1950.12.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 30η

Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Μποῦτος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Λιαροῦτσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνός, καταθέτει ἀναφορὰν θυμάτων πολέμου ἀμάχου πληθυσμοῦ, ζητούντων ἄμεσον ἀπονομὴν συντάξεως. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Μ. Χλουβεράκης, καταθέτει ἀναφορὰν γονέων, κηδεμόνων μαθητῶν Γυμνασίου Ἐπαρχίας Σητείας, ζητούντων ἐκτέλεσιν τηλεγραφικῆς διαταγῆς περὶ ἀποσπάσεως καθηγητοῦ Φιλολόγου ἐκ τοῦ Γυμνασίου Νεαπόλεως εἰς τὸ Γυμνάσιον Σητείας. Ὁ βουλευτὴς Ἠπείρου κ. Λ. Σπαῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Νησίστης Παλαιᾶς Ἑλλάδος, ζητοῦντος διάθεσιν πιστώσεως δραχμῶν 8.500.000 διὰ τὴν ἐξόφλησιν τοῦ ὀφειλομένου ποσοῦ εἰς τὴν Α.Τ.Ε. ἐκ τῶν πιστώσεων τῆς γεωργικῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν ἀδικηθέντων γραμματέων τῆς Ἀγροφυλακῆς, ζητούντων τὴν ἄρσιν τῆς εἰς βάρος των προσγενομένης ἀδικίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας, καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων Νομαρχίας Μεσσηνίας, ζητούντων, ὅπως χορηγηθῇ αὖθις εἰς διοικητικοὺς ὑπαλλήλους καταργηθὲν ἐπίδομα τοῦ νόμου 1208)38 διατηρουμένου ἐν ἰσχύϊ δι’ ὃν σκοπὸν ἐνομοθετήθη εἰδικοῦ λογαριασμοῦ ἐξ εἰσφορῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων κατὰ παρέκκλισιν τῶν νόμων 1500)50 καὶ 1502)50. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ διαφόρων ἄλλων Σωματείων Σερρῶν ζητούντων ταχεῖαν ἐφαρμογὴν καὶ ἐπέκτασιν τοῦ Α. Ν. 1543 περὶ ὑποχρεωτικῆς καταναλώσεως λιγνιτῶν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως ζητούντων τὴν καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγωγήν των εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν Θεσσαλονίκης τῶν ἐπιλαχόντων κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τέκνων των. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Δημητριτσίου ζητοῦντος ἀποστολὴν μικροῦ ἐκσκαφέως διὰ τὴν διάνοιξιν ἀποστραγγιστικῶν χανδάκων εἰς θέσεις Σπεργιολιούκ, Κοτζὰ Μπάρα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Μαυρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Ὀρεινῆς Νομοῦ Σερρῶν, ζητούντων ὅπως διαταχθῇ ἡ Υ.Π.Ε.Μ. καὶ σταματήσῃ τὴν νέαν ἀναδάσωσιν, τὴν ὁποίαν ἤρχισεν, ἤτοι τοῦ παραχειμάρρου ἄνω Ὀρεινῆς καὶ ἀποδοθῇ εἰς τὸ χωρίον των, ἐλευθέρα πάσης μισθώσεως ἡ βοσκήσιμος ἔκτασις τῆς περιοχῆς Μπανίτσης. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Σβῶλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἀσκουμένων δικηγόρων Θεσσαλονίκης, πολεμιστῶν ἀπὸ τοῦ 1940 μέχρι σήμερον, ζητούντων παράτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ Νομοθ. Δ)τος 287)47 ὡς συνεπληρώθη διὰ τοῦ Νομ. Δ)τος 1112)49 διὰ τὸν διορισμὸν των ὡς δικηγόρων. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων, κ. Δ. Ντάγγας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ὑπαλλήλων Ξενοδοχείων Ὕπνου Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, ζητοῦντος τὴν συμμετοχὴν εἰς τὸν συσταθέντα Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ ἐκπροσώπων τῆς τάξεως τῶν ξενοδοχοϋπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Θολοῦ, ζητοῦντος κατασκευὴν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων πρὸς ἀποφυγὴν καταστροφῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν, ἐπισκευὴν τοῦ Δημοτικοῦ σχολείου πρὸς ἄνετον φοίτησιν τῶν 280 μαθητῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠπείρου κ. Α. Σπαῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Γλύκης Παραμυθιᾶς, ζητοῦντος ὅπως ληφθοῦν τὸ ταχύτερον μέτρα προστασίας κινδυνευούσης περιοχῆς ἕνεκα ὑπερεκχειλίσεως Ἀχέροντος ποταμοῦ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Ἀλεξάνδρου Σβώλου, σχετικῶς μὲ τοὺς κατόχους ἐν Θεσσαλονίκῃ λαχανοκήπων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα. Πρὸ τῆς προσαρτήσεως τῆς Θεσσαλονίκης ὡρισμένοι ἐκεῖ ὁμογενεῖς συμβληθέντες μετὰ τῶν ἐκπροσώπων τοῦ ἐβκαφίου, ἐνοικίασαν παρ’ αὐτοῦ ἐκτάσεις τινὰς τὰς ὁποίας ἀφοῦ προηγουμένως ἐξεχέρσωσαν τὰς μετέτρεψαν εἰς λαχανοκήπους τοὺς ὁποίους ἐκαλλιέργουν ἐπὶ τῇ καταβολῇ μισθώματος. Ἡ καλλιέργεια αὕτη συνεχίσθη μέχρι τῆς συμβάσεως τῆς ἀνταλλαγῆς, ὁπότε τὰ κτήματα ταῦτα παρεδόθησαν ὡς ἀνταλλάξιμα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν πρὸς διαχείρισιν. Ἔκτοτε ἤρξαντο μικραὶ διαπραγματεύσεις μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ τῆς ΕΤΕ πρὸς ὁριστικὴν μεταβίβασιν τῶν ἐκχερσωθεισῶν καὶ βαλτιωθεισῶν ἐκτάσεων μὴ καταλήξασαι εἰς ἀποτέλεσμα, λόγῳ τῶν ἑκατέρωθεν ὑφισταμένων διαφορῶν. Μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς διαχειρίσεως τῶν ἀνταλλαξίμων κτημάτων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ἀπεφασίσθη ἐν ἔτει 1940 ὁ ὁριστικὸς τερματισμὸς τοῦ χρονίσαντος τούτου ζητήματος, διὰ τῆς ἀπ’ εὐθείας πωλήσεως τῶν λαχανοκήπων τούτων εἰς τοὺς ἀρχικοὺς μισθωτὰς καὶ κατ’ ἐπάγγελμα λαχανοκηπουροὺς καὶ ἐν περιπτώσει θανάτου τινῶν ἐξ αὐτῶν εἰς τὰς συζύγους καὶ κατιόντας των, ἐφ’ ὅσον καὶ τὰ πρόσωπα ταῦτα ἤσκουν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ λαχανοκηπουροῦ καὶ ἀπέζων ἐκ τῆς ἐργασίας ταύτης. Οὕτω ἐκ τῶν 62 τεμαχίων λαχ)πων, μετεβιβάσθησαν περὶ τοὺς τεσσαράκοντα λαχανόκηποι, οἱ δὲ λοιποὶ παρέμειναν εἰς τὴν ἐλευθέραν διαχείρισιν τῆς Ὑπηρεσίας, λόγῳ τοῦ ὅτι οἱ κάτοχοι καὶ καλλιεργηταὶ τῶν τελευταίων τούτων ὑπεισῆλθον εἰς τὴν κατοχὴν καὶ καλλιέργειαν μετὰ τὸ ἔτος 1923 καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐκρίθησαν ὅτι δὲν ἔχουν μακροχρόνιον δεσμὸν μὲ τὸ κτῆμα δικαιολογοῦντος τὴν μεταβίβασιν καὶ εἰ αὐτοὺς τῶν παρ’ αὐτῶν κατεχομένων λαχανοκήπων. Ἐὰν μεταξὺ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ ἀναφερομένων προσώπων, ὑπάρχουν καλλιεργηταί, πρὸ τοῦ 1923, οἱ ὁποῖοι παρελείφθησαν ἐκ τῆς γενομένης μεταβιβάσεως δὲν ὑπάρχει κώλυμα διὰ τὴν ὑπηρεσίαν νὰ ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν ἑνὸς ἑκάστου κεχωρισμένως μετὰ πάσης εὐμενείας. Τὸ αὐτὸ δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ διὰ τοὺς μετέπειτα ὑπεισελθόντας εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν λαχανοκήπων, ἐφ’ ὅσον ἤθελεν ἀποδειχθῆ προσηκόντως, ὅτι πρόκειται περὶ λαχανοκηπουρῶν κατ’ ἐπάγγελμα ἀποζώντων ἐκ τῆς καλλιεργείας τῶν κτημάτων τούτων, καὶ συντρέχουσιν ὑπὲρ αὐτῶν αἱ λοιπαὶ προϋποθέσεις τοῦ νόμου. Σημειωτέον, ὅτι αἱ ἐκτάσεις αὗται κείμεναι εἰς τὴν βορείαν πλευρὰν τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης ἔχουσι κατὰ τὸ πλεῖστον οἰκοπεδικὴν ἀξίαν, ὡς κείμεναι ἐν τῇ βιομηχανικῇ ζώνῃ τῆς πόλεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Αʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 51 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ ζήτημα τῆς γενομένης ἀπαλλοτριώσεως 2500 στρεμμάτων τῆς Κοινότητος Μενιδίου διὰ στρατιωτικὰς ἀνάγκας, χειρίζεται προσωπικῶς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐντολῇ τοῦ ὁποίου, ἐπιτροπὴ ἀπαρτισθεῖσα ἐκ τῶν κ. κ. Ι. Χαλκιοπούλου, Γεν. Δ)ντοῦ τοῦ Πολιτικοῦ του γραφείου, Ν. Χριστοδούλου Γεν. Δ)ντοῦ Γεωργίας καὶ Χρ. Κομίνη, Δ)ντοῦ Αʹ Δ)σεως Γεωργίας, ἐπεσκέφθη τὸν ἀπαλλοτριωθέντα χῶρον, διεπίστωσεν, ὅτι πρόκειται περὶ καλλιεργησίμου καὶ γονίμου κατὰ τὸ πλεῖστον ἐκτάσεως καὶ ὑπέβαλε τὴν σχετικήν της ἔκθεσιν προσωπικῶς εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

Βʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 52 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μπερδελῆ. 1) Τὸ ζήτημα τῆς γενομένης ἀπαλλοτριώσεως 2500 στρεμμάτων τῆς Κοινότητος Μενιδίου διὰ στρατιωτικὰς ἀνάγκας, χειρίζεται προσωπικῶς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐντολῇ τοῦ ὁποίου, ἐπιτροπὴ ἀπαρτισθεῖσα ἐκ τῶν κ.κ. Ι. Χαλκιοπούλου, Γενικοῦ Δ)ντοῦ τοῦ Πολιτικοῦ του Γραφείου, Ν. Χριστοδούλου Γεν. Δ)ντοῦ Γεωργίας καὶ Χ. Κομίνη Δ)ντοῦ Αʹ Δ)σεως Γεωργίας, ἐπεσκέφθη τὸν ἀπαλλοτριωθέντα χῶρον, διεπίστωσε, ὅτι πρόκειται περὶ καλλιεργησίμου καὶ γονίμου κατὰ τὸ πλεῖστον ἐκτάσεως καὶ ὑπέβαλεν τὴν σχετικὴν της ἔκθεσιν προσωπικῶς εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. 2) Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν Ἐλευσῖνος καὶ Μεγάρων, ὧν οἱ ἀγροὶ ἀπηλλοτριώθησαν διὰ στρατιωτικὰς ἀνάγκας, ἁρμόδια εἶναι τὰ Ὑπουργεῖα Στρατιωτικῶν καὶ Οἰκονομικῶν. Ἀνταλλαγὴ τῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων δι’ ἄλλων ἀγρῶν καθίσταται ἀνέφικτος, ἐλλείψει διαθεσίμων ἐκτάσεων, αἵτινες καὶ ἐὰν προκύψουν, ἀναγκαιοῦσιν, ἀπολύτως διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. 3) Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ ζήτημα τῆς ὑδρεύσεως, φωτισμοῦ καὶ συγκοινωνίας τῶν μονάδων Ἐλευσῖνος, Μεγάρων καὶ Μενιδίου, τοῦτο ἐκφεύγει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Π. Πέννα περὶ ἀναγκαστικῆς ὁδικῆς γεφύρας παρὰ τὴν σιδηροδρομικὴν γέφυραν Στρυμῶνος. Κατόπιν τῆς ὑποβληθείσης αἰτήσεως ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Νέου Πετριτσίου διετάχθη ὁ Νομομηχανικὸς Σερρῶν νὰ ὑποβάλῃ τὰ στοιχεῖα ἀνακατασκευῆς τῆς ἐν λόγῳ γεφύρας, ἵνα περιληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ 2ου ἑξαμήνου οἰκ. ἔτους 1950–51 ἐφ’ ὅσον διατεθῶσιν ἐπαρκεῖς πιστώσεις δι’ ἀνακατασκευὰς γεφυρῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΖΕΡΒΑΣ

Ὁ κ. Κ. Ἀλεξανδρίδης (Ὑφυπουρ. Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐφοδιασμοῦ– Διανομῶν ὅπως διὰ κοινῶν ἀποφάσεών των, καθορίζουσι μηνιαίας παγίας ἐπιχορηγήσεις, διὰ τὰς δαπάνας λειτουργίας τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν, ὡς καὶ ἀγορᾶς εἰδῶν δειγματοληψίας». Ὁ κ. Η. Λαγάκος (Ὑπουρ. Ἐργασίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως Κανονιστικῶν Διαταγμάτων Ἀσφαλιστικῆς ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας». Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος (Ὑφυπουρ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ τῆς διαδικασίας κανονισμοῦ τῶν πολεμικῶν συντάξεων καὶ βοηθημάτων» καὶ 2) «περὶ διαθέσεως περιουσιακῶν στοιχείων τῶν κληρονομιῶν Ἑλένης χήρας Δημοσθ. Τζιβανοπούλου καὶ Πολυξένης χήρας Δημ. Θεοφανοπούλου». Ὁ κ. Η. Λαγάκος (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) ἐπαναφέρει τὸ ἀποσυρθὲν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων». Ἡ Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ παρὰ τῷ κ. Προέδρῳ τῆς Κυβερνήσεως καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ πολιτικὸν Γραφεῖον Πρωθυπουργοῦ». Ἡ ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μεγάλης Βρεττανίας συμφωνίας διακανονισμοῦ τῶν δαπανῶν τῶν τριῶν βρεττανικῶν ὀργανωτικῶν Ἀποστολῶν Στρατοῦ, Ναυτικοῦ καὶ Ἀεροπορίας». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1550)1950 Α.Ν. «περὶ Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας ἐν Μυτιλήνῃ» καὶ 2) «περὶ αὐξήσεως κατά μίαν τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν Διευθύνσεων τῆς Κεντρικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ ρυθμίσεως τῆς θέσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Υ.Δ.Α.Μ. Κ.» καὶ 2) «περὶ τῆς διαδικασίας κανονισμοῦ τῶν πολεμικῶν συντάξεων καὶ βοηθημάτων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῆς καταβολῆς Φαρικῶν καὶ Ἀγκυροβολίας τελῶν τῶν ἀτμοπλοίων τῶν μεταφερόντων καθ’ ὁμάδας περιηγητάς», 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 4675)1930 «περὶ Ταμείου Προνοίας Ἐργατῶν Θαλάσσης Κατωτέρων Πληρωμάτων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ» καὶ 3) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Σχολῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῶν Τ.Τ.Τ. Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ταχ. Γραφείου Γʹ τάξεως εἰς τὴν Κοινότητα Καράτουλα–Ἠλεία.». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 2112 εἰς τοὺς προσθέτους ἀστυφύλακας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, Α. Δημάκης, Ι. Λύρας, Λ. Βρεττάκος, Χ. Ἀνδρικόπουλος κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1557)50 «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Δερδεμέζης καὶ Τ. Πάρρης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1538)50 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων Ν.Π.Δ Δ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1347)49 «περὶ ὀργανώσεως ὑπηρεσιῶν τινῶν τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Δεσύλλας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1347)49 «περὶ ὀργανώσεως ὑπηρεσιῶν τινῶν τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Μητσόπουλος, Β. Στεφανόπουλος, καὶ Β. Παπαρηγόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1347)49 «περὶ ὀργανώσεως ὑπηρεσιῶν τινῶν τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Ψαρρός, Ι. Σπηλιωτόπουλος, Θ. Τσάτσος, Λ. Σπαῆς, Δ. Μπαρμπαλιᾶς κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀσκήσεως τοῦ ὀδοντιατρικοῦ ἐπαγγέλματος διατάξεων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ.

Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον, αʹ) ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Πανεπαγγελματικῆς Ἑνώσεως Ἀμπελῶνος ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν σχετικῶς μὲ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν μελῶν της ἀπὸ πάσης φορολογίας κατὰ τὰ ἔτη 1948–49, βʹ) ἐπὶ ἀναφορᾶς πολιτικῶν ὑπαλλήλων Ἀνωτάτης Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Θεσσαλίας ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Δημοσίας Τάξεως σχετικῶς μὲ τὴν ἄμεσον ψήφισιν τοῦ νόμου 610 καὶ τὴν ὑπαγωγὴν τούτων εἰς αὐτὸν καὶ γʹ) ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου Θυμάτων ἀμάχου πληθυσμοῦ ἐπαρχίας Ἁλμυροῦ πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεώς των, συνιστᾶ ταύτας καὶ παρακαλεῖ ὅπως παραπεμφθοῦν εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα.

§6Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Συνηγορῶ θερμότατα τὰς τρεῖς αὖ τὰς ἀναφορὰς καὶ παρακαλῶ ὅπως παραπεμφθοῦν εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα διὰ τὴν ταχεῖαν ἐπίλυσιν καὶ τακτοποίησιν τῶν εἰς αὐτὰς αἰτουμένων.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ συλλόγου μικροκαταθετῶν, ὁμολογιούχων Πατρῶν ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν σχετικῶς μὲ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 18)44.

§8Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπασχολεῖ τὸ Πανελλήνιον. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἔγινε μία Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα αὐτό. Κατόπιν μιᾶς προτάσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. Σβῶλος καὶ συσκέψεως εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαβον καὶ ἐγώ μέρος, ἔγινε συνειδητὴ ἡ ἀπαίτησις τῶν μικροκαταθετῶν οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ ἀρθῇ κατὰ ἓν μέρος ἡ εἰς βάρος των ἀδικία. Αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλουν, ὅτι τὸ ταχύτερον θὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν διὰ τῆς καταθέσεως νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν κατετέθη ἀκόμη ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ εἶναι συνεπὴς μὲ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν κοινὴν συνείδησιν νὰ καταθέσῃ τὸ εἰρημένον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίζῃ τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ ζήτημα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§10Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ καὶ ἡ πίστις τῶν πολιτῶν πρὸς τὸ Κράτος, ὅπως ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τῶν μικροκαταθετῶν ἀλλὰ ἀκόμη καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ, καὶ τὸ ζήτημα τῶν ὁμολογιούχων, οἱ ὁποῖοι ὅτι οἰκονομίας εἶχον τὰς κατέθεσαν μὲ ὁμολογίας. Καὶ αἱ δύο αὗται τάξεις ἐπλήγησαν δεινότατα διὰ τοῦ νόμου 18)1944 καὶ πρέπει νὰ ρυθμισθῇ συντόμως ἡ δημιουργηθεῖσα κατάστασις. Ἄλλωστε ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη τὴν ρύθμισιν τῶν ζητημάτων αὐτῶν καὶ συνέστησε μάλιστα καὶ ἀναλόγους Ἐπιτροπάς.

§11Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι, σύμφωνα μὲ εἰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, συνεκροτήθη Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν προεδρίαν μάλιστα τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Γιαννοπούλου, ἀλλὰ αὕτη δὲν κατέληξεν ἀκόμη εἰς συμπεράσματα καὶ τοῦτο διότι τὸ ἔργον αὐτῆς δὲν εἶναι ἁπλοῦν ἀλλὰ πολύπλοκον. Ὁ πρῶτος προλαλήσας συνάδελφος ὡμίλησε περὶ τῆς ἀποζημιώσεως τῶν μικροκαταθετῶν καὶ ὁ δεύτερος προσέθεσεν καὶ τοὺς ὁμολογιούχους. Ἡ ἐξέτασις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ μόνον δὲν ἐδημιούργησεν τὸν σάλον, ἀλλ’ ὑπάρχει πλῆθος καὶ ἄλλων. Ἡ Κυβέρνησις οὐδέποτε ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἀποζημιώσεως ὅλων τῶν πληγέντων ἐκ τοῦ νόμου 18)1944, ἀλλὰ ὡμίλησε μόνον περὶ τῶν μικροκαταθετῶν. Ἐπειδὴ ὅμως παρουσιάσθησαν ὅλα τὰ ἀνωτέρω, ἡ συσταθεῖσα Ἐπιτροπὴ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τὰ ἐξετάσῃ καὶ θὰ ὑποβάλῃ συντόμως, ἐλπίζω, τὰ πορίσματά της, εἰς τρόπον ὥστε νὰ χαράξῃ τὴν πολιτικὴν εἰς......

§12Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νομίζω, ὅτι ἔδωσε κάποιαν ὑπόσχεσιν εἰς τοὺς ὁμολογιούχους, ὅτι θὰ λάβῃ μέριμνα καὶ δι’ αὐτοὺς ἡ Κυβέρνησις.

§13Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν ἔδωσε τοιαύτην ὑπόσχεσιν περὶ ὁμολογιούχων καὶ ἄλλων τινῶν δανειστῶν, οὔτε εἶναι σκόπιμον νὰ καλλιεργοῦνται τοιαῦται ὀρέξεις τῶν ὁμολογιούχων. Εἶναι ἀνώνυμοι τίτλοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἠξεύρομεν σὲ τίνος χέρια ἔχουν ἤδη περιέλθει. Ἄς ἀρκεσθῶμεν εἰς τὴν ρύθμισιν τώρα ἐκείνου τοῦ ζητήματος τοῦ ὁποίου ἐπηγγέλθη ἡ Κυβέρνησις τὴν λύσιν, δηλαδὴ τῶν μικροκαταθετῶν, ὑπὲρ τῶν ὁποίων καὶ ἡ δημοσία κατακραυγή.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοΐνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων περιοχῆς Δωρίδος ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν σχετικῶς μὲ τὴν δωρεὰν χορήγησιν τροφίμων.

§15Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀφορᾶ τὴν χορήγησιν δωρεὰν τροφίμων εἰς τοὺς ἐπαναπατρισθέντας πρὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1950. Δὲν σᾶς διαφεύγει ὅτι οἱ ἐπαναπατρισθέντες τὸν χειμῶνα τοῦ 1949 λόγῳ τῆς ἀνυπαρξίας ἀροτριώντων ζώων καὶ ἐργαλείων καὶ οἰκονομικῶν πόρων δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ καλλιεργήσουν καὶ νὰ ἔχουν ἐπάρκειαν ὥστε νὰ θεωρηθοῦν ὡς εὔποροι. Νομίζω ὅτι εἶναι ἄδικος μεταχείρισις ἐὰν δὲν συνεχισθῇ εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς ἡ παροχὴ δωρεὰν κυρίως ἀλεύρου, διότι ἄλλα τρόφιμα δὲν δίδονται, διότι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσουν. Ἔχετε δημιουργήσει κατηγορίας ἀνίσους. Οἱ ἐπαναπατρισθέντες τὸ 1949 τὸν χειμῶνα θεωροῦνται κατ’ ἕνα ἀνεξήγητον τεκμήριον εὔποροι καὶ δὲν τυγχάνουν τῆς εἰδικῆς διανομῆς τῶν ἀλεύρων. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐξετάσητε τὸ ζήτημα, ἄλλωστε ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸν δικό σας Νομὸν καὶ θὰ ἔχετε ἀπείρους διαμαρτυρίας, διότι εὑρίσκονται εἰς ἀδυναμίαν ν’ ἀγοράσουν τρόφιμα, πολλῷ δὲ μᾶλλον νὰ καταβάλουν τὴν ἀξίαν τῶν ἀλεύρων ὅπως τοὺς ὑποχρεώνετε.

§16Σ. ΧΟΥΤΑΣ (Ὑπουργὸς Ἀνοικοδομήσεως). Κύριε Συνάδελφε, καίτοι εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν εὑρήκαμε ἀναγεγραμμένας πιστώσεις, μόνον διὰ τὴν ἀλευροδότησιν τῶν ἐπαναπατρισθέντων τὸ 1950, ἐν τούτοις ἐκτιμήσαντες ἀκριβῶς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκοντο πολλοὶ ἐκ τῶν ἐπαναπατρισθέντων τὸ 1949 καὶ δὴ διὰ τὴν περίοδον τοῦ χειμῶνος τοῦ 1949, δώσαμε μίαν διαταγὴν εἰς τὰ Νομαρχιακὰ Συμβούλια νὰ ἐξετάζουν μεμονωμένως τὰς περιπτώσεις καὶ ὅπου διαπιστοῦται ὅτι ὑπάρχει πράγματι ἀνάγκη νὰ τοὺς ἐγγράφουν εἰς τοὺς καταλόγους τῶν δικαιουμένων, δηλαδὴ ἐννοῶ τοὺς ἐπαναπατρισθέντας τὸ 1949 διότι τοῦ 1950 δικαιοῦνται ἅπαντες, τοῦ 1949 δικαιοῦνται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἤθελον κριθῆ ἀπὸ τὰ Νομαρχιακὰ Συμβούλια ὡς ἔχοντες ἀνάγκην. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἐπιλογὴ τῶν κατοίκων. Ἐὰν εἰς τὰ χωριὰ αὐτὰ δὲν ἔχει γίνει καμμία τοιαύτη ἐργασία ἢ ἐπιλογή, θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ σταλῇ μία ἀναφορὰ νὰ διατάξω.

§17Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Θέλω νὰ σᾶς τονίσω, ὅτι οἱ Νομάρχαι ἔχουν περιωρισμένα ποσὰ καὶ δὲν ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ τοὺς περιλάβουν. Εἰς τὰ χωριὰ τῆς ὀρεινῆς Δωρίδος ὅπου δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ διάκρισις εὐπόρων, ἢ μή; δεδομένου ὅμως ὅτι ἔχετε δώσει τὴν εὐχέρειαν νὰ κατανείμουν τὴν μικρὸν πίστωσιν εἰς τοὺς πλέον ἀπόρους, μένει ὁ περισσότερος κόσμος ἄνευ ἀλεύρων.

§18Σ. ΧΟΥΤΑΣ (Ὑπουργὸς Ἀνοικοδομήσεως). Παρακαλῶ νὰ μοῦ στείλετε μίαν ἀναφοράν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σβῶλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ὁμοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου Β. Ἑλλάδος ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν τιμαριθμικὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων καὶ ἵδρυσιν Ὑπουργείου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου.

§20Α. ΣΒΩΛΟΣ. Τὸν Νοέμβριον τοῦ τρέχοντος ἔτους εἶχε συνέλθει εἰς τὴν Θεσσαλονίκην τὸ 2ον Βορειοελλαδικὸν Συνέδριον τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, τὸ ὁποῖον ἐκπροσωπεῖ ὅλους τοὺς ἀναπήρους τῶν μέχρι τοῦδε πολέμων. Εἰς τὸ Συνέδριον αὐτὸ παρέστησαν αἱ Κυβερνητικαὶ ἀρχαὶ καὶ νομίζω καὶ ὁ Βασιλεύς. Μὲ ψήφισμα τὸ Συνέδριον αὐτὸ ὑπέβαλεν ὡρισμένα αἰτήματα, ὅπως εἶναι τὸ αἴτημα τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν συντάξεων καὶ μέχρι ἱδρύσεως εἰδικοῦ Ὑπουργείου διὰ τὰ θύματα πολέμου. Συνιστῶ θερμῶς τὴν ἀναφορὰν εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς καὶ θὰ ἀναμείνω ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀνακοινώσουν τὰς ἀπόψεις αὐτῶν εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν αἰτημάτων αὐτῶν τοῦ ἀναπηρικοῦ κόσμου.

§21Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορὰ διότι ὁμολογῶ ὅτι εἶμαι ἀπαράσκευος καὶ ὑπόσχομαι ὅτι θὰ ἐνδιαφερθῶ, διότι ἡ τάξις αὐτὴ εἶναι πολὺ συμπαθής.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Πολυτέκνων Δωδεκανήσου, ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Κοινωνικῆς Προνοίας, Ὑγιεινῆς καὶ Παιδείας, ζητούντων ἐπέκτασιν τοῦ νόμου 1910)44.

§23Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐπεκτείνῃ τὴν περὶ πολυτέκνων Νομοθεσίαν εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Συνηγορῶ ὑπὲρ τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ἀθηνῶν, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§25Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ τάξις τῶν πολυτέκνων χρειάζεται ἰδιαιτέρας μερίμνης καὶ προστασίας. Ὑπάρχουν εὐεργετικαὶ διατάξεις δι’ αὐτοὺς καὶ συγκεκριμένως ὑπάρχει ἡ διάταξις τοῦ νόμου 1910 τοῦ 1944. Νομίζω, ὅτι εἶναι μία τάξις, τοῦτο τὸ λέγω διὰ τοὺς Ὑπουργοὺς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Προνοίας καὶ Γεωργίας, πρέπει νὰ ληφθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλειτέρα μέριμνα διὰ μίαν τάξιν, ὅπως εἶναι ἡ τάξις τῶν πολυτέκνων, ἡ ὁποία ὑπὸ τὰς δυσχερεῖς στιγμὰς τὰς ὁποίας διερχόμεθα ἔχει ὅσο τὸ δυνατὸν μεγαλειτέραν ἀνάγκην εὐεργετικῶν διατάξεων. Ἀντὶ τούτου λαμβάνονται μέτρα ἐναντίον τῆς τάξεως τῶν πολυτέκνων, οἱ ὁποῖοι ἐξισώνονται μὲ τοὺς......... (δὲν ἠκούσθη). Νομίζω ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἄδικον καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθοῦν μέτρα ἀμέσως, διότι τὸ πρᾶγμα εἶναι κατεπεῖγον, ἰδίως ἐπαναλαμβάνω ὑπὸ τὰς δυσχερεῖς σημερινὰς συνθήκας. Ὅταν ἔχῃ κανεὶς 8–9 παιδιά, νομίζω ὅτι ἔχει ἀνάγκην προστασίας. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ παρίδῃ ἡ Κυβέρνησις ἕνα τόσον σοβαρὸ ζήτημα. Ἀντ’ αὐτοῦ, ἀντὶ νὰ μελετῇ κατάργησιν ὀφείλει νὰ ἐντείνῃ τὰς προσπαθείας της διὰ τὴν τάξιν αὐτήν.

§26Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα. Θὰ συνεννοηθῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ὁ ὁποῖος εἰς προηγουμένην μου συνάντησιν μετ’ αὐτοῦ μοῦ ὑπεσχέθη νὰ λάβῃ μέτρα καὶ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν θὰ σᾶς ἀνακοινώσωμεν ταῦτα.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δερδεμέζης ἐπὶ ἀναφορᾶς πολυτέκνων.

§28Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῶν πολυτέκνων εἶναι σοβαρώτατον. Καταφθάνουν τηλεγραφήματα τῶν συλλόγων πολυτέκνων ἐξ ὅλης τῆς Ἑλλάδος ὅτι δι’ ἑνὸς Ἀναγκαστικοῦ Νόμου τροποποιοῦνται ὡρισμέναι διατάξεις βάσει τῶν ὁποίων ἀπελάμβανον οἱ πολύτεκνοι ὡρισμένων εὐεργετημάτων. Θὰ ἔπρεπε δι’ αὐτὴν τὴν τάξιν τῶν πολυτέκνων νὰ ληφθοῦν περισσότερα μέτρα καὶ ὄχι νὰ καταργοῦνται αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ ὑπόσχεται ὅταν λαμβάνουν μέρος οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ εἰς τὰ συνέδρια τῶν πολυτέκνων καὶ κατόπιν νὰ λησμονοῦν τὰ ὑποσχεθέντα.

§29Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορὰ καὶ θὰ ἐξετάσω, νὰ ἴδω, τί μπορεῖ νὰ γίνῃ.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δερδεμέζης ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπιτροπῆς συμμοριοπλήκτων Νεοχωρίου Ναυπακτίας.

§31Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ δὲν εἶναι ἡ μοναδική. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι περιοχαὶ συμμοριοπλήκτων, αἱ ὁποῖαι στεροῦνται καὶ αὐτοῦ τοῦ ἄρτου. Δυστυχῶς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ δὲν τοὺς παρέχει δωρεὰν τρόφιμα. Εἰς τὸ Νεοχώριον–Ναυπακτίας, εἰς τὰ Τζουμέρκα, εἰς τὸ Σοῦλι, οἱ ἀνταρτόπληκτοι εὑρίσκονται εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Τὸ θέμα τῶν συμμοριοπλήκτων μᾶς ἀνησυχεῖ, δεδομένου ὅτι καὶ αἱ πιστώσεις διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ἀνοικοδομήσεως ἔπαυσαν καὶ ἡ ὅλη ἐργασία ἐσταμάτησε. Θὰ παρακαλέσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς δώσῃ σαφεῖς πληροφορίας, διότι μέχρι σήμερον δὲν ἐτύχομεν τῆς ἀπαντήσεως τὴν ὁποίαν ἀνεμένομεν.

§32Σ. ΧΟΥΤΑΣ (Ὑπουργὸς Ἀνοικοδομήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει σωρεία ἐρωτήσεων ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Κατ’ ἐπανάληψιν ἐγνώρισα τὰς ἀπόψεις καὶ ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ἀπαιτῶ καὶ θὰ παρακαλέσω ἡ ἀπάντησίς μου αὐτὴ νὰ θεωρηθῇ καὶ ὡς ἀπάντησις καὶ εἰς τὰς ὑπολοίπους ἐγγεγραμμένας ἐρωτήσεις ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εὗρεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους ἀναγεγραμμένην πίστωσιν ἐκ 35.000.000.000 δι’ ἀλευροδότησιν τῶν συμμοριοπλήκτων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπαναπατρίσθησαν τὸ 1950, ἀνέρχονται δὲ αὐτοὶ εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 250.000. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως διεπίστωσεν, ὅτι ἐκτὸς τῶν ἐπαναπατρισθέντων τὸ 1950 ὑπῆρχον καὶ συμμοριόπληκτοι ἐπαναπατρισθέντες τὸ 1949, οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς εἶχον ἀνάγκην κάποιας βοηθείας. Δι’ αὐτὸ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1950 ἐξέδωκε μίαν διαταγὴν πρὸς τὰ νομαρχιακὰ Συμβούλια, ὅπως ἐπιλέγουν καὶ ἐκ τῶν ἐπαναπατρισθέντων κατὰ τὸ 1949 ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀποδεδειγμένως ἔχουν ἀνάγκην μικρᾶς ἐνισχύσεως. Κατόπιν τῆς διαταγῆς αὐτῆς τὰ νομαρχιακὰ συμβούλια τοῦ Κράτους ἀπήντησαν συνολικῶς ὅτι ἔχουν ἀνάγκην 212.000 συμμοριόπληκτοι, ἐπαναπατρισθέντες τὸ 1949, βοηθείας καὶ ἀλευροδοτήσεως! Ἡ Κυβέρνησις συνέχισε τὴν ἀλευροδότησιν ὅλων αὐτῶν δηλαδὴ τῶν 250.000, διὰ τοὺς ὁποίους καὶ μόνον εἶχε ληφθῆ μέριμνα, καὶ τῶν 212.000 μέχρι τοῦδε, ἐνῷ, ἐπαναλαμβάνω, ἡ πίστωσις ἦτο μόνον διὰ τὰς 250.000 καὶ οὔτε δι’ αὐτοὺς ἐπαρκὴς καὶ τοῦτο διότι ἡ τιμὴ τοῦ ἀλεύρου, ὅταν ἀνεγράφετο ἡ σχετικὴ πίστωσις εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἦτο πολὺ μικροτέρα τῆς σημερινῆς. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἡ ἀναγεγραμμένη εἰς τὸν προϋπολογισμὸν πίστωσις—φυσικὰ δὲν ἀνεγράφη ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν—δὲν ἐπήρκει οὔτε διὰ τοὺς 250.000 ἐπαναπατρισθέντας. Ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἰδιαιτέρᾳ μερίμνῃ καὶ στοργῇ της ὑπὲρ τῶν συμμοριοπλήκτων, ὑπὸ ἰδίαν της εὐθύνην συνέχισε τὴν ἀλευροδότησιν καὶ τῶν ὑπολοίπων 212.000 καὶ τελικῶς ἐπέτυχε νέαν πίστωσιν ἡ ὁποία ἦλθε νὰ καλύψῃ ὄχι τὸ σύνολον τῶν 462.000, ἀλλὰ νὰ καλύψῃ μέχρι τῆς στιγμῆς τὰς 380.000. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις προβαίνει συνεχῶς εἰς ἐνεργείας καὶ πρὸς τοῦτο μάλιστα ἔχει ἀποστείλει εἰδικὸν ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν ἐκεῖθεν τὴν ἐξοικονόμησιν καὶ τῶν ὑπολοίπων ποσῶν, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ χειμῶνος νὰ ἀλευροδοτήσωμεν 462.000 συμμοριοπλήκτους. Αἱ πληροφορίαι εἶναι ἐνθαρρυντικαὶ καὶ πιστεύομεν ὅτι ἐντὸς τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος θὰ ἔχωμεν ἐξασφαλίσει τὴν ἀλευροδότησιν ἢ ἐνίσχυσιν δι’ ἄλλων στοιχειωδῶν τροφίμων, καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ χειμῶνος. Παρακαλῶ τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν νὰ τὴν θεωρήσετε ὡς καλύπτουσαν καὶ τὰς ἄλλας ἐρωτήσεις αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀναγεγραμμέναι ἐπὶ τοῦ θέματος.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος.

§34Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀρτοδότησιν. Ἐπὶ τῶν δύο ἄλλων θεμάτων, θεμάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων σᾶς ἀπησχόλησα, δηλ. διὰ τὴν συνέχισιν τῆς αὐτοστεγάσεως διαρκοῦντος τοῦ χειμῶνος.

§35Σ. ΧΟΥΤΑΣ (Ὑπουργὸς Ἀνοικοδομήσεως). Τὸ προγραμματισθὲν ἔργον θὰ πραγματοποιηθῇ ὁπωσδήποτε. Βεβαίως αἱ πιστώσεις αἱ ὁποῖαι εἶχον χορηγηθῆ ἐξηντλήθησαν, πλὴν ὅμως ἡ Κυβέρνησις προβαίνει εἰς συντόνους ἐνεργείας ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Εἰδικώτερον ὁ συνάδελφος κ. Ζαΐμης ἀπὸ ἡμερῶν ἀπασχολεῖται σοβαρῶς μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ὅλαι αἱ πληροφορίαι μας εἶναι ὅτι θὰ εὕρωμεν τὰ ἀναγκαῖα ποσά, ὥστε νὰ συνεχισθῇ ἡ ἀνοικοδόμησις τῆς χώρας καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀνοίξεως καὶ τοῦ χειμῶνος.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφορὰς

καὶ ἐρωτήσεις εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συζήτησις εἰς τὸ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων ἐν τῇ κειμένῃ περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανιῶν νομοθεσίᾳ».

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων ἐν τῇ κειμένῃ περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανιῶν νομοθεσίᾳ». Συζήτησις εἰς τὸ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τῶν ποινῶν τῶν προβλεπομένων διὰ τοὺς καταχραστὰς τοῦ Δημοσίου».

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ αὐξήσεως τῶν ποινῶν τῶν προβλεπομένων διὰ τοὺς καταχραστὰς τοῦ Δημοσίου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως συνεταιρισμῶν ἀνοικοδομήσεως σταθμῶν καὶ ἐγκατα-

στάσεων λεωφορείων ὑπεραστικῶν συγκοινωνιῶν

(Π.Ε)».

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως συνεταιρισμῶν ἀνοικοδομήσεως σταθμῶν καὶ ἐγκαταστάσεων λεωφορείων ὑπεραστικῶν συγκοινωνιῶν (Π.Ε).». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1057) 46 ἐνίων διατάξεων τοῦ ἐν ἰσχύϊ Κανονισμοῦ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι σιδηροδρομικῶν καὶ τροχιοδρομικῶν ἐπιχειρήσεων, ὡς καὶ τοῦ Α.Ν. 301)1936».

§43ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῶν κ. Ὑπουργῶν, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1057)46 ἐνίων διατάξεων τοῦ ἐν ἰσχύϊ Κανονισμοῦ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι σιδηροδρομικῶν καὶ τροχιοδρομικῶν ἐπιχειρήσεων, ὡς καὶ τοῦ Α.Ν.301)36). Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ περιόδου), 1945–46, 1946–47. 1947–48, 1948–49 καὶ 1949–50 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ναυτικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1950–51».

§45ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ περιόδου), 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, καὶ 1949– 50 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ναυτικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1950–51». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πολιτικῶν ὀδοντιατρῶν ἐν τῷ Β. Ναυτικῷ».

§47ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ πολιτικῶν ὀδοντοϊατρῶν ἐν τῷ Β. Ναυτικῷ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ναυτικῶν Ἀκολούθων».

§49ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Ναυτικῶν Ἀκολούθων». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1542)50 «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας Τεχνικοῦ Τμήματος Ἐκπαιδεύσεως μαθητευομένων καὶ Συμβουλίου Τεχνικῆς Ἐκπαιδεύσεως μαθητευομένων».

§51ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1542)50 «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας Τεχνικοῦ Τμήματος Ἐκπαιδεύσεως μαθητευομένων καὶ Συμβουλίου Τεχνικῆς Ἐκπαιδεύσεως μαθητευομένων». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μονιμοποιήσεως ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας».

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μονιμοποιήσεως ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων ἀξιωματικῶν φροντιστῶν μονάδων.

§55ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων ἀξιωματικῶν φροντιστῶν μονάδων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1565)50 «περὶ συστάσεως Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κ. Ἀβέρωφ ἔχει τὸν λόγον.

