1949.05.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 39η

Πέμπτη 12 Μαΐου 1949

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαροῦρος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Γκίνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΓΚΙΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Κώδικος τῆς περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων νομοθεσίας» καὶ 2) «περὶ ἀναγνωρίσεως νοσοκομείου Δήμου Νιγρίτης καὶ Κοινοτήτων Ἐπαρχίας Βισαλτίας». Ὁ κ. Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ προστασίας Σώματος Ἑλλήνων Προσκόπων» καὶ 2) «περὶ ἀναγνωρίσεως ξένου σχολείου ὡς αὐτοτελοῦς». Οἱ κ.κ. Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καὶ Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουν σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1948–49 οἰκον. ἔτη (1944 –45, 1945–46, 1946–47 καὶ 1947–48) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθν. Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκον. ἔτους 1948–49». Οἱ κ.κ. Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καὶ Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑπουργ. Τ.Τ.Τ) καταθέτουν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 453) 1947 Ν. Δ. «περὶ ἐπιβολῆς προσθέτου ταχυδρομικοῦ τέλους ὑπὲρ ἀναστηλώσεως καὶ στερεώσεως βυζαντινῶν Ναῶν καὶ Μονῶν καὶ συντηρήσεως Ἀρχαίων καὶ Ἱστορικῶν Μνημείων». Ὁ κ. Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑπουργὸς Τ.Τ.Τ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1940–41 καὶ 1947–48 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ. καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκον. ἔτους 1948–1949». Ὁ κ. Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τρόπου ἀπονομῆς ἀπολαυῶν ἀνωτέρου βαθμοῦ εἰς Ἀστυνομικοὺς ὑπαλλήλους» καὶ 2) «περὶ θεσπίσεως τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς ἐφέσεως ἐνώπιον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κατὰ τῶν ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δημ. Τάξεως ἐκδιδομένων καταλογιστικῶν ἀποφάσεων». Ὁ κ. Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως γενομένης μεταφράσεως εἰς τὴν Ἑλληνικὴν τῶν ἐν τοῖς Ἰταλικοῖς Νηολογίοις Ρόδου ἐγγραφῶν πρὸς μεταφορὰν των εἰς τὰ Ἑλληνικὰ Νηολόγια». Οἱ κ.κ. Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καὶ Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 40883)3386)47 καὶ 34004)3001)1948 κοινῶν ἀποφάσεων τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορ. Ναυτιλίας καὶ ἐλέγχου τῆς διαχειρίσεως τῶν ἐξ ἐπανορθώσεων πλοίων». Ὁ κ. Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ναυτικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 918) 1949 «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν. Δ. 217)1947 «περὶ καθορισμοῦ Ὀργανικῶν θέσεων ἀνωτέρων στελεχῶν κ.λ.π.» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 922) 1949 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ νόμου 6086)1936 «περὶ Ναυτικῆς Στρατολογίας ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ κ. Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς) καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς περὶ ἰατρικῶν, ὀδοντιατρικῶν καὶ φαρμακευτικῶν ἐπαγγελμάτων Νομοθεσίας εἰς Δωδεκάνησον». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κουλουμβάκης, Γ. Παραβάντης, Γ. Δρόσος, Ν. Ἀβραάμ, Κ. Θεοφανόπουλος, Γ. Κασιμάτης, Β. Παπαρρηγόπουλος, κ. ἄ., καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ προαγωγῆς ἐφ’ ἅπαξ τῶν κατὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα 1944 ὑπηρετησάντων ἐφέδρων ἐκ μονίμων Ἀξ)κῶν καὶ Ἀν)στῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Διακουμόπουλος, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ συνάψεως συμβάσεως ὑπὸ τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ παροχῆς ὑπηρεσιῶν πρὸς τὸ Καπνολογικὸν Ἰνστιτοῦτον». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 469 καὶ 470 τοῦ 1947».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 469)1947 περὶ ἐκποιήσεως τῶν εἰς τὸ δημόσιον ἀνηκόντων ἐμπορικῶν πλοίων καὶ 470) 1947 περὶ καταβολῆς ἀποζημιώσεως δι’ ἀπώλειαν πλοίων καὶ φορτίων ἠσφαλισμένων παρὰ τῷ Εἰδικῷ Ταμείῳ τοῦ

Α.Ο.Κ.Π.».

Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§6Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἐσκόπευον νὰ ἀναπτύξω καὶ ἐγὼ τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, φειδώμενος τοῦ χρόνου, πρῶτον, διότι νομίζω ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ εἶναι τελείως ὑπηρεσιακὸν καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τύχῃ τῆς μακρᾶς συζητήσεως, τῆς ὁποίας ἔτυχε τὴν παρελθοῦσαν νύκτα, καί, δεύτερον, διότι ἔχω ἐπίγνωσιν τῆς σοβαρότητος τὴν ὁποίαν πρέπει πᾶς ἀνερχόμενος εἰς τὸ βῆμα νὰ ἔχῃ καὶ νὰ μὴ γίνεται κατάχρησις τοῦ λόγου. Πολλὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξαν οἱ ὁμιλήσαντες ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἦσαν σχεδὸν τὰ αὐτά, χωρὶς νὰ προσθέτουν τί, δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρέπει νὰ περιορίσωμεν τὶς ἀγορεύσεις μας. Ἀποδίδω μεγάλην σημασίαν εἰς τοῦτο, διότι κατηγορούμεθα ὅτι μεταφέρομεν ἐδῶ ἀτομικὰς διενέξεις, καὶ ἀσχολούμεθα μὲ ζητήματα δευτερεύοντα, ἀμελοῦντες, ὅτι ἔχομεν πολλὰ μᾶλλον ἐπείγοντα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὸν ἑλληνικὸν λαόν. Παρηκολούθησα μετὰ μεγάλης προσοχῆς τὰς συζητήσεις ἀπ’ ἀρχῆς, διαπιστώσας ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν κ. συναδέλφων, δὲν δύνανται νὰ σχηματίσουν σαφῆ ἐκ τῶν ἀγορεύσεων ἀντίληψιν περὶ τοῦ θέματος, πολλοὶ δὲ ἐκ τῶν ἀγορητῶν, ἂν βεβαίως ἐξαιρέσω τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον ἐκ Τρικάλων, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς γνωστῆς εὐφραδείας πάντοτε μᾶς ἀπασχολεῖ μετὰ χαρᾶς, οἱ πλεῖστοι τῶν συναδέλφων, δὲν νομίζω ὅτι προσέθεσαν πολλὰ εἰς τὴν συζήτησιν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάνω καὶ ἐγὼ μικρὰν χρῆσιν τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ ἐπειδὴ ἔχω ποιάν τινα εἰδικότητα νὰ σᾶς θέσω ὠμά, ἀπὸ τῆς πραγματικῆς καὶ πρακτικῆς αὐτοῦ ἀπόψεως τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ, διὰ νὰ μὴ ὑποστηρίζωνται ὑπὸ ὡρισμένων συναδέλφων, ὅπως καὶ χθές, ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποστηριχθοῦν. Θεωρῶ ἐπιβεβλημένον, νὰ κάνω μίαν μικρὰν διαστολὴν ἐξ ἀρχῆς, διότι ὁσάκις συζητοῦμεν ζήτημα σχετικὸν μὲ τὴν ναυτιλίαν, ἢ ὁμιλοῦμεν περὶ ἐφοπλιστῶν, πλοιοκτητῶν κλπ., αἰσθανόμεθα μίαν σύσπασιν, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται πᾶς ὀργανισμός, εἴτε ζῶν, εἴτε νεκρὸς, ὁσάκις προσβάλλεται ὑπὸ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ἡ σύσπασις προκαλεῖται εἰς μέλη τοῦ Κοινοβουλίου, διότι νομίζουν, ὅτι ἡ λέξις πλοιοκτήτης εἶναι ταυτόσημος μὲ ἐθνικὸν κίνδυνον. Πρέπει διὰ τοῦτο νὰ χαράξω μίαν γενικὴν γραμμὴν διαχωρίζουσαν τοὺς διαφόρους τύπους τῶν ἐφοπλιστῶν τῆς ἐμπορικῆς μας ναυτιλίας. Ἔχομεν πρῶτον τὴν ποντοπόρον ναυτιλίαν, ἡ ὁποία ζῇ καὶ κινεῖται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀποκομίζουσα κέρδη καὶ μᾶς δίδει τὴν ὑπερηφάνειαν ὅτι μεταφέρει τὴν σημαίαν μας εἰς τοὺς 4 ὠκεανούς. Συνεπῶς δὲν νομίζω, ὅτι δικαίως βάλομεν κατὰ τῶν ἐφοπλιστῶν, διότι θὰ ἠδυνάμεθα πολλὰ νὰ ἀποκερδαίνωμεν ὡς Κράτος καὶ ὄχι νὰ θέλωμεν νὰ τὴν ἀπομιζῶμεν. Παρὰ ταύτην, ὑπάρχει καὶ ἡ ἀκτοπλοΐα καὶ ἡ Μεσογειακὴ φορτηγὸς ναυτιλία, ἡ ὁποία ἐνισχύει τοὺς ἐνδόξους ἀγῶνας, τοὺς ὁποίους διεξάγομεν καὶ πρέπει νὰ ἐπισύρῃ τὸν σεβασμόν μας, διότι ὑπῆρξεν εἷς τῶν κυριωτέρων συντελεστῶν τῶν μέχρι σήμερον ἀγώνων τῆς φυλῆς μας. Ἡ ναυτιλία, ἡ ὁποία ἐργάζεται καὶ διακινδυνεύει ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία πάντοτε ὑφίσταται τὰς τύχας τοῦ Ἑλλ. λαοῦ, ἡ ὁποία δὲν ἔχει πολλὰς σχέσεις μὲ τὸ ξένον συνάλλαγμα καὶ ἡ ὁποία παλαίει πραγματικῶς, συνεχὴς παραστάτης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νομίζω ὅτι ἀδίκως αἱ γνῶμαι μας εἶναι δυσμενεῖς δι’ αὐτήν. Εἶναι ἡ ναυτιλία ἐκείνη, ἡ ὁποία κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1912–13, κατὰ τὰς ἐνδόξους ἐξορμήσεις τῆς φυλῆς μας, ἦτο ὁ κυριώτερος συντελεστὴς τῆς νίκης, καὶ δὲν χρειάζεται νὰ ὁμιλήσω λεπτομερῶς ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς ἀναφέρω τοὺς λόγους τοῦ Ἐσὰτ Πασᾶ, τοῦ πολιορκουμένου τῶν Ἰωαννίνων, ὅστις ἔλεγεν, ὅτι κυρίως τὸν ἐνίκησε τὸ καράβι, ὅτι ναὶ μὲν τὸ πολεμικὸν ναυτικὸν τῆς Ἑλλάδος παρημπόδισε τὰς μεταφορὰς τῆς ἀχανοῦς Αὐτοκρατορίας πρὸς τὰ Μακεδονικὰ καὶ Θρακικὰ ἐδάφη, ἀλλὰ πέραν καὶ παρὰ τοῦτο ὑπῆρχε καὶ τὸ ἐμπορικὸν ναυτικόν, τὸ ὁποῖον ἐνήργει μεταφοράς, ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην πρὸς τὴν Πρέβεζαν καὶ τἀνάπαλιν, ὡς ἐπίσης καὶ μεταξὺ τῶν νήσων. Εἶναι ἡ ναυτιλία, ἡ ὁποία κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς Μικρασιατικῆς συμφορᾶς, ὅταν τὰ ὑπολείμματα τῆς ἡρωϊκῆς στρατιᾶς εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν μετὰ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων προσφύγων συνεσωρεύοντο εἰς τὰς ἀκτὰς τῆς Ἰωνίας, βοηθηθέντες ὑπ’ αὐτῆς διεσώθησαν. Εἶναι ἡ ναυτιλία, ἡ ὁποία κατὰ τὰς τελευταίας ἐξάρσεις τῆς φυλῆς μας τοῦ 1940– 1941 κατώρθωσε μὲ τὴν τελείαν της ὀργάνωσιν νὰ ἐπιτύχῃ τὸ θαῦμα, τὸ ὁποῖον πάντες ἐξύμνησαν, διὰ τῆς μεταφορᾶς τῶν μυριάδων μαχητῶν καὶ τῶν ἐφοδίων των ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀπωλείας. Καὶ βραδύτερον, ὅταν ἡ Γερμανικὴ Αὐτοκρατορία ἐπέπεσε καθ’ ἡμῶν, εἶναι ἡ ἰδία ναυτιλία, ἥτις ὑπέστη τὰς τύχας καὶ αὐτὴ τῆς προσκαίρως δουλωθείσης φυλῆς μας, ἐκμηδενισθεῖσα τελείως. Αὐτὴν τὴν ναυτιλίαν, κύριοι, πρέπει νὰ τὴν σεβώμεθα καὶ νὰ τὴν ὑπερασπίζωμεν ὁπωσδήποτε, καὶ δι’ οἱωνδήποτε μέσων. Πρέπει νὰ διαστείλωμεν, κύριοι, τὴν φορτηγόν μας ναυτιλίαν ἀπὸ τὴν ἐπιβατηγὸν καὶ Μεσογειακήν. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν τυχῶν τῆς ναυτιλίας ταύτης ἀπὸ τοῦ 1939, ὅταν ὁ διεθνὴς ὁρίζων, ὁ διπλωματικὸς θολοῦται, ἰδίως μετὰ τὴν κατάληψιν τῆς Ἀλβανίας ὑπὸ τῆς Ἰταλίας. Οἱ ὑπεύθυνοι διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας, ἔπρεπε νὰ προσέξουν πὼς ἦτο δυνατὸν νὰ σχηματίσουν ἕνα σχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐξηρθρώνοντο αἱ προσπάθειαι τῶν Ἰταλῶν, πρὸς ἐκμηδένισιν τῆς ἱκανότητος τῆς χώρας μας νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἀνεξαρτησίαν της. Μέθοδον ἐντάξεως τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας εἰς τὸ σχέδιον κινητοποιήσεων, μεταφορῶν καὶ γενικῶς διὰ τοῦ ἀνεφοδιασμοῦ τοῦ μαχομένου στρατοῦ καὶ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Ἐπειδὴ δὲ δὲν ἐπήρκουν εἰς τὸν πόλεμον τὰ πλοῖα τῆς ἀκτοπλοΐας, ἔπρεπε νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὰ ἀκτοπλοϊκὰ καὶ τὰ Μεσογειακὰ πλοῖα καὶ τὰ διάφορα πετρελαιοκίνητα, τὰ ὁποῖα σοβαρὰς ὑπηρεσίας προσέφεραν εἰς τὸν ἡρωϊκόν μας ἀγῶνα. Τὸ Κράτος, τὸ 1939, προέβλεπεν ὅτι ἀγόμεθα πρὸς πόλεμον, προέβλεπεν ὅτι μοιραίως θὰ εἴχομεν ἀπωλείας ἀπὸ τὸν πόλεμον. Ἐπειδὴ ἤθελε νὰ προστατεύσῃ τὸ ἐθνικὸν νόμισμα, δὲν ἐπέτρεψεν εἰς τὰ Μεσογειακὰ πλοῖα καὶ τὰ τῆς ἀκτοπλοΐας μας ὅπως ἀσφαλισθοῦν εἰς τοὺς διεθνεῖς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς τοῦ Λόϋδ, ὅπως ὅλα τὰ ἄλλα. Ἐψηφίσθη, ἢ μᾶλλον ἐφηρμόσθη ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος 2116 τῆς 30.11.1939, διὰ τοῦ ὁποίου ἱδρύθη ὁ λεγόμενος ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς κινδύνου πολέμου, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸν συντετμημένον τίτλον Α.Ο.Κ.Π. Ὁ νόμος αὐτὸς φέρει τὸν τίτλον «περὶ ἀσφαλίσεως τῶν πληρωμάτων ἐναντίον κινδύνων πολέμου». Διὰ τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ αὐτοῦ νόμου, ἐπιτρέπεται νὰ συσταθῇ εἰδικὸν ταμεῖον, τὸ ὁποῖον παρὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν πληρωμάτων, θὰ ἐνήργει καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῶν πλοίων, εἰς τρόπον οὕτως ὥστε νὰ ἀπεφεύγομεν τὴν διαρροὴν τοῦ συναλλάγματος πρὸς τὰ ἔξω καὶ ἀπὸ τὸ ταμεῖον τοῦτο αἱ τυχὸν πολεμικαὶ ἀπώλειαι θὰ ἀπεζημιώνοντο. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, πόσον σόλοικος ὑπῆρξεν αὐτὴ ἡ λύσις, διότι ἐὰν ἀφήνετο ἡ ἐμπορικὴ ναυτιλία νὰ ἀσφαλισθῇ ἔξω, καθὼς ἠξεύρετε, ἅμα τῇ ἐνάρξει τοῦ πολέμου, ἐπεχορηγούμεθα μὲ 5.000.000 λίρας ἀπὸ τὴν Ἀγγλίαν μηνιαίως καὶ συνεπῶς συνάλλαγμα δὲν μᾶς ἔλειπεν. Ἐὰν εἶχον ἀσφαλισθῆ πλοῖα μας ἔξω, οὔτε ἡμεῖς θὰ ἀπησχολούμεθα μὲ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ οὔτε κοινωνικὸν ζήτημα θὰ εἴχομεν σήμερον, διότι θὰ εἶχον ἀσφαλισθῆ τὰ πλοῖα καὶ θὰ εἶχον πάρει καὶ οἱ πλοιοκτῆται τὰς ἀποζημιώσεις των καὶ συνεπῶς αὐτομάτως αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι εἶχον χάσει τὰ πλοῖα των, θὰ τὰ ἐπηνώρθουν. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ἡ παρέμβασις τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἡ ὁποία δὲν ἄφινε τὴν ἀτομικὴν πρωτοβουλίαν νὰ ἑλίσσεται, ὅτι ἡ παρεμβατικὴ αὐτὴ πολιτικὴ τοῦ Κράτους ἔκαμε τὸ μεγάλο κακόν, ὥστε μετὰ τὸ τέλος τοῦ πολέμου νὰ κατακερματισθῇ ἡ ναυτιλία καὶ κυρίως νὰ μὴν ἔχῃ τὰ μέσα νὰ ἐπιζήσῃ. Εἰς τὸ ταμεῖον τοῦτο ὑποχρεώθησαν ν’ ἀσφαλίζωνται ὅλα τὰ πλοῖα, τὰ κάτω τῶν 4 χιλιάδων τόννων, ἀκριβῶς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἦσαν εἴτε φορτηγὰ τῆς Μεσογειακῆς, εἴτε ἐπιβατικὰ τῆς ἀκτοπλοΐας μας. Μετὰ τὸν πόλεμον, ἢ μᾶλλον διαρκοῦντος τοῦ πολέμου, συνέβη τὸ δρᾶμα τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1941 καὶ ἐνθυμεῖσθε ὅλοι τὰς τραγικὰς συνεπείας, τὰς ὁποίας εἶχε αὐτὸς ὁ μὴν καὶ διὰ τὴν ἐλευθερίαν τῆς χώρας μας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς καταστροφὰς τὰς ὑλικάς, τὰς ὁποίας τότε ὑπέστημεν. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀπεχώρησεν ἐντεῦθεν, ἐν Λονδίνῳ τὸ 1943, διὰ τοῦ νόμου 3140 καὶ δὴ τοῦ ἄρθρου 6 αὐτοῦ, ἐπέβαλε μίαν εἰσφορὰν ἐπὶ τῶν ναύλων τῶν εἰς τὴν Βρεταννικὴν Κυβέρνησιν ναυλωμένων πλοίων. Καθὼς ἠξεύρετε, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, μετὰ τὴν πτῶσιν τῆς Ἑλλάδος, ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις ἐζήτησε νὰ ναυλώνῃ αὐτὴ ὅλα μας τὰ πλοῖα. Εἶπε, λοιπόν, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἰς τοὺς ἐφοπλιστάς: Σεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχετε τὰ πλοῖα σας ναυλωμένα εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν, θὰ μοῦ δώσητε ἕνα παρακράτημα, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμοποιήσω διὰ τὰς ἀνάγκας μας. Χάρις εἰς τὸ παρακράτημα τοῦτο, ἐξοικονομήθησαν αἱ δαπάναι τῆς ἐν ἐξορίᾳ Κυβερνήσεως, διὰ τὰς ὁποίας περιττὸν νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι μέχρις ὥρας καμμία λογοδοσία δὲν ἔχει γίνει ἀπ’ ὅλους τοὺς διαχειρισθέντας αὐτάς, καὶ ἐνῷ συζητοῦμεν ὅλοι ἐναντίον τῆς ναυτιλίας, οὐδεὶς ἠρώτησε πῶς ἐξοδεύθησαν τὰ ἑκατομμύρια τῶν λιρῶν, τὰ ὁποῖα ἐπήραμεν ἀπὸ τὴν ἰδίαν αὐτὴν ναυτιλίαν.

§7Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. 1.800.000 λίρες εἶναι, κύριε συνάδελφε, τὸ ποσοστὸν τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου.

