1949.05.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 41η

Δευτέρα 16 Μαΐου 1949

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Γαλενιανός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Παπαθανάσης, Δ. Μαρσέλλος, Δ. Βογιατζῆς, Ι. Μπερνίτσας καὶ Β. Κρῖκος, ζητοῦν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ μεταβοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Ἐμμανουηλίδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 117611) 48 ἐγγράφου του διαβιβάζει τὸ ὑπ’ ἀριθ. 28114)48 ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς συνημμένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Αἰτωλοακαρνανίας κ. Θ. Καψάλη, κατηγορουμένου διὰ τὴν καθυστέρησιν ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ τῆς ἐργατικῆς ἑστίας καὶ ζητεῖ ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν Δράμας ὑποβάλλει πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς δικογραφίαν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Καβάλας κ. Π. Παπαδοπούλου, κατηγορουμένου ἐπὶ ἐξυβρίσει καὶ ζητεῖ ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 108712 ἐγγράφου του διαβιβάζει τὰ ὑπ’ ἀριθ. 26236)24 καὶ 11)48 ἔγγραφα τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς συνημμένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Σάμου κ. Ι. Λάμπρου, κατηγορουμένου παρὰ τῆς Μαρίας Σοφούλη ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει καὶ ζητεῖ ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 105278 ἐγγράφου του διαβιβάζει τὸ ὑπ’ ἀριθ. 810 ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ τῆς συνημμένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Πέλλης κ. Β. Μουράτογλου κατηγορουμένου ὑπὸ τοῦ Γ. Γκινάλη ἐπὶ αὐτοδικίᾳ καὶ ζητεῖ ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 106624 ἐγγράφου του διαβιβάζει τὸ ὑπ’ ἀριθ. 25790)18.11.48 ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς συνημμένης ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικοβοιωτίας κ. Κ. Κορόζου κατηγορουμένου διὰ παράβασιν τῶν νόμων Ἐθνικοῦ νομίσματος καὶ ζητεῖ ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Μαντούβαλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων Φυματικῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν (ἐκ μονίμων νόμος 1370) Ἀθηνῶν ζητούντων ὑπαγωγὴν των εἰς τὸν νόμον 1902. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Μαντούβαλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων Φυματικῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν (ἐκ μονίμων νόμος 1370) διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν τῶν 8)50 ἢ 5)35 κεκτημένων δικαιωμάτων των. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Τζηρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Τμήματος Υ.Ε.Κ.Α. Θεσσαλονίκης Ι. Χίντζου, Α. Χριστιανοῦ, Λ. Βαφειάδου, καὶ Σ. Καθαροσπόρη ἀπολυθέντων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 185) 5.3.49 διαταγῆς τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως καὶ ζητούντων ἀνάκλησιν διαταγῆς ἀπολύσεώς των. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Π. Μουτζουρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Βασιλικῆς Θελοπούλου ὀρφανῆς στρατιωτικῆς συνταξιούχου κατοίκου Ἀθηνῶν ζητούσης ἐπαναφορὰν τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 1679)1944 δι’ οὗ παρείχετο ἡ πολεμικὴ σύνταξις καὶ εἰς ἀπόρους διεζευγμένας ἀδελφὰς τῶν ἐν πολέμῳ φονευθέντων ἀξιωματικῶν. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Η. Λαγάκος καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων Γυθείου ζητούντων ἀπαλλαγὴν ἐκ φορολογίας εὐπόρων πρωτοδικειακῆς περιφερείας Γυθείου, λόγῳ ὀξυτάτης οἰκονομικῆς κρίσεως μαστιζούσης περιοχήν. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Θωμᾶς Διακουμόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Δαφνῶνος (Ξάνθης) δι’ ἧς αἰτεῖται τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων πρὸς ἀνακούφισιν τῶν δεινῶς πληγέντων κατοίκων τῆς Κοινότητος ἐκ τῶν ἐπανειλημμένων ἐπιθέσεων τῶν ἐαμοσυμμοριτῶν κατὰ τῶν χωρίων της. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συντονιστικοῦ Γραφείου Ἀμπελουργικῶν καὶ Οἰνοποιητικῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων Ἑλλάδος ζητούντων τοποθέτησιν τῶν ἀδιαθέτων πλεονασμάτων οἴνου. Ἀποκατεστημένοι ἀξιωματικοὶ βάσει τοῦ νόμου 560)43 Ἀθηνῶν ζητοῦν κατάργησιν τοῦ ἀναχρονιστικοῦ νόμου 594)1948. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν διαχειριστῶν Μονοπωλίων Εὐβοίας (Χαλκίδος –Ἐρετρίας–Ἀλιβερίου–Αὐλωναρίου–Κονιστρῶν –Κύμης–Καρύστου–Ἁγίας Ἄννης–Λίμνης– Αἰδηψοῦ–Ἱστιαίας, διαμαρτυρομένων διὰ παρέλκυσιν αἰτημάτων των περὶ αὐξήσεως ἀποδοχῶν ὑπαλλήλων καὶ διαχειριστῶν Ἑταιρείας Μονοπωλίων κατὰ 30%. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου, τοῦ Δημάρχου Λίμνης καὶ διαφόρων ἄλλων Σωματείων, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν ὑπέρογκον φορολογίαν Νομοῦ Εὐβοίας, βάσει νόμου φορολογίας εὐπόρων καὶ ζητούντων πλήρη ἀπαλλαγὴν ἐπιβληθείσης φορολογίας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ τοῦ Συλλόγου ἐπαγγελματιῶν Ἀλιβερίου, διαμαρτυρομένων διὰ καταλογισθὲν εἰς Νομὸν Εὐβοίας ποσὸν ἑνὸς δισεκατομμυρίου, βάσει νόμου φορολογίας εὐπόρων, καὶ ζητούντων ἄμεσον μείωσιν τούτου. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶς καταθέτει τηλεγράφημα Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς Εὐβοίας, ζητούσης ἄμεσον λῆψιν ἐντόνων μέτρων πρὸς ἀποφυγὴν διαλύσεως αὐτοσυντηρήτου Τάγματος περιφερείας των λόγῳ ἐλλείψεως χρημάτων. Οἱ βουλευταὶ Εὐβοίας κ.κ. Γ. Βογιατζῆς, Ι. Μπουρνιᾶς καὶ Κ. Καλλίας, καταθέτουν τηλεγραφικὰς διαμαρτυρίας τοῦ Δήμου καὶ τῶν Ὀργανώσεων Χαλκίδος κλπ., παραπονουμένων διὰ τὴν ἄδικον καὶ ὑπερβολικὴν κατάταξιν τῆς περιφερείας Πρωτοδικείου Χαλκίδος εἰς τὴν φορολογίαν τῶν εὐπόρων. Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπ. Συντονισμοῦ) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις τὴν 9ην Φεβρουαρίου 1949 ὑπογραφείσης συμβάσεως μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, περὶ ἀδασμολογήτου εἰσαγωγῆς καὶ ἐλευθέρας μεταφορᾶς ἐν τῷ ἐσωτερικῷ ἐφοδίων καὶ δεμάτων περιθάλψεως ἐκ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς». Οἱ κ.κ. Γ. Μαῦρος (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) καὶ Κ. Τσαλδάρης (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπογραφέντος παρὰ τῆς Ἑλλάδος τῇ 9ῃ Δεκεμβρίου 1948 πρωτοκόλλου τοῦ τροποποιοῦντος τὴν Διεθνῆ Σύμβασιν «περὶ οἰκονομικῶν στατιστικῶν τὴν ὑπογραφεῖσαν ἐν Γενεύῃ τὴν 14ην Δεκεμβρίου 1928». Ὁ κ. Χ. Γουλόπουλος (Ὑπ. Γεωργίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Ἐνοικιοστασίου βοσκῶν διατάξεων». Ὁ κ. Κ. Ροδόπουλος (Ὑπ. Ὑγιεινῆς) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ κυρώστως τοῦ Α. Ν. 948) 1949 «περὶ τροποποιήσεως τῆς συνθέσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς». 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 949)1949 «περὶ ἀναθέσεως ὑπογραφῆς ἐγγράφων καὶ πράξεων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ὑγιεινῆς εἰς τὸν Γενικὸν Γραμματέα καὶ Γενικοὺς Διευθυντὰς κ.λ.π., τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς». 3) «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 950)1949 «περὶ προσωρινῆς πληρώσεως τῆς κενῆς θέσεως Διευθυνούσης Ἀδελφῆς τοῶ Σανατορίου «Η ΣΩΤΗΡΙΑ» διὰ διπλωματούχου Ἀδελφῆς τῆς Παγκοσμίου Ὀργανώσεως Ὑγείας». Οἱ κ.κ. Π. Κανελλόπουλος (Ὑπ. Στρατιωτικῶν) καὶ Δ. Χέλμης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας πρὸς ὑποβολὴν δικαιολογητικῶν ὑπαγωγῆς εἰς τὰς διατάξεις τῶν νόμων 2588)1921 καὶ 4506)1930». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν ἀπὸ 19 Αὐγούστου καὶ 20 καὶ 22 Φεβρουαρίου 1948 προτάσεων ψηφισμάτων ἀφορωσῶν τὴν ψήφισιν ἄρθρων τοῦ Συντάγματος. Ἡ ἐπὶ τῶν Τ.Τ.Τ. Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν Α.Ν. 1676)39 καὶ 2452)40 «περὶ προστασίας Φυματικοῦ προσωπικοῦ Τ.Τ.Τ.» καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1940–41 καὶ 1947–48 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ. καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκ. ἔτους 1948–1949». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Λεβαντῆς, Ι. Μογγογιάννης, Α. Ὀρφανίδης, Α. Μπακάλμπασης, Δ. Χατζηγάκης, Γ. Μπακατσέλος, Ι. Μελᾶς, Π. Ροζάκης, Ε. Κοθρῆς, κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπὸ στοιχ. ΝΑʹ ψηφίσματος «περὶ ἐκπτώσεως ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ καὶ στερήσεως συντάξεως διακρίστων κλπ. στρατιωτικῶν ἐν γένει δρώντων ἀντεθνικῶς». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Ἠλιάδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ φόρου ἐπὶ εἰδῶν πολυτελείας».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ἠλιάδης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μίαν πρότασιν ἤθελον νὰ κάμω πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργόν, διὰ τὸ ζήτημα τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας. Θὰ εἴπω μόνον δύο λόγια καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ προσέξετε. Ὁ Νομός, τὸν ὁποῖον ἀντιπροσωπεύω καὶ συγκεκριμένως ἡ πόλις τῆς Καστοριᾶς, ἀσχολεῖται μὲ κάποιαν εἰδικὴν βιοτεχνίαν, τὴν λεγομένην βιοτεχνίαν γουναρικῶν. Εἶναι τὸ μόνον μέρος εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπου ὑπάρχει βιοτεχνία τοιαύτη καὶ εἰς ἐλαχίστην κλίμακα ἐν Σιατίστῃ. Εἰς οὐδὲν ἄλλο μέρος τῆς Ἑλλάδος ἀσχολοῦνται μὲ τόσην τέχνην καὶ ἱκανότητα εἰς τὸ εἶδος αὐτὸ τῆς βιοτεχνίας. Ἐκτὸς τούτου, καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τὰς κυριωτέρας ἀγορὰς τῶν γουναρικῶν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ VETO, εἶναι οἱ Καστορεῖς γουνέμποροι. Ὅλα τὰ ἀποκόμματα γουναρικῶν τῶν διαφόρων ἐργοστασίων τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Εὐρώπης, τὰ ὁποῖα ἀπὸ τὰς εἰδικὰς βιομηχανίας των ἀπορρίπτονται ὡς ἄχρηστα, τὰ παραλαμβάνουν οἱ Καστορεῖς, τὰ μεταφέρουν ἐδῶ, τὰ ταξινομοῦν, τὰ ἐπεξεργάζονται, τὰ κόπτουν εἰς κομματάκια μικρὰ καὶ τὰ συρράπτουν τόσον ὄμορφα καὶ τόσον ἐπιμελῶς, ὥστε νομίζει κανείς, ὅταν τὰ βλέπῃ μακρόθεν, ὅτι τὰ βλέπει ἐκ τοῦ φυσικοῦ ὁλόκληρα δέρματα. Οἱ Καστορεῖς, κ. συνάδελφοι, διὰ τῆς μοναδικῆς αὐτῆς βιοτεχνίας, εἰσάγουν ἀθρόον συνάλλαγμα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ οὐδέποτε ἐξάγουν καὶ δὲν ἐζήτησαν ποτὲ τίποτε ἀπὸ τὸ Κράτος. Ὅπως ἡ Πελοπόννησος, κ. συνάδελφοι, ἔχει τὴν σταφίδα, ὅπως τὰ νησιὰ ἔχουν τὰ ἔλαια, ὅπως ἡ Ἀνατολικὴ Μακεδονία ἔχει τὰ καπνά, καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν Καστοριά, ζοῦμε ἀπὸ τὶς γοῦνες. Ἀλλὰ ἡ γοῦνα αὐτὴ πλὴν τῆς ἐξαγωγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κάπως καταναλίσκεται καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ πωλοῦνται τὰ ἐπανωφόρια αὐτὰ εἰς τιμὰς εὐτελεῖς ἀντὶ 400.000 καὶ 500.000 δραχμῶν καὶ ἔχουν ἀντοχὴν περισσοτέραν ἀπὸ τὰ ὑφάσματα, τὰ ὁποῖα εἰσάγομεν ἔξωθεν καὶ στοιχίζουν τὸ τρίτον τῆς ἀξίας των. Παρ’ ὅλα αὐτά, κ. συνάδελφοι, ἐπῆλθε κάποιος νόμος καὶ κατέταξε τὰ εἴδη αὐτά, τὰ ὁποῖα, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ἀπαρτίζονται ἀπὸ τὰ σκουπίδια τῶν ἐργοστασίων τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ τὰ ὁποῖα μὲ μεγάλην ἐπιμονήν, μεγάλην προσοχὴν καὶ μὲ μεγάλην προσπάθειαν τὰ ἀξιοποιοῦν οἱ Καστορεῖς, ἦλθε τὸ Κράτος νὰ τὰ κατατάξῃ ὡς εἴδη πολυτελείας καὶ νὰ φορολογήσῃ βαρύτατα, μὲ φόρον πολυτελείας 30%, καθ’ ἣν στιγμὴν ἕνα ἐπανωφόρι ἀπὸ ὕφασμα, ἔστω καὶ ἐγχώριον, στοιχίζει 1.000.000–1.500. 000 καὶ δὲν φορολογεῖται οὔτε μὲ μίαν δραχμήν. Ἀλλὰ περαίνων, κ. συνάδελφοι, τὸν λόγον, ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ ἐπιταχύνῃ καὶ νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον ὑπ’ ὄψιν μας, διότι κατηρτίσθη νομοσχέδιον καταργοῦν τὴν φορολογίαν αὐτήν, διὰ νὰ τὸ ψηφίσωμεν καὶ διὰ νὰ ἀρθῇ ἡ ἀδικία αὐτή. Καὶ πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος, κ. συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω δύο λόγια ἀκόμη. Εἰς τὴν Καστοριὰν ἀπὸ τριετίας, κανεὶς δὲν ἔκλεισε μάτι ἀπὸ τὸν βρόντον τοῦ κανονιοῦ καὶ τοῦ πολυβόλου. Δὲν ἔμεινε, κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν Καστοριὰν οὐδεὶς νέος ἢ γέρος, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχῃ πάρει τὸ ὅπλον εἰς τὸν ὦμον, δὲν ἔμεινε καμμία κυρία, καμμία δεσποινίς, ἡ ὁποία νὰ μὴ εἶναι νοσοκόμος καὶ ἡ ὁποία νὰ μὴ ξαγρυπνᾷ ἐπάνω εἰς τὸ κρεββάτι τῶν ἡρωϊκῶν τραυματιῶν, νὰ μὴ τοὺς συνοδεύῃ, ἐν περιπτώσει θανάτου, εἰς τὴν τελευταίαν των κατοικίαν καὶ νὰ μὴ χύνῃ δάκρυα μητέρων ἢ ἀδελφῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπουσιάζουν. Κανεὶς δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν Καστοριάν, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ προσέφερεν ἅπαξ, δὶς καὶ τρίς, αἷμα ὑπὲρ τῶν τραυματιῶν μας. Δι’ αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, θέλω νὰ σᾶς ἐνημερώσω καὶ νὰ σᾶς προδιαθέσω διὰ νὰ ἐνστερνισθῆτε τὸ δίκαιον αἴτημά μας καὶ νὰ προβῆτε εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐστὲ δὲ βέβαιοι, ὅτι ἡ Καστορία καὶ ὅπως ἀνέκαθεν ἐπὶ Τουρκοκρατίας καὶ σήμερον, ἔτσι καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ ἐξακολουθῇ προσφέρουσα τὸ πᾶν διὰ τὸ Ἔθνος καὶ τὴν πατρίδα. (Χειροκροτήματα).

§9Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ ζήτημα, ὅπως διετυπώθη ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, τὸ ἐμελέτησα μετὰ προσοχῆς καὶ διὰ μακρῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι κατέληξα εἰς τὸ νὰ εἶμαι σύμφωνος μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. συναδέλφου καὶ ἑτοίμασα τὸ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου αἴρεται ὁ φόρος πολυτελείας ἀπὸ τὰ ἀποκόμματα αὐτά. Ὑπάρχει ἤδη κατατεθειμένον εἰς τὴν Βουλὴν τὸ παλαιὸν νομοσχέδιον, πρὸ δύο περίπου ἐτῶν, περὶ φόρου πολυτελείας. Εἰς αὐτὸ δὲν ὑπάρχει ἡ διάταξις, ἡ αἴρουσα τὸν φόρον πολυτελείας ἐπ’ αὐτῶν τῶν ἀποκομμάτων. Νομίζω, εἴτε ὅταν θὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι κατατεθειμένον, δυνάμεθα διὰ τροπολογίας νὰ περιλάβωμεν τὴν ἄρσιν τοῦ φόρου αὐτοῦ, εἴτε διὰ τοῦ νέου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον οὕτως ἢ ἄλλως θὰ καταθέσω εἰς τὸ Σῶμα. (Χειροκροτήματα).

§10Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Καίτοι ἀπουσιάζουν οἱ ἀξιότιμοι ὑπουργοὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἵνα παράσχουν εἰς τὸ Σῶμα τὰς πληροφορίας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ ζητηθοῦν ὑπ’ ἐμοῦ, ὡς ἐκπροσώπου τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, ἐν τούτοις εἶμαι ὑποχρεωμένος, διότι ἡ κοινὴ γνώμη εἶναι τεταραγμένη συνεπεία τῆς κυκλοφορησάσης εὐρύτατα φήμης, ἐν ὁλοκλήρῳ τῷ Νομῷ Μεσσηνίας, νὰ ἀναφέρω, ὅτι ὁ συλληφθεὶς ἀρχισυμμορίτης καὶ σφαγεὺς Γκότσης, ἀντὶ νὰ παραδοθῇ εἰς τὸ Στρατοδικεῖον Τριπόλεως, μετεφέρθη ἐνταῦθα κατόπιν διαταγῆς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου. Δὲν θέλω βεβαίως, χωρὶς νὰ ἔχω τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ μοῦ χρησιμεύσουν διὰ νὰ σχηματίσω γνώμην ἰδίαν, δὲν θέλω νὰ ψέξω τὸ διάβημα τοῦ Ἐπιτελείου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι, ἐπαναλαμβάνω ἀπουσιάζουν, διατὶ μετεφέρθη ἐδῶ, διότι ἡ φήμη ἡ διαδοθεῖσα ἐν τῷ Νομῷ Μεσσηνίας εἶναι, ὅτι μετεφέρθη ἐδῶ διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν τιμωρίαν.

§11Κ. ΣΚΙΑΔΑΣ. Ἡ φήμη αὐτὴ κατετάραξε τὴν Μεσσηνίαν ὁλόκληρον. Θὰ παρεκάλουν ἰδιαιτέρως τὸν κ. Πρόεδρον νὰ διαβιβάσῃ τὰ τηλεγραφήματα πρὸς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς διὰ νὰ καθησυχάσουν τὸν κόσμον, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν ἴσως ἐξεγέρσεις.

§12Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Τοιοῦτον τηλεγράφημα κατέθεσα εἰς τὴν Γραμματείαν τῆς Βουλῆς. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ ἡμέρα τῆς συζητήσεως θὰ ἀργήσῃ διὰ τὸ ζήτημα τῆς παραπομπῆς εἰς τὸ στρατοδικεῖον τοῦ πρώτου ἐγκληματίου τῆς Μεσσηνίας, ὁ ὁποῖος ἔρριψεν εἰς τὴν πηγάδα τοῦ Μελιγαλᾶ 2.500 ἀνθρώπους καὶ ἐπιπροσθέτως ἐσκότωσεν ἄλλους 8.000, διὰ τὸν λόγον αὐτόν, νομίζω πὼς πρέπει νὰ ζητηθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. ὑπουργούς, τοὺς ἁρμοδίους, οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον νὰ μεταφερθῇ ὁ μέγας αὐτὸς ἐγκληματίας εἰς τὴν Ἀθήνα. Διότι ὁλόκληρος ὁ Νομὸς τῆς Μεσσηνίας, κ. Πρόεδρε, θέλει νὰ πιστεύῃ ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἀποτελεῖ συγκάλυψιν τῶν εὐθυνῶν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἐγκληματίου καὶ ὅτι μετεφέρθη εἰς τὰς Ἀθήνας, διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς εὐθύνης τῆς τεραστίας, τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ τοὺς φόνους, τοὺς ὁποίους ἔχει διαπράξει.

