1949.12.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 10η

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 1949

Προεδρία κ. Π. Γ. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Γκίνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΓΚΙΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω ἓν παράπονον, ὅτι ὁσάκις βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐκφέρῃ κρίσιν ἢ γνώμην δυσμενῆ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἢ κατὰ Ὑπουργοῦ, αὕτη καλύπτεται διὰ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν, ὅπως ἐκαλύφθησαν ὅσα εἶπον κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρεκάλεσα ἐπανειλημμένως νὰ δίδετε σημείωμα.

§5Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν τὸ σημείωμα, διότι τὰ πρακτικὰ ἐκτυποῦνται καὶ παραμένουν ὡς ἀρχικῶς διετυπώθησαν. Ἑπομένως, εἶναι ζήτημα νὰ ἐπιστήσητε τὴν προσοχὴν ὑμῶν πρὸς τοὺς πρακτικογράφου:-

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος, ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§7Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Μετὰ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὰς ὁποίας αὕτη ὡμίλησε περὶ προσεχῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν ἔχει καταστῆ σαφές, ὅτι πορευόμεθα ἢ μᾶλλον εὑρισκόμεθα εἰς προεκλογικὴν περίοδον. Κατόπιν τούτου, πῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐχορήγησεν ἄδειαν συγκεντρώσεως φίλων τοῦ πρώην Δημάρχου κ. Κοτζιᾶ, ζητηθεῖσαν καθ’ ὅλας τὰς νομίμους διατυπώσεις; Ἢ μήπως ἡ Κυβέρνησις διὰ τοιούτων μεθόδων ζητεῖ ν’ ἀνακόψῃ τὴν ἐκδήλωσιν ἀντιθέτων πρὸς αὐτὴν πολιτικῶν ρευμάτων; Οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ ὀφείλουν νὰ δώσουν ἐξηγήσεις εἰς τὴν Βουλήν.

§8Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Ἑνώνω καὶ ἐγὼ τὴν διαμαρτυρίαν μου διὰ τὴν ἄρνησιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως, τοσούτῳ μᾶλλον ὅσον ἡ σχετικὴ αἴτησις ὑπεβλήθη πρὸ μηνὸς μὲ ὅλας τὰς νομίμους διατυπώσεις, ἐζητεῖτο δὲ ὅπως ἐπιτραπῇ εἰρηνικὴ πολιτικὴ συγκέντρωσις.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ γίνω ἀπολογητὴς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἐπιθυμῶ νὰ ὑπομνήσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὡμίλησε περὶ βουλευτικῶν ἐκλογῶν, τὰς ὁποίας καὶ δὲν ὥρισεν ἀκόμη, δὲν πρέπει δὲ νὰ διαφεύγῃ ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους τὸ γεγονός, ὅτι ἰσχύει εἰσέτι ὁ στρατιωτικὸς νόμος.

§10Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς). Θὰ εἶχα νὰ ἀπαντήσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρῶτον δὲν προεκήρυξεν εἰσέτι ἐκλογὰς καὶ δεύτερον, ὅτι δὲν ἤρθη ὁ στρατιωτικὸς νόμος. Καὶ εἶναι μὲν γνωστόν, ὅτι τὴν πολιτικὴν εὐθύνην διὰ τὴν ὕπαρξιν τοῦ στρατιωτικοῦ νόμου τὴν ἔχει ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ ἀπόψεως ὅμως ἐφαρμογῆς τοῦ στρατιωτικοῦ νόμου ἁρμόδιαι εἶναι αἱ στρατιωτικαὶ ἀρχαί. Ἀναμφιβόλως δὲν θὰ ἐγεννᾶτο ζήτημα ἀπαγορεύσεως ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ὁ στρατιωτικὸς νόμος.

§11Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Εἶσθε βέβαιος, ὅτι ἐκ τοῦ λόγου τούτου προῆλθεν ἡ ἀπαγόρευσις; Πάντως, ἐπειδὴ δὲν μέ ἱκανοποιεῖ, ἡ ἀπάντησις ἀνευθύνου Ὑπουργοῦ, παρακαλῶ, ὅταν ἔλθουν οἱ ἁρμόδιοι, νὰ τύχω ὑπευθύνου ἀπαντήσεως. Διότι ἡ ἀπαγόρευσις τῆς συγκεντρώσεως τοῦ κ. Κοτζιᾶ εἶναι σκανδαλώδης.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀνακοινώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Λ. Θεοχαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§13Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Αἱ κυβερνητικαὶ δηλώσεις συνέπεσαν μὲ μίαν εὐτυχῆ περίοδον, ποὺ διανύει τὸ Ἔθνος, τὴν περίοδον τῆς ὁλοκληρωτικῆς συντριβῆς τῆς ἀνταρσίας. Ἡ Κυβέρνησις ἐχώρισεν τὰς ἀνακοινώσεις της εἰς τέσσαρα θέματα. Τὸ στρατιωτικὸν, τὸ ἐξωτερικόν, τὸ κοινωνικὸν καὶ τὸ θέμα τῆς προπαρασκευῆς τῶν ἐκλογῶν. Ἀναμφισβητήτως δικαιοῦται ἡ Κυβέρνησις νὰ διεκδικήσῃ τὴν τιμήν, ὅτι προπαρεσκεύασε τὴν νίκην. Λυποῦμαι ὅμως, διότι Κυβέρνησις καὶ Ἀντιπολίτευσις, ἀπέφυγαν νὰ μνημονεύσουν ὡρισμένους ἀφανεῖς ἥρωας τῆς ἐπιτευχθείσης νίκης, δηλαδὴ τοῦ ΜΑΥ, ΜΕΑ, ΜΑΔ καὶ ἀκόμη περισσότερον, διότι βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔκαμνε ὑπαινιγμὸν κατ’ αὐτῶν, χαρακτηρίσας ὡς παρακρατικὰς ὀργανώσεις τὰς ἀνωτέρω ὁμάδας.

§14Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Τοὺς τιμῶμεν, ἀλλὰ τί σκοπὸν ἐξυπηρετοῦν τώρα ποὺ ὑπάρχει ὁ ἐθνικὸς στρατός;

§15Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Προσέφεραν καὶ προσφέρουν καὶ ἤδη ὑψίστας ὑπηρεσίας καὶ ἂν συνέπεσεν εἰς περιπτώσεις τινὰς νὰ διέπραξαν ὑπερβολάς, δύνασθε νὰ προβῆτε εἰς καταγγελίαν.

§16Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὸ σημερινὸν ἀκόμη ἀνακοινωθὲν τοῦ Ἐπιτελείου, λέγει, ὅτι τρεῖς Μ.Ε.Α. ἔπεσαν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις κατὰ τῶν συμμοριτῶν.

§17Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Βεβαίως, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἔχει καὶ τὴν μεγάλην εὐθύνην, ὅτι διὰ τῶν μέτρων ἐπιεικείας ποὺ ἔλαβε κατὰ καιρούς, συνετέλεσεν εἰς τὴν παράτασιν τοῦ δράματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν ξεύρω πῶς δικαιολογεῖται ἡ ἀναστολὴ τῆς ἐκτελέσεως τῆς καταδικαστικῆς ποινῆς τῶν Ἰορδάνογλου, Πρωτοπαπᾶ καὶ Βασιλείου. Ἡ Κυβέρνησις θίγουσα διὰ τοῦ Προέδρου αὐτῆς τὸ θέμα τῶν ἀπεργιῶν, ἔκαμεν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν Ἐργατῶν, ὅπως ἀναστείλῃ τὰς ἀπεργίας. Δὲν ἐδικαιοῦτο νὰ κάμῃ τοιαύτην ἔκκλησιν, διότι ἡ ἰδία ἐδίδαξεν εἰς τοὺς μισθωτούς, ὅτι τὰ δίκαιά των μόνον διὰ τῆς ἀπεργίας εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ διεκδικήσουν. Ἀπόδειξις οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ οἱ ὑπάλληλοι Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, εἰς τὰς ἐκκλήσεις καὶ τὰ ὑπομνήματα, τῶν ὁποίων οὐδόλως ἀπήντησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ μόνον ὅταν κατῆλθον εἰς ἀπεργίαν εὗρον λύσιν τὰ αἰτήματά των. Συνεπῶς, ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως κατέστη συνείδησις εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐργάτας, ὅτι μόνον διὰ τῆς ἀπεργίας δύνανται νὰ διεκδικήσουν τὰ αἰτήματά των. Δὲν ἐδικαιοῦτο δὲ ἐπὶ πλέον ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ τοιαύτην ἔκκλησιν, διότι συζητουμένων τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων συνεστήθη Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἥτις ὑπέβαλε τὰ πορίσματά της, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ προχωρήσῃ περισσότερον. Ἐπὶ πλέον ἔγινε καὶ ἄλλη Ἐπιτροπὴ ἀπὸ ὑπαλλήλους τῶν Ὑπουργείων Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς τὰ πορίσματα δὲν ἠθέλησε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ἡ Κυβέρνησις. Καὶ ἔτι περαιτέρω, παρ’ ὅ,τι ἡ Ἐπιτροπὴ Οἰκονομικῆς Πολιτικῆς ἀπεφάσισε τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος τῶν κατωτάτων ἡμερομισθίων καὶ ἐπρότεινε ὅπως γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ λύσις αὐτὴ παρὰ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ἐν τούτοις οὐδεμία πρόοδος δίδεται εἰς τὸ ζήτημα, παρ’ ὅ,τι ἔγιναν ἀπεργίαι εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα εἰς τὰς ὁποίας ἔλαβον μέρος πλέον τῶν 50% τῶν ἐργατῶν τῆς Χώρας. Κάμνομεν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως χάριν τῆς ὁμαλότητος καὶ τῆς γαλήνης, προβῇ εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι συντόμως θὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τῶν κατωτάτων ὁρίων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ὑπάρχουν σήμερα ἡμερομίσθια 10.000 δραχμ. γυναικῶν καὶ 14.000 ἀνδρῶν, ποσὰ μὲ τὰ ὁποῖα δὲν ἀντιμετωπίζονται οὐδὲ ἐπ’ ἐλάχιστον αἱ στοιχειωδέστεραι βιοτικαὶ ἀνάγκαι. Ὑπάρχει ἀνάγκη ὅπως δοθῇ τὸ συντομώτερον λύσις εἰς τὴν ἐθνικὴν αὐτὴν ἀπαίτησιν, διότι ἄλλως εἶναι ἀδύνατον νὰ κλείσουν τὰ αὐτιὰ τῶν ἐργατῶν εἰς τὶς κομμουνιστικὲς σειρῆνες.

§18Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.) Ἡ Κυβέρνησις μελετᾶ τὸ ζήτημα τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, μὲ τὴν βασικὴν πάντοτε προϋπόθεσιν, ὅτι δὲν θὰ ἐπέλθῃ ὕψωσις τῶν τιμῶν. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὅπως διατηρηθῇ ἀνενδότως τὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν πρὸς χάριν αὐτῆς ταύτης τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Συμμερίζομαι τὸν πόνον τὸν ὁποῖον διατυπώνετε καὶ ὁ ἴδιος πόνος ὁδηγεῖ καὶ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν πλήρη μελέτην τοῦ ζητήματος. Ἐκτὸς τούτου κατηρτίσθη νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ σύστασις Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία θὰ παρακολουθῇ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, τὴν ποσοτικὴν παραγωγήν, καὶ θὰ ἐλέγχῃ τὰς τιμάς. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιδείξῃ ἐνδιαφέρον καὶ στοργὴν πρὸς ρύθμισιν τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν βασικὴν ἀρχὴν τῆς διατηρήσεως τοῦ ἐπιπέδου τῶν τιμῶν.

§19Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, διὰ τὰς ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας ἔδωσεν, ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἀνάγκης διατηρήσεως τοῦ κυκλοφοροῦντος χαρτονομίσματος εἰς ὃ σημεῖον εὑρίσκεται καὶ δὲν ἐπροσέξαμεν τοῦτο ὅταν ἐπετρέπαμεν αὔξησιν τιμῶν εἰς τὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης. Ἀναφέρω περαιτέρω, ὅτι τὰ ξενοδοχεῖα ὕπνου ηὔξησαν ἀπὸ 24 Νοεμβρίου κατὰ 50% τὰς τιμὰς καὶ συνεχίζων λέγω: Τὶ νὰ τὰς κάμωμεν τὰς ἐπιτροπάς; Δώσατε λύσιν εἰς τὰ κατώτατα ἡμερομίσθια καὶ μισθούς, καὶ κατόπιν συγκροτήσατε τὰς ἐπιτροπάς. Ἐφ’ ὅσον ὁμιλῶ περὶ ἀπεργιῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξάρω τὴν στάσιν τῆς Γεν. Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος. Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα εἰς ἐλαχίστας περιπτώσεις ἐγένοντο ἀπεργίαι ἵνα μὴ δημιουργηθῇ χάος εἰς τὴν κοινωνικὴν ζωὴν τοῦ τόπου.

§20Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀληθέστατον καὶ τιμᾶ τοὺς Ἕλληνες ἐργάτας.

§21Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις προέβη καὶ εἰς μίαν παρανομίαν, ἥτις δικαιολογεῖ τὴν προκληθεῖσαν ἀγανάκτησιν τῶν ἐργατῶν. Ὑπάρχει τὸ θέμα τοῦ διοικητοῦ τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ κ. Πάουελ, ἐκλήθη εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ δώσῃ συμβουλάς, ἀλλὰ μετὰ 2–3 μῆνας ἐγένετο διοικητὴς τοῦ ἱδρύματος καὶ ἤδη δι’ ἀναγκαστ. νόμου, κατέστη δικτάτωρ. Ἀποτελεῖ προσβολὴν διὰ τὴν ἐθνικὴν ἀξιοπρέπειαν νὰ ἀνατίθεται ἡ διεύθυνσις ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν εἰς ξένους καὶ νὰ τοὺς δίδεται καὶ δικαίωμα νομοθετικῆς ἐξουσίας. Πῶς εἶναι δυνατὸν μὲ τοιαύτην κατάστασιν νὰ βαδίσωμεν πρὸς ἐκλογάς; Θὰ ἀπετέλει ἀσυγχώρητον σφάλμα νὰ ἀχθῶμεν πρὸς τὰς ἐκλογάς, ἐὰν προηγουμένως δὲν ἐπιλυθοῦν τὰ κοινωνικὰ ζητήματα. Ἀλλὰ ἡ λύσις τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων, ἐπιβάλλεται καὶ ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς ἀποφάσεως τῆς 6ης ὁλομελείας τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι τὸ Ἐθνικὸν καθεστὼς ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ὡς ἐπανάστασιν. Ἀλλὰ δὲν ἐσκέφθη ποτὲ ἡ Κυβέρνησις πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ τοῦτο εἰς τὰ ἐργατικὰ ζητήματα. Δι’ αὐτὸ καὶ εἰς τὸν τελευταῖον Ἕλληνα, ὁ ὁποῖος ἠγωνίσθη κατὰ τῶν συμμοριτῶν ὑπάρχει ἡ ἀγωνία τὶ θὰ γίνῃ αὔριον. Οἱ ἀπολυόμενοι ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ πῶς θὰ ἀπορροφηθοῦν εἰς τὰς ἐργασίας; Βεβαίως, βάσει τοῦ νόμου 751 θὰ ἀπορροφηθοῦν 17–18 χιλιάδες ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπολυθοῦν τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ. Ἀλλὰ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἰς τὴν πραγματικότητα θὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὸ 5πλάσιον. Ὁπότε τὶ θὰ γίνῃ; Θὰ εἶναι ἐγκληματικὸν νὰ διαψευσθοῦν αἱ ἐλπίδες τῶν νέων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μὲ τόσας θυσίας ἠγωνίσθησαν εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν συμμοριτῶν. Καὶ ἂν διαψευσθοῦν αἱ ἐλπίδες τους, τότε θὰ τοὺς στρέψωμεν πρὸς τὴν ἀντίθετον πλευράν. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀπορροφηθοῦν ὅλοι αὐτοὶ οἱ νέοι ἀπὸ τὰς Κρατικὰς Ὑπηρεσίας, τὰς Δημοτικὰς καὶ τὰς Κοινοτικάς, καὶ αὐτὰς ἀκόμη τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις. Ὑπάρχουν τρία ἑκατομμύρια στρεμμάτων, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τσιφλικούχους, καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται οἱ τσιφλικοῦχοι αὐτοί, νὰ εἶναι κάτοχοι 3–5 χιλιάδων στρεμμάτων. Ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ λύσις δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θ’ ἀπολυθοῦν ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ. Παρηκολούθησα χθές, τὸ δρᾶμα ἑνὸς ἀναπήρου ἐκ Κρήτης, τοῦ ὁποίου ἔλιπον οἱ δύο πόδες καὶ ὁ ὁποῖος ἐζήτει ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν νὰ τοῦ χορηγηθῇ ἡ ἄδεια ἐκμεταλλεύσεως μιᾶς γραμμῆς, εἰς τὴν περιοχήν του, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν εἶχε τοποθετηθῇ ἀκόμη αὐτοκίνητον. Καὶ ὁ ἁρμόδιος διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν, τὸν ἐβεβαίωσεν, ὅτι οἱ βουλευταὶ τῆς περιφερείας του ἐζήτησαν δι’ ἄλλον νὰ χορηγηθῇ ἡ ἄδεια αὐτή. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ παραγκωνίζωμεν τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Πατρίδος κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐφ’ ὅσον ὡμιλήσαμεν περὶ τῆς ἀποφάσεως τῆς 6ης ὁλομελείας τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν εἶναι βεβαία, ὅτι ἐξεκαθαρίσθη ὁ κρατικὸς μηχανισμὸς ἀπὸ τοὺς πράκτορας τοῦ Κομμουνισμοῦ, ἢ παραμένουν ἀκόμη. Πρὸ ἡμερῶν ἡ «Βραδυνὴ» ἀνέγραψε τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπηρετῇ ἕνας τοιοῦτος ἐπικίνδυνος πράκτωρ τῶν κομμουνιστῶν. Πῶς λοιπόν, ἐνῷ ἀγωνίζεται ὁ λαὸς ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος, ἡ Κυβέρνησις διατηρεῖ τοιούτους πράκτορας εἰς τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας; Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ κλείσῃ τὰ ὦτα της εἰς ὅλους τοὺς ἀριστεροὺς καὶ τοὺς σοσιαλιστὰς καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ. Ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, ποῖα μέτρα ἔλαβε ἢ λαμβάνει διὰ τὴν ἐθνικὴν συγκρότησιν τοῦ λαοῦ; Ἐνδιεφέρθη ποτὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ πληροφορηθῇ πῶς δροῦν αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, αἱ ἐργατικαὶ ὀργανώσεις καὶ οἱ διάφοροι σύλλογοι τῶν ἐπαγγελματιῶν; Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος. Νὰ ἔχουν βεβαίως καὶ νὰ διατηρήσουν αἱ συνδικαλιστικαὶ ὀργανώσεις τὰς ἐλευθερίας των, ἀλλὰ πρέπει νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις μήπως δι’ αὐτῶν συγκροτεῖται τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα. Ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν, ὅτι βαίνομεν πρὸς τὰς ἐκλογὰς καὶ εἴδομεν κατόπιν τούτου τὰς ἐφημερίδας, ἑκάστη νὰ λαμβάνῃ τὴν στάσιν της καὶ νὰ τίθεται ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου κόμματος. Εἰς αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὡρισμένος τύπος ἢ ὁμὰς ἀνθρώπων, θέλουν νὰ κάμουν μίαν ἱεροσυλίαν. Ἐπιχειροῦν καὶ θέλουν τὸν στρατιώτην τῆς Νίκης, νὰ τὸν ἀναμίξουν εἰς τὴν πολιτικήν, καὶ νὰ τὸν φέρουν ἀντιμέτωπον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἄς προσέξουν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐν ὀνόματι τοῦ στρατιώτου τῆς νίκης θέλουν νὰ σωθοῦν, μήπως ρίψουν αὐτὸν εἰς τὸν δρόμον καὶ εἰς καφενεῖον. Τὸ καλύτερον ποὺ ἔχουν νὰ πράξουν εἶναι, νὰ μείνουν ἐκεῖ ποὺ εἶναι καὶ νὰ ἀφήσουν τὸν στρατιώτην τῆς νίκης εἰς τὰς δάφνας τὰς ὁποίας ἔχει ἀπὸ τὴν νίκην τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 καὶ ἀπὸ τὰς τελευταίας νίκας. Ἐπειδὴ δὲν γνωρίζομεν τὸν βίον τῆς παρούσης Βουλῆς, δι’ αὐτὸ θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν Ἐπαρχίαν. Ὅλοι ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν ἐπαρχίαν, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀρκετοὶ μόνον οἱ λόγοι συμπαθείας πρὸς αὐτήν. Ἡ ἐπαρχία ἔχει ἀνάγκην ἰδιαιτέρας προστασίας. Καὶ ὅμως τὰ σχολεῖα εἶναι κλειστά, τὰ νοσοκομεῖα δὲν ἔχουν προσωπικὸν καὶ αἱ περισσότεραι πιστώσεις δίδονται εἰς τὸ κέντρον. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ δείξῃ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐπαρχίαν. (Χειροκροτήματα).