§57Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἐκυκλοφόρησε καὶ ἔτσι εἴμεθα ὥριμοι νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἤδη ἀπησχόλησε καὶ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ 8ωρον, μᾶς ἀπησχόλησε δὲ καὶ ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ 4 ὧρες. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τοὺς κ. συναδέλφους, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι ἐνδιαφέρον νὰ μὴ παρασυρθῶμεν καὶ συζητήσουμε τὸ πρόγραμμα τὸ τουριστικόν, διότι αὐτὸ εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις. Θὰ παρακαλοῦσα νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὸ ὀργανικὸν αὐτὸ νομοσχέδιον τοῦ Τουρισμοῦ, διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρούμεθα καὶ ἡμεῖς. Ἄλλωστε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἔγινε μακροτάτη συζήτησις καὶ τώρα ἔχομεν τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§59Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Θὰ συμμορφωθῶ, κύριοι βουλευταί, πρὸς τὴν σύστασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, καθόσον συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ἀπολύτως κατ’ ἀρχήν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ διότι πιστεύω τόσον ἐγώ, ὅσον καὶ οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ὅσον καὶ ἡ κοινωνία ὁλόκληρος, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα ξεκίνημα ἑνὸς γονιμωτέρου ἔργου ἀσφαλῶς περισσότερον γονίμου τοῦ παρελθόντος καὶ ἀντάξιον πρὸς τὴν σημασίαν τοῦ ζητήματος. Θὰ περιορισθῶ εἰς ὡρισμένας μόνον παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον, καὶ πολὺ ὀρθῶς, ἀναφέρεται, ὅτι ὁ Ε.Ο.Τ. τελεῖ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Κράτους καὶ παρακάτω ἀναφέρει, ὅτι τὴν ἐποπτείαν ἐνασκεῖ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς τοῦτο καὶ διαφωνῶ πρὸς τὸν συνάδελφον ποὺ ἀνέπτυξε τὴν ἰδέαν, ὅτι πρέπει νὰ συσταθῇ μία διεύθυνσις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἡ ὁποία νὰ ἐποπτεύῃ τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν. Ἴσως νὰ μὴν εἶναι ἄδικος ἡ ὑπόδειξις τοῦ συναδέλφου, ἀλλὰ λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει τῆς σοβαρότητος τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ τῆς προβλεπομένης διαρθρώσεώς του, καθὼς καταλαβαίνει τί ὑπεροργανισμὸς ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξασκῇ τὴν ἐποπτείαν. Συνεπῶς, πολὺ ὀρθῶς ἡ ἐποπτεία περιορίζεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἡ ἀνάγνωσις ὅμως τοῦ ἄρθρου μὲ ἔπεισε, ὅτι ἡ ἐποπτεία αὐτὴ εἶναι τελείως ἀνύπαρκτος διὰ νὰ μὴ εἴπω ἀράχνην. Δὲν εἶδον πουθενά, ἐκτὸς κάποιας διατάξεως περὶ ἐπαγγελματικοῦ ἐπιμελητηρίου, οὐδαμοῦ τὴν ἐμφάνισιν καὶ τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Ὑπουργοῦ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω: πράγματι, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀφίνει ἀνεξέλεγκτον καὶ ἄνευ ἐποπτείας τὸν ὀργανισμὸν ἢ μήπως μοῦ διαφεύγει διάταξίς τις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου; Καὶ ἐκεῖ ποὺ θὰ ἤθελα βέβαια τὴν ἐποπτείαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας θὰ ἦτο εἰς τὸ ἄρθρον 5 ὅπου ἀναγράφωνται αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Ε.Ο.Τ., τῆς καταρτίσεως προγράμματος τῶν Ὀργανισμῶν κτλ., ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔπρεπε ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ἔχῃ κάποιαν ἁρμοδιότητα, νὰ τοῦ ἐτίθετο ἂν ὄχι ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν του, ἀλλὰ τουλάχιστον νὰ ἐλάμβανε γνῶσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 4 τὸ ἀφορῶν τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου τοῦ ὀργανισμοῦ—ἔχω ὑπ’ ὄψει τὸ κείμενον τὸ τροπολογούμενον ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ ὁποῖον εἶπε ὅτι παραδέχεται—θὰ τὸ ἤθελα ἀρτιώτερον, ἂν νομίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀρθὴν τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου εἰς τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ παρίσταται κάποιος, τῆς Ναυτιλίας, τῶν Μεταφορῶν, τῆς Ἀεροπορίας, τοῦ Τύπου ἢ τῶν Ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι συναφεῖς πρὸς τὸν Τουρισμὸν καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ὁποίων θὰ ἦσαν ἀσφαλῶς πολύτιμοι συνεργάται.

§60Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν ἐκλεκτόρων ἢ τοῦ Συμβουλίου;

§61Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τοῦ Συμβουλίου. Τῶν ἐκλεκτόρων, εἶναι honoris causa. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀντιπροσωπεύεται τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας καὶ τῶν Μεταφορῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸν Τουρισμὸν καὶ γνώμη τοῦ Συμβούλου, τοῦ ἀντιπροσώπου, ἑνὸς τοὐλάχιστον τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν θὰ ἦτο πολύτιμος ἀλλὰ πολυτιμοτέρα θὰ ἦτο ἡ ἐνίσχυσίς του, δι’ ἐκπροσώπου μιᾶς Κρατικῆς ὑπηρεσίας, ἐννοῶ Μεταφορῶν, Ἀεροπορίας, Τύπου, Συγκοινωνίας. Ἕνα ἢ δύο ἀπ’ αὐτὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μέσα. Τὸ ἀφήνω εἰς τὴν κρίσιν σας. Ἔρχομαι κατόπιν εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 ποὺ ἀπαγορεύει τὸν διορισμόν, εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτό, Βουλευτοῦ. Δὲν θὰ ἀπέδιδον μεγάλην σημασίαν, ὅσην ἀποδίδω, διότι εἰς τὰ τελευταῖα αὐτὰ χρόνια δὲν θὰ δυσκολευθῶ νὰ εἴπω, ὅτι μὲ κάποιον φαρισαϊσμὸν πολλοὶ ἐκ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, ὄχι βέβαια ὁ περὶ οὗ πρόκειται, ἀποφεύγουν ὅπως ὁ διάβολος τὴν ἐκκλησίαν νὰ βάλουν, νὰ ὁρίσουν ἀντιπροσώπους εἰς τοὺς διαφόρους ὀργανισμούς, βουλευτάς, ἀλλὰ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὁ ὁποῖος φανερώνει καθαρά, ὅτι ὁ Βουλευτὴς εἶναι ἕνα ἐπικίνδυνον στοιχεῖον, ἡ συμμετοχὴ τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ ἕναν ἐξαιρετικὸν κίνδυνον.

§62Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Αὐτὸ συμβαίνει ὅταν οἱ βουλευταὶ γίνωνται Ὑπουργοί.

§63Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Νομίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι αὐτὸ θὰ τὸ εὕρῃ ἡ Διεύθυνσις τῆς στατιστικῆς τῶν φαινομένων. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει νὰ τεθῇ ἕνα τέρμα. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Πρεβέζης κ. Χαβίνης ἀντέλεξε καὶ ἀνέφερε μάλιστα ὡς παράδειγμα τὸν Ο.Λ.Π. — Ἀναμφισβητήτως, τὸ παράδειγμα τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου δὲν εἶναι συγγενὲς μὲ τὸν περὶ οὗ πρόκειται ὀργανισμόν.

§64Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀνέφερον γενικοὺς λόγους.

§65Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὁ Ο.Λ.Π., κ. συνάδελφοι εἶναι ἕνας ὀργανισμὸς εὐρυτάτης οἰκονομικῆς μορφῆς ὅπου ἀσφαλῶς δὲν ἔπρεπε νὰ τοποθετηθῇ βουλευτής, διότι αἱ ὑπηρεσίαι εἶναι τοιαῦται καὶ αἱ ἀπασχολήσεις του, ὥστε θὰ τοῦ ἀπηγόρευον νὰ ἐνασκήσῃ τὸ κύριον ἔργον τοῦ ἀντιπροσώπου. Ἀλλά, κ. συνάδελφε, τὸν κίνδυνον τοῦ Λιμένος Πειραιῶς δὲν ἀπετέλεσεν ὁ διορισμὸς τοῦ Α. ὡς βουλευτοῦ. Ὁ κίνδυνος ἐδημιουργήθη διότι τὸν διορισμὸν αὐτὸν ἐπηκολούθησεν ἀσελγὲς Διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου κατηργεῖτο ἡ θέσις τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ καὶ διοίκησις καὶ διεύθυνσις ὑπήγετο εἰς ἕνα καὶ μόνον πρόσωπον, οὕτως ὥστε ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου ἦτο καὶ Γενικὸς Διευθυντής, ἐλέγχων καὶ ἐλεγχόμενος. Νομίζω, λοιπόν, διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξα, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ οἱ Ἐκλέκτορες, περὶ τῶν ὁποίων λαμβάνεται πρόνοια, νομίζουν ὅτι τελικῶς μεταξὺ τῶν κ.κ. βουλευτῶν δὲν ὑπάρχει ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος θὰ προσφέρῃ τὰς συμβουλάς του εἰς τὸν τόσον πολύτιμον ὀργανισμόν, τότε δυνάμεθα νὰ τὸ κάμωμεν, ἀλλὰ τὸ νὰ ἀναγράψωμεν εἰς νομοσχέδιον αὐτὴν τὴν ἀπαγορευτικὴν διάταξιν, ὡς νὰ πρόκειται περὶ πανώλους, νομίζω ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀνεκτὸν ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἔρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 11ον, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι, τὸ προσωπικὸν ἀποτελεῖται ἐκ μισθωτῶν ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν «.... (ἀναγινώσκει)......». Δηλαδὴ λέγει ὅτι ἀποτελεῖται ἀπὸ ὑπαλλήλους τοὺς ὁποίους θὰ ἀποσπάσουν ἀπὸ τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα. Θὰ ἤθελα ὅμως καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι θὰ ἦτο ὀρθὸν καὶ σκόπιμον νὰ ἀναφέρῃ, κατὰ πόσον ποσοστὸν θὰ εἶναι αὐταὶ αἱ δύο κατηγορίαι. Διότι εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι οὐδεὶς θὰ ἀποσπασθῇ ἀπὸ Ὑπουργεῖον καὶ θὰ διορισθοῦν ὅλοι ἐπὶ συμβάσει. Ἐάν, λοιπόν, νομίζῃ ὅτι εἶναι δυνατὸν δι’ ἀποσπάσεως νὰ ἐνισχυθῇ ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς διὰ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας, παρακαλῶ νὰ ὁρισθῇ, ἐπαναλαμβάνω, τὸ ποσοστὸν διότι ἔτσι εἶναι Χάρτα Μπιάγκα.

§66Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τί θὰ ἐπροτείνατε ὡς ποσοστόν, σεῖς;

§67Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Θὰ ἀναπτύξω περαιτέρω. Τὸ ἄρθρον 11ον τῆς Ἐπιτροπῆς λέγει ὅτι: «Ἐπιτρέπεται πρόσληψις μέχρι.... (ἀναγινώσκει).......». Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀντίκειται εἰς τὰς κειμένας διατάξεις. Καὶ ὑπάρχει ἐκεῖ ἡ τροχοπέδη, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὸν καὶ σκόπιμον νὰ προσληφθοῦν ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι — οὔτε λίγο, οὔτε πολὺ — θὰ ἔπαιρναν ἀποδοχὰς μεγαλυτέρας ἀπὸ τὸν Γεν. Γραμματέα, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ Α καὶ τὸ Ω τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν 5, δι’ οὓς λόγους θὰ ἀναπτύξω κατωτέρω, εἶναι ὀλίγον περισσότερον τοῦ πρέποντος. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ διάταξις 5 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, ἡ ὁποία λέγει κάτι ποὺ ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω τελείως. Λέγει ὅτι «οἱ ἐκ τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας περιορισμοὶ «.... (ἀναγινώσκει).......». Καὶ ἐρωτῶ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μόνον ὁ στρατολογικὸς χαλινὸς θὰ εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ θὰ ἐμποδίζῃ τὴν εἴσοδον εἰς τὸν Ε.Ο.Τ.; Καὶ ἐρωτῶ καὶ πάλιν, ὁ στρατολογικὸς νόμος, ὁ τοπικός, θὰ λαμβάνηται ὑπ’ ὄψιν, ἀφοῦ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἡμάρτησαν στρατολογικῶς, διώρθωσαν ὅμως τὸ λάθος των, ὅπως διορθώνονται ὅλα τὰ λάθη εἰς τὸν μάταιον αὐτὸν κόσμον καὶ φαίνονται ὅτι εἶναι ἐν τάξει στρατολογικῶς; Ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ ἐρωτῶ, δι’ αὐτοὺς δὲν θὰ ἰσχύσῃ κανὲν προσόν, καμμία κειμένη διάταξις; Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 13. Τὸ ἄρθρον 13 ὁμιλεῖ περὶ τῶν πόρων τοῦ Ε.Ο.Τ., ὁ σπουδαιότερος τῶν ὁποίων εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐτησία ἐπιχορήγησις τοῦ Κράτους. Ἀλλ’ ὑπάρχει κάποια διάταξις εἰς τὴν παράγραφον, ἡ ὁποία μὲ ἐμβάλλει εἰς πειρασμούς. Λέγει ὅτι «τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14 περὶ διατάξεων............... ....... (ἀναγινώσκει)...........». Δηλαδὴ μόνον τὸ ἔσοδον τῆς παραγράφου θὰ διατίθεται διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν λουτροπόλεων, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ἀποκλείει τὴν διάθεσιν οἱασδήποτε δαπάνης ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἀναγραφομένων διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ἄλλων πηγῶν.

§68Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν λέγει αὐτό.

§69Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὸ χαρτί σας τὸ λέγει.

§70Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν τὸ λέγει οὔτε τὸ χαρτί.

§71Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. «Ὑποχρεωμένη νὰ διαθέτῃ..... ........ (ἀναγινώσκει)..........».

§72Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Συνάγεται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι δεσμευόμεθα αὐτὸ τὸ ἔσοδον νὰ τὸ διαθέσωμεν διὰ τὰς ἰαματικὰς πηγάς, ὅτι ὑπάρχει ἄρνησις χρησιμοποιήσεως ἄλλων ἐσόδων διὰ τὰς ἄλλας πηγάς;

§73Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὸ δὲν τὸ φαντάζομαι, ἀλλὰ καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ φαντασθῶ γιατί ἐμπῆκε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ κατανοητόν.

§74Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διότι τὴν ὥραν ποὺ ἓν ἔσοδον τῶν λουτροπόλεων τὸ παίρνομεν εἰς τὸν Ε.Ο.Τ., αὐτὸ θέλομεν νὰ τὸ δεσμεύσωμεν διὰ τὰς λουτροπόλεις.

§75Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ μόνον ἔσοδον, τὸ ὁποῖον παίρνετε ἀπὸ τὰς λουτροπόλεις — καὶ καλὰ κάμνετε — διὰ τὸ ὁποῖον δὲν γίνεται εἰδικὴ μνεία....

§76Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ ἔννοια εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐπειδὴ αἱ λουτροπόλεις εἶχον ἕνα εἰδικὸν πόρον ἀπὸ αὐτὴν τὴν φορολογίαν καὶ αὐτὸν τὸν πόρον τὸν συγκεντρώνομεν τώρα διὰ νὰ τὸν συντονίσωμεν, δὲν θέλομεν νὰ τὸν ἀποστερήσωμεν ἀπὸ τὰς λουτροπόλεις, διότι ἦτο ὁ κύριος τοπικὸς πόρος. Τὸν παίρνομεν, δεσμευόμεθα ὅμως νὰ τὸν διαθέσωμεν εἰς τὰς λουτροπόλεις. Καὶ ἔκαμα προχθὲς καὶ δήλωσιν, διὰ νὰ ἀποτελέσῃ ἐξήγησιν, ὅτι ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει θὰ πάρωμεν ἀπὸ τὰς μικρὰς λουτροπόλεις διὰ νὰ δαπανήσωμεν εἰς τὰς μεγάλας.

§77Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 16, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ κατασταλτικοῦ ἐλέγχου. Καὶ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν δὲν θὰ ὑπάρχῃ προληπτικὸς ἔλεγχος; Δὲν προβλέπεται; Ἐθεωρήθη περιττός; Καὶ φθάνω εἰς τὸ 22ον, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ τοῦ προσωπικοῦ. Εἰς τὸν Ε.Ο.Τ., κ. βουλευταί, ὑπηρετοῦν 67 μόνιμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἐκ τῶν ὁποίων 3 Διευθυνταί, 10 τμηματάρχαι, 10 εἰσηγηταί, 10 γραμματεῖς καὶ οἱ ὑπόλοιποι γραφεῖς καὶ δακτυλογράφοι. Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 22 λέγει, ὅτι «οἱ κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος ὑπηρετοῦντες.................. ........ (ἀναγινώσκει)...........». Ὁμολογῶ, κ. βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατανοήσω—διότι δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι ὁ πειρασμός, ὁ ὁποῖος μοῦ ἐγεννήθη διὰ τὴν διάταξιν αὐτήν, εἶναι βάσιμος—δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατανοήσω περὶ τίνος πρόκειται. Ἐζήτησα νὰ φωτισθῶ ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, εἰς μίαν παράγραφον τῆς ὁποίας εἶδα ὅτι «διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις προσωπικοῦ καταλλήλου.... (ἀναγινώσκει).....». Ἀναμφισβητήτως εἰς ἕνα τέτοιον Ὀργανισμόν, τοιαύτης δράσεως, πρέπει νὰ προσληφθοῦν ὑπάλληλοι, ἕνα ἐλάχιστον μέρος τουλάχιστον, οἱ ὁποῖοι νὰ συγκεντρώνουν τὰ ἀπαιτούμενα προσόντα. Καὶ ὅπως λίγο καταλαβαίνομεν ὅλοι, ἀπαιτούμενα προσόντα εἶναι νὰ ἠξεύρῃ ξένες γλῶσσες, νὰ εἶναι ξύπνιος, νὰ εἶναι κοσμοπερπατημένος, νὰ ἔχῃ κάπως ἀνεπτυγμένην τὴν αἰσθητικήν. Ἀλλὰ τὰ πρόσωπα αὐτὰ εἶναι οἱ ἀρχιτέκτονες ἐκεῖνοι ποὺ θὰ κάμουν τὸ πρόγραμμα. Οἱ ἐκτελεσταὶ —δὲν νομίζω— ὄχι ὅτι δὲν πρέπει διὰ λόγους οἰκονομίας, ἀλλὰ δὲν πρέπει καὶ διὰ λόγους οὐσίας νὰ εἶναι ἰσότιμοι, διότι θὰ δημιουργηθῇ μία Confusio. Ἐρωτῶ ὅμως ἐὰν οἱ 10 τμηματάρχαι καὶ οἱ 10 εἰσηγηταὶ ἀντικαθίσταντο, πρέπει νὰ ἀντικατασταθοῦν, κ. Ὑπουργέ, καὶ οἱ γραφεῖς καὶ οἱ δακτυλογράφοι καὶ οἱ κλητῆρες; Πρέπει καὶ οἱ κλητῆρες καὶ οἱ δακτυλογράφοι τοῦ Τουρισμοῦ νὰ κέκτηνται τὰ προσόντα, τὰ τόσον ποικίλα, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ ἡ εἰσηγητική σας ἔκθεσις; Τί προσόντα νὰ ἔχουν παραπάνω οἱ δακτυλογράφοι ἀπὸ τοῦ νὰ δακτυλογραφοῦν καὶ οἱ κλητῆρες ἀπὸ τοῦ νὰ μεταφέρουν τὰ ἔγγραφα; Δι’ αὐτό, κ. Ὑπουργέ, χωρὶς νὰ τὸ θέλω, διότι δὲν ταιριάζει στὴν ἰδιοσυγκρασία μου, ὁ πειρασμὸς αὐτὸς ἀρχίζει νὰ μὲ ἐνοχλῇ καὶ δι’ αὐτὸ ἤθελα νὰ σᾶς προφυλάξω ἀπὸ ἕνα τοιοῦτον κίνδυνον. Εἶναι ὅμως καὶ τὸ ἄλλο ζήτημα. Μετατάσσονται, λέγει, ἐφ’ ᾧ βαθμῷ καὶ μισθῷ κέκτηνται, εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα. Καὶ ἀντιμετωπίζεται τὸ ἑξῆς παράδοξον, τὸ ὁποῖον μόνον εἰς τὴν πρωτότυπον αὐτὴν Χώραν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ. Ἕνας ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ἐπὶ μίαν 20ετίαν ἀφιερώθη εἰς αὐτὸ τὸ ἔργον καὶ συνεπῶς, ἀπέκτησεν, μὲ ὅσας καὶ ἂν εἶχε ἱκανότητας, μίαν πεῖραν, ἡ ὁποία, ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι, κάτι εἶναι, κρίνεται ὡς ἀκατάλληλος νὰ συνεχίσῃ τὴν δρᾶσιν του εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ὅπου ἀπέκτησεν αὐτὴν τὴν πεῖραν καὶ ὡς κατάλληλος νὰ πάῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἢ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν Ἐμπόριον καὶ νὰ παριστάνῃ τὸν Διευθυντήν. Τὶ θέλετε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μεταφέρητε ἕνα ἀριθμὸν ἀργομίσθων, οὕτως ὥστε νὰ σᾶς ἀπασχολήσουν καὶ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους εἰς τὰ Ὑπουργεῖα, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι δι’ ἑνὸς ἐπισήμου νόμου κηρύσσονται ἀνίκανοι διὰ μίαν ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμον 20 χρόνια καὶ θὰ ἀναλάβουν δουλειές, οἱ ὁποῖες θέλουν καὶ κάποιαν εἰδικὴν τεχνικὴν μόρφωσιν καὶ πεῖραν, τῆς ὁποίας στεροῦνται; Διότι ἀλλοίμονον, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν θέσωμεν ὡς βάσιν ὅτι ὁ μόνος ὀργανισμός, εἰς τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξαντληθῇ ὅλη ἡ προσπάθεια καὶ ἡ προσοχὴ τοῦ Κράτους πρέπει νὰ εἶναι ὁ Ο.Ε.Τ. καὶ νὰ ἀπογυμνώσωμεν τὶς ἄλλες ὑπηρεσίες. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ πρέπει νὰ προκαλέσῃ τὴν προσοχήν σας, ὅπως καὶ ἡ παράγραφος 5 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου περὶ τῶν ἐπὶ ἀντιμισθίᾳ κ.λ.π., κ.λ.π. Διότι σᾶς λέγω δέν θέλω νὰ πιστεύσω ὅ,τι λέγεται, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔχω μίαν μακρὰν ζωὴν εἰς τὸν δημόσιον βίον τῆς χώρας καὶ ἔχω ἰδῆ πάρα πολλὰ πράγματα, δὲν θέλω νὰ τὰ ξαναδῶ ἐπαναλαμβάνω, διότι δὲν θὰ δημιουργήσουν μίαν οἰκονομικὴν περιπέτειαν, ἀλλὰ ἀναμφισβητήτως θὰ ὁδηγήσουν τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν τὸν τόσον πολύτιμον, τὸν καλούμενον πραγματικὰ νὰ προσφέρῃ πολυτίμους ὑπηρεσίας, θὰ τὸν ὁδηγήσουν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς εἰς τὸ βάραθρον. Διότι ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι τὸ Α καὶ τὸ Ω τῆς ἐπιτυχίας εἶναι ἡ ἐμφάνισις, εἶναι τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ διαλεχθοῦν καὶ εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐμπιστευθῆτε τὸ μεγάλο αὐτὸ ἔργον. Ἐὰν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, κύριε Ὑπουργέ, συνεχισθῇ ἡ κατάστασις, ἡ μέχρι σήμερον κρατοῦσα, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς θὰ χρεωκοπήσῃ, μαζὶ δὲ μὲ αὐτὸν θὰ χρεωκοπήσῃ καὶ ἕνα τεράστιον ἔργον εἰς τὸ ὁποῖον μεγάλην πρέπει νὰ δώσωμεν σημασίαν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον διαφωνῶ καὶ εἰς τὴν διάταξιν περὶ ἐκλεκτόρων, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω οἱ τόσον καλοὶ καὶ πολύτιμοι αὐτοὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται ὡς ἐκλέκτορες, πῶς εἶναι δυνατὸν τεχνικῶς νὰ ταιριάσουν εἰς τὴν ὑπόδειξιν ὡρισμένων προσώπων. Καὶ ἐπειδὴ ὅλοι μας ἔχομεν ἀνακατευθῆ εἰς τὰ συμβούλια, καταλαβαίνετε θὰ γίνῃ ἕνα παζάρευμα, δὲν θέλω νὰ εἴπω ὕποπτον ἢ ἰδιοτελές, μία συγκατάβασις καὶ θὰ μποῦν ὡρισμένα πρόσωπα. Εἶναι καὶ αὐτὸς ἕνας λόγος ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τοὺς διαφόρους συντάκτας νομοθετημάτων, ὅπως καὶ τοῦ παρόντος νομοθετήματος, νὰ αἰσθάνωνται κάποιο δέος καὶ νὰ ἀμφιβάλλουν διὰ τὸν ἑαυτόν των. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχομεν ἀνάγκην ἐκλεκτόρων. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχῃ τὸ θάρρος καὶ δὲν ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην νὰ διαλέξῃ τὰ πρόσωπα καὶ τὶ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ διαλέξῃ, τὰ γνωρίζει. Δὲν ἔχει ἀνάγκην τῆς γνώμης κανενὸς ἐκλέκτορος. Διὰ λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξα καὶ διὰ λόγους οὐσιαστικοὺς πρέπει νὰ διαγραφῇ αὐτὴ ἡ διάταξις. Ἡ κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀναλαμβάνει τὴν τύχην τῆς χώρας ὑπὸ εὐθύνην της, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δειλιάσῃ καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἀναμιχθῶ, ἀλλὰ διαλέγω 15 ἀνθρώπους τεχνικοὺς καὶ εὐδοκίμως ἐξασκήσαντας τὸ ἐπάγγελμά των, ἔχοντας τόσα προσόντα, ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ διαλέξουν. Θὰ διαλέξετε σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι ἀναλαμβάνοντες τὴν εὐθύνην ἑνὸς τεραστίου ἔργου, θὰ πρέπει νὰ δεχθῆτε καὶ τὴν κρίσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μίαν ἡμέραν δυνατὸν νὰ ἔχουν τὴν τύχην νὰ σᾶς ἐπικρίνουν καὶ τὸ κακὸ διάλεγμα. Σᾶς ἐξορκίζω, κύριε Ὑπουργέ, νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψει τὰς παρατηρήσεις μου αὐτὰς καὶ πρὸ παντὸς σᾶς τονίζω ὅτι τὸ Α καὶ τὸ Ω τῆς ἐπιτυχίας τοῦ ὀργανισμοῦ στηρίζεται ἐπάνω εἰς τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα θὰ διαλέξητε, τὰ λίγα, τὰ 3–4, τὰ 5 τὸ πολύ, πρόσωπα. Τὰ ἄλλα εἶναι βοηθητικά, εἶναι ρουτίνα. Νὰ διαλέξητε τὰ πρόσωπα αὐτά, χωρὶς νὰ ὑποκύψητε καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν θὰ ὑποκύψητε εἰς κανένα πειρασμόν. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θὰ χρεωκοπήσῃ ὁ ὀργανισμός, ὅπως καὶ οἱ προκάτοχοι διοικοῦντες, ἀξιοτιμότατοι κύριοι διευθύνοντες, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης τόσον ἀνεπτυγμένον, ὅσο τὸ ἔχει ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς καὶ δὲν θὰ ἐγένοντο ἐκεῖνα, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησαν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ὅτι διετέθησαν χιλιάδες καὶ ἑκατομμύρια δολλαρίων διὰ σκοποὺς βέβαια εὐπρεπιστικούς, ἀλλὰ πᾶν ἄλλο παρὰ τουριστικούς, ἢ τουλάχιστον διετέθησαν διὰ σκοποὺς ὀλιγώτερον σημαντικοὺς διὰ τὸν τουρισμὸν ἀπὸ ὅσους θὰ προσέφερεν ὁ ὀργανισμός, ἐὰν ἐλάχιστον ποσόν, ἐκ τῶν ἑκατομμυρίων αὐτῶν δολλαρίων, ἐδαπάνα καὶ εἰς ἄλλας κατευθύνσεις. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ εἶμαι ὑποχρεωμένος διὰ μίαν ἄλλην ἀκόμη φοράν, ἀφοῦ ἐπὶ πενταετίαν φωνάζω, κραυγάζω, βοῶ καὶ ἡ φωνή μου εἶναι φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ. Ὑπάρχει, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου τὸ περικαλέστερον μετὰ τὸν Παρθενῶνα μνημεῖον, ὁ ναὸς τοῦ ἐπικούρου Ἀπόλλωνος, ὁ ναὸς πρὸ τοῦ ὁποίου ἔμειναν κατάπληκτοι ἐπισκέπται, προσωπικότητες παγκόσμιαι καὶ περὶ τοῦ ὁποίου ἠσχολήθη καὶ ὁ ἀείμνηστος Κλεμανσὼ καὶ ἄλλοι ὁμοίας ὁλκῆς διανοούμενοι, καὶ προπολεμικῶς ἕνας κόσμος ὁλόκληρος ἐπῆγε νὰ ἐπισκεφθῇ τὸ μνημεῖον αὐτὸ τοῦ Ἰκτίνου παρὰ τοὺς κινδύνους νὰ μεταβῇ εἰς Ἀνδρίτσαιναν λόγῳ τῆς ἀθλίας ἁμαξιτῆς ὁδοῦ ποὺ ὑπάρχει καὶ τῆς ὀδυνηρᾶς ἐν συνεχείᾳ μέχρι τοῦ ναοῦ μουλαροδρομίας. Ἀπεφασίσθη εἰς τὸ 1938 καὶ διετέθη ἕνα ἀξιόλογον ποσὸν νὰ γίνῃ ἁμαξιτὴ ἡ ὁδὸς 10 χιλιομέτρων ἀπὸ τοῦ ναοῦ εἰς τὴν Ἀνδρίτσαιναν. Ἐστάθη ἀδύνατον. Καὶ τὶ δὲν ἔκαμα κύριε Ὑπουργέ. Οἱ ἁρμόδιοι παρέμειναν ἀσυγκίνητοι. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, πρὸς δόξαν καὶ τιμὴν τοῦ πρωτοτύπου αὐτοῦ Κράτους, ὅτι ὁ ναὸς αὐτὸς καὶ τὸ λέγω διὰ τὸν συνάδελφόν σας ἐπὶ τῆς Παιδείας, ἀπέμεινεν ἐπὶ μίαν ἑξαετίαν χωρὶς οὔτε ἕνα φύλακα.

§78Γ. ΖΑΡΑΣ. Καὶ ἐπῆραν ἀπὸ μέσα καὶ τὰ ἀγάλματα.

§79Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ τονίζω καὶ πάλιν, ὅτι ἐὰν καταβληθῇ πᾶσα προσπάθεια διὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν ἀπαραιτήτων προσώπων, διὰ τὴν μεγαλυτέραν ἐκλογὴν τῶν ἀπαραιτήτων προσώπων τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς θὰ ἐπιτύχῃ καὶ θὰ μακρυγορήσῃ καὶ θὰ εἶσθε εὐτυχὴς καὶ σεῖς κ. Ὑπουργὲ καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπιτύχητε ὡς πρωτοπόροι ἑνὸς τόσον μεγάλου καὶ γονίμου ἔργου.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Γρηγοριάδης ἔχει τὸν λόγον.

§81Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Πρῶτα, κύριοι βουλευταί, ἔχω νὰ παρατηρήσω, πὼς ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἔχει τὴ φυσικὴ σειρὰ τῶν λέξεων. Ἀφοῦ δὲν συγχέεται μὲ κανένα ἄλλον, θὰ ἔπρεπε νὰ λέγεται «Ὀργανισμὸς Ἑλληνικοῦ Τουρισμοῦ» κι’ ἀφοῦ ἐπεκράτησεν ἡ πολὺ ἀλλόκοτη καὶ κακὴ συνήθεια τῶν ἀρχικῶν στοιχείων, νὰ λέγεται μὲ συγκοπή: Ο.Ε.Τ. ἔχει καλῶς. Ὅπως ὅμως καὶ νὰ εἶναι, ἔχω νὰ κάμω παρατηρήσεις καὶ προτάσεις κυρίως γιὰ τὸ 2 καὶ 10 ἄρθρον καὶ γιὰ τὸ 7 ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 4. Ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ τελευταῖο, νομίζω, πὼς ἐπιβάλλεται νὰ διαγραφῇ τὸ ἐδάφιον τοῦτο. Εἶναι πολὺ μεγάλη ἡ καχυποψία γιὰ τοὺς πολιτευομένους γενικά, ποὺ τόσο ἄστοχα καὶ ἐπιδεικτικὰ ξεπροβάλλει ἀπὸ τὸ ἄρθρον 4 ἐδάφιο 7. Ἂν ὑπάρχουν καὶ κακοὶ πολιτευόμενοι καὶ κακοὶ βουλευτὲς ὅταν μιλᾶμε γιὰ βουλευτὲς καὶ πολιτευτὲς δὲν ἐννοοῦμε τοὺς κακοὺς γενικά. Κακοὶ χαρακτῆρες καὶ ἐπικίνδυνοι καὶ ἀκατάλληλοι ἐπὶ τέλους ὑπάρχουν σ’ ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα, σ’ ὅλες τὶς κοινωνικὲς τάξεις, σ’ ὅλη τὴ γῆ. Καὶ ξαίρουμε τί καταχρήσεις ἔγιναν, γίνονται καὶ θὰ γίνωνται ἀπὸ τοὺς μὴ πολιτευτές. Ἡ διαφορά, εἶναι πὼς οἱ βουλευτὲς καὶ πολιτευόμενοι ἐλέγχονται ἀπ’ ὅλους καὶ ἡ κακή τους ἐνέργεια ἔρχεται στὴν ἐπιφάνεια καὶ ἀπὸ τὸν κοινὸν ἔλεγχον, ἀργὰ ἢ γρήγορα. Γιὰ τοὺς ἄλλους ὅμως δὲν συμβαίνει πάντα τὸ ἴδιο. Εἶπεν, ὁ φίλος κ. Χαβίνης, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι τὸ ἴδιο πρόσωπο ἐλέγχον καὶ ἐλεγχόμενος. Σύμφωνοι ἂν ἐπρόκειτο ἕνα πρόσωπο καὶ μόνο νὰ κάνῃ τὸν ἔλεγχο. Μὰ ἂν συγχέουμε τὸν ἔλεγχο μὲ τὸν ἕνα καὶ μόνο βουλευτὴ τοῦ νομοσχεδίου, δὲ στέκει τὸ ἐπιχείρημα. Κι’ ἔπειτα τὸ ἄρθρο 3 λέει, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς αὐτοπροσώπως ἀσκεῖ τὴν ἐποπτείαν. Τὴν λέξη «αὐτοπροσώπως» καὶ ἂν δὲν τὴν εἶχε τὸ νομοσχέδιο, θἄπρεπε νὰ τὴν προσθέταμε ἐμεῖς. Διαφωνῶ μὲ τὴ γνώμη, νὰ σβηστῇ. Μὰ θ’ ἀφαιρέσουμε καὶ τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοπροσώπου ἐποπτείας τοῦ Ὑπουργοῦ; Οἱ ὑποβολεῖς τοῦ ἐδαφίου 7 ἐξέχασαν, ὅτι κανεὶς δὲν τοὺς ἔδωσε συνταγματικὴν ἐξουσιοδότησιν νὰ εὐρύνουν τὸ γράμμα τοῦ ἄρθρου 71 τοῦ Συντάγματος, ποὺ ὁρίζει τὸ ἀσυμβίβαστον, δικαίωμα ποὺ δὲν ἔχει ἄλλως τε καὶ ἡ σημερινὴ Βουλὴ καὶ γι’ αὐτὸ μόνο γιὰ τὸ ἐδάφιο 7 τοῦ ἄρθρου 4 προτείνω τὸ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ σύμφωνα μὲ τὸ 39 ἄρθρο τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ὅσο διὰ τὴν πρόθεσιν τῶν ὑποβολέων τοῦ ἐδαφίου 7, πιθανώτατα κάτω ἀπ’ αὐτὸ δείχνεται ἡ προσπάθεια ν’ ἀποφευχθῇ ἡ ἐκλογὴ ὡρισμένου προσώπου, ποὺ θέλουν ν’ ἀποκλείσουν. Ἕνα ὅμως τοὺς διέφυγε μὲ τὴ γενικότητα τοῦ ἐδαφίου. Ὅτι ὁ Κοινοβουλευτικὸς πολιτικὸς κόσμος, αὐτὸς πρὸ πάντων εἶναι ὁ μεγαλύτερος συντελεστὴς τῆς ἀπελευθερώσεως ὅλων τῶν Ν. Χωρῶν καὶ αὐτὸ δὲ μπορεῖ νὰ τὸ παραβλέψουν οἱ ἀντιπρόσωποί τους στὴ Βουλή. Πρὶν ὅμως ἀρχίσω ν’ ἀναπτύξω τὶς τροπολογίες ποὺ ὑπόβαλα, θεωρῶ ὑποχρέωσή μου νὰ ἐκφράσω τὴ χαρά μου γιὰ τὴν ἀνώτερη ἀπὸ ἔπαινο πρόθεση τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μὲ τὴν ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου, ποὺ ὁ σκοπός του ἐξαγνίζει καὶ τὸ σφᾶλμα νὰ γίνῃ μὲ ἀναγκαστικὸ νόμο.

§82Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐπιτρέπετε μία διακοπή, κ. συνάδελφε; Ἤθελα νὰ ὑπομνήσω, ὅτι κατὰ τὸν συστατικὸν νόμον τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, μετέχουν τοῦ Συμβουλίου αὐτῶν ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς δύο βουλευταί, ἕνας τῆς συμπολιτεύσεως καὶ ἕτερος τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Εἶχον τὴν εὐτυχίαν νὰ μετάσχω καὶ ἐγὼ τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς καὶ ἐκ μέρους τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Παρηκολούθησα ἐπὶ μίαν τετραετίαν τὸ ἔργον καὶ ὁμολογῶ, ὅτι ἡ συμπαράστασις τῶν δύο βουλευτῶν ἀπέδωσε πολὺ γόνιμα ἀποτελέσματα.

§83Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Πρόκειται νὰ τραβήξουμε τὸ ρεῦμα τῶν περιηγητῶν στὴν Ἑλλάδα, ἔτσι ποὺ νὰ τονωθῇ ἡ διπλῆ προσπάθεια, νἄχουμε χρηματικοὺς νέους πόρους ἀπ’ τὴν παραμονὴ τῶν περιηγητῶν στὴ χώρα καὶ νὰ γνωρισθῇ ὁ τόπος μας στοὺς ξένους καλύτερα, μὲ τοὺς θησαυροὺς τῆς ζωῆς τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων ποὺ ὑπάρχουν ἐδῶ δείγματά τους, καὶ ἀκόμα τῆς ζωῆς καὶ τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ σύγχρονου Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ὁ ἀναγκαστικὸς ὅμως νόμος αὐτὸς χωρὶς τὴν τροπολογία ποὺ προτείνουμε, θὰ εἶχε τὴ μεγαλύτερη παράλειψη. Ἔγινε μιὰ μεγάλη, ἡ οὐσιωδέστερη παράβλεψη τῆς σημασίας ποὺ ἔχει ἡ μοναδικὴ στὸν κόσμο θέση τῶν Ἀθηνῶν καὶ ὁ τρόπος καὶ τὰ μέσα νὰ ὠφεληθοῦμε ἀπ’ ὅ,τι μᾶς ἀφῆκαν ἐδῶ οἱ πρόγονοί μας. Ἕως τώρα δὲν ἐσκέφθηκαν οἱ διάφοροι ἁρμόδιοι πῶς θἆναι πιὸ ἀποδοτική, πιὸ γόνιμη ἡ ἐπιβαλλομένη πιὰ ἐκμετάλλευση τῆς μοναδικότητας τῆς Ἀθήνας. Ἀκούσαμε σχετικὰ μὲ τὴ διατύπωση τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὶς ἀληθοφανεῖς, πὲς καὶ ἀληθινὲς κατηγορίες, γιὰ τὸν ὑδροκέφαλο τῶν Ἀθηνῶν, ποὺ τραβάει ὅλη τὴν προσοχὴ καὶ τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους. Ἀφῆστε, λοιπόν, μὲ τὴν παραδοχὴ τῆς τροπολογίας τοῦ ἄρθρου 4, δηλ. μὲ τὴν προσθήκη μιᾶς τρίτης παραγράφου στὸ ἐδάφιο 1 τοῦ ἄρθρου 2, ἀφῆστε ἐλεύθερο τὸν ὑδροκέφαλον αὐτὸν τὸν συκοφαντημένο νὰ ἐξαγνισθῇ ἀπὸ ὅλα τὰ λάθη καὶ τὶς κατηγορίες ποὺ τοῦ δίνουμε καὶ νὰ γενῇ ἡ πλουσιώτερη πηγὴ εἰσροῆς νέων χρηματικῶν πόρων καὶ στὴν Ἀθήνα καὶ στὴν Ἑλλάδα ὁλόκληρη μὲ τὴν ἐκμετάλλευση μιᾶς ἐπιτυχημένης ἰδέας, μιᾶς ἔμπνευσις, ποὺ ἡ πραγμάτωσή της εἶναι ἀπόλυτα κατορθωτή. Δόστε, παράλληλα μὲ τὴν ἐνέργεια τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν ἀνεξαρτησία στὸν Δῆμον Ἀθηνῶν, ποὺ μαζί του συνυφαίνεται καὶ ὁ Δῆμος Πειραιῶς, ὥστε πάνω στὸν ἴδιο κύριο σκοπὸ τοῦ νομοσχεδίου, νὰ κάνῃ κι’ αὐτός, ὅ,τι μπορεῖ, ἄσχετα μὲ τὴν πολυκέφαλη διοίκηση καὶ τὴν πολυμοιρασμένη καὶ πολύμορφη ἐνέργεια τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, καὶ μακρυὰ ἀπὸ ἰαματικὲς πηγὲς καὶ ἀνάλογες φροντίδες κι’ ἐπίβλεψη. Ἡ ἰδέα ποὺ προτείνεται δὲν εἶναι πρωτόφανη στὶς λεπτομέρειες. Μὰ ἔρχεται νὰ συναρμόσῃ, συμπληρώσῃ καὶ τελειοποιήσῃ ἀσυγχρόνιστες προσπάθειες. Καὶ εἶναι ἡ ἰδέα τούτη τὸ ξαναζωντάνεμα ἀρχαίων τοπικῶν ἑορτῶν, μὰ ποὺ ἔχουν παγκόσμιον ἐνδιαφέρον καὶ τὴν ὡραιότερη ἀπήχηση στὴν ἀνάμνηση κάθε διανοούμενου σ’ ὅλη τὴ γῆ, ἑορτῶν ὅμως ποὺ πρέπει νὰ πάρουν, γιὰ νὰ ἐπιτύχουν ἀπόλυτα στὴν ἀναβίωσή τους, τὴν ἀπαραίτητη ἔνεση τῆς σύγχρονης τοπικῆς ζωῆς. Προτείνεται τὸ ξαναζωντάνεμα τῶν ἀρχαίων ἑορτῶν τῶν Παναθηναίων, Διονυσίων καὶ Ἀνθεστηρίων, μὲ τὸ γενικὸ τίτλο «τὰ Παναθήναια». Ἀλλὰ πρόκειται καὶ νὰ συνδυαστοῦν οἱ ἑορτὲς ὄχι μόνο μὲ τὶς γενικὲς γραμμὲς καὶ τὴν κύρια μορφὴ τῶν ἀρχαίων, μὰ καὶ μὲ τὴν ζωντάνια τοῦ σύγχρονου χρώματος. Τὸ ξετύλιγμα τόσου ὄγκου ἐντυπώσεων μὲ τὴν ἀναπαράσταση τῶν Παναθηναίων ἀπαιτεῖ πολλὲς μέρες φυσικά. Μὰ τοῦτο ἀκριβῶς θέλουμε. Πολλὲς μέρες νὰ μένουν ἐδῶ οἱ ξένοι. Κι’ ὄχι νἄρθουν μ’ ἕνα βαπόρι, νὰ μείνουν δύο μέρες κοιμισμένοι στὸ ἀραγμένο, στὸ Φάληρο, πλοῖο τους. Οὔτε νἄρθουν στὶς διακοπὲς τοῦ καλοκαιριοῦ, στὶς «βακάνς» ὅπως λένε, οἱ καθηγητὲς μόνο καὶ οἱ μὲ περιορισμένο κομπόδεμα ξένοι, μὰ κυρίως ὅσοι ἔχουνε νὰ ξοδεύουνε καὶ δὲν τοὺς μέλλει γιὰ διακοπές. Εἶναι πάρα πολλοὶ τοῦτοι καὶ θἄρθουν, φτάνει νὰ ριζώσουνε σὰ μόδα τὰ Παναθήναια στὴν Ἀθήνα. Μὰ γι’ αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ γίνουνται στὴν πιὸ κατάλληλη ἐποχὴ τοῦ χρόνου, τὸ μῆνα τῆς φουντωμένης, τῆς γαλήνιας Ἄνοιξης στὴν Ἀθήνα, ἀπὸ 4 Ἀπριλίου ἕως 10 Μαΐου ἀκριβῶς γιὰ νὰ περιλάβουν καὶ τὴν τοπικὴ περιφορὰ τοῦ Ἐπιταφίου καὶ τὴν Ἀνάσταση, ποὺ γίνεται ἐδῶ πιὸ μεγαλόπρεπη ἀπὸ παντοῦ ἀλλοῦ. Κι’ ἐπειδὴ πλαίσιο ἀπαραίτητο—καὶ τονίζω τὸ ἀπαραίτητο—τῶν Παναθηναίων θἆναι τὸ περιβάλλον τῶν Ἀθηνῶν, δὲν θὰ μπορεῖ πιὰ νὰ μεταφέρουνται σἄλλη χώρα, ὅπως δὰ ἔγινε μὲ τὴν ἀναβίωση τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, ποὺ ζωογόνο ἔνεσιν εἶχε τὴν ἀρχαίαν αἴγλη, καὶ ὅμως γιὰ μᾶς ἀπὸ τουριστικὴ πλευρὰν ἔμεινεν ἀφορμὴ μόνο δαπανῶν, μὲ τὴν ἀποστολὴ ἀθλητῶν μας στὰ ξένα. Τὴν πρόταση εἴχαμε ὑποβάλλει ἄλλοτε στὴ Γερουσία σχεδὸν ὅπως εἶναι ἡ σημερινή. Ἐλπίζουμε, πὼς θὰ γίνῃ τώρα δεκτὴ ἡ ἰδέα, νὰ γίνῃ «τὸ ἀγαθόν, ἔστω καὶ διὰ ξένης χειρὸς» ὅπως ἔλεγεν ὁ ἀείμνηστος Μιχαλακόπουλος. Καὶ ἡ ὁλοκλήρωση τῆς πρότασης εἶναι τούτη: Μετὰ τὴν φροντισμένη προετοιμασία, ποὺ θέλει πολὺν κόπο καὶ χρόνο, ἡ διακήρυξη γιὰ τὴν ἀναβίωση τῶν «Παναθηναίων» νὰ γίνῃ μὲ σύγχρονη πρόσκληση τοῦ Δήμου Ἀθηναίων στοὺς Δήμους τῆς Πρωτεύουσας ὅλων τῶν ἐθνῶν καὶ τοὺς Δήμους ὅλων τῶν μεγάλων πόλεων. Ἂν ἡ πρόσκληση γίνῃ νὰ ἔρθουν ἀντιπροσωπεῖες ξένες ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἄλλη Ἀρχή, ἐκτὸς ἀπ’ τὸν φυσικὸ διάδοχο τοῦ ἀρχαίου Δήμου, δὲ θἄχῃ τὴν ἐπιτυχία ποὺ θέλουμε. Ἡ πρόσκληση θἄχῃ, φυσικὰ καὶ τὸ πρόγραμμα τῶν «Παναθήναιων». Αὐτὸ θὰ περιλαμβάνει παράσταση 5 ἕως 7 ἀρχαίων δραμάτων—ἕνα κάθε μέρα—στὴ γλῶσσα τοῦ πρωτότυπου, ὄχι τὴ νέα, ποὺ θὰ γίνῃ στὰ θέατρα Διονύσου, Ἡρώδου Ἀττικοῦ, στὸ Στάδιο καὶ ἄλλων δύο, ἀπὸ ἕνα στοὺς Δελφοὺς καὶ στὴν Ἐπίδαυρο. Τὰ χορικὰ θὰ τονίζουνται μὲ τὸν καιρό, σὲ διεθνεῖς διαγωνισμοὺς μὲ φροντίδα τοῦ Δήμου. Βιβλία μετάφρασης τοῦ δράματος σὲ πεζό, στὴ γλῶσσα τοῦ ξένου θεατή, θὰ ἔχῃ ἐκδόσει στὴ διάθεσή του ὁ Δῆμος. Θίασος ἰδιαίτερος τοῦ Δήμου θὰ παριστάνῃ τὰ δράματα, ποὺ μπορεῖ νὰ δίνῃ παραστάσεις στὴ δημοτικὴ μετάφραση πάντα σὲ πεζό, ὄχι ἔμμετρη, μετὰ τὶς ἑορτές, σὲ πόλεις τοῦ ἐσωτερικοῦ. Θὰ παρεμβάλλουνται στὶς ἑορτὲς 2–3 μουσικὲς συναυλίες. Ἀκόμη καὶ δύο παραστάσεις κινηματογραφικὲς μὲ ἀποκλειστικὸ θέμα καὶ κατάλληλο σενάριο καὶ σκηνοθεσία τοῦ ἀρχαίου τόπου τῆς Ναυμαχίας Σαλαμῖνος, καὶ ἄλλη ταινία τῶν μαχῶν Θερμοπυλῶν καὶ Πλαταιῶν. Τὰ ἔξοδα θὰ εἶναι μιὰ γιὰ πάντα. Συνδυασμὸς ἐκδρομῶν στοὺς Δελφοὺς καὶ Ἐπίδαυρο. Παρεμβολὴ τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος. Ἀγῶνες καὶ τ’ ἀπαραίτητα διαλείμματα τῶν ἑορτῶν.

