1949.05.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 50ή.

Παρασκευὴ 27 Μαΐου 1949

Προεδρία: κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν):

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, χθές, κατὰ τὴν ἀνακοίνωσιν τῶν δύο Ἐπιτροπῶν τῆς ἐξεταστικῆς διὰ τὸ συνάλλαγμα καὶ τῆς διακομματικῆς διὰ τὸ ἔλαιον, εἶπα, ὅτι θὰ συνέλθουν καὶ αἱ δύο Ἐπιτροπαὶ σήμερον τὸ ἀπόγευμα δι’ ἐνέργειαν ἀρχαιρεσιῶν καὶ ὄχι μόνον ἡ διακομματικὴ τοῦ ἐλαίου, ὅπως ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά. Παρακαλῶ καὶ τὴν ἄλλην Ἐπιτροπὴν ὅπως συνέλθῃ αὔριον πρὸς ἐνέργειαν ἀρχαιρεσιῶν, διορθουμένων καὶ τῶν πρακτικῶν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς ἐδιωρθώθησαν. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μπακατσέλος ζητεῖ τὴν χορήγησιν ἀδείας προκειμένου νὰ μεταβῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Διὰ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα, καθορίζονται ὡς ἑξῆς αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος. Δευτέραν καὶ Παρασκευὴν κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, Τρίτην καὶ Τετάρτην συνταγματικὴ ἐργασία. Τὴν Πέμπτην, λόγω τῆς ἑορτῆς τῆς Ἀναλήψεως, δὲν θὰ ἔχωμεν συνεδρίασιν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Γκίνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Γ. ΓΚΙΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Δ. Ρεδιάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Κέας, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην ἐλευθέραν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ δεψικῶν ἐκχυλισμάτων καὶ ζητοῦντος τὴν μὴ εἰσαγωγὴν τούτων. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης – Ἄρτης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀστικῆς Κτηματικῆς Ἑνώσεως Πρεβέζης, ζητούσης ἀπαλλαγὴν φόρου καθαρῶν προσόδων αʹ κατηγορίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττ)τίας κ. Λ. Κουτσοπέταλλος καταθέτει ἀναφορὰν σιτοπαραγωγῶν Κωπαΐδος «περὶ καταστροφῆς πλήρους τῶν σιτοσπόρων ἐν Κωπαΐδι» καὶ ζητεῖ ὅπως ἀποσταλῶσιν ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἐξακριβώσωσι τὰ ἀναφερόμενα, ληφθῶσι δὲ μέτρα ἐνισχύσεως τῶν καταστραφέντων παραγωγῶν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δυνηθῶσι καὶ σπείρωσι ἀραβόσιτον, περιορίζοντες οὕτω τὴν ζημίαν, ἥτις ἐπῆλθεν εἰς αὐτοὺς καὶ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Ὁ Πρόεδρος Ἐπιτροπείας ἐλευθέρας ζώνης Θεσσαλονίκης ζητεῖ ὅπως, διὰ λόγους οἰκονομικούς, εἰς δρομολόγιον ἀγόνων γραμμῶν, συμπεριληφθῇ ἀπαραιτήτως ὁ λιμὴν Θεσσαλονίκης. Ὁ Σύνδεσμος Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆ προτεινομένην συμμετοχὴν τῶν βοηθῶν τοπογράφων, τεχνικῶν βοηθῶν καὶ μηχανοδηγῶν ὁδοστρωτήρων εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων τοῦ ἐν λόγῳ Συνδέσμου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Λέσβου ζητεῖ ἄμεσον ἀποστολὴν βυθοκόρου πρὸς ἐκβάθυνσιν στομίου λιμένος καὶ ἐνίσχυσιν λιμενικοῦ Ταμείου, πρὸς ἄμεσον ἐκτέλεσιν λιμενικῶν ἔργων. Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Λειβανατῶν (Ἀταλάντης) διαμαρτύρεται διὰ τὸν μελετώμενον διορισμὸν Προέδρου τῆς Κοινότητος, πρώην ὀργανωτοῦ τοῦ ΕΛΑΣ. Ὑπάλληλοι Τ.Τ.Τ. Ἄρτης διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην ἑταιρειοποίησιν τηλεγράφων καὶ τηλεφώνων, αὐτονόμησιν κλάδου Τ.Τ.Τ. κλπ. Τὸ Ἐπαγγελματικὸν καὶ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Κερκύρας, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην δίωξιν ἐπαγγελματιῶν, μὴ τηρούντων βιβλία καὶ ζητεῖ ἀναστολὴν διώξεως. Ὁ Γεώργιος Πανούσης, κάτοικος Λουτρακίου, ζητεῖ ἄμεσον κατάληψιν Βορείου Ἠπείρου, πρὸς σωτηρίαν τῶν σφαζομένων Ἑλλήνων. Μεσοδασικοὶ ὑπάλληλοι περιφερείας Τριπόλεως, διαμαρτύρονται δι’ ἄρνησιν Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ὅπως ἐπεκτείνῃ τεχνικὸν ἐπίδομα καὶ εἰς μεσοδασικοὺς ὑπαλλήλους. Ὁ Ἐλαιουργικὸς Συν)σμὸς Πάρου (Λευκάδος) ζητεῖ ἄμεσον διαπίστωσιν ἀσυνήθους πτώσεως ἀνθέων ἐλαιοδένδρων, πρὸς περιορισμὸν καταστροφῆς. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πύργου διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων των καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, κατάργησιν νόμου 28, λειτουργίαν ἐργατικῶν ποινικῶν δικαστηρίων κλπ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἀκιλίου (Βόλου) ζητεῖ χορήγησιν πιστώσεως 2.000.000 πρὸς ἄμεσον ἐπισκευὴν σχολείου των. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Κυνουρίου Πυργιωτίσσης (Κρήτης) διαμαρτύρονται διὰ τὴν παρὰ τῶν Βορ. γειτόνων παρεχομένην βοήθειαν εἰς τοὺς συμμορίτας. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης–Ἄρτης κ. Ι. Φωτόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀστικῆς Κτηματικῆς Ἑνώσεως Πρεβέζης, ζητούσης ἀπαλλαγὴν φόρου καθαρᾶς προσόδου Αʹ Κατηγορίας κλπ.

§7Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Εἰς τὸ Κέντρον Διανομῶν Ναυπλίου ὑπάρχει ἀνεπάρκεια ὑπαλλήλων. Εἷς μόνον ὑπάλληλος εἶναι ἐντεταλμένος νὰ ἐκδίδῃ διατακτικὰς διὰ τὰς ἐπαρχίας Ἄργους καὶ Κυνουρίας. Κατέρχονται ἀπὸ τὰς διαφόρους Κοινότητας διὰ νὰ πάρουν τὰς διατακτικὰς καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ παραμένουν 2–3 ἡμέρας εἰς τὸ Ναύπλιον. Ὁ ἐπὶ τοῦτο ὑπάλληλος ἰσχυρίζεται ὅτι εἶναι ἄμισθος καὶ ὡς ἐκ τούτου οἱ δικαιοῦχοι τῶν διατακτικῶν πληρώνουν διάφορα ποσά. Τοῦτο εἶναι ἀκατανόητον. Ἐπίσης ὁ διαχωρισμὸς τῶν περιφερειῶν εἶναι τοιοῦτος ὥστε κάτοικοι πέριξ τῆς Τριπόλεως, νὰ κατέρχωνται εἰς Ναύπλιον διὰ νὰ πάρουν τὰς διατακτικάς. Ἡ προώθησις τῶν τροφίμων γίνεται κατὰ τέτοιον τρόπον ὥστε οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς νὰ παραλαμβάνουν τὰ τρόφιμα μετὰ 4–5 μῆνας, ἐνῷ κατόπιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μετὰ πάροδον τριῶν μηνῶν, οἱ μὴ λαβόντες τὰ τρόφιμα δὲν δικαιοῦνται νὰ τὰ λάβουν. Αὐτὰ ὅλα γίνονται, καθ’ ἣν στιγμὴν ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τὸ Κράτος ἐνεφανίσθη ὑπὸ τὴν μορφὴν προστασίας νὰ ζητῇ τὴν εἴσπραξιν τοῦ φόρου ἀγρονομίας 1948–49. Ἡ εἴσπραξις τῆς φορολογίας αὐτῆς ἦτο ἡ πρώτη ἐμφάνισις τοῦ Κράτους, ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Χ. Πιπιλιάγκας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, σχετικῶς μὲ τὸν λοχαγὸν Γρηγόριον Γερούκην, ὅστις ἐνετάχθη εἰς τὸν πίνακα αʹ, προήχθη κλπ.

§9Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Κατέθεσα τὴν ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐρώτησιν καθ’ ἣν στιγμὴν εἶχε δημιουργηθῆ τὸ ἑξῆς γεγονὸς εἰς τὴν Βουλήν. Ἀπὸ διαφόρους βουλευτὰς εἶχε καταγγελθῆ ὅτι διάφοροι ἀξιωματικοί, ἐλάχιστοι βεβαίως, ἀπὸ τὸν πίνακα Βʹ κατὰ κακὴν ἐκτίμησιν τῶν πραγμάτων, τὸ Συμβούλιον Ἐπιλογῆς τοὺς μετέταξε εἰς τὸν πίνακα Αʹ. Ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ τὸν τότε Ὑπουργὸν τὸ ἀντικανονικὸν τοῦ πράγματος καὶ ὑπεσχέθη οὗτος ὅτι θὰ φέρῃ νομοθέτημα, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐλάμβανε μέτρα ἐκπτώσεως αὐτῶν. Ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν, πολλοὶ ἐξέπεσαν τοῦ ἀξιώματος διότι εὑρίσκοντο εἰς τὰ βουνά, ἀλλὰ ὑπῆρξαν καὶ μερικοί, ἐλάχιστοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν εἰς τὰ βουνὰ καὶ μεταξὺ αὐτῶν ἦτο καὶ ἕνας ἐναντίον τοῦ ὁποίου στρέφομαι, ὅστις ὄχι μόνον παρέμεινεν εἰς τὸν πίνακα Αʹ, ἀλλὰ καὶ προήχθη ἀπὸ λοχαγὸς εἰς ταγματάρχην. Τὰ ἐναντίον τοῦ ἀξιωματικοῦ αὐτοῦ στοιχεῖα ἦσαν τόσα, ὥστε δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ στράτευμα. Ἐζήτησα τὴν προσαγωγὴν τῶν 3 εἰς βάρος αὐτοῦ τοῦ ἀξιωματικοῦ δικογραφιῶν. Ἡ σπουδαιοτέρα ἐξ αὐτῶν ἦτο συνεπεία καταγγελίας 15 Προέδρων Κοινοτήτων τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐπαρχίας, διὰ τῆς ὁποίας καταγγέλλεται δι’ ἀντεθνικὰς πράξεις, τὰς ὁποίας διέπραξεν οὗτος, ὅταν ἦτο διοικητὴς μονάδος. Συνέβη μάλιστα καὶ τοῦτο: Ἐνῷ τὸ Ὑπουργεῖον ἔλαβε γνῶσιν τῆς ἐρωτήσεώς μου ἀντὶ νὰ προσκομισθοῦν τὰ στοιχεῖα, κατὰ μῆνα Μάρτιον εὑρισκόμενος εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα ἐκλήθην εἰς ἀνάκρισιν διὰ νὰ καταθέσω ἀπὸ ποῦ ἠρύσθην τὰς πληροφορίας ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθη διὰ νὰ ὑποβάλω τὴν ἐρώτησίν μου. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ δὲν εἶναι ἡ ἁρμόζουσα διότι θὰ ὤφειλαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διενεργοῦν ἀνάκρισιν νὰ γνωρίζουν ὅτι ὁ βουλευτὴς δύναται νὰ ἀρυσθῇ ὁθενδήποτε τὰς πληροφορίας του καὶ νὰ κρατήσῃ μυστικὰς τὰς πηγάς του καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλῆται εἰς ἀνάκρισιν πρὸς ἐξακρίβωσιν τοῦ τρόπου ἐξευρέσεως τῶν στοιχείων. Εἶναι βαρυτάτη ἡ εὐθύνη τῶν ἁρμοδίων διὰ τὴν ἐνέργειαν ταύτην καὶ συγχρόνως διὰ τὴν μέχρι σήμερον μὴ κατάθεσιν τῶν 3 φακέλλων οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν τὴν ἐνεργηθεῖσαν ἀνάκρισιν ὑπὸ τοῦ ἀντισυνταγματάρχου Λιόση ἐναντίον τοῦ εἰρημένου ταγματάρχου, ὅστις κατηγγέλθη δι’ ἀντεθνικὴν δρᾶσιν καὶ δι’ ἀνωμαλίας εἰς τὴν διαχείρισιν τροφίμων, συνεπεία τῶν ὁποίων, ὁ διοικητὴς τῆς 15ης Μεραρχίας τοῦ ἀφῄρεσε τὴν διοίκησιν τοῦ στρατιωτικοῦ τμήματος καὶ τὸν ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Σώματος Στρατοῦ. Καὶ ἐρωτᾶται, ὅταν ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα μέσα εἰς τὸ στράτευμα, καὶ ὅταν ὑπάρχῃ ἐναντίον τους ὁλόκληρος κατηγορία τὴν ὁποίαν καὶ ἄλλοτε σᾶς ἐξέθεσα, εἶναι ποτὲ δυνατόν, οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται νὰ συγκρατήσουν τὴν ἐαμοσλαυικὴν λαίλαπα, εἶναι δυνατὸν ὅταν τοιαῦτα γίνωνται νὰ ἀγωνίζωνται μὲ ὄρεξιν; Ἐπιτρέπεται νὰ εὑρίσκεται ἐπὶ κεφαλῆς τμήματος ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἐκ τοῦ πορίσματος φαίνεται ὅτι, ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι σήμερον ἀγωνίζονται, ἐξύβριζε χυδαίως ἀπὸ πρωΐας μέχρις ἑσπέρας, μὲ τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ προδότου. Κύριοι συνάδελφοι, ὑποβάλλω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὴν παράκλησιν ἵνα ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς μου ὅτι ὑπάρχουν εὐάριθμα τοιαῦτα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ὀφείλει ταχέως ἡ ἡγεσία τοῦ Στρατοῦ, καὶ ὡς τοιαύτην θεωρῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ τὰ ἀποπέμψῃ ἐκ τοῦ στρατεύματος ταχέως διὰ νὰ προληφθοῦν μεγάλαι ζημίαι. Ὁ εἰρημένος ταγματάρχης ὀνομάζεται Γρηγόριος Γερούκης. Ἡ δρᾶσις του εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτὴν ὑπῆρξε σκοτεινή. Δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ συνέπειαν οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατεπολεμοῦντο κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπ’ αὐτοῦ, νὰ τὸν βλέπουν φέροντα τὴν στολὴν τοῦ ταγματάρχου. Πρόκειται, κ. Ὑπουργέ, περὶ ἑνὸς ἐπικινδύνου ἀξιωματικοῦ, δὲν ἔχει συναίσθησιν τῶν καθηκόντων του, δὲν ἀντιλαμβάνεται ὅτι ἡ πολιτεία, ἐν τῇ μεγαλοψυχίᾳ της, τὸν ἐπανέφερεν εἰς ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν, διὰ νὰ μεταβάλῃ τακτικὴν τοῦ σκέπτεσθαι καὶ νὰ μὴ ἐμφανίζεται μὲ τὴν τακτικὴν τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1944. Κατὰ συνέπειαν, νομίζω ὅτι ἐπειδὴ δὲν ἠδυνήθητε, κ. Ὑπουργέ, νὰ προσαγάγητε τὰ ἔγγραφα, νομίζω ὅτι θὰ θελήσητε νὰ ζητήσητε νὰ πληροφορηθῆτε σχετικῶς περὶ τῆς καταστάσεως τῆς ὑφισταμένης περὶ τὸν εἰρημένον ταγματάρχην καὶ νὰ δώσητε τὰς δεούσας κατευθύνσεις, ὥστε νὰ ἀπαλλαγῇ ὁ μαχόμενος Στρατὸς ἀπὸ τοιαῦτα ὑποκείμενα.

§10Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μόλις πρὸ δύο ἡμερῶν κατώρθωσα νὰ πληροφορηθῶ καὶ νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος. Ὑπόσχομαι εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰδικώτερον εἰς τὸν κ. συνάδελφον τὴν προσαγωγὴν ὅσων στοιχείων τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσίν μου, τὰ ὁποῖα δὲν μοῦ ἐτέθησαν ἀκόμη διὰ νὰ τὰ καταθέσω εὐθὺς ἀμέσως, ὥστε νὰ διαφωτισθῇ καὶ αὐτὸς καὶ ἡ Βουλὴ ἐφ’ ὅλων τῶν γεγονότων. Νὰ εἶναι ἀπολύτως βεβαία ἡ Βουλὴ ὅτι ἂν ὑπάρχουν ἀκόμη ἐν τῷ Στρατεύματι ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν συνείδησιν ἀπόλυτον καὶ ἀμείλικτον τῆς ἐθνικῆς αὑτῶν ἀποστολῆς, οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ ὁπωσδήποτε θὰ ἀπομακρυνθοῦν. (Χειροκροτήματα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Μπέη Ἀντωνοπούλου, ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης διὰ τὴν στέρησιν τῆς ἑλληνικῆς ὑπηκοότητος εἰς τοὺς ἀντεθνικῶς δράσαντας κ.λ.π., διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ. Ὁ κ. Ι. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Δημοσίων Ἔργων, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποξήρανσιν τῆς λίμνης Δύστος Εὐβοίας κ.λ.π.

§12Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἰς τὸν Νομὸν Εὐβοίας, ὑπάρχει μία λίμνη, ἡ λίμνη Δύστος, περιλαμβάνουσα ἔκτασιν 6 χιλ. στρεμμάτων εὐφορωτάτης γῆς. Αἱ πέριξ Κοινότητες, κάνουν Σύνδεσμον καὶ διὰ τῶν ἐσόδων, τὰ ὁποῖα συνεκέντρωσαν, ἐφρόντισαν νὰ ἀποξηράνουν τὴν λίμνην, ἀλλὰ τὰ μέσα τὰ ὑλικά, τὰ ὁποῖα διέθεσαν, ἦσαν τόσον ὀλίγα, ὥστε δὲν τὸ κατώρθωσαν ἀκόμη. Ἡ λίμνη ἐκπέμπει ἀνωφελεῖς κώνωπας οἱ ὁποῖοι καταστρέφουν τὴν ὑγείαν τῶν πέριξ χωρίων. Ἑπομένως, ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἐγγράψῃ εἰς τὸ πινάκιον τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ τὴν ἀποξήρανσιν τῆς λίμνης αὐτῆς.

§13Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐπιμένετε εἰς αὐτό;

§14Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Δυστυχῶς, ὅλαι αἱ λίμναι ἐκπέμπουν ἀνωφελεῖς κώνωπας.

§15Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐνδιαφέρομαι διὰ τὸν τόπον μου. Ἐκτὸς τοῦ κινδύνου αὐτοῦ ἔχομεν καὶ τὸ ζήτημα τῶν δύο ποταμῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι καταστρεπτικοί. Ἐζητήσαμεν νὰ γίνουν ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἤρχισαν νὰ κατασκευάζωνται, ἀλλὰ μὲ ἀργὸν ρυθμόν. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅπως ληφθῇ καὶ δι’ αὐτοὺς σύντομος μέριμνα.

§16Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων). Ὀφείλω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἔργα ὅπως τῆς λίμνης Δύστου, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐκτελεσθοῦν. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐκτελεσθοῦν, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία μελέτη διακριβωμένη, ἀλλὰ τοιαύτη μελέτη δὲν ὑπάρχει. Ὑπάρχει μία μελέτη τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διὰ τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν ἐντολὴν νὰ συμπληρωθῇ, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν διὰ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αὐτῶν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀμπελουργίας. Ὑπενθυμίζω εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου ἀγορεύσεως εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας.

§18Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δύο πράγματα ἀπεφασίσθησαν, τὸ ¼ καὶ ὁ τερματισμὸς τῆς συζητήσεως ἀπόψε.

§19Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἐπερωτήσεως καὶ ὄχι περὶ διαλέξεως.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§21ΙΩΑΝ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἀναγνωρίζω, κ. βουλευταί, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον καθ’ ὅλας αὑτοῦ τὰς πλευρὰς ἐξητάσθη λεπτομερῶς ὑπὸ τῶν προαγορευσάντων ἀξιοτίμων κ. κ. συναδέλφων, ἐξηντλήθη τελείως. Εἰς ἐμὲ δὲν ἀπομένει τίποτε ἄλλο εἰμὴ νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ τὴν ἀσθενῆ φωνήν μου εἰς τὰς σοβαρὰς ἀγορεύσεις τῶν πρὸ ἐμοῦ παρελθόντων τὸ βῆμα τοῦτο σθεναρῶν ἀγορητῶν, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ παρακαλέσω αὐτὴν καὶ ἰδίως τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. Ὑπουργοὺς ἐπὶ τῆς Γεωργίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν τὰ προταθέντα καὶ νὰ φροντίσουν νὰ προστατεύσουν τὴν κατατρυχομένην ἀπὸ τὰς καιρικὰς μεταβολὰς καὶ τὰς διαφόρους ἀσθενείας καλλιέργειαν τῆς γῆς. Καὶ κατὰ μὲν τῶν καιρικῶν μεταβολῶν δὲν δύναται νὰ ληφθῇ μέτρον τι. Πρὸς καταπολέμησιν, ὅμως, τῶν ἀσθενειῶν ὑπάρχουν τὰ σχετικὰ φάρμακα. Ἀλλ’ ἡ τιμὴ αὐτῶν εὑρίσκεται σήμερον εἰς τόσον δυσθεώρητα ὕψη, ὥστε ἀδυνατοῦν οἱ ἀγρόται νὰ τὰ προμηθευθοῦν. Ἀνάγκη, ἑπομένως, νὰ φροντίσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἵνα ταῦτα κατέλθουν εἰς λογικὰς τιμάς. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ δὲν κρίνω ἄσκοπον νὰ ὑποβάλω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐχὴν ὅπως ἡ φορολογία τῶν γεωργῶν καὶ ἐν γένει τῶν ἀγροτῶν καὶ κτηνοτρόφων, μελετηθῇ σοβαρῶς. Δὲν εἶναι συντελεστικὸν νὰ φορολογοῦνται τὰ προϊόντα τῆς γῆς, ὁ οἶνος καὶ λοιπὰ προϊόντα, τόσον βαρύτατα. Δὲν ἀντέχει ὁ ἀγρότης, ὁ κτηνοτρόφος, νὰ πληρώνῃ τόσον ἐπαχθεῖς φόρους. Καὶ ἰδίως νὰ βλέπῃ ἀνίσως νὰ φορολογῆται διὰ τὴν ἀγροφυλακὴν ὁ ἀγρότης τοῦ ἑνὸς Νομοῦ ἀπὸ τὸν ἀγρότην τοῦ ἄλλου Νομοῦ. Ἡ πολιτεία πρέπει νὰ ἀνακουφίζῃ τοὺς ἀγρότας ἐν γένει καὶ τοὺς κτηνοτρόφους καὶ νὰ μὴ καταθλίβῃ αὐτούς, διότι ἂν οὗτοι ἐξαντληθοῦν καὶ ἡ εὐρωστία τῆς πολιτείας θὰ καταρρεύσῃ. Λαμβάνω, ἑπομένως, τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Κυβερνήσεως ὅπως μέχρις ὅτου μελετήσῃ σοβαρῶς τὸ ζήτημα τοῦτο, ἀφήσῃ ἀφορολόγητα ὑπὲρ τῶν οἰκογενειῶν τῶν παραγωγῶν, τοὐλάχιστον 600 ὀκάδας οἴνου καὶ ἀνάλογον ποσότητα λοιπῶν προϊόντων τῆς γῆς, διότι ὁ παραγωγός, ἐκτὸς τῆς πολυμελοῦς οἰκογενείας του, ὀφείλει νὰ παρέχῃ ἀνάλογον οἶνον καὶ λοιπά, εἰς τοὺς ἐργάτας, τοὺς ὁποίους προσλαμβάνει κατὰ τὴν καλλιέργειαν καὶ συγκομιδήν, καθ’ ὅσον, ἐκτὸς τοῦ ἡμερομισθίου, ὀφείλει νὰ παρέχῃ εἰς αὐτοὺς καθ’ ἑκάστην καὶ τροφήν. Καὶ τέλος νὰ περιορίσῃ, ἂν μὴ καταργήσῃ, τοὺς φόρους τοῦ οἴνου. Ἡ εὐημερία ἑκάστης πολιτείας ἐξαρτᾶται ἰδιαίτατα ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους κατοίκους καὶ καθῆκον καὶ ὑποχρέωσις τῆς πολιτείας εἶναι νὰ ἐνισχύῃ αὐτοὺς καὶ νὰ μὴ τοὺς ἀποστραγγίζῃ διότι, ἄλλως, δὲν θὰ δύνανται νὰ ἀποδίδουν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ βʹ ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Ἀστερίου).

