1948.08.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 120ὴ

Παρασκευὴ 6 Αὐγούστου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.05′)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Λουλακάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων 118 καὶ 119.

§2Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων 118 καὶ 119. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Σωματεῖον Ἐργατοτεχνικῶν Παραγωγικῶν Ὑδραυλικῶν ἔργων Σερρῶν, Ἐργατικὸν Κέντρον Ἀγρινίου καὶ τὸ Σωματεῖον διπλωματούχων πρακτικῶν μηχανικῶν Σερρῶν, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ὑπογραφὴν τῶν νέων Συμβάσεων. Ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς Ἀθηνῶν, ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ποῖον τὸ ἀμετάθετον χρονικὸν ὅριον τῆς καταθέσεως τοῦ ψηφίσματος περὶ κατοχικῶν ἀγοραπωλησιῶν καὶ ἂν θέλῃ κατατεθῆ τοῦτο κατὰ τὴν παροῦσαν τῆς Βουλῆς Σύνοδον. Οἱ ἠσφαλισμένοι ἐργάται Ι.Κ.Α. Πατρῶν, διαμαρτύρονται διὰ τὰς συκοφαντίας ἐναντίον τοῦ ἰατροῦ Ι.Κ.Α. Π. Καραχάλιου καὶ ζητοῦν τὴν ἀποστολὴν ἀνωτάτου ἐπόπτου δι’ ἐνέργειαν ἀνακρίσεων. Ὁ Φιλ. Φιλιππίδης, ἀνάπηρος πολέμου κάτοικος Θεσσαλονίκης, νοσηλευόμενος ἐν τῷ Αʹ Στρατιωτικῷ ἀναρρωτηρίῳ Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν διακοπὴν τῆς συντάξεώς του. Ὁ Δήμαρχος καὶ οἱ Πρόεδροι Καλλιεργητῶν, Ἐπαγγελματιῶν καὶ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀραχώβης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην διακοπὴν ἀρτοδοτήσεως τῆς πόλεως καὶ ζητοῦν τὸν διπλασιασμὸν ταύτης. Τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον Ροδόπης καὶ ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συν)σμῶν Βερροίας, διαμαρτύρονται διὰ τὴν καθορισθεῖσαν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τοῦ σίτου καὶ ζητοῦν ἀναθεώρησιν τῆς ληφθείσης ἀποφάσεως καὶ ἄμεσον ἀρτοδότησιν σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν. Ἡ Ἕνωσις φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων Δράμας καὶ Κομοτινῆς, διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην κατάργησιν διαπυλίων τελῶν καὶ ζητοῦν ὅπως ληφθῇ πρόνοια ὑπὲρ τῆς θιγομένης τάξεώς των. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν διὰ νόμου μελετωμένην μετονομασίαν τῆς Βαλλιανείου Σχολῆς Ληξουρίου καὶ τίτλων αὐτῆς καὶ ζητεῖ τὴν ματαίωσιν τῆς τοιαύτης ἀποφάσεως. Ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία Σιδηροδρομικῶν Πειραιῶς, διαμαρτύρεται, διότι παρὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 672)48 «περὶ ἐξόδου ὑπερηλίκων Σιδ)κῶν». οὐδεμία μέριμνα ἐλήφθη καὶ ζητεῖ ἄμεσον τακτοποίησιν τοῦ ζητήματός των. Ἡ Ἕνωσις Ἑλλήνων ἀποστράτων Ἀξ)κῶν Μυτιλήνης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην περικοπὴν τῶν συντάξεών των καὶ ζητεῖ ματαίωσιν τῆς τοιαύτης ἀποφάσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6)0979 30.7.48 ἐγγράφου του, διαβιβάζει τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5553)13. 7.48 ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ μηνύσεως καὶ λοιπῶν σχετικῶν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀριστείδου Μπασιάκου τοῦ Γεωργίου Φοραΐτου Ἐφοριακοῦ Ἐλεγκτοῦ ἐπὶ ψευδορκίᾳ κ.λ.π. καὶ ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Διαβιβάζεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 64801) 30.7.48 ἐγγράφου του, διαβιβάζει τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5554)13. 7.48 ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ μηνύσεως καὶ λοιπῶν σχετικῶν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Περικλέους Ἠλιάδου τοῦ Ἰωάννου Μπακάλη, ἐπὶ συκοφαντικῇ διὰ τοῦ τύπου δυσφημήσει καὶ ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6080) 30.7.48 ἐγγράφου του, διαβιβάζει τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5552 ἔγγραφον τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ μηνύσεως καὶ λοιπῶν σχετικῶν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Περικλέους Ἠλιάδου τοῦ Ἰωάννου Μπακάλη ἐπὶ δυσφημήσει διὰ τοῦ τύπου καὶ ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀγρινίου καὶ τῶν Σωματείων Καπνεργατῶν, Καραγωγέων, Βοηθῶν Αὐτοκινήτων, Χειραμαξῶν, Φοροτεχνικῶν, Φορτοεκφορτωτῶν, Κτιστῶν, Ὑποδηματεργατῶν καὶ Ἀρτεργατῶν Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὸν διπλασιασμὸν τῆς τιμῆς μερίδος τοῦ ἄρτου καθ’ ἣν στιγμὴν τὸν ἐργατοϋπαλληλικὸν κόσμον μαστίζει ἡ ἀνεργία καὶ ἐξαθλίωσις. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κυκλάδων, διαμαρτυρομένων διότι τὸ Ὑποκ)μα Σύρου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀσκεῖ πίεσιν πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς ΕΦ–ΕΞ καὶ τοὺς ἀπειλεῖ μὲ ἀπόλυσιν, ἐὰν δὲν ὑπογράψουν Συμβάσεις ὡρισμένης διαρκείας, εἰς ἀντικατάστασιν τῆς ὑπαρχούσης σχέσεως ἀορίστου χρόνου καὶ ἐκ τῆς ὁποίας ἀπορρέουν βεβαίως δικαιώματα ἀποζημιώσεως. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Σ. Χούτας καταθέτει, ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Ἀναπήρων Ἀξιωματικῶν πολέμου 1940–1941 Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένων διότι κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς ὑπὸ ληστρικῶν συμμοριῶν καθισταμένους ἀναπήρους ἢ τὰς οἰκογενείας τῶν ἐκ τούτων φονευομένων, ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ προέτεινε τὴν διαγραφὴν τῆς αʹ παραγράφου τοῦ ἄρθρου 7 καὶ ζητούντων τὴν ψήφισιν τῶν ἀφορώντων τοὺς ἀναπήρους τοῦ πολέμου 1940–1941 νόμων. Ἀσθενεῖς Σανατορίου Τριπόλεως, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἔκδοσιν ἐξιτηρίων, ὡς συμπληρώσαντες δωδεκάμηνον νοσηλείαν καὶ ζητοῦν ἀναστολὴν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ μέτρου τούτου. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Ν. Ἀντωνόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Ἀγριᾶς, Κάτω Λεχωνίων, Ἄνω Λεχωνίων, Ἁγίου Λαυρεντίου κλπ., διαμαρτυρομένων δι’ ἀξίωσιν τοπικοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων Βόλου πρὸς ἐπέκτασιν ἀσφαλίσεων εἰς ἐργάτας γῆς καὶ ζητούντων ἀναστολὴν ἀδίκου Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Ν. Ἀντωνόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Βιομηχάνων Μακαρονοποιΐας Βόλου, ζητούντων ὅπως τὸ ἀτμόπλοιον μὲ φορτίον ἀλεύρων καταπλέει εἰς τὸν λιμένα τοῦ Βόλου, ὁπόθεν οἱ μακαρονοποιοὶ θέλουν παραλαμβάνει τὰ ἄλευρα μὲ σοβαρὰν μείωσιν τῶν ἐπιπροσθέτων ἐξόδων καὶ ἀνακούφισιν οὕτω τῆς καταναλώσεως. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Μαντούβαλος, καταθέτει ἀναφορὰν 200 ἀποτυχόντων Ὑπενωμοταρχῶν κατὰ τὸν πρὸ μηνῶν διενεργηθέντα διαγωνισμόν, διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ διὰ τὴν μὴ μείωσιν τῆς βαθμολογίας τῆς ἐκθέσεως κατὰ 2 βαθμοὺς καὶ ζητούντων ὅπως τοὺς ἀπονεμηθῇ ὁ βαθμὸς τοῦ Ὑπενωμοτάρχου. Ὁ Συν)σμὸς Ἐξαλόφου Λαγκαδᾶ, διαμαρτύρεται δι’ ἄδικον περικοπὴν πρὶμ καπνῶν ἐσοδείας 1946 πωληθέντων πρὸ 1ης Ἰανουαρίου 1947 καὶ ζητοῦντος καταβολὴν πρὶμ πρὸς ἀνακούφισίν των. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος, Ἰατρικός, Ἐμπορικὸς καὶ διάφορα ἄλλα Σωματεῖα Καρδίτσης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν πυρπόλησιν τοῦ Τ.Τ.Τ. γραφείου, ἀπαγωγὴν δεκάδων ὁμήρων καὶ ζητοῦν ἀποστολὴν ἐπαρκοῦς στρατιωτικῆς δυνάμεως πρὸς ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως καὶ ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ ὑπαιτίων. Τὸ Κεντρικὸν Ἰσραηλιτικὸν Συμβούλιον Συντονισμοῦ καὶ Γνωματεύσεως Ἀθηνῶν, ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 656)1948 περὶ καταργήσεως τῆς φορολογίας τῶν Ἰσραηλιτικῶν περιουσιῶν ἢ μείωσιν ταύτης εἰς ποσοστὸν μὴ ὑπερβαῖνον τὰ 20%. Ὁ Σύλλογος φορτοεκφορτωτῶν λιμένος καὶ ξηρᾶς καὶ ὁ Δήμαρχος Γουμενίτσης, διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην ἀπόσπασιν τοῦ Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας ἀπὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας καὶ ὑπαγωγὴν τούτου εἰς Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων καὶ ζητοῦν ἀναστολὴν τῆς μελετωμένης ἀποφάσεως. Ὁ Πρόεδρος Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Γουμενίτσης, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἀπόσπασιν τοῦ Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας ἀπὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας καὶ ὑπογωγήν του εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἰωαννίνων καὶ ζητεῖ τὴν ἀναστολὴν τῆς προβλεπομένης ἀποφάσεως. Οἱ κάτοικοι Χαλανδρίου, ζητοῦν τὴν ἐπαναφορὰν ἐκ νέου τῆς ἀφετηρίας τῶν αὐτοκινήτων τῆς πόλεως ἀπὸ τῆς Ἀκαδημίας εἰς τὴν Πλατεῖαν Ὁμονοίας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Γ. Τζωρτζόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς ἀνταρτοπλήκτων κατοίκων Λάκκας Σουλίου, ζητούντων ἀποστολὴν μέσων συντηρήσεώς των, ἤτοι ἐπιδόματος ἐπαναπατρισμοῦ, δωρεὰν χορήγησιν τροφίμων, ἱματισμοῦ, ὑποδήσεως, ὑλικῶν στεγάσεως κλπ., δι’ ἐπιδιόρθωσιν τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν των ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει αἴτησιν τῶν κατοίκων Λιμνῶν Ἄργους, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα ἀσφαλείας περιφερείας ταύτης καθ’ ὅτι εἰς τὸ χωρίον τοῦτο κατὰ τὴν κατοχὴν ἐσφάγησαν 120 ἄνδρες καὶ ἐνεπρήσθησαν ἄνω τῶν 50 οἰκιῶν, ζητεῖ δὲ τὴν λῆψιν συντόμων μέτρων παρὰ τῶν ἁρμοδίων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Διπλωματούχων Μηχανικῶν, Ἐργοληπτῶν Ἑλλάδος, ζητούσης ὅπως κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας κατὰ τὸ σχέδιον Μάρσαλ χρησιμοποιηθῇ ὁ τεχνικὸς κόσμος τῆς Πατρίδος μας, καθ’ ὅσον εἰς οὐδεμίαν χώραν τῶν βοηθουμένων βάσει τοῦ ὡς ἄνω σχεδίου οἱ τεχνικοὶ ἀποκλείονται τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, ὡς συμβαίνει εἰς τὴν πατρίδα μας. Ὁ κ. Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 435 τοῦ 1947, «περὶ συστάσεως Βασιλικῆς Ἑταιρείας προλήψεως τοῦ ἐγκλήματος κλπ.». Ὁ κ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τῆς Δημοτικῆς Ἐπιχειρήσεως Ἀεριόφωτος Ἀθηνῶν». Ὁ κ. Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῆς πρὸς σύνταξιν σχεδίου Κώδικος Ἀεροπορικοῦ Δικαίου». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἱδρύσεως Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας ἐν Λαμίᾳ». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 663)1945, «περὶ ὁριστικῆς κατατάξεως εἰς τὸ Στράτευμα μαθητῶν τῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων Ιης καὶ ΙΙας τάξεως» καὶ 2) «περὶ Σώματος Ἀδελφῶν Νοσοκόμων τοῦ Στρατοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Καλλιγκάτσης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 702)48 Α. Ν. «περὶ λήψεως διαφόρων φορολογικῶν μέτρων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Σχινᾶς, Ε. Ἀλιπράντης, Γ. Δροσόπουλος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Ε. Κουσαῆς, κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου ρυθμίσεως ζητημάτων ἀρχαιότητος κατωτέρων Ἀξι)κῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς».

§5Α. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω δύο λόγια, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, καταθέτων τηλεγράφημα, ὅπερ ἔλαβον ἐκ Τριπόλεως, ἀπευθυνόμενον καὶ πρὸς ὑμᾶς. Κύριοι βουλευταί, ἐνῷ τοιαῦτα καίρια πλήγματα καταφέρονται κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἡ κατάστασις εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα εἶναι ἀπερίγραπτος, ὅπως φαίνεται ἐκ τοῦ ἑξῆς τηλεγραφήματος: «Ἀπομάκρυνσις ἐθνικῶν στρατευμάτων περιοχῆς Ἀραχώβης ἠνάγκασαν κατοίκους χωρίου ἐγκαταλείψουν ἑστίας στόπ. Ὑπερπεντακόσιοι κάτοικοι Καρυῶν εὑρισκόμενοι πλευρὸν ἐθνικῶν δυνάμεων ἠναγκάσθησαν φεύγοντες σφαγὴν μετὰ ἐνόπλων κατοίκων ἐκπατρισθῶσιν εὑρισκόμενοι Τρίπολιν νήστεις καὶ ἄστεγοι στόπ. Ἐξακολουθοῦμεν πιστεύομεν ὅτι Κράτος Ἑλλήνων περιβάλλει μὲ στοργὴν τέκνα του ποιούμεθα ἔκκλησιν ὅπως διατάξητε δυνάμεις ἐπανέλθουν Ἀράχωβαν δηλοῦμεν δὲ ἅπαντες ὅτι ἐνόπλως θέλομεν ἐνισχύσει κρατικὰς δυνάμεις. Ἐπιτροπὴ ἐνόπλων δυνάμεων Καπεριώτης, Κουτσογιώργας Κολαντζιᾶνος Θεοδωρακάκης Διατζίκης Κοινοτικὸν συμβούλιον Διατζίκης Ἀρδάμης Πανούσης». Ἡ Ἀράχωβα τῆς Λακεδαίμονος, κατεστράφη ἀπὸ τὸν κατακτητὴν καὶ οὐδεμιᾶς προστασίας ἔτυχεν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Τὸ χωριὸ αὐτὸ ἔδωσε τοὺς περισσοτέρους ἐθνικόφρονας καπεταναίους. Τελευταίως τῇ συστάσει τοῦ Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ Πελοποννήσου, ἐξωπλίσθησαν οἱ κάτοικοι τῆς Ἀραχώβης, ἵνα ἀντεπεξέρχωνται κατὰ τῶν συμμοριτῶν. Μετὰ ταῦτα, ὁ Στρατιωτικὸς Διοικητὴς Πελοποννήσου διέταξε τὴν μεταστάθμευσιν τῶν Στρατιωτικῶν δυνάμεων ἐξ Ἀραχώβης.

§6Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι εἰς τὴν Τρίπολιν περιφέρονται περισσότεροι στρατιῶται ἀπὸ τοὺς πολίτας.

§7Α. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν καταδικάζεται μόνον ὁ πληθυσμὸς τῆς περιοχῆς ἐκείνης, ἀλλὰ ἀποκόπτεται καὶ ὅλη ἡ Λακωνία, διότι ἡ ὁδὸς πρὸς Γύθειον ἐλέγχεται ὑπὸ τῶν ἀνταρτῶν. Δὲν περιμένω τίποτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία μέχρι σήμερον ἔδειξε τελείαν ἀστοργίαν πρὸς τοὺς κατοίκους αὐτούς, ἀλλὰ προειδοποιῶ τὸν στρατηγὸν Τσιγκούνην, διότι ὑπέχει εὐθύνας διὰ τὰς ἐνεργείας του αὐτάς. Διότι καὶ προηγουμένως ὁ ἴδιος εἶχε διατάξει τὴν μεταστάθμευσιν τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων ἐκ Κορυτσᾶς Λακωνίας, εἰς τὴν Βυτίναν. Ἐπιδιώκει δηλαδή, τὴν πύκνωσιν τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων τῆς περιφερείας ὅπου εὑρίσκεται τὸ Στρατηγεῖον του.

§8Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὴν Κυβέρνησιν πρέπει νὰ ἐλέγχετε καὶ ὄχι τοὺς στρατηγούς.

§9Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε καὶ πρέπον νὰ κατηγοροῦμεν τὸν στρατηγὸν Τσιγκούνην ὅστις εἶναι ἄνθρωπος καὶ ἀξιωματικὸς γνωστὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ τὴν ἐξαίρετον δρᾶσίν του. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ κατηγορῆτε τὸν ὑπεύθυνον ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν καθόσον αὐτὸς εἶναι ὑπόλογος ἔναντι τῆς Βουλῆς, ὅπως καὶ σύμπασα ἡ Κυβέρνησις.

§10Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καταθέτω τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Λάκκας–Σουλίου, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ὅπως τοὺς χορηγηθοῦν: 1) ἐπίδομα ἐπαναπατρισμοῦ, 2) δωρεὰν τρόφιμα, 3) εἴδη ἱματισμοῦ, ὑποδήσεως καὶ κλινοσκεπασμάτων, 4) οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις δι’ ἐπιδιόρθωσιν καταστραφεισῶν οἰκιῶν καὶ στέγασιν πυροπαθῶν, καὶ 5) προστασία θυμάτων. Καὶ παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, ὅπως λάβουν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα.

§11Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς. Εἰς σύσκεψιν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν, παρεπονέθησαν οἱ Ἀμερικανοί, ὅτι οἱ ἀνταρτόπληκτοι δὲν ἐπανέρχονται εἰς τὰς ἑστίας των. Κατόπιν συζητήσεως, κατελήξαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι πρέπει τὸ Ἐπιτελεῖον νὰ ἐγγυᾶται τὴν τάξιν καὶ τὴν ἡσυχίαν εἰς τὰς περιφερείας ὅπου ἐπανέρχονται οἱ ἀνταρτόπληκτοι, καὶ νὰ εἰδοποιῇ περὶ τούτου. Ἐπειδὴ οἱ ἐπαναπατριζόμενοι ἐπανέρχονται ρακένδυτοι, ἐζητήσαμεν ὅπως διατίθεται ὑπὲρ αὐτῶν ἕνα ποσόν, ἢ γεωργικὰ ἐργαλεῖα, ἢ νὰ θεωροῦνται ἄποροι.

