1946.11.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 67η

Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μαρσέλλος, καταθέτει ἀναφορὰν Κοινότητος Ἑλληνικοῦ διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην ἐπέκτασιν ἀεροδρομίου Χασανίου ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Ξενοδόχων Ξάνθης καὶ περιφερείας ὧν αἱ ἐπιχειρήσεις κατεστράφησαν παρὰ τῶν Γερμανοβουλγάρων, αἰτούντων τὴν ἐξαίρεσίν των ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 2 ἀριθ. 1 ἐδάφ. βʹ τοῦ νέου περὶ ἐνοικιοστασίου νόμου. Ὁ Σύλλογος τῶν Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων Μεσολογγίου ζητεῖ ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος σχεδίου «περὶ κατοχυρώσεως τῆς θέσεώς των κλπ.». Τὸ Σωματεῖον Μυλεργατῶν Καλαμῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀπὸ τριμήνου μὴ λειτουργίαν τῶν κυλινδρομύλων καὶ ζητεῖ ἐπαναλειτουργίαν τούτων. Οἱ Πρόεδροι τῆς Ἑνώσεως Κτηνοτρόφων τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας ζητοῦν τὴν ἐπαναλειτουργίαν τοῦ Πρωτοδικείου τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας. Οἱ κάτοικοι Κατερίνης καὶ περιφερείας διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ ἐγκατάστασιν Πρωτοδικείου ὡς καὶ διὰ τὴν μὴ λειτουργίαν Πταισματοδικείου καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἐπαναλειτουργίαν τούτων. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἄνω Μεσσηνίας διαμαρτύρεται διὰ τὴν συνεχιζομένην διαφωνίαν τῆς Γεωπονικῆς Ὑπηρεσίας καὶ Γραφείου Σύκων, μετὰ Ἀγροτραπέζης καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἐπέμβασιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ὁ Ἰατρικὸς καὶ Ὀδοντιατρικὸς Σύλλογος Νομοῦ Φθιώτιδος διαμαρτύρεται διὰ τὸν φόνον ἰατροῦ Κ. Κούκιου ὑπὸ τῶν ληστοσυμμοριτῶν καὶ ζητεῖ τὴν λῆψιν μέτρων ἀσφαλείας. Οἱ Σύνδεσμοι Σιδηροδρομικῶν ΣΠΑΠ καὶ ΣΕΚ καὶ ἡ Ἕνωσις Προσωπικοῦ Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν διαμαρτύρονται διὰ τὰ θλιβερὰ γεγονότα Σκρᾶ καὶ ζητοῦν ἄμεσον σύλληψιν τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Ἀντεθνικῶν Κομμάτων. Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Σκάλας καὶ περιφερείας διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ὁρισθείσης τιμῆς ἀσφαλείας βάμβακος καὶ ζητοῦν μετατροπὴν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων Ἀγροτραπέζης, εἰς μεσοπρόθεσμα τοιαῦτα. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Θέρμης καὶ ὁ ἐλαιουργικὸς Συνεταιρισμὸς ζητοῦν σταθεροποίησιν τῶν τιμῶν σίτου καὶ ὀσπρίων. Οἱ Στρατιωτικοὶ καὶ Πολιτικοὶ Συνταξιοῦχοι διαμαρτύρονται διὰ τὴν οἰκονομικήν των κατάστασιν καὶ ζητοῦν ἄμεσον αὔξησιν συντάξεων καὶ χορήγησιν τροφίμων. Ἡ Ὁμοσπονδιακὴ Ἐπιτροπὴ Τραπεζοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων Ἀθηνῶν ἐκφράζει τὴν ἀγανάκτησίν της δι’ ἐγκληματικὴν δρᾶσιν ἐσωτερικῶν καὶ ἐξωτερικῶν ἐχθρῶν κατὰ τῆς Πατρίδος, καὶ ζητεῖ ὅπως τεθῇ ἐκτὸς νόμου τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα Ἑλλάδος. Ὁ Συνεταιρισμὸς Ὑπαλλήλων Ξενοδοχείων Ὕπνου Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων διαμαρτύρεται διὰ τὴν τραγικὴν οἰκονομικήν των κατάστασιν καὶ ζητεῖ αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν κατὰ 100%, καὶ χορήγησιν τροφῆς παρὰ τῶν ἐπιχειρήσεων κλπ. Οἱ κάτοικοι Κοινότητος Μαυροχωρίου Καβάλλας ζητοῦν χορήγησιν κλινοσκεπασμάτων, παλαιῶν εἰδῶν ἱματισμοῦ, στέγης κλπ. Οἱ Μηνᾶς Ἐξάρχου καὶ Ἀθανάσιος Ἀλεξίδης Δικηγόροι κάτοικοι Φλωρίνης διὰ τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς των διαμαρτύρονται δι’ ἐκτοξευθείσας ὑπὸ βουλευτοῦ κ. Μπινοπούλου κατὰ συνεδρίασιν 6 Νοεμβρίου ὕβρεις ἐναντίον Ἑλλήνων Ἀξιωματικῶν ὑπηρετούντων εἰς φυλάκια περιφερείας Φλωρίνης καὶ ζητοῦν ἀνάκλησιν τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Ζουμπουλάκης καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ βουλευτοῦ Λακωνίας κ. Θεοδωροπούλου ἀναφέροντος ἀγανάκτησιν λαοῦ Λακεδαίμονος διὰ δολοφονικὴν ἐπίθεσιν κομμουνιστῶν κατὰ αὐτοκινήτου Χωροφυλακῆς, λαβοῦσαν χώραν μεταξὺ Τριπόλεως–Σπάρτης καὶ αἰτοῦντος ἀποστολὴν ἀντισυνταγματάρχου Κωστοπούλου. Ὁ βουλευτὴς Ἠπείρου κ. Ν. Ἀθανασίου δηλοῖ ὅτι ἀποσύρει τὴν ὑπ’ αὐτοῦ κατατεθεῖσαν πρότασιν νόμου περὶ ἀκυρώσεως τῶν δικαιοπραξιῶν τῶν λαβόντων χώραν ἐν Θεσπρωτίᾳ μεταξὺ Μουσουλμάνων τὸ θρήσκευμα Ἀλβανικῆς καταγωγῆς Ἑλλήνων ὑπηκόων καὶ Χριστιανῶν ὡς πωλητῶν, διότι ἔλαβον χώραν ὑπὸ καθεστὼς βίας κατὰ τὴν κατοχήν. Ὁ κ. Α. Περρωτῆς (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν ἀριθμῶν βαθμῶν τινων τῶν ὑπαξιωματικῶν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καταθέτει ἔγγραφα σχετικῶς μὲ τὴν ὑπόθεσιν Ρεϊζίνη. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Σχινᾶς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῶν ὑπηρεσιῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Βύζας καὶ Σ. Παπάζης ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῶν ὑπηρεσιῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Βύζας καὶ Ν. Κώττας ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 683 καὶ 765 τοῦ 1945 «περὶ ρυθμίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν Τραπεζῶν κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Πολυχρονόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἀναστολῆς τῆς διώξεως ἐπὶ παραβάσει τοῦ Γʹ Ψηφίσματος καὶ τῶν περὶ παρανόμου ὁπλοφορίας διατάξεων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Μ. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Μ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἠγέρθην τῆς κλίνης ἀσθενὴς καὶ ἀσθενὴς ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν πρὸς ὑμᾶς. Παρακαλῶ ὅμως καίτοι πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου ζητήματος μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἀσχοληθῇ μετέπειτα ἡ Βουλή, τοῦ ζητήματος τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἡ Βουλὴ νὰ μοὶ κάμῃ τὴν τιμὴν νὰ μὲ ἀκούσῃ διότι οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες ἔχουν εὐθύνας ἀλλ’ ἔχουν καὶ δικαιώματα. Τὰς εὐθύνας οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συναίσθησιν τῶν καθηκόντων αὐτῶν οὐδέποτε τὰς ἀρνοῦνται· καὶ τὰ δικαιώματά των ἐπίσης, οὐδέποτε εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἀρνηθοῦν. Καὶ ἓν τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν εἶναι νὰ δίδουν τὰς δεούσας ἐξηγήσεις καὶ πάντοτε νὰ ἐκθέτουν τὸ ἔργον αὐτῶν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν τῆς Βουλῆς ἦλθε τὸ ζήτημα τοῦ δωρεὰν ἱματισμοῦ καὶ τοῦ τρόπου τῆς διαθέσεως αὐτοῦ. Ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ φέρω ἤδη τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ σοβαροῦ βεβαίως τούτου ζητήματος, ἐὰν ὑποθέσητε ὅτι ἐγένοντο καταχρήσεις εἰς βάρος τῆς γύμνιας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀκαίρως, διότι ὡς ἔμαθον καὶ ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας ἐπελήφθη τοῦ ζητήματος ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη ἡ ὁποία θὰ εἴπῃ τὴν τελευταίαν αὐτῆς λέξιν. Σχετικῶς ὅμως μὲ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ γενικῶς τὴν διαχείρισιν τοῦ δωρεὰν ἱματισμοῦ θὰ ἤθελα ἡ Βουλὴ νὰ ἔχῃ στοιχειώδεις τινὰς γνώσεις, ἵνα διαφωτισθῇ δὲ ἐκ τούτου καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἔχω νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς ὅτι ὑπάρχει μία ὑπηρεσία δωρεὰν ἱματισμοῦ ἐντελῶς ἀνεξάρτητος ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, ὑπηρεσία διευθυνομένη ἀπὸ μίαν ἐπιτροπὴν ἀντιπροσωπεύουσαν τοὺς δωρητάς. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη ἀποτελεῖται ἀπὸ 8 ξένους καὶ 5 Ἕλληνας. Ἐκ τούτου ἀντιλαμβάνεσθε καλῶς ὅτι τὴν πλειοψηφίαν ἔχουν οἱ ξένοι. Ἔβλεπα καὶ ἐγὼ ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ δωρεὰν ἱματισμοῦ ἠγωνίζετο βεβαίως διὰ νὰ προωθήσῃ τὸν μεταχειρισμένον ἱματισμὸν ἀπὸ τὰς Ἀθήνας εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἑλλάδος. Ὅμως ἠγείροντο παράπονα ὅτι ἡ προώθησις δὲν ἐγένετο μὲ ταχὺν ρυθμόν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ὅτε μοὶ ἐπεβλήθη σχέδιον Κανονισμοῦ ἀφορῶν τὸ ἐκτελεστικὸν μέρος, ἠθέλησα νὰ λάβω τὰ δέοντα μέτρα ὅπως ὑπαγάγω καὶ τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην ὑπὸ τὴν Διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ἵνα ἐγώ, διευθύνων τὸ Ὑπουργεῖον, ἔχω καὶ τὸν ἁρμόζοντα ἐπ’ αὐτῆς ἔλεγχον. Ἀλλὰ μοὶ ἀντετάχθη, καὶ δικαίως, τὸ ἑξῆς: ὅτι δυνάμει συμβάσεως μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς διανομῆς βοηθημάτων Ἑλλάδος (Ε.Δ.Β. Ε.), κυρωθείσης διὰ τοῦ Α. Ν. 287, ὅλα τὰ εἴδη τὰ ὑπάρχοντα ἀπὸ τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρὸν ἐκχωροῦνται εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος πλὴν τοῦ δωρεὰν μεταχειρισμένου ἱματισμοῦ. Καὶ λέγει ἡ σχετικὴ περικοπή: «Ἐξαιροῦνται τὰ εἴδη ἐνδυμασίας, τῶν ὁποίων τὸ δικαίωμα ἰδιοκτησίας παραμένει εἰς τοὺς ἀντιστοίχους δωρητάς, ἤτοι τὴν GREEK WAR RELIEF ASSOCIATION (Ἑλλ. Πολεμ. Περίθαλψιν), τὸν Ἀμερικανικὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν, τὸν Καναδικὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν, τὸν Αὐστραλιανὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν». Δηλαδὴ μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς τῆς διαθέσεως καὶ τοῦ τελευταίου τεμαχίου τοῦ δωρεὰν ἱματισμοῦ, ἰδιοκτῆται παραμένουν οἱ δωρηταὶ οἱ ὁποῖοι κανονίζουν καὶ τὸν τρόπον τῆς διανομῆς. Θέλουν νὰ τὸ διανείμουν εἰς ἄτομα, θέλουν νὰ τὸ διανείμουν εἰς ὀργανώσεις οἱασδήποτε προελεύσεως καὶ οἱασδήποτε κοινωνικῆς μορφῆς, θέλουν νὰ τὸ ἀνταλλάξουν μὲ ράκη, εἶναι δικός τους λογαριασμός, ἀρκεῖ νὰ μὴ λάβουν χώραν καταχρήσεις καὶ κλοπαὶ ὅτε βεβαίως ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη ἔχει ἀναμφισβητήτως ἁρμοδιότητα. Μοὶ ἀντετάχθη λοιπὸν τοῦτο, ὅτι δὲν συγκατατίθενται οἱ δωρηταὶ καὶ ἐκεῖ ἐσταματήσαμε. Ἔκανα λοιπὸν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπαχθῇ ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ διανομὴ διὰ ταχυτέρου ρυθμοῦ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἠδυνήθην νὰ ἐπιτελέσω διότι μοὶ ἀντετάχθη αὐτὴ ἡ περικοπὴ ὅτι ἀνήκουν εἰς τοὺς δωρητάς. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ πιστεύσῃ κανεὶς ὅτι εἶναι ὑπηρεσία ὑπαγομένη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἀλλ’ εἶναι ὑπηρεσία ἐντελῶς ἀνεξάρτητος καὶ ὁ τρόπος τῆς διανομῆς ἀπόκειται ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ἀπόλυτον κρίσιν τῆς ἐπιτροπῆς εἰς τὴν ὁποίαν μετέχουν, ἐπαναλαμβάνω, 8 ξένοι καὶ 5 Ἕλληνες. Αὐτά, κύριοι, εἶχα νὰ σᾶς εἴπω ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν καὶ τὸ λέγω ἐντελῶς παρεμπιπτόντως διότι τὸ θέμα μου δὲν εἶναι αὐτό. Τὸ θέμα μου εἶναι νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ δηλώσεων τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ Ὑφυπουργοῦ καὶ νὰ ἀνασκευάσω ταύτας. Ἐὰν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἔλαβον χώραν σοβαραὶ καταχρήσεις, ἐὰν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἱματισμὸς διὰ τοῦ ὁποίου ἐπρόκειτο νὰ ἐνδυθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔπεσεν εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν, εἰς χεῖρας κλεπτῶν καὶ λωποδυτῶν, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία καὶ ἐγὼ εἶμαι ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος θὰ ἀνομολογήσω τοῦτο, ὅτι εἶναι μία ἀναμφισβήτητος ἐπιτυχία τοῦ Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ὁ ὁποῖος ἀνεκάλυψε τὰ σκάνδαλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα τοιαύτης ἔτυχον διὰ τῶν ἐφημερίδων διαφημίσεως. Ὅσον καὶ ἂν συζητῶμεν τὸ μεγάλο ζήτημα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας προκειμένου περὶ τοιούτου θέματος, ἀξίζει ν’ ἀσχοληθῇ ἡ Βουλή, προκειμένου περὶ τοῦ ἱματισμοῦ τοῦ πτωχοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλά, κύριοι, εἶπον δὲν εἶναι τοῦτο τὸ θέμα. Δημοσιεύονται εἰς τὰς ἐφημερίδας αἱ ἑξῆς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, προκειμένου περὶ τῶν τροφίμων: «....Τὰ τρόφιμα θὰ διανεμηθοῦν διότι δὲν εἶναι ἐπισιτιστικὴ πολιτικὴ νὰ σπανίζουν τρόφιμα εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ νὰ εἶναι πλήρεις αἱ ἀποθῆκαι».

§7Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι τυπικὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται; διατὶ ἔλιπεν ὁ κύριος συνάδελφος τὴν ἡμέραν ἐκείνην πρέπει νὰ λάβῃ τὸν λόγον σήμερον; Πρέπει νὰ περιμένῃ τὸν κατάλληλον χρόνον. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται, παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάνετε σεῖς, κύριε Δαρβέρη, εἶναι τυπικόν; Τὸ κάνετε μάλιστα ἐκ συστήματος.

§9Μ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς εἶπα ὅτι ἤμην ἀσθενὴς καὶ ἐσηκώθηκα ἐκ τῆς κλίνης μου διὰ νὰ ὁμιλήσω....

§10Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διακόπτετε τὰ θέματα εἰς τὴν μέσην.

§11Μ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠδυνήθην νὰ ὁμιλήσω ἐξ ἀνωτέρας βίας καὶ δὲν νομίζω ὅτι ἀπεστερήθην τοῦ δικαιώματος νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα ἐλέχθησαν. Φέρω λοιπὸν εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς προκειμένου περὶ τῶν τροφίμων τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὰς ἀποθήκας τὰ ἑξῆς: Ὑπάρχουν εἰς τὰς ἀποθήκας τρόφιμα. Ὑπάρχουν ποσότητες γαλέττας, λίπους, τυροῦ, μαρμελάδας, κομπόστας, βουτύρου, φρούτων καὶ φυστικιῶν κλπ. Αἱ ποσότητες ὅμως αὐταὶ κατὰ τὸ μεγαλύτερον αὐτῶν μέρος, δηλαδὴ αἱ 92 χιλιάδες τόννοι εἶναι προωρισμέναι διὰ τὴν διατροφὴν τῶν παιδιῶν, διὰ τὰ παιδικὰ συσσίτια καὶ ἀποκλειστικῶς δι’ αὐτά. Καὶ ὑπελογίσθη ὅτι θὰ ἐπαρκέσουν διὰ τὰ παιδικὰ συσσίτια ἐπὶ 6 μῆνας. Δὲν ἔχει δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ νὰ θίξῃ τίποτε ἀπὸ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν τροφίμων. Δὲν ἔχει ἐπὶ πλέον τὸ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς νὰ προβῇ εἰς οἱανδήποτε διανομὴν ἄνευ τῆς συγκαταθέσεως τοῦ μεγαλυτέρου δωρητοῦ τῆς ΟΥΝΡΡΑ ἡ ὁποία ἐφρόντισε διὰ τὸν πεινῶντα καὶ γυμνὸν λαόν μας. Πολὺ περισσότερον δὲν ἤμην διατεθειμένος νὰ διαφωνήσω πρὸς τὴν μεγάλην καὶ εὐεργέτιδα αὐτὴν διὰ τὴν Ἑλλάδα ὀργάνωσιν ὅταν ταύτης προΐσταται εἷς ἀνὴρ τοῦ ἠθικοῦ ὕψους τοῦ κ. Μπέϊμπεν τοῦ ὁποίου τὴν ψυχὴν πληροῦν ἑλληνικώτατα αἰσθήματα καὶ ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ ἡμᾶς διῆλθε στιγμὰς ἀγωνίας διὰ νὰ ἐφοδιασθῇ ἀπὸ ἀπόψεως ἄρτου ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς (χειροκροτήματα). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε — διὰ νὰ ἴδητε τοὺς ἀγῶνας ποὺ ἔκαμα — νὰ σᾶς ἀναφέρω τὴν γνώμην τοῦ τεχνικοῦ συμβούλου τῆς Οὔνρρα ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου ἐφοδιασμοῦ τῆς Ἀγγλίας ὅστις ὑπεστήριξεν ὅτι πρέπει νὰ κάμνωμεν μικροτέρας διανομὰς διὰ νὰ ἐπαρκέσουν τὰ τρόφιμα διὰ τὰ παιδιά, διότι τὰ παιδιὰ βλέπουν οἱ ξένοι καὶ ὁ κύριος Λαγκουάρντια καὶ διὰ τὰ παιδιὰ κάμνουν ὅ,τι κάμνουν τὰ μεγάλα αὐτὰ κράτη. Ἔκαμα ἀγῶνα διὰ νὰ δίδῃ περισσότερα εἰς τὰς διανομὰς καὶ ὁ ἀγών μου αὐτὸς ἐμφανίζεται εἰς μίαν περικοπήν, μιᾶς συγκινητικῆς ἐπιστολῆς τὴν ὁποίαν μοὶ ἀφῆκεν ἀναχωρῶν ὁ κ. Ράουντου διὰ τὴν πατρίδα του. Ἡ περικοπὴ αὕτη ἔχει οὕτω: «Ἐπὶ μακρὸν προτοῦ γνωρίσω τὴν καλλονὴν τῆς Ἑλλάδος καὶ τὰ ἀνώτερα ἰδεώδη τὰ ὁδηγοῦντα πολλοὺς ἐκ τῶν ἀνδρῶν αὐτῆς εἶχα τὴν ζωηρὰν ἐπιθυμίαν νὰ προσφέρω τὴν πεῖραν μου εἰς ἀφορῶντα τὰ τρόφιμα ζητήματα καὶ νὰ συντρέξω εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν μιᾶς χώρας ἥτις ἔδωκεν εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ τοὺς συμμάχους αὐτῆς τόσον σημαντικὴν καὶ ἀξιόλογον βοήθειαν. Κατὰ τοὺς 13 μῆνας τῆς ἐν Ἑλλάδι διαμονῆς μου ὑπῆρξαν βεβαίως περιστάσεις κατὰ τὰς ὁποίας τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ ἡ Διεύθυνσις τροφίμων τῆς ΟΥΝΡΡΑ δὲν συνεφώνουν ἀπολύτως. Πάντως δὲν δύναμαι νὰ ἐνθυμηθῶ μίαν περίπτωσιν περὶ ἧς θὰ ἠδύνατό τις νὰ εἴπῃ ὅτι τὰ ἐλατήρια ἑκατέρων τῶν μερῶν δὲν ἐνηπνέοντο ἀπὸ ἀνώτερα ἰδεώδη. Τοιαῦτα εἰδικῶς ὑπῆρξαν αἱ περιστάσεις κατὰ τοὺς μῆνας τῆς ἡμετέρας ὑπουργίας· θὰ ἐπεθύμουν δὲ νὰ εἴπω προτοῦ κλείσω τὴν παροῦσαν, ὅτι οὐδεμία ὑπὸ τὰς συνεργασίας μου μετὰ τῶν τεσσάρων ὑμῶν προκατόχων ἐστάθη εὐτυχεστέρα καὶ μᾶλλον ἐγκάρδιος ἐκείνης ἧς ἔσχον μεθ’ ὑμῶν». Τὴν περικοπὴν ταύτην σᾶς ἀνέγνωσα, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ λάβητε μίαν ἰδέαν τοῦ ἀγῶνος ποὺ ἔκαμα νὰ διανείμω ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἀποδείξω ὅτι δὲν παρέλειψε τίποτε ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἐν σχέσει μὲ τὰ τρόφιμα, τὰ εὑρισκόμενα εἰς τὰς ἀποθήκας. Κατὰ τὸν παρόντα μῆνα Νοέμβριον οἱ διάδοχοί μου κ. κ. Ὑπουργὸς καὶ Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἐμοίρασαν ὀλιγώτερα τρόφιμα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐγὼ διένειμον κατὰ τὸν Ὀκτώβριον. Ἐγὼ ἐμοίρασα ½ ὀκᾶ μακαρόνια, 150 δρμ. τυρί, 150 δρμ. ζάχαρι, καὶ μία κονσέρβα. Αὐτοὶ — οἱ διάδοχοί μου — μοιράζουν μία κονσέρβα, 1 σαποῦνι, καὶ 150 δρμ. ζάχαρι. Διατί, κύριοι συνάδελφοι, νὰ γράφωνται αὐτὰ εἰς τὰς ἐφημερίδας; Διατὶ νὰ γίνωνται αἱ δηλώσεις αὐταί; Καὶ γιατί διαμαρτύρεται ὁ κύριος συνάδελφος ὅτι δὲν εἶχον δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω καὶ νὰ ἀνασκευάσω ὅλα αὐτά, ὅταν τὸ εὐθικτώτερον σημεῖον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ἡ τροφή, ἡ διατροφὴ αὐτοῦ ὑπὸ τὰς δυσχερεστάτας ἐπισιτιστικὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας ζῶμεν;

§12Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Δικαίωμα δὲν ἔχετε ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ὄχι ἀπὸ ἐμένα. Ὁ Κανονισμὸς δὲν ἐπιτρέπει ὅτι ὥρα τοῦ καπνίσει τοῦ καθενὸς νὰ μιλάῃ.

§13Μ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἀνέλαβα τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ διῆλθον στιγμὰς ἀγωνιώδεις, ὅλοι οἱ φίλοι μου μοῦ ἔλεγον: «Μὴ ἀνέλθῃς τὸν Γολγοθᾶν αὐτόν» διότι εἶναι δυνατὸν νὰ σὲ θάψῃ καὶ σένα, ἀλλά, κύριοι, νομίζω ὅτι οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες πρέπει νὰ ἀναλαμβάνουν καὶ τὰς μεγάλας ὑπηρεσίας καὶ τὰς μεγάλας εὐθύνας. Ἐνθυμεῖται, ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι μετὰ δέκα ἡμέρας ἀφ’ ὅτου ἀνέλαβα τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἐπῆγα μίαν ἡμέραν εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διὰ νὰ εἴπω εἰς αὐτὸν ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν ἔκκλησιν εἰς τὸν κύριον Λαγκουάρντια καὶ τὸν κύριον Πρόεδρον τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, νὰ ἐκθέσωμεν τὴν τραγικὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διότι ὁ σῖτος ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο εἰς τὰς ἀποθήκας δὲν ἐπήρκει περισσότερον ἀπὸ 15 ἡμέρας. Φαντασθῆτε εἰς ποίαν φρικτὴν κατάστασιν εὑρισκόμεθα, διότι τὸ ἔργον τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ ἐφοδιασμοῦ εἶναι ἀχάριστον. Δίδουμεν 80 δράμια ψωμὶ καὶ μᾶς λέγουν, τὶ νὰ τὸ κάνωμεν αὐτό, καὶ δὲν ξεύρουν μὲ τὶ ἀγωνιώδεις προσπαθείας καὶ ἀφαντάστους συνδυασμοὺς κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξοικονομηθῇ αὐτὴ ἡ μικρὰ ποσότης τοῦ σίτου, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ αἱ ἐκκλήσεις μας αὐταὶ εὗρον τὴν ἀπήχησίν των καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι μὲ τοὺς ἀγῶνας μου αὐτοὺς καὶ τὸν φιλελληνισμὸν καὶ τὴν φροντίδα τοῦ μεγάλου ἀνδρός, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀναλάβει τὴν διεύθυνσιν τῆς UNRRA, τοῦ κ. Μέϊμπεν κατέστη δυνατὸν νὰ σωθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπὸ τὸν λιμόν, διότι λιμὸς ἠπειλήθη. Αὐτά, κύριοι, ὅσον ἀφορᾷ τὰ τρόφιμα. Ἀλλὰ προτοῦ τερματίσω τὸν λόγον μου, διὰ τὸν ὁποῖον σᾶς εἶμαι εὐγνώμων ὅτι μὲ ἠκούσατε, θὰ ἔπρεπε νὰ φέρω τὸν λόγον δι’ ὀλιγίστων καὶ ἐπὶ τῆς διανομῆς τοῦ ἱματισμοῦ. Ὅταν ἀνέλαβον τὴν διεύθυνσιν τοῦ ὑπουργείου ἐνθυμοῦμαι ὅτι ὁ ἔγκριτος συνάδελφος κύριος Βαμβέτσος ἔκαμε μίαν ἐρώτησιν σχετικῶς μὲ τὸν ὑπάρχοντα εἰς τὰς ἀποθήκας ἱματισμόν, διατὶ δὲν διενέμετο καὶ πόσος ἱματισμός, λόγῳ τῆς μὴ ἐγκαίρου διανομῆς ὑπὸ τῶν προκατόχων μου κατεστράφη. Καὶ θὰ ἐνθυμῆται καὶ οὗτος καὶ ἡ Βουλὴ ὅτι ἐθεώρησα ταπεινὸν νὰ ἐπιρρίψω τὴν εὐθύνην ἐπὶ τῶν προκατόχων μου, ὅταν δὲν εἶχον τίποτε ἄλλο νὰ κάμω παρὰ διὰ τῆς διαρκοῦς ἐργασίας μου νὰ ἐπιτελέσω ἓν δυσχερὲς ἔργον, τὸ ὁποῖον οὗτοι ἀφῆκαν ἀτελές. Ἤδη δύναται νὰ εἴπῃ τις καὶ δύναται νὰ ἐρωτήσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός: ὑπάρχει ἱματισμὸς εἰς τὰς ἀποθήκας; Διατὶ ὁ ἱματισμὸς αὐτὸς δὲν διανέμεται; Τὶς πταίει διὰ τὴν μὴ διανομήν; Εἰς τὰ ἐρωτήματα ταῦτα εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀπαντήσω δι’ ὀλιγίστων. Ὑπάρχει ἱματισμός. Ἀφ’ ὅτου ἤρχισαν αἱ διανομαὶ ἀπὸ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1945 καὶ ἐπὶ ὀκτὼ μῆνας διενεμήθησαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν 3141 τόννοι ἱματισμοῦ ἀφ’ ὅτου δὲ ἀνέλαβον τὴν διεύθυνσιν τοῦ ὑπουργείου ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον ἕως τὸν Αὔγουστον τοῦ 1946, δηλαδὴ ἐπὶ 5 μῆνας, διενεμήθησαν 4017 τόννοι, ἤτοι ἐν συνόλῳ διενεμήθησαν 7636 τόννοι. Ὑπάρχει ἄλλος ἱματισμὸς εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ διατὶ δὲν διανέμεται; Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, ὑπόλοιπον 4085 τόννων εἰς τὰς ἀποθήκας. Αὐτὸν τὸν ἱματισμόν, ποὺ ἐμοίρασα ἐγώ, τὸν ἐμοίρασα ἕως τὸ τέλος Αὐγούστου 1946, ὅταν ἔληξεν ὁ μὴν Αὔγουστος ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἀγόμενος ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν καὶ ἀπὸ τὸν διακαῆ πόθον νὰ ἰσοσκελίσῃ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους καὶ πραγματικῶς ἀπὸ πατριωτικὰ ἐλατήρια μοῦ εἶπεν, «ἄλτ», ἔχομεν ἀνάγκην νὰ εἰσπράξωμεν τὸ κονδύλιον τῶν 300 δισεκατομμυρίων, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀναγραφῆ εἰς τὸ σκέλος τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ πωλήσεων ἐφοδίων τοῦ ἐξωτερικοῦ. Πρέπει, μοῦ εἶπε συγχρόνως, κατ’ ἀπόφασιν τῆς νομισματικῆς ἐπιτροπῆς νὰ διανεμηθῇ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ ἱματισμοῦ εἰς τοὺς χρηματοδοτηθέντας πληθυσμοὺς σιτοπαραγωγοὺς καὶ σταφιδοπαραγωγούς, ἵνα λάβῃ χώραν ἀποσυμφόρησις τοῦ ἐκεῖ διανεμηθέντος χρήματος εἰς δραχμάς. Δὲν εὗρον παράλογον τὴν σκέψιν του, ἀλλὰ καὶ ἐὰν τὴν εὕρισκα, κύριοι, δὲν εἶχον κανένα δικαίωμα νὰ ἀντιταχθῶ ὅταν, δυνάμει τελευταίου νομοθετικοῦ διατάγματος ἀπὸ 11 Μαΐου 1946, τὴν διαχείρισιν, τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς, τὴν παρακολούθησιν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προγράμματος εἰσαγωγῶν, τὴν κατανομὴν τῶν εἰσαγομένων ἐφοδίων, τὰς γενικὰς γραμμὰς διαθέσεως καὶ διαχειρίσεως τῶν ἐφοδίων, ὅλας αὐτὰς τὰς ἁρμοδιότητας τὰς εἶχον ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀκούομεν ὑπουργὸν τοῦ ἐφοδιασμοῦ καὶ νομίζομεν ὅτι ὅλας τὰς ἁρμοδιότητας τὰς ἔχει αὐτός. Ἐνθυμεῖται ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μίαν ζωηρὰν διαλογικὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινε μὲ τὸν ἀξιότιμον κύριον ὑπουργὸν τῶν οἰκονομικῶν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν ἐξωτερικῶν ἐνώπιόν του, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐπέμενα νὰ μὴ μοῦ ἀφαιρεθοῦν αἱ ἁρμοδιότητες διὰ νὰ ἔχω πλήρεις τὰς εὐθύνας, ὁ δὲ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπέμενεν ὅτι ἔπρεπε νὰ πωλήσωμεν τὰ ἐφόδια, διὰ νὰ ἀποκτήσωμεν τὸ κονδύλιον, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ἀναγράψει εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Τότε ἀπεφασίσθη ἡ ἀναβολὴ τῆς λύσεως τοῦ ζητήματος μέχρις ἐπανόδου τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν ἀλλοδαπήν, ἀλλ’ ἀκόμη εἶναι ἐν ἰσχύϊ τὸ διάταγμα αὐτό. Ὥστε δὲν εἶχον κανένα δικαίωμα νὰ ἐπέμβω.

§14Λ. ΙΑΣΟΝΙΔΗΣ. Ὅταν ἕνας ὑπουργὸς διαφωνῇ, παραιτεῖται.

§15Μ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν διεφώνησα, κύριε συνάδελφε, διότι εὗρον τὰς σκέψεις ὀρθάς. Ὑπολείπονται, λοιπόν, 4.000 τόννοι, οἱ ὁποῖοι ἐπωλήθησαν εἰς τὴν ΚΥΔΕΠ, ἀντὶ 75 δισεκατομμυρίων δραχμῶν. Ἀπὸ 1ης Σεπτεμβρίου καὶ ἐντεῦθεν ὁ ὑπολειπόμενος ἱματισμὸς εὑρίσκεται εἰς τὰς ἀποθήκας ἡ δὲ ΚΥΔΕΠ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ παραλάβῃ τοῦτον μέχρι τέλους τοῦ ἔτους. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἐπιτετραμμένον οὔτε ὀρθὸν νὰ ἀναγράφωνται εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι εἰς τὸ 5ον Διαμέρισμα, κατόπιν ἐρεύνης τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ Ὑφυπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, εὑρέθησαν 2.500 τόννοι ἱματισμοῦ, ἤτοι 4.500 σάκκοι ὑφασμάτων καὶ ὅτι ὑπάρχουν τεράστιαι ποσότητες τροφίμων ἐγκαταλελειμμέναι ἐντὸς τῶν ἀποθηκῶν τοῦ λιμένος!

§16Χ. ΛΑΔΑΣ. Πρόκειται περὶ δηλώσεως τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ;

§17Μ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, καὶ λέγει ἡ ἐφημερὶς ὅτι ὑπάρχουν αἱ ποσότητες αὐταὶ ἀδιάθετοι, ἐνῷ εἶναι διατεθειμέναι, διότι ὅλα αὐτὰ ἔχουν πωληθῆ εἰς τὴν ΚΥΔΕΠ καὶ μόνον 1500 τόννοι ὑπάρχουν οἱ ὁποῖοι ἀφίχθησαν βραδύτερον μετὰ τὴν σύμβασιν μὲ τὴν ΚΥΔΕΠ καὶ τοὺς ὁποίους δὲν δύναται νὰ διαθέσῃ ὁ ὑπουργὸς τοῦ ἐφοδιασμοῦ, διότι ἡ Κυβέρνησις θὰ προβλέψῃ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐκεῖ ποὺ διεφώνησα, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κύριον συνάδελφον, εἶναι εἰς τὸ νὰ μὴ δοθῇ ὁ ἱματισμὸς αὐτὸς εἰς τοὺς ἐμπόρους, διότι ἐγὼ ἐνόμισα ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ γίνῃ αὐτό, καίτοι ὑπῆρχον πιθανότητες νὰ εἰσπραχθοῦν τὰ χρήματα καὶ νὰ πᾶνε εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἐπέμεινα εἰς τὰς διανομὰς καὶ μόνον τὰς διανομὰς. Λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι πέραν τῶν ποσοτήτων, τὰς ὁποίας διέθεσα, διέθεσα καὶ τὸν ἱματισμόν, ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο εἰς τὰ ἐργοστάσια εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ μέρος τοῦ ἱματισμοῦ εἰς τὰς Πάτρας, ὥστε σήμερον νὰ εὑρίσκωμαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὁ πληθυσμὸς πόλεων καὶ κωμοπόλεων ἀπὸ 3.000–10.000 κατοίκων τῆς Μακεδονίας ἐπῆρεν ἱματισμόν.

§18Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμνετε, δὲν εἶναι ἐξήγησις, εἶναι πλέον ἀνάπτυξις εὐρυτάτη τοῦ θέματος.

§19Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶναι ἄμυνα δικαία.

§20Μ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἔργον μου, διότι διὰ νὰ τὸ ἐκθέσω ἔχω ἀνάγκην ὡρῶν ὁλοκλήρων καὶ σέβομαι σήμερον τὰς πολυτίμους στιγμὰς τῆς Βουλῆς. Θὰ ἔλθῃ ὅμως μία ἄλλη συνεδρίασις, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἔργον μου θὰ συζητηθῇ καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἐκτιμηθῇ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐγὼ ἐπετέλεσα τὸ καθῆκον μου εὐσυνειδήτως, διότι τὴν ἐντιμότητα, τὴν πολιτικὴν ἀρετήν, τὴν ἐργασίαν καὶ τὴν ἐπιμέλειαν ἐδιδάχθην ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον καὶ μεγάλον ἱδρυτὴν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος Δημήτριον Γούναρην, τοῦ ὁποίου ὑπῆρξα συνεργάτης καὶ αἱ ἠθικαὶ τούτου ἀρεταὶ θὰ μὲ παρακολουθοῦν μέχρι τῆς τελευταίας μου πνοῆς.

§21Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ ποὺ ἐδιαβάσατε εἶναι δηλώσεις τοῦ κυρίου Ὑφυπουργοῦ;

§22Μ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐδιάβασα εἰς τὴν ἀρχὴν εἶναι δηλώσεις τοῦ κυρίου Ὑφυπουργοῦ.

§23Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ περιορίζετε τὴν εὐθύνην ἐπὶ τοῦ κυρίου Ὑφυπουργοῦ καὶ ὄχι ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Τὴν εὐθύνην πρέπει νὰ ἔχῃ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις.

§24Μ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔθεσα τὸ ζήτημα οὕτω, διότι δὲν ἀποδίδω εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ πρόθεσιν δυσφημίσεως τοῦ ἔργου μου. Τοὐναντίον, εἰς τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησεν, ὅταν παρέδωσα εἰς αὐτὸν τὴν ὑπηρεσίαν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸς ἄλλα κοινοβουλευτικὰ μέλη εἶπεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀρνηθῇ κανεὶς ὅτι ὁ Δημ. Στεφανόπουλος εἶναι εἷς ἐκ τῶν ἐντιμοτέρων καὶ ἱκανωτέρων πολιτικῶν ἀνδρῶν τοὺς ὁποίους διαθέτει τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον καὶ τὸ εἶπε φανερά. Ἀλλ’ ἀκριβῶς διότι δὲν ὑπῆρχε νοερῶς πρόθεσις καὶ διότι ἴσως ἐσφαλμένως διετυπώθησαν αἱ δηλώσεις αὐταί, ἐνόμισα ὅτι ἦτο ἀνάγκη νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ νὰ προβῶ εἰς τὰς ἐξηγήσεις αὐτάς. Ἐγώ, κύριοι εἰς ἓν ὑπουργεῖον τὸ ὁποῖον εἶχε συκοφαντηθῆ, εἶχε κατηγορηθῆ, ἐδέχθην νὰ εἰσέλθω καὶ μόνος νὰ διεξαγάγω τὴν δυσχερῆ τὴν ποικίλουσαν καὶ ἀφαντάστως ἐξαντλητικὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν μὲ τὸν πόθον νὰ κάμω μίαν ἠθικὴν γραμμὴν εἰς τὸ ὑπουργεῖον αὐτό, νὰ τὸ βγάλω ἀπὸ τὴν δυσφήμισιν καὶ τὴν συκοφαντίαν. Διότι τὰς ἠθικὰς ἀρχὰς καὶ τὴν ἐντιμότητα ἐδιδάχθην ἀπὸ τὸν ἱδρυτὴν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, τὸν ἀείμνηστον Δημ. Γούναρην, πλησίον τοῦ ὁποίου εἰργάσθην καὶ πλησίον τοῦ ὁποίου, ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς καὶ μελέτης καὶ ἐπιμελείας, θὰ εὑρίσκωμαι πάντοτε. Κύριοι βουλευταί, σᾶς ζητῶ συγγνώμην διότι σᾶς ἀπησχόλησα. Ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν ἐδυσανασχετίσατε. Εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἠθέλατε καὶ σεῖς νὰ ἀκούσητε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ εἴπω. Διότι εἷς πολιτικὸς ἀνὴρ ἔχει μὲν πάντοτε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀναλαμβάνῃ τὰς εὐθύνας, ἀλλὰ ἔχει καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν ὑποχρέωσιν, δι’ ὑμῶν, νὰ ἀκούῃ περὶ αὐτῶν. (Χειροκροτήματα).

§25Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Νὰ ἀπαντήσω, κύριε Πρόεδρε, δι’ ὀλίγων λέξεων;

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι. Δὲν χρειάζεται.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἀναστολῆς τῆς διώξεως ἐπὶ παραβάσει τοῦ Γʹ Ψηφίσματος καὶ τῶν περὶ παρανόμου ὁπλοφορίας διατάξεων». Τὸν λόγον ἔχει ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων.

§28Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατηναλώσαμεν ἤδη δύο συνεδριάσεις διὰ τὰ μέτρα κατευνασμοῦ καὶ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν περὶ τοὺς 60 βουλευτάς, ἀσφαλῶς θ’ ἀπαιτηθοῦν καὶ ἄλλαι ἡμέραι. Τὰ πράγματα ὅμως ἐπείγουν καὶ δὲν μᾶς ἐπιτρέπεται νὰ καταναλίσκωμεν τὰς ἡμέρας μας συζητοῦντες ἀσκόπως. Ἀπὸ τὰς ἀπογευματινὰς ἐφημερίδας διαφαίνεται ὅτι ἐγένετο καὶ νέα ἐπίθεσις εἰς ἕτερον συνοριακὸν τομέα. Πρέπει συνεπῶς νὰ σπεύσωμεν νὰ τελειώνωμεν μὲ τὸ θέμα αὐτό. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου. Ἐν τῷ μεταξὺ θὰ σᾶς ἀναγνώσω δήλωσιν τοῦ Κόμματος τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων ἀναφορικῶς μὲ τὴν θέσιν ἣν τοῦτο θέλει λάβει ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ μέτρων ἐπιεικείας καὶ τὴν ὁποίαν καταθέτομεν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς: «Τὸ Κόμμα τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὴν τιμὴν νὰ καταθέσῃ τὴν ἀκόλουθον δήλωσιν: Εἶναι τόσον τραγικαὶ αἱ στιγμαὶ τὰς ὁποίας διέρχεται ὁ τόπος, καὶ τόση ἡ πανελλήνιος ἀγωνία, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ πλέον οἱονδήποτε περιθώριον ἀσκήσεως ἀντιπολιτεύσεως, καὶ τῆς πλέον καλοπίστου, τὴν ὁποίαν ἠσκήσαμεν μέχρι σήμερον. Νομίζομεν ὅμως, ὅτι ἔχομεν ἀκέραιον τὸ δικαίωμα καὶ ἐπιτακτικὴν τὴν ὑποχρέωσιν, νὰ τονίσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰς τρομεράς της εὐθύνας. Μόνον ἡ ἕνωσις ὅλων τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων, θὰ ἐδημιούργει τὰς ἀναγκαίας προϋποθέσεις διὰ μίαν ἐπιτυχίαν. Καὶ ἂν πρόκειται νὰ ἀσκηθῇ πολιτικὴ συμφιλιώσεως, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶναι ἡ μᾶλλον ἀκατάλληλος. Τρανωτέραν ἀπόδειξιν ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα κατευνασμοῦ οἱ συμμορῖται ἀπήντησαν διὰ τῆς ἐγκληματικῆς καὶ ἀντεθνικῆς ἐπιθέσεως ἐναντίον τοῦ Σκρᾶ ὅπου δεκάδες θυμάτων ἐθρηνήσαμεν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ πλήρη συναίσθησιν τῆς κρισιμότητος τῶν στιγμῶν, ὀφείλει παραμερίζουσα κάθε ἄλλο αἴσθημα νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν μόνην ὁδὸν ποὺ τῆς ὑπαγορεύει ἐπιτακτικὰ τὸ καθῆκον της ἀπέναντι τῆς Χώρας. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, ὡς Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἡγοῦμαι διερωτῶμαι, ἐὰν ἐπιτρέπεται νὰ ἐξακολουθήσωμεν παρακαθήμενοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, παριστάμενοι τοιουτοτρόπως ἀνίσχυροι μάρτυρες μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία μᾶς ὁδηγεῖ ἀσφαλῶς εἰς ἐθνικὴν καταστροφήν. (Χειροκροτήματα).

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ε. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§30Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐπίστευον, κύριοι βουλευταί, ὅτι μὲ ἄλλην ψυχολογικὴν διάθεσιν θὰ ἀνηρχόμην εἰς τὸ ἐθνικὸν τοῦτο βῆμα, νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ τὴν γνώμην μου ἐπὶ τοῦ μεγάλου θέματος. Δυστυχῶς μετεστράφη ἢ μᾶλλον ἀντεστράφη ἡ ψυχολογική μου διάθεσις καὶ δὴ ἀπὸ ἐκεῖ, ὅπου ἐλάχιστα τὸ ἀνέμενον ἢ μᾶλλον οὐδαμῶς τὸ ἀνέμενον. Παρίσταμην, κύριοι βουλευταί, συνήγορος εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν καὶ παρεκλήθην κατὰ τὴν διακοπὴν ὑπὸ τῶν κ. κ. Ἐφετῶν νὰ εἴπω πρὸς αὐτοὺς τὴν γνώμην μου περὶ τῆς πολιτικῆς καταστάσεως. Μετέβημεν εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ Γραμματέως τοῦ Ἐφετείου ὅπου παρίσταντο καὶ ἄλλοι Ἐφέται καὶ εἶπον πρὸς αὐτούς: Ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι κατὰ τὸ 1941 μετὰ Χριστὸν εἶχον 1500% δίκαιον οἱ δημιουργήσαντες ζήτημα πολιτειακόν. Ἐρωτῶ ὑμᾶς, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἠγνοοῦμεν ποῖον θὰ εἶναι τὸ τέλος τοῦ πολέμου ἠγνοοῦμεν ποῖαι θὰ εἶναι αἱ συνθῆκαι μετὰ τὸν πόλεμον, ποία θὰ εἶναι ἡ κατάστασις τῆς Εὐρώπης, τῆς Πατρίδος μας τῆς οἰκουμένης ἁπάσης. Ἐὰν ἦτο ἐπιτετραμμένον ἐνῷ θεμελιώδης νόμος τῆς πολιτικῆς εἶναι ἡ ἐπικαιρότης, ἐὰν ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ δημιουργηθῇ πολιτειακὸν ζήτημα καὶ νὰ ἀρχίσῃ ὅλη ἐκείνη ἡ καρκινώδης μικρολογία, ἡ ὁποία ἐγέννησε τὸ ἄτιμον καὶ πανωλέθριον στασιαστικὸν κίνημα τῆς Αἰγύπτου καὶ ὅλας τὰς κατόπιν συμφοράς. Καὶ ἐρωτῶ τώρα ὑμᾶς κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ περίστασις κατάλληλος τώρα, ὅταν ἀντιμετωπίζωμεν αὐτοὺς τοὺς κινδύνους διὰ τὴν πατρίδα μας, εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀκούεται ἀπὸ τοῦ ρήματος τούτου ὅτι Ἕλληνες μὲ τόσον ἔνδοξον μάλιστα ἱστορίαν προσωπικήν, ἔρχονται ἐδῶ καὶ λέγουν ὅτι θὰ λιποτακτήσουν; (Χειροκροτήματα).

§31Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν εἶναι λιποταξία αὐτό. (Θόρυβος ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως. Φωναί: κάθησε κάτω).

§32Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν περιμένεις, παιδάκι μου, νὰ μεγαλώσῃς λιγάκι; (Χειροκροτήματα — γέλωτες).

§33ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ὁμιλεῖτε σοβαρά.

§34Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νομίζω ὅτι αἱ ἀπαντήσεις πρέπει νὰ ἔχουν κάποιαν μεγαλυτέραν σοβαρότητα, προκειμένου περὶ τοιούτου θέματος.

§35ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι σοβαρὰ αὐτὰ τὰ πράγματα.

§36Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν πηγαίνεις καὶ σὺ νὰ ἀρχίσῃς ἀπὸ τὸ ἀλφαβητάριον; (γέλωτες).

§37Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐξευτελίζετε τὸ βῆμα.

§38Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τὸ θέμα, ἀναμφισβητήτως, εἶναι σοβαρώτατον. Τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως διὰ τὴν πατρίδα μας σήμερον, εἶναι ὅμοιον πρὸς τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐγερθῆ ἐνώπιον τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐνώπιον τοῦ μέλλοντος πολιτισμοῦ τῆς ἀνθρωπότητος κατὰ τὰς παραμονὰς τῆς Ναυμαχίας τῆς Σαλαμῖνος. Διὰ τὴν Πατρίδα μας, εἶναι αἱ περιστάσεις ὅμοιαι πρὸς τὰς περιστάσεις κατὰ τὰς παραμονὰς τῆς ἁλώσεως τῆς Κων)πόλεως ἀναμφισβητήτως. Καὶ εἶναι μεταξὺ ὑμῶν ἀρκετοὶ οἱ γνωρίζοντες ὅτι ἐγὼ ἀπὸ μηνῶν ἤδη ἰσχυρίζομαι, ὅτι δὲν εἶναι ζήτημα ἐσωτερικόν, δὲν εἶναι ζήτημα ἐσωτερικῆς δημοσίας τάξεως, ἀλλ’ εἶναι ζήτημα ἀκηρύκτου πολέμου διεθνοῦς κατὰ τῆς Πατρίδος μας. Καὶ μάλιστα, διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐν πάσῃ ἀμεροληψίᾳ, ὑποστηρίζω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ Ἑλλάς, ἀπὸ μηνῶν ἤδη, νὰ ἀπευθύνῃ διακοινώσεις αὐστηροῦ περιεχομένου καὶ διαμαρτυρίας αὐστηροτέρου περιεχομένου καὶ πρὸς ὡρισμένα Κράτη καὶ πρὸς τὴν Διάσκεψιν τῆς εἰρήνης καὶ πρὸς τὴν Ὀργάνωσιν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Χωρὶς καμμίαν ἀμφιβολίαν, κύριοι, ὄχι μόνον τὰ τελευταῖα γεγονότα, ἀλλ’ αὐταὶ αἱ ὁμολογίαι τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος μας, τῶν προδιδόντων αὐτῶν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἀποδεικνύουν ὅτι εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ἀκηρύκτου πολέμου, Κατάδικος, ὁ ἀγνώστου προελεύσεως κατάδικος, ἄλλοτε κηφὴν εἰς τὰς προκυμαίας τοῦ Πειραιῶς, καταδικασθεὶς ἐπὶ δολοφονίᾳ ὑπὸ τοῦ κακουργιοδικείου Πειραιῶς καὶ μὴ ἐκτίσας τὴν ποινὴν αὐτοῦ, ἐξέδωκε, κατὰ τὸ 1945, φυλλάδιον μὲ τὴν ὀνομασίαν «Ἱστορία τοῦ Κ.Κ.Ε.» καὶ γράφει, ἀρχίζων τὸ 7ον κεφάλαιον. Ὁ Ζαχαριάδης....

§39Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Τὸ ἔχετε πῆ καὶ ἄλλοτε αὐτό.

§40Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ θὰ τὸ ἐπαναλάβω.

§41Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Σεῖς, θὰ μᾶς κάμετε ὅλους κομμουνιστὰς καὶ ἐγώ, δὲν ξεύρω ποῦ θὰ πάω εἰς τὸ τέλος, ἂν συνεχίσετε μὲ αὐτὸν τὸν σκοπόν. Νὰ τὸ ξεύρετε. Δὲν θὰ μείνῃ κανένας, ἀλλὰ θὰ γίνουν ὅλοι ἀριστεροί. (Θόρυβος ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως καὶ κωδωνοκρουσίαι).

§42Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι. «Τὸ Κ. Κ. Ε. εἶναι τὸ τμῆμα ποὺ ἔχει στὴν Ἑλλάδα ἡ Κομμουνιστικὴ διεθνής». Δὲν εἶναι δηλαδὴ τὸ Κ.Κ.Ε. ὀργάνωσις Ἑλληνική, δὲν ἔχει δηλαδὴ τὸ Κ.Κ.Ε. διεύθυνσιν Ἑλληνικήν, τὸ Κ.Κ.Ε. εἶναι ὀργάνωσις.

§43ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μίαν ἐρώτησιν θέλω νὰ κάμω........

§44Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ σᾶς ἀπέδειξα κατὰ πᾶσαν περίστασιν ὅτι ἐγὼ δὲν μεροληπτῶ· ὁμιλῶ ἀμερολήπτως, τὸ ἀπέδειξα· αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθὸν ποὺ κάμνετε. Μὲ διακόπτετε χωρὶς λόγον. Ἐγὼ δὲν διαφωνῶ μεθ’ ὑμῶν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Οὕτως, χάνει ἡ συζήτησις τὴν σοβαρότητά της. Λοιπόν, ἐφ’ ὅσον οἱ διευθύνοντες, οἱ ἐμπνέοντες, οἱ χορηγοῦντες, οἱ διατάσσοντες δὲν εἶναι ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ εἶναι ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος ἀναμφιβόλως, πρόκειται περὶ ἐπιθέσεως διεθνοῦς χαρακτῆρος, ἀναμφιβόλως, πρόκειται περὶ ἀκηρύκτου πολέμου. Εὑρισκόμεθα ἐδῶ ἀπέναντι αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ἔχοντες καὶ ἕνα στρατὸν μεγάλης συμμάχου Δυνάμεως. Δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου νὰ ἐπεκταθῶμεν εἰς συζητήσεις διότι, κατὰ στοιχειώδη λογικήν, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι εἰς ζητήματα ἀνωτέρας στρατηγικῆς καὶ διπλωματίας αἱ Μεγάλαι σύμμαχοι Δυνάμεις ἔχουν πρωτοβουλίαν. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ὁ ἀκήρυκτος αὐτὸς πόλεμος, ὁ διεθνοῦς χαρακτῆρος — ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω — πόλεμος αὐτός, δημιουργεῖ καὶ ζήτημα ἐσωτερικὸν σπουδαιότατον ἰδικόν μας, ἀρχίζει πλέον καὶ ἡ ἰδική μας πρωτοβουλία. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡμεῖς, στερούμενοι μέσων, παρουσιάζομεν ἐλλείψεις διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τόσον μεγάλα ζητήματα, ἔχομεν δίκαιον, ἔχομεν καὶ τὸ δικαίωμα νὰ ἀξιώσωμεν ὅπως μὴ στερούμεθα μέσων, μὴ στερούμεθα δυνάμεων, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τοὐλάχιστον τὸ ἐσωτερικόν μας ζήτημα. (Στρεφόμενος πρὸς τὸ μέρος τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας), λέγει: Σᾶς ἀφορᾷ καὶ προσωπικῶς τὸ θέμα, κύριε Ὑπουργέ, καί, ἑπομένως, νομίζω ὅτι ἔχω δίκαιον νὰ ἀξιώσω παρ’ ὑμῶν ὅπως μὲ κάποιαν προσοχὴν παρακολουθῆτε τὴν συζήτησιν. Λοιπόν, θὰ εὑρισκώμεθα εἰς καλλιτέραν κατάστασιν, ἐὰν δὲν παρετηροῦντο ὡρισμέναι παρανοήσεις καὶ παρεξηγήσεις καὶ ψευδολογίαι καὶ συκοφαντίαι ἐναντίον τῆς ἐσωτερικῆς μας καταστάσεως. Πταίομεν ὅλοι, μηδ’ ἑνὸς ἐξαιρουμένου, διότι κατωρθώσαμεν, καταντήσαμεν μᾶλλον, νὰ παρουσιάζεται ἡ Πατρίς μας ὑπὸ μίαν διαίρεσιν τάξεων δεξιῶν καὶ ἀριστερῶν καὶ ἄκρων δεξιῶν καὶ ἄκρων ἀριστερῶν καὶ κέντρων καὶ ἀποκέντρων καὶ παρακέντρων καὶ ἀποκέντρων. Ἐνῷ εἴμεθα ὅλοι Ἕλληνες, ἐνῷ δὲν ὑπάρχει οὐδεμία κοινωνικὴ διαφορὰ εἰς τὴν Πατρίδα μας. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἴμεθα μικροαστοὶ πλὴν ἐλαχίστων τινῶν, τοὺς ὁποίους ὀνομάζομεν εἰς τὴν Ἑλλάδα κεφαλαιούχους, ἐνῷ εἰς ἄλλας χώρας καὶ αὐτοὶ ἀκόμη θὰ ἦσαν μικροαστοί. Καὶ ἠγέρθη μία συζήτησις εἰς τὰς συμμάχους καὶ φίλας μας μεγάλας χώρας, ἂν ἔπρεπε νὰ γίνουν αὐταὶ αἱ ἐνθαρρύνσεις, ἂν δὲν ἐπεβάλλετο νὰ γίνουν ἐκεῖναι αἱ ἀποτροπαὶ καὶ πῶς θὰ γίνουν αἱ οἰκονομικαὶ ἐνισχύσεις καὶ πῶς θὰ ἐπιτραπῇ ἡ τοιαύτη ἢ τοιαύτη ὀργάνωσις τοῦ Στρατοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι οἱ δεξιοὶ καὶ οἱ ἀδέξιοι μᾶλλον, καὶ οἱ ἀριστεροί, οἱ ἀριστεροὶ ὅπως ἔλεγε κάποιος, νομίζω, ἡγέτης Κόμματος, ὄχι κατὰ τὴν ἰδικήν μου πεποίθησιν καλῶς, εἶναι ἀριστερὸς κοινωνικῶς, ἀλλὰ εἶναι κέντρον πολιτικῶς, ὡς ἐὰν ἡ πολιτικὴ ὑπάρχῃ καθ’ ἑαυτήν. Ἡ πολιτικὴ ὑπάρχει ὅπως ὑπηρετήσῃ τὴν κοινωνίαν, ὅπως ρυθμίζῃ αὐτήν, ὅπως ἐπιβλέπῃ αὐτήν. Ἡ πολιτικὴ δὲν ὑπάρχει καθ’ ἑαυτήν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοηθῇ τοιοῦτον πρᾶγμα; Καὶ ὅμως τὸ γράφει εἰδικὸς ἐπιστήμων εἰς τὰ ζητήματα τὰ πολιτικοκοινωνικά. Τόσον μεγάλη ἦτο ἡ παρεκτροπή, ὥστε εἰς στοιχειώδη πολιτικὰ ζητήματα ἀκόμη νὰ παρεκτραπῶμεν. Καὶ τοιουτοτρόπως εὑρέθημεν οὐχὶ ἐπαρκῶς παρεσκευασμένοι νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν. Καὶ διὰ τοῦτο, ἐγώ, κύριοι, χωρὶς νὰ παραβλέπω ὡρισμένας παραλείψεις, ἂν θέλετε καὶ παρεκτροπὰς τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας εἶμαι φίλος, δὲν παραδέχομαι μία λέξιν, ἡ ὁποία ἠκούσθη εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, καὶ ἠκούσθη, μάλιστα, ἀπὸ ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ πολιτεύεται, ἐφ’ ὅσον τοὐλάχιστον δὲν κριθῇ ἡ θέσις του ὡς Κυβερνήτου τῆς χώρας ὑπὸ μιᾶς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἢ καὶ ὑπὸ εἰδικοῦ δικαστηρίου.

§45Ε. ΚΟΘΡΗΣ. ..... (δὲν ἠκούσθη).

