22αν καὶ τὴν 29ην Σεπτεμβρίου.

§98ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὴν προμήθειαν τῶν 900 τόννων εἶχε τηρηθῆ ἡ διαδικασία ἐλέγχου προελεύσεως τῶν δολλαρίων;

§99Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Οὐδεμία, διὰ κανένα.

§100Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ὁ Μαρτάκης, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσατε, εἶναι ὁ ἐνεργῶν συνήθως διὰ λογαριασμὸν ἑνὸς Μπαντουβᾶ.

§101Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν μπορῶ νὰ γνωρίζω; οὔτε δύναμαι νὰ τὸ βεβαιώσω. Τώρα ἐὰν θέλετε νὰ ἀκούσετε πῶς ἔχουν τὰ ἐπίσημα κείμενα τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ σᾶς τὰ ἀναφέρω αὐτολεξεί: Προμήθειαι: 1) Ἀπὸ Γεώργιον Καλλίνικον διὰ λογαριασμὸν Ἀλκ. Εὐσταθιάδου Γενούης 300 μ. τόννοι ζακχάρεως πληρωτέων διὰ δραχμῶν ἄνευ χορηγήσεως συναλλάγματος ἐπὶ τιμῇ δρχ. 4.250 κατὰ χιλ)μον ΤΣΙΦ Πειραιᾶ, γενομένη τὴν 31ην Αὐγούστου 1950. Φόρτωσις ἐξ ἀ)π «Γεώργιος Ρ» τόννοι 200 ἄφιξις 3.9.50 καί «ΦΡΑΓΚΗΣ» 100 τόννοι 15.9.50. 2) Ἀπὸ Εὐάγγελον Μαρτάκην διὰ λογαριασμὸν τοῦ ἐν Βυρηττῷ οἴκου «Φοῖβος Κυπρανοῦ» 900 μ. τόννων ζακχάρεως, πληρωτέων διὰ δραχμῶν, ἄνευ χορηγήσεως συναλλάγματος, ἐπὶ τιμῇ δραχμῶν 4.200 κατὰ χιλ)μον ΤΣΙΦ Πειραιᾶ, γενομένη τῇ 12ῃ Σεπτεμβρίου 1950 (φορτώσεις ἀ)π «ΙΣΤΑΝΜΠΟΥΛ» 400 μ. τόννους ἄφιξις 9.9.50 καί ἀ)π «ΒΙΡΑΓΚΟΥΛΣ» τόννων μ. 500 ἄφιξις 12.9.1950). Ἑπομένως ἐξ αὐτῶν προκύπτει ὅτι ἐνῷ ἠγοράσθη ἡ ζάκχαρις εἰς τὰς 12 Σεπτεμβρίου εἶχε φθάσει τὸ ἕνα πλοῖον εἰς τὰς 9 Σεπτεμβρίου καί τὸ ἄλλο εἰς τὰς 12. Ἤτοι τὸ ἕνα τρεῖς ἡμέρας πρὸ τῆς ἀγορᾶς καὶ τὸ δεύτερον τὴν ἰδίαν ἡμέραν.

§102Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομ.). Δὲν ἤθελα νὰ σᾶς διακόψω, διότι θὰ ἀπαντήσω εἰς ὅλα εἰς τὸ τέλος. Ἀλλ’ ἐδῶ ὑπάρχει κάποιο λάθος, διότι ἡ προμήθεια αὐτὴ ἄνευ δημοπρασίας ἔγινε δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου κατὰ τὴν 25ην Αὐγούστου. Ἡ συμφωνία μὲ τὸν προμηθευτὴν ἔκλεισεν τὴν 1ην Σεπτεμβρίου καὶ ἡ παράδοσις ἔγινε 9 καὶ 12 Σεπτεμβρίου. Δὲν ἀποκλείεται νὰ ἔγινε λάθος εἰς τὴν γραφομηχανήν.

§103Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν ὑπάρχει κανένα λάθος. Τὸ συμβόλαιον ὑπεγράφη εἰς τὰς 12 Σεπτεμβρίου, οὐδέποτε δὲ προμηθευτὴς προέβη εἰς τὸ κλείσιμον προμηθείας χωρὶς προηγουμένως νὰ πάρῃ τὸ συμβόλαιον εἰς τὰ χέρια του. Δὲν ἀρκεῖ ὅτι ἀπεφασίσθη ἡ προμήθεια ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, διότι ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ μία οἱαδήποτε δυσκολία ἕως ὅτου ὑπογραφῇ ἡ τελικὴ συμφωνία, ἡ ὁποία νὰ προκαλέσῃ τὴν ματαίωσιν τῆς ἀγορᾶς. Αὐτὸ λέγει ἡ λογική. Μόνον ἄνθρωπος πού εἶναι βέβαιος ὅτι ὁπωσδήποτε ἡ προμήθεια εἶναι ὁριστικὴ καὶ βεβαία ἀνεξαρτήτως ἄλλων διατυπώσεων, ἀποτολμᾷ νὰ ἐκτεθῇ εἰς τοιοῦτον κίνδυνον. Διότι πρόκειται περὶ κινδύνου καταστροφῆς. Δὲν πρόκειται διὰ μίαν κασσέλαν ζάκχαριν. Αὐτὰ εἶναι, ὡς πρὸς τὰς τιμάς. Μὲ ἄλλα λόγια τὸ Κράτος ἐπλήρωσε κατὰ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1950, 900 καὶ 300, ἤτοι 1.200 τόννους ζακχάρεως μὲ 4.200 κατὰ κιλόν. Καὶ ἐπλήρωσεν ἀκόμη κατ’ οὐσίαν ἐπίσης ἄνευ δημοπρασίας μὲ 4.200 δραχμὰς κατὰ κιλὸν ἄλλους 5.200 τόννους ζακχάρεως, τοὺς ἀγορασθέντας δι’ ἐκείνης τῆς δημοπρασίας, ἡ ὁποία ἐκθέτει πράγματι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ τὴν Ὑπηρεσίαν Ἀγορῶν Ἐξωτερικοῦ εἰς βαρυτάτας εὐθύνας καὶ τὸν Ὑπουργὸν ποὺ τὴν διέταξε. Τώρα, κ. Βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διαπιστώσω, ποία θὰ εἶναι ἡ ζημία τοῦ Κράτους καὶ τί θὰ ἠδύνατο νὰ ὠφεληθῇ ἐὰν ἡ προμήθεια αὐτὴ τῆς ζακχάρεως, ἔστω ὑπὸ τούς αὐτοὺς ὅρους, ἐγένετο κατὰ ἕνα τρόπον ὁμαλώτερον ἐπετρέπετο νὰ ἀναπτυχθῇ συναγωνισμὸς μεταξὺ τῶν ὑποβαλλόντων προσφοράς, ἐφ’ ὅσον εἶχεν ἔκτακτον ἀνάγκην προμηθείας ζακχάρεως τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἀπεφάσισε νὰ προβῇ εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, τοῦ ἀνωμάλου, δηλαδὴ τῆς ἀγορᾶς ζακχάρεως δι’ ἰδίου δῆθεν συναλλάγματος. Ὅταν προσεφέρετο ἡ ζάκχαρις αὐτὴ εἰς τὸ Δημόσιον, καὶ τὴν ἠγόραζε μὲ 4.200 δραχμὰς ἡ τιμὴ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἦτο 172–173 δολλ. κατὰ τόννον διὰ μεγάλα φορτία καὶ μὲ προθεσμίαν ἑνὸς μηνός, ἐνῷ διὰ μερικὰ φορτία καὶ μὲ ἄμεσον παράδοσιν ἐκυμαίνετο εἰς τὰ 176–178 δολλ. Ἦτο τιμὴ ἡ ὁποία συνηντᾶτο εἰς τὴν Τεργέστην, τὴν Βυρηττόν, τὴν Ἀλεξάνδρειαν μὲ πληρωμὴν δι’ ἐλευθέρου συναλλάγματος. Τὸ 178 τὸ ὁποῖον λαμβάνω εἶναι ἡ ἀνωτάτη τιμή, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν ἀμφισβητήσεις, ἢ ὁποία προσεφέρετο εἰς τὴν ἀγορὰν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἀνταποκρινομένη εἰς 2.670 δραχμὰς κατὰ κιλὸν ΤΣΙΦ Πειραιᾶ μὲ τιμὴν συναλλάγματος δολλαρίου 15.000. Ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν ἐν συνδυασμῷ καὶ νὰ φθάσωμεν νὰ πάρωμεν 15.000 δραχ. τὸ δολλάριον, ἡ διαφορὰ εἶναι 1.530 δρχ. τὸ κιλὸν καὶ ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου εἶναι 8.000.000.000, ἐπί μόνης τῆς προμηθείας, τῶν 5.200 τόννων καὶ μὴ λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν ἄλλων 1.200 τόννων ποὺ ἠγοράσθησαν ἄνευ δημοπρασίας τὴν 12ην Σεπτεμβρίου καὶ 31ην Αὐγούστου 1950.

§104Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Ἐθνικ. Οἰκον.). Τὸ κοινὸν καὶ ὄχι τὸ Δημόσιον.

§105Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἀγοραστὴς εἶναι τὸ Δημόσιον καὶ ὄχι τὸ κοινόν.

§106Π. ΠΕΝΝΑΣ. Ὅπως καὶ ἂν ἔχῃ τὸ πρᾶγμα ὁ λαὸς τὸ πληρώνει.

§107Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὸ Δημόσιον, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, τὸ ὁποῖον καὶ ζημιοῦται 8.000.000.000. Εἰς τὴν ἀγορὰν ὅμως τὴν ἐπίσημον τῆς ζακχάρεως, τὴν διεθνῆ, προσεφέρετο καί ζάκχαρις γαλλική. Ἐχρειάζετο βέβαια καὶ ἄδεια τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἄδεια δὲν εἶναι δύσκολον νὰ ἐπιτευχθῇ δι’ ἐξαγωγὴν γαλλικῆς ζακχάρεως, διότι ἔχει μίαν παραγωγὴν ἀρκετὰ σημαντικὴν ποὺ ἐπιτρέπει καὶ ἐξαγωγήν. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς προμηθείας τῆς ζακχάρεως ἐκ τῆς Γαλλίας, ἔχομεν ζημίαν πολύ μεγαλυτέραν τοῦ Δημοσίου, διότι αὕτη προσεφέρετο πρὸς 167 δολ. ἀπὸ τὸν μεγαλύτερον οἶκον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον τὸ Δημόσιον ἠγόραζε. Δηλαδὴ ἡ ζημία ἀνέρχεται εἰς 8.814.000.000 μὲ τιμὴν δολλαρίου 15.000 δρχ. Ἀλλ’ εἴπομεν ὅτι δὲν ἔχομεν συνάλλαγμα καὶ δι’ αὐτὸ κατελήξαμεν εἰς τὴν ἀγορὰν διὰ δραχμῶν. Ἀλλὰ προσέφερε καὶ μὲ κλῆριγκ ἡ Γαλλία καὶ θὰ ἦτο δυνατόν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐγκαίρως ἐνδιεφέρετο, νὰ ἐπιτύχῃ μίαν ἄδειαν ἐξαγωγῆς ζακχάρεως μέσῳ κλῆριγκ. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ τιμὴ τῆς ζακχάρεως ἀνήρχετο εἰς 197 δολ... Ὅταν πρόκειται περὶ κλῆριγκ εἶναι κατὰ 30 δολ. ἀκριβότερη. Ἠκούσατε ποία εἶναι ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου ἂν κατωρθώναμε νὰ ἐπιτύχωμεν προμήθειαν ἐκ Γαλλίας δι’ ἐλευθέρου συναλλάγματος. Ἐπειδὴ ὅμως τὰ 197 δολλάρια εἶναι ΦΟΜΠ καὶ ὄχι ΤΣΙΦ ἂς προσθέσωμεν καὶ 8 δολ. ναῦλα. Συνήθως εἶναι 5–6 ὑπολογίζω ὅμως 8. Ὁπότε ἡ τιμὴ τῆς Γαλλικῆς ζακχάρεως θὰ ἀνήρχετο εἰς 205 δολ. κατὰ τόννον καί στοιχίζει ΤΣΙΦ Πειραιᾶ 3.075 δρχ. τὸ κιλόν. Διαφορὰ ἀπὸ τὴν τιμὴν ποὺ ἠγόρασε τὸ Δημόσιον 1.125 δρχ. τὸ κιλόν. Ἄρα ζημία τοῦ Δημοσίου εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν 5 δισεκ. 850 ἑκατομμύρια. Ἂς ἐξετάσωμεν ὅμως καὶ μίαν ἄλλην πηγὴν ἀγορᾶς. Ἔλαβον μίαν ἐπιστολὴν ἀπὸ ἄνθρωπον ἄγνωστόν μου, ἀπὸ τὰς Πάτρας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξαγωγεὺς ὀνόματι Πρόβος, ὁ ὁποῖος λέγει τὰ ἑξῆς: Μετ’ ἐνδιαφέροντος παρακολουθοῦμεν τὸν ἀγῶνα σας διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς ζακχάρεως τῶν 5.200 τόννων τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Αὐτὸ εἶναι κάτι περισσότερον ἀπὸ σκάνδαλον, διότι ἡμεῖς οἱ κατοικοῦντες ἐντεῦθεν τῆς Ἰουδαίας γνωρίζομεν καλῶς τὶ θὰ πῇ «ἐλεύθερον συνάλλαγμα» τὸ ὁποῖον ἠδύναντο νὰ ὀνομάσουν συνάλλαγμα τῆς ὁδοῦ Σοφοκλέους. Ἀκούσατε τώρα καὶ τὴν νοοτροπίαν τῶν ἁρμοδίων καὶ τοῦ περιφήμου Συμβουλίου ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ἀρχὰς Νοεμβρίου π. μ. δι’ αἰτήσεώς μας, ἐζητούσαμεν ἀπὸ τὴν ἀνωτέρω ὑπηρεσίαν προεγκριτικὴν τιμὴν ζακχάρεως, ἣν θὰ παρεδίδομεν εἰς τούτους προϊὸν ἰδιωτικῆς μας ἀνταλλαγῆς μὲ Σουλτανίναν μὲ φόρτωσιν ἐκ Τεργέστης τὸ ὅλον 300 τόννοι ἐξ ὧν 100 μὲ παράδοσιν Νοεμβρίου καὶ 200 Δεκεμβρίου μὲ ἀντίστοιχον ἐξαγωγὴν Σουλτανίνας Νο 4 (κατωτέρα ποιότης). Οἱ σοφοὶ τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης, διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ρημάκη, μᾶς εἶπαν «ἡ τιμὴ τῆς ζακχάρεως ἣν θὰ ἀγοράσῃ τὸ Κράτος ἀπὸ ἡμᾶς ὑποχρεωτικῶς δι’ ἡμᾶς θὰ εἶναι ἡ διεθνὴς τιμή, ἤτοι 182 δολ. τὸν τόννον, ἤτοι δραχ. 2.730 περίπου κατὰ κιλὸν ΤΣΙΦ Πειραιᾶ καὶ μὲ ἀντίστοιχον πώλησιν τῆς Σουλτανίνας πρὸς 290 δολ. τὸν τόννον, τιμὴ διεθνὴς μὲν ἀλλὰ ἀφήνουσα ζημίαν εἰς τὸν ἐξαγωγέα 10–15%, παρατηροῦμεν λοιπὸν διατὶ μᾶς πληρώνει τὸ Κράτος τόσον εὐθηνὰ τὴν ζάκχαριν τῆς ἀνταλλαγῆς μας; ἀφοῦ τὸ ἴδιον τὸ Κράτος μόλις πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἠγόρασε μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα πρὸς 4.200, γιατὶ αὐτὴ ἡ τεραστία διαφορά; καὶ μάλιστα δι’ ἀνταλλαγὴν μὲ Ἑλληνικὸν προϊόν; ἀπάντησις, τὸ Κράτος θέλει νὰ βοηθήσῃ τὸν ἐπαναπατρισμὸν Συναλλάγματος ποὺ μένει στὸ ἐξωτερικὸν μὰ μὲ κέρδος αὐτῶν 100%, μάλιστα μὲ αὐτὸ τὸ κέρδος 100% περίπου, τώρα σεῖς δύνασθε νὰ βγάλετε τὰ συμπεράσματα, σημειώσατε δὲ ὅτι τὸ περίφημον αὐτὸ Συμβούλιον τῶν 16 δὲν δίδει ἔγγραφον ἀπάντησιν στὴν αἴτησίν μου καὶ αὐτὸ ὀνομάζεται Κράτος καὶ τέτοιο δικαίου, αὐτὴ εἶναι ἀτυχῶς ἡ κατάστασις καὶ ἡ κατάντια τοῦ σημερινοῦ Κράτους. Τὶ ἠμποροῦμε νὰ κάμουμε; τίποτε διότι μένουμε στὴν ἐπαρχία καὶ αὐτὸ εἶναι μεγάλο φταίξιμο στὸ κλείσιμο τῶν δουλειῶν μας. Ποιὸς στὸ ἐξωτερικὸ ἀπὸ τοὺς πολλαπλοὺς ΕΛΛΗΝΑΣ μὲ τεραστίας καταθέσεις εἰς ξένον συνάλλαγμα δὲν ἐκχωρεῖ τὸ συνάλλαγμά του γιὰ μιὰ τέτοια ἐμπορικὴ ἐπιχείρησι μὲ κέρδος 100% ἢ μήπως δὲν πρόκειται ἐντὸς ὀλίγου τὸ συνάλλαγμα αὐτὸ νὰ πάῃ στὴν θέσιν του ἀπὸ τὴν πίσω πόρτα, ποιὸς ἀγνοεῖ ὅτι χιλιάδες ΤΣΕΚ ξένου συναλλάγματος μὲ τεράστια ποσὰ πωλοῦνται καθημερινῶς στὴ μαύρη, τί γίνονται αὐτὰ τὰ τσὲκ ἀφοῦ ἀγοράζονται; Λογικὴ μικροῦ μαθητοῦ διὰ τὴν ἀπάντησιν. Αὐτὴ ἀτυχῶς εἶναι ἡ κατάστασις, αἰσχρά. Ἐπὶ τούτοις

