1948.08.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 119η

Πέμπτη 5 Αὐγούστου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κύριος Γ. Βογιατζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς 117ης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς 117ης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Σωτηρόπουλος καταθέτει ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 935)2.8.48 ἀναφορᾶς πρὸς τὴν Βουλὴν τῆς Παναιγιαλείου Ἑνώσεως Συν)σμῶν μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως διαβιβασθῇ εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν, Γεωργίας Ἐθν. Οἰκονομίας καὶ Συντονισμοῦ δι’ ἧς διαμαρτύρονται οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ διὰ τὴν ἐξίσωσιν τῶν τιμῶν ἐκλεκτῶν ποιοτήτων σταφίδος καὶ ζητοῦν δικαίαν διακριτικὴν τιμὴν δραχμ. 6040–6227 κατ’ ὀκᾶν μόλις καλύπτουσαν ἔξοδα καλλιεργείας καὶ ἐνέργειαν καταβολῆς μέχρι 15 Αὐγούστου ἐ. ἔ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Σωτηρόπουλος καταθέτει ἀντίγραφον τηλεγραφήματος Συλλόγου Εἰσαγωγικοῦ Ἐμπορίου Πατρῶν, δι’ οὗ ζητεῖται μείωσις εἰσφορᾶς Ι.Κ.Α. κατὰ 10%, κατάργησις ἀναδρομικῆς ἐπιβαρύνσεως καὶ ἑνοποίησις διαφόρων ἀσφαλιστικῶν γραφείων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Τσιρώνης, καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν πωλήσεως σταφιδοκάρπου Ἀρνοφυλαλίας Κακοβάτου, Ἀντλιῶν, Καλιδῶνος κλπ. χωρίων τῆς ἐπαρχίας Ζαχάρως, διαμαρτυρομένων δι’ ἄρνησιν παραλαβῆς προϊόντος χλωρᾶς σταφίδος παρὰ Α.Σ.Ο. λόγῳ δῆθεν ἐλλείψεως ἀσφαλείας καὶ ζητούντων χορήγησιν σταφιδοπάνων πρὸς ἀποξήρανσιν σταφίδων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν σταφιδοκτηματιῶν Κάτω Ἀχαΐας ζητούντων ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ σταφιδοκάρπου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς κοινότητος Ἀλυσσοῦ Πατρῶν, ζητούντων ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ σταφιδοκάρπου. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Α. Δημητρᾶτος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης, ζητοῦντος ἀντικατάστασιν τοῦ ὑπάρχοντος μηχανήματος ἀσυρμάτου δι’ ἑτέρου μεγαλυτέρας ἐντάσεως πρὸς εὐχερεστέραν ἐπικοινωνίαν τῆς Νήσου μετὰ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συν)σμοῦ Μπούκουρα διαμαρτυρομένου διὰ καταβαλλομένην προσπάθειαν πρὸς ἀναγκαστικὴν συγκέντρωσιν σταφιδοκάρπου καὶ ζητοῦντος ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ σταφιδοκάρπου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Κτηματιῶν Ἀλυσσοῦ, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην συγκέντρωσιν σταφιδοκάρπου καὶ ζητούσης ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ σταφιδοκάρπου. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας, καταθέτει ἀναφορὰν Ἰατρικοῦ Συλλόγου Χαλκίδος, ζητοῦντος νὰ διατηρηθῇ ὁ ἐπὶ τῶν ἰδιοσκευασμάτων φόρος τοῦ ΤΣΑΤ. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Η. Λαγάκος, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ Συλλόγου Θεσσαλονίκης διαμαρτυρομένου διὰ τὴν καταβαλλομένην προσπάθειαν ὅπως τὰ συμβόλαια μεταβιβάσεως τῶν αὐτοκινήτων τοῦ ὁμίλου Μποδοσάκη τὰ ἀφορῶντα παραχωρήσεις εἰς αὐτοκινητιστὰς Θεσσαλονίκης ὑπογράφονται οὐχὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ, ἀλλὰ εἰς Ἀθήνας, καὶ τοῦτο ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἀπαραδέκτου εὐνοίας ὑπὲρ ὡρισμένων προσώπων ἐνῷ ὁ Συμβολαιογραφικὸς Σύλλογος Θεσσαλονίκης κατανέμει τὰ συμβάλαια ταῦτα συμμέτρως εἰς ὅλα τὰ μέλη του. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Χ. Πετρολιᾶς διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἄστοχον ἀπόφασιν ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀπαγορεύοντος μεταφορὰν σιτηρῶν ἀπὸ τόπους παραγωγῆς εἰς τόπους καταναλώσεως. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ν. Πετρίδης, καταθέτει πρᾶξιν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου τοῦ Δήμου Δρυμείας Λοκρίδος περὶ διανοίξεως τῆς ὁδοῦ Μώλου–Ἀμφικλείας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Γ. Μπάρδας, καταθέτει ἀναφορὰν ἀνταρτοπλήκτων κατοίκων τῆς περιοχῆς Λάκκας Σουλίου, ζητούντων ἀποστολὴν μέσων συντηρήσεώς των, ἤτοι ἐπίδομα ἐπαναπατρισμοῦ, χορήγησιν δωρεὰν τροφίμων, ἱματισμοῦ, κλινοσκεπασμάτων, τὴν χορήγησιν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως δι’ ἐπιδιόρθωσιν καταστραφεισῶν οἰκιῶν ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν, στέγασιν πυροπαθῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Χ. Καραΐσκος, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Τ.Τ.Τ. Δράμας, οὗτινος τὰ μέλη δὲν κατῆλθον εἰς γενομένην ἀπεργίαν, λόγῳ ἐξαιρετικῶν συνθηκῶν περιοχῆς ζητούντων ὅπως ἐξετασθῶσιν ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Τ.Τ.Τ. καὶ Κυβερνήσεως μετ’ εὐμενείας τὰ αἰτήματά των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Χ. Καραΐσκος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἑλλήνων ὁμήρων Βουλγαρίας Νομοῦ Δράμας διεκτραγωδούντων τὴν ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν εἰς ἣν περιῆλθον συνεπείᾳ τῆς ὁμηρίας καὶ παρακαλούντων ὅπως τύχωσιν ἰδιαιτέρας κρατικῆς ἀντιλήψεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Π. Μουτζουρίδης, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν κατοίκων Ἀραχναίων Ἀργολίδος, ζητούντων ὅπως ληφθῶσιν ἐπειγόντως μέτρα ἀσφαλείας δι’ ἀποστολῆς δυνάμεων ἐναντίον λυμαινομένων ὀρεινὴν Ἀργολίδα ἀναρχικῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Προέδρου Συν)σμοῦ Καρεΐκων διαμαρτυρομένου δι’ ἐπιδιωκομένην ἀναγκαστικὴν συγκέντρωσιν σταφιδοκάρπου καὶ ζητοῦντος ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ σταφιδοκάρπου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συν)σμοῦ Δραγάνου, διαμαρτυρομένου διὰ καταβαλλομένην προσπάθειαν πρὸς ἀναγκαστικὴν συγκέντρωσιν σταφιδοκάρπου καὶ ζητοῦντος ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ σταφιδοκάρπου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν σταφιδοκτηματιῶν κοινότητος Κάτω Ἀχαΐας καὶ τῶν μελῶν Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ τῆς ἰδίας κοινότητος, δηλούντων ὅτι δὲν ἀποδέχονται ἀναγκαστικὴν συγκέντρωσιν σταφιδοκάρπου, διὰ τὴν ὁποίαν οὐδεμίαν ἔδωσαν ἐξουσιοδότησιν, καὶ ζητούντων ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ σταφιδοκάρπου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν αὔξησιν τῶν εἰσφορῶν ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. κρινομένων ὡς ἀσυμβιβάστων μὲ τὴν σημερινὴν οἰκονομικὴν δυσχερῆ θέσιν τῆς χώρας. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Εἰσαγωγικοῦ Ἐμπορίου Πατρῶν, ζητοῦντος τὴν μείωσιν τῆς εἰσφορᾶς 10% ὑπὲρ τοῦ ΙΚΑ, ἑνοποίησιν τῶν διαφόρων Ταμείων καὶ ἀποφυγὴν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ὅπως ἐπιβάλῃ καὶ ἐπαυξάνῃ καθημερινῶς τὰς ὑφισταμένας φορολογίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κτηματικοῦ Συνδέσμου Αἰγιαλείας, ζητοῦντος τὴν κατάργησιν τῆς Ἑνώσεως σταφιδοεξαγωγέων, ἀσφάλειαν τιμῆς σταφίδος βάσει ἐξόδων, ἐλευθέραν ἐμπορίαν σταφιδοκάρπου καὶ ἀπόφασιν προαιρετικῆς συγκεντρώσεως σταφίδος. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Θ. Κονίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κυριακίου Λεβαδείας διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μελετωμένην διακοπὴν τῆς ἀρτοδοτήσεως τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Κυριακίου καὶ ζητοῦντος ἀναστολὴν τῆς τοιαύτης ἀποφάσεως. Οἱ βουλευταὶ Λακωνίας κ.κ. Α. Θεοδωρόπουλος καὶ Ν. Καράμπελλας, καταθέτουν ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Ἐνόπλων δυνάμεων περιοχῆς Ἀραχώβης (Τριπόλεως), διαμαρτυρομένης δι’ ἀπομάκρυνσιν Ἐθνικῶν στρατευμάτων περιοχῆς Ἀραχώβης καὶ ζητούντων ἐπιστροφὴν τούτων εἰς Ἀράχωβαν πρὸς ἀποκατάστασιν τάξεως. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικός, ζητεῖ ἀναθεώρησιν τῆς καθορισθείσης τιμῆς σίτου. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις ἀναπήρων πολέμου 1940–41, διαμαρτύρεται διὰ τὴν διαγραφὴν τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς τραυματίας καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν, τῶν παρὰ ληστρικῶν συμμοριῶν κλπ. φονευομένων στρατιωτῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἰδιωτῶν ἐν γένει καὶ ζητεῖ ἐπιψήφισιν τοῦ ἐκκρεμοῦντος νομοσχεδίου διὰ τὴν τακτοποίησίν των. Ὁ κ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν νόμου εἰς Δωδεκάνησον». Ὁ κ. Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑπ. Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας ἐν Λαμίᾳ». Ὁ κ. Α. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς), καταθέτει 1) σχέδιον ψηφίσματος «περὶ τοῦ Φυματιολογικοῦ Ἰνστιτούτου Ἰωάννου Α. Σισμάνογλου καὶ τοῦ Οἴκου αὐτοῦ» καὶ 2) σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Α. Ν. 965)37 «περὶ ὀργανώσεως τῶν Δημοσίων Νοσηλευτικῶν καὶ Ὑγειονομικῶν Ἱδρυμάτων». Ὁ κ. Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ (Ὑπ. Ἀεροπορίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 697) 1948 Α. Ν. «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (βʹ περιόδου), 1945–46 καὶ 1946–47 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἀεροπορίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1947–48. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σταμάτης, Δ. Στεφανόπουλος, Π. Σταθόπουλος καὶ Γ. Καλαντζόπουλος, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ παραπομπῆς εἰς Δευτεροβάθμια Ἀνακριτικὰ Συμβούλια Ἀξιωματικῶν τοῦ στρατεύματος ἀπομακρυνθέντων κατὰ τὴν ἀνώμαλον χρονικὴν περίοδον τῶν ἐτῶν 1922–26 παρὰ τῶν Πρωτοβαθμίων τοιούτων ὅλως ἀδίκως». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Στεφανόπουλος, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ προστασίας ἐφέδρων παλαιῶν πολεμιστῶν ἀπολυομένων λόγῳ ὁρίου ἡλικίας καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ συντάξεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κειμένων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 5 Μαΐου 1948 Συμβάσεως μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Βορείου Ἀμερικῆς, τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τροφίμων». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 705)1948 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ διὰ τοῦ ὑπὸ στοιχ. ΜΕʹ τῆς 20.3.45 ψηφίσματος κυρωθέντος ἀπὸ 5.6. 1946 Β.Δ. «περὶ στρατιωτικῆς ἱεραρχίας καὶ στρατιωτικῶν προβιβασμῶν» καὶ 2) «περὶ τρόπου ἀποζημιώσεως κατόχων τῶν ἀναγκαστικῶς μισθουμένων ὑπὸ τῆς Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας κτηνῶν, ὀχημάτων καὶ ἐξαρτημάτων τούτων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 970)46 «περὶ Ὀργανώσεως τῆς Κρατικῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας» καὶ Ν. Δ. 177)46 «περὶ ὀργανισμοῦ Β.Α.». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας τῶν ἀπολυομένων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παρούσης κατὰ τοῦ Ἔθνους συμμοριακῆς δράσεως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Λεονάρδος, Χ. Ἀλετρᾶς, Θ. Διακουμόπουλος, Μ. Καροῦσος, Ε. Κομνηνός, Χ. Πιπιλιάγκας, Γ. Μαῦρος κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς τραυματίας καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν παρὰ ληστρικῶν συμμοριῶν ἢ ἐνόπλων στασιαστῶν κλπ. φονευομένων στρατιωτικῶν, πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἰδιωτῶν ἐν γένει». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Λεονάρδος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας καὶ Ἐθνικὰς Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Κονίτσας, Δ. Παπανικολάου καὶ Γ. Πλατῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ συντάξεων τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων ἰσχυουσῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς τραυματίας καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν παρὰ ληστρικῶν συμμοριῶν κλπ. φονευομένων στρατιωτικῶν, πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἰδιωτῶν ἐν γένει». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Μουτζουρίδης καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς τραυματίας καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν παρὰ ληστρικῶν συμμοριῶν ἢ ἐνόπλων στασιαστῶν κλπ. φονευομένων στρατιωτικῶν, πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἰδιωτῶν ἐν γένει». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, Γ. Ἀριστείδου, Α. Τριανταφυλλίδης, Ε. Γαλενιανός, Ν. Κώττας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς τραυματίας καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν παρὰ ληστρικῶν συμμοριῶν καὶ ἐνόπλων στασιαστῶν κλπ. φονευομένων στρατιωτικῶν, πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἰδιωτῶν ἐν γένει». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κουλουμβάκης, Γ. Μπακόπουλος, Κ. Καλαμαρᾶς, Κ. Βλαχοθανάσης, Β. Παπαρρηγόπουλος, Η. Ἀσπιώτης, Μ. Καρζῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς τραυματίας καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν παρὰ ληστρικῶν συμμοριῶν ἢ ἐνόπλων στασιαστῶν κ. λ. π. φονευομένων στρατιωτικῶν, πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἰδιωτῶν ἐν γένει». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Βρεττάκος, καὶ Μ. Καρζῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς τραυματίας καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν παρὰ ληστρικῶν συμμοριῶν ἢ ἐνόπλων στασιαστῶν κ. λ. π. φονευομένων στρατιωτικῶν, πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἰδιωτῶν ἐν γένει». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας τῶν ἀπολυομένων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ Στρατοῦ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παρούσης κατὰ τοῦ Ἔθνους συμμοριακῆς δράσεως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Παπαϊωάννου, Γ. Σταμάτης, Δ. Λεονάρδος, Π. Ροζάκης, Χ. Ρῖζος καὶ Κ. Οἰκονομίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 320)47 Ν. Δ. «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀνθυπομοιράρχων».

§5Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ καταθέσω μίαν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἀναγνώσω καὶ ἥτις παρακαλῶ ἐπίσης νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ διαβιβασθῇ εἰς τοὺς ὑπουργοὺς Στρατιωτικῶν καὶ Δημοσίας Τάξεως.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὅσον ἀφορᾶ ὅμως τοὺς ὑπουργοὺς Στρατιωτικῶν καὶ Δημοσίας Τάξεως, θὰ λάβουν γνῶσιν ἐκ τῶν πρακτικῶν. (Μεθ’ ὃ ὁ κ. Σωτηρόπουλος ἀναγινώσκει τὴν ἐν λόγῳ δήλωσιν ἔχουσαν οὕτω).

ΔΗΛΩΣΙΣ

τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας Πάνου Σωτηροπούλου Πρὸς τὴν Δʹ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΝ ΒΟΥΛΗΝ Οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως Αἰγίου καὶ τῆς περιφερείας Αἰγιαλείας ἀγωνιζόμενοι ἀπὸ Ἰανουαρίου ἐ. ἔ., μόνοι καὶ δι’ ἰδίων δυνάμεων ἡμέραν καὶ νύκτα κατὰ τῆς ἀνταρσίας περιῆλθον ἤδη εἰς πλήρη ἀπόγνωσιν λόγῳ τῆς ἐγκαταλείψεώς των ἀβοηθήτων κατὰ τῆς δράσεως ὄχι μεμονωμένων ἀνταρτῶν, οὓς γενναίως ἀντιμετώπισαν μέχρι τοῦδε, ἀλλὰ στρατιωτικῶς συγκεκροτημένων καὶ βαρέως ὡπλισμένων ἀνταρτικῶν σωμάτων. Αἱ συνεχιζόμεναι κατὰ τῆς πόλεως ἐπιθέσεις τῶν ἀνταρτῶν 70 τὸν ἀριθμὸν ἔφθασαν εἰς τὸ κατακόρυφον ἐνταθείσης μέχρις ἀλλοφροσύνης τῆς ἀπογνώσεως τῶν κατοίκων κατὰ τὴν γενικὴν ἐπίθεσιν, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν τὴν νύκτα τῆς χθὲς πρὸς τὴν σήμερον 5 Αὐγούστου ἣν ἀπέκρουσαν οἱ κάτοικοι καὶ χωροφύλακες φονευθέντων καὶ τραυματισθέντων πέντε. Ἐκτὸς τῆς μειωμένης δυνάμεως 120 χωροφυλάκων τῆς συντηρουμένης δι’ εἰσφορῶν τῶν κατοίκων εἰς τὴν πόλιν καὶ τὴν ἐπαρχίαν ὁλόκληρον, οὐδεμία δύναμις στρατοῦ ὑπάρχει. Οὔτε δὲ κατὰ τὴν χθεσινὴν ἐπίθεσιν ἐστάλησαν στρατιωτικαὶ ἐνισχύσεις κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς μάχης, ἀλλὰ μετὰ 7ωρον, ὅταν οἱ ἀντάρται περὶ τὴν 5ην πρωϊνὴν ἀπεσύρθησαν. Ἡ χθεσινὴ ἐπίθεσις στρατιωτικῶς ὠργανωμένων καὶ ὡπλισμένων ἀνταρτικῶν δυνάμεων ἀπετέλει δοκιμαστικὴν κροῦσιν, ἐξηκριβωμέναι δὲ πληροφορίαι τὰς ὁποῖα ἐπιβεβαιοῦν αἱ συγκεντρωμέναι δυνάμεις ὑπὲρ χιλίων βαρέως ὡπλισμένων ἀνταρτῶν εἰς τὰ 3–4 ὥρας ἀπέχοντα τῆς πόλεως Αἰγίου ὀρεινὰ χωρία τῆς Ἐπαρχίας, φέρουν ἐπικειμένην γενικὴν κατὰ τῆς πόλεως ἐπίθεσιν εἰς τὴν ὁποίαν δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ ἀντεπεξέλθουν αἱ ἐλάχισται δυνάμεις τῶν πολτῶν καὶ χωροφυλάκων καὶ ἕν ἢ δύο τὰνκς ὡς συνέβη εἰς Χαλανδρίτσαν καὶ ἀλλαχοῦ. Ἡ ὕπαιθρος περιφέρεια τῆς Αἰγιαλείας ἀνταρτοκρατεῖται ὁλόκληρος, ὠργανωθείσης πολιτοφυλακῆς ἀνταρτῶν, φορολογικῶν καὶ ἄλλων διοικητικῶν καὶ δικαστικῶν ὑπηρεσιῶν ἀνταρτικῶν, αἱ ὁποῖαι κατέλυσαν τὰς πάσης φύσεως καὶ μορφῆς κρατικὰς ἐξουσίας. Ἀπέμεινε δὲ μόνον ἡ πόλις τοῦ Αἰγίου καὶ αὕτη πολιορκημένη καί τινα πεδινὰ χωρία, τὰ ὁποῖα προσβάλλονται ἤδη καὶ κινδυνεύουν νὰ καταληφθοῦν. Τὰ συγκομισθέντα προϊόντα τῶν ἀγροτῶν, (σῖτος, κριθὴ κλπ.), περιῆλθον ἤδη εἰς χεῖρας τῶν ἀνταρτῶν, τὰ δὲ ὑπὸ συγκομιδὴν, κυρίως δὲ ἡ σταφίς, κινδυνεύει νὰ παραμείνῃ ἀσυγκόμιστος, λόγῳ ἀδυναμίας ἐγκαταστάσεως καὶ παραμονῆς αὐτῶν εἰς τὰ ἐν ὑπαίθρῳ κτήματά των, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὴν ἐξουσίαν τῶν ἀνταρτῶν, πεῖνα δὲ ἐκ τούτου μαστίζει τοὺς κατοίκους. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς διαμαρτύρομαι ἐξ ὀνόματος καὶ κατ’ ἐντολὴν τοῦ λαοῦ τῆς ἐπαρχίας Αἰγιαλείας, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας διὰ τὴν τοιαύτην κατάστασιν. Χωρὶς δὲ νὰ παραγνωρίζω τὴν γενικωτέραν στρατιωτικὴν τοιαύτην καὶ τοὺς ἐπικοὺς ἀγῶνας τοῦ στρατευμένου λαοῦ, καὶ τοῦ Σώματος τῶν ἀξιωματικῶν ὅλων τῶν ὅπλων, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπὶ τῶν εἰδικωτέρων αἰτίων τὰ ὁποῖα συνετέλεσαν εἰς τὴν ἐκτράχυνσιν τῆς καταστάσεως εἰς τὴν περιφέρειαν Αἰγιαλείας, ἴσως δὲ καὶ γενικώτερον. Τὰ αἴτια αὐτὰ ἀνάγονται εἰς τὸν ἄκρατον κομματισμὸν καὶ φατριασμόν, τὸν ὁποῖον ἐκμεταλλεύονται οἱ συμπαθοῦντες τὴν ἀνταρσίαν, ἔν τισι δὲ καὶ ἐθνικόφρονες προσφερόμενοι νὰ παράσχωσιν ὑπηρεσίας διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὸ ἀκαταδίωκτον ἀπὸ τοὺς ἀντάρτας. Διὰ πιέσεων δὲ κυβερνητικῶν καὶ πολιτικῶν εἰς τὰς διωκτικὰς καὶ στρατιωτικὰς ἀρχάς, ἐπιτυγχάνουν ν’ ἀνατρέπουν τὰ ἑκάστοτε λαμβανόμενα μέτρα ἀσφαλείας, βοηθοῦντες καὶ διευκολύνοντες οὕτως ἐμμέσως τὴν ἀνταρτικὴν δρᾶσιν μὲ ἀποτέλεσμα ὁ ἀγὼν νὰ ὁμοιάζῃ μὲ τὴν ἄκαρπον προσπάθειαν τοῦ πίθου τῶν Δαναΐδων. Ὅτι ἐπιτυγχάνεται ἀπὸ τὸν ἁγνὸν ἐθνισμόν, τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς θυσίας τοῦ μαρτυρικοῦ λαοῦ, ἐξουδετεροῦται ἀπὸ τὸν εἰδεχθῆ κομματισμὸν καὶ φατριασμόν. Ἐπειδὴ τὰ εἰδικώτερα αὐτὰ αἴτια καὶ τὰ ἀποδεικνύοντα αὐτὰ γεγονότα, δημοσίᾳ ἐκτιθέμενα φρονῶ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ βλάψουν τὸν ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους, παραλείπω νὰ τὰ ἐκθέσω δημοσίᾳ ἐκτὸς ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ τοῦτο. Καλῶ τοὺς ἁρμοδίους ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ Δημοσίας Τάξεως ὑπουργοὺς, ὅπως ἀνακαλέσουν τὰς πράξεις, διαταγὰς καὶ ἀποφάσεις, δι’ ὧν ἀνέτρεψαν ἀναιτιολογήτως μέτρα ἀσφαλείας ληφθέντα ὑπὸ τῶν ὑπευθύνων διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος ἀστυνομικῶν καὶ στρατιωτικῶν ἀρχῶν κατὰ τὸ τελευταῖον δίμηνον ἐν Αἰγιαλείᾳ. Ἄλλως ἐπιφυλάσσω εἰς ἐμαυτὸν τὸ δικαίωμα ἀπεκδυόμενος πάσης εὐθύνης νὰ κατονομάσω ταῦτα καὶ νὰ ρυθμίσω τὴν ἐν τῇ Βουλῇ θέσιν μου. Ἀθῆναι τῇ 5 Αὐγούστου 1948

Ὁ Δηλῶν

Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει ἀντίρρησιν προτείνω νὰ διεξέλθωμεν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ ἐφ’ ὧν νομοσχεδίων δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις νὰ γίνουν δεκτά.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 330)43 ὡς οὗτος, κατὰ τὰς διατάξεις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 58)45 Σ. Π. ἐκυρώθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 335 ἀπὸ 30 Μαΐου 1946 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 330)43 ὡς οὗτος κατὰ τὰς διατάξεις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59)45 Σ. Π. ἐκυρώθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 355 ἀπὸ 30 Μαΐου 1946 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 480)1947 Ν. Δ. «περὶ συστάσεως διοικήσεως ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 480)1947 Ν. Δ. «περὶ συστάσεως Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 292)1947 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ Ἐμπορικῶν Συμβούλων καὶ Ἐμπορικῶν Ἀκολούθων καὶ συστάσεως Ὑπηρεσίας Μελετῶν παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας» καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κειμένων διατάξεων».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 292)47 Νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ Ἐμπορικῶν Συμβούλων καὶ Ἐμπορικῶν Ἀκολούθων καὶ συστάσεως Ὑπηρεσίας Μελετῶν παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κειμένων διατάξεων», ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ ὑπουργοῦ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῶν διὰ τὴν τροποποίησιν, συμπλήρωσιν καὶ κωδικοποίησιν τῶν ἐν ἰσχύϊ διατάξεων τοῦ Ναυτικοῦ Δικαίου».

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῶν διὰ τὴν τροποποίησιν, συμπλήρωσιν καὶ κωδικοποίησιν τῶν ἐν ἰσχύϊ διατάξεων τοῦ Ναυτικοῦ Δικαίου». Ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀκτοπλοϊκῶν συγκοινωνιῶν».

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀκτοπλοϊκῶν συγκοινωνιῶν». Ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1274)1919 περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 527)1914 «περὶ Ἐμπορίας τῶν Χημικῶν Λιπασμάτων».

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1274)1919 περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 527)1914 «περὶ ἐμπορίας τῶν χημικῶν λιπασμάτων», ἔχον οὕτω: Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 5ης Μαΐου 1948 συμβάσεως μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Βορείου Ἀμερικῆς, τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τροφίμων».

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 5 Μαΐου 1948 συμβάσεως μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Βορείου Ἀμερικῆς, τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τροφίμων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (βʹ περιόδου), 1945– 1946 καὶ 1946–47, ἁρμοδιότητος ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1948–49».

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944– 1945 (βʹ περιόδου), 1945–1946 καὶ 1946– 1947 ἁρμοδιότητος ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1948–1949». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναπληρώσεως τῶν ἐκ Δημοσίων ὑπαλλήλων μελῶν, τοῦ παρὰ τῷ ὑπουργείῳ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Συμβουλίου Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας».

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναπληρώσεως τῶν ἐκ Δημοσίων ὑπαλλήλων μελῶν τοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Συμβουλίου Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας». Συνέχισις τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας τῶν ἀπολυομένων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παρούσης κατὰ τοῦ Ἔθνους συμμοριακῆς δράσεως». Ὁ κ. Η. Λαγᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§28Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐπιδιώκεται, ἔστω καὶ ὀλίγον ἀργά, ἡ προστασία τῆς κατ’ ἐξοχὴν συμπαθοῦς καὶ ἀγαπητῆς τάξεως τῶν στρατευθέντων καὶ στρατευομένων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι εἰς μίαν δυσκολωτάτην στιγμὴν τοῦ ἐθνικοῦ βίου ἐκλήθησαν νὰ προασπίσουν τὰ πεπρωμένα τοῦ Ἔθνους. Τὸ νομοσχέδιον ἔρχεται, ἔν τινι μέτρῳ, ἀργά. Ἀλλὰ δὲν εἶναι τοῦτο, τὸ ὁποῖον μᾶς δημιουργεῖ διάθεσιν κριτικῆς. Εἶναι, κυρίως, ὅτι, ἐνῶ ἡ πρόθεσις φαίνεται καλή, ἡ γραμμὴ ἡ ὁποία διέπει τὸ νομοσχέδιον καθιστᾷ τὴν προστασίαν κατ’ ἀποτέλεσμα ἀνενεργῆ. Αἱ βασικαί μας ἀντιρρήσεις ἀρχῆς εἶναι δύο. Πρῶτον, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑποχρεωθοῦν ἐκ τοῦ νόμου νὰ προσλάβουν ἀπολυομένους, διατηροῦν ἀντιστοίχως τὸ δικαίωμα τῆς ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ἀπολύσεως ἄλλων ὑπαλλήλων ἢ ἐργατῶν, ὑπηρετούντων ἤδη παρ’ αὐταῖς. Ἔχουν, δηλαδή, τὴν εὐχέρειαν νὰ καταγγείλουν τὴν σύμβασιν ἐργασίας καὶ νὰ ἀπολύσουν ἀνάλογον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων, μὲ ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον θὰ ὑποχρεωθοῦν ἐκ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νόμου νὰ προσλάβουν. Ὑπάρχει ἐδῶ ἕν κενόν, τὸ ὁποῖον πρέπει ἡ Βουλὴ εὐθέως νὰ ἀντιμετωπίσῃ, διότι, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, δὲν θὰ ἐκτελέσῃ εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον της. Προέχει, βεβαίως, ἡ προστασία τῶν ἀπολυομένων ἐφέδρων. Δὲν ἐπιτρέπεται, ἐν τούτοις, νὰ ἀφήσωμεν εἰς τὴν διάκρισιν τῶν ἐργοδοτῶν τὸ δικαίωμα νὰ δύνανται νὰ ἀπολύουν ἄλλους ἐργάτας ἢ ὑπαλλήλους καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἀφήσωμεν τὴν θύραν ἀνοικτὴν εἰς καταστρατηγήσεις τοῦ μέτρου καὶ νὰ δημιουργήσωμεν ἀνεργίαν, ἐνῶ σκοπός μας εἶναι νὰ τὴν περιορίσωμεν. Ἐνθυμεῖσθε τὸν παλαιὸν νόμον τῆς Κατοχῆς 424, ὁ ὁποῖος προσέφερε μεγάλας ὑπηρεσίας καὶ καθιέρωνεν ἕν εἶδος μονιμότητος τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις. Βεβαίως, ὁ νόμος αὐτὸς κατέληξε κατόπιν, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, νὰ ἔχῃ δεσμεύσει τὴν ἑλληνικὴν ἐπιχειρηματικότητα καὶ τὴν κινητικότητα τῆς ἐργασίας, ἡ δὲ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος τὸν κατήργησε διὰ μιᾶς μονοκονδυλιᾶς, χωρὶς ὅμως νὰ λάβῃ ἀντίστοιχα μέτρα προστασίας τῶν οὕτω πληττομένων ἐργατῶν. Παρέμεινε, παρὰ ταῦτα, μετὰ τὴν θέσπισιν τοῦ νόμου 118)1945 ἡ διάταξις περὶ «πλεονάζοντος προσωπικοῦ», ἥτις μὲ τὰς φιλεργατικὰς τάσεις τῶν κατωτέρων, ἰδίως, δικαστηρίων, παρεῖχεν κἄποιαν ἐγγύησιν κατὰ ἐνδεχομένων καταχρήσεων εἰς τὰς ἀπολύσεις τῶν ἐργαζομένων ἐκ μέρους τῶν ἐργοδοτῶν. Ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ εὐχέρεια, ἡ ὁποία εἶχεν ἀπομείνει εἰς τὰ δικαστήρια, νὰ δύνανται νὰ κρίνουν κατὰ πόσον ὁ ἐργοδότης εἶχε κάμει καλὴν χρῆσιν τοῦ δικαιώματός του, κατηργήθη, καὶ σήμερον οἱ ἐπιχειρηματίαι ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀπολύουν ἀναιτιολογήτως οἱονδήποτε ἐργαζόμενον. Ἐὰν ψηφίσωμεν τὸ σχέδιον νόμου ὡς ἔχει, ὑπάρχει φόβος νὰ ἀπολυθοῦν ἄλλοι, ἀντὶ τῶν προσλαμβανομένων ἐφέδρων, διὰ νὰ μὴν ἐπιβαρυνθοῦν αἱ βιομηχανίαι. Νομίζω, ὅτι τὸ δικαίωμα αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ παραχωρηθῇ οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον καὶ πρέπει νὰ τεθῇ διάταξις εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον νόμου, κατὰ τὴν ὁποίαν, αἱ ἀπολύσεις αἱ γινόμεναι ἐπὶ σκοπῷ περιγραφῆς τῶν διατάξεων τοῦ νόμου θὰ εἶναι ἄκυροι, τῆς ἀκυρότητος ἀπαγγελλομένης ὑπὸ τῶν δικαστηρίων.