§8Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἔχετε ὑπομονήν, διότι θὰ τὸ ἀναλύσω τὸ ζήτημα. Τὸ ποσὸν τῆς εἰσφορᾶς, τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν ὁ νόμος τοῦ 1943, ὁ 3140, μέχρι τῆς 1ης Δεκεμβρίου 1941, ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὁ νόμος ἐγένετο τὸ 1943, τὸ ποσὸν λοιπὸν τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς μέχρι 1ης Δεκεμβρίου 1941, εἶπε τὸ τότε Κράτος, ὅτι θὰ τὸ διαθέσω εἰς ἕνα εἰδικὸν Ταμεῖον «διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Δημοσίου, τῶν ἀπορρεουσῶν κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν ἐκ τῆς ἀσφαλίσεως πλοίων παρὰ τῷ εἰδικῷ Ταμείῳ τοῦ ΑΟΚΠ». Εἶπε δηλαδὴ τὸ Κράτος, ὅτι ἀπὸ τὴν 1ην Δεκεμβρίου 1941 καὶ ὕστερα, τὰ χρήματα τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς θὰ τὰ πάρῃ τὸ Κράτος, τὰ ὁποῖα καὶ θὰ διαχειρισθῇ διὰ τὰς δαπάνας, τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ διὰ τὴν ἐν ἐξορίᾳ εὑρισκομένην Κυβέρνησιν. Πρὸ τῆς 1ης Δεκεμβρίου 1941 ὅ,τι ἐμαζεύθη, θὰ τὸ διεθέτομεν ἔναντι τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἔχομεν ἐκ τῆς καταστροφῆς τῆς ἀκτοπλοϊκῆς καὶ Μεσογειακῆς ναυτιλίας. Ἐκ τοῦ παρακρατήματος τούτου, συνελέγη ποσὸν 1.800.000 λιρῶν περίπου, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε τὸ κεφάλαιον, ἐξ οὗ ἐδόθησαν αἱ ἀποζημιώσεις περὶ τῶν ὁποίων συζητοῦμεν ἀκόμη σήμερον. Αἱ ἀποζημιώσεις τῶν πλοίων Μεσογειακῆς, ἀκτοπλοϊκῆς καὶ πετρελαιοκινήτου ναυτιλίας μας, εἶχον ὑπολογισθῆ περίπου εἰς 3.500.000 λίρας. Τὸ Κράτος, ἐπαναλαμβάνω, ὅταν διέτασσε τὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν καὶ τὴν ἀκτοπλοϊκὴν νὰ ἀσφαλισθῇ ὑποχρεωτικῶς, εἶχε ὑποχρέωσιν ὄχι μόνον νὰ ἀποζημιώσῃ τὰ πλοῖα, ἀλλὰ καὶ τὰ φορτία, τὰ ὁποῖα ταῦτα ἔφερον. Συνεπῶς τὸ λεγόμενον, ὅτι δὲν ἔχει καμμία ὑποχρέωσιν νὰ ἐπανορθώσῃ τὰς τόσας καταστροφάς, τὰς ὁποίας ὑπέστη ἡ ναυτιλία καὶ ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ προτιμηθῇ αὕτη ἀπὸ τὰς ἄλλας τάξεις τῆς κοινωνίας μας, δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ θὰ ἔλθω παρακάτω νὰ σᾶς ἀναπτύξω ποία κακομεταχείρισις ἔγινε τῆς ναυτιλίας ἀπέναντι τῶν ζημιῶν, τὰς ὁποίας ὑπέστη ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς θεομηνίας αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἐπεράσαμε καὶ περνοῦμεν ἀκόμη ἀπὸ τὸ 1941. Συνεπῶς τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον διατίθεται διὰ τὴν ἀποζημίωσιν αὐτῶν τῶν πλοίων, καθορίζεται ἀπὸ τὸ Κράτος αὐθαιρέτως, λόγω ἀδυναμίας νὰ ἐξευρεθοῦν ἄλλα χρήματα, δεδομένου ὅτι τὸ Κράτος οὐδὲν εἰσφέρει, διότι καὶ αὐτὰ τὰ χρήματα τὰ πῆρε ἀπὸ πόρους τῆς ναυτιλίας, τὸ ποσὸν λέγω αὐτὸ ἀνέρχεται εἰς ἕνα περίπου 40% ἐπὶ τῶν ὑπολογισθεισῶν ζημιῶν. Εἶπεν αὐθαιρέτως τὸ Κράτος, ὅτι 40% τῶν ἀπωλειῶν σας, σᾶς ἀνήκουν. Καὶ τότε ἐψηφίσθησαν δύο νόμοι, ὁ 469 καὶ ὁ 470. Οἱ νόμοι αὐτοί, ὁ μὲν 469 λέγει «ὅ,τι ἔχω νὰ σᾶς δίδω ξεγράψτε τα». Εἶπε δηλαδὴ ὅτι καὶ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχετε ἐκ τῆς ὑπ’ ἐμοῦ χρήσεως τῶν πλοίων εἰς τὴν πολεμικὴν περίοδον διαγράφω καὶ τὴν ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν σᾶς δίδω ἐπὶ τῶν σκαφῶν σας, τὴν περιορίζω εἰς 40%.

§9Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Τὸ ποσὸν τοῦ ἀνταλλάγματος τῆς χρήσεως, ἀνέρχεται εἰς τὰς 700.000 λίρας. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διεγράφη ὁλόκληρον τὸ ποσὸν. Ὀρθῶς διεγράφη, διότι τὸ Κράτος δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ πληρώσῃ τὸ ποσὸν αὐτό.

§10Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Αὐτὸ ἀκριβῶς λέγω, ὅτι τὸ Κράτος διέγραψε καὶ τὴν νόμιμον ὀφειλήν, τὴν ὁποίαν εἶχε πρὸς τὴν ναυτιλίαν, λόγω τῆς χρήσεως τῶν πλοίων. Κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου αὐτοῦ, τοῦ 470, ἐγένετο μία νύξις περὶ τῶν 20%, τὰ ὁποῖα κάποιος ἐφοπλιστὴς εἶπε σὲ κάποιον ἀγαπητὸν συνάδελφον, ὅτι θὰ ἐπληρώνοντο εἰς δικηγόρους, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἔκδοσις τῆς ἀποζημιώσεως. Ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος τὰ ἤκουσε καὶ ὑπεσχέθη διὰ λόγου, ὅτι δὲν θὰ ἀναφέρῃ ποῖον εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ ἐφοπλιστοῦ ποὺ ἀνέφερε τὰ ἄνω. Ἄλλος συνάδελφος, ἤδη ὑπουργός, ἐπεβεβαίωσε ταῦτα, ἐπάνω εἰς αὐτὰ ἐδημιουργήθη ὁ θρῦλος τοῦ σκανδάλου, τὸν ὁποῖον ἀρεσκόμεθα παρὰ πολὺ νὰ μεγαλοποιῶμεν. Ἀλλὰ ἐπὶ πλέον προσετέθη εἰς τὸν νόμον 470 τὸ ἄρθρον 8 τῇ εἰσηγήσει τοῦ ἀγαπητοῦ φίλου κ. Βαμβέτσου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλονται κυρώσεις ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπλήρωσαν καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον. Κύριοι βουλευταί, τὸ Κράτος παρέλαβε τὰ 25 πλοῖα τῶν γερμανικῶν ἐπανορθώσεων καὶ τῶν λειῶν πολέμου, ὡς καὶ 6 πλοῖα τὰ ὁποῖα εἶχον ἀγοράσει μὲ τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἐν τῷ μεταξὺ σχηματίσει ἐκ τῆς παρακρατήσεως τῆς ποντοπόρου ναυτιλίας, περὶ ἧς ἀνέφερον ἤδη, διότι περὶ τὸ τέλος τοῦ πολέμου ἠγόρασε καὶ 6 πλοῖα ἀπὸ τὴν εἰσφοράν, τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν εἰς τὴν ποντοπόρον ναυτιλίαν, ἐπειδὴ δὲν ἤθελε τὸ ποσὸν αὐτὸ νὰ τὸ ἀφήσῃ νὰ κάθεται νεκρόν. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ πλοῖα, ὅταν ἐτελείωσεν ὁ πόλεμος ἦλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἄς παρακολουθήσωμεν πῶς αὐτὰ ἦλθον ἐδῶ. Τὰ πλοῖα αὐτὰ εὑρίσκοντο εἰς τὴν Γερμανίαν, τὰ πλεῖστα τοὐλάχιστον, τὰ ἐκ γερμανικῶν ἐπανορθώσεων εἰς κακὴν κατάστασιν. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐφοπλισταὶ— ἄς τοὺς εἴπω ἐφοπλιστὰς καὶ μὴ ταράττεσθε— τῆς ἀκτοπλοΐας, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εἶχον μάθει νὰ ἔχουν ὁλόκληρον τὴν ζωήν τους μέσα εἰς τὴν θάλασσαν— καὶ δὲν ἠξεύρω ποιὸς ἔχει οἱαδήποτε σχέσιν μὲ αὐτὸ τὸ στοιχεῖον καὶ τὴν ξεχνᾶ ποτὲ— βλέποντες ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρουν εὔκολα ἄλλο ἐπάγγελμα, εὗρον εἰς τὰ 25 αὐτὰ καράβια τὰ μέσα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἀρχίσουν πάλιν τὰς ἐργασίας των. Καὶ ἐβοήθησαν τὸ Κράτος, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, καὶ χωρὶς νὰ πᾶνε ἀποστολὲς κρατικές, ἐπῆγαν οἱ ἴδιοι καὶ τὰ παρέλαβον τὰ σκάφη, ἐπέφεραν τὶς πρόχειρες ἐπιδιορθώσεις, ηὗραν ναύλους καὶ κατώρθωσαν νὰ ἔλθουν ὅλα αὐτὰ τὰ πλοῖα ἐδῶ, χωρὶς νὰ κοστίσουν τίποτε εἰς τὸ Κράτος, χάρις, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὴν παρέμβασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνόμιζον ὅτι τὸ Κράτος θὰ ἐφαίνετο κάπως τίμιον ἀπέναντί των. Ἡ Οὔνρρα καὶ ἡ Ἀμὰγκ βραδύτερον, ἔφερε ζῶα, ἔφερεν ταξί, ἔφερεν αὐτοκίνητα, εἴδατε πουθενὰ αὐτὰ τὰ εἴδη νὰ ἐκτεθοῦν εἰς δημοπρασίαν, διὰ νὰ περιέλθουν εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ περισσότερα; Διὰ νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν περίστασιν τὸ Κράτος καὶ νὰ εἰσπράξῃ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα χρήματα, ἀγνοοῦν ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν ἀπέναντι τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν τὴν περιουσίαν των εἰς τὸν πόλεμον, χωρὶς νὰ τοὺς ἀποζημιώσῃ. Εἴδατε πουθενὰ νὰ βγάζουν εἰς τὴν δημοπρασίαν τὰ αὐτοκίνητα τὰ φορτηγὰ καὶ ἐπιβατηγά, ἢ νὰ βγάζουν εἰς δημοπρασίαν τὰ ζῶα, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸ Κράτος περισσότερα χρήματα; Ἡ μόνη ἐξαίρεσις, ἡ ὁποία ἔγινεν ἀπέναντι τῶν πλοιοκτητῶν τῆς Μεσογειακῆς, ἀκτοπλοϊκῆς καὶ πετρελαιοκινήτου ναυτιλίας, ἀπέναντι δηλαδὴ αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τόσον εἰργάσθησαν καὶ τόσα συνεισέφερον εἰς τὸ Κράτος. Ἔπρεπε νὰ τοὺς ἔλεγε τὸ Κράτος, ὅτι, κύριοι, δὲν σᾶς δίδω τὸ δικαίωμα νὰ ἔχετε καμμία προνομιακὴν μεταχείρισιν ἀπέναντι οἱουδήποτε ἄλλου ἀπαιτητοῦ πρὸς ἀγορὰν αὐτῶν τῶν πλοίων. Ἔχασες δηλαδὴ δέκα καράβια καὶ θὰ ἔρθῃς καὶ ἐσὺ ἐδῶ μὲ οἱονδήποτε ἄλλον μαυραγορίτην νὰ τὰ ἀγοράσῃς, ἀλλὰ μόνον εἰς τὴν δημοπρασίαν. Πρωτοφανὴς κακομεταχείρισις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Βγάλτε τὴν λέξιν ἐφοπλισταὶ καὶ πάρετε τὴν λέξιν πολῖται Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι συνεισέφερον ὅσα οὐδεὶς ἄλλος εἰς τὴν νίκην καὶ τὸν ἀγῶνα, διότι οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν ἦσαν κυβερνῆται τῶν πλοίων των. Καὶ σᾶς ἀναφέρω μερικοὺς ἀριθμούς, ἵνα ἀντιληφθῆτε αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς λέγω, ποίαν ὑλικὴν σημασίαν ἔχει. Ἦλθαν 24 καράβια, τὰ ὁποῖα ἐχρεώθησαν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἀπέναντι τῶν ἐπανορθώσεων, ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν ἐπανορθώσεων τῆς Γερμανίας, διετιμήθησαν ἐδῶ ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν τῶν ἁρμοδίων τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ βγῆκαν εἰς τὴν δημοπρασίαν καὶ ἐπωλήθησαν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος πάντοτε μᾶς λείπει εἰς τοιαύτας συζητήσεις, ἔπρεπε νὰ εἶναι παρὼν διὰ νὰ ἀκούσῃ. Διότι χθές, ὅταν ἤκουσεν ὅτι ὁ κ. Βαμβέτσος ὑπέβαλε μίαν τροπολογίαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ εἰσέπραττε 400.000 λίρες, εἶπε μὴ κάνετε συζήτησιν, ἵνα γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία ἐλαφρᾷ συνειδήσει. Θὰ ἀναφέρω, λοιπόν, μερικὰ παραδείγματα ἐπὶ τῶν διαφόρων τούτων τιμῶν, τῶν ἐδῶ ἐκποιηθέντων εἰς δημοπρασίαν πλοίων. Ἔχομεν τὸ ἀτμόπλοιον «Τῆνος», χωρητικότητος 1459 τόν., ἐχρεώθη εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος 5.700 λίρας. Ὁμιλῶ περὶ χαρτίνων λιρῶν, διότι οἱ ξένοι δὲν ἔχουν χρυσᾶς. Διετιμήθη ἀπὸ τὴν ἐδῶ ἐπιτροπὴν ἐπιτάξεων 38.000 λίρας. Ἐπωλήθη εἰς τὴν δημοπρασίαν 46.000 λίρας. Τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον ἐχρεώθη ἔξω μὲ 5.700 λίρας εἰσέπραξεν ἀπὸ τὸ καράβι αὐτὸ 46.000 λίρας. Τὸ ἀτμόπλοιον «Ποσειδῶν», χωρητικότητος 3911 τόννων, ἐχρεώθη εἰς τὸ Κράτος ἔξω 16.000 λίρας, διετιμήθη ἐδῶ 68.200 λίρας καὶ ἐπωλήθη δὲ 103.000 λίρας εἰς τοὺς ἐφοπλιστάς. Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ἐθεώρησε διὰ τὸν ἑαυτόν του ἔντιμον νὰ χρεωθῇ 16.000 λίρας δι’ ἕνα καράβι καὶ νὰ τὸ πωλήσῃ 103.000 λίρας εἰς ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους χρεωστῇ νὰ ἀποζημιώσῃ τὰς ἀπωλείας ποὺ ὑπέστησαν. Συμμετέσχον εἰς τὴν δημοπρασίαν καὶ ἄλλοι. Δὲν ἀφῆκαν τοὺς ναυτικοὺς μόνους ποὺ νὰ δώσουν μία λογικὴν τιμήν. Ἀφῆκαν νὰ συμμετάσχουν καὶ μαυραγορῖται καὶ ἀεριτζῆδες, οἱ ὁποῖοι ὅπως πάντοτε συμμετεῖχον εἰς δημοπρασίας καὶ ἐξεβίαζον δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ καὶ ἀναγκαστικῶς αἱ δημοπρασίαι αὐταὶ ἐχτυπήθησαν καὶ ὕψωσαν τὰς τιμὰς τῶν πλοίων. Διότι ἐπὶ πλέον οἱ ἐφοπλισταὶ εἶχον καὶ τὴν ἑξῆς προοπτικήν. Ἡ Μαύρη Θάλασσα ἦτο ἀκόμη ἀνοικτή. Δὲν εἶχαν ἀκόμη συμβῆ τὰ πολεμικὰ γεγονότα καὶ οἱ ἀναγκαστικοὶ ἀποκλεισμοὶ τῆς Παλαιστίνης καὶ τῆς Συρίας καὶ ἤλπιζον ὅλοι ὅτι θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἐργασθοῦν ἐλεύθερα εἰς αὐτὰς τὰς περιοχάς. Συνεπῶς μὲ τὸ ριψοκίνδυνον, τὸ ὁποῖον διακρίνει τοὺς Ἕλληνας, ἐχτυπήθησαν εἰς τὴν δημοπρασίαν τὰ καράβια αὐτά. Δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω, διότι ἔχω πολλὰ πράγματα νὰ εἴπω. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω τὸ συνολικὸν ἀποτέλεσμα. Ἐπήραμε 24 πλοῖα. Ἐχρεώθησαν αὐτὰ τὰ πλοῖα ἀπὸ τὴν Συμμαχικὴν Ἐπιτροπὴν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν 345.700 λίρας. Ὁ κ. Χέλμης, βαθὺς γνώστης τῶν ναυτικῶν ζητημάτων τότε, διότι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐνόμιζεν ὅτι θὰ ἦτο εὐτυχὴς ἂν ἔπερνε 250.000 λίρας. Ἦλθαν τὰ καράβια ἐδῶ χάρις εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς χωρὶς καμμίαν δαπάνην, ὅπως ἤδη ἀνέφερον, διὰ τὸ Δημόσιον, διετιμήθησαν τὰ αὐτὰ πλοῖα ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν ἐπιτροπὴν ἐπιτάξεων ἀντὶ 937.000 λιρῶν, καὶ ἀπὸ τὴν ἐδῶ διενεργηθεῖσαν δημοπρασίαν εἰσέπραξε τὸ Κράτος 1.455.500 λιρῶν! Αὐτὴ εἶναι ἡ εὐκολία, τὴν ὁποίαν ἐκάναμεν αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ ἐπανορθώσωμεν τμῆμα τῶν ζημιῶν, τὰς ὁποίας εἶχον κατὰ τὸν πόλεμον. Ἐνθυμεῖσθε, κατὰ τὰ πρῶτα χρόνια τῆς ἀπελευθερώσεως, τῆς μαύρης ἀπελευθερώσεως δηλαδή, ὁποίας δυσκολίας εἴχομεν διὰ τὰς συγκοινωνίας, πόσα ναυάγια συνέβησαν, πόσοι ἄνθρωποι ἐχάθησαν, διότι ὅλα τὰ ταξίδια ἔγιναν μὲ τὰ δυστυχισμένα πετρελαιοκίνητα, τὰ ὁποῖα εἶχαν διασωθῆ ἀπὸ τὰς συμφορὰς τοῦ πολέμου, τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καὶ τῆς κομμουνιστικῆς πανώλους. Ἕως ὅτου κατορθώσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀγωνιζόμενοι ἐναντίον ἑνὸς ἀναλγήτου Κράτους, νὰ ἀποδώσουν εἰς τὴν χώραν μας μία στοιχειώδη κατὰ θάλασσαν συγκοινωνίαν, παλαίοντες ἐναντίον τοιαύτης προκαταλήψεως, οἱ ἐφοπλισταί, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μόνοι τους διαχειρίζονται τὰ πλοῖα, εἶναι θαῦμα πῶς δὲν ἔπαθαν πτώχευσιν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς. Ὄχι μόνον τὸ Κράτος δὲν ἠθέλησε ποτὲ νὰ τοὺς δώσῃ τίποτε, ἀλλὰ ἔδειξε καὶ πλήρη ἀναλγησίαν πρὸς ὅλας τὰς δυσκολίας τοῦ ἐπαγγέλματός των. Καὶ ἐδέησε, τρία περίπου ἔτη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, μόλις κατὰ τὸ 1947, νὰ ψηφισθῇ ὁ πρῶτος νόμος, ὁ 469 καὶ 470, διὰ νὰ δικαιοῦνται νὰ πάρουν τὰ χρήματά τους οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Ἀφοῦ πρῶτον ὅμως ὁ νόμος 469 διέγραψε πᾶσαν ὀφειλὴν τοῦ Κράτους ἀπέναντι τῶν ποσοστῶν, τὰ ὁποῖα ὤφειλε νὰ τοὺς ἔδιδε, λόγῳ χρήσεως τῶν πλοίων ποὺ ἐβυθίσθησαν. Τώρα ἔρχομαι εἰς ἓν ἄλλο πρόβλημα. Μόλις ἐπῆραν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τὰ καράβια, τὰ καράβια αὐτὰ ἔπρεπε νὰ συναγωνισθοῦν ὅλας τὰς ναυτιλίας τῶν Μεσογειακῶν Κρατῶν, καὶ πρῶτα τὰ Ἰταλικά, καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ σᾶς ἀναφέρω τὴν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν δημοσιευθεῖσαν συνέντευξιν τοῦ Σφόρτσα, ὅταν οὗτος ἐρωτηθεὶς ὑπὸ Ἑλλήνων δημοσιογράφων, διατὶ δὲν μᾶς δίδεται ἡ «Ἕλλη», ἐνῷ τὴν ἔχουν ὑποσχεθῆ καὶ διὰ συμβάσεως ὑποχρεωθῆ νὰ τὴν δώσουν ταχύτητα. Ἀπήντησεν οὗτος, ὅτι «δὲν ἔχομεν καιρόν, διότι τὰ ναυπηγεῖα μας ἀσχολοῦνται μὲ τὸ νὰ κατασκευάζουν ἐμπορικὰ πλοῖα». Ταῦτα τὴν ὥραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς γυρεύομεν πῶς νὰ κατασυντρίψωμεν τὰ πλοῖα τῆς ναυτιλίας μας. Αὐτοὶ εὐτυχέστατοι ἐν τῇ ἀτυχίᾳ τῆς ἥττης των καὶ ἡμεῖς ἀτυχεῖς ἐν τῇ εὐτυχίᾳ τῆς νίκης μας, αὐτοὶ κυττάζουν πῶς νὰ ἐπαυξήσουν τὴν ναυτιλίαν των καὶ ἡμεῖς πῶς νὰ ἐξοντώσωμεν. Καὶ δὲν πρέπει νὰ περάσῃ ἀπαρατήρητον, ὅτι τὸ Κράτος ἀντὶ νὰ ὑποβοηθῇ τὴν ναυτιλίαν εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς μάχης, τὴν ὁποίαν θὰ δώσῃ ἐντὸς τῆς Μεσογείου, φροντίζει μὲ κάθε δυνατὸν τρόπον νὰ παρεμποδίσῃ τὴν ἀνάπτυξίν της. Ἐχρέωσε τὸ Κράτος εἰς τοὺς πλοιοκτήτας τὰ καράβια μὲ λίρας καὶ ἀπαιτεῖ ἀποπληρωμὴν αὐτῶν μὲ συνάλλαγμα, ἐνῷ πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ πλοῖα ταξιδεύουν εἰς Ἑλληνικὰ λιμάνια. Ποῦ, λοιπόν, θὰ εὕρῃ τὸ συνάλλαγμα αὐτὸς ὁ χριστιανὸς διὰ νὰ πληρώσῃ τὰ τοκοχρεωλύσια; Ὑπάρχουν ἄλλα πλοῖα, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὰς Μεσογειακὰς γραμμὰς καὶ κάνουν ταξίδια ἐξωτερικοῦ, ἐπιτασσόμενα ὑπὸ τοῦ Κράτους, καὶ ἔρχεται αὐτὸ τὸ ἴδιον τὸ Κράτος καὶ τοὺς λέγει, σᾶς ὑποχρεώνων νὰ δεχθῆτε τὸν ναῦλον ποὺ πρέπει νὰ σᾶς πληρώσω εἰς δραχμάς. Ἐὰν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ὑποχρεώσεις νὰ πληρώσουν εἰς λίρας ἢ συνάλλαγμα, αὐτὰ τὸ Κράτος δὲν τὰ λογαριάζει. Καὶ ἕν τρίτον. Κάθε ἑλληνικὸν πλοῖον στοιχίζει 1500 χάρτινες λίρες ἀκριβότερα μηνιαίως, ἀπὸ τὸ ἀντίστοιχον ἀγγλικόν, τὸ ὁποῖον σημειωτέον εἶναι ἐκ τῶν ἀκριβοτέρων τῆς διεθνοῦς ναυτιλίας. Ἔχομεν συνθέσεις πληρωμάτων σχεδὸν πολεμικάς. Ἔχομεν διαταγὰς ὑπουργικάς, ἐπιβαλλούσας ὑπερωρίας διὰ τὰς πλέον στοιχειώδεις ἐργασίας τῶν πλοίων. Καὶ οὐδεὶς πονῶν αὐτὸν τὸν τόπον δὲν σκέπτεται, ἂν μὲ τὸν διεθνῆ συναγωνισμὸν δύναται νὰ ἐπιζήσῃ ἡ ναυτιλία μας κάτω ἀπὸ τέτοιαν πίεσιν. Καὶ σᾶς ἀναφέρω προσωπικόν μου παράδειγμα.