Μετὰ πλείστης τιμῆς

ΒΛΑΣΣΗΣ Γ. ΠΡΟΒΟΣ»

Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι πλὴν τοῦ τρόπου τῆς ἀγορᾶς μὲ ἰδιωτικὸν κλῆριγκ, πλὴν τῆς διενεργείας μιᾶς δημοπρασίας μὲ μεγάλο περιθώριον χρόνου, ὥστε νὰ μετάσχῃ πολὺς κόσμος καὶ νὰ συμπιεσθοῦν αἱ τιμαί, ὑπῆρχε καὶ ἄλλη ὁδὸς προμηθείας ζακχάρεως ἄνευ συναλλάγματος, ἡ ὁδὸς τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν. Διότι, κ. Βουλευταί, αἱ ἰδιωτικαὶ ἀνταλλαγαὶ ἐπιτρέπονται μὲ τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος διὰ τὰ εἴδη αὐτὰ εἶναι ἡ ἀπόφασις, νομίζω, 39.202 καὶ ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ αὐτῶν τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν παθητικότητα. Ἡ σουλτανίνα αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἔχει παθητικότητα καί ἐπιτρέπεται ἡ ἰδιωτικὴ ἀνταλλαγή, ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς ἰδιωτικῆς αὐτῆς ἀνταλλαγῆς θὰ εἰσαχθῇ ἐπίσης ἐμπόρευμα τοῦ πίνακος Αʹ, δηλαδὴ εἴδη πρώτης ἀνάγκης (ζάκχαρις, φασόλια κλπ.). Ἡ ἀνταλλαγὴ σουλτανίνας καὶ ζακχάρεως ἐμπίπτει εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς δυνατότητος διενεργείας ἰδιωτικῆς ἀνταλλαγῆς μὲ τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος δὲν χρειάζεται δὲ καὶ ἄδεια, ἐκτὸς τοῦ ὅτι πρέπει νὰ ἀναφερθῇ κανεὶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ νὰ πάρῃ μίαν τυπικὴν ἄδειαν. Τοιαῦται ἄδειαι ἐδόθησαν διὰ ξυλείαν εἰς τὸ παρελθόν. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ μοναδικὸς ἀγοραστὴς τῆς ζακχάρεως εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἦτο τὸ Κράτος, ἀπηυθύνθη εἰς τὸ Κράτος καὶ τοῦ εἶπε νὰ τοῦ ἔδιδεν ἓν περιθώριον 15–20%, 3.000–3.200, ὁπότε καὶ πάλιν θὰ εἶχε 1.000 δρχ. διαφορὰν τιμῆς κατὰ κιλὸν ἀπὸ τὴν τιμὴν πού ἠγόρασε τὸ Κράτος. Θὰ διενήργει λοιπὸν τὴν προμήθειαν αὐτὸς καὶ θὰ ὠφελεῖτο τὸ Κράτος 1.000 δρχ. τὸ κιλὸν ΤΣΙΦ ἀπὸ τὴν εἰσαγωγὴν τῆς ζακχάρεως δι’ ἰδιωτικῆς ἀνταλλαγῆς. Ἂς ἐξετάσωμεν τώρα τὶ ἀπεκόμισαν κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμοὺς αὐτοὶ οἱ κύριοι, εἰς τοὺς ὁποίους κατεκυρώθη ἡ δημοπρασία καὶ ἀνεκηρύχθησαν προμηθευταί.

§108Θ. ΤΡΥΦΩΝ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ κατατοπίσητε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐὰν θὰ εἶναι δυνατὸν ποτὲ κάτοχος κεφαλαίων ἔξω νὰ φέρῃ τὸ συνάλλαγμά του ἐδῶ καὶ νὰ πληρωθῇ πρὸς 15.000 δρχ.

§109Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐγὼ σᾶς εἶπα δι’ ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγὰς καθὼς καὶ προμήθειαν ἐκ Γαλλίας μὲ κλῆριγκ. Πάντως θὰ σᾶς ἱκανοποιήσω μέχρι τῆς τελευταίας ἰδιοτροπίας καὶ ἀπορίας σας, μείνατε ἥσυχος. Ἁπλῶς ἔκαμα μίαν ἀνάπτυξιν γενικὴν διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ὡλοκληρωμένον τὸ θέμα ἡ Βουλή. Λοιπόν, ἐρχόμεθα τώρα νὰ ἐρευνήσωμεν τὸ θέμα τῶν προμηθευτῶν. Αὐτοὶ οἱ κύριοι ἐπώλησαν τὴν ζάκχαριν εἰς τὸ Κράτος καὶ τὴν ἐπληρώθησαν πρὸς 4.200 δρχ. τὸ κιλόν, δηλαδή, μὲ 280 δολλάρια ἔναντι τῶν 178 ποὺ προσεφέρετο ἀφθόνως εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ εἰς οἱανδήποτε ποσότητα. Πέραν τῶν γενικῶν τιμῶν, τὰς ὁποίας ἔχομεν ἐπισήμως καὶ αὐτάς, πέραν αὐτῶν τῶν τιμῶν ποία ἦτο ἡ ἐξηκριβωμένη ἡ ἠλεγμένη τιμὴ διὰ τὴν εἰδικὴν αὐτὴν περίπτωσιν, δηλαδὴ διὰ παράδοσιν ΤΣΙΦ Πειραιᾶ 5 Δεκεμβρίου; Ἀκούσατε: Ὁ οἶκος Τρακάκη εἰς τὴν Τεργέστην, ὁ ὁποῖος ἐπρομήθευσε ζάκχαριν εἴς τινας ἐκ τῶν προμηθευτῶν τῶν 5.200 τόννων, τηλεγραφεῖ τὰ ἑξῆς πρὸς τὸν οἶκον Προδρομίδου εἰς Πειραιᾶ. «Χθεσινὸν προσφέρομεν μέχρι χιλίους τόννους ἄφιξις Πειραιᾶ μέχρι 5)12 στερλίνες ἑβδομῆντα δύο χίλια κιλὰ 1% προμήθεια ἀπάντησις ἐδῶ Πέμπτην». Αὐτὸ τὸ τηλεγράφημα εἶναι τῆς 31ης Ὀκτωβρίου. Εὑρισκόμεθα εἰς τὴν παραμονὴν τῆς δημοπρασίας. Δύο ἡμέρας μετὰ τὴν διενέργειαν τῆς δημοπρασίας ἐστάλη ἄλλο τηλεγράφημα μὲ μειωμένην τιμὴν εἰς 70 λίρας. Ἰδοὺ τὸ περιεχόμενον τοῦ ἄλλου τηλεγραφήματος: «Μὲ σταθερὰν προσφορὰν ἀπὸ μέρους σας στερλίνας ἑβδομῆντα χίλια κιλὰ ἐλπίζω ἐπιτύχω χιλίους τόννους Ἀγγλικῆς φόρτωσις κατ’ εὐθεῖαν Πειραιᾶ τριγύρω 20)11 τηλεγραφήσατε». 20 Νοεμβρίου ἡ φόρτωσις. Τὸ τηλεγράφημα ἦτο τῆς 5ης Νοεμβρίου. Δὲν εἶχε κατακυρωθῇ ἡ δημοπρασία ἀκόμη ἤ μᾶλλον ἐκείνην τὴν ἡμέραν ἐνεκρίθη ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν. Λοιπόν, φόρτωσις 20)11 δι’ αὐτὴν τὴν προμήθειαν, ἡ ὁποία ἐπεβάλλετο νὰ εὑρίσκεται εἰς τὸν Πειραιᾶ μέχρι 5 Δεκεμβρίου. Ἔπρεπε ὅμως ὁ λαβὼν ἐδῶ τὴν προσφορὰν νὰ συνδυάσῃ τὴν ἐργασίαν, διὰ τῆς ἐξευρέσεως κεφαλαίων, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐξαγωγὴν συναλλάγματος ἐλευθέρας ἀγορᾶς κλπ. Ἂς πάρωμεν λοιπόν, κ. Βουλευταί, τώρα τὴν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ἔθιξεν ὁ ἀγαπητὸς κ. συνάδελφος. Καὶ εἶπεν ἡμεῖς ἐζητήσαμεν προσφορὰν εἰς δραχμάς. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν τὴν ἀξίαν τοῦ συναλλάγματος εἰς δραχμὰς μὲ τιμὴν 15.000 τὸ δολλάριον τότε ἔχομεν ζημίαν τοῦ Δημοσίου ἀνερχομένην εἰς 8 δισεκατομμύρια. Ἀλλὰ ὁ ἐνδιαφερόμενος, ὁ ὁποῖος προσφέρει τὸ ἐμπόρευμα εἰς δραχμὰς ἢ ἐνεργεῖ λαθρεμπόριον συναλλάγματος ἢ ἐπαναπατρίζει κεφάλαια. Αὐτὸς λοιπὸν δὲν θὰ προσφέρῃ ποτὲ εἰς τὴν ἐπίσημον τιμὴν τοῦ συναλλάγματος, καίτοι καὶ τοῦτο ἦτο δυνατὸν νὰ συμβῇ εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, διότι θὰ θέλῃ νὰ ἀποκομίσῃ τὴν διαφορὰν μεταξὺ τιμῆς συναλλάγματος ἐλευθέρας ἀγορᾶς καὶ τῆς ἐπισήμου τιμῆς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Καὶ δέχομαι ὅτι πράγματι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε νὰ μετάσχῃ εἰς αὐτὴν τὴν δημοπρασίαν θὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν ἀποκόμισιν αὐτοῦ τοῦ κέρδους εἰς τὴν ἱκανοποίησίν του εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἤθελε νὰ εἰσαγάγῃ ἐμπόρευμα μὲ 15.000 δρχ. τὸ δολλάριον, δεδομένου ὅτι θὰ παρεχώρει τὸ συνάλλαγμα εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Βάσει ὅθεν αὐτῶν τῶν δεδομένων θὰ κάμω τοὺς λογαριασμούς μου. Εἴπομεν ὅτι ἡ τιμὴ τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς ζακχάρεως ἦτο 178 δολλάρια κατ’ ἀνώτατον ὅριον. Ἐὰν τὸ ὑπολογίσωμεν μὲ 18.200 τὸ δολλάριον, τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἐκυμαίνετο τὸ δολλάριον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἦτο 3.200 ἐπὶ πλέον τῆς ἐπισήμου τοιαύτης, ἡ ζάκχαρις θὰ ἐστοίχιζε ΤΣΙΦ Πειραιᾶ δραχ. 3.240 τὸ κιλόν. Ἑπομένως διαφορὰ 960 δραχ. κατὰ κιλόν. Ζημία δὲ τοῦ δημοσίου 4 δισεκατομμύρια 592 ἑκατομμύρια, ἐκ τῶν 5. 200 τόννων. Τοὺς ἄλλους 1.200 τοὺς ἄφησα δὲν τοὺς ὑπολογίζω. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν καὶ τούς ἄλλους 1.200 τόννους ποὺ ἠγοράσθησαν ἄνευ δημοπρασίας ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα, ἤτοι 6 δισεκατομμύρια. Ἡ τιμὴ τῆς Τεργέστης, βάσει τοῦ τηλεγραφήματος ποὺ ἀνέφερα προηγουμένως καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῆς παραδόσεως τῆς ζακχάρεως ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν διακήρυξιν, ἦτο λίραι 72. Λαμβάνω τὴν ἀκριβοτέραν τιμήν, τὴν πρώτην τιμήν, διότι ἔπειτα τὴν ὑπεβίβασαν εἰς τὰς 70 λίρας. Ἐν προκειμένῳ πρὸς 47.350 ἡ λίρα, διότι ἡ ἐπίσημος τιμὴ ἔχει 42.000 ἔχομεν τιμὴν ΤΣΙΦ Πειραιᾶ 3.419 τὸ κιλόν. Διαφορὰ 781 δρχ. τὸ κιλόν, ἡ ζημία τοῦ δημοσίου εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν 4 δισεκατομμύρια 61 ἑκατομμύρια. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν ὅμως μὲ τὴν τιμὴν τῶν 70 λιρῶν, ἡ ὁποία ἦτο καί πραγματική, ἔχομεν τιμὴν ΤΣΙΦ Πειραιᾶ 3.214 δρχ. καὶ ζημίαν τοῦ δημοσίου εἰς 5 δισεκατομμυρίων δραχμῶν.

§110Θ. ΤΡΥΦΩΝ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν διακοπήν. Εἴπομεν ὅτι ἡ ἐλευθέρα τιμὴ τοῦ συναλλάγματος ἦτο 18.200. Ἐδῶ εἶναι ἡ τιμὴ αὐτή. Ἐὰν τὸ μετακινήσητε ἔξω μὲ τοὺς κινδύνους ποὺ ἔχετε;

§111Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δι’ ἀναγνώρισιν ὁμιλῶ, κύριε συνάδελφε.

§112Θ. ΤΡΥΦΩΝ. Ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἔχει ἔξω τὰ κεφάλαιά του πῶς θὰ τὰ φέρῃ;

§113Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ πληρώσῃ 18.200 καὶ θὰ παραλάβῃ τὰ χρήματά του εἰς τὴν Τεργέστην. Σεῖς ζητεῖτε νὰ συγχύσητε τὴν ὑπόθεσιν, 18.200 εἶχε τὸ δολλάριον τὴν ἡμέραν ἐκείνην δι’ ἀναγνώρισιν εἰς Τεργέστην καὶ εἰς Τεργέστην εἶναι ἐλευθέρα ἡ διαπραγμάτευσις τοῦ συναλλάγματος. Ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει κανένας περιορισμός, ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς τὴν Βηρυττόν. Τὸν κίνδυνον τὸν ἔχει τὸ χρηματιστικὸν γραφεῖον. Τὸν ἔχει ὁ ἀναλαμβάνων τὴν ἐντολήν. Ὁ ἐνδιαφερόμενος θὰ παραλάβῃ τὰ χρήματά του εἰς τόπον ὅπου ἐλευθέρως διακινεῖται τὸ συνάλαγμα. Ἔχομεν λοιπὸν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ζημίαν 5 δισεκατομμυρίων. Τώρα ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταὶ τὸ ἑξῆς: Τὶ ἔγιναν αὐτὰ τὰ χρήματα; Πρόκειται πράγματι περὶ ἐπαναπατρισμοῦ; Θὰ εἶναι πολὺ ἀφελὴς ὁ ἄνθρωπος ποὺ θὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι τὰ πρόσωπα αὐτά, ποὺ λαμβάνουν μέρος εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς αὐτούς ὅπως ὁ Εὐσταθιάδης καὶ οἱ ἄλλοι, ποὺ κατὰ σύστημα διενεργοῦν τοιαύτας πράξεις εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται νὰ ἐπαναπατρίσουν κεφάλαια. Τοὐναντίον πρόκειται κατ’ οὐσίαν περὶ ἐκπατρισμοῦ κεφαλαίων, διότι δὲν ἐπανεξήγαγον μόνον τὰ κεφάλαια τὰ ὁποῖα διέθεσαν διὰ νὰ διενεργήσουν τὴν προμήθειαν αὐτήν, ἀλλὰ ἐπανεξήγαγον εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἀσφαλῶς καὶ τὰ πέντε δισεκατομμύρια ἢ 4 δισεκατομμύρια, κέρδη προκύπτοντα ἐκ τῆς τελευταίας δημοπρασίας μόνον τῶν 5.200 τόννων. Ἢ ἐὰν τοῦτο δὲν συνέβη τὰ ἐπενέδυσαν εἰς χρυσᾶς λίρας ὅπερ τὸ αὐτό. Ἡ τιμὴ πωλήσεως τῆς ζακχάρεως εἰς τὸ κοινὸν ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου καθωρίσθη εἰς 14000 δρ. κατ’ ὀκᾶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲ ἀνέφερεν ὅτι ἐκέρδισε τὸ δημόσιον 30 δισεκατομμύρια ἐκ δασμῶν. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω τὴν ἔννοιαν τῶν δηλώσεών του αὐτῶν. Τὶ ἐκέρδισε τὸ δημόσιον, τὶ ἐννοεῖ μὲ αὐτό; Δηλαδὴ τὸ Κράτος εἶχε εἰς τὴν κατοχήν του τὴν ζάκχαριν καὶ τὴν ἐπεβάρυνε μὲ 9.000 δρχ. περίπου τὴν ὀκᾶν καί ὡς ἐκ τούτου προέκυψεν ὠφέλεια ὑπὲρ τοῦ Κράτους τὸ ποσὸν 30 δισεκατομμυρίων εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως. Ἀλλὰ καί ἐὰν καθώριζε τιμὴν πωλήσεως 18.000 δρχ. θὰ ἐκέρδιζε βέβαια 45 δισεκατομμύρια. Μήπως δι’ ὅλην τὴν ἄλλην ζάκχαριν δὲν ἔχει εὐχέρειαν νὰ ἐπιβαρύνῃ τὴν τιμήν της καὶ νὰ τὴν διαθέσῃ εἰς τὸν λαὸν εἰς οἱανδήποτε τιμὴν θέλει καὶ οὕτω νὰ δημιουργῇ ἔσοδα εἰς βάρος τοῦ λαοῦ; Ὑπῆρχε λοιπὸν διὰ τοῦτο λόγος, ἐπειδὴ ἔχομεν τὴν εὐχέρειαν νὰ πωλῶμεν εἰς οἱανδήποτε τιμὴν ζάκχαριν νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τοὺς προμηθευτὰς νὰ ἀποκομίζουν παράνομα κέρδη εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου καὶ εἰς βάρος τῆς συναλλαγματικῆς καταστάσεως τῆς χώρας; Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐξ ὅλης αὐτῆς τῆς ἐκθέσεως, τὴν ὁποίαν ὁμολογῶ, ἠναγκάσθην νὰ ἀναλύσω εἰς πολλὰς λεπτομερείας τεχνικάς, καταφαίνεται ὅτι ὑπάρχει εὐθύνη βαρυτάτη. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν θέλω νὰ ἀποδώσω δόλον καὶ δὲν ἀποδίδω δόλον, διότι καὶ ἡ μόρφωσις καὶ ὁ χαρακτήρ καὶ ἡ ἀνατροφὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν μοῦ ἐπιτρέπουν νὰ σχηματίσω τοιαύτην γνώμην, ἀποδίδω ὅμως βαρυτάτην ἀμέλειαν καί εὐθύνην διὰ σοβαρώτατα σφάλματα, πράξεις αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνουν ἄνευ συνεπειῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὑπηρεσίας δὲν ἠμπορῶ νὰ ἔχω γνώμην. Θὰ ἀπαιτηθῇ εἰδικὴ ἀνάκρισις διὰ νὰ ἐξακριβώσῃ ἐὰν ὅλα αὐτὰ τὰ τερατώδη πράγματα ἔγιναν ἀφελῶς καὶ ἐντελῶς ἐπιπολαίως ἢ ὑπῆρχον καὶ ἄλλα ἐλατήρια, τὰ ὁποῖα καταδικάζει καὶ ὁ κοινὸς Ποινικὸς νόμος. Κύριοι συνάδελφοι, τοιαύτης φύσεως ἀνωμαλίαι καὶ καταχρήσεις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μένουν ἄνευ κυρώσεων. Ὅταν μάλιστα ἡ Κυβέρνησις τόσην εὐθιξίαν ἠθέλησε νὰ δείξῃ εἰς τὸ παρελθόν, νομίζω ὅτι πρέπει τὴν αὐτὴν εὐθιξίαν νὰ δείξῃ καὶ εἰς τὴν παροῦσαν περίπτωσιν. Ὑπάρχει εὐθύνη βαρυτάτη, τὴν ὁποίαν δὲν καταλογίζω ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἀλλὰ ἐπιβάλλεται ὅπως καταμερισθοῦν καὶ καταλογισθοῦν ἀμέσως αἱ εὐθῦναι ὅπου αὗται ἀνήκουν. Πέραν τούτου θὰ ἐζήτουν ὅπως αἱ πολιτικαὶ συνέπειαι εἶναι εὐρύτεραι, ἀλλ’ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ ἕως ἐκεῖ καί περιορίζομαι νὰ ζητήσω τὴν αὐθεσπερεὶ παραίτησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τὴν παραπομπὴν τῆς καταπληκτικῆς αὐτῆς ὑποθέσεως εἰς τὴν Δικαιοσύνην. Οὕτω νομίζω ὅτι θὰ ἐκτελέσωμεν τὸ καθῆκον μας ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὡς ἀντιπρόσωποι αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔχει τὸν λόγον.

