1949.05.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 38η

Τετάρτη 11 Μαΐου 1949

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7 μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Π. Μουτζουρίδης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Γαλενιανός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Κ. Ροδόπουλος (ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως ὀργανικῶν διατάξεων Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς». 2) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5762)1933 νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Ἰουλίου 1933 Ν. Δ. «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου ΓΣΝΣʹ τῆς 20ῆς Μαρτίου 1908 καὶ 2930 τῆς 26ης Ἰουλίου 1922 «περὶ ἀπολυμαντηρίων». 3) «περὶ ἀσκήσεως ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ ἀλλοδαπῶν» καὶ 4) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Α. Ν. 832)48 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἰατρικῶν εἰδικοτήτων κειμένων διατάξεων». Οἱ κ.κ. Γ. Μαρινάκης (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας), Κ. Τσάτσος (Ὑπ. Θρησκ. καὶ Ἐθν. Παιδείας) καὶ Δ. Χέλμης (Ὑπ. Οἰκον.), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐξομοιώσεως τῶν πλοίων τοῦ Ε.Υ.Ν. πρὸς Κρατικὰ ὡς πρὸς ὡρισμένας ὑποχρεώσεις». Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος (Ὑπ. Στρατ.), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐθελοντῶν ἀνακατατεταγμένων καὶ μονίμων Ὁπλιτῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν Στρατοῦ Ξηρᾶς». Ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπ. Ἀεροπορίας) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἀποστολῆς εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν μαθητῶν τῶν Σχολῶν Ἀεροπορίας καὶ κυρώσεως διαταγῆς Ὑ. Α.». 2) «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 119)1946 ὡς καὶ ἐνίων διατάξεων τῶν «περὶ ἱεραρχίας, προαγωγῶν καὶ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν Β. Ἀεροπορίας Νόμων καὶ Νομοθετικῶν Διαταγμάτων». 3) «περὶ μεταβιβάσεως τῆς δικαστικῆς δικαιοδοσίας τοῦ Ὑπουργοῦ ἢ Ὑφυπουργοῦ Ἀεροπορίας, τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 189 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2803) 1941 Α. Ν. «περὶ Στρατιωτικοῦ Ποινικοῦ Κώδικος» καὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Α. Ν. 528)1945 «περὶ ἱδρύσεως Διαρκοῦς Στρατοδικείου Ἀεροπορίας κ.λ.π.». 4) «περὶ προσωπικοῦ Στρατολογίας τῆς Β. Ἀεροπορίας καὶ ἀλλαγῆς εἰδικότητος προσωπικοῦ τοῦ κλάδου Διοικητικῶν εἰδικῶν καθηκόντων». 5) «περὶ συμπληρώσεως τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Α. Ν. 970)46 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Κρατικῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας» καὶ 6) «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ περιόδου) 1945–46, 1946–47 καὶ 1947–48 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἀεροπορίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1948–1949». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Μουτζουρίδης, Κ. Σκιαδᾶς, Δ. Ἀμπατζόπουλος καὶ Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 823)48 «περὶ θέσεως διατάξεων πρὸς ρύθμισιν ἐποικιστικῶν τινων ζητημάτων». Κύριοι βουλευταί, ὁ συνάδελφος κ. Ε. Ἐμμανουηλίδης, ζητεῖ ἄδειαν προκειμένου νὰ μεταβῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δέχεται ἡ Βουλή;

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ε. Ἐμμανουηλίδην.

§6Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡς γνωστὸν πρὸς προστασίαν τοῦ οἴνου καὶ τῆς ἀμπέλου, συνεστήθη διακομματικὴ ἐκ βουλευτῶν ἐπιτροπή, πρὸς μελέτην καὶ ὑπόδειξιν τῶν ληπτέων μέτρων, διὰ τὴν προστασίαν τοῦ οἴνου, ἥτις καὶ ἐργάζεται ἐντατικῶς πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Προτείνομεν ὅπως συσταθῇ τοιαύτη διακομματικὴ ἐκ βουλευτῶν Ἐπιτροπή, καὶ διὰ τὸ ἔλαιον, διότι τὸ ἔλαιον καὶ ὁ οἶνος εἶναι δύο σπουδαῖα ἐθνικὰ προϊόντα μας, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποζῶσιν οἱ νυχθημερὸν ἐργαζόμενοι δι’ αὐτὰ ἀτυχεῖς γεωργοί μας. Σκοπὸς τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης, θὰ εἶναι ἡ μελέτη τοῦ ὅλου ζητήματος τοῦ ἐλαίου καὶ ἡ λῆψις τῶν μέτρων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται, ὥστε νὰ μὴ παρατηρηθῇ διὰ τὸ ἔλαιον καὶ ἐφέτος, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρετηρήθη κατὰ τὸ παρελθόν. Διότι ἐὰν εἶχε μελετηθῇ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου καὶ εἶχον ληφθῇ τὰ ἐνδεικνυόμενα καὶ ὑποδειχθέντα ἐγκαίρως παρ’ ἡμῶν μέτρα, δὲν θὰ παρετηρεῖτο ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρετηρήθη, δηλαδὴ οἱ μὲν δυστυχεῖς παραγωγοὶ ν’ ἀναγκασθοῦν νὰ πωλήσουν τὸ προϊόν των εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, οἱ δὲ ἔμποροι νὰ τὸ ἐκμεταλλευθοῦν κατὰ τὸν χειρότερον τρόπον, ὥστε οἱ παραγωγοὶ νὰ εὑρεθοῦν εἰς τὴν ἀνάγκην, νὰ πωλήσουν τὸ λάδι των πρὸς 4.000 δραχ. τὴν ὀκᾶν, καὶ νὰ τὸ ἀγοράζουν σήμερον πρὸς 24.000 δραχμὰς ἐπὶ ζημίᾳ τεραστίᾳ καὶ τοῦ ὅλου Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρὸς τοῦτο καταθέτομεν πρότασιν ὑπογεγραμμένην ὑπὸ πολλῶν βουλευτῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν διὰ τὸν σχηματισμὸν διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου. Ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῶν ἐλαιοφόρων περιφερειῶν, πονοῦντες βαθύτατα διὰ τὸν γεωργικὸν κόσμον, οὗτινος γνωρίζομεν τὴν δυστυχίαν, ὑποβάλλομεν τὴν ἐν λόγῳ πρότασιν. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Βουλή, θὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασίν μας ταύτην, διὰ νὰ τεθῇ ἓν τέρμα εἰς τὰ δεινὰ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, καὶ νὰ ἀποφευχθῇ πᾶσα ἐκμετάλλευσις τούτων, παρ’ οἱουδήποτε κερδοσκόπου. (Χειροκροτήματα).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ πρότασις ἔχει οὕτω: Ἀθῆναι τῇ 10.5.1949 Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε, Ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαίου, τόσον διὰ τὰ μέτρα τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ὅσον καὶ τῆς ἐξαγωγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν παρετηρήθη εἰς τὸ πρόσφατον παρελθὸν καὶ σήμερον ὅτι ἐφηρμόσθησαν μέθοδοι ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων πᾶν ἄλλο ἢ πρὸς προστασίαν τῆς παραγωγῆς ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς καταναλώσεως. Ἔλλειψε μία σταθερὰ πολιτικὴ κατεύθυνσις ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τοῦ τόσον σημαντικοῦ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν προϊόντος. Οἱ παραγωγοὶ διὰ τὴν κακὴν ταύτην διαχείρισιν, παραπονούμενοι, διαμαρτύρονται καὶ δικαίως κατὰ τῶν βουλευτῶν των. Φρονοῦμεν ὅθεν ὅτι ἐνδείκνυται ἡ σύστασις ὑπὸ τῆς Βουλῆς Διακομματικῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἥτις μελετῶσα τὴν μέχρι σήμερον πολιτικὴν τοῦ Κράτους ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ὑποδείξῃ τὰ καταλληλότερα μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθοῦν ἐπὶ τοῦ προϊόντος τούτου, τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον ἡ προσεχὴς ἐσοδεία προμηνύεται λίαν πλουσία καὶ δὲν θὰ εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ εὑρεθῶμεν πρὸ ἀδιεξόδου, ὡς συνέβη κατὰ τὸ παρελθόν. Μετὰ τιμῆς Οἱ βουλευταὶ Κ. Καλκάνης, Ε. Κοθρῆς, Κ. Μητσοτάκης, Π. Γύπαρης, Ν. Καράμπελας, Γ. Λαζανᾶς, Δ. Γεωργαντέλης, Φ. Σαχλός, Ν. Κρασαδάκης, Κ. Πολυχρονάκης, Γ. Γραφάκος, Θ. Κονίτσας, Η. Λαγάκος, Χ. Ψαρρός, Γ. Ἀστερίου, Ε. Γαλενιανός. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν πρότασιν «περὶ συστάσεως διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς», ἥτις, μελετῶσα τὴν μέχρι τοῦδε ἐπὶ τοῦ ἐλαίου Κρατικὴν πολιτικὴν, θέλει ὑποδείξει τὰ καταλληλότερα ἐφαρμοστέα ἐφεξῆς μέτρα ἐπὶ τοῦ προϊόντος τούτου.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 469)47 «περὶ ἐκποιήσεως τῶν εἰς τὸ Δημόσιον ἀνηκόντων ἐμπορικῶν πλοίων» καὶ 470)47 «περὶ καταβολῆς ἀποζημιώσεως δι’ ἀπώλειαν πλοίων καὶ φορτίων ἠσφαλισμένων παρὰ τῷ εἰδικῷ ταμείῳ τοῦ Α.Ο.Κ.Π.». Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, κ. Ε. Μαρινάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§10Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Κύριοι βουλευταί, δυνάμει τοῦ Ν.Δ. 470 τοῦ 1947 ἐδικαιώθησαν πλοιοκτῆται τινὲς οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν τὰ σκάφη των κατὰ τὸ διάστημα τοῦ πολέμου, ὡρισμένης ἀποζημιώσεως, καταβλητέας ὑπὸ τοῦ ΑΟΚΠ. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ἐπεδικάσθη εἰς ἕκαστον τῶν πλοιοκτητῶν τούτων, 30% κατετέθη ὡς παρακράτημα ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι ὑπεχρεοῦντο αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἐλάμβανον τὸ παρακράτημα νὰ ἀντικαταστήσουν τὴν ἀπολεσθεῖσαν χωρητικότητα δι’ ἄλλης τῆς ἰδίας περίπου χωρητικότητος καὶ ἀξίας. Ἐπειδὴ ὅμως μεταξὺ πολλῶν δικαιωθέντων ὑπῆρξαν πλοιοκτῆται τῶν ὁποίων τὸ ποσὸν τῆς ἀποζημιώσεως δὲν ἐπήρκει πρὸς ἀγορὰν ἄλλων πλοίων τῆς αὐτῆς χωρητικότητος, τὸ παρακράτημα αὐτὸ θὰ κατέπιπτε μετὰ παρέλευσιν ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου. Ἐπειδὴ τοῦτο, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον, ἐζήτησα ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν τῆς καταπτώσεως τοῦ παρακρατήματος ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, ὅπερ καὶ ἐγένετο. Ὁπωσδήποτε ὅμως οἱ μικροὶ αὐτοὶ πλοιοκτῆται, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μικρὰ ποσὰ, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντικαταστήσουν τὴν ἀπολεσθεῖσαν χωρητικότητα δι’ ὃν λόγον διὰ τοῦ σήμερον ὑποβαλλομένου σχεδίου νόμου λέγομεν ὅτι δικαιοῦνται νὰ ἐκχωρήσουν τὰ ποσὰ τοῦ παρακρατήματος πρὸς τρίτους, ἄλλους πλοιοκτήτας, ἐπίσης δικαιωθέντας, ὥστε νὰ συγκεντρωθῇ ἕνα ποσὸν διὰ νὰ δύνανται νὰ ἀντικαταστήσουν τὴν ἀπολεσθεῖσαν χωρητικότητα. Αὐτὸ εἶναι τὸ σύνολον τῆς τροποποιήσεως τοῦ σχετικοῦ νόμου 470. Δὲν ἔχω τίποτα ἄλλο νὰ συζητήσω ἐπὶ τοῦ παρόντος καὶ ἀναμένω ἀπὸ τὸν κ. Βαμβέτσον νὰ ἀκούσω τὰς σχετικὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἔχει.

§11Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Θὰ ἤθελα, κ. ὑπουργέ, νὰ μᾶς ἐξηγήσητε διὰ ποῖον λόγον γίνεται αὐτὴ ἡ προτίμησις τῆς ἀποζημιώσεως πλοιοκτητῶν ὑπὸ τοῦ Κράτους, καθ’ ὅν χρόνον οὐδέποτε εἰς τὴν Βουλὴν, οὐδεὶς λόγος ἐγένετο μέχρι σήμερον διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τόσων ἄλλων χιλιάδων Ἑλλήνων πολιτῶν, τῶν ὁποίων κατεστράφησαν, διαρκοῦντος τοῦ πολέμου καὶ τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς τὰ οἰκήματα, αἱ περιουσίαι κλπ. Διὰ τοὺς δυστυχεῖς αὐτοὺς ἀνθρώπους οὐδεὶς ἔλαβε τὴν πρωτοβουλίαν νὰ ἀνακινήσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεώς των. Ποῦ ὀφείλεται, ἤθελα νὰ πληροφορηθῶ, ἡ πρωτοβουλία εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τῆς ἀποζημιώσεως τῶν πλοιοκτητῶν κατὰ προτίμησιν;

§12Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Κύριε Τζώρτζη, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε. Ὁ σχετικὸς νόμος 470 ἐψηφίσθη τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1947. Ἐὰν εἶσθε παρὼν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην θὰ ἀνεγνωρίζατε ὅτι ἐγένετο εὐρυτάτη συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ. Διότι, βεβαίως εἶναι δίκαιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε ὑμεῖς, ὅτι θὰ ἔπρεπε πάντες οἱ πολῖται κατ’ ἴσην μοῖραν νὰ ἀποζημιωθοῦν, ἐφ’ ὅσον ὑπέστησαν ζημίας κατὰ τὸν πόλεμον. Περιουσία καὶ ἡ μία, περιουσία καὶ ἡ ἑτέρα. Ἀλλ’ ἔλαβε ὑπ’ ὄψιν της ἡ Βουλὴ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τοῦτο, ὅτι ὁ ἰδιοκτήτης πλοίου εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἀπώλεσε, ἀπώλεσε τὸ σύνολον τῆς περιουσίας. Ἐὰν ὅμως ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς γαιοκτήμονος, ἐπὶ τῇ ὑποθέσει, τοὐλάχιστον παρέμεινεν εἰς αὐτὸν ἡ γῆ. Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι τὸ Κράτος δὲν κατώρθωσε νὰ ἀποζημιώσῃ οὐδένα ἐκ τῶν πολιτῶν ἐξ αἰτίας καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18 συντακτικῆς πράξεως τοῦ 1944. Ἑπομένως διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ σπουδαίου τούτου διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν κλάδου, ἐκρίθη ἀπὸ τὸ Σῶμα ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ ποσοστόν, ὅπερ ἀνῆλθεν εἰς 42% τῆς ἀξίας τῶν βυθισθέντων καὶ ὑπὸ ἐπίτευξιν τελούντων πλοίων. Πιθανὸν νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπέταξεν ὅλα τὰ πλοῖα, κατὰ τὸ διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, ἀντάλλαγμα ὅμως χρήσεως δὲν ἐπληρώθη εἰς οὐδένα. Ἐν τῷ μεταξὺ ὡρισμένα πλοῖα, τὰ ὁποῖα εἰργάσθησαν καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τοῦ πολέμου κατεβυθίσθησαν, χωρὶς καμμία ἀποζημίωσις νὰ δοθῇ. Τὸ ποσὸν τῆς ἀποζημιώσεως, δὲν ἀφορᾷ τὸ σύνολον τῆς ἀξίας τοῦ πλοίου, ἀλλ’ ἀφορᾷ μέρος καὶ δὴ τὸ 40% τῆς ἀξίας. Καθ’ ὃν τρόπον, ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς ἐξετιμήθησαν τὰ ἀπολεσθέντα πλοῖα. Ἑπομένως, ὁ νόμος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, κατόπιν πολυημέρων ἐπαναλαμβάνω, συζητήσεων, εἶχε αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα.

§13ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω νὰ τονίσητε τοῦτο ὅτι τὰ χρήματα δὲν τὰ διαθέτει τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ τὰ χρήματα αὐτά, παρεκρατήθησαν ὑπὸ τῶν ἰδίων των περιουσιῶν.

§14Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Ἑπομένως τὸ Δημόσιον δὲν κατέβαλεν οὐδὲν ποσὸν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ του.

§15Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ὑπομνήσω τὴν ἱστορίαν τοῦ ζητήματος, διότι παρῆλθε πολὺς καιρός, ἀπὸ τότε ποὺ συνεζητήθησαν αὐτὰ τὰ νομοσχέδια. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Καθὼς γνωρίζετε, ὑπῆρχεν ἐδῶ εἷς ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος εἶχε συσταθῇ πρὸ τοῦ πολέμου, καὶ εἰς τὸν ὁποῖον ἠσφαλίζοντο τὰ ἐμπορικὰ πλοῖα, τὰ εὑρισκόμενα ἐν Ἑλλάδι. Πλοῖα τοιαῦτα ἠσφαλισμένα εἰς τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν, ἐβυθίσθησαν. Διαρκούσης τῆς κατοχῆς, ὑπῆρχον ἄλλα ἑλληνικὰ πλοῖα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐκ τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸν Α.Ο.Κ. Τούτων τῶν πλοίων παρεκρατεῖτο ἓν ποσόν, διὰ νὰ καταβληθῇ ἀποζημίωσις, εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν πλοίων τῶν ἠσφαλισμένων παρὰ τῷ Α.Ο.Κ., οἱ ὁποῖοι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποζημιωθοῦν, διότι ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς δὲν εἶχε χρήματα. Τοῦτο εἶναι ἀκριβές, ὅτι τὰ χρήματα δὲν εἶναι τῶν ἰδίων, εἶναι ἄλλων πλοιοκτητῶν, διὰ λογαριασμὸν δὲ αὐτῶν τὸ Κράτος ἐλευθέρως παρεκράτει ἓν ποσόν, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποίει διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Δὲν νομίζω ὅμως ὅτι ἐκ τούτου, ὑπάρχει καμμία ἀνειλημμένη ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους, τὰ χρήματα αὐτὰ νὰ τὰ διαθέσῃ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, διότι τὰ παρεκράτει τὸ Κράτος καὶ ἔκαμε μίαν..... (δὲν ἠκούσθη). Δὲν ἦτο σύμβασις μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ τῶν ἐφοπλιστῶν, ἦτο μία μονομερὴς πρᾶξις τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον Κράτος παρεκράτει αὐτὸ τὸ ποσόν, μὲ τὴν διάθεσιν τὸ ποσὸν αὐτό, νὰ τὸ διαθέσῃ πρὸς καταβολὴν αὐτῶν τῶν ἀποζημιώσεων. Ὅταν τὸ πρῶτον, ἦλθε τὸ νομοσχέδιον ἐδῶ, ὑπουργοῦντος τοῦ κ. Ἀβραάμ, συνήντησε μεγίστην ἀντίδρασιν ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, καὶ ἡ ἀντίδρασις αὐτὴ ὠφείλετο εἰς τοῦτο: Ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὅτι εἶχε ὑποστηριχθῆ ἀπὸ μέρους ἡμῶν τῶν ἀντιπολιτευομένων, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀρχίσῃ τὴν ἀποζημίωσιν τῆς μᾶλλον εὐπορούσης τάξεως, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἄλλαι, περισσότερον πληγεῖσαι τάξεις, ἰδίως δὲ τῶν ἐπαρχιῶν καὶ τῶν γεωργῶν, τῶν ὁποίων τὰ ἀγαθὰ εἶχον ἐξανεμισθῆ, δὲν εἶχον δὲ ἀρχίσει ἀκόμη νὰ ἀποζημιώνωνται, εἴπομεν νὰ ἀποζημιώσωμεν πρῶτον τὸν πτωχὸν κόσμον, καὶ ἔπειτα νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὰς εὐπορωτέρας τάξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον τόσον ἄμεσον ἀνάγκην. Ὅταν τὸ Κράτος, εἶχον εἴπει τότε, θὰ ἀποφασίσῃ νὰ γίνῃ τίμιον, πρέπει νὰ γίνῃ τίμιον πρῶτον ἀπὸ τοὺς ἀπόρους καὶ κατόπιν ἀπὸ τοὺς εὐπόρους. Ἡ Κυβέρνησις τότε, εἶχεν εἰσηγηθῆ τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἐφοπλιστῶν καὶ ἔπειτα τῶν καπνοβιομηχάνων. Ἐπολεμήσαμεν καὶ τὰ δύο αὐτὰ νομοσχέδια. Καὶ τὸ μὲν ἕν, τῶν καπνοβιομηχάνων ἀπεσύρθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ δὲ τὸ ἄλλο, μετὰ μίαν δραματικὴν ὁλονύκτιον συζήτησιν, παρεμβάντων τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἀρχηγοῦ τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Δικαιοσύνης, οἱ ὁποῖοι παρέστησαν κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην, εὑρέθη μία συμβιβαστικὴ λύσις, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ κρίσις ὑπουργική, ἡ ὁποία ἐπέκειτο τὴν ἑσπέραν ἐκείνην, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Καὶ εὑρήκαμε τὴν λύσιν, γράφοντες μίαν περίεργον διάταξιν εἰς τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, ὅτι διὰ νόμου καθορισθήσεται, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἀποζημιωθοῦν οἱ ἐφοπλισταί. Δηλαδὴ δὲν ἐκάμαμε οὐσιαστικῶς τίποτε. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, καὶ τὰ προσχήματα ἐτηρήθησαν καὶ ἡ Κυβέρνησις περισσότερον ἐθεωρήθη ἱκανοποιηθεῖσα ἠθικῶς. Διὰ τῆς λύσεως αὐτῆς, ὁ ὑπουργὸς δὲν παρῃτήθη, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς ἐκερδίσαμεν τὸ ζήτημα, διότι δὲν ἐλήφθη τότε καμμία ἀπόφασις ἀποζημιώσεως καὶ ἀφέθη τὸ πρᾶγμα, παραπεμφθὲν εἰς ἄλλον νόμον. Μετά τινας μῆνας, ἡ Κυβέρνησις ἤλλαξεν, ἦλθεν ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ὁ κ. Βενιζέλος, ὁ ὁποῖος ἔφερεν ἓν νομοσχέδιον ἐκτελεστικόν, οὕτως εἰπεῖν, τοῦ πρώτου νομοσχεδίου, ἀλλὰ κατόπιν τῆς ἀντιδράσεως ἡμῶν τὸ ἀπέσυρεν. Ἔπειτα ἦλθεν ὁ κ. συνάδελφος Γ. Κιζάνης, ὁ ὁποῖος ἐπανέφερε τὸ ζήτημα πάλιν καὶ ἐπέμεινε ἀντὶ πάσης θυσίας, εἰς τὴν ἐπιψήφισιν αὐτοῦ. Τότε, λόγῳ τῆς μεταβολῆς τῆς κομματικῆς συνθέσεως τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐκ τῆς παρατάξεως τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἦσαν μαζί μας εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, κατὰ τὴν δευτέραν φορὰν εὑρέθησαν νὰ εἶναι κυβερνητικοὶ καὶ ἐψήφισαν τὸ νομοσχέδιον, καὶ ἑπομένως ὑπήρξαμε μία μειοψηφία. Ἀλλ’ ὑπῆρχε καὶ ἓν ἄλλο σημεῖον, τὸ ὁποῖον εἶχε μεγάλην σημασίαν εἰς τὴν ἀντίδρασιν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Τότε, δύο ἐκ τῶν ρητόρων τούτων, ὁ εἷς, ὁ νῦν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργὸς κ. Μαῦρος καὶ ὁ ἕτερος ἐκ Πρεβέζης καὶ Ἄρτης συνάδελφος, κ. Γαρουφαλιᾶς, ἀνελθόντες εἰς τὸ βῆμα, εἶπον ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἦτο διαβλητόν, διότι εἶχον πληροφορίας ὅτι, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ψήφισις αὐτοῦ τοῦ νομοθετήματος, εἶχον συνομολογηθῆ κάτι περίεργοι ἐργολαβικαὶ ἐμπορικαὶ συμβάσεις, διὰ τῶν ὁποίων ἐξεχωρεῖτο εἰς ὡρισμένα πρόσωπα, ἀσκοῦντα τὸ δικηγορικὸν ἐπάγγελμα καὶ ἴσως ἐνδεχομένως πολιτευόμενοι, 20% ἐπὶ τῆς ἀποζημιώσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ἐλάμβανον οἱ ἐφοπλισταί, ἐὰν ὁ νόμος ἐψηφίζετο. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἠθικὸς λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἀντεδράσαμεν τότε κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Οἱ κ.κ. συνάδελφοι, δὲν ἠθέλησαν νὰ δώσουν εἰς τὴν Βουλήν, οὔτε κἂν εἰς τὴν δικαιοσύνην, ὅπου ἐκλήθησαν, λεπτομερεῖς πληροφορίας, περὶ αὐτῆς τῆς κατηγορίας. Ὅταν ὅμως, ἤρχετο τὸ δεύτερον νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν, ἀμφότεροι μετέσχον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, καὶ ἐγὼ ἤμην ὁ μόνος ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ ἐκείνῃ, ἐκ τῶν πρωταγωνιστῶν τῆς ἀντιδράσεως ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Τότε ἐπανεφέρθη τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τότε πρὸ τῆς ἐπιμονῆς τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἀφοῦ ἔκαμα διαφόρους τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐγένοντο δεκταὶ καὶ διὰ τῶν ὁποίων προσεπάθουν νὰ μετριάσω τὸ κακόν, εἰς τὸ τέλος κατέληξα εἰς μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ὡς ἐκ τῆς φύσεώς της, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ γίνῃ δεκτή. Εἶπον δηλαδὴ τοῦτο: Τουλάχιστον νὰ ἀποφύγωμεν αὐτὴν τὴν ἐκμετάλλευσιν, ἡ ὁποία ἦτο διαβλητή, τῆς καταβολῆς εἰς πρόσωπα δημόσια, αὐτῆς τῆς ἀποζημιώσεως. Εἰσηγήθην, λοιπόν, τὴν ἑξῆς διάταξιν, ἡ ὁποία ἀπετέλεσε τὸ ἄρθρον 8 τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 870)47 τοῦ ὁποίου σήμερον προτείνεται ἡ τροποποίησις. Ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν εἶχον προτείνει, λέγει τὰ ἑξῆς: «..................... ............ (Ἀναγινώσκει) ................... Προσετίθετο ὅτι ἐν περιπτώσει καταβολῆς, ὁ καταβάλων καὶ ὁ εἰσπράττων θὰ τιμωροῦνται κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου περὶ μεσαζόντων, προσετίθετο ὅτι οἱ συνομολογήσαντες τοιαύτας συμβάσεις ὑποχρεοῦνται ἐντὸς 15 ἡμερῶν νὰ κάνουν δηλώσεις τῶν συμβάσεων αὐτῶν, εἰς τὸν οἰκονομικὸν ἔφορον καὶ εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ὅτι εἰς τὰ κατὰ τὴν σύμβασιν ποσοστὰ ὑπεισέρχεται τὸ δημόσιον ἀφοῦ ἦτο ἄκυρος ἡ σύμβασις διὰ τὸν τρίτον μεσολαβήσαντα καὶ ἐν περιπτώσει παραλείψεως τῆς δηλώσεως θὰ ἐφηρμόζετο πάλιν ὁ νόμος τῶν μεσαζόντων. Ἤλπιζον ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν διάταξιν θὰ κατώρθωνα νὰ κερδίζω διὰ τὸ Δημόσιον τὸ ποσοστὸν τῶν 20%, δηλαδὴ 400.000 λίρες, τὸ ὁποῖον ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας κάθε ἄλλο, παρὰ εὐκαταφρόνητον ἦτο, δεδομένου ὅτι οὐσιαστικῶς δὲν θὰ ἐπεβαρύνοντο ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ τὸ ἐπλήρωνον. Ἐπέρασαν 10, 15 ἡμέραι καὶ οὐδεμία δήλωσις ἔγινε. Παρηκολούθησα τὸ ζήτημα κατὰ πόδας καὶ ἠρώτησα τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐὰν ἔλαβε τοιαύτας δηλώσεις. Ὅταν ἐπέρασαν 15–20 ἡμέραι καὶ τοιαῦται δηλώσεις δὲν ἐγένοντο, παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ ὠθήσῃ τὰ πράγματα πρὸς τὴν ποινικὴν δικαιοσύνην, ἐφ’ ὅσον εἴχομεν παράβασιν πλέον, τοῦ νόμου περὶ μεσαζόντων.

