1950.05.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 20ὴ

Δευτέρα 22 Μαΐου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.40′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, λόγῳ τῆς ἀπεργίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων δὲν ἐξετυπώθησαν, δι’ αὐτὸ θὰ ἐπικυρωθοῦν ὅταν ἐκτυπωθοῦν καὶ διανεμηθοῦν. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Οἱ κ. κ. Γ. Καρτάλης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Σ. Κωστόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 470)48 «περὶ καταβολῆς ἀποζημιώσεως κλπ.». Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 302)29 Ἀπριλίου 1949 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς ρυθμίζονται ζητήματα ἀναγνωρίσεως πλοίων ὡς Ἑλληνικῶν καὶ συμβατικῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ ὑποθηκεύσεως αὐτῶν». Ὁ κ. Χ. Ψαρρὸς (Ὑπουργὸς Τ.Τ.Τ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Δήμου Ἀθηναίων καὶ Ταχυδρομικοῦ Ταμιευτηρίου συμβάσεως ἀνταλλαγῆς ἀκινήτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Κασιμάτης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς ἐκλογῆς τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἀρχῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαδόγιαννης καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ἐγγραφῆς τῶν ἐπιτυχόντων καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ καθορισθέντος ἀριθμοῦ φοιτητῶν τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης κατὰ τὸ Ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1940–50».

§2Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Πρόκειται περὶ τῶν σπουδαστῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον εἰς τὰς ἐξετάσεις τῶν Πανεπιστημίων, πλὴν ὅμως, λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τῶν εἰσακτέων εἰς ἑκάστην Σχολήν, οἱ ἐπιτυχόντες ἐθεωρήθησαν ὡς ὑπεράριθμοι. Τὸ θέμα συνεζητήθη εἰς τὴν Βουλήν, ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅμως δὲν ἀπήντησε. Πρὸς ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου καὶ ἱκανοποίησιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται σπουδαστῶν, ὑποβάλλομεν μετὰ 150 καὶ πλέον συναδέλφων τὴν προκειμένην πρότασιν νόμου καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἁρμοδίαν ἐπὶ τῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, πρὸς ἐξέτασιν.

§3Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἔχετε παραλείψει ἀπὸ τὴν πρότασιν νόμου πέντε ὑποψηφίους τῆς Χημείας.

§4Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τῆς Ὀδοντιατρικῆς.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§6ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, διὰ τὸ καπνικὸν ζήτημα καὶ τὴν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζει τοῦτο σήμερον, ὑπέβαλον ἐπερώτησιν, ὄχι βεβαίως μὲ σκοπὸν ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ πρὸς δημιουργίαν ἀφορμῆς, πρὸς ἐξέτασιν βαθυτέραν καὶ εὐρυτέραν τοῦ ζητήματος, ἵνα ἀκουσθοῦν αἱ γνῶμαι ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχοντες ἔγκυρον γνώμην ἐπὶ τοῦ ζητήματος θὰ ἠδύναντο νὰ εἰσφέρουν διὰ τῆς γνώμης των εἰς τὴν μᾶλλον πρόσφορον λύσιν αὐτοῦ. Ἄλλωστε καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἡ συζήτησις ὁσάκις ἔλαβε χώραν ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος πάντοτε τοιαύτην μορφὴν εἶχε. Θὰ ἀπετέλει περιττολογίαν, κύριοι Βουλευταί, ἡ ἐκ μέρους μου ἔξαρσις τῆς σημασίας καὶ τῆς σχέσεως ἐπὶ τῆς καθόλου οἰκονομίας τῆς χώρας, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ καπνικὴ οἰκονομία αὐτῆς, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀκριβῶς ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν καπνῶν καὶ τοῦ ἐντεῦθεν εἰσαγομένου συναλλάγματος στηρίζεται ἡ συναλλαγματικὴ ἐπάρκεια τῆς χώρας πρὸς κάλυψιν τῶν σπουδαιοτάτων αὐτῆς ἀναγκῶν. Διὰ τοῦτο καὶ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ διὰ νὰ εἶναι πλήρης, διότι ἄλλως θὰ εἶναι ἀτελής, δὲν πρέπει νὰ ἐντοπίζεται καὶ περιορίζεται εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν σήμερον προκυπτόντων γεγονότων, τῆς σήμερον ἐμφανιζομένης καταστάσεως, ἄνευ τῆς ἀνασκοπήσεως καὶ ἄνευ τοῦ συνδέσμου αὐτῆς τῆς συζητήσεως πρὸς τὸ παρελθὸν καὶ πρὸς τὸ ὅλον καπνικὸν ζήτημα διὰ τὴν ἐξέλιξιν αὐτοῦ. Διότι ἐκ τῆς τοιαύτης ἔστω συντόμου ἀνασκοπήσεως τοῦ παρελθόντος, κύριοι Βουλευταί, πιστεύω ὅτι δυνάμεθα νὰ ἀρυσθῶμεν διδάγματα ὄχι μόνον πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς παρούσης καταστάσεως, ἀλλὰ δυνάμεθα καὶ νὰ ἀντλήσωμεν ἐπιχειρήματα ἀναγκαῖα διὰ τὴν συζήτησιν, τὴν ὁποίαν ἀσφαλῶς θέλομεν κάμει μετ’ ἐκείνων, μετὰ τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ συζητήσωμεν τὸ καπνικὸν ζήτημα, ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν οἰκονομικὴν βοήθειαν καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῆς χώρας. Διότι, κύριοι Βουλευταί, ἐγὼ ὁμολογῶ κατέχομαι ὑπὸ τῆς ἀντιλήψεως ὅτι μόνον διὰ τῆς ἐκδηλώσεως μιᾶς θετικῆς εὐνοίας καὶ προστασίας, πρὸς ἀνάπτυξιν καὶ διάθεσιν τῆς καπνικῆς μας παραγωγῆς, δύναται νὰ λυθῇ καὶ τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα τῆς Ἑλλάδος, χάριν τῆς ἐπιτυχίας τοῦ ὁποίου γίνονται ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐργασίαι καὶ πρὸς ἐπιτυχίαν αὐτοῦ κατευθύνεται καὶ κινεῖται ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια. Μελετῶντες, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ξένοι οἰκονομολόγοι καὶ παράγοντες τῆς Ἀποστολῆς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, ὄχι μόνον τὴν δημοσίαν ἀλλὰ καὶ τὴν ἰδιωτικήν, προβαίνουν εἰς συστάσεις, καὶ εὐλόγως οἰκονομιῶν, συστάσεις αὐξήσεως τῶν φορολογικῶν βαρῶν, εἰς βάρος τῶν ὤμων τοῦ ἐξηντλημένου ἐπὶ μίαν δεκαετίαν ἐκ τῆς αἱματοχυσίας Ἑλληνικοῦ λαοῦ, γίνονται συστάσεις πρὸς ἀνάπτυξιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς χώρας καὶ ἑπομένως αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, ἐνῷ ἐν τῷ μέσῳ ὅλων αὐτῶν τῶν σκέψεων, συστάσεων καὶ τῶν εὐγενῶν συμβούλων δὲν διακρίνεται καὶ δὲν τονίζεται ἐπαρκῶς, ὡς ἐπιβάλλεται, καὶ πρέπει νὰ τονισθῇ ἡ σημασία καὶ ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν διὰ τὴν ὅλην αὐτὴν προσπάθειαν ἔχει ἡ καπνικὴ οἰκονομία καὶ παραγωγὴ διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἐκδηλοῦται καλὴ θέλησις, καλὴ πίστις καὶ προθυμία ἐκ μέρους τῶν παραγόντων τῆς βοηθείας τῆς Ἑλλάδος δι’ ὅλην αὐτῆς τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν, δυστυχῶς ὅμως οὐδεμία ἐκδήλωσις καὶ οὐδεμία κατανόησις ἐκδηλοῦται διὰ τὸ τόσον σπουδαῖον αὐτὸ ζήτημα. Δυστυχῶς μάλιστα, ἀρχικῶς, εἶχον φθάσει μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε ἡ ἔλλειψις τοιαύτης κατανοήσεως, νὰ γίνῃ εἰς ἡμᾶς ἡ σύστασις, ὅπως περιορίσωμεν τὴν καπνοκαλλιέργειαν καὶ ἀντικαταστήσωμεν αὐτὴν δι’ ἄλλων καλλιεργειῶν, ὅπως ἡ καλλιέργεια τῆς πατάτας, παραβλεπομένου καὶ παραγνωριζομένου τοῦ σοβαρωτάτου γεγονότος, ὅτι μὲ τὴν περιωρισμένην ἔκτασιν τοῦ γεωργικοῦ κλήρου, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τὴν Ἑλλάδα, ἡ καπνοκαλλιέργεια εἶναι ἡ μόνη προσιδιάζουσα δι’ αὐτὴν καλλιέργεια, διότι εἶναι μία καλλιέργεια, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ μικρὰν ἔκτασιν γῆς καὶ μεγάλην ἀπασχόλησιν τῆς γεωργικῆς οἰκογενείας. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζητε, κύριοι Βουλευταί, ὅτι ἓν ἐκ τῶν ἀσθενῶν σημείων, τὰ ὁποῖα ἔχει ἡ γεωργική μας συγκρότησις, εἶναι καὶ τοῦτο, ἡ μὴ πλήρης ἀπασχόλησις τῆς γεωργικῆς οἰκογενείας. Διότι ἐνῷ μία γεωργικὴ οἰκογένεια ἐκ πέντε μελῶν κατὰ μέσον ὅρον διαθέτει ἐτησίως 400 περίπου ἡμερομίσθια, ἀνδρῶν, παιδίων καὶ γυναικῶν εἰς ὅλας τὰς καλλιεργείας τῶν φυτῶν μεγάλης καλλιεργείας, τὰ καλυπτόμενα ἐτησίως ἡμερομίσθια κυμαίνονται εἰς τὰ 280. Μένει λοιπὸν ἕνα περιθώριον ἀκάλυπτον εἰς τὴν γεωργικὴν οἰκογένειαν ἐπὶ τῆς καλλιεργείας φυτῶν μεγάλης καλλιεργείας περὶ τὰ 120 ἡμερομίσθια. Προκειμένου ὅμως περὶ καλλιεργείας εἰδῶν πολυτελείας, ὅπως εἶναι ὁ καπνὸς καὶ μάλιστα ὁ καπνὸς εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνωτάτην μοῖραν, ἔναντι ὅλων τῶν ἄλλων καλλιεργειῶν, τὰ μένοντα ἀκάλυπτα ἡμερομίσθια εἶναι περίπου 70. Ἑπομένως καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἡ καπνοκαλλιέργεια ἀποτελεῖ μίαν μορφὴν καλλιεργείας προσιδιάζουσαν πρὸς τὰς συνθήκας τῆς ἑλληνικῆς γεωργίας, οὐ μόνον ἀλλὰ καὶ τὴν δημογραφικὴν διάρθρωσιν τῶν μεγαλυτέρων τμημάτων τῆς χώρας. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἐδαφολογικὴ σύστασις τῶν καπνοτόπων εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ ἀντικατασταθῇ ὁ καπνὸς δι’ ἄλλων καλλιεργειῶν. Ἑπομένως καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς προσφόρου παραγωγῆς καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς δημογραφικῆς συγκροτήσεως τῆς χώρας ἐπιβάλλεται ἡ καπνοκαλλιέργεια. Διὰ τοὺς λόγους δὲ αὐτοὺς καὶ ἕνεκα τῶν εὐνοϊκῶν συνθηκῶν τὰς ὁποίας παρουσιάζει ἡ Ἑλλὰς διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ καπνοῦ, ἐδαφολογικῶν καὶ κλιματολογικῶν, ἡ καπνοκαλλιέργεια εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἔσχε τοιαύτην ἀνάπτυξιν, ὥστε ἀπετέλεσεν ὁ Ἑλληνικὸς καπνὸς τὸ ἐκλεκτότερον γεωργικὸν προϊὸν τῆς παγκοσμίου γεωργικῆς παραγωγῆς κατ’ ἀναμφισβήτητον καὶ γενικὴν ὁμολογίαν πάντων. Διότι οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς καπνὸς εἶναι ὁ ὑπέρτερος ὅλων καὶ διὰ τοῦτον τὸν λόγον ὅλαι αἱ χῶραι ποὺ ἐνδιεφέρθησαν διὰ παραγωγὴν ἐκλεκτῶν σιγαρέττων χρησιμοποιοῦν ὡς ζύμην τῆς παραγωγῆς αὐτῶν, τὸν Ἑλληνικὸν καπνὸν καὶ δι’ αὐτὸ προπολεμικῶς 62 χῶραι ἐχρησιμοποίουν ὡς ἄρτημα τῶν σιγαρέττων των τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ καὶ κατὰ προτίμησιν ὅλων τῶν ἄλλων. Ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας, κ. Βουλευταί, κατὰ τὸ 1929 καὶ κατόπιν ἡ καπνοκαλλιέργεια ἔφθανε τὰ 900 χιλ.–1 ἑκατ. στρέμματα καὶ ἀπέδιδε 55–60 ἑκατ. κιλὰ καπνοῦ. Δηλαδὴ ὁ καπνὸς ἀπετέλεσε προπολεμικῶς τὸν σπουδαιότερον κλάδον τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς καὶ ἕνα τῶν σπουδαιοτέρων συντελεστῶν τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Ἀποτελεῖ βασικὸν στοιχεῖον ὄχι μόνον τῆς οἰκονομικῆς ἀλλὰ καὶ τῆς κοινωνικῆς μας ζωῆς. Διότι ἐνῷ τὰ 900 χιλ. καλλιεργούμενα διὰ καπνοῦ στρέμματα ἀπετέλουν τὸ 1)30 περίπου τῆς ὅλης καλλιεργησίμου ἐκτάσεως τῆς χώρας, οὐχ ἧττον ἀπερρόφουν 180 χιλ. οἰκογενείας καλλιεργητῶν καπνοῦ καὶ ἄλλας 30– 40 χιλ. καπνεργάτας καὶ ἄλλους καπνικούς, δηλαδὴ ἀπησχόλουν τὸ ⅙ περίπου τοῦ συνόλου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Ἀλλὰ καὶ ἕτερον σοβαρώτατον στοιχεῖον εἶναι ὅτι ἡ μέση ἀπόδοσις τοῦ καπνοῦ κατὰ στρέμμα ἀνήρχετο προπολεμικῶς εἰς δραχ. 3.200–3.400 κατὰ στρέμμα, ἐνῷ αἱ τῶν ἄλλων προϊόντων καλλιέργειαι δὲν ἀπέδιδον πλέον τῶν 850 δραχ. κατὰ στρέμμα, δηλαδὴ τὸ ¼ τῆς ἀποδόσεως τοῦ καπνοῦ. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς δύναται νὰ ἐκτιμηθῇ ἡ σοβαρότης ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ τοῦ καπνοῦ διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως, τῆς οἰκονομικῆς, εἶναι ἐξεταστέον τὸ ζήτημα. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὴν περίοδον 1935–39 εὑρίσκομεν ὅτι ἐκ τοῦ συνόλου τῶν 43 δισεκ. δραχ. τῆς ὅλης ἀξίας τοῦ συνόλου τῶν ἐξαγωγῶν τὰ 21½ δισεκ. δραχ. προήρχοντο ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς καπνῶν, ἤτοι ὁ καπνὸς καλύπτει τὰ 47% τῶν ἐξαγωγῶν, ἐν σχέσει δὲ πρὸς τὸ σύνολον τῆς ἀξίας τῆς ἐξαγωγῆς γεωργικῶν προϊόντων τὸ 62–63%. Ἐὰν πάλιν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι διὰ τὴν αὐτὴν περίοδον 1935–39 τὸ σύνολον τοῦ διατεθέντος συναλλάγματος διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης καὶ λαϊκῆς διατροφῆς καὶ ὅτι αὕτη ἀνῆλθεν εἰς 17½ δισεκ. δραχμ. βλέπομεν ὅτι ἐκ μόνης τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ καπνοῦ ἐκαλύψαμεν τὰς ἐπειγούσας ἀνάγκας μας αὐτὰς καὶ εἴχομεν καὶ ἕνα περίσσευμα 3 δισεκ. Ἡ τοιαύτη ὑπόστασις τῆς οἰκονομίας μας καὶ εἰς τὸν μᾶλλον ἀδαῆ καὶ πρόχειρον συζητητὴν γεννοῦν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ ἔννοια τῆς οἰκονομικῆς μας ἀνορθώσεως κατὰ μέγα μέρος στηρίζεται καὶ πρέπει νὰ στηρίζεται ἐπὶ τῆς καπνοπαραγωγῆς. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπανερχόμενος ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς μου ἐξακολουθῶ νὰ πιστεύω ὅτι, ἐὰν ἐξεδηλοῦτο διάθεσις θετικῆς ὑποστηρίξεως ἐκ μέρους τῶν βοηθῶν καὶ συμμάχων μας διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ διάθεσιν τῆς καπνοπαραγωγῆς μας, θὰ ἦτο ἱκανὴ αὐτὴ καὶ μόνη διὰ τὴν οἰκονομικήν μας ἀνόρθωσιν. Οὕτω ἐμφανίζεται ἡ προπολεμικὴ κατάστασις τῆς οἰκονομίας μας ἐν σχέσει πρὸς τὸ προϊόν αὐτὸ διὰ τὸ ὁποῖον γίνεται ἡ συζήτησις. Τὴν ἀνθηρὰν αὐτὴν κατάστασιν τῆς καπνικῆς οἰκονομίας μας διεδέχθη μὲ τὰς καταστροφὰς καὶ δηώσεις τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς, ἡ πρώτη ἐμφάνισις κρίσεως κατὰ τὰ τέλη τοῦ 1946, διότι τότε τὰ ἀποθέματα παλαιῶν ἐσοδειῶν τὰ ἀδιάθετα ἀνήρχοντο εἰς 8 ἑκατ. κιλά. Ἀλλ’ εἴχομεν τότε καὶ ἄρτι συγκομισθεῖσαν τὴν παραγωγὴν τοῦ 1946. Ἡ Κυβέρνησις τότε πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως, ἥτις ἐδημιουργήθη λόγῳ τῶν μεσολαβησάντων γεγονότων, ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τὰς ὑποδείξεις μιᾶς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία εἰργάσθη ἐπὶ 2μηνον ὑπὸ τὴν προεδρίαν μου, ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, καὶ συμφώνως πρὸς τὰς ὑποδείξεις αὐτῆς ἔλαβε μέτρα, τὰ ὁποῖα ὄχι μόνον ὑπῆρξαν ἀποτελεσματικά, ἀλλὰ ἀπετέλεσαν ἱστορικὸν σταθμὸν εἰς τὴν καπνικὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλλάδος. Τὰ μέτρα ταῦτα θὰ ἀκολουθήσουν ὑφιστάμενα καὶ μελλοντικῶς ἐφ’ ὅσον συνεχίζεται ἡ ὑπάρχουσα ἀναταραχὴ εἰς τὴν καπνικὴν ἀγοράν. Ἦσαν δὲ τὰ μέτρα αὐτὰ ἡ ἐξασφάλισις ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν μιᾶς τιμῆς ἀσφαλείας, ἡ ὁποία συνδυασμένη μὲ ἕνα μηχανισμὸν πρὶμ ἱκανοποιεῖ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Παραλλήλως ἀνεγνωρίσθη ἡ ἀνάγκη τῆς παρεμβάσεως τοῦ Κράτους ὡς ρυθμιστοῦ τῆς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἑλλάδος, ἡ ὁποία διὰ τῆς παρεμβάσεώς της, διευκολύνει τὴν ἀπορρόφησιν τῆς ἐναπομενούσης ἑκάστοτε ποσότητος οὕτως ὥστε ἡ κρίσις τότε κατέστη δυνατὸν νὰ παρέλθῃ μὲ ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Ἡ σημερινή, κύριοι, κατάστασις ἐμφανίζει κρίσιν παρομοίαν. Ἕνα ποσὸν 12 ἑκατ. κιλῶν τῶν πρὸ τοῦ 1948 ἐσοδειῶν καὶ ἕνα ποσὸν 35 ἑκατ. κιλῶν τῆς ἐσοδείας τοῦ 1949 ἀναμένει ἐπειγόντως τὴν διάθεσίν του. Δὲν νομίζω, κ. Βουλευταί, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θεωρήσας τὴν ὕπαρξιν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ τῶν 50 ἑκατ. κιλῶν παθητικὸν διὰ κυβερνητικὴν κληρονομίαν, ἐσκέφθη ὀρθῶς, ἐκτὸς ἐὰν ἔχῃ τὴν γνώμην ὅτι ὅταν εἰς μίαν κληρονομίαν ὑπάρχῃ ἕνα κατάστημα, ὅτι τὸ κατάστημα αὐτὸ ὅταν εἶναι πεπληρωμένον ἐμπορευμάτων, ἔστω καὶ ἂν δυσχεραίνεται ἡ διάθεσίς των, ἀποτελεῖ παθητικόν. Παθητικὸν ἀποτελεῖ ἡ ἀνυπαρξία ἀγαθῶν καὶ ὄχι ὅταν ὑπάρχῃ ἡ δυσχέρεια διαθέσεως αὐτῶν. Δὲν ἀδικῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι δὲν εἶναι εὔκολον ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ἀσχοληθῆ μὲ τὸ καπνικὸν ζήτημα νὰ εὑρίσκεται εἰς ἀκριβῆ ἐκτίμησιν τῶν πραγμάτων. Πρέπει νὰ γίνῃ γνωστὸν ὡς κανὼν βασικός, ὅτι ἡ ἐσοδεία ἑκάστου ἔτους πρέπει νὰ ἐξάγεται τὸ φθινόπωρον τοῦ ἑπομένου ἔτους λόγῳ τῆς φύσεως τοῦ καπνοῦ. Διότι ὁ καπνὸς δὲν εἶναι ὡς τὰ ἄλλα προϊόντα τὰ γεωργικά, ἔχει ἀνάγκην ὡρισμένης ἐπεξεργασίας καὶ φυσικῆς ζυμώσεως. Ἵνα κρίνητε ἂν ὑπάρχουν ἀποθέματα πρέπει νὰ ἐξετάσητε τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει κατὰ τὸ φθινόπωρον τοῦ ἑπομένου τῆς ἐσοδείας ἔτους. Ὅταν ὑπάρξουν τὴν ἐποχὴν αὐτὴν ἀποθέματα ἔχομεν ἀνάλογον ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς καταστάσεως τοῦ καπνοῦ τῆς τρεχούσης ἐσοδείας καὶ κρίσιν. Νομίζω ὅτι τὸ ὑπάρχον ἀπόθεμα τῶν 12 ἑκατ. κιλῶν αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ δὲν θ’ ἀπετέλει βάρος σοβαρόν. Θεωρεῖται ὅμως βάρος διὰ τὴν οἰκονομίαν μας τὴν καπνικὴν διὰ δύο λόγους: Διότι ἡ προπολεμική μας ἐξαγωγή, ἡ ὁποία ἀνήρχετο εἰς 45 ἑκατ. κιλά, περιωρίσθη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἰς 20 περίπου ἑκατομμύρια, καὶ κατὰ τοῦτο διαφέρει ἡ σημερινὴ κρίσις τῆς κρίσεως τοῦ 1946– 47. Διότι τότε τὸ ἀπόθεμα ἦτο μικρότερον, ἀντιμετωπίζετο δὲ καὶ μᾶλλον εὐμενὴς κατάστασις τῆς Διεθνοῦς καπναγορᾶς, διότι εἶχον ἐξαντληθῆ λόγῳ τοῦ πολέμου τὰ ἀποθέματα τοῦ παρελθόντος. Ἐξ ἄλλου ὑπῆρξε καὶ ἡ προσδοκία τῆς αὐξήσεως τῶν εἰσαγωγῶν μας εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν. Ἤδη τὸ ποσὸν τῶν 50 ἑκατ. κιλῶν μὲ ἐξαγωγὰς περιοριζομένας εἰς 20 ἑκατ. κιλά, ἤτοι κάτω τοῦ ἡμίσεος τῶν προπολεμικῶν, ἀποτελεῖ μέγα βάρος τὸ ὁποῖον καθίσταται ἐπαχθέστερον ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐπίκειται ἡ νέα ἐσοδεία, ἡ παραγωγὴ τῆς ὁποίας εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ φθάσῃ τὰ 60 καὶ πλέον ἑκατ. κιλῶν.

§7Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ πρόβλημα ἀνάγεται εἰς τὴν ἐλάττωσιν τῆς ζητήσεως ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ;

§8Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ εἰς τὴν μεταβολὴν τῶν ὅρων τῆς ζητήσεως.

§9Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει. Ἀλλά, κύριοι, αἱ δυσμενεῖς συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας τελεῖ ἡ καπνική μας ἀγορὰ ἐπιδεινοῦνται καὶ ἐξ ἄλλων λόγων. Πλὴν τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς μεταξὺ τῆς ἐγχωρίου καὶ τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς ὑπῆρχε καὶ τοῦτο: Ὅταν ἡμεῖς ἐρρυθμίζομεν τὴν κατάστασιν τότε κατὰ τὸ 1947, ἀπεβλέπομεν καὶ εἰς τὴν ἀνάκτησιν τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς, ἐνῷ ἀντὶ τούτου ἀπεκτήσαμεν ἐκεῖ ἕνα δεινότατον συναγωνιστήν, τὴν Ἀμερικήν, ἡ ὁποία εἰσάγει περὶ τὰ 2 ἑκατομ. κιλὰ κατὰ μῆνα πλὴν τῶν εἰσαγομένων 500 χιλ. κιλῶν περίπου λαθρεμπορικῶς. Ὥστε οἱ ὅροι τελείως ἤλλαξαν. Ἀλλὰ καὶ ὁ συναγωνισμὸς τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν πρὸς τὰ σιγαρέττα αὐτὰ τοῦ τύπου Βιρζίνια τὰ Ἀμερικανικά, εἶναι δυσχερέστατος ἢ μᾶλλον ἀδύνατος. Διότι πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἕνα κουτὶ σιγαρέττων ἀνατολικῶν πωλεῖται εἰς τὴν Γερμανίαν μάρκα 2,20, δηλαδὴ δραχ. 2.400, ἐνῷ τὰ 15 κυτία Ἀμερικανικῶν σιγαρέττων τῆς αὐτῆς περιεκτικότητος πωλοῦνται ἕνα δολλάριον, ἤτοι χιλίας δραχμὰς τὸ κυτίον. Φαντασθῆτε ποία διαφορὰ ὑπάρχει καὶ ἡ διαφορὰ αὕτη νὰ ἀφορᾷ καταναλωτὴν τὸν Γερμανόν, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τοιαύτην θέσιν οἰκονομικήν, ὥστε νὰ παρακολουθῇ τὸν καπνιστὴν πότε θὰ πετάξῃ τὸ τσιγάρο διὰ νὰ πάρῃ τὴν γόπα. Δὲν εἶμαι ἀπαισιόδοξος ὅμως, κύριοι, διὰ τὸ μέλλον τῶν καπνῶν μας, διότι ὅταν, καὶ ὅπως πιστεύω πολὺ ταχέως, τὸ ἐπίπεδον τῆς οἰκονομικῆς ἀνορθώσεως τοῦ Γερμανοῦ θὰ βελτιωθῇ καὶ ἡ ἀγοραστικὴ ἱκανότης αὐτοῦ θὰ ἀποκατασταθῇ τότε ὁ Γερμανός, ὁ ὁποῖος εἶναι καλὸς καπνιστής, καλὸς ἐκτιμητὴς τοῦ ἀνατολικοῦ τσιγάρου, θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν χρῆσιν τοῦ ἀνατολικοῦ σιγαρέττου, ἀρκεῖ νὰ κατορθώσωμεν νὰ κρατήσωμεν τὴν συνέχειαν τῆς καταναλώσεως ἀνατολικοῦ σιγαρέττου εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν.

