1949.05.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 49η

Πέμπτη 26 Μαΐου 1949

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Ἐμμανουηλίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Γκίνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΓΚΙΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Α. Φράγκος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σκάλας Ὠρωποῦ, ζητοῦντος τὴν ἐνέργειαν αὐτοψίας πρὸς διαπίστωσιν τῶν ζημιῶν, ἃς ὑπέστησαν οἱ ἀμπελῶνες ἐκ τῆς πεσούσης χαλάζης. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Π. Παπαδόπουλος δι’ ἀναφορᾶς του πρὸς τὴν Βουλὴν ζητεῖ ἄμεσον λῆψιν μέτρων διὰ τὸν ἐπαναπατρισμὸν τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Π. Παπαδοπούλου, κατοίκου Ἀθηνῶν, ζητοῦντος τὴν ὑπαγωγὴν του εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ νόμου 1976)1939. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Α. Δημητρᾶτος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Λέσχης τῶν Ἑλλήνων Σιδηροδρομικῶν Ἀθηνῶν, ζητούντων ταχεῖαν ἐκκένωσιν τοῦ οἰκήματός των ὑπὸ τῶν συνταγματάρχου Πεζικοῦ Θωμᾶ Πυροπούλου καὶ ταγματάρχου Πεζικοῦ Ι. Στεφανίδη. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Λ. Λαμπριανίδης διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ καθυστέρησιν ψηφίσεως «νόμου περὶ ἠλεκτρικῶν ἔργων Δράμας». Οἱ βουλευταὶ Λακωνίας κ. κ. Ν. Καράμπελας, Η. Ζουμπουλάκης, Γ. Γραφάκος καὶ Η. Λαγάκος, καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Σπάρτης, διαμαρτυρουμένου κατὰ τοῦ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ προτεινομένου συστήματος εἰσαγωγῶν καὶ συνιστῶντος ἀποδοχὴν μέτρων ὑποδεικνυομένων ὑπὸ Πανελληνίου Ἐμπορικῆς συσκέψεως. Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ. κ. Λ. Ἰασωνίδης, Ι. Ἀποστόλου καὶ Γ. Μπακατσέλος διὰ τηλεγραφήματός των συνηγοροῦν ὑπὲρ κυρώσεως δύο παλαιῶν ἀναγκαστικῶν νόμων, ρυθμιζόντων ἀποκατάστασιν ἀποταχθέντων ἀξιωματικῶν ἐτῶν 1933 καὶ 1935 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Σ. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σκάλας Ὠρωποῦ, ζητοῦντος ἐνέργειαν αὐτοψίας πρὸς διαπίστωσιν τῶν ζημιῶν ἃς ὑπέστησαν οἱ ἀμπελῶνες ἐκ τῆς πεσούσης χαλάζης. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Θ. Κιζάνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν Β. Ν. Τμήματος Πόρου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ δικαίαν λύσιν αἰτημάτων των καὶ ζητοῦν ἄμεσον ὑποστήριξιν ἀπόψεών των. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Ἀλιβιζᾶτος, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης, αἰτοῦντος ὅπως ἡ περιφέρεια αὐτοῦ ἐξαιρεθῇ τῆς ἐφάπαξ φορολογίας τῶν εὐπόρων, λόγῳ τῶν οἰκονομικῶν καταστροφῶν, τὰς ὁποίας ὁ Νομὸς οὗτος ὑπέστη ἐκ τῆς κατοχῆς καὶ τῶν ἐπακολουθησάντων γεγονότων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν Ὀργανώσεων Κοζάνης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μετάθεσιν τοῦ φιλολόγου καθηγητοῦ Γυμνασίου Γεωργίου Παπανικολάου, ὅστις διορισθεὶς πρὸ ἔτους εἰς τὸ ἐκεῖ Γυμνάσιον δὲν ἐνεφανίσθη εἰς τὴν θέσιν του. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Μπερνίτσας καταθέτει τηλεγράφημα τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ναούσης, διαμαρτυρομένης κατὰ τοῦ καθορισθέντος τόκου 12% ἐκ τῆς παρασχεθείσης πιστοδοτήσεως τῶν καταστραφέντων ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Ναούσης καὶ ζητεῖ τὴν μείωσιν τούτου. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκας καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἑλλάδος, ζητούσης ὅπως κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Συντάγματος ὑποστηριχθῇ ἡ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 136 τροπολογία διὰ τὴν συνταγματικὴν κατοχύρωσιν τῆς μονιμότητος τῶν Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων. Ὁ Σύλλογος ὑπαλλήλων ἐσωτερικῆς ὑπηρεσίας Η.Ε.Μ. Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται κατὰ τῆς Διευθύνσεως τῆς Ἑταιρίας διὰ τὴν καταθλιπτικὴν καὶ ἀντιεργατικὴν συμπεριφορὰν της εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη τοῦ Συλλόγου. Ἀνάπηροι καὶ θύματα πολέμου Δωρίδος, Σερρῶν. Μελιγαλᾶ καὶ Κυνουρίας διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην περικοπὴν κεκτημένων δικαιωμάτων των, καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἀπάλειψιν ἐκ τοῦ νομοσχεδίου παντὸς ἄρθρου θίγοντος κεκτημένα δικαιώματα. Ἡ Κοινοτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀγροτῶν Ἁγίας Γαλήνης Λυβικοῦ ἀπευθύνει θερμὸν ἀσπασμὸν εἰς τὰ μαχόμενα ἀπὸ τριετίας τέκνα τῆς φιλτάτης Πατρίδος καὶ διαμαρτύρεται διὰ τὸ ἀπάνθρωπον παιδομάζωμα, ζητοῦσα ἄμεσον ἐπαναπατρισμὸν ἁρπαγέντων Ἑλληνοπαίδων. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Πενταλόφου, Δασυλλίου, Διλόφου, Ἑπταχωρίου (Νομοῦ Κοζάνης) διαμαρτύρονται πρὸς τοὺς συμμάχους καὶ τὸν ΟΗΕ διὰ τὴν μὴ ἀντιμετώπισιν τελεσφόρως τῆς σλαυϊκῆς βουλιμίας καὶ ζητοῦν τὴν κατάπαυσιν τῆς σλαυϊκῆς παρεμβολῆς πρὸς ἀποτελεσματικὴν συντριβὴν τῆς ἀνταρσίας. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Ζώνης, Ἀμπελακίων, Καστανιῶν καὶ διάφορα ἄλλα Σωματεῖα διαμαρτύρονται διὰ κατάργησιν γραφείου Ἐπάρχου Ὀρεστιάδος καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἀνασύστασίν του. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Αἰγίου ζητεῖ ἐπέκτασιν τοῦ νόμου 159)48 εἰς ἅπαντας τοὺς στρατευθέντας κληρωτούς. Ὁ κ. Κ. Ροδόπουλος (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1948 ὑπογραφείσης Συμβάσεως μεταξὺ τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Πολεμικῆς Περιθάλψεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Παναρκαδικῆς Ὁμοσπονδίας τῆς Ἀμερικῆς ἀφ’ ἑτέρου «περὶ ἀνεγέρσεως καὶ λειτουργίας Γενικοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου ἐν Τριπόλει». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θεοφανόπουλος καὶ Π. Μουτζουρίδης καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεως εἰς τὴν κειμένην περὶ μετοχικοῦ Ταμείου Βασιλικῆς Ἀεροπορίας νομοθεσίαν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῆς προτάσεως Ψηφίσματος «περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς ἐγκύρων τῶν γενομένων ἢ γενησομένων μεταξὺ ἀγοραστῶν καὶ πωλητῶν ἀκινήτων περὶ τῶν ὁποίων ἡ ὑπ’ ἀριθ. 114 τοῦ 1946 Συντακτικὴ Πρᾶξις Συμβιβασμοῦ». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μπερνίτσας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναπληρώσεως τῶν ἐκ δημοσίων ὑπαλλήλων μελῶν τοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Συμβουλίου Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας». Ὁ βουλευτὴς Θ. Κώης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως ψηφίσματος «περὶ ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος» τῆς ἐπὶ τῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Βαρβιτσιώτης, Γ. Τζωρτζόπουλος, Κ. Οἰκονομίδης, Κ. Θεοφανόπουλος, Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 796)48 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ συντάξεων τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων ἰσχυουσῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Βαμβέτσος, Δ. Παπαδημητρίου, Ι. Φωτόπουλος, Γ. Σπυρόπουλος, Γ. Τζωρτζόπουλος, Γ. Κακαγιάννης κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκκαθαρίσεως τῶν ἐχθρικῶν περιουσιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Ντεντιδάκης, Θ. Κιζάνης, Π. Παπαληγούρας, Δ. Ρεδιάδης, Α. Μπιράκης, Θ. Τσάτσος κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ τῶν ἐπὶ κατοχῆς συναφθεισῶν ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰς βάσει ἀποφάσεων αὐτῆς καταρτισθείσας Ἐπιτροπάς. 1) «Ἀριθ. πρωτ. 2395 Διεκ. 1594. Ἀπόφασις Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν: 1) Τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ληφθεῖσαν ἀπόφασιν κατὰ τὴν συνεδρίασιν ΛΖʹ τῆς 10ης Μαΐου 1949 «περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπῆς πρὸς ἔρευναν τῶν συνθηκῶν ὑφ’ ἃς ἐγένετο δυνατὸν νὰ διενεργηθῇ λαθρεμπόριον συναλλάγματος τοιαύτης ἐκτάσεως, πρὸς ἔλεγχον τῆς δράσεως τῆς Τελωνειακῆς Ὑπηρεσίας καὶ τῶν Ἀστυνομικῶν καὶ Διοικητικῶν ἐν γένει Ἀρχῶν καθὼς καὶ πρὸς ἐξέτασιν ὅλων τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν, ἐξ ὧν θὰ προκύψῃ ἐὰν ὑφίστανται πολιτικαὶ εὐθῦναι καθὼς καὶ στοιχεῖα πρὸς ἄσκησιν τῆς πειθαρχικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης. 2) Τὸ ἄρθρον 58 τοῦ Συντάγματος. Τὰς διατάξεις τοῦ Νόμου ΓΨΟΗʹ ὑπ’ ἀριθ. 3778 «περὶ τῆς λειτουργίας τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 58 τοῦ Συντάγματος Ἐξεταστικῶν τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπῶν» καὶ 3) Τὸ ἄρθρον 8 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τῶν κ.κ. Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, Ἀποφασίζομεν Καταρτίζομεν τὴν ἀνωτέρω Ἐξεταστικὴν τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπὴν ἐκ τῶν βουλευτῶν κ.κ. 1) Δ. Γιαννοπούλου, 2) Κ. Καλκάνη, 3) Α. Παπαδήμου, 4) Γ. Παραβάντη, 5) Γ. Ἀριστείδου, 6) Δ. Δίγκα, 7) Ἐμμ. Κοθρῆ, 8) Δ. Γόντικα, 9) Θ. Τσάτσου, 10) Μ. Καρούσου, 11) Εὐρ. Καζαντζῆ, 12) Στ. Πηλείδη, 13) Π. Σταθοπούλου καὶ 14) Θ. Κώη, ἥτις θέλει ἐρευνήσῃ τὰς συνθήκας ὑφ’ ἃς ἐγένετο δυνατὸν νὰ διενεργηθῇ λαθρεμπόριον συναλλάγματος τοιαύτης ἐκτάσεως, πρὸς ἔλεγχον τῆς δράσεως τῆς Τελωνειακῆς Ὑπηρεσίας καὶ τῶν Ἀστυνομικῶν καὶ Διοικητικῶν ἐν γένει ἀρχῶν καθὼς καὶ πρὸς ἐξέτασιν ὅλων τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν ἐξ ὧν θὰ προκύψῃ ἐὰν ὑφίστανται πολιτικαὶ εὐθῦναι, καθὼς καὶ στοιχεῖα πρὸς ἄσκησιν τῆς πειθαρχικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Μαΐου 2949.

Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς

Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

2) Ἀπόφασις Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν 1) Τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ληφθεῖσαν ἀπόφασιν κατὰ τὴν συνεδρίασιν ΛΗʹ τῆς 11 Μαΐου 1949 «περὶ συστάσεως Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς», ἥτις, μελετῶσα τὴν μέχρι τοῦδε ἐπὶ τοῦ ἐλαίου κρατικὴν πολιτικήν, θέλει ὑποδείξει τὰ καταλληλότερα μέτρα ἐπὶ τοῦ προϊόντος τούτου, 2) Τὸ ἄρθρον 8 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τῶν κ. κ. Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, ἀποφασίζομεν. Συνιστῶμεν 25μελῆ Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν ἀποτελουμένην ἐκ τῶν βουλευτῶν κ.κ. 1) Θεοδ. Δεσύλλα, 2) Γ. Λαζανᾶ, 3) Δ. Γεωργαντέλλη, 4) Κων. Καλκάνη, 5) Ἰωάν. Σαραντάκη, 6) Γ. Φραγκιαδάκη, 7) Ν. Βλιάμου, 8) Ἰωάν. Πάντου, 9) Γ. Ἀστερίου, 10) Σταύρ. Κωστοπούλου, 11) Ἐμμ. Κοθρῆ, 12) Γ. Πετρακογεώργη, 13) Κων. Μητσοτάκη, 14) Εὐστ. Γεωργιλαδάκη, 15) Δημ. Γόντικα, 16) Ἠλ. Λαγάκου, 17) Νικ. Μαλλιάκα, 18) Χρ. Στεργιοπούλου, 19) Νικ. Βαρβιτσιώτη, 20) Νικ. Ἀθανασίου, 21) Χρ. Θηβαίου, 22) Κων. Καλλία, 23) Εὐστ. Κομνηνοῦ, 24) Στ. Πανουργιᾶ καὶ 25) Λεων. Βρεττάκου, ἥτις, μελετῶσα τὴν μέχρι τοῦδε ἐπὶ τοῦ ἐλαίου κρατικὴν πολιτικήν, θέλει ὑποδείξει τὰ καταλληλότερα ἐφαρμοστέα ἐφεξῆς μέτρα ἐπὶ τοῦ προϊόντος τούτου.

Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς

Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

Τὸ Νέον Κόμμα ἀπέστειλε τὴν κάτωθι ἐπιστολήν: «Ἐν Ἀθήναις τῇ 16ῃ Μαΐου 1949. Κύριε Πρόεδρε. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 12ης τρέχ. ἐπιστολῆς σας, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσω ὅτι τὸ Νέον Κόμμα, συμφώνως πρὸς τὰς ἐκτεθείσας ἀπόψεις του, δὲν πρόκειται νὰ συμμετάσχῃ εἰς τὴν κατόπιν τῆς ἀπὸ 10ης Μαΐου ἐ. ἔ. ἀποφάσεως τοῦ Σώματος συσταθησομένην Ἐπιτροπήν.

Μετ’ ἐξαιρέτου τιμῆς

Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ»

Παρακαλῶ ὅπως ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τὸ ἔλαιον συνέλθῃ αὔριον πρὸς ἐνέργειαν ἀρχαιρεσιῶν.

§6Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπεργία τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ ἀπὸ 4 ἤδη ἡμερῶν καὶ ἡ ὁποία πρόκειται νὰ λάβῃ διαστάσεις, ὀφείλει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν. Τὰ βασικώτερα τῶν αἰτημάτων τῶν ἀπεργῶν, τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ὁποίων ζητοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι: Πρῶτον, ἴση μεταχείρισις τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ν. Π. Δ. Δ. πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Δεύτερον, διατήρησις τῶν κεκτημένων ἀπὸ 10ετίας καὶ πλέον δικαιωμάτων ἐπαυξήσεως ἀπολαυῶν, λόγῳ τριετιῶν, ὁδοιπορικῶν κλπ., δηλαδὴ τῶν δικαιωμάτων τῆς περιπτώσεως τοῦ εὐνοϊκωτέρου ὅρου διὰ τὸν μισθωτόν. Τρίτον, σεβασμὸν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τὸ ὁποῖον ἠκύρωσεν ὡς παρανόμους τὰς ἀντιϋπαλληλικὰς πράξεις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τέταρτον, τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 913)49, μέχρι τῆς ρυθμίσεως τοῦ ὅλου ζητήματος. Σχετικὴ ἀναστολὴ ἐδόθη μέχρι τῆς 1 Ἰουλίου διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ι.Κ.Α., πρᾶγμα ποὺ πρέπει νὰ γίνῃ διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως, ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικοὺς καὶ δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ὀργανισμῶν Δημ. Δικαίου. Ἡ Κυβέρνησις ἂς προσέξῃ. Ἡ οἰκονομικὴ ἀθλιότης κτυπᾶ τὰς ἐργατικὰς καὶ ὑπαλληλικὰς τάξεις καὶ εἶναι πλέον καιρὸς νὰ ἐκδηλωθῇ πραγματικὸν ἐνδιαφέρον, ἂν δὲν θέλωμεν νὰ γνωρίσωμεν περιόδους μεγάλων κοινωνικῶν διαταραχῶν.

§7Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δύο λέξεις ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὴν θέσιν τῶν ὑπαλλήλων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Ἢ οἱ ὑπάλληλοι αὐτῶν ἐξισοῦνται μὲ τοὺς Δημ. ὑπαλλήλους καὶ βάσει τῶν κειμένων νόμων ἀπολαύουν τῶν αὐτῶν εὐεργετημάτων, ἢ νὰ κάμῃ νόμον νὰ τοὺς ξεχωρίσῃ. Ἐφ’ ὅσον ὅμως οἱ ὑπάλληλοι τῶν Ὀργαν. Δημ. Δικαίου ἐξομοιοῦνται πρὸς τοὺς Δημ. ὑπαλλήλους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀπολαμβάνουν τῶν αὐτῶν προνομίων πρὸς τοὺς Δημ. ὑπαλλήλους. Δὲν γνωρίζω διατὶ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία γνωρίζει τὰ δίκαια αἰτήματά των, ἀφήνει τὰ ζητήματα νὰ ἀποτελματωθοῦν καὶ νὰ φθάσουν οἱ ὑπάλληλοι εἰς ἀπεργίαν. Θὰ ἤθελα νὰ δώσῃ τὴν πληροφορίαν ἡ Κυβέρνησις πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ ζήτημα τοῦτο, διότι ἡ ἀπεργία τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ὀργανισμῶν Δημ. Δικαίου ἀντανακλᾶ καὶ ἐπὶ τῶν ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν δοσοληψίας μὲ τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα των καὶ οἱ ὁποῖοι ταλαιπωροῦνται ἐφ’ ὅσον τὰ Ταμεῖα αὐτὰ ἀργοῦν λόγῳ τῆς ἀπεργίας τῶν ὑπαλλήλων των. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα ἀναλόγως τῆς σοβαρότητός του καὶ τοῦ ἐπείγοντος.

§8Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐπειδὴ πλεῖστοι ὅσοι τῶν βουλευτῶν ἔχουν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐκφέρουν τὴν γνώμην των πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, προτείνω ὅπως αὔριον, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἀσχοληθῇ ἡ Βουλὴ μὲ τὸ θέμα τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου. Τὸ θέμα εἶναι τόσον σοβαρόν, ὥστε δὲν δύναται νὰ μείνῃ ἀσυγκίνητος ἡ Βουλή.

§9Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ 10 ἡμερῶν, τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, διὰ τοῦ ἀρχηγοῦ του, ἐζήτησε τὴν κατάθεσιν τοῦ Α. Ν. περὶ Νομαρχῶν. Τὸ τοιοῦτον νομίζω ὅτι ἐζήτησαν καὶ ἄλλοι 35 συνάδελφοι. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπήντησεν ὅτι ὡς κοινοβουλευτικὸς ἀνήρ, ἐχόμενος στερρῶς τῶν κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν, θὰ τὸν καταθέσῃ. Καὶ ὄχι μόνον δὲν τὸν κατέθεσεν, ἀλλὰ προέβη καὶ εἰς δηλώσεις αἱ ὁποῖαι ἀποδεικνύουν ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τὸν καταθέσῃ καὶ οὕτω ἀποδεικνύεται ὅτι οὔτε κοινοβουλευτικὸς ἀνὴρ εἶναι, οὔτε σέβεται τοὺς κοινοβουλευτικοὺς θεσμούς.

§10Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ὁ Α. Ν. περὶ Νομαρχῶν θὰ ὑποβληθῇ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἀναγκαστικοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων μηνῶν ἐδημιουργήθησαν. Θὰ ἀνταπεκρινόμην εὐχαρίστως εἰς τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ κ. Τζωρτζοπούλου καὶ τῶν ἄλλων κ.κ. συναδέλφων, ὅπως προηγηθῇ ἡ ὑποβολὴ τοῦ νόμου τούτου, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ὑπέβαλεν ὡρισμένας τροπολογίας, θὰ προτείνῃ δηλ. πρὸς τὴν Βουλὴν ὡρισμένας τροπολογίας αἱ ὁποῖαι μελετῶνται. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος τῆς μὴ εἰσέτι ὑποβολῆς τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου πρὸς ἔγκρισιν.

§11Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφοῦ ἐπικυρωθῇ ὁ κατάλογος τῶν προκριθέντων Νομαρχῶν.

§12Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. Πρέπει νὰ προσαχθῇ ἐδῶ πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς του, διότι ἐλέχθησαν τόσα πράγματα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν σκάνδαλον.

§13Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μὴ πλανᾶται ἡ Κυβέρνησις μὲ τροπολογίας. Πρόκειται περὶ τραγελαφήματος, ποὺ ἔχει ἐξεγείρει κοινὴν ἀηδίαν καὶ ἀγανάκτησιν.

§14Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐμμείνῃ εἰς τὰς ἀρχὰς αἱ ὁποῖαι διέπουν τὸν νόμον περὶ Νομαρχῶν.

§15Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ τὸν καταψηφίσῃ.

§16Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ προχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς διορισμοὺς καὶ κατόπιν θὰ φέρῃ τὸν νόμον ἢ δὲν θὰ διορίσῃ;

§17Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἀπαιτεῖται χρόνος σημαντικός. Ἑπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπω ὅτι δὲν θὰ γίνουν οἱ διορισμοὶ προηγουμένως, ἀλλὰ πάντως ἡ μελέτη ἡ ἀφορῶσα τοὺς διορισμούς, ἢ μᾶλλον ὄχι τοὺς διορισμοὺς αὐτοὺς καθ’ ἑαυτοὺς ἀλλὰ τὴν κατανομὴν τῶν ἐκλεγέντων Νομαρχῶν εἰς τοὺς διαφόρους Νομούς, ἡ μελέτη αὐτὴ θὰ ἀπαιτήσῃ σημαντικὸν χρόνον. Ἐλπίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν της χρόνον ἐπαρκῆ διὰ νὰ ἐγκρίνῃ ἢ ἀπορρίψῃ τὸ νομοθέτημα.

§18Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν δύο θέματα, τὰ ὁποῖα ἐπεσωρεύθησαν εἰς τὴν συζήτησιν. Καὶ ἐπὶ τῶν δύο χρειάζεται ἀποσαφήνισις. Ὑπῆρξε, πρῶτον, τὸ θέμα τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ν.Π.Δ.Δ. Εὐλόγως ἡ Βουλὴ ἀπησχολήθη μὲ τὸ θέμα, διότι ὑπάρχει ἀπεργία καὶ ὑπάρχει αἴτημα βάσιμον ἐξομοιώσεώς των πρὸς τοὺς μισθοὺς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Εἶναι καὶ αὐτοὶ τὰ θύματα καὶ τῶν περιστάσεων καὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐπέτρεψεν αὐτὴν τὴν ἐπιδείνωσιν τῆς ἀκριβείας τῆς ζωῆς, θύματα τῆς ὁποίας εἶναι ὅλοι οἱ μισθοβίωτοι. Ἡ Βουλὴ παρακαλεῖ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δηλώσῃ πότε ἐπιθυμεῖ νὰ ἔλθῃ τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν. Δὲν ἔχομεν καμμίαν διάθεσιν νὰ τὴν αἰφνιδιάσωμεν, πάντως ἐπιθυμοῦμεν μίαν συνεννόησιν μὲ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν συζήτησιν αὐτοῦ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον θέμα, τῶν Νομαρχῶν, ἐγὼ ἀναγνωρίζω καὶ συμφωνῶ μὲ τὸ νομοσχέδιον. Ἀναγνωρίζω ὅμως, ἐπίσης, ὅτι τὸ θέμα, ἐφ’ ὅσον λειτουργεῖ ἡ Βουλή, πρέπει νὰ ἔλθῃ ἐνώπιόν της. Πρέπει νὰ ἔλθῃ ἐνώπιόν της καὶ ὡς ἀναγκ. νόμος, διότι δὲν εἶναι ἡ ὑφαρπαγή, ἡ ὁποία θὰ τὸν θεμελιώσῃ, ἀλλ’ ἡ συνειδητὴ ἔγκρισις τῆς Βουλῆς. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἐκτιμήσῃ τὴν ὀρθότητα τοῦ νομοσχεδίου. Ἀσχέτως, ὅμως, πρὸς τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ἐλευθέρα, γεγονὸς εἶναι ὅτι, ἀφ’ ἧς συνῆλθεν ἡ Βουλὴ καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος διετυπώθησαν τόσον ἀντίθετοι ἀπόψεις, δὲν ἠμπορεῖ νὰ φθάσῃ εἰς τὴν ἐφαρμογήν του ὁ νόμος, χωρὶς νὰ τύχῃ θετικῆς ἐγκρίσεως τῆς Βουλῆς. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀπόψεις μας. Καὶ ἐπὶ ἀμφοτέρων τῶν θεμάτων ἀναμένομεν μίαν θετικὴν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§19Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἦτο δυνατόν, βεβαίως, νὰ ἀρνηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ὅπως συζητήσῃ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν τὸ προκῦψαν ζήτημα ἐκ τῆς ἀπεργίας τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ὀργανισμῶν Δημ. Δικαίου. Ἀλλά, ἂν μοῦ ἐπιτρέπῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἐκφράσω τὴν προσωπικήν μου γνώμην, νομίζω ὅτι, διαρκούσης τῆς ἀπεργίας, δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα. Καὶ δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ συζητηθῇ, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀπαλλαγῶμεν τῶν ἀνθρωπίνων ἐκείνων ἀδυναμιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι μάλιστα κάπως περισσότερον συνυφασμέναι μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ πολιτικοῦ ἀνδρός, τῶν ἀνθρωπίνων, λέγω, ἐκείνων ἀδυναμιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ὤθουν τοὺς περισσοτέρους ἐξ ἡμῶν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀπεργίας κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐτροφοδότει τὰ ἐπιχειρήματα τῶν ἀπεργῶν. Δὲν νομίζω δὲ ὅτι ἐν ὥρᾳ κρίσεως, ἐν ὥρᾳ κινδύνου ἐθνικοῦ, ἐν ὥρᾳ μάχης, θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ γίνῃ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συζήτησις, ἡ ὁποία θὰ ἐτροφοδότει ἐπιχειρήματα μιᾶς τάξεως πολιτῶν, πασχούσης ἀναμφισβητήτως, ἀλλ’ ἀπεργούσης, εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ στρατὸς μάχεται.