§16Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Αὐτὸ τὸ εἶχα ζητήσει ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας.

§17Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ ἰδική σας ἦτο ἄλλη ὑπόθεσις. Ἐπὶ τέλους, ἔκαμα ἕνα νεώτερον γράμμα καὶ τοῦ εἶπα νὰ παραπέμψῃ τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸν εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν. Ὁ εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν ἐσκέφθη νὰ κάμῃ μίαν ἐγκύκλιον πρὸς τοὺς συμβολαιογράφους, ὥστε νὰ μάθωμεν ἀπὸ ἐκεῖ τοὐλάχιστον, τί εἴδους σύμβασις ἐγένετο. Ἔγινε πράγματι ἡ ἐγκύκλιος αὐτὴ ἀλλὰ ὅπως μοῦ ἀνεκοίνωσεν ὁ εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν, δὲν ἀπέδωσε τίποτε. Καὶ φαίνεται ὅτι δὲν εἶχαν γίνει συμβολαιογραφικῶς αἱ συμβάσεις, ἀλλὰ ἔγιναν δι’ ἰδιωτικοῦ ἐγγράφου καθ’ ὃ εἶχον δικαίωμα. Τοιουτοτρόπως, ὅλα τὰ ἐπίσημα διαβήματα ἀπέληξαν εἰς τὸ μηδὲν καὶ σήμερον εὑρισκόμεθα πρὸ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον κατήντησε ἀνεφάρμοστον, ἀφοῦ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εὕρωμεν τὰ πειστήρια, καὶ τὰ πρόσωπα τοῦ ἐγκλήματος. Νομίζω ὅτι σήμερον πλέον, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὸ ζήτημα τὸ ποινικόν, ἀλλὰ τοὐλάχιστον θὰ ἤθελα νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὸ ζήτημα τὸ ἀστικόν. Δηλαδὴ δοθέντος ὅτι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι αὐτὰ τὰ συμφωνητικὰ ὑπεγράφησαν, καὶ περὶ τούτου δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ἐφ’ ὅσον κατὰ πάντα, ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ἐξ ἀμέσων πληροφοριῶν ἐνδιαφερομένων ἐφοπλιστῶν, ἀνεκοίνωσαν τοῦτο εἰς τὴν Βουλήν, δηλαδὴ τοὺς τὸ εἶπον οἱ ἴδιοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑπογράψει τὰ συμβόλαια, ὅτι σήμερον τὸ πρωΐ ὑπεγράψαμεν τὰ συμβόλαια περὶ ἐκχωρήσεως 20% εἰς πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπετύγχανον τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, ἔχομεν αὐτὴν τὴν ἐπίσημον βεβαίωσιν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀμφισβητοῦμεν ὅτι πράγματι αἱ συμβάσεις αὐταὶ συνωμολογήθησαν, ἔστω καὶ ἂν δὲν ἔχομεν τὰ μέσα νὰ τὰ ὑποδείξωμεν διὰ συμβολαιογραφικοῦ ἐγγράφου. Προτείνω, λοιπόν, νὰ μὴ χάσῃ τὸ δημόσιον αὐτὲς τὶς 400.000 λίρες, ἀλλὰ διὰ μιᾶς τροποποιήσεως, εἰσαγομένης εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, νὰ εἴπωμεν τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἀνεξαρτήτως τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένων ποινικῶν κυρώσεων, ἂς μένῃ καὶ αὐτὸς ὁ μπαμπούλας διὰ καλὸ καὶ διὰ κακό, οἱ δικαιοῦχοι τῶν ἀποζημιώσεων αὐτῶν.......... ........... (Ἀναγινώσκει)........... Ἀφοῦ, δηλαδὴ τοὺς ἀπαλλάξωμεν πάσης ὑποχρεώσεως...

§18Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Ἐὰν δὲν ἔχουν κάνει συμφωνητικά;

§19Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτὸ εἶναι, κύριε συνάδελφε, γεγονός, τὸ ὁποῖον διεπιστώθη κατὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον σᾶς εἶπον.

§20Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Διεπιστώθη ὅτι ὅλοι οἱ δικαιοῦχοι εἶχον κάμει συμφωνητικά, κινδυνεύομεν νὰ ὑπαγάγωμεν δικαίους καὶ ἀδίκους εἰς τὸ αὐτὸ μέτρον.

§21Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Φαίνεται ὅτι ὅλοι ἔχουν κάμει, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγὼ σᾶς λέγω τοῦτο: Ἔρχεται τὸ Κράτος σήμερον καὶ κάμει εἰς τοὺς ἐφοπλιστὰς αὐτὴν τὴν οὐσιαστικὴν δωρεάν, διότι πράγματι, δὲν ἐπρόκειτο νὰ πάρουν τὰ χρήματα αὐτά, ἐὰν δὲν ἐγένετο αὐτὸς ὁ νόμος καὶ τοὺς τὴν κάμει αὐτὴν τὴν δωρεὰν πρὸς ἕνα σκοπόν, νὰ ἐνισχύσῃ τὸν ἐμπορικὸν στόλον, καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ ἄλλοι Ἕλληνες πολῖται κατεστράφησαν καὶ δὲν ἐπῆραν τίποτε, οὔτε οἱ ἔχοντες ἐπίτακτα ζῷα, οὔτε οἱ ἔχοντες ἐπίτακτα τρόφιμα. Αὐτοὶ μόνον θὰ πάρουν χρήματα διὰ τὰς ζημίας, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν. Ἐάν, λοιπόν, αὐταὶ αἱ ἀποζημιώσεις ἐλαττωθοῦν κατὰ 20%, θὰ εἶναι κάτι τὸ τρομερόν. Δοθέντος μάλιστα ὅτι, ὅπως μᾶς εἶπεν ὁ κ. Μαῦρος, ὁ ὁποῖος εἶχε μελετήσει τὸ ζήτημα, τὰ ποσὰ τῶν ἀποζημιώσεων εἶναι ἀρκετὰ μεγάλα, δὲν πῆραν βέβαια, ὅλο τὸ ποσόν, ἐπῆραν ἕνα 40%, ἀλλὰ ἤδη καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ἀρκετόν, ὑπὸ τὰς συνθήκας, τὰς ὁποίας περιέγραψα, διότι δημιουργεῖται μία προνομιοῦχος τάξις Ἑλλήνων πολιτῶν, ἔναντι τῶν ἄλλων καταστραφέντων Ἑλλήνων, τῶν ἐχόντων χρεώγραφα, τῶν ἐχόντων καταθέσεις καὶ μόνον αὐτοὶ μένουν ἀζημίωτοι ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἔστω καὶ κατὰ τὸ ποσοστὸν αὐτό. Νομίζω λοιπόν, ὅτι τὸ νὰ τοὺς φορολογήσωμεν σήμερον μὲ τὸ 20%, τὸ ὁποῖον ἐν τῇ οὐσίᾳ δὲν ἀποτελεῖ φορολογίαν, ἀλλ’ ἀποτελεῖ μίαν ἀφαίρεσιν βάρους ἔναντι τρίτων καὶ καταβολὴν αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ εἰς τὸ Δημόσιον, ὥστε καὶ ἐὰν ἕνας ἢ δύο δὲν ἔχουν ὑπογράψει τὰς συμβάσεις αὐτάς, νομίζω ὅτι δὲν θὰ εἶναι τοῦτο ἀδικαιολόγητον.

§22Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τὸ ὀνομάσωμεν ὡς φορολογίαν.

§23Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δέν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ὄνομα, μὲ ἐνδιαφέρει ὅτι προτιμότερον εἶναι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀναπτυχθέντων ἐδῶ, νὰ τὸ ὀνομάσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅτι σὲ ἀπαλλάσσω μιᾶς ὑποχρεώσεως, τὴν ὁποίαν ἔχεις ἔναντι τρίτων καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ νὰ τὸ δώσῃς εἰς τὸ Δημόσιον.

§24Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Εἴπατε πρὸ ὀλίγου ὅτι δύο ἐκ τῶν ἐφοπλιστῶν εἶχον ὑπογράψει συμφωνητικὰ αὐτοῦ τοῦ εἴδους, οὔτε αὐτοὶ οἱ δύο δὲν κατέθεσαν δήλωσιν.

§25Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν τοὺς γνωρίζομεν, εἶναι ἐπαγγελματικὸν ἀπόρρητον, τὸ ἀπόρρητον τοῦ βουλευτοῦ, ὁ ὁποῖος ἔλαβε μίαν πληροφορίαν καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ τὴν ἀνακοινώσῃ, οὔτε εἰς τὴν Βουλήν, οὔτε εἰς τὸ δικαστήριον, ὅπου ἐξητάσθη ὡς μάρτυς κατόπιν μιᾶς μηνύσεως τοῦ κ. Τσάτσου. Ἐπειδὴ ἀντιλαμβάνεσθε ὅλοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ βουλευταὶ νὰ ἀνακοινώνουν τὰς πηγὰς τῶν πληροφοριῶν των, εἶναι πολὺ φυσικὸν νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὸ νὰ παρακαλέσωμεν τοὺς συναδέλφους νὰ ἀνακοινώσουν τὰ ὀνόματα. Ἕνα εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ κ. συνάδελφοι ἐδήλωσαν ὅτι τὰ ὑπογράψαντα πρόσωπα τοὺς ἀνεκοίνωσαν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Πρόκειται δὲ περὶ συναδέλφων, περὶ τῆς ἀξιοπρεπείας τῶν ὁποίων δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἡ παραμικρὰ ἀμφιβολία καὶ νομίζω ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀμφιβάλλωμεν περὶ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ.

§26Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ ἀπετέλει ἀναγκαῖον συμπλήρωμα τοῦ συλλογισμοῦ τοῦ κ. συναδέλφου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τὸ νὰ λεχθῇ, ὅτι θὰ ὑποχρεωθοῦν εἰς τὴν καταβολὴν τοῦ 20%, ἀλλὰ θὰ ἔχουν δικαίωμα ἐὰν τυχὸν κατέβαλον τὸ 20% εἰς τοὺς δικηγόρους νὰ τὸ ἀναλάβουν, διότι τότε θὰ καταστῇ ἡ διάταξις πραγματική, ἀποτελεσματικὴ καὶ θὰ στραφῇ ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς ἠθικῶς ὑπεύθυνοι τῆς παραβάσεως.

§27Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αὐτὸ ἀπορρέει αὐτομάτως ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ συμφωνία ἐκηρύχθη ἄκυρος, ἀλλὰ δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ εἴπωμεν τοῦτο ρητῶς. Νομίζω ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἠθικοποιεῖται αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις, ἡ ὁποία ἔχει κατὰ τὸν τρόπον ποὺ σᾶς ἀνέφερα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς βάρος μιᾶς τάξεως, εὐπόρου τάξεως, ἀποκομίζει τὸ Κράτος ἕνα ἀσφαλὲς ποσὸν 400.000 λιρῶν, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι θὰ μᾶς ἐκφράσῃ τὴν εὐγνωμοσύνην του, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὁποίου, εἰσάγεται αὐτὸ τὸ ἀπροσδόκητον ἔσοδον.

§28Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὴν ἄλλην φορὰν ποὺ ἀπεσύρθη τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἴπομεν ὅτι τὸ Κράτος ἔχει ἠθικὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποζημιώσῃ πρῶτον, ὅταν ἀντιλαμβάνεται τὰς δυνάμεις του ἐν εὐρωστίᾳ, τὰς ἀσθενεστέρας τάξεις καὶ ἔπειτα τὰς τάξεις τῶν πλουσίων.

§29Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἔγινεν αὐτό, κ. συνάδελφε.

§30Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Δημιουργεῖται ὅμως κακὸν προηγούμενον.

§31Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ ὑπῆρξα ὁ εἰσηγητὴς εἰς τὴν Βουλήν, τῶν δύο νόμων, πρῶτον τοῦ νόμου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν πλοιοκτητῶν τῆς ἀκτοπλοΐας καὶ τῆς μικρᾶς Μεσογειακῆς Ναυτιλίας καὶ τοῦ νόμου περὶ ἐκποιήσεως τῶν πλοίων ἐκ τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων. Καὶ τότε καὶ τώρα, αἰσθάνομαι τὸν ἑαυτόν μου ὑπερήφανον, διότι εἰσηγήθην καὶ ἐπέτυχον τὴν ψήφισιν ἀπὸ τὴν Βουλήν, τῶν δύο αὐτῶν νόμων, καὶ ἀναμφιβόλως συνέδεσα τὸ ὄνομά μου μὲ τὴν ἀναγέννησιν τῆς μικρᾶς ἀκτοπλοΐας καὶ τῆς μικρᾶς Μεσογειακῆς Ναυτιλίας ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου μὲ τὴν ἐπιτυχεστέραν ἐκποίησιν καὶ τὰς καλυτέρας τιμὰς τῶν πωληθέντων πλοίων τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐπετεύχθησαν. Ἀλλ’ ὁσάκις ἐμφανίζεται ζήτημα τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὑπάρχει μία κατὰ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας προκατάληψις, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ ζητήματα αὐτά, τῆς Ἐμπορικῆς Ναυιλίας δὲν κατανοοῦνται ἐπαρκῶς, οὔτε ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην, οὔτε ἀπὸ τὴν Βουλήν, οὔτε καὶ ἀπὸ μέλη τῆς Κυβερνήσεως ἐνίοτε, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ μετεῖχον, ἢ καὶ τῶν ἄλλων. Κατὰ συνέπειαν ἡ ποντοπόρος ναυτιλία ἐκ τῆς φορολογίας της, ἠθέλησε νὰ ἀποζημιώσῃ τὴν ἀδελφήν της μικρὰν ναυτιλίαν, τὴν ἀκτοπλοΐαν καὶ τὴν μικρὰν Μεσογειακὴν Ναυτιλίαν. Καὶ ὅπως εἶπον καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλήν, ἐξ ἀμελείας, εἴτε ἐξ ἐλλείψεως ψυχραιμίας, ἡ Κυβέρνησις ἡ πολεμική, πρὸ τῆς καταλήψεως, ὑπῆρξεν ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐξετέλεσε τὰ πλοῖα αὐτὰ καὶ εὑρίσκονται εἰς τὸν βυθόν, ἐνῷ ἦτο δυνατὸν ὅλα τὰ πλοῖα νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἐκ τῶν Ἑλληνικῶν θαλασσῶν καὶ νὰ πλεύσουν πρὸς νότον καὶ νὰ διασωθοῦν. Εἶναι βεβαιωμένον, ἀπὸ τὰς ἀποφάσεις τὰς δικαστικάς, ὅτι οἱ πλοιοκτῆται μὲ τὸ μικρὸν ποσοστὸν μὲ τὸ ὁποῖον ἀπεζημιώθησαν, ἀπεζημιώθησαν μόνον τὰ 30% — 40% τῆς τρεχούσης τιμῆς τῶν πλοίων των. Ὅταν δὲ ὁμιλοῦμεν περὶ ἐφοπλιστῶν, πρέπει νὰ κάμνωμεν τὴν διάκρισιν τῶν ἐφοπλιστῶν τῶν μεγάλων καὶ τῶν ἐφοπλιστῶν τῶν μικρῶν τοῦ Πειραιῶς, οἱ ὁποῖοι λέγονται ἐφοπλισμὸς τῆς μαύρης μοίρας. Ἀπεζημιώθησαν οἱ ἐφοπλισταὶ ἐκ τῶν 30% — 40% τῆς ἀξίας τῶν πλοίων των ἐκ τοῦ εἰδικοῦ ταμείου, τὸ ὁποῖον συνέστη καὶ οὐχὶ ἐκ τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ. Ὁ ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς δὲν ὑπῆρξε τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον ὁ ταμίας διὰ νὰ πληρώνῃ. Τί ἔγιναν ἐκεῖναι αἱ ἀσφαλιστικαὶ ἀποζημιώσεις, τὰς ὁποίας εἰσέπραξαν οἱ μικροεφοπλισταί; Ἠγόρασαν τὰ πλοῖα τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων εἰς ὑψηλοτάτας τιμὰς συμψηφίζοντες τὰς ἀποζημιώσεις των καὶ λαμβάνοντες δάνειον ἀπὸ τὸ Κράτος διὰ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἀξίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπωλήθησαν τὰ πλοῖα τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων. Ὑπῆρξε μεγίστη ἐπιτυχία ἐκ τῆς ἐκποιήσεως τῶν πλοίων αὐτῶν. Δὲν ἔχω πρόχειρον τὸν λογαριασμὸν εἰς πόσον ἀνῆλθε τὸ τίμημα τῶν πλοίων τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, τὰ ὁποῖα πρὸς τιμὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, κατέπλευσαν εἰς τὸν Πειραιᾶ, χωρὶς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ πληρώσῃ οὔτε ὀβολόν, μολονότι τὰ πλοῖα αὐτὰ ἦσαν εἰς ποταμοὺς ἐγκαταλελειμμένα ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς μετὰ τὸν πόλεμον.

§32Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Πάντοτε σᾶς ὑπεστηρίξαμεν.

§33Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Εἶμαι εὐγνώμων πρὸς τὴν Βουλήν, μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε πολλάκις νὰ τὸ διακηρύξω καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος, διότι ἡ Βουλὴ μοῦ παρέσχεν ἀμέριστον τὴν ἐκτίμησιν καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην της, εἴτε διότι ὁ ὑποφαινόμενος κατορθώνει νὰ φέρῃ ἄψογα καὶ ἐπιμελημένα νομοσχέδια, εἴτε διότι τὰ θέματα τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας συγκινοῦν τὸ περισσότερον τμῆμα τῆς Βουλῆς. Ὅταν παρέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, συγκοινωνίαι δὲν ὑπῆρχον. Εὐθὺς μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν δύο νόμων ἡ Ἐμπορικὴ Ναυτιλία ἔχει ἤδη πλοῖα, ὥστε ὅσοι εἶχον τὴν τύχην νὰ ταξιδεύσουν μετὰ τὴν ψήφισιν τῶν νόμων αὐτῶν θὰ τὸ ὁμολογήσουν, ὅσοι ὅμως εἶχον τὴν τύχην νὰ ταξιδεύσουν μὲ τὰς Καραβέλλας τοῦ Κολόμβου πρὸ τῆς ψηφίσεως τῶν δύο αὐτῶν νόμων, πρέπει νὰ ὁμολογήσουν ὅτι αὐτοὶ συνετέλεσαν διὰ τὴν ἀπόκτησιν πλοίων τῆς ἀκτοπλοΐας. Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ πάλιν ὅπως καὶ τότε εἰς τὰς δύο δραματικὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, νὰ εἴπω, εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀντέδρασαν εἰς τὰ νομοσχέδια, ὅτι δὲν ἀπεζημιώθησαν οἱ Ἕλληνες πλοιοκτῆται ἀπὸ τὸ Κράτος. Δὲν ἀπεζημιώθησαν ἀπὸ κανέναν ἄλλον ὀργανισμόν. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, ἡ ἀπόδημος τότε ἔσχε τὴν πρωτοβουλίαν νὰ παρακρατήσῃ φόρον ἐκ τῆς ποντοπόρου Ναυτιλίας, νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν εἰδικῶς πρὸς ἀποζημίωσιν τῆς Μεσογειακῆς Ναυτιλίας τῆς μικρᾶς καὶ τῆς ἀκτοπλοΐας, διότι τὸ Κράτος συνέστησε τὸν ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸν κινδύνων πολέμου. Μετὰ τὴν κατάληψιν τῆς χώρας ὁ ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός, δὲν ἐλειτούργησεν. Ἀνέλαβε ὅμως τὸ Κράτος μίαν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν, ὅταν ἐπέταξεν τὰ πλοῖα, τὰ 145 πλοῖα περίπου, δὲν ἀφῆκε δὲ ἐλευθέρους καὶ τοὺς πλοιοκτήτας ἵνα ἀσφαλίσουν τὰ πλοῖα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπως τὰ ἠσφάλισεν ἡ ποντοπόρος ναυτιλία, ἡ ὁποία εἰσέπραξε τὰ ἀσφάλιστρά της καὶ σήμερον ἡ ποντοπόρος ναυτιλία ἀνεγεννήθη ἐξ ὁλοκλήρου. Ὑποχρέωσις ἦτο τῶν προκατόχων μου κ. κ. Ἀβραὰμ καὶ Βενιζέλου, νὰ ζητήσουν τὴν ψήφισιν τῶν δύο νόμων. Ὑπῆρξαν ἀτυχεῖς καὶ οἱ δύο διότι δὲν τοὺς ἐψήφισαν, ὑπῆρξα ἐγὼ εὐτυχὴς διότι ἐψήφισα τοὺς δύο νόμους. Ὅταν ἐψήφισα τοὺς νόμους αὐτούς, ὁ ἀξιότιμος καὶ διακεκριμένος συνάδελφος ἐκ Τρικάλων, κ. Βαμβέτσος, ἀκούων εἰς τὰ διάφορα κουτσομπολιὰ ὅτι δικηγόροι τινὲς εἶχον συμβληθῆ μὲ ἐφοπλιστάς,...........

§34Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὀνομάζετε κουτσομπολιὰ τὰς διηγήσεις δύο βουλευτῶν.

