1933.08.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 16η

ΠΕΜΠΤΗΣ 10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1933

Προεδρία κ. Χ. ΒΟΖΙΚΗ

(Ὥρα 6 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ Πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως). (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Οἱ Βουλευταὶ κ.κ. Β. ΑΓΓΕΛΗΣ καὶ Α. ΖΟΥΡΜΠΑΣ καταθέτουσι τηλεγράφημα τῆς ὀργανώσεως ἁλιέων καὶ ψαθοποιῶν λίμνης Γιαννιτσῶν, αἰτούντων τὴν ἀποκατάστασίν των, γεωργικῶς. Ὁ Βουλευτὴς κ. Ν. ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑΚΗΣ ὑποβάλλει ὑπόμνημα, περὶ τῆς καταργήσεως τῶν τεχνικῶν συνεργείων τοῦ ἐθνικοῦ ὀρφανοτροφείου Χανίων Κρήτης. Τὸ Πανεργατικὸν Κέντρον Καλαμῶν ὑποβάλλει ψήφισμα τοῦ Σωματείου φορτοεκφορτωτῶν ξηρᾶς Καλαμῶν, ζητοῦντος τὴν ψήφισιν νόμου χορηγήσεως καὶ εἰς αὐτοὺς βιβλιαρίων ἐργασίας. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότης Ριόλου ὑποβάλλει αἴτησιν τῶν κατοίκων τοῦ προσφυγικοῦ συνοικισμοῦ Ἀπιδεῶνος, ζητούντων τὴν ἀποκατάστασίν των. Ὁ Ναυτικὸς Σύνδεσμος Ἅγιος Νικόλαος, Νέου Κουρὶ Θεσσαλονίκης καὶ τῶν πέριξ συνοικισμῶν, ζητοῦν τὴν ἐλάττωσιν τῆς φορολογίας ἀμμοχαλίκων. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Μικροβουζίου παρακαλεῖ, ὅπως ἐπιστραφῇ εἰς τοὺς κατοίκους τῆς κοινότητός του ἡ χορηγηθεῖσα γεωργικὴ ἔκτασις εἰς τὸ Γεωργικὸν Γραφεῖον Βερμίου Βωδολειβάδου καὶ γήπεδον ποδοσφαίρου. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Σερρῶν ὑποβάλλει ψηφίσματα τοῦ Γʹ Ἐμποροεπαγγελματικοῦ Συνεδρίου Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ παρακαλεῖ, ὅπως ληφθῶσι νομοθετικὰ μέτρα, διὰ τὴν κατάργησιν τῶν λαϊκῶν ἀγορῶν, τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας τῶν καπνεργατῶν, τὴν ἀναστολὴν ἐκδόσεως ἐνταλμάτων προσωποκρατήσεως κλπ. Ὁ Βασίλειος Κοτζακίδης, λοχαγὸς ἐν ἀποστρατείᾳ, ἀποταχθεὶς τῷ 1923, ζητεῖ τὴν ἐπαναφοράν του εἰς τὸ στράτευμα. Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Σταυρουπόλεως παρακαλοῦν, ὅπως πιεσθῇ τὸ ἰταλικὸν μονοπώλιον καπνοῦ καὶ παραλάβῃ τὰ ἀπὸ τριμήνου ἀγορασθέντα καπνά. Ὁ Παναγιώτης Νικολάου, κάτοικος τῆς νήσου Καλάμου, Ἰθάκης, ζητεῖ τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων. Οἱ ἐκ τῆς ἀστυφυλακῆς εἰς τὴν χωροφυλακὴν μετατεθέντες καὶ ἐκ ταύτης ἀποστρατευθέντες ὁπλῖται χωροφυλακῆς ζητοῦν τὴν παροχὴν μερίσματος ἐκ τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ. Ὁ Δ. Λούβαρης, γραμματεὺς τοῦ ἐν Τήνῳ Ἱεροῦ Ναοῦ καὶ Ἱδρύματος «Εὐαγγελιστρίας», διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἄδικον ἀπόλυσίν του. Ἡ Ἕνωσις συνεταιρισμῶν Καρδίτσης παρακαλεῖ, ὅπως ἀνακληθῇ ἡ ἀπόφασις καὶ ἡ δοθεῖσα σχετικὴ διαταγὴ διὰ τὴν ἄρσιν παρὰ προέδρῳ τῶν ἀναστολῶν πληρωμῆς χρεῶν. Ὁ Εὐθύμιος Μαρόπουλος, συνταξιοῦχος κλητήρ, ζητεῖ τὴν αὔξησιν τῆς συντάξεώς του. Ὁ Χρ. Ἀναστασιάδης κάτοικος Θεσσαλονίκης παρακαλεῖ ὅπως ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αἱ γνῶμαι του περὶ διώξεως λαθρεμπορίου. Ἡ Ἕνωσις σταφιδικῶν συνεταιρισμῶν Αἰγιαλείας ζητεῖ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν σταφιδικῶν ἑνώσεων συνεταιρισμῶν, τὴν ἑνιαίαν διαχείρισιν τῆς σταφίδος, τὴν κατάργησιν τῶν δελτίων παρακρατήσεως, τὸν διορισμὸν ἐποπτῶν καὶ ἐλεγκτῶν κλπ. Ὁ κ. Ι. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου· «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 26–6–1933 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 80 τοῦ νόμου 5122 περὶ ἱεραρχίας προβιβασμῶν καὶ καταστάσεως τῶν στελεχῶν τῆς Ἀεροπορίας». Ἡ Ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμου· 1) «Περὶ ὑποχρεωτικῆς ἐκ μέρους τῶν Ἑλληνικῶν τελωνείων ἀποδοχῆς τῶν πιστοποιητικῶν προελεύσεως τῶν Ἐλβετικῶν Ἐπιμελητηρίων καὶ ὡς πρὸς τὴν ἀξίαν τῶν κατ’ ἐκτέλεσιν τελωνιζομένων ἐμπορευμάτων». 2) Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τσεχοσλοβακίας προσωρινῆς συμφωνίας τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰουλίου 1932». Ὁ Βουλευτὴς κ. ΧΡ. ΠΑΝΤΑΖΙΔΗΣ ὑποβάλλει πρότασιν νόμου· «Περὶ τροπολογίας τοῦ ἄρθρου 26 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ Βουλευταί κ.κ. Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ, Γ. ΤΟΥΡΚΟ-

ΒΑΣΙΛΗΣ, Α. ΤΣΙΡΙΓΩΤΗΣ, Δ. ΚΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ, Λ.

ΚΡΙΕΖΗΣ, Α. ΣΤΡΑΤΟΣ, Δ. ΛΟΝΤΟΣ κλπ. ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου· «Περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 10 παράγρ. 5 τοῦ νόμου 3286 περὶ ἐμπράκτου μετανοίας». Ὁ Βουλευτὴς κ. ΣΤ. ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑΚΗΣ ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ μέτρων ἐνισχύσεως τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς». Ὁ αὐτὸς κ. ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ὑποβάλλει ἐπίσης τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας περὶ φορολογίας τῶν σφαζομένων ζώων». Οἱ Βουλευταὶ κ.κ. Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ, Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑ-ΣΗΣ, καὶ Α. ΣΤΡΑΤΟΣ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Κώδικος τῆς Νομοθεσίας περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ τῶν σχετικῶν πρὸς ταύτας τοῦ Ν. 5493 κλπ.». Οἱ Βουλευταὶ κ.κ. Α. ΛΙΒΙΕΡΑΤΟΣ, Ι. ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ-

ΩΤΗΣ, Ι. ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, Γ. ΠΑΡΑΒΑΝΤΗΣ, Γ. ΠΑ-

ΤΖΗΣ, Γ. ΤΣΟΝΤΟΣ–ΒΑΡΔΑΣ, Λ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ κλπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς φορολογικῶν διευκολύνσεων καὶ μειώσεων εἰς τοὺς ὀφειλέτας ἐκ φόρων τοῦ Δημοσίου κλπ». Οἱ Βουλευταὶ κ.κ. Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, Γ. ΑΡΓΥΡΟ-ΠΟΥΛΟΣ, Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ καὶ Δ. ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ Ν. Δ. «Περὶ κυρώσεως ἀποφάσεως Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τῆς καθοριζούσης τὴν ἀξίαν τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς καὶ περὶ διαφόρων δασμολογικῶν διευκολύνσεων ἐπὶ ἐκκρεμοτήτων κλπ». Ὁ Βουλευτὴς κ. Σ. ΣΧΟΙΝΑΣ ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 15) 7) 33 περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 4173 περὶ διαθέσεως καρπώσεως δημοσίων δασῶν κλπ».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων.

§4Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοὶ δοθῇ ὁ λόγος ἐπὶ κατεπείγοντος ζητήματος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§5ΑΛ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, θὰ παρακαλέσω καὶ Ὑμᾶς, ἀλλὰ καὶ τὸν κ. Συνάδελφον, τὸν ζητήσαντα τὸν λόγον, νὰ μοὶ ἐπιτρέψουν νὰ ὁμιλήσω πρῶτος, διότι θὰ εἴπω ἐλάχιστα.

§6Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω καὶ τοὺς κ. κ. Συναδέλφους καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ λείψουν τὰ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, τὰ ὁποῖα κινδυνεύουν νὰ καταστοῦν ἔθιμον. Νὰ καταργηθοῦν αὐτὰ διὰ τὸ κανονικώτερον.

§7Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ζητῶ καὶ ἐγὼ τὸν λόγον, Κύριε Πρόεδρε, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§8ΑΛ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρωθυπουργέ, ἐὰν ἀνεμένατε ἐπὶ δύο λεπτά, θὰ ἐβλέπατε ὅτι τὸ θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω δύο λέξεις, δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως. Ἐξ ἄλλου δὲν ἐζήτησα ἐξ ἀπίνης τὸν λόγον, ἀλλὰ κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς.

§9Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. Βουλευτάς, ὁσάκις ἔχουν νὰ εἴπουν κἄτι τι πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, νὰ συνεννοῶνται πρότερον μετὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς.

§10Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἡ ἀταξία αὐτὴ καὶ ἂν εἶναι ἀταξία, λαμβάνει χώραν ἀπὸ πλείστων ἐτῶν, ὥστε νὰ εἶναι κάπως συγγνωστή, ἔστω καὶ μία, ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ παρέκβασις. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον ἐζήτησα τὸν λόγον, ἀφορᾷ ἀνακινώσεις δημοσιευθείσας εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἐν σχέσει μὲ τὰς χθεσινὰς σκηνάς, καὶ ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν. Πότε θέλετε νὰ δώσω ἐξηγήσεις, ἀφορώσας τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς;

§11Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Θὰ παρακαλέσω νὰ γίνεται προσυνεννόησις μετὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς.

§12ΑΛ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐγὼ ἐννόησα περὶ τίνος πρόκειται. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως βλέπει μίαν ὁρμὴν ἐκ μέρους φίλων του, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ὁμιλοῦν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, καὶ θέλει νὰ τοὺς ἐμποδίσῃ, ἀποκρούων ἡμᾶς.

§13Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε ὅτι δὲν ζητῶ νὰ καθιερωθῇ τι τὸ τακτικώτερον.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει δίκαιον κατὰ τοῦτο: ὅτι οἱ θέλοντες νὰ λάβουν τὸν λόγον, νὰ συνεννοῶνται ἰδιαιτέρως μετὰ τοῦ Προέδρου καὶ ἂν ὁ Πρόεδρος εὕρῃ ὅτι ὑπάρχει τι τὸ κατεπεῖγον τότε νὰ δίδεται ὁ λόγος. Ἤδη ἐγεννήθη ἄλλο ζήτημα. Ἔχει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ ζητήματος ἀφορῶντος τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Ἡ θέσις μου εἶνε δυσχερής. Θὰ εἶμαι κατηγορούμενος ἴσως.

§15Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Κάθε ἄλλο, κ. Πρόεδρε. Κάθε ἄλλο.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπόν, ἔχει τὸν λόγον πρῶτος ὁ κ. Παπαναστασίου.

§17ΑΛ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἀνταποκρίνομαι εἰς τὸ κοινὸν αἴσθημα τῆς Βουλῆς, ἐὰν προτείνω ὅπως τὸ Σῶμα ἐκφράσῃ τὴν εὐαρέσκειάν του εἰς ἕνα παλαιὸν ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος ἐπὶ πεντήκοντα συναπτὰ ἔτη ἐξυπηρέτησε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν εὐόρκως καὶ ἱκανοποιητικῶς. Εἶναι ὁ κ. Μάρκος Μίνδλερ, ὁ ὁποῖος, πράγματι, ἐπὶ μακρὸν μᾶς ἐξυπηρέτησε καὶ νομίζω ὅτι εἶνε καθῆκόν μας νὰ ἐκφράσωμεν τὴν εὐαρέσκειάν μας πρὸς τὸν ἔντιμον καὶ διακεκριμένον τοῦτον ὑπάλληλον.

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§19ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἔχων ἰδίαν ἀντίληψιν καὶ γνῶσιν τῆς ἱκανότητος καὶ τῆς ἐντιμότητος τοῦ κ. Μάρκου Μίνδλερ, ἔσπευσεν, ἀποδεχόμενος τὴν παραίτησίν του, νὰ ἐκφράσῃ πρὸς αὐτὸν τὴν εὐαρέσκειάν του διὰ τὴν μακρὰν καὶ ἔντιμον ὑπηρεσίαν του, νομίζων ὅτι διατυπώνει καὶ τὴν τῆς Βουλῆς.

§20Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Πρὸς τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, βεβαίως, εἶνε σύμφωνος ὅλη ἡ Βουλή, ἡ ὁποία ἔχει ὑπ’ ὄψει της καὶ ἐκτιμᾷ τὴν μακρὰν καὶ τόσον ἠθικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ κ. Μάρκου Μίνδλερ. Καὶ εἰς τοῦτο εἶνε ὁμόθυμος ἡ γνώμη ἡμῶν καὶ καλῶς ἐπράξατε νὰ ἐκφράσητε αὐτὴν τὴν εὐαρέσκειάν σας. Ἐγὼ θὰ προσθέσω ὅτι μετὰ τὴν πρόχειρον συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινεν ἐδῶ, ν’ ἀναγγείλητε εἰς τὸν κ. Μίνδλερ, ὅτι ὁμοθύμως παρ’ ὅλης τῆς Βουλῆς ἐξεφράσθη ἡ εὐαρέσκεια αὐτῆς διὰ τὰς μακρὰς καὶ λίαν εὐδοκίμους ὑπηρεσίας του.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καφαντάρης ἔχει τὸν λόγον.

§22Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, κάμνων χρῆσιν μιᾶς κοινοβουλευτικῆς συνηθείας ἀπὸ πολλοῦ καθιερωθείσης καὶ τῆς ὁποίας χρῆσιν ἐπίσης, ἂν μὴ κατάχρησιν, ἔχει κάμει καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, ἐν σχέσει πρὸς ἀνακοινώσεις, δημοσιευομένας εἰς τὰς ἀπογευματινὰς ἐφημερίδας, εἰς τὰς ὁποίας φέρομαι θέλων νὰ ἐπιρρίψω μομφὴν καὶ ἐπὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, διὰ τὰς χθεσινὰς σκηνάς. Ἡ παρεξήγησις —διότι περὶ παρεξηγήσεως πρόκειται — ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ συνομιλία μου μὲ τοὺς συντάκτας τῶν ἐφημερίδων διεξήχθη ἀπὸ τηλεφώνου. Ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀπολαύων ἀναμφισβητήτως τοῦ σεβασμοῦ ὅλων τῶν κομμάτων, ἀπολαύει καὶ τῆς ἰδικῆς μου ὅλως ἰδιαιτέρας ἐμπιστοσύνης καὶ ἐκτιμήσεως, διὰ τὴν πραγματικὰ ἀμερόληπτον ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων του.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Περδικογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§24Ι. ΠΕΡΔΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ κατακρατήσῃ τὸ παρακράτημα τῆς σταφίδος τώρα, ὁπότε εὑρισκόμεθα εἰς τὰ πρόθυρα τῆς ἐσοδείας, διότι μεθαύριον θὰ ἀρχίσουν οἱ ἔμποροι νὰ ἀγοράζουν. Θὰ παρακαλέσω ἰδιαιτέρως τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἔχει ὑποσχεθῇ τοῦτο, νὰ τὸ πραγματοποιήσῃ.