§29Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Δὲν ἔχουν οἱ ἐργοδόται τὴν εὐχέρειαν τῆς καταγγελίας τῆς συμβάσεως;

§30Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Βεβαίως, ἔχουν τὴν εὐχέρειαν αὐτήν, καὶ θὰ ἀπολύουν ὑπηρετοῦντας ἤδη ὑπαλλήλους, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ προσλαμβάνουν ἐκείνους ποὺ θὰ ἐπιβάλῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον.

§31Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ φόβος σας εἶναι ὑπερβολικός, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, μία οἱαδήποτε ἐπιχείρησις νὰ ἀπολύῃ ἕνα παλαιὸν πεπειραμένον ὑπάλληλον, τὸν ὁποῖον, ἄλλωστε, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀποζημιώσῃ μὲ πολλοὺς μισθούς.

§32Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Θὰ ἀπολύσουν ὅλους τοὺς νεοπροσληφθέντας ὑπαλλήλους, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν κενῶν τῆς ἐπιστρατεύσεως. Βεβαίως, εἶναι δικαίωμα τοῦ ἐπιχειρηματίου νὰ ἀπολύῃ. Ἀλλὰ τὴν δυνατότητα αὐτήν πρέπει νὰ τὴν θέσωμεν ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς δικαστικῆς Ἀρχῆς, νὰ δύναται, δηλαδή, ὁ ἀπολυόμενος ἐκ τοῦ λόγου τούτου, νὰ προσφεύγῃ εἰς τὰ δικαστήρια καὶ νὰ ζητῇ τὴν ἐπαναπρόσληψίν του, λόγῳ καταχρηστικῆς ἀπολύσεως, διότι, ἐν προκειμένῳ, ἀμφιβάλλω ἂν θὰ εἶναι ἐφαρμοστέαι αἱ περὶ καταχρήσεως δικαιώματος διατάξεις τοῦ Ἀστικοῦ μας Κώδικος.

§33Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι εἰς τὸν ἀπολυόμενον καταβάλλεται ἀποζημίωσις βάσει τοῦ νόμου 2112, συγχρόνως δὲ καὶ πρόσθετος εἰσφορὰ εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας, ἴση περίπου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι σημαντικὸν βάρος διὰ τὸν ἐπιχειρηματίαν καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ φραγμὸν κατὰ τοῦ κινδύνου, περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε.

§34Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ὁ νόμος 2112 ὁρίζει ἀποζημίωσιν ἀναλόγως τοῦ χρόνου ὑπηρεσίας καὶ ὁ ἐπιχειρηματίας θὰ ἀπολύσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐλάχιστον χρόνον ὑπηρεσίας, διὰ νὰ δώσῃ μηδαμινὰς ἀποζημιώσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσφορὰν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας, εἶναι, ὅπως γνωρίζετε, πολὺ γλίσχρος.

§35Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Θέλω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἴσως νὰ μὴ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας. Πέρυσι, τὸν Νοέμβριον, εἶχεν ἔλθει μία Ἐπιτροπὴ τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας, ἡ ὁποία ἔκαμε μίαν ἐμπεριστατωμένην ἔρευναν καὶ διετύπωσε τὰς ἀπόψεις της, ὅταν δὲ ὁλοκληρωθῇ τὸ ἔργον της, θὰ δοθῇ εἰς τὴν δημοσιότητα, διότι εἶναι πολὺ ἐνδιαφέρον. Ἕνα σημεῖον, τὸ ὁποῖον τονίζει ἡ ἔκθεσις αὐτή, εἶναι, ὅτι διὰ τὴν λύσιν τῆς συμβάσεως ἐργασίας οὐδαμοῦ παρεμβάλλονται τόσα ἐμπόδια, ὅσον ἐν Ἑλλάδι, ὅπου ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἔχομεν προχωρήσει πολύ.

§36Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἔχω μελετήσει τὴν ἔκθεσιν αὐτήν. Ἀλλὰ δὲν τίθεται ζήτημα περὶ τῆς θεωρητικῆς προστασίας τῶν ἐργαζομένων, προστασίας εὑρισκομένης, ἀτυχῶς, μόνον εἰς τὰ χαρτιά. Διότι ὀφείλετε νὰ γνωρίζετε σεῖς, κ. ὑπουργέ, ὅτι λόγῳ τῶν κρατουσῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν καὶ τῆς μειωμένης οἰκονομικῆς δραστηριότητος, ὑπαρχούσης καὶ τῆς εὐχερείας τῆς καταγγελίας τῆς συμβάσεως ἐργασίας, ἡ προστασία αὕτη εἶναι περιωρισμένη καὶ ἀλυσιτελής. Συνεπῶς, ἔχω νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος μίαν τροπολογίαν, ἢ μᾶλλον, μία προσθήκην, ὡς παράγραφος 5, εἰς τὸ ἄρθρον 10. Νὰ εἴπωμεν, ὅτι «Θεωρεῖται ἄκυρος πᾶσα ἀπόλυσις.... (ἀναγινώσκει)...... γενομένη πρὸς δημιουργίαν θέσεως καταληφθησομένης ὑπὸ προσώπων προστατευομένων διὰ τοῦ παρόντος νόμου». Δηλαδή, νὰ μὴ δύναται μία ἐπιχείρησις νὰ καταστρατηγήσῃ τὸν νόμον, προσλαμβάνουσα ἕνα ὑπάλληλον καὶ ἀπολύουσα ἄλλον.

§37Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ νόμος λέγει ἐπὶ πλέον τοῦ προσωπικοῦ.

§38Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Αὐτὸ εἶναι μία ἀφετηρία διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν προσληπτέων, ἀλλὰ ἡ εὐχέρεια παραμένει ἀκεραία εἰς χεῖρας τοῦ βαρυνομένου ἐργοδότου. Ἐὰν δὲν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μου, κτίζομεν εἰς τὸ κενὸν καὶ οὐδεμίαν προστασίαν παρέχομεν. Πρέπει νὰ παράσχωμεν μίαν ἐγγύησιν, περὶ τοῦ ὅτι δὲν θὰ γίνῃ κατάχρησις τοῦ δικαιώματος νὰ ἀπολύῃ τοὺς ἐργαζομένους, διὰ νὰ ἀπορροφήσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπολύονται ἀπὸ τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασικὴ μου ἀντίρρησις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέπωμεν νὰ δημιουργῆται ἀνεργία, διὰ νὰ προστατεύσωμεν, δῆθεν, ἀπολυομένους ἀπὸ τὸν στρατόν. Τὸ δικαίωμα, βεβαίως, τῶν ἀπολυομένων ἐκ τοῦ στρατοῦ εἶναι ἰσχυρότερον, ἀλλὰ ταυτοχρόνως δὲν πρέπει νὰ ἀφήσωμεν ἀνυπερασπίστους καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται ἤδη. Ἡ δευτέρα βασικὴ ἀντίρρησίς μου εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν καὶ προχθὲς ἀνέφερον. Πρόκειται περὶ τοῦ ἰδιοτύπου τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον γίνονται αἱ προσλήψεις. Τὸ ἄρθρον 3 λέγει: «....... (ἀναγινώσκει)...........». Δηλαδὴ αἱ μικτῆς συνθέσεως προσωπικοῦ ἐπιχειρήσεις, δικαιοῦνται νὰ προσλαμβάνουν ἀποκλειστικῶς χήρας ἢ ἀδελφὰς θανόντων ἐν πολέμῳ. Ἀλλ’ ἐλπίζομεν ὅτι ἡ κατηγορία αὐτὴ τῶν ἀξίων προστασίας προσώπων θὰ εἶναι μικρά. Ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ ἀπορρόφησις, ὑπὸ τῶν ἐπιχειρήσεων, αἵτινες ἔχουν μικτὴν σύνθεσιν, προσωπικοῦ θὰ εἶναι πολὺ μεγάλη. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα, διὰ νὰ εἶμαι σαφέστερος. Ὡρισμέναι βιομηχανικαὶ ἐπιχειρήσεις —δὲν θέλω νὰ τὰς κατονομάσω— αἱ ὁποῖαι ἔχουν μικτὴν σύνθεσιν, ἤτοι ὑφαντρίας πολλὰς καὶ ἀνδρικὸν προσωπικὸν ὀλιγώτερον. Αὐταὶ θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ προσλάβουν μικρὸν ἀριθμὸν ἐργατριῶν, διότι μικρὸς εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀδελφῶν καὶ συζύγων τῶν θανόντων. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, θὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταί, νὰ προσλάβουν μόνον 40–50, διότι ἔχουν γυναικεῖον προσωπικόν. Ἐνῷ μία ἄλλη πολὺ μικροτέρα ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία ἔχει ἄρρεν προσωπικὸν θὰ προσλάβῃ 60, 70 ἢ καὶ 80. Ἡ διατύπωσίς του, ὡς ἔχει γίνῃ εἶναι κατακριτέα, δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει...

§39Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σεῖς τὶ προτείνετε; Ἐὰν ἕνα ραφεῖον ἔχῃ ὅλο γυναικεῖον προσωπικὸν καὶ ἔχει καὶ ἕνα θυρωρό, τὶ γίνεται;

§40Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτῶν τῶν ἐπιχειρήσεων αἱ ὁποῖαι εἶναι μικραὶ καὶ ἀπασχολοῦν προσωπικὸν 15–20 ἀτόμων. Ὁμιλῶ περὶ τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπωφεληθοῦν. Εἶναι ἀπαράδεκτον δι’ ἐμέ, κ. ὑπουργέ, νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ διάκρισις εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ προσωπικοῦ, ἐξ ἀρρένων καὶ θηλέων. Ἡ διατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι κακὴ καὶ γεννᾷ ὑπονοίας. Ὅταν γίνῃ τοῦτο, θὰ εὐνοηθοῦν ὡρισμέναι μεγάλαι ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον θὰ ἀπολαύουν αὐτῆς τῆς ἰδιαζούσης προστασίας. Προτείνω, λοιπόν, ὅπως αἱ προσλήψεις γίνονται ἀδιακρίτως συνθέσεως προσωπικοῦ καὶ ἀναλόγως μὲ τὸν συνολικὸν ἀριθμὸν τῶν ἐργαζομένων. Μία ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία ἔχει 500 ἄτομα προσωπικόν, θὰ προσλάβῃ 10, μία ποὺ ἔχει 1.000 θὰ προσλάβῃ 100. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ τοποθέτησις τοῦ ζητήματος. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ δημιουργοῦνται προνόμια ὑπὲρ ὡρισμένων μεγάλων βιομηχανιῶν.

§41Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἐὰν μία ἐπιχείρησις ἔχῃ προσωπικὸν μόνον ἐκ θηλέων, πῶς θὰ τὴν ὑποχρεώσητε νὰ πάρῃ προσωπικὸν ἐξ ἀρρένων; Ἔχω μίαν ἀμφιβολίαν καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ διαφωτίσητε.

§42Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, ἐὰν μία ἐπιχείρησις ἔχῃ 35 ἐργαζομένους ἐξ ὧν 18 ἄνδρες καὶ 17 γυναῖκες, δὲν θὰ πρέπει νὰ προσλάβῃ κανένα ἐκ τῶν προστατευομένων τοῦ νόμου, ἐνῷ ἂν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει τὸ σύνολον τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐργαζομένων, θὰ προσλάβῃ δύο προστατευομένους τοῦ νόμου. Ἐὰν δὲν συμβῇ τοῦτο καὶ γίνει διάκρισις μεταξὺ προσωπικοῦ ἀρρένων καὶ θηλέων, εἰς πολλὰς περιπτώσεις, δὲν θὰ ὑποχρεοῦται νὰ προσλάβῃ κανένα ὁ ἐργοδότης ἢ νὰ προσλάβῃ πολὺ ὀλιγωτέρους τοῦ κανονικοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασίς μου, δηλαδή, νὰ προσλαμβάνωνται οἱ ἀπολυόμενοι κατ’ ἀναλογίαν τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐργαζομένων, ἀδιακρίτως ἐὰν πρόκειται περὶ γυναικῶν ἢ ἀνδρῶν. Ἡ βάσει τοῦ ἄρθρου 10 καταρτιζομένη Ἐπιτροπή, θὰ κρίνῃ ἑκάστοτε, ποῖοι θὰ εἶναι αὐτοὶ οἱ προσλαμβανόμενοι. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτάς, κύριοι συνάδελφοι, πράγματι τὸ νομοσχέδιον βελτιούμενον κατὰ τὰς ὑποδείξεις μας, συνιστᾷ μέτρον, τὸ ὁποῖον προσλαμβάνει εὐρυτέρας Ἐθνικῆς σημασίας χαρακτῆρα, διότι ἐὰν οἱ ἤδη προμαχοῦντες τῆς Πατρίδος ἔχουν τὸ συναίσθημα, ὅτι τὰ μετόπισθεν, ὅτι τὸ Κράτος, εἶναι παραστάτης των, θὰ ἐπιτελέσουν καλίτερον τὸ ἔργον των καὶ μαζὶ μὲ τὰ πλήγματα, τὰ ὁποῖα αὐτοὶ καταφέρουν ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ, θὰ καταφέρωμεν καὶ ἡμεῖς σοβαρώτατον πλῆγμα ἐναντίον τῶν ἀνατροπέων, διὰ τῶν μέτρων τῆς ὑγιοῦς κοινωνικῆς πολιτικῆς, τὰ ὁποῖα ἡ Βουλὴ βελτιοῦσα τὸ κυβερνητικὸν σχέδιον, θὰ ἔχῃ λάβει ὑπὲρ τῶν ἡρωϊκῶν παιδιῶν τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§43Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει μίαν μακρὰν ἱστορίαν. Ἦτο σαφὲς τὸ καθῆκον τῶν μεγάλων ἀνθρώπων ποὺ ἀντιλαμβάνονται τὰς ὑποχρεώσεις των, τοὐλάχιστον ἀπέναντι τῶν μεταπολεμικῶν προβλημάτων, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἐγκαίρως νὰ ἀπασχοληθοῦν μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ἀπασχολήσεως. Ἀτυχῶς, ἡ ἱστορία αὐτὴ εἶναι πολὺ μακρὰ καὶ ἀνάγεται εἰς χρόνον προγενέστερον τῆς σημερινῆς καταστάσεως. Εἰς ὅλας τὰς χώρας, ὅταν ἐσυνεχίζετο ἀκόμη ὁ ἀγὼν τοῦ πολέμου, ἓν ἦτο βέβαιον, ὅτι θὰ παρουσιάζετο στυγνὸν καὶ δεινὸν τὸ μεταπολεμικὸν πρόβλημα τῆς ἐργασίας. Καὶ εἰς ὅλα τὰ Κράτη, πρωτοστατούσης τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, συνεστήθησαν ἐγκαίρως Ἐπιτροπαὶ πρὸς ἀπασχόλησιν, μελέτην, σχέδια καὶ προτάσεις ὡρισμένων συγκεκριμένων μέτρων. Τοῦτ’ αὐτὸ, τινὲς ἐν Ἑλλάδι, ἐπηρεαζόμενοι ἀπὸ τὰς ἀνάγκας αὐτὰς καὶ συναισθανόμενοι τοὺς κινδύνους ἔπραξαν. Οὔτε ἅπαξ, οὔτε δὶς, ἀλλὰ πλειστάκις καὶ ὀχληρῶς, ἠθελήσαμεν νὰ συγκινήσωμεν τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι ἔδει νὰ συνιστοῦν τὸν μόνιμον νοῦν ἐπὶ τοιούτων μεγάλων θεμάτων. Ἀτυχῶς περὶ ἄλλα πολλὰ καὶ ἐφήμερα, ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπασχοληθοῦν, οὐχὶ ὅμως μὲ τὸ μέγα τοῦτο πρόβλημα. Πάντως, αἱ ἐργασίαι, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἦσαν ἱκαναὶ καὶ ἐπεβάλετο, εἰς ἡμᾶς τοὐλάχιστον, νὰ τὰς συμβουλευθῶμεν. Μοῦ ἐδόθη καὶ ἄλλοτε εὐκαιρία ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ σᾶς εἴπω τὸ παράδειγμα τοῦ Βελγίου, τὸ ὁποῖον εὐθὺς ἀμέσως ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεώς του, κατὰ Δεκέμβριον τοῦ 1944, διότι ἐκεῖ ὅλοι οἱ σκεπτόμενοι εἶχον κατασταλάξει εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα, ἔθεσεν ἀμέσως εἰς ἐφαρμογὴν τὸν μεγάλον ἐκεῖνον νόμον τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ παρεμφερῶν ζητημάτων. Ἡμεῖς σήμερον ἡ Ἑλλὰς —καὶ τοῦτο προδίδει τὸ νομοσχέδιον— χωρὶς νὰ ἀδικήσω κατὰ πάντα τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος, καὶ αὐτὸς συνεμερίσθη μέρος τῆς ἀνησυχίας, φέρομεν τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Τόση ὅμως, εἶναι ἡ ἀνησυχία, ἡ ὁποία προβάλλει εἰς τὰ διάφορα αὐτὰ ζητήματα, ὥστε εἰς διάστημα ἐλαχίστων ἡμερῶν ἢ μηνῶν ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἀξιοτίμου ἐκπροσώπου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας καὶ αὐτὴ αὕτη ἡ ἐπικεφαλὶς τοῦ νομοσχεδίου ὑπέστη μεταβολήν. Διατί; Φαίνεται κἄποια κακὴ μοῖρα βασανίζει τὴν χώραν. Δὲν ἠθέλησαν τὰ ὑπεύθυνα πολιτικὰ σώματα καὶ οἱ ὑπεύθυνοι πολιτικοὶ ὀργανισμοὶ καὶ οἱ κυβερνῶντες ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, νὰ συλλάβουν τὸ πρόβλημα ἐν τῷ συνόλῳ του, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναγκασθῶμεν μὲ τὸν Α ἢ Β τρόπον, ὁπωσδήποτε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν. Ἐκτὸς ἐὰν τὰ μεγάλα αὐτα θέματα, τῶν μεγάλων αὐτῶν γιγάντων, ὅπως εἶναι ἡ ἀνάγκη, ἡ ἀσθένεια καὶ ἡ ἄγνοια, ἡ ὁποία καλύπτει καὶ πολλὲς φορὲς ξεπερνᾶ εἰς δύναμιν καὶ θάπτει τὰ ἄλλα ζητήματα, παραμεληθοῦν ἢ δὲν ἀντιμετωπισθοῦν σοβαρῶς, θὰ ἀναγκασθῶμεν μοιραίως, νὰ ὑποστῶμεν τὰ πλήγματα τῶν γιγάντων τούτων. Ἀντὶ τούτου, συνεχίζομεν ἔτσι ἐμπειρικῶς καὶ ἐμβαλωματικῶς τὰ ἑκάστοτε παρουσιαζόμενα προβλήματα. Δεῖγμα δὲ τοῦτο τὸ παρὸν μικρὸν νομοσχέδιον, διὰ νὰ θεραπεύσῃ μίαν μεγάλην πληγήν.

§44Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὥστε ὁ χαρακτηρισμός σας εἶναι, ὅτι εἶναι μικρὸν νομοσχέδιον διὰ μεγάλην ἀνάγκην;

§45Ε. ΓΟΝΗΣ. Βεβαίως. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς ἔθεσε μίαν λέξιν, τὴν ὁποίαν συχνὰ ἀκούομεν, τὴν περίφημον: Full employement, μεταφρασθεῖσα εἰς «τὴν πλήρη ἀπασχόλησιν», καὶ ἡ ὁποία, δὲν ἀποδίδει τὸ ἀληθὲς νόημα, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὸν μεγάλον της διδάσκαλον Μπεβεζίζε εἶναι ὅρος δυναμικός, σημαίνων πλήρη κινητοποίησιν κεφαλαίων καὶ ἀνθρώπων. Ἀλλ’ ἀτυχῶς ἡ ἄγνοια ἐξακολουθεῖ νὰ κυριαρχῇ ὡς ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγάλους γίγαντας ..... ... (δὲν ἠκούσθη)... Μεταχειρίζομαι λέξεις παλαιὰς ἴσως, ἀλλὰ μὲ ἐντελῶς νέον νόημα καὶ εἶναι κανεὶς ὑποχρεωμένος νὰ κάμῃ ἓν ὁλόκληρον νέον λεξιλόγιον, οὕτως εἰπεῖν, ἑρμηνευτικὸν τῶν νέων πραγματικοτήτων, ποὺ ἐκπροσωποῦν αἱ λέξεις αὐταί. Εἶπον, ὅτι, εἶναι κατ’ ἐξοχὴν δυναμικὴ ἡ λέξις αὐτή. Καὶ ἐκτὸς ἄλλων, σημαίνει κατ’ ἀρχὴν δρᾶσιν, δραστηριότητα πλήρη, ἀπὸ τὴν ὁποίαν προκύπτει ὡς ἀναγκαία συνέπεια ἡ ζήτησις. Ἐὰν οὕτω πως ἀσχοληθῶμεν μὲ τὸ θέμα καὶ μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα μᾶς προτείνουν, τὰ ὁποῖα εἶναι μέσα ἀφορῶντα τὸ σύνολον, ὑπὲρ τοῦ συνόλου, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζουν ἀποφασιστικῶς τὴν κινητοποίησιν ὅλων τῶν δυνάμεων τῆς χώρας πάσης φύσεως, καὶ τὸ ἀντιμετωπίζουν δὲ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς μὲ τὴν χώραν καὶ μὲ τὴν πολιτικὴν σταθερότητα καὶ ἄλλας προϋποθέσεις ἄνευ τῶν ὁποίων ἀπατῶμεν καὶ ἀπατώμεθα. Ἀλλὰ ἀντὶ τούτων φτιάνουν προχείρως ἕνα ὀργανισμὸν πλήρη κοντὰ εἰς τοὺς ἄλλους καὶ συνεπῶς μὲ κομματικὴν βάσιν εἰς τὴν πλήρη δραστηριότητά της, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀπορρέει ἡ ζήτησις, καὶ συνεπῶς, ἡ πλήρης ἀπασχόλησις, ὄχι τοῦ προβλήματος, ἀλλὰ τῶν κομματικῶν φίλων καὶ τοῦ κόμματος. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ ἄλλων χωρῶν. Δὲν ὑπάρχει πλέον, κύριοι, ἀνεργία εἰς τὴν Ἀγγλίαν, οὔτε εἰς τὸ Βέλγιον, οὔτε εἰς Γαλλίαν καὶ ἀλλαχοῦ. Διότι ἐγκαίρως διεῖδον τὸ θέμα καὶ πρόβλημα, ἔλαβον τὰ μέτρα καὶ ἐπροχώρησαν. Καὶ ἰδού, διατί, ἐκεῖ κατέστησαν περιττὰ τοιαῦτα νομοσχέδια. Καὶ ἄλλας παρατηρήσεις ἔχω νὰ κάμω. Εἰπέτέ μου παρακαλῶ, κύριοι συνάδελφοι καὶ ἀξιότιμε κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ἐὰν εἶναι σωστὸν νὰ κάμωμεν διαχωρισμὸν τῶν ἀγωνιστῶν τῆς πατρίδος μας. Διατὶ τάχα οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἀλβανίας θὰ τεθοῦν εἰς ἥσσονα μοῖραν; Διατὶ δι’ αὐτοὺς δὲν θὰ ληφθῇ οὐδὲν μέτρον; Δικαίως δὲ θὰ παραπονοῦνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, διότι καθ’ ἡμᾶς τοὐλάχιστον, ὁ ἀγὼν εἶναι ὁ αὐτός, ἤρξατο τότε καὶ συνεχίζεται σήμερον. Ἀλλὰ εἰπέτε μου, ἐὰν ἐπὶ 600 χιλιάδων, τοὐλάχιστον ἀνθρώπων, λύεται τὸ πρόβλημα, τὸ τόσον μέγα ὅσον αὐτό, διὰ τῆς τοποθετήσεως δυνάμει τοῦ παρόντος νομοσχεδίου 3–4 χιλιάδων ἀτόμων; Καὶ ἐνθυμηθῆτε το, ὅτι ὁσονδήποτε καλὰς προσπαθείας καὶ ἂν καταβάλετε, τὰς ὁποίας δὲν θὰ σᾶς παραγνωρίσω ποτὲ ἐγώ, δὲν θὰ τοποθετήσητε περισσοτέρους τῶν 4.000 ἀνθρώπων. Εἶναι πράγματι μέγα ἢ μικρὸν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ εἰδικὸν τοῦτο θέμα τῆς προστασίας τῶν ἀγωνιστῶν καὶ πολεμιστῶν τῆς Ἑλλάδος; Καὶ ἐπειδή, ἀπὸ τὴν μεταβολὴν τοῦ τίτλου ξεπετάχτηκαν αἱ ἀπαιτήσεις, βλέπετε καὶ τὴν μεταβολὴν καὶ τὰς ἀσχέτους πρὸς τὸν ἀρχικὸν των τίτλον διατάξεις. Δὲν περιλαμβάνει πλέον διατάξεις προστατευτικάς, διὰ τοὺς κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἀνταρσίας ἀπολυθέντας, ἀλλὰ καὶ ἄλλας κατηγορίας, καὶ ἀρχίζει ἀπὸ τὴν 1ην Μαΐου 1945. Προσπαθῶ νὰ εὕρω, ἀλλὰ δὲν εὗρον ἀκόμη τὴν δικαιολογίαν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω νὰ ἀνακοινώσω πρὸς τὸ Σῶμα, τὸ κατωτέρω τηλεγράφημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν. «ΙΧ Μεραρχία ἐξεπόρθησε ΓΚΟΛΙΟ καὶ ΚΑΡΔΑΡΙ. Χ Μεραρχία βοηθούσης 8ης Μεραρχίας κατέλαβε ΤΑΜ-ΠΟΥΡΙ. Γ. Στράτος Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν». (Ἅπαντες οἱ βουλευταί, ὄρθιοι χειροκροτοῦν ἐνθουσιωδῶς).

