1948.07.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 82α

Δευτέρα 5 Ἰουλίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Ἐμπορικοῦ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν, τοῦ Συλλόγου Εἰσαγωγικοῦ Ἐμπορίου καὶ τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων, ζητούντων ὅπως ἀνασταλῇ ἐπὶ ἑξάμηνον ἡ ὑποχρεωτικὴ τήρησις λογιστικῶν βιβλίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων Πατρῶν, ζητοῦντος ἀναστολὴν προσαυξήσεως τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος κατὰ 25% καὶ παράτασιν ἐκτάκτου πολεμικῆς εἰσφορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Παντοπωλῶν Πατρῶν, ζητούντων τὴν ἀπαλλαγήν των τῆς τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Σωτηρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκπροσώπων τῶν Δικαστικῶν ὑπαλλήλων Πατρῶν Γραμματέων τῶν Δικαστηρίων Α. Μπενετάτου, Ν. Μπιτσάκου, Γ. Καραβαγγέλη δι’ ἧς ζητεῖται ἡ ἐπίσπευσις τῆς ψηφίσεως τοῦ «περὶ Γραμματείας τῶν δικαστηρίων νομοσχεδίου». Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Χ. Βλιάμος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Σάμου, ζητούντων ὅπως ἐξαιρεθῶσι τῆς τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Α. Παπαχρήστου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανεπαγγελματικοῦ Συλλόγου Κορωπίου διαμαρτυρομένου δι’ ἐφαρμογὴν νόμου τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Ι. Λάμπρου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Σάμου, ζητοῦντος ὅπως ἐξαιρεθῶσι τῆς τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ξυλεμπόρων Θεσ)νίκης, ζητούντων τὴν μείωσιν τῶν συντελεστῶν ἀπὸ 12% εἰς 6% ἐπὶ τῆς εἰσαγομένης οἰκοδομησίμου ξυλείας, καὶ τὴν καταβολὴν τοῦ φόρου εἰς 6 μηνιαίας δόσεις κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Λαχ)τῶν Θεσσαλονίκης, ζητούντων τὴν ἔκδοσιν ἀδειῶν ἐλευθέρας κυκλοφορίας τῶν κάρρων των, διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν κηπευτικῶν εἰδῶν των. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Μαντούβαλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Γηγενῶν Πειραιωτῶν, ζητούντων ὅπως τὸ Ναυτικὸν Νοσοκομεῖον ἀνεγερθῇ ἐν Πειραιεῖ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Μαντούβαλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Βιοτεχνῶν Σωματείων Πειραιῶς, ζητούσης τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 519) 48 καὶ ἀνάληψιν ἐπιδοτήσεως στρατευομένων παρὰ τοῦ Ταμείου ἀνεργίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Μυτιλήνης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν καθυστέρησιν ἐφαρμογῆς ὑπουργικῆς ἀποφάσεως περὶ ὑπαγωγῆς τῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων εἰς τὸν νόμον 118 ἐξ αἰτίας ἀντιδράσεων τῶν ἰδιοκτητῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν ἐκ τοῦ σεισμοῦ πληγέντων κατοίκων Λευκάδος καὶ Πρεβέζης, ζητούντων τὴν ταχεῖαν λῆψιν μέτρων περιθάλψεως τῶν δεινοπαθούντων σεισμοπαθῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς, καταθέτει διαμαρτυρίας Ἐπαρχιακῶν Ἐργατοϋπαλληλικῶν Κέντρων Ἑλλάδος, δι’ ἀθρόας ἀπολύσεις μισθωτῶν ἐπικειμένης στρατεύσεώς των καὶ ζητεῖ ἐπέμβασιν ὑπουργοῦ Ἐργασίας πρὸς ματαίωσιν τούτων καὶ ἐφαρμογὴν τῶν κειμένων νόμων. Ὁ Α. Φωστερίδης, διὰ τηλεγραφήματός του, παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν ἵνα δεχθῇ τὰς θερμὰς εὐχαριστίας τῆς ΕΣΕΑ καὶ τῆς οἰκογενείας τοῦ ἡρωϊκῶς ὑπὲρ Πατρίδος πεσόντος Λοχαγοῦ Α. Βραμίδου διὰ τὰ διαβιβασθέντα συλληπητήρια. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν σταφιδοκτηματιῶν τῆς Κοινότητος Καρεΐκων, διαμαρτυρομένων διὰ μονοπώλησιν σταφιδοκάρπου καὶ ὑποχρεωτικὴν πώλησιν τούτου εἰς Α.Σ.Ο. ἐπὶ τιμῇ ἐξευτελιστικῇ καὶ ζητούντων ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ προϊόντος τούτου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος, καταθέτει τηλεγράφημα σταφιδοκτηματιῶν Κοινότητος Ἀχαϊκοῦ διαμαρτυρομένων διὰ μονοπώλησιν σταφιδοκάρπου καὶ καθορισμὸν ἐξευτελιστικῆς τιμῆς ἐξαγορᾶς ὑπὸ τοῦ Α.Σ.Ο. καὶ ζητούντων ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ προϊόντος τούτου. Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1948–49». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Μελᾶς, Λ. Λαμπριανίδης καὶ Μ. Καρζῆς, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς τραυματίας καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν παραληστρικῶν συμμοριῶν ἢ ἐνόπλων στασιαστῶν κλπ. φονευομένων στρατιωτικῶν, πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἰδιωτῶν ἐν γένει». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Θεοδωρόπουλος, Α. Ἰατροῦ, Σ. Σχοινᾶς, Θ. Διακουμόπουλος, Ι. Κίνιας καὶ Π. Οἰκονομίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ὑπηρεσιακῶν τινων ζητημάτων τῆς Τ.Τ.Τ. ὑπηρεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ἔξαρχος, Ε. Μαλαμίδας, Ι. Τσιμπούκης, Α. Μουστρούφης, Ν. Ἀντωνόπουλος κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 433)48 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τῆς 1 τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ Ν. 340)37». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Τσάτσος, Γ. Μαῦρος, Β. Στεφανόπουλος καὶ Α. Βαμβέτσος, καταθέτουσι προσθήκας εἰς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ Εἰσαγγελιῶν». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ συναφῶν ἐρωτήσεων: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ναυτικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀπὸ 7.6.48 ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδη, καταχωρηθέντος ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 151)471 ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσωμεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ προαγωγὴ τῶν ἀνδρῶν τοῦ Ναρκαλ. «ΠΗΝΕΙΟΣ» τῶν ἀπολεσθέντων τὴν 24.10.1945, καθ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει σχετικὴ πρὸς τοῦτο διάταξις. 2. Τὰ Ν. Δ)τα 426)41 καὶ 926)43 βάσει τῶν ὁποίων ἐνεργοῦνται προαγωγαὶ θυμάτων, ἀφορῶσι τοὺς φονευθέντας ἢ ἀποβιώσαντας ἐκ τραυμάτων ἢ κακουχιῶν τοῦ πολέμου Στρατιωτικοὺς ἐν γένει καὶ οὐχὶ καὶ τοὺς μετὰ τὴν 15.8.1945 ἤτοι μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ πολέμου ἀπολεσθέντας τοιούτους.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Χίου Α. Πολεμίδη, Η. Ἀσπιώτη, Π. Ροζάκη, Μ. Καρούσου καὶ Ι. Ζολώτα. Εἰς ἀπάντησιν ἀποσταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 168 Διεκπ. 528) τῶν βουλευτῶν Χίου κ. κ. Πολεμίδη, Ἀσπιώτη, Ροζάκη, Καρούσου καὶ Ζολώτα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ θεραπευτήριον «Δρομοκαΐτειον» μὴ ἀποτελοῦν Νομικὸν πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου δὲν τελεῖ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἀλλὰ τοῦ ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς κ. ὑπουργοῦ. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γεν. Διευθυντὴς

Α. ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 160)517 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία. Ἐκτὸς τῆς διατεθησομένης πιστώσεως ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς ἐνισχύσεως δὲν πρόκειται νὰ διατεθῇ ἑτέρα ἐκ τοῦ προϋπολογιομοῦ πίστωσις διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν κατασκευασμένων τμημάτων τῶν ὁδῶν Χαλκίδος–Καρύστου –Χαλκίδος–Λουτρῶν Αἰδηψοῦ τῆς ὁδοῦ Θηβῶν–Χαλκίδος καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς κυκλοφορίας ἐπὶ τοῦ μὴ περαιωθέντος πλήρους ἀλλὰ κυκλοφορουμένου τμήματος Παπάδες–Ἑλληνικὰ τῆς ὁδοῦ Χαλκίδος–Αἰδηψοῦ. Ἔχομεν ὅμως βασίμους ἐλπίδας ὅτι ἡ διατεθησομένη πίστωσις θὰ εἶναι ἐπαρκὴς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀπαραιτήτων ἐργασιῶν καὶ ἐν γένει διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς βατότητος. Ἤδη διὰ τὴν ὁδὸς Θηβῶν–Χαλκίδος ἐχορηγήθη πίστωσις 200.000.000 δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουνίου 1948

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

καί IV. Τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 155)480)12.6.45 ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Ι. Μπουρνιᾶ. 1) Ἡ ἐν Εὐβοίᾳ στρατιωτικὴ διοίκησις ἔχει ὑπὸ τὰς διαταγάς της πάσας τὰς ἐκεῖ ἐνόπλους δυνάμεις καὶ συντονίζει τὸ ἔργον των διὰ τὴν δίωξιν τῶν συμμοριτῶν. 2) Δὲν ἐσημειώθη ὡς ἀνέφερεν ὁ στρατιωτικὸς διοικητὴς Εὐβοίας οὐδεμία μὴ συμμόρφωσις εἰς τὰς διαταγάς τοῦ ὑπὸ τοῦ Τμήματος Χωρ)κῆς. 3) Ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία δὲν εἶναι ἐν γνώσει παρανομιῶν ἐκ μέρους ἄνευ θητείας χωρ)κων. Θὰ λάβῃ ἄμεσα μέτρα ἐφ’ ὅσον συγκεκριμένα γεγονότα καταγγελθῶσι ἐναντίον αὐτῶν. Πάντως θὰ καταβληθῇ προσπάθεια ὅπως καταταγοῦν εἰς τὸ δημοσυντήρητον Τάγμα κατάλληλοι ἔφεδροι. 4) Διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς συγκομιδῆς λαμβάνονται ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ ἅπαντα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ἀθῆναι τῇ 21 Ἰουνίου 1948

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Σαγιᾶς, δι’ ἀναφορᾶς του κατατεθείσης εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ζητεῖ ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς Στρατιωτικῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων νὰ παράσχουν εἰς τὴν Βουλὴν σχετικὰς πληροφορίας διὰ τὴν ὑπὸ συμμοριῶν καταστροφὴν τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας Πατρῶν.

§3Β. ΣΑΓΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῆς ἀνατινάξεως μιᾶς ἠλεκτρογεννητρίας τῆς ἑταιρείας Γλαῦκος, προεκλήθη μεγάλη ζημία εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν. Τὸ γεγονὸς ἔχει σημασίαν ὄχι μόνον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς προσγενομένης ζημίας, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ὅτι τοιοῦτον στοιχεῖον πλουτοπαραγωγικὸν ὀλίγα χιλιόμετρα ἔξω τῶν Πατρῶν, ἀφέθη ἔκθετον εἰς τὴν ἐπιδρομὴν τῶν συμμοριτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι γνωστὸν ὅτι κυκλοφοροῦν εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν, δεδομένου ὅτι ἡ ἐπιδρομὴ κατὰ τῆς Χαλανδρίτσης δὲν εἶναι ἡ πρώτη, ἀλλ’ εἶναι ἡ τρίτη, καὶ ἐπὶ πλέον διότι τὸ καταστραφὲν ἠλεκτρικὸν ἐργοστάσιον παρέμεινεν ἀφρούρητον.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ πρωΐ συνεννοήθημεν διὰ τὴν ἄμεσον διαβίβασιν τῆς ἀναφορᾶς εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, οἵτινες καὶ θ’ ἀπαντήσουν ἀμέσως.

§5Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἡ γνωσθεῖσα καταστροφικὴ ζημία εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἠλεκτροπαραγωγῆς τοῦ Γλαύκου Πατρῶν, ἀπὸ τοὺς ἐπιδραμόντας συμμορίτας προκαλεῖ δεδικαιολογημένως καὶ συγκίνησιν καὶ κατάπληξιν διότι μολονότι ἐπανειλημμένως ἐτονίσαμεν τοὺς κινδύνους τούτους ἐκ τῆς ἐλλείψεως ἀσφαλείας ἡ Κυβέρνησις δὲν συγκινεῖται. Ὀφείλουν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ νὰ παράσχουν ἀμέσως εἰς τὴν Βουλὴν πληροφορίας διὰ τὰς γενομένας καταστροφὰς καὶ νὰ μεριμνήσουν διὰ τὴν ἄμεσον κινητοποίησιν τῆς ἐπαναλειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου.

§6Β. ΣΑΓΙΑΣ. Τὸ ἐργοστάσιον ἀφέθη ἔκθετον (εἰς τὴν ἐπιδρομὴν τῶν συμμοριτῶν, οἵτινες ἐπετέθησαν καὶ τὸ κατέστρεψαν. Ἔπρεπε νὰ εἶχε ληφθῇ πρόνοια διὰ τὴν φύλαξιν αὐτοῦ, διότι εἶναι τὸ μοναδικὸν ἐργοστάσιον ἐν Ἑλλάδι....

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ πάλιν σᾶς λέγω, ὅτι ἡ ἀναφορά σας θὰ διαβιβασθῇ ἀμέσως εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τὸ ὁποῖον καὶ θὰ μᾶς ἀπαντήσῃ.

§8Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κατέθεσα μίαν δήλωσιν καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ὁλόκληρος.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θεωρῶ ὅτι εἶναι περιττὸν ν’ ἀναγνωσθῇ ὁλόκληρος ἡ ἀναφορά· περίληψις μόνον ἀνεκοινώθη καὶ ὁλόκληρος θὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§10Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ παράκλησις τοῦ κ. Γιαννοπούλου εἶναι ν’ ἀναγνωσθῇ.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἐπεσκέφθη τὸν ἐπιτετραμμένον Η.Π. τῆς Ἀμερικῆς καὶ ἐξέφρασε τὰς εὐχὰς καὶ τὰ συγχαρητήρια τοῦ Σώματος, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπετείου τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀνεξαρτησίας. (Χειροκροτήματα).

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΕΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ

ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ι. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§12Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Πρὸ ἡμερῶν ὁ ἐξ Ἀθηνῶν βουλευτὴς κ. Τσάτσος ἔκανε ἐπερώτησιν περὶ τῶν ἐν Ἀθήναις ἀπεσπασμένων διδασκάλων, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπήντησεν, ὅτι αὐτοὶ ἀπεσπάσθησαν εἰς τὰς Ἀθήνας λόγῳ ἀνάγκης, διότι ἔφυγαν ἀπὸ ἀνταρτόπληκτα μέρη. Δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ἔχεται ἀληθείας ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν τοῦ ἔδωσαν, διότι ἀπὸ τὴν Καρδίτσαν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀνταρτόπληκτος ἀπεσπάσθησαν εἰς τὰς Ἀθήνας πλέον τῶν 35 διδασκάλων, καὶ εἶναι κεκλεισμένα μονοτάξια σχολεῖα πλέον τῶν 27 μέχρι στιγμῆς. Παρακαλῶ, τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐρωτήσῃ τὴν ὑπηρεσίαν του, νὰ τοῦ δώσῃ τὰ ὀνόματα, καὶ ἀπὸ ποῦ εἶναι ἀπεσπασμένοι, ὥστε νὰ πληροφορήσῃ καλύτερον τὴν Βουλὴν καὶ νὰ μὴ στηρίζεται εἰς ἀναληθεῖς πληροφορίας.

§13ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἐρώτησιν καὶ προσθέτω ὅτι, μετεβίβασα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν κατάλογον ὀνομαστικὸν τῶν σχολείων Καρυστίας τὰ ὁποῖα ἀπὸ τοῦ 1940 ἀργοῦσαν λόγῳ ἐλλείψεως δημοδιδασκάλων.

§14Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Εἶχον καταθέσει πρὸ ἔτους ἐρώτησιν διαγραφεῖσαν λόγῳ λήξεως τῶν ἐργασιῶν, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Τοιαύτη εἶναι ἡ ἐγκατάλειψις.

§15Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἡ ἐρώτησις αὐτὴ μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἀσφαλῶς τὸ ζήτημα τῶν διδασκάλων καὶ εἰδικῶς τῶν ἐκπαιδευτικῶν δὲν εἶναι ἁπλοῦν, εἶναι τεραστίας σημασίας καὶ θέτει καθημερινῶς τὸν ὑπουργόν, ἐνώπιον διλήμματος, διότι εἶναι καὶ ἄνθρωποι εἰς τοὺς ὁποίους ἔχουν παρουσιασθῆ δραματικαὶ περιπτώσεις. Χθὲς ἦλθε μία δημοδιδασκάλισσα ζητοῦσα νὰ μετατεθῇ διότι εἶχε τόσα χρόνια ὑπηρεσίας καὶ διότι ἔχει ἕνα υἱόν της φονευθέντα ἕτερον τραυματισθέντα καὶ τρίτον νῦν ὑπηρετοῦντα. Ἐζήτει μετάθεσιν, ἀλλὰ δὲν ἔχει δικαίωμα ὁ ὑπουργὸς νὰ τὴν μεταθέσῃ. Δὲν ἔφευγε δὲ ἀπὸ τὸ γραφεῖον καὶ μοῦ ἔλεγε— Ὑπουργὸς εἶσθε καὶ δὲν δύνασθε νὰ μοῦ δώσητε λύσιν εἰς τὸ ζήτημα αὐτό; Δὲν δικαιούμην λόγῳ τοῦ ὅτι εἶχεν υἱὸν φονευθέντα νὰ ἀγανακτήσω, καὶ δὲν ἠδυνάμην νὰ τῆς δώσω νόμιμον λύσιν μὲ κράτησε ½ ὥραν. Τοιαῦται περιπτώσεις παρουσιάζονται καθημερινῶς καὶ εἰς τοὺς ἐπιθεωρητὰς ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάζονται καθημερινῶς παρὰ τοὺς ὑφισταμένους περιορισμοὺς νὰ κάμουν ἀποσπάσεις. Ἄλλη περίπτωσις εἶναι, ὅτι φεύγουν ἀπὸ ἀνταρτοκρατούμενα μέρη καὶ ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἐγὼ λέγω ὅτι πρέπει νὰ παρουσιάζωνται εἰς τὸν ἐπιθεωρητὴν τῆς περιφερείας καὶ μοῦ λέγουν, ὅτι χάνωμεν τὴν ἐγκατάστασίν μας ποῦ θὰ ζήσωμεν; Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ χορηγηθοῦν πιστώσεις διὰ τὸν διορισμὸν δημοδιδασκάλων καὶ ἐλπίζω μὲ τοὺς διορισμοὺς αὐτοὺς καὶ τὴν ἄρσιν τῶν ἀποσπάσεων νὰ κατορθωθῇ ὥστε, νὰ συμπληρωθοῦν τὰ κενά. Δυστυχῶς μέχρι τοῦδε, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ τρέχοντος ἔτους πολλαπλασιάσθησαν αἱ ἀποσπάσεις αὐταὶ διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἀνέφερον. Πάντως ρηταὶ εἶναι αἱ διαταγαὶ, τὰς ὁποίας ἔχομεν δώσει, καὶ αἱ ὁποῖαι θὰ ἐφαρμοσθοῦν διὰ νὰ ἔχωμεν τοὐλάχιστον κατὰ τὸν Σεπτέμβριον τὰ σχολεῖα συμπληρωμένα. Ἔκανα καὶ μίαν σχετικὴν διαταγήν.

§16Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὸ θέμα εἶναι νὰ ἐπανέλθουν εἰς Καρυστίαν οἱ ἐκ Καρυστίας ἀπεσπασμένοι.

§17Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Σημειῶστε, ὅτι ἔγιναν μεταθέσεις πρὸς συμπλήρωσιν σχολείων καὶ δὲν ἐδόθησαν πιστώσεις. Δὲν κατηγορῶ βεβαίως, τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι εἶναι γνωστὴ ἡ κατάστασις.

§18Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Διὰ τὴν μετάθεσιν εἰς Ἀθήνας ὑπάρχουν πιστώσεις;

§19Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἔρχονται ἰδίοις ἐξόδοις.

§20Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κάμετε, κ. ὑπουργέ, μίαν ἀνακάθαρσιν τῶν ἀπεσπασμένων ἐδῶ, διὰ νὰ ἴδητε τὶ συμβαίνει. Δὲν ἠμπορεῖ ὅλοι νὰ ὑπάγωνται εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις.

§21Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νὰ μᾶς βεβαιώσετε κ. ὑπουργέ, ὅτι δὲν θὰ ἀνανεώσετε τὰς πιστώσεις.

§22Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἔκαμα διαταγὴν νὰ ξεύρουν ἀπὸ τώρα, ὅτι τὴν 1 Σεπτεμβρίου θὰ εἶναι ὅλοι εἰς τὰς θέσεις των.

§23Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξακολουθεῖ ἡ μάχη. Νὰ παρακληθοῦν οἱ ὑπουργοὶ νὰ μᾶς εἴπουν τὶ συμβαίνει.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω δήλωσιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γιαννοπούλου. Δήλωσις Ἀθανασίου Γιαννοπούλου Βουλευτοῦ Ἀχαΐας Πρὸς Τὴν Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Σήμερον καὶ περὶ ὥραν 3.30′ πρωϊνὴν, δύναμις συμμοριτῶν κατελθοῦσα μέχρι τοῦ ἔξωθι τῶν Πατρῶν εὑρισκομένου ὑδροηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Γλαύκου, προσέβαλε τοῦτο καὶ κατέστρεψε τὴν μεγαλυτέραν γεννήτριαν μηχανὴν 1.200 κιλοβάτ, ὡς καὶ ἄλλας ἐγκαταστάσεις μὲ ἀποτέλεσμα τὴν διακοπὴν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ὅπερ χρησιμοποιεῖται διὰ τὸν φωτισμὸν τῆς πόλεως καὶ μεγάλης πέριξ αὐτῆς περιοχῆς εἰς ἀκτῖνα 30 καὶ πλέον χιλιομέτρων διὰ τὴν κίνησιν τῶν ἐργοστασίων αὐτῆς καὶ δι’ ἀρδευτικοὺς σκοπούς, τῆς τοιαύτης καταστροφῆς οὔσης σημαντικῆς καθ’ ὅσον τὸ βοηθητικὸν (θερμικὸν) ἐργοστάσιον εἶναι ἀνεπαρκές, Μετὰ δύο ὥρας, ἤτοι, τὴν 5.30′ πρωϊνήν, ἕτερον συμμοριακὸν συγκρότημα, ἰσχυρόν, ἐπετέθη κατὰ τῆς κωμοπόλεως Χαλανδρίτσης μὲ ἄγνωστα εἰσέτι ἀποτελέσματα, διότι ἡ μάχη συνεχίζεται. Αἱ δύο ταὐτόχρονοι σχεδὸν ἐπιθέσεις, ἡ μία ἔξωθι τῶν Πατρῶν καὶ ἡ ἄλλη οὐχὶ μακρὰν τῆς πόλεως ταύτης μὲ συγχρονισμένην τρίτην τοιαύτην κατὰ τῶν ἐξωτερικῶν φυλακίων τῆς πόλεως τῶν Καλαβρύτων, ἀποτελοῦσαι συνέχειαν πολλῶν προηγηθεισῶν, ἐν πολλοῖς αἱματηρῶν ἐπιθέσεων κατὰ διαφόρων μερῶν τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας καὶ τῆς Πελοποννήσου γενικώτερον ἀποδεικνύουν διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν τὴν ἀναξιότητα τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις κατὰ τρόπον ἐγκληματικὸν συνεπαγόμενον βαρυτάτας δι’ αὐτὴν εὐθύνας, ἔχει ἐγκαταλείψει τὸν Νομὸν Ἀχαΐας καὶ ὁλόκληρον τὴν Πελοπόννησον εἰς τὴν διάκρισιν καὶ τὸν ἔλεγχον τῶν συμμοριτῶν, οἵτινες ἐλεύθεροι καὶ ἀνεμπόδιστοι προβαίνουν εἰς ἀπαγωγὰς καὶ σφαγὰς ἐθνικοφρόνων πολιτῶν, εἰς ἐμπρησμοὺς οἰκιῶν, εἰς ἀνατινάξεις γεφυρῶν, εἰς λεηλασίας καὶ διαρπαγὰς χωρίων καὶ κωμοπόλεων, σιδηροδρομικῶν συρμῶν, αὐτοκινήτων κλπ. εἰς φορολογίας ἁπάντων τῶν γεωργικῶν καὶ κτηνοτροφικῶν προϊόντων, εἰς καταργήσεις Κοινοτικῶν Συμβουλίων καὶ τέλος εἰς στρατολογίαν. Πολλαπλᾶ ἐγένοντο ἐκ μέρους βουλευτῶν τῆς Πελοποννήσου μεμονωμένα καὶ ὁμαδικὰ διαβήματα πρὸς τοὺς ἁρμοδίους, αἱ ρηταὶ καὶ κατηγορηματικαὶ διαβεβαιώσεις καὶ ὑποσχέσεις τῶν ὁποίων, αἱ κατ’ ἐπανάληψιν δοθεῖσαι, περὶ ἀποστολῆς ἐνισχύσεων καὶ ἐπικειμένης ἐνάρξεως γενικῶν ἐκκαθαριστικῶν ἐπιχειρήσεων ἐν Πελοποννήσῳ οὐδέποτε ἐπραγματοποιήθησαν. Ἡ τοιαύτη ἐγκατάλειψις τῆς Πελοποννήσου καὶ αἱ ψευδεῖς ὑποσχέσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἔχουν προκαλέσει αἰσθήματα ὀδύνης καὶ ἀπογνώσεως εἰς τὸν λαὸν τῆς περιφερείας ταύτης, ἥτις οὐδὲν πλέον ἐλπίζει, ἀπὸ τὴν διαρκῶς ψευδομένην καὶ παντελῶς ἀδιάφορον Κυβέρνησιν. Καταγγέλω ὅθεν ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν ἀνεπαρκῆ καὶ ἀναξίαν Κυβέρνησιν καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. βουλευτῶν ἐπὶ τῶν συμβαινόντων ἐν Πελοποννήσῳ καὶ ἐπὶ τῶν κινδύνων οἵτινες ἐπαπειλοῦν ταύτην, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν βαρυτάτων ἔναντι τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ εὐθυνῶν, αἵτινες βαρύνουν τοὺς ἐκ τῶν συναδέλφων ὑποστηρίζοντας καὶ ἐμπιστευομένους τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν τὴν τόσον τραγικῶς εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς ἀποτυχοῦσαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουλίου 1948