§12Δ. ΛΟΝΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἀνοικοδομήσεως). Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως, ἀντιμετωπίζεται δι’ ὅλα τὰ χωρία, καὶ ὄχι μόνον διὰ τὴν Λάκκαν Σουλίου μετὰ μάλιστα τὴν νικηφόρον προέλασιν τοῦ στρατοῦ. Ἔδωσα διαταγὴν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, ὅπως ἑτοιμάσῃ ὅλην τὴν προεργασίαν, ἡ ὁποία χρειάζεται διὰ τὴν προσωρινὴν στέγασιν τῶν ἐπαναπατριζομένων. Ἐπειδὴ ἡ σχετικὴ πίστωσις ἐξηντλήθη, ἐζήτησα νέαν τοιαύτην, καὶ ἔχομεν τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκ)κῶν καὶ τῶν ξένων, ὅτι θὰ δοθῇ ἡ δέουσα λύσις εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Διὰ τὸ Σοῦλι, ἔδωσα διαταγὴν εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν προσωρινὴν στέγασιν τῶν ἐπαναπατρισθέντων.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ συνάδελφος κ. Ἰασωνίδης, μοὶ ἀπέστειλε τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: «Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὑπέροχος καὶ ἐπίκαιρος ὁ ἐπίλογος τοῦ πρὸς τὸν νικηφόρον στρατόν μας συγχαρητηρίου τηλεγραφήματος τῆς Βουλῆς. Ὄντως, τὸ σύνθημα ἡμῶν, εἶναι καὶ ἔσται. Τὰ πάντα διὰ τοὺς μαχομένους. Ἐπιτραπήτω μοι ὅθεν νὰ προτείνω εἰς τὸ Σῶμα, οὗτινος ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀποτελῶ μέλος, ὅπως εὐαρεστηθῇ νὰ δεχθῇ ἵνα ἀπὸ τῆς 1ης προσεχοῦς Σ)βρίου, καὶ ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ὁ ἀντισυμμοριακὸς ἀγών, ἕκαστος βουλευτὴς προσφέρει ἐκ τῆς μηνιαίας αὐτοῦ ἀποζημιώσεως τὸ ποσὸν τῶν 100 χιλιάδων δραχμῶν ὑπὲρ τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐνδόξων μαχομένων δυνάμεών μας.

Μετὰ βαθυτάτης τιμῆς

Λ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ

Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης». Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν αὐτήν;

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§15Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ παρεδέχθη, διότι καὶ φιλοπατρίαν ἔχει καὶ ἀξιοπρέπειαν. Ἀλλὰ δὲν γίνονται τοιαῦται προτάσεις δημοκοπίας πρὸς τὴν Βουλήν. (Χειροκροτήματα).

§16Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασις ἡ ὁποία ἐγένετο εἶναι πρότασις χειρίστης δημοκοπικῆς μορφῆς. Ἕκαστος βουλευτὴς ἠδύνατο κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ δείξῃ τὸ ἐνδιαφέρον του ὑπὲρ τῶν μαχομένων καὶ οὐχὶ διὰ τοιούτων προτάσεων, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν δημοκοπίαν τῆς παλαιᾶς ἐποχῆς, καὶ εἶναι τῆς χειρίστης μορφῆς. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§17Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Ἰασωνίδης, εἶναι βουλευτὴς ἀπὸ 20ετίας καὶ δὲν δημοκοπεῖ.

§18Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ βουλευταὶ γνωρίζουν ἄριστα τὰ καθήκοντά των. Ὁ συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὴν πρότασιν αὐτήν, οὐδέποτε ἦλθεν εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ δὲν πρέπει νὰ ὑποδεικνύῃ κατὰ τοιοῦτον δημοκοπικὸν τρόπον, τί πρέπει νὰ πράξουν οἱ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν τὸ καθῆκόν τους πρὸς τὴν Πατρίδα καὶ τοὺς μαχομένους.

§19Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Ἰασωνίδης, κατηνάλωσεν ὅλον του τὸν βίον εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τῆς Πατρίδος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, δημιουργεῖται θόρυβος, συνεπείᾳ ἀντεγκλήσεων μεταξὺ τῶν κ.κ. Σ. Σαββίδη, καὶ Α. Νικολαΐδη).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Κασιμάτης κατέθεσε τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Δήλωσις Γρηγ. Κασιμάτη, βουλευτοῦ Ἀθηνῶν Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις ὥρισε τὴν 28 Ἰουλίου ἐ. ἔ. τὴν τιμὴν ἐξαγορᾶς κατὰ προαιρετικὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου ἀπὸ τοὺς γεωργοὺς εἰς Γαλλικὰ φράγκα 2.300 κατὰ καντάριον δηλαδή, εἰς φράγκα 46 κατὰ κιλόν. Ἡ τιμὴ αὐτὴ εἶναι κατὰ 25% ἀνωτέρα τῆς περυσινῆς, πρόκειται δὲ καὶ νὰ αὐξηθῇ ἀκόμη περισσότερον εἰς πλείστας περιπτώσεις προστιθεμένης εἰδικῆς πριμοδοτήσεως ἀναλόγως τῆς κατ’ ἑκτάριον ἀποδόσεως. Ἔναντι τῆς τιμῆς αὐτῆς συγκεντρώσεως τῶν 46 φράγκων κατὰ κιλὸν ὁ ἄρτος πωλεῖται εἰς τὴν Γαλλίαν σήμερον πρὸς φράγκα 28 κατὰ κιλόν, γίνεται δὲ σκέψις αὐξήσεως τῆς τιμῆς του μέχρι 34 φράγκων. Κατὰ συνέπειαν ἡ ὁρισθεῖσα τιμὴ συγκεντρώσεως εἶναι κατὰ 65% ἀνωτέρα τῆς σημερινῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, κατὰ 35% δὲ ἀνωτέρα ἐκείνης, ἡ ὁποία προτείνεται, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον καὶ αὕτη πραγματοποιηθῇ. Δηλαδή, ἂν πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἰδία ἀναλογία καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, δοθέντος, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 1800, θὰ ἔπρεπεν ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως νὰ ὁρισθῇ εἰς δραχμὰς 2.970, (1.800 σὺν 65%) ἢ τοὐλάχιστον εἰς δραχμὰς 2.430 (1.800 σὺν 35%) κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ ὡς γνωστὸν ὡρίσθη εἰς δραχμὰς 1.850. Θὰ ἠδύνατο βεβαίως, ἡ Βουλή, ἐνθυμουμένη, ὅτι τὸ κύριον ἐπιχείρημα τῆς Κυβερνήσεως διὰ ν’ ἀποφασίσῃ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως τῶν 1.850 δραχμῶν ὑπῆρξαν αἱ ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ δεσμεύσεις, νὰ διερωτηθῇ ἂν ἡ Γαλλία δὲν μετέχει εἰς τὸ σχέδιον Μάρσαλ καὶ ἂν δι’ αὐτήν, δὲν ὑπάρχουν αἱ δεσμεύσεις. Θὰ ἠδύνατο ἐπίσης νὰ διερωτηθῇ ἂν δὲν θὰ ἔπρεπεν ἡ κατεστραμμένη Ἑλλὰς μὲ τὴν πτωχὴν τὴν γῆν καὶ τὴν πτωχωτέραν ἀπόδοσίν της νὰ εἶναι γενναιοτέρα διὰ τοὺς ἀγρότας της ἀπὸ τὴν Γαλλίαν μὲ τὴν πλουσίαν ἀπόδοσιν, ἡ ὁποία ὑπολογίζεται ἐφέτος τετραπλασία τῆς περυσινῆς, μὲ τὴν ἀνορθουμένην πλέον οἰκονομίαν καὶ μὲ τὰς ἰδίας ἐν τούτοις δημοσιονομικὰς δυσκολίας, διότι καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν ὑπάρχει πληθωρισμὸς καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν παρετηρήθη κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος αὔξησις τῶν τιμῶν κατὰ 60%. Ἐνῷ ὅμως ἐκεῖ αὐξάνεται ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως κατὰ 25%, παρὰ τὴν μεγάλην παραγωγήν, ἐδῶ μειοῦται. Τὰ ἐρωτήματα ὅμως, αὐτά, εἶναι περιττὸν νὰ τὰ θέσῃ εἰς ἑαυτὴν ἡ Βουλή. Ἀναφέρονται εἰς θέμα εἰδικὸν καὶ ἡ ἀσθένεια εἶναι γενική. Συνίσταται εἰς τὴν ἔλλειψιν οἱασδήποτε οἰκονομικῆς πολιτικῆς κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν. Διότι, δὲν ἀποτελεῖ οἰκονομικὴν πολιτικὴν ἡ τακτικὴ τῆς προκρουστικῆς ἰσοσκελίσεως τοῦ παρὰ ταῦτα κάθε ἄλλο παρὰ ἰσοσκελιζομένου προϋπολογισμοῦ, οὔτε ἡ φραστικὴν μόνον ἔχουσα ἀξίαν κραυγαλέα ἐπιδίωξις τῆς συμπιέσεως τῶν συνεχῶς αὐξανομένων ἐν τούτοις τιμῶν, οὔτε ἡ ἀλόγιστος καὶ ὁλοκληρωτικὴ σχεδὸν διασπάθισις τοῦ εἰς χρυσὸν καὶ εἰς συνάλλαγμα ἀποθέματός μας, ἡ ἀφίνουσα ἡμᾶς ἐντελῶς ἀόπλους ἐναντίον τῆς δυστυχῶς σαφῶς ἐπερχομένης νέας νομισματικῆς κρίσεως, οὔτε ἀκόμη ἡ ἐν μέσῳ πληθωρισμῷ ἄρνησις τῆς προσθήκης 25 δισεκατομυρίων, ἀντιστοιχούντων πρὸς τὸ 1% τοῦ πράγματι κυκλοφοροῦντος, τὸ ἓν δὲ τεσσαρακοστὸν πέμπτον (1)45) τοῦ εἰς δραχμὰς νομίσματος, διὰ νὰ προστατευθῇ ἡ σιτοπαραγωγή μας. Οὔτε ἡ ἄστοργος ἔναντι τῶν δραχμοβιώτων καὶ τῶν δημοσίων ἰδίως ὑπαλλήλων διαγωγή. Οὔτε τέλος ἡ ἄνευ συστήματος ἀντιμετώπισις τῶν συνεπειῶν τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, τοῦ ὁποίου καταντᾷ οὕτως ἡ Ἑλλὰς μόνη ἐξ ὅλων τῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν νὰ μὴ ἐπωφελῆται διὰ τὴν ἀνασυγκρότησίν της διαθέτουσα, ὅλα τὰ κονδύλιά της περικοπτόμενα καὶ αὐτὰ συνεχῶς εἰς περιστατικὰς δαπάνας. Τῆς ἐλλείψεως αὐτῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς συνέπεια εἶναι καὶ ἡ ἄστοργος καὶ ἀδικαιολόγητος ἔναντι τῶν σιτοπαραγωγῶν τακτική. Ἡ Βουλὴ δὲν πρέπει παρασυρομένη ἀπὸ τὴν ὀξύτητα τοῦ εἰδικοῦ θέματος νὰ μὴ σταθμίσῃ κατ’ ἀξίαν τὴν ἐπικίνδυνον βαρύτητα τοῦ γενικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Αὐγούστου 1948.

Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

§21Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν ἀναφορῶν δὲν ἤμην παρὼν καὶ ἐπληροφορήθην, ὅτι ἀνεγνώσθη τηλεγράφημα ὑπογεγραμμένον ἀπὸ τὸν δημαρχοῦντα Ἡγουμενίτσης. Ὀφείλω νὰ δηλώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὁ φερόμενος ὡς Δήμαρχος εἶναι Κερκυραῖος καὶ ἐκφράζει ἀτομικήν του γνώμην, διότι ὁ Δήμαρχος Ἡγουμενίτσης, τὰ Σωματεῖα καὶ αἱ ὀργανώσεις ἀπέστειλαν πρὸ ἡμερῶν σχετικὸν τηλεγράφημα, ὅπερ καὶ κατέθεσα εἰς τὸ Σῶμα.

§22Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Δηλῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ ἀποστέλλων τὸ τηλεγράφημα, εἶναι ἐκ Κερκύρας καὶ ἔχει συμφέρον νὰ διατηρηθῇ ἡ ὑπαγωγὴ τοῦ Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας. Δὲν ἀντιπροσωπεύει τὰς γνώμας καὶ τὴν θέλησιν τοῦ Θεσπρωτικοῦ καὶ γενικῶς τοῦ Ἠπειρωτικοῦ λαοῦ καὶ τῶν Ἠπειρωτικῶν Ὀργανώσεων. Ὁ τρόπος καὶ ἡ μέθοδος αὕτη, εἶναι ἀνήκουστος καὶ ἄνανδρος καὶ ὡς τοιαύτη εἶναι κατάπτυστος. Θὰ ἐπανέλθωμεν, ὅταν θὰ συζητηθῇ τὸ ζήτημα. Ἐπὶ τοῦ παρόντος καταγγέλομεν τὴν κακοπιστίαν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΛΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Γαλενιανὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Βάχου ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐσωτερικῶν.

§24Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς παραπόνων τῶν Κοινοταρχῶν τῆς Ἐπαρχίας Βιάννου, οἵτινες κατὰ τὸν παρελθόντα μῆνα καθηρέθησαν παρὰ μεταβάντων ἐκεῖ 20 ἐνόπλων ἀποτελούντων παρακρατικὴν ὀργάνωσιν. Τοὺς ὑπεχρέωσαν νὰ παραιτηθοῦν καὶ ἀμέσως συνέταξαν κατάλογον ἄλλων προσώπων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀνελάμβανον τὴν διοίκησιν τῶν Κοινοτήτων. Ἡ μετάβασις ἐνόπλων παρακρατικῶν ὀργανώσεων καὶ ἡ κατάλυσις τῆς διοικήσεως, ἀποτελεῖ στῖγμα καὶ νομίζω, ὅτι σύσσωμος ὁ πολιτικὸς κόσμος θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδοκιμάσῃ τὰ γεγονότα αὐτά, δυστυχῶς ὅμως, τοῦτο, δὲν ἐγένετο. Νομίζω, ὅτι εἰς τοιαύτας στιγμὰς, δὲν ἐπιτρέπεται τοιαύτη συζήτησις. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ἐπερώτησις, τότε θὰ τὰ εἴπωμεν καλύτερον. (Χειροκροτήματα).

§25Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ καταγγελία τοῦ κ. συναδέλφου, εἶναι ἀκριβής. Συνέβησαν πράγματι διάφοροι ἀνωμαλίαι καὶ κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὸν ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἐπανεφέρομεν τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Ἡμεῖς, ἐν πάσῃ περιπτώσει, καταδικάζομεν τὰς τοιαύτας πράξεις.

§26Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἡ ἀντικατάστασις τῶν κοινοτικῶν συμβουλίων, ἐγένετο βάσει τοῦ ἐκεῖ ἐπικρατοῦντος κλίματος. Θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ μὴ ὁμιλῶμεν τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐπὶ τοιούτων ζητημάτων.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἡ κάτωθι πρότασις ἐκ μέρους συναδέλφων: «Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ζητοῦσι τὴν διακοπὴν καὶ ἀναβολὴν τῆς ἐπὶ τοῦ σίτου περαιτέρω συζητήσεως καὶ παρακαλοῦσιν ὅπως ἡ Κυβέρνησις προβῇ ἐκ νέου εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τήν αὔξησιν καὶ τῆς τιμῆς καὶ τοῦ ποσοῦ τῆς συγκεντρώσεως, γνωρίσῃ δὲ τὸ ταχύτερον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὸ ἀποτέλεσμα τῶν σχετικῶν ἀποφάσεών της. Δ. Λεονάρδος, Π. Γύπαρης, Π. Οἰκονομίδης, Β. Ὀρφανός, Κ. Τσάτσος, Α. Ἀμπατζόπουλος, Δ. Παπαδημητρίου, Ν. Πετρίδης, Κ. Γουλῆς, Χ. Καραΐσκος, Ι. Μπερνίτσας, Λ. Μακκᾶς, Ν. Μαλλιάκας, Γ. Σταμάτης, Ε. Λουλακάκης, Η. Διάμεσης, Γ. Σπυρόπουλος, Η. Λαγάκος, Θ. Τσάτσος, Κ. Οἰκονομίδης, Δ. Μαντούβαλος, Μ. Βολουδάκης, Π. Δαπέργολας, Π. Κάντζιας, Γ. Μπακόπουλος, Θ. Οἰκονόμου, Σ. Μπινόπουλος, κ. λ. π.». Ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς, ἐφ’ ὅσον ὑπεβλήθη κατὰ τὸν Κανονισμόν, θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἐὰν τὴν ἀποδέχεται. Προτοῦ τεθῇ τὸ ἐρώτημα εἰς τὴν Βουλὴν θὰ ὁμιλήσῃ εἷς ὑπὲρ τῆς προτάσεως καὶ εἷς ἐναντίον αὐτῆς. Ὁ κ. Δ. Λεονάρδος, ἔχει τὸν λόγον.

§28Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ πρότασις, κύριοι βουλευταί, ἀπορρέει ἐκ τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον παρέχει ὁ Κανονισμός, δὲν γίνεται συζήτησις, ὅταν ὑποβάλλεται. Τὸ ζήτημα εἶναι ὅτι ὑποβάλλεται μία πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ ἀριθμοῦ βουλευτῶν τόσων, ὅσων ὁ Κανονισμὸς διαλαμβάνει. Ὁ Πρόεδρος, συνεπῶς, δὲν ὑποχρεοῦται νὰ δώσῃ τὸν λόγον εὐθὺς ἀμέσως εἰς ἕνα ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν τὴν πρότασιν. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐξ ἐκείνων, ὁ ὁποῖος θέλω νὰ ματαιώσω τὴν προσπάθειαν τῆς Βουλῆς διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου. Γνωρίζετε πολὺ καλῶς, ὅτι μολονότι ἔχω καταθέσει μίαν ἐπερώτησιν ὁμοίας σοβαρότητος, σοβαρότητος, οἵας καὶ ἡ τοῦ σίτου, ἂν μὴ σπουδαιοτέρας, τὴν ἐπερώτησιν περὶ διοικήσεως, ἢ μᾶλλον κακοδιοικήσεως, μολονότι τὴν κατέθεσα πρὸ πολλῶν μηνῶν, προχθές, ὅταν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος ἐζήτησε νὰ προταθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ σίτου, μολονότι ἡ ἰδική μου ἐπερώτησις εἶχε σειρὰν προτιμήσεως, ἔσπευσα προθύμως νὰ ἀποδεχθῶ τὴν πρότασίν του. Ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα καὶ τὴν ὁποίαν ὑπογράφουν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, δὲν ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ματαίωσιν τῶν προθέσεων τῆς Βουλῆς. Ἀντιθέτως ἀποβλέπει εἰς μίαν οὐσιαστικὴν λύσιν. Εἰσερχόμεθα ἤδη εἰς τὴν τρίτην ἑβδομάδα, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, τῶν συζητήσεων ἐπὶ τοῦ σίτου καὶ διεξήχθησαν καὶ διεξάγονται συζητήσεις ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ἐκ μέρους ἀξιοτίμων συναδέλφων, καὶ παρεσχέθησαν ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ ἐλέχθησαν ὅλαι αἱ ἀντιλήψεις ὅλων τῶν περιφερειῶν, ἡ δὲ περαιτέρω συζήτησις δὲν πρόκειται παρὰ νὰ ἐπαναλάβῃ σχεδὸν τὰ ἴδια ἐπιχειρήματα. Ἀλλὰ ἐλέχθη ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐκάλεσεν εἰς ἰδιαιτέραν συνάντησιν τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων καὶ τοὺς εἰδοποίησεν, ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ μετὰ τῆς ὁποίας συνεργάζεται καὶ πρέπει νὰ συνεργάζεται ἡ Κυβέρνησις, διότι εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐνταῦθα ἀκριβῶς διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τῶν οἰκονομικῶν μας ὑποθέσεων, εἶπεν ἤδη εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν δύναται νὰ βελτιώσῃ τὴν τιμὴν καὶ διὰ λόγους γενικωτέρας πολιτικῆς, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν φόβον τοῦ πληθωρισμοῦ. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι ἀληθές, θὰ ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ κατατοπίσῃ τὴν Βουλήν, νὰ δώσῃ τὴν δέουσαν ἀπάντησιν καὶ ἀναλόγως ἡ Βουλὴ νὰ συνεχίσῃ τὴν συζήτησιν. Ἐὰν δὲ πάλιν ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν ἐλπίζει, πρὸς τί νὰ ματαιοπονῇ ἡ Βουλή; Εἶναι μόνον ἀνάγκη νὰ ἀναγράφωνται τὰ ὀνόματα τῶν ὁμιλούντων βουλευτῶν εἰς τὰς ἐφημερίδας; Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ προσπάθειες ἀποτελεσματικὰς διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τοῦ σίτου, καὶ εἰς τοῦτο κατατείνει ἡ πρότασίς μας, τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἡ Κυβέρνησις προβῇ εἰς τὰς τελευταίας της ἐνεργείας διὰ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου καὶ κατόπιν ἐὰν παρίσταται ἀνάγκη νὰ συνεχισθῇ ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ συζήτησις. Ἐὰν ὅμως ὑπάρχῃ ἔστω καὶ εἷς ἐξ ὑμῶν, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νὰ ἀγορεύσῃ, ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διακοπὴν τῆς συζητήσεως.