§25Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Πρὸ εἰκοσαετίας καὶ πλέον ἔχει καθιερωθῇ νὰ καταρτίζωνται κέντρα συγκεντρώσεως χλωρᾶς σταφίδος ἐν Πάτραις. Παραδόξως ἔλαβον σωρείαν τηλεγραφημάτων, διὰ τῶν ὁποίων μοῦ ἀνακοινοῦται —καὶ ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι καὶ οἱ λοιποὶ Βουλευταὶ τῶν σταφιδοφόρων μερῶν ἢ μᾶλλον τῆς ἐπαρχίας Πατρῶν θὰ ἔλαβον καὶ αὐτοὶ τηλεγραφήματα, διὰ τῶν ὁποίων ἀνακοινοῦνται ὅτι δι’ ἀποφάσεως τοῦ Α.Σ.Ο. ἀπαγορεύεται ἡ σύστασις κέντρων συγκεντρώσεως χλωρᾶς σταφίδος ἐν τῇ περιφερείᾳ τῶν Πατρῶν. Τούτῳ τῷ λόγῳ, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἐπείγοντος ζητήματος —διότι ἐπείγεται ὁ τρυγητός—τούτῳ τῷ λόγῳ, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ἵνα διὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου προβῇ εἰς ἐνεργείας, ὅπως ἐπίσης θέλω παρακαλέσει καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅπως προβῇ εἰς ἐνεργείας παρὰ τῷ Α.Σ.Ο. καὶ ἄρῃ τὴν ἀπαγόρευσιν αὐτήν. Αἱ ζημίαι, αἵτινες γίνονται διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς συστάσεως κέντρων συγκεντρώσεως χλωρᾶς σταφίδος ἐν τῇ περιφερείᾳ τῶν Πατρῶν, εἶναι πολὺ μεγάλαι. Πλήττονται οἱ παραγωγοί, καθόσον δὲν δύνανται νὰ διαθέσωσι τὴν δευτέραν καὶ τρίτην ποιότητα, τὴν ὁποίαν ἀποκομίζουν ἀπὸ τὸν δεύτερον καὶ τρίτον τρυγητόν. Πλήττονται ἐπίσης καὶ οἱ ἐργάται καὶ ἔχω σωρείαν τηλεγραφημάτων τῶν ἐργατικῶν Σωματείων καθ’ ἃ, τρισχίλιοι καὶ πλέον ἐργάται ἀναμένουσιν ἀπὸ τὴν ἐργασίαν αὐτὴν νὰ κερδήσωσι τὸν ἄρτον των. Δημιουργεῖται μία κατάστασις ἀπελπιστική. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον πλήττονται καὶ αἱ Οἰνοποιητικαὶ Ἑταιρίαι, αἱ ὁποῖαι ἐν τῇ περιφερείᾳ Πατρῶν καὶ ἐν τῇ πόλει τῶν Πατρῶν δὲν εἶναι ὀλίγαι. Γνωρίζετε δὲ κατὰ πόσον αἱ Οἰνοποιητικαὶ αὐταὶ Ἑταιρίαι συμβάλλουν εἰς τὴν προαγωγὴν τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου. Ἐξάγουσιν οἶνον καὶ εἰσέρχεται συνάλλαγμα, ἐδαπάνησαν δὲ ἑκατομμύρια ὁλόκληρα διὰ κατασκευὴν δεξαμενῶν καὶ δὲν δύνανται νὰ τὰς χρησιμοποιήσωσιν Πληροφοροῦμαι ὅτι ὁ Α.Σ.Ο. ὁ ὁποῖος ἔχει ἰδικάς του δεξαμενάς, ἐπίτηδες δὲν συναινεῖ εἰς τὸ νὰ συσταθῶσι κέντρα συγκεντρώσεως χλωρᾶς σταφίδος ἐν τῇ περιφερείᾳ Πατρῶν, ἵνα ποιήσηται χρῆσιν τῶν ἰδικῶν του δεξαμενῶν. Ἐν ὀνόματι λοιπὸν ἐργατικῶν τάξεων, αἵτινες ὑφίστανται τόσας ζημίας, ἐν ὀνόματι τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται ἐπίσης μεγίστας ζημίας, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἵνα προβῇ εἰς σχετικὰς ἐνεργείας, ὅπως μὴ ἐπιμένῃ ὁ Α.Σ.Ο. εἰς τὸ ν’ ἀρνῆται νὰ συστήσῃ κέντρα συγκεντρώσεως χλωρᾶς σταφίδος ἐν τῇ περιφερείᾳ Πατρῶν.

§26Β. ΣΑΓΙΑΣ. (Ὑφυπουργ. Πολ. Γραφείου). Ὁ Σταφιδικὸς ὀργανισμὸς ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν τῆς μὴ συστάσεως κέντρων συγκεντρώσεως ἐν τῇ περιφερείᾳ Πατρῶν, ἐν τῇ ἀντιλήψει, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὅτι, λόγῳ τῆς καλῆς ποιότητος τῆς σταφίδος, δὲν θὰ ἐχρειάζοντο εἰς τὴν περιφέρειαν Πατρῶν κέντρα συγκεντρώσεως. Κατόπιν ὅμως τηλεγραφημάτων πρὸς τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον, ἐγένοντο τὰ ἀναγκαῖα διαβήματα πρὸς τὸν Α.Σ.Ο. καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἀναθεωρήσῃ οὗτος τὴν ἀπόφασίν του.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα ἤδη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ὁ κ. Νικολίτσας ἐπὶ ἀναφορᾶς Συλλόγου Διδασκάλων Ἀγρινίου περὶ χορηγήσεως τῶν 3) 16 τοῦ μισθοῦ των.

§28Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν διδασκάλων, διότι ὁμολογουμένως ὁ μισθὸς τὸν ὁποῖον λαμβάνουν εἶνε ἀνεπαρκής.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαδάκης.

§30Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χατζῖσκος ἐπὶ ἀναφορᾶς Συλλόγου Ἰδιωτικῶν Ἐκπαιδευτικῶν Λειτουργῶν περὶ ἀπαγορεύσεως προσλήψεως τῶν συνταξιούχων εἰς ἰδιωτικὰ σχολεῖα κλπ.

§32Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λούλης ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἑνώσεως Ἐφέδρων Ὑπαξιωματικῶν Πατρῶν περὶ ἀπομακρύνσεως τῶν συνταξιούχων ἀπὸ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας.

§34ΑΛ. ΛΟΥΛΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολίτσας ἐπὶ ἀναφορᾶς Συλλόγου Κρεοπωλῶν Ἀγρινίου περὶ καταργήσεως τοῦ δημοσίου φόρου ἐπὶ τῶν σφαζομένων ζώων.

§36Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Πρὸ διετίας ἐψηφίσθη νόμος περὶ φορολογίας τῶν σφαζομένων ζώων, μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι ἐψηφίζετο πρὸς προστασίαν τῶν κτηνοτρόφων. Ἐνῷ δὲ πρὸ τοῦ νόμου αὐτοῦ εἰσεπράττοντο τότε 7 ἑκατομμύρια, διὰ τοῦ νέου νόμου εἰσπράττονται 30 ἑκατομμύρια. Ὁ φόρος οὗτος εἶναι ἐπαχθέστατος, πολλῷ μᾶλλον διὰ τοὺς κτηνοτρόφους, παρὰ διὰ τοὺς καταναλωτάς. Καὶ εἰσάγεται μὲν πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ Ν. Δ., τὸ ὁποῖον ρυθμίζει ἄλλως τὰ τοῦ φόρου αὐτοῦ, ἀλλ’ αἱ μεταβολαὶ δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς, ὥστε νὰ ἀνακουφίσουν τοὺς κτηνοτροφικοὺς πληθυσμοὺς τοὺς πληττομένους ἐκ τοῦ ἐπαχθεστάτου αὐτοῦ φόρου τῶν σφαζομένων ζώων. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του, ὅτι ὁ κόσμος αὐτὸς πλήττει τὰς πενεστέρας τάξεις καὶ ἔχει ἀνάγκην ριζικῆς διαρρυθμίσεως, διότι ἡ ἐξακολούθησις τῆς ἐπαχθεστάτης αὐτῆς φορολογίας εἶνε καταστρεπτικὴ διὰ τὸν κτηνοτροφικὸν κόσμον καὶ γενικῶς διὰ τὸν γεωργικὸν καὶ ἀγροτικὸν τοιοῦτον.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λούλης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§38ΑΛ. ΛΟΥΛΗΣ. Δὲν συμφωνῶ ἀπολύτως πρὸς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Συναδέλφου ἐξ Ἀγρινίου, διότι εἶμαι εἷς ἐκ τῶν κυριωτέρων ὑποστηρικτῶν τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ. Πρὶν ἢ ὑποβληθῇ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν αἱ στατιστικαί, ἐξ ὧν προκύπτει ὅτι πρὸ τῆς μετατροπῆς τοῦ φόρου αὐτοῦ εἰσεπράττοντο 23 ἑκατομμύρια τὸ μίνιμουμ μέχρι 30 τὸ μάξιμουμ. Ὁ φόρος αὐτὸς τῶν αἰγοπροβάτων ἦτο ἐπαχθής, διότι οἱ μετρηταί, οἱ διοριζόμενοι ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ἐμέτρων τὰ αἰγοπρόβατα τὸν Μάρτιον, ἂν δὲ συνέβαινε μία ἐπιζωοτία τὸν Ἰούνιον ἢ ἄλλον μῆνα, ὁ κτηνοτρόφος ἦτο ὑποχρεωμένος, καίτοι εἶχεν ἀποθάνει τὸ ζῶον, νὰ πληρώσῃ τὸν φόρον. Ἡ φορολογία, ἡ σημερινή, καθ’ ὃν τρόπον διερρυθμίσθη εἶναι δικαιοτέρα. Συμφωνῶ ὅμως μὲ τὸν ἀξιότιμον Συνάδελφον ἐξ Ἀγρινίου, ὅτι ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐφαρμόζεται ἡ νῦν φορολογία, καθίσταται ἐπαχθεστέρα εἰς βάρος τῶν χωρικῶν, διότι προκειμένου ἕνας χωρικὸς νὰ σφάξῃ ἕνα ἀρνὶ τριῶν ὀκάδων ὑφίσταται τὴν ἐπίθεσιν τοῦ ἐκμισθωτοῦ τοῦ φόρου τῶν σφαζομένων ζώων. Ὁ νόμος, κατ’ ἐμέ, καλῶς ἔχει, μόνον θὰ χρειασθῇ μία αὐστηρὰ διαταγὴ ἢ ἔστω τροποποίησις τῶν διατάξεων αὐτοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς του. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀντιλήψεις μου.

§39Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶναι ὁ ἐπαχθέστερος καὶ ὁ μᾶλλον πιεστικὸς φόρος.

§40Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἡ φορολογία, ἡ ὁποία σήμερον ἐπιβάλλεται μὲ τὸν νέον νόμον, εἶναι βαρυτέρα τῆς τοῦ προηγουμένου.

§41Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὅταν ἀνελάβαμεν τὴν Ἀρχήν, εὑρέθημεν πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ὡς ἐκ τούτου ἠναγκάσθημεν νὰ ἀκολουθήσωμεν τὸν νόμον αὐτόν, ἠναγκάσθημεν νὰ ἐπιβάλωμεν τὰς ἐνοικιάσεις καὶ μὲ τοὺς ἐνοικιαστὰς αὐτοὺς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ ἔτος νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν νόμον. Βεβαίως ὑπάρχουν πολλὰ τρωτὰ εἰς τὸν νόμον αὐτόν, ἀλλὰ πρὸς τὸ παρὸν δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τὰς σχετικὰς τροποποιήσεις.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς Προέδρου Συνεταιρισμοῦ Ἀποκαταστάσεως Ἀγροκτήματος Σαβάκας περὶ διαγραφῆς τῶν συνεταίρων ἐκ τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀποκαταστάσεως Καλογερικοῦ.

§43Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Τὸ ζήτημα ἔχει λυθῆ καὶ συνεπῶς νὰ διαγραφῇ.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παΐζης ἐπὶ ἀναφορᾶς Λαοῦ Πάλλης, διαμαρτυρομένου κατὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§45Α. ΠΑΪΖΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπούμπουλης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐν πολεμικῇ ἀποστρατείᾳ Ταγματάρχου τῆς Στρατολογίας Δρέλια Περικλῆ περὶ προαγωγῆς του εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντισυνταγματάρχου.

§47Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἔχω νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει, αὐτὴν τὴν ἀναφοράν. Εἶναι πρᾶγμα ἄδικον ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος προσέφερεν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Κράτος, νὰ στερῆται τοῦ βαθμοῦ, διότι ἔγινεν ἕν λάθος εἰς τὸν νόμον.

§48Γ. ΤΣΟΧΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψει σοβαρῶς ἡ αἴτησις τοῦ ἐν λόγῳ ταγματάρχου.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολίτσας ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Ἀθ. Ἀλεξοπούλου, Θ. Ἰωάννου καὶ Β. Νικολοπούλου περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 4448.

§50Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. Βουλευτὴς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Αʹ Συνεδρίου τῶν Μέσων Δασικῶν Ὑπαλλήλων τῆς Ἑλλάδος περὶ ἐπιλύσεως διαφόρων ἐκκρεμῶν ζητημάτων των.

§52Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολίτσας ἐπὶ ἀναφορᾶς μονίμων ὑπαλλήλων τῆς Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας περὶ ἐγγραφῆς των εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων.

§54Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπούμπουλης ἐπὶ ἀναφορᾶς Ε. Βουκίδη περὶ ἐπαναφορᾶς του εἰς τὸ Σῶμα Ἀεροπορίας.

§56Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Θὰ εἶχον νὰ συστήσω εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας, ὅτι ἡ γενομένη πρὸς ἡμᾶς δήλωσις δὲν εἶναι ἀρκετή. Θὰ ἔπρεπε νὰ προσέξῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα, διότι εἶναι ἕνα ζήτημα δικαιότατον.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαναστασίου ἐπὶ ἀναφορᾶς Δημάρχου Κομοτιναίων περὶ μὴ καταργήσεως τοῦ Ἐφετείου Θράκης.

§58ΑΛ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν φαντάζομαι, κ. Πρόεδρε, ὅτι αὐτὴ ἡ πληροφορία περὶ καταργήσεως τοῦ Ἐφετείου Κομοτινῆς πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῇ. Ἀρκετὰ ἔχουν ἐγκαταλειφθῆ αἱ Νέαι Χῶραι, ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζωμεν καὶ νέα δείγματα περιφρονήσεως τῶν πληθυσμῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πολλὰ συνεισέφερον εἰς τὸν δημόσιον θησαυρόν. Παρακαλῶ νὰ παύσῃ νὰ γίνεται σκέψις περὶ καταργήσεως τοῦ Ἐφετείου Κομοτινῆς, τοῦ ὁποίου ἡ λειτουργία εἶναι σπουδαιοτάτη.

§59ΣΠ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Σκέψις ἐγένετο, ἀλλὰ ἐγκατελείφθη.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κούνδουρος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Λασιθίου περὶ παρατάσεως προθεσμίας τοῦ νόμου 4428.

§61Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Αὐτὴ ἡ ἀναφορὰ ὑπεβλήθη κατὰ τὴν διαλυθεῖσαν Βουλήν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφεται. Παρελθούσης τῆς κεκανονισμένης ὥρας, αἱ ὑπόλοιποι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἀναβάλλονται. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ ὑπὸ τῆς Γερουσίας, μετὰ τὴν ψήφισίν του ὑπὸ τῆς Βουλῆς, τροποποιηθέντος σχεδίου νόμου «Περὶ κυρώσεως 1) τοῦ ἀπὸ 29)29 Ὀκτωβρίου 1932 Ἀναγκαστικοῦ Διατάγματος περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἑρμηνείας τοῦ νόμου 4428 περὶ τρόπου διακοπῆς τῆς παραγραφῆς κλπ. καὶ 2) τοῦ ἀπὸ 30 Ἰανουαρίου 1933 ὁμοίου Διατάγματος περὶ παρατάσεως τῶν δύο τριμήνων προθεσμιῶν κλπ».