Ὁ δηλῶν βουλευτὴς

Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτή-

σεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων τῆς προμηθείας τῆς ὀρύζης. Ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§25Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Συζητοῦμεν, κ.κ. βουλευταί ἐπερώτησιν, τοὐτέστι κατηγορίαν. Οἱ μηνύοντες, οἱ κατήγοροι, δηλαδή, εἶναι ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος Π. Γαρουφαλιᾶς καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος Δ. Χατζηγιάννης. Κατηγορούμενοι εἶναι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ, ὁ ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ οὐδεὶς ἄλλος. Κατὰ τὰ κείμενα. Κατ’ ἐμέ, ἅπαντες οἱ ὑπουργοί. Δὲν εἶναι μόνον κατηγορούμενοι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι, ὅταν συνέβη ἡ πρᾶξις, περὶ ἧς πρόκειται, δὲν ἦσαν ὑπουργοί. Ἐὰν δὲ πρόκειται νὰ στραφῇ κατηγορία κατὰ πρώην ὑπουργῶν ἡ κατηγορία θὰ εἶναι κατὰ τὸν περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν νόμον. Δὲν θὰ εἶναι ἐπερώτησις. Ἐν προκειμένῳ δὲ εἶναι ἐπερώτησις ἀκραιφνῶς καὶ περιοριστικῶς πολιτικοῦ χαρακτῆρος. Διότι, ἡ πρᾶξις περὶ ἧς γίνεται λόγος, δὲν συνετελέσθη. Πάντως δὲ ἠκυρώθη. Εἶναι λοιπὸν γνησίως πολιτικοῦ χαρακτῆρος ἡ κατηγορία. Καὶ φυσικὰ κατὰ τὰ θέσμια τὰ κοινοβουλευτικὰ καὶ τὰς παραδόσεις ὅλων τῶν κοινοβουλευτικῶν κρατῶν, στρέφεται κυριώτατα κατὰ τοῦ Πρωθυπουργοῦ. Καὶ καθὼς γνωρίζετε ἀκόμη καὶ εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια, ἡ ἡμετέρα νομοθεσία δυσμενῶς ἔχει πρὸς τοὺς μὴ ἐμφανιζομένους κατηγορουμένους. Καὶ διὰ τοῦτο ἡ ἀνακοπὴ γίνεται δεκτή, ἐὰν ὡρισμένοι ὑπάρχουν λόγοι. Τόσον περισσότερον καὶ βαρύτερον, ἄρα καὶ προφανές, εἶναι τὸ σφάλμα, ὅταν κατηγορούμενος ἐνώπιον Κοινοβουλίου εἶναι ὁ ὑπεύθυνος ἀρχηγὸς τοῦ Κράτους, ὁ Πρωθυπουργός. Καὶ ὅμως διεξάγεται ἡ ἐναντίον του δίκη κατ’ ἐρήμην αὐτοῦ. Δὲν δύναται νὰ ἀρνηθῇ κανείς, κύριοι βουλευταί, ὅτι τοῦτο δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ εὐλάβεια πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Δὲν φανερώνει οὐδεμίαν ὑπακοὴν εἰς τὸ πολίτευμα, δὲν φανερώνει οὐδεμίαν πίστιν πρὸς τὸν ὅρκον, τὸν ὁποῖον θέσας τὴν χεῖρα ἐπὶ τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου ὡρκίσθη νὰ τηρῇ τὸ Πολίτευμα τῆς Χώρας. Ἡ ἀπουσία κατὰ τοιαύτην συζήτησιν κατηγορουμένου Πρωθυπουργοῦ, εἶναι ὑπόθεσις πολιτικὴ πρώτης τάξεως, εἶναι βαρυτάτης σημασίας διὰ τὴν πρόοδον τοῦ λαοῦ μας, διὰ τὴν αὐτοϋπόληψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον φέρονται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας οἱ ὑπεύθυνοι Κυβερνῆται τῆς Χώρας. Δὲν ἠξεύρω κύριοι, ποῦ εὑρίσκεται ὁ κ. Πρωθυπουργός, μετὰ τὴν μετάβασίν του εἰς Κοζάνην. Ἔχω τινὰς πληροφορίας, ὅτι, διεξαγομένης κατ’ αὐτοῦ τοιαύτης συζητήσεως, εὑρίσκεται ἀδιαφορῶν εἰς τὸ ἰδιαίτερόν του γραφεῖον, εὑρισκόμενον ἐντὸς τοῦ κτιρίου καὶ τῆς αἰθούσης μας. Εἶναι ἀρκετὰ ταῦτα διὰ νὰ κρίνετε τὴν πρᾶξίν του. Ἀλλά, διὰ νὰ κρίνετε, κύριοι βουλευταί, Ἕλληνες βουλευταί, διὰ νὰ κρίνετε καὶ τὴν ἰδικήν σας εὐθύνην —καὶ τὴν ἰδικήν μας εὐθύνην— ὅταν ἀνεχώμεθα τοιούτου εἴδους παρεκτροπάς, θὰ προχωρήσω εἰς τὸν λόγον μου. Καὶ διὰ τοῦτο καὶ προχωρῶ, κύριοι, ἐγὼ εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν, διότι ἐὰν μὴ ἦτο τοιούτου εἴδους ἡ πρᾶξις, θὰ ἔλεγον, ὅτι προώρως συζητοῦμεν, διότι προκειμένου περὶ τῶν λεπτομερειῶν τῆς ὑποθέσεως, ἀκαίρως πως ἔρχεται πρὸς συζήτησιν ἡ ὑπόθεσις, ἔπειτα ἀπὸ τὰς ὑποβεβλημένας ἐρωτήσεις ἐκ μέρους τοῦ κ. Δημητρακοπούλου καὶ τοῦ κ. Γονῆ. Διότι καὶ οἱ δύο ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ζητοῦν τοιαύτας καὶ τοσαύτας πληροφορίας, τόσης σπουδαιότητος, ὥστε χωρὶς αὐτὰς τὰς πληροφορίας αἱ πράξεις αὗται εἰς τὰ καθ’ ἕκαστά των, δὲν εἶναι ἴσως δυνατὸν νὰ κριθοῦν ἐπακριβῶς. Εἶπον ὅμως, ὅτι εἶναι ὑπὸ τὴν μομφὴν, τὴν καλουμένην κατὰ τὸν τεχνικὸν ὅρον τοῦ πολιτεύματός μας «ἐπερώτησις» ὄχι μόνον ὁ Πρωθυπουργὸς ἀλλὰ καὶ ἅπαντες οἱ ὑπουργοί, οὐχὶ μόνον οἱ ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ἐπερώτησιν, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι ἀκόμη ὑπουργοί, οὐχὶ βεβαίως οἱ νέοι ὑπουργοί, ἀλλὰ οἱ ἄλλοι, οἱ τέως, ἅπαντες. Διότι ἰδίως μετὰ τὴν πρὸς τὸν Πρωθυπουργὸν ἐπιστολήν, τὸ ἔγγραφον, τὴν ἀναφοράν, δὲν ἠξεύρω πῶς θὰ τὴν ὀνομάσετε, τοῦ τότε ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ζαΐμη, τοῦ ἀξιοτίμου αὐτοῦ Ἕλληνος πολιτικοῦ, εὐπατρίδου, ἀξιοτίμου μὲ ὅλην τὴν σημασίαν τῆς λέξεως, μετὰ τὴν ἀναφορὰν ἐκείνην, τῆς ὁποίας βεβαίως ἔλαβον γνῶσιν ὅλοι οἱ ὑπουργοί, εἶναι ὑπεύθυνος κατ’ αὐτὸν διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἐὰν ὑπάρχῃ εὐθύνη. Καὶ ἐκφράζομαι μὲ τὸ «ἐάν», κύριοι βουλευταί, διότι ἐγώ, δὲν σκέπτομαι νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως καὶ δὲν σκέπτομαι νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως, διότι οὐδεμίαν κατὰ τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀπαγγέλω ταύτην τὴν στιγμὴν κατηγορίαν, διότι δὲν θέλω νὰ προεξοφλήσω τὰς εὐθύνας οὐδενός. Μολονότι διέπραξαν ἀμφότεροι οὗτοι ἓν σφάλμα... Δέν εἶναι σήμερον πρόσωπον περιλαμβανόμενον εἰς τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ κατὰ ἕνα τινὰ τρόπον ἀναποτρέπτως συνδέεται πρὸς τὴν συζήτησιν καὶ ὁ ἀξιότιμος κύριος Ζαΐμης. Διότι, μετὰ τὴν ἀναφορὰν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλε πρὸς τὸν κύριον Πρωθυπουργὸν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐλήφθη αὕτη, ὑπ’ ὄψιν καὶ δὲν ἐπῆλθεν ἐνέργεια κυρωτικὴ οὐδεμία, ἐνέχεται ὅτι μετὰ τῆς ἀξιοπρεπείας ἑνὸς Ζαΐμη δὲν ἔρριψε τὸ ὑπουργικόν του χαρτοφυλάκιον... Δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ κρατήσῃ οὐδὲ ἐπὶ μίαν στιγμήν. Γνωρίζει πόση εἶναι ἡ ὑπόληψίς μου πρὸς αὐτόν. Αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν νὰ τὴν διατυπώσω ἄλλην μίαν φοράν, ὡς τὴν διετύπωσα πρὸ ὀλίγου, ἀλλὰ τὸ σφάλμα του εἶναι φανερόν. Τὸ σφάλμα του εἶναι βαρύ. Βαρύτατον δὲ εἶναι τὸ σφάλμα καὶ τοῦ κ. Βαρβούτη, διότι μετὰ τὴν τοιαύτην ἀναφορὰν τοῦ κ. Ζαΐμη, ἑνὸς Ζαΐμη, καὶ ὁ κ. Βαρβούτης δὲν ἔπρεπε νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὑπόθεσιν χωρὶς νὰ ἀπομακρυνθῇ τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἐκεῖνος ἢ ὁ κ. Ζαΐμης. Αὐτὴ νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ πολιτικὴ ἄποψις τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, κύριοι βουλευταί, καὶ ἔπρεπε κατὰ τὴν ἰδικήν μου κρίσιν καὶ ἀντίληψιν, εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις, μολονότι δὲν ἀμφιβάλλω καὶ ἐγὼ ὅτι οἱ ὁμιλήσαντες, κύριοι συνάδελφοι, ἀνέφερον γεγονότα σπουδαιότατα, τὰ ὁποῖα καθιστοῦν τὴν συζήτησιν σοβαρωτάτην καὶ μᾶς ἐπιβάλλουν ἓν καθῆκον βαρύ. Δὲν συμφωνῶ βεβαίως, εἰς τὴν ὑπερβολὴν, εἰς τὴν ὁποίαν παρεσύρθη ὁ κατὰ τὰ ἄλλα ὁμιλήσας ἄριστα, ἀξιότιμος ἐκ Πειραιῶς διαπρεπὴς συνάδελφος, κύριος Κάντζιας, ὁ ὁποῖος ἔδωκεν ἀφορμὴν νὰ ἀκουσθοῦν λόγοι εἰς τὴν Βουλὴν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀκούωνται. Διεσπάσθη ἢ μᾶλλον ἐζητήθη, μᾶς εἶπον ἡ διάσπασις τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἐθνικῆς Συνεργασίας, ὡς τὴν ἀπεκάλουν —εἶναι γνωστὸν εἰς ὑμᾶς ὅτι ἐγὼ ἔδιδον εἰς αὐτὴν ἄλλου εἴδους ὀνομασίαν— διότι δὲν ἀντελήφθησαν νὰ ὑπῆρχε προθυμία ἐκ μέρους τῶν μεγάλων Συμμάχων, πρὸς διοργάνωσιν ἰσχυροῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Καὶ τὸ ἀντελήφθησαν πότε; Μετὰ 15 ἡμέρας, μετὰ ἕνα μῆνα, μετὰ 2 μῆνας, μετὰ 3 μῆνας, ἢ τὸ ἀντελήφθησαν μετὰ 6 ὁλοκλήρους μῆνας, ὅτε ἠμποδίσθη μία μετάβασις εἰς Ἀμερικὴν καὶ ὑπῆρξεν ἄρνησις νὰ δοθῇ τοὐλάχιστον εἰς τὸν αἰτοῦντα τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν; Ἔπρεπε μετὰ περισσοτέρας προσοχῆς νὰ προσέρχωνται ἐδῶ, ἀξιοῦντες ἔπαινον διὰ τὴν ρητορικήν των. Ρητορική, ἡ ὁποία δὲν προσέχει, ἀνάθεμά την, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ρητορική εἶναι κομπασμὸς ὁ ὁποῖος οὐδέποτε εἶναι ὠφέλιμος. Ἡ δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνη ἐγένετο παρακαίρως καὶ ἐγένετο διὰ φιλοδοξίας προσωπικοῦ χαρακτῆρος, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἐπιτετραμμέναι. Ἐπερίττευε λοιπὸν αὐτὴ ἡ ὑπερβολὴ εἰς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ διαπρεποῦς συναδέλφου, τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κάντζια. Ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ εἰς τὴν ἐπερώτησιν. Ἡ ἐπερώτησις εἶναι νὰ συζητηθῇ ἡ λειτουργία τοῦ Κράτους πρὸς προμήθειαν μιᾶς ποσότητος ἀραβοσίτου καὶ μιᾶς ποσότητος ὀρύζης. Ἀλλὰ καὶ ἡ συζήτησις αὕτη εἶναι ἄκαιρος, ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω, μέχρις ὅτου προσαχθοῦν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ζητοῦν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι Δημητρακόπουλος καὶ Γονῆς. Καὶ διὰ τοῦτο ἐγώ, σήμερον σπεύδω νὰ τερματίσω τὸν λόγον μου, προβαίνων ὅμως εἰς μίαν πρότασιν: Νὰ διορισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς Ἐπιτροπὴ Ἐξεταστικὴ τῆς ὑποθέσεως ταύτης. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν τοιαύτην ὑπόθεσιν ἐκκρεμῆ, διότι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι καὶ δι’ ἄλλους λόγους καὶ δι’ ἄλλα ἀποτελέσματα βαρυτέρα, ὅλης τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ὁλοκλήρους μῆνας, κύριοι βουλευταί, αἱ ἐφημερίδες συζητοῦν, συζητοῦν καὶ εἰς ὅλα τὰ δικαστήρια, εἰς ὅλα τὰ ξενοδοχεῖα, εἰς ὅλα τὰ καφενεῖα, εἰς ὅλας τὰς πλατείας, εἰς ὅλας τὰς ὁδούς, εἰς ὅλας τὰς πεδιάδας καὶ εἰς ὅλα τὰ ὄρη καὶ τὰ βουνὰ τῆς Ἑλλάδος περὶ μιᾶς πράξεως ἐξαιρετικὰ σκανδαλώδους, ἡ ὁποία θίγει τὴν ὑπόληψιν, κἄτι περισσότερον, θίγει τὴν ἠθικὴν ὑπόστασιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας. Δὲν δύναται αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις ὅπως κατήντησεν, ἔπειτα ἀπὸ τοιοῦτον διασυρμόν, νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ ἀντισταθῇ ἐπὶ τέλους, ἂν μὴ τι ἄλλο, νὰ ἀντισταθῇ εἰς τὸν διορισμὸν μιᾶς τοιαύτης Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀλλὰ βέβαια μία τοιαύτη Κυβέρνησις πρέπει κατὰ τὴν πολιτικὴν ἀξιοπρέπειαν τὴν ὑπερήφανον ἀντίληψιν περὶ ἠθικῆς, πρέπει μία τοιαύτη Κυβέρνησις νὰ διερωτήσῃ ἑαυτήν, τελοῦσα ὑπὸ τοιαύτην ἠθικὴν ἐκκρεμότητα, ἔπειτα ἀπὸ τὸν διορισμὸν μιᾶς τοιαύτης Ἐπιτροπῆς, δικαιοῦται νὰ παραμένῃ ὡς Κυβέρνησις τῆς χώρας; Ἡ φιλοτιμία της τὸ ἐπιτρέπει; Ἂς ἐρωτήσῃ ἑαυτὴν καὶ ἂς πράξῃ. Ἀλλὰ ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ ἐάν, κύριοι βουλευταί, δὲν ἐπιμείνῃ νὰ διορισθῇ μία Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ ἁμαρτάνει βαρύτατα ἐνώπιον τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα).

§26Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν πρότασιν τοῦ κ. Κουλουμβάκη τὴν ἤθελα γενικωτέραν. Θὰ ἤθελα νὰ διορισθῇ μία Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ τὰ συμβάντα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομίας ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Τσάτσος ἔχει τὸν λόγον.

§28Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν Βουλὴν πρέπει νὰ εἶναι ἀντικείμενον ὡρίμου, ἀντικειμενικῆς, σαφοῦς καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν συντόμου συζητήσεως. Μόνον κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ συζήτησις αὐτὴ νὰ ὠφελήσῃ καὶ νὰ μὴ βλάψῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ἔθνος ἀγωνίζεται ὑπέρτατον ἀγῶνα, νὰ παρατείνεται ἐπὶ μακρὸν ἡ συζήτησις. Συνεπῶς ἡ συζήτησις πρέπει νὰ εἶναι σύντομος. Πρέπει νὰ εἶναι σαφής, διότι δὲν ἐπιτρέπεται ἕνα θέμα, ὅπως εἶναι τὸ συζητούμενον, νὰ συζητηθῇ χωρὶς νὰ ἀναπτυχθοῦν ὅλαι αἱ πτυχαί του κατὰ τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἀπομείνουν οὔτε ἀπορίαι οὔτε ὑποψίαι. Καὶ πρέπει νὰ γίνῃ μὲ ἠρεμίαν καὶ ἀντικειμενικότητα διότι μόνον οὕτω θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσωμεν τὴν πεποίθησιν ὅτι πράγματι ἄγει εἰς τὴν συναγωγὴν ὁριστικῶν συμπερασμάτων. Ὑπάρχουν, νομίζω, κατὰ βάσιν δύο θέματα, ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῇ τυπικόν, νομικόν, τὸ θέμα τῆς ἁρμοδιότητος καὶ ὑπάρχει ἕνα θέμα οὐσίας, ἕνα θέμα σκοπιμότητος, καλῆς διαχειρίσεως τοῦ ζητήματος ἀπὸ μέρους ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὸ διεχειρίσθησαν. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον θέμα, τὸ θέμα τὸ τυπικόν, τὸ θέμα τὸ νομικόν, ἡ Βουλὴ γνωρίζει ὅτι ὑπάρχουν δύο κείμενα, δύο νόμοι οἱ ὁποῖοι ρυθμίζουν τὸ ζήτημα. Πρῶτον ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος 1030 τοῦ Μαρτίου 1946 καὶ δεύτερον, τὸ πρόσφατον σχετικῶς νομοθετικὸν διάταγμα 480 τὸ ὁποῖον ἔχει ψηφισθῆ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τῆς παρούσης Βουλῆς. Πλὴν ὅμως τῶν δύο κειμένων τῶν ὁποίων ἐπιβάλλεται ἡ σύγκρισις πρὸς συναγωγὴν τοῦ συμπεράσματος ποῖος ἦτο ἁρμόδιος ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἢ ὁ ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ, πρέπει νὰ τεθοῦν ὡρισμέναι ἀρχαὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων πάντοτε ἐξετάζονται τὰ ζητήματα τῆς ἁρμοδιότητος. Εἶναι κατ’ ἀρχὴν ἀπίθανον, διὰ νὰ μὴ εἴπω λογικῶς ἀπαράδεκτον, ὅτι ὁ νόμος δέχεται ταὐτοχρόνως ἁρμοδιότητα δύο Ὑπουργείων ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Εἶναι δυσχερὲς νὰ δεχθῇ τις ὅτι ὁ νομοθέτης ἀναθέτει εἴτε εἰς τὸν ἕνα, εἴτε εἰς τὸν ἄλλον κατὰ τὴν ἰδίαν αὑτοῦ κρίσιν νὰ ἐνεργήσουν τὴν αὐτὴν πρᾶξιν. Ἡ ἁρμοδιότης, πλὴν ρητῆς ἀντιθέτου διατάξεως, εἶναι κατὰ γενικὴν ἀρχὴν τοῦ Δημοσίου Δικαίου πάντοτε ἀποκλειστική. Δι’ αὐτὸ τίθενται οἱ κατὰ τόπον, οἱ κατὰ χρόνον καὶ κατ’ ἀντικείμενον περιορισμοί, διὰ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ ὅτι καλῶς καὶ ἐντὸς τοῦ κύκλου τῆς ἁρμοδιότητός του ἐνήργησεν ὁ Α ἐνῷ ἠδύνατο νὰ ἐνεργήσῃ ὁ Β, καὶ πρὸ παντὸς διὰ νὰ μὴ συμπέσουν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου ἀντιφατικαὶ ἐνέργειαι δύο ταὐτοχρόνως ἐκπροσώπων τῆς Πολιτείας. Ἐπίσης πρέπει νὰ δεχθῇ τις ὅτι καὶ ἐὰν ἔχῃ ποτὲ ὁ νόμος θεσπίσει ἐξαίρεσιν τῆς γενικῆς ταύτης ἀρχῆς καὶ εἰς τὴν γενικὴν ἁρμοδιότητα ὡρισμένων ὀργάνων τῆς Πολιτείας παρεμβάλλει τὴν ἁρμοδιότητα ἑτέρου ὀργάνου, ἢ κατὰ παρεμβολὴν ἁρμοδιότης εἶναι δυσχερὲς νὰ δεχθῇ τις πότε θὰ εἶναι γενική, δηλαδὴ θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν διακριτικὴν εὐχέρειαν τοῦ ἑνὸς ὀργάνου, εἰς ποίας περιπτώσεις καὶ πότε θὰ παραμένῃ εἰς τὴν ἐνάσκησιν τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ ἄλλου. Διότι διαταράσσεται ἡ τάξις τῆς ἐνεργείας τῆς Πολιτείας. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτάς, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ νόμος 1030 ἔχει ἀναθέσει εἰς τὸν ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, προκειμένου περὶ τῶν βιοτικῶν ἀγαθῶν, ἓν γενικὸν τεκμήριον ἁρμοδιότητος, ποία εἶναι ἡ ἔννοια γενικῶς τοῦ Ν. Δ. 480, καὶ εἰδικώτερον τοῦ ἄρθρου 7 αὐτοῦ; Κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ἡ σκέψις ἡ ὁποία ἔχει πρυτανεύσει κατὰ τὴν θέσπισιν τοῦ Ν.Δ. 480, ἦτο ἡ συγκέντρωσις πάσης ἁρμοδιότητος, ἀφορώσης τὰς εἰσαγωγὰς καὶ τὰς ἐξαγωγὰς τελικῶς, εἰς τὴν ἐγκριτικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Δηλαδή, κατ’ ἐμὲ τὸ Ν.Δ. 480, πράγματι ἠθέλησε νὰ κορυφώσῃ τὰς ἁρμοδιότητας, τὰς ἐχούσας σχέσιν μὲ τὴν διενέργειαν εἰσαγωγῶν ἢ ἐξαγωγῶν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι δὲν καταργοῦνται αἱ θεσπισθεῖσαι προηγουμένως ἁρμοδιότητες, ἀλλ’ ὅτι τελικῶς, πᾶσα ἐνέργεια εἰσαγωγῆς καὶ πᾶσα ἐνέργεια ἐξαγωγῆς, δέον νὰ τυγχάνῃ, ἐγκρίσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ὁρίζει τὸ ἄρθρον 7 τοῦ Ν. Δ. 480 ὅτι: «Ἄδειαι δι’ εἰσαγωγὴν... ........ (ἀναγινώσκει)................». Τὴν τελικὴν ἔγκρισιν. Ἐκ τούτου νομίζω ὅτι, δύναται μετὰ βεβαιότητος νὰ συναχθῇ ὅτι δὲν καταργεῖται, ἡ διὰ τοῦ εἰδικωτέρου νόμου, προκειμένου περὶ βιοτικῶν ἀναγκῶν, θεσπιζομένη ἁρμοδιότης τοῦ ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ. Διατηρεῖται αὕτη καὶ ἁπλῶς δὲν δύναται ἡ χορηγουμένη, ἐν σχέσει πρὸς εἰσαγωγὴν καὶ ἐξαγωγὴν ἀπὸ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἢ λαμβανομένη, ἀπόφασις, νὰ τεθῇ εἰς ἐνέργειαν, δηλαδὴ νὰ ἀποβῇ πράγματι ἐκτελεστή, πρὶν ἢ ἐγκριθῇ ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, χάριν τῆς ἀπολύτου ἀντικειμενικότητος, διότι, ἐπαναλαμβάνω, τουλάχιστον καθ’ ὅσον ἀφορᾶ ἐμέ, μετὰ σαφηνείας καὶ ἀντικειμενικότητος. Νομίζω ὅτι, χάριν τῆς ἀπολύτου ἐνημερώσεως τῶν κ.κ. συναδέλφων εἰς τὸ θέμα, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν κ. συναδέλφων καὶ ἐπὶ δύο εἰσέτι διατάξεων. Λέγει εἰς τὸ ἄρθρον 7 τὸ Ν. Δ. 480 ἐν συνεχείᾳ ὅτι: «Οὐδεμία εἰσαγωγὴ ἢ ἐξαγωγὴ........ ........ (ἀναγινώσκει)................». Ὅπως ἀντιλαμβάνονται οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἐν προκειμένῳ, γίνεται πλέον λόγος μετὰ τῆς αὐτῆς γενικότητος, ὅπως καὶ εἰς τὴν προηγουμένην διάταξιν τοῦ 1ου ἐδαφίου περὶ ἀδείας χορηγουμένης πλέον ὑπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Περὶ τίνος πρόκειται, ποῖος εἶναι ὁ συνδυασμὸς τοῦ 1ου καὶ τοῦ 2ου ἐδαφίου; Νομίζω, διότι πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ὁ νόμος δὲν εἶναι ἀπολύτως τέλειος ἀπὸ ἀπόψεως νομοτεχνικῆς ὅτι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ἄλλη λύσις, πλὴν τῆς ἑξῆς: Ὅτι τελικῶς τὴν ἄδειαν τὴν ἐκδίδει, ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Δι’ αὐτὸ ἔχει τὸν χαρακτῆρα τελειώσεως τῆς συνθέτου διοικητικῆς ἐνεργείας, ἀλλὰ δὲν σημαίνει ὅτι, δύναται ποτὲ νὰ χορηγήσῃ τὴν ἄδειαν μόνος του ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Συνεπῶς φρονῶ ὅτι, πράγματι ἐν προκειμένῳ ὁ τέως ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐνεργήσας ὡς ἐνήργησεν, ὑπερέβη τὴν ἁρμοδιότητά του. Ἄν καλῶς ἐνθυμοῦμαι, κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως ἀπὸ μέρους τοῦ συναδέλφου κ. Γαρουφαλιᾶ, ὁ κ. τέως ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶπεν, ὅτι καὶ ἐὰν εἶχε τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ ἐνέργεια εἰς τὴν ὁποίαν εἶχε προβῆ δὲν ἦτο τύποις σύμφωνος πρὸς τὸ γράμμα τοῦ νόμου, καὶ πάλιν εἶναι τόση ἡ πεποίθησίς του εἰς τὴν ὀρθότητα, τὴν οὐσιαστικήν, τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν, ὥστε καὶ πάλιν θὰ προέβαινεν εἰς τὴν ἐνέργειαν ταύτην. Ἐὰν πρόκειται βεβαίως περὶ μιᾶς διατυπώσεως, ἡ ὁποία ἁπλῶς προσδίδει ἐνέργειαν εἰς τὴν πεποίθησιν τοῦ κ. τέως ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς οὐσιαστικῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξε, δὲν ἔχω τίποτε νὰ εἴπω. Ἐὰν ὅμως πρόκειται περὶ ἀπόψεως τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει μὲ ὅλην τὴν πληρότητα τῆς ἐννοίας τῆς φράσεως του, τότε θὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω, ὅτι καὶ ἐγὼ πιστεύω, ὅτι εἰς ἐκτάκτους περιστάσεις, πρὸς ἀντιμετώπισιν ἐκτάκτων ἀναγκῶν, ὅταν εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ ἐφαρμογή τῆς συνήθους διαδικασίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ ἄμεσα συμφέροντα τοῦ λαοῦ, συγχωρῆται ἡ παράβασις. Δὲν θὰ μὲ εὕρῃ ὁ κ. τέως ὑπουργός τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διαφωνοῦντα εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἡ διαφωνία θὰ ὑπάρξῃ ἀλλοῦ, θὰ ὑπάρξῃ εἰς τοῦτο: Ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ περιστάσεων, αἱ ὁποῖαι ἦσαν τόσον κρίσιμοι, ὥστε νὰ δικαιολογοῦν μίαν παράβασιν ρητῆς διατάξεως νόμου. Καὶ πλέον τούτου, φρονῶ, ὅτι δὲν ἔχω λόγον νὰ πιστεύω ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῆς συνήθους διαδικασίας δὲν ἠδύνατο νὰ ἀγάγῃ εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ. Εἰς τὸ τελευταῖον αὐτὸ σημεῖον εὑρίσκω κυρίως τὸ σφάλμα του, ὅτι συνήγαγεν ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῆς συνήθους διαδικασίας, δηλαδὴ ἡ μέσῳ τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ διεξαγωγὴ τῆς ὑποθέσεως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ συμφέρον τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ ἐξυπηρετήσῃ. Ταῦτα ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ τύπου. Εἰσέρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῆς οὐσίας. Εἶναι ἀνάγκη νὰ μὴ παρασυρθῇ κανείς, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ σχηματίσῃ κρίσιν περὶ τῆς ὑποθέσεως τῆς ὀρύζης καὶ τοῦ ἀραβοσίτου, ἀπὸ τὸ τί γνωρίζομεν σήμερον. Διότι ἡ καλὴ πίστις καὶ ἡ ἀντικειμενικότης ἐπιβάλλουν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι πολλὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι σήμερον γνωστά, δὲν ἦσαν προηγουμένως γνωστά. Ἐπὶ παραδείγματι, παρετήρησεν ὁ κ. τέως ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας πρὸς ἐμέ, κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ὅτι, πρὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου, δὲν εἶχε γνῶσιν τῆς παρουσίας τοῦ Ἀχιλλέως Φραγκίστα. Καὶ πράγματι, παρὰ τὴν ἰδικήν μου ἐντύπωσιν, ἐκ τῆς μελέτης τοῦ φακέλλου, διεπίστωσα ὅτι ἡ βεβαίωσις τοῦ κ. τέως ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι ἀκριβής. Τὸ ὄνομα «Φραγκίστας» πρὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου εἰς οὐδὲν ἔγγραφον ἐμφανίζεται. Συνεπῶς κρίνω ὅτι δὲν εἶχε γνῶσιν. Τοῦτο τὸ τονίζω, διότι πιστεύω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ μεθοδεύσωμεν τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἀντιλαμβανόμεθα τὴν ὑπόθεσιν, κατὰ τρόπον ὥστε νὰ μὴ κρίνωμεν τὴν εὐθύνην ἑνὸς ἑκάστου παρὰ ἀναλόγως τοῦ τί ἐγνώριζε κατὰ τὸ κρίσιμον χρονικὸν διάστημα καθ’ ὃ ἀνελάμβανε τὴν εὐθύνην. Προέβη δηλαδὴ εἰς τὴν ἐνέργειαν ἐκείνην, ἐκ τῆς ὁποίας ἐκπηγάζει καὶ ἡ εὐθύνη. Δὲν πρόκειται βεβαίως νὰ σᾶς ἐπαναλάβω τὴν ἀνάγνωσιν τῶν ἐγγράφων. Ἐγένετο καθ’ ὃ σημεῖον νομίζω ὅτι ἦτο χρήσιμος αὐτή, ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ καὶ ὑποθέτω, ὅτι ὅλοι ἐκ τῆς συνεδριάσεως ἢ τοὐλάχιστον ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν πρακτικῶν, θὰ γνωρίζετε περὶ ὅλων αὐτῶν. Ὑπενθυμίζω μόνον τὰ ἑξῆς, ὅτι πρὸ τῆς ἀποδοχῆς τῆς συμβάσεως, διὰ μιᾶς τηλεγραφικῆς ἀποδοχῆς, ἡ ὁποία πράγματι ἐδέσμευεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, πρὸ τοῦ τηλεγραφήματος τῆς 23ης Μαρτίου, διὰ τοῦ ὁποίου δηλοῦται ἀπὸ μέρους τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι ἀπεδέχετο τὴν προσφορὰν Πανταζοπούλου, προκύπτει ἐκ τῶν φακέλλων, ὅτι ἦσαν γνωστὰ τὰ ἑξῆς στοιχεῖα: 1) Τηλεγράφημα τοῦ Πανταζοπούλου πρὸς τὸν ἐνταῦθα ἐκπρόσωπόν του Ρουμπίνην, τὸ ὁποῖον ἀσχέτως τοῦ πότε ἀπεστάλη, ἐπεδόθη εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὴν 16ην Μαρτίου 1948. 2) Τηλεγράφημα τοῦ Πανταζοπούλου, τὸ ὁποῖον περιέχει τὴν προσφορὰν ὡς πρὸς τὸν ἀραβόσιτον, τῆς 15ης Μαρτίου 1948 καὶ ὁμοίως τηλεγράφημα τοῦ Πανταζοπούλου χωριστόν, τὸ ὁποῖον περιέχει τὴν προσφορὰν ὡς πρὸς τὴν ὄρυζαν. 4) Τηλεγράφημα τοῦ Πανταζοπούλου πρὸς τὸν Ρουμπίνην, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ Πανταζόπουλος εἰδοποιεῖ τὸν ἐνταῦθα ἀντιπρόσωπόν του, ὅτι εἶναι ἐπεῖγον νὰ ἐπιβεβαιώσῃ ὁ ὑπουργὸς τὸ ἐνδιαφέρον του, διὰ τὸ κλείσιμον αὐτῆς τῆς συμφωνίας: «.................... ... (ἀναγινώσκει εἰς τὴν Γαλλικὴν) ..............». 5) Τηλεγράφημα τοῦ κ. Δενδραμῆ, Πρεσβευτοῦ ἐν Οὐασιγκτῶνι, τὸ ὁποῖον ἔχει πρωτοκολληθῆ τὴν 18ην Μαρτίου 1948 ὑπ’ ἀριθ. 42848, εἰς τὸ πρωτόκολλον τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβεβαιώνει τὴν διενέργειαν διαπραγματεύσεων ἐν Λισσαβῶνι, διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς πωλήσεως πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐνεργείας εἰς τὴν ὁποίαν προφανῶς θὰ ἔχῃ προβῆ διὰ νὰ ὑπάρχῃ κατατεθειμένον καὶ τηλεγράφημα. Ὑπάρχει τηλεγράφημα τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ ἀποκαλέσωμεν ὡς τὴν ἀρχικὴν τὴν πρώτην ἀποδοχὴν τῆς προσφορᾶς. Τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾷ τὸν ἀραβόσιτον, ἀλλὰ ἀφορᾷ κυρίως τὸ ρύζι. Ὡς πρὸς τὸν ἀραβόσιτον ἐκφράζει ἐνδιαφέρον καὶ σημειώνω ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τελεῖ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς παραδόσεως ἐντὸς ὡρισμένης ἢ μᾶλλον τῆς φορτώσεως, διὰ νὰ εἶμαι ἀπολύτως ἀκριβολόγος, ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας. Τέλος ὑπάρχει τηλεγράφημα τοῦ κ. Δενδραμῆ, παραληφθὲν τὴν 26ην καὶ ὑπάρχει ἡ τελειωτικὴ ἀποδοχὴ τοῦ κ. Βαρβούτη τῆς 23ης Μαρτίου. Αὐτὰ εἶναι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶχεν τὴν 23ην Μαρτίου ὁ κ. Βαρβούτης ὑπ’ ὄψιν. Μετὰ τὴν 23ην Μαρτίου κρίσιμα σημεῖα ἀπὸ ἀπόψεως καταλογισμοῦ εὐθύνης, εἶναι 3 χρονικὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα προηγοῦνται, καὶ τὰ τρία, τῆς τελικῆς ὑπογραφῆς τὴν 8ην Ἀπριλίου τῆς συμβάσεως. Τὰ τρία αὐτὰ χρονικὰ σημεῖα εἶναι πρῶτον ἡ 27η Μαρτίου, ἡμέρα συνεδριάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, 2ον ἡ 3η Ἀπριλίου ἡμέρα ἀποστολῆς τῆς ἐπιστολῆς τοῦ κ. Ζαΐμη πρὸς τὸν κ. Στεφανόπουλον. Δὲν δύναμαι νὰ βεβαιώσω πότε ἔλαβε γνῶσιν τῆς ἐπιστολῆς ταύτης τοῦ κ. Ζαΐμη πρὸς τὸν κ. Στεφανόπουλον ὁ κ. Βαρβούτης. Καὶ 3ον ὑπάρχει ἡ 2α συνεδρίασις τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, ἡ ὁποία ἐγένετο τὴν 6ην Ἀπριλίου. Πρὸ τῆς 27ης Μαρτίου ὑπάρχουν τὰ ἑξῆς πρόσφατα στοιχεῖα: 1) Ὑπάρχει τὸ τηλεγράφημα τοῦ κ. Δενδραμῆ, τὸ ὁποῖον ἔχει πρωτοκολληθῆ ὑπ’ ἀριθ. 46563, τὸ ὁποῖον ἀναγγέλλει τὴν ἔγκρισιν τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου τροφίμων. Ὑπάρχει ἐπιστολὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας πρὸς τὸν ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 24 Μαρτίου καὶ ὑπάρχει τηλεγράφημα τοῦ κ. Δενδραμῆ, διὰ τοῦ ὁποίου ἀναγγέλλεται πρὸς τὸν ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι προέβη εἰς τὰς ἐνταλθείσας ἀνακοινώσεις περὶ τοῦ ἀλληλενδέτου τῶν 2 πράξεων, δηλ. τῆς ἀποδοχῆς τῆς προσφορᾶς τῆς ὀρύζης καὶ τῆς ἀποδοχῆς τῆς προσφορᾶς προκειμένου περὶ ἀραβοσίτου. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, δημιουργεῖται κυρίως ὁ θόρυβος ὁ πρῶτος, περὶ τὴν ὑπόθεσιν. Ὑπάρχει κατόπιν τούτων, τὸ τηλεγράφημα τοῦ κ. Βαρβούτη, πρὸς τὸν κ. Δενδραμῆ, διὰ τοῦ ὁποίου δηλοῦται, ὅτι ἐνεφανίσθησαν καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι προβαίνουν εἰς προσφοράς. Ὑπάρχει τηλεγράφημα τοῦ κ. Πανταζοπούλου πρὸς τὸν Ρουμπίνην, ὁ ὁποῖος βεβαιώνει τὸν ἀντιπρόσωπόν του, ὅτι αὐτοὶ εἶναι οἱ διακάτοχοι τοῦ ἐμπορεύματος, τοῦ δικαιώματος τῆς προσφορᾶς. Ὑπάρχει δεύτερον τηλεγράφημα τοῦ κ. Βαρβούτη καὶ μετὰ ἔρχονται αἱ δύο ἀπαντήσεις τοῦ κ. Δενδραμῆ καὶ εἰς τὸ τηλεγράφημα αὐτὸ τὸ 2ον τοῦ κ. Δενδραμῆ ἐμφανίζεται τὸ πρῶτον τὸ ὄνομα Φραγκίστας. Μετὰ ὁ κ. Βαρβούτης ἀπευθύνει ἔγγραφον πρὸς τὸ ἐνταῦθα γραφεῖον τῆς Πορτογαλικῆς Πρεσβείας, ἡ ὁποία Πορτογαλικὴ Πρεσβεία ἀπαντᾶ δι’ ἑνὸς ἐγγράφου πρὸς τὸν κ. Βαρβούτην. Ὑπάρχουν τηλεγραφήματα τοῦ κ. Βαρβούτη. Τὸ πρῶτον τηλεγράφημα πρὸς τὸν κ. Ἀργυρόπουλον ἐν Λισσαβῶνι καὶ ὑπάρχει καὶ τηλεγράφημα τοῦ κ. Ἀργυροπούλου πρὸς τὸν κ. Βαρβούτην, τὸ ὁποῖον ἔχει ληφθῆ τὴν 7ην Ἀπριλίου. Τὴν δὲ 8ην Ἀπριλίου ὑπογράφεται ἡ σύμβασις. Κύριοι, ἐὰν προέβην εἰς τὴν ἴσως ἀνιαρὰν αὐτὴν ἐξιστόρησιν τῶν ἐγγράφων, τὸ ἔκανα διότι ἦτο πράγματι ἀνάγκη νὰ ἔχετε καὶ τὴν εἰκόνα τῶν χρονικῶν ὁρίων τῆς ὑποθέσεως καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ τί εἶχεν ὑπ’ ὄψιν ἑκάστοτε ὁσάκις προέβαινεν εἰς αὐτὰς τὰς κρισίμους ἐνεργείας ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, ἐκ τῶν στοιχείων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα σήμερον γνωρίζομεν ὅλοι. Κατ’ ἐμέ, ἐν ὄψει τῶν στοιχείων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐγνώριζεν ὁ κ. ὑπουργός, ὁ τότε τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἤδη πρὸ τῆς 23ης Μαρτίου, πολλῷ μᾶλλον ὅμως πρὸ τῆς συνεδριάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου τῆς 27ης Μαρτίου καὶ τῆς 6ης Ἀπριλίου καὶ πολλῷ μᾶλλον πρὸ τῆς 8ης Ἀπριλίου, ἡμέρας καθ’ ἣν ὑπεγράφη ἡ σύμβασις μὲ τὸν Πανταζόπουλον, ὤφειλε, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, εἶναι κρίσις ἰδική μου πλέον αὐτή, νὰ ἔχῃ ἀντιμετωπίσει τὰς ἑξῆς ἀπορίας. Διατὶ ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις, Κυβέρνησις δηλαδὴ χώρας, ἡ ὁποία δὲν εἶναι παραγωγὸς ρυζιοῦ καὶ ἡ ὁποία διεκινδύνευεν ἐνέργειαν ἄνευ ἐγκρίσεως τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου τροφίμων, διὰ νὰ ἐξαγάγῃ ὄρυζαν, διατὶ ἡ Πορτογαλικὴ ...