§10Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ λέγητε αὐτό, διότι δὲν εἶναι καὶ ἀκριβές. Καὶ ἐν Ἀγγλίᾳ ὑπῆρχον καπνισταὶ ἀνατολικῶν σιγαρέττων. Ἀλλ’ ὅταν τὸ 1914–18 δὲν ὑπῆρχε τρόπος νὰ ἔχῃ ἀνατολικὰ καπνὰ καὶ ἐπρομηθεύθη καπνὰ Ἀμερικανικά, ἐχάθη ὁριστικῶς ἡ Ἀγγλικὴ ἀγορὰ διὰ τὴν Ἀνατολήν. Συνεπῶς εἰς τὴν Γερμανίαν ὁ κίνδυνος εἶναι μεγάλος ἐὰν συνεχισθῇ ἐπὶ ἕνα χρόνον ἀκόμη ἡ χρῆσις τοῦ καπνοῦ Βιρζίνια.

§11Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Λέγετε ὅτι τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ἔχασαν τὴν προπολεμικήν των θέσιν διότι ἠλλοιώθη καὶ ἡ ποιότης λόγῳ τῆς συνεχοῦς λιπάνσεως διὰ χημικῶν λιπασμάτων. Θὰ ἤθελα τὴν γνώμην σας ἐπ’ αὐτοῦ.

§12Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μαύρου, ἔχω νὰ ἀπαντήσω ὅτι ἡ ἐγκατάλειψις τοῦ ἀνατολικοῦ σιγαρέττου εἰς τὴν Ἀγγλίαν δὲν ὀφείλεται εἰς τὰ αἴτια τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν, ἀλλ’ ὀφείλεται εἰς τὸ ἑξῆς γεγονός: Μετὰ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον ὅταν ἤρχισεν ἐφαρμοζομένη ἡ πολιτικὴ τῆς αὐταρκείας τῶν διαφόρων Κρατῶν, ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις ἐφρόντισε τότε νὰ ἀναπτύξῃ ἰδίαν καπνοπαραγωγὴν εἰς τὰς διαφόρους αὐτῆς κτήσεις καὶ ἀποικίας. Δυστυχῶς δι’ αὐτοὺς τὰ ἀποτελέσματα δὲν ὑπῆρξαν ἱκανοποιητικὰ πλὴν εἰς μικρὰν κλίμακα. Ἡ Ἀγγλικὴ καπνοβιομηχανία ἔθεσε τότε εἰς ἐφαρμογὴν μίαν εὐρυτάτην προπαγάνδαν, διὰ νὰ πείσῃ τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν ὅλης τῆς αὐτοκρατορίας νὰ καπνίζῃ καπνὰ Βιρτζίνια. Ἡ προπαγάνδα αὐτὴ τὸ πρῶτον ἔτος ἐστοίχισε 12 ἑκατομ. περίπου λιρῶν, τὸ δεύτερον ἔτος ἔφθασεν εἰς 25 ἑκατομ. καὶ τὸ τρίτον ἔτος εἰς 28 ἑκατομ. λίρας. Καὶ ἐνῷ εἴχομεν πρῶτα μίαν κατανάλωσιν ἀνατολικῶν καπνῶν, ἡμεῖς μὲν μικράν, ἡ Τουρκία δὲ μεγαλυτέραν εἰς τὴν Ἀγγλικὴν περιοχήν, ἡ μικρὰ αὐτὴ κατανάλωσις περιωρίσθη εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἑπομένως δὲν ἠμπορεῖτε νὰ συγκρίνητε τὴν κατάστασιν περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα μὲ τὰ συμβαίνοντα εἰς τὴν Ἀγγλικὴν ἀγοράν.

§13Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἡ Ἀγγλία, γνωρίζετε, ὅτι δὲν ἔχει μέσα πληρωμῆς εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Ἐνῷ ἔχει μέσα πληρωμῆς ἐδῶ δὲν ἀγοράζει ἀνατολικὰ καπνὰ διότι δὲν τὰ θέλει τὸ Ἀγγλικὸν κοινόν.

§14Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εὐθὺς ἀμέσως θὰ ἀπαντήσω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ. Ἕτερος παράγων δυσμενὴς δι’ ἡμᾶς εἶναι καὶ ὁ ἑπόμενος: Ὅτι τὰ καπνὰ τύπου Βιρζίνια, ὡς βιομηχανοποιοῦνται, εἶναι καπνὰ τὰ ὁποῖα καρικεύονται μὲ διάφορες σάλτσες αἱ ὁποῖαι τοὺς ἐπιτρέπουν ἐκτὸς τῶν ἄλλων λόγων καὶ νὰ πακετάρωνται εἰς μαλακὰ πακέτα. Τὸ μαλακὸ δὲ πακέτο εἶναι πολὺ εὐθηνότερον ἀπὸ τὸ πακέτο τῆς κούτας, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ μόνον δύνανται νὰ ἐναποτεθοῦν τὰ καπνὰ ἀνατολικῆς προελεύσεως. Τὰ ἰδικά μας καπνὰ δὲν παίρνουν ἀπὸ αὐτὲς τὶς σάλτσες, ἔχουν τὸ ἰδικόν των φυσικὸν ἄρωμα, τὴν γεῦσιν των καὶ ἰδικήν των ὑδροσκοπικότητα. Ἀλλὰ καὶ ἕτερος παράγων δυσμενὴς δι’ ἡμᾶς εἶναι ὅτι τὰ καπνὰ τύπου Βιρτζίνια ἀποτελοῦν ἕνα τύπον ἑνιαῖον, ἐνῷ τὰ ἀνατολικὰ ἔχουν ἀνάγκην ἀναμίξεως χαρμανίου, ἔχουν ἀνάγκην εἰδικοῦ τεχνίτου, τοῦ χαρματζῆ. Ὁ χαρματζῆς, κ. Βουλευταί, ἦτο σπουδαῖος παράγων ἐν τῷ παρελθόντι διὰ τὴν διάδοσιν καὶ τὴν διάθεσιν τῶν ἀνατολικῶν καπνῶν καὶ ἰδίᾳ τῶν Ἑλληνικῶν. Διότι ἦσαν σχεδὸν πάντες Ἕλληνες. Σήμερον εἰς τὴν Γερμανίαν δὲν ὑπάρχουν τοιοῦτοι παρὰ μόνον δύο. Εἷς ἐργαζόμενος εἰς τὴν καπνοβιομηχανίαν Κυριαζῆ καὶ εἷς ἄλλος. Εἶναι δὲ τοῦτο, κ. Βουλευταί, μία μεγάλη οἰκονομία διὰ τοὺς ξένους καπνοβιομηχάνους νὰ ἀπαλλάσσωνται τῆς δαπάνης καὶ τοῦ κόπου τῆς παρασκευῆς χαρμανίου, ἀπαιτοῦντος εἰδικοὺς ἀνθρώπους, ἐνῷ εἶναι μεγίστη ἀπώλεια δι’ ἡμᾶς διότι χάνεται ἕνας σπουδαῖος παράγων, ὁ ὁποῖος ἤσκει μίαν σπουδαίαν ἐπίδρασιν εἰς τὴν βιομηχανίαν τοῦ Ἐξωτερικοῦ, διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν εἰς μεγαλύτερον ποσοστὸν εἰς τὰ χαρμάνια αὐτῆς. Ὅλα αὐτά, κύριοι, ἀποτελοῦν δυσμενεῖς ὅρους δι’ ἡμᾶς καὶ διὰ τὴν παροῦσαν καπνικὴν μας κατάστασιν. Ἄλλος ἕνας σπουδαιότερος λόγος εἶναι ὁ ὀξύτατος συναγωνισμὸς τὸν ὁποῖον ὑφίστανται τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ λόγῳ τοῦ ὑψηλοτέρου κόστους ἔναντι τῶν Τουρκικῶν καπνῶν. Διότι, ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ Τουρκία μὴ μετασχοῦσα τοῦ πολέμου καὶ μὴ ὑποστᾶσα οὐδεμίαν ἐκ τῶν καταστροφῶν καὶ δῃώσεων τὰς ὁποίας ὑπέστημεν ἡμεῖς, διατηρήσασα ἀκμαῖον τὸν μηχανισμὸν τῆς ἰδικῆς της παραγωγῆς, ἀλλὰ καὶ τοῦ συνόλου τῆς κινήσεως τοῦ ἐμπορίου τῶν καπνῶν της, ἔχουσα δ’ ἐπὶ πλέον εἰς τὴν διάθεσίν της ἕνα χαμηλόν, λόγῳ τοῦ μικροῦ κόστους τῆς ζωῆς, ἡμερομίσθιον, ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν της ἕνα μεγάλον καὶ σπουδαῖον παράγοντα διὰ τὸν συναγωνισμόν. Δέον δὲ νὰ προστεθῇ εἰς αὐτὰ ὅλα καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς ἡ Τουρκία ὑπῆρξε σχεδὸν ἀπολύτως ὁ μονοπωλιακὸς προμισθωτὴς ἀνατολικῶν καπνῶν οὐ μόνον εἰς τὴν Εὐρώπην ἀλλὰ καὶ τὴν Αἴγυπτον. Ἤδη μετὰ τὴν ἰδικήν μας ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς καὶ τὴν μὴ εἰσέτι ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος τοῦ τουρκικοῦ, ἤρχισε νὰ ἀναφαίνεται μία προσέγγισις τῶν τιμῶν καὶ ἑπομένως μία εὐκολία εἰς τὸν ἀνταγωνισμόν. Δυστυχῶς ὅμως μετὰ τὰ ἐπελθόντα ἐκ τῶν ἐκλογῶν ἀποτελέσματα δὲν φρονῶ ὅτι θὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτό, διότι αἱ πάγιαι γραμμαὶ τῆς καπνικῆς πολιτικῆς τῆς Τουρκίας, τῆς ὁποίας χαρακτηριστικὸν ἦτο ἡ ὑποτίμησις ἑκάστοτε τοῦ νομίσματος, χάριν τῆς διαθέσεως τῶν καπνῶν, δὲν ἤλλαξαν. Ἐνῷ τὸ δολλάριον εἰς τὴν ἐπίσημον ἀγορὰν εἶχε 130 γρόσια ἔφθασε νὰ ὑψωθῇ βαθμιαίως εἰς 180 καὶ 220 καὶ κατόπιν εἰς 280 γρόσια εἰδικῶς διὰ τὸν καπνὸν καὶ τινα ἄλλα προϊόντα, ἀλλὰ κατὰ πρῶτον καὶ κύριον λόγον διὰ τὸν καπνόν. Αὐτή, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως δυσχερειῶν. Τώρα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐξετάσω καὶ ἄλλα τινὰ σημεῖα καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Μαῦρος νὰ τοῦ εἴπω πρὸς ἀναίρεσιν τῶν ὅσων εἶπε διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ ἐκ τῆς Ἀγγλικῆς βιομηχανίας, ὅτι ἀντιθέτως ἔχομεν μίαν ἐκδήλωσιν αἰσιοδοξίας καὶ προθυμίας τῆς Ἀγγλικῆς βιομηχανίας πρὸς τὰ Ἑλληνικὰ καπνά. Ἐνῷ ἐπὶ μίαν 30ετίαν ὁλόκληρον ἀγωνιζόμεθα νὰ τοὺς ἁλιεύσωμεν, ἦλθε μία στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν προσεφέρθησαν οἱ ἴδιοι. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω γνωστόν, ὅτι ἡ ἀρχικὴ ἀφορμὴ δὲν ἦτο τυχαία. Τὸ ζήτημα ἤρχισεν ὡς ἑξῆς: Ὅταν εἶχον ἀναλάβει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἀπασχολούμενος πάντοτε μὲ τὸ ζήτημα τοῦ καπνοῦ καὶ τῆς ἐμφανιζομένης κρίσεως καὶ βασανίζων τὴν μνήμην μου εἶχον ἐνθυμηθῆ ὅτι κατὰ τὸ 1939 εἰς τὰς παραμονὰς τοῦ πολέμου εἶχεν ἀναληφθῆ ἡ ὑποχρέωσις ἐκ μέρους τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀγοράσῃ 500.000 λιρῶν καπνὰ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικήν. Τότε καὶ εἰδικῶς τὴν 15ην Ἰουλίου 1946 ἀπηύθυνα ὡς Ὑπουργὸς Γεωργίας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἓν ἔγγραφον ὑπ’ ἀριθ. 91196)46 διὰ τοῦ ὁποίου ἐζήτουν νὰ ἐρευνήσουν τὸ ζήτημα καὶ νὰ μὲ πληροφορήσουν ἐὰν πραγματικῶς ὑπάρχῃ τοιαύτη σύμβασις Ἀγγλοελληνική. Δυστυχῶς τὸ μὲν Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μοῦ ἀπήντησεν ὅτι εἶχον καταστραφῆ τὰ σχετικὰ ἀρχεῖα ὅλα καὶ δὲν ὑπῆρχε τίποτε. Ὁμοίως ἀπήντησε δι’ ἑνὸς ἐγγράφου καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν. Μετὰ παρέλευσιν ὅμως ὀλίγων ἡμερῶν ἀνεῦρον εἰς τὸ προσωπικόν μου ἀρχεῖον ἓν σημείωμα ἀναφορικῶς πρὸς τὴν χρονολογίαν τῆς συμβάσεως καὶ ἐπανῆλθον διὰ νέου ἐγγράφου μου ὁπότε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν μοῦ ἀπήντησεν ὅτι ἀνεῦρεν ὅτι πραγματικῶς ὑπῆρχε μία τοιαύτη σύμβασις. Τὸ ἄρθρον δὲ 6 τῆς συμβάσεως αὐτῆς λέγει: «Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου ἀναλαμβάνει νὰ ἀγοράσῃ τὸ ἰσότιμον τοὐλάχιστον 500 χιλ. λιρῶν εἰς καπνά. Ἡ συμφωνία τίθεται ἐν ἰσχύϊ ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς της καὶ θέλει παύσει ἰσχύουσα μετὰ ἓν ἔτος, ἐφ’ ὅσον ἑκατέρα τῶν Κυβερνήσεων ἤθελε γνωστοποιήσει τὴν πρὸς τοῦτο ἐπιθυμίαν της ἕνα μῆνα πρὸ τῆς παρελεύσεως τοῦ ἔτους, ἄλλως ἡ συμφωνία θὰ ἐξακολουθῇ ἰσχύουσα ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους κλπ.». Ὥστε βλέπετε ὅτι ἐγὼ ὑπῆρξα διὰ τῶν προσωπικῶν μου ἐνεργειῶν ἡ ἀφορμὴ νὰ κινηθῇ τὸ Ἀγγλικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ καὶ μάλιστα ὡς ἐκπλήρωσις ἀνειλημμένης ὑποχρεώσεως. Ἡ σύμβασις αὐτὴ δὲν εἶχε προφθάσει λόγῳ τοῦ ἐπελθόντος πολέμου νὰ ἐφαρμοσθῇ. Παρεκάλεσα τότε νὰ γίνῃ ἔγγραφον εἰς τὸν ἐν Λονδίνῳ Πρεσβευτήν μας νὰ κάμῃ μίαν ὑπόμνησιν τῆς ὑποχρεώσεως αὐτῆς. Παραλλήλως δὲ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ Ὑπουργὸς τότε τῶν Ἐξωτερικῶν μετέβη εἰς τὸ Λονδῖνον τοῦ ὑπέμνησα τὴν σύμβασιν αὐτήν, ἐγχειρίσας καὶ λεπτομερὲς σημείωμα. Πραγματικῶς δὲ τότε ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Μ. Βρεταννίας κ. Μπέβιν, κατόπιν σχετικῆς προτάσεως τοῦ κ. Τσαλδάρη, ἀνεγνώρισε τὴν ὑποχρέωσιν αὐτὴν καὶ οὕτω ἐπῆλθεν ἡ πρώτη ἐπαφὴ μεταξὺ μας καὶ ἐπραγματοποιήθη ἡ πρώτη προμήθεια καὶ ἀγορὰ Ἑλληνικῶν καπνῶν. Μετὰ ταῦτα ὅμως ἐπηκολούθησεν ἡ ἔλλειψις δολλαρίων πρὸς ἀγορὰν καπνῶν ἐξ Ἀμερικῆς, ὁπότε ἡ ἀνάγκη ἔγινε μᾶλλον ἐπιτακτικὴ καὶ ἐχρειάσθη τότε νὰ στραφοῦν καὶ γενικώτερον πρὸς τὰς χώρας τῆς περιοχῆς τῆς λίρας καὶ ἀπὸ τότε ἤρχισε νὰ ἐκδηλοῦται διάθεσις σοβαρωτέρας εἰσαγωγῆς καπνῶν Ἑλληνικῶν εἰς τὴν Ἀγγλικὴν καπνοβιομηχανίαν. Δυστυχῶς ὀφείλω νὰ εἴπω ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ, δὲν ὑπῆρξεν ἐκ μέρους ἡμῶν ἡ προσήκουσα κατανόησις τῆς σοβαρότητος τοῦ ζητήματος, διότι ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ τοιαύτη ζήτησις καπνῶν ἠδύνατο νὰ φθάσῃ περίπου τὰ 8 ἑκατ. κιλὰ ἐτησίως ἐὰν παρέχωμεν εἰς τὴν Ἀγγλικὴν καπνοβιομηχανίαν τὰς εὐκολίας τὰς ὁποίας ζητεῖ. Δυστυχῶς δὲν τὰς παρέσχομεν καὶ ὅταν ὑπεχρεώθημεν εἰς τοῦτο, τὰς παρείχομεν τόσον βραδέως ὥστε οἱ ἐλθόντες ἐδῶ ἀντιπρόσωποι αὐτῆς, βαρυνθέντες ἀνεχώρησαν καὶ ἠναγκάσθημεν νὰ τοὺς παρακολουθήσωμεν εἰς τὴν Τουρκίαν ὅπου εἶχον ἤδη φύγει ἵνα κάμουν τὸ μεῖζον μέρος τῶν παραγγελιῶν των ἐκεῖ. Ἠναγκάσθημεν δὲ νὰ στείλωμεν μίαν Ἐπιτροπὴν ἐκεῖ, ἵνα τοὺς παρακαλέσῃ καὶ τοὺς πείσῃ νὰ ἐπανέλθουν καὶ οὕτω νὰ ἐπιτευχθῇ ν’ ἀγοράσουν 2.500.000 κιλὰ μόνον ἔναντι τῶν 8–9 ποὺ ἦσαν διατεθειμένοι νὰ ἀγοράσουν. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις ἀλλὰ καὶ πᾶσα Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἕνα σοβαρώτατον γεγονός, ὅτι τὸν Ἰανουάριον ἑκάστου ἔτους αἱ ξέναι καπνοβιομηχανίαι συντάσσουν τὰ προγράμματα τῶν προμηθειῶν τοῦ ἑπομένου ἔτους. Ἑπομένως αἱ Κυβερνήσεις αἱ καπνοπαραγωγικαὶ αἱ ἐνδιαφερόμεναι διὰ τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν, πρέπει νὰ σπεύδουν ἔκτοτε νὰ ρυθμίζουν τὰ διάφορα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζουν, ἰδίᾳ τὰ νομισματικά, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει αὐτὴ ἡ κατάστασις ἡ νομισματική. Διότι ἐρχόμενοι ἐδῶ οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ξένων Ἑταιριῶν ἕτοιμοι διὰ νὰ κάμουν παραγγελίας καὶ εὑρίσκοντες ἡμᾶς τελείως ἀνετοίμους, ἀναγκάζονται καὶ φεύγουν καὶ πηγαίνουν ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκουν εὐκολωτέραν τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτῶν τῶν ζητημάτων. Ὀφείλομεν δὲ νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἡ Τουρκία, εἴτε διότι δὲν ὑπέστη ὁ μηχανισμὸς αὐτῆς τὰς καταστροφάς, τὰς ὁποίας ὑπέστημεν ἡμεῖς, εἴτε δι’ ἄλλον λόγον, εἴτε διότι ἔχουν μίαν παράδοσιν καπνικὴν παλαιοτέραν καὶ μᾶλλον συστηματοποιημένην καὶ ἕνα μηχανισμὸν ἀρτιώτερον εἰς τὰ ζητήματα αὐτά, εὑρίσκεται πάντοτε ἑτοίμη. Καὶ ἐνθυμοῦμαι, κύριοι, ὅτι ὅταν ἐπρόκειτο νὰ φύγουν ἀπὸ ἐδῶ οἱ Ἄγγλοι βιομήχανοι διὰ νὰ ὑπάγουν εἰς τὴν Τουρκίαν, ἐνθυμοῦμαι, λέγω, ὅτι εἷς τῶν ἀντιπροσώπων αὐτῶν, ὁ ὁποῖος ἦτο πολὺ γνωστός μου, μοῦ εἶχεν ἀνακοινώσει συναντήσας με εἰς τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Ἡμεῖς θὰ περιμένωμεν μέχρι τὴν Τρίτην τὸ βράδυ καὶ ἐὰν δὲν λάβωμεν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως ὁριστικὴν σχετικῶς μὲ τὴν τιμὴν τῆς λίρας θὰ φύγωμεν διὰ Τουρκίαν».

§15Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ διαφορὰ ἡ νομισματικὴ ἦτο;