§13Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καίτοι δὲν εἶμαι ἁρμόδιος ὑπουργός, θεωρῶ ὑποχρέωσιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν καὶ δι’ αὐτῆς ὁλόκληρον τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα νομίζουν οἱ κύριοι βουλευταί, ὅτι δηλαδὴ μετεφέρθη ἐδῶ διὰ νὰ προστατευθῇ. Νὰ εἶσθε ἀπολύτως βέβαιοι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ σᾶς δίδω ρητὰς διαβεβαιώσεις, ὅτι θὰ συνεννοηθῶ ἀμέσως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος καὶ ἐλπίζω νὰ σᾶς δώσω ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν ἐντὸς τῆς αὔριον, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἐπανέλθῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν.

§14Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβα τηλεγραφήματα ἀπὸ τὰς ἐπαγγελματικὰς καὶ ἐπιστημονικὰς ὀργανώσεις διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν τῶν 200.000.000, βάσει τοῦ νόμου 889 περὶ φορολογίας τῶν εὐπόρων. Δυστυχῶς εἰς τὰ Ἰωάννινα οὐδεὶς εἶναι εὔπορος, δεδομένου ὅτι ἀπὸ ἑπταετίας μαστίζονται. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν πόλιν τῶν Ἰωαννίνων τοῦ φόρου αὐτοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχουν εὔποροι καὶ ὅλοι οἱ κάτοικοι εἶναι κατεστραμμένοι. Ἐκτὸς αὐτοῦ διατηρεῖ δημοσυντήρητον τάγμα καὶ πληρώνει τόσας ἄλλας δαπάνας, ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν βαρυτάτην αὐτὴν φορολογίαν.

§15Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὑψώσω τὴν φωνήν μου διὰ τὴν πόλιν τῆς Πρεβέζης καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἀπαλλάξῃ τοὺς κατοίκους ταύτης, τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς τοῦ ἐπιβληθέντος φόρου τῶν εὐπόρων. Ἐὰν δι’ οἱανδήποτε ἄλλην περιφέρειαν τῆς Ἑλλάδος συντρέχῃ τοιαύτη περίπτωσις, εἰδικῶς διὰ τὴν πόλιν τῆς Πρεβέζης, συντρέχουν πλεῖστοι λόγοι, οἵτινες ἐπιβάλλουν τὴν κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα ἀπαλλαγήν. Κατεστραμμένη ἡ Πρέβεζα ἐκ τῶν βομβαρδισμῶν, κατεστραμμένη ἐκ τῶν σεισμῶν, μὲ κάθε κίνησιν σταματημένην, μὲ ἀνύπαρκτον ἐμπόριον παρουσιάζει εἰκόνα μαρασμοῦ καὶ ἔχει ὄψιν νεκρουπόλεως. Δὲν ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν Πρέβεζαν οὐδεὶς εὔπορος, δὲν ὑπάρχει κανείς, ποὺ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταβάλῃ ἔστω καὶ πολλοστημόριον τοῦ ἐπιβληθέντος φόρου. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως διατάξῃ τὴν ἄμεσον κατάργησιν τοῦ ἐπιβληθέντος τούτου φόρου, ὅστις εἶναι φόρος ἄδικος καὶ αὐτόχρημα συντριπτικὸς διὰ τοὺς κατοίκους Πρεβέζης, οἵτινες κυριολεκτικῶς βιοπαλαίουσιν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Χ. Πιπιλιάγκας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς Δημοσίας Τάξεως καὶ Οἰκονομικῶν σχετικῆς πρὸς δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδος «Ἐθνικὸς Κῆρυξ» διὰ τὴν ἀντεθνικὴν δρᾶσιν τοῦ τμηματάρχου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν Γ. Νέζη.

§17Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπεθύμουν διὰ τὴν συζήτησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐρωτήσεως, νὰ ἦσαν παρόντες ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως, διότι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον θὰ θίξω, εἶναι θέμα διὰ τὸ ὁποῖον αὐτοὶ καὶ μόνον εὐθύνονται καὶ οὐχὶ ὁ ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος τὴν ἐποχὴν ποὺ συνέβησαν αὐτά, δὲν διηύθυνε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, περὶ τοῦ ἑξῆς γεγονότος. Κατὰ τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον ἀστυνομικὰ ὄργανα μεταβάντα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ προβῶσιν εἰς τὴν σύλληψιν ἑνὸς ἀνωτέρου κρατικοῦ ὑπαλλήλου, κατηγορουμένου ὡς δρῶντος ἐναντίον τοῦ Ἔθνους, ἐνῷ ἠθέλησαν νὰ συλλάβουν τοῦτον, ἡ σύλληψις αὕτη ἐματαιώθη τῇ προσωπικῇ ἐπεμβάσει τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δηλῶ οὐχὶ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ. Αἱ κατηγορίαι, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν διὰ τοῦ ἡμερησίου τύπου τῶν Ἀθηνῶν ἐναντίον τοῦ ἐν λόγῳ ὑπαλλήλου, ἦσαν πάμπολλαι. Ὅπως ἐνθυμεῖσθε, μία ἐκ τῶν κατηγοριῶν, ἡ ὁποία κυρίως ἐπεβάρυνε τὸν εἰρημένον ὑπάλληλον, εἶναι ὅτι οὗτος ἐκτὸς τῶν ἄλλων, κληθεὶς νὰ ὑποβάλῃ δήλωσιν νομιμοφροσύνης ὑπέγραψε ταύτην μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν ὅτι ἀποκηρύσσει τὴν ἀνταρσίαν ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ δρᾶσις ταύτης εἶναι οἵα ἐν ταῖς ἐφημερίδεσι ἀναγράφεται. Καὶ ἐρωτᾶται: Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος....

§18ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος εἶναι αὐτός;

§19Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ὁ Νέζης... Ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος μάχεται εἰς τὰς ἐπάλξεις τοῦ ἀγῶνος ἐναντίον τοῦ συμμοριτισμοῦ, εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ ὑπάλληλος νὰ ἀμφισβητῇ, ὅτι ὁ διεξαγόμενος ἀγὼν ἐκ μέρους τοῦ Ἔθνους ἐναντίον τῶν προδοτῶν τῆς Πατρίδος δὲν εἶναι ἀντεθνικός. Αὐτὴ καὶ μόνον ἡ πρᾶξις, ἐὰν εἶναι ἀληθής, εἶναι ἀρκετὴ εἰς τὸ νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι ὁ ὑπάλληλος αὐτός, ἔπρεπε ἀπὸ πολλοῦ χρόνου νὰ εἶχεν ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν, καὶ νὰ σταλῇ εἰς τὸ Στρατοδικεῖον. Ἡμεῖς διὰ νὰ πεισθῶμεν ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ὑπέγραψε τοιαύτην δήλωσιν, ἐζητήσαμεν ἐπιμόνως ἀπὸ τοὺς κ. ἁρμοδίους ὑπουργοὺς Δημοσίας Τάξεως καὶ Οἰκονομικῶν, νὰ μᾶς προσαγάγουν τὴν δήλωσιν τῆς νομιμοφροσύνης. Βεβαίως ἡ ἄρνησις τοῦ κ. Χέλμη, νὰ προσαγάγῃ τὴν δήλωσιν νομιμοφροσύνης, μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ μετατρέψωμεν τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν. Ἀλλά ἐγὼ, κύριοι βουλευταί, δὲν ἐπιδιώκω νὰ μετατρέψω τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν, ἐπιδιώκω νὰ πάρω τὴν δήλωσιν νομιμοφροσύνης, διὰ νὰ ἴδω, ἐὰν ὁ εἰρημένος ὑπάλληλος, εἶναι ὄντως ὅπως παρεστάθη ὑπὸ τοῦ ἡμερησίου τύπου τῶν Ἀθηνῶν. Καὶ ἐρωτῶ: Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ μίαν τοιαύτην κατάστασιν, ἑνὸς ὑπουργοῦ, ὡς ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ κ. Χέλμης, πῶς εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τόσον χρόνον νὰ μὴ προσαγάγῃ τὴν δήλωσιν νομιμοφροσύνης διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν τὰ καταγγελλόμενα γεγονότα εἶναι πράγματι ἀληθῆ. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς εἶπον καὶ πάλιν, ὅτι θὰ ἠδυνάμην νὰ κατέλθω δι’ ἐπερωτήσεως, τοῦτο ὅμως δὲν τὸ πράττω. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, ὡς κυρίαρχον Σῶμα, ὡς Σῶμα, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἀπόψεις του, εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐγκρίνητε ὁμοφώνως νὰ ὑποχρεωθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μᾶς φέρῃ τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα, διὰ νὰ κρίνωμεν ἐὰν πρόκειται περὶ ὑπαλλήλου ὡς τὸν παριστᾷ ὁ τύπος.

§20Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Εἰς τὴν δήλωσιν νομιμοφροσύνης, εἰς τὸ ἐρώτημα: «Ἐὰν ἀποδοκιμάζῃ τὰ ἀποτρόπαια ἐγκλήματα τῶν Σλαυοκομμουνιστῶν» ὁ Νέζης ἀπήντησεν: «Ἐὰν εἶναι ἀληθῆ τὰ γραφέντα ὑπὸ τῶν ἐφημερίδων».

§21Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Αὐτὸ ἐτόνισα.

§22Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Ἐξηφανίσθη ἡ δήλωσις καὶ δὲν ὑφίσταται, ὑπάρχει ἄλλη δήλωσις.

§23Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἔχω ἀντίγραφον τῆς δηλώσεως: «..................... ......... (ἀναγινώσκει) ............».

§24Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αἱ ἐρωτήσεις εἶναι μακραὶ καὶ αἱ ἀπαντήσεις λιταί.

§25Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Αὐτὸν τὸν ὑπάλληλον τὸν ἔστειλεν ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐπὶ εἰδικῇ ἀποστολῇ.

§26Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐπὶ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς, ἐπειδὴ ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς δευτεροβαθμίου Ἐπιτροπῆς νομιμοφροσύνης ἡ ὑπόθεσις, ἔχει διεξαχθῆ ἀνάκρισις ἐκ μέρους τοῦ ἀστυνομικοῦ διευθυντοῦ κ. Ζαγκλῆ, τὸ πόρισμα τῆς ὁποίας εἶχε ὑποβληθῆ καὶ εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν κ. Γεωργιάδη, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰσηγητὴς εἰς τὴν δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπήν. Αὐτὴ ἡ ἔκθεσις εἶναι ἐδῶ καὶ ἐὰν θέλετε νὰ λάβετε γνῶσιν, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τὴν καταθέσω εἰς τὴν Βουλήν.

§27Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ὑπάλληλος τί ἀπέγινε; Διότι ὁ κ. Μπερνίτσας λέγει, ὅτι τὸν ἔστειλεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐπὶ εἰδικῇ ἀποστολῇ.

§28Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ὁλόκληρος ἡ κοινὴ γνώμη εἶναι ἀνάστατος.

§29Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Εἶμαι πρόθυμος νὰ καταθέσω τὸν φάκελλον.

§30Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Τὸ συμπέρασμα τοῦ πορίσματος τοῦ κ. Ζαγκλῆ.

§31Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἔχει τὸ ἱστορικὸν καὶ τὸ αἰτιολογικόν. Ἡ ἔκθεσις εἶναι μακρὰ, τὸ πόρισμα ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει......... ...... (ἀναγινώσκει)... Μετέσχεν ἀλλὰ οὐχὶ ἐνόπλως».

§32ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί ἄλλο χρειάζεται; Καθ’ ἣν στιγμὴν ἀπολύονται κλητῆρες, εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρῆται αὐτός; (Θόρυβος).

§33Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Κύριε συνάδελφε, νὰ ἀναγνώσω τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον μοῦ ζητήσατε. «Εἰς τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα.................. ...... (ἀναγινώσκει) ...... δὲν ἐψήφισε». (Θόρυβος). «Γενικῶς ἀπὸ ἰδεολογικῆς πλευρᾶς............... ......... (ἀναγινώσκει) ............». Αὐτὸ τίθεται ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς νομιμοφροσύνης, ἐνώπιον τῆς ὁποίας ἐκκρεμεῖ ἡ ὑπόθεσις.

§34Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ πρωτοβάθμιος Ἐπιτροπὴ τί ἀπεφάσισε;

§35Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Προφανῶς ἦτο καταδικαστική.

§36Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομ.). Ὅπως ἐδηλώθη καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος κατέθεσε τὴν ἐρώτησιν, τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς αὐτήν, εἶναι προγενέστερα τῆς ἐποχῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνέλαβον ἐγὼ τὴν ὑπεύθυνον θέσιν μου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν τούτοις ὑπάρχουν ὡρισμέναι πληροφορίαι, τὰς ὁποίας θὰ ἠδυνάμην καὶ ἐγὼ νὰ παράσχω εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. ὑπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως, σᾶς ἀνεκοίνωσε τὴν δήλωσιν. Εἶναι ἓν ἐκ τῶν θεμάτων τῆς ἐρωτήσεως. Ἀπὸ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέγνωσε καὶ τῆς ὁποίας ἀντίγραφον ἔχω καὶ ἐγὼ πρὸς κατάθεσιν, προκύπτει ὅτι εἰς ὅλα τὰ ἐρωτήματα ἔχει ἀπαντήσει ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος ὑπάλληλος σαφῶς, καὶ ἴσως δὲν εὐσταθεῖ ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ὅτι ἐνῷ αἱ ἐρωτήσεις εἶναι μακραὶ αἱ ἀπαντήσεις εἶναι χαρακτηριστικῶς σύντομοι. Διότι πάντοτε αὐτὸ συμβαίνει κατὰ κανόνα εἰς δηλώσεις νομιμοφροσύνης ὑπαλλήλων.

§37Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Καὶ ἐπιτηδευμέναι ἀπαντήσεις.

§38Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Θὰ σᾶς εἴπω δι’ αὐτό. Πάντως τὰ ναὶ καὶ τὰ ὄχι, ξηρὰ καὶ ἄνευ ἐπεκτάσεως, εἶναι καθιερωμένα ἐπὶ τῶν ἐντύπων ἐρωτήσεων. Εἶναι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς κατηγορηματικὴ ἡ βεβαίωσις, τὴν ὁποίαν παρέχει περὶ τῆς νομιμοφροσύνης του, ὁ ἐν λόγῳ ὑπάλληλος. Ὑπάρχουν ὅμως πράγματι δύο ἀπαντήσεις, τὰς ὁποίας καὶ ἐγώ, ὅταν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον καὶ εἶδον τὸν φάκελλον, τὰς ἐθεώρησα κατά τινα τρόπον ὡς ἀσαφεῖς καὶ ὄχι κατηγορηματικάς. Ἡ ἐρώτησις «ἐὰν ἀναγνωρίζῃ ὅτι .... (ἀναγινώσκει) ......», ἔχει τὴν ἀπάντησιν «ναὶ κατὰ τὴν γνώμην μου..... (ἀναγινώσκει) .......». Αὐτὸ βεβαίως μὲ ἐνέβαλεν, ὅταν ἐξήτασα διὰ πρώτην φορὰν τὸν φάκελλον, εἰς τὴν σκέψιν, ὅτι θὰ εἶχε κάποιαν ἀφορμὴν νὰ μὴ εἶναι ἐντελῶς κατηγορηματικός. Ἡ ἑτέρα ἐπίσης ἐρώτησις: «Καταδικάζετε τὸν κομμουνισμὸν ὡς πολιτικὴν ἰδεολογίαν;», ἀντὶ νὰ ἔχῃ ὡς ἀπάντησιν ἕνα ναί, ἁπλοῦν καὶ ἀνεπιφύλακτον, ἔχει ὡς τοιαύτην, ὅτι «καταδικάζει κάθε κόμμα καὶ κάθε ὀργάνωσιν, ἡ ὁποία δὲν στηρίζεται εἰς τὴν ψῆφον τοῦ λαοῦ». Καὶ ἡ δευτέρα αὕτη ἀπάντησις καίτοι ὀλιγώτερον τῆς πρώτης, μὲ ἐνέβαλεν εἰς εὐλόγους σκέψεις. Ὑπηρεσιακῶς ἐζήτησα ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπάλληλον νὰ καθορίσῃ πλήρως καὶ σαφῶς τὰς ἀντιλήψεις του ἐπὶ τῶν σημείων αὐτῶν καὶ μοῦ ὑπεβλήθη.....

§39ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἁπλοῖ χωρικοὶ μὲ ὀλιγωτέραν δρᾶσιν θὰ ἦσαν εἰς τὴν Μακρόνησον.

§40Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομ.). Μοῦ ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς ἀναφορά: «................. ........ (ἀναγινώσκει) .............».

§41Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ποίαν ἡμερομηνίαν ἔχουν ἡ πρώτη ἀπάντησις καὶ ποίαν ἡ δευτέρα;

§42Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομ.). Ἡ πρώτη εἶναι τῆς 19.5.48 καὶ ἡ δευτέρα τῆς 10.1.49. Ὀφείλω νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἐκ τῆς μελέτης τοῦ φακέλλου καὶ τῆς δημιουργηθείσης μοι, ὡς εἶπον ἤδη, ἐντυπώσεως προυκάλεσα τὴν ἐπεξήγησιν αὐτὴν καὶ τὴν σαφῆ ἐκκαθάρισιν τῶν ἀπόψεων τοῦ ὑπαλλήλου τούτου. Ἡ Ἐπιτροπὴ νομιμοφροσύνης, ἐφ’ ὅσον γνωρίζω ἐκ τοῦ φακέλλου, τὸν ὁποῖον ἄλλωστε δύναμαι νὰ καταθέσω ὥστε νὰ εἶναι ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, ἡ Ἐπιτροπὴ Νομιμοφροσύνης, συνεδριάσασα τὴν 8ην Ἰανουαρίου 1949, ἐζήτησε ἐπανειλημμένως πληροφορίας ἀπὸ τὴν Γενικὴν Ἀσφάλειαν περὶ τοῦ ἐν λόγῳ ὑπαλλήλου. Ἔχω δὲ ἀπόσπασμα πρακτικῶν τῆς συνεδριάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Νομιμοφροσύνης, τὸ ὁποῖον λέγει: «Ἐκ τοῦ μέχρι τοῦδε ἐλέγχου .......... (ἀναγινώσκει) ...........». Ἔκτοτε, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ φακέλλου, δὶς ἢ τρὶς ἐπανελήφθη ἡ ὄχλησις τῆς Ἐπιτροπῆς Νομιμοφροσύνης τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Γενικὴ Ἀσφάλεια, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς ἐφ’ ὅσον τοὐλάχιστον γνωρίζω, δὲν ὑπῆρξεν ἀπάντησις πέραν τοῦ πορίσματος τῆς διοικητικῆς ἀνακρίσεως ποὺ ἐνήργησεν ὁ κ. Ζαγκλῆς καὶ τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, αὐτὸ τὸ πόρισμα δὲν τὸ ἔχει ὑπ’ ὄψιν.

§43Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Βλέπω ὅτι δὲν σᾶς ἔχει κοινοποιηθῆ.

§44Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομ.). Ἡ Ἐπιτροπὴ νομιμοφροσύνης ἐπεφυλάχθη νὰ ἀποφανθῇ συνεπείᾳ τῶν ἐπιφυλάξεων, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον εἰς τὴν πρώτην δήλωσιν τοῦ ἐν λόγῳ ὑπαλλήλου, ἀναμένουσα μέχρι σήμερον τὴν ἀπάντησιν τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας, ἡ ὁποία ὑποθέτω ὅτι θὰ εἶναι αὐτὴ ποὺ ἀνεγνώσθη πρὸ ὀλίγου, καὶ ἑπομένως ἡ Ἐπιτροπὴ Νομιμοφροσύνης, βάσει τῶν στοιχείων αὐτῶν θὰ ἐπιληφθῇ τῆς ὑποθέσεως.

§45Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Θὰ ἠδυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ἀφίενταί του αἱ ἁμαρτίαι. Ἀλλὰ ὑπάρχει μία πληροφορία, τὴν ὁποίαν μετέφερεν εἰς τὴν Βουλήν, συνάδελφος, ὅτι αὐτὸς ὁ ὑπάλληλος, ἄσχετα μὲ τὰ ὅσα ἀνεκοινώσατε εἰς τὸ Σῶμα, ἔχει λάβει ἤδη τὴν ἄγουσαν πρὸς τὸ ἐξωτερικόν, ἀποσταλεὶς ἐπισήμως ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Θέλω νὰ ἐρωτήσω Ὑμᾶς, κ. ὑπουργέ, ἐὰν πράγματι ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς μὲ τὴν κατηγορίαν αὐτήν, ἀπεστάλη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐπὶ εἰδικῇ ἀποστολῇ. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κυρίως μὲ ἐνδιαφέρει καὶ θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω ἀπὸ τὸ στόμα σας, ἐὰν ἔχεται ἀληθείας.

§46Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομ.). Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀληθές. Εἶναι, νομίζω, ἡ δευτέρα φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἐν λόγῳ ὑπάλληλος ἀποστέλλεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ πρώτη εἶναι πρὸ ἑνὸς ἔτους, νομίζω. Δὲν ἤμουν τότε ὑπουργός, πάντως ἠξεύρω, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ δευτέρα φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποστέλλεται. Καὶ αὐτὴν τὴν φορὰν ἐστάλη διὰ μίαν ὀκταήμερον ἀποστολὴν μαζὶ μὲ τὸν κ. Μανωλέσον, τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, διὰ τὴν μελέτην ἑνὸς νέου συστήματος μηχανοποιήσεως τῆς ὑπηρεσίας τῶν Ἐφοριῶν. Νομίζω, ὅτι ἐπιστρέφει τὸ ἑπόμενον Σάββατον. Θέλω, ὅμως, νὰ εἴπω, ὅτι τὸ Τμῆμα Ἀλλοδαπῶν, τὸ ὁποῖον πάντοτε προκειμένου περὶ προσώπων τὰ ὁποῖα ταξιδεύουσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἐπιλαμβάνεται τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, τῶν προσώπων αὐτῶν, οὔτε κατὰ τὴν πρώτην οὔτε κατὰ τὴν δευτέραν φοράν......