§29Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἡ Πορτογαλία εἶναι χώρα παραγωγῆς ὀρύζης. Ὀρθῶς ἐθέσατε τὰ ζητήματα, μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, κ. συνάδελφε, διότι μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἦτο ἄγνωστον εἰς ἡμᾶς πόθεν εἶχε τὴν ὄρυζαν ἡ Πορτογαλία. Μετὰ ἐμάθαμεν ὅτι τὴν εἶχεν ἀπὸ τὴν Βραζιλίαν, καὶ πῶς τὴν ἠγόρασεν. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ εἴπητε.

§30Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ τὸ εἴπω.

§31Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἡ Πορτογαλία εἶναι ὀρυζοπαραγωγικὴ χώρα, καθ’ ὃν τρόπον δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς τοιαύτη καὶ ἡ Ἑλλάς. Ἀκριβῶς δὲ δι’ αὐτὸ ἔπρεπεν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ζητήσῃ εἰδικὴν Specification τοῦ εἴδους. Δηλαδὴ τὸν τόπον προελεύσεως, ἐξ οὗ ἐξαρτᾶται ἡ ποιότης καὶ ἡ τιμή. Τὸ πρᾶγμα ἦτο πολὺ φυσικόν, καὶ ἔπρεπε νὰ ζητηθῇ ὁ τόπος προελεύσεως ὁ ὁποῖος ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ποιότητα, καὶ συνεπῶς τὴν τιμὴν τοῦ ἐμπορεύματος εἰς τὴν ἀγοράν.

§32Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ὁ τόπος ἀναφέρεται εἰς τὴν Specification, ὡς τύπος «Ἀγκουΐλα».

§33Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐὰν ἡ Specification ἀναφέρῃ ὄρυζαν Πορτογαλικῆς προελεύσεως καὶ ὄχι Βραζιλιανῆς τότε ἦτο ψευδῆς.

§34Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ὁ τύπος «Ἀγκουΐλα» εἶναι τύπος Βραζιλίας. Λόγῳ δὲ τῆς ὑπαρχούσης ἀνάγκης εἰς τὴν ἀγορὰν ὀρύζης, δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ ἐξητασθῇ ἡ προέλευσις αὐτῆς. Ἀκολούθως εἶχε θεωρηθῆ ὅτι ἦτο κατάλληλος, καὶ αὐτὸ ἦτο ὅλον τὸ ζήτημα. Πάντως πρέπει νὰ εἴπω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος μέχρι στιγμῆς, ἐκθέτει τὸ θέμα μὲ πλήρη ἀντικειμενικότητα.

§35Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε τέως ὑπουργὲ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐγὼ περιορίζω τὴν ἀπορίαν μου εἰς τοῦτο τὸ σημεῖον. Διατὶ ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις πωλεῖ ὄρυζαν, Ἀπὸ τὴν μεγάλην ἐγκυκλοπαιδείαν — διότι ἐγὼ δὲν ἔχω εἰδικὰς γνώσεις περὶ ὀρύζης—παρετήρησα ὅτι ἡ παραγωγὴ ὀρύζης εἰς τὴν Πορτογαλίαν καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ θὰ ἦτο τόσον ἀσήμαντος ὥστε δὲν μνημονεύεται. Λοιπὸν νομίζω ὅτι ἡ πρώτη ἀπορία τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἦτο ἡ συνήθης ἀπορία τοῦ ἀγοραστοῦ διατὶ πωλεῖ ὁ πωλητὴς εἰς πᾶσαν δικαιοπραξίαν, ὅταν ἕνας ἄνθρωπος ἀγοράζῃ κἄτι, ἔχει τὴν ἀνησυχίαν καὶ ἐρωτᾶ, διατὶ ὁ ἄλλος πωλεῖ τὸ πρᾶγμα; τὸ ὁποῖον μάλιστα ἐν προκειμένῳ δὲν ἦτο εὔκολον νὰ εὑρεθῇ; Διατὶ τὸ πωλεῖ μήπως ἔχει ἐλάττωμα τὸ προϊόν; Ποὺ καθιστᾶ ἐπιβεβλημένην εἰς τὸν πωλητὴν τὴν πώλησιν; Διατὶ ἡ Πορτογαλία πωλεῖ τὴν ὄρυζαν; Ὅταν μάλιστα αὐτό, εἶναι προϊόν τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἰσαχθῇ ἐλευθέρως εἰς τὴν Εὐρώπην, ἀπὸ τὸ Διεθνὲς γραφεῖον, λόγῳ τοῦ λιμοῦ ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς τὰς Ἀσιατικὰς χώρας, ὅπου καταβάλλεται προσπάθεια νὰ ὑπάρχουν ἀποθέματα ὀρύζης, διὰ νὰ διοχετευθοῦν εἰς τὰς Ἀσιατικὰς χώρας; Ἡ δὲ ἀπορία, τὴν ὁποίαν, νομίζω ὅτι ὤφειλεν ὁ τέως ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ἔχῃ εἶναι ἡ ἑξῆς. Τὶ πληροφορίες εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν περὶ αὐτῆς τῆς ὀρύζης; Διατὶ αὐτὴ ἡ ὄρυζα ἡ ὁποία ἐνεφανίσθη κατ’ ἐπανάληψιν, προσφερθεῖσα εἰς τιμὰς ἀναμφισβητήτως μεγάλας, ἠλαττώθη κατόπιν; Διατὶ ἡ ὄρυζα αὐτὴ δὲν ἔχει ἀκόμη πωληθῆ; Διατὶ ἐνῷ ἔχει ἀνάγκην ὀρύζης ὅλη ἡ Εὐρώπη, δὲν ἔχει διατεθῆ ἀκόμη; Καθ’ ἣν μάλιστα στιγμὴν ὑπάρχει μεγάλη χώρα ὅπως ἡ Γαλλία ἡ ὁποία εἶχε τὸ 1)16 τῆς προπολεμικῆς καταναλώσεως ὀρύζης καὶ ἔχει σήμερον ἀνάγκην, καὶ μ’ ὅλα ταῦτα δὲν ἔχει πάρει τὸ ρύζι; Τὰς τρεῖς αὐτὰς ἀπορίας νομίζω ὅτι ὤφειλε νὰ ἔχῃ ὁ κύριος ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Διατὶ πωλεῖται ἡ ὄρυζα εἰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι εἶναι κατώτεραι τοῦ διεθνοῦς ἐπιπέδου, διατὶ ὁ ἀγοραστὴς ὤφειλε νὰ ἐξετάσῃ καὶ νὰ κρίνῃ, διατὶ τοῦ δίδεται μία συμφέρουσα προσφορά. Ἡ εὐφυΐα δὲν εἶναι οὐδενὸς προνόμιον, καὶ εἶναι ἀπίθανον νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι προβαίνουσιν εἰς δωρεὰς χωρὶς κἂν νὰ διεκδικοῦν τὸν τίτλον τοῦ ἐθνικοῦ εὐεργέτου. Διατὶ ἐπαναλαμβάνω γίνεται μία προσφορὰ εἰς τιμὰς πράγματι κατωτέρας, ἐὰν ὄχι οὐσιωδῶς χαμηλοτέρας τοῦ διεθνοῦς ἐπιπέδου; Νομίζω ὅτι τὸ ἐρώτημα αὐτὸ ἠδύνατο νὰ διατυπωθῇ καὶ ὡς πρὸς τὸν ἀραβόσιτον ὁ ὁποῖος ἐνῷ ὡς ὤφειλε καὶ ἔπρεπε νὰ παραδοθῇ ἐντὸς τῆς ταχθείσης προθεσμίας, πῶς ὁ ἀραβόσιτος προσεφέρθη εἰς αὐτὰς τὰς τιμάς, κάτω τῶν διεθνῶν; Τὸ πρᾶγμα ἐν προκειμένῳ ἦτο ὀλιγώτερον διὰ τὸν ἀραβόσιτον ἀπὸ ὅτι ἦτο διὰ τὴν ὄρυζαν.

§36Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἦτο κατωτέρα ἡ τιμὴ τοῦ ἀραβοσίτου κατὰ δέκα δολλάρια ἀπὸ τὴν τότε ὑπάρχουσαν τιμὴν τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς.

§37Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Συνεχίζω. Διατὶ ἐδημιουργήθη τὸ ζήτημα τοῦ ἀλληλενδέτου τῆς ὀρύζης καὶ τοῦ ἀραβοσίτου; Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐνθυμηθῆτε τὸ ζήτημα τοῦτο διότι ἐπὶ τοῦ σημείου τοῦ ἀλληλενδέτου, ἢ ἐπὶ τῶν συνεπειῶν τὰς ὁποίας εἶχε, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας. Περὶ τῆς βασιμότητος τῆς προσφορᾶς τῆς ὀρύζης αὐτῆς, τῆς εὑρισκομένης ἐν Πορτογαλίᾳ, διότι ἀνεμίχθη ἡ ἐν Οὐασιγκτῶνι Πρεσβεία καὶ ὄχι ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις ἀπ’ εὐθείας ἢ ἡ Ἑλληνικὴ Πρεσβεία ἐν Λισσαβῶνι ἥτις θὰ εἶχεν ἀπ’ εὐθείας τὰς πληροφορίας αὐτὰς ἀπὸ τὴν Λισσαβῶνα; Αὐταὶ νομίζω, ὅτι εἶναι αἱ ἀπορίαι, τὰς ὁποίας ὤφειλε ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα εἶχεν, ὁ κ. τέως ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ἔχῃ αἰσθανθῇ καὶ νὰ ἔχῃ ἐνεργήσει ἀναλόγως, ὄχι θεωρητικῶς νὰ αἰσθανθῇ τὰς ἀπορίας αὐτὰς ἁπλῶς καὶ νὰ συναγάγῃ τὰ πρακτικὰ ἐκεῖνα συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἐπεβάλοντο. Ὅταν ὁ κ. Ζαΐμης ἔλαβε γνῶσιν τῆς προσφορᾶς τοῦ Πανταζοπούλου, τηλεγραφεῖ ὁ κ. Ζαΐμης εἰς τὴν ἐν Οὐασιγκτῶνι Πρεσβείαν. Ὁ κ. Ζαΐμης εἰς τὸ τηλεγράφημά του ζητεῖ πληροφορίας περὶ τῆς σοβαρότητος τῆς προτάσεως καὶ τοῦ προτείνοντος, τί εἶναι αὐτὸς ὁ Πανταζόπουλος, τὸν ὁποῖον δὲν ἐγνώριζε. Διότι ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς συνήθους προσφορᾶς, δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς μικρᾶς ἀγοραπωλησίας, πρόκειται περὶ μιᾶς συμβάσεως, ἡ ὁποία εἶχεν ὡς ἀντικείμενον σχεδὸν 30 δισεκ. δραχμάς, ἐὰν καλῶς γνωρίζω νὰ μετατρέπω τὰ δολλάρια εἰς δραχμάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐταί, νομίζω, ὅτι ἦσαν αἱ ἀπορίαι, τὰς ὁποίας ὤφειλε καί, κατ’ ἐμέ, δὲν εἶχεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Βεβαίως, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἔχω ψυχογραφήσει, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὥστε νὰ γνωρίζω, τί ἀκριβῶς ἠσθάνθη τότε, τί ἀκριβῶς ἐσκέφθη, ἀλλὰ δὲν παρατηρῶ, δὲν γνωρίζω ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἐνεργείας του αἱ ὁποῖαι νὰ μαρτυροῦν ὅτι, ἐκ τῶν ἀποριῶν αὐτῶν συνήγαγε τὰ πρακτικὰ συμπεράσματα καὶ συνεπῶς τοῦ καταλογίζω τὴν παράλειψιν αὐτήν.

§38Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Περιμένατε νὰ μὲ ἀκούσετε πρῶτον καὶ κατόπιν νὰ λέγετε.

§39Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Βαρβούτη, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ διαπιστώσετε τοῦτο, ὅτι προσπαθῶ νὰ εἶμαι, ὅσον εἶναι ἀνθρωπίνως δυνατόν, εἰς τὴν ὑπόθεσιν ἀντικειμενικὸς καὶ εἶπον, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ γνωρίζω τὶ περισσότερον τῶν ὅσων προκύπτουν ἐκ τοῦ φακέλλου. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν καὶ τὴν ἰδικήν μου κρίσιν, οὐδεμία ἐκ τῶν ἐνεργειῶν, αἱ ὁποῖαι ἐκ τοῦ φακέλλου προκύπτουν, μαρτυροῦν ὅτι συναγάγατε, καὶ ἂν εἴχατε τὰς ἀπορίας αὐτάς, πρακτικόν τι συμπέρασμα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντίληψίς μου.

§40Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἐσημειώσατε τὴν ἀπορίαν διὰ νὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν. Μὴ σπεύδετε εἰς κρίσεις, ἐὰν θέλετε, προτοῦ λάβετε τὴν ἀπάντησιν. Ἐὰν θέλετε σπεύσατε.

§41Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Πιστεύω ὅτι, κατὰ τοῦτα διαφέρει ἡ θέσις ἡμῶν, ἐμοῦ ὡς ἐπερωτῶντος, ὑμῶν ὡς ἐκείνου κατὰ τοῦ ὁποίου κατ’ οὐσίαν, στρέφεται ἡ ἐπερώτησις, ὅτι ἐγὼ θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν προσαγάγετε στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ ἀνέτρεπον ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ προσήγαγον, ἐνῷ ἀντιθέτως, σεῖς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶσθε πρόθυμος εἰς τὸ νὰ ὁμολογήσετε ὅτι ἐγώ.

§42Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Εἶμαι πρόθυμος εἰς τὴν διαπίστωσιν τῆς ἀληθείας καὶ ἐπιδιώκω τὴν διαπίστωσιν τῆς ἀληθείας καὶ ἐπιθυμῶ νὰ μοῦ τεθοῦν ὄχι αἱ ἀπορίαι ποὺ μοῦ ἐτέθησαν, ἀλλὰ καὶ ἄλλαι τόσαι καὶ θὰ ἀπαντήσω.

§43Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Τόσας ἔχω, τόσας λέγω. Νομίζω, ὅτι μετὰ τὰς παρατηρήσεις αὐτάς, τοῦ τί ὤφειλε νὰ σκεφθῇ ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιληφθοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ποία εἶναι ἡ σημασία τῆς παρεμβολῆς εἰς μίαν παρομοίαν συναλλαγὴν ἐμπόρου ἢ μεσίτου. Ποία εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς πρώτης περιπτώσεως καὶ ποία εἶναι ἡ ἄλλη, ποῖον εἶναι τὸ λειτούργημα τὸ οἰκονομικὸν τοῦ μεσίτου καὶ ποῖον εἶναι τὸ λειτούργημα τὸ οἰκονομικὸν τοῦ ἐμπόρου, ὅταν ἕκαστος ἐξ αὐτῶν παρεμβάλλεται εἰς τὴν σύναψιν μιᾶς παρομοίας διμιοπραξίας. Ὁ ἔμπορος διαφέρει κατὰ τοῦτο τοῦ μεσίτου, ὅτι αἱ εὐθῦναι, τὰς ὁποίας ἀναλαμβάνει εἶναι οὐσιωδέστεραι καὶ πολύ. Ὁ ἔμπορος ἀγοράζει καὶ δὲν εἶναι πλέον ὑπεύθυνος ἀπέναντι τοῦ τελικοῦ ἀγοραστοῦ, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐπώλησεν εἰς τὸν ἔμπορον, ἀλλὰ αὐτὸς οὗτος ὁ ἔμπορος ἐκτὸς τῆς εὐθύνης, δηλαδὴ τῆς Πορτογαλικῆς, ἐπὶ παραδείγματι, Κυβερνήσεως, δὲν θὰ ὑπῆρχε πλέον Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις, θὰ ὑπῆρχεν ἡ εὐθύνη τοῦ Πανταζοπούλου. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς παρεμβολῆς τοῦ ἐμπόρου. Παύει πλέον νὰ εἶναι ὁ ἀρχικῶς πωλητὴς ὑπεύθυνος, εἶναι ὁ ἐνδιάμεσος ἔμπορος. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ μεσίτου δὲν παύει ἡ εὐθύνη τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τότε τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἶπεν ὅτι οὐχὶ τυχαίως ἐπεδίωξε τὴν ὕπαρξιν ἐμπόρου, διότι ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις, ἐπώλει ὑπὸ ὅρους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν δεκτοί.