§29Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν Βουλὴν εἶναι ζήτημα τιμῆς καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν ζήτημα εὐθυξίας νὰ μὴ δεχθῇ τὴν πρότασιν τῶν κυρίων συναδέλφων. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σίτου, δὲν εἶχε σκοπὸν διαφωτιστικὸν ἁπλῶς. Εἶχε σκοπὸν νὰ ἐλεχθῇ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἠστόχησεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ζήτημα τοῦ σίτου. Ἑπομένως, πρέπει ἢ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν μομφὴν αὐτήν, ἢ ὀφείλει ἡ Βουλὴ νὰ πάρῃ τὰς ἀποφάσεις της. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα πρόβλημα τόσον ἀγωνιῶδες, τοῦ ὁποίου τὴν εὐνοϊκὴν λύσιν περιμένει ὁλόκληρος ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, ἡμεῖς νὰ τὸ τερματίσωμεν ἄνευ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς καὶ ἄνευ ἀπαντήσεως τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ εἶναι τὸ πρᾶγμα ἀπογοητευτικὸν καὶ διὰ τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς καὶ διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Κύριοι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν, νὰ τὴν δώσῃ. Ἐάν, ὅμως, ἐπιμένῃ, ὅτι τίποτε δὲν ἔχει νὰ ἀπαντήσῃ, ὅτι ὅ,τι ἀπεφάνθη καὶ διὰ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου καὶ διὰ τὴν διακοπὴν τῆς ἀρτοδοτήσεως καὶ διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σίτου, ὅλα αὐτὰ εἶναι ὁριστικά, τότε ἀπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ ἀποφάσεις διὰ τὴν τύχην τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἡ διακοπὴ εἶναι ἀπαραίτητος.

§30Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἐπειδὴ εἶμαι ὁ ὑποβαλὼν τὴν πρότασιν, ἐφ’ ὅσον οἱ ἀξιότιμοι ἐπερωτήσαντες ἐπιμένουν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Τονίζω μόνον, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις ἀποφεύγει τὸν ἔλεγχον.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποσύρετε δηλαδὴ τὴν πρότασίν σας;

§32Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Οὔτε τὴν ἀποσύρω, οὔτε δὲν τὴν ἀποσύρω. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει.

§33Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καταπλήσσει τὴν Βουλὴν εἶναι ὅτι ὁ μόνος ἁρμόδιος ὑπουργός, τὴν στιγμὴν αὐτήν, ὁ κ. Κωστόπουλος δὲν προσέχει. Οὔτε γνωρίζει ἐὰν γίνεται συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐπανειλημμένως ἔχομεν παρακαλέσει, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις παρεῖχε μερικὰς πληροφορίας εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἐσυντομεύετο κατὰ πολὺ ἡ συζήτησις. Βλέπομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας διαρκῶς τὸ ἴδιον θέμα καὶ ὅταν γίνεται ἡ συζήτησις, δικαιοῦται ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν συζητήσεων. Αὐτὸ ζητεῖ ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον ὡρισμένοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων. Ζητῶ νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις.

§34Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Τὸν λόγον κ. Πρόεδρε.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν ὑποβάλλεται πρότασις, δύναται νὰ ὁμιλήσῃ ἕνας ὑπὲρ καὶ ἕνας κατά, δὲν δύνασθε νὰ λάβετε τὸν λόγον, κ. Ἀστερίου.

§36Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐκδηλοῦται πρόθεσις ἐκ μέρους συναδέλφων νὰ ὁμιλήσουν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§37Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, φοβοῦμαι, ὅτι διὰ τὴν ἔλλειψιν καθοδηγήσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἀδύνατον νὰ προχωρήσουν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς οὐσιαστικῶς. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει καθῆκον νὰ λάβῃ θέσιν ἀπέναντι τοῦ τεθέντος ζητήματος, ἐγὼ νομίζω, ὅτι κατ’ ἀρχὴν ὁ κ. Λεονάρδος δὲν εὑρίσκεται ἐν πλήρει ἀδίκῳ. Κατανοῶ καὶ ἀναγνωρίζω πλήρως τὸν πόνον τοῦ ἐκ Λαρίσης ἀγαπητοῦ συναδέλφου. Ὑπῆρξα ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπρότεινον ὅπως προταχθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ σίτου. Ἀλλὰ ταυτοχρόνως τὴν ἑσπέραν ἐκείνην διετύπωσα τὴν παράκλησιν εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅπως περιορισθοῦν εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτερον, ὥστε νὰ καταστῇ ἀποδοτικὸν τὸ ὑπὲρ τῶν σιτοπαραγωγῶν ἐνδιαφέρον. Διότι ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν σιτοπαραγωγῶν, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρον ἐκδηλοῦται διὰ μιᾶς παρατεταμένης ἐπὶ ἑβδομάδας ἀκαδημαϊκῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία διευκολύνει ἁπλῶς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ δώσῃ καμμίαν ἀπάντησιν, ἐνδιαφέρον τοιοῦτον δὲν εἶναι ἀποδοτικόν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις συναισθανομένη τὰς μεγάλας εὐθύνας της, νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἀπόψε, νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς τὰ ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν, καὶ ἐὰν οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον ἀκόμα τὸν λόγον, νομίσουν παρὰ ταῦτα, ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις, νὰ συζητήσωμεν. Ἀλλὰ ὕστερα ἀπὸ δύο ἑβδομάδας συζήτησιν, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπῃ, νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἡ Κυβέρνησις. Δὲν εἶναι νοητὴ ἡ ἀπουσία τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ θέματος κρισίμου, ἐπὶ ἑβδομάδας ὁλοκλήρους. Ἡ σιωπὴ αὐτὴ εἶναι ἀκατανόητος καὶ ὄχι μόνον δὲν προάγει τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ δὲν τιμᾷ καὶ αὐτὴν ταύτην, τὴν Κυβέρνησιν.

§38Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Τὸ συζητούμενον, διὰ τῆς ἐπερωτήσεως, κύριοι συνάδελφοι, ζήτημα, δὲν εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει καὶ συγκινεῖ μόνον ὡρισμένην τάξιν ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν, οὔτε μόνον τοὺς ἐπερωτῶντας. Συγκινεῖ ὁλόκληρον τὸν Ἑλλ. λαόν, ἐνδιαφέρει δὲ κατὰ τὸ ἴδιον τουλάχιστον μέτρον καὶ αὐτὴν τὴν Κυβέρνησιν. Προχθὲς προαχθείσης σοβαρῶς τῆς συζητήσεως, ὑπεβλήθη ἡ πρότασις εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, χωρὶς νὰ ὁμιλήσουν πάντες οἱ ἐγγεγραμμένοι. Ὁ κ. Πρόεδρος, ἔδωσε τότε σαφῆ τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται νὰ ἀκούσῃ τὰς ἐπισήμους γνώμας τὰς ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς ἐκτεθείσας τοιαύτας, τόσον τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων, ὅσον καὶ τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων. Οἱ κύριοι ἀρχηγοὶ ἐπεφυλάχθησαν νὰ λάβουν τελευταῖοι τὸν λόγον. Κατόπιν τούτου, δὲν νομίζω, ὅτι δύναται νὰ ἐπικριθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν ἀπαντᾷ διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ περαιτέρω συζήτησις. Δὲν φρονεῖ, κύριοι, ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔχει δικαίωμα ἐπὶ ἑνὸς τοιούτου ζητήματος, νὰ τερματίσῃ τὴν συζήτησιν, ἢ νὰ παρεμβάλλῃ ἐμπόδια εἰς τὴν ἐξακολούθησιν αὐτῆς. Ἀντιθέτως, ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα πλήρη συνείδησιν τῶν εὐθυνῶν, τὰς ὁποίας ἐπωμίζεται διὰ τοῦ χειρισμοῦ τῶν ζητημάτων, τῶν ἀφορώντων τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἀφορώντων τὴν παραγωγὴν ἀλλὰ καὶ τὴν διάθεσιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἐπιθυμεῖ πλήρη διαφώτισιν. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν γενικωτέρων ἄλλων ζητημάτων, ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀκούσῃ τὰς γνώμας τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων. Ἐν γνώσει ὄντες τῆς θέσεως τοῦ συζητουμένου θέματος, θεωροῦμεν ὀρθὸν νὰ λάβῃ γνῶσιν καὶ τῆς ἐξελίξεως τὴν ὁποίαν ἔλαβεν τὸ ζήτημα τοῦτο ἀπὸ τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἐνεγράφη ἡ ὑπὸ συζήτησιν ἐπερώτησις. Σκοπὸς τῆς Βουλῆς, δὲν εἶναι μόνον νὰ ἐπικρίνῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἀποφεύγῃ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἐνδεικνυομένων λύσεων τῶν διαφόρων ζητημάτων. Ἀντιθέτως, ἡ Βουλὴ ἔχουσα συνείδησιν τοῦ καθήκοντός της, ἀλλὰ καὶ τοῦ προορισμοῦ της, δέον νὰ ὑποβοηθῇ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὰς περιστάσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις συναντᾷ ὡρισμένας δυσχερείας ἐπὶ τῆς λύσεως ζητημάτων τινῶν γενικώτερον. Τὸ ζήτημα, κύριοι, τοῦ σίτου, εἶναι σοβαρότατον. Δὲν φρονῶ, ὅτι ὑπάρχει κανεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν γνώμην, ὅτι ἡ προστασία τῆς σιτοπαραγωγῆς, δύναται καὶ εἶναι ἐπιτετραμμένον καὶ δὴ ὑπὸ τὰς σημερινὰς περιστάσεις—ἐγὼ δὲ λέγω, εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν—νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ παύσῃ ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα ἐνδιαφέρον, ἐπὶ τῆς προαγωγῆς τῆς παραγωγῆς. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, δι’ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, διότι ὅλους τοὺς ἀξ. συναδάλφους, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι βάσιμον νὰ ἰσχυριζόμεθα, ὅτι οἱ κατέχοντες τὰ ἑδώλια ἐκεῖνα, εἶναι ἀσυγκίνητοι καὶ ἀδιάφοροι. Ἐστὲ βέβαιοι, κύριοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν, νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν γεωργικὸν κόσμον. Ἡ Κυβέρνησις δὲν συνήθισεν νὰ δημοκοπῇ οὔτε ἀποδίδει εἰς κανένα τὴν κατηγορίαν αὐτήν, ὅτι δηλαδή, τὸ ζήτημα ἔρχεται πρὸς δημοκοπίαν. Ἀντιθέτως, ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει εἰς πάντας τὸ ἐνδιαφέρον ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ δὲν θέλει νὰ τὸ μονοπωλήσῃ.

§39Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐνδιαφέρει πράγματι τὴν Βουλήν, φυσικὰ δὲ καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ἐπίλυσις τοῦ ζητήματος τοῦ σίτου. Ναὶ ἢ ὄχι; Ἐὰν πρόκειται περὶ οὐσιαστικοῦ ἐνδιαφέροντος, ἐὰν ὅπως πιστεύω, Βουλὴ καὶ Κυβέρνησις ἐπιθυμοῦν τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ἰδοὺ κατὰ τὴν γνώμην μου, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον δύναται τοῦτο νὰ ρυθμισθῇ, ὥστε νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ ταλαιπωρία τῆς Βουλῆς καὶ τῆς κοινῆς γνώμης. Διὰ νὰ ρυθμισθῇ, λοιπὸν συντόμως καὶ μάλιστα ἐντὸς τῆς ἀπόψε, τὸ ζήτημα τοῦ σίτου, πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ εἰς τὴν Βουλήν, διὰ τοῦ στόματος τοῦ Ἀντιπροέδρου αὐτῆς, ἂν ὕστερα ἀπὸ τὴν ἔκδηλον γνώμην τῆς Βουλῆς καὶ τὴν παράπλευρον τοιαύτην τοῦ συνόλου τοῦ λαοῦ, ἀνεθεώρησε τὰς ἀπόψεις της, ὅτι αὕτη, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἔκδηλον θέλησιν τῆς Βουλῆς, ἐπείσθη καὶ ὅτι σκέπεται νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν της, τότε αὐτομάτως καὶ ἡ περαιτέρω συζήτησις σταματᾷ καὶ ἡ ἀγωνία τῶν ἐνδιαφερομένων ἀγροτῶν, καθὼς καὶ τῆς κοινῆς γνώμης, παύει νὰ ὑφίσταται. Ἐὰν μᾶς εἴπῃ ὅτι δὲν ἔχει ἀπόφασιν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν γνώμην της, τότε ἡ Βουλή, ὡς κυρίαρχον Σῶμα, θὰ κρίνῃ καὶ θὰ ἀποφασίσῃ. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἁπλοῦς τρόπος νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις αὐτὴ καὶ νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τοῦ σίτου κατὰ τρόπον ὁριστικὸν καὶ ταχύν. Ἄλλως τὸ νὰ ἐπιζητῇ ἡ Κυβέρνησις τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως, ὡσὰν μὲ τὴν ἐξακολούθησιν αὐτῆς, νὰ θέλῃ τάχα νὰ διαφωτισθῇ πληρέστερον, τότε ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ πιστεύσω, ὅτι μὲ τὴν ἐπιθυμίαν της αὐτήν, κάθε ἄλλο ἐπιδιώκει παρὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος. Ἄς μοῦ ἐπιτρέψῃ δὲ καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργός, τὸν ὁποῖον τόσον ἐκτιμῶ, νὰ εἴπω καὶ εἰς αὐτὸν νὰ μὴ προσπαθῇ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἶναι ἔκδηλον πλέον, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον δὲν εἶναι πραγματικόν. Ὁ τύπος, τοὐτέστιν ἡ ἐξάντλησις τοῦ καταλόγου τῶν ὁμιλητῶν, δὲν πρέπει νὰ καταστρέψῃ τὴν οὐσίαν. Ἀναμένομεν, λοιπόν, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ μαζὶ μὲ ἡμᾶς ἀναμένει καὶ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐφ’ ὅσον δεχόμεθα ὅτι τὸ θέμα τοῦ σίτου δὲν εἶναι μόνον τοιοῦτον ἀφορῶν τοὺς παραγωγούς, ἀλλ’ εἶναι θέμα ποὺ ἀφορᾷ τὸ σύνολον τοῦ λαοῦ, εἶναι θέμα κοινωνικόν, ὑψίστης μάλιστα σημασίας. Ἀναμένομεν, λέγω, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν ἄχαριν πλέον συζήτησιν αὐτὴν λέγουσα σαφῶς, καὶ ἀνενδοιάστως, τὴν γνώμην της. Ὅταν τοῦτο συμβῇ, τότε ἂς εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις, ὅτι οὐδεὶς θὰ δύναται νὰ τὴν κατηγορήσῃ, ὅτι δὲν δεικνύει καὶ αὐτὴ τὸ ἴδιον ἐνδιαφέρον μὲ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δεικνύει καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή. Ἐζήτησα, κύριοι, καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ θέμα τοῦτο, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, μίαν τοιαύτην ἀπάντησιν. Καί, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὅλως εὐφυῶς καὶ μὲ θαυμαστὴν δεξιοτεχνίαν, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. ἀπέφυγε νὰ μοῦ τὴν δώσῃ, καίτοι ἐνόμιζα, ὅτι ἦτο ὑποχρεωμένος πρὸς τοῦτο. Ζητῶ καὶ ἀπόψε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον, λόγῳ τῆς συνήθους ἀπουσίας τοῦ Προέδρου αὐτῆς, ἀπὸ τὸν παριστάμενον ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον, νὰ δώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν αὐτήν, θέτων οὕτω τέρμα εἰς τὴν συνεχιζομένην συζήτησιν, καθὼς καὶ εἰς τὴν ἀγωνίαν, ἡ ὁποία δικαίως συνέχει τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ζητῶ νὰ εἴπῃ εἰς τὴν Βουλήν, τί ἐπὶ τέλους σκέπτεται νὰ πράξῃ. Τὸ νὰ ἐξακολουθῇ ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένουσα νὰ ἀκούσῃ ὅλους τοὺς ρήτορας, σημαίνει, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει σκοπὸν νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην της, ὄχι διότι θέλει νὰ ἐξαντλήσῃ τὸν κατάλογον τῶν ρητόρων, ἀλλὰ διότι ἢ δὲν σκοπεύει νὰ ἀλλάξῃ γνώμην ἢ δὲν δύναται νὰ τὸ πράξῃ. Ζητῶ, ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον αὐτῆς, νὰ μᾶς λυπηθῇ καὶ νὰ θέσῃ τέρμα, ἐπὶ τέλους, εἰς τὴν ἀγωνίαν, ἡ ὁποία καὶ τὸ Σῶμα καὶ τὸν ἀγρότην, ἀλλὰ καὶ τὸν λαὸν ὁλόκληρον, αὐτὴν τὴν στιγμὴν συνέχει. (Χειροκροτήματα).