§84Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε θὰ παρεκάλουν νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον καὶ νὰ μὴ ἐπεκτείνεται ἐπὶ τῆς τουριστικῆς πολιτικῆς.

§85Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν μου ὁμιλῶ κ. Πρόεδρε.

§86Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε συνάδελφε, ἐκάματε μίαν ὡραίαν εἰσήγησιν καὶ σᾶς ἐδήλωσα ὅτι ἀποδέχομαι τὴν πρότασίν σας.

§87Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Τελειώνω κ. Ὑπουργέ. Τὸ ἐπίστεμμα, ἡ κορωνίδα, τὸ κλοὺ τῶν ἑορτῶν, τὸ ξαναζωντάνεμα τῆς Πομπῆς τοῦ πέπλου τῆς Ἀθηνᾶς, ὅπως τὴν ξέρουμε ἀπ’ τὴ ζωφόρο τοῦ Παρθενῶνα. Τούτη θἆναι συμβολικὴ θεωρία. Ἐμπρὸς ἡ συνοδεία τοῦ πέπλου τῆς Ἀθηνᾶς, μὲ τὶς κανηφόρες Ἀθηνιωτοποῦλες, τοὺς νέους πεζοὺς καὶ ἱππεῖς, τοὺς γερόντους, ὅλους μὲ ἀρχαϊκὲς φορεσιές, ὄχι ὁμοιόμορφες, τὰ ἀρχαῖα ἱπποκίνητα ἅρματα. Καὶ τελευταῖα, ὕστερ’ ἀπὸ τ’ ἅρματα, μὲ σύγχρονες πλέον φορεσιές, Ἑλληνίδες μὲ τοπικὴ κάθε μιὰ ἐνδυμασία τῶν ἐπαρχιῶν μας, καὶ κατόπιν, πάνω σὲ ἀνθοσκέπαστα αὐτοκίνητα μὲ τὶς σημαῖες καὶ τὰ λάβαρά τους, ἀντιπροσωπεῖες, «θεωρίες» ἐθνῶν, ποῦ πᾶνε νὰ καταθέσουν στὸν Παρθενῶνα σὰν εὐλαβικὴ προσφορὰ στὴ θεὰ τῆς Ἑλληνικῆς Σοφίας. Ἔρευνας ἕνα λουλοῦδι τοῦ τόπου τους. Ἂν ἡ πρόσκληση γίνῃ ἀπὸ τὸ Δῆμο Ἀθηναίων, ἡ κλήση θὰ γίνῃ δεκτή. Τὰ ἐτήσια νέα «Παναθήναια» νὰ καθιερωθοῦν ἔτσι. Ἡ συρροὴ τῶν ξένων θἆναι μεγάλη, Ἡ στέγασή τους καὶ σήμερα εἶναι κατορθωτὴ καὶ μὲ τὰ ὑπάρχοντα ξενοδοχεῖα, μαζὶ μὲ δωμάτια ἐπιπλωμένα ποὺ μπορεῖ νὰ νοικιάζουν ἰδιῶτες στὴν Ἀθήνα καὶ τὸν Πειραιᾶ, μὲ ἐποπτεία καὶ φροντίδα τῶν δύο Δήμων. Καὶ ἔτσι ὅλοι οἱ ἐπαγγελματίες καὶ τῶν δύο Δήμων, ἀπὸ κουρεῖς, ἐμπόρους, βιομηχάνους μὲ διοργανωτὲς ἐκθέσεων τῶν προϊόντων τους ἕως τοὺς ξενοδόχους καὶ αὐτοκινητιστές, θὰ ἔχουνε ἄφθονα ὠφελήματα. Καὶ τὰ «Νέα Παναθήναια» θὰ ἐπιτύχουν, ἔτσι ὅμως ὅπως μπαίνουν σὲ γενικὲς γραμμὲς στὴν πρόταση. Γιατὶ καμμιὰ χώρα, καμμιὰ πόλη ἄλλη τῆς Οἰκουμένης δὲν ἔχει τὸ μοναδικὸ περιβάλλον τῶν Ἀθηνῶν. Πουθενὰ δὲν ὑπάρχει Παρθενώνας. Πουθενὰ δὲ στρέφεται τόσον ὁ θαυμασμὸς τῶν Λαῶν. Μόνον ἐδῶ στὴν ἱερὴ Ἀθήνα, ἐγεννήθηκε, διαδόθηκεν, ἔφθασε στὴν τελείωσιν, ἡ ὑπερτάτη μορφὴ τοῦ λόγου, τῆς ποίησις, ἡ Ἀρχαία Τραγῳδία. Καὶ στοὺς ἴδιους τόπους ποὺ ἄνθισε, στὰ ἴδια θέατρα καὶ μὲ τὴν ἴδια γλῶσσα. Γιατὶ πέτυχαν ἀνάλογες προσπάθειες καὶ ἐδῶ, μὲ τ’ Ἀρχαῖο Δρᾶμα, ἂν καὶ γινότανε στὴν πιὸ ἀκατάλληλη ἐποχὴ καὶ γιὰ τὸ κλῖμα καὶ γιὰ τὴν ἔλλειψη ξένων τὸ καλοκαῖρι, καὶ ἐντοπίων ἀκόμη. Γιατὶ πέτυχεν ἡ ἀναπαράσταση στὸ θέατρο τῶν Συρακουσῶν. Καὶ πέτυχαν οἱ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες, ἀκριβῶς γιατὶ ὁ βαρῶνος Κουμπερτὲν εἶχε τὴν ἔμπνευση νὰ στηριχθῇ στὴν Ἑλληνικὴν ἀξέχαστην ἀνάμνηση. Καὶ πέτυχαν τοπικὲς ἑορτὲς καὶ παραστάσεις καὶ στὸ Μπαϊροὺτ μὲ τὴ μουσικὴ τοῦ Βάγνερ καὶ στὸ Ὄμπερ Ἀμεργκάου. Δεχθῆτε, κ. Ὑπουργέ, τὴν τροπολογία ὅπως εἶναι διατυπωμένη μὲ γενικὸ πνεῦμα καὶ δυνητικὸ χαρακτῆρα. Βγάλτε ἀπ’ τὴ μέση τὶς χειροπέδες τῆς γραφειοκρατίας γιὰ τὸ Δῆμον Ἀθηναίων. Βγάλτε ὅμως ἀπ’ τὴ μέση καὶ τοὺς ξένους συμβούλους καὶ εἰδικούς, γιατὶ αὐτοὶ θὰ ἔχουν συμφέρον τῆς χώρας των ἀντίθετο γιὰ τὴν τροπὴ στὴν Ἑλλάδα τοῦ ρεύματος τῶν περιηγητῶν. Δεχθῆτε τὴν τροπολογία, ὁ Δῆμος Ἀθηναίων θὰ τὴν υἱοθετήσῃ χωρὶς ἄλλο Καί, τότες τ’ ὄνομά σας θὰ συνδυασθῇ μὲ τὴν ὠφέλεια τὴν ὑλικὴ καὶ τῶν δημοτῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ ὅλης τῆς Ἑλλάδος, μὰ προπάντων γιατὶ μιὰ τέτοια προσπάθεια, παρμένη μὲ ἀπόφαση, μὲ φωτιά, ποὺ εἴπατε καὶ σεῖς, ἐφηρμοσμένη, θὰ κάνῃ τὴν Ἀθήνα, τὸ «δαιμόνιον πτολίεθρον», ὅλων τῶν Λαῶν, ὅλης τῆς Γῆς, τὸ ἐτήσιον προσκύνημα, Μέκκαν τῆς θρησκείας τῆς Ἅγιας καὶ ἀθάνατης Ἑλληνικῆς διανόησης.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλειάδης ἔχει τὸν λόγον.

§89Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εἶμαι ἔνθερμος ὑποστηρικτὴς τοῦ νομοσχεδίου καὶ μίαν παράλειψιν μόνον θὰ σημειώσω. Τουρισμὸς εἶναι βεβαίως τὸ κλῖμα μας, οἱ ἀρχαιότητές μας, αἱ ἰαματικαί μας πηγαί. Ἀλλὰ Τουρισμὸς εἶναι, κυρίως, δρόμοι. Καὶ βλέπω, ὅτι εἰς τὸ Συμβούλιον τὸ ὁποῖον κατηρτίσθη δὲν μετέχει ἀντιπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλά, νομίζω, ὅτι ἔπρεπε ὁ Διευθυντὴς τοῦ Τουρισμοῦ νὰ συμμετέχῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν Δημοσίων Ἔργων ὅταν πρόκειται νὰ ἀποφασισθῇ ἡ ἐκτέλεσις δρόμων. Ὁμιλοῦμεν περὶ Δελφῶν καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ μεταβῇ κανεὶς ἐκεῖ. Ἐπίσης νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἄδικος ὁ ἀποκλεισμὸς τῶν βουλευτῶν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον, διότι οἱ βουλευταὶ ἴσως γνωρίζομεν τὰς ἀνάγκας καὶ τοὺς διαφόρους τόπους τῆς Ἑλλάδος πολὺ καλύτερον ἀπὸ ἕνα, καθὼς πρέπει, βεβαίως, κύριον, ὁ ὁποῖος ἔχει ταξιδεύσει εἰς τὴν Εὐρώπην, ἀλλὰ δὲν γνωρίζει τὴν Ἑλλάδα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ προσωπικὸν, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται μία αὐστηρὰ κρίσις καὶ μετάταξις ἐξ ἄλλων ὑπηρεσιῶν, ὥστε νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ ὁ Προϋπολογισμὸς μὲ τὸ βάρος τῆς μισθοδοσίας νέων ὑπαλλήλων. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὰς λάβῃ ὑπ’ ὄψιν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Θυμιογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§91Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐθεώρησα καθῆκον μου, ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις, τὰς ὁποίας διετύπωσα κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, νὰ τὰς φέρω καὶ ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς, διότι τὰς νομίζω οὐσιώδεις. Μὲ ἐνισχύει περισσότερον εἰς τὴν ἄποψίν μου τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ Τουρισμοῦ δὲν ἐκλήθη καὶ δὲν ἐζητήθη ἡ γνώμη ἑνὸς ἁρμοδίου κλάδου, τῆς ὀργανώσεως, δηλονότι, τοῦ ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου. Τοῦτο μοῦ κατέστησεν ὀλίγον τι ἀσυμπαθὲς τὸ νομοσχέδιον. Παρετήρησα, ὅτι μία ἔμμονη ἰδέα κατέχει τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι φορεῖς τοῦ Τουρισμοῦ εἶναι μόνον τὰ μεγάλα ξενοδοχεῖα, διότι αὐτὰ διαθέτουν τὰς πολυτελεῖς ἐκείνας ἐγκαταστάσεις, αἱ ὁποῖαι προσελκύουν τοὺς ξένους πρὸς τὸν τόπον μας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν. Φορεῖς τοῦ Τουρισμοῦ εἶναι ὁ μεγάλος κλάδος τῶν ξενοδοχείων καὶ οἱ καλοὶ δρόμοι. Διότι ὁ Τουρισμός, κ. βουλευταί, δὲν ἀρχίζει καὶ δὲν τελειώνει εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἀλλ’ ἀρχίζει ἀπὸ τὸν πανανθρώπινον χῶρον τῆς Ἀκροπόλεως καὶ φθάνει εἰς τοὺς Φιλίππους τῆς Μακεδονίας ὡς τὰ Βυζαντινὰ μνημεῖα τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ ἁγίου Ὄρους, φθάνει εἰς τὴν Κρήτην καὶ εἰς τὰ ὡραῖα Δωδεκάνησα. Ἑπομένως, ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἐξυπηρετήσῃ βασικῶς τὸν Τουρισμὸν εἶναι τὰ καλὰ καὶ καθαρὰ ξενοδοχεῖα ἔστω καὶ ὑπερπολυτελῆ, τόσον εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅσον καὶ εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις.

§92Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφος ἐξῆλθε τοῦ θέματος ἀσφαλῶς. Εἶναι δέκα ρήτορες νὰ ὁμιλήσουν. Ἐὰν λοιπὸν ὁ καθένας θέλει νὰ εἴπῃ τὰ ἰδικά του διὰ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ τὸ τουριστικὸν ἐνδιαφέρον τῆς ἐπαρχίας, καὶ ἐξέρχεται τοῦ θέματος, τότε τὸ νομοσχέδιον «περὶ Τουρισμοῦ» δὲν πρόκειται νὰ ψηφισθῇ οὔτε αὔριον. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ μεθόδου διὰ νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, τότε ὁμολογῶ ὅτι εἶναι ἀρίστη. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι οἱ προλαλήσαντες ὡμίλησαν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἐνῷ πρόκειται περὶ τῆς κατ’ ἄρθρον συζητήσεως.

§93Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εὔχομαι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ἀποτελέσῃ τὸν ἀκρογωνιαῖον λίθον καὶ νὰ ἀξιοποιήσῃ τὸν βασικὸν αὐτὸν καὶ σπουδαῖον παράγοντα τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας. Διὰ τοῦτο θέλομεν νὰ οἰκοδομήσωμεν ἐπὶ θεμελίων ἰσχυρῶν τὰ ὁποῖα θὰ ἀποδώσουν. Ἐὰν πρόκειται ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς νὰ ἀποτελέσῃ μίαν πολυτέλειαν, νομίζω ὅτι ἐκφεύγομεν τοῦ σκοποῦ. Ἔκαμα τὴν ἐξήγησιν αὐτὴν διὰ νὰ ἐξαγάγω, ὅτι ἐσφαλμένως ὁ κ. Ὑπουργὸς κατέληξεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι πρόκειται νὰ ἀπομακρυνθῇ ὁ μαζικὸς καὶ βασικὸς ξενοδοχειακὸς παράγων ἀπὸ τὰς ὑποθέσεις καὶ τὰς ρυθμίσεις τοῦ Τουρισμοῦ. Ἐὰν λοιπὸν δὲν ζητηθῇ ἡ γνώμη τοῦ παράγοντος αὐτοῦ εἰς τὸ Συμβούλιον, νομίζω ὅτι ἔχομεν καθῆκον νὰ ἀλλάξωμεν τὸ νομοσχέδιον, διότι μοῦ ἐμβάλλει ἡ μορφή του ὡρισμένας ἀπορίας, ἀλλὰ καὶ ὑπονοίας. Νομίζω ἐπιπροσθέτως, ὅτι ἡ τάσις αὐτή, τοῦ νὰ ἀπομακρύνωνται ἀπὸ τὴν διοίκησιν καὶ οἱ ἐπαρχιακοὶ Δῆμοι, εἶναι ἐσφαλμένη κατὰ βάσιν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνισχύωνται οἱ μεγάλοι ξενοδόχοι τῶν Ἀθηνῶν, παραβλεπομένων τῶν βασικῶν συντελεστῶν τοῦ Τουρισμοῦ, ὡς εἶναι οἱ ἐπαρχιακοὶ Δῆμοι. Εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλήν, νομίζω, ὅτι οἱ ξενοδόχοι ἐκπροσωποῦνται ἀπὸ ἓν ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάγονται 1500–1700 ξενοδοχεῖα. Εἶναι φανερὸν λοιπὸν ὅτι, ὅταν παραγνωρίζεται ὁ παράγων αὐτὸς ἀπὸ τὴν ὀργάνωσιν αὐτῶν, δὲν οἰκοδομοῦμεν ἐπὶ ἀσφαλοῦς βάσεως. Τὸ ἄρθρον 4 διὰ τὴν διοίκησιν καὶ συγκρότησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ λέγει: «.... (ἀναγινώσκει)....». Πρέπει νὰ ἐνθυμῆται καλὰ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ «εἷς τοὐλάχιστον ξενοδόχος», ἔγινε κατόπιν ἐπιμονῆς ὡρισμένων μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Θέλω νὰ εἴπω, δηλαδή, ὅτι παρετηρεῖτο μία τάσις ἐξοβελισμοῦ τῶν ξενοδόχων τῶν πολλῶν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἑξῆς τροποποίησιν: «Ἐκ τῶν ξενοδοχειακῶν Ὀργανώσεων...... (ἀναγινώσκει)......». Νὰ ὁρίζεται ὅτι τρία μέλη θὰ εἶναι τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου, ὥστε νὰ ἐκπροσωπῆται ἐπαρκῶς τὸ σύνολον τῶν ξενοδόχων. Ἐπίσης διατηρῶ ἐπιφύλαξιν ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 10 τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει τὴν ἑξῆς διάταξιν: «Εἰς ἀλλοδαποὺς.... (ἀναγινώσκει)....». Ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι τοῦτο εἶναι πολὺ σόλοικον. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ Τουρισμὸς εἶναι εἷς Ὀργανισμὸς Δημοσίου Δικαίου καὶ ὅτι πρέπει νὰ δεχθῶμεν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς νὰ διατηρήσῃ τὸν ἐθνικόν του χαρακτῆρα, διότι οἱ ἀλλοδαποὶ θὰ ἔχουν κἄποιαν ἐπίδρασιν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ὑπάρχει κίνδυνος νὰ διολισθήσῃ ἀπὸ τὸ καθαρῶς ἐθνικὸν ἔδαφος. Νὰ ἔχουν συμβούλους, οἱ ὁποῖοι νὰ δώσουν τὰ φῶτα τους, ὑποτίθεται ὅτι εἶναι κατανοητόν, ἀλλὰ νὰ τοὺς ἀναθέσωμεν σχεδὸν κριτικὴν λειτουργίαν, νομίζω ὅτι εἶναι ὑπερβολικόν. Δι’ αὐτὰ ζητῶ τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Συναφὴς ἐπίσης εἶναι καὶ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 14, ἡ ὁποία λέγει: «........ ........ (ἀναγινώσκει).......». Ζητῶ καὶ αὐτῆς τὴν ἀπάλειψιν, διότι διατρέχομεν τὸν κίνδυνον νὰ περιέλθουν αἱ καλλίτεραι πηγαὶ εἰς χεῖρας τῶν ἀλλοδαπῶν.

§94Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπειδὴ ὁ τρόπος τῆς συζητήσεως αὐτὸς δὲν δύναται νὰ μᾶς φέρῃ εἰς ἓν πέρας, προτείνω νὰ ἀρχίσωμεν τὴν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον διὰ νὰ τελειώσωμεν, κύριε Πρόεδρε.

§95Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Συνεπίκουρος πρὸς τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν διετύπωσα εἶναι καὶ ὁ Σύλλογος τῶν Ξενοδόχων, ὁ ὁποῖος μάλιστα σὲ ἕνα περιοδικὸ τὸ ὁποῖον ἐκδίδει ἡ «Ξενία» λέγει: «... (ἀναγινώσκει)........». Ἀντιλαμβάνεται ὅτι ἡ διάταξις εἶναι ὀλισθηρὰ ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ἐξωθήσῃ εἰς τὸ νὰ περιέλθουν οἱ οὐσιώδεις πόροι εἰς ἀλλοδαπούς. Νομίζω αὐτὴ ἡ διάταξις, κύριε Ὑπουργέ, πρέπει ν’ ἀπαλειφθῇ. Καλὸν εἶναι βέβαια νὰ προσελκύωμεν τὸ ξένον κεφάλαιον, ἀλλὰ καλλίτερον εἶναι νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προχωροῦμεν μετὰ συνέσεως καὶ ν’ ἀποδώσωμεν τοὺς πόρους τοὺς Ἐθνικοὺς εἰς τοὺς φυσικούς των φορεῖς, εἰς τοὺς Ἕλληνας ξενοδόχους ἐπιχειρηματίας κλπ. Ἄλλην παρατήρησιν τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελον νὰ κάμω ἐν συναφείᾳ πρὸς ὅλα ὅσα εἶπον καὶ ἀνέπτυξα, εἶναι ἐπὶ τῆς διατάξεως ἡ ὁποία λέγει: «Διὰ Β. Διατάγματος........ ........ (ἀναγινώσκει)........». Ὁ Σύλλογος τῶν Ξενοδόχων ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ἔχει μίαν βασικὴν ἀντίρρησιν καὶ ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὴν συμμερίζομαι, ὅτι δηλαδὴ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία τείνει εἰς τὴν οὐσίαν νὰ ἐξουθενώσῃ τὸν μόνον βασικὸν ἐκπρόσωπον τῶν ξενοδόχων, τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον, εἶναι τὸ ἄρθρον 19 παράγραφος 3.—Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν ἀμφιβολίαι καὶ διὰ ν’ ἄρωμεν καὶ ἡμεῖς τὰς ἐπιφυλάξεις ν’ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία τείνει ν’ ἀπομονώσῃ ὁλόκληρον τὸν ξενοδοχειακὸν κόσμον. Νομίζω, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὶς παρατηρήσεις τὶς ὁποῖες εἶχον καθῆκον νὰ κάμω, ἰδιαιτέρως ἐνόμισα, κύριε Ὑπουργὲ καθῆκον μου, νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν εἶχον, ὅτι δὲν ἐκλήθησαν αἱ ξενοδοχειακαὶ ὀργανώσεις νὰ δώσουν τὴν γνώμην των ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἐθεώρησα καθῆκον νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὰς ἀντιρρήσεις μου καὶ νομίζω, ὅτι ἐὰν δεχθῆτε τὰς παρατηρήσεις αὐτάς, θὰ προσφέρητε εἰς τὸ Ἔθνος ἕνα ὡλοκληρωμένον νόμον, ὁ ὁποῖος θ’ ἀποτελέσῃ βάσιν διὰ νὰ ἐκμεταλλευθῶμεν αὐτὸν τὸν μεγάλο τομέα, τὸν τομέα τοῦ Τουρισμοῦ.

§96Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐὰν ἐλαμβάνατε μίαν θέσιν, κύριε Ὑπουργὲ ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν ποὺ ὑπάρχουν, ἢ καὶ ἐπὶ ὡρισμένων αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν διὰ συγκεκριμένα ζητήματα τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἐσυντομεύετο ἡ συζήτησις.

§97Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπειδὴ ἔκλεισεν ἡ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ ἐψηφίσθη προχθὲς ὁ νόμος εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν θὰ ἔπρεπε καὶ ἐγὼ ν’ ἀπαντήσω πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ κάμω ἀμέσως. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§98Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Εὑρισκόμενος ἐπὶ τοῦ βήματος). Κύριε Ὑπουργέ, τὸν δρόμον ἤνοιξαν προηγούμενοι συνάδελφοι. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ μᾶς ὑστερῆτε τοῦ δικαιώματος νὰ διατυπώσωμεν τὰς ἀπόψεις μας.

§99Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ ἡ Κυβέρνησις θ’ ἀκούσῃ μετὰ προσοχῆς ὅλας τὰς παρατηρήσεις τῶν κ. κ. συναδέλφων. Ζητοῦμεν τοὐλάχιστον ἀπὸ τοὺς Κυβερνητικοὺς βουλευτὰς νὰ ὑποβοηθήσουν τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1 «.... (ἀναγινώσκει)....»

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2.

§103Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι θέλω νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μὲ παρακολουθήσῃ μὲ κἄποιαν προσοχήν. Δὲν λησμονῶ ὅτι εἶμαι νέος καὶ στεροῦμαι ἀκόμη τῆς πείρας, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ, ὅτι στεροῦμαι τῆς θερμουργοῦ δημιουργικῆς ἐπιθυμίας ἐὰν θέλετε τῆς ἐπιθυμίας τῆς θερμουργοῦ νὰ δημιουργήσω καὶ ἐγώ, νὰ βοηθήσω εἰς τὴν καλλιτέρευσιν τῶν ἡμερῶν μας. Μία ἀπὸ τὰς καλλιτερεύσεις αὐτάς, εἶναι ὁ Τουρισμὸς διὰ τὴν χώραν μας. Ὁ Τουρισμὸς δυστυχῶς ὑπῆρξε πάντοτε τὸ θέμα τὸ τριτεῦον.

§104Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ ἐκ νέου γενικὴν συζήτησιν. Αὕτη ἔληξεν κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν.

§105Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Ὡμίλησαν τόσοι ρήτορες.

§106Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἔγινε λάθος.

§107Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Κακῶς ἀνεγράφη εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔγινε δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν τῆς Βουλῆς, ὅπως τὸ νομοσχέδιον γίνῃ δεκτὸν εἰς δύο ἀναγνώσεις.

§108Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸν δρόμον τὸν ἤνοιξαν προηγούμενοι συνάδελφοι. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ μᾶς στερῆτε τοῦ δικαιώματος νὰ διατυπώσωμεν τὰς ἀπόψεις μας.

§109Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσήλθομεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Λιαροῦτσος.

§111Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. «Σκοπὸς τοῦ....... .... (ἀναγινώσκει τὸ ἄρθρον 2).....». Δηλαδὴ ἕνα νομικὸν πρόσωπον τὸ ὁποῖον δημιουργοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔρχεται τρόπον τινά, ἐφ’ ὅσον αὐτὸ θὰ ἀσκήσῃ τὸν συντονισμόν, νὰ ἀσκήσῃ μίαν ἐποπτείαν ἐπὶ κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀσφαλῶς ἵστανται εἰς μείζονα βαθμίδα ἀπὸ αὐτόν. Κατὰ ποῖον λόγον καὶ μὲ ποῖον κῦρος, θὰ ἀσκήσῃ αὐτὸν τὸν ἔλεγχον καὶ τὸν συντονισμόν, ποὺ προβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Ἐδῶ ἔχομεν τὸ παρελθὸν ποὺ ἦτο πράγματι κρατικὴ ὑπηρεσία καὶ ἐν τούτοις κάθε ἄλλο παρὰ αὐτὸ ἔγινε. Καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ δύναμαι νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπῆρχον ἀπὸ 26 μηνῶν ὑλικὰ ἀξίας 400.000 δολ. ὑλικὸν κατάλληλον διὰ τὰς ξενοδοχειακὰς ἐπιχειρήσεις, τὸ ὁποῖον ἔφερον οἱ Ἀμερικανοὶ διὰ νὰ βοηθήσουν τὸν Τουρισμόν. Διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ ὑλικοῦ αὐτοῦ ἐχρειάζετο, ἄκουσον, ἄκουσον! ἕνα διάταγμα ἁπλοῦν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, κατωρθώθη δὲ μετὰ πολλὰς διαπραγματεύσεις, μόλις τὸν περασμένον Ἰούνιον, νὰ συνταχθῇ, ἀλλὰ ἦτο εἰς τὴν διατύπωσιν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἐφαρμοσθῇ. Ὅταν λοιπὸν ἔχωμεν τὸ παράδειγμα μιᾶς δημοσίας ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία δὲν κατώρθωσε νὰ τὰ φέρῃ τὰ ὑλικὰ αὐτὰ ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν ἐπιρροὴν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἕνα νομικὸν πρόσωπον δημοσίου δικαίου, ἐπὶ μιᾶς οἱασδήποτε ἀρχῆς, πρὸς τὴν ὁποίαν θὰ ἀποταθῇ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Α ἢ Β ζητήματος.

§112Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τί προτείνετε ἐπ’ αὐτοῦ, κ. συνάδελφε;

§113Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Ἁπλῶς, φοβοῦμαι, ὅτι τὸ νομικὸν πρόσωπον δὲν θὰ ἔχῃ ἰσχὺν νὰ κάμνῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἀποδώσῃ ἡ Γενικὴ Γραμματεία.

§114Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Δι’ αὐτὸ ἀναδιοργανώνεται.

§115Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Αὐτὸ λέγει, ὅτι ἡ ἀναδιοργάνωσις δὲν ἔγινε διὰ τοῦ καταλλήλου τρόπου, ἀλλὰ ἔγινεν ἕνα νομικὸν πρόσωπον τὸ ὁποῖον δὲν θὰ λαμβάνηται ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας.

§116Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πρῶτον ἤθελον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, ὅτι ὡς πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ τέως γενικοῦ γραμματέως, τὸ περιβάλλομεν ὅλοι μὲ ἐκτίμησιν καὶ ἐμπιστοσύνην. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν γενικὴν οἰκονομίαν τοῦ νόμου, εἶναι, ὅτι ἠθελήσαμε νὰ ἀναδιοργανώσωμεν τὸν τουρισμὸν καὶ νὰ τὸν τοποθετήσωμεν ἐπὶ μιᾶς βάσεως εὐκινήτου, ἵνα ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ κινῆται τρόπον τινὰ ὅπως δύναται νὰ κινῆται μία ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις. Διότι ὁ τουρισμὸς ἔχει τόσας ἁρμοδιότητας, ἐνδέχεται νὰ λάβῃ καὶ ἄλλας, ἐνδέχεται νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ κάμῃ καὶ κρατικὰς ἐκμεταλλεύσεις. Συνεπῶς ἔχει ἀνάγκη ἡ Γενικὴ Γραμματεία μιᾶς ριζικῆς μεταρρυθμίσεως, ὥστε νὰ ἀποκτήσῃ τὴν εὐκινησίαν αὐτήν. Τώρα εἰς τὰς λεπτομερείας ὑπάρχουν πράγματα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως.

§117ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δίδεται δικαίωμα ἐποπτείας εἰς τὴν Κυβέρνησιν;

§118Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μίαν ἐποπτείαν μόνον ἀσφαλῶς. Ἠθελήσαμεν νὰ ὑπάρχῃ μία συγκεκριμένη ἐξουσία εἰς ἕνα πρόσωπον τὸ ὁποῖον ὑπ’ εὐθύνην της ἡ Κυβέρνησις νὰ διαλέξῃ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς αὐτὴν τὴν συγκεντρωμένην ὑπηρεσίαν καὶ νὰ κινηθῇ εἰς αὐτὸν τὸν τομέα. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα τὸ ἂν τὰ τιθέμενα πλαίσια, τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπουν τὴν ταχεῖαν καὶ ἀποτελεσματικὴν δρᾶσιν θὰ ἀποδώσουν, αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπολύτως ἀπὸ τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιηθοῦν καὶ ἐκεῖ εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως. Διότι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ ἐκλογὴ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ καὶ ἡ ἐπιλογὴ τοῦ Προέδρου καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐπιλογῆς τῶν ὀργάνων τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου.

§119Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 ἔχω μίαν τροποποίησιν. Ἀνέφερα προχθὲς τὶ ποσὰ ἐδόθησαν εἰς τὰ ξενοδοχεῖα τῶν Ἀθηνῶν χωρὶς τοῦτο νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν αὔξησιν τῶν δωματίων τὰ ὁποῖα κυρίως ἐλλείπουν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὴν Πηλίαν τὰ δωμάτια ηὐξήθησαν κατὰ 4 χιλιάδες πρᾶγμα ὅπερ εἶχε ὡς συνέπειαν τὴν αὔξησιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως. Δι’ αὐτὸ θὰ προτείνω ἀντὶ τελειοποιήσεις τῶν ξενοδοχείων ἀνέγερσιν νέων δωματίων ἰδίως εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ κέντρα.

§120Α. ΣΒΩΛΟΣ. Πέραν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Χαβίνη πρὸς ἣν συμφωνῶ ἔχω νὰ εἴπω ὅτι αἱ μέριμναι καὶ αἱ ἐνέργειαι τοῦ ἱδρύματος πρέπει νὰ εἶναι ἐν συνδυασμῷ καὶ μὲ τὶς ἐνέργειες τῶν ὀργάνων τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, τοῦτο τὸ τονίζω ἰδιαιτέρως διότι πολλάκις ἡ ἐνέργεια τοῦ ἱδρύματος εἶναι ἀντίθετος μὲ τὶς ἐνέργειες τῶν τοπικῶν ὀργάνων. Ὑποστηρίζω ἐπίσης τὴν πρότασιν τοῦ κ. Γρηγοριάδη.

§121Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀποδέχομαι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Γρηγοριάδη. Εἰς τὰ ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. Χαβίνης ἔχω νὰ τοῦ εἴπω τὰ ἑξῆς: Τὰ χρήματα διὰ τὸν τουρισμὸν εἶναι ἐλάχιστα καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐσκέφθη πῶς πρέπει νὰ διατεθοῦν καὶ ἐν ὄψει τῶν μεγάλων συναλλαγματικῶν δυσχερειῶν ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε ὅπως κατ’ ἐξοχὴν τὰ ὀλίγα αὐτὰ χρήματα τὰ διαθέσῃ κατὰ τὸν πλέον ἀποδοτικὸν τρόπον ἀπὸ ἀπόψεως εἰσροῆς εἰς τὴν χώραν συναλλάγματος διὰ τὸ ὁποῖον ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Χαβίνη μᾶς εἶναι ἰδιαιτέρως συμπαθὴς ἀλλὰ δὲν θὰ μᾶς ἀποδώσῃ συντόμως συνάλλαγμα.

§122Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Πρέπει νὰ ἀναπτυχθοῦν ἀπὸ τουριστικῆς ἀπόψεως οἱ ἀρχαιολογικοὶ χῶροι.

§123Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὰ τουριστικὰ κέντρα ὑπάγονται καὶ οἱ ἀρχαιολογικοὶ χῶροι.

§124Ι. ΛΥΡΑΣ. Καὶ ἐγὼ συντάσσομαι μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Λαντζούνη.

§125Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν μόνον μὲ τοὺς ξένους ποὺ θὰ ἔλθουν διὰ τοὺς ἀρχαιολογικοὺς χώρους θὰ εἰσρεύσῃ συνάλλαγμα ἢ καὶ μὲ τοὺς ξένους ποὺ θὰ ἔλθουν διὰ τὰς ἰαματικάς μας πηγὰς τῶν ὁποίων ἡ θεραπευτικὴ ἰδιότης εἶναι μοναδική; Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰς ἰαματικάς μας πηγάς.

§126Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μόλις ἀρχίσῃ νὰ λειτουργῇ ὁ ὀργανισμὸς θὰ διαβιβάσω τὴν αἴτησίν σας καὶ διὰ τὴν Ὑπάτην, ἢ διὰ τὸ Καμμένο Βουρλὶ ἢ διὰ τὸν Καϊάφα κλπ. λουτροπόλεις. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπ’ ἐμοῦ καὶ μετὰ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γρηγοριάδη.

§127ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Γρηγοριάδη δὲν πρέπει νὰ περιληφθῇ εἰς τὸν νόμον, ἀλλὰ νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑρμηνευτικὴ δήλωσις εἰς τὰ πρακτικά.

§128Α. ΣΒΩΛΟΣ. Νὰ δεχθῶμεν αὐτὴν τὴν ἐξαίρεσιν καὶ δι’ ἄλλους δήμους, διότι ἡ ἀποδοχὴ μιᾶς τοιαύτης τροπολογίας θὰ ἠμπόδιζε τὸ πρόγραμμα τοῦ Τουρισμοῦ νὰ ὀργανώσῃ παντοῦ ἑορτάς, ὅπως εἰς τὴν Ρόδον κλπ. Ἐὰν ἐμμένητε εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτήν, νὰ μᾶς ὑποσχεθῆτε ὅτι καὶ τὸ πρόγραμμα ποὺ θὰ καταρτισθῇ αὔριον, θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὴν εὔλογον ἐπιθυμίαν κάθε ἐπαρχίας, ἡ ὁποία θὰ προσφέρῃ κάτι τι ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως τῶν ἑορτῶν.

§129Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν ὡς κατάλληλα ὄργανα καὶ ὡς κατάλληλοι φορεῖς τουρισμοῦ οἱ Δῆμοι. Πιθανὸν νὰ εἶναι καλλίτερον ὄργανον τὸ Ἐθνικὸν Θέατρον, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ καθιερώσῃ τὸ φεστιβὰλ διαρκείας ἑνὸς καὶ ἡμίσεως μηνός, διὰ νὰ ἔρχωνται τακτικὰ ξένοι νὰ ἐπισκέπτωνται τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰς Ἀθήνας. Ἡ ὑπηρεσία Τουρισμοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν δίδονται δικτατορικὰ δικαιώματα καὶ εὐχέρεια μακρὰν ἀπὸ τὴν τροχοπέδην τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἂς τὸ κανονίσῃ. Καὶ ἐκεῖ θὰ κριθῇ καὶ ἡ ἀξία τῆς Κυβερνήσεως ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἐλευθερίαν, τὴν ὁποίαν τῆς δίδομεν, ἂν θὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὰ πρόσωπα.

§130Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὁ κῶδιξ περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων δίδει πᾶσαν εὐχέρειαν εἰς τὰ νομικὰ ταῦτα πρόσωπα νὰ ὀργανώσουν οἱανδήποτε ὑπηρεσίαν θέλουν, ἀρκεῖ νὰ ἠμποροῦν νὰ τὴν ἐκτελέσουν. Ἑπομένως, πᾶς δῆμος, ἐὰν νομίζῃ ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ ὀργανώσῃ καὶ εἰδικὴν ὑπηρεσίαν τουρισμοῦ, εἶναι ἐλεύθερος. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη προσθήκης δυνητικῆς διατάξεως.

§131Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Νομίζω ὅτι ἡ προτεινομένη τροπολογία θὰ ζημιώσῃ ἀντὶ νὰ ὠφελήσῃ. Διότι εἰς τὰς ἐπαρχίας γίνονται τοπικαὶ ἑορταί, τὰς ὁποίας δὲν δυνάμεθα νὰ ἐμποδίσωμεν. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ εἴπωμεν τοὺς γενικωτέρους σκοποὺς τοῦ ἑορτασμοῦ.

§132Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὑπάρχει ὁ κίνδυνος, ἐὰν θέσωμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν μόνον διὰ τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ νὰ παρεξηγηθῶμεν.

§133Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ προβῶμεν εἰς μίαν δήλωσιν, ἡ ὁποία θὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν κ. Γρηγοριάδην, ἀναγραφομένην εἰς τὰ πρακτικά. Ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν ὅτι σύμφωνα μὲ τὸν Κώδικα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, δύνανται οἱ δῆμοι νὰ ὀργανώνουν τοιαύτας ἑορτάς, καὶ ἀποδίδουσα ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὴν ὀργάνωσιν αὐτῶν ἀπὸ τὸν Δῆμον Ἀθηναίων, θὰ παρακολουθήσῃ μὲ ἰδιαιτέραν στοργὴν αὐτὰς τὰς ἑορτάς.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπορρίπτεται ἡ τροπολογία τοῦ κ. Γρηγοριάδη καὶ γίνεται δεκτὴ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἡ ἀναγραφομένη εἰς τὰ πρακτικά. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 2 δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 3.

§135Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀπαλειφθῇ ἀπὸ τὴν δευτέραν παράγραφον, ἐδάφ. 2 τοῦ ἄρθρου 3, αὐτὸ τὸ «δι’ ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένης», διότι γίνεται δικτάτωρ ὁ Διευθυντὴς καὶ δὲν ὑπόκειται εἰς κανένα ἔλεγχον.

§136Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ ἀποδέχομαι, νὰ σβησθῇ «τὸ ἐφ’ ἅπαξ». Ἐπιθυμῶ προσέτι νὰ δηλώσω καὶ τὰ ἑξῆς: Ἐθεώρησαν πολλοὶ συνάδελφοι, ὅτι τὸ «αὐτοπροσώπως» εἶναι ἀπολύτως δεσμευτικὸν καὶ ἀπαγορεύει εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ χρησιμοποιῇ οἱονδήποτε ἄλλον. Πάλιν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔχει τὴν ἐποπτείαν καὶ ἂν ἀπηλείφετο ἡ λέξις «αὐτοπροσώπως» διότι τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι ὁ ἴδιος συνεχῶς αὐτοπροσώπως θὰ ἐποπτεύῃ.

§137Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι λόγῳ τοῦ κύρους τοῦ Ὑπουργοῦ εἰς δυσκόλους περιστάσεις θὰ ἐπιβάλλεται ἐκεῖ ποὺ πρέπει καί, διὰ τοῦτο, ἐπιβάλλεται νὰ παραμείνῃ τὸ «αὐτοπροσώπω».

