1949.05.30

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 51η

Δευτέρα 30 Μαΐου 1949

Προεδρία: Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.20′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Γαλενιανός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Ἐμμανουηλίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Ν. Καράμπελας καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Δημάρχου Γυθείου, τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου, τοῦ Προέδρου Κοινότητος Κουτουμοῦς καὶ τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ δεψικῶν ἐκχυλισμάτων καὶ ζητούντων ἀποτροπὴν εἰσαγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Πολυζώης Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐργατῶν Οἰκοδόμων Πατρῶν ζητοῦντος τὴν ἀνανέωσιν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ὥστε ν’ ἀποτραπῇ ὁ ὑπὸ τῶν ἐργολάβων παραγκωνισμὸς τῶν εἰδικῶν ἐργατῶν οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν καὶ ἡ χρησιμοποίησις ἐλευθέρων ἐργατῶν ἀντὶ γλίσχρου ἡμερομισθίου ἐνῷ ὑπὲρ τῶν ἐργολάβων εἰσπράττονται τὰ κεκανονισμένα παχυλὰ ἡμερομίσθια. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Πολυζώης Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἁλιευτικοῦ Συνεταιρισμοῦ τῶν ἁλιευτικῶν σκαφῶν «Ὁ Ἅγιος Νικόλαος Πατρῶν», ζητοῦντος ὅπως ἐγκριθῇ ἡ ἐξόφλησις τῶν ἐκ τῶν παραχωρηθεισῶν αὐτοῖς μηχανῶν χρεῶν εἰς 10 ἑξαμηνιαίας δόσεις, τῆς πρώτης ὁριζομένης εἰς τὸ τέλος Δεκεμβρίου 1949 καὶ τὴν χορήγησιν αὐτοῖς δανείων μακρᾶς προθεσμίας (10–12 ἐτῶν) δι’ ἐξοπλισμὸν καὶ ναυπήγησιν νέων σκαφῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νικολάου Παπακωνσταντίνου, πατρὸς τοῦ ἡρωϊκῶς πεσόντος ἀξιωματικοῦ υἱοῦ του Γεωργίου, παραπονουμένου διότι ἐνῷ προήχθη ὁ υἱὸς του μετὰ θάνατον εἰς λοχαγὸν τοῦ ἐχορηγήθη σύνταξις βαθμοῦ ὑπολοχαγοῦ, διότι ἐθεσπίσθη ὅτι ἡ κατὰ δύο βαθμοὺς προαγωγὴ δὲν ἰσχύει μετὰ τὸ τέλος τοῦ 1946. Οἱ βουλευταὶ Εὐβοίας κ. κ. Χ. Θηβαῖος καὶ Κ. Μπακόλας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐμπορικοῦ καὶ Ἐπαγγελματικοῦ Συλλόγου Ἱστιαίας ζητοῦντος ταχεῖαν ἐκκαθάρισιν ὑπὸ τοῦ στρατοῦ τοῦ Νομοῦ των ἐκ τῶν ἐλαχίστων ληστοσυμμοριτῶν καὶ ἐπαναπατρισμὸν τῶν κατοίκων εἰς τὰ χωρία των. Σηροτρόφοι Νομοῦ Εὐβοίας διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐκποίησιν τῆς περυσινῆς παραγωγῆς κουκουλίων καὶ ζητοῦν ἄμεσον λύσιν ζητήματός των. Τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον Γυθείου διαμαρτύρεται δι’ ἄδικον καὶ ὑπερβολικὴν κατάταξιν τῆς περιφερείας Πρωτοδικείου Γυθείου, εἰς τὴν φορολογίαν τῶν εὐπόρων. Ὁ Δήμαρχος Αἰδηψοῦ διαμαρτύρεται δι’ ἄδικον καὶ ὑπερβολικὴν κατάταξιν τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας, εἰς τὴν φορολογίαν τῶν εὐπόρων. Ὁ Παγκτηματικὸς Σύλλογος Θεσσαλονίκης ζητεῖ ἄμεσον ἀκύρωσιν τῶν ἐπὶ κατοχῆς γενομένων ἀγοραπωλησιῶν. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Ἀξιουπόλεως ζητεῖ ἄμεσον ἀπορρόφησιν κουκουλίων παραγωγῆς 1948 ὑπὸ μεταξοβιομηχάνων. Ὁ Σύλλογος Πυροπαθῶν καὶ λεηλατηθέντων ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν Νομοῦ Λαρίσης ζητεῖ ἄμεσον ἵδρυσιν πρατηρίου συμμοριοπλήκτων, διανομὴν τροφίμων, διανομὴν καθυστερουμένων τροφίμων, ἐπίταξιν οἱουδήποτε χώρου πρὸς στέγασιν ἀνταρτοπλήκτων οἰκογενειῶν κλπ. Ὁ Σύνδεσμος δικαιούχων ἐκ κατεδαφίσεως περιοχῆς συνοικισμοῦ (Ἑλληνικοῦ) ζητεῖ ἀκύρωσιν τοῦ Α. Ν. 1981)1942. Ὁ Παγκτηματικὸς Σύλλογος Θεσσαλονίκης ζητεῖ ἄμεσον ἀναπροσαρμογὴν τῶν μισθωμάτων, μείωσιν φόρου οἰκοδομῶν, κατάργησιν τόκου ὑπερημερίας 5% μηνιαίως κλπ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος καὶ ὁ Σύλλογος Ἐπαγγελματιῶν Ἀλιβερίου, διαμαρτύρονται δι’ ἄδικον καὶ ὑπερβολικὴν κατάταξιν Νομοῦ Εὐβοίας εἰς τὴν φορολογίαν τῶν εὐπόρων. Ὁ Πρόεδρος τῶν συμμοριοπλήκτων Βόλου ζητεῖ ἄμεσον ἀποστολὴν ἀποδοχῶν εἰς ἰατροὺς διωρισμένους παρὰ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς διὰ περίθαλψιν συμμοριοπλήκτων. Ὁ Σύνδεσμος Ἐργοληπτῶν Ἀρκαδίας διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην εἴσοδον εἰς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς μηχανοδηγῶν ὁδοστρωτήρων. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Ἄρτης διαμαρτύρεται δι’ ἀποφασισθεῖσαν ἀποστρατείαν Μοιράρχου Ἄρτης Θανοπούλου.

§5Θ. ΚΩΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ καταθέσω ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κάτω Κλειτορίας καὶ Λυκουρίας, οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται ὅτι παραμένουν ἄστεγοι ἐπὶ 6 ἔτη. Δέκα πέντε ἄλλαι Κοινότητες ἐν τῇ περιφερείᾳ Καλαβρύτων, ἐπυρπολήθησαν κατὰ τὴν κατοχήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως διεπίστωσε τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, παρακαλεῖται δὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνισχύσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἀνοικοδομήσεως εἰς τὴν προσπάθειάν του, διότι ἡ κατάστασις ἔχει καταστῆ ἀφόρητος.

§6Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Ἀνοικοδ.). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως εἰς Δωδεκάνησον τῆς περὶ ἀνοικοδομήσεως κειμένης Νομοθεσίας». Ἐν τῇ πραγματικότητι, ἐφηρμόζοντο οἱ νόμοι διότι διὰ πράξεως τοῦ Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ ἔχουν εἰσαχθῆ εἰς Δωδεκάνησον, πλὴν ὅμως, μετὰ τὸν διορισμὸν Γενικοῦ Διοικητοῦ, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπεκταθῇ ἡ νομοθεσία ἐκεῖ, παρακαλῶ δὲ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοθέτημα ἐπειγόντως διότι ὑπάρχουν ὡρισμένα φλέγοντα ζητήματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ρυθμισθοῦν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον διὰ νὰ καταθέσῃ σχέδιον νόμου.

§8Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρότασιν νόμου περὶ τροπολογίας τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, διὰ τῆς ὁποίας προτείνεται νέον σύστημα ἐκλογῆς βουλευτῶν, διάφορον ἐντελῶς τῶν μέχρι τοῦδε ἰσχυσάντων πλειοψηφικοῦ καὶ ἀναλογικοῦ. Εἰς τὴν εἰσηγητικήν μου ἔκθεσιν, κύριοι βουλευταί, ἐφρόντισα νὰ δώσω ὅσον τὸ δυνατὸν πληρεστέραν καὶ σαφεστέραν εἰκόνα τοῦ προτεινομένου συστήματος καὶ νὰ περιγράψω τὰς ἐκ τούτου προσδοκωμένας εὐεργετικὰς ἐπιδράσεις ἐπὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ μας καθεστῶτος καὶ ἐπὶ τῆς ἐν γένει πολιτικῆς ζωῆς τοῦ τόπου. Ἐλπίζω ὅτι μία προσεκτικὴ ἀνάγνωσις τῆς ἐκθέσεώς μου, θὰ δικαιώσῃ τὸν ἰσχυρισμόν μου περὶ τῆς σαφηνείας της. Ἄς μοῦ ἐπιτραπῇ ἤδη, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐκφράσω μερικὰς σκέψεις αἱ ὁποῖαι ὑπῆρξαν καὶ ἡ ἀφορμὴ τῆς ἐκπονήσεως τοῦ ἐν λόγῳ σχεδίου καὶ νὰ σᾶς δώσω τὰς βασικὰς χαρακτηριστικὰς γραμμὰς τούτου. Πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ κοινοβουλευτισμὸς εἰς τὴν παγκόσμιον συνείδησιν, διέρχεται μία αν περίοδον κρίσεως καὶ ὅτι αὐτὸ χρονολογεῖται ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ἐμφανίσεως τῶν νέων ἀπολυταρχικῶν καθεστώτων, τῶν καλουμένων ὁλοκληρωτικῶν. Αἰτία τῆς κρίσεως ταύτης, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἶναι ὁ δημοκρατικὸς χαρακτὴρ τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ. Καὶ ἐξηγοῦμαι, Ἐκ τῶν κυριωτέρων χαρακτηριστικῶν τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ εἶναι ἡ ἐλευθερία τῆς γνώμης καὶ ὁ ἀνεμπόδιστος δημόσιος ἔλεγχος, τὰ ὁποῖα ἀδιαφιλονικήτως ἀποτελοῦν καὶ τὸ κύριον, τὸ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον τοῦ δημοκρατικοῦ πνεύματος. Ἀλλὰ ἡ παγκόσμιος δημοσία γνώμη ἀνησυχεῖ, ὅτι ἀκριβῶς τὰ χαρακτηριστικὰ αὐτὰ καθιστοῦν τὸν κοινοβουλευτισμὸν ἀνίσχυρον καὶ ἀνίκανον νὰ ἀντισταθῇ ἐναντίον τῆς δουλικῆς πειθαρχίας καὶ τῆς βίας ποὺ ἀποτελοῦν πάλιν τὴν οὐσίαν τῶν ἀντιπάλων τυραννικῶν καθεστώτων. Εἶναι βεβαίως ἀληθές, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καὶ ὁ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸν πρῶτον, ἀπέδειξε πόσον γιγαντώνουν τὴν ψυχὴν τὰ φιλελεύθερα δημοκρατικὰ ἰδανικά, καὶ θὰ ἔπρεπε τὸ νικηφόρον ἀποτέλεσμα τούτου νὰ τονώσῃ τὴν πίστιν τῶν λαῶν ἐπὶ τὰ δημοκρατικὰ ταῦτα ἰδανικά. Ἀλλὰ ἀτυχῶς, ἡ ἔνδοξος νίκη μας, καίτοι γέννημα ἀποκλειστικῶς τῶν θυσιῶν καὶ τῆς αὐταπαρνήσεως τῶν φιλελευθέρων λαῶν, ἐν τούτοις ἀφέθη ἀτυχῶς ἀδεξίως νὰ παρεξηγηθῇ ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς τυραννίας, τὸ ὁποῖον καὶ δὲν ἐπέτρεψε νὰ γίνῃ ἡ νίκη αὕτη αἰσθητὴ ἀπὸ τὸν φιλελεύθερον δημοκρατικὸν κόσμον. Καὶ ἔτσι κατήντησε, ἀντὶ τῆς τονώσεως τοῦ δημοκρατικοῦ πνεύματος, νὰ καταστῇ τοῦτο, τὸ θῦμα, μᾶλλον, τῆς μεγάλης πράγματι ἀλλὰ παρεξηγημένης καὶ κακομεταχειρισμένης νίκης μας καὶ ὁ δημοκρατικὸς κόσμος νὰ αἰσθάνεται καθημερινῶς δεινότερα τὰ πλήγματα τοῦ βάρβαρου ἀπολυταρχισμοῦ, ὁ ὁποῖος, χρησιμοποιῶν τὴν βίαν, τὴν ἀπάτην καὶ τὰς πέμπτας φάλαγγας, ἀπειλεῖ καθημερινῶς καὶ περισσότερον τὸν ἐλεύθερον κόσμον. Ἀλλὰ ἐκτὸς τῆς ἀνησυχίας αὐτῆς, κύριοι βουλευταί, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ὁ κυριώτερος λόγος τῆς συγχρόνου κρίσεως τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, δὲν πρέπει νὰ παρίδωμεν, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι αἰτίαι εὐρυτέρας ἢ περιωρισμένης ἰσχύος, αἱ ὁποῖαι κλονίζουν τὴν πίστιν τῶν λαῶν ἐπὶ τὸν κοινοβουλευτισμόν. Μία τῶν αἰτιῶν τούτων, ἡ ὁποία, ὅσον καὶ ἂν εἶναι εὐρυτέρα, ἔχει ἰδιαιτέραν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς, δημιουργεῖ καὶ τὴν μεγάλην νόσον, κατὰ τὴν κρίσιν μου, τοῦ ἑλληνικοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, τὴν ὁποίαν πρὸ παντὸς εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου ἐν τῇ ἀναζητήσει καὶ ἐκπονήσει τοῦ συστήματος τούτου. Καὶ προβαίνω εὐθὺς ἀμέσως εἰς τὴν ἐξήγησιν τῆς αἰτίας αὐτῆς. Πρέπει νὰ διακρίνωμεν, κύριοι βουλευταί, καὶ νὰ ἀναγνωρίσωμεν μίαν ἀλήθειαν, εἰλικρινῶς νὰ τὴν ἀναγνωρίσωμεν, διότι ἰσχύει, ἄλλωστε, διὰ τοὺς πολιτευομένους ὅλου σχεδὸν τοῦ κόσμου, ὅτι ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς πολιτικῆς, ἐπηρεαζόμεθα ἀπὸ τὸ κομματικόν μας συμφέρον. Καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ κομματικὸν τοῦτο συμφέρον περιορίζεται ἢ ἄλλως βαίνει παραλλήλως πρὸς τὸ γενικώτερον δημόσιον συμφέρον, τότε ἡ φανατικὴ ὑποστήριξις τούτου, ἀποτελεῖ ἔργον εὐσυνειδήτου ἀσκήσεως τῆς πολιτικῆς — καὶ ὄχι μόνον εὐσυνειδήτου, ἀλλὰ καὶ ἐπωφελοῦς ἐθνικῶς καὶ κοινωνικῶς. Οὕτω, φέρ’ εἰπεῖν, ἡ κομματικὴ ἐξυπηρέτησις ἢ παροχὴ ἀπὸ μέρους τῆς κυβερνητικῆς πλευρᾶς, ἐφ’ ὅσον ἀποβαίνει εἰς ὄφελος καὶ τοῦ δημοσίου συμφέροντος ἢ ἄλλως δὲν ἀντιστρατεύεται πρὸς τοῦτο, δύναται κανεὶς νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι ἀποτελεῖ μίαν εὐσυνείδητον πολιτικὴν πρᾶξιν. Τὸ ἴδιον ἰσχύει καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀντιπολιτεύσεως διὰ τὸν ἀσκούμενον ἔλεγχον, τὸν ἀποβλέποντα καὶ εἰς τὴν προάσπισιν τῶν κοινωνικῶν καὶ ἐθνικῶν συμφερόντων καὶ ἐν ταυτῷ καὶ κομματικὸν κέρδος. Τὸ πρᾶγμα ὅμως παρουσιάζεται διάφορον ὅταν τὸ κομματικὸν συμφέρον δὲν συμβιβάζεται, οὔτε ταυτίζεται πολὺ ὀλιγώτερον, ἀλλά, ἀντιθέτως, συγκρούεται πρὸς τὸ γενικώτερον δημόσιον συμφέρον. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, βεβαίως, ἡ στοιχειώδης πολιτικὴ εὐσυνειδησία ἐπιβάλλει τὸν σεβασμὸν τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος καὶ τὴν τήρησιν τῶν προγραμματικῶν ὑποσχέσεων καὶ τῶν καθημερινῶν διαβεβαιώσεων τῶν βουλευτῶν καὶ τῶν πολιτευομένων, ὅτι ὡς ἀποστολήν των θεωροῦν τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν γενικωτέρων συμφερόντων καὶ ὄχι τὴν κομματικὴν συναλλαγήν. Καὶ πρὸς τιμὴν τῶν Ἑλλήνων πολιτευομένων, παραδέχομαι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν δοκιμάζουν κανένα ἐνδοιασμὸν προκειμένου νὰ λάβουν τὴν ἐπιβαλλομένην θέσιν, ὅταν τὰ συμφέροντα ταῦτα συγκρούωνται. Ὥστε τὸ πρόβλημα δὲν ἔγκειται, ἐν τούτῳ, εἰς τὴν προτίμησιν δηλαδὴ μεταξὺ τῶν δύο συμφερόντων, ὅπου ἡ σύγκρουσις εἶναι καθαρὰ καὶ εὐδιάκριτος. Τὸ ζήτημα ἔγκειται εἰς ἄλλον λεπτὸν σημεῖον, εἰς τὴν διάκρισιν ἀκριβῶς αὐτῆς τῆς συγκρούσεως. Ἡ ἀνθρωπίνη ἀδυναμία μας, κύριοι βουλευταί, ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν καὶ τοῦ κομματικοῦ συμφέροντος, δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἀσφαλῆ διάκρισιν τῆς συγκρούσεως καὶ ὑποθάλπει τὴν ἀπατηλὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὑπάρχει συμβιβασμὸς τῶν συμφερόντων καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις ἀκόμη ἐκείνας, εἰς τὰς ὁποίας ἡ σύγκρουσις αὕτη εἶναι πραγματικὴ καὶ προφανὴς εἰς τὴν ἀντικειμενικὴν παρατήρησιν — διὰ τὴν ὁποίαν ὅμως ἀντικειμενικὴν παρατήρησιν εἶναι ἱκανὴ — καὶ τὸ τονίζω — ἡ δημοσία γνώμη. Καὶ εὐθαρσῶς πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ τελευταία αὐτὴ περίπτωσις καλύπτει ἕνα μεγάλο μέρος τῆς πολιτικῆς μας δραστηριότητος, τὴν ὁποίαν ἡ κοινὴ γνώμη παρακολουθεῖ μετὰ αὐξανούσης διαρκῶς ἀγανακτήσεως καὶ ἀντιπαθείας καὶ τὴν χαρακτηρίζει καὶ τὴν κατηγορεῖ ὡς κομματικὴν συναλλαγήν. Τοῦτο ἀποτελεῖ, κύριοι βουλευταί, ἕνα λόγον ἐκπτώσεως τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ δημιουργίας καὶ ἀναπτύξεως ἰδεῶν καὶ τάσεων ὄχι μόνον ἀντικοινοβουλευτικῶν, ἀλλὰ καὶ ἀντιδημοκρατικῶν, εἰς τὰς ὁποίας δὲν γνωρίζω ἐπὶ πόσον χρόνον ἀκόμη θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιδρᾷ ἀποτελεσματικῶς ἕνα τοιοῦτον νοσοῦν κοινοβουλευτικὸν σύστημα. Ὅλοι, κύριοι βουλευταί, ὅσοι εἰσήλθομεν φιλοτίμως εἰς τὸν στίβον τῆς πολιτικῆς, ἐμπνεόμεθα ἀπὸ ὑπερηφάνους ἰδέας διὰ μίαν πολιτικὴν σταδιοδρομίαν καὶ φλεγόμεθα ἀπὸ τὸν πόθον διὰ μίαν δρᾶσιν προσηλωμένην εἰς τὰ εὐρύτερα κοινωνικὰ ἰδεώδη καί, πάντως, ἀπηλλαγμένην τῆς μικροψύχου κομματικῆς συναλλαγῆς, ἡ ὁποία καὶ τὴν πολιτικήν μας ὑπόληψιν ἐκθέτει καὶ τὴν κρατικὴν μηχανὴν παραλύει καὶ τὸν κοινοβουλευτισμὸν καταρρίπτει. Καὶ ὅμως, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ὅλοι, ἄλλοι περισσότερον, ἄλλοι ὀλιγώτερον, ὅλοι παρεσύρθημεν εἰς τὸν δρόμον αὐτὸν τὸν ὀλισθηρὸν τῆς κομματικῆς συναλλαγῆς. Ὅσον τοῦτο, κύριοι βουλευταί, ἀποτελεῖ ἀναμφισβήτητον ἀλήθειαν, τὴν ὁποίαν βλέπομεν διαπιστουμένην καθημερινῶς, ἄλλο τόσον εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ θεραπεία τῆς νόσου καὶ ἡ διόρθωσις τοῦ κακοῦ, δὲν ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς καλῆς μας διαθέσεως, οὔτε ἐκ τῆς ἀνανεώσεως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τῆς δημιουργίας νέων κομμάτων, ὅπως παρηγορεῖται νὰ ἐλπίζῃ μία μερὶς τῆς κοινωνίας καὶ τοῦ Τύπου. Πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ τελευταίου τούτου θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἡ παροῦσα Βουλὴ ἔχει τὴν τύχην νὰ ἀριθμῇ νέους βουλευτὰς καὶ εἰς τὴν ἡλικίαν καὶ εἰς τὴν πολιτικήν, ὅσους οὐδεμία ἄλλη προηγουμένη Βουλή. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὑπερβολικὸν ἐὰν εἴπω ὅτι πλέον τῶν 100 ἐκ τῶν ἤδη βουλευτῶν εἶναι νέοι, νεώτατοι καὶ εἰς τὴν ἡλικίαν καὶ εἰς τὴν πολιτικήν.