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ τὸ σύνολον).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ἀπριλίου 1933 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 5096 τοῦ 1931 καὶ συναφῶν τινων διατάξεων».

§66ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου· «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἐσθονίας ἐπελθούσης συμφωνίας τῆς 22 Ἰανουαρίου 1933 περὶ καταργήσεως τοῦ δασμολογικοῦ μέρους τῆς Ἑλληνο–Ἐσθονικῆς συμβάσεως τῆς 4 Ἰουλίου 1927».

§69Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, δι’ ὀλίγων θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ὡς εἰσηγητὴς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου κυροῦται ἡ συμφωνία μεταξὺ Ἐσθονίας καὶ Ἑλλάδος, ἡ ὁποία συνήφθη δι’ ἐπιστολῶν, ἀνταλλαγεισῶν κατὰ τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον. Τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως ἔχει ὡς ἑξῆς: Δυνάμει τῆς ἐμπορικῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία συνήφθη τῷ 1927 μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἐσθονίας, παρεχωρήθησαν εἰς τὴν Ἐσθονίαν καὶ δασμολογικαὶ διευκολύνσεις. Τῷ 1930, κατόπιν διαμαρτυριῶν τῶν ἐπιπλοποιῶν καὶ ξυλουργῶν ἐζητήθη, ὅπως τροποποιηθῇ τὸ μέρος τῆς συμβάσεως, τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὸν σταθερὸν δασμὸν ὁ ὁποῖος ἐδόθη εἰς τὴν ἐπεξειργασμένην ξυλείαν. Πράγματι δὲ δι’ αὐτὸ εἶχε παραχωρηθῇ εἰς τὴν Ἐσθονίαν προστατευτικὸς δασμὸς κατὰ 24 δραχμάς, συνεπείᾳ δὲ τούτου οἱ ἕλληνες ἐπιπλοποιοὶ δὲν ἠδύναντο νὰ συναγωνισθοῦν καὶ ἐστεροῦντο ἐργασίας. Ἡ Ἐσθονία τότε ἔφερεν ἀντιρρήσεις καὶ ἐζήτησεν ἀνταλλάγματα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα ἡ Ἑλλὰς δὲν ἦτο δυνατὸν ν’ ἀποδεχθῇ. Ἡ σύμβασις ἔμεινεν ἐκκρεμὴς ἔκτοτε συνεπείᾳ τῆς κρίσεως τῆς οἰκονομικῆς καὶ τῶν περιορισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐτέθησαν εἰς τὰς ἐξαγωγὰς τοῦ συναλλάγματος ὅσον καὶ εἰς τὴν εἰσαγωγὴν ἐμπορεύματος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν ἐγεννᾶτο δὲ πλέον ὁ λόγος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐβασίσθη ἡ αἴτησις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1932 ἡ Ἐσθονικὴ Κυβέρνησις ἐζήτησε τὴν κατάργησιν τοῦ δασμολογικοῦ μέρους τῆς συμβάσεως, διότι ἤθελε ν’ ἀποκτήσῃ δασμολογικὴν ἐλευθερίαν, καὶ ἀκριβῶς ἐπὶ τῆς αἰτήσεως ταύτης συνῆλθε τὸ Διαρκὲς Συμβούλιον τῶν Δασμολογικῶν Συμβάσεων καὶ ἀπεφάνθη παμψηφεὶ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς αἰτήσεως, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον εἰς τὴν Ἐσθονίαν δὲν εἰσήγετο τίποτε. Κατόπιν τούτου ἡ Ἐπιτροπὴ παμψηφεὶ ἐδέχθη τὴν κύρωσιν καὶ συνιστᾷ αὐτήν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν, δέχεται νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ. συζήτησιν;

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ νομοσχέδιον).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου· «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 14)12)1932 Ν. Δ. περὶ εἰσαγωγῆς ἀτελῶς ἢ ἐπὶ ἠλαττωμένῳ δασμῷ ἀραβοσίτου καὶ κριθῆς».

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζαΐμης.

§75ΦΩΚ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἤθελα νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐφόσον εὑρισκόμεθα εἰς τὴν κύρωσιν τοῦ βασικοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος, νὰ περιλάβωμεν καὶ τὸ Διάταγμα τῆς παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν, ὥστε διὰ λόγους πρακτικῆς σκοπιμότητος νὰ δημοσιευθῇ εἷς νόμος. Νὰ ψηφισθῇ σήμερον ἐφ’ ἅπαξ καὶ αὔριον τὸ σύνολον.

§76Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἶμαι σύμφωνος.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κούνδουρος.

§78Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Καὶ ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι γίνεται μεγάλη κατανάλωσις τῆς κριθῆς. Τ’ ἀνωτέρω ποσά, 75 χιλιάδες διὰ τὴν κριθὴν καὶ 75 χιλιάδες διὰ τὸν ἀραβόσιτον εἶναι ἐλαχιστότατα. Θὰ παρακαλέσω εἰς τὸ μέλλον νὰ αὐξηθοῦν αἱ ποσότητες καὶ νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ μεγαλειτέρων ποσοτήτων, διότι χρησιμοποιοῦνται καὶ διὰ τὴν τροφὴν τῶν ἀνθρώπων.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§80Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε δηλῶ ὅτι ἀποσύρω τὸ σχέδιον νόμου· «Περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς συνταξίμου τῆς ὑπηρεσίας περὶ ἧς τὸ ἄρθρον 41 τοῦ νόμου 3744 περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς συνταξίμου τῆς ὑπηρεσίας ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως».

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου· «Περὶ καταργήσεως δασμολογικῶν τινων ἀπολαβῶν καὶ περὶ καταβολῆς τῶν δασμῶν».

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζαΐμης.

§83Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἤθελα νὰ συστήσω τὸ ἑξῆς. Ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, πληροφοροῦμαι δὲ ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν γίνεται μία σοβαρὰ ἐργασία περὶ ριζικῆς λύσεως τοῦ ζητήματος, αὐτοῦ, ἐπειδὴ δὲ, ἐπαναλαμβάνω, τὸ νομοσχέδιον εἶνε παλαιὸν καὶ δὲν ἐκπληροῖ πραγματικὸν σκοπόν, δηλ. δὲν ἀποτελεῖ οὐδὲν βῆμα πρὸς τὴν πραγματικὴν κατάργησιν, ἀλλ’ ἀποτελεῖ κατάργησιν παλαιοῦ νόμου, θὰ παρακαλέσω νὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ γίνῃ κἄτι τι πραγματικόν.

§84Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπουρ. Οἰκονομικῶν). Πολὺ καλά. Ἀναβάλλεται.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου· «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας περὶ φορολογίας τῶν σφαζομένων ζώων».

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κούνδουρος.

§87Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὅτε, Κύριοι Βουλευταί, ἐφηρμόζετο τὸ ἄλλο ἐκεῖνο τετραετὲς σχέδιον, ἐπὶ Κυβερνήσεως Βενιζέλου, ἐπεκροτήσαμεν ὅλοι τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου τῶν αἰγοπροβάτων καὶ ἐνεκρίναμεν τὴν ἐπιβολὴν τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν σφαζομένων ζώων, διότι ὁ φόρος, ὁ καταργηθεὶς, ἦτο δυσχερέστερος εἰς τὴν βεβαίωσιν καὶ ἐγεννῶντο πολλὰ ζητήματα καὶ εἰς βάρος τῶν ἰδιωτῶν καὶ εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου. Εἴχομεν τότε τὴν τιμὴν νὰ ὑποδείξωμεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ὤφειλε νὰ καθιερώσῃ διαβαθμίσεις τινάς εἰς τὴν ἐπιβολὴν φορολογίας καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν τὰς ἀπεδέχθη, διὰ λόγους προφανῶς ταμειακοὺς, καὶ οὕτω ἐπεβλήθη φορολογία 60 δρχ. κατὰ κεφαλὴν ἐφ’ ἑκάστου σφαζομένου χοίρου καὶ ἀνεξαρτήτως πρὸς τὸ βάρος του. Ἑξήκοντα δραχμὰς ἐπλήρωνε τὸ χοιρίδιον τῶν 2 ἢ 3 ὀκάδων, ἑξήκοντα δραχμὰς ἐπλήρωνε καὶ ὁ χοῖρος τῶν 250 ἢ 300 ὀκάδων. Ἦτο τὸ πρᾶγμα τόσον ἄδικον, ὥστε δὲν ἠδύνατο νὰ ἀνθέξῃ ἐπὶ πολὺ καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ 1932 ἐδέχθη νὰ μετριάσῃ τὴν ἀδικίαν. Ἐψηφίσθησαν τότε δύο διατάξεις. Κατὰ τὴν μίαν διάταξιν, τὰ χοιρίδια τὰ κάτω τῶν ἕξ ὀκάδων ἐπλήρωναν τὸν ἥμισυ φόρον, κατὰ τὴν δευτέραν διάταξιν, τὰ χοιρίδια, τὰ κάτω τῶν 6 ὀκάδων, εἰς πόλεις κάτω τῶν 2½ χιλιάδων κατοίκων δὲν ἐπλήρωναν κανένα φόρον. Ἀλλὰ τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ὡς ἄνω ἡ ἰδία Κυβέρνησις, διὰ νὰ μετριάσῃ τὴν γενομένην ἀδικίαν, δὲν ἦτο ἀρκετόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰσηγεῖται σήμερον εἰς τὴν Βουλὴν μίαν διόρθωσιν ἑνὸς λάθους, τὸ ὁποῖον ἔγινεν, ὡς πρὸς τὸν χρόνον τῆς ἰσχύος τῶν τροποποιήσεων ἐκείνων, τῶν ὁπωσδήποτε ἐλαφρυντικῶν διὰ τὴν φορολογίαν. Τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον θέλει νὰ κανονίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς σήμερον, ὅπως ἀναφέρει τοὐλάχιστον εἰς τὴν αἰτιολογικήν του ἔκθεσιν, εἶναι τοῦτο· ἂν πρέπῃ νὰ ἰσχύσουν αἱ τροποποιήσεις ἐκεῖναι ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1932 ἢ ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1933, καὶ τοῦτο διότι ἐγεννήθη ζήτημα ἐπιστροφῆς φόρου καὶ ζήτημα ἐπιστροφῆς χρημάτων εἰς τοὺς ἐνοικιαστὰς τοῦ φόρου. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Πρόκειται περὶ τακτοποιήσεως ἀνωμαλίας καὶ ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ παράσχῃ τὴν συγκατάθεσίν της εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὅμως ταύτῃ, εἶναι νομίζω, δίκαιον νὰ ἀρθῇ καὶ ἡ βασικὴ φορολογικὴ ἀδικία, ἡ ὁποία τείνει εἰς τὰ χωρία νὰ στραγγαλίσῃ τὴν οἰκιακὴν κτηνοτροφίαν, ἥτις, ὡς γνωστόν, ἀποτελεῖ μέγιστον οἰκονομικὸν παράγοντα. Ἀσχέτως πρὸς τὸ ὅτι τὰ μικρὰ χοιρίδια τῶν 2,3,4 ὀκάδων πληρώνουν ὅ,τι καὶ οἱ μεγάλοι χοῖροι, οἱ χοῖροι, οἱ ἐντόπιοι, δὲν δύνανται νὰ ὑπερβοῦν εἰς βάρος τὰς 50 ὀκάδας, καὶ πληρώνουν 60 δραχμὰς κατὰ κεφαλήν, ἐνῷ οἱ ἄλλοι χοῖροι, οἱ ὁποῖοι εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἢ ἀνατρέφονται εἰς κτηνοτροφεῖα ἀνέρχονται εἰς 300 ὀκάδας, πληρώνουν ἐπίσης 60 δραχμὰς φόρον. Νομίζω ἑπομένως, ὅτι πρέπει νὰ καθιερώσωμεν 3 ἢ 4 κατηγορίας, μέχρι π. χ. βάρους 10 ὀκ. νὰ ἀφήσωμεν τοὺς χοίρους γενικῶς ἀφορολογήτους, ἀσχέτως μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν κατοίκων. Μέχρι τῶν 80 ὀκάδων νὰ τοὺς φορολογήσωμεν μὲ 20 δραχμάς, μέχρις 100 ὀκάδων μὲ 40 δραχμὰς καὶ πέραν τούτου νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν φορολογίαν τῶν 60 δραχμῶν.

§88ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ εἶναι δύσκολος ἡ βεβαίωσις.

§89Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἡ ἀπόστασις ἀπὸ τῶν 10 μέχρι τῶν 50 ἢ 100 ὀκάδων εἶναι τοιαύτη, ὥστε ἄνευ ζυγίσματος κἂν δύναται νὰ καθορισθῇ. Ἀλλά, καὶ ἂν πρόκειται νὰ ἐπιφέρῃ ἐνόχλησίν τινα περὶ τὴν εἴσπραξιν, εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ διαρρύθμισις αὕτη καὶ ἡ τροπολογία μου εἶναι ἐνδεδειγμένη ἐκ τῶν πραγμάτων. Δὲν θὰ εἶναι δὲ πρὸς τιμὴν καὶ πρὸς ὄφελος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐφαρμόζει καὶ αὐτὴ τὸ τετραετὲς οἰκονομικὸν σχέδιον της, γενομένου λόγου περὶ τῆς φορολογίας αὐτῆς νὰ ἀφήσῃ τὴν ἀδικίαν, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησε τὸ παρελθὸν καὶ νὰ μὴ ἐπωφεληθῇ τῆς εὐκαιρίας νὰ τὴν διορθώσῃ, ἀποκαθιστῶσα τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ δίκαιον καὶ τὸ συμφέρον εἴς τε τὸ Κράτος καὶ τοὺς ἰδιώτας.

§90Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπουρ. Οἰκονομικῶν). Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἐφηρμόζετο ἐπὶ δύο ἔτη καὶ ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον, ὁπότε ἐγένοντο δημοπρασίαι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἀνεκαλύφθησαν τὰ λάθη τοῦ ἐφαρμοζομένου νόμου. Λοιπὸν αἱ δημοπρασίαι ἐγένοντο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν λαθῶν. Ὡς ἐκ τούτου ὑπάρχουν σήμερον ἀνειλημμέναι ὑποχρεώσεις ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ, ποὺ πρόκειται νὰ ψηφισθῇ σήμερον. Ἤδη δὲ ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις εἶχεν ἀναλάβει νὰ κάμῃ τὰς δημοπρασίας αὐτὰς ἐπὶ τῇ βάσει πρακτικοῦ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Καὶ ὁ νόμος αὐτός, ὁ σημερινός, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἢ ἐπικύρωσις τοῦ παλαιοῦ νόμου. Δι’ αὐτοῦ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι, δυστυχῶς, δὲν ἠμποροῦμε νὰ τὸν τροποποιήσωμεν.

§91Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πῶς δὲν ἠμποροῦμεν;

§92Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὄχι ἐφέτος.

§93Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι ἂν ἀναγνωρίζεται ἡ βασιμότης τῶν παρατηρήσεων, διότι ἂν θὰ ἐφαρμοσθῇ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἢ ὄχι, αὐτὸ εἶναι ζήτημα ἄλλο, διὰ τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖτε νὰ λάβητε πρόνοιαν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Πρόκειται διὰ τὸ μέλλον. Ἐὰν ἀναγνωρίζετε τὴν βασιμότητα τῆς παρατηρήσεως εἶναι δυνατὸν νὰ καταχωρίσητε τοῦτο εἰς τὸ νομοσχέδιον. Θέλετε νὰ μεταβάλητε τὴν βάσιν τῶν δημοπρασιῶν; Λάβετε καὶ περὶ αὐτοῦ μίαν πρόνοιαν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ.

§94Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Πάντως πρέπει νὰ διορθωθῇ.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλκάνης.