§22Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα τῆς ἐπερωτήσεως, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τοιαύτης σοβαρότητος, ὥστε κατὰ τὴν ἰδικήν μου, τοὐλάχιστον, γνώμην, ἔπρεπε νὰ προκαλέσῃ τὴν προσοχὴν τὴν ἰδιαιτέραν, ὄχι μόνον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς. Ἐὰν λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν του ὅτι ἀπὸ τὰ καπνά, τὶς σταφίδες καὶ τὸ κρασὶ ἰσοζυγίζονται τὰ 65% τοῦ συναλλαγματικοῦ μας ἰσοζυγίου, καταλαβαίνετε πόσον εἶναι σοβαρὸν τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα. Πρέπει, λοιπόν, μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς νὰ ἐξετάσωμεν καὶ νὰ μελετήσωμεν τὸ ζήτημα τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ κοινοῦ, κατὰ τὴν ἐμὴν τοὐλάχιστον γνώμην, τόσον διὰ τὴν ἀμπελουργίαν, ὅσον καὶ διὰ τὴν σταφιδαμπελουργίαν. Δὲν πρέπει οἱ δύο αὐτοὶ κλάδοι νὰ συναγωνίζωνται ὁ εἷς τὸν ἄλλον, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον σήμερον δὲν εἶναι αἱ ἐποχαὶ ἐκεῖναι ὑπὸ τὰς ὁποίας ἦσαν ἄλλοτε τὰ ἀμπελουργικὰ προϊόντα. Κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην οἱ συντελεσταὶ τοῦ προκειμένου θέματος εἶναι τρεῖς. Εἶναι πρῶτα ὁ συντελεστὴς τῆς παραγωγῆς, δεύτερον ὁ συντελεστὴς τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τρίτον ὁ συντελεστὴς τῆς καλυτέρας διαθέσεως τοῦ προϊόντος τῆς παραγωγῆς. Ὡς πρὸς τὸν συντελεστὴν τῆς παραγωγῆς, νομίζω ὅτι τὸ Κράτος ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν, ἀφοῦ μελετήσει τὰς ἑκασταχοῦ ἐδαφικὰς προϋποθέσεις καὶ ἐνισχύσει τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς οἰκονομικῶς οὕτως ὥστε ἐκεῖ ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ ἡ ἀπόδοσις, νὰ βελτιωθῇ αὕτη, νὰ γίνῃ δηλαδὴ ἡ προσήκουσα βοήθεια ἐκ μέρους τοῦ Κράτους πρὸς τοῦτο, εἴτε διὰ μεταβολῆς τῆς καλλιεργείας, εἴτε διὰ βελτιώσεως τῆς καλλιεργείας, οὕτως ὥστε ἡ ἀπόδοσις τῶν προϊόντων νὰ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ ἱκανοποιῇ τοὺς παραγωγούς. Μετὰ τοῦτο θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του εἰς τὴν προμήθειαν τῶν διαφόρων μέσων, τὰ ὁποῖα θὰ βελτιώσουν τοὺς ὅρους τῆς καλλιεργείας καὶ συνεπῶς τῆς παραγωγῆς. Τουτέστιν ἐκεῖ ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ ἡ μηχανικὴ καλλιέργεια νὰ βοηθήσῃ πρὸς τοῦτο. Π.χ. εἰς τὴν Κορινθίαν, ὅπου αἱ ἄμπελοι εἶναι κατὰ τοιοῦτον τρόπον φυτευμέναι, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ χρησιμοποίησις μηχανικῆς καλλιεργείας. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ ἄλλα μέρη ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ καλλιέργεια αὕτη, πρέπει ὁπωσδήποτε τὸ Κράτος νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἐφαρμογήν της. Ἐκτὸς τούτου, διὰ τὴν βοήθειαν τῆς παραγωγῆς, πρέπει ἐπίσης νὰ φροντίσῃ ὅπως οἱ παραγωγοὶ ἐνισχυθοῦν οἰκονομικῶς καὶ νὰ παρέχωνται εἰς αὐτοὺς τὰ ἀπαιτούμενα ἐργαλεῖα καὶ φάρμακα, εἰς τιμὰς προστασίας καὶ ὄχι εἰς τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας παρέχονται σήμερα ταῦτα ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Διότι εἶναι παγκοίνως γνωστὸν ὅτι πολλὰ τῶν εἰδῶν αὐτῶν παρέχονται εἰς τοὺς παραγωγοὺς ὑπὲρ τὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν συντελεστὴν τῆς προστασίας τῆς παραγωγῆς, γεννᾶται τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας αὐτῆς, μέχρι τοῦ χρόνου τῆς διαθέσεως. Κατ’ ἐμὴν τοὐλάχιστον γνώμην, ἡ ἀσφάλεια αὕτη θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιτευχθῇ ὄχι καθ’ ὃν τρόπον γίνεται σήμερον παρὰ τοῦ Κράτους. Διότι, ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι ἐνῷ ἐψηφίσθη ἕνας νόμος διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ παραγωγοί, ὁ νόμος αὐτὸς ὄχι μόνον δὲν ἐφηρμόσθη, ἀλλὰ κατηργήθη διὰ νεωτέρου ἀναγκαστικοῦ νόμου. Ὁ καλύτερος τρόπος ἐν προκειμένῳ θὰ ἦτο ἡ ἵδρυσις ἰδιωτικῆς ἀσφαλιστικῆς ἐπιχειρήσεως μὲ σύμβασιν πρὸς τὸ Κράτος, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἠσφαλίζετο οἱαδήποτε ζημία τῶν πληττομένων ἀπὸ τὰ διάφορα γεγονότα παραγωγῶν. Ἀπεδείχθη μέχρι τοῦδε, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ἀνίκανον νὰ ἐξασφαλίσῃ τοὺς παραγωγοὺς ἀπὸ τὰς θεομηνίας. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι ἐπιβάλλεται τὸ μέτρον αὐτό. Κατόπιν τούτων, ἂς ἐξετάσωμεν ἤδη τὸν τελευταῖον συντελεστήν, δηλ. τὸν συντελεστὴν τῆς διαθέσεως τοῦ προϊόντος. Ὅπως εἶπον, τὸ προϊὸν τῆς ἀμπελουργίας, δὲν πρέπει νὰ συναγωνίζεται τὸ προϊὸν τῆς σταφιδαμπελουργίας. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, κύριοι, μίαν μελέτην τοῦ Α.Σ.Ο. τοῦ Ἰουλίου 1948, κατὰ τὴν ὁποίαν «διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ ἀναγκαιοῦντος οἰνοπνεύματος, θὰ ἀπῃτοῦντο 46.000 τόννοι σταφίδος. Ἐκ τούτων, 19.000 τόννοι προεβλέπετο ὅτι θὰ ἀντικρυσθοῦν 1) ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα τοῦ 1942 ἐκ τόννων 5.000, 2) ἀπὸ τὰ ἀπορρίμματα ἐπεξεργασίας (τῆς σταφίδος) ἐκ 11.250 τόννων, ἐφ’ ὅσον ταῦτα δὲν θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο πρὸς οἰνοποίησιν. Καὶ ἔπρεπε μὲ πᾶν αὐστηρὸν μέτρον νὰ ἀπαγορευθῇ τοῦτο καὶ 3) ἀπὸ 3.500 τόννους σούμας». Κατὰ συνέπειαν, ἔμενον ἀκάλυπτοι 27.000 τόννοι σταφίδος, οἱ ὁποῖοι ἀναγκαιοῦν διὰ τὴν ὁλικὴν παραγωγὴν τοῦ ἀναγκαιοῦντος οἰνοπνεύματος. Ἀλλὰ τί διὰ τὴν κάλυψιν τούτου ἐγένετο; Ἐπῆραν ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος 20.000 τόννους χαροῦπι, οἱ ὁποῖοι, ὅμως, ἠδύναντο νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ ἐξ αὐτῶν ὑπελόγισαν ὅτι θὰ παρήγοντο 10.500 τόννοι οἰνοπνεύματος. Καὶ ἐπειδὴ ἔμενεν ἀκόμη ἀκάλυπτος μία ποσότης οἰνοπνεύματος, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύναντο νὰ χρησιμοποιηθοῦν 16.000 τόννοι σταφίδος, ἀντὶ νὰ χρησιμοποιήσουν τὴν σταφίδα ὥστε νὰ ἀποκλείσουν τὴν ὁδὸν ταύτης πρὸς τὴν οἰνοποιΐαν, ἠγόρασαν 24.000 τόννους μελάσσης. Ἂς ἴδωμεν τώρα ποία εἶναι ἡ ὠφέλεια τοῦ Κράτους ἀπὸ αὐτὴν τὴν διαχείρισιν. Κατ’ αὐτὴν ταύτην τὴν μελέτην, κύριοι, τοῦ Α.Σ.Ο., διὰ τὴν προμήθειαν τῆς μελάσσης ταύτης πρὸς 65 δολλάρια τὸν τόννον, ἐχρειάσθη νὰ δαπανήσῃ τὸ Κράτος 1.560.000 δολλάρια, ἤτοι περίπου 500.000 λίρας. Οἱ 24.000 οὗτοι τόννοι μελάσσης, ἀντεκατέστησαν, ὅπως εἶπον, τοὺς 16.000 τόννους σταφίδος. Ἂς ἴδωμεν τὶ θὰ εἰσεπράττομεν ἀπὸ τὴν σταφίδα αὐτὴν ἂν τὴν ἐξηγάγαμεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐκ τῆς πωλήσεως τῆς σταφίδος ταύτης, θὰ εἰσπράττοντο 1.120.000 λίραι. Ἔχομεν, λοιπόν, ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος δαπάνας διὰ τὴν μέλασσαν 500.000 λίρες, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος θὰ εἰσεπράτταμεν ἀπὸ τὴν σταφίδα, ἡ ὁποία θὰ ἀντεκαθίστα τὴν μέλασσαν, 1.120.000 λίρας. Ἔχομεν, δηλαδή, 620.000 λίρας διαφοράν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὴ ἡ διαφορά. Ἐκτὸς τούτου ἔχομεν καὶ δαπάνας διὰ ναύλους καὶ ἀσφάλιστρα διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῆς σταφίδος καὶ διὰ τὴν μέλασσαν, τὴν εἰσαγωγὴν τῆς μελάσσης, ἔχομεν τὰ πληρωθέντα ὡς προμήθεια, διὰ κιβώτια κ.λ.π. Ἡ διαφορά, λοιπόν, μειοῦται καταπληκτικῶς. Φρονῶ ὅτι ἡ διαφορὰ τῶν 620.000 λιρῶν, ἐὰν ὑπολογισθοῦν καὶ αὐταὶ αἱ δαπάναι, μειοῦται καταπληκτικῶς. Ἐρωτᾶται, λοιπόν, κατόπιν τῆς τοιαύτης πολιτικῆς, ὑπάρχει ἡ προστασία ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰς ἕνα προϊὸν οἷον τὸ κρασί; Διότι καὶ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι ὑπάρχει ἡ διαφορὰ 300.000 λιρῶν, ἐρωτᾶται: Αὐτὴν τὴν διαφορὰν δὲν ἐπεβάλλετο νὰ ὑποστῇ τὸ Κράτος, διὰ νὰ ἀποτραπῇ ἡ κρίσις τὴν ὁποίαν διέρχεται σήμερον ἡ παραγωγή; Τώρα, βέβαια, διὰ τὴν διευκόλυνσιν ἐν γένει τῆς παραγωγῆς, θὰ ἀπαιτῆται καὶ ἡ ἐλάττωσις τοῦ φόρου. Καὶ ἀπαντᾶ ὁ Α.Σ.Ο. εἰς τὰς ἀντιρρήσεις μας: Μὰ ἡ σταφίδα ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἑπομένως εἰσάγεται συνάλλαγμα ἀνάλογον. Ἀλλὰ τὰ τελευταῖα γεγονότα, κύριοι, μᾶς ἔδειξαν ὅτι ἡ Ἀγγλία, λόγῳ τοῦ συναγωνισμοῦ, τὸν ὁποῖον ὑφίσταται τὸ προϊὸν τῆς σταφίδος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταναλώσῃ περισσοτέραν ποσότητα ἀπὸ ὅσην κατηνάλωσε τὸ 1947–1948, δηλαδὴ περὶ τοὺς 30.000 τόννους ἕως 40.000. Ἔχομεν δὲ περιθώριον ἀπὸ τοὺς 75.000 τόννους ξηρᾶς σταφίδος, ἔχομεν περιθώριον ἀρκετόν, ὥστε νὰ χρησιμοποιηθῇ ἡ σταφὶς δι’ οἰνόπνευμα καὶ νὰ ἀνακουφισθῇ προφανῶς τὸ προϊὸν τῆς ἀμπέλου, διότι δὲν θὰ καταναλίσκεται, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὁ σταφιδίτης οἶνος, ὅστις παράγεται ἀπὸ τὴν περισσεύουσαν ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς ξηρὰν σταφίδα, ἀλλὰ θὰ καταναλίσκεται ὁ οἶνος τῆς ἀμπέλου. Ἀνεξαρτήτως τούτου, σήμερον ἡ παραγωγὴ τῆς σταφίδος εἶναι τόσον ἠλαττωμένη, ὥστε δὲν ὑπάρχει περίπτωσις προστασίας οἵα ἐγένετο τὸ 1928. Καθὼς ξέρετε, τότε, βάσει τῆς συμβάσεως ἡ ὁποία συνήφθη μετὰ τῆς Γαλλίας, διὰ νὰ ὑπάρχῃ κατανάλωσις τοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον παρήγετο τότε εἰς πολὺ μεγαλυτέραν ποσότητα, ἐπετράπη ἡ οἰνοποίησις ἐκ ξηρᾶς σταφίδος εἰς χωριστὰ ἐργοστάσια, καὶ τὸ προϊὸν αὐτὸ ἠδύνατο νὰ ἐξαχθῇ εἰς Γαλλίαν μέχρις ὡρισμένου ποσοῦ. Σήμερον, ὅμως, μὲ τὴν ἐλάττωσιν τῆς παραγωγῆς τῆς σταφίδος, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τύχῃ τοιαύτης προστασίας ὁ ἐκ σταφίδος οἶνος, ἀφοῦ τὸ περίσσευμα τῆς σταφίδος δύναται νὰ διατίθεται δι’ οἰνόπνευμα. Πρέπει νὰ ἀποκλείσωμεν, μάλιστα, πᾶσαν ὁδὸν οἰνοποιήσεως τῆς σταφίδος καὶ νὰ ἀφήσωμεν ἐλευθέραν τὴν οἰνοποίησιν τῆς ἀμπέλου, ἡ ὁποία οὕτω θὰ τύχῃ μιᾶς προστασίας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν θέλῃ πράγματι νὰ βοηθήσῃ τὴν ἀμπελουργίαν. (Χειροκροτήματα).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§24Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ θέμα τοῦ οἴνου, κύριοι συνάδελφοι, καὶ γενικώτερον τὸ θέμα τῆς ἀμπελουργίας, εἶναι διὰ τὴν χώραν μας θέμα μέγα καὶ ἀποτελεῖ εὐτύχημα διότι ἀντιμετωπίζεται συστηματικῶς κατὰ τὸν τελευταῖον καιρόν, ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία συνεκρότησε καὶ τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, βεβαίως, καὶ ἡ ὁποία ἐνεργῶς ἐνδιαφέρεται εἰς τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ ἀντιμετωπίζεται καὶ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἡ ὁποία εἰς τὰς παρατεταμμένας βεβαίως, ἴσως, περισσότερον τοῦ δέοντος συζητήσεις, ἀγωνίζεται νὰ ἐξεύρῃ καὶ νὰ καθορίσῃ μίαν γενικωτέραν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων τῆς χώρας, τὰ ὁποῖα, ὡς γνωστόν, σημαντικώτατα ἐνδιαφέρουν τὴν Ἐθνικήν μας Οἰκονομίαν, κατὰ τὸν τελευταῖον καιρόν, καθ’ ὅλα τὰ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἔτη ὑπῆρξε συγκεχυμένη, ἀλλοπρόσαλλος καὶ ἀντιφατική, θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι δὲν ὑπῆρξε κἂν πολιτικὴ ἐπὶ τῶν κυριωτέρων γεωργικῶν προϊόντων. Ὑποθέτω ὅτι ὅλοι διατηροῦμεν νωπὴν τὴν ἀνάμνησιν ἀπὸ μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἕνα καὶ ἥμισυ ἔτος πρίν, ἐπὶ ἑνὸς ἑτέρου ἐθνικοῦ προϊόντος, περὶ τοῦ λαδιοῦ, καὶ τότε ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἶχεν ἐνεργῶς ἐνδιαφερθῆ, καὶ τότε ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀναμιχθῆ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, διότι ὅπως ἐνθυμεῖσθε, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Πρωθυπουργοῦ, τοῦ νῦν, συνεκροτήθη εἰδικὴ σύσκεψις καὶ συμμετεῖχον ὅλοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι Ὑπουργοί, καὶ ὅμως εἰς πεῖσμα τότε καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἴσχυσε τελικῶς ὁ παραλογισμὸς ἑνὸς ἀνδρὸς καὶ τὸ θέμα χαντακώθηκε μὲ τὶς συνέπειες τὶς γνωστές. (Χειροκροτήματα). Διὰ τοῦτο θέλω νὰ ἐλπίσω ὅτι τὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν συζήτησιν καὶ ἀπὸ τὰς ἐργασίας τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ ἀκολουθηθοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε νὰ χαραχθῇ ἐπὶ τέλους, ἐπὶ τοῦ προϊόντος τούτου, μία ἑνιαία, σαφὴς καὶ ξεκαθαρισμένη πολιτική. Δὲν προτίθεμαι, βεβαίως, νὰ ἀντιμετωπίσω ὅλας τὰς πτυχὰς καὶ τὰς πλευρὰς τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος, θὰ προσπαθήσω μόνον νὰ ἀναφέρω ἰδίᾳ τὰς ἰδιαιτέρας συνθήκας τῆς περιφερείας μου. Ἀλλὰ καὶ γενικώτερον ἀντιμετωπίζων τὸ θέμα, θὰ ἀναπτύξω ὡρισμένας μόνον πτυχὰς τοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι δὲν ἐξηντλήθη ἀπὸ τὰς μέχρι τοῦδε συζητήσεις. Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζομεν εἰς τὴν Κρήτην, εἶναι τὸ θέμα τῆς διαθέσεως τῶν ὑπολοίπων τοῦ κρασιοῦ, ἐν ὄψει τῆς νέας ἐσοδείας, ἡ ὁποία ἀναμένεται ὅτι θὰ εἶναι ἐξαιρετικῶς μεγάλη. Τὸ ὑπόλοιπον τοῦ κρασιοῦ, μετὰ τὴν πραγματοποιηθεῖσαν, ὡς ἀνήγγειλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐξαγωγὴν ἢ μᾶλλον τὴν ἐλπίδα ἐξαγωγῆς εἰς τὴν Γερμανίαν, τὸ ὑπόλοιπον τὸ ὁποῖον ἀπομένει πρὸς διάθεσιν ἀπὸ τὴν παλαιὰν παραγωγήν, εἶναι 20.000 τόννοι, ἐκ τῶν ὁποίων εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν ὑπάρχουν 7.000–8.000 τόννοι, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ καλύψουν ὅλας τὰς οἰνοδεξαμενάς. Τοιουτοτρόπως ἀντιμετωπίζομεν τὸ τραγικὸν πρόβλημα τῆς ἐναποθηκεύσεως τῶν κρασιῶν τῆς νέας ἐσοδείας καὶ κινδυνεύομεν νὰ χύσωμεν, νὰ καταστρέψωμεν, τὰ κρασιὰ τῆς παλαιᾶς διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰ κρασιὰ τῆς νέας ἐσοδείας. Αὐτὸ τὸ πρόβλημα τῆς διαθέσεως τῶν ὑπολειμμάτων ἀντιμετωπίζεται τώρα, ὁμολογουμένως, σοβαρῶς ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ παραγνωρίσωμεν ὅτι δὲν γίνεται ἐπὶ τούτου πᾶν τὸ δυνατόν. Βεβαίως, εἰς τὸ παρελθόν, ἔγιναν σφάλματα καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὰ ὁποῖα σήμερον πληρώνομεν. Βεβαίως, θὰ ἦτο δυνατόν, ἐὰν τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ ἐνεργῶς εἶχεν ἐπιδειχθῆ κάπως ἐνωρίτερον, νὰ εἶχε ἐξασφαλισθῆ μία ἐξαγωγὴ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Νομίζω ὅτι, διὰ νὰ εἶμαι περισσότερον συγκεκριμένος, ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὴν Γαλλίαν, ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἐμφανίζει δυνατότητας, διότι ἔχουν μίαν εἰδικήν των μεγάλην παραγωγήν, καὶ κατόπιν τῆς πιέσεως τῶν ἀμπελουργῶν, ἐλήφθη ἀπόφασις ὁριστικῶς νὰ ἀποφευχθῇ πᾶσα εἰσαγωγή, παλαιότερον ὅμως ἐὰν εἶχαν καταβληθῆ αἱ δέουσαι προσπάθειαι, θὰ ἦτο ἴσως δυνατὸν κάτι ἐπὶ προσθέτως νὰ εἶχεν ἐξαχθῆ. Τοῦτο τὸ στηρίζω εἰς τὸ ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς τῆς γαλλικῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὰς προτάσεις αἱ ὁποῖαι παλαιότερον εἶχον γίνει, δὲν εἶχεν ἀντιταχθῆ ἡ σημερινὴ κατηγορηματικὴ ἄρνησις, ἀλλὰ ἡ γαλλικὴ Κυβέρνησις εἶχε ἀξίωσιν νὰ ἐκτελεσθῇ συνολικὴ Ἑλληνογαλλικὴ ἐμπορικὴ σύμβασις, διότι, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν Γαλλίαν, ἡ ὁποία εἶχε εἰσαγάγει τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ εἰσαγάγῃ, ἡμεῖς δὲν εἴχομεν εἰσαγάγει τὰ ἀντίστοιχα γαλλικὰ προϊόντα, ἔτσι ἡ Ἑλληνογαλλικὴ σύμβασις εἶχεν ἐκτελεσθῆ μονομερῶς. Ἐμείναμεν μὲ ἕνα ἐνεργητικὸν πολλῶν ἑκατομμυρίων καὶ ἦτο φυσικὸν νὰ μὴ θελήσῃ ἡ Γαλλία νὰ αὐξήσῃ τὸ εἰς βάρος της παθητικὸν διὰ νὰ εἰσαγάγῃ ἑλληνικὰ προϊόντα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ζήτημα τοῦ κρασιοῦ, κατ’ ἀρχήν, μᾶς ἐνδιαφέρει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὡς θέμα διαθέσεως τῆς παραγομένης ποσότητος τοῦ κρασιοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴν παραγωγήν, τὴν συνολικήν, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 400.000 τόννους, τὸ ὑπολειπόμενον ποσόν, τὸ ὁποῖον δὲν διατίθεται συνήθως καὶ τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ τὴν περιοδικήν, ἀλλὰ χρονίαν κρίσιν τοῦ προϊόντος, εἶναι ποσότης 70.000–80.000 τόννοι, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἕνα μέρος καταναλίσκεται εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἀπομένει αὐτὴν τὴν στιγμὴν μία ποσότης 20.000 τόννων. Τὸ πρόβλημα τῆς διαθέσεως τοῦ οἴνου, δὲν εἶναι πρόβλημα ἐξαγωγῆς. Θὰ ἦτο εὐχερὲς νὰ αὐξηθῇ ἡ ἐγχωρία κατανάλωσις τοῦ οἴνου. Πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι ἡ κατανάλωσις τοῦ οἴνου ἐν Ἑλλάδι εἶναι σημαντικῶς μικροτέρα ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν οἴνου εἰς τὰς ὑπολοίπους χώρας τῆς Εὐρώπης. Ἔχω μίαν στατιστικήν, ἡ ὁποία εἶναι προπολεμική, ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι θὰ ἰσχύῃ εἰς τὰς βασικάς της γραμμὰς σήμερον. Σύμφωνα μὲ τὴν στατιστικὴν αὐτήν, ἡ κατανάλωσις οἴνου κατ’ ἄτομον εἰς τὴν Γαλλίαν ἀνέρχεται εἰς 147 λίτρα, ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι 35,5 λίτρα κατ’ ἄτομον. Δηλαδὴ ἔχομεν μίαν κατανάλωσιν πέντε φορὲς μικροτέραν ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν ἐν Γαλλίᾳ. Βεβαίως, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν πίνουν πολὺ κρασί, ἐν πάσῃ περιπτώσει τό, δυστυχῶς, πολὺ δυσάρεστον γεγονὸς εἶναι ὅτι, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν μειουμένην κατανάλωσιν οἴνου, ἔχομεν ἐξαιρετικὴν κατανάλωσιν ἀνύδρου οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον καταναλίσκεται ὑπὸ τὸν τύπον τοῦ οὔζου, τσικουδιᾶς, μαστίχης κ.λ.π. Κατὰ τὴν ἰδίαν στατιστικήν, εἰς τὴν Ἑλλάδα καταναλίσκονται 1,30 λίτρα οἰνοπνεύματος, ἐνῷ ἐν Ἀγγλίᾳ 0,60, εἰς τὴν Γερμανίαν 0,74. Δηλαδὴ παρουσιάζεται ἡ Ἑλλὰς καὶ προπολεμικῶς καταναλίσκουσα μίαν πολὺ μεγαλυτέραν ποσότητα οἰνοπνεύματος ἀπὸ ὅ,τι καταναλίσκουν αἱ βόρειαι χῶραι, αἱ ὁποῖαι ὑποτίθεται ὅτι ἔχουν πολὺ μεγαλυτέραν ἀνάγκην οἰνοπνεύματος. Ἐπίσης πρέπει νὰ προστεθῇ ὅτι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι μεταπολεμικῶς χάρις εἰς διαφόρους λόγους, τοὺς ὁποίους θὰ προσπαθήσω ἐν συντόμῳ νὰ σημειώσω, ηὐξήθη εἰς τὴν χώραν μας ἡ κατανάλωσις ἀνύδρου οἰνοπνεύματος καὶ ἔτσι σήμερον ἡ δυσαναλογία, ἡ ὁποία ὑπάρχει, εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα καὶ περισσότερον κτυπητή. Εἰς τὴν χώραν μας πρέπει νὰ κατανοηθῇ ὅτι τὸ κρασὶ πρέπει νὰ ὑποστηριχθῇ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ ὑπάρχει τρόπος νὰ ὑποστηριχθῇ εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως τοῦ ἀνύδρου οἰνοπνεύματος καὶ εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως καὶ τοῦ ζύθου, ἀλλὰ καὶ τοῦ σταφιδίτου οἴνου, ὁ ὁποῖος, καίτοι ἀπηγορευμένος καὶ παράγεται καὶ καταναλίσκεται. Διότι μεταπολεμικῶς, ὅταν διερχώμεθα τὴν κρίσιν τοῦ οἴνου, ὄχι μόνον ἡ κατανάλωσις τοῦ ἀνύδρου οἰνοπνεύματος ηὐξήθη σημαντικῶς, ἀλλ’ ηὐξήθη καὶ ἡ κατανάλωσις τοῦ ζύθου καὶ ἐνῷ προπολεμικὰ εἴχομεν κατανάλωσιν ἕξη ἑκατομμύρια λίτρα, τώρα ἔχομεν ὀκτὼ ἑκατομμύρια λίτρα κατανάλωσιν. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει, κατὰ πρῶτον λόγον, νὰ στραφῇ πρὸς τὸν τομέα αὐτὸν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως τοῦ οἴνου. Περιττεύει, βεβαίως, νὰ σημειωθῇ ὅτι τοῦτο, πλὴν τῶν εὐχαρίστων συνεπειῶν τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ διὰ τὴν κατανάλωσιν ἑνὸς σημαντικοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος, θὰ ἔχῃ μεγάλην σημασίαν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὑγείας τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, διότι εἶναι γνωστόταται αἱ καταστρεπτικαὶ συνέπειαι ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν τοῦ ἀνύδρου οἰνοπνεύματος εἰς τὴν ὑγείαν τοῦ πληθυσμοῦ. Βεβαίως, ὡς πρὸς τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ ἡ κατανάλωσις τοῦ οἴνου, δὲν ἠμπορεῖ βεβαίως νὰ γίνῃ τοῦτο μὲ ὀλίγας λέξεις. Τοῦτο ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ οἴνου, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ μέτρα κρατικῆς πολιτικῆς. Πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι ἡ φορολογία τοῦ ἀνύδρου οἰνοπνεύματος ὄχι μόνον δὲν ηὐξήθη μεταπολεμικῶς, ὄχι μόνον δὲν διετηρήθη εἰς τὰ προπολεμικὰ ἐπίπεδα, ἀλλὰ ἔχει κατέλθει σημαντικώτατα. Ἡ σημερινὴ φορολογία τοῦ ἀνύδρου οἰνοπνεύματος εἶναι 100% ἐπὶ τῆς τιμῆς του, ἐνῷ προπολεμικῶς ἦτο 480%. Κύριοι, νομίζω ὅτι δὲν ὑπερβολὴ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι ἡ ἀδιαφορία τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι αὐτόχρημα ἐγκληματική. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω διατὶ αὐτὴ ἡ προσοχὴ καὶ ἡ φειδὼ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ φόρου τῆς καταναλώσεως τοῦ οἰνοπνεύματος. Βεβαίως, θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος θὰ ἔχῃ ὡς ἄμεσον συνέπειαν τὴν μείωσιν τῆς καταναλώσεως τοῦ οἰνοπνεύματος, ἀλλὰ ἡ αὔξησις τῆς φορολογίας ἀσφαλῶς θὰ αὐξήσῃ καὶ τὰ ἔσοδα. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἀναπτύξω περισσότερον τοὺς ἀριθμούς, διότι ὁ χρόνος εἶναι περιωρισμένος, ἐν τούτοις ὅμως κατὰ ὑπολογισμοὺς ἀκριβεῖς καὶ νομίζω ὄχι ἐσφαλμένους, μὲ μίαν αὔξησιν 13% τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος τῆς σημερινῆς, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καλυφθῇ ὅλον τὸ ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἀπὸ ἐνδεχομένην οἰνοπνευματοποίησιν τοῦ ὑπολοίπου οἴνου, οὕτως ὥστε νὰ πληρωθοῦν οἱ παραγωγοὶ μὲ τὴν τιμὴν τῶν 1.500 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν, ἡ ὁποία ἔχει ἀναγνωρισθῇ ὡς δικαία τιμή.