§20Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Δυστυχῶς, μόνον ὑπὸ καθεστὼς ἀπεργίας ἐξετάζει τὰ αἰτήματα τῶν ὑπαλλήλων ἡ Κυβέρνησις.

§21Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Θὰ ἐπεθύμουν νὰ σᾶς βεβαιώσω, κ. συνάδελφε, ὅτι κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας γίνεται ἐπισταμένη ἐξέτασις τοῦ προβλήματος τῶν μισθῶν ὅλων ἐν γένει τῶν ἐργαζομένων. Ἡ μελέτη αὐτὴ ἤρχισε πρὶν ἢ ἐκδηλωθοῦν αἱ ἀπεργίαι. Καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι ἡ μελέτη αὐτὴ εὑρίσκεται εἰς ὁδόν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγάγῃ εἰς σχετικῶς εὐτυχῆ ἀποτελέσματα. Δὲν εὑρισκόμεθα, συνεπῶς, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀπεργίας, μελετῶντες τὸ πρόβλημα τῶν μισθῶν τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ὀργανισμῶν Δημ. Δικαίου. Ἀπεναντίας, πρὸ διμήνου, πρὶν ἀναγγελθῇ ἡ πρόθεσις τῆς ἀπεργίας, ἡ Κυβέρνησις ἐπελήφθη τοῦ θέματος καὶ ἔκτοτε τὸ μελετᾷ μὲ μεγάλην προσοχήν, ἀλλὰ καὶ λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν ὅλα τὰ δεδομένα, τῶν ὁποίων ἡ παραγνώρισις ἢ ἡ παραμέλησις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ ὀλέθρια ἀποτελέσματα διὰ τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς χώρας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο θέμα, τὸν Α. Ν. «περὶ Νομαρχῶν», θὰ ἤθελα νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν καί, ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρ. Σοσιαλ. Κόμματος, ὅτι οὐδεμία ὑπάρχει πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ὑφαρπάσῃ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς, φέρουσα ταύτην ἐνώπιον τετελεσμένου γεγονότος. Θὰ ἐπεθυμοῦμεν ὅλοι νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Βουλὴ τοῦ προβλήματος τῶν Νομαρχῶν πρὶν ἢ προβῶμεν εἰς τοὺς διορισμοὺς αὐτῶν. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ γίνῃ τοῦτο, διότι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἑτοίμη καὶ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν θὰ ὑποβάλῃ πρὸς ἔγκρισιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, πρῶτον μέν, ὅλους τοὺς ἀναγκ. νόμους οἱ ὁποῖοι ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σχεδίου Μάρσαλ καί, δεύτερον, ὅλους τοὺς ἄλλους Α. Ν. καὶ Ν. Δ., οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ 1946 ἔχουν δημοσιευθῆ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως.

§22Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πρὸ τοῦ διορισμοῦ θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν;

§23Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑ. Στρατ.). Δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ δὲν γνωρίζω πόσος χρόνος θ’ ἀπαιτηθῇ διὰ τὴν σύνταξιν τῶν τροπολογιῶν.

§24Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Προσωπικῶς θέλω νὰ ἐπαναλάβω ὅτι, καίτοι εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπανάληψις τοῦ ἰδικοῦ μου καί, ἑπομένως, εἶναι εὔλογον ἡ πατρότης νὰ μὲ ὁδηγῇ εἰς τὴν ὑπεράσπισίν του, ἐν τούτοις ἀναγνωρίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ φθάσῃ εἰς ἐφαρμογὴν πρὸ τῆς θετικῆς ἐγκρίσεώς του ἀπὸ τὴν Βουλήν. Αὐτὰ ὡς πρὸς τὸ πρῶτον θέμα. Ὡς πρὸς τὸ ἄλλο θέμα, ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω τοῦτο: Οὐδεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἶμαι βέβαιος, ἐγκρίνει τὴν ἀπεργίαν οὔτε τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, οὔτε τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ὀργανισμῶν Δημ. Δικαίου. Ἑπομένως, ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν ὑπάρχει καμμία πιθανότης, ὅτι θὰ προκύψῃ ἐνθάρρυνσις ἢ τροφοδότησις τῆς ἀπεργίας. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ συζητηθῇ εἶναι τοῦτο: Πῶς θὰ ὑπάρξῃ τρόπος, οἰκονομικῶς, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν τὰ δίκαια αἰτήματά των, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς ἴσην θέσιν πρὸς τὰ ἱκανοποιηθέντα ἤδη αἰτήματα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δὲν πρόκειται, ἑπομένως, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ ἡμᾶς, νὰ ἐνθαρρύνωμεν τὴν ἀπεργίαν. Ἐπιλαμβανόμεθα, ἀντιθέτως, τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ δηλώσωμεν πάλιν, ὅτι ἡ ἀπεργία τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὅλων τῶν ἄλλων οἱ ὁποῖοι ἐξομοιοῦνται πρὸς αὐτούς, εἶναι ἀπαράδεκτος. Διότι εἶναι σχέσις δημοσίου καὶ ὄχι ἰδιωτικοῦ δικαίου. Διότι εἶναι φορεῖς τῆς κυριαρχικῆς ἐξουσίας τῆς Πολιτείας καὶ δὲν ἔχουν σχέσιν ἐργάτου καὶ ἐργοδότου. Καί, διότι ἦλθε τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν, εἰδοποιοῦμεν τοὺς ἀπεργοὺς ὅτι ὀφείλουν νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς θέσεις των, ἐπικαλούμενοι τὴν ἠθικὴν δύναμιν τοῦ δικαίου των καὶ ὄχι τὴν βίαν τῆς ἀπεργίας. Αὐτὰ ὡς πρὸς τὴν ἀπεργίαν. Ἡ συζήτησις θὰ ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ἀναζήτησιν τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξησφάλιζον τὴν ἐξομοίωσίν των πρὸς τὰς παροχάς, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἀποτελεῖ καὶ δικαίωμα τῆς Βουλῆς καὶ διευκόλυνσιν τῆς Κυβερνήσεως.

§25Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀμφισβητήσω τὴν ὀρθότητα τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν αἰτημάτων τῶν ὑπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλ. Κόμματος θὰ ἀμφιβάλῃ μέσα του σοβαρῶς, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ ἐνταῦθα πρὸς συζήτησιν ἓν θέμα, τοῦ ὁποίου ἡ ἐξέτασις προϋποθέτει ὡρισμένας συνεννοήσεις μετ’ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐνταῦθα ὡς σύμβουλοι τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀκόμη, τὴν ἔρευναν εἰδικῶν τεχνικῶν ζητημάτων. Βεβαιωθῆτε ἀπολύτως, ἀξιότιμε κ. ἀρχηγὲ τοῦ Δ. Σ. Κόμματος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐμπνεομένη ἀπὸ τὴν ἰδίαν φροντίδα ποὺ ἐπιδεικνύει πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, καταβάλλει πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων καὶ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ νὰ εἴπωμεν: Θέλομεν νὰ ἱκανοποιηθοῦν τὰ αἰτήματά των. Ὑπάρχει καὶ δεύτερον θέμα: Εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ μέχρι τίνος σημείου εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν; Αὐτὰ τὰ δύο θέματα δὲν εἶναι τεχνικῶς δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἐὰν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοιούτων τεχνικῶν ζητημάτων ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἀποδοτική, θὰ ἤμην ἀπολύτως σύμφωνος ν’ ἀρχίσῃ καὶ ἀπόψε, διότι ἐνδεχομένως νὰ κατελήγομεν ἀπόψε εἰς συμπεράσματα, τῶν ὁποίων τὴν υἱοθέτησιν θὰ ἦτο εὐτυχὴς ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν τοιαύτης τεχνικῆς μορφῆς προβλήματα νὰ λύωνται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον – τὸ γνωρίζετε ἄριστα.

§26Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διατηροῦμεν τὴν γνώμην ὅτι εἶναι καὶ ὀρθὸν καὶ ὠφέλιμον.

§27Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ πολιτικὰ Σώματα δημιουργοῦν τὴν ἱστορίαν, δὲν συγγράφουν αὐτὴν ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἡ πολιτικὴ κύριον χαρακτηριστικὸν ἔχει τὸ ἔγκαιρον τῆς ἐνεργείας της. Ἐφόσον ἡ ἀπεργία ἐξακολουθεῖ εἶναι καθῆκον, ὄχι δικαίωμα μόνον, ὑποχρέωσις εἶναι τοῦ κοινοβουλευτικοῦ Σώματος νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος. Ἔπρεπε, βεβαίως, καὶ ἀπόψε νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, δὲν πρόκειται ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ συγγράψωμεν τὶ συνέβη, ἀλλ’ ἐκ τῶν προτέρων νὰ εἴπωμεν τὸ πρέπον καὶ ἐπιβαλλόμενον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον θέμα, παρακαλῶ ἐκ τῶν προτέρων τὴν Βουλὴν νὰ δώσῃ ὅλην τὴν ἀπαιτουμένην προσοχὴν εἰς τὸ θέμα. Διότι ὁ τοιοῦτος τρόπος διορισμοῦ τῶν Νομαρχῶν σημαίνει ὑπαλληλοκρατίαν.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Νομίζω ὅτι δὲν εἰσήλθομεν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς οὐσίας τοῦ θέματος.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κουλουμβάκη...

§30Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε, κ. Πρόεδρε, νὰ κάμνετε ἐξαίρεσιν εἰς ἐμέ, διότι ἀφήσατε ὅλην τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπουν ὅσα θέλουν δύο πολιτευταὶ νεώτεροι ἐμοῦ τὴν ἡλικίαν, νεώτεροι ἐμοῦ εἰς τὸ πολιτεύεσθαι, μὴ ἔχοντες τὴν δρᾶσιν, τὴν ὁποίαν ἔχω ἐγώ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα. Ἔχω, συνεπῶς, ὅλον τὸ δικαίωμα νὰ ἀξιώσω καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω δύο λέξεις. Παρακαλῶ ὀλίγην δικαιοσύνην, κ. Πρόεδρε. Λοιπόν, πρέπει τάχιστα νὰ ἔλθῃ αὐτὸ τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι εἶναι θέμα ἀπολύτως ἀντικοινοβουλευτικόν. Εἶναι εἰς τὴν σειρὰν τῶν ἐπιβουλῶν αἱ ὁποῖαι γίνονται ἀπὸ τὸ 1911 ἐναντίον τοῦ πολιτεύματός μας (χειροκροτήματα).

§31Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρ.). Τὸ θέμα θὰ ἔλθῃ ταχέως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ σᾶς δηλῶ ἀπὸ τοῦδε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀρχήν, ἡ ὁποία διέπει τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον.

§32Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν θὰ εἶναι τὸ πρῶτον σφάλμα!

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Γʹ Ψηφίσματος «περὶ ἐκτάκτων μέτρων ἀφορώντων τὴν Δημοσίαν τάξιν καὶ Ἀσφάλειαν».

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Γʹ Ψηφίσματος «περὶ ἐκτάκτων μέτρων ἀφορώντων τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑορτασμοῦ τῆς 19ης ἑκατονταετηρίδος τῆς Χριστιανικῆς Ἑλλάδος».

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἑορτασμοῦ τῆς 19ης ἑκατονταετηρίδος τῆς Χριστιανικῆς Ἑλλάδος». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1948–49 οἰκονομικὰ ἔτη, (1944–45, 1945–46, 1946–47, καὶ 1947–48) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν Ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1948–49».

§38ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1948 –49 οἰκονομικὰ ἔτη (1944–45, 1945 –46, 1946–47 καὶ 1947–48) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Πρ)σμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1948–49».

§40Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, νὰ προηγηθῇ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9 τὸ ὁποῖον ἔχει κριθῆ κατεπεῖγον.

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων διατάξεων». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§43Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Πρόκειται περὶ νομοσχεδίου ἀφορῶντος τὸν Ὀργανισμὸν τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων. Ὅπως γνωρίζετε, ἕνα ἀπὸ τὰ οὐσιωδέστερα προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν, εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς παραγωγῆς ἐμψύχου ὑλικοῦ τοῦ στρατοῦ καὶ δὴ ἡγετικοῦ προσωπικοῦ. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, εἶναι νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκονται δύο τινά· εἶναι δὲ ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε, διότι πρέπει ἐντὸς τῶν ἡμερῶν νὰ προκηρυχθῇ ὁ διαγωνισμὸς διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει δύο σκέλη. Τὸ πρῶτον σκέλος ἀφορᾷ τὰς τροποποιήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὸν ἤδη ἰσχύοντα Ὀργανισμόν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν ὑποψηφίων εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων. Τὸ ἕτερον σκέλος ἀφορᾷ τὴν κύρωσιν ὡρισμένων ὑπουργικῶν πράξεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον ἐκδοθῆ κατὰ τὸ ἔτος 1948. Ἡ βασικὴ ἀρχή, ἡ ὁποία διέπει τὸ νομοσχέδιον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ὑποψηφίων εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἑνοποιεῖται ἡ ὅλη εἰσαγωγὴ εἰς τὸν στρατὸν καὶ ἀνάγεται εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἀρχήν. Πᾶς ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ γίνῃ μόνιμος, θὰ εἰσάγεται εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, εἴτε πρόκειται νὰ ἐξέλθῃ ὡς ἀξιωματικὸς ὅπλου, εἴτε ὡς ἀξιωματικὸς σωμάτων, εἴτε, τέλος, ὡς ἀξιωματικὸς τοῦ τεχνικοῦ σώματος.

§44Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κατόπιν ἐξετάσεων;

§45Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρ.). Βεβαίως, κατόπιν ἐξετάσεων. Γίνεται, ὅμως, μία ἀντιδιαστολὴ μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι πρόκειται, ἐξερχόμενοι ἀπὸ τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, νὰ καταταγοῦν, ἐπιλεγόμενοι ὑπὸ εἰδικοῦ συμβουλίου ἐπιλογῆς, εἰς τὰ διάφορα σώματα, ἐκτὸς τοῦ τεχνικοῦ σώματος, καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ τεχνικὸν σῶμα. Οὗτοι πρέπει ἐξ ἀρχῆς νὰ ἔχουν χαρακτηρισθῆ, βάσει, ἄλλωστε, νόμου προϊσχύοντος, ὡς ἐθελονταί, ἐπίλεκτοι τεχνικοὶ ὅπως λέγονται. Καὶ αὐτοὶ θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, ἀλλὰ θὰ ἀπαρτίζουν εἰδικὴν ὁμάδα μαθητῶν τῆς Σχολῆς. Οὗτοι, ἐπιτυγχάνοντες εἰς τὰς ἀπολυτηρίους ἐξετάσεις, θὰ ἐκπαιδεύωνται περαιτέρω εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον. Ὅλοι οἱ ἄλλοι, καὶ τῶν ὅπλων καὶ τῶν σωμάτων, θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σχολὴν χωρὶς νὰ γνωρίζουν ἐκ τῶν προτέρων εἰς ποῖον ὅπλον ἢ σῶμα θὰ καταταγοῦν τελικῶς. Ἡ κατάταξις αὐτῶν θὰ γίνεται μετὰ τὴν ἐπιτυχίαν των εἰς τὰς πτυχιακὰς ἐξετάσεις, ὑπὸ εἰδικοῦ συμβουλίου ἐπιλογῆς, βάσει τῶν προτάσεων τὰς ὁποίας θὰ κάμῃ τὸ συμβούλιον ἐπιλογῆς, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του τὸν μαθητὴν ἐπὶ ἔτη, τὸ ὁποῖον θὰ γνωρίζῃ τὴν κρίσιν αὐτοῦ καὶ τὴν ἰδιοσυγκρασίαν του, τὴν ὁποίαν πολλάκις ὁ ἴδιος ὁ μαθητὴς δὲν γνωρίζει τόσον, ὅσον δύναται νὰ τὴν διαπιστώσῃ ὁ παιδαγωγός, ὅστις τὸν παρακολουθεῖ ἐπὶ ἔτη. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχὴ ἥτις διέπει τὸ νομοσχέδιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς κυρώσεις περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα, εἶναι κυρώσεις δύο πράξεων, αἵτινες ἐγένοντο τῷ 1948 καὶ ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μὲν μία προβλέπει τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων καὶ ἀνδρῶν σχετικῶς μεγάλης ἡλικίας. Πρόκειται περὶ ὑπαξιωματικῶν πολεμιστῶν οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ ἔχουν τὸν καιρὸν καὶ τὴν δυνατότητα εἰσόδου εἰς τὴν Σχολήν, ἔστω καὶ ὑπὸ κάπως δυσχερεῖς συνθήκας — διότι εἶναι δυσχερεῖς αἱ συνθῆκαι μαθητῶν εἰσαγομένων εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων εἰς ἡλικίαν 25 ἐτῶν. Αὐτό, ὅμως, ἐγένετο καὶ πέρυσιν, ἐγένετο καὶ ἐφέτος. Ὁ ἀριθμὸς δὲ τούτων ἐξηντλήθη ἤδη.

§46Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων εἰσάγονται καὶ πολεμισταὶ μεγάλης ἡλικίας.

§47Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρ.). Δὲν ὁμιλῶ περὶ αὐτῶν. Ὁμιλῶ περὶ τῆς εἰσαγωγῆς εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων ὑπαξιωματικῶν πολεμιστῶν εἰς τοὺς ὁποίους ἐδόθη τὸ προνόμιον, παρὰ τὸ ὅτι εἶναι σχετικῶς μεγάλης ἡλικίας, νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σχολήν. Ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν ἐξηντλήθη. Ὅσοι εἶχον τὴν διανοητικὴν ἱκανότητα ἵνα ὑποστοῦν τὰς ἐξετάσεις καὶ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σχολήν, ἀπέδειξαν τὴν ἱκανότητά των ταύτην. Ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, ἡ Σχολὴ τῶν Εὐελπίδων νὰ ὀργανωθῇ.

§48Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ὑπολείπονται πολλοὶ ἀκόμη, κ. Ὑπουργέ;

§49Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρ.). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι καλὸν εἶναι νὰ μελετῶμεν τὰ προβλήματα αὐτὰ μὲ κάποιαν ψυχραιμίαν. Ἡ Πολιτεία ἐπιδεικνύει ὅλην τὴν δυνατὴν στοργήν. Ὑπάρχουν ἄλλαι ὁδοὶ τὰς ὁποίας δύνανται νὰ ἀκολουθήσουν. Ὑπάρχει ἡ ὁδὸς τῆς μονιμοποιήσεως. Ἄλλο εἶναι νὰ μονιμοποιηθῇς ἐσύ, ὁ ὁποῖος μέχρι τοῦδε ὑπῆρξες ἔφεδρος καὶ νὰ λάβῃς θέσιν εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Σχολῆς τῶν ἐξερχομένων κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος, καὶ ἄλλο νὰ θεωρηθῇς ἐξερχόμενος ἀπὸ μίαν Σχολήν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ θεωρῆται, ὅπως ἐθεωρεῖτο ἀνέκαθεν, ὡς Σχολὴ κατ’ ἐξοχὴν ἐπιστημονική, ὡς Σχολὴ ἀνωτάτη. Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ εἰσάγωνται εἰς τὴν Σχολὴν αὐτὴν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐπαρκῆ τὰ προσόντα γνώσεων καὶ εἰδικώτερον μαθηματικῶν καὶ ἑλληνικῆς γλώσσης. Παρ’ ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν τῆς Πατρίδος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀνεκτὴ ἡ εἴσοδός των εἰς μίαν ἀνωτάτην Σχολήν, χωρὶς νὰ ἔχουν τὰ ἀπαιτούμενα διανοητικὰ προσόντα. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Ὑπάρχει ἄλλη δυνατότης ἱκανοποιήσεως τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν. Θὰ εἶναι δυνατὸν χωρὶς νὰ ἔχουν τὰ προσόντα εἰσόδου εἰς τὴν Σχολήν, νὰ μονιμοποιοῦνται ἑκάστοτε βάσει τῶν προσόντων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα χαρίζει εἰς τὸν ἄνθρωπον ἡ φύσις, συγκεκριμένως ἐν ὀνόματι τοῦ ἡρωισμοῦ των, τὸν ὁποῖον ἡ Πατρὶς πάντοτε θὰ τιμᾷ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι σωστὸν νὰ ἀναμιγνύωμεν τὰ δύο θέματα. Εἶναι τὸ ἴδιον ὡς ἐὰν ἐλέγομεν ὅτι πρέπει οἱ πολεμισταὶ νὰ εἰσάγωνται εἰς τὸ πανεπιστήμιον ταχείας μορφώσεως καὶ ἱκανότητος.

§50Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κανεὶς δὲν τὸ ὑποστηρίζει αὐτό. Ἀλλ’ ὅταν οἱ νέοι αὐτοὶ πολεμοῦν ἐπὶ 5 χρόνια, δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ μορφωθοῦν.

§51Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρ.). Ἂν δὲν εἶχον τὴν δυνατότητα νὰ μορφωθοῦν, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἓν ἀντικειμενικὸν γεγονός. Δὲν εἶμαι ἐγὼ εἰς θέσιν σήμερον νὰ μεταβάλω τὸ ἀντικειμενικὸν αὐτὸ γεγονός. Καὶ ἐφ’ ὅσον αὐτὸ τὸ ἀντικειμενικὸν γεγονὸς δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, λαμβάνομεν ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς δώσουν τὸ δικαίωμα νὰ καταταγῶσιν εἰς τὰ στελέχη τὰ μόνιμα τοῦ Στρατοῦ, χωρὶς νὰ περάσουν ἀπὸ τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων. Αὐτὸ ἐγένετο καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν παλαιοτέρων πολέμων, αὐτὸ θὰ γίνῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἔχω νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν ὅπως κυρώσῃ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου τὴν διάταξιν τὴν περιλαμβανομένην εἰς τὸ ἄρθρον 5. Ὁ προκάτοχός μου Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἐθεώρησε καλὸν νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἰσχὺν μιᾶς διατάξεως, ἥτις προέβλεπεν ὅτι οἱ πρὸ τῆς εἰσόδου εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων χρηματίσαντες ἀξιωματικοὶ καὶ ὑπαξιωματικοὶ θὰ λαμβάνουν κατὰ τὸ διάστημα τῆς φοιτήσεώς των εἰς τὴν Σχολὴν τὸ ½ τοῦ μισθοῦ των. Αὐτὸ ὁ κ. Στράτος, διὰ διαταγῆς του, τὸ ἀνέστειλε. Καὶ ἤδη καλούμεθα νὰ κυρώσωμεν αὐτὴν τὴν ἀνασταλτικὴν ἐνέργειαν, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχε προβῆ ὁ προκάτοχός μου Ὑπουργός. Δὲν εἶναι νοητόν, καθ’ ἣν στιγμὴν εἰσέρχεταί τις εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, νὰ εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν εὐνοϊκωτέραν ἐκείνης, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται ὅλοι οἱ ἐν τῇ Σχολῇ. Ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθεῖ ὁ πόλεμος, ἐξέρχονται ταχύτερον ἐκ τῆς Σχολῆς, ἀλλὰ κατὰ τὸ διάστημα τῆς φοιτήσεως πρέπει ὅλοι νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν αὐτὴν κατάστασιν. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ θελήσῃ νὰ ἐγκρίνῃ τὴν διαταγὴν αὐτὴν τοῦ προκατόχου μου καὶ νὰ περιλάβῃ αὐτὴν εἰς τὸν ὑπὸ συζήτησιν νόμον. Αὐτή, κ. βουλευταί, εἶναι ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον παρακαλῶ νὰ ψηφίσωμεν ἀπόψε. Ἐὰν ὑπάρχουν ἀπορίαι τινὲς καὶ ἀμφιβολίαι, εἶμαι εἰς τὴν διάθεσίν σας νὰ δώσω οἱανδήποτε διασάφησιν (χειροκροτήματα).

