1949.05.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 40ὴ

Παρασκευὴ 13 Μαΐου 1949

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.55′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Καλεῖται καὶ δίδει τὸν παρὰ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον ὁ κ. Στέλιος Πανουργιᾶς, εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ παραιτηθέντος βουλευτοῦ Φθιωτιδοφωκίδος κ. Δ. Χατζίσκου, ἔχοντος οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος, νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου».

§4ΦΩΝΑΙ. Ἄξιος, ἄξιος.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαννόπουλος, βουλευτὴς Ἀρκαδίας καὶ Π. Κάντζιας, βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων, ζητοῦν ἄδειαν διὰ τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα, τὴν Δευτέραν καὶ Παρασκευὴν, θὰ ἔχωμεν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον μετ’ ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Τὴν Τρίτην νομοθετικὴν ἐργασίαν, τὴν δὲ Τετάρτην καὶ Πέμπτην συζήτησιν ἐπὶ τῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος.

§8Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἢ τώρα ἢ ὅταν ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ Συντάγματος νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον, διότι δὲν ἐπιτρέπεται πλέον συζήτησις διὰ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος.

§9Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὰς ἀναφοράς, κ. Πρόεδρε. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Ἐμμανουηλίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§11Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Δήμου καὶ τῶν Ὀργανώσεων Λίμνης (Εὐβοίας) διὰ τὴν ἄδικον καὶ ἄνισον κατάταξιν τῆς Εὐβοίας ἐν τῇ φορολογίᾳ τῶν εὐπόρων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῆς κοινότητος καὶ τῶν ὀργανώσεων Ἀλιβερίου (Εὐβοίας), διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἄνισον καὶ ἄδικον ἐπιβάρυνσιν τῆς Εὐβοίας εἰς τὴν φορολογίαν τῶν εὐπόρων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Η. Τσεριώνης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Φεναϊτίκων Ἠλείας, διὰ τῆς ὁποίας ἀναφέρουν ὅτι παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ παρελθὸν ἔτος ἡ παραγωγὴ τῶν σταφιδαμπέλων καὶ ἀμπέλων τῆς περιφερείας των ὡς καὶ ἄλλων Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Ἠλείας ὑπέστη σοβαρωτάτην καταστροφήν, τὸ ἐν Πύργῳ Ὑποκατάστημα Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐπιδιώκει τὴν ἐξόφλησιν τῶν πρὸς αὐτὴν ὀφειλομένων χρεῶν, προβαίνει εἰς κατασχέσεις καὶ μηνύσεις κατὰ τῶν ὀφειλετῶν δι’ ὧν ἐπιβαρύνονται μὲ δαπάνας καὶ ὑποβάλλονται εἰς ταλαιπωρίας χωρὶς ν’ ἀναμένῃ τὸν καθορισμὸν τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τὸν συμψηφισμὸν ταύτης πρὸς τὰ χρέη των καὶ παρακαλοῦν ὅπως ληφθῶσι τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα πρὸς διευθέτησιν τοῦ ζητήματος καὶ προστασίαν των, παρεχομένης εὐκολίας διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν χρεῶν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Ἀθ. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Εἰσαγωγικοῦ Συλλόγου Αἰγίου, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην ἐπαναφορὰν θεσμοῦ διαπυλίων τελῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Ἀθ. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων Ὑποκαταστήματος Ταμείου ἀνεργίας Πατρῶν, ζητούντων μονιμοποίησίν των ἄνευ συμμετοχῆς των εἰς προκηρυχθέντα διαγωνισμόν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Ἀθ. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Παραγωγικοῦ Προμηθευτικοῦ καὶ Ἁλιευτικοῦ Συν)σμοῦ Ἰδιοκτητῶν ἁλιευτικῶν σκαφῶν Πατρῶν ζητούντων ἀναστολὴν ἐκδόσεως ἀδειῶν εἰσαγωγῆς νωπῶν ἰχθύων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Ἀθ. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συν)σμοῦ Κάτω Ἀλυσσοῦ, ζητοῦντος ἐπακριβῆ ἐξακρίβωσιν ζημιῶν παγοπλήκτων καὶ ἄμεσον λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ παθόντων. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σ. Πιάκη, Π. Καραπαλῆ, Α. Μυλωνᾶ, Ν. Θωμᾶ, Ν. Στογιάννη, Χ. Ρέπα, Χ. Νικολούδη, Γ. Ψαρρᾶ, Π. Ἀσπρίδη, καὶ Χ. Μπρουζόγλου, κατοίκων Θεσ)νίκης ζητούντων τὴν τροποποίησιν τῆς ἡμερομηνίας τοῦ ἄρθρου 3)12.2.48 «περὶ κυρώσεως κανονισμοῦ ἰατρικοῦ ἐλέγχου πιστοποιήσεως ἀσθενείας κλπ. συνταξιούχων σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων πασχόντων ἐκ πνευμονικῆς φυματιώσεως. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Χ. Φουσιάνης καταθέτει τηλεγράφημα τῶν κατοίκων Πεταλιδίου, ζητούντων ὅπως ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ τῆς Νομομηχανικῆς ὑπηρεσίας Μεσσηνίας ἐπὶ τῆς κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ Ριζομύλου Πεταλιδίου πρὸς ἐξασφάλισιν τοῦ Δημοσίου χρήματος. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Πολυζώης Οἰκονομίδης, ἀναφέρει ὅτι εἶναι ἀπερίγραπτος ἡ οἰκονομικὴ δυστυχία τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας λόγῳ τῆς ἐπὶ μακρὸν χρόνον καταστροφικῆς δράσεως τῶν λῃστοσυμμοριτῶν καὶ συνιστᾷ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως δώσῃ ἐντολὴν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν οὐ μόνον νὰ μὴ ζητῇ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλομένων δανείων ἀλλ’ ἀντιθέτως νὰ προβῇ εἰς νέας χορηγήσεις εἰς τοὺς γαιοκτηματίας τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας πρὸς ἀνακούφισιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Πολυζώης Οἰκονομίδης, ἀναφέρει ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καλαβρύτων κατὰ τρόπον ἐγκληματικὸν κατηργήθησαν πάντα τὰ κέντρα ἀποθηκεύσεως ἅτινα ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρι σήμερον ἐξυπηρέτουν τὸν ἐπισιτισμὸν τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων μὴ ἐξαιρεθέντος μηδὲ αὐτοῦ τοῦ κέντρου τῆς πρωτευούσης τῆς ἐπαρχίας ἀπεχούσης 90 χιλιόμετρα ἐκ Πατρῶν. Ταλαιπωροῦνται ἐκ τῶν ἀστόχων τούτων μέτρων τῆς Κυβερνήσεως εἰς ἀφάνταστον βαθμόν, οἱ κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων καὶ συνιστᾷ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τὴν ἄμεσον ἐπανίδρυσιν καὶ τῶν τεσσάρων κέντρων ἀποθηκεύσεως τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων καὶ τὴν ἐπαύξησιν τοῦ χορηγουμένου ἤδη ποσοστοῦ ἀπορίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Πολυζώης Οἰκονομίδης, ἀναφέρει εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας 39 σχολεῖα τῆς Δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως εἶναι κλειστὰ ἐλλείψει διδασκάλων καὶ παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ἵνα ἀμέσως μεριμνήσῃ διὰ τὴν ταχυτάτην ἀποστολὴν διδασκάλων εἰς Καλάβρυτα καὶ Αἰγιαλείαν, πρὸς ἔναρξιν τῶν μαθημάτων τῶν σχολείων τῶν ἐπαρχιῶν τούτων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἀντιᾶ τῆς Καρυστίας παραπονουμένων ὅτι ἀπὸ πενταετίας τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον εἶναι κλειστὸν καίτοι ὑπάρχουν μαθηταὶ σύμφωνα μὲ τὸν συνημμένον κατάλογον 61. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶς καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Δημάρχου Ἱστιαίας (Εὐβοίας) παραπονουμένου διὰ τὴν ὑπερβολικὴν κατάταξιν τῆς Εὐβοίας εἰς τὴν φορολογίαν τῶν εὐπόρων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 43389)48 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπέρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχμῶν 100 ἑκατομμυρίων πρὸς τὸν Συνεταιρισμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Χίου. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18120)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν δραχμῶν 70 ἑκατομμυρίων πρὸς τὸν Συνεταιρισμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Νάξου. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29840)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 30 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συνεταιρισμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Πάρου. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 71061)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 40 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Πρεβέζης. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 293784)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 50 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Ρεθύμνης. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 270826)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 30 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Ἀμαλιάδος. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 71058)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 200 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 71062)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 25 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν Δικαστικῶν Λειτουργῶν ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρ. Περιφ. Πρωτοδικείου Πύργου Ἠλείας. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 321977)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 25 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Δῆμον Ἀκράτας. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 37462)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 240 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν Ἐκπαιδευτικῶν Θεσσαλονίκης. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 36370)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 25 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν Πολεμοπαθῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Θέρμου Τριχωνίδος. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 98)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 140 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67634)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 35 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν Ὑπαλλήλων Προσκαίρου Νοσοκομείου Ἀθηνῶν. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 263732)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 50 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Καρδίτσης. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 263566)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 10 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Μεγάρων. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 179745)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 100 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Ἐθνικὸν Γυμναστικὸν Σύλλογον. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 276440)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 300 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Ἀθλητικὸν Σύλλογον Ἄρης Θεσσαλονίκης. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 295679)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 15 δισεκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν (Α.Σ.Ο.). Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 283267)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 3 δισεκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὴν Σιβιτανίδειον Δημ. Σχολὴν Τεχνῶν καὶ Ἐπαγγελμάτων. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30958)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 300 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν Δημ. Ὑπαλλήλων Αἰγίνης. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 261945)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 60 ἑκατομμυρίων πρὸς τὸν Συν)σμὸν ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Μεταφορῶν. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109701)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 80 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Προμηθευτικὸν καὶ Καταναλωτικὸν Συν)σμὸν Δημ. Ὑπαλλήλων Καλαμῶν. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 323072)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 10 δισεκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὴν συγκέντρωσιν σουλτανίνας ἐσοδείας 1948 ὑπὸ τῆς Κ.Σ.Ο.Σ. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6134)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 15 δισεκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν (Α.Σ.Ο.). Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 71488)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 120 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν ὑπαλλήλων Γραμμ. Δικαστ. καὶ Εἰσαγγ. Ἀθηνῶν. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 308093)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 4.500.000 δραχμῶν πρὸς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν (Α.Σ.Ο.). Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 298246)48 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 5.500.000.000 δραχμῶν πρὸς τὸ Γραφεῖον Προστασίας Ἑλληνικῶν σύκων. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4104)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 3.900.000.000 δραχμῶν πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν Ἐλέγχου τῶν δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν (Ο.Ε.Α.Σ.). Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 93270)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 10 δισεκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν (Α.Σ.Ο.). Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 64686)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 300 ἑκατομμυρίων δραχμῶν εἰς τὸν Ἀθλητικὸν Σύλλογον Ἄρης (Θεσ)νίκης). Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 57437)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 100 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν ὑπαλλήλων Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἀττικῆς καὶ Ὑγειονομικοῦ Ἐργαστηρίου Ἀθηνῶν. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 55827)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 4 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὴν συγκέντρωσιν σουλτανίνας ἐσοδείας 1948 παρὰ τῆς Κ.Σ.Ο.Σ. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 71005)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν 180 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸν Συν)σμὸν Δημ. ὑπαλλήλων Ἡρακλείου. Ὁμοίως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24965)49 ἀποφάσεώς του διὰ ποσὸν ἑνὸς δισεκατομμυρίου δραχμῶν πρὸς τὴν Ἕνωσιν Συν)σμῶν Καταν. Δημ. ὑπαλλήλων Ἀθηνῶν. Οἱ κ.κ. Κ. Ροδόπουλος (Ὑπ. Ὑγιεινῆς) καὶ Κ. Τσαλδάρης (Ὑπ. Ἐξωτ.) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις τῇ 1.10.1948, ὑπογραφείσης Συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐπειγούσης Περιθάλψεως τοῦ Παιδιοῦ τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ τῆς Δανίας καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἑλλάδος». Ὁ κ. Κ. Ροδόπουλος (Ὑπ. Ὑγιεινῆς) καταθέτει προσθήκην ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς περὶ Ἰατρικῶν Ὀδοντοϊατρικῶν καὶ Φαρμακευτικῶν Ἐπαγγελμάτων νομοθεσίας εἰς τὴν Δωδεκάνησον».

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος, κ. Ν. Ζέρβας, ἔχει τὸν λόγον, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§13Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριοι Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἴσως ἔχει διαλάθει τῆς προσοχῆς ὑμῶν, ἢ τῆς μνήμης σας, ὅτι σήμερον τὸ Ἔθνος ἑορτάζει τὴν 128ην ἐπέτειον τῆς μάχης τοῦ Βαλτετσίου. Αὐταὶ αἱ ἡμέραι, 12 μὲ 13 τοῦ Μαΐου, εἶναι ἡμέραι ποὺ θὰ μείνουν ζωντανὲς εἰς τὴν μνήμην τοῦ Ἔθνους, ὅσον αὐτὸν ζῇ, αὐτὰ ἤτανε τὰ ἐπιγραμματικὰ λόγια μὲ τὰ ὁποῖα ἔκλεισε τὸ λόγο του ὁ Γέρος τοῦ Μωρηᾶ μετὰ τὴν νίκη τοῦ Βαλτετσίου. Καὶ πράγματι ἀπὸ τὴν νίκην ἐκείνην ἀρχίζει νὰ θεμελιοῦται ὁ ἀγὼν ὑπὲρ ἐλευθερίας καὶ νὰ ἀσφαλίζεται ἡ ἀνεξαρτησία τοῦ Ἔθνους. Ὕστερα ἀπὸ ὀλίγους μῆνας, τὴν 23 Σεπτεμβρίου τοῦ 1821, χάρις εἰς τὴν νίκην τοῦ Βαλτετσίου ἔπιπτεν ἡ Τριπολιτσά καὶ ἔκτοτε ὁ ἀγὼν τῆς Ἐθνικῆς ἐκείνης ἐξεγέρσεως παίρνει τὸ χρῶμα τὸ πανεθνικόν, τὸ Πανελλήνιον. Ἐθεώρησα καθῆκον μου, ἐπειδὴ θαυμάζω καὶ γεραίρω τοὺς ἄνδρας τοὺς προμαχήσαντας ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τοῦ Ἔθνους καὶ θαυμάζω καὶ γεραίρω πρωτίστως τὸν μοναδικὸν ἐργάτην, εἰς τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπονέμηται τιμὴ καὶ δόξα εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας, κατὰ τοὺς ὁποίους τὸ Ἔθνος μας θὰ ζῇ, ἐπειδή, λέγω, θαυμάζω τοὺς προμαχήσαντας καὶ τὸν ἀρχηγόν των Θεόδωρον Κολοκοτρώνην, ἐθεώρησα χρέος μου νὰ εἴπω τὰ ὀλίγα αὐτὰ λόγια εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, πρὸς δόξαν καὶ τιμὴν τῶν προμάχων αὐτῶν, πρὸς δόξαν καὶ τιμὴν τῶν προμάχων τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν ἐπαναστάσεως. (Χειροκροτήματα).

§14Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἠσθάνθην μίαν ψυχικὴν ἔξαρσιν, ἀκούσας τοὺς λόγους τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, τοῦ κ. Ζέρβα. Διότι ἡ μάχη τοῦ Βαλτετσίου, ἀληθῶς ἐξησφάλισε τὴν πολιορκίαν τῆς Τριπόλεως, τῆς ὁποίας ἡ ἅλωσις, ὀφειλομένη κατὰ πρῶτον καὶ κύριον λόγον εἰς τὸν ἔνδοξον Θεόδωρον Κολοκοτρώνην, ἀληθῶς εἶναι τὸ μέγα γεγονὸς τῆς Ἐπαναστάσεως ἐκείνης. Διότι ἡ ἅλωσις τῆς πρωτευούσης τοῦ Βιλαετίου, ἐπισημοποίησε τὴν Ἐπανάστασιν. Ἡ μάχη τοῦ Βαλτετσίου, διεξήχθη κυρίως εἰπεῖν κατὰ 95% ὑπὸ Στρατοῦ Μανιατῶν, τῶν ὁποίων ἡγεῖτο ὁ ἀδελφὸς τοῦ Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη ὁ Κυριακούλης Μαυρομιχάλης, ὁ κατόπιν φονευθεὶς εἰς Πέτα τῆς Ἠπείρου. Συναρχηγὸς ἦτο ὁ Βασίλειος Βενετσανάκης, ἐκ τῆς οἰκογενείας τοῦ πρώτου ἡμῶν Ἀντιπροέδρου, ἀλλὰ ἀτυχῶς, ὅταν ὥδευαν πρὸς τὸ Βαλτέτσι, ἐκεῖνος ἐφονεύθη εἰς μίαν συμπλοκὴν εἰς τὴν Βλαχοκερασιάν. Διεκρίθη δὲ εἰς τὴν μάχην τοῦ Βαλτετσίου καὶ εἷς Μεσσήνιος γέρων 85 ἐτῶν, ὁ ἡρωϊκώτατος Μητροπέτροβας. Ἐξησφαλίσθη κατόπιν ἡ ἅλωσις τῆς Τριπόλεως εἰς τὴν μάχην τῆς Γράνας, ἡ ὁποία ὀφείλεται καὶ ὡς Γράνα καὶ ὡς μάχη κατὰ 100% εἰς τὸν Θεόδωρον Κολοκοτρώνην. Οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι ἀνεγέννησαν τὸ Ἔθνος τὸ Ἑλληνικόν, καὶ ἔδωκαν μέγα παράδειγμα εἰς τὴν Ἀνθρωπότητα, ἡ ὁποία ἐστέναζεν ὡς δούλη τότε ὑπὸ μίαν Συμμαχίαν Μοναρχῶν. Ἀλλὰ ἡ ἐπανάστασις τοῦ 1821, ἔδειξεν εἰς τὸν κόσμον ὅτι οἱ λαοὶ, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μίαν παράδοσιν ἔνδοξον ἐγείρονται ἐναντίον οἱασδήποτε συμμαχίας καὶ ἀνεγείρουν τὴν ἔννοιαν τῆς ἐλευθερίας, βασιλίσσης τοῦ πολιτισμοῦ. Ἡ Ἐπανάστασις τοῦ 1821, κύριοι βουλευταί, εἶναι σπουδαιότατον γεγονὸς εἰς τὴν παγκόσμιον ἱστορίαν, εἶναι ἀπὸ τὰ ἐνδοξότερα, εἶναι παράλληλος πρὸς τὴν μάχην τοῦ Μαραθῶνος, καὶ τὴν Ναυμαχίαν τῆς Σαλαμῖνος. Καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, εἶναι ἀθάνατοι ἥρωες, ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἑλληνικήν, ἀλλὰ εἰς τὴν παγκόσμιον, λέγω, ἱστορίαν. (Χειροκροτήματα).

