1931.06.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 103η

ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΙΟΥΝΙΟΥ 1931

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρα 5 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὁ παρὰ τῷ Ἐλεγκτικῷ Συνεδρίῳ Γεν. Ἐπίτροπος τῆς Ἐπικρατείας ὑποβάλλει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3283 πρᾶξιν διὰ τὴν θεώρησιν χρηματικῶν ἐνταλμάτων ἐκ δραχμῶν 516.211.70 ὑπ’ εὐθύνην τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. —Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Λουτροῦ Κορινθίας παρακαλεῖ ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ κατασκευὴ τοῦ ἀπὸ Καμαρίου εἰς Δερβένιον ἀκατασκευάστου τμήματος τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Κορίνθου–Πατρῶν. —Ὁ ἀνάπηρος πολέμου Σπῦρος Σπυρόπουλος παρακαλεῖ, ὅπως ἐγκριθῇ ἡ αἰτηθεῖσα μεταφορὰ τοῦ περιπτέρου του ἐπὶ πεζοδρομίου πλατείας Ὁμονοίας καὶ ὁδοῦ Σταδίου. —Ὁ πρόεδρος τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου Μαρμάρου ζητεῖ τὴν ψήφισιν τῆς τροποποιήσεως τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ ἀγροτικῆς πίστεως Κερκύρας. —Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Καλαντζᾶκος καταθέτει αἴτησιν ἐργολάβων δημ. ἔργων Σπάρτης. —Οἱ ἀγρόται Πετρομαγούλας Βοιωτίας παρακαλοῦν ὅπως ἐπιβληθῇ δασμὸς ἐπὶ τοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένου βάμβακος. —Ἡ ἕνωσις βιομηχάνων Σύρου καὶ οἱ διευθυνταὶ τῶν ἐργοστασίων Θεσσαλονίκης διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐπιβολὴν νέου δασμοῦ ἐπὶ τοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένου βάμβακος. —Οἱ διδάσκαλοι Ἀργολίδος διαμαρτύρονται κατὰ τοῦ ἐπιθεωρητοῦ τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως Π. Τσακίρη ὡς στερουμένου τῶν ἀπαιτουμένων παιδαγωγικῶν προσόντων κτλ. Ἡ Γερουσία ἀποστέλλει ἡμῖν τὸ παρ’ αὐτῆς τὸ πρῶτον ψηφισθὲν σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4402 τοῦ κυρώσαντος τοῦ Ν. Δ. τῆς 13)11) 27 περὶ συστάσεως κεντρικοῦ ταμείου κατὰ χαλάζης καὶ παγετῶν». Οἱ κ. κ. Α. Ἀλεξανδρῆς (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουσι σχέδιον νόμου «περὶ τοῦ τρόπου ἐξοφλήσεως τῶν ἐνυποθήκων ἀπαιτήσεων ἐπὶ μουσουλμανικῶν κτημάτων». Ὁ Δ. Δίγκας (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ ἀνακαινίσεως τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν» Ὁ κ. Α. Ἀλεξανδρῆς (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως γεωργικῆς σχολῆς εἰς θέσιν Λυκόβρυσιν Κοζάνης ἐκ τοῦ Χαρισίου κληροδοτήματος» Ἡ ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὀργανισμοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου Συγκοινωνίας κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Συμεόνογλου, Ν. Συριόπουλος, Η. Τσεριώνης, Ν. Σπηλιώτης, Σ. Κωστόπουλος, Α. Σπηλιάδης, Π. Καρασεβδᾶς, Ε. Τριποδάκης, Α. Παπαθανάσης, Σ. Σχινᾶς, Α. Ταβουλάρης, Τ. Ἀναστασίου κλπ. ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἰσχύος τοῦ πίνακος τῶν Λιμενικῶν Δοκίμων». — Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Τσαρλαμπᾶς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξοφλήσεως τῶν ἐνυποθήκων εἰς χρυσὸν ἀπαιτήσεων ἐπὶ μουσουλμανικῶν κτημάτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαθανάσης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς ἀτελειῶν εἰς ἁλιευτικοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 2054». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ τρόπου ἐξοφλήσεως τῶν ἐνυποθήκων ἀπαιτήσεων ἐπὶ Μουσουλμανικῶν κτημάτων». Ἡ ἐπὶ τῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4684 περὶ Διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καὶ συγχωνεύσεως τῶν μικρῶν μονῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων. 1) «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου 4121». 2) «Περὶ προμηθείας γάλακτος παρὰ τῶν Γενικῶν Διοικήσεων». Ὁ βουλευτὴς Θ. Κολιαλέξης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως». Ἡ μειοψηφία τῆς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως ὁμολογιῶν 5% 1914 κλπ». Ἡ ἐπὶ τῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐτοσυστάσεως τῆς θέσεως βοηθοῦ βιβλιοφύλακος τῆς Δημοσίας Βιβλιοθήκης Ἀνδριτσαίνης». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως ὁμολογιῶν 5% 1914 πρὸς ἐξαγορὰν καὶ ἔκδοσιν ὁμολογιῶν ἐπὶ Κρατικῶν δανείων τύπου 6% κλπ».

§2Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον παρακαλῶ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε κ. βουλευτά.

§4Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἰς τὰ χθεσινὰ πρακτικὰ ὡς ἐδημοσιεύθησαν στερεοτύπως εἴς τινας ἐφημερίδας, ἀναγράφεται ὅτι κατὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Καλαντζάκου καὶ ἐνῷ οὗτος ἐπέκρινε διατάξεις τοῦ σταφιδικοῦ νομοσχεδίου δι’ ὧν ἐπεβαρύνοντο οἱ σταφιδοπαραγωγοί, ἐγὼ διακόψας τοῦτον εἶπον δῆθεν ὅτι πρέπει νὰ πληρώνουν καὶ ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως κ. Παπαναστασίου ἀπαντῶν εἰς ἐμὲ, εἶπεν ὅτι εἶναι ἀκανανόητον ὡς ἐκπρόσωπος σταφιδικοῦ πληθυσμοῦ νὰ λέγω νὰ πληρώσουν καὶ ὅτι αἱ τοιαῦται ἀξιώσεις εἶναι ληστρικαὶ καὶ ἄδικοι. Πάντα ταῦτα εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβῆ καὶ οὐδέποτε ἔλαβε χώραν τοιαύτη στιχομυθία καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τῆς Βουλῆς. Τὸ ἀληθὲς εἶναι, ὅτι εἰς ἄλλην περίοδον τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Καλαντζάκου καὶ ἐνῷ οὗτος ὑπεστήριζε τὰς κοινοπραξίας ἃς ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς συνῆψε μετὰ τῶν βιομηχάνων, ἠρώτησα τοῦτον ἂν εἶναι ἱκανοποιημένος ἐκ τοῦ μέχρι τοῦδε ἀποτελέσματος τῶν κοινοπραξιῶν καὶ ἔλαβα τὴν ἀπάντησιν, ὅτι εἶναι πληρέστατα ἱκανοποιημένος. Εἰς παρατήρησίν μου διατὶ εἶναι ἱκανοποιημένος, ἀφοῦ οἱ βιομήχανοι ἔλαβον τὸ παρακράτημα χωρὶς νὰ τὸ πληρώσουν καὶ ὄχι μόνον τοῦτο ἀλλὰ ζητοῦν ἀπὸ τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν καὶ ἀποζημιώσεις, ὁ κ. Παπαναστασίου τότε ἐχαρακτήρισεν ὡς ληστρικὰς καὶ ἀδίκους τὰς ἀξιώσεις ταύτας ἀπήντησα δὲ ὅτι ἀτυχῶς ἡ διοίκησις τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ἐνέπλεξε μὲ ληστὰς παραγωγούς. Παρακαλῶ νὰ γείνουν αἱ δέουσαι διορθώσεις.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων Ὁ κ. Σχινᾶς.

§6Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἀφορᾶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Κύριε ὑπουργέ, κάτοικοι ἐλθόντες ἐκ Μεγάρων μὲ ἐπληροφόρησαν ὅτι ἐνεφανίσθη εἰς τὴν περιφέρειαν ταύτην ληστοσυμμορία, ἡ ὁποία δρᾷ ἀπὸ ὀλίγων ἡμερῶν συλλαβοῦσα καὶ 2–3 χωρικούς. Οἱ χωρικοὶ τῶν Μεγάρων καταληφθέντες ὑπὸ φόβου δὲν μεταβαίνουν εἰς τὰ κτήματά των, γνωρίζετε δὲ, κύριοι ὅτι εἶναι ἡ ἐποχὴ τοῦ θερισμοῦ καὶ εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ μεταβαίνουν ἐλευθέρως εἰς τὰ κτήματά των.

§7Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἰς πᾶσαν περίστασιν.

§8Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἐννοῶ περισσότερον σήμερον. Παρὰ τὰς ἐπιμόνους καὶ φιλοτίμους προσπαθείας τῆς χωροφυλακῆς, δυστυχῶς δὲν κατωρθώθη μέχρι σήμερον τίποτε, λόγῳ τοῦ ὅτι ὑπάρχει πολὺ μικρὸς ἀριθμὸς χωροφυλακῆς. Ἤθελα παρακαλέσῃ ὅπως ἐνισχυθῇ ἡ χωροφυλακὴ τῶν Μεγάρων, ἵνα μὴ συμβαίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα εἰς τὰ πρόθυρα τῆς πρωτευούσης. Θὰ σᾶς παρακαλέσω πολὺ νὰ ζητήσητε πληροφορίας ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν Μεγαρίδος περὶ τῶν καταγγελλομένων.

§9Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Οὐδεμία ἀπολύτως μέχρι τῆς στιγμῆς ὑπάρχει ἐπίσημος πληροφορία ὅτι δρᾷ εἰς τὰ Μέγαρα λῃστοσυμμορία. Συνεπῶς ὁ κ. βουλευτὴς στηρίζει τὰ λεχθέντα εἰς ἰδιαιτέρας πληροφορίας αὐτοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ λάδω ὑπ’ ὄψει μου τὰς πληροφορίας του καὶ θὰ ἐξετάσω σχετικῶς.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀνθρακόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς κοινότητος Πενταπόλεως Σερρῶν.

§11Σ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν ὁποῖον παρακαλοῦμεν ὅπως δώσῃ παράτασιν διὰ τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεων πρὸς ἀποζημίωσιν, ἐκ μέρους χηρῶν καὶ ὀρφανῶν τὰ ὁποῖα ὑπέβαλον ἐκπροθέσμους αἰτήσεις. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ λάδῃ τὰ δέοντα νομοθετικὰ μέτρα.

§12Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ μελετήσω τὸ ζήτημα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἐπὶ ἀναφορᾶς προσφύγων Ἀγρινίου.

§14Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας. Ἡ αἴτησις τοῦ προσφυγικοῦ συνοικισμοῦ Ἀγρινίου ἀναφέρεται εἰς δύο αἰτήματα. Τὸ πρῶτον ἀφορᾷ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ συνοικισμοῦ, ἕνεκα τῆς μὴ συμπληρώσεως τοῦ ὁποίου μέγα μέρος τῶν ἐκεῖ προσφύγων παραμένει εἰσέτι ἄστεγον, ἐνῷ πᾶσαι αἱ προπαρασκευαστικαὶ ἐργασίαι ἔχουν ἤδη γίνει, ὡς ἡ ἀπαλλοτρίωσις οἰκοπέδων κλπ. Βραδυνομένης οὕτω ἀδικαιολογήτως τῆς στεγάσεως, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οἱ πενόμενοι ἀναγκάζονται νὰ πληρώνουν μεγάλα ἐνοίκια, διότι, ὡς εἶναι γνωστόν, εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἀγρινίου ὑπάρχει μία σχετικὴ ὑπερτίμησις τῶν ἐνοικίων. Ἐπίσης αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανὰ τῶν προσφύγων ἐκείνων, τῶν ὁποίων ἡ ἰδιότης τοῦ ἀνταλλαξίμου ἀνεγνωρίσθη μεταγενέστερον παρακαλοῦν ὅπως δοθῇ μία παράτασις πρὸς ἐκδίκασιν τῶν αἰτήσεών των, διότι οὕτω καταντᾷ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην προστασίας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους αὐτοὶ ἀκριβῶς νὰ μένουν ἀπροστάτευτοι.

§15Λ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας). Ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ καὶ τῆς ἀντοχῆς τοῦ προϋπολογισμοῦ βεβαίως θὰ λάβω τὰ δέοντα μέτρα, αὐτὴ ἄλλωστε εἶναι ἡ ἀποστολή μου.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολίτσας ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τῶν θυμάτων πολέμου.

§17Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας. Ἡ γενικὴ συνομοσπονδία τῶν θυμάτων πολέμου ἔχει ὑποβάλει ὑπόμνημα μὲ διάφορα αἰτήματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ἓν περὶ τοῦ ταμείου θυμάτων πολέμου. Ἡ ἀταξία ἡ ὁποία διέπει τὸ ταμεῖον καὶ ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον διευθύνεται εἶναι πρωτοφανής. Ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ληφθῶσιν εἰδικὰ μέτρα. Οὐδέποτε ἐτηρήθη ἡ σειρὰ κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν αἰτήσεων. Συζητοῦνται μόνον αἱ αἰτήσεις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μέσα. Τὰ ἐπιδόματα δίδονται ὄχι κατὰ σειράν, ἀλλὰ κατὰ προτίμησιν· καὶ ἐνῷ ὡρισμένοι ἔλαβον ἐπιδόματα ἐπανειλημμένως, ἄλλων οὐδέποτε συνεζητήθησαν αἱ αἰτήσεις. Ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ἀποσταλῇ ἕνας ὑπάλληλός σας, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ εἶναι γνωστός, διὰ νὰ ἴδῃ τὶ κατάστασις ἐπικρατεῖ ἐκεῖ. Ὄχι ὡς γραφεῖον δὲν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ, ἀλλ’ οὔτε ὡς χάνι τῆς παλαιᾶς ἐποχῆς.

§18Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν εἶναι κυρίως αἴτησις, ἀλλὰ μήνυσις κατὰ τῶν ἀταξιῶν, αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν χώραν καὶ τὸ γραφεῖον ἐκεῖνο, γραφεῖον, τὸ ὁποῖον δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ συλλέγει ἀργοσχόλους ὑπαλλήλους συζητοῦντας περὶ παντὸς ἄλλου, παρὰ περὶ τοῦ ἔργου των. Εἶναι δὲ τὸ φαινόμενον τοιοῦτον, ὥστε οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐπισκεπτομένων τὸ γραφεῖον ἐκεῖνο φεύγει χωρὶς τὸ αἴσθημα τῆς ἀγανακτήσεως.

§19Λ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ταμεῖον θυμάτων πολέμου εἶναι ἕνας αὐτόνομος ὀργανισμὸς καὶ γνωρίζω καὶ ἐγὼ τὸ τί συμβαίνει ἐκεῖ. Ἐσκέφθην νὰ τὸ ὑπαγάγω εἰς τὸ ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ ἐπανεστάτησαν ὅλοι οἱ ἀνάπηροι καὶ αἱ ὀργανώσεις. Δὲν λέγω ὅτι μὲ ἐπτόησαν, ἀλλὰ μελετῶ τὰ μέτρα τὰ διοικητικά, διὰ τῶν ὁποίων ἢ θὰ ἐξυγιάνω τὸ ταμεῖον ἢ θὰ τὸ ὑπαγάγω εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουτσίνας ἐπὶ ἀναφορᾶς διαμαρτυρίας τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων Λαρίσσης, Βόλου, Ἁγυιᾶς καὶ Τυρνάβου.