§52Ι. ΠΑΠΑΡΤΕΜΙΟΥ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου προβλέπει τροποποίησιν τοῦ νόμου 2.127)1939, ὁ ὁποῖος ρυθμίζει τὰς βασικὰς διατάξεις τῶν εἰσαγομένων εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων. Διὰ τοῦ σχεδίου νόμου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπόρροια τῆς νέας ὀργανώσεως τοῦ στρατεύματος, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νέων ἀρχῶν καὶ μεθόδων, προβλέπονται τροποποιήσεις τῶν προηγουμένων ἀναγκαστικῶν νόμων καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ ἀπαιτοῦν διάφορον ἐκπαίδευσιν διὰ τοὺς μέλλοντας νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔθιξε ἐν γενικαῖς γραμμαῖς τὸ σχέδιον νόμου. Εἶμαι καὶ ἐγὼ ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ἐπ’ αὐτοῦ ὀλίγα τινὰ καὶ ἀκολούθως, τὰς διαφορὰς μὲ τὸν πάγιον νόμον τοῦ ἔτους 1939. Ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἐρχόμενον πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ἰσχύοντος πρὸ τοῦ πολέμου βασικοῦ νόμου, δὲν παρουσιάζει καὶ τὴν σχετικὴν κωδικοποίησιν, ὥστε νὰ εἶναι πλῆρες καὶ ἑνιαῖον νομοθέτημα, κατὰ τὰς παγίας αὐτοῦ διατάξεις. Μέχρι τοῦ 1939, εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων ἐγένετο ἡ παραγωγὴ τῶν ἀξιωματικῶν τῶν τεσσάρων ὅπλων. Σήμερον πρόκειται νὰ ἐκπαιδεύωνται εἰς τὴν Σχολὴν καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τῶν σωμάτων. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσιώδης διαφορά, ἡ ὁποία ἀπέρρευσεν ἀπὸ τὴν διάφορον ὀργάνωσιν τοῦ στρατεύματος. Ἐκ τῆς ἑνιαίας ἐκπαιδεύσεως προκύπτει ἡ ἔννοια τοῦ δόγματος τοῦ «ἑνιαία». Ὅλοι θὰ ἔχουν ὑποστῆ τὴν αὐτὴν ἐκπαίδευσιν, μετὰ δὲ τὴν τοποθέτησίν των, εἰς τὰ διάφορα σώματα καὶ ὅπλα, θὰ τύχουν εἰδικῆς ἐκπαιδεύσεως μετὰ τὴν ἔξοδόν των ἐκ τῆς Σχολῆς εἰς τὰ Σχολεῖα Ἐφαρμογῆς ἢ Κέντρα Ἐκπαιδεύσεως. Ὑπάρχουν ὡρισμέναι διαφοραὶ ἀπὸ τὰς διατάξεις τὰς παγίας τοῦ νόμου 2.127)39 τὰς ὁποίας εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς τονίσω, διὰ νὰ κρίνετε μετ’ εὐκολίας. Οὐδεμία οὐσιώδης διαφορὰ δὲν ὑπάρχει, ὑπάρχει, ὅμως, ἡ διάταξις περὶ ἡλικίας τῶν ἰδιωτῶν καὶ μονίμων ὁπλιτῶν, οἱ ὁποῖοι εἰσέρχονται εἰς τὴν Σχολήν. Ἐπειδὴ ἤκουσα νὰ γίνεται λόγος καὶ περὶ ὑποβολῆς μιᾶς τροπολογίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ὅτι κατὰ τὸ παρελθόν, ἡμεῖς ἐθεσπίσαμεν τὴν μονιμοποίησιν ἐφέδρων εἰς μεγαλυτέραν ἡλικίαν. Ἤδη, ὅμως, ὀρθῶς ἡ ἡλικία θεσπίζεται μικροτέρα τῆς ἰσχυούσης κατὰ τὰς προηγουμένας διατάξεις, διότι παρῆλθεν ὁ πόλεμος καὶ πρέπει νὰ καθορίσωμεν τὴν ἡλικίαν τῶν 24 ἐτῶν διὰ τὴν εἴσοδον τῶν ἐθελοντῶν καὶ μονίμων ὁπλιτῶν εἰς τὴν Σχολὴν καὶ μάλιστα μὴ συμπεπληρωμένων. Εἶναι ἀναγκαῖον τοῦτο, διότι πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ φοίτησις εἶναι τριετὴς καὶ ἡ παραμονὴ εἰς Σχολὴν Ἐφαρμογῆς ἀπαιτεῖται κατόπιν ἐπὶ ἓν ἔτος δι’ εἰδικὴν ἐκπαίδευσιν, ὁ βαθμὸς δὲ ὁ πρῶτος τοῦ ἀξιωματικοῦ εἶναι μικρός, τὰ δὲ καθήκοντα σκληρά. Μία ἄλλη διαφορὰ εἶναι ἡ σειρὰ ἀρχαιότητος τῶν ἐξερχομένων ἐκ τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων, ἥτις τακτοποιεῖται ἐκ τῆς ἐξόδου ἐκ τῆς Σχολῆς, θεσπίζεται σειρὰ ἀρχαιότητος παγία μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν τῶν μονίμων τῶν ὅπλων καὶ τῶν σωμάτων, καὶ ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν θὰ ἀποκτήσουν οἱ φοιτῶντες εἰς τὴν Σχολὴν κατὰ τὸ τρίτον ἔτος ἐκ τῆς σειρᾶς τῶν ἐξετάσεων τῶν τελικῶν. Μία ἄλλη διαφορὰ ἀπὸ τὸν παλαιὸν νόμον. Οἱ εὐέλπιδες ἐξήρχοντο εἰς τὰ ὅπλα κατὰ 15)δας ὁριζομένων ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ποσοστοῦ τοῦ ἀριθμοῦ δι’ ἕκαστον ὅπλον. Ἤδη ὁρίζεται ἡ 30)τάς, ἐντὸς τῆς ὁποίας κατανέμονται οἱ ὑποψήφιοι ἀξιωματικοί, βάσει τῆς σειρᾶς ἀρχαιότητος, βάσει ἠτιολογημένης ἐκθέσεως τοῦ συμβουλίου ἐπιλογῆς καὶ βάσει τῆς ἐπιτυχίας των. Ἐν συνεχείᾳ τὸ σχέδιον νόμου περιλαμβάνει ὡρισμένας κυρωτικὰς διατάξεις, ἵνα μὴ καταβάλλεται εἰς αὐτούς, βάσει ἑνὸς ἀναγκαστικοῦ νόμου τοῦ 1945, τὸ ½ τῶν ἀποδοχῶν ποὺ εἶχε καθορισθῆ. Πάντοτε μέσα εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων δὲν ἐπληρώνοντο οἱ μόνιμοι ὁπλῖται καὶ ἐθελονταί. Ἑπομένως προτείνω τὴν ψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου (χειροκροτήματα).

§53Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ἔχω οὐδεμίαν διαφωνίαν πρὸς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἀναμφισβητήτως, τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνεται..... (δὲν ἀκούεται). Ἡ μόνη διαφωνία, ἢ μᾶλλον ἡ μόνη παράκλησις, τὴν ὁποίαν ἤθελον νὰ κάνω πρὸς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τὸν Στρατιωτικῶν, εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ ἀνώμαλος κατάστασις, ὑπάρχουν πολεμισταί, οἱ ὁποῖοι ἐφιλοδόξουν καὶ φιλοδοξοῦν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, οἱ ὁποῖοι, ὅμως, εἴτε διηγωνίσθησαν, εἴτε δὲν διηγωνίσθησαν, εἴτε ἀπέτυχαν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὁρισθῇ, ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ ἀνώμαλος κατάστασις, ἡ ἡλικία τῶν 27 ἐτῶν καὶ ὄχι τῶν 26 ἐτῶν, ὡς ὅριον διὰ τὰς ἐξετάσεις. Τοῦτο θὰ διηυκόλυνεν ἀρκετοὺς ἐκ τῶν πολεμιστῶν μας νὰ διαγωνισθοῦν εἰς τὴν Σχολήν, διότι εἶναι πολεμισταί, οἱ ὁποῖοι μάχονται ἀπὸ τριετίας εἰς τὰ διάφορα μέτωπα τῆς χώρας.

§54Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἤθελον νὰ προσθέσω δύο λέξεις, συμπληρώνων τὸν πρὸ ἐμοῦ ὁμιλήσαντα τέως Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν κ. Στράτον, διὰ νὰ συμφωνήσω καὶ ἐγὼ μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν. Πράγματι, ὑπάρχουν εἰς τὸ μέτωπον ἀπὸ τριετίας καὶ ἀγωνίζονται ὁπλῖται, οἱ ὁποῖοι ἐπιτελοῦν τὸ καθῆκον των εἰς τὸ ἀκέραιον πρὸς τὴν Πατρίδα. Μάλιστα δὲ ἐκ τῶν μέτρων αὐτῶν δὲν πρόκειται νὰ βλαβῇ ὁ στρατός. Ἂς φανῶμεν ἀπέναντι αὐτῶν ὡς ἀποδίδοντες δίκαιον καὶ τὸν φόρον τῆς τιμῆς, τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλεται νὰ ἀποδώσωμεν πρὸς τοὺς ἀγωνιστάς. Τὸ αἴτημα ἀφορᾷ αὐτὴν τὴν μεταβατικὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξακολουθεῖ ὁ πόλεμος. Ἑπομένως οἱ πολεμισταὶ αὐτοὶ δὲν εἶχον ἢ δὲν ἔχουν τὸν καιρόν, ὥστε νὰ ἀναπτύξουν τὰ προσόντα των καὶ τὴν μόρφωσίν των, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ δώσουν ἐπιτυχῶς τὰς ἐξετάσεις των, οὕτως ὥστε δι’ ἓν χρονικὸν διάστημα, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ἡλικίας μεγαλυτέρας τῶν 26 ἐτῶν, ὡς ἴσχυε καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, νὰ ἠμποροῦν νὰ δώσουν ἐξετάσεις καὶ ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπιτύχουν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σχολήν. Τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραβλάψῃ κατ’ ἐλάχιστον τὸν στρατόν, εἴτε καὶ τοὺς ἤδη ὄντας ἀξιωματικούς, ἢ καὶ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὴν Σχολήν, διότι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐντασσόμενοι εἰς τὰ στελέχη τοῦ στρατοῦ, ὄφελος θὰ προξενήσουν εἰς τὸν στρατόν, λόγῳ τῆς προηγουμένης πείρας των, τὴν ὁποίαν ἀπέκτησαν μαχόμενοι ἐπὶ μίαν τριετίαν ἐναντίον τοῦ σημερινοῦ ἐχθροῦ καὶ διὰ τοῦτο θὰ εἶναι ἱκανοὶ διὰ νὰ παρακολουθοῦν τὰ μαθήματα τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων.

§55Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς ἐθελονταὶ εἶναι;

§56Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Βεβαίως, καὶ τοῦτο εἶναι ἐπὶ πλέον εἷς λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ὀφείλει ἡ Πατρὶς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι τόσον τρομερὸν διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ νὰ στέρξῃ νὰ ἐπιτραπῇ εἰς αὐτοὺς ἡ εὐχέρεια αὐτὴ εἰς τοὺς ἀγωνιζομένους, ἐπαναλαμβάνω μαχητάς, ἡ ὁποία θὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ νὰ καταταγοῦν εἰς τὰ μόνιμα στελέχη τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ καὶ νὰ ἐξακολουθήσουν καὶ πάλιν προσφέροντες τὰς πολυτίμους ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας καὶ σήμερον προσφέρουν ὑπὲρ τῆς Πατρίδος.

§57Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ἐδῶ συζητῶμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοθετήματος. Πῶς συζητοῦνται τροπολογίαι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2;

§58Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, καθορίζεται ὁ τρόπος παραγωγῆς ἀξιωματικῶν εἰς τὰ μάχιμα ὄργανα καὶ εἰς τὰ βοηθητικὰ κλιμάκια, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν ἐσχάτως. Μέχρι σήμερον αἱ ἐξετάσεις εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων ἐγένοντο ὡς ἀκολούθως: Προεκηρύσσετο διαγωνισμὸς διὰ τὴν εἰσαγωγὴν 100 ὑποψηφίων, ἐξ ἰδιωτῶν καὶ εἰς ἄλλην περίοδον διὰ 200 ἐξ ἐθελοντῶν ὑπαξιωματικοὺς καὶ τοῦτο τὸ ἔκανε τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διαγωνισθοῦν ἰδιῶται καὶ ὑπαξιωματικοὶ ταυτοχρόνως καθ’ ὅτι οἱ μὲν ἰδιῶται λόγῳ τῶν διαφόρων φροντιστηρίων θὰ ἤρχοντο πρῶτοι πάντοτε καὶ θὰ κατελάμβανον τὰς θέσεις οἱ πολεμισταί, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο 2–3 ἔτη εἰς τὸ μέτωπον, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν εἰς τὸν ὦμον τὸ ὅπλον καὶ εἰς τὰ θυλάκιά των τὴν Ἄλγεβραν. Καὶ ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ πολεμισταὶ προεκηρύσσετο κεχωρισμένως διαγωνισμὸς τῶν ἐθελοντῶν. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργόν, ἐὰν διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καθορίζεται σαφῶς ὁ διαχωρισμὸς αὐτός, διότι ὁμολογῶ ὅτι θὰ εὑρεθοῦν εἰς τὴν δύσκολον θέσιν... (δὲν ἠκούσθη).

§59Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν κάμνει διάκρισιν τὸ νομοσχέδιον.

§60Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. .. διότι οἱ προπαρασκευασθέντες ἐν Ἀθήναις οἱ ἰδιῶται θὰ ἐπιτύχουν καὶ θὰ μείνουν τελευταῖοι οἱ ὑπαξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐγκαταλείψει τὰ βιβλία των ἀπὸ διετίας. Αὐτὸ τὸ θέτω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ νὰ τὸ μελετήσῃ καὶ νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ.

§61Ι. ΠΑΠΑΡΤΕΜΙΟΥ. Ἰσχύει ὁ νόμος τοῦ 1939.

§62Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον λέγει: (Ἀναγινώσκει). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑποστηριχθεῖσαν ἄποψιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας, ὑπὸ τῶν κ.κ. Λόντου καὶ Στράτου, νὰ μετέχουν δηλ. καὶ ὑπαξιωματικοὶ ὑπηρετοῦντες μὲ ἡλικίαν 26 ἐτῶν, εὐχαρίστως θὰ συνεφώνουν, ἂν ἐτίθετο διάταξις κατόπιν προτάσεως τῶν Διοικητῶν τῶν μονάδων, διότι δι’ ἁπλῆς χορηγήσεως τοῦ δικαιώματος ἄνευ προτάσεως τῶν Διοικητῶν, θὰ ἐβλέπαμεν νὰ προσέρχωνται εἰς αὐτὰς καὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰ διάφορα γραφεῖα τῶν μετόπισθεν εἰς βάρος τῶν πολεμιστῶν. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ, μόνον κατόπιν προτάσεων τῶν Διοικητῶν. Τέλος, κ. συνάδελφοι, θὰ ἔκαμνον μίαν πρότασιν: Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσθέσῃ ἕνα ἄρθρον... (δὲν ἠκούσθη).

§63Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.).... (δὲν ἠκούσθη). Ὑπάρχει ἡ διάταξις αὐτὴ εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἰδοὺ τὶ λέγει: (Ἀναγινώσκει).

§64Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἶναι ἰσότιμοι αἱ τρεῖς Σχολαί, Εὐελπίδων, Δοκίμων καὶ Ἰκάρων. Εἰς τὴν Σχολὴν μάλιστα Ἰκάρων εἶναι πλέον αὐστηρά, διότι δὲν ἐπιτρέπεται συμψηφισμὸς τῶν μαθημάτων. Συμβαίνει ὅμως τὸ ἑξῆς περίεργον: Μαθηταὶ τῆς Σχολῆς Ἰκάρων ἀριστεύσαντες εἰς τὰς ἐξετάσεις καὶ εἰσελθόντες εἰς τὴν Σχολήν, ἀπέτυχον ἀργότερον εἰς τὰς πτήσεις. Ἡ χειριστικὴ ἱκανότης, εἶναι διαφορετικὴ τῆς ἱκανότητος εἰς τὰ Μαθηματικὰ καὶ Ἑλληνικά. Δι’ αὐτὸ συμβαίνει ἄριστοι μαθηταὶ νὰ ἀποτυγχάνουν εἰς τὰς πτήσεις. Τὸ 1936 ἐψηφίσθη ἕνας νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπετρέπετο οἱ ἀποτυγχάνοντες εἰς τὰς πτήσεις νὰ δύνανται νὰ εἰσάγωνται ἄνευ ἐξετάσεων εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἄποψιν αὐτήν, δεδομένου ὅτι ὑπάρχουν μαθηταὶ ἀριστεύσαντες εἰς τὰ μαθήματα, ἀλλ’ ἀποτυχόντες εἰς τὰς πτήσεις.

§65Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν καὶ ἑπομένως δύναται νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ παρατηρήσω ὅτι οἱ ἀποτυγχάνοντες εἰς τὰς πτήσεις καλύτερον θὰ εἶναι νὰ μὴ κατατάσσωνται εἰς τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς, ἀλλὰ εἰς ἄλλους κλάδους τῆς ἀεροπορίας. Θὰ παρεκάλουν σχετικῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ δώσῃ τὴν πρέπουσαν λύσιν.

§66Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καὶ σήμερον οἱ ἀποτυγχάνοντες εἰς τὰς πτήσεις, ἔχουν δικαίωμα νὰ μετεγγραφοῦν εἰς τὴν πρώτην τάξιν τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων.

§67Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Βάσει τοῦ νόμου τοῦ 1936. Ἀλλὰ ὁ ὑπὸ κρίσιν νόμος καταργεῖ τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ δι’ αὐτὸ ἀπεδέχθην τὴν τροπολογίαν, μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας. Καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἀπεδείχθη ὅτι μαθητὴς ἀποτυχὼν εἰς τὰς πτήσεις ἦτο ἱκανὸς δι’ ἄλλους κλάδους τοῦ σώματος.

§68Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Εἶναι ἔμφυτος ἡ ἱκανότης εἰς τὸν χειρισμὸν τῶν ἀεροπλάνων. Βλέπετε ἀρίστους μαθητὰς νὰ εἶναι μέτριοι χειρισταὶ καὶ ὑπαξιωματικοὶ νὰ εἶναι ἄσσοι τῆς ἀεροπορίας χειρισταί. Σᾶς φέρω ὡς παράδειγμα ἕνα μαθητὴν Δασκαλόπουλον, διὰ τὸν ὁποῖον ἔγραψαν καὶ αἱ ἐφημερίδες, ὅτι εἶχε πάρει ἄριστα, ἀλλὰ εἰς τὰς πτήσεις ἀπέτυχε καὶ μετεπήδησεν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, ὅπου ἐγένετο ἄριστος ἀξιωματικὸς τοῦ Μηχανικοῦ. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, κ. Ὑπουργέ.

§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Τὴν ἀπεδέχθην.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου (Ἠλείας) ἔχει τὸν λόγον.

§71Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ἠλείας). Θὰ ἤθελον νὰ κάνω μίαν παρατήρησιν. Ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη ἀφορμή, νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους Ὑπουργοὺς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσοχήν των, διὰ τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται κατὰ προτίμησιν νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων. Πρόκειται διὰ τὰ παιδιὰ τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

§72Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Προβλέπεται, 20%.

§73Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὸ ποσοστὸν αὐτὸ εἶναι μικρόν, κ. Ὑπουργέ. Νομίζω ὅτι τὸ ½ τῶν εἰσαγομένων θὰ ἔπρεπε νὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην. Ξέρετε δὲ κατὰ τίνα τρόπον τὰ ξένα κράτη προσέχουν τὸ ζήτημα αὐτό; Ὄχι μόνον εἰσάγονται καὶ δωρεὰν φοιτοῦν, εἰς τὰς σχολάς, ἀλλὰ ἀναλαμβάνουν καὶ τὴν συντήρησιν τῶν οἰκογενειῶν των. Θὰ ἔπρεπε, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀριθμός, νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ εἰσάγῃ μεγαλύτερον ποσοστὸν ἀπὸ τὰ παιδιὰ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, Μακεδονίας καὶ Θράκης κατὰ προτίμησιν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λεονάρδος ἔχει τὸν λόγον.

§75Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον, κ. Βουλευταί, εἶναι σχεδὸν τὸ ἴδιον μὲ τὰ παλαιὰ νομοσχέδια. Εἶναι ὁ ἴδιος ὀργανισμός, ὅπως καὶ ἄλλοτε, μιὰ καὶ μόνη εἶναι ἡ καινοτομία ἡ σχολικὴ καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ ἐπιλογή, ὅταν τελειώνουν τὰς σπουδάς. Μέχρι τινὸς ἴσχυεν, ὥστε οἱ εὐέλπιδες, οἱ ὁποῖοι τελειώνουν τὰς σπουδάς των, ἐδήλωνον τὸ ὅπλον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπεθύμουν καὶ συμφώνως μὲ τὴν διαίρεσιν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου —40 ἀξιωματικοὶ Πεζικοῦ, 20 Μηχανικοῦ κλπ.— ἐτοποθετοῦντο ὁριστικῶς μόλις συνεπληροῦτο ὁ ἀριθμὸς εἰς τὰ ὅπλα. Εἶναι ὀρθὸν νὰ εἰσάγωνται εἰς τὴν Σχολὴν καὶ ὅταν τελειώνουν νὰ ἔχωμεν ἕνα συμβούλιον ἐπιλογῆς. Ἔτσι θὰ μποροῦν νὰ παρακολουθοῦν τὰς κλίσεις, τὰς ἐπιδόσεις των, ὥστε νὰ ξεύρουν ποῖον ὅπλον τοὺς πάει. Ὅταν, λοιπόν, τοὺς ὑποχρεώνουν οἱ προϊστάμενοί τους, κ. Ὑπουργέ, νὰ πᾶνε σὲ ὡρισμένο ὅπλο, τότε θὰ ἔχωμεν φαινόμενα ὅμοια μὲ ἐκεῖνον ποὺ ἐστάλη σὲ ἀποθήκη ἐνῷ ἦτο ἀκατάλληλος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας, κ. Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ ἀφήσητε τοὺς νέους νὰ διαλέξουν τὸ ὅπλο ποὺ σύμφωνα μὲ τὴν κλίσιν τους θέλουν καὶ νὰ μὴ γίνεται ὥστε τὸ πρωΐ νὰ βγαίνῃ ἡ διαταγὴ καὶ ἔξαφνα νὰ πληροφοροῦνται ὅτι τοποθετοῦνται εἰς τὸ μεταγωγικόν, ἢ δὲν ξεύρω σὲ ποιὸ ἄλλο ὅπλο. Παρίσταται ἀνάγκη νὰ τὸ μελετήσητε τὸ ζήτημα, κ. Ὑπουργέ, διότι εἶναι πιθανὸν καλοὺς ἀξιωματικοὺς νὰ τοὺς ἀναγκάσητε νὰ φύγουν ἀπὸ τὸ σῶμα. Ἔπειτα, αὐτὸ ἰσχύει ἀνέκαθεν, ποῖος ὁ λόγος ὁ δικαιολογητικὸς νὰ τὸ ἀντικαταστήσωμεν;

§76Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ὄχι ἀπολύτως.

§77Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Τὰ εἴπαμεν αὐτά. Καθωρίζετο ὁ ἀριθμός, συνεπληροῦτο, καὶ οἱ ἐπὶ πλέον ἐπήγαινον εἰς ἄλλα ὅπλα. Δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπιμένετε, κ. Ὑπουργέ. Ἔχω, ἐπίσης, νὰ εἴπω τοῦτο: Δὲν ἀποδίδω καμμίαν σημασίαν εἰς τὴν βαθμολογίαν, τὴν ἀρχαιότητα. Διότι σταδιοδρομία τοῦ ἀξιωματικοῦ αὐτὸ σημαίνει· ἀρχαιότητα. Νὰ ὑπάρχῃ δηλ. μία σειρά. Νὰ προαχθῇ ἕνας, ὡς συνέβαινε συνήθως καὶ ὡς συμβαίνει καὶ σήμερον ἀκόμη, αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ πολλοὺς ἄλλους καὶ ἴσως εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην, ἂν ἐπιτραπῇ ἡ ἐλευθερία τῆς γνώμης, νὰ διαμαρτυρηθῶμεν διὰ τὴν νῦν τηρουμένην τακτικήν. Βεβαίως, τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον καὶ ἡ ἀνωτάτη στρατιωτικὴ ἡγεσία, δικαιοῦνται σεβασμοῦ ἀπεριορίστου, καὶ πειθαρχίας ἀπολύτου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάστρωσιν τῶν σχεδίων τῶν στρατιωτικῶν ἐπιχειρήσεων, τὰς μετακινήσεις τῶν σωμάτων, τὴν κατάστασιν ἐν γένει τοῦ στρατοῦ κλπ. Ὅσον ἀφορᾷ, ὅμως, τὴν τύχην τῶν ἀξιωματικῶν, δὲν ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ τόσην ἐλευθερίαν. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν δύναται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ παραμείνῃ ἀμέτοχος.

§78Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Δὲν ὑπάρχει ἀνεξαρτησία, ἐξικνουμένη μέχρι τοῦ σημείου τὸ ὁποῖον σεῖς ὡμιλήσατε μὲ αὐτὰς τὰς λέξεις καὶ καλὸν θὰ ἦτο νὰ ἀνακαλέσητε. Δηλῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι εἰς ὅλα ἀπολύτως ἀλληλέγγυος πρὸς ὅσα ἡ ἀνωτάτη τοῦ στρατοῦ ἡγεσία ἀποφασίζει.