§138Α. ΣΒΩΛΟΣ. Δὲν νοεῖται αὐτοπρόσωπος ἄσκησις διοικητικῆς ἁρμοδιότητος ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν. Εἶναι πρωτοφανές. Μοῦ ἐνθυμίζει τὴν περιπέτειαν τοῦ Βασιλέως τοῦ Μαυροβουνίου Νικήτα, ὁ ὁποῖος ἐδίκαζε καὶ ἀπένειμε δικαιοσύνην κάτω ἀπὸ μία βαλανυδιά. Πέραν τούτων, εἰς τὴν οὐσίαν, πράγματι ἔχουν δίκαιον οἱ συνάδελφοι, ἀλλά, νομίζω, ὅτι τὸ δεύτερον ἐδάφιον καλύπτει τὴν ὑπόθεσιν διότι λέγετε, ὅτι δύνασθε νὰ ἀναθέσητε τὴν ἁρμοδιότητα αὐτὴν εἰς τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Τουρισμοῦ.

§139Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ παράγραφος πρώτη εἶναι διὰ τὴν ἐποπτείαν καὶ ἡ δευτέρα εἶναι διὰ τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Γενικῆς Γραμματείας τοῦ Τουρισμοῦ.

§140Α. ΣΒΩΛΟΣ. Εἰς αὐτὸ ἀναφέρεται οὐσιαστικῶς.

§141Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον.

§142Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἂν εἴπητε «δύναται», ἐξυπακούεται τὸ πρῶτον.

§143Α. ΣΒΩΛΟΣ. Αὐτὸ συμπίπτει, δυστυχῶς, μὲ ἕνα θέμα ἀρχῆς. Κάμνετε ἓν ὄργανον αὐτοτελές, ἓν αὐτοτελὲς Νομικὸν Πρόσωπον καί, ἐκ τοῦ συνόλου τῶν διατάξεων προκύπτει, ὅτι εἶναι ἥκιστα αὐτοτελὲς τὸ Νομικὸν αὐτὸ πρόσωπον. Εἶναι μία μικτὴ μορφή, διότι αἱ διοικητικαὶ ἁρμοδιότητες, ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ προσωπικοῦ μέχρι πάσης ἄλλης διοικητικῆς πράξεως καὶ μέχρι παύσεως τοῦ προσωπικοῦ, ἀνάγονται εἰς τὸν Γεν. Γραμματέα τοῦ Τουρισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἁπλῶς ἔχει ἀνάγκην ἐνίοτε τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Δ.Σ. Τὸ Δ.Σ. κατ’ οὐσίαν, εἶναι μᾶλλον γνωμοδοτικὸν σῶμα, ποὺ καταρτίζει προγράμματα κτλ. Ἑπομένως, κατ’ οὐσίαν, μετὰ τὸν Ὑπουργόν, ἔρχεται ὡς διοικητικὸν ὄργανον ὁ Γεν. Γραμματεύς. Παραμένει ἡ ἐποπτεία σας ἐπ’ αὐτοῦ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπητε, ὅτι ἀσκεῖται αὐτοπροσώπως.

§144Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐδέχθην τὴν διαγραφὴν τοῦ «αὐτοπροσώπως» καὶ τοῦ «ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένης».

§145Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ Τουρισμοῦ, ὁ Γεν. Γραμματεύς, εἶναι τὸ σπουδαιότερον ὄργανον, εἶναι ἐκεῖνος ποὺ θὰ δώσῃ τὴν πνοὴν εἰς τὸν Τουρισμὸν διότι ὁ Τουρισμὸς δὲν εἶναι μηχανισμός, εἶναι ἡ ἀπόκτησις συνειδήσεως τουριστικῆς ὄχι μόνον ἀπὸ τὰ ὄργανα, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅλας τὰς ἀρχὰς ποὺ μετέχουν εἰς αὐτόν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα καλοῦνται νὰ ἔλθουν εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ξένους. Διότι, ἂν αὐτὸ δὲν δημιουργηθῇ, ματαίως ἀγωνιζόμεθα. Μέχρι τοῦδε τοιαύτη συνείδησις δὲν ἔχει δημιουργηθῆ εἰς τὴν χώραν καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι, ὅτι ὁπουδήποτε καὶ ἂν πᾶτε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν θὰ ἴδητε καμμίαν φωτογραφίαν τῶν μνημείων τῶν ἀρχαιολογικῶν τῶν ἰδικῶν μας, ἐνῷ ὑπάρχουν ὅλων τῶν ἄλλων χωρῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ κατώτερα τῶν ἰδικῶν μας. Φρονῶ ὅτι αἱ ἁρμοδιότητες αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ δοθοῦν εἰς τὸν Γεν. Γραμματέα τοῦ Τουρισμοῦ, πρέπει νὰ εἶναι εὐρείας, ἂν τὸ πρόσωπον αὐτό, εἶναι τὸ κατάλληλον.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 4.

§147Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 4, παράγραφος 2, ὁρίζεται ὅτι τὸ Δ. Σ. τοῦ Ε.Ο.Τ. ἀπαρτίζεται «ἐκ τριῶν μελῶν ξενοδοχειακῶν ὀργανώσεων...., (ἀναγινώσκει).....». Φρονῶ ὅτι οἱ ξενοδόχοι οἱ ὁποῖοι φέρουσι κατ’ ἀνάγκην τὸ ὅλον, ἓν τοὐλάχιστον μέγα μέρος τοῦ φόρτου καὶ θὰ ἐξακολουθήσουν καὶ εἰς τὸ μέλλον, ὡς ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματός των, νὰ φέρουν ἕνα μέγα μέρος τοῦ ρόλου τὸν ὁποῖον παίζει ὁ τουρισμὸς εἰς τὸν τόπον μας, φρονῶ, ὅτι τὰ πρόσωπα αὐτὰ πρέπει νὰ εἶναι πρόσωπα ποὺ θὰ ἔχουν τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ συνόλου τῶν ξενοδόχων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ποὺ εἶναι ἀνατυπωμένον τὸ ἄρθρον εἰς τὴν προκειμένην παράγραφον, δὲν μᾶς καλύπτει ἀπολύτως. Συγκεκριμένως, ὑπάρχει ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον τὸ ὁποῖον ἔχει τὸ σύνολον τῶν ξενοδοχείων, δηλ. 1680 ξενοδοχεῖα. Διατὶ νὰ μὴ ζητήσετε, ἀντὶ νὰ ψάχνετε γύρω–γύρω νὰ εὕρητε ξενοδόχους, διατὶ νὰ μὴ ζητήσετε ἀπὸ τὸ Ἐπιμελητήριον, νὰ σᾶς ὑποβάλῃ ἕνα πίνακα δέκα προσώπων καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ πίνακος νὰ ἐκλέξετε τοὺς τρεῖς; Τό λογικώτερον, θὰ ἦτο αὐτό. Θὰ ἔπρεπε νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ὥστε νὰ ἔχετε πλείονα κριτήρια, διότι αὐτὰ τὰ πρόσωπα εἶναι προτιμότερον νὰ ὑποδειχθοῦν ἀπὸ ἕνα ὀργανισμὸν ὑπεύθυνον ἰδικόν τους, εἰς τὸν ὁποῖον μετέχουν ὅλοι. Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει λογικώτερον τούτου.

§148ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀρθόν, ὀρθόν.

§149Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ὁ νόμος προβλέπει ὡς μέλος τοῦ Δ. Σ. τοῦ ἱδρυομένου ὀργανισμοῦ καὶ δύο ἀνωτέρους λειτουργοὺς τοῦ Κράτους. Κύριοι Ὑπουργοί, θὰ σᾶς ἐμπιστευθῶμεν τὴν ἐφαρμογὴν ἀλλά, πρὸς Θεοῦ, ἀφήσατε πλέον τοὺς Συμβούλους τῆς Ἐπικρατείας, τοὺς Ἀρεοπαγίτας καὶ τοὺς Καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου, ἐντιμότατα καὶ σοβαρώτατα πρόσωπα, ἀλλ’ ἔχετε ἄλλους ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ ἀνήκουν εἰς τὴν θεωρίαν, διότι εἰς τὰς περισσοτέρας περιπτώσεις τὰ πρόσωπα αὐτά, ποὺ συνήθως διορίζετε, οἱ δικαστικοὶ καὶ οἱ καθηγηταί, δὲν εἶναι τὰ πλέον κατάλληλα. Ὀφείλετε νὰ περιλάβετε τὴν ἐκπροσώπησιν τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου κατὰ τὸν τρόπον ποὺ διαλαμβάνει ἡ τροπολογία διαφόρων συναδέλφων, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ἀποδέχομια καὶ προσυπογράφω. Ἡ ἄποψίς μου δηλαδὴ εἶναι ἡ ἑξῆς: Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ συνδέσητε αὐτὸν τὸν Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος εἶναι κρατικός, δημόσιος Ὀργανισμός, διότι καὶ δημόσια συμφέροντα ἐξυπηρετεῖ καὶ δημοσίους πόρους θὰ ἔχῃ καὶ δημοσίαν ἐξουσίαν θὰ ἀσκῇ, νὰ συνδέσετε τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν μὲ τὴν μεγάλην τάξιν τῶν ἀμέσως ἐνδιαφερομένων ἐπιχειρηματιῶν. Εἶναι μιὰ μορφὴ συμμετοχῆς, ἐπαγγελματικῆς ἐκπροσωπήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων εἰς τὸ ὄργανον αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ καταρτίσῃ τὸ πρόγραμμα καὶ θὰ ἀσκήσῃ μίαν ἀφ’ ὑψηλοῦ διοίκησιν τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Δὲν ἀρκεῖ νὰ ὁρίσετε τρεῖς ξενοδόχους, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ εἶναι συνδεδεμένοι μὲ τὴν βάσιν τῆς ὀργανώσεώς των, τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον. Δὲν ἔχετε ἐδῶ ἕνα ἰδιωτικὸν σωματεῖον, τὸ ὁποῖον δικαιοῦσθε νὰ λάβετε ἢ ὄχι ὑπ’ ὄψιν. Πρόκειται περὶ Ὀργανισμοῦ ὑποχρεωτικῆς συμμετοχῆς καὶ δημοσίου χαρακτῆρος, διὰ νόμου ἱδρυθέντος. Καὶ ὡς δὲν θὰ ἦτο νοητόν, ἐὰν ὠργανώνατε μίαν ἀντίστοιχον ὑπηρεσίαν λ.χ. ἐμπορίου, νὰ ἀγνοήσετε τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον, κατὰ τὴν αὐτὴν λογικήν, προκειμένου περὶ ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων, πρέπει νὰ στηριχθῆτε κυρίως καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὸν ἁρμόδιον δημοσίου χαρακτῆρος Ὀργανισμόν, τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον. Ἐὰν τὸ Κράτος νομίζῃ ὅτι δὲν χρειάζεται τοιοῦτον Ἐπιμελητήριον, ἂς τὸ καταργήσῃ. Ἐδῶ ὅμως ὀφείλετε νὰ τὸ χρησιμοποιήσετε ὄχι ὡς ἐκλέκτορα, ἀλλ’ ἀπ’ εὐθείας, νὰ σᾶς δώσῃ δηλ. ὡρισμένον ἀριθμὸν ἰδικῶν του ἐκπροσώπων, ὁπότε θὰ ἔχετε εἰς τὸ ἀνώτερον αὐτὸ ὄργανον τοῦ ὅλου θεσμοῦ ποὺ ἱδρύετε πρῶτον, μίαν ὑπεύθυνον γνώμην ἁρμοδίων παραγόντων καί, δεύτερον, θὰ δύνασθε τοιουτοτρόπως νὰ ἐπιβάλλετε μετὰ μείζονος κύρους ὑποχρεώσεις, εἰς τὰς ξενοδοχειακὰς ἐπιχειρήσεις διότι εἰς τὴν συζήτησιν τῶν διαφόρων θεμάτων θὰ ἔχουν μετάσχει καὶ αὐταὶ ἐμμέσως ἀλλ’ ὑπευθύνως. Ἐπὶ τοῦ ἐδαφίου 7, τοῦ ἀφορῶντος τὸ ἀσυμβίβαστον τῆς ἰδιότητος τοῦ βουλευτοῦ πρὸς τὴν τοῦ μέλους τοῦ Δ. Σ., ἂν θέλετε νὰ τὸ συζητήσωμεν χωριστά. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ λάβω ξανὰ τὸν λόγον, θὰ ἔλεγον ἀπὸ τοῦδε, ὅτι ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν ἐδῶ ὑπὲρ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἐνισχύθην ἀκόμη περισσότερον εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐξυπνήσῃ ὀλίγον ὁ αὐτοσεβασμός μας, κ. βουλευταί. Δὲν ἠμπορεῖ τουλάχιστον μόνη της ἡ Βουλὴ—ἂν τὸ κάμῃ ἡ Ἐκτελεστικὴ ἐξουσία, ἡ ὁποία πολλὲς φορὲς εὑρίσκεται εἰς ἀντιδικίαν πρὸς τὴν Βουλήν, ὁπωσδήποτε θὰ εἶναι διάφορον—δὲν ἠμπορεῖ μόνη της ἡ Βουλὴ νὰ αὐτοστιγματισθῇ, μὲ τὴν ἔννοιαν ὅτι κατ’ ἀρχὴν ἕνας βουλευτὴς εἶναι ὕποπτον πρόσωπον ὅταν μετέχει ποῦ, κ. βουλευταί; Μήπως εἰς Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἔχει διοικητικὰς ἁρμοδιότητας ἀναλόγους μὲ ἐκείνας, διὰ τὰς ὁποίας κατηγορήθη ὁ βουλευτὴς Πρόεδρος τοῦ Ο.Λ.Π.; Καμμία σχέσις δὲν ὑπάρχει. Πρόκειται ἐδῶ περὶ καθαρῶς ἐπιτελικοῦ σώματος μιᾶς ἀνωτέρας ἁρμοδιότητος, ἑνὸς σώματος ποὺ θὰ κάμῃ πρόγραμμα. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, διατὶ τάχα ὁ βουλευτής, ἱκανὸς δι’ ὅλα τὰ ἄλλα, δὲν ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ τὴν γνώμην του διὰ τὸν καταρτισμὸν ἑνὸς τοιούτου προγράμματος; Κύριοι βουλευταί, ἡ καχυποψία κατὰ τοῦ βουλευτοῦ, ἐὰν δὲν εἶναι ἀπότοκος τάσεων πάντῃ ἀντιδημοκρατικῶν, τότε εἶναι ἀπότοκος μιᾶς πλάνης, ἀπορρεούσης ἀπὸ τὴν ἐπιβίωσιν κατὰ διεστραμμένον τρόπον τῆς ἀρχῆς τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν. Εἰς τὸ δημοκρατικὸν πολίτευμα ὅμως δὲν ἰσχύει ἡ ἀρχὴ αὐτὴ ἀμιγῶς. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ βουλευτὴς νὰ εἶναι μέλος Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον θὰ συμβάλῃ εἰς τὸν καταρτισμὸν τοῦ τουριστικοῦ προγράμματος τῆς Χώρας, καὶ θὰ παρακολουθήσῃ τὸ ἔργον ἐν γένει; Νομίζω ὅτι αὐτὴν τὴν μείωσιν πρέπει νὰ τὴν πολεμήσωμεν καὶ μόνον διὰ τὴν συμβολικότητα τῆς σημασίας των. Ἀπὸ πολλοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι μετέχουν εἰς τοιούτους ὀργανισμοὺς καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν λογοδοτοῦν πουθενά, δὲν θὰ ἦτο προτιμότερος ὁ βουλευτής; Διότι παρὰ τὰ λεγόμενα, ὅτι ὁ βουλευτὴς εἶναι ἀνεύθυνος, ἐν τούτοις λογοδοτεῖ—καὶ λογοδοτεῖ μετὰ κυρώσεων ἠθικῶν, εἰς τὴν κοινὴν γνώμην καὶ εἰς τοὺς ἐκλογεῖς του. Διατί, λοιπόν, αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον, ὑπεύθυνον ἀπέναντι τῆς περιφερείας του καὶ τοῦ λαοῦ, θέλουν νὰ τὸν θεωρήσωμεν παρίαν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν;

§150Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐν σχέσει μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Ε.Δ.Δ. περὶ τοῦ ἂν πρέπει νὰ μετέχῃ ἢ ὄχι ὁ βουλευτὴς καὶ περὶ τοῦ ἂν πρέπει ἡμεῖς, ὡς Βουλή, νὰ ἀποκλείσωμεν τὸν βουλευτὴν νὰ μετέχῃ εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτό, ἔχω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἀπ’ ὅ,τι ἀντιλαμβάνομαι ἡ ὅλη οἰκονομία τοῦ νόμου εἶναι νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸν Τουρισμὸν ἡ πολιτική. Ἑπομένως μακρυὰ ὁ βουλευτής, ὁ ὁποῖος θὰ ἀνήκῃ εἰς Κόμμα καὶ ὁ ὁποῖος θὰ προσπαθῇ πάντοτε, ἐπηρεαζόμενος ἀπὸ τοὺς ἐκλογεῖς του, κατὰ δημοκρατικὸν τρόπον νὰ διορίζῃ τοὺς δικούς του.

§151Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τοῦ Δ. Σ. ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Φρονῶ ὅτι εἰς τὸ Συμβούλιον πρέπει νὰ ὑπάρχουν ἀντιπρόσωποι ὡρισμένων Ὑπουργείων, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν Τουρισμόν. Καὶ ὡς τοιαῦτα εἶναι 1) τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν καὶ Δημοσίας Τάξεως — τὰ ὁποῖα ἐγὼ θεωρῶ τὸ ἴδιον —, 2) τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, 3) τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν καὶ 4) τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι ἐκεῖ ποὺ λέγει «ἐκ δύο ἀνωτέρων λειτουργῶν τοῦ Κράτους», νὰ τεθῇ «ἐξ ἑνὸς ἀντιπροσώπου τῶν Ὑπουργείων Ἐσωτερικῶν, Δημοσίων Ἔργων, Μεταφορῶν καὶ Ὑγιεινῆς». Δεύτερον, εἶμαι καὶ ἐγὼ σύμφωνος μὲ τὸν κ. Βουδούρην νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις περὶ ἐκλεκτόρων. Δὲν ἔχει κανένα λόγον. Θὰ καταντήσῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν τῶν ἐκλεκτόρων νὰ γίνῃ ψηφοφορία περὶ τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτελέσουν τὸ Συμβούλιον καὶ τὰ μὲν θὰ λάβουν 8 ψήφους, τὰ ἄλλα 5, τὰ ἄλλα 4, τὰ ἄλλα 3 καὶ ἔτσι θὰ ἐκλεγοῦν ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν τὰς 8 ψήφους, ἐν Συμβουλίῳ ἀπαρτιζομένῳ ἐξ 25 μελῶν. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην νὰ διορίζῃ μόνη της τὰ πρόσωπα, εἴμεθα δὲ βέβαιοι, ὅτι θὰ διορίζῃ τὰ καλλίτερα. Τρίτον, εἶναι τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Λ.Δ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, δὲν φαντάζομαι ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐλέγχῃ τοὺς πάντας καὶ τὰ πάντα, νὰ τίθεται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλὰ συγχρόνως νὰ ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ ἐλέγχῃ τὸν Ὑπουργὸν διὰ πρᾶξιν, διὰ τὴν ὁποίαν πταίει αὐτός, διότι τὸ Συμβούλιον ἐπηρεάσθη ἀπὸ αὐτόν. Θὰ εἶναι κωμωδία τότε κύριοι. Πολὺ δὲ ὀρθῶς ὁ κ. Μανιαδάκης εἶπεν, ὅτι θὰ μεταφέρωμεν τὴν πολιτικὴν εἰς τὸν Τουρισμὸν καὶ ὁ βουλευτὴς θὰ ἐπηρεάζῃ καὶ τὰ ἄλλα μέλη, ὅταν μάλιστα ἀνήκῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὅταν θὰ ἀλλάζῃ ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἀλλάζῃ καὶ ὁ βουλευτὴς καὶ τότε ὁ Τουρισμὸς θὰ γίνῃ ὄργανον τῆς πολιτικῆς. Δι’ αὐτό, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ δεχθῆτε τοιαύτην διάταξιν. Φρονῶ, ὅτι οἱ βουλευταὶ δὲν πρέπει νὰ ἀναμιγνύωνται εἰς καμμίαν ἀπολύτως ὀργάνωσιν. Εἶναι μέγα τὸ ἔργον των, τὸ ἔργον τοῦ ἐλέγχου τῶν κυβερνητικῶν πράξεων, τὸ ἔργον τῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος τὸν ἐξέλεξε. Ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα τῶν 8.000.000 καὶ ἄλλοι Ἕλληνες ἔχοντες τὰ προσόντα διὰ τὸν Τουρισμόν. Οἱ βουλευταὶ ἔχουν καὶ πολλὰ ἄλλα καθήκοντα σπουδαιότατα. Εἶναι ταπεινωτικὸν διὰ τὸν βουλευτὴν τοῦτο, ἀπορῶ δὲ πῶς εὑρέθησαν βουλευταὶ νὰ λάβουν μέρος εἰς τοιαύτας ἐπιτροπάς. Ἐγὼ ἤμουν βέβαιος ὅτι θὰ ἠρνοῦντο, δὲν ἠρνήθησαν. Πολὺ κακῶς ἔκαμον καὶ ἔλαβον μέρος εἰς τοιαύτας ἐπιτροπὰς. Ὁ λαὸς δὲν τὸ ἀνέχεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, εἶναι ἀντιλαϊκώτατον. Δὲν θέλει τοὺς βουλευτὰς ὁ λαὸς νὰ εἶναι μέλη διοικητικοῦ συμβουλίου ὀργανισμοῦ, διότι μεταφέρεται ἡ πολιτικὴ εἰς αὐτόν.

§152Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀποδέχεται τὴν πρότασιν περὶ συμμετοχῆς καὶ βουλευτῶν εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Τουρισμοῦ, διότι θὰ προέκυπτε τὸ ἑξῆς κακόν, ὅτι οἱ βουλευταί, ποὺ θὰ μετεῖχον, θὰ ἦσαν καὶ ἐλέγχοντες καὶ ἐλεγχόμενοι, πρᾶγμα ἀπαράδεκτον.

§153Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐὰν ἡ διάταξις ἐπέβαλεν ὑποχρεωτικῶς τὴν συμμετοχὴν καὶ δύο βουλευτῶν, ἴσως οἱ κ. συνάδελφοι νὰ εἶχον δίκαιον. Δὲν πρόκειται ὅμως περὶ αὐτοῦ. Ἠμποροῦσε νὰ σιωπᾷ τὸ νομοσχέδιον καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ὁ πρῶτος ποὺ θὰ ἐσκέπτεσθε θὰ ἦτο ὁ βουλευτής. Τὸ νομοσχέδιον καθιερώνει ἀσυμβίβαστον, ρητῶς καὶ εἰς τὸ Σύνταγμα καθορίζεται ἀσυμβίβαστον διὰ τὸν βουλευτὴν μόνον δι’ ἐπιχειρήσεις μὴ δημοσίου χαρακτῆρος. Ἐναντίον αὐτοῦ ἐξανίσταμαι. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο, τὸ τί εἶναι λαϊκὸν καὶ τί ἀντιλαϊκόν, ἡ συζήτησις θὰ ἦτο ἀτέρμων.

§154Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν σᾶς ἐνοχλῇ τὸ ἀσυμβίβαστον νὰ εἶναι εἰς τὸν νόμον, δέχομαι τοῦτο. Ἡ Κυβέρνησις ἐννοεῖ νὰ τὸ ἔχῃ εἰς τὸν νόμον.

§155Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παράσχω εἰς τὴν Βουλὴν μίαν πληροφορίαν. Εἴτε τεθῇ ἡ διάταξις εἰς τὸν νόμον, εἴτε δὲν τεθῇ, δὲν εἶναι δυνατὸν βουλευτὴς νὰ μετέχῃ ὀργάνου τὸ ὁποῖον ἀσκεῖ τὴν διοίκησιν, διότι αὐτὸ ἀποτελεῖ παράβασιν τῆς ἀρχῆς τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν. Εἴτε τὸ ψηφίσωμεν εἴτε δὲν τὸ ψηφίσωμεν εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐφαρμοσθῇ.

§156Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τότε νὰ ἀπαλειφθῇ.

§157Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Εἰς τὸ ἐδάφιον γʹ τοῦ ἄρθρου 4, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἀπαραίτητον νὰ δεχθῆτε μίαν τροπολογίαν, καθ’ ἣν θὰ ἐκλέγωνται ἐκπρόσωποι τοῦ ξενοδοχειακοῦ ἐπιμελητηρίου. Ὅπως εἶναι βιομηχανικά, ἐπαγγελματικὰ καὶ ἐμπορικὰ ἐπιμελητήρια, τὰ ὁποῖα ὑποδεικνύουν τοὺς ἐκπροσώπους των, ἔτσι νὰ γίνῃ καὶ διὰ τὸ ξενοδοχειακὸν ἐπιμελητήριον. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ξενοδοχειακὸν ἐπιμελητήριον δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ἐκλέγῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὰ μέλη τοῦ αὐτοδιοικουμένου ὀργανισμοῦ. Εἶναι τοῦτο ἀντίθετον πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς δημοκρατίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο, συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Χαβίνην. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἐλέγχει τὸν Ὑπουργόν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐλέγχεται. Ἄλλωστε ὑπάρχουν εἰς διαφόρους νόμους καὶ ἄλλα τοιαῦτα ἀσυμβίβαστα. Ἐπίσης παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διαγράψῃ ἀπὸ τὸ νομοθέτημα τὴν φράσιν «καὶ τοῦ ἐνεργῶς μετέχοντος εἰς τὴν διοίκησιν πολιτικοῦ κόμματος ἢ πολιτικῆς ὀργανώσεως». Διότι δὲν πιστεύω κανεὶς Ἕλλην νὰ μὴ ἀνακατεύεται εἰς μίαν πολιτικὴν ὀργάνωσιν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀποδείξητε αὐτὸ ἰδίως εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποκλείσητε ὡρισμένα πρόσωπα εἰς μίαν ἐπαρχίαν, ὅπου ὑποτίθεται, ὅτι ἡ ἰθύνουσα τάξις ἀναμιγνύεται εἰς τὴν πολιτικήν. Δὲν εἶναι ὀρθὸν ἕνα πρόσωπον, τὸν ὁποῖον ἀνήκει εἰς μίαν πολιτικὴν παράταξιν, νὰ μὴ δικαιοῦται νὰ εἶναι πρόεδρος ἢ ἀντιπρόεδρος τοῦ τοπικοῦ τουρισμοῦ.

§158Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριοι συνάδελφοι ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ κεφαλαίου αὐτοῦ εἶναι ἀμετάτρεπτος. Ἐκτὸς ἐὰν θέλητε νὰ δεχθῶμεν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ὅρου αὐτοῦ, ἀλλὰ νὰ κάμωμεν τὴν δήλωσιν, ὅτι ἐπειδὴ αὐτὸ θὰ ἐπιφέρῃ σύγχυσιν τῶν ἐξουσιῶν εἶναι αὐτονόητον ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ.

§159Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε εἰς τὸ ἄρθρον 4 παράγραφος 2, «... (ἀναγινώσκει)...», ὅπως τὸ ἔχετε, δὲν στέκεται. Πρέπει ὁ τρίτος τοὐλάχιστον ἀπὸ αὐτοὺς οἱ ἐποῖοι θὰ ὑποδεικνύωνται ἀπὸ τὰ Ξενοδοχειακὰ Ἐπιμελητήρια, νὰ εἶναι ἐκ τῆς Πελοποννήσου καὶ τῶν νήσων Ἐπίσης στὴν παράγραφον 3 ἐκεῖ ποὺ λέγει, «ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν ἐκλεκτόρων συγκροτεῖται ὡς ἑξῆς, «... ........... (ἀναγινώσκει)...........», ὁ ἕνας τουλάχιστον νὰ εἶναι ἀπὸ τὴν Β. Ἑλλάδα.

§160Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ ἔχῃ τὰς ἰδικάς της ἀντιλήψεις. Εἶναι ὅμως δικαίωμα τῆς Βουλῆς νὰ ἔχῃ ἰδίαν ἀντίληψιν καὶ τὸν ἐγωϊσμὸν τοῦ γοήτρου της. Ὁ κόσμος ὁ πολιτικὸς βάλλεται πανταχόθεν καὶ μὲ τὴν πτῶσιν τοῦ κόσμου τοῦ πολιτικοῦ θὰ πέσῃ καὶ τὸ καθεστώς. Δὲν εἶναι ὑπερήφανον νὰ ἔρχεται τὸ ἴδιον τὸ σῶμα, ἡ ἰδία ἡ Βουλὴ καὶ νὰ ψηφίζῃ διάταξιν, ἡ ὁποία ἀφήνει τὸ ὕποπτον. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱοσδήποτε ὑπάλληλος ἀπὸ οἱονδήποτε Ὑπουργεῖον, οἱ δὲ ἐκλέκτορες οἱαιδήποτε μόρφωσιν καὶ ἂν ἔχουν καὶ ὑπερηφάνεια καὶ κῦρος δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ νὰ ἐκλέγωνται καὶ σεῖς νὰ εἶσθε οἱ ὕποπτοι. Δὲν θέλω ποτὲ καὶ δὲν θὰ ἀξιώσω ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ διορίσῃ κανένα βουλευτήν. Τιμή του θὰ εἶναι. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὑπερήφανον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔρχηται, καὶ νὰ λέγῃ ὅτι οἱ βουλευταὶ εἶναι ὕποπτοι, εἰς πᾶσαν ὀργάνωσιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ δημόσιον συμφέρον καὶ τὸ δημόσιον λειτούργημα. Εἶναι ἠθικῶς καὶ πολιτικῶς ἀπαράδεκτον. Τὶ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ; Νὰ σιωπήσῃ. Τίποτε. Καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι περισσότερον θαρραλέα καὶ νὰ ἀναλαμβάνῃ τὰς εὐθύνας της καὶ νὰ κάνῃ ἐπιλογὴν τῶν προσώπων. Ἐὰν μέσα στὸν κόσμον τὸν πολιτικὸν ὑπάρχῃ καμμιὰ ἔξοχος τουριστικὴ φυσιογνωμία ἂς τὴν προσλάβῃ καὶ ἂς τὴν χρησιμοποιήσῃ. Ἐγὼ δὲν λέγω νὰ μὴ τὴν χρησιμοποιήσῃ. Ἀλλὰ νὰ μὴ τὸ γράψῃ εἰς τὸν νόμον. Κύριε ὑπουργὲ ἠξεύρω ὅτι ὑπάρχουν κάτι τουριστικὲς ἐπιτροπὲς εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἀπαγορεύει εἰς πάντα πολιτευόμενον καὶ πρώην βουλευτὴν νὰ εἶναι ἐκλέξιμος δι’ αὐτὸ τὸ συμβούλιον. Στὶς ἐπαρχίες οἱ ἐπίλεκτοι ὅλοι εἶναι πολιτευόμενοι. Ποιὸς θὰ καταδεχθῇ ἀπὸ αὐτοὺς ὅταν ὑπάρχῃ τοιαύτη διάταξις.......

§161Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἀφορᾷ τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου.

§162Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀλλὰ δὲν φαντάζομαι, ὅτι θὰ εὑρεθῇ κανεὶς βουλευτής, εἴτε πρώτην βουλευτής, εἴτε ὑποψήφιος, ὁ ὁποῖος θὰ δεχθῇ νὰ ἐκπροσωπήσῃ τὸν Τουρισμὸν εἰς τὴν Χίον ἢ εἰς τὴν Τῆνον ἢ εἰς ἄλλας περιφερείας, ὅταν ὁ νόμος τοῦ ἀπαγορεύει τὴν τιμήν, νὰ μετέχῃ τοῦ Γενικοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐρημώσητε τὰς Ἐπιτροπὰς τῶν ἐπαρχιῶν ἀπὸ οἱονδήποτε πρόσωπον κύρους καὶ ἤθους. Δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπα νὰ σβησθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ παντάπασι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἂς κάνῃ ὅτι θέλει. Ποτὲ νὰ μὴ λάβῃ τὴν ἀνάγκην νὰ διορίσῃ βουλευτὴν ἢ πρώην βουλευτήν. Δεύτερον θὰ ἤθελον ἀκόμη αὐτὸ τὸ σημεῖον τῶν ἐκλεκτόρων νὰ μοῦ λείψῃ, ὀρθῶς συνάδελφοι προτείνουν, ὅπως τὸ Ἐπιμελητήριον προτείνει ἓξ (6) καὶ ἐκ τῶν ἓξ (6) ἐκλεγοῦν τρεῖς (3). Ἀλλὰ αὐτοὶ οἱ τρεῖς θὰ ἐκλεγοῦν ἀπὸ ἐκλέκτορας, οἱ ὁποῖοι τί θὰ εἶναι; Γραμματεῖς ὑπάλληλοι ὑπουργείων, ὑπάλληλοι Τραπεζῶν κλπ. οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποδείξουν καὶ τοὺς τρεῖς ἐκπροσώπους, τοὺς ἐπαγγελματικούς. Κύριοι εἶναι παράλογα αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ μὴ τὰ θαυμάζετε. Προτείνω λοιπόν. Πρῶτον, νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ἀναθεματίζει τὸν πολιτικὸν κόσμον. Νὰ σβήσῃ. Καὶ εὔχομαι εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ λάβῃ ποτὲ ἀνάγκην νὰ διορίσῃ οὔτε ἐν ἐνεργείᾳ βουλευτήν, μέλλοντα βουλευτήν, οὔτε πρώην βουλευτήν. Δεύτερον νὰ σβησθῇ ὡς ἀπαράδεκτος καὶ ὡς ἀντιπολιτικὴ ἡ διάταξις τῶν ἐκλεκτόρων καὶ νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα τῆς προτάσεως εἰς τὰ κατ’ ἰδίαν Ἐπιμελητήρια, τὰ ὁποῖα ἐκλέγουν τὰ πρόσωπα, Καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ κάνῃ τὴν ἐπιλογήν. Νομίζω ὅτι ἔτσι ψηφίζομεν. Ἡ διάταξις εἶναι σύμφωνος καὶ μὲ τὴν λογικὴν καὶ μὲ τὴν ὑπερηφάνειαν τοῦ σώματος. (Χειροκροτήματα).

§163Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὅλοι οἱ κοινοβουλευτικοὶ ἄνδρες ἐνθυμοῦνται ἀπὸ πολλοῦ χρόνου καὶ ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς, καθὼς καὶ ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις διαρκῶς ἐπανελάμβανον εἰς τὰς προγραμματικάς των δηλώσεις, ὅτι πρέπει ἡ διοίκησις νὰ γίνῃ δημοκρατικωτέρα. Αὐτὰ ὅμως παραμένουν μόνον λόγια. Ὅλα τὰ νομοθετικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἰσηγοῦνται οἱ ἑκάστοτε Ὑπουργοὶ εἶναι συντεταγμένα κατ’ ἀντίθετον τρόπον. Ἀλλὰ ὄχι μόνον τοῦτο. Ὅλαι αἱ ἀποφάσεις τῶν Ὑπουργῶν εἶναι ἀντιθέτου πνεύματος ὑπὸ οἱανδήποτε μορφήν, ἡ ὁποία παρουσιάζεται ἑκάστοτε. Αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἐκδηλοῦμεν ἐπίσης εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἄρθρου 4 παράγραφος 3. Καλοῦνται οἱ διάφοροι κ. ἐκλέκτορες, πολλὲς φορὲς μὴ ἔχοντες κἂν ἐπαφὴν μὲ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§164Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι λαός;

§165Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Οὐδόλως δὲν εἶναι λαός. Εἶναι imperium.

§166Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σεῖς πολεμεῖτε τὴν συμμετοχὴν τοῦ λαοῦ, διότι πολεμεῖτε ἀκριβῶς τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον διὰ τῆς ἐκπροσωπήσεως ὅλων τῶν κατηγοριῶν τῶν Ἑλλήνων πρόκειται νὰ ὑποδείξῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον.

§167Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Πρόκειται περὶ ἐκλεκτόρων κρατικῶν ὑπαλλήλων, τοὺς ὁποίους διορίζει ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι γενικὴ ἐκδήλωσις αὐτή, οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν διαφόρων ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων νὰ ἀποκλείωνται ἀπὸ τὴν διοίκησιν.

§168Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἠμπορῶ παρὰ νὰ ἐκφράσω τὴν ἔκπληξίν μου διότι εἶσθε μέλος τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου... (κωδωνοκρουσίαι).

§169Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν δέχομαι διακοπήν. Αὐτὸ τὸ πνεῦμα τὸ ἐκδηλούμενον, τὸ ἀντιλαϊκόν, τὸ ἀντιδημοκρατικόν, δὲν παρατηρεῖται μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Παντοῦ ἀποκλείονται οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐπισήμων ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων. Ἐγὼ ἐξηγῶ τὸ φαινόμενον αὐτό, ὅτι ὀφείλεται εἰς τὴν ἐνόχλησιν τὴν ὀφειλομένην εἰς τὸν ἔλεγχον, τὸν ὁποῖον ἀσκοῦν αἱ ὀργανώσεις αὗται εἰς τὰς παραλείψεις τὰς ὁποίας τόσον συνήθως παρουσιάζει τελευταίως ἡ Ἑλληνικὴ Διοίκησις. Καὶ δι’ αὐτὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τὰ διάφορα Συμβούλια καὶ αἱ Ἐπιτροπαὶ τοὺς ἀποκλείουν ὀλίγον κατ’ ὀλίγον. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον νὰ ἐκλέξῃ τοὺς ἁρμοδίους, διότι ὑπάρχουν 400 χιλιάδες δολλάρια διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν ξενοδοχείων πεταμένα ἀπὸ μηνῶν εἰς τὴν αὐλὴν τῶν κρατικῶν ἀποθηκῶν. Εἶναι πολύτιμα ἐφόδια, μπάνια, λεκάνες καὶ ἄλλα διὰ τὰ ὁποῖα ἐπανειλημμένως ἔχει κάμει παρατηρήσεις καὶ εἰς τὸν Τουρισμὸν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον. Αὐτὰ ὅλα τοὺς ἐνοχλοῦν καὶ ζητοῦν τὸν ἀποκλεισμὸν τῶν ἀντιπροσώπων ἀπὸ κάθε Συμβούλιον. Νομίζω ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ὑποστηρίζει, ὅπως ἡ Διοίκησις μετέχῃ κατὰ ἕνα τρόπον δημοκρατικώτερον, νὰ ἀπαλείψῃ τὴν διάταξιν αὐτὴν τοῦ ἐδαφίου γ καὶ οἱ τρεῖς ἀντιπρόσωποι τῶν ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐκλέγωνται ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου ὑπὸ τοῦ συμβουλίου αὐτοῦ, δεδομένου δὲ ὅτι τὸ Συμβούλιον αὐτὸ ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἐκλεκτοὺς ἀνθρώπους, καὶ τὸ τονίζω αὐτὸ διότι ἐλέχθη κάποτε, ὅτι ἐπειδὴ ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν Ξενοδόχων δὲν ἀσχολοῦνται μὲ τὴν Τουριστικὴν ὑπόθεσιν τὸ τονίζω, ὅτι τὰ ἐννέα μέλη τοῦ Συμβουλίου εἶναι διευθυνταὶ Τουριστικῶν Ξενοδοχείων. Ἐπιμένω ἀνενδότως καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν μεταβολὴν αὐτῆς τῆς διατάξεως καὶ νὰ ἐπιβάλῃ ὥστε ἡ ἐκλογὴ τῶν τριῶν ἀντιπροσώπων τῶν ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων νὰ γίνεται ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς δυνατότητος τῆς συμμετοχῆς τῶν βουλευτῶν ἢ ὄχι συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Χατζηγιάννη. Εἶναι ζήτημα ὑπερηφανείας τοῦ Σώματος νὰ διαγράψῃ τὴν διάταξιν αὐτήν.

§170Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὴν μεγάλην μου ἀπορίαν πῶς ὁ κ. Κάντζιας τάσσεται ἐναντίον τῆς διατάξεως αὐτῆς, δεδομένου, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ὑπάρχει εἰς Α. Ν. τὸν ὁποῖον ὑπέγραψεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ὁποίαν συμμετεῖχε.

§171Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὀλίγον ἔλειψε νὰ μὴ ὑπογράψω οὐδένα Α.Ν. Πάντως ὑπέγραψα ἐκείνους εἰς τοὺς ὁποίους δὲν διαφωνοῦσα εἰς μεγάλα ζητήματα, ἀλλὰ εἰς λεπτομερείας.

§172Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς στρέφεται κατὰ τῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ λαοῦ ὅπως λέγετε, εἶναι ὑπόθεσις, ἡ ὁποία στρέφεται καὶ ἐναντίον σας, ἐφ’ ὅσον τὸν ὑπεγράψατε. Ἀλλ’ ἐγὼ ἀρνοῦμαι, ὅτι ὑπάρχει τοιοῦτον ζήτημα, διότι εἶπον, ὅτι τὴν εὐθύνην τῆς ἐκλογῆς τοῦ συμβουλίου θὰ τὴν ἔχῃ ἕνα εἰκοσιπενταμελὲς συμβούλιον. Ὅμως δὲν θέλομεν τὴν πολιτικὴν εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτό, κατὰ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον ὑποδεικνύετε σεῖς νὰ τὴν ἔχωμε καὶ νὰ ἔχωμεν τὸ κόμμα νὰ διοικῇ. Ἐρχόμεθα τώρα ὡς πρὸς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τοῦ κ. Κάντζια, τὴν ὁποίαν ἢ πρέπει νὰ μοιρασθῇ μὲ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ἢ πρέπει νὰ τὴν ἀπορρίψῃ. Ἐγὼ δὲ τὴν ἀπορρίπτω ἀπολύτως, διότι εἶναι ἐντελῶς ἀβάσιμος. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν βουλευτῶν, σᾶς εἶπον, ὅτι εἶναι εἰλημμένη ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα. Ὑποθέσατε, ὅτι εἰς τὸν πίνακα τῶν ἐκλεκτόρων ἔχομεν δύο Φιλελευθεύρους βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι εἶναι εὔκολον νὰ μποῦν εἰς τὸ Συμβούλιον. Καὶ ὑποθέσατε, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἐκλέγει τὸν Πρόεδρον καὶ τὸν Ἀντιπρόεδρον διαλέγει τοὺς βουλευτὰς αὐτοὺς διὰ νὰ τοὺς κάμνῃ Πρόεδρον καὶ Ἀντιπρόεδρον τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐρωτῶ, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐργασθῇ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς ἔτσι; Καὶ ἐγὼ εἶμαι βουλευτής, ἀλλὰ δὲν αἰσθάνομαι νὰ θίγωμαι ἀπὸ τὴν παράγραφον αὐτήν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ εἶναι νὰ ἀπαλειφθῇ ἀπὸ τὸν νόμον καὶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ Πρακτικά. Ἀλλὰ θεωρῶ, ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἀφήσω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ἀποφασίσῃ.

§173Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ Βουλὴ θὰ ἀπορρίψῃ καὶ τὴν διάταξιν καὶ τὴν δήλωσιν εἰς τὰ Πρακτικά, ἂν εἶναι ὑπερήφανος.

§174Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὅταν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι ἀποκλείωμεν ἕνα ἀξίωμα, μίαν θέσιν, αὐτὸ δὲν εἶναι ὑποτίμησις, εἶναι ἀνωτερότης.

§175Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁμολογοῦμεν οἱ ἴδιοι ὅτι εἴμεθα ὕποπτοι.

§176Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἔρχομαι, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ ἐπίμαχον θέμα τῆς ἐκπροσωπήσεως...

§177Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Νὰ ἐξαντληθοῦν οἱ ρήτορες, κ. Ὑπουργέ, καὶ κατόπιν νὰ ἀπαντήσητε.

§178Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δέν ἔχω ἀντίρρησιν.