§47Ε. ΓΟΝΗΣ. Συνεχίζων, κύριοι συνάδελφοι, λέγω, ὅτι εἶναι δικαίωμα παντὸς πολίτου, καὶ ἰδίᾳ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται, οἱ ὁποῖοι παλαίουν τὸν σκληρὸν ἀγῶνα, εἶναι δικαίωμα τούτων, ἔναντι τῆς πολιτείας, καὶ ἡ πολιτεία ἔχει τὰς ὑποχρεώσεις της ἔναντι ὅλων τούτων. Τὸ ζήτημα τῆς ἀνεργίας εἶναι πρόβλημα κοινωνικὸν, τὸ ὁποῖον χρήζει ἀμέσου ἀντιμετωπίσεως. Ἀντὶ τούτου, βλέπετε εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ περιλαμβάνωνται καὶ ἄλλοι, ἐκτὸς τῶν ὑπηρετούντων καὶ μὲ μίαν περίεργον βάσιν, κύριοι συνάδελφοι. Δι’ ὃ κατ’ ἐμέ, δὲν θὰ ἔχῃ ἀποτελέσματα σοβαρὰ τὸ νομοσχέδιον. Καὶ λέγω, ἢ ὅλοι μας ἔχομεν ὑποχρέωσιν ἀπέναντι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ ὀφείλομεν νὰ πληρώσωμεν διὰ τοὺς ἀνθρώπους τούτους, ἢ θὰ ἔπρεπε τὴν ἠθικὴν αὐτὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὴν ρίψωμεν εἰς τὰς πλάτας ὡρισμένων ἀτόμων, διὰ νὰ φέρουν αὐτοὶ τὰ βάρη τῆς πολιτείας. Θὰ πρέπει, δηλαδή, τὴν μεγάλην αὐτὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὴν ὑποστῇ ὁ βιοτέχνης, ὁ ἔχων 26 ἐργάτας κ.ο.κ. Καὶ θὰ ἠδύνατο κανεὶς νὰ εἴπῃ ὅτι, λύομεν οὕτω πως, νομοθετικῶς τὸ πρόβλημα. Ὑποθέτω, ὅτι, τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐπηρεασμένον ἀπὸ τὴν παλαιὰν νομοθεσίαν τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, ὅτε, νομίζω, ὅτι ἐτοποθετήθησαν μόνον 5 χιλιάδες ἐκ τῶν τούτων πολεμιστῶν. Τὸν περασμένον πόλεμον ἐξεπληρώθη τὸ μεγάλο χρέος τῆς πολιτείας, καὶ ὅτι προσεγγίσαν πρὸς τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε τότε, ὄχι φυσικὰ μὲ τὴν ὀξύτητα καὶ τὴν ἰδιομορφίαν, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει σήμερον καὶ ὅτι πλέον δὲν εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν μας νὰ ἀργοῦμεν τὰ ζητήματα αὐτά, διότι ὑπάρχουν ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι τὰ ἐκμεταλλεύονται. Εἶναι ζήτημα στοιχειώδους προνοίας αὐτὸ τοῦτο τὸ ζήτημα καὶ αὐτοαμύνης μας καί, ἢ θὰ θελήσῃ ἡ πολιτεία νὰ ἀπασχοληθῇ σοβαρῶς μὲ τὸ θέμα τῆς πλήρους ἀπασχολήσεως, συμπεριλαμβανομένων ὅλων τῶν πολεμιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἀντίληψιν ὅτι, ἐξεπλήρωσαν τὸ καθῆκόν τους, ἢ πολιτεία–κόμμα ἔχει μόνον ὡρισμένας ὑποχρεώσεις ἔναντι ὡρισμένων ἀτόμων. Πάντως, προσωπικῶς, δὲν νομίζω, ὅτι μὲ τὸ τελευταῖον τὰς ἐξοφλεῖ. Ἀλλὰ ἁπλῶς ἀκολουθεῖ μίαν ἐμβαλωματικὴν λύσιν, μὲ τὴν ὁποίαν ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν νομίζω, ὅτι λύεται τὸ πρόβλημα. Συνέβη τὸ περίεργον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ γίνωνται, ὅπως καὶ εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, διάφοροι ὑπηρεσίαι, ὅπως φερ’ εἰπεῖν τὸν Μάϊον τοῦ 1945, τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας. Ὑπάρχουν πολλοὶ οἱ θιασῶται τοῦ ταμείου τούτου. Ὄχι διότι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας, ἀλλὰ ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον λειτουργεῖ τὸ Ταμεῖον τοῦτο μὲ τὰ συμβούλια, δὲν εἶναι ὁ κατάλληλος. Ἐγὼ ἐγκαίρως προειδοποίησα, ὅτι δύο τινὰ θὰ συμβοῦν, ἢ θὰ περιορισθῇ ἡ εἰσφορά, ἢ τὸ Κράτος, ἐπειδὴ ἔχει ἀνάγκην χρημάτων θὰ τὰ διαθέσῃ καταλλήλως. Ἐδημιουργήθησαν γραφεῖα, διαμερίσματα, ὑπάλληλοι, καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας δὲν ἔχει σημασίαν τὶ γίνεται. Σημασίαν ἔχει τὸ ὅτι, αὐταπατώμεθα ἐκ τῆς λύσεως ποὺ δίδομεν. Ἐν τούτοις, ὅμως, αὐτὸ εἶναι πλάνη καὶ ἔχει ἐπιζήμια ἀποτελέσματα. Δὲν εἶναι τὸ ταμεῖον ἀνεργίας τῆς μόδας. Ἐξήγησα, λοιπόν, ὅτι ὑπάρχουν τεράστια ζητήματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀνεργίας, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ αὐτὸ συναφές. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὰ γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ δὲν διαφωνοῦμεν βασικῶς εἰς τὰ ζητήματα αὐτά. Τώρα ἐρχόμεθα καὶ λέγομεν, ὅτι ἱδρύομεν μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ μίαν μεγάλην Ἐπιτροπήν. Τὸ νὰ λέγετε, διὰ τὰ νομοσχέδιά σας, ὅτι πρέπει νὰ ἱδρυθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον μία νέα ὑπηρεσία, καὶ τὸ νὰ διασκορπίζωνται αἱ ὑπηρεσίαι ἀσυνδέτως, ἀσυντονίστως, δὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθῇ οὐδείς. Ἄριστα ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας, τὸ ὁποῖον εἶναι πληρέστατον καὶ ἔχει ἄφθονα τὰ μέσα καὶ θὰ ἠδύνατο πολὺ σκοπιμώτερον καὶ λυσιτελέστερον νὰ ἀποδώσῃ τὸ ἔργον. Ἀλλὰ ἔχομεν τὸ ΙΚΑ, ὠργανωμένην ὑπηρεσίαν μὲ συνείδησιν καὶ ἀρίστους ὑπαλλήλους μὲ πεῖραν, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ ἱδρυθῇ ἕνα τμῆμα. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ ἔχουν τὴν σκοπιμότητα, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ σκοποῦ, ἀλλὰ δὲν ἔχουν τὴν κομματικὴν ἐξυπηρέτησιν, διότι αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ τὸν παρόντα κ. ὑπουργόν. Εἶναι μία κακὴ συνέχεια μὲ ἕνα προορισμὸν, εἰς τὸν ὁποῖον πιθανόν, νὰ μὴ εἶναι ὑπεύθυνος ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς Ἐργασίας, Ἐπιθυμοῦν πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἱδρύσουν ἐκεῖ καταστήματα, ὅπως τὸ νέον κατάστημα, τὸ ὁποῖον λέγεται Ταμεῖον Ἀνεργίας. Ἔργον ὅμως ἡμῶν καὶ τῆς πολιτείας, εἶναι νὰ εἶναι συγκεντρωμένα ὅλα αὐτὰ καὶ συντονισμένα, νὰ τὰ πειθαρχίσωμεν δὲ καὶ νὰ τὰ ὑπευθυνολογήσωμεν. Αὐτὰ εἶχον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ παρατηρήσω ἀπὸ γενικῆς ἀπόψεως. Ἔχει ὅμως καὶ διατάξεις τὸ νομοσχέδιον, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐντελῶς ἄσχετοι μὲ τὴν ἐπικεφαλίδα. Φερ’ εἰπεῖν, ἔχει διάταξιν τὸ ἄρθρον 13. Θὰ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω δύο λέξεις, διὰ τὴν ἱστορίαν τῆς παραγράφου αὐτῆς, καὶ τὰς συνεπείας, αἱ ὁποῖαι θὰ δημιουργηθοῦν, καὶ τὰς ὕβρεις, τὰς ὁποίας θὰ ἀκούσωμεν. Ἐγένετο ἕνας νόμος, τὸν Μάϊον τοῦ 1946, καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 3 λέγει, ὅτι, αἱ ἀγωγαὶ ἐξ ἐργατικῶν συμβάσεων κλπ., ἐὰν δὲν ἐγερθῶσιν ἐντὸς τριμήνου, θεωροῦνται ἀπαράδεκτοι, ☐ νομοσχεδίου, εἰς τὴν ὁποίαν λέγεται ὅτι, ἐπαναφέρεται ἐν ἰσχύϊ καὶ ἠμποροῦν νὰ γίνουν ἀγωγαὶ διὰ διαφόρους ὑποθέσεις τῆς κατοχῆς; Τί σχέσιν ἔχει αὐτὴ ἡ ἀναβίωσις τοῦ δικαιώματος ἐγέρσεως ἀγωγῶν διὰ κατοχικὰς ὑποθέσεις, μὲ τοὺς μαχομένους εἰς τὸν Γράμμον; Τί σχέσιν ἔχει μὲ τὸ προκείμενον θέμα; Αὐτὸ ὀφείλει, διὰ τὴν τιμὴν τοῦ Σώματος, νὰ ἀπαλειφθῇ, κύριοι. Ἀλλὰ, θὰ σᾶς διαβάσω τὸ κείμενον, ἂν καὶ πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς κάπως μεμυημένος διὰ νὰ ἐννοήσῃ περὶ τίνος πρόκειται. «Ἡ προθεσμία τῆς παραγράφου 7............ ............ (ἀναγινώσκει).............». Κύριοι συνάδελφοι, ἔχετε τὴν περιέργειαν ν’ ἀκούσετε δύο λέξεις, περὶ τοῦ τί συνέβη μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν; Ὑπῆρξε μία ἐργολαβία δικηγόρων, πλείστων ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Αὐτοί, συνέπτυξαν, διὰ νὰ μὴ μεταχειρισθῶ ἄλλην φράσιν, μίαν δευτέραν ἑταιρείαν, μὲ περισσοτέραν ἐπιφάνειαν καὶ ὑπόβαθρον, καὶ ἀνέλαβον νὰ ρημάξουν τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Ἤρχισε, λοιπόν, ἡ ἐκβίασις. Διότι, γνωρίζετε, ὅτι πλεῖσται ὅσαι ἐπιχειρήσεις, κατὰ τὴν κατοχὴν ἐβομβαρδίσθησαν, κατεστράφησαν, ἤργησαν. Ὤφειλεν ὁ νομοθέτης μίαν ἡμέραν νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο, κατὰ τὸν Α ἢ Β τρόπον. Ἐρρυθμίσθη πράγματι ἐπανειλημμένως. Τὸ βλέπετε ἀπὸ τὰς παρατιθεμένας ἐν συνεχείᾳ διατάξεις. Ἐγώ, κύριοι, ὁ ὁποῖος γνωρίζω τὴν ἀξίαν τῆς βιομηχανίας, καὶ ὅτι πάσχομεν ἀπὸ ἔλλειψιν βιομηχανίας, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ συντείνῃ ἡ πολιτεία καθ’ οἱονδήποτε τρόπον εἰς τὴν ἐξόντωσιν ταύτης. Καὶ θὰ ἐξοντώσετε σεῖς τὴν βιομηχανίαν ἢ θὰ ἐκβιάσητε σεῖς διὰ τῆς ψήφου σας τὴν βιομηχανίαν, διότι αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἦλθε λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ πολιτεία, ἡ ὁποία ἰδοῦσα τὸ πολυπλόκαμον τῆς μεγάλης αὐτῆς ἑταιρείας τῶν δικηγόρων, διὰ τῶν ἐπανειλημμένων διατάξεων καὶ τελικῶς διὰ τοῦ ἄρθρου 2...

§48Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλετε νὰ εἶσθε περισσότερον συγκεκριμένος διὰ τὸ Σῶμα τῶν δικηγόρων.

§49Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν εἶναι δικηγορικὸς σύλλογος ἐδῶ, εἶναι πολιτικὸν Σῶμα καὶ ἕκαστος ἔχει ἐλευθέραν τὴν γνώμην του.

§50Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ ἕνα βῆμα ὡσὰν αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κατηγορῆτε —καὶ ἠμπορῶ νὰ εἴπω νὰ συκοφαντῆτε— οἱονδήποτε ἐπαγγελματίαν, πολλῷ δὲ μᾶλλον τὸ Σῶμα τῶν δικηγόρων.

§51Ε. ΓΟΝΗΣ. Σᾶς ἐνδιαφέρουν αἱ λέξεις ἢ αἱ πράξεις;

§52Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ αἱ λέξεις καὶ αἱ πράξεις.

§53Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐὰν σᾶς ἐνδιαφέρουν αἱ πράξεις, νὰ ἀποτανθῆτε εἰς τὸν δικηγορικὸν σύλλογον νὰ πληροφορηθῆτε τί συνέβη. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§54Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Γονῆ......

§55Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν σᾶς ἐπιτρέπω διακοπάς.

§56Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μοῦ ἐπιτρέπετε τὴν διακοπήν, ἀλλὰ δὲν σᾶς ἐπιτρέπω κι’ ἐγὼ νὰ λέγετε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγετε.

§57Ε. ΓΟΝΗΣ. Θὰ μοῦ ἀπαγορεύσετε νὰ ὁμιλήσω ἀπὸ τοῦ βήματος;

§58Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ὁμιλῆτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ μίαν τάξιν ὁλόκληρον, ὅπως τῶν δικηγόρων...

§59Ε. ΓΟΝΗΣ. Εἶπον ἐγώ, τέτοιο πρᾶγμα; Δὲν γνωρίζω ἐγὼ τοὺς δικηγόρους; Σᾶς κατωνόμασα καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι ὡρισμένους ἀφορᾷ αὐτό. Ἔχομεν καμμίαν σχέσιν, οἱ ὑγιεῖς δικηγόροι μὲ αὐτούς; Σεῖς τίθεσθε ἀλληλέγγυος μὲ αὐτούς;

§60Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν τὸ γνωρίζω.

§61Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὅτι κατεδικάσθησαν δικηγόροι δὲν τὸ γνωρίζετε;

§62Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι.

§63Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡμιλήσατε περὶ ἐργολαβίας ὁμάδος δικηγόρων. Αὐτὸ εἶναι κάτι τὸ εὐρύτατον, τὸ ὁποῖον θίγει τὸ Σῶμα τῶν δικηγόρων.

§64Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν εἶπον τοιοῦτον τί.

§65Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Σῶμα τῶν δικηγόρων εἶναι πολὺ ὑγιές, ἐὰν ὑπάρχουν σπάνιαι ἐξαιρέσεις...

§66Ε. ΓΟΝΗΣ. Συμφωνῶ μαζί σας, ὅτι τὸ Σῶμα τῶν δικηγόρων εἶναι ὑγιές, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διαφωνήσετε, ὅτι ὑπάρχουν 3, 5, 10, οἱ ὁποῖοι δὲν περιποιοῦν τιμήν, εἰς τὸ Σῶμα καὶ ὑποπίπτουν εἰς ἀδικήματα. Ἀπορῶ πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ ἔντιμοι βιοπαλαισταὶ δικηγόροι νὰ ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τοὺς δικηγόρους ἐκείνους.

§67Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐὰν εἶσθε εἰς μίαν συγκέντρωσιν καὶ ἔλεγον, ὅτι οἱ βουλευταί, ἔκαμον αὐτό, δὲν θὰ διεμαρτύρεσθο;

§68Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἀδίκως ἐξάπτεσθε.

§69Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν δύνασθε μὲ ἀορίστους φράσεις νὰ κατηγορῆτε ὁλόκληρον τάξιν.

§70Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀδίκως ἐδημιουργήθη ἕνα ζήτημα ἀπὸ τὸν κ. Θεοφανόπουλον. Ἐγὼ εἶπον τὴν φράσιν «ὡρισμένοι δικηγόροι». Ἑπομένως, διέστειλα. Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει καμμίαν εὐθύνην τὸ ἔντιμον Σῶμα τῶν βιοπαλαιστῶν δικηγόρων μὲ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους. Σᾶς λέγω, ἄλλωστε, ὅτι αὐτὸ τὸ ἐπιτρέπει ὁ κῶδιξ, νὰ ἀναλαμβάνουν ἐργολαβικῶς. Τὸ ἀγνοεῖ αὐτὸ ὁ κ. Θεοφανόπουλος, ὅτι ὁ κῶδιξ ἐπιτρέπει τὴν ἐργολαβικὴν ἀνάληψιν ὑποθέσεων; Ἡ Πολιτεία ὅμως, ὡς τοιαύτη, ἠναγκάσθη νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἔλαβεν αὐτὰς τὰς διατάξεις καὶ ἔθεσε περιορισμούς, εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν ἀγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν μέχρι σήμερον, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα μας. Καὶ αὐτό, παρακαλῶ νὰ σκεφθῆτε σεῖς, διότι ἀπεδείχθητε περισσότερον εὔθικτοι ἐμοῦ. Νὰ μοῦ εἴπητε διατὶ εἰς νομοσχέδιον ἀφορῶν προστασίαν στρατευομένων, ἔρχεσθε νὰ ἐπαναφέρετε ὅλας αὐτὰς τὰς ἀγωγάς; Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς βεβαιώσουν ὅλοι οἱ περὶ τὰ ἐργατικὰ ἀσχολούμενοι, ὅτι ἐργάτης τις, δὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθῇ ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Οἱ ἐργάται, δὲν ἔχουν συνείδησιν αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος. Ὅσοι εἶχον νὰ κάμουν ἀγωγάς, τὰς ἔκαμον. Κάποιοι ἄλλοι ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν δύναμιν νὰ προτείνουν τοιαύτην τροπολογίαν μετὰ τὴν πρώτην σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου. Διότι, ὅπως θὰ ἴδητε, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον, δὲν περιεῖχε τὴν διάταξιν αὐτήν. Προσετέθη κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὅμως εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ τροπολογία αὐτὴ διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράζω, ἐπειδὴ ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον καθ’ ἡμᾶς ἔχει μίαν βαθυτέραν σημασίαν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρόβλημα τῆς ὀργανώσεως εἶναι θεμελιῶδες εἰς οἱονδήποτε κλάδον, εἰς τὴν πολιτικήν, εἰς τὴν βιομηχανίαν, εἰς τὴν ἐργασίαν, ἢ εἰς οἱονδήποτε ὀργανισμόν. Ἡ καλὴ στελέχωσις ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν τῆς καλῆς ἀποδόσεως. Ἔχει, λοιπόν, μίαν διάταξιν τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ πρόσληψις τοῦ προστατευομένου γίνεται ἀναλόγως τῶν προσόντων του. Πρωτοφανὲς πρᾶγμα αὐτό. Ὁ νόμος αὐτός, κύριοι, εἶναι νόμος, κοινωνικῆς ἀντιλήψεως ἢ προνοίας, ποτὲ ὅμως νόμος ἀπονομῆς προνομίων. Ξεφεύγει, δηλαδή, ἀπὸ τὴν ἀρχικήν του ἀφετηρίαν καὶ σκοπόν. Φαντασθῆτε, κύριοι, λοιπόν, νὰ κενωθῇ μία θέσις δημοσίου ταμείου καὶ ἐπειδὴ τὸν διορισμὸν τὸν κάμνει ὁ ὑπουργὸς καὶ θὰ ἔχῃ δίπλωμα Πανεπιστημίου ὁ ἐνδιαφερόμενος, θὰ ἠμπορῇ νὰ διορισθῇ αὐτὸς διευθυντής. Τὸ θέλετε; Δὲν νομίζω, διότι εἶναι ἐκτὸς τοῦ σκοποῦ τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι θέμα ὅμως θεμελιῶδες δι’ ἡμᾶς, ἐὰν τὸ Σῶμα ἀρχίσῃ παραδεχόμενον τοιαύτας διατάξεις, αἱ ὁποῖαι δυνατὸν νὰ ἀνατρέψουν ἢ νὰ ἀνατινάξουν ὁλόκληρα Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, ἢ γενικῶς ἄλλους ὀργανισμούς. Ἄλλο προστασία, κύριοι —νὰ μὴ πεθάνῃς—καὶ ἄλλο, τὸ νὰ σὲ κάμω γενικὸν διευθυντὴν ἑνὸς οἱουδήποτε ὀργανισμοῦ.

§71Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ δή, ἐν ὀνόματι δῆθεν τοῦ συνόλου τῶν μαχομένων.

§72Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν ἀνέμενον, κύριοι, ὅτι εἰς ἕνα νομοσχέδιον, ἱερὰν ἔχον τὴν προέλευσιν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρεισφρύσουν τοιαῦται διατάξεις, ἐν ὀνόματι δῆθεν τοῦ συνόλου τῶν μαχομένων, ὅπως ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος. Ἰδοὺ διατί, προχθὲς μὲ τὸν φίλτατον Ἀντιπρόεδρον τῆς Βουλῆς κ. Λεονάρδον, ἦλθον εἰς σύγκρουσιν καὶ εἶπον: Θὰ ὁμιλήσωμεν ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας τοῦ Σώματος ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§73Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἡ συνεδρίασις διεξήγετο παρουσίᾳ μου ὄχι ἐν ἀπαρτίᾳ. Ἀλλὰ ἔτσι παρέλαβον τὴν κατάστασιν. Σεῖς συνεζητεῖτε ἐπὶ ὥραν χωρὶς ἀπαρτίαν, καὶ εἴδατε, ὅτι ἀμέσως ἦλθον μὲ τὸ μέρος σας.

§74Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε, εἶμαι πρόθυμος νὰ διακηρύξω τὴν ἀπόλυτον ἀντικειμενικότητα μὲ τὴν ὁποίαν διεξήχθη ἡ συζήτησις αὐτή. Ἀλλ’ ἐνόμισα, ὅτι νομοσχέδιον περιέχον τοιαύτας διατάξεις, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθῇ ἐνώπιον 17 βουλευτῶν. Ἰδού, λοιπόν, κύριοι, πῶς, διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας πρέπει νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα. Νομίζω, ὅτι διατάξεις ἄσχετοι πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου, πρέπει νὰ ἀπαλειφθοῦν ὁπωσδήποτε. Δι’ ἡμᾶς, κύριοι βουλευταί, ἡ ἐργασία ἀποτελεῖ τὴν σωτηρίαν τῆς φυλῆς. Τόσον πιστεύομεν εἰς αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν, ὅσον ἀκριβῶς, ἀντιθέτως, πιστεύομεν ὅτι ὁ κομματισμὸς δύναται νὰ ἀποτελέσῃ τὴν φθορὰν αὐτῆς. (Χειροκροτήματα)

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§76Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἐργαζόμενος κόσμος, τόσον ὁ ἀστικός, ὅσον καὶ ὁ ἀγροτικός, πάντοτε ἐζήτησε καὶ δι’ ὅλων τῶν μέσων διεξεδίκησεν ἕνα κἄποιον μέτρον οἰκονομικῆς ἀσφαλείας διὰ νὰ εἶναι ἐξησφαλισμένος ἀπὸ τὸν φόβον τῆς ἀμέσου ἀνάγκης. Δι’ αὐτὸ καὶ τὰ ἐργατικά, καθὼς καὶ τὰ ἀγροτικὰ ζητήματα, εἶναι προϊόντα αὐτῆς τῆς ἀνάγκης καὶ ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ οἰκοδομήσουν ἕνα οἰκονομικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον θὰ τοὺς ἐξασφαλίσῃ ἀπὸ τὴν ἀνάγκην καὶ θὰ ἀπομακρύνῃ ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀπειλὴν τῆς ἀπαθλιώσεως. Ἔτσι ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, κατὰ τὰς περιόδους τῶν οἰκονομικῶν κρίσεων καὶ ἰδιαιτέρως κατὰ τὰς περιόδους τῶν πολέμων, τὰ ἐπακόλουθα τῶν ὁποίων δημιουργοῦν νέας ἐντελῶς κοινωνικὰς συνθήκας, ἠναγκάσθησαν οἱ πολιτικοὶ σχηματισμοί, αἱ ἐργατικαὶ ἑνώσεις, αἱ συνεταιριστικαὶ ὁμάδες νὰ κινηθοῦν ἀφ’ ἑνὸς μὲ τὸ σύνθημα τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ ἀφ’ ἑτέρου μὲ τὸν ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τῆς ἐξασφαλίσεως μιᾶς στοιχειώδους προστασίας εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔπιπτον θύματα τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν κρίσεων, ἢ ἡ καταστροφὴ τῶν πολέμων τοὺς ἄφηνε χωρὶς καμμίαν προστασίαν. Ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία, ἡ ὁποία εἶναι ἀρκετῶν ἐτῶν, κατὰ πρῶτον ἐζήτησε νὰ ἐξασφαλίσῃ μίαν ψυχικὴν ἠρεμίαν διὰ τὸν μαχόμενον στρατιώτην, ἀκόμη καὶ εἰς τὸν κληρωτόν. Αὐτὴ ἡ νομοθεσία, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων, περιέλαβεν ὅλας τὰς κατηγορίας σχεδὸν τῶν στρατευμένων μισθωτῶν. Καὶ διὰ μὲν τὴν κατηγορίαν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν ὑπαλλήλων, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἐργατῶν, ἀντιπροσωπεύουν μίαν συγκεκριμένην προϋπόθεσιν, τὴν προϋπόθεσιν τοῦ χρόνου τῆς διαρκοῦς ὑπηρεσίας ὑπὸ τὸν αὐτὸν ἐργοδότην, ἔλαβε μέτρα καὶ μέτρα ἀρκετὰ σημαντικά. Μία ἄλλη κατηγορία μισθωτῶν, ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὰς προϋποθέσεις μιᾶς σταθερᾶς ἐργασίας ὑπὸ τὸν αὐτὸν ἐργοδότην, ἡ ἤδη ὑφισταμένη νομοθεσία προέβλεψε τὴν περίπτωσιν τῆς χορηγήσεως ἑνὸς 3μήνου ἢ 6μήνου μετὰ τὴν ἀπόλυσιν. Ἔτσι ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ ὑφισταμένη νομοθεσία ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς προστασίας τῶν ἐφέδρων καὶ τῶν κληρωτῶν, εἶναι μία ἀπὸ τὰς ἀρχαιοτέρας ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὰς διαφόρους χώρας. Ἤδη μὲ τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπὸ τὴν κρίσιν μας, δημιουργεῖται μία νέα κατάστασις πραγμάτων. Ποία εἶναι αὐτὴ ἡ νέα κατάστασις πραγμάτων, καὶ ποίους ἀφορᾷ; Δὲν ἀφορᾷ ἀσφαλῶς ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἤδη ἡ ὑφισταμένη νομοθεσία προστατεύει. Ὁ ὄγκος τῶν προστατευομένων εἶναι ἀκαθόριστος. Πάντως εἶναι σημαντικός. Προστατεύει ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἡ ὑφισταμένη κοινωνικὴ νομοθεσία καὶ ἰδιαιτέρως ἡ ἀφορῶσα τοὺς παλαιοὺς πολεμιστὰς ἢ τοὺς ἐφέδρους ἢ τοὺς κληρωτούς, δὲν ἔχει περιλάβει, ἀλλὰ καὶ ἐπίσης ὅλους γενικῶς τοὺς ὁπωσδήποτε ὑπηρετοῦντας ἢ ὑπηρετήσαντας ἐντὸς ὡρισμένων χρονικῶν ὁρίων. Αὐτὰ τὰ χρονικὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα κυμαίνονται, ὅπως ὁρίζονται, περιλαμβάνουν: 1) Τὴν κατηγορίαν τῶν πολεμιστῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ὑποθέτω, ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν φθάνει περίπου τὰς 30.000. 2) Περιλαμβάνει τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνδρῶν τῆς Χωροφυλακῆς. Ἀπὸ τὰς πληροφορίας ποὺ ἐζήτησα πρὸ ἡμερῶν, ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν κυμαίνεται περίπου μεταξὺ τῶν 30 ἢ 40 χιλιάδων. Περιλαμβάνει ἕνα ἀριθμὸν ἀναπήρων–τραυματιῶν, ἐπίσης καὶ ἕνα ἀριθμὸν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν. Αὐτῶν τῶν δύο κατηγοριῶν, τῶν ἀναπήρων–τραυματιῶν καὶ τῶν συζύγων τῶν θανόντων καὶ τῶν ὀρφανῶν, πόσος εἶναι ὁ ἀριθμὸς, δὲν ἠμπόρεσα νὰ ἐξακριβώσω. Καὶ τέλος, περιλαμβάνει τοὺς ἤδη εὑρισκομένους εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος, ὁ ἀριθμὸς, τῶν ὁποίων φθάνει περίπου τὰς 200–210–220 χιλιάδας, περίπου ἐκεῖ. Ἔχομεν, συνεπῶς, ἓν σύνολον προσώπων περίπου 250–280 ἢ 300.000 προσώπων. Τὸ μέτρον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς εἶναι συνεπῶς, τόσον εὐρὺ ὥστε νὰ θέτῃ τὸ ἐρώτημα: Αὐτὸς ὁ ὄγκος ἀπὸ ἀπόψεως προστασίας, ποῖον ἀριθμὸν ἔναντι αὐτοῦ τοῦ συνόλου περιλαμβάνει; Ἔχομεν 300.000 πρόσωπα ἔχοντα τὰς προϋποθέσεις τοῦ νόμου, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἴσως ὑπάρχουν εἰδικώτεροι λόγοι, ἴσως νὰ δημιουργηθοῦν περιπτώσεις ἐξαιρέσεων ἀπὸ τοῦ κανόνος. Γεννᾶται λοιπόν, τὸ ἐρώτημα: Ὁ ὄγκος αὐτὸς ὁ ἐκτεταμένος εἰς τόσον μεγάλην ἀκτῖνα, ποῖον ἀριθμὸν περιλαμβάνει; 150.000; 200.00 ἀπὸ τὰς 300.000 ἢ 100.000 ἀπὸ τὰς 300.000; Ὁπότε καὶ πάλιν γεννᾶται τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Δεδομένου ὅτι τὸ ποσοστὸν, τὸ ὁποῖον ὑπολογίζει ὁ νόμος διὰ μίαν ἀναγκαστικὴν τοποθέτησιν κυμαίνεται κατὰ μέσον ὅρον μεταξὺ τοῦ 2–2½%. Ἐὰν πάρωμεν δηλαδή, τὸ σύνολον τῶν προσώπων, τότε θὰ ἔχωμεν τοῦτο τὸ ἀποτέλεσμα: Ὅτι ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἔχομεν 100.000 προστατευομένων προσώπων, θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν 5.000.000 μισθωτούς, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ δυνατότης ἡ ἀποροφητικὴ τῶν 100.000 προστατευομένων. Ἐὰν ἡ δυνατότης ἐδιπλασιάζετο καὶ τὸ 2% ἐγένετο 4% διὰ τὸ σύνολον τῶν μισθωτῶν, πάλιν ἡ δυνατότης, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ πρέπει νὰ στηριχθῇ ἡ ἀποροφητικὴ δύναμις ὅλων αὐτῶν τῶν προστατευομένων, μόνον διὰ τὸ ποσὸν τῶν 100.000, θὰ πρέπει νὰ εἶναι 2.000.000. Καὶ μὲ αὐτὴν τὴν προοπτικήν, μὲ αὐτὸν τὸν μαθηματικὸν ὑπολογισμόν, βγαίνει τὸ ἑξῆς συμπέρασμα: Ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι ἀνεφάρμοστος, καὶ εἶναι ἀνεφάρμοστος κατὰ τοῦτο: ὅτι ἡ Πολιτεία μεθ’ ὅλα τὰ μέτρα καὶ τὴν ἐξουσίαν ποὺ δίδει ὁ νόμος, δὲν θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ διοχετεύσῃ εἰς τὰς πάσης φύσεως ἐπιχειρήσεις καὶ ἐκμεταλλεύσεις, καὶ ἐὰν ἀκόμη εἰς τὸ σύνολον τῶν μισθωτῶν περιληφθῇ καὶ τὸ σύνολον τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, καὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν ὑπηρετούντων εἰς Ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου, καὶ ἐὰν ἀκόμη εἰς τὸ σύνολον τῶν μισθωτῶν περιληφθοῦν καὶ οἱ ἐργάται καὶ οἱ μισθωτοὶ οἱ ἀσχολούμενοι εἰς οἱανδήποτε ἐργασίαν, καὶ ἐάν, λέγω, ὅλα αὐτὰ τὰ δεχθῶμεν ὡς σταθερὰ στοιχεῖα, θὰ βγάλωμεν τὸ ἑξῆς συμπέρασμα: Ὅτι ἡ ὅλη προστασία ἡ δυναμένη νὰ δοθῇ εἰς τὸν ὑπέρτατον βαθμόν, μὲ τὰ ποσοστὰ τοῦ νόμου, ἀπὸ ἀπόψεως διοχετεύσεως προσώπων εἰς τὰς πάσης φύσεως ἐπιχειρήσεις, ἀντιπροσωπεύει κατ’ ἀνώτατον ὅριον τὸ ποσὸν τῶν 16.000 προσώπων.