§16Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐζήτουν 38.000 ἐνῷ ἡμεῖς ἐμέναμεν εἰς τὰς 32.000. Τὸ χαρακτηριστικὸν ὅμως εἶναι ὅτι τόσον ἕτοιμοι ἦσαν οἱ Τοῦρκοι, ὥστε εὑρέθησαν ἐντὸς τριημέρου, δηλ. τὸ Σάββατον, αὐτοὶ κλεισμένοι μὲ 8.000.000 κιλῶν ἀγοράν, ἐνῷ, ὅπως γνωρίζω, ἀρχικῶς ἐπρόκειτο μόνον 3.000.000 κιλὰ νὰ ἀγοράσουν ἐκ Τουρκίας. Λοιπόν, κύριοι, λέγω αὐτὸ τὸ πάθημα πρέπει νὰ μᾶς γίνῃ μάθημα διὰ τὸ μέλλον. Τὸ αὐτὸ κινδυνεύομεν νὰ πάθωμεν καὶ τώρα, διότι τὴν αὐτὴν ρύθμισιν τῆς λίρας ἀναμένουν. Ἑπομένως νὰ γνωρίζωμεν πάντες ὅτι ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου πρέπει νὰ εἴμεθα ἕτοιμοι καὶ νὰ περιμένωμεν ἡμεῖς αὐτούς, διότι αὐτοὶ ἐρχόμενοι ἐδῶ δὲν μᾶς περιμένουν. Εἶναι ἕνα σπουδαῖον σημεῖον ἡ σύστασις αὐτὴ καὶ θεωρῶ καθῆκον τὴν σύστασιν αὐτὴν νὰ κάμω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ οὕτως πολιτευθέντες δὲν ἠδυνήθημεν νὰ ἐπωφεληθῶμεν σοβαρῶς τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς. Διότι τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 2½ ἑκατ. κιλῶν, εἰς τὸ ὁποῖον περιωρίσθη ἡ ἀγορά, ἦτο μόλις ἢ καὶ ἔλαττον τοῦ ἡμίσεος ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ὑπελογίζομεν ὅτι θὰ ἐπρομηθεύετο ἡ Ἀγγλικὴ βιομηχανία ἐκ τῆς χώρας μας. Ἀλλὰ καὶ σήμερον ἐπίσης ἐὰν ἡ Κυβέρνησις σπεύσῃ καὶ πρέπει νὰ σπεύσῃ νὰ δώσῃ τὴν ἀξιουμένην ρύθμισιν καὶ λύσιν τοῦ ζητήματος ἀδιαφοροῦσα διὰ πᾶσαν ἐπίκρισιν, διότι τὸ ζήτημα τοῦ καπνοῦ ἀποτελεῖ ζήτημα ζωῆς καὶ θανάτου διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ πιστεύω δὲν θὰ εἶχεν ἀπὸ κανένα, ἐκ μέρους ἡμῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, καλόπιστον συζητητὴν καὶ ἐνδιαφερόμενον διὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου καὶ διὰ τὴν γεωργικὴν οἰκονομίαν νὰ δεχθῇ οὐδεμίαν ἐπίκρισιν καὶ οὐδεμίαν ἀντίρρησιν. Πρέπει μετὰ πάσης προθυμίας καὶ μετὰ πάσης γενναιοψυχίας νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ πᾶσαν ἀξίωσιν. Διότι, κύριοι, ἐὰν κατορθώσωμεν καὶ τοποθετήσωμεν 8.000.000 κιλά, ὅπως πιστεύω εἰς τὰς Ἀγγλικὰς καπνοβιομηχανίας σήμερον ὅτε καταρτίζουν αὗται τὰ μεταπολεμικὰ χαρμάνια των καὶ τὰ χαρμάνια αὐτὰ εἶναι γνωστόν, ὅτι δὲν μεταβάλλονται εὐκόλως, θὰ ἐξασφαλίσωμεν ἕνα ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἱκανοποίησιν ἔναντι τῶν δυσχερειῶν, τὰς ὁποίας δοκιμάζουν εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν. Τὸ ἴδιον ζήτημα, κύριοι, παρουσιάζεται καὶ μὲ τὴν ἀγορὰν τὴν Αἰγυπτιακήν. Ἐπεδίωξαν οἱ Τοῦρκοι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ πολέμου νὰ ἀπορροφήσουν ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἀγορὰν τὴν Αἰγυπτιακήν, κατωρθώσαμεν ὅμως ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ἡμεῖς βαθμιαίως νὰ ἐπανακτήσωμεν μέρος τῆς ἀγορᾶς αὐτῆς. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἐκεῖ ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα πιστεύω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐκτιμήσῃ προσηκόντως καὶ θὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃ μετὰ τῆς προσηκούσης εὐρύτητος ἀντιλήψεως. Διότι τὸ ζήτημα τοῦ καπνοῦ, κύριοι Βουλευταί, πρέπει νὰ γίνῃ ἀπὸ ὅλους μας ἀντιληπτόν, ὅτι εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν Δημοσίαν τάξιν αὐτήν. Μετ’ ὀλίγον χρόνον, ἐὰν δὲν τὸ ἀντιμετωπίσωμεν ἀποτελεσματικῶς θὰ εὑρισκόμεθα πρὸ καταστάσεως σοβαρώτατα ἀνησυχαστικῆς. Κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ὅτι θὰ ἔχωμεν περὶ τὰ 100.000.000 προστιθεμένης καὶ τῆς νέας ἐσοδείας εἰς τὰ ἤδη ἀποθέματα τῶν 50 ἑκατομ. κιλῶν. Οὐδέποτε ἡ Ἑλλὰς εἶχε κατὰ τὸ φθινόπωρον τόσον ποσὸν πρὸς διάθεσιν καὶ δὴ ὑπὸ τοιαύτην κατάστασιν διεθνοῦς ἀγορᾶς. Εἶναι λοιπὸν ἀνάγκη ἐπιτακτική, κατὰ πρῶτον λόγον νὰ ἐλευθερώσωμεν τοὺς παραγωγοὺς ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἐσοδείας τοῦ 1949. Διότι, κύριοι, δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ βάρος τῆς διατηρήσεως δύο συγχρόνως ἐσοδειῶν. Δὲν ἔχουν τὸν ἀναγκαιοῦντα χῶρον ἵνα διατηρήσουν καὶ ἐπεξεργασθοῦν δύο καπνοπαραγωγικὰς ἐσοδείας. Ἐκτὸς τούτου ἀντιμετωπίζουν τὴν φύραν, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸν μῆνα αὐτὸν καὶ πέραν εἶναι σοβαρὰ εἰς τὸν καπνόν, ἐνῷ εἰς τὰς χεῖρας τοῦ ἐμπόρου παρουσιαζομένη ὑπὸ ἄλλας συνθήκας περιορίζεται εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἀντιμετωπίζουν τοὺς τόκους, οἱ ὁποῖοι ἐπαχθέστατα ἐπιβαρύνουν τὸ προϊόν, ἀλλὰ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαγάγουν στερούμενοι τῶν ἀναγκαίων χρηματικῶν μέσων τὴν καλλιέργειαν καὶ τὴν συγκομιδὴν τῆς τρεχούσης ἐσοδείας τοῦ καπνοῦ καὶ τοῦ καπνοῦ τοῦ 1950. Ὑπάρχει ἡ ἐνίσχυσις μόνον ἡ πιστωτικὴ ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἀλλά, κύριοι, ποία νομίζετε ὅτι εἶναι αὕτη; Ἔναντι τῶν 600.000 δραχ., τὰς ὁποίας ἀπαιτεῖ ἡ καλλιέργεια τοῦ καπνοῦ, αὕτη ἀνέρχεται εἰς 50.000 κατὰ στρέμμα. Ὅπως θὰ ἠξεύρετε δέ, ἡ καπνοκαλλιέργεια εἶναι μικρᾶς ἐκτάσεως 8–10 στρεμμάτων. Ὅταν ἕνας παραγωγὸς ἔχῃ 8 στρέμματα καὶ λάβει δάνειον 400.000, τί δύναται νὰ κάμῃ μὲ αὐτὰς ὅταν τὸ ἡμερομίσθιον ἀνέρχεται εἰς 30.000 δραχ.; Ὅταν τὸ ζῶον μὲ τὸ ὁποῖον καλλιεργεῖ ἔχῃ 50 –80.000, ἀλλαχοῦ δὲ καὶ 120.000 ἀναλόγως τῆς περιφερείας, ἡμερήσιον μίσθωμα. Δίδομεν δύο ἡμερομίσθια ἔναντι τῶν 20 ἡμερομισθίων κατὰ στρέμμα, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιήσῃ ἡ οἰκογένειά του καὶ οἱ πρόσθετοι ἐργάται. Πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει καὶ τοῦτο, ὅτι ἡ οἰκογένεια ἡ καπνοπαραγωγική, ἡ ὁποία κατὰ μέσον ὅρον εἶναι πέντε ἄτομα, δὲν εἶναι ἱκανὴ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὅλας τὰς φάσεις τῆς συγκομιδῆς τοῦ καπνοῦ. Διότι ὅταν ὑπάρχῃ καιρὸς θερμός, καιρὸς ἀπολύτου ξηρασίας, εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ παραγωγὸς ἀντὶ τῶν 9 ἐργατῶν, τοὺς ὁποίους συνήθως χρειάζεται, νὰ διπλασιάσῃ τὰ πρόσωπα τῆς ἐργασίας του. Διότι ἐὰν ἀφήσουν καὶ δὲν συλλέξουν τὰ ὥριμα πρὸς συλλογὴν φύλλα τοῦ καπνοῦ ἐγκαίρως, ἐνίοτε καὶ δύο ἡμέρας μετὰ τὴν ὡρίμανσιν, τὰ χάνουν. Εἶναι ὑποχρεωμένος, λοιπόν, ὁ καπνοπαραγωγὸς νὰ πληρώσῃ ὁπωσδήποτε ἡμερομίσθια. Ἑπομένως μὲ αὐτὰς τὰς 50.000 κατὰ στρέμμα εἶναι ἀστεῖον νὰ εἴπωμεν ὅτι ὁ καπνὸς ἔχει πιστωτικὴν ἐνίσχυσιν. Δυστυχῶς καὶ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἔχει πλήρη ἔλλειψιν κατανοήσεως, δι’ ἐμὲ τοὐλάχιστον ἀνεξήγητον. Δὲν ἀντιλαμβάνεται ἢ δὲν θέλει νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι κάθε καθυστέρησις τῆς οἰκονομικῆς αὐτῶν ἐνισχύσεως σημαίνει καταστροφὴν ἄμεσον τοῦ προϊόντος καὶ ἑπομένως καταστροφὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλον λόγον πρέπει νὰ ἐπισπευθῇ ἡ πώλησις τοῦ καπνοῦ τῆς ἐσοδείας 1949 μέχρι τοῦ ἄλλου μηνός. Κατ’ αὐτὴν τὴν περίοδον ἔχομεν ὅλους τοὺς καπνεργάτας ἐν ἀργίᾳ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὑπεχρεώθη προχθὲς νὰ ζητήσῃ τὴν ἔγκρισιν μιᾶς πιστώσεως 6 δισεκατομμυρίων διὰ τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνεργίας, καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ ὑλικὸν ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ γίνῃ ἡ ἐργασία αὐτὴ κάθεται καὶ καταστρέφεται μέσα εἰς τὰς ἀποθήκας. Μὲ τὰ 6 δισεκατομμύρια φρονῶ ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ὑπὸ τὴν ὀρθὴν ρύθμισιν τῶν πραγμάτων νὰ ἐνισχυθῇ ὁ καπνοπαραγωγὸς καὶ νὰ δοθῇ καὶ ἐργασία εἰς τοὺς ἐργάτας. Εἰδικώτερον δὲ νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ἀγορὰ τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν διὰ τὰ ὁποῖα οὐδεμία ὑπάρχει δυσχέρεια διότι δὲν πρόκειται νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. Καθὼς εἶπον εἶναι ζήτημα κοινωνικῆς τάξεως καὶ ὄχι μόνον οἰκονομικῆς ἀνάγκης νὰ ἐνισχυθῇ ἡ καπνοπαραγωγή, νὰ ἐνισχυθῇ ὁ μηχανισμὸς τῆς πωλήσεως τῶν καπνῶν ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν τοὐλάχιστον εἰς τοὺς ἐμπόρους κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν. Διότι τότε μόνον τὰ καπνὰ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεξεργασθοῦν καὶ νὰ εἶναι ἕτοιμα ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου καὶ κατόπιν πρὸς ἐξαγωγήν. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ ἄλλο ζήτημα, τῆς ἐξαγωγῆς. Κύριοι, ἀκούω ἐδῶ νὰ λέγηται, πὼς θὰ λυθῇ τὸ καπνικὸν ζήτημα. Τὸ καπνικὸν ζήτημα, κύριοι, δὲν εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ τύχῃ μιᾶς λύσεως παγίας, λύσεως ὁριστικῆς, διότι ἄλλη εἶναι ἡ κρίσις τώρα καὶ ἄλλη ἠμπορεῖ νὰ εἶναι τοῦ χρόνου. Ἠμπορεῖ τὸ ἕνα ἔτος νὰ εἶναι κρίσις ὑπερπαραγωγῆς καὶ μεγάλης προσφορᾶς, τὸ δὲ ἄλλο ἔτος νὰ εἶναι κρίσις τιμῆς, δηλ. νὰ εἶναι ἀσύμφοροι αἱ τιμαί. Πᾶσα δὲ τοιαύτη κρίσις ἔχει καὶ διάφορα ἑκάστοτε τὰ αἴτια. Διότι δὲν εἶναι ὁ καπνὸς ὅπως τὰ ἄλλα προϊόντα τὰ γεωργικά. Αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ προϊόν, λόγῳ τῆς ποικιλίας του, λόγῳ τῆς εὐαισθησίας του εἰς τὰς καιρικὰς μεταβολάς, καθ’ ἑκάστην παραγωγὴν παρουσιάζεται καὶ ποσοτικῶς καὶ ποιοτικῶς ὑπὸ διάφορον μορφήν, ἡ ὁποία ἔχει ἀντίκτυπον ἄμεσον ἐπὶ τῆς διαθέσεως αὐτοῦ. Ἑπομένως ὁ καπνὸς εἶναι ἓν τῶν προϊόντων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ παρακολουθοῦνται ἐκ τοῦ σύνεγγυς καὶ νὰ μὴ παρέρχεται οὔτε ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα ἄνευ τῆς παρακολουθήσεως τῶν συνθηκῶν καὶ περιστάσεων τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζει. Αἱ γενικαὶ γραμμαὶ τῆς πολιτικῆς καθορίζονται βεβαίως παγίως, ἀλλ’ εἶναι τόσαι αἱ λεπτομέρειαι καὶ αἱ ἑκάστοτε παρουσιαζόμεναι συνθῆκαι, ὥστε τὴν παγίαν αὐτὴν γραμμὴν πολλάκις νὰ τὴν ἀνατρέπουν. Ἕν ζήτημα, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ὡς ζήτημα πρωταρχικῆς σημασίας εἶναι τὸ ζήτημα τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς τοῦ καπνοῦ ἐν τῇ ἐσωτερικῇ ἀγορᾷ ἀπὸ τὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν ζητεῖται εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν.

§17Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ μάθω τί μέτρα συνιστᾶτε διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς σημερινῆς κρίσεως. Εἴπατε, ἂν ἤκουσα καλῶς, ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ ἀγορασθοῦν τὰ καπνὰ τῶν παραγωγῶν ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους.

§18Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν ἐτελείωσα ἀκόμη καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ μὲ διακόπτετε. Συνεχίζω ἀκόμη τὰ αἴτια τῆς κρίσεως καὶ θὰ εἰσέλθω εἰς τὰ μέτρα τὰ προτεινόμενα. Ἡ πώλησις τῶν καπνῶν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς βεβαίως προέχει καὶ ἐπείγει. Εἶναι ἀληθές, κύριοι, ὅτι μὲ τὴν ποιοτικὴν ὑπεροχήν του ὁ Ἑλληνικὸς καπνὸς μόνην δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν ὀξὺν ἀνταγωνισμόν, διότι ἡ ποιοτικὴ ὑπεροχὴ δίδει μίαν προνομιακὴν θέσιν μέχρις ἑνὸς σημείου, διαφορᾶς τιμῆς 15 ἕως 25% ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν ἀνταγωνιστῶν μας. Πέραν αὐτοῦ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσῃ ἡ ποιοτικὴ ὑπεροχή. Ἀλλὰ σήμερον καὶ αὐτὸ δὲν ἔχει σημασίαν οὐσιωδῶς βαρύνουσαν. Διότι σήμερον ὅλαι αἱ χῶραι λόγῳ τῶν ἐκ τοῦ πολέμου καταστροφῶν καὶ λόγῳ τῆς ἐντεῦθεν μειώσεως τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν καταναλωτῶν, τρέπονται πρὸς τὸν εὐθηνὸν καπνὸν ἀδιαφοροῦσαι σχεδὸν διὰ τὴν ποιότητα. Καὶ δι’ αὐτὸ τί παρατηροῦμεν; Ὅτι ἐνῷ τὰ ἐκλεκτὰ καπνὰ Μακεδονίας μόλις κατώρθωσαν νὰ πάρουν τὸ 200πλάσιον τῆς προπολεμικῆς τιμῆς καὶ νὰ μὴ ἀγοράζωνται μάλιστα, τὰ καπνὰ τῶν κατωτέρων ποιοτήτων, ὅπως τῆς Ἄρτης, τῆς Ἠπείρου, τοῦ Ἄργους ἔφθασαν εἰς τὸ πεντακοσιαπλάσιον καὶ εἰς τὸ ἑξακοσιαπλάσιον ἐνίοτε καίτοι προπολεμικῶς αὐτὰ τὰ καπνὰ ἀπετέλουν ἕνα ἀπόθεμα εἰς βάρος τοῦ συνόλου τῆς παραγωγῆς. Διατί ὅλα αὐτά; Διότι τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν δὲν δύναται ν’ ἀγοράζῃ σήμερον ἀκριβότερον σιγαρέττον καὶ διὰ τοῦτο αἱ τιμαὶ αἱ προσφερόμεναι ἐν τῇ διεθνῇ ἀγορᾷ εἶναι πολὺ κατώτεραι καὶ αὐτῶν τῶν τιμῶν τὰς ὁποίας ἀξιοῖ διὰ νὰ καλύψῃ μόλις τὰ ἔξοδά του ὁ παραγωγός. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶχεν ἐξαιρετικὴν σοβαρότητα μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπετιμήθη ἡ δραχμὴ καὶ ἔγινε τὸ δολλάριον ἀπὸ 10 εἰς 15.000. Ἔκτοτε ἡ διαφορὰ ἠμβλύνθη, ἐσμικρύνθη οὐσιωδέστατα. Καὶ σήμερον βεβαίως ὑπάρχει μία διαφορὰ τιμῆς, ἀλλὰ δὲν ἔχει τὴν ἔκτασιν καὶ τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν εἶχεν εἰς τὸ παρελθόν. Κατὰ τὴν ρύθμισιν αὐτὴν τὴν νομισματικὴν ἐκρίθη ἀναγκαῖον, δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον, νὰ περικοπῇ ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου κατὰ 2½ χιλιάδας, δηλαδὴ νὰ ὁρισθῇ εἰς τὰς 12½ χιλιάδας καὶ νὰ κρατηθοῦν εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν αἱ 2½ χιλιάδες.

§19Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ἐνεφανίσθησαν ἀμέσως οἱ ἀγορασταὶ οἱ Ἀμερικανοί, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ ἐπωφεληθοῦν ἐξ αὐτῆς τῆς διαφορᾶς καὶ ἀντὶ νὰ καρπωθοῦν ἐκεῖνοι ὅλην τὴν διαφορὰν εἴπομεν νὰ τὴν μοιράσωμεν.

§20Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὑπῆρξε λάθος. Ἄν ἦτο δυνατὸν ν’ ἀποφευχθῇ τὸ ἐμπόδιον αὐτὸ τότε ἐστὲ βέβαιοι δὲν θὰ εἴχομεν οὔτε ὀκᾶν καπνοῦ ἀπώλητον παρελθούσης ἐσοδείας καὶ σήμερον θὰ εἴχομεν μόνον τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1949 πρὸς πώλησιν. Ἀπόδειξις τοῦ λάθους ὅτι ὑπεχρεώθημεν ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ τοὺς δώσωμεν τὰς 2½ χιλιάδας δραχμῶν καὶ ἑπομένως τὸ μέτρον προφανῶς ἀπέβη μᾶλλον εἰς βάρος τῆς ἐξαγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν. Ἐκ μέρους τῶν κυρίων, οἱ ὁποῖοι συμμετέσχον μιᾶς συσκέψεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καπνεμπόρων, βιομηχάνων κλπ.— διότι ἔλαβα καὶ ἐγὼ ἕνα ὑπόμνημα —ὑπεστηρίχθησαν διάφοροι τρόποι μειώσεως τοῦ κόστους τῶν καπνῶν. Εἷς ἐξ αὐτῶν ἀφορᾷ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ καπνοῦ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κύριοι, δὲν θὰ εἰσέλθω διότι ἀποτελεῖ ἓν ἐκ τῶν λεπτομερειακῶν σημείων ἐφ’ οὗ θὰ ἀναμείνωμεν τὰ πορίσματα τοῦ Καπνεργατικοῦ Συνεδρίου, ἀλλὰ καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἐξετάσωμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν Διακομματικήν. Ἄλλο εἶναι ἡ ἐλάττωσις τοῦ φόρου. Ἄλλο εἶναι ἡ ἐλάττωσις τῶν ἐξόδων φορτοεκφορτώσεως καὶ ἄλλων μικροποσῶν. Τοῦ ἐγγείου φόρου ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἐπιβάλλεται ἡ πλήρης κατάργησις. Ἀλλ’ ἀσχέτως τούτου κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν ὅλα αὐτὰ δὲν ἀποτελοῦν παρὰ προσωρινὰς καὶ ἐμβαλωματικὰς λύσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι προωρισμέναι νὰ ζήσουν. Διότι, κύριοι, οὔτε ὁ καπνοπαραγωγός, οὔτε ὁ καπνοεκφορτωτὴς ἢ φορτωτής, ἢ ὁ καπνεργάτης ἔχει περιθώρια ἐπὶ τοῦ μισθολογίου του ἐκπτώσεως καὶ περιορισμοῦ. Καὶ ἐὰν προσωρινῶς ὑποχρεωθοῦν νὰ τὰ ὑποστοῦν, μετὰ παρέλευσιν ἐλαχίστου χρόνου θὰ ὑποχρεωθῇ ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδία νὰ τὰ ἄρῃ, ὅπως θὰ ὑποχρεωθῇ ἡ πᾶσα Κυβέρνησις νὰ ἄρῃ τὰς ἐλαττώσεις τῶν φορολογιῶν, νὰ ἄρῃ τὴν ἀπαγόρευσιν τῶν φορολογιῶν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὅταν θὰ ἀντιμετωπίσῃ ζητήματα οἰκονομικῶν ἀναγκῶν καὶ τοῦ Δημοσίου καὶ αὐτῶν. Πῶς θὰ ζήσουν οἱ Ὀργανισμοὶ αὐτοί; Αἱ ἀνάγκαι τῶν πραγμάτων θὰ ἐπιβάλουν τὴν ταχεῖαν ἐπαναφορὰν αὐτῶν. Ἑπομένως αἱ λύσεις αὐταὶ εἶναι ὅλαι λύσεις ἐμβαλωματικαὶ καὶ προσωρινῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς τὸ ὑποστηριζόμενον περὶ ὑψηλοῦ κόστους τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν, ἀπολύτως λεγομένου, διότι τὰ ἴδια καπνά μας ἤρχισαν μεταπολεμικῶς πωλούμενα ἀπὸ 2½ δολλάρια καὶ βαθμιαίως ἔπεσαν εἰς τὰ 2 δολ. ἐνῷ τὰ Βιρζίνια ἔλαβον ἀντιθέτως ὕψωσιν πλέον τῶν 50%. Ἡ ἐμφανιζομένη διαφορὰ τοῦ κόστους εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ ὑποτιμητικοῦ ἀνταγωνισμοῦ ποὺ μᾶς κάμνει ἡ Τουρκία ἔχουσα, ὡς εἶπον, περιθώριον εἰς τοῦτο. Ἡ θετικὴ λύσις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ εἶναι ἡ ἄμεσος καὶ ταχεῖα ἀπ’ εὐθείας συνεννόησις, πρῶτον, μὲ τὴν Ἀγγλικὴν ἀγοράν, τῆς ὁποίας ἀντιπρόσωποι ἐλθόντες ἐδῶ εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἀγοράσουν ὀκτώ, ἴσως καὶ περισσότερα, ἑκατομμύρια κιλά, ρυθμιζομένων τῶν νομισματικῶν ζητημάτων ἅτινα ζητοῦν καὶ τὰ ὁποῖα ἐμποδίζουν τὰς παραγγελίας. Καί, δεύτερον, ἡ ἄμεσος καὶ ταχεῖα ἐπίσης συνεννόησις μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν. Ἐλέχθη ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει καὶ αὐτὴ πιέσεις τῶν ἰδίων καπνοπαραγωγῶν, καὶ θὰ σᾶς εἴπω ποῖαι εἶναι αἱ πιέσεις αὐταί, ἀλλά, κύριοι, ἔχομεν δύο διακεκριμένα στάδια ἐνεργείας ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Προπολεμικῶς, ἡ Ἀμερικὴ ἐπρομηθεύετο περὶ τὰ 20–25 ἑκατομ. κιλὰ ἀνατολικῶν καπνῶν ἐτησίως καὶ ἐξ αὐτῶν τὸ ἥμισυ σχεδὸν τὸ ἐπρομηθεύετο ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν καπνοπαραγωγήν. Μεταπολεμικῶς ἐξακολουθεῖ νὰ ἀγοράζῃ οὐχὶ 25 ἀλλὰ ἔφθασεν ἤδη εἰς τὰ 30.000.000 κιλὰ ἀνατολικῶν καπνῶν, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἀντὶ τοῦ ποσοῦ ποὺ ἠγόραζεν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ἤδη ἀγοράζει τὸ ⅓ αὐτοῦ, ἤτοι περὶ τὰ 4½ ἑκατ. κιλῶν, ἐνῷ ἐδιπλασίασε τὸ ἐκ τῆς Τουρκίας ἀγοραζόμενον ποσὸν εἰς 24 ἑκατ. περίπου. Ἑπομένως ἡ ἀντίδρασις περὶ ἧς ὁ λόγος δὲν εὐσταθεῖ, ἐν προκειμένῳ, εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις διαφωτιζομένη καλῶς ἐπὶ τούτου, δηλ. νὰ μᾶς ἀναγνωρίσῃ τὴν προπολεμικὴν ἀναλογίαν, θὰ τὸ ρυθμίσῃ κατὰ κατάλληλον καὶ δίκαιον τρόπον. Δὲν ζητοῦμεν αὔξησιν εἰσαγωγῶν, ἀλλὰ τὴν ἴσην συμμετοχήν. Ἔναντι τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ της κόσμου ἐπίσης ὑπάρχει ὁ τρόπος νὰ χειρισθῇ τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως καὶ ἐξαγωγῆς τῶν ἰδικῶν της καπνῶν ἀσχέτως πρὸς τὴν Εὐρωπαϊκὴν ἀγοράν. Διότι τὸ ποσὸν τῶν Ἀνατολικῶν καπνῶν, ἅτινα ὁπωσδήποτε τὰ ἀγοράζει σήμερον, ἐξακολουθεῖ νὰ τὰ ἀγοράζῃ καὶ περισσότερα. Δὲν εὑρίσκω κανένα δικαιολογητικὸν λόγον, ἐφ’ ὅσον καὶ ποιότητα καλυτέραν ἔχομεν καὶ πρέπει νὰ εἴμεθα διατεθειμένοι καὶ εἰς πᾶσαν ὑποχώρησιν τιμῆς προκειμένου νὰ διαθέσωμεν τὸ προϊόν μας, δὲν βλέπω κανένα λόγον ποὺ θὰ ἐδικαιολόγει ἄρνησιν, μετὰ μίαν σαφῆ καὶ διαφωτιστικὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία θὰ ἐγίνετο μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Διότι πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, κύριοι, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία δυσμενὴς διάθεσις ἐκ μέρους ὄχι μόνον τῆς Ἀποστολῆς τῆς Ἀμερικανικῆς ἐνταῦθα, ἀλλὰ οὔτε καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῆς Ἑλληνικῆς καπνοπαραγωγῆς.

§21ΑΛ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι γεγονὸς ἢ ὄχι ὅτι εἰς τὸ Σχέδιον Μάρσαλ ἐγένετο....

§22Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς θέλω νὰ εἴπω.