§9Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Εἶναι 278 βουλευταί, οἱ ὁποῖοι εἰσέρχονται τὸ πρῶτον εἰς τὴν πολιτικήν.

§10Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὅμως, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τονίσω, ὅτι οὐδεμία ἄλλη Βουλὴ δὲν κατηγορήθη περισσότερον διὰ κομματικὴν συναλλαγὴν ὅσον ἡ παροῦσα καὶ ὅτι ἐπὶ τῆς ἐποχῆς οὐδεμιᾶς ἄλλης Βουλῆς δὲν ἐζημιώθη ὁ κοινοβουλευτισμὸς περισσότερον ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης.

§11Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ἡ Κυβέρνησις κατηγορεῖται καὶ ὄχι ἡ Βουλή.

§12Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ κοινὴ γνώμη ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ Βουλὴ μετέρχεται κομματικὴν συναλλαγήν. Δὲν φαντάζομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν ψυχὴν τῶν νέων εὐγενῶν καὶ διακεκριμένων τούτων βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ στόλισμα, πράγματι τῆς Βουλῆς καὶ τὴν ἐλπίδα τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, νὰ μὴ ἐκυριάρχει τὸ φιλόδοξον ὄνειρον τῆς εὐρυτέρας καὶ ἀψόγου πολιτικῆς δράσεως καὶ τῆς ἐξυψώσεως τοῦ κύρους καὶ τῆς ὑπολήψεως τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ. Καὶ ὅμως, ἡ ἀγαθὴ αὐτὴ διάθεσις δὲν ἤρκεσε καὶ ἐγένοντο καὶ οὗτοι θύματα τῆς πλάνης, τὴν ὁποίαν ὅλοι ὑφιστάμεθα εἰς τὴν διάκρισιν τῆς συγκρούσεως τῶν δύο αὐτῶν συμφερόντων, διὰ τὴν ὁποίαν ὅμως διάκρισιν εἶναι ἱκανὴ ἡ κοινὴ γνώμη. Διὰ τὴν λύσιν, κύριοι βουλευταί, τοῦ δυσεπιλύτου αὐτοῦ προβλήματος, φρονῶ ὅτι μία σκέψις ἰσχύει: Νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ταύτισιν τοῦ κομματικοῦ καὶ τοῦ δημοσίου συμφέροντος. Καὶ ἡ ταύτισις αὐτὴ τῶν δύο συμφερόντων νὰ εἶναι τόσον πραγματική, τόσον ὁλοφάνερος, τόσον ἀσφαλής, ὥστε νὰ γίνεται εὐκόλως καὶ ἀμέσως αἰσθητὴ ἀπὸ τὸν πολιτικὸν κόσμον. Ὅπως ἐτόνισα προηγουμένως, ὁ ἀμερόληπτος καὶ σχεδὸν ἀλάθητος κριτὴς τοῦ δημοσίου συμφέροντος, εἶναι ἡ δημοσία γνώμη. Αὐτὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ κρίνῃ κατὰ τρόπον προσεγγίζοντα σχεδὸν τὸ πλῆρες, ἐὰν ἡ δρᾶσις ἑνὸς πολιτευομένου ἐξυπηρετῇ τὸ δημόσιον συμφέρον ἢ τὴν κομματικὴν συναλλαγήν. Καὶ μάλιστα ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κρίσεως αὐτῆς κανονίζει τὴν ἐκτίμησίν της ἡ κοινὴ γνώμη πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ πολιτευομένου. Ἐάν, λοιπόν, ἐπιτύχωμεν νὰ ἐξαρτήσωμεν τὸ κομματικόν μας συμφέρον ἐκ τῆς ἐκτιμήσεως τῆς κοινῆς γνώμης, τότε κατὰ φυσικὴν συνέπειαν, ἐπέρχεται ἡ ταύτισις τῶν δύο συμφερόντων καί, συνεπῶς, ἡ κατάργησις, κατὰ τὸ πλεῖστον, τῆς κομματικῆς συναλλαγῆς. Τοῦτο δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ δι’ ἑνὸς ἐκλογικοῦ νόμου, διὰ τοῦ τρόπου ἐκλογῆς τῶν βουλευτῶν, ἐὰν δηλαδή, δημιουργήσωμεν ἕνα ἐκλογικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος τὴν ἐπιτυχίαν τῶν βουλευτῶν θὰ τὴν ἐξαρτᾷ ἐκ τῆς ἐκτιμήσεως τῆς κοινῆς γνώμης. Λέγων δὲ «κοινὴ γνώμη», ἐννοῶ τὴν κοινωνικὴν μερίδα, ἡ ὁποία κρίνει ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς κομματικοῦ φανατισμοῦ, ἀδιαφόρως τοῦ ἀριθμοῦ, τὸν ὁποῖον αὕτη ἀντιπροσωπεύει. Τότε τὸ πρόβλημα γίνεται αὐτομάτως καὶ ἐντελῶς παρὰ πᾶσαν τυχὸν ἐξ ὑπούλου διαθέσεως ἀντίδρασιν. Ἐὰν θέλετε, κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς δώσω τὰς χαρακτηριστικὰς γραμμὰς τοῦ σχεδίου, διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι διὰ τούτου ἀκριβῶς τὴν πρωτοπόρον θέσιν εἰς τὴν ἐκλογὴν τῶν βουλευτῶν, λαμβάνει ἡ ἐκτίμησις τῆς κοινῆς γνώμης. Ἡ ψηφοφορία θὰ γίνεται κατὰ πλειοψηφικὸν σύστημα, τοῦ ψηφοφόρου ἔχοντος τὸ δικαίωμα νὰ ψηφίζῃ μέχρι τοῦ διπλασίου ἀριθμοῦ τῶν ἐκλεγομένων βουλευτῶν, ἀδιακρίτως κόμματος, ἡ δὲ κατανομὴ θὰ γίνεται κατὰ τὸ ἀναλογικὸν σύστημα. Δηλαδὴ ἡ ψηφοφορία θὰ διαφέρῃ τοῦ παλαιοῦ πλειοψηφικοῦ μὲ τὸ σφαιρίδιον, ὡς θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ ἐξ ὑμῶν παλαιότεροι, κατὰ τοῦτο, ὅτι εἰς ἐκεῖνο μὲν ἐγένετο χρῆσις σφαιριδίου καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ψηφιζομένων, τῶν ἐκλεγομένων ἀπὸ μέρους τοῦ ψηφοφόρου, ἦτο ἀπεριόριστος, ἐνῷ διὰ τοῦ συστήματος τούτου θὰ γίνεται χρῆσις τοῦ ψηφοδελτίου, ὁ ἀριθμὸς δὲ τῶν ἐκλεγομένων θὰ εἶναι περιωρισμένος, μέχρι τοῦ διπλασίου ἀριθμοῦ τῶν ὑπαρχουσῶν ἐν τῇ ἐκλογικῇ περιφερείᾳ ἑδρῶν. Ἡ κατανομὴ τῶν ἑδρῶν, ὡς εἴπομεν, θὰ γίνεται κατὰ τὸ ἀναλογικὸν σύστημα καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐκλογικῆς δυνάμεως ἑνὸς ἑκάστου συνδυασμοῦ. Λέγοντες «ἐκλογικὴν δύναμιν», ἐννοοῦμεν τὸ ἄθροισμα τῶν ψήφων, τὰς ὁποίας λαμβάνουν οἱ ὑποψήφιοι τοῦ ἰδίου συνδυασμοῦ. Πρὸς πληρεστέραν κατανόησιν, ἂς πάρωμεν ἕνα παράδειγμα: Ἂς δεχθῶμεν ὅτι ἔχομεν τὴν αʹ ἐκλογικὴν περιφέρειαν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν πέντε (5) ἕδραι, ὅτι αὕτη ἔχει 30.000 ψηφοφόρους καὶ ὅτι ἔχομεν 4 συνδυασμοὺς κομμάτων ἢ καὶ ἀνεξαρτήτων. Ἐπὶ πλέον, ἂς δεχθῶμεν ὅτι αἱ 30.000 ψηφοφόροι, κατανέμονται ἐξ ἴσου, κατὰ κομματικὴν ἰδεολογίαν εἰς τοὺς 4 κομματικοὺς συνδυασμοὺς καὶ ἕκαστος τούτων ἔχει 7.000 ψηφοφόρους, δηλαδὴ 4Χ7.000 = 28.000. Αἱ ὑπόλοιποι 2.000 εἶναι ἀνεξαρτήτων πολιτικῶν φρονημάτων. Ἕκαστος ψηφοφόρος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ψηφίσῃ 10 ὑποψηφίους, ἀδιακρίτως κόμματος.

§13ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ ψηφοδέλτια δὲν θὰ εἶναι κομματικά;

§14Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξ ἀφορμῆς τῆς παρατηρήσεώς σας ὀφείλω νὰ ἀναφέρω ὅτι μοῦ ἐγένετο ἡ μεγάλη τιμὴ τὸ σύστημά μου νὰ μελετηθῇ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τοῦ κόμματος Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων καὶ νὰ μοῦ γίνῃ μία συμπλήρωσις πράγματι πολύτιμος, τὴν ὁποίαν εὐγνωμόνως ἀποδέχομαι. Κατὰ ταύτην, ἀντὶ τῶν ψηφοδελτίων, ποὺ καθώριζα ἐγώ, δηλαδὴ κάθε κόμμα νὰ ἔχῃ ἰδικόν του, θὰ γίνεται ἕνα κοινὸν ψηφοδέλτιον ὅλων τῶν συνδυασμῶν, εἰς τὸ ὁποῖον, ὅμως, θὰ καταγράφωνται κεχωρισμένως κατὰ συνδυασμοὺς οἱ ὑποψήφιοι, καὶ ὁ ψηφοφόρος τὴν ἐκλογήν του τὴν ἐκδηλώνει εἰς ἓν ὡρισμένον πρόσωπον δι’ ἑνὸς χαρακτηριστικοῦ σημείου, ἂς εἴπωμεν σταυροῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπέχῃ θέσιν ψήφου. Ποίαν, ὅμως, ἰσχὺν ἔχουν αἱ ψῆφοι ἐκτιμήσεως; Ἔχουσιν οὐσιαστικὴν δύναμιν. Ἀξιοποιεῖται πλέον ἡ ἐκτίμησις τῆς κοινῆς γνώμης, ἡ ὁποία διὰ τῶν ἐκλεκτικῶν ψήφων θὰ αὐξάνῃ τὴν ἐκλογικὴν δύναμιν τῶν συνδυασμῶν καὶ θὰ καθορίζῃ τὴν προτεραιότητα ἐν τῇ καταλήψει τῶν βουλευτικῶν ἑδρῶν ὑπὸ τῶν ὑποψηφίων, συνεπῶς, κατὰ κύριον λόγον, τὴν ἐκλογὴν θὰ τὴν δίδουν αἱ ψῆφοι αὐταὶ αἱ τελευταῖαι, αἱ ὁποῖαι ἐν τῷ καθορισμῷ τῶν προσώπων θὰ παίξουν τὸν πρωτεύοντα ρόλον, θὰ πρόκειται, δηλαδή, περὶ ἐκλογῆς τῆς κοινῆς γνώμης. Διὰ τοῦ συστήματος αὐτοῦ ἐπιτυγχάνομεν, πρῶτον: Θὰ καταβάλλεται φροντὶς ἀπὸ μέρους τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων εἰς τοὺς συνδυασμοὺς νὰ προσλαμβάνωνται πρόσωπα, τὰ ὁποῖα τὸ μὲν νὰ ἐξασφαλίζουν τὴν ἐκτίμησιν τῶν ψηφοφόρων των, τὸ δὲ νὰ εἶναι εἰ δυνατὸν πρόσωπα τοιαύτης κοινωνικῆς ἐπιρροῆς καὶ τοιούτου κύρους, ὥστε νὰ ἐφελκύσουν καὶ ψήφους ἐκλεκτικούς. Δεύτερον, τὸ σύστημα αὐτὸ εἶναι φοβερὸν διὰ τὰ κόμματα τὰ ἀνατρεπτικά, τὰ συνωμοτικά, τὰ κόμματα τὰ ἐχθρικὰ πρὸς τὴν ἀστικὴν κοινωνίαν, διότι οἱ ὑποψήφιοι τούτων δὲν ἔχουν νὰ ἐλπίσουν εἰς ἐκλεκτικὰς ψήφους. Ἐὰν τοῦτο ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν πρότασίν μου καθ’ ἣν καταργεῖται ἡ δευτέρα κατανομὴ καὶ ἡ συμπλήρωσις τῶν ἑδρῶν γίνεται ὑπὲρ τῶν μεγαλυτέρων ὑπολοίπων τῆς αὐτῆς ἐκλογικῆς περιφερείας, τότε καταλήγομεν εἰς τὸ ἀσφαλὲς συμπέρασμα ὅτι διὰ τὰ κόμματα αὐτὰ τὰ παρουσιαζόμενα μὲ ἀντεθνικὸν πρόγραμμα, ἡ πανωλεθρία εἶναι ἀσφαλεστάτη. Φρονῶ ὅτι καὶ μόνον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ συγκινήσῃ τὸ σύστημα τοῦτο, ἐὰν ἐφηρμόζετο παρ’ ἡμῶν, ὅλα τὰ Κράτη τῆς Εὐρώπης ὅπου καὶ ἐφαρμόζεται ἡ ἀναλογική. Αὐταὶ εἶναι αἱ βασικαὶ γραμμαὶ τοῦ συστήματός μου, τὸ ὁποῖον, κατὰ κύριον λόγον, βασίζεται εἰς τὸ πλεονέκτημα ὅτι καθιστᾷ τὴν ἀκομμάτιστον δημοσίαν γνώμην τὸν σπουδαιότερον κριτὴν τῆς κοινοβουλευτικῆς συνθέσεως καὶ λειτουργίας ἐπὶ μειώσει τῆς ἐπιρροῆς τοῦ προσωπικοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖον μὲ τὰ μέχρι σήμερον ἰσχύοντα συστήματα ἦτο ὁ κυρίαρχος παράγων τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς. Δὲν γνωρίζω πόσους ἐξ ἡμῶν θὰ εὕρω συμφώνους διὰ τὸ σύστημα αὐτό, τὸ ὁποῖον προτείνω ἐπὶ βλάβῃ τοῦ προσωπικοῦ πολιτικοῦ μου συμφέροντος. Εἶμαι, ὅμως, ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Εἰσῆλθον εἰς τὴν πολιτικὴν πρὸ 24 ἐτῶν, χωρὶς κομματικὰ ἐφόδια ἐκ τοῦ παρελθόντος, χωρὶς τὴν σκέπην οὔτε κόμματος, οὔτε τοπικῶν παραγόντων, τοὺς ὁποίους μάλιστα ὡς σκληροὺς ἀντιπάλους ἀντιμετώπισα καὶ κατώρθωσα μὲ μίαν ἐργώδη προσπάθειαν νὰ δημιουργήσω ἕνα προσωπικὸν κόμμα, τὸ ὁποῖον μοῦ ἐξησφάλισε εὔκολον τὴν νίκην εἰς 4 ἐκλογὰς μὲ τὸ ἀναλογικὸν σύστημα. Τοῦτο ἀρκεῖ νὰ σᾶς πείσῃ ὅτι εἶμαι δημιουργὸς ἑνὸς προσωπικοῦ κόμματος, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ πόνος μου εἶναι φυσικὸν νὰ εἶναι μέγας καὶ τὸ ὁποῖον, χωρὶς νὰ εἶναι μέγα, μοῦ ἐξασφαλίζει μίαν θετικὴν βάσιν διὰ τοὺς μέλλοντας ἐκλογικοὺς ἀγῶνας μου. Τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον προτείνω, δυνατὸν νὰ μοῦ δημιουργῇ προσωπικὸν κίνδυνον διὰ τὸ μέλλον τοῦ πολιτικοῦ δρόμου μου, διότι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἔχω ἀσφαλῆ δείγματα τῶν διαθέσεων τῆς κοινῆς γνώμης τῆς ἐπαρχίας μου, πολὺ δὲ ὀλιγώτερον, δὲν δύναμαι νὰ γνωρίζω ποίας θὰ ἔχω νὰ ἀντιμετωπίσω κοινωνικὰς προσωπικότητας, αἱ ὁποῖαι πιθανῶς νὰ ἔχουν τὴν προτίμησιν τῆς κοινῆς γνώμης. Παρὰ ταῦτα, ἡ πεῖρα καὶ ἡ πολιτικὴ εὐσυνειδησία, μοῦ ἐπιβάλλουν νὰ τονίσω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἡ προσήλωσις τῶν πολιτευομένων εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ προσωπικοῦ κόμματος, εἶναι ἡ κυριωτέρα αἰτία τῆς νόσου, ἡ ὁποία δὲν ἀπειλεῖ ἁπλῶς τὸν κοινοβουλευτισμόν, τοῦτο θὰ ἦτο τὸ ὀλιγώτερον, ἀπειλεῖ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος, ἀπειλεῖ τὴν ἀστικὴν κοινωνίαν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς εἴπω δύο λέξεις ἀπὸ μίαν ἔκθεσιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἐπιθεωρητοῦ, ὁ ὁποῖος λέγει «ὁ φαβοριτισμός... (ἀναγινώσκει)...................». Κύριοι βουλευταί, ἀπαλλαγῆτε πάσης προκαταλήψεως καὶ μελετήσατε τὴν πρότασίν μου, διὰ νὰ σχηματίσητε ὑγιᾶ ἀντίληψιν, ὑγιᾶ γνώμην περὶ τοῦ προτεινομένου συστήματος. Ἐγὼ ἔχω σχηματίσει ἀκράδαντον πεποίθησιν ὅτι ἐὰν εὐτυχήσῃ ἡ Ἑλλὰς νὰ ἴδῃ Κοινοβούλιον ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ συστήματος, θὰ δημιουργήσωμεν πολιτικὴν κατάστασιν ὑποδειγματικὴν διὰ τὴν Εὐρώπην. Καὶ ὅσοι ἐξ ἡμῶν εὐτυχήσουν νὰ ἔλθουν εἰς τὸ Κοινοβούλιον αὐτό, θὰ αἰσθανθοῦν τὴν πολιτικήν των ἐξύψωσιν καὶ εἰς τὴν συνείδησίν των καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν. Δὲν ἠξεύρω, κύριοι βουλευταί, ποίαν γνώμην θὰ ἔχουν οἱ μεταγενέστεροι, διὰ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσε ἡ παροῦσα Βουλή, ἡ ὁποία πράγματι εὑρέθη ὑπὸ τὰς φρικτοτέρας τῶν συνθηκῶν, τῶν ἐθνικῶν, τῶν κοινωνικῶν καὶ τῶν οἰκονομικῶν καὶ ἐὰν θὰ μᾶς θεωρήσουν ἀξίους τῶν ἀνευλαβῶν χλευασμῶν καὶ τῶν ἀσεβῶν ὕβρεων, αἱ ὁποῖαι ἐξετοξεύθησαν ἐναντίον μας ἐκ πλείστων πλευρῶν. Ἀλλὰ ἐὰν κατορθώσωμεν, κύριοι βουλευταί, νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα ἐκλογικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξησφάλιζε τὴν ἐκλεκτοτέραν καὶ ἠθικῶς ὑγιεστέραν σύνθεσιν τῆς Βουλῆς εἰς τὸ μέλλον, θὰ ἔχωμεν ἐπιτελέσει ἔνδοξον πολιτικὸν ἔργον καὶ θὰ ἐγγράψωμεν ἀκατάλυτον ὑποθήκην ἐπὶ τῆς εὐγνωμοσύνης καὶ τῆς κοινῆς γνώμης τῆς ἑλληνικῆς πολιτείας καὶ τῶν διαδόχων μας. (Χειροκροτήματα).