§15Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν δι’ αὐτὴν καὶ τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς Σταφιδικοῦ καὶ τῆς Ἀμπελουργίας, πέντε ἐκθέσεις μελετῶν Γεωργοοἰκονομικοῦ περιεχομένου, ἀναφερομένας εἰς τὰς σταφιδαμπέλους, ἀμπέλους καὶ τὰ προϊόντά των καὶ πραγματευομένας: 1) Περὶ τῶν συγχρόνων ἐπιστημονικῶν μεθόδων καὶ πρακτικῶν ἐφαρμογῶν εἰς τὴν καλλιέργειαν αὐτῶν. 2) Περὶ τῶν ἐφαρμοζομένων νεωτέρων μεθόδων διὰ τὴν ἀποθήκευσιν, βιομηχανίαν ἐπεξεργασίας, ἀποστείρωσιν καὶ συσκευασίαν τῶν σταφίδων. 3) Περὶ τῆς παγκοσμίου καὶ κατὰ χώρας παραγωγῆς, βιομηχανίας, ἐμπορίου, χρησιμοποιήσεως καὶ καταναλώσεως τῶν σταφίδων καὶ τῆς ἀλληλεπιδράσεως ἐκ τῆς ἐναλλαγῆς εἰς τὰς κρίσεις σταφίδων καὶ σταφυλῶν. 4) Περὶ τῆς ἐν Ἑλλάδι κρατούσης καταστάσεως καὶ τῆς θέσεως τῶν ἑλληνικῶν σταφίδων εἰς τὴν παγκόσμιον παραγωγὴν καὶ κατανάλωσιν. 5) Περὶ τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων καὶ μέσων διὰ τὴν προσαρμογὴν καὶ ἀνασυγκρότησιν πρὸς ἐπιβίωσιν τῶν σταφυλοκαλλιεργητῶν καὶ προαγωγὴν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Τὰς ἀνωτέρω ἐκθέσεις συνέταξα κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, μεταβὰς μετ’ ἀπόφασίν του εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς, μὲ ἀποζημίωσιν ἑνὸς μηνός, ὅπου ὅμως παρέμεινα ἐπὶ ἑξάμηνον, δαπανήσας ἐξ ἰδίων καὶ ὄχι μόνον διὰ τὴν ἐπὶ πλέον παραμονήν μου, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν προμήθειαν τῶν ἀπαραιτήτων βοηθητικῶν βιβλίων μελετῶν, στατιστικῶν καὶ ἐκθέσεων. Αἱ κατατιθέμεναι ἐκθέσεις συνετάγησαν καὶ βασίζονται εἰς τὰ ἐπιστημονικὰ συμπεράσματα καὶ τὰ στοιχεῖα τῶν διδασκαλιῶν καὶ τῆς πείρας τῶν καθηγητῶν τοῦ περιφήμου καὶ μοναδικοῦ εἰς τὸν κόσμον Πανεπιστημίου τῆς Καλλιφορνίας καὶ εἰδικώτερον τῶν εἰς Μπέρκλεϋ καὶ Ντάβιτς γεωργικῶν σχολῶν, εἰς τὰς ὁποίας διδάσκουν εἰδικῶς τὴν ἀμπελουργίαν καὶ σταφιδοκαλλιέργειαν, συσκευασίαν κλπ. 30 τακτικοὶ καθηγηταὶ καὶ 100 ἔκτακτοι ὑφηγηταὶ καὶ διδάσκαλοι, ἔχοντες εἰς τὴν διάθεσιν τῶν μαθητῶν χιλιάδας στρεμμάτων καὶ πρότυπα ἐργαστήρια καὶ ἐργοστάσια πειραματικῶν ἐρευνῶν, τὰ ὁποῖα παρηκολούθησα ἐπὶ τρίμηνον, ὡς καὶ βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τῆς Καλλιφορνίας καὶ αἱ εἰδικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, μελετῶν, ἐρευνῶν καὶ στατιστικῆς τῆς παγκοσμίου καὶ κατὰ χώρας παραγωγῆς, ἐμπορίου καὶ καταναλώσεως τῶν ξηρῶν καρπῶν καὶ εἰδικώτερον τῶν σταφίδων, τῆς ἀλληλεπιδράσεως τῶν χρήσεων τῶν προϊόντων τῶν σταφιδαμπέλων, ἀμπέλων καὶ τῆς ἀλληλεξαρτησίας τῆς καταναλώσεως, ἔχουν συγκεντρώσει καὶ ἐπεξεργασθῆ. Ἐπίσης ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰς ἐκθέσεις, τὰς ὁποίας αἱ ὑπηρεσίαι αὐταὶ ἔχουν ὑποβάλει εἰς τὰς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς τοῦ Κογκρέσσου, διὰ τὴν ἐνημέρωσιν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους ἐπὶ εἰδικῶν θεμάτων, οἷα καὶ τὰ περὶ ὧν πρόκειται. Θὰ ἦτο παράλειψις, ἐὰν καὶ ἀπὸ τῆς ἐπισήμου ταύτης θέσεως δὲν ἐξέφραζον τὰς εὐχαριστίας μου εἰς τοὺς ἐξοχωτάτους κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας τῆς Πολιτείας τῆς Καλλιφορνίας, τοὺς προϊσταμένους τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου τῆς Οὐάσιγκτων καὶ τοὺς καθηγητὰς τῶν Γεωργικῶν Σχολῶν τοῦ Μπέρκλεϋ καὶ Νταίϊβιτς τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Καλλιφορνίας κ.κ. SHEAR καὶ JACOB, ὡς καὶ εἰς τὸν εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας πρέσβυν τῆς Ἑλλάδος κ. Δενδραμῆν καὶ τὸν παρ’ αὐτοῦ σύμβουλον κ. Γκούραν, διὰ τὴν συνδρομὴν καὶ βοήθειαν τὴν ὁποίαν μοι παρέσχον, διὰ νὰ φέρω εἰς πέρας τὴν ἀποστολήν μου. Ἡ ἐπὶ ἔτος ἀπὸ τῆς ἐπιστροφῆς μου βραδύτης τῆς ὑποβολῆς τῶν γενικῶν αὐτῶν ἐκθέσεων, ὀφείλεται εἰς τὸν ὄγκον τῆς ἐργασίας ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὴν ἀπασχόλησίν μου εἰς τὰ πολλαπλᾶ ἄλλα καθήκοντα. Συνοπτικὸν ὑπόμνημα ὑπεβλήθη πρὸς τὴν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν εἰς Νέαν Ὑόρκην, ἀντιπροσωπείας ἀπαρτιζομένης ἐκ τοῦ κ. Αἰλιανοῦ, ὑφυπουργοῦ Οἰκονομικοῦ Συντονισμοῦ, κ. Σμπαρούνη, Γενικοῦ Διευθυντοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, κ. Ζολώτα, καθηγητοῦ Πανεπιστημίου, καὶ κ.κ. Καρανίκα καὶ Φωτιᾶ, ἥτις καὶ ἀπεδέχθη ὁμοθύμως τὰ πορίσματα δι’ ἀποφάσεώς της, ἣν καὶ διεβίβασε πρὸς τὰ ὑπουργεῖα Συντονισμοῦ, Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἐξωτερικῶν, ἁρμόδια ἓν ἕκαστον πρὸς ἐκτέλεσιν ἐπὶ τῶν θεμάτων τῆς ἁρμοδιότητός των. Τὸ ὑπόμνημα τοῦτο, ἐκτυπωθέν, διενεμήθη καὶ εἰς τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δυστυχῶς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διατυπώσω, ὅτι, ὡς προέβλεψε καὶ μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς, οὐδεμία ἐκ τῶν ἐν τῇ ἀποφάσει τῆς Ἐπιτροπῆς συστάσεων ἐξετελέσθη, ἀλλ’ αὗται ἀπετέλεσαν ἀφορμὴν συνασπισμοῦ τῶν ἀντιδραστικῶν καὶ ὀπισθοδρομικῶν στοιχείων πρὸς ματαίωσιν πάσης προοδευτικῆς κινήσεως, ἀποσκοπούσης τὴν ἀπολύτρωσιν τῶν ἀμπελοσταφυλοκαλλιεργητῶν ἀπὸ τὰς πρωτογόνους μεθόδους διὰ τῆς ἐφαρμογῆς καὶ δι’ αὐτοὺς τῶν ἐπιστημονικῶν μεθόδων καὶ μηχανικῶν ἐφαρμογῶν, διὰ νὰ δύνανται οἱ κύκλοι αὐτοὶ νὰ συνεχίζουν τὸν ἄκοπον πλουτισμὸν διὰ τῆς διατηρήσεως τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐξασφαλίζει δι’ αὐτοὺς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν σταφιδοκαλλιεργητῶν καὶ ἀμπελουργῶν, ὡς καὶ τῆς ἐθνικῆς καθόλου οἰκονομίας. Ἀπόδειξιν τούτου ἀποτελεῖ ἡ πρὸ διμήνου ἐκδηλωθεῖσα δρᾶσις τῶν κύκλων αὐτῶν πρὸς ματαίωσιν τῆς ἱδρύσεως προτύπου συγχρόνου σταφιδοεργοστασίου ἐπεξεργασίας ἀποστειρώσεως καὶ συσκευασίας σταφίδος μοναδικοῦ εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ Μέσην Ἀνατολήν, ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, τὴν ἵδρυσιν τοῦ ὁποίου εἶχον μελετήσει, σχεδιάσει καὶ ἀναλάβει μετακληθέντες εἰδικοὶ ἐπὶ τῆς συσκευασίας τῆς σταφίδος ἀμερικανοὶ μηχανικοὶ καὶ μηχανολόγοι. Εὐτυχῶς, ὅτι δὲν ἐτελεσφόρησε καὶ τὸ ἐργοστάσιον θὰ γίνῃ. Μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι αἱ ἐκθέσεις μελετῶν αὐταί, θὰ συντελέσουν εἰς τὴν διαφώτισιν περὶ τοῦ τρόπου καὶ τῶν μέσων, διὰ τῶν ὁποίων ἀντιμετωπίσθησαν καὶ ἀντιμετωπίζονται ὅμοια προβλήματα εἰς ἄλλας χώρας σταφιδοπαραγωγούς, καταθέτω τὰς ἐκθέσεις αὐτάς, πληροφοριακοῦ κυρίως χαρακτῆρος, ἐπικαλούμενος τὴν ἐπιεικῆ ὑμῶν κρίσιν, δι’ ὅσα ἤθελον κριθῇ ὄχι ὀρθὰ καὶ πρόσφορα παρ’ ὑμῖν, τὴν ὑποστήριξιν δὲ πρὸς πραγματοποίησιν τῶν προκρινομένων, πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως καταστήσωμεν ὀλιγώτερον ἐπαχθῆ τὸν μόχθον τοῦ ἀγρότου–χωρικοῦ, θέτοντες εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του τὰς ἐπιστημονικὰς κατακτήσεις τῆς μηχανικῆς καλλιεργείας καὶ τῆς χημείας, διὰ τὴν παραγωγὴν καὶ συντήρησιν τῶν προϊόντων τῆς γῆς καὶ προστατεύοντες αὐτὸν ἀπὸ πᾶσαν ἐκμετάλλευσιν. Τοιουτοτρόπως ἀξιοποιοῦντες τὰς προσπαθείας τῶν ἀγροτῶν–χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰ 7)10 τοῦ πληθυσμοῦ καὶ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς Ἑλλάδος, θὰ ἔχωμεν τὴν ἱκανοποίησιν τῆς ἐπιτελέσεως τοῦ ἀληθοῦς καθήκοντός μας ἔναντι ἐκείνων, τοὺς ὁποίους ἀντιπροσωπεύομεν, διότι ἐν μεγίστῃ ἀναλογίᾳ ἀντιπρόσωποι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εἴμεθα τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ παραλλήλως θὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν προαγωγὴν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου. (Χειροκροτήματα).

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐρώτησις τοῦ κ. Ι. Μπουρνιᾶ δι’ ἧς ἐρωτᾶται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐὰν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του τὰ παράπονα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως τοῦ διαχειριστικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Κράτους, διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ. Ἐπίσης ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρώτησις τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ κ. Ι. Μπουρνιᾶ, ἀπευθυνομένη πρὸς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Ὑγιεινῆς διαγράφεται διὰ τὸν αὐτὸν λόγον. Ὁ κ. Ι. Φωτόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς Προνοίας, Ἐφοδιασμοῦ καὶ Ἀνοικοδομήσεως, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ κατὰ ποῖον τρόπον διενεμήθησαν τὰ χρηματικὰ ποσά, ὁ ἱματισμὸς καὶ τὰ ἄλλα εἴδη εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους Λευκάδος καὶ Πρεβέζης.

§17Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ ἑνὸς περίπου ἔτους συνέβη ἕνας καταστρεπτικὸς σεισμός, κατὰ τὸν ὁποῖον κατεστράφη παντελῶς ἡ νῆσος Λευκὰς καὶ κατὰ τὸ ἥμισυ ἡ πόλις τῆς Πρεβέζης. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι τὸ Κράτος ἀμέσως ἀπέστειλε σκηνάς, ἀπέστειλεν ἄλευρα, διάφορα τρόφιμα διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο τὴν ἑπομένην τοῦ σεισμοῦ εἰς τὴν πόλιν τῆς Λευκάδος. Ἐνῷ δὲ ἡ Κυβέρνησις ἔδειξε τὴν ἀπαιτουμένην ταχύτητα, αἱ ἐκεῖ ἀρχαὶ ἐπέδειξαν βραδύτητα ἐγκληματικὴν καὶ ἀδιαφορίαν εἰς τὴν διανομὴν τῶν τροφίμων αὐτῶν καὶ τῶν διαφόρων ἄλλων ὑλικῶν, τὰ ὁποῖα ἀπέστειλεν ἡ Κυβέρνησις. Ἐνῷ κατὰ τὸν χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον συνέβη ὁ σεισμὸς ὑπῆρχον ἄλευρα εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἠδύναντο νὰ διανεμηθοῦν ἀμέσως εἰς τοὺς κατοίκους καὶ εἰς τοὺς ἐκεῖ κλιβάνους, οὕτως ὥστε νὰ παρασχεθῇ ἄρτος εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους, τοῦτο δὲν ἐγένετο. Ἐνῷ δὲ κατὰ τὴν ἑπομένην κατέφθασαν τὰ ἄλευρα καὶ τὰ ἄλλα τρόφιμα, τὰ ὁποῖα ἀπέστειλεν ἡ Κυβέρνησις ἐκεῖ καὶ ἠδύναντο νὰ διανεμηθοῦν εἰς τοὺς κατοίκους καὶ εἰς τοὺς κλιβάνους, τοῦτο δὲν ἐγένετο οὔτε τὴν δευτέραν, οὔτε καὶ τὴν τρίτην ἡμέραν μετὰ τὸν σεισμόν. Τὴν τετάρτην μόνον ἡμέραν, μόλις καὶ μετὰ βίας, ἤρχισεν ἡ διανομή, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἐγένετο ἐντελῶς μεροληπτικῶς. Τὴν τετάρτην καὶ πέμπτην ἡμέραν ἡ Κυβέρνησις ἔστειλε καὶ ἄρτους, ἐπίσης ἡ νῆσος Ζάκυνθος ἔστειλε πολλοὺς ἄρτους. Οἱ ἄρτοι αὐτοὶ ἔμειναν ἀδιανέμητοι ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας καὶ κατεστράφησαν, ἐνῷ ὑπῆρχον πολλοὶ οἱ πεινῶντες, ἐλάχιστοι διενεμήθησαν καὶ αὐτοὶ μεροληπτικῶς. Τὰ ἄλευρα παρέμειναν τὰ περισσότερα εἰς τὴν προκυμαίαν καὶ κατεστράφησαν. Ἐζήτησα διὰ τῆς παρούσης ἀναφορᾶς ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν νὰ μᾶς γνωρίσῃ πόσα ποσὰ διετέθησαν διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους καὶ ποῦ διετέθησαν καὶ κατὰ ποῖον τρόπον, διότι οἱ κάτοικοι παραπονοῦνται ὅτι αὐτὰ διετέθησαν ὅλως μεροληπτικῶς. Ὁ κ. ὑπουργὸς μοὶ ἐγνώρισε μόνον ὅτι διετέθησαν μόνον 50.000.000 κατὰ τὸν πρῶτον σεισμὸν καὶ 50 ἑκατ. κατὰ τὸν δεύτερον σεισμόν, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν ὅμως τὴν πληροφορίαν ποῦ διετέθησαν καὶ πῶς διετέθησαν.

§18Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπουργ. Προνοίας). Μολονότι ἐλάβατε τὴν ἀπάντησιν θὰ σᾶς εἴπω. Πρέπει νὰ σᾶς δώσω ὁλόκληρον τὸν φάκελλον διὰ νὰ ἀναγνώσητε τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ζητεῖτε.

§19Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ ἔλθουν αὐτὰ εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ἐλεγχθοῦν. Διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν στέκωνται ἢ δὲν στέκωνται τὰ παράπονα τῶν κατοίκων.

§20Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπουργ. Προν.). Εἰς τὴν Βουλὴν ἠμποροῦμεν νὰ ἐλέγξωμεν ἂν καλῶς ἢ κακῶς διετέθησαν ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ χιλιάδων ἀτόμων.

§21Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν παρεπονοῦντο ὅτι διετέθησαν μεροληπτικῶς.... (δὲν ἠκούσθη).

§22Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Προν.). Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν παράπονα νὰ σταλῇ ἐκεῖ Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ ἐξετάσῃ. Γίνεται μία παρεξήγησις. Τὴν στιγμὴν ποὺ δίδω τὴν κατάστασιν τῆς πληρωμῆς τῶν ἐπιδομάτων, ταὐτοχρόνως δίδω καὶ κατάστασιν τοῦ ἀλεύρου.

§23Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐστάλη ἱματισμός, ὁ ὁποῖος διενεμήθη κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον. Παράπονα πανταχόθεν ἀκούονται ὅτι διενεμήθη εἰς ὡρισμένους μόνον ἀνθρώπους.

§24Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Δὲν ἐλέγχεσθε σεῖς, κ. ὑπουργέ, προσωπικῶς, οὔτε ζητεῖται ἀπὸ σᾶς λόγος. Ὑπάρχει ἡ ἀνάμιξις ἁρμοδιοτήτων μεταξὺ τοῦ Ὑπουργείου σας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εὕρωμεν ἄκρην.

§25Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι, ἐνῷ τὸ Κράτος ἀπέστειλε πολλὰ πράγματα, τρόφιμα καὶ ἱματισμὸν καὶ τόσα ἄλλα ὑλικά, ταῦτα δὲν διενεμήθησαν ὅπως ἔπρεπε νὰ διανεμηθοῦν, ἀλλὰ διενεμήθησαν ὅλως μεροληπτικῶς. Τὰ ἐπῆραν ὡρισμένοι ἄνθρωποι. Αὐτὰ καταγγέλλουν οἱ κάτοικοι τῆς Λευκάδος, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ θέσῃ τὰ στοιχεῖα ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ ἐλέγξωμεν ἐὰν αὐτὰ τὰ παράπονά των εἶναι βάσιμα ἢ ὄχι. Ὡσαύτως παραπονοῦνται διὰ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀνοικοδομήσεως, ὅτι, ἐνῷ ἐστάλησαν ἐκεῖ πολλὰ ὑλικὰ καὶ ξυλεία ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἀλλὰ καὶ ἐκ δωρεῶν, καὶ αὐτὰ ἐδόθησαν μεροληπτικῶς. Ἐπίσης παραπονοῦνται οἱ κάτοικοι ὅτι κατεσκευάσθησαν πλιθόκτιστα σπίτια, τὰ ὁποῖα κατὰ τὸν χειμῶνα διαβρέχονται καὶ δὲν κάμνουν οὔτε διὰ σταῦλοι. Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ ἐνεργήσητε ἔλεγχον αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν εἶναι σωστὰ τὰ καταγγελλόμενα ὑπὸ τῶν κατοίκων τῆς Λευκάδος.

§26Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπουργ. Ἀνοικοδομήσεως). Θέλω νὰ μοῦ δώσητε συγκεκριμένα στοιχεῖα, διὰ νὰ ἠμπορέσω νὰ κάμω ἔρευναν τοῦ ζητήματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ σπίτια, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι οἱ μηχανικοὶ κτίζουν τὰ σπίτια κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ἀντέχουν εἰς τὴν βροχήν.

§27Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπίσης ὑπάρχει τὸ παράπονον, ὅτι οἱ ἐργολάβοι καὶ οἱ μηχανικοὶ μεταχειρίζονται τεχνίτας ἀπ’ ἔξω καὶ ὄχι τοὺς ἐντοπίους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι πάσης ὑποστηρίξεως. Σᾶς ἔστειλα ἕνα ὑπόμνημα τῶν τεχνιτῶν, διὰ τοῦ ὁποίου ζητοῦν νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὸν τόπον των.

§28Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπουργ. Ἀνοικοδομήσεως). Θὰ τὰ ἐξετάσω.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§30Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπεβλήθη αἴτησις περὶ προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως τῶν τηλεπικοινωνιῶν. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ ἐκτιμοῦν τὴν σοβαρότητα καὶ τὸ ἐπεῖγον τοῦ θέματος καὶ παρακαλῶ νὰ συζητηθῇ μετὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1, ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ θὰ συναινέσῃ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1, προτάσσεται δυνάμει ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς. Ὅταν τελειώσῃ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1, τότε θὰ συζητηθῇ ἡ ἄλλη.

§32Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνδιαφέρει νὰ γνωρίζωμεν ἐὰν θὰ συζητηθῇ κατόπιν ἡ ἐπερώτησις τῶν τηλεπικοινωνιῶν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει πρότασις περὶ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐπερωτήσεως.

§34Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τώρα πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§35Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δεδομένου ὅτι πρόκειται περὶ προτάξεως, ζητεῖται νὰ λάβῃ ἡ Βουλὴ ἀπόφασιν, ἐὰν μετ’ αὐτὴν θὰ συζητηθῇ ἡ ἄλλη.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1.

§37Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τώρα πρέπει νὰ ληφθῇ ἡ ἀπόφασις διὰ νὰ τὰ γνωρίζωμεν, διότι οἱ βουλευταὶ θὰ φύγουν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει πρότασις γενικεύσεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐπερωτήσεως. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν γενίκευσιν;

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§40Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Πρὶν ἢ ἀνέλθῃ ὁ ρήτωρ ἐπὶ τὸ βῆμα, ὑπεβλήθη πρότασις 10 βουλευτῶν. Κάθε πρότασις ὑποβαλλομένη, ἀναγινώσκεται ἅμα τῇ ὑποβολῇ της. Ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς πότε θὰ συζητηθῇ, ἀλλὰ ζητοῦμεν νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἐὰν συναινεῖ νὰ συζητηθῇ μετὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐπερώτησιν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ μετὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐπερώτησιν, νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τῶν τηλεπικοινωνιῶν;

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐπερωτήσεως.

§44Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς ἐποχὰς κρισίμους, ὡς ἡ σημερινή, τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἅπτονται ἀμέσως τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ θέματος, ἢ δὲν εἶναι κατά τινα τρόπον ἐρεθιστικὰ τοῦ ἐνδιαφέροντος, ὑποτιμῶνται κακῶς, κάκιστα. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ προσέξῃ τὸ ἀμπελουργικὸν πρόβλημα τῆς χώρας, διὰ τὸ ὁποῖον ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὑπάρχουν εὐθῦναι, ἀφ’ ἑτέρου θὰ ἀποδειχθῇ πόσον εἶναι ὀξύ. Αἱ φυτευμέναι εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ κοινῆς ἀμπέλου ἐκτάσεις, εἶναι περίπου 1.700.000 στρεμμάτων. Τὸ παρ’ αὐτῶν παραγόμενον προϊὸν εἶναι ἀξίας, κατὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος διὰ τὸ ἔτος 1947, τριακοσίων δισεκατομμυρίων, διὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο. Ἡ ἀμπελουργία, δηλαδή, ἀποδίδει τὰ 10% τοῦ ἐκ τῆς γεωργίας παραγομένου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ ἐν τούτοις ὅλος αὐτὸς ὁ πλοῦτος κινδυνεύει νὰ καταστραφῇ ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν. Κύριοι βουλευταί, ἐκτιμῶ τοὺς ἀξιοτίμους κατὰ καιροὺς ὑπουργοὺς ἐπὶ τῆς Γεωργίας, καθὼς καὶ τὰς ὑπηρεσίας των, ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω ὅτι δὲν ἔχει κατανοηθῆ παρ’ αὐτῶν ἡ ἔκτασις τοῦ κινδύνου ἐκ τῆς φυλλοξήρας, δὲν ἔχουν κατανοηθῆ αἱ διαστάσεις του. Ἡ φυλλοξήρα, ἡ ὁποία ἀρχικῶς εἶχε προσβάλει τοὺς ἀμπελῶνας τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θεσσαλίας, ἤδη ἔφθασεν εἰς τὴν Εὔβοιαν καὶ ἐπήδησε καὶ εἰς τὴν Ἀττικὴν (εἰς τὴν πρὸς τὸν Εὐβοϊκὸν παραλίαν). Κινδυνεύει δηλαδὴ ἀμέσως ἔκτασις 70.000 στρεμμάτων εἰς τὴν Εὔβοιαν, 300.000 περίπου στρεμμάτων εἰς τὴν Ἀττικὴν καὶ Βοιωτίαν, 72.000 στρεμμάτων εἰς τὴν ὑπόλοιπον Στερεὰν Ἑλλάδα καὶ μετὰ ταῦτα ἔρχεται ἡ σειρὰ τῆς Πελοποννήσου. Ἐὰν τὸ ἐπάρατον ἔντομον μεταπηδήσῃ καὶ πολλαπλασιασθῇ, θὰ ἴδωμεν τοὺς ἀμπελῶνας νεκροταφεῖα καὶ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον λαμβάνομεν εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ χρειασθῇ διάστημα μεγαλύτερον τῆς πεντηκονταετίας διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῶν κατατεστραμμένων ἀμπέλων. Ἐπὶ τοῦ προβλήματος τούτου, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας διὰ τὴν φυλλοξήραν· τὸ συνολικὸν ποσὸν ἀνέρχεται διὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1948–49 εἰς τρία δισεκατομμύρια 698 ἑκατομμύρια, ἐκ τῶν ὁποίων δὲν γνωρίζω ποῖον ποσὸν ἔχει μέχρι σήμερον χρησιμοποιηθῆ. Ἀλλὰ διὰ νὰ κατανοήσῃ ἡ Βουλὴ πόσον ἀνεπαρκὲς εἶναι τὸ ποσὸν τοῦτο, ἀρκεῖ νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἀπὸ τὴν ὁποίαν προκύπτει, ὅτι διὰ τὴν ἀνανέωσιν 2.200.000 στρεμμάτων, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν σταφιδαμπέλων, καταμεριζομένων ἐπὶ μίαν εἰκοσαετίαν, θὰ χρειασθῇ διὰ μὲν τὴν ἀρχικὴν ἐγκατάστασιν τῶν μητρικῶν φυτειῶν τὸ ποσὸν ἐφ’ ἅπαξ τῶν 2.880.000 δολλαρίων, διὰ δὲ τὴν ἐτησίαν συντήρησιν αὐτῶν (ριζοβολίκι, καλλιέργειαν, ἐμβολιασμόν) ἕτερα 2.040.000 δολλάρια. Καὶ περαιτέρω ὁ Ὀργανισμὸς Ἀνασυγκροτήσεως ὑπελόγισεν, ὅτι θὰ ἀπαιτηθοῦν διὰ τὰς δαπάνας ἀντικαταστάσεως εἰς νέας ἐγκαταστάσεις τῶν καταστρεφομένων ἀμπέλων ἕτερα 15.000.000 δολλάρια κατ’ ἔτος. Πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, περὶ ποσοῦ τεραστίου, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν πρὸς τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον προβλέπεται ὑπὸ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας. Καὶ ὁ Ὀργανισμὸς Ἀνασυγκροτήσεως ὑπολογίζει τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ ἀνανέωσις, εἰς μίαν ὁλόκληρον εἰκοσαετίαν. Ἐάν, κύριοι, ἀκολουθήσωμεν τὸν ρυθμόν, ὁ ὁποῖος προκύπτει ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας, τότε θὰ ἴδωμεν μὲν νεκρὰς τὰς ἀμπέλους, ἀλλ’ οὐδέποτε ἀνανεουμένας. Ἡ ἀκολουθουμένη πολιτική, περιορίζεται εἰς τὸ νὰ γίνωνται πειραματικοὶ καὶ ὑποδειγματικοὶ ἀμπελῶνες, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα εἰς περίοδον ἐφαρμογῆς τοῦ σχεδίου Μάρσαλ διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῶ, πῶς μία τοιαύτη παραγωγὴ ἀφήνεται εἰς τὴν τύχην της καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐκ χρημάτων τοῦ σχεδίου, ὥστε νὰ ἐνισχυθῇ, διὰ νὰ εἶναι πράγματι δυνατὴ αὐτὴ ἡ ἀνανέωσις. Καὶ εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιληφθῇ τὸ ὅλον τῆς δαπάνης εἰς τὸ σχέδιον Μάρσαλ, θὰ ἔπρεπε τοὐλάχιστον τὸ ἥμισυ τῶν ἐξόδων τῶν ὑπὸ τῶν συνεταιρισμῶν ἱδρυομένων φυτωρίων νὰ ἀναληφθῇ ὑπὸ τοῦ Κράτους. Τοῦτο ὡς πρῶτον ἄμεσον μέτρον. Ἄλλως δὲν θὰ γίνῃ ἀνανέωσις τῶν ἀμπέλων καὶ μετά τινα ἔτη ὁ δείκτης τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τῆς ἀμπελουργίας θὰ παριστάνεται μὲ τὸν ἀριθμὸν 0.