§46Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νομίζεις, ὅτι θὰ ὑπερασπισθῇς ἐσὺ καλλίτερα ἀπὸ ἐμένα τὸν κ. Βενιζέλον;

§47Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐξευτελίσατε τὴν Βουλὴν διὰ τῆς συμπεριφορᾶς σας καὶ θέλετε νὰ μᾶς δώσετε μαθήματα;

§48Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐχρεωκόπησε. Διατὶ ἐχρεωκόπησεν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία τὴν δημοσίαν τάξιν, διασπαρασσομένην καὶ διαταρασσομένην ἐπὶ ἔτη ὁλόκληρα, τὴν ἐπανέφερεν ἀπολύτως καὶ ὁλοτελῶς, εἰς ὅλην τὴν ἄλλην χώραν, πλὴν τῆς χώρας πρὸς Βορρᾶν, ὅπου δὲν πρόκειται καθόλου περὶ ἐσωτερικοῦ ζητήματος, ἀλλὰ ἀπολύτως, κατὰ ἑκατὸν τοῖς ἑκατὸν, περὶ διεθνοῦς ζητήματος. Ἐχρεωκόπησεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐπανέφερε τὴν τάξιν εἰς ὅλην τὴν χώραν, πλὴν τῆς Μακεδονίας, καὶ δὲν ἐχρεωκόπησεν ἐκείνη, ἡ ὁποία ὡδήγησε τὴν χώραν εἰς τὸν ἐμφύλιον πόλεμον τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1944; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Δεξιᾶς). Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω, διότι θέλω νὰ ὁμιλῶ ἀμερολήπτως ὅτι εἶναι γενικὸν τὸ σφάλμα μας, ὅτι παρουσιάσαμεν τὴν Πατρίδα μας ὑπὸ κοινωνικὴν ἀναστάτωσιν, ὑπὸ κοινωνικὸν διχασμὸν ἀγεφύρωτον καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ διατυπώσωμεν τὰς νομίμους καὶ δικαίας ἀξιώσεις μας, ὅπως ἐνισχυθῶμεν καὶ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν σημερινὸν κίνδυνον. Εὐτυχῶς ἔχω λόγον, λόγον ἰσχυρότατον, ἐγκυρότατον, εἰς τὸν ὁποῖον πιστεύω ἀδιστάκτως, ἔχω λόγον νὰ πιστεύω, ὅτι οἱ μεγάλοι μας Σύμμαχοι ἤρχισαν διαφωτιζόμενοι. Ἐκτελῶν ἄλλα καθήκοντα δημοσίου χαρακτῆρος ἔξω τῆς Βουλῆς ἔλαβον τὴν εὐκαιρίαν σήμερον νὰ πεισθῶ καὶ νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι οἱ Μεγάλοι μας Σύμμαχοι ἤρχισαν εὐτυχῶς νὰ διαφωτίζωνται, νὰ πείθωνται, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ περὶ Δεξιῶν καὶ Ἀριστερῶν καὶ ἄκρων Δεξιῶν καὶ ἄκρων Κέντρων καὶ Ἀποκέντρων, εἶναι ὅλα παραμύθια, εἶναι ἀσυμβίβαστα πρὸς πᾶσαν πραγματικὴν ἀλήθειαν. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ χάνωμεν τὸ θάρρος μας, δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ ἀπειλοῦμεν, ὅτι θὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὸ στάδιον τῶν καθηκόντων μας, ἀλλὰ πρέπει πλήρεις πίστεως, πλήρεις ἐκείνου τοῦ φανατισμοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ, πλήρεις τῆς ἀφοσιώσεως τῆς πατριωτικῆς τὴν ὁποίαν εἰς τὸν τόπον μας ἐνέπνευσεν ἐπὶ ἔτη, εἰς δυσχερεστάτας καὶ τότε περιστάσεις, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, νὰ ὁρμήσωμεν καὶ ἡμεῖς καὶ τώρα εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντός μας. Τὸ μεγαλύτερον σφάλμα, τὸ ὁποῖον διεπράξαμεν, εἴτε ὑφ’ ἡμῶν αὐτῶν καὶ μόνον, εἴτε ὠθούμενοι, παρακελευόμενοι ἢ καὶ ἐκβιαζόμενοι ὑπὸ τῶν Μεγάλων Συμμάχων μας, ἦτο τὸ ὅτι κυριολεκτικῶς, κύριοι, ἐσχίσαμεν τὸν Ποινικόν μας Νόμον, τὸν ἐσχίσαμεν τὸν Ποινικόν μας Νόμον, διότι ἐνῷ κατεπατήθη ὁλοσχερῶς καὶ ἀσυστόλως ἡ συμφωνία τῆς Βαρκίζης, ἐνῷ δὲν ἔπαυσαν ποτὲ οἱ προδόται τῆς Πατρίδος νὰ βυσσοδομοῦν καὶ νὰ διαταράσσουν τὴν Δημοσίαν Τάξιν, ἡμεῖς, παραβαίνοντες τὸν Ποινικὸν Νόμον, δὲν κατεδιώξαμεν τοὺς Ἀρχηγοὺς τῆς ἀτίμου καὶ προδοτικῆς αὐτῆς συμμορίας. Καὶ ἔχομεν ἐνώπιόν μας τώρα ψήφισμα περὶ κατευνασμοῦ. Ἀλλοίμονον, κύριοι συνάδελφοι, ἂν δὲν πειθώμεθα εἰς τὰς σοφωτάτας παροιμίας τῶν λαῶν. Ὅλοι οἱ λαοί, οἱ σωφρονοῦντες, λέγουν: «τὰ παθήματα πρέπει νὰ γίνωνται μαθήματα». Ἡ Βάρκιζα πρέπει νὰ μᾶς γίνῃ μάθημα. Ἡ ἀποσυμφόρησις πρέπει νὰ μᾶς γίνῃ μάθημα. Ἄν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν αὐτοῦ τοῦ ψηφίσματος, προσωπικῶς ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, πιστεύων, εἴτε ὀρθῶς, εἴτε πεπλανημένως, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν καλλιτέραν Κυβέρνησιν τῆς σημερινῆς καὶ δὴ ἡγεσίαν αὐτῆς, θὰ δώσω ψῆφον ἐμπιστοσύνης. Ἀλλὰ θὰ ἐπιμείνω μέχρι τελευταίας στιγμῆς νὰ πείσω τὴν Κυβέρνησιν, τῆς ὁποίας εἶμαι ὀπαδός, νὰ ἀποσύρῃ τὸ ψήφισμα τοῦτο, ἐκτὸς ἄν, διότι δέχομαι καὶ ἐγὼ ὅτι ὑπάρχουν περιστάσεις εἰς τὴν Ἱστορίαν τῶν λαῶν, ὑπῆρξαν περιστάσεις εἰς τὴν Ἱστορίαν ὅλων τῶν Κρατῶν νὰ ἐπιδειχθῇ μία μεγαλοφροσύνη, μία μεγαλοψυχία. Εἶναι τοῦτο σκόπιμον, διότι βέβαια ἡ νομιμότης πρέπει νὰ εἶναι ἐπικρατέστερα τῆς σκοπιμότητος κατὰ κανόνα, ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ περιστάσεις κατὰ τὰς ὁποίας δὲν δύναται κανεὶς νὰ παραγνωρίσῃ καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς σκοπιμότητος, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι καλῶς ὑπολογισμέναι αὐταὶ αἱ περιστάσεις καὶ ὀρθῶς νὰ ἀντιμετωπίζωνται καὶ σκοπίμως δηλαδὴ νὰ ἐφαρμόζωνται. Θὰ ἔλεγον λοιπὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγώ, τελευταῖος ἔστω βουλευτὴς ἀπὸ ὅλους, ὑποστηρίζω ἀπὸ μίαν ὁλόκληρον διετίαν καὶ διὰ τοῦ τύπου καὶ ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς: νὰ συλλάβωμεν, νὰ φυλακίσωμεν, νὰ δικάσωμεν, νὰ καταδικάσωμεν ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν, νὰ ἐκτελέσωμεν ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν, τοὺς ἀρχηγοὺς αὐτῆς τῆς συμμορίας καὶ τότε νὰ εἴπωμεν πρὸς τοὺς ἄλλους, τὰ θύματα: Τὸ Κράτος δὲν παίζει. Τὸ Κράτος τιμωρεῖ. Ἔχει μεγαλοφροσύνην τὸ Κράτος, διότι φρονεῖ ὅτι οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν παρεπλανήθητε, ἀλλὰ εἴδατε ὅτι τὸ Κράτος τολμᾷ, ἀποφασίζει, ἐκτελεῖ. Διότι, κύριοι, ὅσοι δὲν εἶσθε δικηγόροι, γνωρίζετε ποία εἶναι ἡ κατάστασις, ἐντὸς τῶν δικαστηρίων, ὅταν διεξάγονται δίκαι ἐναντίον ἀτιμωτάτων καὶ κακουργοτάτων δολοφόνων; Εἰσέρχονται διὰ νὰ δικασθοῦν εἰς τὸ δικαστήριον αὐτοὶ καὶ οἱ μάρτυρές των καγχάζοντες, ἰδίως μετὰ τὸν νόμον, τὸν καλούμενον τῆς ἀποσυμφορήσεως, τὸν νόμον τῆς «ἀποσυμφόρησης» ὅπως γράφουν καὶ λέγουν αὐτοί. Εἶναι ἀπολύτως πεπεισμένοι ὅτι οὐδένα διατρέχουν κίνδυνον. Πρέπει λοιπὸν κατὰ τὸν Ποινικὸν νόμον καὶ τὴν στοιχειώδη ἀντίληψιν νὰ δικασθοῦν, νὰ καταδικασθοῦν, νὰ ἐκτελεσθοῦν, οἱ ἀρχηγοί των, διὰ νὰ πεισθοῦν ὅτι ἡ μεγαλοφροσύνη δὲν εἶναι προϊόν δειλίας ἢ ἀσκηθείσης ἐκβιάσεως τρομοκρατικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ εἶναι ἀληθὴς μεγαλοφροσύνη διότι τὸ Κράτος ὅπως ἐξετέλεσεν τοὺς ἀρχηγούς των, δύναται νὰ ἐκτελέσῃ καὶ αὐτούς. Ἐὰν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἐτίθετο μία διάταξις ἢ ἐὰν ἀνεβάλετο ἡ ψήφισις τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ διὰ νὰ ἐπιτελεσθῇ τοῦτο, καὶ νὰ ἔλθῃ μετὰ ταῦτα τὸ ψήφισμα, ὄχι μόνον θὰ ἔδιδον ψῆφον ἐμπιστοσύνης, ἐὰν τὸ ἔθετε ζήτημα ἐμπιστοσύνης ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ θὰ ἠγόρευον ὑπὲρ τοιούτου μέτρου της. Ἐφ’ ὅσον ὅμως μένουν ἀτιμώρητοι οἱ ἀρχηγοί, ἐφ’ ὅσον ὁ χθὲς ἀλήτης τῶν δρόμων, κατάδικος μὴ ἐκτίσας τὴν ποινήν του, προβάλλει ὡς ἀρχηγὸς κόμματος καὶ ἀπειλεῖ ἀκόμη ἀπὸ τῶν στηλῶν ἐφημερίδος παρανόμως ἐκδιδομένης, δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν τὸ παρὸν ψήφισμα. Θὰ εἶναι σφάλμα, θὰ εἶναι ἀδίκημα κατὰ τῆς πατρίδος μας, ἐὰν ψηφισθῇ τοιοῦτον ψήφισμα. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπον προηγουμένως περὶ ἐφημερίδος παρανόμως ἐκδιδομένης. Νομίζω ὅτι ἔχω μίαν θέσιν εἰς τὸν Νομικὸν κόσμον τῆς χώρας. Νομίζω ὅτι εἶμαι ὁ κυριώτερος ἀναθεωρητὴς τοῦ Συντάγματος τοῦ 1911. Ὁ μακαρίτης Στέφανος Δραγούμης, ἀνωτάτης τάξεως ἐπιστήμων, Πρόεδρος τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ 11, ἐπιστήμων μὲ μίαν φιλοτιμίαν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἔχω συναντήσει ἰσαξίαν εἰς τὸν βίον μου, οὐδέποτε, κύριοι, ἦλθεν κατὰ τὰς ἐργασίας τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκείνης, ὁ γέρων τότε Στέφανος Δραγούμης, ἀμελέτητος. Πάντοτε εὐρύτατα, μέχρι τῶν ἐσχάτων λεπτομερειῶν, ἀλλὰ καὶ μέχρι τοῦ ἐσωτάτου βάθους τῶν ἐννοιῶν, μελετημένος προσήρχετο. Εἶχεν τὴν τιμήν, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ εἴπῃ ὅτι ὑπῆρξα ὁ κύριος συνεργάτης του εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκείνην. Ἰσχυρίζομαι, λοιπόν, μὲ αὐτὸ τὸ δικαίωμα, συγχωρήσατέ μου νὰ τὸ εἴπω, ὅτι παρανόμως ἐκδίδονται αἱ ἐφημερίδες τῶν προδοτῶν, τῶν ἀποδεδειγμένως προδοτῶν. Εἶναι δὲ παράνομοι, διότι λέγει τὸ Σύνταγμα «Ὁ τύπος εἶναι ἐλεύθερος, τηρῶν τοὺς Νόμους τοῦ Κράτους». Ὅταν ἡμεῖς ἔχομεν δεδομένα, ἀποδεδειγμένα ὁμολογουμένως ὅτι προορισμὸς αὐτῶν εἶναι ἡ ἀνατροπὴ καὶ ἡ καταπάτησις ὅλων τῶν νόμων τοῦ Κράτους καὶ ἀκόμη ἡ δολοφονία τῆς Πατρίδος μας, ἔχουν πλέον τὸ δικαίωμα νὰ ἐκδίδωνται κατὰ τὸ Σύνταγμα ἐλευθέρως τοιούτου εἴδους ἔντυπα; Τηροῦν τοὺς νόμους τὰ δικαστήρια ὅταν ἐπικυροῦν καταστατικὰ ὀργανώσεων, ἀνηκουσῶν εἰς τὴν συμμορίαν αὐτήν; Ἐξήλθομεν λοιπὸν, κύριοι, ὁλοκλήρως τῆς νομιμότητος. Ἔλαβον, ἐπαναλαμβάνω, ἀφορμὴν νὰ πιστεύσω σήμερον ὅτι ἤρχισαν νὰ δυσανασχετοῦν καὶ οἱ Μεγάλοι μας Σύμμαχοι ὅτι μᾶς ἠμπόδισαν μέχρι τοῦδε νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν Ποινικόν μας Νόμον καὶ ἑπομένως πρέπει ἡ Κυβέρνησίς μας, ἡ νέα ἰδίως Κυβέρνησις στηριζομένη εἰς μίαν μεγάλην πλειοψηφίαν, προελθοῦσαν ἀπὸ προσφάτους ἐκλογάς, πρέπει νὰ ὁρμήσῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ κυριωτάτου τῶν νόμων παντὸς πεπολιτισμένου Κράτους, νὰ διατάξῃ ἀμέσως τὴν σύλληψιν καὶ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς δίκην τῶν ἀρχηγῶν αὐτῆς τῆς συμμορίας. (Χειροκροτήματα). Διότι, κύριοι συνάδελφοι, ἐξεράγη πόλεμος τεράστιος, ὁ μέγιστος τῶν πολέμων τῆς ἱστορίας, ὁ καταστρεπτικώτερος πόλεμος διὰ τὴν ἀνθρωπότητα, διήρκεσεν ἢ μᾶλλον διαρκεῖ ἀκόμη, διαρκεῖ ἐπὶ ἑπτὰ ἤδη ἔτη, ἀπὸ τοῦ 1939. Πῶς προῆλθεν ὁ πόλεμος αὐτός καὶ ποῖοι ἦσαν οἱ διακηρυχθέντες σκοποὶ αὐτοῦ ὑπὸ τῶν νικητῶν; Ὁ πόλεμος αὐτὸς προῆλθεν, διότι ἐπὶ κεφαλῆς δύο μεγάλων Λαῶν, δύο μεγάλων Ἐθνῶν, εὑρέθησαν δύο ἀγράμματοι, ἀνεπάγγελτοι ἄνθρωποι, ἀσυνείδητοι τυχοδιῶκται, ὁ Χίτλερ καὶ ὁ Μουσσολίνι. Οὔτε ἀπὸ ἐπιστημονικὸν ἵδρυμα προῆλθον, οὔτε εἰς ἀξιόλογον ἐπάγγελμα ἠσκήθησαν καὶ διεκρίθησαν, οὔτε οἰκογενειακὴν ἔστω τινὰ παράδοσιν εἶχον, οὔτε μίαν ἀξιόλογον θέσιν εἶχον ἐν μέσῳ εἴτε τῆς Γερμανικῆς εἴτε τῆς Ἰταλικῆς κοινωνίας. Εὑρέθησαν ἐπὶ κεφαλῆς δύο μεγάλων Ἐθνῶν καὶ βεβαίως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ διαγράψουν προγράμματα μεγάλα καὶ σκόπιμα. Βεβαίως δὲν εἶχον τὴν ἱκανότητα νὰ ἴδουν εἰς τὸ βάθος τὸν κίνδυνον καὶ τὴν περιπέτειαν εἰς τὴν ὁποίαν ὡδήγουν τὴν Πατρίδα των. Αὐτοὶ εἶναι οἱ κίνδυνοι δι’ ὅλους τοὺς λαούς, ὅταν εἰς τὴν ἀνθρωπότητα τυχοδιῶκται, τυχάρπαστοι, ἀρριβισταὶ ἀναλαμβάνουν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν. Καὶ εἶπον ἀφ’ ἑτέρου οἱ σημερινοὶ νικηταὶ τοῦ πολέμου: Ὁ πόλεμος αὐτὸς διεξήχθη, διὰ νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ ἐλευθερίαι τῶν ἀνθρώπων, διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ μεγάλοι σκοποὶ τοῦ πολιτισμοῦ, διὰ νὰ ἐμπεδωθοῦν αἱ ἀρχαὶ καὶ τὰ δόγματα, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἀπὸ τὴν μελέτην τοῦ προηγουμένου πολιτισμοῦ τῶν ἀνθρώπων. Καὶ ἐρωτῶ, κύριοι, ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας, μία μονὰς καὶ ἐγὼ τῆς Ἀντιπροσωπείας τοῦ Ἔθνους, τὸ ὁποῖον ἐθεμελίωσε καὶ ἀνέπτυξε καὶ ἐδίδαξε τὸν πολιτισμὸν εἰς τὴν Ἀκρόπολιν: Πῶς ἐξυπηρετοῦνται αἱ ἀρχαὶ τῆς ἐλευθερίας, αἱ ἀρχαὶ τοῦ δικαίου, αἱ ἀρχαὶ τῆς προόδου, αἱ ἀρχαὶ τῆς ἀξιοπρεπείας, οἱ κανόνες, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων προοδεύει καὶ εὐημερεῖ ἡ ἀνθρωπότης, ὅταν καὶ σήμερον εἰς διάφορα Κράτη ἀναγορεύονται καὶ ἀναγνωρίζονται καὶ τιμῶνται ἀλῆται καὶ τυχοδιῶκται; Πιστεύω προσωπικῶς, χωρὶς βεβαίως νὰ ἐπιμένω περὶ τούτου, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐκπροσωποῦσα εἰς τὴν διάσκεψιν τῆς εἰρήνης καὶ εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἐκπροσωποῦσα τὸ Ἔθνος, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, ἐδίδαξε τὸν πολιτισμὸν εἰς τὸν κόσμον, τὸ Ἔθνος, τὸ ὁποῖον καὶ ἐθυσιάσθη ὑπὲρ αὐτῶν τῶν ἰδεῶν καὶ τῶν δογμάτων, ἔπρεπε νὰ διαμαρτυρηθῇ ὅταν τυχοδιῶκται τοῦ δρόμου ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα τῆς διασκέψεως τῆς εἰρήνης καὶ ὕβριζον καπηλικῶς τὴν Πατρίδα μας. Καὶ ἀπὸ αὐτῶν τῶν ἀρχῶν ὁρμωμένη ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀποσύρῃ τὸ ψήφισμα τοῦτο. Τοὐλάχιστον νὰ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν καὶ ψήφισιν αὐτοῦ μέχρι τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ παρουσιασθῇ ἐνταῦθα καὶ θὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἤρχισαν νὰ τιμωροῦνται οἱ δολοφόνοι, οἱ λωποδῦται, οἱ προδόται, οἱ συνωμόται, οἱ συμμορῖται παντὸς εἴδους, ἐγκλήματος, πάσης προδοσίας, ἀργυρώνητα καθάρματα τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος μας. Διότι, κύριοι, ἔχω ὅλην τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ἀποδείξω τὴν ἀμεροληψίαν μου. Θὰ τολμήσω, ἀφοσιωμένος μὲ ὅλην μου τὴν ψυχὴν ὀπαδὸς τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, νὰ ἐλέγξω καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν νομίζω ὅτι ἀπαγορεύεται τοῦτο εἰς κυβερνητικοὺς βουλευτάς, δὲν νομίζω ὅτι οἱ βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς, οἱ ὀπαδοὶ τῆς Κυβερνήσεως, δὲν νομίζω ὅτι ἀποκλειστικὸν καθῆκον καὶ δικαίωμα ἔχουν ἐδῶ νὰ χειροκροτοῦν καὶ νὰ φωνάζουν ζήτω, ἔχουν τὰς γνώμας των. Ἐὰν βέβαια διαφωνήσουν εἰς σοβαρὰ καὶ θεμελιώδη ζητήματα, δηλώνουν καὶ ἀποχωρίζονται τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον εἶναι ὀπαδοὶ τῆς Κυβερνήσεως δὲν νομίζω, λέγω, ὅτι ἀποκλειστικὸν καθῆκον ἔχουν νὰ χειροκροτοῦν καὶ πάντοτε εἰς ὅλα καὶ εἰς τὰ ἐλάχιστα νὰ ὑποκύπτουν. Εἶπον προηγουμένως ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ συνόλῳ παρουσιάζει ἐπιτυχίαν ἀπέναντι τοῦ συνόλου τῆς δημοσίας τάξεως, διότι τὰ συμβάντα εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θεσσαλίαν, οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον ἀνήκουν εἰς τὰς εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ βέβαια καὶ ἐκεῖνα καὶ μάλιστα εἰς τὴν ἄλλην Ἑλλάδα δὲν ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ ὅτι σημειοῦται καὶ παρατηρεῖται κατὰ πάντα ἐπιτυχία, ἀλλ’ ἐν μέρει καὶ ἡ ἀποτυχία αὐτὴ ὀφείλεται εἰς τὰ σφάλματα, τὰ ὁποῖα περιέγραψα ἀνωτέρω. Δὲν ἐχρησιμοποιήθησαν ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι οἱ ἐμπειροπόλεμοι, οἱ γενναῖοι, οἱ ἠσκημένοι νὰ πολεμοῦν, νὰ νικοῦν, νὰ συντρίβουν τὰς ὀρδὰς καὶ συμμορίας τῶν προδοτῶν. Προχθὲς ἀκόμη ἡ παράνομος ἐφημερὶς τοῦ Κ.Κ.Ε. ἀνέγραψε τριακόσια ὀνόματα τοιούτων ἐντίμων καὶ ἡρωϊκῶν ἀξιωματικῶν. Τοὺς γενναίους αὐτοὺς ἀξιωματικοὺς ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ τοὺς ἔχῃ χρησιμοποιήσει, διὰ νὰ ἔχουν τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἄλλην Ἑλλάδα ἐξαφανίσει ἐντελῶς τὴν προδοσίαν. Καὶ ἐκφράζομαι τοιουτοτρόπως, κύριοι βουλευταί, διότι ἐγὼ πιστεύω ἀδιστάκτως, ὅτι ὡς ἔχει σήμερον ἡ πολιτικὴ κατάστασις εἰς τὸν τόπον μας, ὡς τὴν κατήντησαν ἀπὸ τῆς δολοπλοκίας τοῦ Λιβάνου καὶ προηγουμένως ἀπὸ τῆς προδοσίας τοῦ στασιαστικοῦ κινήματος, ὡς τὴν κατήντησαν τὴν κατάστασιν αὐτὴν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἠρνήθησαν νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον πρὸς αὐτοὺς δύο ἡμέρας μετὰ τὴν ἔλευσίν των ἀπὸ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἐνέσκηψαν ἐδῶ τὴν 18 Ὀκτωβρίου 1944 συμπράττοντες μετὰ ἕξ προδοτῶν καὶ τὴν 20ὴν Ὀκτωβρίου 1944 ὑπέβαλον πρὸς αὐτοὺς ἔκθεσιν λεπτομερῆ, ὅτι ἄγεται ὁ τόπος μας πρὸς ἐμφύλιον πόλεμον καὶ πράγματι μετὰ 40 ἡμέρας ἤρχισεν ὁ ἐμφύλιος πόλεμος, ἀλλ’ ὁ τότε Πρωθυπουργὸς ἐπρόλαβε καὶ ἐκρύβη εἰς τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Μεγάλης Βρεττανίας, ὑποστηριζόμενος ὑπὸ τῶν Ἄγγλων. Ὡς τὸ μέγα καὶ ἔνδοξον κόμμα τῶν Φιλελευθέρων διεσπάσθη, ὅσην καὶ ἂν ἐπέδειξεν ἀληθῶς ἐθνικὴν καὶ ἀνθρωπίνην ἀρετὴν ὁ υἱὸς τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, δὲν εἶναι καμμία ὑπερβολή, κύριοι, ὅταν θεωρῶ καθῆκον μου ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης νὰ ἐξυμνήσω τὰς ἀρετὰς τοῦ ἀνδρός. Ὅσον καὶ ἐὰν εἶμαι πικραμένος διὰ μερικάς, κατὰ τὴν γνώμην μου τὴν ταπεινήν, ἀδεξιότητας, εὔχομαι εἰς τὸν Θεὸν λόγῳ τῆς ἀρετῆς του νὰ τὸν ἴδω καὶ κυβερνήτην τῆς Πατρίδος μας, ἀλλ’ ἀπόψε μὲ ἐπίκρανεν ἕως τὸ βάθος τῆς ψυχῆς μου. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὸν υἱόν τοῦ Βενιζέλου νὰ λέγῃ θὰ λιποτακτήσῃ ἀπὸ τὸ στάδιον τῶν μεγάλων καθηκόντων τῆς μεγάλης Πατρίδος, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ὁ πατήρ του.

§49Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἡ ἔννοια τῶν λόγων μου ἦτο αἴσθημα διαμαρτυρίας καὶ ὄχι λιποταξίας, διότι οὐδέποτε ἐλιποτάκτησα εἰς τὴν ζωήν μου.

§50Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δέχομαι αὐτὴν τὴν μετάνοιαν καὶ τὴν χειροκροτῶ. (Χειροκροτήματα). Ὡς λοιπὸν διεσπάσθη τὸ μέγα κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὸ Κόμμα τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὸ Κόμμα τῶν ἁπλῶν Φιλελευθέρων τοῦ Κέντρου, καὶ ἀποκέντρου καὶ παρακέντρου καὶ εἰς τὸ Κόμμα τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων......

§51Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Θέλετε νὰ σᾶς ἀκούωμεν σοβαρά, ὅταν λέτε αὐτὲς τὶς κουβέντες;

§52Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἴσως δὲν εἶναι σοβαρὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγω. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἁπλῶς μὴ σοβαρά, εἶναι αὐτόχρημα ἀντεθνικὰ τὰ λεγόμενα περὶ κέντρου καὶ ἀποκέντρου.

§53Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Διατί;

§54Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διότι τὸ Κόμμα αὐτὸ ἐψήφισε τὸ ἰδιώνυμον, σᾶς εἶπον πρὸ ἡμερῶν. Τὸ κόμμα αὐτὸ ἐξηφάνισε τὸν κομμουνισμὸν καθ’ ὁλοκληρίαν ἀπὸ τὰ 1928–1932, ἀδιάφορον ἐὰν μία οἰκονομικὴ περιπέτεια, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπέχει εὐθύνην δὲν παρουσίασε τὸ μέγα ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσε κατὰ τὰ ἔτη ἐκεῖνα. Ἀλλὰ ὅλα τὰ μεγάλα ἔργα τὰ κατώρθωσε τὸ κόμμα ἐκεῖνο, διότι ἀπετέλει πλειοψηφίαν καὶ οὐδεὶς ἔλεγε, νὰ διευρυνθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ διότι ὅ,τι εἶναι ἄνομον, εἶναι ἄδικον ἔλεγεν ὁ Σωκράτης καὶ ὅ,τι εἶναι ἄδικον, εἶναι ὀλέθριον σᾶς λέγω ἐγώ. Ὀφείλετε νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν πλειοψηφίαν τὴν κοινοβουλευτικήν, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἔθνους καὶ σεῖς νὰ ἐπιτελῆτε τὰ καθήκοντά σας ὡς ἀντιπολίτευσις, ἵνα ἀποτελοῦμεν κατὰ τοιοῦτον τρόπον τηρητὰς καὶ ἐκτελεστὰς τοῦ πολιτεύματος τῆς Πατρίδος μας καὶ ἀπὸ κοινοῦ, Κυβέρνησις καὶ Ἀντιπολίτευσις, ἐξυπηρετοῦν τὴν Πατρίδα.

§55ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ κάμνομεν.

§56Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν τὸ κάμνετε αὐτό. Εὐτυχῶς ἠκούσθη ἀπὸ τὸν υἱὸν τοῦ Βενιζέλου ἡ μετάνοια, τὴν ὁποίαν ἐχειροκρότησα. Σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἀπὸ σᾶς. Διότι, κύριοι βουλευταί, Ἕλληνες, δὲν εἶναι ἄσκησις ἐλέγχου, δὲν εἶναι ἐκτέλεσις κοινοβουλευτικοῦ καθήκοντος, δὲν εἶναι ὑπηρεσία πρὸς τὴν Πατρίδα ἡ ἄνοδος εἰς τὸ βῆμα τοῦτο: «Κράτος δικαίου». (Χειροκροτήματα). Καὶ ὅταν λέγωμεν «Κράτος δικαίου», πρέπει νὰ μισθοδοτήσωμεν τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους...

§57ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Συνεχίσατε ἀνενόχλητος. Ἀπουσιάζει ὁ κ. ἀρχηγός.

§58Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πλανᾶσθε ἂν νομίζετε ὅτι τὸ παρετήρησα αὐτὸ τὸ θέαμα. Ἢ ἀπουσιάζει ἢ παρουσιάζεται, διαρκῶς τὸν καυτηριάζω ἐν ὀνόματι τῆς Πατρίδος ὡς φλύαρον καὶ δημοκόπον. Καὶ παραπονοῦμαι κατὰ τοῦ ἀρχηγοῦ μου, καὶ διαμαρτύρομαι ἐναντίον αὐτοῦ καὶ τὸν κατηγορῶ, διότι δίδει πρὸς αὐτὸν τὸ χέρι εἰς συναντήσεις καὶ συσκέψεις, τὸν ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος ἐπρόδωσε τὴν πατρίδα. Κύριοι βουλευταί, ὅλοι οἱ βουλευταὶ καὶ ἰδιαιτέρως οἱ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, εἶναι μεγάλαι αἱ περιστάσεις, τὰς ὁποίας διατρέχει ἡ Πατρίς, εἶναι τραγικοὶ οἱ κίνδυνοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἀπειλοῦν καὶ πρέπει μὲ καλλιτέραν συγκρότησιν Κυβερνήσεως μὲ περισσοτέραν ψυχικὴν δύναμιν, μὲ περισσοτέραν ἀφοσίωσιν εἰς τὸ καθῆκον, μὲ ἰσχυροτέραν αὐτοπεποίθησιν, ὅπως ἔλεγον καὶ πρὸ ἡμερῶν, νὰ ἀντικρύσωμεν αὐτὰ τὰ καθήκοντα, νὰ ἀντικρύσωμεν αὐτοὺς τοὺς κινδύνους, νὰ πείσωμεν τοὺς συμμάχους μας ὅτι μέχρι τώρα ὑπέκυψαν πλέον τοῦ δέοντος εἰς τὰς ψευδολογίας καὶ τὰς συκοφαντίας κατὰ τῆς κοινωνικῆς μας ἐξυπηρετήσεως, νὰ μᾶς ἐννοήσουν, νὰ μᾶς αἰσθανθοῦν, νὰ μᾶς βοηθήσουν καὶ μὲ τὴν αὐτοπεποίθησιν αὐτὴν νὰ ὁδεύσωμεν εἰς τὴν ὁδόν, ἡ ὁποία ἄγει εἰς τὴν σωτηρίαν τῆς ὡραίας, τῆς μεγάλης, τῆς ἐνδόξου πατρίδος τοῦ Ἑλληνισμοῦ. (Χειροκροτήματα).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη παρὰ εἴκοσι δύο βουλευτῶν, περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου ἀγορεύσεως εἰς τὸ ἕνα τέταρτον τῆς ὥρας, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 19 τοῦ Κανονισμοῦ. Οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν πρότασιν παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἡ συζήτησις συνεχίζεται. Ὁ κ. Χ. Λαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§61Χ. ΛΑΔΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, κωλυόμενος λόγῳ ἀδιαθεσίας νὰ παραστῇ αὐτοπροσώπως, ἀνέθεσεν εἰς ἐμὲ νὰ καταθέσω τὴν κάτωθι δήλωσιν ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος: «Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων πιστεύει ὅτι διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ὁμαλότης εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν καὶ ἡ γαλήνη τῆς Χώρας, πρέπει νὰ ἐπικρατήσῃ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς κατανόησις νὰ ἀποκηρυχθῇ ἡ βία καὶ τὸ πνεῦμα τῆς μισαλλοδοξίας καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ γενναιόφρων πολιτικὴ κατευνασμοῦ πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν. Ἡ ὀδύνη μας διὰ τὰ γεγονότα τοῦ Σκρᾶ καὶ διὰ τὴν συνεχιζομένην καθ’ ἑκάστην αἱματοχυσίαν εἶναι βαθεῖα. Τὰ γεγονότα ὅμως ταῦτα καταδεικνύουν ἐντονώτερον τὴν ἀνάγκην τῆς πολιτικῆς κατευνασμοῦ, διότι δι’ αὐτῆς θὰ χωρισθοῦν αἱ πολιτικαὶ ἰδεολογίαι ἀπὸ τὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον ἀπομονούμενον θὰ παταχθῇ ἀμειλίκτως καὶ ἀποτελεσματικῶς. Δι’ ἐπανειλημμένων δηλώσεών μας καθωρίσαμεν σαφῶς τὸν σκοπὸν καὶ τὸ περιεχόμενον τῆς πολιτικῆς ταύτης, ὡς καὶ τὰς προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας θὰ ἠδύνατο αὕτη νὰ ἐφαρμοσθῇ ὑπὸ Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία καὶ ἀπὸ τὴν πίστιν πρὸς τὴν πολιτικὴν ταύτην νὰ διαπνέεται καὶ τὰ ἐχέγγυα τῆς ἐπιτυχοῦς αὐτῆς ἐφαρμογῆς νὰ ἐμφανίζῃ καὶ παρέχῃ, ὡς ἐξ αὐτῆς τῆς συνθέσεώς της. Ἡ ἀνάγκη ὅπως ἀκολουθηθῇ καὶ ἐφαρμοσθῇ πολιτικὴ εἰρηνεύσεως καὶ κατευνασμοῦ εἶναι τόσον ἐπιτακτικὴ καὶ κατάδηλος, ὥστε νὰ μὴ χρήζῃ περαιτέρω ἀναπτύξεως. Αὐτὸ τοῦτο τὸ γεγονὸς τῆς καταθέσεως εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ Νομοσχεδίου περὶ μέτρων ἐπιεικείας ἀποτελεῖ ἀναγνώρισιν ἔστω καὶ ἀτελῆ, τῆς πολιτικῆς τοῦ κατευνασμοῦ ὑπὸ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Αἱ στιγμαὶ εἶναι ἐξαιρετικῶς κρίσιμοι, ἡ δὲ κατάστασις δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ λόγων καὶ διὰ μακρῶν καὶ ἀτελευτήτων συζητήσεων, οὔτε διὰ βιαίων καὶ μονομερῶν μέτρων, ἀλλὰ σταθερᾶς πολιτικῆς ἐνεργείας διαπνεομένης ἀπὸ τὴν ἠθικὴν πνοὴν τῆς ἀμοιβαίας κατανοήσεως καὶ τὴν βαθυτάτην συναίσθησιν τῆς ἀνάγκης ὅπως ἀποκατασταθῇ ἡ ὁμαλότης καὶ ἡ ὁμόνοια μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἔχον πλήρη τὴν ἀντίληψιν τῆς κρισιμότητος τῶν περιστάσεων, δὲν εἶναι διατεθειμένον νὰ μετάσχῃ εἰς μακρὰς καὶ ἀνωφελεῖς συζητήσεις, πολὺ δὲ ὀλιγώτερον νὰ παρασυρθῇ καὶ νὰ συμπράξῃ εἰς ἀντεγκλήσεις. Περιορίζεται νὰ διακηρύξῃ ὅτι εἶναι πρόθυμον νὰ συμβάλῃ δι’ ὅλων τῶν δυνάμεών του εἰς τὴν πραγματοποίησιν πλήρους καὶ γενναίας πολιτικῆς κατευνασμοῦ. Εἶναι ὅμως ὑποχρεωμένον νὰ παρατηρήσῃ ὅτι ἡ πολιτικὴ αὕτη δὲν δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ δι’ ἀτελῶν καὶ διστακτικῶν μέτρων οἷα εἶναι τὰ προτεινόμενα διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἡ Κυβέρνησις μολονότι ἀναγκάσθη ἐκ τῶν πραγμάτων ν’ ἀναγνωρίσῃ τὴν ἀνάγκην τῆς πολιτικῆς εἰρηνεύσεως, τὴν ὁποίαν ἐγκαίρως διεκηρύξαμεν, δὲν εἶχε τὸ θάρρος νὰ προχωρήσῃ μὲ πίστιν καὶ δι’ ἔργων εἰς τὴν ἐφαρμογήν ταύτης. Πρὸς τοῦτο ἐπιβάλλονται γενναιότερα καὶ εὐθύτερα μέτρα, ἀλλὰ καὶ Κυβέρνησις πιστεύουσα εἰς αὐτὸ καὶ δυναμένη νὰ παράσχῃ τὰ ἐχέγγυα τῆς πλήρους καὶ ἀντικειμενικῆς ἐφαρμογῆς των. Παρὰ τὴν ἀνυπαρξίαν τῶν προϋποθέσεων τούτων, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἐνῶ διατηρεῖ σοβαρωτάτας ἐπιφυλάξεις ὡς πρὸς τὸ ὅτι εἶναι δυνατὸν δι’ ἡμιμέτρων νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ τόσον ποθητὴ γαλήνη εἰς τὴν Χώραν, δὲν εἶναι διατεθειμένον ν’ ἀντιδράσῃ εἰς τὰς ἔστω καὶ ἀτελεῖς καὶ διστακτικὰς προσπαθείας πρὸς ἐφαρμογήν πολιτικῆς κατευνασμοῦ. Φρονεῖ ὅμως, ὅτι ὡς ἔχει τὸ ὑπὸ συζήτησιν ψήφισμα δὲν θὰ ἐξυπηρετήσῃ, ἀλλὰ μᾶλλον θὰ διακυβεύσῃ τὴν ἀποτελεσματικὴν ἐφαρμογήν τῆς πολιτικῆς ταύτης. Πιστεύομεν ὅτι ταχέως θὰ κατανοηθῇ πανταχόθεν ἡ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη τῆς ἐφαρμογῆς τῆς πολιτικῆς κατευνασμοῦ μὲ ὅλην τὴν ἐπιβαλλομένην εὐθύτητα καὶ ὅτι θὰ ἐπιδιωχθῇ αὕτη μὲ πίστιν διὰ γενναιοτέρων καὶ ὁλοκληρωτικῶν μέτρων, διὰ νὰ ἐπανέλθῃ τὸ ταχύτερον ἡ γαλήνη καὶ ἡ ὁμόνοια εἰς τὴν Χώραν καὶ διὰ νὰ δυνηθῇ αὕτη νὰ ἐπιδοθῇ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὀξυτάτου οἰκονομικοῦ προβλήματος, εἰς τὴν ἀνασυγκρότησίν της καὶ τὴν κατοχύρωσιν τῆς ἐθνικῆς της ὑπάρξεως. Εἶναι εὐνόητον ὅτι ἂν παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα κατὰ τῆς πολιτικῆς τοῦ κατευνασμοῦ ἐφαρμοζομένης εἰλικρινῶς καὶ ὑπὸ Κυβερνήσεως ἐμφορουμένης ἀπὸ βαθεῖαν πίστιν πρὸς αὐτήν, ἤθελεν ὁποθενδήποτε νὰ ἀντιταχθῇ βία καὶ ἔκνομος δρᾶσις, τὸ Κράτος ἔχει καὶ τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὴν καταστείλῃ ριζικῶς καὶ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἡσυχίαν τοῦ τόπου, δι’ ὅλων τῶν μέσων ποὺ διαθέτει». (Χειροκροτήματα).

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Σαρρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§63Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πιστεύσατε ὅτι τὴν στιγμὴν ταύτην, εὑρισκόμενος ἐπὶ τοῦ βήματος, δοκιμάζω ποιάν τινα θλῖψιν καὶ ὀδύνην, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφέρω τὰς ἀπόψεις ἐπὶ ἑνὸς σχεδίου ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾶ μέτρα κατευνασμοῦ καὶ μέτρα ἐπιεικείας δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι συνεχῶς καὶ συστηματικῶς σφαγιάζουν καὶ δολοφονοῦν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἐνέδρας δολοφονοῦν ἀξιωματικοὺς καὶ στρατιώτας τοῦ ἐθνικοῦ στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ἐκτελεῖ τὸ ἔργον του διὰ τὴν προστασίαν τοῦ Ἔθνους. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σχεδίου ψηφίσματος θὰ εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετον τοῦ ἐπιδιωκομένου. Νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθη ἡ ἡγεσία τοῦ Κ.Κ.Ε. ὅτι πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα τοιοῦτον ψήφισμα, νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι ἔθεσε τὸ ἐπιτελεῖον αὐτοῦ εἰς κίνησιν, τὸν κομμουνιστικὸν μηχανισμόν, ἐκίνησε τοὺς ἐπιτελεῖς, ἐκίνησε τοὺς διαφωτιστάς, τοὺς καθοδηγητάς, τοὺς καπετάνιους καὶ ἐπραγματοποίησε τὴν συγκέντρωσιν τῶν ὀπαδῶν των καὶ τοὺς εἶπε τὰ ἑξῆς. Ἐνθυμεῖσθε τί σᾶς ἐλέγαμε ὅταν ἀναλάβατε τὸν ἐπαναστατικὸν ἀγῶνα; ὅτι τὸ Κράτος δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ μᾶς ἐπιβληθῇ. Σήμερον, ὅπως τὸ ἀντιλαμβάνεσθε διὰ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος, παρουσιάζει τὴν ἀδυναμίαν του. Καὶ θὰ τοὺς προτρέψουν: Λοιπὸν τί κάθεσθε, ἐντείνατε τὰς προσπαθείας σας καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι εἰς ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα τὴν ἀμνηστείαν θὰ τὴν πάρωμε μόνοι μας. Ἔτσι λοιπὸν εἶμαι βέβαιος ὅτι ὠφέλιμον ἀποτέλεσμα δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τοῦ ψηφίσματος τούτου. Πιστεύω ὅμως ὅτι δὲν ἐνεπνεύσθη τὸ σχέδιον τοῦτο ψηφίσματος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἐπεβλήθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ παράγοντας ἄλλους καὶ ἀνεξαρτήτως τῆς θελήσεως τῆς Κυβερνήσεως. Προτοῦ ὅμως, ἐκφέρω τὴν γνώμην μου ἐπὶ τῆς ἐπιβολῆς ταύτης, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θέσω ἐνώπιον τῆς Ἀντιπροσωπείας τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἰς προηγουμένην μου ἀγόρευσιν μὲ ἠνάγκασαν νὰ ἀποδώσω εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ στρατοῦ, εἰς ὡρισμένας περιοχὰς τῆς Χώρας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δώσω τὰ στοιχεῖα τῶν συγκρούσεων αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν εἰς τὸ Λειβάδιον Ὀλύμπου, Δεσκάτην καὶ Βροντοῦ. Ἡ σύγκρουσις εἰς τὸ Λειβάδιον Ὀλύμπου, ἐγένετο τὴν νύκτα τῆς 12 πρὸς 13 τοῦ μηνός. Τὴν 13 τοῦ μηνὸς διατάσσεται λόχος σταθμεύων εἰς Ἐλασσόνα νὰ κινηθῇ πρὸς Λειβάδιον. Κατὰ τὴν κίνησιν συνήντησε νάρκας, αὐτοκίνητα ἀνετράπησαν, συνήντησε φωλεὰς ἀντιστάσεως ἀνταρτῶν ἠναγκάσθη νὰ δώσῃ μάχην καὶ νὰ φθάσῃ εἰς τὸν προορισμόν του τὰς ἑσπερινὰς ὥρας τῆς 13ης. Ὁ λόχος εἶχε διαταγὴν νὰ ἐπιτεθῇ, λόχος δυνάμεως 60 ἀνδρῶν, ἐναντίον τῶν 400 συμμοριτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐπιτεθῆ καὶ εἶχον καταλάβει τὸ Λειβάδι.

§64ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ σύνθεσις τοῦ σημερινοῦ λόγου εἶναι 120 ἀνδρῶν.

§65Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Ὅταν εὕρετε λόγον 120 ἀνδρῶν, νὰ μοῦ τὸ πῆτε. Ὡς ἦτο ἑπόμενον ὁ λόχος δὲν ἐπετέθη, ἀλλὰ συνεπτύχθη. Τὴν ἑπομένην 14ην τοῦ μηνὸς ἀδράνεια. Τὴν 15ην ἀφίχθη Τάγμα, ἀλλὰ τότε πλέον ἦτο πολὺ ἀργά, διότι οἱ συμμορῖται ἔφεραν εἰς πέρας τὴν ἀποστολήν των, ἔσφαξαν, ἐλαηλάτησαν, ἐπυρπόλησαν, ἐπῆραν ὅτι τρόφιμα εἶχε τὸ Λειβάδι καὶ ἀπῆλθον εἰς τὰς βάσεις ἐξορμήσεως. Ὅστις ἐξ ἡμῶν νομίζει ὅτι ἡ στρατιωτικὴ ἡγεσία ἔπραξε τὸ καθῆκον της, ἂς μοῦ τὸ πῇ. Ἐν συνεχείᾳ τὴν 21ην ἐγένετο ἡ ἐπίθεσις ἐναντίον τῆς Δεσκάτης. Ἀπὸ πληροφορίας Λογαγοῦ, ὁ ὁποῖος ἔλαβε μέρος εἰς τὴν μάχην, ἦσαν 1.000– 1.200 ἀντάρτες. Διατάσσεται ὁ λόχος, ὁ κινηθεὶς πρὸς Λειβάδι νὰ κινηθῇ διὰ Σαρανταπόρου πρὸς Λαζαράδες. Ἐκεῖ θὰ εὕρισκε διλοχίαν ὑπὸ τὰς διαταγὰς τῆς ὁποίας θὰ ἐτάσσετο. Ταὐτοχρόνως ἕτερος λόχος ἐκ Κοζάνης διετάχθη νὰ κινηθῇ καὶ νὰ φθάσῃ εἰς Λαζαράδες νὰ ἐνταχθῇ εἰς τὴν διλοχίαν καὶ ἀπὸ κοινοῦ νὰ ἐπιτεθοῦν κατὰ τῶν ἀνταρτῶν τῆς Δεσκάτης. Ἔφθασαν εἰς Λαζαράδες. Διλοχίαν δὲν ἀνεῦρον. Ὁ Λόχος ὁ ὁποῖος εἶχεν ὑποστῆ τὴν ἐπίθεσιν τῶν 1.200 ἀνταρτῶν συνεπτύχθη καὶ διελύθη. Οἱ δύο Λοχαγοὶ ποὺ ἔφθασαν, συνεσκέφθησαν τί θὰ πράξουν καὶ σὰν στρατιωτικοί, διότι ὁ στρατὸς μάχεται μετ’ αὐτοθυσίας, ἀπεφάσισαν νὰ κινηθοῦν πρὸς Δεσκάτην. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν ἐγνώριζον ποία ἦτο ἡ δύναμις τῶν ἀνταρτῶν, μόλις ἐκινήθησαν περὶ τὰ χίλια μέτρα, ἐβλήθησαν ἀπὸ πολλὰ σημεῖα καὶ ἠναγκάσθησαν νὰ συμπτυχθοῦν. Αὐτὰ τὴν 21ην. 22α ἀδράνεια, 23ῃ ἀδράνεια. 24ῃ πηγαίνουν καὶ τὰ τρία τάγματα, ἀλλὰ τὴν 24ην ἦτο πολὺ ἀργά. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἦτο διοικητὴς σώματος στρατοῦ κάποιος ἀπὸ σᾶς, ἐὰν θὰ ἤθελε καλλίτερον ἀπὸ τοῦτο, τὸ νὰ συγκεντρωθοῦν ὅλοι εἰς τὴν Δεσκάτην καὶ οἱ 1.200, θὰ ἠθέλατε μεγαλυτέραν εὐκαιρίαν; Νομίζω ὅτι ὁ στρατηγὸς Ζέρβας θὰ ἦτο πολὺ εὐχαριστημένος ἐὰν ἐμάνθανεν ὅτι συνεκεντρώθησαν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅμως ὅτι θὰ εἶχε λάβει τὰ μέτρα του ἐγκαίρως, καὶ θὰ εἶχε ἐπεξεργασθῆ καὶ σχέδιον. Καὶ μάλιστα ἀφοῦ εἶχαν προηγηθῆ τὰ γεγονότα τοῦ Λειβαδιοῦ, καὶ ὅπου ὑπῆρχε λόχος, εἶχε προσβληθῆ. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον θὰ εἶχε λάβει τὰ μέτρα του θὰ εἶχε ἐκδώσει διαταγὰς πρὸς τοὺς ἀξιωματικοὺς ποὺ ἔπρεπε νὰ πᾶνε τὰ τμήματα ἀπὸ ἀπόψεως τοπογραφικῆς θὰ εὑρίσκετο εἰς θέσιν ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος νὰ εὑρεθοῦν τὰ τάγματα εἰς σημεῖον ἐπίκαιρον διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ προσβάλουν καὶ νὰ ἐξοντώσουν ὅσους ἀντάρτας ἠμποροῦσαν περισσοτέρους. Ἀντὶ νὰ τοὺς κυνηγᾶμε 5–5, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο συμφερώτερον νὰ τοὺς ἀγκιστρώσωμεν εἰς μάχην ὅταν εἶναι πλέον συγκεντρωμένοι. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὑπὲρ τῆς Διοικήσεως ἡ ἐξέλιξις τῶν γεγονότων. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ διοίκησις σώματος στρατοῦ νὰ πράξῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον στρατιωτικῶς ἐπιβάλλεται, ὅταν ὁ ἐπιτελάρχης της, κύριοι βουλευταί......

§66Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑφ. Στρατιωτ.). Ἀναπτύσσετε μίαν μάχην, τὴν ὁποίαν ἔχετε πληροφορηθῆ ἐν ταῖς λεπτομερείαις. Γνωρίζετε, ὅμως, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι περιπτώσεις ποὺ οἱ κατώτεροι ἀξιωματικοὶ δὲν ξεύρουν τὴν γενικωτέραν κατάστασιν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν διατελεῖ ἡ διοίκησις, καὶ ἔχει τὴν γνώμην ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἔτσι. Θὰ εἶχον νὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν νὰ μὴν ἐκτίθενται ἀβασανίστως πληροφορίαι ἐν σχέσει πρὸς ὡρισμένας ἐνεργείας, εἴτε τῆς ἀνωτάτης, εἴτε τῆς κατωτέρας διοικήσεως τοῦ στρατοῦ. Ὁ Λοχαγὸς ποὺ σᾶς ἔδωσε τὴν πληροφορίαν αὐτὴν ὤφειλε νὰ μὴν σᾶς τὴν δώσῃ διότι δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα.

§67Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Ἔχετε δίκαιον, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ ἔτσι ποὺ ἐφθάσαμε νὰ μένουν εἰς τὰ βουνὰ οἱ ἀξιωματικοὶ ἐπὶ ὁλοκλήρους μῆνας ἄνευ ἀποτελέσματος, τί θέλετε νὰ κάνουν; Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ὁ ὁποῖος τὸν ἠνάγκασε τὸν ἀξιωματικὸν αὐτὸν νὰ φθάσῃ ἐκεῖ ὅπου ἔφθασε.

§68Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑφ. Στρατιωτ.). Διὰ νὰ ἔχωμεν στρατόν, θὰ ἔπρεπεν αὐτὸς ὁ ἀξιωματικὸς νὰ μὴ ὑπάρχῃ εἰς τὸ στράτευμα. Σᾶς παρακαλῶ νὰ τὸν κατονομάσετε.

§69Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Σᾶς εἶπον ὅτι ἔσφαλεν ὁ ἀξιωματικὸς αὐτός. Ἀλλ’ ὅταν δὲν ὑπάρχει ἀνωτάτη στρατιωτικὴ ἡγεσία, ἡ ὁποία νὰ ἀσκῇ τὴν ἐπιρροήν της, καὶ νὰ ζητῇ τὸν λόγον καὶ νὰ ἐπιβάλῃ καὶ κυρώσεις ἐναντίον ἐκείνων ποὺ δὲν ἔπραξαν τὸ καθῆκον των.

§70Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑφ. Στρατιωτ.). Ἡ ἡγεσία ἐλέγχεται καὶ εὑρίσκεται εἰς τὴν θέσιν της. Ἡ ἐντύπωσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅτι ἡ ἡγεσία εἶναι αὐτὴ ποὺ πρέπει νὰ εἶναι.

§71Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Εἰς τὴν Γαλλίαν ἀνεκλήθησαν στρατηγοί, διότι ἀπέτυχον εἰς μίαν μάχην, διότι μάχην δίδομεν καὶ ἡμεῖς, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς κοινῆς γνώμης ἀνεκλήθησαν στρατηγοί, ὅπως ὁ Σέφερ καὶ τόσοι ἄλλοι. Καὶ ἔρχεσθε καὶ μοῦ λέτε ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσετε εἰς τὴν θέσιν του στρατηγὸν ὁ ὁποῖος ἀπέτυχε, καὶ νὰ σκοτώνωνται τὰ παιδιὰ τοῦ κόσμου; Αὐτὸ δὲν εἶναι λογικόν.

§72Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, εἶπεν ὅτι ἡ κατάστασις δὲν ἐπιτρέπει τοιούτου εἴδους συζητήσεις. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω: Ἐὰν αὐτὰ εἶναι ἀληθῆ καὶ ἔχω δίκαιον, εἶναι συμφέρον νὰ τὸ ἀποσιωπήσωμεν ἢ εἶναι μεγαλύτερον συμφέρον νὰ προσβλέψωμεν πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἀνδροπρεπῶς καὶ νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα μας πολὺ γρηγορώτερον μήπως αὔριον, σιωπῶντες, εἶναι ἀργά; Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον νομίζω....

§73Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἐὰν αὐτὰ εἶναι ἀληθῆ, διατὶ δὲν ἐπιβάλλονται κυρώσεις; Ἄλλως νὰ διαψευσθῇ ὁ κ. συνάδελφος, ἐὰν δὲν εἶναι ἀληθῆ.

§74Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ διαψεύσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἶναι τοῦτο: Διατὶ δὲν εἶχε λάβει τὰ μέτρα της ἡ Διοίκησις τοῦ Γʹ Σώματος Στρατοῦ διὰ νὰ ἀγκιστρώσῃ εἰς μάχην τοὺς 1200 καὶ νὰ φέρῃ ἕνα ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἔφερε διὰ πολλῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγκιστρώσουν τὰς ἀνταρτικὰς συμμορίας εἰς μάχην; Μήπως διότι ἐπιτελάρχης εἶναι Συνταγματάρχης, τὸν ὁποῖον δὲν τὸν γνωρίζω, Συνταγματάρχης ὁ ὁποῖος ἔφυγε τὸ 1935 ὄχι ὡς κινηματίας, ἀλλὰ διότι ὑπέβαλε δήλωσιν ὑπογεγραμμένην ὑπὸ τοῦ ἰδίου ὅτι ἀρνεῖται νὰ ὑπηρετήσῃ ὑπὸ βασιλικὸν καθεστώς, καὶ ὁ ὁποῖος ἀπὸ Ταγματάρχης εὑρέθη Συνταγματάρχης, μήπως, ἐρωτῶ, τὰ ἐπαγγελματικὰ ζητήματα καὶ ἡ πίστις τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἔχῃ, μήπως εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα δὲν τοῦ ἐπιτρέπουν νὰ ἐργασθῇ ὡς Ἐπιτελάρχης; Ἐγὼ ἁπλῶς διαπιστώνω τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχει οὕτως. Νομίζω ὅτι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς δὲν δύναται νὰ παραβλέψῃ αὐτό.

§75Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Νομίζω ὅτι δὲν ἔχετε καλὰς πληροφορίας διὰ τὸν Ἐπιτελάρχην. Εἶναι ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος ἐπολέμησεν ὅπως ὀλίγοι. Εἶναι ἐξαιρετικὸς ἀξιωματικὸς καὶ λυποῦμαι διότι πάλιν εἰς τὸ κομματικὸν φέρετε τὸ ζήτημα.

§76Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶναι πράγματι ἐκλεκτὸς ἀξιωματικός.

§77Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Οὔτε ἐγὼ δὲν τὸν γνωρίζω, κύριε συνάδελφε. Πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ κάποιος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι φανατισμένος, εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀπὸ τοῦ βήματος ὁμιλεῖ. Ἁπλῶς διαπιστώνω τὰ γεγονότα.

§78Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Διατὶ δὲν διατάσσει ἡ Κυβέρνησις νὰ γίνῃ μία ἀνάκρισις καὶ νὰ ἀνακαλυφθοῦν οἱ ὑπεύθυνοι τόσων ἀποτυχιῶν;

§79Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Δὲν γνωρίζω, κύριοι βουλευταί, ἐὰν πρέπει νὰ εἰσέλθω εἰς συγκρούσεις, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν εἰς τὸ Γʹ Σῶμα Στρατοῦ. Θὰ ἀκούσω τὴν σύστασιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ καὶ δὲν θὰ θελήσω νὰ κάμω κριτικὴν βάσει γεγονότων εἰς τὰς συγκρούσεις τοῦ Γʹ Σώματος Στρατοῦ. Μόνον θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας καὶ σᾶς ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ἐπὶ 4 σημείων. Εἰς τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον διεδραματίσθησαν τὰ γεγονότα τοῦ Σκρᾶ, σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι πρὸ 2 ἡμερῶν ὁ Λόχος τοῦ Ἀρχαγγέλου συνεκρούσθη μὲ ὁμάδα ἀνταρτῶν. Σᾶς ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ὅτι ἀπὸ τῆς 1ης τοῦ μηνὸς ἀναφοραὶ καὶ δελτία πληροφοριῶν τῆς 36ης Ταξιαρχίας Γιαννιτσῶν ἀνέφερον εἰς τὸ Σῶμα Στρατοῦ ὅτι γίνονται συγκεντρώσεις. Σᾶς ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου σημείου τὸ ὁποῖον θὰ διαβάσετε εἰς τὸ ἐπίσημον ἀνακοινωθέν, ὅτι 7 ἀξιωματικοὶ εἶναι νεκροὶ καὶ 12 στρατιῶται. Δὲν λέγω τίποτε ἐπ’ αὐτοῦ, μόνον τὸ θέτω ὑπ’ ὄψει σας. Καὶ ἕνα τέταρτον σημεῖον, τὸ ὁποῖον δὲν τὸ διεσαφήνισε καλῶς ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, εἶναι ἐὰν τὸ Σκρᾶ ἀνακατελήφθη κατόπιν ἀγῶνος ἢ ὅταν οἱ ἀντάρται ἀπεχώρησαν ἐξ αὐτοῦ. Δὲν λέγω τίποτε, περισσότερον τούτου. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἰσέλθω εἰς ἕνα ἄλλο θέμα. Καὶ τοῦτο εἶναι ὁ ὅρος, ὁ ὁποῖος τελευταίως τόσην μεγάλην ἔκτασιν ἔλαβεν: Πρόκειται περὶ τοῦ «διεθνοῦς κλίματος». Κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, ἡ προαγωγὴ τινῶν ἀντιστρατήγων σήμερον, ἐγένετο ἀπὸ τὴν ἐπίδρασιν τοῦ διεθνοῦς τούτου κλίματος. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐπέδρασαν ἐξωτερικαὶ εἰσηγήσεις διὰ νὰ ἔχωμεν σήμερον τὴν στρατιωτικὴν ὑπερτάτην ἡγεσίαν τοῦ Στρατοῦ οἷα εἶναι αὕτη. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς κάνω μίαν δήλωσιν: Νὰ εἶσθε ἀπολύτως βέβαιοι, ὅτι περισσότερον ἀπὸ ἐμὲ φίλος τῶν Ἄγγλων, τόσον εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸν πόλεμον, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐξακολουθήσω νὰ εἶμαι καὶ εἰς τὸ μέλλον καὶ ὄχι διὰ λόγων ἀλλὰ καὶ διὰ πράξεων, περισσότερον ἀπὸ ἐμὲ φίλος τῶν Ἄγγλων, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ὑπάρχει. Καὶ ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι οὐδεὶς Ἄγγλος ἀξιωματικὸς ἐπολέμησεν τόσον διὰ τὴν Ἑλλάδα, ὅσον Ἕλληνες ἀξιωματικοὶ ἐπολέμησαν διὰ τὴν Ἀγγλίαν. Ἀκριβῶς ὅμως διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ διὰ τὸν λόγον ὅτι ἡ φιλία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη αὐτοῦ πρὸς τὴν Ἀγγλίαν συνεπείᾳ τοῦ διεθνοῦς κλίματος, τείνει ὄχι μόνον νὰ ἐξαλειφθῇ, ἀλλὰ καὶ νὰ μετατραπῇ εἰς μῖσος, διὰ τοὺς λόγους τούτους θὰ φανῶ κάπως εἰλικρινής, ὁμιλῶν διὰ τὴν ἐπίδρασιν αὐτοῦ τοῦ κλίματος: Ἡ Ἀγγλικὴ ἀποστολή, ἡ ὁποία ἀφίχθη εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ διοργανώσῃ καὶ συγκροτήσῃ τὸν Ἐθνικὸν Στρατὸν ἔχει ἐπικεφαλῆς ἕναν σεβαστὸν καὶ ἀξιότιμον κύριον, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἐκπροσωπεῖ μίαν φίλην καὶ σύμμαχον χώραν, ἐν τούτοις ὅμως ὁ κύριος αὐτὸς δὲν παύει νὰ εἶναι ὁ Ταγματάρχης τοῦ 1939, ὁ ὁποῖος εἶχε τὸ δυστύχημα, ἴσως χωρὶς νὰ θελήσῃ, νὰ ἡττηθῇ εἰς τὴν Δουνκέρκην. Καὶ συνεπείᾳ τῆς ἐπιδράσεως τοῦ διεθνοῦς κλίματος καταστρέφει ὁλόκληρον Ἑλληνικὸν στρατιωτικὸν μηχανισμόν, ἰδίως καταστρέφει Ἑλληνικὴν στρατιωτικὴν ἱεραρχίαν, διότι ἴσως τοῦτο τοῦ ἐπεβλήθη, ἡ ὁποία λόγῳ τῆς ἀνεχείας λόγῳ τοῦ ψυχικοῦ δεσμοῦ καὶ πρὸ παντὸς λόγῳ τοῦ ἑνιαίου δόγματος, τὸ ὁποῖον τὴν διεῖπεν κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου, ὄχι μόνον ἐνίκησε τὴν ἑτέραν τῶν πτερύγων τῆς ἀξονικῆς παρατάξεως ἀλλὰ ἀντέστη καὶ εἰς τὴν ἄλλην πτέρυγα καὶ ἐδημιούργησε τὸ ἔπος τῆς Ἀλβανίας. Σᾶς ὁμολογῶ ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ βασικὴ αἰτία, διὰ τὴν ὁποίαν σήμερον ὁ στρατὸς δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ εὑρίσκεται. Τὸ διεθνὲς κλῖμα ἐδημιούργησε τὴν Βάρκιζαν μὲ ἀποτέλεσμα οἱ μὲν πραγματικοὶ ἀρχηγοὶ νὰ παραμένουν ἢ μᾶλλον νὰ διαφύγουν τὰς κυρώσεις τοῦ νόμου, τὰ δὲ ὄργανα αὐτῶν νὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας αὐτοῦ. Τὸ διεθνὲς κλῖμα ἔφερε τὴν Κυβέρνησιν, νομίζω, τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Σοφούλη, καὶ τοῦ ἐπέβαλε καὶ αὐτοῦ τὸν νόμον τῆς ἀποσυμφορήσεως. Τὸ διεθνὲς κλῖμα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει εἰς τοὺς Ἄγγλους καὶ συμμάχους στρατιώτας, ὅπως ἔγινεν εἰς τὴν Νάουσαν, νὰ ἐπιτίθενται 400 ἀντάρται καὶ ὁ λόχος νὰ κρύπτεται εἰς τὰ ὀρύγματα καὶ εἰς ἀπόστασιν 10 μέτρων νὰ βάλῃ τὸ αὐτόματον τῶν ἀνταρτῶν ἐναντίον τῶν ἐθνικιστῶν. Πραγματικῶς, τὸ διεθνὲς κλῖμα τοὺς ἠνάγκασε νὰ παραμείνουν ἀδρανεῖς, καθ’ ὃν χρόνον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς σφαγιάζεται καὶ δολοφονεῖται. Ἐξ ὅλων αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, δύο συμπεράσματα ἐξάγονται: ὅτι ἡ στάσις τῶν μεγάλων μας φίλων καὶ συμμάχων εἰς ἑκάστην χώραν εἶναι ἀνάλογος πρὸς τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκουν εἰς τὴν διεθνῆ αὐτῶν πολιτικήν. Συνέπεια τούτου ἐξάγεται ἕτερον συμπέρασμα, τὸ ἑξῆς: Ὅτι δὲν ἐνδιαφέρονται οἱ μεγάλοι μας σύμμαχοι καὶ μεγάλοι μας φίλοι διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τῶν 7½ ἑκατομμυρίων, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐδαφικὴν ζώνην, ἡ ὁποία λέγεται Ἑλλὰς καὶ καλύπτει ἕνα τμῆμα τῆς Μεσογείου πρὸς Βορρᾶν. (Χειροκροτήματα).