§77Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐννοεῖτε δηλαδή, 16.000 θέσεις;

§78Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν τὸ σύνολον τῶν μισθωτῶν, ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶπον, τοῦτο παρὰ τὴν διαφωνίαν τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ἀνέρχεται εἰς 725 χιλιάδας προσώπων. Μάλιστα ἡ εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ κατὰ τὴν μελέτην της, τὸ ἀνεβίβασεν εἰς 748 χιλιάδας. Ἐγὼ ὅμως ἐμμένω εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ἰδικούς μου. Ἐὰν κατὰ συνέπειαν ὑπολογίσωμεν τὸ σύνολον τῶν μισθωτῶν τῆς χώρας εἰς τὸ ἀποκορύφωμά του, χωρὶς νὰ ὑπολογίσωμεν κἂν ποσοστὸν ἀνέργων, διότι σήμερον ἔχομεν ἕνα μέγα ποσοστὸν ἀνέργων καὶ γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας πόσον τὸ ποσοστὸν αὐτὸ πιέζει τὴν οἰκονομίαν, θὰ εἴδωμεν ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη δεχθῶμεν τὸ σύνολον αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ διαθέσωμεν περισσότερον ἀριθμόν, δηλαδή, ἀπορροφητικὴν ἱκανότητα τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας ἀνταποκρινομένην εἰς ἐργατικὰς χεῖρας, νὰ ἀναλάβῃ πάρα πάνω ἀπὸ 16 χιλιάδας προσώπων. Σᾶς λέγω τοῦτο ὅτι κἄποτε ὑπῆρχεν ἐκκρεμὲς τὸ ζήτημα τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, τὸ ὁποῖον ἐκκρεμοῦσεν ἀπὸ τὸ 1922, καὶ μόλις τὸ 1936 ἀντιμετωπίσθη. Ἀλλὰ πῶς ἀντιμετωπίσθη; Ἀντιμετωπίσθη ἀπὸ δύο πλευράς. Πρῶτον εἴπομεν: Ὅσοι παλαιοὶ πολεμισταὶ ὑπηρετοῦν εἰς οἱανδήποτε ἐπιχείρησιν ἀπολαμβάνουν προστασίας καὶ δὲν ἀπολύονται παρὰ μόνον διὰ τὸν αʹ, τὸν βʹ λόγον, τὸν γʹ λόγον, τὸν ὁποῖον θὰ ἐξετάσωμεν. Δεύτερον οἱ παλαιοὶ πολεμισταὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα Α, Β, Γ, Δ, δηλαδή, κατὰ τὴν διαρρεύσασαν περίοδον, ὑπέβαλον αἰτήσεις καὶ ἐζήτησαν ἐργασίαν, ὁπότε τί συνέβη; Τὸ σύνολον τῶν αἰτήσεων ποὺ εἶχον ὑποβληθῆ, τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, ἦσαν 11.180, ἀπὸ τὰς 11.180, 6.700 παρουσιάσθησαν καὶ αὐτῶν τῶν 6.700, τοὺς ὁποίους ἐγνωρίζαμεν προκαταβολικῶς, ἐγνωρίζομεν τὰ προσόντα των, τὰς ἱκανότητάς των, πόσοι ἐξ αὐτῶν ἦσαν ἀνίκανοι ἐντελῶς πρὸς ἐργασίαν καὶ ποῦ θὰ τοὺς στείλωμεν. Πήραμεν αὐτοὺς τοὺς 6.500 καὶ ὑπελογίσαμεν ἕνα ποσοστόν, παραπλήσιον, ἴσως καὶ μεγαλύτερον ἀπὸ αὐτό, τὸ ὁποῖον ὥρισε τὸ Ὑπουργεῖον, καὶ αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν τὸν διοχετεύσαμεν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις πάσης φύσεως. Ἀλλὰ αὐτὸς ὁ ἀριθμός, ὅπως εἶπον, μᾶς ἦτο γνωστός. Ἠμπορούσαμεν μὲ μίαν μαθηματικὴν ἀκρίβειαν νὰ ὑπολογίσωμεν τί ποσοστὸν θὰ στείλωμεν εἰς τὴν Αʹ βιομηχανίαν ἢ εἰς τὴν Βʹ ἐπιχείρησιν. Αὐτὰ τὰ στοιχεῖα δὲν τὰ ἔχομεν τώρα, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ τὰ ἔχωμεν, εἶναι δὲ ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ τὰ ἔχῃ καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἑπομένως, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τῆς οὐσιαστικῆς τὸ σχέδιον αὐτὸ τοῦ νόμου εἶναι ἀνεφάρμοστον. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ μίαν ἄλλην πλευρὰν θὰ πρέπει νὰ κριθῇ καὶ θὰ πρέπει νὰ κριθῇ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ γενικωτέρου ἀντικτύπου. Ἕνα τοιοῦτον νομοσχέδιον εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχῃ ἀνάλογον ἀντίκτυπον ἐπὶ τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ στράτευμα, εἰς ὅλα τὰ ὅπλα τοῦ στρατοῦ, δεδομένου ὅτι αὔριον ὁ ἀγρότης πολεμιστὴς θὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὸ σπίτι του καὶ θὰ τὸ ἴδῃ κατεστραμένον, ὁπότε ἡ ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἀστυφιλίας, θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πάρῃ μίαν ἄλλην θέσιν ἢ θὰ ἀκολουθήσῃ τὸν δρόμον τῆς ἀνεργίας. Καὶ ἀπὸ τὴν μίαν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην περίπτωσιν, αὐτὸς θὰ καταφύγῃ εἰς τὸ πλησιέστερον κέντρον. Ὅταν λοιπόν, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων καὶ τῆς ἀνάγκης ὁ ἀγρότης παλαιὸς πολεμιστὴς θὰ πάρῃ τὴν ἄγουσαν καὶ θὰ φθάσῃ εἰς τὸ πλησιέστερον ἐργατικὸν κέντρον καὶ θὰ ζητήσῃ ἐργασίαν, θὰ εἶναι εἰς θέσιν τὸ ὄργανον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ νόμος ὁρίζει, νὰ τοῦ δώσῃ ἐργασίαν; Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο: Κατὰ ποίαν λογικὴν θὰ πάρωμεν μίαν θέσιν διαφορετικὴν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς προστασίας τοῦ νεοπολεμιστοῦ πρὸς τὸν παλαιὸν πολεμιστὴν ἢ καὶ ἀκόμη πρὸς τὸν ὄγκον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι, δὲν ἐκλήθησαν νὰ προσφέρουν εἰς τὴν πατρίδα τὰς ὑπηρεσίας των εἰς παλαιοὺς πολέμους; Αὐτοὺς τὶ θὰ τοὺς κάμωμεν; Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη δεχθῶμεν, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἕνα μειονέκτημα ἀνάγκης, τίθεται τὸ ἄλλο πρόβλημα. Λέγομεν εἰς τὸν ἀνάπηρον νεοπολεμιστήν, ὅτι, «κύριε σὲ προσλαμβάνομεν καὶ σὲ στέλλομεν εἰς τὴν τάδε βιομηχανίαν». Καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀφήνομεν τὸν ἀνάπηρον αὐτὸν εἰς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τοῦ ἐργοδότου ἢ τοῦ ἀρχιεργάτου ἢ τοῦ οἱουδήποτε προϊσταμένου τῆς ἐπιχειρήσεως, καὶ ἀκόμη ἂν δεχθῶμεν, ὅτι ὁ προϊστάμενος αὐτὸς ἢ ὁ ἀρχιεργάτης, εἶναι ἄγγελος καὶ ἠμπορεῖ νὰ τὸν προστατεύσῃ, ἡ προστασία αὐτὴ διατηρεῖται δι’ ἕνα ἔτος. Ἐὰν δὲ παραδεχθῶμεν, ὅτι δὲν θὰ εἶναι ὅλοι οἱ ἐργοδόται τῆς αὐτῆς ἀγγελικῆς μορφῆς, τί θὰ γίνῃ; Θὰ ἔχωμεν ἀπολύσεις. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη δεχθῶμεν ὅτι, ἡ προστασία τῶν νεοπολεμιστῶν, εἶναι ὅπως ὁ νόμος τὴν προβλέπει καὶ οἱ ἐργοδόται μεταβάλλονται εἰς ἀγγέλους καὶ δὲν ἔχετε καμμίαν ἀπόλυσιν, τί θὰ γίνῃ; Κατὰ τὸν χρόνον αὐτόν, ὅπου ἡ ἀγορὰ τῆς ἐργασίας πιέζει, καὶ βεβαιωθῆτε, ὅτι πιέζει σἂν πλάκα τάφου, τὴν ἀγορὰν τῆς ἐργασίας ἡ προσφορὰ ἐργατικῶν χειρῶν, κατὰ τὸν χρόνον αὐτόν, οἱ ἐργοδόται θὰ ἀρχίσουν τὰς ἀπολύσεις. Αἱ ἀπολύσεις δὲ πάντοτε βεβαιωθῆτε, ὅτι θὰ στρέφωνται ἐναντίον τῶν ὑπερηλίκων ἐργατῶν, ἐναντίον τῶν παλαιοτέρων ἐργατῶν. Διότι εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι εἰς τὰς περιόδους τῶν οἰκονομικῶν κρίσεων εἰς τὰς περιόδους τῆς μεγάλης προσφορᾶς ἐργατικῶν χειρῶν, οἱ πρῶτοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἔξω ἀπὸ τὰ ἐργοστάσια εἶναι οἱ ὑπερήλικες ἐργάται. Ἑπομένως καὶ ἕνας ἀκόμη λόγος εἶναι ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ ἐνδεχόμενον τῆς δημιουργίας νέων προβλημάτων ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Δηλαδή, ἐνῷ δὲν προστατεύομεν τὸν ἀπολυόμενον νεοπολεμιστήν, ἐνῷ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται πίεσις ἐργατικῶν χειρῶν, ἐνῷ ἡ ἐν γένει κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, δηλαδή, τῆς ἐν δράσει οἰκονομίας εἶναι τοιαύτη, προκαλοῦμεν καὶ ἀπολύσεις ὑπερηλίκων ἐργατῶν. Ἐρχόμεθα, ἔπειτα ἀπὸ ὅλα αὐτά, καὶ δίδομεν τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ἐργοδότην καὶ λέγομεν, ὅτι εἰς περίπτωσιν ἀνάγκης ἠμπορεῖ νὰ ἀπολύσῃ οἱονδήποτε ἀπὸ τὴν ἄλλην κατηγορίαν καὶ κατὰ συνέπειαν ἔστω καὶ τὸν παλαιὸν πολεμιστήν, ἔστω καὶ τὸν ἄλλον, τὸν ὁποῖον ἔχει 5–10–20 χρόνια. Ὅλα αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, μὲ κάμνουν νὰ ἀσκῶ τὴν κριτικὴν αὐτήν. Καὶ θέλω νὰ βεβαιωθῇ ὁ ἀγαπητὸς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι ἡ κριτικὴ ποὺ κάμνω, δὲν ἐμπνέεται ἀπὸ πνεῦμα ἀντιπολιτεύσεως, διότι πάντοτε, εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, ὑπεστήριξα μὲ ὅλας μου τὰς δυνάμεις κάθε μέτρον ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων. Ἀλλὰ κάμνω τὴν κριτικήν, διότι νομίζω, ὅτι καὶ ἀπὸ τὴν Βουλήν, καὶ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, θὰ πρέπει τὸ νομοθέτημα αὐτὸ νὰ μελετηθῇ ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς. Θὰ μοῦ εἴπητε, τί πρέπει νὰ γίνῃ; Ὑπάρχουν πολλὰ μέτρα. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη κατὰ τοὺς πολέμους 1912–13. Τότε ἐξησφαλίσθη προκαταβολικῶς ἡ χορήγησις ἑνὸς ἐφεδρικοῦ ἐπιδόματος δι’ ἕνα ὁλόκληρον ἔτος καὶ τὸ ἐπίδομα αὐτὸ ἀπετέλεσε τὴν βάσιν μέχρις ὅτου οἱ ἀπολυόμενοι ἔφεδροι προσαρμοσθοῦν εἰς μίαν οἱανδήποτε ἐργασίαν. Ἴσως ἕνα τοιοῦτον μέτρον θὰ ἦτο περισσότερον ἐνδεδειγμένον, διότι τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ ἦτο καθολικόν, δεδομένου, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀπολύσεως καθ’ ὅλην τὴν περίοδον τῶν πρώτων ἐτῶν, ὁ ἔφεδρος, ὁ προερχόμενος ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον, τὸ ἐπίδομα θὰ τὸ ἐλάμβανεν εἰς τὸ χέρι του, ὁ ἄλλος εἰς τὸν τόπον τῆς ἀσχολίας του, ἕως ὅτου γίνῃ μία προσπάθεια πρὸς ἀπορρόφησίν του. Ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐπὶ τῶν ἄλλων σημείων, ὅπως εἶναι τὸ ἄρθρον 13, νομίζω, ὅτι τὸ ἄρθρον 13 ἀντιπροσωπεύει μίαν ἀνάγκην διὰ τὴν προστασίαν ὡρισμένων κατηγοριῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ἔφυγαν ἢ εἰς τὸ κίνημα τῆς ἀντιστάσεως, εἴτε ὡς αἰχμάλωτοι ἔξω, εἴτε ἀκόμη εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Καὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν ἀπολυθέντες κατὰ τὴν κατοχήν, εὑρέθησαν ὑπὸ ἰδιομόρφους συνθήκας καὶ δὲν ἔλαβον γνῶσιν τῆς προστασίας τοῦ νόμου. Καὶ ἤδη ἔρχεται ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, καὶ λέγει, ὅτι αὐτὴ ἡ παράτασις δίδεται καὶ πάλιν. Καὶ μία ἀπόδειξις τοῦ γεγονότος, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἀδικεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, εἶναι τοῦτο, ὅτι: «Οὐδεμία ἀποζημίωσις ἢ ἀποδοχαὶ καταβάλλονται...................». ............... (ἀναγινώσκει)....................

§79ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. Νὰ ἀπαλειφθῇ.

§80Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Σύμφωνοι. Ἐγὼ ἐδιάβασα τὴν διάταξιν διὰ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ κριτικὴ ἐναντίον τῆς διατάξεως αὐτῆς, δὲν εἶναι ὀρθή. Καὶ δὲν εἶναι ὀρθή, διότι ἡ διάταξις αὕτη ἀντιπροσωπεύει μίαν ἀνάγκην καὶ τὰ λεχθέντα συνεπῶς, ὅτι ὁμάδες δικηγόρων κάμνουν ἐκεῖνο ἢ ἐκεῖνο, ἢ ὅτι αὐτὸ εἶναι ἔργον τῶν δικηγόρων, δὲν εἶναι σωστό, διότι ὑπάρχει εἰδικὴ διάταξις ποὺ ἐξαιρεῖ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγώ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶμαι δικηγόρος, εἶμαι ἐναντίον τῆς διατάξεως αὐτῆς. Νομίζω, ὅτι, ἐὰν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τῶν ἀρχῶν κατοχῆς, ἐγένοντο ἀδικίαι εἰς βάρος μισθωτῶν, οἱ ὁποῖοι εἴτε εὑρέθησαν ἐπιστρατευμένοι, εἴτε εὑρέθησαν εἰς τὰ βουνά, ἢ ὅπου ἀλλοῦ καὶ δὲν ἠμπόρεσαν νὰ λάβουν γνῶσιν, δίκαιον εἶναι νὰ ἀκολουθήσουν τὴν κατηγορίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησαν οἱ ἄλλοι διὰ τὴν ἐπαναπρόσληψιν. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως αὐτῆς τῆς εἰδικῆς διατάξεως, διὰ τὴν ὁποίαν ἔκαμα μίαν συγκεκριμένην παρέμβασιν, συνεχίζω εἰς τὸ μεγαλύτερον πρόβλημα. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ πόλεμος μὲ τὰ ἐπακόλουθά του, προεκάλεσε μίαν γενικωτάτην διαφοροποίησιν τῆς οἰκονομίας. Ἡ διαφοροποίησις αὐτῆς τῆς οἰκονομίας ἐκδηλώνεται εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐν γένει οἰκονομικῆς μας δραστηριότητος. Ἐφθάσαμεν μέχρι τοῦ σημείου εἰς τοὺς λιμένας, ὅπου προπολεμικῶς ὑπῆρχε μία πλήρης συστηματοποίησις τῆς ἐργασίας καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργατικῶν χειρῶν, ἦτο ἀπολύτως συγκεκριμένος, σαφῶς καθορισμένος, λόγῳ τῆς μηχανικῆς ἐργασίας καὶ λόγῳ τῶν μηχανικῶν μέσων, ἐξ αἰτίας τοῦ πολέμου, νὰ ἀνατραπῇ ἢ νὰ καταστραφῇ ὅλος αὐτὸς ὁ μηχανισμός, καὶ ἐκεῖ ὅπου ἄλλοτε ἡ ἐργασία ἐγίνετο μὲ 2–3 χιλ. χέρια, νὰ ἀπαιτοῦνται τώρα 7 καὶ 8 χιλ. χέρια. Αὐτὸ συγκεκριμένως συνέβη εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Εἰς ἄλλας ὅμως, βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις, ὅπως αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ καταστραφεῖσαι ἀπὸ ἀπόψεως σιδηροδρομικοῦ ὑλικοῦ κλπ, ἔχει δημιουργηθῆ μία κατάστασις περιορισμοῦ τῶν ἐργατικῶν χειρῶν. Τέλος, ἔχομεν τὴν ἰδιομορφίαν τῶν βιοτεχνιῶν, αἱ ὁποῖαι, ἄλλαι μὲν ἔκλεισαν, ἄλλαι δὲ προσηρμόσθησαν πρὸς τὰς νέας ἀνάγκας καὶ συνηθείας, τὰς ὁποίας ἡ μεταπολεμικὴ περίοδος ἤρχισε νὰ ἐκδηλώνῃ. Νομίζω, συνεπῶς, ὅτι τίθεται ἕνα μεγάλο πρόβλημα, τὸ πρόβλημα πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ μετάβασις τῆς χώρας εἰς μίαν περίοδον εἰρήνης, εἰς μίαν περίοδον εἰρηνικῆς ἐργασίας καὶ πῶς ἡ μετάβασις εἰς τὴν περίοδον αὐτὴν τῆς εἰρηνικῆς ἐργασίας θὰ γίνῃ κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον, πολὺ μελετημένον, μὲ μάτι πρακτικόν, καὶ μὲ συγκεκριμένους ἀντικειμενικοὺς σκοπούς. Αὐτοὺς τοὺς συγκεκριμένους σκοπούς, τοὺς ἀντικειμενικούς, δὲν τοὺς βλέπω εἰς καμμίαν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν τούτοις ἔχομεν τὸ κοινωνικὸν πρόβλημα ὅπως ἐμφανίζεται σήμερον ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἀνεργίας καὶ ὑπὸ 3 πλευράς: 1) Εἶναι ἡ πλευρὰ τῶν ἀγροτικῶν ἐκείνων στοιχείων, τὰ ὁποῖα λόγῳ τῶν νέων συνθηκῶν ποὺ ἐδημιούργησε τὸ κίνημα τῆς διαταραχῆς, προωθήθησαν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, καὶ ἀπὸ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ποὺ προωθήθησαν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, δὲν εἶναι δυνατὸν πολλὰ νὰ γυρίσουν πίσω. Αὐτοὶ θὰ γυρίζουν τότε μόνον, ὅταν ἡμεῖς μὲ ἕνα πρόγραμμα, μὲ ἕνα σαφὲς πρόγραμμα σταθερᾶς κοινωνικῆς πολιτικῆς, κάμωμεν τὸ χωριὸ νὰ εἶναι ὑποφερτό, κάμωμεν τὸ χωριὸ νὰ δημιουργήσῃ βιοτικὰς προϋποθέσεις τοιαύτας, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ συγκρατοῦν, ὄχι μόνον τὸν πληθυσμὸν ποὺ ζῇ μέσα εἰς τὰ χωρία, ἀλλὰ καὶ τὸν ἄλλον πληθυσμὸν ποὺ θέλει νὰ φύγῃ ἀπὸ τὰ ἀστικὰ κέντρα. Ἔχομεν καὶ τὴν δευτέραν πλευρὰν, ἡ ὁποία γεννᾶται ὑπὸ τὴν πίεσιν τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος. Προπολεμικῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν νέων ἐργατικῶν χειρῶν, τὰς ὁποίας ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος ἔπρεπε νὰ ἀπορροφήσῃ ἡ ἐν γένει δραστηριότης τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας ἐκυμαίνετο μεταξὺ 82–84 χιλ. Ἀπὸ αὐτὰς τὰς 80 περίπου χιλιάδας κατὰ τὴν 10ετίαν 1928–38 μόνον 28 χιλ. κατ’ ἔτος κατήρχοντο εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Εἴχομεν συνεπῶς, περίπου τὸ ⅓ τοῦ νέου πληθυσμοῦ τῆς χώρας νὰ ἐντοπίζεται εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς ἐργασίας καὶ νὰ περιμένουν ἀπὸ τὴν ἀγορὰν τῆς ἐργασίας τῶν ἀστικῶν κέντρων νὰ ἐξασφαλίσουν ἐργασίαν. Τὰ ἄλλα δύο τρίτα ἀπέμενον εἰς τὴν χωρικὴν ἀγορὰν τῆς ἐργασίας καὶ ἠσχολοῦντο εἰς ἐργασίας κτηνοτροφικὰς καὶ γενικῶς εἰς ὅλους τοὺς κλάδους τῆς γεωργικῆς οἰκονομίας. Αὐτὸ σήμερον δὲν ἀντιμετωπίζεται. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐν γένει ἀντιμετώπισις αὐτοῦ τοῦ προβλήματος, δὲν εἶναι ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἔργον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι μία σειρὰ Ὑπουργείων, εἰδικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ὀργανισμῶν, ἀκόμη καὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν κεφαλαίων τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅλα αὐτὰ τὰ ὄργανα μὲ ὅλους τοὺς ἐκπροσώπους τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ὅλοι ἀπὸ κοινοῦ θὰ πρέπει νὰ δημιουργήσουν τὰς προϋποθέσεις, τὰς διαπιστώσεις καὶ τὰς μελέτας, αἱ ὁποῖαι θὰ στηρίξουν ἕνα πρόγραμμα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ ἀκριβῶς τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος, τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν ἐργατικῶν χειρῶν, καὶ ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι πολεμοῦν ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς Πατρίδος, καὶ τῶν χιλιάδων ἄλλων ἀνέργων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς μίαν κατάστασιν ἀκινησίας καὶ ἀποτελοῦν ἐμπόδιον διὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῶν δύο αὐτῶν κατηγοριῶν, εἰς τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας, ὑπάρχει καὶ ἡ τρίτη πλευρά. Καὶ ἡ τρίτη εἶναι ἕνας ἐπαγγελματικὸς ὑπερπληθωρισμός. Ὁ ἐπαγγελματικὸς αὐτὸς ὑπερπληθωρισμὸς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀφαιρεῖ δυνάμεις ἀπὸ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Εἶναι οἱ μικροπωληταὶ πάσης φύσεως. Κυττάξατε τοὺς κεντρικοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν ἢ τοὺς παραπλησίους. Θὰ ἴδητε χιλιάδας ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ παντοειδῆ, ἰδίως παρασιτικὰ καὶ βοηθητικὰ ἐπαγγέλματα, ἐπαγγέλματα, τὰ ὁποῖα γεννοῦν βάρος εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Καὶ αὐτὴ ἡ κατηγορία θὰ πρέπει σήμερον, ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς νὰ προωθηθῇ καὶ νὰ διοχετευθῇ εἰς ζωτικοὺς καὶ δημιουργικοὺς κλάδους τῆς οἰκονομίας. Αὐτὰ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, τὰ τρία βασικά σημεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζομαι διὰ νὰ ἀποκρούσω εἰς τὸ σύνολόν του, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀρχῆς, τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Βέβαια, ἡ ἀγορὰ τῆς ἐργασίας κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον εἶναι ὠργανωμένη. Ἴσως εἶναι πολὺ ὠργανωμένη, μέχρι τοῦ σημείου ποὺ δημιουργεῖ μίαν κατάστασιν φραγμῶν, δημιουργεῖ λόγῳ τῆς γραφειοκρατίας, λόγῳ τῆς δυσκολίας κινήσεως, μὲ τὴν ἀνώμαλον λειτουργίαν ὅλων αὐτῶν τῶν ὀργανισμῶν, δημιουργεῖ μίαν κατάστασιν ἴσως δυσχερῆ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν πλήρη τοποθέτησιν ἢ τὴν πλήρη προώθησιν τῶν ἐργατικῶν χειρῶν, Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, νομίζω, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ὅ,τι ἦτο δυνατὸν ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας νὰ ἀποδώσουν, ἀπέδωσαν. Καὶ ἀσφαλῶς, ἐὰν τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσίν των θὰ εἶναι ἐπαρκῆ, θὰ εἶναι δυνατὸν ἀκόμη ἡ κίνησις αὐτὴ νὰ προωθηθῇ ἐπὶ τὸ καλύτερον. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν σημαίνει, ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη φτιάξωμεν τοὺς καλοὺς ὀργανισμούς, καὶ ἐὰν ἀκόμη διοικήσουν τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα τὰ κεφάλαια τῆς ἀνεργίας καλλίτερον, θὰ λύσωμεν τὸ κοινωνικὸν πρόβλημα. Εἰδικώτερον ὡς πρὸς τὰ κεφάλαια αὐτὰ φρονῶ, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀξιοποιηθοῦν καὶ νὰ ἀξιοποιηθοῦν εἰς ἕνα πρόγραμμα κοινωνικῆς ἀνάγκης, ὅπως εἶναι — μίαν περίπτωσιν σᾶς ἀναφέρω — τὸ πρόβλημα τῆς λαϊκῆς στέγης. Ἀποτελεῖ ἀτίμωσιν διὰ τὸν τόπον, ἀποτελεῖ πρᾶξιν δολοφονίας τὸ κατάντημα τῶν παραγκῶν, τὸ κατάντημα τῆς ἀθλιότητος, ἡ ὁποία στεγάζει χιλιάδας ἀτυχῶν οἰκογενειῶν. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ἀσφαλῶς τὰ κεφάλαια αὐτά, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὰ ταμεῖα τῆς ἀνεργίας καὶ εἰς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, θὰ ἔπρεπε βάσει ἑνὸς συγκεκριμένου προγράμματος νὰ διοχετευθοῦν εἰς ὡρισμένους σκοπούς, ὁ κυριώτερος, τῶν ὁποίων θὰ εἶναι ἡ ὑποβοήθησις τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἡ ὑποβοήθησις τῆς γεωργικῆς οἰκονομίας, ἀκόμη ἐὰν θέλετε. Κυρίως δέ, ἡ ὑποβοήθησις μιᾶς βιομηχανικῆς πολιτικῆς, ἀπὸ τὴν δραστηριότητα, τῆς ὁποίας ἐξαρτᾶται καὶ μόνον ἡ ἐργασία καὶ ἡ ἀπασχόλησις τῶν ἀστικῶν κέντρων. Αὐτὴ ἡ ἀντίληψις ἡ βασικωτάτη, εἶναι ἐκείνη ποὺ μὲ ἀναγκάζει νὰ εἴπω, ὅτι ἐκ παραλλήλου θὰ ἔπρεπε νὰ διοχετευθοῦν καὶ τὰ κεφάλαια, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ὑποβοήθησιν, τὴν προγραμματισμένην ὑποβοήθησιν πλείστων ὅσων βιοτεχνικῶν ἐργαστηρίων, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ καταβληθῇ προσπάθεια πλήρους λειτουργίας τεχνικῶν ἐπαγγελματικῶν σχολῶν. Διότι, αὐτὸ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ἡ ἐργατικὴ τάξις, καὶ μάλιστα ἡ νεολαία τῶν μέσων καὶ ἀνωτάτων σχολῶν εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν ἀθλιότητος. Πρέπει λοιπόν, νὰ δημιουργηθῇ ἕνα πρόγραμμα, ἕνα συγκεκριμένον πρόγραμμα μὲ συγκεκριμένους σκοπούς, τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίζῃ ὅλα τὰ προβλήματα αὐτὰ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς οἰκονομικῆς, διότι ὑπάρχει μεταξὺ τῶν προβλημάτων αὐτῶν μία ἀλληλοσύνδεσις, ὑπάρχει μία πλήρης σύνθεσις μεταξὺ ἐργασίας, βιομηχανίας, ἐμπορίου, βιοτεχνίας, καταναλώσεως καὶ μεταφορῶν καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰ χωρίσωμεν. Κατὰ συνέπειαν ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ πάρωμεν ὡς σύνολον, ὅπως ὡς σύνολον θὰ πάρωμεν καὶ τὰς γεωργικάς, τὰς οἰκονομικὰς καὶ τὰς παραγωγικὰς δυνάμεις καὶ ἀπὸ κοινοῦ θὰ πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς σταθεροποίησιν μιᾶς ἑνιαίας γραμμῆς, ἡ ὁποία θὰ ἀντιπροσωπεύῃ τὸ πρόγραμμα αὐτὸ καὶ τὸ πρόγραμμα αὐτό, δὲν θὰ εἶναι ἔργον κομματικὸν οἱουδήποτε, ἀλλὰ θὰ εἶναι πρόγραμμα ἐθνικόν. Τὸ μέγα ὅμως πρόβλημα τῆς οἰκονομικῆς ἀνόδου θὰ ἔχῃ ἀντιμετωπισθῆ. Σήμερον πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν, ὅτι μόνον μία ἐθνικὴ ἑνιαία λαϊκὴ πολιτική, ὅταν ἐγερθῇ ὑπεράνω οἱουδήποτε συγκροτήματος οἰκονομικοῦ ἢ ἄλλου, αὐτὴ ἡ γραμμὴ τῆς ἐθνικῆς μας πολιτικῆς ἀπὸ ἀπόψεως συγκεκριμένων σκοπῶν, εἶναι ἐκείνη ποὺ θὰ δημιουργήσῃ κἄτι ἄλλο, θὰ δημιουργήσῃ τὸν ἐναρμονισμὸν τῶν συμφερόντων τῶν συντελεστῶν τῆς παραγωγῆς καὶ αὐτὸς ὁ ἐναρμονισμὸς τῶν συντελεστῶν τῆς παραγωγῆς, δὲν ὑπάρχει σήμερον, δὲν ὑπάρχει πουθενὰ ἑνιαία προσπάθεια, δὲν ὑπάρχει ἑνιαῖον πνεῦμα, ὑπάρχει μία μικροπολιτικὴ προσπάθεια, μία προσπάθεια τοῦ πῶς θὰ τοποθετηθῇ ὁ ἕνας εἰς τὴν μίαν θέσιν καὶ ὁ ἄλλος εἰς τὴν ἄλλην. Ἀσφαλῶς ἡ κατάστασις ἡ σημερινή, ἡ ἀνωμαλία ἡ σημερινή, ἡ ὕπαρξις τῆς κομμουνιστικῆς μειοψηφίας καὶ ἡ προσπάθειά της νὰ ἐπιβληθῇ ὁπωσδήποτε, ἡ ὁποία ἠρήμωσε τὴν χώραν καὶ τῆς ἐπέφερε ζημίας ἴσως μεγαλυτέρας, ἀπὸ ἐκείνας ποὺ ἐπέφερον οἱ κατακτηταί, ὅλα αὐτὰ ἔχουν δημιουργήσει μίαν κατάστασιν, μεγάλης ἀβεβαιότητος. Καὶ ☐ δυστυχῶς ὡς ἀβεβαιότητα διὰ τὸν ἐργαζόμενον κόσμον. Καὶ ἔρχεται τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὄχι μόνον νὰ τὴν σταθεροποιήσῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν δημιουργήσῃ εἰς ἔκτασιν καὶ βαθμὸν ἀκόμη μεγαλύτερον, καὶ ἡ ἀβεβαιότης αὐτὴ βεβαιωθῆτε, ὅτι ἐκδηλοῦται ὡς ἀγωνία διὰ τὴν αὔριον εἰς τὰ μεγάλα στρώματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ ἀθλιότης τοῦ λαοῦ, ἰδίως εἰς τὰς συνοικίας, δὲν ἠμπορεῖ νὰ περιγραφῇ. Ἀποτελεῖ αἶσχος, τὸ νὰ διαβιοῦν ὑπὸ συνθήκας φρικτῆς ἀθλιότητος χιλιάδες ἐργατικῶν οἰκογενειῶν καὶ εἶναι δολοφονία διὰ τὴν φυλὴν τὸ νὰ κατοικοῦν μέσα εἰς τρώγλας χιλιάδες ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν. Αὐτὴν τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν θὰ τὴν ἀντιμετωπίσωμεν μόνον ἐὰν ἔχωμεν ἓν συγκεκριμένον πρόγραμμα κοινωνικῶν ἐπιδιώξεων καὶ αὐτὸ τὸ πρόγραμμα θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τὸ κύριον μέλημα τῆς Κυβερνήσεως, τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων, τῆς Βουλῆς καὶ ὅλων τῶν ἀντιπροσώπων τῶν παραγωγικῶν καὶ ἐργατικῶν τάξεων. Ἐὰν αὐτὸ ἐπιτευχθῇ, βεβαιωθῆτε, ὅτι τακτοποιεῖται τὸ μέγα πρόβλημα, ποὺ ἀφορᾷ τὴν ἀπασχόλησιν τῶν ὑπὸ ἀποστράτευσιν στρατιωτῶν, τὴν ἀνάληψιν ἐργασίας μετὰ τὴν συντριβὴν τῶν κομμουνιστῶν, τὴν διοχέτευσιν εἰς ἐργασίας παραγωγικὰς τῶν χιλιάδων ἀνέργων, τὴν ἀξιοποίησιν τῶν μεσαίων τάξεων, αἱ ὁποῖαι ζοῦν εἰς τὸ πόδι. Ὅλα αὐτά, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσουν τὸ ἀντικείμενον μιᾶς μελέτης τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Κυβερνήσεως, βάσει μιᾶς ἀρχῆς, προγραμματισμένης ἀρχῆς, ἡ ὁποία θὰ πρέπει εἰς τὸ μέλλον νὰ κατευθύνεται εἰς πίστωσιν πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν, τῆς λαϊκῆς ἰδιαιτέρως οἰκονομίας καὶ γενικώτερον πρὸς κάλυψιν τῶν παραγωγικῶν ἔργων, βιομηχανικῶν ἢ γεωργικῶν πάσης φύσεως. Ἀλλὰ αὐτὰ ὅλα σημαίνουν τοποθέτησιν τῶν προβλημάτων, συγκεκριμένους σκοποὺς καὶ κοινὰς προσπαθείας. (Χειροκροτήματα).

§81Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ σκοπὸς τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τότε νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου;

§83Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τί ἐννοεῖτε, κύριε Πρόεδρε; Ἔχομεν ἐγγραφῆ καὶ θὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε ἐξακολουθεῖ ἡ συζήτησις.