§25Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. 13% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ οἰνοπνεύματος, ἢ ἐπὶ τοῦ φόρου;

§26Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ φορολογία εἶναι 100%, ὥστε ἡ ἀπάντησις δὲν ἔχει σημασίαν. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἐὰν ἀρχίσωμεν ἀπὸ ἐκεῖ, ἐὰν δηλαδὴ διὰ τῆς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως αὐξήσωμεν τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν τοῦ κρασιοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ κατορθωτὸν εἶναι καὶ εὐχερές, τὸ πρόβλημα ἀντιμετωπίζεται, δοθέντος ὅτι ἡ ποσότης τὴν ὁποίαν ἔχομεν πρὸς ἐξαγωγὴν δὲν εἶναι πολὺ μεγάλη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον σήμερον ἀντιμετωπίζομεν, πρέπει νὰ μᾶς γίνῃ μάθημα καὶ πρέπει τοὐλάχιστον νὰ προετοιμασθῶμεν μελλοντικῶς διὰ νὰ μὴ ἀντιμετωπίζωμεν αὐτὸ τὸ τρομερὸν ἀδιέξοδον, νὰ χύσωμεν τὴν παλαιὰν παραγωγὴν ἐν ὄψει τῆς νέας παραγωγῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ εἰδικῶς διὰ τὴν περιφέρειάν μου. Οἰνοδεξαμεναὶ προβλέπεται νὰ κατασκευασθοῦν ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ καί, ἐν τούτοις, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, διότι μέχρι τῆς στιγμῆς, ἐνῷ προεβλέφθησαν οἰνοδεξαμεναὶ διὰ τὴν περιφέρειάν μου, δὲν ἔχει γίνει κἂν ἡ ἔναρξις τῆς ἐκτελέσεως, οὔτε ἐπροχωρήσαμεν εἰς τὴν πραγματοποίησίν των. Πιστεύω ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ πρῶτα πράγματα, ποὺ θὰ πρέπει νὰ γίνουν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ὅτι πρέπει ὑπάρχουν μέρη ἐναποθηκεύσεως τῶν οἴνων. Δὲν γνωρίζω τοὺς λόγους τῆς καθυστερήσεως αὐτῆς. Γενικώτερον, τὸ ζήτημα τῆς ἀσκήσεως γεωργικῆς πολιτικῆς ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τοὐλάχιστον εἰς τὴν περιφέρειάν μου, παρουσιάζεται ὀλίγον περίεργον καὶ μᾶς ἐμβάλλει καὶ εἰς ἐλαφρὰς ὑπονοίας, λόγῳ ὡρισμένων ἀδικαιολογήτων ἐνεργειῶν. Τὸ ζήτημα εἶναι σημαντικόν, ὥστε δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρξῃ μελλοντικῶς οὐδεμία καθυστέρησις εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Πέραν τούτου, διὰ τὴν αὔξησιν γενικῶς, τὸ πρόβλημα τοῦ οἴνου ἐνδιαφέρει ἀπὸ ἀπόψεως ἐπεξεργασίας τοῦ παραγομένου οἴνους, διότι καὶ ἡ διάθεσις τοῦ προϊόντος καὶ ἡ ἐξαγωγή του ἔχει μεγάλην σχέσιν μὲ τὸ εἶδος τοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον παράγεται καὶ εἶναι ὀρθὸν νὰ καταβληθῇ προσπάθεια τυποποιήσεως τοῦ προϊόντος. Αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα μεγάλο, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξετασθῇ οὔτε κἂν νὰ ὑπεισέλθωμεν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι γενικώτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι τελικῶς θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν τύπους κρασιῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ διευκολύνῃ καὶ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ τὴν ἐγχωρίαν κατανάλωσιν. Ἐπίσης εἶναι τὸ θέμα τῆς ἐπεξεργασίας τῆς βιομηχανοποιήσεως τοῦ κρασιοῦ καὶ αὐτὸ ἔχει μεγάλην σημασίαν ὅταν ἔχωμεν ηὐξημένην παραγωγήν, διότι, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ δυνάμεθα νὰ ἀντιμετωπίζωμεν δυσκολίας παραγωγικὰς ὡς ἡ σημερινή, διότι ἂν μετατρέψωμεν τὸ κρασὶ εἰς γλεῦκος καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς του θὰ ἦτο πολὺ εὐχερέστερον. Δὲν θέλω νὰ προχωρήσω περισσότερον, θέλω, ὅμως, νὰ κάμω μίαν βασικὴν παρατήρησιν, ἡ ὁποία γίνεται ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ οἴνου, ἀλλὰ ἀφορᾷ γενικώτερον τὴν κυβερνητικὴν πολιτικήν. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ γεωργοί μας ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως, ἔχουν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη τὸ βαθύ, ἀλλὰ δεδικαιολογημένον παράπονον ὅτι ἀντιμετωπίζονται μὲ ἀστοργίαν τὰ προϊόντα των. Διότι, ἐὰν παρατηρήσῃ κανεὶς τὸν καθορισμὸν τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, θὰ ἴδῃ ὅτι γίνεται μακρὰ συζήτησις ἐὰν πρέπει νὰ εἶναι 180, 190 ἢ 200 φορὲς ἐπὶ τῶν προπολεμικῶν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ τιμάριθμος, καὶ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἶναι σημαντικῶς ὑψηλότερος. Θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν σας εἰς τὸ ὅτι αἱ Κυβερνήσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν ἐπραγματοποίησαν τὸ ἀξιοθαύμαστον κατόρθωμα, ὅσον ἀφορᾷ τὰ εἴδη τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα, νὰ κρατήσουν τὰς τιμὰς αὐτὰς εἰς ἐπίπεδον, τὸ ὁποῖον κυμαίνεται καὶ φθάνει τὸ 100% ἐπάνω ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι εἰς τὴν πραγματικότητα, ὅταν ἔχωμεν 100% αὔξησιν τῆς τιμῆς, τὸ ἥμισυ τοῦ συναλλάγματος πηγαίνει πρὸς ὄφελος τῶν εἰσαγωγέων καὶ τῶν διαφόρων ἄλλων ἀεριτζήδων. Ὅταν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἰσχύῃ ὡς καθεστώς, εἶναι πολὺ δυσχερὲς νὰ ὑποστηριχθῇ ἡ συμπίεσις, ἡ ἐπιτακτικῶς ἀξιουμένη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων εἰς τὰ χαμηλὰ σημερινὰ ἐπίπεδα. Ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ἀντιμετωπίζῃ τὸ θέμα αὐτό, πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ὅτι βεβαίως καλὸν θὰ ἦτο νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κρατήσωμεν τὸν τιμάριθμον εἰς τὰς ἀναλογίας αὑτάς, τὰς ὁποίας ἡ ἰδία θέτει, ἀλλ’ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν κρατήσωμεν κρατοῦντες εἰς ἀσφυκτικῶς στενὰ ὅρια τὰ γεωργικὰ προϊόντα καὶ ἀφήνοντες ἀχαλίνωτον τὴν κερδοσκοπίαν εἰς τὰς τιμὰς ὅλων τῶν ἄλλων εἰδῶν. Κατὰ συνέπειαν, πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ κάποτε μία πολιτικὴ εἰσαγωγῆς καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ εἶναι κάπως περισσότερον γενναιόδωρος εἰς τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, διότι ἄλλως μένει εἰς τοὺς γεωργοὺς τὸ βαθὺ παράπονον ὅτι ὑπάρχει ἀνισότης εἰς τὸ σημερινὸν Κράτος μας καὶ ὅτι εὐνοοῦνται οἱ ὀλίγοι ἰσχυροὶ εἰς βάρος τῶν οἰκονομικῶς ἀδυνάτων. (Χειροκροτήματα).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Δραγούμης, (ἀπουσιάζων, διαγράφεται ἐκ τοῦ καταλόγου τῶν ρητόρων). Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§28Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸν κατάλογον τῶν ἐθνικῶν μας προϊόντων, τὸ κρασὶ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀτυχεστέραν καὶ δεινοτέραν κατάστασιν. Εἶχε, μέχρι τινός, συνοδοιπόρον καὶ τὸ χαροῦπι, ἀλλὰ ἐκεῖνο ἔτυχε κάποιας στοργῆς. Τὸ κρασί, ὅμως, συνεχίζει νὰ ἀντικρύζῃ μίαν ἀστοργίαν, ἡ ὁποία δικαίως ἐξεγείρει τὸν κόσμον ὁ ὁποῖος τὸ καλλιεργεῖ καὶ δικαίως ἀναμένει ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, μέτρα προστασίας. Τὸ ἓν ἕβδομον (⅐) τῆς Ἑλλάδος ἀσχολεῖται μὲ τὴν καλλιέργειαν τοῦ εἴδους τούτου καὶ εὐλόγως συγκινεῖ ὁλόκληρον τὸν κόσμον αὐτόν, ὁ ὁποῖος τὰ μέσα τῆς συντηρήσεώς του τὰ ἐξαρτᾷ ἀπὸ τὸ προϊὸν αὐτό. Ἀτυχῶς, ἡ μέχρι σήμερον πολιτικὴ τῶν Κυβερνήσεων, δὲν ἔδωσε οὐδὲν δεῖγμα, τοὐλάχιστον ὄχι στοργῆς, ἀλλὰ τοὐλάχιστον κἄποιας μελέτης τοῦ μεγάλου αὐτοῦ προβλήματος. Καὶ διὰ μὲν τὰ ἄλλα προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις τὰ ἀντίκρυσε, π.χ. τὸν καπνόν, τὴν σταφίδα, ἠμπορεῖ νὰ λεχθῇ ὅτι κάτι ἐγένετο, ἀλλὰ διὰ τὸ κρασὶ δὲν ἐνθυμοῦμαι ποτὲ οὐδεμίαν κυβερνητικὴν σκέψιν ἢ προσπάθειαν, ἡ ὁποία νὰ δύναται τὸ ἠτιολογημένον παράπονον τῶν παραγωγῶν νὰ τὸ ἀντικρύσῃ. Οὕτως ἐμφανιζόμενον τὸ θέμα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νομίζω ὅτι ἡ λέξις δικαιοσύνη, τὴν ὁποίαν ἀξιοῦν οἱ παραγωγοί, ἐλπίζω ὅτι θὰ τὴν ἀντικρύσουν τοὐλάχιστον ἡμέρας. Ἐπειδὴ ὁ χρόνος ἔχει καλύψει τὸ μέγα μέρος τῶν ἀγορεύσεων τῶν προηγουμένων συναδέλφων καὶ ἐπειδὴ πρέπει νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ληπτέων μέτρων, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν κρίσιν μας εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν, ἐγὼ προτείνω ἀμέσως, καὶ νομίζω ὅτι καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀσχολούμενος ἄλλως τε περὶ τὰ τοιαῦτα, θὰ θελήσῃ νὰ ἀκούσῃ αὐτὴν τὴν δικαίαν ἀπαίτησιν τῶν παραγωγῶν. Εἶναι ἀνάγκη ἡ φορολογία τοῦ οἴνου νὰ καταργηθῇ. Δώδεκα δισεκατομμύρια εἶναι τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ὁ προϋπολογισμὸς εἰσπράττει καὶ τὸ εἰσπράττει ἀπὸ τοὺς ἐνδεεῖς, ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν. Διότι εἶναι πιστοποιημένον, τοὐλάχιστον ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας μας καὶ ἐπιβεβαιωμένον ἀπὸ τὰς ξένας ἀποστολάς, αἱ ὁποῖαι ἐμελέτησαν τὰ καλλιεργητικὰ ἔξοδα, ὅτι εἰδικώτερον τὸ κρασὶ δὲν ἀφήνει οὐδὲν περιθώριον εἰς τὸν παραγωγὸν καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλ’ εἶναι περισσότερον παθητικὸν εἰς πολλὰς περιφερείας, λόγῳ τῆς ἐλλείψεως τῶν μέσων, ἀλλὰ καὶ πρὸ παντὸς τῶν ἀτυχιῶν, τὰς ὁποίας εἴχομεν καὶ θὰ ἔχωμεν. Ὅταν, λοιπόν, οὐδὲν καθαρὸν κέρδος ἔχῃ ὁ παραγωγός, πῶς εἶναι νοητὸν νὰ ὑπάρχῃ μία φορολογία; Βεβαίως, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς θὰ εἴπῃ, μέχρι 300 ὀκάδων δὲν εἰσπράττεται οὐδεὶς φόρος, μένει ἡ ποσότης αὐτὴ εἰς τὸν παραγωγὸν διὰ νὰ τὴν διαθέσῃ εἴτε δι’ ἑαυτόν, εἴτε διὰ πώλησιν, ἀλλὰ ἀσφαλῶς θὰ συμφωνήσῃ καὶ ἐκεῖνος μαζί μου ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ καὶ τὸ ἐπίπεδον αὐτὸ τῶν τιμῶν δὲν συμπιέζει οὐδένα ἄλλον παραγωγόν. Ἀλλά, ἐὰν ἐπίσης ἡ φορολογία αὐτή, ἡ ὁποία τόσον καταδυναστεύει, θὰ συμφωνήσῃ καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ὅτι δὲν εἶναι μόνον ἡ πλέον καταθλιπτική, ἀλλὰ καὶ ἡ πλέον δύσκολος εἰς τὴν ἐπιβολὴν καὶ τὴν εἴσπραξιν διότι ἡ διαδικασία, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται ἀπὸ τοὺς πτωχοὺς συνήθως παραγωγοὺς καὶ ἐννοῶ τοὺς μικροὺς παραγωγούς, εἶναι τοιαύτη, ὥστε τὰς περισσοτέρας φορὰς δὲν δύνανται νὰ ἀντεπεξέλθουν καὶ πάντοτε μπερδεύονται μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἐφορίαν. Κρατῶ, διὰ νὰ δώσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν φορολογικὰ δικογραφήματα τοῦ πτωχοτέρου χωρικοῦ τῆς Κρήτης, ὁ ὁποῖος δι’ ἕνα οἱονδήποτε λόγον, δὲν ὑπέβαλεν ἐγκαίρως δικαιολογητικά. Ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος ἐβεβαίωσε καὶ ἔστειλε τὰ ὄργανα πρὸς εἴσπραξιν. Τί νομίζετε ὅτι εἶναι ἀπὸ 100. 000–300.000 ........

§29Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ ἰσχύει δι’ ὅλους τοὺς φόρους οἱ ὁποῖοι εἶναι μικροί. Κάθε μικρὸς φόρος ἔχει αὐτὰ τὰ μειονεκτήματα, ἀλλὰ ἐξ αὐτοῦ πρέπει νὰ τὸν καταργήσωμεν;

§30Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπα προηγουμένως ὅτι αἱ ἀποστολαὶ αἱ ξέναι σᾶς βεβαιοῦν ὅτι δὲν ὑπάρχει κέρδος καθόλου, ὅτι δὲν μένει εἰς τὴν παραγωγὴν τίποτε, δίδει τὴν ἀπάντησιν.