§21Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω τὴν παροῦσαν ἀναφορὰν τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων Λαρίσσης, Βόλου, Ἁγυιᾶς καὶ Τυρνάβου, διαμαρτυρομένων σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιχορήγησιν τῆς ἐπιδικασθείσης εἰς αὐτοὺς ἀποζημιώσεως, καὶ παρακαλῶ ὅπως ληφθῇ νομοθετικὴ πρόνοια πρὸς ὑποβολὴν νέων αἰτήσεων τῶν ἀποκλεισθέντων ἐκπροθέσμων. Ἐπὶ ἔτη ὁλόκληρα πολλοὶ ἁμαξοκαρραγωγεῖς περιμένουν τὴν ἐπιδικασθεῖσαν ἀποζημίωσιν. Ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν δηλοῦται ὅτι τὸ ζήτημά των προσεχῶς κανονίζεται, ἀλλὰ πράγματι τίποτε δὲν γίνεται. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ δηλώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν πότε ἐπὶ τέλους θὰ λήξῃ ἡ ἱστορία αὐτὴ τῶν δυστυχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων οἵτινες ἐπὶ τόσων χρόνων βασανίζονται εἰς ἡμέρας σκληρᾶς δυστυχίας ἀναμένοντες τὴν ἀποζημίωσίν των. Ἐπίσης συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, τὰ αἰτήματα τοῦ τελευταίου συνεδρίου τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων.

§22Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διὰ ποίαν περιφέρειαν ὁμιλεῖτε; διότι ἐπὶ 150 ἑκατομμυρίων ποὺ ἐπληρώθησαν μένουν ἀκόμη ἀπλήρωτα 50 ἑκατομμύρια.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀναστασιάδης.

§24Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ παρατηρούμενον ἄτοπον τῆς συγχωνεύσεως τῶν εἰδικῶς ἐπιβαλλομένων φορολογιῶν δι’ ὡρισμένους σκοποὺς καὶ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν πόρων αὐτῶν εἰς τὸν γενικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους δὲν εἶναι δικαιολογημένον. Ἐπεβλήθη εἰδικὴ φορολογία ἐπὶ τῆς βενζίνης χάριν τῆς ἀποζημιώσεως, εἰσεπράχθησαν δὲ καὶ εἰσπράττονται τόσα ὅσα ἀρκοῦν διὰ τὴν ἀποζημίωσιν ὅλων τῶν δικαιουμένων τὸ αὐτὸ παρατηρεῖται καὶ εἰς τὰ ἄλλα εἰδικὰ ταμεῖα. Ἐκ τῆς μετατροπῆς τῶν ποινῶν, φέρ’ εἰπεῖν εἰσεπράχθησαν, μέχρι σήμερον ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 30 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἔπρεπεν νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ἀνέγερσιν φυλακῶν, καὶ ὅμως δὲν διετέθησαν. Εἰς τὰς πλείστας πόλεις τῆς Ἑλλάδος ὡς φυλακαὶ χρησιμοποιοῦνται κτίρια τὰ ὁποῖα εἶναι ἑστία παντὸς μολύσματος. Δὲν θὰ ἔπρεπε τὰ ἔσοδα ταῦτα νὰ διατίθενται δι’ ἄλλας Κρατικὰς ἀνάγκας παρὰ διὰ τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον προορίζονται.

§25Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πληροφορῶ τὸν κ. βουλευτὴν ὅτι εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν διετέθησαν 25 ἑκατομμύρια διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ὀλιγώτερα τῶν εἰσπραττομένων. Ἄλλως τε διετέθησαν ἐκ τοῦ κονδυλίου τῆς μετατροπῆς τῶν ποινῶν καὶ διὰ τὴν αὔξησιν τῆς μισθοδοσίας τῶν δικαστῶν, διότι καὶ προωρίζοντο μερικῶς δι’ αὐτήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν τῆς βενζίνης, ὅσα εἰσεπράχθησαν διετέθησαν.

§26Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Παρακαλῶ νὰ πληροφορήσητε τί ποσὸν εἰσπράττεται ἐτησίως ἐκ τῆς φορολογίας τῆς βενζίνης τῆς προσθέτου τοιούτης περὶ ἧς ἀναφέρομεν.

§27Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σήμερον δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Θὰ συλλέξω ὅμως τὰς ἀπαιτουμένας πληροφορίας καὶ θὰ σᾶς τὰς δώσω.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Εὐθυμιάδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς γεωργικῆς ἑταιρείας Θεσσαλονίκης.

§29Δ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐλήφθη ἓν τηλεγράφημα τῆς γεωργικῆς ἑταιρείας τῆς Θεσσαλονίκης, ἐντελῶς ἰδιωτικῶς, ἡ ὁποία διαμαρτύρεται διὰ τὰς σκέψεις σας καὶ διὰ τὴν ἀπόφασίν σας νὰ μὴ αὐξήσετε τὸν δασμὸν διὰ τὰ δενδρύλια ὀπωροφόρων δένδρων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἀξιοῖ νὰ ἀναβιβάσετε τὸν δασμὸν αὐτὸν εἰς 8 δραχμάς. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ τηλεγράφημα τῶν ἰδιωτῶν αὐτῶν καὶ νὰ συνεχίσετε τὸ ἔργον σας πρὸς μεγαλυτέραν διάδοσιν τῶν ὀπωροφόρων δένδρων.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀνθρακόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς κοινότητος Δήμητρα (Νέας Ζίχνης).

§31Σ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καταθέτω τὴν παροῦσαν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς κοινότητος Δήμητρα (Νέας Ζίχνης), τῶν ὁποίων ἐπὶ τριετίαν ὁλόκληρον τὸ 70% τῆς παραγωγῆς των καταστρέφεται ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ Ἀγγίτου. Εἰς 3 σημεῖα ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ ἐδημιουργήθησαν ρήγματα προκαλοῦντα ἀνὰ πᾶσαν καιρικὴν μεταβολὴν πλημμύρας. Αἱ ζημίαι αἱ προκαλούμεναι καταστρέφουν συνεχῶς ἐσοδείαν 20 συνοικισμῶν τῆς πεδιάδος Ἀγγίτου Δραβίσκου. Ἡ Ἑταιρεία τῶν ἔργων Στρυμῶνος μόλις τὸ 1933 θὰ ἐπιληφθῇ ἔργων ἐπὶ τοῦ Ἀγγίτου, παρίσταται ὅθεν ἀνάγκη ἐπείγουσα κατασκευῆς φραγμάτων ἐκτὸς ἐὰν διαταχθῇ ἡ ἀποζημίωσις τῶν παθόντων.

§32Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Γνωρίζετε ὅτι ἡ ἑταιρεία τῶν ἔργων Στρυμῶνος περιλαμβάνει καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τοῦ Ἀγγίτου. Ἤδη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλωμεν πρόγραμμα ἐκτελέσεως τῶν ἔργων’ ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ διατάξωμεν τὴν μελέτην προσωρινῶν ἔργων. Ἐὰν δὲ ἡ δαπάνη τῆς κατασκευῆς φραγμάτων ἐπὶ τοῦ Ἀγγίτου εἶναι μικρὰ θὰ λάβωμεν μέτρα.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοντοδίνας ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἀλβανοῦ Σουρλικὰς Οὔπ.

§34Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Πρόκειται κ. Πρόεδρε, περὶ τοῦ Σουφλικᾶ Οὔπη Ἀλβανοῦ τὴν καταγωγὴν ἀλλ’ Ἕλληνος ὑπηκόου τοῦ ὁποίου ἀπαλλοτριώθη ἕνα ἀγρόκτημα καὶ τοῦ ἐπεδικάσθη ἡ ἀποζημίωσις. Ἀλλὰ ἀπὸ 9 ἤδη μηνῶν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἀνεβοκατεβαίνει τὲς σκάλες τοῦ ὑπουργείου καὶ πάντοτε παρεμβάλλονται ἐμπόδια μέχρι σήμερον δὲ δὲν κατώρθωσεν νὰ ὑπάγῃ νὰ πάρῃ τὴν ἀποζημίωσίν του. Ἤθελα νὰ γνωρίζω ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους τοῦ καθυστερεῖ ἡ ὑπηρεσία τὴν ἀποζημίωρίν του, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλληνικὴ ὑπηκοότης του δὲν δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως κ.λ.π. Συμβάσεων μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὸ καταστατικὸν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς ἀτελιῶν εἰς ἁλιευτικοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 2054». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν αὐτῶν παρὰ ταῖς τελωνειακαῖς ἀρχαῖς». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀλληλοδανεισμοῦ τῶν λιμενικῶν ταμείων καὶ παραγραφῆς ἀπαιτήσεων αὐτῶν». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων περὶ δασικοῦ κώδικος». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Πανεπιστημιακοῦ Κέντρου ἐν τῇ περιοχῇ Γουδὶ προστεθείσης καὶ τῆς σχετικῆς πρὸς τὴν ἀναγραφὴν τῶν φόρων τροπολογίας τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν». (ψηφίζεται τὸ σύνολον)

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ἡ Βʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ τῆς σταφίδος νόμων 3456, 3417 καὶ 8458». Ὑπάρχει μία πρότασις περὶ ψηφοφορίας διὰ ὀνομαστικῆς κλήσεως διὰ τὸ ἄρθρον 3.

§37Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὁ ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως δηλοῖ, ὅτι παραιτεῖται τῆς προτάσεως. Ἑπομένως θὰ ψηφισθῇ δι’ ἀναστάσεως. Ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψει των νὰ παραμένουν, διότι θὰ ἔχωμεν καὶ ἄλλας ψηφοφορίας.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3.

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 ἀναγινώσκεται δὲ καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5.

§42Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὸ ἄρθρον 5 παρακαλῶ τὴν γραμματείαν νὰ προσέξῃ εἰς τὸ ἐδάφιον 2 «ἡ ἑνιαία πάντοτε ἀνανέωσις τῶν σταφιδαμπέλων αἵτινες δὲν παράγουν» ἀνεγράφει ἕνα «δὲν» καὶ εἰς τὸ τέλος μετὰ τὸν «Α Σ.Ο» «ἄνευ καταβολῆς» ἔχομεν δηλαδὴ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς νὰ προστεθῇ «ἄνευ καταβολῆς».

§43Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω νὰ ὑποβάλλω καὶ ἐγώ μίαν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 5. Γνωρίζετε, ὅτι πολλοὶ γεωπόνοι ὁμιλοῦν περὶ κινδύνουν ἐκ τῆς φυλλοξήρας. Ὑπάρχουν δὲ πολλοὶ σταφιδοκτήμονες, οἱ ὁποῖοι θέλουν ἐκ τοῦ κινδύνου αὐτοῦ νὰ ἐξασφαλισθοῦν. Γνωρίζετε, ὅμως ὅτι ὑπάρχουν κτήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνανοσίαν δι’ αὐτὸ ἐκ μέρους αὐτῶν τῶν σταφιδοκτημόνων ἔχω νὰ ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν «Ἐπιτρέπεται εἰς αὐτοὺς νὰ φυτεύσουν. (ἀναγινώσκει).

§44Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὴν δώσητε εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ἀντίρρησιν κανεὶς ἐγὼ θὰ τὴν δεχθῶ.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5. Ἄρθρον 6.

§46Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ 6ον ἐδάφιον αἱ λέξεις «καλαὶ ποιότητες» γίνεται «ἐκλεκταὶ ποιότητες» εἶναι πρότασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§47Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἶναι γνωσταὶ ποῖαι εἶναι αἱ περιφέρειαι ἐκεῖνοι, ἐν τούτοις ...

§48Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θέλετε νὰ κάμωμεν τὴν ἐπίσημον δήλωσιν, ὅτι ἐννοοῦμεν τὴν περιφέρειαν. Ἀλλὰ ἂς μείνῃ καλλίτερα. τὸ ἄρθρον ὅπως ἔχει.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. 6ον δεκτὸν ὅπως ἔχει. Ἄρθρον 7ον.

§50Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὸ ἄρθρον 7ον δέχομαι τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτιαῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ ἄρθρον 7ον ἔχει ὡς ἑξῆς. «Ἡ τιμὴ τῆς ἐξαγορᾶς πλεονάσματος. (ἀνογινώσκει). Θὰ γίνῃ δεκτὸν ὅπως ἐτροπολογήθη. Κύριοι, ὅπως ἔχει τὸ ἄρθρον κατωχυροῦται ὁ ὀργανισμός, διότι ἐξασφαλίζει τιμὴν πλεονάσματος ἀνάλογον πρὸς τὰ πιθανά του ἔσοδα. Ἡ ἐπιτροπὴ ὅμως εἶπε εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ πιθανὰ αὐτὰ ἔσοδα δὲν θὰ ἦσαν τόσα ὥστε ἡ τιμὴ ἡ κατωτάτη νὰ ἐξασφαλίσῃ τοὐλάχιστον τὰ καλλιεργητικὰ ἔξοδα καὶ τὰ γενικὰ ἔξοδα, θὰ ἐδημιουργεῖτο ἕνα κοινωνικὸν ζήτημα καὶ θὰ ἔπρεπε τότε νά ἐπέμβῃ ἡ Κυβέρνησις κατά τινα τρόπον. Ἐδέχθην λοιπὸν τὰς ἀπόψεις αὐτὰς καὶ διὰ τοῦτο ἐτροποποίησα τὸ ἄρθρον ὡς ἑξῆς: «εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν. (ἀναγινώσκει). Βεβαίως σόλοικον εἶναι ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ξεύρωμεν ἐὰν ὑπάρχουν τοιαῦτα ἔσοδα. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ μένῃ ἡ διοίκησις ἐν ἀδημονίᾳ περὶ τοῦ πρακτέου καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐν ἀδημονίᾳ περὶ τοῦ πρακτέου. Δίδομεν δηλαδὴ μετ’ αὐτὸ μίαν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπέμβῃ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καὶ νὰ λάβῃ τὰ μέτρα ὡς ἐνθυμεῖσθε, ὅτι πέρυσι τὰ ἔσοδα τοῦ ὀργανισμοῦ δὲν ἀνήρχοντο εἰς 1350 δρχ. κατὰ χιλιόλιτρον ἐπενέβη ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε ἕνα δάνειον καὶ ἐξησφάλισε ἕνα ποσὸν 2000, ἀδιάφορον ἂν καὶ αὐτὸ δὲν ἤρεσεν εἰς τοὺς παραγωγούς, καὶ μᾶς ἀπειλοῦσαν μὲ ἔνοπλα συλλαλητήρια. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι μποροῦμεν νὰ εὑρεθῶμεν καὶ εἰς τὸ μέλλον πρὸ τοιούτων περιστάσεων καὶ ζητῶ ἀπὸ τήν Βουλὴν νὰ στέρξῃ εἰς τὴν τοιαύτην τροποποίησιν δηλαδή, ὅτι, ὅταν δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ προϋπολογιζόμενα ἔσοδα νὰ φθάσουν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 2000 δρχ. τότε ἐπιτρέπεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ συμβουλίου νὰ ὡρισθῇ ὡς κατωτέρα τιμή, ἡ τιμὴ τῶν 2000 δρχ. εἰς βάρος εἴτε τοῦ ἀποθεματικοῦ κεφαλαίου, εἴτε τῶν ἐσόδων τῆς ἑπομένης ἐσοδείας.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πετρίδης.