§115Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, τὴν παρελθοῦσαν Δευτέραν εἶχον παρακαλέσει τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ ὅπως διακοπῇ ἡ συζήτησις τῶν πετρελαιοειδῶν καὶ συζητηθῇ ἡ ὑπόθεσις τῆς προμηθείας ζακχάρεως. Εἶμαι εὐτυχὴς καὶ εὐχαριστῶ τὴν Βουλὴν διότι ἐδέχθη ἡ συζήτησις αὐτὴ νὰ γίνῃ ταχέως. Ἦταν ἀνάγκη νὰ διαλευκανθοῦν ὡρισμέναι κατηγορίαι αἱ ὁποῖαι ἀναμφισβητήτως καλοπίστως διετυπώθησαν, ἀλλ’ αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν ἐντυπώσεις βλαβερὰς διὰ τὴν ἐθνικὴν ζωήν, διότι δημιουργοῦν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι οἱ διοικοῦντες ὑπὸ τὸ Δημοκρατικό μας πολίτευμα κατορθώνουν παρὰ ταῦτα νὰ διαπράττουν βαρύτατα σφάλματα, καὶ παρὰ ταῦτα ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν εἰς τὴν θέσιν των. Καί εἶμαι εὐτυχὴς διότι μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι δὲν ὑπῆρχον ὄχι μόνον δόλος ἀλλ’ οὔτε ἀμέλεια. Ὑπῆρχε θάρρος ἐνεργείας τὸ ὁποῖον ἐξυπηρέτησε τὴν ὑπόθεσιν ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος καὶ πρὶν ἀσχοληθῶ μὲ ὅλα τὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα ἔθιξεν ὁ συνάδελφος κ. Κάντζιας, εἶναι ἀνάγκη νὰ κάμω μίαν γενικὴν ἀνασκόπησιν τοῦ πῶς διεξήγετο ἡ προμήθεια τῆς ζακχάρεως. Ὑπάρχει, κύριοι, ἕνα παράπονον εἰς ὡρισμένους ἐμπορικούς κύκλους, τὸ ὁποῖον μετ’ ἐκπλήξεως εἶδα ὅτι δὲν μετέφερεν ὁ κ. Κάντζιας, πῶς δὲν ἀφήνετε ἐλευθέρα τὴν προμήθεια τῆς ζακχάρεως. Εἶναι ἀνάγκη νὰ κάμω μίαν σύντομον ἐξήγησιν, διότι ὑπάρχει καὶ αὐτὴ ἡ κατηγορία κατὰ τοῦ Κράτους. Διατὶ δὲν ἀφήνετε τὸ δαιμόνιον τοῦ Ἕλληνος νὰ προμηθεύεται ζάκχαριν καὶ νὰ τὴν ἔχωμεν εὐθηνήν. Ἰδοὺ ποιὰ εἶναι ἡ κατάστασις, κύριοι. Ἡ κατανάλωσις τῆς ζακχάρεως προπολεμικῶς ἦτο τὸ 1930–34, 61.000 τόννοι. Τὸ 1935–39 72.000 τόννοι. Καὶ χαρακτηριστικὸν εἶναι ὅτι ἀπὸ τὸ 1933 μέχρι 1938, ἔχομεν μίαν συνεχῆ αὔξησιν ἡ ὁποία ἔφθασεν εἰς τοὺς 81.000 τόννους τὸ 1938. Ἔναντι αὐτῆς τῆς προπολεμικῆς καταναλώσεως, σήμερον ἔχομεν μίαν αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ κατὰ 10%–12%. Συνεπῶς καί μόνον τὴν αὔξησιν αὐτὴν νὰ ὑπολογίσωμεν, πρέπει νὰ ἔχωμεν 90.000 τόννους κατανάλωσιν. Καὶ ἔχομεν καὶ ἕνα ἄλλο γεγονὸς εὐχάριστον, ὅτι ἐσυνήθισαν τὰ χωριὰ νὰ τρώγουν ζάκχαριν καὶ ἑπομένως δὲν μᾶς φθάνουν οὔτε 90.000 τόννοι ἐτησίως. Ἀπέναντι αὐτῆς τῆς ζητήσεως τῆς καταναλώσεως εἴχομεν ἕνα πρόγραμμα, νὰ εἰσάγωμεν 80.000 τόννους ἐτησίως, δηλαδὴ ἴσα, ἴσα τὴν προπολεμικὴν κατανάλωσιν. Καὶ ἐφέτος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ εἴπω, διότι ἀκόμη δὲν ἔχει ἀνακοινωθῆ ἀλλ’ ὑποχρεοῦμαι νὰ ἐξηγήσω ὡρισμένα στοιχεῖα, τὸ περιωρισμένο πρόγραμμα τῆς εἰσαγωγῆς ζακχάρεως ἀνήρχετο εἰς 75.000 τόννους. Ἰδοὺ λοιπὸν ἡ ἀπάντησις διατὶ δὲν ἀπελευθερώνομεν τὸ ἐμπόριον τῆς ζακχάρεως. Πρῶτον δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν ἔχωμεν μίαν ἀνισότητα ζητήσεως καὶ προσφορᾶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν νὰ τὸ διαχειρισθῇ τὸ ζήτημα αὐτὸ ὁ ἔμπορος, διότι δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν βεβαιότητα ὅτι δὲν θὰ γίνῃ ἐκμετάλλευσις μὲ τὸ κρατικὸν συνάλλαγμα. Καὶ ὅταν γίνεται ἡ προμήθεια ἀπὸ τὸ Κράτος, τί συμβαίνει; Τὸ Κράτος διεξάγει δημοπρασίας, ἐνίοτε μὲ τὴν εὐθύνην καί Ὑπουργῶν καὶ ἄλλων κρατικῶν λειτουργῶν ἀγοράζει χωρὶς δημοπρασίαν. Καὶ αὐτὸ ἔγινεν ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις. Διότι εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀγοράσῃ χωρὶς δημοπρασίαν. Διότι τὴν ζάκχαριν τὴν ἀγοράζομεν μὲν ἐκ τῆς ἀμέσου βοηθείας, μόνον μὲ τὴν διάθεσιν δολλαρίων, ἀλλὰ δι’ οἱανδήποτε ἀγορὰν χρειάζεται ἡ ἔκδοσις ἑνὸς χαρτιοῦ τὸ ὁποῖον ὀνομάζεται PROCUREMENT AUTHORISATION ἔγκρισις προμηθείας, τὸ ὁποῖον ἐνίοτε ἀργεῖ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε μᾶς ἀφίνει συχνὰ μὲ ἔλλειψιν ζακχάρεως. Ἐὰν εἶχα τὸν φάκελλον τῶν διαμαρτυριῶν τὰς ὁποίας ἔκαμα θὰ ἐβλέπατε ὅτι εἶναι πολλαὶ καὶ ὀξεῖαι. Ἀλλὰ εἶναι ζήτημα ὀργανισμοῦ τοῦ κεντρικοῦ Γραφείου Μάρσαλ καὶ δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος καὶ τῆς δυνάμεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀλλάξουν τὴν διαδικασίαν αὐτήν. Καί δι’ αὐτὸ δὲν ὑπάρχει Κυβέρνησις ἡ ὁποία νὰ μὴ ἠγόρασε ζάκχαριν χωρὶς δημοπρασίαν, χρησιμοποιοῦσα, ὅταν ἦτο τὸ «PROCUREMENT AUTHORI-SATION». Βεβαίως ἡ προμήθεια αὐτὴ τῆς ζακχάρεως ὑπὸ τοῦ Κράτους θίγει συμφέροντα. Ὑπάρχει μία ὁμὰς ἐμπόρων ἐντίμων καὶ ἀρίστων ἡ ὁποία ἔκαμνε προπολεμικῶς τὴν εἰσαγωγὴν τῆς ζακχάρεως καὶ ἡ ὁποία χειριζομένη ἓν προϊόν τὸ ὁποῖον στοιχίζει πλέον τῶν 10 ἑκατομ. δολλαρίων, εἶναι φυσικὸν νὰ ἀγωνίζεται νὰ τὸ ξαναπάρῃ εἰς τὰ χέρια της. Ἔγινα ἀντικείμενον σφοδροτάτων ἐπικρίσεων καὶ πέρυσι. Πάντως τὸ ἠρνήθην κατηγορηματικῶς καί, ἐφ’ ὅσον θὰ κατέχω δημόσιον λειτούργημα, θὰ ἐξακολουθῶ νὰ τὸ ἀρνοῦμαι. Διότι, τὸ ἀποτέλεσμα διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους θὰ ἠδυνάμην νὰ ἐξηγήσω λεπτομερέστερον, ἰδίως διὰ λόγους συνεχοῦς ἐπιτυχίας ἑνὸς PROCUREMENT AUTHORISATION διὰ ............ ἀνάμεσα εἰς τὴν εἰσροὴν τοῦ προϊόντος. Καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ θὰ ἀπῄτει μίαν προμήθειαν ὑπὲρ τῶν ἐμπόρων, ἡ ὁποία τοὐλάχιστον θὰ ἦτο 500 χιλιάδες δολλάρια, τὰ ὁποῖα σήμερον οἰκονομεῖ τὸ Κράτος. Συνεπῶς μία εὐθύνη ἀνακύπτει δι’ ἡμᾶς: Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴχομεν δικαίωμα νὰ εἰσάγωμεν τὸ ἐφέρομεν; Διότι ἐὰν δὲν τὸ εἴχομεν φέρει, τότε θὰ ἀνέκυπτεν ἡ εὐθύνη τῆς ἀμελείας διὰ τὴν προμήθειαν αὐτήν, καὶ τῆς δημιουργίας ἐλλείψεως ζακχάρεως διότι δὲν ἐνεργήσαμεν ἐγκαίρως. Θὰ ἀρχίσω λοιπὸν ἀπὸ τὴν εὐθύνην αὐτήν, τὴν ὁποίαν δὲν ἠθέλησε νὰ θίξῃ ὁ κ. Κάντζιας. Σύμφωνα μὲ τὸ περιωρισμένον πρόγραμμα εἰσαγωγῶν, τὸ ὁποῖον διὰ πρώτην φορὰν ἀνακινεῖται σήμερον ὡς πρὸς τὴν ζάκχαριν καὶ τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἤθελα ἀκόμη ν’ ἀνακοινώσω διὰ διαφόρους λόγους, ὅπως σᾶς εἶπα εἶναι 70 χιλιάδες τόννοι, ἀπὸ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνέλαβον, ἐπρομηθεύθημεν διὰ δημοπρασίας, ὄχι ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἀνέλαβον, προηγουμένως. Ὄχι, μὲ συγχωρεῖτε προηγουμένως, εἶχε γίνει μία προμήθεια, ἡ ὁποία ἀπέτυχε λόγῳ τῆς συνεχοῦς ἀνόδου τῶν τιμῶν καὶ οἱ προμηθευταὶ ἐζήτησαν νὰ τοὺς δοθῇ ἡ ἐντολὴ καὶ ἔπειτα νὰ προσφέρουν. Ἠγοράσθη λοιπὸν μία ποσότης ἐπὶ Κυβερνήσεως Πλαστήρα ἄνευ δημοπρασίας, εἰς τὰς 2 Αὐγούστου. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου 16.000 τόννοι καὶ 500 εἶχον ἀγορασθῆ ἀπὸ τὸ προκάτοχον Συμβούλιον ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου ἄνευ δημοπρασίας ἀπὸ τὴν Τεργέστην ἀπὸ τὸν κ. Τρακάκην, ἔμπορον καὶ Πρόεδρον τῆς Ἑλληνικῆς Κοινότητος Τεργέστης, ἄνευ δημοπρασίας καὶ αὐτούς. Ἑπομένως σύνολον προμηθείας 33.000 τόννων. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν ἄφιξις καὶ ἀγορὰ κατὰ τὸ αὐτὸ ἑξάμηνον μὲ πίστωσιν τοῦ προηγουμένου ἑξαμήνου 9.600 τόννοι. Συνεπῶς 42 χιλιάδες τόννων προμήθειαι κατὰ τὸ ἑξάμηνον αὐτό. Τὸ Κεντρικὸν Γραφεῖον τῆς διοικήσεως Οἰκονομικῆς Βοηθείας τῆς Οὐάσιγκτων, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐζήτησα νὰ ἀγοράσῃ καὶ ἄλλην ζάκχαριν μοῦ ἀπήντησεν: «Κύριοι, ἔναντι τῶν 55.... (ἀναγινώσκει) ........». Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς δώσωμεν περισσότερα. Συνεπῶς, κύριοι, ἐγὼ ἠγόρασα ὅ,τι δήποτε εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ ἀγοράσω. Τὸ περιθώριόν μου θὰ ἠδύνατο νὰ περιορισθῇ ἐκεῖ. Θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω: Κύριοι, τί θέλετε νὰ σᾶς κάνω; ὅσον μοῦ ἐπετρέπετο ἐφρόντισα καὶ τὸ ἠγόρασα ἐγκαίρως καὶ ἦλθον καὶ ἐγκαίρως. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν δι’ ὅ,τι θὰ γίνῃ εἰς τὴν ἀγορὰν δὲν εἶμαι ὑπεύθυνος ἐγώ. Ἀλλὰ δὲν ἔκαμα ἔτσι, κύριοι. Διότι ἡ τιμὴ τῆς ζακχάρεως αὐτὴν τὴν στιγμὴν παραμονὰς ἑορτῶν, θὰ ἦτο ἄνω τῶν 30.000 δραχμῶν καὶ ὅταν ἐπραγματοποιήθη ἡ δημοπρασία — ἐπί τῶν ἢ 40.000 ἀκόμη. Διότι σχεδὸν ὁλόκληρον τὸν Σεπτέμβριον λεπτομερειῶν τῆς ὁποίας θὰ ἔλθω—ἡ ζάκχαρις ἐστοίχισεν εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν Ἀθηνῶν 25–26.000 δραχ. καὶ ἀπετέλει ρουσφέτι τὸ νὰ εὕρῃς ν’ ἀγοράσῃς δύο ὀκάδας ζάκχαρι. Λοιπὸν ἂν τότε δὲν εἴχωμεν ρίψει εἰς τὴν ἀγορὰν πλέον τῶν 5 ἑκατομμυρίων ὀκάδων ζακχάρεως εἰς δραχμὰς, ἀντιλαμβάνεσθε ποία ζήτησις θὰ ὑπῆρχε καὶ ποία δυσαρέσκεια καὶ ποία ἀλληλεπίδρασις ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν ἄλλων προϊόντων, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι αἱ τιμαὶ ὡρισμένων προϊόντων κάποιας βασικῆς σημασίας ἔχουν ἀλληλεπίδρασιν ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν ἄλλων προϊόντων. Δὲν ἐσκέφθην ὅτι εἶχον ἐκτελέσει τὸ καθῆκον μου. Ἐσκέφθην, ὅπως θὰ ἀποδείξω—καὶ ὁ κ. Κάντζιας εἶχε σκεφθῆ ἄλλοτε καὶ τὸν ἐδικαίωσα—ἐσκέφθην ὅτι τὸ καθῆκον μου, ὡς χειριζομένου τὰ κοινά, ἦτο νὰ ἐξυπηρετήσω τὴν κατάστασιν, νὰ ἀναλάβω τὰς εὐθύνας καὶ τὰς εὐθύνας αὐτὰς θὰ ἔχητε τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὰς κρίνητε ἐν ταῖς λεπτομερείαις των. Καὶ τὴν 25 Αὐγούστου προσέρχομαι εἰς τὸ Συμβούλιον ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου ἢ μᾶλλον εἰς κοινὴν συνεδρίασιν τοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ὑπουργοῦντος τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ Συντονισμοῦ τοῦ κ. Ζαΐμη καὶ εἰσηγοῦμαι μίαν ἀγορὰν: 25 Αὐγούστου. Εἶχον τότε δύο ἐμπόρους, οἱ ὁποῖοι ἦλθον εἰς τὰς ὑπηρεσίας καὶ ἔπειτα εἰς ἐμέ. Καὶ μοὶ προσέφερεν ὁ εἷς 900 τόννους, ὁ ἄλλος 300 τόννους πληρωτέους εἰς δραχμάς. Τιμὴν τὴν ὁποίαν ἐζήτουν ἦτο περὶ τὰς 4.500 δραχ. κατὰ κιλόν. Ἔκαμα τούς ὑπολογισμούς μου. Θὰ σᾶς τοὺς ἐπαναλάβω κατόπιν. Ἐξετίμησα τὴν τιμὴν ἐπικερδῆ δι’ αὐτούς, ἀλλ’ ὄχι ὑπερβολικήν. Θὰ σᾶς εἴπω περαιτέρω διατί. Καὶ ἔκαμα πρωτίστως τὸν ἄλλον λογαριασμὸν 4.250 τὸ κιλόν. Μοῦ ἐπιτρέπει μετὰ τὴν πληρωμὴν τῶν δασμῶν, μετὰ τὴν πληρωμὴν ὅλων τῶν φόρων νὰ τὴν διανείμω γύρω εἰς τὰς 13.000 μὲ κέρδος τοῦ λιανοπωλητοῦ. Ἡ τιμὴ ἐλευθέρας ἀγορᾶς 23–24–26 χιλιάδας... Εἶχα τὴν εὐχέρειαν νὰ τὴν πωλήσω 13.000. Εἶχα τὸ κέρδος ὅτι ἠδυνάμην νὰ πωλήσω τὴν ζάκχαριν εἰς τὸ ½ τῆς τιμῆς τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Καί εἰσηγοῦμαι εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου καὶ ἀποφασίζει τὸ Συμβούλιον εἰς τὰς 21 Αὐγούστου παμψηφεὶ μετὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς τὴν ἀγορὰν αὐτὴν ὡς συμφέρουσαν. Καὶ ἡ ζάκχαρις ἦλθεν ὄντως εἰς τὰς 12 Σεπτεμβρίου δηλαδὴ 17 μόλις ἡμέρας μετὰ τὴν ἀγοράν. Καὶ μᾶς ἐπετράπη οὕτω νὰ ρίψωμεν εἰς τὴν ἀγορὰν 950.000 ὀκάδας τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ τιμή της εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἦτο 26.000 δραχ. Καὶ τὴν ἐρρίψαμεν κατὰ τρεῖς τρόπους. Ἐδώσαμεν πρῶτον εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας, οἱ ὁποῖοι πάντοτε εἶναι ἀγορασταὶ ζακχάρεως εἰς τὴν μαύρην ἀγορὰν καὶ ὑψώνουν τὴν τιμήν. Ἐκάμαμεν γενικὴν διανομὴν εἰς τὸν πληθυσμὸν τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἐπίσης ἐδημιουργήσαμεν καὶ ὡρισμένα κέντρα εἰς τὰς κεντρικὰς ἀγοράς, ὅπου ὑπὸ τὸν ἔλεγχον ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἠδύνατο ὁ καθεὶς νὰ προσέλθῃ καὶ μὲ τὴν ταὐτότητά του νὰ πάρῃ ἡμίσειαν ὀκᾶν. Τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε καὶ τότε ἄμεσον εἰς τὴν ἀγοράν. Θὰ σᾶς ἐκθέσω δι’ ὀλίγων ἔπειτα τὴν συναλλαγματικὴν πλευρὰν τῆς ὑποθέσεως. Καὶ προχωροῦμεν καὶ βλέπομεν ὅτι ἡ ποσότης τὴν ὁποίαν ἐπρομηθεύθημεν συμφώνως πρὸς τὸ πρόγραμμά μας, δὲν ἐπηρεάζει ἐπαρκῶς καὶ μονίμως τὴν ἀγορὰν καί εἰσερχόμεθα εἰς τὸν Ὀκτώβριον μὲ ηὐξημένην τὴν τιμὴν τῆς ζακχάρεως παρὰ τὴν ὕπαρξιν τῶν ἀποθεμάτων ποὺ ἠμπορέσαμε νὰ ἔχωμεν. Καὶ βαδίζομεν πρὸς τὰς ἑορτὰς ἔτσι, ὥστε τέλος Ὀκτωβρίου νὰ εἶναι 25–26 χιλ. δραχ. ἡ τιμὴ τῆς ζακχάρεως. Ἐν τῷ μεταξὺ μὲ εἶχον πλησιάσει ἄλλοι ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι εἶχον μάθει τὴν προμήθειαν τὴν ὁποίαν εἴχομεν κάμει, κάποιος δὲ ἐξ αὐτῶν ὀνόματι Πανο....... μοῦ ἔφερεν εἰς τὸν Πειραιᾶ 500 τόννους πληρωτέους εἰς δραχμὰς πρὸς 4½ χιλ. κατὰ κιλόν. Διεξήγαγα μαζί του διαπραγματεύσεις διὰ νὰ μπορέσω νὰ κατεβάσω τὴν τιμήν. Δὲν κατώρθωσα νὰ τὴν φθάσω παρὰ εἰς τὰς 4.250 καὶ τότε ἀπεφάσισα νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὸ Συμβούλιον ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου τὴν ἀγορὰν καὶ τῆς ζακχάρεως αὐτῆς. Ἤλθομεν εἰς τὸ Συμβούλιον ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου καὶ ὁ κ. Δοξιάδης, ὁ ὁποῖος ἐξεπροσώπει τὸν κ. Στεφανόπουλον, ὑπέβαλε τὴν γνώμην—καὶ εἶμαι εὐτυχὴς ποὺ τὴν ὑπέβαλε καὶ τὸν εὐχαριστῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν— νὰ μὴ δεχθῶμεν τὴν προσφορὰν αὐτήν, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἄλλην μίαν ἡ ὁποία εἶχεν ὑποβληθῆ, ἀλλὰ νὰ κάμωμεν μίαν δημοπρασίαν. Καὶ ἔγινεν ἡ δημοπρασία. Πρὶν ἔλθω εἰς τὴν προθεσμίαν καὶ εἰς τὴν τιμήν, εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς ἐξηγήσω κάτι τὸ ὁποῖον.........