§23ΑΛ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§24Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Παρακαλῶ ἀφήσατε τὴν παρέμβασίν σας. Ἡ εὐμενὴς διάθεσις καταφαίνεται ἐκ τοῦ ὅτι εἰς τὸ Σχέδιον Ἀνασυγκροτήσεως τὸ ὁποῖον εἶχε κάμει ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ ὁποῖον συνέταξεν ἐν συνεννοήσει μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, περιλαμβάνεται διὰ τὸ 1952 ἐξαγωγὴ καπνοῦ 60.000.000 κιλῶν. Ἑπομένως δὲν δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ κανείς, ὅτι ἀντιτίθεται ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν. Ἀλλά, κύριοι, εἰς τοῦτο ὑπάρχει μία ἔλλειψις προσαρμογῆς τῶν πραγμάτων, διότι διὰ νὰ ἐξαγάγωμεν εἰς τὰ 1952 60 ἑκατομ. κιλά, δὲν εἶναι εὔκολον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι ὁ καπνὸς δὲν εἶναι οὔτε σῖτος οὔτε ἀραβόσιτος οὔτε κριθή, ὁ καπνὸς εἶναι ἰδιόρρυθμον προϊόν, καὶ ὡς ἰδιόρρυθμον προϊὸν πρέπει νὰ ἔχῃ προπαρασκευασθῆ ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ἡ καπνοβιομηχανία ἡ ξένη καὶ τὸ καταναλωτικὸν κοινόν, ὥστε νὰ φθάσῃ ἡ κατανάλωσίς του εἰς τὰ 60 ἑκατομμύρια κιλά. Ὅταν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ξεκινοῦμεν ἀπὸ τὰ 20.000.000 ἐτησίας ἐξαγωγῆς πού ἔχομεν σήμερον, εἶναι δυνατὸν μετὰ ἓν ἔτος νὰ φθάσωμεν εἰς τὰ 60; Ἐπὶ τούτου χρειάζεται μία διαφώτισις στηριζομένη εἰς σαφῆ ἐξήγησιν τῶν πραγμάτων, μία διαφώτισις τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ πρόσωπα τὰ ὁποῖα γνωρίζουν κατὰ βάθος τὸ καπνικὸν ζήτημα. Τότε μόνον δίδεται μία λύσις πραγματική, ἡ λύσις ἥτις δὲν εἶναι ματαία καὶ ἄνευ ἀποτελέσματος. Διότι, ἂν παραγάγωμεν 60.000.000 κιλά, καὶ μᾶς εἴπουν, τότε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀγοραστὴς καὶ θὰ μᾶς τὸ εἴπουν, δὲν μᾶς βοηθήσουν νὰ μποῦμε σιγὰ–σιγὰ μέσα εἰς τὴν ξένην ἀγοράν, τὴν Γερμανικὴν ἰδίᾳ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν ἀμέσως καὶ ἀποτόμως εἰς τὴν διάθεσιν τῶν 60.000.000 καὶ θὰ εἶναι τότε δῶρον ἄδωρον ἡ προσφορὰ αὐτὴ καὶ ἡ σύστασις ὅπως ἀναπτύξωμεν τὴν παραγωγήν μας εἰς αὐτὸ τὸ ποσόν. Ἑπομένως, μία τοιαύτη συνεννόησις καὶ ἐξήγησις ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, φρονῶ ὅτι δύναται νὰ καταλήξῃ εἰς θετικὰ συμπεράσματα. Ἕτερον ζήτημα εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ ἀνταγωνισμοῦ, τοῦ ἐξοντωτικοῦ ἀνταγωνισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζομεν εἰς τὴν ἀγορὰν τὴν Γερμανικήν, μίαν ἀγορὰν ἡ ὁποία ἦτο σχεδὸν κατὰ τὸ ἥμισυ ἀγορὰ ἰδική μας καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπολαύομεν συμπαθειῶν, ὥστε ἂν εἶχον τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀγοράζουν καπνόν, νὰ γνωρίζητε ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἐφθάναμεν τὰ 50.000.000 κιλά, διότι ὅλοι ὅσους συνήντησα πέρυσιν, ὅταν ἐπῆγα εἰς τὴν Γερμανίαν, καὶ διευθυνταί τινες καπνοβιομηχανιῶν μὲ τοὺς ὁποίους συνεζήτησα διὰ τὸν Ἑλληνικὸν καπνόν, ἐξεφράζοντο μετ’ ἐνθουσιασμοῦ. Ἔκαμαν μόνον τὴν παρατήρησιν ὅτι δὲν ἔχουν χρήματα διὰ νὰ τὰ πάρουν. Διότι ἐκεῖ συμβαίνει καὶ ἕνα ἄλλο καὶ δὲν εἶναι μόνον ἡ προπαγάνδα τῆς ἐξαγωγῆς Ἀμερικανικῶν καπνῶν. Εἶναι καὶ τόσα ἄλλα πράγματα, διότι πλεῖσται βιομηχανίαι Γερμανικαὶ ἔχουν περιλάβει εἰς τοὺς μετόχους των καὶ Ἀμερικανοὺς κεφαλαιούχους, οἵτινες, ὡς φυσικόν, ἔχουν ἄμεσον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν διάθεσιν τῶν ἰδικῶν των καπνῶν. Ἐπίσης δύνανται νὰ προμηθεύωνται καπνὰ Βιρτζίνια μὲ μεγάλας προθεσμίας πιστώσεων, ἐνῷ τὰ ἰδικά μας πρέπει νὰ ἀγοράσουν τοῖς μετρητοῖς. Ἂν εἴχωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν εὐχέρειαν, ὡς εἶχε τὴν εὐχέρειαν ἡ Ἀμερική, νὰ δώσῃ πίστωσιν διὰ χρονικόν τι διάστημα, οὐχὶ μακρόν, εἰς τοὺς Γερμανοὺς καπνοβιομηχάνους, θὰ ἐβλέπομεν ὅτι ἀρκετὰ ποσὰ καπνῶν θὰ ἀπερροφῶντο εὐκολώτατα. Διότι ὁ Γερμανὸς καταναλωτὴς δὲν θὰ ἀποβάλῃ εὐκόλως τὴν ἕξιν καὶ συνήθειαν τὴν ὁποίαν ἔχει πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν καπνόν, πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν σιγαρέττον. Διότι ὅταν εἰς ἕνα οἱονδήποτε καὶ οἱασδήποτε καπνικῆς τάξεως τοῦ προσφέρετε ἕνα κουτὶ Ἑλληνικὰ σιγαρέττα, πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι τοῦ προσφέρετε τὸ ἐξαιρετικῶς εὐάρεστον δῶρον. Ἑπομένως, ἡ διάθεσις τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς δὲν θὰ εἶναι δυσμενὴς διὰ νὰ περιλάβῃ εἰς τὰ χαρμάνια τῆς βιομηχανίας της τὰ Ἑλληνικὰ καπνά, ἀρκεῖ νὰ εὕρῃ τὰς εὐκολίας ἐκείνας τὰς ὁποίας εὑρίσκει ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀνταγωνιστάς μας. Εἰς τὴν Φραγκφούρτην ὑπάρχει εἷς Ἕλλην καπνοβιομήχανος ἐκ Δωδεκανήσου, ὁ ὁποῖος πρὸ τοῦ πολέμου ἦτο εἷς ἐκ τῶν ἀξιολόγων καπνοβιομηχάνων, ἤδη ὅμως μετὰ τὰς καταστροφὰς ἔχει βεβαίως περιορίσει τὰς ἐργασίας του. Ἐν τούτοις καίτοι τοῦ προσφέρουν καπνὰ Βιρτζίνια καὶ μὲ μεγάλας εὐκολίας καὶ πιστώσεις οὐχ ἧττον αὐτὸς δὲν ἀπομακρύνεται τοῦ ἀνατολικοῦ σιγαρέττου καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ, ἀλλ’ ἐξακολουθεῖ, μὲ ἐκεῖνα τὰ περιωρισμένα μέσα τὰ ὁποῖα διαθέτει, νὰ παράγῃ Ἑλληνικὰ σιγαρέττα, ἀνατολικοῦ τύπου σιγαρέττα καὶ κατορθώνει νὰ τὰ καταναλίσκῃ εἰς τὴν ἀγοράν. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι, ἡ κατάστασις. Ἑπομένως τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι μέτρα τὰ ὁποῖα ὑποδεικνύονται ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων, εἶναι μέτρα κατὰ πρῶτον λόγον κινήσεως τοῦ ἐμπορίου διὰ νὰ ἀγοράσῃ τὰ καπνὰ ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς τῆς ἐσοδείας 1949 καί, δεύτερον, εὐρείας οἰκονομικῆς καὶ νομισματικῆς διευκολύνσεως ὅσον εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν ξένην βιομηχανίαν τὴν Ἀγγλικὴν διὰ νὰ ἀγοράσῃ τὰ καπνὰ αὐτά. Παροχὴ εὐκολιῶν διαφόρων εἰς αὐτούς, καθὼς καὶ πᾶν ἄλλο: Ὡς μεταφορὰ καπνῶν εἰς τὸ Ἐξωτερικόν en consignment ὁπότε διότι θὰ τὰ εὑρίσκουν ἐκεῖ θὰ δύνανται νὰ τὰ διαπραγματευθοῦν εὐκολώτερον. Ἀλλά, κ. Βουλευταί, πρὶν ἔλθω εἰς τὸ ζήτημα τῆς Ἀμερικανικῆς ἀπόψεως, τὸ ἀφορῶν τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν, πρέπει νὰ σημειώσω καὶ ἓν ἄλλο πρᾶγμα: Ὅτι ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ὁ καπνὸς κατέλαβε τὴν θέσιν καὶ τὴν σημασίαν τὴν πρωταρχικήν, τὴν πρυτανεύουσαν ἣν ἔχει ἤδη, εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τοῦ τόπου, ἡ διασπορὰ τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν διαφόρων ὀργάνων, τὰ ὁποῖα ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ρύθμισιν καὶ τὴν προστασίαν τοῦ προϊόντος ἀπὸ τῆς παραγωγῆς μέχρι τῆς διαθέσεώς του, ἡ διασπορὰ αὐτὴ ἔχει γίνει κοινῶς ἀντιληπτὸν ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα μέγα κακὸν καὶ ἀνεγνωρίσθη ἡ ἀνάγκη τῆς ὑπάρξεως ἑνὸς συντονισμοῦ ὅλων αὐτῶν τῶν ὑπηρεσιῶν. Δὲν εἶναι ἴσως δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρξῃ αὕτη ἤ, μᾶλλον, εἶναι δικαιολογημένη ἴσως ἡ τοιαύτη διασπορὰ λόγῳ τῆς ποικιλομόρφου καταστάσεως τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ καπνός, προσκρούων καὶ ἁπτόμενος διαφόρων ἁρμοδιοτήτων. Πάντως ὅμως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἕνας συντονιστὴς καὶ τοιοῦτος πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος, παραλλήλως πρὸς τὰς ἄλλας ἀσχολίας του, πρέπει νὰ συγκεντρώσῃ καὶ τὴν γενικὴν κατεύθυνσιν τῶν καπνικῶν ζητημάτων. Νὰ δώσῃ διαταγὰς εἰς ὅλας τὰς Ὑπηρεσίας, ἑκάστη νὰ τοῦ ἀναφέρῃ, ἑκάστοτε ἐν τῷ κύκλῳ τῆς ἁρμοδιότητός της, τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα προκύπτουν καὶ τὰ ὁποῖα νὰ λύωνται μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ συντονισμοῦ καὶ τῆς προσαρμογῆς πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τὴν γενικὴν ποὺ ἐπιβάλλει ἡ διάθεσις τοῦ προϊόντος. Διότι, κ. Βουλευταί, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι αἱ Δημόσιαι Ὑπηρεσίαι μας ὑστεροῦν σοβαρῶς εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀκριβοῦς γνώσεως τοῦ καπνικοῦ ζητήματος. Ἠμπορεῖ νὰ ἠξεύρῃ ἑκάστη τὸ ζήτημα τῆς περιωρισμένης ἁρμοδιότητός της, ἀλλ’ ὡς γενικὸν σύνολον, ὡς ἓν γενικὸν θέμα δὲν τὸ κατέχουν αἱ Ὑπηρεσίαι μας. Ἐγὼ τοὐλάχιστον αὐτὸ διεπίστωσα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ δημιουργηθῇ ἕνας συντονισμὸς καὶ νὰ γίνεται μία κοινὴ συζήτησις ἐφ’ ὅλων τῶν ἑκάστοτε ἀναφυομένων ζητημάτων ὑπὸ τὴν προεδρίαν ἑνὸς συντονιστοῦ. Δὲν χρειάζεται δημιουργία καὶ ἄλλων Ὑπηρεσιῶν, ἀρκεταὶ εἶναι αἱ ὑπάρχουσαι. Ἀλλὰ παραλλήλως πρὸς αὐτὸ πρέπει νὰ ἐμπνευσθῇ καὶ εἰς τὰς Ὑπηρεσίας αὐτάς, τὰς ἀσχολουμένας μὲ τὸν καπνόν, μία μεγαλυτέρα εὐρύτητος ἀντίληψις διὰ τὰ καπνικὰ ζητήματα καὶ νὰ παύσουν αἱ διάφοροι δυσχέρειαι, αἱ ὁποῖαι παρεμβάλλονται εἰς τὴν κίνησιν τῶν διαφόρων καπνικῶν παραγόντων καί, ἰδίᾳ, τῶν ἐμπόρων. Κύριοι, διὰ νὰ προχωρήσωμεν, πρέπει νὰ ἄρωμεν ὅλα αὐτὰ τὰ ἐμπόδια, ὅλας τὰς δυσκολίας, τὰς ὁποίας ἑκάστοτε εὑρίσκομεν ἀφορμὴν νὰ δημιουργοῦμεν. Τὸ προϊὸν αὐτὸ καὶ ἡ κίνησις τοῦ προϊόντος καὶ δὴ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας δὲν ἐπιδέχεται τοιαύτας δυσχερείας. Εἶχον ἐπισκεφθῆ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου τῆς Γερμανίας ὅπου εὗρον ἕναν ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος ἠσχολεῖτο—καὶ ἀσχολεῖται— ἀποκλειστικῶς μὲ τὰ ζητήματα τῶν Ἀνατολικῶν καπνῶν. Ἐντὸς ἑνὸς τετάρτου μοῦ ἔδωσε πλήρη εἰκόνα τῆς καταστάσεως. Ἀπὸ αὐτὸν δὲ ἐπληροφορήθην κατάπληκτος, τί νομίζετε; Ὅτι εἶχον τότε διατεθῆ 2 ἑκατ. δολλάρια διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν Τουρκίας καὶ οὔτε ἓν δολλάριον διὰ τὴν ἀγορὰν Ἑλληνικῶν καπνῶν. Ἠρώτησα διατί; Καὶ μοῦ ἀπήντησε διότι μᾶς εἶπον ὅτι δὲν ἔχετε καπνὰ ἐσεῖς. Καὶ ἐδῶ ἐπνιγόμεθα εἰς τὸν καπνόν!

§25Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἴχομεν ἐμπορικὸν ἀκόλουθον ἐκεῖ;

§26Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τότε κατέφυγα εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς ἐκεῖ Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ὁ ὁποῖος κατὰ σύμπτωσιν εἶχεν ὑπηρετήσει κατὰ τὸ διάστημα τῆς Κατοχῆς εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῆς ἀντιστάσεως εἰς τὴν Ἑλλάδα —καὶ ὁ ὁποῖος ὅταν ἔμαθεν ὅτι ὑπάρχουν Ἑλληνικὰ καπνὰ ἐπέδειξε τοιοῦτον ἐνδιαφέρον, ὥστε ἠξίωσεν, ὅπως, ἐκ τῶν 2 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, αἱ 650.000 διατεθοῦν διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν Ἑλληνικῶν. Λοιπόν, βλέπετε ὅτι τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εὐκόλως λύονται ἀπὸ πρόσωπα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν βαθυτάτην γνῶσιν τοῦ θέματος. Μετὰ λύπης μου διέκρινα μίαν ἀντίθεσιν, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν ἐδῶ μεταξὺ καπνεμπόρων καὶ τῆς Σ.Ε.Κ.Ε. Δὲν βλέπω τὸν λόγον τῆς τοιαύτης ἀντιθέσεως. Τουναντίον νομίζω ὅτι ἡ συνεργασία εἶναι ἐπιτακτικῶς ἐπιβεβλημένη, διότι ἡ Σ.Ε.Κ.Ε. εἶναι ὁ ἀντικαταστάτης σήμερον, τὸ ὄργανον τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας εἰς τὴν ρύθμισιν τῆς κινήσεως τῶν ἀγορῶν τοῦ καπνοῦ—ἐκτὸς ἐὰν τὸ Κράτος θέλῃ νὰ δημιουργήσῃ ἄλλον Κρατικὸν Ὀργανισμόν. Ἐγὼ εἶμαι κατὰ παντὸς Κρατικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ αὕτη ἐλαττώματα. Εἶναι ἕνας ἀρτισύστατος Ὀργανισμὸς καὶ δὲν εἶναι ἀπίθανον νὰ ἔχῃ ἐλαττώματα, ἀλλὰ προσφέρει μίαν ὑπηρεσίαν, ὅπως, κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην, εἶναι σπουδαιοτάτη ἡ σημασία τοῦ καπνεμπορίου. Διότι δὲν ἠμπορεῖ, κύριοι, ἕνα προϊὸν σὰν τὸν καπνὸν νὰ κινηθῇ ἄνευ ἐμπόρων, τῆς δεξιότητος μάλιστα καὶ τῆς ἱκανότητος τῶν Ἑλλήνων καπνεμπόρων. Ὁ Ὀργανισμὸς εἶναι χρήσιμος, ἀλλὰ καὶ δὲν εἶναι εὔκολον, ὡς ὑπό τινος ὑπεστηρίχθη, νὰ ὑποκαταστήσῃ τὸ ἐμπόριον, τὸ ἐμπόριον προσφέρει ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐκτιμηθοῦν ἀπὸ κάθε Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι ἄνευ αὐτῶν τῶν ἱκανωτάτων σκαπανέων τῆς διανοίξεως ξένων ἀγορῶν δὲν γνωρίζω ἂν τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ θὰ εἶχον φθάσει εἰς οἵαν κίνησιν ἔφθασαν καὶ ἂν ἡ παραγωγὴ θὰ εἶχε φθάσει εἰς αὐτὰ τὰ ὕψη, εἰς τὰ ὁποῖα ἔφθασεν, ἀκολουθοῦσα τὴν ὑπὸ τοῦ ἐμπορίου διεύρυνσιν τῆς διαθέσεως. Ἑπομένως καὶ εἰς τὴν κίνησιν καὶ εἰς τὴν διευκόλυνσιν ὅλων αὐτῶν τῶν παραγόντων νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει καθῆκον νὰ συμβάλῃ καὶ νὰ συμβάλῃ ὄχι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις μόνον, ἀλλὰ πᾶσα Κυβέρνησις. Σήμερον μάλιστα ὅτε ὅλα τὰ Κράτη σχεδὸν βαθμιαίως μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἐξοικονομήσεως συναλλάγματος ἐδημιούργησαν μίαν καπνοπαραγωγήν. Εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ἀϊδεμβέργης, ἐν Γερμανία, θὰ παρήγοντο πέρυσι 15.000.000 κιλὰ καπνῶν. Θὰ μοῦ εἴπητε ὅτι εἶναι κατωτέρας ποιότητος αὐτὰ τὰ καπνά, ἀλλὰ ἐν τούτοις, παρὰ τὸ ὅτι εἶναι κατωτάτης ποιότητος, ἐκτοπίζουσιν ἕνα μέρος καπνῶν, ἄλλων καλῶν καπνῶν, ὅπως εἶναι ὁ Ἑλληνικὸς καπνός. Ὅλα τὰ Κράτη σήμερον ἔχουν φροντίσει νὰ δημιουργήσουν μίαν μικρὰν παραγωγὴν καὶ εἰς τὰς διαφόρους συναλλαγὰς καὶ συμβάσεις των φροντίζουν νὰ παρεμβάλουν καὶ τὸν ὅρον τῆς ἀγορᾶς ἑνὸς ποσοστοῦ καπνῶν, τὸ ὁποῖον ποσοστὸν εἰσερχόμενον εἰς τὴν διεθνῆ κατανάλωσιν ἐκτοπίζει καπνὰ ἀνατολικά, δηλαδὴ καὶ καπνὰ ἰδικά μας. Τώρα ἐρχόμεθα εἰς τὸ ζήτημα τῆς Γερμανικῆς καπναγορᾶς. Εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, κύριοι, θὰ συναντήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἀσφαλῶς δυσχερείας, διότι παρ’ ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχει καὶ ἕνας παράγων σοβαρός, ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος καὶ ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος τῆς Ἀμερικῆς κηδόμενος τῶν ἰδίων συμφερόντων αὐτοῦ δὲν δύναται εὐκόλως νὰ ἀνεχθῇ ἡ Κυβέρνησίς του νὰ ἀποσύρῃ καπνὰ ἰδικά του ἐκ μιᾶς ἀγορᾶς, τὴν ὁποίαν ἔχει κατακτήσει καὶ νὰ τὰ ἀντικαταστήσῃ δι’ Ἑλληνικῶν καπνῶν. Τόσον δὲ εἶναι ἀληθὲς τοῦτο, ὥστε σήμερον κατὰ σύμπτωσιν εἰς ἓν περιοδικὸν τοῦ Ἰνστιτούτου γεωργικῶν προϊόντων τῆς Καλιφορνίας τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου ἐδιάβασα παραδόξως τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὑπὸ τοῦ Ἰνστιτούτου ἀπερρίφθη αἴτησις τῆς Διοικήσεως Οἰκονομικῆς Συνεργασίας τῆς Εὐρώπης περὶ χορηγήσεως πληροφοριῶν καὶ μηχανημάτων ἐπεξεργασίας τῶν Ἑλληνικῶν σύκων. Διότι, ὅπως ἀπαντᾷ ὁ διοικητὴς τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἡ αἴτησις αὕτη ἐδημιούργησε μίαν σοβαρὰν ἐνόχλησιν καὶ δυσφορίαν εἰς τὸν παραγωγικὸν κόσμον τῶν σύκων. Ἐξεδηλώθη δυσφορία, διότι ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της νὰ ἐνισχύσῃ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῶν Εὐρωπαϊκῶν λαῶν ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ μᾶς παραδίδῃ ὅλην τὴν πεῖραν καὶ ὅλα τὰ μυστικὰ ἐπεξεργασίας τῶν διαφόρων προϊόντων, ἵνα δημιουργήσῃ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου συναγωνιστὰς τῶν προϊόντων μας. Τὸ περιοδικὸν αὐτὸ εἶναι τὸ «Γκρόβερ». Συνεπῶς ἐὰν διὰ τὰ σῦκα ἔγινε τόσος θόρυβος, ἀσφαλῶς μεγαλύτερος θόρυβος γίνεται καὶ θὰ γίνῃ διὰ τὸν καπνόν. Ἀλλὰ πιστεύω, κύριοι Βουλευταί, ὅτι ὅταν εἰς τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον τῆς Ἀμερικῆς δοθῇ ἡ προσήκουσα ἐξήγησις, ὅτι ἐὰν ἡ Γερμανικὴ ἀγορὰ εἶναι σήμερον εἰς τὴν διάθεσιν αὐτοῦ πρὸς κατανάλωσιν τῶν προϊόντων του καὶ παρεσχέθη εἰς αὐτὸν πρὸς ἐμπορικὴν κατάκτησιν, εἰς τοῦτο δὲν συνετέλεσεν ὀλίγον τὸ αἷμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δι’ αὐτό, κύριοι, δὲν εἴμεθα οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῶμεν ἀδικαιολόγητοι ὅταν, ἀναμετρῶντες αὐτὰς τὰς θυσίας τὰς ὁποίας προσεφέραμεν εἰς τὸν παγκόσμιον ἀγῶνα, ἠλπίζομεν ὅτι μεταπολεμικῶς τὰ ζητήματά μας θὰ ἀντιμετώπιζον ἀλλοίαν εὐμενῆ κατανόησιν, διότι ὅταν εὑρισκόμεθα καὶ ἐζούσαμεν εἰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὸ ἀπέραντον μέτωπον τοῦ παγκοσμίου πολέμου οἱ σύμμαχοι ἡμῶν καὶ πρὸς ἴσους μαχόμενοι δὲν εἶχον σημειώσει ἕως τότε οὐδεμίαν νίκην καὶ τὴν πρώτην νίκην ἐσημείωσεν ἡ Ἑλλάς. Ὅταν ἐνθυμηθῶμεν, πόσον ὁ παγκόσμιος θαυμασμὸς καὶ ἡ ἐκτίμησις ἐστρέφετο τὴν ἐποχὴν ἐκείνην πρὸς τὴν μικρὰν αὐτὴν χώραν, ὡς τὸν μόνον φωτεινὸν φάρον τὸν ἱκανὸν νὰ φωτίσῃ καὶ νὰ συνεγείρῃ τὰς συνειδήσεις τῶν ἐλευθέρων λαῶν. Ὅταν ἡ παγκόσμιος συνείδησις ἀνεγνώριζεν ὅτι χάρις εἰς τὸν ἡρωϊσμὸν τῆς χώρας αὐτῆς, τὸ αἷμα καὶ τὴν αὐτοθυσίαν τῶν τέκνων της μετεστράφη ἡ πορεία τοῦ πολέμου καὶ ἀνεγνώρισε τοῦτο καὶ αὐτὴ ἡ κινδυνεύουσα τότε δύναμις, ἡ ὁποία στρέφεται σήμερον ἐναντίον ἡμῶν, ἡ μεγάλη Ρωσία, καὶ τὸ ἀνεγνώρισε διὰ τοῦ ἐπισήμου στόματος τοῦ ἀρχηγοῦ αὐτῆς, ὅτι ἡ σωτηρία της ὀφείλεται εἰς τὴν παράτασιν τοῦ πολέμου καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀνδρείαν καὶ νίκην, ὅταν ἐνθυμηθῶμεν ὅλα αὐτὰ δὲν εἴμεθα ἀδικαιολόγητοι ἐὰν ζητήσωμεν ἀπὸ τοὺς συμμάχους μας νὰ εἴπουν εἰς τὸν Ἀμερικανικὸν λαὸν ὅτι ἐὰν προσφέρῃ καὶ αὐτός, εἰδικῶς διὰ τὴν Ἑλλάδα, ὄχι γενικῶς διὰ τὴν Εὐρωπαϊκὴν ἀνόρθωσιν, ἐὰν προσφέρῃ, λέγω, καὶ αὐτὸς ἐκ τοῦ ἱδρῶτος του εἰς ἀντάλλαγμα αὐτοῦ τοῦ αἵματος, τὸ ὁποῖον προσέφερεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ τὸ ὁποῖον ἐκφράζεται εἰς πληθὺν θυσιῶν ὑπάρξεων καὶ ἀπεράντων νεκροταφείων διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ αὐτὴν τὴν περιοχήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ σημερινὴ ἐπικράτησίς της καὶ ἐὰν ἀναγνωρίσῃ ὅπως πρέπῃ ὅτι αὕτη ὀφείλεται καὶ χάρις εἰς τὰς ἰδικάς μας θυσίας, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ δυσφορῇ οὔτε νὰ ἀντιδρᾷ. Καὶ δὲν φρονῶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐξαρθῇ, ὅτι δι’ ἡμᾶς οἱ πόλεμοι ὑπῆρξαν πάντοτε πόλεμοι, εἰς τοὺς ὁποίους προσεφέραμεν τὸν τόπον καὶ τὸν λαόν μας ὁλοκαύτωμα διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν τὰς ὑψηλοτέρας ἰδέας, αἱ ὁποῖαι ἐξεπροσώπουν τὴν ἔννοιαν τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τοῦ δικαίου καὶ ὄχι συμφέροντα ὑλικά, ἐνῷ οἱ πόλεμοι τῶν ἄλλων Κρατῶν ὑπῆρξαν πόλεμοι συμφερόντων καὶ πόλεμοι κατανομῆς τῶν πηγῶν τῆς πρώτης ὕλης καὶ τῆς διαθέσεως τῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπήγαζον ἐκ τῶν τοιούτων πρώτων ὑλῶν. Λοιπὸν εἰς τὴν τοιαύτην κατάκτησιν, ἡ ὁποία ἐπιμελῶς ἀποκρύπτεται καθ’ ὃν χρόνον διεξάγονται οἱ πόλεμοι, ἀλλὰ ἡ ὁποία ἀνακύπτει ζωηρά, γυμνή, τραγικὴ μετὰ τὸν τερματισμὸν αὐτῶν, εἰς αὐτὴν τὴν πανδαισίαν καὶ τὴν κατανομὴν τῶν λαφύρων διατί εἴμεθα ἡμεῖς μόνοι οἱ ὁποῖοι δὲν δικαιούμεθα νὰ μετάσχωμεν καὶ μάλιστα ὅταν ζητοῦμεν οὐδὲν ἄλλο παρὰ τὴν διατήρησιν τῆς θέσεώς μας. Διότι ἐὰν ἠδυνάμεθα νὰ φθάσωμεν εἰς ὅλην τὴν παραγωγικότητα, εἰς καλλιέργειαν ὅλης τῆς δυναμένης νὰ παραγάγῃ καπνὰ ἐκτάσεως τῆς χώρας, θὰ παρήγωμεν περὶ τὰ 70–80 ἑκατομ. κιλά, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ 1½% τῆς παγκοσμίου καταναλώσεως. Ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς θὰ ἦτο λύσις τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, λοιπόν, δὲν εἶναι δίκαιον εἰς τὴν πανδαισίαν αὐτὴν τῆς κατανομῆς τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων νὰ μετάσχῃ καὶ αὐτὸς εἰς ἓν μικρὸν ποσοστόν; Δὲν φρονῶ, κ. Βουλευταί, ὅτι θὰ ὑπάρξουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐνσυνειδήτως κρίνοντες δὲν θὰ ἐπιδείξουν κατανόησιν τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ. Πρέπει νὰ καταστῇ ἀντιληπτὸν εἰς ὅλους ὅτι οὐδεμία οἰκονομικὴ ἀνόρθωσις τῆς Ἑλλάδος εἶναι δυνατὴ ἐὰν αὐτὴ δὲν στηρίζεται ἐπὶ τῆς ἀνορθώσεως τῆς καπνικῆς μας οἰκονομίας, ἡ ὁποία ἐπὶ πλέον εὑρίσκεται καὶ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς ἀναπτύξεως καὶ τῆς αὐταρκείας τῶν ἐνδοευρωπαϊκῶν συναλλαγῶν. Πᾶσα διάφορος προσπάθεια θὰ εἶναι οὐ μόνον ἀντίθετος πρὸς τὸ Σχέδιον Μάρσαλ, ἀλλὰ καὶ ματαία. Εἶναι προτιμότερον διάφοροι ἄλλοι κλάδοι δευτερευούσης σημασίας νὰ ἐγκαταλειφθοῦν, ἀλλὰ νὰ ἐνισχύσωμεν αὐτὴν τὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία δὲν ἀπαιτεῖ παρὰ μόνον ἐργατικὰς χεῖρας, καὶ τὰς ἐργατικὰς χεῖρας ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι τὰς διεθέσαμεν διὰ νὰ κρατήσουν ἐπὶ μίαν δεκαετίαν τὸ ὅπλον μετὰ ἡρωϊσμοῦ καὶ καρτερίας, θὰ τὰς διαθέσωμεν διὰ νὰ κρατήσουν τὴν σκαπάνην καὶ κατὰ τὰ ὑπόλοιπα ἔτη τῆς ζωῆς μας. (Χειροκροτήματα).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§28Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶχα ἀρκετοὺς δισταγμοὺς προκειμένου νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα. Δὲν εἶναι ὁ ρόλος εὐχερὴς τοῦ ὁμιλητοῦ, θὰ ἔλεγα μάλιστα ὅτι εἶναι ἄχαρις, ὅταν προκειμένης ἀναπτύξεως εἰδικοῦ θέματος, ὡς τὸ καπνικόν, προηγήθησαν αὐτοῦ ἄλλοι ὁμιληταί, οἱ ὁποῖοι εἶχον καὶ τὰς προϋποθέσεις καὶ τὴν πεῖραν νὰ ἀναλύσουν ἐμπεριστατωμένως τὸ θέμα. Ἂν τοὺς δισταγμοὺς αὐτοὺς κατενίκησα αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν ἐντύπωσιν ποὺ ἔχω ὅτι ὑπάρχει μία πλευρὰ τοῦ συζητουμένου τόσον σοβαροῦ ζητήματος, ἡ ὁποία δὲν ἐθίγη ἐπαρκῶς. Θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι σύντομος νὰ ἀποφύγω ἐπαναλήψεις πολὺ γνωστῶν πραγμάτων· νομίζω ὅμως ὅτι δὲν ἀποτελεῖ περιττὴν ἐπανάληψιν ἀλλὰ εἶναι ἐξ ἀντιθέτου ἐπιβεβλημένη ἡ ἀναμνημόνευσις ὡρισμένων ἀριθμῶν χαρακτηριστικῶν καὶ ὡρισμένων ἀναμφισβητήτων δεδομένων διὰ νὰ γίνῃ κάποτε εἰς τὸν τόπον αὐτὸν κοινὴ συνείδησις ἐκεῖνο ποὺ ἐλέχθη ὡς χαριτολογία καὶ ὅμως τόσον μεγάλην δόσιν ἀληθείας ἐνέχει ὅτι «ἡ Ἑλλὰς εἶναι καπνά». Πράγματι τὰ 4% τῆς ὅλης καλλιεργουμένης ἐκτάσεως τῆς Ἑλλάδος καλυπτόμενα ἀπὸ τὰς καπνοφυτείας ἀρκοῦν διὰ νὰ δώσουν τὰ μέσα ἀνεκτῆς διαβιώσεως εἰς ἓν ἑκατομ. Ἑλληνικὰς ψυχάς. Αὐτὰ τὰ 4% τῆς καλλιεργουμένης ἐκτάσεως τῆς χώρας ἐπιτρέπουν εἰς αὐτὴν νὰ παρέχεται τὸ σύνολον τοῦ ἀπαιτουμένου συναλλάγματος διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ὅλων τῶν εἰδῶν τῆς πρώτης ἀνάγκης καὶ περαιτέρω νὰ καλύπτωνται μερικῶς συναλλαγματικαὶ ἀνάγκαι καὶ δι’ ἄλλα εἴδη ἐντελῶς χρήσιμα ὡς εἶναι τὰ καύσιμα κλπ. Πρέπει νὰ γίνωνται κατὰ καιροὺς γνωστὰ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ διὰ νὰ πείσωμεν ἑαυτοὺς ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς οὐδενὸς εἴδους ἀνόρθωσιν τῆς οἰκονομίας ὅταν παραμελήσωμεν τὸ προϊὸν αὐτὸ ποὺ λέγεται καπνός. Ἡ πλευρὰ τοῦ ζητήματος τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθην ἀρχόμενος τοῦ λόγου μου καὶ ἡ ὁποία δὲν ἔτυχε τῆς προσηκούσης προσοχῆς, εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Δὲν εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν μου νὰ ὑποστηρίξω ὅτι πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ μάχη τῆς ποιότητος τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν. Νομίζω ὅμως ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει ὡρισμένων δεδομένων τῆς μεταπολεμικῆς περιόδου πρέπει νὰ γίνῃ μία στροφὴ εἰς τὴν καπνικήν μας πολιτικήν. Ἀνέφερον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχουν δύο κατηγορίαι καπνῶν Ἑλληνικῶν, τὰ πέραν τοῦ Στρυμόνος παραγόμενα καὶ τὰ ἐντεῦθεν αὐτοῦ. Οἱ ἀριθμοὶ λέγουν ὅτι δὲν ὑπάρχει πρόβλημα ἐξαγωγῆς τῶν καπνῶν τῶν ἐντεῦθεν τοῦ Στρυμόνος περιφερειῶν. Εὐκόλως ὅλη σχεδὸν ἡ παραγωγὴ τῶν καπνῶν αὐτῶν ἀπορροφᾶται καὶ ἔχουσιν ἤδη ἐπιτύχει τὰ καπνὰ αὐτὰ τιμὴν φὸμπ ἐξαγωγῆς διπλασίαν περίπου τῆς προπολεμικῆς εἰς συνάλλαγμα. Δὲν συμβαίνει ἀτυχῶς τὸ πρᾶγμα νὰ ἔχῃ οὕτω μὲ τὰ εὐγενῆ καπνά, διότι ἐξ αὐτῶν καὶ ὅσα διετέθησαν δὲν ἐπέτυχον καλὴν τιμήν. Πρέπει νὰ λεχθῇ —διὰ νὰ ἐκτεθῇ πλήρως ἡ ἄποψίς μου —ὅτι τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ παράσχῃ τὴν ἐνίσχυσίν του εἰς τὰ εὐγενῆ καπνὰ διὰ νὰ διατηρηθῇ τὸ προπολεμικὸν ὕψος τῆς παραγωγῆς των. Πρέπει ὅμως νὰ ὁδηγούμεθα εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων μὲ ρεαλιστικὴν ἀντίληψιν. Πρέπει κάποτε νὰ παύσωμεν νὰ πιστεύωμεν ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι ὁ ὀμφαλὸς τῆς γῆς καὶ ὅτι τὰ παγκόσμια προβλήματα ὁδηγοῦνται πρὸς τὴν λύσιν ἡ ὁποία προσαρμόζεται πρὸς τὰ ἰδικά μας δεδομένα. Ὑποστηρίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ προσέξῃ τὴν μεταπολεμικὴν διαπίστωσιν, ὅτι τὰ καπνὰ τὰ ἐντεῦθεν τοῦ Στρυμόνος ἀπορροφῶνται εὐχερῶς. Ἤθελα δὲ νὰ ἀχθῇ εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐνισχύσῃ καὶ ἐνθαρρύνῃ τὴν παραγωγὴν τῶν καπνῶν αὐτῶν. Ἐὰν μάλιστα πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ πρόβλεψις ποὺ περιλαμβάνεται εἰς τὸ τετραετὲς πρόγραμμα τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, νὰ φθάσωμεν εἰς μίαν παραγωγὴν κατὰ τὸ 1952, 80.000.000 κιλῶν καπνῶν. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ὅτι δὲν σημαίνουν πάντα ταῦτα ὅτι πρέπει οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ προσπάθεια ἐνισχύσεως τῆς παραγωγῆς διὰ τῆς διευκολύνσεως τῆς ἐξαγωγῆς τῶν εὐγενῶν καπνῶν, τὰ ὁποῖα πράγματι ἀποτελοῦν ἐκεῖ ἐπάνω εἰς τὴν Μακεδονίαν τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς κοινωνικῆς οἰκονομίας. Πέραν αὐτοῦ, κ. συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ ἐν συντόμῳ νὰ ἐκθέσω πῶς βλέπω τὸ πρόβλημα τοῦ καπνοῦ, ὡς σήμερον ἔχει διαμορφωθῆ, ἀφήνων κατὰ μέρος τὴν ἱστορίαν. Οἱ ἀριθμοὶ καὶ πάλιν διδάσκουν, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν ὑπέστημεν πλήγματα ὡς καπνικὴ οἰκονομία. Καὶ τὰ δύο ἐξ οἰκείων προῆλθον. Ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ἡ φίλη καὶ γείτων Τουρκία ἐπωφελήθη τῆς ἐμπολέμου περιόδου διὰ νὰ πολλαπλασιάσῃ ὄχι ἁπλῶς διπλασιάσῃ τὴν ἐξαγωγὴν της εἰς ἀγορὰς γνωρίμους προπολεμικῶς εἰς τὸν Ἑλληνικὸν καπνόν. Περαιτέρω δὲ καὶ τὸ ἕτερον πλῆγμα ἐξ οἰκείων καὶ αὐτὸ προέρχεται, ἀπὸ τὴν σύμμαχον Ἀμερική, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ δυστυχῶς ἐπωφελήθη — δὲν θὰ εἴπω ἐκ προθέσεως, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὸ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα —ἐπωφελήθη τῆς ἀνωμάλου περιόδου, τὴν ὁποίαν διήλθομεν κατὰ τὰ πρῶτα μεταπολεμικὰ ἔτη διὰ νὰ κατακλείσῃ τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν, τὴν ἀγορὰν δηλαδὴ ἐκείνην ἐπὶ τῆς ὁποίας κυρίως ἐστηρίζετο προπολεμικῶς ἡ ἐξαγωγὴ τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν. Δὲν εἶναι τὰ τερπνότερα σημεῖα τῆς ἀγορεύσεως τὰ ἀναφερόμενα εἰς ἀριθμούς. Ἐπιθυμῶ παρὰ ταῦτα νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀναφέρω ἐλαχίστους ὅλως χαρακτηριστικούς. Ἡ Γερμανία εἰσῆγε προπολεμικῶς 20.000.000 κιλὰ καπνῶν Ἑλληνικῶν. Ἤδη εἰσήγαγε κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 4.500.000 κιλά. Ἀπὸ τὴν Τουρκίαν εἰσῆγε προπολεμικῶς 11.000.000 κιλά, εἰσήγαγε δὲ πέρυσιν 20.000.000 κιλά. Ἐὰν θέλετε νὰ ἀντιληφθῆτε, κ. συνάδελφοι, πόσον ὠξύνθη τὸ πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς εἰς τὴν Γερμανίαν τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν θὰ πρέπῃ νὰ γνωρίζητε ὅτι ἀντὶ 2.000.000 κιλῶν Ἀμερικανικῶν καπνῶν προπολεμικῶς εἰσαγομένων κατ’ ἔτος εἰσάγει τώρα ἡ Γερμανία 37.000.000 κιλά.