§22Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὸ κύριον θέμα τῆς κριτικῆς ἐπὶ τῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ὀφείλω νὰ τονίσω τὸν λόγον, ὅστις μὲ ἐξηνάγκασε νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀποτρέψω ἐκδήλωσιν τυχὸν ὑφισταμένου γογγυσμοῦ ὡρισμένων συναδέλφων ἀδημονούντων διὰ τὸν μὴ ταχὺν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως. Κύριοι βουλευταί, εἶναι φυσικὸν κατόπιν τοῦ διαρκοῦς κλεισίματος τῆς Βουλῆς, ἡ βούλησις τῶν Ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους νὰ ἐκδηλωθῇ ἅμα τῇ ἐνάρξει τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ψέξουν τοὺς ὑπευθύνους τῆς σημερινῆς κακοδαιμονίας. Θὰ ἦτο εὐχερέστερον τὸ ἔργον τοῦ ἐλέγχου ἡμῶν, ἐάν, ἐκτὸς τοῦ τριμήνου κλεισίματος τῆς Βουλῆς, δὲν ἐπηκολούθει καὶ μηνιαία ἀναστολὴ τῶν ἐργασιῶν αὐτῆς, λόγῳ τῆς ἀπουσίας τῶν 2 Ἀντιπροέδρων. Ἀλλ’ ἐρωτῶ. Μήπως ἀπὸ τῆς 1ης Δεκεμβρίου εἶναι συνεχὴς ἡ ἐμφάνισις τῶν 2 Ἀντιπροέδρων εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Σώματος, ὡς καὶ τῆς πλειονότητος τῶν ὑπουργῶν; Ἐπομένως, ἡ δικαιολογία αὐτὴ δὲν εὐσταθεῖ. Ἡ μηνιαία ἀναστολὴ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος ἐγένετο διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκδώσῃ ἀναγκαστικοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους δὲν ἠδύνατο νὰ ἐκδώσῃ ἐφ’ ὅσον ἐλειτούργει ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις, ἐν ἀρχῇ τῶν ἀνακοινώσεών της ἔκαμε μνείαν διὰ τοὺς ἀγῶνας τοῦ Στρατοῦ, καὶ μάλιστα ἀνέφερε κεχωρισμένως τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, παρέλειψεν ὅμως νὰ ἀναφέρῃ ὅλους τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς ὑπαίθρου τῶν ΜΑΥ, ΜΕΑ, ΤΕΑ κλπ., οἵτινες ἐθυσίασαν τὰ πάντα ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῆς χώρας.

§23Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτ.). Ἡ Κυβέρνησις, θεωρεῖ ἰσότιμον τὴν θυσίαν ὅλων τῶν τέκνων τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα ἠγωνίσθησαν ὑπὲρ αὐτῆς. Ἑπομένως, καὶ οἱ πολῖται αὐτοί, οἱ ὁποῖοι χωρὶς νὰ εἶναι ἐντεταγμένοι εἰς στρατιωτικὰς μονάδας, ἠγωνίσθησαν εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν συμμοριτῶν, εἶναι ἄξιοι ἴσης εὐγνωμοσύνης, πρὸς ἐκείνην τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν πρὸς τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ἄνδρας τῶν ἐνόπλων δυνάμεων.

§24Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Κατόπιν ἡ Κυβέρνησις εἰσῆλθεν εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν. Μὲ τὴν μικρὰν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἔχω, εἰς τὰ ἐξωτερικὰ ζητήματα, θὰ παρατηρήσω ὡρισμένα ὀλισθήματα τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν. Ἡ Κυβέρνησις, δὲν προσεπάθησε νὰ πείσῃ τοὺς ξένους, ὅτι ὁ ἀγὼν τὸν ὁποῖον διεξάγουν οἱ συμμορῖται, δὲν εἶναι ἀγὼν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἶναι ἀγὼν τοῦ Σλαυϊσμοῦ κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς Φυλῆς. Λὲν ἦτο, ἐπίσης, ὀρθὴ ἡ τακτικὴ μέλους τῆς Ἀντιπροσωπείας μας, τὸ ὁποῖον ὡμίλησε περὶ μειονότητος μὴ ὑφισταμένης εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ, ἡ Ἀντιπροσωπεία μας ἐζήτησε νὰ ψηφίσωμεν ψήφισμα περὶ ἐθνικῆς ἀναμορφώσεως. Δηλαδή, ἐζήτησε νὰ μὴ ἐκτελεσθοῦν αἱ θανατικαὶ ποιναί. Τὸ ψήφισμα αὐτὸ ἔγινε λόγῳ κακῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ἑλληνικῶν πραγμάτων. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἐγένετο λόγος περὶ τῆς Κύπρου, θὰ ἑνώσω καὶ ἐγὼ τὴν εὐχήν μου εἰς τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον διεξάγει ἡ Κύπρος, ὅπως ἐὰν ἐπιτύχῃ τὸ δημοψήφισμα, τὸ ὁποῖον θὰ διεξαχθῇ νὰ γίνῃ ἕνωσις αὐτῆς μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα). Ἡ Κυβέρνησις ἔθιξε καὶ τὸ ζήτημα τῶν ἀπεργιῶν, τὸ ὁποῖον ἄλλοι εἰδικώτεροι ἐμοῦ ἀνέπτυξαν. Νομίζω, ὅτι αἱ Κρατικαὶ Ἀρχαὶ ὄχι μόνον ἠνόουν τὰς ἀπεργίας, ἀλλὰ καὶ πολλάκις συνίστων αὐτάς.

§25Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτ.). Οὐδέποτε ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τοιαύτην σύστασιν, καὶ οὔτε ἦτο δυνατὸν ἠθικῶς νὰ νοηθῇ τοιαύτη σύστασις.

§26Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Εἰς τὸν Βόλον, ὁ Νομάρχης δὲν ἐπέτρεψεν εἰς ἕνα ἐργοστασιάρχην νὰ ἀνοίξῃ τὸ ἐργοστάσιόν του, καὶ μόνον κατόπιν ἐπεμβάσεως τοῦ στρατηγοῦ κ. Πετζοπούλου, ἤνοιξε τὸ ἐργοστάσιον.

§27Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτ.). Θὰ ἐξετασθῇ καὶ αὐτὴ ἡ περίπτωσις, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἐξ αὐτῆς τῆς εἰδικῆς περιπτώσεως νὰ συνάγετε γενικὰ συμπεράσματα. Βεβαίως, ὁ στρατηγὸς Πετζόπουλος, ἔκαμε τὸ καθῆκον του.

§28Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς ἀνακοινώσεις της ἐπεκαλέσθη ὡς μέγα ἆθλον της τὰ 3 νομοθετήματα «περὶ Νομαρχῶν» «περὶ ἀγοραπωλησιῶν ἐπὶ Κατοχῆς» καὶ «περὶ θυμάτων πολέμου». Ἀλλὰ ἐλησμόνησε νὰ μνημονεύσῃ τὸν νόμον 783, βάσει τοῦ ὁποίου ἐβγῆκαν ἀπὸ τὰς φυλακὰς 2 διοικηταὶ Τραπεζῶν, οἱ ὁποῖοι ἐδικάσθησαν ἐπὶ τοκογλυφίᾳ. Ἐπίσης δέ, ἐπαρουσίασεν ὡς ἆθλον της τὸ ἐξάμβλωμα τοῦ ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸ σχετιζόμενον μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν κατάθεσιν τῶν πόρων τῶν Νομικῶν Προσώπων εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὁμιλῶν χθὲς ἐπεκαλέσθη ψευδῆ ἐπιχειρήματα, εἰπών, ὅτι ὅλα τὰ Κόμματα ἐψήφισαν τὸν νόμον αὐτόν. Τὸν νόμον αὐτὸν τὸν κατεψήφισαν οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Κόμματος τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, ἡμεῖς καὶ πάντες οἱ ἀνεξάρτητοι βουλευταί, ἤτοι ἐν ὅλῳ ἕνδεκα, ἵνα δὲ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιτύχῃ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ ἔθεσε πολιτικὸν ζήτημα, μὲ τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι, ἐὰν δὲν ψηφισθῇ, ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα θὰ καταρρεύσῃ. Τοῦτο ἔκαμε τοὺς κυβερνητικοὺς βουλευτὰς νὰ ψηφίσουν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Ἔθεσε δὲ πολιτικὸν ζήτημα, χωρὶς τὴν γνώμην τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων. Διότι μόλις οὗτοι ἐπανῆλθον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν ἐπέτρεψαν τὴν δημοσίευσίν του. Ὁ νόμος οὗτος ἦτο χαριστικὸς νόμος διὰ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ 400 δισεκατομμύρια δραχμῶν θὰ παρέμενον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία, ἐνῷ θὰ ἔδιδε ἐλάχιστον τόκον εἰς τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, θὰ τὰ ἐτόκιζε μὲ ὑπέρογκον τόκον.

§29Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Δὲν εὑρίσκεσθε ἐν δικαίῳ, ὅταν βάλλετε κατὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ὀφείλομεν νὰ μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα προσέφερε πολυτίμους καὶ ἀνεκτιμήτους ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος ἐπὶ μίαν ἑκατονταετίαν καὶ ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, διότι οὕτω ἐξυπηρετοῦμεν τὸ ἐθνικὸν συμφέρον.

§30Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Δὲν βάλλω κατὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, τὰς ὑπηρεσίας τῆς ὁποίας ἀναγνωρίζω, ἀλλὰ δὲν ἀνέχομαι χαριστικὰς πράξεις ὑπὲρ αὐτῆς, ἄλλωστε, δὲν κατηγορῶ αὐτήν, ἀλλὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ κάμῃ χαριστικὴν πρᾶξιν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον.

§31Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε; Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἐπιχειρημάτων του, ὅπως πείσῃ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ψηφίσῃ τὸν νόμον εἶπε καὶ τοῦτο, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς θὰ διηυκόλυνε διαπραγματεύσεις τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης περὶ εἰσαγωγῆς ξένων κεφαλαίων εἰς τὸν τόπον. Χθὲς ἐν τῇ ὁμιλίᾳ του δὲν ἀνέφερε τὸν λόγον αὐτόν.

§32Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Χθὲς ὁμιλῶν εἶπε περὶ ἠλεκτρικῶν ἐνεργειῶν. Δὲν ἐπεκαλέσθη ἡ Κυβέρνησις τοὺς νόμους αὐτούς, ἀλλὰ ἐπεκαλέσθη τὸν νόμον περὶ Νομαρχῶν, λέγουσα, ὅτι ὁ νόμος οὗτος συντελεῖ εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν. Ὁ νόμος οὗτος μόνον περὶ τρόπου διορισμοῦ τῶν Νομαρχῶν ὁμιλεῖ καὶ εἶναι μέγα σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπίσης, ἐθεώρησε καύχημά της ἡ Κυβέρνησις τὸν νόμον περὶ ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων. Ποῦ ὅμως στηρίζει τοῦτο; Εἰς τὴν καταπάτησιν τοῦ Συντάγματος ἢ εἰς τὸ ὅτι ἑπτὰ μέλη αὐτῆς ἠρνήθησαν νὰ τὸν ὑπογράψουν;

§33Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εὖγε των.

§34Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ὑπουργοί, δὲν ἐπαύθησαν;

§35Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Καὶ ὅταν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ὁ κ. Βαμβέτσος ἐπετέθη κατὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ εἶπεν, ὅτι οὗτος κατεπάτησε τὸ Σύνταγμα, ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐζήτησε νὰ δικαιολογηθῇ.

§36Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἠλείας). Δὲν νομίζετε, ὅτι ὁ ἔλεγχος αὐτὸς πρέπει νὰ γίνεται παρουσίᾳ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ;

§37Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Εἰς τοῦτο δὲν πταίω ἐγώ. Ἐγὼ ἐζήτησα νὰ ὁμιλήσω καὶ νὰ παρευρίσκωνται ἓξ ὑπουργοί, τοὺς ὁποίους θὰ ἤλεγχον. Ὁ κ. ὑπουργὸς δικαιολογούμενος εἶπεν, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως ἐψήφισε τὰς κυριωτέρας διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ψεύδεται, διότι αἱ κυριώτεραι διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ εἶναι τὰ ἄρθρα 10, 11 καὶ 12, τὰ ὁποῖα δὲν ἐψηφίσθησαν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἐψεύσθη δὲ καὶ εἰς τὸν κ. Τσαλδάρην, βεβαιώσας τοῦτο. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, κύριοι, μόλις ἔφθασεν εἰς τὰ κυριώτερα σημεῖα τοῦ νομοθετήματος, ἐσταμάτησεν. Ἐσταμάτησε, δηλαδή, εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 10. Ἄν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπεξειργάζετο τὰ ἄρθρα 10, 11 καὶ 12 δὲν θὰ ἦσαν αὐτά, οἷα εἶναι εἰς τὸν Α. Ν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐψεύσθη καὶ εἰς τὸ ὅτι εἶπεν, ὅτι ἐδέχθη ὅλας τὰς δικαίως προταθείσας τροπολογίας. Εἴχομεν ὑποβάλει τροπολογίαν, ἀφορῶσαν ἐνυπόθηκα δάνεια ἐπὶ ἀκινήτων. Κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτῆς, ἀνέφερον παράδειγμα τὸ κτῆμα Ἀντωνοπούλου, ὅπερ ἠγόρασεν ὁ Λαναρᾶς καὶ τὸ ὁποῖον ἐξεποιεῖτο ὑπὸ τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης, διότι ἦτο βεβαριμένον διὰ δανείου 22 ἑκατομμυρίων δραχ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εὗρε δικαίαν τὴν τροπολογίαν κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτῆς εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι τὴν ἀποδέχεται, πλὴν ὅμως δὲν τὴν περιέλαβεν εἰς τὸν Α. Ν.

§38Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἠλείας). Κύριε Πρόεδρε, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ προστατεύσητε τὸν ἀπόντα ὑπουργόν, ὅστις ὑβρίζεται.