§96Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς νόμου, ὁ ὁποῖος θίγει σπουδαιότατα συμφέροντα τῆς μᾶλλον δυστυχούσης τάξεως, τῆς τάξεως τῆς ἀγροτικῆς. Ὅλοι ἀνεξαιρέτως γνωρίζομεν ὅτι εἶναι ἡ μᾶλλον πολυπαθὴς τάξις ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐργάζεται χωρὶς νὰ ἀποκερδαίνῃ τίποτε, ἐκείνη, ἡ ὁποία νυχθημερὸν εὑρίσκεται εἰς τοὺς ἀγροὺς ἀνυπόδητος, ἄνευ τροφῆς, ἐργαζομένη ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς μέχρι τῆς δύσεως τοῦ ἡλίου, χωρὶς ν’ ἀπολαμβάνῃ οὐδὲν ἀπολύτως ἀγαθόν, συντηρουμένη μόνον μὲ ἕνα κομμάτι ψωμί. Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, νὰ ληφθοῦν βασικώτατα μέτρα διὰ τὴν τάξιν αὐτήν, τοὐλάχιστον διὰ τὰ χωριά, τὰ μικρά, διὰ τὴν ὕπαιθρον ἐν γένει χώραν, ἵνα καταστῇ δυνατόν, ἂν ὄχι ἐν τῷ συνόλῳ, ἀλλὰ κατὰ τὸ μεγαλείτερον μέρος, νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὸν φόρον αὐτόν, τὸν ὁποῖον θεωροῦν, καὶ πάνυ ὀρθῶς, ὡς φόρον ἀπολύτως πιεστικόν. Θὰ παρεκάλουν λοιπόν, ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς νὰ τεθῇ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν, τοὐλάχιστον εἰς τὰ χωρία τὰ κάτω τῶν 3000 κατοίκων, νὰ μὴ ἐπιβάλεται φορολογία, προκειμένου περὶ σφαζομένων ζώων.

§97ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν διαγράφεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἡ διάταξις ὅσον ἀφορᾷ τὰ χοιρίδια διὰ κάτω τῶν 2.500 κατοίκων;

§98Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Μάλιστα, ἀλλὰ μόνον διὰ τὰ χοιρίδια. Ἐγὼ προτείνω ὅπως ἡ διάταξις ἐκείνη ἐπεκταθῇ γενικῶς ἐφ’ ὅλων τῶν σφαζομένων ζώων. Λάβετε δὲ ὑπ’ ὄψιν ὅτι πρόκειται περὶ ἀμέσου φορολογίας, τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται ἀμέσως ὁ ἀγρότης, ὅτι πρόκειται περὶ φορολογίας, ἡ ὁποία, κ. Ὑπουργέ, πλήττει κυρίως τοὺς πτωχοὺς καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πωλήσουν κἄτι τι διὰ νὰ καλύψουν καὶ νὰ ἐπουλώσουν μίαν πληγήν, ἐκείνους δηλαδή, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ σφάξουν διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἕνα ζῶον. Συνήθως εἰς τοὺς ἀγρότας, εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν χωρικῶν, οὐδεὶς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος διὰ μίαν εὐμάρειαν καὶ ἕνα πολυτελῆ βίον θὰ σφάξῃ οἱονδήποτε ζῶον, ἀλλὰ σφάζει τὸ ζῶον του, διότι ἔχει ἀπόλυτον λόγον νὰ ἐπουλώσῃ μίαν σοβαρὰν πληγήν.

§99Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Τὰ σφαζόμενα πρὸς ἰδίαν χρῆσιν ζῶα δὲν ἀπαλλάσσονται;

§100Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐξαιρεῦνται τοῦ φόρου εἷς χοῖρος καὶ ἕν ἐρίφιον.

§101ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς τὰ χωριὰ σφάζουν ἕνα ζῶον δέκα ὀκάδων καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ τὸ φᾶνε ὅλο. Δι’ αὐτὸ δίδουν τὸ ὑπόλοιπον εἰς τοὺς γείτονας. Χαρακτηρίζονται ὡς πωλοῦντες καὶ οὗτοι;

§102Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι σφάζουν διὰ νὰ τὸ φάγουν. Ἐγὼ μάλιστα θὰ ἤμην καὶ αὐστηρότερος δι’ αὐτούς. Ἐγὼ προχωρῶ καὶ λέγω· ἐὰν ἀπαλλάσσηται ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος σφάζει ἕν ζῶον διὰ νὰ τὸ φάγῃ, πρέπει κατὰ μείζονα λόγον νὰ ἀπαλλαγῇ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος τὸ σφάζει διὰ νὰ πάρῃ κινίνο διὰ τὰ παιδιά του καὶ ψωμὶ διὰ τὴν οἰκογένειάν του. Διὰ τίνα λόγον, ὅπως ὀρθῶς ἀπαλλάσσῃ τὸ νομοσχέδιον τοὺς σφάζοντας δι’ ἰδίαν χρῆσιν, νὰ μὴ ἀπαλλάσσῃ καὶ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος σφάζει διὰ νὰ ἐπουλώσῃ μίαν ἀνάγκην, διὰ νὰ ἀγοράσῃ κινίνο, διὰ νὰ πληρώσῃ τὸν ἰατρόν, διὰ νὰ πάρῃ ψωμί; Γνωρίζετε δὲ ὅλοι ὅτι σήμερον οἱ ἀγρόται δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἠμποροῦν νὰ πληρώσουν φάρμακα, ἰατροὺς καὶ τὸ ψωμί των ἀκόμη. Συνηγορεῖ λοιπὸν ἀπόλυτος λόγος καὶ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη ὅπως ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον αὐτὸ γενικῶς εἰς τὰ χωρία τὰ κάτω τῶν 2500 κατοίκων. Σημειώσατε δὲ, Κύριοι Βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι καὶ ἡ ζημία τοῦ δημοσίου μεγάλη διότι εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα, εἰς τὰ χωρία ἐκεῖνα, δὲν γίνεται κατ’ οὐδένα λόγον μεγάλη κίνησις σφαζομένων ζώων, διότι οὔτε αὐτοὶ τὰ τρῶνε παρὰ εἰς ἐξαιρετικὰς περιστάσεις καὶ ἑορτάς, οὔτε καὶ τὰ σφάζουν διὰ νὰ πληρώσουν τίποτε γλέντια καὶ νὰ ἱκανοποιήσουν ἄλλας ἀνάγκας πλὴν τῶν ἐπιτακτικῶν τοιούτων. Συνεπῶς καὶ ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου δὲν θὰ εἶναι μεγάλη. Ἐκεῖ ποὺ γίνεται μεγάλη κατανάλωσις, εἰς τοὺς μεγάλας πόλεις, τὰς Ἀθήνας, τὸν Πειραιᾶ, τὴν Θεσσαλονίκην, τὰς Πάτρας καὶ τὰς πόλεις, τὰς ἄνω τῶν 3.000 κατοίκων, βεβαίως ἐκεῖ δικαιολογεῖται ὁ φόρος. Ἀλλ’ ἐκεῖ, ποὺ ὁ χωρικὸς σφάζει ἕν ζῶον διὰ νὰ θεραπεύσῃ μίαν ἀνάγκην του πρέπει νὰ δώσωμεν εἰς αὐτὸν τὴν ἀντίληψιν ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι παρὰ τὸ πλευρόν του καὶ ἐπισκοπεῖ τὰς ἀνάγκας του. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ὁ λόγος καὶ ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη νὰ χωρήσῃ ἐπέκτασις τοῦ μέτρου καὶ εἰς τοὺς γεωργοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω, ἀναξιοπαθοῦν ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην τάξιν.

§103Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Συνηγορεῖτε δηλαδὴ εἰς ὁλοσχερῆ κατάργησιν;

§104Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ζητῶ τὴν ἐπέκτασιν ὄχι μόνον ἐπὶ τῶν σφαζομένων χοίρων, τῶν δι’ ἰδίαν ἀνάγκην, ἀλλὰ ἐπὶ παντὸς ζώου, τὸ ὁποῖον σφάζεται εἰς χωρία κάτω τῶν 2½ χιλιάδων κατοίκων — δηλαδὴ εἰς τὰ μικρὰ χωρία, ὅπου οἱ χωρικοὶ δὲν σφάζουν τὰ ζῶα των διὰ νὰ διασκεδάσουν, ἀλλὰ ἵνα πληρώσουν, ὅπως εἶπον, τὸν ἰατρὸν ἢ ν’ ἀγοράσουν φάρμακα. Ἐφόσον λοιπὸν ἀπαλλάσσεται, ἐκεῖνος ποὺ σφάζει ἕν ζῶον διὰ νὰ τὸ φάγῃ, κατὰ μείζονα λόγον πρέπει νὰ ἀπαλλαγῇ ἐκεῖνος —διότι αὐτὴ ἡ περίπτωσις παραμένει— ποὺ τὸ σφάζει διὰ νὰ πληρώσῃ φάρμακα. Δὲν προέρχεται ἐκ τούτου καμμία ζημία, διότι ὁ φόρος ἐκεῖ ποὺ γίνεται μεγάλη κατανάλωσις θὰ παραμείνῃ.

§105ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ σφάζει δι’ ἐμπόριον.

§106Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Οὔτε, κἄν κρεοπωλεῖα δὲν ὑπάρχουν εἰς χωρία. Δὲν ἠμποροῦμεν ἄλλως τε, νὰ τοὺς ἀπαγορεύσωμε νὰ μὴ φάγουν κρέας ὅλως διόλου. Ὅστις δὲν ἐζυμώθη μὲ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ δὲν εἶδε τὴν δυστυχίαν τῶν ἀγροτῶν, αὐτὸς δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ τὰ ἀντίθετα τῶν ὅσων λέγω.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ροδόπουλος.

§108Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω μίαν τροπολογίαν ἐν σχέσει μὲ τὴν διαδικασίαν τῆς εἰσπράξεως. Τὸ σύστημα τῆς ἐνοικιάσεως κατήντησε σύστημα ἐκβιάσεως τῶν ἀγροτῶν. Ἐπειδὴ δὲ τὰ ἔξοδα τῆς ἐνστάσεως καὶ ἐκδικάσεως καὶ ὁδοιπορικῶν εἶναι δεκαπλάσια καὶ εἰκοσαπλάσια τοῦ φόρου, ὁ φόρος καταβάλλεται πάντοτε εἰς τὸν ἐνοικιαστήν, ὁ ὁποῖος εἶναι διαρκῶς ἐλεύθερος νὰ κάμνῃ πρωτόκολλα. Ἑπομένως ἡ διαδικασία, ἡ ἀφορῶσα τὰς ἐνστάσεις κατὰ τῆς φορολογίας αὐτῆς πρέπει νὰ ἁπλουστευθῇ, ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως δαπανῶν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀποστάσεως, διότι ἄλλως ὁ ἐνοικιαστὴς ἀποβαίνει τύραννος ἀνεξέλεγκτος. Ἡ ὑπάρχουσα διαδικασία εἶναι τόσον δυσχερὴς καὶ δαπανηρὰ, ὥστε ἀποβαίνει ἀχρησιμοποίητος. Ἔχω κάμει μίαν τροπολογίαν καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτή.

§109Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ μελετήσω τὰς τροπολογίας καὶ ἀφήσατε νὰ ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ κατὰ τὴν δευτέραν θ’ ἀπαντήσω.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης.

§111Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ αʹ συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, πρέπει ν’ ἀκουσθοῦν αἱ γνῶμαι τῶν κ. Βουλευτῶν ἐπὶ ὡρισμένων παρατηρήσεων αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι νὰ γίνουν εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Ὅτε εἰσήγετο τὸ πρῶτον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, εἰς τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον τῆς Βουλῆς, ἐξεδηλώθη ὁμοθύμως ἡ γνώμη αὐτῆς, ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ, καίτοι ἐκαλεῖτο νὰ ἄρῃ ἐκ τοῦ μέσου μίαν φοβερὰν κατατυράννησιν, τὴν ὁποίαν ὑφίστατο ὁ γεωργικὸς κόσμος, ἐν τούτοις παρετηρήθη ὅτι τὰ ποσοστά, τὰ φορολογικά, τὰ ἐπιβαλλόμενα ἦσαν τοιαῦτα, ὥστε ἡ κατατυράννησις νὰ ἐξακολουθῇ ἀπηνεστέρα. Τοῦτο, τὸ ὁποῖον γενικῶς παρετηρήθη ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, δυστυχῶς δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ πείσῃ τὸν τότε Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι, δυστυχῶς, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι πλειστάκις δὲν νομοθετεῖ ἡ Βουλή, ἀλλὰ νομοθετῶσιν οἱ κ. Ὑπουργοί. Τὰ κακὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐσημείωσαν τότε οἱ κ. Βουλευταί, δυστυχῶς ἐξεδηλώθησαν, διότι, ἐνῷ ἐν τῷ συνόλῳ μία φορολογία ἀπηνὴς τῶν σφαζομένων ζώων ἀντικαθίστατο, ἐν τούτοις, καίτοι ὑπέσχετο διὰ τῆς ἐκθέσεώς του ὁ τότε Ὑπουργός, ὅτι ἐλαφροτέρα θὰ εἶναι ἡ φορολογία, ἐν τούτοις ἐδιπλασιάσθη σχεδὸν αὕτη διὰ τοὺς ἀγρότας. Διότι, ὅπως ὁ κ. Συνάδελφος παρετήρησε, χοιρίδια τριῶν ὀκάδων, σφαζόμενα ὑπόκεινται εἰς φορολογίαν 56 δραχμῶν. Δηλαδὴ φορολογεῖται τὸ ζῶον πρὸς 16 δρχ. τὴν ὀκᾶν, ἐπὶ δὲ τῶν ἐριφίων καὶ τῶν ἀμνῶν ἡ φορολογία φθάνει πρὸς 5–6 δρχ., διότι 19–20 δραχμὰς φορολογεῖται τὸ ἐρίφιον. Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι τὰ ἐρίφια ἐν Ἑλλάδι δὲν ζυγίζουν πλέον τῶν τριῶν ὀκάδων. Συνέβη μάλιστα καὶ τότε τόσον νὰ ἀντιλαμβάνωνται τὴν καταπίεσιν ὁ κτηνοτρόφος καὶ ὁ ἐνοικιαστής, ὥστε νὰ συμβάλλωνται καὶ νὰ λαμβάνουν κατὰ συμφωνίαν μικροτέραν φορολογίαν, ὥστε νὰ τοὺς προτρέπωσιν εἰς τὴν σφαγὴν ζώων. Ἑπομένως νομίζω, ἐφόσον παρουσιάζεται τὸ εὐχάριστον φαινόμενον νὰ διέπεται ὑπὸ τῶν αὐτῶν ἀντιλήψεων καὶ ἡ παροῦσα Βουλὴ περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς μεταρρυθμίσεως τῶν διατάξεων αὐτῶν, νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ παρουσιάσῃ τροπολογίας, ἀναγομένας εἰς τὸ ποσοστὸν τοῦ φόρου, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν. Ἀλλὰ καὶ ἕτερον ἄτοπον παρουσιάσθη κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου καὶ τὸ ἄτοπον αὐτὸ εἶναι, ὅτι οἱ ἐνοικιασταί, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν ἀδυναμίαν καὶ τὴν ἀνάγκην, εἰς τὴν ὁποίαν περιάγονται μηνυόμενοι οἱ κτηνοτρόφοι, νὰ κάμνουν τὸ ἑξῆς· νὰ πληρώνουν καὶ ὅταν σφάζουν καὶ ὅταν δὲν ἔχουν σφάξει. Διότι ὁ ἐνοικιαστὴς δίδει ἕνα σημείωμα εἰς τὸν Ἔφορον, ὁ ὁποῖος συντάσσει πρωτόκολλα καὶ τοὺς καλεῖ ἐνώπιόν του διὰ τὴν ἐκδίκασιν αὐτῶν, ὁπότε εἶναι ὑποχρεωμένοι, ξεκινῶντες ἀπὸ ἀποστάσεις πολλῶν ὡρῶν μὲ μάρτυρας, ν’ ἀντιμετωπίσουν τὴν συζήτησιν τῶν πρωτοκόλλων αὐτῶν. Δι’ αὐτοῦ λοιπὸν τοῦ συστήματος ὅλοι οἱ κτηνοτρόφοι ὑπόκεινται εἰς τὴν φορολογίαν, ὄχι μόνον ὅταν σφάζουν, ἀλλὰ καὶ ὅταν δὲν σφάζουν, διότι προτιμοῦν νὰ πληρώσῃ 20 δραχμὰς εἰς τὸν ἐνοικιαστήν, παρὰ νὰ ὑποστοῦν τὰς δαπάνας καὶ λοιπὰ ἔξοδα ὅπως ἐμφανισθοῦν ἐνώπιον τοῦ Ἐφόρου, τὰ ὁποῖα εἶνε πολλαπλάσια. Ὁ λόγος οὗτος ἐπιβάλλει ἀκόμη περισσότερον τὴν ἀνάγκην τοῦ περιορισμοῦ τῆς φορολογίας αὐτῆς εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν μικρότερον πεδίον, δηλαδὴ εἰς τὰς μεγαλουπόλεις καὶ ν’ ἀπαλλαγῶσι τὰ μικρὰ χωρία τῆς φορολογίας. Φρονῶ δὲ ὅτι τὸ ποσὸν τοῦ φόρου, τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει, ὁ καταργούμενος νόμος, θὰ τὸ εἰσπράξωμεν μὲ τὴν φορολογίαν αὐτήν, διότι αἱ εἰσπράξεις του εἶναι ἐλάχισται. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου νὰ θεσπισθῶσιν καὶ διατάξεις, κυρωτικαὶ τῶν τοιούτων καταπιέσεων τῶν ἐνοικιαστῶν, διότι τὸ σύστημα τῶν ἐνοικιαστῶν, τὸ ὁποῖον ἰσχύει εἶναι πολυδάπανον καὶ θὰ χειροτερεύσῃ τὴν κατάστασιν, χωρὶς νὰ τὴν βελτιώσῃ. Τὸ νομοθέτημα εἶναι ἐξαιρετικῆς σημασίας. Ὅσον παρουσιάζεται ἐν τῇ συζητήσει ἁπλοῦν, ἐν τῇ ἐφαρμογῇ εἶναι σπουδαιότατον, διότι πλήττει τάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶνε πενέσταται καὶ τῶν ὁποίων τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν πάντες γνωρίζομεν.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χρυσοστόμου.