§45ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁμιλεῖτε καὶ διὰ τὴν σταφίδα;

§46Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Τὸ θέμα τῆς φυλλοξήρας εἶναι κοινὸν καὶ διὰ τὴν κοινὴν ἄμπελον καὶ διὰ τὰ ἐπιτραπέζια καὶ διὰ τὴν σταφίδα, μόνον ποὺ διὰ τὴν σταφίδα εἶναι ἔμμεσος ὁ κίνδυνος, διότι προηγεῖται διὰ λόγους γεωγραφικοὺς ὁ κίνδυνος τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος καὶ ἔπειτα τῆς Πελοποννήσου. Ἕτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τοὺς ἀμπελουργοὺς καὶ διὰ τὸ ὁποῖον παραπονοῦνται, εἶναι τὸ θέμα τῶν γεωργικῶν ἀσφαλειῶν. Κατὰ τὸ ἔτος 1947, ἐγένοντο ζημίαι σημαντικαὶ ἐκ παγετῶν. Κατὰ τὸ 1949 ἐγένοντο καὶ πάλιν ζημίαι μικρότεραι εἰς ἔκτασιν. Τὴν πρώτην φορὰν ὡρίσθη πολυμελὴς ἐπιτροπὴ ἐκτιμήσεως τῆς ζημίας. Ἐγένοντο πολλαὶ συζητήσεις, ἀλλὰ τελικῶς οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη πλὴν μιᾶς προσωρινῆς ἀναστολῆς τῶν χρεῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ὑπῆρχεν ἄλλοτε εἰς τὴν χώραν μας ταμεῖον γεωργικῶν ἀσφαλειῶν. Ἱδρύθη πρὸ πολλῶν ἐτῶν ὑπὸ τοῦ νόμου 4402. Μὲ τὸν ἐκμηδενισμὸν τῶν πόρων τοῦ Ταμείου κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς ἔπαυσε καὶ ἡ λειτουργία του. Σήμερον ἔχομεν ζημίας, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν καμμίαν πρόβλεψιν διὰ τὰς ζημίας. Εἶναι κύριοι συνάδελφοι, ἀναγκαῖον νὰ γίνῃ ριζικὴ ἀναδιοργάνωσις τοῦ Ταμείου γεωργικῶν ἀσφαλειῶν, ἐπὶ βάσεων εὐρυτέρων μάλιστα ἀπὸ τὸ παρελθόν, διότι κατ’ ἄλλον τρόπον ὁ κίνδυνος ἐκ παγετῶν καὶ χαλάζης ἀπειλεῖ τὴν ἀμπελουργίαν, οἱ δὲ παραγωγοὶ εὑρίσκονται εἰς ἀδυναμίαν νὰ ζήσουν εὐθὺς ὡς ὑποστοῦν τὴν ζημίαν.

§47Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Τὸ Ταμεῖον γεωργικῶν ἀσφαλειῶν, βεβαίως, ἐλειτούργησεν ἕνα χρονικὸν διάστημα. Εἶναι ἀληθὲς ὅμως, ὅτι δὲν ἠμπόρεσε νὰ ἀνταποκριθῇ πλήρως πρὸς τὰς ἀνάγκας τῶν παραγωγῶν, διότι ἦτο ἕνας ὀργανισμὸς ἀνάπηρος. Δὲν ἀπέδωσεν εἰς τίποτε ἀπολύτως. Δὲν καταπιάσθηκε εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς μὲ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν καὶ μοιραίως τὸ Ταμεῖον αὐτὸ ἐχρεωκόπησεν ἐν τῇ γενέσει του χωρὶς νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀποδώσῃ. Αἴτημα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως εἶναι ἡ ἐπέκτασις τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας. Εἶναι κοινὸς πόθος νομίζω καὶ τῶν συνεταιρισμῶν, ἀλλὰ καὶ πολλῶν παραγόντων τῆς Βουλῆς.

§48Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν γεωργῶν εἶναι θέμα εὐρύτατον, ἀλλ’ εἰδικῶς διὰ τὰ προϊόντα τὰ εὐπαθῆ εἰς τὸν κίνδυνον τῶν παγετῶν καὶ τῆς χαλάζης εἶναι ἀναγκαία ἡ ἀναδιοργάνωσις παραλλήλως καὶ τῶν ἀσφαλειῶν κατὰ τῶν κινδύνων τούτων. Κατὰ συνέπειαν, ἐπειδὴ τὸ ἄλλο θέμα εἶναι μέγα καὶ θὰ βραδύνῃ, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ καθυστερήσῃ ἡ ἀντιμετώπισις τῶν κινδύνων αὐτῶν. Ἐξ ἄλλου διὰ τὴν σταφιδάμπελον, ὑπάρχει τὸ νομοθετικὸν διάταγμα 696 τοῦ 1948, τὸ ὁποῖον προβλέπει ὑποχρεωτικὴν ἀσφάλισιν. Καὶ ἐρχόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ θέμα τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου. Ὑπάρχει ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἡ φορολογία τοῦ οἴνου ἐπειδὴ εἶναι φορολογία ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, δὲν ἀφορᾷ τοὺς παραγωγούς. Τὸ πρόβλημα τῆς ἐπιπτώσεως τῶν φόρων εἶναι μέγα καὶ ἀμφισβητούμενον. Νομίζω, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν φορολογιῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα παράγονται εἰς ποσότητας μεγαλυτέρας τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὴν ἐγχώριον κατανάλωσιν, τὸ γεγονὸς τῆς ἐξαρτήσεως τοῦ παραγωγοῦ ἀπὸ τὸν καταναλωτὴν, ἀποδεικνύει ὅτι ἡ ἐπίπτωσις γίνεται εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Ἡ ἀρχικὴ θέσπισις τῆς φορολογίας ὀφείλεται εἰς τὸν νόμον 1320 τοῦ 1918. Τοῦτον ἐχειροτέρευσεν εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν ὁ νόμος 1557 τοῦ 1942, ὁ ὁποῖος ἀφῆκε ἀδέσμευτον τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν ἐπιβολὴν τοῦ ποσοστοῦ τοῦ φόρου καὶ ἐπὶ πλέον κατήργησε τὴν ἀπαλλαγήν, τὴν ὁποίαν εἶχον αἱ παραγωγικαὶ περιφέρειαι, αἱ ὁποῖαι εἶχον πληθυσμὸν μικρότερον τῶν 4000 κατοίκων. Ἔρχεται τὸ 1946 τὸ νομοθετικὸν διάταγμα 52, τὸ ὁποῖον ἐπεδείνωσεν ἔτι περισσότερον τὰ πράγματα, διότι καθιέρωσεν ὡς ἐλάχιστον ὅριον 150 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Εὐτυχῶς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἔστω καὶ ἀργά, ἐξεπλήρωσε ἐν μέρει τὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσε πρὸς ἡμᾶς ἀπ’ ἀρχῆς ἀντιλέγοντας, καὶ διὰ τοῦ νομοθ. διατάγματος 430 τοῦ 1947 κατήργησε τὸ κατώτατον ὅριον τῶν 150 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Παρὰ ταῦτα καὶ παρά τινας ἀκόμη βελτιώσεις εἰς τὴν βαρεῖαν καὶ ἐπαχθῆ φορολογίαν τῆς καταναλώσεως τοῦ οἴνου, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν διὰ τοῦ ἀναγκ. νόμου 787 τοῦ 1948, προτάσει τῆς διακομματικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ οἴνου καὶ εἰσηγήσει ἡμῶν, παρὰ ταῦτα ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν ἀνεκπλήρωτα ὡρισμένα ἄλλα αἰτήματα τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου. Τὸ πρῶτον τῶν αἰτημάτων τούτων εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκὲς τὸ ποσὸν τὸ ἀφορολόγητον τῶν 300 ὀκάδων οἴνου δι’ ἑκάστην ἀμπελουργικὴν οἰκογένειαν, διότι τὸ ποσὸν τοῦτο δὲν χρησιμοποιεῖται μόνον διὰ τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀμπελουργοῦ, ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς ἐργαζομένους ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι πλὴν τοῦ ἡμερομισθίου των λαμβάνουν καὶ ποσότητα οἴνου. Ἡ ποσότης ἡ ἀφορολόγητος, θὰ ἔπρεπε νὰ ὁρισθῇ εἰς 1.000 ὀκάδας, ἀλλ’ ἐὰν τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζει, ὅτι τοῦτο εἶναι πολύ, πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸ προπολεμικὸν ποσὸν τῶν 600 ὀκάδων, τὸ ὁποῖον εἶναι μόλις ἐπαρκὲς διὰ τὰς μικρὰς ἀμπελουργικὰς οἰκογενείας. Ἀλλὰ καὶ τὸ ποσοστὸν τοῦ φόρου, τὸ ὁριζόμενον εἰς 10%, εἶναι ὑπέρογκον. Καὶ ἡ ἐφαρμογὴ αὐστηροτάτη. Τὸ πολὺ θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι ἀνώτατον ὅριον καὶ νὰ ἐφαρμόζεται ἐπιεικῶς, δι’ ὅλον τὸ Κράτος βεβαίως. Ἀλλὰ καὶ ἡ μέριμνα τῆς ἐνισχύσεως τῶν παραγωγῶν τῆς κοινῆς ἀμπέλου διὰ καλλιεργητικῶν δανείων ἀπεδείχθη ἀνεπαρκής, διότι ἔναντι 250–300.000 καλλιεργητικῶν δαπανῶν κατ’ ἐλάχιστον ὅριον κατὰ στρέμμα, αἱ ὁποῖαι φθάνουν μόνον διὰ τὸ στάδιον τῆς καλλιεργείας καὶ οὐχὶ καὶ τῆς συγκομιδῆς, τὸ παρεχόμενον ποσὸν δανείου εἶναι κατώτερον τοῦ ⅕ τῶν ἐξόδων. Διὰ νὰ ἀποδειχθῇ δὲ ἡ ἀνεπάρκεια τῆς καταβαλλομένης ἐνισχύσεως θὰ ἐπικαλεσθῶ μία στατιστικήν, τὴν ὁποίαν λαμβάνω ἀπὸ τὴν «Ἀγροτικὴν Ἐπιθεώρησιν» (τεῦχος Ὀκτωβρίου 1948) καὶ ἀπὸ τὴν ὁποίαν προκύπτει ὅτι κατὰ τὰ ἔτη 1931–39 αἱ καλλιεργητικαὶ χορηγήσεις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρὸς τὴν ἄμπελον κυμαίνονται μεταξὺ 41,3 καὶ 120,6 ἑκατομμυρίων δραχ., πρὸς δὲ τὴν σταφιδάμπελον (καταλαμβάνουσαν τὸ τρίτον τῆς ἐκτάσεως τῆς κοινῆς ἀμπέλου περίπου) κυμαίνονται ἀπὸ 149,5 μέχρι 391,1 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Τοῦτο δὲν ἀποδεικνύει ὅτι εἶναι μεγάλη ἐνίσχυσις τῆς σταφιδαμπέλου, ἀλλ’ ὅτι εἶναι ἀνεπαρκὴς ἡ ἐνίσχυσις τῆς κοινῆς ἀμπέλου. Μέγας ἐχθρὸς τοῦ προϊόντος τῆς ἀμπέλου εἶναι ὁ ξηροσταφιδίτης. Μεγάλοι ἀγῶνες ἐγένοντο κατὰ τὸ ἔτος 1926 καὶ ἐπὶ τέλους ἐπετεύχθη ἡ ἔκδοσις τοῦ Ν. Δ)τος τῆς 12.5.1926 τὸ ὁποῖον ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ διατάγματος τῆς 13.11.1927 καὶ τέλος ἐκυρώθησαν καὶ συνεπληρώθησαν ἀμφότερα ὑπὸ τοῦ νόμου 3501 τοῦ 1928. Ἡ διάταξις ἡ προστατευτικὴ τῆς ἀμπελουργίας, τὴν ὁποίαν ἐπέτυχον τότε οἱ ἀμπελουργοί, μεθ’ ὧν ἠγωνίσθην εἰς τὴν πρώτην γραμμήν, ἦτο ἡ ἀκόλουθος: «Αἱ διατάξεις τῆς παραγράφου αʹ τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ νόμου ΓΚΗʹ τοῦ 1904 ἐφαρμόζονται καὶ διὰ τὴν ξηρὰν σταφίδα τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου ὡς καὶ διὰ τὸν εἰσαγόμενον εἰς ἐργοστάσια κατεργασίας ξηρᾶς σταφίδος οἶνον ἢ γλεῦκος ἐκ χλωρῶν σταφυλῶν». Ἡ δὲ § 1 τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ νόμου ΓΚΗʹ ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἀπαγορεύεται ἡ χρῆσις τοῦ ἐξ εἰσφορᾶς, ἐκ φόρου εἰς εἶδος καὶ ἐξ ἀγορᾶς πλεονάσματος προερχομένου σταφιδοκάρπου πρὸς κατασκευὴν οἴνων, μεστελίου ἢ σιροπίου, ἐκτὸς ἂν τὸ τοιοῦτον προϊὸν πρόκειται νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὴν ἀλλοδαπήν». Κύριοι βουλευταί, ἐνῷ τόσοι ἀγῶνες ἐγένοντο διὰ νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ κατανάλωσις τοῦ ξηροσταφιδίτου εἰς τὸ ἐσωτερικόν, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη βλέπομεν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τούτων λίαν ἀμελῆ, ἢ ἀκόμη καὶ μέτρα, τὰ ὁποῖα εὐνοοῦν τὴν κατανάλωσιν αὐτοῦ τοῦ ξηροσταφιδίτου. Ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ 1946 κατετέθη νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔλεγεν ὅτι: «Παραβάσεις τοῦ νόμου 3501)1928 ...... κηρύσσονται παραγεγραμμέναι .....». Καὶ περαιτέρω, ὅτι ἀποδίδεται καὶ ὁ κατασχεθεὶς οἶνος, ἅμα τῇ καταβολῇ τοῦ ἁπλοῦ φόρου καταναλώσεως. Εἶναι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη τὴν 9.8.1946 πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, τὸ ὁποῖον ἀπεσύρθη, διότι ζωηρῶς ἀντετάχθην κατ’ αὐτοῦ, καὶ τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζω μήπως περιεβλήθη τὸ κῦρος τοῦ νόμου μὲ τὴν πληθώραν τῶν κατὰ καιροὺς ἐκδοθέντων ἀναγκαστικῶν. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, συνέβη ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλ’ ἐξεδόθησαν διάφοροι πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἐνομιμοποίησαν ἐκ τῶν ὑστέρων τὴν οἰνοποίησιν ξηροσταφιδίτου καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ ποιότης ἐχειροτέρευσεν ἐπὶ βλάβῃ καὶ τῆς ὑγείας τῶν καταναλωτῶν καὶ τῆς ζητήσεως τοῦ οἴνου, ἀλλὰ ἐδημιουργήθη καὶ ἐπικίνδυνος συναγωνιστὴς εἰς τὴν τιμὴν τοῦ προϊόντος τῆς ἀμπέλου. Κύριοι βουλευταί, ἐφ’ ὅσον ἦλθεν τὸ θέμα τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς καταναλώσεως, πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι πρῶτον ζήτημα, εἶναι ἡ ἐπιμελὴς παρακολούθησις ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Χημείου, ὥστε νὰ μὴ εἰσάγωνται εἰς τὴν ἀγορὰν ξηροσταφιδῖται, ἀλλ’ ἐπὶ πλέον πρέπει νὰ μὴ εἰσάγωνται νομοθετήματα, νομιμοποιοῦντα τὴν κατανάλωσιν αὐτοῦ. Ἐφ’ ὅσον εἰσήλθομεν εἰς τὴν ἔρευναν τοῦ προβλήματος τῆς καταναλώσεως, εἶναι ἀνάγκη νὰ θίξωμεν καὶ ἓν ἄλλο θέμα. Εἷς τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι συντελοῦν εἰς τὴν μείωσιν τῆς καταναλώσεως, εἶναι ἡ μεγάλη διαφορὰ τιμῆς, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ οἶνος, ὁ πωλούμενος ὑπὸ τῶν παραγωγῶν, ἐν σχέσει μὲ τὸν οἶνον τὸν πωλούμενον εἰς τὴν κατανάλωσιν. Δὲν παραγνωρίζω ποσῶς τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσφέρουν εἰς τὴν κατανάλωσιν τοῦ οἴνου οἱ ἔντιμοι βιοπαλαισταί, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ οἰνοπώλου, οὔτε ἔχω ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ σύστημα τῶν διατιμήσεων, λόγῳ τῆς παρ’ ἡμῖν πείρας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη ἡ ἀπόστασις αὐτὴ νὰ μειωθῇ πρὸς τὸ συμφέρον καὶ τῆς καταναλώσεως καὶ τῆς παραγωγῆς καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν πιστεύω εἰς τὴν ἀξίαν τῶν διατιμήσεων, νομίζω, ὅτι θὰ ἠδύνατο διὰ πρατηρίων τῶν Συνεταιρισμῶν νὰ γίνεται ἡ διάθεσις ὡρισμένων ποσοτήτων εἰς μεγάλα καταναλωτικὰ κέντρα, ὥστε, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ὑπάρχουν κριτήρια τῆς ποιότητος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ ὑπάρχῃ ρυθμιστὴς τῆς τιμῆς. Δὲν προβλέπω βέβαια οὔτε προτείνω διὰ τὸ παρόν, τὴν ὁλικὴν διάθεσιν τοῦ οἴνου διὰ πρατηρίων τῶν Συνεταιρισμῶν. Μέγα ἐπίσης θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ἰδιαιτέρως τὸν τελευταῖον καιρόν, ἀλλὰ καὶ σχεδὸν πάντοτε τὸν ἀμπελουργικὸν κόσμον, εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν οἴνων. Εἶναι ἀληθές, κύριοι βουλευταί, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἡ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατανάλωσις τῶν ἑλληνικῶν οἴνων, περιωρίσθη εἰς τὸ ἐλάχιστον. Πραγματικῶς ἀξία λόγου ποσότης ἐξαχθεῖσα, εἶναι οἱ 15.000 τόννοι, οἱ ὁποῖοι ἐξήχθησαν εἰς τὴν Γαλλίαν, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν ἡ ἐπιτευχθεῖσα τιμὴ ἦτο πλήρως ἱκανοποιητικὴ ἢ ἔστω καὶ ἁπλῶς ἱκανοποιητική, δυστυχῶς ἐχάσαμεν διὰ νέαν ἐξαγωγὴν τὸ διάστημα, ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου μέχρι σήμερον, κατὰ τὸ ὁποῖον διάστημα αἱ ἄλλαι χῶραι εἰσήγαγον εἰς τὴν Γαλλίαν σημαντικὰς ποσότητας οἴνου εἰς σχετικῶς ἱκανοποιητικὰς τιμὰς καὶ εὑρισκόμεθα σήμερον ἐνώπιον ἐξεγέρσεως τῶν οἰνοπαραγωγῶν τῆς Γαλλίας οἱ ὁποῖοι ἀπήτησαν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ BLOCAGE καὶ μεταξὺ τῶν ἄλλων μέτρων καὶ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς εἰσαγωγῆς. Αἱ ἐξαγωγαὶ τοῦ οἴνου εἶχον μεγάλας διακυμάνσεις κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ εἶναι ὄντως λυπηρόν, ὅτι καὶ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, τὰ πρὸ τοῦ πολέμου, ἡ κατανάλωσις εἶχεν οὐσιωδέστατα μειωθῆ. Ἀπὸ μίαν στατιστικήν, ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἐπετηρίδα, τὴν ἐκδιδομένην ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τοῦ ἔτους 1938, προκύπτει, ὅτι ἡ συνολικὴ ἐξαγωγὴ Ἑλληνικῶν οἴνων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἡ ὁποία κατὰ τὸ 1927 ἔφθανεν τὸ 1.400.000 ἑκατόλιτρα, κατῆλθεν τὸ 1938 εἰς τὰς 439.000 ἑκατόλιτρα. Καὶ τὸ ποσὸν τοῦτο, ἐξαιρουμένης τῆς περσινῆς μόνον ἐξαγωγῆς, ἡ ὁποία καὶ ἐκείνη εἶναι κατωτέρα τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ πάντως εἶναι ἀξιόλογος, σήμερον ἢ μᾶλον καθ’ ὅλα τὰ μεταπολεμικὰ ἔτη εἶναι ἀσυγκρίτως κατωτέρα καὶ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ τῶν 439.000 ἑκατολίτρων.

§49Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, ὅτι παρεκτὸς τῶν ὀρθῶν, τὰ ὁποῖα λέγετε, ὑπάρχει θέμα ἐξαγωγῆς ἑλληνικῶν οἴνων καὶ διὰ τὴν Δωδεκάνησον. Ἡ Δωδεκάνησος, ὅταν ἐτέλει ὑπὸ τὴν ἰταλοκρατίαν, εἶχε μία σημαντικὴν ἐξαγωγὴν τυποποιημένων οἴνων εἰς τὴν Νότιον Ἰταλίαν καὶ ἄλλας Μεσογειακὰς χώρας. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἐπὶ ἰταλοκρατίας, εἰς τὰ Δωδεκάνησα εἶχον διατεθῆ μεγάλα ποσὰ διὰ τὴν διαφήμισιν τοῦ ἑλληνικοῦ αὐτοῦ προϊόντος. Καί, δυστυχῶς, ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ἡ Δωδεκάνησος ἀνέκτησε τὴν ἐλευθερίαν της καὶ περιῆλθεν εἰς τοὺς κόλπους τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος, δὲν ἠδυνήθη νὰ κάνῃ οὐδεμίαν ἐξαγωγὴν τῶν οἴνων της καὶ δὲν ἔχασε μόνον τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξαγάγῃ, ἔχασε καὶ τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα εἶχε διαθέσει διὰ τὴν διαφήμισιν τοῦ προϊόντος της, πολυτιμοτάτου. Προκειμένου, ἄλλωστε, περὶ οἴνων, ἔχει ἀξίαν καὶ ὄχι κοινὴν τοιαύτην, τὸ ζήτημα τῆς εὐκόλου διαθέσεώς των. Ἐφ’ ὅσον μάλιστα, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ οἴνων εἰδικῶν δι’ ἐξαγωγὴν καὶ ἰδιαιτέρως ἐκτιμωμένων εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν.