§40Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀν)δρος Κυβερνήσεως). Ὑποθέτω, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως εἶναι γνωστὸν διὰ τοῦ τύπου καὶ εἰς ὁλόκληρον τὸν λαόν, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ ἐμελετήθη διὰ μακρῶν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις ἤχθη εἰς ὡρισμένας ἀποφάσεις ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς, τὰ ὁποῖα τῆς ὑπέβαλον τὰς ἀποφάσεις αὐτάς. Οἱ κύριοι ἀρχηγοὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔχουν ἤδη λάβει ἐν μέρει γνῶσιν αὐτῶν τῶν συντρεχόντων περιστατικῶν, ἀλλὰ τούτων ἔλαβον γνῶσιν καὶ οἱ ἀμέσως ἐνδιαφερόμενοι ἐκπρόσωποι τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν, ὄχι ἐκ μέρους ἡμῶν, ἀλλὰ προφανῶς ἀπὸ τὸν τύπον ἢ ἐκ μέρους τῶν κ. κ. ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Μετὰ τῶν διευθυνόντων τοὺς γεωργικοὺς συνεταιρισμούς, εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις εἰς οὐσιαστικὴν συζήτησιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπίσης διὰ τοῦ τύπου ἐγνώσθη. Οἱ διευθύνοντες τοὺς γεωργικοὺς συνεταιρισμούς, ἐθεώρησαν σκόπιμον νὰ ἔλθουν οἱ ἴδιοι εἰς ἐπαφὴν μετὰ τῶν οἰκείων Ἀμερικανῶν εἰσηγητῶν ἢ συμβούλων, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διὰ νὰ λάβουν καὶ οἱ συνεταιρισμοὶ γνῶσιν τῶν συντρεχόντων αὐτῶν περιστατικῶν καὶ τῶν ἀποφάσεων αἱ ὁποῖαι ἐλήφθησαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι συνηντήθημεν δὶς ἢ τρὶς καὶ ἐπρόκειτο χθὲς νὰ ἔλθουν νὰ μὲ ἴδουν διὰ νὰ μάθωμεν καὶ ἡμεῖς τὰς νεωτέρας τυχὸν ἀντιλήψεις τῶν ἐπὶ ὡρισμένων προτάσεων ἐπὶ τῶν ὁποίων τυχόν, διεξάγονται συζητήσεις. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι τὸ θέμα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τῆς ἐπανασυζητήσεως, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει ἐντελῶς σαφῶς τεθῆ, δοθέντος, ὅτι καὶ οἱ ἀμεσώτερον ἐνδιαφερόμενοι γεωργικοὶ πληθυσμοί, διὰ τῶν συνεταιρισμῶν, ἔχουν ἔλθει εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἁρμοδίους διὰ νὰ ἔχουν καὶ αὐτοὶ τὰς τυχὸν ὑποδεικτέας λύσεις. Καὶ ἀπόψε, ἐπειδὴ δὲν εἶχον καμμίαν ἀπάντησιν ἀπὸ μέρους τῶν συνεταιρισμῶν ἐζήτησα σχετικὰς πληροφορίας, ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς καὶ μοῦ ἔδωσαν τὴν πληροφορίαν, ὅτι πρόκειται αὔριον τὴν μεσημβρίαν νὰ ἔχουν θετικὴν ἀπάντησις, ἂν θὰ ὑπάρξῃ ἢ ὄχι δυνατότης περαιτέρω ἀντιμετωπίσεως, ἐν νέῳ πλαισίῳ, τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Αὐτὰ εἶναι τὰ γεγονότα καὶ δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ ζήτημα καὶ νὰ ἐξετάσω καμμίαν ἄλλην πλευράν. Τώρα τὸ νὰ ζητῆται ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἢ ἀπὸ ἐκπροσώπους τῆς Βουλῆς ἢ ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ θέσῃ ἡ Κυβέρνησις τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν, νομίζω, ὅτι εἶναι σχῆμα ὀξύμωρον. Δὲν ἀνήκει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ θέσῃ τέρμα εἰς συζήτησιν, στρεφομένην κατὰ τῆς πολιτικῆς της. Ἀνήκει εἰς τοὺς ἐπερωτῶντας καὶ εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ἀπόκειται κατὰ πόσον θὰ θεωρήσῃ ἢ ὄχι τὴν συζήτησιν τερματισθεῖσαν, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ εἰσέλθωμεν καὶ περαιτέρω, εἴτε διὰ νεωτέρας δηλώσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῆς οὐσίας, εἴτε νὰ ἐξετασθῇ ἄλλο τι ζήτημα, μέχρις ὅτου λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ ἴδωμεν τὸ ζήτημα ἐμφανιζόμενον ὑπὸ νεωτέραν τινα μορφήν. Εἶναι ἁπλοῦν τὸ θέμα αὐτό. Ἔτσι ἐγὼ τοὐλάχιστον, τὸ βλέπω. Ὅταν χθὲς ἢ προχθὲς ἠρωτήθην ἀπὸ τοὺς ὑποβαλόντας τὴν νεωτέραν πρότασιν, περὶ διακοπῆς, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, τῆς συζητήσεως, ἢ ἔστω ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως, μέχρις ὅτου προσαχθοῦν, ἂν προσαχθοῦν νεώτερα στοιχεῖα, διὰ νὰ κρίνῃ ἡ Κυβέρνησις, καὶ ἠρωτήθην τὶ θὰ ἔλεγεν ἡ Κυβέρνησις σχετικῶς, εἶπον, ὅτι ἡ γνώμη ἡ ἰδική μου εἶναι ὅτι δὲν δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ, ὅτι σταματῶ τὴν ἐπερώτησιν. Αὐτό, δὲν δύναται νὰ τὸ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ πρὸ ἡμερῶν εἶπον, ὅτι βεβαίως, τὸ ζήτημα ἠδύνατο νὰ λάβῃ ταχυτέραν ἐξέλιξιν καὶ μορφήν, ἂν ἐκ μέρους τῶν ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐκ μέρους ἰδίως ἐκείνων τῶν κομμάτων, τὰ ὁποῖα ἔκαμαν αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν, ἂν ἀνεπτύσσοντο νέα συστήματα περὶ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ νέαι μορφαί, νέαι θέσεις τοιαῦται, τὰς ὁποίας μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν εἴχομεν ἀκούσει παρὰ μόνον παραμπιπτόντως εἰς τοιαύτας ὁμιλίας ἐπὶ ἄλλων θεμάτων. Ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὑπευθύνως ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐλέγχουν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ θέμα αὐτό, δὲν νομίζω νὰ ἔχω ἀκούσει θετικὰς ἀντιπροτάσεις ἤ, ἐν τῷ ἐλέγχῳ, μέτρα θετικά, τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύναντο νὰ δώσουν θετικὰ ἀποτελέσματα.

§41Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡμεῖς, ἐπροτείναμεν θετικὰς προτάσεις καὶ διὰ τὴν τιμὴν καὶ διὰ τὴν ἀρτοδότησιν.

§42Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀν)δρος Κυβερν.). Δὲν εἶπον, ὅτι οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ἀγορεύοντες εἷς ἕκαστος, δὲν ἐπρότειναν ὡρισμένα μέτρα. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ τὰ κρίνῃ ὅλα αὐτά, τὰ μέτρα, ἔπρεπε νὰ τὰ συγκεντρώσῃ ἀπὸ ὅλους τοὺς συναδέλφους διὰ νὰ ἴδῃ ποία εἶναι ἡ ὀρθοτέρα λύσις. Ἐγὼ ἐνετώπισα τὸ θέμα ἔναντι τῶν συναδέλφων, ὡς ἀρχηγῶν κομμάτων καὶ εἶπον, ὅτι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων τῶν ὁποίων οἱ φίλοι εἰσηγήθησαν αὐτὰ τὰ ζητήματα, ἐν τῇ Βουλῇ, δὲν ἐξεφράσθησαν σαφῶς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὅτι πρέπει νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὸ 1850 διὰ νὰ πᾶμε εἰς τὰ 2300 ἢ 2500. Αὐτὸ δὲν τὸ ἤκουσα νὰ τὸ λέγουν ὑπευθύνως καὶ ἐν γνώσει τῶν περιστατικῶν, τὰ ὁποῖα ἤγαγον τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς της διὰ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐγένοντο γενικαὶ συζητήσεις ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ δὲν ἤκουσα καμμίαν εἰσήγησιν ὑπεύθυνον, ὥστε νὰ μοῦ εἴπουν, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι 1950 ἢ 2200. Ὑπάρχει ἡ γνώμη τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία πρὸ τῆς ἀποφάσεως τῆς Κυβερνητικῆς εἶχεν εἰσηγηθῆ 2500, ἀλλὰ τὴν γνώμην αὐτὴν τῆς Ἐπιτροπῆς καί, ἂν θέλετε καὶ παρὰ τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς........ (δὲν ἠκούσθη)...... ἔλαβε μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι γνωστὰ εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νομίζω δέ, ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ συνάντησις τὴν Δευτέραν τὸ ἑσπέρας, κατὰ παράκλησιν καὶ τῶν φίλων Συμμάχων, διὰ νὰ τεθοῦν αἱ νεώτεραι βάσεις συζητήσεων, ὄχι μόνον ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ σίτου, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει νὰ προσθέσῃ τι ἄλλο. Τὸ νεώτερον καὶ τὸ ὁποῖον πραγματικῶς ἐνδιαφέρει τὴν λύσιν τοῦ θέματος, εἶναι ὅτι οἱ ἀμέσως ἐνδιαφερόμενοι γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἁρμοδίους ἐμπειρογνώμονας τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ ὅτι, κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχω πρὸ ἡμισείας ὥρας, πρόκειται αὔριον τὴν μεσημβρίαν νὰ τοὺς δοθῇ μία ἀπάντησις, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ περαιτέρω πορεία τῆς συζητήσεως. Ἂν αὐτὰ τὰ πράγματα θεωροῦνται ὡς ἐπαρκῆ, ἔχει καλῶς, καί, ἂν θέλετε, ἂς σταματήσῃ ἡ συζήτησις. Ἂν δὲν κριθοῦν ἐπαρκῆ, νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§43Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἐξεχώρισε τὰ δικά της εἰς τοὺς συνεταιρισμούς;

§44Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Ἀπορῶ πραγματικῶς πῶς, συνάδελφος τῆς περιοπῆς τοῦ διακόψαντος, λέγει τοιαῦτα πράγματα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξεχώρισε τὰ δικαιώματά της εἰς τοὺς συνεταιρισμούς; Ἡμεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις προερχόμεθα ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ ἐκ τῶν λαϊκῶν τάξεων προερχόμενοι, εἰς αὐτὰς στηριζόμενοι ἀκούομεν πάντοτε καὶ συνεργαζόμεθα πάντοτε μὲ τὰς λαϊκὰς τάξεις. (Χειροκροτήματα).

§45Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Διαπραγματεύεται ἡ Κυβέρνησις καὶ ὄχι οἱ συνεταιρισμοί.

§46Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Νομίζω, ὅτι ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἀνταπάντησιν εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Παρεκάλεσα αὐτὸν νὰ θέση τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ταλαιπωρεῖ τόσον τὴν Βουλήν, ὅσον καὶ τὸν λαόν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὅμως καὶ πάλιν νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ αὐτὴν τὴν φορὰν μὲ ἱκανὴν δεξιοτεχνίαν ἀπέφυγε νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ. Αὐτὸ εἶναι βεβαίως ἕνα ἴδιον γνώρισμα τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐὰν τὸν ἐρωτήσητε μετ’ ὀλίγον, διατί ἀπέφυγε νὰ ἀπαντήσῃ, τότε θὰ σᾶς εἴπῃ: «Δὲν πατῶ σὲ πεπονόφλουδα εὔκολα». Μὰ κύριε Ἀντιπρόεδρε, διαρκῶς πεπονόφλουδες θὰ βλέπετε μπροστά σας. Τί ἄλλου εἴδους προτάσεις, πλέον συγκεκριμένας καὶ πλέον σαφεῖς ζητεῖτε, ἀπὸ ἐκείνας ποὺ σᾶς ὑπέβαλεν ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή; Αἱ ἀπόψεις τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς σᾶς ἔδωκαν τὸ μέτρον τῆς γνώμης τοῦ συνόλου τῆς Βουλῆς. Ἐξ ἄλλου, ὅλοι οἱ ρήτορες, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν μέχρι τοῦδε, ὑπὸ τὸ αὐτὸ πνεῦμα καὶ μὲ τὴν αὐτὴν σαφήνειαν καὶ κατηγορηματικότητα ἐξέφρασαν τὴν γνώμην των. Σᾶς ἐρωτῶ, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, πιστεύετε εἰλικρινῶς, ὅτι ἡ συνέχισις τῆς συζητήσεως πρόκειται νὰ σᾶς προσκομίσῃ νεώτερόν τι στοιχεῖον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἠθέλομεν ἀπὸ σᾶς, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι νὰ μᾶς εἴπητε εἰλικρινῶς καὶ κατηγορηματικῶς: Ἐμμένετε σταθερῶς εἰς τὰς ἀπόψεις σας; Θεωρεῖτε, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία δυνατότης ἀναθεωρήσεώς των; Ἐὰν ναί, τότε, θὰ συνεχισθῇ βέβαια ἡ συζήτησις διὰ νὰ περνᾷ ἡ ὥρα. Ἐὰν ὅμως, ὄχι. Ἐὰν δηλαδή, πράγματι ἐνδέχεται νὰ μεταβάλητε ἀπόψεις, τότε εἴπατέ το αὐτὸ καθαρὰ εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἡσυχάσῃ καὶ αὐτὴ καὶ ὁ ἀγωνιῶν λαός.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σταμούλης ἔχει τὸν λόγον.

§48Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Τὸ Κόμμα τῶν Ἐθνικοφρόνων εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρῶτον ἔθεσε ζήτημα ἐκφράσεως δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐξ ἀφορμῆς τοῦ θέματος τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου καὶ τῆς τιμῆς αὐτοῦ. Εἶναι λογικόν, λοιπόν, νὰ ἀξιοῦμεν νὰ μᾶς δοθῇ ὁ λόγος, ἵνα ἐξηγήσωμεν πρὸς τὴν Βουλὴν τοὺς λόγους οἵτινες μᾶς ὤθησαν, ὥστε νὰ θέσωμεν ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν πρὸς αὐτὴν ἐμπιστοσύνην τῆς Βουλῆς, ἀξιούσης, ὡς πιστεύομεν, νὰ δώσουν ἐξηγήσεις, οἱ Κυβερνῶντες ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως περὶ τοῦ σιτικοῦ ζητήματος. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐθέσαμεν ζήτημα ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εἴμεθα ἕτοιμοι διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν λόγων αἰτιάσεως καὶ παρακαλοῦμεν, ἐφ’ ὅσον κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἐτέθη πολιτικὸν ζήτημα, νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου ὡς ἐκπροσώπου τοῦ Κόμματος τῶν Ἐθνικοφρόνων, ἵνα ἐκθέσω τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος ἀντιλήψεις ἡμῶν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Μανουηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§50Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ν’ ἀπαντήσωμεν εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ὁμιλῶν πρὸ ὀλίγου ἰσχυρίσθη, ὅτι τόσον οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων, ὅσον καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις, δὲν ὑπέβαλον προτάσεις συγκεκριμένας, οὔτε στοιχεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων νὰ διαφωτισθῇ ἡ Κυβέρνησις. Προηγήθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀνέπτυξε τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον ὅμως ἔχει ἀποδοκιμασθῆ παρ’ ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ θεωρεῖται ὅτι, ὄχι μόνον δὲν πρόκειται περὶ ἐνδιαφέροντος ἀλλὰ περὶ ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι πλέον ἢ ἀσύμφοροι διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος προσέθηκεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ δώσῃ τέλος εἰς τὴν συζήτησιν, διότι εὑρίσκεται εἰς διαπραγματεύσεις μὲ τὰς ἀντιπροσωπείας τῶν ἀγροτῶν. Ὅταν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος λέγει, ὅτι εὑρίσκεται εἰς διαπραγματεύσεις μὲ ἀντιπροσώπους τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, τοῦτο σημαίνει, ὅτι δὲν ἐμμένει εἰς τὰς ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἔλαβε, καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔλαβεν ἄλλην θέσιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Κατόπιν τῶν δηλώσεων αὐτοῦ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ ζητήσῃ μίαν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως, διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ μεταφέρωνται αἱ εὐθῦναι τῆς Κυβερνήσεως πότε εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, πότε εἰς τοὺς ἐπερωτῶντας, πότε εἰς τοὺς Συνεταιρισμούς, ἡ δὲ Κυβέρνησις νὰ μὴ ἔχῃ καμμίαν γνώμην ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ ζητήματος. Ἐρωτῶμεν τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον καὶ ἐπιτετραμμένον ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μας. Κατόπιν τῶν δηλώσεών του, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς διαπραγματεύσεις πρὸς μεταβολὴν τῶν ἀποφάσεών της, ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει εἰς τὰς ληφθείσας ἀποφάσεις της ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ; Ἢ πρόκειται νὰ τὰς μεταβάλῃ;

§51Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.). Γίνεται καὶ πάλιν ἐκ μέρους τοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖον ἔχετε τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῆτε ἀπόψε, μία περίεργος ἑρμηνεία τῶν ὅσων εἶπον. Διότι, δὲν εἶπον αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε. Ἐγώ, δὲν εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰσῆλθεν εἰς συζητήσεις περὶ τροποποιήσεως τῶν ἀποφάσεών της. Εἶπον, ὅτι οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ προέτεινον ὡρισμένας λύσεις, ἐκ τῶν ὁποίων πιθανὸν νὰ μεταβληθοῦν αἱ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὅσον αἱ λύσεις αὐταί, δὲν θὰ ἐπέφερον τοιοῦτον οἰκονομικὸν ἀποτέλεσμα, ὥστε ν’ ἀνετρέπετο ἡ ἀσκουμένη γενικὴ οἰκονομικὴ πολιτική. Πρέπει δὲ νὰ γνωρίζετε ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ποῖαι εἶναι περίπου αἱ ἀντιλήψεις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ἐν προκειμένῳ. Διότι, ἡμεῖς, ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἐγκαταλείψασα κάθε ἐνδιαφέρον διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὥρισε τὰς τιμὰς αὐτάς, σεῖς, οἱ ὁποῖοι λέγετε, ὅτι εἶσθε ὑπὲρ αὐτοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ γνωρίζετε, ὅτι οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ ἔχουν ὡρισμένας ἀντιλήψεις, τὰς ὁποίας ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ σεβασθῶμεν, ἐφ’ ὅσον, δὲν θὰ ἀνατρέπουν τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις ἐν συναρτήσει πρὸς τὰς διεθνεῖς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἔχει ἀναλάβει. Ἐὰν σεῖς, ὡς κόμμα, θελήσετε νὰ ὑποστηρίξετε ν’ ἀνατραποῦν αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ καὶ ἡ ἀσκουμένη οἰκονομικὴ πολιτική, τότε νὰ εἰσέλθωμεν εἰς συζήτησιν. Ἀλλὰ θὰ τὸ εἴπητε ὡς κόμμα, ὅτι δὲν θέλετε τὴν ἀκολουθουμένην οἰκονομικὴν πολιτικήν. Ἰδοὺ διατὶ θέλω ν’ ἀκούσω τὰς γνώμας τῶν ὑπευθύνων ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀνεξαρτήτως τοῦ ζητήματος τοῦ σίτου. Δὲν λέγω, ὅτι αἱ λύσεις αἱ ἰδικαί μας εἶναι σοφαί. Οὔτε τὸ διενοήθην αὐτό, κάθε ἄλλο.

§52Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐγὼ δὲν συνήθησα ν’ ἀντιλαμβάνωμαι τοὺς γρίφους. Διότι, καὶ πάλιν διὰ τῆς ἀπαντήσεώς σας δὲν ἐδώσατε καμμίαν σαφῆ ἀπάντησιν.

§53Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.). Παρεκάλεσα νὰ μοῦ εἴπητε ἐὰν θέλετε ν’ ἀλλάξῃ ἡ βάσις τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, τῆς ἀσκουμένης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν διεθνῶν της ὑποχρεώσεων.

§54Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Τὴν ἀπάντησιν ποὺ ζητεῖτε τὴν ἐλάβατε πρῶτον ἀπὸ τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, δεύτερον ἀπὸ τὴν ὁμοσπονδίαν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, τρίτον ἀπὸ τοὺς ἐπερωτῶντας καὶ τέταρτον ἀπὸ τὰς παρατηρήσεις τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων. Αἱ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως προεκάλεσαν σάλον καὶ ἀπαγοήτευσιν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος τὰς ἀποδοκιμάζει. Ὁμιλεῖτε περὶ συνεχίσεως τῆς συζητήσεως καὶ διαπραγματεύσεων μετὰ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Τί ἐννοεῖτε μ’ αὐτό; Τί σημαίνουν ὅλα αὐτά; Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη ποὺ θὰ δώσῃ τὰς λύσεις καὶ οὐχὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἡμεῖς θὰ τὰς ἐλέγξωμεν.

§55Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντ. Κυβ.). Θὰ ἐπεθύμουν τὸ ζήτημα αὐτὸ τὸ μικρότερον, τοῦ σίτου, νὰ συζητηθῇ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀσκήσεως ὡρισμένης οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Διότι καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἤθελε νὰ δώσῃ μεγαλυτέρας τιμὰς θὰ ἠδύνατο νὰ τὸ κάμῃ ἐὰν δὲν ᾐσθάνετο, ὅτι εἶχε περιορισμὸν ἐκ τῆς γενικωτέρας οἰκονομικῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ. Δύνασθε, ἑπομένως νὰ ἐλέγξητε τὴν ἀσκουμένην οἰκονομικὴν πολιτικὴν ἐν προκειμένῳ, νὰ ἐλέγξητε τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι κακῶς συνεβλήθη. Ὅλα αὐτὰ τὰ παραδέχομαι. Εἶναι ἀντικειμενικαί, ἐπιστημονικαὶ συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ διεξαχθοῦν. Ἀλλὰ μὴ μοῦ λέγητε «ὁ λαός, οἱ γεωργοί, κλπ.», διότι ἐπὶ τέλους ὁ λαὸς καὶ οἱ γεωργοὶ εἶναι καὶ αὐτοὶ τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος τὸ μεγαλύτερον καὶ ὑγιέστερον μέρος. Ἀλλ’ ἐγὼ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἂν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀκούσῃ, ὅτι ἡ Ἑλλὰς διεξάγουσα πόλεμον ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ κάμῃ πολεμικὴν οἰκονομίαν, ἀσφαλῶς ὁ λαὸς θὰ ἐννοήσῃ περὶ τίνος πρόκειται καὶ δὲν θὰ διαμαρτυρηθῇ.