§31Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Ἐγὼ θὰ ἤμην εὐτυχὴς νὰ καταργήσωμεν ὅλους τοὺς φόρους, ὅσους θεωροῦμεν κατὰ κοινὴν συνείδησιν ἐπαχθεῖς, ἀλλὰ ὅταν εὑρισκώμεθα πρὸ τοιαύτης δημοσιονομικῆς καταστάσεως, δὲν εἶναι δυνατόν.

§32Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ὅταν δὲν ὑπάρχῃ κέρδος εἰς τὸν παραγωγὸν πῶς νὰ τὸ φορολογήσωμεν;

§33Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ φόρου λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν του καὶ ἄλλους συντελεστάς.

§34Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Βεβαιώνετε ἐσεῖς, ἀπὸ τὴν ὑπεύθυνον θέσιν σας, ὅτι σήμερον ὁ παραγωγὸς ἔχει κέρδος· ἐὰν τοῦτο βεβαιώσετε, διότι σᾶς λέγω καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οἱ λογαριασμοὶ δὲν ἔγιναν μόνον ἀπὸ τὰς ἑλληνικὰς ὑπηρεσίας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς ξένας ἀποστολάς, τότε δὲν ξέρω τί νὰ σκεφθῶ. Εἰδικῶς διὰ τὴν περιφέρειαν, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ, σᾶς λέγω ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδὲν περιθώριον.

§35Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Ὑπάρχουν, ὅμως, καὶ περιφέρειαι ὅπου ὑπάρχει κέρδος, διὰ τίνα λόγον, λοιπόν, θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν κατάργησιν ἢ μείωσιν τοῦ φόρου;

§36Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἀσφαλῶς, κ. Ὑπουργέ, ὑπονοεῖτε τὴν Ἀττικοβοιωτίαν, εἰς τὴν ὁποίαν πράγματι ὑπάρχει κάποιο περιθώριο κέρδους λόγῳ τῆς καταναλώσεως. Μὲ αὐτὸ ὅμως δὲν ἕπεται ὅτι ἂν μειώσωμεν τὸν φόρον διὰ τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δι’ ὅλην τὴν οἰνοπαραγωγήν. Εἰπέτε μου τί ἔκαμε ἡ κυβέρνησις, εἰπέτε μου μίαν ἀπόφασιν κυβερνητικὴν ἡ ὁποία νὰ λέγῃ ὅτι θέλω νὰ κάμω τοῦτο καὶ ἐκεῖνο διότι θέλω νὰ προστατεύσω τὸ ἓν ἕβδομον τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τὸ ὁποῖον ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἀμπελουργίαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν τόσα εἰσπράττει τὸ Κράτος. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου ὁ οἶνος πωλεῖται ἀπὸ τὸν παραγωγὸν τόσον ὅσον ἀγοράζεται ἕνα καὶ ἥμισυ κουτὶ σπίρτα. Ἀκοῦτε λοιπὸν τὴν φωνὴν τῆς δικαιοσύνης καὶ καταργήσατε τὸν φόρον αὐτόν, ὁ ὁποῖος δίδει 12 δισεκατομμύρια εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ξέρετε δ’ ὅτι αὐτὸ τὸ ποσὸν δὲν εἶναι τίποτα διὰ τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ διὰ τοὺς πτωχοὺς παραγωγοὺς εἶναι μία ψυχή. Ἡ φορολογία τοῦ οἴνου καὶ τοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι, ἀφαλῶς – καὶ σεῖς θὰ συμφωνήσετε μαζί μου – μία φορολογία δυσβάστακτος. Διὰ τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος, διὰ τὴν ὁποίαν πάρα πολλὰ ἐρωτηματικὰ ὑπάρχουν, δὲν ὁμιλῶ τώρα, ἀλλὰ διὰ τὴν φορολογίαν τοῦ οἴνου, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὸ ὑστέρημα τοῦ παραγωγοῦ, δὲν ἀποδίδεται δικαιοσύνη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὅσον ἐπιμένει εἰς τὴν μὴ κατάργησίν της. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον προηγουμένως, ἀφορᾷ τοὺς παραγωγούς. Θὰ σᾶς εἴπω ἐν συνεχείᾳ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἡ ὑπηρεσία τοῦ Κράτους ἀντικρύζει καὶ ἐκείνους ποὺ ἀσχολοῦνται καὶ φροντίζουν διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν οἴνων. Πρὸ ἡμερῶν εὑρέθην τυχαίως εἰς τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, ποὺ ἀποτελεῖ ὡς γνωστόν, ἓν τεῖχος ἀπόρθητον καὶ ἤκουσα μίαν στιχομυθίαν μεταξὺ δύο ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι ἔλεγον εἰς ἕνα ἐξαγωγέα, ὅτι δὲν ἠδύνατο τὸ Γενικὸν Χημεῖον νὰ ἐπιστρέψῃ τὸν φόρον διὰ τὸ κρασὶ τὸ ὁποῖον ἔβγαλεν εἰς τὴν Γαλλίαν, διότι κατὰ τὴν σύμβασιν ἔπρεπε νὰ ἔχῃ βαθμοὺς 11,50 ἐνῷ τὸ ἐξαχθὲν παρ’ αὐτοῦ εἶχε 11,49!! Σᾶς ἀναφέρω αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, διότι καταδεικνύει τὸ πρῖσμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰ κρατικὰ φορολογικὰ ὄργανα παρατηρεῖ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι μὲ θυσίας καὶ μὲ κόπους κάνουν αὐτὸ τὸ ἔργον τὸ τόσον ἐξυπηρετικὸν τῆς παραγωγῆς. Τὰ 12 δισεκατομμύρια δὲν ἔχουν τίποτα νὰ προσθέσουν, παρὰ μόνον δυσφορίαν καὶ ἄγχος καὶ ὀφείλετε σήμερον ἀπὸ τὴν αἴθουσαν ταύτην νὰ δώσετε, ὄχι εἰς ἡμᾶς, ἀλλὰ εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι ἐὰν δὲν δύναται ἄλλο μέτρον νὰ ληφθῇ, τὸ ὁποῖον διὰ νὰ ληφθῇ χρειάζεται γενικωτέραν ἐξέτασιν, τοὐλάχιστον αὐτὴ ἡ διευκόλυνσις νὰ ληφθῇ.

§37Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἐπαναλάβω, ὅτι θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἤμην εἰς θέσιν νὰ καταργήσω καὶ αὐτὸν καὶ ἄλλους φόρους. Δυστυχῶς ὅμως τὸ πρᾶγμα οὔτε εὐχερές, οὔτε μὲ εὑρίσκει σύμφωνον ἡ ἄποψίς σας, ὅτι ἓν ποσὸν 12 δισεκ. δὲν εἶναι ἄξιον λόγου σήμερον διὰ τὸν προϋπολογισμόν, ὑπὸ τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκεται οὗτος. Θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι συμβαίνει κατὰ περίεργον τρόπον νὰ ἀποδίδετε ὅλην τὴν κακοδαιμονίαν τοῦ οἰνικοῦ προβλήματος εἰς τὴν φορολογικὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους καὶ βλέπετε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς στενώτατα τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον βεβαίως εἶναι πλατύτατον, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἐβλέπατε ἀπὸ πάσης του πλευρᾶς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω εἶναι, ὅταν ἐγὼ δὲν ἤμην ἀκόμη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ὅτι ἐγένετο ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον μετὰ πάσης κατανοήσεως καὶ ὅτι παρεσχέθησαν πᾶσαι αἱ δυναταὶ εὐκολίαι εἰς τὸ νὰ καταστῇ δυνατὸν σήμερον ὁ οἶνος νὰ εὑρίσκεται εἰς μίαν πλεονεκτικὴν θέσιν ὡς ἐξαγώγιμον ἢ ὡς καταναλώσιμον γενικῶς προϊόν. Ἐὰν τοῦτο ἐδῶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν καταφαίνεται, εἶναι βεβαίως ἄλλοι παράγοντες, μὴ ἐξαρτώμενοι ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, μὴ ἐξαρτώμενοι ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπὸ τὴν φορολογικὴν πολιτικήν. Πῶς λοιπὸν θέλετε νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀναπροσαρμογὴ εἰς ... ...... (δὲν ἀκούεται) ........................ ἐπιφυλασσομένων ὅλων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα εἴπατε καὶ αὐτὸ διότι ἐφ’ ὅσον ἡ ἐρώτησίς σας αὐτὴ ἀπηυθύνετο πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἤθελα νὰ σᾶς δώσω αὐτὴν τὴν ἐξήγησιν.

§38Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἕτερον αἴτημα ἐκτὸς τῆς καταργήσεως τῆς φορολογίας εἶναι τὸ ἑξῆς: Εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα καταναλίσκεται τὸ κρασί μας, μὲ εὐχαρίστησιν μάλιστα. Δὲν συμβαίνει ὅ,τι μὲ τὰ ἄλλα προϊόντα, τὴν σταφίδα π.χ., τὴν ὁποίαν δὲν τὴν τρῶμε. Ἀτυχῶς ὅμως τὰ μέσα τῆς μεταφορᾶς εὑρίσκονται εἰς τοιαύτην κατάστασιν, ὥστε ἀπὸ τὸν πτωχὸν παραγωγὸν μέχρι τοῦ καταναλωτοῦ, τὸ κρασὶ δὲν ἀφήνει τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον ἀξίζει νὰ ἀπολαύσῃ ὁ παραγωγός. Θὰ σᾶς ἔλεγον ἓν παράδειγμα ἀπὸ τὸ Ἡράκλειον, τὸ ἑξῆς: Διὰ νὰ ἔλθῃ τὸ κρασὶ ἀπὸ τὸ Ἡράκλειον ἕως ἐδῶ, μέχρι προχθὲς ἀκόμη, ἐστοίχιζεν 720 δραχμὰς ἡ ὀκᾶ. Τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν νὰ τοὺς ἐλέγξῃ. Γενικῶς θὰ πρέπει νὰ εὑρεθῇ ὁ τρόπος τῆς ἀνέτου καὶ εὐκόλου καταναλώσεως. Ἡ Βόρειος Ἑλλὰς ἦτο κάποτε εἷς ἐκ τῶν μεγαλυτέρων καταναλωτῶν οἴνων καὶ ξέρετε διατί; Διότι εἰς τὴν Κρήτην ἔχομεν βαρὺ κρασί, δηλ. 16–17 βαθμῶν καὶ αὐτὸ εἶναι κατάλληλον διὰ τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν ἐκεῖνο. Πρὸ τοῦ πολέμου κάτι ἐγίνετο. Μετὰ τὸν πόλεμον τίποτε καὶ ἀντικρύζομεν σήμερον τὸ ἑξῆς φαινόμενον. Ἀπὸ τὶς Ἀρχάνες διὰ νὰ ἔλθῃ κρασὶ εἰς τὸ Ἡράκλειον, μεταφέρεται μὲ τοὺς γνωστοὺς ἀσκοὺς τοῦ Αἰόλου καὶ κοστίζει 120 δραχμὰς ἡ ὀκᾶ. Ἀπὸ τὸ Ἡράκλειον, διὰ νὰ πάῃ εἰς τὴν Μασσαλίαν, ξέρετε πόσον κοστίζει μεταφορά; 82 δραχ! Εἶναι λοιπὸν ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διαφορά; Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, εἰς τὴν Καβάλαν, Θεσσαλονίκην, Βόλον, Ξάνθην ἔστελνεν ἄλλοτε ἡ Κρήτη τὸ ἥμισυ τῆς παραγωγῆς της. Σήμερον ὅμως δὲν στέλλει τίποτε, διότι ἀφοῦ μέχρι Πειραιῶς ἀντιμετωπίζει αὐτὰς τὰς δαπάνας, ἀντιλαμβάνεσθε πόσα θὰ θέλῃ μέχρις ἐκεῖ. Εἰς ἄλλας χώρας, τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀντιμετωπίζεται μὲ βαθυτέραν σκέψιν καὶ εὐρυτέραν ἀντίληψιν ὡς πρὸς τὸν παραγωγικὸν κόσμον, ὑπάρχει δηλαδὴ μία μεταχείρισις ποὺ ἀποφέρει τοὺς πλουσιωτέρους καρποὺς μιᾶς κατ’ ἐπιστημονικὸν τρόπον, διαθέσεως τοῦ προϊόντος. Εἰς τὴν Γαλλίαν, δὲν ὑπάρχουν μόνον τὰ μέσα ἐκεῖνα, ἀλλὰ εἶναι ὠργανωμένα καὶ τὰ βαγόνια κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ὥστε ἐντὸς τῆς Γαλλίας νὰ κυκλοφορῇ τὸ ἑλληνικὸν κρασὶ μέχρι καὶ τῆς ἀπωτέρας συνοικίας τῶν μεγαλουπόλεων καὶ νὰ πωλῆται εἰς τὰς ταβέρνας μὲ τὸ δυνατὸν εὐθηνότερον κόστος μεταφορᾶς. Τὶ γίνεται εἰς τὴν Ἑλλάδα; Τίποτε. Ἀντιθέτως ἀντικρύσαμεν προχθὲς αὔξησιν τῶν κομίστρων καὶ ἀπειλοῦνται καὶ νέαι αὐξήσεις. Ποῦ πάει αὐτὴ ἡ αὔξησις; Εἰς βάρος τοῦ πτωχοῦ παραγωγοῦ, διότι ἡ κατανάλωσις δὲν ἀντέχει νὰ τὴν βαστάσῃ. Μὴν ἔχετε τὸ παράδειγμα τῆς Ἀττικῆς, τὸ ὁποῖον σᾶς ἐμπνέει εἰς ἀδίκους ἀποφάσεις διὰ τοὺς παραγωγούς. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία πρέπει ἀπὸ ἀπόψεως μέσων καὶ τρόπων νὰ δώσῃ μίαν ἱκανοποιητικὴν λύσιν εἰς τὸ πρόβλημα αὐτό. Ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὸ δεύτερον θέμα, τῶν συμβάσεων μετὰ τῶν ξένων χωρῶν, θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀντιμετωπίζουν τὸ θέμα αὐτό, εἰς τοῦτο τὸ γεγονός. Ὅλοι διεπιστώσαμεν πόσον τὸ κρασὶ ἔμεινε ἀπροστάτευτον ἀπὸ ἀπόψεως ἐμπορικῶν συμβάσεων μετὰ τῶν ξένων χωρῶν. Ἂν ἐξαιρέσωμεν μίαν χειρονομίαν τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ κ. Πολίτη, διὰ τὴν μετὰ τῆς Γαλλίας σύμβασιν, δὲν γνωρίζω ἄλλες περιπτώσεις. Δὲν θέλω νὰ ἐξάρω, ἀλλὰ ἁπλῶς νὰ σημειώσω πράγματι, μίαν κυβερνητικὴν προσπάθειαν. Εἶμαι ἰδιαιτέρως εὐτυχὴς διότι πρὸ ἡμερῶν εἶπον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ φύγῃ τὸ κρασὶ ἀπ’ ἐδῶ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, διότι εἶναι ἐπὶ θύραις ἡ νέα ἐσοδεία καὶ δὲν ὑπάρχουν δεξαμενές, καὶ μοῦ εἶπεν ὅτι θὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐξεύρῃ τρόπον νὰ τὸ ἀφήσῃ ἐλεύθερον πρὸς ὅλας τὰς γραμμάς.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σωτηρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§40Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς ὅσα τόσον ἐμπεριστατωμένως καὶ μὲ πολὺ σαφήνειαν ἀνέπτυξαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, διὰ τὴν δεινὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ ἀμπελοκαλλιεργηταί, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε. Θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ μόνον νὰ πιστεύω, ὅτι ἡμεῖς δὲν θὰ μεταβληθῶμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἰς Κασσάνδρας, διὰ νὰ ἐκπέμπωμεν γοερὰς κραυγὰς διὰ τὴν ἀξιοθρήνητον κατάστασιν τοῦ ἀμπελοκαλλιεργητικοῦ κόσμου τῆς χώρας, ἀλλ’ ἐτάχθημεν διὰ νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλει ἡ προσεκτικὴ μελέτη καὶ ἡ δικαία ρύθμισις τῶν ζητημάτων αὐτῶν, πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν ἐκείνων, τῶν ὁποίων ἐτάχθημεν ἐκπρόσωποι. Τὸ συζητούμενον θέμα, εἶναι σπουδαιότατον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως γεωργικῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἐθνικῆς καθόλου οἰκονομίας. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε λοιπὸν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας πῶς, κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην, δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ τραγικὴ αὐτὴ κατάστασις. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν: Πρῶτον, τὴν θέσιν τῶν ἀμπελοκαλλιεργητῶν, δεύτερον τὴν κατανάλωσιν καὶ τρίτον τὴν πλευρὰν τῆς βιομηχανίας τοῦ προϊόντος τῆς ἀμπέλου. Ἡ θέσις τῶν παραγωγῶν τοῦ οἴνου, τῆς σταφιδαμπέλου καὶ τῶν προϊόντων αὐτῆς, ἐπιβάλλεται νὰ ἐξετασθῇ ἐν συναρτήσει μὲ τὰ ἄλλα ὁμοειδῆ προϊόντα, οἷα ἡ σταφίς, ἡ σουλτανίνα καὶ ἡ κορινθιακή, διότι ἐκεῖνα τὰ ὑποπροϊόντα τὰ ὁποῖα παράγονται ἀπὸ τὸ προϊὸν τῆς ἀμπέλου καὶ τῆς σταφίδος, δύνανται νὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς τὰς αὐτὰς χρήσεις. Ὅταν ἔχωμεν παραγωγὴν σταφυλῶν καὶ οἴνου μικρὰν καὶ ἡ τιμὴ εἶναι συμφέρουσα, ἡ σταφὶς ἡ μαύρη οἰνοποιεῖται, διὰ νὰ ἀποκερδίσουν τὴν τιμὴν τῆς διαφορᾶς, καὶ ἐκ τῆς νοθεύσεως αὐτῆς, ἡ τιμὴ τοῦ οἴνου ὑποβιβάζεται. Οὕτω κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος, ὅτε ἡ τιμὴ τοῦ οἴνου θὰ εἶναι μεγαλυτέρα ὡς καὶ τὰ ὑπάρχοντα ἀποθέματα, ἐπειδὴ οἰνοποιεῖται ἡ σταφίς, οἱ παραγωγοὶ τοῦ οἴνου ἀπολαμβάνουν τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν καθορίζει ἡ προσφορὰ καὶ ἡ ζήτησις. Τὰ θέματα λοιπόν, εἶναι συναφῆ, διότι τὰ ὑποπροϊόντα χρησιμοποιοῦνται εἰς τὰς αὐτὰς χρήσεις, εἶναι κοινὰ τὰ προϊόντα τῆς ἀμπέλου καὶ τῆς σταφιδαμπέλου, παράγεται, οἶνος, οἰνόπνευμα καὶ οἰνοπνευματώδη ποτά. Παραλλήλως πρέπει νὰ σημειωθῇ καὶ τοῦτο ὅτι, εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἡ ὁποία εἶναι ἐσωτερικὴ καὶ ἐξωτερική, ὑπάρχουν καὶ οἱ ἐνδιάμεσοι, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ ἐπιτύχουν μεγάλα κέρδη καὶ νοθεύουν τὸν οἶνον διὰ τοῦ σταφιδίτου, εἶναι δὲ οὗτοι οἱ βιομήχανοι. Αἱ νοθεύσεις μάλιστα αὗται δὲν δύνανται νὰ ἐλεγχθοῦν, ἡ νοθεία δὲ γίνεται κατὰ μίαν μέθοδον, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξαν οἱ Γερμανοὶ, καὶ ἡ ὁποία καθιστᾶ ἀδύνατον τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς νοθείας τοῦ οἴνου μὲ σταφιδίτην. Καὶ ἐνῷ τοιαύτην ἔχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν κατάστασιν, μεταξὺ τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς καταναλώσεως, ὑπάρχουν καὶ οἱ μεσάζοντες. Ἀπ’ αὐτοὺς θὰ περάσουν τὰ ἐμπορεύματα, διὰ νὰ φθάσουν εἰς τὴν κατανάλωσιν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ ἐνῷ οἱ παραγωγοὶ πένονται, δημιουργοῦνται καθημερινῶς νέαι βιομηχανίαι οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει ὅτι οἱ μεσάζοντες βιομήχανοι ἀποκομίζουν κέρδη. Ἐνῷ ἔχομεν αὐτήν, κύριοι τὴν κατάστασιν, τὴν φτώχεια δηλαδὴ τῶν καλλιεργητῶν, ἔχομεν συγχρόνως καὶ κρατικὴν ἀβελτηρίαν, εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς προστασίας τῶν πεινώντων αὐτῶν. Ἐπιβάλλεται νὰ καταβάλλωμεν πᾶσαν προσπάθειαν, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα αὐτό. Πρέπει νὰ ἴδωμεν ποῖαι ὑπηρεσίαι εἶναι αἱ ἀσχολούμεναι μὲ τὸν οἶνον, διότι, κύριοι, αἱ ὑπηρεσίαι αὗται εἶναι πολλαὶ καὶ ποικίλαι καὶ κατανεμημέναι εἰς διάφορα Ὑπουργεῖα. Ποῖαι ὑπηρεσίαι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν σταφίδα, ποῖαι μὲ τὰ οἰνοπνευματώδη ποτὰ κ.λ.π., διότι ὑπάρχει πλῆθος ὑπηρεσιῶν. Πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν τὸ ὄργανον τῆς μελέτης καὶ τῆς ἐρεύνης, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς δίδῃ ἀκριβῆ εἰκόνα τῆς καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα, ἀπὸ ἀπόψεως κατευθύνσεως τοῦ ζητήματος τοῦ οἴνου καὶ τῶν οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν. Παραλλήλως δὲ νὰ κινηθοῦν καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τῶν Ὑπουργείων Ἐξωτερικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν ἐποπτείαν τῶν συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι γίνονται μὲ τὰ ξένα κράτη. Ἀσχολούμεθα ἐπὶ διετίαν μὲ τὰ ζητήματα αὐτά, πολλαὶ ὑπηρεσίαι ὑπάρχουν, ἀλλὰ παρ’ οὐδεμιᾶς ἠμπορέσαμεν νὰ κατατοπισθῶμεν ἐπὶ τῶν σχετικῶν ζητημάτων. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ γίνεται θόρυβος). Τὸ θέαμα αὐτὸ τῆς Βουλῆς μὲ 20 βουλευτὰς καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀπουσιάζει, ἀποδεικνύει τὴν ἔλλειψιν ἐνδιαφέροντος καὶ διὰ τοῦτο παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Λαγᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§42Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, οἱ γεωργοὶ διέρχονται, ἀτυχῶς, ὀξυτάτην κρίσιν. Περισσότεροι ἀπὸ 25.000 τόννοι ἀμπελίτου οἴνου εἶναι ἐναποθηκευμένοι καὶ ὑπάρχει ὁ κίνδυνος, μὲ τὴν ἐπικειμένην παραγωγήν, ἡ ὁποία φαίνεται ὅτι θὰ εἶναι καλή, νὰ μὴ ξέρουν τὶ νὰ κάνουν. Τίθεται ἐνώπιον τῶν παραγωγῶν τὸ ἐρώτημα. Πρέπει νὰ ἐξακολουθήσουν τὴν καλλιέργειαν, ἢ μήπως θὰ πρέπει νὰ ἀχθοῦν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐκριζώσεως, ἀλλὰ καὶ τότε μὲ τί θὰ ἀντικαταστήσουν τὴν καλλιέργειαν τῆς σταφίδος; Τὸ ἴδιον ἐρώτημα τίθεται καὶ εἰς ὅλους τοὺς κλάδους τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων, ἀλλ’ ἀτυχῶς, λόγῳ εἰδικῶν ἐδαφικῶν συνθηκῶν καὶ ἂν ἐπετύγχανον δηλαδὴ τὴν ἐκρίζωσιν εἰς οὐδὲν θὰ ὠφέλουν τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλλιεργηθοῦν ἄλλα προϊόντα εἰς τὰ ἐδάφη αὐτά. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἡ Βουλὴ ἐξήντλησε τὸ θέμα. Ἡ κρίσις ὀφείλεται εἰς τὰ αἴτια, ὅπου ὀφείλεται ἡ κρίσις ὅλων τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, τὴν ἀδυναμίαν δηλαδὴ τοποθετήσεως τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι δὲν δύνανται νὰ συναγωνισθοῦν αἱ τιμαὶ τῶν ἰδικῶν μας προϊόντων τὰς τιμὰς τῶν ἄλλων προϊόντων τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀλλὰ λείπει καὶ ἡ μέθοδος ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἐπέτρεπεν ὄχι μόνον εἰς τὰ κρασιά, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλα ἐν γένει τὰ προϊόντα μας, νὰ συναγωνισθοῦν τὰ προϊόντα τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύσις παρὰ ἡ λύσις τοῦ ὑποβιβασμοῦ τοῦ κόστους. Εἶναι γεγονὸς ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως μόνον νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ὅλα τὰ ζητήματα, ἀλλὰ ὅμως δύναται νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων καὶ τοῦτο προϋποθέτει τὴν μείωσιν τοῦ κόστους. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶμαι ἀπαισιόδοξος. Νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ μία λύσις. Ὁ παραγωγὸς οἴνου, ὅπως καὶ ὁ παραγωγὸς ἐλαίου καὶ καπνοῦ καὶ ὁ παραγωγὸς σταφίδος, δὲν θέλει νὰ εἰσπράττῃ δραχμάς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τὸν ἐνδιαφέρει εἶναι διὰ τοῦ τιμήματος ποὺ θὰ εἰσπράξῃ νὰ δύναται νὰ προσπορισθῇ τὰ διάφορα εἴδη διατροφῆς, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα πρὸς συντήρησίν του. Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο, ἐπειδὴ τὰ γεωργικὰ προϊόντα εἶναι εὐθηνότερα τῶν βιομηχανικῶν, πρέπει ἀπαραιτήτως τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα νὰ ὑποβιβασθοῦν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ κόστος. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα προϊόντα νὰ προσπαθήσῃ νὰ περιέρχωνται εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν εἰς τιμὰς κατωτέρας. Καὶ εἶναι δυνατὸν τοῦτο διὰ τοῦ τρόπου τῆς καθιερώσεως τοῦ δελτίου. Νὰ ἐπιδιώξῃ δὲ καὶ τὸν ὑποβιβασμὸν τῶν τιμῶν τῶν ἐγχωρίων βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ δύναται νὰ τὸ πράξῃ τοῦτο. Εἴχομεν προηγουμένως, παλαιότερον, ἕνα μεγάλον διάστημα μεταξὺ γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων. Αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων εἶχον ἀνέβει πάνω ἀπὸ 160 φορὲς καὶ τὰ βιομηχανικὰ 240–260. Τί συνέβη; Ἐν ἀδυναμίᾳ συμπιέσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων πρὸς τὰ κάτω, ἄφησαν νὰ ἀνέλθουν τὰ γεωργικὰ προϊόντα εἰς τὸ ὕψος τῶν βιομηχανικῶν, τὸ ἴδιο ὅμως συνέβη καὶ μὲ τὰ βιομηχανικὰ καὶ ἔτσι πέσαμε σὲ ἕνα φαῦλον κύκλον, ὁ ὁποῖος μᾶς ὡδήγησεν εἰς καταστροφικὰ ἀποτελέσματα. Θὰ πρέπει, διότι τὸ ζήτημα εἶναι ἐθνικόν, νὰ καθορισθῇ ἀπὸ τὴν κυβέρνησιν μία πολιτικὴ κόστους τῶν τιμῶν. Ἄνευ αὐτῆς ματαιοπονοῦμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν προχείρους λύσεις, διότι δι’ αὐτῶν τὸ πρόβλημα τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων δὲν δύναται νὰ λυθῇ. Ὑπάρχει, κύριοι, ὄχι μόνον τῆς παρούσης, ἀλλὰ καὶ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων εὐθύνη, ὄχι μόνον διότι δὲν μετῆλθον τὴν πολιτικὴν αὐτὴν, ὄχι μόνον διότι δὲν συνέλαβον τὸ πρόβλημα, ἐν τῇ εὐρύτητί του, ἀλλὰ καὶ διότι εἰς ὡρισμένα γεωργικὰ προϊόντα, ὅπου ὑπῆρχον πράγματι περιθώρια προστασίας αὐτῶν, ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἐλαίου, ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησεν ἐγκληματικήν, θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω πολιτικήν. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον τὸ ἔλαιον νὰ περιέλθῃ εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς νὰ στερῆται σήμερον ἐλαίου, ἐνῷ διὰ μιᾶς στοιχειώδους ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ τοῦτο εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κοινοῦ. Ἐὰν αἱ Κυβερνήσεις καὶ ἡ σημερινὴ, δὲν ἀντιμετωπίσουν τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ πολιτικῆς τιμῶν, δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ ἔχωμεν οὔτε διὰ τὰ κρασιά, οὔτε διὰ τὸ λάδι, οὔτε διὰ τὰ καπνὰ οὔτε εἰς ἄλλον τινὰ κλάδον τῆς ἐθνικῆς μας παραγωγῆς προκοπήν. Εἶναι καιρὸς νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ πρᾶγμα, ἀπὸ τῆς πραγματικῆς του πλευρᾶς.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γιαννόπουλος, ἀπουσιάζων διαγράφεται. Ὁ κ. Σ. Σχινᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§44Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅσοι ἐκ τῶν συναδέλφων ἠσχολήθησαν μὲ τὸ ἀμπελουργικὸν ζήτημα, ἀνέπτυξαν τοῦτο λεπτομερῶς καὶ ἐπεσήμαναν τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους διατρέχει ὁ ἀμπελουργικὸς κόσμος τῆς χώρας, ἐκ τῆς μὴ διαθέσεως τοῦ ἀμπελίτου οἴνου. Εἰς ὅλους μας εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ καλλιέργεια τῆς ἀμπέλου ἀπαιτεῖ σκληρὰν ἐργασίαν. Ὁ ἀμπελουργικὸς κόσμος τῆς χώρας διέρχεται κρίσιν καὶ εὑρίσκεται πρὸ τοῦ διλήμματος, ἢ νὰ χύσουν τὰ κρασιὰ τῆς περυσινῆς ἐσοδείας, ἢ νὰ μὴ συγκεντρώσουν τοὺς καρποὺς τῆς ἐφετεινῆς περιόδου. Τὸ ζήτημα αὐτό, κύριοι, οὔτε ἁπλὸν οὔτε περιοδικὸν εἶναι. Ἀνακύπτει κατὰ καιροὺς ἡ κρίσις καὶ πρέπει νὰ μελετηθῇ καὶ νὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ παγίων μέτρων καὶ μέσων. Δυστυχῶς, αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, δὲν ἠσχολήθησαν σοβαρῶς μὲ τὸ ζήτημα τοῦτο, οὔτε μετὰ τῆς ἀπαιτουμένης προσοχῆς. Τελευταίως ἐσχηματίσθη μία Ἐπιτροπὴ διακομματική, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχω καὶ ἐγὼ καὶ ἡ ὁποία ἐμελέτησε τὸ ὅλον ἀμπελουργικὸν ζήτημα, καταλήξασα εἰς ὡρισμένα πορίσματα, ἀλλά, δυστυχῶς, ταῦτα δὲν ἔφθασαν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, λόγῳ τῆς συνεχοῦς διακοπῆς, ἀλλὰ οὔτε καὶ τῆς Κυβερνήσεως, λόγῳ τῶν συχνῶν κυβερνητικῶν κρίσεων. Τὸ πρόβλημα τὸ ἀμπελουργικὸν πρέπει νὰ μελετηθῇ σοβαρῶς καὶ νὰ ἀναζητηθοῦν λύσεις, ἕνα σύστημα μέτρων, τὸ ὁποῖον νὰ τίθεται εἰς κίνησιν, ὁσάκις παρουσιάζεται ἡ κρίσις τοῦ οἴνου. Κατ’ ἐμέ, τὰ αἴτια, τὰ προκαλέσαντα τὴν κρίσιν εἶναι 4, δυνάμεθα δὲ νὰ τὰ διαχωρίσωμεν εἰς αἴτια ἐσωτερικὰ καὶ ἐξωτερικά. Ὀνομάζω ἐσωτερικά, ἐκεῖνα τῶν ὁποίων ὁ περιορισμὸς, ἡ ἀνατροπή, ἐξαρτᾶται κυρίως ἀπὸ τὴν θέλησιν τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἐξωτερικὰ δὲ ἐκεῖνα τῶν ὁποίων ἡ ἀνατροπή, δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἀπὸ ἀνεξαρτήτων αὐτῆς. Αἴτια ἐσωτερικὰ κατ’ ἐμέ, εἶναι ὁ ἀνταγωνισμὸς τὸν ὁποῖον ὑφίσταται ὁ ἀμπελίτης οἶνος ἀπὸ τὸν ἐκ ξηρᾶς σταφίδος παραγόμενον οἶνον. Δεύτερον αἴτιον ἐσωτερικόν, εἶναι ὁ ἀνταγωνισμὸς τὸν ὁποῖον ὑφίσταται ὁ ἀμπελίτης οἶνος ἀπὸ τὰ οἰνοπνευματώδη ποτὰ καὶ τὴν μπύραν. Τρίτον αἴτιον εἶναι ἡ ἀνεπάρκεια τῶν χορηγουμένων εἰδῶν πρὸς τοὺς παραγωγούς, ὅπως καὶ ἡ ἀκρίβεια τῶν γεωργικῶν φαρμάκων. Θὰ ἐξετάσω ἕνα ἕκαστον τῶν αἰτίων αὐτῶν.