§11Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι οἱ μισθοὶ εἶναι μεγάλοι καὶ ἡ τροφὴ εἶναι ἀνωτέρα τῶν πλοίων τῶν Ἄγγλων;

§12Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Μόνον τῶν ἀμερικανικῶν πλοίων ὑστεροῦμεν εἰς πολυτέλειαν καὶ δαπάνας καὶ τροφοδοσίαν. Ἔτυχε νὰ ταξιδεύσω, ὅταν Θεοὶ καὶ δαίμονες μὲ εἶχαν ἐξορίσει ἐν Ἀμερικῇ. Ἐπιστρέφων, ἐπέστρεψα μὲ ἕνα «Λίμπερτυ», διότι εἶχα τὸ μεράκι νὰ γυρίσω μὲ ἑλληνικὸ καράβι. Λοιπόν, οὐδέποτε εἰς τὴν ζωήν μου θὰ ὠνειρευόμουν νὰ ἔχω τοιαύτην πολυτελῆ τροφήν, τὴν ὁποίαν ἔτρωγα ἐκεῖ μέσα καὶ εἶμαι βέβαιος, κ. Τουρκοβασίλη, ὅτι εἰς τὸ σπίτι σας δὲν τρώγετε ὅπως τρῶνε αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι. Ὄχι πὼς θέλω νὰ κατηγορήσω κανένα, ἀλλὰ τέλος πάντων δὲν ἐγίναμε πλουσιώτεροι ἀπὸ τὴν Βρεττανικὴν Αὐτοκρατορίαν, νὰ ἔχουν τὰ βρεττανικὰ πλοῖα μικρότερον κόστος ἀπὸ τὰ ἰδικά μας καὶ ὅταν εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ πλοιοκτῆται μας νὰ πληρώνουν 3% περισσότερον τόκον διὰ τὸ δάνειον πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ 10ετοῦς χρεωλυσίου. Καὶ ὅταν παρεμβάλλωμεν αὐτὰς τὰς δυσκολίας, μποροῦμεν νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι θέλομεν νὰ ἔχωμεν ναυτιλίαν; Ἢ ὅτι κάμνομεν ναυτιλιακὴν πολιτικὴν καὶ ἰσχυριζόμεθα ὅτι ἐπιζητοῦμεν νὰ ἀφήσωμεν ἐν ζωῇ ἀκόμη τὴν Ἐμπορικήν μας Ναυτιλίαν; Εἶναι θαῦμα, κύριοι, ὅτι τὴν ἔχομεν ἀκόμη ἐν ἀναπτύξει, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑφίσταται ἐπ’ ἄπειρον αὐτὴν τὴν πίεσιν ἀπὸ τὸ δημόσιον ἡ Ναυτιλία μας. Θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικὰ ἁπλᾶ παραδείγματα, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ὅλοι τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀκατανοήτου αὐτῆς πολιτικῆς μας. Πρὸ ἑβδομάδων ἐπισκεφθεὶς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα Ἐλευσῖνα, εἰς τὸν κόλπον αὐτῆς εἶδον 3 Ἰταλικὰ καράβια νὰ φορτώνουν Ἑλληνικὰ τσιμέντα καὶ ἕνα Τουρκικὸν νὰ φορτώνῃ Ἑλληνικοὺς βωξίτας. Καὶ δὲν ὑπάρχει κανεὶς νὰ διαμαρτυρηθῇ κατὰ τοῦ αἴσχους αὐτοῦ, νὰ τολμοῦν αἱ ξέναι σημαῖαι νὰ μᾶς συναγωνίζωνται εἰς τὰς μεταφορὰς τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων, ἐντὸς τῶν λιμένων καὶ κλειστῶν θαλασσῶν μας, νὰ διαμαρτυρηθῇ κατὰ τῆς καταστάσεως αὐτῆς, καὶ ἀντιθέτως ἀντὶ αὐτοῦ παρουσιάζονται ἐδῶ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι λέγουν, πλήξατε τὴν ναυτιλίαν, μὴ δίδετε ἀποζημιώσεις, καταστρέψατέ την.

§13Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὥστε πολυτέλεια τροφῆς καὶ μισθῶν καὶ πολυτέλεια προσωπικοῦ;

§14Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Ὅταν διηύθυνα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐδόθη μία διάλεξις ἐκ μέρους ἑνὸς Ἄγγλου ἀξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε τοποθετηθῆ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεώς του ἐν Ἑλλάδι, τοῦ κ..... (δὲν ἠκούσθη). Ἡ διάλεξις αὐτὴ ἐγένετο εἰς τὴν Ναυτικὴν Ἀκαδημίαν. Εἰς τὴν διάλεξιν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶχε τὴν μορφὴν Κόνφερανς, ὁ Ἄγγλος ἀξιωματικὸς εἶπεν, ὅτι ἓν Ἑλληνικὸν πλοῖον καὶ ἓν Ἀγγλικὸν πλοῖον, ἴσων τόννων μὲ τοὺς αὐτοὺς πλόας ἐὰν συγκριθοῦν, τὸ Ἑλληνικὸν πλοῖον ἐπιβαρύνεται εἰς τὸ διπλάσιον τοῦ Ἀγγλικοῦ, διότι ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες κάμνομεν κοινωνικὴν πολιτικὴν καὶ ὄχι οἰκονομικὴν πολιτικήν, δεδομένου, ὅτι ἀντὶ νὰ ἔχωμεν Α ἀριθμὸν πληρώματος ἔχομεν τὸ διπλάσιον, ἀντὶ νὰ τρέφωνται κατὰ τρόπον κοινόν, τρέφονται, ὅπως παρετηρήσατε πρὸ ὀλίγου, κατ’ ἐξοχὴν πολυτελῶς. Τοῦ παρετήρησα ἐπίσης, καὶ ἤθελα νὰ μοῦ δηλώσῃ, ἐὰν πράγματι ὑπάρχουν καὶ Ἀγγλικὰ πλοῖα ὑπὸ Παναμαϊκὴν σημαίαν. Μοῦ ἐδήλωσεν ὅτι πράγματι ὑπάρχουν καὶ Ἀγγλικὰ πλοῖα ὑπὸ Παναμαϊκὴν σημαίαν, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ κεφάλαιον δὲν ἔχει πατρίδα καὶ καταδιωκόμενον καταφεύγει ἐκεῖ, ὅπου νομίζει ὅτι θὰ εἶναι ἀσφαλέστερον, διότι, μὴ πιστεύετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι διατεθειμένον τὸ κεφάλαιον νὰ διαθέσῃ τὰ κεφάλαιά του ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ καὶ νὰ ἐξυπηρετήσῃ κοινωνικοὺς σκοπούς. Ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ καταθέσω ταῦτα ἐν σχέσει μὲ τὴν διάλεξιν τοῦ Ἄγγλου ἀξιωματικοῦ, ἡ ὁποία ὑπάρχει Ἑλληνιστὶ καὶ Ἀγγλιστὶ καὶ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν ὅποιου θέλει.

§15Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πολυτέλεια προσωπικοῦ καὶ οὐδεμία ἀσφάλεια τῶν ἐφοπλιστῶν καὶ τῶν πλοίων ἀπὸ τὰς ἀπεργίας.

§16Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἔχομεν περίπου 25.000 ναυτεργάτας, οὐδεὶς ὑπολογίζει ὅτι ὑπάρχουσι καὶ 7.500.000 Ἑλλήνων. Εἶναι φοβερὰ τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν, ὑπολογίζουν ὡς ὑπερωρίαν τὸ νὰ βγάζουν ἔξω οἱ ναῦται τὰ ροῦχα διὰ νὰ πληθοῦν. Ἐὰν δὲν θελήσωμεν νὰ νοικοκυρευθοῦμεν πρέπει νὰ ἀπελπισθῶμεν ὅτι θὰ ἔχωμεν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν. Καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο μόνον περὶ τῶν φορτηγῶν ναυτιλίας, εὑρίσκει καὶ ἄλλο μονοπάτι, ἡ δυστυχισμένη ἀκτοπλοΐα ὅμως, πῶς θὰ τὰ βγάλῃ πέρα, ἐὰν χρειασθῇ ἄλλη μιὰ φορὰ νὰ μεταφερθῇ Στρατὸς νὰ μοῦ βρῆτε σεῖς τὰ πλοῖα ποὺ θὰ τὸν μεταφέρουν.

§17Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ ἀκτοπλοΐα μας μὲ τὰ καράβια, μὲ τὰ ὁποῖα ἐνεργεῖται σήμερα, εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Ἑλλάδος.

§18Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Δὲν ἠξεύρετε τὰς δυσκολίας, τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζουν οἱ ἐφοπλισταί μας διὰ τὴν ἀπόκτησιν πλοίων. Χρεώνονται μὲ τὴν ἰδέαν ὅτι θὰ ξεχρεωθοῦν, καὶ ὅταν ἔλθουν ἐδῶ τὰ πλοῖα τὰ ἐπιβαρύνομεν μὲ πολυτελές, μὲ διπλάσιον προσωπικόν, πῶς θὰ εὑρεθοῦν καὶ ἀντιμετωπισθοῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ δαπάναι; Ἀντὶ νὰ ὑποστηρίζωμεν τὴν ἀκτοπλοΐαν μας, τῆς ζητοῦμεν τώρα 20% ἐὰν ταχύτατα δὲν ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα δὲν ἠξεύρω πῶς θὰ ἀσφαλισθῶμεν, ὅτι θὰ ἔχωμεν ἀκτοπλοΐαν. Ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον ψηφίζομεν σήμερον τί λέγει; Ἐὰν τυχὸν ἕνας ἐκ τῶν δικαιουμένων ἀποζημιώσεως δὲν δύναται νὰ ἀντικαταστήσῃ μόνος του τὸ πλοῖον, διότι εἶναι ἀπὸ τοὺς μικρούς, εἶναι κοτσυφολόγος καὶ δὲν ἔχει ὅλα τὰ χρήματα, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ δώσῃ τὰ χρήματά του εἰς ἄλλον, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον 5–10 μικροί, ἠμποροῦν νὰ δώσουν τὰ χρήματά των εἰς ἕνα ἔξυπνον ὁ ὁποῖος θὰ ἀγοράσῃ τὸ καράβι. Ἔρχομαι τώρα εἰς ἕνα ἄλλο ζήτημα. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἔντιμον, δὲν νομίζω ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ παρεμβάλλωνται συζητήσεις περὶ προϋπογραφῆς ὑπόπτων συμβάσεων μεταξὺ δικηγόρων καὶ ἐφοπλιστῶν, χωρὶς νὰ κατονομάζωνται οἱ συμβληθέντες. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἔντιμον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, νὰ ὑποστηρίζωνται τοιαῦται ἀρχαί, νὰ λέγῃ ἕνας βουλευτὴς ὅτι ὁ Α ἐφοπλιστὴς ἔδωσεν 20%, ἀλλὰ ἔδωσα τὸν λόγον τῆς τιμῆς μου καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸν εἴπω. Ἐρχόμεθα καὶ συζητοῦμεν διάφορα πράγματα, διατί, διὰ νὰ τὰ ἀκούουν οἱ ἐργάται........

§19Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἐργάται, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ φορολογηθῇ 20% ἡ μικρὰ ἰδιοκτησία.

§20Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατόν, αὐτοσχεδιάζοντες, νὰ λύωμεν τὰ προβλήματα. Πρέπει νὰ κάμωμεν ναυτιλιακὴν πολιτικήν, ἢ θὰ κάμωμεν ναυτιλιακὴν πολιτικὴν ἢ θὰ πρέπει νὰ παύσωμεν νὰ σκεπτώμεθα ὡς ναυτιλιακὸν Ἔθνος. Δύο εἶναι οἱ πόροι μας, ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἰσάγομεν συνάλλαγμα, ὁ τουρισμὸς καὶ ἡ ναυτιλία, τὸν τουρισμὸν πρέπει νὰ τὸν καλλιεργήσωμεν, ἔχομεν ὅμως καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Ναυτικὸν δαιμόνιον, τὸ ὁποῖον γνωρίζετε, ὅτι κατώρθωσε νὰ φέρῃ εἰς τὴν ἕκτην θέσιν προπολεμικῶς τὸ Ἑλληνικὸν Ναυτικόν. Δὲν ἠξεύρω μήπως ὅλος αὐτὸς ὁ θόρυβος, ὁ ὁποῖος γίνεται, ὑποκινεῖται ἀπὸ ξένους, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὸ δαιμόνιόν μας καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ τὸ συναγωνισθοῦν. Τὸ 1939 μὲ ...(δὲν ἠκούσθη)... σκάφη 1.397.000 τόννων καὶ τώρα ἔχομεν 312 σκάφη ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν, 517.000 τόννων. Ὑπάρχουν ἀκόμη 449 πλοῖα 2.435.000 τόννων Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν ὑπὸ ξένην σημαίαν. Ἀπορῶ πῶς καὶ αὐτὰ ποὺ ὕψωσαν Ἑλληνικὴν σημαίαν, πῶς εὑρέθησαν. Ξεύρετε ὅτι εἶμαι Ἕλλην καὶ εἶμαι ἐθνικόφρων ἀλλὰ σᾶς λέγω, ἐὰν ἤμην ἐφοπλιστὴς καὶ ἐγὼ θὰ ἔβαζα ξένην σημαίαν. Ἀντὶ νὰ κάμωμεν πολιτικὴν διὰ νὰ ἐπαναφέρωμεν τὰ ὑπὸ ξένην σημαίαν ἐπὶ τὴν Ἑλληνικήν, τοὺς λέγομεν, σᾶς ζητοῦμεν 100.000 λίρες, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρεθῇ ἕνας νὰ τοὺς εἴπῃ, σᾶς ζητοῦμεν 100.000 πληρώσατε 5. Αὐτὸ λέγεται οἰκονομικὴ πολιτικὴ τοῦ κ. Χέλμη, πάρτε τον καὶ θαυμάσατέ τον. Τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικὸν ἀνεμίχθη εἰς ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις, ἔγινε μπακάλης, ἔγινε βιομήχανος, θέλει νὰ γίνῃ καὶ ἐφοπλιστής. Μέχρι σήμερον ὅπου ἀνεμίχθη ἐπῆγε κατὰ διαβόλου ἡ ἐπιχείρησις, μὴ θέλωμεν νὰ καταστρέψωμεν καὶ τὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν. Πρὸ ἡμερῶν, εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ γράψω περὶ ἑνὸς ἄγους, ὀφειλομένου εἰς τὴν παρεμβατικὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους. Τὸ Κράτος παρεχώρησε τὸ δικαίωμα εἰς ἕνα τρὰστ ἐμπόρων διὰ τὰ πετρελαιοειδῆ, 100 δισεκατομμύρια κλέπτονται, καὶ ὅλα τὰ ρίπτομεν εἰς τοὺς ξένους.

§21Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἠλείας). Ἐπειδὴ παρηκολούθησα τὰ πράγματα καὶ τὰ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύσατε εἰς τὴν «Βραδυνὴν» καὶ εἶδα πόσον βάσιμοι εἶναι αἱ παρατηρήσεις σας, νομίζω, ὅτι αὐτὰ τὰ ζητήματα κατὰ πρώτιστον λόγον θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ φέρετε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§22Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Πότε νὰ τὰ φέρω; Προχθὲς ἤλθομεν ἐδῶ. Εἶναι ζητήματα ἐξαιρετικῆς σοβαρότητος καὶ δὲν ἠμπορεῖ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ μὴ τὰ πληροφορηθῇ ἐπακριβῶς, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐγγραφοῦν ἐπερωτήσεις, νὰ προτιμηθοῦν, διὰ ν’ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις πρὸς ἀποκάλυψιν ὅλων τῶν αἰσχῶν καὶ τῶν ὑπευθύνων.

§23Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἠλείας). Πρόκειται περὶ μεγαλυτέρων ἐγκλημάτων καὶ ἀπὸ τὸ Συνάλλαγμα.

§24Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Τὴν 8ην Ἰανουαρίου 1949, ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὁ κ. Χέλμης καὶ ὁ κ. Ἀντωνίου ὑπέγραψαν μίαν σύμβασιν ἑνὸς Ἕλληνος καὶ τεσσάρων ξένων, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν ἕνα λωποδυτικὸν γκρούπ, καὶ κλέπτουν ἀπὸ τὸν Βασιλέα καὶ ἀπὸ τὸν πιὸ πλούσιο, ποῖον θέλετε, τὸν Μποδοσάκη, μέχρι τοῦ πλέον πτωχοῦ. Καὶ δὲν εὗρον ἄλλον Ἕλληνα νὰ προτιμήσουν εἰς τὸ προνόμιον αὐτό, ἀπὸ ἕναν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος τὴν ἡμέραν τῆς ὑπογραφῆς τοῦ συμφωνητικοῦ μεταξὺ Κράτους καὶ Τρὰστ ἦτο εἰς τὰς φυλακὰς ἐπὶ παραβάσει τοῦ νόμου περὶ Ἐθνικοῦ νομίσματος καὶ ἐπί κλοπῇ 1.200 ἑκατομμυρίων ἀπὸ τὸν Ἐθνικὸν Στόλον. Καὶ τοὺς εἶπον: Βρὲ Χριστιανοί, δὲν μπορέσατε νὰ βρῆτε κανένα ἄλλον ἄνθρωπον ὀλιγώτερον βαρυνόμενον μὲ τὸν ποινικὸν νόμον; Τὴν ἀπάντησιν ποὺ ἐλάβατε σεῖς, ἀπὸ τοὺς ἄνω ὑπουργούς, τὴν αὐτὴν ἔλαβα καὶ ἐγώ.

§25Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ποῖος εἶναι αὐτός;

§26Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐρωτήσατε τὸν ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ. Ἀλλὰ μεταξὺ τῶν περιέργων θεωριῶν ποὺ ἤκουσα περὶ ναυτιλίας, ἦτο καὶ ἡ πρότασις νὰ κάμουν συνεργατικάς, εἰς τὰς ὁποίας νὰ μποῦν μέσα οἱ ἐργάται διὰ νὰ γίνῃ μία συνεργατικὴ ἐκμετάλλευσις τῶν πλοίων ὑπὸ ἐργατῶν καὶ κεφαλαίου. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά; Ἐρχόμεθα δηλαδή, ἐδῶ νὰ λέγωμεν λόγια διὰ νὰ κάμωμεν ἐργατοπατερισμούς;

§27Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Οἱ πλοιοκτῆται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἕνα ποσοστὸν μικρὸν 10% — 15% νὰ μποροῦν ὁμαδικῶς νὰ συγκεντρώσουν ἕνα 100% καὶ νὰ γίνουν κύριοι ἑνὸς πλοίου. Καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, εἰς πολλὰ σημεῖα εἶναι ὑπερβολικά.

§28Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι ὁμιλῶ καθαρὰ διὰ νὰ μὴ ἀφήνω καμμίαν ἀμφιβολίαν εἰς κανένα, οὔτε ἔχω προκατειλημμένην γνώμην ὑπὲρ τοῦ Α ἢ τοῦ Β. Ἀνήκω εἰς αὐτὸν τὸν τόπον καὶ δι’ αὐτὸν τὸν τόπον ἀγωνίζομαι καὶ δὲν ἔχω καμμίαν ἀνάγκην εὐνοίας ἀπὸ κανένα, οὔτε ἀπὸ ἐργάτην, οὔτε ἀπὸ πλοιοκτήτην οἱονδήποτε καὶ ἐνδιαφέρομαι διὰ τὸν τόπον αὐτόν, διὰ τὸν ὁποῖον ἀγωνίζομαι ἐπὶ 40 χρόνια.

§29Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ἡ δημιουργία συνεταιρισμῶν εἶναι χίμαιρα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν συνεταιρισμοί. Ποῦ νὰ εὑρεθοῦν τὰ μέλη τῶν μικροϊδιοκτητῶν διὰ νὰ συμπτύξουν συνεταιρισμούς.