§39Γ. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΟΓΛΟΥ. Καὶ σεῖς, εἶσθε συνήγορος τοῦ ἀπόντος ὑπουργοῦ; Δὲν γνωρίζω, ὅτι οἱ ὑπουργοὶ ἀφήνουν συνηγόρους των ἐν τῇ Βουλῇ.

§40Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτ.). Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν ὅσων ὁ κ. Πιπιλιάγκας ἀναφέρει καὶ θὰ ἀπαντήσῃ ἀπόψε ἢ αὔριον.

§41Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Διὰ νὰ πεισθῆτε, κύριοι, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω εἶναι ἀληθῆ, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰ πρακτικὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Εἰς τὰ τελευταῖα πρακτικὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως φαίνεται, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ συνεζήτησε τὸ νομοθέτημα τοῦτο μέχρι τῆς βʹ παραγράφου τοῦ ἄρθρου 10. Τοῦτο δὲν ἀμφισβητεῖται. Ὡς πρὸς τὰ ἐνυπόθηκα δάνεια, τὰ πρακτικὰ ἔχουν ὡς ἑξῆς: «............ (ἀναγινώσκει) .........».

§42Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν τὴν γνωρίζω καλύτερον παντὸς ἄλλου. Ἡ πώλησις ἐγένετο κατὰ τὰς ἀρχὰς Ἰουνίου 1941, τὸ κτῆμα ἦτο ὑποθηκευμένον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ ἐπέκειτο ἡ δημοπρασία αὐτοῦ. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἄλλο παράδειγμα. Ἀναφέρει ὁ κ. Κουλουμβάκης παράδειγμα ἀξιωματικοῦ παρασημοφορηθέντος, ὅστις ἐπώλησε τὴν οἰκίαν του.

§43Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Πῶς ἕνα τοιοῦτον νομοθέτημα τοιαύτης σοβαρότητος νὰ γίνῃ ἀναγκαστικὸς νόμος; Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διὰ νὰ πείσῃ τοὺς συναδέλφους του ὑπουργοὺς διὰ νὰ τὸ ὑπογράψουν ὡς ἀναγκαστικὸν νόμον ἐδήλωσεν, ὅτι αἱ κυριώτεραι διατάξεις αὐτοῦ ἐψηφίσθησαν παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔπρεπε νὰ καυχᾶται διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ἀναγκαστικοῦ τούτου νόμου. Δὲν ἔπρεπε εἰς τὰς προγραμματικάς του δηλώσεις νὰ ἀναφέρῃ τὸ ἐξάμβλωμα αὐτό. Εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ τὸ ἀποσιωπήσῃ καὶ νὰ κύψῃ τὴν κεφαλήν του, ἂν τυχὸν ἐπροκαλεῖτο. Ἀλλ’ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐξέθεσε τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐπὶ τῆς 6)45 Συντακτικῆς Πράξεως. Εἰς τὸ νομοθέτημα περὶ Ἐθνικῆς Ἀναμορφώσεως, ἐξηπάτησε τὴν Βουλὴν καὶ ἐματαίωσε τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν σύσσωμος ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεδέχθη. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἠθέλησε τότε νὰ ματαιώσῃ ὁλόκληρον τὸ νομοθέτημα. Ὁ παριστάμενος ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐπενέβη καὶ δώσας τὸν λόγον τῆς τιμῆς τῆς Κυβερνήσεως ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ φέρῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ἴδιον νομοθέτημα. Τὴν ὑπόσχεσιν αὐτὴν τὴν ἔδωσε καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§44Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Ἡ Κυβέρνησις ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως νομοθέτημα ἐντὸς ἑβδομάδος. Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μὴ ἐπιμείνετε ἐπ’ αὐτοῦ, διότι λόγοι σοβαροὶ ἐπέβαλον νὰ μὴ συζητηθῇ. Ὑπόσχομαι δέ, ὅτι θὰ φέρω τὸ ζήτημα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ τὸ ἐξετάσῃ.

§45Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν ἐρώτησιν ἤθελα νὰ κάμω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν. Τὸ νομοθέτημα περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησε πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἐμελέτα ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ μάλιστα, ἐντὸς ἑβδομάδος, ἦτο τὸ ἀφορῶν λῆψιν μέτρων ἐπιεικείας ὑπὲρ τῶν λεγομένων δοσιλόγων;

§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτ.). Ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ ὑποβάλῃ. Ἡ ὑπόσχεσις δὲν ἀφεώρα τὸ νομοθέτημα, ἀλλ’ αὐτὸ τοῦτο τὸ θέμα.

§47Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ ἴδιον εἶναι, δηλαδὴ ἡ ὑπόσχεσις συνίστατο εἰς τοῦτο: Ὅτι ἡ τροπολογία τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ ἀφορῶσα τοὺς ἐν ταῖς φυλακαῖς κρατουμένους ἐθνικόφρονας πολίτας, θὰ ὑπεβάλετο ὡς ἴδιον νομοθέτημα. Λοιπόν, κατὰ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, θὰ ἔπρεπε, μαζὶ μὲ τὸ νομοθέτημα «περὶ ἐθνικῆς ἀναμορφώσεως» διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐτύγχανον, διὰ χιλιοστὴν ἴσως φοράν, ἐπιεικείας οἱ δολοφόνοι τῆς Πατρίδος μας, νὰ τύχουν κάποιας ἐπιεικείας καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ ἕξ χρόνια βασανίζονται ἐντελῶς ἀδίκως εἰς τὰς φυλακάς, χωρὶς νὰ βλάψουν τὴν Πατρίδα, ἀλλ’ ἀποδεδειγμένως ὠφελήσαντες αὐτήν. Αὐτὴν τὴν τροπολογίαν μὲ αὐτὸ τὸ περιεχόμενον τὴν ἀπεδέχθη τότε ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ Κυβέρνησις ὅμως, προτείνασα λόγους ἄλλους, τοὺς ὁποίους δὲν ἀνέφερε, δὲν τὴν ἐδέχθη τότε, ὑπὸ τὸν ρητὸν ὅρον, ὅτι θὰ εἰσήγετο εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νομοθέτημα περιέχον τὴν τροπολογίαν, ἥτις ὑπεβλήθη εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἁπλῆς ὑποσχέσεως, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις διὰ δύο ὑπουργῶν της ἔδωσε τὸν λόγον τῆς τιμῆς της, ὅτι θὰ ἔφερε τὸ νομοθέτημα τοῦτο λίαν προσεχῶς καὶ ὅτι θὰ καθίστατο νόμος τοῦ Κράτους.

§48Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶχεν ἀντίρρησιν ὁ Σβῶλος.

§49Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Καὶ ἐνῷ εἰσήχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τοιοῦτον νομοθέτημα, ἀπεσύρθη.

§50Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτ.). Εἰσήχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νομοθέτημα μὲ ἀντικείμενον τὸ θέμα τοῦτο, ἀλλὰ δὲν ἐψηφίσθη τελικῶς δι’ ἄλλους λόγους.

§51Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ἐψηφίσθη, ἀλλὰ τελικῶς ἀπεσύρθη.

§52Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶναι ἐκτεθειμένη ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τῆς ἀγωνιώσης κοινῆς γνώμης καὶ ὑποχρεοῦται, ὅπως παρουσιάσῃ νομοθέτημα τὸ ταχύτερον καὶ πρὸ τῶν ἑορτῶν, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ λαμβάνωνται μέτρα ὑπὲρ τῶν δοκιμασθέντων σκληρότατα ἐθνικοφρόνων. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ ἕκτον ἔτος καὶ ἐνῷ ἐλήφθησαν μέτρα ἐπιεικείας παντὸς εἴδους δι’ ὅλα τὰ αἱμοσταγῆ τέρατα καὶ τοὺς σφαγεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐπρόδωσαν τὴν Πατρίδα των, δὲν ἐλήφθη κανένα μέτρον δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐβοήθησαν τὴν Πατρίδα των. Εἶναι πολὺ ἐκτεθειμένη ἡ Κυβέρνησις καὶ νομίζω καὶ ἡμεῖς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, οἱ ὁποῖοι ἀνεχόμεθα αὐτὴν τὴν κατάστασιν.

§53Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτ.). Μέτρα ἐπιεικείας πρὸς ὄφελος τῶν αἱμοσταγῶν κακούργων δὲν λαμβάνονται. Τὸ ψηφισθὲν μέτρον δὲν ἀφεώρα μέτρα ἐπιεικείας, ἀλλὰ δι’ αὐτῶν ἐμονιμοποιεῖτο καὶ καθίστατο συστηματικὴ ἡ ὀργάνωσις τῆς Μακρονήσου. Τὸ μόνον ἄρθρον τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ κἄποιαν ἐπιείκειαν ἔναντι τῶν συμμοριτῶν καὶ γενικῶς τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος εἶναι ἐκεῖνο, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλεται ὅπως, πρὸ τῆς ἐκτελέσεως, γίνεται παραπομπὴ οἱασδήποτε ὑποθέσεως εἰς τὸ Συμβούλιον Χαρίτων, ἡ ἔννοια ὅμως τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων εἶναι ἔννοια συνυφασμένη μὲ τὴν Δικαιοσύνην καὶ ὄχι τὴν ἐπιείκειαν. Κατὰ τὸ διάστημα τῶν ἐπιχειρήσεων δὲν παραπέμπονται αἱ ὑποθέσεις εἰς τὸ Συμβούλιον Χαρίτων, ἀφ’ ἧς ὅμως, ὁ στρατιωτικῶς ὠργανωμένος Κομμουνισμὸς ἔπαυσε ὑπάρχων ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους, ἐθεωρήσαμεν καθῆκον μας, ὅπως πᾶσα περίπτωσις κατασταλτικὴ παραπέμπεται εἰς τὸ Συμβούλιον Χαρίτων. Τοῦτο δὲν εἶναι μέτρα ἐπιεικείας, ἀλλὰ μέτρα Δικαιοσύνης. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις εἰς τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. Τουρκοβασίλη, ὡς πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Δηλαδή, τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι πολιτικὴ ἐπιεικείας, ἀλλὰ πολιτικὴ δικαιοσύνης. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον θέμα, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμένετε οὔτε καὶ σεῖς, κ. Πιπιλιάγκα, οὔτε καὶ σεῖς, κ. Τουρκοβασίλη. 1) Διότι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον πρὸ 7½ μηνῶν τὴν ἀπόφασιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως ἀποσύρῃ τὸ σχέδιον νόμου, ἦσαν λόγοι γενικωτέρας ἐθνικῆς πολιτικῆς, οἵτινες δὲν ἔλειψαν καὶ 2) διότι δὲν εἶναι δυνατόν, πρὶν τὸ θέμα συζητηθῇ ἐν Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ νὰ λάβω ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως τὴν ὑποχρέωσιν καὶ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν ἢ ἑβδομάδων θὰ ἔλθῃ τὸ νομοθέτημα εἰς τὴν Βουλήν. Δύναμαι μόνον νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο, ὅτι θὰ προσπαθήσω καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ δώσουν ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὸ θέμα. Θὰ προσπαθήσω νὰ πείσω τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου, τοῦ ὁποίου φυσικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορίσω τὴν ἔκτασιν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ περιλάβῃ.

§54Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν. Ἡ Κυβέρνησις, εἶπε, δὲν εἶναι Κυβέρνησις ἐπιεικείας, ἀλλὰ ἀπονομῆς δικαιοσύνης καὶ ὅτι τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ Βασιλεὺς, τοῦ ἀπονέμειν χάριν, εἶναι συνδεδυασμένον πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς δικαιοσύνης. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι πρὸ διετίας ἀπενεμήθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Χαρίτων χάρις εἰς πολλοὺς θεωρουμένους δοσιλόγους, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐκράτησε τὰ σχετικὰ διατάγματα καὶ δὲν τὰ ὑπέβαλεν εἰς τὴν Αὐτοῦ Μεγαλειότητα πρὸς ἔγκρισιν. Αὐτὸ ἦτο ἡ ἀπονομὴ δικαιοσύνης, κ. Ὑπουργέ; Καὶ ἐνῷ ἐπέρασεν ἔκτοτε τόσος χρόνος καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὰς παραμονὰς τῶν μεγάλων ἑορτῶν, τῶν μεγάλων χριστιανικῶν ἑορτῶν, ὅπου λαμβάνονται μέτρα δι’ ὅλους τοὺς κακούργους, ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι δὲν ἐμελέτησε τὸ ζήτημα ἀκόμη, ἐὰν θὰ λάβῃ μέτρα διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἀδικαιολογήτως εἰς τὰς φυλακάς. Καὶ ἐπειδὴ ἰσχυρίσθητε, ὅτι, μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ πολέμου, εἴχατε καθῆκον νὰ μὴ ἐκτελῆτε τὰς ἀποφάσεις τῶν στρατοδικείων πρὶν ἢ ἀποφανθῇ ἐπ’ αὐτῶν τὸ Συμβούλιον Χαρίτων, σᾶς ἐρωτῶ, κ. Ὑπουργέ: Γνωρίζετε, ὅτι τὸ Συμβούλιον Χαρίτων ἔχει ἤδη ἀποφανθῆ ἐπὶ τεσσαράκοντα ὑποθέσεων εἰσαχθεισῶν εἰς αὐτό, ὅτι πρέπει νὰ ἐκτελεσθοῦν καὶ ὅτι δὲν ἐξετελέσθη καμμία; Αὐτὴ εἶναι ἡ δικαιοσύνη, τὴν ὁποίαν ἀπονέμει ἡ Κυβέρνησις καὶ περὶ τῆς ὁποίας τόσον αὐταρέσκως ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός; Φρονεῖτε, ὅτι, ὡς νοεῖ ἡ κοινὴ γνώμη, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ὑποθέσεων εἰς τὸ Συμβούλιον Χαρίτων δὲν εἶναι τῆς πρωτοβουλίας τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ τῆς ἐπεβλήθη ἔξωθεν; Αἱ μεταπολεμικαὶ Κυβερνήσεις δὲν διακρίνονται διὰ τὸ σθένος των, δυστυχῶς. Ἔλλειψις σθένους εἶναι ἡ μὴ λῆψις μέτρων ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, καθ’ ἣν συνεδριάζομεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὑπὲρ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς, καὶ περὶ τῶν ὁποίων ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ἀδίκως ταλαιπωροῦνται. Ἡ ἱστορία θὰ χαρακτηρίσῃ τὴν στάσιν αὐτὴν καὶ τὴν περίοδον αὐτὴν θλιβερὰν καὶ διὰ τὰς Κυβερνήσεις καὶ διὰ τὴν Βουλήν. Καὶ θὰ χαρακτηρίσῃ θλιβερὰν τὴν περίοδον αὐτὴν ὁ ἱστορικὸς τοῦ μέλλοντος διὰ τὴν ἠθικὴν αὐτὴν κατάπτωσίν μας. Ἀποφαίνεται τὸ Συμβούλιον τῶν Χαρίτων, ὅτι πρέπει νὰ ἐκτελεσθῶσι πεντήκοντα κακοῦργοι καὶ ἡ Κυβέρνησις μολαταῦτα δὲν διέταξε καμμίαν ἐκτέλεσιν καὶ τοῦτο, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀναλάβει διεθνεῖς ὑποχρεώσεις ἀγνώστου ἐκτάσεως, ὡς πρὸς τὰ τέρατα αὐτά. Καὶ ἐκεῖνο εἶναι ποὺ μᾶς κάμνει νὰ διαμαρτυρώμεθα καὶ ν’ ἀγανακτῶμεν. Διερωτώμεθα, εἴμεθα Κράτος νικητῶν ἢ εἴμεθα Κράτος ἡττημένων; Ἡ Ἑλλὰς μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Στρατοῦ της, τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, ἐνίκησε τὸν ἀπειλήσαντα αὐτὴν κίνδυνον ἐκ τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ ἀπώθησε τοὺς συμμορίτας ἔξω τῶν συνόρων τῆς Ἑλλάδος. Πῶς ὑποχρεοῦται ἤδη νὰ ἐκτελῇ, ὅτι ὑπαγορεύουν οἱ ἡττημένοι; Πῶς εἶναι ἀνεκτὸν νὰ λογοδοτῇ ἡ Ἑλλὰς ἐνώπιον ἐκείνων, οἵτινες ἐξαπέλυσαν ἐναντίον της τὸν πόλεμον; Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ παραγνωρίσῃ τὴν σημερινὴν πραγματικότητα καὶ ν’ ἀναπτύξῃ αὐτὴν ἐνώπιον τοῦ ΟΗΕ. Ἡ Ἑλληνικὴ πραγματικότης συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ἡ Ἑλλὰς συνέτριψε τὸν συμμοριτισμόν; Ἀπώθησεν αὐτὸν ἐκτὸς τῶν ὁρίων της. Εἰς τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος δὲν ὑπάρχει οὐδὲ εἷς συμμορίτης. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαγορεύωνται εἰς τὴν Κυβέρνησιν μέτρα ἐπιεικείας ὑπὲρ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐστράφησαν κατὰ τῆς Πατρίδος καὶ τὴν ἐταλαιπώρησαν ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον τριετίαν διὰ νὰ παραλείψω τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς; Περίοδον μαύρην ὄχι τόσον ἀπὸ τὰς θηριωδίας τῶν Γερμανῶν, ὅσον ἀπὸ τὰς θηριωδίας τῶν κομμουνιστῶν. Καὶ ἐπηκολούθησεν ἄλλη μία τριετία ἀσυλλήπτου δοκιμασίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τριετία αἵματος καὶ δακρύων. Εἶναι δυνατὸν εὐθὺς ἀμέσως νὰ λησμονηθοῦν ὅλα αὐτά; Πῶς ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη τόσον ἄτολμος, τόσον ἐστερημένη ψυχῆς καὶ ὑπερηφανείας, νὰ μὴ δυνηθῇ νὰ ἐκπροσωπήσῃ, ὡς ὤφειλε, ζωηρότερον καὶ ἀρτιώτερον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν στρατόν, ὁ ὁποῖος κατήγαγε τόσον περιφανεῖς νίκας; Ἡ ἀντιπροσωπεία μας, δυστυχῶς, εἰς τὸν ΟΗΕ δὲν ἠδυνήθη, ἀπὸ ἀνεπάρκειαν προφανῶς, νὰ παρουσιάσῃ τὰ πράγματα ὡς ἔχουν σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅταν ὑπεβλήθησαν αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ ἀξιώσεις ἔπρεπε μετ’ ἀγανακτήσεως νὰ τὰς ἀπορρίψῃ. Δὲν ἔχει δικαίωμα κανεὶς νὰ ὁμιλῇ περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης ἐν Ἑλλάδι, ἡ ὁποία εἶναι ἡ χώρα, εἰς τὴν ὁποίαν παρήχθη ἡ ἔννοια τοῦ δικαίου τὸ πρῶτον. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ κάμνει νὰ ἀγανακτῶ καὶ νὰ ὁμιλῶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐλήφθησαν τόσα μέτρα προστασίας ὑπὲρ τῶν τεράτων αὐτῶν, τῶν σφαγέων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῶν προδοτῶν τῆς Πατρίδος καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακὰς ἀπὸ πενταετίας καὶ οἱ ὁποῖοι οὐδὲν ἔγκλημα διέπραξαν, τοὐναντίον ἐβοήθησαν τὴν Πατρίδα των, οὐδεμία προστασία ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἐλήφθη. Εἶναι ἐντροπή. Τὸ Συμβούλιον, ἐπαναλαμβάνω, τῶν Χαρίτων, συμφώνως πρὸς τὸν τελευταῖον νόμον, ἀπεφάνθη, ὅτι πολλαὶ ἀποφάσεις ἀφορῶσαι τὰ τέρατα αὐτὰ πρέπει νὰ ἐκτελεσθοῦν καὶ ὅμως οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἐξετελέσθη. Διατὶ παρακαλῶ; Ἁπλούστατα, διότι ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε διεθνεῖς δεσμεύσεις. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι αὐστηρὰ μόνον ἔναντι τῶν ἐθνικοφρόνων, ἡ ὑπόληψις ὅμως τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐκτεθειμένη, ἡ ὑπόληψις τῆς Βουλῆς ἐπίσης εἶναι ἐκτεθειμένη ἀπέναντι τῶν προσώπων αὐτῶν, ποὺ εὑρίσκονται σήμερον ἀκόμη ἐν ταῖς φυλακαῖς. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§55Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπεισε τὸ παγκόσμιον κοινόν, ὅτι δὲν διεπράχθησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα πολιτικὰ ἀδικήματα, ἀλλὰ κακουργήματα ἀνήκουστα, τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου. Δὲν κατώρθωσεν ἡ Κυβέρνησις νὰ πείσῃ τὴν ἀνθρωπότητα, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπῆρξαν δολοφόνοι καὶ λωποδύται τοῦ χειρίστου εἴδους, ὅτι πρόκειται περὶ εἰδεχθῶν κακούργων.