§80Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ἀπορῶ πῶς ἡ Κυβέρνησις ἐπιτρέπει νὰ λέγωνται αὐτά.

§81Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Αὐτὰ μᾶς ἔφαγαν.

§82ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πρέπει νὰ λέγωνται αὐτά.

§83Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Τόσον ἡ Κυβέρνησις ὅσον καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, συναγωνίζονται ποῖοι θὰ φανοῦν πλέον ἀρεστοὶ καὶ ποῖοι θὰ φανοῦν πλέον προσηρμοσμένοι πρὸς τὸ διεθνὲς κλῖμα. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον τὸ Ἔθνος ἔφθασεν εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν. (Χειροκροτήματα). Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν. Μήπως ἐσκέφθη ποτὲ τὶς ἐξ ὑμῶν, συγκεκριμένως ὁ ἀξιότιμος κ. Μακκᾶς, τὸν ὁποῖον καλῶς γνωρίζω καὶ καλῶς μὲ γνωρίζει διότι συνηντήθημεν κάποτε, ἐρωτῶ, ἐσκέφθη ποτὲ κανεὶς τὶ θὰ γίνῃ εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ μεγάλοι καὶ ἰσχυροὶ τῆς γῆς δὲν κατορθώσουν νὰ λύσουν εἰρηνικῶς τὰς διαφοράς των καὶ ἀναγκασθοῦν νὰ προσφύγουν εἰς τὴν βίαν; Κύριοι συνάδελφοι, ἡ γραμμὴ ἀπὸ τοῦ στενοῦ τῆς Κερκύρας μέχρι τοῦ Εὐξείνου Πόντου, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς ὑψομετρικῆς διαφορᾶς τῆς γραμμῆς ταύτης καὶ ἀναπτυσσομένης ἐπὶ ὁριζοντίου προβολικοῦ, ὑπερβαίνει τὰ 1500 χιλιόμετρα· λέγω δὲ μέχρι Μαύρης Θαλάσσης, διότι νομίζω καὶ ἡ Ἀνατολικὴ Θράκη θὰ εἶναι εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εἶναι καὶ ἡ Ἑλλάς. Πόσες Μεραρχίες χρειάζονται διὰ νὰ κρατηθῇ κανονικὸν μέτωπον ἀμύνης, εἰς τὸ μέτωπον αὐτό; Δὲν φθάνουν αἱ δεκάδες, ἴσως ἑκατοντάδες καὶ ἄνω. Τὸ ὀλιγώτερον τὸ ὁποῖον θὰ συμβῇ εἰς ἐκεῖνον ποὺ θὰ διαθέσῃ τὰς δυνάμεις αὐτάς, δηλαδὴ τὸ ἐπιτελεῖον ποὺ θὰ ἀποφασίσῃ νὰ καταστήσῃ τὴν γραμμὴν ταύτην κανονικὸν μέτωπον, θὰ εἶναι ν’ ἀποκληθῇ τοὐλάχιστον ἠλίθιον, διότι ἀπὸ στρατηγικῆς πλευρᾶς εἶναι νεκρόν, καλύπτει στενὴν λωρίδα ἐδάφους καὶ ἐν συνεχείᾳ ἔχομεν τὴν θάλασσαν. Θὰ ἤθελα ἔπειτα ἀπὸ τὰς σκέψεις αὐτὰς νὰ ἐρωτήσω: Διατὶ παραπονεῖται ἡ Κυβέρνησις ὅτι οἱ σύμμαχοι δὲν μᾶς δίδουν ὅπλα, δὲν μᾶς δίδουν ἐφόδια, δὲν μᾶς δίδουν χρήματα νὰ δημιουργήσωμεν στρατὸν τόσον ὅσος χρειάζεται διὰ νὰ κλεισθοῦν τὰ σύνορα; Διότι κύριοι εἶναι κόπος χαμένος αἱ ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι γίνονται διὰ τὴν ἐξόντωσιν τῶν συμμοριῶν ἐφ’ ὅσον δὲν κλείνονται τὰ σύνορα. Ἐφ’ ὅσον ἔχουν βάσιν ἐξορμήσεως καὶ ἐφόδια θὰ εἶναι ἕνας κόπος τόσον χαμένος καὶ θὰ σκοτώνεται ὁ κόσμος ἀσκόπως ἴσως. Ἄρα διατὶ δὲν μᾶς δίδουν τὰ μέσα διὰ νὰ φκιάσωμεν στρατόν, νὰ κλείσωμε τὰ σύνορά μας καὶ νὰ περιφρουρήσωμεν τὴν ζωὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ; Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ὁ στρατὸς ὁ ὁποῖος ὀργανοῦται εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν εἶναι τόσος ὅπως χρειάζεται διὰ νὰ δώσῃ καιρὸν εἰς τὰς συμμάχους δυνάμεις νὰ καταστήσουν τὴν Ἑλλάδα μέτωπον ἀμύνης, ἀλλὰ τόσος ὅσος χρειάζεται διὰ νὰ δοθῇ ὁ χρόνος νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὰ ἴδια. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι Ἕλλην βουλευτὴς ἀντιπροσωπεύω μίαν μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ σέβομαι τοὺς πάντας. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἶμαι Ἕλλην καὶ νὰ ἐνδιαφέρωμαι περισσότερον διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ σιωπᾷ, ἠμπορεῖ νὰ ἑλίσσηται διπλωματικῶς, ἠμπορεῖ νὰ πράττῃ τὰ πάντα. Ἐγὼ ὅμως εἶμαι Ἕλλην βουλευτὴς καὶ αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας τὰ ὅσα τὴν στιγμὴν ταύτην λέγω. Καὶ ἐὰν τοῦτο συμβῇ μὴ νομίσητε ὅτι αἱ θυσίαι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ θὰ μείνουν ἀνεκμετάλλευτοι. Ὅταν ἐγένετο τὸ Ἔπος τῆς Ἀλβανίας, κύριοι συνάδελφοι, ἔ! τότε οἱ μεγάλοι μας σύμμαχοι ἐξεμεταλλεύθησαν τοῦτο. Ἐστάλησαν ἄνθρωποι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διπλωμάται, πολιτικοὶ καὶ Βασιλεῖς ἀκόμη καὶ ἔλεγον κάπου, εἰς κάποια ἄλλα σύμμαχα καὶ μεγάλα κράτη «δὲν βλέπετε; τὸ μικρὸν αὐτὸ Ἔθνος ἐπειδὴ εἶχεν ἐνστερνισθῆ τὴν ἰδέαν τῆς ἐλευθερίας, τῆς Δικαιοσύνης καὶ τῆς ἠθικῆς, ἔπεσεν ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων μαχόμενον ὑπὲρ τῶν ἰδεῶν αὐτῶν. Σεῖς; Διατὶ δὲν προσπαθεῖτε τέλος πάντων νὰ ἔλθητε ὄχι συνεπίκουροι ἀλλὰ νὰ ἐπιστρατευθῆτε καὶ νὰ πράξητε καὶ σεῖς τέλος πάντων ἕνα μέρος τῶν ὅσων ἔπραξεν ἡ Ἑλλάς;». Ἀλλὰ ἐὰν γίνῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σᾶς λέγω, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐκμετάλλευσις θὰ γίνῃ κατὰ τὸν ἀντίστροφον τρόπον. «Βλέπετε αὐτὸ τὸ μικρὸ κράτος τὸ ὁποῖον ἔπραξεν τὰ πάντα καὶ ἐθυσίασεν τὰ πάντα; Σήμερον εἶναι τὸ θῦμα μιᾶς ἐπιθέσεως ἀπὸ τοὺς βαρβάρους». Θὰ γίνῃ καὶ ἄλλη ἐκμετάλλευσις. Ἀλλὰ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ τὰ πληρώσῃ ὅλα καὶ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ὁποίου θὰ συσσωρεύωνται πάντοτε ἐρείπια εἶναι ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀλλὰ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ὀφείλουν νὰ ἀπαλλαγοῦν, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐσωτερικά μας ζητήματα τοὐλάχιστον, ἀπὸ τὸ διεθνὲς κλῖμα. Θὰ μᾶς εἴπουν ἴσως οἱ διαχειριζόμενοι ὑπευθύνως τὴν χώραν: «Καλά! Καὶ ἐὰν μᾶς σφίξουν τὸν οἰκονομικὸν βρόγχον τί θὰ ποῦμε; ποῦ θὰ εὕρωμεν τὰ μέσα καὶ τὰ ἐφόδια διὰ νὰ φκιάξωμε τὸν στρατόν»; Ἐπ’ αὐτοῦ πιστεύω τὰ ἑξῆς, κύριοι συνάδελφοι. Εἶναι ψεῦδος τὸ ὅτι δὲν ὑπάρχουν χρήματα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τὸ Κράτος εἶναι γεγονὸς ὅτι δὲν ἔχει χρήματα εἰς τὰ Ταμεῖα. Ἀλλ’ εἶναι ἐξ ἴσου γεγονὸς ὅτι μία μερὶς ὡρισμένης τάξεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἔχει τόσα χρήματα ὅσα δὲν εἶχεν εἰς οὐδεμίαν ἄλλην ἐποχήν. (Χειροκροτήματα). Συνεπῶς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος Κυβερνᾷ τὰς τύχας τῆς χώρας εἶναι ὑποχρεωμένος, ἀφοῦ καθορίσῃ τὰς σχέσεις του ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐσωτερικά μας ζητήματα ἀπὸ τοὺς μεγάλους μας συμμάχους, ὀφείλει νὰ προβῇ εἰς δύο μεγάλας χειρονομίας. Αἱ περιστάσεις εἶναι σοβαραί. Τὸ λέγομεν ὅλοι. Ἀλλὰ χρειάζονται διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἐξ ἴσου σοβαραὶ ἀποφάσεις. Ὀφείλει λοιπὸν νὰ προβῇ εἰς ἄμεσον ἐπιστράτευσιν δι’ ἀτομικῶν προσκλήσεων ὅλων τῶν ἐθνικῶς σκεπτομένων Ἑλλήνων ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τῶν ἀστικῶν κέντρων. (Χειροκροτήματα). Πρέπει νὰ ἐπιστρατευθῇ ὁ Δῆμος Ἀθηναίων, Θεσσαλονίκης, Πατρῶν, Τριπόλεως, Κορίνθου, Καλαμῶν, διότι κύριοι, σᾶς λέγω μετὰ πάσης εἰλικρινείας ὅτι ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου δυσφορεῖ, διότι τὰ πάντα ἐπεσωρεύθησαν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς του. Χωροφύλακες ἄνευ θητείας, νὰ ἐγκαταλείπουν τὰ σπίτια τους, χωρικοὶ νὰ ἐγκαταλείπουν τὰ χωράφια των, ἐνῷ ὁ λαὸς τῶν ἀστικῶν κέντρων, ἀναγινώσκει τὰς ἐφημερίδας καὶ λέγει διατὶ δὲν ἐμπεδώνεται ἡ ἀσφάλεια; Ὀφείλει ἐφ’ ὅσον δὲν γίνεται νοητὸν ἀπὸ τὴν τάξιν αὐτὴν νὰ ἐπέμβῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἐπιστράτευσιν δι’ ἀτομικῶν προσκλήσεων διὰ τῆς βίας καὶ νὰ προβλέπῃ καὶ κυρώσεις ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ὀφείλει νὰ συντάξῃ ἓν ἄλλο νομοσχέδιον, νομοσχέδιον εἰδικῶν φορολογιῶν διὰ νὰ εὕρῃ ὅλα τὰ χρήματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ χρειασθῇ διὰ νὰ φτιάξῃ ἄνω τῶν 50.000 Στρατοῦ, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ζωὴν τῶν Ἑλλήνων. Ἴσως τὰ πράγματα νὰ μὴ εἶναι κι’ ἔτσι, ἴσως καὶ νὰ μὴ ἔχω δίκηο καὶ νὰ πλανῶμαι, ἀλλὰ φρονῶ ἀδιστάκτως, ὅτι ἡ ὑπόθεσις τοῦ Ἔθνους καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διακυβεύεται. Πᾶν μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ τείνῃ εἰς τὴν μεταβολὴν τῆς καταστάσεως εἶναι τοὐλάχιστον ἐπιβεβλημένον.

§84ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον δὲν σᾶς χειροκροτοῦν τὰ θεωρεῖα.

§85Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Ἐγὼ οὐδένα δεσμὸν ἔχω μὲ τὰ θεωρεῖα. Ἐγὼ ὁμιλῶ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Οὔτε ἐνδιαφέρομαι διὰ τὰ χειροκροτήματά τους. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, νὰ εἴπω τινὰ διὰ μίαν εἰδικὴν κατηγορίαν Ἄγγλων τζέντλεμαν. Διὰ μίαν εἰδικὴν κατηγορίαν Ἄγγλων, πρόκειται. Διὰ τὸν κύριον Ζιλλιάκους καὶ Οὐΐλκυ, οἱ ὁποῖοι ἀπεφάνθησαν ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου βήματος τῆς Βουλῆς τῶν Κοινοτήτων, ὅτι ἡ Βουλγαρία προσέφερε περισσότερα εἰς τὸν Ἀγῶνα καὶ ὅτι ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τῆς δώσωμεν οἰκονομικὴν διέξοδον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ εἰς τὴν Καβάλλαν καὶ τὴν Ἀλεξανδρούπολιν.

§86Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Αὐτοὶ εἶναι κομμουνισταί, κύριε συνάδελφε. Ἀνήκουν εἰς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα.

§87Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Δι’ ἐμὲ δὲν παύει νὰ εἶναι Ἄγγλοι βουλευταί.

§88Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Ὁ Οὐΐλκυ, κύριοι, εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εὐθύνεται διὰ τὰς σφαγὰς τῶν Καλαμῶν. Πρόκειται περὶ κομμουνιστοῦ ὁ ὁποῖος εἶναι Μισέλλην.

§89Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τοὺς κυρίους αὐτοὺς ἂν ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες ὑπερθεματίζαμεν ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων ὥστε ὄχι μόνον νὰ τοὺς δώσωμεν οἰκονομικὴν διέξοδον, ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν μετατρέψωμεν εἰς ναυτικὴν βάσιν, καὶ προχωρήσωμεν ἔτι περαιτέρω καὶ ὠθήσωμεν νοτιώτερον ἀκόμη τὰς ναυτικὰς βάσεις πρὸς Δωδεκάνησον καὶ νὰ προχωρήσωμεν ἔτι περισσότερον νοτιώτερον ἀκόμη τὰς ναυτικὰς βάσεις πρὸς Δωδεκάνησον καὶ Κρήτην καὶ τὶ θὰ ἔλεγον τότε ἐὰν ὁ ἐξ Ἡρακλείων Στηλῶν διὰ Μάλτας, Σουὲζ καὶ ἐκεῖθεν διὰ Σιγκαπούρην Αὐτοκρατορικὸς δρόμος ἑνωθῇ μὲ μίαν ἄλλην ὁδὸν διὰ τῆς Μαύρης Θαλάσσης, Δαρδανελλίων, Σουέζ, ἑνωθῇ ἰμπεριαλιστικῶς, ἑνωθῇ μὲ τον προηγούμενον εἰς τὸ Σουὲζ καὶ τότε θὰ ἔχωμεν τὸν Σοσιαλισμὸν τοῦ Ζιλλιάκους καὶ τὸν Κομμουνισμὸν τοῦ Μανουήλσκυ ἀγκαλιασμένους διὰ νὰ ρυθμίζουν τὰ πολιτικὰ καὶ οἰκονομικὰ προβλήματα καὶ τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Ἀφρικῆς. Αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν θέλω νὰ ἀπευθύνω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, πρὸς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν Ἄγγλων τζέντλεμαν. Κύριοι συνάδελφοι, προτοῦ κατέλθω τοῦ βήματος τούτου θεωρῶ σκόπιμον, ἐγώ, ὁ ἔσχατος τῶν Ἀντιπροσώπων νὰ κάνω τελευταίαν προτροπήν, ἴσως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅπως ἀποφεύγοντες τὴν ἀτμόσφαιραν τῆς αἰθούσης ταύτης, διότι αἱ συζητήσεις τῆς Βουλῆς ἀναζωογονοῦν τὰ πάθη τὰ κομματικὰ καὶ τὰ μίση καὶ δὲν δημιουργοῦν κατάλληλον ἔδαφος διὰ συζητήσεις, συνεννοήσεις, ἐπαναλαμβάνω, ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ πράξουν τοῦτο, εἰς τρόπον ὥστε νὰ πράξουν κάτι, ἀντάξιον τοῦ Ἔθνους, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς σφαγιάζεται, εἰς τοιοῦτον σημεῖον πολὺ φοβοῦμαι ὅτι θὰ χάσῃ καὶ αὐτὸς τὴν ὑπομονήν του, μίαν ἡμέραν καὶ δὲν γνωρίζω κατὰ ποίου θὰ στραφῇ, κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ, καθ’ ἡμῶν ἢ καὶ ἐναντίον ἀμφοτέρων; (Χειροκροτήματα).

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Σ. Χούτας ἔχει τὸν λόγον.

§91Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ κυριωτέρα ἐντολὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν καὶ συνεπῶς ἡ κυριωτέρα ἀποστολὴ αὐτῆς, ἦτο ἡ ἐμπέδωσις τῆς τάξεως καὶ τῆς Ἀσφαλείας ἐν τῇ χώρᾳ ταύτῃ. Σήμερον μετὰ παρέλευσιν 8μήνου ἀφ’ ἧς ἡ Κυβέρνησις αὐτή, ἀνέλαβεν τὴν ἀρχήν, μὲ πραγματικὴν λύπην διαπιστοῦμεν, ὅτι ἀπέτυχεν οἰκτρῶς εἰς τὴν κυριωτέραν τῆς ταύτην ἀποστολήν. Ἡ Δημοσία τάξις ὄχι μόνον δὲν ἐμπεδώθη, ὄχι μόνον δὲν ἐβελτιώθη, ὄχι μόνον δὲν συνεκρατήθη, εἰς ὃ σημεῖον εὑρίσκετο πρὸ τῆς 31 Μαρτίου, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐπικινδύνως ἐξετραχύνθη. Ὁλόκληροι περιοχαὶ σήμερον τῆς Ἑλλάδος ἔχουν διαφύγει τὸν Κρατικὸν ἔλεγχον καὶ στενάζουν ὑπὸ τὸ πέλμα τῶν συμμοριῶν τοῦ ΕΛΑΣ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ξαναζεῖ καὶ πάλιν σήμερον τὰς μαύρας ἡμέρας τοῦ 1942–1945. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς οἱανδήποτε ἄλλην ἐποχήν, εἰς οἱανδήποτε ἄλλην περίοδον τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου, Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ ἀπετύγχανεν τόσον οἰκτρῶς εἰς τὴν κυριωτέραν τῆς ἀποστολήν, Κυβέρνησις, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ὁποίας θὰ κατελύετο κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἡ ἔννοια τοῦ Κράτους, ἀσφαλῶς θὰ εἶχε πρὸ πολλοῦ παραιτηθῆ. Ἢ ἐὰν τοῦτο δὲν εἶχε πράξει ἐγκαίρως, ἐπαναλαμβάνω, εἰς ἄλλην περίοδον τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου, θὰ εἶχε λάβει χώραν κάποια ἐπέμβασις πατριωτική, δυναμική, ἡ ὁποία τὴν μὲν Κυβέρνησιν ταύτην θὰ ἔθετεν ἐκποδών, εἰς δὲ τὴν Κρατικὴν ἐξουσίαν θὰ ἔδιδε τὸν τόνον καὶ τὸν ρυθμὸν ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον αἱ περιστάσεις αἱ κρίσιμοι ἀπαιτοῦν. Σήμερον αἱ γενικώτεραι καὶ εἰδικαὶ συνθῆκαι ὑφ’ ἃς ἡ χώρα διατελεῖ δὲν ἐπιτρέπουν τὴν δευτέραν αὐτὴν ἀνώμαλον ἀλλ’ ἴσως σωτηρίαν λύσιν. Ἐναπομένει ὅμως ἡ πρώτη. Διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν παραχωρεῖ τὴν θέσιν της, μετὰ τὴν διαπιστωθεῖσαν πλήρη ἀποτυχίαν της; Μήπως τοὺς ἐντίμους Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν τοὺς ἀπέλιπεν ὁ πατριωτισμός; ἀσφαλῶς ὄχι. Πιστεύω ἀκραδάντως ὅτι ἔχουν τοὐλάχιστον τόσον πατριωτισμὸν ὅσον καὶ οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν ὁ ὁποῖος ἤθελεν ἀμφισβητήσῃ τὸν ἰδικόν των τοιοῦτον. Δὲν παραιτεῖται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις διότι πιστεύει ὅτι ἔχει κάμει τὸ καθῆκον της. Πιστεύει ὅτι καὶ οἱαδήποτε ἄλλη Κυβέρνησις ἐὰν εὑρίσκετο εἰς τὴν ἀρχὴν ἡ κατάστασις δὲν θὰ ἦτο ἀλλοία. Πιστεύει ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἡ σημερινὴ ἐσωτερική μας ἔκρυθμος κατάστασις ὀφείλεται εἰς αἴτια ἀντικειμενικά, εἰς αἴτια διαφεύγοντα τὸν ἔλεγχον οἱασδήποτε Κυβερνήσεως Ἑλληνικῆς. Πιστεύει τοὐτέστιν ὅτι ἔπραξεν ὅ,τι θὰ ἔπραττεν οἱαδήποτε ἄλλη Ἐθνικὴ Κυβέρνησις καὶ ὅτι ἡ σημερινὴ ἔκρυθμος κατάστασις δὲν ὀφείλεται εἰς σφάλματα αὐτῆς. Αὐτὸς θέλει νὰ πιστεύῃ ὅτι εἶναι ὁ λόγος ὁ ὁποῖος ἀναγκάζει τοὺς ἀποτελοῦντας τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν νὰ συνεχίζουν παραμένοντες εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ ἀσκοῦντες τὴν κρατικὴν ἐξουσίαν μετὰ τὴν παταγώδη διαπίστωσιν τῆς ἀποτυχίας των εἰς τοὺς κυριωτέρους τομεῖς τῆς ἐθνικῆς των ἀποστολῆς. Ἡμεῖς πιστεύομεν καὶ διακηρύττομεν ὅτι ἡ σημερινὴ ἔκρυθμος κατάστασις ὀφείλεται κυρίως εἰς τὰ τεράστια σφάλματα τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Πιστεύομεν ὅτι δὲν ὀφείλεται ἀπολύτως εἰς αἴτια τοιαῦτα τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν μία Κυβέρνησις ἄλλη νὰ τὰ ἐπηρεάσῃ καὶ νὰ τὰ ἄρῃ. Ὡς πρῶτον σφάλμα τῆς παρούσης Κυβερνήσεως θεωροῦμεν καὶ καταλογίζομεν τοῦτο: ὅτι ὑπετίμησεν τὴν δύναμιν τοῦ ἀντιπάλου, ὑπετίμησεν τὸν ἐπικρεμάμενον κίνδυνον. Τὴν ἀνακωχὴν τὴν ὁποίαν ὁ ἐχθρὸς εἶχε συνάψει μὲ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος μεσολαβοῦντος τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Τὴν ἀνακωχὴν τῆς ὁποίας πρὸ τοῦ Μαρτίου ὁ ἐχθρὸς εἶχεν ἀνάγκην διὰ νὰ ἀνασυντάξῃ τὰς δυνάμεις του καὶ νὰ ἐξαπολύσῃ τὴν σημερινὴν ἐπίθεσιν του. Τὴν ἀνακωχὴν ἐκείνην τὴν παρεξήγησεν ἡ Κυβέρνησις ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν τὴν ἀρχήν. Κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα αὐτό, ποὺ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων εὑρίσκετο εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τὸ ΕΑΜ εἶχε πράγματι συνάψει, τρόπον τινὰ μίαν ἀνακωχὴν μὲ τὸ Κράτος, εἶχε σταματήσει τὴν δρᾶσιν του. Ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι ὅτι δὲν ἐσημειώθη δρᾶσις πρό, κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν καὶ ὀλίγας ἡμέρας μετ’ αὐτάς. Τὴν ἀνακωχὴν αὐτὴν ὁ Κομμουνισμὸς τὴν ἐπεζήτησε καὶ τὴν εὗρεν διὰ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων διότι εἶχεν ἀνάγκην τῆς ἐκεχειρίας αὐτῆς, εἶχεν ἀνάγκην αὐτῆς διὰ νὰ ἀνασυντάξῃ τὰς δυνάμεις του καὶ νὰ ἐξαπολύσῃ τὴν σημερινὴν ἀνταρσίαν τῆς ὁποίας εἰς τὸ πρῶτον στάδιον —τονίζω τοῦτο— εὑρισκόμεθα σήμερον. Καὶ τὴν φαινομενικήν, ἂς εἴπωμεν αὐτὴν ἠρεμίαν ἡ μὲν Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος τὴν ἐξέλαβεν ὡς ἀδυναμίαν τοῦ Κομμουνισμοῦ νὰ ξανακινηθῇ ἐπαναστατικῶς. Ἐπίστευσεν ὅτι κίνδυνος κομμουνιστικὸς δὲν ὑπάρχει πλέον. Ἀλλά, καὶ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, νομίζομεν ὅτι ἔκαμε μίαν παρεξήγησιν τρομεράν. Ἐπίστευσεν ὅτι ἡ προσωρινὴ ἐκείνη ἠρεμία ἢ μᾶλλον καταπράϋνσις τῆς δράσεως τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ὀφείλετο ἀκριβῶς εἰς τὴν πολιτικήν τοῦ κατευνασμοῦ τὴν ὁποίαν ἤσκησε. Δι’ ὃ καὶ ἐπιμένει τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἐπὶ τῆς πολιτικῆς του αὐτῆς. Ἐνῷ ἡμεῖς πιστεύομεν καὶ ἀπεδείχθη ὅτι δὲν ἦτο τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον μία προσωρινὴ ἐκεχειρία διὰ νὰ ἀνασυνταχθῇ ὁ ἐχθρὸς καὶ προετοιμάσῃ τὴν ἐπίθεσιν, τὴν ὁποίαν ἐξαπέλυσε σήμερον. Ἐπαναλαμβάνω ὅθεν ὅτι πρῶτον σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ὑπῆρξεν ὅτι ὑπετίμησε τὴν δύναμιν τοῦ ἀντιπάλου, ὑπετίμησε τὸν κίνδυνον. Ἀπόδειξις δὲ τοῦ ὅτι ὑπετίμησε τὸν κίνδυνον εἶναι ὅτι ἀνέθεσε τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ κινδύνου τούτου εἰς τὸν συμπαθέστατον καὶ ἐντιμότατον ἐκ Κερκύρας πολιτευτήν, ἀλλ’ ἀκαταλληλότατον διὰ τὴν σοβαρωτάτην αὐτὴν ἀποστολήν. Ἐκτὸς ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησεν τὸν ἀξιότιμον ἐκ Κερκύρας συνάδελφον ὡς τὸ δυναμικώτερον στέλεχος τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ὁπότε φυσικὰ δὲν ἔχει μεγάλο δίκηο. Ἐφ’ ὅσον δὲ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἐπίστευσεν ὅτι κίνδυνος κομμουνιστικὸς ἄμεσος τοῦ νὰ ἀπειλήσῃ τὴν ἀκεραιότητα καὶ τὴν ὕπαρξιν τῆς πατρίδος μας δὲν ὑπάρχει, ἦτο ἔν τινι μέτρῳ φυσικὸν νὰ ἐπιδοθῇ εἰς ἄλλην ἐνασχόλησιν κυρίαν δι’ αὐτήν: τὴν μικροκομματικὴν συναλλαγήν. Δι’ ὅ, ἐνῷ ὁ ἐχθρὸς προητοιμάζετο πυρετωδῶς διὰ νὰ ἐξαπολύσῃ τὴν σημερινὴν ἐπίθεσίν του, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἠσχολεῖτο πυρετωδῶς μὲ τὸ πῶς θὰ συνθέσῃ κομματικῶς τὰ.... κοινοτικὰ συμβούλια καὶ τὰς ἐπιτροπὰς διανομῶν ἐφοδίων τῆς OUNRRA. Ἀλλὰ καὶ ὅταν ὁ κίνδυνος ὁ κομμουνιστικὸς ἤρχισε νὰ προβάλῃ ἀπειλητικός, ὅταν ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλην ὁλόκληροι περιοχαὶ τῆς Ἑλλάδος ἤρχισαν νὰ ἐκφεύγουν τοῦ ἐλέγχου τοῦ Κράτους, ὅταν προέβαλε σαφῶς πλέον ὁ σκοπὸς τοῦ ἐχθροῦ, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπραξεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ πράξῃ. Ἐν ὄψει τοῦ κινδύνου αὐτοῦ ὁ ὁποῖος διεγράφη σαφῶς πρὸ πολλοῦ, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ σημάνῃ συναγερμὸν ὅλων τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων, καὶ ἀντὶ πάσῃ θυσίᾳ, ἔπρεπε νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐθνικήν μας ἕνωσιν. Ἀντὶ τούτου, ἀντὶ τουτέστιν νὰ ζητήσῃ τὴν συνδρομὴν ὅλων τῶν ἐφεδρικῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους καὶ τότε, ἀφοῦ ἐπιτύχῃ τὴν πλήρη Ἐθνικὴν ἕνωσιν, νὰ ζητήσῃ καὶ τὴν συνδρομὴν τῶν συμμάχων, ἡ Κυβέρνησις ἀφήσασα ὅλας τὰς ἐφεδρικὰς δυνάμεις τοῦ Ἔθνους ἀχρησιμοποιήτους ζήτησε μόνον καὶ μόνον καὶ μάλιστα τόσον ἀδεξίως τὴν συνδρομὴν τῶν συμμάχων: Ἐννοῶ τὴν συνδρομὴν εἰς ὅπλα τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ἡ Κυβέρνησις. Καὶ οἱ σύμμαχοι, ὡς συνήθως, ἀντὶ συνδρομῆς παρέσχον συμβουλήν!

§92Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρ. Κυβερν.). Συνδρομὴν εἰς ὅπλα;

§93Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Τὸ εἴπατε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου.

§94Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερν.). Νὰ πάρωμεν τὰ πρακτικὰ νὰ ἴδωμεν τὶ εἶπον.

§95Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς τὰς ἐφημερίδας εἴδομεν ὅτι εἰς τὸ Ἀγγλικὸν Κοινοβούλιον ἐγένετο ἐπ’ αὐτοῦ μακρὰ συζήτησις.

§96Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερν.). Ἐὰν ἐγράφησαν εἰς τὰς ἐφημερίδας εἶναι ἄλλο πρᾶγμα. Τί ἐλέχθη ἐδῶ.

§97Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ ζητήσῃ τὴν συνδρομὴν ὅλων τῶν ἐφεδρικῶν δυνάμεων τοῦ τόπου πρῶτον καὶ μετὰ τῶν συμμάχων, ἄφησε ἀχρησιμοποιήτους ὅλας τὰς ἐφεδρικὰς δυνάμεις τοῦ τόπου καὶ ἐζήτησε μονομερῶς καὶ ἀδεξίως τὴν συνδρομὴν τῶν συμμάχων. Εἰς τὴν μονομερῆ αὐτὴν αἴτησιν οἱ σύμμαχοι ἀντὶ συνδρομῆς, ἔδωσαν, καὶ αὖθις συμβουλήν. Καὶ ἡ συμβουλὴ ἦτο: κατευνασμός, συμφιλίωσις, ὑποχώρησις. Φρονῶ δὲ ὅτι εἰς τοιαύτην συμβουλὴν ὑπείκων ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔφερε πρὸς ψήφισιν σήμερον τὸ γνωστὸν νομοθέτημα περὶ μέτρων ἐπιεικείας καὶ τὰ τοιαῦτα, τείνων οὕτω πὼς τὴν χεῖρα πρὸς τὸν ἀντίπαλον διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸν κατευνασμόν, τὴν συμφιλίωσιν, τὴν καθησύχασίν του. Πιστεύω ὅμως ὅτι ἡ Κυβέρνησις πλανᾶται ἐὰν νομίζῃ ὅτι δι’ ὑποχωρήσεως, διὰ τῆς τακτικῆς τοῦ κατευνασμοῦ ἢ μὲ τὸ νὰ τείνῃ τὴν χεῖρα τῆς συμφιλιώσεως πρὸς τὸν ἀντίπαλον, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ πράγματι τὴν εἰρήνευσιν. Ἡμεῖς, πιστεύομεν ἀπολύτως ὅτι ὁ ἐχθρὸς αὐτὸς δὲν ζητεῖ τὴν χεῖρα τῆς Ἑλλάδος μας πρὸς συμφιλίωσιν, ζητεῖ τὴν κεφαλὴν τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ἡ τιμὴ καὶ ἡ ἀκεραιότης τῆς πατρίδος μας κινδυνεύει. Ἡ Πατρὶς αὐτὴν τὴν στιγμὴν βάλλεται πανταχόθεν ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς της, δὲν προστατεύεται ἐπαρκῶς ἀπὸ τοὺς φίλους της. Ἡ σωτηρία της εὑρίσκεται εἰς χεῖρας μας καὶ μόνον εἰς αὐτάς. Πιστεύομεν ὅτι μία πλήρης ἕνωσις ὅλων τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων εἰς ἓν μέτωπον, αὐτὸ καὶ μόνον δύναται νὰ σώσῃ σήμερον τὴν Ἑλλάδα. Πιστεύομεν ὅτι ὑπὸ τὰς κρισίμους αὐτὰς στιγμάς, δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύσις, παρὰ ἡ ἔνταξις ὅλων μας, ὅλων τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων, εἰς ἓν καὶ τὸ αὐτὸ Ἐθνικὸν χαράκωμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον καὶ δυνάμεθα, μετὰ πεποιθήσεως, νὰ βροντοφωνήσωμεν ἄλλην μίαν φορὰν τὸ γνώριμόν μας ὄχι καὶ τότε καὶ μόνον θὰ νικήσωμεν. (Χειροκροτήματα).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνεῖ ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν μετὰ μίαν ὥραν;

§99ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν ἐπὶ μίαν ὥραν. (Ὥρα 9.40′ μ. μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 10.50′ μ. μ.). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Λεονάρδος).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§102ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις, κύριε Πρόεδρε. Ἀπουσιάζουν ὅλοι οἱ κύριοι βουλευταί. Καλύτερον εἶναι νὰ συνεχίσαμεν τὴν συζήτησιν ἕως τὰς 12 ποὺ εἶναι ὅλοι παρόντες.

§103Χ. ΛΑΔΑΣ. Νὰ ἀναγνωσθοῦν τὰ ὀνόματα καὶ νὰ διαγραφοῦν ὅσοι ἀπουσιάζουν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δημητρᾶτος κατέθεσε τὴν ἑξῆς δήλωσιν: «......(ἀναγινώσκει).......». Ὁ κύριος Ε. Κουσαῆς ἔχει τὸν λόγον.

§105Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ἐπιτροπὴν πρὸ 5 ἢ 6 ἡμερῶν ἤκουσα ἕνα ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων νὰ λέγῃ, λίαν ἐπιτυχῶς κατ’ ἐμέ, τὰ ἑξῆς: Ὅτι συγγνώμην παρέχει ὁ ἰσχυρὸς εἰς τὸν ἀνίσχυρον, εἰς τὸν ἀδύνατον. Ὅταν τὸ ἀντίθετον συμβαίνει, ὅταν δηλαδὴ θέλῃ νὰ παράσχῃ συγγνώμην ὁ ἀνίσχυρος εἰς τὸν ἰσχυρόν, τοῦτο καταντᾷ σχεδὸν κωμικόν. Ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει φρονοῦμεν, ὅτι ἡμεῖς, τὸ Κράτος δηλαδή, ὡς μὴ ὤφειλεν, εἶναι ὁ ἀνίσχυρος ἤ, μᾶλλον διὰ νὰ εἶμαι ἐν τῇ ἀληθείᾳ, τὸ Κράτος ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἰσχυρὸν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος, ἀλλὰ δυστυχῶς, δὲν εἶναι, διότι ἴσως δὲν ἐφαρμόζεται ἡ μέθοδος ἐκείνη, δὲν χρησιμοποιεῖται δηλαδὴ ἡ δύναμις τοῦ Κράτους κατὰ τὸν ἁρμόζοντα καὶ τὸν κατάλληλον τρόπον. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον πιστεύομεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι ἡ συγγνώμη ἴσως — δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἶναι τολμηρὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω — ἴσως νὰ καθιστᾷ τὸ Κράτος καταγέλαστον. Αὐτὰ ἀπὸ ἀπόψεως ἀξιοπρεπείας τοῦ Κράτους ὡς τοιούτου. Ἄν ὅμως ἔλθωμεν καὶ εἰς τὴν οὐσίαν, τότε νομίζομεν ὅτι οὐδὲν τὸ θετικὸν ἀποτέλεσμα, ὅπως καὶ ἄλλοι τῶν κ. κ. συναδέλφων ἐτόνισαν, πρόκειται νὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τῆς παροχῆς τῶν μέτρων ἐπιεικείας. Διότι οἱ μὲν συνειδητοὶ κομμουνισταὶ δὲν θὰ συγκινηθοῦν, ὅπως δὲν συνεκινήθησαν, καὶ ἀπόδειξις, ὅτι, ἅμα τῇ ἐξαγγελίᾳ τῶν μέτρων ἐπιεικείας, ἐνέτεινον τὴν δρᾶσιν των εἰς ὃν βαθμὸν τὴν ἐνέτεινον. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἄλλους, τοὺς παρασυρθέντας δηλαδὴ ἢ βιασθέντας νὰ συμπράξουν μετὰ τῶν συμμοριτῶν, καὶ δι’ αὐτοὺς φρονοῦμεν ὅτι δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ κανὲν ἀποτέλεσμα, διότι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔχουν λάβει οἱ συμμορῖται ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελον νὰ γίνουν ἐξωμόται, κατ’ αὐτοὺς δηλαδή, καὶ νὰ ἀποχωρήσουν διὰ νὰ μεταβοῦν εἰς τὰς ἑστίας των, τὰ μέτρα, λέγω, αὐτὰ εἶναι τόσον ἐξοντωτικά, ὥστε δὲν θὰ τὰ ἀπετόλμα κανείς, ἀπολύτως κανείς, νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ἑστίαν του παρ’ ὅλα τὰ μέτρα τῆς ἐπιεικείας, τὰ ὁποῖα θὰ ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις. Διότι καὶ ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως γνωρίζω, ὅσον ἀφορᾷ τὴν περιφέρειάν μου τοὐλάχιστον, ὅτι οἱ συμμορίται ὡς ποινὴν διὰ τοὺς τοιούτους ἐξωμότας καθιέρωσαν τὴν ἐξόντωσιν τοῦ τε ἐξωμότου, τῆς οἰκογενείας του καὶ τὴν ὁλοσχερῆ ἐξαφάνισιν τῶν ὑπαρχόντων του. Συνεπῶς, νομίζομεν, οὐδὲν τὸ ἀγαθὸν θὰ προέλθῃ ἐκ τῆς παροχῆς τῶν μέτρων αὐτῶν ἐπιεικείας, ἀλλὰ μόνον ἐξευτελισμὸς τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους ὡς τοιούτου. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν φρονοῦμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο μᾶλλον σύμφωνος πρὸς τὸν προορισμόν της, ἐὰν ἔπαυε νὰ μεριμνᾷ περὶ παροχῆς μέτρων ἐπιεικείας καὶ ἐὰν ὅλην τὴν προσπάθειάν της κατηύθυνεν εἰς τὸ νὰ ἐξεύρῃ τὰ μέσα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ συνετέλουν εἰς τὴν ὁλοσχερῆ ἐξόντωσιν τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος, τῶν κομμουνιστῶν δηλαδὴ καὶ τῶν συμμοριῶν των. Εἶναι, βέβαια, γνωστὸν ὅτι ἐξελίσσεται ἡ κατάστασις λίαν ἐπικινδύνως. Πρὸ πενθημέρου εἶχον τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἓν τηλεγράφημα εἰς τὸ Προεδρεῖον, προερχόμενον ἀπὸ τὴν κωμόπολιν Μουζακίου τῆς περιφερείας μου, καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἐξιστόρουν ὅλοι οἱ ἐκεῖ Κοινοτάρχαι, Πρόεδροι τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων κλπ., ὅτι εἰς μίαν περιοχήν, περιλαμβάνουσαν περὶ τὰς 10 Κοινότητας εἰς τοὺς Δήμους Ἀργιθέας καὶ Μενελαΐδος, αἱ κομμουνιστικαὶ συμμορίαι ὄχι ἁπλῶς πέρασαν καὶ ἔκαμαν καταστροφάς, ἀλλ’ ἐγκατεστάθησαν μονίμως, ἐγκατέστησαν δηλαδὴ φρουραρχεῖον, τηλέφωνα τὰ ὁποῖα ἔκλεψαν ἀπὸ ἄλλας περιφερείας, ἐγκατέστησαν δικαστήρια λαϊκά, ἐπέβαλον φορολογίαν καὶ ἐπὶ πλέον, στρατολογοῦν βιαίως τοὺς πολίτας. Αὐτὰ εἶναι, κύριοι, πραγματικά, θετικὰ καὶ ἐξηκριβωμένα. Ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὅταν ἔλαβε γνῶσιν τοῦ τηλεγραφήματος αὐτοῦ ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα, δυστυχῶς ἀπουσιάζει ἀπόψε.......

§106ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας τάξεως ἀπουσιάζει. Ἔπρεπε νὰ εἶναι παρών.

§107Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Ἐπειδὴ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν συγκεντρώνει ὅλας τὰς ἁρμοδιότητας καὶ ἡ Χωροφυλακὴ εἶναι ὑπὸ τὰς διαταγάς του, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι παρών. Ὅμως ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὰ εἴπω διὰ νὰ τὰ ἀκούσωμεν ἡμεῖς, ποὺ εἴμεθα ἐδῶ. Λαβὼν γνῶσιν λέγω, τοῦ τηλεγραφήματος αὐτοῦ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα καὶ εἶπεν: αὐτὰ εἶναι ἀπὸ τὰ συνήθως συμβαίνοντα.

§108Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερν.). Δὲν ἔλαβε γνῶσιν τοῦ τηλεγραφήματος αὐτοῦ.

§109Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Ἔλαβε, κύριε Πρόεδρε. Τὸ ἐπῆρε, τὸ ἐδιάβασε καὶ εἶπεν, ὅτι «αὐτὰ εἶναι ἀπὸ τὰ συνήθως συμβαίνοντα». Θέλω, λοιπόν, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι δὲν εἶναι καθόλου ἀπὸ τὰ συνήθως συμβαίνοντα, ἀλλ’ εἶναι κάτι τι τὸ ἔκτακτον, κάτι τι τὸ ἐντελῶς ἀσύνηθες. Διότι ἐγκατάστασιν μόνιμον τῶν συμμοριτῶν μέχρι τοῦδε, ὄχι βέβαια, εἰς τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὅπου ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ λόγῳ τοῦ ὅτι ἀπὸ τὰς ὁμήρους χώρας εἰσρέουν τοιαῦται συμμορίαι, ἀλλὰ εἰς τὸ κέντρον τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν δὲν ἔχομεν συναντήσει πουθενὰ ἀλλοῦ τοιαύτην μόνιμον ἐγκατάστασιν συμμοριῶν, παρὰ μόνον εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην.

§110Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ὄχι, δρᾷ καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μου.

§111Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Καὶ ταῦτα συμβαίνουν ἐνῷ εἰς μὲν τὴν Καρδίτσαν ὑπάρχει μία Ταξιαρχία ὁλόκληρος εἰς δὲ τὰ σύνορα Καρδίτσης καὶ Εὐρυτανίας καὶ Καρδίτσης καὶ Ἄρτης, ὑπάρχουν σημαντικὰ τμήματα Στρατοῦ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν εἰς τὰ σύνορα Καρδίτσης καὶ Φθιώτιδος ὑπάρχουν ἐπίσης τμήματα Στρατοῦ. Παρ’ ὅλα αὐτά, κύριοι, δὲν ἔχομεν οὔτε ἓν παράδειγμα, οὔτε μίαν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν τμῆμα τι Στρατοῦ νὰ ἔκαμε μίαν ἐπιχείρησιν ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν αὐτῶν οἱ ὁποῖοι εἶναι τρεῖς. Ἕνας Κέντρος, ἕνας Μπελλῆς καὶ ἕνας Νικηταρᾶς.

§112Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Τὸν Μπελλῆ τὸν ἔχομεν ἡμεῖς.

§113Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Δρᾷ καὶ στὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν μας. Αὐτοὶ οἱ συμμορῖται ὅλοι μαζί, δὲν ὑπερβαίνουν τοὺς 400 ἢ 500 ἀλλὰ δὲν δροῦν ὁμαδικῶς ἀλλὰ κεχωρισμένως ἕκαστος. Συνοδεύεται ἕκαστος ἀπὸ 50 ἢ 60 ἢ 70 ἢ 100 ἢ 120 τὸ πολύ. Δὲν δροῦν ὅλοι μαζὶ διὰ νὰ εἶναι δύναμις μὴ εὐκόλως ἀντιμετωπιζομένη.

§114Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Εἶναι ἀκόμη ἐκεῖ σήμερον;

§115Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Μάλιστα καὶ μάλιστα περιφέρονται εἰς τὰς διαφόρους κωμοπόλεις καὶ χωριὰ καὶ τὰς δημοσίας ὁδοὺς ἔφιπποι διότι ὑπάρχει καὶ ἔφιππον σῶμα. Ἀτρόμητοι, ἄφοβοι, ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον ἀκυνήγητοι, ἀνενόχλητοι τελείως. Τὰ τμήματα τὰ στρατιωτικὰ τῶν ὁποίων δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω τὸν πατριωτισμόν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὰ τμήματα αὐτὰ οὐδέποτε ἐκινήθησαν πρὸς καταδίωξιν τῶν συμμοριτῶν αὐτῶν. Ἐὰν φύγουν ἀπὸ τὴν Καρδίτσαν καὶ πᾶνε εἰς ἀπόστασιν μιᾶς ἢ δύο ὡρῶν φθάνοντα μέχρι τῶν ὑπωρειῶν τῶν ὀρέων ἐκεῖ παίρνουν, λέγει, διαταγὴν νὰ γυρίσουν πίσω, αὐτὸ εἶναι ἐξηκριβωμένον ἐφ’ ὅσον δύναμαι νὰ γνωρίζω διότι δὲν ἔχουν διαταγὴν νὰ προχωρήσουν πέραν αὐτῶν καὶ ἐνῷ ἀντικρύζουν τοὺς συμμορίτας καὶ τοὺς βλέπουν ἀπὸ ἀποστάσεως 3–4 χιλιομέτρων ψήνοντας ἀρνιὰ καὶ γλεντώντας δὲν προχωροῦν ποτέ. Κάποτε ἕνας ἀξιωματικός, ὑπολοχαγὸς νομίζω Χόνδρος ἢ Χονδρὸς ὀνόματι ἠθέλησε νὰ παραβῇ τὴν διαταγὴν τῆς προϊσταμένης του ἀρχῆς καὶ νὰ προχωρήσῃ καὶ ἡ πρωτοβουλία τὴν ὁποίαν πῆρε, ἦτο τελεσφόρος, διότι τοὺς ἐκυνήγησε, τοὺς διέλυσεν, ἐσκότωσε 5 ἢ 6 καὶ ἐτραυμάτισεν ἄλλους τόσους καὶ συνέλαβε 14 αἰχμαλώτους καὶ ἔχω τὴν πληροφορίαν τῆς ὁποίας τὴν ἀλήθειαν δὲν ἀναλαμβάνω ὑπευθύνως, ἀλλ’ ὡς πληροφορίαν τὴν μεταδίδω, ὅτι ὁ ὑπολοχαγὸς αὐτὸς ἐτιμωρήθη δι’ εἰκοσαημέρου φυλακίσεως, διότι ἄνευ διαταγῆς προχώρησε καὶ διέλυσε τοὺς συμμορίτας.

§116Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῦ ὀφείλεται αὐτό, κ. συνάδελφε;

§117Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε συνάδελφε, νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: ὅτι ὁ ὑπολοχαγὸς αὐτὸς ἐτιμωρήθη, καὶ ἐξεδιώχθη ἀπὸ τὴν περιφέρειαν ἐκείνην κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Τρικκάλων πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ τῆς ὁποίας ἔλεγεν ὅτι δὲν πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναθέτῃ εἰς ἀξιωματικοὺς προσκειμένους εἰς τὸν Ζέρβαν τὴν δίωξιν τῶν συμμοριῶν. Ὁ Στρατηγὸς καὶ ἀρχηγὸς τοῦ κόμματός μας κύριος Ζέρβας προχθὲς ἀνέφερε καὶ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ καὶ τὴν ἡμερομηνίαν καὶ κατόπιν τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς τοῦ Νομάρχου ἡ κεντρικὴ ὑπηρεσία ἔσπευσε καὶ νὰ τιμωρήσῃ καὶ νὰ διώξῃ ἀπὸ τὴν δίωξιν τῶν συμμοριτῶν τὸν ὑπολοχαγὸν Νικόλαον Χόνδρον, ἕνα ἀπὸ τοὺς ἡρωϊκοὺς ἀγωνιστὰς τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως.

§118Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ὁ ὑπολοχαγὸς αὐτὸς ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ Σῶμα Στρατοῦ. Πῶς τὸν ἐτιμώρησεν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν;

§119Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἀνελάβετε τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ σᾶς ἀναφέρω καὶ τὸν ἀριθμὸν καὶ τὴν χρονολογίαν τοῦ ἐγγράφου. Σᾶς ὁμιλῶ περὶ γεγονότων.

§120Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Ἡ ἀναφορὰ τοῦ Νομάρχου εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἄλλο ἐὰν ὁ Νομάρχης ἔκανε τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν καὶ ἄλλο ἐὰν ὁ ἀξιωματικὸς ἀπεμακρύνθη διὰ τὸν λόγον αὐτόν.

§121Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νομίζω, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Ἀντωνόπουλος εἶναι πράγματι καταπληκτικὸν καὶ θὰ παρακαλέσω ἐκ μέρους τοῦ κόμματός μου νὰ μᾶς παραδοθοῦν οἱ σχετικοὶ φάκελλοι διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖα εἶναι τὰ αἴτια διὰ τὰ ὁποῖα ἀντικατεστάθη ὁ ὑπολοχαγὸς αὐτός. Τὸ ζήτημα εἶναι σπουδαιότατον καὶ ἐνδιαφέρει ὅλους μας.

§122Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἑνώνομεν καὶ ἡμεῖς τὴν παράκλησίν μας κύριε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν.

§123Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς, ὅλα τὰ πρακτικὰ καὶ δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπεισόδια.

§124Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἰδικῶς δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν.

§125Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑφυπουργὸς Στρατιωτικῶν). Καὶ διὰ τὰ ἄλλα. Εἶπον καὶ εἰς τὸν κύριον Σαρρῆν ὅτι πιθανὸν νὰ μὴ εἶναι ἀκριβεῖς αἱ πληροφορίαι. Εἰδικῶς διὰ τὸν ὑπολοχαγὸν σᾶς λέγω ὅτι ὅπως ξεύρετε πολὺ καλά, ὑπάρχει περίπτωσις ποὺ μπορεῖ νὰ ἔδρασεν καλῶς ὁ ὑπολοχαγὸς αὐτός, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἔδρασεν ἄνευ διαταγῆς μπορεῖ νὰ τιμωρηθῇ.

§126Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν τὸ ἀμφισβητῶ αὐτό. Ἀλλὰ καμμιὰ φορὰ ὅταν ἀνδραγαθήσῃ κανεὶς προάγεται ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ καὶ κατόπιν τιμωρεῖται. Ἀλλὰ ὄχι νὰ τιμωρηθῇ μόνον.

§127Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Ἡμεῖς φρονοῦμεν, κύριοι, ὅτι κάλλιστα μπορεῖ νὰ τιμωρηθῇ ὁ ὑπολοχαγὸς διότι ἄνευ διαταγῆς ἐξετέλεσε μίαν πρᾶξιν, παραλλήλως ὅμως πρὸς τὴν τιμωρίαν αὐτὴν πρέπει νὰ τοῦ ἀπονεμηθῇ τοὐλάχιστον τὸ χρυσοῦν ἀριστεῖον ἀνδρείας, ἂν ὄχι μεγαλύτερον παράσημον διὰ τὴν ἡρωϊκήν του πρᾶξιν.

§128Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὅσον ἀπενεμήθη μετὰ θάνατον εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν στὸ Σκρᾶ.

§129Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Καὶ διερωτῶμαι. Αὐτοὶ οἱ ἔστω 500 συμμορῖται εὑρίσκονται σχεδὸν ἐντὸς κλοιοῦ, διότι ὅπως προηγουμένως εἶπον πέριξ τῆς τοποθεσίας ἐκείνης εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν ἐγκαταστήσει τὸ Κράτος των ὑπάρχουν τμήματα Στρατοῦ ἀρκετά. Διότι σᾶς ἀνέφερα ταξιαρχίαν εἰς Καρδίτσαν, τμήματα ἄλλα — ἴσως διλοχία καὶ πλέον — ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Ἄρτης, ἄλλα ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Φθιώτιδος, σχεδὸν εὑρίσκονται εἰς κλοιὸν καὶ τὰ τμήματα αὐτὰ θὰ πρέπει νὰ ὑπερβαίνουν τὸν ἀριθμὸν τῶν 2.000 καὶ πλέον. Καὶ διερωτῶμαι. Αὐτοὶ οἱ 400 ἢ 500 συμμορῖται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διωχθοῦν; Διατὶ νὰ μὴ γίνῃ μία ἐπιχείρησις μέχρι τοῦδε; Μία καὶ μόνη ἀπὸ ἕνα τμῆμα μοναδικόν; Δὲν ἔγινε καμμία πλὴν τῆς περιπτώσεως τοῦ ὑπολοχαγοῦ Χόνδρου. Τοῦτο εἶναι ἐκπληκτικόν. Τὰ τηλεγραφήματα καὶ οἱ ἀπεσταλμένοι ἀπὸ τὴν περιφέρειάν μας ἔρχονται καθημερινῶς ἐδῶ καὶ κλαῖνε κυριολεκτικῶς καὶ μάλιστα ἡ θέσις μας εἶναι τόσον δυσχερὴς ὥστε πολλὲς φορὲς νὰ σκεπτώμεθα ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξακολουθήσωμεν παρευρισκόμενοι ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, διότι δὲν προσφέρομεν τίποτε. Διότι μᾶς λένε: Τὶ κάνετε, κύριοι, ἐκεῖ ποὺ σᾶς ἔχουμε; Τὶ λέτε; Ποία εἶναι ἡ δρᾶσις σας ἐκεῖ εἰς τὸ Κοινοβούλιον; Ἀσφαλῶς δὲν ἔχομεν τὶ νὰ τοὺς ἀπαντήσωμεν. Εἶναι δηλαδή, κύριοι, μὲ τὴν παρατηρουμένην ἐκεῖ κατάστασιν ὡς ἐὰν αὐτοὶ οἱ συμμορῖται, ὄχι μόνον νὰ μὴ καταδιώκωνται, ἀλλὰ ὡς ἐὰν ἀπὸ σκοποῦ νὰ προστατεύωνται εἰς τὸ νὰ διατηροῦν ἕνα Κράτος, ἐντὸς τοῦ Κράτους μας, διότι μένουν τελείως ἀκαταδίωκτοι. Οἱ ἄνθρωποί μας σφάζονται καθημερινῶς καὶ αὐτοὶ σεργιανοῦνε καβάλλα εἰς τὰς δημοσίας ὁδοὺς καὶ μένουν ἀκαταδίωκτοι καὶ εἶναι θεατοὶ ἀπὸ τὰς θέσεις εἰς τὰς ὁποίας εἶναι τὰ τμήματά μας. Εἶναι ὁμολογουμένως ἀκατανόητον. Γι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριοι, νομίζομεν ὅτι ὀφείλομεν νὰ προχωρήσωμεν ὀλίγον περαιτέρω. Μήπως εἰς τὸ στράτευμά μας ὑπάρχει κάτι τι τὸ σάπιο; Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ὁ Στρατός μας ἐμπνέεται ἀπὸ φιλοπατρίαν, ζωὴν καὶ ἱκανότητα ἀλλὰ ὅταν βλέπωμεν τοιαῦτα γεγονότα, νὰ ἐκτυλίσσωνται ἐκεῖ, πολὺ εὐλόγως γεννᾶται εἰς ἡμᾶς τὸ ἐρώτημα: Μὰ γιατὶ νὰ παρατηρῆται ἡ κατάστασις αὐτὴ ἀφοῦ ἔχομεν Στρατόν; Διὰ ποῖον λόγον; Καὶ ἀγόμεθα εἰς τὴν σκέψιν μήπως κάτι τὸ σάπιον ὑπάρχει μέσα, διότι δυστυχῶς ὅλα τὰ γεγονότα, θὰ τὰ γνωρίζῃ ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργός, τῆς διμοιρίας δηλαδὴ ἡ ὁποία ἀπεδεκατίσθη σχεδόν, ἐσκοτώθη καὶ ὁ λοχαγὸς πρὸ τριῶν ἢ τεσσάρων ἡμερῶν, διότι ἀτυχῶς μεταξὺ τῶν στρατιωτῶν μας ὑπῆρχον δύο οἱ ὁποῖοι ἦσαν κομμουνισταὶ καὶ οἱ ὁποῖοι κατεπρόδωσαν εἰς τοὺς συμμορίτας οἱ ὁποῖοι ἦσαν πιὸ πάνω καὶ ἦλθον τὴν νύκτα καὶ ἔπιασαν τοὺς ἀνθρώπους. Μήπως λοιπὸν ὑπάρχει κάτι τι δὲν ξεύρω τί νὰ πῶ. Δὲν ξεύρω τὶ νὰ πῶ θέλω νὰ διαψευσθῶ θέλω νὰ πλανῶμαι, ἀλλὰ φοβοῦμαι μήπως θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις τῆς ὁποίας τὴν φιλοπατρίαν καὶ τὴν πρόθεσιν δὲν τὴν ἀμφισβητήσαμεν, οὔτε ἀμφισβητοῦμεν τὴν ἀπεριόριστον φιλοπατρίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν πρόθεσίν της ὅπως προσφέρῃ ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα, οὐδέποτε τὴν ἠμφισβητήσαμεν οὔτε θὰ τὴν ἀμφισβητήσωμεν, ἀλλὰ μήπως ἡ Κυβέρνησις ἐξ ἀμελείας ἢ ἐκ κακῶν ἐξηγήσεων δὲν ἐπῆγε καὶ πιὸ πέρα ὀλίγο νὰ ἐξετάσῃ καὶ πιὸ πάνω λέγω νὰ δῇ μήπως μερικοὶ ἐκ τῶν ἀνωτέρων στελεχῶν τὰ ὁποῖα ἡγοῦνται μεγάλων τμημάτων, μήπως δὲν εἶναι ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντος, δὲν εἶναι ἐντὸς τῶν καθηκόντων των δηλαδὴ ἢ ἀμελοῦν καὶ δὲν ξεύρω ἴσως καὶ ἐκ προθέσεως, ἐπιμένω εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, δὲν ξεύρω, ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὸ εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐγὼ ἐκφράζω φόβους καὶ ἐπαναλαμβάνω εὔχομαι νὰ διαψευσθῶ εἰς τὰς σκέψεις αὐτάς, κύριοι, τὰς ὁποίας διατυπώνω δὲν τὰς λέγω ἀορίστως ἀλλὰ τὰς στηρίζω εἰς κάποιο ἄλλο δεδομένον, τὸ ὁποῖον ἔχω, τὸ δεδομένον αὐτὸ εἶναι τὸ ἑξῆς: Κατέχω εἰς χεῖρας μου ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ μὴ ἀνακοινώσω δὲν τὴν ἀνακοινώνω, τὸ περιεχόμενον αὐτῆς δὲν νομίζω ὅτι βλάπτει νὰ τὸ ἀνακοινώσω, τὰ ὀνόματα ὅμως ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλὴ δὲν τὰ ἀνακοινώνω τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν θὰ τὴν καταθέσω εἰς τὸ Προεδρεῖον. Ἀναλαμβάνω πλήρη τὴν εὐθύνην διὰ τὴν γνησιότητα τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς καὶ τὸ Προεδρεῖον ἂς τὴν κατευθύνῃ ὅπου δεῖ, ἡ ἐπιστολὴ αὕτη ἀπευθύνεται ἀπὸ ἕνα ἀνώτερον ἀξιωματικὸν ὁ ὁποῖος σήμερον εἶναι ταξίαρχος. Γράφεται ἡ ἐπιστολὴ αὕτη πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ ἀπευθύνεται πρὸς ἕνα ἐπιθεωρητὴν σχολείου καὶ λέγει: «Κύριε ἐπιθεωρητὰ..... (ἀναγινώσκει) ......». Περαιτέρω πρὸ τριῶν μηνῶν ἡ διδασκάλισσα αὐτὴ κατεδικάζετο εἰς 20ετῆ δεσμὰ ἐπὶ ἑκουσίᾳ συνεργασίᾳ μὲ τὴν Ν.Ο.Φ. Καὶ ἐπὶ πράξεων ἀνηκούστων κατὰ τῆς πατρίδος καὶ κατὰ τοῦ Ἔθνους, καὶ ὅταν ἐρωτῶ τὸν ἐπιθεωρητὴν αὐτὸν ὁ ὁποῖος εἶναι τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης μου εἶναι γνωστός μου, τοῦ λέγω μήπως ὁ ἀξιωματικὸς δὲν ἐγνώριζε τὸ ποιὸν τῆς διδασκαλίσσης αὐτῆς καὶ συνεπῶς ὁ ἄνθρωπος εὑρίσκετο ἐν πλάνῃ; Μοῦ λέγει: Ἀφοῦ τὸ ποιὸν αὐτῆς τὸ ἐγνώριζεν ὁλόκληρος ἡ περιφέρεια ἀπὸ ἐτῶν, διότι ἔδρα ἀπὸ ἐτῶν αὐτή, καὶ ἀφοῦ ὡς πληροφοροῦμαι, μοῦ λέγει, ὁ ἐπιθεωρητὴς τὴν εἶχε διδασκάλισσα εἰς τὰ παιδιά του. Κύριοι, ὑμεῖς βγάλετε συμπεράσματα.