§52Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ὀλέθριον τὸ σύστημα τῆς παρακρατήσεως, τὸ ὁποῖον βαρύνει τὴν σταφιδοπαραγωγὴν ἰδίως τὴν παραγωγὴν τῶν ποιοτήτων τῶν καλλιτέρων τῶν ἐξαγωγησίμων, τῶν ἐχουσῶν κατανάλωσιν περισσοτέραν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὸ παρακράτημα εἶναι ἕνας κλειός, δέσμη, ἡ ὁποία ἔχει ἐπιβληθῆ πρὸ εἰκοσαετίας σχεδὸν εἰς τὴν σταφιδοπαραγωγὴν ἐπὶ καλῶν ποιοτήτων, ὅπως αἱ ποιότητες αἱ μὴ ἐμπορεύσιμοι αἱ χρησιμοποιούμεναι ἐν τῇ βιομηχανίᾳ, ἔλθωσι εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν μὲ τὰς ἐκλεκτὰς ποιότητας. Ἤδη διὰ τοῦ ἄρθρου 7 καθιεροῦται ὅπως τὸ πλεόνασμα ἐξαγοράζεται διὰ δρχ. 2000. Ἀλλ’ αὐταὶ αἱ 2000 δρχ. αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νά ἐξευρεθῶσι ἐκ τοῦ ταμείου τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ θὰ πληρώνωνται ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς ἐν τοῖς τελωνείοις ἐκ τῶν καλῶν ποιοτήτων, αἱ ὁποῖαι ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τοῦτο εἶναι λοιπὸν ὀλεθρία συνέπεια τοῦ συστήματος τῆς παρακρατήσεως. Θὰ ἦτο λοιπὸν δυνατόν; Θὰ ἦτο ἄξιον προσοχῆς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅπως ἡ ἐξαγορὰ τοῦ πλεονάσματος γίνῃ εἰς τιμὰς χαμηλοτέρας, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς τιμῆς τῶν καλῶν ποιοτήτων νὰ μὴ εἶναι ἀνυπόφορος καὶ ἐπαχθής. Ἤδη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀποδέχεται, πως αἱ τιμαὶ τῆς ἐξαγορᾶς τοῦ πλεονάσματος εἶναι 2.000 ζητεῖ διὰ τῆς τροπολογίας του ὅπως εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ 2.000 δὲν θὰ ἐξευρεθῶσι, διότι δὲν ὑπάρχουν εἰς τὸ ταμεῖον τὸ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ ἔρχεται ἀρωγὸς τὸ ἑπόμενον ἔτος ἡ σταφιδοπαραγωγὴ ἐφ’ ὅσον ἐξηντλήθη καὶ τὸ ἀπόθεμα τοῦ παρελθόντος. Δηλαδὴ θὰ βαρύνεται ἐπὶ ὁλόκληρον ἔτος ἡ σταφιδοπαραγωγὴ ἡ ἐξαγώγιμος, διὰ νὰ πληρώνωνται αἱ κακαὶ ποιότητες εἰς 2000 ἐπὶ πλέον. Τοῦτο νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι συμφέρον εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν καλλιεργοῦμεν ποιότητας καλὰς καὶ ἔχομεν ὡρισμένας ἀγορὰς καταναλώσεως. Ἐὰν καθορίσωμεν τὸ σύστημα αὐτὸ δὲν ξεύρωμεν ποῦ καὶ πῶς θὰ τερματισθῇ αὐτὸς ὁ φαῦλος κύκλος, ὁ ὁποῖος ἐξελίσσεται κατὰ τρόπον ὀλέθριον διὰ τὴν παραγωγὴν ἐφ’ ὅσον ἐννοοῦμεν νὰ κρατοῦμεν τὴν παρακράτησιν ὡς μέσον διατηρήσεως τῶν τιμῶν ἐπὶ τῶν μὴ ἐμπορευσίμων σταφίδων. Δὲν εἶναι ἤδη ὥρα κατάλληλος βεβαίως διὰ νὰ ἀναδείξωμεν ἔλα τὰ ζητήματα τὰ σχετιζόμενα μὲ τὸ ὀλέθριον σύστημα. Ἀλλὰ τὰ σημεῖα αὐτὰ εἶναι ἀκριβῶς τὰ ἀπαισιότερα σημεῖα, τὰ ὁποῖα στηρίζονται ἐπὶ τῆς παρακρατήσεως, ἡ ὁποία βαρύνει ἡμᾶς μόνον. Ἐγὼ τοὐλάχιστον ἐκπροσωπῶν μέρη καλῶν ποιοτήτων ἀποκρούω ἀπολύτως τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀποδεχόμενος νὰ πληρώνωμεν τὴν τιμὴν τοῦ πλεονάσματος ὥστε νὰ ἐξασφαλίζωμεν τὸν παραγωγὸν τῶν καλῶν ποιοτήτων εἰς τὰ ἔξοδα μόνον τῆς καλλιεργείας του καὶ ἕνα μικρὸν τόκον. Τὰ συστήματα τῆς παρακρατήσεως ἀπέτυχον, διότι καὶ αἱ σταφιδικαὶ Τράπεζαι καὶ ἡ Ἐθνική, ὅλαι ἀπέτυχον κατὰ τὸν οἰκτρότερον τρόπον. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς θεωροῦν ὡς αἰχμαλώτους, ἡμᾶς τοὺς καλλιεργοῦντας ἐκλεκτὴν σταφίδα, δὲν θέλουν νὰ πεισθοῦν, ὅτι αὐτό τὸ σύστημα πρέπει νὰ πέσῃ, διότι ἐχρεωκόπησε. Σήμερον δὲ ζητοῦν διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν τιμῶν τῶν πλεονασμάτων νὰ καταστήσουν τὴν θέσιν ἡμῶν χειροτέραν, διότι ἡμεῖς ἐφροντίσαμεν διὰ μεθόδων πάντοτε ἔχοντες καὶ τὸ ἔδαφος πρόσφορον νὰ φθάσωμεν τὴν καλλιτέραν ἀπόδοσιν, νὰ καλλιεργοῦμεν μὲ ἔξοδα, μὲ θυσίας καὶ νὰ διορθώνομεν τὴν ποιότητα κατὰ τρόπον, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ἠθελήσατε σεῖς οὔτε κἄν νὰ μᾶς παρακολουθήσετε. Ἐὰν δὲ ἀπέτυχεν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ἀπέτυχε, διότι δὲν ἐφρόντισαν νὰ σᾶς ἐπιβάλλουσι ὅτι δὲν πρέπει ἡ ποιότης νὰ βελτιωθῇ εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀπολαύσετε τιμὰς ἰσαξίας μὲ τὰς ἰδικάς μας. Ἐφ’ ὅσον, λοιπὸν ἀξιοῖτε ἡμεῖς νὰ πληρώνωμεν τὰ μειονεκτήματα τῆς κακῆς σας καλλιεργείας καὶ ἀδιαφορίας σας καὶ τῆς ἐλλείψεως κάθε προνοίας, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ συνεχίζεται τὸ σύστημα τοῦτο. Ἴσως εἴμεθα 2–3 οἱ ὁποῖοι ἐπολεμήσαμεν αὐτό, ἀλλ’ εἴμεθα, δυστυχῶς, μειοψηφία καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἀκουσθῶμεν. Ἀλλ’ εἶναι καιρὸς νὰ κρουσθῇ ὁ κώδων τοῦ κινδύνου. Καὶ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι συνετελέσαμεν καὶ ἡμεῖς οἱ πολιτισμένοι. Μὴ θέλετε νὰ ἐξακολουθήσετε εἰς βάρος μας αὐτὴν τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία βαρύνει τὰ ἔξοδα τοῦ κόστους τῆς σταφίδος κατὰ τρόπον ἐγκληματικόν. Σήμερον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ συγχρονιζόμεθα μὲ τὰς ὁμοειδεῖς σταφίδας τῶν ἄλλων μερῶν. Δι’ αὐτὸ λοιπόν, ἀποκρούω τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ δέχομαι ὅπως ἡ ἀγορὰ τῶν πλεονασμάτων ἐκείνων γίνῃ εἰς τιμὰς τοιαύτας, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀσφαλίζει ὁ καλλιεργητὴς τὸ κόστος τῆς καλλιεργείας του καὶ ἕνα μικρὸν τόκον.

§53Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι σχεδὸν γενικῶς παραδεδεγμένον, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 2.000 μόλις καλύπτει τὰ ἔξοδα καλλιεργείας μέχρι ποσοστῶν ἐλαχίστων προσόδων διὰ τὸ μέλλον. Ἄλλωστε ὑπὸ οἱασδήποτε συνθήκας ὁ ὀργανισμὸς θὰ δώσῃ ὅ,τι ἔχει. Ἐὰν δὲν μπορῇ νὰ δώσῃ 2000, δὲν θὰ τὰς δώσῃ οὔτε διὰ τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου. Δὲν μπορεῖ ὅμως νὰ μὴ ἔχουν αὐτὴν τὴν δικλεῖδα ἀσφαλείας ὥστε οὔτε ἀπὸ τὰ ἔσοδα τῶν μελλουσῶν ἐσοδειῶν νὰ καλύπτουν τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ψηφισθῇ ἡ τροπολογία. Εἰς ἀπάντησιν τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Στεφανοπούλου ἡ ὑπηρεσία, λέγει, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀποτελέσματα ἐκ τῶν πειραματισμῶν. Δὲν τὴν δέχεται τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 7ον. Δεκτόν. 8ον δεκτόν. 9ον δεκτόν. 10ον δεκτόν. 11ον δεκτόν. Ἄρθρον 12ον. Ὁ κ. Παπαναστασίου.