§30Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριοι, λυποῦμαι διότι σᾶς ἀπησχόλησα διὰ μακροῦ, διότι δὲν συνηθίζω νὰ κάμω κατάχρησιν αὐτοῦ τοῦ βήματος. Νομίζω, ὅτι αὐτὸς ὁ νόμος ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ χωρὶς καμμίαν συζήτησιν. Τὰ περὶ 70%, τὰ ὁποῖα τόσον εὐστόχως καὶ εὐφραδῶς, ἀνέφερεν ὁ κ. Βαμβέτσος, δὲν νομίζω, ὅτι εὐσταθοῦν. Ἀφήσατε αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, ἀρκετὰ ἔχουν πληρώσει δι’ αὐτὸν τὸν τόπον. Κατεστράφησαν αἱ περιουσίαι των, ἀλλὰ κατεστράφη καὶ ἡ Ἑλλὰς καὶ δὲν ξεύρω τὶ θὰ συμβῇ, ὁ Θεὸς νὰ μὲ βγάλῃ ψεύτην, ὅταν θὰ χρειασθῶμεν τὴν ναυτιλίαν διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν ἀσφάλειάν μας. Πολλὲς φορὲς ἀκούομεν ὅτι μᾶς λείπουν... οἱ σοσιαλισμοί, οἱ ὁποῖοι ἐδοκιμάσθησαν εἰς τὸ μεγαλύτερον καὶ πλουσιώτερον Κράτος, εἰς τὴν Ἀγγλίαν.

§31Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Αὐτὰ εἶναι ὑπερβολές. Ἡ πολιτικὴ τῶν Ἄγγλων Ἐργατικῶν εἰς συγκεκριμένους τομεῖς ἐπέτυχεν, ὅπως ἐπέτυχεν 100% ἡ Ἀγγλικὴ Ναυτιλιακὴ πολιτική. Συνεπῶς αὐτὰ ποὺ ὑποστηρίζετε δὲν ἀνταποκρίνονται πλήρως εἰς τὴν ἀλήθειαν.

§32Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Αἱ κραυγαὶ ἐξέρχονται ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐπιχειρήματα. Ἡ βάσις εἶναι μία, ὅτι εἰς τὴν Ἀγγλίαν ὁ λαὸς, ὁ ὁποῖος τόσον εὐηργετήθη ἀπὸ τὸν σοσιαλισμὸν, εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογὰς ἐπιδεικνύει σταθερὰν στροφὴν πρὸς τὰ δεξιά, διότι εἶδεν, ὅτι ὅλες αὐτὲς οἱ ἀηδίες, περὶ κρατικοποιήσεων ἢ πάλης μεταξὺ τάξεων δὲν ἠμποροῦν νὰ σταθοῦν, καὶ ἀντιθέτως ἐπιβάλλεται πλήρης συνεργασία τάξεων καὶ ἀνάπτυξις ἀτομικῆς πρωτοβουλίας. Λέγω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν ναυτιλίαν, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἐπηρεάζεται οὔτε ἀπὸ κεφάλαιον οὔτε ἀπὸ τὴν ἐργασίαν. Τὸ Κράτος νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τὴν ἄμβλυνσιν τῶν διαφορῶν μεταξὺ ἐργαζομένων καὶ κεφαλαίου. Ἀφήσατε τὸ κεφάλαιον νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ μὴ τὸ φυγαδεύετε εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἔχομεν ἀνάγκην ὅλων τῶν κεφαλαίων, τῆς ἐργασίας καὶ ὄχι μόνον προνομιούχων τάξεων, εἴτε ἐργάται λέγονται αὐτοί, εἴτε κεφαλαιοκράται. (Χειροκροτήματα).

§33Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς διεξαγομένης συζητήσεως, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἀφορῶντος εἰς τὴν ἀποζημίωσιν τῶν πλοιοκτητῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω μίαν διαπίστωσιν. Μέχρι σήμερον ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἦλθον νομοσχέδια προνοοῦντα διὰ τὴν ἀποζημίωσιν ἀστικῶν ἐργοδοτικῶν τάξεων καὶ μόνον νομοσχέδια ἀποβλέποντα εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ σκληρῶς μοχθοῦντος ἀγροτικοῦ λαοῦ δὲν ἦλθον ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Γνωρίζει ἡ Βουλὴ καὶ ὀφείλει νὰ γνωρίζῃ ὅτι οἱ ἀγρόται ἀποτελοῦν τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς χώρας, μοχθοῦν σκληρῶς διὰ τὴν διασφάλισιν τῶν στοιχειωδεστέρων ὅρων ἀνθρωπίνης διαβιώσεως, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα ἡ πολιτεία ἔχει ἐγκαταλείψῃ αὐτοὺς εἰς τὴν τύχην των. Καταλογίζω βαρείας εὐθύνας εἰς ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι διεχειρίσθησαν μέχρι σήμερον τὰ κοινά, διότι δὲν συνεκινήθησαν καὶ δὲν συγκινοῦνται διὰ τὴν φοβερὰν τραγῳδίαν τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου, ὁ ὁποῖος κατ’ ἔτος πλήσσεται μέχρις ἐξοντώσεως ἀπὸ τὰς ἀνηλεεῖς ἀσθενείας καὶ θεομηνίας, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦν τὴν καταστροφὴν τῶν προϊόντων του, ἀλλ’ οὐδὲν μέτρον εἴτε ἀποζημιώσεως, εἴτε οἰκονομικῆς ἀνακουφίσεως λαμβάνεται ὑπὲρ αὐτοῦ, αἱ τιμαὶ ἀσφαλείας τῶν προϊόντων, δὲν καλύπτουν οὔτε τὸ κόστος αὐτοῦ καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας ἀδιαφορῶν καὶ ἀδρανής, προσβλέπει εἰς τὸ δρᾶμα τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν ὑγιεστέραν καὶ παραγωγικωτέραν τάξιν τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας καὶ δὲν κατορθώνει νὰ διασφαλίσῃ οὔτε τὸν ξηρὸν ἄρτον τῆς ἡμέρας.

§34Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ προλαλήσαντες ἀξιότιμοι συνάδελφοι, τόσον κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ὅσον καὶ σήμερον, ἐγκρατέστερα ἐμοῦ καὶ τοῦ βήματος καὶ τοῦ θέματος, ἐξήντλησαν τοῦτο κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ἀπομένῃ περιθώριον εἰς ἐκείνους τοὐλάχιστον, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνίδεοι τῶν ναυτιλιακῶν ζητημάτων. Δράττομαι μόνον τῆς εὐκαιρίας —καὶ δι’ αὐτὸ ἐζήτησα τὸν λόγον— διὰ νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὅπως τὸ ἐπιδειχθὲν ἐνδιαφέρον του ἐπιδείξει καὶ εἰς ἄλλας παρεμφερεῖς περιπτώσεις καὶ διὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα χρονίζουν ἀπὸ ἐτῶν εἰς τὰ χρονοντούλαπα τοῦ Ὑπουργείου του. Συγκεκριμένως, ἔχω νὰ ἀναφέρω τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ναυαγῶν τῆς «Χειμάρας».

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατετέθη σχετικὸν νομοσχέδιον, κ. συνάδελφε.

§36Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Δὲν ἤμην παρὼν κατὰ τὴν κατάθεσιν καὶ χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐτήρησε τὸν λόγον του ἐν προκειμένῳ.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§38Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ἀτυχὴς ἀνερχόμενος εἰς τὸ βῆμα, ὕστερα ἀπὸ τὴν λαμπρὰν ὄντως ἀγόρευσιν τοῦ Ναυάρχου κ. Σακελλαρίου. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὅμως, ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὑπέπεσεν εἰς σφάλμα, ὡς καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ὁμιλήσαντες ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἔχει. Καὶ τὸ σφάλμα τοῦτο εἶναι, ὅτι ἔκαμναν σύγχυσιν μεταξὺ τοῦ θέματος τῆς ναυτιλιακῆς πολιτικῆς καὶ τοῦ θέματος τῆς προτεραιότητος τῆς ἀποζημιώσεως παθόντων ἐκ τοῦ πολέμου. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ζητήματος ναυτιλιακῆς πολιτικῆς, θὰ εἴμεθα πρῶτοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐγνωρίζαμεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ Κράτος πολιτικὴ ναυτιλιακή, ὅπως δὲν ὑπάρχει οὔτε ἀγροτικὴ πολιτική, ὅπως δὲν ὑπάρχει οὔτε ἐργατικὴ πολιτική. Κύριοι, γνωρίζω τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσέφερεν κατὰ τὸν πόλεμον ἡ Ἐμπορική μας Ναυτιλία, ὅπως γνωρίζω καὶ τὰς δυσμενεῖς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐργάζεται σήμερον ἡ ναυτιλία μας καὶ ἀγωνίζεται εἰς τοὺς Ὠκεανοὺς κατὰ ξένας σημαίας. Τὰ θέματα τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας γενικώτερον ἀνετέθησαν εἰς εἰδικὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἀνέλαβεν νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὰ πορίσματά της. Ἐγὼ δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, ἀντετάχθην κατὰ τοῦ νομοσχεδίου περὶ μεταβολῆς τῆς φορολογίας, ἀντετάχθην εἰς τὴν προνομιακὴν εὔνοιαν ἑνὸς κλάδου. Καὶ ἀντετάχθην πρῶτον διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως καὶ εἶπα τότε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ φέρωμεν νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα παρέχουν προνομιακὰς ἀποζημιώσεις, εἰς ἕνα τόπον κατεστραμμένον, εἰς ἕνα τόπον ὅπου ἀκόμη συνεχίζονται αἱ δηώσεις καὶ ὁ ἐξανδραποδισμὸς τῶν χωρικῶν καὶ γενικῶς καταστρέφεται ἡ ὕπαιθρος. Ὅταν ἔρχωνται νομοσχέδια ἀποζημιώσεως, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν τὸ προβάδισμα τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς πλοιοκτήτας. Ἀλλὰ ἐὰν θέλετε, κύριε, νὰ δώσετε τὸ προβάδισμα αὐτό, ἔλεγα, εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, νὰ τὸ φέρετε, ὄχι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅπου μὲ 22 ψήφους ἐναντίον 18, ἀλλὰ εἰς τὴν Βουλήν, τὴν πλήθουσαν. Ἄλλη ἡ ψυχολογία τῶν 355 βουλευτῶν καὶ ἄλλη ἡ ἀπόφασις τῶν 22 βουλευτῶν. Θὰ εἶναι σφαλερὰ πολιτικὴ πρᾶξις τῆς Βουλῆς, Βουλῆς πολέμου, νὰ δώσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι αἱ θυσίαι πρέπει νὰ βαρύνουν τὸ ἀνώνυμον πλῆθος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἡ δὲ εὔνοια τοῦ Κράτους νὰ ἀνήκῃ εἰς τοὺς ὀλίγους. Δεύτερον ἠθικὸν θέμα, εἶναι ἡ διαβεβαίωσις δύο κ. συναδέλφων, περὶ ἑνὸς 20%, τὸ ὁποῖον θὰ φύγῃ ἀπὸ τὰς ἀποζημιώσεις καὶ θὰ πάῃ εἰς μεσάζοντας. Κύριοι, μὲ ὅλην τὴν φιλίαν, ἡ ὁποία μὲ συνδέει προσωπικῶς μὲ τὸν κ. βουλευτὴν Ἄρτης καὶ τὸν κ. βουλευτὴν Ἀθηνῶν καὶ ἤδη ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διαφωνῶ μαζί του εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι κατέχουν μυστικόν. Τὸ μυστικὸν εἶναι ἀπόρρητον διὰ τὸν συνήγορον, τὸν δικηγόρον, εἰς τὰ Δικαστήρια, διότι τὸ λειτούργημα τοῦ δικηγόρου εἶναι μὲν λειτούργημα δημόσιον, ἀλλὰ ἀφορᾷ καὶ τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ διωκομένου πολίτου, ὁ δικηγόρος εἶναι ὁ παραστάτης τοῦ κατηγορουμένου, εἶναι ὁ νομικὸς πνευματικὸς τοῦ κατηγορουμένου καὶ λέγεται, ὅτι μεταξὺ τῶν 2 καθηκόντων αὐτῶν, ὅταν συγκρουσθῇ τὸ συμφέρον τοῦ δημοσίου μὲ τὸ συμφέρον τοῦ κατηγορουμένου, τότε ὁ συνήγορος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ πάῃ εἰς τὴν θέσιν τοῦ κατηγορουμένου, νὰ κλείσῃ τὸ στόμα του καὶ ἐὰν ἠξεύρῃ ἀκόμη, ὅτι αὐτός, τὸν ὁποῖον ὑπερασπίζεται εἶναι ἔνοχος καὶ ἀθωοῦται, ἐνῷ καταδικάζεται ἄλλος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀθῶος. Εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἡ πλευρὰ τοῦ ἀπορρήτου τοῦ συνηγόρου, τοῦ ὁποίου ἡ ἀποστολὴ εἶναι καὶ ἀποτελεῖ τὸν τέταρτον τροχὸν τῆς ἀπονομῆς τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι σεβαστή. Ὅταν ὅμως, κύριοι, τὸ μυστικὸν τὸ κατέχῃ βουλευτής, δὲν ἔχω τὴν ἰδίαν γνώμην. Ὁ βουλευτὴς δὲν ἐκπροσωπεῖ τὸν πολίτην μόνον, ἐκπροσωπεῖ τὸ Ἔθνος, εἶναι ὡς ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν. Δι’ αὐτὸ δὲν συμφωνῶ μὲ τοὺς κ. συναδέλφους, ὅτι κατέχοντες ἓν μυστικόν, ἡ ἀποκάλυψις τοῦ ὁποίου θὰ ἀπετέλει προστασίαν τοῦ κύρους τοῦ νομοθετήματος καὶ τοῦ κύρους τοῦ Κράτους, τὸ κρατοῦν, διότι ἔδωσαν τὸν λόγον τῆς τιμῆς των. Ἐγὼ προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καταγγέλλουν οἱ 2 συνάδελφοι, εἶναι τὸ ἀληθές. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι τὸ 20% δὲν ἐδόθη οὔτε καὶ θὰ δοθῇ ὡς ἀποζημίωσις διὰ τὴν παθοῦσαν ναυτιλίαν, ἀλλὰ θὰ δοθῇ ὡς ἀμοιβὴ μεσαζόντων, μεσαζόντων ἐπαναλαμβάνω, ὄχι διὰ νὰ πείσουν βουλευτάς, ὄχι, ἀλλὰ διὰ νὰ πείσουν ὑπηρεσίας, ὑπουργούς, νὰ πάρουν τὸ θάρρος νὰ φέρουν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, περὶ προβαδίσματος τῆς ναυτιλίας εἰς τὰς ἀποζημιώσεις. Τώρα διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, ἐγὼ τοὐλάχιστον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐμμείνω εἰς τὴν ἄποψίν μου καὶ νὰ ψηφίσω τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐκ Τρικάλων, ὅπως συνεπληρώθη ἀπὸ τὸν κ. Τσάτσον καὶ Παπαληγούραν. Μίαν ἀκόμη ἄποψιν, διὰ τὰς ἐντυπώσεις, τὰς ὁποίας ἐδημιούργησεν ἡ ἀγόρευσις τοῦ ναυάρχου κ. Σακελλαρίου, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ηὐλόγησε τοὺς χωρικούς, ὅτι πῆραν τοὺς ἡμιόνους τῆς UNRRA. Τοὺς πῆραν, κύριοι, ἐπὶ πληρωμῇ καὶ τὰ πλεῖστα ἕως ὅτου ἐγκλιματισθοῦν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἢ διότι ἐδεινοπάθησαν κατὰ τὸν πλοῦν ἢ εἰς τὸν Πειραιᾶ ἢ εἰς τὰς Ἀθήνας, ἔθαναν. Ἐὰν ὑπῆρχον στατιστικαί, θὰ σᾶς ἔλεγον τὸ 60%, ὅτι ἀπέθαναν. Καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἔλεγεν ὅτι, ἐὰν ἔθνησκον ἐντὸς μηνός, ἀφ’ ὅτου παρεδόθησαν, ὑπάρχει τὸ πλᾶσμα ὅτι ἔφερον ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἀσθένειαν, ἡ ὁποία τὰ ὡδήγησεν εἰς τὸν θάνατον καὶ δὲν ἐπλήρωνον οἱ χωρικοί. Ἀλλὰ ἐὰν μετὰ τριάκοντα καὶ μίαν ἡμέρας ἀπέθαιναν, τότε οἱ χωρικοὶ ἐκαλοῦντο νὰ πληρώσουν τὸ τίμημα ἡμιόνων τοὺς ὁποίους ἔλαβον χωρὶς νὰ τοὺς ἔχουν. Αὐτὸ εἶναι ἡ μοῖρα τῶν χωρικῶν. Ἀκόμη ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω καὶ τοῦτο, κατὰ τὸν πόλεμον τὰ κτήνη τῶν χωρικῶν καὶ τὰ αὐτοκίνητα τοῦ λαοῦ. ἐπετάχθησαν καὶ ἀπεζημιώθησαν μὲ τὸν νόμον 18)44, εἰς τὸ μηδέν, μίαν δραχμὴ ἴσον 50 δισ. Ἀλλὰ ἀκόμη, κύριοι, οἱ χωρικοὶ ἐξακολουθοῦν νὰ δίδουν θυσίας καὶ ἀντὶ νὰ ὁμιλήσω ἐγώ, ὁμιλεῖ τὸ ἀναγεγραμμένον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νομοσχέδιον περὶ ἀποζημιώσεως κατόχων ἀναγκαστικῶς μισθωμένων ὑπὸ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας κτηνῶν, ὀχημάτων, ἐξαρτημάτων κλπ. Τὰ ἔπαιρνεν ἡ ὑπηρεσία ὄχι ὑπὸ μορφὴν ἔστω ἐπιτάξεως καὶ ὅταν ἐχάνοντο δὲν ἔπαιρναν οἱ κάτοχοι ἀποζημίωσιν καὶ ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐπιτρέπεται μία Ἐπιτροπὴ νὰ δίδῃ ἀποζημιώσεις.

§39Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν πληρώνονται ἀκόμη, οὔτε οἱ ἴδιοι τῶν ὁποίων ἐμισθώθησαν αἱ ὑπηρεσίαι των, ἀλλὰ ὑβρίζονται, ὅταν πᾶνε νὰ ζητήσουν τὰ δικαιώματά των ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς ἀρχάς.

§40Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ, ποὺ μὲ ἠκούσατε καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ δικαιολογήσω τὴν ψῆφον μου, ὅτι ἡ στάσις μου δὲν ὑπῆρξεν ἐναντίον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἡ στάσις μου ὑπῆρξεν ἀπολύτως τυπική, ὅμως θὰ ἤθελον προβάδισμα ὑπὲρ τῶν ὀλίγων καὶ ἐναντίον τῶν πολλῶν. Παρεξηγεῖται ἡ Βουλὴ ὅταν ἀφήνῃ τὰς θυσίας εἰς τὸ πλῆθος καὶ δίδει τὰς εὐνοίας εἰς τοὺς ὀλίγους. Ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἐμμένω εἰς τὰς ἀπόψεις μου καὶ θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, ὡς διετυπώθη ὑπὸ τῶν κυρίων συναδέλφων. (Χειροκροτήματα).