§50Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις τῶν συμβάσεων, νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρως ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀνάγκη τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἑλληνικῶν οἴνων, καὶ νὰ ληφθῇ πρόνοια δι’ ἐξαγωγὴν σημαντικῶν ποσοτήτων, διότι ὁ ἀντίκτυπος.....

§51ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ποῦ εἶναι ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός;

§52Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Εἶναι περιφρόνησις, ὅταν ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς παρίσταται ἐν ἀρχῇ τῆς συζητήσεως καὶ εἶτα φεύγει. Ἀποτελεῖ τοῦτο περιφρόνησιν πρὸς τὴν Βουλήν.

§53Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Προτείνω νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίαν. Αὐτὸ εἶναι ἀσέβεια, ἀποτελεῖ ἀσέβειαν πρὸς τὴν Βουλήν. Παρακαλῶ νὰ διακόψωμεν. Δὲν θὰ παίξωμεν τὸν παπᾶ, ἀφοῦ αὐτὸ εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα ζητήματα, ἀφορᾷ τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ τὴν γεωργίαν εἰδικώτερον, αὐτὴ ἡ μαστοφόρος ἀγελάς, ἡ ὁποία τροφοδοτεῖ τὸν Ἑλληνικὸν προϋπολογισμὸν καὶ θὰ τὸν τροφοδοτῇ. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ συζητῆται τὸ ζήτημα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§54ΦΩΝΑΙ. Νὰ διακόψωμεν.

§55Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργός, ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ἐξῆλθεν διὰ νὰ ζητήσῃ πληροφορίας ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖόν του, παρηκολούθησεν δὲ τὴν ἐπερώτησιν ἀπ’ ἀρχῆς καὶ θὰ τὴν παρακολουθήσῃ καὶ πάλιν.

§56Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἔλθῃ καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀναπτύσσει ὁ κ. συνάδελφος.

§57Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Διαβιβάσατε, παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὴν ἀξίωσιν τῆς Βουλῆς. Πρέπει νὰ εἶναι παρών, ὡς ἐτόνισε καὶ ὁ κύριος Ναύαρχος.

§58Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἔλεγον προηγουμένως, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν ἡ ἐξαγωγὴ τῶν οἴνων. Ἔχει μεγίστην σημασίαν, μεγαλυτέραν ἀπὸ ὅ,τι φαίνεται, διότι ἡ ποσότης, ἡ ὁποία πλεονάζει, προκαλεῖ κρίσιν τοῦ ὅλου τῆς παραγωγῆς· ἐνῷ δηλαδὴ διὰ τῆς προστασίας τῆς ἐξαγωγῆς μεριμνῶμεν διὰ ποσοστὸν τῆς παραγωγῆς, ὁ ἀντίκτυπος εἶναι ἐφ’ ὅλης τῆς παραγωγῆς, ἀφορᾷ ἀκόμη καὶ εἰς τὴν παραγωγὴν τῆς σταφίδος, τῆς ὁποίας μέρος οἰνοποιεῖται, διότι οὕτω ἀποσύρονται τὰ πλεονάσματα, τὰ προκαλοῦντα τὴν κρίσιν τῶν τιμῶν. Ἑπομένως, προκειμένου νὰ γίνῃ διαπραγμάτευσις τῶν διαφόρων συμβάσεων, θὰ πρέπει νὰ ἐξετάζεται τὸ θέμα ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως εἰσαγωγῆς συναλλάγματος, πρέπει νὰ ἐξετάζεται καὶ ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν ὅλην ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας καὶ ἰδιαιτέρως ἐπὶ τοῦ κλάδου τῆς ἀμπελουργίας. Τοῦτο δὲ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν εἰς ὅλας τὰς μελλούσας νὰ συναφθοῦν συμβάσεις. Κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων, δηλαδὴ λόγῳ τοῦ ὅτι εἶναι σχεδὸν πλήρεις αἱ δεξαμεναὶ τῶν παραγωγῶν καὶ θὰ ὑπάρξουν δυσχέρειαι νὰ ἀποθηκευθῇ ἡ νέα ἐσοδεία, ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς μετά τινος ἐνδιαφέροντος παρευρισκομένη μάλιστα διὰ τῶν ἁρμοδίων εἰς ἐπανειλημμένας συσκέψεις βουλευτῶν τῆς διακομματικῆς τοῦ οἴνου, ὑπουργῶν καὶ ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν. Αἱ ἐνέργειαι ὅμως αὐταί, αἱ συμπτωματικαὶ καὶ περιστασιακαί, εἶναι ἀνεπαρκεῖς, διότι χρειάζεται νὰ εὑρεθῇ μόνιμος διέξοδος διὰ τὴν ἑλληνικὴν ἀμπελουργίαν καὶ νὰ ἀκολουθῇ συστηματικὴν καὶ σταθερὰ πολιτική. Πρέπει δὲ ὅλοι νὰ καταλάβωμεν, ὅτι ἡ χώρα, ἡ ὁποία ἔχει τὴν μεγαλυτέραν παραγωγὴν εἰς τὸν κόσμον καὶ ἡ ὁποία προστατεύει τὴν παραγωγήν της, ἐμποδίζουσα τὰς εἰσαγωγάς, ἡ ὁποία ὅμως συγχρόνως διεξάγει καὶ τὸ κεντρικὸν παγκόσμιον ἐμπόριον οἴνου, εἶναι ἡ Γαλλία. Νομίζω, ὅτι μποροῦμεν νὰ ἀνακτήσωμεν τὴν θέσιν μας εἰς τὰς ἐξαγωγάς μας πρὸς τὴν Γαλλίαν, παρὰ τὰς ἀνωτέρω ἐκτεθείσας δυσκολίας. Πρέπει τοὐλάχιστον νὰ τὸ προσπαθήσωμεν ἐπιμόνως. Δὲν θέλω νὰ κουράσω τὴν Βουλὴν μὲ λεπτομερείας καὶ στατιστικάς, ἐλπίζω ὅτι θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία κατὰ τὴν διατύπωσιν τῆς εἰσηγήσεώς μου πρὸς τὴν διακομματικὴν ἐπιτροπὴν τοῦ οἴνου, νὰ ἐκθέσω εὐρύτερον τὰ πράγματα καὶ νὰ προσθέσω καὶ στατιστικάς, αἱ ὁποῖαι θὰ πείσουν τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν εἶναι ἀδύνατος ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἐξαγωγῆς οἴνου πρὸς τὴν Γαλλίαν. Μετὰ τὴν Γαλλίαν ἔρχεται ἡ περίπτωσις τῆς Γερμανίας, ἡ ὁποία ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρεται διὰ τοὺς γλυκεῖς οἴνους γενικώτερον καὶ εἰδικώτερον τῆς Σάμου. Κατὰ τὰ τελευταῖα πρὸ τοῦ πολέμου ἔτη καὶ τὰ πρῶτα μεταπολεμικά, παρουσιάζεται κάποια μικρὰ κίνησις ἐξαγωγῆς οἴνου καὶ εἰς τὴν Ἑλβετίαν. Πρέπει νὰ καλλιεργηθῇ καὶ ἡ ἀγορὰ αὐτή, ἡ ὁποία ὅμως λόγῳ τῆς ἐκτάσεως τῆς χώρας καὶ τοῦ οἰνεμπορίου της, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ ἀποφασιστικὴν ἐπιρροὴν εἰς τὴν ἐν γένει ἐξαγωγὴν τοῦ οἴνου. Ἐξ ἄλλου ὑπάρχει κάποια ζήτησις εἰς τὴν Ἀγγλίαν συμπεπυκνωμένου γλεύκους, ὅπως ἐπίσης ἑλληνικῶν οἴνων εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς Μάλτας. Ὑπάρχουν ἐπίσης καὶ ἄλλαι χῶραι μικροτέρας σημασίας, εἰς τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἀποκτήσωμεν πελατείαν τῶν οἴνων μας.

§59Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τιμὴ τοῦ ἐξαγομένου προϊόντος καθορίζεται ἀπὸ τὴν παραγωγήν. Ἡ τιμὴ ὅμως τοῦ ἐξαγομένου προϊόντος καθορίζεται ἀπὸ τὰς πάσης φύσεως δαπάνας καλλιεργείας καὶ παραγωγῆς. Σᾶς μεταβιβάζω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὁ θειϊκὸς χαλκός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν καλλιέργειαν τῆς ἀμπέλου καὶ τῆς σταφίδος, δὲν εἰσάγεται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλὰ προμηθεύεται ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ εἰς τιμὴν διπλασίαν ἐκείνης, τὴν ὁποίαν θὰ εἶχεν, ἂν εἰσήγετο ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διατὶ γίνεται αὐτό, πρέπει νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός. Ἀπηγορεύθη ἡ εἰσαγωγὴ χαλκοῦ ἐκ τῆς Ἀγγλίας, ὁ ὁποῖος εἶναι εὐθηνότερος καὶ στοιχίζει 40 λίρας χαρτίνας ὁ τόννος, ἐνῷ ὁ ἐσωτερικῆς παρασκευῆς 75 λίρας καὶ εἶναι κατώτερος εἰς ποιότητα.

§60Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Τὸ θέμα ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. Μπακόπουλος, εἶναι γενικώτερον καὶ ἀφορᾷ τὸ κόστος παραγωγῆς τῶν προϊόντων μας. Ὑπάρχει ἕνα ἐμπόδιον εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων καὶ αὐτὸ εἶναι αἱ μεγάλαι τιμαὶ τῶν ἰδικῶν μας καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα, διὰ προστατευτικῶν μέτρων, διότι αἱ τιμαί, τὰς ὁποίας παρουσιάζει ἡ διεθνὴς ἀγορὰ εἶναι μικρότεραι. Εἰς τὴν ὑψηλὴν τιμὴν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων συντελεῖ καὶ τὸ ὅτι οἱ παραγωγοὶ ἀγοράζουν τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα τῶν ὁποίων ἔχουν ἀνάγκην εἰς μεγάλας τιμάς, λόγῳ τῆς σπάνιος. Πρέπει βεβαίως νὰ ἐπιδιωχθῇ ἐλάττωσις τοῦ κόστους καὶ διὰ τῆς διευκολύνσεως τῆς εἰσαγωγῆς γεωργικῶν ἐργαλείων καὶ φαρμάκων. Δὲν πρέπει δὲ νὰ παρορᾶται καὶ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν δυνάμεθα, ἄνευ πριμοδοτήσεως νὰ ἐξαγάγωμεν εἰς τὰς τιμὰς τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, διότι οἱ παραγωγοί μας, λόγῳ τῆς ἀκολουθουμένης συναλλαγματικῆς πολιτικῆς μας δὲν πληρώνονται πράγματι τὰς διεθνεῖς τιμάς, ἀλλὰ μέρος μόνον αὐτῶν, λόγῳ τῆς διατιμήσεως τοῦ συναλλάγματος. Δὲν πρέπει ἐπίσης νὰ διαφεύγῃ τὴν προσοχήν μας τὸ γεγονός, ὅτι ἡ εὐρεῖα χρῆσις μηχανημάτων, χρησιμωτάτη διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος καὶ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ κόστους τῶν προϊόντων, ἐγκλείει σοβαρὸν δημογραφικὸν κίνδυνον, διότι δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀπασχόλησις δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διαθέτουν σήμερον τὰς ἐργατικάς των χεῖρας, δεδομένου, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ τῶν μηχανημάτων θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν νὰ στερήσῃ τῆς ἐργασίας πολλοὺς ἐξ αὐτῶν. Τὸ θέμα τοῦ κόστους τῶν γεωργικῶν προϊόντων, πρέπει νὰ ἐξετασθῇ παραλλήλως μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἀπασχολήσεως τῶν ἐργατικῶν χειρῶν. Εἰδικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς τιμῆς τῶν φαρμάκων, δὲν γνωρίζω ἂν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐγένετο προμήθεια τοιούτων ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ, καὶ ἂν εἶναι τόσον μεγάλη ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς ὅση ἐλέχθη. Συνήθως ἐγένετο ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἡ εἰσαγωγὴ θειϊκοῦ χαλκοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ δώσῃ ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου.

§61Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικ.). Δὲν δυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν συνάλλαγμα δι’ εἰσαγωγὴν θειϊκοῦ χαλκοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὰ γεωργικὰ ἐργαλεῖα, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ὅταν δὲν εἰσάγωνται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ παρασκευάζονται ἀπὸ τὴν γεωργικὴν βιομηχανίαν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δίδεται ἐργασία εἰς τὰς Ἑλληνικὰς χεῖρας. Ἐπιτρέψαμεν ἄλλωστε, τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ γεωργικῶν ἐργαλείων ἀτελῶς, εἴτε ταῦτα εἰσάγωνται παρὰ τῶν ἰδιωτῶν, εἴτε τῶν συνεταιρισμῶν αὐτῶν ἢ καὶ τῶν ἐμπόρων ἀκόμη. Βέβαια τὸ μέτρον τοῦτο, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ καὶ διὰ τὰ γεωργικὰ ἐργαλεῖα, τὰ παραγόμενα ἐν Ἑλλάδι, διότι τοῦτο θὰ ἦτο καταστρεπτικὸν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν ἐξυπηρετεῖται ὁ σκοπός, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει ἡ γεωργικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως.

§62Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν τιμῶν εἶναι μεγάλη.

§63Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἐπειδή, κ. συνάδελφοι, ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν εἶναι παρών, θὰ ἐπεθύμουν νὰ σᾶς δώσω ὀλίγας πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι χρήσιμοι διὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα. Ἡ ἀνάγκη τῆς ἀνακτήσεως τῆς ἀγορᾶς τῆς Γαλλίας διὰ τὰ κρασιὰ εἶναι ἀναμφισβητήτως μεγάλη καὶ εἶναι λυπηρὸν ὅτι λόγοι τεχνικοὶ τῆς ἰδικῆς μας ἐμπορικῆς πολιτικῆς συνετέλεσαν νὰ μᾶς φύγῃ ἡ ἀγορὰ αὐτή, διότι θὰ γνωρίζουν οἱ κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ κλήριγκ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος, δηλαδὴ ἔχουν εἰσαχθῆ περισσότερα Ἑλληνικὰ προϊόντα εἰς Γαλλίαν ἀπ’ ὅσα Γαλλικὰ προϊόντα ἐδῶ. Ἀλλὰ ἐὰν ἤνοιγεν ἡ θύρα τῶν Γαλλικῶν εἰσαγωγῶν, θὰ ὑπῆρχε δυνατότης μεγαλυτέρας τοποθετήσεως κρασιῶν. Δυστυχῶς τὸ θέμα εἶναι τεχνικόν· πρέπει ἡ ἐμπορική μας πολιτικὴ τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν, νὰ ὑποστῇ κάποιαν ριζικωτέραν μεταβολήν, διότι ἄλλως δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ δοσοληψίαι μας μὲ τὴν Γαλλίαν, ἡ ὁποία εἶναι σοβαρωτάτη ἀγορὰ οἴνου. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ δοθῇ μεγαλυτέρα προσοχὴ καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Γερμανίαν. Ὅταν ἤμην ὑπουργός, κατεβλήθησαν ἐξαιρετικαὶ προσπάθειαι, ἀπὸ τὴν ἀντιπροσωπείαν μας, ὥστε νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν Ἑλληνογερμανικὴν σύμβασιν ἀρκετὴ ποσότης οἴνου. Ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε νὰ καθυστερήσῃ τὴν σύναψιν τῆς ὅλης συμβάσεως. Κατέληξε νὰ περιορισθῇ εἰς ποσὸν 100 χιλ. δολλαρίων, καὶ ἐν τέλει αἱ Ἀμερικανικαὶ ἀρχαί, ἐδήλωσαν, ὅτι μόνον ἂν δεχθῇ ἡ Ἑλλὰς ἀντίστοιχον εἰσαγωγὴν Γερμανικῶν οἴνων, θὰ περιελαμβάνοντο καὶ τὰ Ἑλληνικὰ κρασιὰ εἰς τὴν σύμβασιν. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν τελευταίαν σύμβασιν. Θὰ πρέπει συνεπῶς νὰ καταβληθοῦν προσπάθειαι. Ἀπαντῶν εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, διὰ τὸν θειϊκὸν χαλκόν, ἐπειδὴ εἶναι ἕνα θέμα σοβαρόν, ἤθελον δύο λέξεις νὰ εἴπω. Εἶναι ἀληθές, ὅτι εἰσάγομεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ χαλκόν. Ἡ ΑΜΑΓΚ καὶ ἡ ΟΥΝΡΑ παλαιότερον, εἶχον φέρει ἀρκετὰς ποσότητας χαλκοῦ, αἱ ὁποῖαι ἤρκεσαν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς παραγωγῆς κατὰ τὰ διαρρεύσαντα ἔτη καὶ σύμφωνα μὲ τὰς πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι μοῦ ἐδόθησαν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, θὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ἐφετεινῆς χρήσεως.

§64Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ὁ κ. συνάδελφος, ἀγόρευσιν κάμνει, κ. Πρόεδρε; (Φωναί — θόρυβος).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, κ. Καψάλη. Ἡ συζήτησις ἐγενικεύθη, δύνασθε νὰ ὁμιλήσετε ἀπὸ τοῦ βήματος.

§66Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Νομίζω, ὅτι αἱ πληροφορίαι αὗται, εἶναι πολύτιμοι. Ἔδωσα μίαν πληροφορίαν, διότι ἀπουσιάζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§67Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Εἶναι ὄντως οὐσιώδεις, αἱ πληροφορίαι τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ παρατείνεται πολὺ ἡ συζήτησις, νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί. Ἐρχόμεθα, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ θέμα τῆς ἀκολουθητέας προστατευτικῆς ὑπὲρ τῆς ἀμπελουργίας πολιτικῆς. Προϋπόθεσις τῆς συστηματικῆς πολιτικῆς εἰς τὸν τομέα αὐτόν, εἶναι ἡ πρόοδος τῶν συνεταιρισμῶν, καὶ εἰς ὡρισμένας περιφερείας καὶ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ ἐγγυήσεις ἐκεῖ δηλαδή, ὅπου πρόκειται νὰ γίνεται ἡ συγκέντρωσις τῶν πλεονασμάτων τῆς παραγωγῆς, διὰ νὰ ἐπιτυγχάνεται συγκέντρωσις, ἐκεῖ ὅπου εἶναι πρόδηλον, ὅτι ὑπάρχει περίσσευμα, θὰ χρειασθῇ νὰ ἐφαρμοσθοῦν οἱ ἀναγκαστικοὶ συνεταιρισμοί. Ἐλέχθη κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Συντάγματος ἄλλοτε, παρὰ ἀξιοτίμων μὲν συναδέλφων, ἀλλὰ ξένων πρὸς τὴν παραγωγήν, ὅτι σήμερον οἱ ἀναγκαστικοὶ συνεταιρισμοί, ἐνθυμίζουν ἢ τὰς συντεχνίας τοῦ Μεσαίωνος, ἢ τὰ Κολχώζ. Οἱ ἀναγκαστικοὶ συνεταιρισμοί, τοὺς ὁποίους ζητοῦμεν ὑπὸ ὡρισμένας ἐγγυήσεις καὶ προϋποθέσεις, ἐπαναλαμβάνω, διὰ τὴν ἀμπελουργίαν, δὲν εἶναι κάτι τὸ καινοφανές, εἶναι συστηματοποίησις καὶ ἐκλογίκευσις ἐκείνου ποὺ ὑπάρχει καὶ σήμερον. Ἀναφέρω τὸ ταμεῖον ἀμύνης οἰνοπαραγωγῆς Λευκάδος, τὸ ταμεῖον ἀμύνης οἰνοπαραγωγῆς Θήρας, τὸ κοινοτικὸν οἰνοποιεῖον Μαρκοπούλου, τὰ συνεταιρικὰ οἰνοποιεῖα Κρήτης, τὸν ἀναγκαστικὸν συνεταιρισμὸν ἀμπελοκτημόνων Χαλκίδος, τὸν ὀργανισμὸν προστασίας ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας, τὴν ἕνωσιν ἀναγκαστικῶν συνεταιρισμῶν Σάμου καί τινας ἄλλους. Ἑπομένως, κ. συνάδελφοι, ὑπάρχει θέμα μόνον συστηματοποιήσεως καὶ ἐπεκτάσεως ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη αὐτῶν εἰς ὡρισμένας περιφερείας διὰ τὰς ὁποίας θὰ ἦσαν χρήσιμοι ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ἐξηναγκασμένων συνεταιρισμῶν, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐξασφαλίσεως τῶν παραγωγῶν, διὰ τῆς γενικῆς ὑποχρεωτικῆς συμμετοχῆς ὅλων εἰς αὐτούς, ὅτι θὰ μετέχουν ὅλοι τῶν βαρῶν τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς ἀποστάξεως καὶ δὲν θὰ ἐπωφελοῦνται οἱ ἐκτὸς τῶν συνεταιρισμῶν τῶν θυσιῶν τῶν συνεταιρισμένων. Ταῦτα διότι κατὰ τὴν διάθεσιν τῶν πλεονασμάτων ἐμφανίζονται συχνότατα περιπτώσεις κατανομῆς βαρῶν καὶ θυσιῶν καὶ οὐχὶ κερδῶν. Οἱ ἀναγκαστικοὶ αὐτοὶ συνεταιρισμοί, πρέπει νὰ διέπωνται ὑπὸ γενικοῦ νόμου προβλέποντος καὶ ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ ἐγγυήσεις ἱδρύσεως αὐτῶν, ὡς π.χ. νὰ ζητῆται ἡ ἵδρυσις ἀπὸ τὰ ⅔ τῶν παραγωγῶν ἀντιπροσωπευόντων ἀνάλογον ἔκτασιν. Ὑπὸ τῶν συνεταιρισμῶν αὐτῶν, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει πρῶτον νὰ ἐπιδιωχθῇ εἶναι ἡ ἀνοικοδόμησις ἐπαρκῶν δεξαμενῶν, διότι αἱ ὑπάρχουσαι εἶναι ἀπολύτως ἀνεπαρκεῖς. Ἐπὶ τῇ βάσει καταστάσεως, τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσεν ὁ ὀργανισμὸς προστασίας ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας, τὸ σύνολον τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς οἰνοπαραγωγῆς εἰς τὴν χώραν, εἶναι 67.217 τόννοι εἰς χεῖρας τῶν συνεταιρισμῶν τῶν παραγωγῶν, 70.955 εἰς χεῖρας τῆς βιομηχανίας. Ἀλλὰ πρῶτον, εἰς τὴν ποσότητα ταύτην περιλαμβάνονται 25.217 τόννοι χωρητικότητος, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν τὰς σταφιδαμπέλους καὶ ἀντιστοίχως 44.000 τόννοι τῆς βιομηχανίας, οἱ ὁποῖοι πάλιν εὑρίσκονται εἰς τὰς σταφιδικὰς περιφερείας. Ἑπομένως, πρόκειται περὶ συνολικῆς ποσότητος διὰ τὴν κοινὴν οἰνοφόρον ἄμπελον 42 μόνον χιλιάδων τόννων εἰς χεῖρας τῶν ὀργανώσεων τῆς παραγωγῆς καὶ 26.955 τόννων εἰς χεῖρας τῆς οἰνοβιομηχανίας. Ἡ ποσότης τῶν 42.000 τόννων εἶναι προφανῶς ἀνεπαρκὴς καὶ εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ Κρατικὴ ἐνίσχυσις διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν δεξαμενῶν τούτων, ἄνευ τῶν ὁποίων, τὸ προϊὸν τῆς ἀμπέλου εὑρίσκεται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ καιροῦ καὶ ὄχι μόνον τοῦ νόμου τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως, εὑρίσκεται εἰς τὴν διάθεσιν τῆς πυκνῆς νεφώσεως, ἡ ὁποία προκαλεῖ πανικὸν εἰς τοὺς παραγωγοὺς κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ τρυγητοῦ.