§113Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Κύριοι Βουλευταί, μετὰ μεγίστης προσοχῆς παρηκολουθήσαμεν καὶ ἡμεῖς τὰ ἐπιχειρήματα τῶν ἀξιοτίμων κ. Συναδέλφων, τὰ ὁποῖα συνηγοροῦσι πράγματι διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ προστατευτικοῦ τούτου μέτρου. Δηλαδὴ νὰ ἐπεκταθῇ τοῦτο καὶ εἰς χωρία περιλαμβάνοντα πλέον τῶν 2½ χιλιάδων κατοίκων καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ εἶδος τῶν ζώων. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρετήρησα, Κύριοι Συνάδελφοι, εἶναι τὸ ἑξῆς: ὅτι συνεζητήθησαν ὅλαι ἐκεῖναι αἱ οὐσιαστικαὶ καὶ τυπικαὶ ἀπόψεις τοῦ νομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλουν πράγματι μίαν τοιαύτην συζήτησιν, ἀλλὰ δὲν συνεζητήθη ὁ πραγματικὸς σκοπὸς τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑφυπουργοῦ, διὰ τὸν ὁποῖον ὑπέβαλε τὸ νομοσχέδιον ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Ἄν ἀναγνώσητε, Κύριοι, ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους καὶ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καὶ τὴν χρονογραφικὴν ἱστορίαν τοῦ ὅλου νομοθετήματος, θὰ ἴδητε, ὅτι τὸ ἀτυχὲς αὐτὸ νομοθέτημα ἔχει ἱστορίαν ἑνὸς ὁλοκλήρου ἔτους, χωρὶς νὰ ἐπιτύχῃ μηδεμίαν ἀπολύτως ἐφαρμογὴν καὶ τοῦτο, διότι συνέβησαν ἀλλεπάλληλοι παραδρομαὶ καὶ ἐν τῇ Βουλῇ καὶ ἐν τῇ Γερουσίᾳ καὶ ἐν τοῖς τυπογραφείοις. Καὶ κινδυνεύομεν καὶ σήμερον ἀκόμη νὰ ἴδωμεν τὴν αὐτὴν παραδρομὴν καὶ συνεπῶς νὰ ἀτονήσουν ὅλαι ἐκεῖναι αἱ προσπάθειαι, αἱ ὁποῖαι ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν συνέβαλον πρὸς προστασίαν τῶν χωρικῶν. Διότι, Κύριοι, ὁ μόνος σκοπός, δι’ ὃν ἐτέθη ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν τὸ παρὸν νομοσχέδιον, εἶναι ἡ διόρθωσις ἑνὸς σφάλματος περὶ τοῦ χρόνου τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος αὐτοῦ. Τὰ λοιπὰ εἶναι ζητήματα περὶ τῶν ὁποίων ἐμερίμνησε καὶ ὁ ἀρχικὸς νομοθέτης ἀρκούντως. Δηλαδή, ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐπρόκειτο νὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου 1933 ἐκ παραδρομῆς καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Γερουσία κατὰ τὰς ἀλλεπαλλήλους αὐτοῦ συζητήσεις καὶ τὸ τυπογραφεῖον ἀκόμη δὲν ἀνέγραψε τὸν πραγματικὸν χρόνον ἐνάρξεως, δηλαδὴ δὲν ἀνέγραψαν ἄν ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος ἄρχεται ἀπὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου 1932. Καὶ σήμερον δὲν ἔχομεν τὸν νόμον αὐτὸν ἰσχύοντα, ἐνῷ τὸν ἐφαρμόζομεν. Ἐρχόμεθα σήμερον, Κύριοι, νὰ διορθώσωμεν τὸ σφάλμα τοῦτο καὶ ἀπολύτως συμφωνεῖ, ὁ κ. Ὑφυπουργός, ὅτι αὐτὸς εἶνε ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου καὶ οὐδεὶς ἄλλος. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνεται ἀπόψε, Κύριοι, τὸ ἴδιον σφάλμα διότι ἄν, ὡς γνωστόν, αἱ λεγόμεναι μισθώσεις τοῦ δικαιώματος τοῦ Δημοσίου περὶ εἰσπράξεως, αἱ λεγόμεναι ἐκληπτορικαί, ἄρχονται ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου καὶ λήγουν εἰς τὸ τέλος ἑκάστου οἰκονομικοῦ ἔτους, ἐρχόμεθα μεσοῦντος τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους νὰ ψηφίσωμεν νόμον μὴ ἰσχύοντα καὶ νὰ θέσωμεν τὴν ἀφετηρίαν τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ ἀπὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου 1933, ἀφ’ ἧς ἤδη ἔχουν λάβει χώραν αἱ ἐκληπτορικαὶ συμβάσεις μεταξὺ τῶν Κοινοτήτων τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν διαφόρων μισθωτῶν τοῦ δικαιώματος τούτου. Ἐρχόμεθα δηλαδή, Κύριοι, νὰ κάμωμεν πάλιν τὸ ἴδιον καὶ συνεπῶς νὰ μὴ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν νόμον καὶ νὰ προσβάλωμεν συγχρόνως καὶ κεκτημένα δικαιώματα, διότι οἱ ἐνοικιασταὶ τῶν φόρων ἔχουν ἤδη μισθώσῃ ἀπὸ τὰς Κοινότητας ἢ τοὺς Δήμους μὲ τὸ δικαίωμα τῆς εἰσπράξεως καὶ συνεπῶς ἔχουν κάμει συμβάσεις. Πῶς θὰ ἔλθωμεν, Κύριοι, νὰ θίξωμεν κεκτημένα δικαιώματα, μεσοῦντος τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, καὶ οὕτω πως νὰ δημιουργήσωμεν προσβολὴν κεκτημένων δικαιωμάτων, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ Διάταγμα αὐτό; Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐν σχετικῇ παραγράφῳ τοῦ νομοσχεδίου, ἐν ᾗ εἰκονίζεται ὁ μόνος σκοπὸς τοῦ περὶ τῆς ὑποβολῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀναφέρει, ὡς μόνον σκοπόν, τὴν διόρθωσιν τῆς παραγράφου αὐτῆς. Λέγει εἰς τὸ 1ον ἄρθρον... (ἀναγινώσκει) ...«Ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος...». Προτείνω λοιπόν, ἐφόσον παρῆλθε καὶ τόσος χρόνος καὶ ἐφόσον εὑρισκόμεθα εἰς τὸν 5ον μῆνα τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους καὶ ἐφόσον ἔχομεν μισθώσεις, συναφθείσας, βάσει τῶν κειμένων νόμων καὶ ὄχι τοῦ παρόντος, μεταξὺ ἐκληπτόρων καὶ τῶν Κοινοτήτων, ὅπως ἡ ἰσχὺς ἀρχίσῃ ἀπὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου 1934, διότι ἄλλως θὰ ἐμπέσωμεν εἰς ἕνα κυκεῶνα, οὕτως ὥστε οὔτε τὸ προστατευτικὸν τοῦτο διάταγμα νὰ δυνάμεθα νὰ ἐφαρμόσωμεν, ἀλλὰ καὶ κεκτημένα δικαιώματα νὰ προσβάλωμεν.

§114Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Περιπίπτετε εἰς ἓν λάθος, διότι αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει ἄλλον σκοπόν, παρὰ νὰ ἐπικυρώσῃ μίαν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ληφθεῖσαν πρὶν ἢ γίνουν αἱ δημοπρασίαι καὶ βάσει τῆς ὁποίας ἐγένοντο αὗται μέχρι τοῦδε. Σήμερον λοιπόν, δὲν πρόκειται περὶ ἄλλου τινός, παρὰ νὰ κυρωθοῦν αἱ δημοπρασίαι, ὅσαι ἔγιναν σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφασιν αὐτήν.

§115Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ἔχω πραγματικῶς ὑπ’ ὄψει μου τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ὅταν ἄλλοτε ἐγένετο ἡ παραδρομὴ αὐτή, εἶχε κοινοποιηθῇ μία ἐγκύκλιος, τὴν ὁποίαν γνωρίζει ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, πρὸς τὰς Κοινότητας, ὅτι ἐφεξῆς αἱ μισθώσεις θὰ γίνωνται βάσει τοῦ ἐσφαλμένου διατάγματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἐτέθη εἰς ἐφαρμογήν. Ὑπάρχουν ὅμως συμβάσεις, συναφθεῖσαι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ παλαιοῦ νόμου, χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἐγκύκλιος. Διότι ἡ ἐγκύκλιος δὲν δύναται νὰ καταργήσῃ ἢ ἀναστείλῃ τὴν ἰσχὺν νόμου. Ἐγώ, λέγω, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ἐγκύκλιος νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν ἄκυρον νόμον, πολλῷ δὲ μᾶλλον νὰ καταργήσῃ νόμον. Ποῖον δὲ νόμον; τὸν προγενεστέρως τοῦ ἐσφαλμένου ἰσχύοντα. Παρακαλῶ ὅθεν τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν μὲν νομίζῃ, διότι καὶ τὸ δίκαιον ἐκείνων ἐξεταστέον τυγχάνει, ἐὰν νομίζῃ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ προσβάλωμεν κεκτημένα δικαιώματα τῶν μισθωτῶν, νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὸν νόμον τοῦτον ἀπὸ τοῦδε. Ἐὰν ὅμως νομίζῃ ὅτι ὑπάρχουν συμβάσεις παρὰ τὴν ἐγκύκλιον, ἡ ὁποία, κατ’ ἐμέ, δὲν εἶνε δυνατὸν οὔτε νὰ ἀναστείλῃ, οὔτε νὰ τροποποιήσῃ νόμον, ἐὰν ὑπάρχουν συμβάσεις τοῦ παλαιοῦ νόμου, τότε νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὸν νόμον ἀπὸ χρονικοῦ ὁρίου τοιούτου, ἀφοῦ δὲν θὰ θίγωνται κεκτημένα δικαιώματα. Νομίζω ὅτι εἶμαι ἀρκετὰ σαφὴς ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν νὰ ἐκφράσω τὴν εὐγνωμοσύνην ἐκείνων ὑπὲρ τῶν ὁποίων μεριμνᾷ τὸ νομοσχέδιον.

§116Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Σεῖς προτείνετε νὰ μὴ γίνῃ ἡ εἴσπραξις. Ζητεῖτε νὰ ὑποστηρίξητε τὸ συμφέρον τῶν παραγωγῶν;

§117Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ὅταν μὲ διακόπτουν Συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι μὲ παρηκολούθησαν ἐξ ἀρχῆς, εἶναι πολὺ φυσικὸν νὰ δημιουργῶνται τοιαῦται παρεξηγήσεις. Διότι ἐγὼ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἶπον, ὅτι καὶ ἐγὼ συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τοὺς προλαλήσαντας, εἶναι δὲ μεταξὺ τῶν προλαλησάντων καὶ ὁ κ. Συνάδελφος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέτρον, τὸ προστατευτικόν, τὸ ὁποῖον λαμβάνει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, φρονῶ, ὅτι δέον νὰ ἐπεκταθῇ τοῦτο καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν κατοίκων τῶν χωρίων καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ εἶδος τῶν σφαζομένων ζώων, ὥστε νὰ περιλαμβάνωνται ὄχι μόνον οἱ χοῖροι, ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα σφαζόμενα ζῶα.

§118Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Λέγετε ὅμως νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀπὸ τοῦ 1934.

§119Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Δὲν λέγω αὐτό. Δι’ αὐτὸ μάλιστα παρακαλῶ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ προσέξῃ διὰ νὰ μὴ πάθωμεν πάλιν τὰ ἴδια, τὰ ὁποῖα ἔπαθον οἱ συντάξαντες τὸν παλαιὸν νόμον. Ὑπάρχουν αἱ μισθώσεις, αἱ λεγόμεναι ἐκληπτορίαι, τὰς ὁποίας δὲν δυνάμεθα νὰ προσβάλωμεν.

§120Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ πραγματικὴ κατάστασις εἶνε ἐκείνη, τὴν ὁποίαν καθώρισεν ἡ ἐγκύκλιος, συμβάσεις δ’ ἐγένοντο ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐγκυκλίου αὐτῆς. Ὑπάρχουν δὲ καὶ πρακτικὰ σχετικῶς.

§121Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Εἶπον διὰ τὴν ἐγκύκλιον ἐκείνην τὴν γνώμην μου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἰσχὺν τοῦ παλαιοῦ νόμου. Δὲν δύναται νὰ τροποποιήσῃ, οὔτε νὰ ἀκυρώσῃ τὰς ὑπαρχούσας συμβάσεις ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ παλαιοῦ νόμου. Τοὺς ἔχοντας τοιαύτας συμβάσεις θὰ τοὺς δικαιώσουν τὰ δικαστήρια. Ἤθελον ἐπίσης νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ εἰς ἓν λάθος, πιθανὸν τυπογραφικόν, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ καταστήσῃ τὸ νομοσχέδιον ἔτι μᾶλλον ἀτυχές. Εἰς τὸ ἄρθρον 2ον ὑπάρχει τὸ ἑξῆς λάθος, ἴσως τυπογραφικόν. Λέγει· «τὸ ἐδάφιον 2ον τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Νομοθετικοῦ Διατάγματος... ἀπαλείφεται καὶ ἀκυροῦται, θεωρούμενον ὡς μηδέποτε λαβὸν ἰσχὺν»..... Ἐξ ὅσων ἐμελέτησα ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, πρόκειται περὶ τῶν ἐδαφίων 2 καὶ 3, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἀπαλειφθοῦν καὶ νὰ θεωρηθοῦν ὡς μηδέποτε λαβόντα ἰσχύν. Πρόκειται λοιπὸν νὰ καταργηθῇ καὶ τὸ 3ον ἐδάφιον καὶ τὸ δεύτερον.

§122Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Τὸ 2ον μόνον καταργεῖται. Μάλιστα οὔτε καὶ τὸ δεύτερον.

§123Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, κ. Ὑφυπουργέ, καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ τὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σοφιανόπουλος.