§79Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Γνωρίζω, κ. Ὑπουργέ, τοὺς ἀγῶνας σας καὶ τὸ ἐνδιαφέρον σας καὶ πόσον καλῶς διοικεῖτε. Τὸ ζήτημα, ὅμως, τῶν ἐπιχειρήσεων εἶναι γενικώτερον καὶ δὲν καθορίζεται μόνον ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὁλόκληρον. Συνεπῶς, ἂν διαπιστοῦται καὶ λάθος, τί μὲ τοῦτο; Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγω καὶ ἐπαναλαμβάνω, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὀφείλομεν ἀπεριόριστον σεβασμὸν πρὸς τὸν Ἀρχιστράτηγον καὶ τὸ Ἀνώτατον στρατιωτικὸν συμβούλιον, ὅσον ἀφορᾶ τὰ σχέδια τῶν ἐπιχειρήσεων, ἀλλὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν τύχην τῶν ἀξιωματικῶν, εὐθύνεται καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Μετὰ τὴν πρώτην παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ κάμω καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἐπέστησα τὴν προσοχήν σας εἰς τὸ ζήτημα τῆς διαιρέσεως τῶν ἀξιωματικῶν, ὡς πρὸς τὴν ὁποίαν καὶ πάλιν σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ μεταβάλετε τὸ ἰσχῦον σύστημα. Πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ διάθεσις τοῦ ἀξιωματικοῦ διότι... (δὲν ἠκούσθη) καὶ διότι ἔτσι θὰ ἀποφασίσω ἐγώ, ἕνας ἀνώτερος ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος θὰ παρακολουθήσω τὴν δρᾶσιν τοῦ ἀξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖον μαθητεύει εἰς τὴν Σχολήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λεπτομερειακὰ ζητήματα, ἀνεπτύχθησαν δύο τροπολογίαι. Ἡ μία εἶναι τοῦ κ. Στράτου. Ἀποδέχομαι ἀπολύτως τὴν ἀξίαν τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων, ἡ ὁποία ἀπετέλεσε πάντοτε τὴν βάσιν τοῦ στρατεύματος. Ἀπὸ τὴν Σχολὴν αὐτήν, ἰδίως, ἀπέρρευσαν οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ Ἐπιτελείου, οἱ ὁποῖοι διώκησαν ἀνωτάτας μονάδας. Ἀλλὰ μὴ λησμονεῖτε ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι σχολαί, αἱ ὁποῖαι ἐπίσης ἀπέδωσαν καὶ ὄχι ἐκ συμπτώσεως εἰς τὰς δυσχερεῖς αὐτὰς στιγμὰς συμπίπτει, ὥστε τὴν ἀνωτάτην διοίκησιν τοῦ στρατεύματος νὰ τὴν ἔχουν ἀπόφοιτοι καὶ ἄλλων ἰσοτίμων σχολῶν. Ὅπως τώρα συνέβη, ἀφ’ ἧς ἡ Ἑλλὰς ἀπηλευθερώθη, τὰς ἀνωτάτας θέσεις τοῦ στρατεύματος, κατὰ σύμπτωσιν, δὲν τὰς κατέλαβον ἀξιωματικοὶ τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων, ἀλλὰ οἱ δύο εἶναι τῆς Σχολῆς Ὑπαξιωματικῶν καὶ ὁ ἕτερος τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Εἶναι ὀρθοτάτη ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Στράτου διὰ τὴν ἡλικίαν τῶν ἐκ τοῦ στρατεύματος προερχομένων. Εἶναι πολλοὶ οἱ ὑπηρετοῦντες σήμερον εἰς τὸ στράτευμα. Αὐτοὶ βεβαίως, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὸν στρατόν, ἀσχολούμενοι μὲ τὸν πόλεμον καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις, ἐκτιθέμενοι εἰς τοὺς κινδύνους αὐτῶν, δὲν ἔχουν τὸν καιρὸν νὰ μελετήσουν. Εἶναι δίκαιον νὰ παράσχωμεν καὶ εἰς αὐτοὺς κάποιον χρόνον, νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ τοῦ εὐεργετήματος τῶν σπουδῶν καὶ νὰ ἀναπτύξουν, μαζὶ μὲ τὰς πολεμικάς των ἰδιότητας καὶ τὴν μόρφωσίν των. Ὁ ἀξιωματικὸς εἶναι καλὸς ὅταν προέρχεται ἀπὸ τὴν Σχολὴν καὶ τελειώσῃ εἰς τὰ μαθήματά του μὲ ἄριστα. Εἶναι ὅμως ἄριστος καὶ σωτήρ, ὅταν, μαζὶ μὲ τὴν μόρφωσίν του, συνδυάζῃ τὴν δρᾶσιν τὴν πολεμικὴν καὶ τὸν χαρακτῆρα τὸν στρατιωτικόν. Αὐτὸς δὲ χαλυβδοῦται τελείως εἰς τὸν πόλεμον. Ὀφείλομεν νὰ δώσωμεν μεγαλυτέραν προσοχὴν εἰς τὸ αἴτημα τοῦ ἀξιοτίμου τέως Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, μὲ τὸν ὁποῖον πολλάκις διεφωνήσαμεν, ἀλλὰ συμφωνοῦμεν σήμερον, ἡ ἡλικία νὰ εἶναι 24 χρόνων, ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ ἀνταρσία, ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ὁ πόλεμος.

§80Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Στρατ.). Νὰ γίνῃ 27 ἐζήτησε.

§81Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. 26. Πρὸ ὀλίγου καιροῦ ἡ Βουλὴ ἐχειροκρότησε, δικαίως, τὴν κατάταξιν ὡς ἀξιωματικῶν, τῶν ἀξιωματικῶν ἐκείνων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι ὑπερηφανεύομαι, διότι ὑπῆρξα ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος συνέστησα αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν, καίτοι πολλοὶ ἐξ αὑτῶν εἶχον μεγάλην ἡλικίαν. Ἀναφέρω ἕνα καὶ μόνον, τὸν ἀρχηγὸν τῆς τάξεως, τὸν Περσίδην, ὁ ὁποῖος νέος ζωηρὸς καὶ ἥρως εὗρε τὸν θάνατον εἰς τὴν Ἀμφιλοχίαν, ἀμυνόμενος κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ.

§82Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ξέρετε πόσοι εἶναι οἱ πεσόντες τελευταίως ἀπ’ αὐτούς; Τὸν ἀριθμὸν θὰ τὸν ἠξεύρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Πρέπει νὰ σεμνύνεται τὸ Ἔθνος, διότι ἔκαμε τὴν χειρονομίαν ἐκείνην, ποὺ ἔκαμε κατόπιν, ὅπως πιστεύω, κοινῆς καὶ ὁμοφώνου ἀποφάσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν ἡλικίαν, τὴν ὁποίαν λέγετε, θέλω νὰ εἴπω εἰς τὸν φίλτατον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν: Μὴ βλέπετε τὴν ἡλικίαν αὐτὴν τὴν ὥραν, ποὺ ἡ Πατρὶς ἔχει ἀνάγκην ἁγνοῦ καὶ ἡρωικοῦ αἵματος ἡρώων. Πάρετε τοὺς ἥρωας καὶ ρίψατέ τους εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους.

§83Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ἡ νίκη τῆς Φλωρίνης ἦτο προσωπικὴ νίκη τοῦ Παπαδοπούλου.

§84Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τόσον καλὴν θέλησιν, τὴν ὁποίαν ἀποδεικνύει πάντοτε καὶ ἀνωτέραν μόρφωσιν, εἰς τρόπον ὥστε, ἐὰν πρὸς στιγμὴν νομίζῃ ὅτι εἶναι ὀρθὸν καὶ ὅταν τοῦ τὴν συνιστᾷ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὁ στρατιωτικὸς κόσμος, νομίζω ὅτι θὰ τὴν κάμῃ δεκτήν, τοὐλάχιστον ὅσον διαρκεῖ ἡ ἀνταρσία. Τέλος, εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν προέτεινεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Γραφάκος, ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔχω ἀντιρρήσεις. Ἔχω ἀντιρρήσεις οἱ μὴ κρινόμενοι ἱκανοὶ διὰ πτήσεις εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Ἰκάρων νὰ μεταφέρωνται εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, διότι ἀποτελεῖ κάποιαν μείωσιν τοῦτο διὰ τὴν Σχολήν.

§85Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Δὲν ἔχετε δίκαιον. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον προηγουμένως. Μπορεῖ νὰ εἶναι εἰς ὅλα ἄριστος καὶ νὰ μὴ ἐπιτυγχάνῃ νὰ κάμνῃ καλὰς προσγειώσεις. Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι ἱκανὸς καὶ ἄξιος νὰ εἶναι ἀξιωματικὸς τῆς ξηρᾶς;

§86Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἔχει καὶ ἄλλας ὑπηρεσίας.

§87Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Αὐτὴν τὴν παράκλησιν τὴν διετύπωσα καὶ ἐγὼ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας. Ἀλλὰ ἡ παράκλησις αὐτὴ δὲν μὲ ἐμποδίζει νὰ παραδεχθῶ τὴν τροπολογίαν.

§88Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἀεροπορ.). Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἀεροπορίας καταβάλλεται κάθε προσπάθεια νὰ ἀξιοποιηθοῦν αὐτοὶ οἱ νέοι εἰς ἄλλους κλάδους, μὴ ἱπταμένους. Ἀλλὰ αὐτοὶ εἶναι ὀλίγοι εἰς τὴν ἀεροπορίαν. Γεγονὸς εἶναι ὅτι αὐτοὶ οἱ νέοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄριστοι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως γνώσεων καὶ ἀπὸ ἀπόψεως μιᾶς σχετικῆς προπαιδεύσεως, φυσικὸν εἶναι καθ’ ὅλα νὰ ὑπερτεροῦν τῶν ἄλλων ἰδιωτῶν, αἱ ὁποῖοι θὰ δώσουν ἐξετάσεις. Ἐπίσης ἔχουν ὑπὲρ αὐτῶν τὸ ὅτι ἔχουν πτήσεις, ἐπιτέλους ὀλίγων ὡρῶν, τῶν ὁποίων στεροῦνται οἱ ἄλλοι, καὶ αὐτὸ εἶναι ἓν ἀναμφισβήτητον προσὸν διὰ τὸν ἀξιωματικὸν τῆς ξηρᾶς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον αἱ ἐξετάσεις αὐταὶ εἶναι ἐξ ἴσου αὐστηραί, ὅπως εἶναι καὶ εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, νομίζω ὅτι τὸ μέτρον εἶναι δίκαιον καὶ σκόπιμον. Πρόκειται περὶ ἀριθμοῦ ἐλαχίστου.

§89Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἀεροπορίας ἀλλὰ καὶ τῶν λοιπῶν συναδέλφων, δὲν μὲ ἔπεισαν, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Δὲν ἠξεύρω ποῖα εἶναι τὰ πλεονεκτήματα ἑνὸς νέου ἀρίστου κατὰ πάντα, ὁ ὁποῖος τελειώνει τὸ Γυμνάσιον, δὲν ἔχει καμμίαν ἱστορίαν, παρὰ ὅτι ἠξεύρει καλὰ γράμματα. Ἐπιτυγχάνει καὶ ὅταν ἀρχίζῃ διὰ νὰ πετάξῃ εἰς τὴν Σχολήν, ἀποδεικνύεται ἀκατάλληλος διὰ τὴν πτῆσιν.

§90Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Μετὰ πόσον καιρόν;

§91Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἀεροπ.). Μετὰ ἓν ἔτος.

§92Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἀκόμη χειρότερον. Ἕνας ὁ ὁποῖος, μετὰ ἓν ἔτος, ἀποδεικνύεται ἀκατάλληλος διὰ ἀξιωματικός, διὰ τὸ ὅπλον διὰ τὸ ὁποῖον προορίζεται, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μεταφέρεται εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων. Ἐὰν ὑπάρχῃ περίσσεια θέσεων εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, διατί νὰ μὴ προτιμῶνται οἱ ἐπιλαχόντες ὑπαξιωματικοί, π. χ. καὶ νὰ μεταφέρωνται οἱ ἀποτυχόντες εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Ἰκάρων; Διότι, διὰ νὰ ἀναγκασθῇ ἕνα σῶμα νὰ τοῦ εἴπῃ «δὲν σὲ χρειάζομαι», εἶναι ὀλίγον τολμηρὸν νὰ θέλετε νὰ τὸν φορτώσετε εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω. Κατὰ τὰ ἄλλα, δέχομαι τὸ νομοσχέδιον.

§93Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, εἶναι εὔλογον τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοιούτων θεμάτων, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἡ περίοδος ποὺ διατρέχομεν εἶναι περίοδος πολέμου. Διὰ μέσου τοῦ γράμματος τοῦ νομοσχεδίου διακρίνεται ἡ προσπάθεια τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐκπαιδεύσεως τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ἰδιαιτέρως ἡ ἔξαρσις τοῦ στοιχείου τῆς μορφώσεως αὐτῶν. Ἔξαρσις, ἡ ὁποία ἰδιαιτέρως τιμᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἀλλὰ ρίπτει τὸ βάρος ἰδιαζόντως εἰς τὸ στοιχεῖον τῆς μορφώσεως. Βεβαίως ἐγώ, ὡς νομικός, δὲν ὑποτιμῶ τὸν παράγοντα αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἕνα ἐκ τῶν θεμελιωδῶν παραγόντων τῆς μορφώσεως ἑνὸς συγχρόνου ἀξιωματικοῦ, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Αἱ πηγαὶ ἀπὸ τὰς ὁποίας τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει νὰ ἀντλήσῃ μαθητάς, εἶναι οἱ ἰδιῶται καὶ οἱ ἐκ τοῦ στρατεύματος προερχόμενοι. Ἐκεῖ, ὅμως, ποὺ νομίζω ὅτι εἶναι αὐστηρὸς ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι ὅσον ἀφορᾷ τοὺς προερχομένους ἐκ τοῦ στρατεύματος. Νομίζω ὅτι ἐκ τῶν δύο προσόντων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ συγκεντρώσῃ ὁ ἀξιωματικός, δηλαδὴ τοῦ προσόντος τῆς μορφώσεως καὶ τῆς πνευματικῆς συγκροτήσεως, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὸν ἀξιωματικόν, τόσον διὰ τὸ πολύπλοκον τῶν νέων ὅπλων, ὅσον καὶ διὰ τὴν στάθμην τοῦ συγχρόνου πολιτισμοῦ καὶ τοῦ προσόντος τῆς ζωηρᾶς εὐψυχίας καὶ γενναιότητος τοῦ ἀξιωματικοῦ, ἐὰν ἐρωτήσητε ποῖον ἐκ τῶν προσόντων τούτων εἶναι τὸ βασικώτερον, δι’ ἐμὲ δὲν ἀπομένει καμμία ἀμφιβολία ὅτι τὸ προσὸν τῆς γενναιότητος εἶναι ἡ πρωτίστη καὶ ἡ ὑψηλοτέρα ἀρετὴ τοῦ ἀξιωματικοῦ. Ἕνας γενναῖος, τὴν ὥραν τῆς μάχης, ἔστω καὶ ἀμαθής, εἶναι πολυτιμότερος ἀπὸ ἕνα σοφόν, ὁ ὁποῖος δὲν διαθέτει τὸ προσὸν τῆς εὐψυχίας. Διότι οἱ σοφοὶ εἶναι κατάλληλοι διὰ τὰ σχολεῖα καὶ ὄχι διὰ τὴν μάχην καὶ διὰ τὴν νίκην. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ρίψωμεν τὸ βάρος τοῦ ἐνδιαφέροντος διὰ τὸν πλουτισμὸν τῶν σχολῶν εἰς τὴν τάξιν τῶν ἐθελοντῶν. Τὸ ὑλικόν, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἐκ τοῦ στρατεύματος, εἶναι ὑλικόν, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔδωσε δείγματα τῆς ἀγάπης πρὸς τὸ στράτευμα, προέρχεται ἀπὸ μίαν δοκιμασίαν καὶ ἐμμονὴν εἰς τὰς στερήσεις καὶ τὰς κακουχίας τοῦ στρατεύματος. Ἐκεῖνοι δέ, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὰς τάξεις τῶν ἐθελοντῶν στρατιωτῶν, ἐκεῖνοι ἔχουν τὸ ἀκαταμάχητον τεκμήριον ὅτι κατέστησαν σκοπὸν τῆς ζωῆς των τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς Πατρίδος. Εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν προσφέρουν, δοκιμάζεται ἀπολύτως ὁ χαρακτὴρ των καὶ ἐκμαιεύονται οἱ ἥρωες τῆς αὔριον. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον νομίζω ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ πρώην κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή. Νομίζω ὅτι κατὰ πάντα τρόπον πρέπει νὰ διευκολύνωμεν τὴν εἰσαγωγὴν τῶν γενναίων. Διότι ἔρχεται σήμερον ἡ Πολιτεία καὶ θέλει τὸν ὑψηλὸν αὐτὸν βαθμὸν τοῦ ἀξιωματικοῦ νὰ τὸν παραχωρήσῃ εἰς ὡρισμένους Ἕλληνας, εἰς τοὺς ἰδιώτας Ἕλληνας μέχρις 22 ἐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὅλας τὰς εὐκαιρίας καὶ ὅλας τὰς ἀνέσεις νὰ γίνουν ἀξιωματικοὶ καὶ ἀποκλείει, διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῆς ἡλικίας τῶν 24 ἐτῶν, ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, ἄνευ ὑποχρεώσεως εἰσῆλθον εἰς τὸν στρατόν, οἱ ὁποῖοι διακινδυνεύουν ἀνὰ πᾶσαν ὥραν τὴν ζωήν των. Δικαιούμεθα, λοιπόν, νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι μόνοι τους διακινδυνεύουν τὴν ζωήν τους, ὅτι «σᾶς κλείω τὴν θύραν τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων»; Νομίζω ὄχι. Ἡ διαφορὰ τῶν δύο ἐτῶν, δὲν νομίζω ὅτι ἔχει μεγάλην καὶ σοβαρὰν ἀξίαν. Δὲν γυρεύουμε νὰ εἰσέλθουν ἄνευ ἐξετάσεων, γυρεύομεν νὰ δοκιμασθοῦν ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους μὲ τοὺς ἄλλους. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι δύο ἔτη, θυσιασθέντες διὰ τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον αὐτοὶ θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος, θὰ ἀποτελέσῃ κώλυμα. Ἑπομένως, κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τῶν 26 ἐτῶν, ὥστε νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τοὺς ἐθελοντὰς αὐτοὺς νὰ γίνουν ἀξιωματικοί. Θὰ πρέπει ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ θὰ πρέπει καὶ πέραν αὐτοῦ νὰ παραχωρηθῇ καὶ μία ἰδιάζουσα εὐκαιρία ἐπιμορφώσεως, δηλαδὴ νὰ εἰσέρχωνται μὲ μειωμένας γνώσεις κατὰ τὰς ἐξετάσεις καὶ νὰ ἀρχίζῃ ἡ μόρφωσις ἀπὸ ἕνα ἑξάμηνον πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς Σχολῆς. Πάντως καὶ ἐὰν τοῦτο δὲν θὰ εἶναι δυνατόν, νὰ μὴ τοὺς ἀποκλείσωμεν τοῦ δικαιώματος νὰ διαγωνισθοῦν τοὐλάχιστον ἐπὶ ἴσοις ὅροις, διότι τοὺς λείπει ἡ διετία. Νομίζω ὅτι διετία εἰς τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν τῶν 20–40 ἐτῶν εἶναι ἐλάχιστος ἀριθμός. Ἐὰν κατὰ τὰ δύο ἔτη ἐβράδυνεν ὁ ἀξιωματικὸς νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Σχολήν, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι τόσον μέγα τὸ ἐλάττωμα. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γραφάκου, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς αὐτήν. Δὲν ἀποτελεῖ καμμίαν μείωσιν τὸ γεγονὸς ὅτι θὰ μεταφερθοῦν ἀπὸ τὴν Σχολὴν τῶν Ἰκάρων εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, διότι ἡ Σχολὴ τῶν Ἰκάρων εἶναι ἰσότιμος Σχολή. Ὑπεβλήθησαν εἰς δοκιμασίαν, διότι δὲ δὲν ἔχουν τὴν προσαρμογὴν εἰς τὸ εἰδικὸν αὐτὸ ὅπλον, δὲν σημαίνει ὅτι δὲν εἶναι κατάλληλοι διὰ τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων.

§94Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Δύο παρακλήσεις ἔχω νὰ ὑποβάλω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν: Δέχομαι κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει. Ἡ πρώτη παράκλησις εἶναι ἡ ἑξῆς: Νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπαδημητρίου περὶ αὐξήσεως τῶν εἰσαγομένων ἐκ Βορείου Ἠπείρου, Μακεδονίας, Θράκης καὶ νήσων τοῦ Αἰγαίου, νὰ περιληφθῇ καὶ ἡ Χίος καὶ ἡ Μυτιλήνη καὶ ἡ Σάμος ὡς καὶ ἡ Κρήτη. Ἐὰν δὲν θέλετε νὰ τὸ αὐξήσητε εἰς 50%, νὰ αὐξηθῇ τοὐλάχιστον εἰς 25%, προτιμωμένων τῶν υἱῶν τῶν θυμάτων πολέμου καὶ γενικῶς τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ Ἔθνους. Ἡ δευτέρα παράκλησίς μου ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἡλικίας. Δὲν θὰ ἐπικαλεσθῶ τοὺς λόγους τοῦ προλαλήσαντος κ. συναδέλφου, μὲ τοὺς ὁποίους εἶμαι σύμφωνος. Θὰ ἐπικαλεσθῶ ἕτερον λόγον, κ. Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς ἀναγκάσῃ νὰ δεχθῆτε τὴν τροποποίησιν τῆς ἡλικίας καὶ διὰ τοὺς ἰδιώτας καὶ διὰ τοὺς ἐθελοντάς. Ἡ φοίτησις εἰς τὰ σχολεῖα ἀρχίζει ἀφοῦ συμπληρωθῇ τὸ ἕκτον ἔτος τῆς ἡλικίας, ἑπομένως ὁ μαθητὴς ἐγγράφεται εἰς τὸ δημοτικὸν σχολεῖον ὅταν εἶναι ἑπτὰ ἐτῶν. Ἐάν, βέβαια, εἶναι ἱκανὸς ὁ μαθητὴς καὶ προάγεται εἰς ὅλας τὰς τάξεις, θὰ ἀποφοιτήσῃ ἔχων συμπεπληρωμένον τὸ 18ον ἔτος τῆς ἡλικίας του. Ἑπομένως, ὁ νόμος ὁρίζων τὸ 17ον ἔτος ὡς ἐλάχιστον ὅριον, δὲν ἔχει ὀρθῶς. Διότι συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Τὰ παιδιὰ τῶν πόλεων, διότι ἔχουν τὰ μέσα τῆς μορφώσεως πολὺ καλύτερα καὶ εὐχερέστερα ἀπὸ ὅ,τι τὰ ἔχομεν ἡμεῖς εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἔχουν τὰ ἰδιωτικὰ σχολεῖα, κατ’ οἶκον διδασκάλους, ἰδιαιτέρας διδασκαλίας, γλώσσας κλπ., ὅλα αὐτὰ τὰ παιδιὰ εἰς ἡλικίαν 17 ἐτῶν θὰ εἶναι καλύτερον κατηρτισμένα ἀπὸ τὰ ἰδικά μας τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι 19 καὶ 20 ἐτῶν καὶ ὅπως λειτουργοῦν τὰ σχολεῖα εἰς τὰς ἐπαρχίας δὲν τελειώνουν οὔτε εἰς τὰ 20. Καὶ ἑπομένως τὰ ἀγροτικὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα θὰ θέλουν νὰ μποῦν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, τὰ ὁποῖα ἀγροτικὰ παιδιά, κ. Ὑπουργέ, προκειμένου περὶ ἐπιλογῆς μονίμων στελεχῶν, πρέπει νὰ προτιμῶνται, διότι καὶ σκληραγωγημένα περισσότερον εἶναι καὶ περισσότερον προσαρμόζονται πρὸς τὴν κατάστασιν τὴν πολεμικήν. Πρέπει, λοιπόν, νὰ αὐξηθῇ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας ἀπὸ 19–22, τὸ 19ον τὸ ἐλάχιστον, ὥστε νὰ ἔχουν καὶ αὐτὰ τρία χρόνια καιρὸ νὰ συναγωνίζωνται τὰ παιδιὰ τῶν πόλεων. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐθελοντὰς πρέπει καὶ τὸ ὅριον νὰ αὐξηθῇ εἰς τὸ 28ον καὶ διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ἐθελονταὶ θὰ καταταγοῦν πάλιν παιδιὰ ἀγροτῶν, πάλιν ἐθελονταὶ στρατιῶται, δεκανεῖς, λοχίαι. Ὁ ἐθελοντὴς θὰ καθίσῃ ἕνα–δυὸ χρόνια, ἕως ὅτου γίνῃ λοχίας καὶ θὰ ἀρχίσῃ νὰ διαγωνίζεται ὅταν θὰ ἔχῃ τὸ 25ον ἔτος τῆς ἡλικίας. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ τοῦ δώσητε τὸ δικαίωμα νὰ ἔχῃ 2–3 χρόνια περιθώριον νὰ διαγωνισθῇ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι παλαιότερον εἰσήγοντο οἱ ἐθελονταὶ μέχρι τοῦ 30οῦ ἔτους εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Ὑπαξιωματικῶν, ἡ φοίτησις ἦτο τριετὴς καὶ ἐξήρχοντο 33 ἐτῶν. Καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἰσήγοντο κατὰ 10 χρόνια μεγαλύτεροι ἀπὸ ὅ,τι προβλέπει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, οὐδαμῶς ὑστεροῦν τῶν συναδέλφων των τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων. Οὔτε ὁ μακαρίτης ὁ Παπακυριαζῆς, οὔτε καὶ οἱ Βελισσαρίου, Παπαλουκᾶς καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι προήρχοντο ἀπὸ τὴν Σχολὴν τῶν Ὑπαξιωματικῶν ὑστέρουν τῶν συναδέλφων των. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι εἴχομεν τὴν εὐτυχίαν νὰ εἴμεθα μαζὶ μὲ τὰ παλαιὰ ἐκεῖνα στελέχη, ἐνθυμούμεθα τὴν πίστιν εἰς τὸ καθῆκον, τὴν ἀφοσίωσιν εἰς τὴν Πατρίδα, εἰς τὸ Σύνταγμα, εἰς τοὺς νόμους καὶ κανονισμούς, τὴν αὐστηρὰν τήρησιν τῆς πειθαρχίας, μὲ τὴν ὁποίαν ἐνέπνεον τοὺς συναδέλφους των, διότι ἐδοκιμάσθησαν εἰς τὸν στρατῶνα καὶ εἰς τὴν Σχολὴν καὶ ἀπέκτησαν πραγματικῶς στρατιωτικὸν χαρακτῆρα. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κ. Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε αὔξησιν καὶ τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ τοὺς ἰδιώτας, ὥστε νὰ εἶναι 19–22 καὶ διὰ τοὺς ἐθελοντὰς τὸ 28ον. Δὲν θέλετε τὸ 28ον; Δεχθῆτε τὸ 26ον, τὸ ὁποῖον ἐζήτησαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, διότι θὰ παράσχετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰ μόνιμα στελέχη πολὺ καλὰ παιδιὰ ἀγροτῶν καὶ καλὸν ὑλικόν.