§56Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Πολεμικὴ οἰκονομία, μόνον διὰ τοὺς ἀγρότας;

§57Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως). Νὰ μᾶς ἐλέγξητε, κ. Χατζηγιάννη, ἐπὶ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς.

§58Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, δὲν ἔχει φαίνεται ἀντιληφθῆ, ὅτι ἀκριβῶς γίνεται ἔλεγχος καὶ κατηγορεῖται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὰς ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἔλαβεν. Ἤκουσεν ἕως τώρα δεκάδας ρητόρων καὶ γνωρίζει πολὺ καλά, ὅτι ἀσκεῖται ἔλεγχος κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἔχει παρὰ νὰ εἴπῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος. Ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει εἰς τὰς ἀποφάσεις της ἢ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως μέχρις ὅτου λάβει ἄλλας ἀποφάσεις.

§59Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως). Τὸ εἶπον καὶ αὐτό, ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι, δὲν μὲ παρακολουθῆτε. Πρὸ ὀλίγης ὥρας, ὅταν ὡμίλησα ἐπὶ ὑποβληθείσης τοιαύτης προτάσεως, εἶπον, ὅτι, ἐφ, ὅσον ἠμπορεῖ νὰ ἔχωμεν νεωτέρας ἀπόψεις, ἡμεῖς, δὲν διαφωνοῦμεν ν’ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον ἡ συζήτησις καὶ νὰ συζητηθοῦν ἀπόψε ἄλλαι ἐπερωτήσεις.

§60Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. Πρόεδρε. Ἐλπίζετε, ὅτι αὔριον θὰ ἔχετε νεωτέρας ἀποφάσεις;

§61Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐγὼ σᾶς ἐπληροφόρησα, ὅτι αὔριον τὸ μεσημέρι θὰ ὑπάρξῃ τυχὸν μία ἀπάντησις σχετικῶς μὲ τὰς διαπραγματεύσεις τὰς διεξαγομένας.

§62Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Τότε ζητήσατε, νὰ γίνῃ αὔριον ἡ συζήτησις.

§63Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διετύπωσα ὡρισμένας παρατηρήσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, παρεξήγησε τὸ νόημα τῶν παρατηρήσεων, τὰς ὁποίας διετύπωσα, διότι ἐγώ, δὲν ἐπεχείρησα, οὔτε ἠθέλησα νὰ ἀρνηθῶ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὸ πρόβλημα τοῦ σίτου. Ἁπλούστατα, εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι, κατὰ τὴν γνώμην μου ὀρθὸν νὰ παρατείνεται τόσον πολὺ μία συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν, χωρὶς καθοδήγησιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐκ μέρους τῶν ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καθοδηγήσεως, ἡ ὁποία νὰ καθιστᾷ ἐμπράκτως ἀποδοτικὸν τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον μᾶς κατέχει διὰ τὸ ζήτημα τοῦ σίτου. Δὲν νομίζω, καὶ τὸ ἐτόνισα καὶ πρὸ 2 ἑβδομάδων, ὅταν ἐζήτησα τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως, ὅτι ἀποβαίνει πρὸς ὄφελος τῶν δεινοπαθούντων σιτοπαραγωγῶν μία συζήτησις, ἡ ὁποία διαρκεῖ ἐπὶ 2 ἑβδομάδας καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ διαρκέσῃ καὶ ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἀκόμη, διότι ὡς εἶναι γνωστὸν ἔχουν ἐγγραφεῖ 20 ἕως 30 βουλευταὶ ἀκόμη διὰ νὰ ὁμιλήσουν. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ πρὸς ὄφελος τῶν δεινοπαθούντων σιτοπαραγωγῶν μία τοιαύτη συζήτησις καὶ ὅτι εἶναι ἀνάγκη μία Βουλή, ἡ ὁποία θέλει πράγματι νὰ βοηθήσῃ τὸν λαόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον προέρχεται, νὰ ὀργανώσῃ κάπως τὴν σκέψιν της καὶ τὸ ἔργον της, ὥστε αὐτὸ τὸ πραγματικὸν ἐνδιαφέρον, ὑπὸ τοῦ ὁποίου διεπόμεθα ὅλοι, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ πράγματι πρὸς ὄφελος τῶν τάξεων, αἱ ὁποῖαι δεινοπαθοῦν. Αὐτὴ ἦτο καὶ μόνον αὐτὴ ἡ παρατήρησις, εἰς τὴν ὁποίαν προέβην καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς εἶπον, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὸν ἡ Κυβέρνησις, ὄχι νὰ διακόψῃ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔχει ἀρχίσει, ἀλλὰ χωρὶς πρόθεσιν διακοπῆς καὶ ἐπεμβάσεως εἰς τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς νὰ παρέμβῃ, προβαίνουσα εἰς ὡρισμένας διαφωτιστικὰς ἀνακοινώσεις. Αὐτὴ ἦτο καὶ μόνον αὐτή, ἡ παρατήρησίς μου. Ἤδη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρκεσθῶ εἰς τὴν ἐπεξήγησιν τῆς παρατηρήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν προέβην, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος μᾶς προεκάλεσε καὶ μᾶς προσεκάλεσε νὰ λάβωμεν θέσιν ἀπέναντι τοῦ κρισίμου προβλήματος τοῦ σίτου. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, παρακαλῶ ἐκείνους ἐκ τῶν κυρίων βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς φυσιογνωμίας καὶ τῶν χειρονομιῶν τῶν διεμαρτυρήθησαν, διότι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, νὰ μοῦ ἐπιτρέψουν νὰ ἀνταποκριθῶ εἰς μίαν πρόκλησιν καὶ μίαν πρόσκλησιν.......

§64Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Δὲν ἦτο διὰ σᾶς, κ. Πρόεδρε.

§65Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. .... τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἀκριβῶς προεκάλεσε καὶ προσεκάλεσε τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως ὁμιλήσουν, διατυπώσας ἔμμεσον μομφὴν ἐναντίον των, ὅτι ἀποφεύγουν νὰ λάβουν θέσιν ἀπέναντι ἑνὸς τόσον κρισίμου προβλήματος. Δὲν θὰ ἀναλύσω τὸ πρόβλημα. Ἔχει ἀναλυθῆ ἀρκούντως ὑπὸ πάντων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἐπαναλάβω τὰ λεχθέντα καὶ νὰ κουράσω τὴν Βουλὴν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην.

§66Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Ἔχουν γίνει καὶ συγκεκριμέναι προτάσεις.

§67Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγένοντο καὶ συγκεκριμέναι προτάσεις. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προέβη εἰς ἕνα ὑπαινιγμὸν καὶ εἶχε δικαίωμα νὰ προβῇ εἰς τὸν ὑπαινιγμὸν αὐτόν. Προέβη εἰς ὑπαινιγμὸν σχετικὸν μὲ τὴν συνάντησιν, τὴν ὁποίαν εἴχομεν πρὸ μιᾶς ἑβδομάδος εἰς τὸ γραφεῖόν του, ὅτε ἀκριβῶς ἐκλήθημεν ὑπὸ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ λάβωμεν γνῶσιν ὡρισμένου ἐγγράφου. Καὶ πράγματι, δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀρνούμεθα, ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη, ὅπως διατηρηθοῦν ἀκέραια καὶ ἀνέπαφα τὰ πλαίσια τῆς δημοσιονομικῆς καὶ νομισματικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἔχει χαραχθῆ καὶ ὑπέρ, τῆς ὁποίας ἐνδιαφέρονται καὶ οἱ μεγάλοι μας σύμβουλοι. Γνωρίζω καὶ σέβομαι τὸ ἐνδιαφέρον τῶν καλῶν καὶ μεγάλων μας συμβούλων. Εἴμεθα μάλιστα καὶ εὐγνώμονες καὶ πρέπει νὰ εἴμεθα εὐγνώμονες διὰ τὸ ἐνδιαφέρον των τοῦτο. Αὐτὴ ἡ γραμμή, ἡ ὁποία τίθεται ὑπὸ τῶν συμβούλων μας εἰς τὰ νομισματικὰ καὶ δημοσιονομικὰ προβλήματα, εἶναι γραμμὴ πράγματι ὑγιής. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ προβῶμεν εἰς κλονισμὸν τοῦ νομίσματος καὶ δὲν ἐπιτρέπεται, ἐξ ἄλλου, νὰ προβῶμεν καὶ εἰς αὔξησιν τῶν δαπανῶν τοῦ Κράτους τὰ δύο προβλήματα ἄλλως τε συγχέονται καὶ εὑρίσκονται εἰς ἀλληλοεξάρτησιν. Ἀλλ’ ἐν τῷ πλαισίῳ αὐτῆς τῆς νομισματικῆς καὶ δημοσιονομικῆς πολιτικῆς, πιστεύω, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις, προβαίνουσα εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος μὲ μεγαλυτέραν φαντασίαν καὶ περισσοτέραν δραστηριότητα σκέψεως, μέσα εἰς τὸ πλαίσιον αὐτό, νὰ εὕρῃ τρόπον, ὥστε χωρὶς νὰ κλονισθῇ τὸ νόμισμα, χωρὶς δηλαδή, νὰ αὐξηθῇ ἡ κυκλοφορία τοῦ νομίσματος καὶ ἐπιβαρυνθῇ περισσότερον ὁ προϋπολογισμός, νὰ ἀνταποκριθῇ κάπως περισσότερον εἰς τὰς ἀνάγκας τῶν τάξεων, αἱ ὁποῖαι δεινοπαθοῦν καὶ νὰ μὴ ἀφήσῃ νὰ ἐξακολουθῇ ἰσχύουσα καὶ ἐπικρατοῦσα, ἡ κάποια ἀνισότης μεταχειρίσεως ἀπέναντι τῶν τάξεων τῶν μεγάλων, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται μακρὰν τοῦ κέντρου καὶ αἱ τάξεις αὐταὶ εἶναι αἱ ἀγροτικαί, τῶν ὁποίων ἡ φωνή, δὲν ἀκούεται ἐντόνως καὶ τῶν ὁμάδων τάξεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται πλησίον μας, καὶ τῶν ὁποίων τὰ συμφέροντα εἶναι φυσικὸν νὰ μᾶς περιστοιχίζουν καὶ νὰ μᾶς......

§68Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πιέζουν.

§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. ..... πιέζουν, δὲν θέλω νὰ φθάσω μέχρι τῆς διατυπώσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀγαπητὸς καὶ σεβαστὸς ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, κ. Κουλουμβάκης. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, κύριοι, θὰ εἶχε δικαίωμα αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ μοῦ εἴπῃ: Ποῖος εἶναι ὁ τρόπος αὐτός; Βέβαια, δὲν θὰ ἤμην εἰς θέσιν δι’ ὀλίγων λέξεων νὰ δώσω ἀπάντησιν......

§70Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως). Δὲν ἐρωτῶ, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ βάλω φαντασία περισσοτέραν. Ξεύρετε καλύτερον ἀπὸ ἐμένα, ὅτι εἰς τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα, ἡ φαντασία δὲν παίζει μεγάλον ρόλον.

§71Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παραδέχομαι τὰς μεγάλας δυσχερείας, τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζετε ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν δυσμενῶν συνθηκῶν, τὰς ἀναγνωρίζω καὶ χωρὶς νὰ παραγνωρίζω τὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν πράγματι κάμνει ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα κατὰ τρόπον καλύτερον. Δὲν ἀμφισβητῶ τὴν καλὴν πίστιν καὶ τὴν καλὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἔχω ὅμως τὸ δικαίωμα νὰ ἀμφισβητήσω τὴν ἱκανότητα τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, ὅπως τὸ πλαίσιον τῆς οἰκονομικῆς καὶ νομισματικῆς πολιτικῆς, τὸ ὁποῖον ὑπὸ τῶν περιστάσεων ἔχει ἐπιβληθῆ, ὅπως τὸ πλαίσιον αὐτὸ τὸ συνδυάσωμεν μὲ μεγαλυτέραν ὑπὲρ τῶν λαϊκῶν τάξεων ἀπόδοσιν καὶ μὲ μεγαλυτέραν εἰς βάρος τῶν κρινόντων αὐστηρότητα. Αὐτὴ εἶναι ἡ παρατήρησις, εἰς τὴν ὁποίαν προέβην, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἀπόψε θὰ ἀρκεσθῶ. Καὶ προχωρῶ λέγων: Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προκαλεῖ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅπως λάβῃ θέσιν. Μάλιστα! Ἐπὶ τοῦ ἠθικοῦ προβλήματος ἔλαβον θέσιν. Γνωρίζομεν τὰς δυσχερείας. Εἴμεθα καὶ εὐγνώμονες ἀπέναντι τῶν καλῶν καὶ μεγάλων μας συμβούλων διὰ τὴν πίεσιν, τὴν ὁποίαν ἀσκοῦν ἐπάνω μας, πίεσιν εὐεργετικήν, διότι ἡ πίεσις αὐτὴ μᾶς παρεμποδίζει νὰ ἀφήσωμεν τὴν καρδίαν μας, ἡ ὁποία εἶναι εὐαίσθητος, νὰ προβῇ εἰς πολὺ μεγάλην ἐκδήλωσιν, ὑπερτέραν τῆς δυνάμεως τῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ Ἔθνους, ἐκδήλωσιν τοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ τῆς στοργῆς μας ἀπέναντι τῶν πασχόντων. Ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ εἶναι σκληροὶ ἀπέναντί μας οἱ καλοὶ καὶ μεγάλοι μας σύμμαχοι, ὅπως εἶναι ἀνάγκη καὶ ἡ Κυβέρνησις εἰς ὡρισμένας περιστάσεις νὰ εἶναι σκληρὰ καὶ δὲν θὰ εἶμαι ἐγὼ ποτὲ ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εὑρισκόμενοι εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν θὰ λησμονήσουν, ὅτι τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι πάντοτε δυσχερέστερον ἀπὸ τὸ ἔργον τῶν κρινόντων, ἀπὸ τὸ ἔργον τῶν ἀντιπολιτευομένων. Δὲν ἀμφισβητῶ λοιπόν, αὐτό, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, δὲν θὰ ἔπρεπεν ἐφ’ ὅσον γνωρίζει ὡρισμένα πράγματα, θετικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα, ἔστω γνωρίζομεν καὶ ἡμεῖς, μετὰ τὴν ἀνακοίνωσιν, ἡ ὁποία ἐγένετο πρὸ ἑβδομάδος, ἐφ’ ὅσον γνωρίζει ὡρισμένα πράγματα, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀφήνῃ τὴν Βουλήν, νὰ προχωρῇ εἰς μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ πρακτικὸν ἀποτέλεσμα. Δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀφίνῃ καὶ τοὺς ἰδίους τοὺς ὀπαδούς, δηλαδή, τὰ μέλη τῶν δύο κομμάτων, τὰ ὁποῖα ἀπαρτίζουν τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐκδηλοῦνται εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄνευ ἀποτελέσματος, ἄνευ πρακτικοῦ σκοποῦ. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν κατέχῃ ὡρισμένα στοιχεῖα, θὰ πρέπει νὰ τὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς. Νομίζω, ἐὰν ὑπάρχουν ἐπίσης ἐλπίδες διευθετήσεως τοῦ ζητήματος, καλυτερεύσεως τῆς λύσεως, ἡ ὁποία ἐδόθη, θὰ πρέπει ἐπίσης τὰς ἐλπίδας αὐτάς, τὰς ὁποίας εὐγνωμόνως, θὰ ἀκούσῃ ἡ Βουλή, νὰ διατυπώσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Βουλὴ θὰ δεχθῇ νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν φροντίδα, τὴν ὁποίαν τυχὸν ἐξακολουθεῖ ἐκδηλοῦσα, ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τοῦ προβλήματος τοῦ σίτου. Διατὶ λοιπόν, ἡ Βουλὴ νὰ μείνῃ ἀκατατόπιστος καὶ νομίζουν οἱ κ.κ. βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς τὸ βῆμα, ὅτι ἐπιτελοῦν ἱερὸν καθῆκον ὁμιλοῦντες καὶ ἀναλύοντες τὸ πρόβλημα τοῦ σίτου καὶ μέσα εἰς τὴν ψυχὴν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ διατυποῦνται, εἰς τὸ πρόσωπον τῆς ψυχῆς τῆς Κυβερνήσεως κἄποιον μειδίαμα εἰρωνείας. Διότι, εἰρωνεία ἐνδεχομένως ἐκδηλοῦται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν πρόσωπον τῆς συνειδήσεως τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν ἀκούσῃ τοὺς βουλευτὰς μαινομένους, προσπαθοῦντας νὰ συστήσουν νέας λύσεις, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἠξεύρῃ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ, αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὐλάχιστον καλυτέρα λύσις ἢ οὐσιωδῶς καλυτέρα; Διότι, ἐγὼ ἔχω τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἡ βελτίωσις τῆς δοθείσης κακῆς λύσεως, εἶναι δυνατὴ καὶ πιστεύω, ὅτι αὐτὴ αὕτη ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἐν γνώσει τῆς δυνατότητος αὐτῆς, ὅπως, κἄπως, βελτιωθῇ ἡ δοθεῖσα λύσις.

§72ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐζήτησεν ἀναθεώρησιν.

§73Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν νὰ προβῇ εἰς ὡρισμένας ἐξηγήσεις καὶ δὴ ἀπόψε, ἐκτὸς ἐὰν νομίζῃ, ὅτι πρέπει νὰ παρέλθῃ καὶ ἡ αὐριανὴ ἡμέρα, ἡ ὁποία κατὰ τοὺς λόγους τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως θὰ εἶναι κρίσιμος, ἀπὸ ἀπόψεως συνεννοήσεως τῶν Συνεταιρισμῶν καὶ τῶν ἁρμοδίων ξένων συμβούλων, ἐκτός, λέγω, ἐὰν νομίζῃ, ὅτι πρέπει νὰ παρέλθῃ ἡ αὐριανὴ ἡμέρα ὁπότε θὰ ἦτο δυνατόν, ἀναβάλλοντες τὴν συζήτησιν νὰ δεχθῶμεν, ὅπως ἡ Κυβέρνησις προβῇ εἰς τὰς σχετικὰς ἀνακοινώσεις τὴν προσεχῆ Δευτέραν.

§74ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὔριον, αὔριον.

§75Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἢ μᾶλλον αὔριον τὸ ἀπόγευμα. Διατυπώνω τὴν ἑξῆς γνώμην, ἡ ὁποία εἶναι ταὐτοχρόνως καὶ παράκλησις. Ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναλάβῃ ἀπόψε τὴν καθοδήγησιν τῆς Βουλῆς, ἐπὶ τοῦ προβλήματος τοῦ σίτου, διὰ νὰ μὴ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ ἄδικος ἀπεραντολογία, ἄδικος ἀπέναντι αὐτῶν τούτων τῶν σιτοπαραγωγῶν καὶ τῆς νοημοσύνης αὐτῆς ταύτης τῆς Βουλῆς.

§76Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας της.

§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας της, ὅπως ὀρθῶς προσθέτει ὁ κ. Κουλουμβάκης. Ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην τῆς καθοδηγήσεως ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς εἴπῃ ἀπόψε καὶ νὰ ἀνακοινώσῃ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα κατέχει περὶ τῆς δυνατότητος ἢ μὴ τῆς συνεχίσεως τῆς συζητήσεως ἢ ἐὰν νομίζῃ, ὅτι πρέπει νὰ ἀναμείνωμεν τὴν αὐριανὴν ἡμέραν—τὴν ὁποίαν ἐχαρακτήρισεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡς κρίσιμον—νὰ ἀναμείνωμεν τὴν ἀνακοίνωσιν αὐτήν δι’ αὔριον, αὔριον δὲ τὸ ἀπόγευμα, οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ ἢ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, νὰ λάβουν τὸν λόγον καὶ νὰ κάμουν τὰς τοιαύτας ἀνακοινώσεις. (Χειροκροτήματα).