§29Γ. ΜΟΔΗΣ. Διατί εἰσήγαγε τόσο μεγάλο ποσὸν Τουρκικῶν καπνῶν καὶ τόσο μικρὸν Ἑλληνικῶν καπνῶν;

§30Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Οἱ Τοῦρκοι προσέφεραν εὐθηνότερα.

§31Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὰ 20.000.000 κιλὰ εἶναι ὑπερβολικὸς ἀριθμός;

§32Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κάμνω μίαν διευκρίνησιν διὰ τὸν κ. Μπαλτατζῆν. Ὅτι ἡ Τουρκία ἐξάγει εἰς τὴν Γερμανίαν καπνὰ καὶ δι’ ἄλλου τρόπου, οὐχὶ ἀπ’ εὐθείας, ἀλλὰ δι’ ἀνταλλαγῆς μὲ ξένας χώρας κατὰ τὸ γνωστὸν σύστημα τῆς τριπλῆς ἀνταλλαγῆς, ὥστε νὰ φθάνουν εἰς τὴν Γερμανίαν χωρὶς νὰ φαίνεται ὅτι ἐξήχθησαν ἀπὸ τὴν Τουρκίαν. Λέγω, λοιπόν, ἐν συνεχείᾳ, ὅτι καθ’ ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὸ πρῶτον πλῆγμα ποὺ ἐδέχθημεν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Τουρκίας καὶ τὸ ὁποῖον ἐξήγησα ποῦ ὀφείλεται, θὰ πρέπῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ διὰ μέσων καθαρῶς οἰκονομικῶν, ἐσωτερικῶν. Δὲν εἶναι, κ. συνάδελφοι, λόγοι αἰσθηματικοί, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν τοὺς Γερμανοὺς καπνοβιομηχάνους καὶ τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ τοὺς Ἄγγλους πρὸς τὴν Τουρκικὴν ἀγορὰν διὰ νὰ ἀγνοήσουν τὴν Ἑλλάδα. Τὸ κλῖμα μας εἶναι ἀρκετὰ γλυκὺ καὶ θὰ τοὺς παρεῖχε φιλοξενίαν εὐχάριστον, εἰς τρόπον ὥστε ἐὰν τοὺς ἰδίους ὅρους ἀπὸ τῆς οἰκονομικῆς πλευρᾶς συνήντων εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν θὰ εἶχον κανένα λόγον νὰ μὴ προτιμήσουν τὴν ἰδικήν μας ἀγοράν. Ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Παπαθανάσης ἤσκησεν ἕνα εἶδος αὐτοκριτικῆς καὶ μᾶς ἀπεκάλυψε κατὰ ποῖον τρόπον ἐγένετο ὁ χειρισμὸς τοῦ καπνικοῦ ζητήματος ἔναντι τῶν ξένων πελατῶν. Οἱ Ἄγγλοι ἦλθον ἐδῶ μὲ τὴν πρόθεσιν νὰ ἀγοράσουν 8.000.000 κιλά. Ἀνέμενον νὰ ἴδουν τὴν ρύθμισιν βασικῶν καὶ στοιχειωδῶν νομισματικῶν ζητημάτων ἐπὶ ματαίῳ, καὶ ὅταν ἔκριναν ὅτι ἀρκετὰ ἐστοίχισεν ἡ ματαία αὐτὴ παραμονή των ἐδῶ, φυσικὰ ἀνεχώρησαν διὰ τὴν Τουρκίαν, ὅπου ἦσαν τὰ πάντα παρασκευασμένα καὶ μὲ ἀνοικτὰς ἀγκάλας τοὺς ὑπεδέχθησαν διὰ νὰ τοὺς δώσουν τὰ καπνὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα προὐτίθεντο νὰ ἀγοράσουν. Καὶ τότε ἔγινε τὸ κάπως περίεργον πρᾶγμα· νὰ ἀναχωρήσῃ μία ἀντιπροσωπεία ἀπὸ ἐδῶ, ἀφοῦ ἐζήτησε νὰ ἐνισχυθῇ καὶ μὲ Ἀμερικανικὸν ἔμψυχον ὑλικόν, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς Κων)πολιν καὶ νὰ ἐκλιπαρήσῃ τὴν ἐπάνοδον τῶν ξένων πελατῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ κατὰ σύμπτωσιν ἔτυχε νὰ φθάσουν ἐκεῖ πρὶν ἐξαντλήσουν τὰς ἀγοράς των οἱ Ἄγγλοι καπνοβιομήχανοι καὶ ἐπείσθησαν διὰ νὰ ἐπανέλθουν ἐδῶ καὶ νὰ ἀγοράσουν μίαν ἀσήμαντον ποσότητα. Περαιτέρω ἀνεφέρθη ὑπὸ τοῦ κ. Παπαθανάση— καὶ εἶμαι ἕτοιμος νὰ προσχωρήσω εἰς τὰς ἰδικάς του ἀπόψεις — ὅτι ἐγένετο μία κακομεταχείρισις ἀδικαιολόγητος τοῦ καπνικοῦ δολλαρίου. Ὅταν πέρυσιν ἐγένετο ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῆς δραχμῆς —μετὰ τὴν γνωστὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς λίρας καὶ τοῦ δολλαρίου —μὲ τὰ ἄλλα νομίσματα καὶ ἐνῷ δι’ ὅλα τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου ὡρίσθη 15.000 δραχ. διὰ τὰ καπνὰ τὰ πρὸς Ἀμερικὴν ἐξακτέα, ὡρίσθη εἰς τὸ ποσὸν τῶν 12.500 δραχ. Ὑπῆρξεν αὐτὴ ἡ μόνη ἀφορμὴ νὰ μὴ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀγορὰ τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς καπνοβιομηχάνους, εἰς οἵαν ἔκτασιν εἶχον τὴν πρόθεσιν νὰ ἀγοράσουν. Σημαίνει δὲ πάρα πολύ, κ. συνάδελφοι, προκειμένου περὶ καπνοῦ τὸ νὰ μὴ πραγματοποιηθῇ μία ἐξαγωγὴ μιᾶς ποσότητος καπνοῦ εἰς τὴν Α ἢ Β χώραν, εἰς μίαν περίοδον. Διότι ἡ μάχη, τὴν ὁποίαν καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ σήμερον θὰ ἦτο πάρα πολὺ εὐχερέστερον νὰ δοθῇ δύο ἢ καὶ τρία χρόνια πρὶν ἀπὸ σήμερον, διότι καὶ τότε βεβαίως θὰ εἶχεν ἀντιμετώπους ὡρισμένους παράγοντας σοβαρούς, δὲν θὰ εἶχεν ὅμως ἕναν ἀκόμη σοβαρώτατον: τὸ γοῦστο τοῦ καπνιστοῦ, τὸν παράγοντα ποὺ λέγεται συνήθεια τοῦ καπνιστοῦ. Ἡ Βιρζίνια, ὁ καπνὸς αὐτὸς ὁ Ἀμερικανικός, ἤρχισε νὰ εἰσρέῃ εἰς τὴν Γερμανίαν εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Ἐὰν αὐτὸ ποὺ θὰ προσπαθήσῃ σήμερον ἡ Κυβέρνησις τὸ εἶχεν ἐπιχειρήσει τὸ 1946–47 δὲν θὰ εὑρίσκετο ἀντιμέτωπος τοῦ καπνιστοῦ τοῦ Γερμανοῦ, ὁ ὁποῖος καλεῖται μετὰ μίαν πενταετίαν νὰ ἀλλάξῃ γοῦστο, οὔτε ἀντιμέτωπος τῶν Γερμανῶν ἐκείνων καπνοβιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι προσήρμοζαν τὰς ἐπιχειρήσεις των καὶ τὰς ἐγκαταστάσεις των εἰς τὸ σιγαρέττον Βιρζίνια καὶ καλοῦνται σήμερον νὰ τὰς ἀχρηστεύσουν διὰ νὰ μᾶς κάμουν τὴν χάριν νὰ ἀγοράσουν Ἑλληνικὰ καπνά, διὰ τὰ ὁποῖα ἐντελῶς διάφορος εἶναι ἡ ὀργάνωσις τῶν ἐγκαταστάσεων καὶ τῆς ὅλης ἐπιχειρήσεως. Εἶπον ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ Τούρκου ἀνταγωνιστοῦ πρέπει νὰ ληφθοῦν μέσα καθαρῶς ἐσωτερικὰ οἰκονομικὰ καὶ εἰς αὐτὸ συμφωνῶ μὲ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου ὡς πρὸς τὰ ὑποδειχθέντα περὶ τῆς μειώσεως τοῦ κόστους τῆς ἐπεξεργασίας μέτρα. Τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν πρέπει νὰ εἶναι προσωρινά, ἀλλὰ ὁριστικά, διότι ὁ Τουρκικὸς καπνὸς ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ θὰ ἀγορασθῇ μέχρι τῆς στιγμῆς ποὺ θὰ φθάσῃ στὸ βαπόρι ἐπιβαρύνεται μὲ τὸ 25% τῆς παραγωγικῆς του τιμῆς, ἐνῷ ὁ Ἑλληνικὸς ἐπιβαρύνεται μὲ τὸ 75%. Οὐδεὶς νομίζω θὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι ἡ μείωσις τοῦ κόστους πρέπει νὰ γίνῃ εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ ἢ τοῦ ἐργάτου, διότι τὰ ὅρια τῆς ἀμοιβῆς αὐτῶν εἶναι πολὺ ἠλαττωμένα, ὑπάρχουν ὅμως ἄλλοι τρόποι νὰ μειωθῇ τὸ κόστος, ὅπως π. χ. οἱ τόκοι τῶν δανείων, τὰ διάφορα βάρη ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τοπικὰς φορολογίας, τὰ χαρτόσημα, τὰ ἐνέχυρα κλπ., δηλαδὴ ὑπάρχει ἕνα σύνολον μέτρων. Τὰ μέτρα ὅμως ὅλα αὐτὰ δὲν λύουν τὸ ζήτημα τῆς μειώσεως τοῦ κόστους ἐπὶ τόσον ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ συναγωνιζόμεθα τὰ Τουρκικὰ καπνά. Ὑπάρχουν στάδια ἐνισχύσεως τοῦ καπνοῦ εὐρύτατα. Ἡ πριμοδότησις εἶναι ἕνας τρόπος ἐνισχύσεως τῆς καπνοπαραγωγῆς, ὥστε νὰ συμφέρῃ εἰς αὐτὰ ἡ καλλιέργεια τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Ἐθίγη ἀκόμη διὰ νὰ ριφθῇ ὁ λίθος τοῦ ἀναθέματος καὶ τὸ ζήτημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν. Ὅταν τις λαμβάνῃ στάσιν ἐχθρικὴν πρὸς αὐτὰς ἔχει ἔδαφος εὐρυτάτης δημαγωγίας, δὲν νομίζω ὅμως ὅταν ἐρευνῶμεν ζήτημα ὡς τοῦ καπνοῦ, ὅτι πρέπει νὰ ἐπηρεαζόμεθα ἀπὸ τοιαῦτα κριτήρια. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι τὸ σύστημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν δὲν εἶναι καινοφανές, ἀλλὰ τὸ εἶχον ἐφαρμόσει προπολεμικῶς διὰ τὰ καπνά των ἡ Βουλγαρία καὶ ἡ Τουρκία καὶ μὲ τὸ σύστημα αὐτὸ ἐξετόπισαν καὶ προπολεμικῶς ἀκόμη τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ ἀπὸ διαφόρους ἀγοράς.

§33Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Καὶ ἡ Ἀμερικὴ ἔκαμεν ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγάς. Ἔστειλεν εἰς τὴν Γερμανίαν καπνὰ καὶ ἐπῆρε τσιμέντα.

§34Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ἡ Ἀμερικὴ ἔστειλεν εἰς τὴν Γερμανίαν καπνὰ τύπου Βιρζίνια διὰ νὰ πάρῃ καπνὰ Τουρκίας. Αἱ ἰδιωτικαὶ ἀνταλλαγαὶ δὲν πρέπει a priori νὰ καταδικάζωνται.

§35Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸ σημεῖον διὰ τὸ ὁποῖον ἐπεκρίθη τὸ σύστημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν εἶναι ὅτι ὁ καπνὸς προσφέρεται εἰς μικροτέρας τιμὰς ἀπὸ τὴν ἀξίαν του καὶ καλύπτει τὴν διαφορὰν ἀπὸ τὴν ἀγορὰν τῶν ἀνταλλασσομένων πραγμάτων, ἀλλὰ καὶ τοῦτο εἶναι ὑπὲρ τοῦ καπνοῦ καὶ δὲν ἔχει μεγάλην ἀξίαν ἐκτὸς ἐὰν τὰ εἰς ἀνταλλαγὴν εἰσαγόμενα εἴδη εἶναι πρώτης ἀνάγκης, ἐὰν εἶναι εἴδη πολυτελείας ὅπως ραδιόφωνα κλπ. δὲν ἔχει ἀξίαν. Πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ διὰ τὰ καπνὰ τῶν παλαιῶν ἐσοδειῶν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος ἐξαγωγῆς των παρὰ διὰ ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ δοθῇ προσοχὴ καὶ νὰ καταβληθῇ πᾶσα προσπάθεια ὥστε νὰ ἐπιτύχῃ τοῦτο.

§36Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἤθελα νὰ καταλήξω —ἐὰν δὲν μὲ διεκόπτατε —ὅτι δὲν εἶναι τὸ σύστημα αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ἀμύθητα κέρδη, ἀλλὰ αἱ καθ’ ἑκάστην ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι ἐκδίδονται ἐπὶ τῶν αἰτήσεων τῶν αἰτούντων τὴν ἀνταλλαγήν. Ἐάν, ὅπως ἐλέχθη παρὰ τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἐδόθη ἰδιωτικὴ ἀνταλλαγὴ καὶ ἀπεκόμισεν ὁ αἰτῶν 100 χιλ. δρχ. τὴν λίρα, τὴν εὐθύνην δὲν τὴν φέρνει τὸ σύστημα ἀλλὰ ὁ Ὑπουργὸς ποὺ ὑπέγραψε τὴν τοιαύτην ἀνταλλαγὴν καὶ προσεπόρισεν ἀθέμιτα κέρδη εἰς τὸν αἰτοῦντα. Νομίζω ὅτι τὸ σύστημα τῶν πινάκων ποὺ ἐφηρμόσθη ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Καψάλη εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνδείκνυται. Μὲ τὸ σύστημα αὐτὸ δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα καὶ τὴν πρωτοβουλίαν ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἐγκρίνῃ ὡρισμένην π. χ. ἀνταλλαγὴν μὲ ραδιόφωνα καὶ ἄλλην τῆς ἰδίας περιπτώσεως μὲ εἴδη πρώτης ἀνάγκης, ἀλλὰ εἶναι ἐκ τῶν προτέρων προκαθωρισμένα τὰ εἴδη τὰ ἀνταλλασσόμενα δι’ ἑκάστην χώραν καὶ ἕκαστον προϊόν. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ δὲν ὑφίσταται εὐχέρεια ἐκτὸς πρὸς ὡρισμένα πρόσωπα.