§44Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ὄχι, κύριε συνάδελφε, ἐφ’ ὅσον ἀναφέρεσθε εἰς πράγματα λεχθέντα ἀπὸ ἐμὲ θέλω νὰ προσέξετε. Ἐγὼ εἶπον ποία ἦτο ἡ συμβατικὴ σχέσις ἐκείνου ὁ ὁποῖος προσέφερε τὸ ἐμπόρευμα μὲ τὴν Πορτογαλικὴν Κυβέρνησιν. Μοῦ ἦτο ἄγνωστον, ὅτι ἔγινεν ἡ προσφορὰ καὶ δὲν εἶχα ἐγὼ κανένα λόγον νὰ ἐξετάσω. Τὰς τιμὰς εἶχα ὑπ’ ὄψει μου νὰ ἐξετάσω, διὰ τὰς ὁποίας ὡμολογήσατε καὶ σεῖς ὅτι ἦσαν πολὺ χαμηλαί. Ἐκ τῶν ὑστέρων ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις εἶχε κάποιον λόγον νὰ μὴ προσφέρῃ ἀπ’ εὐθείας τὸ ἐμπόρευμα αὐτὸ εἰς Κυβερνήσεις ἄλλας, ἀλλὰ νὰ τὸ προσφέρῃ διὰ ἰδιώτου καὶ ὁ λόγος αὐτὸς ἦτο ὅτι ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις εἶχε 5.000 τόννους ὀρύζης, εἰς τὰς ἀποθήκας, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἤθελε νὰ πάρῃ τὸ τίμημα 5.000 τόννων ἀνεξαρτήτως τοῦ κατὰ πόσον θὰ ἦσαν καλοὶ ἢ ὄχι. Καὶ προσέθεσα ὅτι ἐγὼ δὲν γνωρίζω τὴν κατάστασιν αὐτήν μὲ τοὺς ὅρους, ὑπὸ τοὺς ὁποίους πωλοῦσε ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ ἐὰν τὸ ἐγνώριζον κατὰ πρώτιστον λόγον δὲν θὰ ἐνήργουν διαφόρως διότι ἐπεθύμουν νὰ ἔχω αὐτὴν τὴν ἀσφάλειαν, ὅτι ἀγοράζω ὄρυζαν ἀπολύτως ὑγιᾶ, διότι ἀνελάμβανον τὸν κίνδυνον νὰ πληρώσω 5.000 τόννους ὀρύζης καὶ νὰ παραλάβω μόνον 3.000 τόννους καὶ 2.000 νὰ ἦσαν ἀβαριάτοι.

§45Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Δέχομαι ἐξ ὁλοκλήρου τὴν διευκρίνισιν τὴν ὁποίαν παρέσχε ὁ κ. Βαρβούτης, τὴν θεωρῶ οὐσιώδη, τὴν θεωρῶ οὐσιώδη διότι αὐτὴ καταδεικνύει, κατ’ ἐμέ, ὁποίαν σημασίαν ὤφειλε νὰ δώσῃ εἰς τὴν ἀπόλυτον φερεγγυότητα τοῦ παρεμβαλλομένου προσώπου. Ὑπάρχει τὸ ἐνδεχόμενον, τὸ παρεμβαλλόμενον πρόσωπον...

§46Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Καὶ τὴν ἔδωσε. Ἔλαβα ὅλα τὰ μέτρα ὥστε, ἐν τῇ χειροτέρᾳ περιπτώσει, τὸ δημόσιον ὄχι μόνον δὲν ἐζημίωσεν ἀλλὰ ἔλαβε καὶ τὴν ἐγγύησιν.

§47Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. ... ὑπάρχει τὸ ἐνδεχόμενον, τὸ παρεμβαλλόμενον πρόσωπον, νὰ ὑποστῇ τεραστίας ζημίας. Καὶ ἐρωτῶ πλέον τοὺς κυρίους βουλευτάς, ἐσχηματίσατε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὰ παρεμβληθέντα ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐμπόρου... (δὲν ἠκούσθη).... διότι ἦσαν ἔμποροι καὶ ὄχι μεσῖται, μεγαλείτερα κέρδη ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξησφάλιζον ἐὰν ἦσαν μεσῖται, ὅτι τὰ παρεμβαλλόμενα πρόσωπα παρουσιάζουν ἐπιφάνειαν οἰκονομικὴν πέραν ἐκείνης, τὴν ὁποίαν, ἡ ἐγγύησις τῶν 60 ἑκατομ. δολλαρίων παρέχει; Κατὰ τὴν ἰδικήν μου κρίσιν, κύριοι, ἀποτελεῖ οὐσιῶδες σημεῖον τῆς ἐπικρίσεως καὶ τῆς καταλογιζομένης εἰς τὸν τέως ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εὐθύνης, τὸ ὅτι ἐδέχθη τὴν παρεμβολὴν ἐμπόρου, ὁ ὁποῖος ἔμπορος πλὴν τῆς ἐπιφανείας τῶν 60 ἑκατομ. δολλαρίων, διότι δὲν ἦτο ἔμπορος, δὲν εἶχε καμμίαν ἄλλην οἰκονομικήν, τοὐλάχιστον εἰς ἡμᾶς γνωστὴν ἐπιφάνειαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προκύπτει καὶ ἀλλαχόθεν. Ἀλλὰ ἂς ἐξετάσωμεν τί ἦτο πράγματι τὸ παρεμβληθὲν πρόσωπον, ὁ Πανταζόπουλος ἢ ὄπισθεν τοῦ Πανταζοπούλου ὁ Φραγκίστας. Ἦτο ἔμπορος ἢ μεσίτης;

§48Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Νομίζετε ὅτι διὰ τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία συνωμολογήθη τὸ δημόσιον διατρέχει κίνδυνόν τινα εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν αὐτὸς δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ παραδώσῃ ἢ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἐμπόρευμα δὲν θὰ ἦτο ἀπολύτως ὑγιὲς ὅπως πράγματι εἶχε συμφωνηθῆ; Ἡ σύμβασις εἶχε τὰς ἑξῆς ἐγγυήσεις. Πρῶτον, ἐμπόρευμα ἀπολύτως ὑγιές, μὲ τὴν περιγραφὴν ὅλων τῶν χαρακτηριστικῶν. Δεύτερον, δὲν παρεῖχε δικαίωμα χρησιμοποιήσεως οὔτε ἑνὸς ὀβολοῦ ἀπὸ τὴν πίστωσιν οὔτε κἂν κοινοποίησιν τῆς πιστώσεως, παρὰ μόνον ἀφοῦ θὰ ἐβεβαιοῦτο ἀπὸ ἑταιρείαν διεθνοῦς κύρους τόσον ἡ συμφωνηθεῖσα ποιοτικὴ κατάστασις τοῦ ἐμπορεύματος, ὅσον καὶ ἡ ποσοτικὴ παραλαβὴ αὐτοῦ. Τότε θὰ ἐπληρώνετο. Ἐπὶ πλέον δέ, ὑπάρχει καὶ χρηματικὴ ἐγγύησις, ἡ ὁποία σκοπὸν ἔχει νὰ καλύπτῃ τὰ ἔξοδα τοῦ δημοσίου, ὅταν δὲν ἐκτελεσθῇ ἡ σύμβασις. Διότι τὸ δημόσιον δὲν κάμει συμβάσεις διὰ νὰ κερδοσκοπήσῃ, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀγοράσῃ πράγματα καὶ διὰ νὰ μὴ ζημιώσῃ ὅταν ἐκεῖνος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἠγόρασε δὲν ἠμποροῦσε νὰ παραδώσῃ. Εἶχε ἐπὶ πλέον τὴν πιστοποίησιν τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ ἐμπόρευμα παρεδόθη πρὸς φόρτωσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ἔπρεπε νὰ μεσολαβήσουν τρία πράγματα, πρῶτον ποιοτικὴ βεβαίωσις τοῦ ἐμπορεύματος, ὅπως εἶχε συμφωνηθῆ ὡς ἀπολύτως ὑγιοῦς, δεύτερον ἡ ποσοτικὴ παραλαβὴ εἰς τὸν λιμένα τῆς φορτώσεως, τρίτον, ἡ πιστοποίησις τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως, ὅτι παρεδόθη τὸ ἐμπόρευμα πρὸς φόρτωσιν καὶ τότε θὰ ἐγίνετο χρῆσις τοῦ ἀντιτίμου. Ὥστε, δὲν ἐπετάξαμε τὰ 3 ἑκατομ. δολλάρια εἰς τὸν δρόμον, ὅπως ἄλλος συνάδελφος μᾶς εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Καὶ ἀπεδείχθη ὅτι ὑπὸ τὴν ἐσφαλμένην προϋπόθεσιν ὅτι, ἡ ἀγορὰ τῆς ὀρύζης ἦτο ὑπὸ τὰς χειροτέρας προϋποθέσεις, τὸ δημόσιον ὄχι μόνον δὲν ἐζημίωσεν, ἀλλὰ ἐπῆρε πίσω τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα εἶχον κατατεθῆ.

§49Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἶναι βαρύτατα ἔνοχος ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ σημερινῇ της συγκροτήσει, διότι ἐματαίωσε μίαν τόσον ἐπωφελῆ σύμβασιν.

§50Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ὁ Κουζιλιάνο, παρακαλῶ τὸν κ. Κωστόπουλον νὰ τὸ βεβαιώσῃ, ὅτι εἶχεν ἀναλάβει ἀπὸ τὴν 1ην Φεβρουαρίου νὰ παραδώσῃ ἀραβόσιτον πρὸς 116 δολλάρια καὶ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ τὸ φορτώσῃ εἰς τὰς 10 Μαρτίου καὶ δὲν ἠμποροῦσε νὰ τὸ φορτώσῃ δὲν τὸν ἐφόρτωσε δὲ καὶ μέχρι σήμερον. Παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας παρατάσεις, τὰς ὁποίας ἐπῆρε μέχρι σήμερον, ἠναγκάσθη διὰ νὰ πάρῃ νέαν παράτασιν νὰ κατεβάσῃ τὴν τιμὴν τῶν 116 δολλαρίων διὰ τοὺς 9.000 τόννους ἀραβοσίτου εἰς 112. Εἶναι γεγονὸς αὐτό, κύριε συνάδελφε;

§51Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδ.). Ἔτσι εἶναι.

§52Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Συνεπῶς ἐπῆλθε καὶ ἄλλη ὠφέλεια ἀπὸ τὴν σύμβασιν.

§53Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς παρουσιάσω ἐγὼ ἕνα ἐνδεχόμενον, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ὁσάκις ὑπογράφεται παρομοία σύμβασις, τὸ ὁποῖον ἐνδεχόμενον ἀποδεικνύει ποία ἦτο ἡ μὴ ληφθεῖσα πρόνοια καὶ ἡ μὴ καλυφθεῖσα πλευρὰ κινδύνου διὰ τὸ δημόσιον συμφέρον. Ἐὰν συνέβαινε νὰ αὐξηθοῦν οὐσιωδῶς αἱ τιμαί, ἐπὶ παραδείγματι τοῦ ἀραβοσίτου, καὶ ἀντὶ 118 δολλάρια ὁ τόννος εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν εἶχεν ὁ ἀραβόσιτος αἰφνιδίως 138 ἢ 148 δολλάρια τὸν τόννον, ἐπὶ 16.500 τόννων ἡ διαφορά τῶν 30 δολλαρίων, ἢ τῶν 25, ἢ τῶν 20 θὰ ἔδιδε ἕνα ποσὸν μεταξὺ 320 καὶ 480.000 δολλαρίων, διαφορὰ, τὴν ὁποίαν τὸ δημόσιον δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ εἰσπράξῃ ἐὰν ἠρνεῖτο τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως ὁ μετ’ αὐτοῦ συμβληθείς. Ἰδοὺ ποία εἶναι ἑκάστοτε εἰς τὰς συμβάσεις τοῦ δημοσίου ἡ εὐθύνη ἐκείνου, ὁ ὁποῖος συνῆψε τὴν σύμβασιν, καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἀντιμετώπιζε τὸ ἐνδεχόμενον αὐτό.

§54Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ διαλογικὴ συζήτησις εἶναι διαφωτιστικὴ ὅταν γίνεται μὲ ἡσυχίαν. Τὸ ἐνδεχόμενον αὐτὸ δὲν ἀντιμετωπίζεται εἰς καμμίαν σύμβασιν. Παρακαλῶ ὅσους διετέλεσαν ὑπουργοὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ νὰ τὸ εἴπουν. Εἰς τὴν προκειμένην σύμβασιν, κατὰ τυχαίαν σύμπτωσιν ἐξησφαλίσθη τὸ ἐνδεχόμενον αὐτό. Καὶ ἐξησφαλίσθη κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: Δὲν εἶχον μόνον τὸν ἔμπορον ἢ τὸν μεσίτην, ὅπως θέλετε, ὑπεύθυνον, εἶχον τὴν Πορτογαλικὴν Κυβέρνησιν. Δι’ αὐτὸ ἔστειλα τὰ τηλεγραφήματα εἰς τὴν Λισσαβῶνα καὶ ἐπῆρα βεβαίωσιν τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὑπάρχει τὸ ἐμπόρευμα καὶ ὑποχρεοῦται ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις νὰ τὸ παραδώσῃ.

§55Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Εἰς ποῖον;

§56Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Εἰς φόρτωσιν διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Σαφῶς τὸ λέγει ἡ σύμβασις. Τυχαίως ὑπῆρξεν αὐτὴ ἡ ἐγγύησις, διότι δὲν ὑπάρχει εἰς καμμίαν ἄλλην σύμβασιν. Δὲν ὑπάρχει μεγαλυτέρα ἐγγύησις, ἀπὸ τὴν ἐγγύησιν τῆς καταθέσεως, διότι τὸ δημόσιον δὲν πάει νὰ εἰσπράξῃ διαφυγὸν κέρδος, ἀλλὰ πάει νὰ εἰσαγάγῃ. Ἐδῶ ὅμως εἶχον λάβει καὶ ἄλλην πρόνοιαν, ἡ ὁποία οὐδέποτε ἐλήφθη εἰς παρατάσεις. Ἐπειδὴ ἡ ὑπόθεσις, ὅπως εἴπατε, εἶχε κλεισθῆ ἀπὸ τὴν 19ην Μαρτίου, καὶ ὅταν προσέφερεν αὐτὸς εἰς τὰς 19 Μαρτίου ἐδέχθησαν τὴν προθεσμίαν φορτώσεως τὴν 1ην καὶ 15ην Μαΐου, μέχρι τοῦ ἀνοίγματος τῆς πιστώσεως. Ἐπέρασεν ἕνας μῆνας. Κατὰ κανόνα τηρούμενον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, δίδεται παράτασις εἰς τὸν χρόνον τῆς φορτώσεως. Ὅταν ἔδωκα παράτασιν εἰς τὸν χρόνον τῆς φορτώσεως, ἔλαβα τὴν ἑξῆς πρόνοιαν, ἡ ὁποία δὲν εἶχε ληφθῆ ἄλλοτε. Καὶ εἶπον τὸ ἑξῆς: Ἐὰν φορτωθῇ μετὰ τὴν 20ὴν Μαΐου καὶ αἱ τιμαὶ θὰ ἔχουν πέσει, ὁ προμηθευτὴς θὰ πληρωθῇ εἰς τὰς τιμὰς τοῦ χρόνου φορτώσεως μετὰ τὴν 20ὴν Μαΐου. Δὲν ὑπῆρχε τοιαύτη πρόβλεψις εἰς καμμίαν παράτασιν προθεσμίας.

§57Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τῆς ἐγγυήσεως τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως, καὶ τῶν εὐθυνῶν, τὰς ὁποίας ἐδέχθη νὰ ἀναλάβῃ ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις, θὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν κατάλληλον θέσιν. Κύριοι, ἂς ἐξετάσωμεν τί ἦτο τὸ παρεμβληθὲν πρόσωπον Πανταζόπουλος ἢ Φραγκίστας, ἔμπορος ἢ μεσίτης; Ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν στοιχείων τοῦ φακέλλου νομίζω, ὅτι, θὰ προκύψῃ εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐρευνήσῃ χωρὶς καμμίαν ἀπολύτως προκατάληψιν τὸν φάκελλον, ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἐπροηγήθησαν πράγματι συνεννοήσεις, διαπραγματεύσεις, τὰς ὁποίας οὐδεὶς δύναται νὰ γνωρίζῃ, διότι δὲν προκύπτουν ἐκ σαφῶν στοιχείων τοῦ φακέλλου, προκύπτει μόνον ὅτι διεξήχθησαν συνεννοήσεις ἐν Λισσαβῶνι, αἱ ὁποῖαι συνεννοήσεις ἐν Λισσαβῶνι διεξήχθησαν μεταξὺ ὑπαλλήλων τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ἀχιλλέως Φραγκίστα, ὁμιλοῦντος πάντοτε περὶ πωλήσεως πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Συνάγει δὲ ὅτι ἐνεφανίσθη πράγματι ὁ Α. Φραγκίστας εἰς ὅλας τὰς διαπραγματεύσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι διεξήχθησαν ἐν Λισσαβῶνι ὡς εἶδος μεσίτου, ὁ ὁποῖος ἐνεργεῖ, ἐὰν ὄχι μὲ ἐπίσημον ἐντολὴν τῆς Κυβερνήσεως, πάντως οὕτως εἰπεῖν ἐν ὀνόματι τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως...

§58Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Αὐτὸ ὅμως δὲν βγαίνει ἀπὸ πουθενά. Ἐὰν θέλετε νὰ εἶσθε ἀντικειμενικός.

§59Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Λέγω ὅτι δύναται νὰ συναχθῇ ἐκ τῶν ἐγγράφων τοῦ φακέλλου, διότι ὁσάκις αἱ Πορτογαλικαὶ ἀρχαὶ ὁμιλοῦν, ὁμιλοῦν περὶ τῆς παρεμβολῆς τοῦ κ. Φραγκίστα, ταὐτοχρόνως ὁμιλοῦν περὶ πωλήσεως πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν.

§60Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Δὲν ὁμιλοῦν περὶ πωλήσεως εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ὁμιλοῦν ὅτι, ἡ Πορτογαλία θὰ πωλήσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὅταν δὲ ἡ μία χώρα πωλῇ εἰς τὴν ἄλλην, ὅπως εἶναι σήμερον αἱ συνθῆκαι τοῦ ἐμπορίου, καθορίζεται διὰ ποίαν χώραν προορίζεται τὸ ἐμπόρευμα. Ἐὰν θὰ πωληθῇ ἀπὸ ἰδιώτην, ἢ εἰς ἰδιώτας εἶναι ἄλλο θέμα. Τὸ πρῶτον τηλεγράφημα τῆς 11ης Μαρτίου λέγει ὅτι ἡ Πορτογαλία θὰ πωλήσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὄχι ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου.

§61Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ ἐδεχόμην, ὅτι ἡ φράσις «θὰ πωλήσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα» ἐνδέχεται νὰ σημαίνῃ ὅτι, θὰ ἐνεργήσῃ πώλησιν, ἡ ὁποία τοπικῶς προσδιορίζεται εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ νομίζω ἐκ τῆς ἀναγνώσεως ἀκριβῶς τοῦ πρωτοτύπου τοῦ τηλεγραφήματος, φαίνεται ὅτι δὲν πρόκειται περὶ τοπικοῦ προσδιορισμοῦ, ἀλλὰ περὶ προσδιορισμοῦ τῆς κατευθύνσεως τῆς πωλήσεως. Πρὸς ποῖον πωλεῖται; Πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰ κείμενα, διότι τὰ κείμενα, νομίζω ὅτι εἶναι σαφέστερα τῶν κρίσεων.

§62Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶχε προηγηθῆ τὸ τηλεγράφημα Δενδραμῆ, τὸ ὁποῖον ἀποσαφηνίζει τὰς σχέσεις. Ἑπομένως περαιτέρω πᾶσα ἑρμηνεία θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνάγεται εἰς τὸ βασικὸν τηλεγράφημα Δενδραμῆ, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ πωλήσεως τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ἦτο τὸ μόνον κείμενον, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχεν ἀπὸ δημοσίαν ὑπηρεσίαν μέχρι τῆς 19ης. Ἐδηλώθη ἡ ἀποδοχὴ βάσει αὐτοῦ τοῦ κειμένου.

§63Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ ἴδητε πὼς ἐμφανίζεται ἀνάγλυφος ἡ εἰκὼν ἐκ τῶν ἐγγράφων εἰς τὴν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνεν ὁ κ. Ἀλμέϊδεν πρὸς τὸν κ. Κολοκοτρώνην ὑπὸ ἡμερομηνίαν 11 Μαρτίου. Λέγεται ὅτι: «Συμφώνως πρὸς τὰς ληφθείσας πληροφορίας................... ............. (ἀναγινώσκει).............».

§64Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἔτσι ἔχει δίκαιον ὁ κ. Βαρβούτης.

§65Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Μὴ βιάζεσθε, κ. Βαμβέτσο. Ἐκ τῆς ἀναγνώσεως προκύπτει σαφῶς τὸ πρᾶγμα. Ἐπίσης εἰς τὴν ἐπιστολὴν τοῦ κ. Ἀλμάϊδεν πρὸς τὸν κ. Κολοκοτρώνην, γίνεται λόγος περὶ 4.800 τόννων, οἵτινες θὰ πωληθῶσιν εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπὸ τῆς Πορτογαλίας. Τώρα ὁ κ. Κολοκοτρώνης παραλήπτης τῆς ἐπιστολῆς, γνώστης ὑποθέτω τῆς ὑποθέσεως, διότι εἶναι ὁ διεξαγαγὼν ἐπὶ πλέον τῆς ἀλληλογραφίας καὶ τὰς προφορικὰς συνομιλίας, πῶς ἑρμηνεύει τὴν μνείαν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐπιστολὴν τοῦ κ. Ἀλμέϊδεν: «Φίλε κύριε,........................... .......... (ἀναγινώσκει).................».

§66Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἔκαμε μίαν ψευδῆ βεβαίωσιν διὰ τὴν ὁποίαν εὐθύνεται.

§67Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι τὸ μόνον ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέγνωσα, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Βαρβούτης κατὰ τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἐτηλεγράφει τὴν 23ην Μαρτίου τὴν ἀποδοχήν. Ἦτο τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον εἶχε πρωτοκολληθῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπ’ ἀριθ. 42.848. Εἰς τὸ τηλεγράφημα αὐτό, ὁ κ. Δενδραμῆς, τηλεγραφεῖ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τότε τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι: «Ἐνταῦθα Πορτογαλικὴ Πρεσβεία ἐπιβεβαίωσεν ............. (ἀναγινώσκει)...............». Νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι σαφές. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὴ ἡ μνεία τοῦ κ. Δενδραμῆ περὶ συνάψεως συμφωνίας μεταξὺ Ἑλληνικῆς καὶ Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως. Ὅπως ἐνθυμεῖσθε, σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως μίαν ἐπιστολὴν τοῦ κ. Βαρβούτη πρὸς τὸν ἐνταῦθα διπλωματικὸν πράκτορα τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιστολῆς, ἐζήτει πληροφορίας πῶς ἔγινεν ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἰδοὺ τί ἀπήντησε τότε ὁ διπλωματικὸς πράκτωρ....

§68Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ διαβάσητε τὴν ἐπιστολήν μου αὐτήν;

§69Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τί μέθοδος συζητήσεως εἶναι αὐτή, νὰ ἐντέλλεται ὁ ρήτωρ νὰ ἀναγνώσῃ τὰ κείμενα τῆς ἀρεσκείας τοῦ καθ’ ἑνός; Ὁ ρήτωρ δὲν εἶναι ἀναγνώστης.

§70Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ διακόπτωνται κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀγορεύσεώς των οἱ ρήτορες, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν προάγεται ἡ συζήτησις. (Κωδωνοκρουσίαι).

§71Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἐγὼ παρεκάλεσα ἐὰν εἶχε τὴν καλωσύνην ὁ ρήτωρ νὰ διαβάσῃ τὸ κείμενον τῆς ἐπιστολῆς μου.

§72Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Διαβάζω τὸ κείμενον Γαλλιστὶ διὰ νὰ μὴν ὑπάρξῃ ἐκ τῆς προχείρου μεταφράσεως οὐδεμία ἀμφισβήτησις.

§73Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Νὰ τὸ διαβάσητε, κ. συνάδελφε, ἐκ τῆς ἐπισήμου μεταφράσεως εἰς τὴν Ἑλληνικήν.

§74Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ πολλοὶ συνάδελφοι, ἀντιλαμβάνονται τὴν Γαλλικὴν, μεταξὺ τῶν ὁποίων συγκαταλέγεσθε καὶ ὑμεῖς, θὰ κάμω τὴν μετάφρασιν, καὶ τὸ κείμενον θὰ τὸ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῶν συναδέλφων, διότι δὲν θέλω νὰ δημιουργηθῇ καμμία παρεξήγησις. Ἀπὸ τὸ ἔγγραφόν μου δὲν προκύπτει τίποτε. Γράφει τὰ ἑξῆς: «....... (ἀναγινώσκει).......». Δηλαδὴ τό, «διὰ μέσου τοῦ κ. Ἀχ. Φραγκίστα», ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς παρεμβολὴ ἐμπόρου, νομίζω ὅτι εἶναι δυσχερές.

§75Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο. Δύναται νὰ θεωρηθῇ καὶ ὡς ἔμπορος καὶ ὡς μεσίτης.

§76Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κατ’ ἐμὲ εἶναι παρεμβολὴ μεσίτου. Ἡ ἄποψις τοῦ κ. Βαρβούτη, εἶναι ὅτι εἶναι ἐμπόρου. Ὑπάρχει ἕνα ἔγγραφον Ἑλληνικῆς ἀρχῆς, τὸ ὁποῖον λέγει: «.... ....... (ἀναγινώσκει).......». Φαίνεται δηλαδή, ὅτι ἀντιμετώπισε τὸ Κράτος προσφορὰν τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Βαρβούτη. Δὲν ὑπάρχει ὅμως αὐτὸ μόνον τὸ στοιχεῖον. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα.

§77Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τί ἀκριβῶς λέγει αὐτό.

§78Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Τὰ ἑξῆς: «...... ... (ἀναγινώσκει)......».

§79Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ποῖος ὑπογράφει, κ. συνάδελφε;

§80Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ὁ κ. Βαρβούτης. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ τηλεγράφημα τοῦ κ. Ἀργυροπούλου, τὸ ὁποῖον φέρεται πρωτοκολλημένον τὴν 7 Ἀπριλίου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον λέγομεν τὰ ἑξῆς: «... ... (ἀναγινώσκει)...». Τὸ τηλεγράφημα αὐτὸ ἀπεστάλη τὴν 6 Ἀπριλίου καὶ ἐλήφθη τὴν 7 Ἀπριλίου. Πλὴν αὐτῶν, ὑπάρχει τὸ ἀπόσπασμα τῶν πρακτικῶν τῆς συνεδριάσεως τῆς 27 Ἀπριλίου, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνεται ἡ φράσις, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ κ. Βαρβούτης, εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ. Λέγει δηλαδὴ ὅτι: «........ ...... (ἀναγινώσκει)......». Θεωρεῖται δηλαδὴ ὅτι, ὑπάρχει προσφορά, ὄχι τοῦ Πανταζοπούλου, ἀλλὰ τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι ὅμως αὐτό, ὑπάρχει καὶ ἄλλο τοῦ κ. Ἀργυροπούλου. Τὰ στοιχεῖα σᾶς τὰ ἀναφέρω κατὰ τὴν σειρὰν τῶν χρονολογιῶν τῆς ἐμφανίσεως. «267........ (ἀναγινώσκει)...». Κύριοι, νομίζω, ὅτι ἡ ἀνάγνωσις...