§55Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ ἄρθρον 12ον, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα ἄρθρα τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου καὶ αὐτὸ, μάλιστα εἰς περισσότερον βαθμὸν ὅπως καὶ τὸ ἄρθρον 3, ἀποδεικνύει τὰς ἀντιλήψεις τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀντιλήψεις εὐνοούσας τὴν βιομηχανίαν, εὐνοούσας ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις πλὴν τῆς παραγωγῆς, πλὴν τῶν συμφερόντων τῶν γεωργῶν. Διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐμποδίζεται ἡ χρησιμοποίησις σταφίδος ὑπὸ τοῦ παρακρατήματος τῶν πλεονασμάτων πρὸς βρῶσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀφ’ ἑτέρου δὲ καταργοῦνται αἱ λεγόμεναι κοινοπραξίαι, δηλαδὴ αἱ συμβάσεις μεταξὺ τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ καὶ τῶν βιομηχάνων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐγένετο ἡ παραχώρησις τοῦ παρακρατήματος πρὸς οἰνοποίησιν. Καὶ ὡς πρὸς τὸ πρῶτον μόνον ἔχω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: ὅτι οἱ συλλογισμοὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθησαν οἱ εἰσηγηταὶ τοῦ νομοσχεδίου προτείνοντες τὴν ἀπαγόρευσιν χρησιμοποιήσεως σταφίδος ἐκ τῶν πλεονασμάτων πρὸς βρῶσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι συλλογισμοὶ μὴ στηριζόμενοι εἰς τὴν γνῶσιν τῶν πραγμάτων. Διότι ἰσχυρίζονται οἱ εἰσηγηταὶ τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν σταφὶς κατωτέρας ποιότητος διότι αὐτὸ δὲν συντελεῖ εἰς ἐφθηνὰς τιμάς, δὲν συντελεῖ εἰς τὴν διάδοσιν τῆς σταφίδος. Ἀγνοοῦν οἱ εἰσηγηταὶ τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ζήτησις σταφίδος δὲν γίνεται μόνον ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θέλουν καλὴν ἢ κακὴν ποιότητα, ἀλλὰ δύναται νὰ γίνῃ... ὄχι καλῶς... οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ καταναλώσουν ἐφθηνὴν σταφίδα. Ἡ ἐφθηνὴ σταφὶς εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία πλεονάζει, ἡ διάδοσις δὲ εἰς τὰς ἀπορωτέρας τάξεις δὲν μπορεῖ, νὰ γίνῃ παρὰ μόνον σταφίδος κατωτέρας ποιότητος. Κατὰ συνέπειαν ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι πρακτικὴ δὲν εἶναι ὠφέλιμος. Ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι τὸ ὀλιγώτερον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προέχει εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ διὰ τῆς ὁποίας καταργοῦνται αἱ συμβάσεις μεταξὺ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ καὶ βιομηχάνων. Ὅταν ἀνεκινήθη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἡ σταυροφορία κατὰ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ὑπεστηρίχθη ἀπ’ ἀρχῆς ὅτι διὰ τῆς τακτικῆς του ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς τείνει νὰ καταστρέψῃ τὴν βιομηχανίαν τῆς οἰνοποιΐας ἐν Ἑλλάδι. Ἀπὸ τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα τὰ κατόπιν συμβάντα, εἰς ἐμὲ τοὐλάχιστον ἐγεννήθη ἡ πεποίθησις ὅτι ἡ ἀρχὴ αὐτὴ τῆς σταυροφορίας εἶχεν αὐτὰς τὰς αἰτιάσεις τῶν μεγάλων ἐπιχειρηματιῶν καὶ τῶν βιομηχάνων οἱ ὁποῖοι ἐζημιώνοντο ἀπὸ τὰς συμβάσεις αὐτάς. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐκάλεσε τοὺς ἀντιπροσώπους ὅλων τῶν οἰνοποιητικῶν ἑταιρειῶν νὰ ἐξακριβώσῃ ἐὰν εἶναι ἀληθὴς καὶ βάσιμος ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι διὰ τῶν συμβάσεων αὐτῶν καταστρέφεται ἡ οἰνοποιΐα ἐὰν ἦσαν συμβάσεις ἄδικοι αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον ἄλλον λόγον παρὰ τὴν καταστροφὴν τῆς οἰνοποιΐας ἐν Ἑλλάδι. Ὁμοφώνως ὅλοι οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν οἰνοποιητικῶν ἑταιρειῶν ὡμολόγησαν ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς ὅτι αἱ συμβάσεις ἐκεῖναι ἦσαν σωτήριοι διὰ τὴν οἰνοποιΐαν καὶ ἦσαν σωτήριοι διότι κατέλυον τὸν μεταξὺ τῶν ἑταιρειῶν ἀνταγωνισμὸν ὁ ὁποῖος ἐξηυτέλιζε τὰς τιμὰς καὶ κατέστρεφε φυσικὰ τὴν βιομηχανίαν τοῦ οἴνου. Κατὰ συνέπειαν ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς ὄπισθεν τοῦ ὁποίου ἐπεδίωξε νὰ καλύψῃ τὰ πραγματικά της ἐλατήρια τοὺς πραγματικούς της σκοποὺς ἡ σταυροφορία αὐτὴ κατὰ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπεδείχθη ἀναληθὴς καί ψευδὴς καὶ δὲν ἀπομένει παρὰ τὸ συμφέρον τὸ οἰκονομικὸν τῶν ἑταιρειῶν τῶν καπιταλιστικῶν ἐπιχειρήσεων αἱ ὁποῖαι ἤθελον καὶ θέλουν νὰ εἶναι αὐτοὶ οἱ ρυθμισταὶ τῆς τιμῆς τῆς πρώτης ποιότητος διὰ νὰ ἐπιτύχουν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἄλλωστε δὲν ἀποτελεῖ κανένα παράδοξον, διότι ἀποτελεῖ τὸν κανόνα καὶ τὸν οἰκονομικὸν ὀργανισμὸν ὁ ὁποῖος μᾶς διέπει καὶ ὁ ὁποῖος βραβεύει τὴν ἐπίδειξιν τοῦ ἀτομικοῦ, τοῦ ἰδιωτικοῦ συμφέροντος. Ἀλλ’ ἡ σταυροφορία αὐτὴ ἡ μὴ δυναμένη νὰ ἐπιτύχῃ τοὺς σκοποὺς της στηριζομένη εἰς τὴν βλάβην τῆς βιομηχανίας νὰ ἀναλάβῃ ὑπὸ τὴν προστασίαν της τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν κατώρθωσε νὰ πιστευθῇ ὅτι αὐταὶ αἱ συμβάσεις εἶναι καταστρεπτικαὶ διὰ τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν καταστρεπτικαὶ διὰ τοὺς παραγωγούς. Τὶ εἶναι αἱ συμβάσεις αὐταί; Αἱ συμβάσεις αὐταὶ δὲν εἶναι παρὰ μία συμφωνία μεταξὺ παραγωγῶν, Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ βιομηχάνων δυνάμει τῶν ὁποίων ἡ παραδιδομένη πρώτη ὕλη εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἐκτιμᾶται προσωρινῶς, κατόπιν πωλεῖται εἰς τιμὰς ἐγκρινομένας ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς δηλαδὴ οἱ παραγωγοὶ ἀποκτοῦν μίαν δύναμιν εἰς τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τῆς πωλήσεως, εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ αὐτὸ διὰ νὰ λήψῃ ὁ ἀνταγωνισμὸς μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐπιχειρήσεων καὶ νὰ μὴν πωλεῖται τὸ προϊὸν εἰς τιμὰς χαμηλοτέρας ἐνῷ αἱ συνθῆκαι τῇ καταναλώσεως ἐπιτρέπουν τιμὰς ἀνωτέρας. Μετὰ τὴν πώλησιν γίνεται ἕνας λογαριασμὸς, ἀφαιροῦνται τὰ ἔξοδα τῆς βιομηχανίας σύμφωνα μὲ τὸν κανόνα ὁ ὁποῖος ἰσχύει εἰς ὅλας τὰς συμβάσεις τοῦ συνετοῦ ἐπιχειρηματίου μετὰ δὲ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἐξόδων λαμβάνει ἕνα μέρος ἡ βιομηχανία καὶ τὸ ὑπόλοιπον κατανέμεται μεταξὺ παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως: 60 μερίδια ὑπὲρ τῆς παραγωγῆς καὶ 40 ὑπὲρ τῆς βιομηχανίας, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον οἱ παραγωγοὶ καθίστανται τρόπον τινὰ οἱ ἔμμεσοι κύριοι τῆς βιομηχανίας διότι αὐτοὶ ἔχουν τὸ μεγάλον συμφέρον, ἐπεμβαίνουν, κανονίζουν τὰς τιμάς, περιορίζουν τὰ κέρδη τῆς ἐπιχειρίσεως καὶ ἀναλόγως τῶν τιμῶν τῆς πωλήσεως λαμβάνουν ἕνα μέγα μερίδιον εἰς τῶν ὁριστικῶν κερδῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῶν συμβάσεων αὐτῶν αἱ ὁποῖαι καλοῦνται κοινοπραξίαι. Πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ μέχρι τοῦδε ὤφελος τῶν παραγωγῶν, ἡ ἐφαρμογὴ τῆς μεθόδου αὐτῆς ἀποτέλεσε μίαν κατάκτησιν τοῦ κόσμου τῶν παραγωγῶν ἀπέναντι τοῦ μεγάλου κεφαλαίου καὶ τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων. Δὲν πνίγονται λοιπὸν αἱ βιομηχανικαὶ ἐπιχειρήσεις ἀλλὰ περιορίζονται εἰς σεμνὰ κέρδη. Ἀπὸ ἀπόψεως λοιπὸν κοινωνικῆς εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι αἱ συμβάσεις αὐταὶ ἀπετέλεσαν μίαν κατάκτησιν. Ἑπομένως ἡ σταυροφορία ἐπέτυχεν τοῦ σκοποῦ της ἀνέτρεψε τὴν διοίκησιν καὶ ἀφοῦ ἐπέτυχε αὐτὸ ἦλθε νὰ ἀμφισβητήσῃ τὰ πραγματικὰ γεγονότα. Ἐξώγκωσαν τοὺς λογαργιασμοὺς καὶ ὁ τελικὸς λογαργιασμὸς ὑπῆρξε τοιοῦτος ὥστε ἀντὶ νὰ ἔχῃ λάβῃ ὁ ὀργανισμὸς τῶν παραγωγῶν εὑρέθη ὅτι εἶχε νὰ δώσῃ ἀντὶ δηλαδὴ κερδῶν, ζημία. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τοῦ ὁποίου καθῆκον εἶναι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν ἰδοὺ πῶς κρίνῃ καὶ πῶς ἐκτιμᾷ τὰ πράγματα· ἔρχεται καὶ μᾶς λέγει ὅτι ὁ σκοπὸς ὁ ὁποῖος ἐπιδιώκεται διὰ τῆς κοινοπραξίας δὲν ἐπέτυχεν. «Αἱ ὑποβληθεῖσαι εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν (ἀναγινώσκει). Τὸ θεωρεῖ δηλαδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς δεδομένον ὅτι αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα διότι αὐτὰ ἀξιοῦν οἱ βιομήχανοι.

§56Γ. ΗΣΑΪΑΣ. Οἱ βιομήχανοι δὲν ἐζήτησαν τὴν κατάργησιν.

§57Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Μὴ μᾶς λέγετε κ. Ἠσαΐα ὅτι δὲν ἐζήτησαν οἱ βιομήχανοι τὴν κατάργησιν διότι ἂν δὲν ἐζήτησαν οἱ βιομήχανοι τὴν κατάργησιν δὲν ἔχει κανεὶς τὰ δικαίωμα νὰ καταργήσῃ τὰς συμβάσεις αὐτὰς διότι ὁ νόμος δὲν ἐπιτρέπει τὴν κατάργησιν τῶν συμβάσεων.

§58Γ. ΗΣΑΪΑΣ. Ἐγὼ εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴν ἐμειοψήφησα εἰς τὴν κατάργησιν.

§59Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι αὐτή εἶναι ἂς εἴπωμεν ἡ ἐξωτερικὴ φόρμα ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἐμφανίζεται ἡ ὑπόθεσις: Οἱ ἰσχυριζόμενοι ὅτι ἔχουν ὑποβληθῆ ὑπερβολικοὶ λ)σμοὶ ἀνάξιοι συζητήσεως, τὶ θέλετε; ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀναξίων λ)σμῶν νὰ κάμωμεν συζήτησιν;

§60Γ. ΗΣΑΪΑΣ. Δὲν τοὺς ἐπικαλοῦμαι ἐγώ.

§61Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ ὑπουργεῖον εἶναι ἄξιον δριμυτάτου ἐλέγχου διότι ἐπὶ τοιούτων λογαριασμῶν ἐδέχθη νὰ στηρίξῃ μίαν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν. Καὶ λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας «ἀλλὰ αὐτὸ δὲν εἶναι τὸ σοβαρότερον κλπ.». Καὶ λέγει ὅτι ἡ διαχείρισις αὐτῶν τῶν ἑταιρειῶν εἶναι ἐπικίνδυνος, μπορεῖ νὰ δημιουργήσῃ μεγάλας ζημίας ὅτι εἶναι βεβαία ἡ νομικὴ διατύπωσις. Λοιπὸν ἐξετάζετε ποῦ στηριζόμενον τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐχρησιμοποίησε αὐτοὺς τοὺς ἰσχυρισμοὺς διὰ νὰ στηρίξῃ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 12; Ἔκαμε μίαν ἔρευναν διὰ νὰ ἐξακριβώσῃ αὐτούς; Ἀλλὰ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔχει ἕνα ἐπιχείρημα ὅτι τὸ ἐζήτησε ἀπὸ τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμόν. Καὶ ποῖον Αὐτόνομον Ὀργανισμόν; Αὐτὸς ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς ἔχει ἕνα συμβούλιον. Τὸ συμβούλιον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ὑπεύθυνον.... καὶ αὐτὸ εἶναι ἀρκετὸν διὰ νὰ μαντεύσετε πῶς λειτουργοῦν αἱ δυνάμεις εἰς τὴν κοινωνίαν μας. Αὐτὸ τὸ συμβούλιον τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ὑπεύθυνον, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ὑπεύθυνον καὶ διὰ τὰς συμφωνίας αὐτάς, ἔρχεται σήμερον καὶ λέγει ὅτι οὐδὲν συμφέρον ἔχουν οἱ παραγωγοὶ ἐκ τῶν συμβάσεων. Ἀλλὰ τί εἶναι αὐτὸ τὸ συμβούλιον; Εἶναι οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνεκλήθησαν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν κἂν κῦρος καὶ ἐντελῶς παρανόμως τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τοὺς ἐκράτησεν εἰς τὰς θέσεις των. Διότι ἐὰν ἐφήρμοζε τὸν νόμον ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν ἄλλοι σύμβουλοι ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν. Ἀλλὰ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐντελῶς παρανόμως τοὺς ἐκράτησεν εἰς τὰς θέσεις των. Καὶ αὐτοὶ οἱ παυμένοι σύμβουλοι συμφωνοῦν τώρα μὲ τὰς ἀπόψεις αὐτὰς ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνοι καὶ πρέπει νὰ καταργηθοῦν αἱ δικαιοπραξίαι. Εἶναι θεμιτὴ αὐτὴ ἡ τακτικὴ; Συμφωνεῖ βέβαια μὲ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὸ συμβούλιον τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ἐνῷ τὸ συμβούλιον αὐτὸ εἶναι παυμένον καὶ παράνομον καὶ ἐν τούτοις διατηρεῖται ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Καὶ τὸ συμπέρασμα εἶναι ὅτι ἡ συμπάθεια τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προέρχεται καὶ ἐξ ἄλλων λόγων, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς συμπτώσεως τῶν ἀντιλήψεων εἰς τὸ ζήτημα τῶν κοινοπραξιῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν παρέλειψε εἰς μίαν στιγμὴν νὰ ζητήσῃ κἄποιαν ὑπεύθυνον πληροφορίαν ἀπὸ ἔγκυρον πηγήν, περὶ τῶν συμβάσεων αὐτῶν καὶ τῶν ἀξιώσεων τῶν ἑταιρειῶν. Ἠρώτησε τὸν νομικὸν συμβούλιον καὶ τὸ νομικὸν συμβούλιον συνελθὸν ἐμελέτησε τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἀπεφάνθη ἀδιστάκτως, ὅτι αἱ συμφωνίαι αὐταὶ εἶναι ἔγκυροι, ὅτι αἱ ἀξιώσεις τῶν βιομηχάνων εἶναι ἀστήρικτοι, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ὁ λογαριασμὸς σύμφωνα μὲ ὅσα ὡς θὰ κανονισθοῦν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὑποτιμήσεως τῶν ἐξόδων καὶ τὸ ὑπόλοιπον νὰ κατανεμηθῇ μεταξὺ τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ τῶν ἐπιχειρήσεων ἐν ἀναλογίᾳ 60 καὶ 40%. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνωμοδότησις τοῦ νομικοῦ συμβουλίου. Αὐτὴν τὴν γνωμοδότησιν τοῦ νομικοῦ συμβουλίου ὤφειλε ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπ’ αὐτῆς νὰ στηρίξῃ τὴν ἀπόφασίν του. Ἐπ’ αὐτῆς τῆς γνωμοδοτήσεως ἐτήρησε πλήρη σιωπὴν καὶ κανεὶς δὲν θὰ ἐλάμβανε γνῶσιν ἀπὸ τὰ ἔγγραφα αὐτά, ὅτι ὑπῆρχε μία τοιαύτη γνωμοδότησις τοῦ νομικοῦ συμβουλίου. Ὑπῆρχε μόνον ἡ πληροφορία, ὅτι ὑπάρχουν ὑπερβολικαὶ ἀξιώσεις, λογαριασμοὶ ὑπερβολικοὶ ἴσως τῶν ἐπιχειρήσεων. Καὶ τὴν γνωμοδότησιν τοῦ νομικοῦ συμβουλίου δὲν ἐθεώρησε ὀρθὸν νὰ γνωστοποιήσῃ εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ λάβῃ αὕτη μίαν σαφῆ γνῶσιν τῶν πραγμάτων, ἀλλ’ ἐπροτίμησε νὰ παραχθῇ ἡ ψευδὴς ἐντύπωσις, ὅτι πρόκειται περὶ συμβάσεων ἐντελῶς παρανόμων περιεχουσῶν ἀκαθορίστους ὅρους αἱ ὁποῖα, ἐὰν σταθοῦν θὰ δημιουργήσουν μεγάλας ζημίας εἰς τήν παραγωγήν. Καὶ ἐρωτῶ ἡ τοιαύτη ἀπόκρυψις ἑνὸς τοιούτου ἐγγράφου, εἶναι ἐπιτετραμμένη; Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις κἂν περὶ καταργήσεως αὐτῶν τῶν συμφωνιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐξασφαλίζουν τὰ δικαιώματα τοῦ παραγωγοῦ; Εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ ἀπόφασις χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ἡ γνωμοδότησις τοῦ νομικοῦ συμβουλίου; Ἔχετε μίαν γνωμοδότησιν ἀπὸ τὸ παυμένον συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἀποφαίνεται ἐσχάτως ὄχι καθ’ ὃν τρόπον ἀπαφαίνεται τὸ νομικὸν συμβούλιον, ἀλλ’ ὁμιλεῖ περὶ συμπληρώσεως καὶ διορθώσεως τῶν συμφωνιῶν μετὰ τῶν βιομηχάνων. Καὶ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τύχουν συμπληρώσεως δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρησιν. Τότε τὸ Κράτος μπορεῖ νὰ ἐπέμβῃ καὶ νὰ συμπληρώσῃ καὶ νὰ βελτιώσῃ τὰς συμφωνίας. Πάλιν οὐδεὶς λόγος δύναται νὰ γίνῃ. Ἀλλ’ ἐρωτῶ: εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπέλθῃ κατάργησις τῶν συμφωνιῶν αὐτῶν κατὰ ποῖον τρόπον θὰ δεσμευθοῦν αἱ ἑταιρεῖαι; Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας λέγει, ὅτι θὰ δεσμευθοῦν, διότι ἡμεῖς θὰ πωλήσωμεν εἰς τὸν ἐλεύθερον ἀνταγωνισμόν. Ἀναγνωρίζω, ὅτι ἐσκέφθησαν ν’ ἀντιμετοπίσουν μίαν τοιαύτην κατάστασιν καὶ δι’ αὐτὸ ἔκαμε ἕνα συμβούλιον διὰ τοῦ ὁποίου ἀπαρτίζουν ἕνα τρὰστ διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐξασφαλίζουν τὰς καλλιτέρας τιμὰς ἐπὶ τῆς πρώτης ὕλης. Ἀποκλείεται ἡ μικρὰ παραγωγή. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν αὐτὸ εἶναι ὀρθόν. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς τὸ λεγόμενον, ὅτι αἱ μεγαλύτεραι διαχειρήσεις καὶ τὰς μικρὰς ἐπιχειρήσεις ἐβάρυνε γενικῶς τὸν λογαριασμόν, διότι εἰς αὐτὰς τὰς ἐπιχειρήσεις εἶναι χωριστὸς ὁ λογαριασμός, διότι αἱ μικραὶ ἐπιχειρήσεις δὲν καταναλίσκουν παρὰ 3% ἐπί τοῦ ὅλου παραγωμένου ποσοῦ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προέχει εἶναι τὸ ἑξῆς. Ὅτι εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ καταργηθοῦν αἱ κοινοπραξίαι θὰ ἔλθῃ ὁ ὀργανισμὸς καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο τὸ τρὰστ τῶν βιομηχάνων. Ποῖος θὰ ἐπιβάλῃ τὰς θελήσεις του; Ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς λέγουν διότι ἔχει ἐκεῖνος τὰς δεξαμενὰς του καὶ θ’ ἀνταπεξέλθῃ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ δεξαμεναὶ τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ δὲν ἠμποροῦν νὰ περιλάβουν περισσότερον τοῦ ¼ τῆς παραγομένης σταφίδος. Καὶ κατόπιν τί θὰ γίνουν; Θ’ ἀναγκασθοῦν νὰ καταφύγουν εἰς τὰς δεξαμενὰς τῶν βιομηχάνων, ἑπομένως εἶναι ὑποχείριοι καὶ ἑπομένως παρουσιάζεται ὁ ἕνας ἀνταγωνιστὴς τοῦ ἄλλου. Ἐφ’ ὅσον εἶναι ἡνωμένοι οἱ βιομήχανοι, εἶναι ὑποχείριοι. Κατόπιν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐξέθεσα, νομίζω, ὅτι δὲν παρέμεινε ἀπολύτως καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ὅλοι οἱ ἰσχυρισμοὶ οἱ περιεχόμενοι εἰς τὴν τελευταίαν ἀνάπτυξιν τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἀβάσιμοι. Δὲν πρόκειται περὶ κινδύνου. Πρόκειται περὶ μιᾶς συμφωνίας, ἡ ὁποῖα πράγματι ἀποτελεῖ μίαν κατάχρησιν τῆς παραγωγῆς, πρόκειται περὶ λόγων ἐντελῶς ἀβασίμων, λόγων οἱ ὁποῖοι ἀπερρίφθησαν ἀπὸ τὸ νομικὸν συμβούλιον. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ τοιαύτη εὔνοια, ἡ ὁποῖα δεικνύεται πρὸς τὰς μεγάλας βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις εἶναι σαφής. Εἶναι σαφές, ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ καταργηθοῦν αἱ κοινοπραξίαι, θὰ μείνῃ ἔκθετος ὁ Ὀργανισμὸς καὶ οἱ παραγωγοὶ ἀπέναντι τῶν βιομηχάνων κατὰ συνέπειαν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπῃ τις ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ θὰ ἦτο τοῦτο μόνον, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφεθῇ ἀνοικτὸς ὁ δρόμος διὰ τὴν τροποποίησιν τῶν συμφωνιῶν. Δὲν εἶναι δυντὸν νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας κατὰ ποῖον τρόπον θὰ γίνῃ τοῦτο. Ὑπάρχει μία πρότασις, νομίζω τοῦ κ. Καλαντζάκου νὰ ἀφήσωμεν ἐλεύθερον τὸν Ὀργανισμὸν νὰ χρησιμοποιήσῃ. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπως τῶν ἐπαρχιῶν ὑποβάλλεται ἡ τροποποίησις δὲν ἔχω λόγον νὰ τὴν ἀποκρούσω. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀποκρούω μὲ ὅλας μου τὰς δυνάμεις, εἶναι ἡ κατάργησις τῶν κοινοπραξιῶν, ἡ ὁποία θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἀφεθοῦν ἀπολύτως ἀπροστάτευτα τὰ συμφέροντα τῆς παραγωγῆς. Ἐλέχθη καί χθές, ὅτι ἡ συμφωνία αὐτὴ ἐγένετο αὐθαιρέτως ἀπὸ τὸν διευθυντήν τοῦ Ὀργανισμοῦ· τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές, διότι ὁ κ. Χοϊδᾶς ὁ οἰκονομικὸς σύμβουλος τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ βεβαιοῖ, ὅτι αἱ ἀποφάσεις ἐλήφθησαν ἀπὸ τὸ συμβούλιον τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ὄχι μόνον ἐπὶ τῇ βάσει ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς τὸν διευθυντὴν αὐτοῦ. Ἐξ αὐτοῦ συνάγεται, ὅτι ὑπάρχει κάποια διοίκησις, ἡ ὁποία τρόπον τινὰ δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἀπεμπολῇ τὰ συμφέροντα τῆς παραγωγῆς εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι συμβάλλονται μὲ τὴν παραγωγήν. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τὴν Βουλήν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της ὅλα αὐτὰ καὶ νὰ μὴ θελήσῃ νὰ πλήξῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ συμφέροντα τῆς παραγωγῆς, νὰ δικαιώσῃ ἐκείνους ποὺ ἐργάζονται διὰ τὸ καλὸν αὐτῆς καὶ νὰ μὴ δικαιώσῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται διὰ νὰ τὴν ὑπονόμευσιν, καὶ νὰ μὴ τρόπον τινα, ἀπονείμῃ ἕνα στέφανον ἐπαίνου εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὁ ὁποῖος παρέλειψεν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν σοβαροτέραν γνώμην τοῦ νομικοῦ συμβουλίου.