§45Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Σήμερον ἦλθεν ἕνα ἔγγραφον ἀπὸ τὸ συντονιστικὸν γραφεῖον ἀμπελουργικῶν συνεταιρισμῶν. Διὰ τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ καταγγέλλει ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πατρῶν, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειάν της ἐνεργεῖται............... (ἀναγινώσκει)... Τὸ συντονιστικὸν γραφεῖον ἀπετάθη πρὸς τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους μὲ ἡμερομηνίαν 17)2)49 χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀπάντησιν ἀκόμη.

§46Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Μὴ σᾶς ἐκπλήσσῃ, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰ μέρη τὰ ἰδικά μας γίνεται. Εἶπα κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μέγας ἀνταγωνιστὴς τοῦ ἀμπελίτου οἴνου, εἶναι ὁ ξηροσταφιδικὸς οἶνος. Κακοὶ Ἕλληνες, ἀποβλέποντες μόνον εἰς τὸν εὔκολον πλουτισμόν, παρασκευάζουν ἐκ ξηρᾶς σταφίδος οἶνον καὶ ἐνῷ οὐδεμίαν παρέχουν προστασίαν εἰς τὸν σταφιδοπαραγωγὸν κόσμον, ἀντιθέτως δυσφημοῦν τὸν γνήσιον ἀμπελίτην οἶνον. Ὑπάρχουν νόμοι οἱ ὁποῖοι ἀπαγορεύουν τὴν παρασκευὴν ἐκ ξηρᾶς σταφίδας οἴνου, ἀλλὰ κατ’ ἐμὲ οἱ νόμοι οὗτοι εἶναι ἀτελεῖς νόμοι καὶ ἐπιεικεῖς. Διὰ νὰ πατάξωμεν, κύριοι, τὸ κακόν, πρέπει νὰ θεσπίσωμεν βαρυτάτας ποινάς. Πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ μετατροπὴ τῆς ποινῆς ἢ ἡ ἀναστολὴ τῆς ποινῆς. Πρέπει νὰ δοθοῦν ἀμοιβαὶ εἰς τὰ ὄργανα διώξεως, διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ ὁ ζῆλος των. Πρέπει νὰ θεσπισθῇ ἡ ποινὴ τῆς ἐκτοπίσεως. Ἂς ἀποτελέσῃ, κύριοι, παράβασιν ἕνα ἰδιώνυμον ἢ ἰδιότυπον ἀδίκημα. Ἂς ἐκδικάζωνται ὅπως ἐκδικάζονται αἱ ὑποθέσεις τῆς λαθρεμπορίας καὶ τῆς παρανόμου ἁλιείας διὰ δυναμίτιδος. Ἂν ἐφαρμόσετε τὰς ποινὰς αὐτάς, ἂν καταστήσετε ὑπευθύνους ὄχι μόνον τοὺς κατασκευαστὰς σταφιδίτου οἴνου ἀλλὰ καὶ τοὺς πωλοῦντας σταφιδίτην οἶνον τότε μόνον, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι θὰ περιορισθῇ τὸ κακὸν αὐτό.

§47Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Εἶναι ἕνα ἄλλο θέμα, ἂν αἱ βαρύτεραι ποιναὶ εἶναι αἱ κατάλληλοι νὰ ἐφαρμόζωνται. Αἱ ὑπάρχουσαι μεγάλαι ποιναὶ συνηθέστατα καταλήγουν εἰς τὴν ἀμφιβολίαν διὰ νὰ μὴ ἐπιβληθοῦν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Αἱ ἐπιβαλλόμεναι ποιναὶ ἐκ τῆς ἤδη ἰσχυούσης νομοθεσίας, εἶναι ἀρκετὰ βαρεῖαι. Ἔχουν ὅριο μέχρι 5.000.000 δραχ. πρόστιμον, φυλάκισιν μέχρι 2 ἐτῶν καὶ ἐκτόπισιν ἀπὸ 3 μηνῶν μέχρι 2 ἐτῶν, ἡ καταδίκη δὲ συνεπάγεται ἐπὶ μίαν διετίαν τὰς στερήσεις καὶ ἐκπτώσεις τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Αἱ ποιναὶ αὗται ἐφηρμόσθησαν ἐν πολλοῖς. Ἔχω ἐδῶ μίαν σειρὰν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων τῶν ἐτῶν 1946, 1947, 1948.

§48Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τονίζω ἰδιαιτέρως κ. Ὑπουργέ, τὴν ἀνάγκην τῆς χορηγήσεως ἀμοιβῶν εἰς τὰ ὄργανα τῆς διώξεως.

§49Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Ὁ νόμος ἐφαρμόζεται αὐστηρότατα. Παρακαλῶ τὸν κ. Παπαχριστοδούλου νὰ μοῦ καταθέσῃ τὴν καταγγελίαν.

§50Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Αὐτό, κ. Ὑπουργέ, ἀφορᾶ τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, ἀλλὰ ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ τῶν ὀργάνων τῆς διώξεως. Εἰς αὐτὰ πρέπει νὰ παράσχετε μίαν ἀμοιβήν, δώσατέ τους ἐν ἀνάγκῃ ὁλόκληρον τὴν ἀξίαν.

§51Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Καμμιὰ φορὰ αὐταὶ αἱ περίφημαι ἀμοιβαὶ εἶναι δίκοποι μάχαιραι.

§52Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Οἱ ὑπάλληλοι πρέπει νὰ κάμουν τὴν δουλειά τους ἄνευ ἀμοιβῆς.

§53Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Δὲν εἴμεθα τὸ ἰδεῶδες Κράτος, τὸ ὁποῖον σεῖς διακηρύττετε. Δυστυχῶς, τὰ ὄργανα ἔχουν ἀνάγκην ἀμοιβῆς. Δεύτερον, κύριοι συνάδελφοι, ἀνταγωνισταὶ τοῦ ἀμπελίτου οἴνου εἶναι τὰ οἰνοπνευματώδη ποτά. Ἀπὸ ὑγιεινῆς ἀπόψεως γνωρίζετε ὅλοι ποίαν καταστροφὴν ἐπιφέρει εἰς τὸν ὀργανισμὸν τοῦ ἀνθρώπου, ὄχι ἁπλῶς ἡ κατάχρησις, ἀλλὰ καὶ ἡ ἁπλῆ κατανάλωσις τῶν οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν. Στὰ μεγάλα κέντρα, ὅπως εἶναι ἡ Ἀθήνα καὶ ὁ Πειραιεύς, ἀπὸ μοντερνισμὸν οἱ διάφοροι καταναλίσκουν ὅλο οἰνοπνευματώδη ποτά, ἀντὶ τὸν ἁγνὸν ἑλληνικὸν οἶνον. Ἐδῶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα δύναμαι νὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς περιστατικόν. Πρὸ τῆς καταργήσεως τῶν διαπυλίων τελῶν, ὅτε ἦτο ἀκριβὴς ὁ ἔλεγχος τῆς εἰσαγομένης ποσότητος οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν, σᾶς λέγω ὅτι εἰσήγετο τότε μία ποσότης ἄνω τῶν 8.000 ὀκάδων οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν κάθε ἑβδομάδα. Εἰς τὸν πλέον παραγωγικὸν τόπον τῆς Ἀττικῆς...

§54ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος τὸ ἔπινεν;

§55Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Τὸ ἔπινεν ὅλος ὁ κόσμος. Τὰ Μέγαρα εἶναι μεστὰ ἀπὸ οὐζερί. Μὴ σᾶς φαίνεται αὐτὸ περίεργον. Καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, καταγόμενοι ἐκ τῆς Ἀττικῆς, σᾶς ὡμίλησαν ὅτι γίνεται μεγάλη κατανάλωσις τῶν οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν εἰς πολλὰ χωρία τῆς Ἀττικῆς. Αὐξάνεται συνεχῶς ἡ κατανάλωσις τῶν οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν, λόγῳ τῆς μικρᾶς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, κ. Ὑπουργέ. Οἱ εἰδότες λέγουσιν ὅτι ηὐξήθη δυσαναλόγως μὲ τὴν προπολεμικὴν φορολογίαν ἡ φορολογία τῶν οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν. Εἶναι ἀνάγκη, κ. Ὑπουργέ, νὰ αὐξηθῇ τὸ ποσοστὸν τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, ἵνα περισταλῇ ἡ κατανάλωσις ἡ ἐγκληματική, λέγω, διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ κόσμου, κατανάλωσις τῶν οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν.

§56Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ ἦτο ἕνα ἐπιχείρημα καὶ διὰ τὴν κατανάλωσιν τῶν καπνῶν.

§57Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Δὲν εἶναι βλαβερὰ ἡ κατανάλωσις τῶν καπνῶν ὡς ἡ κατανάλωσις τοῦ οἰνοπνεύματος. Καὶ ὡς Ἕλλην πολίτης καὶ ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος, ξεύρω ὅτι τὸ ἑλληνικὸν Κράτος πρέπει νὰ ἐνδιαφέρεται καὶ διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ κόσμου. Τρίτη αἰτία, κύριοι βουλευταί, τοῦ περιορισμοῦ τῆς καταναλώσεως τοῦ ἀμπελίτου οἴνου, εἶναι ἡ ἀνεπάρκεια τῶν χορηγουμένων δανείων τῶν ἀγροτικῶν καὶ γεωργικῶν, ὅπως καὶ ἡ ἀκρίβεια τῶν φαρμάκων καὶ τῶν λιπασμάτων. Αἴτιον ἐξαιρετικόν, τὸ ὁποῖον προκαλεῖ τὴν κρίσιν τοῦ οἴνου εἶναι ἓν καὶ μόνον, κύριοι, εἶναι τὸ κλείσιμον τῶν μεγάλων ἀγορῶν, τῶν ἀγορῶν τῆς Γαλλίας καὶ τῶν ἀγορῶν τῆς Γερμανίας. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν διάθεσιν τῶν οἴνων, τῶν ἐξαιρετικῶν αὐτῶν προϊόντων τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγοράς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας πρὸ ἡμερῶν μᾶς ἐδήλωσεν ὅτι ὑπάρχει ἐλπὶς μικρὰ νὰ διατεθοῦν κρασιὰ ἑλληνικὰ εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς Γερμανίας. Δὲν ξεύρω ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θὰ πραγματοποιηθῇ τοῦτο. Ἐλέχθη, κύριοι βουλευταί, παρ’ ἐπισήμου στόματος κατὰ μίαν συνεδρίασιν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὰ κρασιὰ τὰ ἑλληνικὰ δὲν ἐξήχθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι οἱ ἀμπελουργοὶ τῆς Ἑλλάδος ἐζήτησαν ὑπερβολικὰς τιμάς. Γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, τὶ ἐζήτησαν οἱ ἀμπελουργοὶ διὰ μίαν ὀκᾶν οἴνου; Ἐζήτησαν 100 δρχ. τὸν βαθμόν, δηλαδὴ διὰ τὸ κρασὶ 12 βαθμῶν ἐζήτησαν 1.200 δρχ. Καὶ ἐζήτησαν 1.200 δρχ. διὰ μίαν ὀκᾶν ἐξαιρετικοῦ ἑλληνικοῦ οἴνου, ὅταν τὸ αὐγὸ ἐπωλεῖτο 1.500 δρχ. Καὶ ἐρωτῶ, ἦτο ὑπερβολικὴ ἡ τιμή, ποὺ ἐζήτησεν ὁ Ἕλλην ἀμπελουργὸς διὰ μίαν ὀκᾶν ἀμπελίτου οἴνου; Καὶ σήμερον, κύριοι, γνωρίζετε ὅτι τὸ αὐγὸ τῆς ἡμέρας πωλεῖται 1.500 δρχ. τὸ ἕνα; Λοιπόν, 1.200 δρχ. κατ’ ὀκᾶν κρασιοῦ εἶναι μεγάλη καὶ ὑπερβολικὴ τιμή; Συνιστῶ, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μέτρα τάχιστα διὰ τὴν διάθεσιν τῶν ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων οἴνου. Ἐπίσης συνιστῶ νὰ μελετήσῃ τὸ ὅλον ἀμπελουργικὸν ζήτημα καὶ σοβαρῶς νὰ ἀσχοληθῇ μὲ αὐτό. Ἡ κρίσις τοῦ οἴνου συχνὰ παρουσιάζεται καὶ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα νὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ. Συνέστησα εἰς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Γεωργίας, εἰς μὲν τὸν πρῶτον νὰ μειώσῃ τὴν φορολογίαν τοῦ οἴνου καὶ συγχρόνως νὰ ἐξαιρέσῃ μεγαλύτερον ποσοστὸν ἀφορολογήτου οἴνου. Παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας κατὰ τῶν παγετώνων καὶ χαλάζης καὶ ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ αὐξήσῃ τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια τὰ χορηγούμενα εἰς τοὺς ἀμπελουργούς. Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἕνα καὶ μόνον ἐπέτυχε, παρ’ ὅλας τὰς προσπαθείας της καὶ τὰς ἐνεργείας της, ἐπέτυχε τὴν καταβολὴν τοῦ φόρου τοῦ οἴνου κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Κατ’ ἐμὲ αὐτὴ ἦτο σημαντικὴ ἐπιτυχία. Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ τὸ εἰσηγήθη καὶ τὸ ἀπεδέχθη ἡ Κυβέρνησις.