§37Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐὰν κρίνεται ἢ ἐπικρίνεται τὸ σύστημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν τοῦτο δὲν ὀφείλεται εἰς τὰ ἀθέμιτα κέρδη, ἀλλὰ εἶναι γενικώτερον ποὺ ἀφορᾷ τὴν οἰκονομίαν καὶ ἠμποροῦμεν νὰ τὸ συζητήσωμεν μίαν ἡμέραν. Πάντως τὸ σύστημα τῶν πινάκων εἶναι σύστημα ὑποδειχθὲν παρὰ τῶν Ἐπιμελητηρίων καὶ τὰ ὁποῖα ἐπιμένουν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι θὰ ὠφελήσῃ πολὺ ἡ συζήτησις περὶ τοῦ θέματος τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν καὶ πρέπει νὰ γίνῃ διότι θὰ ἀποβῇ ἐπ’ ἀγαθῷ.

§38Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἂν τὸ ἔθιξα τὸ ζήτημα τὸ ἔκανα, διότι τὸ θεωρῶ πρὸς τὸ παρὸν ὡς ἕνα τῶν πλέον τελεσφόρων μέσων διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ καπνοῦ. Θὰ ἔλθω τώρα εἰς τὸ ἄλλο ζήτημα τῶν Ἀμερικανικῶν καπνῶν. Αἱ Η. Π. τῆς Ἀμερικῆς ἐπεβλήθησαν πλέον εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀγορὰν εἰς βάρος βέβαια τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ὁ παράγων Ἀμερική. Εἶναι ἐπίσης ὁ Γερμανὸς βιομήχανος. Διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Παπαθανάσην εἰς τὸ ὅτι οἱ Γερμανοὶ βιομήχανοι ἀναμένουν μὲ ἀνοικτὰς τὰς ἀγκάλας τὰ Ἑλληνικὰ καπνά. Ἂν καλῶς ἐξετέθησαν τὰ πράγματα εἰς πρόσφατον Συνεδρίασιν τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἀνασυγκροτήσεως, φαίνεται ὅτι ἡ 5ετία αὐτὴ ἐδημιούργησε τεράστια συμφέροντα εἰς τὴν Γερμανικὴν καπνοβιομηχανίαν ποὺ χρησιμοποιεῖ καπνὰ Βιρζίνια. Μοῦ ἐνθυμίζει ἡ προσπάθεια τοῦ κ. Παπαθανάση νὰ ἐμφανίσῃ ὡς εὔκολον τὴν λύσιν τοῦ καπνικοῦ μας προβλήματος ἐν ὀνόματι τῶν 10ετῶν ἀγώνων καὶ θυσιῶν τοῦ λαοῦ μας μίαν στιχομυθίαν μεταξὺ τοῦ νῦν καὶ τοῦ τέως Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων. Ἐλέχθη ὑπὸ τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ὑπολογίζωμεν ὅτι μὲ λυρικὰς ἐξάρσεις θὰ πείσωμεν τοὺς συμμάχους μας νὰ μᾶς βοηθήσουν. Θὰ πρέπῃ νὰ εἴμεθα ἑκάστοτε προπαρασκευασμένοι μὲ ἀριθμοὺς καὶ στοιχεῖα διὰ νὰ κερδίζωμεν τὰ ζητήματα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν. Νομίζω ὅτι εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος δὲν θὰ μᾶς βοηθήσουν αἱ μεγάλαι θυσίαι τὰς ὁποίας ὑπέστη ἡ χώρα μας. Θὰ χρειασθῇ προσεκτικὸς χειρισμὸς τοῦ ζητήματος. Νὰ ἀρχίσωμεν ὄχι ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν Γερμανίαν. Καὶ νὰ εἴπωμεν εἰς τὴν Γερμανικὴν Κυβέρνησιν, ὅτι θᾶττον ἢ βράδιον τὰ δολλάρια τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ τελειώνουν καὶ ὅτι ἡ Γερμανικὴ βιομηχανία θὰ ἀναζητήσῃ διὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν προϊόντων της καὶ πορισμὸν συναλλάγματος ἀγορὰς καταναλώσεως καὶ θὰ ἐνθυμηθῇ καὶ πάλιν τὴν γνώριμον Ἑλληνικὴν ἀγοράν, ἀλλὰ τότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ τόπος ἐδῶ διὰ Γερμανικὰ προϊόντα, ἐφ’ ὅσον μὴ διευκολυνόμενοι διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καπνῶν μας εἰς Γερμανίαν θὰ ἔχωμεν στραφῆ πρὸς ἄλλας ἀγορὰς—πλέον προθύμους πρὸς τοῦτο —ἀπὸ τὰς ὁποίας νὰ κάμωμεν τὰς εἰσαγωγὰς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ μηχανῶν. Θὰ ἠδυνάμεθα ἀκόμη, κ. συνάδελφοι, νὰ ἐπιδιώξωμεν ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς τὴν μείωσιν τοῦ δασμοῦ διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν ὥστε τὸ Ἑλληνικὸν σιγαρέττον νὰ εἶναι ἐξ ἴσου προσιτὸν εἰς τὸν Γερμανὸν καπνιστήν, ὅπως ὁ κομμένος καπνός. Ἂν ὑπάρξῃ τρόπος νὰ μειωθοῦν οἱ φόροι τοῦ σιγαρέττου εἶναι φυσικὸν νὰ στραφῇ ὁ καπνιστὴς πρὸς τὸ σιγαρέττον, καὶ τὸ σιγαρέττον ὡς εἶναι γνωστὸν περιέχει μεγαλύτερον ποσοστὸν Ἑλληνικοῦ καπνοῦ. Ἡ μείωσις τοῦ δασμοῦ θὰ ἐπιφέρῃ καὶ τὸ ἑξῆς ἀκόμη ἀποτέλεσμα: Τὰ 700.000 κιλὰ λαθραῖα Ἀμερικανικὰ σιγαρέττα ποὺ εἰσάγονται τελευταίως ἀπὸ τὴν ὀπὴν τῆς Δύσεως εἰς τὴν Γερμανίαν, θὰ παύσουν εἰσαγόμενα αὐτομάτως, διότι δὲν θὰ ἔχῃ συμφέρον πλέον τὸ λαθρεμπόριον. Ὑπεστηρίχθη ὅμως ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἕνας τοιοῦτος διαχωρισμὸς τοῦ φόρου ποὺ ἐπιβάλλεται εἰς τὰ σιγαρέττα Βιρζίνια καὶ τὰ Ἀνατολικὰ μὲ βάσιν τὴν περιεκτικότητα τῆς νικοτίνης. Ὁ Ἑλληνικὸς καπνὸς ἔχει τὸ ½ τῆς νικοτίνης ποὺ περιέχει ὁ καπνὸς Βιρζίνια. Ἕνας καπνιστὴς ἱκανοποιεῖται ἐξ ἴσου μὲ 5 σιγαρέττα Βιρζίνια ὅσον καὶ μὲ 10 ἀνατολικά. Τί φυσικώτερον νὰ εἴπῃ ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις ὅτι φορολογεῖ βαρύτερον τὸν καπνὸν αὐτὸν ὁ ὁποῖος ἔχει διπλασίαν νικοτίνην.

§39Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Νομίζετε ὅτι δύναται νὰ γίνῃ αὐτό;

§40Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ πρέπῃ νὰ τὸ ἐπιδιώξωμεν. Οἱ δισταγμοί σας ὀφείλονται εἰς ἐνδεχομένην Ἀμερικανικὴν ἀντίδρασιν; Ὅσον ἀφορᾷ τοῦτο λέγω τὸ ἑξῆς εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ εἴπῃ εἰς τοὺς Ἀμερικανούς. Ἑτοιμάζεται ἕνα πολυετὲς σχέδιον ἀνασυγκροτήσεως διὰ τὸ ὁποῖον τόση καταβάλλεται προσπάθεια καὶ τόσα διατίθενται κεφάλαια. Βάσει τούτου, θὰ πρέπῃ τὸ 1952 ἡ Εὐρωπαϊκὴ Οἰκονομία νὰ ἀποκτήσῃ βιωσιμότητα. Ἐὰν αὐτὸς λοιπὸν εἶναι ὁ σκοπὸς πῶς θέλετε, θὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς Ἀμερικανούς, νὰ φθάσωμεν ἐκεῖ, ὅταν σεῖς ἐπιδιώκετε τὴν τοποθέτησιν Ἀμερικανικῶν καπνῶν, τὸ πρῶτον μεταπολεμικῶς εἰς Εὐρωπαϊκὰς ἀγοράς, πρὸς ἐκτόπισιν τῶν Εὐρωπαϊκῶν καπνῶν; Νομίζω ὅτι εἶναι μία τραγικὴ ἀντινομία αὐτὸ ποὺ σημειοῦται μὲ τὴν ὑπόθεσιν τῆς εἰσαγωγῆς τῶν Ἀμερικανικῶν καπνῶν εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς ἀγοράς. Πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸ 1952 νὰ ἔχῃ ἐξασφαλίσει τὴν βιωσιμότητα ὅταν βάλλεται θανασίμως ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν τὸ προϊὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξησφάλιζε τὸ ἥμισυ τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, τὸ ἥμισυ τοῦ συναλλάγματος ποὺ ἐχρειάζετο διὰ νὰ καλυφθῇ τὸ σκέλος τὸ ἐνεργητικὸν τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν; Βεβαίως αὐτὰ ὅλα ἐκτιθέμενα ἀπὸ μίαν ὑπηρεσιακὴν ἀποστολὴν δὲν θὰ εἶναι ἴσως δυνατὸν νὰ δώσουν τὸ προσδοκώμενον ἀποτέλεσμα. Πιστεύω ὅτι θὰ παραμείνουν ἄνευ τῆς παραμικρᾶς ἀξίας τὰ ὅσα λέγονται καὶ μελετῶνται περὶ ἀναδιαρθρώσεως καὶ ἐξυγιάνσεως τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, ἐὰν δὲν λυθῇ, καὶ εὐθὺς ἀμέσως, τὸ καπνικὸν πρόβλημα, ἐὰν δὲν διασωθῇ τὸ προϊὸν αὐτό, ὡς ἕνα σοβαρὸν ἐνεργητικὸν τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ὡς ἕνα προϊὸν ἀφ’ ἑτέρου διασφαλίζον τὴν ζωὴν εἰς ἓν ἑκατομμύριον Ἑλλήνων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πιστεύῃ ὅτι τὰ πράγματα οὕτως ἔχουν δὲν ὑπάρχουν θυσίαι ποὺ πρέπει νὰ θεωρηθοῦν μεγάλαι. Πιστεύω ὅτι καὶ αἱ δύο Ἀποστολαὶ καὶ ἐκείνη ποὺ θὰ βαδίσῃ πρὸς τὴν Γερμανικὴν ἀγορὰν καὶ ἐκείνη ποὺ θὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐκπορθήσῃ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ καί, ἐν συνεχείᾳ, νὰ ἐκπορθήσῃ αὐτὸν τοῦτον τὸν Λευκὸν Οἶκον, πρέπει νὰ εἶναι Ἀποστολαὶ αἱ ὁποῖαι νὰ πλαισιοῦνται ἀπὸ πρόσωπα κυβερνητικὰ μὲ τὸ ἀνάλογον κῦρος. Θὰ ἔλεγα ὅτι πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς Ἀμερικῆς θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποφασίσῃ νὰ στερηθῇ ἐν ἀνάγκῃ τῆς πολυτίμου ἐδῶ παρουσίας τοῦ ἡγέτου τοῦ οἰκονομικοῦ τομέως τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, δι’ ἕνα χρονικὸν διάστημα ἑνὸς μηνὸς ἔστω. Διότι πιστεύω ὅτι ἐὰν συγκροτηθῇ μία Ἀποστολὴ κατάλληλος καὶ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῆς τεθῇ ὁ κατευθύνων τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς χώρας τὴν στιγμὴν ταύτην, μὲ τὴν σοφίαν ποὺ διαθέτει καὶ τὸ κῦρος του, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θέση κατὰ τὸν προσήκοντα τρόπον ἐνώπιον τῶν ἁρμοδίων τῆς Ἀμερικῆς τὰ πράγματα καὶ νὰ λυθῇ τὸ πρόβλημα αὐτό. Ἀλλὰ θὰ πρέπῃ νὰ πείσωμεν καὶ τὸν γερμανικὸν παράγοντα, διότι χωρὶς αὐτὸν ματαιοπονοῦμεν.

§41Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Ἀμερικανικὸν Κογκρέσσον συνηγορεῖ ὑπὲρ τῶν ἀπόψεών σας δι’ ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα καὶ διὰ τὸν καπνόν. Τὸ λάθος εἶναι τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν διότι ἐβοήθησαν τὴν τοποθέτησιν Ἀμερικανικῶν καπνῶν εἰς τὸ Σχέδιον Μάρσαλ.

§42Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ Ἀμερικανικὸν Κογκρέσσον περιλαμβάνει ἡγετικὰς φυσιογνωμίας καταγομένας ἀκριβῶς ἀπὸ τὰ διαμερίσματα ἐκεῖνα ποὺ παράγουν τὸ Βιρζίνια, αἱ ὁποῖαι ἀσκοῦν πίεσιν διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐξαγωγήν.

§43ΣΤ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ὁμιλήσω ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά μου καὶ θὰ σᾶς ἀποδείξω πόσον μακρὰν εἶναι ἀπὸ τὴν πραγματικότητα ὁ κ. συνάδελφος Θεσσαλονίκης. Καὶ θὰ ἴδητε ὁποίας πιέσεις ὑπέστημεν διὰ τὰ καπνά.

§44Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον ὅτι ἡ πλάνη δὲν εἶναι τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ τῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν.

§45Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ ἐξαγωγὴ Ἀμερικανικῶν καπνῶν ἀποτελεῖ τὸ ἕν ἑκατοστὸν τῆς συνολικῆς ἐξαγωγῆς τῆς Ἀμερικῆς. Νομίζω ὅτι ἐὰν τὸ μικρὸν αὐτὸ ποσοστὸν γίνῃ ὀλιγώτερον δὲν θὰ εἶναι πάρα πολὺ σοβαρὸν διὰ τὴν Ἀμερικὴν καὶ ἀρκεῖ διὰ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἑλληνικῆς. Δι’ αὐτὸ εἰσηγοῦμαι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ συγκροτήσῃ Ἐπιτροπὴν πλαισιωμένην εἰ δυνατὸν ἀπὸ αὐτὸν τοῦτον τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Διότι δὲν ὑπάρχουν πλέον χρονικὰ περιθώρια. Δὲν εἶναι μόνον ὅτι εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀγορὰν ἐξήχθησαν καπνὰ κατὰ τὸ ἥμισυ ἀπὸ ὅ,τι προεβλέπετο, δηλαδὴ καπνὰ ἀξίας 6½ ἑκατομ. δολλαρίων ἀντὶ 13 ἑκατομ. δολλαρίων ποὺ προέβλεπεν ἡ σύμβασις, ἀλλά, πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι τὰ καπνὰ αὐτὰ δὲν παρεδόθησαν εἰς τὴν Γερμανικὴν κατανάλωσιν. Δι’ ἕνα μέρος αὐτῶν ἐζητήθη καὶ ἐδόθη ἐντεῦθεν ἡ ἄδεια νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν καὶ δι’ ἄλλο μέρος ἐζητήθη ἡ ἄδεια νὰ ἐξαχθοῦν, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, εἰς τὴν Τσεχοσλοβακίαν. Μᾶς ἐβεβαίωσαν δὲ σαφῶς, ὅτι διὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1949 δὲν ὑπάρχει πρόβλεψις οὔτε δι’ ἕν κιλόν. Τὴν σοβαρότητα καὶ τὴν σημασίαν τῆς ἀπωλείας τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς πάντες ἀντιλαμβάνονται. Εὑρισκόμεθα πλέον εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, ὅπου πᾶσα περαιτέρω καθυστέρησις σημαίνει ὁριστικὴν πλέον ἀπώλειαν τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς. Νομίζω ὅτι τὸ συμπέρασμα ὅλης τῆς συζητήσεως εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν θὰ πρέπῃ νὰ εἶναι ὅτι τὸ καπνικὸν ζήτημα θὰ πρέπῃ νὰ λυθῇ ἢ τώρα ἢ ποτέ. (Χειροκροτήματα).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλήν, ἐπειδὴ ἔχουν ὁμιλήσει 5 μόνον συνάδελφοι διὰ τὸ σοβαρὸν αὐτὸ ζήτημα, νὰ λάβητε μίαν ἀπόφασιν διὰ νὰ δώσωμεν ἓν τέρμα εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἐξ ἴσου σοβαρὰ ζητήματα πρὸς συζήτησιν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ συνεχισθῇ καὶ αὔριον ἡ συζήτησις τοῦ καπνικοῦ.

§47Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἡ αὐριανὴ συνεδρίασις θὰ καταναλωθῇ εἰς Νομοθετικὴν ἐργασίαν;

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Θὰ συνεχίσωμεν τὸ καπνικόν.

§49Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αὔριον ἔχομεν Νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τελειώσωμεν τὸ καπνικόν. Ὁ κ. Ἀγγελούσης ἔχει τὸν λόγον.

§51Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁ λόγος ὁ ὁποῖος μὲ ἀναγκάζει νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ ὁμιλήσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶναι ὁ ἀπέραντος ψυχικὸς πόνος τὸν ὁποῖον αἰσθάνομαι ὡς προερχόμενος ἀπὸ τὴν καπνοπαραγωγικὴν τάξιν, τὴν τάξιν τῶν ἐργατῶν αὐτῶν τῆς γῆς, οἱ ὁποῖοι μέχρι σήμερον ἦσαν οἱ πλέον παρηγκωνισμένοι. Κατὰ τὰς ἑορτὰς τοῦ Πάσχα ἐπέρασα αὐτὲς τὶς ἅγιες ἡμέρες μαζὶ μὲ τοὺς δυστυχισμένους αὐτοὺς καπνοπαραγωγούς μας καὶ εἶδον νὰ τοὺς πλήττῃ ἔνδεια καὶ πεῖνα. Δὲν ἔκαναν Πάσχα, κύριοι Βουλευταί, οἱ καπνοπαραγωγοί, διότι δὲν εἶχον νὰ ἀγοράσουν τὰ κεριὰ ἀκόμη, δὲν εἶχον νὰ ἀγοράσουν τὰ τρόφιμα ποὺ ἦταν ἀπαραίτητα διὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ Πάσχα καὶ τὰ ὁποῖα τὰ ἐπρομηθεύθησαν μὲ τὶς συνδρομὲς εἴτε τῆς Ἐκκλησίας, εἴτε τοῦ συνεταιρισμοῦ των. Μόνον ὅποιος ζήσῃ κοντὰ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ἠμπορεῖ νὰ καταλάβῃ τὸ δρᾶμα τῆς τάξεως αὐτῆς καὶ πόσον μεγάλην σημασίαν ἔχει τὸ ζήτημα τοῦ καπνοῦ, ὄχι μόνον διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, ἀλλὰ διὰ τὴν ὕπαρξιν αὐτῆς ταύτης τῆς φυλῆς μας. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλήν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ κάτοικοι τῶν καπνοπαραγωγικῶν χωρίων, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ κατοικοῦν εἰς μέρη τὰ ὁποῖα ἀπὸ ἀπόψεως ὑγιεινῆς εἶναι τὰ καλύτερα τῆς Ἑλλάδος, εὑρίσκονται κατὰ τὰ 50% εἰς προφυματικὴν ἢ φυματικὴν κατάστασιν λόγῳ ἀκριβῶς τῆς πείνας των. Τὰ προτεινόμενα μέτρα καὶ τὰ αἴτια τῆς κρίσεως, ὑπὸ τῶν προλαλησάντων συναδέλφων, εὑρίσκονται εἰς τὰ πορίσματα τῶν διαφόρων συσκέψεων καὶ τὰ πρακτικὰ τὰ ὁποῖα ἐτηρήθησαν κατ’ αὐτάς. Εἰδικώτερον τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα υἱοθέτησεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος, εὑρίσκονται, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, διατυπωμένα εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς συσκέψεως, ἡ ὁποία ἐγένετο πρό τινος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἰς τὴν ὁποίαν μετέσχον ὁ νῦν Πρεσβευτής μας εἰς Οὐασιγκτῶνα καὶ ὁ Πρόξενός μας εἰς τὸ Ἀμβοῦργον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἀνεφέρθη ἐκ μέρους τῶν ἀξιοτίμων προλαλησάντων συναδέλφων εἶναι, τὸ τί πρέπει νὰ γίνῃ τώρα ἀμέσως διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς μας, διότι ὅλα τὰ ἄλλα ἐμελετήθησαν. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία μὲ τόσην ζέσιν βλέπει τὸ καπνικὸν ζήτημα, θὰ δώσῃ τὴν πρέπουσαν λύσιν, ἀλλὰ τὸ ζήτημα γίνεται βαρύτερον, διότι ἐπὶ μίαν 3ετίαν δὲν ἐδόθη ἡ δέουσα προσοχὴ εἰς αὐτό. Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρέπει σήμερον νὰ ληφθοῦν ποῖα εἶναι; Ὡς τοιαῦτα προτείνω πρῶτον, νὰ ἀρχίσουν νὰ δίδωνται δάνεια εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς μὲ ἠλαττωμένον τόκον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ καπνοπαραγωγὸς νὰ ἀνταπεξέλθῃ εἰς τὰς δυσκόλους περιστάσεις τῆς καλλιεργείας τῶν χωραφιῶν του ἐὰν δὲν ἔχῃ τὰ μέσα τῆς παραγωγῆς καὶ ἰδίως τὰ καλλιεργητικά, διότι ἡ καπνοκαλλιέργεια ἀπαιτεῖ δυσβαστάκτους δαπάνας ἐν συγκρίσει μὲ τὰς δαπάνας καλλιεργείας τῶν ἄλλων φυτῶν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν διατίθενται 30 δισεκατομμύρια διὰ καλλιεργητικὰ δάνεια καὶ ἀπὸ αὐτὰ ἓν ἐλάχιστον ποσοστὸν διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς μας, ἐπὶ πλέον δὲ ὅταν ἔχουν σπίτι τους ἀκόμη τὴν περυσινὴν ἐσοδείαν, καταλαμβάνετε εἰς ποῖον σημεῖον εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσουν οἱ καπνοκαλλιεργηταί μας. Διότι ὁ νηστικὸς καὶ ἐξαθλιωμένος δὲν ἠξεύρει ποῦ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ καὶ δι’ αὐτὸ ἔχομεν πληροφορίας ὅτι ἀπειλοῦνται καὶ συλλαλητήρια. Οἱ δυστυχισμένοι οἱ καπνοπαραγωγοὶ δὲν ἔχουν νὰ φᾶνε καὶ ἡμεῖς ἐξετάζομεν γενικῶς τὸ ζήτημα αὐτό. Αὐτὸ βέβαια θὰ τὸ λύσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ σήμερον τί θὰ τοὺς κάμωμεν; Ἐπὶ πλέον δὲν ἠκούσθη τί μέτρα θὰ ληφθοῦν εἰς βάρος αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι πατοῦν ἐπὶ τῶν πτωμάτων τῶν καπνοκαλλιεργητῶν, θέλοντες νὰ θησαυρίσουν καὶ οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ἐσκέφθησαν τοὺς καπνοπαραγωγούς, ἀλλὰ πάντοτε τὸ εὔκολον κέρδος; Δὲν ἀνεφέραμεν τίποτε ὅμως καὶ διὰ μίαν Ὀργάνωσιν ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὴν ἀνάγκην τῶν πραγμάτων. Ἐννοῶ τὴν Σ.Ε.Κ.Ε. διὰ τὴν ὁποίαν λέγονται μόνον πολλά, ἀλλὰ δὲν ἐδόθη ἡ δέουσα προσοχὴ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, διότι εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ συνεταιριστικὴ αὐτὴ Ὀργάνωσις κάποιον ρόλον ἔπαιξεν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν καπνικὴν κίνησιν. Καὶ ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηρίξῃ κανεὶς ὅτι δὲν θὰ ἀποδώσῃ ἐνδεχομένως τὰ προσδοκώμενα ἀποτελέσματα. Ἀλλὰ μὲ αὐτὸ δὲν ἕπεται ὅτι αὐτὴν τὴν Ὀργάνωσιν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἐκ τῶν ἐνόντων, ἡ ὁποία δὲν εἶχε βάσιν, δὲν ἕπεται, λέγω, ὅτι αὐτὴν τὴν Ὀργάνωσιν δὲν ἔπρεπε νὰ τὴν προσέξωμεν. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι δὲν ἐπιβάλλονται μόνον τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐπρότεινον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἀλλὰ ἐπιβάλλονται καί, κυρίως, ἐσωτερικὰ μέτρα, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἕνας Ὀργανισμός, εἴτε ΣΕΚΕ λέγεται, εἴτε οἱοσδήποτε ἄλλος Ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος θὰ παρεμβαίνῃ ρυθμιστικῶς ὅταν ἡ βουλιμία τοῦ καπνεμπόρου θέλῃ νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν καπνοπαραγωγικὴν τάξιν. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ τὴν δέουσαν προσοχήν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος νὰ χρηματοδοτοῦνται ὡρισμένοι καπνέμποροι καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος οἱ ἴδιοι καπνέμποροι νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα τοὺς δίδονται ἀπὸ τὸ κοινὸν ταμεῖον, ἀπὸ τὸ ταμεῖον τοῦ Κράτους, διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ μία δεινοπαθοῦσα τάξις τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, νὰ τὰ χρησιμοποιοῦν διὰ νὰ ἐκμεταλλεύωνται τὴν δεινοπαθοῦσαν αὐτὴν τάξιν. Διότι δυστυχῶς αὐτὸ συνέβαινε καὶ συμβαίνει μέχρι σήμερον. Οἱ καπνοπαραγωγοὶ εἶναι οἱ παρηγκωνισμένοι, εἶναι οἱ πτωχοί, εἶναι οἱ ἀδύνατοι καὶ ἔρχεται ὁ ἄνθρωπος τοῦ χρήματος καὶ τοὺς τσαλαπατᾶ, κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενον, χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν πλέον ὁ καπνοπαραγωγὸς νὰ ἀντιστῇ εἰς τὴν βουλιμίαν αὐτὴν τοῦ εὐκόλου κέρδους. Αὐτὸ θὰ πρέπῃ νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις, εἶναι δυνατὸν νὰ σταματήσῃ τὴν βουλιμίαν αὐτὴν τῶν καπνεμπόρων, διὰ νὰ μὴ δημιουργῆται μία κατάστασις ἐκεῖ εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, ἡ ὁποία καὶ πράγματι εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀποφασιστικὴ διὰ τὴν τύχην τῶν καπνῶν μας. Διότι οἱ καπνέμποροι, προσπαθοῦντες νὰ ἐπιτύχουν μικροτέρας τιμὰς διὰ νὰ εὑρίσκουν εὐκόλως καταναλωτὰς εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, συμπιέζουν τὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ μαθαίνουν τὴν ξένην κατανάλωσιν εἰς μικρὰς τιμάς, ὁπότε δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς μεγαλυτέρας τιμάς, διότι ἡ ἀγορὰ εἴτε ἡ Ἀμερικανική, εἴτε ἡ Γερμανική, εἴτε οἱαδήποτε ἄλλη συνηθίζει εἰς μικροτέρας τιμάς.