§78Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐγὼ δέχομαι τὴν ἐπερώτησιν, ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως, δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἐλεγχθῶ.

§79Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἔγινε μία πρότασις διὰ τοῦ κ. Κανελλοπούλου καὶ πρέπει ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀπαντήσῃ, ἐὰν δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἕως αὔριον, ἐφ’ ὅσον αὔριον πρόκειται νὰ προκύψουν νέα στοιχεῖα.

§80Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως). Δὲν εἶπον, ὅτι θὰ προκύψουν νέα στοιχεῖα, εἶπον, ὅτι μέχρι τῆς αὔριον θὰ ἀναμελετηθῇ τὸ ζήτημα καὶ πιθανὸν νὰ προκύψουν νέα στοιχεῖα.

§81Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν θέλῃ ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει συγκεκριμένη πρότασις, ἐπὶ τῆς ὁποίας νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις. Ὁ κ. Δ. Θανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§83Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπῆρξαν δι’ ἐμὲ τοὐλάχιστον, διόλου ἱκανοποιητικαὶ αἱ δηλώσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι δι’ ὅσων εἶπεν οὐδόλως διεφώτισε τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν ἀπόψεων, τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Φαίνεται μᾶλλον, ὅτι εἶναι ὀρθὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Βαμβέτσος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ νὰ μεταθέσῃ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τοῦ σίτου ἀπὸ τοὺς ὤμους της εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς, τῶν ὁποίων τὰς συνεννοήσεις μετὰ τῶν Ἀμερικανῶν ἀναμένει. Διότι, καὶ διὰ τῶν ἀνακοινώσεών της, εἰς τὰς ὁποίας προέβη πρὸ ἡμερῶν, κἄτι παρόμοιον προσεπάθησε νὰ ἐπιτύχῃ· δηλαδή, προσεπάθησε νὰ εὕρῃ μίαν δικαιολογίαν, ὅτι αὐτὴ μὲν ἐπιθυμεῖ τὴν ἱκανοποιητικὴν λύσιν καὶ τὴν ἐξεύρεσιν ἱκανοποιητικῆς τιμῆς διὰ τὸν σῖτον, ἀλλ’ ὅτι, παρεμποδίζεται δῆθεν ἀπὸ τοὺς μεγάλους μας οἰκονομικοὺς συμβούλους. Τὸ ζήτημα ὅμως εἶναι ἁπλοῦν διὰ τὴν Κυβέρνησιν: Δὲν πιστεύει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ ἀξίωσις τοῦ συνόλου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, περὶ βελτιώσεως τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, εἶναι δικαία; Ἐὰν τὸ πιστεύῃ καὶ ἔχῃ τὴν γνώμην, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος, δὲν κατώρθωσε, μὲ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησε, νὰ πείσῃ τοὺς οἰκονομικούς της συμβούλους, ὅτι πρέπει νὰ συμφωνήσουν ἐπὶ τῆς βελτιώσεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, ὀφείλει νὰ ἐπαναλάβῃ τὰ ἐπιχειρήματα καὶ νὰ μεταχειρισθῇ νέα τοιαῦτα, μέχρις ὅτου κατορθώσῃ νὰ τοὺς πείσῃ. Ἐὰν ὅμως νομίζῃ, ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐξήντλησεν ὁλόκληρον τὴν ἐπιχειρηματολογίαν της, ὅτι ἤσκησεν ὁλόκληρον τὸ κῦρός της —διότι πρόκειται περὶ Κυβερνήσεως τῶν δύο ἱστορικῶν κομμάτων καὶ ἴσως εἶναι ἡ μόνη, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἀσκήσῃ ἐπιβολὴν καὶ πίεσιν ἐπὶ τῶν μεγάλων μας οἰκονομικῶν συμβούλων—ἐάν, λέγω, ἐπείσθη, ὅτι, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτύχῃ τὴν συγκατάθεσιν τῶν ξένων οἰκονομικῶν συμβούλων μας περὶ βελτιώσεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, τότε ἐγώ, νέος ἐν τῇ πολιτικῇ, δὲν δύναμαι νὰ ὑποδείξω τί πρέπει νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ μείνῃ ἡ χειρονομία της ὡς διαμαρτυρία διὰ τὴν ἄδικον μεταχείρισιν ἑνὸς κόσμου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ βάθρον τῆς σημερινῆς Κοινωνίας καὶ τὴν ἐλπίδα τοῦ Ἔθνους. Πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς τιμῆς τοῦ σίτου εἶναι ἀλληλένδετος μὲ τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας, καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀποδίδεται καὶ εἰς αὐτὴν μεγίστη ἐξ ἴσου σημασία. Διότι, εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ αἱμοδότης, εἰς τὸν σημερινὸν ἀγῶνα εἶναι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὅμως, ὀφείλω νὰ σᾶς μεταφέρω τὸ παράπονον αὐτοῦ τοῦ ἀγωνιζομένου εἰς τὴν ὕπαιθρον κόσμου. Παραπονεῖται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὅτι δὲν συμμετέχει εἰς τὸν σημερινὸν ἀγῶνα, ὅπως θὰ ἔπρεπε τουλάχιστον νὰ συμμετέχῃ, ἡ τάξις ἡ ἄρχουσα καὶ ἔχουσα τὸ χρῆμα. Ἐνῷ αὐτὸς τὰ πάντα ἔχει δώσει διὰ τὸν ἀγῶνα. Προχθὲς ἀξιωματικὸς κατελθὼν ἀπὸ τὸν Γράμμον μὲ μεγάλην ἀγανάκτησιν ἐξέφρασε τὸ παράπονον αὐτὸ τῶν ἀγωνιζομένων ἐκεῖ τέκνων, τοῦ ἀγρότου. Εἰς ὅλας τὰς μάχας προσπαθοῦμεν νὰ εὕρωμεν, μοῦ ἐτόνισεν, ἕνα καταγόμενον ἀπὸ πόλιν καὶ δὲν κατορθώνομεν νὰ τὸν εὕρωμεν. Ἐρωτοῦν, ἀπὸ ποῦ εἶναι αὐτός, ἀπὸ τὸ τάδε χωριό, ἀπὸ τὸ Α χωριό, ὄχι ἀπὸ πόλιν. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ σταθῇ μετὰ προσοχῆς πρὸ τῆς ψυχολογίας αὐτῆς τοῦ ἀγωνιζομένου ἀγροτικοῦ κόσμου. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ τάξις ἡ ἀγροτικὴ θὰ κάμῃ στροφὴν πρὸς τοὺς προδότας τοῦ Ἔθνους, ἀλλὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἕνας ἀγὼν θέλει ἐνθουσιασμὸν καὶ ἐὰν δὲν δώσητε μίαν ἱκανοποιητικὴν λύσιν εἰς τὰ ζητήματα, ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, δὲν θὰ ἔχετε τὸν κόσμον τὸν ἀγωνιζόμενον μὲ τὸν ἀπαιτούμενον ἐνθουσιασμὸν καὶ τὴν πίστιν διὰ τὸν ἀγῶνα.

§84Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀν)δρος Κυβερν.). Διατί θέλετε νὰ ὑποβιβάσητε τὸ αἴσθημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπὸ τοῦ ὕψους, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται, εἰς ἕνα ἐπίπεδον ἁπλῆς συμφεροντολογικῆς καταστάσεως; Δὲν σκέπτεται ἔτσι ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§85Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἰδιαιτέρως ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ἔκαμε καὶ κάμει τὸ καθῆκον του. Σεῖς δὲν ἐκάματε τὸ ἰδικόν σας.

§86Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως). Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν πρέπει νὰ τὰ λέτε εἰς τὴν Βουλὴν αὐτήν.

§87Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ προσθέσω τίποτε ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμῶν καὶ λογαριασμῶν, πέραν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶπον οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες συνάδελφοι. Ἀπὸ τὴν γενομένην συζήτησιν, ἐπείσθη ἀπολύτως ἡ Βουλή, ὅτι αἱ ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας προέβαλεν ἡ Κυβέρνησις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν βελτίωσιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, δὲν ἔχουν καμμίαν βάσιν. Κίνδυνον πληθωρισμοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν καὶ ἐξηντλήθησαν αἱ ἐξηγήσεις ἐν προκειμένῳ. Διότι δὲν πρόκειται ἡ Κυβέρνησις ἀμέσως νὰ πληρώσῃ ὅλην τὴν ποσότητα τοῦ σίτου, ἡ ὁποία θὰ συγκεντρωθῇ. Ἡ συγκέντρωσις ἀρχίζει ἀπὸ τὸν Αὔγουστον καὶ τελειώνει περίπου τὸν Νοέμβριον. Κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ δὲν θὰ ἦτο ἀναγκαῖον νὰ ἐκδοθῇ ὁλόκληρος ὁ ἀπαιτούμενος ἀριθμὸς τῶν χαρτονομισμάτων, διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς ἀξίας τοῦ σίτου, διότι ἐν τῷ μεταξύ, ἡ Κυβέρνησις, θὰ εἰσπράττῃ, καὶ ἀπὸ τὰ εἰσπραττόμενα θὰ πληρώνῃ. Οὔτε φόβον κλονισμοῦ τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ὑπεδείχθησαν σοβαρόταται λύσεις, ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. Βαμβέτσον καὶ Χατζηγιάννην. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ μελετηθῇ, διὰ τὴν ἀποφυγὴν ἐλλείμματος εἰς τὸν προϋπολογισμόν, εἶναι τοῦτο: Ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μία μετάθεσις τῶν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα διαθέτει ὁ προϋπολογισμός, διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἀπόρων, τῶν οἰκογενειῶν τῶν στρατευμένων καὶ τῶν ἀνταρτοπλήκτων, μία μετάθεσις, εἰς τὰς εὐπορούσας τάξεις. Διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε καλῶς, ἐπειδὴ ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Κράτος νὰ τροφοδοτήσῃ δύο ἑκατομμύρια, περίπου, ἄτομα, ἄνευ πληρωμῆς, θὰ ἀποφύγωμεν τὸν κλονισμὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλά, δὲν εἶναι μόνον οἱ ἀριθμοὶ καὶ οἱ λογαριασμοί, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσουν διὰ τὴν λύσιν τοιούτου ζητήματος. Τὸ Κράτος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἔμπορος καὶ νὰ περιορίζεται εἰς ἀριθμοὺς καὶ εἰς λογαριασμούς. Τὸ Κράτος ἔχει μία ἠθικὴν ἀξίαν καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἂν εἶναι ἀξία τῆς ἀποστολῆς της, ὀφείλει νὰ δίδῃ λύσεις εἰς τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὰς κοινωνικὰς τάξεις. Εἰς τὸ σημεῖον δὲ τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ, τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, ἐπειδὴ ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἀποτελεῖ τὸν αἱμοδότην τοῦ σημερινοῦ ἀγῶνος, τὴν μεγαλυτέραν τάξιν, πρέπει νὰ εὕρῃ μίαν ἱκανοποίησιν. Εἶναι βέβαιον καὶ προέκυψεν ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ὅτι ἔχομεν μίαν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς 50–60%. Ὅταν πέρυσιν ἡ Κυβέρνησις—ὑπερηφανεύεται μάλιστα, διὰ τὴν πολιτικήν της αὐτήν— κατώρθωσε νὰ δώσῃ δρχ. 1900 κατ’ ὀκᾶν σίτου, διὰ τὴν συγκέντρωσιν, δὲν δικαιολογεῖται ἐφέτος, νὰ καθορίσῃ τιμὴν κατωτέραν τῆς περυσινῆς, ἐπὶ προφανεῖ ἀδικίᾳ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἡ Κυβέρνησις, ἐν συνεχείᾳ τῆς ἀδικίας ταύτης, λαμβάνει ἄλλο μέτρον, τῆς διακοπῆς τῆς ἀρτοδοτήσεως. Εἰς γενομένας δὲ παρατηρήσεις, ἀπὸ προλαλήσαντας ρήτορας, ὅτι ἡ ἀρτοδότησις θὰ πλήξῃ τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς, ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἠθέλησε νὰ εὕρῃ ἕνα μαλακὸν βότανον καὶ εἶπε, ὅτι κανεὶς δὲν πρόκειται νὰ στερηθῇ τοῦ ψωμιοῦ, διότι θὰ παρεμβαίνῃ τὸ Κράτος καὶ θὰ τρῶνε ὅλοι τὸ ψωμί τους μὲ τὴν τιμὴν τοῦ δελτίου. Ἀλλ’ ἐρωτῶ, κ. ὑπουργέ: Θὰ ἔχετε εἰς τὰς ἀποθήκας σιτάρι ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν διὰ νὰ κάμετε αὐτό; Οὔτε ὀκᾶν. Μέχρι τῆς στιγμῆς, κατὰ τὰς πληροφορίας μου, οὐδεὶς εἶναι πρόθυμος ἀπὸ τοὺς ἀγρότας νὰ δώσῃ τὸ σιτάρι του μὲ 1850 δρχ., ὥστε νὰ τὸ ἔχητε σεῖς εἰς τὰς ἀποθήκας.

§88Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς ὡρισμένας περιφερείας ἔχομεν προσφορὰν περισσοτέραν ἀπὸ ὅ,τι ὑπελογίζαμεν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἄλλο εἶναι τὸ ζήτημα. Ὅταν ἀνεγνωρίσατε, ὅτι πέρυσι ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν στοργὴν αὐτὴν καὶ ἔδωσεν ἱκανοποιητικὴν τιμήν, διατί ἐφέτος ἔχασε τὴν στοργήν της πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον;

§89Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὁμιλεῖ ἐν ἀρχῇ ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος)........ διότι ἄλλως θὰ εὑρίσκατε τρόπον νὰ δώσητε μίαν ἱκανοποιητικὴν τιμὴν διὰ τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἐφέτος. Ἀλλ’ ἐπακολουθεῖ καὶ ἄλλο μέτρον. Ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἐξαγωγῆς σίτου ἀπὸ περιφερείας εἰς περιφέρειαν. Δηλαδή, ἡ ποσότης τοῦ σίτου, ἡ δυναμένη νὰ πωληθῇ εἰς τὴν ἀγοράν, πρέπει νὰ παραμείνῃ εἰς μίαν πόλιν, εἰς μίαν περιφέρειαν. Τοιουτοτρόπως θὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῆς προσφορᾶς καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ τιμὴ ἐὰν δὲν πέσῃ κάτω τῶν 1850 δρχ., τοὐλάχιστον θὰ παραμείνῃ εἰς τὰς 1850 δρχ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον σας. Διότι ἐὰν ἐπετρέπετο τοὐλάχιστον ἡ ἐξαγωγή, κ. ὑπουργέ, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐλπίσῃ τις εἰς βελτίωσιν τῆς τιμῆς.

§90Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Μπορεῖτε νὰ μᾶς κάμετε ἕνα συνδυασμὸν τῶν ἰσχυρισμῶν σας; Λέτε, ὅτι δὲν θὰ προσφέρῃ ὁ παραγωγὸς εἰς τὴν συγκέντρωσιν οὔτε μίαν ὀκᾶν καὶ ὅτι θὰ ὑπάρξουν ἐκμεταλλευταί, οἱ ὁποῖοι θὰ ζητήσουν νὰ πάρουν τὸ σιτάρι εὐθηνὰ καὶ νὰ τὸ δώσουν αὔριον ἀκριβώτερον. Ἀλλ’ ἀφοῦ θὰ ἔχωμεν ἔλλειψιν προσφορᾶς καὶ ἀδυναμίαν τοῦ Κράτους νὰ παρέμβῃ, πῶς δὲν θὰ δημιουργηθῇ ζήτησις;

§91Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ σᾶς δώσω ἐγὼ τὴν ἀπάντησιν.

§92Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νὰ μὴ μοῦ δώσητε σεῖς τὴν ἀπάντησιν. Ἐγὼ ἐρωτῶ τὸν ρήτορα.

§93Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν σᾶς ἐπιτρέπετε νὰ ὁμιλῆτε ἔτσι... Εἶσθε ὁ ἐπερωτώμενος ὑπουργός. (Πρὸς τὸν ρήτορα): Μοῦ ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφε; Εἰς τὴν Θράκην κλπ. ἐφόσον δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ ἐξαγωγή, ἔφθασε τὸ σιτάρι 1100 δρχ. Εἶναι φυσικὸν ἐκεῖ τὸ Κράτος νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν ἀδυναμίαν τῶν χωρικῶν καὶ νὰ πάρῃ τὸ σιτάρι. Ἀλλ’ ὅταν αἱ τιμαὶ εἶναι μὲ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, οἱ χωρικοὶ δὲν θὰ προτιμήσουν τὴν συγκέντρωσιν, διότι τότε θὰ τοὺς κρατήσῃ ἡ ΑΤΕ ὅλα διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν των.

§94Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσα.

§95Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν συνεχείᾳ ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν δύο μέτρα ἀντιαγροτικά. Τὸ μέτρον τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τὸ μέτρον τῆς διακοπῆς τῆς ἀρτοδοτήσεως. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀγάπην, ὅσην θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ καὶ πίστιν πρὸς τὴν τιμίαν τάξιν τῶν ἀγροτῶν, ἴσην τοὐλάχιστον ὅσην δεικνύει πρὸς τὴν τάξιν τῶν Ἑλλήνων βιομηχάνων, διότι διὰ τοὺς βιομηχάνους, ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. Βαμβέτσος, κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν 400 δισεκατομμύρια. Διὰ τοὺς ἀγρότας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ ἕνα ποσὸν 500 δισεκ. Ἀλλὰ μήπως ἡ Κυβέρνησις ἔδειξεν διαφορετικὴν πολιτικὴν καὶ κατανόησιν, διὰ τὸ ζήτημα τοῦ βάμβακος καὶ τοῦ ἐλαίου; Ἐδήλωσεν προχθὲς ὁ κύριος ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ὅτι πρὸ τῆς ὑψώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου, ἐκ μέρους τῶν ἐμπόρων, ἠπείλησεν, ὅτι πρόκειται νὰ θέση εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ λαοῦ σπορέλαιον, ἀφοῦ βέβαια, εἰς ἐξευτελιστικὴν τιμὴν ἀφῆκε νὰ περιέλθῃ ὁλόκληρος ἡ ποσότης τοῦ ἐλαίου εἰς τοὺς ἐμπόρους.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐντὸς τοῦ θέματος.

§97Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ἀπολύτως ἐντὸς τοῦ θέματος, κ. Πρόεδρε.

§98Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, ἐὰν θέλετε νὰ ἐπιδεικνύετε σεβασμὸν πρὸς τὴν ἀλήθειαν, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι καθ’ ἣν στιγμήν, διὰ τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ ἐμπόριον, διετέθησαν 200 δισεκατομμύρια, εἰς τὴν Γεωργίαν εἶχον διατεθῆ 827. Ἐπὶ 960 δισεκ. κυκλοφοροῦντος χαρτονομίσματος, ἐπαναλαμβάνω, διετέθησαν 827 δισεκατομμύρια διὰ τὴν γεωργίαν. Ἐὰν συγκρίνετε τὴν προπολεμικὴν ἀναλογίαν τῶν πιστώσεων, πρὸς τὴν σημερινὴν γεωργίαν θὰ ἴδητε, ὅτι ἐκ τῶν 24 δισεκ., τὰ ὁποῖα προπολεμικῶς ἐδίδοντο εἰς τοὺς διαφόρους παραγωγικοὺς κλάδους καὶ τὴν γεωργίαν, ἐδίδοντο μόνον 3½ δισεκατομ., δηλαδὴ τὸ ⅙ τῶν ὅλων πιστώσεων. Ἐνῷ σήμερον δίδονται διὰ τὴν γεωργίαν τὰ 6)7, ὥστε μὲ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθητε, ἀποδεικνύετε, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, λαμβάνει τὰ 6)7 τοῦ ὅλου διατεθησομένου ποσοῦ πιστώσεων.