§15Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Κύριοι βουλευταί, τὰ ἄτοπα τὰ ὁποῖα ἐσημειώθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κατὰ τὴν παραχώρησιν ἀδειῶν εἰσαγωγῆς, ἀναγκάζουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ζητήσῃ τὴν λῆψιν ἐκτάκτων μέτρων. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐγώ, ὑποβάλλομεν σχέδιον Ψηφίσματος «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἐδ. αʹ τοῦ Ν. Δ. 480)47 «περὶ διοικήσεως ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου καὶ διατάξεών τινων τοῦ νόμου 5227)1931 «περὶ μεσαζόντων» καὶ ἄρθρων τινῶν τοῦ ποινικοῦ νόμου». Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ὑποβαλλομένου σχεδίου Ψηφίσματος, οἱ ἐνεργοῦντες εἰσαγωγὰς ἢ ἐξαγωγὰς ἄνευ ἀδείας, οἱ παραβαίνοντες τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος Ψηφίσματος, οἱ μεταβιβάζοντες τὰς ἀδείας εἰς τρίτους, ἄνευ ἀδείας τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καθὼς καὶ οἱ παραβαίνοντες τὸν νόμον περὶ μεσαζόντων, τιμωροῦνται μὲ ἰσόβια ἢ πρόσκαιρα δεσμὰ ἢ εἱρκτήν, μὲ χρηματικὰς ποινάς, εἰς ἐπιβαρυντικὰς δὲ περιπτώσεις καὶ μὲ τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου. (Χειροκροτήματα). Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ἐφαρμόσῃ τὰ μέτρα αὐτὰ μὲ ἀμείλικτον αὐστηρότητα. (Χειροκροτήματα). Παρακαλῶ ὅπως κριθῇ τὸ Ψήφισμα ὡς κατεπεῖγον, ὥστε νὰ ψηφισθῇ καὶ νὰ ἰσχύσῃ τὸ ταχύτερον.

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα, νὰ κηρυχθῇ κατεπεῖγον.

§17Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Τὰς ποινὰς αὐτὰς διατὶ νὰ μὴ δύνανται νὰ τὰς ἐπιβάλλουν τὰ τακτικὰ δικαστήρια;

§18Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐγὼ ὁ ὁποῖος ἔχω τὴν εὐθύνην τῆς διοικήσεως τοῦ Ὑπουργείου, σᾶς λέγω ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη ἐκτάκτων μέτρων.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῆς προτάσεως Ψηφίσματος «περὶ ἐγγραφῆς εἰς τὸ Ταμεῖον Νομικῶν κ.λ.π.». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἀτελοῦς ἐκδόσεως πιστοποιητικῶν παρ’ ἑλληνικῶν Προξενικῶν Ἀρχῶν εἰς ἀπόρους ὁμογενεῖς ἀπογραφομένους ὡς ναυτικοὺς ἢ μαθητευομένους ναυτικούς». 2) «Περὶ ἀπαλλαγῆς τῶν δωδεκανησιακῶν σπογγαλιευτικῶν πλοίων ἀπὸ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸ Κεφάλαιον Δυτῶν τοῦ Ν.Α. Ταμείου διὰ τὸ ἀπὸ 19 Ἀπριλίου 1948 μέχρι 31 Μαρτίου 1949 χρονικὸν διάστημα». 3) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 2 παρ. 3 ἐδαφ. βʹ τοῦ Α.Ν. 464) 45 «περὶ ἀνελκύσεως καὶ διαλύσεως ναυαγίων». 4) «Περὶ ἀναγνωρίσεως γενομένης μεταφράσεως εἰς τὴν Ἑλληνικὴν τῶν ἐν τοῖς Ἰταλικοῖς νηολογίοις Ρόδου ἐγγραφῶν πρὸς μεταφοράν των εἰς τὰ Ἑλληνικὰ νηολόγια», καὶ 5) «Περὶ ἐγκρίσεως ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπ. Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἔτους 1948–1949 διὰ τὴν τακτοποίησιν δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944– 45 (βʹ περίοδος), 1945–46, 1946–47 καὶ 1947–48 καὶ μὴ ἐνταχθεισῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἐτῶν τούτων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. ὑπ’ ἀριθ. 922) 1949 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ νόμου 6086) 1934 «περὶ Ναυτικῆς Στρατολογίας» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Ἀλιβιζᾶτος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως Ψηφίσματος «περὶ ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Διακουμόπουλος, Λ. Λαμπριανίδης καὶ Κ. Καλαμαρᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 796) 1948 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ συντάξεως τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων ἰσχυουσῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Η. Λαγάκος, Θ. Τσάτσος καὶ Δ. Λεονάρδος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 796)1948 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ συντάξεως τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων ἰσχυουσῶν διατάξεων».

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 13, 14, 15 καὶ 16 ἐρωτήσεις τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναβάλλονται, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν.

§20Λ. ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν ὅπως γίνῃ ὑπόμνησις περὶ καταθέσεως τῶν αἰτηθέντων ἐγγράφων, περὶ ὧν ἀποβλέπει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 13 ἐρώτησίς μου.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Θὰ δοθῇ ἐντολὴ ὅπως γίνῃ ὑπόμνησις. Ὁ κ. Καλαμαρᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17 ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας.

§22Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Εἶχον καταθέσει μίαν ἐρώτησιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἡ ἐρώτησις αὐτὴ ἔχει κατατεθῆ ἀπὸ ἔτους περίπου. Δυστυχῶς, πολλαὶ ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις ἔχουν κατατεθῆ εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ δὲν συνεζητήθησαν, διότι ἐκλείοντο ἐπανειλημμένως αἱ θῦραι τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ἡ ἐρώτησις αὐτὴ ἀνεπτύσσετο ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἴσως πολλὰ θὰ προελαμβάνοντο, ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Λέγω δὲ τοῦτο, διότι προηγοῦνται δύο ἄλλαι ἐρωτήσεις ἰδικαί μου, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύξω τὰς ἐρωτήσεις ταύτας σήμερον. Καὶ τώρα ἀναφέρομαι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 17 ἐρώτησίν μου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Δι’ αὐτῆς τῆς ἐρωτήσεως ἠρώτουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλήν, πόσοι εὑρίσκοντο εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν διὰ λόγους σπουδῶν ἢ ἄλλην αἰτίαν δι’ ὑποτροφίας τοῦ Κράτους, ἐὰν ἐχορηγήθησαν ὑποτροφίαι εἰς σπουδαστὰς καὶ εἰς τίνας, ὡς καὶ ἐὰν πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῶν διαβατηρίων των κατετέθησαν ἔγγραφα σχετικὰ μὲ τὰ φρονήματα αὐτῶν. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μου ταύτης δὲν ἦλθεν οὐδεμία ἀπάντησις. Ἢ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία δὲν ἔχει θέσει ὑπ’ ὄψιν τοῦ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὴν ἐρώτησίν μου ταύτην, ἢ ὁ κ. Ὑπουργὸς — πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν θέλω νὰ πιστεύσω — ἀπηξίωσεν νὰ στείλῃ ἀπάντησιν. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, δὲν ἔχω αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, δὲν δύναμαι νὰ ἀναπτύξω τὴν ἐρώτησίν μου ταύτην, διότι θὰ ἤθελον νὰ κάνω μίαν ἔρευναν διὰ τοὺς κυρίους οἱ ὁποῖοι σπουδάζουν εἰς τὴν ξένην μὲ ὑποτροφίαν τοῦ Κράτους, καὶ οἱ ὁποῖοι προπαγανδίζουν, οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν, εἰς βάρος τοῦ Κράτους.

§23Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὁ Σοφιανόπουλος ἔχει διαβατήριον;

§24Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Ἡ κόρη τῆς Κιτσίκη εἶναι εἰς τὴν Ἀμερικήν.

§25Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Κουλουμβάκη, θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ. Ἔχω καταθέσει ἐρώτησιν ἐπ’ αὐτοῦ. Ὄχι μόνον ὁ κ. Σοφιανόπουλος ἔχει διαβατήριον, ἀλλὰ ὅταν ὁ Πρόεδρος τῆς Βαλκανικῆς Ἐπιτροπῆς Ναχέρα ἔφθασεν εἰς τὴν Γενεύην, τὸν πρῶτον τὸν ὁποῖον ἐδέχθη εἰς τὸ ξενοδοχεῖον του, ἦτο ὁ κ. Σοφιανόπουλος. Καὶ πολλὰ θὰ εἶχον νὰ εἴπω διὰ πολλοὺς ἀνωτέρους ὑπαλλήλους, διπλωματικοὺς καί ἄλλους κακοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν ξένην συνωμοτοῦν κατὰ τῆς Πατρίδος μας καὶ διαβιβρώσκουν τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ αὐτὸ ἀφορᾷ ἄλλην ἐρώτησιν.

§26Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐζητήσαμεν κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς καταθέσῃ ὀνομαστικὸν κατάλογον τῶν εὑρισκομένων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ ὑποτροφίας τοῦ Κράτους καὶ τὰ κοινωνικά των φρονήματα δὲν κατώρθωσεν ἡ Κυβέρνησις, τρία χρόνια, νὰ καταθέσῃ τὸν κατάλογον αὐτόν. Δὲν εἶναι δὲ πρὸς τιμήν της...

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ παρεμβάλλετε ἐπερώτησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τοιαύτην. Παραβαίνετε τὸν Κανονισμόν.

§28Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι κατέθετα αὐτὸν τὸν κατάλογον, διότι οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν ἐστάλησαν ἀπὸ τὰς προεκλογικὰς Κυβερνήσεις καὶ ξεύρατε ποῖα φρονήματα ἔχουν αὐτοί, θὰ βλέπατε τότε τὶ γίνεται. Ὅσοι ἐπεράσαμεν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, εὑρήκαμεν ὅλους τοὺς νέους αὐτοὺς λυσσασμένους κομμουνιστάς, γραμμῇ.

§29Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος ἔχω καταθέσει ἐρώτησιν πρὸ ἐτῶν.

§30Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Ἔχω καὶ ἐγὼ ἰδίαν ἀντίληψιν τοῦ πράγματος καὶ διὰ τοῦτο αἰσθάνομαι βαθυτάτην λύπην, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν παρίσταται ἐδῶ, διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ μία ἐρώτησις, ἡ ὁποία προηγεῖται τῆς ἐρωτήσεώς μου αὐτῆς, διότι εἰς πλεῖστα τῶν Προξενείων μας, εἰς ἐπικαίρους καὶ ἐμπιστευτικὰς θέσεις, ὑπηρετοῦν σήμερον ἄνθρωποι, τῶν ὁποίων τὸ παρελθὸν δὲν μᾶς ἐμπνέει οὐδεμίαν ἐμπιστοσύνην. Ἠσχολήθην καὶ μὲ τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ πολλοὺς ἐξ αὐτῶν τοὺς εὗρον χρεωμένους, μάλιστα, εἰς τὴν Ἀσφάλειαν μὲ εἰδικοὺς φακέλλους, τοὺς ὁποίους ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου νὰ θέσω ἐνώπιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, δὲν ἔχω λάβει τὴν ἀπάντησιν, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ εὐαρεστηθῇ καὶ μᾶς ἀποστείλῃ μίαν ἀπάντησιν, περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν σπουδαζόντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ ἐρευνήσωμεν τὰ φρονήματα αὐτῶν τῶν ἀτόμων.

§31Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κατ’ ἀντίστροφον σειρὰν πρέπει νὰ γίνεται, κύριε Πρόεδρε. Πρέπει πρῶτα νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐὰν δὲν ἱκανοποιηθῇ ὁ ἐρωτῶν, νὰ μεταβάλλεται ἡ ἐρώτησις εἰς ἐπερώτησιν.

§32Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὁ Ὑπουργὸς θὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ἐρώτησιν καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ἐκεῖ ὅπου τίθεται καὶ ἡ ἐρώτησις. Νομίζω, πάντως, ὅτι εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὸν Κανονισμὸν τὸ σύστημα τῆς μετατροπῆς τῆς ἐρωτήσεως εἰς ἐπερώτησιν. Ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Βουρδουμπᾶ κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν μακρὸς κατάλογος, ἐμφαίνων ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς ἐξηρτημένους ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο τότε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς ὑποτροφίαν.

§33ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσοι εἶναι αὐτοί;

§34Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν ἠμπορῶ νὰ μετρήσω τὸν ἀριθμόν. Οὐδεὶς εἶναι μὲ ἀποστολήν, μὲ ὑποτροφίαν τοῦ Κράτους. Οὐδὲ εἷς, οὔτε ὁ κ. Παπαδῆμος, οὔτε ὁ κ. Βουρδουμπᾶς, οὔτε καὶ ὁ διάδοχός των, ἔχει ἀποστείλει ἕνα ὑπότροφον μὲ ὑποτροφίαν τοῦ Κράτους εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δεύτερον, ἡ ἐρώτησις κατετέθη εἰς τὰς 15 Ὀκτωβρίου 1948. Ὁ νῦν Ὑπουργὸς δὲν ἐγνώριζεν ὅτι τότε εἰς τὴν κατατεθεῖσαν κατὰ Ὀκτώβριον ἐρώτησιν, δὲν ὑπῆρχε τὸν Μάϊον ἀπάντησις. Τρίτον, ὅταν ἔλαβον γνῶσιν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἐπληροφορήθην τὰ ἑξῆς ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας: Ὅτι ὑποτροφία κρατικὴ διὰ σπουδὰς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ χορηγουμένη πάντοτε μέσῳ τῆς Διευθύνσεως Ἀνωτάτης Ἐκπαιδεύσεως, οὐδεμία ἔχει ὑποδειχθῇ. Ὑπάρχουν ὑποτροφίαι, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἴτε ἀπὸ τὸ Βρεταννικὸν Ἰνστιτοῦτον, εἴτε ἀπὸ τὸ Γαλλικὸν Ἰνστιτοῦτον, εἴτε ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι κρατικαὶ ὑποτροφίαι. Ἁπλῶς χορηγοῦνται, εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, ἄδειαι ἄνευ ἀποδοχῶν καὶ ἀποστέλλονται μόνον ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων τῶν Ὑπουργείων, μετὰ ἐξέτασιν καὶ τῆς νομιμοφροσύνης των.