§52Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ ΣΕΚΕ ἀποτελεῖ τὸ ἀντίβαρον εἰς τὴν βουλιμίαν τῶν καπνεμπόρων;

§53Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἡ ΣΕΚΕ ἀποτελεῖ τὸ ἀντίβαρον κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: Ὁσάκις θὰ παρουσιασθοῦν καπνεμπορικοὶ οἶκοι, οἱ ὁποῖοι θ’ ἀρχίσουν τὴν ἀγορὰν εἰς 15.000 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, θὰ παρέμβῃ ἡ ΣΕΚΕ ἢ οἱαδήποτε ἄλλη ὀργάνωσις, ἐφ’ ὅσον ὅμως θὰ τὴν προσέξῃ τὸ Κράτος, θὰ παρουσιασθῇ καὶ θ’ ἀγοράσῃ μὲ 17.000 τὴν ὀκᾶν, ὁπότε δημιουργεῖται ἕνας συναγωνισμὸς καὶ ἀναγκάζεται ὁ καπνέμπορος νὰ δώσῃ αὐτὰς τὰς τιμάς. Αὐτὸ συνέβη εἰς τὴν περιοχὴν Ξάνθης κατὰ τὰς περυσινὰς ἀγοράς. Ὅταν ἤρχισαν οἱ καπνέμποροι ν’ ἀγοράζουν μὲ 13.000 δραχ. παρουσιάσθη ἡ ΣΕΚΕ ρυθμιστικῶς καὶ ἔφθασε τὰ καπνὰ 16.000 καὶ 17.000 κατ’ ὀκᾶν, δηλαδὴ ἔχομεν γεγονὸς πραγματικόν, τὸ ὁποῖον μᾶς πείθει περὶ αὐτοῦ. Ἀλλὰ καὶ μόνον τὸ ὅτι οἱ καπνέμποροι ἐτόλμησαν νὰ κυκλοφορήσουν μέσα εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα ἔγγραφον, διότι φοβοῦνται μήπως τὸ Κράτος προσέξῃ τὴν ΣΕΚΕ, ἀποδεικνύει τὰς ἐγκληματικὰς διαθέσεις τῶν καπνεμπόρων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ πατοῦν εἰς τὸ πτῶμα τοῦ καπνοπαραγωγοῦ διὰ νὰ θησαυρίζουν καὶ διὰ ν’ ἀποκομίζουν ἀμύθητα κέρδη. Εἶναι ψευδέστατον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζουν οἱ καπνέμποροι, ὅτι δὲν κερδίζουν, διότι εἶναι ἀπορίας ἄξιον καὶ οὐδέποτε μᾶς ἔδωσαν τὴν ἐξήγησιν πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ κ.κ. καπνέμποροι ν’ ἀλλάζουν τρεῖς φορὲς τὸν μῆνα λιμουζίνα καὶ ὁ καπνοπαραγωγὸς ὁ ὁποῖος εἶχε τὸ ἀτύχημα νὰ χάσῃ τὸ ζῶον του νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ τὸ ἀντικαταστήσῃ. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις τὴν ὁποίαν πρέπει ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Κράτος.

§54Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἶναι ὀρθὴ ἡ παρατήρησίς σας διὰ τὴν ἀνάγκην ὑπάρξεως προστατευτικῆς ὀργανώσεως διὰ τὸν καπνόν. Ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχὴν καπνοπαραγωγὸς χώρα, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία στερεῖται πάσης προστασίας. Παντοῦ εἰς τὸν κόσμον καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Ἀμερικὴν καὶ εἰς τὴν Τουρκίαν καὶ εἰς τὴν Βουλγαρίαν, προπολεμικῶς δὲν ὑπῆρχε χώρα ἡ ὁποία νὰ παράγῃ καπνὸν καὶ νὰ μὴ ἔχῃ ἕνα προστατευτικὸν ὀργανισμόν. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰς τὴν κατ’ ἐξοχὴν καπνοπαραγωγικὴν χώραν, ἐλλείπει αὐτὴ ἡ προστασία καὶ λόγῳ τῆς ἐλλείψεως τῆς προστασίας τὴν ὁποίαν ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Κράτος νὰ παράσχῃ εἰς τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον, ἠναγκάσθη ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος, μὲ τὰ ἐλάχιστα οἰκονομικὰ μέσα τὰ ὁποῖα διαθέτει, μὲ τὸ ὑστέρημά του, ἠναγκάσθη νὰ δημιουργήσῃ ἕνα καπνοπαραγωγικὸν Ὀργανισμόν. Ἐφ’ ὅσον βλέπει ὅτι τὸ Κράτος καθυστέρησε καὶ ἠγνόησεν αὐτὴν τὴν πλευρὰν τῆς προστασίας τοῦ παραγωγοῦ, ἠναγκάσθη μόνος του ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος νὰ δημιουργήσῃ ἴδιον ὀργανισμὸν καὶ μὲ τοὺς πόρους τοὺς ἰδικούς του νὰ παράσχῃ αὐτὴν τὴν προστασίαν.

§55Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ τονίσω ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ προσέξῃ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορίζωμεν τιμὰς ἀσφαλείας, αἱ ὁποῖαι παραμένουν νεκρὰ γράμματα εἰς νεκρὰ χαρτιά, διότι καθορίζει ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ καπνοῦ θὰ εἶναι 230 φορὰς ἐπάνω ἀπὸ τὰς προπολεμικὰς καὶ ἔχει δικαίωμα ὁ καπνέμπορος παρὰ τὸν καθορισμὸν αὐτὸν νὰ ἔρχεται καὶ ν’ ἀγοράζῃ τὸν καπνὸν 150 φορὰς ἐπάνω. Ἡ τιμὴ ἀσφαλείας εἶναι ἐγγύησις τοῦ Κράτους, ὅτι τὸ Κράτος θὰ ἐπιβάλλῃ κυρώσεις εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παραβαίνουν τὴν ὑποχρέωσιν ταύτην. Διότι αὐτὸ τὸ περίεργον συμβαίνει. Ἔρχονται εἰς τὰ Συμβούλια καὶ τὰς Συσκέψεις ποὺ μελετῶνται ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ λέγουν ὅτι ἐφέτος αὐτὴ ἡ δυναμικότης ὑπάρχει, δηλαδὴ ὁ προϋπολογισμός μας τόσον ἀντέχει, δεδομένου ὅτι θὰ δώσῃ τὸ πρίμ, τὸ συμπληρωματικὸ τίμημα εἰς τοὺς παραγωγούς, ἑπομένως ὁ προϋπολογισμὸς τόσον ἀντέχει διὰ νὰ δώσωμεν 230 φορὰς ἐπάνω εἰς τὴν τιμὴν τὴν προπολεμικὴν εἰς τὸν καπνοπαραγωγόν. Ἔχει ὅμως τὸ δικαίωμα ὁ καπνέμπορος, ἐὰν θελήσῃ, νὰ δώσῃ μόνον 180 φοράς. Τότε διατί καθορίζεται ἡ τιμὴ ἀσφαλείας 230 φορὰς ἐπάνω, ἐφ’ ὅσον ὁ καπνέμπορος κανονίζει τὴν τιμὴν βάσει τοῦ νόμου τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως; Ἢ νὰ καθορίζῃ τὸ Κράτος τιμήν, τὴν ὁποίαν νὰ ἐγγυᾶται, ἐπιβάλλον ἅμα καὶ κυρώσεις κατὰ τῶν παραβατῶν ἢ νὰ μὴ καθορίζῃ τιμήν, διὰ νὰ μὴ γίνεται εὔκολος δημοκοπία εἰς βάρος τῶν δυστυχῶν καπνοπαραγωγῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα ζητήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ προσέξουν ἰδιαιτέρως οἱ ἁρμόδιοι, δηλαδὴ τὸ πὼς θὰ διοχετεύσωμεν εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν ἀγοράν, τὸ πὼς θὰ πείσωμεν τοὺς Ἀμερικανοὺς νὰ διευκολύνουν τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, νομίζω ὅτι ὅλοι οἱ προλαλήσαντες, ἀναλόγως μὲ τὰς ἀπόψεις του ἕκαστος, τὸ ἐξέθεσαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἔχω νὰ τονίσω εἶναι τοῦτο, ὅτι οὔτε ἄνευ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, οὔτε ἄνευ τῆς Γερμανικῆς κατανοήσεως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιλύσωμεν τὸ καπνικόν μας ζήτημα. Διότι, δυστυχῶς διὰ τὴν Ἑλλάδα, ὁ καπνὸς δὲν εἶναι εἶδος πρώτης ἀνάγκης, νὰ τὸ ἔχουν ἀπόλυτον ἀνάγκην αὐτοί, εἰς τοὺς ὁποίους διοχετεύεται. Ἔχει δὲ συνεπείας αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐτονίσθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας, ὅτι συνηθίζει ἕκαστος καπνιστὴς καὶ δὲν εἶναι εὔκολον πρᾶγμα ἔπειτα νὰ τὸν μεταπείσῃ τις νὰ καπνίζῃ ἄλλο χαρμάνι καπνοῦ. Ἐὰν δὲ αὐτὸ συνδυασθῇ καὶ μὲ τὴν πτώχεια, ἡ ὁποία ἔχει ἐνσκήψει μεταπολεμικῶς εἰς ὅλας τὰς χώρας καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὴν Γερμανίαν, ἀντιλαμβάνεσθε πόσον δύσκολον γίνεται τὸ ἔργον αὐτὸ οἱασδήποτε Κυβερνήσεως. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ἐὰν θέλω νὰ εἶμαι ἀντικειμενικός, ὅτι αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις δὲν ἐπρόσεξαν ὅσον ἔπρεπε νὰ προσέξουν τὸ ζήτημα αὐτό, ὄχι διότι δὲν ἤθελαν, ἀλλὰ διότι ἐνόμισαν ὅτι ὁ νόμος τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως θὰ τὰ τακτοποιήσῃ ὅλα. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως ἡ Ἀμερικὴ ἔκανε τὴν δουλειά της καὶ παράγει σήμερον 1.000.000 τόννων καπνοῦ καὶ δύναται νὰ πλημμυρίσῃ ὁλόκληρον τὴν ὑφήλιον μὲ τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα παράγει. Ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς, ἐν ὀνόματι τῶν θυσιῶν μας, ἐν ὀνόματι αὐτῶν τὰ ὁποῖα προσφέρομεν ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ ἀγῶνος, ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν: Παράγετε 1.000.000 τόννους καπνῶν. Εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρήσητε ὅτι παράγετε μόνον 980.000 τόννους, διότι διὰ 20.000 τόννους εἶναι ὅλο τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀφήσατε, τέλος πάντων, εἰς ἡμᾶς αὐτοὺς τοὺς 20.000 τόννους νὰ τοὺς διαθέσωμεν ἐκεῖ ποὺ τοὺς διεθέτομεν προηγουμένως, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ δώσωμεν τὰ μέσα τῆς ζωῆς εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος πάντοτε καὶ εἰς τὸ μέλλον ἀκόμη θὰ εἶναι πρόθυμος νὰ ἀγωνισθῇ μαζί σας ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τοῦ κόσμου. Νομίζω ὅτι ἂν εὑρεθοῦν οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ τοὺς πείσουν, εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ Συμπολιτεία θὰ τὸ ἐδέχετο. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὀπίσω ἀπὸ τὸ Ἀμερικανικὸν Κογκρέσσον κρύπτονται καὶ οἱ καπνοβιομήχανοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγάλην δύναμιν, ὅπως ἀνέγνωσα εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς συσκέψεως, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ὅπως ἀνέφερε καὶ ὁ Πρεσβευτής μας εἰς τὴν Ἀμερικήν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅταν σκεφθοῦν καὶ αὐτοὶ τὸ τί διακυβεύεται εἰς ἣν περίπτωσιν δὲν θέλουν νὰ κρατήσουν εἰς τὰ πόδια του, εἰς τὴν ζωήν, τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἶμαι βέβαιος ἀπολύτως ὅτι θὰ δεχθοῦν αὐτὴν τὴν ἐλαχίστην θυσίαν. Ἐπὶ πλέον, εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ τὸ ἑξῆς: Ὅτι εἶναι γνωστὸν καὶ ὅσοι εἶναι ἀπὸ καπνοπαραγωγικὰ μέρη τὸ γνωρίζουν, εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν εἰδικὰ καπνικὰ χωράφια, τὰ καπνοχώραφα. Εἰς αὐτὰ καὶ εἰδικώτερον εἰς τὴν Μακεδονίαν δὲν παράγεται τίποτε ἄλλο ἤ, ἂν παραχθῇ, παράγεται εἰς οἷαν ποσότητα καὶ ὁ καπνός. Δηλ. ἂν εἰς ἕνα καπνοχώραφο τὸ σπείρουμεν εἰς ἕνα στρέμμα μὲ σιτάρι, θὰ βγάλῃ τόσες ὀκάδες σιτάρι ὅσες καὶ καπνὸν καὶ δὲν συμφέρει νὰ τὸ σπείρουν, ἐνῷ εἰς τὴν Ἀμερικὴν δὲν συμβαίνει αὐτὸ καὶ τὸν ἕνα χρόνον τὸ σπέρνουν μὲ καπνὸν Βιρτζίνια καὶ τὸν ἄλλο χρόνο μὲ σιτάρι, χωρὶς μὲ τοῦτο νὰ βλάπτεται ἡ ἐθνική της οἰκονομία. Δυνάμεθα, λοιπόν, νὰ τοὺς εἴπωμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὁπότε δύναται νὰ λυθῇ κάλλιστα καὶ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Δυστυχῶς, ὅμως, μέχρι σήμερον ἀφέθη ἡ Γερμανικὴ ἀγορὰ νὰ κατακτηθῇ ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανούς. Αἱ δυσκολίαι, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζονται εἶναι αὐταὶ τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέφερον οἱ προλαλήσαντες, συνέπεια αὐτοῦ δὲ εἶναι καὶ τὸ ἑξῆς: Δεδομένου ὅτι ἡ νικοτίνη εἰς τὰ σέρτικα καπνὰ τῆς Βιρτζίνια εἶναι μεγάλη, ὁ καπνιστὴς ἱκανοποιεῖται μὲ τὸ ἥμισυ τῆς ποσότητος ποὺ χρειάζεται διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ μὲ ἀνατολικὸν καπνόν. Ἑπομένως καὶ ἂν ἡ φορολογία ἐλαττωθῇ τῶν ἀνατολικῶν καπνῶν, θὰ προτιμᾷ αὐτὸς τὰ ἀνατολικὰ καπνά, διότι πρέπει νὰ ἐλαττωθῇ ἐπὶ τοσοῦτον ἡ φορολογία, ὥστε νὰ ἰσοφαρίζεται μὲ τὸ κέρδος τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ καπνιστὴς ὅταν καπνίζῃ Ἀμερικανικὰ σιγαρέττα. Αὐτὰ εἶναι, ἐν συνόλῳ, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις ὅταν θὰ βάλῃ κάτω τὸ ζήτημα τὸ καπνικὸν καὶ πρὸ παντὸς πρέπει νὰ προσέξῃ νὰ μὴ πάθωμεν ἐκεῖνα ποὺ πάθαμεν μέχρι σήμερον. Συζητήσεις γίνονται, συζητοῦμεν τὰ ζητήματα μέσα εἰς τὴν Βουλήν, συζητήσεις καὶ διάφοροι συσκέψεις ἐγένοντο βέβαια, ψηφίσματα ἐγένοντο, ἐλαμβάνοντο ὀρθαὶ ἀποφάσεις καὶ εἰς τὸ τέλος ἔμεναν ἀποφάσεις νεκραὶ μέσα εἰς νεκρὰ ἀρχεῖα καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι αὐτὸ εἰς τὸ ὁποῖον ἐφθάσαμεν σήμερον, νὰ διερχώμεθα κρίσιν τραγικήν, ὄχι μόνον καπνικὴν ἀλλὰ ἐθνικήν, διότι ὁ καπνοπαραγωγὸς ὁ δυστυχισμένος δὲν ἠξεύρει ἀπὸ ποὺ νὰ κρατηθῇ καὶ ἴσως γίνῃ βορὰ τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. Διότι ὁ καπνοπαραγωγὸς εἶναι πεινασμένος καὶ ἠξεύρετε καλύτερα ἀπὸ ἐμέ, κύριοι Βουλευταί, ποὺ δύναται νὰ ὁδηγήσῃ ἡ πεῖνα καὶ ἡ ἐξαθλίωσις. Ἐπὶ πλέον πρέπει νὰ μὴ τὸν ἔχωμεν εἰς τὴν διαρκῆ αὐτὴν ἀγωνίαν καὶ αὐτὸς ποτὲ νὰ μὴ δυσπιστῇ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλήν, διότι μέχρι τώρα ἔχουν πικρὰν πεῖραν ἀπὸ τὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται καὶ αἱ ὁποῖαι οὐδέποτε κατέληγον εἰς θετικὰς ἀποφάσεις, διότι αἱ ἀποφάσεις εἰς τὰς ὁποίας κατέληγον παρέμενον μόνον ἀποφάσεις. Ἄν θέλωμεν νὰ δώσωμεν λύσιν εἰς τὸ καπνικὸν ζήτημα, θὰ πρέπῃ εὐθὺς ἀμέσως νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ συγκρατήσουν σήμερον τοὺς καπνοπαραγωγούς, ἀμέσως δὲ νὰ ἀρχίσωμεν μελετῶντες τὸ ζήτημα τῆς ἀποστολῆς εἴτε Ἐπιτροπῆς εἴτε Ἐπιτροπῶν ὅπου δεῖ καὶ αὐτὸ νὰ τὸ κάμῃ τὸ ταχύτερον ἡ Κυβέρνησις, βάσει καὶ τῶν πορισμάτων τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἀπὸ τὰς συζητήσεις ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Βεβαίως καὶ τὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς τὰς διαφόρους Ἐπιτροπὰς καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ τὰ ψηφίσματα τὰ ὁποῖα ἐξεδώσαμεν, ὅλα αὐτὰ καὶ τὰς λεπτομερείας ὅλας θὰ τὰς κρίνῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται εἶναι νὰ ἀρχίσωμεν ἀμέσως τὸ ἔργον, διότι ὁ χρόνος δὲν ἐπαρκεῖ. Διὰ νὰ καταλάβετε εἰς ποίαν ἔκτασιν εἶναι μεγάλη ἡ ζημία ἡ ὁποία προσγίγνεται εἰς τὸν γεωργικόν μας κόσμον καὶ εἰς τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ὡς γνωστόν, κινεῖται μὲ 880 ἑκατομ. καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ χρηματοδότησις ποὺ παίρνει ἀπὸ τὸ Κράτος, ἐκ τῶν 880 δὲ αὐτῶν ἑκατομμυρίων τὰ 250 περίπου εὑρίσκονται σήμερον νεκρὰ εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν, διότι οἱ καπνοπαραγωγοὶ δὲν δύνανται νὰ πωλήσουν τὰ καπνά των καὶ νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των καὶ τὰ κεφάλαια αὐτὰ παραμένουν νεκρά, ἐπὶ πλέον δὲ συσσωρεύονται καὶ νέα χρέη εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν, διότι ἐξακολουθοῦν νὰ πληρώνουν τοὺς τόκους. Ἑπομένως, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται σήμερον νὰ γίνῃ, εἶναι νὰ ἔλθωμεν νὰ βοηθήσωμεν ἀμέσως τοὺς καπνοπαραγωγοὺς οὕτως ὥστε, εἰ δυνατόν, τὰ χρέη τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν νὰ τὰ μετατρέψῃ τὸ Κράτος εἰς μεσοπρόθεσμα, διὰ νὰ μὴ εἴπω μακροπρόθεσμα, διὰ νὰ δυνηθοῦν καὶ αὐτοὶ νὰ ἀνασυγκροτηθοῦν, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει εἶναι δύσκολον νὰ ἀνασυγκροτηθοῦν. Ὅλα τὰ ἄλλα ποὺ συζητοῦμεν καὶ αἱ ὑποδείξεις ποὺ γίνονται, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κάμουν πατάτα, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ σπείρουν δηλαδή, ἢ νὰ κάμουν μελίσσια ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχουν τὰ καπνοχώραφα, εἶναι πράγματα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδύνατον νὰ συζητοῦνται σοβαρῶς ἤ, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν, θὰ ἀρχίσουν νὰ ἀποδίδουν ὕστερα ἀπὸ 50 χρόνια, ἀλλὰ εἰς αὐτὰ τὰ 50 χρόνια πρέπει νὰ σταθῇ ὁ δυστυχισμένος ὁ καπνοπαραγωγός. Ἐν κατακλεῖδι, θὰ ἤθελα νὰ τονίσω τοῦτο, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ δείξῃ σθεναρὰν στάσιν ἔναντι τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ ἔναντι τῶν Συμμάχων μας, οἱ ὁποῖοι μᾶς βοηθοῦν καὶ εἰς τοὺς ὁποίους ὀφείλομεν εὐγνωμοσύνην, ἀλλὰ οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ πεισθοῦν, ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν καμμία ἀνόρθωσις νὰ γίνῃ, οὔτε τὰ ἐργοστάσια εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν, ποὺ τὰ θέλουν διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας, ἂν δὲν ἀποκατασταθῇ ἡ ἀγροτική μας τάξις, διότι εἶναι ἄντικρυς ἀντίθετον πρὸς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζει ἡ Ἀποστολή, δηλ. αὐξήσατε τὴν καπνοπαραγωγήν σας βάσει τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ. Ἐὰν ἐγένετο αὐτὸ δυνατὸν διὰ τὸ 1950–51, φθάνομεν μέχρι τὰ 9.000.000 δολλάρια, ἀλλὰ καὶ μᾶς κλείονται αἱ ἀγοραὶ εἰς τὰς ὁποίας θὰ τοποθετήσωμεν τὰ προϊόντα μας αὐτά. Ἑπομένως πρέπει νὰ ἐννοήσωμεν ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πρέπει νὰ ἐνεργήσωμεν, διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ δυστυχισμένος καπνοπαραγωγικὸς κόσμος νὰ ὀρθοποδήσῃ. Ἡ Κυβέρνησις ἂς προχωρήσῃ εἰς τὸ ἔργον της καὶ νὰ εἶναι ἀπολύτως βεβαία ὅτι ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ εἶναι μαζί της. (Χειροκροτήματα).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γοργίας ἔχει τὸν λόγον.