§58Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκονομ.). Πότε;

§59Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Πρὸ ἕξη μηνῶν. Ἦτο ἔργον τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὸ θεωρῶ μίαν μεγάλην ἐπιτυχίαν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί...

§60Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὁ μεταφερόμενος εἰς τὸ ἐσωτερικὸν οἶνος;

§61Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ὁ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μεταφερόμενος. Ὁ φόρος τοῦ οἴνου ἦτο ἀπαιτητὸς μετὰ Δεκέμβριον, ὅταν δὲν εἶχε τελειώσει ἀκόμη ἡ ζύμωσις τοῦ οἴνου. Ἔπρεπε ὁ ἀμπελουργὸς ἢ νὰ πωλήσῃ εἰς εὐτελεστάτας τιμὰς τὸ ἀζύμωτον ἀκόμη κρασί του, ἢ νὰ προσφύγῃ εἰς τὸν τοκογλύφον, ἢ νὰ πάῃ εἰς τὴν φυλακήν. Ἡμεῖς ζῶμεν εἰς χωρία καὶ γνωρίζομεν πόσοι ἐπῆγαν εἰς τὰς φυλακάς. Ἴσως οἱ ἔμποροι τοῦ Πειραιῶς νὰ μὴ πῆγαν εἰς τὰς φυλακάς, οἱ ἀγρόται ὅμως ἐπῆγαν.

§62Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Λέγεται φόρος καταναλώσεως.

§63Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Νομίζω ὅτι αὐτὸ ἦτο ἔργον τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ὁποῖον ἀπεδέχθη ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ ἔκαμε νόμον. Καὶ πάλιν ἑνώνω τὴν παράκλησίν μου μὲ τοὺς προλαλήσαντας, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀσχοληθῇ σοβαρῶς μὲ τὸ ζήτημα τὸ ἀμπελουργικὸν καὶ ἐξεύρῃ μέτρα πάγια, τὰ ὁποῖα νὰ τίθενται ἐν ἐνεργείᾳ ὁσάκις παρουσιάζεται κρίσις τοῦ οἴνου. (Χειροκροτήματα).

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§65Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μέχρι τοῦδε μακρὰ ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐξ Εὐβοίας συναδέλφου κ. Καλλία ὡς πρὸς τὸ ἀμπελουργικὸν ζήτημα καὶ δὲν νομίζω ὅτι δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο. Ἁπλῶς ὡρισμένα σημεῖα θὰ ἐπισημάνω ἐπὶ τῶν λεχθέντων. Θέλω νὰ ἐπισημάνω τὸν κίνδυνον, ἰδιαιτέρως, ὁ ὁποῖος ὑφίσταται ἐκ τῆς ἐξαπλώσεως τῆς φυλλοξήρας. Νομίζω ὅτι τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι ἐξαιρέτως σημαντικὸν καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐπιστηθῇ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἰδιαιτέρως ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκ τῶν λεχθέντων μέχρι τοῦδε διεπιστώθη ὅτι τὰ φυτώρια, τὰ ὁποῖα τὸ Κράτος ἔχει ἱδρύσει, χορηγοῦν τὰ ὑπ’ αὐτῶν παραγόμενα μοσχεύματα εἰς τοὺς παραγωγούς. Δὲν διηυκρινίσθη ἐὰν χορηγοῦν εἰς τοὺς παραγωγοὺς κατ’ εὐθείαν.

§66Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Κατ’ εὐθείαν εἰς τοὺς ἀμπελουργούς, ἄνευ οὐδεμιᾶς παρεμβάσεως.

§67Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὑποχρέωσις ἡμῶν εἶναι νὰ συστήσωμεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἐκ μέρους των προσφυγὴ εἰς τὸ Κράτος διὰ νὰ προμηθεύωνται τὰ μοσχεύματα αὐτὰ καὶ νὰ ἀνανεώσουν σὺν τῷ χρόνῳ τὰς ἀμπέλους των, νὰ τὰς καταστήσουν, δηλαδή, ἀσφαλεῖς.

§68Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Ἐκτὸς ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς σήμερον νὰ ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐνεργήσῃ, διότι μέχρι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν συμπολῖται ἰδικοί μου ἐζήτησαν ἀμερικανικὰ κλήματα καὶ ἀπήντησαν ὅτι μόνον διὰ φυτώρια χορηγοῦνται τὰ ἀμερικανικὰ κλήματα.

§69Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ἀντίθετον εἶπον. Ἐγὼ εἶπον ὅτι δίδονται μόνον εἰς τοὺς ἀμπελουργοὺς καὶ οὐδέποτε εἰς φυτώρια, αὐτὰ εἶπον ἐγώ, τὸ ἀντίθετον εἴπατε σεῖς.

§70Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὀρθῶς γίνεται αὐτό. Καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ προσέξῃ καὶ συνεχίσῃ τὴν ἐπιρροήν του, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν εἰς ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα τὰ ἀμπέλια τῆς Ἑλλάδος νὰ ἀνανεωθοῦν διὰ τῆς μεταμοσχεύσεως τῶν ἀμερικανικῶν κλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀντέχουν εἰς τὸν κίνδυνον τῆς φυλλοξήρας. Πολλὰ ἐλέχθησαν, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὰς αἰτίας αἱ ὁποῖαι ἐπιδροῦν ἐπὶ τῆς κρίσεως τοῦ οἴνου. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὁ τόπος μας παράγει εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς κρασὶ καὶ εἶναι ἐπίσης ἀληθὲς ὅτι τὸ ἑλληνικὸν κρασὶ εἶναι διαφόρων τύπων. Καὶ κατὰ συνέπειαν, θὰ πρέπει ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχή μας καὶ ἡμῶν καὶ ἐκείνων ἰδιαιτέρως τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν περιφερείας ἀμπελουργικάς, ἀλλὰ καὶ τοῦ Κράτους ἰδιαιτέρως. Ἐὰν ἐξετάσωμεν τὸ θέμα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ποὺ παρουσιάζεται πρὸς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, θὰ ἴδωμεν ὅτι ὁ τυποποιημένος οἶνος ἐσωτερικῆς καταναλώσεως δὲν ὑφίσταται κρίσιν. Καὶ τοῦτο, διότι εἰς τὴν περιοχήν, π. χ., τῆς Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἡ ὁποία προμηθεύεται κατὰ τὸ πλεῖστον τὸν ἀπαιτούμενον οἶνον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως ἀπὸ τὴν γειτονικὴν περιοχὴν τῆς Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, δυνάμεθα νὰ ὁμολογήσωμεν ὅλοι μας ὅτι καὶ αἱ τιμαὶ τοῦ παραγομένου καὶ διατιθεμένου ἐκ μέρους τοῦ παραγωγοῦ προϊόντος, εἶναι ὁπωσδήποτε ἱκανοποιητικαί.

§71Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Πολὺ χαμηλότεραι ἀπὸ τὸ κόστος.

§72Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν ὑποστηρίζω ἐγώ, κύριε συνάδελφε, ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἱκανοποιητικαί, ἀλλὰ λέγω ὁπωσδήποτε ἱκανοποιητικαὶ καὶ τοῦτο τὸ λέγω, διότι ὑποστηρίζω τὴν ἀρχὴν ὅτι ὁ παραγωγός, ὁ Ἕλλην γεωργός, ὁ παραγωγὸς τοῦ οἱουδήποτε προϊόντος, θὰ πρέπει νὰ ἱκανοποιῆται, διότι πιστεύω, ἐπίσης, ὅτι ὅταν ὁ παραγωγὸς ἱκανοποιῆται, εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ εὐημερήσουν καὶ ὅλαι αἱ ἄλλαι κατηγορίαι τῶν ἐργαζομένων Ἑλλήνων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξυπηρετοῦν τὰς ἀνάγκας τοῦ εὐημεροῦντος παραγωγοῦ. Ὑπάρχουν περιοχαί, ἐπίσης, τῆς Ἑλλάδος, αἱ ὁποῖαι παράγουν ἄλλους τύπους οἴνων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἐπιδεκτικοὶ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ τοῦτο διότι ἐπεκράτησεν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ συνήθεια ἡ μεγάλη τῆς καταναλώσεως τοῦ ρητινίτου οἴνου καὶ ἡ ὁποία συνήθεια, ὅπως ἠξεύρετε, ἐπεκράτησε σχεδὸν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Καὶ διὰ τοῦτο βλέπομεν μειωμένην τὴν κατανάλωσιν ὅλων τῶν ὑπολοίπων οἴνων, τῶν οἴνων τῆς Κρήτης, τῶν οἴνων τῆς Σαντορίνης, τῆς Λευκάδος, οἱ ὁποῖοι δὲν καταναλίσκονται ποτὲ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ μόνον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κυρίως, καταναλίσκονται. Ἔχω τὴν πληροφορίαν, ἀπὸ ἕνα φίλον μου ὁ ὁποῖος ἔχει μείνει εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καί, κυρίως, εἰς τὴν Θράκην, ὅτι ὅταν ἤρχισεν ἡ ἐξαγωγὴ ρητινίτου οἴνου, ἐπεξετάθη εἰς βαθμὸν λίαν ἱκανοποιητικόν. Δηλαδὴ ἐξ αὐτοῦ ἐξάγεται ὅτι πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἁρμοδίων παραγόντων πρὸς τυποποίησιν τοῦ οἴνου καὶ πρὸς διάθεσιν αὐτοῦ εἰς τὰ σημεῖα κυρίως ἐκεῖνα τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὰ ὁποῖα γίνεται μεγάλη κατανάλωσις τοῦ οὔζου, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον ἰδιαιτέρως τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ ἐνδιαφερθῇ, διότι τὸ οὖζο εἰς τὰς βορείους, κυρίως, περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος, καταναλίσκεται εἰς τοιοῦτον μέγα ποσοστόν, ὥστε νὰ δημιουργῆται κίνδυνος καὶ διὰ τὴν ὑπόστασιν ἀκόμη τῆς Φυλῆς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως ἰδιαιτέρως, καὶ ὅλων, ἐπαναλαμβάνω, τῶν ἁρμοδίων παραγόντων. Καὶ ἡμεῖς δὲν εἴμεθα ἄμοιροι τῆς εὐθύνης αὐτῆς, ἐὰν τυχὸν ὑπάρχῃ. Διότι δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν ὅταν ἀνερχώμεθα εἰς τὸ βῆμα νὰ ἀναπτύσσωμεν τὰς ἀντιλήψεις μας καὶ νὰ λέγωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ κάμῃ τὸ Α, τὸ Β ἢ τὸ Γ. Εἶναι ἀνάγκη ὅλοι μας νὰ βοηθήσωμεν καὶ νὰ τὴν ἐνισχύσωμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἰδιαιτέρως, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἓν ἱκανοποιητικὸν ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ὡς σκοπὸν τὴν ἱκανοποίησιν, ἀφ’ ἑνός, τῆς ἀμπελουργικῆς τάξεως, τῆς μεγάλης αὐτῆς κατηγορίας τῶν Ἑλλήνων γεωργῶν καὶ ταὐτοχρόνως θὰ ἐξυπηρετήσῃ κατὰ μέγα ποσοστὸν τὴν ὑγείαν μεγάλου πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Καταλήγων, διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον, κύριοι, νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπιδιωχθῇ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἡ τυποποίησις τῶν οἴνων, τόσον τῆς ἐσωτερικῆς ὅσον καὶ τῆς ἐξωτερικῆς καταναλώσεως. Δεύτερον, νομίζω ὅτι ἡ φορολογία, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ μειωθῇ καὶ νὰ ἐπανέλθῃ κατὰ ἕνα τρόπον — δὲν ξεύρω πῶς, σεῖς θὰ τὸν εὕρητε — ὁ παλαιὸς νόμος φορολογίας τῆς καταναλώσεως τοῦ οἴνου, ὁ ὁποῖος ἀπήλλασσεν ὡρισμένας περιοχάς, δηλαδὴ τὰς κωμοπόλεις καὶ χωρία κάτω τῶν 4.000 κατοίκων, τὰ ἀπήλλασσε κυριολεκτικῶς τῆς ἐπιβολῆς οἱουδήποτε φόρου. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι θὰ πρέπει ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ ἐπανέλθῃ ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον νομίζωμεν ὅλοι μας ὡς ἐπιβεβλημένον νὰ ὑποβοηθήσωμεν τοὺς μικροὺς κυρίως παραγωγούς. Ἐπίσης νομίζω ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθῇ τὸ ὡς ἀφορολόγητον ἀπομένον ποσόν, ἀπὸ 300 ὀκάδες εἰς 500, διότι χρειάζεται εἰς τὸν παραγωγὸν μεγαλύτερον ποσοστόν, τὸ ὁποῖον καταναλίσκεται κατὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν ἀμπέλων καὶ διότι, ἐπειδὴ ὁ οἶνος ἔχει θρεπτικὰς ἰδιότητας, νομίζομεν ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπιδιωχθῇ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἔστω καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, ἡ αὔξησις τῆς ἐπιτραπεζίου καταναλώσεως τοῦ εἴδους αὐτοῦ καὶ ἐκ μέρους τοῦ παραγωγοῦ. Διότι δὲν πρέπει νὰ διαφεύγῃ ἀπὸ τὴν ἀντίληψίν μας, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς ὡρισμένα μόνον σημεῖα τῆς Ἐπικρατείας παραγωγά, παράγοντες οἴνου κρατοῦν καὶ διὰ λογαριασμόν τους. Εἰς πολλὰ δὲν ἀποταμιεύουν δι’ ἴδιον λογαριασμόν, κυρίως εἰς τὰ πτωχὰ μέρη. Συμφωνῶ μὲ ὅσα προηγουμένως ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀνέπτυξε περὶ τοῦ τρόπου τῆς καταβολῆς ἰδιαιτέρας φροντίδος διὰ τὴν αὔξησιν τῆς καταναλώσεως. Καί, τερματίζων, κύριοι συνάδελφοι — διότι τὸ θέμα ἐξηντλήθη, νομίζω, καὶ ἐξητάσθη ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, δὲν θέλω δὲ νὰ καταχρασθῶ τῆς ἀνοχῆς σας — ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἰδιαιτέρως, ὅπως ἐπαναφέρῃ τὸν παλαιὸν νόμον τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου, ὥστε νὰ ἀπαλλαγοῦν τὰ μικρὰ χωρία καὶ αἱ κωμοπόλεις μέχρι 4.000 κατοίκων καὶ νὰ αὐξήσῃ τὸ ἀφορολόγητον ποσὸν οἴνου εἰς 500 ὀκάδας. Θὰ εἶναι μία ἐλαχίστη συμβολὴ πρὸς διευθέτησιν, κατὰ ἕνα τρόπον, τοῦ ἀπασχολοῦντος τὴν Βουλὴν θέματος. (Χειροκροτήματα).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μουστρούφης ἔχει τὸν λόγον.

§74Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα ἔχει σχεδὸν ἐξαντληθῆ. Δὲν ἐπιθυμῶ παρὰ νὰ διευκρινίσω μερικὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἰδιαιτέραν σημασίαν. Ἡ ἀμπελουργία, ὅπως ὅλοι μας γνωρίζομεν, ἐκπροσωπεῖ μίαν πλουτοπαραγωγικὴν πηγήν, ἐκ τῆς ὁποίας προέρχονται τὰ 16% τοῦ ὅλου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ ἐκ τῆς ὁποίας ἀποζοῦν σχεδὸν 300.000 γεωργικαὶ οἰκογένειαι. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ προσδίδουν τὸ μέτρον τῆς σοβαρότητος τοῦ κλάδου καί, ἐπίσης, τῆς προσοχῆς, τῆς ὁποίας θὰ ἔπρεπε νὰ τυγχάνῃ ὁ κλάδος ἐκ μέρους ὁλοκλήρου τῆς κοινῆς γνώμης καί, ἰδιαιτέρως, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Δυστυχῶς, τοιαύτη προσοχὴ οὐδέποτε ἐδόθη. Δὲν ἔχω κατὰ νοῦν, λέγων τοῦτο, τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τοῦ ὁποίου γνωρίζομεν τὴν καλὴν διάθεσιν καὶ τὰς προθέσεις ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ ἀνέκαθεν ἡ ἀμπελουργία, ἕνας τόσον σοβαρὸς κλάδος, οὐδέποτε ἐπέσυρε τὴν προσοχὴν τῶν Κυβερνήσεων καὶ οὐδέποτε ἐλήφθησαν τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα δι’ αὐτήν. Πρὸς τοῦτο, θὰ ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα. Βεβαίως, διὰ νὰ προαχθῇ ἕνας πλουτοπαραγωγικὸς κλάδος, ὅπως ἡ ἀμπελουργία καὶ ἡ παράγωγος αὐτῆς οἰνοποιΐα, ὑπάρχει ἀνάγκη ἐπιστημονικῶν στελεχῶν. Κατ’ οὐσίαν, δηλαδή, τὸ ζήτημα τῆς προστασίας τοῦ κλάδου αὐτοῦ, εἶναι, κατὰ πρῶτον, τεχνικόν. Διὰ τῆς τεχνικῆς θὰ ἐπιτευχθῇ ἀφ’ ἑνὸς ἡ ἐλάττωσις τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς τοῦ προϊόντος τῆς ἀμπέλου καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ δημιουργία οἴνων καλῆς ποιότητος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν καλυτέραν διάθεσιν αὐτῶν, Πληροφορῶ, λοιπόν, τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δὲν διαθέτει εἰδικὸν οἰνολόγον. Ὅταν ἐγὼ ἐσπούδαζα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μετ’ ἄλλων συναδέλφων — ὡς ὑπότροφοι τοῦ Κράτους — δύο ἐξ αὐτῶν εἰδικεύθησαν εἰς τὴν οἰνολογίαν, οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ προηγουμένως ἐσπούδασαν τὴν γεωπονίαν, ἠκολούθησαν ἀκολούθως εἰδικὰς σπουδὰς οἰνολογίας εἰς τὸ Institut de Dijon. Οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν, ὅμως, μετὰ τὴν ἐπάνοδόν των εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐχρησιμοποιήθη ὡς οἰνολόγος. Ὁ εἷς ἐχρησιμοποιήθη διὰ τὴν σιτοκαλλιέργειαν, ὁ ἄλλος διὰ τὴν κτηνοτροφίαν καὶ ἤδη ἀμφότεροι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν κεντρικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ὁ εἷς εὑρίσκεται ἤδη εἰς τὸ ἐμπορικὸν συνέδριον τοῦ Ἀνεσύ.

§75Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ποῖοι εἶναι αὐτοί;

§76Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Οἱ κ. κ. Βερροιόπουλος καὶ Κουλόπουλος. Τὸ παράδειγμα αὐτὸ εἶναι ἐνδεικτικὸν ὅτι οὐδεμία Κυβέρνησις ἔδωσε τὴν δέουσαν προσοχήν. Καὶ ὅμως, ὡς εἶπον, ὁ κλάδος αὐτὸς εἶναι τεραστίας σημασίας. Σᾶς ἀναφέρω μίαν περίπτωσιν, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν σοβαρότητα τοῦ πράγματος. Σήμερα ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς τὴν κατάστασιν ποὺ εὑρέθη ἡ Γαλλία τὸ 1878 ὅτε παρουσιάσθη ἡ φυλλοξήρα καὶ συνεθείᾳ τῆς ὁποίας ἡ Γαλλία ὑπέστη μεγάλην οἰκονομικὴν κρίσιν ἐπὶ 30 ἔτη, ἤτοι μέχρι τοῦ 1905. Ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται σήμερον εἰς ἣν θέσιν εὑρίσκετο ἡ Γαλλία τὸ 1878. Τὸν ἴδιον κίνδυνον διατρέχομεν καὶ ἡμεῖς ποὺ ἔχομεν ἤδη κατεστραμμένας 500 χιλάδας στρεμμάτων ἀμπέλου καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι ἐντὸς 20 ἐτῶν θὰ ἔχῃ καταστραφῆ ὁλόκληρος ὁ ἀμπελὼν τῆς Ἑλλάδος.

§77Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ εἰδικευθεὶς εἰς τὴν φυλλοξήραν, ξεύρετε ποῦ χρησιμοποιεῖται;

§78Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Ὡς Πρόεδρος τοῦ Α.Σ.Ο.

§79Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουρ. Γεωργίας).......

§80Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργ. Οἰκον.). Ὁ κ. Ἀντωνόπουλος, Πρόεδρος τοῦ Α.Σ.Ο., εἶναι συνταξιοῦχος, ἀλλὰ ἀσχέτως πρὸς τοῦτο ὁ Α.Σ.Ο. ἀσκεῖ ἀντιφυλλοξηρικὴν πολιτικήν, ὥστε βοηθεῖ καὶ ἐκεῖ.

§81Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἀπετάνθην δι’ ἕνα φυτώριον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δὲν ηὗρα ἁρμόδιον, μὲ ἔστειλαν εἰς τὸν κ. Ἀντωνόπουλον.

§82Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν μέτρα, ὥστε νὰ ἀνανεωθῇ συντόμως, δηλαδὴ ἐντὸς 20–30 ἐτῶν, ὁ ἑλληνικὸς ἀμπελών. Ἐκ τῶν 2 ἑκ. 500 χιλ. στρεμμάτων ἀμπέλου, τὰ δύο ἑκατομμύρια εἶναι παλαιά. Διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἀντικατάστασις αὐτῶν, χρειάζεται ἕνα δισεκατομμύριον ἀμερικανικῶν φυτῶν. Ἐὰν περιμένωμεν νὰ γίνῃ αὐτὸ μὲ τὰ φυτὰ τὰ παραγόμενα ἀπὸ τὰ κρατικὰ φυτώρια καὶ μὲ τὸν σημερινὸν ρυθμὸν τῆς παραγωγῆς των, ἀνερχόμενον εἰς 600 χιλ. φυτὰ ἐτησίως, θὰ χρειασθοῦν 100 ἔτη. Ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν προβλεπομένην αὔξησιν τῆς παραγωγῆς των εἰς 4 ἑκ. φυτὰ ἐτησίως, θὰ χρειασθοῦν 250 ἔτη.

§83Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Τὴν ἀνασύστασιν δὲν τὴν στηρίζομεν εἰς τὰ κρατικὰ φυτώρια, ἀλλὰ εἰς τὰ ἰδιωτικὰ τοιαῦτα καὶ τὰ τῶν συνεταιρισμῶν.

§84Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν ἄποψιν αὐτήν, διὰ νὰ συσταθοῦν ὅμως φυτώρια καὶ εἰς τὰς μὴ κηρυχθείσας ὡς φυλλοξηριώσας περιφερείας, πρέπει τὰ κρατικὰ φυτώρια νὰ χορηγοῦν τοὐλάχιστον μοσχεύματα ἄνοσα.

§85Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ κρατικὰ φυτώρια νὰ δίδουν μοσχεύματα εἰς τὰ ἰδιωτικά.