§47ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀφοῦ τὸν καλύπτει ὁ κ. ὑπουργός; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§48Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομ.). Εἶναι περιττὸν νὰ δημιουργοῦμεν θόρυβον. Ἠμποροῦμεν ἄνευ θορύβου νὰ ἀνταλλάξωμεν τὰς σκέψεις μας. Τὸ Τμῆμα Ἀλλοδαπῶν, λέγω, τὸ ὁποῖον ἐπιλαμβάνεται τῆς ἐξετάσεως τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων τῶν μελλόντων νὰ ταξιδεύσουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, διὰ τὸν ἐν λόγῳ ὑπάλληλον δὲν προέβαλεν ἀντιρρήσεις οὔτε κατὰ τὴν πρώτην, οὔτε καὶ κατὰ τὴν δευτέραν ἀποστολήν του. Δὲν λέγω ὅτι ἐξ αὐτοῦ δημιουργεῖται ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὸ θέμα, ἀλλὰ λέγω ὅ,τι συνέβη.

§49Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Δὲν ἐψήφισεν οὔτε στὶς ἐκλογές.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§50Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομ.). Διὰ νὰ ὁλοκληρώσω τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἐπαναλαμβάνω, κατὰ καθῆκον προσάγω εἰς τὴν Βουλήν, καὶ αἱ ὁποῖαι προκύπτουν ἐκ τοῦ φακέλλου, τὸν ὁποῖον ἀνέγνωσα ὅταν ἐπῆγα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι κατὰ τὴν προσωπικήν μου ἐντύπωσιν, χωρίζονται εἰς δύο χρονικὰς περιόδους αἱ σχετικαὶ μὲ τὸν Νέζην πληροφορίαι. Ἡ μὲν πρὸ τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος περίοδος εἶναι ἀναμφισβητήτως μεμπτή. Εἶναι δηλαδή, πλήρης ἀναμίξεως, τὴν ὁποίαν καθορίζει καὶ ὁ ἴδιος εἰς τὴν δήλωσίν του, ἀναμίξεων ὑπὲρ τοῦ Ε.Α.Μ., εἰς τὴν ΠΕΕΑ κλπ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίοδον μετὰ τὸ κίνημα ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1945 μέχρι τοῦδε, ὁ ἐν λόγῳ ὑπάλληλος, μετέβη εἰς τὴν θέσιν του καὶ ἔκτοτε, τοὐλάχιστον ὑπηρεσιακὴν ἀφορμὴν εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν παρέσχε οὐδεμίαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἀντιθέτως ἐπέδειξεν καὶ ἐπιδεικνύει ἱκανότητα καὶ προσήλωσιν εἰς τὸ καθῆκον.

§51Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ σᾶς παράσχω μίαν πληροφορίαν, κ. ὑπουργέ; Δημοσιεύει ἄρθρα ἐνυπόγραφα εἰς τὸ περιοδικὸν τοῦ ἀπολυθέντος καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀγγελοπούλου.

§52Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Μίαν ἐρώτησιν, κ. ὑπουργέ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§53Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομ.). Δὲν θέλω ἐρωτήσεις. Θὰ συμπληρώσω τὴν ἀπάντησίν μου, καὶ κατόπιν ἐρωτᾶτε ὅ,τι θέλετε. Ἤθελα νὰ προσθέσω, εἰς τὴν Βουλήν, καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι δὲν ἐψήφισεν, οὔτε εἰς τὰς ἐκλογάς, ὅτι αὐταὶ εἶναι πράξεις, τὰς ὁποίας θὰ σταθμίσῃ ἡ Ἐπιτροπὴ Νομιμοφροσύνης. Ὅ,τι λέγω πρὸς τὴν Βουλήν, εἶναι ἁπλῶς μεταβίβασις πληροφοριῶν προκυπτουσῶν ἐκ τοῦ φακέλλου του. Δὲν ὑπάρχει ποσῶς ἐκ μέρους μου διάθεσις ὑπερασπίσεως ἢ μομφῆς ἐναντίον αὐτοῦ. Ὅταν μάλιστα τὸ ζήτημα ἔχῃ τεθῆ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς Νομιμοφροσύνης, Ἐπιτροπῆς δηλαδή, καὶ τύποις καὶ οὐσίᾳ δικαστικῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐγὼ νὰ ἐκφέρω, ἐπισήμως μάλιστα, ἐτυμηγορίαν περὶ ἐνοχῆς του ἢ μή.

§54Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἴπατε, ὅτι ὁ Νέζης κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς εἶχε μίαν σπουδαίαν κομμουνιστικὴν δρᾶσιν, ὅτι κατὰ τὸ κίνημα ἐπίσης ἔδρασεν ἀντεθνικῶς.......!

§55Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομ.). Αὐτὸ προκύπτει ἀπὸ τὸ πόρισμα τῆς ἀστυνομίας. Ἐγὼ δὲν τὸ εἶπα.

§56Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Λέγετε ὅτι, 11 ἡμέρας μετὰ τὸ κίνημα, ἐπανῆλθεν εἰς τὴν θέσιν του, ὅτι δὲν ἐψήφισεν οὔτε εἰς τὰς ἐκλογάς, οὔτε εἰς τὸ δημοψήφισμα, καὶ προσθέτετε, ὅτι δὲν ἔδωσε καμμίαν ἀφορμὴν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του. Μὰ κ. ὑπουργέ, δὲν ἠμποροῦσε πλέον ὁ Νέζης, νὰ κάμῃ ἐπανάστασιν κατὰ τοῦ Κράτους. Τότε ποὺ εἶχε τὴν δύναμιν τὴν ἔκαμε.

§57Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομ.). Εἰς τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγετε, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ συμφωνήσω.

§58Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ὅταν δὲν ἀποκηρύσσῃ τὸν κομμουνισμὸν εἰς τὰς δηλώσεις του καὶ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅλην τὴν προηγουμένην του δρᾶσιν, διατί δὲν τὸν ἀπολύετε, ἀλλὰ τοῦ ζητῆτε ἐξηγήσεις; Πῶς ὑπάρχει ἐμπιστοσύνη εἰς τοιοῦτον ἄνθρωπον;

§59Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκονομ.). Δὲν τὸν ἀπολύομεν διότι δὲν ἀπεφάνθη ἀκόμη ἡ Ἐπιτροπὴ Νομιμοφροσύνης. Διότι ἡ Ἐπιτροπὴ Νομιμοφροσύνης, ἡ ὁποία ἔχει μόνη τὸ δικαίωμα τοῦτο, δὲν τὸν ἔκρινεν ἀκόμη, οὔτε νομιμόφρονα, οὔτε μὴ νομιμόφρονα.

§60Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ὑπουργός, ὑπῆρξε τόσον σαφής, τόσον κατηγορηματικὸς καὶ δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι ἔχει εἰσέλθει ἀπολύτως εἰς τὸ πνεῦμα τῆς Βουλῆς, ὥστε μοῦ φαίνεται, ὅτι εἶναι παράξενον καὶ περίεργον νὰ ἐπικρίνεται ἐκ μέρους τοῦ Σώματος, ὁ κ. ὑπουργός. Ἄλλοι ἴσως πταίουν. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι ἀθῶος τοῦ ἁμαρτήματος τούτου. (Χειροκροτήματα).

§61Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἐζήτησα τὸν λόγον, εἶναι διότι ἀποδίδω εἰς τὸ συγκεκριμένον προσωπικὸν θέμα γενικωτέραν σημασίαν. Προσδιορίζει τὰς σχέσεις τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους του. Προσδιορίζει τὰς προϋποθέσεις τῆς λειτουργίας τοῦ Κράτους. Ἐκφράζω τὴν λύπην μου δι’ ὅσα συνέβησαν καὶ τὰ θεωρῶ λάθος καὶ εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως. Ποῖα εἶναι τὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα ὡμολογήθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος; Μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἀνήκει εἰς τὸ ΕΑΜ. Δὲν ὑπῆρξεν ὁ μόνος. Ἐὰν ἐπρόκειτο, ὅσοι ἀνῆκον εἰς τὸ ΕΑΜ ἕως τότε, ἐκ μόνον αὐτοῦ τοῦ λόγου, νὰ θεωροῦνται ἔνοχοι, τότε θὰ ἐβαίνομεν εἰς μίαν ἐξαίρεσιν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν καὶ ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, μεγάλου ἀριθμοῦ παραπλανηθέντων ἀνθρώπων. Καὶ θ’ ἀπετέλει τοῦτο καὶ ἀδικίαν καὶ λάθος. Τὸ γεγονὸς ἄλλωστε, ὅτι τὸν Σεπτέμβριον εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας μετέσχον ἐκπρόσωποι τοῦ ΕΑΜ, ἀποτελεῖ κατ’ ἀρχήν, μίαν νομιμοποίησιν τῶν ὀπαδῶν του ἐκτὸς τῆς ὑπάρξεως ἰδιαιτέρων εὐθυνῶν. Ὅταν ὅλα τὰ κόμματα, Λαϊκόν, Φιλελεύθερον, τὸ ἰδικόν μου, καὶ ὅλα τὰ ἄλλα, ὡς καὶ Ὀργανώσεις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, εἶχον συμπαρεδρεύσει μὲ τοὺς ὑπουργοὺς τοῦ ΕΑΜ καὶ τοῦ ΚΚΕ, δὲν εἶναι δυνατόν, ἕως τότε, οἱ μὲν ἀρχηγοί των ὡς ὑπουργοί, νὰ εἶναι συνάδελφοι, οἱ δὲ ὀπαδοί των, ἐκ μόνον αὐτοῦ τοῦ λόγου, νὰ θεωροῦνται ἔνοχοι.... Ἀλλὰ μετὰ τὸ κίνημα ἡ περίοδος εἶναι νέα. Ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸ κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου παύει πλέον νὰ ἔχῃ τὴν δικαιολογίαν τῆς πλάνης ἢ τῆς συγχύσεως. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Ἡ 3η Δεκεμβρίου εἶναι φραγμός, εἶναι ὁρόσημον. Ὅσοι συμμετέσχον εἰς τὸ κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου, κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, δὲν ἠμποροῦν πλέον νὰ εἶναι λειτουργοὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, (χειροκροτήματα), ἠμποροῦν νὰ συγχωρηθοῦν ὡς πολῖται, ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ τοὺς ἐμπιστευθῶμεν ὡς ὑπαλλήλους τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας. Καὶ ὁ συζητούμενος ὑπάλληλος μετέσχεν εἰς τὴν στάσιν τοῦ Δεκεμβρίου καὶ ἐπανῆλθεν εἰς τὴν θέσιν του τὴν 16ην Ἰανουαρίου. Ἀλλὰ δὲν ἔχομεν μόνον αὐτὴν τὴν εὐθύνην. Ἔχομεν ἐπὶ πλέον, τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἐψήφισεν εἰς τὰς ἐκλογὰς τῆς 31ης Μαρτίου. Καὶ δὲν ἔχομεν μόνον αὐτὸ τὸ πρόσθετον γεγονός, κύριοι βουλευταί. Ἔχομεν ἀκόμη καὶ τὸ βαρύτατον γεγονός, ὅτι ἐρωτᾶται τὸ θέρος τοῦ 1948 — διατὶ τόσον πολὺ ἀργὰ κ. ὑπουργέ τῶν Οἰκονομικῶν; — ἐρωτᾶται, τὸ θέρος τοῦ 1948, καὶ ὁ ἀξιόλογος αὐτὸς ὑπάλληλος ἀπαντᾷ, ὅτι τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα δὲν εἶναι κόμμα πατριωτικόν — «ἐξ ὅσων συνάγει ἀπὸ τὰς ἐπισήμους ἀνακοινώσεις καὶ τὰς δημοσιογραφικὰς πληροφορίας»! Δὲν τοῦ ἤρκει τὸ γεγονὸς τοῦ αἵματος, τὸ ὁποῖον ἐχύνετο, τῆς τραγῳδίας τοῦ Γένους. Συνάγει ἁπλῶς ἀπὸ τὰς ἐπισήμους ἀνακοινώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ Κ.Κ.Ε. δὲν εἶναι Ἐθνικὸν Κόμμα. Αὐτὴ ἡ ὑπεκφυγή του, κ. ὑπουργέ τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ ἠνάγκασε νὰ σκώψω τὰς ἀπαντήσεις του, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ εἶχαν προκαλέσει ἀγανάκτησιν καὶ ἀμέσους κυρώσεις. Καὶ πότε δίδει αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν; Τὸ θέρος τοῦ 1948. Καὶ ἀντὶ νὰ ἐπακολουθήσουν ἀμέσως κυρώσεις, καλεῖται καὶ πάλιν, μετὰ ἑξάμηνον, νὰ δώσῃ σαφεστέρας ἀπαντήσεις. Τὸ «μωρὸ» φαίνεται, δὲν εἶχεν ἀντιληφθῇ καλῶς τὴν ἐρώτησιν, καὶ διευκολύνετο, διὰ μίαν νέαν ἀπάντησιν. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι, ἔχουν αὐτὴν τὴν ἱστορίαν, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν τοιαύτας ἀπαντήσεις, ν’ ἀνήκουν εἰς τοὺς λειτουργοὺς τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας. (Χειροκροτήματα). Καὶ κατὰ μείζονα λόγον, ὅταν τοὺς βαρύνουν τοιαῦται εὐθῦναι, δὲν ἀποστέλλονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ὅπου ὑπονομεύεται ἡ ὑπόθεσις τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς της καὶ ἀπὸ τοὺς ὁμόφρονας τοῦ ὑπαλλήλου σας, κ. ὑπουργέ. Ἀπετέλεσε τοῦτο βαρὺ λάθος τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἂν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ἔχει ἱκανότητας, τοῦτο δὲν ἦτο λόγος ἐπιεικείας. Ἀντιθέτως, ἀπετέλει ἀντένδειξιν, διότι αὐτοὶ βλάπτουν περισσότερον, οἱ ἱκανοί, οἱ ὁποῖοι στρατεύουν τὰς ἱκανότητάς των, ἐναντίον τοῦ ἀγῶνος τοῦ Ἔθνους. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμμένα χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης).

§62Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ δώσω ἀπάντησιν, σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν, ἡ ὁποία διετυπώθη, ὡς πρὸς τὸν ἀρχισυμμορίτην Γκότσην, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὄντως ἐδόθη διαταγὴ μεταφορᾶς του εἰς Ἀθήνας πρὸς ἀνάκρισιν, ἀλλὰ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου, μὲ τὸν ὁποῖον ἐπεκοινώνησα, μόλις ἐπληροφορήθη τὸ γεγονὸς, ἔδωσεν ἀντίθετον διαταγὴν νὰ κρατηθῇ εἰς τὴν Τρίπολιν, ὅπου κατὰ τὰς διαβεβαιώσεις τοῦ Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ τῆς Πελοποννήσου, πρόκειται νὰ δικασθῇ αὔριον εἰς τὸ ἔκτακτον Στρατοδικεῖον. Ἐπίσης, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι συνελήφθη καὶ ἕτερος ἀρχισυμμορίτης εἰς τὴν Πελοπόννησον, ὁ περιβόητος Καραμούζης.

§63Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Πρὸ τριῶν ὡρῶν ἦλθον ἀπὸ τὴν Σπάρτην, καὶ δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι συνελήφθη χθὲς ὁ ἀρχισυμμορίτης Καραμούζης, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀντιπρόσωπος τῆς ψευδοκυβερνήσεως τοῦ Ζαχαριάδη, εἰς Πελοπόννησον, καὶ ὁ ὁποῖος θὰ καταθέσῃ πολὺ σοβαρὰ πράγματα.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Κ. Καλλία, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἀμπελουργίας καὶ τοῦ οἴνου. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος.

§65Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐξ Εὐβοίας, διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς του, κ. συνάδελφοι, ἔθεσεν ἐνώπιον ἡμῶν ἕνα ἐκ τῶν σοβαρωτάτων θεμάτων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀπασχολοῦν ἡμᾶς, τὸ ζήτημα τῆς ἀμπελουργίας καὶ τὸ ζήτημα τοῦ προϊόντος ταύτης, τοῦ οἴνου. Εἶναι ἕνα θέμα σοβαρώτατον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως γεωργικῆς οἰκονομίας καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἐν γένει. Εἰς τὰς παλαιὰς καλὰς ἐποχάς, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, εἶχον ὑποβάλει ὡραίας εἰσηγήσεις οἱ ἀείμνηστοι Ρέπουλης καὶ Εὐταξίας, οἱ ὁποῖοι εἶχον μελετήσει τὸ θέμα ἐμπεριστατωμένως καὶ εἶχον ἀνεύρει ὅλας ἐκείνας τὰς λύσεις αἱ ὁποῖαι ἐθεωροῦντο ἱκανοποιητικαὶ διὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Δυστυχῶς, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τῆς ἀμπελουργίας καὶ τοῦ οἴνου, αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις οὐδέποτε τὸ ἔθεσαν μὲ τὴν σοβαρότητα, ἡ ὁποία τὸ συνέχει, οὐδέποτε τὸ ἐξήτασαν μὲ τῆς ἁρμοζούσης σοβαρότητος καὶ οὐδέποτε ἔδωσαν μίαν λύσιν ὁριστικήν, καὶ ἀποτελεσματικήν. Ἐὰν ἐνίοτε ἐλαμβάνοντο ὡρισμένα μέτρα, ἐλαμβάνοντο σπασμωδικῶς καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς ἐσοδείας κατὰ τρόπον ποὺ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ φέρουν καὶ δὲν ἔφερον οὐδὲν εὐεργετικὸν ἀποτέλεσμα. Ἴσως τοῦτο νὰ ὠφείλετο καὶ εἰς τὴν τύχην τοῦ προϊόντος, διότι οἱ κτηματίαι, οἱ ἀμπελουργοί, δὲν δημιουργοῦν τὸν θόρυβον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος χρειάζεται διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ πείσουν τοὺς ἁρμοδίους. Ἐνῷ ἄλλοι παραγωγοὶ προϊόντων μικροτέρας σημασίας διεκδικοῦν τὰ δικαιώματά των μετὰ μεγαλυτέρας δυνάμεως. Οἱ ἀμπελουργοὶ εἶναι πολὺ νομιμόφρονες καὶ πολὺ συντηρητικοί. Ὡς ἐλέχθη, ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἔφθασε πλέον ὁ καιρὸς νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἀμπελουργίας καὶ τοῦ προϊόντος αὐτῆς, τοῦ οἴνου, μετὰ πάσης σοβαρότητος καὶ κατὰ τρόπον ἀποτελεσματικόν, εἶναι ἀληθές, ὅτι ὅταν ὁμιλῶ περὶ τῆς προστασίας τῆς ἀμπελουργίας ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου πρῶτον, ὅτι ὁμιλῶ περὶ τοῦ προϊόντος αὐτῆς, δηλαδή, περὶ τῆς προωθήσεως καὶ αὐξήσεις τῆς παραγωγῆς τοῦ οἴνου, ἥτις παραγωγὴ δέον νὰ καταναλίσκεται, νὰ ἀξιοποιῆται, διότι ὅταν ἡ παραγωγὴ ἐναποθηκεύεται, τότε πρόκειται περὶ παθητικοῦ εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον μᾶλλον ζημίαν φέρει. Ἀλλά, κύριοι, διὰ νὰ ἀξιοποιηθῇ ἡ παραγωγή, ἰδίως διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, χρειάζεται ἡ ἐλάττωσις τοῦ κόστους αὐτῆς, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα ζήτημα τρομερὸν καὶ βασανίζει ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Ἡ ἐλάττωσις τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς ἐπιβάλλεται διότι ἄνευ αὐτῆς καὶ ἄλλων τινῶν μέτρων δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ προϊόντα μας νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐφ’ ὅσον εἶναι γνωστὸς ὁ μέγας συναγωνισμός, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ὑποφέρουν τὰ προϊόντα μας. Ἡ ἐλάττωσις τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς ἐπιβάλλει, ὅπως τὰ διάφορα γεωργικὰ μηχανήματα, γεωργικὰ φάρμακα, λιπάσματα κλπ., δίδωνται ἀπὸ τὸ Κράτος, ὄχι ὡς Κράτος ἔμπορος, ἀλλὰ ὡς Κράτος προστάτης, διότι, κύριοι, ὅλα αὐτά, καὶ ἰδίως τὰ γεωργικὰ φάρμακα καὶ τὰ λιπάσματα, χορηγοῦνται ἀπὸ τὸ Κράτος, ὄχι ὡς Κράτος προστάτης, ἀλλὰ ὡς Κράτος ἔμπορος. Σᾶς διαβεβαιῶ, καὶ δὲν ἠξεύρω, ἐὰν μὲ προσέχῃ ὁ ἀξιότιμος κύριος ὑπουργός, τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.... Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κύριος ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, θὰ εἶχε τέλος πάντων τὴν καλωσύνην, νὰ μᾶς ἀνεχθῇ καὶ νὰ μᾶς ἀκούσῃ, ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι εἶναι πολὺ ἀπησχολημένος εἰς ἄλλου εἴδους ἐργασίαν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως πρόκειται περὶ μιᾶς ἐπερωτήσεως ὡς ἡ παροῦσα..... Ὁ κύριος ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καίτοι νέος ἐξακολουθεῖ νὰ μὴ μᾶς προσέχῃ, διαμαρτύρομαι, κύριοι.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀφορᾷ καὶ ὑμᾶς ἡ ἐπερώτησις αὐτή.

§67Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Προσέχω, κύριε Πρόεδρε.