§95Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δύο παρατηρήσεις ἤθελον νὰ κάμω, κύριοι Βουλευταὶ ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἡ πρώτη ἀφορᾷ τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 2, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). Ἐλπίζω ὅτι ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀναμφισβητήτως περιλαμβάνονται καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν τὸν ἀγῶνα τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως.

§96Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ὑπάρχει νομοθέτημα δι’ αὐτούς.

§97Δ. ΜΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ὁμόθυμος εἶναι ἡ ἀναγνώρισις τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ, θὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν νὰ γίνῃ μία ἑρμηνευτικὴ δήλωσις, ὅτι ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς διατάξεως αὐτῆς περιλαμβάνονται καὶ οἱ ἀγωνισταί, οἱ ὁποῖοι εἶχον λάβει μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως.

§98Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ πάσης φύσεως θύματα πολέμου. Ὄχι μόνον αἱ ὀργανώσεις ἔχουν δικαίωμα νὰ διεκδικήσουν ὑπὲρ αὑτῶν αὐτὴν τὴν τιμὴν ὅτι ἔχουν θύματα. Μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἓν μεμονωμένον ἄτομον, τὸ ὁποῖον νὰ ἔκαμε τὸ καθῆκον του καὶ νὰ ἠγωνίσθη, χωρὶς νὰ ἀνήκῃ εἰς ὀργάνωσιν.

§99Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Πρέπει νὰ ξεκαθαρισθῇ τὸ «πάσης φύσεως».

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ὑπάρχουν κριτήρια ἀντεθνικῆς δράσεως.

§101Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἡ παράκλησις τοῦ κ. συναδέλφου ἀφορᾷ τὸ ἑξῆς: Μὴ τυχόν, ἐφ’ ὅσον δὲν καθορίζεται ρητῶς ἐν τῷ νομοσχεδίῳ αὐτῷ, ὅπως ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ καθορισθῇ, παραπεμφθῇ πάλιν τὸ ζήτημα εἰς τὰς λεγομένας ἑλληνικὰς καλένδας καὶ χρειασθῇ νὰ σᾶς ξαναενοχλήσωμεν, διὰ νὰ ἐκδώσητε νέον νόμον.

§102Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Δὲν θὰ περιλάβωμεν τὴν ἔννοιαν τοῦ θύματος πολέμου εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ὑπάρχουν νόμοι οἱ ὁποῖοι ὁρίζουν, ποία εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ θύματος πολέμου.

§103Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Νομίζω ὅτι ἡ διασάφησις αὐτὴ δὲν βλάπτει. Τὸ πλέον δὲν βλάπτει. Τὸ ἔλαττον θὰ εἶναι βλαβερόν.

§104Δ. ΜΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι τὴν ἀνάγκην αὐτὴν θὰ ἐκάλυπτε μία δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§105Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Μάλιστα.

§106Δ. ΜΠ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔρχομαι, κ. Βουλευταί, εἰς δύο παρατηρήσεις ἀναφερομένας εἰς τὴν § ηʹ τοῦ ἰδίου ἄρθρου, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ, μεταξὺ τῶν προσόντων τῶν ὑποψηφίων, νὰ μὴ ἔχουν καταδικασθῆ εἰς ἐγκληματικὴν ποινὴν ἢ εἰς ἀδίκημα προβλεπόμενον ἀπὸ τὸ ψήφισμα περὶ μέτρων ἀσφαλείας τοῦ Κράτους, τοῦ πολιτεύματος κλπ., οὐδὲ νὰ διώκηται ἐπί τινι τῶν πράξεων τούτων. Καί, βεβαίως, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη διάταξις εἰς τὴν παράγρ. 7 τοῦ ἰδίου ἄρθρου, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν δύναται ν’ ἀποκλείσῃ δι’ ἀποφάσεώς του ὑποψήφιον, τὸν ὁποῖον ἤθελε κρίνει ὡς ἀκατάλληλον. Ἤθελα ἐν προκειμένῳ νὰ διατυπώσω μίαν παρατήρησιν: Ὁ στρατὸς προασπίζει τὴν ἠθικὴν ἀξίαν καὶ τὴν ἰδέαν, ἡ ὁποία λέγεται Πατρίς. Καὶ ἀκριβῶς ἡ μορφὴ τοῦ ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζομεν σήμερον, εἶναι ἀγὼν στρεφόμενος, κυρίως, κατὰ τοῦ ἰδεώδους αὐτοῦ, μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα κοινωνικὰ καὶ ἐθνικὰ ἰδεώδη, τὰ ὁποῖα θέλει νὰ καταλύσῃ ὁ κομμουνισμός. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον αὐτὴ εἶναι ἡ φύσις καὶ ἡ ἀποστολὴ τοῦ στρατοῦ συνισταμένη εἰς τὴν προάσπισιν τοῦ ἰδεώδους τῆς Πατρίδος, πρέπει ἐν τῷ καθορισμῷ τῶν ἀπαιτουμένων προσόντων νὰ εἶναι ἀπολύτως σαφὴς ὁ νόμος — καὶ κατὰ τοῦτο ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐὰν δὲν κατεδικάσθη ἢ δὲν διώκεται διὰ τὸ ἰδιώνυμον ἢ δὲν ἔχῃ δρᾶσιν κομμουνιστικήν, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὰς καταδιωκτικὰς ἀρχὰς νὰ στείλουν βεβαρημένον τὸ χαρτὶ τῶν κοινωνικῶν του φρονημάτων, ἢ ἐὰν τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον δουλεύει ὁ ὑποψήφιος εἶχε τὴν πρόνοιαν νὰ τὸν ἔχῃ καλύψει ἔναντι πάσης διώξεως τῆς Ἀστυνομίας, δὲν θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα ἡ ὑπηρεσία τῆς Σχολῆς ἢ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ν’ ἀποκλείσῃ τὸν ἄνθρωπον αὐτόν, ὁ ὁποῖος δεδηλωμένος —ὄχι ὅμως ἐκ καταδικαστικῆς ἀποφάσεως— εἶναι κομμουνιστής; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ λόγῳ τῆς εἰδικῆς μορφώσεώς του γνωρίζει τὰς μεθόδους καὶ τὰ συστήματα τοῦ κομμουνισμοῦ. Δὲν δύναται, λοιπόν, νὰ ἀποκλείσῃ ὅτι ὁ κομμουνισμὸς θὰ προσπαθήσῃ μὲ οἱονδήποτε τρόπον νὰ εἰσαγάγῃ τοὺς ἐγκαθέτους του εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀμφιβάλωμεν οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον περὶ τῆς προσπαθείας αὐτῆς τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἐκ τοῦ προσφάτου παρελθόντος, ἄλλως τε, γνωρίζομεν μετὰ πόσης τέχνης ἠδυνήθη καὶ εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων νὰ διοχετεύσῃ ἐγκαθέτους καὶ εἰς τὸ στράτευμα νὰ δημιουργήσῃ τοιούτους. Εἶναι, λοιπόν, ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος ἡ ἔλλειψις προβλέψεως εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἡ ὁποία ν’ ἀπήτει ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς τὴν ὕπαρξιν βεβαιωτικῶν ἐγγράφων ἐν τῷ φακέλλῳ τοῦ ὑποψηφίου, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπειθον τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι ὁ ὑποψήφιος, ὄχι μόνον δὲν εἶναι ὕποπτος ἐπὶ κομμουνισμῷ, δηλαδὴ ἐπὶ ἀρνήσει τοῦ σκοποῦ διὰ τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ γίνῃ ἀξιωματικός, ἀλλ’ ὅτι, ἐπὶ πλέον, εἶναι βεβαιωμένως καὶ ἀναμφισβητήτως ὀπαδὸς τοῦ ἰδεώδους τῆς Πατρίδος. Συνεπῶς, θὰ ἐφρόνουν ὅτι ἡ παράγραφος ζ τοῦ ἄρθρου 2 δέον νὰ συμπληρωθῇ, ὥστε καὶ ἐκ τῶν ἐγγράφων, τῶν εὑρισκομένων ἐν τῷ φακέλλῳ τοῦ ὑποψηφίου, νὰ βεβαιοῦται ὅτι πιστεύει εἰς τὸ ἰδεῶδες τῆς Πατρίδος. Μία ἄλλη παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἤθελον νὰ κάμω πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀναφέρεται εἰς τὸ ἐδάφιον 10 τοῦ ἰδίου ἄρθρου, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ ὑποψήφιοι πρὸ τῶν ἐξετάσεων ὑποχρεοῦνται νὰ καταθέτουν εἰς τὸ ταμεῖον τῆς Σχολῆς χρηματικόν τι ποσὸν ὡς δικαίωμα συμμετοχῆς εἰς τὸν διαγωνισμὸν καὶ πρὸς κάλυψιν τῶν δαπανῶν διενεργείας αὐτοῦ. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ θεωρῶ ὅτι ἡ διάταξις αὐτή, λείψανον παλαιοτέρων χρόνων, ὅτε τὸ Κράτος δὲν διέθετε οὔτε τοὺς ὀλίγους ὀβολούς, οἱ ὁποῖοι ἀπητοῦντο διὰ τὰ στοιχειώδη ἔξοδα τῆς συγκροτήσεως μιᾶς ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς καὶ τῆς διενεργείας ἑνὸς διαγωνισμοῦ, δὲν εἶναι ἐποικοδομητικὸν διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ τὴν σοβαρότητα τοῦ Κράτους. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὅτι διεξάγονται εἰς τὸ Κράτος μυριάδες διαγωνισμῶν, εἰς τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας. Οὐδαμοῦ οἱ ὑποψήφιοι καταθέτουσι τὰς δαπάνας τοῦ διαγωνισμοῦ καὶ θὰ ἐφρόνουν ὅτι τὸ λείψανον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνεται εἰς τὰ σχετικὰ νομοσχέδια ἀπὸ τὸ 1840, εἶναι καιρὸς νὰ ἀπαλειφθῇ χάριν αὐτῆς ταύτης τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ παρίσταται τόσον εὐτελές, ἢ τόσον ἀδύνατον οἰκονομικῶς, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ ὑποστῇ τὰς ἐνεργείας τοῦ διαγωνισμοῦ. Ἄλλωστε, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ πιστεύω ὅτι ἡ διάταξις αὕτη ἀντίκειται εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν ἔννοιαν τοῦ δημοσίου δικαίου. Ἡ Πολιτεία ἔχει συμφέρον νὰ διενεργήσῃ τὸν διαγωνισμόν, ὅπερ συνεπάγεται τὴν νομικὴν ὑποχρέωσιν τῆς Πολιτείας ὅπως ὑποστῇ τὰς δαπάνας τοῦ διαγωνισμοῦ. Δὲν δύναται νὰ νοηθῇ ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίου δικαίου ὅτι τὴν δαπάνην τῆς ἐνεργείας τοῦ διαγωνισμοῦ δύναται νὰ τὴν ὑποστῇ ὁ ὑποψήφιος. Εἶναι ἕνα πρᾶγμα ἐντελῶς ἀναξιοπρεπὲς διὰ τὸ Κράτος, σόλοικον δὲ καὶ ἀπαράδεκτον ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίου δικαίου καὶ χαίρω διότι ὁ ἤδη Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τόσην ἐγκράτειαν εἰς τὸ δημόσιον δίκαιον, ὥστε νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι θὰ ἀναγνωρίσῃ, κατ’ ἀρχὴν τοὐλάχιστον, τὴν ὀρθότητα τῆς παρατηρήσεώς μας καὶ θὰ υἱοθετήσῃ τὴν πρότασίν μου περὶ διαγραφῆς αὐτῆς τῆς διατάξεως ἀπὸ τὴν παράγραφον 10. Καὶ τώρα ἔρχομαι νὰ σημειώσω δύο ἀκόμη παρατηρήσεις εἰς τὰς παραγράφους 12 καὶ 14. «Θεωρεῖται ἀποτυχών... (Ἀναγινώσκει)...». Θὰ ἔλεγα τοῦτο: Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ πνευματικὴ μόρφωσις εἶναι ἓν στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον χρειάζεται εἰς τὸν ἀξιωματικὸν καὶ ἠκούσθησαν ἐδῶ παρατηρήσεις ὅτι αἱ ἐξαιρετικαὶ ἐντελῶς περιστάσεις, ὑπὸ τὰς ὁποίας τελεῖ τὸ Ἔθνος, ἤτοι ἡ στράτευσις ἀνθρώπων καὶ ἡ συμμετοχὴ των ἐνεργῶς εἰς τὸν διεξαγόμενον πόλεμον, τῆς κατοχῆς καὶ τῆς ἀνωμαλίας γενικώτερον, δὲν ἐπέτρεψαν εἰς τοὺς νέους τῆς ἐρχομένης γενεᾶς νὰ καλλιεργήσουν πλήρως τὰ πνευματικά των ἐφόδια, ἐπέτρεψαν ὅμως νὰ ἀναπτύξουν τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ ἠθικὰ προσόντα των. Θὰ ἐφρόνουν, λοιπόν, ὅτι μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸν σκοπὸν ἡ κατὰ τρόπον ἀποκλειστικὸν καὶ ἀνατρεπτικὸν ἐμμονὴ εἰς τὴν πρόταξιν τῶν γραμματικῶν γνώσεων, συνέπεια τῆς ὁποίας εἶναι ὁ ἀποκλεισμὸς ἀπὸ τὰς περαιτέρω ἐξετάσεις ἡ μὴ συγκέντρωσις ἐν ἑκάστῳ μαθήματι αὐτῆς τῆς λεγομένης βάσεως τοῦ 12. Ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω, δὲν προβαδίζουν διὰ τὸν ἀξιωματικὸν καὶ διὰ τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον καλεῖται νὰ ἐπιτελέσῃ, τὰ γραμματικά, ἀλλὰ τὰ ψυχικὰ προσόντα. Καὶ ἐὰν πρόκειται περὶ ἀρίστου νέου, διὰ τὸν ὁποῖον καὶ ἡ Πολιτεία καὶ τὸ Ὑπουργεῖον φρονεῖ ὅτι ἐπαξίως καὶ ὠφελίμως διὰ τὸ σῶμα θὰ ἠδύνατο νὰ εἰσαχθῇ, δὲν νομίζω ὅτι ὀρθῶς θὰ ἀπεκλείετο ἐὰν δὲν συνεκέντρωνε τὴν βάσιν τοῦ 12. Θὰ εἰσηγούμην πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦτο: Ἢ νὰ ἀποβῇ δυνητικὴ ἡ διάταξις καὶ ὄχι ὑποχρεωτική, ἢ νὰ μειωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῆς βάσεως εἰς 10. Φρονῶ ὅτι ὀρθότερον θὰ ἦτο νὰ μειωθῇ ὁ ἀριθμὸς διὰ νὰ ὑπάρξῃ μεγαλυτέρα ἀντικειμενικότης καὶ διὰ νὰ λείψῃ ὅσον τὸ δυνατὸν πᾶσα διάθεσις διαβολῆς τοῦ τρόπου τῆς διενεργείας τῶν ἐξετάσεων. Θὰ ἐφρόνουν ὅτι, μὲ κλίμακα βαθμολογίας τὸ 20, τὸ 10, δηλαδὴ τὸ «καλῶς», θὰ ἦτο ἐπαρκὲς διὰ νὰ πείσῃ τὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι ὁ διαγωνιζόμενος ἔχει τὰς ἀπαραιτήτους γραμματικὰς γνώσεις.

§107Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Τὸ 10 εἶναι τὸ «σχεδὸν καλῶς». Πάντως εἶναι βαθμὸς προαγωγῆς.

§108Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Ὀρθὴ εἶναι ἡ παρατήρησις τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ὁ ὁποῖος ὡς ἐκ τῆς κατὰ τὸ παρελθὸν ἰδιότητός του ὡς ἀξιωματικοῦ, κατέχει περισσότερον ἡμῶν τὰ ζητήματα αὐτά. Ἐπείσθην ἀπολύτως περὶ τῆς ὀρθότητος τῆς παρατηρήσεώς μου καὶ τὴν θέτω ὑπὸ τὴν σοβαρὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νομίζω δὲ ὅτι θὰ ἦτο σκοπιμώτερον νὰ γίνῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπον. Ἢ νὰ παύσῃ νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ νὰ γίνῃ δυνητικὴ ἡ διάταξις αὐτή, ἢ νὰ ὑποβιβασθῇ τὸ 12 εἰς 10, ὁπότε νομίζω ὅτι καλύπτονται ἀπολύτως αἱ ἀνάγκαι.

§109Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Γνωρίζετε ὅτι εἰς παλαιοτέρας ἐποχάς, μὲ ἄριστα τὸ 20, αἱ στρατιωτικαὶ σχολαὶ εἶχον βάσιν τὸ 14 καὶ ὅποιος ἔπαιρνε 13,99 ἀπετύγχανε;

§110Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές, ἄλλοι οἱ χρόνοι τότε καὶ ἄλλα τὰ σχολεῖα τότε.

§111Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 14 ἐπίσης ὑπάρχει ἡ ἑξῆς διάταξις: (Ἀναγινώσκει).

§112Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ὅλα ἔτσι ἠμπορεῖ νὰ τὰ ἀνατρέψωμεν. Ἐκ τῶν ὑστέρων γίνονται σκευωρίαι. Ὅποιος πράγματι ἔχει τὴν γνώμην ὅτι ἠδικήθη, θὰ βάλῃ τοὺς γονεῖς του νὰ ὑποβάλλουν ἐνστάσεις. Αὐτὰ ὅλα προκύπτουν ἀπὸ μίαν πεῖραν δεκαετιῶν ὁλοκλήρων. Ἐὰν θέλετε, τὰ ἀνατρέπομεν. Ὑπάρχουν ἐπιχειρήματα εἰς βάρος καὶ πρὸς ὄφελος ὅλων αὐτῶν τῶν διατάξεων, ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν κάμνομεν καλὰ προβαίνοντες εἰς αὐτὴν τὴν ἀνατροπήν, δεδομένης τῆς πείρας. Διότι ἡ πεῖρα μᾶς λέγει ὅτι γίνονται πολλαὶ ἀνηθικότητες διὰ τῆς ὑποβολῆς ἐνστάσεων 2 καὶ 3 ἡμέρας μετὰ τὸν διαγωνισμόν.

§113Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου, κύριε Ὑπουργέ, νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πείρας ἡ διάταξις αὐτή. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ νομίζω ὅτι καὶ αὐτὸ εἶναι ὑπόλειμμα κακὸν ἑνὸς παρελθόντος ἀσυγχρονίστου καὶ ξένου πρὸς τὴν σημερινὴν πραγματικότητα.

§114Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Συμφωνῶ νὰ τὸ κάμωμεν ὅσες ἡμέρες διαρκεῖ ὁ διαγωνισμός. Τὸ παραδέχομαι διὰ νὰ σᾶς ἱκανοποιήσω, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθόν.

§115Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐδεχόμην νὰ τὸ ἀπαλείψωμεν ἐντελῶς καὶ ἀκριβῶς αὐτὸ εἰσηγοῦμαι. Δέχομαι, κ. Ὑπουργέ, τροποποιουμένης τῆς διατάξεως νὰ εἴπωμεν ὅτι δύνανται νὰ ἀσκοῦν αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῶν ἐνστάσεων μέχρι πέρατος τῶν ἐξετάσεων.

§116Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Μάλιστα.

§117Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐπιλογῆς τῶν μαθητῶν διὰ τὰ διάφορα σώματα, βεβαίως δὲν υἱοθετῶ ἀπολύτως τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Λεονάρδου ὅτι ἀπόκειται ἐν τῇ κρίσει τοῦ ἀξιωματικοῦ νὰ ἐπιλέξῃ τὸ ὅπλον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ὑπηρετήσῃ, ἀλλὰ δὲν υἱοθετῶ καὶ τὸ ἕτερον ἄτοπον, τὸ ὁποῖον εἰσάγει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι δύναται μία ἐπιτροπὴ νὰ τοὺς κατανείμῃ εἰς τὰ ὅπλα καὶ νομίζω ὅτι ἕνας συγκερασμὸς τῶν δύο αὐτῶν ἀρχῶν, θὰ ἦτο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἀπέδιδε τὴν ὀρθοτέραν λύσιν.

§118Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἡ διάταξις ἐν τῇ τελευταίᾳ περιόδῳ τοῦ βʹ ἐδαφίου λέγει ὅτι διὰ τὴν κατανομὴν εἰς τὰ ὅπλα καὶ σώματα λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀποτελέσματα ἐπιλογῆς εἰς σειρὰν ἐπιτυχίας καὶ ἡ προτίμησις ἑκάστου.

§119Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν τηρηθῇ ἡ διαδικασία αὐτῆς τῆς παραγράφου, δὲν θὰ μείνῃ περιθώριον διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἐπιλογῆς. Φρονῶ ὅτι θὰ πρέπει ἡ παράγραφος αὐτὴ νὰ τύχῃ μιᾶς ἄλλης διατυπώσεως ὥστε νὰ δύναται νὰ γίνῃ ὁ συγκερασμὸς καὶ νὰ ἔχῃ τὴν πρέπουσαν νομοτεχνικὴν ἀρτιότητα.

§120Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Εἶναι δύσκολον νὰ εὕρωμεν τὰ τεχνικὰ κριτήρια, βάσει τῶν ὁποίων θὰ γίνῃ τὸ κρᾶμα τῶν τριῶν αὐτῶν παραγόντων. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἐμπιστευθῆτε εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ διαχειρισθοῦν αὐτό. Συμμερίζομαι τὴν ἀνησυχίαν σας καὶ ἐὰν ἦτο δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις τρόπου, ὁ ὁποῖος τεχνικῶς καὶ νομικῶς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ τὸ υἱοθετήσω. Εἶναι ζήτημα καλῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Ἀστερίου).

§121Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ μίαν τελευταίαν παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Ἐδῶ κ. Ὑπουργέ, δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω εἰς τὸ σημεῖον καθ’ ὃ διακόπτονται αἱ ἀποδοχαὶ τῶν προερχομένων ἐκ μονίμων ἐθελοντῶν ὁπλιτῶν καὶ ἐφέδρων ἀνθυπασπιστῶν ἅμα τῇ εἰσόδῳ των ἐν τῇ Σχολῇ. Ὑποστηρίζετε ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία ἰσότης μεταξὺ τῶν μαθητῶν, ἀλλὰ οἱ μαθηταὶ δύνανται νὰ προέρχωνται ἀπὸ οἰκογενείας διαφόρου οἰκονομικῆς καταστάσεως, καὶ ἑπομένως, εἴτε θέλομεν εἴτε ὄχι, θὰ ἔχωμεν τὴν οἰκονομικὴν ἀνισότητα. Φρονῶ ὅτι ἔργον δικαιοσύνης εἶναι ὅπως ἐξακολουθήσουν καταβαλλόμεναι εἰς τοὺς ἐν λόγῳ μαθητὰς αἱ ἀποδοχαί των.

§122Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ὁ ἔφεδρος ἢ λοχίας ἢ ἀνθυπολοχαγός, ἀφ’ ἧς στιγμῆς εἰσαχθῇ εἰς τὴν Σχολήν, παύει πλέον νὰ εἶναι ὑπαξιωματικὸς ἢ ἀξιωματικὸς καὶ γίνεται μαθητής, ἡ δὲ Σχολὴ ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον τριετίαν τοῦ παρέχει ὅλα τὰ μέσα, ἐκπαίδευσιν, ἄφθονον καὶ ἐξαιρετικὴν τροφήν, οἴκησιν καὶ ἐπένδυσιν, φρονῶ δὲ ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον οὔτε ὀρθὸν νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ καταβάλλωνται καὶ αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ βαθμοῦ ὃν εἶχον πρὸ τῆς εἰσαγωγῆς των εἰς τὴν Σχολήν. Τοῦτο θὰ δημιουργοῦσεν ἀντιθέσεις καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους μαθητάς. Ἐπὶ τέλους, πρέπει νὰ διέπῃ πνεῦμα οἰκονομίας καὶ νοικοκυρωσύνης καὶ ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφεύγωνται οἱ σπατάλες. Ἀκόμη δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ δημιουργοῦμεν ἀτομικὰς ἐξαιρέσεις. Αὐτοὶ εἰσέρχονται ὡς μαθηταὶ εἰς τὴν Σχολήν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς δίδωμεν καὶ ἄλλον μισθόν. Αὐταὶ αἱ τριπλαῖ ἀμοιβαὶ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους πρέπει νὰ λείψουν.