§41Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ὀφείλω χάριτας εἰς τὸν πρὸ ὀλίγου κατελθόντα τοῦ βήματος ναύαρχον κ. Σακελλαρίου, ὁμοίως καὶ εἰς τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους ἀγορητὰς τῆς χθεσινῆς ἑσπέρας, οἱ ὁποῖοι ἐπῄνεσαν τὰ δύο νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν τὸ 1947–1948 περὶ ἀποζημιώσεως τῶν Ἑλλήνων πλοιοκτητῶν τῆς ἀκτοπλοΐας μας, καὶ Μεσογειακῆς Ναυτιλίας καὶ τῆς διαθέσεως τῶν πλοίων τῶν ἐπανορθώσεων. Ἡ ἀκτοπλοΐα μας, κύριοι, δὲν ἔχει ἀνάγκην μεγαλυτέρας ἐξάρσεως καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὑπηρεσίας της πρὸς τὸ Ἔθνος. Κατὰ τὴν χθεσινὴν ὅμως ἡμέραν μοῦ φαίνεται πὼς παρέμειναν μερικαὶ ἀπορίαι εἰς τὴν Βουλήν, διότι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἀφέθη νὰ πιστευθῇ, ὅτι ὁ ἕτερος παράγων ὁ ναυτεργατικὸς κόσμος παρεγνωρίσθη καὶ ἀποζημιοῦνται μόνον οἱ πλοιοκτῆται. Θέλων νὰ διασκεδάσω τὴν ἐντύπωσιν, ἡ ὁποία πιθανῶς νὰ καταληφθῇ εἰς τὴν Βουλήν, νομίζω ὑποχρέωσίν μου τοὐλάχιστον νὰ εἴπω, πῶς ἠσκήθη ἡ πρόνοια ὑπὲρ τοῦ ναυτεργατικοῦ κόσμου κατὰ τὴν ὑπ’ ἐμοῦ Διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῆς ὑπουργίας μου ἐκανονίσθη τὸ ἐδεσματολόγιον, τὸ ὁποῖον ἦτο ἑστία σάλου καὶ διαταραχῆς εἰς τὰ ἐμπορικὰ πλοῖα, κατὰ τρόπον ὁριστικὸν καὶ ἀμετάτρεπτον, ὥστε οὐδεὶς πλέον σάλος καὶ οὐδεμία διαταραχὴ νὰ γίνεται εἰς τὰ ἐμπορικὰ πλοῖα ἐξ αἰτίας τοῦ ἐδεσματολογίου. Καὶ ἔληξε τὸ ζήτημα κατὰ ἕνα τρόπον ὄχι βέβαια ἱκανοποιητικόν, διὰ τὸ ζήτημα τοῦ μισθολογίου καὶ τῶν ὑπερωριῶν, διότι τὸ μισθολόγιον τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ εἶναι τὸ ὑψηλότερον μετὰ τὸ Ἀμερικανικὸν μισθολόγιον, διότι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον ἐν Ἑλλάδι εἶναι ὑψηλόν. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μία προσαρμογὴ τοῦ μισθολογίου ὥστε νὰ ἐκλείψουν καὶ εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο ὅλα τὰ.... (δὲν ἠκούσθη) τὰ ὁποῖα.... (δὲν ἠκούσθη).... ἐὰν ἐγίνοντο δεκταὶ αἱ ἀπόψεις μου περὶ τοῦ ναυτιλιακοῦ συναλλάγματος. Εἰς τὰς μετὰ φορτικότητος ὀχλήσεις μου πρὸς τοὺς ἁρμοδίους καὶ μὲ παραδείγματα δὲν κατωρθώθη τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ λάβω ἀπάντησιν ὀλίγων γραμμῶν ὅτι δὲν ἐγένοντο δεκταὶ αἱ ἀπόψεις μου. Καὶ ἦλθε τελευταίως καὶ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ ναυτιλιακοῦ συναλλάγματος μελετᾶται. Διότι ἂν ἐξῃρεῖτο τὸ ναυτιλιακὸν συνάλλαγμα τῶν συναλλαγματικῶν.... (δὲν ἠκούσθη).... ἀμέσως θὰ ἦτο διάφορος ἡ κατάστασις καὶ θὰ εἴχομεν αὔξησιν τοῦ συναλλάγματος κατὰ 75% ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τοῦ ἐφοπλιστικοῦ κόσμου. Ἐκτὸς τῶν δύο τούτων προχθὲς ἀκόμη ἐψηφίσατε ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ σταθμὸν εἰς τὴν πρόνοιαν τῶν ναυτεργατῶν. Ἡ Βουλὴ ἐκύρωσεν ἀναγκαστικὸν νόμον καὶ ἐπεξέτεινε τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ναυτεργατῶν. Μέχρι πρὸ ὀλίγου καιροῦ μόνον ὁ ἄνεργος ναυτεργάτης καὶ ἡ οἰκογένειά του ἐτύγχανε περιθάλψεως. Σήμερον πλέον τῶν 2.500.000 διατίθενται ὑπὲρ τῶν ναυτεργατῶν. Σήμερον ὁ ναυτεργάτης εἶναι ἥσυχος, ὅτι ἡ οἰκογένειά του τυγχάνει περιθάλψεως. Εἶναι ὅμως καὶ τὸ ἄλλο τὸ ὁποῖον ἔθιξε καὶ ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Πειραιῶς.... (δὲν ἠκούσθη).... τὸ ἵδρυμα τὸ συνέστησεν ὁ ἀείμνηστος Ἀνδρέας Μιαούλης μὲ εἰσηγητὴν τὸν ἀείμνηστον.... (δὲν ἠκούσθη) εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν διότι ἐπλήρωνε τὰς συντάξεις, χωρὶς νὰ ἔχῃ εἰσφορὰς λόγῳ τῆς ἐλαττώσεως τοῦ ἐμπορικοῦ στόλου. Ἡ περιουσία του ἦτο τόσον μικρὰ ὥστε ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ λάβω μέτρα σωστικά. Καὶ ποῖα εἶναι ταῦτα: Πρῶτον διὰ μιᾶς πράξεως.... (δὲν ἠκούσθη).... τὰ 100%... (δὲν ἠκούσθη).... 50% καὶ ἡ.... (δὲν ἠκούσθη)... Εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐνῷ ὁ πλοίαρχος 100 λιρῶν μηνιαίως πληρώνει 8 μηνιαίως, ὁ πλοιοκτήτης θὰ πληρώνῃ 12 μηνιαίως, ὁ θερμαστὴς μηνιαίου μισθολογίου 30 λιρῶν θὰ πληρώνῃ .... (δὲν ἠκούσθη).... ὁ δὲ πλοιοκτήτης θὰ πληρώνῃ .... (δὲν ἠκούσθη).... λίρας μηνιαίως. Ὁ ἐργάτης θαλάσσης θὰ πληρώνῃ 2, 4 λίρας, ὁ δὲ πλοιοκτήτης 3, 6 λίρας. Τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον εἰσέρρευσε καὶ θὰ εἰσρεύσῃ πρέπει νὰ ἀνέρχεται εἰς 360 χιλιάδας λιρῶν ἐτησίως. Ἑπομένως τὸ Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον τὸ ἐπροικοδότησα διὰ τοῦ 10% ἐκ τῆς ἐκποιήσεως τῶν πλοίων τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων. Ἀκόμη διὰ μιᾶς διατάξεως, ἡ ὁποία ἐτέθη καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς εἰσπράξεις τῶν.... (δὲν ἠκούσθη) τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου ἐπιτυγχάνεται ἐτησίως ποσὸν 50.000 λιρῶν, διότι ἔχει τὴν εὐχέρειαν τὸ Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον νὰ ἐξοφλῇ τὰ ναυτολόγια τῶν πλοίων ὁ τὲ μὲν εἰς λίρας, ὁ τὲ δὲ εἰς δολλάρια. Εἶναι δὲ γνωστὴ ἡ διαφορὰ μεταξὺ λίρας καὶ δολλαρίου. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν δὲν τὸ γνωρίζουν εἶναι τοῦτο: ὅτι εἰς ἐμὲ ἔλαχεν ὁ κλῆρος νὰ.... (δὲν ἠκούσθη).... εἰς ἑπτὰ ἐφοπλιστάς, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν ἑπτὰ ἀτμόπλοια, 16.000 τόννων ἀντὶ 1.700.000 δολλαρίων ἕκαστον (δὲν ἠκούσθη)... μεταξὺ τῶν εὐρωστοτέρων ἐφοπλιστῶν, ἠξίωσα ἀπὸ αὐτοὺς νὰ κάμουν μίαν δωρεὰν εἰς τὸ Ταμεῖον καὶ ἡ δωρεὰ ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τοῦ 1.000.000 δολλαρίων, δωρεά, ἡ ὁποία δὲν ἐσημειώθη ποτὲ ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Ἐπὶ πλέον.... (δὲν ἠκούσθη).... μετ’ ὀλίγας ἡμέρας.... (δὲν ἠκούσθη).... 500.000 λιρῶν. Ἔρχομαι ὅμως καὶ εἰς τὸν ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸν.... (δὲν ἠκούσθη). Καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἀπεζημιώθησαν ἀπὸ τὸν Ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμὸν θύματα κατὰ ἕνα τρόπον ποὺ δὲν εἶχεν ἀποζημιωθῆ κανεὶς ναυτεργάτης, δηλαδὴ ἀπεζημιώθησαν ἀπὸ τοῦ ποσοῦ.... (δὲν ἠκούσθη). Ἐπὶ πλέον ἔλαβον συντάξεις ἐκ τοῦ Δημοσίου.... (δὲν ἠκούσθη). Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ ἄσκησις τῆς προνοίας ἐπὶ τῆς ὑπουργίας μου. Καὶ νομίζω ὅτι δικαίως ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα αὐτά. Διότι πιστεύω ἀπολύτως καὶ τὸ διακηρύσσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ὁ Ἕλλην ναυτεργάτης εἶναι ὁ καλύτερος ναυτεργάτης τοῦ κόσμου, εἶναι ὁ σπουδαιότερος παράγων τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας. Εἶναι, λέγω, ὁ ναυτεργάτης ὁ συντελεστὴς τῆς εὐοδώσεως τῆς ἰδιοκτήτου ναυτιλιακῆς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία δρᾷ εἰς τὸν διεθνῆ στίβον τῶν μεταφορῶν καὶ ἡ ὁποία δέχεται τὸν ὀξύτερον ἀνταγωνισμόν. Εἶναι ὁ ναυτεργάτης ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος περιάγει τὴν ἐθνικὴν σημαίαν εἰς τὰ πέρατα τοῦ κόσμου καὶ ἐκ τῆς συμβολῆς του αὐτῆς τὸ Κράτος ἀποκτᾷ πολιτικὴν δύναμιν. Ἐγὼ νομίζω πὼς ἐπετέλεσα τὸ καθῆκόν μου ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Πιστεύω ὅτι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ μὲ διαδεχθοῦν θὰ ἐπιτελέσουν καὶ αὐτοὶ τὸ καθῆκόν των δι’ αὐτὴν τὴν τάξιν. (Χειροκροτήματα).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μιχαλακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§43Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶμαι ἀκόμη συντομώτερος διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, διότι νομίζω ὅτι τὰ θέματα τῆς οἰκονομικῆς καὶ ἐθνικῆς ἐξυπηρετήσεως, τὴν ὁποίαν ἡ ἀκτοπλοΐα παρέχει εἰς τὴν χώραν μας, ἐξηντλήθησαν ἐπαρκῶς ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, ἰδίᾳ ἀπὸ τὸν πλέον ἢ κάτοχον τοῦ θέματος τούτου κ. Σακελλαρίου καὶ τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Σφαέλλου. Θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς τὸ ζήτημα ἐὰν ὁ ψηφισθεὶς νόμος 470 ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν ἀπέδιδε δικαιοσύνην καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἀποζημιώσεως, ὅπως κακῶς ἐπιγράφεται ἐν τῷ νόμῳ ἢ περὶ ἀποδόσεως ἑνὸς πράγματος, τὸ ὁποῖον ἀνῆκεν εἰς τοὺς δικαιούχους. Τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ ἔχουν ὡς ἑξῆς: Ἡ Κυβέρνησις ἡ Ἑλληνική, εὑρῆκε τὰ πλοῖα τὰ ἑλληνικὰ ἐπιτεταγμένα ἀπὸ τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν. Συνεφώνησε μετὰ τῶν πλοιοκτητῶν ὅπως ἡ ἀποζημίωσις, ἡ ὁποία κατεβάλλετο εἰς ἀγγλικὰς λίρας κατὰ ἕνα ποσοστόν, τεθῇ εἰς τὴν ἄκρην καὶ διατεθῇ πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν συναδέλφων των τῆς ἀκτοπλοΐας, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν τὴν γνωστὴν καταστροφὴν κατὰ τὴν εἴσοδον τῶν Γερμανῶν ἐν Ἑλλάδι. Ἦλθε, λοιπόν, τὸ ζήτημα καὶ πολὺ βραδέως μάλιστα, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνασυγκροτηθῇ δαπάναις τῶν συναδέλφων των, μὲ περιουσίας τῶν συναδέλφων των, νὰ ἀνασυγκροτηθῇ ἡ ἀκτοπλοΐα καὶ ὑπεβλήθη τὸ σχέδιον ἐκεῖνο τοῦ νόμου 470, τὸ ὁποῖον ἀπέδωσε δικαιοσύνην καὶ ὄχι ἀποζημίωσιν. Ἔδωσε τὴν περιουσίαν αὐτῶν τῶν ἰδιοκτητῶν εἰς ἐκείνους εἰς τοὺς ὁποίους ἔπρεπε κατ’ ἐντολὴν αὐτῶν νὰ δοθῇ ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ἦτο μία σύμβασις δηλαδὴ ἀντιπροσωπείας τοῦ Κράτους, εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς περιουσίας αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων τῶν ἰδιοκτητῶν τῆς ποντοπόρου ναυτιλίας, πολλοὶ τῶν ὁποίων ἦσαν καὶ ἰδιοκτῆται καὶ ἀκτοπλοϊκῶν σκαφῶν καὶ ὑπέστησαν μεγάλας καταστροφάς. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν «Ἠπειρωτικὴν» ἀκτοπλοΐαν, ἡ ὁποία εἶχε τὸ ἀτύχημα νὰ ἔχῃ 4 ἐν ὅλῳ ἀτμόπλοια καταστραφέντα ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς κατὰ τὴν εἴσοδόν των. Δὲν πρόκειται λοιπὸν περὶ ἀποζημιώσεως, ἀλλὰ καὶ ἐκείνη ἡ ἄποψις, ὡς ἐξετέθη ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἡ ὀρθή. Πῶς θὰ τὸ ἐθεωρούσατε, κύριοι, ἐὰν ἐπὶ παραδείγματι ἐπεβάλετο μία φορολογία, ἢ μᾶλλον ἐκρατεῖτο ἕνα ποσοστὸν ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἡ ὁποία δὲν ἔπαθεν ἀπὸ ὡρισμένας θεομηνίας, διὰ νὰ ἀποζημιωθοῦν οἱ παθόντες ἀπὸ τὰς θεομηνίας καὶ ἤρχετο μετὰ ταῦτα τὸ Κράτος καὶ ἔλεγε: Αὐτὴν τὴν παρακράτησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἐγὼ, τὴν κρατῶ διὰ τὰς γενικὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους; Εἶναι δικαιοσύνη αὐτό; Εἶναι ἰσότης αὐτό; Ἐὰν μεταξὺ ἡμῶν τῶν συναδέλφων τῶν δικηγόρων ἰδιαίτερα ἐπεβάλετο ἕνας νόμος, ὅσοι ἐξ ἡμῶν ἔχομεν ἀκινήτους περιουσίας καὶ ἔλεγεν ὅτι θὰ κρατήσω ἀπὸ τὰ εἰσοδήματα τῆς περιουσίας σας ἕνα ποσοστὸν διὰ νὰ δώσω εἰς ἐκείνους, τῶν ὁποίων κατεστράφησαν τὰ οἰκήματα κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς κατοχῆς καὶ ἤρχετο μετὰ ταῦτα τὸ Κράτος καὶ ἔλεγεν ὅτι τὸ ποσοστὸν αὐτὸ δὲν τὸ διαθέτω, ἐκεῖ, ἀλλὰ θὰ κρίνω ἐγὼ ποῦ θὰ τὸ διαθέσω, νομίζετε ὅτι εἶναι δίκαιον Κράτος τὸ οὕτω πως σκεπτόμενον καὶ πράττον; Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς καμμίαν ἄλλην λεπτομέρειαν, διότι θεωρῶ ἀνάξιον ἐμαυτοῦ νὰ πραγματωθῇ ἐκείνας τὰς διαδόσεις, ἐκείνας αἱ ὁποῖαι κυρίως θίγουν τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων ὅτι ὑπῆρξαν συμφέροντα, τὰ ὁποῖα ἀναμφισβητήτως κατὰ τὸν νόμον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι νόμιμα, καὶ ἔγινεν ὁ νόμος 470. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, ὅπως ἔχει, δὲν κάνει τίποτε ἄλλο παρὰ διευκολύνει τὸν σκοπὸν τοῦ νόμου 470.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§45Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θέλω παρὰ νὰ ὑποστηρίξω μίαν τροπολογίαν. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Ἐγεννήθη τὸ ζήτημα περὶ τῶν δικηγόρων ἢ μὴ οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀναλάβει ὡρισμένας ὑποθέσεις τῶν πλοιοκτητῶν. Διὰ τοῦ ψηφισθέντος νόμου 470, ἐθεωρήθη ὅτι ἦσαν διάφοροι καὶ τρίτοι μὴ δικηγόροι, οἱ ὁποῖοι εἶχον συμφωνήσει 20% ἐπὶ τῶν ἀποζημιώσεων τῶν πλοιοκτητῶν. Ἡ διάταξις αὐτὴ κατηργήθη, διότι ἐθεωρήθη ὅτι ἦτο διάταξις ἄκρως πιεστική, ἄκρως ἀντικοινωνική. Ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος μὲ ὅλο τὸ θάρρος, τὸ ὁποῖον μὲ διακρίνει νὰ σᾶς ἐκθέσω τοῦτο: Μὲ ἐπεσκέφθησαν χθὲς 3–4 ἐπαγγελματίαι δικηγόροι, οἱ ὁποῖοι μοῦ ἀνέπτυξαν τὸ ζήτημα καὶ μοῦ ἐτόνισαν ἐν τέλει: Πρόκειται περὶ συμφωνίας ἀμοιβῆς, ἡ ὁποία ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ Κώδικος περὶ δικηγόρων. Ἔχω, λοιπόν, τὴν γνώμην ὅτι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ δικηγόρων καὶ ὄχι περὶ τρίτων προσώπων ἢ μεσαζόντων, δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν καὶ θὰ ἦτο ἄδικον νὰ ἀποκλείσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ νὰ λάβουν ἕνα ποσοστὸν ἔστω τῆς συμφωνηθείσης τυχὸν ἀποζημιώσεως, ἐφ’ ὅσον, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ἀποζημίωσις εἶναι σύμφωνος μὲ τὸν Κώδικα περὶ Δικηγόρων. Διότι δὲν ἠμπορεῖ, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, νὰ παραβλέπωμεν τὰς κειμένας διατάξεις. Ὅταν ἔρχεται ὁ Κῶδιξ τῶν Δικηγόρων καὶ μοῦ λέγει ὅτι ἔχεις δικαίωμα σὺ δικηγόρε, νὰ ἀναλάβῃς μίαν ὑπόθεσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νομίζω νὰ μοῦ εἴπῃ... (δὲν ἠκούσθη). Δὲν εἶναι δυνατὸν νομίζω ἀσυζητητὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι αὐτό, κύριοι, ἀντίκειται εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη καὶ δὲν ἐπιτρέπεται. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐπειδὴ πιστεύω καὶ ἐγὼ, ὅτι τὸ ποσοστὸν τοῦ 20% εἶναι ἄκρως ὑπερβολικόν, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «....... (ἀναγινώσκει) .......». Δηλαδὴ νὰ ἀναγνωρίζεται εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας δικηγόρους, ἓν ποσοστὸν 5%. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφήσωμεν ἀσυζητητὶ τὸ ζήτημα αὐτό, διότι θὰ ἀδικήσωμεν προφανῶς ἐπαγγελματίας δικηγόρους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔκαμον τίποτε ἄλλο, παρὰ βάσει τοῦ Κώδικος περὶ δικηγόρων, εἰργάσθησαν κατὰ τρόπον ἀξιοπρεπῆ, τίμιον καὶ ἠθικόν.

§46Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ εἶναι ἡ καλλιτέρα ἐπικύρωσις τῆς ἀπόψεως, ὅτι συνωμολογήθησαν ἰδιωτικὰ συμφωνητικά, καὶ σήμερον προσπαθοῦμε τινὰ ἐξ αὐτῶν νὰ τὰ σώσωμεν.

§47Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ καταψηφίσω τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀντωνοπούλου. Χθὲς ἐγένετο ἐδῶ πολὺ μακρὰ συζήτησις, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχεται σήμερον ἡ Βουλὴ καὶ νὰ ἐμπλέκεται ἐκ νέου εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν. Δεύτερον, ἐφ’ ὅσον ἐξεδόθη νόμος πρὸ ἑνὸς ἔτους, ὁ ὁποῖος λύει τὸ ζήτημα, καλῶς ἢ κακῶς, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἔλθῃ μετὰ ἓν ἔτος ἡ Βουλὴ νὰ παλινωδῇ. Καὶ τελευταῖον διότι, ἀκυρουμένων τῶν συμφωνητικῶν, δικαιοῦνται οἱ δικηγόροι νὰ προσφύγουν εἰς τὸν Πρόεδρον, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Κώδικος περὶ δικηγόρων, νὰ τύχουν τῆς δεούσης ἀμοιβῆς. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ τροπολογία αὐτὴ νὰ μὴ γίνῃ δεκτή.

§48Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ ζήτημα ὅπως τίθεται, εἶναι τοῦτο. Ὁ κ. Ἀντωνόπουλος λέγει, ὅτι ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐνεργήσῃ συμφώνως πρὸς τὸν Κώδικα. Ἐὰν πρόκειται περὶ τοιαύτης ὑποχρεώσεως, δὲν γεννᾶται ζήτημα. Ἀλλ’ ὁ Κῶδιξ ὁμιλεῖ περὶ ἀναλήψεως ὑποθέσεως, εἴτε δικαστικῆς, εἴτε διοικητικῆς. Ὅπως ἐτέθη ὅμως τὸ ζήτημα ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους κ.κ. Μαῦρον καὶ Γαρουφαλιᾶν, ἀνέλαβον ὑποχρέωσιν, ὅπως εἶπον οἱ ἴδιοι νὰ ψηφισθῇ νόμος. Δηλαδὴ ἀνέλαβον κάτι τι τὸ ἐντελῶς ἔκνομον, καὶ ἐναντίον τοῦ Κώδικος περὶ δικηγόρων, ἐναντίον τοῦ Κώδικος περὶ μεσαζόντων, ἐναντίον παντὸς ἠθικοῦ νόμου. Δηλαδὴ εἶπον, ἀναλαμβάνομεν ἡμεῖς, ἐὰν μᾶς δώσητε 20% ἀπὸ τὰς ἀποζημιώσεις, νὰ πείσωμεν τοὺς βουλευτὰς νὰ ψηφίσουν νόμον. Ἐάν, κ. Πρόεδρε, τοιαύτη βάσις ἐτέθη ὡς ἀληθής, ἐρρέτω τότε πᾶσα ἠθικὴ ἀρχὴ ἐν τῷ Κράτει. Διότι ἐὰν μειωθῇ τὸ ἀλώβητον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἡ ἰδέα τοῦ ἀδιαφθόρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, καὶ ψηφίσωμεν τοιαύτην διάταξιν, αὐτὸ θὰ εἴπῃ ὅτι ἀναγνωρίζομεν ὅτι εἶναι ἠθικὴ ἡ συμφωνία, τὴν ὁποίαν οἱ κύριοι αὐτοὶ ὑπέγραψαν, καὶ ὅτι ὑπάρχει ἡ πιθανότης ἔστω καὶ 1% νὰ πείσουν τοὺς βουλευτὰς νὰ ψηφίσουν τὸν νόμον αὐτόν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς καὶ κατὰ τρόπον ἀνεπίδεκτον πάσης ἀμφισβητήσεως, ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς κ.κ. Γαρουφαλιᾶν καὶ Μαῦρον, οἱ ὁποῖοι ἐβεβαίωσαν σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς, ὅτι ὁ ἴδιος ὁ ἐφοπλιστὴς τοὺς εἶπεν ὅτι ὄχι μόνον αὐτός, ἀλλὰ ὅλοι γενικῶς οἱ ἐφοπλισταὶ ἀνέθεσαν εἰς εἰκοσάδα δικηγόρων, νὰ τοὺς δώσουν μίαν ἀποζημίωσιν 20% ἐπὶ τῶν ἀποζημιώσεων, διὰ νὰ φροντίσουν νὰ ψηφισθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ὁ νόμος, νομίζω ὅτι τοῦτο ἀντίκειται εἰς πᾶσαν ἠθικὴν τάξιν, εἰς πᾶσαν ἠθικὴν ἀρχήν, καὶ ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Σῶμα αὐτὴν τὴν διάταξιν νὰ τὴν ἀπαλείψῃ καὶ ἐὰν δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὴν ἀπαλείψῃ νὰ τεθῇ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου. Ἠρώτησα ἐν τῇ χθεσινῇ συνεδριάσει τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργὸν κ. Μαῦρον, σᾶς ἐβεβαίωσεν ὁ κύριος αὐτὸς ὅτι ὑπέγραψαν ὅλοι οἱ ἐφοπλισταί, καὶ ἀπήντησεν ὅτι ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ ἐφοπλισταὶ ὑπέγραψαν ἀπὸ κοινοῦ συμφωνίαν μὲ τὴν εἰκοσάδα τῶν δικηγόρων. Δὲν νομίζω, ὅτι τοῦτο ἔγκειται εἰς τὴν ἀξιοπρέπειαν, τὴν ἠθικὴν τάξιν καὶ τὰς ἠθικὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι διέπουν τὴν Βουλήν, ἐὰν ἐπεκυρώσῃ μία τοιαύτην διάταξιν. Τὰ ὅσα δὲ ἀναφέρει ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντωνόπουλος διὰ τῆς τροπολογίας του, ἔρχονται εἰς μεγαλυτέραν ἐπικύρωσιν τῶν λεγομένων μου, διότι ἀναγνωρίζεται πλέον ὅτι ἀνέλαβον τὴν ὑποχρέωσιν, ἀλλ’ ἐπειδὴ εἶναι μεγάλη ἡ ἀποζημίωσις, ἀντὶ τοῦ 20% εἶπον δώσατέ μας 5%. Ἄρα ὑπῆρχεν ἐν δράσει ἡ εἰκοσὰς αὐτὴ τῶν δικηγόρων.