§116Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν νομίζω.... (δὲν ἠκούσθη)...

§117Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δι’ ἕνα ἄνθρωπον, ὅπως ὁ κ. Δοξιάδης, ὁ ὁποῖος ἔφθειρεν τὴν ὑγείαν του ἐν τῇ προσφορᾷ τῶν ὑπηρεσιῶν του εἰς τὸ Δημόσιον δὲν ἐπιτρέπεται τοῦτο.

§118Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δικαίωμά μου νὰ ἔχω τὴν γνώμην μου.

§119Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἔρχομαι εἰς τὰς δύο ἄλλας ἀποφάσεις. Καὶ τὸ θέμα εἶναι οὐσιωδέστατον, διότι ἡ μομφὴ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Κάντζιας διετύπωσεν εἶναι βαρυτάτη. Λέγει: Τὴν ἰδίαν ἡμέραν, τὸ Συμβούλιον ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου παίρνει τὴν ἀπόφασιν νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ εἰσαγωγὴ δι’ ἰδίου συναλλάγματος, ἀλλὰ νὰ δεσμεύωνται τὰ χρήματα ἐπὶ τριετίαν καὶ παίρνει καὶ μίαν ἄλλην ἀπόφασιν ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ ἀποστολὴ δεμάτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ παίρνει καὶ μίαν ἄλλην ἀπόφασιν ἀκόμη μεγαλυτέρας σημασίας κατ’ ἐμέ: Τὴν ἀπόφασιν ὅτι δύνανται νὰ ἀποστέλλωνται δέματα πρὸς Ἕλληνας, ἀξίας 300 δολλαρίων κάθε τρίμηνον καὶ κατὰ οἰκογένειαν παραλήπτου. Ἀνέμενον ἀπὸ τὸ μέτρον αὐτὸ πάρα πολλά. Διότι μὲ 300 δολλάρια κατὰ τρίμηνον, θὰ ἠμποροῦσαν νὰ εἰσέλθουν πάρα πολλὰ πράγματα εἰς τὸν τόπον. Ἀλλὰ δυστυχῶς, κύριοι, ἤμην σχεδὸν βέβαιος ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι αἱ δύο αὐταὶ ἀποφάσεις δὲν θὰ ἐφηρμόζοντο, ὅπως καὶ δὲν ἐφηρμόσθησαν μέχρι τοῦδε. Οὔτε εἰσαγωγὴ δι’ ἰδίου συναλλάγματος ἐπιτρέπεται, ἔστω καὶ μὲ δέσμευσιν τοῦ προϊόντος τῆς πωλήσεως, οὔτε ἡ εἰσαγωγὴ τῶν δεμάτων αὐτῶν ἐπετράπη. Ἐξ οὗ καὶ ὀξεῖαι συζητήσεις ἐγεννήθησαν. Ἀλλ’ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, λέγει ὁ κ. Κάντζιας, εἴχατε βάλει τὸν γενικὸν ὅρον τῆς δεσμεύσεως. Ἐδῶ δὲν ἐβάλατε δέσμευσιν. Κάτι κρύβει, λοιπόν ἡ δουλειά. Κρύβει κάτι καί εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι, ἐν ὄψει τῆς ἐλλείψεως τῆς ζακχάρεως, καὶ τῆς ὑπερτιμήσεώς της, ἠθέλαμε νὰ κατοχυρωθῶμεν ὅτι ἡ δημοπρασία θὰ ἐπιτύχῃ ὅπως καὶ ἐπέτυχε. Δι’ αὐτὸ δὲν ἐθέσαμε τὸν ὅρον τῆς δεσμεύσεως. Ἐὰν τὸν ἐβάζαμε, πιστεύσατε ὅτι δὲν θὰ εἴχαμε πάρα πάνω ἀπὸ 500–1000 τόννους. Ἔγιναν, λοιπόν, δύο πράγματα. Ἔγινε μία προσπάθεια νὰ κερδίσω διὰ πρώτην φορὰν μίαν ἁψιμαχίαν εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἰδίου συναλλάγματος, δηλαδὴ τὰ δέματα καί, συγχρόνως, μία ἄλλη προσπάθεια, νὰ ἐξασφαλίσω τὴν ζάχαριν. Καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐβάλαμε τὸν ὅρον τῆς δεσμεύσεως. Καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὡρισμένα πράγματα, διότι τίθεται καὶ ἕνα ζήτημα τιμῆς, εἶμαι ὑποχρεωμένος λέγω, νὰ εἴπω ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ Συμβουλίου ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, ἀναγράφεται λεπτομερῶς, ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ δὲν θὰ δεσμευθοῦν ὅπως δὲν ἐδεσμεύθησαν καὶ ἐκεῖνα τῆς προηγουμένης προμηθείας. Ἐλέχθη ὅτι εἰς τὴν διακήρυξιν καὶ εἰς τὴν δημοσιευομένην ἀπόφασιν δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπωμεν ὅτι διατίθενται ἐλευθέρως καί τοῦτο διότι ἦσαν γνωστὰ τὰ VETO διὰ πᾶσαν προμήθειαν, ἡ ὁποία ἐγένετο δι’ ἰδίου συναλλάγματος. Καὶ ἐκάμαμεν μίαν προμήθειαν εἰς δραχμάς. Ἡ ἀπόφασις εἶναι συνοπτικὴ καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχῃ ὅλας τὰς λεπτομερείας. Λέγει ἁπλῶς ὅτι θὰ εἶναι πληρωτέον τὸ προϊὸν εἰς δραχμὰς ἐλευθέρως διατιθεμένας. Καὶ τοῦτο εἶναι σύμφωνον πρὸς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπεφασίσθη.

§120ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἴπατε ὅτι εἴχατε δεσμευθῆ διὰ λόγου νὰ μὴ τὸ εἴπητε.

§121Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Εἴπομεν ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ διαλαλήσωμεν ὅτι δὲν θὰ δεσμευθῇ τὸ ποσὸν ἐκ τῆς διαθέσεως. Διότι ἐνδέχετο νὰ ἀκυρωθῇ ἀμέσως ἡ δημοπρασία. Καί, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, σᾶς λέγω ὅτι εἴχαμε μεγάλες φασαρίες εἰς τὸ νὰ προχωρήσῃ ἡ δημοπρασία. Αὐτό, λοιπόν, εἶναι τὸ μυστήριον, κύριοι, κατὰ τὸ ὁποῖον λαμβάνομεν μίαν ἀπόφασιν νὰ δεσμεύσωμεν τὸ προϊὸν τῆς πωλήσεως καὶ νὰ φέρωμεν δέματα καὶ μίαν ἄλλην ἀπόφασιν, καθ’ ἣν μίαν συγκεκριμένην προμήθειαν δὲν τὴν δεσμεύομεν. Καὶ ἡ μὲν προμήθεια ποὺ δὲν ἐδεσμεύετο ἐπραγματοποιήθη, αἱ ἄλλαι δὲ δύο λύσεις δὲν ἐφηρμόσθησαν ποτὲ καὶ ἐφηρμόσθη ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Κάντζιας, ὅτι ὑπάρχει Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει εἰσαγωγὰς μὲ δεσμευόμενον τὸ προϊὸν τῆς πωλήσεως. Καὶ ἰδοὺ ἡ ἱστορία: Ὡς πρὸς τὴν διαφωνίαν μου σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς εἰσαγωγῆς δι’ ἰδίου συναλλάγματος, ἐλέχθη ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ξένων ἐμπειρογνωμόνων ὅτι, τὸ μόνον τὸ ὁποῖον δεχόμεθα εἶναι μίαν αἴτησιν νὰ τὴν ἐλέγχωμεν ἡμεῖς καὶ ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν τὰ χρήματα ἔξω νὰ ἐπιτρέπεται. Ἐγὼ αὐτὸ τὸ ἐθεώρησα ἀνεπαρκές, ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ ὅτι ἦτο τελείως ἄσχετον μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου. Αὐτὴ εἶναι ὅλη ἡ ἱστορία καὶ νομίζω ὅτι δὲν ἀποκρύπτει οὐδὲν τὸ μυστηριῶδες, διότι μὲ τοὺς δεσμευτικοὺς ὅρους οἱ ὁποῖοι ἐτίθεντο δὲν θὰ ἐπιτυγχάνομεν παρὰ ἐλάχιστα ἀποτελέσματα ἐνῷ ἀναμένω τεράστια.

§122Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐὰν μοῦ δηλώσητε ὅτι θὰ κάμητε ἄλλην μίαν ἀκόμη τέτοιαν δημοπρασίαν, θὰ σᾶς φέρω 5.000 τόννους.

§123Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἀποφασίζεται λοιπὸν ἡ διεξαγωγὴ τῆς δημοπρασίας. Καὶ τὸ πρῶτον σημεῖον τὸ ὁποῖον κανονίζει ὁ κ. Κάντζιας εἶναι ἡ προθεσμία τὴν ὁποίαν ἐθέσαμεν καὶ ἐδήλωσεν ὅτι ἂν τὴν ἔκαμνεν αὐτὸς θὰ τὴν ἔκαμνε μὲ προθεσμίαν ἑνὸς μηνός. Πράγματι τότε θὰ ὑπῆρχε μεγαλειτέρα εὐχέρεια καὶ θὰ ἐπετυγχάνετο πιθανῶς καλυτέρα τιμή, ἂν καὶ ἀμφιβάλλω ἐὰν ἡ τιμὴ θὰ ἦτο τόσο κατωτέρα, ὡς λέγει ὁ κ. Κάντζιας. Ἡ δημοπρασία ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς 27 Ὀκτωβρίου καὶ εἶχεν ἕνα μῆνα προθεσμία, θὰ ἐγίνετο εἰς τὰς 27 Νοεμβρίου, ὁπότε θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὰς ἑορτὰς καὶ ζάκχαρις δὲ θὰ ὑπῆρχεν, ἡ δὲ τιμὴ θὰ ηὔξανεν ἁλματωδῶς.

§124Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἔπρεπε νὰ τὴν κάμητε ἐνωρίτερον τὴν δημοπρασίαν, τὸν Αὔγουστον.

§125Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ. Λέγει ὁ κ. Κάντζιας ὅτι θὰ τὴν ἔκαμνε μὲ προθεσμίαν ἑνὸς μηνός. Ἐγὼ τὴν ἔκαμα μὲ προθεσμίαν ἓξ ἡμερῶν, διότι ἤθελα νὰ εἶναι ἐδῶ ἡ ζάκχαρις τὸ ἀργότερον μέχρι τὰς 5 Δεκεμβρίου, διὰ νὰ ἔχω τὸν χρόνον νὰ τὴν διανείμω εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ συγκρατήσω τὴν τιμήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἐπέτυχον. Ὡς δὲ σᾶς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, πρὸ 10 καὶ πλέον ἡμερῶν εὑρίσκοντο εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα πλέον τῶν 1.000 τόννων οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, Θράκην καὶ Μακεδονίαν. Κατωρθώσαμεν ἐγκαίρως, 15 ἡμέρας πρὸ τῶν ἑορτῶν, νὰ κάμωμεν διανομὴν ζακχάρεως εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, διότι εἴχομεν αὐτὴν τὴν σύντομον προθεσμίαν.

§126Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν λογικὴν αὐτήν, δύναται κάθε Ὑπουργὸς νὰ φθάνῃ εἰς τὸ τέλος καὶ νὰ προβαίνῃ εἰς δημοπρασίαν πρὸ τῆς ἀνάγκης.