§179Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Τὴν συγκρότησιν τῆς Διοικήσεως τὴν εὑρίσκω ἀτελῆ καὶ συμφωνῶ ἀπολύτως πρὸς τὰ λεχθέντα ἐκ μέρους τῶν κ. κ. Χατζηγιάννη καὶ Κάντζια καὶ τονίζω ὅτι δὲν ἔπρεπε κἂν νὰ γίνῃ λόγος διὰ τὸ ζήτημα τῆς συμμετοχῆς τῶν βουλευτῶν εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ, διότι τοῦτο σημαίνει δυσπιστίαν πρὸς τὸ βουλευτικὸν ἀξίωμα. Ἔρχομαι εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Τὰ τρία μέλη τῶν ξενοδοχειακῶν ὀργανώσεων πρέπει νὰ ὁρίζωνται ἀπὸ τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον καὶ νὰ εἶναι ἡ ὑπόδειξις ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν Ὑπουργόν. Ἐπίσης ἕκαστον Σωματεῖον νὰ ὑποδεικνύῃ τοὺς ἀντιπροσώπους του, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποτελέσουν ὑποχρεωτικῶς τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Περαιτέρω θεωρῶ ὀρθὴν τὴν γνώμην τοῦ κ. Βασιλειάδη ὅτι πρέπει νὰ μετέχῃ εἰς τὴν διοίκησιν καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἔπειτα βλέπω ἐδῶ μίαν ἄλλην παράλειψιν. Δὲν ἐκπροσωπεῖται ἡ τάξις τῶν αὐτοκινητιστῶν καὶ θὰ πρέπῃ νὰ μετέχῃ καὶ ἀντιπρόσωπος τῆς Συνομοσπονδίας των, διότι οἱ αὐτοκινητισταὶ θέτουν ἕνα ἀπὸ τὰ μέσα, διὰ τῶν ὁποίων ἐξυπηρετεῖται ὁ τουρισμός. Νομίζω λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δέον νὰ τροποποιήσῃ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο καὶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ πρότασις ὅτι πρέπει νὰ συμπληρωθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν ἐκλεκτόρων δι’ ἀντιπροσώπου τῆς ὑπηρεσίας τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ δι’ ἀντιπροσώπου τῆς Συνομοσπονδίας τῶν Αὐτοκινητιστῶν. Ἐπὶ τούτοις ἡ ἐκλογὴ νὰ μὴ γίνῃ διπλοῦ ἀριθμοῦ ἀντιπροσώπων ἀλλ’ ἁπλοῦ καὶ νὰ ἐκλεγοῦν ἰσάριθμα ἀναπληρωματικὰ μέλη. Ἕκαστος Ὀργανισμὸς νὰ ἐκλέξῃ τὸν ἀντιπρόσωπόν του καὶ ὅλοι μαζὶ ἀπὸ κοινοῦ νὰ ἐκλέξουν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον.

§180Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἦτο δικαιολογημένη μία ἐξέλιξις τῆς συζητήσεως εἰς ὀλιγώτερον ἔντονον ὕφος καὶ θὰ προεκάλει τὴν ἀγανάκτησιν τῶν πουριτανῶν ἐὰν ἐτίθετο διάταξις δι’ ἧς ὑποχρεωτικῶς δύο μέλη τῆς Βουλῆς θὰ ἀπετέλουν μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ὅταν ὡμίλησα ἐπ’ αὐτοῦ, ἐτόνισα ὅτι διαμαρτύρομαι, διότι διαβλέπω ἕνα φαρισαϊσμὸν καὶ πρὸ παντὸς μίαν υἱοθέτησιν τοῦ κλίματος τοῦ σημερινοῦ, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ πολιτικὸς καὶ τὸ Κόμμα εἶναι δύο λέξεις ἐπαίσχυντοι. Οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι ἐκ Πρεβέζης καὶ ἐξ Ἀθηνῶν διαφωνήσαντες, εἶπον ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἶναι ὁ βουλευτὴς μέλος τοῦ Δ. Συμβουλίου διότι οὗτος εἶναι ἐλέγχων καὶ ἐλεγχόμενος. Ἐγὼ διαφωνῶ πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτὴν ἀπολύτως. Βλέπω τὸ ἑξῆς ὅμως, τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρω ἀπὸ ποῖον ἠμπορεῖ νὰ δοθῇ ὀρθὴ ἑρμηνεία: «Μετέχοντες εἰς τὴν Διοίκησιν... ...... (ἀναγινώσκει).......». Αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν πρόκειται περὶ τοῦ ἐλέγχοντος καὶ ἐλεγχομένου ἀλλὰ καθαρῶς περὶ τοῦ ὅτι βουλευτής, πολιτευόμενος, ἀποτελεῖ ὕποπτον πρόσωπον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν οἶκον αὐτὸν τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς σεμνότητος. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι μας γνωρίζομεν ὅτι συντελοῦμεν εἰς τὴν δημιουργίαν μιᾶς τοιαύτης ἐντυπώσεως καὶ ὅτι ἐδόθησαν πολλαὶ ἀφορμαὶ ὄχι μόνον ἀπὸ τὸν πολιτικὸν κόσμον ἀλλὰ καὶ ἄλλους παράγοντας: Εἶναι ὅμως βέβαιον ὅτι μὲ οἱονδήποτε ξεπεσμόν, ὁ πολιτικὸς κόσμος μὲ ὅλα τὰ σφάλματά του καὶ τὰ λάθη του, ἐστάθη πειὸ ἐπάνω ἀπὸ ὅλας τὰς τάξεις καὶ δὲν ἐστάθη πρὸ παντός, οὐδεμιᾶς τάξεως κατωτέρας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶπεν ὅτι θέλομεν νὰ ἀποκλείσωμεν τὴν πολιτικήν Ποίαν πολιτικήν, Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας; Σεῖς ὡς Ὑπουργὸς δὲν ἐκάνατε πολιτικήν; Ὁ κ. Ἀβέρωφ θὰ ἀπετέλει κίνδυνον κατὰ τοῦ Τουρισμοῦ ἢ ἐξαγνίζεται λόγῳ τῆς ὑπουργοποιήσεώς του; Ὁ κ. Ἀβέρωφ θὰ ἦτο ἀνάξιος ὡς βουλευτὴς νὰ παρακαθήσῃ μὲ τὸν ξενοδόχον; Ἐνῶ ἔχει ὅλο τὸ δικαίωμα ὡς Ὑπουργὸς καὶ εἶναι ἔντιμον τοῦτο νὰ παρακάθηται μὲ τὸν ξενοδόχον. Ἂν πρέπει, κύριε Πρόεδρε, νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις αὕτη διότι σημαίνει διαπόμπευσιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ ἀποτελεῖ πανηγυρικὴν ὁμολογίαν καὶ αὐτοκαταδίκην αὐτοῦ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ παροῦσα Βουλὴ νὰ δεχθῇ νὰ ὁμιλήσῃ ὄχι μόνον διὰ τὸν ἑαυτόν της τοιουτοτρόπως, ἀλλὰ καὶ δι’ ὅλον τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας. Παρακαλῶ, Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ (χειροκροτήματα).

§181Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Εἶναι γνωστόν, Κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἀπὸ τὸν τουρισμὸν ὡς παραγωγικοῦ φορέως ὠφελοῦνται ἀμέσως οἱ ξενοδόχοι. Ὡς τοιοῦτοι ἔχουν ἄμεσον συμφέρον. Ἐφ’ ὅσον συνιστᾶται εἷς Ὀργανισμὸς ἀποσκοπῶν εἰς τὴν συμπλήρωσιν τοῦ τουρισμοῦ ἐν Ἑλλάδι, πρέπει νὰ ἐκπροσωπηθοῦν οἱ ξενοδόχοι κυρίως εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἐδάφ. 2 παρ. γʹ ἔχω νὰ παρατηρήσω νὰ τεθῇ «οἱ τέσσαρες τοὐλάχιστον νὰ διορίζωνται ἀπὸ τὴν Ὁμοσπονδίαν Ξενοδόχων τῆς Ἑλλάδος.»

§182Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πιστεύω καὶ ἐγὼ ὡς ὑπεστήριξεν καὶ ὁ κ. Κάντζιας, ὅτι οἱ ἀντιπρόσωποι ἂν ἐκλεγοῦν ἀπ’ εὐθείας καὶ ὄχι δι’ ἐκλεκτόρων θὰ ἦτο τοῦτο ὁ καλλίτερος καὶ ὁ δημοκρατικώτερος τρόπος· καὶ θὰ ἀποτραπῇ κάθε ὑπόνοια. Ὁ θεσμὸς τῶν ἐκλεκτόρων εἶναι σύμφωνος μὲ τὰ δημοκρατικά μας ἔθιμα καὶ μὲ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι πρέπει νὰ ἐκπροσωπῶνται ἀμέσως αἱ Ὀργανώσεις. Σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῶν βουλευτῶν, τὸ ὁποῖον ἐγέννησε τόσην ἀγανάκτησιν, νομίζω ὅτι τὸ θέμα, τὸ νὰ λαμβάνῃ μέρος εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια, δὲν πρέπει νὰ μᾶς τρομάζῃ, οὔτε νομίζω ὅτι εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ μειώσῃ τὸ κῦρος καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν τῶν Βουλευτῶν. Ἔχομεν μίαν ὑποχρέωσιν ὅταν νομοθετοῦμεν, νὰ νομοθετοῦμεν ὄχι ἐν νεφέλαις, ἀλλὰ νὰ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψει τὰ πράγματα, τὴν πραγματικότητα, διότι πραγματικότητα δημιουργοῦμεν. Μίαν ὑποχρέωσιν ἔχομεν ὅλοι, ὁ θεσμὸς ὁ τουριστικὸς νὰ μείνῃ ἀδιάβλητος καὶ ξένος πρὸς τὴν πολιτικήν. Εἶναι ὑποχρέωσις ἱερά, διότι ἐὰν δὲν τὸ κάμωμεν αὐτὸ δὲν δημιουργοῦμεν ἔργον σοβαρόν, ἀλλὰ δημιουργοῦμεν ἔργον ἄκρως προσωρινόν. Οἱ βουλευταὶ δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ ὅτι μετέχοντες τῶν Συμβουλίων, εἶναι δυνατὸν νὰ πράξουν τι τὸ ὁποῖον ἀντίκειται εἰς τὸ γενικώτερον συμφέρον τοῦ Τουρισμοῦ, ἀλλ’ ὁ Τουρισμὸς δὲν πρέπει νὰ εἶναι ξένος πρὸς τὴν πολιτικήν, ἀλλὰ καὶ νὰ φαίνεται ὅτι εἶναι. Ἐὰν ὅμως οἱ βουλευταὶ μετέχουν, δυστυχῶς δὲν θὰ φαίνεται, ὅτι εἶναι ξένος πρὸς τὴν πολιτικήν. Οἱαδήποτε ἐνέργεια καὶ πρᾶξις θὰ διαβληθῇ, ἔχομεν ἄλλωστε παραδείγματα κύριοι ὅτι μία ἀμέλεια ἑνὸς βουλευτοῦ δημιουργεῖ εὐθύνην δι’ ὅλην τὴν ὀργάνωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει. Νομίζω, λοιπόν, ἐὰν παραμείνῃ ἡ διάταξις αὐτή, εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ μὲ τὸ κῦρος τοῦ βουλευτοῦ, ἀλλὰ εἶναι σύμφωνος μὲ τὸν σκοπὸν τοῦ νομοθετήματος, ὁ ὁποῖος εἶναι νὰ εἶναι ξένος καὶ νὰ μείνῃ ξένος πρὸς τὴν πολιτικήν.

§183Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Παρατηρῶ ὅτι εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ἐλήφθη πρόνοια νὰ μετάσχῃ καὶ ἐκπρόσωπος τῶν ξενοδόχων καὶ πολὺ ὀρθῶς καὶ πρόσωπα εἰδικευμένα εἰς τὰ θέματα τοῦ Τουρισμοῦ. Ἀλλὰ δὲν ἐγένετο ἡ πρόβλεψις τῆς συμμετοχῆς ἑνὸς ἀντιπροσώπου τῆς Ὀργανώσεως τῶν Ὑπαλλήλων τῶν Ξενοδοχείων, οἱ ὁποῖοι ὑπάλληλοι ἔρχονται εἰς ἐπαφὴν μὲ ὅλον τὸ τουριστικὸν κοινὸν καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν προαγωγὴν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ. Ἔχω τὴν γνώμην ἀντὶ τῶν τριῶν ἰδιωτῶν νὰ γίνουν δύο ἰδιῶται καὶ ὁ τρίτος νὰ προέρχεται ἀπὸ ἀντιπρόσωπον τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ξενοδοχείων. Νομίζω ὅτι ἡ παρατήρησις αὐτὴ εἶναι πολὺ σωστὴ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας θὰ τὴν ἀποδεχθῇ, διότι, δὲν εἶναι σωστὸν σὲ μίαν τοιαύτην προσπάθειαν ποὺ καταβάλλεται, ν’ ἀναπτυχθῇ ὁ Τουρισμός, ν’ ἀποκλεισθοῦν οἱ ὑπάλληλοι τῶν Ξενοδοχείων, οἱ ὁποῖοι πολλὰ προσφέρουν καὶ πρέπει νὰ προσφέρουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ.

§184Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀπεδέχθην τὴν διαγραφὴν τοῦ ἀσυμβιβάστου τῶν βουλευτῶν, ἐπειδὴ ἡ Βουλὴ ἐθεώρησεν ὡς..... (δὲν ἠκούσθη) ἀλλὰ προβαίνω εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν προτίθεται νὰ διορίσῃ βουλευτήν.

§185Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Λυποῦμαι, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας παρέβη μίαν θεμελιώδη ἀρχὴν νὰ ὁμιλήσῃ εἰς τὸ τέλος. Δηλαδὴ προέβη εἰς μίαν δήλωσιν ἀποφασιστικήν. Ἀνεξαρτήτως συμπολιτευτικοῦ πνεύματος, ἐγὼ θὰ εἴπω ὅπως συνήθισα, εὐθέως, ἀνεπηρεάστως, τὴν ἰδικήν μου γνώμην. Τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον διέπει τὸ νομοσχέδιον, εἶναι ἡ ἀπομάκρυνσις τῆς πολιτικῆς ἀπὸ τὴν διοίκησιν. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἐκπλήξῃ τὸ πρᾶγμα. Τὸ ἐδάφιον 3 καθιεροῖ τὴν ἔμμεσον ἐκλογὴν καὶ δὲν εἶναι τὸ σύστημα νεοφανές, ἐφαρμόζεται σήμερον εἰς πολλὰς ξένας νομοθεσίας καὶ παλαιότερον ἐφηρμόσθη καὶ παρ’ ἡμῖν ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς τῶν Δημοτικῶν ἀρχῶν. Παρέχει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸ Σῶμα τῶν ἐκλεκτόρων, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀνωτάτους Κρατικοὺς καὶ Δικαστικοὺς λειτουργούς, παρέχει τὴν εὐχέρειαν λέγω, νὰ ἐκλέξῃ τὰ πρόσωπα ἐκ τῶν εἰδικῶν γνώσεων, ἐκ τοῦ ἠθικοῦ κύρους, ἐκ τῶν γνωμῶν καὶ ἐκ τῶν κατευθύνσεων τῶν ὁποίων δύναται νὰ στηριχθῇ ὁ Ὀργανισμὸς καὶ μᾶς κατοχυρώνει τὸ σύστημα αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἐκλογὴν προσώπων, λόγῳ πολιτικοῦ ἐπηρεασμοῦ, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ εἶναι χρήσιμοι εἰς τὸν ὀργανισμόν. Δι’ αὐτὸ κηρύσσομαι ὑπὲρ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 4, ἀλλὰ κηρύσσομαι καὶ ὑπὲρ τῆς παραμονῆς ὡς ἔχει, παρὰ τὴν κατηγορηματικὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ποὺ λυποῦμαι διότι τὴν ἔκαμε, διὰ τῆς ὁποίας ἀποκλείονται ἀπὸ τὴν διοίκησιν οἱ βουλευταί, καὶ τὰ ἄλλα πολιτικὰ πρόσωπα, δὲν εἶναι τοῦτο διασυρμὸς τοῦ ἀξιώματος τοῦ βουλευτοῦ, ἀλλ’ εἶναι κατοχύρωσις τῆς ἀρετῆς του. Ἄλλωστε ἐκ τῶν πραγμάτων ἔχομεν πεισθῆ, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, ὅτι μοιραίως θ’ ἀναμείξωμεν τὰ πολιτικά μας συμφέροντα μὲ τὰ λειτουργήματα, τὰ ὁποῖα ἀναλαμβάνομεν, ἐὰν δὲν τ’ ἀναμείξωμεν ἡμεῖς, ἡ εὐαίσθητος κοινὴ γνώμη θὰ καταλογίσῃ εἰς τὸν βουλευτὴν κάθε σφάλμα καὶ κάθε........ (δὲν ἠκούσθη) ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι) Δὲν συμφωνῶ μὲ τὰς ἐκτεθείσας ἀντιθέτους ἀπόψεις καὶ κυρωσίμους ὑπὲρ τῆς παραμονῆς ὡς ἔχει τῆς παραγράφου 3 καὶ 5 τοῦ ὑπὸ κύρωσιν ἀναγκαστικοῦ νόμου.

§186Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πρέπει νὰ ἐκπροσωπηθοῦν ὅλαι αἱ περιοχαὶ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸν Ὀργανισμὸν καὶ πρέπει νὰ δοθῇ πολὺ προσοχὴ εἰς τὸ ζήτημα τῆς διαβαθμίσεως τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὀργανισμοῦ.

§187Α. ΜΑΥΡΙΔΗΣ. Πρέπει οἱ ὑπάλληλοι τῶν ξενοδοχείων νὰ ἐκπροσωπηθοῦν εἰς τὸν Ὀργανισμόν.

§188Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Φοβοῦμαι, ὅτι καθ’ ὃν τρόπον γίνονται αἱ συζητήσεις δὲν θὰ τερματισθοῦν ποτέ, δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ ἄλλα ἄρθρα καὶ νὰ μελετηθῇ τὸ θέμα τῆς συμμετοχῆς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ εὑρεθῇ τρόπος διακανονιστικῆς ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§189Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει πρότασις τὴν ὁποίαν παρακαλῶ νὰ ἀναγνώσητε εἰς τὴν Βουλήν.

§190Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀποδέχεται τὴν διαγραφὴν καὶ ἡ πλειοψηφία ἄλλωστε ἀποκλείνει ὑπὲρ τῆς διαγραφῆς. Ὑποστηρίζει τὴν ἐκλογὴν 3 μελῶν τοῦ ξενοδοχειακοῦ ἐπιμελητηρίου, ὀρθῶς ἐτέθη ἡ ἐκπροσώπησις κατὰ περιφερείας, δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία εἷς ἐξ Ἀθηνῶν, εἷς ἐκ Βορείου Ἑλλάδος, καὶ εἷς ἐκ Πελοποννήσου καὶ Νήσων. Ἐπίσης τάσσομαι ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ συναδέλφου κ. Ντάγγα περὶ ἐκπροσωπήσεως τοῦ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ τῶν ξενοδοχείων.

§191Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἀσυμβιβάστου τοῦ βουλευτοῦ σᾶς ὡμίλησα. Ὡς πρὸς τὴν κατάργησιν τῶν ἐκλεκτόρων ἡ Κυβέρνησις ἀποδίδει ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὸ τί εἶναι καὶ τὶ φαίνεται ὁ ὀργανισμός, ἐκτὸς πάσης κομματικῆς ἐπιρροῆς. Μόνον αὐτὸς ὁ τρόπος ἐξασφαλίζει ὅτι ἡ ἐπιλογὴ θὰ εἶναι ἀκομμάτιστος. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν κατάργησιν τῶν ἐκλεκτόρων. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ ἀκομμάτιστον τοῦ ὀργανισμοῦ. Ὡς πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον προτείνομεν δύο εἰδῶν κατανομὰς τῶν ἑδρῶν τῆς γεωγραφικῆς κατανομῆς καὶ τῆς ἐπαγγελματικῆς· ἡ πρώτη ἐκτὸς τοῦ ὅτι προσκρούει εἰς τὸν Τουρισμὸν θὰ προκαλέσῃ αἰτίαν συμμετοχῆς ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν τῆς χώρας, ἡ δευτέρα ἐπίσης θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν νὰ ζητήσῃ νὰ συμμετάσχουν ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα καὶ οἱ ἰατροὶ κλπ. οἵτινες θὰ λέγουν ὅτι ἔχουν θέσιν εἰς τὸ Συμβούλιον. Μοῦ εἶναι συμπαθὴς ἡ τάξις τῶν ξενοδοχοϋπαλλήλων ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§192Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ................

§193Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ νόμος δίδει ἀκριβῶς τὴν εὐχέρειαν μέσῳ τῶν ἐκλεκτόρων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν ὅλα τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα καὶ ὅλας τὰς ἐνδιαφερομένας μὲ τὸν Τουρισμὸν τάξεις, διότι ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ συμπεριληφθοῦν ὅλα τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀνάγονται εἰς τοιαύτας συγγενεῖς κατηγορίας, καὶ ἅτινα ἔχουν μίαν εἰδίκευσιν ὡς πρὸς τὰ τουριστικὰ ζητήματα. Διότι ἰδοὺ τὶ λέγουν αἱ διατάξεις αὐταί: «...... (ἀναγινώσκει)......». «Εἰδικευμένα πρόσωπα». Καὶ ἐκεῖ ἐμπίπτουν καὶ οἱ ξενοδοχειακοὶ ὑπάλληλοι. Τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ ἐπίμαχον ζήτημα τῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ σᾶς εἴπω ὅλην τὴν σκέψιν, ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτήν, διατύπωσις ἡ ὁποία εἰς τὸν Α.Ν. ἦτο ἄλλη, διότι δὲν ὡμίλει εἰς τὸν Α.Ν. τὸν ἐκδοθέντα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, δὲν προέβλεπε οὐδὲν μέλος τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου. Διατί ἔγινεν αὐτό; Ἐδῶ ἡ κατάστασις ἐμφανίζεται ὡς ἑξῆς: Πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως, πρόθεσις τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ἀσφαλῶς πρόθεσις ὅλων μας εἶναι νὰ ὀργανώσωμεν Τουρισμὸν γενεσιουργὸν συναλλάγματος καὶ κατόπιν νὰ ἔλθωμεν εἰς τὸν ἐσωτερικὸν Τουρισμόν. Τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον, εἶναι μία ὀργάνωσις μὲ λαμπρὰν δρᾶσιν καὶ σοβαρὰν ὀργάνωσιν, περιλαμβάνουσα περὶ τὰ 1400 ξενοδοχεῖα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ λεγόμενον ὅτι ἀποτελεῖ τὸ ἅπαντον τῆς ξενοδοχειακῆς ὀργανώσεως τῆς Ἑλλάδος. Ἔχει σχεδὸν ὅλα τὰ ξενοδοχεῖα, ἀλλὰ δὲν περιλαμβάνει 80 ξενοδοχεῖα, τὰ ὁποῖα παίζουν πολὺ μεγάλον ρόλον εἰς τὸν τουρισμὸν τῆς Ἑλλάδος, πολὺ μεγάλον ρόλον εἰς τὸν τουρισμὸν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος γεννᾷ συνάλλαγμα. Τί, ἠμπορεῖ νὰ εἴπωμεν ὅτι μόνον τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον ἐκπροσωπεῖ τὴν ξενοδοχειακὴν τάξιν ἐδῶ; Ἠμποροῦμε νὰ ἀποκλείσουμε μίαν κατηγορίαν ξενοδοχείων, ἡ ὁποία παίζει ἐξαιρετικὸν ρόλον εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ; Δὲν λέγω ὅτι καὶ τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον δὲν περιλαμβάνει μερικὰ τέτοια ξενοδοχεῖα. Ἀλλὰ τότε ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς: Ἡ ξενοδοχειακὴ τάξις, μονοπωλιακῶς ἐκπροσωπουμένη διὰ τοῦ Ἐπιμελητηρίου, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιμείνῃ δι’ ἄσκησιν ἄλλης τουριστικῆς πολιτικῆς, δηλ. προτάξεως ὡς τουριστικῆς πολιτικῆς, τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐσωτερικοῦ τουρισμοῦ, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις συμπαθῶς βλέπει, ἀλλὰ βλέπει ὡς δεύτερον στάδιον, διότι ἔχομεν μεγαλυτέραν ἀνάγκην συναλλάγματος, τοιαύτην ὥστε ἡ κατάστασις εἶναι δυνατὸν τὸ 1952 νὰ καταστῇ τραγική, ἂν δὲν αὐξήσωμεν τοὺς συναλλαγματικοὺς πόρους. Φαντασθῆτε λοιπὸν ποία κατάστασις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ, ἂν εἴχομεν τοὺς μονοπωλιακῶς ἐκπροσωποῦντας τὰς ξενοδοχειακὰς ἐπιχειρήσεις, κηρυσσομένους ἐναντίον τῆς χαραχθείσης τουριστικῆς γραμμῆς, θὰ ἐφαίνετο ὅτι σύσσωμος ὁ ξενοδοχειακὸς κόσμος, ἀποδοκιμάζει τὴν χαρασσομένην, ὀρθότητα κατ’ ἐμέ, τουριστικὴν πολιτικήν. Δι’ αὐτὸ ἐσκέφθημεν εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴν καὶ εἴπομεν ὅτι ὁπωσδήποτε ἕνα μέλος θὰ προέρχεται ἀπὸ τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον. Καὶ δεδομένου ὅτι κάμνομεν τὴν ἐξαίρεσιν, ἕνας τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου νὰ μὴ προέρχεται ἀπὸ τοὺς ἐκλέκτορας, οἱ ὑπόλοιποι δύο, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκπροσωποῦν τὸν ξενοδοχειακὸν κόσμον, νὰ ἐκλέγωνται ὑπὸ τῶν ἐκλεκτόρων καὶ τίποτε δὲν ἀποκλείεται νὰ προέρχωνται καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον, ἂν συμβῇ τοῦτο νὰ ἔχῃ τὰ καλλίτερα πρόσωπα τοῦ ξενοδοχειακοῦ κόσμου. Βλέπετε ὑπάρχει ἕνας ὀρθολογισμὸς εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν σκέψιν καὶ ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν σᾶς κάμνω, ὁ ἕνας νὰ ὑποδεικνύεται ἀπὸ τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον καὶ οἱ ἄλλοι δύο νὰ εἶναι ὑποχρεωτικῶς ἰδιοκτῆται διευθυνταὶ ξενοδοχείων καὶ νὰ ἐκλέγωνται διὰ τῶν ἐκλεκτόρων, πιστεύσατε ὅτι ἐξυπηρετεῖ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν καὶ παρακαλῶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τὴν Βουλὴν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν αὐτήν.

§194Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Εἴπατε ὅτι περιορίζεται ἡ ἐκλογὴ ἑνὸς μόνον εἰς τὸ Ἐπιμελητήριον. Δὲν ἀνήκουν ὅλοι οἱ ξενοδόχοι εἰς τὸ Ἐπιμελητήριον;

§195Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὄχι.

§196Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι ὀργανισμὸς ἀναγκαστικῆς συμμετοχῆς.

§197Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε συνάδελφε δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸ Ἐπιμελητήριον, ὑπάρχει καὶ ἄλλος σύλλογος, ὁ ὁποῖος ἔχει 80 ξενοδοχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι τὰ μεγαλύτερα ξενοδοχεῖα.

§198Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀνήκουν εἰς τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον.

§199Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Γνωρίζω δὲ ὅτι τὸ μέγεθος τῆς ξενοδοχειακῆς ἐπιχειρήσεως δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι τὸ κριτήριον τῆς ἱκανότητος.

§200Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Οὐδεὶς ἐκ τῶν καλῶν ξενοδόχων ἀποκλείεται.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τοὺς ὑπογράψαντας τὴν πρότασιν, ἂν μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐπιμένουν εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν.

§202Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὑπάρχει τροπολογία, τὴν ὁποίαν εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνώσητε.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν διετυπώθη ἐγγράφως.

§204Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ εἷς θὰ ὑποδεικνύεται ἀπὸ τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον. Οἱ δὲ ὑπόλοιποι ξενοδόχοι θὰ ἐκλέγωνται ἀπὸ τοὺς ἐκλέκτορας.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν ἀποδέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§206ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 5.

§208Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ ἐνασκήσητε ἕνα μέρος τῆς ἐποπτείας σας; Δηλαδή, νὰ μὴ μανθάνητε τὴν κατάρτισιν τοῦ Τουριστικοῦ προγράμματος ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας, ὅπως θὰ τὸ μανθάνωμεν καὶ ἡμεῖς. Δὲν νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν σας καί, ἐὰν ὑπάρχῃ μία διαφωνία εἰς ἕνα σημεῖον, ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἐπιστρέψητε εἰς τὸ Συμβούλιον μὲ μίαν ᾐτιολογημένην ἔκθεσίν σας, τὸ ὁποῖον συμβούλιον εἶναι ἁρμόδιον νὰ λάβῃ οἱανδήποτε ἀπόφασιν ἀπολύτως σεβαστήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ προγράμματος, ὁ Ὑπουργὸς νὰ μὴ ξέρῃ τίποτε.

§209Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα. Δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 6.

§211Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἰς τὸ τέλος τῆς πρώτης παραγράφου γίνεται λόγος περὶ τοῦ γενικοῦ γραμματέως. Ἀναφέρεται δηλαδὴ ὅτι οὗτος «.... διαρκούσης τῆς θητείας του δὲν δύναται νὰ.... (ἀναγινώσκει)....». Ἠγωνίσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπομακρύνῃ τὴν πολιτικὴν ἀπὸ τὸν Τουρισμόν. Εἶναι σκόπιμον, νὰ ἀπομακρυνθῇ καὶ ἡ ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις. Ἑπομένως δὲν δέχομαι, ὅτι πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ ὁ κατέχων μόνον δημοσίαν θέσιν, ὡς γενικὸς γραμματεὺς τοῦ Τουρισμοῦ. Δέον νὰ ἀποκλεισθῇ ὁ κατέχων οἱονδήποτε ἄλλο βιοτικὸν ἐπάγγελμα. Διότι εἶναι δυνατόν, νὰ ἔχωμεν ἀπομακρύνει τὸν βουλευτὴν ἢ τὸν πολιτικόν, καὶ νὰ ἔχῃ εἰσαχθῇ ὁ ἄνθρωπος τῶν ἐπιχειρήσεων, ὁ ὁποῖος ταυτοχρόνως θὰ ἀσκῇ τὴν ἐπιχείρησίν του, καὶ θὰ εἶναι καὶ διευθυντὴς τοῦ Τουρισμοῦ. Δὲν γνωρίζω ποῖος εἶναι ὁ ὑποψήφιος τώρα γενικὸς γραμματεύς. Δὲν γνωρίζω ὅμως τί θὰ γίνῃ αὔριον, καὶ θέλω νὰ καταστῇ σαφὲς ὅτι οὔτε ἄλλην θέσιν θὰ κατέχῃ ὁ γενικὸς γραμματεὺς οὔτε θὰ ἀσκῇ ἄλλον ἐπάγγελμα.

§212Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀποδέχομαι τὸ ὀρθὸν τῆς ἀπόψεώς σας καὶ κάμνω δεκτὴν τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ὡς ἑξῆς: «μὴ ἀσκῶν οὐδεμίαν ἄλλην ἐπιχείρησιν ἢ ἐπάγγελμα». Μὲ τὴν δήλωσιν εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ὁ ἰδιωτικὸς ὑπάλληλος, ὁ τελῶν ἐν ἀδείᾳ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσληφθῇ εἰς τὸν Τουρισμόν.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6 ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 7. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 8. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 9. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 10.

§214Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἔχει παραπλανητικὸν τίτλον. Ὁμιλεῖ περὶ ἀλλοδαπῶν συμβουλίων, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Θὰ πρέπει νὰ ἀποκλεισθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν οὐδεμίαν γνῶσιν Τουρισμοῦ. Πέραν τούτου, λέγει μὲν περὶ Συμβούλων, ἀλλὰ λέγει ὅτι δύναται νὰ τοὺς ἀνατεθῇ ἐποπτεία. Ἐπειδὴ αὐτοὶ οἱ Σύμβουλοι θὰ πρέπει καὶ αὐτοὶ νὰ ἐποπτεύωνται, καθίσταται τὸ ἔργον καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Τουρισμοῦ, δυσχερές. Εἶναι δύσκολον καὶ νὰ ἐποπτεύωνται καὶ νὰ ἐποπτεύουν. Θὰ ἔλεγα, νὰ δύναται νὰ προσληφθοῦν Σύμβουλοι, ἀλλὰ χωρὶς νὰ ἔχουν δικαίωμα ἐποπτείας. Δὲν πρέπει νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐποπτείας, διότι τοῦτο εἶναι κάτι πάρα πάνω ἀπὸ τὴν συμβουλὴν καὶ τὴν ἐξέτασιν τῶν πραγμάτων ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς δύνασθε κάλλιστα νὰ ἀφήσητε τὴν ἱκανότητα νὰ προσλάβῃ ἀλλοδαποὺς Συμβούλους καὶ νὰ περιορίσητε τὴν ἔννοιαν τῆς ἐποπτείας.

§215Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Παρακαλῶ νὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει.

§216ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§217Α. ΣΒΩΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ μὴ διαφύγῃ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ ἕνα θέμα τίτλου, εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ὅπως ἠξεύρετε, ἀλλοδαποὶ δὲν δύνανται νὰ διορίζωνται εἰς δημοσίας θέσεις, παρὰ μόνον κατὰ τὸ Σύνταγμα, περὶ τοῦ ὁποίου ἑκάστοτε τόσος γίνεται λόγος, ὥστε νὰ ἐπικαλοῦνται διακεκριμένοι νομικοὶ τὸ ἀσυμβίβαστον τοῦ βουλευτοῦ μὲ τὴν θέσιν τοῦ Γεν. Γραμματέως τοῦ Τουρισμοῦ, διότι ἀπαγορεύεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα. Ἐὰν εἰς τοὺς Συμβούλους αὐτοὺς ἀναθέσητε κάτι ποὺ νὰ ὁμοιάζῃ μὲ τὴν ἁρμοδιότητα μιᾶς δημοσίας διοικητικῆς θέσεως—ὅπως δὲ εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον, ἀσφαλῶς τοὺς ἀναθέτει τοιαῦτα ἔργα— τότε δὲν ἀρκεῖ εἷς γενικὸς νόμος, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπητε πόσας θέσεις θέλετε νὰ πληρώσητε, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως. Εἶναι δυνατὸν ἔτσι ἀορίστως νὰ προσλάβετε ἀλλοδαποὺς Συμβούλους 5 ἢ 6 ἢ 10; Ἀλλὰ πέραν τούτου, ἐγὼ θὰ ἔλεγον, ὅτι ὅσοι ἀντιτίθενται εἰς τὴν οὐσίαν τῆς διατάξεως, ἔχουν δίκαιον. Συμβούλους θὰ εἶναι χρήσιμον νὰ πάρετε, ἀλλὰ δὲν θὰ συνιστοῦσα νὰ πάρετε ὑπαλλήλους ἀσκοῦντας διοικητικὰ καθήκοντα. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπα καὶ προχθές, ὅτι ὠφέλησαν ὡρισμέναι ἀποστολαὶ εἰς τὴν χώραν παλαιότερον μετακληθεῖσαι, ὅπως τοῦ Στρατοῦ καὶ τοῦ Ναυτικοῦ, ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι τοῦτο δὲν ὑπόκειται εἰς ἐξαίρεσιν, διότι εἴδομεν πολλοὺς ἀλλοδαπούς, οἱ ὁποῖοι ἀπέτυχον καὶ ἄφησαν ἕνα κακὸν παράδειγμα. Θὰ ἔλεγα νὰ ἀπαλείψετε τὸ ἄρθρον ποὺ ὁμιλεῖ περὶ ἐποπτείας. Ἄλλως νὰ ὁρίσητε τὸν ἀριθμὸν τῶν θέσεων.

§218Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀντιλήψεων τοῦ κ. Σβώλου, τὰς ὁποίας ἐξέθεσεν ἐπὶ τῆς συνταγματικότητος τῆς προσλήψεως, ἀνεξαρτήτως τοῦ Συνταγματικοῦ τύπου, νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ δικαίῳ ζητῶν τὴν πρόσληψιν ξένων Συμβούλων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν καὶ ἐποπτείαν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως, διότι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ προσελκύσωσι ξένους, διότι δὲν φαντάζομαι νὰ κάμνωμεν νομοσχέδιον Ἐσωτερικοῦ Τουρισμοῦ. Ποῖος θὰ δύναται καλλίτερον νὰ κρίνῃ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰς ἀνάγκας ἀπὸ τὸν ξένον εἰδικὸν Σύμβουλον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐποπτεύῃ καὶ κατὰ πόσον αἱ προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας εἶχε κατὰ νοῦν, ὅταν ἐξέδιδε τὴν Α ἢ Β ἐγκύκλιον ἐφαρμόζονται. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Σβῶλος ἔχει ἀπολύτως ἄδικον διότι, ἀνεξαρτήτως τοῦ Συνταγματικοῦ τύπου, ὑπάρχει ἡ πρακτικὴ οὐσία, διότι τὴν προσέλκυσιν τῶν ξένων μόνον διὰ τῶν ξένων δυνάμεθα νὰ τὴν ἐπιτύχωμεν.

§219Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποδέχομαι, εἶναι νὰ θέσωμεν ἕνα περιορισμὸν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν Συμβούλων, καίτοι καὶ ἐδῶ δὲν γνωρίζομεν ποῖαι θὰ εἶναι αἱ ἀνάγκαι μας. Εἶναι πιθανὸν εἷς νὰ ἀρκέσῃ ἀλλά, ἂν ὑπολογίσωμεν εἰς ἐντατικὴν ἐκμετάλλευσιν, εἶναι δυνατὸν νὰ χρειασθοῦν καὶ ἄλλοι, εἰς τρόπον ὥστε νὰ γίνῃ μία ἐξασφάλισις ὅτι δὲν θὰ γίνῃ κατάχρησις. Θέλετε μέχρις ὀκτώ;

§220ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι. Εἶναι πολλοί.

§221Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μέχρι πέντε.

§222Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐγὼ θὰ ἔλεγον ἑπτά, διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι δὲν εἶναι σοβαρὸς αὐτὸς ὁ τρόπος τοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ. Δὲν καταλαβαίνω διατὶ θὰ εἶναι 6 ἢ 7 ἢ 8 καὶ ὄχι 5. Τὸ θέμα εἶναι ἂν θὰ δώσητε δικαίωμα ἐποπτείας, διότι ἡ θεωρία, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Καρτάλης, ὁδηγεῖ πολὺ μακρὰν διότι ἔτσι θὰ πρέπει νὰ φέρωμεν ξένους εἰς ὅλα καὶ νὰ τοὺς ἀναθέσωμεν τὴν ἐποπτείαν εἰς ὅλα διὰ νόμου, ἐνῷ εἰς τὴν οὐσίαν συμβαίνει πολλάκις νὰ ἔχουν τὴν ἐποπτείαν ἄνευ νόμου.

§223Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Συμφωνῶ ὡς πρὸς τὴν συνταγματικὴν πλευρὰν τοῦ ζητήματος ποὺ ἀνέπτυξεν ὁ κ. Σβῶλος, εἰς τὸν ὁποῖον ὅταν ὁμιλῇ ἐπὶ τοῦ Συντάγματος, ἀποβλέπομεν ὡς εἰς διδάσκαλον. Ἐνθυμοῦμαι σχετικῶς, ἓν ἀνέκδοτον τῆς Κρητικῆς Βουλῆς. Εἴπομεν ὅτι κατὰ τὰς ὥρας αὐτὰς δυνάμεθα νὰ λέγωμεν καὶ ὀλίγα εὐτράπελα. Ὡμίλει κάποτε κάποιος ἀρχηγὸς Ἐπαναστάσεως ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ὀρεινούς, τοὺς γενναίους, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος δὲν ἦτο μορφωμένος καὶ ἔκαμνε βαρβαρισμοὺς καὶ σολοικισμούς. Κάποιος ἐκ τῶν συναδέλφων του τοῦ παρετήρησεν ὅτι κάμνει σολοικισμοὺς καὶ βαρβαρισμοὺς καὶ τότε αὐτὸς εἶπε: «Νά, ὁ δάσκαλος» καὶ ἔδειξεν εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Προέδρου τῆς Κρητικῆς Βουλῆς ποὺ συνέβαινε νὰ εἶναι καθηγητὴς καὶ Γυμνασιάρχης τοῦ Γυμνασίου. Διὰ τοῦτο καὶ ἐγώ, ὅταν πρόκειται περὶ συνταγματικῶν συζητήσεων, θὰ ἔλεγα, διὰ τὸν κ. Σβῶλον: Νὰ ὁ διδάσκαλος. Συμφωνῶ, λοιπόν, μὲ τὴν Συνταγματικὴν ἄποψιν τοῦ κ. Σβώλου καὶ διαφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι δὲν θὰ ἤθελα τοὺς ξένους ὡς Συμβούλους, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐποπτεύουν, διότι θὰ καταστῇ τοῦτο καταθλιπτικόν. Συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀνατεθῇ εἰς τοὺς Συμβούλους τοὺς ἀλλοδαποὺς ἐποπτεία.

§224Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ἀποδεχθῇ ὡς ἔχει.

§225ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, ὡς ἔχει.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 11.

§227Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «... (ἀναγινώσκει).......»

§228Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὴν δέχομαι, κ. συνάδελφε.

§229Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶπον καὶ προηγουμένως, κ. Ὑπουργέ, δὲν θὰ καθορίσητε τὸ ποσοστὸν τῶν ἐπὶ συμβάσει καὶ τῶν κατ’ ἀπόσπασιν; Δὲν θέλω, κ. Ὑπουργέ, νὰ γίνω μάντις κακῶν, οὔτε θέλω νὰ σᾶς κάμω ἐπερώτησιν ἀργότερον.

§230Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε συνάδελφε, προτείνετε 50 καὶ 50;

§231Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ τὸ προσωπικὸν ποὺ ὑπηρετεῖ τὰ 9)10 χρειάζονται, διότι εἶναι κατώτεροι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ κανεὶς ὅτι χρειάζεται τουριστικὴ μόρφωσις διὰ τοὺς γραμματεῖς ἢ τοὺς γραφεῖς.

§232Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δέχομαι ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀκολούθου καὶ κάτω νὰ παραμείνουν ὡς ἔχουν.

§233Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἀπὸ τοῦ γραμματέως καὶ κάτω. Πέντε ἀρχιτέκτονας θὰ πάρετε. Θὰ πάρετε καὶ τοὺς μαραγκοὺς καὶ τοὺς κλειδαράδες; Ἔπειτα ὑπάρχει καὶ τὸ ἄλλο λουκοῦμι, ὅτι οἱ ἐν ἀποσπάσει θὰ παίρνουν ὑπερωρίας κ.λ.π. Θὰ δῆτε λοιπόν, ὅτι θὰ ἀποσπάσετε ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα πολλοὺς ἀνθρώπους—ὄχι τοὺς καλλιτέρους δέ, διότι ἀσφαλῶς οἱ καλλίτεροι δὲν θὰ δελεασθοῦν ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ λουκοῦμι—καὶ θὰ μεταφέρετε ἕνα κόσμον ὁλόκληρον, 30 τμηματάρχας, εἰς Ὑπουργεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἔχουν καμμίαν θέσιν. Καὶ δὲν εἶναι προτιμότερον καὶ σεμνότερον νὰ τοὺς πῆτε: Πᾶρτε τὸ μισθὸ καὶ πηγαίνετε στὰ σπίτια σας; Ἔχετε παρασυρθῆ κ. Ὑπουργέ.......

§234Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀποδέχομαι τὸ ὀρθὸν τῶν προτάσεών σας καὶ δι’ αὐτὸ λέγω ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀκολούθου καὶ κάτω δὲν γίνεται καμμία μετάταξις. Διὰ τοὺς ὑπολοίπους θὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν μετάταξιν διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: Θὰ ἔχωμεν 15 Ὑπουργεῖα, ἑπομένως θὰ εἶναι εὔκολον διὰ καθένα ἐξ αὐτῶν νὰ εὕρωμεν ἓν Ὑπουργεῖον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι κατάλληλος νὰ ὑπηρετήσῃ, μόνον δὲ ἂν εἶναι κατάλληλος διὰ τὸν Τουρισμὸν θὰ ἐπανέλθῃ. Θέλω ὅμως νὰ γίνῃ μία ἐκκαθάρισις πρῶτα καὶ κατόπιν νὰ ἐπανέλθουν.