§68Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὰ λιπάσματα τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα ἐπιβαρύνονται ἀκόμη καὶ μὲ τὸν φόρον τῶν ἀποδεικτικῶν. Δηλαδή, τὸ Κράτος ἐπιβάλλει εἰς τὰ μέσα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προωθήσουν τὴν παραγωγὴν τῶν πτωχῶν ἀνθρώπων, μίαν βαρυτάτην φορολογίαν, καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς καταργήσεως τῶν ἀποδεικτικῶν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τελειώσει. Ἀλλὰ ἂς περιμένωμεν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπ’ αὐτοῦ. Ὅταν λοιπόν, ὅλα αὐτὰ χορηγοῦνται ἀπὸ τὸ Κράτος, ὄχι μὲ τὴν ἀντίληψιν τοῦ προστάτου, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀντίληψιν τοῦ ἐμπόρου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἐλάττωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον φέρει μίαν ἐπιβάρυνσιν, εἶναι τὸ ἐπιτόκιον τῶν χορηγουμένων καλλιεργητικῶν δανείων. Τὰ χορηγούμενα δάνεια εἰς τοὺς κτηματίας καὶ εἰς τοὺς συνεταιρισμούς, παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, δίδονται μὲ ἐπιτόκιον 8% εἰς τοὺς μονίμους ἀγρότας, 7% εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ εἰς τὰς Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν μὲ 6%. Πρὸ τριῶν μηνῶν ὅμως ηὐξήθη τὸ ἐπιτόκιον αὐτὸ κατὰ τρόπον, ποὺ σήμερον δίδονται μὲ 9% — 8% — 7%. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι τὰ χορηγούμενα δάνεια παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης χορηγοῦνται μὲ ἐπιτόκιον ἀρκετὰ σημαντικόν.

§69Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τοκογλυφικόν.

§70Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ὅμως, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐπιτελεῖ τὸ καθῆκον της μετὰ πάσης συμπαθείας πρὸς τοὺς ἀγρότας καὶ μετὰ παντὸς ἐνδιαφέροντος. Ἀλλὰ ὡς γνωστόν, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν ἔχει χρήματα Ἐν τούτοις ὅμως, ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν εἰσπράττει, προκειμένου νὰ χορηγήσῃ αὐτὰ τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν ζωὴν τῶν ἀγροτῶν, ἕνα 2½% ἡ Ἐκδοτικὴ Τράπεζα. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ὀρθῶς ἐργάζεται, ἀλλὰ ὅταν ἡ Ἐκδοτικὴ τῆς χορηγεῖ δάνεια μὲ 2½%, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ τὰ χορηγήσῃ μὲ μικρότερον ἐπιτόκιον; Βλέπετε, ὅτι ἡ ἀφορμὴ τοῦ κακοῦ ἔγκειται εἰς τὴν Ἐκδοτικὴν Τράπεζαν. Ἔχω μίαν κατάστασιν τῶν δανείων τῶν καλλιεργητικῶν, πέρυσι. Ἐχορηγήθησαν 391 δισ. ἐκ τῶν ὁποίων εἰσέπραξεν ἡ Ἐκδοτικὴ Τράπεζα 9.775.000.000 ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ τόκους. Εἰς τὰ ἄλλα Κράτη, κατὰ τὰς πληροφορίας μου, τὰ ὅμορα Κράτη τῆς Βαλκανικῆς, τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὰ ἔχουν ὑποστῆ τὴν ἰδίαν τύχην μὲ ἡμᾶς, τὸ ἐπιτόκιον εἶναι 1%, εἰς τὴν Τουρκίαν δέ, ἡ Ἐκδοτικὴ Τράπεζα δίδει εἰς τὴν Ἀγροτικὴν χωρὶς κανὲν ἐπιτόκιον, διότι δὲν νοεῖται Κράτος θέλον νὰ προστατεύσῃ τοὺς ἀγρότας, ὅταν εἰσπράττῃ τόκον. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι τὸ ἐπιτόκιον εἶναι μέγα καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν κακὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ ἡ Ἐκδοτικὴ Τράπεζα, δηλ. ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλά, αὐτὴ ἡ ἐλάττωσις τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς ἐπιβάλλεται καὶ δι’ ἕνα ἄλλον σοβαρώτατον λόγον. Ἐπιβάλλεται διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ οἴνου μας, διότι αὐτὴ θὰ ἀποτελέσῃ τὴν πηγὴν πλούτου, δηλ. πηγὴν τῆς εἰσροῆς ξένου συναλλάγματος. Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρὸν καὶ χρῄζει ἐξαιρετικῆς μελέτης. Ὅλα, κύριοι, τὰ γεωργικά μας προϊόντα δὲν ἐξάγονται, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξουν εἰς τὸν ἀπηνῆ συναγωνισμὸν ὁμοειδῶν προϊόντων ἄλλων Κρατῶν. Εἶναι ἀπελπιστικὴ ἡ κατάστασις καὶ ἀνυπέρβλητοι αἱ δυσκολίαι μας διὰ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ ὁ συναγωνισμὸς μέγας. Ἔχω μίαν πρόχειρον σημείωσιν διὰ τὸν συναγωνισμόν, τὸν ὁποῖον ὑφίσταται ὁ οἶνος μας, ὁ ὁποῖος Ἑλληνικὸς οἶνος εἶναι εἰς τὰ συστατικά του ὁ καλύτερος τοῦ κόσμου. Ἔχει συναγωνισμὸν ἀπὸ τὴν Ἱσπανίαν, Πορτογαλίαν, τὸ Ἀλγέριον καί, κύριοι, ἔχει συναγωνισμὸν ἀπὸ τὴν Νότιον Ἀφρικὴν —τρομερόν!— καὶ πρό τινος ἐνεφανίσθη εἷς μέγας συναγωνιστής, ἡ Χιλὴ τῆς Νοτίου Ἀμερικῆς. Ὅλα αὐτὰ τὰ Κράτη συναγωνίζονται τρομερὰ τὸν περίφημον Ἑλληνικὸν οἶνον καὶ ἡμεῖς τὴν τελευταίαν στιγμήν, ὅταν πλέον ἔχει συντελεσθῆ ἡ παραγωγὴ τοῦ προϊόντος καὶ ἡ συγκομιδή του. Ὅταν, ὁ οἶνος δηλ., μένῃ εἰς τὰς ἀποθήκας, τότε σκεπτόμεθα καὶ εὑρίσκομεν ἕνα φάρμακον, τὸ πρίμ, τὸ ὁποῖον εὑρίσκομεν κατὰ διαφόρους τρόπους, καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἀποτελεῖ κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, τόσον δραστικὸν φάρμακον, παρὰ μίαν ἔνεσιν τονωτικὴν ἐπὶ ἑνὸς ἑτοιμοθανάτου ἀνθρώπου, ἡ ὁποία ἔνεσις δὲν φέρει, κύριοι, θεραπευτικὰ ἀποτελέσματα καὶ ὅταν παύσῃ ἡ ἐνέργειά της, ἐμφανίζεται τὸ πρόβλημα τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ ἀσθενοῦς ἀκόμη σοβαρώτερον. Τὸ πρὶμ δὲ ἀποτελεῖ καὶ μίαν φορολογίαν, ὅλων τῶν τάξεων, χωρὶς νὰ φέρῃ καὶ ἀποτέλεσμα. Αὐτὰ λοιπόν, τὰ πρόχειρα μέσα ἐφεῦρεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ σώσῃ τὴν κατάστασιν τοῦ προϊόντος. Πᾶσα τοῦ λοιποῦ τοιαύτη τακτικὴ πρέπει νὰ παύσῃ καὶ πρέπει νὰ καταλάβωμεν ὅλοι μαζὶ ὅτι ἡ λύσις τοῦ προβλήματος εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐλάττωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν λῆψιν τῶν ἀπαραιτήτων συναλλαγματικῶν μέτρων κατὰ τρόπον ποὺ θὰ μπορέσῃ ἡ ἐθνική μας οἰκονομία, ἡ παραγωγὴ τοῦ οἴνου μας νὰ συναγωνισθῇ τοὺς κακῆς ποιότητος οἴνους τῶν ἄλλων Κρατῶν. Ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἂν ἤθελε νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ, θὰ ἔλεγεν ὅτι ἐνισχύομεν τὴν παραγωγήν, διότι χρηματοδοτοῦμεν τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις. Χρηματοδοτοῦνται καὶ οἱ συνεταιρισμοί, καὶ ὡρισμέναι βιομηχανίαι, ἀλλὰ ὁ τρόπος καθ’ ὃν χρηματοδοτοῦνται, δὲν εἶναι ὀρθός, διότι ἡ χρηματοδότησις δίδεται τὸν Αὔγουστον καὶ τὸν Σεπτέμβριον, ὅταν πλέον ὁ ἐπιχειρηματίας πρέπει ὅλα αὐτὰ τὰ χρήματα νὰ τὰ καταθέσῃ πρὸς ἀγορὰν σταφυλῶν καὶ τὰ γραμμάτια λήγουν μετὰ τρεῖς μῆνας. Δηλ. ἐντὸς 3)μήνου ἀπὸ τῆς συγκομιδῆς, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ φτειάσῃ τὸ κρασί, νὰ τὸ ἐξαγάγῃ εἰς τὴν Εὐρώπην, νὰ πολεμήσῃ τοὺς ἀνταγωνιστὰς καὶ νὰ πληρώσῃ τὰ ἑκατομμύρια τῆς χρηματοδοτήσεως, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τρεῖς μῆνας μὲ ἐπιτόκιον 20–25%. Τούτων οὕτως ἐχόντων, εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ εὐεργετικῆς χρηματοδοτήσεως, ἡ ὁποία θὰ δώσῃ τὰ μέσα, διὰ τὴν προώθησιν τῶν οἴνων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὸν ἐπιτυχῆ συναγωνισμὸν μετὰ τῶν ἄλλων Κρατῶν; Αἱ πληροφορίαι μου, παρὰ τὴν χρηματοδότησιν, ὅτι κατὰ τὸ ἐφετεινὸν ἔτος παρέμειναν ἀδιάθετοι 38 χιλ. τόννοι οἴνων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ γίνουν ὑποπροϊόντα, οἰνόπνευμα, οὖζο καὶ νὰ καταναλωθοῦν ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ χρηματοδότησις δίδεται, κατὰ τρόπον μὴ μεθοδικόν. Τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ὁρίζεται, ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, δίδεται χωρὶς τὴν ἐξέτασιν τῶν προσώπων. Διότι ὅταν δίδεται, ἡ χρηματοδότησις, ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Τράπεζα καὶ αἱ ἁρμόδιοι ὑπηρεσίαι νὰ ἐξετάσουν τὸ πρόσωπον. Διότι δὲν εἶναι νοητὸν εἰς οἵαν κατάστασιν εὑρίσκεται τὸ προϊὸν αὐτὸ νὰ δίδωμεν χρηματοδοτήσεις καὶ νὰ ἐπιτρέπωμεν εἰς διάφορα ἄτομα ἢ ὀργανισμοὺς νὰ ἀγοράζουν καὶ νὰ κατασκευάζουν οἶνον, ἂν οὗτοι δὲν ἔχουν τὴν ἱκανότητα καὶ ἐμπορικὴν πεῖραν νὰ τὸν ἐξάγουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἔχομεν 35 χιλ. τόννους οἴνων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ γίνουν οἰνόπνευμα.

§71Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. 28 εἶναι εἰς χεῖρας τῶν συνεταιρισμῶν, ἐκτὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῶν παραγωῶν.

§72Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει ἀρκετὴ ποσότης ἀδιαθέτου οἴνου, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ οἰνόπνευμα. Καὶ εἶχεν εὑρεθῆ ἕνα μέσον, τὸ μέσον τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν. Διὰ τοῦ μέσου αὐτοῦ κατωρθώθη νὰ ἐξαχθοῦν χιλιάδες τόννων οἴνου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ συναγωνισθοῦν τὰ λοιπὰ Κράτη λίαν ἐπιτυχῶς. Τὸ ζήτημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν, ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὁ ἔμπορος ἐξάγει τὸν οἶνον καὶ εἰσάγει ἄλλα προϊόντα, πολλὰ τῶν ὁποίων δὲν εἶναι πρώτης ἀνάγκης. Διὰ τῶν εἰσαγομένων αὐτῶν εἰδῶν ἐξασφαλίζεται ἕνα πρίμ, διὰ τοῦ ὁποίου ἐνισχύεται ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ οἴνου. Ἡ τοιαύτη δὲ ἀποζημίωσις, δὲν κανονίζεται, ὑπὸ τεχνικῶν τινῶν ἐνεργειῶν, ἀλλὰ διὰ τοῦ νόμου τῆς προσφορᾶς καὶ ζητήσεως. Δηλαδὴ ὁ ἔμπορος παίρνει τόσα, ὅσα ἀξίζει τὸ προϊόν του, ἐν σχέσει μὲ τὴν τιμὴν ποὺ θὰ τὸ πωλήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αἱ ἰδιωτικαὶ ἀνταλλαγαὶ ἔσωσαν τὴν οἰνοποιΐαν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ πρὶμ εἶχε φθάσει 200% καὶ ἐπιβαρύνει τὰ εἰσαγόμενα εἴδη, ἀλλὰ πρέπει κατὰ λογικὴν νὰ πληρώσουν αὐτοὶ ποὺ θέλουν αὐτοκίνητα καὶ ἀρώματα Παρισινά. Κατὰ συνέπειαν δὲν ἐπιβαρύνονται παρὰ ἐκεῖνοι, ποὺ θέλουν νὰ ἀγοράσουν εἴδη πολυτελείας, μεταξωτὰ κλπ.

§73Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Αἱ ἰδιωτικαὶ ἀνταλλαγαὶ χορηγοῦνται μὲ περιορισμούς. Προσδιορίζονται ἐκ τῶν προτέρων τὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ εἰσαχθοῦν. Ἐπομένως, δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβές, ὅτι δύναται νὰ διατίθεται τὸ συνάλλαγμα, τὸ προερχόμενον ἐκ τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων διὰ τὴν ἀγορὰν ἀρωμάτων.

§74Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω πληροφορίας, ὅτι ἐκτὸς ὡρισμένων εἰδῶν, εἰσαγομένων δι’ ἀπολύτους ἀνάγκας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰσάγονται καὶ εἴδη, τῶν ὁποίων δὲν κάμνουν χρῆσιν οἱ πτωχοὶ ἄνθρωποι. Ἐπληροφορήθην, κύριε ὑπουργέ, ὅτι πρόκειται τὸ κλῆριγκ νὰ καταργηθῇ. Θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, ἂν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας παρουσίαζεν ἕνα νομοσχέδιον, ἕνα πρόγραμμα, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐξήγοντο τὰ προϊόντα μας τὰ γεωργικὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἄνευ πρίμ, ὥστε νὰ δύνανται νὰ συναγωνισθοῦν τὰ προϊόντα μας, οἱ οἶνοι, τοὺς οἴνους τῶν ἄλλων κρατῶν. Θὰ εἶναι μία λύσις εὐκταία, διότι θὰ εἰσάγεται αὐτούσιον τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ Κράτος διὰ τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας. Τοιαύτη ὅμως λύσις δὲν εἶναι εὐχερὴς ἐπὶ τοῦ παρόντος καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι ἡ κατάργησις τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν, θὰ ἐπιφέρῃ τὸ σταμάτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν οἴνων τελείως. Ἔχω πληροφορίας, ὅτι πρόκειται νὰ καταργηθοῦν αἱ ἰδιωτικαὶ ἀνταλλαγαὶ καὶ θὰ δοθῇ ἕνα πρὶμ 35–40%. Ἀλλὰ καὶ 50% καὶ 100% νὰ ὁρισθῇ, θὰ ἔχωμεν σταμάτημα πλῆρες τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ οἴνου καὶ διότι τὸ κόστος θὰ εἶναι μεγάλο διὰ τοὺς ἐξαγωγεῖς καὶ διότι κατὰ τὸ ἐφετεινὸν ἔτος αἱ τιμαὶ τοῦ οἴνου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἔπεσαν. Ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν προστασίαν τῆς παραγωγῆς εἶναι μερικὰ δευτερεύοντα μέτρα, ὅπως ἡ διαμάχη, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῆς ἀμπέλου καὶ τῆς σταφιδαμπέλου, γύρω ἀπὸ τὴν κατασκευὴν τῶν οἴνων. Εἶναι οἱ νόμοι, εἶναι οἱ κανονισμοί, οἱ ὁποῖοι κανονίζουν, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ παρασκευὴ οἴνου ἐκ ξηρᾶς σταφίδος. Ἐπιβάλλεται οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ νὰ φανοῦν αὐστηροὶ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων αὐτῶν. Κατάγομαι, κύριοι, ἀπὸ μία περιοχὴν περισσότερον σταφιδοπαραγωγικὴν καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι βλέπω νὰ γίνεται μία καταστρατήγησις τῶν νόμων. Ἐπίσης θὰ ἔπρεπεν ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, κατὰ τρόπον, ὥστε ἕνα μέρος τῆς φορολογίας νὰ περιέρχεται εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ ὄχι ὁλόκληρον νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸν Δημόσιον κορβανᾶν. Χρειάζεται ἐπίσης τόνωσις ἐπιστημονικὴ καὶ μεθοδική, τῶν διαφόρων συνεταιρισμῶν καὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων. Χρειάζεται νὰ προστατεύσωμεν τὸν τυποποιημένον οἶνον, ἔπαυσεν ἡ κρίσις κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ κρασιὰ ἐπωλοῦντο μὲ τὴν ὀκᾶν. Πρέπει νὰ προστατεύσωμεν τὸν τυποποιημένον τοῦτον οἶνον, διότι ἔχομεν πολλὰς κατηγορίας, αἱ ὁποῖαι μόνον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ ἠδύναντο νὰ δημιουργήσουν μία κατάστασιν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀνακουφισθοῦν οἱ πτωχοὶ κτηματίαι μας. Ἀλλὰ τί συζητῶμεν, κύριοι, ὅταν ὁ πτωχὸς κτηματίας δὲν ἔχει ἕνα μέσον, νὰ ἐξασφαλισθῇ κατὰ τῆς χαλάζης καὶ τῶν παγετώνων; Ἂν πέσῃ μία χάλαζα, ὁ κτηματίας μένει εἰς τὸν δρόμον. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ οὐδεὶς ὀργανισμός, πλὴν τῆς γνωστῆς γαλαντομίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἥτις καὶ μόνον ἂν εὐδοκήσῃ θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ τὸν ἀποζημιώσῃ. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τὸ ταχύτερον νὰ προβῇ εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ταμείου καὶ νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὰς ἀναγκαίας πιστώσεις, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀκούγεται, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπου εἶναι ἀνεπνυγμένη ἡ ἀμπελοπαραγωγὴ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἕνας ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος θὰ δίδῃ μία ἀνακούφισιν εἰς τοὺς πτωχούς, οἱ ὁποῖοι κατεστράφησαν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον τὸ κλῖμα τῆς Ἑλλάδος μᾶς φέρνει συχνὰ ὡς δῶρον τὴν χάλαζαν καὶ τοὺς παγετῶνας. Τὸ ζήτημα τῆς μεταφορᾶς τῶν νωπῶν σταφυλῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἔπρεπε νὰ ἀποφέρῃ πλοῦτον εἰς τὴν χώραν, καὶ ὅμως ὑφίσταται κρίσιν. Φαντασθῆτε, κύριοι, νὰ φθάσῃ ἡ Ἀγγλία νὰ ἀγοράσῃ σταφυλὰς ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν. Διατί; Διότι ὑπάρχει διαφορὰ τιμῆς καὶ δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ποιότης. Ἂν θέλωμεν νὰ σώσωμεν τὴν παραγωγὴν τῆς ἀμπέλου, πρέπει νὰ ἐπιδιώξωμεν τιμὰς χαμηλάς, τιμὰς κόστους. Πρέπει νὰ κατορθώσωμεν νὰ συναγωνιζώμεθα εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, τὰ Κράτη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα παράγουν τὰ ἴδια μὲ ἡμᾶς προϊόντα. Πᾶν ἄλλο μέτρον, δὲν θὰ ἐπιφέρῃ οὐδὲν ἀποτέλεσμα, ἀπεναντίας μάλιστα, θὰ δυσχεράνῃ τὴν κατάστασιν. Αὐτά, ἀξιότιμοι κύριοι, εἶχον νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον ὑμῶν. Λυποῦμαι πολύ, διότι δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν τὰ περὶ διακομματικῆς ἐπιτροπῆς, ἢ μᾶλλον ὁ κ. Καλκάνης... Λυποῦμαι, διότι δὲν ἔχω τὰ πορίσματα μιᾶς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία συνῆλθε καὶ λέγεται διακομματική. Θὰ παρεκάλουν ὅμως, νὰ μὴ σπεύσῃ εἰς τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐκθέσεώς της, πρὶν ἢ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐξαγωγῆς τῶν οἴνων καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν ληπτέων μέτρων τῶν φορολογικῶν, συμφώνως μὲ τὰς ὑποδείξεις, τὰς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω.

§75Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. ..... (ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου, μὴ ἀκουόμενος) ......

§76Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε τῆς Ἐπιτροπῆς, παρὰ τὴν δυνατότητά σας καὶ παρὰ τὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἔχετε περὶ τὰ ζητήματα αὐτά, δὲν κατωρθώσατε νὰ εὕρητε λύσεις καὶ δὲν ἐπεβάλατε τὰ μέτρα, τὰ συναλλαγματικά, βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ παραγωγοί.

§77Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐφ’ ὅλων αὐτῶν τῶν ζητημάτων ἐντατικώτατα εἰργάσθη ἡ Ἐπιτροπὴ κατὰ διάφορα διαστήματα καὶ ὡρισμένα πορίσματα, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχει καταλήξει, βεβαιώνουν ὅτι ὅσα λέγετε εἶναι ὑπὸ μελέτην εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§78Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω πάρα πολύ. Καταλήγων, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω, παρὰ νὰ κάμω μία ἔκκλησιν εἰς τὸν φίλον μου κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως αὐξήσῃ τὸ ἀφορολόγητον ποσοστὸν οἴνου εἰς τοὺς μικροὺς παραγωγούς, ἀπὸ 300 εἰς 600 ὀκάδας. Τὸ ποσὸν τῶν 300 ὀκάδων εἶναι ἐλάχιστον καὶ δὲν καλύπτει τὰς ἀπαραιτήτους ἀνάγκας τῶν παραγωγῶν. Ὁ ἀγρότης χρησιμοποιεῖ τὸ κρασὶ εἰς τὸ φαγητό. Ζεσταίνει τὸ πρωΐ κρασὶ καὶ τὸ τρώει μὲ ψωμί. Ἔπειτα ὁ ἀγρότης ἔχει καὶ ἐργάτας. Εἶναι ἀνάγκη, λοιπόν, τὸ ἀφορολόγητον νὰ φθάσῃ τὰς δύο ὀκάδας τὴν ἡμέραν.