§130Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ ἐκδιωχθῇ αὐτοστιγμεὶ ἐκ τοῦ στρατεύματος.

§131Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι, ὅτι θέλω νὰ διαψευσθῶ ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἔχει καθῆκον νὰ ἐρευνήσῃ πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις καὶ νὰ ἴδῃ ποῦ ὑπάρχει, ἐπαναλαμβάνω τὴν λέξιν «σάπιον» καὶ νὰ τὸ ξεκαθαρίσῃ, διότι ἐπὶ τέλους ὡς γνωρίζομεν ὅλοι μας εἰς τὰς κρισίμους στιγμὰς κατὰ τοὺς πολέμους καὶ κατὰ τὰς μάχας καὶ κατὰ τοὺς ἐμφυλίους μάλιστα πολέμους, ὅταν ὑπάρχει κίνδυνος, γίνεται ἀντικατάστασις καὶ ἀνωτάτων ἀκόμη διοικητῶν τῶν μεγαλυτέρων μονάδων, διότι πιθανὸν τινὲς ἐκ τῶν διοικητῶν τῶν μονάδων τῶν ἀνωτάτων μονάδων ἢ καὶ τῶν ἀνωτέρων ὄχι διότι εἶναι ἀπάτριδες ἢ διότι δὲν θέλουν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν πατρίδα ἀλλὰ διότι ἐν πάσῃ περιπτώσει ἠτύχησαν πρέπει νὰ κρεμασθοῦμε ὅλοι μας εἰς αὐτούς; Δὲν ἔχομεν ἀξιωματικοὺς ἄλλους, δὲν ἔχομεν ἄλλους στρατηγούς; διατὶ τότε νὰ μὴ ἀνακαλέσωμεν ἀπὸ τὸ περιθώριον ποὺ ἔχομεν βάλει ἀρκετοὺς ἀξιωματικούς, ἐμπειροπολέμους, πατριῶτες ἀρίστους νὰ τοὺς τοποθετήσωμεν ἐκεῖ ποὺ πρέπει; Θὰ δυσαρεστηθοῦν κύριοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διοικοῦν τὰς μεγάλας μονάδας ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῶν ὁποίων ὑφιστάμεθα τόσα ἀτυχήματα; Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ἐπαναλαμβάνω, ἐξ ὑπαιτιότητος, δηλαδὴ ἐκ προθέσεως, ἀλλ’ ἴσως ἐξ ἁπλῆς ἀτυχίας, δὲν πρέπει νὰ προβῶμεν καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν καὶ νὰ δοῦμε ποῖοι εἶναι οἱ κατάλληλοι διὰ νὰ τοὺς βάλουμε ἐκεῖ ποὺ πρέπει. Φρονῶ ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ὑστάτη μου ἔκκλησις εἶναι αὐτή, διότι δὲν θέλω νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν περισσότερον, ἐγὼ ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ σᾶς εἴπω αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπα, ἀπὸ τὰ εἰς τὴν πατρίδα μου λαμβάνοντα χώραν, καὶ μάλιστα θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ὑποβάλω τὴν γνώμην μου εἰς τὸν κύριον Ὑφυπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειάν μου τουλάχιστον, δηλαδὴ εἰς τοὺς δύο δήμους τῆς ἐπαρχίας Καρδίτσης, οἱ ὁποῖοι εἶναι τὰ κρησφύγετα, αὐτῶν τῶν συμμοριτῶν, ἐὰν εἰς αὐτοὺς τοὺς δύο δήμους ἀφοῦ προηγουμένως ἐκκαθαρισθῇ ἡ κατάστασις, διότι ὅπως ἔχουν τώρα τὰ πράγματα, πρέπει νὰ προηγηθῇ πρῶτα ἡ ἐκκαθάρισις, ἐὰν μετὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τὴν ὁποίαν δύναται κάλλιστα νὰ κάμῃ ὁ στρατός, ὅταν διαταχθῇ, διότι μέχρι τοῦδε δὲν διετάχθη ποτὲ νὰ κάμῃ τὴν ἐκκαθάρισιν, πῆγα πέντε φορὲς εἰς τὴν Καρδίτσαν καὶ ὅλοι μοῦ λέγουν ὅτι δὲν δίδουν ποτὲ διαταγὴν νὰ προχωρήσουν. Ἐὰν λέγω, ἀφοῦ γίνει ἡ ἐκκαθάρισις αὐτή, τὴν ὁποίαν ἔχομεν τὴν δύναμιν νὰ ἐπιβάλωμεν ὅταν ἐξεύρωμεν τὸν κατάλληλον τρόπον, τὴν κατάλληλον μέθοδον τῆς διώξεως, ἐὰν μετὰ τὴν ἐκκαθάρισιν ἐγκατασταθοῦν ἕνας λόχος εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ ἑνὸς Δήμου δηλαδὴ τὴν Ρεντίναν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ κέντρον καὶ καθιστᾷ ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν ἐκείνην ἀπρόσιτον εἰς τοὺς συμμορίτας καὶ ὅταν τοποθετηθοῦν δύο διμοιρίαι εἰς τὸ χωρίον Πετρωτὸν (Ἀργιθέας), τότε, κύριοι, ὑπευθύνως σᾶς λέγω, διότι συνεβουλεύθην καὶ στρατιωτικοὺς καταγομένους ἀπὸ ἐκεῖ καὶ διότι καὶ ἐγὼ διετέλεσα καὶ ὀλίγον στρατιωτικός, τότε σᾶς λέγω ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην τῶν δύο Δήμων θὰ ἐπιβληθῇ ἡ τάξις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πλησιάσῃ κανεὶς πλέον. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἁρμοδία νὰ κρίνῃ καὶ νὰ ἀποφασίσῃ νὰ συμβουλευθῇ τοὺς στρατιωτικούς της καὶ νὰ ἴδῃ ἐὰν αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγωμεν ἔχουν κάποιαν ἀξίαν καὶ σημασίαν. Ἡ ὑστάτη ἔκκλησις, τὴν ὁποίαν ἀπευθύνομεν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι νὰ ἐπιστρατεύσῃ ὅλας τὰς δυνάμεις καὶ τὰς προσπαθείας, διότι ὅταν ἡ Κυβέρνησις θελήσῃ θὰ ἐπιβληθῇ ἡ τάξις, ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἔχει ἐξεύρει ἀκόμη τὸν κατάλληλον τρόπον καὶ τὴν κατάλληλον μέθοδον τῆς διώξεως, νὰ ἐπιστρατεύσῃ ὅλας της τὰς δυνάμεις καὶ νὰ ἀφοσιωθῇ εἰς τὴν καταδίωξιν τῶν συμμοριτῶν εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, διότι ἐκεῖ εἶναι τὸ κλειδί. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπω καὶ τοῦτο ἓν κατακλεῖδι, ὅτι εὑρισκόμεθα ὅλοι μηδὲ τῆς Κυβερνήσεως ἐν ποιᾷ τινα νάρκῃ καὶ μοιρολατρικῶς περιμένομεν νὰ ἐπιβληθῇ ἡ τάξις. Ἔ, λοιπόν, μοιρολατρικῶς οὐδέποτε θὰ ἐπιβληθῇ ἡ τάξις. Ὅταν θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν δύναμιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἔχει, νὰ τὴν χρησιμοποιήσῃ καταλλήλως καὶ ὅταν ἐπιχειρήσῃ νὰ τὴν μεταχειρισθῇ καταλλήλως, ἔχω ἀπόλυτον πεποίθησιν ὅτι ἡ τάξις θὰ ἀποκατασταθῇ. (Χειροκροτήματα).

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γ. Χρυσοστόμου ἔχει τὸν λόγον.

§133Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Λαβὼν τὸν λόγον, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου θέματος τῆς δημοσίας τάξεως μετὰ τὰς σαφεῖς καὶ κατηγορηματικὰς δηλώσεις τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἰς ὃ ἀνήκω καὶ διὰ τῶν ὁποίων τὸ κόμμα ἡμῶν ἔλαβε τὴν θέσιν αὐτοῦ ἐν τῇ ἱστορίᾳ κατὰ τὴν κρίσιμον ταύτην στιγμήν, λαβών, λέγω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, πράττω τοῦτο κατ’ ὁμόθυμον ἀξίωσιν τοῦ λαοῦ τοῦ Ἔβρου καὶ σχεδὸν πάσης κομματικῆς ἀποχρώσεως τοῦ λαοῦ τοῦ Ἔβρου ἀπὸ τοῦ ὁποίου μόλις πρὸ τριῶν ἡμερῶν ἀπεχωρίσθην. Ναί, ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς, ἀλλ’ ἐξ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος ἡ Βόρειος κυρίως καὶ ἐκ ταύτης πάλιν ἰδίως ἡ κεντρικὴ Μακεδονία καὶ ἡ Θράκη, ὅπου αἱ συμμορίαι ἐδημιούργησαν ἀπερίγραπτον ἀληθῶς κατάστασιν ἀναμένουσι κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν συζήτησιν ταύτην τὸ φῶς καὶ τὴν ὁδὸν τῆς σωτηρίας των. Λαμβάνων τὸν λόγον δὲν προτίθεμαι νὰ προβῶ εἰς ἀπήχησιν πολιτικῶν γραμμῶν, ἢ νὰ προβῶ εἰς ἐλέγχους αὐστηροὺς καὶ δὴ τῆς Κυβερνήσεως. Προτίθεμαι ἁπλῶς ὡς μάρτυς ἁπλοῦς ἐξελισσομένων τὴν στιγμὴν ταύτην τραγικῶν ἐν Θράκῃ γεγονότων νὰ μεταφέρω τὴν εἰκόνα ταύτην ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας, τὴν εἰκόνα ταύτην τῆς αἱματηρᾶς ἀληθῶς τραγῳδίας, ἡ ὁποία ἐξελίσσεται εἰς τὰς ἀκριτικὰς περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος. Ἀπὸ σκοπιᾶς ἐντελῶς ἀμερολήπτου καὶ ἀντικειμενικῶς θὰ ἐπιχειρήσω νὰ ἐπισημάνω τὰ αἴτια καὶ τοὺς ὑπαιτίους καὶ τοῦτο πράττω ἐκ τοῦ σύνεγγυς παρακολουθήσας τὴν κατάστασιν ἐν Θράκῃ καὶ θὰ δώσω τὴν γνώμην μου ὡς ἀπαύγασμα παρακολουθήσεως τῶν τεκταινομένων εἰς τὸν κυριολεκτικῶς σφαζόμενον καὶ καιόμενον νομόν. Ὅταν, κύριοι βουλευταί, τὴν 17 πρὸς τὴν 18 Ἰουνίου κατὰ τὴν ὁλονύκτιον ἐκείνην συνεδρίασιν συνεζητεῖτο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ ζήτημα τῶν ἐκτάκτων μέτρων, ἡμεῖς, καίτοι κατ’ ἀρχὴν ἐτάχθημεν ὑπὲρ τῆς ἐπιψηφίσεως τούτων, ἐν τούτοις ἀπεκρούσαμεν διαρρήδην τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἐκτάκτων μέτρων εἰς τὸν νομόν μας καί, δικαιολογοῦντες τὴν ἄρνησίν μας ἐκείνην, εἴπομεν τότε ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἐκτάκτων μέτρων, ἐν Ἔβρῳ, ἀπετέλει σκιαμαχίαν, ἀπετέλει ὅπλον εἰς χεῖρας ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι μὲ κεκτημένην ταχύτητα φανατισμοῦ, καλῇ τῇ πίστει πάντοτε, θὰ ἐποιοῦντο κακὴν τούτου χρῆσιν. Διότι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἰς τὸν νομόν Ἔβρου ὑπῆρχε μία μόνον συμμορία ἀπαρτιζομένη μόνον ἐκ 30–50 φυγοδίκων, οἱ ὁποῖοι περιεπλανῶντο ἀνὰ τὰ ὄρη καὶ περιωρίζοντο μόνον εἰς μικρὰ πλιατσικολογήματα. Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου καὶ ἡ χρησιμοποίησις τῶν τότε ὑπαρχουσῶν δυνάμεων ἐν τῷ Ἔβρῳ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πατάξῃ καὶ νὰ διασκορπίσῃ καὶ νὰ ἐξουθενώσῃ τὴν συμμορίαν ἐκείνην. Ἀλλὰ τὰ ἔκτακτα μέτρα ἐδημιούργησαν εἰς τὸν νομόν Ἔβρου τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα, διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον. Ὅταν μετὰ τὴν κατάρρευσιν τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν ὑποταγήν της εἰς τὸν ζυγὸν τῶν βαρβάρων κατελήφθη ἡ Ἑλλάς, ἐνθυμεῖσθε ὅτι μία περιοχὴ ἐξ ἐκείνων, ἡ ὁποία εἶχε παραχωρηθῆ τότε εἰς τὴν Βουλγαρίαν, δηλαδὴ τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, μία ζώνη μικρά, ὁ Ἔβρος πλὴν τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως παρέμεινε καὶ πάλιν εἰς τὴν κεντρικὴν διοίκησιν τῶν γερμανοκρατουμένων. Ἡ περιοχὴ αὐτὴ ἀπεκλήθη τότε οὐδετέρα ζώνη καὶ ἀπετέλει μίαν αὐτοδιοίκησιν μὲ ἴδιον νομάρχην, μὲ ἴδια ὄργανα κρατικὰ στρατολογηθέντα ἐκεῖθεν. Ὅταν κατόπιν τὸ περίφημον ΕΑΜ μὲ τὴν περίφημον ἐκείνην τῆς φιλοπατρίας λεοντήν του κατώρθωσε νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰς ψυχὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἔρριψε τὰ βλέμματά του καὶ εἰς τὸν Ἔβρον, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ πρόσφορον ἔδαφος, διότι ἡ Θράκη δὲν ὑστερεῖ πατριωτισμοῦ, ἔρριψε τεχνηέντως τὸν σίελον αὐτοῦ καὶ εἰς τὰ ἐδάφη ἐκεῖνα καὶ μὲ τὰ ἀπατηλὰ ἐκεῖνα μέσα του κατώρθωσε μέγα μέρος τοῦ λαοῦ ἐκείνου νὰ παραπλανήσῃ καὶ νὰ παρασύρῃ. Καὶ μετέπειτα μετὰ τὴν ἐκ πλάνης παράσυρσιν τοῦ μεγάλου μέρους τοῦ λαοῦ τοῦ Ἕβρου ἐπηκολούθησε μία περίοδος αὐτοδιοικήσεως, ἡ ὁποία διήρκεσε ἐπὶ 5μηνον πέραν τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος. Ὁ Ἕβρος αὐτοδιωκήθη μέχρι τοῦ Μαρτίου 1945. Ὁ λαὸς τῆς Θράκης βλέπων τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως περιλαμβάνουσαν καὶ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς ἀριστερᾶς καὶ μὴ εὑρισκόμενος εἰς ἐπαφὴν μετὰ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ βλέπῃ καὶ ἀντιλαμβάνεται τὰ ἐγκλήματα τῆς ἀριστερᾶς, μὴ γνωρίζων πάντα ταῦτα δὲν ἦτο δυνατόν, δὲν ἦτο εὔκολον νὰ παραπλανηθῇ; Μὴ γνωρίζων τοὺς σκοποὺς καὶ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα διέθετε τὸ ΕΑΜ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραπλανηθῇ ὁ λαὸς αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἐστερεῖτο πάσης ἐπικοινωνίας μετὰ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος; Καὶ διὰ νὰ σᾶς φέρω μίαν ἀπόδειξιν τοῦ πόσον μεγάλη ἦτο ἡ πλάνη ἐκείνη, καὶ πόσον δυναμικὴ ἡ πίεσις, ποὺ ὑφίστατο ὁ λαὸς τοῦ Ἕβρου, σᾶς λέγω ὅτι μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὑπάρχει μέλος τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἔντιμος καθ’ ὅλα καὶ πατριώτης συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε μέλος τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ΕΑΜ. Πρόκειται περὶ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Πεντίδη καὶ λέγω τοῦτο διὰ νὰ ἀποδείξω πόσον μεγάλη ὑπῆρξεν ἡ πλάνη καὶ πόσον μεγάλη ἡ πίεσις ἡ δυναμικὴ ἡ ὁποία παρέσυρε ὅλον τὸν κόσμον εἰς τὸ ΕΑΜ.

§134Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Εἴπατε πρὸ ὀλίγου ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἐξώθησαν τὸν κόσμον εἰς τὰ βουνά. Γνωρίζετε ὅτι μετὰ τὴν Βάρκιζαν ὅλοι οἱ ἀντάρται τοῦ ΕΛΑΣ ἐπέστρεψαν εἰς τὰς πατρίδας των μὲ τὰ ὅπλα των, τὰ ὁποῖα δὲν παρέδωσαν καὶ ὅτι μετὰ ταῦτα κατέσφαξαν ὅλους τοὺς ἐθνικόφρονας τῆς Δράμας;

§135Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν ἀνταρτῶν τοῦ ΕΛΑΣ, ὁμιλῶ περὶ τῶν παραπλανηθέντων, περὶ ἐκείνων τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἐντασσόμενοι εἰς τὸ ΕΑΜ, ἐνόμιζον ὅτι ἐξετέλουν ἓν καθῆκον πρὸς τὴν Πατρίδα καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ παρακολουθήσητε, διότι νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ φρονῶ ὅτι τὰ λαβόντα χώραν εἰς τὴν Θράκην τὰ γνωρίζω ἐγὼ καλλίτερον ἀπὸ ὑμᾶς. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, ἦλθεν ἡ ἡμέρα τῆς ἀπελευθερώσεως, τὸν Μάρτιον τοῦ 1945, ἔφθασαν τὰ ὄργανα τῆς τάξεως καὶ ὁ στρατὸς εἰς τὸν Ἕβρον διὰ νὰ ἐπιβάλουν τὴν τάξιν. Εἶπα προηγουμένως ὅτι ὑπῆρχον πολλοὶ παραπλανηθέντες καὶ ὅτι οἱ μὲν ἐκ τούτων σημαίνοντες εἰς τὰ χωρία καὶ τὰς πόλεις, οἱ ἔχοντες εὐφυΐαν καὶ βλέποντες μακρὰν τὰ πράγματα ἔλαβον ἀμέσως τὴν Ἐθνικήν των θέσιν, ἀντελήφθησαν τὴν πραγματικότητα καὶ ἐνετάχθησαν εἰς διαφόρους ἐθνικὰς ὀργανώσεις, καὶ οὕτως εἰπεῖν ἐξεδηλώθησαν ἀμέσως καὶ ἐμπράκτως καὶ ἐνεφανίσθησαν εἰς τὰς τάξεις τὰς ἐθνικιστικάς, πολλοὶ τούτων ἀναλαβόντες καὶ ὑπευθύνους θέσεις. Ἀλλ’ ὑπῆρχε καὶ ἡ μεγάλη μᾶζα, οἱ χωρικοὶ καὶ κτηνοτρόφοι, οἱ ποιμένες καὶ οἱ γεωργοί, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον οὔτε τὴν πνευματικὴν οὔτε ἄλλην τινὰ ἱκανότητα διὰ νὰ καταλάβουν τὰς ἐξόχους ταύτας θέσεις, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀπεδεικνύετο εἰς πάντας ὅτι ἀπέκοψαν πάντα δεσμὸν μὲ τὸ ΕΑΜ, καὶ οἱ ὁποῖοι ὅμως καίτοι ἀφανεῖς, ἀπεμακρύνθησαν τοῦ ΕΑΜ. Αὐτὴ ἡ μᾶζα τοῦ λαοῦ εἶχε ἐν ἑαυτῇ τὴν πίστιν, τὴν πεποίθησιν ὅτι διέκοψε πάντα δεσμὸν μὲ τὴν ἀριστερὰν παράταξιν, ὕστερα μάλιστα ἀπὸ τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα ἐπληροφορεῖτο μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Ἀλλὰ ἔφθασαν εἰς τὸν Ἕβρον τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα ἀντιμετώπισαν, ὅπως καλῶς γνωρίζομεν, μὲ αἷμα τότε τὸ κίνημα τὸ Δεκεμβριανὸν καὶ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἐγκλήματα καὶ σφάλματα τῆς ἀριστερᾶς. Ἦλθεν ἐκεῖ μὲ φανατισμόν, μὲ μισαλλοδοξίαν καὶ ἤρξαντο τοὺς διωγμοὺς ἐναντίον ὅλων, χωρὶς δυστυχῶς νὰ γίνεται διάκρισις τῶν σαθρῶν καὶ ἀμετανοήτων καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι παρεπλανήθησαν. Μετεβλήθησαν οἱ πλεῖστοι τούτων εἰς ἀποδιοπομπαίους τράγους. Τοιαύτη ὑπῆρξεν ἡ κατάστασις, ὅταν παλιννοστήσαντες — διότι ἡ Ἀλεξανδρούπολις εἶχε καταληφθῆ ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους καὶ ἠναγκάσθημεν νὰ εὑρισκώμεθα ἐδῶ — περιωδεύσαμεν τὸν Νομόν μας ὁλόκληρον καὶ ἐκεῖ ἀντιληφθέντες τὴν πραγματικὴν κατάστασιν εἰς τὰ πνεύματα τῆς μάζης, ἡ ὁποία κάθε ἄλλο παρὰ συνεπάθη τὴν ἀριστεράν, ἐκηρύξαμεν διὰ τοὺς πλανηθέντας καὶ παρασυρθέντας τὸ εὐαγγέλιον τῆς μετανοίας καὶ εἴπαμεν ὅτι τὸ μὲν φραγγέλιον θὰ εἶναι διὰ τοὺς ἀμετανοήτους, τὸ δὲ εὐαγγέλιον δι’ ὅσους ἔπεσαν θύματα. Δυστυχῶς ἐμεσολάβησε καὶ ὁ κομματικὸς φανατισμὸς καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν παρ’ ὅλας τὰς συστάσεις τὰς ὁποίας ἐκάμαμεν εἰς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τοὺς δώσωμεν νὰ ἐννοήσουν ὅτι αὐτὴ ἦτο ἡ καλλιτέρα πολιτική, διότι εἰς τὸν Νομὸν Ἕβρου τὰ 90% εἶχον ἐγγραφῆ εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ ἄλλοι ἦσαν μέλη λαϊκῶν ἐπιτροπῶν καὶ δικαστηρίων, ἄλλοι διοικηταὶ τῆς ΕΤΑ καὶ σήμερον εἶναι ἐθνικισταὶ καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν παράταξιν τῆς δεξιᾶς καὶ κατέχουν τὰ σκῆπτρα ἐθνικῶν ὀργανώσεων. Δὲν τοὺς ἀδικῶ, εἶναι ἄξιοι ἐπαίνου.

§136ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Βάσει ποίων κριτηρίων θὰ ἐγένετο διαβολὴ μεταξὺ τῶν πλανηθέντων καὶ τῶν Ἐλασιτῶν;

§137Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ἔχετε ὑπομονὴν καὶ θὰ ἀκούσητε.

§138ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Παρέδωσε κανεὶς ὅπλα ἀπὸ αὐτούς;

§139Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν Ἐλασιτῶν. Αὐτοὶ κατέφυγον εἰς τὰ βουνά. Ὁμιλῶ περὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον κάποιαν θέσιν εἰς τὴν διοίκησιν, τὰς αὐτοδιοικήσεις καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπλανήθησαν. Καὶ φθάνομεν εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἐκτάκτων μέτρων μὲ μίαν μικρὰν συμμορίαν ὑπὸ τὸν Κρίτωνα, ὁ ὁποῖος περιεφέρετο εἰς τὰ βουνὰ μὲ ἄλλους φυγοδίκους διὰ νὰ σώσῃ τὸ τομάρι του. Τίθενται εἰς ἐφαρμογὴν τὰ ἔκτακτα μέτρα καὶ δίδεται τὸ ὅπλον τοῦτο εἰς χεῖρας τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα, μὲ δίκηο τους ἐπαναλαμβάνω, διότι τοιαύτη ψυχολογία ἐδημιουργήθη εἰς τὰς ψυχὰς αὐτῶν τῶν ἡρώων, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ αἷμα των ἀντέστησαν κατὰ τῆς ἀνταρσίας, ἀρχίζουν τὰς συλλήψεις. Συλλήψεις γίνονται εἰς τοιαύτην ἔκτασιν, ὥστε πολλοὶ φεύγουν φοβούμενοι τὴν σύλληψιν. Αἱ συμμορίαι πληθαίνονται καὶ πληθυνθεῖσαι προσβάλλουν τὰ χωρία. Κατ’ ἀκολουθίαν εὐρύνονται αἱ συλλήψεις καὶ σχηματίζεται οὕτω ἕνας φαῦλος κύκλος μεγάλης ἐκτάσεως καὶ ἰδοὺ τὸ ἀποτέλεσμα. Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις εἰς ὅσους ἀποροῦν. Ἐδημιουργήθησαν ἀπὸ 50–60 συμμορίτες 800–1000. Καὶ συγχρόνως συνελήφθησαν, κύριοι συνάδελφοι, περὶ τοὺς 3000 καὶ πλέον γυναῖκες, παιδάκια καὶ βρέφη, βάσει τοῦ νόμου «περὶ ἀσφαλείας», γέροντες καὶ ἀκόμη, ἐν τῇ κεκτημένῃ ταχύτητι καὶ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν τὸν κομμουνισμόν. Ἀναφέρω ἕνα ὄνομα γνωστόν, τὸν Γεώργιον Ἀλατζᾶν, ὁ ὁποῖος μὲ 200 παλληκάρια ἐπολέμησε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ μετὰ τὸν κομμουνισμόν, ἐδιώχθη ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς, καὶ ἐκράτησε τὸν κομμουνισμὸν μακρὰν ἀπὸ τὴν περιφέρειαν τῆς Ὀρεστιάδος. Καὶ ὅμως συνελήφθη καὶ αὐτός, διότι δὲν ἀνῆκε εἰς τὴν δεξιὰν παράταξιν, ἀλλ’ εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων.

§140Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μέχρι αὐτοῦ τοῦ σημείου; Τὸ πιστεύετε σεῖς;

§141Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ἔσπευσα εἰς τὸν κ. Ταξίαρχον, διεμαρτυρήθην διὰ τὴν σύλληψίν του, ἐπεδείξαμεν τὰ ἔγγραφα καὶ τὰ εὔσημα τοῦ Στρατηγείου τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, μετὰ τοῦ ὁποίου συνειργάζετο ὡς πράκτωρ τοῦ συμμαχικοῦ ἀγῶνος καὶ διετάχθη νὰ ἀφεθῇ ἐλεύθερος. Φέρω τὸ παράδειγμα ὄχι διότι θέλω νὰ παραπονεθῶ διὰ τὴν ἐκ πλάνης σύλληψιν τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ διὰ νὰ καταδείξω μέχρι ποίου σημείου ἐπλανήθησαν τὰ ὄργανα τῆς τάξεως εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Ὅλαι δὲ αὐταὶ αἱ ἄστοχοι ἐνέργειαι ἐδημιούργησαν ἕνα φαῦλον κύκλον καὶ μίαν τοιαύτην ἐξαθλίωσιν — καὶ γνωρίζομεν πόσον τὴν ἐπιδιώκει ἡ ἀριστερὰ — ἡ ὁποία ἐπύκνωσε τὰς φάλαγγας εἰς τὰ ὄρη καὶ ἐδημιούργησε μίαν κατάστασιν δυσανασχετήσεως εἰς Ἔβρον, ἄνευ προηγουμένου. Καὶ τώρα, κύριοι, ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται μετὰ τὰ μέτρα τὰ ἔκτακτα τῆς ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα ἔφεραν τὰ ἀντίθετα τῶν προσδοκομένων ἀποτελέσματα, νὰ ἐφαρμόσῃ τὰ μέτρα τῆς ἐπιεικείας. Θὰ ἐρευνήσω κατὰ τίνα τρόπον καὶ μέχρι τίνος βαθμοῦ τάχα ἡ Κυβέρνησις ἐφαρμόζουσα τὰ μέτρα τῆς ἐπιεικείας δύναται νὰ ἐπιτύχῃ τοῦ σκοποῦ της. Κύριοι, κατ’ ἀρχὴν τὰ μέτρα τῆς ἐπιεικείας τιθέμενα ἐν ἐφαρμογῇ ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, βροντοφωνῶ καὶ πάλιν μὲ ὅλην τὴν εὐθύνην τῶν λεγομένων, ὡς γνώστης ἐκ τοῦ σύνεγγυς τῶν πραγμάτων, θὰ φέρουν τὰ ἀντίθετα ἀποτελέσματα. Τὰ μέτρα ἐπιεικείας ἔχουν ἐφαρμοσθῆ ἀπὸ τοὺς διαφόρους Διοικητὰς τῶν ἀποσπασμάτων εὐρύτερον ἀπὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὰ ἐξαγγέλει πρὸς τὸν λαόν. Ἔχω μαζί μου μίαν ἐγκύκλιον τοῦ ἀνωτέρου ἐπόπτου ἀποσπασμάτων τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Ἔβρου Συνταγματάρχου Γ. Σωτοπούλου. Ὁμοίαν εἶχεν προηγουμένως ἐκδώση ὁ Ταξίαρχος καὶ ὁ Ἀνώτερος Διοικητὴς Χωροφυλακῆς. Καὶ ὄπισθεν τῆς ἐγκυκλίου (μέτρα ἐπιεικείας τῆς Κυβερνήσεως ἐν εὐρυτέρᾳ ἐκτάσει) ὑπάρχει κατάλογος τῶν παραδοθέντων 86. Ψυχολογημένη ἐγκύκλιος, ἀλλὰ θὰ ἴδωμεν ἂν ἐπέτυχεν.

§142ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δέχεσθε ὅτι ἡ κατάστασις ὅπως ἐδημιουργήθη εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς Σλαυϊκῆς ἐπιθέσεως, ναὶ ἢ ὄχι;

§143Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Μὲ ἐρωτᾶτε δι’ ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον δὲν χρήζει ἀπαντήσεως, διότι εἶναι ἡλίου φαεινότερον. Δὲν γνωρίζω τί γίνεται εἰς Δυτικὴν Μακεδονίαν, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω τί συμβαίνει ἐκεῖ. Ὑπάρχουν οἱ συνάδελφοι ἐκ Δυτικῆς Μακεδονίας καὶ ἂν ἐπῆγαν ἐκεῖ, θὰ ἀντελήφθησαν τὰ πράγματα καὶ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ σᾶς εἴπουν τί συμβαίνει ἐκεῖ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον βλέπω ἐγώ, εἶναι ὅτι εἴτε οἱ ἀναρχικοὶ ἤρξαντο πρῶτοι, εἴτε οἱ Σλαῦοι, γίνεται μία ἐπίθεσις ἐναντίον τῆς Πατρίδος ἐγκληματιῶν, ἐν συνδυασμῷ καὶ ξένων ἐχθρικῶν στοιχείων μετὰ τῶν ἐντοπίων τοιούτων. Δὲν εἶμαι συνεπῶς εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσω, διότι θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν ὅτι δὲν ἀντλῶ τὰ ἐπιχειρήματά μου ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας. Συνεπῶς εἰς τὸ θέμα αὐτό, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ παρατηρήσω ὅτι ἀστόχως ἐγένετο πρὸς ἐμὲ μὴ Μακεδόνα ἡ ἐρώτησις. Προκειμένου ὅμως περὶ τοῦ Ἔβρου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ἐκ τῆς μακρᾶς παρακολουθήσεως τῆς κινήσεως τῶν συμμοριῶν μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἐκτάκτων μέτρων μέχρι σήμερον, δὲν ὑπέπεσεν εἰς τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν συνεργασία μεταξὺ συμμοριῶν καὶ τῶν γειτόνων ἐχθρῶν μας Βουλγάρων. Ἐν τούτοις ὅμως λέγεται ὅτι ἐκεῖθεν ἀντλοῦν οὗτοι ἐνισχύσεις.

§144Δ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ. Σᾶς ἐρωτῶ· τὴν 15ην Αὐγούστου εἶχεν ἀποφασισθῆ γενικὴ ἐξόρμησις τοῦ ΕΑΜ διὰ τὴν ματαίωσιν τοῦ Δημοψηφίσματος; Καὶ σᾶς ἐρωτῶ· εἰς τὸ Ἀργυροχώριον συνελήφθη ὁ στρατολόγος τοῦ ΕΑΜ καὶ εὑρέθησαν ὅλα τὰ στοιχεῖα τῆς στρατολογήσεως τῶν χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκαλοῦντο διὰ νὰ ἐμποδίσουν τὸ δημοψήφισμα;

§145Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Σύμφωνοι, εἶναι γεγονός.

§146Δ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ. Ἄρα ἐπρόκειτο περὶ ἐντολῆς ἔξωθεν δοθείσης.

§147Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Καὶ θὰ ἐρωτήσῃ τίς, ἐκαρποφόρησαν ἆραγε τὰ μέτρα αὐτά; Τὸ ἀποτέλεσμα, κύριοι, ὑπῆρξε κατά τι καρποφόρον μέχρι τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ τοπικὴ συμμοριακὴ διοίκησις ἀντελήφθη τὸν κίνδυνον καὶ ἔλαβεν ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα διὰ τὴν καταστολὴν τῶν μέτρων ἐπιεικείας τῆς Διοικήσεως τῶν ἀποσπασμάτων, καὶ ἤρξατο τότε νὰ περιορίζῃ καὶ νὰ ἐπιτηρῇ αὐστηρότερον τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους πρὸς τοὺς ὁποίους δὲν εἶχε ἐμπιστοσύνην καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ «ηὐτομόλουν» κατὰ τὴν ἰδικήν των φράσιν. Καὶ ἐπίσης ἤρξαντο μεγαλυτέραν στρατολογίαν διὰ νὰ καλύπτῃ τὰ κενὰ ὅσων ἐδραπέτευον. Ἐπὶ πλέον δέ, ἀρχίζει καὶ μεγαλυτέραν καταπίεσιν τῶν χωρίων, λεηλασίας, ἐμπρησμοὺς κλπ., διὰ νὰ ματαιώσῃ τὰ μέτρα τῆς ἐπιεικείας. Τώρα θὰ μὲ ἐρωτήσετε ἂν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὰ μέτρα τῆς ἐπιεικείας, διὰ τὰ ὁποῖα κατ’ ἀρχὴν εἶμαι σύμφωνος, τί ἀποτελέσματα πρόκειται νὰ φέρῃ; Αὐτὴ εἶναι, κύριοι, ἡ οὐσία τοῦ ὅλου θέματος, τῆς ὅλης συζητήσεως, ἡ ὁποία γίνεται. Θὰ δυνηθῇ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὰ μέτρα ἐπιεικείας νὰ καταστείλῃ τὴν ἀναρχίαν τὴν ἐγκληματικήν; Ἡμεῖς ἀπαντῶμεν ἀδιστάκτως ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ καὶ μόνη δὲν εἶναι δυνατὸν εἰμὴ νὰ φέρῃ τὰ ἀντίθετα ἀποτελέσματα. Ἀφοῦ ἡ τοπικὴ συμμοριακὴ διοίκησις ἀντετάχθη εἰς μίαν ἐγκύκλιον ἐπιεικείας τῆς τοπικῆς Διοικήσεως τῶν ἀποσπασμάτων, φαντασθῆτε ποίαν ἀντίταξιν, ποίαν ἀντίδρασιν, ποίαν ἄμυναν θὰ προβάλῃ πλέον ἡ ἀνωτάτη διοίκησις τῶν συμμοριῶν ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θὰ θελήσῃ νὰ ματαιώσῃ τὸν ἐγκληματικὸν τῆς ἀναρχίας ἀγῶνα διὰ τῶν μέτρων ἐκείνων τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ. Θὰ εἶναι τεραστία ἡ ἀντίδρασις, θὰ εἶναι αἱματηρὰ ἡ ἀντίδρασις, θὰ γίνῃ δι’ ὅλων τῶν μέσων, θὰ εἶναι ἀντίδρασις διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου. Καὶ θὰ φθάσωμεν, οὕτω, εἰς ἀντίθετα ἀποτελέσματα. Κύριοι, ἡ πεποίθησις ἡμῶν, ἡ ὁποία εἶναι πεποίθησις ὅλου τοῦ κόσμου, εἶναι ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ θὰ εἶναι ἀποτελεσματικὰ μόνον ὅταν ἡ ἐφαρμογή των γίνῃ ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν ἐθνικῆς ἑνότητος, ἐμπνεούσης ἐμπιστοσύνην. Τότε, μόνον θὰ καρποφορήσουν τὰ μέτρα ἐπιεικείας, καὶ τότε μόνον θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ οἱ πλανηθέντες νὰ διασπάσουν τὸν κλοιὸν τοῦ βουνοῦ καὶ νὰ παραδώσουν τὰ ὅπλα των. Ἐκεῖ εἰς τὰς ἀκραίας τῆς Ἑλλάδος περιοχὰς λαμβάνει χώραν, ἐξελίσσεται, μία τραγωδία φρικτή, μία τραγωδία αἱματηρά. Ἐκεῖ, βεβαιωθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, τὰ συμπαγῆ τείχη τὰ ὁποῖα διεχώριζον μέχρι τινὸς τὸν λαὸν εἰς κόμματα καὶ εἰς φατρίας, κατεκρημνίσθησαν καὶ ὑψώθη ἕνα τεῖχος μόνον, τὸ τεῖχος τῆς Ἑλλάδος. Ἐκεῖ τὴν στιγμὴν ταύτην μέσα εἰς τὰ αἵματα, μέσα εἰς τὴν ἐρήμωσιν — διότι ἔχουν καταστραφῆ σχεδὸν ὅλα τὰ χωρία καὶ ἄλλοι ἔχουν φύγει εἰς τὰ βουνὰ καὶ ἄλλοι εἰς τὰς πόλεις — μέσα ἀπὸ τὴν ἐρήμωσιν καὶ τὰς ἑκατόμβας, σαλπίζεται τὴν στιγμὴν ταύτην, κύριοι, — καὶ τὸ λέγω μὲ ὅλον τὸν πόνον τῆς ψυχῆς ἑνὸς Θρακός καὶ ὄχι ἑνὸς ἀντιπροσώπου — σαλπίζεται τὸ προσκλητήριον διὰ μίαν Κυβέρνησιν ἐθνικῆς σωτηρίας. Ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡμεῖς οἱ ἀπηχοῦντες τὴν ὁμόθυμον ἀξίωσιν τοῦ λαοῦ τοῦ Ἕβρου καὶ τῆς Θράκης, ζητοῦμεν νὰ παραχωρήσῃ τὴν θέσιν της, κάμνουσα τὴν θυσίαν αὐτὴν διὰ τὴν Πατρίδα καὶ μόνον, εἰς μίαν Κυβέρνησιν ἐθνικῆς σωτηρίας. Καὶ τότε, κύριοι συνάδελφοι τῆς συμπολιτεύσεως νὰ εἶσθε βέβαιοι καὶ τότε, κύριοι Ὑπουργοὶ καὶ κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι θὰ ἔχετε τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἔθνους, τὴν εὐγνωμοσύνην τῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα).

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ καὶ πάλιν τὴν Βουλήν, θέλει νὰ τηρηθῇ τὸ τέταρτον;

§149ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, νὰ ἐφαρμοσθῇ.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Καράμπελλας.

§151Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐξετάζεται διαρκῶς τὸ ζήτημα τῆς διασαλεύσεως τῆς δημοσίας τάξεως. Γνωρίζομεν ὅλοι μας ὅτι ἀπὸ τοῦ 1941 ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ἡ Ἑλλὰς ἔπεσεν μαχομένη, σώζουσα τὴν ἐλευθερίαν τοῦ κόσμου, ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ἡ Ἑλλὰς ἔπεσεν ἀπὸ τὰ πλήγματα τοῦ Ἄξονος, τότε ἤρχιζε νέος, μέγας, ἀμείλικτος πόλεμος κατὰ τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἤρχισε εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν νὰ πραγματοποιῆται ὁ πόλεμος κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς Φυλῆς, ἐνισχυόμενος ἀπὸ τὰ ἀσυνείδητα ὄργανα τῶν ἐχθρῶν τῆς Φυλῆς, καὶ ἀπὸ ἄλλους πολιτικούς, οἱ ὁποῖοι, ὑπήκοντες εἰς κομματικοὺς λόγους, ἔγιναν ὄργανα τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι γνωστὴ εἰς ὅλους ἡ ἐγκληματικὴ δρᾶσις τοῦ ἀκούοντος εἰς τὸ ὄνομα Ἐμμανουὴλ Τσουδερός, ὁ ὁποῖος ἠγωνίσθη ὡς Πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος νὰ διαλύσῃ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, ὥστε κατὰ τὴν κρίσιμον ὥραν ἡ Ἑλλὰς νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ παρατάξῃ οὐδὲ ἕνα στρατιώτην καὶ νὰ καταλάβῃ τὴν Βόρειον Ἤπειρον καὶ νὰ προωθηθῶμεν πρὸς τὰ σύνορα τῆς Βουλγαρίας.

§152Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχετε τὰ στοιχεῖα νὰ τὸν κρίνετε τὸν κ. Τσουδερόν.

§153Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Εἶναι γνωστὰ τὰ στοιχεῖα καὶ θὰ ἔλθῃ συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν, ὁπότε θὰ κριθοῦν τὰ γεγονότα καὶ οἱ εὐθυνόμενοι δι’ αὐτά.

§154Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἕνας βουλευτής, δὲν δύναται νὰ ὁμιλῇ, ὅπως ὁμιλῆτε. Δὲν μπορεῖ ἕνας Πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος νὰ εἶναι ἐγκληματίας.

§155Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Ὁμιλῶ ὡς ἐκπρόσωπος ἑνὸς τμήματος λαοῦ, καὶ ἔχω ἐντολὴν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ νὰ κατηγορήσω τὸν κ. Τσουδερόν, ἔχω ἐντολὴν νὰ φροντίσω νὰ γίνῃ ἀνακριτικὴ ἐπιτροπὴ διὰ νὰ λογοδοτήσουν ὅλοι οἱ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ὅταν θὰ τὸν ἐκλέξῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, κύριε συνάδελφε, Πρωθυπουργὸν τῆς Ἑλλάδος, τότε θὰ σημάνῃ ὅτι τὸν συνεχώρησε, χωρὶς νὰ παύσουν νὰ ὑφίστανται τὰ ἐγκλήματά του, καὶ θὰ δύνασθε καὶ σεῖς νὰ ὁμιλῆτε ὅπως ὁμιλῆτε. Σήμερον εἶναι ὑπόδικος ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ σεῖς, κύριε συνάδελφε, ὡς δικηγόρος, πρέπει νὰ ἔχετε τὴν ψυχραιμίαν τὴν ὁποίαν ἔχετε καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν τῶν Δικαστηρίων, ὅπου παρίστασθε ὡς συνήγορος, νὰ τὴν διατηρῆτε καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ προσπαθῆτε νὰ ἐξυψώνετε. Προχωρῶν, κύριοι συνάδελφοι, λέγω ὅτι σήμερον ἡ ἔκτασις τοῦ πολέμου αὐτοῦ τοῦ ὠργανουμένου ἔξωθεν, λαμβάνει τὴν καμπήν, τὴν ὁποίαν οἱ ἐχθροί μας ἐκ τῶν προτέρων διέγραψαν. Δὲν δυνάμεθα συνεπῶς νὰ λέγωμεν ὅτι ὑπάρχει διατάραξις τῆς τάξεως. Ὑπάρχει ἕνας ἀκήρυκτος πόλεμος ἀγριωτάτης μορφῆς ὁ ὁποῖος ἐξελίσσεται εἰς τὴν Μακεδονίαν, τὴν ὁποίαν προσπαθοῦν νὰ μεταβάλουν εἰς Ἀρζεμπαϊτζὰν τῶν Βαλκανίων. Ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λέγωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, τὰς γνώμας μας, σήμερον δὲ λόγῳ τῶν κρισίμων περιστάσεων, πρέπει νὰ παραμερίσωμεν ὀλίγον τὰ κομματικὰ καὶ νὰ μὴ ὑπερασπιζώμεθα τὰς Κυβερνήσεις αἱ ὁποῖαι ἔκαναν ὅλα τὰ μεγάλα σφάλματα τοῦ παρελθόντος, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διορθώσῃ ἀπὸ τὴν μίαν στιγμὴν εἰς τὴν ἄλλην ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ θέλωμεν νὰ τὴν βλέπωμεν καὶ νὰ τὴν ἀντιμετωπίζωμεν ὡς Ἕλληνες. Δὲν διαφέρει ἡ κατάστασις εἰς τὸν Νομὸν τοῦ Ἕβρου, ὅπως ὡμίλησε καὶ ὁ προλαλήσας κύριος συνάδελφος. Ἡ ἰδία κατάστασις εἶναι καὶ εἰς τὸν Νομὸν τοῦ Ἕβρου καὶ εἰς τὸν Νομὸν Λακωνίας καὶ εἰς τὴν Στερεὰν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὴν Κεντρικὴν Μακεδονίαν. Εὑρισκόμεθα πρὸ σχεδίων τὰ ὁποῖα ἐφαρμόζονται διαφοροτρόπως εἰς ἔκτασιν εἰς τὴν Λακωνίαν καὶ εἰς τὴν Στερεὰν Ἑλλάδα, καὶ εἰς ἄλλην ἔκτασιν εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην, λόγῳ τοῦ ἐδάφους, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς γειτνιάσεως μὲ τοὺς παλαιοὺς φίλους μας, ἀλλὰ ἀσπόνδους ἐχθρούς μας. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπαιτεῖ ἡ Ἑλλὰς νὰ προχωρήσῃ καὶ θὰ προχωρήσῃ, ὁσονδήποτε μεγάλη καὶ ἂν εἶναι ἡ αἱμορραγία τὴν ὁποίαν ὑφιστάμεθα, ἀπαιτεῖ ὅμως ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς βουλευτὰς καὶ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ προχωρήσωμεν καὶ νὰ μὴ ἀκούωμεν ἐπ’ ἄπειρον τὰς συμβουλὰς δῆθεν κατευνασμοῦ, δῆθεν συμφιλιώσεως, ξένων παραγόντων οἱ ὁποῖοι προσφέρουν κακὰς ὑπηρεσίας καὶ εἰς τοὺς μεγάλους συμμάχους μας καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία ἐθυσιάσθη δι’ αὐτούς. Ἂν μερικοὶ καμουφλαρισμένοι κομμουνισταί, ὅπως ὁ κ. Τόμας, ὁ ὁποῖος δὲν ἐντράπη νὰ σφίξῃ τὸ αἱματοβαμένο χέρι τοῦ ἀρχιεγκληματίου Μάρκου, τὸ ὁποῖον ἔσταζεν ἀπὸ τὸ αἷμα τῆς θυγατρὸς καὶ τῆς συζύγου Ἑλλήνων βουλευτῶν, τὰς ὁποίας ὁ κακοῦργος αὐτὸς προδότης εἶχε κατασφάξει, παρεισέφρυσαν εἰς τὸ Ἀγγλικὸν Κοινοβούλιον τὸ πρῶτον τέμενος τῶν κοινοβουλευτικῶν ἐλευθεριῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀξίωσίν των, εἰς τὴν ἐγκληματικὴν ἀξίωσίν των, νὰ δίδεται ἡ Ἑλλὰς βορὰ εἰς τὰς ἀξιώσεις τῶν Σλαυοκομμουνιστῶν. Ὁ κ. Τόμας καὶ οἱ ὁμοϊδεάται του πρέπει νὰ μὴ λησμονοῦν τί ὀφείλει ἡ Χώρα των εἰς τὴν μικρὰν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία ἐπολέμησε δι’ αὐτὴν ὅταν ὅλοι τὴν ἐγκατέλειψαν. Ἡ Ἑλλὰς θέλει νὰ ζήσῃ καὶ θὰ ζήσῃ. Καὶ ἡ Ἑλλὰς θὰ τακτοποιήσῃ ὅτι τῆς ἀπέμεινε. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι καὶ τὸν ἑαυτόν μας νὰ σεβασθῶμεν καὶ τοὺς συμμάχους νὰ προφυλάξωμεν ἀπὸ σφάλματα τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν ὀλεθρίας συνεπείας καὶ δι’ αὐτοὺς καὶ διὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ὡς πρὸς τὰ μέτρα ἐπιεικείας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνωμεν μέτρα ἐπιεικείας. Ὅπως κατὰ τὸν Ἰταλοελληνικὸν πόλεμον δὲν ἐδώσαμεν ἐπιείκειαν καὶ συγγνώμην εἰς τοὺς τότε συνεργοὺς τῶν ἐχθρῶν μας, ἔτσι καὶ τώρα δὲν δυνάμεθα νὰ δώσωμεν μέτρα ἐπιεικείας εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι οὐδὲν Ἑλληνικὸν ἴχνος συνειδήσεως διατηροῦν εἰς τὰς ψυχάς των, ἀλλὰ ὡς ὄνειρον ἔχουν τάξει νὰ ἐξυπηρετήσουν τὰ συμφέροντα τῶν ἐχθρῶν μας μὲ τὸν μόνον σκοπὸν καὶ τὴν ἐλπίδα ὅτι αὐτοὶ ὡς ἡγήτορες τῆς σοβιετικῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας θὰ ἀπολαύσουν τὰ ἀγαθὰ τῆς ἐξουσίας.

§156Χ. ΛΑΔΑΣ. Καὶ ὅμως θὰ τὸ ψηφίσετε τὸ νομοσχέδιον.

§157Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Ἀνήκω εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ἀλλ’ ὅπως βλέπετε, τὸ Λαϊκὸν Κόμμα τὸ ὁποῖον πιστεύει εἰς τὸν κοινοβουλευτισμόν, οὐδέποτε δεσμεύει τοὺς φίλους του καὶ οὔτε νομίζει ὅτι εἶναι οἱ βουλευταὶ ἀνδρείκελα. Δὲν ἀσκεῖ τὴν λεγομένην κοινοβουλευτικὴν πειθαρχίαν καὶ εἰς αὐτὸ ἀκριβῶς διαφέρει ἀπὸ τὰ ἄλλα Κόμματα, ἀλλὰ πιστεύει εἰς τὸν ὀρθὸν πραγματικὸν κοινοβουλευτισμόν, διὰ τὸν ὁποῖον τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ἔχει προσφέρει ἑκατόμβας θυσιῶν ἐκ τῶν μελῶν του καὶ τῶν ἀρχηγῶν του. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν δίδω. Ἀνήκω εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ ὑποβάλλομαι εἰς τὰς κατευθύνσεις του, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος ὡς βουλευτὴς νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου. Καὶ αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν θὰ ὠφελήσουν τοὺς σκοποὺς εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπει ἡ Κυβέρνησις.

§158ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅταν ὁ ἀρχηγός σας, σᾶς τὸ ζητήσῃ;

§159Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Νὰ ἐνδιαφέρεσθε τί θὰ κάνετε σεῖς, ὅταν θὰ σᾶς ζητήσῃ κάτι ὁ ἀρχηγός σας καὶ νὰ μὴ ἐνδιαφέρεσθε δι’ ἐμέ, οὔτε διὰ τὰς σχέσεις μου μετὰ τοῦ ἀρχηγοῦ μου. Αὐτὰ ἀφοροῦν ἐμὲ καὶ τὸν ἀρχηγόν μου, διὰ τὰς σχέσεις τὰς ἰδικάς σας μετὰ τοῦ ἀρχηγοῦ σας νὰ ἐνδιαφέρεσθε. Οὐδεμίαν παρατήρησιν δέχομαι δι’ αὐτό. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ γίνωνται εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, τοιαῦται παρατηρήσεις εἰς τὰς κρισίμους αὐτὰς στιγμάς. Ὁ καθεὶς ἔχει ἀναλάβει τὰς εὐθύνας του καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν καὶ τὸ θάρρος νὰ ὑποστηρίξῃ τὰς γνώμας του. Ὡς πρὸς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν ἔχω νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐντείνῃ τὴν προσοχήν της εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν, εἰς τὸν Νομὸν Λακωνίας, ὁ ὁποῖος ὑφίσταται καὶ αὐτὸς τὴν ἐγκληματικὴν δρᾶσιν, διότι ὁ Νομὸς Λακωνίας, ἀποτελεῖ τὸ νευραλγικὸν σημεῖον τῆς Πελοποννήσου. Καὶ οἱ ἐχθροί μας νομίζουν ὅτι ἂν κατορθώσουν προσκαίρως νὰ κυριαρχήσουν εἰς τὸν ὀρεινὸν ὄγκον τοῦ Πάρνωνος καὶ τοῦ Ταϋγέτου, θὰ φέρουν προσκόμματα καὶ ἀντιπερισπασμὸν, εἰς τρόπον ὥστε ἕνα Τάγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σπεύσῃ εἰς τὴν Μακεδονίαν νὰ τοὺς κτυπήσῃ ἐκεῖ, νὰ παραμένῃ εἰς Πελοπόννησον καὶ τοιουτοτρόπως νὰ καθυστερήσουν τὴν ἀποστολὴν δυνάμεων εἰς τὴν Μακεδονίαν. Δι’ αὐτὸ ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν μέτρα δημοσίας τάξεως. Καὶ πρέπει νὰ σταλῇ στρατὸς κάτω νὰ ἀρχίσῃ ἐντατικὴ ἡ καταδίωξις τῶν συμμοριτῶν πρὶν ἐπέλθῃ ὁ χειμὼν ὁπότε θὰ εὑρεθῇ εἰς δύσκολον θέσιν νὰ διαχειμάσῃ. Πρέπει νὰ γίνῃ μία δίωξις συντονισμένη, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐκλείψῃ ἡ ἑστία αὐτὴ ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν Λακωνίαν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνώσω εἰς τὴν Βουλὴν τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἔλαβον σήμερον, καθὼς καὶ ἄλλοι συνάδελφοι τῆς Λακωνίας: «....... (ἀναγινώσκει).......». Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, ἐστάλη πρὸ ἡμερῶν ὁ ἀντισυνταγματάρχης Κωστόπουλος, ἐξαίρετος ἀξιωματικὸς, γνωστὸς διὰ τὸ ἦθος του καὶ διὰ τὰς ὑπηρεσίας του, ὁ ἥρως τοῦ Μακρυγιάννη, ὁ ὁποῖος ἔσωσε τότε τὸ Κολωνάκι καὶ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἀνωτάτην ἐποπτείαν τῶν ἐπιχειρήσεων ἐν Λακωνίᾳ καὶ διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις. Μετὰ μεγίστης ἐκπλήξεως ἐπληροφορήθην, ὅτι πρὶν φθάσῃ ἀκόμα εἰς τὴν Σπάρτην ὁ κ. Κωστόπουλος, ὅταν εὑρίσκετο εἰς Τρίπολιν, ἀνεκλήθη. Ἡ ἀπαίτησις τοῦ λαοῦ εἶναι πρόδηλος. Ὁ κ. Κωστόπουλος συγκεντρώνει τὴν ἐμπιστοσύνην, τὴν ἐκτίμησιν καὶ τὸν σεβασμὸν ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ τῆς Λακωνίας καὶ ἔπρεπε νὰ μεταβῇ ἐκεῖ διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὴν κατάστασιν καὶ νὰ δώσῃ τὰς δεούσας κατευθύνσεις, οὕτως ὥστε νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα τὰ ἐπιβεβλημένα διὰ νὰ παύσῃ ἡ αἱμορραγία ἡ ὁποία μαστίζει τὸν Λακωνικὸν λαόν. Διότι, ἐπειδὴ ὁ λαὸς οὗτος ἀπεφάνθη διὰ τοιαύτης πλειοψηφίας κατὰ τὸ δημοψήφισμα, συνεκέντρωσε τὴν λύσσαν τῶν συμμοριτῶν, οἱ ὁποῖοι διαρκῶς ἐνεδρεύουν καὶ φονεύουν πολίτας καὶ χωροφύλακας. Εἰς τὸ ἐπεισόδιον, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησα, ἐφονεύθη εἷς χωροφύλαξ καὶ εἷς ἀνθυπολοχαγός, συνελήφθη εἷς ὅμηρος καὶ ἀπήχθη εἰς τὰ βουνὰ καὶ ἀγνοεῖται ἡ τύχη του. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν, ὡς βουλευτὴς Λακωνίας, νὰ ληφθοῦν σύντονα μέτρα, διὰ νὰ ἐπιβληθῇ κάποια τάξις εἰς τὸν πολυπαθῆ αὐτὸν Νομόν.

§160Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Σχετικῶς μὲ τὰ ὅσα εἴπατε διὰ τὴν τάξιν ἐν τῷ Νομῷ Λακωνίας, ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι πράγματι εἰς τὸν Πάρνωνα ὑπῆρχε δρᾶσις κομμουνιστική. Εἶμαι ὅμως εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν διετάχθησαν οἱ ἐκεῖ ἀστυνομικοὶ καὶ ὁ Ἀνώτατος Διοικητὴς Χωροφυλακῆς μὲ ρητὰς ἐντολὰς νὰ λάβουν ἄμεσα μέτρα διὰ τὴν ταχεῖαν καταδίωξιν τῶν κομμουνιστῶν τοῦ Πάρνωνος. Ἀποτέλεσμα τῆς ἀπηνοῦς καὶ συστηματικῆς διώξεως, ἡ ὁποία ἐγένετο, ἦτο νὰ κυκλωθῇ μία ἑκατονταμελὴς συμμορία. Κατὰ τὴν γενομένην συμπλοκὴν ἐφονεύθησαν δύο τῶν συμμοριτῶν, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς ἀρχηγός, ἄλλοι συνελήφθησαν καὶ οἱ ὑπόλοιποι κατεδιώχθησαν. Ὁλόκληρον τὸ ὑλικόν τῶν περιῆλθεν εἰς χεῖρας τῶν ἡμετέρων, μεταξὺ τῶν ὁποίων 200 σάκκοι τροφίμων, κλινοσκεπάσματα κλπ. Συνεχίζεται δὲ ἀπηνὴς ἡ δίωξις τῶν κομμουνιστῶν ἐκ μέρους τῆς Χωροφυλακῆς.