§56Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἑλληνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἰς τὴν συνέλευσιν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἔπραξε τὸ καθῆκον της. Ἡ Ἑλληνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἶχε πλήρη, ὅπως καὶ ὁλόκληρος ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, τὴν συνείδησιν τοῦ χρέους της. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ προβαίνετε εἰς τόσον εὔκολον κριτικήν, κριτικὴν ἡ ὁποία βασίζεται μόνον καὶ μόνον εἰς τὸ συναίσθημα, συναίσθημα βαθύτατα σεβαστόν, κριτικὴν ὅμως, ἡ ὁποία δὲν λαμβάνει διόλου ὑπ’ ὄψιν της τὰς δυσκόλους ἀπὸ πολλῶν ἀπόψεων συνθήκας, ἐντὸς τῶν ὁποίων ἦτο τεταγμένη ἡ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἐκπληρώσῃ τὰ χρέος της ἔναντι τῆς Ἑλλάδος. Τὰ ἀποτελέσματα ὁμιλοῦν ἐναντίον τῶν ὅσων εἴπατε. Εἰς τὴν Πολιτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἡ Ἑλλὰς ἠθικῶς ἐνίκησε καὶ ἐὰν δὲν κατώρθωσε νὰ ἐπιτύχῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται πέραν τῶν δυνατοτήτων τοῦ ΟΗΕ, ἐὰν δὲν κατώρθωσε τὸ ἀδύνατον, αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον κριτικῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ ὀρθόν, δὲν εἶναι ἠθικὸν νὰ ἀποτελῇ ἀντικείμενον ἐπικρίσεων. Δὲν ἐκαλεῖτο ἡ Ἑλλὰς νὰ μεταβάλῃ τὸν ΟΗΕ, δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ μεταβάλῃ εἰς πραγματικὸν ρυθμιστὴν τῶν παγκοσμίων προβλημάτων τῆς εἰρήνης τὸν ΟΗΕ. Δυστυχῶς, ὁ ΟΗΕ, καὶ τὸ γνωρίζετε ἄριστα, δὲν εἶναι πραγματικὸς ρυθμιστὴς τῶν παγκοσμίων προβλημάτων. Πάντως, ἐν τῷ πλαισίῳ ἐκείνῳ, τὸ ὁποῖον εἶναι τεθειμένον ὑπὸ τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τοῦ ΟΗΕ καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ ἐκείνῳ, τὸ ὁποῖον καθορίζεται ὑπὸ τῶν σχέσεων μεταξὺ τῶν μεγάλων τοῦ κόσμου δυνάμεων, ἐν τῷ πλαισίῳ αὐτῷ, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον ἡ Ἑλληνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἔπραξε τὸ καθῆκόν της καὶ ἐπέτυχε τὸ μέγιστον, τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι δικαιοῦσθε νὰ προβαίνετε εἰς τόσον εὔκολον κριτικήν, ἡ ὁποία βεβαίως προκαλεῖ καλὴν ἐντύπωσιν εἰς τὰ θεωρεῖα, διότι τὰ θεωρεῖα κατέχονται ἀπὸ Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι διέπονται ἀπὸ συναίσθημα καὶ μόνον συναίσθημα, δὲν γνωρίζουν δὲ τὴν πραγματικότητα καὶ τὰς δυσκολίας, ἐνώπιον τῶν ὁποίων εὑρέθη ἡ Ἀντιπροσωπεία μας. Δικαιοῦμαι δὲ νὰ ὁμιλήσω περὶ τῶν δυσκολιῶν αὐτῶν, διότι προσωπικῶς δὲν μετέσχον τῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ δὲν προβαίνω εἰς ὑποστήριξιν τοῦ ἑαυτοῦ μου. Ἔχω ὅμως καθῆκον νὰ μὴ ἀφήσω ἀναπάντητον αὐτὴν τὴν εὔκολον κριτικήν, ἡ ὁποία καὶ ἐν τῇ Βουλῇ ἀπόψε καὶ εἰς τὸν Τύπον σημειοῦται συχνότατα. Εἶναι κριτική, ἡ ὁποία βεβαίως τιμᾷ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὴν διατυπώνουν ἀπὸ ἀπόψεως συναισθηματικῆς, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι παραγνωρίζουν, οἱ προβαίνοντες εἰς τὴν κριτικὴν αὐτήν, τὰς πραγματικὰς συνθήκας. Κύριοι βουλευταί, βεβαίως, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ κατ’ ἐξοχὴν οἱ ἔνοπλοι δυνάμεις τῆς χώρας, ἐπεθύμουν καὶ ηὔχοντο, ὅπως εἰς τὸν ΟΗΕ δοθῇ μία πραγματικὴ λύσις εἰς τὸ ἑλληνικὸν θέμα. Δυστυχῶς, ἐὰν δὲν ἐδόθη πραγματικὴ λύσις, αὐτὸ δὲν ὀφείλεται εἰς ἀνεπάρκειαν τῆς Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἢ καὶ γενικώτερον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ εἰς ἀνεπάρκειαν αὐτοῦ τούτου τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν.

§57Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἶπεν, δὲν εἶναι ἠθικὸν νὰ ἐπικρίνωμεν τὴν ἀντιπροσωπείαν ἐν τῷ ΟΗΕ διὰ τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσε. Ποῖον εἶναι παρακαλῶ τὸ ἔργον αὐτό; Αἱ ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἀνελάβομεν; Δὲν εἴδομεν κανὲν ἄλλο ἀποτέλεσμα ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος. Ἐνικήσαμεν καὶ ἀντὶ νὰ ἐπιβάλωμεν ὑποχρεώσεις, ἀνελάβομεν τοιαύτας. Ἀλλά, κ. Ὑπουργὲ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, θὰ ἤθελον προηγουμένως νὰ μᾶς δώσητε τὴν ἑρμηνείαν τῆς λέξεως ἠθική. Διαπράττομεν καμμίαν ἀνηθικότητα, ἀσκοῦντες κριτικὴν τοῦ ἔργου τῆς Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰς τὸν ΟΗΕ, ἢ φρονεῖτε, ὅτι ἡμεῖς ἀπὸ λόγους ἀντιπολιτεύσεως ἐπικρίνομεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν δρᾶσιν τῆς Ἀντιπροσωπείας ἐν τῷ ΟΗΕ; Ἔχω νὰ πληροφορήσω τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ἡμεῖς ἐπὶ ἐθνικῶν ζητημάτων δὲν ἀσκοῦμεν ἔλεγχον ἀπὸ λόγους ἀντιπολιτευτικούς. Διότι δὲν ἐπιτρέπεται ἀντιπολίτευσις ἐπὶ τοιούτων ζητημάτων. Ἐὰν ἔχῃ αὐτὴν τὴν ἰδέαν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι πλανᾶται.

§58Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν ἔχω τοιαύτην ἰδέαν.

§59Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἀλλ’ ὅταν ἡμεῖς παραπονούμεθα, ὅτι ἡ ἀντιπροσωπεία μας, τῆς ὁποίας ἐδώσατε τὸν προσήκοντα χαρακτηρισμόν, μεταχειρισθέντες τὴν λέξιν «ἀνεπάρκεια»....

§60Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτ.). Ὄχι διὰ τὴν ἀντιπροσωπείαν μας.

§61Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. ... Τότε, τὴν μεταχειρίζομαι ἐγὼ τὴν λέξιν «ἀνεπάρκεια» διὰ τὴν ἀντιπροσωπείαν μας, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ἐξ ὁλοκλήρου ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτός. Δὲν εἶναι ἀνεπάρκεια τῆς ἀντιπροσωπείας μας, ὅταν ἐπέτρεψεν αὕτη καὶ ἡ Ἑλλὰς ἐσύρθη εἰς τὸ ἐδώλιον τοῦ κατηγορουμένου, ὅτι διέπραξεν —ἄκουσον! ἄκουσον!— θηριωδίας ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν; Καὶ δὲν ἐδράξατο ἡ ἀντιπροσωπεία μας τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς νὰ παρουσιάσῃ ἐνώπιον τοῦ ΟΗΕ καὶ τοῦ διεθνοῦς αὐτοῦ δικαστηρίου ὅλον τὸ δρᾶμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ; Νὰ μὴ ἐπωφεληθῇ τῆς δοθείσης εὐκαιρίας διὰ νὰ δώσῃ σπαρταριστὴν τὴν εἰκόνα τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ σφαζομένου συστηματικῶς κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ μετὰ ἔτι, μίαν τριετίαν; Καὶ πῶς ἡ ἀντιπροσωπεία μας καὶ μάλιστα ὁ πρῶτος ἀντιπρόεδρος αὐτῆς δὲν ἐνεθυμήθη, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐκλέγεται ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὑπάρχει ἕνα βάραθρον ἀπύθμενον, τὸ βάραθρον τοῦ Φενεοῦ τῆς Στυμφαλίας, εἰς τὸ ὁποῖον ἐρρίφθησαν 800 ἐθνικόφρονες ἡμιθανεῖς, ἀφοῦ ἐκτυπήθησαν μὲ τὴν γλωσσίδα τῆς καμπάνας τῆς Ἐκκλησίας καὶ χωρὶς ν’ ἀποθάνουν, ζῶντες ἐρρίπτοντο εἰς τὸ βάραθρον, καὶ ἐπὶ ἡμέρας ἠκούοντο αἱ οἰμωγαί των; Αὐτὸ δὲν θὰ ἔπρεπε, κ. Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ ἀναφερθῇ ἐνώπιον τοῦ ΟΗΕ; Καὶ μόνον αὐτό; καὶ πόσα ἄλλα εἰδεχθῆ ἐγκλήματα, τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει ἀριθμός. Καὶ παρακάτω, κ. Ὑπουργέ, ἡ Πηγάδα τοῦ Μελιγαλᾶ, ἡ ὁποία ἐδέχθη 3.000 ἐθνικόφρονας ἡμιθανεῖς, τῶν ὁποίων αἱ οἰμωγαὶ ἠκούοντο ἐπὶ ἡμέρας ἐπίσης; Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφερθοῦν αὐτὰ τὰ πρωτοφανῆ ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα καμμία ἱστορία, οὐδεμιᾶς βαρβάρου ἐποχῆς, οὐδὲ μυθολογία ἀκόμη ἔχει ἀναγράψει; Ἦτο στάσις αὐτὴ τῶν ἀντιπροσώπων μας ν’ ἀφήσουν τὴν Πατρίδα μας ἀνυπεράσπιστον καὶ ὑβριζομένην; Ὑπεχρεώθη ἡ Ἑλλάς, κατόπιν τόσων νικῶν, τοιούτων νικῶν, ν’ ἀπολογῆται ἐνώπιον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπροκάλεσαν τὴν δυστυχίαν αὐτὴν κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ἔπειτα μᾶς λέγετε, ὅτι ἡ ἀντιπροσωπεία ἔκαμε τὸ καθῆκόν της; Ἡ ἀντιπροσωπεία καὶ ἡ Κυβέρνησις γενικώτερον, φέρει βαρυτάτην εὐθύνην ἐνώπιον τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους ὁλοκλήρου. Εἶναι τελείως ἀδικαιολόγητος ἡ στάσις τῆς ἀντιπροσωπείας μας κατὰ τὴν τελευταίαν Γενικὴν Συνέλευσιν τοῦ ΟΗΕ, ὡσὰν νὰ μὴ ἔζησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, οὔτε νὰ ἐπληροφορήθησαν τὸ τί ὑπέστημεν ἀπὸ τὸν ὑπόκοσμον αὐτὸν τῶν Ἑλλήνων κομμουνιστῶν. Τὰ μαρτύρια τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὰ φρικώδη βασανιστήρια εἰς ἃ ὑπεβλήθη ἀπὸ τὸν Κομμουνισμόν, θὰ ἠδύναντο νὰ συγκινήσουν, καταλλήλως ἀναπτυσσόμενα, καὶ πέτρες ἀκόμη, ὁπότε οὐδεὶς θὰ ἐτόλμα νὰ εἰσηγηθῇ μέτρα ἐπιεικείας ὑπὲρ αὐτῶν. Οὔτε ὑπαινιγμὸς κἄν θὰ ἐγένετο διὰ τὸ κῦρος τῶν δικαστικῶν μας ἀποφάσεων, παρὰ ὅλοι θὰ ἔκυπτον τὴν κεφαλὴν καὶ δὲν θὰ εὑρίσκετο ὁ Ἰσημερινὸς καὶ τὰ ἄλλα Νοτιοαμερικανικὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα τόσον συμπαθῶς ἔχουν πρὸς ἡμᾶς, ἀπὸ ἄγνοιαν τῶν ἑλληνικῶν πραγμάτων νὰ καταψηφίζουν τὴν Ἑλλάδα ἢ ν’ ἀπέχουν τῆς ψηφοφορίας. Ἐὰν ὑπῆρχον ἄνθρωποι νὰ ἐκθέσουν τὸ τὶ ὑπέστη ὁ λαός μας ἀπὸ τὰ ἀνθρωπόμορφα αὐτὰ τέρατα, καὶ οἱ τοῖχοι τοῦ μεγάρου τοῦ ΟΗΕ θὰ συνεκινοῦντο. Αὐτὸ εἶναι τὸ παράπονόν μας καὶ αὐτὸ συνέβη ἀπὸ ἀνεπάρκειαν τῆς ἀντιπροσωπείας μας, τὴν ὁποίαν ὅλοι πρέπει νὰ παραδεχθῆτε, καὶ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι. Καὶ ὄχι νὰ μᾶς λέγῃ εἷς τῶν κυρίων Ἀντιπροέδρων, ἐπετύχαμεν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν. Ἐπετύχομεν νὰ μὴ ἐπεμβαίνουν οἱ ξένοι εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς Ἑλλάδος. Ἠκούσατε, κύριοι βουλευταί, τὰς ἐπιτυχίας τῆς ἀντιπροσωπείας μας; Νὰ συνεχισθῇ ἡ ἔρευνα τῆς Βαλκανικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ μὴ ἐπεμβαίνουν εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς Ἑλλάδος. Μὰ εἴμεθα Κράτος ἡττημένον διὰ νὰ ἐπεμβαίνουν εἰς τὰ ἐσωτερικά μας; Μόνον εἰς τοὺς ἡττημένους ὑπαγορεύουν τὰς θελήσεις των οἱ νικηταί. Ἐδῶ συνέβη τὸ ἀντίθετον, ἀντὶ νὰ ὑπαγορεύσωμεν τὰς θελήσεις μας, ὡς νικηταί, μᾶς ἐπεβλήθησαν αἱ θελήσεις τῶν ἡττημένων. Καὶ ὑπεχρεώθη ἡ Ἑλλὰς ν’ ἀπολογῆται, ἐνώπιον ἐκπροσώπων τῶν ἡττημένων. Καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπέμβασις, κατὰ τὰς ἀγαθὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἐπιτυχία τῆς ἀντιπροσωπείας μας. Δὲν εἶναι ἐπέμβασις εἰς τὰ ἐσωτερικά μας, νὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ μὴ ἐκτελῶμεν τὰς ἀποφάσεις τῶν Δικαστηρίων μας. Ἀλλὰ τὶ εἶναι παρακαλῶ αὐτό; Ἐπανερχόμενος ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς λήψεως μέτρων ὑπὲρ τῶν ἐν ταῖς φυλακαῖς ἀπὸ πενταετίας ταλαιπωρουμένων ἐθνικοφρόνων πολιτῶν, συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἀναλογισθῇ τὰς εὐθύνας της ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως σπεύσῃ εἰς τὴν ὑποβολὴν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον κατὰ τόσον πανηγυρικὸν τρόπον ὑπεσχέθη καὶ περὶ τοῦ ὁποίου ἐπανέλαβε τὴν ὑπόσχεσιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὁ κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργὸς σήμερον. Εἶναι καιρός, πλέον, νὰ λήξῃ τὸ μαρτύριον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Τὰς μεγάλας μας χριστιανικὰς ἑορτάς, τὰς ὁποίας ἀναμένομεν μετά τινας ἡμέρας, πρέπει νὰ τὰς ἑορτάσουν οἱ ἐν ταῖς φυλακαῖς κρατούμενοι μετὰ τῶν οἰκογενειῶν των, αἱ ὁποῖαι τόσον σκληρῶς ἐδοκιμάσθησαν ἐπὶ μίαν πενταετίαν. Δὲν συγχωρεῖται ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ πλέον, οὐδεμία ἀναβολή. Εἰς τὸ πρῶτον Ὑπουργικὸν Συμβούλιον πρέπει νὰ ἔλθῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ τεθῇ, συμφώνως πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν ὁλοκλήρου τῆς ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης, τόσον ἐναργῶς ἐκδηλωθείσης ὑπὲρ τῶν ἀδικουμένων αὐτῶν πατριωτῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ καὶ τῆς Βουλῆς ὁμοθύμου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Πιπιλιάγκας, ἔχει τὸν λόγον.