§35Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Δὲν συμβαίνει ὅταν εἶναι βουλευταὶ νὰ κάμουν κουτσομπολιά; Ὑπέβαλε μίαν τροπολογίαν εἰς τὴν Βουλήν, τὴν ὁποίαν, κ. βουλευταί, δὲν ἠθέλησα νὰ τὴν δεχθῶ, διότι εἶναι πρωτοφανές, αἱ ἔμμονοι ἰδέαι τοῦ κ. Βαμβέτσου νὰ διατυποῦνται ὡς διατάξεις νόμων. Ἔπρεπε δὲ νὰ μὲ πείσῃ περὶ αὐτοῦ ὁ ἀείμνηστος ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης Λαδᾶς, παρακαθήμενος ἐκεῖ διὰ νὰ δεχθῶ αὐτὴν τὴν διάταξιν. Δὲν εἶμαι συνηθισμένος ἐγὼ καὶ ἀπὸ χαρακτῆρος νὰ δέχομαι τὰ κουτσομπολιὰ εἰς τὰς διατάξεις τῶν νόμων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐδέχθην τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἄθελά μου ἐπὶ μόνῳ τῷ λόγῳ διὰ νὰ μὴ παρασχεθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι εἶναι πιθανὸν δικηγόροι τινὲς νὰ ἔχουν συμβληθῆ μὲ ἐφοπλιστάς. Εἴτε ἔχουν συμβληθῆ εἴτε δὲν ἔχουν συμβληθῆ, τὸ γεγονὸς δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν διὰ νὰ διατυπωθῇ διάταξις εἰς τὸν νόμον, περὶ ἐκποιήσεως τῶν πλοίων καὶ ἐπιβάλῃ κύρωσιν ἢ ἀκύρωσιν τῶν συμβάσεων μεταξὺ δικηγόρων καὶ ἐφοπλιστῶν. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Βαμβέτσου ἐγένετο δεκτή. Καὶ ἀμέσως ἀπηυθύνθην εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης μνημονεύων τὴν σχετικὴν διάταξιν διὰ νὰ διατάξῃ ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τοὺς εἰσαγγελεῖς, διὰ νὰ διατάξουν οἱ εἰσαγγελεῖς τοὺς συμβολαιογράφους νὰ ἀποσταλοῦν ἀντίγραφα τῶν τυχὸν συναφθεισῶν συμβάσεων μεταξὺ δικηγόρων καὶ ἐφοπλιστῶν. Ἡ ἁρμοδιότης τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐν προκειμένῳ ἔπαυσεν. Ἐπειδὴ ὅμως γνωρίζω τὸν χαρακτῆρα τοῦ κ. Βαμβέτσου, γνωρίζω τὴν ἐπιμονήν του γνωρίζω καὶ τὴν ὑποχρέωσιν ὅπως τὸν τηρῶ ἐνήμερον — τὸν ἐτήρησα πράγματι ἐνήμερον — Εἶναι δὲ ἀνακριβὲς ὅτι ἐζητήθη ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν πίναξ τῶν ἐφοπλιστῶν καὶ δὲν ἐδόθη. Αὐτὸ τὸ Ὑπουργεῖον τὸ ὁποῖον ἐγὼ διηύθυνα δὲν παρήρχετο οὔτε μιᾶς ὥρας χρονικὸν διάστημα ποὺ νὰ μὴ ἱκανοποιοῦνται τὰ αἰτήματα τῶν συναδέλφων βουλευτῶν καὶ περισσότερον τοῦ κ. Βαμβέτσου. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης δὲν γνωρίζω τί ἔκαμεν.

§36Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Διατὶ αὐτὸς ὁ ἐριστικὸς τόνος;

§37Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἀπηυθύνθην καὶ εἰς τὸν σημερινὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ἀντεκατέστησε τὸν ἀείμνηστον Λαδᾶν καὶ καθὼς γνωρίζω, ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κατέφυγε πάλιν εἰς τοὺς εἰσαγγελεῖς καθ’ ὅσον δὲ γνωρίζω, σωρεία ἀναφορῶν τῶν συμβολαιογράφων, καθὼς μὲ ἐπληροφόρησεν ἡ ὑπηρεσία, ἀναφέρει ὅτι οὐδεμία σύμβασις δὲν συνήφθη μεταξὺ δικηγόρων καὶ ἐφοπλιστῶν.

§38Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Μίαν ἐξήγησιν θὰ ἤθελα. Τὸ ζήτημα τῶν δικηγόρων διὰ τίνα λόγον προκαλεῖ τόσην ἐξέγερσιν. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ συμβληθοῦν νὰ ἀναλάβουν ὑποθέσεις οἱ δικηγόροι;

§39Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἀμοιβῆς διὰ διεξαγωγὴν δικαστικῶν ὑποθέσεων. Ἐπρόκειτο περὶ ἀμοιβῆς διὰ τὴν ἐπίτευξιν νομοθετήματος. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ δικηγορικῶν ἐργασιῶν πρὸς διεξαγωγὴν δίκης, οὐδὲν τοιοῦτον ζήτημα θὰ ἐγεννᾶτο.

§40Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Οὕτως ἔχει ἡ ὑπόθεσις. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ ψήφισις τῶν νόμων αὐτῶν ὑπῆρξε συντελεστικὴ ἐπ’ ἀγαθῷ τῶν συγκοινωνιῶν τῆς χώρας καὶ τῆς μικρᾶς καὶ ἀδικημένης ἀκτοπλοΐας καὶ Μεσογειακῆς Ναυτιλίας. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας θὰ θελήσῃ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βαμβέτσου, θὰ διαπράξῃ σφάλμα τεράστιον, θὰ τραυματίσῃ τὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν, ἐὰν ἀποδεχθῇ μίαν τοιαύτην τροπολογίαν τοῦ κ. Βαμβέτσου καὶ δὲν τὸν θεωρῶ ἄξιον νὰ διαπράξῃ τοιοῦτον σφάλμα. (Χειροκροτήματα).

§41Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω σκόπιμον, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ τὴν ὅλην ἱστορίαν τοῦ νομοθετήματος, δεδομένου ὅτι ἔγινε νόμος καὶ ἔχει ἐκτελεσθῆ καὶ δὲν πρόκειται ὁλόκληρος ἡ συζήτησις αὐτὴ ἐπαναλαμβανομένη, νὰ ὠφελήσῃ πλέον. Θὰ εἶναι ἄσκοπος. Τὸ μόνον ποὺ θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω καὶ νὰ προσθέσω εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βαμβέτσος, εἶναι ὅτι προϊὸν τῆς πραγματικῶς δραματικῆς πάλης, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν κατὰ τὴν νυκτερινὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, τῆς ὁποίας μετεῖχον, ἦτο ὄχι μόνον τὸ ἀρνητικὸν ἀποτέλεσμα τῆς μὴ ἐκτελέσεως τοῦ νόμου, τοῦ ψηφισθέντος ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως παρὰ μόνον κατόπιν νέου νόμου, ἐνῷ συνήθως τῶν νόμων ἡ ἐκτέλεσις ἀνατίθεται εἰς ἐκτελεστικὸν διάταγμα, ἀλλὰ καὶ μία ἄλλη σοβαρωτάτη θετικὴ συνέπεια. Τὸ νομοσχέδιον, ὅπως εἶχεν εἰσαχθῆ, προέβλεπε τὴν ἀποζημίωσιν ὄχι μόνον ἀπὸ τὸ προϊὸν τῆς φορολογίας, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐπιβάλει ὁ Βαρβαρέσος εἰς τὸ Λονδῖνον ἐπὶ τῆς ποντοπόρου ναυτιλίας, ἀλλὰ προέβλεπεν ἐπὶ πλέον τὴν ἀποζημίωσιν πέραν τοῦ ποσοῦ τοῦ συλλεγέντος διὰ τῆς φορολογίας ἐκείνης καὶ διὰ τῶν πλοίων τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων. Ὑπελογίζετο τότε κατὰ τοὺς προχείρους ὑπολογισμοὺς ἡ ὅλη ἀποζημίωσις εἰς 4.200.000 λίρας καὶ ἀποτέλεσμα τῆς δραματικῆς ἐκείνης πάλης, ἦτο νὰ θέσῃ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως δύο φραγμούς: 1) Νὰ περιορίσῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἀποζημιώσεως, τὸ ὅλον ποσὸν τῆς ἀποζημιώσεως εἰς μόνον τὸ προϊὸν τῆς φορολογίας τοῦ Βαρβαρέσου καὶ νὰ ἐξαιρέσῃ καὶ νὰ ἀφήσῃ εἰς τὸ Δημόσιον τὰ πλοῖα τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, τὰ ὁποῖα οὕτως, κατέστη δυνατὸν μεταγενεστέρως νὰ πωλήσῃ τὸ Δημόσιον καὶ νὰ καρπωθῇ τὸ προϊὸν αὐτὸ, ὥστε σήμερον νὰ ὑπερηφανεύεται διὰ τοῦτο ὁ τέως ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ 2) νὰ ἐμποδίσῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ἐκείνου, διὰ βασιλικοῦ διατάγματος, διὰ νὰ τεθῇ ἡ ὅλη ὑπόθεσις ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἐτέθη ἡ διάταξις ὅτι θὰ ἐφαρμοσθῇ διὰ νόμου, ὅπως τὸ Σῶμα ὁλόκληρον συζητήσῃ τὴν σκοπιμότητα καὶ ἀποφασίσῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Δὲν δύναμαι, παρὰ νὰ συμφωνήσω μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Βαμβέτσος, ὡς αὕτη συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ κ. Τσάτσου. Πράγματι, κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, καὶ βλέπω εἰς τὴν αἴθουσαν πολλὰ ἐκ τῶν μελῶν, τὰ ὁποῖα συμμετέσχον τῶν συζητήσεων τότε, καὶ τὰ ὁποῖα ἀνεξαρτήτως τοῦ κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνῆκον, ὀφείλω νὰ δηλώσω πρὸς τιμήν των, ὑπεστήριξαν μετὰ σθένους τὰς ἀπόψεις μας καὶ μόνον διὰ τῆς σθεναρᾶς καὶ τῆς ἐπιμόνου ὑποστηρίξεώς των, διότι ἡμεῖς τότε ἀνήκομεν εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, ἐπῆλθον αἱ μεταβολαί, αἱ ὁποῖαι ἐπῆλθον εἰς τὸ νομοθετικὸν ἐκεῖνο διάταγμα. Τότε, λοιπόν, μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἠναγκάσθημεν καὶ ὁ κ. Μαῦρος καὶ ἐγὼ νὰ ἀνακοινώσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ ὅλη ὑπόθεσις ὅπως εἶχεν εἰσέλθει καὶ εἶχεν ἐμφανισθῆ, εἶχε δημιουργήσει γενικῶς μὲν ψιθύρους, ἀλλὰ εἰς ἡμᾶς τὴν βεβαιότητα περὶ ὡρισμένων περιστατικῶν. Ἐφοπλιστὴς δηλαδή, ἐκ τῶν δικαιουμένων ἀποζημιώσεως, ἐκ τῶν ἀποζημιωθέντων, ἐκ τῶν εἰσπραξάντων τὴν ἀποζημίωσιν, μᾶς εἶχε δηλώσει τότε, πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν.Δ., ὅτι τόσον αὐτός, ὅσον καὶ οἱ συνάδελφοί του ἐφοπλισταί, ὑπέγραψαν ἐκχώρησιν 20% εἰς διαφόρους δικηγόρους ὡς ἀμοιβὴν δικηγορικήν.

§42Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Τί θὰ ἔκαμαν οἱ δικηγόροι;

§43Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Βεβαίως, οὐδεὶς δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι ἕνας δικηγόρος δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀναλαμβάνῃ δικηγορικὰς καὶ διοικητικὰς ὑποθέσεις καὶ ὅτι ὀφείλει νὰ μὴ ἀμείβεται διὰ τὰς ὑπηρεσίας του αὐτάς. Αὐτὸ εἶναι καὶ εἰς τὸν δικηγορικὸν κώδικα. Τὸ ὕποπτον εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι ἄλλο καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος δι’ ὃν ἐγὼ καὶ ὁ κ. Μαῦρος ἠναγκάσθημεν νὰ τὰ ἐκθέσωμεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς.

§44Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὄχι, ἤμουν ἐγὼ Πρόεδρος καὶ σᾶς εἶπα ὅτι τέτοια πράγματα δὲν συνεζητήθησαν.

§45Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κάμετε λάθος. Ἀντὶ νὰ διακόπτετε μὲ νευρικότητα καὶ νὰ ἀπέρχεσθε, θὰ παρεκάλουν νὰ βοηθήσετε τὴν μνήμην σας καὶ νὰ ἀναμείνητε τὴν ἀπάντησίν μου. Τὰ ὅσα ἀνέφερα ἀπὸ τοῦ βήματος κατεχωρήθησαν εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ βάσει αὐτῶν ὁ κ. Τσᾶτσος ὑπέβαλε μήνυσιν ἐναντίον ἀγνώστων. Βεβαίως, εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, τὸ παράξενον ἦτο ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ὁμοιομόρφου ἀμοιβῆς εἰς ὅλους τοὺς δικηγόρους, ὄχι ἀναλόγως τῆς ἀξίας ἑκάστου δικηγόρου, περὶ ὁμοιομόρφου ποσοστοῦ, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀνατεθῆ πρὶν κἂν ψηφισθῆ ὁ νόμος ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Μᾶς ἐζητήθη τότε, ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Βαμβέτσου, νὰ ἀναφέρωμεν τὸ ὄνομα τοῦ ἐφοπλιστοῦ. Ἀπήντησα τότε καὶ εἰς τὸν κ. Βαμβέτσον ὅτι εἴχομεν δώσει εἰς τὸν ἐφοπλιστὴν αὐτὸν τὸν λόγον τῆς τιμῆς μας, ὅτι δὲν θὰ ἀποκαλύψωμεν τὸ ὄνομά του, διότι ἐὰν ἀπεκαλύπτετο τὸ ὄνομά του, τότε ἡ θέσις του μέσα εἰς τοὺς συναδέλφους του, θὰ ἦτο δυσχερής. Καὶ πρέπει νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, δὲν ξεύρω ποίαν γνώμην ἔχει ἡ Βουλὴ περὶ τοῦ ἐπαγγελματικοῦ μυστικοῦ τῶν βουλευτῶν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔδωσα τὸν λόγον τῆς τιμῆς μου, δὲν πρόκειται νὰ τὸν παραβῶ. Ὁ ἐν λόγῳ ἐφοπλιστὴς δὲν ἦτο κἂν γνωστὸς ἰδικός μου, ἦτο φίλος καὶ γνωστὸς τοῦ κ. Μαύρου, ὁ ὁποῖος μοῦ τὸν συνέστησε καὶ ἐνώπιόν του, μᾶς εἶπε τὰ ὅσα σᾶς εἶπον. Ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίζῃ, ὅτι αἱ βεβαιώσεις δύο μελῶν της εἶναι ἀρκεταί, τότε ἂς δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βαμβέτσου. Ἐὰν νομίζῃ ὅτι αἱ βεβαιώσεις αὐταὶ ἀποτελοῦν κουτσομπολιό, δὲν ἔχει παρὰ νὰ ἀπορρίψῃ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βαμβέτσου. Ἐγὼ ὡς μέλος τῆς Βουλῆς, ἀνακοινῶ ἱστορικῶς τὰ γεγονότα καὶ δὲν ἔχω καμμίαν εὐθύνην.

§46Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ὁ ἐφοπλιστὴς αὐτὸς βεβαιοῦτε ὅτι σᾶς εἶπεν, ὅτι οἱ δικηγόροι ἀνέλαβον τὴν ὑποχρέωσιν ἀπέναντί του νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐπιψήφισιν νομοθετικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξησφάλιζεν εἰς αὐτὸν μίαν Α ἀποζημίωσιν;

§47Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Αὐτὸς μᾶς εἶπεν ὅτι εἰς εἰκοσάδα δικηγόρων ἐξεχωρήθησαν ἐκ μέρους τῶν ἐφοπλιστῶν 20% διὰ μεμονωμένων ἰδιωτικῶν συμβολαίων ἐργολαβίας δίκης.

§48Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Διὰ τὴν παροχὴν τίνων ὑπηρεσιῶν;

§49Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς ἀποζημιώσεως.

§50Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Τότε, ἀσφαλῶς γεννᾶται ζήτημα ἠθικῆς τάξεως.

§51Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτὸς τῆς ὁμοιομορφίας τῆς συμφωνίας διὰ τὸ 20%, σᾶς εἶπεν ὁ ἐφοπλιστὴς αὐτὸς ὅτι ἀναλαμβάνουν οἱ δικηγόροι νὰ ἀσκήσουν ἐπιρροὴν καὶ διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος νομοθετικῶς;

§52Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ὁ ἐν λόγῳ ἐφοπλιστὴς ἀντιληφθεὶς τὴν γκάφαν του, ὅταν μᾶς ἀνεκοίνωσε αὐτά, διότι ἐγὼ ἤρχισα νὰ τοῦ ὑποβάλω σχετικὰς ἐρωτήσεις, ἔκλεισε πλέον ἑρμητικῶς τὸ στόμα του καὶ μοῦ ἐζήτησε τὴν μὴ ἀποκάλυψίν του βασισθεὶς εἰς τὸν λόγον τῆς τιμῆς, ὃν ἐδώσαμεν. Πέραν τῶν ὅσων σᾶς εἶπον, δὲν γνωρίζω οὐδεμίαν ἄλλην πληροφορίαν.

§53Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Περὶ τῆς διαβεβαιώσεώς σας δὲν δύναται νὰ γίνῃ συζήτησις. Ἀλλὰ θέλω νὰ μάθω τοῦτο. Σᾶς ἐγένετο μία ἐξομολόγησις ἐκ μέρους τοῦ Α ἐφοπλιστοῦ. Ἔχετε ἐμπιστοσύνην ὅτι αὐτά, ποὺ εἶπεν ὁ ἐφοπλιστής, ἀνταποκρίνονται καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα;

§54Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἔχω ἐμπιστοσύνην, διότι ἦτο δικαιοῦχος ἐφοπλιστής, ὁ ὁποῖος ἐπερίμενε νὰ πάρῃ ἀποζημίωσιν ἐκ τῶν ὑστέρων.

§55Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ γνωρίζετε ὅτι τὸ ἔδωσε τὸ 20%;

§56Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Βεβαίως.

§57Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδὴ ἡ πεποίθησίς σας εἶναι ὅτι αὐτὸς σᾶς εἶπε πράγματι τὴν ἀλήθειαν.

§58Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Μάλιστα.

§59Α. ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ. Σύμφωνα μὲ τὸν κώδικα τῶν δικηγόρων ἐπιτρέπεται ἡ ἐργολαβία δίκης διὰ διοικητικὰς ἢ δικηγορικὰς ὑποθέσεις. Ποῖος λόγος συντρέχει νὰ ὑποβληθῇ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἰδικὴ τροπολογία; Ἐὰν τὸ περιεχόμενον τῆς συμφωνίας τῶν δικηγόρων μετὰ τῶν ἐφοπλιστῶν ἦτο ἐντὸς τῆς κειμένης νομοθεσίας, ποῖος λόγος ὑπῆρχε νὰ ὑποβληθῇ εἰδικὴ τροπολογία;

§60Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Διότι ἡ Βουλὴ ἐπείσθη ὅτι αὐτὴ ἡ ἐκχώρησις, γενομένη κατ’ ὁμοιόμορφον ποσοστόν, δὲν ἦτο νόμιμος.

§61Α. ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ. Καὶ ἡ Βουλὴ δὲν τὴν ἐδέχθη.

§62Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐδέχθη καὶ ἔθεσε διάταξιν ὁ κ. Βαμβέτσος. Ἐγὼ τότε δὲν μετεῖχον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκείνην, ὁμολογῶ δὲ ὅτι μοῦ ἔκαμε κατάπληξιν τοῦτο, διότι ὁ κ. Βαμβέτσος εἶναι τόσον ὀξυδερκὴς καὶ εὐφυὴς καὶ ἡ τροπολογία ἐκείνη δὲν ὡδήγει εἰς θετικὸν ἀποτέλεσμα. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ σημερινὴ τροπολογία τοῦ κ. Βαμβέτσου, μὲ τὴν προσθήκην, τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. Τσᾶτσος, ὅτι θὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἀναζητήσεως τῆς μὴ ἐκπληρώσεως αὐτῆς τῆς ὑποχρεώσεως. Θὰ ἤθελα, κ. ὑπουργέ, νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς, ὅτι ὅταν ἐφηρμόσθη ὁ νόμος ἐκεῖνος, ἐτέθη μία προθεσμία ὑποβολῆς αἰτήσεων τοῦ δικαιούχου, ἡ ὁποία προθεσμία, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἦτο δίμηνος. Καὶ εἶναι φυσικὸν ὅτι ὡρισμένοι ἄνθρωποι, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου μάλιστα δύο, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐπιστρατευμένοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον φορτηγίδες εἰς τὴν Πρέβεζαν, αἱ ὁποῖαι ἐβυθίσθησαν ἀπὸ τοὺς ἰταλικοὺς βομβαρδισμούς, ὅτι αὐτοὶ ἐπιστρατευθέντες τότε δὲν εἶχον λάβει γνῶσιν τῆς διμήνου προθεσμίας καὶ δὲν ὑπέβαλον τὴν αἴτησιν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δώσῃ μία μικρὰν παράτασιν τῆς προθεσμίας.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Θηβαῖος, ἔχει τὸν λόγον.

§64Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶχον σκοπὸν νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα, ὅπως δὲν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ συμμετέχω εἰς τὰς συνεδριάσεις ἐκείνας τῆς Ἐπιτροπῆς, καθ’ ἃς ἐψηφίσθησαν οἱ νόμοι, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἀναγκάζομαι ὅμως νὰ λάβω τὸν λόγον, καθ’ ὅσον φρονῶ ὅτι ἡ προταθεῖσα τροπολογία ἀποτελεῖ μίαν ἐκτροπὴν ἀπὸ τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἡ ὁποία, ὁμολογουμένως, δύναται νὰ ἀγάγῃ εἰς ἄδικον ἐπιβάρυνσιν προσώπων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ ζήτημα. Ὅπως ἐξετέθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τοῦ πρώην καὶ τοῦ νῦν, ἡ παράκτιος ἀτμοπλοΐα ἐδέχθη τὴν βοήθειαν τῆς ποντοπόρου τοιαύτης, ἡ ὁποία ἐκάλυψε τὸ 30% τῆς ζημίας, τὴν ὁποίαν ὑπέστη. Ἑπομένως, πρόκειται περὶ πραγματοποιήσεως τῆς ἀποζημιώσεως μόνον τοῦ ποσοστοῦ αὐτοῦ, αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἐπειδὴ ὅμως ἐβεβαιώθην ὅτι ἔνιοι τῶν δικαιούχων τῆς τοιαύτης ἀποζημιώσεως, δικαιοῦνται λαμβάνειν μικρὸν ποσὸν μὴ ἐπαρκὲς διὰ τὴν ἀγορὰν πλοίου, θεσπίζεται διὰ τοῦ νομοθετήματος τούτου ἡ εὐχέρεια τῆς ἐκχωρήσεως πρὸς ἄλλους ἰδιοκτήτας τοῦ δικαιώματός των. Ἡ βάσις τοῦ νομοθετήματος εἶναι ἀναμφισβητήτως ὀρθή. Δὲν γνωρίζω ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας, ἐὰν αἱ τοιαῦται ἀξιώσεις περὶ ἀποζημιώσεως ἦσαν ἐκ τοῦ νόμου ἐκχωρητέαι ἢ μὴ ἐκχωρητέαι. Ἐὰν ἦσαν ἐκχωρητέαι δὲν καταλαβαίνω αὐτὴν τὴν ἱστορίαν. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, παρεμβάλλεται τὸ πρόβλημα τῶν ἐργολαβιῶν τῶν δικηγόρων καὶ δέχομαι ὡς ἀπολύτως ἀκριβῆ τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωσεν ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς.

§65Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Μίαν διασάφησιν. Εἴπατε προηγουμένως, ὅτι ἐὰν αἱ ἀπαιτήσεις αὐταὶ ἦσαν ἐκχρητέαι, δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη θεσπίσεως τοιούτου νόμου. Ὑπάρχει γνωμοδότησις τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τοῦ πρώην Νομικοῦ Συμβούλου, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἀπαιτήσεις αὐταὶ θὰ ἦσαν ἐκχωρητέαι καὶ ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, εἶχον καὶ ἐγὼ τότε ὡς νομικὸς γνωμοδοτήσει, ὅτι περιττεύει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δεδομένου ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν θὰ εἶχον ἐφαρμογὴν αἱ γενικαὶ ἀρχαὶ τοῦ δικαίου περὶ ἐκχωρήσεως.