§161Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Αἱ πληροφορίαι τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, εἶναι ἱκανοποιητικαὶ δι’ ὅλους τοὺς Λάκωνας καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως τὰ μέτρα αὐτὰ συνεχισθοῦν ἀκόμη, τώρα, ποὺ ὁ καιρὸς εἶναι εὐνοϊκός, εἰς τρόπον ὥστε τὸν χειμῶνα νὰ μὴ ὑπάρχουν οἱ ἐγκληματίαι αὐτοί.

§162Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ σᾶς παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἀπηνὴς καὶ συστηματικὴ δίωξις καὶ ἔχω εὐρεῖαν καὶ ἀσφαλῆ τὴν πεποίθησιν ὅτι κατόπιν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα διετάχθησαν, ἡ τάξις ταχέως, ἴσως περισσότερον ἀπὸ ὅτι φανταζόμεθα, θὰ ἀποκατασταθῇ ὄχι μόνον εἰς τὴν Λακωνίαν, ἀλλὰ παντοῦ ὅπου ὑπάρχουν κομμουνιστικαὶ ἑστίαι.

§163Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Βουλὴ ἐκφράζουσα τὴν γνώμην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, πρέπει νὰ ἀποδείξῃ ὅτι αἰσθάνεται τὴν ἀγωνίαν, ἡ ὁποία κατέχει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἰδίαν πίστιν, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ λαός μας, ὅτι τὴν δύσκολον περίοδον, που διερχόμεθα, τὴν δυσκολωτέραν τῆς ἱστορίας μας θὰ τὴν περάσωμεν, θὰ ὑπερνικήσωμεν ὅλα τὰ ἐμπόδια. Διότι ἡ Ἑλλὰς εἶναι αἰωνία καὶ ἔχει συνηθίσει νὰ βροντοφωνῇ πάντοτε πρὸς ὅλους τοὺς φιλοδοξοῦντας τὴν κοσμοκρατορίαν, τὸ ἀκλόνητον ἐκεῖνο «ὄχι» τὸ ὁποῖον, καίτοι λέγεται ἀπὸ μικρὸν Κράτος, εἶναι τοιοῦτον, ὥστε νὰ μετατρέπῃ τὰ πράγματα καὶ νὰ δίδῃ τὴν δέουσαν ἀπάντησιν καὶ τιμωρίαν εἰς τοὺς φιλοδόξους κυριάρχους τοῦ κόσμου. (Χειροκροτήματα).

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Μαντούβαλος.

§165Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται δι’ ὅσα ἐλέχθησαν νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, ἀφοῦ ὁ χρόνος εἶναι ἐλάχιστος, ἓν τέταρτον, καὶ δὲν θὰ ἔχω τὴν εὐχέρειαν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰς σκέψεις μου. Εἰς τὰ Κοινοβούλια τῶν διαφόρων Ἐθνῶν, οἱ βουλευταὶ μὲ τὰς πνευματικάς των δυνάμεις ἔχουν ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον νὰ συμβάλουν εἰς ἀρτίαν κατάρτισιν τῶν νόμων. Ἔχουν ἐπίσης ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον νὰ ὑπακούουν εἰς τὰς ἐντολὰς τοῦ λαοῦ, νὰ ἐκπληροῦν τὰς ἐντολὰς ταύτας καὶ οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες νὰ δίδουν λόγον τῶν πράξεών των. Ἐγώ, ὡς πιστὸς τηρητὴς τῆς λαϊκῆς ἐντολῆς, εἶμαι ὑποχρεωμένος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ εἴπω καθαρὰ τὴν γνώμην μου, σὰν τὴν παροιμίαν ποὺ λέγει τὸ στάρι–στάρι καὶ τὰ σῦκα–σῦκα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνθυμεῖσθε ὅτι κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούλιον, ὅταν ἦτο ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὸ ψήφισμα περὶ τῶν μέτρων ἀσφαλείας, ἐγὼ εἶπον τότε τὴν γνώμην μου περὶ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, τοὺς ὁποίους ἐκ τοῦ πλησίον ἐγνώρισα καὶ πολλὰ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ὑπέστην, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι Ἕλληνες οὔτε τὴν ψυχήν, οὔτε τὸν νοῦν. Εἶναι μεγάλοι ἐγκληματίαι. Μποροῦν νὰ ἔχουν ἑλληνικὸν ὄνομα, ἀλλὰ αἱ πράξεις των εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Τότε εἶπον ὅτι τὴν πρωτοβουλίαν τὴν εἶχον καὶ ἐκτύπησαν καὶ ἦτο εὔκολον ὅταν κανεὶς ἔχῃ τὴν πρωτοβουλίαν νὰ δίδῃ τὴν μάχην ἐκεῖ ποὺ θέλει. Ἀλλ’ εἶναι ἀποκαρδιωτικὸν δι’ ὅλους μας οἱ σφαγεῖς αὐτοὶ καὶ ἐκδορεῖς, μέσα εἰς ἓν ὁλόκληρον Κράτος, εἰς αὐτὸ ἔστω τὸ ὀλίγον, τὸ ὁποῖον λέγεται Ἑλλάς, νὰ ἔχουν τὴν πρωτοβουλίαν καὶ νὰ μὴ τὴν ἔχῃ τὸ Κράτος. Καὶ διερωτᾶται ὁ λαὸς καὶ διερωτῶμαι καὶ ἐγώ, τὸ εἶπον μάλιστα καὶ ἄλλοτε καὶ τὸ ἐνθυμεῖσθε πολὺ καλά, ἡμεῖς μὲ τὸ νὰ δημηγορῶμεν καὶ νὰ μακρυγορῶμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο ἀπὸ τοῦ νὰ διαφημίζωμεν τὰς πράξεις τῶν σφαγέων καὶ ἐγκληματιῶν αὐτῶν καὶ νὰ νομίζουν καὶ αὐτοὶ ὅτι ἔγιναν σπουδαῖοι ὅτι τὸ Κράτος τὸ ἑλληνικὸν εὑρίσκεται εἰς τὰ χέρια των, εἰς τὰ χέρια τῶν ληστανταρτῶν αὐτῶν. Σφάλματα ἐγένοντο, ὅσον ἂν θέλωμεν νὰ ἀνατρέξωμεν εἰς τὸ παρελθόν. Οὐδεὶς εἶναι ἀναμάρτητος. Ἀλλὰ μοῦ κάμνει κατάπληξιν, ὅταν λέγῃ κανεὶς τὴν ἀλήθειαν καὶ μερικοὶ οἱ ὁποῖοι τὴν ἀκούουν τὴν ἀλήθειαν, δὲν περιμένουν νὰ θέσουν αὐτὸ τὸ ἐρώτημα μέσα εἰς τὸν ἑαυτόν των, ἐὰν συνέβαλον ἢ δὲν συνέβαλον εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν, ἐὰν δὲν συνέβαλον, τοὺς σφαγεῖς αὐτοὺς καὶ ἐκδορεῖς νὰ τοὺς ἐνισχύσουν, νὰ τοὺς ὀργανώσουν, νὰ τοὺς κάμουν δύναμιν ὑπολογίσιμον. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐπὶ κατοχῆς μὲ τὰ εὐαγγέλια αὐτὰ ποὺ διακηρύττουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὅτι ἐβγῆκαν εἰς τὸ βουνὸ διὰ νὰ σώσουν τὴν πατρίδα καὶ νὰ κάνουν μεγαλουργήματα, ὅλοι ἐπιστεύσαμεν. Ἐγὼ ὅμως, χωρὶς νὰ νομίζω ὅτι εἶμαι μέγας εἰς τὸ μυαλό, εἶχα τὰς ἐπιφυλάξεις μου. Διότι ἐκ τοῦ πλησίον εἶχα γνωρίσει τὴν ἐγκληματικότητα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Καὶ ἀντετάχθην μὲ ὅλην μου τὴν ψυχήν. Κατηγγέλθην τρὶς εἰς τὰς Γερμανικὰς ἀρχὰς καὶ ἅπαξ εἰς τὰς Ἰταλικάς. Ὥρες θὰ ἤθελα νὰ ἀπολογηθῶ. Εἶπα τότε, διὰ νὰ μὴ βασανίζω τὴν ἀνάκρισιν περισσότερον, νὰ ἔλθω εἰς ἀντιπαράστασιν μὲ τὸν καταγγείλαντα τὰς πράξεις αὐτάς. Μάλιστα ὁ μακαρίτης ὁ Ταβουλάρης, εἶχε καταγγελίαν ἐναντίον μου. Καὶ μοῦ ἔλεγε: Τί ἔχετε μὲ τοὺς Ἰταλούς; Ρωτοῦσε τί εἴχαμε μὲ τοὺς Ἰταλούς! Λοιπὸν ἤξερα καὶ τὸν τρόπον τῶν ἐνεργειῶν των, ἀλλὰ καὶ τὰς σκέψεις των. Δὲν εἶχα τίποτε ἄλλο, μία ζωή· ἔζησα πλέον ὅσα χρόνια ἔζησα. Ἄς τραβήξω μίαν κατεύθυνσιν. Ἐὰν τὰ βγάλω πέρα, ἔχει καλῶς. Ἐὰν δὲν τὰ βγάλω, συμβόλαιο μὲ τὸ Θεὸ δὲν θὰ κάνω. Καὶ ὅταν μὲ πῆγαν εἰς τὸ Φρουραρχεῖον τοὺς εἶπα: Ρὲ ἄτιμοι! Τὶ μὲ κουβαλήσατε ἐδῶ πέρα; Ἐγὼ ἐφρόντιζα νὰ σᾶς φέρω τροφὴ νὰ φᾶτε τὸν περίδρομο καὶ σεῖς μὲ κουβαλήσατε ἐδῶ πέρα διὰ νὰ μοῦ ἀπαγγείλητε κατηγορία; Ἠμπορῶ νὰ τὴν ἀκούσω;

§166Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἰταλικὰ μιλοῦσε ὁ Φρούραρχος;

§167Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Συνέβησαν αὐτὰ εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Φρουραρχεῖον, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἐποχὴν τῆς Δεκεμβριανῆς ἐπαναστάσεως. Μὲ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ κινήματος ὅταν ἐπεκράτησαν αὐτοὶ εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἐδέχθηκα μία ὁλόκληρη συμμορία ἀπὸ 150 ἄνδρες καὶ τὰ πιστόλια εἰς τὸν κρόταφον. Ἀπορῶ καὶ διερωτῶμαι πῶς εὑρίσκονται ἄνθρωποι, εἴτε ἐδῶ, εἴτε ἔξω, εἴτε παρέξω, ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρο τῆς Πατρίδος μας μέχρι τὸ ἄλλο, οἱ ὁποῖοι νὰ συνηγοροῦν διὰ τοὺς παληανθρώπους αὐτοὺς καὶ τοὺς φονεῖς τῆς Πατρίδος καὶ τῶν ἀθώων Ἑλλήνων πολιτῶν. Καὶ ἀρχίζουμε καὶ ἐπιρρίπτωμεν ὁ ἕνας τὰ βάρη εἰς τὸν ἄλλον, διότι δὲν δοκιμάζουμε κινδύνους. Καὶ θέλομε, ὅταν δὲν εἴμεθα Κυβέρνησις, νὰ τὰ ρίχνουμε ὅλα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν ὅμως εἴμεθα Κυβέρνησις νὰ μὴ κάνωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλει ὁ λαός, ὅπως δὲν τὸ κάνει καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα). Δὲν τὸ κάνει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ γνωρίζετε πολὺ καλὰ ὅτι ὅταν ἀνεβαίνω ἐγὼ εἰς τὸ βῆμα, ὁμιλῶ τὴν γλῶσσαν τοῦ λαοῦ. Σᾶς ἔφερα πρὸ ἡμερῶν ἕνα ζήτημα. Καὶ τὸ ἔφερα πρῶτος. Τὸ ζήτημα τῆς ἑνώσεως. Ὁ λαὸς, κύριοι, τὸ θέλει. Τὸ θέλει διότι ἔσπασαν τὰ αὐτιά του μὲ τὸ νὰ ἀκούῃ κάτι λέξεις ποὺ δὲν εἶναι εἰς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Ἄρχισαν νὰ λένε γιὰ τὸ κλῖμα, γιὰ τὸ χρῶμα. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ κλῖμα ἔχει καὶ χρῶμα καὶ οὐρανό, τὸν ἑλληνικόν. (Φωναί: Μπράβο!). Καὶ ἀπὸ τὸ χρῶμα αὐτό, τὸ κλῖμα, τὸν οὐρανὸ δανείζεται ὅλος ὁ κόσμος, ὅλη ἡ ἀνθρωπότης, ὅλη ἡ ὑφήλιος. (Χειροκροτήματα). Ἐγὼ ὁ ὁποῖος ἀπηχῶ τὴν λαϊκὴν γνώμην, τὴν λύσιν αὐτὴν τὴν ἀποκαλῶ ὅτι εἶναι ἀτιμία. Καὶ αἱ λύσεις αὗται καὶ ἐὰν ὑπεβλήθησαν καὶ ἐὰν ὑποδειχθοῦν εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Ἑλλάδος ἔξω ἢ ὑποδεικνύονται τώρα, εἶναι λύσεις ποὺ δὲν τὰς πιστεύει ὁ λαὸς ὁ Ἑλληνικός, εἶναι ἀντίθετοι τοῦ χαρακτῆρος του, εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὴν σημερινὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Πρέπει νὰ σταματήσουν οἱ κύριοι αὐτοὶ εἰς τὸν μικρὸν αὐτὸν λαὸν νὰ κάμουν ἐγκλήματα, ἀλλὰ συγχρόνως νὰ κάμουν καὶ πειράματα. Ἔγινε τὸ κίνημα, καὶ ἐγένετο ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα, καὶ ἐὰν ἤθελε δὲν θὰ ἠσχολούμην σήμερον οὔτε ἐγώ, οὔτε τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικόν, μὲ τοὺς ἀντάρτας ἐκείνους, νὰ μὴ δεχθῇ τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν ἱερέων τῆς Κοκκινιᾶς, νὰ τραβήξουν ἐμπρὸς καὶ νὰ τοὺς καταδιώξουν καὶ μὲ ὅλα τὰ μέσα. Ἀπὸ πληροφορίας συγγενῶν μου, τοὺς ὁποίους εἶχαν συλλάβει, διότι ἦσαν ἄνθρωποι τοῦ Μαντούβαλου, καὶ τοὺς πῆγαν ἐξορίαν, εἶχον τὴν πληροφορίαν καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μοῦ ἔλεγον ὅτι ἐὰν ἐπαρουσιάζετο ἓν ἀεροπλάνον καὶ ἤρχιζε διὰ τῶν πολυβόλων του νὰ βάλῃ, αὐτοὶ ἦσαν ἕτοιμοι νὰ παραδοθοῦν, καὶ ὄχι νὰ τοὺς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ πᾶνε ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ εἰς τὴν Ἀττικοβοιωτίαν καὶ σιγά, σιγά, νὰ φθάσουν εἰς τὰ Σερβικὰ σύνορα, εἰς τὰ Ἀλβανικά, εἰς τὰ Βουλγαρικὰ σύνορα καὶ νὰ διδαχθοῦν εἰς ὡρισμένα σχολεῖα ὅ,τι οἱ ἐγκληματίαι καὶ οἱ κακοποιοὶ ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμόσουν. Καὶ δὲν φαντάζεσθε, κύριοι, τὸν τρόμον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τὸν ὁποῖον ὅλοι ἐδοκιμάσαμε εἰς τὸ κίνημα, εἴτε ὀλίγον, εἴτε πολὺ τὸν ἔχετε δοκιμάσει, φαντάζεσθε λοιπὸν τὸν τρόμον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Φαντασθῆτε τὰς καταστροφὰς πού, ἐὰν δὲν ὑπῆρχον αἱ καταστροφαὶ αὐταὶ καὶ τὸ αἷμα τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος ποὺ ἐδημιούργησεν ὁ κομμουνισμός, ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τοὺς τρεῖς κατακτητὰς δὲν θὰ εἶχε νὰ θρηνῇ τόσα θύματα, οὔτε τόσας καταστροφάς. Ἡ Ἑλλὰς θὰ εἶχε τὴν δόξαν της, θὰ εἶχε τὴν αἴγλην της, θὰ εἶχε τὸ ἔπος τῆς Ἀλβανίας καὶ τὰ ἔπη τοῦ Ἐλ Ἀλαμέϊν καὶ τοῦ Ρίμινι, τὰ ὁποῖα ἔγραψαν μὲ τὴν ξιφολόγχην καὶ τὸ αἷμα των τὰ παιδιά μας. Δὲν ἔγινεν ὅμως αὐτὸ καὶ δὲν μᾶς συνετίζει ἡ κατάστασις, καὶ δὲν μᾶς συνετίζει ἡ κατάστασις, διότι ἐγὼ ἐπερίμενα καὶ ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους κυρίους Προέδρους, νὰ δώσετε τὴν πνοὴν μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ δώσετε τὴν κατεύθυνσιν, διότι ἡμεῖς οὔτε τὰ στοιχεῖα, οὔτε τὰς γνώσεις τὰς ἰδικάς σας ἔχομεν. Ἔχομεν ὅμως τὸν ἐθνικὸν παλμόν, ἔχομεν τὴν δυναμικότητα νὰ πολεμήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς· καὶ ἐγὼ δὶς ἐζήτησα, τὸ λέγω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας τὸ ὁποῖον δὲν μοῦ τὸ ἔδωσαν. (Χειροκροτήματα). Εἶχον τὴν πεποίθησιν, ὅτι τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ὅπου καὶ ἐὰν τοὺς εὕρισκα, εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ ἀντιταχθοῦν μαζύ μου, τὸ πιστεύω, καὶ τὸ ἐπίστευα, καὶ πιστεύω ὅτι δὲν εἶναι ἀργά. Ὁ νέος Ὑπουργὸς ἂς κάμῃ μίαν ἐγκύκλιον, νὰ δώσῃ τὰς κατευθύνσεις, νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις, ἀλλὰ συγχρόνως νὰ δώσῃ καὶ τὰς δεούσας ἀμοιβὰς. Ἐκεῖνος ὁ ἀξιωματικός, εἴτε ὁ Α εἴτε ὁ Β, εἰς οἱονδήποτε κόμμα καὶ ἂν ἀνήκῃ, ὁ Ἕλλην ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὴν ἐργασίαν του, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὸ καθῆκον του, ἄμεσος προαγωγὴ ἐπὶ τόπου. Ἐξέθηκε τὸν ἑαυτόν του εἰς κίνδυνον; — ἀμέσως νὰ ἀμείβεται. Ἠμέλησε τὸ καθῆκον του; — νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸ σπίτι του, δὲν μοῦ χρειάζεται. Μία ἐξαιρετικὴ περίπτωσις, χρειάζεται καὶ ἐξαιρετικὰ μέτρα. Χρειάζεται, πρὸ παντός, νὰ λείψῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον αὐτοὶ φαντάζονται, ὅτι ἡμεῖς ἔχομεν καὶ μπαρμπάδες ἀπὸ πίσω καὶ μᾶς ὑποστηρίζουν. Νὰ λείψουν οἱ «μπαρμπάδες» αὐτοὶ καὶ νὰ καταλάβουν, ὅτι ὅλοι οἱ ἐθνικόφρονες Ἕλληνες θὰ σταθοῦν ἐναντίον τους. Ὁ λαὸς ἐχώρισε τοὺς Ἕλληνας ὄχι μὲ τὰ παληὰ χωρίσματα, ἀλλὰ σὲ πραγματικοὺς Ἕλληνας ἐθνικόφρονας καὶ σὲ μὴ Ἕλληνας. Τὰ 9)10 εἶναι οἱ πραγματικοὶ Ἕλληνες, ἐνῷ αὐτοὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν θὰ εἶναι περισσότεροι ἀπὸ 50– 60.000, ἂν τοὺς πάρωμεν σὲ ψήφους. Λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Πατρίδα μας διέρχεται μίαν — δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς τὸ ὑποδείξω ἐγώ· ὁ λαὸς τὸ μυρίζεται καὶ τὸ προαισθάνεται — μίαν σοβαρὰν καὶ μεγάλην κρίσιν, τέτοιαν ποὺ δὲν τὴν ἔχει περάσει ποτὲ εἰς τὴν ἱστορίαν της. Ὁ λαός μας ἐνῷ γνωρίζει τὰς ἀνάγκας του, ἐνῷ γνωρίζει τὴν θέσιν του, ἐνῷ γνωρίζει τί ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως τραβάει, δὲν ἔχει τίποτε ἄλλο στὸν νοῦν του — ὁ νοῦς του εἶναι διαρκῶς εἰς τὰ βόρεια σύνορά μας. Καὶ βλέπει ἐκεῖ ἐπάνω τὸ δρᾶμα ποὺ γίνεται. Βλέπει ὅτι ἐκείνους, ποὺ πολεμοῦσαν τὴν Ρωσίαν καὶ τοὺς ἄλλους Συμμάχους, ὅτι τώρα ἡ Ρωσία τοὺς ἔχει ἀγκαλιάσει καὶ παρουσιάζονται ἔτσι τώρα οἱ Σέρβοι καὶ οἱ Βούλγαροι, μὲ τὶς πλάτες τῆς Ρωσίας νὰ κάμουν τὸν παλληκαρᾶ — νὰ παριστάνῃ δὲ τὸν σπουδαῖον καὶ ὁ Χότζας τῆς Ἀλβανίας. Καὶ ἐμεῖς δεχόμεθα τὰ πλήγματα τῶν τριῶν αὐτῶν κακῶν γειτόνων! Οἱ κομμουνισταί, κύριοι, ἀπειλοῦν μὲ τὸν τρίτο γῦρο καί, ὅπως ἔχουν αὐτοὶ τὸ μυαλὸ τους, ἀσφαλῶς θὰ τὸν φέρουν ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀδράνεια, ἡ διστακτικότης καὶ ἡ ἀβουλία ἡμῶν, πρῶτον, καὶ τῆς Κυβερνήσεως κατόπιν. Καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ μᾶς καταδικάσῃ τότε ὅλους — καὶ πρέπει νὰ μᾶς καταδικάσῃ. Διὰ νὰ μὴ τοὺς γίνῃ ὅμως τὸ χατῆρι ἐγὼ ἔφερα μίαν πρότασιν καὶ εἶδα ὅτι οἱ συνάδελφοι δὲν τὴν ἐδέχθησαν. Εἶδα καὶ τὰς ἀπόψεις τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων σήμερα μάλιστα, ἔτσι ὅπως μυρίστηκα ἀπὸ τὸν κ. Βενιζέλον καὶ κάτι ἄλλους συναδέλφους, κατάλαβα ὅτι ὁ καθένας δὲν ἠμπορεῖ νὰ ξεφύγῃ καὶ νὰ φθάσῃ κάπου, σὲ πιὸ ὑψηλόν, σύμφωνα μὲ τὰς περιστάσεις, ἐπίπεδον σκέψεων καὶ νὰ εἴπῃ: Τὶ τὰ θέλω ἐγὼ τὰ Κόμματα, τὶ τὰ θέλω τὰ πολιτικὰ ὀφέλη, ὅταν ἡ Πατρίδα μου κινδυνεύῃ; Νομίζετε ὅτι, ἂν ὑποδουλωθῶμε ἀπὸ τοὺς Σλαύους, θὰ τοὺς διώξωμε σύντομα; Ἐγὼ εὔχομαι νὰ ὀνομασθῶ ψεύτης, ἀλλά, ἔτσι ὅπως πᾶμε, ἡμεῖς ὅλοι θὰ τὰ πληρώσωμε. Προσωπικῶς σᾶς εἶπα, ὅτι συμβόλαιον μὲ τὸν Θεὸν δὲν ἔχω πόσο θὰ ζήσω, οὔτε μὲ μέλλει ἂν θὰ πεθάνω σήμερα ἢ μετὰ 10 ἡμέρες ἢ μετὰ 5 χρόνια, ἀλλ’ ὡρισμένοι ἄνθρωποι ἠμπορεῖ νὰ ἀγαποῦν τὴ ζωὴ περισσότερον ἀπὸ ἐμὲ καὶ αὐτοὶ πρέπει νὰ τὸ σκεφθοῦν περισσότερον. Ἐγὼ δὲ δὲν ἔχω καὶ καμμίαν κληρονομίαν μεγάλην. Μ’ ἔβγαλεν εἰς τὴν πολιτικὴν ὁ μακαρίτης Παναγῆς Τσαλδάρης καὶ κτυπῶ τώρα τὸ κεφάλι μου. Δὲν ἔπρεπε νὰ ἀνακατευθῶ, διότι ἡ πολιτικὴ μὲ τὰ παρακλάδια της καὶ τὰ τερτίπια της εἶναι πολὺ ἀντίθετη πρὸς τὸν χαρακτῆρα μου. Δυστυχῶς, ὅμως, τώρα χορεύω, θέλω δὲν θέλω. Καὶ χορεύω, μάλιστα, καὶ πολύ. Ἀπὸ τὸ πρωΐ ὡς τὸ βράδυ δὲν κάμνω τίποτε ἄλλο — καὶ τὴ νύχτα ἀκόμη — παρὰ δέχομαι τὸν λαόν, διότι, νομίζω, ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν καὶ ἐθνικὸν καθῆκον πρὸς τοῦτο. Μὲ τὰς μικράς μου δυνάμεις παρέχω τὴν ἐπιστήμην δωρεάν. Εἰς ἐκείνους, ποὺ μὲ παρακολουθοῦν εἰς τὰς Ἀθήνας, ἐὰν δὲν ἔχουν, τοὺς βγάζω καὶ τὰ εἰσιτήρια, ἀρκεῖ δὲν ἀρκεῖ ὁ μισθός. Διὰ τὴν διαφώτισίν τους, τοὺς ἔχω βγάλει καὶ μιὰ ἑβδομαδιαία ἐφημερίδα, ὅπου θέτω τὰ ζητήματα ὅπως πρέπει νὰ τὰ θέσω. Κύριοι, σᾶς παρακαλῶ καὶ σᾶς ἐξορκίζω: Τὸ τί ἔγινεν εἰς τὸ παρελθόν, ἂς τὸ ἀφίσωμεν. Ἂν θέλετε νὰ ἀκούσετε τὴν γνώμην μου, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα κινήματα καὶ ἐπαναστάσεις, τὸ Κράτος πρέπει, ἅμα ἐπιβληθῇ, νὰ κόψῃ τὰς κεφαλὰς τῶν ἐπαναστατῶν καὶ τῶν κακούργων καὶ ἐκεῖ ποὺ εἶναι ὁ Παρθενὼν νὰ φκιάσῃ ἕνα τάφον καὶ νὰ γράψῃ ἐπάνω: «Ἐδῶ εἶναι τὰ κακὰ κεφάλια τῶν κακῶν Ἑλλήνων». Ἐδῶ, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, διὰ τὰ μέτρα ἀσφαλείας, προτείνω τὸ ἑξῆς: Νὰ ἐνισχυθῇ ἡ Χωροφυλακὴ μὲ εἰδικοὺς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κάνει εἰς ὑπηρεσίαν μεταβατικῶν ἀποσπασμάτων, νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει ἀπὸ τὸν στρατὸν τὰ εὐπαθῆ ἐκεῖνα σημεῖα τῆς ὁροθετικῆς μας γραμμῆς, νὰ τὰ προφυλάξουν καλύτερον καὶ νὰ ὑπάρχουν δυνάμεις ἐκεῖ, οὕτως ὥστε ἐκεῖνοι ποὺ μπαίνουν μέσα, εἴτε Βούλγαροι μὲ Ἕλληνες εἶναι, εἴτε Σέρβοι μὲ Ἕλληνες εἶναι, εἴτε Ἀλβανοὶ μὲ Ἕλληνες εἶναι νὰ μπαίνουν μὲν μέσα ἀλλὰ νὰ μὴ βγαίνουν πάλιν. Νὰ γίνεται τὸ μπλὸκ ὅπως πρέπει νὰ γίνεται, καὶ νὰ πίπτουν εἰς τὴν παγίδα χωρὶς νὰ μποροῦν νὰ διαφύγουν. Αὐτὰ διὰ νὰ κατορθωθοῦν εἶναι εὔκολον, ἅμα ὑπάρξῃ ὁ κρατικὸς ἔλεγχος, τόσον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, ὅσον καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας, πραγματικὸς αὐστηρὸς ἔλεγχος. Καὶ ἐκεῖνοι οἱ ἀξιωματικοὶ ποὺ ἔχουν τὴν θέλησιν καὶ τὴν φιλοπατρίαν νὰ κάνουν τὴν δουλειά τους καὶ ἐκεῖνοι οἱ ἀξιωματικοὶ ποὺ δὲν τὴν ἔχουν νὰ ἐκκαθαρισθοῦν, νὰ σχολάσουν καὶ νὰ πᾶνε στὰ σπίτια τους. Παιγνίδι δὲν μπορεῖ νὰ παίξῃ οὔτε ἡ Κυβέρνησις οὔτε ἡ Ἑλληνικὴ Πατρίς. Κάθε ἕνας καὶ μάλιστα ὁ στρατιωτικός, ἔχει ἕναν ὅρκον δώσει, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ τὸν σεβασθῇ καὶ νὰ τὸν τηρήσῃ, εἴτε εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις ἀνήκει εἴτε εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἔρεισμα τὸ ἠθικόν, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τοῦτο, ἐγώ, μὲ ὅλην μου τὴν ψυχὴν προτείνω πάλιν νὰ γίνῃ ἡ προσπάθεια. Ἔξω ἡ Ἀντιπροσωπεία ποὺ θὰ πάῃ, νὰ τοὺς θέσῃ ὠμὰ τὰ πράγματα. Ἔχω ἐντολὴν τοῦ λαοῦ, νὰ τοὺς εἴπῃ. Τὸ κλῖμα, τὸ χρῶμα καὶ τὰ τέτοια ποὺ λέτε σεῖς, δὲν ἐφαρμόζονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν δύο τάξεις ἀνθρώπων. Οἱ Ἕλληνες οἱ πραγματικοὶ καὶ οἱ πληρωμένοι Ἕλληνες, οἱ Βούλγαροι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὄνομα Ἑλληνικόν, ἀλλὰ ψυχὴν καὶ πατρίδα Βουλγαρικήν. Αὐτὰ πρέπει νὰ τοὺς τὰ ξεκαθαρίσωμεν. Διότι ἐγὼ χωρὶς νὰ εἶμαι γνώστης τῶν παρασκηνίων, ὅπως σεῖς κ. Ἀρχηγὲ τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος ἐλάβατε ἐμπιστευτικὰ ἔγγραφα, διότι ἐγὼ δὲν εἶχον τὴν δύναμιν, οὔτε ἔφθασα μέχρις ἐκεῖ, διὰ νὰ μοῦ ἀποστείλουν τοιαῦτα ἔγγραφα, λέγω ὅτι καὶ ἐὰν ἔχετε τὰς πληροφορίας αὐτὰς, ἐκεῖ ἔπρεπε νὰ ἀναπτυχθοῦν μὲ μόνην τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα καὶ ἐὰν ἤθελον αὐτοὶ νὰ περιφρονήσουν τὴν θέλησιν καὶ τὴν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ, τὴν ὁποίαν θὰ δώσῃ εἰς τὴν Ἀντιπροσωπείαν του, ἡ Ἀντιπροσωπεία ἔχει ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον ἀπὸ τὰς ἐθνικάς μας διεκδικήσεις, νὰ μὴ ἀφαιρέσῃ τίποτε. Νὰ κάμωμεν καὶ τρίτον πόλεμον. Νὰ εἴπωμεν καὶ τρίτον ὄχι. Θὰ πᾶμε μὲ τὰ γεράματά μας καὶ θὰ νικήσουμε. (Χειροκροτήματα).

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπέης–Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§169Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ προκείμενον νομοθέτημα κύριοι, ἀποτελεῖ πρῶτον, βαρύτατον πολιτικὸν σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως, διότι δίδει ὑπόστασιν εἰς τὴν κομμουνιστικὴν προπαγάνδαν, καθ’ ἣν ἡ ἀνταρσία ἐδημιουργήθη ἐκ τῆς διώξεως τῶν δημοκρατικῶν πολιτῶν, ὑπὸ τῆς δεξιᾶς καὶ τῆς μοναρχοφασιστικῆς Κυβερνήσεως. Πάντες δὲ γνωρίζομεν πόσον ἡ ἔμμονος καὶ συστηματικὴ αὐτὴ προπαγάνδα ὑπῆρξεν ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον ψευδής. Δεύτερον ὅμως τὸ νομοθέτημα ἀποτελεῖ θανάσιμον πολιτικὴν ὁμολογίαν διὰ τὴν Κυβέρνησιν, συνισταμένην εἰς τοῦτο: Πρὸ ἓξ μηνῶν ἡ Κυβέρνησις εἰσηγήθη ἐδῶ ἄλλο νομοθέτημα ἐκεῖνο τῶν ἐκτάκτων μέτρων κατὰ τῶν ἐπιβουλευομένων τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας. Καὶ τὰ μέτρα ἐκεῖνα ἐψηφίσθησαν ἀποτελέσαντα τὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ εἰσαγωγὴ σήμερον νομοθετήματος ἐκ διαμέτρου ἀντιθέτου πολιτικῆς, ἀποτελεῖ τὴν σαφεστέραν ὁμολογίαν ἀποτυχίας διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Εἴθισται ὅμως, κύριοι βουλευταί, αἱ κοινοβουλευτικαὶ Κυβερνήσεις νὰ συμμερίζωνται τὴν τύχην τῆς πολιτικῆς των γραμμῆς. Καὶ δὲν γνωρίζω προηγούμενον εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ χρονικά, κατὰ τὸ ὁποῖον Κυβέρνησις ἀποτυχοῦσα πανθομολογουμένως, εἰς τὴν ἐφαρμογὴν μιᾶς πολιτικῆς νὰ ζητῇ νὰ μείνῃ, καὶ νὰ πειραματισθῇ εἰς τὴν ἐκ διαμέτρου ἀντίθετον πολιτικήν. Μία τοιαύτη ἔλλειψις πολιτικῆς εὐθιξίας νομίζω ὅτι ἀναιρεῖ τὰς ἀληθεῖς βάσεις τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Καὶ ἤδη, κύριοι, δὲν πρέπει νὰ παρέλθουν ἀπαρατήρητοι ἄλλαι οὐσιαστικαὶ ἐλλείψεις τοῦ ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς νομοθετήματος. Διὰ τῆς ἐκθέσεως τοῦ κυρίου εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας γίνεται μία ἀνεπιτυχὴς προσπάθεια ἀναγωγῆς τοῦ περιεχομένου τοῦ νομοθετήματος εἰς τὰ δεδομένα τῆς ἐπιστήμης τοῦ δικαίου. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι διὰ τοῦ νόμου ΓΩΙΗ καὶ ὄχι ΓΩΓ ὁ μεγάλος νομικὸς καὶ πολιτικὸς ἀείμνηστος Δημητρακόπουλος εἰσήγαγε τὸ ἔτος 1911 καὶ παρ’ ἡμῖν τὸν θεσμὸν τῆς «ὑπὸ ὅρον καταδίκης» (CONDAMNATIO CONDITIO-NELLE) ὅστις δὲν ἦτο ἄλλος παρὰ ἡ ἀναστολὴ ἐκτελέσεως τῶν μικρῶν ποινῶν. Ὁ θεσμὸς οὗτος ἴσχυεν ὡς δικαστικὸν ἔθιμον ἐν Ἀγγλίᾳ, καὶ τὸ πρῶτον ἀναφαίνεται νομοθετημένον ἐν Ἀμερικῇ. Ἐκεῖθεν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1888 εἰσάγεται εἰς Ἠπειρωτικὴν Εὐρώπην καὶ παγιοῦται ἔκτοτε ὡς θεσμὸς τοῦ ποινικοῦ δικαίου. Πράγματι τὸ 1917 διὰ τοῦ νόμου 811 ἐπεξετάθη παρ’ ἡμῖν ὁ ὡς ἄνω θεσμὸς καὶ ἐπὶ τῶν μεγάλων ποινῶν. Ὑπὸ τὸ πρῶτον καθεστὼς τὸ μέχρι τοῦ 1917 τὸ δικαστήριον ἠδύνατο νὰ ἀναστέλλῃ τὴν ἐπιβληθεῖσαν μικρὰν ποινήν, κατ’ ὁμοφωνίαν, καὶ μετὰ ἔλεγχον τῆς ποιότητος καταδικασθέντος καὶ τῶν περιστάσεων ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐτελέσθη τὸ ἀδίκημα. Ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ νόμου 811 παρέχεται ἡ ἀναστολὴ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ὑπολοίπου τῆς ποινῆς, μετὰ τὴν ἔκτισιν τῶν τριῶν τετάρτων, καὶ μετὰ προηγουμένην γνωμάτευσιν τοῦ διευθυντοῦ καὶ τῆς Ἐφορείας τῶν φυλακῶν περὶ τῆς καλῆς διαγωγῆς τοῦ καταδίκου, καὶ τῆς καλῆς εἰς τὸ μέλλον διαβιώσεώς του, περὶ ὅλων δὲ τούτων ἀποφασίζει τελικῶς τὸ Συμβούλιον Ἀναστολῶν μὲ τὴν γνωστὴν ἐγγυημένην σύνθεσίν του. Ἐκ τούτων, κύριοι, καθίσταται σαφὲς ὅτι ὁ θεσμὸς οὗτος συνέχεται μὲ τὴν προσπάθειαν τῆς ἐπιστήμης διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν καλυτέρων δυνατῶν, διὰ τῆς ποινῆς, ἀποτελεσμάτων ἐπὶ τοῦ ἐγκληματίου, καὶ εἶναι ὁ θεσμὸς τῆς «ἀναστολῆς ἐκτελέσεως τοῦ ὑπολοίπου τῆς ποινῆς». Ὁ θεσμὸς ὅμως αὐτὸς δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως σχέσιν μὲ ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον ἐπιχειρεῖ νὰ εἰσαγάγῃ τὸ κρινόμενον ψήφισμα, ἀφοῦ τὸ ψήφισμα εἰσάγει θεσμόν, ἄλλον ἤτοι τῆς «ἀναστολῆς διώξεως τοῦ ἀδικήματος». Καὶ δὲν εἶναι φυσικὰ ἄγνωστος ἡ ἔννοια τῆς ἀναστολῆς διώξεως τοῦ ἀδικήματος, ἀλλὰ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν θεσμὸν τῆς «ὑπὸ ὅρον καταδίκης». Ἐξ ὀνόματος τῆς ἐπιστήμης τοῦ δικαίου, καὶ τοῦ μεγάλου νομικοῦ τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα χρησιμοποιεῖται εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς πλειοψηφίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν ἀνεπίτρεπτον σύγχυσιν ἡ ὁποία γίνεται μεταξὺ ἐννοιῶν τόσων σαφῶς διεσταλμένων ἐν τῇ ἐπιστήμῃ. Ὁ διὰ τοῦ ψηφίσματος εἰσαγόμενος θεσμὸς τῆς «ἀναστολῆς διώξεως τοῦ ἀδικήματος» ἔχει μείζονα σχέσιν μὲ τὸν θεσμὸν τὸν γνωστὸν ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἀμνηστία» ἢ ἀκριβέστερον εἶναι καθαρὰ ἀμνηστία. Ὅ,τι ἐπεχειρήθη συνεπῶς νὰ καλυφθῇ ὑπὸ τὴν ἐπιστήμην δὲν εἶναι παρὰ μία ἀκάλυπτος ἀμνηστία.

§170Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Θέτετε ἐσφαλμένην προϋπόθεσιν, θεωρεῖτε ὡς ἀμνηστίαν τὴν ἀναστολὴν τῆς διώξεως. Ἔτσι τοὐλάχιστον εἴπατε. Ἐγὼ σᾶς λέγω ἀμνηστία εἶναι ἡ ἀπόσβεσις τοῦ ἀξιοποίνου, ἑπομένως ἐξεκινήσατε ἀπὸ μίαν ἐσφαλμένην προϋπόθεσιν καὶ συνεπῶς ἐφθάσατε εἰς ἐσφαλμένα συμπεράσματα, διότι λέγετε ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικὸν διότι δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 39 τοῦ Συντάγματος. Ἀλλὰ σᾶς λέγω τὸ νομοθέτημα δὲν εἶναι ἀντισυνταγματικὸν καὶ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ ἄρθρον 39.

§171Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω ἰδιαιτέρως διότι ἡ παρέμβασις τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ μοῦ παρέχει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀποσαφηνίσω μίαν κατ’ ἐπίφασιν μόνον λεπτὴν ἐπιστημονικὴν διαφοράν. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει διαφορά, μεταξὺ ὁλοκληρωτικῆς ἀποσβέσεως ἀδικήματος ὅση ἐν τῷ συνόλῳ της θεωρεῖται ἡ ἀμνηστία, καὶ ὑπὸ ὅρον ἀποσβέσεως τοῦ ἀδικήματος, ὅπως γίνεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος. Δὲν γνωρίζω νὰ ὑπάρχῃ ἐπιστημονικὴ διαφορὰ μεταξὺ ὁλοκληρωτικῆς ἀποσβέσεως τοῦ ἀδικήματος καὶ ὑπὸ ὅρον τοιαύτης, δηλαδὴ αὐτῆς τὴν ὁποίαν εἰσάγει τὸ ψήφισμα καὶ τοῦτο ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι, ὡς ἐγὼ τοὐλάχιστον γνωρίζω εἰς τὴν ἐπιστήμην οὐδεμία τοιαύτη διαστολὴ ὑπάρχει, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικοῦ δικαίου κρινόμενον τὸ θέμα εἰς τὰ ἴδια μᾶς ὁδηγεῖ συμπεράσματα.

§172Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§173Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι πρὶν τελειώσω τοὺς συλλογισμούς μου. Ἰδοὺ λοιπὸν πῶς ἀποσαφηνίζεται καὶ ἡ οὐσιαστικὴ ἄποψις: Ἐὰν ὁ προσκαλούμενος διὰ τοῦ ψηφίσματος, συμμορφωθῇ καὶ καταθέσῃ τὰ ὅπλα, καὶ ἐὰν ἐντὸς τῆς ὁριζομένης προθεσμίας δὲν ὑποπέσει εἰς νέον ἀδίκημα, ἐρωτῶ, ἀποσβέννυται τὸ ἤδη διαπραχθὲν ἀδίκημα ναί, ἢ ὄχι. Ἐξάπαντος ναί, κύριε Ὑπουργέ, καὶ συνεπῶς ἰδοὺ ἡ καθαρὰ καὶ κλασσικὴ θεωρητικῶς καὶ πρακτικῶς ἀμνηστία. Ἐὰν συνεπῶς ὑπάρχῃ κάτι μὲ ἐσφαλμένην βάσιν, αὐτὸ δὲν εἶναι ἡ ἰδική μου σκέψις καὶ προϋπόθεσις. Καὶ τώρα εὐχαρίστως θὰ ἤκουα τὴν παρέμβασιν τοῦ κυρίου Λαδᾶ. Ὅταν ἀρνούμεθα, κύριοι, νὰ διώξωμεν τὸ ἀδίκημα οὐδὲν ἄλλο πράττομεν, παρὰ χορηγοῦμεν ἀμνηστίαν εἰς τὸ ἀδίκημα. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, ἀναστέλλοντες δηλαδὴ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ποινῆς, ἀναφερόμεθα εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἐγκληματίου, καὶ ἀσκοῦμεν προσωπικὸν ἐπ’ αὐτοῦ ἔλεγχον προκειμένου νὰ χορηγήσωμεν τὸ εὐεργέτημα τοῦ νόμου. Ἐδῶ διὰ τοῦ ψηφίσματος, ἀναφερόμεθα ἀπροσώπως εἰς τὸ ἔγκλημα καὶ τοῦ ἐγκλήματος ἀρνούμεθα νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν δίωξιν. Δι’ ἀνθρώπους ἔχοντας σοβαρωτέρας κάπως σχέσεις μὲ τὴν ἐπιστήμην τοῦ ποινικοῦ δικαίου, ἀλλὰ καὶ τοῦ Δημοσίου δικαίου, τὰ πράγματα αὐτὰ εἶναι τόσον σαφῆ, ὥστε θὰ ἀποτελέσῃ κοινοτοπίαν ἡ περαιτέρω ἀνάπτυξις τοῦ θέματος. Καὶ δὲν ἔχω παρὰ νὰ τονίσω ὅτι τὸ ἄρθρον 39 τοῦ Συντάγματος ἀπαγορεύει ρητῶς τὴν χορήγησιν ἀμνηστίας ἐπὶ ἐγκλημάτων τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου. Καὶ ὑποστηρίζω, κύριοι, ἀδιστάκτως ὅτι δὲν μεταβάλλεται καθ’ ὁλοκληρίαν ὁ χαρακτὴρ τῆς ἀμνηστίας, ὅταν αὕτη χορηγῆται ὑπὸ ὅρον ὡς χορηγεῖται διὰ τοῦ ψηφίσματος. Δυνατὸν ὁ ὅρος τοῦ ψηφίσματος νὰ ἀποτελῇ νεολογισμόν, καὶ ἀκροβατικὴν καινοτομίαν, ἐν τοσούτῳ ὅμως δὲν ἀλλοιώνει τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀμνηστίας. Εἴτε ὑπὸ ὅρον δίδεται ἡ ἀμνηστία, εἴτε ἀπεριορίστως καὶ ἄνευ ὅρου δὲν παύει νὰ εἶναι ἀμνηστία. Πᾶσα ἀντίθετος ἄποψις ἀποτελεῖ σόφισμα ἐπιστημονικόν, καὶ μάλιστα ἐλάχιστα σοβαρόν. Τέλος ἂς μὴ μοῦ παρατηρήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἢ ἄλλος τις ὅτι καὶ ἀμνηστία ἂν εἶναι δὲν χορηγεῖται ἀντισυνταγματικῶς, διότι δὲν παρέχεται διὰ νόμου, ἀλλὰ διὰ ψηφίσματος, διότι ἔχω πρόχειρον τὴν ἀπάντησιν. Ὅπως δὲν δύναμαι νὰ εὐνοήσω νόμον ἀντισυνταγματικόν, ὁμοίως δὲν δύναμαι νὰ εὐνοήσω οὔτε ψήφισμα ἀντισυνταγματικόν. Δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ ποτέ, κύριοι, ὅτι ἡ Ἐθνοσυνέλευσις ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκδίδῃ ψηφίσματα ἀντιτιθέμενα εἰς τὸ Σύνταγμα, καὶ νὰ καταπατῇ συνεπῶς αὐτὴ ἡ ἰδία τὸ Σύνταγμα. Ὅταν μάλιστα εἰς παρακειμένην αἴθουσαν συνεδριάζῃ Κοινοβουλευτικὴ τοῦ Συντάγματος Ἐπιτροπὴ κεκλημένη νὰ ἀναθεωρήσῃ καὶ ἀνασυντάξῃ τὸ Σύνταγμα, δὲν νομίζω ὅτι ἐδῶ εἰς τὴν Κυρίαν αἴθουσαν δυνάμεθα νὰ παραβιάζωμεν τὸ Σύνταγμα, καὶ μάλιστα εἰς διατάξεις του τὰς ὁποίας ἐγὼ μὲν θεωρῶ θεμελιώδεις, ἀλλ’ ὁπωσδήποτε δὲν πρόκειται φυσικὰ νὰ ὑποβάλωμεν εἰς ἀναθεώρησιν. Τὸ προκείμενον νομοθέτημα, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἐξοφθάλμως ἀντισυνταγματικὸν καὶ εἰσηγοῦμαι εἰς ὅλας τὰς πτέρυγας νὰ ἀπορριφθῇ ὡς τοιοῦτον. Ὅταν αἱ ἔννοιαι τῆς νομιμότητος, καὶ τῆς Συνταγματικότητος τόσην κατὰ τοὺς τελευταίους χρόνους ὑπέστησαν κακοποίησιν, καὶ πλαδαρότητα, νομίζω ὅτι πρώτιστον καθῆκον τῆς σημερινῆς Βουλῆς εἶναι ἡ ἀναστήλωσις τῶν ἐννοιῶν αὐτῶν. Καὶ εἰς τὸ καθῆκον αὐτὸ ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀνταποκριθῇ ἡ Βουλὴ μὲ ὅλας της τὰς δυνάμεις ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ χάσῃ τὸν προορισμὸν καὶ τὴν ἀποστολήν της. (Χειροκροτήματα).

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§175Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν θὰ εὑρισκόμην μακρὰν τῆς ἀληθείας καὶ τῆς πραγματικότητος ἐὰν εἴπω σήμερον — ὅτι ὁλόκληρος ὁ Ἐθνικόφρων Ἑλληνικὸς λαὸς κατέχεται ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἀγωνίας καὶ ἀπελπισίας διὰ τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει περιέλθει ἡ πατρίς μας. Ἀλλὰ ὄχι μόνον ἀπὸ αἴσθημα ἀγωνίας καὶ ἀπελπισίας κατέχεται ἀλλὰ ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι καὶ ἀπὸ αἴσθημα ἀγανακτήσεως, διότι βλέπει τὴν Κυβέρνησιν τῆς ἐμπιστοσύνης του, αὐτὴν τὴν ὁποίαν πρὸ 7μήνου ἔφερεν εἰς τὴν Ἀρχὴν διὰ νὰ κυβερνήσῃ τὸν τόπον, βλέπει νὰ μὴ λαμβάνῃ μέτρα δι’ αὐτοὺς τοὺς πραγματικοὺς Ἕλληνας, αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι προσέφεραν καὶ τὸ αἷμα καὶ τὴν ζωήν των καὶ τὰ ὑπάρχοντά των καὶ νὰ ἔρχεται νὰ εἰσάγῃ πρὸς ψήφισιν ἕνα νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου παρέχεται πάλιν πλήρης ἀσυδοσία εἰς αὐτοὺς τοὺς δολοφόνους, αὐτούς, οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ἔδωσαν πίστιν εἰς τὴν ὑπογραφὴν τὴν ὁποίαν ἔθεσαν ἄλλοτε, ἐπὶ παρομοίου εἴδους ἐγγράφου. Θὰ ἤθελα διὰ νὰ μὴ κουράσω περισσότερον τὴν Βουλὴν νὰ διαβεβαιώσω τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ τὴν μικρὰν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἀπέκτησα καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν ὅτι δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἐλπίδα — ἄλλως τε αὐτὸ εἶναι κοινὸν μυστικὸν τὸ ὁποῖον οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν τὸ ἀντιλαμβάνονται — ὅτι οἱ κομμουνισταὶ πρόκειται νὰ παραδώσουν τὰ ὅπλα μετὰ τὸ ψήφισμα. Τοὐναντίον μάλιστα μὲ τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς ἐπιεικείας θὰ ἀρυσθοῦν μίαν νέαν δύναμιν καὶ θὰ ἐμφανισθοῦν εἰς τὸν Λαόν, ὅτι αὐτοὶ ἐπιβάλλουν τὰς θελήσεις των καὶ ὅτι εἶναι παντοδύναμοι καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Κράτος δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἐφαρμόσουν τὸ Κράτος τοῦ νόμου. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι μακρὰν τὸ διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ἐζήτησεν ἔκτακτα μέτρα καὶ ἐξήγγειλεν ὅτι θὰ ἐπιφέρῃ τοιαῦτα κτυπήματα ὥστε δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανεὶς κομμουνιστὴς εἰς τὰ ὄρη. Δυστυχῶς σήμερον βλέπομεν ὅτι ἡ κατάστασις ἀντὶ νὰ βελτιωθῇ τοὐναντίον παρουσιάζεται ἐντελῶς ἀπελπιστική. Οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰ χωρία ἐκτὸς τοῦ ὅτι δὲν ἠξεύρουν ἐὰν μετὰ τὴν νύκτα θὰ ξημερωθοῦν ἀλλὰ εἶναι καὶ εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀναρχικῶν. Τὸ ψήφισμα τὸ ὁποῖον εἰσάγεται — νομίζω ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ γνωρίζῃ καὶ θὰ ἔχῃ αὐτοὺς τοὺς φόβους τοὺς ὁποίους ἤκουσα καὶ ἐξ ἄλλων συναδέλφων — δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιφέρῃ τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα προσδοκῶμεν ὅλοι καὶ εὐχόμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιφέρῃ. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε τοῦτο ὑπείκουσα εἰς ξένας συστάσεις, ἵνα διὰ τούτου μειώσῃ τὸν χαρακτηρισμὸν ὅτι εἶναι δεξιὰ Κυβέρνησις. Μᾶλλον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον κατ’ ἐμὲ ποὺ ἐβασάνισα τὸν ἑαυτόν μου μόνον αὐτὴν τὴν δικαιολογίαν εὑρίσκω εἰς τὴν Κυβέρνησιν θελήσασα νὰ δείξῃ ὅτι αὐτὴ δὲν εἶναι Κυβέρνησις δεξιὰ καὶ ἐπιβάλλει τὴν τρομοκρατίαν καὶ ἐξαναγκάζει τοὺς κομμουνιστὰς καὶ ἀναρχικοὺς νὰ ἐξέλθουν εἰς τὰς ὄρη. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον δὲν μὲ εὑρίσκουν σύμφωνον ὡρισμένοι συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι εἶπον ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπαιτία καὶ ἐξηνάγκασε τοὺς κομμουνιστὰς μὲ τὴν στάσιν της νὰ ἐξέλθουν εἰς τὰ βουνά. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ἀναγκαστικῆς παραδόσεως τῶν ὅπλων καὶ τῆς ἀπελευθερώσεως οἱ κομμουνισταὶ ἀμέσως ἐξήγγειλαν τὸν 3ον γῦρον. Ἤδη δὲ τὸν ἐφαρμόζουν. Τὸν Σεπτέμβριον εἰς τὴν Ἤπειρον εἶχον μεταφερθῆ 1.800 ὅπλα τὰ ὁποῖα ἐκρύπτοντο μέσα εἰς τὰς ἐκκλησίας καὶ εὐτυχῶς ἡ ἀστυνομία Πρεβέζης τὰ ἀνεκάλυψε καὶ ἐξ αἰτίας αὐτοῦ τοῦ πράγματος ἔφυγαν 7 ἱερεῖς εἰς τὰ βουνά, οἱ ὁποῖοι ἐφύλαττον τὰ ὅπλα αὐτὰ καὶ σήμερον φυγοδικοῦν. Νομίζω ὅτι ὅλοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ὅλα τὰ μέσα μὲ τὴν ἀποσυμφόρησιν νὰ γίνουν καλοὶ πολῖται θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχαν ἔλθει, δυστυχῶς ὅμως σᾶς πληροφορῶ ὅτι καὶ σήμερον ἀκόμη πολλοὶ εὑρίσκονται εἰς τὰ βουνά. Ἤθελα ἀκόμη νὰ εἴπω ὅτι οἱ κομμουνισταὶ εὐνοοῦνται ἀπὸ τὸν χειμῶνα. Ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι περάσαμε χειμῶνας εἰς τὴν ἀντίστασιν ξεύρομεν ὅτι αὐτοὺς καὶ μόνον ἐξυπηρετεῖ ὁ χειμὼν καὶ ὄχι τὰ στρατεύματα. Κατὰ τὸν Ἀλβανικὸν πόλεμον ἐπολεμήσαμε καὶ ἡγήθημεν τακτικοῦ στρατοῦ, ὁ τακτικὸς στρατὸς ὅμως θέλει νὰ ἔχῃ ὅλα τὰ μέσα, νὰ ἔχῃ τὸ καζάνι του, τὸν ἰατρόν του. Βλέπομεν σήμερον ὅτι οἱ κομμουνισταὶ δεσπόζουν καὶ κρατοῦν ὀρεινοὺς κόμβους τοὺς ὁποίους κρατοῦν καὶ ἐλέγχουν σταθερά. Βλέπομεν ὅτι παρουσιάζουν εἰς ὡρισμένα σημεῖα ἰδικάς των ὁμάδας καὶ εἰς τὴν Ἤπειρον ὑπάρχουν κομμουνιστικαὶ συμμορίαι αἱ ὁποῖαι ὅμως δὲν δροῦν διότι δὲν ἔχουν λάβει ἀκόμη ἐντολάς. Εἰς τὴν Ἤπειρον εἴμεθα ἐθνικισταὶ ἀλλὰ καὶ ὑπάρχει καὶ μία δύναμις ἐξ ἴσου κατάλληλος διὰ νὰ μετέρχεται τὰ μέσα τῶν κομμουνιστῶν καὶ ἀπόδειξις ὅτι εἰς τὴν Ἤπειρον συνελήφθη ὁ περιβόητος Ἀννίβας. Ἡ Κυβέρνησις μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐζήτησε σήμερον, παλινδρομεῖ καὶ ἐπιφέρει νομίζω τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα, δίδει τὴν δύναμιν εἰς τοὺς κομμουνιστὰς νὰ διακηρύττουν εἰς τοὺς ἁπλοϊκοὺς χωρικούς μας, ὅτι τὸ Κράτος σήμερον δὲν ἔχει καμμίαν δύναμιν νὰ ἐπιβληθῇ καὶ πρέπει νὰ τὰ ἔχουν καλὰ μὲ τοὺς κομμουνιστάς. Ἐπίσης ἐψηφίσατε ἐδῶ τὸν νόμον περὶ ἐκκαθαρίσεως καὶ ἐν τούτοις βλέπομεν ὅτι καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἡ Κυβέρνησις δὲν κατώρθωσε νὰ δικαιώσῃ τὴν ἀπαίτησιν τοῦ Ἔθνους. Νομίζω ὅτι θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καὶ σεῖς, κύριοι συνάδελφοι, περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας καὶ εἰς τὰς ὑπουργικὰ γραφεῖα παρίστανται ἀκόμη ἄνθρωποί των, διότι ἔχουν παντοῦ τοὺς ἀνθρώπους τους.

§176ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ εἰς τὸ ἰδιαίτερον Γραφεῖον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἐκλάπη ἔγγραφον μεγάλης σπουδαιότητος καὶ θὰ ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ὁ κύριος Ὑπουργός. Αὐτὸ τὸ ἔγραψεν ἡ «Βραδυνὴ» ὅτι ἀπὸ τὸ γραφεῖον τοῦ Ὑπουργοῦ ἐκλάπη ἔγγραφον μεγάλης ἀξίας ἀφορῶν τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν.

§177Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐχάθη ἕνα σχέδιον τοῦ ψηφίσματος τοῦ ὑπὸ κρίσιν ὅταν ἐπρόκειτο νὰ καταρτισθῇ, δηλαδὴ δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἐγγράφου ἀξίας, ἀλλὰ περὶ ἑνὸς σημειώματος—σχεδίου δὲν εἶναι δὲ βέβαιον ὅτι αὐτὸ ἐκλάπη διότι εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἔχωσα καὶ σὲ καμμία τσέπη μου.

§178ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἀπεδόθη μεγάλη σημασία εἰς τὴν ἐξαφάνισιν τοῦ ἐν λόγῳ ἐγγράφου.

§179Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἡ γνώμη σας εἶναι ἐσφαλμένη. Πάντως δὲν γνωρίζω πῶς ἐχάθη, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἶναι ὅτι τὸ ἀπολεσθὲν σημείωμα δὲν εἶχε καμμίαν ἀπολύτως ἀξίαν.

§180Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα δὲν κατώρθωσε νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν κοινὴν γνώμην. Ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τῆς διώξεως τοῦ κομμουνισμοῦ, ἐζήτησεν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅλους τοὺς ἀναγκαίους νόμους καὶ τὰ ψηφίσματα—καὶ τῆς τὰ ἐψήφισεν αὕτη διὰ νὰ καταδιώξῃ τὸν κομμουνισμόν. Ἀλλ’ ἐν τούτοις καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔδειξεν ἡ Κυβέρνησις κάποιαν ἀδυναμίαν ὥστε ἤδη οἱ κομμουνισταὶ νὰ λέγουν εἴμεθα πανίσχυροι καὶ δὲν δύναται κανεὶς νὰ μᾶς κάμῃ τίποτε. Δὲν ὑπάρχει ἀστυνομία εἰς ὅλα τὰ μέρη. Νομίζω ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθοῦν ἐν προκειμένῳ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθοῦν ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν εὐρείας μορφῆς οὕτως ὥστε οἱ κομμουνισταὶ νὰ μὴ ἔχουν καμμίαν δικαιολογίαν. Σήμερον οἱ κομμουνισταὶ παρουσιάζονται εἰς ὅλον τὸν κόσμον ὡς δημοκρατικοὶ καὶ θέλουν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὰς ἀπόψεις μιᾶς μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τοὺς δημοκρατικούς, ὥστε καὶ ἡμεῖς οἱ λοιποὶ εἴμεθα δημοκρατικοὶ πλὴν ὅμως εἰς τὸ τελευταῖον δημοψήφισμα εἴχομεν δεχθῆ τὴν Βασιλείαν καὶ ὑπεστηρίζαμεν αὐτήν. Εὐτυχῶς μετὰ τὸ δημοψήφισμα, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς Βασιλείας δὲν ὑπάρχουν διαφωνίαι μεταξὺ τῶν κομμάτων διὰ τὸ πολιτειακόν. Τὰ μέτρα αὐτὰ τοῦ κατευνασμοῦ πρέπει νὰ τὰ ἐφαρμόσῃ Κυβέρνησις μεγάλης ἰσχύος οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἔχουν πλέον ἔρεισμα ἐξ ἀφορμῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§181Χ. ΛΑΔΑΣ. Νὰ χωρισθῇ ἡ πολιτικὴ ἰδεολογία ἀπὸ τὸ ἔγκλημα.