§125Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αἰσθάνομαι καὶ ἐγὼ τὴν ἀνάγκην, κ. Συνάδελφοι, νὰ ὑψώσω τὴν φωνήν μου ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῆς φορολογίας ταύτης τῶν μικρῶν ζώων. Ἔχω νὰ προσθέσω εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Βουλευτῆς Λευκάδος, ὅτι δηλαδὴ δὲν σφάζουν ζῶα οἱ χωρικοὶ παρὰ διὰ νὰ πάρουν φάρμακα· ὅτι εἶναι καὶ ἄλλαι περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας λαμβάνει χώραν τὸ τρομακτικὸν διὰ τοὺς χωρικοὺς γεγονός. Αἱ περιπτώσεις αὗται εἶναι ὅταν πρόκειται νὰ πληρώσουν δικαστικὰ ἔξοδα καὶ φόρους ὀφειλομένους. Καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, σύμφωνα ἄλλωστε μὲ τὸ ὅλον οἰκονομικὸν πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων καὶ τὸ ὁποῖον συνίστατο εἰς τὴν ἐλάφρυνσιν τῆς φορολογίας τῶν πενομένων καὶ τῶν πασχουσῶν τάξεων καὶ εἰς τὴν αὔξησιν τῆς φορολογίας τῶν εὐπορουσῶν τάξεων καὶ τῶν πλουσίων, σύμφωνα καὶ μὲ τὸ ὅλον πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἐδέχετο νὰ καταργηθῇ ὁ φόρος τῶν μικρῶν ζώων εἰς τὰ χωρία, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν ἔχουσι πληθυσμὸν περισσότερον τῶν 1.500 κατοίκων, διότι πέραν αὐτοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κατοίκων δὲν εἶναι πλέον χωρία. Ἀλλ’ ὑπάρχει ἕν ἐμπόδιον διὰ τὴν κατάργησιν τῆς φορολογίας αὐτῆς κατὰ τὸ τρέχον ἔτος καὶ τὸ ἐμπόδιον αὐτὸ συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ὁ φόρος τῶν σφαζομένων ζώων ἔχει ἤδη ἐνοικιασθῆ, ἔχει δὲ ἀναλάβει τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, διὰ πράξεως αὐτοῦ, τὴν εὐθύνην διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ παλαιὰ φορολογία. Ἀλλ’ εὐθὺς ὡς καταστῇ δυνατὴ ἡ ἄρσις τῆς φορολογίας ταύτης ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους, μοὶ φαίνεται ὅτι ἡ ἄρσις αὕτη θ’ ἀποτελέσῃ ἔργον ἀνακουφίσεως καὶ δικαιοσύνης διὰ τὰς πασχούσας τάξεις, τὰς ὁποίας ὑποστηρίζει τὸ Λαϊκὸν κόμμα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζαΐμης ἔχει τὸν λόγον.

§127Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει τὴν σημερινὴν συζήτησιν τοῦ Νομοσχεδίου καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἀνέρχομαι τὸ βῆμα ἄνευ τῶν ἀπαιτουμένων στοιχείων διὰ τὴν συζήτησιν γενικῶς καὶ τὴν βάσιν τοῦ Νομοσχεδίου. Ἐπειδὴ ὅμως ἤκουσα πολλὰς ἐπικρίσεις καὶ ἐπειδὴ εἶμαι ὁ εἰσαγαγὼν τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, νομίζω ὅτι ὀφείλω νὰ δώσω μερικὰς ἐξηγήσεις διὰ τὸ μὴ τέλειον τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἡ ἀπόφασις τῆς μεταβολῆς τῆς φορολογίας εἶχε ληφθῆ ἀπὸ τὴν τότε Κυβέρνησιν κατὰ τὰς ἀρχὰς Μαρτίου τοῦ ἔτους 1932, ἐπρόκειτο δὲ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου τοῦ αὐτοῦ ἔτους· δηλαδὴ ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῆς λήψεως τῆς ἀποφάσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὑπελείποντο 25 ἡμέραι διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Βουλήν, τὴν Γερουσίαν, τὴν ἔκδοσιν τῶν σχετικῶν Διαταγμάτων καὶ διὰ τὴν προκήρυξιν τῶν διαφόρων δημοπρασιῶν. Ἐκτὸς αὐτῆς τῆς συντομίας τοῦ χρόνου ὑπῆρχε καὶ τεχνικὴ δυσχέρεια, ἡ ὁποία συνίστατο εἰς τὸ ἑξῆς: Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ὑπῆρχεν εἰδικὸς ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος θὰ ἠδύνατο ν’ ἀναλάβῃ τὴν σύνταξιν νομοσχεδίου ἐπὶ τοῦ περιεχομένου αὐτοῦ, διότι δὲν ἴσχυσε σχετικὸς φόρος εἰς τὸ παρελθόν, οὔτε καὶ εἶχε προβλεφθῆ διὰ νὰ μελετηθῇ, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργοῦ. Συνεπῶς ἠναγκάσθην προσωπικῶς, συνεργασίᾳ ὑπαλλήλων ἀρίστων μεταξὺ τῶν ὁποίων συγκαταλέγεται καὶ ὑπάλληλος εἰδικὸς περὶ τὴν φορολογίαν τῆς δεκάτης καὶ τοῦ ἐλαίου, δηλαδὴ ἀναρμοδίων ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἠναγκάσθην, λέγω, νὰ συντάξω αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ συνεζητήθη κατεπειγόντως. Ὁμολογῶ δὲ ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς, κατόπιν τῶν ἀγορεύσεων τοῦ τότε Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος καὶ νῦν Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Προοδευτικῶν, ἐκάμφθην ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τὸ ἀφορῶν τὸ ποσοστὸν τοῦ φόρου. Δυστυχῶς ὅμως τότε εἶχεν ἀρχίσῃ ἐδῶ ἡ κάλυψις τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ὁ δὲ κ. Πρωθυπουργὸς ἐπανέλαβε καὶ εἶπεν ὅτι κατὰ τὴν μεταβολὴν μιᾶς φορολογίας, καθ’ ἥν στιγμὴν εὑρισκόμεθα πρὸ τῆς καλύψεως τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ διακινδυνεύσωμεν κανένα ποσοστὸν συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπήρχετο ἐλάττωσις τῶν ἐσόδων. Καὶ ἐψηφίσθησαν τὰ ποσοστὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα κατὰ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω, δὲν ἀπέδωκαν πολὺ περισσότερα τῶν ὅσων μᾶς εἶχεν ἀποδώσει ὁ φόρος τῶν αἰγοπροβάτων. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι θεωρητικῶς εἶναι πολὺ καταλληλότερος καὶ ἐφόσον μετὰ προσοχῆς καὶ ἠπίως ἐφαρμόζεται, τροποποιούμενος μετὰ τὴν πάροδον χρόνου τινὸς ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πείρας, θ’ ἀποφέρῃ περισσότερα, χωρὶς δαπάνην τοῦ δημοσίου καὶ καθίσταται συνεπῶς καὶ πρακτικῶς ἐνδεδειγμένος. Διότι, ὡς γνωστόν, τὸ δημόσιον δὲν μεταχειρίζεται ὄργανα εἰσπράξεως, ἀλλ’ ἐνοικιάζει ἀπ’ εὐθείας τὸν φόρον, εἰσπράττον ἀσφαλέστατα ποσά, τὰ ὁποῖα τοῦ χρειάζονται διὰ τὸν προϋπολογισμόν· δὲν ὑπάρχει δηλαδὴ δαπάνη διὰ τὸ ἔσοδον. Μετ’ ὀλίγον ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι ὡς πρὸς τὰ μικρὰ ζῶα ἦτο κάπως βαρεῖα ἡ φορολογία, καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐξουσιοδοτήσεως ἠλαττώθη εἰς τὸ ἥμισυ ὁ φόρος αὐτὸς διὰ τὰ μικρὰ ζῶα. Συγχρόνως ὅμως, ἐπειδὴ ἠγέρθησαν ἀντιρρήσεις διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, λόγῳ τοῦ κάπως ηὐξημένου ποσοστοῦ, ἡ Βουλὴ τότε, ἐπὶ Κυβερνήσεως τῶν Φιλελευθέρων ἔλαβε μίαν ἀπόφασιν καταργήσεως τοῦ φόρου δι’ ὅλας τὰς πόλεις καὶ κωμοπόλεις τὰς κάτω τῶν 2.500 κατοίκων, ὅπερ καὶ ἐγένετο διὰ τὸ ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου 1933 διάστημα. Ὁμολογῶ ὅτι ἡ ἐποχὴ ἐκείνη, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐψηφίσθη τοῦτο, ἦτο ἐποχὴ προεκλογική, καὶ αὐτὸ τὸ λέγω διὰ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ ἴσως, ἂν δὲν ὑπάρχουν ἐκλογαὶ ἐπικείμεναι, νὰ μὴ ἐψηφίζετο τόσον εὐκόλως λόγῳ τῶν γνωστῶν ἀντιρρήσεων τῆς ὑπηρεσίας. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἦτο καὶ εἶνε ἀπολύτως ἀντίθετον. Ἡμεῖς, κ. Βουλευταί, φυσικὰ δὲν ἠμποροῦμεν παρὰ νὰ συνηγορήσωμεν εἰς τὴν κατάργησιν διὰ τὰς κάτω τῶν 2500 κατοίκων πόλεις, διότι εἰς τὰς πόλεις αὐτὰς τὰ περισσότερα τῶν ζώων καταντοῦν νὰ εἶναι οἰκόσιτα. Ἄλλωστε δὲν πρόκειται περὶ καταργήσεως, διότι ἡ διάταξις ἰσχύει. Ναὶ μὲν ὁ νόμος ἐξαιρεῖ τρία, ἀλλ’ οἱ περισσότεροι σφάζουν πλέον τῶν τριῶν. Θὰ εἶναι ἄδικον νὰ φορολογῶνται αὐτά, ἐνῷ δὲν ἐφορολογοῦντο μὲ τὸν προηγούμενον νόμον. Φυσικά, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ εἰς αὐτό. Ἐξαρτᾶται ὅμως ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἔχῃ νὰ ἐκτιμήσῃ τὰς δυσχερείας τῆς ἐποχῆς, τὰ βάρη τοῦ Προϋπολογισμοῦ, νὰ σταθμίσῃ τὴν δύναμιν τῆς ἀντιστάσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ἀντιτάξῃ εἰς ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦμεν κάτι τὸ ὁποῖον εἰς ὁμαλὰς περιστάσεις θὰ ἐγίνετο ἀμέσως δεκτὸν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀνέπτυξα αὐτὰ τὰ πράγματα διὰ νὰ αἰτιολογήσω ἐγώ, ὡς εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου, τὴν γνώμην μου, καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι θεωρητικῶς ὁ φόρος τῶν σφαζομένων ζώων καὶ ἠπίως καὶ ἰδίως μετὰ προσοχῆς ἐφαρμοζόμενος εἶναι ἀσυγκρίτως ἀνώτερος ἀπὸ τὸν φόρον τῶν αἰγοπροβάτων, ὁ ὁποῖος σύν τοῖς ἄλλοις εἶχε τὸ μειονέκτημα νὰ ὑφίσταται τὴν ἐπιρροήν, τὴν κομματικήν, τῶν διαφόρων ἐντοπίων παραγόντων. Διότι, ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι, ὑπάρχουν ὁλόκληρα κοπάδια, τὰ ὁποῖα ἔμενον ἀφορολόγητα, διότι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος τὰ εἶχε, εἶχε τὰ μέσα. Ἐγὼ δέν ἠμπορῶ νὰ ἐπιμείνω περισσότερον εἰς τὴν μείωσιν αὐτήν, καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Διατάγματος τῶν Φιλελευθέρων, διότι, ὡς προϋπάρξας Ὑπουργός, γνωρίζω ποῖον εἶναι τὸ καθῆκον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἰδίως εἰς τὰς σημερινὰς περιστάσεις. Θὰ ηὐχόμην ὅμως ὅπως ὁ Προϋπολογισμός, καταλλήλως διαρρυθμιζόμενος, συντελέσῃ νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν μείωσιν. Διότι πράγματι ἐφόσον τὸ Ν. Διάταγμα δὲν ἐφαρμόζεται ὑπ’ εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως, οἱ γεωργικοὶ πληθυσμοί, τῆς ὑπαίθρου, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ περισσότερα οἰκόσιτα, οἱ πληθυσμοί, οἱ ὁποῖοι δὲν τὰ πωλοῦν, ἀλλὰ τὰ σφάζουν καὶ τὰ ἀνταλλάσσουν μεταξύ των, θὰ ὑφίστανται σοβαρὰν ἐπιβάρυνσιν. Σήμερον σφάζει ἕνας, τὴν ἄλλη μέρα ἄλλος καὶ οὕτω καθεξῆς. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι αὐτοὺς θὰ ἔπρεπε, κ. Ὑπουργέ, νὰ τοὺς ἀπαλλάξητε ἀπὸ τοῦ φόρου, μὴ καταργῶν τὸ Ν. Διάταγμα, ἀλλ’ ἐφαρμόζων αὐτό. Τὸ εὔχομαι διὰ τὸ μέλλον, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐπιμείνωμε περισσότερον σήμερον, ἀφήνοντες εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ κρίνῃ, λαμβάνοντα ὑπ’ ὄψει τὸν προϋπολογισμόν.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καγιᾶς.