§85Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω πολύ, διότι εἶμαι σύμφωνος κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπιβεβλημένον ὑπὸ τὰς σημερινὰς περιστάσεις. Θὰ παρακαλέσω, ὅπως ἡ Βουλὴ δεχθῇ ὡρισμένας δικαίας τροπολογίας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 1 § 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, λαμβάνονται μέτρα προστασίας πρὸς ἐξεύρεσιν ἐργασίας καὶ ὑποχρεωτικὴν πρόσληψιν ὡς ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν, διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας ἢ ὑπηρετήσαντας ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις καὶ εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Εἶναι γνωστὸν ὅμως, ὅτι εἰς τὸν σημερινὸν μεγάλον ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους ἐναντίον τῶν Σλαυοκομμουνιστῶν, διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ Κράτους ἐλευθέρου, ἀλλὰ καὶ ἡμῶν ὡς ἐλευθέρων ἀνθρώπων, δὲν λαμβάνουν μόνον μέρος οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, ἀλλὰ λαμβάνουν μέρος καὶ πολῖται, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν ὑπηρεσίας ἐξ ἴσου μεγάλας καὶ μάχονται ἡρωϊκῶς εἰς τὸ πλευρὸν καὶ ὑπὸ τὰς ὁδηγίας τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ἰδίως οἱ κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου, ὅπως σᾶς εἶναι γνωστόν. Οἱ κάτοικοι αὐτοὶ τῆς ὑπαίθρου ἀποτελοῦν τμήματα στρατιωτικά, τὰ ὁποῖα ὑπάγονται εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς κανονισμούς. Εἶναι οἱ ἀνήκοντες εἰς τὰς γνωστὰς μονάδας Μ.Α.Υ., αἱ ὁποῖαι εἶναι γνωστὸν ὅτι ἔχουν προσφέρει μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦτον. Ἐπίσης, ὑπάρχουν καὶ πολῖται, οἱ ὁποῖοι τοπικῶς ἐπιστρατεύονται παρὰ τῆς Χωροφυλακῆς, δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου περὶ καταστολῆς τῆς ληστείας, καὶ οὗτοι ἐπ’ ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα ὑπηρετοῦντες ὡς στρατιῶται, λαμβάνουν μέρος εἰς μάχας. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον, εἶναι ἠθικόν, καὶ εἶναι ἐπιβεβλημένον, καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑποστῆ πολλάκις ὁλοκληρωτικὴν καταστροφὴν τῶν ὑπαρχόντων των, καὶ ὅταν παύσουν νὰ ἀνήκουν εἰς τὰς μονάδας αὐτὰς καὶ νὰ μάχωνται, εὑρίσκονται κατεστραμμένοι καὶ εὑρίσκονται εἰς τοὺς δρόμους, νομίζω, ὅτι καὶ δι’ αὐτοὺς εἶναι δυνατόν, νὰ ληφθοῦν μέτρα, ὅπως καὶ αὐτοὶ ἀπολαύσουν τῶν εὐεργετημάτων τούτων, ἐφ’ ὅσον ἐπολέμησαν ὡς στρατιῶται. Διὰ τοῦτο, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅπως δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν καταθέτω, ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 1 προστεθῇ: «Καὶ οἱ ὑπηρετήσαντες............ .......... (ἀναγινώσκει).................».

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντιληφθῇ τὸ Προεδρεῖον τὰς τροπολογίας, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§87Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Δύο τροπολογίας ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ἀναπτύξω.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ γνώμη μου, εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ κατόπιν νὰ ἀναπτύξετε τὰς τροπολογίας σας.

§89Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφίσατε τὸν ρήτορα νὰ ὁμιλήσῃ. Καὶ ἄλλοι ρήτορες ὡμίλησαν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ ἔκαμαν παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν ἄρθρων.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀστερίου, ὁ Πρόεδρος, καθ’ ὃ ἔχει δικαίωμα ὑποβάλει μίαν πρότασιν, διὰ νὰ συντομευθῇ ἡ συζήτησις. Ἡ γνώμη μου εἶναι νὰ προηγηθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, καὶ ὅταν ἀρχίσῃ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις, τότε ἕκαστος τῶν κυρίων βουλευτῶν νὰ ὑποβάλῃ τὰς τροπολογίας του.

§91Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς παρακαλῶ, ὅπως δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μου. Νομίζω, ὅτι οὕτω ἀπονέμομεν δικαιοσύνην εἰς ὅλους τοὺς λαβόντας μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν κομμουνιστῶν. Ἐπίσης θὰ σᾶς παρακαλέσω, ὅπως δεχθῆτε καὶ μίαν ἄλλην τροπολογίαν ὑπογεγραμμένην παρὰ πλείστων συναδέλφων, ἡ ὁποία περιλαμβάνει ἀξιωματικούς, ὑπαξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας ὑπηρετήσαντας κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς «....(ἀναγινώσκει)....». Ἐφ’ ὅσον, κ. ὑπουργέ, ἐπολέμησαν, εἶναι δίκαιον καὶ αὐτοὶ νὰ τύχουν τῶν εὐεργετημάτων τούτων, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐκρίθησαν ἀνίκανοι διὰ τὴν θέσιν των καὶ δὲν ὑπέπεσαν εἰς παράπτωμα ἢ ἀδίκημά τι συνεπιφέρον τὴν ἀπώλειαν τῆς θέσεώς των. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι δικαιοτάτη καὶ εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ ἀποδοχή της.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ τροπολογίαι ὑποβάλλονται ἐγγράφως. Κατ’ ἄλλον τρόπον τὸ Προεδρεῖον εἶναι ἀδύνατον νὰ τὰς παρακολουθήσῃ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Καραθόδωρος.

§93Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων ὁ κ. ἐπὶ τῆς Ἐργασίας ὑπουργός, ὅστις ἔφερεν ἐνώπιον ἡμῶν τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, ἡ ταχεῖα ἐπιψήφισις τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ζήτημα τιμῆς καὶ ἠθικῆς τάξεως, καὶ ἀποτίει ἐλάχιστον φόρον τιμῆς, ὁλοκλήρου τοῦ δοκιμαζομένου Ἔθνους, ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ τίμιον καὶ ἄλυκον αἷμά των διασφαλίζουν τὴν ἐθνικήν μας ἀνεξαρτησίαν καὶ ἀκεραιότητα. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμολογήσω καὶ ἐγώ, ὅτι δὲν παρέχει καὶ εἰς ἐμὲ γενικὴν ἱκανοποίησιν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, διότι, πράγματι τὸ νομοσχέδιον εἶναι πτωχόν, πράγματι τὸ νομοσχέδιον εἶναι φειδωλὸν εἰς τὰς παροχάς, πρὸς ἐκείνους, τοὺς ὁποίους σκοπεῖ νὰ εὐεργετήσῃ. Συμφωνῶ ἀπολύτως, πρὸς ἕνα ἐκ τῶν προλαλησάντων συναδέλφων μου, ὁ ὁποῖος ὑπεστήριξεν, ὅτι δὲν πρέπει εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ὑπάρχουν χρονικὰ ὅρια καί, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐμπίπτουν ὅλοι οἱ ἀγωνισταὶ εἰς τὴν προστασίαν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Πιστεύω ἀπολύτως ὅτι, ἡ Πολιτεία ὤφειλεν ἀναμφισβητήτως πολὺ περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα τὸ νομοσχέδιον ὑπόσχεται, εἰς ὅλας τὰς συμπαθεῖς εἰς ὅλους μας τάξεις, τὰς περιεχομένας ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους συναδέλφους των, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐμπίπτουν χρονικῶς εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ὀφείλομεν ὅμως νὰ ὁμολογήσωμεν καὶ νὰ παραδεχθῶμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς δυσμενεῖς συνθήκας, τὰς σημερινὰς πραγματικότητας, δὲν ἦτο δυνατόν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, παρ’ ὅλην τὴν ζωηράν του ἐπιθυμίαν, νὰ φέρῃ ἐνώπιον ἡμῶν νομοσχέδιον, ἀρτιώτερον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Ἐλπίζομεν ὅμως, ὅτι ἡ Πολιτεία συντόμως καὶ εἰς εὐθετώτερον χρόνον θὰ πράξῃ τὸ καθῆκόν της αὐτὸ εἰς τὸ ἀκέραιον. Συνεπῶς, τὸ νομοσχέδιον, νομίζω, καλῶς ἔχει, πλὴν ὡρισμένων τροποποιήσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπεστηρίχθησαν ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, μεταξὺ τῶν ὁποίων, προέχουσαν θέσιν κατέχει ἐκείνη, ἡ ὁποία προταθεῖσα ὑπὸ 15 συναδέλφων, ἐγένετο ἀποδεκτὴ ὁμοφώνως ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Ἐπιτροπήν. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, λίαν ἀσμένως θὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι οὕτως κατοχυροῦται καὶ διασφαλίζεται ἐκεῖνο ἀκριβῶς, τὸ ὁποῖον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἠθέλησεν, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐζήτησεν, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐσκέφθη, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπεφάσισεν, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἀπέδωσε, διότι δὲν ἐξετελέσθη. Καὶ συγκεκριμένως κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ παρελθόντος ἔτους δι’ ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ἀνεσυνεστήθη τὸ κεντρικὸν συμβούλιον προνοίας παλαιῶν πολεμιστῶν, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὁποίου ὑπάγονται οἱ διορισμοὶ παλαιῶν πολεμιστῶν. Τὸ συμβούλιον ἐκεῖνο, συνελθὸν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ νομικοῦ συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν, ὅπως περιορίσῃ τὴν προστασίαν μόνον εἰς ἐλαχίστους παλαιοὺς πολεμιστάς, συγκεκριμένως εἰς τοὺς πολεμιστὰς τῆς περιπτώσεως ἐκείνης, τῆς ὁποίας ἀκριβῶς τὴν θεραπείαν σκοπεῖ νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἡ προαναφερθεῖσα τροπολογία, ἡ ἀφορῶσα δηλαδή, τοὺς παλαιοὺς ἐκείνους, πολεμιστάς, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ εἶχον ὅλα τὰ νόμιμα προσόντα καὶ διωρίσθησαν εἰς ἀναλόγους θέσεις, παρέμειναν καὶ παραμένουν μέχρι σήμερον ἄνεργοι, διότι αἱ ἐπιχειρήσεις εἰς τὰς ὁποίας διωρίσθησαν ἔπαυσαν ἔκτοτε ὑφιστάμεναι. Βάσει τῆς ἀρχῆς αὐτῆς, τὸ ἴδιον συμβούλιον, ἔλαβεν ἀποφάσεις καὶ διώρισε τοὺς παλαιοὺς αὐτοὺς πολεμιστὰς εἰς νέας θέσεις. Δυστυχῶς ὅμως, αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ, προσεβλήθησαν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἠκυρώθησαν. Πρὸς ἄρσιν τῆς ἀδικίας αὐτῆς, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ μίαν ἄλλην τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 13 καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν ἐξαιρετικὸν συνάδελφον, κ. Δημητρᾶτον, ὁ ὁποῖος ὑπεστήριξε τὴν ὀρθὴν θέσιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, νὰ γίνῃ ἀπάλειψις τῆς φράσεως: «Οὐδείς.................. ......... (ἀναγινώσκει).............» Διότι δὲν εἶναι οὔτε δίκαιον, οὔτε ὀρθόν, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξαν ἄνθρωποι κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς, οἱ ὁποῖοι ἐπέδειξαν τοιοῦτον πατριωτισμὸν καὶ ἡρωϊσμόν, ὥστε νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν ἄνεσίν των καὶ τὰς θέσεις των καὶ νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὰς Ἐθνικὰς ὁμάδας, διὰ νὰ συνεχίσουν τὸν Ἐθνικὸν ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα, δὲν εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, δίκαιον, νὰ στερηθῶσι τὴν ἀποζημίωσιν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἀναλογεῖ εἰς τὴν περίοδον τῆς ἐθνικῆς αὐτῆς ὑπηρεσίας των. (Χειροκροτήματα).

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις ἐκ μέρους βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ὅπως ἡ συζήτησις περιορισθῇ εἰς τὸ ¼. Γίνεται δεκτόν;

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§96Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Κύριοι βουλευταί, βλέπω, ὅτι ὑπάρχει μία σύγχυσις, ὡς πρὸς τὴν ἔκτασιν τῆς προστασίας τῶν ἀπολυομένων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ, διότι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, δὲν προστατεύεται ἡ ὁλότης τῶν ἀπολυομένων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ, ἀλλὰ προστατεύεται μόνον ἕνα τμῆμα ἀνερχόμενον μέχρι ποσοστοῦ 20%. Καὶ ἄλλος νόμος ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὁ 519, ὁ ὁποῖος καθορίζει τὰ ἐφεδρικὰ ἐπιδόματα, τὴν ὑποχρεωτικὴν ἐπαναπρόσληψιν τῶν ἐργαζομένων, εἰς τὴν ἐπιχείρησιν. Διὰ τοῦ σημερινοῦ νόμου, ἐπιδιώκεται ἡ τακτοποίησις τῶν ἀπολυομένων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ καὶ μὴ εὑρισκόντων ἐργασίαν. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι ὑπάρχουν παράπονα, παράπονα τὰ ὁποῖα διετυπώθησαν καὶ εἰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι ἐπεσκέφθησαν τὸν μαχόμενον στρατόν, ὅτι ἡ ἔκτασις τῆς προστασίας περιορίζεται μόνον εἰς τοὺς μισθωτοὺς καὶ δὲν ἐπεκτείνεται εἰς τὰς ἄλλας τάξεις. Εἰς μίαν μονάδα ἐκ 500 στρατιωτῶν, μόνον οἱ 40 ἐτύγχανον βοηθήματος, ἐπιδόματος, ἐνῷ οἱ ὑπόλοιποι, ἐκπροσωποῦντες τὰς ὑπολοίπους τάξεις 350 τὰς ἀγροτικὰς καὶ 100 τοὺς ἐλευθέρους ἐπαγγελματίας, οὐδεμιᾶς προστασίας ἐκ μέρους τῆς πολιτείας τυγχάνουν. Ἡ πολιτεία ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀποκαταστήσῃ τοὺς στρατευομένους, εἰς τὰς ἐργασίας τὰς ὁποίας εἶχον πρὸ τῆς στρατεύσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ προστατεύσῃ καὶ τὰς ὑπολοίπους τάξεις, δηλαδὴ νὰ φέρῃ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ βοηθήσουν ὅλους τοὺς ἀπολυομένους νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς ἐργασίας, τὰς ὁποίας εἶχον πρὸ τῆς στρατεύσεώς των. Δηλαδή, καὶ τοὺς ἀγρότας νὰ βοηθήσῃ, τὰ ἐλεύθερα ἐπαγγέλματα, τοὺς ἐπαγγελματίας, τοὺς βιοτέχνας, νὰ κατορθώσουν καὶ πάλιν νὰ ἀνοίξουν τὰ ἐργαστήριά των καὶ νὰ ἀνοίξουν τὶς δουλειές των, διότι κατ’ ἄλλον τρόπον οὐδεμίαν πραγματικὴν προστασίαν παρέχομεν εἰς τὴν ὁλότητα τῶν στρατευομένων. Ὅπως καὶ εἰς τὸν νόμον 519, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν, λόγῳ τῆς τότε ἐπικρατούσης συγχύσεως, ἔμειναν ὡρισμένα κενά, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπικρατήσῃ μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων τάξεων, μία ἀντιδικία, ἡ ὁποία δὲν κατέληξεν εἰς ὄφελος γενικώτερον τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος, δι’ αὐτό, καὶ σήμερον θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ προσέξετε εἰς ὡρισμένα βασικὰ θέματα. Πρῶτα θέλομεν νὰ ἀποκαταστήσωμεν τοὺς στρατευομένους εἰς τοὺς τόπους, εἰς τὰς μονίμους κατοικίας ποὺ εἰργάζοντο πρὸ τῆς στρατεύσεώς των. Καὶ ὅταν λέγωμεν μόνιμον κατοικίαν, θὰ πρέπει νὰ καθορίσωμεν καὶ τὴν χρονολογίαν τῆς μονίμου κατοικίας. Δηλαδή, θὰ πρέπει νὰ εἴπωμεν, εἰς τοὺς μονίμως κατοικοῦντας πρὸ τοῦ 1940, ἢ μίαν ἄλλην ἡμερομηνίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελεν ἀποφασίσει ἡ Βουλή. Διότι ἔτσι ξεκρέμαστον, τίποτε δὲν τακτοποιεῖται, ἀλλὰ τοὐναντίον θὰ δημιουργήσῃ προστριβάς. Ἐκτὸς τούτου, διὰ νὰ εἶναι πραγματικὴ ἡ προστασία, θὰ πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν τῆς προστασίας, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι προστατεύονται ἀπὸ τὸν νόμον 519. Διότι ὁ σκοπὸς εἶναι, ἀπολυόμενοι οἱ στρατευμένοι, νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς ἐργασίας, κατὰ πρῶτον λόγον, εἰς ἐκείνας, τὰς ὁποίας εἶχον πρὸς τῆς στρατεύσεώς των καὶ ἐν συνεχείᾳ ἂν δὲν κατορθώσουν νὰ ἐπιτύχουν αὐτό, σύμφωνα μὲ τὸν ἰσχύοντα νόμον 519, τότε θὰ πρέπει νὰ ἐπιδιώξουν τὴν ἀπόκτησιν μιᾶς θέσεως, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ψηφιζομένου σήμερον νόμου. Ἐπειδὴ ἔγινε μεγάλη συζήτησις, περὶ τοῦ ποῖος θὰ εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν προστατευομένων, ἐγώ, νομίζω, ὅτι ὁ ἀριθμός, σύμφωνα μὲ τὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν, δὲν θὰ εἶναι μεγαλύτερος τῶν 12–15.000. Ὁ ἀριθμὸς αὐτός, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθῇ καὶ μὲ ποσοστὰ μικρότερα, ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔχει καθορίσει ἡ Ἐπιτροπή, δηλαδή, μὲ τὰ ποσοστά, τὰ ὁποῖα εἶχε καθορίσει προηγουμένως τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Δι’ αὐτὸ ἐγὼ προτείνω τὴν αὔξησιν τῶν ποσοστῶν αὐτῶν διὰ τὰς περιπτώσεις τῶν Δημοσίου Δικαίου Ὀργανισμῶν καὶ τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων εἰς τὸ 25, προκειμένου δὲ περὶ ἐπαγγελματιῶν, βιοτεχνῶν νὰ ὁρισθῇ εἰς 15.

§97Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Πρέπει νὰ ἠξεύρετε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅλα τὰ βάρη τὰ ἐπιρρίπτει εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις. Δεδομένου ὅτι, ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ τὸ σχέδιον Μάρσαλ, δὲν ἐπιτρέπει διορισμοὺς ἄλλων ὑπαλλήλων εἰς δημοσίας θέσεις, ἢ εἰς θέσεις νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, τὰ βάρη ὅλα ἐπιπίπτουν ἐπὶ τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τὸ δημόσιον μένει ἐντελῶς ἀνεύθυνον.

§98Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Δυστυχῶς, αὐτὸ εἶναι ἀλήθεια, ἀλλὰ ἐδῶ ὑπάρχει τὸ μεγάλο παράπονο καὶ ἡ ἀξίωσις τῶν ἐργαζομένων. Ὅτι ἡ Κυβέρνησις, εἰς οὐδένα διορισμὸν θὰ προβῇ, ἂν προηγουμένως δὲν ἀπορροφηθοῦν, οἱ ἀπολυόμενοι ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ. Αὐτὸ πρέπει ν’ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον διασφαλίσεως διὰ γενικῆς διατάξεως, διότι, ὡς γνωρίζετε, ἀπολύονται καὶ διορίζονται καθημερινῶς εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας, καὶ τὸ λεγόμενον, ὅτι δὲν διορίζονται, εἶναι ψεῦδος καὶ στάκτη εἰς τὰ μάτια τοῦ λαοῦ.

§99Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχετε ἀπολύτως δίκαιον, ἀλλ’ εἰς μάτην διαμαρτύρεσθε.

§100Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ἡ πρόσληψις τῶν στρατευμένων εἰς τὰς διαφόρους ἐπιχειρήσεις, γίνεται κατὰ δύο τρόπους, εἴτε ὑποχρεωτικῶς διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς, εἴτε οἰκειοθελῶς διὰ τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας. Ἡμεῖς, τοὐλάχιστον, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τὸ εἴπωμεν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας ἀπέτυχον τοῦ σκοποῦ των καὶ δὲν κάμουν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ παρεμβάλλουν δυσχερείας εἰς τὴν πρόσληψιν τοῦ προσωπικοῦ ἀπὸ τὰς ἐπιχειρήσεις. Δι’ αὐτὸ καλλίτερον θὰ ἦτο νὰ εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ ἐργοδότης, ἐκ τοῦ καταλόγου, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας, νὰ κάμῃ ἐπιλογήν. Διότι, ὡς γνωστόν, σήμερον ἀποστέλλονται διάφοροι, χωρὶς νὰ τηρῆται καὶ ἡ σειρὰ τῆς ἀρχαιότητος, τῆς ἐγγραφῆς των, δηλαδή, εἰς τὸν σχετικὸν κατάλογον. Μὲ τὸν τρόπον ποὺ προτείνω, θὰ ἐκολάζετο κἄπως τὸ πρᾶγμα. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, σήμερον ὑπάρχουν εἰς Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας ἐγγεγραμμένοι πρὸ ἑνὸς ἔτους καί, ἐν τῷ μεταξὺ, ἔχει ἐξευρεθῆ ἐργασία, εἰς πολὺ νεωτέρους. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι γίνεται κάποια ἐπιλογή, ἡ ὁποία ὅμως δὲν γίνεται ἐκ μέρους τῶν ἐργοδοτῶν, ἀλλ’ ἐκ μέρους ἀνευθύνων παραγόντων.

§101Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὸ ποὺ λέγετε, δὲν εἶναι ἀκριβές.

§102Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ἀληθέστατον, κ. ὑπουργέ. Καθημερινῶς ἔρχονται εἰς τὸ γραφεῖον μου νέοι καὶ τὸ καταγγέλλουν. Ἔχουν ἐγγραφῆ πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ διορίζονται οἱ ἐγγεγραμμένοι πρὸ μηνός.

§103Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὑπάρχει ὑποχρέωσις, τὸ Γραφεῖον Εὑρέσεως Ἐργασίας, νὰ ἀποστέλῃ πρὸς τὴν ἐπιχείρησιν, ἡ ὁποία ζητεῖ ἐργάτην, τὸν κατάλληλον, βάσει τῆς χρονολογικῆς σειρᾶς τῆς αἰτήσεως.

§104Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ἡ ὑπηρεσία θὰ κρίνῃ τὸν χρόνον τῆς ἐγγραφῆς. Τὸ «κατάλληλον» θὰ κρίνῃ ἡ ἐπιχείρησις.

§105Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ στείλετε ἕνα γραφέα νὰ κάμῃ ἐργασίαν χωματουργοῦ.

§106Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ἡ ὑπηρεσία μοῦ στέλλει ἐκεῖνον ποὺ θέλει αὐτή.

§107Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβές.

§108Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ἐγὼ ζητῶ νὰ κάμνῃ τὴν ἐπιλογὴν ὁ ἐργοδότης. Διότι τώρα γίνεται καὶ κάποιος συμβιβασμὸς 3 διαλέγει ὁ ἐργοδότης καὶ 2 στέλλει τὸ Ὑπουργεῖον.

§109Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Αὐτὰ νὰ τὰ ἀποδείξετε, κ. συνάδελφε... Ἐφόσον δὲν τὰ ἀποδεικνύετε ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι, εἶναι ἀνακριβῆ.

§110Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ἐγὼ ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ τὰ καταγγείλω καὶ σεῖς νὰ ἐρευνήσετε.

§111Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Καὶ ἐγώ, καὶ σεῖς ἐπιμένετε. Φέρατέ μου ἀποδείξεις νὰ συνεχίσωμεν.

§112Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ἐν συνεχείᾳ, καθορίζεται εἰς τὸ νομοσχέδιον ἓν Κεντρικὸν Συμβούλιον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Θὰ ἐπεθύμουν εἰς τὸ συμβούλιον αὐτὸ νὰ μετέχῃ καὶ δικαστικός, διὰ νὰ διασφαλίζεται ἡ καλυτέρα ἀπόδοσις τοῦ δικαίου, καὶ οἱ δύο ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, νὰ περιορισθοῦν εἰς ἕνα, ὁ δὲ ἕτερος νὰ προέρχεται ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Οἰκονομίας. Δικαστικοὶ ὑπῆρχον καὶ εἰς τὸν νόμον τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν.

§113Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κατ’ ἀρχὴν ἔχετε δίκαιον, ἀλλὰ φοβοῦμαι μήπως εἶναι πολὺ βεβαρυμένοι οἱ δικαστικοί.

§114ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου εἶναι ὁ νομικὸς σύμβουλος.

§115Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Πρέπει νὰ δώσωμεν εἰς τὸ ζήτημα γενικώτερον χαρακτῆρα καὶ νὰ μὴ τὸ ἐντοπίσωμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας.

§116Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διατυποῦμεν ὅλοι, εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, τὴν παράκλησιν, ὅπως μετάσχουν καὶ ἀντιπρόσωποι ἄλλων Ὑπουργείων, διότι ὑπάρχουν συμφέροντα κοινωνικά, τὰ ὁποῖα καλὸν εἶναι νὰ ἐκπροσωποῦνται εἰς τὸ συμβούλιον αὐτό.

§117Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐλήφθη ἐκ τοῦ παλαιοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἔλεγεν: «Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀποτελεῖται ἐκ τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας......... (ἀναγινώσκει) ............». Δηλαδή, ἐλήφθη τὸ ἀντίστοιχον ἄρθρον καὶ ἐδῶ μὲ τὴν διαφορὰν, ὅτι ἀπηλείφθησαν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν. Δὲν ἐννοῶ διατὶ ἔγινεν αὐτό.

§118Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ἐν συνεχείᾳ ὁρίζονται 4 ἐκπρόσωποι ἀπὸ διαφόρους ὀργανώσεις, ἐπαγγελματικάς, καὶ βιοτεχνικάς, καὶ νὰ ἔχῃ τὴν διάκρισιν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ τοὺς ὁρίζῃ αὐτός, ἐὰν αἱ ὀργανώσεις δὲν τοὺς ὑπεδείκνυον ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας. Ἐγὼ νομίζω ... (δὲν ἠκούσθη) .........

§119Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Αὐτὸ εἶναι δυσχερές. Διότι πῶς θὰ κριθῇ ποῖος θὰ μετάσχῃ; Ἐκ τῶν προτέρων ἢ βάσει τῶν ὑποθέσεων;

§120Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Βάσει τῶν ὑποθέσεων.

§121Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Θὰ πρέπει νὰ συνέλθῃ τὸ Συμβούλιον τότε μὲ διάφορον σύνθεσιν ἑκάστοτε ἕως ὅτου νὰ λύσῃ μίαν ὑπόθεσιν.

§122Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὅταν πρόκειται νὰ κριθοῦν στρατεύσιμοι ἰατροὶ ἢ δικηγόροι, ποῖοι θὰ εἶναι οἱ ἐκπρόσωποι ποὺ θὰ τοὺς κρίνουν;

§123Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἡ πρότασις τοῦ κ. Μπερνίτσα, δὲν ἀφορᾷ αὐτό.

§124Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ἕν ἄλλο σπουδαιότατον ζήτημα εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καθορισθῇ ἐπακριβῶς τὸ ζήτημα τῆς μονίμου κατοικίας. Τὸ 1940–1941 ὅπως ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή, διότι, ἄλλως, θὰ τοὺς ἐφέρναμε ὅλους εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ δὲν θὰ πραγματοποιήσωμεν οὔτε τοὺς σκοποὺς τοῦ νόμου. Ἐπὶ πλέον θὰ πρέπει ὁ στρατεύσιμος, σὺν τῇ αἰτήσει, νὰ προσκομίζῃ καὶ τὰ πιστοποιητικά, τὰ ὁποῖα ἐμφαίνουν τὴν ἰδιότητά του ὡς στρατευθέντος, καὶ ὄχι μετὰ τρεῖς μῆνας, ὅπως λέγει ὁ νόμος.

§125Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν εἶναι τεχνικῶς δυνατόν.

§126Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Τῆς μονάδος του δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἔχῃ ἕνα χαρτί. Τελειώνων, κύριοι, ἐκφράζω τὴν εὐχὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως συντόμως φέρει καὶ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐκπληρώνῃ τὰς ὑποχρεώσεις της ἡ πολιτεία καὶ πρὸς τὰς ὑπολοίπους τάξεις, δηλαδή, καὶ πρὸς τὰ ὑπόλοιπα ⅘ τῶν ἀπολυομένων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ, διότι, ὁ παρὼν νόμος καλύπτει τὰς ἀνάγκας μόνον τοῦ 20% τὰ ὑπόλοιπα 80%, δὲν τυγχάνουν καμμίας προνοίας.

§127Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ 1934, κ. ὑπουργέ, εἶχε καταρτισθῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Οἰκονομίας, ὑπὸ τὸ ὁποῖον ὑπήγετο τότε ἡ διεύθυνσις ἐργασίας, ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὴν προστασίαν ὅλων τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, τοῦ 1912–1922, ὅλων τῶν κατηγοριῶν καὶ τάξεων. Μετὰ ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις Κονδύλη, εἰς τὰ 1936, ἐδημοσίευσε, βέβαια, τὸν νόμον «περὶ προστασίας παλαιῶν πολεμιστῶν» ἀφῄρεσεν ὅμως, τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀφεώρων τοὺς γεωργοὺς καὶ τοὺς μικροαστούς. Γνωρίζω καὶ τὰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, ποὺ εἶχε καταρτισθῆ ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Παναγῆ Τσαλδάρη, διότι εἶχον ὁρισθῆ, ὡς καθηγητὴς τότε τοῦ Πανεπιστημίου, Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία συνέταξε τὸ νομοσχέδιον. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἔδιδεν ἐντολὴν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, ὅπως ἀνακαλυφθῇ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁμολογῶ, ὅτι, λόγῳ τῶν περιστάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐμεσολάβησαν, τὸ ἔχασα καὶ δὲν τὸ ἔχω εἰς τὸ ἀρχεῖον μου, διότι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀρυσθῶμεν ἐξ αὐτοῦ ὡρισμένας διατάξεις, πολὺ χρησίμους, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ τεθοῦν, ἔστω, εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν, ἀλλὰ θὰ ἠμποροῦσαν νὰ χρησιμοποιηθοῦν ὡς βάσις ἄλλου νομοσχεδίου συμπληροῦντος αὐτό.

§128Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Παρακαλῶ, ἐπίσης, κ. ὑπουργέ, ὅπως ἐπισπεύσητε τὴν ἀπόφασίν σας, διὰ τὴν κάλυψιν τῆς ἀνάγκης τοῦ νόμου 519, διὰ τοὺς βιοτέχνας καὶ ἐπαγγελματίας. Εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ γίνῃ ἕνα ταμεῖον. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὸ ἐπισπεύσῃ, διότι εἶναι ὑψίστης ἀνάγκης καὶ δημιουργεῖ προστριβὰς μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν κλάδων. (Χειροκροτήματα).

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλάκος ἔχει τὸν λόγον.

§130Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Θέλω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησίν μου, διότι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον εἶναι τεταγμένον διὰ τὴν ὑπεράσπισιν γενικῶς τῶν ἐργαζομένων καὶ διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας, πολὺ ταχέως ἔφερεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἀποδεικνύει τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον τῆς Πολιτείας ὑπὲρ τῶν πολεμιστῶν. Εἶναι γεγονός, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, πραγματικόν, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει γίνει ἄλλοτε, καθ’ ὅσον, ὡς προηγουμένως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος, ὁ νόμος περὶ προστασίας τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν ἐγένετο μετὰ 12 ὁλόκληρα χρόνια ἀπὸ τῆς τελευταίας ἀποστρατεύσεως, μετὰ τὴν καταστροφὴν τοῦ 1922.

§131Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶχε γίνει ἕνας στοιχειώδης νόμος τὸ 1925.

§132Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὁ ὁποῖος περιώριζε τὴν προστασίαν ἐπὶ ἑνὸς ὡρισμένου ἀριθμοῦ 350 περίπου προσώπων.

§133Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ὄχι. Ἦτο ἕνας γενικὸς νόμος τοῦ Παγκάλου.