§79Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου εὐρύτερον, ὅταν ἀργότερον λάβω τὸν λόγον. Ἀλλὰ τώρα, ὀφείλω νὰ σᾶς παράσχω τὰς ἑξῆς πληροφορίας. Αἱ 300 ὀκάδες οἴνου κατὰ οἰκογένειαν, ἐν σχέσει μὲ τὸν συνολικὸν φόρον τοῦ οἴνου, ἀποτελοῦν κάτι περισσότερον τοῦ ⅕. Δηλαδὴ ὁ συνολικὸς προϋπολογισμὸς τοῦ φόρου τοῦ οἴνου, ὁ ὁποῖος ἀνέρχεται περίπου εἰς 12½ δισεκατ. ἐτησίως, ἐπιβαρύνεται μὲ ποσὸν ἄνω τῶν 2 δισεκατομμυρίων ἐτησίως, δι’ αὐτὸ τὸ ἀφορολόγητον τῶν 300 ὀκάδων. Δὲν λέγω ὅτι ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου καὶ μόνον δὲν θὰ πρέπει τὸ ποσὸν τῶν 300 ὀκάδων νὰ ἀνέλθῃ εἰς κάποιον συμφερότερον ποσόν, ἴσως καὶ δι’ ἄλλους λόγους, τοὺς ὁποίους θὰ ἐκθέσω κατόπιν, ἀπαντῶν εἰς ἐπερώτησιν, εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ πάντως, ἀντιλαμβάνεσθε σεῖς, ὡς ὑφυπουργὸς ἄλλοτε τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δὲν εἶναι εὐκαταφρόνητος φαλκίδευσις ἑνὸς φόρου, ἀνερχομένου εἰς 12½ δισεκατομμύρια δραχμῶν, ὅταν τὸ φαλκιδευόμενον ποσὸν εἶναι ἄνω τῶν 2 δισεκατομμυρίων.

§80Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ φορολογικὴ αὐτὴ ἀντίληψις ἣν ἐξεθέσατε, κύριε ὑπουργέ, ἐνώπιον ἡμῶν, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ πιστεύω ὅτι δὲν εἶναι ἰδική σας. Μᾶς λέγετε, ὅτι χάνει ὁ προϋπολογισμὸς 2 δισεκατομμύρια. Διατί; Διότι δὲν θὰ φορολογηθῇ διὰ ποσὸν 300 ὀκάδων, προϊόντος, τὸ ὁποῖον παράγει ὁ κτηματίας μὲ τὸν ἱδρῶτα του. Ὡς γνωρίζετε, εἰς τὴν φορολογικὴν πολιτικήν, ἐπιβάλλεται ἐνίοτε ὅπως ἐπικρατῇ ποιά τις εὐρυτέρα ἀντίληψις.

§81Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ φορολογία εἶναι δικαία εἰς τὴν περίπτωσιν, καθ’ ἣν ὑπάρχει ἔστω καὶ ἕνα μικρὸν κέρδος ἀπὸ τὸ προϊόν, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ φορολογηθῇ. Ἀλλ’ ὅταν εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστόν, ὅτι τὸ προϊὸν τοῦ οἴνου εἶναι παθητικόν, ὅτι εἶναι προϊὸν τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ ἔξοδά του, ποίαν ἔννοιαν ἔχει γενικῶς ἡ φορολογία; Τί ἐννοοῦμεν φορολογίαν; Φορολογεῖται ἕνας ἄνθρωπος καὶ πρέπει νὰ φορολογῆται, ὅταν ἀποκομίζῃ κέρδος, ὅταν βάζῃ μία πεντάρα στὴν τσέπη του. Ἀλλ’ ὅταν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσῃ τοὺς ἐργάτας, τὸν χαλκόν, τὸ θειάφι καὶ ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ τὸν φορολογεῖ, αὐτὸ δὲν λέγεται φορολογία, λέγεται χαράτσι, κεφαλικὸς φόρος.

§82Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Περαίνων, κύριοι, εὔχομαι, ὅπως φωτίσῃ ὁ Ὕψιστος τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα φέρῃ τὸ ταχύτερον ἐνώπιον ἡμῶν ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται καὶ τὰ ὁποῖα θὰ συντελέσουν εἰς τὴν σωτηρίαν τοῦ ζωτικωτέρου προϊόντος τῆς χώρας μας. (Χειροκροτήματα).

§83Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ἀπέστειλεν εἰς τὴν Κρήτην εἰδικούς, οἱ ὁποῖοι ἐξήλεγξαν ὅλα τὰ ἔξοδα ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς καλλιεργείας μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς πωλήσεως τοῦ οἴνου καὶ διεπίστωσαν ὅτι, τὸ ἀπομένον εἰς τὸν παραγωγὸν κέρδος εἶναι μηδέν.

§84Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Οἰκονομικῶν). Θέλετε, δηλαδή, νὰ καταργήσωμεν τὴν φορολογίαν τοῦ οἴνου;

§85Ν. ΚΡΑΣΣΑΔΑΚΗΣ. Βεβαίως, αὐτὸ θέλομεν.

§86Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἐδέχετο ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλεγεν ὅτι ὁ οἶνος εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀφορολόγητος;

§87Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐὰν ὑπάρχῃ κέρδος μιᾶς δραχμῆς, νὰ τὸ φορολογήσητε.

§88Ν. ΚΡΑΣΣΑΔΑΚΗΣ. Τὸ προϊὸν τῆς φορολογίας αὐτῆς, δὲν εἶναι ἀξιόλογον. Ἀνέρχεται εἰς 12 δισεκατομμύρια, ἐνῷ ἡ μέλλουσα νὰ προκύψῃ ἐκ τῆς καταργήσεως τῆς φορολογίας ἀνακούφισις εἰς τοὺς παραγωγούς, ἀξίζει πολὺ περισσότερον.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§90Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ἐζήτησα τὸν λόγον, εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῶν κυρίων ὑπουργῶν τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἓν γεγονὸς τὸ ὁποῖον ὑπέπεσεν εἰς τὴν ἀντίληψίν μου, κατὰ τὸ διάστημα τῆς παραμονῆς μου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τοῦτο δὲ ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν διαφόρων ἀσθενειῶν τῆς ἀμπέλου. Ἀλλὰ ὁ προηγηθεὶς κύριος συνάδελφος, ὡς καὶ οἱ πρὸ αὐτοῦ ὁμιλήσαντες, ὀρθῶς ἐπεξέτειναν τὴν συζήτησιν καὶ ἐκτὸς τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα διαγράφει ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, καὶ ὀρθῶς ἠσχολήθη ἡ Βουλὴ μὲ ζητήματα ἀφορῶντα τὴν ἐν γένει γεωργίαν καὶ τὴν καλλιέργειαν τῆς γῆς, μέρος τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ ἡ ἀμπελουργία. Εἶναι εὐχάριστον ὅτι ἐπὶ τέλους ἡ Βουλὴ ἠθέλησε νὰ ἀσχοληθῇ μὲ ζητήματα τόσον οὐσιώδη καὶ νὰ ἀφήσῃ κατὰ μέρος τὰ ζητήματα ἐκεῖνα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὁ θόρυβος καὶ αἱ συζητήσεις κακὴν ἐντύπωσιν ἐπροξένησαν καὶ κακίστην ἐκδούλευσιν παρέσχον εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ εἶναι εὐχάριστον, ὅτι ἡ Βουλὴ μετὰ προσοχῆς παρηκολούθησε τὴν συζήτησιν αὐτήν, σημεῖον λίαν εὐοίωνον. Προκειμένου, ἄλλωστε, περὶ γεωργικῶν ζητημάτων, ἔπρεπε ἡ Βουλὴ νὰ δώσῃ μεγαλυτέραν προσοχήν. Διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι, ὅτι ὁ ἐργάτης καὶ ὁ ἀγρότης εἶναι τὰ δύο σκέλη, ἐπὶ τῶν ὁποίων βαδίζει ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία, ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεται ἡ Πολιτεία καὶ τὸ Κράτος. Καὶ ὅταν λέγω ἀγρότης ἐννοῶ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἀμέσως καλλιεργῶν τὴν γῆν, συντελεῖ εἰς τὴν παραγωγὴν ἀγαθῶν χρησίμων εἰς τὴν ζωήν. Πιστεύω, ὅτι ἐπὶ ζητημάτων ἀφορώντων τὴν γεωργίαν μόνον θετικαὶ ὑποδείξεις καὶ ἐνέργειαι ὠφελοῦν καὶ ὄχι πολιτικολογία. Πρακτικώτερον εἶναι νὰ ὑποδεικνύωνται μέτρα καὶ μέσα καλλιτέρας ἐκμεταλλεύσεως τῆς γῆς καὶ ἐπωφελεστέρα διάθεσις τῶν προϊόντων αὐτῆς. Ἐλάχιστον ποσοστὸν τῆς ἐπιφανείας τῆς ἑλληνικῆς γῆς καλλιεργεῖται. Τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ἀνέρχεται εἰς 20% ἢ 21%. Ἡ ὅλη ἐπιφάνεια ἀνέρχεται εἰς 131.000 τετραγωνικὰ χιλιόμετρα, ἤτοι εἰς 131.000.000 στρέμματα. Ἐξ αὐτῶν μόνον 30.000.000 στρέμματα καλλιεργοῦνται. Ἐκ τούτων δι’ ἀμπελουργίαν διατίθενται περίπου τὰ 2.500.000 στρέμματα. Ἐπίσης εἶναι δεδομένον ὅτι ἡ κυριωτέρα πλουτοπαραγωγικὴ πηγὴ τῆς χώρας, ἐκ τῆς ὁποίας ἀντλεῖ τὰ πρὸς τὸ ζῆν ὁ λαός, εἶναι ἡ γεωργία, καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὡς καὶ διότι, ὡς εἶπον, ὁ καλλιεργούμενος χῶρος εἶναι ἐλάχιστος, θὰ ἔπρεπε νὰ δώσωμεν μεγίστην προσοχὴν εἰς τὴν πλουτοπαραγωγικὴν αὐτὴν πηγήν. Προκειμένου περὶ γεωργίας καὶ ἀμπελουργίας, δὲν εἶναι ἡ ἐπαχθὴς φορολογία ἐκείνη, ἡ ὁποία καθίστα αὐτὰς πτωχὰς εἰς ἀπόδοσιν καὶ ἄσκησιν αὐτῶν δυσχερῆ. Ὁ ἀγρότης καὶ ὁ ἀμπελουργὸς λέγουν: δώσατέ μου τὰ κατάλληλα μέσα καλλιεργείας, δώσατέ μου τὰ μέσα καταπολεμήσεως τῶν ἐχθρῶν τῆς γεωργίας καὶ παραγωγῆς καὶ εἶμαι διατεθειμένος νὰ πληρώσω καὶ πολλαπλάσιον φόρον. Προκειμένου περὶ ἀμπελουργίας, γνωρίζετε ὅτι αὕτη ἔχει πολλοὺς ἐχθρούς. Ἔχει τὸν περονόσπορον, ἔχει τὴν φυλλοξήραν καὶ ἔχει καὶ ἄλλα μικρόβια καὶ ἔντομα, τὰ ὁποῖα μειώνουν κατὰ πολὺ τὴν παραγωγήν. Ἓν ἀπὸ τὰ μέσα πρὸς καταπολέμησιν τῶν νόσων αὐτῶν εἶναι καὶ ὁ θειϊκὸς χαλκός. Μέχρι τῆς ἐνάρξεως τοῦ πολέμου, χαλκὸς εἰσήγετο ἀφθόνως ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Μετὰ τὴν κατοχὴν εὑρέθησαν ἐν Ἑλλάδι περὶ τοὺς 2.000 τόννοι χαλκοῦ, εἰσαχθέντος ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Οἰκονομικῆς Ἀποστολῆς. Καὶ ἐφ’ ὅσον εὑρέθη ἐδῶ, ἐσκέφθησαν νὰ τὸν μεταβάλουν εἰς θειϊκὸν χαλκόν. Πρὸς τοῦτο ἔδωσαν πιστώσεις εἰς πρόχειρα τινὰ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα καὶ τὸν μεταβάλουν εἰς θειϊκὸν χαλκόν. Καὶ ὁ μὲν χαλκὸς ὁ ἔξωθεν ἐρχόμενος, ἐὰν ἐπετρέπετο εἰσαγωγή, θὰ ἠδύνατο νὰ πωληθῇ εἰς τοὺς ἀμπελουργοὺς ἀντὶ 40–42 χαρτίνων λιρῶν κατὰ τόννον, ἐνῷ ὁ ἐδῶ κατασκευαζόμενος πωλεῖται ἀντὶ 75 λιρῶν.

§91Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Οἰκονομικῶν). Διὰ πότε ὁμιλεῖτε, διὰ τότε ἢ διὰ τώρα;

§92Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τώρα. Κατὰ τὴν παραμονήν μου ἐν Ἀγγλίᾳ, συνήντησα ἕνα κ. Μόου, ὁ ὁποῖος ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἐπιτροπὴν ἐμπορίου, ἥτις ρυθμίζει τὰ τῆς εἰσαγωγῆς καὶ ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων ἐν Ἀγγλίᾳ, ὁ ὁποῖος μὲ ἠρώτησε περὶ τῆς ἐν Ἑλλάδι παραγωγῆς καὶ τῆς διαθέσεως τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων. Τοῦ εἶπον ὅτι, δυστυχῶς, ἡ μεγάλη ἀγορὰ τῶν καπνῶν μας, ἡ γερμανική, ἐξέλιπε καὶ ὅτι τὰ καπνὰ τῆς Βιργινίας ἀντικατέστησαν τὰ ἐκλεκτὰ καπνὰ τῆς Ἑλλάδος εἰς μέγα μέρος τῆς παγκοσμίου ἀγορᾶς. Λόγου γενομένου καὶ περὶ σταφίδος, ἐξέφρασα οἱονεὶ παράπονον διὰ τὴν ἀπροθυμίαν τῆς Ἀγγλικῆς ἀγορᾶς ὅπως προμηθεύεται ἑλληνικήν, ὡς ἔπραττε μέχρι πρό τινων ἐτῶν. Ὁ συνομιλητής μου, σὺν τοῖς ἄλλοις, περὶ ἀκριβείας τῆς τιμῆς κλπ., μοῦ ὑπέμνησε καὶ μίαν ἀπόφασιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῆς ὁποίας ἀπαγορεύεται εἰσαγωγὴ θειϊκοῦ χαλκοῦ ἐξ Ἀγγλίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ πλεῖστον τοῦ θειϊκοῦ χαλκοῦ, τοῦ ἀναγκαιοῦντος διὰ τὴν ἑλληνικὴν ἀμπελουργίαν, εἰσήγετο ἐξ Ἀγγλίας. Καὶ διερωτῶμαι, διατὶ συμβαίνει αὐτό, δεδομένου ὅτι ὁ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ θειϊκὸς χαλκὸς εἶναι πολὺ εὐθηνότερος καὶ καλλιτέρας ποιότητος. Ἴσως λεχθῇ ὅτι τοῦτο γίνεται πρὸς προώθησιν τῆς βιομηχανίας ἐν Ἑλλάδι καὶ τῆς ἀπασχολήσεως ἐργατικῶν χειρῶν. Τοιαύτη σκέψις δὲν θὰ ἦτο ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς οἰκονομίας ὀρθή. Ἡ βιομηχανία διὰ εἶναι συντελεστικὴ εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, πρέπει νὰ βαδίζῃ παραλλήλως πρὸς τὴν γεωργίαν καὶ νὰ βοηθῇ αὐτὴν καὶ ὄχι νὰ δημιουργῇ κατάστασιν, ἡ ὁποία νὰ καθιστᾷ αὐτὴν δυσχερεστέραν. Βιομηχανία καὶ γεωργία, πρέπει νὰ συνυπάρχουν καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἐπιπέδου εὐκολίας μέσων. Ἂν ἀφήσετε ἐλευθερίαν εὐχεροῦς καὶ εὐθηνῆς κτήσεως μέσων πρὸς καταπολέμησιν τῶν γεωργικῶν νόσων, ἡ παραγωγὴ θὰ εἶναι μεγαλειτέρα, ἡ ἀπασχόλησις τῶν ἐργατῶν θὰ εἶναι μεγαλειτέρα, ἡ ἐξαγωγὴ τῶν προϊόντων τῆς ἀμπέλου θὰ ἀπασχολῇ περισσοτέρους ἐργάτας, ἀπὸ ὅσους ἀπασχολεῖ ἡ παραγωγὴ θειϊκοῦ χαλκοῦ ἐδῶ.

§93Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Γνωρίζετε πόσον ἔχει ὁ θειϊκὸς χαλκός; Γνωρίζετε ὅτι ὁ θειϊκὸς χαλκὸς παρέχεται ἐν ἀφθονίᾳ εἰς τοὺς γεωργοὺς πρὸς 2.200 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν; Ξεύρετε εἰς ποίαν τιμὴν προσφέρεται ὁ θειϊκὸς χαλκὸς εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Εἶναι 2700 δραχ. Συνεπῶς, δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὁ θειϊκὸς χαλκὸς εἶναι εὐθηνότερος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσόν, γνωρίζετε ὅτι τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας κατὰ τὸ τρέχον ἔτος καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ διαθέσῃ ..... (δὲν ἠκούσθη)..... καὶ μόνον 5.000 θειϊκοῦ χαλκοῦ, διότι ἡ μεγαλειτέρα ἀνάγκη εἰς θεῖον καὶ θειϊκὸν χαλκὸν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς προσβολῆς περονοσπόρου εἶναι 5.000 τόννοι καὶ 10.000 τόννοι θείου. Αἱ ὑπάρχουσαι ποσότητες ἀδιάθετοι, εἶναι ὑπέρτεραι τούτων.

§94Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον ὁ χαλκὸς πωλεῖται εἰς τὴν μαύρην ἀγορὰν 4.500 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Τὸ θεῖον πωλεῖται πρὸς 4.000 κατ’ ὀκᾶν, ἐπίσης εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν. Ἕν ἄλλο δὲ μειονέκτημα παρουσιάζεται εἰς τοὺς καλλιεργητὰς τῆς ἀμπέλου. Ἐν τῇ πραγματικότητι ὁ θειϊκὸς χαλκὸς ἔχει μονοπωληθῆ διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Αὐτὸ καθιστᾷ τὴν προμήθειαν, θειϊκοῦ χαλκοῦ, ἔστω καὶ μικρᾶς ποσότητος, δυσχερεστάτην εἰς τοὺς ἀμπελουργούς. Πολλάκις συμβαίνει νὰ διανύσουν ἀποστάσεις ὡρῶν διὰ νὰ φθάσουν εἰς τὸ κέντρον, ὅπου τὸ ὑποκατάστημα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, δι’ ἐλαχίστας ὀκάδας χαλκοῦ καὶ νὰ περιμένουν ἐπὶ ἡμέρας. Καὶ ἀναγκάζονται οἱ ἄνθρωποι νὰ προσφεύγουν εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν, πληρώνοντας αὐτὸν πρὸς 4.500 δραχ. κατ’ ὀκᾶν.

§95Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Μήπως ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐξαρτᾷ τὴν πώλησιν θειϊκοῦ χαλκοῦ ἀπὸ τὴν ἐξόφλησιν τῶν πρὸς αὐτὴν χρεῶν; Διότι δὲν ἀντιλαμβάνομαι, διατὶ δὲν θὰ προσφεύγουν εἰς τὴν Τράπεζαν ποὺ πωλεῖ ὀλιγώτερον καὶ ὄχι εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν.