§35Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀπεστάλησαν ἐν ἀγνοίᾳ τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως;

§36Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Αἱ ἀποστολαὶ τῶν ἰδιωτῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν γίνονται ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀποφασίζονται ἀπὸ ἄλλας ὑπηρεσίας ἢ ἀποφασίζονται ἀπὸ ὀργανισμοὺς ἀπὸ ἐδῶ, οἱ ὁποῖοι στέλλουν ἀνθρώπους. Αὐταὶ αἱ ἀποστολαὶ ἀποφασίζονται ἀπὸ ἄλλους. Σᾶς παρέχω καὶ μίαν ἐξώδικον πληροφορίαν ἄσχετον πρὸς τὴν ἐρώτησιν, διὰ νὰ ἱκανοποιήσω ἁπλῶς τὴν περιέργειάν σας. Ἔχουν ἤδη ληφθῆ μέτρα, ὑπὸ προκατόχου μου, ὥστε καὶ μία περίπτωσις ἡ ὁποία ὑπῆρχε διαφυγῆς, νὰ προνοηθῇ νὰ μὴ ὑπάρχῃ πλέον. Συζήτησις, πάντως, περὶ νομιμοφροσύνης, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ. Ὑπῆρχε μία περίπτωσις, διὰ τὴν ὁποίαν ἐλήφθησαν ὅλα τὰ δέοντα μέτρα, παλαιότερον. Εἶναι μία ἁπλῆ πληροφορία, τὴν ὁποίαν σᾶς δίδω. Ἐν ταυτῷ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν καὶ τὸ Πολυτεχνεῖον, μοῦ ἀνεκοίνωσαν ὀνόματα μετεκπαιδευομένων. Αὐτὰ ὑπάρχουν. Θέλετε νὰ σᾶς τὰ ἀναγνώσω ἢ νὰ καταθέσω τὰ ὀνόματα;

§37Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νὰ κατατεθοῦν καλύτερον.

§38Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργ. Παιδείας). Κανεὶς δὲν εἶναι μὲ κρατικὰς δαπάνας. Δὲν ὑπάρχουν πιστώσεις διὰ νὰ σταλοῦν ὑπὸ τοῦ Κράτους ὑπότροφοι.

§39Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἔστειλε ὑποτρόφους. Ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ ἐκείνους ποὺ ἐστάλησαν μὲ ξένας ὑποτροφίας.

§40Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουρ. Παιδ.). Αὐτὴ δὲν εἶναι ἡ ἐρώτησις.

§41Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ πνεῦμα τῆς ἐρωτήσεως εἶναι διὰ τοὺς σταλέντας ὑπὸ ξένων ἀποστολῶν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐστάλη ὑπότροφος ἕνας ποὺ κρατοῦσε τὸ φέρετρο τοῦ Ζέβγου.

§42Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Δι’ αὐτοὺς ποὺ ἐστάλησαν ἀπὸ τὰς ξένας ἀποστολάς: σεῖς ὡς ἐκτελεστικὴ ἐξουσία, δὲν ἐκάματε ἔλεγχον; Ἁπλῶς εἴσαστε θεαταί.

§43Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Διατὶ φορτώνεσθε εἰς τὸν νῦν Ὑπουργόν; Αὐτὸς δὲν πταίει.

§44Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐλάβομεν ὅλα τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα διὰ τοὺς εὑρισκομένους εἰς τὸ ἐξωτερικὸν φοιτητάς, μολονότι αὐτοὶ δὲν ἀφοροῦν τὸ Ὑπουργεῖον μου καὶ μολονότι ἡ ἐρώτησις ἐγένετο προτοῦ ἐγὼ γίνω Ὑπουργός.

§45Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. Ὡς ὑπότροφος τῆς Κυβερνήσεως οὐδεὶς ἀπεστάλη ἀπὸ τοῦ 1946. Ὑπάρχουν Ἕλληνες σπουδασταί, ἀποσταλλέντες ἀπὸ τὸ Βρεταννικὸν Συμβούλιον, ἀπὸ τὸ Γαλλικὸν Ἰνστιτοῦτον καὶ τέλος ἀπὸ κάποιαν ὑπηρεσίαν ἑλβετικὴν καὶ ποὺ ἐπῆγαν εἰς τὴν Σουηδίαν. Ἐξητάζοντο, οἱ σπουδασταὶ αὐτοί, ἀπὸ Ἐπιτροπήν, τῆς ὁποίας μέλη ἦσαν ὁ πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου κλπ. Τὰ φρονήματά των ἠλέγχοντο ὑπὸ τῆς Ἀσφαλείας. Ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου 1946 καὶ μέχρι σήμερα οὐδεὶς ἐπῆγε ἔξω ἐκ τῶν δρώντων ἀντεθνικῶς. Ὑπῆρχον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν φοιτηταὶ δρῶντες ἀντεθνικῶς, οἵτινες ἐπῆγαν ἀπὸ προεκλογικὰς Κυβερνήσεις. Τότε ὑπῆρχε μία ἀναρχία εἰς τὸ Κράτος καὶ ὁ κάθε ἐνδιαφερόμενος ὑπὸ τὸν τύπον τῆς ΕΜΕΛ καὶ τῆς ΟΥΝΡΑ ἐπήγαινεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αἱ μεταπολεμικαὶ Κυβερνήσεις ἐζήτησαν ἀπὸ τοὺς πρεσβευτὰς Λονδίνου, Οὐάσιγκτων καὶ Παρισίων πληροφορίας περὶ τῶν φοιτητῶν τῶν κινουμένων ὑπόπτως, ἰδίᾳ δὲ τῶν ταξιδευόντων μεταξὺ Παρισίων καὶ Σιδηροῦ Παραπετάσματος–Τσεχοσλοβακίας. Αἱ Κυβερνήσεις, καθὼς βλέπετε, ἤλεγχον τὰ πράγματα.

§46Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ὑπάρχουν πίνακες; Διότι ἐγὼ ἀνέπτυξα τὴν ἐπερώτησίν μου καὶ μοῦ εἶπε ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι δὲν ὑπῆρχον πίνακες. Σᾶς λέγω τοῦτο μόνον, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ 4 σπουδαστῶν οἱ ὁποῖοι ἐπρόκειτο νὰ ἀναχωρήσουν πέρυσι καὶ εἶχον ἐγκριθῆ, ὁ εἷς λόγῳ τοῦ ὅτι ἦτο κομμουνιστὴς δὲν ἔφυγε, ὁ δεύτερος δὲν ἐπανῆλθεν διὰ τὸ στρατιωτικόν...

§47Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Ἐγὼ ἤθελον νὰ ὑποβάλω τὸ ἑξῆς ἐρώτημα. Ἡ Βουλὴ ἔδωσε εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἕνα Ψήφισμα, τὸ ΛΖʹ καὶ ὅμως βάσει αὐτοῦ δὲν ἀνεκλήθη ἕνας ἐξ αὐτῶν τῶν ὑπόπτων. Δηλαδὴ ἐρωτῶ τὸ ΛΖʹ Ψήφισμα ἠτόνισε;

§48Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἐπὶ Ὑπουργοῦ Μεταφορῶν τοῦ κ. Παπαδημητρίου, ὑπῆρχε διευθυντὴς μιᾶς τεχνικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, κἄποιος Βουδούρης, Πρόεδρος λ. δικαστηρίου, ὁ ὁποῖος κατεδίκασε εἰς θάνατον τὸν πρύτανιν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τρεῖς καθηγητάς. Ἐννοεῖται ὅτι ὅταν εἰσῆλθον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἀντίκρυσα τὸ πρόσωπον, τὸ ἐρράπισα, τὸ ἔδειρα. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις.

§49Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν εἰς τὴν Βουλήν. Μαθαίνομε κατάπληκτοι σήμερον τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς Νομιμοφροσύνης διὰ τὸν Νέζην. Εἶναι αἶσχος. Δὲν δύναται νὰ συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή. Ὀφείλετε νὰ δώσητε ἐξηγήσεις πῶς σκέπτεσθε νὰ ἀντιμετωπίσητε τὸ ζήτημα. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§50Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, Τιμᾷ τὴν προσπάθειαν τοῦ κ. Προέδρου νὰ τηρήσῃ τὸν Κανονισμόν. Ἀλλὰ θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ τελευταία ἐρώτησις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, ἡ ὁποία ἀπευθύνεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀποτελεῖ συνέπειαν μιᾶς μεγάλης συζητήσεως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐπανῆλθεν τὸ θέμα κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἀνεγνώσαμεν εἰς τὸν Τύπον ὅτι ὑπάρχει ἀπόφασις. Νομίζω ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ἀναμένεται μία ἀπάντησις ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐλήφθησαν καὶ ἐπὶ τῆς στάσεως, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ἀπέναντι τῆς ἐκδοθείσης ἀποφάσεως.

§51Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, εἰς προηγουμένην συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν περὶ τοῦ σημείου εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἡ κρίσις ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως Νέζη. Εἰς δευτέραν δὲ συζήτησιν, κατόπιν ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Δημ. Σοσ. Κόμματος, εἶπον ὅτι ἡ ὑπόθεσις παρεπέμφθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Νομιμοφροσύνης. Εἶχε, δηλαδή, πρὸ πολλοῦ παραπεμφθῆ εἰς αὐτήν, ἀλλὰ ἐσχάτως ἔστειλα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὸ πόρισμα τῆς ἀνακρίσεως καὶ ἐδήλωσα ὅτι ἀνέμενον τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς Νομιμοφροσύνης, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἐπληροφόρουν τὴν Βουλήν. Ἐπληροφορήθην καὶ ἐγὼ ὅτι τὸ παρελθὸν Σάββατον συνεδρίασεν ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐξέδωσεν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας ἔκρινεν ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ὑπάλληλος εἶναι νομιμόφρων. (Φωναί, θόρυβος). Ἐπιτρέψατέ μου νὰ συμπληρώσω τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ὀφείλω εἰς τὸ Σῶμα καὶ μετὰ ταῦτα, τὸ Σῶμα, ἔχει δικαίωμα νὰ ἀποφασίσῃ ὅπως νομίζει. Ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς Νομιμοφροσύνης, πληροφοροῦμαι σήμερον — δὲν μοῦ ὑπεβλήθη ἀκόμη, ἴσως καὶ νὰ μὴ ἔχῃ ἀκόμη καθαρογραφῆ — ὅτι ἐξεδόθη τὸ Σάββατον τὸ ἑσπέρας. Ἐγὼ ἐπληροφορήθην, ἐπαναλαμβάνω, περὶ τούτου σήμερον τὴν πρωΐαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§52ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ μᾶς εἴπητε τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς.

§53Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργ. Οἰκον.). Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν εἶχον ὑποβληθῆ ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶχε συγκεντρώσει ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου, ἐν σχέσει μὲ τὴν δρᾶσιν τοῦ ὑπαλλήλου αὐτοῦ, τόσον τὰ ὑπέρ, ὅσον καὶ τὰ κατά, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ Νομιμοφροσύνης, ἡ ὁποία εἶναι πρωτοβάθμιος, ἐκτελεῖ ἔργον δικαστικὸν — καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τὴν ἐθέσπισεν διὰ τοῦ Ψηφίσματος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία — καὶ ὑποθέτω ὅτι ἔκρινε αὕτη τὰ πράγματα, κατὰ τὰς ἰδικάς της ἀντιλήψεις καὶ κατὰ τρόπον ἀνεπηρέαστον. Τὸ ἂν τώρα ἔκρινεν ὀρθῶς ἢ ὄχι, εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπαρτίζεται ἀπὸ τὸν ἀρεοπαγίτην Πλατίκαν, ὡς Πρόεδρον, ἀπὸ τὸν σύμβουλον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου Δεκαβάλαν καὶ ἕνα διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, Βερροιόπουλον. Ἡ Ἐπιτροπὴ εἶναι, ὅπως εἶπον, πρωτοβάθμιος. Ὅσον τοὐλάχιστον τώρα γνωρίζω, ὑποθέτω ὅτι ἡ ἀπόφασις εἶναι τελεσίδικος καὶ ἀμετάκλητος καὶ ἀναμφισβητήτως ὑποχρεοῖ τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐξουσίαν. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἀπομένει, ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίζῃ ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον, εἶναι νὰ καταθέσω τοὺς φακέλλους καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§54Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. (Δὲν ἠκούσθη).

§55Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Ψήφισμα σᾶς δίδει τὸ δικαίωμα καὶ ἄνευ γνώμης τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας νὰ λάβητε ἀπόφασιν, ἂν νομίζετε ὅτι τὰ στοιχεῖα αὐτὰ δικαιολογοῦν τὴν λῆψιν μέτρων, παρὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§56Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργ. Οἰκονομ.). Διατὶ δὲν μὲ ἀφήνετε νὰ ὁλοκληρώσω τὰς ζητουμένας πληροφορίας; Δὲν ξεύρω τὶ λέγει τὸ Ψήφισμα δὲν εἶναι τόσον εὐχερὲς νὰ συναχθῇ τὸ συμπέρασμα αὐτὸ προχείρως. Χρειάζεται μελέτη τοῦ ζητήματος. Λέγω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου οὔτε κἂν τὸ κείμενον τῆς ἀποφάσεως. Ἔχω μίαν πληροφορίαν μόνον ἀπὸ τὸν Τύπον. Θὰ καταθέσω, ἐὰν νομίζῃ ἡ Βουλὴ τοῦτο ἀναγκαῖον, τοὺς φακέλλους καὶ τὴν ἀπόφασιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διὰ νὰ συζητήσῃ καὶ νὰ δώσῃ μίαν κατεύθυνσιν, καθ’ ὅτι ἔχει κυρίαρχον δικαίωμα. Αὐταὶ εἶναι αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ὀφείλω εἰς τὸ Σῶμα.

§57Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πότε ἐστάλη εἰς τὴν Εὐρώπην; Πρὶν ἀποφανθῇ ἡ Ἐπιτροπή;

§58Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Βεβαίως. Πρὸ 15 ἡμερῶν.

§59Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὴν ἐπερώτησιν τὴν εἶχε κάνει ὁ κ. Πιπιλιάγκας καὶ τὴν ἀναπτύξαμεν εὐρέως, ἀλλὰ φοβοῦμαι, διότι εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς Ἐπιτροπῆς Νομιμοφροσύνης, ἡ ὁποία τὸν ἔβγαλε λάδι. Τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸν ἔστειλεν εἰς τὴν Εὐρώπην, τοῦτο ἀπετέλει πρόκριμα διὰ τὴν Ἐπιτροπήν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Ὑπουργὸς μοὶ ἀπέστειλε σημείωμα διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖ ὅπως ὁ τίτλος τοῦ εἰς τὴν Βουλὴν κατατεθειμένου νομοσχεδίου «περὶ πληρώσεως ἄνευ διαγωνισμοῦ κενῶν θέσεων δημοτικῶν ὑπαλλήλων» ἀντικατασταθῇ διὰ τοῦ ἀκολούθου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς μονίμους δημοτικοὺς ὑπαλλήλους τοὺς ἀπολυθέντας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59) 1945 Συν)κῆς Πράξεως.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Καλλία, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν, Γεωργίας, Συντονισμοῦ καὶ Ἐθν. Οἰκονομίας διὰ τὴν ἀμπελουργίαν καὶ τὸν οἶνον, ἐπερατώθη. Ἔμειναν δὲ νὰ ἀπαντήσουν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί. Εἰσερχόμεθα, ὅθεν, εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ὡς ἄνω θέματος. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Β. Στεφανόπουλος, Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§61Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Κύριοι βουλευταί, ἡ γενίκευσις τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Εὐβοίας συναδέλφου, παρέσχεν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν χρήσιμον εὐκαιρίαν, νὰ ἀντιμετωπίσῃ εὐρύτερον τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς ἀμπελουργίας καὶ ἔτι γενικώτερον τὸ θέμα τῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους ἀπέναντι τῶν ἑλληνικῶν οἴνων. Εἶναι δὲ χρήσιμος, ἡ εὐκαιρία αὐτή, διότι εἶναι πάντοτε χρήσιμον νὰ τίθενται ἑκάστοτε ὑπὸ τὸ φῶς τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, θέματα τόσον ἐθνικῶς μεγάλα, ὅσον εἶναι τὰ θέματα τὰ συνδεόμενα μὲ τὴν προαγωγὴν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ πλέγματος τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος τῆς χώρας. Διότι, ὑπὸ τὸ φῶς τῶν συζητήσεων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὰ μεγάλα αὐτὰ θέματα προωθοῦνται εἰς τὴν πραγματικὴν πολιτικήν των θέσιν, καὶ εἶναι ἡ πραγματική των αὐτὴ θέσις, πράγματι, ὑπεράνω τῶν περιστατικῶν καὶ διὰ τοῦτο εὐμεταβλήτων ἀντιλήψεων, τῶν διαφόρων διαδεχομένων ἀλλήλας Κυβερνήσεων, καὶ τῶν διαχειριζομένων τὸ θέματα αὐτὰ Ὑπουργῶν. Εἶναι ἡ θέσις τῶν ἐθνικῶν, πράγματι, ζητημάτων τούτων, μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τῶν ὑπερκομματικῶν γραμμῶν τῆς κρατικῆς πολιτικῆς, μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τῶν σταθερῶν ἐθνικῶν γραμμῶν, τὰς ὁποίας χαράσσει τὸ σύνολον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, καὶ τὰς ὁποίας ὀφείλει νὰ ἀκολουθῇ οἱαδήποτε πολιτικὴ μερὶς ἔρχεται ἑκάστοτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτή, νομίζω, εἶναι ἡ ἰδεώδης θέσις τῶν ἐθνικῶν αὐτῶν ζητημάτων, τῶν συνδυαζομένων μὲ τὴν προαγωγὴν καὶ τὴ ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγικῆς μας δραστηριότητος. Ζητήματα ὅπως τὸ σταφιδικόν, ὅπως τὸ οἰνικόν, ὅπως τὸ τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἐλαίου, ζητήματα, δηλαδή, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐξαρτᾶται ἡ εὐημερία μας, θὰ ὤφειλα νὰ εἴπω, ἡ δυνατότης τῆς ἀναπνοῆς τῆς χώρας, ὀφείλουν νὰ ἀντιμετωπίζωνται μὲ ἑνιαίαν πολιτικὴν γραμμήν, ἀπὸ μέρους ὅλων τῶν πολιτικῶν Κομμάτων, τῶν ἑκάστοτε διαχειριζομένων ὑπευθύνως τὰ κοινά. Καὶ διὰ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶμαι εὐτυχὴς διότι ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Εὐβοίας συναδέλφου, ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκδηλωθῇ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποβῇ καὶ εἰς τὸ μέλλον χρήσιμος. Ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Καλλία, εἶναι, κύριοι βουλευταί, ἀρκετὰ παλαιά —χρονολογεῖται, νομίζω, ἀπὸ τοῦ τέλους τοῦ 1947 ἢ τῶν ἀρχῶν τοῦ 1948. Ἐν τῷ μεταξύ, ἐμεσολάβησεν ἡ σύστασις τῆς γνωστῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ἀπόλυτον ἁρμοδιότητα τῆς ὁποίας, γνωμοδοτικῆς τοὐλάχιστον, ὑπήχθησαν ὅλα τὰ θέματα τὰ συναπαρτίζοντα τὸ πρόβλημα τῆς προστασίας τῆς ἀμπελουργίας, ὡς πρόβλημα καὶ παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως, ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς, ὡς πρόβλημα δηλαδὴ καὶ ἀγροτικὸν καὶ ἐμπορικὸν καὶ βιομηχανικόν. Καθ’ ὅσον γνωρίζω, ἡ Διακομματικὴ αὕτη Ἐπιτροπή, ἐξακολουθεῖ ἀκόμη τὰς μελέτας καὶ τὰς ἐργασίας της καὶ δὲν παρέδωσεν εἰς τὴν μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως παρὰ μόνον ἓν τμῆμα τῶν πορισμάτων της.