§129Γ. ΚΑΓΙΑΣ. Ὅπως ἠδυνήθην νὰ ἀντιληφθῶ, ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι ἐφ’ ἑνὸς σημείου, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς πρέπει νὰ προσαρμοσθῇ ἐπὶ δικαιοτέρας βάσεως. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἐπεδιώχθη νὰ ἀνακουφισθῶσιν αἱ τάξεις ἐκεῖναι, ἐπὶ τῶν ὁποίων κυρίως ἐπιπίπτει ὁ φόρος ἀμέσως, διότι κατὰ πλάσμα μόνον ἡ αὔξησις ἐπίπτει εἰς τὸν καταναλωτήν. Ὅπως εἶνε διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον, ζητοῦνται τροποποιήσεις ὡρισμένων διατάξεων καὶ ἡ ρύθμισις μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῇ εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Πρόκειται δῆλον ὅτι περὶ διαδικασίας τοῦ ἐφαρμοσθέντος προηγουμένως Νομοθετικοῦ Διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὴν φορολογίαν, εἶμαι καὶ ἐγὼ σύμφωνος, κ. Βουλευταί, ὅτι, ὅπως ἐφαρμόζεται σήμερον ὁ νόμος περὶ σφαζομένων ζώων, ἀποβαίνει καταθλιπτικώτατος διὰ τὰς πόλεις τῶν χωρικῶν. Ἀποβαίνει καταθλιπτικώτατος, κ. Βουλευταί, κατὰ τοῦτο· διότι οἱ διάφοροι ἐκμισθωταὶ τοῦ φόρου αὐτοῦ, κατεχόμενοι ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς πλεονεξίας καὶ τῆς αἰσχροκερδείας καὶ θέλοντες νὰ ἐκμεταλλευθῶσι τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἀποκτῶσιν ἐκ τῆς μισθώσεως τοῦ φόρου παρὰ τοῦ δημοσίου, κυριολεκτικῶς κατατυραννοῦσι τοὺς φορολογουμένους. Μοῦ παρουσιάσθη πολλάκις τὸ φαινόμενον, εἰς ὁλόκληρα χωρία νὰ φορολογῶνται κατὰ ἑκατοντάδας οἱ χωρικοὶ διὰ φόρου ἀνυπάρκτου. Εἰς ἕν χωρίον μάλιστα 150 χωρικοὶ εἶχον ἐπιβαρυνθῆ μὲ φόρον σφαζομένων ζώων, φόρον ἀνύπαρκτον δὲ κατὰ τὸ πλεῖστον. Οἱ χωρικοὶ αὐτοὶ εὑρέθησαν πρὸ τοῦ ἑξῆς διλήμματος, ἢ νὰ πληρώσουν τὸν ἐπιβληθέντα φόρον, ἢ νὰ προσφύγουν ἐνώπιον τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς δι’ ἀνακοπῆς καὶ νὰ ζητήσουν τὴν ἀπαλλαγήν των ἀπ’ αὐτόν. Τὶ συνέβη ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως; — οἱ χωρικοί — δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε τὴν ἀξίωσιν βέβαια νὰ γνωρίζουν τὸν νόμον καὶ τὰς προθεσμίας αὐτοῦ καὶ τοιουτοτρόπως ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν αὐτῶν νὰ προσφεύγωσιν ἐνώπιον τῶν ἁρμοδίων ἐπιτροπῶν. Συνέβη λοιπὸν εἰς τὸ χωρίον ἐκεῖνο νὰ καταστοῦν ἐκπρόθεσμοι οἱ χωρικοὶ καὶ τοιουτρόπως νὰ ὑποχρεωθῶσι καὶ μετὰ τὰς προσφυγάς, τὰς ὁποίας ἔκαμαν, νὰ πληρώσουν τοὺς φόρους καὶ νὰ πληρώσουν καὶ ἕνα μεγάλο ποσὸν δαπανῶν καὶ ἄλλων ἐξόδων, τὰ ὁποῖα ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ κάμουν διὰ δικηγόρων, μετάβασιν ἀπὸ τὸ χωρίον των εἰς τὴν Οἰκονομικὴν Ἐφορίαν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἐγίνετο ἡ ἐκδίκασις τῆς προσφυγῆς κλπ. Διὰ τοῦ νόμου τούτου, κ. Βουλευταί, τὸ Δημόσιον ταμεῖον δὲν ἔχει νὰ ὠφεληθῇ πολλὰ πράγματα, διότι, ὅταν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ Κυρίου ἐκ Λευκάδος Συναδέλφου, θὰ ἐξαιρεθῶσιν ἐκ τοῦ φόρου τῶν σφαζομένων ζώων τὰ χωρία ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουν πληθυσμὸν κάτω τῶν τριῶν χιλιάδων. Εἰς αὐτὰ ἡ κατανάλωσις εἶναι πολὺ μικρὰ καὶ ἑπομένως ἡ φορολογία εἶναι ἀσήμαντος ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐκμετάλλευσιν, τὴν ὁποίαν κάμουν οἱ διάφοροι ἐκμισθωταὶ τοῦ φόρου. Ἑπομένως εἶνε ἔργον δικαιοσύνης νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα, οὕτως ὥστε νὰ ἐξαιρεθοῦν τὰ χωρία ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουν κάτω τῶν τριῶν χιλιάδων κατοίκων, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἐνῷ ἐκ τῆς ἐξαιρέσεως αὐτῆς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον δὲν ἔχει νὰ ὠφεληθῇ πολλά, ζημιοῦται ἐξ ἄλλου πάρα πολλὰ ἡ Ἐθνικὴ Οἰκονομία. Διότι λάβετε ὑπ’ ὄψιν ὅλα αὐτὰ, κ. Βουλευταί, τοὺς κόπους εἰς τοὺς ὁποίους ὑποβάλλονται οἱ χωρικοὶ νὰ μεταβαίνουν εἰς ἀπομεμακρυσμένα μέρη, ἀπέχοντα πέντε ἢ ἕξ ὥρας τοῦ χωρίου των, διὰ νὰ κάμουν τὴν προσφυγήν των, κατόπιν δὲ νὰ μεταβαίνουν πάλιν διὰ νὰ ἐκδικάσουν τὴν προσφυγὴν καὶ νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ προσκομίζουν καὶ μαρτυρικὰς ἀποδείξεις. Λάβετε ὑπ’ ὄψει τὰς ἡμεραργίας αὐτάς, τὰ ἔξοδα καὶ τὰς δαπάνας καὶ θὰ πεισθῆτε ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Οἰκονομία ὑφίσταται μίαν οὐσιωδεστάτην βλάβην, ἡ ὁποία ἐν ἀναλογισμῷ πρὸς τὴν ὠφέλειαν, τὴν ὁποίαν ἔχει νὰ ἀπολαύσῃ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον εἶναι μεγίστη καὶ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ὁ φόρος αὐτός, κ. Βουλευταί, ἔγινεν ἀφορμή, ὥστε οἱ χωρικοὶ νὰ δυσανασχετῶσι καὶ νὰ δυσφορῶσιν ἐναντίον πάσης Κυβερνήσεως, διότι διὰ τὸν χωρικὸν αὐτὸ εἶναι ἕν πολὺ μέγα πρᾶγμα, εἶναι μία κατάθλιψις, ἡ ὁποία ὑπερβαίνει πᾶσαν ἀνοχήν. Φρονῶ ἑπομένως, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀναμετρῶν ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα, λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν ὅλα τὰ ἐκτεθέντα ἐπιχειρήματα, θὰ ἀνομολογήσῃ ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὰς ἀνάγκας καὶ ἀπαιτήσεις τῶν χωρικῶν, αἵτινες ἐπιβάλλουν τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς ἐξαιρέσεως τῶν σφαζομένων ζώων, διὰ χωρία κάτω τῶν τριῶν χιλιάδων κατοίκων. Ἡ ἐντεῦθεν δυναμένη νὰ προκύψῃ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν ζημία εἶνε τόσον ἀσήμαντος, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοήσῃ ἡ ὑπηρεσία τὴν ὠφέλειαν, ἡ ὁποία θὰ ἐπέλθῃ εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ τὴν ὑπηρεσίαν, τὴν ὁποίαν θὰ προσφέρῃ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς Χώρας.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Φραντζεσκάκης.

§131Σ. ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑΚΗΣ. Ὁ φόρος τῶν αἰγοπροβάτων, βοῶν καὶ χοίρων, εἶναι φόρος ἐπαχθής, διότι... (ἀναγινώσκει) ... ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἐπιβάλλεται Δημόσιος φόρος ἐπὶ μὲν τῶν αἰγοπροβάτων δρχ. 10, ἐπὶ τῶν βοῶν καὶ ἀγελάδων καὶ βουβάλων δρ. 40 καὶ ἐπὶ τῶν χοίρων 30, ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Δημοσίου τούτου φόρου ρυθμίζονται καὶ ὁ Δημοτικὸς (τὰ 4)5 τοῦ Δημοσίου), τῆς Ἀγροφυλακῆς (τὰ 10%), Γεωργικῶν Ἐπιμελητηρίων (2%), ὥστε ὁ κύριος ἢ κάτοχος νὰ πληρώνῃ ὑπὲρ τὰς 20 δρχ. διὰ τὰ αἰγοπρόβατα, 78 –80 διὰ τὸν βοῦν κλπ. καὶ 60 διὰ τὸν χοῖρον, ἀνεξαρτήτως ποσοῦ καὶ βάρους τοῦ σφαζομένου ζώου. Ἡ ἀνισότης δὲ ἡ παρατηρουμένη μεταξὺ τῶν μικρῶν ζώων καὶ τῶν μεγάλων κάμνει ἐντύπωσιν εἰς τὸν κόσμον, διότι συμβαίνει χοιρίδιον ἢ ἀμνὸς τριῶν ὀκάδων, νὰ πληρώνῃ τὸ αὐτὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον πληρώνει χοῖρος ἢ πρόβατον 20 καὶ 50 ὀκάδων. Καὶ προεκλήθη μὲν τὸ Διάταγμα τῆς 19ης Ἰουλίου, τὸ ὁποῖον ἠλάττωσεν εἰς τὸ ἥμισυ τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῶν χοιριδίων, ἀλλὰ μόνον, διὰ τὰς πόλεις τῶν κάτω τῶν 30 χιλιάδων κατοίκων. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι ἀρκετὸν νὰ ἀποκαταστήσῃ μίαν ἰσότητα. Τοὐναντίον ἐδημιούργησε μίαν νέαν ἀνισότητα μεταξὺ τῶν καταναλωτῶν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πληθυσμοῦ. Δικαιοτέρα κατανομὴ τῆς φορολογίας, ἴσως θὰ ἦτο ἡ κατ’ ὀκᾶν ρύθμισις αὐτῆς, εἴτε ἐπὶ τῆς ἀξίας γενικῶς τοῦ εἴδους τοῦ ζώου, ἢ ἐπὶ τέλους, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ καθορισθῇ, ὥστε ἐπὶ τῶν σφαζομένων χοιριδίων καὶ ἀμνῶν μέχρι δέκα (10) ὀκάδων συνολικοῦ βάρους, ὁ φόρος νὰ ὁρίζηται εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου, τοῦ ἐπιβαλλομένου ἐπὶ τῶν χοίρων καὶ αἰγοπροβάτων. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ, διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὁ κάτοχος καὶ κύριος ἐπιβαρύνεται διὰ τοῦ ἄρθρου 3 ἐν περιπτώσει βεβαιώσεως τοῦ φόρου διὰ λογαριασμὸν τοῦ δημοσίου (ἀναγινώσκει) ... ὅταν δὲν ἤθελεν ἐνοικιασθῇ, ἀλλ’ εἰσπράττεται δι’ ὀργάνων τοῦ Δημοσίου. Ἀφοῦ ὅμως τὸ ἐκ τῆς ἐνοικιάσεως κέρδος τῶν ἐνοικιαστῶν παραμένει καὶ εἰς τὸ Δημόσιον, εἶνε ἀπορίας ἄξιον πῶς ζητεῖται ἡ ἀποζημίωσις τῆς ἐπιδεκτικῆς βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τοῦ φόρου νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸν κύριον ἢ κάτοχον, συνεισπραττόμενος μετὰ τοῦ Δημοσίου. (ἄρθρον 3 καὶ 6 τοῦ Νομοσχεδίου). Αὐτὰ βαρύνουν τὸν κάτοχον ζώου, δηλαδὴ ἐφόσον δὲν ἐνοικιασθῇ ὁ φόρος αὐτὸς καὶ εἰσπράττεται δι’ ὀργάνων τῆς Ἐφορίας, ὁ κάτοχος καὶ κύριος τῶν ζώων, αὐτὸς εἶναι ὑποχρεωμένος εἰς πληρωμὴν κατὰ τὸ ἄρθρον αὐτό, μέχρι δραχμῶν ὀκτὼ δι’ ἑκάστην ἐπίδοσιν, περιλαμβανομένων καὶ τῶν ἐξόδων πορείας καὶ λοιπῶν. Ἀφοῦ τὸ Δημόσιον κερδίζει τὸ ὄφελος τοῦ ἐνοικιαστοῦ, διὰ τίνα λόγον θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ κύριος καὶ κάτοχος νὰ πληρώσῃ πάλιν; Ἐπίσης εἰς τὸν ἀρνούμενον ἢ ἔχοντα ἀντιρρήσεις φορολογούμενον, ἐπιβάλλεται ἐπαύξησις... (ἀναγινώσκει) ... Ἄρθρον 24 τοῦ νόμου 5420 τῆς 26 Ἀπριλίου 1930 «τὰ κατὰ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ νόμου 5353 «περὶ φορολογίας τῶν σφαζομένων ζώων» στελέχη κοινοποιουμένων ἀποσπασμάτων διπλοτύπων φορολογίας σφαζομένων ζώων πρὸς ἀρνουμένους ἢ ἔχοντας ἀντιρρήσεις συνεπάγονται προσαύξησιν φόρου ἴσην τῷ ἁπλῷ καὶ τὰ ἔξοδα κοινοποιήσεως». Αὐτὸ εἶναι τὸ ἄρθρον 29 τοῦ νόμου 5420. Δηλαδὴ καὶ ἂν κανεὶς κάμῃ μίαν ἔνστασιν καὶ φέρει ἀντιρρήσεις πρέπει νὰ πληρώσῃ. Αὐτὸ εἶνε φοβερόν. Ἐπίσης τὸν ἐνιστάμενον ἐπιβαρύνουσι κατὰ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νομοσχεδίου (ἀναγινώσκει) «τὰ ἔξοδα κοινοποιήσεως τῆς ἀνακοπῆς καὶ ἡ ἀμοιβὴ τῶν μελῶν τῆς ἐκδικαστικῆς ἐπιτροπῆς ὡς καὶ τὰ ἔξοδα κοινοποιήσεως τῶν διπλοτύπων φορολογίας καὶ τῆς ἐκδοθείσης ἐπὶ τῆς ἀνακοπῆς ἀποφάσεως βαρύνουσιν τὸν ἡττημένον ἐν τῇ δίκῃ, ἀποδίδονται δὲ εἰς τὸν νικήσαντα κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ κώδικος φορολογίας ἐλαίου καὶ ἐλαιῶν κτλ.».

§132Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπ’ αὐτοῦ ἐγένετο μία τροπολογία, τὴν ὁποίαν παραδέχθην.

§133Σ. ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑΚΗΣ. Ἐκτὸς αὐτοῦ, πρέπει νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ πληρώσῃ 100 δραχμὰς καὶ τὰ ἔξοδα κοινοποιήσεως καὶ ἀνακοπῆς, ἐφόσον χάσει τὴν ὑπόθεσίν του. Ἀλλ’ εἶνε γεγονὸς ὅτι καὶ ἂν τὴν κερδήσῃ θὰ παρέλθῃ ἔτος διὰ νὰ λάβῃ τὰ χρήματά του.

§134Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἐφόσον πρόκειται περὶ ἑνὸς ἢ δύο σφαγείων, τότε τὰ ἔξοδα θὰ βαρύνουν τὸν ἀνακόπτοντα, κατὰ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§135Σ. ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον 3, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ τροποποιηθῇ κατὰ τὸ μέρος ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον λέγει «ἐνεργεῖται (ἀναγινώσκει) κατὰ παραγγελίαν τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου.... καὶ νὰ προστεθῇ... «ὑπὸ τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων ἢ τῶν ὀργάνων τῆς Ἀγροφυλακῆς ἄνευ ἰδιαιτέρας ἀποζημιώσεως». Νὰ τροποποιηθῇ ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει) τὸ ἄρθρον 4 «ὁ κοινοποιῶν ἀνακοπὴν ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου φορολογούμενος παραδίδει ταύτην ἐπὶ ἀποδείξει παραλαβῆς εἰς τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον σημειουμένου εἰς τὰς ἀποδείξεις τοῦ ἀριθμοῦ πρωτοκόλλου καὶ ἡμερομηνίας εἰσαγωγῆς ταύτης. Ἡ ἀνακοπὴ εἰσάγεται πρὸς ἐκδίκασιν τὴν πρώτην συνεδρίασιν τῆς Ἐκδικαστικῆς ἐπιτροπῆς ἐργαζομένης ἄνευ ἰδιαιτέρας ἀμοιβῆς». Τὸ ἄρθρον 5 νὰ τροποποιηθῇ ὡς ἑξῆς· «τὰ ἔξοδα κοινοποιήσεως τοῦ διπλοτύπου φορολογίας καὶ τῆς ἐκδοθείσης ἐπὶ τῆς ἀνακοπῆς ἀποφάσεως βαρύνουσι τὸ Δημόσιον. Δύναται ἐν τούτοις ἡ ἐργασία αὕτη νὰ γίνεται διὰ τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων, ταχυδρομικῶς καὶ ἐπὶ ἀποδείξει ἢ τῆς Ἀγροφυλακῆς». Τὸ ἄρθρον 6 νὰ τροποποιηθῇ διαγραφομένης τῆς τελευταίας περικοπῆς ἐχούσης οὕτω· «ὑπέρ τῶν ὁποίων συμβιβαστικῶς καὶ συνεισπράττεται φόρος μετὰ τοῦ Δημοσίου, κατ’ ἀναλογίαν ποσοστοῦ βεβαιωθέντος ἢ εἰσπραχθέντος φόρου».

§136ΑΝ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως δεχθῇ τὰς τροπολογίας τοῦ ἐκ Κρήτης κ. Συναδέλφου, διότι ὁ φόρος αὐτὸς καταπιέζει τὰς κτηνοτροφικὰς περιφερείας, ἰδίως μάλιστα διὰ τὰ μικρὰ χωρία.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπουρδάρας.