§134Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δίδει μεγαλυτέραν εὐρύτητα εἰς τὴν προστασίαν. Ἐνῷ ὁ νόμος περὶ παλαιῶν πολεμιστῶν ἦτο περιωρισμένος. Περιώριζε τὴν προστασίαν μόνον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο μόνον ὡς ὑπάλληλοι καὶ ὡς ὑπηρέται καὶ οὐχὶ ὡς ἐργάται. Ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἶναι γενικὸν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν εἶναι ἄξιον ἰδιαιτέρας σημασίας. Κατ’ ἀρχὴν νομίζω ἐγώ, ὅπως ἐλέχθη καὶ ἀπὸ προηγουμένους ρήτορας, ὅτι πληροῖ τὸ νομοσχέδιον ὅλας τὰς προϋποθέσεις καὶ τὸ συμβούλιον εἶναι συγκεκροτημένον ἐπίσης ὀρθῶς, διότι καὶ δικαστικὸς παρίσταται εἰς τὸ συμβούλιον, δηλαδή, ὁ νομικὸς σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ὡς Πρόεδρος, ὁ ὁποῖος, ὅπως γνωρίζετε ὅλοι, προέρχεται ἀπὸ τὸν δικαστικὸν κλάδον. Ἐπίσης ἡ κατηγορία τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, ποὺ εἶπεν ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, ἀντιπροσωπεύεται ἐδῶ διὰ τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἐργατικῶν κέντρων καὶ τῆς ἐργατικῆς συνομοσπονδίας. Ἀντιθέτως εἰς τὸ συμβούλιον τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, εἰς τὸ ὁποῖον μετεῖχον τρεῖς παλαιοὶ πολεμισταί, ἀνεξαρτήτως προελεύσεως, ἀνεξαρτήτως τάξεως, διότι σᾶς κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι μετεῖχον τοῦ συμβουλίου ἐκείνου καὶ ἐγώ, ὡς παλαιὸς πολεμιστὴς καίτοι ἀντεπροσώπευον ἐργοδοτικὴν τάξιν, μετεῖχον καὶ ἐγὼ τοῦ συμβουλίου ἐκείνου ὡς παλαιὸς πολεμιστὴς καὶ γνωρίζω καλῶς τὴν λειτουργίαν καὶ τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσέφερε κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Εἶμαι ὑποχρεωμένος δέ, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ διακηρύξω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, προσέφερον ἐξαιρετικάς, ὁμολογουμένως, ὑπηρεσίας, εἰς τοὺς πολεμιστάς, παρὰ τὰς ἀντιθέσεις καὶ τὰς ἀντιδράσεις, αἱ ὁποῖαι προήρχοντο ἀπὸ τὰς τάξεις τὰς μεγαλυτέρας, τὰς κεφαλαιοκρατικάς, τὰς θιγομένας.

§135Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἰδίως ἀπὸ τὰς μεγάλας Τραπέζας.

§136Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Μάλιστα. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ὁμολογῆται ἡ ἀλήθεια πάντοτε καὶ ἐν παντί. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κ. ὑπουργέ, ὅτι θὰ πρέπει διὰ τὸ αἰσθηματικὸν μέρος νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Λαμπριανίδη, καὶ νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ συμβούλιον καὶ εἷς ἐκπρόσωπος τῶν πολεμιστῶν.

§137Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἰς τὸ γενικὸν συμβούλιον;

§138Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ναί, εἰς τὸ κεντρικὸν συμβούλιον.

§139Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ προϋποθέτει ὀργάνωσιν τῶν πολεμιστῶν. Αὐτοὶ δὲν ἔχουν ἀκόμη ὀργανωθῆ.

§140Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὄχι τῶν σημερινῶν.

§141Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τῶν σημερινῶν, ἐννοῶ.

§142Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Τῶν πολεμιστῶν τοῦ τελευταίου πολέμου ἐννοῶ.

§143Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πρέπει νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ αὐτοί, διότι ἀπὸ τὸ 1945 καὶ ἐντεῦθεν, εἶναι.

§144Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐγώ, κύριε ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ ἔλθω ἀρωγὸς τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἔφερεν ὁ συνάδελφος κ. Καραθόδωρος, ἡ ὁποία φέρει ὡρισμένην προστασίαν εἰς μίαν κατηγορίαν ὡρισμένων παλαιῶν πολεμιστῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον τοποθετηθῆ εἰς ἐπιχειρήσεις ὑπὸ τοῦ λειτουργοῦντος τότε συμβουλίου καὶ αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται μετέπειτα ὑπέστησαν οἰκονομικὴν καταστροφὴν καὶ ἔπαυσαν λειτουργοῦσαι καὶ κατὰ συνέπειαν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς αὐτὰς ἔμειναν ἐκτὸς ἐργασίας.

§145Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Δικαιώτατον εἶναι αὐτό.

§146Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἶναι ἕνας περιωρισμένος ἀριθμός. Συνῆλθε μετὰ ταῦτα τὸ συμβούλιον προτοῦ ἀκόμη τερματίσῃ τὸν βίον του, καὶ τοὺς ἐτοποθέτησεν εἰς ὡρισμένας ἐπιχειρήσεις. Ἠμφισβητήθη ὅμως τὸ δικαίωμα αὐτὸ τοῦ Συμβουλίου ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐδέχθη τὴν ἄποψίν των.

§147Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω τὴν ἀπόφασιν. Ὑπάρχει μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ δεδικασμένον διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Πιθανὸν οὐσιαστικῶς νὰ ἔχουν δίκαιον, ἀλλὰ ἐρωτᾶται ὁ νόμος αὐτὸς θὰ εἶναι συνταγματικός, ὅταν ἔρχεται νὰ ἀνατρέψῃ ἕνα δεδικασμένον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Αὐτοὶ εἶναι οἱ δισταγμοί μου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία τίθεται μὲ τὸν σκοπὸν νὰ καταργήσῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τῆς ὁποίας τὸ σκεπτικὸν πείθει ἀκραδάντως, ὅτι ἔτσι εἶναι. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Ἀντιπροσωπεία νὰ σκεφθῇ καὶ δὲν ἠξεύρω κατὰ πόσον ἐπιτρέπεται, νὰ ψηφίσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἤδη ἕνα δεδικασμένον ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς.

§148Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀνατροπῆς δεδικασμένου. Τὸ αἰτιολογικὸν τῆς ἀποφάσεως ἐγένετο βάσει τῆς κειμένης τότε νομοθεσίας. Ἤδη τροποποιοῦμεν τὴν νομοθεσίαν.

§149Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ συμβούλιον τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, τὸ ὁποῖον ἀπετέλει δικαστικὴν ἀρχήν, τρόπον τινά, ἐξέδωκεν μίαν ἀπόφασιν, ἐγένετο μία προσφυγὴ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας κατὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς καὶ τοῦτο ἀπεφάνθη ὅτι δὲν ἔχουν δικαίωμα οἱ περὶ ὧν ἐπρόκειτο. Ἐρχόμεθα ἤδη ἡμεῖς καὶ τοὺς λέγομεν: Ἔχετε δικαίωμα, δηλαδή, καταργοῦμεν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας.

§150Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν καταργοῦμεν τὴν ἀπόφασιν, τροποποιοῦμεν τὸν νόμον.

§151Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Καταργοῦμεν τὴν ἀπόφασιν.

§152Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Παπαρρηγόπουλε, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι νέοι, ἀλλὰ ἡλικίας μεγαλυτέρας, καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ τύχουν προστασίας κατ’ ἄλλον τρόπον, ἔχουν δὲ ἕνα ὅριον ὑπηρεσίας εἰς διαφόρους ὑπηρεσίας. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καταδικάζονται εἰς ἀφανισμόν. Εἶναι ὑποχρέωσίς μας, λοιπόν, νὰ τοὺς προστατεύσωμεν.

§153Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἐντελῶς διάφορον τὸ ζήτημα. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶπεν, ὅτι ὁ νόμος τοῦ 1935 «περὶ προστασίας παλαιῶν πολεμιστῶν», ἔληξεν ἤδη. Εἶχεν ὑπ’ ὄψει του, τότε, ὡρισμένον ἀριθμὸν θέσεων τῶν τότε ἐπιχειρήσεων καὶ εἶπεν, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἕνα τόσον ἀριθμόν, θὰ προσλάβουν τόσους. Προσελήφθησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ ἔτσι ἐξετελέσθη, τρόπον τινά, ὁ νόμος. Δὲν δυνάμεθα, λέγει, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας μετὰ 20 χρόνια νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ νὰ εἴπωμεν: Ξαναρχίζομεν τὰς τοποθετήσεις. Διότι ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ ἔχῃ καὶ συνεπείας. Θὰ ἔλθουν οἱ παλαιοὶ πολεμισταὶ τοῦ νόμου τοῦ 1935, οἱ ὁπωσδήποτε ἀτοποθέτητοι καὶ θὰ μᾶς εἴπουν, ὅτι δικαιοῦνται καὶ αὐτοὶ νὰ τοποθετηθοῦν. Δὲν ἠξεύρομεν λοιπόν, τί θὰ γίνῃ.

§154Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὄχι.

§155Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Δὲν πρέπει νὰ τροποποιήσωμεν τὰ κακῶς κείμενα;

§156Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐγὼ νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι στοιχειώδης ἀπονομὴ δικαιοσύνης ἐπιβάλλει τὴν ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς ἀποδοχὴν τῆς τροποποιήσεως αὐτῆς καὶ συνηγορῶ καὶ ἐγὼ καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, νὰ τὴν ἀποδεχθῇ ὑπὸ τὴν γενικὴν τῆς Βουλῆς ἀξίωσιν. Δὲν ἔχω νὰ κάμω ἰδιαιτέρας παρατηρήσεις εἰς τὰ κατ’ ἰδίαν ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, ἐπιθυμῶ μόνον ἀπὸ τὸ ἄρθρον 13 νὰ ζητήσω καὶ ἐγὼ τὴν διαγραφὴν τοῦ τελευταίου ἐδαφίου.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§158Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ εἶμαι κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, διότι τοῦτο ἐξυπηρετεῖ τοὺς ἀγωνιζομένους διὰ τὴν ὕπαρξιν τῆς Πατρίδος μας. Εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων ὁ κ. ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἔφερε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ εἶμαι κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ αὐτοῦ ἐν τῷ συνόλῳ του, παρακαλῶ μόνον ὅπως εἰς τὸ τοπικὸν συμβούλιον προεδρεύῃ ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν καὶ οὐχὶ ὁ ἐπόπτης τῆς ἐργασίας. Παρακαλῶ ἐπίσης νὰ διαγραφῇ καὶ ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 13, διότι πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθῶσι πρόσωπα, τὰ ὁποῖα προσέφερον μεγίστην ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ ἡ Πατρὶς ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀμείψῃ ταῦτα.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Καραΐσκος ἔχει τὸν λόγον.

§160Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 15, περὶ προστασίας τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον προσληφθῆ ἀναγκαστικῶς, καὶ ἐπροστατεύοντο δυνάμει τοῦ νόμου 244)1936, δὲν πρέπει νὰ τοὺς θέσωμεν εἰς ἐλάσσονα μοῖραν τῶν ἄλλων πολεμιστῶν διότι, εἶναι γεγονός, ὅτι παρηγκωνίσθησαν εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς ζωῆς καὶ πρέπει νὰ προστατευθοῦν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὰ δικαιώματά των τοῦ διορισμοῦ, ἀνεγνωρίσθησαν ἀπὸ ἄλλους παλαιοτέρους νόμους, καὶ δὲν πρέπει διότι κατηργήθη μία ἐπιχείρησις ἢ ὁ βαθμός, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπηρετοῦσαν, νὰ μένουν ἀπροστάτευτοι. Ἔχομεν ἱερὰν ὑποχρέωσιν, καὶ λόγοι ἠθικῆς ἐπιβάλλουν ὅπως, τιμῶντες τὰς ὑπηρεσίας των πρὸς τὴν Πατρίδα, καὶ διότι, χάριν τῆς Πατρίδος παρηγκωνίσθησαν ἐκ τοῦ δρόμου τῆς ζωῆς, νὰ τοὺς προστατεύσωμεν. Ἄλλωστε, δὲν πρόκειται περὶ πολλῶν, πρόκειται περὶ ἐλαχίστων, οἱ ὁποῖοι προσελήφθησαν ἀναγκαστικῶς, ὄχι οἰκειοθελῶς. Εἶναι μόνον 10–15. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ἐπίσης, μίαν ἄλλην παρατήρησιν, κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου 2 τῆς παραγράφου 2, περιλαμβάνεται καὶ ἡ ὑπηρεσία τῆς Μ. Ἀνατολῆς;

§161Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Πᾶσα ὑπηρεσία ἐξωμοιουμένη πρὸς στρατιωτικήν.

§162Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως αἰσθάνομαι μίαν ἀπογοήτευσιν, διότι ἀνέμενον ἀπὸ τὰς μεταπολεμικὰς Κυβερνήσεις, νὰ φέρουν ὁλόκληρον τὸ Θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τοὺς πολεμιστάς, καὶ ἰδιαιτέρως τοὺς ἀγωνιζομένους, καὶ τοὺς προσφέροντας τὸ αἷμα των εἰς τὴν Πατρίδα. Ὕστερον ἀπὸ τὸ μεγάλο ἔπος τῆς Ἀλβανίας, ἀπὸ ἕνα πόλεμον, ὁ ὁποῖος διήρκεσεν ἐπὶ 8 ἔτη, ἀπὸ μίαν ἐποποιΐαν, ἡ ὁποία σήμερον γίνεται εἰς τὸν Γράμμον, θὰ ἀνέμενον οἱ πολεμισταὶ νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ὑπ’ ὄψει της, καὶ νὰ θέσῃ θετικὰ καὶ σαφῶς τὸ θέμα τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, διακρίνουσα τοὺς πολεμιστὰς τοῦ 1941–48, καὶ τοὺς ἄλλους παλαιοὺς πολεμιστὰς τῶν ἄλλων πολέμων. Βεβαίως τὸ νομοσχέδιον, ἀρχίζει νὰ κάμῃ διακρίσεις ἀπὸ τὸ 1945. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν κατὰ τοὺς χρόνους τῆς κατοχῆς ἐναντίον καὶ τῶν κατακτητῶν καὶ τῶν κομμουνιστῶν, οἱ ὁποῖοι καὶ σήμερον εὑρίσκονται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν νὰ μὴ λαμβάνουν οὔτε συντάξεις; Δὲν λαμβάνει τὸ νομοσχέδιον οὐδεμίαν πρόνοιαν δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους. Τὸν ἴδιον ἀγῶνα, ποὺ ἠκολούθησαν καὶ συνεχίζουν οἱ σημερινοὶ ἀγωνισταί, τὸν ἴδιον ἀγῶνα ἠκολούθησαν, καὶ ἴσως ὑπὸ δυσχερεστέρας συνθήκας, καὶ αὐτοί, κατὰ τοὺς χρόνους τῆς κατοχῆς. Ἑπομένως, ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπιμείνω καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, ὥστε νὰ ἀρχίσῃ μὲ ἀρχὴν τοῦ νόμου ἀπὸ τὸν πόλεμον τοῦ 1941 καὶ ὄχι τοῦ 1945, διότι ἀσφαλῶς θὰ προκαλέσῃ ἀπογοήτευσιν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, δὲν ἔχουν τὴν τιμὴν νὰ πολεμοῦν καὶ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των σήμερον, ἀλλὰ τὰς προσέφερον κατὰ τὴν κατοχήν. Μάλιστα, πολλοὶ ἀπὸ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν τὸ 1941 εἰς τὸν πόλεμον τῆς Ἀλβανίας καὶ κατὰ τὴν κατοχήν, εἶναι καὶ σήμερον. Ἑπομένως, εἶναι ἐλάχιστοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπολείπονται καὶ διὰ τοὺς ὁποίους, δὲν λαμβάνει πρόνοιαν τὸ νομοσχέδιον. Ἐπὶ πλέον, θὰ ἤθελον καὶ τοῦτο: Ὁ κ. ὑπουργὸς, κάμνει διάκρισιν ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ χρόνου ὑπηρεσίας, λαμβάνων ὑπ’ ὄψει βέβαια τὸ 12μηνον καὶ 24μηνον. Ἐνδεχομένως ὅμως, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ εὑρίσκωνται ἐκτὸς τῶν πόλεων, καὶ νὰ μὴ λάβουν ἐνωρὶς γνῶσιν τοῦ νόμου διὰ νὰ λάβουν τὰ πιστοποιητικὰ καὶ νὰ σπεύσουν νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις των.

§163Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐὰν γίνῃ αὐτὴ ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν λέγητε, θὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς: Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἤδη ὑπηρετοῦν εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, θὰ ὑποβάλουν αἴτησιν νὰ προσληφθοῦν, καὶ ὅταν θὰ γίνῃ ἡ ἀφυπηρέτησίς των, θὰ εἶναι κατειλημμέναι αἱ θέσεις καὶ δὲν θὰ προσληφθῇ κανείς, Ἐδῶ πρόκειται νὰ προστατευθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μάχονται σήμερον.

§164Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐδῶ ὁμιλεῖ περὶ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι σήμερον πολεμοῦν, ἀλλὰ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πολεμᾷ εἰς τὴν γραμμὴν τῶν πρόσω καὶ ἔχει πολεμικὰς διακρίσεις;

§165Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Εἶναι σήμερον στρατιώτης;

§166Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Μάλιστα.

§167Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τότε εἶναι μέσα εἰς τὸν νόμον.

§168Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι ὑπηρετεῖ ἕνας 20 μῆνας εἰς τὸν Γράμμον, καὶ ἄλλος ἕνας ὑπηρετεῖ 20 μῆνας εἰς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον ἢ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν, δὲν θὰ ὑπάρξῃ καμμία διάκρισις;

§169Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Αἱ ἀποφάσεις τῶν συμβουλίων θὰ λαμβάνωνται κατὰ τὴν σειρὰν τῶν προσόντων. Ἕνας ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς τὸ μέτωπον, καὶ ἔχει πολεμικὰς διακρίσεις, δὲν θὰ ἔχῃ τὸ προβάδισμα ἀπὸ τὸν ἄλλον; Ἐπίσης θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ προσέξῃ τὴν διάταξιν, καθ’ ἣν ἕκαστος προστατευόμενος ὑπὸ τοῦ νόμου, δέον νὰ προσληφθῇ εἰς ἐπιχείρησιν λειτουργοῦσαν εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς του.

§170Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐὰν ὑπῆρχεν ἡ εὐχέρεια τῆς μεταφορᾶς ὅλων πρὸς τὴν Πρωτεύουσαν καὶ τὸν Πειραιᾶ θὰ ἐσημειοῦτο μία συρροὴ ἐδῶ καὶ γνωρίζετε ποῖα θὰ ἦσαν τὰ ἀποτελέσματα. Αὐτὸς εἶναι ὁ κίνδυνος καὶ δι’ αὐτὸ ἐτέθη ἡ διάταξις αὐτή.

§171Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Εἰς τὴν ὕπαιθρον, δὲν ὑπάρχει κανένα ἐργοστάσιον καὶ ἑπομένως εἶναι δῶρον ἄδωρον, κ. ὑπουργέ, καὶ θὰ πρέπει νὰ δεχθῆτε μίαν τροποποίησιν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ πρόσληψις καὶ εἰς ἐπιχειρήσεις ἐκτὸς τοῦ τόπου τῆς καταγωγῆς.

§172Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐὰν κάμωμεν αὐτό, εἶναι ἀκριβεῖς οἱ ὑπολογισμοὶ καὶ οἱ κίνδυνοι τοὺς ὁποίους ἐτόνισεν ὁ κ. Δημητρᾶτος. Τὸ ἔχω σκεφθῆ καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, κ. συνάδελφε. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐρημώσωμεν τὴν ἐπαρχίαν ἀπὸ τὰ ζωτικὰ στοιχεῖα.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μακρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§174Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, τὰ ὅσα εἰς ἑκάστην περίστασιν λέγονται καὶ ἐπαναλαμβάνονται ἀπὸ τὸ ἐπίσημον αὐτὸ βῆμα περὶ τῆς σημασίας τοῦ ὑπὸ τοῦ Ἔθνους διεξαγομένου ἀγῶνος, ἀνταποκρίνωνται πρὸς τὰ πραγματικά μας αἰσθήματα, ἐὰν εἶναι πράγματι ἀληθὲς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καὶ ἐπιταγὴν τοῦ Ἔθνους νὰ κριθῶμεν οἱ πανέλληνες αὔριον μετὰ τὸ τέρμα τῆς ἐναντίον τοῦ Ἔθνους προδοσίας, μὲ τὸ μέτρον τῆς συμβολῆς μας εἰς τὸν ὑπὲρ ὅλων ἀγῶνα, νομίζω, ὅτι ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἡ παρεχομένη ὑπὸ τῆς Πολιτείας προστασία εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν διεξάγουν τὸν ἀγῶνα αὐτόν, δὲν εἶναι ἡ προσήκουσα καὶ ὁμοία πρὸς ἐκείνην, ἡ ὁποία παρεσχέθη εἰς ἀγωνιστὰς ὑπὸ ἄλλας συνθήκας. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποσκοπεῖ νὰ προστατεύσῃ, διὰ τῆς παροχῆς ἐργασίας ἐκείνους ἐκ τῶν ἀγωνιζομένων, οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρίσκοντο εἰς σχέσιν ἐργασίας κατὰ τὴν στράτευσίν των. Τὸ καθῆκον αὐτὸ βαρύνει πρωταρχικῶς τοὺς ἐκ τῶν Ἑλλήνων οἰκονομικῶς εὐρωστοτέρους καὶ εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἴδωμεν ἐὰν καὶ κατὰ πόσον συμβάλουν εἰς τοῦτο οἱ οἰκονομικῶς εὐρωστότεροι Ἕλληνες, εἴτε ὡς ἄτομα, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐπιχειρήσεων. Ἐλέχθη, ὅτι αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι καὶ οἱ ὀργανισμοὶ Δημοσίου Δικαίου καὶ λόγῳ τῶν ὑφισταμένων περιορισμῶν καὶ λόγῳ τῶν ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ προβλεπομένων τοιούτων, ἐπὶ μακρὸν χρόνον, δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ προβοῦν εἰς νέας προσλήψεις. Κατὰ συνέπειαν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι, οἱ Ὀργανισμοὶ Δημοσίου Δικαίου, οἱ δῆμοι καὶ αἱ κοινότητες, δὲν πρόκειται ν’ ἀναλάβουν οὐδὲν βάρος. Ἀπομένει ἕνα μέρος ἐκ τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι λειτουργοῦν ὑπὸ μορφὴν ἰδιωτικοῦ δικαίου, αἱ ἀνώνυμοι ἑταιρεῖαι καὶ αἱ κοινωφελεῖς ἐκμεταλλεύσεις, ἐκ τῶν ὁποίων ὅσαι, δὲν ὑπάγονται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 118, ἀσφαλῶς θὰ ὑποβαστάσουν τὸ βάρος ἐκ τῆς παρεχομένης ὑπὸ τοῦ νόμου προστασίας εἰς τοὺς ἀποστρατευομένους. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν τὸ μεγάλο συγκρότημα τῶν ἐπιχειρήσεων, εἶναι, κύριοι βουλευταί, φανερόν, ὅτι κατ’ οὐδὲν πρόκειται νὰ συμβάλῃ εἰς τὸ χρέος αὐτό. Ἔχουν ὅλοι τὴν εὐχέρειαν διὰ τῆς μιᾶς μὲν θύρας νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς προβλεπομένας ὑπὸ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἀλλὰ διὰ τῆς ἑτέρας θύρας, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 118, ἔχουν τὴν δυνατότητα ν’ ἀποβάλουν ἀπὸ τοὺς κόλπους των, ἴσον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων μὲ ἐκείνους, τοὺς ὁποίους θὰ προσλάβουν ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Δηλαδή, εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ προστασία αὐτὴ παρέχεται εἰς βάρος τῶν σήμερον ἀπασχολουμένων εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς καὶ οὐδὲν πρόκειται νὰ συμβάλουν αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις. Αὐτὸ ἔπρεπε ὅλως ἰδιαιτέρως ν’ ἀποσπάσῃ τὴν προσοχὴν καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Ἐργασίας ὑπουργοῦ. Διότι, δὲν νομίζω, ὅτι τὸ βάρος αὐτὸ τοῦ ὑπερτάτου χρέους, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ἔναντι τῶν ἀγωνιστῶν μας, πρέπει νὰ βαστάξῃ ἐξ ὁλοκλήρου ὁ κόσμος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ αὐτὸς ἀνάγκην τῆς προστασίας τῆς Πολιτείας, καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι γνωστὸν ὑπὸ ποίας συνθήκας διατελεῖ σήμερον. Καὶ πρὸς τοῦτο, δέον νὰ παρασχεθῇ ἡ ἐγγύησις περὶ μὴ ἀπολύσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐπιχειρήσεων βάσει τοῦ νόμου 118. Καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἔχω καταθέσει σχετικὴν τροπολογίαν. Ἐπίσης ζητῶ καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὸ θὰ εἶναι καὶ ἐπιθυμία, ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, ὅπως τὸ ὅριον τοῦ ἑνὸς ἔτους, καθ’ ὃ ἰσχύει ἡ παρεχομένη προστασία, ἐπιμηκυνθῇ ἀναλόγως. Διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὀψέποτε ἤθελε τελειώσει ἡ ἀνταρσία, ἡ γενικὴ κατάστασις, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν χώραν μας, δὲν πρόκειται ἐντὸς τόσου βραχέος διαστήματος ν’ ἀντιμετωπισθῇ, ὥστε οἱ ἀγωνισταὶ τοῦ ἐθνικοῦ μας ἀγῶνος νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀναλάβουν τὰ βάρη τῆς ζωῆς διὰ τῆς ἐκτελέσεως ἰδίᾳ πρωτοβουλίᾳ ἐργασίας. Τὸ νομοσχέδιον περαιτέρω διὰ τῆς διαχωρίσεως, τὴν ὁποίαν κάμνει τῶν προστατευομένων εἰς ἄρρενας, καὶ θήλεις, θὰ ἐπιφέρῃ τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα. Τὸ μεγάλο συγκρότημα τῶν βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποβαστάσῃ ἕνα μέρος ἐκ τοῦ χρέους αὐτοῦ, θὰ διαφύγῃ πᾶσαν ὑποχρέωσιν, διότι εἶναι γνωστὸν, ὅτι εἰς τὸ συγκρότημα αὐτό, κυρίως τῆς κλωστοϋφαντουργίας, τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἀσχολουμένων, κατὰ 90% εἶναι θῆλυ. Τὸ προστατευόμενον ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου θῆλυ προσωπικόν, δὲν εἶναι τόσον — διότι πρόκειται, εἴτε περὶ συζύγων φονευομένων, εἴτε ἀδελφῶν, εἴτε θυγατέρων — εἰς ἀριθμόν, ἰδίᾳ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ὅπου ὑπάρχει τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν βιομηχανιῶν αὐτῶν, δὲν θὰ εἶναι τόσον εἰς ἀριθμόν, ὅσον πρέπει νὰ ὑποβαστάσουν πράγματι αἱ βιομηχανίαι αὐταί. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὁ διαχωρισμὸς αὐτὸς τῶν προστατευομένων εἰς ὁμάδας θηλέων καὶ ἀρρένων εἶναι ἐντελῶς ἄστοχος καὶ δὲν δίδει τὴν δυνατότητα καὶ τὴν εὐχέρειαν νὰ προστατευθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρύτερος ἀριθμὸς ἐξ αὐτῶν, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ τὸ νομοσχέδιον.

§175Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Κατέθεσα σχετικὴν τροπολογίαν.

§176Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Τερματίζων, κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὴν Βουλὴν καὶ ἰδιαίτερα τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν κατὰ πλειοψηφίαν ἀποδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καὶ διὰ τῆς ὁποίας προστατεύονται οἱ ὀλιγάριθμοι, 80 τὸν ἀριθμόν, παλαιοὶ πολεμισταί, δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἤδη εἰς προκεχωρημένην ἡλικίαν. Θὰ τοὺς δοθῇ οὕτω ἡ δυνατότης νὰ διασφαλίσουν τὸν ἀπόμαχον βίον των διὰ τῆς ἀπονομῆς μιᾶς συντάξεως, δεδομένου, ὅτι οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ἔχουν σημαντικὸν ἀριθμὸν ἠσφαλισμένων ἐτῶν, καὶ θὰ ὑπολείπωνται παρὰ ἐλάχιστα διὰ νὰ συμπληρώσουν τὸν χρόνον πρὸς συνταξιοδότησίν των.

§177Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐκφράζω καὶ ἐγὼ τὴν ἱκανοποίησίν μου, διότι ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν πρόνοιαν νὰ εἰσηγηθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἱκανοποιεῖ καὶ τὴν ἠθικὴν πλευρὰν τῆς ὑποχρεώσεως τῆς Πολιτείας πρὸς τοὺς πολεμιστὰς καὶ τὸ ἐθνικὸν αἴσθημα. Δὲν εἶμαι ὅμως διατεθειμένος νὰ ἐπαινέσω τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐγκαιρότητα τῆς ὑποβολῆς τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἤθελα νὰ ὑποβάλω ἐν τάχει τὰς ἀπόψεις μου καὶ τὰς παρατηρήσεις μου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ δώσῃ τὴν δέουσαν προσοχὴν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. ὑπουργόν. Πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐπισύρῃ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, εἶναι ὁ χρόνος, ἀπὸ τοῦ ὁποίου καὶ ἐντεῦθεν παρέχεται ἡ προστασία. Ἐδῶ ὁ νόμος ἔχει μίαν ἠθικὴν ἀρχήν, μίαν ἠθικὴν βάσιν, ἔρχεται δηλαδή, νὰ παράσχῃ ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν ἱκανοποίησιν εἰς τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος διεξήγαγε τὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἢ μήπως, δὲν εἶναι αὐτή. Ἐὰν λοιπόν, αὐτὴ εἶναι ἡ ἠθικὴ ἀρχὴ ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεται τὸ νομοσχέδιον —καὶ ἀναμφισβητήτως αὐτὴ εἶναι— νομίζω, ὅτι εἶναι ἀτύχημα ὁ καθορισμὸς τοῦ χρόνου ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐντεῦθεν. Καὶ ἑπόμενος τῆς γενικῆς αὐτῆς ἀντιλήψεως, λέγω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι θὰ ἦτο ἠθικῶς ἀπαράδεκτον ἐὰν τὸν νόμον αὐτὸν τὸν ἐψηφίζαμεν καὶ δὲν περιελαμβάνοντο ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τέλος πάντων, κατὰ μίαν ὁμολογίαν ἐπίσημον, διεξήγαγον πρῶτοι τὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ, δηλαδή, οἱ ἀγωνισταὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἰδιαιτέρως τῶν Ἐθνικῶν Ὁμάδων Ἑλλήνων Ἀνταρτῶν, ἀγῶνα, διὰ τὸν ὁποῖον οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφισβήτησις καὶ ὡς πρὸς τὴν φύσιν του καὶ ὡς πρὸς τὴν ἠθικήν του ὑπόστασιν καὶ ἀκόμη ὡς πρὸς τὴν ἀποτελεσματικότητα, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐπὶ τῆς τροπῆς τῶν ἐθνικῶν πραγμάτων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ ἦτο ἠθικῶς ἀπαράδεκτον εἰς ἕνα νομοσχέδιον, ὅπως αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἄλλην ἠθικὴν βάσιν παρὰ τὴν τόνωσιν τοῦ ἐθνικοῦ φρονήματος καὶ τῆς ἀντοχῆς τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος διεξάγει τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ἠθικῶς ἄτοπον, ἐὰν δὲν περιελαμβάνετο διάταξις ἀναφερομένη εἰδικῶς καὶ εἰς τοὺς ἀγωνιστὰς τῶν ἐθνικῶν ὁμάδων Ἑλλήνων ἀνταρτῶν. Θὰ πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἕνας ἀριθμὸς ἐξ αὐτῶν, ἐντὸς τῶν ἐπιχειρήσεων ἰδιωτικοῦ, ἀκόμη καὶ Δημοσίου δικαίου, νὰ εἰσαχθοῦν εἰς αὐτὰς καὶ 5, 10 ἄνθρωποι ἀπὸ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν πρῶτοι ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, ἰδιαιτέρως τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν: «Εἰς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου περιλαμβάνονται καὶ ὅσοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ 6μηνον τοὐλάχιστον εἰς τὰς Ἐθνικὰς ὁμάδας».