§62Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν μᾶς δίδετε τὴν ἡμερομηνίαν; ἐγὼ δὲν ἔχω γνῶσιν.

§63Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἶναι τοῦ Μαΐου καὶ σᾶς συλλυποῦμαι διότι δὲν ἔχετε γνῶσιν.

§64Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ ἔκθεσις εἶναι τοῦ Φεβρουαρίου.

§65Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, κ. ὑπουργέ, ὅτι τὸ γεγονὸς ὅτι ἐβραδύνατε νὰ ζητήσητε τὴν γνωμοδότησιν τοῦ νομικοῦ συμβουλίου εἶναι εἰς βάρος σας· ἀλλ’ ἀφοῦ τὴν ἐζητήσατε κατόπιν ἔπρεπε νὰ περιμένετε νὰ λάβητε τὴν γνώμην τοῦ νομικοῦ συμβουλίου καὶ ἔπειτα νὰ κάμητε ὅλους τοὺς ἀβασίμους ἰσχυρισμούς σας.

§66Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς αὐτό, ἀλλὰ μὴ λέγετε ὅτι ἀπέκρυψα τὴν γνώμην τοῦ συμβουλίου. Σᾶς λέγω ὅτι δὲν ἐγνώριζον τὴν ἀπόφασιν τοῦ νομικοῦ συμβουλίου.

§67Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τότε συλλυποῦμαι τὴν Κυβέρνησιν.

§68Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ ὀργανισμὸς εἶναι αὐτόνομος, καὶ σεῖς χθὲς διεμαρτυρήθητε ὅτι τὸν ἐκάναμε Κρατικόν. Λοιπὸν σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι ἐγὼ δὲν ἔχω γνῶσιν ἐπίσημον τοῦ ἐγγράφου.

§69Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν δὲν ἔχετε γνῶσιν πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ λάβητε γνῶσιν.

§70Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὅ,τιδήποτε καὶ ἐὰν λέγῃ τὸ ἔγγραφον τὴν γνώμην μου θὰ τὴν ἀκούσετε μετ’ ὀλίγον.

§71Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἀλλὰ διατί, κ. Καλαντζάκο, νὰ συζητοῦμεν ἐδῶ μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὁ ὁποῖος εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην ὑπευθύνην ἀνθρώπων καὶ ὄχι νὰ συγκροτήσῃ παρανόμως ἕνα συμβούλιον διὰ νὰ συμφωνήσῃ εἰς τὰ πράγματα αὐτὰ, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐρωτήσῃ ὑπευθύνως τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ ἔχῃ τὴν γνώμην τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους καὶ ἔπειτα νὰ μορφώσῃ γνώμην; Ἀλλὰ σᾶς λέγει τὸ ἑξῆς: δὲν ἔλαβον γνῶσιν, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἐλάμβανα γνῶσιν καὶ ἔβλεπα ὅτι αἱ πράξεις εἶναι ἐγκυρόταται ὅλοι οἱ λόγοι εἶναι ψευδεῖς καὶ πάλιν ἔχω τὴν γνώμην ὅτι πρέπει νὰ καταργήσω τὰς κοινοπραξίας. Ὥστε τί νὰ συζητήσωμεν; Βλέπετε λοιπὸν ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον χθές.....

§72Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἐξασφαλίζεται ἕνα ὡρισμένον ὅριον τιμῆς τῆς σταφίδος;

§73Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἀποφαίνεται ἀδυστάκτως, ὅτι σύμφωνα μὲ τὰς συμφωνίας αὐτάς.....

§74Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἐξετάζω τὸ νομικὸν μέρος τοῦ ζητήματος.

§75Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἶναι γεγονὸς, ὅτι αἱ συμφωνίαι αὐταὶ προφανῶς ἐκρίθησαν ἀπὸ νομικούς. Λοιπόν σᾶς λέγω ὅτι αἱ συμφωνίαι ἀποτελοῦν μίαν ἑταιρείαν, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συμφωνιῶν αὐτῶν ἀφαιρεῖται μία προσωρινὴ τιμὴ τῆς σταφίδος ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀγοραίας ἀξίας, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς ἐκδίδονται συναλλαγματικαὶ ἐπὶ τόσων ποσῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἑρμηνεία τοῦ νομικοῦ συμβουλίου. Μετὰ τὴν εἴσπραξιν ἀφαιρεῖται αὐτὸ τὸ ποσόν. Δεύτερον ἀφαιροῦνται τὰ ἔξοδα τῆς βιομηχανίας, τρίτον ἀφαιροῦνται 150 δρχ. διά...(ἀναγινώσκει).... Αὐτὴ εἶναι ἡ ἑρμηνεία τὴν ὁποίαν δίδει ἐπισήμως εἰς τὰς συμβάσεις αὐτὰς τὸ νομικὸν συμβούλιον. Ἀλλὰ καὶ ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ ἀποφαίνεται ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ καταλληλότερος τρόπος, διότι ἡ διὰ δημοπρασίας πώλησις εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς (ἀναγινώσκει). Ἀναμένων νὰ ἀκούσω τὰς ἐξηγήσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διὰ νὰ μεταβάλω γνώμην διότι μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἐπιμένω ὅτι ὅλη ἡ τακτικὴ αὐτὴ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τακτικὴ ἀντίθετος πρὸς τὴν ἐφαρμοζομένην ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, εἶναι τακτικὴ ἡ ὁποία δικαιολογεῖ πληρέστατα τὴν γνώμην ὅτι πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἡ διαχείρισις τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος καὶ νὰ περιέλθῃ εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος.

§77Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἕν τῶν σπουδαιοτέρων σημείων εἰς τὸ ὁποῖον κατεκρίθη ἡ διαχείρισις τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ἦτο ἀληθῶς καὶ τὸ ζήτημα τῶν συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐπεκλήθησαν κοινοπραξίαι. Αἱ συμβάσεις αἱ ὁποῖαι συνήφθησαν μεταξὺ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τῆς βιομηχανίας βεβαίως συνήφθησαν ὑπὸ ὅρους ὄχι ἀπολύτως σαφεῖς καὶ κατὰ τοὺς ὁποίους δὲν καθορίζονται ἐπαρκῶς τὰ δικαιώματα καὶ αἱ ὑποχρεώσεις ἑκάστου τῶν συμβαλλομένων μερῶν. Ὑποθέτω ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ διατελῇ ἐν γνώσει καὶ εἶναι γενικῶς γνωστὸν, ὅτι οἱ βιομήχανοι ἑρμηνεύοντες κατὰ τὰς ἀντιλήψεις αὐτῶν τὰς συμβάσεις κατέληξεν εἰς τὸ τὸ συμπέρασμα νὰ ἀξιοῦν ἀπὸ τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν ὄχι διανομὴν κερδῶν, ἀλλὰ νὰ ἔχουν ἀπαίτησιν ἀποζημιώσεως. Σᾶς λέγω ὅτι εἷς ἐκ τῶν βιομηχάνων ἢ μᾶλλον μία βιομηχανικὴ ἐπιχείρησις ἦλθεν καὶ πρὸς ἐμὲ καὶ μοῦ εἶπεν ὅτι κατὰ τοὺς λογαριασμοὺς τοὺς ὁποίους ἔχομεν ἀναντιρρήτως προκύπτει ὅτι πρέπει ὁ ὀργανισμὸς νὰ τοὺς ἀποζημιώσῃ δι’ ὡρισμένον ποσόν. Εἶπα εἰς τοὺς ἐπισκεφθέντας με τότε κυρίους καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον «μὰ ἐσεῖς κάματε ἐκεῖ κοινοπραξίαν καὶ ἐὰν καὶ ὁ ὅρος εἶναι ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς ἀτυχής, ἐν πάσῃ περιπτώσει δεικνύει τήν πρόθεσιν ἡμῶν ὅτι εἶναι ἕνας συνεταιρισμός. Ὁ συνεταιρισμὸς δὲν δύναται ποτὲ νὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα ὁ μὲν εἷς νὰ μὴ ὑποστῇ καμμίαν ζημίαν παρὰ νὰ πάρῃ καὶ τὸ βιομηχανικόν του κέρδος, ὁ δὲ ἄλλος νὰ χάσῃ καὶ τὴν εἰσφοράν του». Μοῦ εἶπον «Μὰ ξέρετε; Ἐκάμετε λάθος, πλανᾶσθε ἀπὸ τὴν λέξιν, τὴν ὁποίαν ἀπεκαλέσατε κοινοπραξίαν. Ἡμεῖς μετὰ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ἔχομεν σύμβασιν ἐντολῆς. Μᾶς ἀναθέτει τὴν βιομηχανοποίησιν ὡρισμένου ποσοῦ σταφίδος. Θὰ τὸ βιομηχανοποιήσωμεν, θὰ μᾶς δώσουν ὅλα τὰ ἔξοδα καὶ τὸ βιομηχανικὸν κέρδος, καὶ ἐὰν ἀποδειχθῇ ὅτι ὑπάρχει ὑπόλοιπον, θὰ πάρωμεν καὶ ἡμεῖς, διότι εἴμεθα ἐντολοδόται». Κύριοι, δὲν ὑποθέτω ὅτι θὰ εὑρεθῇ, ὄχι νομικός, ἀλλὰ οἱοσδήποτε ἀγνοῶν πλήρως καὶ τὰ νομικά, ὁ ὁποῖος νὰ θεωρήσῃ, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ ἔχει τὴν βάσιν τὴν ὁποίαν ἀποδίδουν τινές.