§138Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Προερχόμενος ἐξ ὀρεινῆς ἐπαρχίας, τὴν ὁποίαν κυρίως πιέζει ὁ φόρος τῶν σφαζομένων ζώων, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὄχι μόνον νὰ συνηγορήσω, ἀλλὰ καὶ νὰ ὑπερβάλλω εἰς τὴν πρότασιν τῶν συναδέλφων κ.κ. Καλκάνη–Καγιᾶ. Ὑπῆρξα αὐτόπτης μάρτυς περιστατικῶν τοιούτων, ὡς εἶπεν ὁ κ. Καγιᾶς, τῶν πιέσεων αἱ ὁποῖαι ἀσκοῦνται τῶν δαπανῶν αἱ ὁποῖαι καταβάλλονται διὰ νὰ ἀσκήσουν τὴν ἔφεσιν των κατὰ τῶν πρωτοκόλλων. Ἀναγκάζονται νὰ πληρώσουν δικηγόρους καὶ νὰ καταβάλλουν παράβολα διὰ νὰ πληρωθοῦν τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τοὐλάχιστον διὰ τὰ χωρία τὰ κάτω τῶν τριῶν χιλιάδων κατοίκων ἢ τοὐλάχιστον διὰ τὰ χωρία εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει Εἰρηνοδικεῖον, διότι εἰς ὅλα τὰ χωρία ὅπου δὲν ὑπάρχει Εἰρηνοδικεῖον ἡ πίεσις εἶνε τόσον καταθλιπτικὴ καὶ ὁ ἐκβιασμὸς τόσον ἐπιβλητικός, ὥστε ὡρισμένως οἱ κάτοικοι λέγουν «καλύτερα τὸ Τούρκικο Κράτος παρὰ τὸ Ἑλληνικό». Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ νομοθέτης ὅτε συνέτασσε τὸν νόμον αὐτόν, τὸν συνέταξε βεβιασμένον, καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τὴν διάταξιν αὐτήν. Καὶ δὲν εἶνε μόνον ἡ πίεσις, διότι πρέπει νὰ ἠξεύρετε τὶ γίνονται εἰς τὰ μικρὰ χωριὰ τῶν ὀρεινῶν ἐπαρχιῶν. Τὰ οἰκόσιτα ζῶα εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα παρέχουν τὸ ὀλίγο καλαμπόκι διὰ τὴν συντήρησιν τῶν οἰκογενειῶν των. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε ὅπως ἀπαλλαγοῦν τῆς φορολογίας τὰ χωρία ἐκεῖνα τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἕδραν Εἰρηνοδικείου.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λόντος.

§140Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐγένετο ἐντονωτέρα διαμαρτυρία τῶν Βουλευτῶν τῶν ὀρεινῶν ἐπαρχιῶν, διὰ τὰς πιέσεις καὶ τοὺς ἐκβιασμούς, τοὺς ὁποίους ἀσκοῦν οἱ ἐνοικιασταὶ τοῦ φόρου τῶν σφαζομένων ζώων. Ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἐδέχθη τὴν διάταξιν νὰ ἀπαλειφθῇ ὁ φόρος ἀπὸ τοῦ τρέχοντος ἔτους. Περιωρίσθη μόνον νὰ λάβῃ μέριμναν, ὥστε νὰ μὴ γίνωνται αἱ πιέσεις, αἱ γινόμεναι ὑπὸ τῶν ἐνοικιαστῶν καὶ τὰς ὁποίας ἐξέθηκαν οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες κ. Συνάδελφοι. Δηλαδὴ ἔλαβε τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ προσέρχωνται εἰς τὰ κέντρα, ἀλλὰ νὰ προσέρχωνται ἐκεῖ ὅπου ἐγκατεστάθησαν Ἐπιτροπαί. Προσθέτως ἐπειδὴ, διὰ τῶν παραβόλων καὶ τῶν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα ἐπεβάλλοντο, ἦσαν εἰς διάθεσιν τῶν ἐνοικιαστῶν, ἡ Ἐπιτροπὴ ἔκρινεν ὅτι, οὔτε παράβολα νὰ κατατίθενται, οὔτε ἔξοδα νὰ βαρύνουν τοὺς φορολογουμένους. Δι’ αὐτὸ λοιπὸν ἔλαβον τὸν λόγον, ἵνα διαπιστώσω ὅτι ἐλάβομεν ὑπ’ ὄψει τὰς γνώμας τῶν κ.κ. Συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τὴν κατάργησιν ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους τοῦ φόρου αὐτοῦ, ἐκεῖ ὅμως ὅπου δὲν ὑπάρχει Εἰρηνοδικεῖον.

§141Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἤθελα, Κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς παρακαλέσω τὸ ἑξῆς: Εἰς τὰς μικρὰς νήσους ἀπὸ τὰς ὁποίας καταγόμεθα, αἱ ὁποῖαι οὔτε πολλὰ ζῶα ἔχουν, οὔτε βοσκὴν διὰ νὰ τρέφουν τοιαῦτα, οὔτε ἰχθῦς δυστυχῶς, ἀφ’ ὅτου ἐπέτρεψεν ἡ Κυβέρνησις τὰ νεώτερα συστήματα τῆς ἁλιείας, παρουσιάζεται τὸ ἑξῆς ἀξιοθρήνητον θέαμα. Καθημερινῶς σύρονται εἰς Εἰρηνοδικεῖον καὶ καταδικάζονται νὰ πληρώνουν πρόστιμα, διότι ἔσφαξαν μίαν αἶγα, τὴν ὁποίαν πολλάκις δὲν ἔσφαξαν. Ἐπειδὴ οἱ κάτοικοι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, εἶναι ἁλιεῖς καὶ ἀπουσιάζουν ἀπὸ τὰς νήσους, καταδικάζονται καὶ ἐρήμην. Θὰ ἦτο ἔργον δικαιοσύνης, Κύριε Ὑπουργέ, δι’ αὐτὰς τὰς νήσους, αἱ ὁποῖαι κάτι προσέφερον εἰς τὸν τόπον, καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν κατοίκους πλέον τῶν τεσσάρων χιλάδων, νὰ ἀπαλλαγοῦν τῆς φορολογίας τῶν σφαζομένων ζώων.

§142Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπουρ. Οἰκονομικῶν). Ἐδέχθην τὰς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Καλκάνη δηλῶ, ὅτι θὰ τὴν μελετήσω.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ συζήτησιν; (Γίνεται δεκτὸν εἰς κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§144ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου’ «Περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ἀσυμβιβάστου καὶ ἀπαρτίας διατάξεων τοῦ νόμου 5110».

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζαΐμης.

§147Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Εἰσάγεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἕν εἰδικὸν προνόμιον δι’ ὡρισμένους Γερουσιαστὰς τοὐτέστιν τῶν ἐπαγγελματικῶν τάξεων καὶ τῶν ἀριστίνδην ἐκλεγομένων. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν συνταγματικὴν ἀνισότητα, διότι τὸ Σύνταγμα προέβλεψε μόνον διαφορὰν προελεύσεως Γερουσιαστῶν, ἀλλ’ ἐφόσον ἅπαξ ἐξελέγησαν δὲν εἶνε δυνατὸν νὰ διαιρεθοῦν εἰς δύο τάξεις. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ἀναφέρω τὸ ἱστορικὸν τοῦ ζητήματος· ὅταν εἰσηγήθη ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων τὸ νομοσχέδιον, ἡ ἐξαίρεσις Γερουσιαστῶν καὶ Βουλευτῶν δὲν ὑπῆρχε, τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου προετιμῶντο μεταξὺ τῶν ἀντιπροσώπων ἱδρυμάτων καὶ τῶν ἐγνωσμένης πείρας. Εἰς τὴν Γερουσίαν ἐτέθη ἡ τροπολογία, καθ’ ἣν ἐξαιροῦνται οἱ Βουλευταὶ καὶ Γερουσιασταί, ἡ ὁποία καὶ τελικῶς ἐπεκράτησεν. Ἐγὼ θὰ σᾶς ἔλεγον νὰ ἐπιτραπῇ γενικῶς οἱ Γερουσιασταὶ καὶ Βουλευταὶ ἄνευ διακρίσεως, διότι ἡ διάκρισις ἀποτελεῖ ἀντισυνταγματικὴν ἐνέργειαν. Τὸ πνεῦμα τότε τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ μὴ ἐξαιρῶνται καὶ δι’ αὐτὸ δὲν εἶχε τεθῇ ἀρχικῶς διάταξις, ἀδιαφόρως κατηγορίας οἱ Γερουσιασταὶ ἦσαν δεκτοί, ἐξ ἄλλου δὲ καταχρήσεις δὲν ὑπῆρχον, οὔτε ὑπῆρξαν, διότι διωρίσθησαν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνωτέρας ἐκτιμήσεως καὶ ὑπολήψεως, ὅπως ὁ κ. Μάξιμος κλπ. Ἐξ ἄλλου δὲν ὑπάρχει ὁ φόβος, ὅτι θὰ εἰσέλθουν Βουλευταὶ ἢ Γερουσιασταὶ μεταξὺ τῶν 8 μελῶν, λόγῳ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ. Δι’ αὐτὸ μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὴν διάκρισιν τῶν Βουλευτῶν καὶ Γερουσιαστῶν, διότι εἶναι κατὰ βάσιν ἀντισυνταγματική. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπαρτίαν, ἐπειδὴ παρομοία διάταξις ἢ ἄλλη ποὺ εἶναι 5 κατὰ τὸ νέον νομοσχέδιον πρέπει νὰ ὑπάρχῃ παμψηφία καὶ αὐτὸ τὸ θέτω ὑπ’ ὄψει σας, διότι ἠμπορεῖ νὰ μὴ λαμβάνωνται ἀποφάσεις. Ἐπιτρέψατέ μοι ἐν τέλει, Κύριε Πρόεδρε, νὰ σᾶς κάμω μίαν ἐρώτησιν, ἐὰν εἶσθε φυσικὰ πρόχειρος, διὰ νὰ μοῦ εἴπητε ἐὰν ἔχητε ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα καὶ ἔχετε καταλήξει εἰς ἀπόφασιν, ἐὰν ὁ νόμος αὐτός, ὁ 5110, ὁ ὁποῖος εἶναι τὸ καταστάλαγμα μιᾶς ἐργασίας, ἡ ὁποία εἶχεν ἀρχίσει ἀπὸ τοῦ 1918, κλιμακηδὸν ἐνισχύει, ἐννοῶ τὴν ἑνότητα τῆς ὑπηρεσίας τῶν κληροδοτημάτων, ἐὰν, λέγω, ἡ Κυβέρνησις πρόκειται νὰ τὸν τροποποιήσῃ καὶ νὰ κατανείμῃ καὶ πάλιν τὴν ἐργασίαν εἰς τὰ Ὑπουργεῖα ἢ θὰ τὴν καταστήσῃ ὡς διεμορφώθη. Τὸ λέγω αὐτὸ ἐξ ἀφορμῆς δηλώσεων καὶ συζητήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ὅπου, προσελθὼν Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεώς σας, εἶπεν ὅτι θὰ ξαναπάρουν τὰ κληροδοτήματα τὰ Ὑπουργεῖα, καὶ ἐγένετο ἐπ’ αὐτοῦ μακρὰ συζήτησις. Ἐξ ἄλλου εἰς τὸ νομοσχέδιον, περὶ διαχωρίσεως τῶν νοσοκομείων καὶ τῶν ἄλλων φιλανθρωπικῶν ἱδρυμάτων, ἐπέμενεν τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι δι’ αὐτοῦ καταργοῦνται αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 5110 καὶ συνεπῶς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς ἔχει πάλιν τὸ δικαίωμα νὰ ἐπεμβῇ εἰς τὰ τῆς διαχειρίσεως καὶ ἐποπτείας. Εὐτυχῶς τῇ ἐπιμονῇ μου τὸ πρᾶγμα ἀπεσοβήθη. Ἤθελον, Κύριε Πρόεδρε, νὰ μᾶς κάμετε μίαν δήλωσιν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πρόκειται νὰ ἐξακολουθήσῃ διατηροῦσα τὴν ἑνότητα τῆς διαχειρίσεως καὶ τοῦ ἐλέγχου καὶ τὴν ἑνιαίαν πολιτικὴν, τὴν χαραχθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἢ θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν παλαιὰν πολιτικὴν τῆς διασπαθίσεως καὶ τοῦ κυκεῶνος.

§148Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Σχετικῶς πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βουλευτής, ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει εἰς ὅσα εἶπε προηγουμένως, ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου. Ἀλλὰ μεταξὺ τῶν μελῶν, Πρόεδρος μάλιστα τοῦ Συμβουλίου ἦτο ὁ κ. Μάξιμος, τὸν ὁποῖον ἡ Βουλὴ καὶ Γερουσία ἐξέλεξαν ἀριστίνδην Γερουσιαστήν. Συνεπείᾳ τούτου δὲν ἠδύνατο νὰ εἶναι μέλος τοῦ Συμβουλίου, λόγῳ τοῦ ἀσυμβιβάστου. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον σκοπεῖ τὸ ἑξῆς: Λέγει ὅτι οἱ ἀριστίνδην ἐκλεγέντες Γερουσιασταὶ κλπ. «ἀναγινώσκει».

§149Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον λέγει «καὶ τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων».

§150Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθ.). Ἐγὼ εἶχα ὑπ’ ὄψει μου νὰ μείνῃ τὸ Συμβούλιον ὅπως ἔχει μὲ τὴν ἐξαίρεσιν, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀριστίνδην ἐκλεγέντας Γερουσιαστάς. Τὸ ἀσυμβίβαστον δὲν δύναται νὰ καταργηθῇ γενικῶς, διότι ἀκριβῶς θέλομεν νὰ κρατήσωμεν τὸ Συμβούλιον ἀνεπηρέαστον. Οἱ πολιτευόμενοι, οἱ ἐρχόμενοι εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν λαόν, ἔχουν πιέσεις, ἐνῷ οἱ ἐκλεγόμενοι ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ Γερουσίαν εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν εἶναι ἐκ τῶν πολιτευομένων.

§151Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δεκτὸν μὲ τὴν διαγραφὴν «τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων».

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐτροποποιήθη;

§153ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου· «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 23)3)33 διατάγματος περὶ χορηγήσεως ἐκτάκτου πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 52.000.000 εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ταμείου Ἐθνικοῦ Στόλου χρήσεως 1932–33».

§156ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου· «Περὶ ἀμοιβῆς τῶν δι’ ἀνθρακεύσεις πολεμικῶν πλοίων ἐν Ναυστάθμῳ χρησιμοποιουμένων ἀνδρῶν Π. Ν.».

§158ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου· «Περὶ χορηγήσεως πιστώσεως ἐκτάκτου ἐκ δραχμῶν 31 ἑκατομμυρίων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ταμείου Ἐθνικοῦ Στόλου τῆς χρήσεως 1931–1932».

§160ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου· «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10)12)32 Ν. Δ. περὶ ἀποδοχῆς δωρεᾶς βιβλιοθήκης Ὑποναυάρχου Μ. Γούδα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ναυτικῶν».

§162ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου· «Περὶ καθορισμοῦ ποσοστῶν ἀμοιβῆς ἐπὶ εἰσπράξεων ἐξ ὀφειλῶν ἱματισμοῦ πρὸς τὸ ταμεῖον Ἐθνικοῦ Στόλου».

§164ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου· «Περὶ τῆς ἀληθοῦς ἐννοίας διατάξεων τῶν ἄρθρων 9 καὶ 19 τοῦ Νόμου 4952, ὡς οὗτος ἐκωδικοποιήθη».

§166ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§167Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, δηλῶ ὅτι ἀποσύρω τὸ σχέδιον νόμου· «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 12ης Ἰανουαρίου 1033 Διατάγματος περὶ συγχωνεύσεως ὑπηρεσιῶν καὶ καταργήσεως θέσεων, διαρρυθμίσεως συμβουλίων κλπ. ὑπαγομένων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας».

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου· «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8)5)33 Ν. Δ. περὶ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν τῆς ὑποβολῆς καὶ ἐγκρίσεως τῶν πινάκων τῶν προακτέων καὶ μεταθετέων ἐν Ἀθήναις λειτουργῶν τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως».

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8)5)33 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 5045 περὶ σχολικῶν βιβλίων ὡς πρὸς τὴν κατανομὴν τῶν καταβαλλομένων κρίτρων».

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν αὔριον καὶ ὥραν 5½ μ.μ. (Ὥρα 9 καὶ 10′ μ. μ.)