§57Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ ἐνώπιον ἡμῶν τεθὲν καπνικὸν πρόβλημα ἐμφανίζει πλείστας πλευράς. Ἡ μικρά μου πεῖρα μοῦ ἐπιτρέπει ν’ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν τεχνικὴν πλευρὰν τοῦ ζητήματος. Ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ἀπὸ τὰς σχετικὰς στατιστικὰς διεπιστώθη ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος αἱ ἐξαγωγαί μας ἀνῆλθον μόλις εἰς 80 ἑκατ. δολλάρια ἔναντι εἰσαγωγῶν 400 ἑκατ. δολλαρίων περίπου. Ἡ παθητικότης αὕτη τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου καλυφθεῖσα βεβαίως ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ σχεδίου Μάρσαλ δὲν παύει νὰ εἶναι ἐπικίνδυνος διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Καὶ ναὶ μὲν ἡ ἐλάττωσις τῶν ἐξαγωγῶν ὀφείλεται βασικῶς εἰς κακὴν ἰσορρόπησιν τοῦ νομίσματος καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν ἀγοραστῶν ἐξωτερικοῦ νὰ προμηθεύωνται κυρίως ἀγαθὰ πρώτης ἀνάγκης, ἐν τούτοις παρ’ ἡμῖν παρατηρεῖται ἀδικαιολόγητος δυσκαμψία τοῦ συστήματος τοῦ ρυθμίζοντος τὰς ἐξαγωγάς. Ὑπεγράψαμεν συμβάσεις ἐμπορίου καὶ πληρωμῶν μὲ ὅλα σχεδὸν τὰ εὐρωπαϊκὰ κράτη χωρὶς νὰ κατορθώσωμεν νὰ διοχετεύσωμεν δι’ αὐτῶν τὰς ἐξαγωγάς μας. Καὶ ἰδοὺ ὁ πίναξ τῶν ἐν λόγῳ συμφωνιῶν: ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ CLEARING ΑΠΟ ΕΝΑΡΞΕΩΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕΧΡΙ 30–4–50

Καὶ ἡμεῖς μὲν συζητοῦμεν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν λύσεων προωθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας βάσει στοιχείων καὶ δεδομένων ἀμφιβόλου ὀρθότητος καὶ ἐπικαιρότητος ἐν Εὐρώπῃ δὲ ἀποφασίζεται καὶ τίθεται ἐν ἰσχύϊ νέον σύστημα ρυθμίζον τὰς ἐνδοευρωπαϊκὰς πληρωμάς. Δι’ αὐτοῦ ἐπιδιώκεται ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν συναλλαγῶν (LIBERFCLABIA) καὶ ἡ ἐπίτευξις ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων ὁ ὀργανισμὸς ἐνδοευρωπαϊκῆς βοηθείας θὰ χορηγῇ πιστώσεις ἐντόκως βραχυπροθέσμους, μεσοπροθέσμους καὶ μακροπροθέσμους καὶ θὰ λαμβάνῃ τοιαύτας πιστώσεις παρὰ τῶν ἐχουσῶν ἐνεργητικὸν ὑπόλοιπον χωρῶν. Ἐὰν χώρα τις παρουσιάζῃ ἄνοιγμα ὅπερ δὲν θὰ εἶναι τελικῶς εἰς θέσιν νὰ καλύψῃ (διαρθρωτικὸν ἔλλειμμα) τοῦτο θὰ καλύπτεται διὰ τῆς βοηθείας. Δὲν ἔχει εἰσέτι καθορισθῆ ὁ χρόνος κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἐπεμβαίνῃ ἡ βοήθεια πρὸς κάλυψιν τῶν διαρθρωτικῶν ἐλλειμμάτων. Κρίνοντες τὸ προεκτεθὲν σύστημα πληρωμῶν ὅπερ θὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ 1ης προσεχοῦς Ἰουλίου, δυνάμεθα νὰ συναγάγωμεν τὰ ἑξῆς συμπεράσματα: 1) Μειοῦται ἡ σημασία τῶν διμερῶν συμφωνιῶν ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐξαγωγὰς καὶ αὐξάνεται ἔτι μᾶλλον ἡ σημασία τοῦ συντελεστοῦ τιμῆς δεδομένου ὅτι βασικὸν γνώρισμα τοῦ συστήματος θὰ εἶναι ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν συναλλαγῶν καὶ 2) Δὲν εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἐπιδιώκεται ἰσοζύγιον πληρωμῶν μεθ’ ἑκάστης τῶν μετεχουσῶν τοῦ συστήματος πληρωμῶν χωρῶν ἀλλὰ ἰσοζύγιον μετὰ τοῦ συνόλου τῶν χωρῶν, ὑπολογιζόμενον ἑνιαίως λόγῳ τῆς εὐχερείας τῆς μεταφορᾶς τῶν ἐνεργητικῶν ὑπολοίπων εἰς οἱανδήποτε χώραν τοῦ συστήματος... Τούτων οὕτως ἐχόντων, καθίσταται ἐθνικὴ ἀνάγκη ἡ πάσῃ θυσίᾳ προώθησις τῶν ἐξαγωγῶν διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων ἐκείνων ἅτινα θὰ καταστήσουν τὸν συντελεστὴν «τιμὴ» ἱκανὸν νὰ συναγωνισθῇ τὰ ὁμοειδῆ προϊόντα τῶν ἄλλων χωρῶν. Καὶ ταῦτα μὲν γενικῶς περὶ τῶν ἐξαγωγῶν. Εἰδικώτερον ὅμως διὰ τὰ καπνὰ αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις ἐχειρίσθησαν τὸ ζήτημα κατὰ τρόπον ἀτυχῆ. Ἔγραψα καὶ ἄλλοτε, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον ὅτι αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις διαπιστώσασαι τὴν παθητικότητα τοῦ εἴδους ἐνέκριναν ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγὰς τὰς ὁποίας ἀρχικῶς μὲν παρεχώρησαν εἰς ὡρισμένους ἐξαγωγεῖς μετὰ ταῦτα δὲ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 47.518 ὑπουργικῆς ἀποφάσεως ἐγενίκευσαν τὸ μέτρον. Ἀλλὰ τὸ σύστημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν κριθὲν ὡς ἀντιτιθέμενον εἰς τὴν τακτικὴν τῆς εὐθυγραμμίσεως τῶν τιμῶν καὶ διατηρήσεως τοῦ τιμαρίθμου εἰς σταθερὰ ἐπίπεδα κατηργήθη. Ἂς ἐξετάσωμεν ὅμως ποία εἶναι ἡ θέσις τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν ἐν τῇ διεθνεῖ ἀγορᾷ, ποῖαι αἱ δυνατότητες διαθέσεως τοῦ προϊόντος τούτου ἐν τῷ ἐξωτερικῷ καὶ ἂν ἦτο ἠτιολογημένη ἡ παθητικὴ στάσις τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἡ εἰς καπνὰ ἐτησία παραγωγή μας ἀνέρχεται περίπου εἰς 40.000 τόννους ἐτησίως κατὰ μέσον ὅρον. Ὁ κυριώτερος καὶ σοβαρώτερος πελάτης μας πρὸ τοῦ πολέμου ἦτο ἡ Γερμανία. Ἀτυχῶς τὸν πελάτην μας αὐτὸν τὸν ἀπωλέσαμεν. Ἀμερικανικὰ καπνὰ τύπου Βιρτζίνια εἰσήχθησαν ἐν Γερμανίᾳ ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, ἅτινα ἐξετόπισαν τὰ ἀνατολικὰ καπνά. Ἐσφαλμένως ὑποστηρίζεται ὅτι διὰ τὴν περίπτωσιν εἰδικῶς τῆς Γερμανίας ὁ συντελεστής «τιμὴ» εἶναι ἐκεῖνος ὅστις καθιστᾷ τὰ καπνὰ οὐχὶ ἐξαγώγιμα. Ἡ μὴ ζήτησις τοῦ προϊόντος τούτου ὑπὸ τῆς Γερμανικῆς σιγαρεττοβιομηχανίας ὀφείλεται: 1) Εἰς τὸν ἐθισμὸν τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ εἰς τὰ σιγαρέττα τύπου Βιρτζίνια. 2) Εἰς τὴν βραδεῖαν καῦσιν τοῦ σιγαρέττου Βιρτζίνια, ἥτις διὰ τὸν καπνιστὴν παρουσιάζει οἰκονομίαν δαπάνης. 3) Εἰς τὴν σοβαρὰν ἐπιβάρυνσιν τοῦ ἀνατολικοῦ σιγαρέττου διὰ τῆς ἀξίας τῆς ταινίας καταναλώσεως. Σοβαροὶ ἐπίσης πελάται μας, ὡς ἡ Τσεχοσλοβακία, ἡ Πολωνία, ἡ Οὑγγαρία, τὸ Ἀνατολικὸν Τμῆμα τῆς Γερμανίας τὸ κατεχόμενον ὑπὸ τῆς Ρωσίας ἔπαυσαν νὰ χρησιμοποιοῦν Ἑλληνικὰ καπνά. Μᾶς ἀπομένει ἡ Ἀμερικὴ εἰς τὴν ὁποίαν τοποθετοῦμεν 3–4.000 τόννους ἐτησίως, ἡ Ἰταλία 1,5–2.000 τόννους καὶ ἡ Γαλλία 4–5.000 τόννους. Ἡ Ἀγγλικὴ ἀγορὰ εἰς ἣν περιλαμβάνεται καὶ ἡ Αἴγυπτος, εἶναι ἡ μόνη χώρα εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τοποθετήσωμεν τὸ ἑκάστοτε ἀδιάθετον ὑπόλοιπον τῶν καπνῶν μας καθ’ ὅσον ἡ οἰκονομία της τραυματισθεῖσα σοβαρῶς ἐκ τοῦ πολέμου δὲν δύναται νὰ διαθέσῃ βαρὺ συνάλλαγμα δι’ ἀγορὰν καπνῶν Βιρτζίνια ἢ καὶ ἂν πιεζομένη ἐμμέσως λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς της ὑποτελείας εἰς τὴν Ἀμερικὴν χρησιμοποιῇ πιστώσεις τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ δι’ ἀγορὰν καπνῶν Βιρτζίνια, ὑπάρχει πάντως ἱκανὸν περιθώριον νὰ χρησιμοποιήσῃ ἀνατολικὰ καπνά. Καὶ εἴχομεν, κύριοι Βουλευταί, κατὰ τὸ παρελθὸν τὴν ἑξῆς περίεργον περίπτωσιν τὴν ὁποίαν θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας. Ἐκπρόσωποι τῶν Ἀγγλικῶν σιγαρεττοβιομηχανιῶν μᾶς ἐπεσκέφθησαν καὶ ἐζήτησαν ν’ ἀγοράσουν Ἑλληνικὰ καπνά. Ἐπὶ ἕνα μῆνα συνεσκέπτοντο οἱ ἁρμόδιοι διὰ νὰ ἐφεύρουν τὸν τρόπον τῆς πριμοδοτήσεως καὶ δὲν ἀνευρίσκετο ὁ ἁρμόδιος. Διὰ νὰ μὴ σᾶς φανῇ ὅτι ἡ πληροφορία μου περιέχει δόσιν φαντασίας, θὰ παρακαλέσω τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κ. Μελᾶν νὰ μὲ διαψεύσῃ, ἀφοῦ ἐλέγξῃ τὴν πληροφορίαν. Ἀλλὰ καὶ τὴν στιγμὴν ταύτην κατὰ τὴν ὁποίαν κρούομεν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου διὰ τὰς ἐξαγωγὰς τῶν καπνῶν μας, πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι ἐνῷ ὑπάρχουν συγκεκριμέναι προτάσεις ἐξ Ἀγγλίας, Ὁλλανδίας, Τσεχοσλοβακίας καὶ Ἰταλίας δι’ ἀγορὰν Ἑλληνικῶν καπνῶν, οὐδεὶς Ἕλλην καπνέμπορος εἶναι εἰς θέσιν νὰ κλείσῃ συμφωνίαν, διότι δὲν γνωρίζει εἰς ποίαν τιμὴν νὰ τὰ προσφέρῃ, καὶ τοῦτο διότι οἱ τεχνικοὶ καὶ εἰδικοὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας συσκέπτονται καὶ συζητοῦν ἐπὶ ὀκτάμηνον ἂν θὰ ἐγκρίνουν ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγὰς ἢ θὰ ἐνισχύσουν τὰς ἐξαγωγὰς διὰ πριμοδοτήσεως. Κύριε Ὑπουργὲ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι καιρὸς νὰ παύσουν οἱ βυζαντινισμοί, διότι τὸ σπίτι μας καίεται, αἱ ἁρμόδιαι δὲ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου σας κάμουν τὴν χωρίστραν των μπροστὰ στὸν καθρέπτη.

§58Ι. ΜΕΛΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομ.). Ἐλέγχετε ἢ διαφωτίζετε;

§59Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Δὲν ἐλέγχω ὑμᾶς, εἴπομεν ἄλλωστε ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ διαπίστωσις μιᾶς καταστάσεως ὑφισταμένης. Αὐτὸ ἀκριβῶς κάμνω καὶ ἐγώ, διαπιστώνω μίαν ὑφισταμένην κατάστασιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας.

§60Ι. ΜΕΛΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομ.). Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ τέλος. Εἶναι θέμα ἐμπορικῆς πολιτικῆς, τὸ ὁποῖον συζητεῖται ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Τσουδεροῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὴν ἀποκαλεῖτε βυζαντινισμόν.

§61Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Βυζαντινισμὸν ἀποκαλῶ τὴν στάσιν ὄχι τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ τῶν ἁρμοδίων τοῦ Ὑπουργείου σας. Σεῖς ἀκόμη δὲν ἔχετε κατατοπισθῆ.

§62Ι. ΜΕΛΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομ.). Ὑποβάλλετε δυσπιστίαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν;

§63Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Φαίνεται ὅτι παρανοεῖτε, δὲν μὲ παρακολουθεῖτε. Εἶπον προηγουμένως ὅτι ἐπὶ 8 μῆνας οἱ σοφοὶ τοῦ Ὑπουργείου σας σκέπτονται, ἐὰν θὰ ἐπιτρέψουν ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγὰς ἢ ἐὰν θὰ ἐνεργήσουν πριμοδότησιν. Πρὶν ἢ καταλήξω εἰς συμπεράσματα καὶ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, κύριοι Βουλευταί, τὰ μέτρα ἅτινα κατὰ τὴν γνώμην μου δέον νὰ ἐφαρμοσθοῦν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δι’ ὀλίγων νὰ σᾶς ἐκθέσω τὰ περὶ ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν καὶ πριμοδοτήσεων ἐξαγωγῶν κρατοῦντα. Ὡς γνωστὸν διὰ τοῦ συστήματος τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν ὁ ἐξαγωγεὺς διαθέτων τὸ ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς εἰσπραττόμενον συνάλλαγμα δι’ εἰσαγωγὰς ἀγαθῶν ἄνευ μεσολαβήσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καλύπτει, τὴν ζημίαν ἣν πραγματοποιεῖ εἰσπράττων ἀπὸ τοὺς εἰσαγωγεῖς πρὶμ κυμαινόμενον ἀναλόγως τῆς χρησιμότητος τοῦ εἰσαγομένου εἴδους τῶν ἀναγκῶν τῆς ἀγορᾶς καὶ τοῦ διαθεσίμου ἐξ ἀνταλλαγῶν συναλλάγματος. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς πριμοδοτήσεως τῶν ἐξαγωγῶν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, καθορίζεται τιμὴ συναλλάγματος ἀνωτέρα τῆς ἐπισήμου τοιαύτης, ἥτις καὶ καταβάλλεται εἰς τὸν ἐξαγωγέα διὰ νὰ καλύψῃ τὴν ζημίαν του. Καὶ εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν τῆς διενεργείας τῶν ἐξαγωγῶν δι’ ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν καὶ εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν τῆς πριμοδοτήσεως, ἡ εἰσπραττομένη ὑπὸ τῶν ἐξαγωγέων πρὶμ ἢ ἡ καταβαλλομένη ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἐπιπίπτουν τελικῶς ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν εἰσαγομένων. Ἄρα ἀμφότερα τὰ συστήματα πλευροκοποῦν τὸν τιμάριθμον. Ὅταν ὅμως, κύριοι Βουλευταί, ἔχωμεν καὶ δεδομένα τὴν κακὴν ἰσορρόπησιν τοῦ νομίσματος, τὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς παραγωγῆς μὲ ὑπέρογκα καὶ ἐν πολλοῖς ἀδικαιολόγητα ἔξοδα, τὴν ἐκ ταύτης ἔλλειψιν ἁρμονίας σχέσεως τιμῶν ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀποστῶμεν τῆς ὀρθοδόξου πολιτικῆς καὶ νὰ προσαρμοσθῶμεν πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ὅταν οἱ μεθ’ ἡμῶν συναλλασσόμενοι ἀσκοῦν πολιτικὴν ἐξαγωγῶν ἐλαστικήν, ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ παραμένωμεν ἁπλοῖ θεαταί. Ὅταν τὰ ἐξάγοντα ὁμοειδῆ προϊόντα κράτη προωθοῦν τὰς ἐξαγωγάς των καὶ ἀδιαφοροῦν ἂν τὰ μέτρα ἅτινα λαμβάνουν ἀντίκεινται πρὸς τὴν ὀρθοδοξίαν, ἡ Ἑλλὰς ὑποχρεοῦται ὄχι μόνον νὰ παρακολουθῇ τὰ μέτρα ταῦτα, ἀλλὰ καὶ νὰ προηγῆται. Καὶ ἐρωτῶ τοὺς σοφοὺς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἡμετέρους καὶ φιλτάτους Ἀμερικανούς, τί θὰ κάμουν ὅταν ἡ Τουρκία ὑποτιμήσῃ, ὡς πληροφοροῦμαι, τὸ νόμισμά της; Θὰ συζητοῦν ἐπὶ 8μηνον ποῖα μέτρα θὰ λάβουν; Ὅταν ὅμως ὑποστηρίζεται μὲ φανατισμὸν ὅτι αἱ ἰδιωτικαὶ ἀνταλλαγαὶ πλευροκοποῦν τὸν τιμάριθμον δὲν εὑρισκόμεθα σύμφωνοι καὶ πρὸς τὴν πρᾶξιν. Θεωρητικῶς μόνον ἡ ἄποψις εἶναι ὀρθή, καθόσον ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς ἀπεδείχθη τὸ ἀντίθετον. Κατὰ τὸ ἔτος 1948 ἐνηργήθησαν ἐξαγωγαὶ δι’ ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν τὸ ὕψος τῶν ὁποίων ἀνῆλθεν εἰς $ 34.000.000. Κατὰ τὸ ἔτος 1949 διὰ τῆς αὐτῆς ὁδοῦ αἱ ἐξαγωγαί μας ἀνῆλθον εἰς $ 21.700.000 καὶ τοῦτο διότι τὸ Ὑπουργεῖον κατήργησε τὰς ἀνταλλαγάς. Ἂς ἴδωμεν ὅμως τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τὴν διατυμπανιζομένην πλευροκόπησιν τοῦ τιμαρίθμου κατὰ τὸ 1948 ὅτε αἱ ἀνταλλαγαὶ εὑρίσκοντο ἐν δράσει καὶ κατὰ τὸ 1949 ὅτε αἱ ἀνταλλαγαὶ σχεδὸν κατηργήθησαν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν τὸ προσφερόμενον ἐν τῇ ἀγορᾷ συνάλλαγμα δὲν ἐπήρκει διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἀγορᾶς. Ἂς λάβωμεν τὰ ὑφάσματα δασμ. κλ. 221, 2, 3 καὶ 235.

Τὰ ἀνωτέρω ποσοστὰ ὑπολογίζονται ἐκ τῆς ἐπισήμου τιμῆς συναλλάγματος ἄνευ ἀποδεικτικῶν. Δηλαδὴ βάσει παλαιᾶς ἰσοτιμίας λίρα 20.000, δολλάριον 5.000. Ἐκ τῶν ἀναφερθέντων ἀριθμῶν καὶ τῆς κινήσεως τῶν πρὶμ προκύπτει ὅτι δὲν εἶναι τὸ σύστημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν, τὸ ὁποῖον πλευροκοπεῖ τὸν τιμάριθμον, ἀλλ’ ὁ κακὸς χειρισμὸς ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων τοῦ Ὑπουργείου, οἵτινες κατήργησαν τὰς ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγὰς χωρὶς νὰ κατορθώσουν νὰ τὰς ἀντικαταστήσουν δι’ ἄλλου τινὸς συστήματος. Εἴδομεν δὲ καὶ ἐκ τῆς κινήσεως τῶν κλῆριγκ ὅτι καὶ ἐκεῖ ἀπέτυχον οἱ σοφοὶ καὶ εἰδικοὶ ἐμπειρογνώμονες, λόγῳ κακῆς ἐκτιμήσεως, διὰ νὰ μὴ εἴπω λόγῳ ἀμαθείας. Ὅταν, κύριοι Βουλευταί, ὑπέγραφαν οἱ σοφοί, ἐπαναλαμβάνω, τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας συμβάσεις ἐμπορίου καὶ πληρωμῶν μετὰ τῶν λοιπῶν χωρῶν, ὤφειλαν νὰ γνωρίζουν ὅτι αἱ ἐξαγωγαί μας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διοχετευθοῦν δι’ αὐτῶν δι’ οὓς λόγους προηγουμένως ἐξέθεσα καὶ ἀπέδειξα. Ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν, κύριοι Βουλευταί, ἀπεδείχθη ὅτι τὸ σύστημα τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορίσῃ τὴν πραγματικὴν σχέσιν τιμῶν ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ. Ὑποστηρίζεται ὑπὸ τῶν θεωρητικῶν ὅτι οἱ ἐξάγοντες προϊόντα μέσῳ ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν ἐξευτελίζουν τὰς τιμάς. Τοὺς ἀπαντῶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅτι πλανῶνται διότι ὅταν τὸ μέτρον τοῦτο ἐφαρμοσθῇ εἰς εὐρεῖαν κλίμακα, ὡς συνέβη κατὰ τὸ ἔτος 1948, εἴχομεν πρὶμ μᾶλλον σταθερὰ εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα, ὡς ἐκ τούτου αἱ πωλήσεις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διενηργοῦντο εἰς τιμὰς διεθνεῖς. Ὅταν ὅμως περιωρίσθησαν αἱ ἰδιωτικαὶ ἀνταλλαγαὶ κατὰ τὸ ἔτος 1949–50 ὡς δῆθεν πλευροκοποῦσαι τὸν τιμάριθμον καὶ αἱ πρὶμ ἀνῆλθον εἰς ἐπίπεδα ὑψηλά, βεβαίως οἱ ἐξαγωγεῖς εἶχον τὴν εὐχέρειαν τῆς μειώσεως τῶν τιμῶν τῶν προϊόντων μας. Τίς πταίει λοιπὸν τὸ σύστημα, οἱ ἔμποροι, ἢ οἱ ἁρμόδιοι τοῦ Ὑπουργείου; Ἂς ἐξετάσωμεν τὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, ὡς πληροφοροῦμαι, προτεινομένην λύσιν τῆς πριμοδοτήσεως. Αὕτη συνίσταται εἰς καθορισμὸν τιμῆς συναλλάγματος, ἀποκτωμένου ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν καπνῶν μας, μεγαλυτέρας τῆς ἐπισήμου. Κατὰ ταῦτα τὸ καπνικὸν συνάλλαγμα θὰ δημοπρατῆται καὶ θὰ παραχωρῆται εἰς τοὺς εἰσαγωγεῖς δι’ ἐνέργειαν εἰσαγωγῶν. Ἀποτέλεσμα πρακτικὸν ἔσεται: 1) Τὸ ἐπίσημον Κράτος θὰ ἐμφανισθῇ ὡς διενεργοῦν μαύρην ἀγοράν. 2) Δεδομένου ὅτι τὸ συνάλλαγμα τοῦτο θὰ δημοπρατῆται περιοδικῶς, θὰ κερδίζῃ καὶ τὸ Κράτος εἰς βάρος τοῦ τιμαρίθμου. 3) Ἡ διαδικασία τοῦ καθορισμοῦ τοῦ κόστους τοῦ ἐξαγομένου θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν γραφειοκρατίαν καὶ τὰς ἐπιτροπὰς αἱ ὁποῖαι οὐδέποτε θὰ καταλήγουν εἰς ἀποφάσεις. 4) Ἐνῷ διὰ τῆς εὐρείας ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τῶν ἀνταλλαγῶν θὰ ἔχωμεν τὴν ντὲ φάκτο σταθεροποίησιν καὶ προσδιορισμὸν σχέσεων τιμῶν ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ διὰ τῆς πριμοδοτήσεως ἡ σχέσις αὕτη θὰ ἐμφανίζεται νόθος. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον σας παρήλασαν πρὸ ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν 32 Ὑπουργοί, εἶσθε ὁ τριακοστὸς τρίτος. Ἡ Βόρειος Ἑλλὰς ἀξιοῖ ἀπὸ ὑμᾶς ἄμεσον, πρακτικήν, ἱκανοποιητικὴν καὶ δικαίαν λύσιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, καὶ ὡς τοιαύτην νομίζει: 1) Τὴν ἀναβίωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 47518 ὑπουργικῆς ἀποφάσεως περὶ ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν, καὶ ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου ἐσωτερικῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν, ἵνα καταστήσωμεν ἐλαστικὰς τὰς συμβάσεις. 2) Τὴν ἀποστολὴν εἰς Γερμανίαν Ἐπιτροπῆς ὀλιγομελοῦς, ἥτις θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν μείωσιν τοῦ φόρου καταναλώσεως ἀνατολικῶν σιγαρέττων. 3) Τὴν ἀποστολὴν ὁμοίας ἐπιτροπῆς εἰς Ἀμερικήν, ἵνα ἐπιδιώξῃ τῇ βοηθείᾳ τῶν ἐκεῖ φίλων μας, ὅπως αἱ σιγαρεττοβιομηχανίαι αὐξήσουν τὸ ποσοστὸν τῆς προσμίξεως τῶν καπνῶν των δι’ Ἑλληνικῶν καπνῶν. 4) Τὴν λῆψιν ἀποτελεσματικῶν μέτρων διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῶν καπνῶν μας. 5) Ἔντονον διαμαρτυρίαν ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῆς Τουρκίας διὰ τὸ ἐν Γερμανίᾳ διενεργούμενον λαθρεμπόριον σιγαρέττων τύπου Βιρτζίνια. 6) Τὸ ἀχρησιμοποίητον ὑπόλοιπον ἐμμέσου βοηθείας ἀνήρχετο κατὰ τὴν 31)4 εἰς 18 ἑκατ. ποσὸν ὅπερ δέον ἀπαραιτήτως νὰ διατεθῇ, διὰ τὴν προμήθειαν ὑλικῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ διεθνῶν δημοπρασιῶν. Νὰ τεθῇ εἰδικὸς ὅρος ἐν τῇ διακηρύξει ὅτι μὲ τὸ τίμημα τῶν ἀγορασθησομένων ὑλικῶν ὁ οἶκος ἐξωτερικοῦ θὰ πιστοῦται εἰς δραχμὰς ἃς θὰ δύναται νὰ διαθέσῃ μόνον δι’ ἀγορὰν Ἑλληνικῶν καπνῶν. Κύριοι Βουλευταί, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως αὐτῆς ἤθελα νὰ σᾶς διαβάσω τὴν συμφωνίαν τῆς 20ῆς Ἰουνίου 1947 «περὶ βοηθείας πρὸς τὴν Ἑλλάδα», τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπογράψει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. (Ἀναγινώσκει). Βλέπομεν λοιπόν, ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ ἔχουν μόνον συμβουλευτικὸν ρόλον καὶ παρακολουθήσεως. Ἔχομεν ἐπίσης καὶ τὸν νόμον 480 τοῦ κ. Βαρβούτη, ὅστις λέγει: (Ἀναγινώσκει).

§64Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡ συμφωνία αὕτη τῆς 20ῆς Ἰουνίου 1947, ὁμιλεῖ περὶ προσλήψεως ὑπαλλήλων Ἀμερικανῶν.

§65Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, κύριοι βουλευταί, ὅτι διὰ νὰ γίνῃ εἰσαγωγὴ καὶ μιᾶς ὀκάδος πιπεριοῦ πρέπει νὰ ὑπογράψῃ ὁ Ἀμερικανός. Εἶναι δηλαδὴ ὑπερυπουργός.

§66Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἡ σύμβασις ἡ γενομένη μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀμερικανικῆς τοιαύτης ἀναφέρει ρητῶς, ὅτι τὰ δύο συμβαλλόμενα μέρη ὀφείλουν νὰ σεβασθοῦν τὸ ἓν τὴν ἀνεξαρτησίαν τοῦ ἄλλου, καὶ ὅτι αἱ ἀποστολαὶ ἔχουν συμβουλευτικὸν μόνον χαρακτῆρα. Ἑπομένως ὁ μεταγενεστέρως ψηφισθεὶς νόμος, δι’ οὗ ὁ ξένος μέχρι τοῦδε συμβουλευτικὸς παράγων ἀνελάμβανε καὶ ἤσκει διοίκησιν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δὲν συμφωνεῖ μὲ τὸ πνεῦμα τῆς συμβάσεως.

§67Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Ἐὰν διαβάσετε τὴν σύμβασιν θὰ ἰδῆτε ὅτι ὁ διευθυντὴς Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου εἶναι ὁ ἀλλοδαπός. Ἐφιστῶ λοιπὸν καὶ εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. (Χειροκροτήματα).

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν δι’ αὔριον.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, συνέχειαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ καὶ ἀκολούθως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.45′ μ. μ.)