§78Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ἔχω μίαν πληροφορίαν, ὅτι καθηγητὴς τῆς ἐμπορικῆς σχολῆς, καὶ ἐκ τῶν μᾶλλον νομικῶν, κατήρτισεν γνωμοδότησιν ἐν τῇ ὁποίᾳ ὑποστηρίζει ὅτι πρόκειται περὶ συμβάσεως ἐντολῆς.

§79Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε βουλευτά, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ἐπειδὴ ἐπὶ πολλὰ ἔτη μετῆλθον καὶ τὴν δικηγορίαν, ὅτι αἱ γνωμοδοτήσεις εἶναι τόσον εὔκολοι, ὥστε καὶ γνωμοδότησις ἔστω καὶ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου δὲν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς χρησιμεύσῃ. Ἀλλ’ ἄλλο τι θὰ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ καθορισθῇ.

§80Γ. ΗΣΑΪΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι μπερδεύετε τό ζήτημα. Ὁ Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συμβάσεων ἔχει κρατήσει ὑπὲρ αὑτοῦ τὸ δικαίωμα μόνον ὅταν δίδῃ ἐντολὴν νὰ πωλῆται τὸ κρασί.

§81Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἕνα ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῆς γνώμης ὅτι εἶναι ἐντολή.

§82Γ. ΗΣΑΪΑΣ. Πάντως θά μείνῃ κέρδος εἰς τὸν Σταφιδὸν Ὀργανισμόν, ἐφ’ ὅσον θὰ κανονίζῃ τὰς πωλήσεις. Ἔχω δὲ ἀκόμη νὰ προσθέσω, ὅτι οὐδεμία ἑταιρεία ὑπέβαλεν αἴτησιν ζητοῦσα ἀποζημίωσιν. Ὑπέβαλλεν μόνον μία ἑταιρεία καὶ εἶναι γνωστή, τὰ Ε.Ε.ΕΕ.Ε. τῶν Πατρῶν. Αὐτὸ δὲ τὸ ἔκαμεν ὄχι ἐξ ἀφορμῆς τῶν κοινοπραξιῶν, ἀλλὰ εἶχεν ἰδιαιτέρους λόγους.