§62Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Διὰ μὲν τὸ ζήτημα τῶν ἀμέσως ληπτέων μέτρων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ τῆς φορολογίας, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ἡμᾶς, ἔδωσε τὰ πορίσματά της. Περαιτέρω δέ, συνεχίζει μίαν γενικωτέραν ἔρευναν, διὰ τὸν καθορισμὸν μονίμου ἑλληνικῆς πολιτικῆς.

§63Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουρ. Οἰκον.). Ἐξ ὅσων γνωρίζω, μικρὸν μόνον μέρος τοῦ προβλήματος φαίνεται νὰ μᾶς ἔχῃ παραδώσει. Ὁπωσδήποτε ἔχομεν πάντα λόγον νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀπαρτιζομένης ἀπὸ πλειάδα ἐκλεκτῶν συναδέλφων καὶ προεδρευομένη ἀπὸ τὸν ἐκλεκτὸν ἐκ Λευκάδος συνάδελφον, ἐγγυᾶται ὅτι, ἀναμφισβητήτως, θὰ συναγάγῃ πορίσματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐνισχύσουν τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, εἰς τὴν ὀρθὴν ἀντιμετώπισιν ἑνὸς προβλήματος μὲ τόσας, πραγματικά, αἰχμάς. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως, θὰ ἠδύνατό τις νὰ θεωρήσῃ ὅτι εἶναι κἄπως ἄκαιρος ἢ ἀνεπίκαιρος, διότι τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα μελετᾷ ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, εἶναι ἀκριβῶς τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα συζητοῦνται εἰς τὴν ἐπερώτησιν ταύτην. Βεβαίως, τοῦτο δὲν θὰ ἐμποδίσῃ τὴν Κυβέρνησιν νὰ παράσχῃ ὅλας τὰς ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θεωρεῖ χρησίμους, διὰ τὴν διαφώτισίν της, ἐπὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον, μέχρι τοῦδε τοὐλάχιστον, ἐχειρίσθη τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς ἀμπελουργίας. Καὶ εἰδικώτερον ὡς πρὸς ἐμέ, τοῦτο δὲν θὰ μὲ ἐμποδίσῃ νὰ ἐξηγήσω εἰς τὴν Βουλὴν ποῖα εἶναι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ φορολογικῆς πλευρᾶς, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἐλήφθησαν καὶ τὰ ὁποῖα, παρά τινων τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. συναδέλφων, ἐθεωρήθησαν ὡς συμβάλλοντα κατά τινα τρόπον εἰς τὴν δυσχερῆ θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν πράγματι εὑρίσκεται σήμερον τὸ οἰνικόν μας ζήτημα. Ἐγὼ πιστεύω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἔκαμεν ἤδη πᾶν ὅ,τι ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ κάμῃ καὶ θὰ ἐπετρέπετο νὰ εἴπῃ τις ὅτι οἱ ἑλληνικοὶ οἶνοι θὰ ἠδύναντο νὰ εὑρίσκωνται εἰς πλεονεκτικὴν θέσιν ἔναντι τῶν ἄλλων ἐξαγωγίμων ἑλληνικῶν προϊόντων ἐὰν ἐκ λόγων καὶ συνθηκῶν ἄλλων, σχετιζομένων μὲ τὴν γενικωτέραν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ τόπου, δὲν ἐπηρεάζοντο εἰς ὃν βαθμὸν εἶναι σήμερα ἐπηρεασμένοι. Ὀφείλω, μάλιστα, νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ μέχρι τοῦδε σημειωθεῖσα δρᾶσις τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ὑπῆρξεν πράγματι ἀντικείμενον εὐχαρίστου ἀναγνωρίσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. ἐπερωτοῦντος, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀκολουθηθεῖσαν φορολογικὴν πολιτικήν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὑπὸ τὸ Κράτος τοῦ νόμου 62)1946 καθωρίσθη κατὰ τὸν γνωστὸν τρόπον ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ οἴνου. Ἀλλ’ εἶχε συγχρόνως διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, καθορισθῆ καὶ ἓν κατώτατον φορολογικὸν ὅριον, καὶ δὲν ὑπῆρχε περίπτωσις, εἰς οἱανδήποτε τιμὴν καὶ ἐὰν ἐπωλοῦντο οἱ οἶνοι καὶ εἰς οἱανδήποτε κατάστασιν καὶ ἐὰν εὑρίσκοντο, νὰ κατέλθῃ ἡ φορολογία κάτω ἑνὸς ὡρισμένου ὁρίου, τὸ ὁποῖον εἶχε καθορισθῆ εἰς δραχ. 150. Καί, ἐφ’ ὅσον μὲν αἱ τιμαὶ ἦσαν κάπως καλαί, τὸ κατώτατον αὐτὸ ὅριον δὲν προεκάλει διαμαρτυρίας. Ὅταν ὅμως τὸ 1947 αἱ τιμαὶ κατῆλθον κάτω οἱουδήποτε λογικοῦ ὁρίου, κυρίως εἰς ὡρισμένας, νήσους, βέβαια αἱ διαμαρτυρίαι ὑπῆρξαν ἄφθονοι καὶ δίκαιαι καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνεγνώρισε τὴν βασιμότητα αὐτῶν καὶ προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς καταργήσεως τοῦ περιφήμου αὐτοῦ κατωτάτου ὁρίου τῆς φορολογίας. Συνέβη, δηλαδή, διὰ νὰ εἴπω ἓν παράδειγμα, εἰς τὴν πατρίδα τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Λευκάδος κ. συναδέλφου, νὰ ἔχωμεν μίαν τιμὴν 400 δρχ. καὶ μίαν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν 260 δρχ. Βέβαια, ἐκεῖ, ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι, συνέτρεχεν εἷς εἰδικὸς διὰ τοῦτο λόγος, διότι ὑπῆρχε μία βαρυτάτη φορολογία ὑπὲρ τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου τῆς πόλεως καὶ μία βαρυτάτη, ἐπίσης, φορολογία ὑπὲρ τοῦ Δήμου. Ἀλλὰ καὶ μόνον τὸ κατώτατον ὅριον τοῦ δημοσίου φόρου ἦτο ἱκανὸν νὰ προκαλέσῃ μίαν δικαίαν ἐξέγερσιν, μίαν δικαίαν ἀγανάκτησιν. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, λοιπόν, ἐν συναισθήσει τῆς δικαιοσύνης εἰς τὴν φορολογίαν τῶν πολιτῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀνάγκης νὰ διευκολύνῃ τοὺς οἰνοπαραγωγούς, προῆλθεν εἰς τὴν θέσπισιν τοῦ νόμου 430)1947, διὰ τοῦ ὁποίου κατηργήθη αὐτὸ τὸ κατώτατον ὅριον. Καὶ ἔκτοτε ἡ φορολογία εἶναι ἄνευ κατωτάτου ὁρίου, δυναμένη νὰ καθορίζεται ἀναλόγως τῶν τιμῶν αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν διακριτικῶς εἰς ἑκάστην περιφέρειαν, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν οὕτως ὥστε ἔχει ἡ Διοίκησις τὴν εὐχέρειαν νὰ φθάσῃ τὸν φόρον μέχρι καὶ ἐλαχίστων δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν, μέχρι καί...

§64Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὑπάρχει τὸ ὅριον ὅτι εἶναι 10%, ἐνῷ ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ εἶχε ζητήσει νὰ εἶναι ὅριον τὸ 10% καὶ νὰ δύναται ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐξουσία νὰ κάμνῃ αὐτὸ ποὺ λέγετε.

§65Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Τοῦτο δὲν παρουσιάζει μεγάλην δυσχέρειαν. Θὰ παρουσίαζε μεγάλην δυσχέρειαν, ἂν ἐπρόκειτο νὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα ἐξευτελισμὸν τοῦ φόρου. Δὲν νομίζω δὲ ὅτι εἶναι κἂν ἀναγεγραμμένον εἰς τὴν ἐπερώτησίν σας τοῦτο. Ἐκεῖνο ποὺ παρουσίαζε δυσχέρειαν, ἦτο τὸ κατώτατον ὅριον τῶν 150 δρ.

§66Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρατε τὸ ζήτημα τῆς Λευκάδος, ἔχω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας τοῦτο, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου. Ὅτι, ἤδη, μετὰ τὴν κατάργησιν τοῦ κατωτάτου ὁρίου, ὁ ἐπιβληθεὶς φόρος εἶναι δρχ. 75 κατ’ ὀκᾶν, ἂν δὲ ὑποτεθῇ ὅτι ὡρισμένοι τινες ἐξ αὐτῶν εἶναι ὑπὲρ τρίτων, φθάνει τὰς 105 δρχ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ κρασὶ ἐφέτος ἐπωλήθη πρὸς 500 δρχ. ἡ ὀκά. Αὐτὸ εἶναι γνωστόν, διότι καὶ ἡ Τράπεζα ὑπεχρέωσε τοὺς ἀναγκαστικοὺς Συνεταιρισμοὺς νὰ ἀγοράζουν, οἱ ὁποῖοι ἠναγκάσθησαν νὰ τὸ ἀποθηκεύσουν καὶ ὁ παραγωγὸς ἐπῆρε 500 δρχ. τὴν ὀκᾶ. Ἐπ’ αὐτῶν τῶν 500 δρχ. τὴν ὀκᾶν, εἰσπράττει τὸ Κράτος 100 δρχ. Δεδομένου ὅτι θέλει 700–800 δρχ. ἔξοδα καλλιεργείας, τοῦ στοιχίζει τοῦ παραγωγοῦ τῆς Λευκάδος 800 δρχ. ἡ ὀκά. Τὸ πωλεῖ 500 καὶ ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ τοῦ λέγει, δῶσε μου καὶ 100 δρχ. Ὥρισε τὸ Κράτος ὅτι εἶναι 75 δρχ. ἡ ὀκὰ διὰ τοὺς οἴνους τῆς Λευκάδος. Ἐρωτῶ, λοιπόν, ὅταν στοιχίζῃ τὸ κρασὶ εἰς τὴν παραγωγὴν 800 δρχ. καὶ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὸ πωλήσῃ 500, ζημιώνεται ἐκ τούτου 300 δρχ., εἶναι δίκαιον νὰ ζημιώνεται καὶ 100 δρχ. ἀκόμη; Τὰ θέτω αὐτὰ ὑπ’ ὄψιν σας, διότι ἔχω πλήρη ἀντίληψιν ὅτι ἔχετε ὀξυτάτην τὴν διάννοιαν, ἐμβαθύνετε εἰς τὰ ζητήματα, ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιστημονικῆς καταρτίσεως εἶσθε πλήρως κατηρτισμένος καὶ ἔχετε τὴν διάθεσιν νὰ βοηθήσετε τοὺς παραγωγοὺς καὶ νομίζω ὅτι θὰ λάβετε τὰ προσήκοντα μέτρα.

§67Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Θὰ σᾶς εἴπω, ποία θὰ ἦτο ἐνδεχομένως ἡ ἀνακούφισις τοῦ παραγωγοῦ, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν θὰ ἀπεφασίζετο ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἡ πλήρης κατάργησις τοῦ φόρου. Θὰ ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς ἀνακουφίσεως 25–30 δρχ. διὰ τὸν παραγωγόν.

§68Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Φόρος ὑποθέτω πὼς εἶναι ὅταν ὑπάρχῃ ἕνα κέρδος, ὅταν ὑπάρχῃ ζημία ὑπάρχει περιθώριον φορολογίας; Ἐὰν πρέπει νὰ πληρώσῃ φόρον διὰ τὴν ζημίαν τὸ πρᾶγμα εἶναι περίεργον.

§69Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομ.). Αὐτὸ δὲν εἶναι φόρος κέρδους, εἶναι φόρος ἐπὶ ἑνὸς εἴδους, τὸ ὁποῖον παράγεται. Δὲν νομίζω ὅτι ἔχει πολλὴν σχέσιν μὲ τὴν φορολογίαν τῆς προσόδου. Ἀλλά, ἄλλο τοῦτο καὶ ἄλλο τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐνδεχομένως εἶναι ἐξεταστέον, ὅτι δηλαδὴ θὰ πρέπει ὁ φόρος νὰ κατέλθῃ καὶ κάτω τοῦ 10% ἢ ἐνδεχομένως νὰ καταργηθῇ πλήρως ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ τρόπος. Ἀλλὰ τοῦτο εἶναι θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου εὐθὺς ἀμέσως θὰ εἴπω τὰς σκέψεις μου. Ἤδη, ἀφήσατέ με νὰ συμπληρώσω ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θέλω νὰ εἴπω. Θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω τοῦτο. Ἡ ἐνέργεια τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν δὲν περιωρίσθη ὡς ἐκεῖ. Προῆλθεν εἰς δύο ἀκόμη οὐσιώδεις βελτιώσεις τοῦ συστήματος τῆς φορολογίας. Ἡ πρώτη βελτίωσις εἶναι ἡ μεταβολὴ τοῦ τρόπου καὶ τοῦ χρόνου τῆς πληρωμῆς τοῦ φόρου. Μέχρι τινός, ὁ φόρος ἐπληρώνετο εἰς μίαν ὡρισμένην ἡμερομηνίαν. Εἰς τὴν ἡμερομηνίαν αὐτὴν ἔπρεπε νὰ πληρωθῇ ὁ φόρος καὶ ὅταν οἱ οἰνοπαραγωγοὶ δὲν εἶχον νὰ τὸν πληρώσουν, ἐβλέπατε τὸ θέαμα τῶν ἐμπόρων τῆς κακῆς ὥρας, οἱ ὁποῖοι συνεκεντροῦντο εἰς τὰ χωρία καὶ ἐκάθηντο εἰς τὰ καφενεῖα, βέβαιοι ὅτι θὰ σπεύσῃ ὁ παραγωγὸς καὶ θὰ προσφέρῃ ἀθρόως τὸ προϊόν του, διὰ νὰ συγκεντρώσῃ ἕνα ποσὸν νὰ πληρώσῃ τὸν φόρον. Ἡ τοιαύτη ἀθρόα προσφορὰ ἦτο ἡ βασικωτέρα αἰτία, ἢ τοὐλάχιστον μία ἐκ τῶν αἰτιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔρριπτον τὰς τιμάς. Αὐτὸ κατέστη προφανὲς καὶ ἡ Κυβέρνησις προῆλθε, διὰ τοῦ νόμου 787 εἰς τὴν μεταβολὴν τοῦ συστήματος, εἰς τρόπον ὥστε ὁ φόρος νὰ πληρώνεται κατὰ τὴν μεταφορὰν καὶ τὴν πώλησιν. Τοῦτο ἀπετέλει, νομίζω, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς φορολογικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, μίαν οὐσιώδη διευκόλυνσιν, ἡ ὁποία σὺν τοῖς ἄλλοις, συγκρατεῖ καὶ τὰς τιμὰς καὶ δὲν ἐξευτελίζει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τοὺς παραγωγούς. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, δεύτερον, βεβαίως, βελτιωτικὸν μέτρον ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις. Αὐτὸ τὸ μέτρον δὲν εἶναι ἴσως ἀπ’ εὐθείας εἰς ὄφελος τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ εἶναι εἰς ὄφελος τῶν οἰνοποιητικῶν Ἑταιριῶν καὶ ἄλλων ὀργανισμῶν, ἐμμέσως ὅμως προστατεύει καὶ τοὺς παραγωγούς. Εἶναι τὸ μέτρον τῆς ἀναβολῆς τῆς πληρωμῆς τοῦ φόρου ἐπὶ μίαν φορολογικὴν περίοδον καὶ ἐνδεχομένως καὶ ἐπὶ μίαν ἀκόμη. Διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ μόλις προχθὲς ἠδυνήθην νὰ διευκολύνω τὴν ἐξαγωγὴν 1.300.000 ὀκάδων οἴνου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀναβαλών καθ’ ὃ εἶχον ἐκ τοῦ νόμου δικαίωμα, τὴν ὑποχρέωσιν τῆς οἰνοποιητικῆς Ἑταιρίας Οἴνων καὶ Οἰνοπνευμάτων, νὰ πληρώσῃ φόρον ἐκ 250.000.000. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐδέχθην ρητὴν τὴν διαβεβαίωσιν τῆς Ἑταιρίας ὅτι μέχρι τῶν μέσων Ἰουλίου θὰ ἔχῃ ἐξαγάγει 1.350.000 ὀκάδας οἴνου.

§70Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὡς πρὸς τὸ μέτρον τοῦτο, ὑπάρχει τὸ παράπονον τῶν παραγωγῶν ὅτι ἐνῷ ἐζήτουν ἀπὸ τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος, οἱ παραγωγοὶ οἰνοσταφυλῶν δὲν περιελήφθησαν.