§127Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Θὰ ὑπῆρχον εὐθῦναι ἐπ’ αὐτοῦ, ἐὰν δὲν εἶχον φέρει τοὺς 35.000 τόννους τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ φέρω. Αὐτὴ ἦτο ὑποχρέωσίς μας. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέραν εἶναι πρωτοβουλία καὶ θάρρος ἰδικόν μου. Ἐκ τῶν 42.000 τόννων τοὺς ὁποίους ἔφερα καὶ δὲν ἔφθασαν, οἱ 33.000 εἰσήχθησαν μὲ συνάλλαγμα τοῦ τρέχοντος ἑξαμήνου καὶ οἱ 4.000 τόννοι μὲ συνάλλαγμα τοῦ περασμένου ἑξαμήνου. Εἶχον ἐκτελέσει συνεπῶς τὸ καθῆκον μου εἰς τὸ ἀκέραιον καὶ ἐὰν μὲ κατηγορῆτε διότι δὲν τοὺς ἔφερα ἐνωρίτερον, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι ἡ κατηγορία αὐτὴ εἶναι ὀλίγον ἀναιμική. Ἡ προκήρυξις τῆς δημοπρασίας αὐτῆς ἐδημοσιεύθη εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἀθηναϊκὸν τύπον τὴν πρωΐαν τῆς 27 Ὀκτωβρίου. Ὡς πρὸς τὸν συνάδελφον κ. Κάντζιαν, ἄριστον γνώστην εἰς τὰ ἐμπορικὰ ζητήματα, θὰ τοῦ ἐκφράσω ἓν πικρὸν παράπονον: Ἀφοῦ ὑπέπεσα εἰς ἓν τοιοῦτον παράπτωμα —δὲν ἔχω μόνον ἐγὼ τὴν εὐθύνην, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὸ Συμβούλιον ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου— διατὶ δὲν ἔσπευσεν νὰ μὲ εἰδοποιήσῃ ὡς συνάδελφος Ὑπουργός; Τί φίλοι εἴμαστε;

§128Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὁμολογῶ ὅτι θὰ σᾶς εἰδοποιοῦσα. Δυστυχῶς ἔλαβον γνῶσιν πολὺ ἀργότερα, ὅταν ἤρχισαν νὰ ἔρχωνται τὰ φορτία.

§129Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Τότε μειοῦται ἡ ἐκτίμησις τὴν ὁποίαν εἶχον πρὸς ὑμᾶς. Εἰς ἐφημερίδας ἐδηλώσατε ὅτι ἡ ὑπόθεσις συνετάραξε τὴν ἀγορὰν τοῦ Πειραιῶς καὶ σεῖς ὡς ἄνθρωποι τοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς καὶ μὲ φίλους ζαχαράδες, δὲν ἐπήρατε «κάβο».

§130Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Πῶς ἠθέλατε νὰ λάβω γνῶσιν; Ἐὰν ἐλάμβανα ἀσφαλῶς, ὡς φίλος, θὰ σᾶς εἰδοποιοῦσα.

§131Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Κάντζια, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀλληλέγγυος εἰς τὸν Ὑπουργὸν καὶ δὲν εἶναι μόνον ὁ Ὑπουργὸς ὑπεύθυνος.

§132Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Νὰ παραπεμφθῇ τότε ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις.

§133Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν ζητῶ νὰ ταχθῇ οὐδεὶς ἀλληλέγγυος τῶν εὐθυνῶν ἀπὸ τὸ Λαϊκὸν κόμμα. Ἁπλῶς ἐξέφρασα ἓν παράπονον πρὸς τὸν κ. Κάντζιαν. Δὲν τοῦ ἐζήτησα νὰ κηρυχθῇ ἀλληλέγγυος.

§134Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Σᾶς δηλῶ κατηγορηματικῶς ὅτι ἐὰν τὸ ἐγνώριζα, ἀσφαλῶς θὰ σᾶς εἰδοποιοῦσα.

§135Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Διατὶ ἤρκει ἡ προθεσμία τῶν 6 ἡμερῶν, κύριοι συνάδελφοι; Ὅταν ἕνας ἔμπορος ἔχει ὑπ’ ὄψει του μίαν τοιαύτην ὑπόθεσιν καὶ προβλέπει εἰς κέρδος, δὲν περιμένει νὰ ἀλληλογραφήσῃ διὰ νὰ τοῦ ἔλθουν αἱ προσφοραί. Ὑπάρχει τηλέφωνον καὶ τηλεγραφεῖον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ χρησιμοποιήσῃ μὲ τοὺς λιμένας ἀπὸ τοὺς ὁποίους περιμένει τὴν ζάκχαριν, ὅπως ἡ Ἀλεξάνδρεια, Βηρυτός, Τεργέστη. Αὐταὶ ἦσαν αἱ προβλέψεις μου. Ἁπλῶς προσετέθη καὶ Γένοβα. Εἶχον λοιπὸν τὴν δυνατότητα μετὰ τὰς 6 ἡμέρας νὰ ἀνταλλάξουν τηλεγραφήματα καὶ νὰ τηλεφωνήσουν, ὄχι μόνον μίαν ἀλλὰ δώδεκα φοράς. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ χρόνος ἦτο ἀπολύτως ἐπαρκής. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι 2 ἐκ τῶν προμηθευτῶν εἶναι ἐκ Ρόδου, δηλαδὴ ἦτο τόση ἡ εὐχέρεια ὥστε ἔλαβον γνῶσιν καὶ ἔκαμον καὶ προσφορὰς 400 καὶ 200 τόννων καὶ ὅλαι αἱ προσφοραὶ ἦσαν ἐμπρόθεσμοι. Συμμετεῖχον 8 ἔμποροι, οἱ δύο ἐκ Ρόδου. Ἡ προθεσμία τῶν 6 ἡμερῶν ἦτο ἐπαρκής. Βεβαίως δὲν ἐδόθη εὐχέρεια νὰ φύγουν χρηματοδοτοῦντες καὶ νὰ γίνῃ συνεννόησις πολλῶν ἀνθρώπων διὰ νὰ εἰσαγάγουν λαθραῖον συνάλλαγμα, ἀλλ’ ἐπετράπη εἰς τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἤθελον πράγματι νὰ συμμετάσχουν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῆς τιμῆς. Θὰ τὸ κρίνω ἀπὸ τὸ πρῖσμα ποὺ τὸ ἔκρινεν ὁ κ. Κάντζιας καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὸ πρῖσμα τῆς γενικωτέρας σημασίας. Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ἐντεταγμένον εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ ἰδίου συναλλάγματος. Ἡ τιμή, λέγει ὁ κ. Κάντζιας, ἐπέτρεψε μεγάλα κέρδη. Βεβαίως, κύριοι, ἐπετεύχθη κέρδος διότι ἐὰν δὲν ἐκέρδιζαν, δὲν θὰ ἐπετύγχανεν ἡ δημοπρασία. Εἰς ποίαν ἔκτασιν ἐπετεύχθη ἀκριβῶς τὸ κέρδος δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ τὸ καθορίσω. Ὁ κ. Κάντζιας, ὡς εἰδικός, ἠμπορεῖ ἴσως νὰ τὸ καθορίσῃ, ἐγὼ ἀπὸ τὰς πληροφορίας τῆς ΑΓΡΕΞ ἔμαθα ὅτι τὰς πρώτας ἡμέρας τοῦ Νοεμβρίου εἰς τὴν Τεργέστην, Βηρυτόν, ἦτο 186 ἡ τιμὴ καὶ 201 τσὶφ Πειραιᾶ. Συμπίπτει εἰς τὰς πληροφορίας αὐτὰς καὶ ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν ἀνεκοίνωσεν ὅτι κάποιος προσέφερε ζάκχαριν μὲ 72 λίρας, ἤτοι 196 δολλάρια καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι ἡ τιμὴ δὲν ἦτο 178 ἀλλὰ 196 καὶ τσὶφ 201. Ἂς ἔλθωμεν, λοιπόν, νὰ ἴδωμεν τὰ κέρδη. Ἐγώ, ὁλόκληρον τὸ θέμα περὶ ἰδίου συναλλάγματος τὸ στηρίζω εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτοὶ ποὺ θὰ κάνουν τὰς εἰσαγωγὰς θὰ κερδίσουν. Μεγαλυτέρα τιμὴ ἀναγνωρίσεως ἀνεφέρθη 18.900 τὸ δολλάριον. Ἐὰν ἐρωτηθῇ οἱοσδήποτε χρηματιστής, θὰ σᾶς εἴπῃ 18.800.

§136Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἀνεβάζετε τὴν τιμὴν συναλλάγματος διὰ νὰ δικαιολογήσητε τὸ κόστος.

§137Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὄχι. Αὐτὴ ἦτο ἡ τιμή. Μὲ 19 χιλ. λοιπόν, τὸ δολλάριον ἔρχεται 3.800 τὸ κιλὸ ἡ ζάκχαρις. Καὶ τώρα θὰ ἴδητε πόσον φίλος μου εἶναι ὁ κ. Μαντουβᾶς. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐστοίχιζε 3.800 τὸ κιλὸ καὶ μᾶς τὴν ἐπώλησαν 4.200 ἤτοι κέρδος 10%, κέρδος δηλαδή, σημαντικὸν ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὁ ὄγκος τῆς ἐργασίας καὶ ἡ μικρὰ περίοδος τοῦ χρόνου. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, ὁ ἐπαναπατρίζων τὸ κεφάλαιόν του δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ ἕνα πρὶμ 10% διὰ νὰ ἀποφασίσῃ νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν χώραν; Ἡ πραγματικὴ τιμὴ τοῦ συναλλάγματος εἶναι ἡ τιμὴ τῆς μαύρης ἀγορᾶς. Ὅταν ἐγένετο ἡ δουλειὰ αὐτὴ, εἰδοποιήθη ἡ ὑπηρεσία τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος μήπως τυχὸν γίνει ἐπανεξαγωγὴ τοῦ συναλλάγματος, ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ φορολογία, διὰ νὰ γλυτώσουν ἀπὸ τοὺς φόρους καὶ ἦλθαν εἰς τὸ γραφεῖον οἱ ἁρμόδιοι φορολογικοὶ ὑπάλληλοι καὶ ἐσημείωσαν λεπτομερῶς ὅλα τὰ στοιχεῖα, ὥστε νὰ ἐπιβάλουν τὴν ἀνάλογον φορολογίαν ποὺ ἐπιβάλλεται εἰς τὰ μεγάλα κέρδη. Οὐδεὶς δύναται νὰ καταλογίσῃ μομφὴν ὅτι ἐγώ, ἢ ὑπηρεσία ἢ οἱοσδήποτε τῶν Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου εἶχον σχέσιν τινα μὲ τοὺς προμηθευτὰς καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ τὸ κρίνω τὸ ζήτημα ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς καὶ νὰ ἔλθω εἰς τὰς ἄλλας πλευρὰς τοῦ ζητήματος. Ἀλλὰ πρὶν ἔλθω εἰς τὴν ἄλλην πλευράν, εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν ἐπὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ Μπαντουβᾶ τὸ ὁποῖον ἐθίγη. Ὁ κ. Μπαντουβᾶς ἄλλοτε ἀνῆκε εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ εἶχε κάμει ἄλλοτε μὲ τὸν κ. Μαρτάκην πολλὲς δουλειές. Καὶ ὁ Μαρτάκης εὑρίσκεται μεταξὺ τῶν προμηθευτῶν. Ἀλλὰ ὁ κ. Μπαντουβᾶς, κύριοι, ἀπεχώρησεν ἀπὸ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὑπεστήριξε τὴν ΕΠΕΚ καὶ ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἀποχώρησιν αὐτὴν εἶμαι ἐγώ. Διότι πέρυσι ἐκρίνετο μία ὑπόθεσίς του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, μία ὑπόθεσις ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐζημίωσε πλέον τῶν 300 ἑκατομμυρίων καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πληροφορηθεὶς τὴν ὑπόθεσιν μὲ ἐφώναξε μόνος του καὶ μοῦ εἶπε: πρόσεξε ἔχεις μίαν ὑπόθεσιν Μαντουβᾶ νὰ κάμῃς τὸ καθῆκον σου διὰ νὰ μὴ διαβληθῶμεν. Ὁ κ. Μαντουβᾶς ὅταν ἔλαβεν ἀρνητικὴν ἀπάντησιν, ἕνα πρωΐ μοῦ ἔφερε μίαν ἀπειλητικὴν ἐπιστολὴν εἰς τὸ σπίτι μου εἰς τὴν Κηφισσιὰ καὶ μοῦ εἶπεν εἰς τὰς 10 θὰ ἔλθω νὰ πάρω ἀπάντησιν. Ἐγὼ ἐφώναξα ἀμέσως τὸν κ. Τσαούση καὶ τὸν κ. Πολιτάκον καὶ ἦλθον εἰς τὸ γραφεῖον μου. Καὶ ἦλθεν ὁ κ. Μαντουβᾶς καὶ τοῦ εἶπον. Κύριε Μαντουβᾶ, ἡ ἐπιστολή σου εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῶν κυρίων καὶ οἱαδήποτε ὥρα θέλω πηγαίνεις μέσα καὶ σὲ πληροφορῶ μόλις φύγεις, εἰς τὴν ἐπιστολήν σου θὰ γράψω, ὅπως καὶ ἔγραψα —καὶ ἔχει βαρείας ἀπειλὰς ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ—καὶ ἔγραψα ὅτι ἐπειδὴ αἱ ἀπειλαὶ δὲν ἀποτελοῦν στοιχεῖον κόστους, κοστολογήσατε μετὰ αὐστηρότητος, καὶ ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ εὑρίσκεται μὲ αὐτὴν τὴν παρατήρησιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν κοστολογήσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Καὶ ὁ κ. Μπαντουβᾶς ἔφυγε μαινόμενος καὶ μᾶς ἐγκατέλειψεν εἰς τὰς ἐκλογάς. Καὶ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον ἐλέχθη ὡς ὑπαινιγμός, ὅτι ἦτο δυνατὸν ἐγὼ ὁ ὁποῖος τὸν ἀπέπεμψα, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ τὸν εὐνοήσω διὰ τῆς δημοπρασίας αὐτῆς.

§138ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ὅμως εἰς τὴν Κρήτην διευθύνει τὸ σύμπαν.

§139Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν ἠξεύρω. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὰ γεγονότα ἀποδεικνύουν ὅτι καὶ τὸ κόμμα μου καὶ ἐγὼ ἐτάχθημεν ἀντιμέτωποι τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ.

§140Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐγὼ ἠρώτησα τὸν κ. Κάντζιαν, ἐὰν ὁ κ. Μαρκάκης εἶναι ἐκεῖνος μετὰ τοῦ ὁποίου συνεργάζεται ὁ κ. Μαντουβᾶς. Δὲν εἶπα ὑπονοούμενον. Καὶ ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν. Κατὰ τὰ ἄλλα εἶχον ἀνάμιξιν εἰς τὴν ὑπόθεσιν καὶ ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι πράγματι αὐτὴ ἦτο ἡ στάσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀπέναντι τοῦ Μαντουβᾶ.

§141Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ. Ὁ κύριος Παπακωνσταντίνου τὸν ὁποῖον εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν, ἦτο δικηγόρος τῆς ἀντιθέτου ὑποθέσεως τῆς ὑποθέσεως τοῦ ......... ἀπέναντι τοῦ Μαντουβᾶ καὶ γνωρίζει καλῶς ὅτι ἐγὼ ἀντετάχθην, παρὰ τὴν ἀπειλὴν καὶ παρὰ τὴν εὐθύνην τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν εἶχον.

§142Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐπιτέλους ἐπληροφορήθημεν εἰς τί ὀφείλεται ἡ ἰδεολογικὴ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ Μπαντουβᾶ καὶ τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.

§143Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Νομίζω, κύριοι, ὅτι ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς τιμῆς, δὲν χρειάζεται νὰ εἴπω περισσότερα, καίτοι ἔχω διαφόρους ἀκόμη σημειώσεις ἐδῶ, ἀλλὰ νομίζω ὅτι βασίμως δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι, δὲν ἐδικαιούμην ν’ ἀδιαφορήσω διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς τιμῆς, ἀρκεῖ νὰ ἤμην ἀδιάβλητος καὶ ἐγὼ καὶ οἱ συνάδελφοί μου ἀπέναντι τῶν προμηθευτῶν καὶ ἀρκεῖ ἡ τιμὴ νὰ ἦτο συμφέρουσα διὰ τὴν πώλησιν ἐδῶ καὶ διὰ τὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν τιμῶν. Τώρα θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἐνημερώσω ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου πράγματος, τὸ ὁποῖον ἔχει μεγάλην σημασίαν διὰ τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, ὄχι μόνον δι’ αὐτήν, ἀλλὰ δι’ ὅλην τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἰδίου συναλλάγματος. Μέσα σὲ 6 ἡμέρες, παρακαλῶ νὰ τὸ προσέξητε, ἰδίως οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ οἰκονομικὰ καὶ ἐμπορικὰ ζητήματα, μέσα σὲ 6 ἡμέρες, ἐζητήθη ἀπὸ τὴν ἀγορὰν 1 ἑκατομ. δολλάρια, διότι 5 χιλιάδες τόννοι κάμνουν περίπου 1 ἑκατομ. δολλάρια, πρέπει νὰ ἐζητήθησαν σχεδὸν ὅλα μέσα σὲ 6 ἡμέρες, εἴτε ἀπὸ Ἕλληνας τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἴτε ὑπὸ μορφὴν ἀναγνωρίσεως. Μέρος πιθανὸν νὰ ἐζητήθη ἀργότερον, ἐὰν ὑπῆρχε προμηθευτὴς τοῦ ἐξωτερικοῦ ὁ ὁποῖος νὰ εἶχε τόσην ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν ἐδῶ ἀντιπρόσωπόν του, ὥστε νὰ τοῦ στείλῃ ἐμπόρευμα 10.000.000 ἢ 20.000.000 δολλαρίων χωρὶς νὰ ἔχῃ καλυφθῆ. Προσέξατε, λοιπόν, τὸ καταπληκτικὸν ποὺ συνέβη, καίτοι ἐζητήθησαν μέσα σὲ 6 ἡμέρες 1 ἑκατομ. δολλάρια, ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν δὲν διεκυμάνθη οὔτε ὡς χαρτονόμισμα, οὔτα ὡς ἐπιταγή, οὔτε ὡς ἀναγνωρίσεις, τὸ ὁποῖον σημαίνει ἕνα ἀπὸ τὰ δύο πράγματα. Αὐτὰ δὲ δὲν εἶναι σκέψεις οἰκονομολογικῆς συζητήσεως, εἶναι γεγονότα.