§83Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ αὐτά. Αὐτὴ ὅμως ἡ ἀφορμή, ὅτι ἐκ τῶν συμβάσεων αὐτῶν προέκυψαν ἀμφισβητήσεις, καὶ ἀμφισβητήσεις οὐσιώδεις περὶ τοῦ ποῖα ἀποτελέσματα θὰ φέρουσι, ἐὰν εἶναι συνεταιρισμοὶ ἢ εἶναι ἐντολὴ ἢ ὄχι, ἔδωκαν ἀφορμὴν ἴσως ἄνευ πολλῆς μελέτης τῶν πραγμάτων νὰ φθάσῃ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς εἰς ἕνα ἀποτέλεσμα γενικῆς ἀκυρώσεως τῶν συμβάσεων. Ἤθελον προηγουμένως, πρὶν ἢ κριθῇ τὸ ζήτημα τῶν συμβάσεων τούτων, νὰ ἴδωμεν ποῖος πρέπει νὰ εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου σχετικῶς πρὸς τοὺς παραγωγοὺς καὶ τοὺς βιομηχάνους. Ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς βεβαίως ὡς κυρία βάσις πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν ἀσφάλειαν τῶν παραγωγῶν καὶ κατὰ τοῦτο συμφωνῶ μὲ τὸν κ. ἀρχηγὸν τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ὅτι ὁ κύριος παράγων, ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ εἶναι εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ, ἔπρεπε νὰ ἦτο τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, διότι πρόκειται περὶ τῆς παραγωγῆς, καὶ ἐλάχιστα ἔχει νὰ κάμῃ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, κατὰ τὸ σημεῖον κατὰ τὸ ὁποῖον ἐφάπτονται τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν μετὰ τοῦ ἐμπορίου. Καί ἀληθῶς ὑπάρχει σημεῖον καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ὁ κύριος σκοπός ποὺ πρέπει νὰ εἶναι τοῦ Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτὴ ἡ ἐπαφή, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ πρὸς τὸ ἐμπόριον. Κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἰδικήν μου, ὁ σταφιδικὸς ὀργανισμὸς πρέπει νὰ ἄγεται εἰς δύο κατευθύνσεις ἀναλόγως τοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον ἔχει νὰ προστατεύσῃ. Ὁ σταφιδικὸς ὀργανισμὸς ἔχει νὰ προστατεύσῃ τὸ προϊόν τῆς σταφίδος. Ἀλλὰ τὸ προϊόν τῆς σταφίδος, ὡς καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης ἀνέφερον, ἔχει δύο καὶ πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ, χρησιμότητας. Τὸ μὲν χρησιμεύει πρὸς βρῶσιν, τὸ δὲ χρησιμεύει διὰ τὴν οἰνοποίησιν. Καὶ ἐφ’ ὅσον μὲν χρησιμεύει πρὸς βρῶσιν, τὸν σταφιδικὸν ὀργανισμὸν πρέπει νὰ τὸν κατευθύνωμεν πρὸς ἕνα τελικὸν σκοπόν, πῶς αὐτὸς θὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ καταναλωτοῦ, ἵνα ὀλίγον κατ’ ὀλίγον θέσῃ ἐκποδὼν τὸ ἐμπόριον καὶ ἄνευ τοῦ μεσάζοντος αὐτοῦ φθάσει εἰς τὴν κατανάλωσιν. Εἶναι δὲ ἕνα σύνηθες, τὸ ὁποῖον γίνεται καὶ σήμερον ἀκόμη μὲ τὸν σταφιδικὸν ὀργανισμὸν καὶ ἀνεξαρτήτως τοῦ σταφιδικοῦ ὀργανισμοῦ σχετικῶς πρὸς τὴν σταφίδα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, κάλλιον παντός ἄλλου γνωρίζει, ὅτι ἑταιρεῖαι καταναλώσεως ὑπάρχουν καὶ ἐν Ἀγγλίᾳ, αἱ λεγόμεναι cooperatives, αἱ ὁποῖαι ἔρχονται εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀγοράζουν ἀπὸ ἐδῶ ἀπὸ τὸν παραγωγὸν τὸ προϊόν. Δὲν θὰ ἀγοράζουν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς ἀπ’ εὐθείας, θὰ ἀγοράζουν ἀπὸ τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς, διότι οἱ παραγωγοί μας εἶναι ἀνοργάνωτοι ἀκόμη καὶ δὲν δύναται νὰ ἔλθουν εἰς ἀπ’ εὐθείας συνεννόησιν μετὰ τῶν καταναλωτῶν, καὶ δι’ αὐτὸ ἔρχονται εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς καὶ ἀναγκάζονται νὰ χρησιμοποιήσουν τὸ ἐμπόριον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤθελον ν’ ἀγοράσουν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς τὸ ἀγοράζουν διὰ μέσου τοῦ ἐμπορίου. Νομίζω καὶ τὸ πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι ἡ κατεύθυνσις τοῦ ὀργανισμοῦ πρέπει νὰ τείνῃ εἰς τοῦτο: νὰ φθάσῃ καὶ αὐτὸς τὸν καταναλωτὴν καὶ εἴτε μεταβαίνων εἰς τὸν τόπον τῆς καταναλώσεως εἴτε δεχόμενος αὐτὸς τὴν ὀργάνωσιν τῶν καταναλωτῶν ἐνταῦθα νὰ ἔρχεται εἰς ἀπ’ εὐθείας συνεννόησιν καὶ νὰ διαθέτῃ τὸ προϊόν του. Τοῦτο πρέπει νὰ εἶναι ὁ τελικὸς σκοπός του καὶ εἰς τοῦτο πρέπει νὰ φθάσῃ. Διὰ τοῦτο δὲ καί εἰς τὴν χθεσινὴν συζήτησιν ὅσον ἀφορᾷ τοὺς σκοποὺς τοῦ ὀργανισμοῦ, ἐθεώρησα ὅτι ἔπρεπε νά μείνῃ καὶ ὁ σκοπὸς τῆς ἀπ’ εὐθείας διαθέσεως διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ. Ἀλλὰ μετὰ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι αὐτὸς δὲν ἔχει τὴν διάθεσιν διὰ τοιαύτην τάσιν τοῦ ὀργανισμοῦ, ἐκ τούτου, δέν τοῦ ἀπαγορεύεται, δὲν ἐθεώρησα πλέον, ὅτι ἦτο ἀναγκαία ἡ ψηφοφορία. Ἀλλ’ ἐν τούτοις θὰ συστήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἵνα ὁπωσδήποτε φροντίσουν νὰ προαγάγουν τὸν σκοπὸν αὐτὸν τοῦ ὀργανισμοῦ, ὅπως ἔλθῃ εἰς ἀπ’ εὐθείας συνάφειαν καὶ ἐπαφὴν μὲ τὸν καταναλωτήν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἔχομεν ἀκόμη τὸν καταναλωτὴν ἐνταῦθα ἐρχόμενον. Διατὶ λοιπόν νὰ μὴ πάῃ ἄν ἔχῃ ἀποθήκας, τοὺς φόρους ὁ καταναλωτὴς νὰ δώσῃ εἰς τὴν κοπερατίφ, ὁ ὁποῖος ἔρχεται ἐδῶ νὰ ἀγοράσῃ τὴν σταφίδα, καὶ νὰ μὴ τὴν δώσῃ αὐτὸς καὶ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸν ἔμπορον. Βεβαίως διὰ τούτου δὲν θέλω νὰ τεθῶ ἀντίθετος πρὸς τὸ ἐμπόριον, διότι μᾶς εἶναι χρήσιμον τὸ ἐμπόριον καὶ ἔχει ἐξυπηρετήσει ἐπ’ ἀρκετὸν χρόνον τὴν σταφίδα, ἀλλὰ δὲν μπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν πρέπει ὁ παραγωγὸς νὰ φθάσῃ εἰς τὸν καταναλωτήν. Θὰ εἶναι τελείως ἀντίθετον εἰς ὅλας τὰς τάσεις, τὰς ὁποίας ἔχομεν σήμερον καί αἱ ὁποῖαι εἶναι αἱ τάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ὄχι ἀποτέλεσμα ἰδεῶν, ἀλλὰ ἀποτέλεσμα ἀνάγκης, ἔταν θέλωμεν, ὅπως τὰ προϊόντα μας τὰ δίδωμεν μὲ μικροτέρας τιμὰς καὶ ὁ καταναλωτὴς νὰ τὰ ἀγοράζῃ μὲ μικροτέρας τιμάς. Ἄν λείψῃ ἕν ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ποὺ αὐξάνουν τὴν τιμὴν εἶναι πρόοδος καὶ ἱκανοποίησις τῆς ἀνάγκης. Αἱ αὐταὶ σκέψεις μὲ καθοδήγησαν ἐπίσης καί ὡς πρὸς τὸ δεύτερον εἶδος τῆς σταφίδος τὸ χρησιμοποιούμενον διὰ τὴν οἰνοπνευματοποίησιν. Καὶ εἰς τοῦτο πρέπει νὰ κατορθώσωμεν νὰ φθάσωμεν τὸν παραγωγὸν εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν ἐντονωτέραν ἐπαφὴν μὲ τὸν καταναλωτήν. Ὀνειρεύομαι ὅτι μία τοιαύτη ἐξέλιξις πρέπει νὰ ὁδηγήσῃ καὶ νὰ φθάσῃ μίαν ἡμέραν εἰς τὸ νὰ ἴδωμεν μίαν μεγάλην βιομηχανικὴν ἐπιχείρησιν, τήν ὁποίαν νὰ τὴν κάμουν ὁ παραγωγὸς μὲ τὸν βιομήχανον μὲ ἕνα πραγματικὸν συνεταιρισμὸν πλήρη. Εἰς τοῦτο τὸ σημεῖον θὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἐπιτυχία ἡ παρέμβασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι εἶναι ὁ κύριος ρόλος, τὸν ὁποῖον ἔχει νὰ διαδραματίσῃ εἰς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν τοῦ σταφιδικοῦ ὀργανισμοῦ. Ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ ἐγένετο δι’ αὐτὸν τὸν ὀργανισμὸν διὰ τῶν συμβάσεων ἐκείνων διὰ τῶν ὁποίων ἐγένετο ἕνας συνεταιρισμός, ὁ ὁποῖος ἀντίθετος ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν εἴτε ἐν γένει, εἴτε ἀπὸ μέρους της βιομηχανίας ἡρμηνεύθη ὄχι ὡς συνεταιρισμός, ἀλλ’ ἕνας ἐντολεύς. Ἂν ὄντως βάσις τῆς συμβάσεως αὐτῆς εἶναι ἡ ἐντολή, ἐγὼ προσωπικῶς, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι οὐδὲν συμφέρον ἐξυπηρετεῖται τῶν παραγωγῶν. Ἄν τοὐναντίον, ἐφ’ ὅσον βάσις τῆς συμβάσεως εἶναι ὁ συνεταιρισμὸς ὄχι μόνον τὸ συμφέρον τῶν παραγωγῶν ἐξυπηρετεῖται; ἀλλὰ καὶ ἡ ἀρχὴ περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἰδέα τοῦ νὰ ἔλθῃ ὁ παραγωγὸς διὰ τὸ εἶδος τοῦτο τῆς σταφίδος τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ τὸ διαθέσῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν διὰ βρῶσιν, νὰ ἔλθῃ εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὸν βιομήχανον ἵνα φέρουν ἕν ἀποτέλεσμα. Ἀποβλέπω δὲ ὅτι τοῦτο θέλει προαγάγει πολὺ σπουδαίως καὶ τὰ ἐθνικά μας ἐν γένει συμφέροντα καὶ εἶναι τὸ σπουδαιότερον μέσον διὰ τοῦ ὁποίου δυνάμεθα νὰ προαγάγωμεν καὶ τὴν ἰδικήν μας βιομηχανίαν. Γνωρίζομεν πόσον δύσκολον εἶναι σήμερον νὰ καταστήσωμεν τὴν Ἑλλάδα χώραν βιομηχανικήν, διότι ἔχει δύο οὐσιώδεις ἐλλείψεις διὰ νὰ καταστῇ τοιαύτη. Ἔχω τὴν οὐσιώδη ἔλλειψιν ὅτι δὲν ἔχει τὴν πρώτην ὕλην, ἔχει τὴν οὐσιώδη ἔλλειψιν ὅτι δὲν ἔχει τὴν καύσιμον ὕλην, συντρέχουν δὲ καὶ πλεῖστα ὅσα ἄλλα περιστατικά: ὅτι αἱ βιομηχανικαὶ ἐγκαταστάσεις ὅλαι ἔρχονται ἐξ ἀλλοδαπῆς, τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν δὲν εἶναι ἐπαρκῶς προηγμένον ὥστε νὰ δύναται ἡ ἐγχώριος βιομηχανία νὰ συναγωνίζεται τὰς βιομηχανίας τῶν ἄλλων χωρῶν ὅπου εἶναι τόσον προηγμέναι. Εὑρισκόμεθα ἐν μειονεξίᾳ ἀπέναντι ἐκείνων. Καὶ ἄλλοτε ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ εἴπω καὶ ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας καὶ τώρα νὰ εἴπω ὅτι ἂν ἡ Ἑλλὰς θέλῃ νὰ προαχθῇ βιομηχανικῶς πρέπει πρὸ παντὸς νὰ ἀποβλέψῃ εἰς τὰς βιομηχανίας ἐκείνας διὰ τὰς ὁποίας ἔχει τὴν πρώτην ὕλην. Μία δὲ ἐκ τῶν βιομηχανιῶν διὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει ἡ πρώτη ὕλη ἐνταῦθα καὶ εἶναι διαθέσιμος εἶναι καὶ ἡ τῆς σταφίδος. Τούτου δεδομένου νομίζω ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου πρὸ παντὸς δὲν πρέπει νὰ χωρίσωμεν τὸν βιομήχανον ἀπὸ τὸν παραγωγὸν οὔτε νὰ τοὺς θέσωμεν εἰς ἀντίθεσιν. Ἡ ἄνισος ἀκύρωσις τῶν συμβάσεων διὰ τοῦ νόμου θὰ εἶχε κατ’ ἐμὲ ἕνα μειονέκτημα εἰς τὰς σχέσεις τῶν παραγωγῶν μετὰ τῆς βιομηχανίας καὶ θὰ εἶχε τοῦτο, διότι παρεμβαίνει ὁ νόμος νὰ καταργήσῃ μίαν σύμβασιν συναφθεῖσαν ἐγκύρως μεταξὺ τῶν δύο συμβαλλομένων. Δὲν εἶναι ὀρθόν, δὲν προάγει τὰς σχέσεις τῶν συναλλασσομένων δὲν βοηθεῖ τὴν καλὴν πίστιν ἡ ὁποία πρὸ παντὸς πρέπει νὰ πρυτανεύῃ εἰς πᾶσαν συναλλαγήν μας. Ἄν αἱ συμβάσεις αὐταὶ ἦσαν δυσμενεῖς διὰ τὸν παραγωγὸν θὰ ἤμουν εἰς πολὺ δυσχερῆ θέσιν ἂν θὰ ἔπρεπε νὰ συμβουλεύσω νὰ καταργηθοῦν αὐταὶ αἱ συμβάσεις, διότι θρυματίζομεν τὴν καλὴν πίστιν. Ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ, ἀνεξαρτήτως τῶν ἀμφισβητήσεων αἱ ὁποῖαι ἠγέρθησαν, παρατηρῶ ὅτι δὲν ἔχομεν σαφῆ διδόμενα ἐκ τῶν ὁποίων νὰ πειθόμεθα ὅτι ἔγινεν καταπλεονέκτησις τῶν βιομηχάνων ἀπέναντι τῶν παραγωγῶν καὶ πρὸς προστασίαν τούτων καὶ διὰ τὴν καταπλεονέκτησιν τούτων... Ἀλλὰ καὶ ἓν ἄλλο εἶναι: Δὲν βλέπω ἐκ τοῦ νομοσχεδίου ποία λαμβάνεται προστασία διὰ τοὺς παραγωγοὺς ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν τοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον εἶναι διὰ τὴν οἰνοπνευματοποίησιν. Παλαιότερον ἐπὶ τῆς ἐποχῆς ἀκόμη τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως αὐτὰ τὰ παρακρατήματα διετίθεντο καθ’ ὡρισμένον ποσὸν διὰ τῆς δημοπρασίας καὶ τὸ ἄλλο, τὸ μεγαλύτερον μέρος, διὰ τῆς συμβάσεως τῆς ἑνιαίας καὶ τῶν βιομηχανιῶν. Ἀλλὰ τότε ἡ ἐποχὴ ἦτο διάφορος, διότι αἱ μὲν βιομηχανίαι εἶχον ἀπόλυτον ἀνάγκην νὰ λάβουν τὸ παρακράτημα διὰ τὴν βιομηχανίαν των καὶ ἤρχοντο εἰς λογικὰς συμφωνίας μετὰ τῆς ἑνιαίας καὶ δὲν ἐλαμβάνετο ἀνάγκη οὔτε ὑπὸ τῆς ἑνιαίας νὰ κάμῃ πλειστηριασμόν, καὶ ἐγίνετο ὁ πλειστηριασμὸς μόνον ὅπως μὴ αἱ μικραὶ βιομηχανίαι αἱ μὴ δυνάμεναι νὰ συναγωνισθῶσι μετὰ τῶν μεγάλων, ἀποκλείωνται καὶ αὐταὶ ἀπὸ τοῦ νὰ λάβουν μίαν ὡρισμένην θέσιν, διότι οἱ ἄλλοι θὰ τὸ ἠγόραζον ὅλο διὰ τῶν συμβάσεων. Σήμερον δὲν εὑρίσκονται αἱ βιομηχανίαι ἀπέναντι αὐτῆς τῆς καταστάσεως, διότι ἡ βιομηχανία σήμερον ἀποτελεῖ ἕν στοιχεῖον ἡνωμένον. Ὅπως γνωρίζετε, κ. Πρόεδρε, καὶ ὅπως γνωρίζει καὶ ἡ Βουλὴ ἐν γένει, ὅλαι αἱ οἰνοποιητικαὶ ἑταιρεῖαι ἔκαμαν μίαν σύμβασιν καὶ ἐργάζονται μεταξύ των συνεταιρικῶς. Ὥστε, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐξετάσωμεν σήμερον πῶς εὑρίσκεται ἡ βιομηχανία ἀπέναντι τοῦ σταφιδικοῦ ὀργανισμοῦ, εἶναι καὶ αὐταὶ ἕνας ὀργανισμός. Δὲν νομίζω δὲ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδιώξωμεν ἀποτελέσματα ἱκανοποιητικὰ διὰ τὸν σταφιδικὸν ὀργανισμόν, χωρὶς νὰ ζημιώσωμεν καθόλου τὴν βιομηχανίαν, διότι ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν τρόπον συνδυασμοῦ τινός. Δὲν πρέπει οὔτε ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς νὰ ἐπιδιώξωμεν πλεονεκτήματα οὔτε ὑπὲρ τοῦ ἄλλου, ἀλλὰ νὰ ἐπιζητήσωμεν τὰ πλεονεκτήματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ προέλθουν ἐκ μιᾶς πραγματικῶς εἰλικρινοῦς σημασίας; Ἀλλὰ σήμερον πῶς θέλετε νὰ γίνῃ; Διάθεσις τοῦ προϊόντος διὰ συναγωνισμοῦ, διὰ μειοδοτικῆς δημοπρασίας. Θὰ καταθέσωμεν αὔριον ὅλα τὰ παρακρατήματα καὶ θὰ εἴπῃ ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς, ὅτι ἔχω τόσην σταφίδα νὰ διαθέσω τὸ αʹ ποσὸν· ἀποκλείει πάντα συναγωνισμόν, ἐφ’ ὅσον γνωρίζομεν ὅτι εἰς τοὺς μικροτέρους ὀργανισμοὺς τοὺς οἰνοποιητικούς, οἱ ὁποῖοι μένουν ἔξω τοῦ συναγωνισμοῦ, ἀπαγορεύεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπομένως δὲν ὑπάρχει πραγματικὸς συναγωνισμός, οὔτε βλέπω εἰς τὸ νομοσχέδιον νὰ ὁρίζηται ὅτι θὰ γίνῃ δημοπρασία. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἡ ἔννοια τῆς δημοπρασίας ἀποκλείεται, ἐφ’ ὅσον κατὰ τὴν ἐντύπωσιν τὴν ἰδικήν μου μὲ τὴν ἀπόλυτον πεποίθησιν τὴν ὁποίαν ἔχω περὶ τῆς τοιαύτης στάσεως, τὴν ὁποίαν πρέπει δώσωμεν εἰς τὸν ὀργανισμὸν πρὸς μίαν ἀνάπτυξιν μιᾶς μεγάλης βιομηχανίας τοῦτο θὰ εἶναι ὠφέλιμον διατὶ νὰ μὴ κρατήσωμεν τοὺς δεσμοὺς τοὺς ὑπάρχοντας καὶ ἐφ’ ὅσον δυνάμεθα νὰ πεισθῶμεν ἐπὶ τοῦ περιεχομένου αὐτοῦ ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ εἶναι ἐλαττωματικόν, διότι καὶ ἐγὼ πιστεύω ὅτι τοῦτο εἶναι ἐνδεχόμενον; Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν ἐξήτασα τὸ περιεχόμενον τῶν συμβάσεων, Ἔλαβον ἀφορμὴν ἄλλοτε καὶ σήμερον καὶ εἶδα ἕν σχέδιον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ παράσχῃ τὴν ἐντύπωσιν αὐτῶν. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐφ’ ὅσον δύνανται νὰ παραχθοῦν καὶ ἀμφιβολίαι, ἐδῶ πρέπει νὰ ἐπέμβῃ τὸ Κράτος, διότι τὸ Κράτος θὰ προστατεύσῃ τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν βιομηχανίαν. Ὀφείλει καὶ τὰς δύο νὰ προστατεύσῃ, τὰ δύο αὐτὰ ὄργανα τῆς ὀργανώσεως. Καὶ μόνον τὸ Κράτος δύναται νὰ τὸ κάμῃ καὶ ὀφείλει. Ἀλλὰ δὲν ἐννοῶ τὴν ἐπέμβασιν αὐτὴν διὰ μιᾶς ἀκυρώσεως ἐκ τῶν προτέρων τῶν συμβάσεων αὐτῶν, ἀλλὰ διὰ μιᾶς ἐξετάσεως ἡ ὁποία δύναται νὰ γίνῃ προσηκόντως, καὶ ἀναλόγως τῶν ἀποτελεσμάτων αὐτῆς νὰ ἐπέλθῃ ἡ τροποποίησις, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ὡς διαιτητὴς θὰ δύναται νὰ κάμῃ ἐπὶ τῶν συμβάσεων αὐτῶν. Δέν πιστεύω κανεὶς νὰ διατηρῇ τὴν ἀντίληψιν ὅτι σήμερον τὸ Κράτος τὸν κυριώτερον ρόλον, τὸν ὁποῖον ἔχει νὰ παίξῃ, εἶναι ὁ συμβιβασμὸς αὐτῶν τῶν διεστώτων μεταξὺ των μερῶν. Ὁ ρόλος του δέον νὰ εἶναι ἡ ὑπόδειξις τῆς ὀρθῆς κατευθύνσεως. Δυστυχῶς ἢ εὐτυχῶς σήμερον πλέον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀπολύτως ἐφαρμόσιμος ἡ ἰδέα ὅτι τὸ Κράτος ἐπεμβαίνει εἰς ὅλα καὶ εἰς τὰ ἰδιωτικά μας ἀκόμη. Δὲν ὑποθέτω ὅτι αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις θὰ δύναταί τις νὰ ἐκφράσῃ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Τουλάχιστον ὁμιλῶ οὕτω πως διὰ τὰς ἀντιλήψεις τὰς ἰδικάς μας. Νὰ μὴ ἀκυρώσῃ ἐκ τῶν προτέρων τὰς συμβάσεις, ν’ ἀφίσῃ τὸν ὑφιστάμενον σύνδεσμον καὶ νὰ βελτιώσῃ αὐτόν, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀνάγκη. Παρετήρησα δὲ καὶ ἐκ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως καὶ ἐξ ὅσων εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι δὲν ἔχει αὐτὸς ἀκόμη οὔτε ἡ ὑπηρεσία νὰ σχηματίσῃ τὴν πλήρη πεποίθησιν τὶ κάμνουν αὐταὶ αἱ συμβάσεις. Ἐκ τῆς προχείρου ἐξετάσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμα μιᾶς ἐξ αὐτῶν, αὗται ἀποβλέπουν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς πρώτης ὕλης μὲ μίαν τιμὴν ὡρισμένην καὶ μὲ ἕν βιομηχανικὸν κέρδος. Ἄν ἡ βάσις τῆς συμβάσεως εἶναι αὐτὴ πραγματικὴ καὶ δὲν ἔχει ἄλλα αἴτια, καὶ τὰ ὁποῖα εἰς τὴν πρόχειρον μελέτην δὲν κατώρθωσα νὰ τὰ εὕρω, νομίζω ὅτι ἡ βάσις καὶ λογικὴ εἶνε καὶ ἀπολύτως ὀρθὴ ὡς βάσις. Δευτερεῦον ζήτημα εἶναι τὰ ποσοστά, ἀλλὰ μία τοιαύτη βάσις εἶναι πολὺ σωστὴ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς τῆς βάσεως θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν διὰ νὰ ἴδωμεν μίαν μεγάλην βιομηχανίαν εἰς τὸν τόπον μας ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πρώτης ὕλης, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὥστε νὰ ἱκανοποιηθῇ καὶ ἡ διάθεσις τῶν προϊόντων μας καὶ ἡ ἐργασία ἡ ὁποία πάσχει. Διὰ τοῦτο θέλω νὰ συστήσω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ προσέξῃ εἰς τὴν ἀληθῶς πολλὴν σημασίαν ἔχουσαν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 12.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλαντζᾶκος.