§182Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην ἡμέραν ἤμην μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν εὐχὴν καὶ ἐζήτησα καὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων νὰ φθάσουν εἰς μίαν συνεννόησιν διὰ νὰ ἐργασθοῦν καὶ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐκτὸς αὐτῆς καὶ διὰ νὰ ὑπάρξῃ μία ἰσχυρὰ Κυβέρνησις ἡ ὁποία νὰ διαχειρίζεται τὴν κατάστασιν εἰς τὰς σημερινὰς δυσχερεῖς περιστάσεις. Δυστυχῶς μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔχομεν ἐπιδράσει εἰς τὸ ποθούμενον ἀποτέλεσμα ἂς εὐχηθῶμεν ὅμως ὅπως ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ — εἰς τοὺς ὁποίους ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν καταλογίζω εὐθύνας — συνεννοηθοῦν διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς δυσκόλους στιγμάς. Ὁ κίνδυνος ποὺ μᾶς ἀπειλεῖ εἶναι μεγάλος καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ. Ἡ ἕνωσις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου θὰ ἔχῃ καλὴν ἀπήχησιν καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τοὺς συμμάχους καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἐὰν γίνῃ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις παρὰ νὰ ἐφαρμόσῃ κοινὴν ἐθνικὴν πολιτικὴν ἥτις νομίζω θὰ φέρῃ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα. (Χειροκροτήματα).

§183Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Θὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐνώπιον 20 μόνον βουλευτῶν;

§184Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶναι κουρασμένοι οἱ βουλευταί.

§185Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερν.). Πρέπει νὰ ἐξακολουθήσωμεν.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Λ. Μακκᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§187Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Λυποῦμαι ὅτι ἕνα τόσον σοβαρὸν θέμα κατόπιν τῆς ἐπιμονῆς τῆς Κυβερνήσεως συζητεῖται εἰς μίαν τόσον ἄκαιρον στιγμὴν καὶ ἐνώπιον κατὰ τὸ πλεῖστον κενῶν ἑδωλίων. Λυποῦμαι δὲ ἰδιαιτέρως, διότι μοῦ φαίνεται ὅτι οὐδέποτε ἡ Ἑλλὰς εὑρέθη πρὸς ἑνὸς τοιούτου κινδύνου ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ ὅλην τὴν ὑπόστασίν της καὶ ὁ ὁποῖος πράγματι ἐνθυμίζει τὴν ἀρχαίαν ἑλληνικὴν τραγωδίαν, ὅπου δυστυχεῖς συμμαχοῦν κατὰ τρόπον ἀμείλικτον καὶ ἡ μοῖρα καὶ τὰ λάθη τῶν ἀνθρώπων. Ἡ μοῖρα ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τὰς ἀντικειμενικὰς δυσχερείας κατὰ τῶν ὁποίων μάχεται ἡ Ἑλλὰς ἀλλὰ καὶ τὰ λάθη τῶν ἀνθρώπων τὰ ὁποῖα ἐπιδεινώνουν τὴν τραγικὴν κατάστασιν τὴν ὁποίαν ἐπαρκῶς ἤδη ἐδημιούργησεν ἡ μοῖρα! Τὸ θέμα ἔχει διπλῆν μορφήν. Ἔχει μίαν ἀναμφισβήτητον διεθνῆ μορφὴν ἕνεκα τῆς συνοριακῆς καταστάσως ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ. Ἀλλὰ τὸ θέμα ἔχει καὶ μίαν ἐσωτερικὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν εἶναι ἀδύνατον νὰ παρασκευάσωμεν ὁσονδήποτε καὶ ἂν συμφέρῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὴν ἀποσιωπᾷ. Βεβαίως εἶναι πασίγνωστον ὅτι ἀπὸ 20ετίας καὶ πλέον τῆς Γʹ Διεθνοῦς αἱ ἀπόψεις καὶ οἱ ἀντικειμενικοὶ σκοποὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Βαλκανικὴν Χερσόνησον ἀπέβλεπαν καὶ ἀποβλέπουν ἀκόμη καὶ σήμερον εἰς τὴν αὐτονόμησιν τῆς Μακεδονίας. Καὶ εἶναι γνωστόν, εἶναι προφανές, κύριοι βουλευταί, ὅτι καὶ κατ’ αὐτὴν τὴν ὥραν ἐχθροὶ προαιώνιοι στηριζόμενοι εἰς νέας δυνάμεις προσπαθοῦν αὐτὸν τὸν παλαιὸν σκοπὸν νὰ τὸν ἐκπληρώσουν. Ἀλλὰ εἶναι ἐπίσης ἀναμφισβήτητον ὅτι οὐδέποτε ὁ σκοπὸς αὐτὸς θὰ προωθεῖτο ἂν δὲν ὑπῆρχεν τὸ ἔδαφος μέσα εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ πρόσφορον διὰ νὰ δημιουργήσῃ τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι τείνουν τὴν χεῖρα πρὸς τὸν ἐξωτερικὸν ἐχθρόν. Ἐκ τῆς διπλῆς αὐτῆς τοποθετήσεως τοῦ θέματος προκύπτει καὶ μία διπλῆ ἐθνικὴ ὑποχρέωσις. Ἡ μία βεβαίως εἶναι ἡ τῆς ἐξαντλήσεως ὅλων ἐκείνων τῶν μέτρων καὶ μέσων διὰ τῶν ὁποίων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλεσθῇ ἡ Ἑλλὰς τὴν κατοχύρωσιν τῆς ἀσφαλείας της. Ἤκουσα, καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἂν ἐλάμβανον τὴν διαβεβαίωσιν καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἰδίαν, ὅτι πρόκειται ἡ Ἑλλὰς ν’ ἀποτανθῇ εἴτε πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν εἴτε πρὸς τὸ Συμβούλιον Ἀσφαλείας τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν εἴτε ἐν γένει πρὸς τὰς Μεγάλας δυνάμεις, διὰ νὰ ἐπιζητήσῃ τὴν διαφώτισιν αὐτῶν ὡς πρὸς τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν καὶ ἐπιτύχῃ τὴν διεθνῆ ἐκείνων συνδρομὴν ἡ ὁποία προσήκει εἰς τὰ ἀπειλούμενα ἐν τῇ ἀσφαλείᾳ των Κράτη. Θὰ ἤθελον νὰ ἐνισχύσω τὴν ἄποψιν αὐτὴν προσθέτων καὶ σημειῶν τοῦτο: Πρέπει νὰ καταβληθῇ μεγάλη προσοχὴ ὅπως ἐν τῇ προσπαθείᾳ του ταύτῃ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος μὴ ὑποβάλῃ καταγγελίας τὰς ὁποίας δὲν εἶναι ἀπολύτως ἕτοιμον νὰ αἰτιολογήσῃ. Μόνον ἐν ᾗ περιπτώσει ὑπάρχουν ἁπταὶ καὶ ἀναμφισβήτητοι ἀποδείξεις, μόνον τότε ἠμπορεῖ νὰ προκληθῇ ἡ θέσις ἐν ἐφαρμογῇ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ἐλλείψει τοιούτων ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑποδεικνύεται εἶναι τὸ ἄρθρον 34 τὸ ὁποῖον προβλέπει τὰς ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐξεταστικὰς ἐπιτροπὰς αἱ ὁποῖαι ὁρίζεται ὅτι θὰ προβαίνουν εἰς τὴν ἔρευναν τῶν διεθνῶν ἐκείνων θεμάτων τὰ ὁποῖα ἀπειλοῦν τὴν εἰρήνην τοῦ κόσμου καὶ τὴν ἀσφάλειαν ὡρισμένων κρατῶν. Θὰ προχωρήσω μάλιστα ἔτι μᾶλλον. Ἐπειδὴ ἡ προσπάθεια αὕτη ἤδη ἐγένετο ὑπὸ φιλτάτης καὶ συμμάχου Κυβερνήσεως καὶ δυστυχῶς προσέκρουσεν εἰς τὴν γνωστὴν διάταξιν περὶ ἀρνησικυρίας, θὰ εἰσηγούμην εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἐν ᾗ περιπτώσει προσκρούσῃ εἰς ἀνάλογον πρόσκομμα μὴ ὀπισθοχωρήσῃ ἀλλὰ ζητήσῃ πλέον ἀπὸ ἐκείνας καὶ μόνον τὰς δυνάμεις αἱ ὁποῖαι θὰ ψηφίσουν τὴν ἑλληνικὴν πρότασιν, ὅπως ἀνεξαρτήτως διεθνοῦς ἀποφάσεως, αὐταὶ ὡς αὐτοτελεῖς δυνάμεις προβῶσιν εἰς τὴν σύστασιν μιᾶς διασυμμαχικῆς ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἐρχομένη ἐπὶ τόπου νὰ μελετήσῃ τὴν κατάστασιν καὶ νὰ προβῇ εἰς πορίσματα καὶ δι’ ἑνὸς δικτύου ὁλοκλήρου παρατηρητῶν εὑρισκομένων ἐπὶ τόπου μὲ ἕδραν τὴν Θεσσαλονίκην κατορθώσῃ νὰ δώσῃ τὴν ἠθικὴν ἐκείνην πανοπλίαν ἡ ὁποία ἐλλείπει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἐὰν διὰ τὴν διενέργειαν τῶν ἐκλογῶν τῆς 31 Μαρτίου αἱ φίλοι μεγάλαι δυνάμεις ἔστειλαν εἰς τὴν Ἑλλάδα μεγάλον ἀριθμὸν παρατηρητῶν διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἔγκυρον καὶ ἀνόθευτον διεξαγωγὴν τῶν ἐκλογῶν, νομίζω ὅτι ἔτι ἐπιτακτικώτερον εἶναι τὸ καθῆκον ἐκείνων τῶν δυνάμεων αἱ ὁποῖαι ποθοῦν τὴν εἰρήνην, τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν τῶν Ἐθνῶν, νὰ ἔλθουν σήμερον εἰς ἓν ἀπὸ τὰ εὐπαθέστερα σημεῖα τοῦ κόσμου νὰ ἐξασφαλίσουν εἰς τὴν θυσιασθεῖσαν Ἑλλάδα τὴν ἀσφάλειαν τῆς ὁποίας δικαιοῦται.

§188Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερν.). Μόνον ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος ἢ καὶ ἐκτός;

§189Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Αὐτὸ εἶναι θέμα διαπραγματεύσεων.

§190Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερν.). Ἐν περιπτώσει μονομεροῦς λύσεως δύνανται νὰ ὑπάγουν καὶ ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν;

§191Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ἂν ἠμπορῇ νὰ γίνῃ καὶ τοῦτο τόσον τὸ καλύτερον!

§192Χ. ΛΑΔΑΣ. Πολλὰ «ἐὰν» εἶναι στὴ μέση.

§193Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ἤδη τὸ γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ εὑρίσκεται ὑψωμένον τὸ ἠθικὸν ἀπὸ προπέτασμα, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς δώσῃ ὁ διεθνὴς κόσμος, ἐπὶ ἑλληνικοῦ ἐδάφους θὰ εἶναι ἐπαρκὲς διὰ νὰ δημιουργηθῇ ἡ παγκόσμιος διεθνὴς συνείδησις περὶ αὐτῆς τῆς ἀπειλῆς κατὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ἀποσοβηθοῦν μελλοντικοὶ κίνδυνοι. Διότι δὲν νομίζω ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται ἐξορμήσεις συμμοριῶν διότι θὰ κινδυνεύσουν νὰ συναντήσουν τὰς διεθνεῖς ἐπιτροπὰς αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιβλέπουν τὴν ἀσφάλειαν τῆς Ἑλλάδος.

§194Δ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ. Μόλις θὰ φύγουν αἱ ἐπιτροπαὶ θὰ ἐπανέλθουν.

§195Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ἀκόμη καὶ τοῦτο θὰ εἶναι ἐπαρκές, διότι ἐν τῷ μεταξὺ θὰ δύναται νὰ εὕρῃ τὴν λύσιν του καὶ τὸ ὑπόλοιπον μέρος τοῦ προβλήματος. Ἀλλ’ ὅπως ἔλεγον καὶ προηγουμένως, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι μόνον δυστυχῶς ἡ διεθνὴς πλευρὰ τοῦ ζητήματος, ἡ ὁποία ἔχει ἐξαιρετικὴν σοβαρότητα. Τὸ δυστύχημα εἶναι ὅτι οὐδέποτε θὰ ἐξαπελύετο μία τοιαύτη ἀπειλὴ ἐναντίον τῆς ἀκεραιότητος τῆς Ἑλλάδος ἐὰν δὲν ὑπῆρχε μέσα εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ ἀτμόσφαιρα ἐκείνη ἡ ὁποία δημιουργεῖ τοὺς συμμάχους ἐκείνων ποὺ ἐκτοξεύουν ἔξωθεν τὴν ἀπειλήν. Ἐδῶ δὲ ἀνακύπτει, δυστυχῶς, μία μεγάλη εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως. Φοβοῦμαι ὅτι δὲν ἔχει γίνει ἀντιληπτὸν τὸ πρόβλημα τοῦ Ἑλληνικοῦ κομμουνισμοῦ ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία διαβλέπει μόνον τὴν προδοσίαν καὶ δὲν διαβλέπει δυστυχῶς καὶ μίαν γενικωτέραν ἀσθένειαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει ἐμπέσει ἕνα μεγάλο μέρος τῆς Ἑλληνικῆς Νεολαίας, μία μερὶς ἐν γένει τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Διότι ὑφίσταται, κύριοι συνάδελφοι, καὶ δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀποκρύψωμεν, ὑφίσταται μία νόσος, ἕνα εἶδος παθολογικοῦ νοσηροῦ ρωμαντισμοῦ. Εἶναι ἡ ἀσθένεια αὐτὴ ἡ ὁποία ἐξωθεῖ ὅλους τοὺς ἀποτυχημένους τῆς ζωῆς, ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι βυθίζονται εἰς τὸ ἄγνωστον διὰ νὰ εὕρουν κάτι τὸ νέον, ἡ ὁποία τοὺς ἐξωθεῖ πρὸς τὸν Κομμουνισμὸν ὡς πρὸς μίαν διέξοδον διὰ τὸ μῖσος των, διὰ τὸ πάθος των, διὰ τὴν πικρίαν των, διὰ τὴν ἐπαναστατικότητα εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν φθάσει. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶναι οἱ πεπλανημένοι, εἶναι ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους πολὺ ἀργὰ δυστυχῶς καὶ μὲ ἀνεπαρκῆ μέσα, μὲ μέσα τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον ἐφαρμοζόμενα ν’ ἀποδώσουν ἐκεῖνο ποὺ ἐλπίζει ἡ Κυβέρνησις, πολὺ ἀργὰ δυστυχῶς ἐκινήθη ἡ Κυβέρνησις νὰ τοὺς ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν εὐθεῖαν ὁδόν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τὸ Κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω δὲν ἔπαυσε νὰ πιστεύῃ εἶναι ὅτι ἐκτὸς τῶν δυναμικῶν μέσων χρειάζονται καὶ πολιτικὰ καὶ ἠθικὰ μέσα διὰ νὰ ἐπανέλθουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκογένειαν. Ἀλλὰ πῶς θὰ ἐπανέλθουν ὅταν βλέπουν μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἀπὸ ἑπταμήνου ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν, ἡ ὁποία μεταξὺ τῶν δύο–τριῶν μεγάλων θεμάτων, τὰ ὁποῖα εἶχε ν’ ἀντιμετωπίσῃ, ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τοῦ Ἑλληνικοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τοῦ ἀπειλουμένου τρίτου γύρου καὶ ὅταν βλέπῃ τὴν πλήρη ἀσυναρτησίαν, ἐπιτρέψατέ μου τὴν λέξιν, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, τὴν πλήρη ἀσυναρτησίαν τῆς ἀκολουθηθείσης πολιτικῆς. Ἠσκήσατε κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τὴν πρώτην φάσιν τῆς ἀντικομμουνιστικῆς σας πολιτικῆς ἐν πνεύματι ἀπολύτου μακαριότητος. Ἐνομίσατε ὅτι ἤρκει ἡ ἐπάνοδος εἰς τὴν Λαϊκὴν Κυριαρχίαν, ἡ ἐπαναφορὰ τῶν ἐλευθέρων θεσμῶν τῆς Ἑλλάδος, ὅπως ὡς διὰ μαγείας διαλυθῇ ἡ ἀπειλὴ τοῦ κομμουνισμοῦ. Καὶ δὲν ἐκάματε τίποτε ἢ σχεδὸν τίποτε. Ὅταν ἀντελήφθητε τὰς συνεπείας αὐτῆς τῆς μακαριότητος τῶν πρώτων μηνῶν, ἐλάβατε αὐστηρὰ ἔκτακτα μέτρα. Καὶ θὰ συνομολογήσῃ ἡ Βουλὴ ὅτι δὲν εἶναι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐκείνη ἡ ὁποία τόσον ἐφειδωλεύθη εἰς τὸ νὰ παράσχῃ διὰ τῆς ψηφίσεως τῶν μέτρων αὐτῶν, τὰ ἀπαιτούμενα ὅπλα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλ’ ἀφοῦ παρῆλθεν ἕνα νέον τετράμηνον ἔρχεσθε τώρα, Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὡσὰν νὰ ὁμολογῆτε τὴν ματαιότητα τῆς μακαριότητός σας τῆς πρώτης ἀλλὰ καὶ τῆς αὐστηρότητός σας τῆς ἐπακολουθησάσης, ἔρχεσθε νὰ ἐφαρμόσητε μέτρα ἐπιεικῆ. Καὶ βλέπομεν τὸ περίεργον φαινόμενον μιᾶς πλειοψηφίας, ἡ ὁποία θὰ ἤθελε καὶ παρὰ πᾶσαν ἀκόμη λογικὴν νὰ σᾶς ἀκολουθήσῃ καὶ ἡ ὁποία δὲν τὸ κατορθώνει, διότι ἄλλα τῆς ὑπεσχέθητε πρὸ 7 μηνῶν εἰς τὰς προγραμματικάς σας δηλώσεις καὶ ἄλλα πρὸ τεσσάρων μηνῶν μὲ τὰ ἔκτακτά σας μέτρα, καὶ ἤδη καταφεύγετε καὶ ἔρχεσθε, ἀποτόμως, μετὰ ἕνα ἑπτάμηνον εἰς τὴν ἐπιείκειαν. Καὶ βεβαίως ἡ ἐπιείκεια ἀνταποκρίνεται, ἐννοεῖται, πρὸς μίαν πολιτικὴν σκοπιμότητος, ἀλλὰ δυστυχῶς διὰ νὰ φέρῃ τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα προσδοκῶνται ἐξ αὐτῆς ἔχει ἀνάγκην ἑνὸς ἀναμφισβητήτου καὶ ἀναποφεύκτου στοιχείου, τοῦ στοιχείου τῆς ἐμπιστοσύνης. Καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην αὐτὴν δυστυχῶς, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν δύνασθε νὰ τὴν ἐμπνεύσετε. Δὲν εἶναι δυνατὸν μία Κυβέρνησις ἡ ὁποία πρὸ τεσσάρων μηνῶν ἤσκει ἀκόμη τὴν πολιτικὴν τῆς αὐστηρότητος νὰ πιστευθῇ ὅτι πράγματι σήμερον ἀσκεῖ τὴν πολιτικὴν τῆς ἐπιεικείας. Εἶναι ἀσυναρτησία καὶ ἀσυνέπεια, ποὺ ἴσως νὰ παρέρχωνται ἀπαρατήρητοι ἀπὸ μίαν πλειοψηφίαν ἡ ὁποία σᾶς περιβάλλει μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην της, ποὺ ὅμως ἀποδοκιμάζει ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ αὐτὸς ὁ Βίσμαρκ, Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ μίαν δωδεκαετίαν ὁλόκληρον προσεπάθησε νὰ ἐκριζώσῃ τὸν Γερμανικὸν Σοσιαλισμόν, ὁ ὁποῖος τότε ἐθεωρεῖτο ὡς μέγας κίνδυνος διὰ τὴν Γερμανίαν. Καὶ παρέλαβεν ὁ Βίσμαρκ τὴν ἀρχήν, τὸ 1874 μὲ τὸ Σοσιαλιστικὸν κόμμα ἀριθμοῦν 240.000 ψήφους καὶ μετὰ μίαν δεκαπενταετίαν εἰς τὰ 1890, παρ’ ὅλην τὴν αὐστηρότητα τὴν ἀμείλικτον καὶ ἀδυσώπητον τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἔναντι τοῦ Γερμανικοῦ Σοσιαλισμοῦ, καὶ παρ’ ὅλην τὴν παράλληλον κοινωνικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε μὲ μίαν νομοθεσίαν ἡ ὁποία παραμένει ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ θαύματα τοῦ 19ου αἰῶνος, μὲ τὸ ἀριστούργημα κυρίως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, παρέδωκε μετὰ μίαν 15ετίαν εἰς τὴν Γερμανίαν ἕνα Σοσιαλιστικὸν Κόμμα μὲ 1.427.000 ψήφους, ἤτοι προσέθεσε ψήφους περισσοτέρους τοῦ πενταπλασίου. Ἐὰν τοῦτο ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐνεργειῶν ἑνὸς Βίσμαρκ ἐνεργοῦντος κατὰ τὴν πλέον εἰρηνικὴν περίοδον τῆς Εὐρώπης, ἀπέναντι ἑνὸς κόμματος, τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε διεθνεῖς σχέσεις καὶ δὲν εἶχεν ἔξωθεν ἐνισχύσεις, μέσα εἰς ἕνα Λαὸν πάμπλουτον, καὶ μέσα εἰς μίαν περίοδον ἀναλλοιώτου καὶ ἀπαρασαλεύτου εἰρήνης, καὶ ἐὰν ἡ ἀποτυχία αὕτη τῆς γερμανικῆς πολιτικῆς ὀφείλεται μόνον καὶ μόνον εἰς τὸ ὅτι δὲν ἐνέπνευσεν ἐμπιστοσύνην, κατὰ πόσον μείζονα λόγον θὰ ἐννοήσητε ὅτι εἶναι ἀδύνατον διὰ τῶν μέσων τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκετε νὰ ἐπιτύχητε εἰς τὸν ἀντικομμουνιστικόν σας σήμερον ἀγῶνα εἰς μίαν ἐποχὴν ὅπως εἶναι ἡ σημερινή, σεῖς, κύριε Πρωθυπουργέ, ὁ μὴ ἐμπνέων καμμίαν ἐμπιστοσύνην. Ὁ παράγων τῆς ἐμπιστοσύνης, κύριοι, εἶναι παράγων, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀποκλειστικός. Δὲν ἀρκεῖ νὰ θέλῃ κάτι τι ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἀρκεῖ νὰ πιστεύῃ καὶ ἡ ἰδία. Πρέπει καὶ οἱ ἄλλοι νὰ πιστεύουν πὼς ἡ Κυβέρνησις πιστεύει. Πρέπει νὰ πεισθῆτε, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἰς αὐτὸ τὸ σχέδιον ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ὑποβάλεται ἀπόψε ὑπὸ τὴν κρίσιν μας, δὲν ἀποδίδομεν οὔτε μεγάλην οὔτε μικρὰν σημασίαν. Θὰ τὸ ψηφίσωμεν, διὰ νὰ μὴ παρεμβάλωμεν, οὔτε καὶ τώρα προσκόμματα εἰς τὸ ἔργον σας, ἀλλὰ δυστυχῶς συγχρόνως μὲ τὴν δήλωσιν αὐτήν, θὰ σᾶς προσθέσωμεν καὶ τὸν φόβον μας ἢ μᾶλλον δυστυχῶς, τὴν βεβαιότητά μας, ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ ψήφισμα καὶ αὐτὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀπόψε εἰσηγεῖσθε καὶ αὐτὰ τὰ μέτρα ἀνεπαρκῆ καὶ ἀτελῆ θὰ ἀποδειχθοῦν. Μέχρις οὗ φθάσῃ ἡ στιγμή, κατὰ τὴν ὁποίαν, θὰ ἀρθῇ τὸ παράδοξον φαινόμενον μιᾶς πλειοψηφίας, ἡ ὁποία ἔρχεται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, σχεδὸν σύσσωμος, ἀποδοκιμάζει τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἀποδοκιμάζει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ζητεῖ συγχρόνως τὴν ἐθνικὴν ἕνωσιν, ποὺ βεβαίως, δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ, ὑπαρχούσης τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ ὁποία ὅμως συγχρόνως παρέχει ψῆφον ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν Κυβέρνησιν! Αὐτόν, ἂς μοῦ ἐπιτρέψετε τὴν λέξιν, τὸν παραλογισμόν, τοῦ ὁποίου τὴν ἑρμηνείαν ἀφήνω νὰ ἐξιχνιάσητε καὶ νὰ μᾶς δώσητε, ὑμεῖς κύριοι τῆς πλειοψηφίας, αὐτὸν τὸν παραλογισμὸν δυστυχῶς φοβοῦμαι ὅτι θὰ τὸν πληρώσῃ ἀκριβὰ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Χάνεται ὁ ἀπαραίτητος ἐκεῖνος καιρός, κατὰ τὸν ὁποῖον εἰς τὰ σύνορα χύνεται Ἑλληνικὸν αἷμα, ἐνῷ θὰ ἠμπορούσατε, ἐν τῇ κυριαρχίᾳ τὴν ὁποίαν ἔχετε εἰς τὰς χεῖρας σας νὰ δώσετε τὴν λύσιν, καὶ εἰς τὸ πρόβλημα τῆς ἀκυβερνησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ πρόβλημα τῆς γενικῆς Ἀσφαλείας της. Ἡ λύσις εἶναι εἰς τὰς χεῖρας σας, κύριοι τῆς πλειοψηφίας, καὶ εἰς οὐδενὸς ἄλλου τὰς χεῖρας.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κ. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§197Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε βουλευταί, ὁ θρυλικὸς λαὸς τῆς Μακεδονίας, ὁ ὁποῖος μὲ τὰ τουφέκια μᾶς ἠκολούθησεν εἰς τὸν σκληρὸν ἀγῶνα, εἰς τὸν ἀπέλπιδα ἀγῶνα, κατὰ τὰ χρόνια τῆς στυγνῆς κατοχῆς καὶ ἔσωσε τὴν Μακεδονίαν ἀπὸ τὸν Βουλγαρικὸν ζυγόν, καὶ κατώρθωσε διὰ τῆς ἀντιστάσεώς του, νὰ μὴ μπορέσουν οἱ Βούλγαροι νὰ ἐκβουλγαρίσουν τὴν Μακεδονίαν, ὁ θρυλικὸς αὐτὸς λαὸς περιμένει ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν, μίαν ἠθικὴν ἀμοιβήν, περιμένει τὴν ἀποκατάστασιν, περιμένει τὴν τάξιν, τὴν ἡσυχίαν, τὴν ἀμέριστον ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν ἐνίσχυσιν καὶ τὴν ἀποκατάστασιν. Κύριοι βουλευταί, ἀντί τούτου τὶ ἐγένετο μέχρι σήμερον; Δυστυχῶς τίποτε. Δὲν ἐπιτρέπεται, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀσχολούμεθα μὲ μικροκομματικοὺς ὑπολογισμοὺς καὶ ἀτομικοὺς λογαριασμούς. Δὲν ἐπιτρέπεται, κύριοι, νὰ μένωμεν ἀπαθεῖς πρὸ τῆς τραγικῆς αὐτῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία μαστίζει ὁλόκληρον τὴν ὕπαιθρον καὶ ἰδίως τὴν Μακεδονίαν. Ὁ λαὸς ἔχει ἀπογοητευθῆ καὶ ἔχει ἐξευτελισθῆ ἐνώπιον τοῦ ὄχλου. Ἐγκαταλείπει, κύριοι βουλευταί, τὴν ὕπαιθρον καὶ κατέρχεται εἰς τὰς πόλεις καὶ κωμοπόλεις, ὅπου ὑπάρχει στρατὸς μὲ δύναμιν μεγαλυτέραν τοῦ τάγματος. Τὰ χωριά, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν γύρω εἰς τὸ Βόϊον, τὴν Πτολεμαΐδα, τὴν Φάσια, τόσον εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν ὅσον καὶ εἰς τὴν Κεντρικὴν Μακεδονίαν ἔχουν ἐγκαταλειφθῆ ἀπὸ τοὺς κατοίκους των, ἄφησαν ταῦτα, τὸ εἶναι τους ὅλον καὶ καταλήγουν εἰς τὰς πόλεις, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ σώσουν τὴν ζωήν των. Ἀσφαλῶς δὲν ὑπάρχει ἡ ἔννοια τοῦ Κράτους. Ἔχει καταργηθῆ. Ὁ λαὸς αὐτὸς περιμένει τὴν σωτηρίαν. Ἀπὸ ποίους, κύριοι βουλευταί; ἀπὸ ἡμᾶς. Ἡμεῖς δυστυχῶς, δὲν κάμνομεν τίποτε ἀπολύτως. Διότι ὁ λαὸς αὐτὸς κατερχόμενος εἰς τὰς πόλεις, μένει ἄστεγος. Ἐδῶ καὶ μισὸ χρόνο καίγονται τὰ σπίτια τους εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Κιλκίς. Κατῆλθον εἰς τὴν πόλιν τοῦ Κιλκὶς καὶ μένουν εἰς τὰς ἀποθήκας μέσα γυμνοί, νηστικοί, διότι τὸ Κράτος δὲν ἠμπορεῖ νὰ τοὺς ἐνισχύσῃ καὶ ἐπὶ πλέον ἔχουν ἐκτεθῆ εἰς τὴν περιφρόνησιν τῆς Ἑλληνικῆς κεφαλαιοκρατίας, ἡ ὁποία ἐνισχύει καὶ ὑποθάλπει τὴν συνωμοσίαν. Ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ ἀναμένωμεν ψάλλοντες τὸν ἀκάθιστον Ὕμνον τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν εὐθυνῶν τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τῶν ἐκτελεστῶν, ἀλλὰ πρέπει νὰ σκεφθῶμεν τίνι τρόπῳ θὰ ἐπιβάλωμεν τὴν εὐνομίαν καὶ τὴν τάξιν. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ κατάντημα, κύριοι βουλευταί, ἡ ἄμυνά μας ἐναντίον τῆς ἀναρχίας νὰ θεωρῆται ἀντίθεσις τῆς δῆθεν εὐνομίας καὶ ἰσοπολιτείας τοῦ διεθνοῦς κλίματος, τοῦ ψευτοφαρισαϊσμοῦ τῶν ξένων κηδεμόνων. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἴμεθα ἡμεῖς, οἱ Βούλγαροι, οἱ ποδογλῦφται τῶν Γερμανῶν, οὔτε οἱ Γιουγκοσλαῦοι τῶν 24 ὡρῶν. Εἴμεθα ἡ νικήτρια Ἑλλὰς τοῦ 1940–1945. Αἱ παλινῳδίαι καὶ αἱ παλινδρομίαι ἂς ἀνήκουν εἰς τὸ παρελθόν. Εἰς τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν ὅτι ἐὰν τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα δὲν συμμορφωθῇ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν νόμων θὰ κτυπηθῇ ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας. Καὶ ἐρωτῶ: Πότε, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, θὰ κτυπηθῇ ὁ Κομμουνισμός; Ὁ Κομμουνισμὸς εἶναι ἐπαναστατικὸς στρατὸς καὶ ὡς ἐπαναστατικὸς στρατὸς πρέπει νὰ κτυπηθῇ εἰς τὰ κέντρα, πρῶτον, ἄνευ ἀναβολῆς, διότι τὸ μαχαῖρι ἔχει φθάσει εἰς τὸ κόκκαλον. Δὲν χωρεῖ ἀναβολὴ διότι ἡ ἀποτυχία μας, δὲν εἶναι ἀποτυχία μόνον ἡμῶν, οὔτε τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, οὔτε τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἶναι ἀποτυχία τοῦ Ἔθνους. Σήμερον, κύριοι βουλευταί, δὲν μᾶς σώζουν οὔτε οἱ ποινικοὶ νόμοι οὔτε τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα. Διότι τὸ ψήφισμα αὐτὸ ἀφορᾷ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ζοῦν σήμερον εἰς τὰς ἐλευθέρας περιοχὰς τὰς ὁποίας ἔχουν δημιουργήσει οἱ «Λαοκράται» δηλαδὴ οἱ λεγόμενοι δημοκράται. Ὅπως σᾶς εἶναι γνωστὸν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς τὸν μόνιμον ΕΛΑΣ, δηλαδὴ οἱ μόνιμοι ἀντάρται, εἶναι ὅλοι ἐγκληματίαι. Αὐτοὶ ἔχουν δημιουργήσει τώρα τὰς ἐλευθέρας περιοχὰς ὅπου στρατολογοῦν ὅλον τὸν κόσμον διὰ τῆς βίας καὶ ἂν δὲν πάῃ θὰ πεθάνῃ, θὰ κοντίνῃ κατὰ δύο σπιθαμές. Ἡμεῖς, τὸ σχέδιον αὐτὸ τοῦ ψηφίσματος, τὸ τῆς ἐπιεικείας καλούμενον, τὸ κάνουμε δι’ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἐγκληματίαι. Αὐτοὶ ὅμως οἱ ὁποῖοι ζοῦν εἰς τὰς ἐλευθέρας περιοχὰς δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ παρουσιασθοῦν καὶ συνεπῶς εἶναι δῶρον ἄδωρον. Τὸ ψήφισμα αὐτὸ δὲν ἦλθεν ἐν καιρῷ. Διότι σήμερον δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν· διότι δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ. Κύριοι βουλευταί, ἂς ἐπαληθευθοῦν οἱ εὐσεβεῖς πόθοι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡμεῖς ὑπεσχέθημεν εἰς τὸν λαὸν τὴν ἀσφάλειάν του. Ἀπεναντίας, ὄχι μόνον δὲν τοῦ παρέχομεν τὴν ἀσφάλειαν ἀλλὰ καθημερινῶς σφαγιάζεται. Ἔχομεν προδώσει, κατ’ ἐμέ, τὴν ἐντολὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ εἴμεθα ἠθικοὶ αὐτουργοὶ δι’ ὅσα συμβαίνουν εἰς βάρος του. Ἐὰν δὲ δὲν τοποθετήσωμεν τοὺς καταλλήλους εἰς τὴν κατάλληλον θέσιν, εἰς αὐτὰς τὰς κρισίμους στιγμάς, ἀνεξαρτήτως κομματικῶν ἀποχρώσεων δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ σώσωμεν τὴν κατάστασιν. Πρέπει νὰ ἑνωθοῦμε ὅλοι καὶ ὡς εἷς ἄνθρωπος νὰ κτυπήσουμε, νὰ ἐπιτεθοῦμε καὶ νὰ τσακίσουμε τὰ προκεχωρημένα φυλάκια τοῦ Σλαυϊκοῦ στρατοῦ. Ὄχι ἄμυνα. Ἡ ἄμυνα εἶναι ἧττα. Μὴ τοὺς δίνουμε «μάννα». «Μάννα» τοὺς ἐδώσαμε κατὰ τὰ τέσσαρα χρόνια τῆς σκλαβιᾶς. Τοὺς ἐδώσαμε «μάννα» καὶ μᾶς ἔδωσαν τὴν χολήν. Τώρα πλέον μὴ μετερχώμεθα τὰ ἴδια μέτρα διότι αὐτοὶ δὲν στηρίζονται πουθενά, στηρίζονται εἰς τὸ μαχαῖρι, τὴ φωτιά, τὴ λαύρα. Θὰ ἰδοῦν καὶ ἐκεῖνοι μίαν ἡμέραν τὸ τρίτον «Ὄχι», καὶ ὁ Τίτο μὲ τὸν στρατὸν τῆς ἀτιμίας δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ κτυπήσῃ τὴν Ἑλλάδα. Κατ’ ἐμέ, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ ἐπαναφέρωμεν τὸ ἰδιώνυμον ὡς πρὸς τὴν συνωμοσίαν ἡ ὁποία ἐγκαινιάζει τὸ ἔγκλημα ὡς μέσον πολιτικῆς ἐπικρατήσεως καὶ προβάλλει τὸ στιλέττο ἀπέναντι τῆς λογικῆς καὶ τὸ τσεκοῦρι ἀπέναντι τῆς πειθοῦς. Ποῦ, κύριοι βουλευταί; Εἰς αὐτὸν τὸν τόπον ὅπου ἀνέκαθεν λατρεύεται ἡ Πειθὼ καὶ ἡ Θεὰ ἐλευθερία. Ἡ λέξις «Ἐλευθερία», ἐκεῖ ὅπου πιστεύουν εἰς τὴν Λαοκρατίαν, δὲν ὑφίσταται. Ὁ Στάλιν ἐδῶ καὶ 29 χρόνια ἔχει καταργήσει εἰς τὸ λεξικόν του τὴν λέξιν «ἐλευθερία». Εἰς ποίαν δημοκρατίαν πιστεύει ὁ Στάλιν ποὺ διοικεῖ μὲ 5–10 ἀνθρώπους 180 ἑκατομμύρια; Αὐτὴν τὴν δημοκρατίαν ἂς τὴν ἐφαρμόσουμε καὶ ἡμεῖς εἰς τὸν τόπον μας. Τὴν δημοκρατίαν τὴν ἰδικήν των ἂς τὴν ἐνστερνισθῶμεν καὶ ἡμεῖς καὶ ἂς εἴπωμεν, δημοκρατία ρωσικὴ καὶ μὲ τὴν δημοκρατίαν αὐτὴν ἂς κτυπήσωμεν τὰ προκεχωρημένα φυλάκια τοῦ Κόκκινου στρατοῦ, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται μέσα καὶ ὑποσκάπτουν τὰ θεμέλια τοῦ Ἔθνους. Κύριοι βουλευταί, ἡμεῖς ἐπολεμήσαμεν διὰ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν δικαιοσύνην καὶ ἐὰν δὲν τὴν ἐπιτύχωμεν ὅπως ἰσχυρίζονται οἱ λαοκράται θὰ ἀγωνισθῶμεν καὶ πάλιν εἰς τὰς ἐθνικὰς ἐπάλξεις, διὰ νὰ τὴν ἐπιτύχωμεν. Ἡμεῖς καὶ συγκεκριμένως ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς τῆς Μακεδονίας θὰ προτιμήσουμε νὰ πεθάνουμε παρὰ νὰ ὑποταχθοῦμε εἰς τὴν δουλείαν τοῦ κόκκινου φασισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, ἡμεῖς οἱ ἀκρίται πιστεύομεν εἰς μίαν πατρίδα, εἰς ἕνα στρατόν, εἰς μίαν Κυβέρνησιν καὶ ὁ στρατὸς αὐτὸς νὰ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ἔθνους καὶ νὰ ὑπακούῃ εἰς τὰς διαταγὰς τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Η. Ζουμπουλάκης.

§199Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Πρὸ τῆς ἀναπτύξεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος «Περὶ νέων μέτρων κατευνασμοῦ ὑπὲρ τῆς Δημοσίας Τάξεως», αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν, κύριοι βουλευταί, ὅπως ἐκθέσω ἐνώπιον ὑμῶν περὶ τίνος πρόκειται σήμερον; Ἐπὶ τούτου λέγω ὅτι καλούμεθα ὅπως ἀντιμετωπίσωμεν ὑπὸ δυσχερεστέρας ἀτυχῶς συνθήκας ἕνα μέγα καὶ ζωτικὸν ζήτημα ὅπερ ἀφορᾷ τὴν Χώραν μας. Τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι ἐσωτερικὸν καὶ ἐξωτερικὸν τοὐτέστιν ἀφορᾷ: Τὴν κοινωνικὴν Εἰρήνην ἐν τῇ χώρᾳ δηλαδὴ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως. Καὶ τὴν ἐξωτερικὴν ἀσφάλειαν ἡμῶν, τοὐτέστιν τὴν ἐθνικήν μας ἀποκατάστασιν καὶ ἀκεραιότητα τῆς Χώρας μας. Ἤδη δὲν προτίθεμαι ν’ ἀναπτύξω τὰ αἴτια τῆς δημιουργηθείσης σήμερον ἐπικινδύνου καταστάσεως, διότι πλειστάκις ἐλέχθησαν καὶ πρέπει νὰ εἶναι γνωστὰ εἰς ὅλους μας. Ἐπίσης αἱ ὕπουλοι καὶ ἀνθελληνικαὶ προθέσεις τῶν τριῶν γειτόνων μας καὶ τὰ πρόσφατα γεγονότα τοῦ Σκρᾶ δὲν εἶναι συμπτωματικά, οὔτε ἄσχετα πρὸς τοὺς σφοδροὺς ἀνταγωνισμοὺς τῶν Μεγάλων Συμμάχων τῆς Ἀνατολῆς καὶ τῆς Δύσεως. Καὶ τώρα ὀλίγα ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος. Τοῦτο χορηγεῖ μόνον ἀναστολὴν τῆς διώξεως ὡρισμένων κατηγορουμένων καὶ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Ἐπίσης ἀπὸ νομοτεχνικῆς ἀπόψεως, ἂν θέλετε, νομίζω ὅτι εἶναι συντεταγμένον μὲ σαφήνειαν. Προτείνω ὅμως ὅπως εἰς τὸ κείμενον τοῦ νόμου τεθῇ σαφῶς ἡ φράσις «ὅτι δὲν χορηγεῖ ἀναστολὴν εἰς τοὺς ἐν προφυλακίσει διατελοῦντας». Ἂς ἐξετάσωμεν ἤδη τὰ πλεονεκτήματα καὶ μειονεκτήματα ἅτινα παρουσιάζει. Κατ’ ἐμὲ ἓν καὶ μοναδικὸν πλεονέκτημα καὶ τοῦτο εἶναι τυπικὸν ἄνευ οὐδενὸς οὐσιαστικοῦ ὠφελήματος. Ὅτι θὰ εἴπωμεν πρὸς τοὺς Συμμάχους μας διὰ πολλοστὴν φορὰν ὅτι ἐξηντλήσαμεν ὅλα τὰ μέσα ἐπιεικείας πρὸς ἐπάνοδον τῶν ἀναρχικῶν σφαγέων εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἑλληνικῆς οἰκογενείας. Ἀντιθέτως παρουσιάζει τὰ κάτωθι μειονεκτήματα: 1) Ὅτι τὸ Κράτος ὁμολογεῖ ἀδυναμίαν καὶ προτείνει συνθηκολόγησιν. 2) Ὅτι ἐγκρίνει ἐμμέσως τὰς μέχρι τοῦδε ἀντεθνικὰς ἐνεργείας των καὶ ὅτι πλέον περιφρονεῖ τὰ πολλαπλᾶ θύματα τῆς Δεκεμβριανῆς κτηνώδους τραγῳδίας τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος μας. 3) Ὅτι συνεχίζει τὰς ἀντεθνικὰς καὶ ἀψυχολογήτους συμφωνίας τοῦ Λιβάνου, τῆς Βάρκιζας, τοῦ περιβοήτου νόμου τῆς ἀποσυμφορήσεως μὲ τὰς μετέπειτα συνεπείας του. 4) Ἀποθράσυνσιν τῶν ξενοδούλων τοῦ ὑποκόσμου καὶ ἀποθάρρυνσιν τῆς παμμεγίστης πλειοψηφίας τοῦ ἐθνικόφρονος λαοῦ μας. Καὶ 5) Ἡ Κυβέρνησις παραβιάζει τὰς πρὸς τὸν Λαὸν ἐπαγγελίας τῆς δοθείσας κατὰ τὴν 31ην Μαρτίου καὶ τὰς ὑποσχέσεις ἁπάντων ἡμῶν. Καὶ ἔτι πλέον διὰ τῶν προτεινομένων μέτρων ζημιώνει ἀνεπανορθώτως καλῇ τῇ πίστει ἔστω τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ὅπερ ἄλλα ὑπόσχεται, ἄλλα προτείνει πρὸ μηνῶν καὶ ἄλλας ὑποχωρήσεις καὶ συμβιβασμοὺς υἱοθετεῖ σήμερον. Τὸ κατ’ ἐμὲ πιστεύω ἀκραδάντως ὅτι ἐλάχιστοι θὰ προσέλθουν εἰς τὰς ἀρχὰς δι’ εὐνοήτους λόγους, ἀλλὰ καὶ οἱ τυχὸν προσερχόμενοι οὐδέποτε θὰ παύσουν ἀπὸ τοῦ νὰ βυσοδομοῦν ἐναντίον τῆς Πατρίδος, νὰ τὴν ὑπονομεύουν καὶ ἀκόμη νὰ δρῶσιν ἐναντίον ἁπάντων τῶν ἐν τῇ Βουλῇ ἐθνικοφρόνων καὶ νομιμοφρόνων Κομμάτων. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λοιπὸν ἐκτεθέντας λόγους τάσσομαι ἀνεπιφυλάκτως ἐναντίον τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος, ὡς καταρρακώνοντος ἐν ἑνὶ λόγῳ τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους. Ἤδη εἰσερχόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ ἐπικινδύνως χρονίζον ζήτημα τῆς Δημοσίας Τάξεως, ὅπερ ὡς καὶ ἄλλοτε εἴπαμε δὲν εἶναι μόνον ἐσωτερικὸν, ἀλλὰ κυρίως εἶναι πολιτικὸν — ἐξωτερικόν, συνοριακὸν καὶ ἐσωτερικόν. Ἐπὶ τούτου ἐπιθυμῶ ὡς συνηθίζω νὰ εἶμαι ἁπλοῦς, σαφὴς καὶ συγκεκριμένος εἰς τὰς σκέψεις μου νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἑξῆς, χωρὶς νὰ θίξω τὸν ἐξωτερικὸν παράγοντα. Πρῶτον λέγω ὅτι τὰ μέχρι τῆς σήμερον ληφθέντα μέτρα ὑπῆρξαν ἐν πολλοῖς ἄστοχα καὶ οὐχὶ ἀποτελεσματικά. 1) Διότι ἀντεμετωπίσθησαν ἀρχικῶς καὶ ἐπὶ τρίμηνον μόνον ὑπὸ τῆς Χωροφυλακῆς, ἥτις καίπερ ἐπεδείξατο ζηλευτὴν γενναιότητα δὲν ἦτο ἡ ἱκανὴ καὶ ἁρμοδία ὅπως ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν διὰ τῆς κατασυντριβῆς τῶν ἔξωθι ἀνάνδρων ὑποκινητῶν ποὺ αὐτοαποκαλοῦνται ΕΑΜ–ΚΚΕ, ἀκόμη καὶ ἡ ἀστυνομία δὲν ἐπρόλαβε τοὺς σφαγεῖς τῶν πόλεων οἵτινες ἐξοπλιζόμενοι κατευθύνοντο συνεχῶς πρὸς τοὺς χώρους συγκεντρώσεως τῶν ληστοσυμμορικῶν κομμουνιστῶν. 2) Διότι ἡ ἐπέμβασις καὶ τοῦ Στρατοῦ κατενοήθη πολὺ ἀργὰ καὶ διότι αἱ μέχρι σήμερον ἐφαρμοσθεῖσαι μέθοδοι ἐνεργείας ἐν τῷ ἀγῶνι δὲν ὑπῆρξαν αἱ ἐνδεδειγμέναι παρὰ τὸν ἀπαράμιλλον ἡρωϊσμὸν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ στρατιωτῶν μας. Ἐν προκειμένῳ ἀναπτύσσει ἐν λεπτομερείᾳ τὰ ἀστόχως ληφθέντα μέτρα τετράκις εἰς Λακωνίαν δι’ ἥν, προτείνει νέα μέτρα καταστολῆς. Ἐπὶ τῶν προχθεσινῶν γεγονότων τῶν συνόρων μας ἀντιμετωπίζομεν μίαν νέαν σοβαρὰν κατάστασιν. Ἐπιδρομεῖς ἐπετέθησαν ἐκ τῆς περιοχῆς Τζένας πρὸς Σκρᾶ–Ντὶ —Λέγκεν μὲ κατεύθυνσιν τὸ Πάϊκον, ἐκεῖθεν πρὸς τὴν Κεντρικὴν Μακεδονίαν, τὴν Καρατζόβαν–Γιαννιτσᾶ– Γουμένιτσαν κ. ἄ. Προβλέπω, ὡς καὶ κατὰ Ἰούνιον ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐδήλωσα, ὅτι εἶναι λίαν πιθανὴ καὶ πρόσφορος ἡ διοχέτευσις ἰσχυρῶν ὁμάδων ληστοσυμμοριτῶν Σκόπια–Βελεσᾶ πρὸς Καϊμακτσαλὰν–Κοιλάδα Ὀστρόβου–Βέρμιον ὄρος μὲ στόχους ἀποκοπῆς ὁδικῶν καὶ σιδηροδρομικῶν ἀρτηριῶν μεγίστης σπουδαιότητος καὶ πρὸς ἁπάσας τὰς κατευθύνσεις. Ἀκόμη δυτικώτερον, τρίτη νευραλγικὴ περιοχή, τονίζει ὅτι εἶναι ἡ διὰ Μοναστηρίου πρὸς Φλώριναν–Αὐχένα Γκορνοτζόβου κτλ., ἐφ’ ᾧ καὶ ἐφιστᾶ τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων. Καὶ ἤδη ἰδού, κύριοι συνάδελφοι, καὶ κυρίως ἀξιότιμοι κ.κ. Ὑπουργοὶ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ Δημοσίας Τάξεως, τὰ παρ’ ἐμοῦ προτεινόμενα μέτρα ταχείας συλλήψεως καὶ ταχείας ἐκτελέσεως. 1) Ἡ Κυβέρνησις ὑποχρεοῦται ὅπως ἐπιτύχῃ καὶ παράσχῃ μεγαλυτέραν δικαιοδοσίαν εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς Στρατιωτικῶν καὶ Δημοσίας Τάξεως. 2) Ἄμεσον ἐκλογὴν ἱκανωτέρων καὶ ἀποφασιστικωτέρων ἡγητόρων. «Εἷς ἀρχηγὸς — μία Διοίκησις ἐν ἑκάστῃ ἐπικινδύνῳ περιοχῇ». 3) Ταχίστη δημιουργία μονάδων ὀρεινῆς συνθέσεως μὲ εἰδικὸν ὁπλισμόν, εἰδικὴν ἐκπαίδευσιν καὶ ἐπιλογὴν καταλλήλων ἀξιωματικῶν διὰ τὸν ἀνταρτοπόλεμον. 4) Συντονισμὸν προσπαθειῶν Στρατοῦ — τῶν νέων τμημάτων — καὶ τῆς Χωροφυλακῆς, μὲ ἄμεσον πρωτοβουλίαν πρὸς ἀνάληψιν ἐπιθέσεως καὶ οὐχὶ ἀμύνης ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ἐγκαταστάσεως τμημάτων ὡρισμένων, ἐπὶ τῶν ὀρεινῶν λημεριῶν τῶν συμμοριτῶν καὶ οὐχὶ εἰς τὰς πόλεις, καὶ 5) Προοδευτικὸς περιορισμὸς τῶν ἀνευθύνων στοιχείων, ἀνεξαρτήτως προελεύσεως, τινὰ τῶν ὁποίων κατέστησαν ἄκρως ἐπιζήμια. «Ἐν ἑνὶ λόγῳ ὄχι ὑποκατάστασις τοῦ Κράτους». Καὶ τέλος προτείνω ὅπως Ἐπιτροπὴ ἐκ βουλευτῶν καὶ κατὰ προτίμησιν στρατιωτικῶν, μεταβῇ τάχιστα εἰς τὰς περιοχὰς ἔνθα διεξάγονται ἐπιχειρήσεις, ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὅπως ἐνημερώσῃ τὴν Βουλὴν καὶ δὴ τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν πρὸς λῆψιν ριζικῶν καὶ ἀποφασιστικῶν μέτρων. Περαίνων τὴν ὁμιλίαν μου ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ὅτι τὸ Ἔθνος ὀφείλει ἀδιστάκτως καὶ ἀποφασιστικῶς ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν, διότι ἡ αἰωνία καὶ ἀθάνατος Ἑλλὰς ἥτις μέσα εἰς τὴν πολυτάραχον ὑπερτρισχιλιετῆ Ἱστορίαν της, ἐκληροδότησεν εἰς τὴν ἀνθρωπότητα τὸν πολιτισμὸν τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος καὶ εἰς τὴν σύγχρονον γενεάν μας τὴν ἔννοιαν τῶν ὑψηλῶν θυσιῶν τοῦ 1940–41 ὑπὲρ τῆς Παγκοσμίου Ἐλευθερίας, ἀξιοῖ σήμερον παρὰ πάντων ἡμῶν καὶ τοῦ ἐνδόξου Στρατοῦ μας ὅπως τοῦ ἐξασφαλίσωμεν ἀντὶ πάσης θυσίας τὴν ἐσωτερικὴν γαλήνην καὶ τὴν ἐξωτερικὴν ἀσφάλειαν. (Χειροκροτήματα).

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κατσάνης ἔχει τὸν λόγον.

§201Ι. ΚΑΤΣΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐζήτησα ἀπὸ τὸν σεβαστόν μου ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, τὴν ἄδειαν καὶ μοὶ τὴν ἐχορήγησεν εὐχαρίστως, διὰ νὰ μεταφέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν ἀγωνίαν καὶ τὸν πόνον τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ, τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας. Δὲν θὰ ἠθέλαμεν νὰ φέρωμεν παρακώλυσιν εἰς τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ φθάσῃ τὸ ταχύτερον εἰς τὸ τέρμα της ἡ ἀποψινὴ συζήτησις, ἀλλὰ ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφύγωμεν νὰ ἀπασχολήσωμεν τὴν Βουλὴν ἐπ’ ὀλίγα λεπτά. Δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος, νομίζω δὲ ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ ἔχει ἀπολύτως ἐξονυχισθῆ καὶ τὸ θέμα πρέπει νὰ θεωρηθῇ ἐξηντλημένον, διαπιστωθέντος ὅτι ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἐκφράζονται φόβοι περὶ ἐλλείψεως ἀποτελεσματικότητος ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ συζήτησιν ψήφισμα. Πολὺ δὲ περισσότερον, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς πλειοψηφίας, τῆς ὑποστηριζούσης τὴν Κυβέρνησιν, παρετηρήθη ὅτι τὸ ψήφισμα βάλλεται ἄνευ προηγουμένου. Δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν τὶ θὰ γίνῃ εἰς τὸ τέλος, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει φαίνεται ὅτι οὐδεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διαβλέπει ἀποτελεσματικότητα εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἀλλ’ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ἡμεῖς ἀκολουθοῦμεν τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀνέκαθεν ἐχάραξεν ὁ σεβαστός μας ἀρχηγὸς καὶ ἀκολουθεῖ τὸ Κόμμα μας, τὴν πολιτικὴν δηλαδὴ κατὰ τὴν ὁποίαν νομίζομεν ὅτι δὲν πρέπει εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς νὰ φέρωμεν καὶ τὴν ἐλαχίστην ἀντίδρασιν εἰς τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὰς προσπαθείας της διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως καὶ ἀσφαλείας, διὰ τοῦτο καταλήγομεν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἰς τὴν ἀπόφασιν, ὅπως ἐδηλώθη ἄλλως τε καὶ ἐπισήμως ἀπὸ τὸ Κόμμα μας, νὰ μὴ φέρωμεν ἀντίδρασιν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος. Ἀλλὰ ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον ἔλαβον τὸν λόγον, δὲν εἶναι βέβαια ὅπως σᾶς ἔλεγον νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα, ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἀσχοληθῶ διὰ τὴν κατάστασιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ὡς ἐδημιουργήθη κατὰ τὰς σημερινὰς περιστάσεις. Νομίζω ὅτι διὰ νὰ προβῶμεν εἰς ἐπισταμένην ἔρευναν τοῦ θέματος, πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν πῶς ἔχει σήμερον ἡ κατάστασις καὶ πῶς εἶχε πρὸ ὀκταμήνου περίπου, ὅταν ἤρξατο ἡ ἐπίθεσις τῶν ἐαμοκομμουνιστῶν ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος. Μὲ λίγα λόγια, δὲν χρειάζεται πολλὰ νὰ εἴπῃ κανεὶς γιὰ νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν κατάστασιν, ὅτι εἶναι ἀπελπιστική. Ἔχει φθάσει εἰς τὸ ἔσχατον ὅριον τῆς ἐπιδεινώσεως μέχρι τοῦ σημείου νὰ πιστεύῃ κάθε Ἕλλην ὅτι πέραν τοῦ ὁρίου αὐτοῦ ἔρχονται τὰ ὅρια τῆς ἐθνικῆς συμφορᾶς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ νὰ διαφωνήσω μὲ αὐτούς, ὅσον ἀφορᾶ τὴν αἰσιοδοξίαν τὴν ὁποίαν δὲν συμμερίζομαι, τὴν αἰσιοδοξίαν τὴν ὁποίαν βλέπω πάντοτε εἰς τὰς ἐπανειλημμένας δηλώσεις εἰς τὰς ὁποίας προβαίνουν σχετικῶς μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα, διότι ὅταν εἰς εὐρυτάτας περιοχὰς τοῦ Κράτους οἱ ἔνοπλοι σχηματισμοὶ τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ἔχουν καταλύσει κάθε ἔννοιαν τοῦ Κράτους καὶ ἔχουν ἀφαιρέσει ἀπὸ τὰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἐξουσίαν, ὅταν καθημερινῶς ἀγγέλλονται ἐπιθέσεις τῶν ἐαμοκομμουνιστῶν, αἱ ὁποῖαι στοιχίζουν τὴν ζωὴν τόσων καὶ τόσων ὑπερασπιστῶν τῆς πατρίδος, ὅταν, π.χ., εἰς τὸν Νομὸν Μαγνησίας συμβαίνουν τὰ ἀκόλουθα, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ πρόσφατον ἔγγραφον μιᾶς κατὰ πάντα ἀξιολόγου ὀργανώσεως, τῆς Ἐθνικῆς Πατριωτικῆς Ἑνώσεως, ἔγγραφον διαμαρτυρίας, τὸ ὁποῖον ἔχω εἰς χεῖρας μου καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω μερικὰς περικοπὰς τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ: «Οἱ ἐθνικόφρονες κάτοικοι ......... (ἀναγινώσκει) .........». Ἐπίσης τελευταῖαι πληροφορίαι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀναφέρονται εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτό, διότι εἶναι μεταγενέστεραι, λέγουν: «Τὰ χωρία τοῦ Πηλίου ...... (ἀναγινώσκει) .......». Δηλαδὴ νομίζω ὅτι δὲν ἀπομένουν καὶ πολλὰ ἄλλα χωρία τὰ ὁποῖα νὰ εἶναι εἰς χεῖρας τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων, διότι τὰ περισσότερα περιέπεσαν εἰς χεῖρας τῶν ἀναρχικῶν. Θὰ ἐνόμιζε κανεὶς ὅτι ὁ Νομὸς Μαγνησίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας τόπος πολὺ ἥμερος, ὅπως λέγουν, διότι δὲν εἶναι ὀρεινὸς καὶ ὡς ἐκ τούτου διαχωρίζεται ἀπὸ ἀρτιώτατον ὁδικὸν δίκτυον, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀσφαλής. Ἐν τούτοις αὐτὴ εἶναι ἡ εἰκών. Καὶ ἔπειτα ἀπὸ ὅλα αὐτά, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν αἰσιοδοξίαν καὶ νὰ μὴ εἶναι αὕτη ἐπικίνδυνος ὑπὸ τὰς παρούσας περιστάσεις; Νομίζω ὅτι, χωρὶς νὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξετάσωμεν τὰ αἴτια τῆς σημερινῆς καταστάσεως, τὰ ὁποῖα εἶναι γνωστὰ καὶ διὰ τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, οὐδεὶς ἀμφιβάλλει ὅτι ἡ ἐπίθεσις προέρχεται ἀπὸ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, τὸ ὁποῖον ὠργάνωσε τὰς συμμορίας καὶ τὸ ὁποῖον διοικεῖται ἀπὸ τὸ στρατηγεῖον τῶν συμμοριτῶν, εὑρισκόμενον καὶ ἑδρεῦον ἐλευθέρως εἰς τὰς Ἀθήνας. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ αἴτια τῆς σημερινῆς καταστάσεως, διαφωνῶ ριζικῶς μὲ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν εἴτε εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ὀλιγώτεροι, πολλοὶ περισσότεροι εἰς τὸν τύπον καὶ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἰδίως, ὅτι διὰ τὴν σημερινὴν ἐν Ἑλλάδι τραγικὴν κατάστασιν εὐθύνονται ἐξ ἴσου καὶ τὰ δύο ἄκρα. Νομίζω ὅτι δὲν ἠμποροῦμε νὰ παραγνωρίσωμε τὸ γεγονὸς ὅτι πρωτογενὲς φαινόμενον, πρωτογενὴς αἰτία εἶναι ἡ προερχομένη ἐκ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος νὰ δράσῃ ἐνόπλως ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἀποτελέσματα. Ὁμολογῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο δὲν ἐχειρίσθη καλῶς τὰ πράγματα καὶ ἀφῆκεν ἀνευθύνους παράγοντας νὰ ὑποκαταστήσωσιν τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους εἰς πολλὰς περιοχάς. Εἶναι δὲ εὐτύχημα ὅτι τοῦτο διεπιστώθη καὶ ἀπὸ συναδέλφους τῆς Κυβερνητικῆς πλειοψηφίας. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς ὅσα εἶχε τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁ ἀξιότιμος ἐξ Εὐρυτανίας συνάδελφος κ. Παπαγεωργίου, διὰ τὰς ὑπερβασίας τῶν ἐνόπλων τούτων ἀνευθύνων, οἱ ὁποῖοι λέγονται «συμμορίαι τῆς Δεξιᾶς», ἐνῷ κατ’ ἐμὲ εἶναι πολὺ λελανθασμένος ὁ χαρακτηρισμὸς, διότι ἡ Δεξιὰ ὡς ὀργάνωσις, ὡς κόμμα, δὲν ἔχει συμμορίας. Αὐτὰ ὅλα εἶναι γεγονότα διὰ τὰ ὁποῖα ἄς μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπω ὅτι εὐθύνεται ἀπολύτως. Διότι ὅταν ἐκλήθημεν, μετὰ τὴν ψῆφον τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωσεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν 31ην Μαρτίου, νὰ ἐμπεδώσωμεν ἀπολύτως τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν, καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ πλειοψηφία καὶ ὅλοι ἡμεῖς ὡς πρώτιστον καθῆκον ἔπρεπε νὰ θέσωμεν τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους εἰς πᾶσαν γωνίαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἔπρεπε νὰ χτυπήσωμεν κατακέφαλα ὅλας αὐτὰς τὰς ἐκδηλώσεις τῆς ὑποκαταστάσεως τῆς κρατικῆς ἰσχύος ἀπὸ ὡρισμένα μεμονωμένα καὶ ἀνεύθυνα ἄτομα ἢ ὁμάδας. Αὐτὰ εἶναι τὰ αἴτια τῆς καταστάσεως. Ἐπὶ πλέον δὲ θὰ ἤθελα νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἁπλῶς διὰ νὰ ἀναφέρω τοὺς εἰδικοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, δηλαδὴ τὴν γενικὴν ἀμνηστίαν, τὴν διαρκῆ ἀναταραχὴν καὶ ἐντολὴν τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν παρεμπόδισιν τῆς ἀνασυγκροτήσεως ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ διατηρηθῇ ἡ ἐξαθλίωσις τῶν μαζῶν διὰ νὰ ὑπάρχῃ εὐκολία πρὸς διάδοσιν τῆς κομμουνιστικῆς προπαγάνδας καὶ πολλοὺς ἄλλους εἰδικωτέρους σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸν τελικὸν γνωστὸν σκοπὸν τῆς πλήρους ἐπικρατήσεως. Ὅλα αὐτὰ εἶναι γνωστὰ καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐπιμένω εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπολύτως ἤθελα νὰ ἐπιμείνω, εἶναι τὸ ἑξῆς: Νομίζω ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν ἡμεῖς διὰ νὰ ἀποβῇ ὠφέλιμος ἡ συζήτησις, εἶναι τὸ ζήτημα τῶν εὐθυνῶν. Διότι εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ κατάστασις ἔφθασεν εἰς τὸ ἀπροχώρητον. Ἀλλὰ ποῖος ἔχει τὴν εὐθύνην; Ἡ εὐθύνη εἰς ποῖον ἀνήκει; Ὅσον καὶ ἂν θέλωμεν νὰ εἴμεθα ἐπιεικεῖς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγνωρίσωμεν τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ εὐθύνη ἀνήκει πάντοτε εἰς τὰς Κυβερνήσεις. Θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰς ὑποσχέσεις τὰς ὁποίας ἔδωκεν εἰς τὸν λαὸν καὶ πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ μεταγενεστέρως, ὅταν ἐνεφανίσθη εἰς τὰ πρῶτα βήματα ἡ ἐπίθεσις τῶν ἐαμοκομμουνιστῶν κατὰ τοῦ Κράτους, διὰ νὰ δικαιοῦμαι νὰ εἴπω σήμερον ὅτι αἱ ὑποσχέσεις αὗται οὐδὲ κατ’ ἐλάχιστον ἐτηρήθησαν. Θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἠρνήθησαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν πᾶσαν συνδρομὴν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ὑποθέσεως τῆς τάξεως καὶ ποτὲ δὲν ἠρνήθησαν τὴν ψήφισιν ὡρισμένων μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐθεώρει ἡ Κυβέρνησις πρόσφορα διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἀλλὰ δὲν διανοοῦμαι, τὴν στιγμὴν αὐτήν, νὰ ἀσκήσω ἀντιπολίτευσιν, ὁ μόνος σκοπὸς ὁ ὁποῖος μὲ ἤγαγεν εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἐπισημάνω ὡρισμένα σφάλματα τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι αὐτός, διότι νομίζω ὅτι ἂν δὲν θελήσωμεν νὰ ἀτενίσωμεν κατὰ πρόσωπον τὴν πραγματικότητα καὶ νὰ ἐπισημάνωμεν τὰ σφάλματα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ ὠφέλιμος ἡ συζήτησις, ἡ διεξαγομένη ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀχθῶμεν εἰς ὠφέλιμα συμπεράσματα. Νομίζω, λοιπόν, καὶ ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Κυβέρνησις πάλιν νὰ ἐπιρρίψω ὡρισμένας εὐθύνας, ὅτι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετώπισε τὴν ὑπόθεσιν τῆς τάξεως μὲ τὴν πρέπουσαν ἀντικειμενικότητα. Ἔβλεπε πάντοτε τὴν ἐπιφάνειαν καὶ ὄχι τὸ βάθος. Ἡμεῖς, κατὰ τὸ τέλος Μαΐου, διότι ἀνησυχοῦμεν σφόδρα ἐκ τῆς καταστάσεως, ὅπως ἐνεφανίζετο ἀπὸ ὡρισμένας σποραδικὰς ἐπιθέσεις τῶν κομμουνιστῶν μὲ μικρὰς δυνάμεις ἀνὰ τὸ Κράτος, ἠναγκάσθημεν, διότι ἐβλέπομεν τὴν μὴ ἀνησυχίαν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ὑποβάλωμεν τότε ἐπερώτησιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐδόθη εὐκαιρία εἰς τοὺς ἐπερωτῶντας, διότι ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις, νὰ κρούσουν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ νὰ εἴπουν ὅτι ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν ἰδίαν, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις, μὲ τὴν ἰδίαν μακαριότητα, τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, τότε θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὴ φθάνουν οὔτε 130.000 χωροφύλακες, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως, διὰ νὰ ἀφαιρέσωμεν τὴν ἐξουσίαν ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν ἀναρχικῶν. Ἀλλὰ δυστυχῶς, ἐνῷ ἐγενόμην μάντις κακῶν, οἱ λόγοι μου ἐπηλήθευσαν, μέχρι κεραίας, καὶ κατήντησε νὰ ἔχωμεν συμμορίας ὄχι διμοιριῶν, ἀλλὰ συμμορίας ταγμάτων. Πῶς θὰ τὰς ἀντιμετωπίσωμεν; Νομίζω ὅτι δεύτερον σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅτι ἐνῷ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἶχε γίνει ἡ διαπίστωσις αὐτὴ καὶ ἔξω τῆς αἰθούσης ταύτης, ἦτο γνωστὸν ὅτι τὸ ΚΚΕ, ἡγεῖτο τῆς κινήσεως, ὅτι ὡργάνωνε τὰς συμμορίας, ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις διὰ δηλώσεών της ἐπισήμων τοῦ τότε ἐκπροσώπου της ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἐδήλωσεν ὅτι τὸ ΚΚΕ δὲν ἔχει εὐθύνην διὰ τὰ συμβαίνοντα, διεχώρισε τὰς εὐθύνας τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Πότε; Τρεῖς μῆνας ὁλοκλήρους μετὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐπιθέσεων καὶ ἐνῷ ἡ Ἑλλὰς ὁλόκληρος ἐγνώριζε τοὺς ἐνόχους, ἡ Κυβέρνησις ἐξύμνησε διὰ δηλώσεων ἐπισήμων τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς συμμορίας, ἀντὶ νὰ τοὺς θέσῃ ὑπὸ κράτησιν, ἀντὶ νὰ τοὺς εἰσαγάγῃ εἰς δίκην ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς δικαιοσύνης. Ἡμεῖς καὶ ἐδῶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς θέσεώς μας, πάντοτε ὑπεστηρίξαμεν αὐτά, τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζομεν αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§202Ν. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα τὴν γνώμην σας, ἐπὶ τοῦ ἑξῆς σημείου. Ἐὰν αἱ ὑπεύθυνοι στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ τοῦ Βόλου ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκον των, ὅπως ἔδει νὰ τὸ ἐκτελέσουν, καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα.

§203Ι. ΚΑΤΣΑΝΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τὴν ἀπάντησιν νὰ σᾶς τὴν δώσω ὅταν θὰ φθάσω ἐκεῖ, ἀλλ’ ἐπειδὴ εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ τὸ ἐνθυμηθῶ, σᾶς ἀπαντῶ τώρα. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπέτυχε τελείως καὶ εἰς τὰς στρατιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, διότι ὁ λαὸς δὲν βλέπει στρατιωτικούς, ἀλλὰ Κυβέρνησιν, εἰς τὰς χεῖρας τῆς ὁποίας ἐνεπιστεύθη τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ κάμῃ καλὴν ἐκλογὴν προσώπων, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ δώσῃ τὴν ἐντολὴν διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως. Ὅπου οἱ στρατιωτικοὶ εἶχον εἰς τὴν διάθεσίν των δύναμιν, τὴν ὁποίαν τοὺς ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις, ἐπέτυχον ἀπολύτως, καὶ σᾶς φέρω παράδειγμα τὴν ὑπόθεσιν τῶν Καναλίων, ὅπου ἡ ἡγεσία ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν τοπικῶν στρατιωτικῶν ἡγετῶν μίαν δύναμιν ἐγκαίρως καὶ ἡ δύναμις αὐτὴ ἐπολέμησε μὲ ἄφθαστον ἡρωϊσμὸν καὶ ἔσωσε τὸ χωριό.

§204Ν. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζετε ὅτι οἱ στρατιωτικοὶ τοπικοὶ ἀρχηγοὶ δὲν εἶχον ἐπαρκῆ δύναμιν, τεθεῖσαν εἰς τὴν διάθεσίν των ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ μὴ ἐμφανισθῇ τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται σήμερον εἰς τὸ Πήλιον;

§205Ι. ΚΑΤΣΑΝΗΣ. Ἐγὼ πιστεύω τὸ ἑξῆς, ὅτι ἀλλοίμονον ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἔχει τὴν δύναμιν νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὰς ἐπιθέσεις τῶν ἀναρχικῶν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καὶ τώρα καὶ πρὸ πολλοῦ. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζεται ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἔχει αὐτὴν τὴν δύναμιν, διαπράττει ἔγκλημα κατὰ τῆς Ἑλλάδος, διότι καταρρίπτει ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν πληθυσμόν. Νομίζω ὅτι ἡ δύναμις αὐτὴ δὲν χρησιμοποιεῖται ὅπως πρέπει νὰ χρησιμοποιηθῇ καὶ ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ μὲ ἐπρολάβατε, ἤθελα νὰ ἐπιρρίψω εὐθύνην ἐπὶ τῶν κυβερνώντων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐφρόντισαν νὰ χρησιμοποιηθῇ ἡ δύναμις αὐτὴ ὅπως ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιηθῇ. Ἐγὼ γνωρίζω ὅτι ὑπάρχει μία κρατικὴ δύναμις καὶ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν χρησιμοποιήσῃ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως. Ἀλλὰ τὰ σφάλματα τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι μόνον αὐτά, νομίζω ὅτι εἶναι ἀκόμη περισσότερα. Ἐνῷ εἶναι κοινὴ πεποίθησις ὅτι ἀρχηγοὶ τῶν συμμοριῶν εἶναι οἱ γνωστοὶ ἀρχηγοὶ τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ἐνῷ ἐζητήθη ἐπανειλημμένως νὰ ἐξετάσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν εὐθύνην αὐτῶν τῶν κυρίων καὶ νὰ μὴ τοὺς ἀφίσῃ ἐλευθέρους νὰ προπαγανδίζουν ὑπὲρ τῆς ἀνωμαλίας καὶ νὰ ἀπειλοῦν τὴν Ἑλλάδα, τοὺς ἀφίνει νὰ ἔχουν ἔντυπα καὶ ἐφημερίδας. Ἔχει τὸν πρόσφατον «Ριζοσπάστην» καί, ἐὰν εἴχατε τὴν πρόνοιαν νὰ ρίψετε ἕνα βλέμμα, θὰ ἐβλέπατε ὅτι ἐγκωμιάζονται πάντοτε τὰ ἔργα τῶν συμμοριτῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται εἰς τὸ Σκρᾶ μάχαι καὶ νὰ γράφῃ ὁ «Ριζοσπάστης» «τὸ ἀντάρτικο στὴ Μακεδονία» καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφησυχάζῃ ἀπολύτως ὡσὰν νὰ μὴ συμβαίνῃ τίποτε. Ἐγὼ νομίζω ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ φθάσωμεν μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ τῆς ἀμεριμνησίας. Ἀλλ’ ἐν συνεχείᾳ θὰ ἀναφέρω καὶ ἄλλο σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως, τὸ μεγαλύτερον, ὅτι δὲν ἐφρόντισε μέχρι τῆς στιγμῆς νὰ κατατοπίσῃ δι’ ὅλων τῶν μέσων τοὺς ξένους συμμάχους, τοὺς ἔξω παράγοντας, περὶ τοῦ ποία εἶναι ἡ κατάστασις τῆς Ἑλλάδος καὶ ποῖοι εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι, διὰ νὰ μὴ εὑρίσκεται σήμερον ἐνώπιον τῆς τραγικῆς αὐτῆς καταστάσεως, οἱ συμμορῖται νὰ ἔχουν ἐπίσημον ὄργανον εἰς τὰς Ἀθήνας, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἀναδημοσιεύεται μία φωτοτυπία τῶν δημοσιογραφικῶν ὀργάνων, τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ συμμορῖται εἰς τὰς ἐπαρχίας.

§206Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζετε ὅτι οἱ σύμμαχοι δὲν γνωρίζουν αὐτὰ τὰ πράγματα; Ἐὰν τὸ ἐλέγατε διὰ τὴν κοινὴν γνώμην τῶν ξένων ἐθνῶν τὸ δέχομαι, ἀλλὰ νὰ διαφωτισθοῦν αἱ Κυβερνήσεις τῶν συμμάχων δὲν τὸ δέχομαι, διότι γνωρίζουν τὴν κατάστασιν. Πιστεύετε ὅτι οἱ σύμμαχοι δὲν τὰ γνωρίζουν;

§207Ι. ΚΑΤΣΑΝΗΣ. Τὸ πιστεύω, διότι πολλάκις οἱ σύμμαχοι δὲν ἤθελον νὰ εἶναι κατατοπισμένοι ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων καὶ ἐν τούτοις ἀργότερα κατετοπίσθη ὁ μέγας Τσῶρτσιλ καὶ ὡμολόγησε εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Κοινοτήτων, ὅτι διεπράξαμεν τὸ λάθος νὰ βοηθήσωμεν αὐτοὺς τοὺς γκάγκστερ. Συνεπῶς ὀφείλομεν ἡμεῖς νὰ κατατοπίζωμεν τοὺς συμμάχους καὶ νὰ τοὺς βγάλωμεν ἀπὸ ὡρισμένας πλάνας καὶ τὸ ἔργον αὐτὸ δὲν ἀνήκει εἰς ἡμᾶς, ἀλλ’ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὴν ἐντολὴν ἀπὸ μέρους τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἄλλο σφάλμα διέπραξεν ἡ Κυβέρνησις. Παρέλειψε νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν ὡρισμένα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπροτάθησαν ὑπὸ τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐπροτάθη ὑφ’ ἡμῶν καὶ ἐγένετο δεκτὸν εὐμενῶς ἀπὸ ὁλόκληρον τότε τὴν Βουλήν, ἀπὸ ὅσους βουλευτὰς παρίσταντο εἰς τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην, νὰ γίνῃ ἐπιστράτευσις τοπικὴ καὶ ὅσοι ἐπιστρατευθοῦν νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὰς στρατιωτικὰς δυνάμεις, ἀλλὰ νὰ παραμείνουν ἐκεῖ, εἰς τοὺς τόπους τῆς καταγωγῆς των, διότι μεγίστην ὑπηρεσίαν θὰ προσέφερον ἐκεῖ, πλὴν ὅμως ἀφῆκεν ἡ Κυβέρνησις νὰ παρέλθουν ἄπρακτοι τέσσαρες μῆνες. Ἐὰν ἔκτοτε ἡ Κυβέρνησις υἱοθέτει τὴν ἄποψιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὑποστηρίξωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, νομίζω ὅτι θὰ ἤλλαζεν ἡ κατάστασις, διότι σήμερον διαπιστοῦται καὶ ἔκτοτε εἶχε διαπιστωθῇ ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη δυνάμεων. Ὅλοι οἱ στρατιωτικοὶ φωνάζουν ὅτι ὑπάρχει ἀπόλυτος ἀνάγκη μεγαλυτέρων δυνάμεων. Ἡ Κυβέρνησις υἱοθέτησε τοῦτο πολὺ ἀργά, ἀλλὰ καὶ πάλιν πλημμελῶς τὸ υἱοθέτησε, διότι τὸ ἐνεφάνισε διὰ τοῦ κυβερνητικοῦ τύπου καὶ ἐζήτησε ὅπλα, δὲν τὸ ἐνεφάνισεν ὡς ἐπιστράτευσιν, ὁ τύπος τουλάχιστον, ἀλλὰ ὡς ἐξοπλισμὸν τῶν χωρικῶν καὶ ἐχάσαμεν τὴν ὑπόθεσιν. Ἰδοὺ τὸ λάθος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἔσφαλε καὶ εἰς ἄλλο σημεῖον, εἰς τὸ κοινωνικὸν ἐπίπεδον, διότι μόνον μὲ τὰ ὅπλα δὲν ἀντιμετωπίζεται ἡ ὑπόθεσις, ἀλλὰ ἀπαιτεῖται καὶ κοινωνικὴ πολιτική. Δὲν ἔδειξε μέχρι τῆς στιγμῆς ἡ Κυβέρνησις οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην κοινωνικὴν πολιτικὴν ἔναντι τῶν μαζῶν. Αὐτά, κύριοι, εἶναι τὰ σφάλματα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἴσως νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἐν λεπτομερείαις, ἀλλὰ τὸ περιωρισμένον τῆς ὥρας δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἐπεκταθῶ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ τονίσω, εἶναι ὅτι δὲν ἐπιρρίπτομεν τὰ σφάλματα εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν, ἀλλὰ μόνον διὰ νὰ γίνουν γνωστά, διότι ἴσως εἶναι καιρὸς νὰ ἐπανορθώσῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ σφάλματα, διότι ἄλλως βαίνομεν κατὰ κρημνόν. Καὶ ἀκόμη καὶ δι’ ἄλλον λόγον εἶπα τὰ σφάλματα τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀπέδωσε ὅλον τὸ μέτρον τῆς προσπαθείας της διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ζητημάτων, τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο ἀπόλυτος ἀποτυχία, ἡ ἀποτυχία αὕτη δὲν μᾶς κάμει νὰ διστάζωμεν οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς πλήρους ἐθνικῆς ἑνότητος, διότι μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θ’ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν καταστροφήν.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀβέρωφ ἔχει τὸν λόγον.

§209Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀρχηγός μας ἀπηύθυνε μίαν ἔκκλησιν πρὸς τοὺς βουλευτὰς ὅλων τῶν παρατάξεων ὅπως συντομευθοῦν αἱ ἀγορεύσεις καὶ εἰ δυνατὸν διαγραφοῦν ὡρισμένοι βουλευταί, ἀλλὰ βλέπω ὅτι δὲν διεγράφησαν οὔτε ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ δι’ αὐτὸ θὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δύο λέξεις. Περιοδεύσας τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς Ἠπείρου, ἡ ὁποία συνορεύει μὲ τὰς ἐπαρχίας Καλαμπάκας καὶ Γρεβενῶν, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς μεταφέρω τὰς ἐντυπώσεις τὰς ὁποίας ἀπεκόμισα ἀπ’ ἐκεῖ. Μὲ δύο λόγια πῶς ἐσχηματίσθησαν αἱ συμμορίαι. Κατὰ τὴν περίοδον Ἰουλίου–Αὐγούστου, αἱ συμμορίαι αὐταὶ διωγκώθησαν, καὶ τοῦτο διότι ἡ ζωὴ εἰς τὰς συμμορίας ἦτο ἀσφαλής, ἡ δίωξις δὲν ἦτο τοιαύτη, ὥστε νὰ βλέπουν οἱ μεταβαίνοντες εἰς τὰς συμμορίας δὲν θὰ συλληφθοῦν, συγχρόνως εἴχαμε μετάβασιν εἰς τὰς συμμορίας καὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἦλθαν ἀπὸ τὰς Ἀθήνας κατόπιν ἐντολῶν διαφόρων συμμοριτῶν, καὶ οἱ ὁποῖοι κατήγοντο ἀπὸ τὰ μέρη ἐκεῖνα. Τρίτος λόγος τῶν συμμοριῶν τῆς περιφερείας μας, εἶναι ἡ διόγκωσις τῶν δεξιῶν συμμοριῶν τῆς ἐπαρχίας Τρικάλων. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι ὡρισμέναι δεξιαὶ συμμορίαι δὲν εἶναι ληστρικαί, ἀλλὰ εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Τρικάλων εἶναι καθαρῶς ληστρικαὶ συμμορίαι, αἱ συμμορίαι τῶν Δεξιῶν. Ἡ δρᾶσις αὐτῶν τῶν συμμοριῶν, ἀναμφισβητήτως ἔφερε πολλοὺς πρὸς τὰ βουνά, οἱ ὁποῖοι ἄλλως δὲν θὰ ἐπήγαιναν. Ἡ στάσις τοῦ πληθυσμοῦ ἀπέναντί των, εἶναι στάσις ἀγανακτήσεως καὶ ἀπογνώσεως βαθυτάτης καὶ γενικῶς ἀσυγκίνητοι μένουν ἀπὸ τῆς ἀγανακτήσεως παλαιοὶ κομμουνισταί. Δυστυχῶς ὁ πληθυσμός, ὁ ὁποῖος ἀντέδρα θαυμάσια ἐναντίον τῶν συμμοριῶν αὐτῶν, τὸν τελευταῖον καιρὸν παρουσιάζει μίαν κάμψιν καὶ δὲν ἀντιδρᾷ εἰς τὴν ἐμφάνισιν τῶν συμμοριῶν. Ὁ στρατὸς καὶ ἡ Χωροφυλακὴ δὲν λαμβάνουν πλέον πληροφορίας· ὁ λόγος εἶναι ὅτι ἡ δρᾶσις τῶν συμμοριῶν ὑπῆρξεν ἐπιτυχὴς καὶ ἀποτελεσματικὴ καὶ ὅτι ἔτι χειρότερον εἶναι ὅτι ἡ κάμψις τοῦ πληθυσμοῦ ἐπῆλθεν ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἔδρασεν ἐκεῖ ὁ στρατός. Ὁ πληθυσμὸς εἶδε ἀκμαίας μονάδας στρατοῦ, αἱ ὁποῖαι διετέθησαν διὰ τὴν δίωξιν τῶν συμμοριτῶν, καὶ δὲν ἐπέφερον κανένα ἀποτέλεσμα καὶ τοῦτο ὄχι διότι ὁ στρατὸς δὲν εἶχε ἠθικόν, ὄχι διότι δὲν εἶχε ἀκμαίους ἄνδρας, διότι ἐπὶ 2½ μῆνας ποὺ περιώδευα εἶδα ὅτι ὁ στρατὸς εἶχε ἀντοχὴν καὶ ἠθικόν, ἀλλ’ ὁ στρατὸς αὐτὸς δὲν ἔφερε ἀποτελέσματα, διότι ὑπὸ τὴν μορφὴν ποὺ διάγουν αἱ συμμορίαι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ στρατὸς νὰ ἔχῃ ἀποτελέσματα. Σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα: Εἰς μίαν περιοχὴν εὑρέθησαν χίλιοι ἀντάρται καὶ 400 ἄοπλοι, ἐκινήθησαν ἐναντίον των ἕξη λόχοι στρατοῦ καὶ τὸ πιθανὸν ἀποτέλεσμα εἶναι 8 νεκροί, διότι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς διώξεως δὲν ἀνευρέθη οὐδὲν πτῶμα. Ὅταν ὁ πληθυσμὸς βλέπει ὅτι 1400 ἀντάρται ἀπασχολοῦν ἕξη λόχους καὶ δὲν ἐπέρχεται ἀποτέλεσμα, ἀντιλαμβάνεσθε πῶς κάμπτεται τὸ ἠθικὸν τοῦ λαοῦ. Παραλλήλως πρὸς τὸ παράδειγμα αὐτό, ἤθελα νὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ τὸ παράδειγμα μιᾶς ἄλλης περιφερείας, τοῦ Ἀνατολικοῦ Ζαγόρου, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ δέκα χωριά. Εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην ἐνεφανίζετο καθημερινῶς πρὸς ἀνεφοδιασμὸν καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἐσκότωναν 1 ἢ 2 ἐθνικόφρονας καὶ ἔκαιγαν μερικὰ σπίτια. Δὲν ξεύρετε τί κάνουν τὰ ἀποσπάσματα, τὰ κινητά. Ἐδημιουργήθη ἕνα ἀπόσπασμα μὲ ἐλαχίστην δύναμιν καὶ ἐτέθη ὑπὸ τὴν διοίκησιν ἑνὸς ἡρωϊκοῦ Λοχαγοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε ὑπηρετήσῃ ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ στρατηγοῦ Ζέρβα. Ἀφ’ ἧς τὸ ἀπόσπασμα αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἕδραν, τὸ ὁποῖον δὲν ἐλάμβανε διαταγὰς οὔτε ἀπὸ Μεραρχίαν, οὔτε ἀπὸ Ταξιαρχίαν, ἀλλὰ εἶχε ἀπόλυτον πρωτοβουλίαν ὁ Λοχαγός του, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἤρχισε ἡ δρᾶσις αὐτοῦ αἱ συμμορίαι ἐξηφανίσθησαν εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι δασώδης ὅσον οἱαδήποτε ἄλλη τῆς Ἑλλάδος. Ἐπὶ 5 ἡμέρας ποὺ περιώδευσα ἐκεῖ, εἶδα ὅτι τὸ ἀπόσπασμα Βράγκαλη κατώρθωσε νὰ εἶναι πανταχοῦ παρών, εἰς ὅλα τὰ χωριὰ ποὺ ἐρωτοῦσα ἤκουα ὅτι ὁ Βράγκαλης ἦτο εἰς τὴν διπλανὴ βρύση, ἐνῷ ἐγὼ ἐγνώριζα ὅτι ἦτο ὧρες ὁλόκληρες μακρυά. Σᾶς ἀνέφερα τὰ δυὸ αὐτὰ ἐπεισόδια, ἤτοι τῆς δράσεως τῶν 6 λόχων ἐναντίον τῶν 1400 ἀνταρτῶν καὶ τὰ τῆς κυριαρχίας ἑνὸς ἀποσπάσματος μικροῦ — τοῦ ὁποίου τὸν ἀριθμὸν δὲν θὰ ἀναφέρω καὶ τὸ ὁποῖον δὲν λαμβάνει διαταγὰς — διὰ νὰ συγκρίνετε τὴν κατάστασιν καὶ συναγάγετε τὰ συμπεράσματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ στρατὸς νὰ ἐξοντώσῃ τὰς συμμορίας, διότι αὗται ζοῦν εἰς μικροτάτας ὁμάδας. Αἱ συμμορίαι Ζαραλῆ, Ὑψηλάντη κλπ. μεταξὺ Γρεβενῶν καὶ Καλαμπάκας, εἶναι συμμορίαι 5–30 ἀνδρῶν, ἀλλὰ δροῦν ἐπὶ τῇ βάσει σχεδίων προκαθωρισμένων. Ἐπετέθησαν εἰς τὴν Κωτσούφλιανη ὅπου ὑπῆρχε ἕνας λόχος, οἱ σύνδεσμοι ποὺ ἔχουν εἰς τὸ χωριὸ αἱ συμμορίαι, εἰδοποίησαν συγκεντρώθησαν 500 ἄνδρες διὰ νὰ ἐπιτεθοῦν κατὰ τοῦ λόχου. Ὁμοίως ἔγινε ἡ ἐπίθεσις καὶ εἰς τὸ Κηπουριὸ τὸ ὁποῖον κλείνει τὸ δρόμο πρὸς τὰ Γρεβενὰ καὶ δι’ αὐτὸ εἶχε 70 χωροφύλακας, συνεκεντρώθησαν μίαν ἡμέραν 350 συμμορῖται τοὺς ἐκτέλεσαν καὶ ἐπετέθησαν. 13 χωροφύλακες ἐφονεύθησαν καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἔφυγον. Αἱ μικραὶ φρουραὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθίστανται διότι ἐπιτίθενται ὄχι συμμορίαι, ἀλλὰ συγκροτήματα συμμοριῶν. Τὰ κινητὰ ἀποσπάσματα θὰ κτυπήσουν τὰς συμμορίας, ὅταν διέρχονται ἀπὸ τὰ χωριὰ διὰ τρόφιμα. Ὁμολογῶ ὅτι ὅταν ἀνεχώρησα πρὸ 3 μηνῶν εἰς τὴν Ἤπειρον, ἤμουν ἀπαισιόδοξος ὡς πρὸς τὴν δίωξιν τῶν συμμοριῶν, ὁμολογῶ ὅμως ὅτι ἀφ’ ἧς περιώδευσα πιστεύω ὅτι ἐὰν ὑπάρξῃ πνοὴ καὶ ὀργάνωσις, ἡ δίωξις εἶναι δυνατὴ εἰς ὅλας τὰς περιφερείας καὶ εἰς τὰς πλέον δασώδεις, ἀρκεῖ νὰ ἔχωμεν ἀποσπάσματα σὰν αὐτὸ ποὺ σᾶς ἀνέφερα, διότι ἔτσι θὰ ἀναθαρρῇ ὁ πληθυσμὸς καὶ θὰ δώσῃ πληροφορίας καὶ θὰ γίνῃ σωστὴ ἡ δίωξις. Ἕνα ἄλλο σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐγένετο ἐνίοτε λόγος περὶ ἐξοπλισμοῦ τῶν χωρικῶν. Συνήντησα ἀξιωματικοὺς τοῦ στρατοῦ καὶ τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι τὸ ὑπεστήριξαν. Ἐνῶ πιστεύω ὅτι τοῦτο θὰ εἶναι καταστρεπτικὸν. Ἐὰν ἐξοπλισθοῦν οἱ χωρικοὶ καὶ δώσετε φερ’ εἰπεῖν 30 ὅπλα εἰς ἕνα χωριὸ, ἐκεῖ θὰ ἐπιτεθοῦν 100, ἐὰν δώσετε 150 θὰ ἐπιτεθοῦν 300, τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι νὰ αὐξήσωμεν τὰ θύματα καὶ νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ συμμορῖται. Ὡς πρὸς τὸ ὑπὸ ψήφισιν ψήφισμα, πιστεύω ὅπως εἶπον, ὅτι ὀρθῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ἀποσκίρτησις ἀπὸ τὰς συμμορίας ὄχι τῶν δολοφόνων, ὄχι τῶν παλαιῶν φανατικῶν στελεχῶν, ἀλλὰ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι προσεχώρησαν εἴτε λόγῳ ἐξ ἰδεολογίας εἴτε λόγῳ φόβου ἀπὸ τὴν δρᾶσιν τῶν ληστοσυμμοριῶν τῆς περιφερείας Τρικάλων. Ἀλλὰ τὰ μέτρα αὐτὰ τοῦ κατευνασμοῦ, διὰ νὰ ἐπιτύχουν, ἔχουν 2 προϋποθέσεις. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς λέγω, δὲν ἀποτελοῦν συλλογισμούς, ἀποτελοῦν τὰ ἀποτελέσματα τῆς πείρας μου, διότι συνωμίλησα τουλάχιστον μὲ 100 οἰκογενείας ἀνταρτῶν καὶ μὲ 5 ἀντάρτες, ἐξ ὧν 3 αἰχμαλώτους, τοὺς ὁποίους ἐγὼ ἐπῆγα εἰς τὰ χωρία τους. Τὰ μέτρα τοῦ κατευνασμοῦ ἀπὸ τὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσε ἡ ἐπαφή μου μὲ τοὺς πληθυσμοὺς ἔχουν μερικὰς προϋποθέσεις. Πρώτη προϋπόθεσις, εἶναι ἡ ἀποτελεσματικὴ δίωξις, διὰ νὰ ἀντιληφθοῦν οἱ συμμορίται καὶ οἱ σύντροφοί των ὅτι δὲν ζοῦν ἐν ἀσφαλείᾳ εἰς τὰ βουνά. Δευτέρα προϋπόθεσις, εἶναι ἡ ἀσφάλεια καὶ ἡ παροχὴ ἐγγυήσεων εἰς τοὺς χωρικοὺς ὑπὸ τὰς συνθήκας τὰς ὁποίας ζοῦν σήμερον εἰς τὰ χωριά, καὶ νὰ διασφαλισθοῦν αἱ συνθῆκαι διαβιώσεως τῶν ἐπιθυμούντων νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὰ χωριά των, διότι αἱ συνθῆκαι σήμερον δὲν εἶναι εὐνοϊκαί. Τρίτη προϋπόθεσις, γενικωτέρας σημασίας, εἶναι τὸ κῦρος τοῦ Κράτους, τῆς Κυβερνήσεως. Σᾶς μεταδίδω ὅτι εἰς οἱονδήποτε χωριὸ καὶ ἐὰν ἐπῆγα καὶ μὲ οἱονδήποτε χωρικόν, στρατιώτην, χωροφύλακα συνωμίλησα, μία ἦτο ἡ παράκλησις «τώρα ποὺ θὰ πᾶτε εἰς τὰς Ἀθήνας, ἐργασθῆτε διὰ Κυβέρνησιν ἐθνικῆς ἑνότητος, ἔχομεν ἀνάγκην αὐτῆς, διὰ νὰ σταθῶμεν». Λυποῦμαι ποὺ δὲν ἦτο παρὼν ὁ κ. Κουλουμβάκης, διὰ νὰ γίνῃ καὶ αὐτὸς διαπρύσιος κῆρυξ τῆς ἑνώσεως. Κύριοι, συνεπλήρωσα τὸ τέταρτον τῆς ὥρας. Ἡ πεῖρα τὴν ὁποίαν ἀπέκτησα ἐπὶ 2½ μῆνας, θὰ μοῦ ἐπέτρεπε νὰ σᾶς εἴπω πολλὰ ἄλλα χρήσιμα πράγματα, ἀλλὰ ἡ συμπλήρωσις τοῦ τετάρτου μου τῆς ὁμιλίας μου, δὲν μοῦ τὸ ἐπιτρέπει. Θὰ σᾶς εἴπω μόνον τοῦτο: Ἡ κατάστασις εἶναι πειὸ τραγικὴ ἀπὸ ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν περιγράψῃ ὁ ἱκανότερος ρήτωρ. Ἔζησα στιγμὰς ἀγωνίας, τὰς ὁποίας δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ εἶχον πολλοὶ τὴν δύναμιν νὰ ζήσουν. Εἰς ἐποχὴν εἰρήνης μέσα εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὰ μέρη ἀκριβῶς ποὺ περιμέναμεν ὅτι θὰ ἦσαν αἱ δάφναι καὶ αἱ ἐλπίδες, εἶναι ἕνα αἴσθημα ἀπογνώσεως τοιοῦτον, ὥστε σᾶς λέγω ὅτι ἡμεῖς ποὺ προερχόμεθα ἀπὸ τοιαύτας περιφερείας, ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχομεν ἀποξενωθῆ, ἐὰν ἡ κατάστασις παραταθῇ, ἀσφαλῶς δὲν ἔχομεν καμμίαν θέσιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ πᾶμε νὰ συνενώσωμεν τὰς τύχας μας μὲ τὰς τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν εἰς ἡμᾶς καὶ εἰς τὴν βοήθειάν μας. (Χειροκροτήματα).

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πολυχρονόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§211Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα εἶναι σοβαρώτατον, ἡ ἐπικρατοῦσα ὅμως ἀπεραντολογία μᾶς περιορίζει εἰς ἐλάχιστον χρόνον τὴν συζήτησιν. Ἀπὸ τὸν ἀτελείωτον σπαραγμὸν τῆς ὑπαίθρου καὶ ἰδίως τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τυγχάνει ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ ἐξαθλίωσις τῆς ἀσφαλείας μας εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ βλέπωμεν σήμερον νὰ συνάπτωνται πραγματικαὶ μάχαι ἐκ παρατάξεως, με ἐπιτιθεμένας τὰς συμμορίας τῶν κομμουνιστῶν, αἱ ὁποῖαι ὀργανώνονται εἰς τὰ γειτονικὰ Κράτη. Σφαζόμεθα πλέον ἀπὸ τὸν ὑπόκοσμον, ὁ ὁποῖος προγυμνάζεται εἰς γυμνάσια διὰ τὸν τρίτον γῦρον, ἐπειδὴ πλησιάζει ὁ Δεκέμβριος. Ἀξιόλογα τμήματα τῆς Πατρίδος μας κατέχονται καὶ ἐλέγχονται ἀπὸ ἐλασίτας ληστάς. Καὶ ἄλλοτε ἐπροτείναμεν ἀπαραίτητα μέτρα, τὰ ὁποῖα τώρα, μὲ μεγάλην σπουδὴν θὰ σᾶς ἀναπτύξω. Κατ’ ἀρχήν, ὀφείλομεν νὰ ἀναδιωργανώσωμεν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, καίτοι δὲν παραγνωρίζω τὴν σημασίαν καὶ τὴν ἀξίαν τοῦ στρατοῦ, τὴν ὁποίαν ἐτόνισεν ὁ κ. Ζουμπουλάκης, ὁ ὁποῖος εἶναι χρησιμώτατος εἰς τακτικὰς πολεμικὰς συγκρούσεις. Ἐγώ, ὡς παλαιὸς ἀξιωματικὸς τῆς Ἀστυνομίας, πιστεύω ὅτι ποτὲ δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ κατασυντρίψωμεν τοὺς κακοποιούς, χρησιμοποιώντας στρατιωτικὰς μεθόδους μόνον. Πρέπει τὸ κύριον ἔργον νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, νὰ τὸ ἐκτελέσῃ ἡ Χωροφυλακὴ καὶ ἡ Ἀστυνομία Πόλεων. Παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ὀργανωθοῦν καὶ ἐξοπλισθοῦν μὲ σύγχρονα ὅπλα, θὰ δράσῃ καὶ ὁ Στρατὸς, ὅταν πρόκειται περὶ ἐκκαθαριστικῶν ἐπιχειρήσεων εὐρείας ἐκτάσεως. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ κατανοήσῃ ὅτι τὰ μαχόμενα τμήματα πρέπει νὰ μισθοδοτηθοῦν ἐξαιρετικά, διότι οἱ μαχηταί μας μισθοδοτοῦνται μὲ μισθοὺς πείνης καὶ ἀπογνώσεως, ὅσον καὶ ἐὰν στερούμεθα μέσων πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τοὺς μισθοὺς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ὅσον καὶ ἂν παραπονοῦνται οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι ποὺ κάθονται εἰς τὰς πολυθρόνας ἐργαζόμενοι. Ὑπάρχουν ἀναρίθμητοι ἀργόσχολοι καὶ ἄχρηστοι ὑπάλληλοι καὶ ὁλόκληρα Ὑπουργεῖα ἄχρηστα. Ἂς κάνουμε ἀλλοῦ οἰκονομίας διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν τοὺς πολεμιστάς μας, ὅπως ἄλλοτε ἀνέπτυξα, ὁ χωροφύλαξ καὶ ὁ ἀστυφύλαξ δὲν παίρνουν καθαρὸν μισθὸν περισσότερον ἀπὸ 50.000, μόλις ἀφαιρεθοῦν αἱ διάφοροι κρατήσεις συσσιτίου, πλυστικῶν κτλ., ἐνῷ ὅπως ἐπληροφορήθημεν, ὑπάρχουν ὑπάλληλοι δημόσιοι καὶ ἄλλων ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι πέρνουν 2–3 ἑκατ. μηνιαίου μισθοῦ. Προτείνω ὅπως εἰς τοὺς ἐπιλέκτους μαχητὰς τῶν ἀποσπασμάτων αὐτοδικαίως θὰ πρέπει νὰ δοθῇ ἕνας βαθμὸς ὑποχρεωτικά, μετὰ ἐτησίαν εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν. Ἀντιθέτως οἱ ἀποφεύγοντες τὴν ἐξωτερικὴν ὑπηρεσίαν νὰ χαρακτηρίζωνται αὐτοδικαίως στάσιμοι. Αὐτὰ τὰ μέτρα καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ποῦ συζητοῦμεν, δὲν θὰ ἔχουν καμμίαν ἀξίαν, ἐὰν δὲν συγκροτήσωμεν ἀπὸ ἐπιλέκτους ἀξιωματικοὺς τοῦ Στρατοῦ, τῆς Ἀεροπορίας, τοῦ Ναυτικοῦ, τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀστυνομίας, ἕνα ἐπιτελεῖον, μίαν ὑπηρεσίαν Κεντρικήν, συντονισμοῦ ὅλων τῶν εἰδικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς διώξεως τοῦ ἐγκλήματος. Τώρα δὲν μπορεῖ εἷς μόνον ἄνθρωπος ὡς Ὑπουργὸς νὰ ὑπηρετήσῃ. Οἱ ἀναρχικοὶ εἶναι διεθνῶς ὠργανωμένοι καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν συστηματικὰ μὲ καθολικὸν πρόγραμμα ἑνιαίας συγκροτήσεως καὶ μεθόδου. Τὸ πῶς θὰ κερδίσωμεν τὴν μάχην κατὰ τῶν ἀναρχικῶν, δὲν εἶναι ζήτημα ποὺ μπορεῖ νὰ λυθῇ μὲ τυποποιημένον σχέδιον. Ἂς ἐξετάσωμεν τὴν ἀκαταστασίαν μας εἰς τὴν δίωξιν τῶν ἐγκληματιῶν. Δὲν εἴμεθα, λόγῳ τῆς ἀσυναρτησίας τῶν ὑπηρεσιῶν, εἰς θέσιν νὰ γνωρίζωμεν εἰς κάθε περίστασιν πῶς δροῦν, πῶς κινοῦνται, πῶς εἶναι ὠργανωμένοι οἱ ληστοσυμμορῖται, ἰδίως εἰς τὰ κέντρα. Τὸ ἔγκλημα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ κτυπήσωμεν ἐπιτυχῶς εἰς τὰ σύνορα καὶ εἰς τὰ ἄκρα, ἀλλὰ ἀρχίζοντες τὴν ἐκμηδένισίν του ἀπὸ τὰς πόλεις ὅπου ἑδρεύει ὁ νοῦς καὶ ἡ καρδία τῶν ληστῶν. Τὸ ἔγκλημα διώκεται ὁλοκληρωτικῶς, ἄλλως τὰ ἀποτελέσματα θὰ εἶναι μηδαμινά, παροδικά. Ἂς ψηφίσωμεν καὶ αὐτὸ τὸ ψήφισμα τοῦ κατευνασμοῦ, δὲν πρόκειται νὰ ἀποφέρῃ κανένα ἀποτέλεσμα σοβαρόν, αὐτὰ τὰ θηρία δὲν ἐξημερώνονται μὲ χάδια, ἀλλὰ μὲ τὴν ἐπιβολήν. Τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι δὲν πρέπει νὰ διευκολύνωμεν τὴν κατάστασιν. Θὰ παρακαλέσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ βάλῃ προθεσμίαν μηνός, διότι αὐτοὶ θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ μᾶς σφάζουν παρ’ ὅλα τὰ προτεινόμενα μέτρα ἐπιεικείας, ἀλλὰ μόνον 15 ἡμερῶν, διὰ νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ δυστυχία. Ἄλλο πρᾶγμα δὲν μᾶς ἀπομένει, μετὰ τὴν βεβαίαν ἀποτυχίαν, παρὰ νὰ πᾶμε καὶ ἡμεῖς εἰς τὰ χωριά μας νὰ γίνωμεν ἀντάρται, ἀλλὰ ἀντάρται ὑπὲρ τῆς Πατρίδος μας. Ἐπίσης προτείνω ὅπως ἐπειδὴ δὲν θὰ ὑπάρχῃ καμμία ἀμφιβολία ὅτι δὲν θὰ ἐπιτύχωμεν τίποτε μὲ τὰ μέτρα τοῦ κατευνασμοῦ νὰ προσθέσωμεν μίαν διάταξιν εἰς τὸ ἄρθρον 9 καὶ νὰ ὁρίσωμεν ὅτι ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος, τίθεται αὐτοδικαίως εἰς ἐφαρμογὴν τὸ ἰδιώνυμον, Νόμος 422, θέτοντες ἐκτὸς νόμου τὸν κομμουνισμὸν διὰ νὰ προχωρήσωμεν ἐπὶ τέλους εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Πατρίδος μας. Δὲν εἶναι δυνατὸν συνεχῶς νὰ κάμνωμεν συζητήσεις περὶ τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν εὐθυνῶν τῆς ἡγεσίας τοῦ Κ.Κ.Ε., ἐπειδὴ δῆθεν δὲν εἶναι δυνατὸν δικαστικῶς νὰ ἀποδειχθῇ ἡ ἠθικὴ αὐτουργία καὶ συνενοχὴ τῆς ἡγεσίας μὲ τὰ ἐγκλήματα τῶν ὀπαδῶν της, ὅπως μᾶς ἐξήγησεν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως. Ἀλλὰ ἐπιτρέπεται νὰ συζητῶμεν μὲ ἀσυναρτησίας ἐπάνω εἰς τὸ θέμα αὐτό, ἂς βάλωμεν 15 ἡμέρας προθεσμίαν, ἂς τοὺς κτυπήσωμεν κατόπιν κατακέφαλα, ὁρίζοντες μίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐποπτείας τῆς ὑπηρεσίας καὶ τῶν μέτρων τοῦ συντονισμοῦ, ὡς καὶ ἄλλοτε ἐπρότεινα. Ἐὰν δὲν κατανοήσωμεν ὅτι μὲ κοινὰ μέτρα καὶ προχειρότητες δὲν θὰ ἀνταπεξέλθωμεν, τότε δὲν θὰ σπεύσωμεν νὰ ὀργανώσωμεν μίαν ὑπερκομματικὴν εἰδικὴν ὑπηρεσίαν συντονισμοῦ; Ἔχομεν ὑποχρέωσιν σήμερον, μὲ τὰ τόσα παθήματα, νὰ κατανοήσωμεν ὅτι τὸ ἔγκλημα τῶν ἐθνοπροδοτῶν θὰ τὸ κτυπήσωμεν μὲ σύγχρονα συστήματα καὶ ἀστυνομικὰς μεθόδους. Δὲν θὰ πολεμήσωμεν ἐντὸς προσδιωρισμένου χώρου μὲ τακτικὰ στρατεύματα διὰ νὰ μᾶς χρειάζονται, ἐπιτελάρχαι, ἐπιτελεῖα καὶ ἐπιτελικοὶ χάρται. Πρόκειται νὰ καταπολεμήσωμεν ληστοσυμμορίτας, κατσικοκλέπτας καὶ κοινοὺς κακοποιοὺς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄνανδροι χωρὶς κανένα ἡρωϊσμὸν καὶ ἀνδρείαν καὶ ὡς τοιούτους πρέπει νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσωμεν, ἀναδιοργανώνοντας τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, κατὰ τρόπον ἑνιαῖον καὶ συστηματικόν, ἐπιλέγοντες ὅ,τι ἐπίλεκτον στοιχεῖον διαθέτομεν. Ἀλλὰ μαζὺ μὲ αὐτὰ πρέπει καὶ τὸ Κράτος μὲ πνοὴν νὰ παράσχῃ μαζὺ μὲ τά μέσα καὶ ἕνα ἐνθουσιώδη τόνον, νὰ ἐμπνεύσῃ. Δὲν χρειάζονται οἱ στρατηγοὶ καὶ τὰ ἐπιτελεῖα μας, ἀλλὰ ὀλίγοι εἰδικοὶ ἀποσπασματάρχαι ἀπὸ ἐπίλεκτα στελέχη. Ὑπάρχουν μαχηταὶ ἱκανώτατοι καὶ ἀπὸ τὸν κόσμον καὶ ἀπὸ τὸ Στράτευμα καὶ ἀπὸ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Ὅλοι αὐτοὶ ἑνιαίως θὰ δράσουν κάτω ἀπὸ τὴν κατεύθυνσιν τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Συντονισμοῦ ὑπηρεσιῶν διώξεως τοῦ ἐγκλήματος. Ἡ Ἀστυνομία καὶ ἡ Χωροφυλακὴ καὶ ὅλαι αἱ εἰδικαὶ ὑπηρεσίαι θὰ ἔχουν μίαν ἡγεσίαν, μίαν συνεργασίαν, μίαν κατεύθυνσιν. Ὁ Στρατὸς θὰ κουρασθῇ ἀντιμετωπίζοντας τὸν κλεφτοπόλεμον, ἁρμοδιώτερα εἶναι τὰ Σώματα Ἀσφαλείας μὲ μικρὰ ἀποσπάσματα καὶ ἀπὸ ἐντοπίους πολεμιστὰς νὰ ἐξοντώσουν τὴν ληστείαν. Ἂς προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ἂς ἀμείψῃ τοὺς ἐκλεκτοὺς, ἂς κανονίσῃ μὲ ὅρον ἀπαράβατον ὅτι ὅποιος δὲν προθυμοποιηθῇ νὰ πολεμήσῃ θὰ μείνῃ στάσιμος, ἂς δώσῃ διπλοὺς μισθοὺς εἰς τοὺς πολεμιστάς, ἂς θεωρήσῃ τὴν ὑπηρεσίαν τους εἰς τὸ διπλοῦν ὡς πρὸς τὸν χρόνον τῆς συντάξεως. Ἐπιλογὴν ἀλλὰ καὶ παροχὰς εἰς τοὺς ἐπιλέκτους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν μὲ τὸ νὰ λέγωμεν ὅτι ἐὰν ὁ Α ἢ ὁ Β πάρῃ τὸ Ὑπουργεῖον θὰ ἐπιτύχωμεν.

§212Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Προηγουμένως ἐκάματε ἕνα ὑπαινιγμὸν διὰ κάτι τὸ ὁποῖον εἶπα. Σεῖς εἶσθε παλαιὸς ἀστυνομικὸς καὶ θὰ μὲ ἀκούσητε. Ἐγὼ εἶπον πῶς ἔπρεπε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἔχωμεν ἕναν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος νὰ ξεύρῃ πρόσωπα καὶ πράγματα καὶ ἐκείνους τοὺς ὁποίους μέσα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον ἀντιδροῦν, καὶ ἔρχομαι τώρα νὰ συμπληρώσω πῶς ὑπάρχουν ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν πάει ἔξω καὶ μένουν ἐδῶ καὶ παρεμβάλουν ἐμπόδια εἰς τὰς ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργείου καὶ εἰς τὰς κατευθύνσεις....

§213Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον ὅτι ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ἐγκλήματος ἀπαιτεῖ ὄχι μόνον ἕνα πρόσωπον ἱκανόν, ἀλλὰ πολλὰ ἱκανὰ καὶ σύσσωμα, εἰς αὐτὰ ποὺ λέτε δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§214Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Προσθέτω πῶς ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας πρέπει νὰ γνωρίζῃ νὰ ἐκλέγῃ τὸ ἐπιτελεῖον του καὶ νὰ τοποθετηθῇ Ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς ποὺ ἐδοκιμάσθησαν εἰς τὴν δρᾶσιν, αὐτοὶ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐλέγχουν ἐὰν αἱ διαταγαὶ τοῦ Ὑπουργοῦ ἐκτελοῦνται.

§215Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, ἐκεῖνο ποὺ τονίζω σήμερον, εἶναι ὅτι τὸ ἔγκλημα ἔχει ἀναχθῆ εἰς περιωπὴν καὶ ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ὄχι πλέον μὲ προχειρολογίας καὶ σπασμωδικὰ μέτρα, ἀλλὰ μὲ συγκρότησιν ἐπιτελείου ἐξ ἐπιλέκτων ὀργάνων του, οἱ ὁποῖοι ἀναμφιβόλως δὲν θὰ κατοικοεδρεύουν εἰς τὰς Ἀθήνας. Προσθέτω μάλιστα ἀνενδοιάστως ὅτι καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως δὲν ἔχει θέσιν ἐδῶ, ἀλλὰ εἰς τὸ μέτωπον, ἀφοῦ πρόκειται περὶ μετώπου κατὰ τῶν συμμοριτῶν. Μὲ λίγα λόγια, ἀκόμη θέλω νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι καί τόσον τρομερὸν ὅπως φαίνεται τὸ πρᾶγμα, δηλαδὴ ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ἐγκλήματος, καὶ πρέπει νὰ πιστεύσητε ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ θὰ εἶχε λήξει ἐὰν τὴν ἐχειρίζοντο τὰ κατάλληλα πρόσωπα. Ἡ νίκη κατὰ τῶν ἐγκληματιῶν δὲν εἶναι ἀνέφικτος, δὲν εἶναι πρᾶγμα φοβερόν, οἱ ἐγκληματίαι εἶναι δειλοὶ καὶ δι’ ἓν μόνον πρᾶγμα ἐνδιαφέρονται, νὰ σώσουν τὴν ζωήν τους, διότι τοὺς χρειάζεται. Πλέον ἀπὸ εἴκοσι χρόνια ἔζησα καταπολεμῶν ὡς ἀστυνομικὸς τοὺς κακοποιούς. Εἶναι τὰ χειρότερα καὶ τὰ πλέον ἄνανδρα ἄτομα καὶ ὡς ἄνανδροι κάνουν ἀνάνδρους πράξεις, καὶ τὸ Κράτος μπορεῖ εὔκολα νὰ τοὺς κατατροπώσῃ. Πρέπει νὰ τοὺς κάνῃ νὰ καταλάβουν ὅτι ἐγκληματοῦντες θὰ πεθάνουν ....... ποὺ ὁ ἄθλιος συμμορίτης ἢ ὁ ἐλεεινὸς κατσικοκλέπτης θὰ ξεύρῃ ὅτι θὰ πέσῃ, ὅτι θὰ σκοτωθῇ, νὰ εἶσθε, κύριοι, ὑπερβέβαιοι ὅτι δὲν θὰ παραβῇ τοὺς νόμους. Αὐτὸς εἶναι ὁ μοναδικὸς μεγάλος καὶ ἀλάνθαστος νόμος. Αὐτὸν τὸν νόμον ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέξῃ καὶ νὰ ἐπιβάλῃ. Δὲν εἶναι ἀδύνατον μὲ ὀλίγους, ἀλλὰ κάλλιστα ἀμειβομένους μαχητὰς νὰ ἐπιτύχωμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, χωρὶς τὰ τεράστια ἔξοδα ἐκστρατειῶν καὶ κινητοποιήσεως Στρατηγῶν καὶ Σωμάτων. Ἠμποροῦμεν μὲ ὀλίγας δαπάνας νὰ ἐπιτύχωμεν διὰ προσεκτικῆς ἐπιλογῆς διὰ συντονισμένης προσαρμογῆς εἰς τὰς ἑκάστοτε ἀναφυομένας ἀνάγκας, ὥστε νὰ πεισθοῦν οἱ ἀναρχικοὶ ὅτι ἐὰν ἐξακολουθήσουν νὰ διαταράσσουν τὴν τάξιν, θὰ ἐξολοθρευθοῦν μέχρις ἑνός. Ὁ κακοῦργος ὅταν καταλαβαίνῃ ὅτι τὸν περιμένει ὁ θάνατος γίνεται ἀρνάκι. Ἂς προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τοὺς δώσῃ κατηγορηματικὰ νὰ καταλάβουν οἱ λῃστοσυμμορῖται, ὅτι ὅταν θὰ ἐκπνεύσῃ ἡ προθεσμία τοῦ ψηφίσματος δὲν θὰ μπορέσουν νὰ παίζουν, ἂς τοὺς πῇ, κύριοι συμμορῖται μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τοῦ νόμου ὅσοι κρατήσετε ὅπλα θὰ ἐκπνεύσητε. Τώρα ἐὰν εἰς αὐτὰ εἶναι σύμφωνος ἢ ὄχι ἡ Ἀγγλικὴ Ἀποστολή, ἢ ὁ Β μεγαλόσχημος προστάτης μας, δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Ἔχομεν ἀνάγκην νὰ ἐπιβληθῇ ἡ τάξις, πρέπει νὰ τὴν ἐπιβάλωμεν χωρὶς ἐνδοιασμοὺς καὶ ἀναβολὰς διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀδιέξοδον.

§216Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις δὲν ἔχει νόημα, ὑφ’ ἃς συνθήκας διεξάγεται. Διερωτῶμαι μόνον τὶ θὰ λέγῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐὰν ἠξεύρῃ ὅτι συζητῶμεν τὸ σοβαρώτερον θέμα, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον τὸν ἀπασχολεῖ περισσότερον ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα καὶ παρίστανται εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων βουλευταί, περίπου 28, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ αὐτὸς ἀκόμη ἀπουσιάζει.

§217Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Νὰ δημοσιευθοῦν τὰ ὀνόματα τῶν παρόντων, ἀφοῦ λείπουν καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπανικολάου ἔχει τὸν λόγον.