§63Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, τὸ θέμα ἐξηντλήθη ὑφ’ ὑμῶν καὶ ὑπὸ τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι μὲ διέκοψαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κρατῶ ὑπὸ σημείωσιν τὴν ὑπόσχεσίν σας, ὅτι θὰ φέρετε τὸ θέμα ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§64Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐπειδὴ ὡμιλήσατε περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, εἰς τὸ ὁποῖον εἶχα κάποιαν σχέσιν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀποκαταστήσω τὴν μνήμην τῶν πραγμάτων καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν μετέσχον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, νὰ εἴπω πῶς ἔχουν τὰ πράγματα. Θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐφέραμεν νομοσχέδιον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν περιέχον διάταξιν, δυνάμει τῆς ὁποίας θὰ ἠδύναντο νὰ τύχουν ἀποφυλακίσεως τινὲς ἐξ αὐτῶν.

§65ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅλοι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπωφεληθοῦν.

§66Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἔχω ὑπ’ ὄψει τὰς δικογραφίας καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν ὅλοι νὰ τύχουν μέτρων ἐπιεικείας. Εἰς τὸ τέλος, ὅμως, ἡ ἐπιμονὴ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο τοιαύτη, εἰς τὸ νὰ γίνῃ δεκτὴ μία τροπολογία, καθ’ ὃν τρόπον τὴν εἰσηγοῦντο, ὥστε ἐδέησεν ἡ Κυβέρνησις, ἀναμετρῶσα τὰς συνεπείας τὰς ὁποίας θὰ εἶχεν ἐὰν τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἐψηφίζετο τὸ νομοθέτημα μὲ τὴν τροπολογίαν ἐκείνην ποὺ ἰσοδυνάμει πρὸς ἀμνηστίαν, νὰ ἀναγκασθῇ νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν δὲν ἐγένετο νόμος τοῦ Κράτους ἡ εὐμενὴς ἐκείνη πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῆς κατηγορίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, πρέπει νὰ μὴ μέμφεσθε ἡμᾶς, ἀλλὰ τὰ μέλη ἐκεῖνα τῆς Ἐπιτροπῆς, τὰ ὁποῖα ἐζήτησαν πράγματα ἐντελῶς ἀπραγματοποίητα. Καθημερινῶς, διὰ τοῦ Συμβουλίου τῶν Χαρίτων κρίνονται αἱ ὑποθέσεις αὐταί, πολλῶν δὲ αἱ ποιναὶ ἔχουν μετριασθῇ εἰς τρόπον, ὥστε ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν εὑρισκομένων σήμερον εἰς τὰς φυλακὰς νὰ φθάνῃ σχεδὸν τὸ ½ τῶν καταδικασθέντων. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐδέχετο ἐκεῖνο τὸ νομοσχέδιον, τὸ πρᾶγμα θὰ εἶχεν ἐξομαλυνθῆ, ἀλλ’ ἂν τοῦτο δὲν συνέβη, ἔχουν ἑαυτοὺς μόνον νὰ αἰτιῶνται, ὅσοι ἐκ τῶν συναδέλφων ἐπέμειναν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως εἰς τὴν ἀπαράδεκτον περὶ οὐσιαστικῆς ἀμνηστίας τροπολογίαν.

§67Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. ... (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).

§68Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης)..... (Θόρυβος).... Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν συνηθίζω νὰ ἀπασχολῶ τὴν Βουλὴν ἐπὶ ματαίῳ καὶ ὄχι μόνον τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές, ἀλλ’ οὔτε προϋπόθεσις νὰ ὑπάρξῃ τοιαύτη περίπτωσις δὲν ὑπάρχει.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, νὰ συνεχίσῃ ὁ ρήτωρ.

§70Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ἀπαντῶν πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ὑπῆρχον αἱ συνθῆκαι ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας ἐπεκαλέσθητε, ὡς πρὸς τὴν προταθεῖσαν καὶ ψηφισθεῖσαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τροπολογίαν. Διότι, ἐὰν τὸ ξένον κλῖμα δὲν ἐπέτρεπε νὰ δοθῇ χάρις εἰς ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει μὲ κάθε τρόπον νὰ ἐξοντώσῃ ὁ Σλαυϊσμός, ἀναντιρρήτως, ὁ ἕτερος τῶν Ἀντιπροέδρων τῆς Κυβερνήσεως, δὲν θὰ ἀπέστελε τηλεγράφημα, ὅπως περιληφθοῦν οἱ καταδικασθέντες εἰς ποινὴν μέχρις 20 ἐτῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἀνέλαβε νὰ εἰσηγηθῇ τὸ ζήτημα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, διὰ νὰ τὸν προτρέψω ἔτι περισσότερον πρὸς τοῦτο, θὰ ἀναγνώσω μίαν περικοπὴν ἀπὸ γαλλικὴν ἐφημερίδα, σχετικὴν μὲ τὰ συμβαίνοντα ἐν Γαλλίᾳ ἐπὶ τοῦ θέματος. (Ἀναγινώσκει περικοπήν, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἀναφέρεται, ὅτι πολλαὶ κατηγορίαι καταδικασθέντων ἀμνηστεύονται, ἀκόμη καὶ οἱ καταταγέντες ὡς ἐθελονταὶ τῆς ΒΕΡΜΑΧΤ, αἱ δικογραφίαι, μετὰ τὴν νέαν ἐξέτασιν καταστρέφονται, αἱ δὲ ποιναὶ διαγράφονται ἐκ τοῦ ποινικοῦ μητρώου). Κατὰ συνέπειαν, μετὰ τὰ γεγονότα αὐτά, ἔχετε ὑποχρέωσιν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ τηρήσητε τὸν λόγον σας...

§71Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἁρμοδιότητα ἔχω ἐγώ. Ἀπὸ ἐμὲ θὰ ζητήσητε τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου.

§72Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτικῶν). Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀπουσίαζε κατὰ τὴν συζήτησιν καὶ ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ τὸν ἐκπροσωπήσω, ὅπως καὶ ὅλους τοὺς ἀπουσιάζοντας συναδέλφους μου. Ἀλλὰ ἀσχέτως αὐτοῦ, ἐπὶ ζητημάτων γενικωτέρας φύσεως, ἕκαστος τῶν συνεργαζομένων Ἀρχηγῶν ἐν τῇ Κυβερνήσει, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προβαίνῃ εἰς εἰσηγήσεις. Ὑπῆρξε παρεξήγησις, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐνόμισεν, ὅτι ὑπεσχέθην νὰ φέρω ἐγὼ τὸ νομοσχέδιον, ὁπότε θὰ εἶχε δίκαιον. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει τοιοῦτόν τι, διότι ὑπεσχέθην νὰ φέρω τὴν σκέψιν μου πρὸς τὸ Ὑπουργ. Συμβούλιον.

§73Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Παρακαλῶ καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως συνεννοηθοῦν καὶ ἀπὸ κοινοῦ συντελέσουν, ὥστε νὰ λάβῃ τέλος αὐτὸ τὸ ζήτημα. Ἔχω ἐπίσης νὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως φέρῃ τὸ ταχύτερον ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὸν νόμον περὶ ἀγοραπωλησιῶν ἐπὶ κατοχῆς, ἵνα τύχῃ κυρώσεως ἢ ἀκυρώσεως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ὁ νόμος αὐτὸς ποὺ ἐψηφίσθη καὶ ἀπεσύρθη, ἀλλὰ καὶ ὁ νόμος περὶ ἀμνηστίας ἀδικημάτων, διαπραχθέντων ὑπὸ ἐνόπλων, οἵτινες εἶχον ἐνταχθῆ εἰς τὰ τμήματα τοῦ στρατοῦ. Καὶ ὁ νόμος αὐτὸς ἐπιβάλλεται νὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν.

§74Χ. ΦΟΥΣΙΑΝΗΣ. Εἶναι ἀπαίτησις ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ ἔλθῃ τὸ ταχύτερον πρὸς ψήφισιν.

§75Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ὁ ἐπαναπατρισμὸς προκαλεῖ ἴλιγγον, εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ μεταβῇ εἰς τοὺς τόπους ὅπου πραγματοποιεῖται. Πλὴν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα διαθέτει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας, ὡς πρὸς τὰ ἄλλα σημεῖα χωλαίνει ἀφαντάστως. Τὰ ὄργανα βεβαίως τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, δεικνύουν ἐξαιρετικὴν δρᾶσιν, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδωσε τὴν ἀπαιτουμένην προσοχήν, ὥστε νὰ ἐξασφαλισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπαιτουμένων 100.000 μεγάλων ζώων καὶ ἀντ’ αὐτῶν διετέθησαν μόνον 3.000.

§76Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ὅπως γνωρίζετε ἡ δυνατότης τοῦ ὁμαδικοῦ ἐπαναπατρισμοῦ προέκυψε πρὸ τριμήνου. Τὰ ζῶα ἔπρεπε νὰ ἔλθουν ἔξωθεν. Ὑπῆρχε μία παραγγελία 7.500 ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν γεωργῶν, καὶ λόγῳ τοῦ προκύψαντος ζητήματος τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ, διετέθησαν διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ἤδη ἔγινε παραγγελία εἰς τὴν Τουρκίαν, τὴν Μέσην Ἀνατολὴν καὶ τὴν Ἀμερικήν, πρόκειται δὲ νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσίν μας καὶ ὁ στρατὸς περίπου 4.500 κτήνη. Δὲν πρέπει ἑπομένως νὰ καταλογίζετε εὐθύνας εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας.

§77Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Εὐθύνας καταλογίζω, ὄχι εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἀλλὰ εἰς τοὺς διαφόρους συντονιστάς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐφρόντισαν νὰ δώσουν πιστώσεις εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Ἔγιναν δημοπρασίαι καὶ ὑπεισῆλθον εἰς αὐτὰς πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπετάχυναν τὴν ἐκτέλεσιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ τὰ ὄργανά του εἰργάσθησαν λίαν εὐσυνειδήτως.

§78Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἐκάμαμεν παραγγελίαν ζώων εἰς τὴν Τουρκίαν καὶ δὲν εἴχαμε κτηνιάτρους νὰ τὰ παραλάβουν. Ἡ Ἑλλὰς ὑπέστη καταστροφὴν εἰς τὴν κτηνοτροφίαν της 80% καὶ ἔχει ἀνάγκην τὸ ὀλιγώτερον 800.000 μεγάλων ζώων καὶ 2.000.000 μικρῶν. Ἐὰν δὲν παρέλθῃ τὸ ἀπαιτούμενον χρονικὸν διάστημα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς πλήρη ἀποκατάστασιν. Ὅ,τι ἐπεβάλλετο νὰ γίνῃ τὸ ἐφροντίσαμεν καὶ ἐπραγματοποιήθη ἡ καλλιέργεια μέρους τοῦ κλήρου μὲ 1.300 ἐπίτακτα τρακτέρ.

§79Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Δὲν ἔψεξα τὴν πολιτικὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἀλλ’ ἀντιθέτως, ἐβεβαίωσα, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, τῇ βοηθείᾳ τῶν κεντρικῶν καὶ ἐξωτερικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου του, ἐπετέλεσεν ἆθλον. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἀπεφασίσθη νὰ γίνῃ ἐπαναπατρισμός, ἐντὸς τοῦ φθινοπώρου, ἔπρεπε νὰ ἐλαμβάνοντο μέτρα αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ζώων. Ἐκεῖ, ὅπου ἐλέγχομεν τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ ἐφοδιασμοῦ καὶ τῆς ἀνοικοδομήσεως. Τὰ τρόφιμα, τὰ ὁποῖα διανέμονται σήμερον εἰς Ἀθήνας, φθάνουν εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν μετὰ 5–6 μῆνας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πηγαίνει εἰς τὴν ὕπαιθρον ταχέως εἶναι τὰ ἄδεια τσουβάλια, τὰ ὁποῖα διανέμονται ἀπὸ τοὺς κομματικοὺς παράγοντας εἰς τοὺς φίλους τοῦ κόμματος.

§80Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ μεμφώμεθα τοὺς προηγουμένους Ὑπουργοὺς Ἐφοδιασμοῦ καὶ Προνοίας, διότι ἐπὶ 14 μῆνας δὲν ἔφθασαν τρόφιμα εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Συνιστῶ ἐπίσης τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς σφαγῆς θηλυκῶν ζώων.

§81Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Τὸ ζήτημα τῶν διανομῶν τὸ ἐλέγχω, ὄχι ὡς πρὸς τοὺς ἐπαναπατριζομένους, ἀλλὰ γενικῶς, διότι ἡ ὕπαιθρος εἶναι παντελῶς ἐγκαταλελειμμένη, εἰς δὲ τὰς ἐπερωτήσεις ποὺ ὑποβάλλομεν δὲν μᾶς δίδεται οὔτε ἀπάντησις. Ἀπέναντι μιᾶς ὀκᾶς σακχάρεως ποὺ θὰ λάβουν οἱ κάτοικοι τῶν Ἀθηνῶν ἐντὸς τοῦ Δεκεμβρίου, οἱ κάτοικοι τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας θὰ λάβουν 100 δράμια τὸν Ἰούνιον. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀνοικοδομήσεως πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι χωλαίνουν κατὰ τρόπον τραγικόν, τὰ δὲ ὑλικὰ διατίθενται κατὰ τρόπον σκανδαλώδη. (Ἀναγινώσκει ἐπιστολὴν τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν ΜΕΑ Βερμίου, γράφοντος, ὅτι χορηγοῦνται ἀφειδῶς ὑλικὰ ἀνοικοδομήσεως εἰς κομμουνιστάς). Ἕνα ἀκόμη σημεῖον σοβαρὸν ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ λιγνίτου. Δυστυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀρνεῖται νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰς ἐρωτήσεις μας καὶ τοιουτοτρόπως τὸ ζήτημα κινδυνεύει νὰ καταποντισθῇ. Ὁ λιγνίτης εἶναι εἷς πλοῦτος τῆς χώρας μέγας καὶ εἶναι γνωστὸν ἐξ ὅλων τῶν μελετῶν, ὅτι τὰ 85% τούτου εὑρίσκονται εἰς τὸ ὑπέδαφος Βορείου Ἑλλάδος καὶ εἰδικώτερον τῆς περιοχῆς Ἑορδαίας ἐν Δ. Μακεδονίᾳ. Δὲν θὰ ἀνεχθῶμεν νὰ γίνῃ ἡ ἐκμετάλλευσις κατὰ τρόπον θίγοντα τὴν περιοχήν, ἥτις ἔχει τὸν πλοῦτον τοῦτον. Τὰ ἐργοστάσια ἐκμεταλλεύσεως δέον νὰ ἱδρυθῶσιν εἰς τὸν τόπον, ἔνθα ὑφίστανται τὰ ὑπόγεια στρώματα, ἤτοι εἰς τὴν Πτολεμαΐδα. Ὁ Ναύαρχος κ. Σακελλαρίου, ἐπίλεκτον μέλος τῆς Βουλῆς, ἔχει πλήρη μελέτην ἐπ’ αὐτοῦ, συμφωνοῦσαν μὲ τὰς ἀπόψεις μας. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, διότι πᾶσα ἀντίθετος λύσις εἰς τὸ ζήτημα τῶν λιγνιτωρυχείων θὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Β. Ἑλλάδος καὶ τοῦ Ἔθνους. Ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσε κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι θέλει νὰ μετατρέψῃ τὸ ἐκλογικὸν σύστημα ταχυδακτυλουργικῶς. Δύο εἶναι τὰ συστήματα, τὰ ὁποῖα δύναται νὰ ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἢ τὸ πλειοψηφικὸν μὲ σφαιρίδιον ἢ τὸ ἐκλογικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον ὑφίσταται ἄνευ μεταβολῶν. Τερματίζω μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι εἶπα τὴν ἀλήθειαν, ἡ ὁποία εἶναι στήριγμα τῆς ἠθικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ὁ διαρκὴς ὁδηγὸς μας εἰς τὴν πολιτικὴν μας ζωήν. (Χειροκροτήματα).