§178Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅλοι αὐτοὶ δὲν συμπεριλαμβάνονται καὶ ὅσοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ μου;

§179Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ὄχι.

§180Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἔχουν αὐτοὶ ὑπηρετήσει ὡς ἐθνοφύλακες ἀπὸ τοῦ 1945, εἴτε μὲ τὴν πρόσκλησιν τῶν διαφόρων ἡλικιῶν; Ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται νὰ λάβωμεν πρόνοιαν διὰ μίαν κατηγορίαν μεγαλυτέρας ἡλικίας.

§181Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλετε νὰ σᾶς δώσω μίαν ὑπεύθυνον πληροφορίαν; Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ ὁμιλοῦμεν, ἔχομεν ἀντάρτες μας περίπου ἑκατὸ ἀνθρώπους, ἀκρωτηριασμένους, σακατεμένους, τοὺς ὁποίους δὲν κατορθώνομεν οὔτε σκουπιδιάρηδες νὰ τοὺς κάμωμεν. Ἐάν, λοιπόν, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια νὰ εὕρουν ἐργασίαν καὶ 50, 100 ἄνθρωποι, ἀγωνισταί, αὐτό, νομίζω, ὅτι καὶ ἠθικὸν καὶ ἐπιβεβλημένον καὶ δίκαιον εἶναι νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις καὶ νὰ μὴ προβληθοῦν ἀντιρρήσεις. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τῆς ὁποίας αὐτὸ εἶναι τὸ οὐσιαστικὸν καὶ τὸ ἠθικὸν περιεχόμενον, χωρὶς καμμίαν ὑπερβολήν. Ἡ δευτέρα παρατήρησις, κύριε ὑπουργέ, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ κάμω πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς τὴν Βουλήν, εἶναι, ὅτι εἶναι μικρὸν τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις τοῦ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Δηλαδή, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν διατύπωσιν, βγάζετε ἕνα ποσοστὸν 4–5%, τὸ ὁποῖον θὰ ὑποχρεωθοῦν αἱ μικραὶ ἐπιχειρήσεις νὰ προσλάβουν. Τὸ ποσοστὸν αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι μικρὸν καὶ ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι πρέπει νὰ τὸ ἀναβιβάσητε εἰς τὰ 10%. Δὲν ὑπάρχει φόβος, μὲ ἕνα ποσοστὸν 10%, νὰ ἐπιβαρυνθοῦν πολὺ αἱ ἐπιχειρήσεις. Ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς, τὸ ποσοστὸν τοῦ 4% τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω, ὅτι εἶναι μικρόν, ἐν συγκρίσει μὲ τὰς θυσίας, τὰς ὁποίας κάμνει ὁ μαχόμενος κόσμος καὶ μὲ τὰς ἀπολαυὰς καὶ τὰ κέρδη, τὰ ὁποῖα ἀποκομίζουν σήμερον αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις, ὁσονδήποτε καὶ ἂν δὲν εὑρίσκωνται εἰς μεγάλην ἀνθηρότητα. Ἐπίσης, ἐκεῖνο, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν ἀκόμη παρατήρησιν, εἶναι τὸ ἄρθρον 7. Νομίζω ἐπιβεβλημένον νὰ περιορισθῇ ἡ δίμηνος προθεσμία τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ἐντὸς τῆς ὁποίας ὑποχρεοῦνται αἱ ἐν ἄρθρῳ ὑπηρεσίαι καὶ ἐπιχειρήσεις, νὰ ἀναφέρωσιν εἰς τὰ ἁρμόδια Συμβούλια τὸν συνολικὸν ἀριθμὸν τοῦ πάσης φύσεως προσωπικοῦ αὐτῶν. 15 ἡμέραι, φρονῶ, ὅτι εἶναι ὑπεραρκεταὶ πρὸς τοῦτο, ἡ δὲ δίμηνος προθεσμία τοῦ νομοσχεδίου, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ καταστῇ παρακωλυτικὴ τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8. Ἐπειδὴ θὰ ὑπάρξουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ τασσομένη τρίμηνος ἀνατρεπτικὴ προθεσμία πρὸς ὑποβολήν, τοῦ ὁπωσδήποτε ἀπολυομένου ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ, εἰς τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον τῆς σχετικῆς περὶ διορισμοῦ αἰτήσεώς του, διότι ὡρισμένοι ἐξ αὐτῶν εἴτε λόγῳ ἀσθενείας, εἴτε ἐξ ἄλλου τινὸς ἀποχρῶντος λόγου δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ὑποβάλουν ταύτην ἐντὸς τῆς ἐν λόγῳ προθεσμίας καὶ θὰ διατρέξουν οὕτω τὸν κίνδυνον νὰ εὑρεθοῦν ἐκτὸς τῆς ὑπὸ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου προβλεπομένης προστασίας, προτείνω, ὅπως ἡ λέξις «ἀνατρεπτικὴ» διαγραφῇ, ὥστε νὰ ἔχῃ τὴν διακριτικὴν εὐχέρειαν ὁ ὑπουργός, ὁσάκις αἴτησίς τις ὑποβαλλομένη καὶ μετὰ τὴν πάροδον τοῦ τριμήνου ἤθελε κριθῆ οὐσίᾳ βάσιμος, νὰ εἶναι εἰς θέσιν ὁ ὑπουργὸς νὰ τὴν ἀποδεχθῇ. Μία ἄλλη παρατήρησις, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἐπιμείνω περισσότερον καὶ θὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσοχὴν καὶ κατανόησιν ἀπὸ μέρους σας, εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐδῶ βγαίνει καθαρὰ, ὅτι παρέχεται ἡ προθεσμία αὕτη ἐκ τοῦ νόμου. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ συμφωνήσω μὲ τὸν περιορισμὸν αὐτόν. Διατί, τάχα, θὰ περιορίσωμεν τὴν προστασίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν παρέχομεν μὲ ὅλην τὴν ἠθικὴν ἐκτίμησιν περὶ τὸ θέμα, διατὶ θὰ τὴν περιορίσωμεν εἰς ἕν μόνον ἔτος, μετὰ τὴν παρέλευσιν τοῦ ὁποίου θὰ ἔχῃ δικαίωμα ὁ ἐργοδότης νὰ τὸν ἀπολύσῃ; Εἰσηγοῦμαι θερμότατα τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἐπικαλοῦμαι ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας καὶ παρακαλῶ νὰ ἀπαλειφθῇ αὐτὸς ὁ περιορισμὸς τοῦ νόμου. Τὸ νὰ περιορισθῇ ἡ προστασία εἰς ἕν ἔτος, νομίζω, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖ τίποτε. Συνεπῶς, αὐτὸν τὸν περιορισμόν τῆς ἐτησίας προστασίας τὸν εὑρίσκω ἄσκοπον καὶ ἀδικαιολόγητον. Καὶ τώρα, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ προτείνω, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι, ἀφοῦ λαμβάνεται αὐτὴ ἡ πρόνοια εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐπιβάλλεται εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς Ἰδιωτικοῦ, κυρίως, Δικαίου, νὰ ὑποστοῦν ἕν μέρος τοῦ βάρους αὐτοῦ τοῦ ἐθνικοῦ, νομίζω, ὅτι μὲ μίαν ὁμοίαν ὑποχρέωσιν θὰ πρέπει, πρὸ παντὸς ἄλλου, νὰ δεσμευθῇ τὸ Κράτος. Καί, θὰ ἦτο καὶ πρὸς τιμὴν τοῦ Κράτους, ἀλλὰ θὰ ἐξέλιπε περισσότερον καὶ ἡ πίεσις ἡ κομματική. Εἴτε θέλει ἡ Κυβέρνησις, εἴτε δὲν θέλει, εἶναι ἀδύνατον νὰ τὴν ἀποφύγῃ; εἶναι μέσα εἰς τὴν φύσιν τῶν πραγμάτων. Θὰ ἀπαλλαγῆτε καὶ ὑμεῖς, ὡς ὑπουργός, ἑνὸς μεγάλου ποσοστοῦ πιέσεως, ἐὰν δεσμεύετε καὶ τὸν ἑαυτόν σας καὶ τὴν Πολιτείαν, διὰ μιᾶς διατάξεως, κατὰ τὴν ὁποίαν, εἰς τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας, εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου, κατὰ ἕν ποσοστόν, τουλάχιστον κατὰ 50%, κατὰ προτίμησιν νὰ προσλαμβάνωνται οἱ ἀναφερόμενοι εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου πρώτου, τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ νομίζω καὶ νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ ἠθικὴ σημασία τῆς διατάξεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν, τυχόν, θὰ ἐδέχεσθο νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἦτο τόσον ὀγκώδης καὶ τόσον μεγάλη, καὶ διὰ τὸ ἠθικὸν κῦρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ διὰ τὰ πολιτικά μας ἤθη, γενικῶς, ὥστε θὰ ἔπρεπε ἀνεπιφυλάκτως νὰ τὴν υἱοθετήσητε. Προτείνω καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν καὶ ὑμᾶς, νὰ περιληφθῇ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ καθορίζῃ σαφῶς καὶ νὰ ὑποχρεώνῃ ἰδιαιτέρως τὸ Κράτος καὶ τὸ ὑπουργεῖον Ἐργασίας, εἰς ὅλας τὰς δημοσίας θέσεις, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν, φυσικά, τὰ ἐκ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα, τὰ 50% κατὰ προτίμησιν, νὰ περιλαμβάνωνται ἐκ τοῦ κόσμου τοῦ προβλεπομένου εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ παρόντος νομοσχεδίου.

§182Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Ἐλάχιστα θὰ εἴπω ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, σχετικῶς πρὸς τοὺς εὑρεθέντας ἐκτὸς θέσεως 8 παλαιοὺς πολεμιστάς. Ὑπεστηρίχθη, κύριοι, ἐδῶ, ἀπὸ ἕνα ἀξιότιμον συνάδελφον, ὅτι, ἐὰν ἀποδεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν γενικήν, τότε καταργεῖται μία ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Μετὰ πεποιθήσεως λέγω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι τὰ δικαστήρια ἐκδίδουν ἀποφάσεις, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων. Ἡμεῖς εἴμεθα Βουλὴ καὶ νομοθετοῦμεν, θὰ πρέπει, λοιπόν, ἡμεῖς, προκειμένου νὰ νομοθετήσωμεν, νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει ὅλας τὰς ἐκδοθείσας ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων, ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου θέματος; Τὰ δικαστήρια, φυσικά, ἐπελήφθησαν σχεδὸν ὅλων τῶν θεμάτων καὶ ὅλων τῶν ζητημάτων. Θὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει ὅλας αὐτὰς τὰς ἀποφάσεις, καὶ τότε θὰ εἴπωμεν: Ἐδῶ ἐξεδόθη ἀπόφασις καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐπιληφθῶμεν τοῦ θέματος αὐτοῦ; Δὲν νομίζω, κύριοι, ὅτι ἔχει βάσιν ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτός, διότι ἡμεῖς ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ τροποποιῶμεν νόμους, νὰ μεταβάλωμεν καὶ νὰ καταργῶμεν νόμους. Τὰς ἀποφάσεις οὐδόλως τὰς θίγομεν. Αἱ ἀποφάσεις ἐξεδόθησαν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων, ἡμεῖς, ὅμως, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐξελίξεως καὶ τῶν διαμορφουμένων συνθηκῶν ἑκάστοτε, δυνάμεθα νὰ τροποποιῶμεν καὶ νὰ καταργῶμεν νόμους. Ἄλλωστε, ἐν προκειμένῳ, δὲν ἀποκλείεται, καὶ φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι πεπλανημένη ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, διότι δὲν εἶναι ὅλαι αἱ ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων ἀλάθητοι. Φοβοῦμαι δέ, ὅτι ἴσως εἶναι πεπλανημένη ἡ ἀπόφασις αὐτή, διότι, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου διάταξιν τοῦ νόμου 244, τοῦ ἀφορῶντος τοὺς παλαιοὺς πολεμιστάς, ἐκ τῆς ὁποίας νὰ προκύπτῃ σαφῶς, ὅτι εἷς παλαιὸς πολεμιστής, ἅπαξ διορισθεὶς, καὶ ἐκ τυχαίου γεγονόττος, καὶ ὄχι ἐξ ὑπαιτιότητός του, εὑρεθεὶς ἐκτὸς θέσεως, δὲν πρέπει νὰ προσληφθῇ εἰς μίαν ἐπιχείρησιν, καίτοι ἔχων τὰ προσόντα. Προτείνω, λοιπόν, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη, ἄλλωστε, ὅπως εἶπον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι. Πρόκειται περὶ 8 παλαιῶν πολεμιστῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι μικρᾶς ἡλικίας, καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄδικον νὰ εὑρεθοῦν ἐκτὸς θέσεως, ἐφ’ ὅσον ὅλα τὰ προσόντα συγκεντροῦν τοῦ παλαιοῦ πολεμιστοῦ. Ἐπὶ πλέον, διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθω, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ καὶ τὴν ἄλλην τροπολογίαν, τὴν σχετικὴν πρὸς τὸ ἄρθρον 13, δηλαδὴ τὴν διαγραφὴν τῆς τελευταίας παραγράφου, ἡ ὁποία λέγει ὅτι: «Οὐδεμία ἀποζημίωσις........................... (ἀναγινώσκει) .............». Καὶ τοῦτο, διότι ἐνδέχεται, καὶ ἀσφαλῶς θὰ προσκρούσωμεν εἰς δίκας ἐκκρεμεῖς, καὶ θὰ ἀνατρέψωμεν δικαιώματα κεκτημένα, καὶ αὐτὸ δὲν θὰ εἶναι οὔτε δίκαιον, οὔτε ἠθικόν.

§183Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τῆς θέσεώς μου ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ προσθέσω ὡρισμένα πράγματα. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι σοβαρόν, καὶ συνεπείᾳ τῆς σοβαρότητος αὐτῆς προστατεύει μίαν τάξιν ἀγωνιζομένων, θὰ ἔπρεπε δὲ νὰ εἶναι γενικώτερον καὶ ὄχι νὰ συμπεριλαμβάνῃ ἀπὸ ὡρισμένας χρονικὰς περιόδους, μέχρι ὡρισμένης χρονικῆς περιόδου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν συμπεριλαμβάνονται οἱ ἀγωνισταὶ τοῦ πολέμου 1940–1941 καὶ ἐκεῖνοι πού ἠγωνίσθησαν μετὰ τὸν πόλεμον, μέχρι τῆς περιόδου τοῦ 1945, ποὺ προβλέπει τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἀπὸ τὴν περίοδον τοῦ 1945 καὶ ἐντεῦθεν, δὲν συμπεριλαμβάνονται δὲ καὶ ὡρισμέναι ὁμάδες καὶ τάξεις, τὰς ὁποίας ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία ἔχει καλέσει πρὸς ἐνίσχυσιν, ὅπως εἶναι τὰ Μ.Α.Υ. καὶ ἄλλαι ὑπηρεσίαι τῆς ὑπαίθρου, ἀπολυθέντες πρώην χωροφύλακες, οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰς ὡρισμένας μονάδας καὶ ἀπελύθησαν καὶ ἄλλοι Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τύπον διαφόρων στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν ἔχουν λάβει μέρος. Εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐκτὸς τῶν ὅσων προβλέπει διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις, ἔπρεπε ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του καὶ τὸ ἑξῆς: Σήμερον γίνεται ἕνας ἀγὼν γενικώτερος καὶ εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτὸν ἔπρεπε νὰ συνεισφέρουν ὅλοι οἱ Ἕλληνες. Ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα οἱ δυνάμενοι, ἀφοῦ εἰς αἷμα δὲν προσφέρουν, νὰ προσφέρουν εἰς χρῆμα. Ὑπάρχουν 2 ἑκατομμύρια καὶ πλέον Ἕλληνες εὔποροι, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ὑποστοῦν, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, εἰδικὴν φορολογίαν. Καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἀπεφεύγετο καὶ ἡ συρροὴ τῶν χωρικῶν εἰς τὰς πόλεις. Ἀλλὰ διὰ τοὺς χωρικοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἤθελον νὰ τύχουν τῆς χρηματικῆς, ὑλικῆς αὐτῆς ἀμοιβῆς, νὰ ἐδίδετο καὶ ὡρισμένος κλῆρος. Νὰ ἐδίδετο δέ εἰς ὅλους τοὺς εὐπόρους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὸ μέτωπον. Καὶ ἐὰν εἶναι ἕνας ἔμπορος, ἕνας βιομήχανος, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ εἰς τὸ μέτωπον καὶ δὲν θέλει τὴν ὑλικὴν αὐτὴν ἀμοιβήν, οὔτε τὴν προστασίαν διὰ τοῦ νομοσχεδίου, εἰς τὸν βιομήχανον, εἰς τὸν ἔμπορον αὐτόν, νὰ δίδεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου μία ἠθικὴ ἀμοιβή, ἡ ὁποία δὲν δίδεται. Τὴν δίδει ὁ στρατὸς εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀνδραγαθοῦν, ἀλλὰ εἰς τοὺς ἄλλους, γενικώτερον, δὲν τὴν δίδει. Ἐὰν δὲν σκεφθῶμεν σήμερον ποὺ μᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία αὐτή, θὰ φθάσῃ στιγμὴ, ποὺ τὰ κορόϊδα δὲν θὰ πηγαίνουν νὰ χύσουν τὸ αἷμά των. Οἱ πλούσιοι νὰ μὴ πάρουν ὑλικὴν ἀμοιβήν, νὰ πάρουν ἠθικὴν ἀμοιβήν. Ὁ πλούσιος, ὁ ὁποῖος κατορθώνει νὰ μείνῃ εἰς τὰς Ἀθήνας, ὁ κουραμπιὲς αὐτὸς νὰ μὴ πάρῃ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅπως εἶναι, δὲν ἱκανοποιεῖ ὅλους ἐκείνους, ὅσοι ἐπάνω εἰς τὸν Γράμμον προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των. Σέ κάθε πόλεμον ὑπάρχει ζώνη τῶν πρόσω καὶ ζώνη τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἡ ζώνη τῶν πρόσω δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι εἰς τὴν ἰδίαν κατηγορίαν καὶ νὰ ἔχῃ τὴν ἰδίαν προστασίαν μὲ τὴν ζώνην τοῦ ἐσωτερικοῦ, διότι αὐτοὶ ὑπηρετοῦν ἐκεῖ ἐπάνω ἐπὶ ἕνα χρονικὸν διάστημα 1–6 μηνῶν. Ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐντεῦθεν, ὅπως λέγει ὁ κ. ὑπουργός, ὑπάρχουν καὶ στρατεύσιμοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν πλέον τῶν δύο ἐτῶν καὶ οἱ ὁποῖοι οὔτε μίαν ἡμέραν ἄδειαν δὲν ἔλαβον. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πῶς θὰ τύχουν ἰδίας προστασίας, ὅταν μέσα εἰς ἕνα ἐργοστάσιον αἱ θέσεις εἶναι περιωρισμέναι; Δι’ αὐτὸ ἡ προστασία πρέπει νὰ εἶναι ἀνάλογος τῆς προσφερθείσης στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ μετώπου δὲν παραβάλλεται μὲ καμμίαν ἄλλην ὑπηρεσίαν, διότι ἄλλοι μένουν ἐδῶ καὶ ἄλλοι κοιμῶνται μὲ μίαν κουβέρταν εἰς τὸ ἀντίσκηνον. Αὐτοὺς ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς ἱκανοποιήσωμεν. Καὶ πρέπει νὰ ἱκανοποιήσωμεν αὐτοὺς ὄχι δι’ ἄλλο ζήτημα, ἀλλὰ διὰ τὸ ἠθικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον παίζει ρόλον καὶ θὰ πρέπει νὰ τὸ προσέξωμεν, νὰ τὸ ἐνισχύσωμεν, διότι μελλοντικῶς αἱ περιστάσεις θὰ εἶναι χαλεπώτεραι διὰ τὴν πατρίδα μας. Κύριοι, μὴ λησμονῆτε, ὅτι ἔτσι, ὅπως πᾶνε τὰ πράγματα, δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ. Νὰ προσέξωμεν νὰ τονώσωμεν τὸ φρόνημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ φρόνημα ἐκείνων ποὺ μάχονται, αὐτὸ ποὺ ἀκούσαμε σήμερον, χθές καὶ προχθὲς καὶ καθ’ ὅλον τὸ διάστημα ἀπὸ τοῦ 1940 μέχρι σήμερον, περισσότερον, καὶ θὰ τὸ τονώσωμεν, ὅταν ἡ προστασία γίνῃ γενικωτέρα καὶ ἐπεκτείνεται πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ στρατεύσιμος ὑπηρετήσας εἰς τὴν ζώνην τῶν πρόσω καὶ νὰ μὴ τύχῃ ἑνὸς ὡρισμένου εὐεργετήματος. Ὑπάρχει εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ μία τάξις ἀπολυομένων, οἱ ὁποῖοι διὰ τὸν Αʹ ἢ Βʹ λόγον, συνεπείᾳ ἀσθενειῶν, δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος καὶ ἐὰν ὑπάρξῃ ἐργασία νὰ πᾶνε εἰς τὰς θέσεις διὰ νὰ τὰς καταλάβουν, λόγῳ ὑγείας. Δι’ αὐτό, τὸ τρίμηνον νὰ γίνῃ ἑξάμηνον. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κ.κ. συνάδελφοι. (Χειροκροτήματα).

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§185Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Λυποῦμαι διότι εἶναι τόσον προκεχωρημένη ἡ ὥρα καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀναπτύξω λεπτομερῶς τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ ὅλων τῶν τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν. Ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, εἶναι, ὅτι ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι διάφορος ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προστασίας τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν». Ὁ νόμος ἐκεῖνος προβλέπει τὴν κατὰ τρόπον μόνιμον τακτοποίησιν τῶν πολεμιστῶν, ἐνῶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ σκοπεῖ νὰ δώσῃ τὰς πρώτας βάσεις μόνον εἰς τοὺς πολεμιστάς, οἱ ὁποῖοι περιλαμβάνονται εἰς τὸ ἄρθρον 1ον. Μὴ λησμονῆτε, ὅτι, ὅταν ἐγένετο ὁ νόμος «περὶ προστασίας παλαιῶν πολεμιστῶν», τὸ 1935, οἱ παλαιοὶ πολεμισταὶ ἦσαν ὁπωσδήποτε προκεχωρημένης ἡλικίας καὶ δι’ αὐτὸ ἴσως νὰ ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ παρασχεθῇ κἄποια μονιμωτέρα προστασία. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι θὰ παραδεχθῆτε, ὅτι εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἡ μονιμωτέρα προστασία, δὲν ἀπέβη ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ Πολιτεία ἔχει βεβαίως τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δώσῃ τὰς πρώτας βάσεις εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπιστρέφουν ἀπὸ τὸ μέτωπον. Αὐτὸ τὸ τονίζω εἰς ἀπάντησιν ἐκείνων ποὺ ἐλέχθησαν ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῆς παρατάσεως πέραν τοῦ ἔτους τῆς ὑποχρεωτικῆς προσλήψεως. Τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι ἐπειδὴ ἡ διάρκεια τῆς ὑποχρεωτικῆς προσλήψεως εἶναι ἓν ἔτος, ὁ ὑποχρεωτικῶς προσλαμβανόμενος, δὲν θὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἐργασίαν καὶ πέραν τοῦ ἔτους. Παρέχεται ἡ εὐχέρεια, κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, νὰ δείξουν τί δύνανται νὰ ἀποδώσουν. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν θὰ διατηρηθοῦν ἀπὸ τὰς ἐπιχειρήσεις κατόπιν ὡς ἱκανοὶ ἐργάται καὶ ὑπάλληλοι. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ἐξέθεσε καὶ ὁ κ. Δημητρᾶτος καὶ ὁ κ. Μακρῆς, ὁ φόβος δηλαδή, μήπως ἐκ τῆς ὑποχρεωτικῆς προσλήψεως τῶν ἀπολυομένων αὐτῶν πολεμιστῶν προκληθῇ ἀπόλυσις τοῦ ἤδη εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις ἐργαζομένου προσωπικοῦ. Ἐπειδὴ ἡ ἀπόλυσις συνδέεται μὲ καταβολὴν ἀποζημιώσεως διπλασίας — καὶ πρὸς τὸν ἀπολυόμενον καὶ πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας— καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἡ πρόσληψις, κατὰ τὸ νομοσχέδιον, διαρκεῖ ἓν ἔτος, ἐλπίζω, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις ποὺ θὰ ἤθελον νὰ ἀπολύσουν ὑπηρετοῦν προσωπικόν, διότι προσέλαβον ἄλλους, θὰ τὸ σκεφθοῦν πολύ, πρᾶγμα, ποὺ δὲν θὰ ἔκαμνον ἐὰν ἐπρόκειτο τὸν νέον ὑπάλληλον νὰ τὸν διατηρήσουν ὑποχρεωτικῶς ἐπ’ ἄπειρον. Ἐξητάσθη ἡ πλευρὰ τῆς δικαιοσύνης καὶ ἡ πλευρὰ τῆς ὑποχρεώσεως πρὸς τοὺς μαχομένους. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ δὲν ἐξητάσθη, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ ἱκανότης τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας πρὸς ἀπορρόφησιν τοῦ κόσμου αὐτοῦ. Ἡ ριζικὴ λύσις εἶναι μία: Ἡ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος εἰς τρόπον, ὥστε νὰ γίνεται ὁ ἐργάτης πράγματι παρακαλετός. Συνεπῶς, περὶ τοῦ ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ ὀφείλεται εἰς κατάστασιν ἀνάγκης καὶ ἀποτελεῖ λύσιν ἐμβαλωματικήν, περὶ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία. Ὑπάρχει ὅμως ἡ ἐλπίς, ὅτι, κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ τοῦ ἔτους, ὁπότε ἐλπίζομεν νὰ ἴδωμεν καλλιτέρας ἡμέρας, θὰ ὑπάρξῃ καὶ ἡ βελτίωσις ἡ οἰκονομικὴ ἐκείνη, ἡ ὁποία ἴσως νὰ καταστήσῃ ἐν πολλοῖς περιττὸν καὶ τὸ νομοσχέδιον. Ἐπειδὴ ὑπεβλήθησαν διάφοροι τροπολογίαι, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, ἡ ἀναλογία τῶν ἐπιχειρήσεων, ποὺ ἀπασχολοῦν ἄνω τῶν 30 ὑπαλλήλων, εἶναι περίπου 40%. Ἐπὶ συνόλου, λοιπόν, ἐργαζομένων 440.000 περίπου — ἐκ τῶν ὁποίων, ἔστω, 100.000 ἄνεργοι — ἔχομεν ἐργαζομένους εἰς ἐπιχειρήσεις ἄνω τῶν 30, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἐνδιαφέρουν ἐν προκειμένῳ — ἄνω τῶν 40 θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι, ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις μὲ 20 ὁ μέσος ὅρος εἶναι 30 — ἔχομεν ἐργαζομένους περίπου 130.000. Τὸ ποσοστὸν τῆς ὑποχρεωτικῆς προσλήψεως εἶναι 6%. Συνεπῶς εἰς αὐτὰς τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις θὰ ὑπάρξουν 5– 6.000 θέσεις διὰ προστατευομένους ὑπὸ τοῦ νόμου. Τὸ Δημόσιον ἐπίσης ἀπασχολεῖ πολλὰς χιλιάδας ἐργατῶν εἰς σχέσιν ἰδιωτικοῦ δικαίου. Ὑπολογίζω εἰς 3.000 ἐκείνους, ποὺ θὰ μπορέσουν νὰ προσληφθοῦν ἐκεῖ.

§186Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Αὐτοὺς μὴ τοὺς ὑπολογίζετε, διότι τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ ὀργανικῶν θέσεων.

§187Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν πρόκειται περὶ ὀργανικῶν θέσεων. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἔργων. Δὲν ὑπάρχουν ὀργανικαὶ θέσεις, π.χ., εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἀεροπλάνων.

§188Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Συνεπῶς, δὲν θὰ προσλάβητε κανένα.

§189Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Νὰ τὸ ἀποσαφηνίσωμεν, ὅτι πρόκειται περὶ ἐργατῶν τοῦ Δημοσίου εἰς διάφορα ἔργα, μὲ τοὺς ὁποίους συνδέεται διὰ συμβάσεως ἐργασίας ἰδιωτικοῦ δικαίου. Συνεπῶς, κύριοι, ἔχομεν 9–10.000 θέσεις διαθεσίμους. Τώρα ἐκτιμῶ, ὅτι οἱ ἐπιστρατευμένοι ἀστικοὶ ἐργάται εἶναι περίπου 30 ἕως 40 χιλιάτες. Ἐξ αὐτῶν σημαντικὸς ἀριθμὸς εἶχεν ἐργασίαν καὶ λαμβάνει καὶ τὰ ἐπιδόματα τοῦ Ν. Δ. 519)1948. Ἐὰν θεωρήσω, ὅτι ὑπάρχει καὶ εἰς τοὺς στρατευμένους ἡ ἀναλογία μεταξὺ ἀνέργων καὶ ἐργαζομένων, ὅπως καὶ εἰς τοὺς μὴ στρατευμένους, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι λογικὸν τὸ συμπέρασμα ποὺ θὰ ἐξαγάγω. Ἐπειδὴ ἔχομεν λοιπόν, περίπου τὸ ⅕ ὡς ἀναλογίαν μεταξὺ ἀνέργων καὶ ἐργαζομένων, νομίζω, ὅτι τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν θὰ ἔχωμεν καὶ μεταξὺ τῶν στρατευμένων. Συνεπῶς ἐκ τῶν ἤδη ὑπηρετούντων 30 ἕως 40 χιλιάδων ἐργατῶν θὰ εἶναι περίπου 7 ἕως 8 χιλιάδες ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἄνεργοι ὅταν ἐπεστρατεύθησαν καὶ συνεπῶς, θὰ εὑρεθοῦν ἄνευ ἐργασίας ὅταν θὰ ἀποστρατευθοῦν. Ὑπάρχει λοιπόν, ἡ εὐχέρεια 9 ἕως 10 χιλιάδων θέσεων μὲ τὸ νομοσχέδιον ὡς εἶναι διατυπωμένον. Εἰς τὸ ἄρθρον 1, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει μία τροπολογία ὑποβληθεῖσα ὑπὸ τῶν κ.κ. Δερδεμέζη καὶ Ἀντωνοπούλου. Ἀκριβῶς δέ, ἐπειδὴ ὡμιλήσαμεν περὶ ἀριθμῶν, φρονῶ, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ τοῦ κ. Δημητράτου, δὲν εἶναι ἀκριβεῖς, διότι προέβλεψαν τὴν περίπτωσιν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ὑπάρξῃ σωρεία 200 χιλιάδων περίπου ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι, θὰ ζητήσουν νὰ ἐργασθοῦν. Τὸ ζήτημα τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν ἀπολυομένων, δὲν εἶναι τὸ καλύτερον, διότι τὸ πρόβλημά μας, δὲν εἶναι νὰ παραχωρηθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν ἀπολυόμενον νὰ ζήσῃ ἐπὶ 1 ἔτος. Ἀλλὰ τὸ πρόβλημα εἶναι: Πῶς θὰ τοῦ δοθοῦν αἱ βάσεις διὰ νὰ ἀρχίσῃ νὰ ἀναδιοργανώσῃ τὴν ζωήν του καὶ διὰ τοῦτο ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου καὶ μέτρα ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ καὶ ἐκπαιδεύσεως πρὸς χάριν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπολυθοῦν ἐκ τοῦ στρατοῦ. Αὐτὰ ἐν γενικαῖς γραμμαῖς. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν τροπολογιῶν θὰ συνεχίσω.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει μία τροπολογία εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ κ. Γονῆ, ἔχουσα οὕτω: «Εἰς τὸ ἄρθρον 1ον μετὰ τὴν παράγραφον βʹ προστίθεται ὑπὸ στοιχεῖον γʹ τὰ ἑξῆς: «Οἱ ὑπηρετήσαντες................... ............ (ἀναγινώσκει).............».