§66Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Πέρνω ὡς δεδομένον τὴν πληροφορίαν τοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ, ὅτι πράγματι ὡρισμένοι ἐκ τῶν ἐφοπλιστῶν συνεβλήθησαν μὲ δικηγόρους, διὰ νὰ ἐπιμεληθοῦν τῆς ἀποζημιώσεως. Ἡ σύμβασις κατ’ ἀρχὴν μὲ τοὺς δικηγόρους, ἐὰν ἔγινε, ἐφ’ ὅσον λέγει περὶ ἀναλήψεως ἁπλῆς διοικητικῆς ἐργασίας, εἶναι γνωστὸν ἀπ’ ὅλους, ὅτι εἶναι νόμιμος, διότι ὁ Κῶδιξ ἐπιτρέπει ἐργολαβίαν 20% δι’ ἐνεργείας δικαστικὰς ἢ διοικητικὰς καὶ ἐξωδίκως. Συνεπῶς δὲν ἔχει τίποτε τὸ ψεκτόν. Δέχομαι ὅμως, περαιτέρω, ὅτι αὐτοὶ διέδιδον, ὅτι θὰ εἶχον καὶ τὰ μέσα νὰ ἐπηρεάσουν τὴν Βουλήν. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος. Ἐὰν βέβαια τὸ νομοθέτημα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἦτο ὀρθὸν καὶ ἡ Βουλὴ τὸ ἐνέκρινεν, ὅτι ἦτο ὀρθόν, δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ γίνῃ παραδεκτόν, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπῆρχον δικηγόροι ἱκανοὶ νὰ ἐπηρεάσουν τὸ φρόνημα τῶν βουλευτῶν καὶ νὰ γίνῃ δεκτὸν ὅτι ἡ Βουλὴ σήμερον φέρει τὸ βάρος τῆς ὑποψίας καὶ νὰ ἀπεκδέχεται καὶ ἀμύνεται ζητοῦσα τὴν τιμωρίαν. Νομίζω, δηλαδή, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ παραδεκτὸν ὅτι εἶναι δυνατὸν δικηγόροι κακοηθέστατοι νὰ θίξουν τὸ Σῶμα τοῦτο καὶ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ πιστευτὸν ὑπὸ τῆς κοινωνίας, ὅτι θὰ ὑπάρξουν βουλευταί, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποκύψουν εἰς τοὺς δικηγόρους αὐτούς. Βεβαίως τοῦτο ἦτο πρόβλημα πειθαρχικῆς διώξεως τῶν δικηγόρων, διότι τοῦτο ἀντίκειται εἰς τὴν δικηγορικὴν δεοντολογίαν. Ἀλλὰ ἂς τὸ πάρωμεν, ὅτι τὸ γεγονὸς ἔχει οὕτως. Ἐρωτᾶται, εἶναι εὔστοχος ἡ τροπολογία τοῦ κ. Βαμβέτσου, διὰ τῆς ὁποίας προτείνεται νὰ παρακρατηθῇ τὸ 20%; Διότι καὶ ἐὰν κρίνεται σκόπιμον νὰ φθάσῃ ἡ Βουλὴ καὶ νὰ ἀνακινήσῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ πάρῃ τὸ 20%, κινδυνεύομεν νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὰ ἑξῆς: 1) Δὲν εἶναι βεβαιωμένον ὅτι ὑπέγραψαν ὅλα τὰ συμφωνητικά, εἶπε ἕνας ὅτι ἔχει ὑπογράψει τὸ συμφωνητικὸν καὶ ὑπέγραψαν καὶ ἄλλοι, δὲν εἶναι βέβαιον, λοιπόν, ὅτι τὸ ὑπέγραψαν ὅλοι. Λοιπόν, κινδυνεύομεν νὰ ἐπιβαρύνωμεν τοὺς μὴ ὑπογράψαντας καὶ νὰ τοὺς ἀφαιρέσωμεν τὸ 20%. 2) Προετάθη καὶ συνεπληρώθη κατ’ ἀνάγκην ὑπὸ τοῦ κ. Τσάτσου ἡ τροπολογία, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ παρακρατήσουν τὸ 20% θὰ ἔχουν δικαίωμα ἀναλήψεώς του. Ἀλλὰ παρά τινος ἀναλήψεως; Αὐτοὶ θὰ ἔχουν δηλαδὴ πληρώσει τὰ 20%, θὰ τὸ ἔχουν πάρει οἱ δικηγόροι προφανῶς ἀπένταροι καὶ θὰ πληρώσουν καὶ ἄλλο 20% εἰς τὸ Δημόσιον καὶ ἔτσι τὸ 30% θὰ γίνῃ 18%.

§67Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐὰν τὸ ἐπλήρωσαν τὸ 20%, κύριε συνάδελφε, ἔπραξαν κακῶς καὶ διέπραξαν κολάσιμον πρᾶξιν, διότι ἐλησμονήσατε ὅτι μεταξὺ τοῦ πρώτου νομοθετήματος καὶ τῆς τροπολογίας παρενεβλήθη τὸ ἄρθρον 8 τοῦ νόμου 370, τὸ ὁποῖον ἐκήρυξε τὰς προκαταβολὰς ὡς πράξεις κολασίμους. Ἑπομένως, ἐὰν θὰ τὰ κατέβαλον παραβιάζοντες τοὺς νόμους τῆς πατρίδος, τότε ἑαυτοὺς θὰ αἰτιῶνται.

§68Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Κολάσιμοι πράξεις ἐχαρακτηρίσθησαν ἐκ τῶν ὑστέρων.

§69Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὄχι δὲν παρηκολουθήσατε. Ὅταν ἐξεδόθη ὁ νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιτρέπεται ἡ καταβολὴ τῶν ἀποζημιώσεων, ἐν αὐτῷ τούτῳ τῷ νόμῳ ἐτέθη ἡ τροπολογία μου ἐκείνη, εἰς τὸ ἄρθρον 8 καὶ διὰ τῆς ὁποίας καθωρίζετο ἡ ἀκυρότης τῶν συμβάσεων, ἡ ποινικὴ δίωξις τῶν παρὰ τὴν ἀκυρότητα καταβαλλόντων καὶ εἰσπραττόντων καὶ ἑπομένως μετ’ αὐτὸ ἠκολούθησεν ἡ καταβολή. Ἐὰν λοιπὸν παρὰ τὸν νόμον αὐτὸν κατέβαλον, τότε κατέβαλον διαπράξαντες κολάσιμον πρᾶξιν καὶ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀδικαιολόγητος ἡ τιμωρία τοῦ νόμου τούτου, τὸ νὰ τοὺς πάρωμεν ἄλλην μίαν φορὰν ὅτι ἐστέρησαν ἀπὸ τὸ Δημόσιον. Ἀρκεῖ ὅτι γλυτώνουν τὴν ποινικὴν δίωξιν.

§70Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Ὁ λόγος ὅμως εἶναι ὅτι δὲν διεπιστώθη τίποτε ἀπολύτως καὶ κινδυνεύομεν νὰ ἐπιβαρύνωμεν τοὺς πάντας καὶ τοὺς μὴ ἔχοντας συμφωνίας. Εὑρίσκω, λοιπόν, ὅτι τὸ πρᾶγμα ὁδηγεῖ εἰς μίαν κατεύθυνσιν, ἡ ὁποία θὰ προκαλέσῃ τὰς δικαίας διαμαρτυρίας τῶν μὴ ὑπογραψάντων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐντελῶς ἀμέτοχοι τῆς πράξεως. Ἐνῷ παίρνουν ἐλάχιστον ποσοστὸν τῆς ὅλης ἀποζημιώσεως, θὰ ὑποστοῦν νέαν δοκιμασίαν. Θὰ ἦτο προτιμότερον διὰ τὸ κῦρος τοῦ Σώματος, νὰ ἐπιβάλωμεν μία φορολογίαν.

§71Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ὄνομα, μοῦ ἀρκεῖ τὸ γεγονός. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει, εἶναι τοῦτο τὸ γεγονός, ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν τάξιν προνομιακῶς ἔναντι ὅλων τῶν ἄλλων Ἑλλήνων κατεβλήθη, ἔστω καὶ ἓν μέρος τῆς ἀποζημιώσεως. Εἶναι σπουδαῖον νὰ τοὺς πάρωμεν ἕνα 20%, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ συμφωνίαι; Δηλαδὴ διὰ μὲν τοὺς πλείστους τοὺς ἀπαλλάσσομεν ἀπὸ μίαν ἀνειλημμένην ὑποχρέωσιν, εἰς δὲ τοὺς ὑπολοίπους ποὺ δὲν ἔκαμαν αὐτὴν τὴν συμφωνίαν, τοὺς λέγομεν ἀντὶ νὰ πάρῃς 40%, θὰ πάρῃς 32%. Ἐὰν οἱ ἐφοπλισταὶ θέλουν νὰ κάμουν δωρεάς, εἶναι ἄλλο ζήτημα. Εἶναι ἐνήλικες οἱ ἐφοπλισταὶ καὶ μορφωμένοι ἄνθρωποι εἶναι. Κύριε Πρόεδρε, εὐτυχῶς ποὺ ὁ κ. Μαῦρος εἶναι παρὼν καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπαναλάβῃ τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ.

§72Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Νομίζω, κ. Βαμβέτσο, ἕως ὅτου ἀναπτύξω τὸ θέμα γενικώτερον ἐπὶ τῇ βάσει ἐγγράφων, ἐπιστολῶν κλπ., τὰ ὁποῖα ἔγγραφα νομίζω ὅτι ἀποδεικνύουν πλήρως τὴν ἀλήθειαν, θὰ πρέπει νὰ ἀναμείνετε. Εἶμαι εὐτυχής, διότι ἔχω τὸν φάκελλον μαζὶ μου. Ὅταν ἀναπτύξω γενικώτερον τὸ θέμα καὶ ἐπὶ τῇ βάσει ἐγγράφων, δὲν ὑποθέτω ὅτι θὰ ἔχετε ἀντίρρησιν ἐπ’ αὐτῶν.

§73Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὰ ἔγγραφα δὲν δύνανται νὰ ὑπάρχουν, ὑπάρχουν μόνον βεβαιώσεις δύο μελῶν τοῦ Σώματος, περὶ τῆς ἀξιοπιστίας τῶν ὁποίων δὲν δύνασθε νὰ ἀμφιβάλλετε.

§74Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Δὲν ἀμφιβάλλω ὅμως καὶ διὰ τὰ ἔγγραφα.

§75Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ βεβαίωσις ἀπὸ τὸν κ. Μαῦρον.

§76Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν γνωρίζω ἀκριβῶς ποίαν δήλωσιν ἔκαμεν ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς.

§77Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ὅτι ἐνώπιόν σας καὶ ἐνώπιόν μου ἐφοπλιστής, ἐκ τῶν δικαιούχων ἀποζημιώσεως πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Δ. ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, μᾶς ἐδήλωσεν ὅτι εἶχεν ὑπογράψει αὐτὸς καὶ οἱ συνάδελφοί του ἐκχώρησιν δικηγορικῆς ἀμοιβῆς 20% εἰς διαφόρους δικηγόρους.

§78Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν δύναμαι νὰ προβῶ εἰς διάφορον δήλωσιν, ἀπὸ τὴν τοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ.

§79Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἁπλῶς ἐχρειαζόμεθα τὴν βεβαίωσίν σας.

§80Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐδεσμεύθημεν ἀμφότεροι μὲ τὸν λόγον τῆς τιμῆς μας, νὰ μὴ ἀποκαλύψωμεν τὸ ὄνομα τοῦ ἐφοπλιστοῦ.

§81Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Σᾶς εἶπεν, ὅτι ὅλοι οἱ ἐφοπλισταὶ ὑπέγραψαν αὐτὴν τὴν δήλωσιν τῆς παροχῆς τοῦ 20%;

§82Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πρόκειται περὶ ὁμιλίας, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν πρὸ τριετίας. Ἡ ἐντύπωσίς μου εἶναι, ὅτι γενικῶς οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἔχουν ὑπογράψει συμβόλαια, διὰ τῶν ὁποίων ἐξεχώρουν ποσοστὸν 20%.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας, ἔχει τὸν λόγον.

§84Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ κατὰ τὴν πρώτην καὶ κατὰ τὴν δευτέραν φοράν, ὅταν ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἐφοπλιστῶν, παρὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς σημασίας τοῦ κλάδου τούτου τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ ἀσχέτως πρὸς τὸ ἐὰν ἦτο νομικῶς βάσιμος ἡ ἀξίωσις τῶν ἐφοπλιστῶν, ἐπολέμησα τὴν χορήγησιν τῆς ἀποζημιώσεως, διότι ἐπίστευα ὅτι εἶναι κοινωνικῶς καὶ ψυχολογικῶς ἀνεπίκαιρος καὶ πρόωρος ἡ ἀναγνώρισις τῆς ἀποζημιώσεως καὶ ἡ πληρωμὴ αὐτῆς. Ἀσχέτως, ἑπομένως, πρὸς τὴν βασιμότητα τῆς ὑπονοίας, ὅτι κατεβλήθη τὸ ὑπὸ τοῦ νόμου καταργηθὲν ποσοστὸν 20%, συνεπὴς πρὸς τὴν προηγουμένην μου ἀντίληψιν, ὅτι ἦτο πρόωρος καὶ ἀνεπίκαιρος ἡ καταβολὴ τῆς ἀποζημιώσεως, ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βαμβέτσου, διότι αὕτη κατ’ οὐσίαν ἄγει εἰς περιορισμὸν τῆς ληφθείσης ἀποζημιώσεως. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἓν δεύτερον θέμα. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ μοῦ εἴπῃ, ἐν σχέσει πρὸς ὅσα προηγουμένως εἶπον, ἐὰν πρόκειται νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐκχώρησις μόνον εἰς τοὺς μικροὺς πλοιοκτήτας, τῶν ὁποίων τὸ ποσὸν τῆς ἀποζημιώσεως δὲν εἶναι ἐπαρκὲς διὰ τὴν ἀπόκτησιν πλοίου, ἢ μήπως, ἐπιτρεπομένης ἐκχωρήσεως, ἀποτελεῖ τοῦτο ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τῆς ὑποχρεώσεως τμήματος τῆς ἀποζημιώσεως. Ἐξηγοῦμαι. Ὑπάρχουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ γίνουν ἐφοπλισταί, διότι ἔχουν χρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν προέρχονται ἀπὸ ἀποζημιώσεις πλοίων. Ἐκεῖνοι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δέχωνται δικαιώματα καὶ ὑποχρεώσεις. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἀπαλλαγοῦν ὑφισταμένων νομίμων ὑποχρεώσεων, ὁπότε θὰ ὑπάρξῃ στέρησις τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας κατὰ τὴν χωρητικότητα, τὴν ὁποίαν ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ ἀποκτήσῃ ὁ λαβὼν τὴν ἀποζημίωσιν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, πρῶτον νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν ἐκκρεμοῦν ἀποζημιώσεις δυνάμεναι νὰ ἐκχωρηθοῦν εἶναι.... πλοιοκτητῶν καί, δεύτερον, ἐὰν τοῦτο δὲν συμβαίνῃ, ἀποκλειστικῶς νὰ προστεθῇ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ ἐκχώρησις μόνον μέχρι τοῦ τάδε ποσοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνεπαρκὲς διὰ τὴν ἀπόκτησιν πλοίου.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Σφαέλλος, ἔχει τὸν λόγον.