§235Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Διατὶ δὲν τὸ περιορίζετε, κ. Ὑπουργέ, εἰς τοὺς Διευθυντὰς καὶ τοὺς Τμηματάρχας; Θὰ τὴν πληρώσωμε πολὺ αὐτὴ τὴ δουλειά. Ἀπὸ εἰσηγητοῦ καὶ κάτω εἶναι 70 ἄνθρωποι, ποὺ θὰ τοὺς πᾶτε;

§236Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δέχομαι ἀπὸ ἀκόλουθον καὶ κάτω. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἐπάνω νὰ γίνῃ ἐκκαθάρισις καὶ ὅσοι κριθοῦν κατάλληλοι διὰ τὸν Τουρισμὸν νὰ ἐπανέλθουν. Εἶναι 15 Ὑπουργεῖα, ἐπαναλαμβάνω, κάπου θὰ ταιριάσουν.

§237Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Μὲ ἀνησυχεῖ ἐκεῖνο τὸ «αὐτοδικαίως». Ἂν εἶναι ἄχρηστο, βγᾶλτε το.

§238Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ «αὐτοδικαίως» ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι εἶναι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πολλὰ χρόνια ὑπηρεσίας. Δὲν εἶναι εὔκολον νὰ τοὺς πῆτε «πηγαίνετε στὸ δρόμο τώρα». Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴν ἐπιμείνητε.

§239Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ ἀπεύχομαι νὰ πραγματοποιηθοῦν οἱ φόβοι μου, οἱ ὁποῖοι ὅμως εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ πραγματοποιηθοῦν 100%.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως τὸ ἄρθρον 11 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 12. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 13. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 14.

§241Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡς ἔχει ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἐνέχει ὡρισμένους κινδύνους. Διότι εἶναι πολὺ φυσικὸν οἱ ἀλλοδαποί, εἰς τοὺς ὁποίους ἠμπορεῖ νὰ ἀνατεθῇ ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ξενοδοχείων κλπ., νὰ ἀσκοῦν μίαν μεγαλυτέραν ἐπιρροὴν λόγῳ τῶν εἰδικῶν των γνώσεων καὶ τῶν μεγάλων κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα θὰ διαθέτουν. Δι’ αὐτὸ θὰ ἐπρότεινα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ περιβάλωμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν μὲ μίαν ἐγγύησιν. Δὲν προτείνω νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ ἀπὸ τοὺς κ. συναδέλφους καὶ εἶναι ἀπόλυτος, ἀλλὰ προτείνω νὰ τεθῇ «εἰς ἡμεδαποὺς ἢ ἀλλοδαποὺς ἐπὶ ἴσοις ὅροις» ἢ ὑπὸ τὴν πραγματικὴν ἐγγύησιν «τοῦ διαγωνισμοῦ τῆς δημοπρασίας», διότι ἄλλως προδικάζεται ἡ τύχη τῶν ἡμεδαπῶν.

§242Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐξεδήλωσα καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἀνησυχίας ὡς πρὸς τὴν διάταξιν αὐτήν. Μᾶς ἐξηγήσατε τοὺς λόγους καὶ ἀπεδέχθητε μίαν τροπολογίαν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐγγυήσεις νὰ ἐπεκταθοῦν καὶ ἐπὶ τῶν καθολικῶν καὶ εἰδικῶν διαδόχων τῶν ἀγοραστῶν. Θὰ παρεκάλουν νὰ τεθῇ καὶ μία ἄλλη ἐξασφαλιστικὴ ἐγγύησις τοῦ προσωπικοῦ. Δηλαδὴ ἡ ἐκμετάλλευσις αὐτῶν τῶν ξενοδοχείων νὰ γίνεται ἀποκλειστικῶς δι’ ἑλληνικοῦ προσωπικοῦ.

§243Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις «ἢ ἀλλοδαποὺς ἰδιώτας». Φοβοῦμαι ὅτι ἠμποροῦν νὰ μᾶς ἔλθουν καὶ οἱ Βούλγαροι ἀπὸ πάνω, ὁπότε θὰ ἔχωμεν τὴν κατασκοπείαν των ἐν Ἑλλάδι. Πρέπει νὰ εἶναι καθωρισμένον τοῦτο.

§244Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἀπαντῶ ὅτι καὶ ἡμεῖς μὲ μεγάλην προσοχὴν ἐπροχωρήσαμεν εἰς τὴν λέξιν ἀλλοδαποί. Ἀλλὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι ὑπάρχουν αἱ ἑξῆς ἐγγυήσεις. Διὰ νὰ δοθῇ κάτι εἰς ἀλλοδαπὸν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰσήγησις τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ Ε.Ο.Τ., πρότασις ἐπὶ τῆς εἰσηγήσεως αὐτοῦ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν συμβούλιον καὶ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐὰν λοιπὸν ἕνδεκα ἐπίλεκτοι Ἕλληνες ποὺ θὰ εἶναι εἰς τὸ Δ.Σ., ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ εἴπουν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, μοῦ φαίνεται ὅτι ὑπάρχουν αἱ ἐγγυήσεις.

§245Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ἐδῶ, κύριε ὑπουργέ, ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ψηφίζει ἀντίθετα ἀπὸ ὅ,τι θέλει καὶ σεῖς μοῦ λέγετε «ἐπίλεκτοι ἕλληνες»...

§246Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἀντελήφθην ποτὲ νὰ ἐπέρασε κάτι χωρὶς τὴν θέλησιν τῆς Βουλῆς καὶ διαμαρτύρομαι δι’ αὐτὸ ποὺ λέγετε. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς νομίζω ἀντιθέτως ὅτι πρέπει νὰ περιληφθῇ μὲ τὴν ἑξῆς διάκρισιν, ὅτι τὸ προσωπικὸν τῶν ξενοδοχείων αὐτῶν δέον νὰ εἶναι κατὰ τὰ 95% τοὐλάχιστον ἑλληνικόν, ἕνα 5% ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀλλοδαπόν.

§247Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Προκειμένου περὶ ἀλλοδαπῶν ἑταιρειῶν, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἐγένετο ἡ ἐκμίσθωσις νὰ ἀπέκτων ὑποχρεωτικῶς τὸν τύπον τῆς ἰδικῆς μας ἀνωνύμου ἑταιρείας μὲ ὑποχρεωτικὴν συμμετοχὴν καὶ ἑλληνικῶν κεφαλαίων. Διότι ἔτσι θὰ παρέμενον καὶ εἰς χεῖρας ἑλληνικὰς τὰ ξενοδοχεῖα, ἄλλως θὰ τὰ πάρῃ ὁ οἱοσδήποτε Ροκφέλλερ.

§248Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐμπιστευθῆτε, κύριε συνάδελφε, εἰς ἕνα συμβούλιον 11 ἐπιλέκτων ἑλλήνων, εἰς τὸν Ὑπουργὸν καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Ἐὰν ὅλοι αὐτοὶ θὰ κάμουν, τὸ λάθος, τότε θὰ τὸ διαλύσωμεν τὸ βασίλειον.

§249Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Φοβοῦμαι ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἔχωμεν πλήρη ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ξενοδοχείων μας εἰς ἀλλοδαπούς.

§250Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐγγύησις, τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖσθε, ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον. Ἐγὼ ὡμίλησα πρὶν περὶ τῆς ἐκμισθώσεως καὶ δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἀλλοιωθῇ βασικῶς ὁ σκοπὸς τοῦ ἄρθρου ἐὰν βάλετε ἐπὶ ἴσοις ὅροις.

§251Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τότε νὰ βάλωμεν ὅτι καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις γίνεται μὲ τὴν αὐτὴν διαδικασίαν.

§252Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἐπὶ τῆς προτάσεώς μου δὲν ἀπηντήσατε, κύριε Ὑπουργέ.

§253Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀπήντησα.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε δεκτὸν τὸ ἄρθρον 14 ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 15.

§255Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, χθὲς ἐξῆρεν ἡ Βουλὴ τὸ γεγονὸς ὅτι παρὰ τὴν σύμβασιν τῆς EBASKO ἡ κυβέρνησις εἰς τὸ νομοσχέδιον προσέθεσε τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπὶ προμηθειῶν καὶ ἐκτελέσεως ἔργων διενεργεῖται πάντοτε μειοδοτικὸς διαγωνισμός. Βλέπω ἐδῶ εἰς τὴν διάταξιν ὅτι ἐξαιροῦνται καὶ αἱ προμήθειαι καὶ ἡ ἐκτέλεσις ἔργων. Νομίζω ὅτι εἶναι ὑπὲρ τοῦ νόμου νὰ ὑπάρχῃ ὁ μειοδοτικὸς διαγωνισμὸς ὡς πρὸς τὴν προμήθειαν καὶ ὡς πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων.

§256Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐδῶ κάμνομεν μίαν ἐξαίρεσιν ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ.

§257Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Νὰ μείνῃ αὐτή, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι παραβλάπτει τὸν τουρισμὸν ἡ κατασφάλισις αὐτὴ τοῦ διαγωνισμοῦ. Αὐτὸ εἶναι ὑπὲρ τῆς ὑπηρεσίας.

§258Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν εἶναι ὅτι δὲν θὰ περάσωμεν διὰ τῶν κρατικῶν προμηθειῶν, διότι ἐκεῖ ἡ διαδικασία εἶναι βραδεῖα. Νὰ βάλωμεν ὅμως, ἂν θέλετε, ὅτι αἱ προμήθειαι ὑπεράνω ὡρισμένης ἀξίας θά γίνωνται κατόπιν διαγωνισμοῦ.

§259Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Καθοριζομένου τοῦ τρόπου διενεργείας τούτου δι’ ἀποφάσεως τοῦ Δ. Σ.

§260Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καὶ τὸ ποσὸν θὰ τὸ ὁρίσῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον.

§261Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐτέθη διὰ νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν ὁ ὀργανισμὸς νὰ κάμῃ ἐπισκευάς, ὥστε νὰ μὴ ζητῇ συνεχῶς τὴν ἔγκρισιν τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 50.000.000. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀγνοήσωμεν τὸ Δημόσιον Λογιστικόν.

§262Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὰ ξενοδοχεῖα τῆς Ρόδου, παραδείγματος χάριν, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσουν τὴν ἄνοιξιν, διότι λόγῳ τῆς ἀπαιτουμένης διαδικασίας δὲν θὰ ἐπισκευασθοῦν παρὰ μετὰ δύο χρόνια. Πάντως δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μπουρνιᾶ.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 16. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 17. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 18. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 19.

§264Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλομεν νὰ ἀπαλειφθῇ ὁλόκληρος ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 19.

§265Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μὰ γιὰ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, παρέχεται ἡ εὐχέρεια νὰ γίνῃ ἕνας κανονισμός. Διατὶ δὲν θέλετε τοῦτο;

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 19 ὡς ἔχει. Ἄρθρον 20. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 21. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 22.

§267Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐδῶ θὰ τεθῇ ἡ τροποποίησις, κ. Ὑπουργέ, τὴν ὁποίαν εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ κάμετε δεκτήν. Παρακαλῶ νὰ βάλετε καὶ τοὺς Γραμματεῖς μέσα.

§268Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα ἐκράτησα σημείωσιν αὐτοῦ.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 22 ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 23. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 24. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 25. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 26. Δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου κατ’ ἄρθρον. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ σχέδιον νόμου καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§270ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1565)50 «περὶ συστάσεως Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ».

§272Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Πρὶν προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν ἄλλων θεμάτων τῆς ἡμερησίας διατάξεως παρακαλῶ τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 14 «περὶ ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς» νὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ ὥστε νὰ ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν. Ὅσοι δὲ ἐπιθυμοῦν νὰ συζητήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς νὰ κάμουν τοῦτο εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή;

§274ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1559)50 Α. Ν. «περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς». Ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§276Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου καθιεροῦται ἡ ἀρχὴ τῆς ἀναλήψεως ὑπὸ τοῦ ΟΛΠ καὶ τῆς ἐργασίας τῶν φορτοεκφορτώσεων. Ἐὰν δὲν κατορθώσῃ ὁ ΟΛΠ νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὸν προορισμόν του, καὶ διότι ὀργανισμοὶ αὐτόνομοι εἶναι δύσκολον νὰ ἐπιτύχουν εἰς τὸν τόπον μας, εἶναι αὐτονόητον εἰς ποῖον κίνδυνον ἐκθέτομεν τὴν ὅλην κίνησιν τοῦ Λιμένος Πειραιῶς ὅταν ἐπιβαρύνωμεν τὸν ὀργανισμὸν καὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν σήμερον τὴν ἐκτελοῦν πράκτορες. Θὰ καταλήξῃ εἰς τὸ νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς συνάμα δὲ καὶ οἱ συναλλασσόμενοι καὶ οἱ χρησιμοποιοῦντες τὸν Λιμένα Πειραιῶς μὲ πολὺ μεγαλύτερα ποσὰ εἰς βάρος τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τοῦ τόπου διότι ὁ ΟΛΠ δὲν ἐνδιαφέρει μόνον τὸν Πειραιᾶ, ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε ἄλλως νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα τῆς ὀργανώσεως τοῦ Λιμένος καὶ πρὸς τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ὡς ὑποδείγματα αἱ ὀργανώσεις ποὺ ὑπάρχουν καὶ εἰς τὸ Λονδῖνον καὶ εἰς τὴν Μασσαλίαν. Διὰ νὰ μὴ ἀπασχολῶ περισσότερον τὴν Βουλὴν περιορίζομαι εἰς ταῦτα τὰ βασικὰ καὶ προτείνω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατὰ βάσιν.

§277Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὸ νὰ τὸ δεχθῇ. Εἶναι ἀπὸ τὰ πλέον ἐπείγοντα νομοσχέδια καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ. Μὲ ἔξοδα τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς ἀναδιοργανοῦται ὁ Λιμὴν τοῦ Πειραιῶς. Αἱ δικαί μας δὲ ὑπηρεσίαι γνωρίζουν ὅτι διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ θὰ δοθῇ ζωὴ εἰς τὸν λιμένα. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὸν νόμον κατ’ ἀρχὴν καὶ νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν τὴν Δευτέραν.

§278Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶχον παρακληθῆ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους κ. Κιζάνην καὶ Κάντζιαν νὰ ζητήσω τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅπως ἡ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις γίνῃ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν δίδει μίαν λύσιν.

§279Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Θὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην. Αἱ παρατηρήσεις του εἶναι ἄξιαι μεγάλης προσοχῆς ὅπως δὲ θὰ ἐνθυμῆται ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, διὰ τὸ θέμα αὐτὸ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἠσχολήθη ὅλως ἰδιαιτέρως. Ὑπόσχομαι ὅπως κατὰ τὴν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον θὰ προσέξωμεν ὅλως ἰδιαιτέρως τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κυκλάδων συνάδελφος ἔκαμεν.

§280Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε θὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§281Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Βεβαίως. Ἡ ἔκθεσις ὅμως τῆς Ἐπιτροπῆς ἔχει κἄποιαν παράλειψιν. Τὸ νέον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ ἐκτυπωθῇ ὡς ἐψηφίσθη κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν θὰ περιλαμβάνῃ καὶ τὰς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ αὐτήν.

§282Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Εἶχον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει καὶ μίαν τροπολογίαν περὶ τῶν φορτοεκφορτωτῶν, διότι πρόκειται περὶ δικαίου αἰτήματος.

§283Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Μάλιστα.

§284ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται τὸ σχέδιον νόμου εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον;

§285ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1559)50 Α.Ν. «περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1527)50 «περὶ μετατροπῆς τῶν Ἀνωνύμων Μετοχῶν τῶν Ἡμεδαπῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν εἰς ὀνομαστικάς». Ὁ κ. Ε. Τσουδερὸς ἔχει τὸν λόγον.

§287Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω διὰ μακρῶν. Θὰ ζητήσω τὴν ἀπόρριψιν τοῦ νομοσχεδίου λόγῳ κυρίως τῶν σημερινῶν οἰκονομικῶν περιστάσεων. Θὰ ἦτο ἄσκοπος ἀπόψε ἡ ἐπιστημονικὴ συζήτησις περὶ Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, καθὼς καὶ περὶ τῆς χρησιμότητος αὐτῶν ὡς οἰκονομικοῦ παράγοντος κατὰ τὸν λήξαντα αἰῶνα. Εἶναι βέβαιον ὅτι αἱ Ἀνώνυμοι Ἑταιρεῖαι ἐξυπηρέτησαν τὴν παγκόσμιον οἰκονομίαν ἀπὸ πάσης ἀπόψεως. Γιὰ σήμερον νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ἐξετασθῇ μᾶλλον ἀπὸ πρακτικῆς ἀπόψεως ἐν σχέσει μὲ τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρισκόμεθα καὶ ἐνώπιον τῶν ὁποίων τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προσκρούει. Ὅλοι ἔχετε ἀντίληψιν τοῦ ὅτι ἡ ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη, καὶ ὄχι μόνον τὸ κεφάλαιον, ἀποβλέπει μετὰ δυσπιστίας καὶ ἀπορίας πρὸς τὸ νομοθέτημα αὐτό. Δὲν μοῦ διαφεύγει, ὅτι ὑπάρχουν χῶραι αἱ ὁποῖαι, ὅπως ἡ Ἀγγλία, ἡ Ἀμερική, ἡ Ἰταλία καὶ ἡ Γαλλία, ἡ τελευταία αὕτη κατὰ ἕνα διάφορον σύστημα, ἔχουν ἤδη ἀποδεχθῆ τὴν βάσιν τῆς ὀνομαστικοποιήσεως τῶν μετοχῶν Α.Ε. Πρῶτον, τὸ νομοθέτημα εἰς τὰς ἄλλας χώρας ἔχει γίνει ἀποδεκτόν, διότι αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι τῶν χωρῶν αὐτῶν, εἶναι ὁμαλαὶ καὶ κανονικαὶ καὶ λειτουργεῖ καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τὸ οἰκονομικὸν σύστημα κατὰ τέτοιον τρόπον, ποὺ ἡ ὀνομαστικοποίησις τῶν μετοχῶν δὲν ἀπετέλεσε μίαν ἐπὶ πλέον ἀνωμαλίαν, καὶ ἐγένετο ἄνευ ἐπιβλαβῶν συνεπειῶν. Ἡμεῖς αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἴμεθα μία χώρα ἡ ὁποία ἐξέρχεται ἀπὸ μίαν καταστροφὴν οἰκονομικὴν καὶ καταβάλλει προσπαθείας διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσίν της, ἐπίσης εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἡ πίστις ἡ δημοσία ἔχει καταπέσει. Πολλοὶ ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διαθέτουν κεφάλαια δὲν εἶναι εὔκολα διατεθειμένοι νὰ τὰ διαθέτουν εἰς ἐπιχειρήσεις, οὔτε κἄν νὰ τὰ καταθέτουν εἰς τὰ ταμιευτήρια ἤ εἰς τὰς Τραπέζας. Αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ μέτρον μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε ἡ Βουλὴ νὰ κρίνῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ μὴ ἀποφασίσῃ τόσον γρήγορα νὰ τὸ ψηφίσῃ. Εἶπον ὅτι ὑπάρχουν χῶραι αἱ ὁποῖαι ἐδέχθησαν τὴν μεταβολὴν αὐτήν. Ἡμεῖς ὅμως δὲν εἴμεθα ἀκόμη ὥριμοι διὰ τὴν μεταβολήν. Βεβαιότατα ὑπάρχουν τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Τὰ ὑπὲρ εἶναι κυρίως ἡ φορολογικὴ πλευρὰ τοῦ μέτρου. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἕνα τέτοιο μέτρον θὰ συνετέλει εἰς τὸ νὰ κτυπήσῃ τὴ φοροδιαφυγήν, αἱ εἰσπράξεις τοῦ συνθετικοῦ φόρου θὰ ηὔξανον καὶ πρὸ παντὸς τοῦ φόρου τῶν κληρονομιῶν. Θὰ ἔπαυε πρὸ παντὸς ἡ συνήθεια πολλῶν οἰκογενειαρχῶν οἱ ὁποῖοι μεταβάλλουν εἰς Α.Ε. τὰ ἀκίνητά των διὰ νὰ διαφεύγουν οἱ κληρονόμοι των τὴν φορολογίαν. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι λόγοι ποὺ συνηγοροῦν ὑπὲρ τοῦ μέτρου, διὰ τοὺς ὁποίους καὶ εἰς ἄλλας χώρας ἔγινε δεκτὴ ἡ ἀποδοχὴ τοῦ μέτρου. Ἀλλ’ εἴπομεν ὅτι αἱ σημεριναὶ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας διατελοῦμεν, δὲν νομίζω ὅτι ἐπιτρέπουν τὴν μεταρρύθμισιν αὐτὴν εἰς τὸν τόπον μας. Τὸ μέτρον κ. βουλευταί, θὰ ἀποθαρρύνῃ τοὺς ἔχοντας κεφάλαια νὰ τὰ ἐπενδύσουν εἰς παραγωγικὰς ἐπιχειρήσεις, εἰς τὰς ὁποίας κατέφευγε τὸ κεφάλαιον μὲ τὴν ἀνωνυμίαν. Θὰ ὠθήσῃ δὲ τὸ μέτρον ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν κεφάλαια ἀντὶ νὰ τὰ διαθέτουν διὰ χρηματοδότησιν ἔργων ἢ ἀξιῶν νὰ τὰ μετατρέπουν εἰς ξένον συνάλλαγμα ἢ χρυσόν. Εἰς ἡμέρας κατὰ τὰς ὁποίας μαστιζόμεθα ἀπὸ τὴν μανίαν τῆς ἀγορᾶς χρυσοῦ ἀντὶ νὰ τὴν ἀναχαιτίσωμεν τὴν ἐπιτείνομεν διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν μέτρου. Εἶναι γνωστὸν ὅτι κατ’ αὐτὰς ὑπῆρξε πλῆθος ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἐπώλησαν ὅπως ὅπως μετοχὰς εἰς τὸ Χρηματιστήριον διὰ νὰ εἰσπράξουν δραχμὰς τὰς ὁποίας νὰ ἐπενδύσουν ἀμέσως εἰς χρυσόν. Βλέπετε λοιπὸν πόσον τὸ νομοσχέδιον συνετέλεσεν εἰς τὴν αὔξησιν τῆς δυσπιστίας ἀπέναντι τῆς δημοσίας πίστεως, εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν προσπαθοῦμεν νὰ προσελκύσωμεν τὸ κεφάλαιον, ὄχι μόνον τὸ ἰδικόν μας, ἀλλὰ καὶ τὸ ἰθαγενὲς τὸ εὑρισκόμενον εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ ὀνομαστικοποίησις τῶν μετοχῶν θὰ ἀποτελέσῃ ἐμπόδιον ἀνυπέρβλητον πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ τούτου. Ταῦτα δὲ πάντα, καθ’ ὃν χρόνον, εἰς ὅλας τὰς χώρας λαμβάνονται ἐξαιρετικὰ μέτρα διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ μέτρου τῆς προσελκύσεως ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κεφαλαίων. Αἱ σκέψεις αὐταὶ εἶναι ἀρκετὰ ἰσχυραὶ διὰ νὰ μᾶς κάμουν ὅπως ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ζητήσωμεν ἀπὸ τὴν κυβέρνησιν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἔτσι νὰ σταματήσῃ καὶ ἡ ραγδαία πτῶσις τῆς τιμῆς τῶν ἀξιῶν, τῆς ὁποίας ἐπωφελεῖται ἡ κερδοσκοπεία τῶν τίτλων εἰς τὸ Χρηματιστήριον. Διότι πλὴν τοῦ γενικοῦ κακοῦ τῆς ἐντεῦθεν κρίσεως, φοβοῦμαι ὅτι οἱ διάφοροι τίτλοι ἐπέρασαν ἢ δύνανται νὰ περάσουν εἰς χέρια ποὺ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ φθάσουν εἴτε εἶναι ξένα εἴτε ἰδικά μας ἀνεπιθύμητα. Τὸ μέτρον τῆς ὀνομαστικοποιήσεως τῶν μετοχῶν ἐκρίθη εἰς πολλὰς χώρας ὡς ἀνελεύθερον καὶ ἐχαρακτηρίσθη ἀπὸ σημαίνοντας ἐπιστήμονας ὅτι εἶναι περιοριστικὸν τῆς ἐλευθερίας τῶν συναλλαγῶν. Ὑπῆρξαν καὶ ἄλλοι οἵτινες ὑποστηρίζουν ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι ἐπωφελὲς ἰδίως ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῆς δικαιοσύνης. Λυποῦμαι δὲ ποὺ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐκφράσω καὶ ἐγὼ σήμερον τὴν συμφωνίαν μου πρὸς τοὺς τελευταίους τούτους, διότι αἱ περιστάσεις διὰ τὴν Ἑλλάδα δὲν τὸ ἐπιτρέπουν. Αὐτοί, ὑποστηρίζουν ὅτι δὲν συμφέρει νὰ κρύπτεται τὸ κεφάλαιον, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐμφανισθῇ καὶ νὰ φορολογοῦνται τὰ ἐξ αὐτοῦ κέρδη. Ἡ θεωρία αὕτη εἶναι σωστή, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ ἑλληνικαὶ περιστάσεις αἱ σημεριναὶ συντελοῦν ὅπως τὸ μέτρον εἶναι ἐπιβλαβὲς καὶ ὠθεῖ πρὸς τὴν ἀποταμίευσιν χρυσοῦ. Δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ ἀναφέρω ἀριθμοὺς λιρῶν αἵτινες διετέθησαν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ ἀποδείξω τὴν οἰκονομικὴν ἀναταραχὴν ποὺ ἔφερε τὸ μέτρον καὶ τὴν ἐν γένει ἀναστάτωσιν εἰς τὴν ζωὴν τοῦ τόπου. Τερματίζων τὸν λόγον μου συμβουλεύω τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι πρέπει νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ σκεφθῇ βραδύτερον ἐὰν θὰ ἠδύνατο νὰ τὸ ἐπαναφέρῃ ὅταν θὰ ἔχῃ ἐπέλθει σχετικὴ ἐξισορρόπησις τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας μας.

§288Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς ΕΠΕΚ διὰ νὰ εἴπω ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατεῖχετο ἀπὸ τὰς ἰδίας ἐπιφυλάξεις, ὡς πρὸς τὴν χρησιμότητα τοῦ νομοσχεδίου ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας. Τὰ πράγματα ὅμως ὡς ἐξετέθησαν εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον μᾶς ἔπεισαν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ ἀποφασίσωμεν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἡ τάσις εἰς ὅλας τὰς χώρας εἶναι νὰ παύσουν αἱ μετοχαὶ νὰ εἶναι ἀνώνυμοι καὶ νὰ γίνουν ὀνομαστικαί. Συγχρόνως ἀπεδόθη ἡ κατηγορία ὅτι διὰ τῆς ἀνωνυμίας προστατεύομεν τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυροὺς καὶ τὴν φοροδιαφυγὴν καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ ἄμεσος φορολογία, ἡ ὁποία κυρίως ἐπιπίπτει ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν ἰσχυρῶν διὰ τοῦ μέτρου τῆς ὀνομαστικοποιήσεως τῶν μετοχῶν θὰ ἦτο ὁμοίως νὰ φορολογηθῇ αὕτη. Τὰ ἐπιχειρήματα ποὺ ἀνέπτυξεν ὁ κ. Τσουδερὸς εἶναι σοβαρὰ δὲν νομίζω ὅμως ὅτι εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἀναμένωμεν τὰ ἑλληνικὰ κεφάλαια ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὅταν ὁ διεθνὴς ὁρίζων εἶναι ἐξαιρετικὰ τεταμένος. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν ὅπως προχωρήσῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἀναγκαστικοῦ νόμου διὰ τοῦ ὁποίου νομίζομεν, ὅτι θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κτυπήσωμεν τὴν φοροδιαφυγήν, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι σήμερα ἔχουν ἀνωνύμους τίτλους Ἑταιρειῶν. Τὸ κακὸ ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Τσουδερὸς ἔγινεν ἤδη καὶ δὲν ὑπάρχει κίνδυνος μεγαλυτέρων ἀνησυχιῶν.

§289Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ἀκριβῶς, ἐγώ, νομίζω, ὅτι τὸ κακὸ θὰ ἀποτραπῇ ἐὰν αὔριον γίνῃ γνωστόν, ὅτι ἀπεσύρθη τὸ νομοσχέδιον, διότι τότε ὅλοι οἱ ἀγοράσαντες λίρας θὰ σπεύσουν νὰ τὰς πωλήσουν διὰ νὰ ἀγοράσουν καὶ πάλιν ἑταιρικοὺς τίτλους.

§290Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Τὸ κακὸ ἔπαυσεν, ἄλλως τὸ ζήτημα τῶν λιρῶν ἀντεμετωπίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§291Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Δὲν ἠξεύρω, εὔχομαι νὰ εἶναι ἔτσι.

§292Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἔτσι εἶναι.

§293ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος ἔχει τὸν λόγον.

§294Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐλέχθη πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τοὺς ὁμιλήσαντας ὅτι εἶναι παγκοσμία τάσις ἡ μετατροπὴ τῶν τίτλων εἰς ὀνομαστικούς. Ἐξετέθησαν ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι πέραν τῶν φορολογικῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι σοβαρώτατοι, διότι εἰς τὴν χώραν μας διαφεύγουν τὰ 9]10 τῆς φορολογίας κληρονομιῶν. Θὰ αὐξηθοῦν οἱ φόροι τῆς κληρονομίας, διότι ἐὰν κάμωμεν μίαν ἔρευναν εἰς τὴν εἰδικὴν Ἐφορείαν τῶν κληρονομιῶν, θὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι ἀπὸ 30ετίας οὐδεὶς κομιστὴς ἀνωνύμων τίτλων.... ἀπέθανεν! Ἐὰν ἐξαιρέσητε περιπτώσεις αἰφνιδίων θανάτων, ὁπότε δὲν προφθάνουν νὰ τακτοποιήσουν τὸν τίτλον, οὐδεὶς πληρώνει φόρους κληρονομίας. Ἀμφιβάλλω ἐὰν 100 μέτοχοι τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ὑπεβλήθησαν εἰς τὸν φόρον τῆς κληρονομίας. Τὰ ἐπιχειρήματα αὐτὰ εἶναι σοβαρώτατα. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, ἡ παγκοσμία τάσις ἔχει καὶ ἕνα ἄλλον λόγον, ὅτι αἱ ἀνώνυμοι Ἑταιρεῖαι διευθύνονται σήμερον κατὰ ἕνα τρόπον ἀνεύθυνον. Εἶναι δυνατὸν μία ὁμὰς κεφαλαιούχων νὰ καταλαμβάνῃ δι’ ἀγορᾶς μετοχῶν τὴν πλειοψηφίαν μιᾶς ὡρισμένης Ἑταιρίας, νὰ τὴν λεηλατῇ καὶ μετὰ 10 ἡμέρας νὰ ἀγοράζῃ μετοχὰς ἄλλης ἐπιχειρήσεως. Τοιουτοτρόπως γίνεται ἕνα μονοπώλιον, δηλαδὴ συγκεντρώνεται ἡ ἐπίδρασις ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς μιᾶς χώρας εἰς ὀλίγα χέρια. Ἴσως ἔπρεπε νὰ ἔχῃ προηγηθῆ μία μεταρρύθμισις εἰς τὸν νόμον περὶ Ἀνωνύμων Ἑταιριῶν καὶ κατὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις ἐνεργεῖ κατὰ ἕνα τρόπον πρωθύστερον. Δὲν φρονῶ, ὅτι ἡ ἀνωνυμία τῶν τίτλων εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ προσελκύσῃ τὸ ξένον κεφάλαιον καὶ κατὰ τοῦτο διαφωνῶ πρὸς τὸν κ. Τσουδερόν. Διότι τὸ ξένον κεφάλαιον τὸ ὁποῖον θὰ πρόκειται νὰ ἐπενδυθῇ θὰ εἶναι ἐπώνυμον καὶ ὄχι ἀνώνυμον. Οὐδεὶς Ἀμερικανὸς ἔχει συμφέρον νὰ ἐπενδύσῃ εἰς ἀνωνύμους τίτλους κεφάλαια καὶ μάλιστα τῶν ἑταιρειῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τὸ νομοθέτημα περὶ προστασίας τῶν ξένων ἐπενδύσεων. Τὰ ξένα κεφάλαια τὰ ὁποῖα ἐπενδύονται θὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐξάγωνται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὰ κεφάλαια αὐτὰ θὰ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἐπώνυμα. Ὁ ξένος ποὺ θὰ ἐπενδύσῃ κεφάλαια θὰ δυνηθῇ νὰ ἐξαγάγῃ τὰ κέρδη, καθὼς ὁ ἑλληνικὸς νόμος ὁρίζει. Βεβαίως ὑπάρχει ἕνα θέμα πολιτικόν. Τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Προέδρου τῆς ΕΠΕΚ εἶναι ἀναντιρρήτως σοβαρώτατα. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι ζήτημα σταθμίσεως τῆς καταστάσεως. Καὶ ἡ Κυβέρνησις, γνωρίζει καλῶς καὶ ὅλοι τὸ γνωρίζουν, ὅτι ἐστάθμισε τὰ ἐπιχειρήματα αὐτὰ καὶ μερικὰ ἄλλα ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα βαρύνουν περισσότερον εἰς τὴν σκέψιν της. Τὸ νομοθέτημα αὐτὸ εἶχε μεγάλην σημασίαν διὰ τὴν ἀντίδρασιν τῆς κοινῆς γνώμης ὡρισμένης ξένης χώρας, ἡ ὁποία βοηθεῖ τὴν χώραν μας αὐτὴν τὴν στιγμήν. Διετυπώθη μία κατηγορία, ὅτι τὸ μεγάλο κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον συγκεντρώνει ὁλόκληρον τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, δὲν φορολογεῖται. Αὐτὸ εἶναι πιθανὸν νὰ ἐπιδράσῃ ἐπὶ τῆς συνεχίσεως τῆς βοηθείας τοῦ ἄλλου ἑξαμήνου. Αὐτοὶ οἱ παράγοντες ἐπέδρασαν ἐπὶ τῆς σκέψεως τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἠναγκάσθη νὰ φέρῃ τὸ νομοθέτημα τοῦτο. Ἀλλὰ θὰ εἶχον νὰ κάμω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν μίαν σύστασιν. Μετὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ καθεστῶτος τῶν ὀνομαστικῶν τίτλων καὶ τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς, δὲν ἔχει πλέον λόγον ἡ ὕπαρξις 2000 Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, καὶ πρέπει αὗται νὰ ἐλαττωθοῦν εἰς τὸ ἐλάχιστον. Νομίζω, ὅτι δὲν δικαιολογοῦνται εἰς τὴν χώραν μας περισσότεραι τῶν 500 ἑταιρειῶν, ἐπιχειρήσεων δηλαδὴ αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἔχουν τὴν μορφὴν τῆς οἰκονομίας. Αἱ ἄλλαι 1500 εἶναι δημιουργήματα συνθηκῶν καὶ βλέψεων ἀποφυγῆς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων, ἡ ὁποία ἐφαρμογὴ τῶν νόμων εἶναι σήμερον ἀνέφικτος. Τὸ Κράτος ἐὰν προβῇ εἰς τὴν ὀνομαστικοποίησιν τῶν τίτλων καὶ διατηρήσῃ τὰς 2000 ἑταιρείας θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐποπτεύσῃ. Πρέπει νὰ λάβῃ μίαν σειρὰν μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν τὴν μετάβασιν ἀπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἀνωνυμίας εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἀτομικῆς ἐπιχειρήσεως. Εἶναι συμφέρον τοῦ Κράτους, ἀντὶ νὰ γνωρίζῃ ποῖοι εἶναι οἱ 1000 κάτοχοι τῶν μετοχῶν τῆς ἑταιρείας, νὰ γνωρίζῃ ποῖοι εἶναι εἰς τὰς ἀτομικὰς ἐπιχειρήσεις οἱ συνεταῖροι μιᾶς ἐπιχειρήσεως Νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔχει βασικὰς ἀντιρρήσεις.

§295Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Καταρτίζεται νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον τροποποιεῖ τὸν θεσμὸν τῶν Ἑταιρειῶν περιωρισμένης εὐθύνης καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ εἰσηγηθῶ νὰ τεθῇ μεταβατικὴ διάταξις, βάσει τῆς ὁποίας νὰ δύνανται ἀνώνυμοι ἑταιρεῖαι νὰ μετατραπῶσιν εἰς ἑταιρείας περιωρισμένης εὐθύνης.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Τσιριμῶκος ἔχει τὸν λόγον.