§96Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συμβαίνει, ὡς εἶπον, εἷς καλλιεργητὴς ξεκινᾷ ἀπὸ πολὺ μακράν, π.χ. ἀπὸ τὰ βάθη τῆς Γορτυνίας καὶ πηγαίνει εἰς Τρίπολιν, εἰς τὸ ὑποκατάστημα τῆς Τραπέζης, διὰ νὰ προμηθευθῇ ὀλίγον χαλκόν, ὅπως ἐμβαπτίσῃ εἰς αὐτὸν τὸν σπόρον ποὺ θὰ σπείρῃ πρὸς πρόληψιν νόσου. Συνήθως τοῦ λέγουν «πέρασε αὔριον, πέρασε μεθαύριον καὶ ὑπέβαλε αἴτησιν κλπ». Πρὸς ἀποφυγὴν περισσοτέρων δαπανῶν, παραμένων μακρὰν τῆς οἰκίας του καὶ διότι βιάζεται, θὰ καταφύγῃ εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν. Παρηκολούθησα τοὺς προηγουμένους ὁμιλητὰς καὶ δὲν ἤκουσα οὐδένα νὰ ἀναφέρῃ τὸν πραγματικὸν λόγον τῆς περισσείας τοῦ οἴνου. Ὁ κυριώτερος λόγος εἶναι τὸ ὅτι οἰνοποιοῦμεν ἢ οἰνοπνευματοποιοῦμεν προϊόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο ἄλλως νὰ διατεθῇ ἐν τῇ παγκοσμίῳ ἀγορᾷ. Καὶ τόσον μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἐπέχει θέσιν φυσικοῦ μονοπωλίου. Οἰνοποιοῦμεν καὶ οἰνοπνευματοποιοῦμεν τὴν σταφίδα. Βεβαίως, ὀρθῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διαποροῦν τί δέον γενέσθαι, ἐφ’ ὅσον δὲν δυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν τὴν σταφίδα εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Μία Κυβέρνησις, εἷς ὑπουργός, ὅταν φθάνῃ εἰς τὸ σημεῖον νὰ λέγῃ ὅτι δὲν δύναμαι νὰ κάμνω τοῦτο ἢ ἐκεῖνο, ὅπερ δέον γενέσθαι, δὲν ἠμπορῶ, π.χ., νὰ διαθέσω τὸ προϊὸν αὐτὸ εἰς τὴν παγκόσμιον ἀγοράν, μεταβαίνει οἴκαδε, ἀποχωρεῖ τοῦ ὑπουργείου. Ὑπάρχουν πλεῖστα ὅσα μέσα νὰ καταστῇ ἡ ἑλληνικὴ σταφὶς τὸ ἀποδοτικώτερον τῶν προϊόντων. Ὅταν κάποτε συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον περὶ προσόντων τῶν ἐμπορικῶν ἀκολούθων, ὡς προσὸν αὐτῶν προεβλέπετο δίπλωμα ἀνωτάτων σχολῶν. Καί, βεβαίως, δύνανται νὰ δημιουργηθοῦν ἀγοραὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τὰ ἑλληνικά, μὲ τοιαῦτα μόνον προσόντα. Οἱ ἐμπορικοὶ ἀκόλουθοι, πρέπει νὰ εἶναι ἄνθρωποι ἔχοντες ἐμπορικὴν πεῖραν, ἔστω καὶ ἂν στεροῦνται ἀπολυτηρίου Γυμνασίου ἢ διπλώματος σχολῶν. Πρέπει νὰ εἶναι ἄνθρωποι πεπειραμένοι καὶ ἱκανοὶ πρὸς δημιουργίαν ἀγορῶν, διὰ τὰ προϊόντα μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὑπέδειξα μάλιστα τότε καὶ ὡρισμένους τρόπους, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ σταφὶς νὰ καταστῇ σταγὼν ἐν τῷ ὠκεανῷ διὰ τὴν παγκόσμιον ἀγοράν. Καίτοι φοβοῦμαι πολὺ ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ θεωρηθοῦν οὗτοι ἀφελεῖς, θ’ ἀναφέρω τινὰς καὶ πάλιν. Δὲν ὑπάρχει σταφὶς τῆς ποιότητος τῆς ἑλληνικῆς οὐδαμοῦ εἰς τὸν κόσμον. Εἶναι καὶ ἀλλαχοῦ σταφίδες, ἀλλὰ αὗται εἶναι κατωτέρας ποιότητος, διότι περιέχουν πυρῆνα καὶ δι’ ἄλλους λόγους. Τί συμβαίνει ὅμως, διατὶ ἐξετοπίσθη ἡ ἑλληνικὴ σταφὶς ἀπὸ τὰς γνωστὰς τῆς ἀγορὰς καὶ διατὶ δὲν διεδόθη εὐρέως εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ὅπου γίνεται μεγάλη χρῆσις; Θὰ ἀναφέρω λόγους τινάς, διὰ τοὺς ὁποίους συμβαίνει αὐτό. Ἡμέραν τινά, πρό τινος χρόνου, εἰς τοὺς κινηματογράφους τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν παρουσιάσθη μία ταινία, ἐμφανίζουσα τὴν ἑλληνικὴν σταφίδα περισυλλεγομένην ἀπὸ ρυπαρωτάτας γυναῖκας καὶ ξηραινομένη ἐπὶ τῶν κόπρων βοός.

§97ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε;

§98Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ ὀλίγου χρόνου.

§99ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πρὸ πόσου;

§100Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τί ἐνδιαφέρει ὁ χρόνος; Σᾶς λέγω, πρὸ δέκα ἐτῶν. Τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὁ τρόπος ἐργασίας καὶ διαφημίσεως τῶν ἄλλων καὶ ἡ ἰδική μας ἡ ἀδράνεια. Καὶ μετὰ ἀμέσως ἐπηκολούθησε ταινία τοῦ τρυγητοῦ τῆς σταφίδος τῆς Καλλιφορνίας, συλλεγομένης ἀπὸ καθαρωτάτας τρυγητρίας καὶ ξηραινομένη ἀπὸ ἀπαστραπτούσας μηχανάς. Ἴσως τὸ πρᾶγμα αὐτὸ νὰ σᾶς φαίνεται ἀσήμαντον, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἀποτελεσματικώτατος τρόπος δυσφημήσεως καὶ διαφημίσεως. Καὶ ὑπέδειξα τότε καὶ λέγω καὶ τώρα, ἀντὶ νὰ ἀποστέλλωμεν ἐμπορικοὺς ἀκολούθους μὲ μόνον προσὸν τὸ δίπλωμα ἐμπορικῆς σχολῆς καὶ οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὡς ἀποστολὴν νὰ περιβάλλωνται πολλάκις τὸ ἐπίσημον ἔνδυμα τοῦ διπλωμάτου, νὰ ἀποστέλλωμεν ἐμπείρους ἐμπόρους. Ἄλλος τρόπος διαδόσεως τῆς σταφίδος μας εἰς τὴν παγκόσμιον ἀγοράν, θὰ ἦτο ἐὰν ὠργανωμέναι ἐμπορικαὶ ἀποστολαὶ ἐγκαθίσταντο ἐπί τινα χρόνον εἰς μεγαλουπόλεις. Παραδείγματος χάριν, ἐὰν ἐγκαθίστατο εἰς τὸ Τόκιον τῆς Ἰαπωνίας, χρηματοδοτουμένη ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἀναφανδὸν ἢ συγκεκαλυμμένως, ὡς ἐργαζομένη δι’ ἴδιον λογαριασμόν, καὶ ἐκεῖ νὰ ἱδρύσῃ εἰς τὸ κεντρικώτερον μέρος, εἰς τὴν πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος, φερ’ εἰπεῖν, τῆς πόλεως, ἕνα ἐπιβλητικὸν κατάστημα, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ πωλῇ μόνον σταφίδα καὶ σῦκα, καταλλήλως συσκευασμένα. Τὰ μέσα διαφημίσεως θὰ εὕρισκεν αὐτή. Καὶ ἂν εὕρισκε συντελεστικόν, θὰ ἐξησφάλιζεν ἀκόμη καὶ μία γνωμάτευσιν ἰατροῦ φήμης ἀντὶ μερικῶν δεκάδων χιλιάδων γιέν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐβεβαιοῦτο ὅτι ἡ σταφὶς εἶναι θρεπτική, ὅπως καὶ εἶναι, ὅτι λευκαίνει τὴν ἐπιδερμίδα τῶν γυναικῶν, ὅτι κάνει καὶ... μικρὰ τὰ πόδια, ὅπως τὰ θέλουν αἱ ἰαπωνίδες. Καὶ κινηματογραφικὰ φὶλμ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνουν ἀκόμη. Ἡμεῖς ὅμως βαδίζοντες τὴν πεπατημένην, στρεφόμεθα μόνον πρὸς τὴν ἀγγλικὴν ἀγοράν, ἐνῷ δύνανται νὰ δημιουργηθοῦν καὶ ἄλλαι, ἐν μέσῳ τῶν ὁποίων ἡ ἑλληνικὴ σταφὶς θὰ ἦτο, ὡς εἶπον, σταγὼν ἐν τῷ ὠκεανῷ. Ἀλλὰ ποῖοι θὰ ἠθέλατε ἐδῶ εἰς τὸν τόπον μας νὰ ἐπιμεληθοῦν τοιούτων πραγμάτων, ὅταν βλέπετε ἕνα δικηγόρον ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς καὶ ἰατρὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ἢ τῆς Γεωργίας. Βλέπει κανεὶς τὰ πλέον παράξενα πράγματα. Τὰ ζητήματα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἁπλούστατα. Τὰ πολυπλοκοποιοῦμεν ἡμεῖς. Τὰ καθιστοῦν θεώρατα εἰς δυσκολίας, οἱ ἀκατάλληλοι ἄνθρωποι. Προτιμῶμεν νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὸν φίλον, ὁ ὁποῖος εἶναι πολὺν χρόνον φίλος τοῦ κόμματος, ἀσχέτως ἐὰν αὐτὸς εἶναι ἱκανὸς νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν τόπον αὐτόν. Αὐτὸ εἰς τὴν ἀντίληψιν τῶν κυβερνώντων εἶναι δευτερεῦον ζήτημα. Δὲν ἀσκῶ ἀντιπολίτευσιν, ἁπλῶς διαπιστώνω γνωστὰ γεγονότα. Ἐὰν κανεὶς ἔχῃ ἀντιρρήσεις εἰς αὐτά, θὰ εὐχαριστηθῶ νὰ μὲ βεβαιώσῃ καὶ νὰ μοῦ ἀποδείξῃ ὅτι πλανῶμαι. Περιμένετε νὰ ἐξοδευθῇ ὁ ἀποθηκευμένος οἶνος. Ποτὲ δὲν θὰ ἐξοδευθῇ. Δὲν ἔπρεπε νὰ παραχθῇ ἀπὸ τὴν σταφίδα. Ἡ οἰνοποίησις τῆς σταφίδος εἶναι μέτρον ἀντιοικονομικὸν καὶ εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Εἶναι ἐγκληματικόν. Εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τοὺς ἁρμοδίους ἔκανα μίαν ὑπόδειξιν, νὰ ἀφήσουν νὰ ἔλθουν ἄφθονα τὰ μέσα καταπολεμήσεως τῶν διαφόρων νόσων. Βιομηχανία, ἡ ὁποία παραβλάπτει τὴν μόνην πλουτοπαραγωγικὴν πηγήν, τὴν γεωργίαν, εἶναι προτιμότερον νὰ λείπῃ. Ἐπὶ πλέον δασμοβίοτοι βιομηχανίαι, εἶναι ἀντιοικονομικαὶ καὶ ἐπιβαρυντικαὶ τῶν δαπανῶν τῆς ζωῆς τοῦ λαοῦ. Δὲν ἀπαιτοῦνται καὶ μεγάλαι οἰκονομολογικαὶ γνώσεις, ὅτι δὲν ἐνδείκνυται ἡ ἵδρυσις ἐργοστασίων καὶ ἡ δημιουργία βιομηχανίας, πρὸς παραγωγὴν προϊόντων, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατόν, ἄλλοθεν εἰσαγόμενα, νὰ τὰ προσπορισθῶμεν εἰς χαμηλοτέραν τιμήν. Ἐλέχθη, μάλιστα, καὶ ὀρθῶς, ὅτι ἡ καλλιέργεια τοῦ σίτου παρ’ ἡμῖν ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ, ἐφ’ ὅσον δυνάμεθα νὰ προμηθευώμεθα αὐτὸν ἔξωθεν εἰς τιμὴν μικροτέραν τοῦ κόστους τῆς ἐδῶ καλλιεργείας του. Ταῦτα λέγων, δὲν ὑποστηρίζω ὅτι πρέπει νὰ παραμελήσωμεν τὴν βιομηχανίαν. Ἡ βιομηχανία διὰ τὴν Ἑλλάδα, δεδομένου ὅτι αὕτη δὲν εἶναι χώρα γεωργική, ἐπιβάλλεται. Καὶ δὲν εἶναι χώρα γεωργική, παρὰ τὴν κρατοῦσαν ἀντίθετον γνώμην καὶ παρ’ ὅτι οἱ ἐν Παρισίοις καὶ ἀλλαχοῦ συνερχόμενοι ὑποδεικνύουν τὴν ἀγροτοποίησιν τῆς Ἑλλάδος καὶ ὄχι τὴν ἐκβιομηχανοποίησιν αὐτῆς. Ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι χώρα ἀγροτική. Δὲν δύναται νὰ εἶναι ἀγροτικὴ μία χώρα, ὅταν ἐλάχιστον μέρος τῆς ἐπιφανείας της καλλιεργῆται καὶ τὰ κυριώτερα γεωργικὰ προϊόντα εἰσάγονται ἔξωθεν, ὡς π.χ. ὁ σῖτος. Ἡ Βουλγαρία εἶναι χώρα γεωργική, διότι τὰ 40% τοῦ ἐδάφους της καλιεργοῦνται. Ἡ Σερβία ἐπίσης. Δὲν εἶναι χώρα γεωργικὴ ἡ Ἑλλάς. Δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς γεωργικὴ ἐφ’ ὅσον ὡς μόνη πηγὴ γεωργικῶν προϊόντων ἔχομεν αὐτὸ τὸ ἐλάχιστον ποσοστὸν ἐπιφανείας καλλιεργουμένης γῆς, ὅπερ εἶναι μικρότερον τοῦ καλλιεργουμένου μέρους τοῦ ἐδάφους ὅλων τῶν ἄλλων χωρῶν. Καὶ διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, εἶναι εὐνόητον, ὅτι δὲν πρέπει οὐδόλως νὰ δυσχεραίνωμεν τὴν καλλιέργειαν τοῦ μικροῦ αὐτοῦ μέρους τοῦ ἐδάφους μας. Δι’ αὐτό, κ. ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, νὰ ἀφίσετε τὰ φάρμακα κατὰ τῶν γεωργικῶν νόσων νὰ ἔρχωνται ἐλεύθερα καὶ ἄφθονα, καὶ ἂν ἀκόμη τὰ δίδετε δωρεὰν εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ πάλιν ὄφελος θὰ εἶναι διὰ τὸ Κράτος, ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς.

§101Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σᾶς λέγω, ὅτι εὑρίσκονται ἐν ὑπερεπαρκείᾳ.

§102Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς ὅσα εἶπον, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως ἁπλουστεύσῃ τὸν τρόπον τῆς προμηθείας ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων λιπασμάτων καὶ τῶν φαρμάκων πρὸς καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν καταδυνάστευσιν διὰ τὸν ἀγρότην.

§103Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ποῖον τρόπον, ὑποδεικνύετε σεῖς;

§104Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀφήσετε ἐλευθέραν τὴν εἰσαγωγὴν καὶ νὰ καταστήσητε εὐχερεστέραν τὴν προμήθειαν τῶν γεωργικῶν φαρμάκων. Βεβαίως, πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν καὶ αἱ βιομηχανίαι, ὄχι ὅμως εἰς βάρος τῆς γεωργίας, ὅπως ἐνισχύθη προπολεμικῶς ἡ βιομηχανία λιπασμάτων. Τὸ μέτρον ἐκεῖνο, ἦτο ἀμελέτητον, διότι ἐτέθησαν καὶ δασμοὶ ἐπὶ τῶν λιπασμάτων, τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπέφερεν ὕψωσιν τῶν τιμῶν των εἰς τοὺς ἀγρότας.

§105Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πότε ἔγινεν αὐτό, κύριε συνάδελφε;

§106Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τῷ 1933 ἢ 1934. Βεβαίως, ἔπρεπε νὰ ἐνισχυθῇ ἡ βιομηχανία, ἀλλ’ ὄχι ὑπὲρ τῶν βιομηχάνων μόνον. Ἡ ὑπερείσπραξις ἐξ αἰτίας τοῦ δασμοῦ ἔδει νὰ διατίθεται ὑπὲρ τῆς γεωργίας, ὑπὲρ τοῦ λαοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι, διὰ νὰ ἀνακεφαλαιώσω, συνιστῶ ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ εἰσαγωγὴ φαρμάκων, νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ οἰνοποίησις τῆς σταφίδος καὶ ν’ ἁπλοποιηθοῦν τὰ μέσα προμηθείας τῶν φαρμάκων πρὸς καταπολέμησιν τῶν νόσων, αἱ ὁποῖαι μαστίζουν τὴν γεωργίαν καὶ δὴ τὴν ἄμπελον. Αὐτὰς τὰς ὑποδείξεις ἔχω νὰ κάμω, κ. ὑπουργέ, μετὰ πάσης εὐλαβείας. (Χειροκροτήματα).

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κίνιας, ἔχει τὸν λόγον.

§108Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔχει πολλοὺς ἐχθρούς. Πρῶτον, τὸν κομμουνισμόν, ὁ ὁποῖος ζητεῖ τὴν κατάλυσιν τῶν πολιτικῶν ἐλευθεριῶν καί, ἑπομένως, καὶ ταύτης. Δεύτερον, τοὺς ὑποψηφίους δικτάτορας, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ ὑπονομεύσουν τὸ πολίτευμα, τὰς ἐλευθερίας τοῦ λαοῦ καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Προσέξατε μήπως προστεθῇ καὶ τρίτος ἐχθρός, ἡ ἀμετροέπεια, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ ἀφορμὰς αἵτινες θὰ προκαλέσουν εὐκόλως τὴν πτῶσιν. Ταῦτα ἐν προοιμίῳ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. βουλευταί, νὰ εἴπω ὀλίγας μόνον λέξεις ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ. Δὲν φρονῶ ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ τακτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν, νὰ ἐλέγχωμεν ἐν παντὶ καὶ διὰ πάντα τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν ἀνήκω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλ’ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Τὸ βῆμα ὅμως αὐτὸ δὲν εἶναι βῆμα γενικοῦ ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ βῆμα ἐκ τοῦ ὁποίου, μαζὶ μὲ τὰς τυχὸν διατυπουμένας ἐπικρίσεις, πρέπει νὰ ὑποδεικνύεται καὶ τὸ τὶ δέον γενέσθαι. Κατάγομαι, ὡς γνωστόν, ἀπὸ ἀμπελουργικὴν περιφέρειαν καὶ γνωρίζω, ὅτι ὑφίσταται κρίσιν ὀδυνηρὰν ἡ ἄμπελος καὶ ὁ οἶνος. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιπολιτευθῶ εὐκολώτατα τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἐπισωρεύσω κατ’ αὐτῆς ὄγκους κατηγοριῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο ἴσως δυνατὸν καὶ νὰ εὕρουν ἀπήχησιν εἰς τοὺς ἐκλογεῖς μου. Τοῦτο ὅμως εἶναι ξένον πρὸς τὰς συνηθείας μου. Δὲν δυνάμεθα, κύριοι, νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ κρίσις τῆς ἀμπέλου καὶ τοῦ οἴνου εἶναι ἀποκλειστικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἔσφαλλεν ἴσως εἰς ὡρισμένα σημεῖα, καί, ἀκριβῶς, θὰ ὑποδείξωμεν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρέπει συντόμως νὰ λάβῃ, διὰ νὰ προστατεύσωμεν τοὺς ἀμπελουργοὺς καὶ νὰ θεραπεύσωμεν τὴν φοβερὰν κρίσιν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται. Δὲν λησμονῶ, ὅτι διήλθομεν ἀπὸ μίαν κατοχήν. Δὲν λησμονῶ, ὅτι σήμερον ἀκόμη ἡ Ἑλλὰς ὑφίσταται ἕνα φοβερὸν πόλεμον. Οἱ γεωργοί, οἱ ἀμπελουργοί, ἡ ὕπαιθρος, γενικῶς ἡ χώρα, εἶναι ἐκείνη ποὺ περισσότερον ὑπέστη τὰς συνεπείας τῆς κατοχῆς, τοῦ πολέμου καὶ τοῦ συμμοριτισμοῦ. Ἐὰν εὐθύνεται ἐν τῇ διαχειρίσει τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις —καὶ εὐθύνεται— θὰ λογοδοτήσῃ ἐνώπιον τῶν ἐκλογέων, ὅταν θὰ φθάσῃ πρὸ αὐτῶν. Ἤδη ὅμως, ὁ ἔλεγχος, γίνεται ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν πρέπει ν’ ἀκολουθήσωμεν διὰ τὴν διάσωσιν τῶν ἀμπέλων καὶ τοῦ ἀμπελίτου οἴνου. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος περιορίζεται ἡ συζήτησις καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι ὡς ἀντιπολιτευόμενον, ἀλλ’ ὡς ἐκπρόσωπον τοῦ δεινῶς χειμαζομένου ἀμπελουργικοῦ κόσμου, νὰ μὲ προσέξῃ εἰς ὡρισμένας σκέψεις ποὺ θὰ ὑποβάλω. Πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι τοῦτο: Εἶναι γνωστόν, ὅτι σήμερον εὑρίσκονται ἀδιάθετοι εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν συνεταιρισμῶν χιλιάδες τόννοι οἴνου τῆς παρελθούσης ἐσοδείας, μετὰ τέσσαρας δὲ μῆνας ἐπίκειται ὁ τρυγητός. Ὁ οἶνος τῆς ἐπερχομένης ἐσοδείας, τί θὰ γίνῃ, ποῦ θὰ ἀποθηκευθῇ; Αὐτὸ εἶναι ἐρώτημα σκληρόν, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται νὰ τὸ προσέξουν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἰδίᾳ οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἀμπελουργικῶν περιφερειῶν. Τί μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ ἄμεσον αὐτὸ ζήτημα; Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις ἀπέστειλεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μίαν ἀντιπροσωπείαν, ἀλλὰ δὲν εὑρέθη καμμία λύσις τοῦ ζητήματος καὶ ἀναμένεται τὸν προσεχῆ Ἰούλιον νὰ μεταβῇ ἐκ νέου ἀντιπροσωπεία εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ ἐπανασυνδέσῃ τὴν Ἑλλάδα μὲ τὰς παλαιὰς ἀγοράς της. Ἕως τότε ὅμως πρέπει νὰ καθήσωμεν μὲ εὐσταυρωμένας τὰς χεῖρας; Ποῖα μέτρα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις; Ἐρώτημα πρῶτον: Ἡ Γαλλικὴ ἀγορὰ ὄντως ἔχει ἀνάγκην κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, διότι ἔχει ὑποπαραγωγὴν ἀμπελίτου οἴνου. Οἱ παραγωγοὶ ζητοῦν τὴν ἐξαγωγήν του. Ἰδοὺ λοιπόν, ὑπὸ ποῖον σύμπλεγμα ἀντιθέσεων εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις, καὶ πρέπει νὰ προσέξῃ διὰ νὰ σώσῃ τὴν παραγωγὴν ταύτην ἐκ τῆς προφανοῦς καταστροφῆς, τὴν παροῦσαν καὶ τὴν μέλλουσαν. Ἐὰν ἐπιδείξωμεν, κ. κ. ὑπουργοί, βραδύτητα περὶ τὴν κίνησιν ταύτην, καὶ ἀναμένωμεν νὰ φθάσωμεν εἰς τὸν Ἰούλιον καὶ τὸν Σεπτέμβριον...