§86Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερῆ ἐξέτασιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἐπιθυμῶ ὅμως, μετὰ τὰ ὅσα ὀρθότατα καὶ ἀπολύτως ἐπὶ τοῦ θέματος μελετημένα ἀνέπτυξεν ὁ πρώην ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Κιζάνης, ἐπιθυμῶ νὰ συνενώσω καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου καὶ νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τοῦ νομοθετήματος. Γνωρίζω ὅτι δὲν συνηγορῶ ὑπὲρ θέματος συμπαθοῦς κατ’ ἀρχήν, καὶ θέματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσε νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς δημοφιλές. Βεβαίως, ὅταν γίνεται λόγος περὶ ἀποζημιώσεως εἰς μίαν τάξιν, ἡ ὁποία θεωρεῖται εὐποροῦσα, εἶναι φυσικὸν ὅτι αἱ σκέψεις ὅλων μας ἀνατρέχουν εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐδοκιμάσθησαν ἀπὸ τὸν πόλεμον, ἀπὸ τὰς καταστροφὰς καὶ τὰς θυσίας τοῦ ἀπὸ ἐννεαετίας διεξαγομένου ὑπὸ τοῦ Ἔθνους ἀγῶνος. Ἀλλ’ αὐταὶ αἱ σκέψεις δὲν δύνανται νὰ ἔλθουν εἰς ἀντίθεσιν, οὔτε ν’ ἀνατρέψουν τὰ πραγματικὰ γεγονότα. Καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ ἀδιαφιλονίκητον πραγματικὸν γεγονός, ὅτι εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν πρόκειται περὶ ἀποζημιώσεως ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἐξ ἰδίων αὐτοῦ χρημάτων, ἀλλὰ περὶ ἀποζημιώσεως διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ Κινδύνων Πολέμου, ὁ ὁποῖος πρωτοβουλίᾳ τοῦ Κράτους ἀναγκαστικῶς συνεστήθη πρὸ τοῦ πολέμου, εἰς τὸν ὁποῖον ἐξηναγκάσθησαν, ὑποχρεωθέντες ὑπὸ τοῦ νόμου τοῦ Κράτους, νὰ ἀσφαλίσουν τὰ πλοῖα των οἱ πλοιοκτῆται. Καὶ τέλος εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον πρόκειται περὶ τῶν ἐφοπλιστῶν ἐκείνων, ἢ μᾶλλον τῶν μικρομεριδιούχων καὶ ρεταλιούχων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς «μαύρης μοίρας» ἐφοπλισταί!... Διότι δὲν πρόκειται περὶ τῆς ποντοπόρου ναυτιλίας, ἡ ὁποία ἀσκεῖ καὶ διεξάγει τὰς ἐπιχειρήσεις της εἰς τὴν ξένην καὶ εὑρέθη —εὐτυχῶς— εἰς τὴν προνομιακὴν —ἔναντι τῆς ὑπολοίπου ναυτιλίας μας— θέσιν νὰ ἀσφαλίσῃ ἑαυτὴν κατὰ τῶν κινδύνων πολέμου εἰς ξένας ἑταιρείας —καὶ οὕτω χάρις εἰς τὴν ἀπουσίαν τοῦ Κράτους— νὰ ἔχῃ διασώσει ἑαυτὴν ἐπ’ ὠφελείᾳ καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ τῶν ἰδίων της κεφαλαίων καὶ τῶν ναυτεργατῶν μας καὶ τῶν καθολικῶν συμφερόντων τοῦ τόπου μας. Πρόκειται κυρίως εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου περὶ τῆς ἀκτοπλοΐας μας, πρόκειται περὶ τῆς μαύρης ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία κατήντησε εἰς ἀπροχώρητον ὑπὸ τὴν ἀπηνῆ φορολογικὴν συμπεριφορὰν καὶ μεταχείρισιν τοῦ Κράτους, κατευθυνομένου εἰς τὴν πολιτικήν του ὑπὸ δημοσίων ὑπαλλήλων λίαν ἀμφιβόλου ἐθνικῆς πίστεως καὶ νομιμοφροσύνης. Θὰ ἦτο δυνατὸν ὁ παλαιότερος ἐμοῦ καὶ ἐκ προσωπικῆς γνώσεως καὶ πείρας, παρακολουθήσας τὰ ζητήματα κ. Θ. Κιζάνης, νὰ σᾶς ἀναφέρῃ καὶ ὀνομαστικῶς τὸν πίνακα καὶ τὴν τύχην πολλῶν, ἂν μὴ ὅλων αὐτῶν τῶν ἀκτοπλοϊκῶν ἐπιχειρήσεων. Ἀλλὰ καὶ ἐγὼ τὴν γνωρίζω, ἀρκεῖ δὲ νὰ σᾶς ἐρωτήσω, τί ἔγιναν αἱ παλαιαὶ ἀκτοπλοϊκαὶ ἐπιχειρήσεις τοῦ Παληοῦ, τοῦ Γιαννουλάτου καὶ τόσαι ἄλλαι ποὺ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἔσβησαν. Δὲν ἔρχομαι, λοιπόν, νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ ἑνὸς ἀδίκου θέματος. Ἔρχομαι ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ νομοθετήματος, τοῦ ὑπὸ κρίσιν, νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τοῦ καθόλου θέματος τῆς ναυτιλίας μας καὶ ἀκόμη νὰ ἀποκρούσω τὴν αὐθαίρετον καὶ ἄδικον τροπολογίαν τοῦ κ. Βαμβέτσου, τροπολογίαν ἡ ὁποία στηρίζεται μόνον εἰς σοβαροφανεῖς ψιθύρους καὶ εἰς ἐλεγξίμους δηλώσεις. Καὶ ἀκόμη ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, εἶναι ἀνάγκη, κύριοι συνάδελφοι, νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει ὑμῶν ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ καὶ δόλιοι ἐχθροὶ τῆς ὅλης μας ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ ἐκ τῶν κλάδων αὐτῆς κατ’ ἐξοχὴν τῆς ναυτιλίας μας καὶ οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς δὲν εἶναι μόνον ξένοι. Ὅταν συνετελεῖτο ἡ ἀνασυγκρότησις τοῦ φορτηγοῦ μας στόλου, ὅταν παρεσχέθη ἡ εὐκαιρία ἐκείνη νὰ ἀποκτήσωμεν τὰ 100 λίμπερτυς, τότε ἐνεφανίσθη ἐφοπλιστής, Ἕλλην κατὰ τὸ γένος καὶ τὴν ἐθνικότητα τοῦ ἀτόμου του, ἀλλὰ ὄχι καὶ τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν πλοίων του, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ὅλα ὑπὸ ξένην σημαίαν, ὅστις πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν συστηματικῶς διέβαλε παρὰ τοῖς ἀμερικανοῖς καὶ ὑπενόμευε τὴν προσπάθειαν τῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ στόλου μας, κατηγορῶν ὅλους τοὺς Ἕλληνας ἐφοπλιστὰς μόνον καὶ μόνον ἐξ ἐπαγγελματικῆς ἀντιζηλίας, προσπαθῶν νὰ ἐπιτύχῃ τὴν μὴ ἀνασύστασιν τῆς ἐμπορικῆς μας ναυτιλίας, τὸν ἀνταγωνισμὸν τῆς ὁποίας πάσῃ θυσίᾳ δὲν ἐπεθύμει. Θέλω, λοιπόν, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ ἐπιχειρήματός μου τούτου, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἁπλοῦν ἐπιχείρημα ἢ ἐφεύρημα εἰς ἀπόκρουσιν δι’ ἀντιπαραδείγματος τῶν καταγγελλομένων πρὸ ὑμῶν ἐντυπωσιακῶς ὑπὸ ἄλλου συναδέλφου, ἀλλ’ εἶναι πραγματικότης καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ προβῶμεν καὶ εἰς συζητήσεις ὀνομάτων, θὰ μοῦ ἦτο εὐχερὲς νὰ ἀναφέρω ὀνόματα καὶ νὰ ἐπονομάσω ἀδιστάκτως τὰ καταγγελόμενα, μὴ ὀχυρούμενος ὅπως ἄλλοι πρὸ δοθεισῶν πιθανῶς ὑποσχέσεων τιμῆς διὰ ὄχι τιμητικὴν σιωπήν. Διὰ τοῦτο ἀποκρούω τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βαμβέτσου, ἡ ὁποία ἐκτὸς τοῦ προχειρολογοῦντος ἐπὶ σοβαρωτάτου θέματος περιεχομένου αὐτῆς, ἐπιπροσθέτως εἶναι καὶ κατὰ τοῦ κύρους τῆς Βουλῆς καὶ εἰς βάρος τοῦ Σώματος τῶν δικηγόρων, τῶν ὁποίων ἀρκετοὶ συνάδελφοι, ἐκ κοινοῦ συμφέροντος ὁρμούμενοι, θὰ ἐνεφανίζοντο συνιστοῦντες οὕτω λῃστρικὴν συμμορίαν κατὰ λαϊκῶν συμφερόντων, καὶ ἀκόμη βαίνει εἰς ἀναγνώρισιν ἔμμεσον ὅτι ἡμεῖς ἐνδέχεται νὰ ἐνεδώσαμεν καὶ νὰ ἐψηφίσαμεν τὸν πρῶτον νόμον ὑπὸ τὴν πίεσιν καὶ τὰς ραδιουργίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀναλάβει ἀθέμιτον ἐργολαβίαν. Καὶ τέλος θὰ ἀπετέλει ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Βαμβέτσου μίαν ἄδικον πρᾶξιν εἰς βάρος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν —ἐννοῶ τῶν δικαιούχων— οἱ ὁποῖοι θὰ ἔβλεπον φαλκιδευομένην τὴν ἀποζημίωσίν των, ἡ ὁποία, ἀρχῆθεν ἄλλωστε, ἦτο ποσοστὸν ἔναντι τῶν ὅσων ἐδικαιοῦντο, καὶ δὴ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καλύψῃ τὰς πραγματικὰς ζημίας, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι πολλοὶ ἐξ ὑμῶν, ὅταν ὁμιλοῦμεν ἐδῶ διὰ τὰ ἰδιόμορφα καὶ ἀπαιτοῦντα πολλὴν προσοχὴν καὶ κατάρτισιν θέματα τῆς ναυτιλίας, φέρουν εἰς τὸν νοῦν των ἕνα χρυσοῦν ποτάμιον πακτωλοῦ, ὁ ὁποῖος φέρει δῆθεν εὔκολον, ἄκοπον καὶ ἀκίνδυνον πλοῦτον. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀμέσως ὅλοι λαμβάνουν μίαν θέσιν δυσμενείας καὶ προκατηλειμμένης ἀντιπαθείας. Δὲν εἶναι ὅμως πάντοτε ἔτσι τὰ πράγματα. Πρέπει οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες νὰ μὴ ἀγώμεθα ἀπὸ συμπαθείας καὶ ἀντιπαθείας, ἀλλὰ νὰ ἐξετάζωμεν μὲ ἀντικειμενικότητα τὰ πράγματα καὶ νὰ ἀγώμεθα ἀπὸ σκέψεις τῆς καλλιτέρας ἐξυπηρετήσεως τῶν συμφερόντων τῆς καθόλου ἐθνικῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου μας, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγκλείονται ἐμμέσως καὶ τὰ συμφέροντα ὅλου τοῦ λαοῦ μας, ὅλων τῶν τάξεων αὐτοῦ καὶ αὐτὰ τέλος τὰ ἐμφανιζόμενα ὡς μὴ ἔχοντα στενὴν ἐκ πρώτης ὄψεως σχέσιν ἄλλων ἐπαγγελμάτων. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐνθυμηθῶμεν ἀριθμοὺς καὶ στοιχεῖα τινά, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς τοὺς παρακολουθοῦντας τὰ ναυτιλιακὰ θέματα γνωστὰ καὶ τὰ ἀνέφερεν εἰς τὸ Σῶμα εἰς πρόσφατον ἀγόρευσίν του ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων κ. Γονατᾶς, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπεν, ὅτι ἐνῷ ἡ ἑλληνικὴ ἐμπορικὴ ναυτιλία παρουσιάζεται μὲ ἕνας ὕψος 1.300.000 τόννων περίπου ὑπὸ ξένην σημαίαν ἔχομεν ἑλληνικῆς πλοιοκτησίας πλοῖα πλέον τῶν 3.000.000! Οὕτω τὸ ἄθροισμα τῶν ὑπὸ ἑλληνικὴν σημαίαν πλοίων καθὼς καὶ τῶν ὑπὸ ξένην, ἀλλ’ ἑλληνικῆς ἰδιοκτησίας, πλοίων, εἶναι περίπου 4.300.000 τόννων!!... Καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπὸ ἑλληνικὴν σημαίαν εἶναι μειωμένα εἰς ἀριθμὸν καὶ τοννὰζ ἁπλῶς, λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν ἔχομεν ὄχι μόνον καλὴν καὶ ἑνιαίαν ἐμπορικὴν ναυτιλιακὴν πολιτικήν, ἀλλ’ ἴσως–ἴσως κἂν καμμίαν ἐμποροναυτιλιακὴν πολιτικήν. Ἐνῷ ἐὰν εἴχωμεν ἑνιαίαν τακτικὴν καὶ σταθερὰν ὑπερκομματικὴν ἐμποροναυτιλιακὴν πολιτικήν, θὰ εἴχομεν καὶ τὰ ἄλλα πλοῖα ὑπὸ ἑλληνικὴν σημαίαν, τὰ ὁποῖα ἔχουν Ἕλληνες πλοιοκτῆται. Ἀκριβῶς διὰ τοῦτο συνεστήθη ἐσχάτως — ἴσως–ἴσως μάλιστα πολὺ ἀργὰ — καὶ ἡ διακομματικὴ τῆς Βουλῆς ἐπιτροπὴ πρὸς ἐξέτασιν τῶν ζητημάτων αὐτῶν, ἀντικειμενικῶς, ψυχραίμως καὶ στοργικῶς. Ὑπ’ αὐτὰς λοιπὸν τὰς προϋποθέσεις καὶ τὰς διαγραφομένας τὸ πρῶτον εὐμενεῖς προϋποθέσεις καὶ οἰωνούς, καλὸν εἶναι πρὶν ἢ ὑπάρξῃ πόρισμα, ἐκ τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς, νὰ μὴ ἴδουν τὸ φῶς νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα κινδυνεύουν νὰ λαμβάνουν μορφὴν ὑπὸ τὴν πίεσιν τοῦ τύπου καὶ τῆς ἀκατατοπίστου δημοσίας γνώμης, ἡ ὁποία εἶναι φυσικόν, εἰς τὸν βαθμὸν τῶν δεινῶν τὰ ὁποῖα ὁ τόπος σήμερον ὑποφέρει, νὰ μὴ ἔχῃ τὴν ψύχραιμον ἀντικειμενικότητα, τὴν ὁποίαν ἀπαιτοῦν αἱ μελέται καὶ τὰ μέτρα πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ὑγιῶς νοουμένων συμφερόντων τοῦ τόπου μας. Πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ προσέξωμεν τὴν ἐμπορικὴν μας ναυτιλίαν ἵνα μὴ ἐξυπνήσωμεν μίαν ἡμέραν καὶ δὲν ἔχομεν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν λόγῳ τῆς ἀσταθείας τῆς ἔναντι αὐτῆς πολιτικῆς μας. Μετὰ 4 ὅλα ἔτη, ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωσιν, πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι ηὐξήσαμεν ἑκουσίως τὴν ὑπὸ ἑλληνικὴν σημαίαν ἐμπορικήν μας ναυτιλίαν, μόνον κατὰ 80.000 περίπου τόννους, ἐνῷ εἰς τὸ ἴδιον διάστημα ὑπὸ ξένην σημαίαν τὴν εἴδομεν αὐξανομένην κατὰ 2.500.000 τόννους, ἀνήκοντος εἰς Ἕλληνας ἐφοπλιστάς. Πρέπει ἀκόμη νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐκ τῶν 80.000 τόννων πλοίων, τὰ ὁποῖα ἑκουσίως ἐτέθησαν ὑπὸ ἑλληνικὴν σημαίαν, οἱ 40.000 τόννοι προσετέθησαν λόγῳ τῆς ἄρσεως τῆς ἀπαγορεύσεως προσκτήσεως πλοίων ὑπὸ ἑλληνικὴν σημαίαν, ἡλικίας ἄνω τῶν 20 ἐτῶν, χάρις εἰς τὸν ὁποῖον νόμον ἔχομεν σήμερον ἀκτοπλοΐαν. Ἑπομένως, ἐξ αὐτῶν ὅλων ὅσα ἐξέθηκα, ἐναργῶς καταδεικνύεται ὅτι κάτι τὸ στραβὸν γίνεται εἰς τὸν τόπον μας ὡς πρὸς τὴν ναυτιλίαν, ὥστε νὰ μὴ δύνανται ἐπὶ ποικίλῃ οὐσιαστικῇ ζημίᾳ τοῦ τόπου, νὰ μὴ θέλουν οἱ ἕλληνες πλοιοκτῆται νὰ ὑψώνουν τὴν κυανόλευκόν μας ἐπὶ τῶν πλοίων των, ἡ ὁποία ὕψωσις θ’ ἀπέβαινεν καταστρεπτικὴ διὰ τὴν ναυτιλίαν μας καὶ δικαιολογεῖ τὴν πρᾶξιν των τὸ δικαίωμα καὶ καθῆκον ποὺ ἔχουν ἀμύνης καὶ περισώσεως αὐτῆς. Ὑπῆρξα, κύριοι βουλευταί, εἰσηγητὴς τοῦ νομοθετήματος ἐκείνου περὶ παρηλίκων πλοίων, καὶ εἶμαι εὐτυχής, διότι ἔρχεται ἐμμέσως τρίτη ἤδη φορὰν ἀνανεούμενον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ δικαιοῦμαι ἀπολύτως εἰς τὰς ὑποδείξεις, τὰς ὁποίας τότε εἶχον προβῆ καὶ τὰς ὁποίας ὅλως ἀστόχως δὲν ἠθέλησεν νὰ ἀποδειχθῇ ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Σ. Βενιζέλος, ὥστε σήμερον, μετὰ πάροδον τόσων ἐτῶν, καλούμεθα νὰ θεραπεύσωμεν κατὰ τὰς ὑποδείξεις μου τὸ ἔκτοτε κενὸν τοῦ νόμου. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶχον ληφθῆ αὐτὰ τὰ ἐλάχιστα ἐλαστικὰ μέτρα σήμερον, θὰ ἐταξιδεύαμεν, ὅπως προσφυῶς εἶπε προλαλήσας συνάδελφος, μὲ τὰς νεωτέρας καραβέλλας ἀνὰ τὰς ἑλληνικὰς θαλάσσας καὶ δὲν θὰ ἠδυνάμεθα σήμερον νὰ ἔχωμεν ἐκεῖνον τὸν μικρόν, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἱκανοποιητικὸν ἀκτοπλοϊκὸν στόλον, τὸν ὁποῖον ἐκ τοῦ μηδενὸς ἐντὸς διετίας ἀβοήθητος καὶ πληττόμενος πανταχόθεν ἀνεδημιούργησεν ἡ ἰδιωτικὴ ναυτιλιακὴ πρωτοβουλία εἰς 60% καὶ πλέον ἔναντι τοῦ προπολεμικοῦ, οὔτε θὰ εἴχομεν τὴν ἐλπίδα τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς ἐθνικῆς μας ναυτιλίας ἐν τῷ συνόλῳ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βαμβέτσου, δὲν κάμνομεν τίποτα ἄλλο, παρὰ νὰ ἐξωθούμεθα εἰς τὴν λῆψιν ἀβαστάκτων καὶ ἀμελετήτων φορολογικῶν καὶ πιεστικῶν καὶ ἀδίκων μέτρων κατὰ τῆς Ναυτιλίας ἁπλῶς ἐπὶ τῇ βάσει καὶ μόνον ὑπονοιῶν καὶ ἐπὶ τῇ ὑποθέσει, ὅτι ἐξυπηρετοῦμεν τὴν ἔννοιαν τῆς Δικαιοσύνης ἢ ὅτι ἀμυνόμεθα ὑπὲρ τῆς ἠθικῆς καὶ τοῦ δημοσίου βίου μας καὶ ἀκόμη αὐτῶν τούτων τῶν ἠθικῶν μας ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐπικρατοῦν εἰς τὰ τοῦ χειρουργοῦ τῶν Ἐθνικῶν οἰκονομικῶν θεμάτων καὶ τῆς οἰκονομικῆς μας πολιτικῆς. Ἀλλὰ πρὶν φθάσετε εἰς αὐτὰς τὰς δυσχαρακτηρίστου ἐλαφρότητος ὑπερβολάς, τὰς ἐπιζημίους ὄχι διὰ τοὺς ἐφοπλιστάς, ἀλλὰ διὰ τὸν τόπον, ἐνθυμηθῆτε, ὅτι κάποτε ἡ Ἑλληνικὴ Ναυτιλία ἀπετέλεσε τὸ τεῖχος ὄπισθεν τοῦ ὁποίου ἐσώθη τὸ Ἔθνος. Καὶ διὰ νὰ μὴ ἀναμιμνησκώμεθα μόνον τὸν σωστικὸν χρησμὸν τῶν «ξυλίνων τειχῶν» καὶ τὴν Σαλαμῖνα — διότι αὐτὴν ἠννόουν — ἂς ἐνθυμηθῶμεν τὸ ἰσχυρόν, ὅταν εἶχεν ἰσχυρὰν Ναυτιλίαν Βυζάντιον καὶ τὸ ἀνίσχυρον ἄνευ Ναυτιλίας, καθὼς καὶ τὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν μας τοῦ 1821, ἥτις μετεβλήθη εἰς μέγα πολεμικὸν στόλον τοῦ ἀγωνιζομένου Ἔθνους, ἂς ἐνθυμηθῶμεν τὸ 1912–13 καὶ τὴν Ναυτιλίαν μας κατὰ τὸ 1940 καὶ τέλος πάλιν τὴν πρόσφατον περίοδον τοῦ 1940–44, ὅτε ἡ Ἑλληνικὴ Ναυτιλία ἀπετέλεσε νομικῶς καὶ κατὰ τὸ Διεθνὲς Δίκαιον, τὸ μόνον ἐλεύθερον Ἑλληνικὸν ἔδαφος, τὸ ὁποῖον ἀπέμεινε, διότι μὲ ὑψωμένην τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν ἐπὶ τῶν ὑπερηφάνων ἱστῶν τῶν πολεμικῶν καὶ ἐμπορικῶν μας πλοίων ἀπετέλει αὐτὴ μόνη τὴν συνέχισιν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία ἐταξίδευεν ἐμάχετο καὶ προσεπόριζεν εἰς τὴν Κυβέρνησίν μας, ὅλα τὰ μέσα τοῦ ἀγῶνος. Ἂς ἐνθυμῶμεν πάντα ταῦτα, ὅταν χειριζώμεθα τὸ θέμα αὐτό, καὶ ἂς τὸ χειριζώμεθα, χωρὶς νὰ παρέχωμεν ἐντυπώσεις, πρῶτον ἀγνοίας τῆς ἱστορίας καὶ τῶν θυσιῶν τῆς Ναυτιλίας μας καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀτόπου καὶ ἀπαραδέκτου συμπαθείας ἢ ἀντιπαθείας, πρὸς ἕνα τῶν τεσσάρων βασικῶν πλουτοπαραγωγικῶν κλάδων τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας μας, διότι εἶναι δυνατὸν ὁ καθ’ ὑποβολὴν κακὸς χειρισμὸς νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς ἕνα μόνον ἐπιδιωκόμενον σκοπόν, νὰ κτυπήσωμεν, δηλαδή, μόνοι μας, ἠλιθίως αὐτὸν τὸν μεγάλον ἐθνικόν μας πόρον, βγάζοντες μόνοι τὰ μάτια μας οἰκονομικῶς καὶ ἀμυντικῶς, ὅπως ἐπανειλημμένως προηγουμένως ἐπράξαμεν καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ κηρύξωμεν πόλεμον κατὰ τῆς Ναυτιλίας μας καὶ ἐνῷ αὐτὴ πάντοτε πρώτη εἰς θυσίας ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους καὶ πληττομένη καὶ ἀβοήθητος, ἐπέδειξεν ἱκανότητα προσαρμογῆς καὶ ζωτικότητος, ὥστε κατέλαβεν ἤδη μόνη της χωρὶς τὴν σοφήν μας χειραγώγησιν τὴν ἕκτην θέσιν εἰς τὸν κόσμον καίτοι ἐξαναγκάζεται νὰ τίθεται ὑπὸ ξένην σημαίαν, διὰ νὰ ἐπιζήσῃ, διότι τὸ Κράτος δὲν ἔχει τὴν ἰσχὺν ἢ τὴν δυνατότητα νὰ τῆς ἐξασφαλίζῃ τὰ μέσα τῆς ἐντίμου ἐπιδόσεως εἰς τὰ ἔργα της καὶ ἐπιβολῆς εἰς τὸν διεθνῆ συναγωνισμὸν καὶ τὴν ἐξαναγκάζει νὰ μετέρχεται τὴν ξένην σημαίαν ὡς καλύπτραν, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὸν διεθνῆ συναγωνισμόν, ὁ ὁποῖος λυσσαλέως ἐπιζητεῖ καὶ θέλει τὴν συντριβήν της. Μελετήσατε, κρίνατε, καὶ ἀποφασίσατε. Προσέξατε μόνον μήπως μετανοήσετε κάποτε ἐναγωνίως ἀναζητοῦντες ξύλινα τείχη διὰ τὴν πατρίδα, τὰ ὁποῖα μόνοι σας θὰ ἔχετε πυρπολήσει. Διότι τότε θὰ εἶναι πολὺ ἀργά.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπέης–Ἀντωνόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§88Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνακύπτει ἐκ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους ἔναντι τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς θεωρούμενον τὸ θέμα τοῦτο, μᾶς ὑποχρεώνει νὰ διαπιστώσωμεν ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγένετο μέχρι τοῦδε ἐκ μέρους τῶν Κυβερνήσεων, δὲν ἦτο ὅλον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπῃτεῖτο, διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ Ἐμπορικὴ Ναυτιλία, εἰς τὸν ρόλον, τὸν ὁποῖον εἶχε προπολεμικῶς ἐν σχέσει μὲ τὴν καθόλου ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ πόλεμος ἐπέφερε μίαν πλήρη ἐξάρθρωσιν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ αἱ ὑποχρεώσεις τῆς πολιτείας προβάλλουν ὅπως διὰ τῶν νομοθετικῶν της μέτρων καὶ διὰ τῆς καθόλου πολιτικῆς της, ἀποκαταστήσῃ τὸν μεγάλον πόρον αὐτόν, εἰς τὴν Ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου, ὡς βουλευτοῦ, δύναμαι ἐπίσης νὰ διαπιστώσω, ὅτι ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Κιζάνη, ἐτέθη ἡ βάσις μιᾶς ὀρθῆς πολιτικῆς, ἔναντι τοῦ θέματος τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Βέβαιος δὲ, ὅτι καὶ οἱ μεσολαβήσαντες ὑπουργοὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ὁ ἤδη τοιοῦτος, θὰ συνεχίσῃ τὴν πολιτικὴν αὐτήν, ἐπιθυμῶ νὰ παρατηρήσω, ὅτι χρέος καὶ τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ βοηθήσῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς πολιτικῆς αὐτῆς. Πρέπει ὅλοι νὰ θερμάνωμεν καὶ νὰ ἐνθαρρύνωμεν τοὺς πλοιοκτήτας καὶ τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ἀσχολεῖται μὲ αὐτὸν τὸν τομέα, τὸν πλουτοπαραγωγικόν, ὥστε νὰ ἀποδώσῃ χάριν πλέον τοῦ συνόλου τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ὅλην τὴν παραγωγικότητα, τὴν ὁποίαν εἶναι ἱκανὸν νὰ ἀποδώσῃ. Ἀπὸ τῆς θέσεως, λοιπόν, αὐτῆς, πᾶσα τροπολογία, ἢ νομοθεσία κατατείνουσα εἰς ἀπόκλισιν ἀπὸ τῆς ὀρθῆς αὐτῆς γραμμῆς, δὲν πρέπει ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἀκουσθῇ μετὰ συμπαθείας. Ἐν συνεχείᾳ δὲ καὶ ἐξ ἀφορμῆς τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ νομίζω, ὅτι ἀντιμετωπίσθη μὲ ἀπαράδεκτον προχειρότητα θέμα ὑψίστης ἠθικῆς τάξεως καὶ διὰ τὴν Βουλήν, καὶ διὰ μίαν ἔντιμον καὶ ὑψηλόφρονα τάξιν, τὴν τάξιν τῶν Δικηγόρων. Σέβομαι ἀπροσχηματίστως τὴν σοβαρότητα καὶ τὴν ἀξιοπιστίαν, τῶν 2 συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι μετέφερον τὴν σχετικὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν, καὶ δὲν θὰ εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἔθετεν ἐν ἀμφιβόλῳ καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον τὴν ἀκρίβειαν τῶν τοιούτων πληροφοριῶν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ποῖαι αἱ πληροφορίαι αὗται; Καὶ δεύτερον, εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ μᾶς ὁδηγήσουν εἰς ἀπόφασιν; Διότι περὶ ἀποφάσεως πρόκειται, ἐὰν δεχθῶμεν τὰς πληροφορίας αὐτὰς ὡς συνιστώσας σκάνδαλον ἠθικὸν διὰ τοὺς Δικηγόρους, σκάνδαλον ἠθικὸν διὰ τὴν Βουλήν. Ἀναμφισβητήτως ὄχι, διότι ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ εἰς ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν τοῦ ἀπηύθυνα, ὅτι πέραν τῆς ὁμοιομορφίας τοῦ ποσοστοῦ, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν πληροφορίαν του, ἀπολαμβάνουν οἱ δικηγόροι, ἐκ τῆς ἐργολαβικῆς ἀναλήψεως τῆς δικηγορικῆς ὑποθέσεως, οὐδεμίαν ἄλλην πληροφορίαν τοῦ μετέδωσεν ὁ πληροφοριοδότης του. Ἂς συζητήσωμεν λοιπόν, καὶ ἂς κρίνωμεν μετὰ τῆς προσηκούσης σοβαρότητος, ἐὰν αὐτὸ τὸ στοιχεῖον, εἶναι στοιχεῖον δυνάμενον νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι οἱ δικηγόροι, παρὰ τὸν νόμον καὶ παρὰ τὰς ἠθικὰς ὑποχρεώσεις διὰ πράξεων καὶ ἐνεργειῶν ἔξω τῆς δικηγορικῆς των ἁρμοδιότητος ὑπεσχέθησαν τὴν ἀπόσπασιν νομοθετικοῦ μέτρου ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς; Τοιοῦτόν τι, αἱ πληροφορίαι τοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ καὶ τοῦ κ. Μαύρου, δὲν ἔφερον μέχρι τῆς Βουλῆς, οὔτε κατὰ τὴν ἤδη διεξαγομένην συζήτησιν οὔτε κατὰ τὴν γενομένην εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Καὶ θὰ ἦτο πολὺ λυπηρὸν καὶ διὰ τοὺς δικηγόρους καὶ διὰ τὴν Βουλήν, ἐὰν μὲ τὴν πληροφορίαν αὐτήν, καὶ μόνον, μὲ τὰ στοιχεῖα αὐτά, καὶ μόνον, ἤρχετο ἡ Βουλὴ νὰ υἱοθετήσῃ τροπολογίαν, ὡς ἐκείνην, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. ἐκ Τρικάλων συνάδελφος, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἀπόφασιν πλέον καὶ ἐπίσημον βεβαίωσιν, ὅτι οἱ δικηγόροι συνῆψαν ἀθέμιτον σύμβασιν, σκοπὸν ἔχουσαν τὴν παρέμβασίν των, παρὰ τῷ Νομοθετικῷ Σώματι, διὰ νὰ ἀποσπασθῇ τοιαύτη τις λύσις εὐνοοῦσα τοὺς ἐνδιαφερομένους πλοιοκτήτας ἀμέσως. Θὰ ἦτο ἐξωφρενικὸν καὶ διὰ τὴν Βουλήν, καὶ διὰ τοὺς δικηγόρους, ἐὰν μὲ τὴν πληροφορίαν αὐτὴν καὶ μόνον, ἀγόμεθα εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τροπολογίας, ἡ ὁποία καὶ τὴν τάξιν τῶν δικηγόρων προσβάλλει καὶ τὴν Βουλὴν ὡς Νομοθετικὸν Σῶμα βαρύτατα πλήττει, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν δὲν ἀφήνει ἀνεπηρέαστον.

§89Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Ἀνεξαρτήτως ἐὰν πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν ἢ οὐ ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν δικηγόρων τῶν παρεμβάντων κατὰ τοιοῦτον τρόπον, φρονῶ, ὅτι ἐὰν τοῦτο δεχθῶμεν ὡς ἀληθές, ἤτοι, ὅτι δικηγόροι ἐμεσολάβησαν διὰ νὰ ἐπιτύχουν μίαν σύμβασιν, ἡ ὁποία εἶχεν ὡς ἀντικείμενον οὐχὶ δικηγορικῆς φύσεως, τότε οἱ δικηγόροι αὐτοί, εἶναι κατακριτέοι, δὲν δυνάμεθα νὰ τοὺς ἀπαλλάξωμεν. Ὅτι δὲν πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν, διότι τυχὸν θὰ θίξωμεν τοὺς δικηγόρους, τοιοῦτος ἰσχυρισμὸς δὲν εὐσταθεῖ ἐφ’ ὅσον ἡ σύμβασις δὲν ἦτο ἐντὸς τῶν καθηκόντων των. Ἐγὼ τοὐλάχιστον κατακρίνω τὴν πρᾶξιν αὐτήν, καὶ δὲν ἕπεται ἐκ τούτου, ὅτι ὅλον τὸ Σῶμα τῶν δικηγόρων θίγεται. Συνεπῶς δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιτιθέμεθα κατὰ τῆς τροπολογίας διὰ τὸν λόγον καὶ μόνον, ὅτι θὰ θίξωμεν τοὺς δικηγόρους ποὺ παρεξετράπησαν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ).