§144Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὰ εἴχανε στείλει ἀπὸ καιροῦ οἱ ἄνθρωποι διὰ νὰ τακτοποιήσουν τὴν δουλειά.

§145Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Εἴμεθα συνεννοημένοι μὲ ὅλους;

§146Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Οἱ προμηθευταὶ τὰ εἶχον στείλει ἀπὸ καιροῦ.

§147Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Νομίζω ὅτι συζητοῦμεν μὲ καλὴν πίστην καὶ ἕκαστος ἐξ ἡμῶν δέχεται τὴν ἐντιμότητα τοῦ ἄλλου, ὥστε νὰ μὴ τοὺς εἴχαμε εἰδοποιήσει, ὥστε νὰ τὰ εἴχανε στείλει πολύ πρίν.

§148Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν γεννᾶται ζήτημα.

§149Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἕνα ἐκ τῶν δύο συνέβη, ἢ μέρος τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ἦταν πράγματι ἐπαναπατρισμὸς ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς ἐπικερδοῦς ἐπιστροφῆς εἰς τὴν Χώραν, ἢ ἡ ἀγορά μας εἶναι τόσον πλουσία εἰς συνάλλαγμα εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ὥστε δὲν ἐπηρεάζεται μέσα σὲ 6 ἡμέρες ἢ σὲ 6 μῆνες ἀπὸ τὴν ζήτησιν 1 ἑκατομ. δολλαρίων. Αὐτὸ νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν, ὅτι ἡ ἐλευθέρα εἰσαγωγὴ τοῦ ἰδίου συναλλάγματος, εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποδώσῃ διὰ τὴν Χώραν τεραστίας ὠφελείας καὶ νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμάς. Αὐτὴν δὲ τὴν θεωρίαν ἐφήρμοσα δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου χωρὶς νὰ ἔλθῃ ἴδιον συνάλλαγμα δημοπράτησα εἰς δραχμάς, τὸ ὁποῖον σημαίνει εἰς τὴν πρᾶξιν, δι’ ὅσους ἀντιλαμβάνονται, σημαίνει τὸ ἴδιον. Τώρα θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω ποῖα τ’ ἀποτελέσματα τῆς δημοπρασίας αὐτῆς. Ἐκέρδισαν, κύριοι, μερικοὶ ἄνθρωποι σημαντικὰ ποσά, τὰ ὁποῖα δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσω, πάντως ὄχι τεράστια ποσά, ἐν σχέσει μὲ τὰ κεφάλαια τὰ ὁποῖα ἀπησχολήθησαν καὶ ἐν σχέσει μὲ κάποιους κινδύνους τοὺς ὁποίους διέτρεξαν καὶ τὴν φορολογίαν τὴν ὁποίαν θὰ πληρώσουν. Ἐκέρδισαν, ἀλλὰ συνέβησαν τὰ ἑξῆς: Συνάλλαγμα δὲν εἴχομεν διὰ νὰ ἀγοράσωμεν εἰς τιμὰς τῶν 176 καὶ 178 δολλαρίων ποὺ εἶπεν ὁ κύριος συνάδελφος. Ἐὰν εἶχον συνάλλαγμα βεβαίως θὰ ἤμην ἐγκληματίας ν’ ἀγοράσω κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, διότι θὰ ἦτο εὐθηνότερον, ἀλλὰ συνάλλαγμα δὲν εἶχον τὸ πρόγραμμα τὸ εἶχον ἐκτελέσει, τὸ ἐλεύθερον συνάλλαγμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἶναι ὀλίγον καὶ πολυτιμότατον, εἶμαι εὐτυχὴς ποὺ δὲν τὸ πειράξαμε, διότι μᾶς ἐχρειάσθη κατὰ τρόπον κατεπείγοντα, ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ἐχρειάσθημεν καὶ εὐτυχῶς δὲν τὸ ἐχρησιμοποιήσαμε δι’ οἱανδήποτε ἄλλην ἀγοράν, τὸ ἔχομεν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ δι’ ἀνάγκας κατεπειγούσας καί ἀπολύτως ἐπιβεβλημένας ἐὰν ἔλθουν ἐντὸς τῶν ἡμερῶν. Λοιπόν, συνάλλαγμα δὲν εἶχον, κύριοι, διὰ ν’ ἀγοράσω καὶ θὰ ἤθελον συναισθανόμενος τὰς εὐθύνας μου ὡς διαχειριζόμενος τὰ κοινά, νὰ εἴπω, ὅτι τὸ καθῆκον μου τοῦτο τὸ ἐξετέλεσα. Ἤθελα νὰ εὕρω τρόπον καὶ εὑρῆκα τρόπον καὶ ἐπρομηθεύθημεν ζάκχαριν ἡ ὁποία ἐκόστιζε 1.250.000 δολλάρ. χωρὶς νὰ ἔχω λαμβάνειν οὔτε 1.000.000 δολλάρια. Ἐχρησιμοποίησα ἐκεῖνο τὸ δολλάριον τὸ ὁποῖον εἶναι κρυμμένον καὶ δὲν χρησιμοποιεῖται παρὰ μόνον διὰ λαθρεμπόριον. Λοιπὸν δὲν ἐδαπάνησα οὔτε ἕνα δολλάριον. Ἠξιοποίησα κρυμμένα δολλάρια. Δεύτερον, ἡ τιμὴ ἡ ὁποία τὴν ἡμέραν τῆς δημοπρασίας ἦτο 25.000–26.000 καὶ ἡ ζάκχαρις ἦτο δυσεύρετος καὶ μὲ τάσιν ὑψώσεως, εὑρίσκεται σήμερον εἰς τὰς 17.000 δραχ. καὶ εὑρίσκετε ὅσην θέλετε. Ἐὰν λοιπὸν ὑποστηριχθῇ ὅτι τὸ Δημόσιον ἔχασεν, ὅτι τὸ κοινὸν ἔχασεν, ὅτι ἐπλήρωσε τὴν διαφορὰν 1000 δραχ. τὸ κιλόν, ποὺ τὴν ἠγοράσαμεν ἀκριβότερον, θὰ ἀπαντήσω ὅτι τὸ κοινὸν ἐκέρδισεν. Ἐκέρδισε τὴν διαφορὰν μεταξὺ τῶν 17.000 δραχμ. ποὺ ἔχει σήμερον καὶ τῶν 30.000–35.000 ποὺ θὰ εἶχεν ἐὰν δὲν ἐκάμναμεν τὴν παραγγελίαν. Κέρδος τὸ ὁποῖον θὰ ἐπήγαινεν εἰς τὰς τσέπας ὀλίγων κερδοσκόπων. Αὐτὰ τὰ ἑκατομμύρια τὰ οἰκονόμησα διὰ τῆς θαρραλέας πράξεως τοῦ Συμβουλίου διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν. (Χειροκροτήματα). Ἂς ἔλθω τώρα εἰς τὸ ζήτημα τῶν δασμῶν. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προσθέσω καὶ κάτι ἄλλο εἰς τὸ ζήτημα τῶν τιμῶν. Ἡ οἰκονομία τὴν ὁποίαν ἐκαρπώθη τὸ κοινὸν δὲν εἶναι μόνον μεταξὺ 17.000 καὶ 35.000. Εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα διότι ὅλην αὐτὴν τὴν ζάκχαριν τὴν ἐχορηγήσαμεν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 12.500 εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ τῶν 13.500 εἰς ἄλλας κατηγορίας. Συνεπῶς ἡ διαφορὰ εἰς ὅσους ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἠγόρασαν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ζάκχαριν, εἶναι ἀπὸ τὰς 13.000 εἰς τὰς 26.000. Τώρα τὸ ζήτημα τῶν δασμῶν. Οἱ δασμοὶ ἐπὶ 6.000 τόννων ἀνέρχονται εἰς τὸ τεράστιον ποσὸν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν προϋπολογισμὸν τῶν 37 δισεκατομμυρίων δραχμ. χωρὶς νὰ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψει καὶ τὸν φόρον κύκλου ἐργασιῶν. Δηλαδὴ εἰς 40 δισεκατομμύρια περίπου. Καὶ τοῦτο ὅταν ἠξεύρητε πόσον ἀγωνιζόμεθα διὰ νὰ ἔχωμεν ὄχι 40 ἀλλὰ 10 δισεκατομμύρια. Βεβαίως ὑπάρχει ἡ ἀπορία ὅτι: Τί ἔσοδον εἶναι αὐτὸ ἀφοῦ τὸ Κράτος ἠμπορεῖ νὰ τὴν δώσῃ ὅσο θέλει. Ἀλλὰ, κύριοι, τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλούστατον. Ζάκχαρις ἄλλη δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἀγορασθῇ πλὴν αὐτῆς ποὺ ἦτο εἰς τὸ πρόγραμμα. Ἐπειδὴ ἠγοράσθη αὐτὴ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, καὶ χωρὶς ν’ αὐξήσωμεν τὴν τιμὴν διαθέσεως, ἐδημιουργήθη τὸ ἔσοδον τῶν 40 δισεκατομμυρίων. Καὶ εἶναι προφανὲς ὅτι, ἂν δὲν ἐγένετο αὐτὴ ἡ πρᾶξις, τὸ Δημόσιον δὲν θὰ εἶχεν εἰς τὰ ἔσοδά του 40 δισεκατομμύρια.

§150Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Πᾶσα ἐπέκτασις τοῦ προγράμματος τῶν εἰσαγωγῶν θὰ σᾶς ἔφερε δασμούς.

§151Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Τώρα λέγω ποῖα ἦσαν τὰ εὐτυχῆ ἀποτελέσματα αὐτῆς τῆς πράξεως.

§152Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Οὐδεὶς σᾶς μέμφεται διὰ τὴν προμήθειαν. Ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς τὸν κύριον συνάδελφον, σᾶς μέμφεται διὰ τὸν τρόπον τῆς προμηθείας.

§153Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς προμηθείας νομίζω ὅτι ἀπήντησα. Ἀλλὰ ἀφοῦ ἀπήντησα ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἀπαντήσω διὰ τὰ εὐτυχῆ ἀποτελέσματα τῆς πράξεως. Καὶ ἐδῶ συνέβη καὶ κάτι ἄλλο τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὰ σημεῖα τῆς ἐπικρίσεως ἀλλὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀναφέρω. Τὰ κρυμμένα ἀποθέματα τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πωληθοῦν 30.000 καὶ νὰ ἐξέλθουν καὶ αὐτὰ εἰς τὴν ἀγοράν. Ἐζημίωσαν μερικοὶ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ πρέπει νὰ εἶναι ἐξαιρετικὰ δυσαρεστημένοι διὰ τὴν προμήθειαν.

§154Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐμπόριον τῆς ζακχάρεως δὲν ὑπάρχει.

§155Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐμπόριον τῆς ζακχάρεως ἐσωτερικὸν ὑπάρχει. Κύριοι συνάδελφοι, ἐξακολουθοῦν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἐκείνης καὶ μέμφονται διὰ τὴν βραδύτητα τῆς προμηθείας καὶ ἐπαναλαμβάνω, δὲν ὑπῆρξεν, οὐδεμία βραδύτης καὶ εἰς τὰς δύο περιστάσεις ποὺ ἐχρειάζετο πρωτοβουλία. Οὐδεὶς δύναται νὰ μὲ κατηγορήσῃ διότι τὴν πρωτοβουλίαν αὐτὴν δὲν τὴν ἔλαβον ἀρκετὰ ἐγκαίρως.

§156Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μᾶς εἴπατε ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου σας ὅτι ἡ ποσότης τοῦ προγράμματος εἶναι 80.000 τόννοι τὸ ἔτος. Ἐδῶ μᾶς περιγράφετε μίαν κατάστασιν ὅπου τὴν 25)10 σᾶς ἔχει φύγει ἡ ἀγορὰ τῆς ζακχάρεως ἀπὸ τὰ χέρια. Λέγετε δὲ ὅτι μοῦ ἔφυγεν ἀπὸ τὰ χέρια διότι ἐκείνην τὴν ὥραν εἶχα φέρει ἐκ τῶν 35.000 τόννων τοῦ ἑξαμήνου. Εἶχα φέρει 12.000 τόννους καὶ μοῦ εἶχαν ἔλθει καὶ ἄλλοι 9.000–10.000 τόννοι. Αὐτὰ μᾶς κάνουν μίαν ποσότητα 32.000 τόννων. Ἐρωτῶ διατὶ ἐνῷ εἰς τὰ ⅗ τοῦ ἑξαμήνου ἔχετε εἰς χεῖρας σας μίαν ποσότητα ὑπερβαίνουσαν τὸ ½ τοῦ κανονικοῦ προγράμματος, σᾶς ἔφυγεν ἡ ἀγορὰ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον; Διότι αὐταὶ αἱ διακυμάνσεις δὲν συμβαίνουν ὅταν ὑπάρχῃ ἕνα πρόγραμμα 80.000 τόννων. Ἐὰν λοιπὸν θέλητε νὰ λάβητε τὴν ἀπάντησιν διὰ τὸ ζήτημα τῆς ζακχάρεως ἀπὸ ἀπόψεως Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ νομίζω ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ διαχείρισις τοῦ προβλήματος ζακχάρεως ὑπῆρξεν πλέον πλημμελής.

§157Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Θὰ σᾶς εἴπω ἐπ’ αὐτοῦ ὅτι τὸ πρόγραμμα τῶν 80.000 τόννων δὲν ἦτο διὰ νὰ καλύψῃ τὴν ζήτησιν. Κύριε συνάδελφε, τὸ 1938 εἴχομεν κατανάλωσιν 82.000 τόννων. Σήμερον ἔχομεν πληθυσμὸν κατὰ 10% μεγαλύτερον καὶ ἔχομεν καὶ τὰ χωριά, τὰ ὁποῖα ἐσυνήθισαν ἀπὸ τὰς διανομὰς τῆς UNRRA νὰ τρῶνε ζάκχαριν. Ἑπομένως ἡ κάλυψις τῆς ζητήσεως χρειάζεται 100.000 τόννους ὁπωσδήποτε.

§158Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐφοδιασμ.). Δὲν εἶχε φθάσει ἡ ποσότης ἐδῶ, ἦλθε ἐν συνεχείᾳ καὶ ἔρχεται.

§159Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθνικ. Οἰκονομίας). Ἔχω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὰς ἡμερομηνίας ἀφίξεως. Τὸ πρόγραμμα τῶν κρατικῶν εἰσαγωγῶν —καὶ ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Καρτάλην— εἶναι ὄχι διὰ νὰ διατίθενται τὰ ἀγαθὰ πρὸς συγκράτησιν τῆς ἀγορᾶς λόγῳ ὑψώσεως τιμῆς, ἀλλὰ διὰ νὰ καλύψουν ἀνάγκας διανομῶν καὶ συνεπῶς καὶ ἂν τὴν ἔχῃ τὸ Κράτος τὴν ζάκχαριν, τὴν βαστᾶ διὰ νὰ τὴν διανείμῃ. Τώρα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε πρὶν τελειώσω, νὰ θίξω ἕνα–δύο ἄλλα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κύριος συνάδελφος. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ δημοπρασία τῆς 21.1.1949, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐνῶ ἡ διακήρυξις εἶχε γίνει διὰ 9.000 τόννους ἠγοράσθησαν 18000. Εἶναι, κύριε Πρόεδρε, ἡ ἡμέρα τῆς ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων μου διὰ πρώτην φορὰν ὡς Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ. Ἔγινε μιὰ δημοπρασία δι’ 9000 τόννους. Ἡ δημοπρασία αὐτὴ ἐγένετο ἀπὸ ἓν Συμβούλιον εἰς τὸ ὁποῖον Πρόεδρος ἦτο ὁ κύριος Σωφρονόπουλος, ἄνθρωπος ὑπεράνω πάσης ὑποψίας καὶ μέγας ἀνώτατος ὑπάλληλος τοῦ Γενικοῦ Ταμείου τοῦ Κράτους, Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Κράτους ἀνώτατος ὑπάλληλος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅ,τι ἡ Πολιτεία ἔχει διὰ τὴν διασφάλισιν τῶν συμφερόντων της.