§82Φ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσοι ὡμίλησαν ἀπόψε, χθὲς τὸ βράδυ ἦσαν ἀπόντες. Καὶ βλέπω, ὅτι σήμερον τηρεῖται νέα σειρά. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαναληφθῇ.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ἀλιβιζᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§84Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν τῆς τελευταίας Συνόδου τῆς Βουλῆς, συμπίπτει μὲ δύο ἐθνικῶς σοβαρὰ γεγονότα: Τὴν στρατιωτικὴν συντριβὴν τῆς Κομμουνιστικῆς ἀνταρσίας καὶ τὴν ἔντασιν τοῦ ἀγῶνος τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως αὐτοῦ μετὰ τῆς Ἑλλάδος. Τὸ πρῶτον σημειώνει τὸ τέρμα μιᾶς κρισίμου περιόδου τῆς ἐθνικῆς μας ἱστορίας. Καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὰς ἀγωνιώδεις ἡμέρας μιᾶς μακρᾶς περιόδου θυσιῶν, μᾶς χαρίζει τὴν χαρὰν τῆς νίκης, τὸ αἴσθημα τῆς ἀπολυτρώσεως. Μία νέα περίοδος τῆς ἐθνικῆς μας ζωῆς ἀρχίζει. Οἱ κίνδυνοι δὲν παρῆλθον. Θ’ ἀπαιτηθοῦν νέαι θυσίαι καὶ νέοι ἀγῶνες. Νέα καθήκοντα ὀρθώνονται ἐνώπιόν μας. Ἀποτίων φόρον τιμῆς πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν διὰ τὸ ἀδάμαστον φρόνημά του, ἀποτίων φόρον τιμῆς πρὸς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις τοῦ Ἔθνους καὶ τὴν ἡγεσίαν αὐτῶν, διὰ τὸν ἡρωϊσμὸν καὶ τὴν αὐτοθυσίαν των, διὰ τῶν ὁποίων ἐκερδήθη ἡ νίκη, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην—ἐφ’ ὅσον ἠκούσθη ἐντεῦθεν ἀντίθετος ἄποψις— νὰ τονίσω τὴν συμβολὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ν’ ἀναγνωρίσω τὰς ὑπηρεσίας τῆς Πολιτικῆς Ἡγεσίας τῆς Χώρας, εἴτε αὕτη εὑρίσκετο εἰς τὰ κυβερνητικὰ ἑδώλια, εἴτε εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ παρελθὸν ὑπάρχουν βεβαίως διαφωνίαι. Αἱ κρίσεις ὡς πρὸς τὴν ἀκολουθηθεῖσαν πολιτικὴν διαφέρουν. Ἕκαστος διατηρεῖ τὰς ἀντιλήψεις του. Προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι διεπράχθησαν καὶ σφάλματα καὶ παραλείψεις. Παραμένει πάντοτε ἀναπάντητον τὸ ἐρώτημα ἐὰν ἦτο ἀναπότρεπτον ἡ ἀνταρσία νὰ λάβῃ τοιαύτην ἔκτασιν καὶ νὰ ἔχῃ τοιαύτην χρονικὴν διάρκειαν. Παραμένει πάντοτε τὸ θέμα, ἐὰν μὲ διάφορον πολιτικὴν ἀντιμετώπισιν ἡ συντριβὴ τῆς ἀνταρσίας θὰ ἐπήρχετο ταχύτερον καὶ θὰ ἐστοίχιζεν εἰς τὸ Ἔθνος ὀλιγωτέρας ὑλικὰς καὶ εἰς αἷμα, θυσίας. Ἀλλ’ εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτὸ θ’ ἀπαντήσῃ αὔριον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ βραδύτερον ἡ Ἱστορία. Τώρα, δὲν νομίζω, ἐθνικῶς ὠφέλιμον οἱανδήποτε προσπάθειαν, ἡ ὁποία θὰ ἔτεινεν εἰς τὴν πολιτικὴν ἢ κομματικὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς νίκης. Οὔτε μονοπώλησις τῆς νίκης, οὔτε Ἐθνικοὶ ἐξωστρακισμοί. Τὸ δεύτερον γεγονὸς δὲν ἔχει ἐθνικῶς μικροτέραν σημασίαν, διότι ὁ ἀγὼν τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ εἰσέρχεται πλέον εἰς νέαν φάσιν. Ἐφ’ ὅσον δὲν τοῦ παρέχεται κατ’ ἄλλον τρόπον ἡ δυνατότης ν’ ἀποφασίσῃ διὰ τὴν τύχην του, ἀπεφάσισεν, ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τῆς Ἐθναρχίας του, νὰ διοργανώσῃ ὁ ἴδιος ἐθνικὸν δημοψήφισμα καὶ νὰ διακηρύξῃ ἔτσι πρὸς ὅλον τὸν κόσμον τὴν ἀμετάτρεπτον θέλησίν του, νὰ ἑνωθῇ μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς σύσσωμος εὑρίσκεται παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ λαοῦ τῆς Ἑλληνικῆς Μεγαλονήσου καὶ συμμερίζεται ἀπολύτως τὸ ἐθνικόν του αἴτημα. Ἡ ἕνωσις τῆς Κύπρου μὲ τὴν Μητέρα–Πατρίδα εἶναι διὰ τοὺς Μεγάλους μας Φίλους ζήτημα στοιχειώδους αὐτοσεβασμοῦ τῶν διακηρύξεών των περὶ τῶν σκοπῶν τοῦ πολέμου. Διεκήρυξαν, ὅτι ὁ πόλεμος διεξήγετο ἐν ὀνόματι τῆς Ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀνεξαρτησίας τῶν λαῶν. Ὅτι ἡ συμμαχικὴ νίκη θὰ παρεῖχεν εἰς ὅλους τοὺς λαοὺς τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιαθέσεώς των, τῆς ἐκλογῆς τοῦ πολιτεύματος τῆς ἀρεσκείας των. Εἰς τὸν Κυπριακὸν λαὸν ἐδόθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου περισσότερον συγκεκριμέναι ὑποσχέσεις. Καὶ ὁ Κυπριακὸς λαὸς, ὅπως καὶ ὁ Ἑλληνικὸς ἐπίστευσεν εἰς τὴν πραγματοποίησιν τῶν ὑποσχέσεων καὶ τῶν ἰδανικῶν αὐτῶν. Καὶ ἐπολέμησε διὰ τὴν ἐπικράτησιν τῶν ἰδανικῶν αὐτῶν καὶ ἐθυσιάσθη ὑπὲρ αὐτῶν. Δικαιοῦται συνεπῶς, ἡ Ἑλληνικὴ Κύπρος ν’ ἀξιώσῃ τὴν δικαίωσιν τῶν ἐθνικῶν της πόθων. Ὅταν ἐν ὀνόματι τῶν ἀρχῶν τῆς «αὐτοδιαθέσεως» καὶ τῆς «ἐλευθερίας», ἀνέκτησαν τὴν ἐθνικήν των ἀνεξαρτησίαν λαοὶ τῆς Ἀνατολικῆς Ἀσίας, ὅπως ἡ Βιρμανία καὶ ἡ Ἰνδονησία, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν, οὔτε τὴν ἱστορίαν, οὔτε τὴν συμβολὴν εἰς τὸν πολιτισμόν, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὴν πολιτικὴν καὶ πνευματικὴν ὡριμότητα τοῦ λαοῦ τῆς Κύπρου, δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ μεγάλοι νικηταὶ τοῦ πολέμου νὰ τὴν ἀρνοῦνται εἰς αὐτόν. Καὶ δὲν εἶναι ἀκόμη ἀποδεκτὸν νὰ ζητοῦν νὰ διασπάσουν τὸν ἀγῶνα του ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεως, διὰ τῆς ὑποκινήσεως ἐθνικῶν τοπικῶν ἀντιθέσεων ἀσημάντων μειονοτήτων. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον, ἡ Ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη, κατὰ τὰς παραμονὰς τοῦ Κυπριακοῦ δημοψηφίσματος, ἐννοεῖ νὰ διαδηλώσῃ τὴν πλήρη καὶ ἀνεπιφύλακτον ἀλληλεγγύην της πρὸς τὴν ἀγωνιζομένην Κύπρον καὶ νὰ γίνῃ συμπαραστάτης της. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, διὰ λόγους τοὺς ὁποίους κατανοῶ, εἶναι ἴσως ὑποχρεωμένη νὰ τηρῇ τὴν στάσιν, ποὺ τηρεῖ. Ἐγώ, ὅμως, μὴ ἀνήκων, ὄχι μόνον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλ’ οὔτε κἂν εἰς τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν, δὲν βαρύνομαι μὲ τὰς αὐτὰς δεσμεύσεις, καὶ ὀφείλω, ἀλλὰ καὶ δύναμαι νὰ γίνω φορεὺς τῆς διαχύτου θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο καὶ διότι ἡ Κυβέρνησις ἐδίστασεν εἰς τὰς ἀνακοινώσεις της πρὸς τὴν Βουλὴν νὰ ἐκφράσῃ πανηγυρικῶς τὴν τοιαύτην θέλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἔχω τὴν τιμήν, νὰ ὑποβάλω μετ’ ἄλλων συναδέλφων πρότασιν Ψηφίσματος, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Δʹ Ἀναθεωρητικὴ τῶν Ἑλλήνων Βουλή, διερμηνεύουσα τὰ αἰσθήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διαδηλοῖ τὴν ἐμπιστοσύνην της πρὸς τὸν Ἐθνικὸν ἀγῶνα τοῦ λαοῦ τῆς Ἑλληνικῆς Κύπρου ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεώς του μετὰ τῆς Μητρὸς–Πατρίδος καὶ συγχρόνως διακηρύσσει τὴν πίστιν της εἰς τὴν τελικὴν ἀναγνώρισιν καὶ δικαίωσιν τῶν δικαίων τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Ἡ πρότασις ἔχει ὡς ἀκολούθως:

ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

«Ἡ Δʹ Ἀναθεωρητικὴ τῶν Ἑλλήνων Βουλή, διερμηνεύουσα τὰ αἰσθήματα ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐπὶ τῇ ἐνάρξει τῶν ἐργασιῶν τῆς τελευταίας Συνόδου αὐτῆς, χαιρετίζει τὸν ἀδελφὸν λαὸν τῆς Ἑλληνικῆς Κύπρου, διαδηλοῖ τὴν ἀλληλεγγύην της πρὸς τὸν Ἐθνικὸν του ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεώς του μετὰ τῆς Μητρὸς–Πατρίδος καὶ διακηρύσσει τὴν πίστιν της εἰς τὴν τελικὴν ἀναγνώρισιν καὶ δικαίωσιν τῶν δικαίων τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13ῃ Δεκεμβρίου 1949 Χ. Ἀλιβιζᾶτος, Α. Σακελλαρίου, Δ. Σφαέλλος, Α. Βαμβέτσος, Ν. Κώττας, Ι. Μπερνίτσας, Ε. Κουλουμβάκης, Γ. Μπάρδας, Ε. Κουσαθῆς, Ι. Φωτόπουλος». Κύριοι βουλευταί, ἐρχόμενος ἤδη εἰς τὰς Κυβερνητικὰς ἀνακοινώσεις πρὸς τὴν Βουλήν, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι λυποῦμαι, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ συμμερισθῶ τὴν αὐτάρεσκον ἱκανοποίησιν, ποὺ τὰς χαρακτηρίζει. Ἐπιθυμῶν προφανῶς νὰ προπαρασκευάσῃ ἐπ’ αὐτῶν τὴν κοινὴν γνώμην, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως—ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς ἐπαναλήψεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς —εἰς δηλώσεις του πρὸς τὸν Τύπον, ὡμολόγησεν, ὅτι καὶ αὐτὸς ἄλλοτε ἐπέκρινε διαφόρους Κυβερνήσεις, ἀναγνωρίζει ὅμως, ἤδη, ὅτι ἔσφαλε πράξας τοῦτο. Εὔχομαι εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, μακροημέρευσιν καὶ νὰ μὴ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην ἀρκετὰ συντόμως ν’ ἀναγνωρίσῃ τὸ σφάλμα του διὰ τὰς τελευταίας ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως ἀνακοινώσεις του. Αἱ πρωθυπουργικαὶ ἀνακοινώσεις ἀσχολοῦνται μὲ δύο εὐρυτέρας κατηγορίας θεμάτων: Τὰ πολιτικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ–οἰκονομικά. Τὰ πρῶτα ἐξητάσθησαν ἤδη εὐρύτατα. Θὰ ἐπεθύμουν, συνεπῶς, νὰ περιορισθῶ εἰς τὰ δεύτερα. Αἱ ἀνακοινώσεις πρὸς τὴν Βουλὴν ὡς πρὸς τὴν κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως χαρακτηρίζονται ἀπὸ ἀπεριόριστον αἰσιοδοξίαν, ἀπὸ ἕνα εἶδος μακαριότητος. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν συμμερίζομαι τὴν πρώτην, πολὺ δὲ ὀλιγώτερον τὴν δευτέραν. Παρὰ τὴν ἀντίθετον διαβεβαίωσίν της, δὲν φαίνεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ σαφῆ ἀντίληψιν τῆς καταστάσεως. Ἡ ἔνοπλος ἀνταρσία, βεβαίως, συνετρίβη. Ἀλλὰ μὲ τὴν συντριβήν της ὁ ἀγὼν δὲν ἔληξεν. Ἀρχίζει ἀντιθέτως περίοδος νέων ἀγώνων, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι περισσότερον σκληροὶ καὶ ἐπικίνδυνοι. Διότι ἡ ἔνοπλος ἀνταρσία ἦτο κἄτι τὸ συγκεκριμένον, τὸ ὁρατόν, τὸ ἐδαφικῶς περιωρισμένον. Ἡ καταπολέμησίς της ἦτο συνεπῶς ἀπὸ πολλῶν ἀπόψεων περισσότερον εὐχερής. Ἤδη, ὅμως, ὁ ἀγὼν θὰ μεταφερθῇ ἐπὶ ἄλλου πεδίου, τοῦ κοινωνικοῦ. Θὰ εἶναι ἀγὼν ἐναντίον τῆς ἀδήλου, ἀλλὰ συνεχοῦς προσπαθείας ὑπονομεύσεως τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος, τὴν ὁποίαν θ’ ἀναλάβῃ ὁ κομμουνισμός. Ἡ στρατιωτική, συνεπῶς, συντριβὴ τῆς ἀνταρσίας δὲν σημειώνει τὸ τέρμα, ἀλλὰ τὴν ἀρχὴν ἑνὸς δυσχερεστέρου ἀγῶνος, εἰς τὸν ὁποῖον ὁ κομμουνισμὸς θ’ ἀναζητήσῃ σύμμαχον τὴν δυστυχίαν. Καὶ δυστυχῶς, Κράτος καὶ Κυβέρνησις παρουσιάζονται τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἀπαράσκευοι πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν σχετικῶν προβλημάτων. Οὔτε πρόβλεψις, οὔτε πρόγραμμα ὑπάρχει. Ἡ Κυβέρνησις διεκήρυξε καὶ πάλιν τὸ ἐνδιαφέρον της διὰ τοὺς ἐργαζομένους, ἀνεγνώρισε τὸ βάσιμον τῶν διεκδικήσεών των, ἀλλὰ συγχρόνως ἔσπευσε νὰ δηλώσῃ, ὅτι διὰ τὴν ἱκανοποίησίν των, δὲν θὰ παρασυρθῇ ἀπὸ «συναισθηματισμούς». Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τῶν ἀνακοινώσεών του πρὸς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν πρὸ ὀλίγου, ἐδήλωσαν ἀπεριφράστως, ὅτι εἶναι μὲν πρόθυμοι νὰ ἐπιλύσουν ἱκανοποιητικῶς τὰ ἐργατικὰ ζητήματα, ἀλλὰ δὲν θὰ πράξουν τοῦτο ποτὲ, ἂν πρόκειται διὰ τῆς λύσεώς των νὰ κλονισθῇ ἡ «σταθερότης» τῶν τιμῶν! Ἡ τοιαύτη δήλωσις θὰ ἦτο δικαιολογημένη, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχε πράγματι ἐκπληρώσει τὸ καθῆκον της, ἐὰν πράγματι δηλαδὴ εἶχεν ἐξασφαλίσει μέχρι τοῦδε τὴν σταθερότητα τῶν τιμῶν, ἐὰν εἶχε προπαρασκευάσει τὴν λύσιν τῶν κοινωνικῶν ζητημάτων ποὺ ἐκκρεμοῦν ἀπὸ μακροῦ καὶ ἰδίως ἐὰν δὲν ἐνεφανίζετο εἰς τὸν ὁρίζοντα νέος κίνδυνος ὑψώσεως τῶν τιμῶν. Ἀλλ’ ὅταν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπρόλαβε τὴν ὕψωσιν τῶν τιμῶν, ὅταν — ἐνῷ παντοῦ ἀλλοῦ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰανουαρίου αἱ τιμαὶ πίπτουν — εἰς τὴν Ἑλλάδα παριστάμεθα κατὰ τὴν αὐτὴν περίοδον εἰς συνεχῆ ὕψωσιν τῶν τιμῶν καὶ ὅταν, μετὰ μικρὰν ἀνάπαυλαν ὀλίγων ἑβδομάδων, κατὰ τὸ φθινόπωρον, ἐπαναρχίζῃ νέα ὑψωτικὴ τάσις τῶν τιμῶν, τότε ἡ Κυβέρνησις δὲν δικαιοῦται νὰ προβαίνῃ εἰς παρομοίας δηλώσεις.