§123Δ. ΜΠΕΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸ πνεῦμα τῶν οἰκονομιῶν, δὲν θὰ ἤθελα μόνον νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὸν στρατόν, ἀλλὰ ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ πρέπει καὶ τελευταῖον νὰ ἔλθῃ καὶ εἰς τὸν στρατόν, ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιγμὴν μάχεται.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§125Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπικροτοῦμεν καὶ ἡμεῖς τὴν προσπάθειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ὁ ὁποῖος διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου προσπαθεῖ νὰ ἐπιφέρῃ μίαν ὁμοιομορφίαν εἰς τὸ στράτευμα, καὶ νὰ ἐπιτύχῃ καὶ τὴν μόρφωσιν τοῦ στρατεύματος. Προσφάτως ἡ Βουλὴ καὶ ὅλος ὁ ἑλληνικὸς λαός, ἐξέφρασαν τὴν εὐγνωμοσύνην των πρὸς τοὺς μαχομένους ἄνδρας, νομίζω ὅμως ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου, δὲν καταβάλλεται προσπάθεια νὰ δώσωμεν τὸ προβάδισμα εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ στρατιώτας. Θὰ ἐπιμείνω καὶ θὰ ἑνώσω τὴν παράκλησίν μου μὲ τοὺς ἄλλους κ.κ. συναδέλφους, ὥστε νὰ ὁρισθῇ ὁ θεσμὸς διὰ τοῦ ὁποίου πᾶς εἰσερχόμενος εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων νὰ πηγαίνῃ πρῶτον εἰς τὸ στράτευμα νὰ δεικνύῃ τὰς ἱκανότητάς του τὰς στρατιωτικὰς καὶ μετὰ νὰ ἔχῃ ὅλα τὰ δικαιώματα νὰ δίδῃ ἐξετάσεις. Ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ νομοσχεδίου ἀντελήφθην ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εὐεργετοῦνται εἶναι οἱ ἰδιῶται, καὶ ὄχι οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὸν στρατόν. Ἐπίσης νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθῇ τὸ ποσοστὸν διὰ τοὺς ὑποψηφίους, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὴν Ἤπειρον, Μακεδονίαν, Δωδεκάνησον καὶ ἰδίως ἀπὸ τὰ ἀκριτικὰ κέντρα, διότι νομίζω, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξασφαλισθοῦν μελλοντικῶς ὅτι ἠμπορεῖ νὰ προτιμηθοῦν εἰς τὰς ἐξετάσεις.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ζουμπουλάκης ἔχει τὸν λόγον.

§127Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ ὡρισμένης συμπληρωματικῆς διατάξεως ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἐν καιρῷ εἰρήνης, μετέπειτα δὲ ἐπῆλθον 3–4 τροποποιήσεις. Ἡ παροῦσα νομίζω ὅτι ἐπειδὴ εἶναι προσηρμοσμένη πρὸς τὰς σημερινὰς δυνατότητας καὶ ἀνάγκας, εἶναι ἡ καλυτέρα καὶ τελειοτέρα, διότι ὁμιλεῖ περὶ προσόντων εἰσαγωγῆς, τὰ ὁποῖα καθορίζονται δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σχολήν. Ἐπίσης καθορίζεται καὶ ἡ ἡλικία καλῶς, διότι αὐξάνονται τὰ ἔτη κατὰ ἕν. Ἡ φοίτησις ἐπίσης καθορίζεται τριετής. Ὁ χρόνος αὐτὸς τῆς φοιτήσεως ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰς ἀνάγκας μας. Μετέπειτα ἐπακολουθεῖ ὁ καθορισμὸς τῶν μαθημάτων τῆς Σχολῆς.

§128Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἡλικίαν εἴπατε ὅτι λέγει ὁ νόμος περὶ τῶν γεννηθέντων τὸ 1922, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν τὸ βλέπω πουθενά. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ δὲν καθορίζεται ἡ ἡλικία τῶν 27 ἐτῶν.

§129Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. (Ἀναγινώσκει)..... Τώρα καθορίζεται ἑξάμηνον.

§130Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ παλαιόν. Ἁπλῶς τηροῦνται αἱ πράξεις αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν.

§131Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ναί.

§132Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Πρόκειται περὶ τῆς παλαιᾶς πράξεως, τὴν ὁποίαν τώρα τηροῦμεν.

§133Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Τὸ 24 εἶναι μικρὸν διὰ τοὺς ἐθελοντὰς καὶ μονίμους ὑπαξιωματικούς. Ὀρθὸν εἶναι νὰ θέσητε μία αὔξησιν τοῦ ὁρίου. Εἶναι ἐπιβεβλημένον, διότι πέρυσι παρουσιάσθησαν πολλαὶ ἀνάγκαι εἰς ἀξιωματικούς. Ἂς τὸ λάβῃ αὐτὸ ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ἂς ἀποφασίσῃ ἐπ’ αὐτοῦ. Τώρα, ὡς πρὸς τὸν χρόνον φοιτήσεως, καθωρίσθησαν 3 ἑξάμηνα διὰ τοὺς ἰδιώτας. Ὀρθότατα πάλιν καθορίζεται τὸ αὐτὸ καὶ διὰ τὰ κέντρα ἐκπαιδεύσεως καὶ τὰς σχολὰς ἐφαρμογῆς... (Ἀναγινώσκει). Ἐν γένει τὸ ζήτημα τῆς ἐκπαιδεύσεως εἶναι πολὺ μελετημένον. Πάντως, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἡλικίας, νομίζω ὅτι τὸ 24ον ἔτος εἶναι περιορισμός. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἀρχαιότητος, ἐδῶ ἀφήνει ἓν ἐλαφρὸν κενόν, τὸ ὁποῖον πάντοτε ὑπῆρχεν. Ὁ καθορισμὸς τῆς ἀρχαιότητος, διὰ τοὺς νεωτέρους ἀξιωματικούς, εἶναι ἡ ἔξοδός των ἐκ τῆς τελευταίας τάξεως. Ἀλλὰ ἐδῶ λέγει: (Ἀναγινώσκει)... ὁπότε αὐτὸ θὰ εἶναι ἀνεφάρμοστος ὁ καθορισμὸς τῆς ἀρχαιότητος διὰ τὰ Κέντρα. Ὡς πρὸς τὸν καθορισμὸν τοῦ φύλλου ποιότητος, θὰ ἠδύνατο σαφέστερον νὰ ἔχῃ διατυπωθῆ.

§134Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Τὸ λέγει πάρα πάνω, «σειρὰ ἐπιτυχίας».

§135Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Πάντως εἶναι πολὺ μπερδεμένο. Τώρα, τὸ σοβαρώτερον τὸ ὁποῖον ὑπάρχει, εἶναι ὁ τρόπος ἐπιλογῆς πρὸς κατάταξιν. Αἱ ἐπελθοῦσαι τροποποιήσεις εἶναι ἄρισται. Μέχρι τοῦδε, μεταπολεμικῶς, ἀπὸ τὸ 1945, εἶχεν ἐπικρατήσει μία ἀντίληψις ὁμολογῶ ἀκατανόητος, δηλ. ἐγένετο κατάταξις εἰς τὰ ὅπλα ποὺ ἤθελαν, οἱ ἀρχηγοί, τὰ πολλαπλάσια τοῦ 14 καὶ ταῦ 15 καὶ ἑπομένως οὔτε ἡ ἐπιθυμία ἴσχυεν, οὔτε ἡ ἐπιλογὴ τῆς θητείας ἴσχυε τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ σεβασθῶμεν. Ἐνῷ τώρα ἐδόθη μία λύσις, τὴν ὁποίαν θεωρῶ ὀρθοτάτην καὶ ἡ ὁποία θὰ δώσῃ τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς νέους ἀξιωματικοὺς νὰ πᾶνε ἐκεῖ ποὺ θέλουν οἱ ἴδιοι. Δηλαδὴ εἰς κάθε 30 ἀναλόγως χωρίζονται Α διὰ τὸ Πυροβολικόν, Β διὰ τὸ Πεζικὸν κλπ. βάσει τῶν ἑξῆς στοιχείων: 1) Σειρὰ ἀρχαιότητος. 2) Τρόπος ἐπιλογῆς. 3) Ἐπιθυμία ὑποψηφίου. Ἑπομένως, τὸ σύνολον τῶν ἐξερχομένων τῶν Σχολῶν θὰ πηγαίνῃ περίπου ἐκεῖ ποὺ θέλει. Ταυτοχρόνως αὐτὸ τὸ σύστημα ἔχει τὸ μέγα πλεονέκτημα, νὰ μὴ ἀποστέλλωνται, ὅπως συνηθίζετο, εἰς τὸ Πεζικὸν οἱ τελευταῖοι.

§136Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Εἶναι σημαντικὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον τονίζει ὁ κ. Ζουμπουλάκης αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι πάσχομεν εἰς τὸν στρατὸν ἐξ ἐλλείψεως ἀξιωματικῶν Πεζικοῦ.

§137Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἔχει τεραστίαν σημασίαν αὐτό, διότι, ἐνῷ τὸ Πεζικὸν εἶναι ὁ βασιλεὺς τῶν ὅπλων, πηγαίνουν εἰς αὐτὸ συνήθως οἱ χειρότεροι καὶ οἱ ἄρρωστοι, ἐνῷ εἰς ὅλα τὰ ὅπλα τὰ ἄλλα διαλέγονται οἱ καλλίτεροι. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου καὶ τὰ ὅπλα καί κυρίως, ὁ στρατός, θὰ ἱκανοποιοῦνται τὰ μέγιστα. Τώρα καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα παρέχουν πλεονεκτήματα καὶ εἶναι πολὺ πλέον τελειοποιημένα ἀπὸ ὅλας τὰς μεταπολεμικὰς διατάξεις. Ὡς πρὸς τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα, εἰς κανένα στρατὸν τοῦ κόσμου, εἰσερχόμενοι οἱ ἀξιωματικοὶ δὲν λαμβάνουν ἀποδοχάς. Εἶναι, λοιπόν, μελετημένον τόσον πολὺ αὐτό, ὥστε δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ χάνωμεν χρόνον. Ἐγὼ μόνον θὰ ἤθελον νὰ ὑποβάλω τὸ ἑξῆς: Τὰ δύο σοβαρώτερα πράγματα εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσαγομένων εἰς τὴν Σχολὴν καὶ αἱ ἰδιότητες τῶν εἰσερχομένων. Τὰ ποσοστὰ τῶν εἰσερχομένων καὶ καταγομένων ἐκ Βορείου Ἑλλάδος εἶναι τοιαῦτα, ὥστε κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη νὰ ὑπάρχῃ καὶ πλεόνασμα, ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει ποιάν τινα ἀξίαν καὶ δυσχέρειαν ἐν ταὐτῷ διὰ τοὺς ἰδιώτας, εἶναι τὸ ἑξῆς: Διὰ νὰ εἰσέλθουν οἱ ἰδιῶται εἰς τὴν Σχολὴν κρίνονται ὡς πρὸς τὰς γραμματικάς των γνώσεις, ἀλλὰ δὲν κρίνονται ἐὰν εἶναι ψύχραιμοι, ἐὰν ἔχουν χαρακτῆρα. Θέλω, λοιπόν, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν... (δὲν ἠκούσθη). Τὰ παιδιὰ αὐτὰ πρέπει νὰ τὰ ὑποχρεώσητε νὰ πηγαίνουν εἰς ἕνα κέντρον νὰ ἐκπαιδεύωνται ὡρισμένας ὥρας τῆς ἡμέρας καὶ ἐκεῖ νὰ ἐξετάζεται ἡ ὑγεία των, ὁ χαρακτήρ των, τὸ ἦθος των καὶ νὰ παίρνουν ἕνα βαθμόν, καὶ ὅταν ἀργότερα δίδουν ἐξετάσεις, μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους βαθμοὺς νὰ προστίθεται καὶ αὐτὸς ὁ βαθμός.

§138Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Θὰ γίνῃ αὐτὸ διὰ νεωτέρου νόμου. Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ γίνῃ δεκτὸν αὐτὸ ἀπόψε.

§139Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Οἱ ἀξιωματικοὶ ποὺ προσῆλθον καὶ ἐμπῆκαν ἐφέτος ἦσαν 400 περίπου, χωρὶς ὑπηρεσίαν μετώπου. Αὐτὸ εἶναι ἀντικανονικόν, διότι πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἐμπῆκαν χωρὶς νὰ ἔχουν κέφι. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον πρέπει νὰ θέσωμεν τὸν περιορισμὸν νὰ ἔχουν τοὐλάχιστον 6 μῆνες ὑπηρεσία μετώπου καὶ ἡ πολεμική των ἔκθεσις νὰ ἀναφέρῃ ὅτι διεκρίθησαν ἐπὶ γενναιότητι. Ἐὰν τοῦτο δὲν γίνῃ, ἡ ἐπιλογὴ θὰ εἶναι ἐλαττωματική.

§140Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μὴ προερχόμενος ἐκ τῆς μονίμου οἰκογενείας τῶν ἀξιωματικῶν, δὲν ἀξιῶ ἱκανότητας τοιαύτας, ὥστε νὰ δύναμαι ἀνέτως νὰ διεισδύσω ἐντὸς τῶν πολυδαιδάλων πτυχῶν τὰς ὁποίας ἐμφανίζει τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως τοῦ ἐθνικοῦ ἡμῶν στρατοῦ καὶ τῆς προπαρασκευῆς καὶ καλλιεργείας τοῦ εἰδικοῦ φυτωρίου τῶν στελεχῶν τοῦ στρατεύματος. Εἰς ἄλλους εἰδικοὺς περὶ τὴν στρατιωτικὴν ἐπιστήμην, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ ἄρτι τοῦ βήματος κατελθών, ἀνήκει ἡ αὐθεντικὴ γνώμη καὶ κρίσις ἐπὶ τοῦ ζητήματος, μολονότι καὶ τοῦτο ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ κρισολογουμένου νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων διατάξεων» ἀποτελεῖ προϊὸν μελέτης τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, τὸ ὁποῖον συνθέτουν σήμερον οἱ ἀριστεῖς καὶ σοφοὶ τῆς στρατιωτικῆς ἐπιστήμης καὶ πείρας ἀνώτατοι ἀξιωματικοί. Ἐὰν ἐλάβομεν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ Σχολῆς Εὐελπίδων, ἐπράξαμεν τοῦτο διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν εὐρύτερον μίαν ἀρχήν, ἡ ὁποία θεσπίζεται ἤδη τὸ πρῶτον ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου καὶ διὰ τὴν ὁποίαν πᾶς ἔπαινος ἀνήκει εἰς τὸν εἰσάγοντα ταύτην κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν παρέχει προνομιακὴν σειρὰν εἰσαγωγῆς εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων εἰς ἕνα 20% ἐκ τῶν προερχομένων ἐκ τῆς Ἠπείρου, Μακεδονίας, Θράκης, Δωδεκανήσου καὶ Κύπρου. Συμφωνῶ κατ’ ἀρχὴν καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ἐγκαινιάζων τὴν διάκρισιν ταύτην, ὀρθῶς καὶ δικαίως πράττει. Θὰ ἐπεθύμουν, ὅμως, ἡ διάκρισις αὕτη νὰ εἰδικεύετο ἔτι μᾶλλον διὰ τὴν Θράκην καὶ Ἀν. Μακεδονίαν, διὰ τὰς δύο ταύτας πολυπαθεῖς περιοχάς. Θὰ ἔπρεπε διὰ τὰς περιοχὰς ταύτας νὰ ἐθεσπίζετο μεγαλύτερον ποσοστὸν εἰσαγωγῆς, κατὰ τρόπον εὐχερῆ καὶ προνομιακόν, ὄχι μόνον εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, ἀλλ’ εἰς ἁπάσας τὰς Σχολὰς τῶν Ἐθνικῶν Ἐνόπλων Δυνάμεών μας καὶ εἰς αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς κλάδους τῆς Διοικήσεως καὶ τῆς Δικαιοσύνης. Ἡ Μακεδονία καὶ πρὸ παντὸς ἡ Θράκη εἶναι αἱ τελευταῖαι ἀπελευθερωθεῖσαι ἑλληνικαὶ ἐπαρχίαι ἐκ τῆς μακραίωνος δουλείας. Ἡ Θράκη μόλις τὸ 1920 ἀνέπνευσε τὴν αὔραν τῆς ἐλευθερίας. Καὶ ἐπειδὴ βραχεῖα ὑπῆρξεν ἡ ἐλευθέρα εἰρηνική της ζωὴ μέχρι τοῦ πολέμου, δὲν εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ τροφοδοτήσῃ μὲ ἔμψυχον ὑλικὸν τοὺς κλάδους τῆς Κρατικῆς Μηχανῆς καὶ τὰ στελέχη τῶν ἐθνικῶν μας δυνάμεων. Ἀπὸ παντοῦ ἡ Θράκη ἀπουσιάζει, καὶ ἰδίᾳ ἀπὸ τὸ σῶμα τῶν μονίμων στελεχῶν τοῦ στρατεύματος. Ἡ ἀπουσία αὕτη κατέστη ἔτι μᾶλλον εὐρυτέρα ἐκ τῆς νέας βαρβάρου ὑποδουλώσεως, ἤτοι τῆς 4ετοῦς βουλγαρικῆς τοιαύτης καὶ μετέπειτα, ἤτοι ἀπὸ τοῦ 1944 καὶ μέχρι σήμερον συμμοριακῆς ἀναταραχῆς. Ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 8ετίαν, ἤτοι ἐπὶ 4 ἔτη ἐπὶ βουλγαρικῆς κατοχῆς καὶ ἐπὶ 4 ἔτη ἐπὶ μέχρι σήμερον, τὰ ἐκπαιδευτήρια τῆς δημοτικῆς καὶ μέσης ἐκπαιδεύσεως τῆς Θράκης σχεδὸν δὲν λειτουργοῦν. Πῶς, λοιπόν, θὰ εἶναι δυνατὸν τὰ παιδιὰ τῆς Ἀνατ. Μακεδονίας καὶ Θράκης νὰ προσέλθουν καὶ νὰ συναγωνισθοῦν εἰς τὰς ἐξετάσεις τὰ ἀνέτως σπουδάσαντα τοιαῦτα τῶν πόλεων καὶ λοιπῶν ἡσύχων ἐπαρχιῶν; Ἐλέχθη πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου παρ’ ἐγκρίτου συναδέλφου, ὅτι πρώτιστον προσὸν ἐξεταστέον διὰ τοὺς ὑποψηφίους τῶν στρατιωτικῶν σχολῶν εἶναι ἡ εὐψυχία. Ὑπερηφανεύομαι νὰ εἴπω καὶ νὰ ἐξάρω τὴν εὐψυχίαν τοῦ λαοῦ τῆς Θράκης. Διῆλθε διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου τὰς ἐποχὰς τῆς βαρβαρότητος καὶ ἡ ψυχή του παρέμεινεν ἄκαμπτος καὶ ὑπερήφανος. Σήμερον σφυρηλατεῖ τὴν ψυχήν του καὶ τὴν καρδίαν του ὁ ὑπέροχος αὐτὸς ἀκριτικὸς λαὸς μέσα εἰς τὴν μεγαλυτέραν ἐθνικὴν δοκιμασίαν. Ἰδοὺ ἓν πρόσφατον παράδειγμα τῆς ἀνεξαντλήτου εὐψυχίας του. Ὅταν πρὸ ἡμερῶν μεγάλη ὀρδὴ ἐαμοσλαύων, ὁρμωμένη ἐκ Βουλγαρίας, προσέβαλε τὴν μικρὰν φρουρὰν τοῦ παραμεθορίου χωρίου Μεταξάδων τοῦ Διδυμοτείχου, ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παιδιὰ μὲ τὸ ὅπλον ἀνὰ χεῖρας ἐμάχοντο μετὰ πρωτοφανοῦς θάρρους καὶ αὐταπαρνήσεως παρὰ τὸ πλευρὸν τῆς γενναίας φρουρᾶς καὶ συνέτριβον μετ’ αὐτῆς τοὺς ἐπιδρομεῖς. Ὁ Στρατιωτικὸς Διοικητὴς ὑποστράτηγος κ. Πρόκος, ἔκθαμβος πρὸ τοῦ νέου Σουλίου καὶ τοῦ νέου Μεσολογγίου, ἀπένειμεν εἰς τοὺς γενναίους κατοίκους τὸν Πολεμικὸν Σταυρὸν ἀνδρείας. Ἰδοὺ προσόντα, τὰ ὁποῖα δὲν πρέπει νὰ παραβλέπωμεν διὰ τοὺς ἐπιθυμοῦντας νέους τῆς Βορείου Ἑλλάδος νὰ εἰσέλθουν εἰς στρατιωτικὰς σχολάς, ἔστω καὶ ἂν ἐκ λόγων ἀνεξαρτήτων τῆς θελήσεώς των, ὑστεροῦν εἰς τὴν στοιχειώδη καὶ τὴν μέσην μόρφωσιν. Ἀλλὰ καὶ ἕτερος λόγος ἐπιβάλλει νὰ διευκολύνωμεν πάσῃ δυνάμει τὴν εἰς τὰς στρατιωτικὰς σχολὰς εἰσαγωγὴν τῶν βορειοελλαδιτῶν νέων. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐν τῷ στρατεύματι σπουδαίαν ἀσκεῖ ἐπιρροὴν ἐπὶ τοῦ καλοῦ ἠθικοῦ τοῦ στρατεύματος ἡ ψυχολογημένη συμπεριφορὰ τῶν ἀξιωματικῶν πρὸς τοὺς στρατιώτας. Τοῦτο θὰ ἐπιτυγχάνεται ἰδίᾳ ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα, τὰ προσόντα καὶ τὰς ἀδυναμίας, τὸ ἦθος καὶ τὸν χαρακτῆρα τῶν διοικουμένων στρατιωτῶν των. Καὶ ἐνῷ τοῦτο εἶναι ἀληθὲς καὶ ἐνῷ τὰ 50% τοῦ στρατοῦ προέρχονται ἀπὸ τὰς βορείους ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδος, ἐν τούτοις οἱ μόνιμοι ἀξιωματικοὶ τῶν στρατιωτῶν τούτων κατὰ τὰ 95% προέρχονται ἐκ τῆς Νοτίου Ἑλλάδος, διότι ἐκ τῆς βορείου τοιαύτης καὶ δὴ τῆς Θράκης ἐλάχιστοι ὑπάρχουν ἐν τῷ σώματι τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν. Θὰ ἦτο ὑπὲρ τῆς καλλιτέρας στρατιωτικῆς μορφώσεως καὶ διαπαιδαγωγήσεως τῶν στρατιωτῶν λ.χ. τῆς Θράκης, ἂν οἱ διοικοῦντες τούτους μόνιμοι ἀξιωματικοὶ προήρχοντο 100% ἐκ Θράκης ὡς γνῶσται τῶν ἠθῶν καὶ ἐθίμων των. Τελευτῶν ὑποβάλλω πρότασιν ὅπως θεσμοθετηθῇ αὔξησις τοῦ ποσοστοῦ τῶν προνομιακῶς εἰσαγομένων εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων ἐκ Θράκης καὶ Ἀν. Μακεδονίας καὶ παροχὴν εἰς τοὺς ὑποψηφίους τούτους πάσης ἄλλης διευκολύνσεως. Καιρὸς πλέον εἶναι νὰ συμμετάσχῃ κατ’ ἀναλογίαν καὶ ἡ Μακεδονία καὶ πρὸ παντὸς ἡ Θράκη διὰ τῶν ἐκπροσώπων της εἰς ὅλους τοὺς κλάδους τῆς τε πολιτικῆς καὶ στρατιωτικῆς Διοικήσεως καὶ εἰς τὴν Δικαιοσύνην τῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα).

§141Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, καὶ συγχαίρω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἦτο πλέον καιρὸς νὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων, νὰ τακτοποιηθῇ καθ’ ὃν τρόπον ἄριστα τακτοποιεῖται. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον ἁπλῶς θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω, εἶναι ἡ ἐν τῇ Σχολῇ ἐπιτήρησις τῶν ἀξιωματικῶν. Τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ ἄρθρον 2 § 5 λέγει: (Ἀναγινώσκει)........ Ἐγένετο, ὅμως, κ. Ὑπουργέ, μία μεγάλη ἀδικία εἰς τὰ παιδιὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἰσῆλθον εἰς τὴν Σχολὴν αὐτὴν μὲ τὴν προοπτικὴν καὶ τὴν ρητὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Κράτους ὅτι θὰ προωθηθοῦν εἰς ἀξιωματικοὺς Αʹ κατηγορίας.