§68Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αἱ δεξαμεναὶ δὲν ἀνεγείρονται.

§69Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ δώσωμεν τόνον εὐθυμίας.

§70Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Παρακαλῶ, ἐξῆλθον τῆς αἰθούσης πρὸ ὀλίγου, ἐν ἀγανακτήσει, διότι δὲν προσέχομεν εἰς τὴν τόσον σοβαρὰν συζήτησιν.

§71Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Τὸ πρῶτον θέμα προστασίας εἶναι ἡ συγκέντρωσις τῶν παρουσιαζομένων πλεονασμάτων. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπάρχει ὁ Α.Ν. 8 τοῦ 1946, ὁ ὁποῖος προβλέπει τὴν εἰς ὡρισμένας περιφερείας καὶ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις συγκέντρωσιν τῶν πλεονασμάτων τῆς ἀμπέλου πρὸς ἀπόσταξιν. Ἀλλ’ ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἶναι περιωρισμένη ἡ ποσότης καὶ ὡρισμέναι αἱ περιφέρειαι, ἀφ’ ἑτέρου πολὺ μικρὰ ἡ τιμή, εἰς τὴν ὁποίαν πληρώνεται καὶ ἡ ὁποία ἑπομένως εἶναι ἀπολύτως ἀσύμφορος ἀκόμη καὶ διὰ τὰ περισσεύματα τῆς Ἑλληνικῆς ἀμπελουργίας. Χρειάζεται, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἱδρυθῇ ταμεῖον προστασίας τῆς Ἑλληνικῆς ἀμπελουργίας, τὸ ὁποῖον ταμεῖον, διὰ πόρων, περὶ τῶν ὁποίων θὰ ὁμιλήσω εὐθὺς κατωτέρω, θὰ κατορθώνῃ νὰ δίδῃ συμπληρωματικὸν τίμημα, εἰς τὰς ποσότητας ἐκείνας τοῦ οἴνου, αἱ ὁποῖαι συγκεντρώνονται καὶ ἢ ἀποστάζονται ἢ προορίζονται διὰ τὴν ἐξαγωγήν. Πλὴν τῶν πόρων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἀποτελέσουν ἐπιβάρυνσιν αὐτῶν τῶν παραγωγῶν, οὐσιώδης πόρος, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ τεθῇ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ταμείου προστασίας τῆς ἀμπελουργίας εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ φόρου τῆς καταναλώσεως τοῦ οἰνοπνεύματος. Τὸ θέμα τοῦτο συνεζητήθη καὶ ἐνώπιον τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς ἀμπελουργίας καὶ δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἡ συζήτησις ἐκείνη, συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ ἐπωφεληθῇ ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργός, νὰ αὐξήσῃ τὴν φορολογίαν ἀπὸ 2.100 κατὰ χιλιόγραμμον ἀνύδρου οἰνοπνεύματος εἰς 5.500 δραχμάς. Ἡ πρότασις αὐξήσεως τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος ἦτο καὶ εἶναι δικαιολογημένη μόνον χάριν τῆς προστασίας τῶν ἀμπελουργικῶν προϊόντων καὶ ὄχι διὰ λόγους ταμιευτικούς. Πράγματι ἡ σημερινὴ φορολογία ἐν σχέσει πρὸς τὴν προπολεμικὴν, εἶναι μικρά. Ἐνῷ, δηλαδή, κατὰ τὸ τελευταῖον προπολεμικὸν ἔτος 1938–39, εἰσεπράχθησαν ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος 303.950.000 δραχμῶν, κατὰ τὸ ἔτος 1947–48 αἱ εἰσπράξεις περιορίζονται εἰς 31.451.000.000 δραχμῶν, δηλαδή, μὲ τὴν ἀντιστοιχίαν τῶν δραχμῶν 1 πρὸς 230 μόνον 130 ἑκατομ. προπολεμικῶν δραχμῶν. Ἦτο ἑπομένως, εὐκαιρία, ἐφ’ ὅσον αἱ μεταπολεμικαὶ συνθῆκαι εἶχον κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη ἐπιβάλει τὴν σχετικῶς περιωρισμένην φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος, ἡ αὔξησις νὰ διατεθῇ διὰ τὴν προστασίαν τῆς Ἑλληνικῆς ἀμπελουργίας. Ἤδη, ὅμως τί ἐγένετο; Ἐγένετο ἓν βῆμα λίαν ἐπικίνδυνον, ἐγένετο ὑπερδιπλασιασμὸς τοῦ φόρου χάριν τῶν γενικῶν δαπανῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Δὲν εἰσήχθη ὅμως ἀκόμη τὸ ἔσοδον τοῦτο, διότι ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐπέβαλε τὴν αὔξησιν εἶναι τῆς 31ης Μαρτίου 1949 καὶ ἡ ἐφαρμογὴ ἀρχίζει ἀπὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου τρ. ἔ. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ἀκόμη δὲν συμπεριελήφθη εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὸ ἔσοδον αὐτό, καὶ ἡ αὔξησις αὐτή, καὶ πᾶσα μεταγενεστέρα πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν προικοδότησιν τοῦ ταμείου οἴνου διὰ νὰ κατορθωθῇ ἡ ἐξασφάλισις τῆς Ἑλληνικῆς ἀμπελουργίας, ἡ ὁποία καὶ ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν κινδυνεύει νὰ καταστραφῇ ἐξ ὁλοκλήρου καὶ ἀπὸ τὴν μικρὰν τιμήν, ἢ μᾶλλον ἀπὸ τὴν ἀζητησίαν διέρχεται τραγικὴν κρίσιν. Τοῦτο ἡ Βουλὴ θὰ τὸ ἀντιληφθῇ μετά τινας μῆνας, ὅταν θὰ ἔχωμεν τὴν νέαν παραγωγήν. Κύριοι βουλευταί, φοβοῦμαι, παρ’ ὅλην τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ὅσων σᾶς εἶπα ἀπὸ ἐπιχειρήματα καὶ ἀριθμούς, ἀποδεικνύοντας ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπα, φοβοῦμαι, ὅτι ἀναλόγως τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἐνδιαφέροντος τὸν ὁποῖον προκαλεῖ τὸ θέμα, ὑπῆρξα ἴσως μακρός. Ἀλλὰ παρηκολούθησα ἐπὶ 25 περίπου ἔτη ἐκ τοῦ πλησίον τὴν τάξιν τῶν ἀμπελουργῶν. Εὑρέθην μαζύ των εἰς τὰς ὀργανώσεις των καὶ εἶδα ὅτι καθ’ ὅλον τὸ ἔτος ἀγωνίζονται καὶ ἀγωνιοῦν. Διότι ἀρχίζουν ἀπὸ τὸν φόβον τῆς ἀνομβρίας, ἀκολουθεῖ ὁ κίνδυνος τοῦ παγετοῦ, ἔρχεται ὁ κίνδυνος τοῦ περονοσπόρου, ἔρχεται μετὰ ταῦτα ὁ κίνδυνος τῆς χαλάζης καὶ ὅταν κατορθώσουν νὰ φθάσουν εἰς τὴν συγκομιδὴν ἢ ἔχουν μικρὰν παραγωγὴν ἀνεπαρκῆ διὰ νὰ καλύψῃ τὰς δαπάνας των, ἢ ἔχουν μεγάλην παραγωγήν, ἡ ὁποία μένει ἀζήτητος καὶ προκαλεῖ κρίσιν. Ἐνόμισα, ὅτι ὁ κόσμος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ προσόν, τῆς νομιμοφροσύνης εἰς βαθμὸν ἐλαττώματος, δικαιοῦται καὶ προσοχῆς καὶ στοργῆς, Διότι, καὶ ὅταν ἀκόμη κατὰ τὰ προπολεμικὰ ἔτη δὲν ὑπῆρχον τὰ συγκλονιστικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα σήμερον μᾶς ἀπασχολοῦν, ὅταν οἱ παραγωγοὶ ἄλλων προϊόντων ὑπερήσπιζον μὲ δύναμιν καὶ θέρμην τὰ δικαιώματά των, οἱ παραγωγοὶ τῆς κοινῆς οἰνοφόρου ἀμπέλου, ἀνοργάνωτοι καὶ διασκορπισμένοι εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν, δὲν ἔδιδον ἔντασιν εἰς τὴν φωνήν των. Ἐνόμισα, ἐν ὀνόματι τῶν ἀγώνων μιᾶς 25ετίας, ὅτι εἶχον δικαίωμα νὰ ἐλέγξω τὰς παραλείψεις, νὰ ἀπασχολήσω εὐρέως τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν της ἐπὶ τῆς ἀνάγκης εἰδικῆς προστασίας τῆς Ἑλληνικῆς ἀμπελουργίας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§73Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ὀφείλομεν χάριτας εἰς τὸν προλαλήσαντα, κ. συνάδελφον, διότι μᾶς δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσωμεν πρῶτον, περὶ μιᾶς τάξεως ἐξαιρετικῶς συμπαθοῦς, ἡ ὁποία εἰς τὰς παρούσας σκληρὰς περιόδους, κατὰ τὰς ὁποίας διερχόμεθα τὴν κρίσιν τῶν νέων αἱμοχαρῶν ἰδεῶν, ἀποτελεῖ ἓν βάθρον τῆς Κοινωνίας ἀσάλευτον, μὲ τὴν συντηρητικότητα, μὲ τὴν ὁποίαν χαρακτηρίζονται ὅλαι αὑτῆς αἱ ἐνέργειαι. Θὰ ἠδυνάμην νὰ παρεκτείνω τὸ ζήτημα καὶ νὰ εἴπω εἰς οἱονδήποτε ἐρχόμενον εἰς τὴν χώραν ταύτην, ὅτι προξενεῖ κατάπληξιν, πῶς ἐνῷ ἐνδιαφερόμεθα νὰ ἀσφαλίζωμεν καὶ τοὺς τελευταίους ἐπαγγελματίας, οἱ ὁποῖοι ἴσως δὲν θὰ εἶχον ἀνάγκην οὐδεμιᾶς ἀσφαλίσεως, καὶ τοὺς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι ἀπολαμβάνουν πολλῶν προνομίων ὡς ζῶντες εἰς τὰ μεγάλα κέντρα, οὐδεὶς ποτὲ ἐσκέφθη τὸν ἀγρότην, ὁ ὁποῖος, ὡς πολὺ σαφῶς καθώρισεν, ὁ προλαλήσας συνάδελφος, ἀπὸ τὴν στιγμήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἀρχίσῃ νὰ σκάπτῃ τὴν γῆν, μέχρις ὅτου συγκομίσῃ καὶ πωλήσῃ τὸ προϊόν του, εἶναι διαρκῶς ἐκτεθειμένος εἰς πάσης φύσεως κλιματολογικοὺς κινδύνους καὶ οὐδέποτε Κρατικὴ μέριμνα λαμβάνεται τοιαύτη, ὥστε νὰ τοῦ ἐξασφαλίσῃ τοὐλάχιστον τὸν ἀπαραίτητον πόρον τῆς ζωῆς του. Τὸ 1947, τὸν Ἀπρίλιον, ὑπέστη ἡ χώρα μας ἕνα πρωτοφανῆ παγετόν. Θὰ ἐνθυμῆσθε τὴν ἀπόγνωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον φθάσει ὅλοι οἱ ἀμπελουργοί, λόγῳ τῆς ἐπεκταθείσης εἰς βαθμὸν ἀπελπιστικὸν ζημίας, ἡ ὁποία ἐπὶ 1.574 χιλ. στρεμμάτων καλλιεργουμένης οἰναμπέλου ἐξετείνετο εἰς 535 χιλιάδας στρέμματα προσβληθέντα ἀπὸ τὸν παγετόν, μὲ μέσην καταστροφήν, 42%, ἐλαχίστην 13%, καὶ μεγίστην πολλάκις 100%. Σύνολον ζημίας, ὡς εἶχεν ὑπολογισθῆ ἀπὸ τὴν γεωργικὴν ὑπηρεσίαν, 22 δισεκατ. δραχμῶν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶχον φθάσει εἰς ἀπόγνωσιν καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ τοὺς ἀντιπροσωπεύωμεν, προσετρέξαμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ στόματος τοῦ τότε ὑπουργοῦ Γεωργίας, μᾶς ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ λάβῃ πάντα τὰ δυνατὰ μέτρα, διὰ νὰ ἀνακουφίσῃ αὐτούς. Εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, νὰ γίνῃ ἀναστολὴ τῆς εἰσπράξεως τῶν δανείων. Ἐλαχίστων δανείων ἀνεστάλη ἡ εἴσπραξις ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ μεσοπρόθεσμα δάνεια διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν καταστραφεισῶν ἀμπέλων, καὶ ἐτήσια καλλιεργητικὰ δάνεια, διὰ τὴν καλλιέργειαν αὐτῶν, διότι, ἐπαναλαμβάνω, αἱ ἄμπελοι ἔπρεπε νὰ καλλιεργηθοῦν ἔστω καὶ ἐὰν δὲν θὰ ἀπέδιδον, ὡς ἔχουσαι τελείως καταστραφῆ, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ παραγωγὴ τῶν μετέπειτα προσεχῶν ἐτῶν. Οὔτε μεσοπρόθεσμα, οὔτε ἐτήσια καλλιεργητικὰ δάνεια ἐδόθησαν, τῶν καταστραφέντων ἀμπελώνων. Ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις ἐπίσης, ὅτι θὰ ἔδιδε σῖτον, γεωργικὰ φάρμακα, ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα καὶ λιπάσματα διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ὁποίων ἐδέοντο ἀπόλυτον θεραπείαν, οἱ τελείως προσβληθέντες ὑπὸ τῶν παγετῶν πληθυσμοί. Περιττὸν νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οὔτε σῖτον εἶδον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οὔτε λιπάσματα, οὔτε φάρμακα δωρεάν, καὶ ἔναντι τῶν 400–600 χιλ. δραχμῶν, κατὰ στρέμμα, ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει εἰς καλλιεργητικὰ ἔξοδα μία καλλιεργητικὴ περίοδος, ἐδόθησαν ὡς καλλιεργητικὰ ἔξοδα μόνον 35–50 χιλιάδων δραχμῶν. Καὶ ἐρωτῶ: Ποία ἄλλη μερὶς τῆς Κοινωνίας, θὰ ὑφίστατο 22 δισεκατομμύρια ζημίας, χωρὶς νὰ ἀνατραπῇ ἡ Κυβέρνησις, ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὴν τὴν δυστυχισμένην τάξιν; Νομίζω, ὅτι τὸ Κράτος ἤξιζε τὸν κόπον, νὰ ἀντιμετωπίσῃ κἄπως συμπαθέστερον ὅλην αὐτὴν τὴν τάξιν, τῶν ἀνθρώπων, ἡ ὁποία δὲν εἶναι μικρά. Εἰς μόνην τὴν Ἀττικοβοιωτίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω, ἀντιπροσωπεύονται 15 χιλ. οἰκογένειαι, εἰς ὅλην δὲ τὴν Ἑλλάδα, εἶναι 200 χιλ. περίπου οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι ἀποζοῦν ἐκ τῆς ἀμπέλου. Θέλω καὶ πάλιν νὰ τονίσω αὐτὸ ποὺ εἶπον ἐξ ἀρχῆς, πόσον ἄδικοι εἴμεθα εἰς τὸ ζήτημα τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς, ὀργανώσαντες τὰς κοινωνικάς μας ἀσφαλίσεις καὶ γενικῶς τὴν κοινωνικήν μας πρόνοιαν, πρῶτον διὰ τοὺς ἐργάτας ἢ τοὺς ὑπαλλήλους, ἢ τοὺς ἐπιστήμονας καὶ ἐπαγγελματίας, καὶ λησμονήσαντες ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἡ ἀτυχεστέρα τάξις εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κοινωνίαν, ἐκείνους, οἵτινες ἐργαζόμενοι καὶ μὴ γνωρίζοντες πότε, καὶ ἐὰν θὰ εἰσπράξουν, ἐκ τῆς συγκομιδῆς τῶν προϊόντων τῆς γῆς ἅτινα καλλιεργοῦσι. Ἐρωτήσατε οἱονδήποτε ἀγρότην, τί παραγωγὴν προβλέπει ὅτι θὰ ἔχῃ ἐφέτος, καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ, νὰ περιμένετε νὰ μπῇ τὸ προϊὸν εἰς τὴν ἀποθήκην, διὰ νὰ σᾶς πῶ. Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγάλη ἀδικία, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν. Οὐδεμία κοινωνικὴ πρόνοια, οὐδὲν ἀσφαλιστικὸν ταμεῖον ὑπάρχει διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Οὔτε διὰ τὰ ἄτομα, οὔτε διὰ τὰ προϊόντα τους ὑπάρχει. Ὅσον ἀφορᾶ τώρα, τὴν παραγωγὴν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἔχομεν, ἐπὶ 1.574.000 στρεμμ. οἰναμπέλου, ἐτησίαν παραγωγὴν 415.000 τόννων οἴνου περίπου. Ἐκ τούτων, ἡ ἐγχωρία κατανάλωσις ἀπορροφᾷ 320.000 τόννων ἐτησίως καὶ παραμένει ἀδιάθετον ποσὸν περίπου 80–100 χιλ. τόννων, τὸ ὁποῖον εἰς μὲν τὴν προπολεμικὴν περίοδον παρωχετεύετο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἢ καὶ ἐβιομηχανοποιεῖτο, σήμερον δὲ λόγῳ τοῦ σχεδὸν ἀποκλεισμοῦ, ὑφ’ οὗ διατελοῦμεν, ὡς ἐκ τῆς ἰδιοτύπου καταστάσεως, τὴν ὁποίαν διέρχεται ἡ Εὐρώπη, καὶ τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἐξαγωγῶν, συνωθεῖται, ἰδίως κατὰ τὰς παραμονὰς τῆς νέας συγκομιδῆς ἢ εὐθὺς μετὰ τὴν συγκομιδήν, εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε οἱ παραγωγοί, δὲν ἔχουν οὐδένα χῶρον, διὰ νὰ ἀποθηκεύσουν καὶ ἐξοικονομήσουν τὸ προϊόν των, καὶ τὸ παραχωροῦν εἰς γελοίας, εἰς μηδαμινὰς τιμὰς πρὸς τὸ ἐμπόριον. Παραπονοῦνται, ὅτι εὐθὺς μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν διεθνῶν ἐμπορικῶν σχέσεών μας διὰ τῶν διμερῶν συμβάσεων, τὰς ὁποίας ἔκαμον τὰ ξένα Κράτη, δὲν ἐγένετο ἡ δέουσα προσπάθεια πρὸς ἐπανάκτησιν τῶν ἀγορῶν, τὰς ὁποίας εἴχομεν προπολεμικῶς. Ὁ κ. πρώην, ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργός, προσεπάθησε νὰ δικαιολογηθῇ, μὲ τὸ ὅτι ἠρχίσαμεν νὰ κάμωμεν μίαν σχετικὴν προσπάθειαν τώρα ἐσχάτως. Ἐρωτῶ: Διατί, τώρα, διατὶ ὄχι πέρυσιν, διατὶ ὄχι ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας νὰ μὴ σκεφθῶμεν πῶς θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν κυρίων προϊόντων μας, τὰ ὁποῖα εἶναι τὸ ἔλαιον, ἡ σταφίς, τὸ κρασί, καὶ ὁ καπνός, διότι ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι δευτερεύοντα προϊόντα; Τί λόγους ὑπάρξεως ἔχει αὐτὸ τὸ περίφημον Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸ ὁποῖον δὲν εἶχεν εὕρει εὐκαιρίας ἐξαγωγῆς διὰ τὰ κύρια αὐτὰ προϊόντα, ὅπως τὰ διαθέτῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Εἶναι λοιπόν, βασικῆς σημασίας ζήτημα, τὸ ὁποῖον βαρύνει πρὸς κρίσιν καὶ κατάκρισιν ὅλων τῶν ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διέλθουν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον αὐτό, τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἰς τὸ ὁποῖον συγκεντρώνονται ὅλα τὰ μυστηριώδη ἀτομικὰ συμφέροντα, τὰ ὁποῖα δὲν βγαίνουν ποτὲ εἰς τὴν ἐπιφάνειαν. Ὁ κ. Καλλίας, ἔκαμε μίαν πλήρη ἀνάλυσιν τῶν ἐξαγωγῶν, καὶ ἐγὼ θὰ προσπαθήσω νὰ σᾶς δώσω κατά τινα τρόπον, μερικὰ στοιχεῖα, διότι ἀξίζει τὸ ζήτημα, νὰ τὸ χωνέψωμεν, διότι μᾶς ἐνδιαφέρει σοβαρῶς. Προπολεμικῶς ἐξήγοντο εἰς τὰς ξένας χώρας μεθ’ ὧν εὑρισκόμεθα εἰς κανονικὰς ἐμπορικὰς συναλλαγάς, τὰ κάτωθι ποσὰ οἴνων ἐτησίως: Εἰς Αἴγυπτον 1.500 τόννοι. Εἰς Γαλλίαν 2.500 τόννοι. Εἰς Γερμανίαν 20.000 τόννοι. Εἰς Ἑλβετίαν 5.500 τόννοι. Εἰς Ἀγγλίαν 500 τόννοι. Εἰς Ἰταλίαν 2.500 τόννοι. Εἰς Κάτω Χώρας 1.300 τόννοι. Εἰς Τσεχοσλοβακίαν 1.200 τόννοι. Εἰς ἄλλας χώρας ἐν ὅλῳ 1.000 τόννοι. Δηλαδή, σύνολον ἐξαγομένων ἐτησίως ποσοτήτων οἴνου, 36.000 τόννοι. Τὸ ποσὸν τῶν 36 χιλ. τόννων, δὲν ἦτο σταθερόν. Καθὼς γνωρίζετε, ἡ κυριωτέρα χώρα, ἡ κανονίζουσα τὴν ἀγορὰν τῶν οἴνων, λόγῳ ποιότητος καὶ ποσότητος τῶν οἴνων αὐτῆς, εἶναι ἡ Γαλλία. Ἀναλόγως τῆς ἀνόδου ἢ τῆς πτώσεως τῆς γαλλικῆς παραγωγῆς, ἔχομεν τὸν ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς τιμῆς καὶ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἡμετέρων οἴνων. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος παρουσιάσθη μία πτῶσις τῆς Γαλλικῆς παραγωγῆς κατὰ 1½ ἑκατομ. τόννων οἴνου. Ἀναλόγως λοιπόν, τῆς ἀνόδου ἢ τῆς πτώσεως τῆς γαλλικῆς παραγωγῆς, εἴχομεν δυνατότητα ἐπαυξήσεως ἢ ἐλαττώσεως τοῦ ποσοῦ, τῶν εἰς τὴν Γαλλίαν ἐξαγομένων οἴνων μας, τὸ δὲ ποσὸν τοῦτο πολλὰς φορὰς ἔφθασε μέχρι 45–50 χιλ. τόννων ἐτησίως. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, εἴχομεν τὴν δυνατότητα νὰ εὑρίσκωμεν ἕνα χαλινόν, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς παρημπόδιζεν ἀπὸ τὴν ἀπότομον πτῶσιν τῶν τιμῶν, λόγῳ συσσωρεύσεως μεγάλων ποσοτήτων καὶ συνεχῶς πλήρους ἀζητησίας τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀπηλευθερώθημεν, δὲν ἀπεδώσαμεν τὴν δέουσαν σημασίαν εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα, καὶ μόλις ἐφέτος κατωρθώσαμεν μὲ τὴν Γαλλίαν, νὰ κάμωμεν τὴν πρώτην σύμβασιν διὰ τῆς ὁποίας ἐξήχθησαν ἐκεῖ 144 χιλ. ἑκατόλιτρα, δηλαδὴ περίπου 14.500 τόννων Ἑλληνικῶν οἴνων, ὡς πρώτην ἐξαγωγὴν τῶν οἴνων. Ἡ ποσότης αὕτη ἀπερρόφησε τὰ πλεονάσματα, τὰ ὁποῖα εἴχομεν ἐκ τῆς ἐσοδείας τοῦ 1947. Μένουν ὅμως τελείως ἀδιάθετα τὰ πλεονάσματα τῆς παραγωγῆς τοῦ 1948, εἰς τὰ ὁποῖα μετὰ 4 μῆνας ἐπιπροστίθενται τὰ τῆς παραγωγῆς τοῦ τρέχ. ἔτους 1949. Ὅλα τὰ πλεονάσματα τῆς παραγωγῆς τοῦ ἔτους 1948, —ποσότης περὶ τοὺς 25.000 τόννους— πρέπει μέχρι τέλους Ἰουνίου ποὺ θὰ ἔχωμεν λήγουσαν τὴν μετὰ τῆς Γαλλίας σύμβασιν τῶν ἀνταλλαγῶν νὰ ἔχουν ἐξαντληθῆ, καὶ ἐπὶ πλέον ἀπαιτεῖται νὰ σκεφθῶμεν πῶς εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τώρα νὰ ἐπωφεληθῶμεν ὅλων τῶν διμερῶν συμβάσεων τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ ὑπογράψωμεν, ἵνα τοποθετήσωμεν τὰ πλεονάσματα τῆς παραγωγῆς τοῦ 1949. Συνεπῶς αὐτὸ εἶναι τὸ δεύτερον μεγάλο παράπονον τῶν παραγωγῶν, ὅτι ἠγνοήθησαν τελείως τὰ συμφέροντά των, κατὰ τὴν σύνταξιν καὶ τὰς διαπραγματεύσεις τῶν διμερῶν συμβάσεων. Ἄλλο παράπονον τῶν παραγωγῶν τοῦ οἴνου εἶναι ὅτι εἰς τὴν χώραν, ἡ ὁποία ἐκ παραδόσεως ἀπὸ τοῦ Διονύσου ἐλάτρευσε τὸν οἶνον ὡς θεῖον ποτόν, ἦλθεν ἐσχάτως νὰ μολύνῃ τὸν θεῖον οἶνον, τὸ οἰνόπνευμα, τοῦ ὁποίου ἡ πρώτη ὕλη εἰσάγεται ἀπὸ τὰς ξένας χώρας καὶ μὲ τὴν μανίαν τὴν ξενόδουλον τὴν ὁποίαν ἔχομεν νὰ ἐφαρπαζώμεθα ἀπὸ πᾶσαν ξενικὴν συνήθειαν ἐνῷ ἔχομεν τὸ θεῖον ποτὸν τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, ἐπιτρέπομεν χρῆσιν εὐρεῖαν τῶν οἰνοπνευματωδῶν. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐνῷ κατὰ τὸ 1939 διετίθεντο διὰ τὴν βιομηχανίαν οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν 3.566 τόννοι καθαροῦ οἰνοπνεύματος, καθ’ ὅλον τὸ 1947 ἡ ποσότης αὐτὴ ἀνῆλθεν εἰς 8842 τόννους, δηλαδὴ ἐντὸς δεκαετίας ὑπερεδιπλασιάσθη. Φυσικὰ ὅταν προσθέσῃ κανεὶς ὅτι ἡ μὲν ποσότης τοῦ παραγομένου οἴνου εἶναι σχεδὸν σταθερά, ὅτι ἡ ποσότης τοῦ καταναλισκομένου οἴνου, εἰς τὰ κέντρα, τοὐλάχιστον τὰ μεγάλα, τὰ μοντερνίζοντα, ἐλαττώνεται σταθερῶς, καὶ αὐξάνεται ἡ ποσότης τοῦ καταναλισκομένου οἰνοπνεύματος ὑπὸ οἱανδήποτε μορφήν, οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν, θὰ ἀντιληφθῆτε διατὶ πιέζει σκληρότατα ἐπὶ τῆς παραγωγῆς ἡ μὴ διάθεσις αὐτῶν τῶν 25–30.000 περίπου τόννων ἐτησίως, τοὺς ὁποίους πρέπει μὲ κάθε δυνατὸν τρόπον νὰ τοὺς ἐλαφρώσωμεν ἀπὸ τὸ βάρος τῆς παραγωγῆς, ἐὰν δὲν θέλωμεν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ βλέπωμεν τοὺς δυστυχεῖς παραγωγοὺς νὰ βλέπουν ἐξανεμιζομένην τὴν παραγωγήν των ὅταν θὰ πρόκειται νὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τῆς κάθε νέας συγκομιδῆς των. Ἄλλο παράπονον τῶν παραγωγῶν εἶναι, ὅτι ἐπιβαρύνεται ὁ οἶνος ἀπὸ τὸ δημόσιον μὲ 10% ἐπὶ τῆς ἀξίας του. Τοῦτο θεωρεῖται ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς μία ὑπέρμετρος ἐπιβάρυνσις ἀπὸ τὸ δημόσιον. Εἶπον ὅτι ὁ οἶνος ὑφίσταται τὸν ἀθέμιτον συναγωνισμὸν τοῦ οἰνοπνεύματος, ἀλλὰ πρέπει νὰ προσθέσω ὅτι ὑφίσταται τὸν κακοηθέστατον συναγωνισμὸν τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ παραγομένου ἐκ μελάσσης, διότι αἱ διάφοροι βιομηχανίαι διὰ νὰ ἀποκερδαίνουν τὴν διαφορὰν παραγωγῆς οἰνοπνεύματος μεταξὺ πρώτης ὕλης ἐκ μελάσσης καὶ πρώτης ὕλης ἐξ οἱασδήποτε ἄλλης ἐγχωρίου γεωργικῆς παραγωγῆς, εἰσάγουν μέλασσαν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ὑπερισχύῃ τοῦ συναγωνισμοῦ λόγῳ τῆς εὐτελοῦς τιμῆς τὴν ὁποίαν ἔχει, νὰ ὑπερισχύῃ λέγω τῆς ἀνωτέρας τιμῆς εἰς τὴν ὁποίαν προσφέρεται τὸ οἰνόπνευμα τὸ παραγόμενον ἀπὸ τὰ προϊόντα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω καὶ ἕνα ἄλλο. (Ἀτενίζει πρὸς ἑδώλια τῶν ὑπουργῶν). Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πάντοτε μᾶς τιμᾷ διὰ τῆς ἀπουσίας του, ἰδίως δὲ ὅταν πρόκειται νὰ συζητηθοῦν τοιαῦτα ζητήματα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ἐξετάσωμεν πῶς ἐφορολογεῖτο ἀπὸ τὸ Κράτος τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο προπολεμικῶς, θὰ ἴδωμεν ὅτι τὸ οἰνόπνευμα τὸ παραγόμενον ἐξ οἱασδήποτε πηγῆς ἰδίᾳ δὲ ἐκ τῆς μελάσσης ἐπεβαρύνετο κατὰ 389% μὲ φόρον τοῦ δημοσίου ἐπὶ τῆς ἀξίας του προπολεμικῶς. Σήμερον ὁ φόρος αὐτός, τὸν ὁποῖον πληρώνει τὸ οἰνόπνευμα εἰς τὸ Κράτος, ἐπὶ τῆς σημερινῆς ἀξίας εἶναι 100%. Δὲν εἶναι κακολογία, δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ ρίχνω ὑπαινιγμούς, ἀλλὰ μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν πῶς τὸ οἰνόπνευμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον διαχειρίζεται ἡ μεγάλη βιομηχανία νὰ ἔχῃ προτίμησιν καὶ μείωσιν καὶ προνόμιον ἀπὸ τὸν προπολεμικὸν φόρον τοῦ δημοσίου ἐνῷ τὸ κρασί, τὸ ὁποῖον πίνει ὁ κοσμάκης καὶ παράγεται ἀπὸ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην ἔχει αὔξησιν τοῦ φόρου τοῦ δημοσίου σχετικῶς μὲ τὸν προπολεμικόν. Βγάλετε μόνοι σας τὸ συμπέρασμα. Ἐπὶ πλέον ὁ οἶνος ὑφίσταται τὸν ἀθέμιτον συναγωνισμὸν τοῦ οἰνοπνεύματος τούτου κατὰ τὴν ἀπόσταξίν του διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἐκλεκτῶν πράγματι Ἑλληνικῶν ἀποσταγμάτων οἴνου τῶν ἀνεγνωρισμένων διεθνῶς ὑπὸ τὸ ὄνομα Κονιάκ. Ὑφίσταται ὁ οἶνος τὸν ἀθέμιτον συναγωνισμὸν καὶ πάλιν ἀπὸ τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον φτιάχνεται ἀπὸ τὴν μελάσσαν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Τί σχέσιν ἔχει τὸ κονιὰκ τὸ παραγόμενον ἐκ μελάσσης μὲ τὸ φυσικὸν ἀπόσταγμα τοῦ οἴνου, τὸ ὁποῖον λέγεται κονιάκ; Καὶ πῶς ἐπιτρέπεται ἡ κατασκευὴ κονιὰκ ἐκ μελάσσης; Ἄλλο ζήτημα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχουν παράπονον οἱ παραγωγοὶ εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Καλλίας. Ἔχομεν τὴν φυλλοξήραν, ἡ ὁποία εἰσελαύνει μὲ σταθερὸν ρυθμὸν εἰς τὴν χώραν μας καὶ ἀποτελεῖ φοβερὸν κίνδυνον κατὰ πάσης ἀμπέλου, σταφυλῆς ἢ σταφίδος. Τὸ Κράτος δὲν ἐπιδεικνύει τὴν ἰδιάζουσαν κατανόησιν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ κινδύνου. Ἡ Πελοπόννησος εἶναι ὀλίγον μακρύτερα, ἀλλὰ εἰς τὴν Εὔβοιαν ἔχει εἰσχωρήσει ἡ φυλλοξήρα καὶ ἐκεῖθεν μετεπήδησεν εἰς τὴν Ἀττικὴν ἀπὸ τὸν Ὠρωπόν. Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν εἰσχωρήσῃ καὶ εἰς τὴν Πελοπόννησον, διότι οἱ Πελοποννήσιοι εἶναι πιὸ ἄγριοι εἰς τὰς ἐκδηλώσεις, τὰς ὁποίας διατυπώνουν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Οἱ Στερεολλαδῖται εἴμαστε ὀλίγον πλέον νομοταγεῖς καὶ οἱ Μακεδόνες περισσότερον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει σᾶς λέγω διαμαρτύρονται οἱ ἀμπελουργοί μας, ὅτι δὲν ἔχει γίνει προεργασία διὰ τὴν ἑτοιμασίαν τῶν Ἀμερικανικῶν κλημάτων, τῶν ἀνόσων Ἀμερικανικῶν κλημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀντικαθίστων τὰ ἐν Ἑλλάδι προσβαλλόμενα κλήματα, ἐν ᾗ περιπτώσει εἰσχωρήσῃ ἡ φυλλοξήρα καὶ εἰς τὰς περιοχὰς τὰς ἰδικάς μας. Δὲν εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτὸν τὸν κίνδυνον καὶ ὅταν ἔλθῃ θὰ εἶναι πολὺ ἀργά. Πρέπει λοιπόν, ἀπὸ τοῦ νῦν νὰ φροντίσωμεν νὰ ἀντικαταστήσωμεν τὰ κλήματα τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὰς νέας ἐμφυτεύσεις νὰ κάμνωμεν μὲ κλήματα ἱκανὰ νὰ ἀνθέξουν εἰς τὴν ἐπίθεσιν αὐτὴν τῆς φυλλοξήρας. Ἄλλο ἕνα παράπονον, τὸ ὁποῖον ἔχουν οἱ παραγωγοὶ εἶναι τὸ ἑξῆς. Ἔχομεν τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους. Τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους ἔχει ἕνα σκοπὸν νὰ παίρνῃ διαφόρους τύπους τῶν οἴνων ἢ οἰνοπνευμάτων καὶ νὰ κάμνῃ τὰς λεγομένας χημικὰς ἀναλύσεις καὶ νὰ βλέπῃ ἐὰν οἱ τύποι οἱ ὁποῖοι παράγονται ἢ διοχετεύονται εἰς τὴν ἀγορὰν εἶναι σύμφωνοι πρὸς τὰς προδιαγραφὰς τῶν νόμων. Καθὼς ξεύρετε ἐσχάτως οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ γενικῶς οἱ φίλοι μας πρὸς δυσμὰς θέλουν νὰ εἰσαγάγουν εἰς τὴν κατανάλωσιν ὑπὸ μορφὴν ρευστῶν ἢ ὀπῶν τὰ διάφορα προϊόντα τῆς γῆς. Θὰ παρετηρήσατε ἴσως ὅτι ἤρχισαν νὰ παράγουν ὀπὸν τομάτας, ὁ ὁποῖος πίνεται ὡς ρόφημα καὶ θέλουν νὰ κάμουν τὸ ἴδιον καὶ διὰ διάφορα φροῦτα. Ἕνα δὲ προϊὸν θὰ ἔχῃ μεγάλην κατανάλωσιν, θὰ εἶναι ὁ ὀπὸς τῆς σταφυλῆς, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἀποτελέσῃ πρώτης τάξεως τροφὴν δι’ ὅλους καὶ ἰδίως διὰ τὰ παιδιά. Ἐσκέφθησαν οἱ ἀμπελουργικοὶ συνεταιρισμοὶ νὰ πάρουν τὸν μοῦστον καὶ διὰ νὰ τὸν κάμνουν νὰ μὴ ὑφίσταται ζύμωσιν, ἀπεφάσισαν νὰ τὸν συμπυκνώσουν ὀλίγον περισσότερον καὶ νὰ τὸν ρίψουν εἰς τὴν ἀγοράν. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἴτε μούστους οἱ συνεταιρισμοὶ ἢ οἱ παραγωγοὶ συγκεντρώσουν εἰς τὰς ἀποθήκας, εἴτε κρασί, εἴτε οἱονδήποτε ἄλλο ἀμπελουργικὸν προϊόν, θὰ πάῃ ὁ ἔφορος νὰ καταγράψῃ τὸ ποσόν, καὶ ἀπῄτει μάλιστα μέχρι πρό τινος τὴν ἄμεσον καταβολὴν τοῦ φόρου δι’ ὁλόκληρον τὸ ἀποθηκευόμενον ποσόν. Χάρις ὅμως εἰς τὰς ὀχλήσεις τὰς ὁποίας ἐκάμνομεν εἰς τὴν Α. Ε. τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν κατωρθώσαμεν νὰ τὸν πείσωμεν νὰ μὴ φορολογῆται ὁλόκληρον τὸ ποσόν, ἀλλὰ τὸ ποσὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἑκάστοτε ἐξάγεται. Συνεπῶς ὅλοι οἱ συνεταιρισμοὶ καὶ οἱ παραγωγοὶ ὅταν πρόκειται νὰ κάμουν ἐξαγωγὴν πληρώνουν τότε τὸν φόρον. Ἤδη ἐζήτησαν οἱ συνεταιρισμοὶ τῆς Ἀττικοβοιωτίας νὰ βγάλουν ἕνα ποσὸν σταφυλῆς εἰς τὰ Ἰωάννινα ὅπου ἤθελον νὰ κάμουν μίαν δοκιμαστικὴν ἐξαγωγὴν τοῦ νέου τούτου προϊόντος των. Παρενέβη ὅμως τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους καὶ τοὺς λέγει: Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ τὸ κάμετε. Μὰ πληρώσαμε τὸν φόρον. Ὄχι, ὁ νόμος γράφει δὲν ἔχετε δικαίωμα παρὰ νὰ βγάζετε κρασί, δὲν ἔχετε δικαίωμα παρὰ νὰ βγάζετε μοῦστον συμπεπυκνωμένον μόνον δι’ ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἰς τὸ ἐσωτερικὸν δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ τὸ κάμετε. Καὶ ἔτσι τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, ἀντὶ τῶν εἰδικῶν του καθηκόντων ὡς τεχνικοῦ συμβούλου, ἔρχεται καὶ μεταβάλλεται εἰς ἰδιότυπον ὄργανον τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον ὑπεισέρχεται εἰς ἄλλα καθήκοντα ξένων ὑπηρεσιῶν, ὡς ἐφορίας οἰκονομικῆς κλπ. Ἄλλο λοιπόν, παράπονον, τὸ ὁποῖον ἔχουν οἱ παραγωγοί, εἶναι ὅτι δὲν τοὺς ἀφήνει οὔτε αὐτὸ τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους διὰ νὰ πραγματευθῶσι καὶ νὰ πωληθῶσι κατὰ τὸ δυνατὸν περισσότερον τὰ προϊόντα των. Ἔχουν καὶ ἕνα ἄλλο παράπονον. Ὁ ὀργανισμὸς προστασίας ἀμπελουργῶν Ἀττικῆς, ἀπὸ ἐτῶν, λόγῳ τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς, λόγῳ τῶν κακουχιῶν, τὰς ὁποίας ἐπεράσαμεν ὅλοι, εἶχε κάπως διαλυθῆ. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἤρχισαν νὰ συγκεντροῦνται καὶ ἤρχισαν νὰ δημιουργοῦν τὰ κέντρα καταναλώσεως, ἤρχισαν νὰ δημιουργοῦν τυποποίησιν τῶν οἴνων καὶ νὰ προάγουν, κάπως ἐπιστημονικώτερον, τὴν παραγωγὴν τῶν προϊόντων τῆς ἀμπέλου. Εἶχον βρῆ ἕνα χριστιανόν, τὸν ὁποῖον ἔβαλον διευθυντὴν εἰς τὸν ὀργανισμόν των. Ὁ διευθυντής των οὗτος, ἦτο ὑπάλληλος τοῦ ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐσκέφθη νὰ τοὺς τὸν στερήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, τώρα ποὺ λόγῳ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σχεδίου Μάρσαλ ἔχουν νὰ ἑτοιμάσουν ἐργοστάσια, διότι θὰ κατασκευασθοῦν ἐργοστάσια βιομηχανοποιήσεως καὶ ἐπεξεργασίας τῶν προϊόντων τῆς ἀμπέλου, χάρις, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τοὺς ἀμερικανούς, καὶ εὑρίσκονται τὰ σχέδια ἕτοιμα, ὥστε συντόμως νὰ ἀρχίσουν αἱ ἐργασίαι τῆς ἱδρύσεως τῶν ἐργοστασίων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα φυσικὰ θέλουν τεχνικὸν καὶ διοικητικὸν κατηρτισμένον προσωπικόν. Ἔρχεται, λέγω, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον ποὺ τὸν ἔχουν κάμποσο χρόνο, νὰ τοὺς τὸν πάρῃ. Καὶ λέγουν οἱ παραγωγοί: Ἀφῆστε τον μέχρι τοῦ χρόνου νὰ βάλουμε τὰ ἐργοστάσια μπροστά. Ὄχι, εἶναι ὑπάλληλος τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας καὶ θὰ τὸν πάρω πίσω. Ἀφῆστε τον μαζὶ μας, εἴμεθα 15000 οἰκογένειες παραγωγῶν ποὺ τὸν θέλουμε. Ὑποπτευόμεθα ὅτι κάποιο πολιτικὸ κομματικὸ συμφεροντάκι θὰ εἶναι στὴ μέση καὶ ἀνατρέπει ὅλας τὰς προσπαθείας αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ ἀφήσῃ τὸν ὑπάλληλον αὐτὸν τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας, νὰ τὸν κρατήσουν ἕνα χρόνον. Τέτοια εἶναι ἡ ἀκατανοησία τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον δὲν θέλει νὰ καταλάβῃ, τέλος πάντων, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν ἀπέναντι τῶν 15.000 αὐτῶν οἰκογενειῶν.