§109Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Θέλω νὰ γνωρίζω, πόθεν ἔχετε τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν ὑπάρχει ὑποπαραγωγὴ καὶ ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη εἰσαγωγῆς κρασιῶν.

§110Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Ἀμπελουργῶν ἔχω στοιχεῖα.

§111Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Σᾶς παρέχω ἐπισήμως τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν ὑπάρχει ὑπερπαραγωγὴ οἴνων, ὥστε ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων, πρῶτον νὰ ἀπαγορεύσῃ γενικῶς τὴν εἰσαγωγὴν οἴνων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ δεύτερον νὰ ἐπιβάλῃ παρακράτημα 30% ἐκ τῶν γαλλικῶν κρασιῶν, διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμάς. Συνεπῶς αἱ πληροφορίαι σας εἶναι ἐντελῶς ἐσφαλμέναι.

§112Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Χαίρω πάρα πολὺ διὰ τὴν πληροφορίαν αὐτήν. Ἐν τούτοις ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις τῶν Ἀμπελουργῶν, ἔδωσεν αὐτὴν τὴν πληροφορίαν, ποὺ σᾶς εἶπον καὶ ὑπέβαλε καὶ ὑπόμνημα, διὰ τοῦ ὁποίου ὑπεδείκνυε τὴν τοιαύτην λύσιν. Τώρα ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ ταχθῶ μὲ τὰς ἀπόψεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀνεύθυνοι.

§113Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Παρ’ ὅλα αὐτά, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐν συνεχῇ ἐπαφῇ μὲ τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν καὶ καταβάλλει πᾶσαν προσπάθειαν μήπως κατορθώσῃ, ἔναντι ἄλλων ἀνταλλαγμάτων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ παράσχωμεν, νὰ ἐξαγάγωμεν οἴνους εἰς τὴν Γαλλίαν παρὰ τὴν ὑπερπαραγωγήν.

§114Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἤδη βλέπω διέξοδον πρὸς συζήτησιν, διότι ἐὰν ἡ Γαλλικὴ παραγωγὴ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ ἐκεῖθεν λύσις καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ ἐλπὶς τῆς εἰσαγωγῆς εἰς τὴν Γαλλίαν οἴνου Ἑλληνικοῦ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ποίαν ἔννοιαν ἔχει ἡ τελευταία σας προσπάθεια, τὴν ὁποίαν, ὡς εἴπατε, καταβάλατε διὰ νὰ σώσετε τὸ πλεόνασμά μας;

§115Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Τὸ ζήτημα εἶναι θέμα πολιτικοῦ χειρισμοῦ. Μολονότι εἰς τὴν Γαλλίαν ὑπάρχει ὑπερπαραγωγή, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις, εἰσαγωγὴν Ἑλληνικῶν κρασιῶν. Ἡ Κυβέρνησις, προσπαθεῖ ἐπίσης νὰ ἀνοίξῃ τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν. Ἐκεῖ ἐνδεχομένως θὰ εἶναι ἡ λύσις τοῦ ζητήματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Οἰκονομίας, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐχορήγησεν ἄδειαν ἐξαγωγῆς διὰ μεγάλην ποσότητα οἴνων Σάμου, ἀξίας ἑνὸς ἑκατομμυρίου δολλαρίων, ποσότητα ἡ ὁποία ἐξαντλεῖ ὅλα τὰ ἀποθέματα τῆς Σάμου. Τὰ Σαμιακὰ κρασιὰ ἀπερροφῶντο σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν. Φαίνεται, ὅτι κατορθοῦται ἡ ἄρσις τοῦ ἀποκλεισμοῦ τῆς Γερμανίας, διότι μέχρι τοῦδε δὲν ἐπέτρεπον αἱ συμμαχικαὶ ἀρχαὶ τὴν εἰσαγωγὴν τοιούτων εὐγενῶν εἰδῶν. Ἀλλὰ τώρα, τὰ πράγματα μετεβλήθησαν καὶ ὑπάρχει πιθανότης νὰ ἀνοίξῃ ἡ Γερμανικὴ ἀγορά. Τὰ εἴδη αὐτὰ εἶναι ἐντὸς τῶν πινάκων, τοὺς ὁποίους ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐὰν ἐκ Γερμανίας ἔλθῃ ἡ ἔγκρισις, τότε ἀρχίζομεν ὑπὸ λίαν εὐνοϊκοὺς οἰωνοὺς τὴν ἀνάκτησιν τῶν ξένων ἀγορῶν. Ἀλλὰ ἐπὶ ὅλων αὐτῶν θὰ ὁμιλήσω εἰς τὸ τέλος.

§116Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς καταναλώσεως τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων, εἰς τὴν Γερμανίαν πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι μέγας συναγωνιστὴς τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων, ἰδίως τῆς Σάμου, εἶναι ὁ σταφιδίτης οἶνος, ὁ ὁποῖος παράγεται εἰς τὴν Γερμανίαν ἀπὸ ἑλληνικὴν σταφίδα.

§117Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐκ τῆς διακοπῆς, ἡ ὁποία ἐγένετο, βλέπετε, ὅτι ὑπάρχει στάδιον συζητήσεως καὶ τὸ στάδιον αὐτὸ εἶναι ἡ Γερμανικὴ ἀγορά, ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἀλλ’ ἀκριβῶς εἰς τοῦτο τὸ σημεῖον ὀφείλομεν νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐνῷ μέχρι τοῦδε εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν, ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ οἴνων Γαλλικῶν, οἴνων Ἰταλικῶν καὶ Ἑλβετικῶν, εἶναι περίεργον, πῶς μέχρι τοῦδε παρ’ ὅλα τὰ πλεονάσματα, τὰ ὁποῖα ἔχει ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ οἴνου, δὲν ἐγένετο οὐδεμία ἀποτελεσματικὴ προσπάθεια, Εἶναι, κύριοι βουλευταί, τοῦτο ἓν σημεῖον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἔπρεπε νὰ συζητήσω καὶ μεθ’ ὑμῶν καὶ μετὰ τῆς Κυβερνήσεως. Βλέπετε, ὅτι μὲ προέλαβεν ὁ κ. ὑπουργός, μετὰ τὴν Γαλλίαν ἔφθασεν εἰς τὴν Γερμανίαν. Καὶ ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, λέγω ὅτι, ἐνῷ εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν, κατωρθώθη καὶ εἰσήχθησαν οἶνοι ἀπὸ ἄλλα Κράτη, ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν καὶ τὴν Ἑλβετίαν, ἐν τούτοις μέχρι σήμερον δὲν ἐπετεύχθη τοῦτο ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Πάντως, βλέπετε, ὅτι ὑπάρχει ἕνα κενόν, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ὅταν συζητοῦμεν καλοπίστως, προσπαθοῦμεν νὰ εὕρωμεν λύσιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ φθείρετε ὁ πολιτικὸς κόσμος. Ἡμεῖς, διὰ τοῦ ἐλέγχου δὲν προσπαθοῦμεν νὰ φθείρωμεν τὸν πολιτικὸν κόσμον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γράφῃ μία ἐφημερίς, ἡ ὁποία θεωρεῖται ἐπίσημον ὄργανον τοῦ Νέου Κόμματος, νὰ γράφῃ, ὅτι ὅλοι ἀγωνίζονται διὰ νὰ σώσουν τὴν Ἑλλάδα, ὅπως λέγει ἡ περίφημος αὐτὴ ἐφημερίς, ὁ Βασιλεύς, ὁ Ἀρχιστράτηγος, τὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ, καὶ μόνον ἡμεῖς δὲν ἀγωνιζόμεθα, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ἐξακολουθεῖ, δηλαδή, ἡ ὑπονόμευσις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Καὶ συνιστᾷ, ἡ ἐφημερὶς αὐτή, ὡς ἐπῳδόν, ἐπειδὴ συνέπεσε νὰ θίξωμεν καὶ τοῦτο τὸ θέμα, τὴν κατάλυσιν τῆς Βουλῆς καὶ τὴν διάλυσιν αὐτῆς. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, ἀπαντῶμεν καὶ ἡμεῖς, ὡς Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι ὁ Βασιλεὺς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ διαλύῃ τὴν Βουλήν, ἐντὸς τῶν Συνταγματικῶν προθεσμιῶν νὰ προσκαλῇ τὸν λαὸν νὰ ἐκλέξῃ ἄλλην Ἀντιπροσωπείαν, ἀλλὰ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα οὐδεὶς νὰ καταλύσῃ τὸν Κοινοβουλευτικὸν βίον τῆς χώρας. Καὶ δι’ αὐτό, σᾶς εἶπον, περιορίζομαι εἰς τὸν στενὸν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως.

§118Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Σᾶς ἐμπνέει ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν παρόντων;

§119Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ὑπάρχει μία ἐφημερίς, ἡ ὁποία ἴσως ἐκπροσωπεῖ καὶ τὶς ἰδέας σας, ἡ ὁποία τὰ γράφει καὶ ἀπαντῶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι εἶναι ἀνίκανος ὁ οἱοσδήποτε νὰ καταλύσῃ τὰς ἐλευθερίας τοῦ λαοῦ, μαχομένου ὑπὲρ τῶν ἐλευθεριῶν του. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐκεῖνοι εἶναι ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐν μέσῳ ἡμῶν. Ἐκεῖνοι ὑπονομεύουν τὸ πολίτευμα. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἰδέαι μου.... (Θόρυβος–Φωναί). Λέγω, κ. συνάδελφε, ὅτι εὑρήκατε μίαν ἀτυχῆ στιγμήν, διὰ νὰ ἀναπτύξητε τὸ τόσον ἐνδιαφέρον θέμα, διότι δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ἀριθμὸς βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἀκούουν. Ἐνῷ προηγουμένως ὅπου συνεζητεῖτο τὸ ζήτημα ἑνὸς ὑπαλλήλου Νέζη, ἦσαν πολλοὶ βουλευταί, παρόντες, τώρα δι’ ἕνα τόσον σπουδαῖον θέμα, ὡς τὸ ζήτημα τῆς οἰνοπαραγωγῆς, δὲν παρίστανται καὶ δὲν σᾶς ἀκούουν, οὔτε 15 βουλευταί. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἂν ὁ ἀριθμὸς τῶν παρόντων βουλευτῶν, δὲν εἶναι ἐπαρκής, δὲν πταίω ἐγώ. Ἀλλὰ πλεῖστοι συνάδελφοι, εὑρίσκονται ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον δὲν πταίω ἐγώ. Δὲν πταίω ἐγώ, ἂν ὁ ἀρχηγὸς τοῦ διακόψαντος συναδέλφου λόγῳ τοῦ ἀτυχήματος, τὸ ὁποῖον ὑπέστη, εὑρίσκεται ἐκτὸς τῆς Βουλῆς, ἀπουσιάζει διαρκῶς αὐτῆς. Προχωρῶ, κ. συνάδελφοι, καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα. Βλέπετε, πόσον καλοπίστως διεξάγεται ἡ συζήτησις, εἴτε ἀντιπολιτευόμενοι εἴτε ἐν τῇ Κυβερνήσει εἶναι οἱ μετέχοντες. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρόν, διότι ἀφορᾷ τὸ πλεόνασμα τοῦ οἴνου. Ἡ ἀγορὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ τῆς Γαλλίας, δὲν εἶναι πρόσφορος ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν οἴνων μας. Κάτι πρέπει νὰ γίνῃ καὶ τοῦτο δύναται νὰ γίνῃ μὲ τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν, ἐπιβάλλεται νὰ καταβληθοῦν προσπάθειαι νὰ ἐξαχθῇ τὸ πλεόνασμα, διότι ἂν δὲν ἐξαχθῇ θὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα, εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πολεμοῦν ἐναντίον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ τοῦ λέγουν, κύριοι βλέπετε, ὁ πολιτικὸς κόσμος σᾶς ἐγκατέλειψεν. Αὐτὰ τὰ λέγω, ὄχι ὡς ἀντιπολιτευόμενος, ἀλλὰ ὡς ὑπερασπιστὴς τῶν συμφερόντων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ μας βίου. Δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς δὲν ἀφορᾷ μόνον τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἀφορᾷ γενικῶς ὅλας τὰς Κυβερνήσεις εἶναι, ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ καὶ νὰ γίνεται εἰς μεγάλον βαθμὸν ἀνάμιξις οἴνου ἐκ σταφίδος μετὰ οἴνου ἐκ σταφυλῶν. Ἔγινε κατὰ τὸ 1946 νόμος προστατευτικὸς τοῦ οἴνου ἐκ σταφυλῶν, ὅστις ἀπαγορεύει τὴν ἀνάμιξιν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τοῦ οἴνου ἐκ σταφίδος. Θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ προσπάθεια ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου.

§120Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατεδιώχθησαν διὰ τοιαύτην κατασκευὴν καὶ ἀνάμιξιν οἴνου, ἀπηλλάγησαν.

§121Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Δυνάμει ποίου νόμου;

§122Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Πρὸ 8 μηνῶν, κ. ὑπουργέ, εἰς τὸ χωρίον Λιόπεσι συνελήφθησαν παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι ἔκαμνον κρασὶ ἀπὸ σταφίδα ποὺ τὴν εἶχαν μέσα στὰ πατητήρια τους. Ἐζητήθη ἡ ἐπέμβασις τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους. Ἐπῆγαν ἐπὶ τόπου οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Χημείου καὶ διεπίστωσαν τὸ γεγονὸς. Πλὴν ὅμως παρὰ ταῦτα ἀπηλλάγησαν.

§123Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἐπαναλαμβάνω, διὰ βουλεύματος ἢ δι’ ἀποφάσεως;

§124Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ................

§125Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομ.). Κύριε συνάδελφε, ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος ἐθέσπισεν ἕνα νόμον προστατευτικὸν τοῦ οἴνου, νομίζω, ὅτι εἶναι καθῆκον του πρῶτον καὶ δεύτερον τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, ἐπεμβαῖνον νὰ διαπιστώνῃ τὸ ἀδίκημα. Παρ’ αὐτά, ὁ κ. συνάδελφος, δὲν μᾶς παρέχει σαφεῖς πληροφορίας διὰ ποίας ὁδοῦ ἀπηλλάγησαν. Τῆς δικαστικῆς ἢ τῆς διοικητικῆς;

§126Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Νομίζω διοικητικῶς.

§127Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Λοιπὸν ὑπάρχει νόμος, ὁ ὁποῖος προστατεύει καὶ ἀπαγορεύει τὴν παρασκευὴν καὶ ἀνάμιξιν οἴνου ἐκ σταφυλῶν μετὰ οἴνου ἐκ σταφίδος. Σᾶς εἶπεν ὁ κ. Παπαχρήστου, ὡρισμένα περιστατικά, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι δὲν θὰ γίνω πιστευτός. Βεβαίως ὁ μὲν νόμος τιμωρεῖ, ἀλλὰ διὰ τὴν μὴ τήρησιν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου ὑπεύθυνος εἶναι ἡ Κυβέρνησις. Τί νὰ τὸν κάμωμεν τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει τὴν κατασκευὴν τοῦ σταφιδίτου οἴνου ἐνῷ εἰς τὴν ἀγορὰν εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις πλέον δὲν ἐφαρμόζεται. Ὁ νόμος δὲν μᾶς σώζει μὴ ἐφαρμοζόμενος καὶ κατὰ τοῦτο οἱ παραγωγοὶ ζητοῦν τὴν ἄμεσον ἐπέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ἀποτελεσματικήν.

§128Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Ποῦ εὑρῆκαν τὴν σταφίδα εἰς τὸ Λιόπεσι, μήπως τὴν ἔλαβον ἀπὸ τὸν Α.Σ.Ο.;

§129Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Τὸ θέμα, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο, διὰ τῶν ὀλίγων, τὰ ὁποῖα ἐξεθέσαμεν, νομίζω, ὅτι ἐξηντλήθη πάντως ὑπεδείξαμεν ἡμεῖς τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν πλεονασμάτων, ὑπεδείξαμεν τὸ μέτρον τῆς ἐκκενώσεως τῶν ἀποθηκῶν, διότι ἐπέρχεται ἡ νέα συγκομιδὴ, ἡ δὲ Κυβέρνησις φέρει τὴν εὐθύνην ἀπέναντι τοῦ λαοῦ. Εἶναι συμφέρον σας, νὰ προσέξητε τὸ ζήτημα, διότι τοῦτο θὰ δώσῃ ἀφορμὰς ἐξεγέρσεως τῶν ἀμπελουργῶν. Ὡς πρὸς τὸν σταφιδίτην ὑπάρχει νόμος, ἀπαγορευτικὸς ἀλλὰ δὲν ἐφαρμόζεται. Πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος, ἐπιπροσθέτως δὲ νὰ συμπληρωθῇ, διότι ὁ νόμος ἀπαγορεύει τὴν κατασκευὴν οἴνου ἐκ ξηρᾶς σταφίδος εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἐνῷ τὴν ἐπιτρέπει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἂν ὑπάγεται εἰς τὴν Γερμανίαν θὰ ἴδητε ἐμπόρους καὶ Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι κατασκευάζουν οἶνον Ἑλληνικὸν ἐκ σταφίδος.

§130Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομ.). Πῶς ἠμποροῦμεν ν’ ἀπαγορεύσωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὅπου δὲν ἐφαρμόζεται ὁ ποινικός μας νόμος τὴν παραγωγὴν σταφιδίτου οἴνου;

§131Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ πρόνοια ἀπαγορεύσεως χρησιμοποιήσεως τοῦ τίτλου Ἑλληνικὸς Οἶνος, διὰ τὸν παραγόμενον ἐν Γερμανίᾳ οἶνον ἐκ σταφίδος.

§132Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομ.). Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀποτελεσματικόν, πάντως εἶναι ἕνα μέσον.

§133Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι τόσον σοβαρόν, ὥστε θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις, νὰ εἶχε σκεφθῆ ἐπὶ τῶν γεγονότων τούτων, τὰ ὁποῖα πλήττουν τοὺς παραγωγούς. Ἐρχόμεθα, κύριοι, εἰς τὸ θέμα τὸ δεύτερον. Εἰς τὸ κεφαλαιῶδες θέμα, τῆς φυλλοξήρας. Εἰς τὴν Ἀττικὴν μόνον ἐγγίζει νὰ φθάσῃ.

§134Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ σύνολον τῆς προσβληθείσης οἰνοφόρου ἐκτάσεως εἶναι 450.000 στρέμματα εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§135Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἰς τὴν Ἀττικήν;

§136Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μόνον εἰς τὸν Ὠρωπὸν ὑπάρχει.

§137Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Δηλαδή, πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἐπὶ 1.700.000 στρεμμάτων, 450.000 κατεστράφησαν;

§138Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπὶ 2½ ἑκατομμυρίων στρεμμάτων, 450.000 στρέμματα.

§139Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Βάζετε καὶ τὴν σταφίδα μαζί;

§140Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα.

§141Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, ἐπέπεσεν ἀκουσίως εἰς μίαν σύγχισιν καὶ ὁμιλεῖ καὶ περὶ σταφιδαμπέλου καὶ περὶ ἀμπέλου. Ἐγὼ ὁμιλῶ μόνον περὶ τῆς ἀμπέλου τῆς οἰνοφόρου καὶ λέγω, ὅτι εἶναι 1.644.000 στρέμματα εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Συνεπῶς εἴμεθα ἐν τάξει. Ἐρωτῶ λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργόν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, τὸ 1947 ἤρχισεν ἡ φυλλοξήρα. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔλαβε μέτρα σωστικά. Ποῖα; Ἐψήφισε μίαν πίστωσιν 3.600.000.000 πρὸς ἀνανέωσιν τῶν οὑτωσὶ μολυνθεισῶν φυτειῶν. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ μελέτη τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἀναβιβάζει τὴν δαπάνην τὴν ἀπαιτηθησομένην εἰς 15.000 δολλάρια. Καταλαβαίνετε λοιπόν, πόσον ἀντιστοιχεῖ τὸ ποσὸν αὐτὸ, ἐν σχέσει μὲ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται κατὰ τῆς μολύνσεως. Ἐὰν λοιπόν, ἀφήσωμεν χωρὶς ἀνανέωσιν τὰς ἀμπέλους καὶ καταστραφοῦν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ πολύτιμον εἰσόδημα τοῦ σταφυλίτου οἴνου χάνεται. Πῶς λοιπὸν θὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν, κύριε ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ φοβερὸν νόσημα, τὸ ὁποῖον ἐνέσκηψεν εἰς τὸν τόπον μας;

§142Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πῶς θὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα, διὰ τῶν Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων θέλετε νὰ σᾶς εἴπω;

§143Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐνεγράψατε εἰς τὸν προϋπολογισμὸν σας ποσὸν εὐτελές.

§144Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ἐκ τῶν ἤδη ὑπαρχόντων φυτωρίων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα παρελήφθησαν 600.000 μοσχεύματα, ἀπὸ τὰ Κρατικὰ φυτώρια καὶ 400.000 ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ τὰ ἰδιωτικὰ φυτώρια, δὲν διετέθησαν 130.000 μοσχεύματα, τὰ ὁποῖα διετάχθη καὶ ἐκάησαν. Ἐκάησαν 130.000 μοσχεύματα. Νὰ παραχθοῦν περισσότερα φυτώρια δὲν εἶναι δυνατόν, διότι δὲν θὰ ἀπορροφηθοῦν.

§145Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὰ ἐπῆραν καὶ τὰ ἔκαψαν, διότι δὲν τὰ ἐζήτησαν οἱ παραγωγοί.

§146Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἶναι περίεργοι, αἱ πληροφορίαι τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἐν σχέσει πρὸς τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα καὶ ἡμεῖς γνωρίζομεν. Ἐδῶ διαμαρτύρονται, διατὶ δὲν ἀπαντᾶ ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς ὑπομνήματά των καὶ ἀνεμέναμεν τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, διὰ νὰ μᾶς δώσῃ ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ὀφείλει, ὁ κ. ὑπουργός, εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ὀφείλω ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ μεταδώσω εἰς αὐτούς, διὰ νὰ δυνηθοῦν καὶ αὐτοὶ νὰ ἀπαντήσουν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν.