§297Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, εἶναι ἕνα ἐξ ἐκείνων περὶ τῶν ὁποίων ἐλέχθη, ὅτι πρέπει ἐπειγόντως νὰ ψηφισθοῦν ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἐργαζομένην, εἰ δυνατόν, νυχθημερόν, διότι ἀνάγονται εἰς τὴν σφαῖραν τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἀνεμένομεν ὅλα αὐτὰ τὰ νομοσχέδια ὡς τμήματα τῆς κυβερνητικῆς μερίμνης διὰ τὴν μεγάλην ὑπόθεσιν τῆς ἀνασυγκροτήσεως, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖον εἶναι τὸ γενικὸν σχέδιον, τὸ ὁποῖον τοποθετοῦνται καὶ ποῖον συνολικὸν σκοπὸν ἐξυπηρετοῦν. Νομίζω, ὅτι οἱοσδήποτε προσεπάθησε νὰ κάμῃ τὴν ἐργασίαν αὐτὴν θὰ ἐπείσθη, ὅτι δὲν ἀποτελοῦν τμήματα ἑνὸς ἑνιαίου σχεδίου, ἀλλὰ συμπτωματικὰ μέτρα, λαμβανόμενα, ἄλλα διότι ἐπείγουν αἱ περιστάσεις καὶ ἄλλα διότι τὸ ἐπιβάλλουν αἱ ὑφιστάμεναι πιέσεις. Θὰ ἐλέγομεν, μάλιστα, ὅτι ἡμεῖς ἀνεμένομεν, προκειμένου περὶ τοιούτου ἔργου ἀνασυγκροτήσεως καὶ τόσης ἐργασίας ποὺ ἔπρεπε νὰ καταβάλλῃ ἡ Βουλή, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐλάμβανε τὸν κόπον νὰ προβῇ εἰς μίαν γενικὴν τοποθέτησιν τοῦ θέματος, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν βαρεῖαν ἀνησυχίαν τῆς κοινῆς γνώμης, ποὺ προεκλήθη ἀπὸ τὴν ἐξέλιξιν τῶν πραγμάτων, ἐξέλιξιν ἡ ὁποία καθημερινῶς, ἐπισήμως ἢ ἀνεπισήμως, ἐπισημαίνεται ὡς καθιστῶσα λίαν δυσχερῆ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἔγινεν ἀκόμη λόγος πρὸ ὀλίγου καιροῦ, περὶ τῆς περικοπῆς τῶν κονδυλίων τῆς ἀνασυγκροτήσεως ὄχι ἐντὸς ἀλλὰ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς καί, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἦτο ἀπολύτως περίεργον ἀπὸ μέρους τῆς Βουλῆς νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξηγήσῃ μέχρι ποίου σημείου ὑπάρχει μείωσις καὶ φόβος περαιτέρω μειώσεως καί, ἰδίως, πῶς ἐπεράσαμεν ἀπὸ τὰ μεγάλα σχέδια τῆς ἀνασυγκροτήσεως εἰς τὴν ἀνάγκην ν’ ἀντιμετωπίσωμεν ἁπλὸ καὶ ὠμὸν τὸ πρόβλημα τῆς ἐπιβιώσεως σήμερον, καὶ ποίας ἐλπίδας δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν διὰ τὸ μέλλον. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν ἔγινε. Ἀντιστρόφως εἰσάγονται μερικὰ νομοσχέδια τμηματικὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαγάγῃ κανεὶς γενικὸν συμπέρασμα καί, μόνον ὡς συμπτωματικὰ νομοσχέδια εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὰ ἐξετάσῃ. Δὲν ἀποδίδω εὐθύνας εἰδικὰς εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν μόνον, διότι δυστυχῶς, μὲ τὸ σύστημα τῆς συχνῆς ἐναλλαγῆς τῶν Κυβερνήσεων ἢ καὶ τῶν προσώπων καὶ ἁρμοδιοτήτων ἐντὸς τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως, ἔχει καταλήξει νὰ θριαμβεύσῃ ἡ θεωρία τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος, ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν λέγει: «Τὰ προβλήματα εἶναι πολλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι νεαρά». Κατ’ αὐτὸν ὅμως τὸν τρόπον κατωρθώθη τὰ μὲν προβλήματα νὰ ἔχουν καταντήσει ἐσχατόγηροι, αἱ δὲ Κυβερνήσεις νὰ εὑρίσκωνται ἀκόμη εἰς βρεφικὴν ἡλικίαν, διεκδικοῦσαι τὸ δικαίωμα νὰ ἀντιμετωπίζουν ὡς βρέφη τὰ ζωτικὰ προβλήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἐντύπωσιν μᾶς κάμνει ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν σημερινὴν κρίσιμον στιγμήν. Δὲν μᾶς παρηγορεῖ δὲ τὸ ὅτι ἀπὸ ὅλην τὴν φροντίδα τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν μίαν μόνον θετικὴν ἐνέργειαν ἔχομεν ἐνώπιόν μας, τὸ γεγονός, ὅτι ἀντικατεστάθη ὁ τεχνικὸς Ὑφυπουργός, ὁ ὁποῖος εἶχε βοηθήσει νὰ μεταβληθῇ ἡ ἀνασυγκρότησις εἰς ὄνειρον, ἀπὸ ἕνα φιλόσοφον, ὁ ὁποῖος ὑποθέτω, ὅτι ἀπεδείχθη ὁ καταλληλότερος πάντων νὰ κινῆται τώρα μὲ ἄνεσιν μέσα εἰς τὸν κόσμον τῶν ὀνείρων. Πᾶν ἄλλο ἢ μᾶς καθησυχάζει ἕνα τέτοιο γεγονός. Καὶ δὲν μᾶς καθησυχάζει, κύριοι βουλευταί, οὔτε τὸ ὅτι διὰ μέσου ὅλων αὐτῶν τῶν νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα ἐμφανίζονται, δὲν ἐμφανίζεται μία γραμμὴ Κυβερνητική, μία γραμμὴ πολιτικῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ μία κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἐπὶ τῶν βασικῶν οἰκονομικῶν θεμάτων. Εἶναι τοιαύτη ἡ κατάστασις ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, ὥστε καθημερινῶς νὰ ἔχωμεν νέας ἐκδηλώσεις ποὺ πολλαπλασιάζουν τὴν ἀνησυχίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐπὶ ἡμέρας αἴφνης, ἀνεγνώσαμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι προεκλήθη διαφορὰ γνωμῶν μεταξὺ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς εἰσαγωγῆς ἢ μὴ δι’ ἰδίου συναλλάγματος ἀγαθῶν. Ἐπ’ αὐτῆς ἐδικαιούμεθα ν’ ἀναμένωμεν ἐπὶ τέλους κἄποιαν συμφωνίαν, ὁπότε σήμερον ἀνεγράφη ἡ εἴδησις, ὅτι καλοῦνται ξένοι ἐπιδιαιτηταὶ διὰ νὰ λύσουν τὴν διαφοράν! Δὲν εἶναι εἴδησις αὐτὴ ἡ ὁποία μόνον ἔρχεται μετὰ τόσα ἄλλα εἰς ἀντίθεσιν πρὸς κάθε ἔννοιαν ἐθνικῆς ἀξιοπρεπείας, ἀλλὰ καὶ ἀνησυχητικὴ διότι δίδει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὴν ἐντύπωσιν ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ ὁλόκληρος ποὺ διευθύνουν ὑπευθύνως τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς χώρας ὅτι δὲν ἔχουν καταλήξει εἰς πολιτικὴν ἐπὶ στοιχειωδῶν θεμάτων, ὡς εἶναι τὸ ζήτημα τῶν εἰσαγωγῶν. Ἰδού, Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, οἱ γενικοὶ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἰσάγεται σήμερον ἐν μέσῳ μιᾶς παγερᾶς ἀτμοσφαίρας εἰς τὴν Βουλὴν καὶ μὲ ἀντιρρήσεις ἐκ μιᾶς πλευρᾶς ἀπὸ ὅπου δὲν τὴν ἀνέμενον λόγῳ τοῦ λαϊκοῦ ρεύματος τὸ ὁποῖον ἐξεπροσώπησε κατὰ τὰς ἐκλογὰς τὸ κόμμα τοῦ ὁποίου προεδρεύει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς ΕΠΕΚ. Ἀλλ’ ἂν ἡ διατύπωσις τοιούτων ἀντιρρήσεων, καθίσταται δυνατή, εἶναι, διότι τὸ νομοσχέδιον εἰσάγεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπειγόντως εἰς μίαν στιγμὴν ποὺ δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι ψυχολογικῶς ἡ καλύτερον ἐκλελεγμένη καὶ ὄχι ὡς τμῆμα ἑνὸς γενικοῦ σχεδίου καὶ ἑνὸς συνόλου μέτρων ἐξυγιάνσεως τῆς οἰκονομικῆς μας ζωῆς μέσα εἰς τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ τοποθετηθῇ καὶ αὐτό. Τὸ δεύτερον χαρακτηριστικὸν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου εἶναι ὅτι πρόκειται περὶ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου. Διότι ἐσχάτως ἡ Βουλὴ κατέληξε νὰ μὴ κρίνῃ πλέον σχέδια νόμων, ἀλλὰ νὰ ἐπικυρώνῃ Ἀναγκαστικοὺς Νόμους. Ἔχω καταθέσει ἐπερώτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἐλέγξω τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν κατάχρησιν τῶν Ἀναγκαστικῶν Νόμων, ἑπομένως δὲν θὰ ἀναλύσω τὸ θέμα τοῦτο τώρα. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ εἴπω τοῦτο: Χθὲς εἰς μίαν διακοπήν μου ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μοῦ εἶπεν, ὅτι ἡ Ἀνασυγκρότησις ἀπαιτεῖ Ἀναγκαστικοὺς Νόμους. Ἐγὼ κάμνω μεγαλειτέραν παραχώρησιν: Λέγω ὅτι ἡ Ἀνασυγκρότησις δύναται νὰ γίνῃ καὶ διὰ Διαταγμάτων, ἀφοῦ ψηφισθοῦν ἀπὸ τὴν Βουλὴν οἱ νόμοι–πλαίσια περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσαμεν ἤδη ἄλλοτε ποὺ νὰ ἐξουσιοδοτοῦν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκδίδῃ καὶ Διατάγματα. Τὰ Διατάγματα ταῦτα ὀφείλουν νὰ βασισθοῦν ἐπὶ Νόμων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν συζητηθῆ καὶ μελετηθῆ ἐπαρκῶς καὶ θὰ ἔχουν τὴν σφραγῖδα τῆς ψήφου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἀλλ’ ὅταν εἰσάγονται πρὸς κύρωσιν Ἀναγκαστικοὶ Νόμοι διὰ πᾶν θέμα, ὑπάρχουν θέματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ Βουλὴ δύναται νὰ προβῇ εἰς ἀκύρωσιν τοῦ Α. Ν. ἀλλ’ ὑπάρχουν πλεῖστα διὰ τὰ ὁποῖα δὲν δύναται πλέον νὰ τὸ πράξῃ. Εὑρίσκεται οὕτω ἡ Βουλὴ πρὸ τετελεσμένου γεγονότος, τὸ ὁποῖον ἡ πλειοψηφία δὲν ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην ν’ ἀνατρέψῃ. Παράδειγμα ἡ ὑπόθεσις Ἐμπάσκο. Ἔτσι, ἐνῷ ἀρχικῶς Ἀναγκαστικὸς ὠνομάζετο ὁ Νόμος ποὺ ἐκδίδεται ἐξ ἀνάγκης, σήμερον κατέληξε νὰ ὀνομάζηται Ἀναγκαστικὸς ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ψηφίζει κατ’ ἀνάγκην ἡ Βουλὴ. Ἡ ἀντικειμενικὴ ἀνάγκη μεταβάλλεται εἰς καταναγκασμὸν τῆς Βουλῆς. Πέραν ὅμως τούτου νομίζω ὅτι ὑπάρχουν καὶ τινες Νόμοι ὡς ὁ ὑπὸ κρίσιν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν περισσότερον καταναγκασμὸν τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, εἶναι κοινὸν μυστικόν, ὅσον καὶ ἂν ἡ Κυβέρνησις τὸ ἀποκρύπτῃ, ὅτι ὁ ὑπὸ κρίσιν Ἀναγκαστικὸς Νόμος δὲν εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, δὲν προέρχεται ἐκ τῆς πρωτοβουλίας τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι βέβαιον ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὑπάρχει ἐπιμονὴ ἐκ μέρους τῆς ξένης Ἀποστολῆς. Αὐτὸ εἶναι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποκρυβῇ. Ἡ ἀμερικανικὴ πίεσις, ἡ πρωτοβουλία τῆς ξένης ἀποστολῆς, ἐχρησίμευσε πολὺ συχνὰ μέχρι σήμερον ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ χρησιμεύῃ ἐπ’ ἄπειρον ἄνευ διαμαρτυριῶν, ὡς «ἄλλοθι» εἴτε τῶν μπίζνες τῆς κερδοσκοπικῆς ὀλιγαρχίας, εἴτε τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἢ τῆς κυβερνητικῆς ἀνικανότητος... Ἐνταῦθα ὅμως δὲν πρόκειται περὶ τοῦ συνήθους «ἄλλοθι» ἀλλὰ περὶ πραγματικῆς πιέσεως. Διπλοῦν δεινὸν προέρχεται οὕτω ἐκ τῆς ἀνυπαρξίας συνολικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Μία ἄνευ προηγουμένου δοκιμασία τῆς ἐθνικῆς ἀξιοπρεπείας, ἀλλὰ καὶ μία ἔλλειψις ἀποδοτικότητος μέτρων, τὰ ὁποῖα δὲν λαμβάνονται ὡς μέρος ἑνὸς συνόλου ἀλλὰ ψηφίζονται ὑπὸ καταναγκασμὸν τελείως ἀσύνδετα. Αὐτὸ τοῦτο τὸ Νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συρομένη καὶ βαρυαλγοῦσα εἰσάγει ἡ Κυβέρνησις σήμερον ἀναμφισβητήτως, δὲν δύναται νὰ ἔχῃ τὰ ἴδια ἀποτελέσματα ποὺ θὰ εἶχε ἐὰν παρουσιάζετο ὡς τμῆμα ἑνὸς συνόλου μέτρων ἐξυγιάνσεως τῆς οἰκονομικῆς μας ζωῆς. Ἔπρεπε κατὰ τὴν κρίσιν μας ὄχι τὰς παραμονὰς τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς νὰ ὑποβληθῇ ἕνας Ἀναγκαστικὸς Νόμος, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ εἶχε μελετήσει, καθὼς καὶ αἱ πολλαπλαῖ ὑπηρεσίαι τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ τὸ ΑΣΑ καὶ ἡ ΥΣΕΣΑ αἱ τόσον καλὰ ἐφωδιασμέναι μὲ ντικταφὸν καὶ πλούσια στατιστικὰ σχήματα, ἔπρεπε νὰ εἶχε μελετήσει ὁλόκληρον τὸ πρόβλημα τῆς ἀνωνύμου Ἑταιρείας ἐν Ἑλλάδι. Ἀποτελεῖ τοῦτο ἕνα καρκίνωμα ὡς γνωρίζει καθεὶς ποὺ ἔχει κάποιαν ἐπαφὴν μὲ τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τοῦ τόπου, τὸ ὁποῖον ἐπείγει νὰ ρυθμισθῇ. Ἡ μὴ ρύθμισις τοῦ γενικοῦ αὐτοῦ ζητήματος κάνει ὥστε ἡ ὀνομαστικοποίησις τῶν τίτλων νὰ ζητῆται ἐπειγόντως καὶ ἐπιμόνως ἀπὸ τοὺς ξένους, διότι εἶναι εὐκόλως ἀντιληπτόν, ὅτι, εἰς τόπον ὅπως ἡ Ἑλλὰς ὅπου ὁ ἀνώνυμος τίτλος οὔτε φορολογεῖται οὔτε κληρονομεῖται, καθίσταται δυνατὴ μιὰ τεραστία φοροδιαφυγή. Μόνον ὅμως ἐὰν ἐτίθετο ὁλόκληρον τὸ πρόβλημα τῆς ἀνωνύμου ἑταιρείας θὰ καθίστατο πλήρως ἀποδοτικὴ ἡ ὀνομαστικοποίησις τῶν τίτλων. Καὶ ἀκόμη μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν θὰ εἶχε τὸ μέτρον αὐτὸ ἐὰν δὲν ἐνεφανίζετο ὡς συμπτωματικὸν μέτρον ἀλλ’ ὡς τμῆμα συνόλου μέτρων ἐξυγιάνσεως. Ἐνδεικτικῶς καὶ ἐπιτροχάδην θ’ ἀναφέρω ἐδῶ τὰ μεγάλα συναφῆ ζητήματα ποὺ ἀναμένουν μίαν λύσιν, ὡς τὸ πρόβλημα τῶν ἐμπορικῶν τραπεζῶν, τὸ πρόβλημα τῆς πιστωτικῆς, καί, ἐξ ἄλλης πλευρᾶς τὸ συνολικὸν πρόβλημα ἀντιμετωπίσεως τῆς φοροδιαφυγῆς. Ἀκόμη καὶ μέσα εἰς τὸν κατάλογον τῶν ὑποδείξεων ποὺ ἔγιναν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν περιλαμβάνεται μία σειρὰ μέτρων ποὺ οὐδέποτε ἀντιμετωπίσθησαν ὡς ἕνα ἑνιαῖον σύνολον. Ἔτσι εὑρισκόμεθα πάντοτε πρὸ αὐτῆς τῆς ἐμπειρικῆς ἀντιμετωπίσεως μικρῶν τμημάτων τῶν ζητημάτων εἰς τρόπον ὥστε ὅλοι νὰ ἔχουν δίκαιον εἰς τὴν κατάκρισιν τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους. Οἱ ὀπαδοὶ τῆς διευθυνομένης οἰκονομίας διότι μένει ἀχαλίνωτος ἡ κερδοσκοπία καὶ οἱ ὀπαδοὶ τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας διότι τὰ μέτρα διευθυνομένης οἰκονομίας τὰ ὁποῖα λαμβάνονται εἶναι κακόσχημα πρόσθετα ἐμβαλλώματα τὰ ὁποῖα παρεμβάλλονται ὡς ἐμπόδια εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας. Ταῦτα, ἀντὶ νὰ ἐπιλύσουν σύμφωνα μὲ τὰς γνώμας τῶν ὀπαδῶν τῆς διευθυνομένης οἰκονομίας τὰ ζητήματα, μόνον ζημίας προκαλοῦν διότι δὲν ἀφήνουν οὔτε τὴν ἐλευθέραν οἰκονομίαν νὰ λειτουργῇ, οὔτε τὴν διευθυνομένην οἰκονομίαν νὰ ἐφαρμόζηται. Ἐν μέσῳ τῆς βασικῆς αὐτῆς προχειρολογίας καὶ ταλαντεύσεως δὲν γνωρίζομεν ποία πολιτικὴ ἀκολουθεῖται καὶ νομιμοποιεῖται ἡ κριτικὴ πανταχόθεν. Τὸ πρᾶγμα ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε μία πασίγνωστος ἀπογευματινὴ ἐφημερὶς τῆς δεξιᾶς νὰ ὀνομάζῃ τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικὸν Σοσιαλιστικόν, διὰ νὰ συναγάγῃ τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἐχρεωκόπησεν ἐν Ἑλλάδι ὁ Σοσιαλισμὸς τὸν ὁποῖον τάχα εἶχον ἐφαρμόσει αἱ Κυβερνήσεις ὅλων τῶν τελευταίων ἐτῶν. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν γενικὴν σύγχυσιν δύναται νὰ ἐξαγάγῃ τὴν χώραν μόνον ὁ καταρτισμὸς καὶ ἡ ἐφαρμογὴ ἑνὸς ἑνιαίου προγράμματος, ἑνὸς συνολικοῦ σχεδίου βάσει μιᾶς συγκεκριμένης γραμμῆς ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ μεγίστη ἑνότης ἀπόψεων ἐφ’ ὅσον θὰ ἐστηρίζετο ἐπὶ τῆς ἑλληνικῆς πραγματικότητος καὶ ἐπὶ τῆς θελήσεως νὰ ἐξυπηρετηθοῦν τὰ συμφέροντα οὐχὶ τῆς ὀλιγαρχίας ἀλλὰ τοῦ λαοῦ. Ἔτσι, κύριοι βουλευταί, ἐφ’ ὅσον οὔτε τὸ σύνολον τοῦ προβλήματος τῆς ἀνασυγκροτήσεως οὔτε καὶ τὸ συνολικὸν πρόβλημα τῆς φοροδιαφυγῆς ἀντιμετωπίζεται, ἐμφανίζεται ἀπελπιστικῶς μόνον γυμνὸν καὶ περίπου ἀνυπεράσπιστον ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ὀνομαστικοποίησιν τῶν τίτλων. Φυσικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς νὰ ἀντιτιθέμεθα πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, διότι θὰ εἴμεθα ἀνακόλουθοι ἀπέναντι τῶν ἄλλων ἰδικῶν μας ἰδεῶν. Οὔτε ὑπάρχουν ἐπιχειρήματα ἱκανὰ ἐναντίον τῆς ἀρχῆς. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, κακῶς καὶ ὑμεῖς ἀνησυχεῖτε. Καὶ πρέπει μὲ ὀλιγώτερον βαρεῖαν καρδίαν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τῆς ἀρχῆς. Ἄς μοῦ ἐπιτρέψῃ δὲ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς ΕΠΕΚ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι αὐτὴ ἡ ἐλπίς του, ὅτι αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν ἐν ἔτει 1950, τὸ ἑλληνικὸν κεφάλαιον τοῦ ἐξωτερικοῦ πρόκειται νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, μία τέτοια ἐλπὶς εἶναι χιμαιρική. Προχθὲς ἐγένετο λόγος περὶ τοῦ διεθνοῦς οἰκονομικοῦ ἐλέγχου καὶ ἀνέφερεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ὅτι οἱ Ἕλληνες πιστοῦχοι εἶναι μετημφιεσμένοι εἰς ξένους. Ἐὰν θέλητε τὴν ἰδικήν μου ἐντύπωσιν, κύριε Πρόεδρε τῆς ΕΠΕΚ, νομίζω ὅτι ἕνα μέρος τῆς ξένης βοηθείας παραδιδόμενον εἴτε ὡς πιστώσεις εἴτε καὶ ὑπὸ διαφόρους ἄλλους τύπους εἰς χεῖρας ἰδιωτῶν μᾶλλον ἀποδημεῖ πάλιν ὡς τοποθετήσεις καὶ ἐπενδύσεις εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀντὶ νὰ παραμένῃ ἐδῶ. Καὶ ἐὰν ἡμεῖς εἴμεθα καθημερινῶς καὶ περισσότερον ἐναντίον τῆς χρησιμοποιήσεως αὐτῆς τῆς βοηθείας ἀπὸ χεῖρας ἰδιωτικάς, εἶναι διότι πιστεύομεν ὅτι ὑπάρχει μία διαφυγὴ τεραστία εἰς βάρος τῆς ὠφελείας ποὺ θὰ ἠδύνατο νὰ ἀντλήσῃ ἀπὸ τὴν ξένην βοήθειαν ὁ τόπος. Ἐὰν μία τοιαύτη ἐλπὶς δὲν ἦτο ματαία, δὲν θὰ ἤμεθα τόσον προθύμως ὑπὲρ τῆς ὀνομαστικοποιήσεως. Μέσα ὅμως εἰς τὰς δυσχερεῖς διεθνεῖς στιγμάς, ἡ ἀνωνυμία τοῦ τίτλου ποὺ εἰς τίποτε δὲν εἶχεν ὠφελήσει μέχρι σήμερον, ἀσφαλῶς δὲν ἐπρόκειτο σήμερον νὰ ὠθήσῃ τὸ Ἑλληνικὸν κεφάλαιον νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ τοποθετηθῇ παραγωγικῶς. Ἐλέγαμε πάντοτε, ὅτι τὸ κεφάλαιον δὲν ἔχει πατρίδα καὶ σκέπτεται ἀποκλειστικῶς τὸ συμφέρον του. Πιστεύω, ὅτι πέραν τούτου τὸ κεφάλαιον ἔχει πολὺν ρεαλισμὸν καὶ νὰ γνωρίζῃ νὰ κρίνῃ ὀρθῶς ἐπὶ τῶν πραγμάτων τὰ ὁποῖα συμβαίνουν, ἢ πρόκειται νὰ συμβοῦν. Ὅθεν τὸ κεφάλαιον ἔχει πεισθῆ τώρα, ὅτι ἀνεξαρτήτως ἐξωτερικῆς ἐξελίξεως, ἡ οἰκονομία χώρας ὡς ἡ Ἑλλάς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ ἐπ’ ἄπειρον ἐπὶ τῶν σημερινῶν κεφαλαιοκρατικῶν βάσεων. Ἐὰν σήμερον διατηροῦνται αἱ βάσεις της αὐταὶ εἶναι διότι ὑπάρχει ἡ ξένη βοήθεια, ἡ ὁποία ἐνεργεῖ ὡς ἔνεσις καμφορᾶς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἡ Ἑλληνικὴ Οἰκονομία νὰ ἐξελιχθῇ ἀντίθετα πρὸς τὰ συμφέροντα τοῦ κεφαλαιοκρατικοῦ συστήματος. Καὶ τοῦτο εἶναι φυσικὸν εἰς τὰς πτωχὰς ὡς ἡ ἰδική μας, χώρας, ὅπου μόνον μία αὐστηρὰ ὠργανωμένη συλλογικὴ προσπάθεια στηριζομένη εἰς γενικὸν ἔλεγχον παραγωγῆς, τιμῶν καὶ καταναλώσεως ἠμπορεῖ νὰ ἐξασφαλίσῃ ἕνα γενικὸν ὑποφερτὸν ἐπίπεδον ζωῆς. Γίνεται συχνὰ λόγος περὶ «ἴσων θυσιῶν». Ἀλλ’ αἱ θυσίαι ποὺ ἀπαιτοῦνται εἶναι ἐκεῖναι ποὺ πρέπει νὰ ἐπιβληθοῦν εἰς τὰ μεγάλα εἰσοδήματα, ἐκεῖναι ποὺ ἀρχίζουν ἀπὸ ἐπάνω μὲ τὶς ὁποῖες μόνον ἠμπορεῖ νὰ βελτιωθῇ τὸ ἐπίπεδο τῆς ζωῆς τοῦ Λαοῦ. Πόσον ποιὸ εὔληπτοι ἦσαν αἱ ἀντιλήψεις αὐταί, μέσα εἰς τὴν γενικὴν πενίαν, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ὅπου ἐβλέπαμε ἀνθρώπους ποὺ ὣς τὴν προηγουμένην ἡμέραν εἶχον ἕνα εἰσόδημα, νὰ ζητοῦν ἕνα πιάτο φαγητοῦ εἰς διάφορα συσσίτια, δικηγόροι, ἐπαγγελματίαι κλπ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχομεν τὴν αὐταπάτην μιᾶς σχετικῆς εὐημερίας ποὺ μᾶς παρέχουν οἱ βιτρίνες τῶν ἀθηναϊκῶν καταστημάτων. Ἀλλὰ πίσω ἀπὸ τὶς πλούσιες βιτρίνες εἰς τὰς ὁποίας ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ ὄργιο καὶ ἡ σπατάλη τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας ἐπιτρέπει νὰ εἶναι πλούσιαι, ὑπάρχει ἡ ἀγωνία διὰ τὴν ζωὴν τῶν λαϊκῶν τάξεων. Καί, ἂν ἐγκαίρως δὲν βαδίσωμεν πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν τῶν ἀντιλήψεων, ποὺ ἐξέθεσα, εἶναι φυσικόν, ὅτι ὅταν κάποτε ἡ ξένη βοήθεια πριονιζομένη βαδίση πρὸς τὴν ἐξάλειψιν, ὁ τόπος αὐτὸς θὰ κινδυνεύσῃ ν’ ἀποθάνῃ ἀπὸ τὴν πεῖνα, καὶ τότε θὰ σκεφθῇ πῶς θὰ ἐφαρμόσῃ κατὰ τρόπον σκληρότερον τὰς θυσίας ποὺ ἀπαιτοῦνται, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ γίνῃ ἡ ἀπαραίτητος συλλογικὴ ἐθνικὴ προσπάθεια καὶ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ βαδίσῃ ἡ χώρα πρὸς τὰ ἐμπρός.

§298Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ὁ σοσιαλισμὸς μόνον εἰς πτωχὰς οἰκονομίας καὶ ἠρειπωμένας οἰκονομίας εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ.

§299Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κατὰ τὴν ἄποψίν μου, κύριε Ὑπουργέ, ὁ Σοσιαλισμὸς εἶναι ἡ μοῖρα ὅλου τοῦ κόσμου. Λέγω ὅμως, ὅτι εἰς τὰς χώρας τὰς πτωχάς, εἶναι ἀπαραιτήτως ἀναγκαῖος. Τὸν Σοσιαλισμὸν τὸν ἀντιλαμβάνεσθε ὡς ἐφαρμογὴν πολυτελῶν «κοινωνικῶν» λεγομένων δαπανῶν, ἐνῷ ἀποτελεῖ ἕνα νέον τρόπον ὀργανώσεως καὶ τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς κυκλοφορίας καὶ τῆς διανομῆς τῶν ἀγαθῶν. Καὶ μὴ λησμονῆτε, ὅτι εἰς μίαν σειρὰν καθυστερημένων χωρῶν ἔχει ἀπὸ ἀρκετοῦ χρόνου ἀνατραπῆ ἡ καπιταλιστικὴ βάσις τῆς οἰκονομικῆς ὀργανώσεως.

§300Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εὐχαριστοῦμεν διὰ τὴν διαφώτισιν, ἀφοῦ ἐπήγατε εἰς τὸ βουνὸ καὶ ἐδιδάξατε αὐτὰ καὶ ἐδημιουργήσατε τόσας καταστροφάς, ἔρχεσθε νὰ μᾶς λέγετε αὐτά. Πότε ἐλέγατε τὴν ἀλήθεια, τότε εἰς τὸ βουνὸ ἢ τώρα.

§301Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἔχω πλήρη τὴν συνείδησιν ὅτι ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὰς ἰδέας μου. Κατέχομαι ὅμως ἐξ ἄλλου ἀπὸ τὴν συνείδησιν ὅτι ἔχω δικαίωμα ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἐξελέγην διὰ νὰ ἐκθέσω αὐτὰς καὶ ὄχι ἄλλας ἀπόψεις, θὰ ἦτο ἄνανδρον καὶ ἀνέντιμον ἀπέναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐξέλεξαν, ἂν δὲν τὸ ἔπραττα ἐπειδὴ ὑπάρχουν διαφωνοῦντες.

§302Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Μὲ μεγάλην προσοχὴν τὰς ἀκούομεν.

§303Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἡ προσοχὴ εἶναι προαιρετική, ἡ ἀνοχὴ ὅμως εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἀπέναντι παντὸς ὁ ὁποῖος ἐκθέτει τὰς ἀπόψεις του ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Θὰ ἤθελα ἀκόμη νὰ παρατηρήσω, κ. βουλευταί, ὅτι θὰ ἔπρεπε νά ὑπάρχῃ συνείδησις τοῦ γεγονότος, ὅτι, ἡμεῖς ἐὰν ἀνήκωμεν εἰς μίαν πτέρυγα ἡ ὁποία εἶναι κατ’ ἀνάγκην μαχητικὴ καὶ ἕνεκα τῶν ἰδεῶν καὶ ἕνεκα τῶν λαϊκῶν συμφερόντων ποὺ ἐκφράζει, ἡ ἀντιπολίτευσις τὴν ὁποίαν ἀσκοῦμεν εἰς τὴν Βουλήν, γίνεται λόγω τῆς φροντίδος μας διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν τοῦ πολιτεύματος ἀπολύτως ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς κοινοβουλευτικῆς εὐπρεπείας.

§304ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§305Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Πέραν τούτου ὅμως δὲν θὰ παύσω νὰ πιστεύω καὶ νὰ διακηρύττω ὅτι ὁ σοσιαλισμὸς εἶναι ἀπαραίτητος. Καὶ λέγω ὅτι ψηφίζοντες κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς, δὲν ἔχομεν καμμίαν αὐταπάτην οὔτε ἐπιθυμοῦμεν νὰ καλλιεργηθῇ εἰς τὸν λαὸν ἡ αὐταπάτη ὅτι διὰ τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου τερματίζεται εἴτε τὸ γενικώτερον πρόβλημα τῆς ὀργανώσεως τῆς οἰκονομίας μας, εἴτε τὸ πρόβλημα τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν εἴτε τὸ πρόβλημα τῆς φοροδιαφυγῆς. Πιστεύω ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, θὰ μείνῃ ἕνα ἐντυπωσιακὸν καὶ ἐπεισοδιακὸν μέτρον, ποὺ κατ’ ἀνάγκην εἰσήγαγεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐψήφισεν ἡ Βουλή, καὶ θὰ ἔχῃ λησμονηθῆ πολὺ συντόμως, διότι δὲν θὰ ἔχῃ ἀποδώσει ἀποτελέσματα ἐφ’ ὅσον δὲν περικλεισθῆ συντόμως μέσα εἰς ἕνα εὐρύτερον σχέδιον ἐξυγιάνσεως τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς χώρας.

§306ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§307Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὥρα μὲ ὑποχρεώνει, δι’ ἐλαχίστων νὰ ἐπιληφθῶ ἑνὸς σοβαροῦ θέματος. Ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ ὑπὸ κύρωσιν Α.Ν. φέρει ὡς μόνην δικαιολογίαν τὴν ἀποφυγὴν ἢ μετριασμὸν τῆς φοροδιαφυγῆς. Τὸ ζήτημα τῆς φοροδιαφυγῆς εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα θέματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀπασχολοῦν πάντοτε τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἂν ὅμως ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, φέρει ἐνώπιον ἡμῶν, αὐτὸ μόνον τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν φοροδιαφυγήν, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι μᾶς ἀπογοητεύει. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ διαφυγὴ πρέπει νὰ ἐλαττωθῇ κατὰ τὸ πλεῖστον. Ἀλλὰ πρὸς τοῦτο χρειάζονται δύο μέσα. Χρειάζεται πρῶτον ἡ ἐπαλήθευσις τῶν ἐμπορικῶν βιβλίων. Διότι ἐγένετο ἕνας νόμος κύριοι, ὁ νόμος περὶ ἐμπορικῶν βιβλίων. Ὁ νόμος αὐτὸς πράγματι ἔχει ἐξαιρετικὴν ἀξίαν καὶ ἐξαιρετικὴν σοβαρότητα. Ἀλλὰ τὰ ἐμπορικὰ βιβλία δὲν χρειάζονται μόνον ἔλεγχον, χρειάζεται καὶ ἡ ἐπαλήθευσις τῶν διαφόρων ἐγγραφῶν. Θέλω νὰ εἴπω μὲ τοῦτο, ὅτι τὰ διάφορα τιμολόγια, αἱ διάφοροι ἄλλαι ἐγγραφαί, πρέπει νὰ ἐπαληθεύωνται. Βέβαια τοῦτο ἀπαιτεῖ ὑπηρεσίας καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου τῆς καταρτίσεως ὑπηρεσιῶν ἀρτίων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠμποροῦν νὰ ἐπαληθεύουν τὰς ἐγγραφὰς τῶν βιβλίων, σᾶς ἐφιστῶ τὴν προσοχήν, διότι οὕτω θὰ λύσετε κατὰ τὸ πλεῖστον τὸ ζήτημα τῆς φοροδιαφυγῆς τὸ ὁποῖον ἔχει ἐξαιρετικὴν σοβαρότητα. Ὁ ὑπὸ κύρωσιν Α.Ν., ὑφ’ ἃς οἰκονομικὰς συνθήκας τελοῦμεν, κύριοι, νομίζω ὅτι ἀντὶ νὰ φέρῃ ἔστω καὶ ἐλαχίστην ὠφέλειαν, λυποῦμαι διότι θὰ φέρῃ μίαν μεγάλην ζημίαν εἰς τὴν χώραν. Κύριοι, δὲν πρέπει νὰ πλανώμεθα. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι μία χώρα κατεστραμμένη. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἀνάγκην κεφαλαίων, ἔχει ἀνάγκην προσελκύσεως κεφαλαίων, διὰ τὰ ὁποῖα, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ νόμον ἐψηφίσατε, διὰ νὰ κατορθώσητε νὰ προσελκυσθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι μία χώρα κατεστραμμένη καὶ ἡ πίστις εἶναι τὸ μεγαλύτερον κεφάλαιον διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἡ ἔλλειψις πίστεως τὸν κόσμον τὸν ἔφερεν, εἰς τὸ νὰ μὴ ἐπενδύῃ τὰ χρήματά του εἰς παραγωγικοὺς σκοπούς. Ὅταν λοιπὸν εὑρισκώμεθα εἰς τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρισκόμεθα, ὅταν ἔχωμεν ἀνάγκην κεφαλαίων καὶ ὅταν ἔχωμεν ἀνάγκην ἐπενδύσεως παραγωγικῆς δὲν νομίζω ὅτι εἶναι καιρὸς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ἔλθῃ εἰς φῶς. Διότι τὸ κεφάλαιον εἶναι γνωστὸν ὅτι διὰ νὰ τὸ προσελκύσωμεν, χρειάζεται ἕνα δέλεαρ. Καὶ τὸ δέλεαρ τὸ εἶχε μὲ αὐτὸ τὸ σύστημα τῶν ἀνωνύμων τίτλων, διότι οἱ ἀνώνυμοι τίτλοι δὲν ἐπλήρωναν φόρον ὡς ἐπὶ τὸ πολύ, ὁ φόρος τῶν κληρονομιῶν ἔχει μεγάλην σημασίαν, οἱ ἄλλοι ἔχουν ἐλαχίστην σημασίαν. Καὶ τὸ δέλεαρ αὐτὸ ἔκανεν ὥστε νὰ γίνωνται αἱ ἐπενδύσεις κατὰ τρόπον, ἐπαναλαμβάνω παραγωγικώτερον καὶ κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος ἦτο ἀπαραίτητος ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας. Τί θὰ γίνῃ τώρα, κατόπιν τῆς ὀνομαστικοποιήσεως τῶν τίτλων; Ἐπαναλαμβάνω, τὸ ζήτημα τῆς φοροδιαφυγῆς θὰ εἶναι ἐλάχιστον, μόνον ὁ φόρος κληρονομιῶν θὰ πρόκειται νὰ μᾶς προσθέσῃ κάτι, ἀλλὰ θὰ ἐπέλθουν δύο ἀναπόφευκτα κακά. Πρῶτον τὰ κεφάλαια δὲν θὰ γίνουν παραγωγικὰ καὶ αὐτὸ σημαίνει ὅτι καὶ ἡ ἰδιωτικὴ καὶ Δημοσία οἰκονομία θὰ ὑποστῇ ζημίας, διότι ὅταν δὲν θὰ ἔχωμεν παραγωγήν, δὲν θὰ ἔχωμεν καὶ κέρδη ἐμπορικὰ καὶ εἶναι αὐτὰ ποὺ θὰ φέρουν τοὺς φόρους καὶ δευτέρα ζημία θὰ εἶναι ἡ ζημία τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας ἐν γένει, διότι ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τοὺς τίτλους αὐτούς, ἐὰν δὲν τοὺς ἐκινητοποίησαν καὶ δὲν τοὺς ἔκαμαν τίτλους νεκρούς, θὰ τὸ κάμουν, δηλαδὴ θὰ μεταβάλλουν τὰ πολύτιμα αὐτὰ κεφάλαια τὴν στιγμὴν αὐτὴν διὰ τὴν Ἑλλάδα, εἰς χρυσᾶς λίρας. Νομίζω λοιπὸν καὶ ἐγώ, ὅτι δὲν ἦτο καιρὸς νὰ ἐφαρμοσθοῦν συστήματα, τὰ ὁποῖα ἴσως εἰς ἄλλας χώρας, ὅπου ἡ οἰκονομία εἶναι ἰσορροπημένη ἐφαρμόζονται ἢ ἐφηρμόσθησαν ἤδη. Ἡμεῖς, ἐπαναλαμβάνω, εἴμεθα μία χώρα, ἡ ὁποία ἔχει ἀνάγκην κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προσελκυσθοῦν καὶ νομίζω ὅτι τὸ μέτρον δὲν θὰ ἐπιτύχῃ. Ἀλλ’ ὅταν ἐγένετο Ἀναγκ. νόμος, βέβαια δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ μπορούσαμε νὰ φέρωμεν τὶς ἀντιρρήσεις μας, ἴσως διότι καὶ ἡ γνώμη τῶν φίλων μας, τῶν πολυτίμων φίλων μας, ἀπαιτεῖ τοῦτο. Ἐγὼ ὅμως νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ διαφωτίσῃ τοὺς ἔχοντας τὴν ἀντίθετον γνώμην φίλους μας, διότι ἐδῶ εἶναι καὶ ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἄλλη ἡ νοοτροπία καὶ αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἄλλαι ἐδῶ. Ἐὰν οὔτε αὐτὸ πράττει ἡ Κυβέρνησις, νὰ διαφωτίσῃ τοὺς ξένους συμβούλους μας περὶ τῶν ζημιῶν, τὰς ὁποίας θὰ φέρῃ τυχὸν τὸ μέτρον τοῦτο, δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἔχῃ δικαιολογίαν. Αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔπρεπε δηλαδὴ νὰ πεισθοῦν ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς οἰκονομικὰς συνθήκας τὸ μέτρον θὰ φέρῃ μεγάλην ζημίαν εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω.

§308ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Στρᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§309Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι λυπηρὸν ὅτι τοιαύτης φύσεως καὶ τοιαύτης σπουδαιότητος νομοσχέδιον συζητεῖται ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων καὶ πρὸ τῆς παγερᾶς ἀτμοσφαίρας καὶ αὐτῶν ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύουν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου ἢ εἶναι βέβαιοι διὰ τὰ καταστρεπτικὰ ἀποτελέσματα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Βεβαίως γνωρίζω ὅτι, ὅ,τι καὶ νὰ εἴπω τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ, διότι ἡ Κυβέρνησις καὶ συνεπῶς ἡ κυβερνητικὴ πλειοψηφία εἶναι ἠναγκασμένη νὰ τὸ ψηφίσῃ. Δι’ αὐτὸ θὰ εἶμαι σύντομος διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω, δεδομένου ὅτι, καὶ ἡ ὥρα εἶναι προκεχωρημένη Γνωρίζω, ὅτι ὑπάρχουν καὶ τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Τὰ ὑπὲρ εἶναι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ζητήματα κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ἀφ’ ἑτέρου δὲ καθαρῶς φορολογικά. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὑπάρχει μία φοροδιαφυγή, ἡ ὁποία ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῆς δικαιοσύνης εἶναι ἐντελῶς ἀντικοινωνικὴ καὶ συνεπῶς ἀπαράδεκτος, διότι ἐμφανίζονται οἱ δυνάμενοι νὰ πληρώσουν φόρους, ὡς ἀποφεύγοντες τὴν ὑποχρέωσιν ταύτην Συνεπῶς, ἀπὸ ἀπόψεως φορολογικῆς δικαιοσύνης τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ ἦτο ὀρθόν, ἀλλὰ δυστυχῶς πρέπει νὰ ἔχωμεν ὡς κριτήρια ὄχι φορολογικὰ μέτρα, ἀλλὰ καθαρῶς οἰκονομικά. Εἰς κάθε πτωχὴν χώραν καὶ ἀκόμη περισσότερον εἰς μίαν κατεστραμμένην χώραν, καὶ εἰς τοῦτο θὰ διαφωνήσω μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον κ. Τσιριμῶκον, ὅστις εἶπεν, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος εἰς τὰς μικρὰς καὶ πτωχὰς χώρας ὁ σοσιαλισμός, ὁ σοσιαλισμὸς ἴσως νὰ ἁρμόζῃ εἰς χώρας πλουσίας μέχρις ὅτου τὰς καταστρέψῃ, εἰς πτωχὰς ὅμως χώρας ὁ σοσιαλισμὸς εἶναι κάτι τι τὸ ἐξαιρετικῶς παράνομον νὰ ἐπιβάλλεται. Πάντως μία χώρα πτωχὴ ἔχει ἀνάγκην κεφαλαίων, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ μίαν ἡμέραν νὰ ζήσῃ. Ἐὰν δὲν μᾶς χορηγεῖται ἡ βοήθεια, δὲν μᾶς χορηγεῖται μόνον διὰ νὰ ζῶμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀλλὰ διὰ νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν, σιγὰ σιγὰ ἀνασυγκροτοῦντες τὴν οἰκονομίαν μας, νὰ ζήσωμεν μόνοι μας μίαν ἡμέραν καὶ αὐτὸ τὸ εὐχόμεθα ὅλοι. Ἀλλ’ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς κατεστραμμένης οἰκονομίας μας χρειαζόμεθα καὶ τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον θὰ διευκολύνῃ τὸν σχηματισμὸν πόρων τοὺς ὁποίους πρὸ τοῦ πολέμου δὲν εἴχομεν, καὶ τοὺς ὁποίους σὺν τῷ χρόνῳ θὰ ἀναπτύξωμεν. Τοῦτο οὐδέποτε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ εἰς τὴν πτωχὴν καὶ κατεστραμμένην αὐτὴν χώραν ἐὰν τυχὸν τὸ κεφάλαιον δὲν εἶναι ἀνώνυμον. Φοβοῦμαι δέ, ὅτι διὰ τῶν προτεινομένων μέτρων καὶ διὰ τοῦ ψηφιζομένου νομοσχεδίου θὰ κάμωμεν, ἀντὶ καλοῦ, μέγα κακόν. Ἐλπίζω, ὅτι οἱ ὑπεύθυνοι Ὑπουργοί μας πρὶν ἀποφασίσουν τὸ μέτρον τοῦτο, θὰ εἶχον μελετήσει τί θὰ ἀποφέρῃ τέλος πάντων αὐτὴ ἡ ἀποφυγὴ τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ τί ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν θὰ χάσωμεν ἀπὸ τὴν μὴ προσέλκυσιν κεφαλαίων. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, ὡς πρὸς τὸ μέτρον αὐτό. Θὰ ἐκφράσω ὅμως καὶ ἕνα παράπονον. Αὐτὴ ἡ συνεχὴς ἔκδοσις Α. Νόμων τὴν παραμονὴν τῆς συγκλήσεως τῆς Βουλῆς θὰ πρέπει κάποτε νὰ σταματήσῃ. Ἀνεμέναμεν ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν, τῆς ὁποίας τὸ ἓν σκέλος εἶναι δημοκρατικὸν καὶ φιλελεύθερον, τὸ δὲ ἄλλο σκέλος δημοκρατικὸν καὶ σοσιαλιστικόν, τοὐλάχιστον νὰ σέβεται τοὺς δημοκρατικοὺς θεσμούς, οἱ ὁποῖοι διέπουν τὴν χώραν αὐτὴν καὶ νὰ μὴ ἐκδίδῃ διὰ ψύλλου πήδημα ἀναγκαστικοὺς νόμους φέρουσα οὕτω τὴν Βουλὴν πρὸ τετελεσμένων γεγονότων καὶ εἰς ἐξαιρετικὰ δυσχερῆ θέσιν, ἀναγκαζομένην λόγῳ τῶν περιστάσεων νὰ τοὺς ὑπερψηφίζῃ, διότι δὲν ἔχει καὶ τί ἄλλο νὰ πράξῃ. Τέλος θὰ ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι κάποτε ἡ Κυβέρνησις, καὶ τὰ κυβερνῶντα κόμματα, θὰ πρέπει νὰ φέρουν ἐνώπιον ἡμῶν εἰς γενικὰς γραμμὰς κάποιο πρόγραμμα ὄχι μόνον ἀνασυγκροτήσεως, ἀλλὰ οἰκονομικὸν πρόγραμμα, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου θὰ ἠμποροῦμεν τὰ κατ’ ἰδίαν μέτρα, τὰ ὁποῖα καλούμεθα συνεχῶς νὰ ψηφίζωμεν, νὰ τὰ τοποθετοῦμεν ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ ὅλου οἰκονομικοῦ προγράμματος καὶ νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ὁλοκληρώνωμεν τὰς σκέψεις μας καὶ τὰς ἀπόψεις μας. Διότι κάθε ἡμέραν μᾶς ἔρχονται διάφορα νομοσχέδια τὰ ὁποῖα λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι νομοσχέδια ἀνασυγκροτήσεως, ἀλλὰ κάθε ἄλλο παρὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν ἀφοροῦν διότι, ἀντὶ τὰ ἀνασυγκροτοῦμεν τὰ οἰκονομικά μας, μᾶλλον τὰ τινάζομεν εἰς τὸν ἀέρα μὲ τὰς συνεχεῖς δαπάνας, ὅπως συμβαίνει λ. χ. καὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον περὶ στατιστικῶν ὑπηρεσιῶν. Τελειώνω αὐτὰ ποὺ εἶχον νὰ εἴπω. Φοβοῦμαι ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον θὰ ἐπιφέρῃ μεγάλας καταστροφὰς καὶ τὴν εὐθύνην ἐξ ὁλοκλήρου θὰ τὴν ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις.

§310ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καρτάλης ἔχει τὸν λόγον.

§311Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ περιορισθῶ εἰς πολὺ ὀλίγα διότι, εὐτυχῶς, εἶμαι ὁ τελευταῖος, νομίζω, εἰς τὴν σειρὰν τῶν ἀγορητῶν. Νομίζω, ὅτι τὰ μειονεκτήματα τοῦ νομοσχεδίου ἔχουν ἐκτεθῆ τόσον ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς ΕΠΕΚ, ὅσον καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἠλίαν Τσιριμῶκον.

§312Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Συμφωνεῖτε καὶ μὲ τοὺς δύο, κύριε συνάδελφε;

§313Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Θὰ ἴδητε μὲ ποῖον συμφωνῶ, πάντως ὅμως, δὲν συμφωνῶ μαζί σας. Ἐδῶ ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη τὴν 29.10–50 νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ὀνομαστικοποίησιν τῶν μετοχῶν. Πᾶς καλοπροαίρετος παρατηρητὴς θὰ ἦτο βέβαιος, ὅτι ἓν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔφερε μίαν τόσον μεγάλην τομὴν εἰς τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς Ἑλλάδος, θὰ ἦτο τοὐλάχιστον μέρος ἑνὸς γενικωτέρου προγράμματος οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἠρώτησα τότε τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ποῖον εἶναι τὸ πρόγραμμα μετὰ τὴν περίφημον ἐκείνην περικοπὴν τῆς βοηθείας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ ἀπήντησεν ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν, καὶ ἀνέλαβεν ἔναντι τοῦ Σώματος τὴν ὑποχρέωσιν αὐτήν, θὰ ἀνακοινώσῃ τοὺς ἀριθμοὺς τῆς νέας κατανομῆς τῆς βοηθείας. Διότι, κύριοι, συνέβη ἕνα μεγάλο γεγονός. Ἐνῷ κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν προηγουμένων ἐτῶν ἡ βοήθεια ἐκυμαίνετο μεταξὺ 250–270 ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ βάσει αὐτοῦ εἶχον γίνει τὰ προγράμματα τοῦ 2ου, 3ου καὶ 4ου ἔτους, διὰ μιᾶς, τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1950, περιεκόπη κατὰ 20–25% καὶ θὰ ἐπίστευε κανεὶς ὅτι εἰς ἕνα τόπον ὅπου ὑπάρχει Κυβέρνησις, προνοοῦσα διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ τόπου, θὰ ἐγίνετο ἕνας συναγερμός, θὰ ἐκαλοῦντο οἱ ἁρμόδιοι νὰ συσκεφθοῦν καὶ τὸ ταχύτερον, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔφερεν εἰς τὴν δημοσιότητα καὶ εἰς τὴν Βουλὴν ἓν πρόγραμμα ἀντιμετωπίσεως αὐτῆς τῆς δυσκόλου καταστάσεως, θὰ ἔλεγε πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ζητήματα, ποῖα ἔργα ἀνασυγκροτήσεως θὰ ἐξετελοῦντο καὶ ποῖα θὰ παρέμενον. Μέχρι σήμερον ἡ Κυβέρνησις παρέλειψεν, ὄχι μόνον νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, ἀλλὰ καὶ νὰ δημοσιεύσῃ τὰς ἐπισήμους ἐκθέσεις τοῦ τριμήνου καὶ διὰ τοῦτο, εὑρισκόμεθα ἄνευ στοιχείων περὶ τοῦ ποὺ βαδίζει ὁ τόπος αὐτός. Μέσα εἰς αὐτὸ τὸ σκότος καὶ τὴν ἄγνοιαν τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τὴν 29ην Ὀκτωβρίου, δηλαδὴ δύο ἡμέρας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, ἡ Κυβέρνησις δημοσιεύει Ἀναγκαστικὸν Νόμον περὶ ὀνομαστικοποιήσεως τῶν μετοχῶν. Θὰ ἐπίστευέ τις ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ μέρος γενικωτέρου σχεδίου, ἀλλὰ ἂς ἴδωμεν τὰς ἐπιδιώξεις της διότι, ἴσως, ἐκ τῶν συμπτωμάτων καὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ μέτρου τούτου, θὰ ἴδωμεν τὶ ἐσκέπτετο ἡ Κυβέρνησις. Αἱ Ἑλληνικαὶ μετοχαί, τὴν ἡμέραν τῆς ἀποφάσεως, εὑρίσκοντο εἰς ἓν Α ἐπίπεδον. Συγκεκριμένως, νομίζω, ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, ὅτι αἱ μετοχαὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἦσαν 13.000.000. Σήμερον κυμαίνονται γύρω ἀπὸ τὰ 8.000.000. Συνεπῶς 5.000.000 ἔχουν ἀποδεσμευθῆ.