§219Δ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ψηφίσματος, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἐπιστολάς, τὰς ὁποίας ἔλαβον χθὲς καὶ προχθὲς ἀπὸ τὴν Ἀλεξανδρούπολιν, τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ Ἕβρου, τὸν ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Καὶ τοῦτο διὰ νὰ σᾶς δώσω μίαν εἰκόνα τῆς ἐκεῖ καταστάσεως. Ἡ μία ἐπιστολὴ φέρει ἡμερομηνίαν 15 Νοεμβρίου καὶ λέγει τὰ ἑξῆς, περικοπὰς θὰ σᾶς ἀναγνώσω: «......... (ἀναγινώσκει) ............». Καὶ ἄλλη ἐπιστολὴ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 13 Νοεμβρίου: «....... (ἀναγινώσκει) ............». Αὐτή, κύριοι, εἶναι ἡ κατάστασις εἰς τὴν Θράκην, καὶ εἰδικῶς εἰς τὸν Νομὸν Ἕβρου. Κύριοι, ἡ Βόρειος Ἑλλὰς ἀπειλεῖται νὰ μεταβληθῇ εἰς νέον Ἀζερμπαϊτζάν. Ὁ ἀπὸ Βορρᾶ ἐλλοχεύων ἐχθρός, διὰ τῆς 5ης φάλαγγος, τῶν Ἑλληνοφώνων Βουλγαροκομμουνιστῶν, ἐπιδιώκει νὰ ἀποκόψῃ ἀπὸ τὸ ὀργανικὸν σύνολον τῆς Ἑλλάδος, τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην, καὶ νὰ ἐνσωματώσῃ αὐτὰς εἰς τὸ Ὁμοσπονδιακὸν Κράτος τῶν Σκοπίων. Οἱ σκοποὶ αὐτῶν εἶναι διαφανέστατοι ἀπὸ προηγούμενα γεγονότα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἐπίσκεψιν τὴν ὁποίαν πρό τινων ἡμερῶν Ἀντιπρόσωποι τῆς Κυβερνήσεως τῶν Σκοπίων ἔκαμαν εἰς τὰς πόλεις τῆς Δυτικῆς Βουλγαρίας, ὅπου αἱ ἀρχαὶ τοὺς ὑπεδέχθησαν θερμότατα. Ὡμίλησαν οἱ Γιουγκοσλαῦοι ἀντιπρόσωποι ὑπὲρ τῆς ἀμέσου ἐνσωματώσεως τῆς Δυτικῆς Βουλγαρίας εἰς τὸ Κράτος τῶν Σκοπίων. Ἀποσπῶ ἀπὸ κάποιαν ἐφημερίδα μίαν παράγραφον. (Ἀναγινώσκει). Εἶναι πλέον ἢ φανερόν, κύριοι, οἱ σκοποὶ τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκουν διὰ τῆς 5ης φάλαγγος, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως. Εἰς τὴν συγκέντρωσιν αὐτὴν παρίσταντο καὶ ἐκπρόσωποι τοῦ ΕΑΜ, ὀπαδὸς τοῦ Σβώλου, τοῦ Σοφιανοπούλου καὶ τοῦ Ζαχαριάδη, ὁ σύντροφος Ἠλίας Μπαρμπούτης, στέλεχος τοῦ ΕΛΑΣ, ὁ ὁποῖος ἐξ ὀνόματος τῶν ἀρχηγῶν του κατέθεσεν στέφανον εἰς τὸν τάφον τοῦ αὐτονομιστοῦ Σαντάσκυ. Κύριοι, δὲν πρόκειται περὶ φυγοποίνων ἢ φυγοδίκων συμμοριτῶν, πρόκειται περὶ μιᾶς ὠργανωμένης ἔξωθεν ἐπιθέσεως κατὰ τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἡ μάχη διεξάγεται ἐντὸς τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης, καὶ καθ’ ὅλον τὸ μῆκος τῆς μεθορίου ἀπὸ τοῦ Ἔβρου μέχρι τῆς Σαγιάδος. Ἐφ’ ὅσον δὲ τοιουτοτρόπως ἔχει διαμορφωθῆ ἡ κατάστασις, δὲν εὑρίσκω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ ληφθοῦν μέτρα κατευνασμοῦ. Δὲν ἤρκεσαν τὰ τόσα σφάλματα τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν εἰς τὸ παρελθόν, τὰ ὁποῖα ἐνίσχυσαν τὴν ἀνταρσίαν καὶ συνετέλεσαν εἰς τὴν ἐπιδείνωσιν τῆς καταστάσεως, ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας καὶ τάξεως, ἀλλὰ θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ περιπίπτωμεν καὶ πάλιν ἀπὸ σφάλματος εἰς σφάλμα διὰ νὰ παράσχωμεν εἰς τοὺς ἀναρχικοὺς τὰ μέσα καὶ τὸν χρόνον, οὕτως ὥστε ταχέως νὰ φθάσουν εἰς τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν, τουτέστιν εἰς τὴν κατάλυσιν πάσης ἐννοίας τοῦ Κράτους; Κύριοι, ἡ κατάστασις εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα εἶναι ἄκρως ἐπισφαλὴς καὶ ἐπικίνδυνος. Εἰς τὸν Νομὸν Ἔβρου τὸν ὁποῖον, ὡς εἶπον, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ ἐν τῇ Βουλῇ, ἡ κατάστασις εἶναι ἔκρυθμος καὶ ἀπελπιστική. Οἱ μὲν κομμουνισταὶ στρατολογούμενοι ἐλευθέρως καταφεύγουν εἰς τὰ βουνά, οἱ δὲ ἐθνικόφρονες καταδιωκόμενοι ὑπὸ αὐτῶν καὶ μὴ ἔχοντες τὰ μέσα τῆς ἀντιστάσεως, φεύγουν ἐν ἀπογνώσει εἰς τὰς πόλεις διὰ νὰ σώσουν τὰς κεφαλάς των. Ὁλόκληρος ἡ ὕπαιθρος ἔχει ἐρημωθῆ. Τοῦτο ὀφείλεται, ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς ἔλλειψιν ἐπαρκῶν δυνάμεων στρατοῦ καὶ χωροφυλακῆς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν ἔλλειψιν, πιθανῶς, τῶν καταλλήλων στελεχῶν εἰς τὴν κατάλληλον θέσιν. Διότι ἐνῷ οἱ κομμουνισταὶ κατορθώνουν νὰ συλλέγουν πᾶσαν πληροφορίαν περὶ τῆς κινήσεως τῶν ἀποσπασμάτων διὰ τῶν κατὰ τόπους κομμουνιστικῶν πυρήνων, ἀντιθέτως τὰ ἀποσπάσματα ἄνευ οὐδενὸς σχεδίου, ἄνευ προπαρασκευῆς καὶ ἄνευ δικτύου πληροφοριῶν ἐξέρχονται πρὸς καταδίωξιν αὐτῶν. Εἶναι εὐνόητον ὅτι οἱ συμμορῖται εἰδοποιούμενοι ἐγκαίρως περὶ τῆς παρουσίας τῶν ἀποσπασμάτων εἰς ὡρισμένας περιοχάς, ἐγκαταλείπουν τὰς ἐγγὺς αὐτῶν θέσεις καὶ τρέπονται πρὸς τὰ ἀνοικτὰ καὶ ἐλεύθερα μέρη ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὁρμώμενοι, κάμουν ἐπιδρομάς, ἀπάγουν ἀπὸ τὰ χωρία τοὺς ἐθνικόφρονας πολίτας καὶ διαρπάζουν τὰ ὑπάρχοντά των. Ἔτσι, κύριοι, διαγράφεται ἡ κατάστασις, ἥτις ἀναμφιβόλως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ διὰ καλυτέρας ἐνεργείας, τόσον τῶν ἀποσπασμάτων ὅσον καὶ τῶν διοικητικῶν ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι νομίζουν ὅτι ὡς ἐλιξήριον θεραπείας τοῦ κακοῦ εἶναι ἡ σύλληψις οἱουδήποτε ὑποδεικνυομένου παρ’ οἱουδήποτε ὡς κομμουνιστοῦ καὶ ἡ ἐγκάθειρξις αὐτοῦ μέσα εἰς ἀνηλίους καὶ ὑγρὰς ἀποθήκας. Τὰ μέτρα ταῦτα ἔχουν τὸν προορισμὸν ν’ ἀποβοῦν ἄνευ οὐδεμιᾶς ὠφελείας καὶ θὰ ἔπρεπε αἱ Ἀρχαὶ νὰ ἐνεργήσουν κάπως περισσότερον λελογισμένως, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἄγονται εἰς ἐντελῶς ἀντίθετον ἀποτέλεσμα. Οἱ παραπλανημένοι ἐκ τῶν ἄλλοτε ἐγγεγραμμένων εἰς τὸ ΕΑΜ κάτοικοι, οἱ ὁποῖοι βλέπουν ὅτι συλλαμβάνονται πάντες ἀδιακρίτως, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν σύλληψιν, ἐγκαταλείπουν τὰ χωρία των καὶ τρέπονται εἰς τὰ ὄρη διὰ νὰ πυκνώσωσι τὰς φάλαγγας τῶν συμμοριτῶν. Ἐὰν αἱ ἐνέργειαι τῶν στρατιωτικῶν, τῆς χωροφυλακῆς καὶ τῶν διοικητικῶν ἀρχῶν ἦσαν πλέον λελογισμέναι, ἴσως ἡ κατάστασις δὲν θὰ εἶχε περιέλθει εἰς ὃ εὑρίσκεται σήμερον κρισιμώτατον σημεῖον ἐν τῷ Νομῷ μας, εἰς τὸν ὁποῖον ὁλόκληρος ἡ ὕπαιθρος ἐλέγχεται ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς, οἱ ὁποῖοι ἀκωλύτως ἐπιδίδονται εἰς τὸ ληστρικὸν ἔργον τῶν ἐπιδρομῶν καὶ τῶν δηώσεων, τῶν πυρπολήσεων καὶ τῶν δολοφονιῶν, οἱ δὲ ἐθνικόφρονες, ὅπως εἶπον, ἐγκαταλείπουν πανικόβλητοι τὰ χωρία των καὶ τρέπονται πρὸς τὰς πόλεις, ἐγκαταλείποντες τὰς οἰκίας των, τὰ ζῶα των καὶ ὅλα τὰ ἐφόδιά των ἐν μέσῳ χειμῶνι διὰ νὰ σώσουν τὴν ζωήν των. Πολλοὶ ὅμως ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀναλογίζονται ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἐν ὥρᾳ χειμῶνος νὰ ἐγκαταλείψωσι τὰ χωρία των, ἀναγκάζονται καὶ συνθηκολογοῦν μετὰ τῶν κομμουνιστῶν, δηλοῦντες ἀπόλυτον εἰς αὐτοὺς ὑποταγήν. Συνεπῶς ἔχω τὴν γνώμην ὅτι μόνον διὰ τῆς ἐκλογῆς τῶν καλλιτέρων διοικητικῶν ὑπαλλήλων, τῶν καλλιτέρων ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς, τῶν καλλιτέρων ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ καὶ διὰ τῆς ἐνισχύσεως τόσον τῆς χωροφυλακῆς, ὅσον καὶ τοῦ στρατοῦ δι’ ἐπαρκοῦς δυνάμεως ὁπλιτῶν, ὡς καὶ διὰ τῆς χορηγίας εἰς ἕκαστον χωρίον ἀντὶ 10 ὅπλων, ὅπως ἐν τῇ ἀναγνωσθείσῃ ἐπιστολῇ ἀναφέρεται, ἀλλὰ διὰ τοῦ ἐξοπλισμοῦ ὅλων τῶν ἐθνικοφρόνων χωρικῶν, θὰ εἶναι δυνατὸν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἀποτελέσουν τὰ χωρία τεῖχος ἀπρόσβλητον κατὰ πάσης ἀπροόπτου ἐπιθέσεως τῶν κομμουνιστῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ ἀναπτερωθῇ τὸ ἠθικὸν τῶν ἐθνικοφρόνων καὶ θὰ παρέχηται πᾶσα πληροφορία καὶ ἐνίσχυσις εἰς τὰ κινούμενα ἀποσπάσματα. Τὰ δὲ ἀποσπάσματα διευκολυνόμενα οὕτω, θὰ κινηθοῦν εὐχερῶς πρὸς καταδίωξιν τῶν συμμοριτῶν εἰς τὰ ὀρεινὰ καὶ διακεκομμένα ἐδάφη, ἐπιτυγχάνοντα διὰ τῆς συνεχοῦς καὶ ἀδιαλείπτου μετ’ αὐτῶν ἐπαφῆς τὴν διάλυσιν τῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων, μὴ δυναμένων πλέον νὰ συνεχίσωσι τὸν ἀγῶνα λόγῳ ἀπωλειῶν, εἰς ἄνδρας καὶ λόγῳ τῆς πείνης, ἐφ’ ὅσον τὰ χωρία, ἐξ ὧν σήμερον δι’ ἐπιδρομῶν ἐπισιτίζονται, μετὰ τὸν ἐξοπλισμὸν τῶν κατοίκων, θὰ εἶναι ἀπροσπέλαστα. Τότε δὲ καὶ ἡ παραμονὴ εἰς τὰ βουνὰ τῶν παραπλανημένων δὲν θὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ θὰ σπεύσουν οὗτοι εἰλικρινῶς μετανοοῦντες νὰ παραδοθοῦν. Αὐτά, κύριοι, εἶναι τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν γνώμην μου ἠδύναντο ἐφαρμοζόμενα τοὐλάχιστον ἐν τῷ Νομῷ μου, νὰ φέρωσι τὰ προσδοκώμενα ἀποτελέσματα. Ἀλλά, κύριοι, δὲν εἶναι μόνον ἡ ἔλλειψις ὑλικῶν μέσων καὶ σχεδίων ἐνεργείας, ἐκείνη ἥτις παρακωλύει τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ὑφισταμένης σήμερον λίαν ἐκρύθμου καταστάσεως εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην. Εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν ἐγένετο καλὴ ἐπιλογὴ προσώπων Διοικητικῶν, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, Στρατιωτικῶν καὶ Χωροφυλακῆς. Ἐπὶ πλέον, δὲν κατεβλήθη ἡ δέουσα προσπάθεια ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων οὕτως ὥστε νὰ πυκνωθοῦν ἐκεῖ ἐπάνω αἱ φάλαγγες τῶν ἐθνικοφρόνων ἐπιστημόνων, Στρατιωτικῶν, Δημοσίων ὑπαλλήλων κλπ. κοσμουμένων ἁπάντων μὲ τὴν ἀρετήν τῆς εὐψυχίας καὶ τοῦ πατριωτισμοῦ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντικατασταθοῦν πάντες ἐκεῖνοι ποὺ μέσα εἰς τὴν ψυχήν των δὲν κλείουσι τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς πολιτείας των ζημιώνουν τὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν. Πάντες οὗτοι πρέπει ταχέως νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἐκεῖθεν, εἰς οἱανδήποτε τάξιν καὶ ἂν ἀνήκουν, καὶ οἱονδήποτε ἀξίωμα καὶ ἂν φέρουν. Μόνον διὰ τῆς ἐκλογῆς τῶν καταλλήλων Διοικητικῶν, καὶ ἄλλων ὑπαλλήλων, διὰ τῆς ἀποστολῆς ἱκανῶν καὶ καλῶν ἀξιωματικῶν, διὰ τῆς ἐνισχύσεως τοῦ στρατοῦ καὶ τῆς χωροφυλακῆς τῶν μαχομένων δυνάμεων καὶ διὰ συναγερμοῦ ὅλων τῶν ἐθνικοφρόνων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι νὰ στρέψουν πάντες ἀμέριστον τὴν προσοχήν των πρὸς τὴν κινδυνεύουσαν Βόρειον Ἑλλάδα, εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ σωθῇ. Ἐπίσης ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ κατάστασις διαγράφεται τόσον κρίσιμος ἐκεῖ ἐπάνω, ἐπιβεβλημένον εἶναι νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην κλιμάκιον τῆς Κυβερνήσεως περιλαμβάνον ἀπαραιτήτως τοὺς Ὑπουργοὺς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως, μὲ ἀπεριόριστα δικαιώματα ἐνεργείας καὶ δράσεως. Πρὸς τούτοις νὰ ἐπιστρατεύσωμεν καὶ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μέσα εἰς τὴν ψυχήν των ἔχουν τὴν Ἑλλάδα, καὶ νὰ πυκνώσωμεν δι’ αὐτῶν τὰς φάλαγγας τῶν ἀγωνιστῶν. Οὕτω καὶ μόνον ἐνεργοῦντες θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς τὰ ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα. Ὅλα τὰ προχείρως λαμβανόμενα μέτρα, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὄχι μόνον δὲν μεταβάλλουν τὴν κατάστασιν, ἀλλὰ ἀπασχολοῦν ἀσκόπως καὶ τὴν Βουλὴν μὲ συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι παρὰ μόνον συζητήσεις, ἄνευ οὐδενὸς ἀποτελέσματος. (Χειροκροτήματα).

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πάντος ἔχει τὸν λόγον.

§221Ι. ΠΑΝΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα βεβαίως θὰ τὸ ψηφίσωμεν καίτοι νομίζομεν ὅτι τὰ ἐπιεικῆ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν τόσον ἐναντίον τῶν ἐν κρυπτῷ ἐπαναστατῶν, ὅσον καὶ διὰ τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας, ἀσφαλῶς ἔφερον χείριστα ἀποτελέσματα ὡς πρὸς τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας. Ὡμίλησαν πλεῖστοι ὅσοι ρήτορες διὰ τὰ μέτρα τῆς ἀσφαλείας καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ἔχοντας μίαν μικρὰν πεῖραν ὡς Νομάρχης Εὐβοίας, ὑπηρετήσας ἐπὶ ὀλίγους μῆνας εἰς τὴν Νῆσον ταύτην, νὰ τονίσω ὅτι ὅταν ἐκεῖ μετέβην διὰ νὰ ἀσκήσω τὰ καθήκοντα τοῦ Νομάρχου, εὗρον μίαν κατάστασιν ἀρκετὰ λυπηράν. Ἦσαν κατ’ ἀρχὰς δύο συμμορίαι κομμουνιστικαί, μέχρι τοῦ σημείου νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ μεταβαίνωμεν ἔξω τῆς Χαλκίδος ἔστω καὶ ὀλίγα χιλιόμετρα. Συσκέψεις ἐπὶ συσκέψεων ἐγένοντο συνεχῶς διὰ νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον ἐπιβολῆς τῆς τάξεως. Ἐνόμισα ὅτι ἦτο ζήτημα τιμῆς δι’ ἐμὲ νὰ ἐπιβάλω τὴν τάξιν, ἀδιάφορον ἐὰν αὕτη διεταράσσετο ἀπὸ τὴν Δεξιὰν ἢ τὴν Ἀριστεράν. Εἴχομεν ἐπίσης μίαν συμμορίαν Δεξιῶν, ἡ ὁποία ἔδρα εἰς τὸ Βόρειον μέρος τῆς Εὐβοίας καὶ διετάρασσεν τὴν τάξιν, καὶ τὸ περίεργον ἦτο ὅτι αἱ διάφοροι ληστοσυμμορίαι, τόσον τῶν Δεξιῶν ὅσον καὶ τῶν Ἀριστερῶν, οὐδέποτε ἤρχοντο εἰς σύγκρουσιν μεταξύ των. Ἀπ’ ἀρχῆς, ἐπίεζον τὰ ὄργανα τῆς ἀσφαλείας διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ εὕρωμεν τρόπον ἐπιβολῆς τῆς τάξεως, ἀλλὰ δυστυχῶς ἐπὶ 1½ μῆνα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξολοθρεύσωμεν ἰδίως τὰς ἀριστερὰς συμμορίας αἱ ὁποῖαι ἔδρων, κατὰ πρῶτον νὰ τὰς ἐξολοθρεύσωμεν αὐτὰς καὶ νὰ ἐπιτύσωμεν τὴν ἐπιβολὴν τῆς τάξεως διὰ τὰς δεξιάς. Ἡ ἐνίσχυσις τῆς Χωροφυλακῆς ἦτο δύσκολος, διότι ἤρχισαν κατὰ μῆνα Μάϊον αἱ κινήσεις τῶν ἀνταρτῶν νὰ αὐξάνωνται καὶ δὲν ἦτο εὔκολον νὰ μᾶς ἀποσταλοῦν μεγαλύτεραι δυνάμεις. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ μοῦ στείλῃ ἕνα τμῆμα στρατοῦ, ὁ ὁποῖος, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἐπροθυμοποιήθη πρὸς τοῦτο, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ δηλώσωμεν προηγουμένως ποῦ ἀκριβῶς εὑρίσκετο ἡ συμμορία διὰ νὰ τὴν καταδιώξῃ ὁ στρατός. Τοῦτο βεβαίως δὲν ἦτο εὔκολον, διότι ἡ μία ἰσχυροτάτη κομμουνιστικὴ ὁμάς, ἡ ὁποία ἔδρα ἀπὸ τὸ Ξηροχῶρι, ἦτο τόσον ἀεικίνητος, ὥστε ἦτο ἀδύνατον νὰ γνωρίζωμεν ποῦ εὑρίσκετο, διότι ἐὰν τὸ γνωρίζαμε καὶ τὸ μικρὸν ἀπόσπασμα, τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ εἴχωμεν, θὰ ἦτο εὔκολον νὰ τὴν ἐξολοθρεύσῃ. Ἐσκέφθην ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐφαρμόσω τὸν νόμον περὶ ληστείας. Τμήματα Χωροφυλακῆς, τὰ ὁποῖα εἶχον 3 ἕως 4 ἄνδρας, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δράσουν ἐναντίον κομμουνιστικῆς ὁμάδος ἀρκετὰ ἰσχυρᾶς. Ἐκάλεσα τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀσφαλείας. Οἱ δικασταὶ συνεφώνησαν μαζί μου ὅτι ὁ νόμος περὶ ληστείας ἦτο ἐφαρμοστέος. Καὶ τὰ Ἀστυνομικὰ Τμήματα ἐδέχθησαν νὰ καλέσουν πολίτας πρὸς ἐνίσχυσιν — καὶ πράγματι τοῦτο καὶ ἐγένετο. Καὶ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, σᾶς βεβαιῶ, κύριοι, αἱ συμμορίαι, δύο τὸν ἀριθμόν, ἐξολοθρεύθησαν, διότι οἱ ντόπιοι πολῖται ἠναγκάσθησαν νὰ τοὺς προδίδουν. Καὶ αὐτὴ ἡ φίλη τοῦ ἑνὸς συμμορίτου ἠναγκάσθη νὰ γίνῃ προδότρια τοῦ φίλου της. Μίαν τρίτην συμμορίαν, ἐν τῇ γενέσει της ἐπίσης, τὴν ἐξελοθρεύσαμεν. Ἦλθεν ἡ σειρὰ τῶν δύο ἄλλων καί, νομίζω, ὅτι προσέφερα μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ νησί, διότι, πρὶν φύγω ἐξ Εὐβοίας, τὰς διέλυσα καὶ τὸ νησὶ ἡσύχασεν ἐντελῶς. Ἐπίσης ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὴν δημοσίαν τάξιν εἰς τὴν Εὔβοιαν καὶ δι’ ἄλλου τρόπου προσεπάθησα νὰ τὴν ἐμπεδώσω. Τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα κάμνοντας μίαν κολοσσιαίαν ἐπανάστασιν ἦτο φυσικὸν νὰ φέρῃ μίαν ἀντίθεσιν εἰς τὴν Δεξιάν. Ἐδημιουργήθη ἔτσι τὸ Κόμμα τῶν Χιτῶν, τὸ ὁποῖον, γνωρίζετε ἔχει ὀπαδοὺς ἐντιμοτάτους, παιδιὰ τὰ ὁποῖα ἀπολαμβάνουν πάσης ἐμπιστοσύνης, εἶχε δὲ καὶ μαχητικὰς ὁμάδας. Ἐδήλωσα εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῶν Χιτῶν, ὅτι ἐφ’ ὅσον τοὐλάχιστον θὰ ἤμην ἐγὼ Νομάρχης, δὲν ἤθελα ἀνευθύνως ἀπὸ κανένα πολίτην νὰ θέλῃ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν. Ἐδέχθην μόνον νὰ ἐνισχυθῇ διὰ πολιτῶν ἡ Χωροφυλακή. Αὐτὸ καὶ ἔγινεν, ὅταν δὲ πρὸς στιγμὴν τὸ Κομμουνιστικὸν κόμμα διεμαρτυρήθη, ὅταν ἀντελήφθη ὅτι ἡ δύναμις τῆς Χωροφυλακῆς ἐνισχύετο ἀπὸ τοὺς Χίτας, τοὺς ἔπεισα ὅτι ἦτο πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῶν τῶν ἰδίων ἐὰν ἡ δύναμις αὐτὴ τῶν Χιτῶν ἤρχετο εἰς ἐνίσχυσιν τῆς Ἀστυνομίας, διότι τότε θὰ ἦτο ἀσφαλῶς ὀλιγώτερον ἐπικίνδυνος δι’ αὐτοὺς παρ’ ὅτι ἐὰν ἔδρων ἀνεξάρτητα ὡς ὁμάδες ἐπιβολῆς τῆς τάξεως ἀπὸ μέρους τῶν δεξιῶν. Ἦλθε τὸ δημοψήφισμα καὶ τότε, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν ὑπῆρχε καμμία ὁμάς, οὔτε ἀναρχική, οὔτε δεξιὰ καὶ μετ’ εὐχαριστήσεως πιστεύω ὅτι καὶ σήμερον ἀκόμη δὲν ὑφίστανται ἐν Εὐβοίᾳ τοιαῦται ὁμάδες. Ἴσως νὰ ὑπάρχουν μερικὰ ἄτομα ὁπλοφοροῦντα, ἀλλ’ ὠργανωμέναι ὁμάδες δὲν ὑπάρχουν εὐτυχῶς. Μετὰ τὸ Δημοψήφισμα παρουσιάσθην εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ μοῦ χορηγήσῃ ἄδειαν, ἐφ’ ὅσον ἦτο γνωστὸν ὅτι εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα ἡ δημοσία ἀσφάλεια ἦτο εἰς ἐλεεινὴν κατάστασιν. Πράγματι ὁ κύριος Ὑπουργὸς μοῦ ἐχορήγησε τὴν ἄδειαν. Τότε ἦλθε τὸ τραγικὸν γεγονὸς τοῦ πρώην συναδέλφου Ριζοπούλου, τὸ ὁποῖον μὲ ἔφερεν ὡς ἀναπληρωματικὸν εἰς τὴν ἕδραν ταύτην. Ἔμεινα ἀρκετὲς ἡμέρες ἐδῶ λαμβάνοντας πληροφορίας ἐκεῖθεν διὰ τὴν κατάστασιν. Μετέβην κατόπιν ἐπὶ τόπου καὶ εἶδα τὸν Διοικητὴν τοῦ Βʹ Σ. Σ., ὁ ὁποῖος μὲ παρέπεμψεν εἰς τὸν Στρατιωτικὸν Διοικητὴν Βόλου διὰ νὰ ὑποβάλω τὰς εὐχάς μου διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως τοῦ Πηλίου, ἡ ὁποία ἤρχισεν ἀπὸ ἀρκετῶν ἡμερῶν νὰ κλονίζεται. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὡς τότε εἶχαν κτυπηθῆ τὰ Κανάλια, τὸ Πουρί. Ἠναγκάσθη προηγουμένως ἡ Ἀστυνομικὴ Ἀρχὴ νὰ κάμῃ δύο στρατιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ὁ στρατηγὸς τοῦ Βʹ Σ. Σ., μοῦ ἐτόνισεν ὅτι ἐγένοντο λανθασμένως, διότι ἔπρεπε νὰ γίνουν προηγουμένως τοῦ Κισσάβου. Εἰς ἐρώτησίν μου δὲ ἐὰν πράγματι ὑπῆρξαν στρατιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις ἢ στρατιωτικαὶ ἐπιδείξεις, ὁ στρατηγὸς ἠναγκάσθη νὰ σιωπήσῃ, διότι οὐδέποτε ἐγένοντο στρατιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις, ἀλλ’ ἐπιδείξεις, ἀφοῦ ἄφιναν τοὺς ἀντάρτας εἰς τὰ κρησφύγετά των, χωρὶς νὰ θελήσουν ποτὲ νὰ τὰ θίξουν. Λυποῦμαι διότι ἀναγκάζομαι νὰ εἴπω μερικὰς ἀληθείας, ἀλλὰ εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ στρατιωτικοί μας δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐκκαθαρίσουν τὸ Πήλιον, ὥστε σήμερον τὸ ἕνα χωριὸ μετὰ τὸ ἄλλο νὰ πίπτῃ εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἀναρχικῶν. Ὁ Στρατιωτικὸς Διοικητὴς Βόλου ἠθέλησε μὲ ἐλαχίστην δύναμιν Χωροφυλακῆς νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν, ἡ ὁποία, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅπου καὶ νὰ ἐπῆγεν ἐκτύπησεν, ἐνῷ ἠδύνατο ἀσφαλῶς καὶ μεγαλυτέρας δυνάμεις Χωροφυλακῆς νὰ χρησιμοποιήσῃ, ἀλλὰ ἀσφαλέστατα καὶ στρατόν, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει ἐν Βόλῳ περίπου 5.000, καὶ ἀπαθῶς βλέπει τὴν ἐξωφρενικὴν κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας χωρὶς νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀντιδράσῃ. Εἶναι λυπηρόν, ὅτι ὁλόκληρον τὸ Πήλιον, μὲ 90.000 πληθυσμόν, κατὰ 75% ἐθνικόφρονος, πίπτει εἰς χεῖρας 100 — ὄχι περισσοτέρων —ἀνταρτῶν, διότι ὁ Στρατιωτικὸς Διοικητὴς Βόλου δὲν θέλει νὰ ἀντιδράσῃ, ἐνῷ ἐὰν ἀντέδρα, ἔστω καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον, δὲν θὰ ὑπῆρχεν οὔτε ἕνας ἀντάρτης εἰς τὸ Πήλιον. Δὲν γνωρίζω τὶ γίνεται εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Δὲν γνωρίζω τὶ γίνεται εἰς τὴν Μακεδονίαν. Δὲν γνωρίζω τὶ γίνεται ἢ μᾶλλον γνωρίζω ὅτι διεθνῆ ζητήματα μᾶς ἔφεραν εἰς δύσκολον θέσιν, μᾶς ἔφεραν εἰς κατάστασιν ἀξιοθρήνητον. Ἀλλὰ ἐὰν ὑπάρχῃ ἀξιοθρήνητος κατάστασις ἀλλοῦ, νομίζω ὅτι ἐν Βόλῳ εἶναι αἶσχος, τόσον διὰ τὸν ἡρωϊκὸν στρατόν μας ὅσον καὶ δι’ ἡμᾶς αὐτούς. Λυποῦμαι, φίλοι μου, διότι ἠναγκάσθην νὰ τὰ εἴπω αὐτὰ καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ εἴπω καὶ ἓν ἄλλο ἀκόμη. Ὅτι ἐνῷ εἴχομεν τόσον εἰς τὴν Λάρισαν ὅσον καὶ ἐν Βόλῳ 4–5.000 στρατιώτας γυμναζομένους, γυμναστάς, πυροβολητάς, δύο Συντάγματα, ἀφῆκαν τὴν πόλιν νὰ πίπτῃ εἰς δύναμιν 100 ἢ 120 ἀνταρτῶν καὶ ὅταν τοὺς ἔλεγον: Μὰ πρὸς Θεοῦ πάρτε 50 παλληκάρια ἀπὸ τοὺς γυμναστάς, ἀπὸ τοὺς πυροβολητὰς νὰ διώξουμε τοὺς ἀντάρτες μοῦ ἔλεγον: Οἱ Ἐγγλέζοι δὲν τὸ ἐπιτρέπουν. Δὲν φαντάζομαι ποτὲ ὅτι οἱ Σύμμαχοί μας οἱ Ἄγγλοι δὲν θὰ ἐπέτρεπαν εἰς 50 ἄνδρας νὰ ἀντιμετωπίσουν τοὺς κομμουνιστὰς τοῦ Πηλίου, διότι νομίζω ὅτι εἶναι ἀρκετὰ τίμιοι ἄνθρωποι ὥστε ὅταν ἔβλεπαν τὰ χάλια αὐτὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐμποδίσουν 50 ἢ 100 ἄνδρας, στρατιώτας νὰ ἀντιμετωπίσουν τοὺς κομμουνιστὰς εἰς τὸ Πήλιον, διότι δὲν πρόκειται βεβαίως νὰ χαλάσῃ ἡ ἐκπαίδευσις τῶν 5000 ἀνδρῶν ἐκεῖ κάτω ἐκ τῆς ἀποσπάσεως 50 ἢ 100 ἀνδρῶν. Ἐπρότεινα καὶ ἓν ἄλλο ἀκόμη. Ἐπρότεινα ἀντὶ νὰ ἐκπαιδεύεται ὁ στρατὸς ἐν Βόλῳ νὰ ἐκπαιδεύεται, ὅπως τὸ ἔκαμαν οἱ Ἄγγλοι εἰς τὴν Εὔβοιαν καὶ τὴν Χαλκίδα ἴσως καὶ εἰς ἄλλα μέρη ὅπως ἐπίσης καὶ οἱ Γερμανοὶ καὶ Ἰταλοί, ἓν τμῆμα εἰς Βελεστῖνον, ἄλλα δύο τμήματα εἰς τὸ Πήλιον, ἄλλο τμῆμα εἰς ἄλλην πόλιν καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς. Ἠρώτησα μάλιστα καὶ τοὺς κ. κ. Στρατιωτικοὺς ἐὰν ὑπάρχῃ κανένας κανονισμὸς στρατιωτικὸς ὁ ὁποῖος νὰ ἀπαγορεύῃ τὴν ἐν ὑπαίθρῳ ἐκγύμνασιν τοῦ Στρατοῦ. Καὶ σᾶς λέγω, κύριοι, ὅτι ἐὰν ὑπῆρχεν ὁ Στρατὸς κατατετμημένος ὄχι πρὸς δρᾶσιν ἐναντίον τῶν ἀνταρτῶν ἀλλὰ πρὸς ἐκγύμνασιν εἰς Βελεστῖνον, Ζαχαρᾶ κλπ. ἀσφαλῶς δὲν θὰ ὑπῆρχε κανεὶς ἀντάρτης ἀρκεῖ νὰ ὑπῆρχον καὶ τὰ τμήματα κρούσεως διότι εἶναι ἀποδεδειγμένον ὅτι 15 ἀντάρτες ἐδιώχθησαν εἰς τὸ Πήλιον ἀπὸ 5 χωροφύλακες. Δὲν εἶναι τόσο παλληκάρια ἀλλὰ εἰς τὴν πρώτην τουφεκιὰ ἑνὸς στρατιώτου ἢ ἑνὸς χωροφύλακος τρέπονται εἰς φυγήν.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Π. Σωτηρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§223Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ πρῶτον εἰσελθὼν εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν νὰ διαπιστώσω ὅτι ζήτημα ἀναφερόμενον εἰς τὴν ὕπαρξιν τῆς Ἑλλάδος, διότι τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως ὅπως τὸ ἐχαρακτήρισεν ὁ ὑπευθύνως διαχειριζόμενος τὰς τύχας αὐτῆς Πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ζήτημα βέβαια ἐσωτερικὸν ἐν μέρει, ἀλλὰ ἐξωτερικὸν τὸ πολὺ— συζητεῖται ἐνώπιον 18 βουλευτῶν ἐν οἷς 4 τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ οἱ ὑπόλοιποι τῆς συμπολιτεύσεως. Καὶ πρόκειται ἤδη νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ νὰ πείσωμεν τὰ κενὰ ἑδώλια τῶν βουλευτῶν. Ἔργον τοιοῦτον δὲν αἰσθάνομαι ὅτι πρέπει νὰ κάνωμεν ἀλλὰ ἡ διαπίστωσις τῆς τοιαύτης καταστάσεως, διαπίστωσις ἐλλείψεως συναισθήσεως τῶν καθηκόντων τὰ ὁποῖα ὡς βουλευταὶ ἔχουν καὶ τὰ ὁποῖα ὀφείλουν νὰ ἐπιτελοῦν ὅταν μάλιστα συζητῶμεν διὰ νὰ εὕρωμεν τὴν λύσιν ἐπὶ νομοθετήματος τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ὑπὸ τὴν ψήφισιν τῆς Βουλῆς ἡ Κυβέρνησις, ὅταν συζητοῦμεν ἡμεῖς ἐνῷ ἄλλα Ἑλληνόπουλα πολεμοῦν διὰ νὰ κρατήσουν καὶ νὰ μᾶς δώσουν τὸ δικαίωμα νὰ συνεχίζωμεν τὴν συζήτησιν διὰ νὰ εὕρωμεν τὴν λύσιν, ἀποτελεῖ νομίζω ὄχι μόνον ἔλλειψιν μεγάλης συναισθήσεως ἀλλὰ καὶ ἀπόδειξιν τῆς καταντήσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἐνῷ ἄλλοι πολεμοῦν ἡμεῖς τὰ λέμε αὐτὰ ἐδῶ μέσα χωρὶς οἱ ἴδιοι νὰ πρόκειται νὰ πείσωμεν κανένα, ἢ οἱ ἴδιοι νὰ πεισθῶμεν ἢ οἱ ἴδιοι νὰ συσκεφθῶμεν περὶ τοῦ τί πρόκειται νὰ κάνωμεν εἶναι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ κάμῃ κανέναν νὰ σκεφθῇ: Μὰ γιατὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν; Γιατὶ ξεχαρβαλώθηκε τὸ Κράτος αὐτό; Ὡμίλησαν ρήτορες θέλοντες νὰ ὑποκινήσουν τὸν ζῆλον τῶν ὀργάνων τὰ ὁποῖα καλοῦνται νὰ ἐπιβάλουν τὴν τάξιν. Ὡμίλησαν ρήτορες ἐπικαλούμενοι τὴν ἀνάγκην καὶ συνιστῶντες νὰ τοὺς δώσωμε βραβεῖα καὶ δὲν βλέπομεν ἡμεῖς τὴν κατάντια μας.

§224Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ μιλοῦμε — ἔρχομαι, κύριε συνάδελφε, νὰ ἐνισχύσω τὴν ἄποψίν σας — ὁ δεινοπαθῶν πληθυσμὸς ἀπὸ τὰς συμμορίας ξαγρυπνᾷ μέσα στὶς χαράδρες καὶ μόνον τὴν ἡμέραν κυκλοφορεῖ στὰ χωριὰ καὶ ἡμεῖς ἐδῶ δὲν ἔχομεν τὴν ὑπομονὴν νὰ ξενυκτίσωμεν μιὰ βραδυὰ διὰ νὰ ἴδωμεν ποίας ἀποφάσεις θὰ λάβωμεν.

§225Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡμίλησα μὲ τὸν πόνον αὐτὸν διότι εὑρέθην καὶ ἐγὼ τὸ 1923 εἰς τὴν ἐπίθεσιν ποὺ ἐξαπέλυσαν τότε οἱ Βούλγαροι καὶ οἱ Κομιτατζῆδες εἰς τὸ Σακίνι, κατὰ τὴν ἐποχὴν ποὺ ἀνεσυγκροτεῖτο ὁ Στρατὸς τῆς Ἑλλάδος, εἰς μίαν περιφέρειαν 7 χιλιομέτρων. Ἐσκότωσαν τὸν λοχαγόν μου, ἐσκότωσαν τοὺς στρατιῶτες, διέλυσαν τὰ πάντα, ἔφθασαν εἰς ἕδραν τῆς μεραρχίας, ἐκτύπησαν καὶ ἐκεῖ καὶ ἔπειτα εὑρέθημεν μέσα εἰς τὶς χαράδρες. Γι’ αὐτὸ αἰσθάνομαι τὴν κατάντια εἰς τὴν ὁποίαν ζοῦν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐκεῖ πάνω σήμερον. Ἀλλὰ εἰς ποῖον νὰ τὰ εἴπω αὐτά; Τὰ λέγω ἐδῶ διὰ νὰ τὰ ἀκούσω ἐγώ; Ἐγὼ τὰ πέρασα αὐτά. Νὰ τὰ ἀκούσητε σεῖς; Ἀφοῦ ἔχετε τὴν συναίσθησιν τοῦ καθήκοντος σημαίνει ὅτι συναισθάνεσθε, ζῆτε τὴν κατάστασιν αὐτήν.

§226Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ πάῃ ἐπάνω ἀντιπροσωπεία τῆς Βουλῆς.

§227Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξετέθη ἡ κατάστασις καὶ ἐξετέθη καθαρά. Ἐγὼ ἔχω νὰ παράσχω μίαν πληροφορίαν ἀκόμη ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου αὐτοῦ βήματος ὅτι εἶναι τραγικωτέρα ἀπὸ ὅ,τι τὴν φανταζόμεθα. Κύριοι, πλησιάζουν αἱ ἡμέραι γιατὶ θὰ δοθῇ ὁριστικὴ λύσις εἰς τὴν συνδιάσκεψιν καὶ πλησιάζουν αἱ ἡμέραι δημιουργίας γεγονότων τὰ ὁποῖα θὰ παρεμποδίσουν ὄχι τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων μας ἀλλὰ τὴν ὕπαρξιν τῆς Ἑλληνικῆς Μακεδονίας ὡς μέλους τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Παρέχων τὴν πληροφορίαν ἐπιθυμῶ νὰ διαψευσθῶ ἐκ τῶν πραγμάτων. Εἰς τὴν Μακεδονίαν ἑτοιμάζεται αὐτονομιστικὸν κίνημα· σᾶς εἶναι γνωστόν, ἑτοιμάζεται ὅμως ἤδη μὲ ἐπιθέσεις ἐκ τῶν ἔξω. Ἑτοιμάζεται ἡ ἐγκαθίδρυσις «ἐλευθέρας Κυβερνήσεως», Κομμουνιστικῆς Κυβερνήσεως, αὐτονομιστικῆς, αὐτὴ ἡ ὁποία μέχρι σήμερον παρημποδίσθη νὰ γίνῃ ἀπὸ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. Τοιαύτην Κυβέρνησιν θὰ ἐγκαταστήσουν διὰ νὰ προσκαλέσουν ἐκεῖ τὰ στρατεύματα τοῦ Μακεδονικοῦ Κράτους τὰ ὁποῖα ἑδρεύουν καὶ εἶναι παρατεταγμένα κατὰ μῆκος τῶν συνόρων ὥστε νὰ ὑπάρξῃ διεθνὴς περιπλοκὴ καὶ ὄχι ἐπίθεσις τοῦ Σλαυϊκοῦ μπλὸκ τοῦ Τίτο ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἐλάμβανον μέρος αἱ μεγάλαι δυνάμεις αἱ ἐγγυηθεῖσαι τὴν ἀσφάλειαν τῆς Ἑλλάδος ὡς μέλους τῆς Ὀργανώσεως τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Τὴν διεθνῆ αὐτὴν περιπλοκὴν τὴν ἑτοιμάζουν τὶς ἡμέρες αὐτὲς γιὰ νὰ τὴν ἐκδηλώσουν μέχρι τοῦ τέλους τοῦ μηνός. Μὴ ἀπατώμεθα· ὅλα ὅσα γίνονται, ὅσα ἐδημιουργήθησαν, ὅλη αὐτὴ ἡ κατάστασις τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εἴτε διὰ διπλωματικοὺς λόγους εἴτε διότι ἔχει τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν ἡ ὁποία συνδέεται μὲ τὴν προσπάθειαν νὰ διευθετήσῃ καὶ νὰ προλάβῃ τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, ἡ Κυβέρνησις λέγω αὐτή, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ τὰ πράγματα πλήρως ὡς ἔχουν. Δι’ αὐτὸ ἐγὼ μὲ μερικοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους ὑπεβάλαμεν εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων πρότασιν διὰ τῆς ὁποίας ἐζητήσαμεν, ἐν γνώσει αὐτῶν τῶν πραγμάτων τὴν συγκρότησιν μιᾶς ἐπιτροπῆς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων διὰ τῆς ὁποίας θὰ ὡρίζοντο βουλευταὶ καὶ ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως καὶ ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως οἵτινες ἀδέσμευτοι θὰ ἠρεύναν, θὰ ἐξήταζον ἀνακριτικῶς καὶ δι’ ὅλων τῶν ἄλλων μέσων θὰ διεπίστωνον τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ τῆς καταστάσεως αὐτῆς ἡ ὁποία παρατηρεῖται, τῆς καταστάσεως τῆς ἐπωνομαζομένης ἀντιμετωπίσεως τῆς διαταράξεως τῆς Δημοσίας Τάξεως. Θὰ τὴν διεπίστωνον καὶ μὴ δεσμευόμενοι ὅπως εἶναι δυνατὸν νὰ δεσμεύεται ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ οὐδένα, θὰ τὴν ἐνεφάνιζον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅπως εἶναι. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἠμπορεῖ νὰ κωλύηται νὰ εἴπῃ τὶ πράγματι συμβαίνει, ἀλλ’ ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, ἡ ὑπάτη αὐτὴ ἀρχή, ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύει τὴν Ἑλλάδα, ἀπέναντι οὐδενὸς δὲν δεσμεύεται νὰ εἴπῃ τὴν ἀλήθειαν. Καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πράττουν αἱ Κυβερνήσεις τῶν ἄλλων Κρατῶν, ὅπως ἡ Κυβέρνησις τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, νὰ στέλλουν ἐξεταστικὰς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπὰς καὶ νὰ ἐξάγουν πορίσματα καὶ νὰ λέγουν ὅπως τοὺς λέγουν ὡρισμένα πράγματα, θὰ ἠδύνατο καὶ θὰ ἔπρεπε καὶ θὰ ἐπεβάλετο ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων νὰ τὸ πράξῃ δηλαδὴ νὰ ὁρίσῃ τὴν ἐπιτροπὴν αὐτήν, νὰ προβῇ αὕτη εἰς τὴν συλλογὴν τῶν στοιχείων ὅλων, νὰ ἐξετάσῃ τοὺς ὑπευθύνους τῆς Ἀσφαλείας καὶ διὰ μιᾶς ἐκθέσεως, μιᾶς γνωμοδοτήσεως νὰ εἴπῃ: Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, αὐτοὶ εἶναι οἱ ὑποκινηταὶ τῆς ἀνταρσίας, αὐτοὶ εἶναι οἱ χρηματοδόται τῆς κινήσεως αὐτῆς, αὐτὰ εἶναι τὰ ὁπλοστάσια τῆς κινήσεως αὐτῆς. Καὶ μὲ τὴν ἐπίσημον αὐτὴν διαπίστωσιν ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, θὰ συνέδεε τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν της μὲ τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν καὶ θὰ ἐποδηγέτει τὴν κοινὴν γνώμην τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδος διὰ νὰ τὴν ἔχῃ ἑτοίμην νὰ δεχθῇ οἱανδήποτε ἐξέλιξιν τῶν πραγμάτων. Τὰ μέτρα τοῦ κατευνασμοῦ, τὰ ὁποῖα εἰσηγεῖται ἡ Κυβέρνησις προέρχονται ἀπὸ τὰς τάξεις τῶν ἐθνικοφρόνων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν ἐναντίον τοῦ μιάσματος αὐτοῦ, τῶν ἐγκλημάτων αὐτῶν. Διότι εἶναι μία κουρτίνα ὁ κομμουνισμὸς πίσω ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν ἐγκληματίαι. Τὸν ἀγῶνα τὸν κάμνομεν ἐναντίον τῶν ἐγκληματιῶν καὶ ὄχι ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἡ ἔκθεσις τῆς ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς λέγω, θὰ ἐνεφάνιζε πλήρη τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ τῆς ἐγκληματικῆς αὐτῆς κινήσεως, πλήρη τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ τῶν σχεδίων τὰ ὁποῖα ἑτοιμάζονται διὰ νὰ ἐπιτύχουν οἱ κομμουνισταὶ χρησιμοποιοῦντες ὡς μέσα τοὺς ἐγκληματίας αὐτούς. Καὶ ἡ κοινὴ γνώμη θὰ διεφωτίζετο. Ἡ Κυβέρνησις εἰσάγουσα τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ περὶ μέτρων ἐπιεικείας κάνει ἔργον πολιτικὸν καὶ διπλωματικόν. Ἡ Κυβέρνησις ἄρχει, εἶναι ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία. Ἡ Βουλὴ βουλεύεται. Ἐὰν πιστεύαμεν, καὶ πρέπει νὰ πιστεύωμεν, εἰς τὸν ἁγνὸν πατριωτισμὸν ὁ ὁποῖος ἐμπνέει τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως τὰ ὁποῖα εἰσηγοῦνται τὰ μέτρα ταῦτα, πρέπει νὰ ἀποδεχθῶμεν καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὸ ψήφισμα. Παραλλήλως ὅμως πρέπει νὰ συγκροτήσωμεν τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴν ἥτις νὰ μεταβῇ ἐπὶ τόπου καὶ εἰς τὴν ὁποίαν νὰ μετέχουν οἱ ἐκλεκτότεροι τῶν κομμάτων. Ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ νὰ ἐξετάσῃ τὴν κατάστασιν καὶ ἐντὸς 20 ἡμερῶν νὰ προσέλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ἐκθέσῃ τὴν ἀλήθειαν. Μὲ τὴν πεποίθησιν, κύριοι ὅτι ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι εὑρέθημεν αὐτὴν τὴν ὥραν ἐδῶ, εἰς τὰς 5 τὸ πρωΐ, διὰ νὰ ἀκούσωμεν, νὰ σκεφθῶμεν, νὰ ἀποφασίσωμεν, νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν ὀρθότητα τῆς πράξεως ἀλλὰ καὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως τῆς εἰσηγουμένης τὸ μέτρον τοῦτο, μὲ τὴν πεποίθησιν λέγω ὅτι οὕτω πράττοντες θὰ εἴμεθα συνεπεῖς πρὸς τὴν ἐντολὴν τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωσεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, εἶμαι πεπεισμένος καὶ αἰσιοδοξῶ ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ ἀγωνισθῇ καὶ θὰ ἐπιζήσῃ ἀπὸ τὸν κατακλυσμὸν αὐτὸν εἰς τὸν ὁποῖον τὴν ἔρριξεν ὁ τελευταῖος πόλεμος ὅπως ἐπέζησεν καὶ ἀπὸ ἕνα ἄλλον κατακλυσμὸν εἰς τὸν ὁποῖον τὴν εἶχε ρίξει ἕνας ἄλλος πόλεμος. (Χειροκροτήματα).

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κύριος Ν. Ἀντωνόπουλος κατέθεσε δήλωσιν καθ’ ἣν παρασχεθησομένη ψῆφος ὑπὲρ τοῦ ψηφίσματος ἐνέχει τὴν ἔννοιαν μιᾶς εἰσέτι προειδοποιήσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μέτρα δραστικὰ διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῆς τάξεως καὶ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ Κράτους τοῦ Νόμου. Ὁ κύριος Ι. Τσιμπούκης ἔχει τὸν λόγον.

§229Ι. ΤΣΙΜΠΟΥΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ὥρα εἶναι περασμένη, τὰ ἑδώλια κενὰ καὶ συνεπῶς θὰ εἶμαι σύντομος. Οὐδεὶς εἰς τὸν τόπον αὐτόν, πλὴν τῶν κομμουνιστῶν, δὲν εἶναι ἀρκετὰ τόσον ἄφρων καὶ τόσον τυφλωμένος ἀπὸ πάθος κομματικόν, ὥστε νὰ ἐπιδεικνύῃ τὴν ἀδιαλλαξίαν καί νὰ θέλῃ τὴν παράτασιν τῆς αἱματοχυσίας. Οὐδεὶς κατὰ συνέπειαν, ἐξαιρουμένων τῶν κομμουνιστῶν, θὰ ἀντεστρατεύετο κατὰ τῶν ἐπιδιωκομένων μέτρων κατευνασμοῦ ἐὰν ἐπίστευεν ὅτι θὰ ἀπέβαινον ἀποτελεσματικὰ καὶ ὅτι θὰ ἐβοήθουν εἰς τὸ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν ὁσημέραι ὀγκουμένην κατὰ τοῦ Κράτους ἀπειλὴν τὴν προερχομένην ἀπὸ τὰς συμμορίας τῶν κομμουνιστῶν, τῶν ὁποίων ἡ δύναμις αὐξάνει καθημερινῶς καὶ ἡ δρᾶσις ἐπεκτείνεται εἰς τὰ τμήματα τῆς Ἑλλάδος καὶ γίνεται ὁσημέραι θρασυτέρα καὶ ἀγριωτέρα. Δὲν πιστεύω ὅμως ὅτι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα προτείνονται θὰ ἀποβοῦν ἀποτελεσματικὰ καὶ ὅτι ἐὰν τὸ Κράτος προχωρήσῃ εἰς τὸν δρόμον τῆς ἐπιεικείας καὶ τῆς ὑποχωρητικότητος, θὰ συντελέσῃ εἰς τὸ νὰ ἐπιτύχωμεν αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦμεν ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ κατευνασμοῦ. Εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῶμεν ὅτι σήμερον εἰς τὰ βουνὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι μὴ ἔχοντες ἐπίγνωσιν τοῦ τί πράττουν, μὴ γνωρίζοντες ποῖον ἐθνοκτόνον κίνημα ἐνισχύουν; Δὲν τὸ πιστεύω καὶ δὲν πιστεύω νὰ εἶναι ἄξιος λόγου ὁ ἀριθμὸς τῶν ἁπλοϊκῶν αὐτῶν ἀνθρώπων τοὺς ὁποίους κακὴ μοῖρα ὡδήγησεν εἰς τὰς τάξεις τῶν προδοτῶν καὶ δὲν πιστεύω ὅτι ἡ μεγάθυμος αὐτὴ χειρονομία τῆς Κυβερνήσεως θὰ εὕρῃ ἀνταπόκρισιν εἰς τὰς πεπορωμένας ψυχὰς τῶν διεστραμμένων αὐτῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔταξαν ὡς κύριον μέσον ἐπικρατήσεως τῶν ἰδεολογικῶν των ἐπιδιώξεων μίαν στυγνὴν βίαν, τὴν ὁποίαν ἀνθρώπινος νοῦς εἶναι δύσκολον νὰ συλλάβῃ. Δὲν πιστεύω ὅτι τὰ προτεινόμενα μέτρα θὰ συντελέσουν εἰς τὴν ἀποσυμφόρησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ βουνοῦ ἀπὸ τοὺς ἐκεῖ ἐμφωλεύοντας ἐχθροὺς τῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος. Ἀφ’ ἑτέρου νομίζω ὅτι θὰ ἔχουν δυσμενέστατον ἀντίκτυπον ἐπὶ τοῦ ἠθικοῦ τῶν πληθυσμῶν τῆς ὑπαίθρου, ὅτι θὰ φέρουν ἐκεῖ τὴν ἀποκαρδίωσιν καὶ τὴν ἀποθάρρυνσιν καὶ ὅτι οἱ ἀγρόται αὐτοὶ οἱ ἁγνοὶ ἀγωνισταί, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν τόσας θυσίας, θὰ ὑφίστανται ἀκόμη τὰ πάνδεινα θὰ ἑρμηνεύσουν κακῶς τὸ μέτρον αὐτό, θὰ τὸ ἐκλάβουν ὡς μίαν ἔνδειξιν ἀδυναμίας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, θὰ λάβῃ τὴν ὄψιν εἰς τὰ μάτια των μιᾶς πράξεως συμβιβασμοῦ καὶ ὄχι μόνον κατευνασμοῦ καὶ θὰ ἠχήσῃ ὡς τὸ προοίμιον μιᾶς νέας καὶ ἀναποδράστου Βάοκιζας. Ἀφ’ ἑτέρου τοὺς ἐγκληματίας, τοὺς συμμορίτας, νομίζω ὅτι τὰ προτεινόμενα μέτρα κατευνασμοῦ θὰ τοὺς ἐνισχύσουν ἠθικῶς, θὰ τοὺς δώσουν θάρρος καὶ θὰ καγχάσουν δι’ ἄλλην μίαν φορὰν οἱ ἰνστρούχτορες καὶ οἱ καθοδηγηταὶ παντὸς φυράματος. Γνωρίζετε ὅλοι, διότι ἀνεπτύχθησαν διὰ μακρῶν ἐνώπιον τῆς Ἀντιπροσωπείας, ποία εἶναι ἡ σημερινὴ κατάστασις εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας τῆς Ἑλλάδος, ὅπου ἔχει κυρίως ἐκδηλωθῆ τὸ ἀντεθνικὸν κίνημα τῶν ἀναρχοκομμουνιστῶν. Διοικητικαὶ ἀρχαί, ὄργανα τῆς τάξεως, οἱ ἐλεύθεροι Ἕλληνες πολῖται εὑρίσκονται συγκεντρωμένοι εἰς τὰς πόλεις καὶ κωμοπόλεις ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει συγκεντρωμένη καὶ οἱονεὶ περιχαρακωμένη μία ἰσχυρὰ στρατιωτικὴ δύναμις. Εἰς τὰς περιοχὰς τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας, εἰς μερικὰ τμήματα τῆς Κεντρικῆς Μακεδονίας καὶ εἰς τὴν Βόρειον Θεσσαλίαν δυστυχῶς ἐπικρατοῦσιν αἱ συμμορίαι τῶν ἀναρχοκομμουνιστῶν καὶ ἔχουν ἐγκαταστήσει ἰδίας ἀρχάς, ἐκεῖ λειτουργοῦν τὰ λεγόμενα λαϊκὰ δικαστήρια, ἔχουν ἐπανασυσταθῆ αἱ ἀπαισίας μνήμης πολιτοφυλακαί, καὶ τοὺς πάντας ληστεύει κατὰ τρόπον συστηματικὸν ἡ Ε.Τ.Α. Αἱ συγκοινωνίαι εἰς αὐτὰ τὰ τμήματα ἐλέγχονται ἀπὸ τοὺς συμμορίτας, οἱ ὁποῖοι ἐλέγχουν καὶ μερικὰς ἀπὸ τὰς μεγάλας ἀρτηρίας τῶν ὁδῶν τῆς Κοζάνης πρὸς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἄλλας ἀρτηρίας νοτιώτερον. Τὴν κατάστασιν αὐτὴν δὲν δυνάμεθα νὰ τὴν ἀντιμετωπίσωμεν παρὰ μόνον μὲ μέτρα ἀνάλογα μὲ τὴν σοβαρότητα τῶν περιστάσεων. Πρέπει νὰ συμβάλουν πλεῖστοι παράγοντες. Ἐὰν ἐξετάσωμεν τοὺς παράγοντας τοῦ ἐσωτερικοῦ θὰ ἴδωμεν ὅτι ἡ ἀντιμετώπισις τῆς καταστάσεως ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τὴν ἱκανότητα, ἀπὸ τὸ θάρρος, ἀπὸ τὴν ἐπιβολὴν καὶ ἀπὸ τὴν ἔξαρσιν τῶν ὀργάνων τῆς Διοικήσεως, νομαρχῶν, γενικῶν διοικητῶν κλπ. Θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν ἱκανότητα τῶν γενικῶν διοικητῶν τῶν μονάδων καὶ ἀπὸ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον θὰ χρησιμοποιηθῇ ὁ στρατός. Χωρὶς νὰ εἶναι κανεὶς εἰδήμων εἰς τὰ στρατιωτικὰ ὅποιος ἐπῆγε καὶ ἐπεσκέφθη τὰς περιοχὰς αὐτὰς θὰ ἀντελήφθη ὅτι αἱ ἐνέργειαι τῶν Ἐαμοκομμουνιστῶν δὲν ἀντιμετωπίζονται διότι αἱ στρατιωτικαὶ δυνάμεις δὲν ἐχρησιμοποιήθησαν ὅπως ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιηθοῦν. Διεξάγομεν ἐκεῖ ἕνα πόλεμον ποὺ ἔχει ἰδιάζουσαν μορφὴν καὶ θὰ ἔπρεπε ἀναλόγως νὰ χρησιμοποιηθῇ ὁ στρατός. Σήμερον ἔχουν ἀναπτυχθῆ διὰ μακρῶν ἀπὸ πολλοὺς προλαλήσαντας τὰ ζητήματα, ἐξ ὅσων ἔχω ἀντιληφθῆ καὶ ὁ ἴδιος ἐκ τῆς ἐπαρχίας τὴν ὁποίαν ἀντιπροσωπεύω ἡ κατάστασις εἶναι ἐκτάκτως σοβαρὰ καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε σήμερον κατὰ πρῶτον νὰ ἀντιμετωπίζεται μὲ μίαν πρᾶξιν ἐπιεικείας. Νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται πρῶτα ἀπ’ ὅλα τὸ Κράτος τὸ ὁποῖον ἕως σήμερα δὲν κατώρθωσε ὄχι μόνον νὰ καταστείλῃ τὴν ἀνταρσίαν ἀλλ’ οὔτε κἂν νὰ τὴν περιορίσῃ εἰς τὰς Βορείους Ἐπαρχίας θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος πρῶτ’ ἀπ’ ὅλα νὰ δείξῃ ὅτι ἔχει τὴν δύναμιν νὰ τοὺς πατάξῃ καὶ ἀφοῦ κτυπήσει τοὺς ἀποδείξει ὅτι εἶναι Κράτος δυνάμεως τότε, τότε μόνον νὰ κάμῃ τὴν χειρονομίαν τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας καὶ τότε μόνον νὰ φανῇ ἐπιεικὲς νὰ συγχωρήσῃ καὶ μερικοὺς ἐκ τῶν συμπραξάντων μὲ τοὺς προδότας. Διότι δὲν εἶναι εὔκολον νὰ πιστεύσωμεν σήμερον ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὰ ὄρη συμμορῖται ποὺ δὲν ξεύρουν τὶ ζητοῦν, ποὺ δὲν ἔχουν συνείδησιν τοῦ τὶ πράττουν, ὅλοι αὐτοὶ εἶναι συνειδητοὶ προδόται. Ἐπὶ πλέον νομίζω ὅτι ἡ κρισιμότης τῶν σημερινῶν περιστάσεων ἐπιβάλλει εἰς ὅλους νὰ ἐξαρθοῦν εἰς τὸ ὕψος τῶν σημερινῶν τραγικῶν συνθηκῶν, ἐγὼ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε καὶ ἡμεῖς ἐδῶ οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους ὀφείλομεν νὰ παραμερίσωμεν ὅτι μᾶς χωρίζει καὶ νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς ὅτι μᾶς ἑνώνει καὶ ἐκεῖνο ποὺ μᾶς ἑνώνει εἶναι ἡ ἰδέα ὅτι ὁ τόπος διέρχεται κίνδυνον σοβαρόν, ὅτι ἡ πατρὶς κινδυνεύει.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Α. Μουστρούφης ἔχει τὸν λόγον.

§231Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Νομίζω καθῆκόν μου, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου διότι ἕνα τόσον σοβαρὸν θέμα συζητεῖται ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων καὶ ἀκόμη ἐκφράζω τὴν ἀπορίαν μου διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τοὺς προλαλήσαντας καὶ σχεδὸν ὅλοι ἄνευ ἐξαιρέσεως διετύπωσαν τὴν γνώμην ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα ὄχι μόνον δὲν θὰ εἶναι, ἀλλὰ θὰ ἀποβῇ καὶ ἐπιβλαβὲς καὶ ἐν τούτοις οἱ πλεῖστοι τῶν συναδέλφων μας, ἀσυνεπεῖς πρὸς ἑαυτούς, ἐξεδήλωσαν τὴν πρόθεσιν νὰ ψηφίσουν τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα. Ὡς πόρισμα τῆς γενομένης μέχρι τοῦδε συζητήσεως ὅλοι ἔχομεν ἀποκομίσει τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ψήφισμα καὶ ἡ ὅλη συζήτησις ἀφοροῦν ὄχι ἁπλῶς εἰς τὸ ζήτημα τῆς Ἀσφαλείας ἀλλὰ ἀφοροῦν εἰς ἕνα ἀκήρυκτον πόλεμον ὁ ὁποῖος διεξάγεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐκ μέρους τῶν ἐξωτερικῶν ἐχθρῶν μας οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν αὐτὰ τὰ ἄθλια ὄντα τὰ ὁποῖα μέχρι τινὸς ὑπῆρξαν Ἕλληνες καὶ τὰ ὁποῖα δέχονται νὰ ἐξυπηρετοῦν τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος μας ὡς ἀνδρείκελα καὶ τοῦτο διότι κάποτε παρεσύρθησαν ἀπὸ τὰς ἀπατηλὰς θεωρίας τοῦ Κομμουνισμοῦ νομίσαντες ὅτι μὲ τὰς θεωρίας αὐτὰς θὰ ἐπιτύχουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θέλουν. Τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἐφαρμοσθοῦν ὡρισμένα μέτρα ἐπιεικείας ἐναντίον τῶν τοιούτων ὀργάνων τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὰ μέτρα ταῦτα δὲν πρόκειται νὰ ἀποβῶσιν τελεσφόρα καὶ συνεπὴς πρὸς ἑαυτὸν εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ εἴπω ὅτι θὰ καταψηφίσω τὸ ψήφισμα. Καὶ ἐπὶ πλέον δηλῶ ὅτι θεωρῶ ἐπάναγκες ἐνώπιον ἑνὸς τοιούτου τρομεροῦ κινδύνου τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζει σήμερον ἡ πατρίς μας, δὲν ὑπάρχει παρὰ ἓν μόνον μέσον πρὸς ἀντιμετώπισίν του καὶ τὸ μέσον αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀείποτε ἐχρησιμοποίησεν ἀνὰ τοὺς αἰῶνας ὁ Ἑλληνισμὸς ὡς ὅπλον διὰ νὰ ἀποκρούσῃ ἀναλόγους κινδύνους, καὶ αὐτὸ εἶναι μόνον ἡ Ἕνωσις. Καὶ τολμῶ νὰ προτείνω καὶ κάμω ἔκκλησιν τόσον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅσον καὶ πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ δώσουν τὰ χέρια καὶ νὰ πραγματοποιήσουν τὸ μοναδικὸν αὐτὸ μέσον μὲ τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν τρομερὸν κίνδυνον ποὺ μᾶς ἀπειλεῖ, καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀξίωσιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§233ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἀναστολῆς τῆς διώξεως ἐπὶ παραβάσει τοῦ Γʹ ψηφίσματος καὶ τῶν περὶ παρανόμου ὁπλοφορίας διατάξεων», ἀναβάλλεται. Ἡ συζήτησις θὰ συνεχισθῇ τὸ ἀπόγευμα τῆς σήμερον ὁπότε θὰ ὁμιλήσουν ὅσοι ἐκ τῶν κ. κ. Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων ἐπιθυμοῦν. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6 μ.μ. (Ὥρα 5.1 5′ π. μ.).