§99Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως ὁ κ. ἀγορητὴς ὑπῆρξεν ὑπερβολικός, ἔτσι καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἶναι ὑπερβολικὸς εἰς τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα φέρει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Τὸ πρᾶγμα ἔχει συζητηθῆ πρὸ 5 ἢ 6 μηνῶν, εἰς τὴν Βουλήν, καὶ νομίζω, ὅτι ἀπεδείχθη, πὼς εἰς τὴν γεωργίαν εἶχον διατεθῆ 550 δισεκ., εἰς δὲ τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ ἐμπόριον 420.

§100Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐνθυμηθῆτε, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν 300 δισεκ., εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῆς πιστώσεως τῆς παρασχεθείσης εἰς τὴν γεωργίαν, κατὰ τὰ ἔτη 1945–1946, ἐνῷ τὸ πρόγραμμα τῶν πιστώσεων 1946 –1947 ἀνῆλθεν εἰς 930 δισεκ. Δηλαδή, κατὰ τὴν λῆξιν τοῦ 1947 ἦτο τὸ ποσὸν αὐτό. Ἐπειδὴ δὲν εἶχε λήξει τὸ οἰκονομικὸν ἔτος, δι’ αὐτὸ προκύπτει ἡ διαφορὰ αὐτή, τὴν ὁποίαν λέγετε. Πάντως εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ νομισματικὴ ἐπιτροπὴ ἐνέκρινε χορήγησιν γεωργικῶν πιστώσεων διὰ τὸ 1947–1948, 930 δισεκ.

§101Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἀναπτύξωμεν τὸ θέμα ἀπόψε, διότι θὰ ἀποτελέσῃ ἀδικίαν καὶ στέρησιν τοῦ λόγου τοῦ ἀγορητοῦ. Πάντως, θὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, καὶ ἐγὼ ἐπιμένω εἰς τὰς ἀπόψεις μου.

§102Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ νὰ βελτιώσῃ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι θὰ κατορθώσῃ νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὴν προσπάθειάν της. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὡμίλησα, ἦτο νὰ διατυπωθῇ μία διαμαρτυρία τοῦ κόσμου, τὸν ὁποῖον, τόσον ἀδίκως μεταχειρίζεται ἡ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα).

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§104Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοιούτων ζητημάτων, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας, τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσέφερεν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὁ καθημερινῶς μαχόμενος, ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι ἔχω καθῆκον νὰ εἴπω κἄτι τι. Συμφωνῶ πρὸς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, διὰ νὰ καταδείξω, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις, ὁπωσδήποτε νὰ γνωρίσῃ, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ σίτου τῶν 1850, εἶναι ἐλαχίστη, δεδομένου, ὅτι τὸ στρέμμα ἀποδίδει κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς, 70–80 ὀκάδας καὶ δεδομένου, ὅτι αἱ δαπάναι εἶναι τεράστιαι. Δεδομένου, μάλιστα, ὅτι εὑρίσκονται εἰς δυσχερῆ θέσιν οἱ ἀγρόται, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ ζήτημα. Ἡ προσφερομένη τιμὴ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, εἶναι τιμὴ μὴ ἀνταποκρινομένη εἰς τὰς στοιχειώδεις αὐτοῦ ἀνάγκας καὶ μὴ καλύπτουσα πλήρως τὰς δαπάνας αὐτοῦ. Ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἀρτοδοτήσεως εἰς τὰ χωριὰ τῆς Θεσσαλίας καὶ Μακεδονίας, εἰς τὸν λαόν μας, δηλαδή, ὁ ὁποῖος μάχεται τὸν ὑπέροχον ἀγῶνα τῆς φυλῆς, πρέπει νὰ ἀρθῇ. Ἡ ἀπαγόρευσις, ὅταν καταστῇ γνωστὴ εἰς τὰ μαχόμενα παιδιὰ τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θεσσαλίας καὶ συνελόντι εἰπεῖν, ὅλου τοῦ Ἑλλην. λαοῦ, καὶ διότι δὲν θὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα περισσῶς, ἀλλὰ καὶ καταπειστικῶς εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀλλὰ καὶ ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ κόσμος ἐκεῖνος, θὰ εἰπῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγουν οἱ ἐχθροὶ τῆς πατρίδος, ὅτι τοὺς ἀγρότας μας δὲν τοὺς προσέχομεν. Τὸ λέγω, ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ὅτι τοῦτο εἶναι ψευδές. Ἐὰν δὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται δὲν εἶναι τελεσφόρα, αὐτὸ καὶ μόνον εἶναι ἱκανὸν διὰ νὰ εἴπῃ ὁ κόσμος, ὅτι ἡμεῖς ἐδῶ δὲν ἀγαπῶμεν τὸν ὡραῖον ἀγροτικὸν λαόν. Ἀλλὰ καὶ πάλιν ἀνομολογοῦμεν, ὅτι τὰ μέτρα δὲν εἶναι τελεσφόρα, δὲν εἶναι ἐκεῖνα, τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ὠφέλουν καὶ θὰ ἐτόνωναν τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας. Φρονοῦμεν ἐπίσης —διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρὸν— ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἀρτοδοτήσεως πρέπει νὰ ἀρθῇ ὁπωσδήποτε, διότι ἡ ἀπαγόρευσις αὕτη πλήττει καιρίως τὸν πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου, ἐκ τοῦ ὁποίου προσπαθεῖ νὰ ἀγρεύσῃ ὀπαδοὺς ὁ ἐχθρὸς τῆς πατρίδος, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, λέγομεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ ζήσῃ διὰ τῶν παιδιῶν τῶν ἀγροτῶν, τῶν μαχομένων εἰς τὸν Γράμμον καὶ εἰς ὅλα τὰ ἄλλα σημεῖα τῆς πατρίδος μας. (Χειροκροτήματα)

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Λαγᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§106Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα νομίζω, ὅτι ἔχει ἐξαντληθῆ, ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐκταθῶ εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου, διότι ἐντελῶς διακεκριμένα μέλη τῆς πτέρυγος, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω, ὄχι μόνον τὸ ἀνέπτυξαν, ἐν πάσῃ εὐρύτητι, ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι ὑπέδειξαν καὶ λύσεις τελείως ἐποικοδομητικάς. Ὑπεδείχθη, δηλαδή, καὶ ἀπὸ τὸν κ. Μουστρούφην καὶ ἀπὸ τὸν κ. Χατζηγιάννην καὶ ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος, δυνάμενος νὰ διαλύσῃ τοὺς ἐνδοιασμοὺς τῆς Κυβερνήσεως, περὶ διογκώσεως τῆς κυκλοφορίας καὶ νὰ ἐπιφέρῃ τακτοποίησιν, ἔστω καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων, ἀμοιβομένου στοιχειωδῶς, τοῦ κατ’ ἐξοχὴν συμπαθοῦς πληθυσμοῦ, μεταξὺ τῶν ἀγροτῶν μας, τῶν σιτοπαραγωγῶν. Πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι δέχονται οὗτοι, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὀδυνηρότατον ράπισμα, διότι ἡ ἰδία Κυβέρνησις τοὺς παρέσχε τὸν σπόρον διὰ τὴν ἐφετεινὴν παραγωγὴν πρὸς 2.800 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν καὶ ἐνῷ τοὺς ζητῇ σήμερον νὰ πληρώσουν τὸν σπόρον αὐτὸν πρὸς τὴν ἀνωτέρω τιμήν, παρέχει ἡ ἰδία τιμὴν ἀσφαλείας 1850 δραχμάς. Ἐπίσης δὲν εἶναι δυνατόν, πέρυσι, ὅταν ἦταν γνωσταὶ αἱ συνθῆκαι τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου, γνωστὸς καὶ ὁ τιμάριθμος, νὰ δώσῃ τιμὴν ἀσφαλείας 1900 δραχμ. τὴν ὀκᾶν καὶ ἐφέτος νὰ ἐμφανισθῇ, παρέχουσα τιμήν, ἡ ὁποία πραγματικῶς δὲν καλύπτει οὔτε τὰ στοιχειώδη ἔξοδα παραγωγῆς, δὲν καλύπτει, δηλαδή, οὔτε τὸ κόστος. Καὶ ἐνῷ εἶναι δεδομένον, ὅτι εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, εἰς ὅλας τὰς μορφὰς τῆς οἰκονομίας μας, ἡ Κυβέρνησις δίδει πιστώσεις καὶ τονώνει τὴν παραγωγήν, ἐνῷ ἀναγνωρίζει κέρδος εἰς οἱανδήποτε κοστολόγησιν προϊόντων, εἰς οἱανδήποτε εἰσαγωγήν, ἀναγνωρίζει ποσοστὸν κέρδους ἀκόμη καὶ ἐκεῖ ποὺ γίνεται προμήθεια διὰ λογαριασμόν της, ποσοστὸν 10–15% ἐπὶ τοῦ κόστους, ἔρχεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ εἰς τοὺς ἀγρότας, ὅτι ναὶ μὲν ἀναγνωρίζει, ὅτι τὸ κόστος τοῦ προϊόντος εἶναι 2000–2100, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ πράξῃ ἄλλως. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, διὰ ποῖον λόγον ἡ Κυβέρνησις δὲν παρέχει οὔτε αὐτὸ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς· εἶναι ἐντελῶς ἔξω πάσης λογικῆς καὶ πάσης ἀντιλήψεως τοῦ ἐθνικοῦ καὶ κοινωνικοῦ συμφέροντος, αὐτὴ ἡ τακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ὁμολογῶ, ὅτι πράγματι, τὸν τελευταῖον καιρόν, ἔχει καταβληθῆ προσπάθεια τονώσεως τῆς γεωργίας καὶ παροχῆς βοηθείας πρὸς τὴν ἐργαζομένην ὕπαιθρον. Ἀλλὰ αὐταὶ αἱ προσπάθεια, κύριοι συνάδελφοι, ἦσαν ἀπολύτως δίκαιαι καὶ ἀναμενόμεναι. Γίνεται μία ἄτοπος καὶ ἀδικαιολόγητος σύγκρισις μεταξὺ τῆς βοηθείας, ἡ ὁποία παρεσχέθη εἰς τὸν τομέα τῆς βιομηχανίας καὶ τῆς ἄλλης ἐν γένει παραγωγῆς καὶ ἐκείνης ἥτις ἐδόθη εἰς τὸν τομέα τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Παρατάσσονται ἀριθμοί, τῶν ὁποίων οὔτε ἡ συσχέτισις, οὔτε ἡ ἑρμηνεία ὑπῆρξε πάντοτε ὀρθή. Διότι ἡ βιομηχανία, εἶναι γνωστόν, ὅτι διαρκούσης τῆς κατοχῆς, ὑπέστη ἐλαχίστας, ἂν μὴ οὐδεμίαν ζημίαν. Τὸ δυναμικόν της παρέμεινεν ἀνέπαφον, ὥστε νὰ δύναται ἀμέσως νὰ λειτουργήσῃ καὶ ἐλειτούργησεν, πράγματι, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχον αἱ πρῶται ὗλαι. Ἡ βιομηχανία, ὅμως, δὲν ἀπέδωσεν, ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ. Καὶ ἐὰν δὲν ἐχρηματοδοτεῖτο, ποὺ ἐχρηματοδοτήθη, εἶχε πάντοτε σχετικὴν εὐχέρειαν κινήσεως. Ἐπειδὴ δέ, αἱ τιμαὶ τῶν προϊόντων της ἦσαν πάντοτε ὑψηλαὶ καὶ ἦσαν ὑψηλαὶ διότι οἱ βιομήχανοι ἐφήρμοσαν μαλθουσιανικὰς μεθόδους παραγωγῆς, ἐδημιούργησεν κέρδη. Ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ γεωργικὸς κόσμος καὶ ἰδίᾳ ὁ τομεὺς τῆς κτηνοτροφίας, ἔχει τελείως καταστραφῆ. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Ὅταν λοιπόν, ἔχωμεν ἕνα τομέα τῆς οἰκονομίας, ἀνθοῦντα ἢ δυνάμενον νὰ ἀποδώσῃ μὲ μίαν σχετικὴν προσπάθειαν, ὅπως συμβαίνει μὲ τὴν βιομηχανίαν, καὶ ἕνα ἄλλον τελείως κατεστραμμένον, ὅπως ἡ γεωργία καὶ κτηνοτροφία, εἶναι ἄτοπος ἡ συσχέτισις τῶν ποσῶν τῶν πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι παρέχονται καὶ ἡ ἑρμηνεία τῶν ἀριθμῶν, πρέπει νὰ γίνεται ἐν ὄψει αὐτῶν τῶν δεδομένων. Τὸ 1939 ἐδόθησαν πιστώσεις 4½ περίπου δισεκατομμυρίων εἰς τὴν γεωργίαν, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ποσὸν ἐδόθη πέραν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἡ γεωργία εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀρύεται καὶ ἐξ ἄλλων πηγῶν.

§107Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐπειδὴ μὲ προκαλέσατε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὀλίγας λέξεις. Εἴπατε, ὅτι ἡ βιομηχανία δὲν ὑπέστη οὐδεμίαν καταστροφὴν καὶ ἑπομένως, δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ ἀνακουφισθῇ. Ἡ γεωργία ὑπέστη μεγάλας καταστροφὰς καὶ εἶχεν ἀνάγκην μεγαλυτέρας ἐνισχύσεως. Σᾶς κάνω τὴν σύγκρισιν αὐτήν, ἀλλὰ παραλλήλως σᾶς ἐρωτῶ: Ποία εἶναι ἡ ἀναλογία τῆς ἀποδόσεως τῆς βιομηχανίας καὶ τῆς γεωργίας; εἶναι ἡ αὐτή;

§108Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἡ ἐρώτησίς σας ἀποβαίνει εἰς βάρος τῆς θέσεώς σας. Νομίζω, ὅτι ἡ γεωργία ἀπέδωσε περίπου 85%.

§109Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἔφθασεν εἰς τὰ 96%.

§110Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἐδώσατε θὰ ηὐχόμουν νὰ ἦσαν ἀκριβεῖς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι.

§111Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Σᾶς κάνω ἕνα οἱοδήποτε σκόντο εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Ἀπέδωσεν ἡ γεωργία ἢ ὄχι;

§112Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἀσφαλῶς ἀπέδωκεν, ὄχι ὅμως διότι ἐνισχύθη ὅσον ὤφειλε νὰ ἐπικουρηθῇ, ἀλλὰ διότι εἶναι ἀδάμαστον τὸ ἦθος τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν καὶ ἀνεξάντλητος ἡ ἐργατικότης των.

§113Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν ἦτο δυνατὸν οἱ ἀγρόται, χωρὶς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς βιομηχανίας, χωρὶς τὰ μέσα τὰ βιομηχανικά, χωρὶς ἄροτρα, χωρὶς τρακτέρ, χωρὶς ὅλην αὐτὴν τὴν ἐνίσχυσιν νὰ ἀποδώσῃ.

§114Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Δὲν συζητοῦσα αὐτὸ τὸ θέμα. Πράγματι ἡ γεωργία εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν βιομηχανίαν. Εἶναι γνωστὸς ὁ περίφημος νόμος τῆς ψαλῖδος. Ἀλλ’ ἐγὼ κατέκρινα τὴν μεγαλυτέραν εὔνοιαν πρὸς τὴν βιομηχανίαν. Ἡ βιομηχανία πρῶτον, εὗρε πρώτας ὕλας εὐθηνοτάτας, διότι τὰς εἰσήγαγεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ κρατικὸν συνάλλαγμα, πρὸς 5 χιλ. τὸ δολλάριον. Ἐπίσης ἡ Οὔνρρα εἰσήγαγε εὐθηνὰς πρώτας ὕλας καὶ μηχανήματα. Δεύτερον, εἰς τὴν βιομηχανίαν παρεσχέθησαν σημαντικώταται πιστώσεις καὶ πάσης ἄλλης μορφῆς διευκολύνσεις. Καὶ ἐπὶ πλέον, εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ βιομηχανία διέθεσε πάντοτε εἰς μεγαλυτέρας τιμὰς τὰ προϊόντα, ἐνῷ εἶναι ἐξ ἴσου ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ γεωργία δίδει τὰ προϊόντα της εἰς πολὺ μικροτέρας τιμάς. Τὴν στιγμὴν αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ βιομηχανικὰ εἴδη σήμερον ἔχουν συντελεστὴν αὐξήσεως 340–550 φορὰς ἐπάνω, τὰ γεωργικὰ προϊόντα ἔχουν συντελεστὴν αὐξήσεως μόνον 130. Ἐνῷ λοιπόν, ἔχομεν δείκτην συνεχοῦς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἔχομεν ἀντιθέτως δείκτην βιομηχανικῆς παραγωγῆς μειωμένον, διότι, αὕτη ἔφθασε μὲν πρό τινος εἰς 70%, ἀλλὰ ὑπεχώρησεν ἐσχάτως πάλιν εἰς 57% τῆς προπολεμικῆς της. Ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ἔχομεν τιμὰς ἐντελῶς δυσαναλόγους ἐν συσχετίσει πρὸς τὰς τιμὰς τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς. Ἡ βιομηχανικὴ παραγωγὴ σήμερον, εἶναι μειωμένη μὲν ἀπὸ ἀπόψεως ὄγκου παραγομένων ἀγαθῶν, ἐξογκωμένη δ’ ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν καὶ πραγματικῶς δημιουργεῖ δυσχερέστατα προβλήματα ἀπορροφήσεώς της ἀπὸ τὴν δοκιμαζομένην ἀγροτικὴν Ἑλλάδα ἥτις ἀποτελεῖ τὴν φυσικὴν της διέξοδον. Συνεπῶς δὲν πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπικαλῆται τὴν ὑπερβολικὴν μέριμναν αὐτῆς ὑπὲρ τῆς γεωργίας. Εἶναι σχεδὸν ἀποκλειστικὸς ὁ μόχθος τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων χωρικῶν, ποὺ μᾶς ἔφερεν εἰς τὸ θαυμάσιον ἀποτέλεσμα, νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ 85–90%, τῆς προπολεμικῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον πραγματικῶς τιμᾷ τὴν γεωργικήν μας τάξιν. Διότι, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι, ὁ Ἕλλην ἀγρότης, ἐργάζεται νυχθημερόν, καλλιεργεῖ τὸν ἀγρόν του τὴν ἡμέραν, καὶ προμαχεῖ τῆς Ἑλλάδος μαχόμενος) τὴν νύκτα ἐναντίον τῆς ἀνταρσίας. Παρ’ ὅλα ταῦτα, ἐναντίον αὐτῆς τῆς ὑπερανθρώπου προσπαθείας, χάριν αὐτῶν τῶν θαυμασίων Ἑλλήνων, ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται σήμερον καὶ τοὺς καταφέρει ὀδυνηρὸν κόλαφον, ἀπαγορεύουσα σὺν τοῖς ἄλλοις τὴν μεταφορὰν σιτηρῶν, ἀπὸ τόπου εἰς τόπον, γεγονὸς, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ἤδη φοβερὰν πτῶσιν τῶν τιμῶν. Ἀνεφέρθη ἀπὸ συνάδελφον, ὅτι εἰς τὴν Θράκην μετὰ τὴν διαπίστωσιν τῆς ἀπαγορεύσεως τῶν μεταφορῶν, τὸ σιτάρι ἔφθασε τὰς 1200 δραχμάς. Δὲν ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν τοῦ πράγματος, ἀλλὰ τὸ ἤκουσα, ἀπὸ τοὺς συναδέλφους ἐκ Θράκης.

§115Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως). Πόσον ἔφθασεν;

§116Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἔφθασεν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 1200 δραχμῶν.

§117Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Τὰ τελευταῖα τηλεγραφήματα λέγουν, ὅτι πράγματι εἰς τὰ τμήματα τῆς Θράκης, παρτηρήθη ἡ ἐξευτελιστικὴ τιμὴ τῶν 1200– 1400 δρχ. Εἰς τὴν Μακεδονίαν ἐπίσης εἶναι χαλαρά, 1700 δραχ. Ἀντιθέτως εἰς τὴν Θεσσαλίαν καὶ Βοιωτίαν, εἰς μὲν τὴν πρώτην εἶναι ἄνω τῶν 2.200, εἰς δὲ τὴν δευτέραν ἄνω τῶν 2.400.