§71Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Θὰ ἦτο δυσχερὲς τὸ πρᾶγμα καὶ θὰ ἐδημιούργει διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἐπιβάρυνσιν διὰ πολλὰ ἔτη. Αὐτὸ εἶναι ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον λαμβάνεται διὰ τοὺς ἰσχυροὺς ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πάρα πολλὴν ὠφέλειαν καί, ἑπομένως, εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ μία διευκόλυνσις καὶ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ πληρώσουν δύο ἐτῶν φόρους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὸ εἶναι ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον δὲν ἀποκλείεται. Τέλος, καθωρίσθη τὸ περίφημον ἀφορολόγητον ὅριον τῶν 200 ὀκάδων, διὰ τὸ ὁποῖον ἠκούσθη ἡ ἀξίωσις τῆς αὐξήσεώς του εἰς τὸ ποσὸν τῶν 500 ὀκάδων. Εἶπον, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς διακοπῆς τὴν ὁποίαν ἔκαμα, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 300 ὀκάδων τοῦ ἀφορολογήτου οἴνου εἶναι συνολικῶς κάτι πλέον τοῦ ⅕ τοῦ φόρου τοῦ οἴνου. Εἶναι, δηλαδή, περίπου 2.500.000.000, ἴσως καὶ κάτι παραπάνω, δραχμῶν ἀξίας. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ἐντελῶς εὐχερὲς νὰ διπλασιασθῇ τὸ ποσὸν καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου. Οὔτε, ὁμολογουμένως, εἰλικρινῶς ἔχω πεισθῆ περὶ τοῦ ὅτι αἱ 300 ὀκάδες, εἰς τὰς πλείστας τοὐλάχιστον τῶν περιπτώσεων, δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς. Ἀλλά, ἐπειδὴ δὲν νομίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι σοβαρόν, θεωρῶ καὶ τοῦτο ὑπ’ ὄψιν πρὸς μελέτην. Ἐνδεχομένως θὰ δυνάμεθα νὰ ἀνέλθωμεν κατά τι, ἂν ὄχι μέχρι τοῦ διπλασίου ποσοῦ, πάντως κατά τινα τρόπον θὰ ἠδυνάμεθα ἴσως νὰ τὸ αὐξήσωμεν. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι εἶναι εἷς ἐκ τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ περιστῇ τὸ οἰνικὸν ζήτημα εἰς τὴν δυσχέρειαν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τοῦτο. Τώρα, διὰ τὴν πληρότητα αὐτῆς τῆς ἀπαντήσεως, τὴν ὁποίαν θὰ τελειώσω μετ’ ὀλίγον, κύριοι βουλευταί, ὀφείλω νὰ εἴπω καί τινα σχετικῶς μὲ τοὺς ἰσχυρισμοὺς ἀξιοτίμων ὁμιλητῶν περὶ τοῦ ὅτι οἱ οἶνοι ἐπιβαρύνονται δυσαναλόγως καὶ ὑπερβολικῶς μὲ διαφόρους ἄλλας ἐπιβαρύνσεις. Θέλω νὰ εἴπω κατ’ ἀρχήν, ὅτι οἱ συνολικοὶ φόροι ἐπὶ τοῦ οἴνου ἀνέρχονται εἰς 12.500.000.000 δραχμῶν ἐτησίως. Ἴσως ἐφέτος νὰ εἶναι κάτι περισσότερον, νὰ εἶναι 13.000.000.000. Ἀλλὰ ὑπάρχουν ἐπιβαρύνσεις, διὰ τὰς ὁποίας οὔτε ὁ προϋπολογισμός, οὔτε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν εὐθύνεται. Ὑπάρχουν ἐπιβαρύνσεις, διὰ τὰς ὁποίας μάλιστα τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ ἄλλο τι, παρὰ νὰ προσπαθήσῃ νὰ καταστήσῃ ὀλιγώτερον, ἂς εἴπωμεν, ἐπώδυνον τὴν ἐπιβολήν των. Καὶ αἱ ἐπιβαρύνσεις αὐταὶ εἶναι, ὅπως ἔχω σημειώσεις τινάς ἐδῶ, α) ἕνα 10% ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ Προστασίας Ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας, μία ἐπιβάρυνσις διὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς ὁποίας, δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συμφωνήσῃ ἡ Βουλή, β) ἕνα 10% ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς, γ) 2% ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων, δ) ἕνα 0,2% ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως καί τινα ἄλλα μικρότερα ποσά. Ὅπως εἶπον, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ ἄλλο τι, παρὰ μόνον νὰ καταστήσῃ ὀλιγώτερον ἐπώδυνον τὴν ἐπιβάρυνσιν καὶ διὰ τοῦτο προσεπάθησε καὶ ἐπέτυχε ἡ φορολογία αὐτή, ἡ πρόσθετος φορολογία ἐπὶ τοῦ φόρου, νὰ εἶναι τὸ 10% τοῦ δημοσίου φόρου καὶ νὰ ὑπάρχῃ ἕνα πλασματικὸν κατώτατον ὅριον αὐτοῦ τοῦ φόρου μέχρι δραχμὰς 100. Δηλαδή, τὸ 10% ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς, φέρ’ εἰπεῖν, ἐκεῖ ὅπου ὁ φόρος θὰ εἶναι 80 δραχμές, θὰ εἶναι 8 δρχ. ἐκεῖ ὅπου ὁ φόρος εἶναι 90 δρχ. θὰ εἶναι 9 δρχ., ἐκεῖ ὅπου ὁ φόρος εἶναι 100 δρχ. θὰ εἶναι 10 δρχ., ἐκεῖ ὅπου ὁ φόρος εἶναι 110 δρχ. θὰ εἶναι πάλιν 10 δρχ. καὶ ἐπὶ ὅπου εἶναι 150 πάλιν 10. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἐνῷ ἀφ’ ἑνὸς ἐν τῇ προσπαθείᾳ τῆς προστασίας τῆς ἀμπέλου καταργοῦμεν τὸ κατώτατον ὅριον τοῦ δημοσίου φόρου—καὶ αὐτὸ ἐτέθη ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ— ἀφ’ ἑτέρου δημιουργοῦμεν ἕνα πλασματικὸν ἀνώτατον ὅριον τοῦ φόρου, πάλιν ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ, διὰ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν αἱ προστιθέμεναι ἐπὶ τοῦ φόρου ποσοστιαῖαι ἐπιβαρύνσεις νὰ ἀνέρχωνται εἰς ποσὸν ἀνώτερον ἐκείνου, εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀνέρχωνται. Διότι καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ὑπὲρ τρίτων ἐπιβαρύνσεων, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν προσεπάθησε νὰ ἐπιτύχῃ ἐν μέτρῳ νὰ μειώσῃ τὰς ἐπιβαρύνσεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἐπεβλήθησαν καὶ αἱ ὁποῖαι κρίνονται ἀκόμη ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἴσως ἀναγκαῖαι νὰ ὑπάρχουν.

§72Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, ὡς γνωρίζετε, πάντοτε εἰσπράττομεν 2% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος.

§73Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργ. Οἰκον.). Αὐτὰ εἶναι θέματα φορολογίας διὰ τὰ ὁποῖα, ἐπαναλαμβάνω, δὲν εὐθύνεται ὁ προϋπολογισμός. Ὑπῆρχον καὶ ἄλλαι φορολογίαι πολὺ βαρεῖαι, τὰς ὁποίας κατήργησε ὁ νόμος περὶ διαπυλίων τελῶν. Ἐκεῖναι αἱ φορολογίαι ἦσαν πραγματικὰ ἀνυπόφοροι καὶ κατηργήθησαν, εὐτυχῶς. Ἐὰν δὲ φθάσωμεν, ὅπως ἐγὼ θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι κάποτε ἡ Βουλὴ θὰ φθάσῃ, εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς καταργήσεως μέρους τοὐλάχιστον ἐκ τῶν ὑπὲρ τρίτων φορολογιῶν, μιᾶς δηλαδὴ φορολογίας, ἡ ὁποία εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλὴν εἰς ποῖον κολοσσιαῖον ποσὸν ἀνέρχεται —εἰς ἓν τρισεκατομμύριον ἀνέρχεται ἡ φορολογία τῶν διαφόρων ὑπὲρ τρίτων φόρων — τινὲς τῶν ὁποίων εἶναι ἀναγκαῖοι, τινὲς ὅμως δὲν εἶναι καθόλου, τότε ἐλπίζω ὅτι διὰ τῆς καταργήσεως αὐτῶν τῶν τριῶν φόρων, θὰ ὑπάρξῃ μία ἐπὶ πλέον ἀνακούφισις ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ ἀξία λόγου.

§74Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Διατὶ νὰ καταργηθοῦν οἱ ὑπὲρ τρίτων φόροι καὶ νὰ μὴ μειωθῇ ὁ δημόσιος φόρος;

§75Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Διότι οἱ ὑπὲρ τρίτων φόροι δὲν εἶναι οἱ χρησιμώτεροι πάντοτε.

§76Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ὡμιλήσατε περὶ τοῦ φόρου ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ Προστασίας Ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας, τὸν ὁποῖον ἡμεῖς θέλομεν νὰ παραμείνῃ.

§77Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κρούετε εἰς ἀνοικτὰς θύρας. Εἶπον ὅτι ὁ φόρος αὐτὸς εἶναι τόσον ἀναγκαῖος, ὥστε ἡ Βουλή, προσέθεσα, δὲν θὰ ἐσκέπτετο ποτὲ νὰ τὸν καταργήσῃ. Ὡμίλησα περὶ ἄλλων ὑπὲρ τρίτων φόρων οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρύνουν τοὺς οἴνους καὶ ἄλλα τινὰ προϊόντα καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπιβαρύνουν τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου καὶ οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως θὰ πρέπει νὰ καταργηθοῦν. Ἀλλὰ καὶ ἄλλας προστασίας τοῦ οἴνου ἔδωσε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τὰς ὁποίας θὰ ἐπεθύμουν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς. Εἶναι δασμολογικαί τινες προστασίαι διὰ τὰ ἀγροτικὰ ἐργαλεῖα καὶ προϊόντα. Εἴπομεν, διὰ νόμου, τὸν ὁποῖον θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὅτι ὅλα τὰ γεωργικὰ ἐργαλεῖα, τὰ μηχανήματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσαχθοῦν διὰ τὴν οἰνοποιΐαν καὶ ἑπομένως καὶ διὰ τὴν ἀμπελουργίαν, θὰ εἰσάγωνται ἀτελῶς, ἐφ’ ὅσον δὲν παράγονται ἐν Ἑλλάδι, διότι ἐὰν παράγωνται ἐδῶ, δὲν θὰ εἶναι σκόπιμον νὰ καταργήσωμεν τὰς ἐντοπίους βιομηχανίας. Ἐπίσης δι’ ἄλλου νόμου, τὸν ὁποῖον νομίζω ὅτι θὰ ἔχωμεν καταθέσει ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐπὶ τῆς Γεωργίας, ὁρίζομεν ὅτι εἰσάγονται ἀτελῶς ὅλα τὰ φάρμακα, ὅλοι οἱ σπόροι οἱ ἀναγκαιοῦντες καὶ διὰ τὴν ἀμπελουργίαν καὶ τὴν γεωργίαν καὶ δι’ οἱονδήποτε ἀγροτικὸν κλάδον. Καὶ εἶναι τοῦτο, κύριοι, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, ἓν μέρος τῆς γενικωτέρας κυβερνητικῆς πολιτικῆς γραμμῆς ἡ ὁποία τείνει εἰς τὸ κατὰ πάντα τρόπον νὰ συντελεσθῇ ἡ μείωσις τοῦ κόστους τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Διότι, μολονότι τὸ θέμα τοῦτο δὲν εἶναι ἰδικόν μου, ἀλλὰ θέμα τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τῆς Γεωργίας, ὀφείλω καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω ὅτι ὀρθῶς ἐλέχθη ἀπό τινα τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, νομίζω τὸν κ. Λαγᾶκον, ὅτι τὸ πρόβλημα τοῦ οἴνου εἶναι κατὰ κύριον λόγον πρόβλημα κόστους καὶ ὄχι πρόβλημα φόρου. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἦτο ἀστεῖον νὰ λέγωμεν ὅτι θὰ ἀνακουφισθῇ ὁ παραγωγός, ἐὰν τοῦ ἀφαιρέσωμεν 25.000 ἢ 30.000 δραχμὰς τὸν χρόνον διὰ τῆς φορολογικῆς μειώσεως ἢ τῆς φορολογικῆς καταργήσεως, ἐνῷ τὸ πρόβλημα εἶναι καθαρῶς πρόβλημα κόστους. Ἓν πρόβλημα, δηλαδή, τὸ ὁποῖον ἀνάγεται εἰς γενικωτέραν κυβερνητικὴν μελέτην καὶ γενικωτέραν κυβερνητικὴν κατεύθυνσιν καὶ δὲν εἶναι πρόβλημα μόνον τῶν οἴνων, ἀλλὰ ὅλων τῶν προϊόντων μας καὶ ἑπομένως πρόβλημα ἀφορῶν κυριώτατα τὴν ὅλην μας ἐθνικὴν οἰκονομίαν.

§78Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Διὰ τὸ ζήτημα τοῦ φόρου, διετυπώσαμεν τὴν κατάπληξίν μας, πῶς τὸ οἰνόπνευμα...

§79Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Θὰ ἔλθω καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτό. Λοιπόν, νομίζω ὅτι ὑπὸ τὰς δυσμενεστέρας συνθήκας ἡ ὀλιγωτέρα εὐθύνη θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιρριφθῇ εἰς τὴν φορολογικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν δυσμενῆ θέσιν τῆς ὁποίας ἔχουν σήμερον, ἀπὸ ἀπόψεως καταναλώσεως, οἱ οἶνοι τῆς Ἑλλάδος.

§80Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ὑπολογίζετε ὅτι θὰ εἰσπράττῃ τὸ Δημόσιον ἀπὸ φόρον, τί ἀναλογεῖ εἰς τοὺς ἐξαγομένους εἰς τὸ ἐξωτερικόν;

§81Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Τίποτε. Εἶναι ἐσωτερικῆς καταναλώσεως.

§82Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δὲν γνωρίζω ἀκριβῶς, ἀλλ’ ἐκεῖνο ποὺ δύναμαι νὰ εἴπω εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὁ φόρος εἶναι ἐπιστρεπτέος.

§83Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πληρώνει τίποτε;

§84Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὄχι. Τώρα, ἤκουσα καὶ τὰς αἰτιάσεις ὡρισμένων συναδέλφων, ὅτι ὁ οἶνος πάσχει ἐξ αἰτίας τοῦ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ πρὸς ἄλλα προϊόντα καί, πρῶτον, ἑνὸς συναγωνισμοῦ τοῦ ξηροσταφιδίτου οἴνου. Μοῦ ἐδόθη ἐπανειλημμένως ἡ εὐκαιρία, διαρκούσης τῆς συζητήσεως, νὰ ἐπαναλάβω ὅτι βαρύταται κυρώσεις ἔχουν θεσμοθετηθῆ ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι, κατὰ παράβασιν τοῦ νόμου, παράγουν ξηροσταφιδίτην οἶνον. Ἠκούσθη ἐδῶ μέσα μία δυσμενὴς γνώμη διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Γενικοῦ Χημείου, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Πρῶτον, μοῦ κατετέθη ἀπὸ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Παπαχρήστου ἓν ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἀπευθύνεται πρὸς τὸ Γενικὸν Χημεῖον καὶ εἰς τὸ ὁποῖον παραπονοῦνται οἱ ἀμπελουργοὶ τῶν Πατρῶν πρὸς τὸ Γενικὸν Χημεῖον διὰ τὴν μὴ λῆψιν μέτρων ἐναντίον τῶν λαθραίως παραγόντων ξηροσταφιδίτην. Τὸ πρῶτον εἶναι ὅτι δὲν ἐδόθη ἀπὸ τὸ Γεν. Χημεῖον ἀπάντησις. Ἔχω, λοιπόν, ἐδῶ τὴν ἀπάντησιν, εἰς τὴν ὁποίαν διὰ μακρῶν προσπαθεῖ νὰ πείσῃ τοὺς ἀμπελουργοὺς ὅτι πρέπει.....

§85Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Πρὸς ποῖον ἐδόθη ἡ ἀπάντησις;

§86Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Πρὸς τὸ Γραφεῖον Ἀμπελουργικῶν Συνεταιρισμῶν.

§87Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Ὑπὸ ποίαν ἡμερομηνίαν;

§88Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Πρώτης Μαρτίου. Ἡ ἀπάντησις λέγει: «Ἐπὶ τοῦ......... .......... (ἀναγινώσκει).......... Ἔχομεν, λοιπόν, κακὴν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσαν, κ. συνάδελφε, διότι ἐδῶ ὑπάρχει ἀπάντησις, ἀπάντησις μακρὰ τὴν ὁποίαν καταθέτω καὶ ἐκ τῆς ὁποίας καταφαίνεται ὅτι τὸ Γενικὸν Χημεῖον ἐφήρμοσε μετὰ πάσης αὐστηρότητος τὰς διατάξεις τὰς κυρωτικὰς κατὰ τῶν παραβατῶν. Καὶ ἔχω ἐδῶ ἕνα μακρὸν πίνακα, τὸν ὁποῖον ἐπέδειξα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει ὅτι μακρὰ σειρὰ τοιούτων λαθρεμπόρων συνελήφθη καὶ κατεδικάσθη καὶ μάλιστα διὰ βαρυτάτων ποινῶν, τόσον βαρειῶν δέ, ὥστε νὰ νομίζῃ κανεὶς ὅτι ἡ βαρύτης αὐτὴ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἐνδεχομένως θὰ ἦγεν ὡρισμένα δικαστήρια εἰς ἀπαλλακτικὴν κρίσιν. Ὥστε, ἐὰν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ξηροσταφιδίτου ὁ οἶνος ὑφίσταται ἀνταγωνισμόν, εἶναι ἕνας ἀθέμιτος ἀνταγωνισμός, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ νὰ προστατεύσῃ τὸν οἶνον μὲ ποινὰς αἱ ὁποῖαι εἶναι ὑπεραρκεταὶ καὶ αἱ ὁποῖαι φθάνουν καὶ μέχρι 2 ἐτῶν φυλακίσεως καὶ αἱ ὁποῖαι, ἂν εἶναι ἀνάγκη, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξέλθουν καὶ μέχρις ἐκεῖ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Σχινᾶς, τῆς ἀπονομῆς δηλαδὴ ἀμοιβῶν εἰς τὰ ὄργανα διώξεως, καίτοι θεωρῶ τοῦτο λίαν ἐπικίνδυνον διὰ τὴν εἰλικρινῆ καταγγελίαν πραγματικῶν παραβάσεων καὶ τὴν μὴ δημιουργίαν εἰκονικῶν τοιούτων. Πάντως, εἶναι ἓν θέμα πρὸς μελέτην, τὸ ὁποῖον...

§89Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἔχετε τὴν ἀντίληψιν ὅτι δὲν ἐξακολουθεῖ νὰ γίνεται σταθερὰ πώλησις ξηροσταφιδίτου;

§90Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Πιθανόν, ἀλλὰ λέγω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε πᾶν τὸ δυνατὸν, διὰ νὰ τὸ διώξῃ.