§85Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου, ἔχομεν οὐσιώδη πτῶσιν τοῦ τιμαρίθμου.

§86Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Ἡ κριτική μου ἐπὶ παρομοίων θεμάτων, δὲν ἐπιδιώκει ἐντυπώσεις, ἀλλὰ βασίζεται ἐπὶ στοιχείων ἀδιαψεύστων, τὰ ὁποῖα καὶ ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας. Τὰ ἀντλῶ ἀπὸ τὰς ἰδίας πηγὰς μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀντιθέτως μὲ τὴν βεβαίωσίν σας, ἡ ὕψωσις τῶν τιμῶν συνεχίζεται ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου καὶ ἐντεῦθεν, ἀνακόπτεται ἐλαφρῶς ἐπὶ ὀλίγας ἑβδομάδας, διὰ νὰ ἐπαναρχίσῃ καὶ πάλιν. Ἀλλ’ ὅταν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν ὕψωσιν τῶν τιμῶν, ὅταν παρὰ ταῦτα, οὔτε ἐπιλύει, οὔτε προπαρασκευάζει τὴν λύσιν τῶν κοινωνικῶν καὶ ἐργατικῶν ζητημάτων, τότε δὲν δικαιοῦται, οὔτε δύναται νὰ κατοχυροῦται ὄπισθεν τοῦ ἐπιχειρήματος περὶ μὴ διαταράξεως τῆς «σταθερότητος τῶν τιμῶν». Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας ἡ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ περὶ «σταθερότητος τῶν τιμῶν» εἶναι οὐσιαστικῶς «πολιτικὴ σταθεροποιήσεως τῆς δυστυχίας».

§87Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησε ἕνα περιθώριον χρόνου διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὰ ἐργατικὰ ζητήματα ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν σταθερότητα τῶν τιμῶν.

§88Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι ἡ παράλειψις τῆς Κυβερνήσεως. Τὰ ζητήματα δὲν ἐγεννήθησαν σήμερον. Προϋπῆρχον. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὤφειλε νὰ τὰ προβλέψῃ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναμείνῃ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ λάβῃ ἀποφάσεις καὶ ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ζητήματα. Ἤδη ἀπὸ τῆς πρώτης ἐμφανίσεώς της εἰς τὴν Βουλήν, ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ἀνάγκης, ὅπως ἔκτοτε προπαρασκευάσῃ τὴν ἔγκαιρον ἀντιμετώπισιν τῶν κοινωνικῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα μοιραίως θὰ ἐνεφανίζοντο συσσωρευμένα καὶ ἀπαιτοῦντα ἐπείγουσαν λύσιν εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς καταστολῆς τῆς ἀνταρσίας. Συγκεκριμένως, ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὴν 3ην Φεβρουαρίου ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἐτόνιζον, ὅτι τὰ κοινωνικὰ ζητήματα κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην παρουσίαζον μίαν ἀπατηλὴν στασιμότητα ἢ ἀδράνειαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν ἔπρεπε ν’ ἀπατηθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὥστε νὰ ἐφησυχάσῃ. Διότι τότε τὰ πάντα ἐσκίαζε καὶ ἐπίεζεν ἡ ἀνταρσία. Καὶ διότι ἐπὶ πλέον διακόσιαι καὶ πλέον χιλιάδες νέων ἦσαν ἐπιστρατευμένοι καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου δὲν ἐγίνετο αἰσθητὴ ἡ πίεσίς των. Προσέθετον δέ, ὅτι ὅλα τὰ τότε ἐκκρεμῆ ἢ ὑπνώττοντα κοινωνικὰ ζητήματα, θ’ ἀνέκυπτον ὁμαδικῶς τὴν ἑπομένην τῆς νίκης καὶ διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ ἐπωφεληθῇ τοῦ παρεχομένου εἰς αὐτὴν χρόνου πρὸς μελέτην καὶ παρασκευὴν τῶν λύσεων. Δυστυχῶς, δὲν εἰσηκούσθην. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, ὅλων τούτων, ἡ Κυβέρνησις δὲν εὑρίσκεται ἀντιμέτωπος τῆς ἐργατικῆς τάξεως, μόνον εἰς ζητήματα δυνάμενα νὰ ἐπιδράσουν ἐπὶ τῶν τιμῶν ἢ ἀπαιτοῦντα οἰκονομικὰς θυσίας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἢ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ἐνῷ διακηρύσσει συνεχῶς τὰ φιλεργατικὰ της αἰσθήματα καὶ τὴν φιλεργατικὴν της πολιτικήν, ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται ἀπὸ τοῦ σχηματισμοῦ της ἀντιμέτωπος μὲ τὴν ἐργατικὴν τάξιν καὶ εἰς ζητήματα καθαρῶς ἠθικῆς τάξεως. Τρία εἶναι τὰ ζητήματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔχει ἐκδηλωθῆ ἡ ἀντίθεσις τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὸν ἐργαζόμενον κόσμον. 1) Ἡ σύγκρουσις διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Ι.Κ.Α. 2) Ἡ σύγκρουσις διὰ τὴν αὐτονομίαν καὶ αὐτοδιοίκησιν τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν καὶ 3) τὸ ζήτημα τῶν μισθῶν. Ἡ σύγκρουσις μεταξὺ Ἐργατικῶν Ὀργανώσεων καὶ Ἀμερικανικοῦ ἀναδιοργανωτοῦ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἐξεδηλώθη ἀπὸ τῆς ἑπομένης τοῦ σχηματισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ ἀγὼν τῶν Ἐργατικῶν Ὀργανώσεων διὰ τὴν κατοχύρωσιν τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τῶν συναφῶν ἀσφαλιστικῶν ἐργατικῶν ὀργανισμῶν, δὲν εἶναι ζήτημα τύπων ἢ προσπάθεια διατηρήσεως κακῶς ἀποκτηθέντων προνομίων. Εἶναι ζήτημα βασικόν, ζήτημα οὐσίας, διότι ἀφορᾷ αὐτὴν ταύτην τὴν κατοχύρωσιν τῆς θέσεως τῶν ἐργαζομένων, τὴν ἀσφάλειαν αὐτῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν των, τὴν τύχην των, ὅταν γηράσουν ἢ ἀχρηστευθοῦν. Ἡ σύγκρουσις περιεστράφη ἀρχικῶς γύρω ἀπὸ τὴν ἐπιδιωχθεῖσαν ἀπὸ τὸν κ. Πάουελ κατάργησιν τῶν κλαδικῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων. Ἀλλὰ τὰ κλαδικὰ ταμεῖα εἶναι συνδεδεμένα μὲ αὐτὴν τὴν ἱστορίαν τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος εἰς τὴν χώραν μας. Ἡ ἵδρυσις ἑκάστου ἐξ αὐτῶν εἶναι στενότατα συνδεδεμένη μὲ ἀγῶνας μακροὺς τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἑνὸς ἑκάστου τομέως τῆς ἐργασίας καὶ καθένα ἐξ αὐτῶν ἀποτελεῖ καὶ μίαν κατάκτησιν. Ἡ κατάργησίς των θὰ ἀπετέλει πλῆγμα κατὰ τῆς Συνδικαλιστικῆς μας ὀργανώσεως, μίαν ὀπισθοδρόμησιν εἰς τὸν τομέα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Κἄποτε, ὁ μεγάλος Γάλλος ἰδεαλιστὴς καὶ σοσιαλιστὴς Ζὰν Ζωρὲς ἐταξίδευε σιδηροδρομικῶς εἰς τὴν πρώτην θέσιν. Ὅταν κἄποιος γνωστός του τοῦ ἐξέφρασε τὴν ἔκπληξίν του πῶς αὐτός, σοσιαλιστής, ἐπιτρέπει εἰς τὸν ἑαυτόν του τοιαύτην πολυτέλειαν, ὁ Ζωρὲς τοῦ ἀπήντησε θυμοσόφως: «Ἀγωνίζομαι διὰ νὰ ταξιδεύουν ὅλοι εἰς τὴν πρώτην θέσιν, ὄχι διὰ νὰ κατεβάσω ὅλους εἰς τὴν τρίτην». Ὁ Ἀμερικανός, ὅμως, διοικητὴς τοῦ ΙΚΑ, ἀντὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ὕψωσιν τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ ΙΚΑ εἰς τὸ καλύτερον ἐπίπεδον (ἀπὸ ἀπόψεως συντάξεων) ὡρισμένων κλαδικῶν Ταμείων, ἐζήτησε καὶ τοὺς ἠσφαλισμένους τῶν τελευταίων αὐτῶν Ταμείων νὰ τοὺς ὑποβιβάσῃ εἰς τὰς ἐξευτελιστικὰς συντάξεις, ποὺ παρέχει σήμερον τὸ ΙΚΑ. Καὶ θὰ εἴχομεν φθάσει ἀπὸ τῆς ἀνοίξεως εἰς πανεργατικὴν ἀπεργίαν, ἐὰν ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δὲν καθησύχαζε τότε τοὺς ἐργάτας, ὅτι «κατὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ ΙΚΑ θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ ἑλληνικαὶ ἐργατικαὶ συνθῆκαι» καὶ ἐὰν ὑπὸ τὴν γενικὴν ἐξέγερσιν τῆς ἐργατικῆς τάξεως δὲν ἠναγκάζετο ὁ διοικητὴς τοῦ ΙΚΑ νὰ ὑποσχεθῇ λύσιν συμβιβαζομένην πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ ἐργαζομένου κόσμου. Ὑποσχέσεις, πάντως, αἱ ὁποῖαι μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔλαβον συγκεκριμένην μορφὴν ἐκπληρώσεως. Καὶ μετὰ τὸ πρῶτον, ἐγεννήθη δεύτερον ζήτημα, περὶ τὴν Διοίκησιν πλέον τοῦ ΙΚΑ. Ἀποτυχὼν εἰς τὴν πρώτην προσπάθειάν του, ὁ Πάουελ, ἐζήτησε νὰ διευρύνῃ ἔτι περισσότερον τὴν δικαιοδοσίαν του. Αἱ ἐργατικαὶ Ὀργανώσεις ἀντετάχθησαν καὶ πάλιν, διότι διὰ τῶν νέων ἁρμοδιοτήτων, ποὺ διεξεδίκει ὁ διοικητὴς αὐτοῦ, ἡ ἐργατικὴ τάξις θὰ ἀπεξενοῦτο οὐσιαστικῶς τῆς διοικήσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Διότι, τὶ θὰ ἀπέμενεν εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἠσφαλισμένων καὶ τῶν ἐργατικῶν Ὀργανώσεων, ὅταν θὰ παρείχετο εἰς τὸν διοικητὴν τοῦ ΙΚΑ τὸ δικαίωμα ὅπως — ἄνευ γνώμης τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄνευ ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας— τροποποιῇ κανονισμούς, συνιστᾷ, καταργῇ, συμπτύσσῃ θέσεις, καθορίζῃ μισθοδοσίας κλπ.; Ὁ ἐργατικὸς κόσμος ἐξηγέρθη καὶ πάλιν. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις μίαν λύσιν εὗρε πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἐργατῶν! Δι’ ἀναγκαστικοῦ νόμου, ἐκδοθέντος τὴν παραμονὴν τῆς ἐπαναλήψεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, παρεχώρησεν εἰς τὸν Ἀμερικανὸν διοικητὴν τοῦ ΙΚΑ τὰς διεκδικουμένας παρ’ αὐτοῦ ἁρμοδιότητας. Καὶ ἐπειδὴ πρὸς τοῦτο θ’ ἀπῃτεῖτο τροποποίησις τῆς μετ’ αὐτοῦ συμβάσεως, ἥτις θὰ ἔπρεπε νὰ κυρωθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἐβαπτίσθη ὁ ἀναγκαστικὸς οὗτος νόμος «ἑρμηνευτικός». Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους εἶχε γνωματεύσει κατ’ ἐπανάληψιν ἀντιθέτως, ὅτι δηλαδὴ ἡ ἐν ἰσχύϊ σύμβασις δὲν παρεῖχε τοιαῦτα δικαιώματα εἰς τὸν διοικητὴν–ἀναδιοργανωτὴν τοῦ ΙΚΑ. Ὁ νόμος αὐτὸς ἀποτελεῖ πρόκλησιν καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὴν ἐργατικὴν τάξιν, οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς ὁποίας εἰς τὰ συμβούλια τοῦ ΙΚΑ ἔσπευσαν νὰ παραιτηθοῦν ὁμαδικῶς. Δὲν ἐπιθυμῶ ἐδῶ νὰ ἐξετάσω τὸ ἀνακινηθὲν ζήτημα, τὸ ἀφορῶν τὸν ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως νόμον περὶ ὑποχρεωτικῆς καταθέσεως τῶν κεφαλαίων τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Κυβέρνησις, ἀντιληφθεῖσα τὸ σφάλμα της, δὲν ἐδημοσίευσε τὸν νόμον καὶ συνεπῶς τὸ θέμα θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Πιστεύω, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις ὡς πρὸς τὴν παράτασιν τοῦ προνομίου τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Τὸ ζήτημα, ὅμως, τῆς μεταφορᾶς εἰς αὐτὴν τῶν καταθέσεων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν χρῄζει προσοχῆς καὶ θὰ τὸ ἐξετάσω κατωτέρω. Κρίνω, πάντως, ἐπιβεβλημένον νὰ δηλώσω, ὅτι παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀνέλαβεν οὗτος τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ σχετικοῦ νομοθετήματος— θεωρῶ ἄμοιρον καὶ ξένον πάσης εὐθύνης τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Καὶ γενικώτερον, τὸ μόνον ὄχι κανονικὸν ἦτο, ὅτι τοιαύτης σημασίας νομοσχέδιον εἰσήχθη ἐσπευσμένως πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἀντὶ νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν, δοθέντος μάλιστα, ὅτι ἀπουσίαζον οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν δύο μεγαλυτέρων συνεργαζομένων Κομμάτων. Τὸ γεγονὸς τοῦτο ἠμπορεῖ νὰ γεννᾷ ἴσως κἄποιον ζήτημα ἠθικῆς τάξεως καὶ νὰ ἔδωσε λαβὴν εἰς παρεξηγήσεις ἢ κριτικήν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ὁ κατὰ πάντα σεβαστὸς κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καλὸν θὰ ἦτο νὰ εἶχεν ἀποφύγει παρομοίαν πρωτοβουλίαν καὶ νὰ ἔφερε τὸ σχετικὸν νομοθέτημα ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν Ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς. Καὶ τοῦτο, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, μέχρι τῆς εἰσόδου του εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἦτο Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τὸ γεγονὸς τοῦτο ἴσως νὰ ἔδιδεν ἀφορμὴν εἰς σχόλια.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. συνάδελφε, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ κάμνετε τοιούτους ὑπαινιγμοὺς διὰ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἄξιον πάσης τιμῆς καὶ ἀπόντα κατὰ τὴν στιγμὴν ταύτην. Θὰ ἠδύνασθε, ὅταν θὰ παρίσταται ἐνταῦθα ὁ κ. Πρωθυπουργός, νὰ ἐκθέσητε τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀπόψεις σας.

§90Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Ἐὰν ἀπουσιάζῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὸ λάθος δὲν εἶναι ἰδικόν μου, διότι προειδοποίησα τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι θὰ ὡμίλουν σχετικῶς.

§91Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Στρατιωτ.). Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ δώσω τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν. Πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι ἡ κριτική, τὴν ὁποίαν κάμνετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς βάρος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἀπολύτως ἄδικος. Οἱ ὑπαινιγμοί σας εἶναι ὑπαινιγμοί, οἱ ὁποῖοι θὰ δώσουν τὴν ἐντύπωσιν εἰς τοὺς ἄλλους, ὄχι βέβαια εἰς τοὺς κυρίους βουλευτάς, ἀλλ’ εἰς τοὺς ἀγνοοῦντας τὰ πράγματα, ὅτι ὑπάρχουν συμφέροντα, συμφέροντα προσωπικὰ ἢ οἰκονομικά, τὰ ὁποῖα τυχὸν συνδέουν τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, πρὶν ἢ ὁρκισθῇ Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἦτο ἁπλῶς καὶ μόνον Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου μιᾶς Τραπέζης, ἡ ὁποία, ὅπως ἐλέχθη καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, τὸν κ. Οἰκονομίδην ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἐξυπηρέτησε καὶ ἐξυπηρετεῖ τὴν Ἑλλάδα ἐπὶ ἑκατὸν ἔτη καὶ ἡ ὁποία κατὰ βάθος δὲν εἶναι ἰδιωτικὴ Τράπεζα. Δὲν ἐπιδέχεται, λοιπόν, ἀμφισβήτησιν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως οὐδὲν συμφέρον ἔχει συνδεδεμένον μὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Αὐτὴν δὲ τὴν στιγμὴν δὲν ἔχει καὶ τύποις τὴν ἰδιότητα τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, διότι παρῃτήθη, εὐθὺς ὡς ὡρκίσθη Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως.