§86Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Πάντως πρέπει νὰ ὑπάρχουν μοσχεύματα ἀμερικανικῶν ποικιλιῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ ἰδιωτικὰ καὶ συνεταιριστικὰ φυτώρια παρὰ νὰ τροφοδοτηθοῦν ἀπὸ κρατικὰ μοσχεύματα, δεδομένου ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἀπὸ φυτώρια ἄνοσα, προκειμένου περὶ ἱδρύσεως φυτωρίων εἰς περιφερείας μὴ φυλλοξηριώσας, ὅπως ἡ Πελοπόννησος. Πρέπει, λοιπόν, διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἀνανέωσις αὐτὴ ἐντὸς μιᾶς 30ετίας, τὸ πολύ, ἡ ὁποία ἀνανέωσις εἶναι ἀπαραίτητον νὰ γίνῃ, πρέπει νὰ γίνῃ μία σοβαρὰ ἐργασία ὀργανωτική, οὕτως ὥστε νὰ σχηματίσωμεν φυτώρια κυρίως συνεταιριστικά, διότι εἰς τὰ συνεταιριστικὰ φυτώρια οἱ γεωργοὶ θὰ προσφέρουν τὴν προσωπικήν των ἐργασίαν καὶ τὰ κλήματα θὰ στοιχίσουν εὐθηνὰ καὶ κυρίως θὰ εἶναι γνησίων ποικιλιῶν διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν αἱ νοθεύσεις, αἱ ὁποῖαι παρατηροῦνται εἰς τὰ κλήματα τὰ προερχόμενα ἐκ τοῦ ἐμπορίου. Διότι, ὡς γνωρίζετε, τὰ κλήματα αὐτὰ πρέπει νὰ εἶναι προσαρμοσμένα πρὸς τὰς ἐδαφικὰς συνθήκας. Ὑπάρχουν ἑκατοντάδες ἀμερικανικαὶ ποικιλίαι καὶ κάθε μία πρέπει νὰ προσαρμοσθῇ εἰς τὸ κατάλληλον ἔδαφος. Αὐτά, λοιπόν, δὲν μπορεῖ νὰ γίνουν παρὰ μόνον μὲ τὴν καθοδήγησιν τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν συνεταιριστικῶν φυτωρίων καὶ τὴν παροχὴν μακροπροθέσμων πιστώσεων. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἐπὶ τοῦ τεραστίου κινδύνου, ὁ ὁποῖος ἐπικρέμαται ἐπὶ τῆς ἀμπελουργίας καὶ ὁ ὁποῖος δύναται νὰ προκαλέσῃ μίαν οἰκονομικὴν κρίσιν τεραστίας σημασίας, ὁμοίαν ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ὑπέστη ἡ Γαλλία. Ἀκολούθως πρέπει νὰ δημιουργηθῇ μία ἀμπελουργικὴ ὑπηρεσία. Ἀμπελουργοὶ εἰδικοὶ δὲν ὑπάρχουν οὔτε εἰς τὴν ὕπαιθρον, οὔτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ ἕνα τμηματάρχην, ὁ ὁποῖος εἶναι ἁρμόδιος καὶ διὰ τὴν δενδροκομίαν.

§87Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ παρελθὸν ἔτος εἰδικεύθησαν 15 γεωπόνοι εἰδικῶς εἰς τὰ ἀμερικανικὰ κλήματα. Αὐτὸ θὰ ἐπαναληφθῇ καὶ ἐφέτος.

§88Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Πάντως, αὐτοὶ οἱ γεωπόνοι ὑπάρχουν καὶ σήμερον, οἱ ὁποῖοι, ὅμως, περιορίζονται νὰ κάμουν μίαν προεργασίαν διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν ἀμπέλων, περισσότερον, ὅμως, ἀπασχολοῦνται ἀσκοῦντες ἀστυνομικὰ καθήκοντα διὰ τὴν μὴ διάδοσιν περαιτέρω τῆς φυλλοξήρας, παρακολουθοῦν τὰ τραῖνα, τὰ πλοῖα, πρὸς πρόληψιν τῆς μεταδόσεως τῆς φυλλοξήρας εἰς τὰς μὴ φυλλοξηριώσας περιφερείας.

§89Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὑπάρχουν οἱ ἐλεγκταὶ πρὸς τοῦτο, καὶ ὄχι οἱ γεωπόνοι.

§90Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Δὲν ἀξίζει νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον, διότι ἀντιλαμβάνεσθε πολὺ καλὰ τὴν σοβαρότητα τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Εἰς τὴν τεχνικὴν πλευρὰν τοῦ ζητήματος θὰ πρέπει νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῆς οἰνοποιήσεως, ἐπὶ τῆς τέχνης, δηλαδή, τῆς κατασκευῆς τοῦ οἴνου, ἡ ὁποία εἰς τὴν χώραν μας δὲν ὑπάρχει. Ἡ χώρα μας προσφέρει τὰς πλέον ἰδεώδεις συνθήκας κατασκευῆς ἀρίστων οἴνων. Εἰς τὴν Γαλλίαν τὰ καλύτερα κρασιὰ λέγονται vins des coteaux καὶ παράγονται εἰς ἐπικλινεῖς λεπτογαίας, παραθαλασσίους ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον περιοχάς. Ἡμεῖς διαθέτομεν ἀφθονίαν τοιούτων τοποθεσιῶν καὶ ὅμως, ἐνῷ θὰ ἠμπορούσαμε νὰ ἔχωμεν τὰ καλύτερα κρασιὰ τοῦ κόσμου, ἔχομεν τὰ χειρότερα καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα παράγονται παρ’ ἡμῖν καὶ ἰδίᾳ εἰς τὰ νησιὰ καὶ αὐτὰ ἐξαγόμενα, χρησιμοποιοῦνται οὐχὶ αὐτούσια, ἀλλ’ ὡς πρώτη ὕλη πρὸς ἀνάμιξιν ἄλλων κρασιῶν. Αὐτούσια ἑλληνικὰ κρασιὰ δὲν καταναλίσκονται ἔξω, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ δώσωμεν προσοχὴν εἰς τὴν διάδοσιν τῆς τέχνης τῆς κατασκευῆς ἑλληνικῶν κρασιῶν, τὰ ὁποῖα, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐξησφάλιζον καλὴν ποιότητα, θὰ ἐξησφάλιζον καὶ τὴν εὐχερῆ διάθεσίν των. Ὁπότε δὲν θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο τὰ κρασιά μας ὡς πρώτη ὕλη καὶ ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου θὰ κατηναλίσκοντο ὡς κρασιὰ ἐκλεκτῆς ποιότητος καὶ θὰ ἐζητοῦντο ἀπὸ τὴν Γαλλίαν μόνον ὡς πρώτη ὕλη διὰ πρόσμιξιν. Γενικῶς σήμερον ἡ οἰνοποίησις γίνεται κατὰ τὸν πλέον ἀρχέγονον τρόπον. Κυρίως δὲν ἔχουν ἀποκτήσει οἱ ἀμπελουργοί μας συνείδησιν τῶν στοιχειωδῶν ὅρων τῆς κατασκευῆς τῶν κρασιῶν. Πρῶτος ὅρος εἶναι ἡ καθαριότης. Εἰς κανένα χωρικὸ σπίτι δὲν θὰ συναντήσετε οὐδὲ τὰς στοιχειώδεις συνθήκας καθαριότητος. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ πράγματα πρέπει νὰ γίνουν διὰ τῆς παρακολουθήσεως καὶ καθοδηγήσεως ὑπὸ εἰδικῶν κρατικῶν ὀργάνων. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ ὑποχρεοῦμαι νὰ κάμω μνείαν ἑνὸς Ἱδρύματος, τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ μὲν παρ’ ἡμῖν, χωρὶς ὅμως νὰ ἐπιτελῇ τὸν σκοπόν του. Ἐννοῶ τὸ Ἰνστιτοῦτον Οἴνου καὶ Ἀμπέλου. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς ἀναφέρῃ ποῖα εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῆς μέχρι σήμερον ὑπάρξεως καὶ τῆς ὅλης λειτουργίας τοῦ Ἰνστιτούτου αὐτοῦ. Διότι δὲν γνωρίζομεν νὰ ἔχῃ κυκλοφορήσει κάπου, εἴτε εἰς δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ πολὺ ὀλιγώτερον εἰς τὸν οἰνοπαραγωγικὸν κόσμον, μία οἱαδήποτε ἐργασία ἢ καθοδήγησις, μία οἱαδήποτε ὁδηγία τοῦ Ἰνστιτούτου αὐτοῦ. Προχθὲς ἀκόμη ἐζήτουν πληροφορίας καὶ ὅπου ἀπηυθύνθην, οὐδεὶς ἐγνώριζε νὰ μοῦ εἴπῃ ἐὰν ἐξακολουθῇ νὰ λειτουργῇ κἂν τὸ περίφημον αὐτὸ Ἰνστιτοῦτον. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ θὰ προσθέσω ὅτι διευθύνεται ἀπὸ ἕνα ἀναρμόδιον, ὁ ὁποῖος ἐτοποθετήθη πρὸ 10ετίας οὐχὶ ἀπὸ οἰνολόγον, ἀλλὰ ἀπὸ ἕνα χημικόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει καμμίαν εἰδικότητα, παρ’ ὅλον ὅτι ἐζητήθη τότε ὑπὸ τῶν παραγόντων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας νὰ τοποθετηθῇ ὡς διευθυντὴς ἕνας εἰδικός, ἐν τούτοις ἐτοποθετήθη ἕνας χημικὸς καί, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἀχρηστεύεται ὁλόκληρον τὸ Ἵδρυμα αὐτό. Μετὰ τὰ τεχνικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς προαγωγῆς τῆς ἀμπελουργίας καὶ τῆς οἰνοποιήσεως τῶν προϊόντων της πρὸς πρόληψιν τῶν κινδύνων, ποὺ ἐπεσήμανα, ἔρχονται τὰ δημοσιονομικὰ μέτρα. Καὶ ὡς πρῶτον τοιοῦτον μέτρον εἶναι ἡ ἄρσις πάσης ἀπαγορεύσεως καὶ παντὸς περιορισμοῦ εἰς τὴν ἀπόσταξιν τῶν στεμφύλων, διότι τὰ στέμφυλα εἶναι ἕνα ὑποπροϊὸν τῆς ἀμπέλου πολύτιμον, τὸ ὁποῖον σήμερον πετιέται κατὰ τὰ 9)10, λόγῳ τῶν δυσχερειῶν αἱ ὁποῖαι παρεμβάλλονται ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ τὸ ὁποῖον χρησιμοποιούμενον διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ τσίπουρου, δηλαδὴ τοῦ χωρικοῦ οἰνοπνεύματος, θὰ ἠμποροῦσεν, αὐτὸ καὶ μόνον, νὰ καλύψῃ τὰ καλλιεργητικὰ ἔξοδα τῆς ἀμπέλου, ὁπότε καὶ μὲ περισσοτέραν ὄρεξιν ὁ παραγωγὸς θὰ προέβαινεν εἰς τὴν καλλιέργειαν καὶ περισσότερον θὰ ἱκανοποιεῖτο καὶ τὸ κόστος θὰ ἠλαττοῦτο. Τὸ δεύτερον μέτρον, τὸ δημοσιονομικόν, εἶναι ἡ κατάργησις τῶν φόρων, οἱ ὁποῖοι βαρύνουν τὰ προϊόντα τῆς ἀμπέλου καὶ ἰδιαιτέρως τὸν οἶνον. Καί, τέλος, ἡ χορήγησις τῶν ἀναγκαίων πιστώσεων ὑπὸ τῆς Τραπέζης διὰ νὰ εὐχερανθῇ ὁ παραγωγὸς εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματός του, δεδομένου ὅτι ὅπως κάθε παραγωγός, καὶ οἱ ἀμπελουργοὶ εἶναι κατεστραμμένοι καὶ μὲ ἰδικά των μέσα εἶναι ἀδύνατον νὰ προβοῦν εἰς συστηματικὴν καλλιέργειαν. Τὰ τεχνικὰ μέτρα καὶ τὰ μέτρα αὐτὰ τὰ δημοσιονομικά, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξα, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν καὶ νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογήν, διότι ὁ ἀμπελουργικὸς κόσμος ἀποτελεῖ ἕνα μέγα ποσοστὸν τοῦ ὅλου ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνάγκην τῆς προστασίας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§92ΕΜΜ. ΚΟΘΡΗΣ. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Καλλία ἔθιξε ἓν σοβαρώτατον ζήτημα, ὡς εἶναι τὸ ἀμπελουργικὸν καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία... (Ἀναγινώσκει).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου (Ἠλείας), ἔχει τὸν λόγον.

§94Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ἠλείας). Δὲν θὰ μετεῖχον, ἀσφαλῶς, κύριοι βουλευταί, τῆς διεξαγομένης συζητήσεως ἐπὶ τῶν θεμάτων τοῦ οἴνου, διότι νομίζω ὅτι ἄλλοι, ἁρμοδιώτεροι ἐμοῦ, συνάδελφοι θὰ ἠδύναντο ἀποτελεσματικώτερον νὰ ἐξετάσωσι τὰ θέματα ταῦτα, ὥστε ἡ Κυβέρνησις νὰ καθοδηγηθῇ εἰς τὰς καλυτέρας διὰ τοὺς οἰνοπαραγωγοὺς λύσεις. Παρεκτὸς τούτου, τὸ γεγονὸς ὅτι προέρχομαι ἐκ τῶν σταφιδοφόρων περιοχῶν τῆς Πελοποννήσου, οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ὁποίων οὐκ ὀλίγον καταπονοῦμεν μὲ τὸ ἄλυτον σταφιδικὸν ζήτημα, τόσον τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ὅσον καὶ τὴν Βουλήν, δὲν θὰ ἐδικαιολόγει τὴν ἀνάμιξίν μου εἰς θέμα ζωηρότερον, ἐνδιαφέρον ἄλλας ἐπαρχίας τῶν ὁποίων οἱ ἀντιπρόσωποι δύνανται νὰ ἔχουσι μᾶλλον βαρύνουσαν γνώμην. Πλήν, πρὸ ὀλίγων ὡρῶν, ἔφθασεν εἰς χεῖρας μου μία σοβαρὰ καὶ καταπληκτικὴ διαμαρτυρία τῆς γνωστῆς ἐν Ἑλλάδι Ἑταιρίας Οἴνων καὶ Οἰνοπνευμάτων, τὸ περιεχόμενον τῆς ὁποίας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὲ ἀφήσῃ ἀσυγκίνητον. Διὰ τὴν ἀλήθειαν τοῦ πράγματος, αἱ σταφιδοφόροι ἐπαρχίαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λησμονήσουν ὁπόσον σοβαρῶς ἐξυπηρετήθησαν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἐξυπηρετοῦνται καὶ σήμερον ἀκόμη ἐκ τῆς λειτουργίας τῆς Ἑταιρίας ταύτης, ὥστε εὐλόγως ὁ σταφιδικὸς κόσμος νὰ θεωρῇ τὴν Ἑταιρίαν Οἴνων καὶ Οἰνοπνευμάτων ὡς Ἵδρυμα δημοσίας ἐξυπηρετήσεως περισσότερον, καὶ ὀλιγώτερον ὡς ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν. Τὸ γεγονός, ἄλλως τε, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Ἑταιρία τὰ μέγιστα συμβάλλει εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν κρασιῶν μας εἰς ἀλλοδαπήν, ἐνίοτε μάλιστα εἰς τιμὰς ἱκανοποιητικάς, μᾶς ὑποχρεώνει ἵνα αἰσθανώμεθα πᾶσαν πρὸς τὴν Ἑταιρίαν ταύτην εὐγνωμοσύνην. Ἤδη, ὅμως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ κατὰ τίνα τρόπον διεξάγεται τὸ ἔργον τοῦτο τῆς Ἑταιρίας καὶ κατὰ ποίων δυσχερειῶν ἔχουν ν’ ἀντιπαλαίσουν οἱ διευθύνοντες αὐτήν, δυσχερειῶν, ἀτυχῶς, προβαλλομένων παρ’ αὐτῶν τούτων τῶν ὀργάνων τοῦ Κράτους, τὰ ὁποῖα οὐσιωδέστατα καὶ μετὰ πλήρους στενότητος σκέψεως παρακωλύουν τὸ ἔργον τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων της εἰς ἀλλοδαπήν. Πρὸς διαπίστωσιν τῶν παρατηρήσεών μου τούτων θὰ εἶχα ν’ ἀναφέρω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν καὶ τῶν παρισταμένων μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ἀκόλουθον περίπτωσιν, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς θὰ προκαλέσῃ ὅλων ἡμῶν τὴν δικαίαν ἀγανάκτησιν. Ἡ Ἑταιρία, λοιπόν, Οἴνων καὶ Οἰνοπνευμάτων, διατηροῦσα χιλίους πεντακοσίους τόννους περίπου Οἴνων εἰς τὰς ἐν Πύργῳ καὶ Γαστούνη δεξαμενάς της, ἐπέτυχε τὴν πώλησιν αὐτῶν εἰς Ἀγγλίαν ἀντὶ τῆς ζηλευτῆς τιμῆς τῶν 55 λιρῶν κατὰ τόννον, ἐνῷ ὁμοίου εἴδους οἴνους, ἂν μὴ καὶ ποιοτικῶς καλυτέρους, ἔχει προμηθευθῆ ἡ ἀγγλικὴ ἀγορὰ ἐκ Νοτίου Ἀφρικῆς εἰς τὴν τιμὴν τῶν εἴκοσι ὀκτὼ λιρῶν κατὰ τόννον. Ἡ διαφορὰ αὕτη τῆς τιμῆς καθιστᾷ πρόδηλον τὸ συμφέρον τοῦ Κράτους ἵνα διὰ παντὸς τρόπου διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν κρασιῶν τούτων, ἵνα οὕτω εἰσαχθῇ εἰς τὴν χώραν μας τὸ ἀντίστοιχον συνάλλαγμα. Ἀντὶ τούτου, ὅμως, θ’ ἀκούσετε ἐντὸς ὀλίγου μερικὰ καταπληκτικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς βάρος τῶν ἐξαγωγῶν ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους καὶ ἑπόμενον εἶναι νὰ μορφώσετε γνώμην διά τινα λόγον δυσχεραίνονται αἱ ἐξαγωγαί μας, δυσχεραίνεται ἡ ἐμπορική μας κίνησις, δυσχεραίνεται ἡ εἰσροὴ ξένου συναλλάγματος ἐν τῇ χώρα. Χαίρω μάλιστα ἰδιαιτέρως διότι παρίσταται, κατὰ τὴν ἐνδιαφέρουσαν ταύτην συζήτησιν, ὁ ἀρχηγὸς τῆς πλειοψηφίας, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ φέρων περισσότερον παντὸς ἄλλου τὸ βάρος τῶν εὐθυνῶν, ὥστε νὰ πληροφορηθῇ ἐπακριβῶς τὰ συμβαίνοντα καὶ νὰ ἐπιληφθῇ αὐτοπροσώπως τῆς διορθώσεως τῶν ἐντεῦθεν σφαλμάτων. Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι φόρος καταναλώσεως δὲν πληρώνεται διὰ τὰ εἴδη τὰ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἐξαγόμενα. Παρὰ ταῦτα, οἱ ἐξαγωγεῖς καταθέτουσι τὸν ἀναλογοῦντα φόρον ἐπὶ τῶν ἐξαγομένων προϊόντων καὶ ἀναλαμβάνουσι τοῦτον εὐθὺς ὡς συντελεσθῇ ἡ ἐξαγωγή. Οὕτω καὶ ἡ Ἑταιρία Οἴνων καὶ Οἰνοπνευμάτων κατέθεσεν ἐγγυητικὰς ἐπιστολὰς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἀξίας διακοσίων πεντήκοντα ἑκατομμυρίων δραχμῶν, καλυπτούσας ὁλοσχερῶς τὸ ποσὸν τοῦ καταβλητέου φόρου καταναλώσεως ἐπὶ τῶν χιλίων πεντακοσίων τόννων οἴνου. Πρό, μάλιστα, τῆς καταθέσεως ταύτης, ἡ αὐτὴ Ἑταιρία εἶχε καταθέσει εἰς τὸ ἐν Πύργῳ παράρτημα τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους ἐγγυητικὰς ἐπιστολὰς ἑκατὸν πεντήκοντα ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ἐντελῶς ἀδεσμεύτους. Τὸν Ἰανουάριον, τέλος, τρέχ. ἔτους, ἡ Ἑταιρία, δι’ ἐγγράφου της πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἐζήτησεν ἵνα τῆς δοθῇ ἡ ἄδεια τῆς ἐξαγωγῆς τῶν οἴνων, τοὺς ὁποίους ἀνέφερα ὡς ἀποθηκευμένους εἰς Πύργον καὶ Γαστούνην. Μετὰ τετράμηνον, ὅμως, συγκινηθὲν τὸ ἀθάνατον Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπήντησεν εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἑταιρίαν ὅτι δὲν συγκατατίθεται εἰς τὴν ἐξαγωγήν, διότι ἡ Ἑταιρία δὲν κατέθεσε ἐμπροθέσμως τὰς ἐγγυητικὰς ἐπιστολάς. Ἰδού, κύριοι, οἱ ἄνθρωποι ποὺ κυβερνοῦν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ποῖοι εἶναι. Ἐὰν μὲ τὰς ἀντιλήψεις αὐτὰς περιμένετε ν’ αὐξηθῇ ἡ κίνησις τῶν ἐξαγωγῶν, πλανᾶσθε πάντες πλάνην οἰκτράν. Ἀντὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ σπεύσῃ νὰ διευκολύνῃ τὸ ἔργον τῆς Ἑταιρίας Οἴνων καὶ νὰ συγχαρῇ τὴν Διεύθυνσιν αὐτῆς διὰ τὴν ἐξαιρετικὴν ἐπιτυχίαν της εἰς τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων της εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, παρενέβαλεν ἐμπόδια, προκαλοῦντα τὴν ἀποκαρδίωσιν παντὸς ἐξαγωγέως, ἡμῶν δέ, τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, τὴν δικαίαν ἀγανάκτησιν καὶ τὸν εὔλογον ἔλεγχον διὰ τὴν ἐκδηλουμένην πρωτοφανῆ ἀνεπάρκειαν τῶν χειριζομένων τὰ θέματα ταῦτα. Σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς χρήσεως τοῦ ἀνύδρου οἰνοπνεύματος ὑπὸ τοῦ ἀγροτικοῦ καὶ ἀστικοῦ μας πληθυσμοῦ, θὰ συμφωνήσω πρὸς τὰς παρατηρήσεις τῶν προλαλησάντων συναδέλφων. Δι’ ὄνομα Θεοῦ, εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη λήψεως ἀπαγορευτικῶν μέτρων τῆς χρήσεως τοῦ φοβεροῦ δηλητηρίου ποὺ ὑποσκάπτει τὴν ὑγείαν τῶν πολιτῶν μας. Αὐτὸ ποὺ παρετήρησα κατὰ τὴν τελευταίαν πρὸ ἡμερῶν περιοδείαν μου εἰς τὰ διάφορα ἀγροτικὰ κέντρα τῆς ἐπαρχίας μου, μοῦ προὐκάλεσεν ἀλγεινὴν ἐντύπωσιν, ἡ ὁποία δὲν νομίζω ὅτι θὰ παρατηρῆται ἐν τῷ αὐτῷ μέτρῳ καὶ εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα.