§74Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι ὑπάρχει μία ἀπόφασις εἰς βάρος τοῦ κυρίου αὐτοῦ, διὰ 15.000.000;

§75Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Καθῆστε κάτω, διότι θὰ ἀνοίξω τὸ στόμα μου καὶ γιὰ σᾶς.

§76Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει;

§77Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Καθῆστε κάτω. Ἤδη, κύριοι, μετὰ τὴν ἀπαρίθμησιν τῶν παραπόνων τῶν ἀμπελουργῶν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, θὰ προσθέσω τί προτείνομεν εἰς αὐτήν. Μέχρι τοῦδε, εἴπομεν τί δὲν ἔχει κάμει τὸ Κράτος. Πρέπει, πρῶτον, νὰ γίνῃ μία ἔντονος προσπάθεια πρὸς κάθε κατεύθυνσιν, νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἐξαγωγὰς τῶν ἑλληνικῶν οἴνων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐκ τῶν Γαλλικῶν οἴνων, τινὲς ἐξ αὐτῶν, ἔχουν περιεκτικότητα 8%, μικράν, δηλαδή, περιεκτικότητα εἰς οἰνόπνευμα, ἔχουν δὲ ἀπόλυτον ἀνάγκην ἑλληνικῶν οἴνων, διότι πρέπει νὰ ἐπαυξήσουν τὸ ποσοστὸν τοῦ οἰνοπνεύματος, κατὰ τόσον ποσόν, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ γίνουν συντηρήσιμοι οἱ οἶνοι των. Καὶ γνωρίζομεν ἐπίσης, ὅτι ὑπάρχει τάσις τῶν Γάλλων εἰσαγωγέων νὰ θέλουν νὰ ἀγοράσουν Ἑλληνικοὺς οἴνους καὶ συνεπῶς πρέπει νὰ γίνῃ ἐκμετάλλευσις τῆς τάσεως αὐτῆς τῶν Γάλλων εἰσαγωγέων, ἰδίως ἐφέτος ποὺ ὑπέστη μείωσιν ἡ Γαλλικὴ παραγωγὴ κατὰ 1,5 ἑκατομμύριον τόννους, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐξαγάγωμεν μέχρι τοῦ Ἰουλίου ποὺ λήγει ἡ σύμβασις μὲ τὴν Γαλλίαν, ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον οἶνον ὑπὲρ τὴν ποσότητα, τὴν ὁποίαν ἔχομεν συμβατικὸν δικαίωμα νὰ ἐξαγάγωμεν, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ διαθέσωμεν τὸ περίσσευμα τοῦ προϊόντος μας αὐτοῦ κατά τινα τρόπον. Δεύτερον, νὰ γίνῃ ἐξαγορὰ τῶν πλεονασμάτων τοῦ οἴνου, ἰδίως τῶν ἀποθηκευμένων ὑπὸ τῶν Συνεταιρικῶν Οἰνοποιείων, εἰς τιμὰς ἱκανοποιούσας τοὺς παραγωγούς, διὰ νὰ ἀντεπεξέρχωνται οὗτοι εἰς τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας τῶν ἀμπέλων των. Διὰ τῆς ποσότητος τῆς ἐξαγορᾶς, τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ τὸ Κράτος, μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, θὰ γίνῃ δυνατὸν νὰ βιομηχανοποιηθοῦν περὶ τοὺς 2000 τόν. οἰνοπνεύματος ἀπὸ τὰ προϊόντα τῆς σταφυλῆς, ποσὸν τὸν ὁποῖον θὰ πέσῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν τοῦ οἰνοπνεύματος, ἡ ὁποία εἶναι ἐφέτος περὶ τοὺς 12.000 τόννους. Ἀξίζει, λοιπόν, τὸν κόπον τὸ Κράτος νὰ ἀναλάβῃ αὐτὴν τὴν προσπάθειαν, ἵνα ἀποροφήσῃ αὐτὰ τὰ πλεονάσματα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ἤδη. Διὰ τῆς κατὰ τὸν τρόπον τοῦτον παραγωγῆς οἰνοπνεύματος θὰ ἀπορροφηθοῦν περίπου 16.000–20.000 τόννοι οἴνων καὶ θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐλαφρωθοῦν ἐφέτος οἱ παραγωγοὶ ἀπὸ τὴν ἀδυναμίαν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εὑρεθοῦν τὸν προσεχῆ Σεπτέμβριον καὶ νὰ ἀποθηκεύσουν ἀκόμη τοὺς οἴνους των. Τρίτον, νὰ ἐνταθῇ καὶ ἄνευ χρονοτριβῆς ἀφ’ ἑνὸς ἡ χορήγησις πιστώσεων ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ προσπάθεια ὅπως χορηγηθῇ κατὰ τὸ δυνατὸν ταχύτερα τὸ σχετικὸν ποσὸν τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ συμπλήρωσις τῶν οἰνοποιητικῶν ἐγκαταστάσεων τῶν οἰνοποιείων τῆς χώρας, ἀρχῆς γινομένης ἀπὸ τὰς δεξαμενάς, πρὸς ἐναποθήκευσιν τῶν οἰνικῶν προϊόντων τῆς προσεχοῦς περιόδου καὶ ἐπικαλοῦμαι ἐπ’ αὐτοῦ τὴν μεγαλυτέραν προσοχὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Πρῶτον, δηλαδή, πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὰς οἰνοδεξαμενάς, μήπως μπῇ ὁ Σεπτέμβριος καὶ δὲν ξέρουν οἱ ἄνθρωποι ποῦ νὰ βάλουν τὰ προϊόντα τους. Δεύτερον, νὰ φροντίσωμεν ὅπως ἀναπτυχθῇ ἡ βιομηχανικὴ ἱκανότης τῶν ἐγκαταστάσεων τούτων τῶν συνεταιρισμῶν πρὸς ἀπόσταξιν τοῦ οἴνου εἰς κονιάκ, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἀρίστης ποιότητος, διότι μόνον ἡ Γαλλία δύναται νὰ φτιάξῃ ἐφάμιλλα κονιὰκ μὲ τὰ ἰδικά της. Καὶ δυνάμεθα νὰ παράγωμεν ἕνα τύπον ἀρίστης ποιότητος ἑλληνικοῦ κονιάκ. Ὅποιος εἶχε τὴν τύχην νὰ πάῃ εἰς τὴν Ἀμερικήν, θὰ εἶδε ποίαν φήμην ἔχουν ἐκεῖ τὰ ἑλληνικὰ κονιάκ. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα εἶχα νὰ σᾶς εἴπω καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω, πραγματικῶς, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Καλλίας, νὰ ἐνδιαφερθῆτε ὑπὲρ αὐτῆς τῆς τάξεως. Εἶναι ἡ πλέον συμπαθὴς τάξις τῆς κοινωνίας. Οὐδέποτε μᾶς ἠνώχλησεν. Ἔπρεπε νὰ τοὺς ἴδετε ὅταν κατεστράφησαν τὰ ἀμπέλια τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1947 καὶ εἶχον μείνει ἐπὶ ξηροῦ ἀκμῆς. Δὲν ἐξέφευγεν ἀπὸ τὸ ἕρκος τῶν ὀδόντων της καμμία ὄχι μόνον ἀπειλή, ἀλλ’ οὐδὲ ἀπαίτησις. Παρακαλοῦσαν ὡς νὰ ἦσαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠξεύρουν νὰ ἀπαιτοῦν, ἀλλὰ αἰτοῦν. Ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐσυνήθισαν πάντοτε νὰ πληρώνουν τὸν φόρον καὶ τοῦ αἵματος, ὁσάκις τοὺς ζητῆται, ἀλλὰ καὶ τοῦ χρήματος, διότι σχετικῶς μὲ τὸ εἰσόδημά των, τοὺς φορολογοῦμεν περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλην τάξιν πολιτῶν. Ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰς παρούσας ἀναταραχὰς ἀποτελοῦν τὸ ἀρραγὲς βάθρον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται τὸ ἐθνικόν μας οἰκοδόμημα. (Χειροκροτήματα).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φράγκος, ἔχει τὸν λόγον.

§79Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, προερχόμενος καὶ ἐγὼ ἐκ τῆς οἰνοπαραγωγοῦ πεδιάδος τῆς Ἀττικῆς, ἔχω ἐξουσιοδοτηθῆ νὰ φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὰ παράπονα, τὰς ἀξιώσεις καὶ τὰς παρακλήσεις τῶν ἀμπελουργῶν τῆς Ἀττικῆς, οἱ ὁποῖοι παρὰ τὰ ὅσα προσφέρουν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ἐλάχιστα τοῦτο τοὺς προσέχει. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ οἶνος εἶναι τὸ μόνον γεωργικὸν προϊόν, τὸ ὁποῖον φορολογεῖται ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, καὶ φορολογεῖται βαρύτατα. Ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ οἴνου φθάνει περίπου 300 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, τοὐλάχιστον, εἰς τὴν Ἀττικήν. Καὶ ἐνῷ τόσα προσέφερεν ἡ περιφέρεια αὐτή, οὐδὲν ἔλαβεν ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅταν ἡ πεδιὰς τῶν Μεσογείων κατεστράφη ὁλοσχερῶς κατὰ τὸ 1947. Ἐπεσκέφθησαν τότε τὴν περιφέρειαν αὐτὴν καὶ βουλευταὶ καὶ ἀρχηγοὶ κομμάτων καὶ ὑπουργοὶ καὶ διοικηταὶ Τραπεζῶν καὶ ἔδωσαν ὅλοι ὑποσχέσεις, ὅτι θὰ κάμουν καὶ θὰ δείξουν κτλ. Τίποτε ἀπ’ ὅλα δὲν ἔγινε, κύριοι συνάδελφοι. Ὅλοι περιωρίσθησαν εἰς τὰ λόγια τὰ παρηγορητικά, χωρὶς τίποτε νὰ δοθῇ ὑπὲρ τῆς περιφερείας ἐκείνης. Κατὰ τὸ ἔτος 1948, ἔπαθε ζημίας μία ἄλλη περιφέρεια, ἡ ὁποία μοῦ εἶναι συμπαθής, ἐν τούτοις ὀφείλω νὰ εἴπω τὸ παράπονόν μου, ὅτι ἄλλως πῶς ἡ Κυβέρνησις συμπεριεφέρθη πρὸς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην.

§80Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ποία εἶναι αὐτή;

§81Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Εἶναι ἡ Πελοπόννησος, ἡ ὁποία ὑπέστη ἀσυγκρίτως μικροτέρας κατ’ ἔκτασιν καταστροφάς. Ἐν τούτοις δι’ αὐτὴν καὶ χρήματα εὑρέθησαν καὶ ταμεῖα ἱδρύθησαν καὶ νόμοι ἐδημοσιεύθησαν καὶ τὸ πᾶν ἐγένετο διὰ νὰ ἀποζημιωθοῦν, ὄχι μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔπαθαν ζημίας, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ἔπαθαν τίποτε.

§82Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Οἰκονομικῶν). Ὀφείλω νὰ σᾶς δηλώσω, ὄχι ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλὰ ὡς βουλευτὴς ἐκ Πελοποννήσου, ὅτι ἡ ἐπελθοῦσα καταστροφὴ εἰς ὡρισμένας περιφερείας τῆς Πελοποννήσου εἶναι ἀκόμη ἀναποζημίωτος, εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐγένετο κάποιος νόμος, ἀλλὰ ἔμεινεν εἰς τὰ χαρτιά. Ἐπεβλήθη ἁπλῶς μία εἰσφορὰ ἐπὶ τῆς συγκεντρωθείσης σταφίδος 40 μόλις δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τὸ ποσὸν εἶναι κωμικὸν καὶ μὲ αὐτὸ οὔτε σκέψεις περὶ ἀποζημιώσεως ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ. Καταβάλλονται βέβαια προσπάθειαι ἐξευρέσεως τῶν μέσων διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποζημιώσεως, ἀλλὰ ὁ νόμος ἔμεινεν εἰς τὰ χαρτιὰ καὶ ἀκόμη δὲν κατελήξαμεν εἰς κανένα ἀποτέλεσμα.

§83Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι γεγονὸς ὅτι ὑπάρχει διάκρισις. Αὐτὸ τὸ παράπονον ἀκούω ἐγώ, κύριε ὑπουργέ, ἐπισκεπτόμενος τὴν περιφέρειάν μου. Τὸ μέγιστον κακὸν ποὺ ἔκαμε τὸ Κράτος ἐναντίον τῶν ἀμπελουργῶν, εἶναι ὅτι ὄχι μόνον κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἐπέτρεψε τὴν παρασκευὴν σταφιδίτου οἴνου. Ὁ οἶνος αὐτός, εἶναι βλαβερὸς καὶ δὲν συναγωνίζεται μόνον τὸν ἐκ σταφυλῆς τοιοῦτον, ἀλλὰ καὶ τὸν δυσφημίζει. Ἄρχισεν ὁ κόσμος νὰ μὴ πηγαίνει πλέον στὶς ταβέρνες, διότι φοβᾶται ὅτι θὰ βρῇ ἐκεῖ οἶνον ἐκ σταφίδος καὶ ὄχι ἐκ σταφυλῆς. Προτιμᾶ, λοιπόν, τὸ οὖζο, προτιμᾶ τὸν ζῦθον καὶ οὐδέποτε τὸν οἶνον, διότι δὲν ἔχει ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ εὐγενὲς αὐτὸ ποτόν, τὸ ὁποῖον παράγει ἡ Ἑλλὰς καὶ ἰδιαιτέρως ἡ περιφέρεια Ἀττικῆς. Παρακαλῶ, συνεπῶς, τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ θελήσῃ νὰ λάβῃ μέτρα προστατευτικὰ ὑπὲρ τοῦ ἐκ σταφυλῆς οἴνου. Καί, πρῶτον, νὰ μειώσῃ τὸν φόρον ἐπὶ τοῦ οἴνου. Δεύτερον, νὰ ἐξαιρέσῃ τῆς φορολογίας ἀπὸ κάθε παραγωγὸν ποσὸν ἑξακοσίων ὀκάδων οἴνου, τὸ ὁποῖον ποσὸν εἶναι ἀπαραίτητον ὄχι μόνον διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ παραγωγοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον ἀσχολεῖται μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς ἀμπέλου. Ἡ φυλλοξήρα ἔφθασεν εἰς τὸν Ὠρωπὸν τῆς Ἀττικῆς. Ἀπετάνθημεν σχετικῶς εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας καὶ τοῦτο ἠρκέσθη εἰς τὸ νὰ στείλῃ γεωπόνους, διὰ νὰ πιστοποιήσουν τὴν ἀσθένειαν. Πέραν τούτου, ἀτυχῶς, οὐδὲν ἐγένετο. Πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, νὰ λάβῃ σχετικὰ μέτρα. Ἀξίζει τὸν κόπον, κ. ὑπουργέ, νὰ λάβητε προστατευτικὰ μέτρα καὶ διὰ τὴν Ἀττικήν, τὰ ὁποῖα θὰ ὠφελήσουν ὄχι μόνον τὴν περιφέρειαν αὐτήν, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Διότι, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἡ φορολογία τοῦ οἴνου μόνον εἰς τὴν Ἀττικὴν ἀποδίδει ὑπὲρ τὰ 10.000.000.000 δραχμῶν. Ἐπὶ πλέον, κύριοι συνάδελφοι, ἤθελον νὰ εἴπω σχετικῶς τοῦτο! Τὸν τελευταῖον καιρὸ ἔγιναν πολλὲς συμβάσεις μὲ τὸ ἐξωτερικόν, εἰς τὰς ὁποίας ἀναφέρονται διάφορα προϊόντα (καπνός, σταφίς, σῦκα), εἰς οὐδεμίαν δὲ ὁ οἶνος, ἐνῷ πάντοτε, ἰδίως εἰς τὰς συμβάσεις μὲ τὴν Γαλλίαν, ἀνεφέρετο ὁ οἶνος. Εἶπεν ὁ κ. τέως ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργός, ὅτι μὲ τὴν Γαλλίαν ἔχομεν ὑπόλοιπα εἰς βάρος μας κτλ., καὶ εἰς αὐτὸ ὀφείλεται ἡ παράλειψις. Διατὶ ὅμως, κ. τέως ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργέ, ἐθυμηθήκατε τὸν καπνὸν καὶ ἐλησμονήσατε τὸν οἶνον;

§84Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς κάνω μία διευκρίνισιν. Ὅπως γνωρίζετε, ὅλοι οἱ ἀγρόται εἶναι ἀδέλφια καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν αὐτὴν μοῖραν.

§85Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Αὐτὸ λέγω: Ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνωνται ἐξαιρέσεις.

§86Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Εὔλογον εἶναι τὸ παράπονον τῶν ἀμπελουργῶν, ἀλλὰ δὲν πταίουν οὔτε οἱ καπνοπαραγωγοί, οὔτε οἱ ἄλλοι παραγωγικοὶ κλάδοι. Ἑπομένως, τὰ παράπονα θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ στρέφωνται ἐναντίον ὡρισμένων κατηγοριῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς πολιτικῆς της, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει ἐπὶ τοῦ οἴνου.

§87Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ἐγὼ διατυπώνω παράπονα κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, χωρὶς νὰ κάμνω διάκρισιν τῶν παραγωγῶν. Παρακαλῶ, ἐπαναλαμβάνω, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅπως λάβῃ μέτρα καὶ διὰ τὸ προϊόν αὐτό, ὅπως ἐλήφθησαν μέτρα καὶ διὰ τὰ ἄλλα προϊόντα καὶ νὰ περιληφθῇ εἰς τὰς νέας συμβάσεις. Κύριοι συνάδελφοι, οὐδέποτε μὲ ἀπασχολοῦν προσωπικὰ ζητήματα. Ἐπειδὴ ὅμως ἐθίγη ἕνα ζήτημα ἐκ μέρους συναδέλφου, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Ὁ ὀργανισμὸς ἀμπελοκτημόνων Ἀττικοβοιωτίας, ἱδρύθη τῷ 1933. Ἀπὸ τοῦ ἔτους τούτου μέχρι τοῦ 1940, ὁ ὀργανισμὸς εἰργάζετο κανονικά, ἐχρησιμοποίει δὲ 12 ἕως 15 ὑπαλλήλους. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1941 καὶ ἐντεῦθεν, ἔπαυσε νὰ ἐργάζεται καὶ ἐν τούτοις τὸ προσωπικόν του ἀπὸ 15 ὑπαλλήλους ἀνῆλθεν εἰς 60. Οἱ δὲ ὑπάλληλοι αὐτοί, δὲν κάνουν καμμία δουλειά, παρὰ ἁπλῶς εἰσπράττουν τὸν μισθόν τους, χωρὶς νὰ προσφέρουν οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν. Πρὸ τριμήνου δέ, ὁ διευθυντὴς τοῦ ὀργανισμοῦ ἐτιμωρήθη διὰ πρᾶξιν μὴ ἠθικήν.

§88Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Σᾶς εἶπον νὰ μὴ ὁμιλῆτε ἐπ’ αὐτοῦ, διότι σᾶς ἔστειλαν καὶ ἔγγραφον νὰ μὴ ἀνακατεύεσθε.

§89Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Αὐτὰ εἶναι προσωπικὰ δικά σας. Ἐναντίον τοῦ ὑπαλλήλου αὐτοῦ ὑπάρχει ἀπόφασις... Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἐτιμωρήθη διὰ πρᾶξιν οὐχὶ ἠθικὴν καὶ αὐτὸ ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὸν ἀνακαλέσῃ εἰς τὸ ὑπουργεῖον. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω καὶ παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους νὰ ἐνθυμηθοῦν καὶ ὀλίγον τὴν περιφέρειαν αὐτήν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης, ἔχει τὸν λόγον.

§91Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος, ἐν γένει ὁ γεωργικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι προσφέρει τὰ πάντα, χάριν τῆς πατρίδος. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος καλεῖται νὰ χύσῃ τὸ αἷμα του εἰς τοὺς κατὰ καιροὺς πολέμους, εἶναι ὁ ἀγρότης. Τὰ παιδιὰ τῶν ἀγροτῶν εἶναι πάντοτε εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν καὶ προθύμως χύνουσι τὸ αἷμα των διὰ τὸ μεγαλεῖον τῆς πατρίδος. Ἀπ’ ἀρχῆς, ἐὰν ἐξετάσωμεν ὅλους γενικῶς τοὺς μέχρι σήμερον πολέμους, καὶ τὸν ἔνδοξον πόλεμον τοῦ 1912, τὸν πόλεμον τοῦ 1913 καὶ ὅλους τοὺς μετέπειτα πολέμους, μέχρι τοῦ σημερινοῦ, θὰ ἴδωμεν ὅτι τὰ παιδιὰ τῶν γεωργῶν τῆς Ἑλλάδος εἶναι πάντοτε εἰς τὴν πρώτην γραμμήν.

§92Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολεμοῦν.

§93Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν εἶπον εἶναι τὰ παιδιὰ τῶν ἀγροτῶν. Ἐὰν διαβάσετε τὰς στατιστικὰς τῶν θυμάτων, θὰ ἴδητε, ὅτι κατὰ 90% εἶναι οἱ ἀγρόται καὶ οἱ γεωργοὶ τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα). Οὔτε γνωρίζουν, οὔτε θέλουν, οὔτε χρησιμοποιοῦν οἱονδήποτε ἄλλο μέσον, εἴτε πλάγιον, εἴτε ἄμεσον, εἴτε ἔμμεσον, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὰς θυσίας τοῦ πολέμου, ἀλλὰ μὲ ἰαχὰς χαρμοσύνους βαδίζουν εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν καὶ δοξάζουν ἑκάστοτε τὰ ἑλληνικὰ ὅπλα. Περὶ τούτου δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία. Ἑκατόμβαι ὁλόκληροι εἶναι τὰ θύματα τῶν ἀγροτῶν. Καὶ θέλω νὰ εἴπω ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ὅτι ἐὰν θέλωμεν νὰ ὑπάρξῃ μεγάλη καὶ εὔελπις ἐποχὴ τοῦ ἐθνικοῦ ἡμῶν βίου, ἀναμφιβόλως πρέπει νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας εἰς τὴν ἐξύψωσιν καὶ ὑποβοήθησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος. Πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψιν σας, καὶ τὸ γνωρίζετε ἴσως κάλλιον ἀπὸ ἐμέ, κύριοι βουλευταί, ὅτι οἱ ἀγρόται τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται νυχθημερὸν ὑπὸ τὰς δυσμενεστάτας τῶν συνθηκῶν, ὑπὸ οἱανδήποτε καιρικὴν κατάστασιν, ὑπὸ βροχὰς καὶ χιόνας, ὑπὸ παγετῶνας καὶ ὑπὸ ραγδαιοτάτας βροχὰς καὶ ὑπὸ χάλαζαν, εὑρίσκονται καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐργάζωνται νυχθημερὸν ὄχι μόνον οἱ προϊστάμενοι τῶν οἰκογενειῶν, ἀλλὰ ὁλόκληρος ἡ οἰκογένεια ἀπὸ μικρὰ παιδιὰ 10 ἐτῶν μέχρι γερόντων 80 ἐτῶν. Εὑρίσκονται ἔξω εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ νυχθημερὸν σκάβουν, κλαδεύουν, ὀργώνουν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ νὰ ἔχουν ἕνα κομμάτι ψωμί, διότι δὲν ἔχουν τίποτε ἄλλο, δὲν ἔχουν κἂν περιβολήν. Γυμνοὶ καὶ ἀνυπόδητοι περιφέρονται διὰ νὰ καλλιεργήσουν τὴν γῆν, ἡ ὁποία ἑλληνικὴ γῆ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία συνεισφέρει εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους. Καὶ ἐνῷ τοιαῦται εἶναι αἱ συνθῆκαι καὶ αἱ θυσίαι καὶ ἐνῷ τοιαῦτα εἶναι τὰ μαρτύρια, τὰ ὁποῖα ὑποφέρουν διαρκῶς μὲ μόνην τὴν ἐλπίδα ὅτι προσφέρουν κάτι εἰς τὴν πατρίδα, εὑρίσκονται εἰς τὴν σκληρὰν ἀνάγκην νὰ στεροῦνται καὶ αὐτὸ τὸ ψωμί, διότι δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἀπὸ τὰς κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεις ἕνα βλέμμα προστατευτικόν, στοργικὸν διὰ τὴν τάξιν αὐτὴν τῶν γεωργῶν. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας κανένα μεγαλοκαρχαρίαν, ἢ κανένα μεγάλον βιομήχανον, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τίποτε μεγιστάνας τοῦ πλούτου, ὅλοι θὰ ἐστεκόμεθα εἰς στάσιν προσοχῆς νὰ ἀκούσωμεν τί λέγουν αὐτοὶ οἱ κύριοι, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τοὺς ἐξυπηρετήσωμεν. Καὶ ὅταν ἔχωμεν ὁλόκληρον τὴν γεωργικὴν τάξιν, ἡ ὁποία ὑποφέρει, ἡ ὁποία προσφέρει τὰ πάντα διὰ τὴν Ἑλλάδα, εὑρισκόμεθα μπροστὰ σὲ χίλια δυὸ βάσανα, διὰ νὰ τοὺς ἀκούσωμεν πρῶτον καὶ κατόπιν θὰ ἴδωμεν ἐὰν ἠμποροῦμεν νὰ τοὺς κάμωμεν τίποτε. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι ποτὲ δὲν ἐστράφη στοργικὸν καὶ πλῆρες τὸ βλέμμα διὰ τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν ἀγροτῶν ἐν γένει τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλ’ ἀπεναντίας, πᾶς φόρος καὶ πᾶσα ἐπαύξησις τοῦ φόρου μὲ τὴν μεγαλυτέραν εὐκολίαν τίθεται ἐπὶ τῆς ράχεως τοῦ ἀγρότου. Εἰδικώτερον διὰ τοὺς ἀμπελουργοὺς τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι καλλιεργοῦν μίαν ἔκτασιν 1.700.000 στρεμμάτων γῆς, ἡ ὁποία γῆ δὲν εἶναι ἐπιδεκτικὴ οὐδεμιᾶς ἄλλης καλλιεργείας, διότι εἶναι ἡ σύστασις τοῦ ἐδάφους τοιαύτη διὰ τὴν ἄμπελον, ὥστε εἶναι ἀνεπίδεκτος ἡ σύστασις αὐτὴ τοῦ ἐδάφους δι’ οἱανδήποτε ἄλλην καλλιέργειαν. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὡρισμένας περιοχάς, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὡρισμένας τάξεις ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι καὶ ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπῆρχε τόπος ἄλλος, παρὰ βράχος καὶ πέτρα, κατώρθωσαν νὰ τὰ καλλιεργήσουν, ἀφοῦ κουβάλλησαν χῶμα καὶ νὰ κάμουν ἕνα εἶδος γλάστρας καὶ ἐκεῖ νὰ φυτεύσουν. Δὲν ἔχουν, λοιπόν, νὰ καταλάβουν ἄλλην ἔκτασιν γῆς προσοδοφόρον καὶ κατορθώνουν νὰ παράγουν πραγματικῶς διὰ τοῦ ἱδρῶτος τοῦ προσώπου των, νὰ παράγουν, λέγω, προϊόντα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐλπίζουν νὰ ἀποζήσουν αὐτοὶ καὶ οἱ οἰκογένειαί των. Καὶ ὅταν τὰ προϊόντα αὐτὰ διέρχωνται μία κρίσιν, δὲν ἐμφανίζεται στοργικὴ ἡ Κυβέρνησις νὰ καταβάλῃ πᾶσαν ἀνθρωπίνως δυνατὴν προσπάθειαν, χάριν αὐτῶν τῶν ἐξόχων καλλιεργητῶν καὶ τῶν ἐξόχων πατριωτῶν, νὰ καταβάλῃ πᾶσαν γενικὴν προσπάθειαν πρὸς ἀνακούφισίν των. Ἀλλὰ οὔτε καὶ αὐτοὺς τοὺς κειμένους φόρους φροντίζουν νὰ ἐλαττώσουν, ἀλλὰ τοὺς ἐπαυξάνουν. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ἕνα παράδειγμα τῆς οἰνοφόρου ἐπαρχίας Λευκάδος. Πέρυσιν ἡ τιμὴ τοῦ οἴνου λόγῳ τῆς ἀζητησίας, ἔφθανε νὰ εἶναι 400 δραχμαὶ ἡ ὀκᾶ. Ἡ φορολογία ἦτο 150 δραχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ ἐὰν προστεθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι φόροι ὑπὲρ τρίτων, ἀγροφυλακῆς κλπ. ἔφθασε τὰς 237 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπωλεῖτο 400 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ἔλαβε, λοιπόν, τὸ Κράτος τὰ ⅔ καὶ τὸ ⅓ ἔδωσεν εἰς τὸν παραγωγόν. Αὐτά, κύριοι, δὲν συνεκίνησαν τὴν Κυβέρνησιν. Οἱ παραγωγοὶ ἀνέκαθεν στηρίζουν τὸ Κράτος, διότι ἀνέκαθεν ἐπολέμησαν καὶ πολεμοῦν, χύνοντες τὸ αἷμα των καὶ προσφέροντες πᾶσαν φορολογίαν πρὸς τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἔστρεψεν στοργικὸν βλέμμα πρὸς αὐτούς. Ἐξῃρέθη ἕνα ποσὸν 300 ὀκάδων οἴνου δι’ ἑκάστην οἰκογένειαν παραγωγοῦ, ἀλλὰ τί ἀναλογεῖ εἰς ἕκαστον μέλος τῆς οἰκογενείας, ὅταν αὕτη εἶναι πολυμελής; Ἐκτὸς τούτου, οἱ ἐργάται, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται κατὰ τὸν τρύγον καὶ διὰ τὰς ἄλλας ἐργασίας, λαμβάνουν καὶ αὐτοὶ καὶ οἶνον ἐξ αὐτῶν τῶν 300 ὀκάδων, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσουν καὶ συνεπῶς καὶ δι’ ἐκεῖνο τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον καταναλίσκει ὁ γεωργός, πληρώνει καὶ δι’ αὐτὸ φόρον. Καὶ ποία πρόνοια ἐλήφθη, κύριοι βουλευταί, τοὐλάχιστον διὰ νὰ τηρηθοῦν οἱ ὑπάρχοντες νόμοι; Εἶναι εἰς πάντας γνωστόν, ὅτι ὁ οἶνος ἐκ ξηρᾶς σταφίδος ἀπαγορεύεται καὶ ὅμως παντοῦ πωλεῖται ξηροσταφιδίτης, καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ ὅταν συνέλαβον χωρικόν, ὁ ὁποῖος ἔκαμε ξηροσταφιδίτην, ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ τὸν ἀπαλλάξουν πάσης ποινῆς. Αὐτὸ εἶναι κακὸν προηγούμενον. Μήπως ἐλήφθη, τοὐλάχιστον, ποτὲ πρόνοια διὰ τὴν ἔγκαιρον ἀποστολὴν καὶ χορήγησιν τῶν φαρμάκων, τοῦ θείου καὶ τοῦ χαλκοῦ; Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου περιπτώσεις προηγουμένων ἐτῶν, κατὰ τὰς ὁποίας ἔφθανον ὅταν πλέον ἦσαν ἄχρηστα, διότι δὲν ἐλαμβάνετε καμμία πρόνοια προηγουμένως ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου. Σχεδὸν πάντοτε —πλὴν ἐφέτος— ἔφθαναν ἀργὰ καὶ πάντα ὑπῆρχε μία δικαιολογία διὰ τὴν καθυστέρησιν, ὅτι δὲν μᾶς ἦλθαν ἐγκαίρως ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, διὰ τὸν Α ἢ Β ζήτημα, κ.ἄ. Ἀλλὰ διατὶ δὲν ἐφρόντιζον διὰ τὴν παραγγελίαν τῶν φαρμάκων ἐνωρίτερον; Αὐτὰ σημαίνουν μία ἀδιαφορίαν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἐποικοδομητικὴ διὰ τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας.