§81Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ εἶναι τὸ κείμενον. Διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἕνα ἄλλο τὸ ὁποῖον προσθέτει τὰ ἑξῆς: «... .......... (ἀναγινώσκει)...........». Προσθέσας, «ἐναντία περιπτώσει ἀνωτέρω ἐμπόρευμα διατεθῆ ἐγχώριον ἀγοράν», Ἆρα ἐξακολουθῇ νὰ τὸ ἔχῃ, ἆρα ὁ Φραγκίστας δὲν εἶναι ἔμπορος, ἆρα τὸ ζήτημα ἔχει λήξει.

§82Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Νομίζετε, κ. Πρόεδρε.

§83Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ λέγει τὸ κείμενον. Ἐγὼ ξεύρω Ἑλληνικά, καὶ τὰ Ἑλληνικὰ μὲ ἔπεισαν.

§84Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς γνωρίσω πρὸς συμπλήρωσιν σχετικοῦ ἐγγράφου καὶ τὰ ἑξῆς δύο σχετικὰ σημεῖα. Τὰ σημεῖα αὐτὰ εἶναι κρίσις, ἀλλὰ κρίσις, ἡ ὁποία ἐμπίπτει εἰς πράγματα, τὰ ὁποῖα δυνάμεθα ὅλοι νὰ πιστεύσωμεν. Εἶναι δυνατὸν νὰ πιστευθῇ ὅτι πράγματι τὴν 11)5 ἐπώλησεν ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις εἰς τὸν κ. Φραγκίσταν τὴν ὄρυζαν καὶ ὅτι ὁ Ἀχ. Φραγκίστας, ὁ ὁποῖος πωλεῖ τὴν ὄρυζαν ὡς εἶναι καὶ εὑρίσκεται, δὲν ἐζήτησε μίαν περιγραφὴν τῆς ποιότητος, ὅτι ὁ Ἀχ. Φραγκίστας ἦτο τόσον πλούσιος, ὥστε νὰ μὴν ἀνησυχῇ ποία εἶναι ἡ πραγματικὴ κατάστασις τῆς ὀρύζης, ἐὰν ἦτο πράγματι ἀγοραστής, κύριοι, πότε ὁ Ἀχ. Φραγκίστας, ὁ ἀγοραστὴς τῆς ὀρύζης, ἐνήργησε ποιοτικὸν ἔλεγχον, διὰ νὰ ἴδῃ τί ἀγοράζει; Νομίζω, ὅτι τὴν ἀπάντησιν μᾶς τὴν δίδει καὶ πάλιν ὁ κ. Ἀργυρόπουλος, εἰς τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἀποστέλλει τὴν 18 καὶ ἐλήφθη τὴν 19, εἰς τὸ ὁποῖον φαίνεται, ὅτι εἰς ἡμερομηνίαν ἀπολύτως πρόσφατον, διενηργήθη ποιοτικὸς ἔλεγχος, κατὰ τὴν 15 ἢ 16.4–1948, διὰ νὰ ἐξακριβώσῃ ὁ Ἀχ. Φραγκίστας, ὁ ὑποτιθέμενος ἀγοραστὴς τῆς 11.3, τί ἠγόρασεν. Ἐάν, κύριοι, εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθῇ λογικῶς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ κανείς, ὅτι ἕνας ἄνθρωπος, ὁσονδήποτε πλούσιος καὶ ἂν εἶναι, ἠγόρασε 5 χιλ. τόννους ὀρύζης καὶ ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ πληρώσῃ 1 δισεκατ. 500 ἑκατομ., χωρὶς νὰ ἐξετάσῃ εἰς ποίαν ποιότητι εὑρίσκετο ἡ ὄρυζα, διὰ τὴν ὁποίαν εὑρισκόμενος εἰς Λισσαβῶνα, ἀσφαλῶς θὰ εἶχε πληροφορίας, ὅτι εἶχε μείνει ἐπὶ μακρὸν εἰς ἀποθήκας καὶ νὰ ἐξακριβώσῃ ἀκριβῶς τὴν 18 Ἀπριλίου τί παρελάμβανεν; Κύριοι, νομίζω, ὅτι οὐδὲν ἄλλο στοιχεῖον, ὅταν βλέπομεν, ὅτι ἕνας ἔμπορος, τὴν 15 Ἀπριλίου προσεπάθησε νὰ ἐξακριβώσῃ τὸ ἐμπόρευμα, τὸ ὁποῖον ἀγοράζει 1 δισ. 500 ἑκατ. Ἐὰν ἔχοντες αὐτὸ ὑπ’ ὄψιν, πιστεύσωμεν, ὅτι πράγματι τὴν 11 Μαΐου ἦτο ἀγοραστὴς ὁ κ. Φραγκίστας, νομίζω ὅτι, θὰ ὑπερβαίναμεν πᾶν ὅριον εὐπιστίας.

§85Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ ἀναγνώσητε αὐτὸ τὸ τηλεγράφημα, διότι τὸ ἐπεκαλέσθητε.

§86Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Μάλιστα. «.................... ............ (ἀναγινώσκει)............».

§87Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τὴν δήλωσιν τοῦ Πορτογάλου ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος................

§88Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἀκόμη, ὅτι ὁ Πορτογάλος ὑπουργὸς, ὁ ὁποῖος εἰσέπραξε ... (δὲν ἠκούσθη)... λέγει, ὅτι θὰ τὴν διαθέσῃ. Κύριοι, θέλω νὰ εἶμαι σαφής. Δὲν παρέχω καμμίαν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς βεβαιώσεις τοῦ Πορτογάλου ὑπουργοῦ τῶν Ἀποικιῶν καὶ ὅσην πίστιν ὀφείλω νὰ δώσω εἰς τὰς βεβαιώσεις ἐκείνας, κατὰ τὰς ὁποίας, λέγει, ὅτι, ἐπωλήθη εἰς τὸν Ἀχιλλέα Φραγκίσταν, ἄλλην τόσην πίστιν ὀφείλω νὰ δώσω καὶ εἰς ἐκεῖνον ποὺ λέγει τὸ ἀντίθετον. Συνεπῶς, θεωρῶ ἀπαράδεκτον τὴν δήλωσιν τοῦ Πορτογάλου ὑπουργοῦ τῶν Ἀποικιῶν.

§89Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι ὁ ὑπουργὸς εἶχε τὴν ἀπόφασιν εἴτε εἰς τὸν Φραγκίσταν εἴτε διὰ τοῦ Φραγκίστα νὰ τὰ πωλήσῃ; Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας καὶ τοῦτο: Ὅτι κατεβλήθησαν τὰ 880 χιλιάδες δολλάρια καὶ διότι ὁ Φραγκίστας δὲν ἦτο ἔμπορος ἀλλὰ ἰατρός, ἔκαμε τὴν κουτουράδα νὰ ἀγοράσῃ μίαν ἀποθήκην μὲ πέντε χιλιάδες τόννους, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ τὸ ἔκαμνεν ἕνας ἔμπορος καὶ πρὸ παντός, ἐγώ, ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ ἀγοράσω δηλαδή, ἀπ’ εὐθείας μίαν ἀποθήκην χωρὶς νὰ ἠξεύρω τί ἔχει μέσα. Εὑρέθηκεν ὁ τρελλὸς αὐτὸς καὶ τὸ ἔκαμε.

§90Α. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τεθοῦν τὰ ἑξῆς ὅρια: Ποῖα στοιχεῖα ἐπίσημα καὶ ἔγγραφα εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. ὑπουργός; Ἄν εἶχε στοιχεῖα ὅταν ἠγοράσθη τὸ ἐμπόρευμα, ὅταν ἐνεκρίθη καὶ ὑπεγράφη ἡ σύμβασις. Αὐτὸ εἶναι τὸ χαρακτηριστικὸν στοιχεῖον. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα εἶναι ἄλλο θέμα. Δεύτερον, ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ κατάθεσις τοῦ ποσοῦ δὲν ἐγένετο ἀπὸ μέρους τοῦ Φραγκίστα, ἀλλὰ μετὰ τὴν ἀκύρωσιν τῆς συμβάσεως συνεταιρίσθη μὲ κἄποιον ἄλλον οἶκον τῆς Λισσαβῶνος, ὁ ὁποῖος κατέθεσε τὸ ποσόν.

§91Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Εἰς κάθε ἄνθρωπον ἐπιτρέπεται ὁ συνεταιρισμός.

§92Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Δημητρακόπουλον, διὰ τὰς δύο παρατηρήσεις του. Ἀλλὰ, κύριοι, ὑπάρχει ἓν συνεχείᾳ πρὸς τὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως αὐτὸ τὸ καταπληκτικὸν φαινόμενον τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 45 ἡμέρας δὲν ἀνησύχει διὰ τὸ ἐμπόρευμα, τὸ ὁποῖον ἠγόρασεν. Ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀκόμη χαρακτηριστικώτερον. Ὁ ἐνταῦθα ἀντιπρόσωπος τοῦ κ. Πανταζοπούλου, ὁ Ρουμπίνης, ὅταν ἀνήγγειλε τὴν 19.4.48, ὅτι τὰ πράγματα ἀπὸ ἀπόψεως ποιότητος τῆς ὀρύζης δὲν εἶναι ἀκριβῶς ὡς εἶχον συμφωνηθῆ, χαρακτηρίζει τυπικὴν τὴν εὐθύνην τοῦ ἐντολέως. Ἄν ἦτο ἔμπορος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σκεφθῇ νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν εὐθύνην ὡς τυπικήν; Νομίζω ὄχι. Νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὸς ἀκόμη ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Πανταζοπούλου, ὅταν ἔρχεται καὶ λέγῃ εἰς ἕνα ἔγγραφον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι ἡ διαφορὰ αὐτή, ἡ καταπληκτική, τοῦ ἀριθμοῦ τῶν σπασμένων ἀπὸ 25% εἰς 35% εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ κάποιαν εὐθύνην καὶ δι’ αὐτὸν ἀλλὰ εἶναι ἐντελῶς τυπικὴ ἡ εὐθύνη του, τὸ ἔγγραφον ὑποδηλοῖ, ὅτι καὶ αὐτὸς δὲν εἶχε ποτὲ πιστεύσει, ὅτι πράγματι εἶναι ἔμπορος ὁ Πανταζόπουλος.

§93Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ συγχωρεῖτε. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἐὰν μετὰ τὸν ρήτορα θὰ γίνῃ διακοπὴ διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν μετὰ τὸ φαγητόν; Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο φρόνιμον νὰ κάμωμεν κἄποιαν διακοπήν.

§94Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐπανέλθω μετὰ τὸ φαγητὸν διότι διεξάγεται καὶ ἡ δίκη καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παρευρίσκωμαι ἐκεῖ. Νομίζω ὅτι θὰ ἀναγνωρίσῃ ἡ Βουλὴ καὶ ἐπιθυμῶ νὰ νομίζω ὅτι δικαιοῦμαι νὰ ὁμιλήσω τελευταῖος.

§95Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. ... καὶ ἐνώπιον πλήθοντος ἀκροατηρίου. Δι’ αὐτὸ νὰ συνεχίσωμεν εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν.

§96Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐκ τῆς ἰδικῆς μας πτέρυγος κατετέθη ἡ ἐπερώτησις. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ δηλώσωμεν ὅτι ἀποβλέπομεν εἰς τὸν ταχύτερον τερματισμὸν τῆς συζητήσεως, τῆς ἐπερωτήσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μας ἐπιθυμία.

§97Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐγὼ ἐρωτῶ ἐὰν θὰ διακόψωμεν μετὰ τὸν ρήτορα.

§98Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νὰ τελειώσῃ ὁ ρήτωρ καὶ θὰ ἴδωμεν τί θὰ γίνῃ. Νομίζω ὅμως ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις καὶ μετὰ τὸ φαγητὸν καὶ ὅτι συμφέρον καὶ τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ἀκόμη καὶ τοῦ μαχομένου λαοῦ εἶναι νὰ τεθῇ ἓν ταχὺ τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν. Θὰ παρεκάλουν καὶ τὸν κ. Βαρβούτην προσωπικῶς νὰ ἐπανέλθῃ μετὰ τὸ φαγητὸν καὶ νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν ὥστε νὰ τερματισθῇ ἀπόψε.

§99Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἐκεῖνο ποὺ ἐπιθυμῶ εἶναι τοῦτο καὶ νομίζω ὅτι τὸ ἀναγνωρίζει καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή. Δικαιοῦμαι νὰ ὁμιλήσω τελευταῖος ἀφοῦ ἀκούσω ὅλους, ἐπερωτῶντας καὶ μὴ καὶ τὸν κ. Ζαΐμην. Καὶ ἐπιθυμῶ ἀκόμη νὰ ὁμιλήσω ἐν πλήρει αἰθούσῃ τῆς Βουλῆς. Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ὅμως παρὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Ἔπειτα, ὅπως προεῖπον, ὑπάρχει καὶ ἄλλο ζήτημα. Ἠμπορῶ νὰ παραστῶ εἰς συνεδρίασιν μετὰ τὸ φαγητὸν ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ ξενυκτήσω διότι ἔχω τὸ πρωΐ δικαστήριον.

§100Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Πάντως, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν ποίαν βαρύτητα ἔχουν αἱ παρεχόμεναι βεβαιώσεις τοῦ Πορτογάλου ὑπουργοῦ τῶν Ἀποικιῶν, θὰ εἶχον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας καὶ ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου σημείου. Ἐβεβαίωσεν ὁ Πορτογάλος ὑπουργὸς τῶν Ἀποικιῶν ὅτι οὐδέποτε εἰς οὐδένα παρεχώρησεν ὀψιὸν ἀφορῶσαν τὴν ὄρυζαν. Εἰς τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἔχει λάβει ὁ κ. Βαρβούτης ἀπὸ τὸν ἐνταῦθα διπλωματικὸν πράκτορα τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως, παρέχεται ρητῶς ἡ βεβαίωσις ὅτι μέχρι τῆς 18ης Φεβρουαρίου εἶχε τοιαύτην ὀψιόν, ὡρισμένος οἶκος. Ἐξ αὐτοῦ δύνασθε νὰ ἀντιληφθῆτε ὅτι αἱ βεβαιώσεις αἱ ὁποῖαι παρέχονται ἀπὸ τὰς Πορτογαλικὰς ἀρχὰς εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτοι καὶ προφανῶς δὲν δύνανται νὰ χρησιμεύσουν ὡς στοιχεῖα σοβαρᾶς κρίσεως καὶ σχηματισμοῦ σοβαρᾶς πεποιθήσεως ὡς πρὸς τὴν ὑπόθεσιν. Κύριοι, σᾶς ἀνέπτυξα τὰ θέματα. Νομίζω ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς, ἐκ τῆς γενομένης ἀναπτύξεως εἰς τὴν Βουλήν, ἔχει παροραθῆ ἕνα οὐσιῶδες σημεῖον: Ἔχει παροραθῆ τὸ ἑξῆς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνεται ἡ ὑπόθεσις ὅπως ἐνεφανίσθη ἡ πραγματικὴ κατάστασίς της τὴν 8ην Ἀπριλίου ἢ τὴν 23ην Μαρτίου, διότι πράγματι τὴν 23ην Μαρτίου ἐτηλεγράφησεν ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι ἀποδέχεται τὴν πρότασιν Πανταζοπούλου. Πράγματι ἡ σύμβασις ὑπεγράφη τὴν 8ην Ἀπριλίου, ἀλλὰ τὴν 23ην Ἀπριλίου, ὑπεγράφη ἓν παράρτημα συμβάσεως. Ποία ἦτο ἡ κατάστασις ὅταν ὑπεγράφη τὸ παράρτημα τῆς συμβάσεως; Τί ἀντεμετώπιζε τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον καὶ ποίαν στάσιν ἐτήρησεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου; Αὐτὸ θὰ εἶναι ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ ἐξετάσωμεν, διότι ὑποστηρίζω τὴν γνώμην ὅτι τὴν 23ην Ἀπριλίου τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον ἠδύνατο πλέον νὰ γνωρίζῃ πολλὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν γνωστὰ τὴν 23ην Μαρτίου εἴτε τὴν 8ην Ἀπριλίου, ἀλλὰ ἦσαν ἀναμφιβόλως σαφέστατα γνωστὰ τὴν 23ην Ἀπριλίου καὶ νὰ εἴπουν εἰς τὸν προμηθευτὴν ὅτι: Κύριε δὲν ἠμπορῶ πλέον νὰ συναλλαγῶ μαζί σου, διότι ἡ ὑπόθεσις εἶναι δι’ ἐμὲ ἀνεπίδεκτος περαιτέρω διαχειρίσεως. Καὶ ἐν τούτοις, ἐν ὄψει ὅλων τῶν δεδομένων αὐτῶν τὴν 23ην Ἀπριλίου δέχεται δύο οὐσιώδεις τροπολογίας τῆς συμβάσεως τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον. Ποία ἡ σημασία τῶν τροποποιήσεων αἱ ὁποῖαι εἶναι οὐσιωδέσταται καὶ τί καταδεικνύει ἡ ἀποδοχὴ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν τῆς συμβάσεως, θὰ σᾶς ἀναφέρω κατωτέρω. Πάντως τὴν 23ην Ἀπριλίου δὲν ἦτο πλέον δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐγνώριζεν εἰς ποίας τιμὰς πωλεῖ ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις εἰς τὸν Πανταζόπουλον ἢ τὸν Φραγκίσταν. Τοῦτο ἦτο πλέον γνωστόν. Ἐγνώριζε δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ ποίους ὅρους ἀγοράζει ὁ Πανταζόπουλος καὶ ἐγνώριζε συνεπῶς ποῖον εἶναι τὸ περιθώριον τῶν κερδῶν τὸ ὁποῖον θὰ ἐπραγματοποίει οὗτος. Ἀλλὰ θὰ γεννηθῇ, προκειμένου περὶ τοῦ παραρτήματος τοῦ ὑπογραφέντος τὴν 23ην Ἀπριλίου καὶ τὸ ζήτημα ἐὰν τὸ παράρτημα τοῦτο ὑπεγράφη ἐντὸς τῶν ὁρίων ἐξουσίας, ἡ ὁποία εἶχε παρασχεθῆ εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου. Ἡ σύμβασις, κύριοι, ἔχει περιλάβει τὸν ὅρον τοῦ ἀλληλενδέτου. Ἔχει περιλάβει τὸν ὅρον τοῦ ἀλληλενδέτου καὶ τὸ ἀλληλένδετον αὐτό, δὲν ἐμφανίζεται ὡς ὅρος τεθεὶς ἀπὸ τὸν πωλητὴν ἀλλὰ ἐμφανίζεται τὸ πρῶτον ὡς ὅρος τεθεὶς ἀπὸ τὸν ἀγοραστήν. Εἰς τὸ τηλεγράφημα τοῦ κ. Βαρβούτη ἀναφέρεται ὅτι αἱ δύο ἀγοραὶ εἶναι ἀλληλένδετοι. Ποία ἡ σημασία τῆς ἀλληλενδέτου ἀγορᾶς ὀρύζης καὶ ἀραβοσίτου; Διατὶ ἐπεδείχθη τὸ ἀλληλένδετον; Τὸ ἀλληλένδετον τῆς ἀγορᾶς, θὰ εἶχε τὴν ἑξῆς συνέπειαν ὅτι ἐὰν ὁ πωλητὴς δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ παραδώσῃ κατὰ τοὺς ὅρους τοὺς συμφωνηθέντας τὴν ὄρυζαν, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ζητήσῃ ὁ ἀγοραστὴς τὴν παράδοσιν τοῦ ἀραβοσίτου. Ὁ ὅρος αὐτὸς τοῦ ἀλληλενδέτου, ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὅρος τὸν ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ζητήσῃ καὶ νὰ θέσῃ ὁ πωλητής, περιέργως τίθεται ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ παραδοθῇ πρῶτον ὁ ἀραβόσιτος τοῦ ὁποίου δὲν ἦτο ἐπισφαλὴς ἡ παράδοσις, διότι δὲν ἐγεννῶντο παρόμοια ζητήματα προκειμένου περὶ αὐτοῦ, μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐγένοντο προκειμένου περὶ τῆς ὀρύζης, τὸ ἀποτέλεσμα δὲν θὰ εἶχε σημασίαν, ἀλλὰ δοθέντος ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον θὰ παρελάμβανε πρῶτον τὴν ὄρυζαν καὶ κατόπιν τὸν ἀραβόσιτον, ὁ ὅρος τοῦ ἀλληλενδέτου τῆς ἀγορᾶς ὀρύζης καὶ ἀραβοσίτου ἦτο ὅρος ὁ ὁποῖος ἦτο ἐπαχθὴς διὰ τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον καὶ ἐν τούτοις τίθεται ἀπὸ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ δημοσίου! Ὑπάρχει, κύριοι, τὸ ζήτημα τῆς τιμῆς. Νομίζω ὅτι ἀνεπτύχθη καὶ αὐτὸ ἀπὸ τοὺς κ.κ. Γαρουφαλιᾶν καὶ Κάντζιαν, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιμείνω ἰδιαιτέρως ἁπλῶς τὸ ὑπενθυμίζω διὰ νὰ ἐνθυμῆσθε, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ θέμα τῆς τιμῆς, εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ γεννήσῃ ἀναμφισβητήτως περὶ τοῦ ποσοῦ τοῦ δέοντος ἀλλὰ ὄχι περὶ τῆς ὑπάρξεως ἑνὸς πράγματι κέρδους τόσον ὥστε νὰ ὑπερβαίνῃ κατὰ πολὺ τὸ ἐμπορικὸν κέρδος εἰς παρομοίας ἐπιχειρήσεις. Ὁ κ. Βαρβούτης εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἔχει λάβει μίαν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ὀφείλει κανεὶς νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ ἐκτιμήσῃ. Λέγει δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐμὲ τὶ κερδίζει ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος μοῦ πωλεῖ τὴν ὄρυζαν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι εἰς ποίαν τιμὴν ἀγοράζω τὴν ὄρυζαν. Αὐτὸ ἐὰν ἀποδοθῇ ὡς σκέψις, εἶναι μία σκέψις ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ θέσιν καίτοι, νομίζω, ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου, ὀφείλει πάντοτε νὰ συγκρίνῃ, ὄχι μόνον τὸ τί συνήθως γίνεται, ἀλλὰ καὶ τὸ τί εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Καὶ ἐὰν μὲν δὲν ἐπιτύχῃ τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων, τοὐλάχιστον νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐπιτύχῃ τὸ ἀνώτατον ὅριον ὠφελείας χάριν τοῦ δημοσίου συμφέροντος, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει νὰ συγκρίνωμεν ἑκάστην περίπτωσιν. Ἡ σύγκρισις λοιπόν, ὄχι μὲ τὸ τί δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ, ἀλλὰ ἡ σύγκρισις μὲ τὰς συγχρόνους τιμάς, ἤγαγε νομίζω τὸν τέως ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἰς τὸ σφάλμα νὰ ἐπιτύχῃ τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἐπέτυχε, χωρὶς νὰ καταβάλῃ τὴν προσπάθειαν, νὰ ἐπιτύχῃ τιμὰς, τὰς ὁποίας ἀποδεικνύεται ὅτι ἠδύνατο νὰ ἐπιτύχῃ καὶ εἰς τὰς ὁποίας ἠγόραζον οἱ ἐνδιάμεσοι αὐτοί, ἔμποροι ἢ μεσῖται, κύριοι Πανταζόπουλος καὶ Φραγκίστας.

§101Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔμεινε μόνον ὁ ὑπουργὸς τῶν Τ. Τ.Τ. διὰ νὰ διαβιβάζῃ φαίνεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰς συνομιλίας μας. Οὐδεὶς ἄλλος ὑπουργὸς παρίσταται.

§102Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ ἐπερώτησις εἶναι κατ’ ἐξοχὴν κατὰ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ. Διατὶ λοιπόν, ὅπως μίαν ἄλλην φοράν, δὲν στέλωμεν ἕνα χωροφύλακα νὰ τὸν συλλάβῃ καὶ νὰ τὸν φέρῃ ἐδῶ; Ἡ ἀπουσία αὐτὴ ἀποτελεῖ ἐσχάτην ἀσέβειαν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὸ Ἔθνος. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς διὰ τὴν Βουλὴν εἶναι ἄρρωστος. Διὰ νὰ πάῃ εἰς τὴν Κοζάνην εἶναι ὑγιέστατος. Κύριοι βουλευταί, περιέργως, κατ’ ἐμέ, εἰς αὐτὴν τὴν σύμβασιν ὁ ὅρος τοῦ ἀλληλενδέτου δὲν ἐξυπηρετεῖ συμφέροντα τοῦ δημοσίου ἀλλὰ συμφέροντα τοῦ προμηθευτοῦ. Ἐτέθη ἀπὸ τὸ δημόσιον διὰ τοῦ τηλεγραφήματος τῆς 23ης Μαρτίου, οὐδέποτε προετάθη ἀπὸ τὸν πωλητήν. Ὅπως γνωρίζετε τὸ ἀλληλένδετον ἀφορᾷ τὴν πώλησιν ὀρύζης καὶ τὴν πώλησιν ἀραβοσίτου. Ἰδοὺ τώρα πῶς ἔχει τὸ ζήτημα τοῦ ἀραβοσίτου. Ὁ κ. Βαρβούτης, εἰς τὸ τηλεγράφημά του, τὸ πρῶτον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχει κληθῆ καὶ ἐκδηλώσει τὸ ἐνδιαφέρον του καὶ πέραν τοῦ ἐνδιαφέροντος αὐτοῦ λέγει, ὅτι «ἀποδέχεται τὴν πρότασιν Πανταζοπούλου ὡς πρὸς τὴν ὄρυζαν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον...... ...... (ἀναγινώσκει)...................». Ἐμφανίζεται δηλαδὴ ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ ζητήματος ὡς ὅρος οὐσιώδης διὰ τὴν ἀποδοχήν, ἡ παράδοσις τοῦ ἀραβοσίτου εἰς ὡρισμένην ἡμερομηνίαν. Φαίνεται δὲ ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν στερεῖται σημασίας, διότι καὶ ὁ κ. Κωστόπουλος, ἐπικρινόμενος διατὶ δὲν ἐφρόντισε νὰ παραλάβῃ τὸν ἀραβόσιτον ἀπήντησεν εἰς δημοσίας ἀνακοινώσεις δημοσιευθείσας, ταὐτόσημα, εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ὁ ἀραβόσιτος, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀναγκαῖος εἰς τὸ παρελθόν, δὲν θὰ ἦτο πλέον ἀναγκαῖος ὅταν θὰ ἐπρόκειτο νὰ φθάσῃ ἐὰν φθάσῃ ἀργά, ἐὰν δηλαδὴ θὰ ἔφθανε μετὰ τὴν ἰδικήν μας παραγωγὴν ἀραβοσίτου, αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῶν ἀνακοινώσεων. Κύριοι συνάδελφοι εἰς μίαν ὑπόθεσιν ὅπως ἡ παροῦσα, ὅπου ἡ πληθὺς τῶν στοιχείων εἶναι δύσκολος καὶ ποὺ δὲν φαίνεται πρὸς ποῦ συγκλίνουν τὰ ἐμφανιζόμενα στοιχεῖα, εὑρίσκεται ἓν στοιχεῖον διὰ τὴν κρίσιν τῆς ὑποθέσεως. Κατ’ ἐμὲ τὸ μεγαλύτερον βάρος δὲν προκύπτει ἐκ τῆς συμβάσεως τῆς 8ης Ἀπριλίου ἀλλὰ προκύπτει ἐκ τοῦ παραρτήματος τῆς συμβάσεως τὸ ὁποῖον ὑπεγράφη τὴν 23ην Ἀπριλίου. Τὴν 23ην Ἀπριλίου αὐτὰ ὅλα τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα, ἐγὼ ὁ ἴδιος διὰ νὰ εἶμαι ἀντικειμενικός, ἐδήλωσα ὅτι δὲν ἐγνώριζεν ὁ κ. Βαρβούτης, εἰς τὴν πρώτην σύμβασιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ ὅτι τὰ ἐγνώριζεν ὅλα, τὴν 23ην Ἀπριλίου. Καὶ εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκετο τὸ δημόσιον; Τὸ δημόσιον πληροφορεῖται, ὅτι ἡ ὄρυζα εὑρέθη σπασμένη ὄχι 25% ἀλλὰ 35%, πληροφορεῖται ὅτι δὲν εἶναι δυτατὸν νὰ παραδοθῇ ὁ ἀραβόσιτος ἐντὸς τῆς ἀρχικῶς ταχθείσης προθεσμίας. Τὸ παράρτημα τῆς συμβάσεως περιέχει 2 ὅρους, τοὺς ὁποίους θεωρῶ ὡς τὰ 2 ἐκεῖνα σημεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα κορυφοῦται τὸ βάρος τῆς εὐθύνης τοῦ τέως ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸ πρῶτον βάρος εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ ρύζι, τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον διὰ τῆς συμβάσεως τοῦ παραρτήματος τοῦ ὑπογραφέντος τὴν 23 Ἀπριλίου καὶ φέροντος τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Ρεμάκη...