§191Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, θὰ ἤθελον, κ. Πρόεδρε, νὰ εἴπω δύο λέξεις. Δὲν νομίζω ὀρθόν, ὅτι θὰ πρέπει τὸ νομοσχέδιον νὰ λέγῃ, ὅτι ἀρχίζει ἡ προστασία τῶν πολεμιστῶν ἀπὸ 1ης Μαΐου 1941. Πρόκειται περὶ ἑνὸς αἰτήματος ποὺ μέσα εἰς τοὺς ἀριθμοὺς σας δὲν πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ καμμία οὐσιώδης μεταβολή. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ λοιπόν, θερμῶς, καὶ θὰ παρακαλέσω..........

§192Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Πόσοι εἶναι αὐτοί;

§193Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Εἶναι πολὺ λίγοι. Δὲν θὰ εἶναι περισσότεροι ἀπὸ 200.

§194Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρει ἐὰν ἠμπορῇ ὁ ἐργοδότης νὰ πληρώσῃ ἢ ὄχι. Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει εἶναι ἐὰν ἠμπορῇ ὁ καταναλωτὴς νὰ κρατήσῃ τὸ βάρος αὐτό, διότι ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει θὰ τὰ πληρώσῃ ὅλα ὁ καταναλωτής. Νὰ κάμωμεν μίαν ἐκτίμησιν διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖον εἶναι τὸ βάρος ποὺ καλεῖται ὁ καταναλωτὴς νὰ πληρώσῃ.

§195Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐπιβάρυνσις δὲν θὰ ὑπάρχῃ, κ. ὑπουργέ.

§196Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν σας, δι’ οὓς λόγους ἐξήγησα.

§197Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, ἔθεσε μίαν βάσιν. Ἀντέκρουσε τὴν τροπολογίαν καὶ εἶπεν, ὅτι, δὲν πρέπει νὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ οἰκονομία τοῦ τόπου. Τὸ ἐπιχείρημά σας εἶναι ἀσταθές, κ. ὑπουργέ.

§198Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν εἶπον αὐτὸ ἐγώ. Εἶπον, ὅτι, προκειμένου νὰ ληφθῇ ἕν μέτρον, ἐπειδὴ ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει τὰ πληρώνῃ ὅλα ὁ καταναλωτής, πρέπει νὰ ξεύρωμεν περίπου πόσον εἶναι τὸ βάρος.

§199Ε. ΓΟΝΗΣ. Ναὶ καὶ ἐγὼ σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι εὑρύνομεν τὸν κύκλον τῶν δικαιουμένων χωρὶς νὰ ἐπιβαρύνεται κανείς, διότι εἰς μίαν ἐπιχείρησιν 20–25 θὰ μπῇ ἕνας.

§200Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν εἶναι ἔτσι, διότι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, νὰ ἔχωμεν καὶ ἕνα περιθώριον. Ἔχομεν πιθανοὺς δικαιούχους 7–8 χιλιάδας πιθανὰς θέσεις 9–10.000. Προκειμένου νὰ προσθέσωμεν τώρα ἄλλους 100 δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις, ἀλλὰ προκειμένου νὰ προσθέσωμεν ἄλλας 5–6.000 ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γονῆ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Ὑπάρχει καὶ δευτέρα τροπολογία εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον, ἔχουσα οὕτω: «Εἰς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου ὑπάγονται ................ (ἀναγινώσκει)...............».

§202Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ διὰ τοὺς μαχητὰς τῶν ὁμάδων ἀντιστάσεως, ὅρους ἐλαφροτέρους παρὰ διὰ τοὺς στρατιώτας. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου ἀπαιτεῖται τοὐλάχιστον δωδεκάμηνος ὑπηρεσία, ἐκ τῶν ὁποίων 6 μῆνες ἔξω. Δεύτερον, ἐγὼ δέχομαι νὰ ἐξομοιωθῇ πᾶσα ἄλλη ὑπηρεσία πρὸς στρατιωτικήν. Ἔχομεν ὅμως, καὶ εἰδικὸν νομοσχέδιον, τὸ περὶ ἀναγνωρίσεως τῶν εἰς τὰς ΕΟΕΑ κλπ., καὶ νομίζω, ὅτι ἐκεῖ ἔχει θέσιν ἡ τροπολογία αὐτή.

§203Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, πρὸ 5 λεπτῶν ἐδέχθητε τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§204Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν δεχθῶ, διότι φεύγομεν ἀπὸ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§205Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τότε νὰ προστατεύσωμεν καὶ τοὺς ἀνταρτοπλήκτους.

§206Ε. ΓΟΝΗΣ. Τὸ νομοσχέδιόν σας, κ. ὑπουργέ, δὲν ἐξυπηρετεῖ μόνον τοὺς στρατιωτικούς, ἀλλὰ καὶ ἄλλας κατηγορίας.

§207Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον, προστατεύει τοὺς ἀπολυομένους ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ.

§208Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι, δὲν πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δύνανται εἰς πᾶσαν περίπτωσιν νὰ ὑπερβοῦν τοὺς 200 ἀνθρώπους.

§209Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι κατηγορίαι ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ τύχουν προστασίας. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§210Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἴδιοι ἀντάρται τῶν ἐθνικῶν ὁμάδων, ποὺ ἐπολέμων εἰς τὰ 1942–43, οἱ ἴδιοι πολεμοῦν καὶ τώρα. Εἶναι ἕνας ἐλάχιστος ἀριθμὸς προσώπων, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ περισσότεροι εἶναι σακατεμένοι, οἱ ὁποῖοι διακονεύουν ἕνα κομμάτι ψωμί.

§211Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐκεῖ ποὺ ὁρίζομεν «ἔχοντες 6μηνον ὑπηρεσίαν εἰς τὰς ἐθνικὰς ὁμάδας», νὰ βάλωμεν 12μηνον, ὅπως καὶ διὰ τοὺς στρατιώτας.

§212Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν διάταξιν αὐτήν.

§213Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποβάλλομεν ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὴν ὑποβάλετε ἐγγράφως.

§215Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Θὰ ζητήσωμεν νὰ καταχωρηθοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ τὰ ὀνόματα τῶν ὑποβαλόντων τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει σκοπὸν νὰ προστατεύσῃ τοὺς ἀπολυομένους ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ. Συνεπῶς, ἐὰν δὲν ψηφισθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον τὴν εὐθύνην θὰ φέρετε σεῖς. (Φωναί, θόρυβος, διαμαρτυρίαι).

§216Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὰ λέτε αὐτὰ τὰ πράγματα.

§217Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ τηρήσωμεν ψυχραιμίαν εἰς τὴν συζήτησιν. Δυστυχῶς, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§218Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Σεῖς ἀναγνωρίζετε εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας, δικαιώματα δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εἰς τὴν Μ. Ἀνατολὴν καὶ τὴν Μεσόγειον......

§219Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὅλα αὐτὰ τὰ γνωρίζω, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ κάμω τὴν ἐπέκτασιν.

§220Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ νόμος σας εἶναι μεροληπτικός.

§221Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ κ. Δερδεμέζη, ἐὰν εἰσήγετο εἰς τὴν Βουλήν, ἀσφαλῶς θὰ ἐγένετο δεκτή.

§222Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μήπως ἐδῶ δὲν εἴμεθα ἐν τῇ Βουλῇ;

§223Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα μεταξὺ 15–20 βουλευτῶν.

§224Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, σᾶς εἶπον, ὅτι δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Δ. Ἀντωνοπούλου ἢ ὄχι.

§226Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχετε ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ὑποχρέωσιν νὰ ἴδητε ἐὰν εἶναι ἀπαρτία ἢ ὄχι, πρὶν προβῆτε εἰς ψηφοφορίαν. Ἀπαρτία δὲν ὑπάρχει. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀναγνωρίζει καὶ λαμβάνει μέτρα προστασίας δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν ἀπὸ τὴν 1–5–1941 ἕως τὸ 1945, ὀφείλει νὰ ἀναγνωρίσῃ καὶ νὰ τιμήσῃ καὶ τοὺς ἐθελοντὰς τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τὸν ὑπέροχον ἐκεῖνον ἀγῶνα.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία τοῦ κ. Καράμπελλα: «...... (ἀναγινώσκει).....».

§228ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπορρίπτεται.

§230Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα 26 βουλευταί. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον μόνον μὲ 26 βουλευτὰς παρόντας καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ τοῦτο εἰς τὰ πρακτικά.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ βουλευταὶ πηγαίνουν καὶ ἔρχονται.

§232Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 1, νομοτεχνικῶς, δὲν ἔχει καλῶς καὶ πρέπει νὰ διατυπωθῇ οὕτω: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§233Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δεκτόν.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μπερνίτσα ἔχει οὕτω: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§235Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, ἀλλὰ δὲν χρειάζεται νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὸν νόμον.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μπερνίτσα ἀπορρίπτεται. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Καραΐσκου ἔχει οὕτω: «....... ................ (ἀναγινώσκει) ................».

§237ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπορρίπτεται. Ἑπομένως τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Λαγάκου. Ἄρθρον 2ον.

§239Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι συναφὴς μὲ τὴν τοῦ ἄρθρου 3. Σᾶς ἐξήγησα τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.»

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἀπὸ ἀπόψεως σειρᾶς ................ ................ (ἀναγινώσκει) ................».

§241Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐξήγησα τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο.

§242Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν θὰ εἶναι ἑνιαῖον τὸ προσωπικόν, τότε μετὰ τοὺς τραυματίας θὰ ἔρχωνται εἰς σειρὰν προτεραιότητος αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανά.

§243Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν μπορῶ νὰ δεχθῶ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, διότι εἶναι μία δυσβάστακτος ἐπιβάρυνσις διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑποχρεώσω ἕνα ἐργοδότην νὰ προσβάλῃ ἄνδρας ἀντὶ γυναῖκες.

§244Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναλόγως τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ.

§245Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς. Δὲν ἠξεύρω διὰ ποῖον λόγον ἐτέθη αὐτὴ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία εὐνοεῖ ὡρισμένας μεγάλας βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουσι μικτὸν προσωπικόν, ἔχουσι πλειοψηφίαν γυναικῶν καὶ μειοψηφίαν ἀνδρῶν.

§246Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ διάκρισις αὐτὴ πρώτην φορὰν γίνεται εἰς τὸν νόμον.

§247Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Πρόκειται περὶ διατάξεως, προστατευτικῆς ὡρισμένων βιομηχανιῶν δυναμένων, καὶ λόγῳ τῶν κερδῶν τῶν πραγματοποιουμένων, καὶ λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς των θέσεως νὰ ἀπασχολήσουν ἐργάτας. Ἐὰν δὲν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, ἐγὼ θὰ ἀποχωρήσω, διότι διὰ τῆς διατάξεως ἡ ὁποία ὑπάρχει, εὐνοοῦνται ὡρισμέναι μεγάλαι ἐπιχειρήσεις.

§248Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ δώσητε ὡρισμένας ἐξηγήσεις, ποῖαι εἶναι αὐταὶ αἱ βιομηχανίαι. Παρακαλῶ νὰ τὰς κατονομάσετε.

§249Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Εἶναι μεγάλαι βιομηχανίαι.

§250Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα εἶναι ἀρκετὰ σοβαρόν. Εἴπατε, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀποσκοπεῖτε ὅπως ἐκπληρώσωμεν ἕνα χρέος πρὸς τοὺς πολεμιστάς. Φυσικὸν εἶναι καὶ εὔλογον εἰς τὸ χρέος αὐτό, νὰ συμβάλουν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ περισσότερον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι τὰς πρὸς τοῦτο προϋποθέσεις. Διὰ τῆς διακρίσεως αὐτῆς τῶν ἐργατῶν εἰς θήλεις καὶ ἄρρενας πράγματι θὰ συμβῇ αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ συνάδελφος, κ. Λαγάκος, ὅλα τὰ μεγάλα συγκροτήματα θὰ διαφύγουν ὁλοσχερῶς.

§251Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν εἶναι ὅπως τὸ λέγετε, καὶ θὰ ἀκούσητε διατί.

§252Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς τροπολογίας.

§253Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Εἴπατε, ὅτι εἰς τὴν πρᾶξιν ἠμπορεῖ ὡρισμέναι ἐργασίαι νὰ γίνουν καλλίτερα ἀπὸ γυναῖκες. Νομίζω, ὅτι δυνάμεθα ν’ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα ἐὰν αὐξήσωμεν τὸν ἀριθμὸν διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις ποὺ χρησιμοποιοῦν θῆλυ προσωπικόν.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου; Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι τῶν βουλευτῶν).

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἐτροποποιήθη;

§256ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἐτροποποιήθη. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 3. Ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου, νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «ἄρρενος» καθὼς καὶ ἡ παράγρ. 2. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν τροπολογίαν; αὐτήν;

§258ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§259Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἔτσι ὅπως ἔγινε τώρα θὰ πᾶνε οἱ ἀπολυόμενοι πολεμισταὶ νὰ ράψουν φορέματα καὶ ὑποκάμισα. Αὐτὸ ἐκάματε. Εἶναι πεπλανημένη ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς.

§260Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὂχι κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶναι πεπλανημένη ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. Ἡ Ἐπιτροπὴ δύναται νὰ κρίνῃ ποίαν ἐργασίαν δύνανται νὰ προσφέρουν οἱ προσλαμβανόμενοι.

§261Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, νομίζω, ὅτι ὁ ἀριθμὸς ὁ προβλεπόμενος ὑπὸ τῶν περιπτώσεων αʹ καὶ βʹ τῆς παραγράφου 1 θὰ πρέπει νὰ αὐξηθῇ ἀπὸ 20 εἰς 25 καὶ ἀπὸ 25 εἰς 30.

§262ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὂχι, ὄχι.

§263ΗΛ. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, ἔχω νὰ προτείνω ὅπως προσλαμβάνωνται οἱ ἀπολυόμενοι πολεμισταὶ εἰς δημοσίας θέσεις ἢ Νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, ὄχι μόνον ὅταν ὑπάρχουν κεναὶ ὀργανικαὶ θέσεις, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις τῆς προσλήψεως ὑπαλλήλων ἐκτάκτων, ἡμερομισθίων, ἐπὶ συμβάσει κλπ. Ἔχει ὑποβληθῆ τροπολογία ἔχουσα οὕτω: (Ἀναγινώσκει)........

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Λαγάκου;

§265ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὂχι.

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη;

§267ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§268ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη. (Ἐπίσης ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4). Ἄρθρον 5ον.

§269Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Εἶχα ζητήσει νὰ εἶναι καὶ ἕνας δικαστικὸς ὑπάλληλος.

§270Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ὁπωσδήποτε τοῦ Συμβουλίου θὰ πρέπει νὰ μετάσχῃ καὶ δικαστικός. Ὁ δικαστικὸς εἶναι ἀπαραίτητος. Δὲν εἶναι δυνατὸν Συμβούλιον νὰ λειτουργῇ ἄνευ Δικαστικοῦ.

Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΑΔ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ.

Ὁπωσδήποτε, κ. Ὑπουργέ.

§271Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δέχομαι νὰ προστεθῇ καὶ ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος. «Ὁ οἰκεῖος, κ. Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν ἢ ὁ νόμιμος ἀναπληρωτής του».

§272Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἐπρότεινα, ὅπως τοῦ Συμβουλίου, τοῦ κεντρικοῦ καὶ περιφερειακοῦ, μετέχει καὶ ἀντιπρόσωπος τῶν πολεμιστῶν.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται, ὁ κ. ὑπουργός, δέχεται τὴν τροπολογίαν αὐτήν;

§274Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Οἱ σημερινοὶ πολεμισταὶ εἶναι ὠργανωμένοι εἰς Συλλόγους; Δὲν ἔχωμεν, συνεπῶς, τὸ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον θὰ τοὺς ἐκπροσωπήσῃ.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Λαυρεντίδη;

§276ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5 ὡς ἐτροπολογήθη;

§278ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη προηγουμένως. Ἄρθρον 6ον.

§280Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ θὰ ἤθελα νὰ προτείνω ὅπως ἐπιχειρήσεις ἀρνούμεναι νὰ ἐκτελέσουν τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου, περὶ προσλήψεως, ὑποχρεοῦνται νὰ καταβάλουν μισθὸν εἰς τοὺς δικαιούχους καὶ πέραν τοῦ δωδεκαμήνου μέχρις ὅτου τοὺς προσλάβουν.

§281ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι αὐτό.

§282Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἐκτὸς τῶν μισθῶν ἑνὸς ἔτους, νὰ ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ πληρώσουν καὶ ὅ,τι ὑποχρεοῦνται δυνάμει τοῦ νόμου 2080.

§283Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως.

§284Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 6 πρέπει νὰ μπῇ μία διασάφησις περὶ τῆς μονίμου κατοικίας πρὸ τοῦ 1940.

§285Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐγὼ κάθομαι εἰς τὸ χωριό μου. Κάηκε τὸ χωριό μου καὶ μετεφέρθην καὶ κατοικῶ εἰς ἄλλο χωρίον. Τί θὰ γίνω ἐγώ;

§286Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ «πρὸ τῆς στρατεύσεώς των».

§287Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πρὸ τῆς στρατεύσεώς των, μονίμου κατοίκου τῆς περιφερείας.

§288Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὸ χωριό μου εἶναι τὸ χωριό μου, καὶ συνεπῶς ἐγὼ μένω εἰς τὸ χωριό μου. Ἡ νῦν κατοικία μου ὅμως δὲν εἶναι μόνιμος εἶναι προσωρινὴ καὶ διὰ τοῦτο μὲ μισθοδοτεῖ τὸ Κράτος, ὡς ἀνταρτόπληκτον.

§289ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἐτροπολογήθη;

§290ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§291ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν. ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 7ον.

§292Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑποχρέωσις πρὸς ὑποβολὴν τῶν δηλώσεων νὰ συντομευθῇ εἰς ἕνα μῆνα. Δύο μῆνες εἶναι πολλοί.

§293Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ἀξίζει τὸν κόπον, κύριε συνάδελφε. Πρέπει νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια.

§294Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 7 § 4, ἐζήτησα νὰ προστεθῇ «καὶ παντὸς ἔχοντος ἔννομον συμφέρον».

§295Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μάλιστα.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου, ἔχουσα οὕτω: (Ἀναγινώσκει).

§297Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὴν ταχυτέραν διεκπεραίωσιν.

§298Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, πῶς θέλετε νὰ γίνῃ. Τὸ δέχομαι.

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροπολογήθη;

§300ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 8ον.

§302Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἰς τὸ ἄρθρον 6, τὸ ὁποῖον ὁρίζει τὸν τρόπον τῆς τοποθετήσεως, ἐφόσον ἦτο διατυπωμένον ὅπως τὸ εἶχα διατυπώσει, ἐδῶ δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ τεθῇ τίποτε ἄλλο. Ἀλλὰ ἐφόσον τώρα διεγράφη τὸ «ἄρρενες» καὶ εἶναι μικτὸς ὁ ἀριθμός, βάσει τοῦ ὁποίου θὰ προσλαμβάνεται τὸ προσωπικόν, θὰ πρέπει νὰ τεθῇ μία διάταξις, ἡ ὁποία νὰ κατευθύνῃ τὰ Συμβούλια αὐτά, πῶς θὰ ἐκλέγουν τὰ πρόσωπα διὰ τὰς τοποθετήσεις. «Κατὰ τὰς τοποθετήσεις αὐτὰς λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν αἱ ὑφιστάμεναι ἀνάγκαι ἐργασίας».

§303Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ θὰ ἐπρότεινον, κύριοι βουλευταί, «ἀναλόγως τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας καὶ τοῦ εἴδους τοῦ προσωπικοῦ».

§304Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καλλίτερον νὰ τεθῇ «ἀναλόγως τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας».

§305Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τεθῇ αὐτό.

§306Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). «Αἱ ἀνωτέρω τοποθετήσεις γίνονται ἀναλόγως τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας».

§307Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Παρακαλῶ νὰ αὐξήσετε τὴν προθεσμίαν.

§308Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐντὸς τριμήνου ἀνατρεπτικῆς προθεσμίας ὑποβάλλεται ἡ αἴτησις. Εἰς περίπτωσιν ἀσθενείας, ἡ προθεσμία παρατείνεται ἐπὶ 20)ήμερον, μετὰ τὴν ἴασιν. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 εἰς τὸ τέλος τῆς § 1.

§309Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Διατί δὲν λέγετε νὰ προσάγεται πιστοποιητικὸν ποινικοῦ μητρώου;

§310Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι ἀνατρεπτικὴ ἡ προθεσμία καὶ διὰ νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογία τοῦ κ. Λαυρεντίδη, πρέπει νὰ τὸ τροποποιήσω. Νὰ εἴπωμεν «ἡ ἀνωτέρω τρίμηνος ἀνατρεπτικὴ προθεσμία παρατείνεται εἰς περίπτωσιν ἀσθενείας ἢ ἀνωτέρας βίας ἀρκούντως βεβαιωμένης ἐπὶ ἕνα μῆνα μετὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀνωτέρας βίας ἢ μετὰ τὴν ἀποθεραπείαν».

§311ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§312ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§313ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8. (Ἐπίσης ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9). Ἄρθρον 10ον. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μακρῆ, ἔχει ὡς ἑξῆς: «Κατὰ τὴν διάρκειαν........ (ἀναγινώσκει) ..........».

§314Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αὐτὸ σημαίνει κατάργησιν τοῦ 118 Νόμου καὶ ἐγὼ, δυστυχῶς, δὲν δύναμαι νὰ τὰ δεχθῶ.

§315Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Ἡ προστασία αὐτὴ εἰς τὴν πρᾶξιν θὰ καταλήξῃ νὰ γίνῃ ἀνάλωμασι τῶν νῦν ὑπηρετούντων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν. Εἰς οὐδὲν θὰ συνεισφέρουν ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν τὸ πρώτιστον καθῆκον νὰ συνεισφέρουν. Ἡ ἐργατικὴ τάξις καὶ ἐγὼ ὡς ἐκπρόσωπος αὐτῆς, δηλῶ ὅτι δὲν δέχεται τὴν προτεινομένην τροπολογίαν, ὅτι ἀναλαμβάνει καὶ αὐτὴν τὴν θυσίαν ἐπ’ ἀγαθῷ τοῦ Ἔθνους καὶ ὑπὲρ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διασφαλίζουν τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ. Ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Πολιτεία δὲν ἐπιτελεῖ τὸ καθῆκον της ἀπέναντι τῶν πολεμιστῶν.

§316Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ὑπάρχει καὶ μία ἰδική μου τροπολογία: «Θεωρεῖται ἄκυρος........ (ἀναγινώσκει)....». Ὁ νόμος 118 διατηρεῖται ἐν ἰσχύϊ παραμένει ἀκέραιος, δὲν θίγεται διότι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ γίνῃ δι’ ἄλλον οἱασδήποτε λόγον, ἡ ἀπόλυσις δὲν πρόκειται νὰ θιγῇ.

§317Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Διὰ τῆς ἰδικῆς σας τροπολογίας, δὲν παρέχεται καμμία προστασία καὶ δὲν δέχομαι μίαν ἀναστάτωσιν ἄνευ λόγου.

§318Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Παρακαλῶ νὰ διατυπωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ τροπολογία μου. (Ἡ τροπολογία ἀπορρίπτεται).

§319Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. «Ἐκτὸς.......... ..... (ἀναγινώσκει) .......». Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν διότι εἶναι σύμφωνον καὶ μὲ τὰ πάρα κάτω ἄρθρα ποὺ θὰ ψηφίσωμεν.

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν τροπολογίαν;

§321ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§322ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη. (Ἐπίσης ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 11 καὶ 12). Ἄρθρον 13ον.

§323Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ 2ον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 13 λέγει, ὅτι ἡ ἀνωτέρω ὑπηρεσία βεβαιοῦται ἀπὸ τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν. Νομίζω, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων, δὲν εἶναι εἰς θέσιν τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν νὰ βεβαιώσῃ διότι δὲν ἔχει καταλόγους. Νὰ μὴ ἰσχύσῃ τοῦτο διὰ τὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας.

§324Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι ἡ μόνη ἀσφάλεια. Δὲν μπορῶ νὰ τὸ δεχθῶ, κ. συνάδελφε.

§325ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 γίνεται δεκτόν;

§326ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα δεκτόν.

§327ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 14ον. (Ὁ κ. Γ. Ἀστερίου καὶ ὁ κ. Α. Καραθόδωρος, ὁμιλοῦν ἐν μέσῳ θορύβου, μὴ ἀκουόμενοι).

§328Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὁ κ. Καραθόδωρος ὁμιλεῖ, ὡς ἐὰν νὰ μὲ ἀπειλῇ νὰ κάμω δεκτὰς τὰς τροπολογίας. Δικαίωμα τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον ἢ ὄχι, δὲν εἶναι δικό σας δικαίωμα. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τὸν νόμον περὶ παλαιῶν πολεμιστῶν ὡς νόμον, ὁ ὁποῖος ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμοσθῇ ἅπαξ. Ἄλλωστε ὑπάρχει καὶ προθεσμία μέχρι τῆς ὁποίας ἔπρεπε νὰ ὑποβληθοῦν αἱ σχετικαὶ αἰτήσεις. Εἰς τοὺς πολεμιστὰς τῆς σήμερον παρέχομεν μίαν προστασίαν μονοετῆ καὶ ἐρχόμεθα τὴν αὐτὴν στιγμὴν νὰ παράσχωμεν εἰς τοὺς παλαιοὺς πολεμιστὰς μίαν ἐκ δευτέρου προστασίαν πολὺ μεγαλυτέραν. Ἀδικοῦμεν αὐτούς, οἱ ὁποῖοι πολεμοῦν σήμερον.

§329Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Πρὸ ὀλίγου, ἐκάμαμεν δεκτὴν μίαν τροπολογίαν τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου, καὶ εἴπομεν, ὅτι, ἐὰν διαλυθῇ μία ἐπιχείρησις καὶ ἀπολυθῇ ἕνας ὑπάλληλος, πρέπει αὐτὸς νὰ προσλαμβάνεται. Δηλαδή, οἱ παλαιοὶ πολεμισταί, προσελήφθησαν δυνάμει τοῦ σχετικοῦ νόμου ἀπὸ μίαν ἐπιχείρησιν, ἡ ὁποία διελύθη. Ἐὰν δὲν διελύετο ἡ ἐπιχείρησις, δὲν θὰ ἦτο ἀκόμη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν; Πρόκειται ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι, περὶ 8 παλαιῶν πολεμιστῶν.

§330Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι. Ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ τροπολογία, ἀφορᾷ ὅλους τοὺς παλαιοὺς πολεμιστάς.

§331Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ παλαιῶν πολεμιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν.

§332Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πᾶς πολεμιστὴς ἀπολυόμενος θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα......

§333Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Διατί;

§334Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Διότι αὐτὸ θὰ εἶναι εἰς βάρος τῶν νέων. Ἐδῶ τὸ ἄρθρον λέγει τοῦτο, ὅτι: «Προσλαμβάνεται ὅστις διαρκούσης .... .......... (ἀναγινώσκει) ...............». Περιορίζεται, λοιπόν, τὸ πρᾶγμα εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν λόγῳ διαλύσεως τῆς ἐπιχειρήσεως. Κύριε Πρόεδρε, εἶχα ὑποσχεθῆ καὶ εἰς τοὺς παλαιοὺς πολεμιστάς, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐπεσκέφθησαν, ὅτι θὰ καταβάλλω, ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, πᾶσαν προσπάθειαν, διὰ νὰ τακτοποιηθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, εἰδικῶς αὐτοὶ οἱ 7–8. Ἡ διαβεβαίωσις αὐτή, τὴν ὁποίαν ἔδωσα πρὸ ὀλίγου, καὶ τὴν ὁποίαν εἶχα δώσει πρὸ καιροῦ καὶ πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους, διότι ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι μεταξὺ αὐτῶν ὑπάρχει καὶ ἕνας προσωπικός μου φίλος, νομίζω, ὅτι ἡ διαβεβαίωσις αὐτὴ εἶναι ἀρκετή.

§335Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Αὔριον ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶσθε σεῖς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Δέν πρόκειται περὶ δυσπιστίας πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας. Ἀτυχῶς τὰ ἀξιώματα, δὲν εἶναι προσωποπαγῆ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἠμπορεῖ αὔριον νὰ μὴ εἶναι, εὔχομαι νὰ μακροημερεύσῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του, ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὸ μὲν συνταγματικὸν ζήτημα, πράγματι ὑφίσταται καὶ δι’ ἐμέ, καὶ εἶναι ἀλληλένδετον, διότι ἐὰν προσδώσωμεν τὴν ἔννοιαν αὐθεντικῆς ἑρμηνείας εἰς νόμον, ὁ ὁποῖος εἶχε πεπερασμένην ἰσχύν, ἀσφαλῶς δημιουργοῦμεν ἓν δικαίωμα ἐπαναπροσλήψεως ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀπολυθῆ ὄχι δι’ ἄλλους λόγους, ὄχι διὰ παραβάσεις, ἀλλὰ διότι εἶχον τὸ ἀτύχημα νὰ τοποθετηθοῦν εἰς μίαν ἐπισφαλῆ θέσιν, καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχασαν τὴν θέσιν των ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι διελύθησαν αἱ ἐπιχειρήσεις. Νὰ δώσωμεν ἀπὸ τώρα τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἰς τοὺς 10 –20–30, οἱ ὁποῖοι εἶναι παλαιοὶ πολεμισταὶ καὶ ἀπελύθησαν λόγῳ διαλύσεως τῶν ἐπιχειρήσεων.

§336Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αὐτοὺς τοὺς γνωρίζω, καὶ σᾶς εἶπα, ὅτι εἶμαι εἰς θέσιν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους νὰ τοὺς τακτοποιήσω.

§337Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Ἀπόδειξις, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τοὺς τακτοποιήσητε, μολονότι ἔχετε τὴν καλὴν διάθεσιν, εἶναι, ὅτι, δὲν ἠμπορέσατε νὰ τοὺς τακτοποιήσητε ἐπὶ τόσον καιρόν.

§338ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμετε μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν, νὰ ὁρίσητε τὸν ἀριθμόν;

§339Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ὀρθὸν διὰ 4 καὶ 8 ἀνθρώπους, νὰ κάμνωμεν αὐτὸ τὸ παζάρι μέσα εἰς τὴν Βουλήν,

§340Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αὐτὴ ἡ τροπολογία εἶναι εἰς βάρος τῶν πολεμιστῶν, τοὺς ὁποίους θέλομεν νὰ προστατεύσωμεν.

§341Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐδῶ συζητοῦμεν ἕνα νομοσχέδιον, τοῦ ὁποίου ἡ βάσις εἶναι μία, μόλις ἀπολυθοῦν τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα σήμερον γράφουν τὴν ὡραίαν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος, νὰ εὕρουν μίαν προστασίαν διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ νέα ἐπανάστασις εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ τροποποίησις ὅμως, τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν, εἶναι, ὅσαι ἐπιχειρήσεις διελύθησαν ἐξ αἰτίας τοῦ πολέμου ἢ τῆς κατοχῆς καὶ εἶχον παλαιοὺς πολεμιστάς, αὐτοὶ οἱ παλαιοὶ πολεμισταὶ νὰ τύχουν προστασίας. Καὶ ἐὰν δὲν εἶναι 8 καὶ εἶναι 300, θὰ καταλάβουν τὰς θέσεις αὐτὰς μονίμως καὶ οὕτω θὰ παραμείνουν ἄνευ προστασίας οἱ πολεμισταὶ καὶ θὰ ἀποτύχῃ ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου, διότι ἐδῶ πρόκειται περὶ τῶν ἤδη ὑπηρετούντων.

§342Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, ἐπὶ τῆς τροπολογίας.

§343ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἔχουσαν οὕτω: «Οὐδόλως... ............ (ἀναγινώσκει).............». Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§344ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἐρωτηθῇ καὶ ἀντιστρόφως ἡ Βουλή.

§345ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Συνεπῶς ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροπολογήθη;

§346ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§347ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μονὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προστασίας τῶν ἀπολυομένων ἐκ τῶν ὑπηρετούντων ἢ ὑπηρετησάντων εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παρούσης κατὰ τοῦ Ἔθνους συμμοριακῆς δράσεως». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§348ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§349ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον ὥραν 6½ μ.μ. (Ὥρα 1 μ.μ.)