§94Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἠμπορῶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ἐφέτος ἔφθασαν ὅλα τὰ φάρμακα ἐγκαίρως.

§95Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἔκαμα τὴν ἐξαίρεσιν, κ. Ὑπουργέ, δι’ ἐφέτος. Δὲν ἐλήφθησαν τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ 28.000 τόννοι ἀμπελίτου οἴνου εὑρίσκονται εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων. Δὲν γνωρίζω κατὰ τίνα τρόπον κατωρθώθη, ὥστε ὅλα σχεδὸν τὰ ἄλλα προϊόντα νὰ προσφερθοῦν καὶ νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐνῷ αὐτὰ νὰ μένουν ἀζήτητα εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, ἐπαπειλουμένης μετ’ ὀλίγον τῆς ἑξῆς συμφορᾶς ἢ νὰ εὑρεθοῦν οἱ παραγωγοὶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ χύσουν τὸ προϊὸν διὰ νὰ ἐναποθηκεύσουν τὴν νέαν ἐσοδείαν, ἡ ὁποία φαίνεται καλὴ ἢ νὰ μὴ τρυγήσουν τὴν νέαν ἐσοδείαν. Εὐτυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἐπ’ ἐσχάτων καὶ ἡ διακομματικὴ ἐπιτροπή, τῆς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προεδρεύω, ἔλαβεν ὅλα τὰ μέτρα, ὅπως εὑρεθῇ μία λύσις διὰ τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἴτε δι’ ἀποστάξεως, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀπόσταξιν μήπως ὑπάρχουν αἱ αὐταὶ δυσκολίαι, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς ἄλλην περίπτωσιν; Ἀκούσατε ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι ἕνα πρὸς ἑκατόν, ἐνῷ ὅλα τ’ ἄλλα εἴδη ἔχουν μεγαλείτερον τιμάριθμον, καὶ ἕνεκα αὐτοῦ τοῦ λόγου, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι τεθῇ μία βαρεία φορολογία εἰς τὸ οἰνόπνευμα, ζημιοῦται καμμία τάξις; Μὲ αὐτὸ τὸ εἶδος, κύριοι βουλευταί, τῆς καταναλώσεως, λόγῳ τῆς μικρᾶς τιμῆς τοῦ οὔζου, κοντεύει νὰ ἐκφυλισθῇ ἡ Ἑλληνικὴ φυλή. Ὑπῆρχον ἐπαρχίαι, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ἐγένετο οὐδεμία κατανάλωσις οὔζου καὶ τώρα βλέπομεν ἀνὰ πᾶν βῆμα καὶ ἕνα οὐζερὶ καὶ οὐζοπωλεῖον καὶ αὐτὸ φέρει τὸν κόσμον εἰς τὸν ἀλκοολισμόν, μὲ τὰ τόσα δεινά του ἀποτελέσματα. Λόγῳ τοῦ ὅτι ὑπῆρξαν μεγάλαι καταστροφαί, λόγῳ τοῦ ὅτι ὑπῆρξαν ζημίαι μεγάλαι, λόγῳ τῆς ἀζητησίας τοῦ προϊόντος, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐν πολλοῖς νὰ πληρώσουν τὰ ληφθέντα καλλιεργητικὰ δάνεια καὶ ὅταν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό, ἡ Τράπεζα δὲν χορηγεῖ νέα δάνεια διὰ τὴν καλλιέργειαν.

§96Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Πόσα κατὰ στρέμμα ὡς καλλιεργητικὸν δάνειον, δίνει ἀκριβῶς ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα;

§97Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶναι κατὰ περιόδους.

§98Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ὄχι, τί καλλιεργητικὰ δάνεια δίδει τώρα.

§99Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. 50.000 κατὰ στρέμμα, εἰς τὴν περιφέρειάν μου.

§100Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἐδῶ ἤκουσα 80.000.

§101Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐὰν λόγῳ τῆς μὴ καταναλώσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρωθοῦν τὰ χρέη αὐτά, νομίζω, ὅτι ἀνάγκη εἶναι νὰ χορηγηθῇ ἐν συνεχείᾳ καὶ νέον δάνειον, διὰ νὰ καλλιεργηθῇ ἡ Ἑλληνικὴ γῆ καὶ νὰ δώσῃ ἓν προϊόν, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ζήσῃ ἡ οἰκογένεια τοῦ πτωχοῦ γεωργοῦ.

§102Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν νέων δανείων ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔχει πληρωθῆ τὸ παλαιὸν δάνειον, ἡ διοίκησις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἔδωκεν ἐντολὴν εἰς ὅλα τὰ ὑποκαταστήματα, νὰ μὴ ἀρνοῦνται τὴν χορήγησιν νέων δανείων, παρὰ μόνον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ κακοπιστίαν δὲν πληρώνουν. Ὅλοι ὅσοι ἐξ ἀντικειμενικῆς ἀδυναμίας δὲν ἐξεπλήρωσαν τὰ δάνεια, λαμβάνουν καὶ νέα τοιαῦτα. Ἐὰν συμβαίνῃ, ὥστε ὁ κατὰ τόπους διευθυντὴς νὰ ἑρμηνεύσῃ στενῶς τὴν ἐντολὴν αὐτὴν τῆς Τραπέζης, τοῦτο ἀποτελεῖ ζήτημα ὑποβολῆς παραπόνων, τὰ ὁποῖα ἐξετάζονται ἀπὸ τὴν διοίκησιν τῆς Τραπέζης.

§103Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὅλοι στενῶς ἑρμηνεύουν.

§104Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Γίνεται κατάχρησις εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον εἴπατε, τοὺς θεωροῦν κακοπίστους καὶ δὲν τοὺς δίδουν.

§105Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας τοῦτο. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε καὶ ἔχω καὶ ἐγὼ ὑπ’ ὄψιν μου, συνετέλεσα ἄλλωστε καὶ ἐγὼ διὰ παραστάσεων εἰς τοὺς ἁρμοδίους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης νὰ γίνῃ, γίνεται, χορηγοῦνται νέα δάνεια, ὑπὸ τὸν τύπον, τὸν ὁποῖον λέγετε. Ἀλλὰ πρέπει νὰ σᾶς βεβαιώσω, κατὰ τὸν κατηγορηματικώτερον τρόπον, ὅτι γίνεται μία τεραστία κατάχρησις τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἐχορηγήθη εἰς τοὺς κατὰ τόπους διευθυντὰς Τραπεζῶν.

§106Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς εἶπον, ὅτι ὑπάρχουν μερικοὶ διευθυνταί, οἱ ὁποῖοι κακῶς πράττουν τοῦτο.

§107Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὑπάρχει σχεδὸν ἡ πλειονότης καὶ τοῦτο ἐξάγεται, διότι θέλουν οἱ διάφοροι διευθυνταὶ τῶν ἐπαρχιακῶν ὑποκαταστημάτων νὰ ἐμφανίζωνται ὅτι εἶναι ζηλευταὶ τοῦ συμφέροντος τῆς Τραπέζης ἀκραιφνεῖς. Νομίζουν δέ, ὅτι αὐτὸ θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν προαγωγήν των.

§108Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, διότι εὑρίσκονται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν ἐπιθεωρητῶν.

§109Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κατὰ συνέπειαν, εἶναι δῶρον ἄδωρον αὐτό, κύριε ὑπουργέ, διότι σᾶς τὸ λέγω ὑπευθύνως, ἐδόθησαν διαταγαὶ ὑπὸ τὸν τύπον αὐτόν, καὶ γίνονται καταχρήσεις πρωτοφανεῖς, ἀφοῦ, σημειώσατε, εἰς τὴν Λευκάδα σχεδὸν τὰ ⅔ τοῦ κόσμου, ἐνῷ εἶναι γενικῶς ὅλοι καθ’ ὅλην τὴν γραμμὴν εἰς ἀθλίαν κατάστασιν, δὲν λαμβάνουν νέα δάνεια. Ὑπεβλήθη καὶ ἀναφορὰ καὶ σήμερον ἀκόμη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Δι’ ὃ νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι δίκαιον, ὅτι εἶναι ὀρθόν, ὅτι εἶναι ἐπαινετὸν καὶ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἐξήρχετο τῶν ἁρμοδιοτήτων τῶν Τραπεζῶν, ἐὰν ληφθοῦν ἄλλα μέτρα καὶ ὅταν θὰ ἀδυνατοῦν νὰ πληρώσουν, νὰ τοὺς δίδουν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ἄλλα δάνεια.

§110Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, κατέληξεν εἰς πορίσματα ἢ ἐξακολουθεῖ;

§111Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐξακολουθεῖ ἐργαζομένη καὶ ἕκαστον ζήτημα, τὸ ὁποῖον λήγει, τὸ ὑποβάλλει, ὑποβάλλει δηλαδὴ πορίσματα. Τώρα δὲ ἐνεφιλοχώρησε τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν οἴνων καὶ γίνεται συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ.

§112Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ὑποβάλλει τὰ πορίσματα εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἢ τὴν Βουλήν;

§113Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ὑπουργούς.

§114Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν τίποτε ὑπ’ ὄψιν.

§115Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Πότε εἴδαμεν τὴν Βουλὴν λειτουργοῦσαν; Τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀφήνει ἡ Κυβέρνησις ἀνέργους τοὺς βουλευτὰς, νομίζετε, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἐξυπηρετικόν;

§116Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶναι ἐξυπηρετικόν. Ἐξασφαλίζει τὴν ψῆφον τῶν βουλευτῶν.

§117Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ Βουλὴ ἔχει ἓν τετράμηνον νὰ συνέλθῃ. Ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς ὀφείλομεν νὰ λογαριάσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέστησε τύποις ὑπαρκτὴν τὴν Βουλήν. Δὲν δύναται νὰ νοηθῇ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα, ὅταν δὲν λειτουργῇ συνεχῶς τὸ Κοινοβούλιον. Ποῦ θέλετε νὰ φέρωμεν τὰ παράπονά μας; Πρέπει νὰ κληθῶμεν εἰς εἰδικὴν συνέλευσιν, διὰ νὰ ἐκθέσωμεν ὅλα αὐτά.

§118Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον δὲν ὑπάρχει διαφωνία ἐκ μέρους οὐδενός. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον σᾶς ἠρώτησα, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἑνὸς σοβαρωτάτου προβλήματος, ὅπως τὸ πρόβλημα τῆς ἀμπελουργίας, νομίζω, ὅτι ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸν κλάδον αὐτὸν δὲν ἔχομεν τόσην μεγάλην ἀντίληψιν, ὅσην ἔχετε σεῖς εἰς τὴν ἐπαρχίαν σας, νομίζω, ὅτι ἡμεῖς θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ σᾶς συνδράμωμεν εἰς τὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν καταβάλλετε. Ἑπομένως, ἐὰν ὑπῆρχον τὰ πορίσματα τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς θὰ ἠμποροῦσαν αὐτὰ νὰ βοηθήσουν διὰ νὰ ἐκφέρωμεν γνώμην περὶ τῶν γεγονότων, καὶ διότι, κύριε, εἰς τὴν περιφέρειάν μου, εἰς τὴν Θρᾴκην, ἡ ἀμπελουργία δὲν εἶναι ἄγνωστος, ὅπως ξεύρετε. Εἰς παλαιὰν μάλιστα ἐποχήν, ἡ ἄμπελος εὑρίσκετο εἰς ἀκμὴν καὶ εἰς ἐκτάσεις εὐρυτέρας τῶν σημερινῶν. Αἱ.... ....(δὲν ἠκούσθη)....ὁλόκληρος ἡ περιφέρεια Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ ὁλόκληρος ὁ Νομὸς Ξάνθης......

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι διασάφησις αὐτό, κύριε συνάδελφε.

§120Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Διασάφησις εἶναι. Δὲν εἶναι συζήτησις. Ἐγηράσαμεν ἐδῶ μέσα, κύριε Πρόεδρε, καὶ ξεύρομεν τὶ σημαίνει διασάφησις καὶ συζήτησις. Ἐδῶ διατυποῦμεν τὸ παράπονον ἐκ μέρους τῶν Θρᾳκῶν, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα χορηγεῖ καλλιεργητικὰ δάνεια ἀλλοῦ 40.000, ἀλλοῦ 60.000 καὶ ἀλλοῦ 70.000 κατὰ στρέμμα. Διότι μὲ 40 χιλιάδες δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ποῖα εἶναι τὰ κριτήρια ποὺ κάμνει τὴν διαφοροποίησιν μεταξὺ τῶν διαφόρων περιφερειῶν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Θὰ παρεκάλουν, κύριε ὑπουργέ, καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰσέτι 8 νὰ ὁμιλήσουν, καὶ θὰ ὁμιλήσητε τὴν Δευτέραν, ἔχετε ἐκ τοῦ λόγου τούτου τὸν καιρὸν νὰ συγκεντρώσητε τὰ σχετικὰ στοιχεῖα καὶ νὰ μᾶς ἀπαντήσετε. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἐρώτησις, τὴν ὁποίαν εἶχον νὰ σᾶς ὑποβάλω.

§121Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Καὶ αὐτὰ μὲν διὰ τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια. Διὰ τὰ γεωργικὰ ἐργαλεῖα, ἐγὼ θέλω νὰ φέρω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς ἕνα γεγονός. Ἐδαπανήθησαν 1½ δισεκατομμύριον διὰ νὰ κάμωμεν πτύα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄχρηστα. Ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τῶν συναδέλφων Μαγνησίας, ὅτι οἱ γεωργοὶ τῆς περιφερείας των ἠρνοῦντο νὰ παραλάβουν ἐνῷ ὁ διευθυντὴς τῆς Τραπέζης τοὺς ἔλεγε δὲν θὰ πάρετε δάνειον ἐὰν δὲν πάρετε καὶ ἕνα πτύον, τὸ ὁποῖον ἦτο ἄχρηστον, διότι ἐλύγιζε. Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ διότι «Θοῦ κύριε φυλακὴ τὸ στόμα μου».

§122Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομ.). Τὸ παράδειγμα, τὸ ὁποῖον εἴπατε, δὲν ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητά μου, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὡς Κρατικὴν πολιτικὴν, ἀκολουθῶμεν τὴν πολιτικὴν τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας καὶ ὀφείλω νὰ τονίσω κατὰ τὸν πλέον σαφῆ τρόπον, ὅτι ἐὰν εἰς τὴν ἀναφερθεῖσαν περίπτωσιν εὑρεθῇ ὑπεύθυνος θὰ τιμωρηθῇ, ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ μεταβάλωμεν τὴν Κρατικὴν πολιτικὴν, ἡ ὁποία τείνει εἰς τὸ νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἐσωτερικὴν βιομηχανίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀποζοῦν χιλιάδες Ἑλλήνων ἐργατῶν.

§123Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ ληφθοῦν μέτρα, διὰ τὴν γεωργίαν καὶ τὴν ἀμπελουργίαν, διὰ νὰ μὴ τὰ πέρνουν δι’ ἕνα κομμάτι ψωμί, καὶ νὰ μὴ γίνεται ἐκεῖνο, ποὺ ἔγινε μὲ τὸ λάδι, ὅπου εἴδαμε τὸ τραγικὸν φαινόμενον ποὺ ἐπῆραν μὲ τὸ τίποτα τὸ προϊὸν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ τώρα ἔχει 5–6 φορὲς ἐπάνω. Ἠγωνίσθημεν τότε, ὅλοι οἱ συνάδελφοι τῶν ἐλαιοφόρων περιφερειῶν καὶ ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, στοργικῶς, ὅπως καὶ ὅλα τὰ κόμματα, ἐν τούτοις εὑρέθη κάποιος ὁ ὁποῖος κατώρθωσε νὰ δημιουργήσῃ τὴν κατάστασιν αὑτήν.

§124ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος;

§125Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἷς πρώην ὑπουργός. Πάντως τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ τὸ πάρουν μὲ 7 χιλ. τὸ λάδι οἱ ἔμποροι ἀπὸ τοὺς παραγωγούς, καὶ αὐτὸ τὸ ἴδιο λάδι νὰ τὸ ἀγοράζουν οἱ ἴδιοι οἱ παραγωγοὶ ἀντὶ 24 χιλ. κατ’ ὀκᾶν. Δηλαδὴ κατώρθωσαν νὰ κάμουν κτῆμα τους ὅλο τὸ λάδι τῆς Ἑλλάδος οἱ ἔμποροι καὶ νὰ κερδίζουν ἀπὸ 400–600%.

§126Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Σᾶς ἀκούομεν μετὰ συγκινήσεως, τὰ λέγετε ὡραῖα. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι μία γεωργικὴ πολιτικὴ δὲν σημαίνει μόνον ἐπαύξησιν τῆς παραγωγῆς, σημαίνει καὶ τῶν προϊόντων ὑπὲρ τῶν γεωργῶν.

§127Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Αὐτὸ λέγω καὶ ἐγὼ. Πρέπει νὰ ρίψωμεν προστατευτικὸν πνεῦμα ὑπὲρ τῆς γεωργίας διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ πειθαρχήσωμεν τὴν γεωργικὴν τάξιν, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία πάσης προστασίας καὶ διότι εἶναι ἡ μαστοφόρος ἀγελάς, τὴν ὁποίαν ἀρμέγει ὁ προϋπολογισμός, καὶ διότι δίδει εἰς τοὺς πολέμους τὰ πάντα —τὴν ζωήν της—. Θὰ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, πόσον οἱ γεωργοὶ ἔχουν ἀνεπτυγμένον τὸ αἴσθημα τοῦ ἐθνισμοῦ, παρ’ ὅλην τὴν προπαγάνδα ποὺ ἀσκοῦν εἰς αὐτούς. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους εἶναι ἄξιοι πάσης προστασίας.

§128ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κρούσατε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου..........

§129Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Παρέλειψα νὰ εἴπω, ὅτι τὸ περισσότερο λάδι ἐφυγαδεύθη εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ τώρα εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ εἰσάγωμεν σπορέλαια. Ὀφείλομεν νὰ προνοήσωμεν διὰ τὰ γεωργικά μας προϊόντα. Τί θὰ γίνῃ μὲ τὸ λάδι, μὲ τὸ κρασί; Κρούομεν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Ταῦτα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ληφθοῦν μέτρα γοργὰ ὑπὲρ τῆς γεωργίας, καὶ εἰδικώτερον ἐν προκειμένῳ, ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν τοῦ οἴνου.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ εἶναι ἀρκετοὶ ἀκόμη νὰ ὁμιλήσουν, θέλετε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν Δευτέραν;

§131ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 10.10′ μ.μ.)