§95Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§96Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ λάβῃ σύντονα μέτρα πρὸς διατήρησιν τῆς ὑγείας τῶν πολιτῶν μας, ἀφοῦ ἀποβαίνει ἀδύνατος ἡ προστασία τῆς ὑγείας των κατ’ ἄλλον τρόπον. Καὶ τώρα ἂς ἐξετάσουμε τὸ θέμα ἐκεῖνο ποὺ ἔθιξεν ὁ πρὸ ἐμοῦ ἀγορητὴς κ. Κοθρῆς καθὼς καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι συνάδελφοι οἱ πρὸ αὐτοῦ ὁμιλήσαντες σχετικῶς μὲ τὸ παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δανειζόμενον χρῆμα καὶ τὸ παρ’ αὐτῆς λαμβανόμενον ἐπιτόκιον. Δὲν παραγνωρίζω ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, χορηγοῦσα τὰς ἀναγκαίας πιστώσεις εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἀπολαμβάνει περισσότερα τοῦ δέοντος, ἀξιοῦσα ἐπιτόκιον 3½%. Βεβαίως, ἡ μείωσις τοῦ ἐπιτοκίου τούτου εἶναι ἀναγκαιοτάτη. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον ὅταν δίδωνται πιστώσεις εἰς ἑκατοντάδας δισεκατομμυρίων δραχμῶν, νὰ ἐξετάζεται ἡ ἀξία τοῦ χρήματος ἐν ᾧ μέτρῳ ἐξετάζεται αὕτη ὅταν χορηγῆται τὸ χρῆμα ἀπὸ τὰ πιστωτικὰ Ἱδρύματα εἰς μεμονωμένα ἄτομα. Ἐδῶ θὰ γίνῃ κατὰ διάφορον τρόπον ὁ ὑπολογισμὸς τῆς ἀξίας τοῦ χρήματος, ὁ ὁποῖος θὰ δικαιολογῇ ἀσφαλῶς ποσοστὸν 5–6% πρὸς κάλυψιν τῶν δαπανῶν τῶν πιστωτικῶν Ἱδρυμάτων ποὺ διαθέτουν τὸ χρῆμα. Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶναι σχεδὸν αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος, δι’ ὃ καὶ ὡς ἰδιόρρυθμος ἐπιχείρησις δὲν ἐπιδιώκει τὴν ἀπόκτησιν κερδῶν, ἀλλ’ ἁπλῶς προσπαθεῖ νὰ διαφυλάττῃ ἀμείωτα τὰ κεφάλαιά της ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ συνόλου. Τὸ κέρδος ποὺ ἀποκομίζεται ἐκ τῶν προσπαθειῶν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, δὲν περιέρχεται εἰς αὐτήν, ἀλλὰ εἰς τὸν Δημόσιον Θησαυρόν. Ἡ οἰκονομικὴ ἀνθηρότης τῶν γεωργῶν ποὺ ἐπιδιώκεται διὰ τῆς Ἀγροτραπέζης, ἐξασφαλίζει τὴν πληρωμὴν τῶν ἀμέσων ἢ ἐμμέσων φόρων εἰς τοὺς ὁποίους ὑπόκεινται οὗτοι πρὸς τὸ Δημόσιον. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐπιδιώκει ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν οἱ γεωργοί μας νὰ ἐκπληρώνουν ἀνέτως τὰς πρὸς τὸ Δημόσιον ὑποχρεώσεις των. Ἰδοὺ λοιπὸν ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλεται ἵνα μειωθῇ εἰς τὸ ἐλάχιστον, ἔστω καὶ εἰς 1% τὸ ἐπιτόκιον ποὺ θὰ καταβάλλῃ ἡ Ἀγροτράπεζα πρὸς τὴν Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος διὰ τὰ παρ’ αὐτῆς λαμβανόμενα χρήματα. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, τοῦτο δὲν εἶναι ἀρκετόν. Ἀτυχῶς, νέα ἀντίρροπος δύναμις τείνει νὰ ἐξοβελίσῃ τὴν ἀγαθοεργὸν προσπάθειαν τῆς Ἀγροτραπέζης. Προτοῦ ὅμως νὰ ἐπεξηγήσω τὰ αἴτια ποὺ τὸ χρῆμα φθάνει ἀκριβὸ εἰς τὸν ἀγρότην, ὀφείλω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν πρὸς ὅλους τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀσχοληθέντας μὲ τὸ θέμα τοῦτο καὶ νὰ δηλώσω ὅτι οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν συνέλαβε τὸν βοῦν ἀπὸ τὰ κέρατα. Ἡ ἀκρίβεια τοῦ δανειζομένου χρήματος δὲν ἔχει ὡς παραγωγικὸν αἴτιον μόνον τὸν παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἰσπραττόμενον βαρύτατον τόκον ποὺ λαμβάνει αὕτη ἐκ τῆς Ἀγροτραπέζης. Ἔχει κάτι ἀφαντάστως βαρὺ καὶ δυσάρεστον αἴτιον, ἡ θεραπεία τοῦ ὁποίου ἀνήκει ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις βραδυπορήσῃ εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων, τότε ἀσφαλῶς ἀφήνει ἔκθετον τὴν ἀπὸ εἰκοσαετίας ἀκολουθουμένην πολιτικὴν τοῦ Κράτους, ὁμοιομόρφως δηλαδὴ συνεχιζομένην παρ’ ὅλων τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων ἄσκησιν τῆς ἀγροτικῆς πίστεως διὰ τοῦ πολυτίμου ἱδρύματος τῆς Ἀγροτραπέζης. Ἐξ ἀμέσου δηλαδὴ ἐρεύνης τὴν ὁποίαν ἔκαμα κατὰ τὴν πρὸ ἡμερῶν περιοδείαν μου εἰς τὰ εὐφορώτερα μέρη τῆς ἐπαρχίας μου, ἤκουσα ζωηρότατα παράπονα τῶν γεωργῶν μας, ὅτι τὸ παρὰ τῆς Ἀγροτραπέζης δανειζόμενον χρῆμα φθάνει εἰς χεῖρας των μὲ μεγάλο ἐπιτόκιον. Μοῦ ἐπεδείχθη μάλιστα διπλότυπον εἰσπράξεως τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Γαστούνης, ἡ ὁποία διὰ δάνειον δραχμῶν ἑκατὸν χιλιάδων εἰσπράττει τόκον μὲν τῆς Ἀγροτραπέζης διὰ πέντε μῆνας δραχμὰς τέσσαρας χιλιάδας διακοσίας ἑξήκοντα, ἔξοδα δὲ τῆς Ἑνώσεως διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν ἀναλυτικῶς ἀναφερόμενα εἰς τὴν διπλότυπον ἀπόδειξιν δραχμὰς ὀκτὼ χιλιάδας. Δηλαδὴ ἂν διὰ δάνειον ἑκατὸν χιλιάδων δραχμῶν πληρωτέον μετὰ πέντε μῆνας καταβάλλεται τόκος τῆς Τραπέζης καὶ ἔξοδα τῆς Ἑνώσεως δραχμαὶ ἐν ὅλῳ δέκα τρεῖς χιλιάδες διακόσιαι πεντήκοντα, εἶναι προφανὲς ὅτι ὁ ἐτήσιος τόκος καὶ ἔξοδα τῶν Ἑνώσεων θὰ ἐγγίζῃ ἂν δὲν ὑπερβαίνῃ τὸ ὕψος ἑνὸς ἐπιτοκίου ἐξ 20%. Ἰδοὺ λοιπὸν ποία εἶναι ἡ κυρία αἰτία, ἕνεκα τῆς ὁποίας φθάνει ἀκριβὸ τὸ χρῆμα εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἀγροτῶν μας.

§97Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὅλα αὐτὰ εἶναι μόνον διὰ τὴν χορήγησιν τοῦ δανείου;

§98Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἀκριβῶς, μόνον διὰ τὸ δάνειον. Ἤκουσα ὅμως καὶ ἄλλα παράπονα τοῦ γεωργικοῦ μας κόσμου. Μοῦ εἶπαν δηλαδή: «Τὰ γεωργικὰ φάρμακα δὲν μᾶς τὰ στέλλει ἡ Τράπεζα ἐγκαίρως καὶ τὴν ὥρα τῆς χρησιμοποιήσεώς των, ἕνεκα δὲ τούτου ἀναγκαζόμεθα ἵνα καταφεύγουμε στὴ μαύρη ἀγορὰ ἡ ὁποία αὐτόχρημα μᾶς γδέρνει. Τὸ αὐτὸ γίνεται καὶ μὲ τοὺς σπόρους ποὺ παίρνουμε ἀπὸ τὴν Τράπεζα». Ἔτσι μοῦ ἐξήγησαν τὰ εὔλογα παράπονά των οἱ πάντοτε βασανιζόμενοι ἀγρόται μας, ἀλλ’ ἐν ταὐτῷ μοῦ ἐξεδήλωσαν καὶ μίαν ζωηρὰν δυσφορίαν ἐναντίον τῆς Ἀγροτραπέζης, τὴν ὁποίαν ἤρχισαν νὰ μὴ ἀντιλαμβάνωνται εἰς τὸ προσφιλές των πιστωτικόν των ἵδρυμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐστήριξαν τόσους πόθους καὶ ἐλπίδας. Ὁμολογῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ τόσον ἀπροκάλυπτος δυσφορία τῶν ἀγροτῶν κατὰ τοῦ ἱδρύματος τῆς Ἀγροτραπέζης μοῦ προεκάλεσε βαθυτάτην θλῖψιν διότι πάντοτε ἐπίστευσα ὅτι τὸ ἔσχατον προπύργιον προστασίας τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου εἶναι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος. Τὸν ἐνθουσιασμὸν καὶ τὴν πίστιν μου ἐπὶ τὴν πολυτιμότητα τοῦ ἱδρύματος τῆς Ἀγροτικῆς διὰ τὸν Ἕλληνα γεωργὸν ἐξεδήλωσα πανηγυρικῶς, ὅταν πρὸ εἰκοσαετίας εἶχα τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ ἐνώπιον τῆς Γερουσίας τὴν σύμβασιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὥστε καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου νὰ παρακολουθῶ τὸ ἔργον της μετ’ ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος. Ἤδη ὅτε ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν μου τὰ παράπονα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἔσπευσα νὰ φέρω ταῦτα ὑπ’ ὄψιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης κ. Βερροιοπούλου, διότι εἰς τὰς προσωπικὰς ἀρετὰς καὶ ἱκανότητας τοῦ Διοικητοῦ τούτου πάντοτε ἐπίστευσα καὶ βαθύτατα ἐκτιμῶ ταύτας. Ὁ κ. Βερροιόπουλος δηλαδὴ δὲν αἰσθάνεται ἁπλῶς σεβασμὸν πρὸς τὸ καθῆκον του ὡς Διοικητὴς ἑνὸς μεγάλου πιστωτικοῦ ἱδρύματος, ἀλλὰ διαπνέεται συγχρόνως ἀπὸ αἴσθημα βαθείας ἀγάπης πρὸς τὸν Ἕλληνα γεωργὸν καὶ πολλῆς ἐκτιμήσεως πρὸς τὸ ἔργον αὐτοῦ. Τὰς ἀρετάς του ταύτας ὁ σημερινὸς Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐπιστοποίησεν ἐπανειλημμένως διὰ τῆς συνεχοῦς ἐπαφῆς του πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τὸν ὁποῖον συνεχῶς ἐπισκέπτεται εἴτε ἐπιτρέπει τοῦτο εἴτε μὴ ἡ εὐπαθὴς ὑγεία του. Ὁ κ. Βερροιόπουλος, πληροφορηθεὶς τὰ παράπονα τῶν ἀγροτῶν, ἔσπευσεν ἵνα διατάξῃ ἕνα τῶν καλυτέρων Ἐπιθεωρητῶν τῆς Τραπέζης, ὅπως ἐξετάσῃ ἐπὶ τόπου τὰ παράπονα ταῦτα κατὰ πόσον ἔχονται ἀληθείας καὶ ὑποδείξῃ τὰ ληπτέα μέτρα. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς δηλαδὴ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ γίνῃ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν ἀγροτῶν τῆς περιφερείας μου. Ἀλλὰ διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὅλου ζητήματος δὲν εἶναι μόνη ἁρμοδία ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Πρέπει εἰς τοῦτο νὰ βοηθήσῃ σοβαρῶς καὶ ἡ Κυβέρνησις, ρυθμίζουσα νομοθετικῶς τὴν ἐκ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ἢ τῶν Γεωργικῶν Ἑνώσεων προκαλουμένην ἀνωμαλίαν. Τὴν χρησιμότητα ἐξ ἄλλου τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ἐξητάσαμεν ἐπανειλημμένως εἰς τὸ παρελθὸν ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται ἀναδρομὴ εἰς τὰ κατὰ κόρον λεχθέντα καὶ ὀρθῶς γενόμενα ἀποδεκτά. Οἱ Γεωργικοὶ δηλαδὴ Συνεταιρισμοὶ θὰ παραμείνωσι πάντοτε οἱ καλοὶ συνεργάται τοῦ Κράτους εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς φιλαγροτικῆς του πολιτικῆς. Ἂν ὅμως οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοί, εἴτε ἐν μέρει εἴτε ἐν ὅλῳ ἐκφεύγουν τοῦ προορισμοῦ των καὶ ἐπιζητοῦν νὰ μεταβάλλουν τὴν λειτουργίαν των εἰς ἐπικερδῆ ἐπιχείρησιν ἐπ’ ὠφελείᾳ μερικῶν ἐκ τῶν μελῶν τῆς διοικήσεώς του καὶ ἐπὶ βλάβῃ τοῦ συνόλου, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἵνα λάβωμεν σύντονα μέτρα πρὸς θεραπείαν τοῦ κακοῦ τούτου, τὸ φάρμακον τοῦ ὁποίου καλεῖται ἵνα ἀνεύρῃ ὁλοταχῶς ἡ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα).

§99Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Ὀφείλω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὴν Βουλήν, διότι φοβοῦμαι ὅτι φροντίσατε νὰ ἀφήσητε τὴν Βουλὴν μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι διὰ λόγους ἀσχέτους μὲ τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἐγκρίνει τὴν ἀναβολὴν τοῦ φόρου εἰς τὴν ἑταιρίαν. Τὸ θέμα ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος παρέχει δυνητικῶς τὴν δυνατότητα τῆς ἀναβολῆς τοῦ φόρου, ἔχει ὡρισμένας βασικὰς προϋποθέσεις καὶ ὅρους, καὶ ἔχουν κάποιον σκοπὸν αἱ προϋποθέσεις καὶ οἱ ὅροι νὰ ὑπάρχουν, διότι ἡ ἀναβολὴ τοῦ φόρου εἶναι ἕνα εὐεργέτημα, τὸ ὁποῖον δὲν παρέχεται εἰς τὸν οἰνοπαραγωγόν, ἀλλὰ εἰς τοὺς ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἀγοράζουν τὸν οἶνον ἀπὸ τὸν παραγωγὸν καὶ κερδίζουν εἰς βάρος αὐτοῦ. Ἡ ἐν λόγῳ ἑταιρία ἠγόρασεν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς ἀποθηκευμένον οἶνον καὶ ἐκπροθέσμως ὑπέβαλε τὴν αἴτησιν τῆς ἀναβολῆς τοῦ φόρου. Εἰς τὴν ἐκπρόθεσμον αὐτὴν ἀπαίτησιν, δὲν εἶχε δικαίωμα τὸ Γενικὸν Χημεῖον νὰ παραβῇ τὸν νόμον. Θὰ ἠδύνατο ἴσως νὰ κάνῃ τοῦτο ἂν ἐπρόκειτο περὶ παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρίσκοντο εἰς κατάστασιν ἀνάγκης. Προκειμένου, ὅμως, περὶ τοῦ κεφαλαιοκρατικοῦ ὀργανισμοῦ, δὲν νομίζω ὅτι τὸ Κράτος εἶχε ὑποχρέωσιν νὰ κάνῃ τοῦτο, ὅταν μάλιστα εὑρίσκεται εἰς τὸ τέλος τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους καὶ ἔχει ἀνάγκην ἐσόδων. Ἔτσι ἔχει τὸ πρᾶγμα. Πέραν αὐτοῦ, ἂν ὑπάρχῃ οἱονδήποτε ἄλλο αἴτημα τῆς ἑταιρίας βασιζόμενον ἐπὶ τοῦ νόμου, σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι θὰ τὸ ἐξετάσω.

§100Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἶναι τοιαύτη ἡ οἰκονομικὴ ἀνθηρότης τῆς ἑταιρίας οἴνων περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ ὁ κ. Ὑφυπουργός, ὥστε τελευταίως ἐξεδόθη καὶ ἔνταλμα φυλακίσεως κατὰ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ της διὰ καθυστέρησιν ὀφειλομένων πρὸς τὸ Δημόσιον φόρων ἑνὸς δισεκατομμυρίου δραχμῶν.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§102Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι· οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐνίσχυσαν τὴν ἐπερώτησιν τοῦ φίλου βουλευτοῦ Εὐβοίας, προσέφεραν μίαν ὑπηρεσίαν πρὸς τὸ πολύτιμον προϊὸν τῆς Ἑλλάδος καὶ τοὺς πληθυσμούς, οἱ ὁποῖοι μοχθοῦν δι’ αὐτό. Ἀλλὰ ἂν ἔλαβον τὸν λόγον, τοῦτο δὲν τὸ κάνω διὰ νὰ συμπληρώσω τὰς τόσον διαφωτιστικὰς ἀγορεύσεις τῶν κυρίων συναδέλφων, αἱ ὁποῖαι ἐξήντλησαν τὸ θέμα, τὸ κάνω διὰ νὰ δώσω μίαν τοποθέτησιν εἰς τὸ ὅλον ζήτημα καὶ τὸ πόρισμα, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν συζήτησιν. Πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι ἡ μοῖρα τῆς ἑλληνικῆς ὑπαίθρου, δὲν εἶναι μόνον νὰ ὑφίσταται τὰς ζημίας τῆς ἀνταρσίας. Ὑφίσταται καὶ κάποιον ἀντίκτυπον ποὺ κάνει τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς ὑπαίθρου αὐτῆς, νὰ μὴ ἠμποροῦν νὰ φέρουν τὸν πόνον αὐτὸν — καὶ ἂν ἀκόμη ἔχῃ πλατωνικὴν σημασίαν — καὶ νὰ διαμαρτύρωνται, ἀλλὰ νὰ ψηφίζουν τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις. Κύριοι, ὑποφέρουν οἱ οἰνοπαραγωγοί. Ὑποφέρουν οἱ καπνοπαραγωγοί, ὑποφέρουν οἱ σιτοπαραγωγοί, οἱ βαμβακοπαραγωγοί, οἱ σταφιδοπαραγωγοί, καὶ θὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι τόσον νοσεῖ ἡ Ἑλλάς, ὥστε θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπελπισθῶμεν. Ἐγὼ δὲν τὸ πιστεύω αὐτό. Πιστεύω μόνον ὅτι τὸ κατάλληλον πρόγραμμα δὲν συνελήφθη ἀπὸ τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, οὔτε ἐν τῇ ὁλότητί του, οὔτε ὡς πρόγραμμα μέσα εἰς τὰ γενικώτερα πλαίσια τῶν διεθνῶν συνθηκῶν. Τιμᾶ τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι φέρουν τοιαῦτα θέματα πρὸς συζήτησιν. Αἱ εὐθῦναι δὲν βαρύνουν αὐτούς. Αἱ εὐθῦναι βαρύνουν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατευθύνουν καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὰ κυβερνητικὰ ἑδώλια. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα κύριοι. Δυνάμεθα νὰ μὴ πιστεύωμεν εἰς τὴν θεωρίαν τοῦ Μὰρξ περὶ τῆς πάλης τῶν τάξεων, ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ ἀντιθέσεις οἰκονομικαί. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ συμφέροντα τοῦ μεγάλου βιομηχάνου νὰ εἶναι τὰ ἴδια μὲ τὰ συμφέροντα τοῦ μικροῦ παραγωγοῦ τῆς γῆς, ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ συμφέροντα τοῦ σιτοπώλου νὰ εἶναι τὰ ἴδια μὲ τὰ συμφέροντα τοῦ σιτοπαραγωγοῦ. Ὑπάρχει ἐκμετάλλευσις τὴν ὁποίαν ὑφίσταται πάντοτε ὁ ἀγρότης. Εἶπον ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν πιστεύω εἰς τὸ ἀνίατον, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις θὰ τὰς κυβερνᾶ κάποια ὀλιγαρχία, ἡ ὁποία διευθύνει ἀπὸ τὰ παρασκήνια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ πολιτικὴ ὑπὲρ τῶν πολλῶν. Θὰ ἀσκῆται πολιτικὴ ὑπὲρ τῶν ὀλίγων. Τὸ ζήτημα εἶναι αὐτό. Ὅλα τὰ ἄλλα καταντοῦν εἰς συζητήσεις ἀκαδημαϊκάς, ὅπως κινδυνεύει καὶ ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου ἐξ Εὐβοίας, νὰ ἔχῃ μόνον τὸ κέρδος μιᾶς διαφωτίσεως, ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου ζητήματος, τῆς Βουλῆς καὶ μιᾶς διαμαρτυρίας τῶν βουλευτῶν, ἀλλὰ πέραν τούτου ἡ συζήτησις θὰ μείνῃ ἐντελῶς ἀκαδημαϊκή. Ἢ αἱ Κυβερνήσεις ἔχουν εἰς τὰ μεγάλα οἰκονομικὰ ζητήματα τὴν ὀρθὴν πολιτικὴν καὶ τότε εἶναι περιτταὶ αἱ ἐπερωτήσεις ἢ σφάλλουν αἱ Κυβερνήσεις καὶ τότε ἔρχεται ἡ Βουλὴ νὰ ἐλέγξῃ καὶ νὰ καταλήξῃ εἰς καταψήφισιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς ὅμως σήμερον ἔχομεν τὸν βραχνᾶν τοῦ ἐθνικοῦ ζητήματος καί, ἑπομένως, ἡ ἐπερώτησις καταντᾷ μία ἀκαδημαϊκὴ συζήτησις καὶ συνίσταται εἰς μίαν εὐχήν, τὴν ὁποίαν θὰ κάμω καὶ ἐγώ, νὰ φροντίσῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν οἰνοπαραγωγήν. Πέρυσι ἀφήσαμε τὸν παραγωγὸν νά.... ......... (δὲν ἀκούεται)......... ...... εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὰ ἀστικὰ κέντρα. Φοβοῦμαι ὅτι τὸ ὀλίσθημα τοῦτο θὰ γίνῃ καὶ ἐφέτος, διότι δὲν ὑπάρχει πολιτικὴ ἀγροτική.

§103Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπήντησα καὶ προχθὲς ὅτι κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, δὲν ἠξεύρω εἰς ποῖα μέτρα θὰ καταλήξῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ τὰ μέτρα θὰ ληφθοῦν ἐγκαίρως.

§104Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὰ ἀναμένομεν.

§105Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἐκ τοῦ ὅτι εἰσέτι δὲν εἶναι γνωστά, ὑπάρχει φόβος ὅτι δὲν θὰ ληφθοῦν.

§106Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν εἶναι ἀργά. Ἐφέτος εἶναι ὄψιμος ἡ παραγωγή, ἀλλὰ καὶ ὄψιμος ἂν δὲν ἦτο, ποτὲ δὲν θὰ ἦτο ἀργά.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων ὁμιλητῶν, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως συναινέσῃ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν, ὁπότε θὰ ἀπαντήσουν οἱ ἐπερωτώμενοι κ. κ. Ὑπουργοί.

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐπερωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.30′ μ. μ.)