§142Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ὅτι θὰ γίνουν ἀξιωματικοί, ποτέ. Ὅτι ἐὰν εἶναι καλοὶ καὶ ἐπιτύχουν εἰς τὰς ἐξετάσεις δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις νὰ γίνουν, αὐτὸ μάλιστα. Τὸ θέμα κατήντησε νὰ γίνῃ ἀπὸ ἐρωτήσεως εἰς ἐπερώτησιν. Ἔχει ἐκδοθῆ καὶ μία ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας σχετικῶς. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ἀπολύτως ἐν ἠθικῇ τάξει προκειμένου περὶ αὐτῶν. Εἶχε προκηρύξει διαγωνισμὸν καὶ ἔκανεν ἓν εἶδος συμβουλίου καὶ οἱ γονεῖς τῶν παιδιῶν ἐγνώριζον ἄριστα ὅτι δεσμεύονται διὰ 8 ἔτη, εἴτε γίνουν ἀξιωματικοὶ εἴτε ὄχι. Εἶχον ἀναλάβει αὐτὰς τὰς ὑποχρεώσεις. Τυπικῶς ἠμποροῦμεν νὰ εἴμεθα ἐν ἀταξίᾳ καὶ δι’ αὐτὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, βάσει τῆς προσφυγῆς, ἠκύρωσε τὴν πρᾶξιν, διὰ τῆς ὁποίας ἐδεσμεύετο ὁ νέος ὁ προσφυγὼν νὰ ὑπηρετήσῃ ἐπὶ 8 ἔτη. Τυπικῶς εἶναι ἐν ἀταξίᾳ, ἠθικῶς, ὅμως, εἶναι ἐν ἀπολύτῳ τάξει. Καὶ οἱ γονεῖς τῶν παιδιῶν καὶ τὰ παιδιὰ ἐγνώριζον ὅτι θὰ μείνουν 8 χρόνια καὶ ζητοῦν ἐν ὥρᾳ πολέμου νὰ ἀπολυθοῦν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν μόνον ἀπὸ τὶς νάρκες τόσας καταστροφάς. Τοὺς ἐδιδάξαμεν, τοὺς ἐκάναμεν τεχνίτας, τοὺς παρέσχομεν ὅλα τὰ μέσα καὶ ζητοῦν νὰ ἀπολυθοῦν τὴν στιγμὴν αὐτήν. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἀπεναντίας, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, σεῖς καὶ ὅλοι οἱ κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ στηλιτεύσωμεν τὴν διαγωγὴν αὐτῶν τῶν γονέων καὶ τῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα ζητοῦν ἀπόλυσιν, ἀφοῦ τὸ Κράτος διὰ τῶν μέσων τὰ ὁποῖα τοὺς παρέσχε, τοὺς κατήρτισε καὶ τοὺς ἔκαμε τεχνίτας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζετε, ποῖαι εἶναι αἱ ἀνάγκαι ἐνώπιον τῶν ὁποίων εὑρίσκεται ὁ στρατός, ποῖος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν αὐτοκινήτων καὶ λοιπῶν εἰδῶν ποὺ καταστρέφονται συνεχῶς ἢ ὑφίστανται βλάβας, ὥστε νὰ εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἄμεσος ἐπισκευή των καὶ ζητοῦν εἰς τοιαύτας ὥρας νὰ ἀπόσχουν τῆς περαιτέρω των ὑπηρεσίας πρὸς τὸ Κράτος, ἰσχυριζόμενοι, δηλαδή, ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἐτήρησε τὴν ὑποχρέωσίν του ἀπέναντί των. Τοὺς εἶπεν: «Ἐλᾶτε νὰ σᾶς μάθω γράμματα, νὰ γίνετε τεχνῖται» καὶ τοὺς ἐδίδαξε τέχνην, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ τοὺς χρησιμεύσῃ εἰς ὁλόκληρον τὸν βίον των. Τοὺς εἶπεν: «Ἐὰν εἶσθε καλοί, δὲν θὰ σᾶς κάμω μόνον ὑπαξιωματικούς, ἀλλὰ θὰ σᾶς κάμω καὶ ἀξιωματικοὺς καὶ θὰ μπῆτε εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, ἀλλὰ ἐὰν δὲν εἶσθε ἱκανοί, θὰ φθάσετε μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ». Δὲν νομίζω ὅτι ἔχουν δίκαιον. Πρόκειται περὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀπασχολήσει πολλοὺς τῶν κ. συναδέλφων, διότι οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὤχλησαν καὶ ἠνώχλησαν πολλοὺς ἐξ αὐτῶν. Καὶ ἀκριβῶς τὸ ἀνέπτυξα, διὰ νὰ σᾶς προασπίσω ἀπέναντι τοῦ ἐνδεχομένου νὰ πέσετε εἰς τὴν παγίδα των καὶ νὰ χαρακτηρίσητε δικαίαν μίαν αἴτησιν ἀντικειμένην πρὸς τὸν πατριωτισμὸν τῶν στιγμῶν αὐτῶν.

§143ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατί ἠκυρώθη;

§144Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Διότι τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἐνόμισεν ὅτι ἡ προκήρυξις, ἡ ὁποία ἐγένετο ὑπὸ τοῦ Κράτους, ὑπὸ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ἡ ὁποία περιελάμβανε τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ὑπηρεσίας ἐπὶ 8 ἔτη, ἀντίκειται εἰς τὸν νόμον «περὶ ἐθελοντῶν». Αὐτὴ εἶναι ἡ τυπικὴ πλευρὰ τοῦ ζητήματος. Δὲν θέλω νὰ ἐλέγξω τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Κατ’ ἐμὲ δὲν εἶναι ὀρθή. Διότι ἀφ’ ἧς στιγμῆς γίνεται προκήρυξις, κύριε, δὲν σοῦ λέγω καλὰ καὶ σώνει νὰ ἔλθῃς νὰ συμμετάσχῃς. Ἐλευθέρως προσέρχεσαι καὶ δὲν σὲ ἀναγκάζω νὰ ἔλθῃς. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, νομίζω ὅτι δὲν εὐσταθεῖ ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἀλλὰ δὲν ἔχει σημασίαν. Ἄλλο τὸ νομικὸν μέρος καὶ ἄλλο τὸ ἠθικόν. Νομίζω ὅτι ἠθικῶς δὲν στέκει τὸ αἴτημα αὐτό.

§145Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Λυποῦμαι ἰδιαιτέρως, διότι βλέπω τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ θέτῃ τὸ κῦρος τοῦ ὀνόματός του εἰς τὴν πλάστιγγα τοῦ βάρους μιᾶς ἀδικίας, τὴν ὁποίαν ἔκαμε μία ὑπηρεσία, μιᾶς αὐθαιρεσίας τὴν ὁποίαν ἔκαμε μία ὑπηρεσία. Ὡδηγήθη ἐν προκειμένῳ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ ἐντυπώσεις καὶ ἀντιλήψεις, αἱ ὁποῖαι ἐκακίσθησαν καὶ αἱ ὁποῖαι κατεδικάσθησαν, ὅπως φαίνεται, ἀπὸ πολλοὺς μεταγενεστέρους νόμους καὶ αἱ ὁποῖαι ἴσως νὰ ὀφείλωνται εἰς τὴν Συμμαχικὴν Ἀποστολήν, ἡ ὁποία εἶχεν ἀναλάβει τὴν διοργάνωσιν τοῦ στρατοῦ, διὰ τῆς δημιουργίας θέσεων ἀρχηγῶν κλάδων καὶ ὁλοκλήρων κλάδων τεχνικοῦ σώματος, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ οὐδεμία πρὸς τοῦτο ἀπολύτως ἀνάγκη.

§146Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Κύριε συνάδελφε, ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας πόσα αὐτοκίνητα ἐπεσκευάσθησαν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἠξεύρετε τί ἐργασία ἔχει γίνει;

§147Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ ἀφήσετε, διότι δὲν ἔχω τὴν ἰδικήν σας πεῖραν εἰς τὸν κοινοβουλευτικὸν βίον, νὰ μὲ ἀφήσετε νὰ εἴπω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀκριβῶς θέλω, διὰ νὰ μὴ ἐμφανίζωμαι διὰ τῶν διακοπῶν σας ὅτι θέλω νὰ ὑποστηρίξω ἀπόψεις, τὰς ὁποίας δὲν ἔχω, ὅτι θέλω νὰ ζητήσω σήμερον νὰ ἀπολυθοῦν αὐτὰ τὰ παιδιά. Λυποῦμαι ἰδιαιτέρως διότι δὲν ἔχω τὴν ἐγκύκλιον διὰ νὰ ἰδῆτε πόσον πλανᾶσθε εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, παρασυρόμενος ἴσως ἀπὸ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἐτέθη ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ κλάδου. Ἴδετε τὸν φάκελλόν του, διὰ νὰ ἴδητε περὶ ποίου ἀξιωματικοῦ πρόκειται. Δὲν ἔχει πολεμικὰς ὑπηρεσίας. Ἔχει ὑπηρετήσει εἰς τὴν Ἐφορείαν Ὑλικοῦ Πολέμου καὶ εἶναι σήμερον ἀντισυνταγματάρχης.

§148Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἄνευ δεδομένων καὶ ἄνευ στοιχείων, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιτίθεσθε ἐναντίον ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν, χωρὶς νὰ ἔχητε στοιχεῖα νὰ ἀποδείξητε αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε.

§149Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Δὲν κάμνω οὐδεμίαν ἐπίθεσιν. Ἀλλὰ ὅταν σεῖς ἔρχεσθε καὶ βεβαιώνετε, ὅτι εἶναι ἠθικῶς ἐν τάξει τὸ Κράτος ἀπέναντι τῶν γονέων καὶ τῶν παιδιῶν, σᾶς βεβαιῶ, λυποῦμαι ἰδιαιτέρως, διότι εἰς τὴν ἐγκύκλιον τὸ Κράτος ζητᾷ προσόντα ἴσα μὲ τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων. Ἔλεγε μετὰ 6μηνον θητείαν θὰ τοὺς ἐκπαιδεύσῃ εἰς Σχολὴν Ἀγγλίας ἢ Μέσης Ἀνατολῆς, ἔλεγεν ἐπίσης ὅτι μετὰ 2μηνον θὰ τοὺς εἰσαγάγῃ εἰς τὸ Ἐθνικὸν Μετσόβιον Πολυτεχνεῖον. Βεβαίως θεωρητικῶς, προϋπόθεσις ἦτο νὰ εἶναι ἡ ἐξέτασίς των ἐπιτυχής. Ὑπέσχετο καὶ τοῦτο εἰς τοὺς γονεῖς, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου τούτου θὰ κάμωμεν ἀξιωματικοὺς νὰ μὴ γνωρίζουν μόνον τὴν ἱστορίαν τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, ἀλλὰ θὰ κάμωμεν ἀξιωματικοὺς ἐπιστήμονας καὶ ὅτι οἱ Ἕλληνες ἀξιωματικοὶ θὰ μορφώνωνται πρῶτον πρακτικῶς καὶ κατόπιν θεωρητικῶς καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ μέλλοντος. Καὶ παρεπλανήθησαν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ ἀπὸ τὰς ρητὰς ὑποσχέσεις, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς προφορικὰς τοιαύτας.

§150Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Σᾶς παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας συζητήσεως τὸ θέμα τοῦτο.

§151Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Ἐγὼ ἁπλῶς ἤθελον νὰ θίξω τὸ θέμα, διότι τοῦτο ἀποτελεῖ ἀντικείμενον συζητήσεως εἰς ἄλλο νομοσχέδιον. Σεῖς μοῦ εἴπατε ὅτι ἐγὼ ἦλθον ἐδῶ διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἀπόλυσιν τῶν παιδιῶν αὐτῶν. Ἐγὼ ἔχω κάμει τροπολογίαν εἰς ἄλλο νομοσχέδιον καὶ ἡ τροπολογία αὐτὴ τί λέγει; Ὅτι ἀφοῦ τὸ Κράτος δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του αὐτάς, νὰ ἀπαλλάξῃ τοὺς στρατιώτας ἀπὸ τῆς ἑξαετοῦς των ὑποχρεώσεως. Αὐτὸ ἐζήτησα ἐγὼ πρὸ ἑνὸς ἔτους.

§152Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Τὴν λύσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν λέγετε, τὴν ἔδωσα ὡς πρὸς τὸν προσφυγόντα εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, καὶ θὰ τὴν δώσω καὶ εἰς τοὺς ἄλλους τῆς ἰδίας κατηγορίας, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι φωνάζουν τώρα πλέον ζητοῦντες νὰ ἀπολυθοῦν τελείως. Τὸν ἀπήλλαξα τῆς ὑποχρεώσεως, ἀλλὰ τὸν ἐκράτησα ὡς ἔφεδρον, καθ’ ὅ, βεβαίως, ἔχω τὸ δικαίωμα, καὶ ἐν τούτοις κινοῦν πᾶν τὸ δυνατόν, διὰ νὰ δυσφημήσουν τὸ Ἐπιτελεῖον.

§153Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Τὸ θεωρῶ εὕρημα νὰ τὸ λέγετε...

§154Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Τί εἶπα; Εἶπον ὅτι συμφωνῶ μὲ τὴν πρότασίν σας, ἐφήρμοσα αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, ἀλλὰ τὸν κρατῶ ὡς ἔφεδρον. Δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα;

§155Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἐζήτησα νὰ φύγουν ἀπὸ τὸν στρατόν. Ἐγὼ ἔθεσα τὸ ζήτημα ἂν ὑπάρχῃ ὑπαναχώρησις τῆς Κυβερνήσεως ἢ ὄχι. Ἀλλὰ εἶπον ὅτι αὐτὸ θὰ ἀποτελέσῃ θέμα συζητήσεως εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§156Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀναγνωρίζω τὴν κούρασιν τῆς Βουλῆς καὶ δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, δεδομένου ὅτι σπανίως ὁμιλῶ. Διὰ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γαλελιανοῦ θὰ ὁμιλήσω κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου. Ἤδη ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα ἵνα ὑποστηρίξω τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου πρώην Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν κ. Στράτου, ὡς πρὸς τοὺς ἐθελοντὰς ὁπλίτας. Ὁ θεῖος Πλάτων, ὁ ὁποῖος ἐδίδαξε τοὺς βασικοὺς νόμους περὶ εὐνομουμένης πολιτείας εἰς τὸ σύγγραμμά του «Ἡ Πολιτεία», διαιρεῖ τὴν κοινωνίαν εἰς τάξεις, εἰς τὴν τάξιν τῶν κυβερνητῶν καὶ εἰς τὴν τάξιν τῶν πολεμιστῶν. Τὴν τάξιν τῶν πολεμιστῶν περιβάλλει μὲ ἐξαιρετικὴν στοργήν, διὰ δὲ τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὴν τάξιν αὐτὴν ἔλαβεν ὡς βάσιν τὴν γενναιότητα. Φυσικόν, βεβαίως, εἶναι νὰ θέλωμεν νὰ συνδυάσωμεν, προκειμένου περὶ ἀξιωματικῶν, τὴν γενναιότητα μὲ τὴν μόρφωσιν. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, διακρίνεσθε διὰ τὴν ἐξαιρετικήν σας μόρφωσιν, γνωρίζετε, ὅμως, ὅτι εἰς τὰς δυσκόλους περιστάσεις, ὅταν τὸ Ἔθνος διεξάγῃ ἀγῶνα ἐπιβιώσεως, ἡ μόρφωσις τίθεται κατὰ μέρος, διότι ἡ πεῖρα τοῦ διεξαγομένου πολέμου κατὰ τῶν σλαυοκομμουνιστῶν ὑπὸ τῆς ἑλληνικῆς φυλῆς, μᾶς ἐδίδαξεν ὅτι ἄριστοι ἀξιωματικοὶ ἐπιτελεῖς ἀπέτυχον, ἐνῷ ἀνεδείχθη νικητὴς ὁ περίφημος Ζάρας, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἀξιωματικὸς τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων.

§157Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἐὰν συνδυάσῃ κανεὶς μόρφωσιν καὶ πεῖραν, πρέπει νὰ τὸν προτιμήσωμεν.

§158Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὴ μὲ διακόπτετε. Ἀφήσατε νὰ ἐκφράσω τὴν σκέψιν μου. Θέλω νὰ ὑποστηρίξω ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὑπεστήριξε κατὰ τὴν τελευταίαν μάχην τὴν Φλώριναν, ἡ ὁποία μάχη ἔδωσε τὴν κατεύθυνσιν καὶ τὴν τόλμην εἰς τὸν ἀγῶνα, κ.κ. συνάδελφοι, καὶ ἔσωσε τὴν μάχην τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ὁ ἡρωϊκὸς Παπποῦς, ὁ ὑποστράτηγος κ. Παπαδόπουλος, ὁ ὁποῖος δὲν προέρχεται ἀπὸ τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, ἀλλὰ εἶναι ἀξιωματικὸς γενναῖος. Κε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, ὅταν μερικὰ Ἑλληνόπουλο, τὰ ὁποῖα ἔλαβον ὡς ὁδηγίας, ὡς κριτήριον, ὡς κατεύθυνσιν τῶν πράξεών των τὸν ἐνθουσιασμόν, τὸν ὁποῖον ἔχει ἡ νεαρὰ ἡλικία, τὸν πατριωτισμόν των καὶ κατετάγησαν εἰς τὸν στρατὸν διὰ νὰ ἀγωνισθοῦν τὸν ὑπέρτατον ἀγῶνα τῆς φυλῆς, τὰ παιδιὰ ταῦτα ἀπηρνήθησαν τὴν μελέτην, ἐγκατέλειψαν τὴν ἄνεσιν, τὴν ὁποίαν ἀπελάμβανον παραμένοντα εἰς τὴν πόλιν, ἐγκατέλειψαν τὰ μαθήματα καὶ τὰ φροντιστήρια τῶν Ἀθηνῶν, ἐνῷ οἱ συνομήλικοί των καταρτίζονται εἰς τὰ φροντιστήρια, αὐτὰ καταρτίζονται ὡς ἀξιωματικοὶ εἰς τὴν πρᾶξιν, δηλαδὴ εἰς τὰ πεδία τῆς μάχης. Τὰ παιδιὰ αὐτά, εἶναι δίκαιον, εἶναι ἠθικόν, εἶναι νόμιμον σήμερον, ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ὁ πόλεμος ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν τῆς φυλῆς νὰ στερηθοῦν τοῦ δικαιώματος νὰ γίνουν καὶ αὐτοὶ ἀξιωματικοὶ καὶ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, ἡ ὁποία ἀπετέλει καὶ ἀποτελεῖ πάντοτε τὸ καύχημα τοῦ Ἔθνους; Οὐδεὶς ἀρνεῖται ὅτι ὅταν εἰς τὰς ἐπισήμους παρελάσεις παρελαύνῃ ἡ Σχολὴ τῶν Εὐελπίδων, αἰσθανόμεθα ὅλοι τὴν ὑπερηφάνειαν καὶ τὴν ἀσφάλειαν διὰ τὸ μέλλον τῆς φυλῆς μας. Δι’ αὐτό, κ. Ὑπουργέ, εἶμαι πεπεισμένος ὅτι θὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν καὶ θὰ αὐξήσετε τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας ὄχι μόνον εἰς τὰ 24, ἀλλὰ ἐγὼ θὰ προέτεινον καὶ μέχρι τοῦ 27ου, λόγῳ τῶν ἐξαιρετικῶν περιστάσεων καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ τύχουν κάποιας μεγαλυτέρας ἀμοιβῆς, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν τὸ παράδειγμα. Καὶ ἐνῷ οἱ ἄλλοι, τοὺς ὁποίους οὐδόλως ὑποτιμῶ, ἠθέλησαν νὰ εἰσέλθουν νομίμως εἰς τὴν οἰκογένειαν τῶν ἀξιωματικῶν διὰ τῆς μορφώσεως, ἐκεῖνοι ἠθέλησαν πρῶτον νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ὕπαρξιν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀφοῦ ὑπάρξῃ Ἑλλάς, νὰ ὑπάρξουν ἀξιωματικοὶ μορφωμένοι καὶ πρὸ παντὸς γενναῖοι. Οἱ γενναῖοι δικαιοῦνται τῆς ἀμοιβῆς τῆς πολιτείας. Εἶναι βέβαιον ὅτι σεῖς δὲν θὰ ἀρνηθῆτε ποτὲ εἰς τοὺς γενναίους αὐτοὺς νὰ γίνουν καὶ αὐτοὶ μέλη τῆς τάξεως τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἑλλάδος.

§159Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου δημιουργεῖται πλῆρες σῶμα τεχνικῶν ἀξιωματικῶν, ἀλλ’ ὅπως γνωρίζει καλῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, διὰ μιᾶς ἐγκυκλίου ὑπ’ ἀριθ. 1587)1946 προσεκλήθησαν ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴν τότε ἡγεσίαν καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν 86 νέοι τελειόφοιτοι τοῦ Γυμνασίου, οἱ ὁποῖοι μὲ τὶς οἰκονομίες τῶν γονέων των ἢ ἐργαζόμενοι, παρέμειναν ἐπὶ ἓν ἔτος καὶ πλέον εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀκολουθήσαντες φροντιστήρια καὶ ἦσαν ἕτοιμοι νὰ δώσουν ἐξετάσεις εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον καὶ κατετάγησαν εἰς τὸ σῶμα αὐτό. Τὴν τελευταίαν στιγμὴν παρουσιάσθησαν ἀνώτεροι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι εἶπον εἰς τὰ παιδιὰ αὐτά, ὅτι θὰ τοὺς κάμουν ἀξιωματικοὺς τεχνικούς. Τὰ παιδιὰ αὐτὰ ἔγιναν ἄριστοι τεχνικοὶ καὶ ὑπηρετοῦν σήμερα ὡς ὑπαξιωματικοί. Οἱ γονεῖς των καὶ αὐτὰ θέλουν νὰ ὑπηρετήσουν καὶ ἐφ’ ὅσον δημιουργεῖται νέον ὅπλον τεχνικὸν νὰ μποῦν καὶ τὰ παιδιὰ αὐτὰ εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, νὰ αὐξηθοῦν αἱ θέσεις ἀπὸ 12 εἰς 30, ὥστε ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν νὰ συμπεριληφθοῦν ὅλοι, ἄλλως νὰ ἀπαλλαγῶσι τῆς θητείας τῆς ὀκταετοῦς, νὰ θεωρηθῇ ἡ θητεία τους ὡς ἐθελοντικὴ καὶ νὰ ἀπαλλαγῶσι. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ δηλώσῃ ὅτι θὰ παραμείνουν ὡς ἔφεδροι καὶ θ’ ἀπολυθῶσι μετὰ τῶν ἄλλων ἐφέδρων.

§160Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ δεσμεύσω οὔτε τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ, οὔτε τοὺς μετ’ ἐμὲ Ὑπουργοὺς τῶν Στρατιωτικῶν, λέγων ἀπὸ τοῦδε πότε θὰ ἀπολυθοῦν.

§161Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Θὰ παρῃτούμην ἐντελῶς τοῦ λόγου, ἐὰν δὲν μὲ ἠνάγκαζε κάποιο γεγονὸς νὰ εἴπω μόνον δύο λέξεις. Ἐνῷ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔλαβε μέριμναν διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, παρουσιάσθη ἕνα ὄψιμον ἐνδιαφέρον τοῦ ἐξ Ἠλείας κ. συναδέλφου ὑπὲρ τῆς Βορ. Ἑλλάδος. Θὰ ἤθελον τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ νὰ μὴν ἐξεδηλοῦτο καὶ νὰ μὴν ἐπανελαμβάνετο τὸ σφάλμα τοῦ ἐξ Ἠλείας συναδέλφου ἀπὸ συνάδελφον ἐκ Βορείου Ἑλλάδος καὶ νὰ ἐθεωρεῖτο τὸ ποσοστὸν διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ὡς ἱκανοποιοῦν τὰς ἀπόψεις ἡμῶν τῶν Βορειοελλαδιτῶν. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία καὶ ἰδίως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ φροντίσῃ ὥστε νὰ γίνῃ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς συμφώνως πρὸς τὰς ἀντιλήψεις τοῦ νομοθέτου, ὁ ὁποῖος ἐθεώρησεν ἀναγκαίαν τὴν διάταξιν.

§162Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν θὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον θεωρῶ ἐξαιρετικῶς σοβαρὸν καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς. Εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 3, ἀναφέρεται ὅτι ἓν ποσοστὸν 20% ἐκ τῶν εἰσαγομένων εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων πρέπει νὰ κατανέμεται εἰς τὰς περιφερείας Μακεδονίας, Ἠπείρου, Βορείου Ἑλλάδος κλπ.

§163ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τῆς Κύπρου.

§164Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Λέγει κάτι τι ἄλλο, δὲν λέγει ὅτι τὸ 20% πρέπει νὰ κατανέμεται, ἀλλ’ ἐπὶ πλέον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπιτύχουν.

§165Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς. Τοιαῦται ἐκδηλώσεις εἶχον παρατηρηθῆ καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις εἰς τὸ παρελθόν, ὅτε ἐλήφθησαν εἰδικὰ μέτρα προστασίας τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἐκ τῶν ὁποίων ὅμως ἐδημιουργήθησαν φοβεραὶ παρεξηγήσεις καὶ ὡς πρὸς αὐτὴν τὴν ἑνότητα τοῦ Κράτους. Ὄχι μόνον εἶμαι σύμφωνος νὰ εἰσέρχεται εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων ποσοστὸν 20% ἐκ τῆς Β. Ἑλλάδος, ἀλλὰ θὰ ἤμουν εὐτυχὴς ἐὰν τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ἦτο 100%, δεδομένου ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διαρκῶς ἀγωνίζονται. Ἡ πικρὰ ὅμως πεῖρα ἐκ τοῦ παρελθόντος μὲ κάμνει νὰ εὑρίσκω ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνον σήμερον αὐτὸν τὸν χωρισμὸν μεταξὺ Βορείου καὶ Νοτίου Ἑλλάδος. Εἰς τὸ παρελθόν, ἔγινε μεγάλη ἐκμετάλλευσις αὐτοῦ τοῦ χωρισμοῦ. Ἔλεγον, οἱ ἔχοντες πρὸς τοῦτο συμφέρον: Οἱ Μακεδόνες δὲν εἶναι σὰν τοὺς ἄλλους Ἕλληνες καὶ γι’ αὐτὸ τὸ ἑλληνικὸν Κράτος λαμβάνει εἰδικὴν νομοθετικὴν πρόνοιαν διὰ νὰ συμμετέχουν καὶ αὐτοὶ εἴτε εἰς τὴν διοίκησιν εἴτε εἰς τὰς διανομὰς τῶν ἀγαθῶν καὶ τὰς πιστώσεις, εἴτε εἰς τὴν Αʹ ἢ Βʹ ἐκδήλωσιν τῆς ἑλληνικῆς ζωῆς. Δὲν εἶναι τῆς αὐτῆς ψυχοσυνθέσεως ἄνθρωποι, δι’ αὐτὸ τὸ ἑλληνικὸν Κράτος ἀναγκάζεται νὰ λάβῃ αὐτὴν τὴν πρόνοιαν. Σήμερον εἶναι χειροτέρα ἡ κατάστασις, διότι ἔχουν ἀρχίσει τὴν προπαγάνδα οἱ Σλαυομακεδόνες, καὶ δὲν εἶναι ἀπίθανον αὔριον, μὲ τὶς διακρίσεις αὐτές, νὰ ποῦν: «Μακεδόνες, 20% σᾶς δίδουν. Οἱ ἄλλοι τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος, ποὺ σᾶς κατατυραννοῦν, παίρνουν τὰ 80%. Πρέπει νὰ πάρωμε κι’ ἐμεῖς τὸ 50%. Κι’ ἐπειδὴ δὲν μᾶς τὸ δίνουν, νὰ κάμωμε ἄλλο Κράτος, Μακεδονικόν». Εἶναι πολλὲς οἱ περιπτώσεις, κύριοι, ποὺ συνέβη αὐτό. Δὲν εἶναι φαντασία ὅ,τι ὑποστηρίζω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Εἶναι ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ προτείνω νὰ διαγραφῇ τελείως ἡ διάταξις αὐτή. Θὰ ἤθελα τὰ παιδιὰ τῆς Β. Ἑλλάδος, κ. Ὑπουργέ, νὰ τὰ προπαιδεύσωμεν ἀπὸ τώρα π. χ. εἰς εἰδικὰ φροντιστήρια, ὥστε νὰ ἐπιτύχωμεν δι’ ἄλλης ὁδοῦ τὴν εἰσδοχὴν μεγαλυτέρου ποσοστοῦ, καὶ 100%, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὴν Σχολὴν τὴν Εὐελπίδων. Ἐκεῖνο ποὺ δὲν θέλω, εἶναι ὁ καταμερισμὸς τῆς Ἑλλάδος εἰς περιφερείας. Προτιμῶ οἱ πλεῖστοι νὰ εἶναι ἐκ Β. Ἑλλάδος, ἀλλὰ μὲ ἄλλον τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς ἀσφαλίζῃ ἀπὸ τὸν κίνδυνον ποὺ ἀνέπτυξα.