§314Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἕνδεκα καὶ ἥμισυ εἶχον.

§315Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κάτω τῶν δέκα.

§316Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν πρόκειται ἐδῶ νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῆς ἀπολύτου διαφορᾶς. Ἐδῶ, θέλω, διὰ παραδειγμάτων, νὰ σᾶς ἀποδείξω πολὺ ἁπλᾶ πράγματα. Αἱ μετοχαὶ — ἂς δεχθῶ τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν — ἦσαν 11 καὶ πίπτουν σήμερον εἰς τὰ 8. Τοῦτο σημαίνει ἀποδέσμευσιν 3.000.000 ἀπὸ κάθε μετοχήν. Δὲν φαντάζομαι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πιστεύῃ ὅτι ἡ διαφορὰ αὐτὴ τῶν τριῶν ἑκατομ. ἐπῆγεν εἰς τὴν Τράπεζαν ὡς κατάθεσις. Ἐπῆγεν, ἀσφαλῶς εἰς τὴν χρυσῆν λίραν.

§317Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἰς ὅλον τὸν κόσμον ἔπεσαν αἱ ἀξίαι.

§318Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐπῆγεν εἰς τὴν χρυσῆν λίραν. Τοῦτο σημαίνει, καὶ εἶναι ἁπλοῦν διὰ κάθε ἄνθρωπον νὰ τὸ ἐννοήσῃ, διότι πρέπει αὐτὰ τὰ φαινόμενα τὰ οἰκονομικὰ νὰ τὰ ἐξηγῶμεν εἰς τὸν πολὺν κόσμον κάποτε, τὰ τρία αὐτὰ ἑκατομμύρια ἐπῆγαν κατὰ τρόπον ἐνεργὸν εἰς ζήτησιν χρυσῶν λιρῶν.

§319Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Πῶς ἔγινεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα;

§320Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μίαν ἀπορίαν νὰ μοῦ λύσητε.

§321Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Αὐτὰ μετεφέρθησαν εἰς ζήτησιν χρυσῶν λιρῶν.

§322Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὰ 8 μετεφέρθησαν. Τὰ 3 ἐχάθησαν.

§323Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ηὐξήθη ἡ ζήτησις χρυσῶν λιρῶν. Τὰς χρυσᾶς λίρας τὰς ἔπαιρνεν ὁ κόσμος ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Πῶς ἀπέκτησεν ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος τὰς χρυσᾶς λίρας; Δι’ ἐλευθέρων δολλαρίων τὰ ὁποῖα μετετράπησαν εἰς χρυσᾶς λίρας αἱ ὁποῖαι ἐπῆγαν εἰς τὸ ἰδιωτικὸν ἐμπόριον. Ταὐτοχρόνως, τὴν ἰδίαν ἐποχὴν περίπου, ἔπειτα ἀπὸ ἕνα μῆνα, ἐνῷ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος αὐτὸ τὸ ἐλεύθερον συνάλλαγμα τὸ ὁποῖον ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν της τὸ χρησιμοποιεῖ διὰ νὰ καλύψῃ αὐτὴν τὴν τεραστίαν ζήτησιν χρυσῶν λιρῶν, ἡ ὁποία ἐμφανίζεται κατόπιν τοῦ μέτρου τούτου τῆς Κυβερνήσεως, ἐμφανίζεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ λέγει ὅτι: ἡ περικοπὴ τῆς βοηθείας μοῦ ἄφησε τοιαῦτα κενὰ ἀπὸ ἀπόψεως ἐκτελέσεως τοῦ προγράμματος εἰσαγωγῶν, ὥστε ἀναγκάζομαι νὰ ἀντιμετωπίσω τὰς εἰσαγωγὰς δι’ ἰδίου συναλλάγματος, προκαλεῖται δὲ μία διαφωνία μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῶν εἰδικῶν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἔφθασε μέχρι διεθνοῦς διαιτησίας εἰς τὴν Ρώμην. Ἐρωτᾶται, ποῦ εἶναι ἡ ἑνιαία οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως; Ποία εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ποῦ ἄγει ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ποῖον τὸ ἐφαρμοσθὲν σχέδιον ἐντὸς ἢ ὑπεράνω τῶν ἐγκεφάλων τῶν Κυβερνητικῶν; Φθάνομεν, κ. συνάδελφοι, νὰ ἐξετάσωμεν ἕνα μέτρον ξεκάρφωτο διότι ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μᾶς λέγει, ὅτι ὑπῆρχε μία πίεσις καὶ δὲν ἦτο τελείως ἰδική μας πρωτοβουλία, ἐπῆλθε καὶ μία πίεσις πρὸς τὸ μέτρον αὐτό. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἀντιμετώπισε τὴν πίεσιν αὐτήν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἦτο εἰς θέσιν νὰ ἐξηγήσῃ διατὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἦτο ὀρθόν, ὄχι, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ θεωρητικῶς δὲν εἶναι ὀρθόν, ἓν οἰκονομικὸν μέτρον δὲν θεωρεῖται ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου καὶ ἐδῶ θεωρεῖται καὶ ἐξετάζομεν τὴν ὀνομαστικοποίησιν τῶν μετοχῶν ἐν ἔτει 1950, ὅτι ὑπάρχουν ἄπειρα θεωρητικὰ ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τῆς ὀνομαστικοποιήσεως, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ἀλλ’ ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμήν, μὲ τὴν εὐπάθειαν αὐτὴν τῆς Ἑλληνικῆς Οἰκονομίας, ἦτο μέτρον καταστρεπτικόν, περὶ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία. Καί, ὡς ἐκ τούτου, ἦτο ἀνάγκη εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξηγήσῃ εἰς τοὺς Συμβούλους της, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ ἐφαρμόσωμεν. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ τεραστία αὐτὴ φοροδιαφυγὴ θὰ ἐπέφερε μικροτέραν ζημίαν ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἐπροξένησε σήμερον ἡ ὀνομαστικοποίησις τῶν μετοχῶν. Καὶ ἐδῶ καλεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ ὄχι διατὶ θεωρητικῶς ὑπάρχει ἢ ὄχι ἀνάγκη νὰ ὀνομαστικοποιηθοῦν αἱ μετοχαὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὄχι διατὶ ἔγινεν εἰς τὰ ἄλλα Κράτη, ἀλλὰ διατὶ ἐν ἔτει 1950, τὴν 28ην Ὀκτωβρίου, εὑρέθη ἐνώπιον τῆς ἀνάγκης νὰ προβῇ εἰς τὸ μέτρον αὐτό.

§324ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§325Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἐπερίμενα τὴν ὑποδοχήν, τῆς ὁποίας ἔτυχε τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν νομοσχέδιον ἀπὸ μέρους ὡρισμένων τουλάχιστον ἐκ τῶν ἀγορητῶν, οἱ ὁποῖοι παρήλασαν ἀπὸ τοῦ βήματος. Δὲν μὲ ἐκπλήττει, βέβαια, ἡ κριτική, τὴν ὁποίαν ἤσκησαν εὐθέως καὶ συνεπεῖς πρὸς τὴν πολιτικήν των παράδοσιν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀκαρνανίας καὶ ὁ ἕτερος συνάδελφος ἐξ Ἀχαϊοήλιδος. Ὁμολογῶ ὅτι μέχρις ἑνὸς σημείου καὶ ἡ κριτικὴ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς ΕΠΕΚ ὑπῆρξε συνεπὴς πρὸς τὴν τεχνικήν του παράδοσιν καὶ τὴν γνωστήν του ἐμπειρίαν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς χρηματαγορᾶς. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου συμμερίζομαι τὸν ἐνδοιασμόν........

§326Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Καὶ πρὸς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἔκαμε τελευταίως ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἐπέτυχε νὰ σταματήσῃ τὸ μέτρον.

§327Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἀμφιβάλλω, κ. Πρόεδρε, καίτοι ἐπ’ αὐτοῦ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπανέλθω ἀργότερον. Νομίζω ὅμως ὅτι τὸ σταμάτημα, ποὺ διαρκεῖ μόνον 2–4 μῆνας, διὰ νὰ ἐπανεμφανισθῇ πάλιν τὸ ζήτημα, δὲν ἀποτελεῖ σταμάτημα. Ἐκτὸς ἐὰν ἐννοῆτε ὡρισμένην προσωποπαγῆ πολιτικήν, τῆς ὁποίας εἶσθε φορεὺς καὶ ἡ ὁποία μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσίν σας παύει νὰ ὑπάρχῃ.

§328Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Δὲν ἔχω τὸν ἐγωϊσμὸν αὐτόν.

§329Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω, κ. Πρόεδρε, πράγματα, τὰ ὁποῖα βεβαιώνετε. Ἄλλως τε προσωπικῶς μετεῖχον τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης καὶ τρόπον τινὰ αἰσθάνομαι μίαν ἀντανάκλασιν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν, τὴν ὁποίαν εἴχατε ἐν προκειμένῳ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅμως ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἀποτροπῆς ἢ μὴ τοῦ μέτρου καὶ κακῶς ἐτέθη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξηναγκάσθη νὰ λάβῃ τὸ μέτρον. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξηναγκάσθη νὰ λάβῃ τὸ μέτρον ἀπὸ κανένα σύμμαχον ἢ κανένα φίλον, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν της ἀπέναντι τῶν συμμάχων, οἱ ὁποῖοι διαρκῶς καὶ μὲ τὸ γνωστὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἐφαρμόζεται ἡ ἄμεσος φορολογία εἰς τὰς χώρας ἐκείνας, ἐπεκαλοῦντο τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Ἀμερικανὸς φορολογούμενος φορολογεῖται κατὰ ἕνα σκληρότατον ποσοστὸν καθ’ ἣν στιγμήν, ἐν γνώσει τῶν συνεπειῶν μιᾶς καταστάσεως, αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις ἀνέχονται μίαν ἀσύστολον φοροδιαφυγήν. Ἐφόσον, λοιπόν, τὸ ζήτημα ἐτίθετο κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν ὑπῆρχε περίπτωσις πιέσεως ἐκ μέρους τοῦ ξένου παράγοντος, ἀλλ’ ἐπιτακτικὴ ὑποχρέωσις καὶ πρωτοβουλία τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀποδείξῃ πρὸς τὸν συμμαχικὸν παράγοντα, ὅτι αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις δὲν ἀνέχονται τὴν ἀσύστολον φοροδιαφυγήν, ἀλλὰ διὰ νὰ εἶναι συνεπεῖς καὶ πρὸς τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν καὶ πρὸς τὰς προσδοκίας τῶν ξένων, ἀναλαμβάνουν ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας ὡρισμένα μέτρα, τείνοντα νὰ πατάξουν τὴν φοροδιαφυγήν. Ἐξ ἄλλου ἐλέχθησαν διάφοροι τεχνικαὶ λεπτομέρειαι ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπίδρασιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἢ μᾶλλον, τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου, καὶ τῆς ἐφαρμογῆς του ἐπὶ τῆς Ἑλληνικῆς χρηματαγορᾶς. Ἐὰν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐφηρμόζετο in abstracto εἰς μίαν ἐποχὴν κάποιας ἡσυχίας διεθνοῦς, θὰ ἦτο δυνατὸν πράγματι νὰ διαπιστωθοῦν αἱ ἐπιδράσεις αὐταί. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν ὅμως οἱ ἀξιότιμοι ἀγορηταί, οἱ ὁποῖοι ἀπέδωσαν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὸ μέτρον τοῦτο ἢ κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν εἰς τὸ μέτρον τοῦτο τὴν διαταραχὴν τῆς Ἑλληνικῆς χρηματαγορᾶς ὄχι μόνον νὰ διαμαρτυρηθῶ, ἀλλὰ καὶ νὰ τοὺς ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ἐπὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον παραμορφώνεται τελείως ἡ πραγματικότης. Διότι εἶναι γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τῆς ἐκρήξεως τῶν γεγονότων τῆς Κορέας διεταράχθησαν ὅλα τὰ διεθνῆ χρηματιστήρια. Εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς ἐφαρμόζεται ὁ θεσμὸς τῆς ὀνομαστικοποιήσεως ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ ἐν τούτοις ἐσημειώθη πτῶσις εἰς τὸ Χρηματιστήριον κατὰ ποσοστὸν 20–40%, πολὺ μεγαλύτερον τῶν ποσοστῶν, τὰ ὁποῖα ἐμνημόνευσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Λαρίσης. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὅμως ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Λαρίσης νὰ τοῦ ὑπομνήσω ἕνα ἐντελῶς ἑλληνικὸν παράδειγμα. Πιστεύει σοβαρῶς ὁ κ. συνάδελφος ὅτι ἡ διαταραχὴ τῆς ἑλληνικῆς ἀγορᾶς προῆλθεν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἢ κατὰ μέγα ποσοστὸν ἀπὸ τὸν νόμον αὐτόν; Ἂν τοῦτο ἦτο ἀληθές, ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ διατὶ κατὰ τὴν ἰδίαν ἀναλογίαν τῆς πτώσεως τῶν ἄλλων ἑλληνικῶν χρεωγράφων ἐπῆλθε καὶ πτῶσις τῶν μετοχῶν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπὸ 25ετίας ὀνομαστικαί; Κύριοι συνάδελφοι, ἡ κριτικὴ εἶναι εὔκολος καὶ ἡ τέχνη εἶναι δύσκολος. Εἶμαι βέβαιος ὅτι οἱ ἀσκήσαντες κριτικὴν εἶναι κάτοχοι τῆς τέχνης καὶ θέλω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ πλέξω τὸ ἐγκώμιόν των. Ἀλλὰ καὶ ἡ κριτικὴ ἔχει ὡρισμένα ὅρια. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυριζώμεθα σοβαρῶς, ὅτι ἀνετινάξαμεν τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν εἰς τὸν ἀέρα— περίπου αὐτὸ ἀφέθη νὰ ἐννοηθῇ—καὶ ὅτι ἐδημιουργήσαμεν ἕνα παράγοντα ἀσταθείας εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἀγορὰν μόνον καὶ μόνον πειθόμενοι τοῖς ρήμασιν ὡρισμένων ξένων ὑποδείξεων. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, ἀλλὰ περὶ μιᾶς στοιχειώδους ὑποχρεώσεως νὰ ἀποδείξωμεν, ὅτι ὁ Ἕλλην δύναται νὰ φορολογηθῇ καὶ θὰ φορολογηθῇ ὅπως φορολογοῦνται ὅλα τὰ ἡνωμένα καὶ ἐλεύθερα Ἔθνη. Αὐτὴν τὴν φιλότιμον προσπάθειαν ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος θέλομεν τὴν ἀπόλυτον ἔγκρισιν τῆς Βουλῆς. Θὰ ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ ἔλεγα ὀλίγας λέξεις καὶ ἐπὶ τῆς κριτικῆς, τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν, ὁ κ. Τσιριμῶκος.

§330Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μοῦ ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφε; Ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Λαρίσης, εἶπεν, ὅτι ἡ ὀνομαστικοποίησις τῶν μετοχῶν εἶχε μίαν ἐκτάκτως δυσάρεστον ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς τοῦ χρυσοῦ. Τὸ πρᾶγμα μοῦ φαίνεται, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀνακριβές. Πρῶτον, ἡ διαφορὰ ἡ ὁποία ὑπάρχει, αὐτὴ ἐχάθη καὶ δὲν ἐπενεδύθη πουθενά. Αὐτὸ εἶναι προφανές. Ἀλλὰ καὶ ἡ πώλησις εἴπατε, ὅτι ἀπὸ 11, ἂν ἐπῆγαν 8, τὰ 3 ἐπενεδύθησαν εἰς χρυσᾶς λίρας. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι καὶ περαιτέρω τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα προῆλθον ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν μετοχῶν καὶ ἐπενεδύθησαν ἐνδεχομένως εἰς λίρας, αἱ δραχμαὶ αὐταὶ προῆλθον ἀπὸ κάποιον ἄλλον, ὁ ὁποῖος ἠγόρασε τὰς μετοχὰς αὐτάς. Συνεπῶς, ἀπεσύρθησαν ἀπὸ τὴν τσέπην κάποιου, πῆγαν εἰς τὴν τσέπη κάποιου ἄλλου καὶ ἐπενεδύθησαν.

§331Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἡ ζήτησις ὅμως λιρῶν ηὐξήθη κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§332Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τί σᾶς ἐγγυᾶται, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ ἠγόρασε τὰς μετοχὰς δὲν θὰ ἔκαμνε ἐκεῖνος τὴν ἐπένδυσιν εἰς χρυσᾶς λίρας;

§333Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἡ πεῖρα τὸ δεικνύει. Ἡ αὔξησις τῆς ζητήσεως προῆλθε, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀπὸ αὐτὸ τὸ μέτρον. Καὶ ἡ αὔξησις τῆς ζητήσεως σᾶς ἠνάγκασε νὰ διαθέσετε συνάλλαγμα διὰ νὰ φέρετε λίρας.

§334Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ ζήτησις λιρῶν προῆλθεν ἐκ τῶν διεθνῶν γεγονότων καὶ ἐφόσον αἱ δραχμαὶ ὑπῆρχον διαθέσιμοι, εἶναι, γνωστὸν ὅτι, ἂν εὑρίσκωνται εἰς τὴν μίαν τσέπην ἢ τὴν ἄλλην, δὲν ὑπάρχει καμμία διαταραχή.

§335Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ εἴπω ὀλίγα εἰς ἀπάντησιν τῆς κριτικῆς τοῦ κ. συναδέλφου ἐξ Ἀθηνῶν —καὶ ἡ ὁποία κριτικὴ εἶχε τὸ ἑξῆς ἀντιφατικόν: Ὅτι, ἐνῷ, ὅπως ἐδήλωσεν εὐθέως ἐξ ἀρχῆς καὶ τελικῶς ὁ κ. συνάδελφος, ἦτο ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἐφάνη τρόπον τινὰ ξενιζόμενος ἢ καὶ ἀπορῶν διότι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο προέρχεται ἀπὸ Κυβέρνησιν εἰς τὴν ὁποίαν προφανῶς δὲν μετέχει τὸ κόμμα του. Θὰ ἐπροτίμα ἴσως νὰ ἀπετέλει ἕνα μονοπώλιον τῆς παρατάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι τὸν ἐστερήσαμε μιᾶς εὐκαιρίας, ὅταν τὸ κόμμα του, ἀνέλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν, νὰ φέρῃ ἓν ἀνάλογον νομοσχέδιον. Νομίζω ὅμως, ὅτι εἰς τὴν ὅλην κριτικὴν ποὺ ἤσκησε καί ἡ ὁποία ἦτο ἀπολύτως καλῆς πίστεως—ἐπωφελοῦμαι δὲ τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς διὰ νὰ δηλώσω ὅτι καὶ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχει, ἐπέδειξε πάντοτε ἀπόλυτον καλὴν διάθεσιν νὰ μᾶς διευκολύνῃ— νομίζω ὅμως, ὅτι εἰς τὴν κριτικὴν αὐτὴν ὑπῆρξε μία ἔκπληξις καὶ ποιά τις πικρία διὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§336Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶπα ὅτι δὲν ὑπάρχει πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως.

§337Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Διὰ νὰ καλύψῃ τὴν πικρίαν αὐτὴν ὁ κ. συνάδελφος, ἐπεχείρησε μίαν γενικωτέραν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, χρησιμοποιῶν τὴν γνώριμον σοσιαλιστικὴν ὁρολογίαν, χάρις εἰς τὴν ὁποίαν αἱ ἐπικρίσεις τοῦ ἀθλίου καπιταλιστικοῦ συστήματος εἶναι τυποποιημέναι καὶ εὐχερέστατοι, διὰ νὰ κάμῃ μίαν γενικωτέραν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν κατηγόρησεν ἐπὶ ἀνυπαρξίᾳ προγράμματος. Διαμαρτύρομαι, ὄχι ἀπέναντι τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, ἀλλὰ κυρίως ἀπέναντι τῆς Βουλῆς, διότι εἶναι νωπαὶ αἱ Κυβερνητικαὶ δηλώσεις, διότι ἐξετέθη πλῆρες πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως καθὼς καὶ αἱ τελευταῖαι δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως μετὰ τὴν τελευταίαν διαμόρφωσιν, εἰς τὰς ὁποίας ἐξετέθη πλῆρες πρόγραμμα ἐκτελεσθέν. Συγκεκριμένως ἡ Κυβέρνησις παρουσίασε σειρὰν νομοθετικῶν μέτρων ὅσον ἀφορᾷ τὸ δημοσιονομικὸν μέρος, σωρείαν φορολογικῶν νομοσχεδίων καὶ ἐψηφίσθησαν καὶ χθὲς ἀκόμη ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Συγκεκριμένως ὑπῆρξεν ἕνα πρόγραμμα, ἐφαρμοσθὲν πλέον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συμμοριοπλήκτων καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπερήφανος διὰ τὸν ρυθμὸν καὶ διὰ τὴν τόνωσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν εἰς τὸ ἀποτελματωμένον αὐτὸ ζήτημα. Ἐκεῖνο δὲ τὸ ὁποῖον προκαλεῖ μεγαλυτέραν ἀκόμη ἐντύπωσιν εἶναι, ὅτι ἡ ἐπίκρισις αὐτὴ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἔρχεται ἀκριβῶς τὴν ἑπομένην τῆς ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὑπογραφείσης συμβάσεως διὰ τὴν ἐκτέλεσιν δύο ἐκ τῶν πλέον μεγάλων ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων. Ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα, ἐὰν δὲν παραγνωρίζωνται σκοπίμως, πρᾶγμα ποὺ δὲν πιστεύω, βεβαίως δὲν δύνανται νὰ ἀποτελέσουν θέμα συζητήσεως. Εἶναι προφανές, ὅτι γίνεται μία γενικωτέρα παραγνώρισις τοῦ Κυβερνητικοῦ ἔργου χαρακτηρισθέντος ὡς ἀνυπάρκτου ἢ δι’ ἔλλειψιν προγράμματος. Συνεπίκουρος ἔρχεται ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Λαρίσης, ὁ ὁποῖος κατηγορεῖ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν συνέταξε πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως. Θὰ τοῦ ὑπενθυμίσω, ὅτι δὲν ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ καταθέσῃ τὸ πρόγραμμα ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν.

§338Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τοὺς ἀριθμοὺς ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν.

§339Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὄχι, ὄχι. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει τοῦ ἀπαντῶ πρῶτον μέν, ὅτι εἶναι μία παγία δυσκολία ἐν Ἑλλάδι νὰ κατατίθεται τὸ πρόγραμμα. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς ΕΠΕΚ, ὁ ὁποῖος ἔχει περισσοτέραν ἐμπειρίαν τοῦ τρόπου τῆς καταρτίσεως καὶ τῆς καταθέσεως τοῦ προγράμματος, νομίζω ὅτι θὰ ἐπιμαρτυρήσῃ ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἀσχέτως πρὸς αὐτὸ διαφεύγει ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, καὶ εἶμαι εὐτυχὴς διότι μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ κατατοπίσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ἐγκατέλειψεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια μέχρι σήμερον ἐμεσολάβησε μία ἀλλαγή, ἡ ἀλλαγὴ δὲ αὐτὴ εἶναι ὅτι τοῦ λοιποῦ τὸ πρόγραμμα δὲν εἶναι ἐτήσιον, ἀλλὰ ἑξάμηνον. Καὶ ναὶ μὲν ἐγένετο μία περικοπὴ διὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον, ἀλλὰ παραμένει ἀκαθόριστον τὸ ποσὸν τῆς βοηθείας διὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον. Καὶ δὲν νομίζω ὅτι θὰ εἴμεθα συνεπεῖς πρὸς τὴν ἀνάγκην ἑνὸς ἐτησίου προγράμματος ἐὰν παρουσιάζαμεν τὰ δεδομένα αὐτὰ τοῦ πρώτου ἑξαμήνου. Θὰ εἶμαι ἰδιαιτέρως εὐτυχὴς ἐάν, μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς μετὰ τὰς ἑορτάς, θὰ ἔχῃ τελειώσει ἡ κατανομὴ τοῦ δευτέρου ἑξαμήνου, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ ἡ Βουλὴ νὰ εἶναι πλήρως κατατοπισμένη ἐπὶ τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον διατίθεται ὁλόκληρον τὸ πρόγραμμα τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Θὰ εἶμαι δὲ εὐτυχὴς νὰ διαπιστώσῃ τότε ἡ Βουλὴ μίαν διαβεβαίωσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσε κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Λαρίσης καὶ τὴν ὁποίαν παρέλειψε νὰ ὑπομνήσῃ σήμερον. Θὰ τοῦ τὴν ὑπομνήσω ἐγώ. Διεβεβαίωσα τότε τὴν Βουλὴν ὅτι οἱαδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἡ αὔξησις τῶν ἐξόδων λόγῳ τῆς ἀνάγκης τῆς διατηρήσεως ηὐξημένων στρατιωτικῶν δυνάμεων λόγῳ τῆς διεθνοῦς καταστάσεως, οἱαδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἡ αὔξησις τῶν ἐξόδων πάντως ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ διαθέσῃ εἰς δραχμὰς τὸ αὐτὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ διέθετεν ὁ ἀρχικὸς προϋπολογισμός, ὁ κατατεθεὶς ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον προκάτοχόν μου Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Τώρα ποῦ θὰ εὑρεθοῦν αἱ δραχμαὶ αὐταὶ καὶ πῶς θὰ ἐξοικονομηθοῦν αὐτὸ θὰ ἐπανασυζητηθῇ, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ προγράμματος. Πάντως ἡ Κυβέρνησις δηλοῖ ὅτι δὲν θὰ ἐλαττώσῃ τὰ ποσὰ τῶν δραχμῶν τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἐμμένει εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ φορολογήσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅπως φορολογοῦνται ὅλοι οἱ ἐλεύθεροι λαοί. Ἐπίσης δὲ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ἀποδείξῃ ὅτι κατέχεται ἀπὸ ἕνα πνεῦμα ἐμπιστοσύνης καὶ αἰσιοδοξίας πρὸς τὸ μέλλον τοῦ τόπου αὐτοῦ καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ (Χειροκροτήματα).

§340Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Πάντως ἐφέτος ἔχομεν ἓν τρισεκατομμύριον 760 δισεκατομμύρια;

§341Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μάλιστα.

§342Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Νὰ σημειωθῇ τοῦτο εἰς τὰ πρακτικά.

§343Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Εἰς τὸ τελευταῖον ἄρθρον, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὴν ὁριστικοποίησιν τῶν δανείων θέλω μίαν διασάφησιν: θεωρεῖται ψηφισθὲν καὶ κατ’ ἄρθρον αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον;

§344ΣΤ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μάλιστα.

§345Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ἠμποροῦμεν νὰ συζητήσωμεν καὶ ἐπὶ τοῦ δημοσίου χρέους;

§346Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶνε ὑποχρεωτικὸν τοῦτο.

§347Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Παρακαλῶ πολύ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ παρατείνητε τὴν προθεσμίαν τῆς ὀνομαστικοποιήσεως, διότι οἱ εἰς τὰς ἐπαρχίας εὑρισκόμενοι δὲν θὰ προφθάσουν.

§348Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶνε δυνατὸν νὰ γίνῃ καμμία παράτασις διότι νομίζω ὅτι ἡ ἐκκρεμότης αὐτὴ καὶ ἡ παράτασις τῆς ἐκκρεμότητος δημιουργοῦν τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο λόγος. Ἀντιθέτως ὅταν τὸ πάρωμεν ἀπόφασιν ὅτι εἰς τὰς 29 Ἰανουαρίου 1951 λήγει αὐτὴ ἡ προθεσμία, ἡμεῖς τοὐλάχιστον δὲν πιστεύομεν ὅτι θὰ πραγματοποιηθοῦν αἱ ἀπαισιόδοξοι προβλέψεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς ΕΠΕΚ.

§349Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Δώσατε μίαν παράτασιν, κύριε Ὑπουργέ.

§350Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶνε δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω νὰ δοθῇ καμμία παράτασις.

§351ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§352Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 2 λέγει: «.... (ἀναγινώσκει)..........». Αὐτὸ θὰ ἀποτελέσῃ ἀμάχητον τεκμήριον. Ἐν τούτοις ἡ ἀρχὴ αὐτὴ διασπᾶται περαιτέρω δυναμένου τοῦ δημοσίου νὰ θεωρήσῃ διάφορα πρόσωπα ὡς κύρια τῶν μετοχῶν. Τοῦτο ἀνατρέπει, κ. Ὑπουργέ, αὐτὴν ταύτην τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου. Διατί αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις τοῦ ἀμαχήτου τεκμηρίου; Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει αὐτὴ ἡ παράγραφος νὰ παραμείνῃ καὶ παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ.

§353Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν διότι ἡ διάταξις αὐτὴ ἐγένετο διὰ νὰ ἐμποδίσῃ τὰς εἰκονικὰς μεταβάσεις.

§354Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα χρῄζει ἰδιαιτέρας προσοχῆς, διότι ἡ ἀρχὴ τοῦ ἀμαχήτου τεκμηρίου διασπᾶται καὶ χωρὶς πρακτικὸν ἀποτέλεσμα. Θὰ εἶχον νὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 παράγραφος 1 ὁρίζονται τὰ ἑξῆς: «.............. ........ (ἀναγινώσκει)...........». Δηλαδὴ δύο εἶναι οἱ τρόποι ἢ εἰδικὸν ἔγγραφον προβλεπόμενον εἰς τὸ ἐδάφιον 5 ἢ τὸ συμβολαιογραφικὸν ἔγγραφον. Ἐν τούτοις εἰς τὴν παράγραφον 5 λέγετε: «Τὸ εἰδικὸν ἔγγραφον..... (ἀναγινώσκει).........». Κύριε Ὑπουργὲ δημιουργεῖται μία σύγχυσις καὶ φοβοῦμαι, ὅτι τὸ ζήτημα θὰ παρουσιάσῃ ἐμπλοκὰς καὶ ἀμφισβητήσεις θεμελειώδεις ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του. Ἐνῷ λέγετε, ὅτι ἔχομεν δύο τρόπους μεταβάσεως, εἰς τὴν παράγραφον 5 λέγετε, «συμβολαιογραφικὸν ἔγγραφον ὑποχρεωτικῶς ἢ ἔγγραφον χρηματιστοῦ», ὕστερα δὲ λέγετε, «Ἡ ἁρμοδιότης.... ......... (ἀναγινώσκει)............». Ταῦτα πάντα δημιουργοῦν μίαν σύγχυσιν. Δύο τρόποι πρέπει νὰ ὑπάρχουν. Συμβολαιογραφικὸν ἔγγραφον ἢ τὸ ἔγγραφον τοῦ χρηματιστοῦ. Τὸ πρᾶγμα καθίσταται τοσούτῳ μᾶλλον καταφανὲς ὅταν παρακάτω λέγετε: «Τὰ πρόσωπα τὰ καταρτίζοντα.................... ........ (ἀναγινώσκει)............». Ἐρωτῶ, κ. Ὑπουργέ, ἐννοεῖτε, ὅτι καὶ ὁ συμβολαιογράφος ὀφείλει νὰ καταρτίσῃ τὸ ἔγγραφον εἰς πενταπλοῦν;

§355Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἰδικῶς διὰ τὰς Ἀθήνας ἐκρίθη, ὅτι ὅπου ὑπάρχουν παράλληλοι συμβάσεις ἀπαιτοῦσιν συμβολαιογραφικὸν ἔγγραφον νὰ γίνῃ ἐνώπιον συμβολαιογράφου ἄλλως νὰ γίνῃ εἰς τὸν χρηματιστήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν ἐρώτησιν μοῦ φαίνεται, ὅτι εἶναι ἄστοχος διότι ὁ συμβολαιογράφος ἓν πρωτότυπον συντάσσει.

§356Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ διευκρινισθῇ τὸ ζήτημα, διότι εἶναι ἀσαφές. Παρακάτω λέγετε, ὅτι τὸ συμβολαιογραφικὸν ἔγγραφον δὲν ἐπιτρέπεται παρὰ μόνον εἰς ἃς περιπτώσεις ὑπάρχει συμβολαιογραφικὸν ἔγγραφον. Λέγω, λοιπόν, ὅτι πρὸς ἁπλούστευσιν νὰ ὁρισθῇ, ὅτι δύο τρόποι ὑπάρχουν, εἴτε τὸ συμβολαιογραφικὸν ἔγγραφον εἴτε τὸ ἔγγραφον τοῦ χρηματιστοῦ. Ἡ ἄλλη παρατήρησις εἶναι ἡ ἑξῆς. Τὸ ἐδάφιον 6 λέγει: «Ἡ κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ........ (ἀναγινώσκει)......., .». Νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τονίσω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ ὑπηρεσία σας ἡ ὁποία ἀσφαλῶς συνέταξε τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶχε ὑπ’ ὄψιν της τὴν διαδικασίαν τοῦ πλειστηριασμοῦ. Λέγει ἡ ἐκτελοῦσα τὴν ἀναγκαστικὴν ἐκτέλεσιν ἀρχή. Τὸ πρᾶγμα εἶναι γνωστόν. Εἶναι ἡ διαδικασία τοῦ πλειστηριασμοῦ τὴν ὁποίαν ἐνεργεῖ πάντοτε ὁ συμβολαιογράφος. Καὶ αὐτὸ δημιουργεῖ μίαν σύγχυσιν, διότι ἐπαναλαμβάνω, τοῦτο δὲν σημαίνει τίποτε, ὁ δὲ πλειστηριασμὸς ὁ ὁποῖος εἶναι συνέπεια ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως διευθύνεται ἀπὸ τὸν συμβολαιογράφον. Σεῖς λέτε, ὅτι ὁ δικαστικὸς κλητὴρ θὰ κάμῃ τὴν ἀφαίρεσιν. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιστηθῇ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ προσοχὴ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Αὐτὸ τὸ ἄρθρον εἶναι συντεταγμένον ἀπὸ μὴ νομικόν. Παρακαλῶ, λοιπόν, ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω ἐγὼ «προκειμένου περὶ ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως ὁ συμβυλαιογράφος ἐπιμελεῖται διὰ τὴν τήρησιν τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος» νὰ λείψῃ ἡ ἀσάφεια αὐτή.

§357Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶναι ἐνδιαφέρουσαι αἱ παρατηρήσεις σας, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω ποίαν ἔκτασιν θὰ λάβουν, διότι ὑποβάλλονται τὴν τελευταίαν στιγμήν.

§358Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Μία τελευταία παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω εἶναι ἡ ἑξῆς: Διὰ τοῦ ἄρθρου 6 ἐθεσπίσθη ὅτι «τὰ στοιχεῖα κατὰ τὸν παρόντα νόμον... ....... (ἀναγινώσκει).......» Ἐνῷ, κ. Ὑπουργέ, ἐθέσατε τὴν ὀρθοτάτην ἀρχὴν ὅτι ὑπὸ τὸ κρατοῦν μέχρι τοῦδε σύστημα δὲν ἔπρεπε νὰ στηθῇ παγίς, ὥστε τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ἐγγραφὴν τῶν μετοχῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν παγίδα διὰ τοὺς κατόχους τῶν μετοχῶν, ἐνῷ λέγω, θέτετε τὴν ὀρθὴν αὐτὴν ἀρχὴν, πᾶτε ἀναδρομικῶς καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ προστασία τὴν ὁποίαν παρέχετε ἀποτελεῖ φενάκην.

§359Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι δὲν γίνεται ἀναδρομικῶς ἡ βεβαίωσις.

§360Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ εἶσθε συνεπὴς πρέπει νὰ σβύσετε ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον ἢ νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω ἐγώ, ὅπως ἡ χρονολογία νὰ εἶναι ἡ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Α. Ν. καὶ νὰ μὴ ἔχῃ ἀναδρομικὴν ἰσχύν.

§361Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ ἡμερομηνία ἐμπῆκε, διότι ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ κάποια ἡμερομηνία δεδομένου ὅτι διὰ τὰς δωρεὰς καὶ τὸν φόρον κληρονομιῶν τῶν μέχρι τῆς 31–12–49 ἡ βεβαίωσις ἐγένετο ἐντὸς τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1950–1951.

§362Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ φόρος κληρονομιῶν δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ οἰκονομικὰ ἔτη. Ἔχει σχέσιν μὲ τὸ ἔτος τοῦ θανάτου.

§363Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ ὀρθὸν εἶναι νὰ τεθῇ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1949–1950 καὶ δεύτερον ἡ λῆψις τοῦ μέτρου αὐτοῦ δικαιολογεῖται ἐκ τοῦ ὅτι πιθανὸν ἐν τῷ μεταξὺ νὰ ἐγένετο μετάθεσις περιουσιακῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐκαλύπτοντο ἐὰν ὁρίσωμεν ὡς ἡμερομηνίαν τήν τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Α.Ν.

§364Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Προκειμένου περὶ ἀνωνύμων τίτλων δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ γίνεται μετάθεσις τίτλων πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου. Ἡ μετάθεσις τίτλων γίνεται αὐτὴν τὴν στιγμήν. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ γίνῃ καταστρατήγησις. Λέγω λοιπὸν ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν εἶναι ὀρθόν. Νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ ἰδική μου τροπολογία.

§365Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι σωστὸν νὰ κάμωμεν λόγον περὶ ἀναδρομικότητος τοῦ νόμου. Πρόκειται περὶ τῆς ἐκ τῶν ὑστέρων διακοινώσεως μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία ὑπῆρχε τότε. Τί θέλετε νὰ εἴπωμεν; Ὅτι πρέπει νὰ προστατευθῇ ἡ φοροδιαφυγή;

§366Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν λέγω αὐτό.

§367Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ λέτε ἐν τῇ οὐσίᾳ.

§368Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ λέγω ὅτι ἐφ’ ὅσον παίρνομεν τὴν βάσιν αὐτὴν θὰ πρέπει νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ὁποτεδήποτε καὶ ἐὰν ἐπισυμβῇ ὁ θάνατος θὰ ἐπιβληθῇ ἡ φορολογία ἐπὶ τῆς κληρονομίας.

§369ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ρέντης ἔχει τὸν λόγον.

§370Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῆς αὐστηρότητος μερικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ὑπερβολικαί, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀκύρωσιν τῶν μετοχῶν. Ἐὰν θέτωμεν ὡς ὅρον ὅτι ἐκ λόγων κληρονομίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβιβασθῇ μία μετοχὴ χωρὶς νὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ δήλωσις, νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι ἐπαρκές. Ἀλλά, ἐρωτῶ ἐὰν δὲν γίνῃ ἡ δήλωσις ἐντὸς 10 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς προθεσμίας καὶ ἀκυρωθῇ ἡ μετοχὴ τί θὰ συμβῇ; Νομίζω ὅτι ὁ νόμος δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ τοιαύτην αὐστηρότητα ἐξοντώσεως τῶν ἐχόντων μετοχάς. Ὁ νόμος ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ γίνῃ ὀνομαστικοποίησις τῶν μετοχῶν. Πρέπει νὰ δώσωμεν λοιπὸν μεγαλειτέραν ἐλαστικότητα καὶ εὐχέρειαν διὰ νὰ ἐπέλθῃ ἡ μεταβολὴ αὐτὴ ἠπίως χωρὶς ἀκάμπτους διατάξεις, αἱ ὁποῖαι φθάνουν μέχρις ἀπωλείας τῶν περιουσιακῶν στοιχείων. Νὰ βάλωμεν μίαν ποινήν, ἐὰν θέλετε, ὅτι δὲν μεταβιβάζεται ἐὰν δὲν γίνῃ ἡ δήλωσις.

§371Γ. ΜΑΥΡΟΣ. ............ (δὲν ἠκούσθη).

§372Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ τονίσω ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ νομίζω ὅτι ἡ ὀνομαστικοποίησις τῶν μετοχῶν ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία προήρχετο ἀπὸ τὴν προηγουμένην Βουλήν. Τοῦτο εἶνε σύμφωνον πρὸς τὴν προοδευτικὴν νομοθεσίαν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχομεν.

§373Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἰς ποῖον ποσὸν προσδιορίζει ἡ Κυβέρνησις τὸν εἰσπραχθησόμενον φόρον, συνθετικὸν ἢ κληρονομικὸν ἐκ τοῦ λαμβανομένου μέτρου;

§374Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶναι δύσκολον νὰ δοθῇ ἀπάντησις. Τὰ ποσοστὰ τοῦ συνθετικοῦ καὶ τοῦ φόρου κληρονομίας πηγαίνουν κατὰ κλίμακα καὶ συνεπῶς ἡ ὕπαρξις τῶν μετοχῶν θὰ ἀλλάξῃ τὴν κλίμακα. Πάντως μετὰ λύπης μου λέγω ὅτι ἡ ἀπόδοσις τοῦ συνθετικοῦ φόρου εἶναι ἀθλία καὶ εἶναι περιττὸν νὰ μνημονευθῇ. Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ φέρῃ νομοσχέδιον περὶ τῶν ἑταιριῶν περιωρισμένης εὐθύνης ὥστε νὰ ξεκαθαρίσῃ τὰς πραγματικὰς Α.Ε. ἀπὸ τὰς πράγματι ἀτομικὰς ἑταιρίας. Κατὰ τὰ ἄλλα θὰ παρεκάλουν τοὺς συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνουν. Δὲν δύναμαι νὰ ἀναλάβω τὰς εὐθύνας τῆς τροπολογίας τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Καλαβρύτων καὶ δέχομαι μόνον αὐτὴν ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τῆς ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως εἰς τὴν παράγραφον 6. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐλπίζω ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου θὰ εἶνε ἐπιτυχής.

§375Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Μετὰ τὴν ψήφισιν νὰ δοθῇ εὐρεῖα δημοσιότης διὰ τοῦ τύπου εἰς τρόπον ὥστε νὰ λάβῃ ὅλος ὁ κόσμος γνῶσιν διότι ἔχει συνεπείας τὸ νομοθέτημα.

§376Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μάλιστα.

§377ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§378ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§379ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ἀναγκ. Νόμου ὑπ’ ἀριθ. 1527) 1950 «περὶ μετατροπῆς τῶν ἀνωνύμων μετοχῶν τῶν ἡμεδαπῶν ἀνωνύμων ἑταιριῶν εἰς ὀνομαστικάς». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1532)50 Α.Ν. «περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων».

§380ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§381ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1532)50 Α.Ν. «περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων».

§382ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ εἶναι ἀρκετὰ προκεχωρημένη ἡ ὥρα, θέλετε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§383ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§384ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 3.20′ πρωϊνή)