§91Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Βεβαίως, ἀπὸ ἀπόψεως ποινῶν ἔκαμε τὰ δέοντα, ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως καταδιώξεως καὶ ἐλέγχου, πιστεύσατέ με, ὅτι δὲν γίνεται καμμία καταδίωξις, ὄχι συστηματική, ἀλλ’ οὔτε ἁπλῶς ἐπιπολαία. Διότι εἶναι βέβαιον ὅτι εἰς οἱανδήποτε ταβέρναν καὶ ἂν πᾶτε, θὰ εὕρητε ξηροσταφιδίτην. Τί δουλειὰ ἔχει ὁ ξηροσταφιδίτης νὰ ἔρχεται εἰς τὴν Ἀττικήν; Καὶ ἐν τούτοις, εἶναι εἰς ὅλην τὴν περιοχὴν καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀττικῆς, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ βεβαιώσουν.

§92Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Ἐγὼ ἤθελα νὰ συμπληρώσω εἰς αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Καλκάνης, ὅτι εἰς τὴν πρωτεύουσαν ἐργάζονται 15–20 καὶ πλέον ὀξοποιεῖα, τὰ ὁποῖα παίρνουν σταφίδα μὲ τὴν προϋπόθεσιν νὰ κάμουν ξύδι καὶ ἂν θελήσετε νὰ πᾶτε καὶ νὰ ζητήσετε ξύδι, δὲν θὰ εὕρετε. Γίνονται ξηροσταφιδίτης.

§93Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἐγὼ λέγω ὅτι λαμβάνονται ἐναντίον των μέτρα καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις λέγῃ ὅτι κατέστησε πᾶσαν κύρωσιν, διὰ τὴν δίωξιν αὐτῶν, αὐστηράν, δὲν δύναται νὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην διότι ἐξακολουθοῦν νὰ ἀδικοπραγοῦν, ὅπως δὲν δύναται νὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις διότι ἐξακολουθοῦν οἱ φόνοι. Τὸ χαρακτηρίζει ὡς ἀδίκημα ποινικὸν ὁ νόμος καὶ ἀπομένει εἰς τὴν ἁρμοδίαν ἀρχὴν νὰ κάμῃ τὸ καθῆκον της.

§94Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὁ ἔλεγχος πῶς γίνεται;

§95Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Ὁ ἔλεγχος φαίνεται ὅτι γίνεται διότι, πῶς ἄλλως, θὰ ὑπῆρχεν ἐδῶ μία σειρὰ καταδικαστικῶν ἀποφάσεων;

§96Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Τί χρονολογίας;

§97Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). 1946– 1947–1948.

§98Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἂν διατάξετε ἔλεγχον, θὰ εὕρετε ξηροσταφιδίτην εἰς ὅλην τὴν γραμμήν.

§99Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Καὶ αὐτὸν τὸν ἔλεγχον εἶμαι διατεθειμένος νὰ τὸν διατάξω. Δὲν εἶναι θέμα διὰ τὸ ὁποῖον νὰ αἰσθάνωμαι κανένα δισταγμόν.

§100Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Εἶναι ὠργανωμένη ἡ ὑπηρεσία παρακολουθήσεως καὶ ἐλέγχου; Διότι νομίζω ὅτι τὸ κακὸν ὀφείλεται εἰς τὴν ἀτέλειαν τῆς ὑπηρεσίας.

§101Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δὲν νομίζω, ἀλλὰ σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἔχω ὅλην τὴν διάθεσιν νὰ διατάξω ἕνα ἔλεγχον.

§102Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Εἰς τὴν Γαλλίαν ὑπάρχει εἰδικὴ ὑπηρεσία.

§103Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὑπεστηρίχθη ἐπίσης ὅτι ὑπάρχει ἕνας ἀθέμιτος ἀνταγωνισμὸς τοῦ οἴνου ὑπὸ τῆς μελάσσης. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀντιμετωπίζῃ κατὰ τρόπον μεμονωμένον τὴν προστασίαν ἑνὸς προϊόντος εἰς βάρος ἄλλου. Ἡ μελάσσα εἰσήγετο πάντοτε βάσει νόμου καὶ εἰδικοῦ σκοποῦ. Ὁ νόμος καὶ ὁ σκοπὸς ἀπέβλεπον εἰς τὴν προστασίαν τῆς σταφιδοπαραγωγῆς. Ἦτο μία εἰσαγωγή, ἡ ὁποία ἐγίνετο ἀκριβῶς διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν δυνατότητα τοῦ καθορισμοῦ τιμῶν ἐπαρκῶν διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς σταφιδοπαραγωγῆς. Ἐφέτος ἐκ τῆς εἰσαχθησομένης μελάσσης 20.000 τόννων θὰ ἀποκομισθῇ ἕνα κέρδος, ὡς ὑπολογίζεται, 23.000.000.000 δραχμῶν, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ καλυφθοῦν τὰ ἐλλείμματα τοῦ Α.Σ.Ο. καὶ τῆς Κ.Σ.Ο.Σ. διὰ ποσοῦ 22 δισεκατομμυρίων περίπου δραχμῶν, τὸ δὲ ὑπόλοιπον ποσὸν ἀποδίδεται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν κατὰ τὸν νόμον, ἐὰν ὑπάρξῃ. Ἑπομένως τὸ γεγονὸς ὅτι ἀποστάζεται ἡ μέλασσα διὰ τὴν δημιουργίαν οἰνοπνεύματος δὲν νομίζω ὅτι δύναται νὰ προβληθῇ ὡς ἀθέμιτος συναγωνισμὸς τοῦ οἴνου. Διότι, βεβαιωθεῖτε, ὅτι ἐὰν δὲν εἰσήγετο ἡ μέλασσα καὶ δὲν κατειργάζετο, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ οὔτε λίτρα σταφίδος καὶ τότε θὰ εἴχομεν ἄλλο πρόβλημα, περισσότερον κολοσσιαῖον, λόγῳ τοῦ ὄγκου τῶν ἐνδιαφερομένων παραγωγῶν.

§104Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ ἀντίρρησις ἀφορᾶ τὸ ποσὸν ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναγκαία, ἐλλείψει ἄλλης διεξόδου, ἡ ἀπόσταξις τῶν περισσευμάτων τῆς ἀμπελουργίας καὶ ὄχι τοῦ μέσου. Κατὰ συνέπειαν, πρόκειται περὶ παραλλήλου προστασίας, τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν καὶ ὄχι περὶ ἀποκλεισμοῦ τῆς μελάσσης.

§105Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῆς μελάσσης εἶναι ἀναγκαῖον διὰ νὰ καλύψῃ τὰ ἐλλείμματα τῆς σταφιδοπαραγωγῆς.

§106Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως ἡ οἰνοπνευματοποίησις τῆς μελάσσης νὰ ἀποκλείσῃ τὴν οἰνοπνευματοποίησιν τῶν περισσευμάτων τῆς ἀμπελουργίας, διότι τότε εἶναι προστασία ἑνὸς προϊόντος εἰς βάρος ἄλλου.

§107Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὑπάρχει προστασία διὰ τὸν οἶνον. Δὲν εἶναι θέμα διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ καταμερίσωμεν τὴν προστασίαν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἐπαρκὴς οὔτε διὰ τὸ ἓν οὔτε διὰ τὸ ἄλλο. Ἐὰν ἠμποροῦμεν ὅμως νὰ προστατεύσωμεν τὴν σταφιδοπαραγωγὴν διὰ τῆς μελάσσης καὶ ἔχομεν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀποστάξωμεν καὶ τὸν οἶνον, δὲν νομίζω ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ δευτέρα γνώμη εἰς τὴν Βουλήν. Ἠκούσθη καὶ μία τρίτη αἰτίασις, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ βαρυτέρα φορολογία ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον εἶναι καταστρεπτικὸν διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ ἀνθρώπου. Δὲν εἶμαι, κύριοι, οὔτε Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, οὔτε ἰατρός, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ἀπόκειται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ καταστήσῃ δυσχερῆ τὴν θέσιν τοῦ οἰνοπνεύματος δι’ ἐπιβολῆς μείζονος φορολογίας, ὅταν τὸ οἰνόπνευμα χρησιμοποιῆται εἰς μυρίους ὅσους σκοποὺς καὶ ἀποφέρει εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἕνα σημαντικὸν ἔσοδον. Κύριοι, ἡ κατανάλωσις οἰνοπνεύματος, καθ’ ἃ στοιχεῖα ἔχω, εἶναι μηνιαίως 700.000 κιλὰ καθαρὸ καὶ 200.000 κιλὰ μετουσιωμένον. Κατὰ τὸν Ἀπρίλιον καὶ Μάϊον, διότι ηὐξήθη ἡ φορολογία, ἡ κατανάλωσις περιωρίσθη εἰς 570.000 κιλὰ καθαροῦ οἰνοπνεύματος, δηλαδὴ ἐμειώθη περίπου κατὰ 130.000 κιλά.

§108Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Διότι ἤρχισε καὶ ἡ ζέστη, ὄχι μόνον λόγῳ τῆς φορολογίας.

§109Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἡ μείωσις αὐτὴ παρουσιάζεται εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καθ’ ἣν αὐξάνεται ἡ φορολογία. Ἤδη ἡ φορολογία ἔχει φθάσει εἰς 5.500 δραχμὰς κατὰ κιλόν. Παραλλήλως, φυσικά, αὐξάνεται ὁ φόρος κύκλου ἐργασιῶν κλπ. Ἤδη ἡ φορολογία ἔχει φθάσει εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ἡ ὑπέρβασις τοῦ ὁποίου, ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ ἐπιφέρῃ μίαν σημαντικὴν κάμψιν τῆς καταναλώσεως.

§110Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Προπολεμικῶς ἐχρειαζόμεθα 3.506 τόννους δι’ οἰνοπνευματοποιΐαν καὶ τὸ 1947 ἐφθάσαμεν τοὺς 8.842 τόννους. Εἴχαμε δηλαδὴ 2½ φορὰς αὔξησιν τῆς καταναλώσεως τοῦ οἰνοπνεύματος ἀπὸ προπολεμικῶς, ἐνῷ τὸ κρασὶ μένει καὶ ὑφίσταται αὐτὸν τὸν τρομερὸν συναγωνισμόν. Καὶ σᾶς λέγομεν ἡμεῖς, ἐπὶ πλέον, ὅταν ἔχωμεν ἕνα προϊόν, τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ τὸ διαδώσωμεν εἰς τὸν κόσμον μὲ μίαν μικρὰν ἐπιβάρυνσιν τοῦ οἰνοπνεύματος, δὲν συμφέρει καὶ διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ νὰ αὐξήσωμεν τὸν φόρον τοῦ οἰνοπνεύματος;

§111Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δὲν εἶπα ὅτι δὲν θὰ αὐξήσωμεν τὸν φόρον. Εἶπα ἁπλῶς τοὺς φόβους μου καὶ τὸν κίνδυνον ποὺ διαβλέπω, κίνδυνον κάμψεως τῆς καταναλώσεως — καὶ ἕνα ἄλλον κίνδυνον, τὸν κίνδυνον τοῦ νὰ ἔχωμεν λαθραίαν παραγωγὴν πλέον ἀπεσταγμένου οἰνοπνεύματος, ὁπότε θὰ μᾶς διαφεύγῃ καὶ ἡ φορολογία. Εἶναι καὶ αὐτὸς ἕνας κίνδυνος, τὸν ὁποῖον θέτω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Πάντως, ὅμως, δὲν λέγω ὅτι δὲν θὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἀποστάξεως τῶν οἴνων. Ἐὰν πράγματι καταστῇ σαφὲς ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος προστασίας τοῦ προϊόντος καὶ ὅτι ἐν ὄψει τῆς νέας παραγωγῆς θὰ εὑρεθῶμεν ὑποχρεωμένοι νὰ ἀδειάσωμεν τὰς ἀποθήκας, βεβαίως ἡ Κυβέρνησις θὰ εὕρῃ τρόπον νὰ φθάσῃ ἐνδεχομένως καὶ εἰς ἀπόσταξιν διὰ νὰ σώσῃ τὸ προϊόν. Ὥστε ἐὰν χρειασθῇ διὰ τὴν ἀπόσταξιν ἡ αὔξησις τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, ἴσως ἡ Κυβέρνησις εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην καὶ αὐτὸ τὸ θέμα νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Πάντως θέλω νὰ γνωρίζῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως ἐσόδων προϋπολογισμοῦ, εἶναι πάντοτε ὑπαρκτὸς ὁ κίνδυνος τῆς κάμψεως τῆς καταναλώσεως ἐκ μιᾶς αὐξήσεως τῆς φορολογίας καὶ τῆς ἐλευθέρας ἀποστάξεως ἀφ’ ἑτέρου.

§112Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Προπολεμικῶς, κ. Ὑπουργέ, εἶχε 380% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ οἰνοπνεύματος φορολογία, σήμερον δὲ ἔχει 100%. Ἠκούσατε τὰ παράπονα προηγουμένως ἀπὸ τὸν κ. Καλκάνην, ὁ οἶνος φθάνει μόνον τὰ 25% ἐπὶ τῆς ἀξίας του.

§113Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δηλαδὴ ἡ ἄποψίς σας εἶναι ὅτι ὑπάρχει πάντοτε στάδιον αὐξήσεως τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος.

§114Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Σήμερον τὸ οἰνόπνευμα φορολογεῖται 100%, ἐνῷ προπολεμικῶς ἐφορολογεῖτο 380%, πρᾶγμα ποὺ δὲν συμβαίνει διὰ τὸν οἶνον. Διατί αὐτὴ ἡ προνομιοῦχος διαχείρισις τοῦ οἰνοπνεύματος ὑπὸ τοῦ Κράτους; Μήπως διότι εἰς τὴν μεγάλην οἰνοπνευματοποιΐαν ἐνδιαφέρονται οἱ μεγαλοβιομήχανοι καὶ μόνον; Αὐτὸ εἶναι τὸ παράπονόν μας.

§115Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἔχετε τὸν φόβον καὶ τὸν κίνδυνον ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου καὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, νὰ πέσῃ ἡ κατανάλωσις καὶ νὰ ζημιωθῇ ὁ προϋπολογισμός. Ἐγὼ θὰ τὸ ηὐχόμην ἐκ βάθους καρδίας νὰ προστατευθῇ ὁ ἀμπελίτης οἶνος, ὁ ὁποῖος δὲν φέρνει καμμίαν βλάβην εἰς τὴν ὑγείαν. Προκειμένου δι’ ὀλίγα ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα θὰ κερδίσῃ τὸ Κράτος, νὰ καταστραφῇ ὁλόκληρος ἡ νεολαία, τώρα δὲ ἄρχισαν καὶ τὰ κορίτσια νὰ πίνουν οὖζο στοῦ Ζαβορίτη καὶ στοῦ Ζόναρς. Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ πολιτικὴ δι’ ὀλίγα ἑκατομμύρια. Ἔπρεπε νὰ τὸ λέγωμεν ὡς εὐχὴν καὶ ὡς μύχιον ἐκπλήρωσιν ἑνὸς πόθου τῆς ἑλληνικῆς φυλῆς νὰ ἐπιβληθῇ μία τοιαύτη φορολογία, ὥστε νὰ μετριασθῇ αὐτὴ ἡ ἄμετρος οὐζοποσία.

§116Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι εἶναι ἀρκετὰ πολλὰ καὶ ὅτι δὲν εἶναι μόνον ἑκατομμύρια καὶ ὅτι ἀκόμη ὑπὸ τὰς συνθήκας τὰς δημοσιονομικάς, ὑπὸ τὰς ὁποίας τελεῖ σήμερον ἡ Ἑλλάς, ὑποχρεωμένη νὰ ζητῇ ἀπὸ τοὺς φίλους της νὰ καλύψουν τὰ τεράστια ἐλλείμματά της, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβάλῃ ἐνώπιον αὐτῶν αἴτημα καλύψεως ἐλλειμμάτων, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἐκ τῆς ἰδίας αὐτῆς πολιτικῆς. Θὰ πρέπει κατὰ πάντα τρόπον νὰ ἔχωμεν ἐξαντλήσει τὰ ἰδικά μας ἀποθέματα διὰ νὰ ζητῶμεν τὴν κάλυψίν των παρ’ ἄλλων.

§117Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ναύαρχος, ποίαν ἀπάντησιν δίδετε;

§118Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἀπήντησα εἰς τὸν κ. Ναύαρχον ὅτι, ἐὰν ἡ ἔννοια αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον λέγει, εἶναι ὅτι ὑπάρχει στάδιον αὐξήσεως τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος ἄνευ κινδύνου κάμψεως τῆς καταναλώσεως, τοῦτο εἶναι θέμα εἰς τὸ ὁποῖον μοιραίως θὰ φθάσῃ ἡ κυβέρνησις καὶ ἀπὸ τοῦδε λέγω ὅτι ἀναγκαστικῶς θὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν. Τώρα τελειώνων, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς μίαν ἄλλην διατυπωθεῖσαν κατηγορίαν, διὰ τὴν ὁποίαν μάλιστα ἐζητήθη νὰ προσκομίσω τὰ σχετικὰ στοιχεῖα. Ὁ ἀξιότιμος κ. ἐξ Ἀττικῆς συνάδελφος εἶπεν ὅτι ὑπάρχει μία περίπτωσις εἰσαγωγῆς οἰνοπνεύματος ἐκ Κούβας. Ἐκ τῆς ἐρεύνης τὴν ὁποίαν ἔκαμα, διότι ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι αὐτὴ εἶναι ὑπόθεσις τοῦ 1946 καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχω γνῶσιν αὐτοπρόσωπον, διεπίστωσα ὅτι πράγματι εἰσήχθη τότε κατὰ παραγγελίαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ διὰ τῆς ΕΦΕΞ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1946 μία ποσότης ἐκ Κούβας 1.123.000 κιλῶν μικτοῦ βάρους. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ οἰνόπνευμα τὸ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δύναται νὰ εἰσάγεται ἀτελῶς μόνον πρὸς μετουσίωσιν, ἢ δι’ ἀνάμιξιν μὲ οἴνους ἐξαχθησομένους εἰς τὸ ἐξωτερικόν, οὐδέποτε ὅμως πρὸς ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν.

§119Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ δι’ οἰνοπνεύματα καὶ διὰ κονιάκ.

§120Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὄχι. Τὸ ποσόν, ὡς εἶπον, ἦλθε καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἐγγράφων τοῦ Γεν. Χημείου, τοῦτο εὑρέθη κατάπληκτον, διότι ἔπρεπε κατὰ πάντα τρόπον νὰ μὴ χρησιμοποιηθῇ οἰνόπνευμα καὶ ἔσπευσε νὰ κάμῃ ἕνα ὑπηρεσιακὸν σημείωμα, εἰς τὸ ὁποῖον διεμαρτύρετο καὶ ἐτόνιζεν ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ εἰσαχθῇ οἰνόπνευμα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀλλὰ τὸ οἰνόπνευμα εἶχεν ἤδη εἰσαχθῆ καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφεθῇ νὰ καταστραφῇ.