§90Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Κουσαῆ, ἀντιπαρατηρῶ τὸ ἑξῆς. Κατ’ ἀρχὴν ἐγὼ τοὐλάχιστον προσωπικῶς θεωρῶ, ὅτι ἡ ἀνάληψις ἐργολαβικῶς ὑποθέσεων, δὲν εἶναι ὀρθή. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, δηλῶ εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι κατὰ τὸν 20ετῆ δικηγορικόν μου βίον, οὐδὲ ἅπαξ ἀνέλαβον ἐργολαβικῶς δικηγορικὴν ὑπόθεσιν, παρ’ ὅλον ὅτι πολλάκις ὠχλήθην πρὸς τοῦτο. Ἕτερον ὅμως ἑκάτερον, ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου νὰ κρίνωμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει ἢ ὄχι ὁ νόμος, καὶ ὁ νόμος τὸ ἐπιτρέπει κατὰ τὸν κώδικα περὶ δικηγόρων, δὲν εἶναι ὀρθόν. Ἠμποροῦν οἱ δικηγόροι νὰ ἀναλαμβάνουν καὶ διοικητικὰς ἀκόμη ὑποθέσεις ἐργολαβικῶς, ἀρκεῖ ἡ παροχὴ τῶν ὑπηρεσιῶν νὰ μὴ ἐξέρχεται τῶν ἐκ τοῦ νόμου ἐπιτρεπομένων ὁρίων καὶ νὰ μὴ λαμβάνουν τὸν χαρακτῆρα τῆς ἐπεμβάσεως ἢ ἀσκήσεως ἐπιρροῆς πρὸς βουλευτὰς ἐν τῷ Νομοθετικῷ Σώματι, διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Α ἢ Β νόμου. Τοιοῦτον ὅμως σημεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔθιγε τὰ ὅρια τοῦ ἀντιθέτου, δὲν προκύπτει ἐκ τῶν πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας μετέφερον εἰς τὴν Βουλήν, οἱ δύο ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι. Ἐκ τῶν πληροφοριῶν αὐτῶν δὲν προκύπτει τοιοῦτόν τι, ὅτι δηλαδή, ἐν τῇ συμβάσει μεταξὺ πλοιοκτητῶν καὶ δικηγόρων, ὑπερηκοντίσθησαν τὰ ὅρια τῆς ἠθικῆς καὶ ἀνέλαβον δικηγόροι ὑποχρέωσιν νὰ ἀσκήσουν ἐπιρροὴν παρὰ τῇ Βουλῇ διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ Α ἢ Β νομοσχέδιον. Καὶ ἂν τὸ δεχθῶμεν αὐτὸ —μὴ προσφερόμενον ἐκ τῶν πληροφοριῶν— θὰ ὑβρίζομεν ἡμεῖς αὐτοὺς καὶ θὰ ἐδημιουργούσαμεν ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχει ἠθικὸν ζήτημα καὶ θὰ ἐκάμαμεν πολιτικὴν εἰς βάρος τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Τοῦτο εἶναι ἀκατανόητον καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπορριφθῇ ἡ τροπολογία τοῦ συναδέλφου κ. Βαμβέτσου.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Χρυσοστόμου ἔχει τὸν λόγον.

§92Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ μακρόν. Ἠσχολήθην μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, διότι ἐγεννήθη τὸ ζήτημα τῆς ἀνάγκης τῆς ἐπιψηφίσεως τούτου, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὑπουργίας μου καὶ γνωρίζω τὴν ἱστορίαν αὐτοῦ, νομίζω δέ, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος μετὰ τὸν δημιουργηθέντα θόρυβον εἰς τὸ Κοινοβούλιον, νὰ τὸ φέρω ὑπὸ τὴν κρίσιν αὐτοῦ. Δὲν ἤμην παρὼν κατὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ συναδέλφου κ. Βαμβέτσου, αἰτήσαντος τὴν παρεμβολὴν τροπολογίας ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιζητεῖται νὰ περιληφθῇ ἡ ἀκύρωσις συμβάσεως δικηγόρων οἵτινες θὰ ἐλάμβανον 25% ὡς ἀμοιβὴν ἐὰν ἤθελε ψηφισθῆ παρὰ τοῦ Κοινοβουλίου, τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀποζημιώσεως τῶν πλοιοκτητῶν. Ἐγὼ νομίζω, κύριοι βουλευταί, εἴτε ὑπάρχει εἴτε δὲν ὑπάρχει τοιαύτη σύμβασις, εἶναι περιττὴ ἡ ὕπαρξις διατάξεως διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον. Ὅπως εἶχον τὴν τιμήν, νὰ εἴπω, πρὸ ὀλίγου, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἀποτελεῖ, τὶ τὸ πλεονάζον, διότι πρόκειται περὶ ἐφαρμογῆς διατάξεων τοῦ κοινοῦ δικαίου, τῶν ἀρχῶν τῆς ἐκχωρήσεως, διὰ τὴν ὁποίαν ἐφαρμογήν, δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ἐπιψηφίσεως εἰδικῆς τινος διατάξεως. Ἐγεννήθη τὸ ζήτημα τοῦτο κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὑπουργίας μου, ὅταν μοῦ ἐτέθη ὑπ’ ὄψει ὁ σχετικὸς φάκελλος τῶν μικροϊδιοκτητῶν. Ὁ κ. Κιζάνης, σᾶς ἀνέπτυξε τὸ ζήτημα, διότι εἶναι καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ. Σᾶς ἀνέπτυξεν, ὅτι πρόκειται περὶ ἐπιλύσεως ἑνὸς ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὴν προαγωγὴν τῆς ἀκτοπλοΐας καὶ μὲ τὴν προάσπισιν τῶν συμφερόντων τῶν μικροϊδιοκτητῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου ἀπώλεσαν τὰ ἐπιταχθέντα ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ τῶν συμμάχων πλοῖα των. Μέσα εἰς αὐτοὺς ὑπάρχουν καὶ πλοιοκτῆται μικρῶν ἱστιοφόρων, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται ἀπὸ τὸν ΑΟ ΚΠ νὰ λάβουν μικρά τινα ποσά, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἀγοράσουν πλοῖα μεγαλύτερα διὰ τὴν ἀκτοπλοΐαν. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα: Τί θὰ γίνουν αἱ ἀπολαυαί, τὰ δικαιώματα τῶν μικρῶν αὐτῶν πλοιοκτητῶν, ἰδιοκτητῶν βενζινοπλοίων, τῶν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν ἀκόμη, αἱ ὁποῖαι ἔχουν λάβει μικρὰ τινὰ ψιχία ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν;

§93ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅτι ἔγιναν καὶ τῶν ἄλλων ὀργανισμῶν.

§94Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ἐφ’ ὅσον μία ἑκάστη ἐκ τῶν ἀπαιτήσεων τούτων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκρίνεται διὰ τὴν ἀγορὰν ἑνὸς πλοίου, ὅπως προβλέπεται χάριν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διότι τὸ παρακράτημα τοῦτο προεβλέφθη διὰ τὴν κάλυψιν τῶν δαπανῶν δι’ ἀγορὰν μεγάλων πλοίων πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς Ναυτιλίας, τί θὰ γίνῃ ὁ πλοιοκτήτης ἑνὸς ἱστιοφόρου, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει λάβει παρὰ ὀλίγα τινά, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ; Ἰδού διατί εἶπον, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ψηφίσεως τοῦ νόμου τούτου. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ γενικαὶ περὶ ἐκχωρήσεως διατάξεις, τῶν ὁποίων τὰ δικαιώματα καὶ αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ ἐκχωρητοῦ καὶ τοῦ ἐκδοχέως εἶναι γνωστὰ εἰς πάντας. Συνεπῶς ἠδύνατο, καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ καὶ γνώμην τοῦ πρώην Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἄνευ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου τούτου νὰ γίνῃ ἡ πώλησις τῶν μικρῶν τούτων μεριδίων πρὸς τοὺς ἔχοντας κεφάλαια ἐφοπλιστάς, νὰ γίνῃ ἡ ἐκχώρησις τῶν μικρῶν αὐτῶν ποσῶν, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀγοράσουν τὰ πλοῖα τῆς ἀκτοπλοΐας. Ἀλλὰ ἐγεννήθη μία ἀμφισβήτησις, καὶ ἡ ἀμφισβήτησις αὕτη προῆλθεν ἀπὸ κάποιαν παρεξήγησιν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ εἰδικὸς νόμος καὶ ἐν συνεννοήσει τῶν ὑπουργῶν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Κιζάνη καὶ Χέλμη ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπεφασίσθη νὰ ψηφισθῇ ἕνας νόμος, οὕτως ὥστε νὰ καλυφθοῦν δι’ ἑνὸς μέτρου, ὅλαι αἱ ὑποχρεώσεις καὶ τὰ δικαιώματα. Καὶ ἐτέθη ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Κοινοβουλίου, ἀλλὰ δὲν κατωρθώθη λόγῳ διακοπῶν τῆς Βουλῆς νὰ ψηφισθῇ καὶ ἔρχεται σήμερον, πρὸς ψήφισιν ἕνα ὀρθότατον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ διὰ βοῆς δεκτόν, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀπολύτως ἀντιρρήσεως. Ἀλλὰ ἔγινεν ἀντικείμενον σχολίων καὶ ὑπονομεύσεως, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ κινδυνεύῃ αὐτὸ τοῦτο τὸ νομοσχέδιον. Ἰδοὺ λοιπόν, κύριοι, ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι ὑπάρχουν σημεῖα, τὰ ὁποῖα γύρω ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐρρίφθησαν, ὡς εἶναι τὸ περὶ δικηγόρων, τοῦτο δὲν ἔχει σημασίαν, δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν, εἴτε μπῇ, εἴτε ὄχι κατ’ ἐμέ, δὲν ἔχει ἀπολύτως ἀξίαν, διότι ὅλοι ὅσοι οἰκοῦν ἐν Ἱερουσαλήμ, γνωρίζουν, ὅτι τὰ συμφωνητικὰ τῶν δικηγόρων, τὰ ἀφορῶντα ἀμοιβάς, ἐλέγχονται ὑπὸ τῶν Προέδρων, οἱ ὁποῖοι τὰ κρίνουν λεπτομερῶς καὶ ἀπὸ ἠθικῆς καὶ ἀπὸ νομικῆς ἀπόψεως, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποδειχθῇ, ὅτι τὰ συμφωνητικὰ ταῦτα ἀποβλέπουν εἰς σκοποὺς ἔξω τοῦ δικηγορικοῦ λειτουργήματος, εἰς πράξεις μὴ ἀναγομένας εἰς τὴν ἐξάσκησιν τοῦ δικηγορικοῦ λειτουργήματος, ὅτι θὰ κατώρθωνον νὰ ἀποφύγουν τὸν ἐπιβαλλόμενον ἔλεγχον. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ σταθῶμεν ἐκεῖ, εἰς τὴν σκέψιν, ἂν θὰ πρέπει νὰ μπῇ ἢ ὄχι ἡ τροπολογία εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἐγὼ δὲν λαμβάνω θέσιν ἐπ’ αὐτοῦ. Εἴτε μπῇ εἴτε ὄχι τὸ ἴδιο εἶναι. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται, εἶναι νὰ ψηφισθῇ ὁπωσδήποτε τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἐκποιήσεως τῶν κορβετῶν, αἱ ὁποῖαι παραμένουν δεσμευμέναι καὶ ἐπιφέρουν ἀνωμαλίας εἰς τὴν Κρατικὴν μηχανήν. Νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἵνα διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως ἀγοράσουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συγκεντρώνουν εἰς χεῖρας των τὰ διάφορα μερίδια τῶν δικαιούχων πλοιοκτητῶν ἐκ τοῦ ὀργανισμοῦ, καὶ νὰ ἀπαλλαγῇ καὶ τὸ Κράτος κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπὸ ἕνα μεγάλο παθητικόν, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ λιμνάζον ζήτημα τῶν κορβετῶν.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μελᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§96Ι. ΜΕΛΑΣ. Ὡς γνωρίζομεν ὁ βασικὸς νόμος ἀνῆκεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ πολέμου, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Τσουδεροῦ, ἡ ὁποία ἐμερίμνησε διὰ τὸ μέλλον καὶ ἐν συνεχείᾳ καὶ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου ἐκείνου, ἦλθον βραδύτερον ἐπὶ τῶν μετεκλογικῶν Κυβερνήσεων τὰ νομοθετήματα, μέρος τῶν ὁποίων ἀποτελεῖ ἡ συζητουμένη σήμερον διάταξις. Τὸ νομοθέτημα τοῦτο περιβαλλόμενον ὑπὸ διαφόρων ψιθύρων ἔσχεν πολλὰς περιπετείας, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ ὑπουργίας κ. Ἀβραὰμ καὶ ληξάσης ἐπὶ ὑπουργίας κ. Κιζάνη. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐλάβομεν ἀντίθετον θέσιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, οὐχὶ λόγῳ τοῦ δικαίου ἢ μὴ τοῦ νομοθετήματος, ἀλλὰ τῆς ἀκαίρου ἀποζημιώσεως τῶν ἐφοπλιστῶν, μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἶχον τὸ προβάδισμα τῆς μερίμνης αἱ ἄλλαι τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, αἱ ὁποῖαι εὑρέθησαν μετὰ τὸν πόλεμον κατάκοιτοι. Καὶ ἐνῷ τὸ νομοθέτημα ἦτο σύμφορον εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μας περιφέρειαν τοῦ Πειραιῶς καὶ τῶν Νήσων, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωποῦμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, διὰ λόγους ψυχολογικοὺς καὶ λόγους κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ἀντετάχθημεν κατὰ τῆς ψηφίσεως. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, τὸ νομοθέτημα ἐψηφίσθη καὶ ἀπεφασίσθη ἡ χορήγησις τῶν ἀποζημιώσεων. Τώρα ἔρχεται τὸ παρὸν νομοθέτημα τῆς ἐκχωρήσεως τῶν ἀποζημιώσεων, καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ ὑποβληθεῖσα ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου κ. Βαμβέτσου τροπολογία. Ἡ τροπολογία ἀποτελεῖ κατὰ τὴν ἐντύπωσίν μας, ἐπιβολὴν ποινῆς ἐπὶ τῶν ψιθύρων. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξεύρωμεν τὸν τρόπον νὰ ἐπαληθεύσωμεν τοὺς ψιθύρους καὶ τότε δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ φορολογήσωμεν τὸν ἀποζημιούμενον, ἀλλὰ κατὰ τὸν νόμον, νὰ κατάσχωμεν τὸ φημολογούμενον ποσὸν ἐργολαβίας, τὸ δοθὲν εἰς τοὺς μεσολαβητὰς δικηγόρους καὶ νὰ ἐπιβάλωμεν ποινὴν παραδειγματικὴν κατ’ αὐτῶν. Κατὰ ταῦτα, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Βαμβέτσου, στερουμένη λογικοῦ ἐρείσματος, δέον νὰ ἀπορριφθῇ. Ὀφείλομεν ὅμως νὰ προσέξωμεν τοῦτο. Ἐὰν ὁ ἐκχωρῶν ἀποζημιωθεὶς ἠμπορεῖ ἐκ τῆς ληφθείσης ἀποζημιώσεως νὰ ἀγοράσῃ πλοῖον, δηλαδή, νὰ πραγματοποιήσῃ τὸν σκοπὸν τῆς ἀναπλάσεως τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διὰ τὸν ὁποῖον καὶ μόνον τοῦ ἐδόθη κατὰ προβάδισμα ἡ ἀποζημίωσις, ἐπειδὴ εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ δυνάμενος νὰ ἀγοράσῃ πλοῖον καὶ ἐκχωρῶν, καὶ ἀποβλέπων νὰ δημιουργήσῃ νέον ἐφοπλιστήν, ἔχει ὠφέλειαν ἐκ τῆς ἐκχωρήσεως, νὰ τοῦ ἐπιτρέψωμεν τὴν ἐκχώρησιν, ἀλλὰ νὰ τοῦ ἐπιβάλωμεν φόρον μεγαλύτερον ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ προτείνει ὁ κ. Βαμβέτσος.

§97Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἐκχωρηταὶ εἶναι χῆραι καὶ ὀρφανὰ ἐφοπλιστῶν· ἐρωτᾶται τί θὰ κάμουν αὐτοί; Δύνανται νὰ γίνουν ἐφοπλισταί;

§98Ι. ΜΕΛΑΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν ἐρώτησιν. Οἱ ἐφοπλισταί, κ. συνάδελφε, ἀρνοῦνται τὴν ἱκανότητα τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐφοπλιστικοῦ ἔργου εἰς πάντα ξένον πρὸς τὸ ἐπάγγελμα, ἰσχυριζόμενοι ὅτι αὐτοὶ ἔχουν μόνοι τὴν πεῖραν μὲ παράδοσιν γενεῶν. Ἐφ’ ὅσον κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῶν ἰδίων, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κάνει τὸν ἐφοπλιστήν, δὲν εἶναι ὁ μόχθος καὶ ἡ πεῖρα τῶν ἀθλητῶν τοῦ κύματος, ἀλλὰ οἰκογενειακὴ παράδοσις, ἡ ἀπάντησις σᾶς ἔχει δοθῆ, ἐπειδὴ ἰσχυρίζονται ὅτι ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας καὶ αἱ χῆρες καὶ τὰ ὀρφανὰ εἶναι οἱ ἁρμόδιοι καὶ ἀναρμόδιοι, εἶναι οἱ ἀνάπηροι τοῦ κύματος, οἱ ὁποῖοι σήπονται μὲ σύνταξιν 50.000 δρχ. μηνιαίως, τὴν ὁποίαν ἡ κυβερνητικὴ πρόνοια ἐδέησε νὰ τὴν ἀναβιβάσῃ εἰς τὸ μυθῶδες ποσὸν τῶν 80.000 δρχ. μηνιαίως.

§99Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ἡ χήρα τοῦ ἐφοπλιστοῦ, ἡ δικαιουμένη ἀποζημιώσεως 5 ἑκατ. δραχμῶν καὶ μὴ διαθέτουσα ἄλλην περιουσίαν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ ἀγοράσῃ πλοῖον;

§100Ι. ΜΕΛΑΣ. Ἡ παρατήρησίς μου δὲν ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν, ἀλλὰ μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι μεγάλης σημασίας, ἀλλὰ δὲν ἔφθασε μέχρις αὐτῶν. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὑπουργίας τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ Πειραιῶς, μοῦ ἐστάλη μία εἰσήγησις ἀφορῶσα τὴν ἐκχώρησιν 50 νέων λίμπερτυ ὑπὸ τῆς ἀμερικανικῆς κυβερνήσεως πρὸς περαιτέρω ἀνάπλασιν τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας. Ἡ κυβέρνησις τῶν Η. Π. εἶχεν ἐμπιστευθῆ εἰς τὴν μόνην ἁρμοδίαν κυβέρνησιν τῆς χώρας μας, νὰ ὑποδείξῃ κυριαρχικῶς αὐτή, ποῦ θὰ διατεθοῦν τὰ νέα πλοῖα. Ἡ Κυβέρνησίς μας ἀντὶ ἄνευ τινὸς συζητήσεως καὶ σκέψεως νὰ ὑποδείξῃ τοὺς περισσότερον ἐκ τοῦ πολέμου πληγέντας πλοιοκτήτας καὶ δὴ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἕνα καὶ μόνον πλοῖον καὶ τὸ ἔχασαν κατὰ τὸν πόλεμον, συνέλαβε τὴν μεγαλοφυᾶ σύλληψιν, τὴν ξένην πρὸς πᾶσαν τιμίαν φορολογικὴν παράδοσιν, νὰ ἐκθέσῃ τὴν ἐμπιστευτικὴν ἐντολὴν τῆς μεγάλης συμμάχου εἰς πλειοδοτικὴν δημοπρασίαν, ἡ ὁποία θὰ κατέληγε μοιραίως νὰ προτιμηθοῦν ὄχι οἱ δικαιοῦχοι, ἀλλὰ οἱ πολυτάλαντοι σαλταδόροι τῆς κατοχῆς, οἵτινες θὰ προσέφερον εἰς τὴν δημοπρασίαν καὶ τὰ περισσότερα. Δὲν γνωρίζω δὲ ἂν εἶναι οἱ ἁρμοδιώτεροι, πάντως ὅμως συνεπληρώθη κατὰ τὴν γνώμην μου ἡ ὀφειλομένη πρὸς τὸν διακόψαντα ἀξιότιμον συνάδελφον πρώην ὑπουργὸν Ἐμπορ. Ναυτιλίας ἀπάντησις. Γνωρίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ κ. Κιζάνης ὑπουργὸς ἐκ τῶν συνυπογραψάντων τὸ νομοσχέδιον τοῦ ὁποίου εἶχα ὁρισθῆ εἰσηγητής, διεφώνει μὲ τὸν τρόπον τῆς διαθέσεως, δὲν γνωρίζω ὅμως διατὶ δὲν ἔκρινεν ἐπιβαλλόμενον νὰ ἐκτείνῃ τὴν διαφωνίαν του μέχρι τῶν ἐσχάτων συνεπειῶν. Ὡς εἰσηγητὴς προέτεινα εἰς τὴν Ναυτιλιακὴν Ἐπιτροπήν, τὴν ἀπόρριψιν τοῦ ἀνωμάλου νομοσχεδίου τοῦ ἐκθέτοντος τὴν πατρίδα εἰς τὰ ὄμματα τῶν συμμάχων καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ἀπεδέχθη τὴν εἰσήγησίν μου περὶ ἀπορρίψεως τοῦ νομοσχεδίου ὁμοφώνως πρὸς τιμὴν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ πρὸς τιμὴν τῆς Βουλῆς, καίτοι μεταξὺ τῶν συναδέλφων ὑπῆρχον καὶ συνάδελφοι συνδεόμενοι ἐπαγγελματικῶς μὲ τὸν ἐφοπλιστικὸν κόσμον. Ἐσημείωνα εἰς τὴν εἰσήγησίν μου, ὅτι ἐὰν τὴν πρᾶξιν τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδὴ τὴν ἔκθεσιν τῆς δημοπρασίας, τὴν ἔκαμνε ἰδιώτης θὰ ἐκαλεῖτο νὰ δώσῃ λόγον εἰς τὴν δικαιοσύνην τῆς πατρίδος.

§101Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἤμην ὑπουργὸς τῆς Ναυτιλίας, ὅταν ἡ ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ διαθέσῃ 50 λίμπερτυ. Ἐγὼ τότε ἐπειδὴ εἶχον συμβῆ πολλαὶ διαφωνίαι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν παραχώρησιν τῶν 100 λίμπερτυ, συνέστησα ἐπιτροπήν, ἥτις συνέταξε πίνακας, τοὺς ὁποίους ὑπέβαλον εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Ἐλήφθη μία βάσις περὶ τοῦ ποῖοι ἔπρεπε νὰ τύχουν τῆς εὐνοίας αὐτῆς τῆς ἐπιλογῆς ὑπὸ τοῦ Κράτους, τῆς προτιμήσεως δηλαδὴ τῶν ἐφοπλιστῶν. Οἱ συνταχθέντες πίνακες ἐτυπώθησαν, διενεμήθησαν εἰς τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων. Ἔλαβον αὐτὴν τὴν βάσιν, ὅτι θὰ προτιμηθῇ διὰ νὰ λάβῃ λίμπερτυ, ὁ ἐφοπλιστὴς ἐκεῖνος, κατὰ σειρὰν προτεραιότητος, ὁ ὁποῖος ἔχασε κατὰ τὸν πόλεμον τὴν μεγαλυτέραν χωρητικότητα. Δηλαδὴ ὁ πίναξ περιελάμβανε τὸν πρῶτον, ὁ ὁποῖος ἀπώλεσε τὴν μεγαλυτέραν χωρητικότητα μέχρι τοῦ τελευταίου, ὁ ὁποῖος ἀπώλεσε τὴν μικροτέραν χωρητικότητα, ὅτι δὲν ἔλαβε λίμπερτυ ἐκ τῶν πρώτων χορηγηθέντων, ὅτι δὲν ἠγόρασε ἄλλο πλοῖον καὶ δὲν εἶχε πλοῖον ὑπὸ ξένην σημαίαν. Αὐτὴ ἦτο ἡ σειρὰ τὴν ὁποίαν εἶχον προκρίνει. Εἰς δὲ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, εἰσηγούμενος τοὺς πίνακας αὐτούς, εἶπον ἐπιπροσθέτως ὅτι, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν παράπονα, καὶ μάλιστα παράπονα ἐφοπλιστικοῦ τύπου καὶ τόνου, ἐὰν ὅμως, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον εὕρισκεν ἄλλον τρόπον δικαιότερον ἀπὸ ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον εἶχον προκρίνει, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, βεβαίως, ἐν τῇ διακριτικῇ του ἐξουσίᾳ, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξεύρῃ τὸν ἄλλον δικαιότερον τρόπον. Πλὴν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅταν αὐτὸ τοῦτο ἀπεφάσισε τὴν κατάρτισιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐμοῦ διαφωνοῦντος, ἠθέλησε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τοῦτο μόνον, ὅτι εἶχεν ἀνάγκη τὸ Κράτος 3 ἑκατ. δολλαρίων, ἔναντι τῆς παρασχεθησομένης ἐγγυήσεως πρὸς τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν τοῦ 75% τῆς ὑποληφθησομένης ἀξίας τῶν πλοίων. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἔλαβε τοῦτο ὑπ’ ὄψει, ὅτι εἶχεν ἀνάγκην ἀπόλυτον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὸ Κράτος τῶν 3 ἑκατ. δολλαρίων. Τὸ νομοσχέδιον ἦλθεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀπερρίφθη. Δέν μᾶς παρεχωρήθησαν τὰ πεντήκοντα αὐτὰ λίμπερτυ, διότι τότε ἦλθε τὸ σχέδιον Μάρσαλ καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις εἶπεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραχωρηθοῦν πλοῖα καὶ συγχρόνως νὰ μᾶς δοθῇ καὶ ἡ ἐνίσχυσις ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ. Οὕτως εἶχεν ἡ ὑπόθεσις. Εὐλογία Κυρίου ἦτο ποὺ δὲν μᾶς παρεχωρήθησαν τὰ πλοῖα, διότι ἐὰν μᾶς παρεχωροῦντο τὰ πλοῖα, θὰ ἦτο μία νέα καταστροφὴ τῶν ἐφοπλιστῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τῶν πραγμάτων. Νομίζω ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ κατακρίνητε τώρα τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Οὕτως ἐσκέφθη ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εἶχεν ἀπόλυτον ἀνάγκην καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω ὅτι εἶχεν ἀπόλυτον ἀνάγκην 3 ἑκατ. δολλαρίων δι’ ἀμέσους καὶ ἐπιτακτικὰς ἐθνικὰς ἀνάγκας ἀπολύτου προτεραιότητος.