§92Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Οὔτε σκιὰν ὑποψίας ἔχω ἐγὼ προσωπικῶς, ὡς πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει μακρὰν ἱστορίαν πολιτικὴν καὶ μὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἐξ ἄλλου, προσέφερε καὶ θὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας εἰς τὸ Κράτος. Ὅταν ὅμως, ὑπάρχῃ ἡ σύμπτωσις νὰ ἔχῃ διατελέσει εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ νὰ ψηφίζεται ὁ νόμος αὐτός, εἶναι δυνατὸν νὰ γεννηθοῦν ὑποψίαι. Ὄχι βέβαια εἰς ἐμέ, ἀλλ’ εἰς ἄλλους. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνεμένετο ἡ σύγκλησις τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος οὗτος. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἐργατικῶν ἡμερομισθίων. Ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως ἐν προκειμένῳ, θὰ ἠδύνατο νὰ συνοψισθῇ ὡς ἑξῆς: Οἱ ἐργάται κατ’ ἀρχὴν ἔχουν δίκαιον, ὅταν ζητοῦν βελτίωσιν τῶν ἀμοιβῶν των. Ἐξ ἄλλου, ἔχει καὶ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀντίληψιν, ὅτι πολλαὶ ἐπιχειρήσεις ἠμποροῦν ν’ ἀναπροσαρμόσουν τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν των χωρὶς νὰ ὑψώσουν τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων των. «Ἐπειδή, ὅμως, λέγει ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἔχω «ἐπαρκῆ» στοιχεῖα, ὥστε νὰ κρίνω πόσαι καὶ ποῖαι ἐπιχειρήσεις εὑρίσκονται εἰς τὴν τελευταίαν αὐτὴν κατηγορίαν, θὰ καταθέσω νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον, ὅταν ψηφισθῇ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ καταρτίσω τριμελεῖς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι νὰ μοῦ συλλέξουν τὰ ἀναγκαῖα στοιχεῖα, διὰ νὰ μορφώσω γνώμην καὶ νὰ ἀποφασίσω». Τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις «στερεῖται» στοιχείων, δὲν εἶναι σοβαρόν, οὔτε εὐσταθεῖ. Ἤδη, εἰς μίαν διακοπήν του πρὸς ἕτερον ὁμιλοῦντα συνάδελφον, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσεν, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ κατατεθέντος προϋπολογισμοῦ 1949–50, ὅτι οὗτος παρέχει ἐπαρκῆ στοιχεῖα διὰ τὴν μόρφωσιν γνώμης ἐπὶ τῆς καταστάσεως τῶν οἰκονομικῶν ἐπιχειρήσεων. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τούτου, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον τῆς Βουλῆς, ἡ Κυβέρνησις συνέστησε Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν μισθῶν, ἀποστολὴ τῆς ὁποίας ἦτο ἀκριβῶς νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο, νὰ συλλέξῃ τὰ ἀναγκαιοῦντα στοιχεῖα καὶ νὰ ὑποβάλῃ τὰ πορίσματά της πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπεράτωσεν ἀπὸ πολλοῦ τὸ ἔργον της καὶ ὑπέβαλε τὰ πορίσματά της. Δὲν διενεμήθη καὶ συνεπῶς δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν ὁλόκληρον τὴν ἔκθεσίν της. Εἰς τὸν Τύπον, ὅμως, καὶ ἰδίως τὸν οἰκονομικὸν τοιοῦτον, ἐδημοσιεύθησαν τὰ βασικὰ συμπεράσματά της. Καὶ αὐτὰ μᾶς δίδουν σαφῆ, σαφεστάτην, εἰκόνα τοῦ προβλήματος. Ἡ Ἐπιτροπὴ συνέκρινε τὸν τιμάριθμον τῶν ἡμερομισθίων κατὰ τὸ 1949 πρὸς τοὺς τιμαρίθμους τῆς ἀκριβείας τῆς ζωῆς καὶ τοῦ κόστους διατροφῆς. Καὶ ἐκ τῆς συγκρίσεως αὐτῆς, συνάγονται τὰ ἀκόλουθα: Εἰς 8 κατηγορίας ἐπιχειρήσεων, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνονται ὡρισμέναι ἐπιχειρήσεις μονοπωλιακοῦ χαρακτῆρος (παραγωγῆς καὶ διανομῆς ἠλεκτρισμοῦ, ἀεριόφωτος, ὕδατος κλπ.), ὁ τιμάριθμος τοῦ ἡμερομισθίου ἐμφανίζεται ἀνώτερος τοῦ τιμαρίθμου τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Εἰς ὅλας τὰς λοιπὰς κατηγορίας ἐπιχειρήσεων ὁ τιμάριθμος τῶν ἡμερομισθίων εἶναι κατώτερος τοῦ ἀντιστοίχου τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Ἀντιθέτως, ὁ τιμάριθμος τῶν ἡμερομισθίων εἶναι εἰς ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις κατώτερος τοῦ τιμαρίθμου τῆς διατροφῆς, γεγονὸς ἰδιαιτέρως σημαντικόν, δοθέντος, ὅτι ἡ διατροφὴ καλύπτει τὰ δύο τρίτα (67%) τοῦ ἐργατικοῦ ἡμερομισθίου. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πορισμάτων τούτων καὶ τῶν ἄλλων εἰς χεῖρας της στοιχείων, ἡ Κυβέρνησις —ἀντιθέτως πρὸς ὅσα σήμερον ὑποστηρίζει— ἀντιμετώπισεν ὀλίγον πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς τὴν ἄμεσον ἀναπροσαρμογὴν τῶν ἡμερομισθίων ὡρισμένων τοὐλάχιστον κατηγοριῶν ἐργατῶν καὶ ἀνεκοινώθησαν μάλιστα εἰς τὸν Τύπον εἰς γενικὰς γραμμὰς αἱ σχετικαὶ κυβερνητικαὶ ἀποφάσεις. Εἰς τὸν τοιοῦτον προσανατολισμὸν τῆς Κυβερνήσεως συνετέλεσεν, ἀναμφισβητήτως, καὶ ἡ ἐνεργοτέρα ἐκδήλωσις τῆς ἀγανακτήσεως τῆς ἐργατικῆς τάξεως, διὰ τῆς ἐνάρξεως τῶν μερικῶν ἀπεργιῶν. Ἀλλ’ ἐνῷ ἐφαίνετο, ὅτι ἐφθάνομεν εἰς μερικὴν τοὐλάχιστον ρύθμισιν τοῦ ζητήματος, ἀνηγγέλθη εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι τὴν παραμονὴν τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς διεφώνησαν εἰς τὴν ἀνωτέρω λύσιν ὁ κ. «Χέλμης καὶ οἱ Ἀμερικανοί». Καὶ διὰ νὰ καλύψῃ τὴν ὑπαναχώρησίν της ἡ Κυβέρνησις, παρουσιάσθη τὴν ἑπομένην εἰς τὴν Βουλὴν μὲ τὸ σχέδιον τῶν «τριμελῶν ἐπιτροπῶν». Δὲν γνωρίζω, ἂν σοβαρῶς ἐλπίζῃ κἄτι ἀπὸ τὴν σύστασιν τῶν ἐν λόγῳ ἐπιτροπῶν ἡ Κυβέρνησις. Κατ’ ἐμέ, τὸ κυβερνητικὸν τοῦτο σχέδιον, ἀποσκοπεῖ καὶ μοιραίως θὰ καταλήξῃ εἰς παραπομπὴν τοῦ ζητήματος εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλένδας. Εἶναι τόσον πολύπλοκα τὰ σχετικὰ ζητήματα, τόση ἡ ποικιλία καὶ ἡ ἰδιομορφία τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τῆς καταστάσεως τοῦ εἰς αὐτὰς χρησιμοποιουμένου προσωπικοῦ, τόση ἡ ἔκτασις τῆς ἐρεύνης εἰς τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει νὰ ἐπιδοθοῦν αἱ μέλλουσαι νὰ συσταθοῦν πολυάριθμοι ἐπιτροπαί, ὥστε σοβαρῶς νὰ μὴ ἐπιτρέπεται ν’ ἀναμένῃ κανεὶς ἐξ αὐτῶν ταχέως ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Ἐὰν, συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις δὲν διστάζῃ νὰ διαιωνίσῃ τὴν σημερινὴν ἔκρυθμον κατάστασιν εἰς τὸν ἐργατικὸν τομέα, ἡ ὁποία θὰ προχωρῇ χειροτερεύουσα, μὲ ὅλους τοὺς συναφεῖς κινδύνους καί, ἀντὶ νὰ ἐπωμισθῇ τὸ βάρος τῆς καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐπιλύσεώς της, προτιμᾷ νὰ κληροδοτήσῃ καὶ τὰ προβλήματα αὐτὰ εἰς τὴν μέλλουσαν Βουλήν, τότε ὀρθῶς κατέφυγεν εἰς τὸ ἀναγγελθὲν καὶ μέλλον νὰ ὑποβληθῇ νομοσχέδιον περὶ τριμελῶν ἐπιτροπῶν. Ἄν, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ πράγματι τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος, δὲν βλέπω διατὶ δὲν καταφεύγει εἰς ἀσφαλεστέρας μεθόδους. Ταὐτοχρόνως σχεδὸν μὲ τὴν ἔναρξιν ἐδῶ τῆς ἀπεργιακῆς κινήσεως, ἐξερράγησαν μὲ τὸ αὐτὸ αἴτημα τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἡμερομισθίων εὐρείας ἐκτάσεως ἀπεργίαι καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν. Καὶ αἱ ἀπεργίαι αὐταὶ ἐλύθησαν ἐκεῖ ἀφοῦ, ὑπὸ τὴν πίεσιν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ἀπεδέχθη ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις νὰ ἐπαναφέρῃ ἐν ἰσχύϊ τὸν θεσμὸν τῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων καὶ τῆς Διαιτησίας. Τονίζω, ὅτι τὴν σχετικὴν πρωτοβουλίαν ἐπαναφορᾶς τοῦ ἐν λόγῳ θεσμοῦ εἶχε τὸ Σοσιαλιστικὸν Κόμμα, τὸ ὁποῖον καὶ εἶχεν ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει ἀπειλήσει ἀποχώρησιν ἐκ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὰς εἰς τοὺς κόλπους τῆς Κυβερνήσεως ἐκδηλουμένας «προοδευτικὰς» τάσεις. Εἶναι χαρακτηριστικὰ ἐν προκειμένῳ ὅσα περὶ τῆς σημασίας τοῦ θεσμοῦ εἶπεν εἰς ἐργατικὸν συνέδριον τὴν 7ην τρέχοντος ὁ σοσιαλιστὴς ἡγέτης καὶ πρώην ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κ. DANIEL MAYER: «Ἡ ἐπάνοδος, εἶπεν, εἰς τὰς συλλογικὰς συμβάσεις θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ ξαναδώσωμεν εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ἡμερομισθίου ὅλην τὴν ἀξίαν καὶ θ’ ἀποτελέσῃ ὅπλον ἀποτελεσματικὸν εἰς τὰ χέρια τῶν ἐργαζομένων». Ἡμεῖς ἐδῶ ἔχομεν τὸν θεσμὸν τῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων καὶ τὴν ὑποχρεωτικὴν διαιτησίαν. Ἀμφότεροι οἱ θεσμοὶ ἐφηρμόσθησαν, καὶ μάλιστα ἱκανοποιητικῶς, κατὰ τὴν προπολεμικὴν περίοδον. Εἶναι θεσμοὶ γνώριμοι καὶ εἰς τὴν ἐργατικήν μας τάξιν καὶ εἰς τὸν κόσμον τῶν ἐργοδοτῶν. Ὁ μηχανισμός των εἶναι εὐχερής, ἁπλοῦς καὶ πρὸ παντὸς ταχύς. Διαθέτομεν τὸ κατάλληλον καὶ εἰδικευμένον προσωπικόν, τὸ ὁποῖον τὸν ἐφήρμοσεν ἄλλοτε. Διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν κάμνει χρῆσιν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ; Διατὶ, ἀντιθέτως, ζητεῖ νὰ καταφύγῃ εἰς νέον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν κατέθεσε κἂν ἀκόμη, ἀλλὰ ἄγνωστον πότε θὰ καταθέσῃ καὶ ἄγνωστον πότε θὰ ψηφισθῇ ἢ πότε καὶ πῶς θὰ ἐφαρμοσθῇ; Τὶ ἀναμένει ἀπὸ τὰς ἐπιτροπὰς πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν στοιχείων τῆς παραγωγῆς; Ὁμολογῶ, ὅτι εἰς τὰ ἐρωτήματα αὐτὰ δὲν δίδουν ἀπάντησιν αἱ κυβερνητικαὶ δηλώσεις.

§93ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν, διότι ἡ ὥρα εἶναι 11η νυκτερινή.

§94Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Ἐὰν τὸ Προεδρεῖον καὶ ἡ Κυβέρνησις θέλουν νὰ διακόψωμεν, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ συνεχίσω αὔριον τὴν ἀγόρευσίν μου.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν δι’ αὔριον;

§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§97Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὁ κ. Πιπιλιάγκας, ὁμιλῶν ἰσχυρίσθη, ὅτι ἐπεκαλέσθην πράγματα ἀπολύτως ψευδῆ καὶ ὅτι εἶπον, ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἀντισυνταγματικός, ἀλλ’ ὅτι ἦτο κατάστασις ἀνάγκης νὰ ψηφισθῇ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Τὰ πράγματα δὲν ἔχουν οὕτω, διότι ἐγὼ ἰσχυρίσθην, ὅτι ὁ νόμος εἶναι συνταγματικός, ὡς ἕλκων τὸ κῦρος του ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Συντακτικῆς Πράξεως παραπεμπούσης εἰς νόμον, ὅτι ἡ Συντακτικὴ αὐτὴ πρᾶξις ἐπὶ τετραετίαν σχεδὸν ἰσχύουσα ὑπὸ οὐδενὸς δικαστηρίου ἐκηρύχθη ὡς ἀντισυνταγματικὴ καὶ ἐπὶ πλέον οὐδέποτε προσεβλήθη τὸ κῦρος αὐτῆς ἐν τῇ Βουλῇ. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἦτο βέβαιον, ὅτι δὲν ὑπῆρχε χρόνος εἰς τὸ ὑπολειπόμενον διάστημα νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος αὐτὸς ἐξ ἀρχῆς, ἀφοῦ τρεῖς μῆνες δὲν ἐπήρκεσαν ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ Ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς τοῦτο, κατάστασις πραγματικῆς ἀνάγκης ἐπέβαλε τὴν ἔκδοσίν του ὡς ἀναγκαστικοῦ. Ὁ κ. Πιπιλιάγκας προσέθηκεν, ὅτι εἶπον τὸ τερατῶδες ψεῦδος, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως ἐψήφισε τὰς κυριωτέρας διατάξεις τοῦ ψηφίσματος. Αἱ κυριώτεραι διατάξεις τοῦ ψηφίσματος εἶναι ἀσφαλῶς αἱ τοῦ ἄρθρου 2, αἱ ὁρίζουσαι τὴν ἀκύρωσιν τῶν ἀγοραπωλησιῶν καὶ αἱ τοῦ ἄρθρου 9, αἱ ὁρίζουσαι τὴν συμπλήρωσιν τοῦ τιμήματος. Ἀκολουθοῦσιν ἐξαιρέσεις τινὲς εἰς τὰ ἄρθρα 10 καὶ 11, αἱ ὁποῖαι καὶ αὐταὶ ἔχουν σημασίαν τινά, οἵαν καὶ αἱ ψηφισθεῖσαι κύριαι διατάξεις περὶ ἀκυρώσεως καὶ συμπληρώσεως, αἵτινες λεπτομερῶς ἐψηφίσθησαν. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν τὴν σχετικὴν μὲ τὰ περὶ ἐνυποθήκου δανειστοῦ, εἶναι ἀληθές, ὅτι εἶπον, ὅτι θὰ περιλάβω καὶ σχετικὴν τροπολογίαν, ὅπως καὶ περιέλαβον τοιαύτην εἰς τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον ἔφερα πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἀλλ’ ἡ διάταξις αὐτὴ ἀπηλείφθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον.

§98Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, βεβαίως, εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν, ἀλλὰ θὰ ἐνόμιζον, ὅτι θὰ ἦτο σκόπιμον, ἐὰν ἦτο παρὼν καὶ ὁ κ. Πιπιλιάγκας.

§99Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶναι περιττὸν νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ χονδροειδῶν καὶ ἀπαραδέκτων δηλώσεων.

§100Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὅ,τι ὑπεστήριξεν ὁ κ. Πιπιλιάγκας, τὸ ὑπεστήριξεν ἐπὶ τῇ βάσει πρακτικῶν.

§101Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, σᾶς ἀπαντῶ, βάσει πρακτικῶν.

§102Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐγὼ θὰ ἐνόμιζον, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθόν, αἱ ἐξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν σήμερον, νὰ ἐδίδοντο αὔριον.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§104ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως συνέχισιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν κυβερνητικῶν ἀνακοινώσεων. (Ὥρα 11.05′ μ.μ.)