§166Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Παρακαλῶ νὰ μὴ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν αὐτήν...

§167Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Συμφωνῶ, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ βάλω τὰ ζητήματα εἰς τὴν θέσιν των.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§168Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Εἶναι τεθειμένα ἀφ’ ἑαυτῶν τὰ ζητήματα, καὶ ὑπὸ τῆς συνειδήσεως τοῦ Ἔθνους. Δὲν χρειάζεται κἂν συζήτησις. Ὁμολογῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὅταν ἀπόψε ἦλθον εἰς τὴν Βουλήν, δὲν ἐφανταζόμην ὅτι θὰ ἐγίνετο τόσον μεγάλη συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Εἶχα μάλιστα δεσμευθῆ καὶ ἤμην ὑποχρεωμένος τὴν 8ην ἑσπερινὴν νὰ ἐγκαταλείψω τὴν αἴθουσαν, διότι εἶχα ὑπολογίσει ὅτι εἰς τὴν ἡμίσειαν ὥραν — τρία τέταρτα τὸ πολὺ — θὰ ἐτερματίζετο ἡ συζήτησις. Δὲν ἔφυγα ὅμως, διότι ἐθεώρησα προτιμωτέραν τὴν δέσμευσιν ἀπέναντι Ὑμῶν. Τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν, εἶναι κυρίως τὰ ἑξῆς: Εἶναι, πρῶτον, τὸ θέμα ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησε καὶ ὁ τελευταῖος ἐκ τῶν κ. συναδέλφων, ὁ κατελθὼν μόλις τοῦ βήματος. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω ἕνα μόνον νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου καὶ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου παρετήρησα, ὅτι τὸ ποσοστὸν 20%, εἶναι καθ’ ὑπέρβασιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σχολὴν βάσει τῆς σειρᾶς ἐπιτυχίας. Ἑπομένως ἐὰν πρόκειται μὲ τὴν σειρὰν ἐπιτυχίας, προκηρυσσομένου διαγωνισμοῦ δι’ ἑκατὸν θέσεις, νὰ εἰσαχθοῦν 20, 30 καὶ 50 Μακεδόνες, ἐκτὸς αὐτῶν θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σχολὴν ἄλλοι 20% ἐπὶ τοῦ συνόλου, καθ’ ὑπέρβασιν πλέον τῆς σειρᾶς ἐπιτυχίας, διότι θὰ ὑπερπηδῶνται ἀπὸ ἐκεῖ καὶ κάτω οἱ ἐκ Πελοποννήσου, ἐξ Ἀθηνῶν κλπ. ὑποψήφιοι. Δεύτερον, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω ὅτι τὸ μέτρον — καὶ δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ παρεξηγηθῇ, ὅπως τὸ παρεξήγησεν ὁ κ. Κάντζιας — εἶναι παλαιόν, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Παπαρτεμίου, ἀνάγεται εἰς τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπῆρχε — καὶ δυστυχῶς ὑπάρχει καὶ σήμερον ἀκόμη — ὑπόδουλος Ἑλληνισμός. Ἀλλὰ πρόκειται καὶ περὶ ἄλλων περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος, τῆς Ἑλλάδος τῆς μὴ ὑπαγομένης ἀκόμα ὑπὸ τὸ Κράτος τὸ ἑλληνικόν, ἀλλ’ ἡ ὁποία παρὰ ταῦτα, εἶναι Ἑλλάς, ὅπως καὶ τὸ Κράτος τὸ ἑλληνικόν. Ἐξακολουθοῦμεν περιλαμβάνοντες καὶ τὰς πρὸ 30ετίας ἀπελευθερωθείσας περιοχάς, διότι, ἁπλούστατα, νομίζομεν ὅτι αὐτὴ ἡ στοργή, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐπί τινας δεκαετίας καὶ ἀπέναντι τῶν ἐσχάτως, σχετικῶς μὲ τὸ 1821, ἀπελευθερωθεισῶν περιοχῶν. Τριάντα χρόνια δὲν εἶναι μεγάλο χρονικὸν διάστημα. Εἶναι πρόσφατος ἡ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδόθησαν σχετικῶς τὰ μέσα — καὶ δὲν ἐδόθησαν εἰς ὅλους. Καὶ ἡ Κατοχή, ἄλλως τε, καὶ ὁ πόλεμος καὶ ὁ συμμοριτισμός, ἐδημιούργησαν νέας προϋποθέσεις, δυσμενεῖς διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν κατοίκων τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Καὶ ἡμεῖς, ἐπίσης, δὲν ἐκάμαμεν 100% ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ κάμωμεν ἀπέναντι τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Δὲν ἔχομεν ἐκεῖ διδασκάλους εἰς τόσον ποσοστόν, ὅσον τὸ ποσοστὸν διδασκάλων ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὰς Ἀθήνας, τὰς Πάτρας κ.ο.κ. Ἑπομένως πρέπει νὰ τοὺς δώσωμεν μίαν εὐχέρειαν. Βασιζόμεθα ἐπὶ τῶν ἀντικειμενικῶν δεδομένων. Οὔτε ἐθνολογικήν, οὔτε γενικωτέραν πολιτικὴν διαπίστωσιν κάμνομεν, ἀλλ’ ἁπλούστατα μίαν διαπίστωσιν τῆς πραγματικότητος, ὅτι οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰς περιοχὰς τῆς Βορείου Ἑλλάδος — ὄχι δὲ μόνον εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Ἤπειρον, εἰς τὴν Θρᾴκην καὶ εἰς ὡρισμένα νησιὰ — ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν εἶχον τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις ἀναπτύξεως καὶ παιδείας, τὰς ὁποίας ἔχουν οἱ ἐν Ἀθήναις ἢ οἱ ἐν Πάτραις ἐκπαιδευόμενοι. Φυσικόν, ἑπομένως, εἶναι νὰ λάβῃ τὸ Κράτος τὴν μέριμναν αὐτήν. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν ἡ μέριμνα νὰ ἐλαμβάνετο αὐτομάτως, θὰ συνεφώνουν μαζί σας ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ διὰ νόμου. Ἀλλ’ αὐτομάτως, δυστυχῶς, δὲν ἠμπορῶ νὰ προεξοφλήσω ὅτι θὰ λαμβάνεται πάντοτε. Θέλω καὶ κάτι ἄλλο νὰ σᾶς εἴπω: Δὲν ἠξεύρω ἂν εἶναι νομικῶς ὀρθόν... Ἀλλὰ καὶ κάτι ἄλλο πρέπει νὰ σᾶς εἴπω. Δὲν ἔχομεν δικαίωμα καθ’ ὑπέρβασιν τῶν νόμων νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐπιλογήν, εἰς τὴν προτίμησιν ὑπὲρ τῶν μὲν εἰς βάρος τῶν δέ. Πρῶτα–πρῶτα, δὲν ἔχομεν καὶ τὴν δυνατότητα, δεδομένου ὅτι αἱ ἐξετάσεις γίνονται κατὰ τρόπον ἀπολύτως μυστικόν, ὁ διαγωνισμὸς εἶναι μυστικός. Ποῖος θὰ διαπιστώσῃ ἐκ τῶν ὑστέρων, παρὰ τὸν νόμον καὶ θὰ προτιμήσῃ Βορειοελλαδίτας, οἱ ὁποῖοι δὲν περιελήφθησαν εἰς τὴν σειρὰν ἐπιτυχίας, διότι αἱ ἐξετάσεις γίνονται μὲ κεκαλυμμένα τὰ ὀνόματα, δὲν γνωρίζεις τὸ γραπτὸν εἰς ποῖον ἀνήκει. Ἑπομένως δὲν γίνεται ἄλλως πως, κατ’ ἀνάγκην ἡ μόνη μέθοδος διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν κατὰ τρόπον εὐνοϊκὸν τὸ δίκαιον αἴτημα ὡρισμένων περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος, ὅπως τύχουν μιᾶς ἰδιαιτέρας φροντίδος καὶ μερίμνης, ὁ μόνος τρόπος εἶναι αὐτός. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν αὔξησιν τοῦ ποσοστοῦ, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ συζητήσωμεν ἐπὶ τοιούτων λεπτομερειῶν. Δεύτερον, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἐπιλογῆς. Νομίζω ὅτι ἐξεκαθαρίσθη τὸ ζήτημα ὅτι χρειάζεται νὰ συνδυάσωμεν καὶ τὰ τρία καὶ τὴν ἐπιλογήν, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς παιδαγωγοὺς καὶ τὴν προτίμησιν, τὴν ὁποίαν ἐξέφρασεν ὁ ἴδιος ὁ ἐνδιαφερόμενος καὶ τὴν σειρὰν ἐπιτυχίας. Τρίτον θέμα, εἶναι τὸ θέμα τῶν ἀποτυχόντων τῆς Σχολῆς Ἰκάρων. Θὰ παρεκάλουν, ἐφ’ ὅσον συμφωνεῖτε, διότι ἐγὼ υἱοθέτησα τὴν πρότασιν τοῦ κ. Γραφάκου, ἀλλὰ ξεύρω ὅτι ἡ πρότασις αὕτη εἶναι ἀπολύτως ὀρθή, θὰ παρεκάλουν νὰ διορθώσωμεν τὸν παλαιὸν νόμον τοῦ 1936, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀπέτυχον εἰς τὰς πτήσεις τοῦ πρώτου ἔτους καὶ νὰ εἴπωμεν καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς φοιτήσεως εἰς τὴν Σχολήν. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ τέλος, τὸ ὁποῖον καταβάλλεται διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὸν διαγωνισμόν, αὐτὸ γίνεται γενικῶς. Εἶναι ἕνας πόρος γενικός. Καὶ ἡμεῖς, ὅταν ἐκθέτωμεν ὑποψηφιότητα, καταβάλλομεν. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀναξιοπρέπεια τοῦ Κράτους. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν βαθμολογίαν, θὰ παρακαλέσω, ὅσοι ἐκ τῶν κ. συναδέλφων εἶχον ζητήσει τὴν διόρθωσιν, νὰ μὴ ἐπιμείνουν.

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σύμφωνοι.

§170Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Θὰ ὁμιλήσω ἀναπτύσσων τὰς ἀπόψεις μου, διότι ἔχει σημασίαν, καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ μὲ διακόπτετε. Ἡ συμφωνία σας μὲ ἱκανοποιεῖ, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ γίνεται ἀφοῦ σᾶς ἀναπτύξω τὰ ἐπιχειρήματά μου. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ 10, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνῃ. Πρῶτον εἶναι ἀδύνατον σχεδὸν κάποιος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔλαβε τὸ 12, νὰ μπῇ εἰς τὸ τέλος, διότι εἶναι 400, 600,800, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν μέρος εἰς τὸν διαγωνισμόν. Δι’ αὐτὸ τὸν ἀποκλείομεν διὰ νὰ εὐχεράνωμεν τὴν περαιτέρω διαδικασίαν τοῦ διαγωνισμοῦ καὶ δεύτερον διὰ νὰ μὴ ὑποβληθῇ καὶ αὐτὸς εἰς μίαν κόπωσιν μεγαλυτέραν, συνεχιζομένου τοῦ διαγωνισμοῦ, ἀφοῦ οὕτως ἢ ἄλλως εἶναι 100% βέβαιος ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πέφτει εἰς τὸ 10, εἶναι ἀδύνατον νὰ κερδίσῃ εἰς ἄλλα ἑπόμενα μαθήματα καὶ ὡς ἐκ τούτου νὰ μπῇ εἰς τὴν Σχολήν. Ἐκτὸς τούτου νομίζω ὅτι αὐτὰ τὰ θεμελιώδη Ἑλληνικὰ καὶ Μαθηματικὰ καὶ ἡ Φυσική, εἶναι ἀπαραίτητα καὶ ὄχι ἀπαραίτητα, ὅταν εἶναι σχεδὸν καλὸς ὁ μαθητής, ἀλλ’ ὅταν εἶναι τοὐλάχιστον καλός. Διαφορετικὰ δὲν δύναται νὰ πάῃ μπροστὰ καὶ θὰ παραδώσωμεν τὸν στρατὸν εἰς ἀπαιδεύτους, ἤ, κατὰ τὸ διάστημα τῆς τριετοῦς φοιτήσεως εἰς τὴν Σχολήν, θὰ ὑποστῇ ἀπογοήτευσιν καὶ θὰ ἀποτύχῃ. Ἐπίσης, κύριοι, ἡ παρατήρησις ἡ γενομένη ὅτι θὰ πρέπει νὰ θεσπίσωμεν διάταξιν εἰς τὸν νόμον, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ὁρίζωμεν πῶς τὸ Κράτος θὰ κατοχυρωθῇ ἀπέναντι τῶν ὑποψηφίων, ὅσον ἀφορᾶ τὰ φρονήματά των, νομίζω ὅτι αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ τεθῇ εἰς τὸν νόμον. Διότι πρῶτον δὲν λαμβάνει οὐδεὶς μέρος εἰς τὰς ἐξετάσεις, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν ὅλα τὰ στοιχεῖα. Δεύτερον, παρακολουθεῖται καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς τριετίας, ὑπάρχει ὁ Κανονισμὸς τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων, ὁ ὁποῖος προβλέπει τὴν ἀποβολήν. Ἐπίσης, μὴ λησμονῆται ὅτι, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς φοιτήσεως ἐν τῇ Σχολῇ, ὁπωσδήποτε θὰ παρακολουθῆται καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ μᾶς ξεφύγῃ κάποιος καὶ νὰ γίνῃ ἀξιωματικὸς καὶ νὰ εἶναι τυχὸν κομμουνιστής. Αὐτά, κύριοι, ἐν γενικαῖς γραμμαῖς καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἡλικίας. Ἐγένετο μεγάλη κατάχρησις ἠθικῶς ἑλκυστικῶν ἐπιχειρημάτων. Ὡμίλησαν πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων περὶ τῆς γενναιότητος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ εἰσαχθοῦν. Ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι, ἐὰν ἐξαιρέσωμεν ὡρισμένας ἰδιοφυΐας καὶ τοὺς κατ’ ἐξοχὴν καὶ ἐξαιρετικῶς γενναίους, ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ πρέπει νὰ εἶναι μορφωμένοι.

§171Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν εἴπομεν αὐτό.

§172Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Δὲν τὸ εἴπατε, ἀλλὰ αὐτὸ ἐννοεῖτε. Ἔχει μεγίστην σημασίαν ἡ μόρφωσις διὰ τὸν στρατόν. Σώζει τὴν ζωὴν πολλάκις ἐκείνων, τοὺς ὁποίους ἐμπιστευόμεθα εἰς χεῖρας τῶν ἀξιωματικῶν. Διευκολύνει τὰς ἐπιχειρήσεις, ἐπιταχύνει τὴν νίκην. Ἠμπορεῖ ἕνας γενναῖος, νὰ φθάσῃ ἐπίσης εἰς τὴν νίκην, ἀλλ’ ἕνας, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν καλὴν στρατιωτικὴν μόρφωσιν, ὄχι μόνον ἀσφαλῶς θὰ φθάσῃ εἰς τὴν νίκην, ἀλλὰ καὶ θὰ φθάσῃ ταχέως εἰς τὴν νίκην, μὲ τὰς ὀλιγωτέρας δυνατὰς θυσίας. Ἑπομένως νομίζω ὅτι ἡ μόρφωσις ἔχει τὴν αὐτὴν σημασίαν μὲ τὴν γενναιότητα εἰς τὸν στρατόν.

§173Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡμεῖς εἴπομεν νὰ εἶναι καὶ ἡ γενναιότης καὶ ἡ ἐπιστήμη.

§174Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Θὰ φθάσω ἐκεῖ, ἀλλὰ νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ μὲ ἀφήσετε νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου. Διότι ἐλέχθη ἀπὸ πολλοὺς πρώτη ἡ γενναιότης, μόνη ἡ γενναιότης, τὸ ἅπαν ἡ γενναιότης. Ἀφήσατέ με, λοιπόν, νὰ δώσω τὴν ὀρθὴν διατύπωσιν εἰς πράγματα, τὰ ὁποῖα διετυπώθησαν τοὐλάχιστον κατὰ τρόπον ἀτελῆ, διότι ἔχει μεγίστην σημασίαν εἰς τὸν στρατὸν νὰ ἔχωμεν μορφωμένους ἀξιωματικοὺς καὶ τεχνικῶς μορφωμένους καὶ αὐτὸ ἔχει ἔτι μεγαλυτέραν σημασίαν σήμερον, ὁπότε ὁ στρατὸς ἔχει ἀκόμη περισσότερον μηχανοποιηθῆ καὶ τεχνικῶς ἐξοπλισθῆ. Εἶναι μία ὁλόκληρος ἐπιχείρησις ὁ στρατός, μία ἐπιχείρησις ψυχική, ἠθικὴ καὶ τεχνικὴ ἀπὸ πάσης ἀπόψεως. Πρέπει νὰ διοικῇς τὸν ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος τάσσεται ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν σου. Αὐτὸ ἀπαιτεῖ μεγάλας καὶ ἐμφύτους ἱκανότητας, αἱ ὁποῖαι ἀποκτῶνται διὰ τῆς πείρας καὶ ἱκανότητος. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἡλικίαν πρέπει νὰ εἴπω ὅτι βασικῶς διαφωνῶ εἰς τὴν πρότασίν σας. Ἀλλ’ ἐὰν ἐπιμείνετε, διὰ νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον, δὲν θὰ φέρω ἀντίρρησιν....

§175Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἴπομεν αὐτό. Παρουσιάζεται ὡς ἐκβιασμὸς αὐτό, τὸ ὁποῖον διατυπώνετε.

§176Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἀφήσατε νὰ εἴπω τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον διαφωνῶ. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἔχω τὸ ὕφος μου, φιλικῶς ὁμιλῶ πρὸς ὑμᾶς. Δὲν εἶπον ὅτι σᾶς κάμνω ἐκβιασμόν. Ἁπλούστατα παίζομεν μὲ τὰς λέξεις, διότι ἐφθάσαμεν εἰς τὰς 11 μ. μ. καὶ πρέπει νὰ τελειώνωμεν... Λέγω ὅτι εἶναι λάθος νὰ νομίζετε ὅτι θὰ ἠμποροῦσε ἕνας ἀνθυπολοχαγὸς νὰ ἐξέλθῃ ἐκ τῆς Σχολῆς εἰς ἡλικίαν τριάντα ἐτῶν. Εἶναι λάθος τὸ ὁποῖον δὲν ἀντιλαμβάνεσθε, διότι δὲν παρακολουθήσατε τὴν ζωὴν τοῦ στρατιωτικοῦ. Ἡ πεῖρα τῶν τελευταίων πολέμων ἀπέδειξε καὶ βασίζεται ἐπὶ στατιστικῶν, ἀπέδειξεν ὅτι δὲν πρέπει τὴν ταξιαρχία νὰ διοικοῦν ἀξιωματικοὶ ἄνω τῶν 38 ἐτῶν, τὴν μεραρχία οὐχὶ ἄνω τῶν 43 ἐτῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀποτέλεσμα πείρας μακρᾶς καὶ ἐφηρμόσθη εἰς στρατοὺς ἑκατομμυρίων. Τὸ τάγμα, τὸ ὁποῖον σήμερον εἶναι μονὰς μακρυτέρας δυνάμεως ἐκείνης εἰς τὴν ὁποίαν εἶχε ἄλλοτε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ διοικῇ ἕνας ἀξιωματικὸς 45 ἐτῶν. Καὶ ἐὰν ἔχῃ τὴν ζωτικότητα νὰ ἀνέρχεται εἰς τὰ βουνὰ θὰ ὑποστῇ τὴν ἐπίδρασιν τοῦ λαχανιάσματός του ὁλόκληρον τὸ τάγμα. Ἀνθυπολοχαγὸς ποὺ θέλετε νὰ ἐξέλθῃ εἰς ἡλικίαν 30 ἐτῶν ἀπὸ τὴν Σχολήν, θὰ τὸν ἔχωμεν ταγματάρχην 47 ἐτῶν. Ἐὰν αὐτὸ τὸ θέλετε, ἐγὼ τὸ δέχομαι, ἀλλὰ σᾶς λέγω ὅτι εἶναι λάθος. Σήμερον, ἡ βασικὴ κατεύθυνσις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι κατεύθυνσις τὴν ὁποίαν ἐνεκαινίασεν ὁ Αʹ ἢ Βʹ σύμβουλός μας, ἀλλὰ ὁ Ἀρχιστράτηγος τῆς νίκης 40–41, εἶναι νὰ δοθοῦν διοικήσεις εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν νεωτέρους ἀξιωματικούς. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς διὰ νὰ λεχθῇ ὅτι παρασκευάζομεν κακὸν στρατόν, σᾶς γνωρίζω ὅτι δὲν θὰ ἀφήσω τὴν κατάστασιν αὐτήν, εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν νὰ φέρω νέον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον παρασκευάζεται μὲ μεγαλυτέραν μελέτην, σχετικῶς μὲ τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ὡρισμέναι παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερον οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρέπει πρὶν εἰσέλθουν εἰς τὴν σχολὴν οἱ ἰδιῶται νὰ περάσουν ἀπὸ ἕνα στάδιον προπαρασκευῆς. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἡλικίας σᾶς βεβαιῶ ὅτι αὐτὰ τὰ παιδιὰ καὶ ἐγὼ τὰ τιμῶ, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ συνεχίσωμεν αὐτό, διότι αὐτὸς ὁ ὁποῖος θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Σχολὴν 27 ἐτῶν, δὲν θὰ χαρῇ τὸν βαθμόν του εἰς ὅλην του τὴν σταδιοδρομίαν θὰ εἶναι μεμψίμοιρος καὶ πάντα παραπονούμενος· ἔχει μεγίστην σημασίαν γιὰ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ στρατιωτικοῦ, ὄχι ἁπλῶς ἡ ἐπιδειχθεῖσα εἰς τὸ παρελθὸν εὐψυχία, ἀλλὰ καὶ ἡ αἰσιοδοξία ὅσον ἀφορᾶ τὸ μέλλον, πρέπει τὸ στέλεχος τὸ ὁποῖον εἰσέρχεται εἰς τὸν στρατόν, νὰ εἶναι πλῆρες χαρᾶς καὶ αἰσιοδοξίας ὅσον ἀφορᾶ τὸ μέλλον ἀπὸ τὸ ὁποῖον... Αὐτὸς ὁ ὁποῖος θὰ βγῇ ἀνθυπολοχαγὸς εἰς τὰ 30, καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ εἰς τὴν ἐπετηρίδα σειρὰν πολλὲς φορές, ἡ ὁποία θὰ τὸν παρουσιάσῃ μετὰ ἀπὸ πολλοὺς νέους τῶν 23– 24 ἐτῶν, αὐτὸς θὰ ἀντιδρᾶ ψυχικῶς, θὰ εἶναι πάντοτε δυσηρεστημένος. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ καὶ ἀνδραγαθήματα εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι εἰς τὸ μέλλον ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον ἐπιθυμεῖ ἡ πατρίς.

§177Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας πόσοι εἶναι οἱ φιλοδοξοῦντες ἐθελονταὶ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σχολήν; Αὐτοὶ πρέπει νὰ εἶναι πολὺ ὀλίγοι καὶ νομίζετε, ὅτι αὐτοὶ οἱ ὀλίγοι, οἱ ἐλάχιστοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἐπιθυμία νὰ μποῦν εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων, ὅτι δὲν θὰ ἔχουν τὸν ψυχικὸν ἐνθουσιασμὸν καὶ ὅτι θὰ χαλάσουν τὸν στρατόν;

§178Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Δὲν νομίζω ὅτι δικαιοῦμαι νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐξ Ἠλείας κ. συνάδελφον, διότι δὲν ξεύρω πόσοι εἶναι. Πᾶς ἐν τῷ στρατεύματι ὑπηρετῶν στρατιώτης ἢ ὑπαξιωματικός, ὁ ὁποῖος ἔχει ἡλικίαν 26–27 ἐτῶν, δικαιοῦται νὰ λάβῃ μέρος, ἐφ’ ὅσον ἔχει ἀπολυτήριον γυμνασίου. Ἑπομένως δὲν εἶναι 10, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι 104. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ δὲν ἔχομεν τὴν δυνατότητα τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποχωρήσω, καὶ ἂς φθάσωμεν εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 26 ἐτῶν. Τὸ ἄρθρον 6 θὰ μείνῃ ὡς ἔχει, ἀλλὰ θὰ προστεθῇ μία διάταξις μεταβατική, ἡ ὁποία νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς: «Κατ’ ἐξαίρεσιν................................... προκηρυχθησόμενον διαγωνισμὸν ἐκ τοῦ στρατεύματος προερχομένων.............».

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον;

§180ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν, ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων διατάξεων». αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἠλεκτρικῶν ἔργων τῆς πόλεως Δράμας».

§182ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἠλεκτρικῶν ἔργων τῆς πόλεως Δράμας». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§184ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.10′ μ. μ.).