§147Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Προσφέρονται εἰς ἀκριβὰς τιμάς, κύριε συνάδελφε, δι’ αὐτὸ δὲν τὰ παίρνουν.

§148Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Μάλιστα, αὐτὸ εἶναι ἀπάντησις, διότι εἶναι ἀδύνατον εἰς ἕνα ἀμπελουργόν, ὁ ὁποῖος καταστρέφεται νὰ μὴ θέλῃ νὰ πάρῃ τὰ μέσα διὰ νὰ ἐπανορθώσῃ τὴν καταστροφὴν καὶ νὰ θέλῃ νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ καταστροφή. Διαμαρτύρομαι ἐντόνως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ ἐπισημαίνω τὸ γεγονός, ὅτι ἡ φυλλοξήρα ἀπειλεῖ νὰ καταστρέψῃ τὴν Ἑλληνικὴν ἄμπελον καὶ ὅτι πρέπει νὰ γίνουν γρήγορα αἱ ἀνανεώσεις. Πρέπει ἐπίσης νὰ γίνῃ μία μελέτη ἀπὸ μίαν Ἐπιτροπήν, νὰ κληθοῦν οἱ εἰδήμονες, οἱ πραγματογνώμονες, οἱ εἰδικοί, νὰ γίνουν μελέται τοῦ θέματος, διότι, κύριοι, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ ἀμπελίτου οἴνου, δὲν εἶναι ζήτημα τυχαῖον, εἶναι κλάδος τῆς γεωργικῆς μας πολιτικῆς καὶ δὲν πρέπει καὶ ἐδῶ νὰ ἀκολουθηθῇ τὸ ἴδιον σύστημα μὲ τὸ σύστημα τοῦ σίτου. Διότι, ἠξεύρετε πολὺ καλά, ὅτι ἐνῷ ἐπίκειται ἡ συγκομιδή, καίτοι ἐσεῖς, κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶσθε ἀπολύτως ὑπεύθυνος, ἀπεφασίσθη νὰ συγκεντρωθοῦν 50–60.000 ὀκ. σίτου ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ μόνον.

§149Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ποῖος σᾶς τὰ εἶπεν αὐτά;

§150Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἡ συνέλευσις τῆς Πανελληνίου Ἀγροτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐγὼ σᾶς λέγω πράγματα. Εὔχομαι νὰ μὴ εἶναι ἀλήθεια. Εἰς τὴν συνέλευσιν παρέστησαν πολλοὶ βουλευταί, καὶ τὸ ἤκουσαν πολλοὶ παρόντες ἐκεῖ καὶ σᾶς τὸ ἀναφέρω. Καὶ θὰ συμβῇ τοῦτο, κύριε ὑπουργέ, πέρυσιν εἴχομεν παραγωγὴν δημητριακῶν, σίτου ἱκανοποιητικήν, τὴν ἐπλήξαμεν μὲ τὴν μικρὰν τιμὴν καὶ ἐφέτος δὲν θὰ ὑπάρχῃ καὶ τόσον μεγάλη, ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον τοῦ λόγου.

§151Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ὀφείλεται μόνον εἰς αὐτὸν τὸν λόγον αὐτό.

§152Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν σᾶς κακίζω, διότι αὐτὸ δὲν ἀφεώρα ὑμᾶς. Πρέπει πάντως νὰ μελετήσωμεν τὴν γεωργικὴν πολιτικὴν τῆς χώρας ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πραγματικοτήτων, διότι θὰ συντρίψωμεν τὴν παραγωγήν, ἐὰν ἐπαναληφθοῦν τὰ αὐτά. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὅλα τὰ παρασκευαζόμενα μέτρα θὰ εἶναι πυροτεχνήματα, τὰ ὁποῖα θὰ καταπέσουν, διότι ἐὰν δὲν ἀκολουθήσωμεν τὴν λύσιν τῆς ἐνισχύσεως τῆς παραγωγῆς μας, ποτὲ δὲν θὰ ὀρθοποδήσωμεν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ σκεφθῶμεν σοβαρῶς καὶ νὰ θέσωμεν ἐπὶ τάπητος τὸ θέμα καὶ νὰ σκεφθῶμεν, τί εἴδους πολιτικὴν ἀκολουθοῦμεν. Ἀκολουθοῦμεν δὲ πολιτικήν, διὰ τῆς ὁποίας θέλομεν νὰ συντρίψωμεν τὴν παραγωγήν, ὅταν εἰσάγωμεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἰσάγομεν καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καταλείπομεν τὸ προϊὸν μας ἀπροστάτευτον. Αὐτὰ εἶναι τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐμπίπτουν εἰς τὸν κύκλον τῶν ἁρμοδιοτήτων τῆς Κυβερνήσεως. Ἢ θὰ ἔχωμεν σιτοπαραγωγήν, παραγωγὴν οἴνου, ἢ θὰ συντρίψωμεν τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαπίστωσις, τὴν ὁποίαν ἐσχημάτισα, ἀπὸ τὴν ὅλην μελέτην τοῦ ζητήματος τούτου. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς παραγωγῆς πολὺ σφοδρότερον, παρὰ ὡς ἀντιμετωπίζεται σήμερον. Δὲν κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν. Προστατεύω καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους, διὰ νὰ μὴ δώσωμεν ὅπλα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πολεμοῦν τὸ Ἔθνος. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, κύριοι, μάχονται ἐπάνω εἰς τὰ βουνὰ τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος, τὰ γεωργόπαιδα, ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας καὶ ἔχουν τὴν ἐπιθυμίαν νὰ πολεμήσουν καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προδίδουν τὸν τόπον καὶ τοὺς ἀπειλοῦντας καὶ ὑπονομεύοντας τὸ Δημοκρατικόν μας πολίτευμα. Μὴ δίδετε, λοιπόν, ὅπλα, μελετήσατε τὸ ὅλον ζήτημα. Δὲν σᾶς ἐλέγχω, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, εἶμαι συνεργάτης σας.

§153Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς δίδω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν, διὰ τὸ ζήτημα τοῦ σίτου. Συνετελέσθη ἡ μελέτη ἐκ μέρους τῆς ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν παρέπεμψα τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ συντομώτατα θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ κάνω εἰσήγησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ λάβῃ τὰς δεούσας ἀποφάσεις.

§154Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Καὶ ἔρχομαι εἰς ἕτερον θέμα, τὸ θέμα τῶν παγετώνων. Ὡς γνωστόν, ὑπέστησαν καὶ κατὰ τὸ 1947 καὶ τὸ 1949 ζημίαν οἱ ἀμπελουργοὶ ὑπὸ τῶν παγετώνων. Ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν; Οὐδέν. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἐλήφθη, εἶναι ἡ ἀποστολὴ τοῦ χαλκοῦ. Ἰδού, λοιπόν, ἕνα ἐπὶ πλέον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔβλαψε τοὺς ἀμπελουργοὺς καὶ δὲν ἐλήφθη οὐδὲν μέτρον, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀμπελουργῶν. Παλεύει διαρκῶς ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, κύριοι, καὶ ἔχομεν ἕνα ταμεῖον ἀσφαλείας κατὰ τῶν ζημιῶν, τὸ ὁποῖον ξεύρετε πῶς λειτουργεῖ; Αἰσθάνομαι ἐντροπήν, κύριοι, διότι ὑπάρχει. Δὲν εἶναι αἶσχος, νὰ λέγωμεν εἰς τοὺς ἀμπελουργούς, ὅτι ἔχετε ταμεῖον, καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τοὺς παράσχῃ καμμία ἐγγύησιν; Ἐγκύψατε περισσότερον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ, τὸ ὁποῖον εἶναι θέμα ποὺ ἀφορᾷ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, διότι οὕτω θὰ προσφέρετε ὑψίστην ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Ἔθνος, εἰς τὸν λαὸν καὶ εἰς ὑμᾶς. Δυστυχῶς, μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς, συζητοῦμεν περὶ ταμείου ἀσφαλείας ἀγροτῶν καὶ δὲν ἔχομεν πόρους. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Τί νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς ἀμπελουργούς, ὅταν ἐκτοξεύονται αἱ διάφοροι κατηγορίαι κατὰ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας καὶ ἡμῶν, ὅταν δὲν δώσωμεν τὴν παραμικρὰν προσοχὴν δι’ αὐτοὺς καὶ δὲν βλέπομεν πέραν τῶν συμφερόντων μας; Δὲν κατέχομαι ἀπὸ πνεῦμα ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ συνεργασίας. Ἔρχομαι τέλος εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν ὁποῖον δὲν ἔθιξα πολύ, καὶ ὁ ὁποῖος κατέχεται.....

§155Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Οἰκονομικῶν). Ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κατέχεται ἀπὸ τὸ αὐτὸ πνεῦμα δι’ ὅλους τοὺς κλάδους τῆς παραγωγῆς μας.

§156Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠναγκάσθη νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς οἰκονομίας εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Κάνατε ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος ἔχει καθορίσει τὴν φορολογίαν εἰς 180 κατ’ ὀκᾶν, σὺν προσθέτους φόρους κλπ. κλπ., φθάνομεν εἰς τὶς 1800 κατ’ ὀκᾶν. Φαντασθῆτε, λοιπόν, τί ἔχει νὰ συμβῇ ὅταν ὁ ἀνταρτόπληκτος ἐπαναπατρισθῇ, ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν περιφέρειάν του. Θὰ πηγαίνῃ ὁ εἰσπράκτωρ νὰ τοῦ ζητᾶ φόρον 1500 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Καὶ λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν: Θέλετε, κύριοι, νὰ καταργήσωμεν τὸν φόρον; Ὄχι. Διότι δὲν ἐζήτησεν ἡ ὕπαιθρος νὰ μὴ εἰσφέρῃ εἰς τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ νὰ εἰσφέρῃ βάσει τῶν δυνατοτήτων της. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα τοῦτο ὁ κ. ὑπουργός. Ἐπίσης εἶναι ἀτελὴς ὁ νόμος καὶ κατὰ τοῦτο. Προπολεμικῶς ἀφηροῦντο 600 ὀκάδες ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ἡ φορολογία τῶν 150 δραχμῶν, σὺν 300 τὰ διάφορα τέλη, εἶναι δυσβάσταχτος.

§157Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχει σήμερον τὸ κατώτατον ὅριον. Ἔχει καταργηθῆ. Τὸ ἐλάχιστον ὅριον, τὸ ὁποῖον ὑφίστατο μέχρι πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους, κατηργήθη μὲ τὸν νόμον 418 καὶ σήμερον ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔχει τὴν δυσχέρειαν, τὴν ὁποίαν εἶχε.

§158Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἔχει μὲν τὴν εὐχέρειαν, ἀλλὰ δὲν κάμνει χρῆσιν αὐτῆς.

§159Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Οἰκονομικῶν). Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω ὀλίγας λέξεις, διότι φαίνεται νὰ ὑπάρχῃ κάποια παρεξήγησις. Ἔχομεν περιφερείας, εἰς τὰς ὁποίας ὁ φόρος εἶναι 60 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν. Ἔχω τὴν ἀπόφασιν ἐδῶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ θὰ ὁμιλήσω ἀπὸ τοῦ βήματος. Ὁμοίως ὑπάρχουν περιφέρειαι, ὅπως αἱ Ἀθῆναι καὶ ὁ Πειραιεύς, ὅπου ὁ φόρος φθάνει εἰς τὰς 250 δραχμάς. Δὲν ὑπάρχει ὅμως ὁ περιορισμὸς τοῦ κατωτάτου ὁρίου τῶν 150 δραχμῶν, ἕνας περιορισμὸς ὁ ὁποῖος γνωρίζω καλὰ πόσον ἦτο ἐπαχθής.

§160Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Χαίρω πολύ, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀναγνωρίζει τὸ δυσβάστακτον τῆς φορολογίας, τοῦ οἴνου καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα, διὰ νὰ καταστήσῃ ἀνεκτὴν τὴν ἐπαχθῆ αὐτὴν φορολογίαν. Καὶ ἔρχομαι πλέον εἰς τὸ θέμα τῶν καλλιεργητικῶν δανείων, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια, παρέχονται μὲ τὸ σταγονόμετρον. Ξέρετε, κ. ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ἀγροτικόν, εἶναι πνεῦμα τῆς προστασίας τῶν συμφερόντων τῆς πατρίδος καὶ οὐδέποτε ἀπὸ μέρους τῶν παραγωγῶν ὑπῆρξε πνεῦμα κακοπιστίας. Τὰ παρεχόμενα σήμερον δάνεια, εἶναι 40.000 κατὰ μέσον ὅρον τὸ στρέμμα. Τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ἀνεπαρκέστατον. Ἡ ἀμπελουργία εἶναι ὁ μόνος κλάδος τῆς παραγωγῆς, ὁ ὁποῖος ἔχει ἔξοδα. Σκάψιμον, θειάφισμα, περονόσπορος ἂν παρουσιασθῇ, καὶ τόσα ἄλλα. Σήμερον δὲ, ὅπου τὸ κόστος τῆς ζωῆς ἔχει ἀνέλθει, εἶναι δύσκολον εἰς τὸν παραγωγὸν νὰ ἀνταποκριθῇ μὲ τὰς 40.000 κατὰ στρέμμα. Ἐπιθυμῶ αὐτὸ τὸ θέμα νὰ τὸ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, κ. ὑπουργέ. Κρίνετέ το σεῖς, κ. ὑπουργέ, διότι ἔχετε ἀντικειμενικότητα καὶ συμβαίνει νὰ προέρχεσθε ἀπὸ γεωργικὴν περιφέρειαν.

§161Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἰς τὸ δάνειον, τὸ ὁποῖον χορηγεῖται κατὰ στρέμμα, πρέπει νὰ προσθέσητε καὶ τὰ λιπάσματα καὶ τὰ φάρμακα, τὰ ὁποῖα παρέχονται ἐπὶ πιστώσει. Θὰ ἴδητε τότε, ὅτι πόσον σχεδὸν διπλασιάζηται.

§162Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Μὴ θίγετε τὸ ζήτημα τῶν λιπασμάτων, διότι εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι ζοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα. Δὲν εἶναι μόνον ἡ κατὰ στρέμμα παροχή, ἡ ὁποία εἶναι ἀνεπαρκής, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἡ κακοπιστία, μὲ τὴν ὁποίαν βλέπει ἡ Τράπεζα τοὺς ἀμπελουργούς. Διότι, ἐνῷ κατὰ τὸ 1947 ἐδανείσθησαν καὶ διωκόμενοι ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν ἐγκατέλειψαν τὰς ἑστίας των, ἐπανελθόντες εἰς τὰς ἑστίας των κατὰ τὸ 1948, εὑρέθησαν πρὸ τοῦ εἰσπράκτορος. Καὶ τοῦτο κακῶς κρίνεται ὡς κακοπιστία. Δυστυχῶς, κ. ὑπουργέ, μολονότι σεῖς εἶσθε ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία εὐθύνεται, ἡ ἀπήχησις τῆς εὐθύνης βαρύνει καὶ ἡμᾶς. Μόνον ὁ τύπος δὲν εὐθύνεται. Οἱ πολιτικοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὰ πληρώνουν ὅλα.

§163Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς εἶπον καὶ προχθές, ὅτι ὑπάρχουν διευθυνταὶ ὑποκαταστημάτων, οἱ ὁποῖοι στενώτατα ἑρμηνεύουν αὐτὸν τὸν ὅρον τῆς κακοπιστίας. Πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐσκεμμένως νὰ τὸ κάμνουν.

§164Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα. Εἰς τὴν Λευκάδα, κύριε ὑπουργέ, ἡ ὁποία εἶναι γνωστὸν ὅτι ὑπέστη τρομερὰς καταστροφὰς ἀπὸ τοὺς σεισμοὺς καὶ ὅπου τὸ λάδι ἐπωλήθη πρὸς 4.000 τὴν ὀκᾶν καὶ τὸ ἀγοράζουν οἱ παραγωγοὶ σήμερον 24.000, τὸ κρασὶ δὲν τὸ ἔχουν πωλήσει ἀκόμη καὶ οἱ ἄνθρωποι εὑρίσκονται ὑπὸ σκηνάς. Ποῦ, λοιπόν, εὑρίσκετε ὅτι ὑπάρχει κακοπιστία; Ὑπάρχει τραγικωτέρα περίπτωσις ἀπὸ αὐτή;

§165Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Λευκάδος, οἱ παραγωγοὶ δὲν ἐξώφλησαν τὰ δάνειά των, εἰμὴ μέρος αὐτῶν καὶ οὐχὶ ἀνώτερον τοῦ 30%.

§166Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔθιξα τὸ θέμα κεφαλαιωδῶς καὶ μὲ ἀπόλυτον καλὴν πίστιν. Ἐὰν ὑπῆρξεν ὑπερβολή τις κατὰ τὴν διατύπωσιν τῶν ἰδεῶν μου, βεβαιωθῆτε, ὅτι οὐδεμίαν ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν εἶχον. Ἔθεσα τὰ ζητήματα ἐπὶ τῇ βάσει τῆς καλῆς πίστεως καὶ τῆς συνειδήσεώς μου καὶ πιστεύω, ὅτι οὕτω προσέφερα μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὸν λαόν. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ σπεύσητε νὰ εὕρητε λύσιν διὰ τὴν κατανάλωσιν τῶν πλεονασμάτων τῆς περυσινῆς ἐσοδείας. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἄμεσον καθῆκον σας, διότι μετὰ 4μηνον θὰ ἀρχίσῃ ὁ τρυγητὸς καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν ποῦ νὰ τοποθετήσωμεν τὸν οἶνον τῆς νέας ἐσοδείας. Θὰ ηὐχόμην δὲ διαπύρως, ὅπως καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅλα τὰ Κόμματα τὰ ἐθνικόφρονα, τὰ πονοῦντα πραγματικῶς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν λαόν της, ἡνωμένα ἀντιμετωπίσουν τὸ φλέγον τοῦτο θέμα τῆς οἰνικῆς ἀμπελουργικῆς κρίσεως, τὴν ἀμπελουργικὴν ἐν γένει πολιτικὴν τῆς χώρας. Εἰδικώτερον δὲ δίδεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ζητήσῃ κατὰ τὴν παροῦσαν στιγμήν, εἰ δυνατόν, ἐνίσχυσιν διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ κάμῃ μηχανικὸν ἐργαστήριον τοιοῦτον, ὥστε νὰ τυποποιηθῇ ὁ οἶνος διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀνταγωνισθῶμεν τοὺς οἴνους τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς ἐξωευρώπης εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς καὶ ἐπανασυνδέσωμεν μὲ τὸν τόπον μας τὰς ἀγορὰς ταύτας, τὰς ὁποίας ἀπωλέσαμεν. Θὰ ηὐχόμην μετὰ σοβαρότητος καὶ προσοχῆς νὰ ἐξετάσητε τὸ πρόβλημα, ἵνα μὴ ἐγκαταλειφθῇ ἕνα προϊὸν πολιτισμένον, τὸ ὁποῖον κόποις καὶ μόχθοις τῆς ἰδιωτικῆς καὶ μόνης πρωτοβουλίας κατασκευάζεται. Δώσατε, κ. ὑπουργέ, τὰς ἐπιβαλλομένας λύσεις καὶ βεβαιωθῆτε, ὅτι θὰ σᾶς εἶναι εὐγνώμων ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου καὶ ἰδιαιτέρως οἱ ἀμπελουργοί. (Χειροκροτήματα).

§167Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰς τὸ Σχέδιον Μάρσαλ προβλέπεται δαπάνη διὰ τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς προτύπου τυποποιημένου οἰνοποιείου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα τῆς παρασκευῆς τυποποιημένου προϊόντος διὰ τὰς ἀναμίξεις οἴνων ἐκ διαφόρων περιφερειῶν, ἰδίως εὐρωπαϊκῶν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ πληρωθῇ ἕνα κενόν, τὸ ὁποῖον δὲν ἠδυνήθη, δυστυχῶς, ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία νὰ πληρώσῃ μέχρι σήμερον καὶ θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ διευκολυνθοῦν αἱ ἐξαγωγαί, θὰ παύσῃ δὲ νὰ χρησιμοποιῆται ὁ ἑλληνικὸς οἶνος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὡς πρώτη ὕλη.

§168Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν πληροφορίαν εἶχον, κ. ὑπουργέ, καὶ ἐπιθυμῶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ ἐπιμείνητε, διὰ νὰ δοθῇ ἡ ριζικὴ λύσις τῆς κρίσεως τοῦ οἴνου, διότι ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι μόνον οὕτω θὰ ἐπιτύχωμεν τὸ εὐχάριστον αὐτὸ ἀποτέλεσμα, ἐὰν κατασκευάσωμεν οἶνον τοιαύτης ποιότητος, ὥστε νὰ δύναται νὰ συναγωνισθῇ τὸν οἶνον τῶν ἄλλων χωρῶν. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν εἶναι ζήτημα τοῦ παρόντος μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀμέσου μέλλοντος. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐσημείωσα καὶ ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ὡρισμένων φλεγόντων ζητημάτων. Φροντίσατε νὰ προλάβητε τὴν καταιγίδα, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ ξεσπάσῃ μέσα εἰς τὸν μαχόμενον λαὸν τῆς ὑπαίθρου καὶ νὰ ἀποκόψητε τὰ ζιζάνια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πάντοτε ὑπονομεύουν τὸν πολιτικὸν κόσμον. (Χειροκροτήματα).

§169Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναβάλωμεν, εἰ δυνατόν, διὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν.

§170ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ προχωρήσωμεν.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαπιστοῦντες ἔλλειψιν ἱκανοῦ ἀριθμοῦ βουλευτῶν καὶ δεδομένου ὅτι τὸ συζητούμενον θέμα εἶναι γενικωτέρας σημασίας, λύομεν τὴν συνεδρίασιν, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.).