§102Ι. ΜΕΛΑΣ. Θὰ ἀπαντήσω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ καλυφθῇ ἡ ὑπόθεσις μὲ μία τοιαύτην ἐκδοχήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν συνεχείᾳ τῆς κινήσεώς μου, μετὰ τὴν ἀπόρριψιν τοῦ νομοσχεδίου, ὤφειλον, μετὰ τὴν ἄρνησιν, νὰ θέσω θέσιν ἐπιλύσεως τοῦ θέματος, δηλαδὴ ποῦ ἔπρεπε νὰ δοθοῦν τὰ παραχωρηθησόμενα λίμπερτυ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει μιᾶς ἀντιλήψεως κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ἔλαβον ὑπ’ ὄψει μου πρῶτον, τὴν κατηγορίαν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, δηλαδὴ τὴν κατηγορίαν τῶν ἐχόντων πλοῖον, καὶ ἀπωλεσάντων αὐτὸ κατὰ τὸν πόλεμον, ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν, ὅπως λέγεται εἰς τὴν γλῶσσαν, μονοκάραβοι, καὶ τὸ ἔχασαν. Καὶ μεταβαίνω εἰς δύο ἄλλας κατηγορίας. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ καὶ τοὺς συνταξιούχους τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἀρκεῖ οὐδὲ πόρρωθεν ἡ σύνταξις. Γνωρίζω δέ, ἐκ θετικῶν πληροφοριῶν, ὅτι τὰ συνταξιοδοτικὰ αὐτὰ ταμεῖα, εὑρισκόμενα εἰς πλήρη ἀπόγνωσιν, καὶ ἐνῷ εἶναι ταμεῖα τῆς θαλάσσης, ἔχουν καταδικασθῆ νὰ ἀγοράζουν ἀκίνητα, τὰ ὁποῖα εἶναι καταδικασμένα ὑπὸ τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσουν τίποτε. Εἶχον πληροφορίας ὅτι, αἱ διοικήσεις αὐτῶν, ἐπεζήτησαν ἀπὸ ἐτῶν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ τοὺς δοθῇ δικαίωμα νὰ ἀποκτήσουν 1, 2, 3, μέχρι 5 πλοῖα, διὰ νὰ ἐκμεταλλευθοῦν μὲ τὰ στελέχη των, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπέλεγον αἱ διοικήσεις, καὶ τὰ ὁποῖα, μὲ ὅλην τὴν πεῖραν τοῦ κύματος καὶ τῆς ζωῆς των, θὰ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν, τὰ δοθησόμενα πλοῖα. Ἐκάλεσα καὶ προσῆλθον αἱ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν διοικήσεων ἀμφοτέρων τῶν ταμείων, καὶ ἔμεινα κατάπληκτος, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ζητήσει ἀπὸ ἐτῶν 2, 3, 5 πλοῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐχειρίζοντο οἱ ἴδιοι καὶ νὰ μὴ τὰ ἔχῃ δώσει ἡ Κυβέρνησις. Μὲ ἐπληροφόρησαν δέ, ὅτι, ἐὰν εἶχον πάρει αὐτὸν τὸν τύπον, τὸν ὁποῖον ἐζήτησαν καὶ ἐναυλώνετο, τότε διὰ σειρὰν 16 ἐτῶν... (δὲν ἠκούσθη)... Κατὰ τὴν πρότασίν μου αὐτήν, ἡ ὁποία ἀφεώρα νὰ χορηγηθῇ τὸ ⅓ εἰς τὴν κατηγορίαν ἐκείνην, τοὺς ὁποίους εἶχεν ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τὸ ⅓ εἰς τὸ Ν.Α.Τ., τὸ ἄλλο ⅓ εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν, ἐὰν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δώσουν χρήματα ἐκ τοῦ ἰδικοῦ των ταμείου, διὰ τὴν ἐκμετάλλευσίν των, προέβλεπον τὴν δημιουργίαν κοινοπραξίας, ἐξ ἐπιλογῆς τῶν στελεχῶν, τὰ ὁποῖα τὰ ἐξεμεταλλεύοντο. Τότε ἀκριβῶς μοῦ ἔδωσαν τὴν ἀπάντησιν, οἱ φέροντες τὴν φωνὴν τῶν ἐφοπλιστῶν ἐκείνων, τοὺς ὁποίους εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Χρυσοστόμου, ὅτι αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανὰ τῶν ἐφοπλιστῶν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὰ πλοῖα; Εἶπεν ὅτι οἱ ναυτικοί, δηλαδὴ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι παρόντες εἰς τὸ κῦμα καὶ εἰς τὸ πέλαγος, δὲν ἔχουν τὴν εἰδικότητα νὰ ἐκμεταλλευθοῦν πλοῖον, καὶ ὅτι δῆθεν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς ... (δὲν ἠκούσθη)..., τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Εὐρώπης, καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ζήτημα ἐὰν ἔχουν δῆ τὴν θάλασσαν, αὐτοὶ εἶναι οἱ ἁρμόδιοι νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸ πλοῖον. Ἐὰν ἡ ἄποψις αὐτὴ εἶναι ἀληθής, δίδω τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Χρυσοστόμου ὅτι, ἐπειδὴ τὴν πεῖραν τοῦ ἐφοπλισμοῦ τὴν ἔχουν οἱ ἐφοπλισταί, αἱ οἰκογένειαι αὐτῶν, ἀπὸ γενεῶν εἰς γενεάν, εἶναι ἁρμόδιοι καὶ αἱ χῆραι νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸ πλοῖον. Συνεχίζω: Ἐδημιουργήθησαν δῆθεν οἰκονομικαὶ ἀνάγκαι. Μοῦ παρήγγειλεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διατὶ δῆθεν γίνεται αὐτὴ ἡ ἀντίδρασις, ἐκ μέρους μου καὶ τῶν ἄλλων μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἔμαθον δέ, ἀπὸ πρόσωπον τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ὁ ὁποῖος μοῦ διεβίβασεν ὅτι θὰ πάρωμεν 10 ἑκατομ. δολλαρίων, δὲν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, τῶν ὁποίων ἔχομεν ἀπόλυτον ἀνάγκην. Ἀπήντησα: Ἡ οἰκονομικὴ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖτε, ἡ ἄνευ προοπτικῆς, καὶ ἡ ὁποία εἶναι πόρτα, τοῦ νὰ μπαλλώνετε τὰς ὀπάς, ὅταν ἔχετε τὸ μαχαῖρι εἰς τὸ κόκκαλο, σᾶς ἀναγκάζει νὰ κάμετε πράξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀσυγχώρητοι διὰ δημοσίους ἄνδρας καὶ δὴ διὰ κυβερνήτας λαῶν. Ἀλλά, καὶ ἐὰν ἀκόμη, τοῦ παρήγγειλα, ἔχετε ἀνάγκην τῶν 10 ἑκατομ. δολλαρίων, διατὶ νὰ ταλαιπωρῆσθε; Ἐγὼ διὰ τῆς προτάσεώς μου εἶχον εἴπει νὰ τὰ δώσωμεν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἁρμόζει νὰ τὰ λάβουν, ἀλλὰ νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ δώσουν ἐφ’ ἅπαξ εἰσφοράν. Ἐγὼ λέγω, διὰ νὰ εἶναι δικαία ἡ φορολογία, ἡ ἐφ’ ἅπαξ φορολογία κατὰ τὰς γνωστὰς παλαιὰς φορολογικὰς παραδόσεις, ἔντιμος φορολογία, δίκαιον εἶναι νὰ ἐπεκταθῇ ἡ φορολογία καὶ εἰς τὰ 100 χορηγηθέντα Λίμπερτυ. Ὁπότε, ἀξιότιμε κ. ὑπουργὲ τῶν Ναυτικῶν, ἀντὶ τῶν 10 ἑκατομμυρίων, σᾶς παραχωροῦμε 30 ἑκατομμύρια. Τὰ Λίμπερτυ δὲν παρεχωρήθησαν, ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον κατέληξα, κύριοι βουλευταί, εἶναι ὅτι δὲν γνωρίζω, τὴν ἐπαύριον τῆς εἰσηγήσεώς μου, ὄχι πλέον διὰ τοῦ ἀσυρμάτου, ἀλλὰ διὰ μυστηριωδῶν μέσων, διεβιβάσθη ἡ πληροφορία ὅτι κινδυνεύουν τὰ Λίμπερτυ νὰ δοθοῦν εἰς χεῖρας ἀκαταλλήλους. Ἔφθασαν εἰς τὴν Νέαν Ὑόρκην καὶ ἐκπρόσωποι τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τῶν ἐργαζομένων, τῶν ἐργατῶν, ὡμίλησαν εἰς ἁρμοδίους καὶ ἐπληροφορήθημεν ὅτι καὶ εἰς τὸ Κογκρέσσον ἐγένετο συζήτησις, διατὶ θὰ παραχωρηθοῦν τὰ Λίμπερτυ ταῦτα εἰς χεῖρας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ μὴν εἶναι ἁρμόδιοι καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπίμεμπτος, δηλαδὴ διὰ τῆς πλειοδοτικῆς δημοπρασίας τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως τῆς μεγάλης μας συμμάχου πρὸς τὴν Ἑλλάδα, πρὸς τὴν ὁποίαν δὲν ὀφείλει ὑποχρέωσιν μόνον ἁπλῆν, ἀλλὰ ὀφείλει καὶ ἐκείνη, μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ κόσμου, ἴσως τὴν ὑπόστασιν, διότι ἔδωσε τὸν μίτον τῆς ἐξόδου ἐκ τοῦ παγκοσμίου ἀδιεξόδου, καὶ ἡ Ἑλλὰς δὲν ἐπικαλεῖται τὸν οἶκτον, διότι δικαιοῦται συμπαραστάσεως ἐκ μέρους των. Αὐτά, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ὑποθέσεως, νομίζω ὅτι εἶχα ὑποχρέωσιν νὰ φέρω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, διὰ νὰ γνωρίζητε τὴν περίπτωσιν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα εἶναι ὡς τροποποίησις ἀποφασισθέντος πλέον μέτρου καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθωμεν καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐπιβάλλομεν μία ποινήν, ὅπως εἴπομεν, ἐπὶ τοῦ ψιθύρου, τὸ ὁποῖον ἐψιθύρισαν πρόσωπα ἰδιαιτέρας προσοχῆς, ὅπως ἦσαν καὶ οἱ δύο συνάδελφοι. Ἐπὶ τῶν ψιθύρων, καθ’ οἱονδήποτε Ποινικὸν Κώδικα, δὲν ἐπιβάλλεται ποινή, οὔτε οἱ Ἀστικοὶ Κώδικες ὁμιλοῦν ὅτι οἱ ψίθυροι τιμωροῦνται διὰ κατασχέσεως. Ἐὰν εἶναι δυνατόν, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ καταβάλωμεν κάθε προσπάθειαν νὰ εὕρωμεν τὸν τρόπον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς δώσῃ τὰ μέσα νὰ ἀνακαλύψωμεν τὴν παράνομον καταγγελλομένην πρᾶξιν. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακαλύψωμεν τοῦτο, ἔχομεν ἐκ τοῦ νόμου δικαίωμα νὰ κατάσχωμεν τὸ δοθὲν καὶ νὰ ἐπιβάλωμεν ποινὴν εἰς τὸν λαβόντα καὶ εἰς τὸν δόντα, νὰ κατάσχωμεν τὰ 80%, διότι ἐὰν ὁ ψίθυρος ἀληθεύῃ, τὰ 20% ἔχουν δοθῆ καὶ μένουν 80%, τὰ ὁποῖα καλούμεθα νὰ φαλκιδεύσωμεν, διὰ νὰ ἀπομείνῃ εἰς τὸν λαβόντα τὸ 60%. Ἐὰν ὑπάρχῃ τρόπος, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀνακαλύψωμεν καὶ νὰ ἐπιβάλωμεν τὰς ἁρμοζούσας ποινὰς εἰς μία τόσον κρίσιμον περίστασιν τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου. Ἐὰν ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ...... (δὲν ἠκούσθη) ...... Προτείνω καὶ ἐπαναλαμβάνω τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα. Εἰς ἐκεῖνον τὸν ἐφοπλιστήν, ὁ ὁποῖος ἔλαβεν ἀποζημίωσιν, ἡ ὁποία ἐδόθη διὰ δύο ...... (δὲν ἠκούσθη) ...... ἀπὸ τὸ κενὸν δισάκκιον τῆς πατρίδος, ἐκεῖνος ὁ ἐφοπλιστής, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ ἐκ τοῦ ληφθέντος νὰ ἀγοράσῃ πλοῖον καὶ ἐκχωρεῖ, τότε σημαίνει ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ δημιουργήσῃ ....... (δὲν ἠκούσθη) ......, ἀδιαφοροῦντες διὰ τὴν πεῖραν, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη ὁ ἀξιότιμος κ. Χρυσόστομου καὶ θεωροῦντες ὅτι αὐτὸς ὁ νέος ἐφοπλιστὴς θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ θαυματουργήσῃ εἰς τὸ νέον του ἐπάγγελμα. Πιστεύω ὅμως ὅτι, ἐὰν θὰ λάβῃ ὁ ἐκχωρῶν ὀφειλήν, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιβάλωμεν φόρον πολὺ ἀνώτερον τοῦ ποσοστοῦ, τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος κ. Βαμβέτσος ἐπρότεινεν.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§104Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὀλίγον πρὸ τοῦ πολέμου ἐκρίθη σκόπιμον, κυρίως διὰ τὴν μὴ διαφυγὴν ἑλληνικοῦ συναλλάγματος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νὰ ἱδρυθῇ ἕνας ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἐπέτρεψε τὴν διαμόρφωσιν μιᾶς καταστάσεως ἐντελῶς ἰδιομόρφου διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἀκτοπλοΐαν. Τὰ ἀκτοπλοϊκὰ σκάφη καὶ γενικώτερον τὰ σκάφη τὰ συνδέοντα τοὺς ἑλληνικοὺς λιμένας μὲ τὰς νήσους καὶ ἴσως ἔχοντα ἀκτίνα δράσεως ἐντὸς τῆς λεκάνης τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου, ἀσφαλίζονται καὶ αὐτὰ εἰς τὰς μεγάλας καὶ διεθνῶς ἀνεγνωρισμένας ἀσφαλιστικὰς ἑταιρείας, ὅπως ἀσφαλίζονται καὶ τὰ σκάφη τῆς ποντοπόρου ναυτιλίας. Διὰ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῶν διετίθετο ἕνα σημαντικώτατον ποσὸν συναλλάγματος καὶ αὐτὴ κυρίως ἦτο ἡ αἰτία, ὅπου ὤθησε τὴν πρὸ τοῦ πολέμου Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μέτρα ἰδιομόρφου ἀντιμετωπίσεως τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἀπετέλει, τρόπον τινά, μία πηγὴν ἀντλήσεως δυνάμεων φυγαδεύσεως πόρων ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν οἰκονομίαν καὶ δι’ ἀσφαλίστρων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ὑπὸ τὸ καθεστὼς αὐτό, ὁ πόλεμος εὗρεν τὴν ἑλληνικὴν ἀκτοπλοΐαν. Ἡ ἑλληνικὴ ποντοπλοΐα, εὑρισκομένη ἔξω τοῦ κυρίως κρατικοῦ ἐλέγχου, δηλαδὴ τοῦ ἐλέγχου ἐκείνουν ποὺ ἀσκεῖται ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὰς ἐπιτοπίους ἀρχάς, ἀπετέλεσε μίαν νέαν ἐντελῶς κατάστασιν, μίαν ἰδιόμορφον κατάστασιν ἀσφαλιστικήν, ἡ ὁποία ἠκολούθησε τὰ διεθνῆ δεδομένα. Ἔτσι ἡ μὲν ἑλληνικὴ ποντοπλοΐα ἦτο ἠσφαλισμένη εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἡ δὲ ἑλληνικὴ ἀκτοπλοΐα ἦτο ἠσφαλισμένη εἰς τὸν ἑλληνικὸν ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν. Ἦλθεν ὁ πόλεμος, ἡ θύελλα τοῦ πολέμου, ἡ ὁποία δὲν ἄφησε τίποτα ὄρθιο καὶ ἐκτυπήθηκε πολὺ σκληρὰ ἡ ἑλληνικὴ ἀκτοπλοΐα. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον τέως ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Κιζάνην, ὁ ὁποῖος εἶπεν....

§105Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἕνα νομοσχέδιον ὅπως αὐτό, τὸ ὁποῖον συζητοῦμε σήμερον, δὲν εἶναι ἀφορμὴ ἀσκήσεως ἐλέγχου τριῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων καὶ ἐρεύνης τῆς οὐσίας ἑνὸς νόμου, ὁ ὁποῖος ἔχει ἤδη ἐφαρμοσθῆ, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ποῦ θὰ φθάσωμεν;

§106Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐγὼ παρηκολούθησα μετὰ θρησκευτικῆς εὐλαβείας τὰς ὁμιλίας τῶν κ.κ. συναδέλφων καὶ λέγω τοῦτο, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν.....

§107Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Καταναλίσκεται μία ἡμέρα ὁλόκληρος εἰς τὴν συζήτησιν ἑνὸς νόμου, ποὺ ἀποτελεῖ τροποποίησιν ἐφηρμοσθέντος ἤδη νόμου. Καὶ ἡ προηγουμένη ἀγόρευσις καὶ αὐτή, ἀποτελοῦν ἔλεγχον τῆς πολιτικῆς, τῆς ἀσκηθείσης ἀπὸ διετίας.

§108Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὁ κ. Πολίτης ἔχει ἀπολύτως δίκαιον, ἀλλ’ ἐγὼ ἁπλῶς προσαρμόζομαι πρὸς τὸ περιβάλλον ποὺ ἐδημιούργησαν αἱ συζητήσεις. Πάντως, θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι, ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερος. Ἡ ἐξόριστος Κυβέρνησις εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ἔδωσεν ἓν εἰδικὸν ποσοστὸν ἐπὶ τῆς ἐν γένει κινήσεως τῆς ποντοπόρου ναυτιλίας καὶ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ἀπετέλεσε τὴν βάσιν διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸν Ἑλληνικὸν ὀργανισμὸν σκαφῶν τῆς ἀκτοπλοΐας. Τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ἐδόθη καὶ.... ...(δὲν ἠκούσθη)... ἡ στροφὴ τῆς πολιτικῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἦτο ἀντίθετος ἀπὸ τὴν ἀρχικῶς χαραχθεῖσαν. Τί εἶχε συμβῆ; Ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Κιζάνη, ἐφύγαμεν ἀπὸ μίαν ἀρχήν. Εἴχομεν πλοῖα τῶν Κρατικῶν ἀποζημιώσεων καὶ ὅλα αὐτὰ εὑρίσκοντο εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ Κράτους ἢ ἡμικρατικοῦ ὀργανισμοῦ, ὁπότε μίαν ὡραίαν ἡμέραν ὅλα αὐτὰ τὰ ἀκτοπλοϊκὰ σκάφη ἤρχισαν νὰ βγαίνουν εἰς τὸ σφυρὶ τὸ ἓν μετὰ τὸ ἄλλο, διότι ἐκρίθη ἀπαράδεκτος ἡ πολιτικὴ τῆς κρατικοποιήσεως καὶ ἴσως αὐτὸ νὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ γίνῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἐγένετο ἡ στροφὴ ὑπὲρ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ἐγεννήθη εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἕνα μεγάλο ἐρωτηματικόν, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν εἴδομεν καμμίαν ἐξήγησιν ἀπὸ ὁπουδήποτε προερχομένην, μήπως αἱ κρατικοποιήσεις τῶν πλοίων, θὰ ἦσαν ἐπωφελεῖς διὰ τὴν ἐν γένει ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ μήπως θὰ ἦτο συμφέρουσα ἡ ὀργάνωσις τῶν ἀκτοπλοϊκῶν συγκοινωνιῶν; Ἐκάμομεν τὴν στροφὴν τῆς πολιτικῆς πρὸς ἕνα ἄλλον τομέα καὶ ἐρχόμεθα ἐδῶ καὶ λέγομεν, ὅτι οἱ ἀποζημιωθέντες ἐφοπλισταὶ οἱ ὁποῖοι ἔπαιρναν τὸ ποσοστὸν ποὺ προήρχετο ἀπὸ τὸ εἰδικὸν κεφάλαιον, τὸ σχηματισθὲν ἀπὸ τὴν φορολογίαν τῆς ποντοπόρου ναυτιλίας, ἐπῆραν πολλά. Ἐὰν ἐπῆραν πολλὰ ἢ ὀλίγα, δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ποὺ θὰ τὸ κρίνῃ. Ὑπάρχει μία διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ γνώμη τῆς ὁποίας θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθῇ καὶ θὰ ἔπρεπε ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος νὰ ἔχῃ ἀπασχοληθῆ. Ἐκεῖνο ποὺ ἐγὼ θέλω νὰ εἴπω εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ποινῆς νὰ δεχθῶ τὴν ἐπιβολὴν οἱασδήποτε φορολογίας. Ἴσως νὰ πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ φορολογία, ἀλλ’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ τὸ κρίνῃ ἡ διακομματικὴ Ἐπιτροπή. Τὸ δεύτερον σημεῖον, καὶ νομίζω ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Βαμβέτσου αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ, δηλαδή, θὰ πρέπει νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία νὰ μᾶς εἴπῃ......

§109Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τί σχέσιν ἔχει ἡ διακομματικὴ Ἐπιτροπή, μὲ τὸ ζήτημα αὐτό; Ἐδῶ ἔχομεν τὸ γεγονός, ὅτι κατεβλήθη ἀποζημίωσις 2.000.000 περίπου ἀγγλικῶν λιρῶν εἰς ἕνα κύκλον Ἑλλήνων πολιτῶν, ἐνῷ εἰς ἄλλους Ἕλληνας πολίτας δὲν ἐχορηγήθησαν. Καὶ ἐρωτῶ: Θὰ εἶναι τίποτε τὸ κακὸν καὶ ἄτοπον ἂν ἀπὸ τὸ ποσοστὸν τῶν 20% ἀποδοθῇ ἓν ποσὸν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν προϋπολογισμὸν τὸν τόσον στενάζοντα, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν στοιχειωδῶν Κρατικῶν ἀναγκῶν, ἀπὸ μίαν δωρεάν, τὴν ὁποίαν ἐκάμομεν πρὸς τόνωσιν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας; Ἂν θέλετε νὰ τὸ ὀνομάσωμεν φορολογίαν ἢ κράτησιν, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ ὀνομασία. Ἐμέ, μὲ ἐνδιαφέρει καὶ τὸ θεωρῶ δίκαιον, ἓν ποσοστὸν νὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Κράτος.