§160Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κύριος Κάντζιας εἶπεν ὅτι, κατὰ τὴν δημοπρασίαν τῆς 1ης Νοεμβρίου, οἱ ὀκτὼ ἢ ἐννέα μειοδόται προσέφερον τὴν ποσότητα αὐτὴν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 4200 κατὰ κιλόν, εἶχε δὲ ἀναφερθῇ, ἂν δὲν ἀπατῶμαι μεταξὺ τῶν μειοδοτῶν καὶ ὁ ἴδιος ὁ Μαρτάκης διὰ 2.000 τόννους εἰς αὐτὴν τὴν τιμήν. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, πῶς, ἀφοῦ ἡ προσφορὰ ἦτο εἰς 4.200 κατὰ κιλόν, κατέληξεν εἰς τὰ 5.200;

§161Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὄχι 5.200, ἔμειναν εἰς τὰς 4.200. Ἀλλὰ μοῦ δίδει ὁ κύριος συνάδελφος τὴν εὐκαιρίαν νὰ δώσω μίαν διευκρίνησιν. Ἡ προσφορὰ τοῦ κυρίου Μαρτάκη ἦτο διὰ 4.000 καὶ ὄχι διὰ 2.000 τόννους. Ἀλλὰ τοὺς 2.000 τόννους μόνον ἔλεγεν ὅτι ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ φέρῃ. Διὰ τοὺς ἄλλους δύο ἔλεγεν ὅτι θέλει προθεσμίαν πέντε ἡμερῶν διὰ νὰ ἐπιβεβαιώσῃ ἂν θὰ τοὺς φέρῃ. Καὶ εἰς αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον τὸν ὁποῖον ........ ἤθελον νὰ εὐνοήσω λόγῳ τῶν σχέσεών του μὲ τὸν κύριον Μαντουβᾶν, εἶπον ὄχι. Θὰ πάρω τοὺς 2.000 διὰ τοὺς ὁποίους ἔχω προσφορά, διὰ τοὺς ἄλλους 2.000 ἀπορρίπτεται ἡ προσφορά. Καὶ τοῦτο καίτοι δὲν ἔχομεν καλύψει τὸ ποσὸν τῶν 8.000 τόννων. Συνεπῶς ἠμπορούσαμεν ἀπὸ τὸν .......... εὐνοούμενόν μας Μαρτάκην νὰ πάρωμεν καὶ τοὺς 4.000 τόννους διότι πάλιν κάτω ἀπὸ τὸ ὅριον θὰ εἴμεθα. Ἀλλὰ τὸ «κάτω ἀπὸ τὸ ὅριον» ἐν συνδυασμῷ μὲ κάτι ἄλλο, ἀποδεικνύει καὶ τὸ ἑξῆς: Κάνομεν μίαν δημοπρασίαν 8.000 τόννων, ἀπὸ τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ κερδίσουν μερικοὶ ἄνθρωποι ἔτσι, ὥστε νὰ γίνουν πλούσιοι, καὶ ἐν τούτοις δὲν ἔχομεν προσφορὰς παρὰ διὰ 5.200 τόννους. Ἐὰν ἡ ὑπόθεσις ἦτο τόσον ἐπικερδής, μὲ ἀερόπλανο θὰ εἶχαν φύγει ἄνθρωποι νὰ ὑπερκαλύψουν τὸ ποσὸν καὶ νὰ μᾶς φέρουν προσφορὰς διὰ 18.000 τόννους.

§162Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μὲ ἀναγκάζετε νὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα εἶπον. Ἦτο ἀδύνατον νὰ λάβουν μέρος, ἐὰν δὲν ἦσαν προειδοποιημένοι.

§163Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἡ κατηγορία σας εἶναι τόσον βαρεῖα, ὥστε πρέπει νὰ μᾶς εἴπητε, ποῖοι ἦσαν εἰδοποιημένοι καὶ πῶς. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα ἔτσι. Σᾶς προσθέτω δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι μετὰ τὴν δημοπρασίαν, μᾶς ἦλθον πολλαὶ προσφοραὶ ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπρόφθασαν νὰ πάρουν μέρος εἰς τὴν δημοπρασίαν καὶ ἔμαθα ὅτι δὲν ἐκαλύψαμεν ὅλην τὴν ποσότητα. Μᾶς ἔφεραν προσφοράς, ὁ Πούλιος, ὁ Θεοδώρου, ὁ Καραμανώφ, γνωστοὶ ἔμποροι καὶ αἱ δύο προσφοραὶ εἶναι πρὸς 4.200 τὸ κιλὸν καὶ ἡ τρίτη πρὸς 4.175. Αἰτήσεις πρωτοκολλημέναι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἀπὸ τῆς 22ας Νοεμβρίου, δηλαδὴ πρὶν γίνει οἱοσδήποτε θόρυβος ἐκ μέρους τοῦ κυρίου Κάντζια. Δὲν προηγήθησαν αὐταὶ αἱ προσφοραί.

§164Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁ κύριος Κάντζιας λέγει ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 4.200 εἶναι ὑπερβολική. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§165Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Παραδέχομαι ὅτι ἀναμφισβητήτως ὑπάρχει ἓν περιθώριον κέρδους, ἀλλὰ τὸ περιθώριον αὐτὸ εἶναι τόσον περιωρισμένον ὥστε οὐδεὶς εὑρέθη ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ εὐθηνότερα. Εἶναι καὶ τοῦτο ἓν ἐπὶ πλέον ἐπιχείρημα ὅτι δὲν ὑπῆρχε τόσον μεγάλο περιθώριον κέρδους.

§166Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θεωρῶ προσβολὴν διὰ τὸ Σῶμα τὴν ἀπουσίαν κατὰ τὴν συζήτησιν μιᾶς τοιαύτης ἐπερωτήσεως τοῦ κυρίου Προέδρου καὶ τοῦ κυρίου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§167Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι πρωτάκουστος ἡ ἀξίωσις τοῦ ἐπερωτῶντος κυρίου βουλευτοῦ νὰ παρίσταται ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος καθ’ ἣν στιγμὴν ἐκπροσωπεῖται διὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε καὶ θὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Ἐκτὸς ἐὰν τίθεται πολιτικὸν ζήτημα καὶ παρακαλῶ τὸν κύριον ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος νὰ δηλώσῃ ἐὰν τίθεται πολιτικὸν ζήτημα, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ νομίζω ἐδηλώθη τὸ ἀντίθετον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητῆται ἡ παρουσία τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἔστω καὶ ἐὰν ὁ ἐπερωτῶν βουλευτὴς εἶναι ὁ κύριος Κάντζιας.

§168Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πρόκειται περὶ τῆς φύσεως τῆς ἐπερωτήσεως καὶ ὄχι περὶ τοῦ κυρίου βουλευτοῦ.

§169Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἠμπορῶ νὰ ἀξιώσω τὴν παρουσίαν τῶν κυρίων Προέδρου καὶ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὅταν συζητεῖται ζήτημα τοιαύτης φύσεως καὶ σοβαρότητος.

§170Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Παρακολουθῶ τὴν συζήτησιν καὶ παρατηρῶ ὅτι διεξάγεται μία προσπάθεια νὰ ἀνακαλύψωμεν ἐὰν ἐπραγματοποίησαν μεγάλα κέρδη ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπρομήθευσαν τὴν ζάκχαριν. Ἤθελα νὰ γνωρίζω ἐὰν δὲν ἐγένετο αὕτη ἡ προμήθεια, θὰ ὑπῆρχον πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπραγματοποιοῦσαν μεγάλα κέρδη, καὶ τὰ κέρδη αὐτὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξακριβωθῇ ὅτι ἐπραγματοποιήθησαν;

§171Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὄχι, διότι τὰ στοιχεῖα αὐτὰ θὰ ἦσαν ἐντελῶς ἄγνωστα.

§172Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἀνεφέρατε προηγουμένως ὅτι μετὰ τὸ κλείσιμον τῆς προθεσμίας τῆς δημοπρασίας ἐκαλύφθη διὰ προσφορῶν 2–3 Οἴκων τὸ ὑπόλοιπον τῆς προσφορᾶς μὲ τιμὴν 4.200 καὶ 4.175.

§173Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Διὰ 500 τόννους.

§174Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μήπως καὶ πέραν αὐτῆς τῆς ποσότητος τῶν 8.000 τόννων εἴχατε προσφοράς; Μήπως σᾶς ἦλθον προσφοραὶ αἱ ὁποῖαι ἐκάλυπτον μεγαλυτέραν ποσότητα;

§175Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἡ προσφορὰ τοῦ Καραμανὼφ ἐκάλυπτον ὅλην τὴν διαφορὰν καὶ αἱ δύο ἄλλαι προσφοραὶ ἀφεώρων 750 τόννους.

§176Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν σᾶς ἔκαμεν ἐντύπωσιν τὸ ἑξῆς γεγονός, καὶ ἐδῶ εἶναι ἓν σημεῖον ποὺ πρέπει νὰ διαλευκανθῇ: Προκηρύσετε μίαν δημοπρασίαν 8.000 τόννων, καὶ ἔρχονται 8.750 τόννοι ἀλλὰ μὲ μίαν μαθηματικὴν ἀκρίβειαν γύρω εἰς τὰ 4.200. Αὐτὸ διὰ τοὺς ἔχοντας μίαν πεῖραν τῶν δημοσίων πραγμάτων, εἶναι τὸ ἐνδεικτικὸν ἑνὸς καρτέλ, δηλαδή, μιᾶς προσυνεννοήσεως. Μήπως αὐτὸ σᾶς ἐνέβαλεν εἰς ὑπόνοιαν ὅτι ὑπῆρχε προσυνεννόησις διαφόρων ἐμπόρων καὶ ὡς ἐκ τούτου μόνον οἱ τρεῖς τελευταῖοι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ πραγματοποιήσουν τὸ προσυνεννοηθὲν ποσόν; Ὄτι δηλαδὴ ὑπῆρχε μία σαφὴς προσυνεννόησις; Αὐτὸ δὲν εἶναι ἓν στοιχεῖον ποὺ δύναται νὰ σᾶς ἐμβάλῃ εἰς ἀνησυχίας μήπως ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ὑπῆρχε προγενεστέρα φυγὴ πληροφοριῶν αἱ ὁποῖαι ἠδύναντο νὰ δημιουργήσουν αὐτὸ τὸ καρτέλ; Διότι ἕνα καρτὲλ 2½ ἑκατομμυρίων δολλαρίων, δὲν δημιουργεῖται ἀπὸ τὸ πρωῒ ἕως τὸ βράδυ.

§177Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη διαφυγῆς ἐνδείξεων. Ὑπῆρχον ἐνδείξεις, διότι εἴχομεν ἀγοράσει ἄνευ δημοπρασίας πρὸς 4.280 καὶ ὀρθῶς αὐτοὶ ὑπελόγισαν, δηλαδή, 50 δρχ. παρὰ κάτω, διὰ νὰ εἶναι ἐντὸς τῶν ὁρίων καὶ συνεπείᾳ αὐτοῦ τοῦ λόγου καὶ χωρὶς προσυνεννόησιν, ἠδύνατο νὰ γίνῃ αὐτό. Σᾶς ἀπαντῶ καὶ νομίζω ἐπαρκῶς, ὅτι δὲν ἐχρειάζετο καμμία τῶν ὑπηρεσιῶν νὰ εἴπῃ τίποτε διότι ἦτο γνωστὸν εἰς ποίας τιμὰς ἡμεῖς εἴμεθα ἀποφασισμένοι νὰ ἀγοράσωμεν.

§178Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Αὐτὸ ἦτο τὸ ζήτημα. Ὄτι ἦτο γνωστὸν ἐκ τῶν προτέρων. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα. Ὑπάρχει ἕν θέμα ποὺ ἀφορᾷ τὴν διαδικασίαν καὶ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἔγινεν ἡ προμήθεια αὐτή, κατὰ τὸν κ. Κάντζιαν μὴ κανονικῶς καὶ καθ’ ὑμᾶς κανονικῶς, καὶ τὸ δεύτερον θέμα εἶναι, ποῖον ἀποτέλεσμα εἶχεν ἡ εἰσαγωγὴ τῆς ζακχάρεως αὐτῆς ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς. Ἐδῶ, αὐτὸ τὸ ὁποῖον φαντάζομαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν θέλει νὰ διαλευκάνῃ ὁ κ. Κάντζιας εἶναι κατὰ πόσον ἔγινε κανονικῶς ἡ προμήθεια, καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν μοῦ ἔρχονται ὡρισμέναι σκέψεις διότι βλέπω μία μαθηματικὴν ἀκρίβειαν τόσον ὡς πρὸς τὴν τιμὴν ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὴν ποσότητα καὶ ὡς γνωρίζετε, ἡ τιμὴ εἶναι συνάρτησις τῆς ποσότητος. Αὐτὴ ἡ μαθηματικὴ ἀκρίβεια τῆς προσφορᾶς τόσον ἀπὸ ἀπόψεως ποσότητος ὅσον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς, ὡς πρὸς τὴν δημοπρασίαν, πρέπει νὰ μᾶς ἐμβάλῃ εἰς ὑπόνοιαν, μήπως ὑπῆρχεν ὁ καιρὸς καὶ ὁ τρόπος νὰ γίνῃ ὡρισμένη προσυνεννόησις.

§179Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὡς πρὸς τὴν ποσότητα δὲν ὑπῆρχε κανένα καρτὲλ διότι ἐδηλώσαμεν ὅτι δὲν ἀγοράζομεν ἄλλα καὶ τοῦτο, διότι ἐτέθη τὸ ζήτημα ὅτι αὐτὸ ἀνάγεται εἰς τὸ ἴδιον συνάλλαγμα.

§180Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Εἶχε κλεισθῆ ἡ δημοπρασία.

§181Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐκεῖ, συνέβη τὸ ἑξῆς: Εἴχομεν VETO εἰς τὴν χρησιμοποίησιν ἰδίου συναλλάγματος καὶ ὅταν ἦλθε νέα προσφορά, εἴπομεν ὅτι δὲν ἀγοράζομεν. Ὡς πρὸς τὴν τιμήν, τὸ καρτὲλ πιθανῶς νὰ ἐδημιουργήθη ἀνεπισήμως χωρὶς προσυνεννόησιν διότι ἐγνώριζον ἐκ προηγουμένων ἀγορῶν εἰς ποίαν τιμὴν ἠγοράζει τὸ Κράτος. Ἤθελα, Κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς εἴπω δύο πράγματα. Τὸ ἓν διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν ζακχάρεως καὶ σταφίδος καὶ τὸ ἄλλο, διὰ τὸ ζήτημα τῆς προμηθείας. Ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων μας, τὴν 20)1)49, τότε εἴχομεν προκηρύξει μίαν δημοπρασίαν διὰ 9.000 τόνους διὰ τὴν ὁποίαν εἴχομεν ἄδειαν προμηθείας. Τὸ νὰ ἐπιτύχῃς νὰ ἔχῃς ἐγκαίρως τὴν ἄδειαν ἀγορᾶς ἀπὸ τὸ Κεντρικὸν Γραφεῖον τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, ἦτο εἷς ἀπὸ τοὺς ἐφιάλτας ὅλων τῶν Ὑπουργῶν. Ὄταν διεξήγετο ἡ δημοπρασία διὰ τοὺς 9.000 τόννους; ἦλθεν ἡ δευτέρα ἄδειαν ἀγορᾶς 9.000 τόννων καὶ τότε οἱ Ὑπουργοὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἐφοδιασμοῦ καὶ αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι καὶ ἡ Διοίκησις ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, εἶπον: Τώρα μᾶς ἦλθεν καὶ ἡ δευτέρα ἄδεια προμηθείας τῶν 9.000 τόννων. Θὰ κάμωμεν νέαν δημοπρασίαν διὰ νὰ τοὺς ἔχωμεν δὲν ξεύρομεν μετὰ πόσον χρόνον; Ἢ εἶναι ὀρθοτέρα ἡ πολιτικὴ νὰ ἀγορασθοῦν καὶ οἱ 18.000 τόννοι καὶ νὰ δημιουργήσωμεν ἓν ἀπόθεμα;

§182Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Νὰ πάρετε τὸν τελευταῖον καὶ μόνον μειοδότην.

§183Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ τελευταῖος μειοδότης ὁ κ. Θωμόπουλος, ποὺ εἶναι φίλος σας, εἶχε τὸ ἀτύχημα, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς δημοπρασίας, διότι τὴν ἔκρινε μία Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὸν κ. Σωφρονόπουλον εἰς τὴν ὁποίαν συμμετέσχεν ὅλη ἡ ἱεραρχία, ὁ κ. Θωμόπουλος ἐντιμώτατος ἄνθρωπος, ἐξεπροσώπει τὸν Οἶκον ΡΙΟΣ ποὺ δὲν εἶναι Οἶκος ζακχαρεμπορικὸς καὶ ἀπὸ τὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἔχω εἰς τὰς δημοπρασίας, γνωρίζω ὅτι ὀφείλει κανεὶς νὰ προτιμᾷ ὄχι τὸν τελευταῖον μειοδότην ἀλλὰ τὸν μειοδότην τὸν ἀντιπροσωπεύοντα τὸν μεγαλύτερον ζαχαρεμπορικὸν Οἶκον διότι μόνον τότε ἔχει ἀσφάλειαν.

§184Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὸ λέγει ἡ διακήρυξις αὐτό; Ἀπὸ ποῦ προκύπτει;

§185Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἡ Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὸν κ. Σωφρονόπουλον καὶ ἡμεῖς οἱ ἄλλοι εἴπομεν ὅτι ὁ τελευταῖος μειοδότης εἶναι ἕνας ἔντιμος ἔμπορος, ἀντιπρόσωπος ἑνὸς Ναυτιλιακοῦ Γραφείου, ὁ δὲ δεύτερος μειοδότης εἶναι ἐκπρόσωπος ἑνὸς τῶν μεγαλυτέρων Οἴκων τοῦ κόσμου καὶ λέγομεν ὅτι θὰ πάρωμεν τοὺς δύο πρώτους μειοδότας, διὰ νὰ ἔχωμεν τὴν ἀσφάλειαν ὅτι ἔχομεν καὶ ἕνα μεγάλο ζαχαρᾶ τοῦ κόσμου. Καὶ ἀποτέλεσμα; Παρ’ ὅλας τὰς ἐξηγήσεις ποὺ σᾶς ἔδωσεν ὁ κ. Κάντζιας, ὁ δεύτερος μειοδότης, ἐκπροσωπῶν μεγάλον Οἶκον, ἔφερε τοὺς 9.000 τόννους καὶ ὁ πρῶτος, δὲν ἐξετέλεσε τὴν παραγγελίαν.

§186ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀεριτζῆδες.

§187Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὸν ἔντιμον....

§188Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἶναι ἀεριτζῆδες. Εἶναι ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἠναγκάσθησαν, νὰ μὴν ξαναπατήσουν πλέον εἰς τοὺς προθαλάμους τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ.

§189Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὸν ἔντιμον κ. Θωμόπουλον, ἀλλ’ ἀντιπρόσωπον Ναυτιλιακοῦ Γραφείου, καὶ διὰ τοῦτο μὲ ἐλέγχει ὁ κ. Κάντζιας....