§49Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι συζητοῦντες ἐπὶ τῶν δύο ἐκ τῶν τελευταίων ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν, σκιαμαχοῦμεν, διότι εἴτε ἡ μία, εἴτε ἡ ἄλλη, εἴτε οἱαδήποτε ἄλλη, σκοπὸν ἔχει νὰ ὑποβάλῃ ὑπὸ τύπον φορολογίας κυρώσεις, εἰς βάρος τῶν συναψάντων τὰ συμβόλαια ταῦτα, διότι οὐδὲν περὶ τούτου ἀπεδείχθη καὶ οὐδένα ἀντικειμενικὸν σκοπὸν πραγματοποιεῖ. Διότι, κύριοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐκ τῶν 1.800.000 λιρῶν, ποσὸν τὸ ὁποῖον προέβλεψεν ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Ναύαρχος, κατὰ τὸ 1942 διὰ τὴν ἀποζημίωσιν ὅλων τῶν πλοιοκτητῶν, τῶν κάτω τῶν 4000 τόννων, τὰ 9)10 τῶν δικαιούχων ἔχουν λάβει τὰς ἀποζημιώσεις καὶ ὑπολείπεται μόνον τὸ ⅒ τῶν δικαιούχων, δηλαδὴ αἱ χῆραι, οἱ κάτοχοι φορτηγίδων, βενζινοπλοίων, ἐκεῖνοι, ὡς εἶπε παραστατικώτατα ὁ κ. Ναύαρχος, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν νὰ συγκεντρωθοῦν, διότι εἶναι πτωχοὶ καὶ δὲν ἔχουν κεφάλαια νὰ ἀγοράσουν πλοῖα καὶ ἀναγκάζονται τὰς ἀπαιτήσεις των ἐκ τοῦ νόμου νὰ τὰς ἐκχωροῦν εἰς τρίτους, οἱ ὁποῖοι ἀγοράζουν πλοῖα διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν σκοπῶν τοῦ νόμου. Συνεπῶς οἱ δικηγόροι, οἱ συνάψαντες τοιαῦτα συμβόλαια, ἐπῆραν τὰς ἀποζημιώσεις καὶ τώρα ποὺ θὰ τοὺς εὕρητε;

§50Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ πάρωμεν τὰ χρήματα ἀπὸ τοὺς δικηγόρους, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς ἐφοπλιστάς, οἱ ὁποῖοι ἐὰν τὰ κατέβαλον, τὰ κατέβαλον κατὰ παράβασιν τοῦ Ποινικοῦ νόμου καί, ἑπομένως, ὀφείλουν νὰ τὰ ἐπιστρέψουν, ἐὰν δὲ δὲν τὰ κατέβαλον, ἀντὶ νὰ τὰ κερδίσουν αὐτοὶ οἱ δικηγόροι, νὰ τὰ κερδίσῃ τὸ Δημόσιον.

§51Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Δηλαδὴ κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νόμου 470. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νόμου 470, ὁ ὁποῖος ἰσχύει ἀπὸ τὸ 1947, ἐπραγματοποιήθη καμμία κύρωσις; Παρουσιάζεται δηλαδὴ περίπτωσις ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου αὐτοῦ; Κατωρθώσατε, τρόπον τινά, κατὰ τὴν σημαντικωτέραν στιγμὴν τῆς ἀναλήψεως τῶν ἀποζημιώσεων αὐτῶν ἀπὸ τὸν ΑΟΚΠ νὰ ἐφαρμόσητε τὸ ἄρθρον 8; Παρουσιάσετέ μου μία καὶ μόνην περίπτωσιν. Καὶ ἔρχεσθε τώρα δι’ ἑνὸς ἀθώου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε διὰ βοῆς νὰ ψηφισθῇ, νὰ ἐφαρμόσητε τὸν νόμον ἐκεῖνον εἰς τὸ ⅒, εἰς τοὺς πτωχοτέρους δικαιούχους, καθ’ ἣν στιγμὴν τὰ 9)10, δηλαδὴ πλουσιώτεροι, οἱ ἔχοντες τὰς μεγαλυτέρας ἀναλήψεις, δὲν ἐπλήρωσαν τίποτε. Πρέπει, κατὰ τὸ κείμενον τοῦ νόμου, νὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι ὑπάρχει σύμβασις. Ποία σύμβασις; Σύμβασις δὲν ἀπεδείχθη, ὅτι ὑπάρχει, οὔτε ἰδιωτική, οὔτε συμβολαιογραφική. Κατὰ τίνα τρόπον θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος; Συνεπῶς ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι οὐδεμία σήμερον πραγματικὴ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ. Ἐπὶ πλέον δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ μεταβαλλώμεθα εἰς δικαστήριον καὶ νὰ δικάζωμεν τὰς τοιαύτας ἢ τοιαύτας συμβάσεις τῶν δικηγόρων. Οἱ δικηγόροι, οἱ ὁποῖοι ἐνεργοῦν μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῶν κωδίκων, οἱ ὁποῖοι εἶναι θεσμοὶ ἠθικοί, σὺν τοῖς ἄλλοις, κρίνονται ὅταν ἐμφανίζωνται ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἀξιοῦν τὰς ἀπαιτήσεις των. Συνεπῶς ἁρμόδια εἶναι τὰ δικαστήρια, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ προστρέξουν διὰ νὰ ζητήσουν τὸ δίκαιόν των. Νομίζω, ὅτι τοιοῦτον ἀθῶον νομοσχέδιον δὲν ἔπρεπε νὰ τύχῃ τοιαύτης μεταχειρίσεως.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λεονάρδος, ἔχει τὸν λόγον.

§53Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἐγὼ ἤθελα τοῦτο, κύριοι, νὰ εἴπω. Ὅτι καὶ ὅταν ἡ συζήτησις αὐτὴ ἠγέρθη ἐν τῇ Βουλῇ περὶ τοῦ 20%, ὅτι ἐλέχθη εἰς κάποιο καφενεῖον, δὲν προσήχθη ἐν τῇ Βουλῇ πειστήριόν τι. Ἐγένετο οὕτως εἰπεῖν μία ἐλαφρὰ παρατήρησις ἐκ μέρους τοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ ἐν τῇ αἰθούσῃ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως καὶ ὅταν ἐγὼ παρετήρησα ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ συνεχίζωνται τοιαῦται συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν καμμίαν βάσιν, ἐσταμάτησεν ἐντελῶς. Τώρα ἐπανέρχεται ὑπ’ ἄλλον τύπον. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ διεξάγωνται συζητήσεις χωρὶς πειστήρια καὶ νὰ συκοφαντοῦμεν αὐτὴν ταύτην τὴν Βουλήν.

§54Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Διατί;

§55Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὅταν ἔρχεσθε καὶ λέγετε ὅτι ἕνας, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα δὲν ἀναφέρετε, εἶπεν ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἐψήφιζε τὸ νομοσχέδιον ἐὰν καὶ ἐάν, τί ἄλλο ἀποτελεῖ αὐτὸ εἰμὴ συκοφαντίαν τοῦ Σώματος.

§56Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον νὰ εἴπω τοῦτο, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῶν δικηγόρων. Ὁ Κῶδιξ περὶ δικηγόρων, κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀναγνωρίζει ἀμοιβὰς δι’ ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι τυχὸν παρεσχέθησαν ἐν προκειμένῳ. Ἑπομένως καὶ τυχὸν ὑπάρχουσαι τοιαῦται συμφωνίαι εἶναι ὄχι μόνον ἄκυροι, ἀλλὰ καὶ οἱ ὑπογράψαντες τὰς συμφωνίας αὐτὰς νομίζω ὅτι δὲν ἔχουν θέσιν εἰς τὸ Σῶμα τῶν Δικηγόρων.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Σφαέλλος, ἔχει τὸν λόγον.

§58Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ἐπιθυμῶ, κύριε Πρόεδρε, καὶ πάλιν ἀπόψε νὰ ἀντιταχθῶ καὶ εἰς τὴν πρώτην τροπολογίαν, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ἐκ μέρους τοῦ κυρίου Βαμβέτσου καὶ εἰς τὴν ἀποψινὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀντωνοπούλου. Καὶ αἱ δύο βάλλουν καὶ κατὰ τῆς Βουλῆς καὶ κατὰ τῆς ναυτιλίας μας. Ἂς προσέξωμεν. Διότι θὰ ἠδυνάμην, ἐὰν μοὶ ἐπιτρέπετο, ἀλλὰ δὲν μοῦ ἐπιτρέπεται δυστυχῶς νὰ ἔχω ἐλευθερίαν γλώσσης εἰς τὸ θέμα αὐτό, νὰ εἴπω ὡρισμένα πράγματα. Ἀλλὰ τοῦτο μόνον ἂς λεχθῇ, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον, τὴν ὁποίαν διανύομεν καὶ αὐταὶ αἱ στρατιωτικαί μας ἀρχαὶ θλίβονται, διότι δὲν ἔχομεν τόσην, ὅσην θὰ ἤθελον, ναυτιλίαν, διὰ νὰ εἶναι ἐλεύθεραι εἰς τὴν κατάρτισιν τῶν σχεδίων των καὶ εἰς τὰς μελέτας των. Σᾶς λέγω ὑπευθύνως, ὅτι ἔχομεν ἀνεπαρκῆ ναυτιλίαν, ἀνεπαρκῆ ἀκτοπλοΐαν διὰ τὴν ἐξυπηρέτησίν μας κατὰ τὸν παρόντα πόλεμον διὰ τὰς ἐνδεχομένας ἐξελίξεις του. Ἂς προσέξωμεν, κύριοι βουλευταί, διότι μὲ τὰ ἀμελέτητα καὶ ὄχι μὲ ἐποπτείαν τοῦ θέματος μέτρα, τὰ ὁποῖα εἰσηγούμεθα ἐξ ἀφορμῆς διαφόρων ὀρθοτάτων νομοσχεδίων, ὡς τὸ σημερινόν, πλήττομεν τὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ κλάδου τούτου τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας μας, καθ’ ἣν στιγμὴν φεύγουν ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴν πλοιοκτησίαν πλοῖα καὶ ὑψώνουν τὴν τουρκικὴν σημαίαν διὰ νὰ μπορέσουν νὰ ὑπάρξουν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν συναγωνισμὸν ἐν τῇ Μεσογείῳ, καθ’ ἣν στιγμὴν ὑψώνουν τὴν νέαν ἰσραηλιτικὴν σημαίαν καὶ στόλος τουρκικός, ἰσραηλιτικός, αἰγυπτιακὸς καὶ γιουγκοσλαβικὸς διαπλέουν τὴν Μεσόγειον καὶ ἡ σημαία μας, ἡ ὁποία ἦτο δυνατὸν μεταπολεμικῶς νὰ εἶναι πρώτη εἰς τὴν Μεσόγειον κινδυνεύει νὰ ἐκτοπισθῇ καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν κοιτίδα τῆς ναυτιλίας. Ἂς τὸ προσέξωμεν τὸ θέμα τῆς ναυτιλίας καὶ ἂς φροντίσωμεν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν διὰ τὰ ναυτικὰ θέματα, νὰ τὰ κατέχουν, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι χειρίζονται τὰ θέματά των, νὰ τὰ χειρίζωνται μὲ ἐποπτείαν τοῦ ὅλου θέματος καὶ ἐν γνώσει τῶν συνεπειῶν ἐπὶ τῆς καθόλου οἰκονομίας τῆς χώρας μας. Κύριοι βουλευταί, νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, ὡς τὸ ἔχει καταθέσει ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ νὰ σταματήσῃ ἡ συζήτησις.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἔχει τὸν λόγον.

§60Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Πολύωρος ὑπῆρξεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου καὶ διὰ νὰ εἶμαι ἀκριβέστερος, οὐχὶ ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Βαμβέτσος ἤθελε νὰ θέσῃ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Καλῶς νομίζω ἔπραξεν ἡ Βουλὴ διὰ νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τόσας ὥρας, διότι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Βαμβέτσος ἐξακολουθητικῶς κατηγορεῖ τὸ νομοσχέδιον..... (δὲν ἠκούσθη). Τοῦτο θὰ ἀποδειχθῇ δι’ ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ μὴ ὑποτεθῇ ὅτι συζητοῦμεν ἐπὶ πληροφοριῶν τρίτων, ἀλλὰ ἐπὶ ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα εἶναι κατατεθειμένα καὶ εὑρίσκονται εἰς τὸν φάκελλον καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καμμία ἀμφιβολία. Ἐγώ, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶμαι κατ’ ἐπάγγελμα ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, οὕτως ὥστε νὰ ἔχω ἐπαγγελματικὴν ὑποβολήν, συνεπεία τῆς ὁποίας νὰ ὑποστηρίζω ἀδιακρίτως οἱονδήποτε θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν, χωρὶς προηγουμένως νὰ τὸ ἐξετάσω, οὕτως ὥστε νὰ σχηματίσω ὑπεύθυνον γνώμην. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρατηρήσατε μετὰ πόσον τεταμένης προσοχῆς παρηκολούθησα μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς ἅπαντας τοὺς ἀξιοτ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸν λόγον. Ἔχω ὅμως μικράν τινα ὑποβολὴν διὰ τὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν, τὴν ὁποίαν δύναται νὰ ἔχῃ πᾶς Ἕλλην, διότι εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ ἐμπορικὴ ναυτιλία τῆς Ἑλλάδος συνέστη ἄνευ οὐδεμιᾶς οὐδέποτε βοηθείας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ποῖοι εἶναι οἱ συντελεσταὶ, τῆς ὑπάρξεως τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας, ἡ ὁποία κατὰ τοιοῦτον τρόπον τιμᾷ τὴν πατρίδα μας, ὄχι μόνον ἐδῶ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ἡ σημαία μας διαυλακώνει ὅλους τοὺς ὠκεανούς. Οἱ δύο συντελεσταὶ εἶναι πρῶτον τὸ δαιμόνιον τοῦ Ἕλληνος ἐφοπλιστοῦ καὶ ναυτικοῦ καὶ δεύτερον ὁ ἐργάτης τῆς θαλάσσης διὰ τὸν ὁποῖον τόσοι ἄλλοι κ.κ. συνάδελφοι, κάλλιον ἐμοῦ κατέχοντες τὰ θέματα, ὡμίλησαν προηγουμένως, ὥστε θεωρῶ περιττὸν νὰ συνεχίσω τοὺς ἐπαίνους, εἴτε ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς εἴτε ὑπὲρ τοῦ ἄλλου. Ἕνα καὶ μόνον εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι οὐδέποτε τὸ Κράτος ἦλθεν ἀρωγὸς καὶ βοηθὸς διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐμπορικῆς μας ναυτιλίας, οὐδέποτε ὅμως ἐξ ἀντιθέτου, εἰς τὸ σάλπισμα τῆς προσκλήσεως τῆς θυσίας τῆς ἐμπορικῆς μας ναυτιλίας ἐκώφευσεν αὕτη. Ὁπουδήποτε καὶ ἂν εὑρέθη καὶ τὸ τελευταῖον πλοῖον, ἡ σάλπιγξ τοῦ ἑλληνικοῦ προσκλητηρίου εἰς τὰς θυσίας τοῦ Κράτους εὑρῆκε πράγματι τὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν μὲ τὸ ὅπλον παρουσιάστε. Κατόπιν αὐτοῦ δὲν βλέπω, διὰ ποῖον λόγον πρέπει νὰ ταχθῶμεν ἐναντίον τοῦ πρώτου τούτου πλουτοπαραγωγικοῦ κλάδου τῆς χώρας μας. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε ὅτι ὅταν, ὑπὸ τὰ πλήγματα τῶν ἐχθρῶν τῆς πατρίδος μας, κατεποντίζοντο εἴτε αὔτανδρα, εἴτε μὴ τὰ ἑλληνικὰ πλοῖα εἰς τὰς διαφόρους θαλάσσας, οἱ ἐφοπλισταί καὶ πλοιοκτῆται καὶ πάλιν εἰς τὴν φωνὴν τῆς πατρίδος προσέφεραν καὶ τὴν τελευταίαν οἰκονομικήν των ἰκμάδα χάριν τοῦ μεγαλείου της. Καὶ σήμερον, εἰς τὰς παραλίους πόλεις καὶ κώμας τῆς χώρας, αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανὰ θρηνοῦν τοὺς προστάτας των, τοὺς ὁποίους ἀπώλεσαν κατὰ τὰς θυσίας τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας. Μήπως ὅμως δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ ἐμπορικὴ ναυτιλία κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου ὑπέστη θυσίας τοιαύτας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀνώτεραι ὅλων τῶν λοιπῶν κλάδων; Ὁ ναύαρχος κ. Σακελλαρίου, σᾶς ἐδιάβασε προηγουμένως ἀριθμούς, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι κατὰ τὸ 1939, ὅταν ἤρχισεν ὁ πόλεμος, διότι καὶ πρὶν κηρυχθῇ ὁ πόλεμος εἰς τὴν Γδύνιαν καὶ εἰς τὴν Βαλτικὴν, κατεποντίζοντο τὰ ἑλληνικὰ ἐμπορικὰ σκάφη συνεπείᾳ τοῦ πολέμου, κατὰ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1940 ἡ ἑλλ. ἐμπορ. ναυτιλία ἠρίθμει πλέον τῶν 555 πλοίων χωρητικότητος 3.837.000 τόννων καὶ εἰς τὸ τέλος τοῦ πολέμου ἠρίθμει πλοῖα τῶν 500.000 τόννων καὶ εἰς ταῦτα δὲν συμπεριλαμβάνονται αἱ θυσίαι τῶν ἄλλων μικροτέρων πλοίων, εἰς βενζινόπλοια καὶ πετρελαιοκίνητα. Ἀφάνταστοι ἦσαν αἱ θυσίαι εἰς ἔμψυχον ὑλικὸν καὶ τιμὴ μεγάλη προσήκει εἰς τὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν τῆς πατρίδος μας. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ὠνομάσθη ἀπὸ ἄλλους μὲν ἀθῶον, ἀπὸ ἄλλους δὲ ἐκρίθη ὅτι ἀποτελεῖ πλεονασμόν. Οὔτε τὸ ἕνα συμβαίνει οὔτε τὸ ἄλλο. Πιθανὸν νὰ εἶναι ἀθωότατον, ἀλλὰ δὲν ἀποτελεῖ πλεονασμόν, χωρὶς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐκπροσωπούμενον κατὰ τὸ παρελθόν, ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, νὰ ἔχῃ οὐδεμίαν ἀπολύτως ὑπαιτιότητα. Διὰ νὰ εἶσθε ἀπολύτως κατατοπισμένοι καὶ διὰ νὰ ἴδητε εἰς τί ἀκριβῶς φθάνωμεν, ὅταν δὲν σκεπτώμεθα καθ’ ὃν τρόπον πρέπει νὰ σκεπτώμεθα διὰ τὴν ἄμεσον ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους θὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἡ Καδιὼ Σιγάλα, ἡ ὁποία εἶχε νὰ πάρῃ ὡρισμένην ἀποζημίωσιν, ἀπεφάσισε εἰς πλειοδοσίαν νὰ ἀγοράσῃ τὸ ἀτμόπλοιον τὸ ἐκ τῶν γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, τὸ ὁποῖον ὠνομάσθη «Ἕβρος». Καὶ μετὰ τὴν πλειοδοσίαν ἀνεδείχθη ἡ τελευταία πλειοδότης μὲ 64.000 λίρας, ἐνῶ ἡ πρώτη προσφορὰ ἦτο 35.000. Ὁ νομικὸς σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐγνωμάτευσεν ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ Καδιὼ Σιγάλα δὲν εἶχεν ὁλόκληρον τὸ χρηματικὸν ποσὸν νὰ πληρώσῃ, ἠδύνατο ἄλλος, ὁ ὁποῖος ἐδικαιοῦτο ἀποζημιώσεως νὰ ἐκχωρήσῃ πρὸς αὐτὴν τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον εἶχε λαβεῖν. Ὁ δὲ νομικὸς σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἶπεν: Βεβαίως, ὀρθὸν εἶναι τοῦτο καὶ τὰ χαρτιὰ ἐστάλησαν εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ. Ἀπὸ ἐκεῖ τὰ χαρτιὰ ἐστάλησαν εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον ἀπεφάνθη ἀντιθέτως. Καὶ ξεύρετε ποῦ εἶναι παραπεταμένον; Εἰς μίαν παραλίαν τοῦ Πειραιῶς, διότι ἠμποδίσθη τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ κάμῃ τὴν σύμβασιν καὶ δὲν ξέρω ἐὰν σήμερον θὰ πιάσῃ τὶς 35.000 λίρες ἀπὸ τὶς 64000, διότι ἡ διάταξις περὶ ἐκχωρήσεως, τῆς ἀπαιτήσεως τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 470, δὲν ἐνεκρίθη. Νά, λοιπόν, διατὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ ταχέως οὕτως ὥστε νὰ ξεκαθαρίσῃ τὸ ζήτημα. Ὁ κ. Βαμβέτσος κατηγόρησεν ὅτι δύο ἰδιῶται ἀπὸ κοινοῦ συμφέροντος κινούμενοι συναπεφάσισαν τὴν ἐκτέλεσιν ὡρισμένων ἀξιοποίνων πράξεων πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ σκοποῦ των. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ διευκρινίσωμεν τοῦτο Ἐὰν ἡ κατηγορία τὴν ὁποίαν ἀποδίδει ὁ κ. Βαμβέτσος κατὰ τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας εἶναι ἀληθής, τὸν παρακαλῶ ἀπὸ τοῦδε νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸ τέλος, ἐὰν κατόπιν τῶν ὅσων θὰ εἴπω θὰ δώσῃ καταδικαστικὴν ψῆφον, ὁπότε θὰ συνταχθῶ μαζί του.