§103Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. ... (δὲν ἠκούσθη)......

§104Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, κορυφοῦται ἡ εὐθύνη τοῦ κ. τέως ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Λέγει εἰς τὸ παράρτημα τῆς συμβάσεως ὁ σχετικὸς ὅρος: «................ ........ (ἀναγινώσκει)................». Καὶ μέχρις ἐδῶ ἔχει καλῶς. Ἀλλὰ συνεχίζει: «... ........ (ἀναγινώσκει)................ Ἐὰν δηλαδὴ, μετὰ τὴν ἀνακάλυψιν, ὅτι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὑγείας τὰ δείγματα, τὰ ὁποῖα ἔφθασαν δὲν ἦσαν καλά, ἀπεδεικνύετο ὅτι ὑπάρχει μειονεκτικότης ἢ ἔλλειψις ποιοτικὴ ἐν συγκρίσει πρὸς ὅσα συνεφωνήθησαν, ὡς ἀποτέλεσμα τοῦτο τὸ γεγονὸς δὲν θὰ ἔχῃ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ προμηθευτοῦ νὰ ὑποβιβάσῃ τὴν τιμήν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κ. βουλευταί, εἶναι ἀνάγκη νὰ προσέξωμεν. Ἐδῶ ὑπάρχει πλέον ἡ ἀπόφασις, ἕνα εἶδος πείσματος, νὰ ἐκτελεσθῇ ἡ σύμβασις ὁπωσδήποτε οἱαδήποτε καὶ ἐὰν ἦτο ἡ ποιότης. Διότι ἐὰν ἡ ποιότης ἡ συμφωνηθεῖσα εἰς τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν δὲν ἐνεφανίζετο κατὰ τὴν παραλαβὴν ὡς ὑφισταμένη, τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς διαφορᾶς μεταξὺ τῆς πραγματικῆς καταστάσεως τῆς ὀρύζης καὶ τῆς συμφωνηθείσης ποιότητος θὰ ἦτο νὰ ὑποχρεωθῇ ὁ προμηθευτὴς νὰ δεχθῇ ὑποβιβασμὸν τῆς τιμῆς. Αὐτὸ κατ’ ἐμέ, ἡ πρόβλεψις αὐτὴ τοῦ ὅτι οἱασδήποτε ποιότητος καὶ ἂν εἶναι τὸ ρύζι θὰ παραληφθῇ, ἀλλὰ θὰ πληρωθῇ εἰς μικροτέραν τιμήν, εἶναι ἡ περίπτωσις εἰς τὴν ὁποίαν κορυφοῦται ἡ εὐθύνη τοῦ κ. τέως ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Δὲν ὑπάρχει ὅμως, ὁ ὅρος αὐτός, μόνον προκειμένου περὶ τῆς ὀρύζης. Ὑπάρχει ἀντιστοίχως καὶ προκειμένου περὶ τοῦ ἀραβοσίτου. Ὡς πρὸς τὸν ἀραβόσιτον ὁρίζονται τὰ ἑξῆς εἰς τὴν σύμβασιν: «................. ........ (ἀναγινώσκει)...............». Κύριοι, ἐδῶ ὁ μὲν νῦν ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἔχει τὴν γνώμην, ὅτι δὲν συμφέρει πλέον ἡ παραλαβὴ τοῦ ἀραβοσίτου....

§105Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Προχθὲς παρέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, ἐφόρτωσεν ὁ Πανοῦτσος, ἀραβόσιτον μὲ 121 δολλάρια λόγῳ παρατάσεως. Ἀπορῶ πῶς σεῖς, διακεκριμένος νομικός, λέγετε ὅτι ἡ ρήτρα ὅτι θὰ μειωθῇ ἡ τιμὴ ἀντιστοίχως ἐὰν φορτωθῇ μετὰ τὴν 21ην Μαΐου εἶναι εἰς βάρος τοῦ δημοσίου, ἐνῷ εἶναι ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου.

§106Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ὄχι μόνον τὸ λέγω, ἀλλὰ τὸ διακηρύττω μετὰ πείσματος. Διότι δὲν εἶναι ὅρος τὸν ὁποῖον δύναται νὰ ἐφαρμόσῃ τις μόνον ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τοῦ ἄλλου. Θὰ τὸν ἐπικαλεσθῇ, ὄχι μόνον τὸ δημόσιον, ὅταν κρίνῃ ὅτι ἡ ποιοτικὴ διαφορὰ δὲν ἐμποδίζει τὴν κατανάλωσιν, ὅτι εἶναι χρήσιμος ἡ παραλαβὴ καὶ εἶναι συμφέρον ὁ ὑποβιβασμὸς τῆς τιμῆς, ἀλλὰ θὰ ὑποχρεωθῇ τὸ δημόσιον νὰ παραλάβῃ καὶ ὅταν ἡ ποιοτικὴ διαφορὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ ἔπρεπε νὰ παραληφθῇ τὸ ἐμπόρευμα. Διότι θὰ εἴπῃ ὁ προμηθευτής, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὅτι, «κύριε, θὰ δεχθῇς τὸ ἐμπόρευμα καὶ θὰ ὑποβιβάσῃς τὴν τιμήν». Δὲν ὑπάρχει κἂν εἰς τοὺς ὅρους ἡ μνεία ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ ποιότης νὰ εἶναι πάντοτε ποιότης βρωσίμου ὀρύζης, διότι ἡ ὄρυζα ἔχει χρησιμότητα καὶ ὡς κτηνοτροφικὸν προϊὸν καὶ ὡς πρώτη βιομηχανικὴ ὕλη. Ἐὰν ἤρχετο ὁ προμηθευτὴς βάσει τῆς ρήτρας αὐτῆς τοῦ παραρτήματος τῆς συμβάσεως καὶ σᾶς ἔλεγε ὅτι, «μάλιστα ἔχει φθείρας, ἔχει τοῦτο, ἔχει ἐκεῖνο ἡ ὄρυζα, ἀλλ’ ἔχει αὐτὴν τὴν τιμήν, καὶ θὰ τὴν παραλάβῃς εἰς τὴν τιμὴν αὐτήν», θὰ εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ τὴν παραλάβετε τὴν ὄρυζαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ λάθος, τὸ ὁποῖον ἐκάματε εἰς τὸ παράρτημα τῆς συμβάσεως καὶ τὸ λάθος σας εἶναι πολὺ βαρύτερον κατὰ τοῦτο: Ὅτι ἐγένετο ὄχι ἐν ὄψει ἑνὸς συνήθους ἐμπόρου, ἀλλ’ ἑνὸς ἐμπόρου τὸν ὁποῖον πλέον ἐγνωρίζατε, διότι εἶχε καταστῆ τελείως διαφανὴς ὁ κ. Πανταζόπουλος καὶ ὄπισθεν τοῦ κ. Πανταζοπούλου ἐφαίνετο ὁ κ. Φραγκίστας, διὰ τὸν ὁποῖον εἴπατε καὶ σεῖς ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου, ὅτι ἀνησυχήσατε ὅταν ἐμάθατε τὴν ἀνάμιξίν του εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν.

§107Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Καταδικαστικὴ ἀπόφασις δὲν ὑπάρχει... (συνεχίζει ὁμιλῶν ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§108Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ προσέξητε εἰς τὴν δήλωσιν τοῦ κ. τέως ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Εἶναι οὐσιώδης. Καὶ τώρα μετὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέγνωσε περὶ Φραγκίστα ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς, ἐξακολουθεῖ νὰ λέγῃ ὅτι, ἡ ἀνησυχία του θὰ ὑπῆρχε μόνον διὰ τὴν ἀτομικήν του ἰδιότητα, διότι δὲν ἦτο ἔμπορος. Διότι εἶχεν εἰς βάρος του τὰ ὅσα ἀνεφέρθησαν καὶ τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἐξ ἐγγράφων, ὅτι δηλαδὴ δὲν κατηγορεῖται διότι ἡ λαθρεμπορία τὴν ὁποίαν διέπραξε, διεπράχθη μεταξὺ συνόρων ἄλλων ἐπικρατειῶν πλὴν τῆς Ἑλλάδος, δι’ αὐτὸ δὲν ἀνησυχεῖ. Θὰ ἀνησυχοῦσεν ἐὰν εἶχε διαπραχθῆ ἡ πρᾶξις ἐντὸς τῶν συνόρων.

§109Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Μόνον τὴν ἀπόφασιν λαμβάνω ὑπ’ ὄψιν.

§110Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Δὲν σᾶς ἀνησυχοῦσεν ἡ ἰδιότης ἑνὸς κατ’ οὐσίαν λαθρεμπόρου εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν.

§111Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίζω ἐὰν ὁ ἀραβόσιτος ἢ ἡ ὄρυζα παρεδίδοντο μεταγενεστέρως θὰ ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ ἀνωτέρα τιμὴ ἢ μόνον ἡ κατωτέρα.

§112Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Μόνον ἡ κατωτέρα.

§113Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐὰν ἀνήρχοντο αἱ τιμαί;

§114Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἀπὸ ὅ,τι προκύπτει μόνον αἱ κατωτέραι. Ἄλλωστε, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς. Ὅτι ἡ συγκομιδὴ τοῦ ἀραβοσίτου εἰς τὸ Νότιον ἡμισφαίριον γίνεται εἰς ἄλλην ἡμερομηνίαν, διαφορετικὴν ἀπὸ ὅ,τι γίνεται εἰς ἡμᾶς. Καὶ ἡ συγκομιδὴ ἐπιφέρει μίαν παροδικὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ἀραβόσιτος, ὁ ὁποῖος προσφέρεται μὲ παράδοσιν μετὰ τὴν συγκομιδήν, προσφέρεται πάντοτε εἰς τιμὴν κατωτέραν ἀπὸ ὅ,τι προσφέρεται μὲ παράδοσιν πρὸ τῆς συγκομιδῆς.

§115Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐὰν ὡρίζετο ὅτι θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει αἱ τιμαὶ τῆς ἡμέρας παραδόσεως, τότε θὰ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ καὶ ἀνωτέρας τιμάς.

§116Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ὄχι, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι αὐτό. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι θέλω νὰ εἶμαι ἀπολύτως ἀντικειμενικός. Ἐλήφθη πρόνοια μεταβολῆς τῆς τιμῆς μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ἡ ἀνωτέρα τιμὴ ἤθελε μειωθῆ.

§117Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Σύμφωνα μὲ τὸ παράρτημα τῆς συμβάσεως, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεσθε ὅτι πρώτην φορὰν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι τὸ ἐμπόρευμα παρεδίδετο ἐμπροθέσμως, ἀλλ’ ἦτο ἀκατάλληλον πρὸς βρῶσιν, ἐγεννᾶτο ἡ ὑποχρέωσις τοῦ δημοσίου νὰ τὸ παραλάβῃ;

§118Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κατ’ ἐμὲ ἀσφαλῶς ναί.

§119Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Πῶς τὸ λέγετε;

§120Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἐδῶ εἶναι ἕνα κείμενον καὶ κηδόμενος τῆς ἰδικῆς μου σοβαρότητος, δὲν θὰ ἔκαμνα ἕνα τόσον παράδοξον ἰσχυρισμόν, ἐὰν πράγματι τὸ παράδοξον τοῦ συμπεράσματος δὲν προέκυπτεν ἐκ τῆς παραδοξότητος τοῦ κειμένου. Δὲν πταίω ἐγὼ ἐὰν εἴπατε σεῖς ὅτι καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ διαφορὰ ποιοτικὴ ἢ μειονεκτικότης τοῦ ἐμπορεύματος ἐν σχέσει πρὸς ὅ,τι συνεφωνήσαμεν, αὐτὸ θὰ ἐπιφέρῃ ἁπλῶς διαφορὰν τιμῆς. Αὐτὸ δὲν τὸ εἶπον ἐγώ, τὸ λέγει τὸ παράρτημα τῆς συμβάσεως. Τὸ παράρτημα τῆς συμβάσεως εἶναι μεταγενέστερον. Χρονολογεῖται ἀπὸ τῆς 23ης Ἀπριλίου. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ διαφορὰ τῆς ποιότητος συνεπάγεται μείωσιν τῆς τιμῆς, τὸ παράδοξον ἰσχύει διὰ τὴν περίπτωσιν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὅτι ὑπαρχούσης τῆς ποιοτικῆς διαφορᾶς, δὲν θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ προμηθευτὴς τοῦ ἐμπορεύματος νὰ εἴπῃ ὅτι, κύριοι ἡ μειονεκτικότης ἐμφανίζεται Α ἢ ἡ ποιότης τῆς ὀρύζης ἐμφανίζεται Β. Διότι ἡ ὄρυζα ἔχει τιμὴν ὄχι μόνον ὡς βρώσιμος ὄρυζα, ἀλλὰ καὶ ὡς κτηνοτροφικὸν προϊὸν καὶ ὡς πρώτη ὕλη. Συνεπάγεται αὐτὴν τὴν τιμήν, πάρετέ την.

§121Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Εἰς τὸ ἔγγραφόν μου δὲν ἀναφέρεται κἂν ἡ λέξις «διαφορά». Εἶναι ἴσως κακὴ διατύπωσις τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου. Εἰς τὸ ἔγγραφόν μου πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ ἀναφέρονται τά ἑξῆς: «Ἀνεξαρτήτως τούτου ..................... ................... (ἀναγινώσκει) .................». Βλέπετε λοιπὸν ὅτι ἐγὼ δὲν λέγω διαφοράν, ἀλλὰ καὶ διαφορὰν ἐὰν ἔλεγα, ἀποζημίωσιν θὰ ἐνόμιζα. Δὲν θὰ ἐνόμιζα ὅτι καταργῶ τὸν ὅρον περὶ τῆς ποιότητος ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς τὴν ἰδίαν σύμβασιν.

§122Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἡ διαφορὰ τῆς ποιότητος διὰ τὴν ὄρυζαν προκύπτει ἐκ τοῦ ἐγγράφου σημειώματος ποὺ ἔχω κρατήσει. Προκειμένου περὶ τοῦ ἀραβοσίτου ὑπάρχει ρητὴ ἐντολὴ ἔγγραφος τοῦ κ. Βαρβούτη, νὰ θεσπισθῇ εἰς περίτωσιν παρατάσεως τῆς χρονολογίας τῆς παραδόσεως, ἡ ρήτρα τῆς μειώσεως τῆς τιμῆς καὶ ὄχι τῆς ἀρνήσεως τῆς παραλαβῆς. Δὲν πρόκειται, κύριοι, νὰ προσθέσω εἰς τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα τίποτε ἄλλο. Νομίζω ὅτι κατέβαλα μίαν προσπάθειαν νὰ ἐκθέσω μὲ ἀντικειμενικότητα τὸ πῶς ἀντελήφθην τὴν ὑπόθεσιν τῆς ὀρύζης καὶ προσεπάθησα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ ἐκείνων τῶν σημείων τὰ ὁποῖα εἶναι πράγματι χρήσιμα διὰ νὰ κριθῇ ἐὰν πρέπει νὰ καταλογισθῇ εὐθύνη εἰς τὸν τέως ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ ὀφείλει νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐπιλογὴν ἑνὸς ἐκ τῶν δύο συμπερασμάτων. Ἢ ἦτο συμφέρουσα ἡ σύμβασις καὶ ὡς ἀκριβῶς συνεφωνήθη καὶ ὡς ἐτροποποιήθη, καὶ τότε δὲν ἔπρεπεν ἡ σύμβασις νὰ ἀτονήσῃ, ἔπρεπε νὰ παρασχεθῇ ἡ ἀναγκαία παράτασις, ἡ ἀναγκαία διευκόλυνσις διὰ νὰ ἐκτελεσθῇ, ἢ ἡ σύμβασις ἦτο συμφέρουσα καὶ τότε, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν φράσιν τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν τέως ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. (Χειροκροτήματα).

§123Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν κατελήξατε εἰς καμμίαν πρότασιν. Τί προτείνετε σχετικῶς;

§124Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Σκοπὸς τῆς ἐπερωτήσεως δὲν εἶναι νὰ καταλήξῃ κανεὶς εἰς πρότασιν. Σκοπὸς τῆς ἐπερωτήσεως εἶναι νὰ καταλογισθοῦν εὐθῦναι.

§125Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπωφελοῦμαι τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, διὰ νὰ δηλώσω ὅτι κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἄποψιν, μεθ’ ὅσα ἐξετέθησαν καὶ μεθ’ ὅσα προσέθεσεν ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι ἐνώπιον ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς θὰ ἀνακοινώσῃ σειρὰν χαριστικῶν πράξεων διὰ τὴν χορήγησιν ἀδειῶν εἰσαγωγῆς, φρονοῦμεν ὅτι δὲν εἶναι ἁπλῶς δικαίωμα τῆς Βουλῆς – ἔχει παύσει νὰ εἶναι δικαίωμα – εἶναι στοιχειῶδες καθῆκον καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως νὰ συγκροτήσῃ τὴν ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν. Διότι θὰ ἦτο ἀπίστευτον καὶ ἀπαράδεκτον διὰ τὸ κῦρος τοῦ Σώματος καὶ διὰ τὴν εὐαισθησίαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἔχῃ ἀκουσθῇ ὅ,τι ἐλέχθη ἀπὸ ἕνα συνάδελφον ἔγκυρον καὶ ἁρμόδιον, ὅπως ὁ τέως ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ Πρόεδρος οἰκονομικοῦ ὀργανισμοῦ ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς, καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ δώσῃ καμμίαν συνέχειαν εἰς αὐτὴν τὴν δήλωσιν. Κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν ὑπολείπεται θέμα πρὸς συζήτησιν. Εἶναι αὐτονόητον τὸ καθῆκον τῆς συγκροτήσεως τῆς Ἐπιτροπῆς. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μας. (Χειροκροτήματα).

§126Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ὀφείλω νὰ παραδεχθῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδειξε τὸ ἀνάλογον ἐνδιαφέρον διὰ μίαν ἐπερώτησιν τόσον σοβαρὰν ἡ ὁποία τὴν ἀφορᾷ καὶ διὰ τῆς ἀπουσίας τῶν περισσοτέρων μελῶν της ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς μὴ κατευθύνσεως καθόλου τῆς συζητήσεως καὶ πιστεύω ὅτι εἶναι αὐτὴ ἡ ἐντύπωσις τῆς Βουλῆς καὶ ἡμεῖς συμφωνοῦμεν ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταρτισθῇ ἐξεταστικὴ ἐπὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔλεγε καὶ αὐτὴ τὴν γνώμην της ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, τότε θὰ ἠμποροῦσε νὰ σταματήσῃ ἡ συζήτησις.....

§127Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ ἡμεῖς δὲν ἔχομεν κανένα λόγον νὰ συνεχίσωμεν.

§128Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. ... τῆς ὁποίας ἡ παράτασις μᾶλλον μᾶς ἐκθέτει.

§129Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπ. Κυβ.). Νομίζετε ὅτι ἠμπορεῖ νὰ σταματήσῃ ἡ συζήτησις πρὶν ἀπαντήσῃ ὁ ἐπερωτώμενος ἄλλοτε συνάδελφος;

§130Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὁ ἄλλοτε ἐπερωτώμενος. Δὲν εἶναι ὑπουργὸς τώρα νὰ ἐπερωτᾶται, οἱ ὑπουργοὶ ἐπερωτῶνται.

§131Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντ. Κυβ.). Αὐτὸ θέλω καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω, Θέλετε νὰ σταματήσῃ τώρα ἡ συζήτησις.

§132Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ μὴ ἀπαντήσουν οἱ δύο ὑπουργοί.

§133Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Δι’ ἡμᾶς οὐχὶ μόνον οἱ δύο ὑπουργοὶ οἱ ἐκτὸς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ οἱ δύο ὑπουργοὶ οἱ ἐντὸς τῆς Κυβερνήσεως οἱ ἔχοντες προσυπογράψει τὴν σύμβασιν αὐτήν. Παρακαλῶ νὰ θεωρηθῇ ἡ συζήτησις περαιωμένη καὶ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις ὅτι θὰ ὁμιλήσουν μόνον ἐκεῖνοι κατὰ τῶν ὁποίων στρέφεται ἡ ἐπερώτησις. Νὰ μὴ λάβῃ ἄλλος μέρος.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ρήτορες ἐγγεγραμμένοι θὰ ὁμιλήσουν. Ἔχει σειρὰν ὁ κ. Βαρβούτης καὶ ἐὰν ζητήσῃ ἄλλος τὸν λόγον, θὰ τοῦ τὸν δώσω.

§135Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ ἐπερώτησις στρέφεται κατὰ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ πρὸ παντός, κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐστρέφετο καὶ κατὰ τῶν δύο ὑπουργῶν οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι τώρα ὑπουργοί. Ἀλλὰ ἐγὼ λέγω ὅτι στρέφεται καὶ κατὰ πάσης τῆς Κυβερνήσεως ὡς ἦτο τότε συγκεκροτημένη.

§136Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Εἶναι πρωτοφανὴς εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ χρονικὰ ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος ἀνέπτυξε περὶ καταρτισμοῦ ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς προτοῦ ἀκουσθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ προτοῦ ἀκουσθῶ ἐγὼ ὁ ὁποῖος βάλλομαι ἐπὶ 3 ὁλοκλήρους μῆνας.

§137Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πρόκειται περὶ παρανοήσεως. Δὲν εἶπον τοιοῦτον πρᾶγμα. Θὰ ὁμιλήσητε καὶ θὰ σᾶς ἀκούσωμεν.

§138Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, εἴπατε γνώμην προτοῦ ἀκούσητε ἐμένα καὶ προτοῦ ἀκούσητε καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ γνώμη αὐτὴ εἶναι μονομερὴς καὶ ἡ μονομερὴς γνώμη δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ καμμίαν ἀξίαν. Θέτω τὸ ζήτημα πρὸ τῆς Βουλῆς. Θὰ ὁμιλήσω τελευταῖος. Θὰ ὁμιλήσῃ καὶ ὁ κ. Ζαΐμης. Διότι ἐναντίον μου στρέφεται ἡ ἐπίκρισις καὶ ζητῶ τὴν συναντίληψιν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Καὶ θὰ ὁμιλήσω ἐν πλήρει αἰθούσῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσω ἀπόψε, διότι ἡ ὁμιλία μου θὰ διαρκέσῃ τέσσαρας ἕως πέντε ὥρας καὶ αὔριον θὰ εἶμαι εἰς τὸ δικαστήριον. Διότι ἕκαστος ἐκ τῶν ἀγορευσάντων ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἀπησχόλησε τὴν Βουλὴν ἐπὶ τέσσαρας ἕως πέντε ὥρας καὶ συνεπῶς θὰ μοῦ ἀναγνωρίσῃ ἡ Βουλὴ τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαντήσω καὶ ἐγὼ εἰς ὅλους τοὺς ἀγορεύσαντας.

§139Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀσφαλῶς ὑπέκυψεν εἰς παρανόησιν ὁ κ. βουλευτὴς Κοζάνης. Οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ὑπεστήριξεν ὅτι δὲν εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τὸν ἀκούσωμεν. Οἱ ρήτορες, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸν λόγον ἔδωσαν ἀποδείξεις ἀντικειμενικότητος καὶ διετύπωσαν μίαν ἐπερώτησιν κατὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον πράγματι, ἐπὶ θεμάτων τόσων εὐπαθῶν, ἐπιτρέπεται νὰ διεξάγεται ὁ ἔλεγχος καὶ νὰ καταλογίζωνται αἱ εὐθῦναι. Εἴμεθα ἐντελῶς πρόθυμοι νὰ τὸν ἀκούσωμεν, ὅπως ἀσφαλῶς θὰ ἀκούσωμεν καὶ τὸν κ. Ζαΐμην, ὁ ὁποῖος ὅσον καὶ ἂν ἀποτελῇ παράδοσιν τοῦ οἴκου του ἡ σιωπή, θὰ διακόψῃ τὴν παράδοσιν καὶ θὰ ὁμιλήσῃ. Διότι ὀφείλει νὰ ὁμιλήσῃ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐδηλώσαμεν εἶναι τοῦτο: Καθ’ ὅσον μᾶς ἀφορᾷ, εἴμεθα πρόθυμοι νὰ μὴ δώσωμεν συνέχειαν εἰς τὴν ἐπερώτησιν, ἐὰν ἀπεφασίζετο ἡ σύστασις ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, διότι δίδεται τοιουτοτρόπως συνέχεια εἰς τὴν ἐξέτασιν. Καὶ ἐδηλώσαμεν ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ φακέλλου, τὸν ὁποῖον ἀνεγνώσαμεν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν λόγων, τοὺς ὁποίους ἠκούσαμεν, κατελήξαμεν ἡμεῖς εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ ἐπιβάλλεται. Ἐὰν τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθημεν εἶναι ἀρκετά, εἶναι ἰδική μας γνώμη καὶ δὲν εἶναι γνώμη τοῦ κ. Βαρβούτη καὶ ἀνεπτύξαμεν τὴν ἰδικήν μας γνώμην. Ἡμεῖς φρονοῦμεν ὅτι καὶ τὰ στοιχεῖα εἶναι πλήρη καὶ ἡ εὐαισθησία τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως, μεθ’ ὅσα ἐλέχθησαν, ἐπιβάλλουν κατὰ τρόπον αὐτόματον, μὴ ἐπιδεκτικὸν συζητήσεως, τὴν συγκρότησιν Ἐπιτροπῆς. Τίποτε δὲν θὰ ἦτο δεινότερον διὰ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ διὰ τὸν μαχόμενον στρατόν, ἐὰν διεπιστοῦτο ὅτι ὑπεύθυνοι ἄνδρες ἀπὸ τοῦ βήματος ἐδήλωσαν ὅτι ἔχουν νὰ καταθέσουν κατάλογον χαριστικῶν πράξεων καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ δὲν τοὺς παρέσχεν τὴν εὐκαιρίαν αὐτῆς τῆς καταθέσεως. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον.

§140Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ζητήσετε τὸν λόγον, ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ ὁμιλήσητε.

§142Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. ... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§143Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ στερήσητε τὸν κ. βουλευτὴν τοῦ δικαιώματος νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. ἀρχηγὸν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω ὅτι ἐκάλεσα τὸν κ. Βαρβούτην νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ ὁμιλήσῃ. Ὁ κ. Βαρβούτης ἐδήλωσεν ὅτι δὲν θὰ ὁμιλήσῃ ἀπόψε.

§145Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Ἐὰν ὁμιλήσῃ πρῶτος θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δευτερολογήσῃ μετὰ τὸν κ. Ζαΐμην.

§146Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ἔλαβε τὸν λόγον ἐκ νέου διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι παρενόησα τὴν ἄποψίν του. Ὅσα ὅμως εἶπεν ἐπιβεβαιοῦν ὅτι ὄχι μόνον δὲν τὴν παρενόησα, παρὰ ὀρθῶς τὴν ἀντελήφθην. Διότι, ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὁ ὁποῖος, ὅπως καὶ τὸ κόμμα του, δικαιοῦται νὰ ἔχῃ οἱανδήποτε ἀντίληψιν καὶ πεποίθησιν νομίζει ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ὀρύζης, δὲν ἐδικαιοῦτο νὰ ὑποκαθιστᾷ τὰς ἀντιλήψεις καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Αὐτὴ ἦτο ἡ διαφωνία μας. Ἐπίσης ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνδυασθῇ μὲ τὸ ζήτημα τῆς ὀρύζης, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ὅλης εἰσαγωγικῆς πολιτικῆς. Τὸ θέμα τῆς ὅλης εἰσαγωγικῆς πολιτικῆς εἶμαι πρόθυμος —διὰ τὸ παρελθόν, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐγὼ διηύθυνον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας— νὰ τὸ συζητήσω εὐθύτατα. Μόνον δὲ μετὰ εὐρυτάτην συζήτησιν, δύναται νὰ λάβῃ ἡ Βουλὴ ἀποφάσεις, ἀφοῦ ἀκούσῃ ὅλας τὰς πλευράς. Ἡ δήλωσις ἑνὸς βουλευτοῦ, ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἔγκυρον τὸ στόμα του, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ ὡς βάσις διὰ νὰ συσταθῇ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. Θὰ ἐξετασθῇ ἡ ὅλη εἰσαγωγικὴ πολιτική, θὰ ἀκουσθοῦν τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατά, καὶ ἐπ’ αὐτῶν θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπικαλούμεθα ἀορίστους χαριστικὰς πράξεις καὶ ἐσφαλμένην εἰσαγωγικὴν πολιτικήν, διὰ νὰ τονώσωμεν τὴν ἀτονοῦσαν καθ’ ἑκάστην ὑπόθεσιν τῆς ὀρύζης, δὲν εἶναι τουλάχιστον ἔντιμον.