§118Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Ποῦ θὰ τὸ βάλῃ ὁ ἀγρότης τὸ σιτάρι του νὰ τὸ φυλάξῃ, εἶναι ὑποχρεωμένος ἢ νὰ τὸ βγάλῃ ἢ νὰ τὸ κάψῃ, δι’ αὐτὸ προσφέρει μόλις βγῇ ἀπὸ τὸ ἁλῶνι, ὅσο κι’ ὅσο. Δι’ αὐτὸ λέγομεν ὅτι, ἐπιβάλλεται ἡ συγκέντρωσις.

§119Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἐφ’ ὅσον αὐταὶ εἶναι ἀτυχῶς, αἱ τιμαί, θὰ εἴμεθα ἀνάξιοι τῆς ἀποστολῆς μας, ἐὰν δὲν καταναλώσωμεν ὅλας μας τὰς προσπαθείας, ἀδιακρίτως κομματικῶν ἀποχρώσεων, διότι τὸ ζήτημα λαμβάνει διαστάσεις καθαρῶς ἐθνικοῦ δράματος, διὰ νὰ εὕρωμεν μίαν λύσιν διὰ νὰ ἐξαγάγωμεν τοὺς ἀγρότας μας ἀπὸ τὴν φρικτὴν αὐτὴν περιπέτειαν. Ἡ ὑποστήριξις τῶν τιμῶν τοῦ σίτου, διὰ τοῦ συστήματος τῆς συγκεντρώσεως, ἀπετέλεσε παγίαν γεωργικὴν πολιτικήν, τῆς τελευταίας 25)ετίας ὅλων τῶν Κυβερνήσεων. Τὸ ἐρχόμενον ἔτος θὰ ἔχωμεν, ἀσφαλῶς, κάμψιν τῆς παραγωγῆς σίτου καί, δεδομένου ὅτι, καὶ τὰ ἄλλα ἀγροτικά μας εὐγενῆ προϊόντα δὲν εὑρίσκουν τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, θὰ ἔχωμεν ἀφόρητον δυσπραγίαν τῆς ἀγροτικῆς μας τάξεως, ἡ ὁποία, ἀτυχῶς, δὲν θὰ ἴδῃ εἰς ποῖον κόμμα ἀνήκομεν ἡμεῖς ἢ ἐσεῖς, θὰ μᾶς ἴδῃ ἐν τῷ συνόλῳ, καὶ θὰ μᾶς παρασύρῃ εἰς τὴ μῆνιν του. Νομίζω, ὅτι ὁ καιρὸς εἶναι μὲν περασμένος, ἀλλὰ μᾶς παρέχει ἀκόμη τὴν εὐχέρειαν σοβαρωτέρας σταθμίσεως τῶν πραγμάτων καὶ ἐξευρέσεως λύσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ εὑρίσκῃ λύσεις. Ζητήματα τοιαύτης ἐκτάσεως καὶ τοιαύτης σημασίας, δὲν ἐπιδέχονται ἐπέμβασιν ἄλλων παραγόντων. Ἡ παρουσία τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος δὲν αἴρει τὰς εὐθύνας τῶν κυβερνητῶν μας. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως. Δι’ αὐτὸ ὑπάρχουν αἱ κυβερνήσεις, διὰ νὰ εὑρίσκουν εἰς τὰς δυσκόλους στιγμὰς τὰς λύσεις καὶ ὄχι νὰ ρυμουλκοῦνται ἀπὸ ἀρνήσεις, τὰς ὁποίας ἔπρεπε νὰ εἶχον προλάβει διὰ καταλλήλου ἐνημερώσεως.

§120Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀναμένει τὸ ἀποτέλεσμα τῶν διαπραγματεύσεων τῶν ἐκπροσώπων τῶν συνεταιρισμῶν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, σημαίνει, ὅτι ὑπάρχει ἔδαφος, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἐγίνοντο διαπραγματεύσεις, σημαίνει δὲ τοῦτο, ὅτι εἶναι ἀνίκανος.

§121Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Πάντως, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ὡρισμένα θέματα, ὅπως κατ’ ἐξοχὴν τὸ παρόν, γενικῆς καὶ πανελληνίου σημασίας, ὥστε πρέπει νὰ τὰ ἀντιμετωπίζωμεν μὲ πνεῦμα ἀπολύτως δημιουργικόν. Διότι, ἄλλως, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖ ὁ στρατὸς ἐκεῖ ἐπάνω μὲ τόσας θυσίας, θὰ τὸ χάσωμεν εἰς τὸν τομέα τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀγῶνος. Φοβούμεθα τὴν δημιουργίαν βαθυτάτων ἐσωτερικῶν κοινωνικῶν διενέξεων, ὀλεθρίων διὰ τὴν ἠθικὴν καὶ πνευματικὴν ἑνότητα ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Εἶναι καιρὸς νὰ ἀποφασίσῃ, τέλος πάντων, ἡ Κυβέρνησις νὰ κινηθῇ δραστηρίως. Ἡ ἀδράνειά της δημιουργεῖ σοβαρωτάτους κινδύνους. (Χειροκροτήματα).

§122Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Εἶπον καὶ προχθὲς καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν σήμερον, νὰ μελετήσετε τὸ ζήτημα τῆς μακαρονοποιΐας. Νὰ γίνουν διὰ τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην μακαρόνια ἀπὸ τὸ σιτάρι τῆς παραγωγῆς, διότι ἡ τιμή του θὰ εἶναι μεγαλυτέρα — νὰ μὴ μεταχειρισθῆτε δὲ τὰ ἀμερικανικὰ ἄλευρα δι’ ἄρτον, διότι δίδει, ὅπως εἶπον καὶ προχθές, 146 ὀκάδες μὲ 100 ὀκάδες—. Συνεπῶς, θὰ ἔχετε κατὰ 100 ὀκάδες 4.500 δραχμὰς κέρδος, καὶ θὰ καλυφθοῦν οὕτω καὶ πολλὰ ἐλλείμματα καὶ ἡ τιμὴ τοῦ σίτου θὰ εἶναι μεγαλυτέρα. Εἶναι δυνατόν, συνεπῶς, νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν συγκέντρωσιν ἀπὸ τὴν Θεσσαλίαν καὶ τὴν Μακεδονίαν διὰ τὴν μακαρονοποιΐαν, ὁπότε καὶ τὰ μακαρόνια θὰ πέρνωνται εἰς τὴν Θεσσαλίαν μὲ 4.000 δραχ. καὶ τὸ σιτάρι θὰ πάῃ 3.000 δραχμὰς καὶ τὸ Κράτος, διὰ τῆς ἀρτοποιήσεως τῶν ἀμερικανικῶν ἀλεύρων, θὰ εἰσπράξῃ μεγαλύτερα ποσά. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον παρακαλῶ νὰ μελετήσετε.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Καλλιγκάτσης ἔχει τὸν λόγον.

§124Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι μεταξὺ τῶν ὑπογραψάντων τὴν γνωστὴν δήλωσιν, διὰ τὴν ὁποίαν δήλωσιν ἐδέχθημεν τὰς κατηγορίας καὶ τὰς μομφάς, ὅτι ἐπιδιώκομεν νὰ δημοκοπήσωμεν. Πρίν, ὅμως, ἔλθω εἰς τὴν οὐσίαν, διὰ νὰ ἐξηγήσω διὰ τίνα λόγον προέβημεν εἰς τὴν δήλωσιν ἐκείνην, εἶμαι ὑποχρεωμένος, προκαταβολικῶς, νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὰς ἐκτοξευθείσας ἐναντίον μου κατηγορίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνήκω εἰς μίαν περιφέρειαν, ἡ ὁποία κατ’ ἐπανάληψιν ἐπλήγη ἀπὸ τοὺς ἀναρχικούς. Δὲν ὑπάρχει εἰς αὐτήν, χωρίον ἢ πόλις, ἡ ὁποία νὰ μὴν ὑπέστη ἐπίθεσιν, καὶ ὅμως, ἂν καὶ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ εἴπω τὰ ὅσα λέγουν πολλοὶ ἐκ τῶν συναδέλφων, δὲν τὸ ἔκανα. Ἐν ἐναντίᾳ, βεβαίως, περιπτώσει, θὰ εἶχον καὶ ἐγὼ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δημοκοπῶ, διότι γνωρίζω πῶς διεξάγεται ὁ ἀγὼν καὶ γνωρίζω, ὅτι, ἐὰν ἀνηρχόμην, δὲν θὰ ἔκανα τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ γίνω ὄργανον τῶν ἀναρχικῶν. Ὅμως δὲν ἐδέχθην τοῦτο καὶ ὁσάκις παρουσιάζετο ἀνάγκη συνεννοούμην μὲ τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων τῶν πολιτευτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀρέσκονται νὰ ἀνεβαίνουν εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ δημοκοπήσουν καὶ διὰ νὰ φαίνωνται εὐχάριστοι εἰς τοὺς ψηφοφόρους των. Τὸ ζήτημα, ὅμως, αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀνάκυψε καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, μὲ ἔβαλε εἰς μεγάλην σκέψιν καὶ κατέληξα εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ προβῶ εἰς τὴν δήλωσιν ἐκείνην, εἰς τὴν ὁποίαν προέβην, διότι, πράγματι, κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα τῆς σηυγκεντρώσεως τοῦ σίτου, ἦτο δι’ ἐμέ, τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Νομοῦ Πέλλης, σπουδαιότατον. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἡ ἀποφασισθεῖσα τιμὴ εἶναι ἀνεπαρκής, διότι ὄχι μόνον ἐγὼ εἶμαι πεπεισμένος περὶ τούτου, ἀλλὰ καὶ παρ’ αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεως ἀναγνωρίζεται, ἀλλὰ θὰ εἴπω πῶς ἐσκέφθη ἡ Κυβέρνησις καὶ κατέληξεν εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Τὰ ἐπιχειρήματά της εἶναι εὔκολα, οἱαδήποτε δικαιολογία καὶ νὰ παρουσιάσῃ, ὅτι ἀκολουθεῖ τὰς συμβουλάς, εἴτε τῆς μιᾶς τῶν Συμμάχων, εἴτε τῆς ἄλλης, ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ πείσῃ, καὶ εἶχε ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα νὰ πείσῃ τοὺς ξένους, πόσον δίκαιον εἶναι τὸ αἴτημα τῶν ἀγροτῶν, καὶ νὰ ἀναμένῃ οἱ ἐκπρόσωποι τῶν συνεταιρισμῶν νὰ διαφωτίσωσι τοὺς ξένους. Οἱ ἐκπρόσωποι τῶν συνεταιρισμῶν ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ἀνέπτυξαν τὰ ἐπιχειρήματά των εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις οἰκειοποιεῖται τὰς ἀπόψεις ἢ ἐπιχειρήματα τούτων; Ναί ἢ οὔ; Ἐὰν οἰκειοποιῆται καὶ τὰ νομίζῃ βάσιμα, δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναμένῃ τὶ θὰ κάνουν οἱ συνεταιρισμοί, ἀλλὰ ἔπρεπε ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις, ἐγκολπώνουσα τὰ ἐπιχειρήματα αὐτά, νὰ σπεύσῃ νὰ τὰ ἐπικαλεσθῇ, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ μίαν λύσιν. Ἀλλά, κύριοι, δὲν εἶναι μόνον τὸ ζήτημα τῆς τιμῆς τοῦ σίτου. Τὸ τραγικώτερον ὅλων εἶναι, ὅτι στεροῦνται τῶν δελτίων ἄρτου οἱ πληθυσμοὶ τῶν ἐπαρχιῶν. Οἱ ἐργάται τῶν ἐργοστασίων τῆς πόλεως τῆς Ἐδέσσης θὰ ἀγοράζουν τὸ ψωμὶ ἀκριβώτερα, ἀπὸ ὅ,τι τὸ ἀγοράζουν οἱ καρχαρία τῶν πόλεων. Εἶναι τοῦτο νοητόν; Πῶς θέλετε νὰ ἐμφανισθῶ εἰς τὰς περιφερείας αὐτὰς καὶ νὰ τοὺς εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται. Ὅταν ἀντιμετωπίσω τὰς διαμαρτυρίας αὐτάς, τὶ θὰ τοὺς εἴπω; Πῶς νὰ ἀντιμετωπίσω τὰς διαμαρτυρίας τῶν πληθυσμῶν ἐκεῖ ἐπάνω; Νὰ σᾶς φέρω ἓν παράδειγμα: Τὸ χωρίον Πρόμαχος εὑρίσκεται εἰς τὰς ἐπάλξεις τοῦ ἐθνικοῦ πολέμου ἀπὸ 6 μηνῶν. Ἄνδρες, γυναῖκες, παιδιά, κορίτσια δὲν παράγουν στάρι. Εὑρίσκονται εἰς μίαν ἐπαρχίαν, ὅμως, ἡ ὁποία παράγει σιτάρι. Τὶ θὰ γίνουν αὐτοί; Ποῦ θὰ εὕρουν σιτάρι νὰ ἀγοράσουν; Θὰ ἐγκαταλείψουν τὰ φυλάκια, διότι ὅλοι εἶναι ἐκεῖ κάθε ἡμέρα. Κατ’ ἐπανάληψιν ἐπετέθησαν οἱ ἀντάρται. Δὲν κατώρθωσαν νὰ μποῦν στὸ χωριό, διότι ὅλοι εὑρίσκονται ὑπὸ τὰ ὅπλα. Εἰς αὐτούς, λέγετε, θὰ σᾶς κόψω τὸ ψωμί; Δέν εἶναι, νομίζω, κύριοι ὑπουργοί, αἱ ἀντιρρήσεις εἴτε τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ξένων, εἴτε τῆς τοῦ πληθωρισμοῦ ἀρκεταὶ διὰ νὰ ἀρνηθῆτε τὴν συγκέντρωσιν, διότι δὲν τοὺς διεφωτίσατε. Ἐζητήσατε 300 δισεκατομμύρια διὰ τὴν συγκέντρωσιν. Ἡ Ἐπιτροπὴ σᾶς εἶπεν, ὡς εἶναι φυσικόν, ἂν βγάλουμε αὐτὸ τὸ χαρτονόμισμα, θὰ γίνῃ πληθωρισμὸς, μὲ τὰ σχετικὰ ἐπακόλουθα. Διατὶ τοὺς εἴπατε 300 δισεκατομμύρια; Δὲν σᾶς ἐχρειάζοντο, διότι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα θὰ εἰσπράξῃ 120 δισ. ἀπὸ τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν. Τί ἦτο τὸ σωστόν; Νὰ δοθοῦν τὰ λεπτὰ κατὰ δόσεις. Σὲ 1, 2, 3, 4 μῆνες. Θὰ δώσουν σήμερον διὰ τὰ παραδιδόμενα ποσὰ μέχρι 500 ὀκάδες. Τὸν ἄλλο μῆνα δι’ ἄλλα τόσα καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς... Ὄχι ὑποσχέσεις, ὅμως, τὰ γραμμάτια νὰ πληρώνονται ἀμέσως ὑπὸ τῶν Τραπεζῶν. Θὰ μοῦ εἴπητε ποῦ θὰ εὕρω τὰ χρήματα. Θὰ δώσετε τὰς εἰσπράξεις ποὺ θὰ ἔχετε ἀπὸ τὸν ἄρτον. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δύσκολον πρᾶγμα. Ναί, μοῦ λέγετε, ἀλλὰ θὰ ἔχωμεν ἔλλειμμα τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἔ, κύριε ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς εἴπω, τὸ ἔλλειμμά σας νὰ μὴ σᾶς τὸ καλύψουν οἱ πληθυσμοὶ τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης. Φροντίσατε νὰ ἐξεύρετε τὸν τρόπον, καὶ ἔχετε τὰ μέσα νὰ καλύψετε αὐτὸ τὸ ἔλλειμμα. Κανονίσατε εἰς τὰς Ἀθήνας ἐντὸς 10 ἡμερῶν, ὅσους πρέπει νὰ πάρουν ψωμὶ σύμφωνα μὲ τὴν κατωτάτην διατίμησιν καὶ ὅσους πρέπει νὰ πάρουν μὲ τὴν ἀνωτάτην διατίμησιν. Τὶ τοῦ κοστίζει τοῦ Ἀθηναίου 200 δρχ. πάρα πάνω ἡ μερίδα; Διότι ὁ Ἀθηναῖος, ὁ πλούσιος, δὲν τρώει πολὺ ψωμί. Θὰ πληρώσουν αἱ οἰκογένειαι τῶν Ἀθηναίων 1000 δραχμὰς τὴν ἡμέραν πάρα πάνω. Ἄν τοὺς βάλωμεν 300 δραχμάς, θὰ πληρώσουν 3000 δραχμάς. Καὶ διὰ νὰ μὴ δυσαρεστήσωμεν τοὺς Ἀθηναίους, προτιμῶμεν νὰ ἁρπάξωμεν τοὺς ἀγρότας. Δὲν εἶμαι, κύριοι, οἰκονομολόγος, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ σᾶς διέπῃ πρακτικώτερον πνεῦμα. Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα αὐτό, φοβοῦμαι, ὅτι θὰ μᾶς δημιουργήσῃ πολλὰ ἄλλα ζητήματα. Εὐτυχῶς, αἱ ἐπιχειρήσεις τοῦ Γράμμου βαίνουν τόσον καλῶς, ὥστε ἐλπίζομεν, ὅτι ταχέως θὰ καταφερθῇ τὸ κύριον πλῆγμα. Ἀλλά, σᾶς λέγω, ὅτι καὶ ὁ πατριωτισμὸς αὐτοῦ τοῦ λαοῦ ἐκεῖ ἐπάνω ἔχει καὶ αὐτὸς τὰ ὅριά του. Θὰ ὑπομείνουν, θὰ πᾶνε καὶ θὰ ἀγωνισθοῦν ἕνα μεγάλο ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ ΕΑΜ, ἀναμφισβητήτως. Θὰ ἔχουν, ὅμως, τὴν πικρίαν αὐτήν, κύριε ὑπουργέ, ὅταν θὰ διορθωθοῦν τὰ πράγματα καὶ παύσῃ ἡ ἠχὼ τῶν ὅπλων, καὶ θὰ ἔχωμεν τοὺς πληθυσμοὺς αὐτοὺς θύματα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται εἰς αὐτοὺς τὴν ἄρσιν μιᾶς ἀδικίας καὶ τότε δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ τοὺς εἴπωμεν, ὅτι, ἐλᾶτε νὰ σᾶς προστατεύσωμεν ἡμεῖς, διότι θὰ μᾶς εἴπουν. Τώρα ἤλθατε; Τώρα ἐτελείωσεν ὁ ἀγών, παύει πλέον ἡ ὑποχρέωσίς μας νὰ εἴμεθα ἡμεῖς μόνον πατριῶται καὶ ὄχι καὶ οἱ τῶν Ἀθηνῶν. Τότε θὰ δοκιμάσωμεν ἡμεῖς τὰς πικρίας των, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν συνέπειαν διὰ τὸ Ἔθνος. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι τὸ κοινωνικὸν καθεστὼς στηρίζεται εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦ ἀγρότου, καὶ δὲν στηρίζεται εἰς τὴν ἀναλγησίαν καὶ τὴν ἀσυνειδησίαν καί, ἔν τινι μέτρῳ, διαφθορὰν τῶν μεγαλουπόλεων. Προσοχή, λοιπόν, εἰς τοὺς πληθυσμοὺς αὐτούς, διότι σᾶς λέγω καὶ πάλιν, ὅτι θὰ τελειώσῃ ὁ πόλεμος μὲ πλήρη νίκην τοῦ Ἔθνους. Ἀλλὰ θὰ ἔχωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν μίαν δευτέραν κοινωνικὴν ἐπανάστασιν, καὶ τότε θὰ συλλογιζώμεθα, ὅτι ἔγιναν ὄργανα τῶν κομμουνιστῶν. (Χειροκροτήματα).

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§126ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 9.45′ μ.μ.)