§61Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἀκούεσθε, κύριε ὑπουργέ.

§62Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Τὸ θέμα ἐγεννήθη ἐξ ὑπαρχῆς ὡς ἑξῆς, ὅτι ὑπεγράφησαν συμβάλαια. Τὴν λέξιν «συμβόλαια» ἀποκρούω, διότι ὁ κ. Βαμβέτσος εἶναι ἄριστος νομικὸς καὶ ἄριστα κατέχει τὴν ἔννοιαν τῆς λέξεως. Τοῦτο ἀναφέρεται καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ ἄλλων προηγουμένων συζητήσεων κατὰ κόρον, ὅτι ὑπεγράφησαν μεταξὺ τῶν πλοιοκτητῶν καὶ ὡρισμένων δικηγόρων συμβόλαια καὶ οὐχὶ ἰδιωτικὰ συμφωνητικά. Ἀνατρέξατε ὁπουδήποτε θέλετε εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 23.6.48 σελὶς 6: «Ἐζήτησα τότε καὶ ἐτέθη διάταξις .... (ἀναγινώσκει) .......».

§63Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Οἱαδήποτε συμφωνία εἶναι συμβόλαιον.

§64Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Τονίζω τὴν λέξιν ἰδιαιτέρως, διότι ἀπευθύνομαι εἰς τὸν κ. Βαμβέτσον καὶ ἐφ’ ὅσον ὁμιλεῖ περὶ συμβολαίων καὶ περὶ ἰδιωτικῶν συμφωνητικῶν, νομίζω ὅτι εὑρίσκεται ἐν πλάνῃ.

§65Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Συμβόλαια τὰ λέγει ὁ λαός, ἄλλαι εἶναι συμβάσεις.

§66Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Ὡμιλήσατε ὅμως, κύριε Βαμβέτσο, πλὴν τοῦ λαοῦ καὶ εἰς τὸν ὑπουργόν, πρὸς τὸν ὁποῖον ἀπευθύνατε.............

§67Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὅταν ὁμιλῶ περὶ συμβολαίων, ὁμιλῶ περὶ τῶν γενικῶν ὅρων τῶν συμφωνητικῶν. Τὰ συμβόλαια διακρίνονται εἰς ἰδιωτικὰ καὶ εἰς δημόσια ἔγγραφα. Ἐψάξαμεν νὰ εὕρωμεν δημόσια ἔγγραφα, ἀλλὰ δὲν τὰ εὕρομεν. Ἐκ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ἀντωνοπούλου φαίνεται ὅτι ὑπάρχουν ἔγγραφα. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τίποτε, δὲν θὰ ἐγένετο ἡ τροπολογία αὐτή. Αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι ὑπάρχουν ἰδιωτικὰ συμφωνητικά, τῶν ὁποίων τὴν ἀνεύρεσιν δὲν κατωρθώσαμεν, διότι δὲν ὑπάρχουν καταχωρημένα.

§68Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Εἴπομεν ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐπιστεύομεν ὅτι ὑπῆρχον συμβόλαια, τὰ ὁποῖα κατηρτίσθησαν ἐνώπιον συμβολαιογράφων.

§69Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, τί ἀξίαν ἔχει ἐὰν ἐψάχναμεν νὰ εὕρωμεν τὰ πειστήρια τοῦ διαπραχθέντος ἐγκλήματος; Ἐψάξαμεν νὰ τὰ εὕρωμεν εἰς τὰ δημόσια γραφεῖα, ἐφ’ ὅσον ὅμως ἔχομεν δύο ἀξιοπίστους μάρτυρας, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ ἕνας εἶναι συνάδελφός σας καὶ ἔχομεν μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία λέγει περὶ τοῦ 5%, εἰκάζεται ὅτι τὰ συμβόλαια αὐτὰ ἔγιναν ὑπὸ μορφὴν δημοσίων ἐγγράφων.

§70Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Κύριε Βαμβέτσο, δύο μῆνας μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου 470 ἀπευθύνατε ἐπιστολὴν πρὸς τὸν τότε ὑπουργόν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Κιζάνην, εἰς τὴν ὁποίαν τοῦ ὑπεδείξατε καὶ τὴν διαδικασίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἠκολούθει διὰ νὰ εὕρῃ τὰ συμβόλαια αὐτά. Εἴπατε εἰς τὸν κ. Κιζάνην νὰ κάνῃ μίαν ἐπιστολὴν εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ τοῦ ζητήσῃ αὐτὰ κι’ αὐτά τὰ χαρτιά. Ὡς μάρτυρα προτείνω καὶ τὸν δικηγόρον κ. Θηβαῖον.

§71Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πρόκειται περὶ τοῦ ἀειμνήστου Νικολάου Θηβαίου, ὁ ὁποῖος ἐὰν ἔζη σήμερον θὰ εἴχομεν μίαν πρόσθετον ἀπόδειξιν. Ὁ Νικ. Θηβαῖος μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ περιλαμβάνοντος τὸ ἄρθρον 8 μὲ ἐπῆρε εἰς τὸ τηλέφωνον ἐκφράσας τὰ συγχαρητήριά του διὰ τὴν εὐφυᾶ αὐτὴν διάταξιν καὶ μοῦ εἶπεν ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸν δικηγορικὸν κόσμον κυκλοφοροῦν κατηφῆ τινὰ πρόσωπα ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τοῦ ἄρθρου 8 αὐτοῦ. Δυστυχῶς ὁ Νικόλαος Θηβαῖος ἠσθένησε καὶ ἀπέθανε.

§72Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μεριμνᾶτε διὰ τῆς τροπολογίας νὰ τὰ πάρῃ μαζί του τὰ πρόσωπα. (Γέλωτες).

§73Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Λέγετε ἐν συνεχείᾳ, κ. Βαμβέτσο: «Ὡσαύτως ὁ συνάδελφος κ. Μαῦρος ὑπεσχέθη προχθὲς ἐνώπιόν μου ...... ............ (ἀναγινώσκει)..............». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιστολή σας, κ. Βαμβέτσο, τῆς 23.12.47.

§74Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὄχι δὲν λέγει αὐτό, νὰ σᾶς πῶ ἐγὼ τί λέγει. Τὴν ἡμέραν τοῦ Ἁγίου Θεμιστοκλέους, τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1947 ἐπεσκέφθην εἰς τὴν οἰκίαν του, τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Παρίστατο ἐκεῖ ὁ κ. Μαῦρος καὶ εἶπον εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἔχω παράπονα ἀπὸ τὸν κ. Μαῦρον, διότι δὲν μᾶς λέγει τὸ ὄνομα τοῦ ἐφοπλιστοῦ. Ὁ κ. Πρωθυπουργός μοῦ ἔδωσε δίκαιον καὶ εἶπεν εἰς τὸν κ. Μαῦρον ἔλα νὰ μοῦ τὸ πῇς ἐμένα. Ἐπίστευα δὲ ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ μοῦ τὸ διεβίβαζε.

§75Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Δὲν ἐγνώριζον ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἐχρησιμοποίησε καὶ διπλωματικὴν γλῶσσαν. Κύριοι συνάδελφοι, διεξάγεται ἀπὸ ἡμερῶν μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ εἰς τὸν τύπον, μία πολεμικὴ ἐναντίον τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν τῆς χώρας. Ἐγὼ δὲν ἀμφισβητῶ τὴν καλὴν πίστην τῶν συναδέλφων κ.κ. Μαύρου καὶ Γαρουφαλιᾶ, ὅσον ἀφορᾷ τὰς δοθείσας πληροφορίας. Ἀλλὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, κατὰ ποῖον τρόπον σκέπτεσθε νὰ ἐξαγνίσωμεν τὴν ἑλληνικὴν κοινωνίαν. Ὅταν σεῖς ἐπληροφορήθητε ὅτι διαπράττεται μία ἄδικος πρᾶξις στρεφομένη εἴτε καθ’ ἡμῶν ἁπάντων, εἴτε κατ’ ἄλλης μερίδος καὶ κατὰ τρόπον πολὺ πρωτοφανῆ, πρέπει νὰ ἀποκρύψωμεν τὰ πράγματα, οὕτως ὥστε νὰ δημιουργῆτε πάντοτε ἐντυπώσεις εἰς τὴν διάνοιαν τοῦ κόσμου; Πρέπει νὰ λέγωμεν, ξέρετε ἐμένα μοῦ τὸ εἶπον, ἀλλ’ ἔδωσα τὸν λόγον τῆς τιμῆς μου νὰ μὴ τὸ εἴπω. Ὁ συνάδελφος κ. Κιζάνης, ὑπείκων εἰς τὴν ἐπιστολήν σας, ἀπηύθυνε τὰ ἔγγραφά του εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ 48 συμβολαιογράφους τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς, ἀπήντησαν ὅτι οὐδὲν ἀπολύτως συμβόλαιον συνήφθη τοιαύτης μορφῆς. Ἑπομένως, ἡ ἄποψις, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχον συνταχθῆ ἐργολαβικὰ συμβόλαια δὲν ἦτο ἀληθής. Ἐν συνεχείᾳ ὅμως ἐτέθη ἓν θέμα ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Θ. Τσᾶτσον. Ἐλέχθη κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς 23. 7.48 ὅτι ὁ κ. Τσᾶτσος ὑπέβαλε μήνυσιν ἐναντίον διαδοσιῶν καὶ τὸ θέμα αὐτὸ .... (δὲν ἠκούσθη).

§76Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου, κύριε ὑπουργέ, νὰ σᾶς διακόψω. Ἡ μήνυσις ὑπεβλήθη παρ’ ἐμοῦ εἰς τὸν εἰσαγγελέα Ἐφετῶν. Ἐκλήθην καὶ ἐξητάσθην ὡς μάρτυς ἐγὼ ὁ ἴδιος. Γνωρίζει δὲ τὴν ὑπόθεσιν προσωπικῶς ὁ εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν, ὁ καὶ ἐκδώσας τὴν παραγγελίαν πρὸς διενέργειαν ἀνακρίσεων. Κύριοι συνάδελφοι, δοθέντος ὅτι ὑπάρχουν τοιαῦται συμβάσεις, εἶχα ἀναπτύξει ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ὅτι θεωρῶ τοιαύτας συμβάσεις ὡς ἐμπιπτούσας εἰς τὸν νόμον περὶ μεσαζόντων. Καὶ ἔκαμα τὴν μήνυσιν κατ’ ἀγνώστων.

§77Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνεφέρατε εἰς τὸν εἰσαγγελέα τὰς πληροφορίας τῶν κ.κ. Μαύρου καὶ Γαρουφαλιᾶ;

§78Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Βεβαίως. Τί μεῖζον ἠδυνάμην νὰ πράξω;

§79Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Αὐτὰ λέγουν τὰ ἔγγραφα καὶ τὰ ἔγγραφα αὐτὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσβληθοῦν ἐπὶ πλαστότητι. Δικαιώνουν τὰς ἀπόψεις τῶν πλοιοκτητῶν, δὲν ἔχομεν δὲ οὐδεμίαν περίπτωσιν, ἡ ὁποία νὰ στρέφεται ἐναντίον τῶν πλοιοκτητῶν. Θέλετε εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ ἐπιβάλετε ποινὴν ἄνευ ὑπάρξεως τῆς ἀποδείξεως, ἀλλ’ οὐδὲ ἐνδείξεως ἐναντίον τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας; Διότι, ὡς σᾶς ἐξήγησαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ πλοιοκτῆται ἐπῆραν χρήματα δικά τους. Πῶς θέλετε νὰ τοὺς εἴπωμεν ἐπιπροσθέτως ὅτι, κύριοι, ἐλᾶτε νὰ μᾶς δώσετε ἀκόμη 20% διὰ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν θέλει νὰ ψηφισθῇ ὁ κ. Βαμβέτσος, εἰς ἐποχήν, καθ’ ἣν ἀγωνιζόμεθα διὰ νὰ ἐπαναφέρωμεν ὑπὸ τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν πλοῖα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ὑπὸ ξένην σημαίαν μὲ Ἕλληνας ἐφοπλιστάς, τῶν ὁποίων ἡ πίστις καὶ ὁ ἐθνισμὸς εἶναι ἀκέραιος κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου. Ἐπιθυμοῦν οἱ ἄνθρωποι νὰ φέρουν τὰ πλοῖα των ὑπὸ τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν, πρέπει νὰ καταστραφοῦν διὰ μιᾶς προσθέτου πράξεως;

§80Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Χωρὶς νὰ πληρώνουν φόρον;

§81Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, ὅτι συνεστήθη καὶ διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἀσχολεῖται καὶ μὲ τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας, εἰδικῶν τελῶν, οὕτως ὥστε θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ ζήτημα διὰ νὰ συζητήσωμεν ποῖον θὰ εἶναι τὸ ποσοστὸν τῆς ἀντοχῆς, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ ἡ ἐμπορικὴ ναυτιλία. Δὲν νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι πρέπει νὰ ὁμιλῆτε περὶ θυσιῶν ἄλλων καὶ γνωρίζετε καλὰ ὅτι ὁ πόνος σας εἶναι ἴσος πρὸς τὸν ἰδικόν μου, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὁμιλῶμεν περὶ τῆς δικαιοσύνης, τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ τὴν ὑποστηρίξωμεν. Ἐὰν νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ φόρος ἐπὶ τῶν πλοιοκτητῶν, ἡ Βουλὴ εἶναι ἀνοικτή, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἐδῶ, οὐχὶ ὅμως διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ καταστρέφωμεν συνεχῶς τὴν πίστιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν ὄχι μόνον διὰ τὸν ἑαυτόν των, ἀλλὰ καὶ δι’ ὁλόκληρον τὸ Κράτος. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ἑλληνικὴ ἐμπορικὴ ναυτιλία ὑπῆρξε πάντοτε σεμνὴ καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀποδεικνύει ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν ὑπαιτιότητα διὰ νὰ τῆς ἐπιβάλωμεν τοιαύτην ποινήν, κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Βαμβέτσου, ἀλλὰ νὰ τὴν ἀφήσετε νὰ λειτουργήσῃ ὡς ἐλειτούργησε καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ ἐδόξασε τὴν πατρίδα. (Χειροκροτήματα).

§82Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐπειδή, κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, δὲν παρηκολουθήσατε χθὲς τὴν ἀγόρευσίν μου θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ ἀκούσητε τὴν ἀπάντησίν μου πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, προτοῦ ἐκφράσητε γνώμην.

§83Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Γνωρίζω τὴν ἄποψίν σας ἐκ τῶν πρακτικῶν.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§85Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει, πρῶτον, τὸ συγκεκριμένον περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν φαίνεται νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις. Πέραν αὐτοῦ, ἦλθε πρὸς συζήτησιν τὸ γενικώτερον θέμα τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας. Προφανῶς δὲν εἶναι ἡ συνεδρίασις, εἰς τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ ἐκθέσωμεν ἐν ἐκτάσει τὰς ἀπόψεις μας. Λειτουργεῖ ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ θὰ ἀναμείνωμεν τὴν ὑποβολὴν τῶν πορισμάτων της, ὁπότε θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν μιᾶς εὐρείας ἀναπτύξεως τῶν γνωμῶν μας. Ἀρκούμεθα σήμερον ἐπὶ τοῦ γενικοῦ αὐτοῦ θέματος, ἐφ’ ὅσον κατά τινα τρόπον συνεζητήθη, ἀρκούμεθα εἰς τὴν διαπίστωσιν ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἐπιτρέπεται δυσμενὴς προκατάληψις ἀπέναντι τῆς Ἑλληνικῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας, ἀλλὰ καὶ δικαιολογεῖται καὶ ἐπιβάλλεται τὸ ἀντίστροφον: εὐμενὴς προκατάληψις. Διότι διαυλακώνει τοὺς ὠκεανούς, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορ. Ναυτιλίας, δοξάζει τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν καὶ εἰσφέρει χρῆμα εἰς τὴν μαρτυρικήν μας πατρίδα. Τῆς ἀνήκει τιμὴ καὶ δόξα. Ὑπάρχει, ἑπομένως, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, εὐμενὴς προκατάληψις. Ἐν συγκρίσει πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους πλουτοπαραγωγικοὺς κλάδους μας, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προτιμᾶται εἰς τὴν στοργήν μας. Ποῖοι εἶναι οἱ παράγοντες τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας; Εἶναι δύο: Τὸ κεφάλαιον, ὁ πλοιοκτήτης καὶ ὁ ἐργάτης. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ἀτύχημα ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ κατασκευάσωμεν μίαν ἀντιδικίαν. Ἀμφότεροι συνιστοῦν τὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν. Ἡ μέριμνα ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς ἐναντίον τοῦ ἄλλου οὔτε πρᾶξις δικαιοσύνης θὰ ἦτο, οὔτε θὰ ὑπηρέτει τὸ γενικώτερον συμφέρον καὶ τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας καὶ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Θὰ πρέπει νὰ εἶναι πλήρης ἡ προστασία τοῦ κεφαλαίου τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας. Καὶ θὰ πρέπει νὰ εἶναι πλήρης ἡ κοινωνικὴ προστασία τῶν ἐργαζομένων. Διότι συντρέχει καὶ ὁ πρόσθετος λόγος, ὅτι εἶναι σκληρότατον τὸ ἔργον. Ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα τοῦ κινδύνου ὁ μὲν πλοιοκτήτης εὑρίσκεται, συνήθως, εἰς τὴν ξηράν, ὁ δὲ ἐργάτης εἰς τὸ βάθος τῆς θαλάσσης! (Χειροκροτήματα). Ἀλλ’ ὑπάρχει, κ. βουλευταί, εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἀντικειμενικὸς ὁδηγός, ὁ ὁποῖος διευκολύνει τὴν χάραξιν τῆς ὀρθῆς πολιτικῆς, καὶ ὁ ὁποῖος δὲν συμβαίνει νὰ ὑπάρχῃ εἰς τοὺς ἄλλους κλάδους τῆς οἰκονομίας. Εἶναι ὁ διεθνὴς ἀνταγωνισμός! Ὑπάρχει, ἑπομένως, ἀντικειμενικῶς δεδομένον τὸ μέτρον τῆς προστασίας καὶ τοῦ πλοιοκτήτου καὶ τοῦ ἐργάτου. Ἐὰν ἡ φορολογία, ἐὰν ἡ κοινωνικὴ προστασία μίαν ἡμέραν καθίστατο ὑπέρμετρος, ἡ ἐκδίκησις ἐπακολουθεῖ αὐτομάτως ἐναντίον τῆς ἀπερισκεψίας τοῦ Κράτους: Πλήσσεται ὁλόκληρος ὁ κλάδος, πρὸς κοινὴν ζημίαν καὶ τοῦ πλοιοκτήτου καὶ τοῦ ἐργάτου καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Στοιχειώδης σωφροσύνη τῶν κυβερνητῶν ἐπιβάλλει νὰ σταθμίζουν ἑκάστοτε τὰ ἀντικειμενικὰ δεδομένα τοῦ διεθνοῦς ἀνταγωνισμοῦ καὶ νὰ ἐξασφαλίζουν ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ διεθνοῦς ἀνταγωνισμοῦ τὴν ἐπιβίωσιν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας μας. Δὲν εἶναι σοσιαλισμός, δὲν εἶναι κοινωνικὴ δικαιοσύνη ἡ ὑπέρμετρος προστασία, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὴν χρεωκοπίαν. Εἶναι, ἁπλούστατα, μωρία! (Χειροκροτήματα). Σοσιαλισμὸς καὶ κοινωνικὴ δικαιοσύνη εἶναι ἡ προστασία, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει καὶ τὴν διάρκειαν καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς ζωῆς. Δὲν εἶναι ἡ δημαγωγία, εἶναι ἡ εὐημερία. (Χειροκροτήματα). Καὶ τώρα, κ. βουλευταί, εἰσερχόμεθα εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον παρενέπεσεν. Ἀχάριστον εἶναι καὶ ὁλόκληρος ἡ συζήτησις εἶναι εὔλογον ὅτι προκαλεῖ δυσάρεστα συναισθήματα. Ἀφ’ ἧς ὅμως ἐτέθη τὸ θέμα, θὰ πρέπει νὰ εὕρῃ λύσιν. Τὸ θέμα προσέλαβεν ἠθικὸν χαρακτῆρα. Δὲν εἶναι θέμα ὑλικόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκφέρωμεν γνώμην μὲ κριτήρια οἰκονομικά. Εἶναι θέμα ἠθικῆς φύσεως. Ἐλέχθη ὅτι διὰ τὴν ψήφισιν νόμου διετέθη ὑπὲρ δικηγόρων ὡρισμένον ποσόν. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ εὑρίσκεται ἐκτὸς τῶν παραδόσεων τοῦ πολιτικοῦ βίου τῆς χώρας. Ὁ πολιτικὸς βίος τῆς χώρας ὡς παράδοσιν ἔχει, ὅτι ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ἀσκεῖται κατὰ τὴν συνείδησιν τῶν Ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, ὄχι κατὰ τὴν εἰσήγησιν δικηγόρων, οἱ ὁποῖοι ἐπληρώθησαν διὰ τὴν εἰσήγησίν των. Τὸ θέμα ἔχει προσλάβει αὐτὸν τὸν εὐρύτερον ἠθικὸν χαρακτῆρα καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ εὕρῃ λύσιν ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς ἠθικῆς τάξεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ προσδιορίζῃ τὰς ἀποφάσεις μας. Ἀφ’ ἧς τὸ θέμα ἐτέθη, παύει νὰ εἶναι θέμα φορολογίας ἢ μὴ φορολογίας τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας. Αὐτὸ θὰ τὸ εὕρωμεν εἰς τὴν ὥραν του. Καὶ θὰ τὸ κρίνωμεν, κ. ὑπουργὲ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, μὲ μεγάλην εὐρυχωρίαν διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνεπτύξαμεν. Πρόκειται σήμερον διὰ θέμα εἰδικόν, συγκεκριμένον, ἠθικῆς τάξεως. Καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτό, κ. βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ εἴμεθα καὶ ὁμόφωνοι καὶ ἀδιάλλακτοι. Εἶναι ἀδύνατον, ἀφ’ ἧς ἐτέθη τὸ θέμα νὰ εὕρῃ ἄλλην λύσιν. Τὸ ἠθικὸν κῦρος τοῦ Σώματος ἐπιβάλλει τὴν ἀνεπιφύλακτον καὶ ὁμόφωνον ἀποδοχὴν τῆς γενομένης τροπολογίας. Ὀφείλομεν καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, ὅπως πάντοτε καὶ εἰς τὸ παρελθὸν —ὅπως θὰ ὀφείλωμεν πάντοτε εἰς τὸ μέλλον— νὰ καθιερώσωμεν μίαν παράδοσιν: Ὅτι, ὁσάκις πρόκειται νὰ κρίνωνται θέματα ἠθικῆς φύσεως, τὰ ὑλικὰ συμφέροντα, εἴτε τῶν ἰδιωτῶν, εἴτε τοῦ δημοσίου, εἶναι ἄνευ ἀξίας. Ὅ,τι προτάσσεται, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἠθικῆς τάξεως. Ἐμπνεόμενος ἀπὸ τὴν ἀρχὴν αὐτὴν συνιστῶ τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως τοῦ ἀχαρίστου ζητήματος καὶ τὴν ἀνεπιφύλακτον ἀποδοχὴν τῆς γενομένης τροπολογίας, χάριν τοῦ ἠθικοῦ κύρους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βαμβέτσος, ἔχει τὸν λόγον.