§110Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Καὶ ἐπειδὴ ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ ἔχω ἀπόλυτον ἐκτίμησιν εἰς αὐτὸ τὸ 20%, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ ἢ νὰ κριθῇ ἀναγκαῖον νὰ πάρωμεν τὸ σύνολον ὀπίσω, ὁπότε θὰ πρέπει νὰ κρίνωμεν βάσει ἀντικειμενικῶν δεδομένων καὶ στοιχείων, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν μίαν ὑπεύθυνον ἐξήγησιν, ἡ ὁποία νὰ μᾶς λέγῃ ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν χορηγηθέντων κεφαλαίων τί κίνησις ἐγένετο, τί κέρδη ἔχουν, τί περιθώρια μένουν καὶ τί πρέπει νὰ φορολογηθῇ. Δὲν εἶναι δηλαδή, δυνατὸν ἀπὸ ἀπόψεως ἀντικειμενικῆς νὰ δεχθῶ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς μίαν πρότασιν, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι πρέπει νὰ πάρωμεν 20%, διότι τυχὸν ὡρισμένοι ἐφοπλισταὶ εἶχον συμβάσεις μὲ διαφόρους δικηγόρους. Αὐτὸ εἶναι διάφορον θέμα ἀπὸ τὸ θέμα τῆς φορολογίας. Ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅτι, προκειμένου νὰ ἐπιβληθῇ οἱαδήποτε φορολογία ἐπὶ τῶν ἀκτοπλοϊκῶν σκαφῶν θὰ πρέπει προηγουμένως νὰ κάμουν μίαν ὑπεύθυνον εἰσήγησιν, ὄχι μόνον ἡ διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἐὰν ἔχῃ ἀξίαν ἡ διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἀλλὰ καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, πρὸ παντὸς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν τὴν πολιτικήν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, θὰ πρέπει νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην του, ὁ κύριος ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην του, διότι ἔτσι μόνον θὰ εἶναι δυνατὸν κατὰ τρόπον ἀντικειμενικὸν καὶ μὲ συνείδησιν καθαρὰν νὰ κρίνῃ κανεὶς ἐὰν ζημιοῦται ἡ Ἐθνικὴ οἰκονομία ἢ ἐξυπηρετεῖται ἐκ τῆς ἀφαιρέσεως κερδῶν, παρανόμων κερδῶν μάλιστα, τὰ ὁποῖα συγκεντροῦνται εἰς χεῖρας τῶν ἐφοπλιστῶν. Τρίτος παράγων, εἶναι ὁ παράγων τῆς ἐργασίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν μεμονωμένως νὰ πάρωμεν μίαν ἀπόφασιν χωρὶς ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐμπορικῆς Ἑλληνικῆς Ναυτιλίας καὶ κυρίως, μὲ τὸ ἔμψυχον ὑλικόν, καὶ τὰς ὀργανώσεις τῶν ναυτεργατῶν. Αἱ ὀργανώσεις αὐταὶ ἠμποροῦν νὰ μᾶς δώσουν πολύτιμα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς ὁδηγήσουν νὰ πάρωμεν μίαν θέσιν σαφεστέραν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν κατὰ τρόπον θετικώτερον τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς Ἑλληνικῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Λυποῦμαι πολὺ διότι τὸ νομοσχέδιον γεννᾷ θέμα γενικωτέρας συζητήσεως. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, πολλὰ προβλήματα σχετιζόμενα μὲ τὴν Ἑλληνικὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν, θὰ πρέπει νὰ ἐκκαθαρισθοῦν. Θὰ πρέπει κατὰ τρόπον σαφῆ καὶ κατηγορηματικὸν νὰ ρυθμισθῇ ἡ Κρατικὴ πολιτική, τόσον ἔναντι τῆς ἀκτοπλοΐας ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς θέσεως τοῦ Κράτους ὅσον καὶ ἔναντι τῆς ποντοπόρου Ἑλληνικῆς Ναυτιλίας, ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς θέσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν ἔλεγχον, τὴν προστασίαν καὶ τὰ δικαιώματα τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν Ἑλληνικὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν. Διότι σήμερον δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ συγκεκριμένον. Σήμερον ὑπάρχει μία κατάστασις ἀβεβαιότητος. Καὶ ἡ ἀβεβαιότης αὐτὴ γεννᾷ μίαν διεθνῆ κρίσιν καὶ ἀντιθέσεις τόσον μεταξὺ τῶν πλοιοκτητῶν καὶ πληρωμάτων —εἰς τὰ πληρώματα τῆς φορτηγοῦ ναυτιλίας —ὅσον καὶ μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὰ προβλήματα τῆς Ἑλληνικῆς ἀκτοπλοΐας. Δὲν νομίζω ἀκόμη, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ θέμα πρόκειται νὰ ἐξαντληθῇ ἀπὸ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, πράγματι ὑπὸ τὸ καθεστὼς ποὺ καθιερώθη, διότι προηγουμένως ἦσαν δύο κατευθύνσεις: Ἡ πολιτικὴ ἦτο διευθυνομένη ἢ φιλελευθέρα. Ἐφύγαμεν ἀπὸ μίαν διευθυνομένην πολιτικὴν καὶ πηγαίνομεν εἰς μίαν πολιτικὴν φιλελευθέραν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις. Ἐάν, κατὰ συνέπειαν, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι φιλελευθέρα, θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν μήπως ἡ πολιτικὴ αὐτὴ θίγει συμφέροντα, καὶ δὴ συμφέροντα ὁμαδικά. Θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον θὰ ἦτο δυνατὸν κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀνάγκας ὅλων τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὰ προβλήματα αὐτά. Καὶ ἐγὼ ἀπαντῶ ναί. Ἐφ’ ὅσον ἐφύγαμεν ἀπὸ τὴν διευθυνομένην οἰκονομίαν καὶ τὴν Κρατικὴν διαχείρισιν καὶ ἔχομεν προβλήματα ἄλυτα, τὸ συμφέρον τὸ καθολικόν, τὸ συμφέρον τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν Ἑλληνικὴν Ἀκτοπλοΐαν, ἐκεῖνο καὶ μόνον ἐν συγκρίσει μὲ τὰς ἀνάγκας τοῦ τόπου θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Καὶ νομίζω, ὅτι οἱ ἐργατικοὶ εἰς μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν, διὰ τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐπιλύει τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἶχον ὑποστηρίξει τὴν ἀνάγκην τῆς δημιουργίας ἀναγκαστικοῦ συνεταιρισμοῦ.

§111Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Πᾶμε πολὺ μακρυά. Δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ ἔτσι.

§112Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Δὲν εἶναι μακρυά. Ἁπλῶς λέγω, ὅτι ὑπάρχουν δύο τάσεις, μία τάσις ὑποστηρίζει τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔφερεν ὁ κ. ὑπουργός, τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ μία δευτέρα τάσις ὑποστηρίζουσα τοῦτο συγκεκριμένως, ὅτι ἐπειδὴ ὑπάρχουν πολλοὶ μικροὶ πλοιοκτῆται καὶ κατὰ συνέπειαν τὰ ποσοστὰ τῶν ἀποζημιώσεών των εἶναι μικρά, διὰ νὰ μὴ εὑρεθοῦν αὔριον εἰς κατάστασιν ἀναγκαστικῆς ἀνεργίας, διὰ νὰ μὴ ἐκχωρήσουν αὐτὸ τὸ ποσοστὸν καὶ κατὰ συνέπειαν ἀποξενωθοῦν ἐπαγγελματικῶς, διὰ νὰ μὴ εὑρεθοῦν ἀποκομμένοι ἀπὸ τὴν θάλασσαν, θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος, νὰ σκεφθῇ τὴν δημιουργίαν ἑνὸς ἀναγκαστικοῦ συνεταιρισμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον, ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ ποσοστοῦ, θὰ ἔμπαινον ὅλοι αὐτοὶ μέσα. Οὕτω καὶ αὐτοὶ θὰ συνδέωνται μὲ τὴν θάλασσαν, μὲ τὰς μεταφορὰς καὶ ταὐτοχρόνως θὰ ἐξυπηρετεῖτο ἡ ἐν γένει ἐθνική μας οἰκονομία, δεδομένου ὅτι αὐτοὶ εἶναι ἀπὸ τὰ πολυτιμώτερα στοιχεῖα. Σήμερον πολὺ φοβοῦμαι, —τὸ λέγω χωρὶς νὰ παίρνω μίαν θέσιν ἀπορριπτικὴν ἔναντι τοῦ νομοσχεδίου τοῦ κ. ὑπουργοῦ — πολὺ ὅμως φοβοῦμαι, ὅτι ἐκ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ προκύψῃ τοῦτο: Οἱ ἰσχυρότεροι οἰκονομικῶς θὰ συγκεντρώσουν τὸ σύνολον τῶν ποσοστῶν εἰς τὰς χεῖρας των καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς θὰ ὀργανώσουν μίαν ἰσχυροτάτην ἐπιχείρησιν, ἐνῷ ταὐτοχρόνως θὰ ἀποκοποῦν ἀπὸ τὴν ἐπαγγελματικήν τους βάσιν πολλοὶ ναυτικοί, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἤσκησαν αὐτὸ τὸ ἐπάγγελμα, καὶ οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ μικρὸν ποσοστόν, τὸ ὁποῖον προηγουμένως εἶχον ἔζησαν. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν εἶχα νὰ κάμω διὰ τὸ νομοσχέδιον. Κατὰ συνέπειαν, τελειώνω μὲ τὴν ἑξῆς ἀντίληψιν: Ὅτι διὰ μὲν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Βαμβέτσου φρονῶ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ λόγος πρὸ τῆς διαπιστώσεως τοῦ γεγονότος τῆς οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν πλοίων, ἢ αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἀπεζημιώθησαν, ἀλλὰ μὲ ὑπεύθυνον εἰσήγησιν τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν καὶ πρὸ παντὸς τῆς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ διὰ τὸ δεύτερον σημεῖον, τὸ σχετιζόμενον μὲ τὸ νομοσχέδιον, φρονῶ, ὅτι κατ’ ἀνάγκην ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἔπειτα ἀπὸ τέσσαρας, πέντε, ἕξη μῆνας, θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ φέρῃ ἄλλο νομοσχέδιον, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίζῃ τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον. Καὶ ἡ κατάστασις ποὺ θὰ προκύψῃ θὰ εἶναι ἡ κατάστασις τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐξαρθρώσεως μιᾶς σημαντικῆς ὁμάδος προσώπων ἀσχολουμένων μὲ τὰς θαλασσίας μεταφοράς.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ συνάδελφος κ. Δ. Χατζίσκος δι’ ἐπιστολῆς του, ἔστειλε τὴν ἑξῆς δήλωσιν πρὸς τὸ Προεδρεῖον. «Ἀθῆναι τῇ 10 Μαΐου 1949. Ἀξιότιμον Κύριον Ἰωάννην Θεοτόκην, Πρόεδρον Βουλῆς, Ἐνταῦθα. Ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀποστείλω ἐσωκλείστως τὴν παραίτησίν μου ἐκ τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος καὶ σᾶς παρακαλῶ θερμῶς, ὅπως εὐαρεστηθῆτε νὰ ἀνακοινώσητε ταύτην εἰς τὴν Βουλήν.

Μετὰ τιμῆς καὶ φιλικωτάτων αἰσθημάτων

Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ

ΔΗΛΩΣΙΣ

τοῦ βουλευτοῦ Φθιωτιδοφωκίδος Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΥ Περὶ τὰ τέλη Ἰουλίου παρελθόντος ἔτους μετὰ τὰς ἀποφάσεις τῆς τότε Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἐγχωρίου σίτου, τῆς διακοπῆς τῆς ἀρτοδοσίας καὶ τῆς διανομῆς ἀλεύρων ἢ σίτου εἰς τὰς περιφερείας Θράκης, Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Φθιωτιδοφωκίδος καὶ Βοιωτίας, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τὴν παραίτησίν μου ἐκ τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος, ἡ ὁποία ἐξηρτᾶτο ἐκ τῆς μὴ ἀναθεωρήσεως τῶν ἀνωτέρω ἀποφάσεων τῆς Κυβερνήσεως, αἵτινες ἦσαν αὐθαίρετοι, ἄδικοι καὶ ἀπετέλουν θανάσιμον πλῆγμα κατὰ τῶν ἀπόρων τάξεων. Ἡ ἐπακολουθήσασα τότε ἐξέγερσις τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν καὶ τὰ ἔντονα διαβήματα τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ἐξηνάγκασαν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν νὰ ὑποχωρήσουν καὶ νὰ ἀναθεωρήσουν τὰς ἀδίκους ἀποφάσεις των. Οὕτως ἡ ὑπὸ τὴν ἀνωτέρω αἵρεσιν τελοῦσα παραίτησίς μου δὲν κατέστη ὁριστική. Ἔκτοτε διὰ τῶν ἀλλεπαλλήλων διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἐματαιώθη ἡ ἀναθεώρησις τοῦ Συντάγματος καὶ ἡ ψήφισις νόμων ρυθμιζόντων φλέγοντα καὶ ἐπείγοντα ζητήματα, τῶν ὁποίων τὴν ἐπίλυσιν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐναγωνίως ἀνέμενε καὶ ἀναμένει ἀκόμη. Ἀντιθέτως αἱ καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα Κυβερνήσεις διὰ τῆς δημοσιεύσεως ἑκατοντάδος καὶ πλέον ἀναγκαστικῶν νόμων, παρὰ τὰς θεμελιώδεις ἀρχὰς τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος, ἐρρύθμισαν οὐχὶ πλέον τὰ πλέον ἐπείγοντα ζητήματα. Οὕτως ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔμεινεν εἰς τὸ περιθώριον τῆς Ἐθνικῆς ζωῆς. Οἱ δῆθεν ὑπέρμαχοι τῶν βασικῶν ἀρχῶν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ μας πολιτεύματος συνέβαλον εἰς τὴν ἀχρήστευσιν τοῦ νομοθετικοῦ Σώματος καὶ καταρράκωσιν τοῦ κύρους αὐτοῦ. Πρόσφατα γεγονότα, τὰ ὁποῖα συνετάραξαν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἶχον τὸν ἀντίκτυπον καὶ εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον μὲ θλιβερὰς συνεπείας τῶν ἀλληλοδιασυρμῶν καὶ τὴν ἀλληλεξόντωσιν. Ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη δὲν ἔμεινεν ἄθικτος καὶ ἀλώβητος. Καὶ ἡ Βουλὴ κατὰ τὰς κρισίμους καὶ ἀγωνιώδεις στιγμὰς ποὺ διατρέχει ἡ χώρα εὑρίσκεται εἰς πλήρη διάστασιν μὲ τὸ Δημόσιον αἴσθημα. Δι’ ὅλους τοὺς ἀνωτέρω λόγους ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν παραίτησίν μου ἐκ τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος. Πράττων τοῦτο δὲν ἐπιθυμῶ νὰ θίξω, οὐδὲ πόρρωθεν τὸ διενοήθην, οὐδένα τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων μου ἐχόμενος στερρῶς τῆς Κοινοβουλευτικῆς παραδόσεως καὶ εὐπρεπείας. Ἐκφράζω τὴν βαθυτάτην μου εὐγνωμοσύνην πρὸς τὸ Δημοκρατικὸν Σοσιαλιστικὸν Κόμμα, τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ὁμάδα τῶν Ἀνεξαρτήτων Λαϊκῶν, καὶ πρὸς ἄλλους ἀξιοτίμους συναδέλφους, οἵτινες κατὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς τῆς παρούσης Συνόδου, μὲ ἐτίμησαν διὰ τῆς ψήφου των. Ἐπίσης εἶμαι εὐγνώμων, πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐξέλεξαν Πρόεδρον τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἄλλων Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν καὶ μὲ περιέβαλον διὰ τῆς ἐκτιμήσεως καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης των ἐν τῇ ἀγαστῇ συνεργασίᾳ μας. Ἐν τέλει, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ κάμω ἔκκλησιν εἰς τὰ ἁγνὰ πατριωτικὰ αἰσθήματα ὅλων ἐν γένει τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, ὅπως ἐπιδιώξουν πάσῃ θυσίᾳ τὴν ἕνωσιν ὅλων τῶν Πολιτικῶν Κομμάτων, διότι ὁ δεινοπαθῶν Ἑλληνικὸς λαὸς αὐτὸ ἀπαιτεῖ καὶ ἡ ψύχραιμος ἀντιμετώπισις τῆς ζοφερᾶς καταστάσεως αὐτὸ ἐπιβάλλει. Εἰς στιγμάς, κατὰ τὰς ὁποίας ἀγωνίζεται ἡ Ἑλλὰς διὰ τὰς ἐλευθερίας της, καὶ τὰς ἐλευθερίας τῆς ἀνθρωπότητος ὁλοκλήρου καὶ ὁ Ἐθνικὸς Στρατὸς μάχεται ὑπὸ τὴν ἀξίαν ἡγεσίαν του ἡνωμένος ὡς εἷς ἄνθρωπος μὲ μίαν ψυχὴν παλλομένην ἀπὸ πατριωτισμόν, ἡρωϊσμὸν καὶ αὐτοθυσίαν, καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ἡνωμένος ἐν τῇ δυστυχίᾳ του καὶ τῇ ἐφιαλτικῇ ἀγωνίᾳ του, εἶναι ἐθνικὴ ἀνάγκη, ὅπως καὶ ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος ἑνωθῇ ἵνα ἀποτελέσῃ ἓν ἀρραγὲς Ἐθνικὸν Μέτωπον διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς μαρτυρικῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος. Ἀθῆναι 11.5.49. Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ».

§114Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὁριστικὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ κ. συναδέλφου, ὥστε νὰ τὸν θεωρήσωμεν παραιτηθέντα;

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὁριστική.

§116Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὴν εἰλικρινῆ μου λύπην, διότι στερούμεθα ἑνὸς διακεκριμένου συναδέλφου, τοῦ ὁποίου ἡ δρᾶσις, ἰδίως ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ τοῦ Συντάγματος, καὶ ταῖς ἄλλαις Ἐπιτροπαῖς τῶν ὁποίων προήδρευε ὑπῆρξεν ἀξιόλογος. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἐπείσθην ἐκ τοῦ περιεχομένου τῆς δηλώσεώς του, ὅτι ἦτο ἐπιβεβλημένη ἡ παραίτησίς του.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας ἔχει τὸν λόγον.

§118Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, περὶ τίνος πρόκειται; Συζητοῦμεν ἕνα νομοσχέδιον. Μετὰ τὴν ἐκ τοῦ προχείρου γενομένην, ἀλλὰ τόσον ἐμπεριστατωμένην εἰσήγησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ Τρικάλων, ὅλα τὰ συνδεόμενα πρὸς τὸ νομοσχέδιον πραγματικὰ περιστατικὰ καὶ ἡ ἱστορία τοῦ νομοσχεδίου ἐξετέθησαν. Δὲν ἀπομένει ἑπομένως παρὰ νὰ συζητήσω ἐπὶ τῆς τροπολογίας καὶ φοβοῦμαι ὅτι ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν αὐτὴν τὴν τακτικὴν ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς νομοσχεδίου, χαρακτηρισθέντος μάλιστα ἐσφαλμένως κατὰ τὴν γνώμην μου, ὡς ὑπηρεσιακοῦ, ἐὰν ἐξ ἀφορμῆς οἱουδήποτε νομοσχεδίου ἀρχίζωμεν νὰ κάμωμεν κριτικὴν ὁλοκλήρου τοῦ ἔργου τοῦ ὑπουργοῦ καὶ μάλιστα 3–4 προκατόχων ὑπουργῶν, νομίζω, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτελέσωμεν οὐδὲν ἀπολύτως νομοθετικὸν ἔργον. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, θὰ ὁμιλήσω ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν τελεῖ ὑπὸ συζήτησιν καὶ κρίσιν καὶ τὸ θέμα τοῦτο εἶναι μόνον ἡ τροπολογία. Κύριοι, δύο τινὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνουν. Ἢ αἱ πληροφορίαι αἱ παρασχεθεῖσαι ἀπὸ τοὺς κ. κ. συναδέλφους εἶναι ἀκριβεῖς, ἢ αἱ πληροφορίαι εἶναι ἀνακριβεῖς, ὅπως ἐγὼ τοὐλάχιστον πιστεύω, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ χωρήσῃ συζήτησις κἂν ἐπὶ τῆς προτεινομένης τροπολογίας, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι αἱ πληροφορίαι αὗται εἶναι ἀνακριβεῖς ἢ ἀνακριβεῖς κατά τι ποσοστόν, δηλαδή, ἐὰν συμβαίνῃ ὡρισμένος ἀριθμὸς δικαιούχων νὰ μὴ συνῆψε τοιούτου εἴδους ἀλλοκότους καὶ ἀχαρακτηρίστους συμβάσεις, τότε περὶ τίνος πρόκειται; Ἐλέχθη, ὅτι ἡ τυχὸν ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Βαμβέτσου, θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς παραδοχὴν ἀπόψεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐμείωνον ἀφ’ ἑνὸς τὸ Σῶμα καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸ Σῶμα τῶν δικηγόρων. Νομίζω, ὅτι τὸ μὲν Σῶμα ἐν τῇ διαχειρίσει τοῦ ὅλου θέματος ἔχει παραμείνει πλήρως ἀδιάβλητον, διότι τρὶς καὶ τετράκις ἦλθε τὸ νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν καὶ εἶναι γνωστὴ ἡ στάσις τοῦ Σώματος, οἱ δὲ δικηγόροι, ἐὰν μὲν συνῆψαν ἢ μᾶλλον ὅσοι συνῆψαν τοιαύτας συμβάσεις, καλῶς θὰ ὑποστοῦν τὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὅσοι δὲ δὲν συνῆψαν τοιαύτας συμβάσεις, δὲν θὰ ὑποστοῦν τίποτε, τοὺς ἀφήνει πλήρως ἀδιαφόρους τὸ νομοσχέδιον καὶ ἑπομένως δὲν παραβλάπτονται. Τὸ νομοσχέδιον κατ’ οὐσίαν εἰσάγει ἕνα ἰδιότυπον φόρον. Παραδέχομαι καὶ ἐγώ, ὅτι ὁ τρόπος, καθ’ ὃν εἰσάγεται ὁ φόρος, ἡ νομοτεχνικὴ διατύπωσις τοῦ φόρου εἶναι περίεργος, ἀλλ’ εἶναι ἀσύλληπτα δυστυχῶς τὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα καταγγέλλουν οἱ κ. συνάδελφοι. Συνάδελφος προλαλήσας, εἶπε νὰ καταβάλωμεν προσπαθείας διὰ νὰ συλλάβωμεν τοιαύτας συμβάσεις. Ἀλλὰ τοιαῦται προσπάθειαι κατεβλήθησαν καὶ κατεβλήθησαν ἐπὶ ματαίῳ.

§119Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀτυχῶς, παρὰ τὴν ἐγκύκλιον δὲν κατωρθώθη νὰ ἀνευρεθῇ τίποτε, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι αἱ συμβάσεις αὐταὶ δὲν περιεβλήθησαν τὸν τύπον τῶν συμβολαιογραφικῶν ἐγγράφων.

§120Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Νομίζω μόνον, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθόν, νὰ προστεθῇ εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βαμβέτσου, ἕνα ὅριον. Δηλαδή, νὰ ἀφήσωμεν κατ’ οὐσίαν ἀφορολογήτους ὡρισμένας μικρὰς περιπτώσεις, ἀσημάντους περιπτώσεις, θὰ ἠμπορούσαμεν π.χ. τὸ ποσὸν τῶν 500 λιρῶν, ἢ μέχρις ἄλλου τινὸς ποσοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκρίνετο ὅτι εἶναι κατάλληλον.

§121Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Εὐχαρίστως ἀποδέχομαι τὴν πρότασίν σας.

§122Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Νομίζω, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἠμπορεῖ νὰ τελειώνῃ ἡ συζήτησις, θέλω νὰ κάμω μόνον μίαν σύστασιν, καὶ τὴν σύστασιν αὐτὴν τὴν κάμνω ἐπειδὴ ἔγινε πολὺς λόγος περὶ τῆς ἰδιοτυπίας τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Καὶ ἐγὼ παραδέχομαι, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἶναι θέμα ἰδιότυπον, διότι ὁ χῶρος, μέσα εἰς τὸν ὁποῖον κινεῖται ἡ Ἐμπορικὴ Ναυτιλία, εἶναι χῶρος μὴ ἐλεγχόμενος ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, εἶναι χῶρος διεθνής. Παραδέχομαι ἐξ ἄλλου, καὶ ὑποθέτω παραδέχεται καὶ ἡ Βουλή, ὅτι εἰς τὴν ἱεράρχησιν, τὴν χρονικὴν τῆς ἀνασυγκροτήσεως ἡ πρόταξις τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς ἀποτελεῖ κάτι τὸ παράδοξον καὶ τὸ ἀπαράδεκτον. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε συστηματικώτερον νὰ μελετηθῇ τὸ ὅλον θέμα τῆς ἱεραρχίας τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Καὶ ἐγὼ παραδέχομαι ὅτι εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν δὲν πρόκειται νὰ εἶναι τὸ μόνον κριτήριον τῆς χρονικῆς ἱεραρχίας ἡ ἠθικὴ τάξις, θὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα κριτήρια καὶ πρὸ παντὸς τὸ κριτήριον τῆς διατηρήσεως τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ θὰ πρέπει πάντως νὰ γίνῃ μία συστηματικὴ στάθμισις τοῦ θέματος καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀσχοληθῇ ἡ Βουλὴ μὲ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη γενικὴ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἐπιθυμῶ νὰ κάμω.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου ἔχει τὸν λόγον.

§124Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Δὲν νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ Βουλὴ ἀντιπροσωπεύει ἔστω καὶ πολλοστημόριον τοῦ ἀριθμοῦ, τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ παρουσιάζῃ, ὅταν συζητοῦμεν. Εἰς ὑμᾶς ἀπόκειται ἐὰν πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἢ ὄχι.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, θέλετε νὰ διακόψωμεν δι’ αὔριον.

§126Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Πρόκειται νὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τοῦ καταλόγου τῶν ρητόρων, καὶ συμφωνῶ ὅπως λυθῇ ἡ συνεδρίασις.

§127ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ διακόψωμεν τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν εὑρίσκεται ἐπὶ τοῦ βήματος ἕνας τέως ὑπουργός, ὁ κ. Σακελλαρίου.

§129Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρὸν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ συζήτησις μὲ κενὴν τὴν αἴθουσαν.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§131ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.15′ μ.μ.)