§190Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἴχατε δικαίωμα νὰ δώσητε εἰς ὑψηλοτέραν τιμὴν καὶ ἐξακολουθεῖτε νὰ ἔχετε εὐθύνας δι’ αὐτό.

§191Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἐξετέλεσε τὴν προσφοράν του καί.....

§192Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διότι τὸν ἠναγκάσατε σεῖς.

§193Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Μανέττα, ἀνθρώπου διακρινομένου διὰ τὴν ἐντιμότητά του, ἔγινε μία δημοπρασία καὶ ἦσαν τρεῖς οἱ ὁποῖοι εἶχον διαφορὰν τριῶν δολλαρίων καὶ ὁ κ. Μανέττας, παρὰ τὰς εἰσηγήσεις τῆς ὑπηρεσίας αἱ ὁποῖαι μοῦ ἔλεγον ἀντίθετον εἰσήγησιν, εἶπεν ὅτι, προτιμῶ νὰ εἶμαι ἠσφαλισμένος ἐναντίον παντὸς ἐνδεχομένου καὶ ὁ τελευταῖος μειοδότης ἔχασεν τὴν ἐγγύησιν καὶ δὲν ἐξετέλεσεν τὴν σύμβασιν. Ἐπῆγε εἰς τὸν δεύτερον, τὴν ἔχασε καὶ ἐκεῖνος καὶ δὲν τὴν ἐξετέλεσε. Καὶ προῆλθε μία προσωρινὴ ἔλλειψις ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι, ὑποληπτόμενος τοῦ ὀνόματός του, δὲν ἐτόλμησε νὰ πάῃ εἰς τὸν τρίτον μειοδότην. Ἰδού, κ. Κάντζια, πῶς γίνονται αἱ δημοπρασίαι αὐταί.

§194Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Σεῖς θὰ μὲ μάθετε; Πόσην ἐγγύησιν εἴχατε εἰς τὰς δημοπρασίας αὐτάς;

§195Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἐνθυμοῦμαι τώρα.

§196Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εὐτελέστατα ποσά.

§197Κ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. Ἐγὼ εἰς τὴν δημοπρασίαν ποὺ ἀναφέρατε, κ. Ὑπουργέ, ἐνήργησα σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους καὶ τοὺς κανονισμούς.

§198Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν σᾶς μέμφομαι, κύριε συνάδελφε, καθόλου. Ἀλλὰ θὰ ἦτο ὀρθοτέρα ἡ λύσις εἰς παρομοίας περιπτώσεις ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ πάρῃ τὴν ὑπόθεσιν καὶ νὰ τὴν φέρῃ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ νὰ εἴπῃ: «αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις». Νὰ πάρῃ συλλογικὰ δηλαδὴ τὴν εὐθύνην καὶ ἂς κατηγορήσουν, ἔστω, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ὅτι ἐχαρίσθη τρία δολλάρια π.χ., διότι ἐκεῖνο ποὺ προέχει εἶναι νὰ μὴ μείνῃ ὁ τόπος χωρὶς τὴν κανονικὴν προμήθειαν τοῦ προϊόντος. Τὰ ἄλλα εἶναι ὑποθέσεις, ποὺ δίδουν λαβὴν εἰς κατηγορίας ἀβασίμους. Εἰς μίαν ἄλλην κατηγορίαν θέλω νὰ ἀπαντήσω τώρα. Διατὶ δὲν ἐνεκρίναμεν ἀνταλλαγὴν σταφίδος μετὰ ζακχάρεως. Δι’ ἕνα ἁπλούστατον λόγον. Τοιαύτας προσφορὰς εἴχομεν ἐπανειλημμένως, ἀλλ’ ἀνταλλαγὰς ἐγκρίνομεν κατ’ ἀρχὴν μόνον διὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ ἐξαχθοῦν καὶ νὰ ἀποφέρουν εἰς τὴν Χώραν ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Ἡ σταφὶς ὅμως εἶναι ἐφέτος περιζήτητος καὶ πωλεῖται μὲ τιμὰς ἀρίστας. Δὲν πρόκειται νὰ μείνῃ οὔτε ἕνας τόννος. Καὶ ὅλη αὐτὴ ἡ ποσότης θὰ μετατραπῇ εἰς συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦμεν νὰ τὸ κάμωμεν ὅ,τι θέλωμεν. Διατί, νὰ μπλέξω, λοιπόν, καὶ νὰ εἴπω ὅτι τὴν σταφίδα, ποὺ ξεύρω ὅτι θὰ τὴν πωλήσω καὶ θὰ φέρω συνάλλαγμα, τὴν δίδω μὲ ἀνταλλαγήν, διὰ νὰ φέρω τί, κύριοι, 100 τόννους ζακχάρεως — μίαν ποσότητα ἀσήμαντον.

§199Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἀφοῦ ἐκάμαμε καὶ ἀνταλλαγὰς μὲ ξυλείαν, σουλτανίναν μὲ ξυλείαν ἀπὸ τὴν Τσεχοσλοβακίαν.

§200Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε συνάδελφε, μὴν προσπαθεῖτε νὰ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις. Γνωρίζετε ὅτι καταβάλλομεν κάθε προσπάθειαν διὰ νὰ ἀνοίξωμεν ἐμπόριον μὲ τὰς Χώρας τοῦ Σιδηροῦ Παραπετάσματος καί, ὅταν μοῦ λέγετε Τσεχοσλοβακίαν, κάμνομεν οἱανδήποτε παραχώρησιν.

§201Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Αὐτὸ ἐζήτησε καὶ αὐτός.

§202Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σεῖς δὲν μοῦ εἴπατε Τσεχοσλοβακίαν. Εἴπατε προφανῶς ἀπὸ Τσεχοσλοβακίαν. Διατὶ ὄχι μὲ τὴν Ἰταλίαν, κύριοι; Ὁ ἐλεύθερος λιμὴν τῆς Τεργέστης, ἠμπορεῖ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ μᾶς δώσῃ 10.000 τόννους ὅτι ὥρα θέλομεν.

§203Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αἱ ἀνταλλαγαὶ μὲ τὴν Τεργέστην εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνοι. Ἡ Τεργέστη εἶναι κέντρον διεθνοῦς λαθρεμπορίου. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ εἶχα ἀπαγορεύσει κάθε ἀνταλλαγὴν ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§204Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Αὐτὸς ἐνεφανίσθη ὡς ἔχων τὴν ὑπόθεσιν. Δὲν διεπραγματεύθη ὅρους ἀνταλλαγῆς. Εἶπε: «ἔχω αὐτὴν τὴν δουλειά». Εἰς τὰς τιμὰς ἐγεννήθη ἡ ὑπόθεσις καὶ ὄχι εἰς τὸ ζήτημα τῆς προελεύσεως τῆς ζακχάρεως.

§205Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ ὑπόθεσις ἔφθασεν εἰς ἐμὲ προφορικῶς καὶ σᾶς λέγω, ὅτι μόλις ἤρχισε ἡ κουβέντα τὴν ἀπέκρουσα.

§206Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Καλὰ ἐκάματε. Δὲν ἦτο φίλος σας.

§207Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). (Ἐν θυμῷ). Κύριε συνάδελφε, ἐπιμένετε ἐπ’ αὐτῆς τῆς φράσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατυπώνετε τοιαύτας κατηγορίας. Ἐὰν εἶναι γνωστὴ ἡ πολιτεία σας, εἶναι καὶ ἡ ἰδική μου γνωστή. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλήσωμεν διὰ σᾶς, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσετε καὶ δι’ ἡμᾶς.

§208Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐὰν εἶναι κανείς, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλῇ ἐλεύθερα, μὲ τὸ μέτωπον ὑψηλά, εἶμαι καὶ ἐγώ, κύριε συνάδελφε.

§209Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μὴν ἀρνεῖσθε ὅμως καὶ εἰς τοὺς ἄλλους, κύριε συνάδελφε, τὸ δικαίωμα νὰ εἶναι ἔντιμοι καὶ νὰ ἔχουν μυαλό, διότι αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ μονοπώλιον οὔτε τοῦ κ. Κάντζια, οὔτε κανενὸς ἄλλου.

§210Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν σᾶς κατελόγισα τοιοῦτον τι, κύριε συνάδελφε.

§211Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἴπατε ὅτι «δὲν ἦτο φίλος σας».

§212Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Σᾶς καταλογίζω βαρύτατα σφάλματα καὶ ἀμέλειαν.

§213Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ὁ κ. Κάντζιας παρεφέρθη......

§214Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὅταν εἶπα τὴν λέξιν «φίλος», δὲν ἐννοοῦσα τὸν Ὑπουργόν. Καὶ ἰδιαιτέρως μάλιστα τὸν εἶχα καταστήσει προσεκτικόν, ὅτι ὑπάρχουν ἴσως ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι τὸν περιβάλλουν καὶ τὸν παραπλανοῦν εἰς ἐσφαλμένας ἀποφάσεις.

§215Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριοι, οὐδὲ ἴχνος ὑποψίας ἔχω διὰ τὰς ὑπηρεσίας μου, τὰς εὐθύνας δὲ ἐν προκειμένῳ δὲν τὰς ἀφήνω κἂν εἰς τὸ Συμβούλιον ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, ἀλλὰ δηλῶ ὅτι τὰς διεκδικῶ ὅλας ἐγώ, ὅπως διεκδικῶ καὶ τὴν τιμὴν τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς πράξεως.

§216Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Καὶ τὰς συνεπείας τῆς πράξεως.

§217Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριοι, νομίζω, ὅτι ἀρκετὰ εἶπον διὰ τὴν ἐπίκρισιν, ἡ ὁποία διετυπώθη. Ἐν συμπεράσματι ἠρνήθην τὴν θεωρίαν, ὅτι πρέπει νὰ πεινάσουν οἱ πολλοὶ διὰ νὰ μὴ κερδίσουν οἱ ὀλίγοι, ἢ διὰ νὰ κερδίσουν ἄλλοι περισσότερα, ὅπως εἶπον πρίν. Ἄλλως τε τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ θὰ τὰ ἐπλήρωνεν ὁ ἑλληνικὸς λαὸς καὶ εἶμαι ὑπερήφανος διότι κατώρθωσα νὰ τοῦ τὰ γλυτώσω καὶ διότι κατώρθωσα νὰ μὴ ἔχω τὴν ἀλληλεπίδρασιν ἐπὶ τῶν ἄλλων τιμῶν, τὴν ὁποίαν θὰ εἶχα ἐὰν ἡ ζάκχαρις μοῦ ἐπήγαινε σήμερον 35.000 δραχμάς, ὅπως ἀσφαλῶς θὰ ἐπήγαινε. Ἐν συμπεράσματι, ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ἐνηργήσαμεν ἀψόγως, ὅτι ἐνηργήσαμεν μὲ τόλμην καὶ κατωρθώσαμεν νὰ φέρωμεν τὰ ἀποτελέσματα αὐτά. Καὶ ἐπειδὴ εἶχον πρὸ ὀλίγου παρασυρθῆ καὶ εἶπον κάτι διὰ τὸν κ. Κάντζιαν, ὅτι ἔχει καὶ αὐτὸς τόλμην, θὰ τοῦ εἴπω πῶς. Θὰ ἀναφέρω μίαν περίπτωσίν του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ τὴν ὁποίαν ἐκλήθην νὰ κρίνω. Καὶ τὴν ἔκρινα ὅπως μοῦ ἐπέβαλεν ἡ πεποίθησίς μου, ἔχοντας ἀπέναντί μου νὰ κρίνω ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι ἐξυπηρετοῦντο, καὶ νὰ κρίνω τὸν ἔντιμον κ. Κάντζιαν, τὸν τολμηρὸν κ. Κάντζιαν. Ὄταν ἦτο Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ἔφθασεν ἐδῶ ἕνα πλοῖον ἀπὸ τὴν Βασόρα φορτωμένο κριθάρι. Εἶχε πληρωθῆ 600 ἑκατομμύρια δραχμὰς διὰ ναῦλα. Τὸ κριθάρι αὐτὸ ἔπρεπε νὰ φύγῃ ἐπειγόντως διὰ τὰς Πάτρας καὶ τὴν Κέρκυραν. Δὲν ὑπῆρχον μεταφορικὰ μέσα. Ὁ κ. Κάντζιας ἔκαμε τὴν ἀμέλειαν —αὐτὸ εἶναι τὸ μόνον— νὰ μὴ σκεφθῇ νὰ ἐπιτάξῃ τὸ πλοῖον. Μὴ εὑρίσκων ἄλλα μέσα —δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου μέχρι ποίου σημείου ὑπῆρχε ἡ ἔλλειψις— ἔδωσε τὴν μεταφορὰν διὰ τὰς Πάτρας καὶ Κέρκυραν εἰς τὸ αὐτὸ πλοῖον «Ποταμιᾶνος» μὲ τιμὴν ἀκτοπλοΐας, μὲ τιμὴν 560 ἑκατομμυρίων, ἔναντι 600 ἑκατομμυρίων ποὺ ἐστοίχισεν ἀπὸ Βασόρας ἕως ἐδῶ. Ἀπὸ τὰς πρώτας ἡμέρας ποὺ ἀνέλαβον, κατὰ τρόπον βρωμερὸν μοῦ ἔγινε μία καταγγελία ἀνώνυμος καὶ μοῦ εἶπον: «ὁ κ. Κάντζιας ἐχειρίσθη κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν ὑπόθεσιν». Ἐπῆρα τὸν φάκελλον, τὸν ἐμελέτησα, ἐπείσθην ὅτι ὁ κ. Κάντζιας, εἶχε μίαν λύσιν, ἴσως τῆς ἐπιτάξεως, ἀλλὰ εἶπον, ὁ κ. Κάντζιας, ὁ ἔντιμος κ. Κάντζιας, ἐτόλμησε καὶ ἔλαβε τὴν ὀρθὴν ἀπόφασιν. Δὲν ὑπάρχει ἡ ἀνώνυμος καταγγελία, ὁ φάκελλος δὲν πρέπει νὰ πάῃ οὔτε εἰς τὴν παραμικρὰν ἔρευναν. Καὶ εἶπον ὅτι ὀρθῶς ἐνήργησεν ὁ τολμηρὸς κ. Κάντζιας. Κύριοι, αὐτὴν τὴν τόλμην θὰ τὴν ἐπεδείκνυον καὶ ἐγὼ εἰς τὸν δημόσιον βίον καὶ σᾶς λέγω ἐπὶ τῷ λόγῳ τῆς τιμῆς μου, ὅτι ἐὰν σήμερον ἠδυνάμην νὰ κάμω μίαν ἄλλην προμήθειαν τῆς αὐτῆς μορφῆς διὰ προϊὸν ἴσης σημασίας καὶ ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας ἀκριβῶς, σᾶς δίδω τὸν λόγον τῆς τιμῆς μου ὅτι θὰ τὸ κάμω διότι πιστεύω ὅτι ἡ πρώτη ἀρετὴ τῶν δημοσίων ἀνδρῶν εἶναι ἡ τόλμη καὶ ἡ ἀφοβία ἀπέναντι τῶν εὐθυνῶν. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§218Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ζητήματος ὑπαγομένου εἰς τὴν ὑπουργίαν μου θὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν. Ὄσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς μεταφορᾶς κατὰ τὴν ὑπουργίαν μου μὲ τὸ πλοῖον «Ποταμιᾶνος», μόλις καὶ τώρα προσπαθῶ νὰ ἐνθυμηθῶ τὴν ὑπόθεσιν. Πάντως ἐνήργησα ὑπὲρ τοῦ συμφέροντος τοῦ δημοσίου καὶ ὑπὲρ τοῦ συμφέροντος τῆς καταναλώσεως καὶ τοῦτο διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτάξω τὸ πλοῖον μὲ τιμὴν κατωτέραν τῆς ἀκτοπλοΐας. Τὸ συμφωνητικὸν τοῦ πλοίου ἦτο διὰ μεταφορὰν μέχρι τοῦ λιμένος Πειραιῶς, ἐὰν ἤθελα νὰ τὸ χρησιμοποιήσω καὶ δι’ ἑτέρους λιμένας, μοιραίως θὰ ἐζήτει τὴν τιμὴν τοῦ ναύλου τῆς ἀκτοπλοΐας. Ἐὰν ἤθελα νὰ ἐκφορτώσω καὶ ἐμπόρευμα καὶ νὰ τὸ μεταφορτώσω μὲ οἱονδήποτε ἄλλο πλοῖον, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶναι κανεὶς πολὺ σοφὸς διὰ νὰ καταλάβῃ πόσον θὰ ἐπεβαρύνετο τὸ δημόσιον μὲ τὴν μεταφόρτωσιν αὐτήν. Ἑπομένως ἡ λύσις, ποὺ ἔδωσα, ἦτο ἡ φυσικὴ λύσις τὴν ὁποίαν θὰ ἔδιδεν ὁ οἱοσδήποτε κρατικὸς λειτουργός, ἔστω καὶ ἐὰν διήπετο ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς ρουτίνας. Διότι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐπιτάξεως πάλιν οἱ ναῦλοι θὰ ἐπληρώνοντο. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐξηγήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, μετὰ λύπης μου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω ὅτι δὲν ὑπῆρξαν ὄχι μόνον ἐπαρκεῖς, ἀλλ’ ἐντελῶς ἀνεπαρκέστατοι, δὲν ἐκάλυψαν δυστυχῶς τὸ θέμα, δὲν κατώρθωσαν νὰ συμπληρώσουν τὰ κενά, τὰ ὁποῖα ἀφήνει ὁλόκληρος αὐτὴ ἡ διαχείρισις. Αἱ εὐθῦναι λοιπὸν παραμένουν ἀκέραιαι καὶ διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ προβῇ εἰς τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος διὰ τοῦ τρόπου ἐκείνου, τὸν ὁποῖον ὑπέδειξα, τὴν αὐθεσπερεὶ παραίτησιν τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τὴν παραπομπὴν τῆς ὑποθέσεως εἰς τὴν δικαστικὴν ἀρχήν.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ συνέλθῃ ἡ Βουλὴ σήμερον εἰς τὰς 11 π. μ. διὰ νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§220ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 11 π. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 12.30′ μεταμεσονύκτιος).