§147Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἰδοποιήσητε τὸν κ. βουλευτὴν Κοζάνης, ὅτι θὰ ἀνακαλέσῃ ἀμέσως καὶ εἰς τὸ ἀκέραιον. Εἶπεν ὅτι, ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ἐξέθεσα, δὲν εἶναι ἔντιμος.

§148Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ὄχι, δὲν εἶπον τοῦτο.

§149Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κ. βουλευτὴς Κοζάνης νὰ ἀνακαλέσῃ ἀμέσως καὶ εἰς τὸ ἀκέραιον.

§150Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Δὲν εἶπεν αὐτό.

§151Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης εἶναι παρών. Ἑρμηνεύετε κύριε Ἀντιπρόεδρε τοὺς ἀπόντας. Ἐπιτρέψατε εἰς τοὺς παρόντας νὰ ἑρμηνεύσουν οἱ ἴδιοι.

§152Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Δὲν σᾶς εἶπεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Τὴν τελευταίαν φράσιν, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖτε, τὴν συνέδεσε μὲ ἐντελῶς ἄλλο θέμα, ἀπὸ τὴν ἐπερώτησιν τῆς ὀρύζης. Σᾶς ὡμίλησε μόνον ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ὀρύζης.

§153Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἔχω τὴν εὐπρέπειαν καὶ τὴν ἀνατροφὴν νὰ δώσω τὰς ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας ζητεῖ ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Δὲν εἶπον, ὅτι δὲν ἦτο ἔντιμος ἡ στάσις τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι εὐθὺ καὶ ἔντιμον νὰ συνδέσῃ τις δύο θέματα. Διότι, ἄλλο εἶναι τὸ πρῶτον θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου γίνεται συζήτησις καὶ ἄλλο εἶναι τὸ δεύτερον ζήτημα τῆς ὅλης εἰσαγωγικῆς πολιτικῆς, ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν ἐγένετο καμμία συζήτησις καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν ἐτέθη ζήτημα, πλὴν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. βουλευτὴς Πειραιῶς.

§154Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διαπιστώνω εὐχαρίστως τὴν ἀνάκλησιν, καὶ προσθέτω ὅτι, οὐδεὶς ὡμίλησε περὶ ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἐξέτασιν πολιτικῆς. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Πειραιῶς ἀπὸ τοῦ βήματος λαμβάνων ἀφετηρίαν ἀπὸ τὸ θέμα, ἀνέπτυξεν τὰς ἀπόψεις του, τοῦτο ἀφορᾷ τὰς προσωπικὰς γνώμας αὐτοῦ. Ὅταν γίνεται λόγος περὶ ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, αὕτη πρόκειται νὰ ἀφορᾷ πράξεις διοικήσεως, αἱ ὁποῖαι ὠνομάσθησαν χαριστικαί. Ἄλλη εἶναι ἡ ὑπόθεσις τῆς πολιτικῆς, ἀσύνδετος πρὸς οἱανδήποτε ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν. Εἶναι αὐτονόητον, κύριε Ἀντιπρόεδρε, ὅτι οὐδεὶς θὰ εἶχε τὴν ἀφέλειαν νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι πρὸς ἐξέτασιν πολιτικῆς, καταρτίζονται ἐξεταστικαὶ Ἐπιτροπαί. Πρὸς ἐξέτασιν χαριστικῶν πράξεων, διοικητικῶν ὑπερβασιῶν, ἀθεμίτων ἐνεργειῶν, καταρτίζονται Ἐπιτροπαί, καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν κατέστη ἀπαραίτητος διότι ἀνεκοινώθη ὅτι, τοιαύτης φύσεως διοικητικαὶ ὑπεύθυνοι πράξεις, θὰ ἀνακοινωθοῦν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὴν συζητουμένην ὑπόθεσιν τῆς ὀρύζης. Καὶ κατόπιν αὐτῆς τῆς δηλώσεως ἐσχηματίσαμεν τότε τὴν γνώμην καὶ τὴν ἐπαναλαμβάνομεν καὶ σήμερον, ὅτι, ἀποτελεῖ πλέον καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, ζήτημα τιμῆς, ἡ αὐτόματος ἀποδοχὴ τῆς προτάσεως. (Χειροκροτήματα).

§155Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὑρίσκονται ἐνώπιον ἡμῶν, δύο ἀπολύτως διακεκριμένα ζητήματα. Τὸ πρῶτον ζήτημα εἶναι ἡ ἐπερώτησις τῆς ὀρύζης καὶ τὸ δεύτερον εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Πειραιῶς συναδέλφου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν χαριστικῶν ἀδειῶν εἰσαγωγῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπερώτησιν τῆς ὀρύζης, οἱαδήποτε πρότασις περὶ ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς ὑπὲρ ἢ μὴ συστάσεως τοιαύτης, δέον νὰ εἶναι τὸ πόρισμα τοῦ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως. Ἡ δὲ συζήτησις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τερματισθῇ, πλὴν ἐξαντληθοῦν πάντες οἱ ρήτορες, δηλαδὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις, καὶ οἱ κατηγορούμενοι τέως ὑπουργοί. Νομίζω λοιπόν, ὅτι εἶναι πρόωρον νὰ τεθῇ οἱονδήποτε ζήτημα περὶ ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ὀρύζης, πρὶν τερματισθῇ ἡ συζήτησις. Ἐὰν δηλαδὴ κριθῇ ὅτι ἐκ τῆς συζητήσεως διειφωτίσθημεν πλήρως ἢ δὲν διεφωτίσθημεν πλήρως, καὶ ὑπάρχουν κενὰ σημεῖα ἀκόμη, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ διαφωτισθοῦν διὰ μιᾶς ἐρεύνης τῆς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως, τὰς χαριστικὰς ἀδείας εἰσαγωγῶν νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι ζήτημα ἀπολύτως αὐτοτελές, ἄσχετον μὲ τὴν ἐπερώτησιν. Καὶ νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐτέθη σήμερον τὸ ζήτημα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰδικὴν αὐτὴν περίπτωσιν, θὰ εἶναι ἐνδεδειγμένον καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποδεχθῇ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ ἐξακριβωθῇ ἐὰν πράγματι ἐχορηγήθησαν χαριστικαὶ ἄδειαι. Ἄσχετον ὅμως, τὸ ἕνα μὲ τὸ ἄλλο. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, δηλαδή, τῶν ἀδειῶν εἰσαγωγῆς, ἠμποροῦμεν νὰ ἀποφασίσωμεν καὶ ἀπόψε ἀλλὰ θὰ ἀκούσωμεν ὅλους τοὺς ρήτορας πρὶν ἀκόμη ἀποφασίσωμεν τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ συγκεκριμένου ζητήματος τῆς ὀρύζης.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ ... (δὲν ἀκούεται) ... Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων ὑπέβαλον τὴν πρότασιν αὐτὴν ὥστε, νὰ δύναται νὰ ἀποτελέσῃ βάσιν ... (δὲν ἀκούεται) ...........

§157Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἔννοια ἡ ἰδική μας δὲν ἦτο, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ἀπόφασις προτοῦ ἀκουσθοῦν ὁ κ. Βαρβούτης καὶ ὁ κ. Ζαΐμης. Ἡ ἔννοια ἦτο ὅτι, συνεπεράναμεν ἤδη διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς Ἐπιτροπῆς, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ ἡμᾶς, ἡ Βουλὴ ὅμως θὰ κληθῇ νὰ ἀποφασίσῃ ἀφοῦ ἀκουσθῇ καὶ ὁ κ. Βαρβούτης καὶ ὁ κ. Ζαΐμης.

§158Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ἐγὼ ἐπροκάλεσα τὴν συζήτησιν ἢ μᾶλλον διὰ τῆς συζητήσεως ἠθέλησα νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις αὐτή, ἡ ὁποία ἐπῆρε μίαν ἔκτασιν ἡ ὁποία ἐκνευρίζει καὶ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὸ Σῶμα καὶ προεκάλεσα τὴν πλευράν, ἡ ὁποία ἔκαμε τὴν ἐπερώτησιν ἐὰν καταλήγῃ εἰς τὸ συμπέρασμα τῆς ἀνάγκης τῆς συστάσεως ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Σεῖς δικαίως, μοῦ εἴπατε ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ σταματήσῃ ἡ συζήτησις ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἄλλοι ἐγγεγραμμένοι. Σᾶς ἐρωτῶ ὑπάρχουν ἄλλοι ἐγγεγραμμένοι;

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ὁ κ. Βαρβούτης.

§160Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Κατὰ τὰ ἄλλα δυνάμεθα νὰ θεωρήσωμεν...

§161Ε. ΓΟΝΗΣ. Εἶναι καὶ οἱ ἐπερωτώμενοι ὑπουργοί.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν παίρνουν σειράν.

§163Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἀλλά, θὰ ὁμιλήσουν μετὰ ἢ ἄνευ σειρᾶς.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι δικαίωμά των.

§165Ε. ΓΟΝΗΣ. Εἶναι ὑποχρέωσίς των.

§166Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ ληφθῇ μία ἀπόφασις, ὅτι ἐὰν συνεχισθῇ ἡ συζήτησις εἰς ἄλλην ἡμέραν δὲν θὰ λάβουν μέρος παρὰ μόνον οἱ ὑπουργοὶ καὶ οἱ τέως ὑπουργοί.

§167Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὰ λεχθέντα ἐκ μέρους τοῦ ἐκ Κοζάνης κ. συναδέλφου, μὲ θίγουν προσωπικῶς διότι ἐτόνισεν ὁ κ. συνάδελφος ὅτι δὲν εἶναι ἔντιμον...

§168Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐλύθη τὸ ζήτημα αὐτό.

§169Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ ἤθελον νὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα καὶ θὰ ἤθελον νὰ τονίσω ὅτι ἐὰν συνέδεσα τὸ ζήτημα τῆς ὀρύζης μὲ τὴν γενικὴν πολιτικήν, τὸ συνέδεσα διότι κατέληξα κατὰ τὴν προχθεσινὴν ἀγόρευσίν μου ὅτι, πῶς εἶναι δυνατὸν ἓν τοιοῦτον καταπληκτικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξα ποίας διαχειρίσεως ἔτυχεν ἐκ μέρους τοῦ κ. Βαρβούτη καὶ ἐκ μέρους τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, δηλαδὴ παρουσίασε μίαν ἐξέλιξιν ἐντελῶς ἀνώμαλον καὶ ἐντελῶς παράνομον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι μεμονωμένον τὸ πρᾶγμα αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναφθῇ κατὰ τρόπον αὐτόματον, κατὰ τρόπον ἐντελῶς ἀπροσδόκητον, ἀλλὰ ἔχει σχέσιν μὲ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου καὶ τῆς ὁδοῦ κατέληξα εἰς τὸ ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο συνδέεται ἀπολύτως καὶ ἀρρήκτως μὲ τὴν ὅλην πολιτικὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ μας ἐμπορίου καὶ ὀφείλομεν νὰ διερευνήσωμεν τὸ ζήτημα καὶ τὰς ἀφορμὰς ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἐπροκάλεσαν τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ νὰ ἐρευνήσωμεν τὸ ζήτημα τῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, ἡ ὁποία συνδέεται μὲ τὴν ὅλην οἰκονομικὴν πολιτικήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὴν ἔρευναν τοῦ ζητήματος τῆς ὀρύζης, διότι τὸ ζήτημα τῆς ὀρύζης δὲν εἶναι παρὰ μία καὶ μόνον ἐκδήλωσις, μιᾶς γενικωτέρας νοσηρᾶς καταστάσεως. Ἐὰν, κ. βουλευταί, αὐτὸ ἠμποροῦσε νὰ χαρακτηρισθῇ ὅτι δὲν ἀποτελεῖ ἐκ μέρους μου ἔντιμον διαχείρισιν, τότε δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, τί εἶναι ἔντιμον. Νὰ φροντίσω νὰ συγκαλύψω ὅ,τι ἀνώμαλον, ὅ,τι ἐσφαλμένον ἔγινεν, διὰ νὰ ἐπιτύχω τί; Νὰ ἐπιτύχω τὴν συγκάλυψιν τῶν σφαλμάτων διὰ τὰ ὁποῖα ἴσως νὰ μὴ πταίῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, λόγῳ τοῦ φόρτου τὸν ὁποῖον εἶχεν ἀναλάβει καὶ τὸν ὁποῖον ἦτο ἀδύνατον νὰ σηκώσῃ ἕνας μόνον ἄνθρωπος; Ἐκ τῶν πραγμάτων αὐτῶν καὶ τῆς ἐξελίξεως κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου ἐπήγασαν πράξεις, ἐδημιουργήθησαν ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ὤφειλεν ἡ Βουλὴ νὰ γνωρίσῃ, ὤφειλε καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ γνωρίσῃ περισσότερον αὐτὴ καὶ ὤφειλε καὶ ἡ κοινὴ γνώμη νὰ διαπιστώσῃ πῶς συνέβησαν αὐταὶ αἱ πράξεις, πράξεις αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὸν χαρακτῆρα τῶν προσωπικῶν χαριστικῶν πράξεων, ἴσως διὰ τὰς ὁποίας πάλιν, τονίζω, νὰ μὴν ἔχῃ εὐθύνην, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Πάντως, συζητεῖται εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, συζητεῖται εἰς τὰ καφενεῖα, συζητεῖται εἰς κύκλον εὐρύτατον, ὅτι χαριστικαὶ πράξεις πολλαὶ παρενεβλήθησαν, διὰ τὰς ὁποίας ἐτόνισα καὶ πάλιν τονίζω, πιθανὸν νὰ μὴ ἔχῃ προσωπικὴν εὐθύνην, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Καὶ ἡ εὐθύνη κατανέμεται εἰς τὸ ὅτι ὑπερεξετίμησε τὰς δυνάμεις του... (δὲν ἀκούεται)... εἰς τὸν ἑαυτόν του καὶ τοὺς δύο συμβούλους του. Πάντως, αὐτὸ ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν καὶ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐρευνήσῃ τὸ ὅλον ζήτημα, ἀφ’ ἑνὸς διὰ νὰ διαπιστώσωμεν τὰ σφάλματα τὰ ὁποῖα ἐπροκάλεσαν τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διὰ νὰ καθησυχάσωμεν τὴν κοινὴν γνώμην. Αὐτὸ ἦτο τὸ νόημά μου καὶ ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἀποτελεῖ ἔντιμον πρᾶξιν, τὸ νὰ ἐπιμείνωμεν ἐπὶ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς. (Χειροκροτήματα).

§170Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ὁ συνδυασμὸς δὲν εἶναι ὀρθός.

§171Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶναι μοιραίως συνδεδεμέναι.

§172Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Τὸ ἕνα θέμα ἔλαβε προσωπικὴν μορφὴν, τὸ ἄλλο θέμα τὸ θέτετε σεῖς ὡς θέμα πολιτικῆς.

§173Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἶναι ζήτημα πολιτικῆς. Εἶναι ζήτημα διαχειρίσεως. Οὕτω, τὸ θέτω τὸ ζήτημα.

§174Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Τὸ θέμα τῆς πολιτικῆς, τὸ ὁποῖον ἐθέσαμεν θὰ τὸ συζητήσωμεν καὶ θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή. Ἐδῶ, συζητοῦμεν τὸ ζήτημα τῆς ὀρύζης.

§175Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ συζητήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ, ἀφοῦ πρῶτον συσταθῇ μία ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, προσκομίσω στοιχεῖα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τότε ἡ Βουλή, βάσει στοιχείων ἠλεγμένων καὶ μελετημένων ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, τότε θὰ ἠμπορέσῃ νὰ συζητήσῃ.

§176Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἄσχετον τὸ δεύτερον θέμα, μὲ τὸ θέμα τῆς ὀρύζης.

§177Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶναι ἀπολύτως συνδεδεμένον. Ἐὰν τοιαύτη πολιτικὴ δὲν ἐφηρμόζετο, δὲν θὰ ἐγεννᾶτο τοιοῦτον ζήτημα.

§178Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἶμαι παρὼν κατὰ τὴν προχθεσινὴν ἀγόρευσίν σας. Ἔμαθα παρὰ συναδέλφων καὶ ἐκ τῶν πρακτικῶν, ὅτι ἐζητήσατε τὸν σχηματισμὸν Ἐπιτροπῆς ἐξεταστικῆς, διότι ἔχετε νὰ καταθέσητε ὡρισμένα γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἀφορῶσιν τὴν καλὴν ἢ κακὴν διαχείρισιν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§179Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὄχι τοῦ ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλὰ ὡρισμένα γεγονότα ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τοῦ ζητήματος τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου.

§180Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν καλῶς παρετήρησα ἐκ τῶν πρακτικῶν καὶ ἐκ τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας μοῦ ἔδωσαν, δὲν κατωνομάσατε τὰ γεγονότα, διὰ τὰ ὁποῖα καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐζητήσατε παρὰ τῆς Βουλῆς, νὰ σχηματίσῃ ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, τοὐλάχιστον δὲν ἀνεφέρατε ἐν περιλήψει, ὅτι συνέβη τὸ τάδε γεγονὸς καὶ ἡ τάδε χαριστικὴ πρᾶξις ἢ ἄλλη χαριστικὴ πρᾶξις, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ σκάνδαλον ἢ σωρεία ἄλλων πράξεων ἢ σύνολον πράξεων αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφορῶσιν ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἔχω τὴν πεποίθησιν ἀδιάσειστον, κατὰ κοινὴν κρίσιν καὶ λογικὴν καὶ ὀρθότητα, ἀλλὰ καὶ δικαιοσύνην αὐστηρὰν καὶ ἀνωτέραν, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποτανθῆτε πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ζητήσετε τὸν σχηματισμὸν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅταν δὲν ἐκθέτετε σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς τοὺς λόγους, διὰ τὸν δεῖνα λόγον ἢ διὰ τὸν δεύτερον λόγον, διὰ τὸν τρίτον λόγον καὶ τότε καὶ μόνον, κ. Κάντζια — διότι πιθανὸν νὰ ἔχετε στοιχεῖα καὶ φαντάζομαι ὅτι ἡ σοβαρότης σας καὶ ἡ σοβαρότης τοῦ θέματος τοῦ ὁποίου ἐπιλαμβάνεσθε δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ μᾶς πείθουν, ὅτι ἔχετε — τότε νὰ ἀπευθυνθῆτε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ζητήσετε ἓν τοιοῦτον μέτρον βαρυτάτης πολιτικῆς σημασίας. Ἐὰν τοιοῦτον τὶ ἐξεθέσατε, λυποῦμαι τὰ μέγιστα, διότι δὲν ἤμουν εἰς τὴν ἀγόρευσίν σας, διότι θὰ ἐπληροφορούμην τὰ ὅσα εἴπατε. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον, ἐκ τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας ἔχω, δὲν εἶσθε κατηγορηματικὸς ἐπὶ ὡρισμένων σημείων, τὰ ὁποῖα νὰ τὰ ἐκθέσητε ἐν περιλήψει τοὐλάχιστον καὶ νὰ ὀνομάσητε τὰ ἔγγραφα, διότι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέτε δὲν ἐμπιστεύομαι νὰ τὰ ἐκθέσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Κατηγορίαι τοιαύτης σημασίας καὶ σοβαρότητος πρέπει νὰ εἶναι πλήρεις καὶ σαφεῖς, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ δύνασθε νὰ ζητήσητε τοιαῦτα πράγματα. Ἐὰν οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα, κ. Κάντζια, νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὴν Βουλὴν δὲν δύνασθε νὰ ζητήσητε τοιαῦτα πράγματα, ἐκτὸς ἐὰν συμπληρώσητε τὴν ἀγόρευσίν σας καὶ διατυπώσητε σαφῶς τὰς κατηγορίας σας. (Χειροκροτήματα).

§181Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ ἔπρεπε, ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος μὲ τόσην σαφήνειαν, ἐτοποθέτησε τὸ ζήτημα, νὰ ἔχῃ μερικὰς ἐπιφυλάξεις, ὡς πρὸς τὴν τοποθέτησίν του. Διότι ἐφ’ ὅσον, ὅπως καὶ ὁ ἴδιος ὡμολόγησε, δὲν ἦτο παρὼν, δὲν δύναται νὰ ἔχῃ κρίσιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ μετὰ τόσης αὐστηρότητος νὰ θελήσῃ νὰ μὲ ἐλέγξῃ, ὅτι κακῶς ἐζήτησα αὐτὴν τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ ζητῶ πράγματα, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ζήτημα ἐκ μέρους μου δὲν ἐτοποθετήθη οὕτω. Δικαιολογεῖσθε, διότι φαίνεται ὅτι κακῶς σᾶς διετύπωσαν τὰ πράγματα, κακῶς σᾶς διετύπωσαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἀνέπτυξα, τὰ δὲ πρακτικά, εἶναι τόσον περιωρισμένα ὥστε δὲν δύνανται νὰ σᾶς δώσουν σαφῆ ἀντίληψιν τῶν λεχθέντων. Ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον ὁμολογῶ ὅτι λυποῦμαι καὶ ἐστενοχωρήθην εἶναι ὅτι ὑπεστηρίξατε μίαν ἄποψιν χωρὶς νὰ τὴν γνωρίζετε. Ἕνας συνάδελφος τοῦ κύρους σας δὲν θὰ ἤθελε νὰ ἐκτεθῇ εἰς μίαν ἐπίθεσιν τοιαύτην. Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς καὶ ἀνέφερα ὅτι ἡ ἐξωτερικὴ πολιτική, ἡ πολιτικὴ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου δὲν ὑπῆρχε κἂν κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν τοῦ Σεπτεμβρίου μέχρι σήμερον.

§182Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Πρέπει νὰ τὸ συζητήσωμεν. Δὲν δύνασθε νὰ ὑποφαίνεσθε. Θὰ συζητήσωμεν ἐὰν ὑπῆρχεν ἢ ὄχι. Δὲν εἶναι ἐμπορικὸν ἐπιμελητήριον ἐδῶ, κ. συνάδελφε. Ὁμιλεῖτε εἰς Κοινοβούλιον.

§183Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἶναι ὅμως οὔτε αἴθουσα μικροπολιτικῆς τὸ Κοινοβούλιον, κ. συνάδελφε.

§184Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Θὰ τὰ εἴπωμεν ὅλα αὐτά.

§185Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐτόνισα, ὅτι δὲν ὑπῆρχε ἐξωτερικὴ πολιτική, δὲν ὑπῆρχε ὡρισμένον σύστημα μὲ γενικὰς ἀρχάς, βάσει τῶν ὁποίων νὰ δρᾷ ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐξουσία καὶ εἰς τὰς ὁποίας νὰ συμμορφοῦνται αἱ πολιτικαὶ καὶ αἱ ἄλλαι ἐξουσίαι. Εἶναι γνωστὸν, ὅτι ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καθορίζεται ἀπὸ τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν εἰς γενικὰς γραμμάς, ἡ δὲ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία δὲν διατηρεῖ ὑπὲρ ἑαυτῆς κανὲν διακριτικὸν δικαίωμα. Εἶναι ἔτσι κύριε συνάδελφε, (ἀποτεινόμενος πρὸς τὸν κ. Βαρβούτην), ποῦ διαμαρτύρεσθε; Διετηρήσατε ἀπόλυτον καὶ ἀνεξέλεγκτον ἐξουσίαν ἐπὶ τῶν προσωπικῶν ζητημάτων;

§186Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἡ πολιτική, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἦτο ἡ ἑξῆς! Ἠκολουθήσαμεν πολιτικὸν σύστημα κατανομῆς καὶ χορηγήσεως τῶν ἀδειῶν.

§187Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὰς ἐχορηγήσατε προσωπικῶς ἐσεῖς.

§188Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Τὸ ὁποῖον ἐστηρίζετο ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τῶν τιμῶν.

§189Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὰς ὁποίας ἐκρίνατε σεῖς μὲ τοὺς συμβούλους σας.

§190Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Δὲν ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν οὔτε ἐγώ, προσωπικῶς, οὔτε ἡ διεύθυνσις Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, τὰ πρόσωπα, τὰς περιστάσεις καὶ τὰ ἀντικειμενικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰ πρόσωπα. Ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν καὶ δὲν ἠνέχθην καμμίαν κλίκαν, εἴτε μεγάλων, εἴτε μικρῶν εἰσαγωγέων. Ὑπῆρξα ἀντικειμενικὸς εἰς ὅλους τόσον ἐγὼ, ὅσον καὶ ὁ Ἀμερικανὸς διευθυντὴς τῆς Διευθύνσεως τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου καὶ ἠκολουθήσαμεν πολιτικὴν, ἡ ὁποία γνωρίζετε ὅτι κατέληξεν εἰς τὸ ζήτημα τοῦ σιδήρου π. χ. νὰ κατεβάσουν οἱ Βέλγοι τὰς τιμὰς κατὰ 60 ἕως 80%. Θὰ τὰ εἴπωμεν αὐτὰ ὅταν συζητηθῇ τὸ ζήτημα.

§191Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὡμιλήσατε περὶ σιδήρου. Ἑτέρα τραγικὴ ἀποτυχία, ἡ ὁποία ἀπέβη εἰς βάρος τοῦ Ἔθνους καὶ τῶν καταναλωτικῶν τάξεων. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῶν σιδήρων. Θὰ ἔλθῃ ἡ συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν. Ἀπὸ ἔτους ἔχει στερηθῇ ἡ οἰκονομία μας τῆς σημαντικωτάτης αὐτῆς πρώτης ὕλης. Εὑρίσκονται ἀκόμη 800 τόννοι σήμερον εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς χωρὶς νὰ φθάσουν εἰς τὴν κατανάλωσιν ἀκόμη, αἱ δὲ τιμαὶ καταλήγουν νὰ εἶναι ἀκριβώτεραι τῶν Ἀμερικανικῶν. Ἦτο μία πρώτης τάξεως ἀποτυχία, κύριε συνάδελφε, καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἡ προσπάθειά σας. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν κάμνετε ὡρισμένας καταγγελίας εἶναι ἀπαράδεκτον εἰς τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς ἐπὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ἠθέλησα νὰ διευκρινίσω τὸ θέμα αὐτὸ ὅτι ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία καὶ εἰδικῶς ὁ Ὀργανισμὸς Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διετήρησε καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς ἁρμοδιότητός του διακριτικὴν ἐξουσίαν ἐπὶ προσωπικῶν ζητημάτων. Αὐτὸ εἶναι ἕνα γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀρνηθῇ οὔτε ὁ κ. ὑπουργὸς οὔτε κανένα ἄλλο μέλος ἁρμόδιον τῆς Κυβερνήσεως.

§192Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Νὰ φέρετε τὰ στοιχεῖα σας.

§193Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν ἀρκεῖ ὅτι διετήρησαν τὴν ἁρμοδιότητα. Σεῖς εἴπατε, ὅτι ἔκαμαν κακὴν χρῆσιν χορηγοῦντες χαριστικὰς ἀδείας. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα.