§121Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Διὰ ποίας ἀνάγκας εἰσήχθη;

§122Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Σᾶς εἶπον ὅτι ἔγινεν ἡ παραγγελία μέσῳ τῆς ΕΦΕΞ. Αὐτὸ λοιπὸν τὸ μικτὸν βάρος τῶν 1.123.000 κιλῶν ἀπέμεινε καθαρὸν 992.000 κιλὰ καὶ ἀφηρέθησαν καὶ 5.491 κιλὰ ὡς φύρα καὶ ὑπελογίσθη τὸ καθαρὸν εἰς 986.000 κιλά, τὸ ὁποῖον διετέθη ὡς ἑξῆς: 250 τόννοι δι’ ἀνάμιξιν μὲ οἴνους ἐξαχθησομένους, 750 τόννοι διὰ μετουσίωσιν. Κατὰ συνέπειαν ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα σᾶς προσκομίζω καὶ ἀφήνω εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Βουλῆς, προκύπτουν τὰ ἑξῆς: 1) Ὅτι τὸ προϊὸν αὐτό, ἅμα εἰσήχθη, ἐναποθηκεύθη ἀμέσως καὶ δὲν παρέμεινεν ἐπὶ τρίμηνον ἔκθετον.

§123Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ποῖος τὸ ἔφερε, κύριε ὑπουργέ;

§124Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Σᾶς εἶπον ἡ ΕΦΕΞ.

§125Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ ἐλεγχθῇ. Τί θὰ πῇ ΕΦΕΞ; Ποῖος ὑπογράφει τὴν παραγγελίαν;

§126Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δὲν μὲ παρακολουθεῖτε, διαρκῶς μὲ διακόπτετε. Σᾶς εἶπα, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ διὰ τῆς ΕΦΕΞ παρήγγειλε καὶ τὸ ἔφερε.

§127Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν ἠρώτησε διὰ ποίους τὸ χρειάζεται;

§128Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Προκύπτει ἐκ τῶν ἐγγράφων ἐδῶ ὅτι, ἀντιθέτως πρὸς τὰς πληροφορίας τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου Ἀττικῆς καὶ κατὰ τὰς ὁποίας πληροφορίας τὸ οἰνόπνευμα παρέμεινεν ἀζήτητον ἐπὶ 3μηνον εἰς τὴν παραλίαν καὶ ὅτι τοῦτο ἦτο 1.300 τόννοι, προκύπτει ἀπὸ τὰ στοιχεῖα αὐτά, 1) ὅτι ἐναποθηκεύθη ἀμέσως εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Σκαραμαγκᾶ, 2) ὅτι διετέθη ὁλόκληρον ἄνευ ἀπωλείας οὔτε ὀκᾶς, 3) ὅτι δὲν διετέθη διὰ ποτοποιΐαν καὶ 4) ὅτι δὲν ὑπάρχει πρὸς τοῦτο οὐδεμία εὐθύνη τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν.

§129Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν κακίζομεν τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν.

§130Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δὲν λέγω τοῦτο. Λέγω λοιπὸν ὅτι αὐτὸ τὸ ποσὸν διετέθη εἰς καλὴν τιμήν, δὲν ἐπεβάρυνε κανένα καὶ δὲν ὑπῆρξε περίπτωσις δημιουργίας, ὄχι πλέον σκανδάλου, ἀλλ’ οὐδὲ παραβάσεώς τινος φορολογικῆς, πλὴν τοῦ γεγονότος ὅτι εἰσήχθη ἕνα πρᾶγμα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπῆρχεν οὐδεὶς λόγος νὰ εἰσαχθῇ.

§131Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Συμφωνοῦμεν ὅτι τὸ οἰνόπνευμα αὐτὸ ἐπωλήθη εἰς καλὴν τιμήν. Εἰς τὰ αἴτια, ποὺ εἴπατε, διαφωνῶ.

§132Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἀπὸ τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα αὐτὸ βγαίνει.

§133Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Καὶ ὅτι ἐχρησιμοποιήθη διὰ ποτοποιΐαν καὶ αὐτὸ εἶναι ἀναληθές;

§134Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Βεβαίως.

§135Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Οἱ βιομήχανοι ἠγόρασαν τὸ οἰνόπνευμα. Ὁ κάθε βιομήχανος πῆρε ἀνάλογον ποσὸν καὶ ἔλαβε καὶ τὴν ἄδειαν τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, διὰ νὰ τὸ κάμῃ οὖζο καὶ κονιάκ.

§136Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἔχω τὴν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: (Ἀναγιγνώσκει) «Αἱ κατὰ τὰ ἀνωτέρω......

§137Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Τὸ ζήτημα, κ. Ὑπουργέ, ἦλθε εἰς τὴν διακομματικὴν ἐπιτροπὴν καὶ ἐκλήθη ὁ κ. Μοδινὸς ἐκεῖ.

§138Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Αὐτὸ προκύπτει ἐκ τῶν ἐγγράφων καὶ ἐκ τῆς ἀποφάσεως τῆς 16 – 1–47. Τὰ ἔγγραφα αὐτὰ θὰ τὰ καταθέσω καὶ δύνασθε νὰ λάβητε γνῶσιν. Ἰδοὺ τί λέγουν: «......... (ἀναγινώσκει)..........». Τὰ λεχθέντα νομίζω ὅτι εἶναι τοὐλάχιστον ὑπερβολικά. Ὑπάρχει ἀκόμη μία καταγγελία τοῦ κ. Παπαχρήστου διὰ τὴν Ἑταιρίαν Ἀλιπράντη, ὅτι δὲν ἔχουν μετρητὰς καὶ ὅτι συνεπείᾳ τούτου ἠμπορεῖ νὰ διαφεύγῃ ἡ φορολογία. Αἱ ἑταιρεῖαι αὐταὶ ἔλαβον τὴν ἄδειαν κατὰ τὸ 1941 καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προμηθευθοῦν μετρητὰς Ζῆμενς ὅπως ἀπαιτεῖ ὁ νόμος. Αἱ Ἑταιρεῖαι αὐταὶ πωλοῦν τὸ οἰνόπνευμα 500 δρχ. κάτω τοῦ κόστους καὶ ἐντεῦθεν ἐγεννήθη ἡ ὑπόνοια εἰς τὸν κ. Συνάδελφον ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται φοροκλοπή. Πληροφορῶ αὐτὸν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο, δηλ. ἡ φοροκλοπή, μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἐργοστασιάρχαι θὰ σπάσουν τὰς σωληνώσεις τῶν σφραγισμένων δοχείων, ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι ἀδίκημα διὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχουν βαρύταται κυρώσεις. Ὡς πρὸς τοὺς μετρητάς, ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξεύρωμεν τοὺς ἐγκεκριμένους μετρητάς, διετάχθη παρ’ ἐμοῦ ὁ κ. Μοδινὸς νὰ μεταβῇ δι’ 8 ἡμέρας εἰς Παρισίους διὰ νὰ εὕρῃ μετρητὰς Ζῆμενς καὶ ἐν ἀνάγκῃ καὶ ἄλλους, ὁπότε θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ τροποποιήσωμεν τὰς σχετικὰς διατάξεις. Ὡς πρὸς τὸ ὅτι αἱ Ἑταιρεῖαι αὐταὶ πωλοῦν τὸ οἰνόπνευμα 500 δραχ. κατὰ κιλὸν κάτω τοῦ κόστους καὶ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ἐμβάλῃ εἰς ὑποψίας, διότι τὸ οἰνόπνευμα σήμερον πωλεῖται γενικῶς μέχρι χιλίων δραχμῶν κάτω τοῦ κόστους λόγῳ συναγωνισμοῦ.

§139Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Θὰ ἦτο δυνατὸν νά φέρουν μετρητὰς Ζῆμενς ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν. Ὡς γνωστὸν τόν μετρητὴν ἐλέγχει ὁ διευθυντής, ἐνῷ τοὺς σωλῆνας κατώτεροι ὑπάλληλοι καὶ ξεύρετε τί μπορεῖ νὰ γίνῃ, ἐὰν δὲν ὑπάρχει μετρητὴς δὲν ἠμπορεῖ νὰ λειτουργήσῃ τὸ ἐργοστάσιον.

§140Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἐὰν δὲν ὑπῆρχον μετρηταί, τί θὰ γίνῃ; Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, ὅτι πρέπει νὰ πηγαίνῃ διευθυντὴς διὰ τὸν ἔλεγχον, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τὸ εἰσηγηθῶ. Δὲν θέλω ὅμως νὰ μείνῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἐκ μόνου τοῦ γεγονότος ὅτι πωλεῖ κάτω τοῦ κόστους 500 δραχ., ἔχει τοῦτο ὕποπτον σημασίαν, διότι λέγω ὅτι ὅλαι αἱ Ἑταιρεῖαι πωλοῦν κάτω τοῦ κόστους.

§141Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Ἐμένα μοῦ κάμει ἐντύπωσιν, διότι ἡ Ἑταιρία «Ἀλιπράντη» ἀπὸ τὸ 1944 καὶ ἐντεῦθεν ἔχει δύο φορὰς κλείσει, πῶς κατώρθωσε νὰ πάρῃ τὴν ἄδειάν της καὶ πάλιν.

§142Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Αὐτὰ διὰ νὰ μὴ ἀπομείνῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἡ ὑπόνοια, ὅτι εἶναι δυνατὸν κατά τινα τρόπον νὰ εἶναι ἔνοχον τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους. Νομίζω ὅτι παρέσχον εἰς τὴν Βουλὴν ὅσας πληροφορίας ἠδυνάμην. Δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον ἡ Βουλὴ ἱκανοποιεῖται ἐξ αὐτῶν, οὐδὲ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω ἐὰν ἐκτιμᾶται ἡ προσπάθεια, τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἔκαμε, ὥστε τὸ ἐκ τῆς φορολογίας τῶν οἴνων βάρος νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτερον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω εἶναι, ὅτι ὀρθῶς ἐτονίσθη ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀμπελουργίας εἶναι ἓν τμῆμα μόνον τοῦ ὅλου προβλήματος τῆς γεωργικῆς μας οἰκονομίας καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐγὼ προσωπικῶς ἀντιμετωπίζομεν μὲ ἀρκετὴν αἰσιοδοξίαν τὸ μέλλον τῆς γεωργικῆς οἰκονομίας. Βεβαίως δὲν παραβλέπομεν τὰς σημερινὰς δυσκολίας, ἀλλὰ ἐνθυμούμεθα ὅτι προπολεμικῶς ἡ γεωργική μας οἰκονομία ἡ ὁποία ἀπησχόλει 65% τῶν παραγωγικῶς δρωσῶν χειρῶν ἐν Ἑλλάδι εἶχε φθάσει, ὥστε νὰ συντελῇ εἰς τὴν δημιουργίαν ἑνὸς μεγίστου ποσοστοῦ τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος, νομίζω τὰ 40% ἢ 45% τοῦ ὅλου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ εἰς τὸ 1939 ἡ ὅλη ἀξία τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἔφθανε εἰς 30.000.000.000 προπολεμικὰς δραχμὰς καὶ τότε ὅλα τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα ἦσαν ὅλα σχεδὸν γεωργικά. Ἐπίσης ἐνθυμοῦμαι ὅτι ὅταν ἦλθε ἡ θύελλα τοῦ πολέμου καὶ ἡ καταιγὶς καὶ τῆς Ἰταλικῆς κατοχῆς καὶ τοῦ κινήματος, τοῦ Δεκεμβρίου, ἡ γεωργική μας οἰκονομία εἶχε καταπέσει ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγικῆς δυναμικότητος εἰς τὸ Ναδίρ. Ὅτι ὅσοι ἐπεβίωσαν ἐκ τῶν ἀγροτῶν τὴν ἑπομένην τῆς θυέλλης αὐτῆς εὑρέθησαν κατὰ ἕνα μέγιστον ποσοστὸν παντελῶς ἄστεγοι. Ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει ἐστερημένοι ὅλων τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν γεωργικὴν καλλιέργειαν εἰς παντὸς εἴδους γεωργικὰ ἐφόδια. Μ’ ὅλα ταῦτα ἀπὸ τοῦ 1947 ἡ γεωργική μας οἰκονομία ἔφθασεν εἰς ἕνα ποσοστὸν 65% τῆς προπολεμικῆς καὶ σήμερον εἰς τὸ 1949 ἔχει ἀνέλθει κατὰ πολὺ τὸ ποσοστὸν αὐτό. Ὅλα αὐτά, κ. Συνάδελφοι, τὰ λέγω διὰ νὰ δικαιολογήσω τὴν αἰσιόδοξον προοπτικήν, μὲ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τῆς ὅλης γεωργικῆς οἰκονομίας. Βέβαια ἀπομένουν νὰ γίνουν πολλά. Ἀπομένει πρῶτον νὰ γίνῃ ἡ ἀποκατάστασις τῆς ψυχικῆς γαλήνης καὶ τῆς ἠρεμίας τοῦ ἀγρότου, μιᾶς γαλήνης καὶ ἠρεμίας τὴν ὁποίαν δὲν θὰ δημιουργήσῃ, παρὰ μόνον ἡ αἴσθησις τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ἐννόμου τάξεως καὶ τοῦ αἰσθήματος τῆς ἀσφαλείας, τὸ ὁποῖον συντελεῖ εἰς τὴν τόνωσιν τῆς γεωργικῆς παραγωγικῆς δραστηριότητος. Ἀπομένει δεύτερον τὸ μέγα πρόβλημα τῆς μειώσεως τοῦ κόστους τῶν γεωργικῶν προϊόντων, διὰ νὰ εἴμεθα περισσότερον αἰσιόδοξοι εἰς τὴν προοπτικὴν καὶ τὰς προβλέψεις μας. Θέλω νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι οὐδὲν ἐξ ὅσων εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνουν ἡ Κυβέρνησις παρημέλησε μέχρι τοῦδε καὶ οὐδὲν θὰ παραμελήσῃ μέχρι τέλους.

§143Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς μελάσσης. Ἡ μέλασσα εἰσάγεται διὰ νὰ καλύψῃ τὴν τιμὴν τῆς σταφίδος τὴν ὁποίαν ζητοῦν οἱ παραγωγοί. Ἠξεύρετε ποία βάσις λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τῆς σταφίδος; 125 ὀκάδες κατὰ στρέμμα. Θεωρεῖτε ὡς Κυβέρνησις δίκαιον νὰ προστατεύεται ἐκεῖνος, τοῦ ὁποίου ἡ παραγωγὴ εἶναι τόσον μικρά, ὥστε νὰ μὴν ἱκανοποιῇ τὴν ἀξίαν της; Ἐὰν δὲν παράγῃ τὸ στρέμμα 600 λίτρες, εἶναι δυνατὸν νὰ βγῇ ὁ σταφιδοπαραγωγὸς εἰς τὰ ἔξοδά του;

§144Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Αὐτὸ σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθῇ καὶ νὰ μὴν προστατευθῇ;

§145Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαιότατα. Διότι ἔχω συνδέσει τὸ ζήτημα τῆς μελάσσης μὲ τὸ ζήτημα τῆς προστασίας τῶν κακῶν παραγωγῶν. Καὶ εἶπον ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει ἐκείνους, τῶν ὁποίων τὰ κτήματα δὲν ἀποδίδουν, νὰ τοὺς καθοδηγήσῃ νὰ στραφοῦν πρὸς ἄλλην καλλιέργειαν, ὁπότε ἡ σταφὶς θὰ χρησιμοποιῆται διὰ τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν καὶ δὲν θὰ χρησιμοποιῆται...

§146Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἐὰν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε τεθῇ ὡς μέτρον, τότε θὰ πρέπει πολλαὶ ἀπὸ τὰς καλλιεργείας μας νὰ ἐξοβελισθοῦν καὶ ἴσως ἔν τινι μέτρῳ καὶ ἡ ἀμπελουργία, ἡ ὁποία καὶ ἐκείνη, ἤκουσα ἀπό τινα συνάδελφον, ὅτι εἰς ὡρισμένα μέρη δὲν παράγει, παρὰ ἐλάχιστα. Ἀλλὰ μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐγκαταλείψῃ ἕνα τόσον πολυπληθῆ καὶ ζῶντα ἐκ τοῦ ἱδρῶτος του παραγωγικὸν κλάδον.

§147Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι ὁλόκληρον.

§148Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Διότι ἡμεῖς διὰ τὴν προστασίαν αὐτοῦ τοῦ κλάδου ἀγωνιζόμεθα, ὡς Κυβέρνησις καὶ ὡς Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία.

§149Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ληφθοῦν αὐτὰ τὰ μέτρα καὶ εἶναι ἄξιος προστασίας ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος παράγει τὸ ποσὸν ποὺ πρέπει νὰ παράγῃ καὶ ἑπομένως μὲ τὴν τιμὴν ποὺ τοὺς δίδει ἡ Κυβέρνησις πλέον, ἢ ἱκανοποιοῦνται. Ἀλλὰ ὅταν παράγῃ 300 λίτρας πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιῆται.

§150Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Κυβέρνησις δηλοῖ ἐπισήμως, ὅτι οὐδέποτε θὰ σκεφθῇ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκαταλείψῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἀπροστατεύτους καὶ εἰς τὴν τύχην των, ἀφοῦ πρῶτον δὲν εὕρουν μίαν ἄλλην καλλιέργειαν κατὰ τρόπον ἐξασφαλίζοντα τὸ μέλλον τῶν οἰκογενειῶν των. Τὸ νὰ μοῦ λέγετε ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἰσαχθῇ μέλασσα ἐφέτος καὶ νὰ ἀφήσωμεν νὰ πεινάσουν οἱ παραγωγοὶ αὐτοί, εἶναι πρωτάκουστον.

§151Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς θέλετε νὰ εἴπητε ὅτι εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παράγουν κατὰ στρέμμα πέραν ἑνὸς ὡρισμένου ποσοῦ κατωτέρου τῶν 500 ὀκάδων, δὲν πρέπει νὰ παρέχεται καμμία προστασία διὰ νὰ ἀναγκασθῇ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν καλλιέργειαν;

§152Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Ἅμα εἶναι κτήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀποδίδουν.

§153Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Αὐτὸ εἶναι πολιτικὴ καταστροφῆς πρὸ τῆς σωτηρίας.

§154Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἔχω παρακαλέσει τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ ζήτημα τῆς μειώσεως τοῦ τόκου.

§155Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ.

§156Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τοιαύτης σοβαρότητος θέματα δὲν πρέπει νὰ συζητῶνται ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητῆται ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ νὰ μὴν ὑπάρχουν οἱ βουλευταὶ οἱ ἐπερωτήσαντες καὶ νὰ εἶναι καὶ ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν ἐπιθυμῇ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἢ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον.

§158ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν, κ. Πρόεδρε, διότι ἔχει παρέλθει ἡ ὥρα.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως Συνταγματικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.15′)