§87Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι ἡ ἀγόρευσις τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ὑπουργοῦ, εὑρίσκεται ἐν πλήρει παραφωνίᾳ πρὸς τὴν ἀτμόσφαιραν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἀπὸ τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἀνεπτύχθησαν, λέγω, ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι, τοὐλάχιστον, εὑρίσκονται ἐν πλήρει δυσαρμονίᾳ μὲ τὰς σκέψεις καὶ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Σώματος τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος. Διότι αἱ θεωρίαι, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν, δὲν λέγουν τίποτε ὀλιγώτερον, τίποτε περισσότερον, ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον καὶ ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα ὁμοφώνως κατεδικάσαμεν. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἑπομένως, νὰ τὸν ἀκολουθήσωμεν εἰς αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸν ἀκολουθήσωμεν τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον δι’ ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λεχθοῦν ἐνώπιον ἐπαρχιακοῦ εἰρηνοδικείου προσεπάθησε νὰ ἀνατρέψῃ μίαν βεβαίωσιν δύο διακεκριμένων μελῶν τοῦ Σώματος, ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ κρίνεται μὲ τὰ ἴδια τεκμήρια, μὲ τὰ ὁποῖα ὁ ἐπαρχιακὸς εἰρηνοδίκης ἐξετάζει τὴν ἀξιοπιστίαν τῶν μαρτύρων του. Ὅταν ἔχωμεν δύο συναδέλφους, ἕνα ὑπουργὸν καὶ ἕνα βουλευτὴν τῆς περιωπῆς τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Πρεβέζης καὶ Ἄρτης συναδέλφου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητήσωμεν περὶ τοῦ ἐὰν ὁμιλοῦμεν περὶ συμβολαίων ἐπισήμων ἢ μή, διότι ἐδῶ ἔχομεν μίαν συγκεκριμένην κατηγορηματικὴν μαρτυρίαν, ἡ ὁποία καθορίζει τὸ τί ἐγένετο. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἠθέλησε νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰς ἐπιστολάς μου διὰ νὰ ἀποδείξῃ ὅτι δὲν ὑπάρχουν συμβόλαια ὡς ἐὰν νὰ μὴ γνωρίζῃ πᾶς τις ὅτι ἡ ἔννοια τῶν συμβολαίων εἶναι ἔννοια ἀφορῶσα τὰς συμβάσεις καὶ ὅτι τὰ συμβόλαια δὲν συνάπτονται μόνον ἐνώπιον συμβολαιογράφων, ἀλλὰ δύνανται νὰ συνάπτωνται καὶ ἰδιωτικῶς. Καὶ γνωρίζει πᾶς τις ἐξ ὑμῶν ἀσκῶν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δικηγόρου ὅτι τὰ συμβόλαια ἐργολαβίας ἠδύναντο ἐγκύρως νὰ συνομολογηθοῦν δι’ ἰδιωτικῶν ἐγγράφων ἐπὶ ἑνὸς ἀσημάντου τέλους χαρτοσήμου.

§88ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ δι’ ἁπλῆς ἐπιστολῆς.

§89Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὅταν ἔχωμεν, λοιπόν, δύο μέλη τοῦ Σώματος, τὰ ὁποῖα λέγουν ὅτι ὑπεγράφησαν αὐτὰ τὰ συμβόλαια, τί χρείαν ἔχομεν μαρτύρων; Τί νὰ τὰ κάμω τὰ 48 πιστοποιητικὰ τῶν 48 συμβολαιογράφων, οἱ ὁποῖοι βεβαιώνουν ἕνα πρᾶγμα, ὅτι εἰς τὰ συμβολαιογραφεῖα των δὲν εἶναι κατατεθειμένα τοιαῦτα συμβόλαια; Ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἀποκλείει τὴν ὕπαρξιν ἰδιωτικῶν ἐγγράφων συνομολογηθέντων ἐγκύρως κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν. Ἑπομένως, κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο συμβαίνει. Ἢ δέχεσθε, ὅτι οἱ συνάδελφοί μας εἶπον τὴν ἀλήθειαν —καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ καμμία ἀμφιβολία—ὁπότε ἡ καταδίκη εἶναι ἄμεσος, ἢ ὅτι δὲν εἶναι ἀξιόπιστοι οἱ συνάδελφοί μας καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀπόκειται εἰς ὑμᾶς νὰ ἐκδώσητε τὴν ἀπόφασίν σας. Ἀλλὰ δι’ ἐκείνους ἐξ ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν δυνάμεθα νὰ θέσωμεν ὑπὸ ἀμφισβήτησιν τὸ κῦρος αὐτῆς τῆς μαρτυρίας ἡ εὐθύνη ἀπὸ ἠθικῆς ἀπόψεως εἶναι πλήρης.

§90ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐὰν δὲν εἶπον τὴν ἀλήθειαν πρὸς τοὺς συναδέλφους;

§91Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριοι, τοιοῦτον ζήτημα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γεννηθῇ ἐὰν λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐγένετο ἡ συνδιάλεξις. Ἐγένετο εἰς στιγμὴν ἀνύποπτον ἀπὸ ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος δὲν ἀντελήφθη ἐκείνην τὴν στιγμὴν τί ἀκριβῶς καὶ πρὸς ποῖον ὡμίλει καὶ ὁ ὁποῖος ὅταν ἀντελήφθη τὸ λάθος, ἤρχισε νὰ εἶναι ἐπιφυλακτικὸς εἰς τὰ περαιτέρω. Οἱ δύο συνάδελφοι εἶναι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι κἂν κοινῆς νοημοσύνης. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπων ἐξαιρέτου νοημοσύνης ἀσκούντων τὸ ἔργον τοῦ δικηγόρου ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν καὶ ἑπομένως εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιληφθοῦν ἐὰν ὅ,τι ἀκούουν εἶναι ἀληθὲς ἢ μή. Ἑπομένως δὲν συζητοῦμεν περὶ αὐτοῦ, διότι κατ’ ἐμὲ ζήτημα τοιοῦτον δὲν ὑπάρχει. Αἱ συμβάσεις συνομολογήθησαν καὶ ἐνώπιον ὑμῶν τίθεται τὸ δίλημμα ἢ θὰ ἔλθητε εἰς ἀντίφασιν πρὸς ὑμᾶς αὐτούς, πρὸς τὰς ἀποφάσεις τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος ἢ θὰ εἶσθε ἄξιοι τῶν ἀποφάσεων τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος. Ἐὰν εἶσθε ἄξιοι τῶν ἀποφάσεων τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ συμφωνήσητε μὲ τὰς ἀπόψεις μας. Ἂν θελήσητε νὰ ὑπαναχωρήσητε, τότε θὰ ἔχητε τὴν εὐθύνην διὰ τὴν μὴ εὐνοϊκὴν κρίσιν, ἡ ὁποία θὰ διατυπωθῇ ἐναντίον τοῦ οὕτω πως γνωσιμαχοῦντος Σώματος. Ἀλλά, κύριοι, διὰ νὰ ἐμποδισθῇ αὐτὴ ἡ ἀπόφασις ἀνεμίχθησαν καὶ ζητήματα ἄσχετα ἐντελῶς πρὸς τὸ θέμα. Ἀνεπτύχθη ἀπὸ τοῦ βήματος ἐξ ἀφορμῆς αὐτοῦ τοῦ συγκεκριμένου θέματος ὁλόκληρος ἡ ναυτιλιακὴ πολιτικὴ τῆς χώρας καὶ ἐξετέθησαν ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν διάφοροι ἀπόψεις. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος ἀξιότιμον συνάδελφον ὅτι ἄλλαι αἱ σκέψεις περὶ τοῦ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ προστατεύσωμεν τὴν Ἑλληνικὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν διὰ νὰ τὴν ἐπιβάλωμεν ἔναντι τοῦ ὑπάρχοντος ἐν μέρει ἀθεμίτου ἐναντίον τῆς διεθνοῦς συναγωνισμοῦ καὶ ἄλλαι εἶναι αἱ σκέψεις αἱ ὁποῖαι ἀνάγονται εἰς ἕνα ἁπλοῦν καὶ συγκεκριμένον ζήτημα ἠθικῆς τάξεως. Ἔχω ἰδιαιτέραν ἀγάπην πρὸς τὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν καὶ θὰ εἶμαι πρόθυμος μὲ τὰς μικράς μου δυνάμεις νὰ συμβάλλω εἰς πᾶν μέτρον τὸ ὁποῖον θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν πρόοδον αὐτῆς. Ἀλλὰ πρὸς τοῦτο δέον νὰ κατανοηθῇ πλήρως, καὶ ἰδίως ἀπὸ τὴν πλευρὰν τοῦ κεφαλαίου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ διεπόμενον ἀπὸ τὰς ἀρχὰς αἱ ὁποῖαι τὸ διεῖπον μέχρι τοῦδε. Διότι εἰς ἐμὲ τοὐλάχιστον δὲν εἶναι συμπαθὲς τὸ γεγονὸς ὅτι, ἀντὶ νὰ περιφέρηται, ὡς εἶπεν ὁ διακεκριμένος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ἡ Ἑλληνικὴ Σημαία ἀνὰ τοὺς ὠκεανούς, περιφέρεται ἀπὸ Ἑλληνικὰ πλοῖα ἡ Παναμαϊκὴ σημαία ἀνὰ τοὺς ὠκεανούς. Καὶ τοῦτο, κύριοι, ἐνῷ ὑπάρχουν συμβατικῶς ἀνειλημμέναι ὑποχρεώσεις περὶ ἐπαναφορᾶς τῶν πλοίων τούτων εἰς τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν. Εἶχον καὶ ἄλλοτε τὴν εὐκαιρίαν νὰ φέρω τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ λυποῦμαι διότι δὲν ἠδυνήθη ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν συγκεκριμένην ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας μου ἐνοχλήσεις, πλὴν τῶν ἐγγράφων τὰ ὁποῖα ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ καταθέσῃ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὸ ζήτημα τοῦτο διὰ νὰ σχηματίσητε καὶ σεῖς μίαν κρίσιν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Ὅταν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος παρέσχε τὴν ἐγγύησίν του διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν Λίμπερτυ, οἱ ἀγορασταὶ τῶν Λίμπερτυ ἀνέλαβον τὴν συμβατικὴν ὑποχρέωσιν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ εἰσάγουν κατ’ ἔτος ὡρισμένον ποσὸν συναλλάγματος εἰς τὴν χώραν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ μεταφέρουν ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν τὰ ὑπὸ ξένην σημαίαν πλοῖα των. Τὸ τελευταῖον ἔγγραφον τοῦ κ. Κιζάνη, εἶναι, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, τῶν ἀρχῶν Ἰανουαρίου 1948. Καὶ ἐρωτῶ, ἀπὸ τότε ἕως σήμερον τί ἔγινε; Τί ἔκαμε τὸ Κράτος διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν συμμόρφωσιν τῶν ἀγοραστῶν τῶν Λίμπερτυ μὲ τὰς συμβατικάς των ὑποχρεώσεις; Ἢ παρέπεμψεν εἰς συμβούλια καὶ εἰς συζητήσεις τὸ ζήτημα; Πάντως τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι μέχρι σήμερον οὐδὲν πλοῖον Ἑλληνικὸν φέρον ξένην σημαίαν, μετεφέρθη ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν. Ἀνεφέρθησαν μερικὰ ἔκτροπα, ἀνεκινήθησαν καὶ μερικὰ παράπονα ὡς πρὸς τὴν σύνθεσιν τῶν πληρωμάτων καὶ ὡς πρὸς μερικοὺς ἐξαιρετικοὺς ὅρους ὑπάρχοντας εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς ναυτιλίας ἔναντι τῶν ἄλλων ναυτιλιῶν. Ἀλλ’ αὐτὰ δὲν εἶναι ζητήματα τὰ ὁποῖα θὰ λύσωμεν ἀπόψε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ λύσωμεν ἐκ τοῦ προχείρου καὶ παρεμπιπτόντως. Ἐὰν θέλῃ τὸ Σῶμα, νὰ ὁρίσωμεν εἰδικὴν συνεδρίασιν ὅπου θὰ ἐξετάσωμεν τὴν ὅλην ναυτιλιακὴν πολιτικήν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προέχει ὅμως, εἶναι νὰ μὴ συζητοῦμεν σήμερον περὶ πατριωτισμοῦ, διότι ἐδῶ ἔχομεν συγκεκριμένας παραβάσεις τῶν νόμων. Ἔγινε δηλαδὴ διὰ τῆς χορηγήσεως τῆς ἐγγυήσεως διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν Λίμπερτυ μία χαριστικὴ πρᾶξις πρὸς μίαν ὡρισμένην τάξιν καὶ ἔγινεν ἄλλη μία χαριστικὴ πρᾶξις διὰ τῆς προνομιούχου χορηγήσεως ἀποζημιώσεως εἰς τὴν ἰδίαν τάξιν, ὅταν ἡ ὑπόλοιπος Ἑλλὰς δὲν ἔλαβε καμμίαν ἀποζημίωσιν. Εὑρισκόμεθα λοιπόν, πρὸ μιᾶς σειρᾶς χαριστικῶν πράξεων ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, χωρίς, ἔναντι τῶν χαριστικῶν αὐτῶν πράξεων, νὰ ἔχωμεν τὸ ἀντάλλαγμα, οὔτε τῆς εἰσαγωγῆς συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον ὑποχρεώθησαν νὰ εἰσαγάγουν, οὔτε τῆς μεταφορᾶς τῶν ὑπὸ ξένην σημαίαν πλοίων ὑπὸ Ἑλληνικήν. Τέλος τὰ ἄλλα ἐπιχειρήματα, διὰ τῶν ὁποίων ἐγένετο προσπάθεια νὰ συγκαλύψουν τὰ πράγματα καὶ νὰ ἀποφύγουν τὴν ἐπιστροφὴν τῶν χρημάτων, ὡς προτείνω διὰ τῆς τροπολογίας μου, εἶναι ἀσύστατα. Ἐὰν μὲν οἱ ἐφοπλισταὶ δὲν κατέβαλον τὰ χρήματα πρὸς τοὺς μεσάζοντας, θὰ πρέπει νὰ τὰ δώσουν εἰς τὸ Κράτος. Ἐὰν τὰ κατέβαλον ἐν γνώσει τῆς παρανόμου πράξεως, τότε θὰ πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν, διότι περιεφρόνησαν τὸν νόμον τῆς πατρίδος των, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει καὶ ποινὴν φυλακίσεως ἐναντίον τῶν καταβαλλόντων τὸ ποσὸν αὐτό. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτούς νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι μόνον τότε θὰ εἴμεθα συνεπεῖς πρὸς ἡμᾶς αὐτούς, ἐὰν δεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν καὶ δὴ τὴν τροπολογίαν ὑπὸ τὴν πρώτην αὐτῆς διατύπωσιν, ἡ ὁποία σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς θέτει τὸ ζήτημα ἐπὶ τῆς ἠθικῆς πλευρᾶς καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἡ μόνη ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὸ Σῶμα, ἵνα τοῦτο ἐξαρθῇ ἅπαξ ἔτι, ὅπως ἐξήρθη καὶ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν. (Χειροκροτήματα).

§92Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Χωρὶς βέβαια νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσω ποτὲ τὸ ὕψος τοῦ κ. Βαμβέτσου προερχόμενος δὲ ἐξ ἐπαρχίας, συζητῶ πολλάκις τὰς εἰρηνοδικειακὰς ὑποθέσεις. Φαίνεται ὅτι, ὁ κ. Βαμβέτσος .... (δὲν ἠκούσθη) .... παρὰ μόνον ἀπὸ τὸν Ἄρειον Πάγον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐννοῶ μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ τοὐλάχιστον ποιά τις... (δὲν ἠκούσθη) .... Δὲν εἶναι νομίζω εἰρηνοδικειακὸν τὸ θέμα. Καὶ δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ μεταχειριζώμεθα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὸ δίκαιον καὶ θέλουν νὰ ἀποφεύγουν τὰ σκάνδαλα. Ἄλλως, ὅταν κατὰ τὴν ἔναρξιν τῶν συνεδριάσεων διὰ ζητήματα ἠθικῆς τάξεως συγκροτοῦμεν ἐξεταστικὰς Ἐπιτροπάς, διὰ ποῖον λόγον ὅταν τὸ θέμα συζητεῖται ἐπὶ τόσας ἡμέρας, δὲν κατωρθώθη ἢ δὲν ὑπεδείχθη .... (δὲν ἠκούσθη). Ποῖος ἐξ ὅσων ἠγόρευσαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ εἶπε τι ἐναντίον τῶν συναδέλφων κυρίων Μαύρου καὶ Γαρουφαλιᾶ, ποῖος ἠμφισβήτησε τὴν ἀλήθειαν τῶν ὅσων εἶπον ὥστε ἐχρησιμοποιήθη καὶ τοῦτο ἀπὸ τὸν κ. Βαμβέτσον ὡς ἕνα πρόσθετον ἐπιχείρημα; Τί ὅμως εἶπεν ὁ κ. Μαῦρος; Ἤκουσεν ἀπὸ ποῖον; Ἀπὸ κἄποιον! .... (δὲν ἠκούσθη). Ἀλλὰ ἀκόμη, ἐὰν δεχθῶμεν τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Βαμβέτσου, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ἔπρεπε νὰ λέγωμεν ὅτι πιστεύομεν ὅτι ὑπάρχουν δυνάμεις δυνάμεναι νὰ ἐπηρεάσουν τὰς ἀντιλήψεις τοῦ Σώματος ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκδοσιν ὁριστικῶν ἀποφάσεων. (Χειροκροτήματα).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§94ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν. Ἄρθρον 1.

§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 ὑπάρχουν δύο τροπολογίαι τοῦ κ. Βαμβέτσου καὶ μία τοῦ κ. Ἀντωνοπούλου.

§98Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀποσύρω τὴν πρώτην τροπολογίαν καὶ νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ἡ δευτέρα.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν δευτέραν τροπολογίαν τοῦ κ. Βαμβέτσου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2; Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν). Ἐπομένως ἡ τροπολογία τοῦ κ. Βαμβέτσου ἀπερρίφθη. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀντωνοπούλου; Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐλάχιστοι ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἠγέρθησαν). Ἐπομένως καὶ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἀντωνοπούλου ἀπερρίφθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει;

§100ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἔχει).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§103ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 469)47 «περὶ ἐκποιήσεως τῶν εἰς τὸ Δημόσιον ἀνηκόντων ἐμπορικῶν πλοίων» καὶ 470)47 «περὶ καταβολῆς ἀποζημιώσεως δι’ ἀπώλειαν πλοίων καὶ φορτίων ἠσφαλισμένων παρὰ τῷ Εἰδικῷ Ταμείῳ τοῦ ΑΟΚΠ». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§105ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.10′ μ.μ.)