§194Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὅταν διατηρῆτε τοιαύτης ἐκτάσεως διακριτικὴν ἐξουσίαν ἐπὶ προσωπικῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα περικλείουν μεγίστης σημασίας συμφέροντα καὶ ἐὰν ἀκόμη δὲν ἔγινε τίποτε τὸ παράνομον ἦτο ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ὑπουργὸς νὰ ζητήσουν τὴν ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν πραγμάτων. Τί ζητεῖτε, κύριε ὑπουργέ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ ἀναφέρω ὀνόματα ἀδειῶν, αἱ ὁποῖαι ἐχορηγήθησαν;

§195Ε. ΓΟΝΗΣ. Σᾶς ἠρώτησεν ὁ κ. Βαρβούτης συγκεκριμένως: «Κύριε Κάντζια, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ἔκδοσιν ἀδειῶν χαριστικῶν ἐπὶ τῆς ὑπουργίας μου;», καὶ σεῖς ἀπαντήσατε συγκεκριμένως: «Ἔχω πολλάς» καὶ ἐδείξατε κατάλογον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§196Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἔχω κατάλογον. Ἐὰν θέλετε, κύριε Βαρβούτη, νὰ ἀναγνώσω τὸν κατάλογον τώρα. Δὲν πρόκειται ἁπλῶς νὰ ἱκανοποιήσωμεν μίαν περιέργειαν, πρόκειται νὰ διαχειρισθῶμεν τὸ ζήτημα μετὰ σοβαρότητος, ὥστε νὰ ἀποδείξωμεν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ὅτι ἐκπληροῦμεν τὸ καθῆκόν μας μὲ τὴν σωφροσύνην, τὴν ὁποίαν ὀφείλουν νὰ διατηροῦν οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους. Τὸ νὰ ἀναφέρῃ κανεὶς ὀνόματα εἶναι εὔκολον, δὲν πρόκειται ὅμως τοῦτο νὰ προσφέρῃ τίποτε εἰς τὴν συζήτησιν.

§197ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἀναφέρετε τὰ ὀνόματα.

§198Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὸ ὀνόματα πρόκειται νὰ δώσουν λαβὴν εἰς παρεξηγήσεις. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔχει τὸν λόγον.

§200Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, εἶχον ζητήσει τὸν λόγον προηγουμένως διὰ νὰ εἴπω ἀκριβῶς πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην ἡ συζήτησις ἤρχισε νὰ ἐκτροχιάζεται. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ ἀξιότιμος καὶ διακεκριμένος βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν ἐξέθηκε μετὰ τόσης γλαφυρότητος ὅ,τι ἐπρόκειτο νὰ εἴπω περὶ τῆς συζητήσεως. Νομίζω ὅτι ὑπάρχει μία σύγχυσις. Ὁ κ. Κάντζιας ὡμιλήσας προχθὲς ἀνέμιξε δύο θέματα ἐντελῶς ξεχωριστά. Πρῶτον τὴν πολιτικὴν τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ τοιούτου θέματος, νομίζω ὅτι ὁ κ. Κάντζιας ὤφειλε νὰ ὑποβάλῃ σχετικὴν ἐπερώτησιν, διότι δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος, τοιοῦτον θέμα νὰ παραπεμφθῇ εἰς Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν. Ὤφειλε, λοιπόν, νὰ ὑποβάλῃ τοιαύτην ἐπερώτησιν, καὶ νὰ συζητηθῇ ἐν ἐκτάσει τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, δεδομένου ὅτι, εἶναι θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὅλοι οἱ κ. βουλευταί, ἐνδέχεται νὰ θέλουν νὰ ἐκφέρουν τὴν γνώμην των. Ἕτερον ζήτημα εἶναι οἱ ὑπαινιγμοί, τοὺς ὁποίους ἔκαμε κατὰ τῆς διαχειρίσεως, δὲν γνωρίζω ποίας ἐποχῆς, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι ὑπαινιγμοί, οἱ ὁποῖοι στρέφονται ἐναντίον ἑνὸς Ὑπουργείου, καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἦσαν ἄξιοι παραπομπῆς εἰς μίαν ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, ἐὰν ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν βουλευτὴς, παρουσίαζεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς κάτι τὸ θετικὸν καὶ συγκεκριμένον. Ἐὰν περὶ ἀορίστων φημῶν πρόκειται νὰ ἱδρύσωμεν ἐξεταστικὴν ἐπὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν, καὶ νὰ παραπεμφθῶσιν αὐταὶ εἰς αὐτήν, ἐὰν ἡ Βουλὴ ἦτο σύμφωνος θὰ ἦτο τὸ πρᾶγμα κάπως περίεργον. Θὰ ἔπρεπεν ὅμως ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νομίζω, ἐπειδὴ πολλαὶ φῆμαι κυκλοφοροῦν περὶ τῆς διαχειρίσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν, καὶ ὅλων τῶν σχετικῶν πραγμάτων, θὰ ἔπρεπεν ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ νὰ ἐξουσιοδοτηθῇ νὰ ἐξετάσῃ τὴν ὅλην πολιτικὴν ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ ἐντεῦθεν.

§201Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὴ ἀκριβῶς ἦτο ἡ ἔννοια τῆς προτάσεώς μας.

§202ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Χειροκροτήματα).

§203Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τοιαύτην πρότασιν ἔκαμα καὶ ἐγώ, κατ’ ἀρχὴν νὰ παραπεμφθῇ εἰς Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν ἡ διαχείρισις ὅλων τῶν εἰδῶν, ὄχι μόνον διὰ τὴν ὄρυζαν, διότι σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ ὄρυζα εἶναι συνέπεια μιᾶς γενικωτέρας πολιτικῆς. Αὐτὴν τὴν πρότασιν τὴν δέχεται ἡ Κυβέρνησις;

§204Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε συνάδελφε, διατὶ συγχέετε δύο ζητήματα. Ἡ ὄρυζα εἶναι ὑπόθεσις προμηθείας, δηλαδὴ καλῆς, ἢ κακῆς διαπραγματεύσεως. Τὸ ἄλλο εἶναι τὸ ζήτημα τῶν ἀδειῶν εἰσαγωγῆς. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν ἡ μία ὑπόθεσις μὲ τὴν ἄλλην.

§205Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν θέλετε κατὰ τρόπον τυπικὸν νὰ διαχωρίσωμεν τὰ ζητήματα διὰ νὰ ἀπαλλάξωμεν ἀπὸ τὰς εὐθύνας ὡρισμένους, τοὺς ὁποίους συμπαθῶμεν νὰ τὰ διαχωρίσωμεν. Ἐὰν θέλετε νὰ ἀποδώσητε τὴν δικαιοσύνην, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν τῶν εἰδῶν γενικωτέρας φύσεως, καὶ νὰ δώσητε εἰς τὸν λαὸν τὴν βεβαιότητα ὅτι ἡ διαχείρισις γίνεται κατὰ τρόπον ἀνεπίληπτον, τότε πρέπει νὰ κάμωμεν αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω ἐγώ. Λέγω νὰ ἐξετασθῇ ἡ ὅλη πολιτική. Δὲν θὰ προσφέρετε ἔτσι μόνον ὑπηρεσίαν ἀπὸ ἀπόψεως ἐλέγχου, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως μελλοντικῆς πολιτικῆς, διότι θὰ δίδουν πολὺ μεγαλειτέραν προσοχὴν οἱ ἁρμόδιοι κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς καὶ εἰς τὸ μέλλον. Τώρα θέλετε νὰ ἀναφέρω ὀνόματα; Δὲν θὰ ἀναφέρω ὀνόματα, θὰ ἀναφέρω εἴδη.

§206Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία διευκρίνισις τῶν θεμάτων. Ὡμίλησεν ὁ κ. βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ εἶπεν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν «πλεῖσται αἰτήσεις ἀδειῶν δι’ εἴδη, τῶν ὁποίων ἐστερούμεθα παρέμειναν ἐκκρεμεῖς καὶ ἀνεκτέλεστοι ἐνῷ ἐδίδετε ἀδείας εἰς ὡρισμένους.............. (ἀναγινώσκει)............». Κύριε Πρόεδρε, ἐπικαλοῦμαι τὴν ὀλιγόλεπτον ὑπομονὴν τῆς Βουλῆς. Δὲν θὰ εἶμαι μακρός. Κατόπιν αὐτοῦ θὰ συναγάγω συμπεράσματα ἀλλὰ δώσατέ μου τὸν καιρόν, (συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν) «.............. Ἔπειτα ἀπὸ τὴν δήλωσιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ ἀξιότιμος κ. Κάντζιας, ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀθηνῶν παρεμβὰς εἶπεν ὅτι δὲν ἀρκεῖ ἡ ἀόριστος διατύπωσις, ἀλλὰ χρειάζονται συγκεκριμέναι καταγγελίαι. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Πειραιῶς ἐκ λόγων ἁβρότητος ἠθέλησε τὰ ὀνόματα νὰ δοθοῦν εἰς μίαν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, καὶ νὰ ἔλθουν ἔπειτα εἰς τὴν εὐρυτέραν δημοσιότητα κατόπιν ἐξακριβώσεως. Ἀποτελεῖ πεποίθησιν ἰδικήν του, ὅτι ὑπάρχουν χαριστικαὶ πράξεις, ἀλλὰ ὑπῆρξε πρᾶξις λεπτότητος τὸ ὅτι θὰ ἀνεκοινοῦτο τὸ πρῶτον εἰς μίαν ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ φθάσουν εἰς τὴν δημοσιότητα ὅταν ἀντικειμενικῶς πλέον καὶ διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς ἔχει διαπιστωθῇ ἡ εὐθύνη. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ ἄποψίς του. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἐπιμένετε εὑρίσκω πρέπον ἐκ μέρους του νὰ δώσῃ συνέχειαν καὶ νὰ ἀνακοινώσῃ τὰ θέματα τῆς ὕλης, ἐπὶ τῶν ὁποίων νομίζει ὅτι ὑπῆρξαν αἱ χαριστικαὶ πράξεις. Τοιουτοτρόπως παρέχεται καὶ εἰς ἡμᾶς ἱκανοποίησις καὶ δημιουργεῖται καὶ χρέος τῆς Βουλῆς νὰ δώσῃ τὴν ἱκανοποίησιν ἡ ὁποία πρέπει νὰ δοθῇ.

§207Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ).

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ νὰ χωρισθῇ ἡ συζήτησις καὶ δὲν δέχεται τὴν συζήτησιν ὡς τὴν θέλετε σεῖς, ἀμέσως, ἡ δὲ ἐπερώτησις διεξάγεται ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ὀρύζης, νομίζω ὅτι, δὲν ἠμποροῦμε νὰ συνεχίσωμεν.

§209Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Μὰ κύριε Πρόεδρε...

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Μπακόλλα. Ἡ ἐπερώτησις διεξάγεται ἐπὶ τῆς ὀρύζης. Κατὰ τὴν συζήτησιν ὁ κ. Κάντζιας, ἀνέπτυξε καὶ ἄλλα θέματα καὶ μετέφερε τὴν συζήτησιν ἕως αὐτῶν.

§211Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸς ὁ πίναξ, τὸν ὁποῖον θὰ ἀναγνώσῃ τυχὸν ὁ κ. Κάντζιας —ὑπάρχει καὶ πρότασις ἰδική μου— ἔπρεπε κἄθε ἑβδομάδα ἢ μῆνα νὰ ἐκδίδεται εἰς δελτίον. Αὐτὰ δὲν εἶναι μυστικὰ πράγματα. Ἅπαξ ὅμως ἐγεννήθη τὸ ζήτημα καὶ ἔχει ἀνησυχήσει ἡ κοινὴ γνώμη, νὰ ξεύρωμεν τοὐλάχιστον τί γίνεται. Ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ὁλόκληρος ζητεῖ νὰ ἀνακοινωθοῦν τὰ ὀνόματα αὐτά, νὰ ἀνακοινωθοῦν.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως λέγει, ὅτι δέχεται νὰ ἀνακοινωθοῦν τὰ ὀνόματα.

§213Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Αἱ ἄδειαι μὲν ἀνακοινοῦνται, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀνακοίνωσιν τῶν ἀδειῶν καὶ μόνον δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ ὁ εἰδικὸς ἀκόμη νὰ κατορθώσῃ εὐχερῶς νὰ διακρίνῃ μίαν χαριστικὴν πρᾶξιν ἐὰν δὲν γνωρίζῃ τί συμβαίνει μὲ τὴν κατηγορίαν αὐτήν, τοῦ εἴδους. Διότι, ὅταν βλέπει ὅτι εἰσήχθησαν αὐγά, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ξεύρῃ τί σημαίνει αὐτό. Μόνον οἱ εἰδικοὶ ἠμποροῦν νὰ ξεύρουν τί συμβαίνει. Λοιπὸν ἡ ἀνακοίνωσις τῶν ἀδειῶν δὲν πρόκειται νὰ ἐνημερώσῃ παρὰ ἐκεῖνον ποὺ ξεύρει τὴν κατάστασιν. Καὶ θὰ ἀναφέρω τὸ ἑξῆς. Ὅταν εὑρίσκετο ὑπὸ περιορισμὸν ἡ ξυλεία ἐκυκλοφόρησε μία ἄδεια 1.000 κυβικῶν μέτρων ξυλείας. Τὸ ὄνομα τοῦ λαβόντος τὴν ἄδειαν δὲν θὰ τὸ ἀναφέρω ἀλλὰ θὰ εἴπω μόνον, ὅτι ἡ ἀξία τῆς ξυλείας ἦτο 12.000 λίρες Ἀγγλίας καὶ ὅτι ἡ ἄδεια ἐδόθη εἰς ἄτομον μὴ δικαιούμενον εἰσαγωγῆς.

§214Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶχεν ἄδειαν.

§215Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Βλέπετε πόσην προσπάθειαν καταβάλλω διὰ νὰ μὴ προχωρήσω.

§216Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Εἶχεν ἄδειαν εἰσαγωγῆς ὁ ὀδοντίατρος Κρασσᾶς, ποὺ ἔφερε τὰ παλτὰ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων;

§217Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Καὶ μήπως σᾶς εἶπα ἐγώ, ὅτι ὀρθῶς τὰ εἰσήγαγεν;

§218Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καθαρμός.

§219Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐπίσης τὰ σίδερα ἔπαυσαν νὰ εἶναι ἀντικείμενον καὶ τῶν βιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι τὰ εἰσήγαγον καὶ τῶν εἰσαγωγέων καὶ τὰ ἐμονοπώλησεν ἡ ΑΜΑΓΚ, γιὰ νὰ κάμῃ οἰκονομία στὸ συνάλλαγμα.

§220Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἡ ΑΜΑΓΚ παρήγγειλε σίδερα καὶ ἡ τιμὴ ἦτο κατὰ 90% εὐθηνωτέρα ἀπὸ τὰς τιμὰς ποὺ προτείνατε σεῖς.

§221Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἄλλο ζήτημα αὐτό, θὰ τὸ εἴπωμεν μὲ τὴν σειράν του.

§222Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένω νὰ γίνῃ συζήτησις εἰς εἰδικὴν ἡμέραν.

§223Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ πρέπει νὰ ὁμιλῶ ἐπὶ δύο συνεχεῖς ὥρας διὰ νὰ καταλογίσω τὰς εὐθύνας σχετικὰ μὲ τὰς μεγάλας ζημίας...

§224Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις ἐκ μέρους τῆς ἰδικῆς μας παρατάξεως νὰ γίνῃ Ἐξεταστικὴ ἐπὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή...

§225Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ.

Μπράβο!

§226Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. ... διὰ νὰ ἐλεγχθοῦν ὅλοι οἱ χρηματίσαντες ὑπουργοί, ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῶν ἐκλογῶν μέχρι σήμερον, τόσον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅσον καὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ.

§227Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καθαρμός!

§228Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, εἴμεθα σύμφωνοι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, νομίζω, ὅτι ἡ ἀνακοίνωσις αὐτὴ τοῦ κ. Κάντζια, ἐφ’ ὅσον μάλιστα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀναφέρῃ ὀνόματα, δὲν ......

§229Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν καὶ γιὰ τὰ ὀνόματα.

§230Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα τῆς ὀρύζης διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα τέλος. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν ἤθελα νὰ κάμω. Εἰς τὰ ἄλλα κ. Κάντζια, εἴμεθα σύμφωνοι καὶ θὰ σᾶς δώσωμεν καὶ ἡμεῖς στοιχεῖα.

§231Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Λοιπόν, κ. συνάδελφοι, θέλετε νὰ προχωρήσω;

§232ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Καὶ ὀνόματα θέλουμε.

§233Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Λοιπόν, ὅταν ἀπηγορεύετο ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ σιδήρου εἰς ὅλους τοὺς δικαιούχους, εἴτε βιομηχάνους εἴτε ἀσχολουμένους ἀνέκαθεν μὲ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ εἴδους αὐτοῦ, ἐξεδίδοντο ἄδειαι ἐντελῶς χαριστικαὶ καὶ ἐντελῶς ἀπροόπτως καὶ ξαφνιαζόμεθα ὅλοι, πῶς ἀφοῦ ὅλοι οἱ εἰδικοὶ καὶ οἱ βιομήχανοι, οἱ ὁποῖοι ἤσκουν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ εἰσαγωγέως σιδήρου, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, δὲν κατώρθωναν νὰ ἐπιτύχουν ἀδείας, τὰς ἐπετύγχανεν ἕνας ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ὑπῆρξεν εἰσαγωγεύς. Καὶ σᾶς ἀναφέρω τὴν ὑπ’ ἀριθ. 13.193 ἄδειαν εἰσαγωγῆς διὰ 250 τόννους σιδηροφύλλων καὶ μάλιστα εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ τιμαὶ εὑρίσκοντο εἰς δυσθεώρητα ὕψη. Ἀλλὰ δὲν ἦτο ὁ μόνος αὐτὸς, ὁ ὁποῖος εἰσήγαγε τὰ πράγματα αὐτά. Ὑπῆρξαν καὶ ἄλλες εἰσαγωγές. Καὶ 1.000 τόννων ἄλλη μία ἄδεια χορηγηθεῖσα εἰς ἕνα μὴ εἰσαγωγέα μέχρι τότε, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλον ἐκ Θεσσαλονίκης, παράγοντα.

§234Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀφοῦ τὸ ἤθελαν, ἄς τὰ ἀκούσουν.

§235Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Θὰ ἀκούσετε καὶ τὴν ἄλλην πλευράν.

§236Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Συμβαίνει ὅμως νὰ ἰσχυρίζωνται οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, καὶ νὰ λέγουν ὅτι: Ἡμεῖς εἴχομεν καθιερώσει τὴν πολιτικὴν τῆς εὐθηνωτέρας τιμῆς.

§237Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἔδωσα ἐγὼ τὶς ἄδειες;

§238Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἀσφαλῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ παρακολουθῆτε ὅλα.

§239Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Πάντως ἡ πολιτικὴ εὐθύνη ἀνήκει εἰς ἐμένα· ὅσον ἀφορᾶ δὲ τὸ ζήτημα τῶν σιδήρων θὰ κλαύσετε πικρὰ δι’ ὅσα θὰ ἀκούσετε.

§240Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Σᾶς προκαλῶ, κ. ὑπουργέ, Ἐκπλήσσομαι μὲ μερικοὺς ἀνθρώπους, μὲ τὴν πολιτικήν σας.

§241Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Στὰ σίδερα εἶναι ἡ ὑπόθεσις καὶ θὰ τὰ βροῦμε.

§242Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἔτσι ἐπληροφορήθην, ὅτι ὁ κ. τέως ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μὲ συκοφαντεῖ, λέγων, ὅτι διότι ἐμονοπώλησε τὰ σίδερα ποὺ ἦτο ἐπάγγελμα ἰδικόν μου, δι’ αὐτὸ ἐγὼ τοῦ ἤσκησα τὸν ἔλεγχον. Καὶ σᾶς προκαλῶ, κ. τέως ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ μοῦ εἴπητε: Μήπως σᾶς ἐπεσκέφθην καμμίαν φορὰν καὶ σᾶς ἐζήτησα ἄδειαν καὶ μοῦ ἠρνήθητε; Ἢ δὲν ἐκάματε πλούσιον τὸν φίλον σας τὸν Λαμαρῖνο ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Διότι τί συνέβη μὲ τὴν ὑπόθεσιν τῶν σιδήρων; Ὁ Λαμαρῖνος ὑπῆρξεν ὁ ἀποκλειστικὸς εἰσαγωγεὺς σιδήρων, κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀπαγορεύσεως. Εἶναι λυπηρόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὅταν ἀποφασίζει κάποιος ἐκ τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκόν του, νὰ δέχεται ἀμέσως τὰ συκοφαντικὰ βέλη, ὅτι ἀσκεῖ τὸν ἔλεγχον αὐτὸν διὰ νὰ κορέσῃ τυχὸν ἀντιπάθειάν του, διότι δὲν ἱκανοποιήθη αὐτὸς προσωπικῶς.

§243Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Εἶναι ἀκόμη λυπηρότερον νὰ ἐλέγχετε ἄνθρωπον ἀβασανίστως.

§244Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Καταγγέλλομεν βάσει στοιχείων καὶ θὰ καταγγείλωμεν καὶ ἄλλας πράξεις. Διότι σᾶς λέγω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὰ σίδερα, ὑπάρχει καὶ μιὰ ἄλλη καταπληκτικὴ ἐνέργεια, ἡ ὁποία ἐζημίωσε τὸ Ἔθνος. Ὅταν ἔλθῃ συζήτησις θὰ ἀναπτύξω τὸ ζήτημα καὶ θὰ εἴπω ποῖος ἐζημιώθη ἐξ αὐτῆς. Οἱ ἔμποροι, τοὺς ὁποίους ἤθελε νὰ ζημιώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ἢ τὸ Ἔθνος. Διότι κατήντησε νὰ γίνῃ τὸ ἀντίθετον. Νὰ ζημιωθῇ τὸ Ἔθνος χωρὶς νὰ ζημιωθοῦν οἱ ἔμποροι. Ὅταν ἀπηγορεύετο ἡ εἰσαγωγὴ παταταλεύρου, κ. πρώην ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀκόμη καὶ ἐπ’ ἀνταλλαγῇ, ἐχορηγήθη εἰς μίαν φίρμαν τῶν Ἀθηνῶν, ἄδεια εἰσαγωγῆς παταταλεύρου 100 τόννων ἔναντι πληρωμῆς μὲ δολλάρια Ἀμερικῆς τὴν στιγμὴν ποὺ δὲν ἐγένετο εἰσαγωγή...

§245Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἡ ἄδεια ἐχορηγήθη μὲ δολλάρια εἰς τὴν ἑταιρείαν Παμπειραϊκὴ (;) διὰ τοὺς ἀδελφοὺς Λαμπράκου.

§246Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὅταν ἐπίσης ἀπηγορεύετο ἡ εἰσαγωγὴ ὠῶν ἐκ Τουρκίας, ἐδόθη εἰς μερικοὺς ὑφασματεμπόρους ἄδεια διὰ μερικὰς χιλιάδας δολλάρια δι’ εἰσαγωγὴν αὐγῶν καὶ εἰς τιμὰς ὑψηλοτέρας. Δὲν ἤθελα νὰ θίξω τὸν κ. ὑπουργὸν, ὅτι δηλαδὴ εἶχε συνείδησιν, ὅτι προέβαινε εἰς χαριστικὰς πράξεις. Ἐγὼ δὲν ἀκολουθῶ τὴν ἰδίαν ὁδὸν ποὺ ἀκολουθεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς, ὄχι μόνον εἰς τὴν συζήτησιν ἐδῶ ἀλλὰ καὶ εἰς ἰδιαιτέρας συζητήσεις του. Τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν τὸν ἐπεσκέφθην ποτὲ διὰ προσωπικάς μου ἐργασίας καὶ ὡς γνωστὸν δὲν εἶμαι οὔτε ἄνεργος οὔτε ἀνεπάγγελτος.

§247Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Κάτι λέγει μὴ ἀκουόμενος).

§248Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. (Εἰς ζωηρὸν τόνον φωνῆς). Δὲν εἶμαι ἀνεπάγγελτος, κύριε πρώην ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀσκῶ ἕνα ἐπάγγελμα καὶ φυσικῷ τῷ λόγῳ θὰ ἔχω μερικὰς ὑποθέσεις. Ἀσκῶ τίμιον ἐπάγγελμα καὶ ἐντιμώτατα τὸ ἤσκησα μέχρι σήμερον. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ καὶ πάλιν: Σᾶς ἐπεσκέφθην ποτὲ διὰ νὰ σᾶς ζητήσω τίποτε;

§249Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἐμένα ὄχι. Δὲν ξεύρω τοὺς ἄλλους ὑπουργούς.

§250Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Πῶς λοιπὸν δημιουργεῖτε τοιαύτην ἐντύπωσιν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἔξω αὐτῆς ὅτι ἐὰν προβαίνω εἰς ἔλεγχον προβαίνω διότι θίγονται τὰ συμφέροντά μου; Αὐτὸ δὲν εἶναι εὐγενικὸν οὔτε κἂν τίμιον.

§251Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ὀφείλετε νὰ προσέξητε, διότι θὰ κλαύσητε πικρῶς ἐὰν ἀναφέρω διὰ τὰ σίδερα, διότι γνωρίζετε, ὅτι ὑπεστηρίξατε εἰσαγωγὴν ἐλευθέρως 16 βασικῶν εἰδῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦσαν καὶ τὰ σίδερα καὶ ὑπεστηρίξατε, ὅτι διὰ τῆς τιμῆς αὐτῶν θὰ ἐφωδιάζετο ἡ χώρα εἰς σίδερα εἰς χαμηλὰς τιμὰς. Τὴν ἄποψιν σας αὐτὴν, καὶ ἐγὼ καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ ἀποστολή, καὶ ὁ διευθυντὴς τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου δὲν τὴν ἐδέχθημεν. (Φωναί.).

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. ... (δὲν ἀκούεται) ... (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§253Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταδικασθῇ ὁ ἄνθρωπος χωρὶς νὰ ἀπολογηθῇ.

§254Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Πρέπει νὰ ἔχωμεν τὴν γενναιότητα νὰ ἀναγνωρίζωμεν τὰ σφάλματά μας. Πρέπει νὰ ἀναγνωρίσητε, ὅτι ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐκάματε μίαν πολιτικὴν, ἥτις ἀπέτυχεν παταγωδῶς, καὶ φυσικὰ λόγῳ τῆς ἀκολουθηθείσης αὐτῆς πολιτικῆς, δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ ὁδηγηθῆτε εἰς πλήρη ἀποτυχίαν.

§255Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Εἶναι πρωτοφανὲς νὰ ἐλέγχεται ἡ πολιτικὴ, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐφήρμοσα καὶ τὴν ὁποίαν συνεμερίσθησαν τόσοι καὶ τόσοι, νὰ ἐλέγχωμαι ἐγὼ καὶ ὄχι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἠκολούθησε τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Ἄλλωστε τὴν πολιτικὴν αὐτὴν ἠκολούθησε καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅμως δὲν ἐλέγχεται αὐτή, ἀλλὰ ἐλέγχομαι ἐγώ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶμαι ὑπουργὸς. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως τοῦ ἐλέγχου μιᾶς πολιτικῆς, μέχρι τοῦ σημείου τοῦ καταλογισμοῦ τῶν εὐθυνῶν προσωπικῶς εἰς ἕνα τέως ὑπουργόν, καὶ τοῦ σημείου τῆς συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ὑπάρχει διαφορά. Ἐγώ, κ. συνάδελφοι, ὠφέλησα τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω. (Φωναί, θόρυβος).

§256Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Συνεχίζω καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν ράφιαν. Ἐδώσατε χαριστικῶς ἄδειαν εἰσαγωγῆς ράφιας εἰς ἕνα ἄτομον, διὰ τόσην δυναμικότητα, ὅσην ἐπῆραν ὅλοι οἱ ἄλλοι ἔμποροι τῆς Ἑλλάδος μαζύ. Ὑπάρχουν στοιχεῖα, κύριοι, τὰ ὁποῖα μοῦ ἐμβάλλουν σκέψεις, ὅτι ἐδόθησαν ἄπειραι ἄδειαι χαριστικῶς. Ὀφείλει ἡ Βουλὴ νὰ συστήσῃ ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴν μὲ εὐρύτατα δικαιώματα ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ ἔχῃ ἀπήχησιν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ἀδιαφοροῦντες ἐὰν θὰ θιγοῦν πρόσωπα ἢ συμφέροντα. Πρέπει νὰ κάμωμεν τὸ καθῆκόν μας ἀπέναντι τοῦ λαοῦ καὶ νὰ ἐκχωρήσωμεν εὐρύτατα δικαιώματα εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον θὰ ὠφελήσῃ τὸν ἔλεγχον, ἀλλὰ θὰ ἐμποδίσῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον τοὺς ἁρμοδίους νὰ ὑποπίπτουν εἰς τὰ αὐτὰ σφάλματα, τὰ ὁποῖα καταλήγουν εἰς βάρος τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ συνόλου. (Χειροκροτήματα).

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§258ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 10.30′ π.μ., μὲ θέμα τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.)