§85Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν δὲν ἔφερεν ἐπιχειρήματα πείθοντα τὴν σταφιδοπαραγωγήν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ κατάργησις τῶν δικαιοπραξιῶν ὡς ἐπιζημίων. Τοὐναντίον τὰ ἐπιχειρήματα του εἶναι τόσον ἀόριστα, τόσον πενιχρὰ ὥστε δὲν πείθουν κανένα. Δὲν πείθουν τὴν παραγωγήν, ὅτι ἡ ὕπαρξις τῶν κοινοπραξιῶν εἶναι ὀλεθρία. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπικαλεῖται λίαν ἐπουσιώδη ἐπιχειρήματα καὶ ἐπιχειρήματα ἀπὸ πηγὰς ἐχούσας βέβαια ἀντίθετα συμφέροντα πρὸς τὴν σταφιδοπαραγωγήν. Ἡ σταφιδοπαραγωγὴ εἶχε τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τῆς Γεωργίας ὅταν κατέθετον νομοσχέδιον περὶ καταργήσεως κοινοπραξιῶν, εἶχεν τὴν ἀξίωσιν νὰ παρουσιάσουν ἕτερον τρόπον διαθέσεως τοῦ παρακρατήματος, τρόπον διαθέσεως καλλίτερον, ὠφελιμώτερον διὰ τὴν παραγωγήν. Τοιοῦτον τρόπον τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον δὲν παρουσιάζει, ἀλλ’ ἀντιθέτως καταργεῖ τὰς κοινοπραξίας καὶ ἀφίνει ἔκθετον εἰς τὸν ἐκβιασμὸν τῆς βιομηχανίας τὴν σταφιδοπαραγωγήν. Αὐτὴν τὴν ἀξίωσιν εἶχεν ἡ σταφιδοπαραγωγή, ἀλλὰ μεταξὺ τῶν σοβαρῶν ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα ἔπρεπε ν’ ἀναφέρωνται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει, ἔπρεπε νὰ ἀναφέρωνται συγχρόνως καὶ ὁ νέος τρόπος διαθέσεως τοῦ παρακρατήματος. Τοῦτο ὅμως δὲν γίνεται. Εἰς μίαν μόνον παράγραφον, ζητεῖται ἡ κατάργησις τῶν κοινοπραξιῶν. Χθὲς ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι αἱ κοινοπραξίαι δὲν πρέπει νὰ συζητοῦνται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἀπὸ νομικῆς ἀπόψεως. Εἶμαι σύμφωνος, διότι αἱ βάσεις τῶν κοινοπραξιῶν εἶναι ἡ νομικὴ καὶ τεχνικὴ ἄποψις. Τόσον ἡ νομικὴ ὅσον καὶ ἡ τεχνικὴ ἄποψις δὲν δύνανται νὰ συζητηθῶσιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ κατὰ μείζονα δὲ λόγον καὶ ἄλλαι ἀπόψεις. Διὰ τοῦτο συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ προβῶμεν ρητῶς εἰς τὴν κατάργησιν τῶν κοινοπραξιῶν, ἄνευ προηγουμένης μελέτης, ἀφοῦ δὲν δυνάμεθα νὰ κρίνωμεν ὄντως περὶ νομικῆς καὶ τεχνικῆς ἀπόψεως τῶν κοινοπραξιῶν τούτων. Διὰ τοῦτο ἔχω τροπολογίαν σχετικήν, διὰ τῆς ὁποίας παρέχεται ἡ δυνατότης εἰς τὸν ὑπουργὸν κατόπιν ἐκθέσεως τῆς τεχνικῆς ὑπηρεσίας ἀποτελουμένης ἀπὸ Κρατικοὺς ὑπαλλήλους κατὰ τὰ 9)10 καὶ μετὰ τὴν γνωμοδότησιν αὐτῶν νὰ δύναται ὁ ὑπουργὸς νὰ καταργῇ ἢ νὰ τροποποιῇ τὰς συμβάσεις αὐτάς. Διότι ἐν προκειμένῳ μετὰ τὴν κατάργησιν τὴν ὁριστικήν, θὰ ἐπανέλθῃ ἡ παλαιὰ κατάστασις ἡ ὁποία ἐχαρακτηρίσθη καὶ ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τῆς πλειοψηφίας καὶ ὡς λῃστρικὴ καὶ ὡς καταστρεπτικὴ διὰ τὴν παραγωγήν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§87Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριοι βουλευταί, μετὰ μεγάλης προσοχῆς ἤκουσα τοὺς ρήτορας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως μᾶς ἤλεγξε διότι ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει ἐξεθέσαμεν γνώμας αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο νὰ ἑρμηνευθῶσιν μεταγενεστέρως εἰς μίαν οἱανδήποτε δίκην ὡς ἐνισχύουσαι τὰς ἀπόψεις τῆς βιομηχανίας, εἰς τὰς δίκας, εἰς τὰς πολλὰς δίκας, αἱ ὁποῖαι—ἐὰν θὰ γίνουν—θὰ γίνουν μεταξὺ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ αὐτῶν. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας οὔτε ἐν τῇ ἐκθέσει του, ἀλλ’ οὔτε καὶ ὁμιλῶν πρὸς ὑμᾶς θὰ ἀποκρύψῃ τὰς γνώμας τὰς ὁποίας ἔχει περὶ αὐτοῦ τοῦ οἰκτροῦ κατασκευάσματος τῶν κοινοπραξιῶν. Ἦτο ἕν αὐτοσχεδίασμα τοῦ διοικοῦντος τὸν Ὀργανισμὸν ὁ ὁποῖος δυστυχῶς, ἕνεκα τῶν ἀγαθῶν ἀποτελεσμάτων τὰ ὁποῖα ἔδωκεν ὁ Ὀργανισμὸς κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη, εἶχε μεταβληθῆ εἰς ἀπόλυτον κυρίαρχον καὶ δικτάτορα. Ἐλαμβάνοντο ἀποφάσεις ἐπὶ σπουδαιοτάτων θεμάτων ἀνελάμβανε τεραστίας εὐθύνας ὁ Ὀργανισμὸς ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἠναγκάζετο ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ τὰς ἐγκρίνῃ. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον δυστυχῶς—καὶ εἶναι θλιβερὸν νὰ τὸ λέγῃ κανείς, διότι μετεῖχον αὐτοῦ καὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι—τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἦτο ἕν ὄργανον εἰς τὰς χεῖρας τοῦ διευθυντοῦ καὶ ὅλαι του αἱ πράξεις καὶ ὅλαι του αἱ ἀποφάσεις δὲν ἦσαν τίποτε ἄλλο, παρὰ sic voco sic jubeo τοῦ Διευθυντοῦ. Εἶπον, ὅτι αἱ κοινοπραξίαι αὐταὶ ἦσαν οἰκτρὸν κατασκεύασμα. Ἦσαν οἰκτρὸν κατασκεύασμα ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς, καὶ οἰκτρὸν κατασκεύασμα ἀπὸ ἀπόψεως προστασίας τῶν συμφερόντων τῆς παραγωγῆς. Ὁ ὀργανισμὸς εἶχε δεθῇ χειροπόδαρα ἀπὸ τοὺς Βιομηχάνους. Διὰ τῶν κοινοπραξιῶν τούτων ἡ βιομηχανία ἐλάμβανε τὴν πρώτην ὕλην χωρὶς νὰ ἔχῃ οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν καταβολῆς οἱασδήποτε τιμῆς δι’ αὐτήν. Θὰ κατειργάζετο τὴν πρώτην ὕλην ἀντὶ ἐμπορικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ κέρδους ἐκ τῶν προτέρων καθωρισμένου, χωρὶς ὁ Ὀργανισμὸς νὰ ἔχῃ καμμίαν ἀσφάλειαν ὅτι θὰ εἰσπράξῃ οἱανδήποτε τιμὴν διὰ τὴν πρώτην ὕλην.

§88Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶδα ἐν ἄρθρῳ δευτέρῳ πρέπει νὰ καταβάλλεται ἕνα ὡρισμένον ποσὸν διὰ τὴν πρώτην ὕλην διὰ τὸ ὁποῖον θὰ δίδεται καὶ γραμμάτιον.

§89Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Προσωρινῶς θὰ κατεβάλλετο ἕνα ποσὸν ὡς ἐγγύησις διὰ γραμματίων ἢ συναλλαγματικῶν ἀνανεωτέων μέχρις ὁριστικῆς ἐκκαθαρίσεως. Οὐσιαστικῶς οὐδὲν κατεβάλλετο. Ἐφαίνετο μὲν, ὅτι οἱ βιομήχανοι κατέθετον μίαν συναλλαγματικὴν ἐκ δραχ. 1500 κατὰ χιλιόλιτρον, ἀλλ’ ἡ συναλλαγματικὴ αὕτη δὲν ἦτο ἀπαιτητή, ἀφοῦ ἡ τιμὴ τῆς πρώτης ὕλης θὰ καθωρίζετο μετὰ τὴν πώλησιν. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου μίαν ἐκ τῶν συμβάσεων, διότι εἶναι πολλαὶ συμβάσεις διαφέρουσαι πρὸς ἀλλήλας ὅλαι ὅμως περιέχουσι τὸν ὅρον τοῦ μᾶλλον εὐνοουμένου, ὥστε δι’ ὅλας ἐφαρμόζονται οἱ ὅροι τῆς ἐξ αὐτῶν εὐνοϊκωτέρας διὰ τὴν Βιομηχανίαν. Ἰδοὺ πῶς καθορίζεται κατὰ τὴν σύμβασιν ταύτην ἡ τιμὴ τῆς πρώτης ὕλης. «Ἡ βασικὴ τιμή, λέγει ἡ σύμβασις, εἰς ἣν θὰ πληρώνηται εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν ἡ ὑπ’ αὐτοῦ εἰς τὴν κοινοπραξίαν παραχωρουμένη ξηρὰ καὶ χλωρὰ σταφὶς θὰ κανονίζηται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν γινομένων πωλήσεων καταρτιζομένου πίνακος συνολικῆς ἀξίας ἁπάντων τῶν διατεθέντων προϊόντων. Ἐκ τῆς συνολικῆς ταύτης ἀξίας θὰ ἐκπίπτωνται τὰ ἐν ἄρθρῳ 6 προβλεπόμενα ἀντίστοιχα ἔξοδα εἰς βάρος, ὥστε νὰ προκύπτῃ ἡ μέση τιμὴ πωλήσεων ἐν τῷ ἐργοστασίῳ τοῦ συνόλου τῶν ποσοτήτων κατὰ χιλιόλιτρον ἀκατεργάστου σταφίδος ξηρᾶς ἢ χλωρᾶς σὺν τῷ κέρδει τῆς κοινοπραξίας». Τώρα θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὶ ἔπρεπε νὰ ἀφαιρῆται κατὰ τὸ ἄρθρον 6. Ἡ διανομὴ τῶν προκυπτόντων ἐκ τῆς κοινοπραξίας κερδῶν, θὰ γίνηται ὡς ἀκολούθως: Θ’ ἀφαιροῦνται αʹ) ἡ συμφώνως πρὸς τὴν γενικὴν τιμὴν βάσεως ἐξευρισκομένη ὡς κατωτέρων ἐν τῷ ἑπομένῳ ὅρῳ καθορίζεται ἀξία ἑκάστης κατηγορίας σταφιδοκάρπου, ἀξία πρώτης ὕλης μετὰ τῶν μεταφορικῶν ἀπὸ τῶν ἀποθηκῶν μας μέχρις ἐργοστασίων, τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς καὶ φορτώσεως καὶ ἐκφορτώσεως πρώτων ὑλῶν, προϊόντων καὶ κενῶν βαρελίων αἱ δαπάναι καυσίμου ὕλης, χημικῶν προϊόντων ὑλικῶν παραγωγῆς, τῶν ἀναγκαιούντων ἁλάτων καὶ ἄλλων ὑλῶν, ὡς καὶ τοῦ προστιθεμένου οἰνοπνεύματος οἴνων ἀναμίξεως, τὰ ἔξοδα εἰς ἡμερομίσθια καὶ πᾶσα ἄλλη δαπάνη ἀναγκαία διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς καλῆς λειτουργίας τῶν ἐγκαταστάσεων πρὸς βιομηχανοποίησιν, τῶν ἐν τῇ παρούσῃ κοινοπραξίᾳ παραχωρηθησομένων πρώτων ὑλῶν· αἱ ἀποσβέσεις τῶν ἐγκαταστάσεων, κτιρίων, μηχανημάτων, ἐργαλείων, φθορᾶς καὶ ἐπισκευῆς βαρελίων, ἐνοίκια βαρελίων, αἱ δαπάναι διαφόρων ἄλλων ὑλικῶν, αἱ φύραι ὑλικῶν καὶ προϊόντων, τὰ ἔξοδα πάντα μέχρι φόμπ, τ’ ἀσφάλιστρα οἱ τόκοι κινήσεως κεφαλαίων τ’ ἀντίστοιχα γενικὰ ἔξοδα κεντρικοῦ καὶ ἐργοστασίων, καὶ παντὸς εἴδους φόροι ἐπὶ τῶν περὶ ὧν πρόκειται πρώτων ὑλῶν καὶ προϊόντων, οἱ ναῦλοι, αἱ προμήθειαι ἀνταποκριτῶν καὶ πᾶν ἐν γένει ἔξοδον βαρῦνον τὰ προϊόντα ταύτης, καὶ ὅπερ ἔξοδον δὲν δύναται πάντως ν’ ὑπερβαίνῃ κατὰ μονάδα προϊόντος, τὸν μέσον ὅρον τὸν ὑπὸ τῶν ἄλλων ὁμοειδῶν βιομηχανιῶν τῶν κοινοπρακτουσῶν μετὰ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ἐπιτυγχανόμενον. βʹ) Θὰ προαφαιρεῖται ὑπὲρ τῆς Ἑταιρείας βιομηχανικὸν κέρδος ἀναλογοῦν πρὸς 150 δρ., κατὰ χιλιόλιτρον κατεργασθείσης πρὸς παραγωγὴν βιομηχανικῶν προϊόντων διὰ τὴν ἀλλοδαπὴν σταφίδος εἴτε ὑπὸ μορφὴν ξηρᾶς, εἴτε ὑπὸ μορφὴν χλωρᾶς ἢ προϊόντων χλωρᾶς σταφίδος. γʹ) τὸ προαφαιρούμενον βιομηχανικὸν κέρδος τῶν 150 δραχ. κατὰ χιλιόλιτρον κατεργαζομένης ξηρᾶς σταφίδος ὁρίζεται εἰς δραχ. 150 προκειμένου περὶ ποσίμου οἰνοπνεύματος ἠλαττωμένου δὲ εἰς δρ. 60 κατὰ χιλιόλιτρον προκειμένου περὶ μετουσιωμένου οἰνοπνεύματος. Τὸ ἐναπομένον ὑπόλοιπον καθαρῶν κερδῶν θὰ κατανέμηται λαμβάνοντος τοῦ μὲν Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ τὰ 60% τῆς δὲ Ἑταιρείας τὰ 40%».

§90Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δηλαδὴ ἀπὸ ἀσφαλῆ κέρδη.

§91Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας)... Ἑπομένως δὲν ὑπῆρχε διὰ τὴν βιομηχανίαν ὡς βλέπετε καλλιτέρα δουλειὰ ἀπ’ αὐτήν. Ὅλα τὰ γενικά της ἔξοδα ἐξησφαλισμένα, οἱ τόκοι τοῦ κεφαλαίου κινήσεως ἐξησφαλισμένοι, τὰ ἔξοδα ἐγκαταστάσεως ἐξησφαλισμένα καὶ αἱ ἀποσβέσεις ἐξησφαλισμέναι, περιπλέον βιομηχανικὸν κέρδος 150 δραχ. κατὰ χιλιόλιτρον καὶ 40% ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένων κερδῶν. Ποῖος βιομήχανος θ’ ἀπέστεργε ποτὲ τοιαύτην σύμβασιν; Καὶ ἐνῷ τοιαύτη εἶναι ἡ περίφημος αὕτη σύμβασις τῆς κοινοπραξίας ὁ ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως εἶπεν ὅτι ἡ βιομηχανία ὠργάνωσε τρομερὰν σκευωρίαν διὰ νὰ καθαιρέσῃ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ, καὶ διὰ νὰ καταγγελθοῦν διὰ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας αἱ συμβάσεις. Ποῖα ἦσαν τὰ ἀποτελέσματα κύριοι βουλευταὶ αὐτῆς τῆς λεγομένης κοινοπραξίας; Ὅτι μεθ’ ὅλων τῶν κοινοπρακτούντων βιομηχάνων ὁ Ὀργανισμὸς εὑρίσκετο εἰς διάστασιν. Κατέχει συναλλαγματικὰς παραστατικὰς, ὀφειλὰς ἑκατομμυρίων, ἀπέναντι τῶν ὁποίων οὐδὲν εἰσπράττει διότι πάντες οἱ συναχθέντες μετ’ αὐτοῦ ἰσχυρίζονται, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ὀφείλουν ἀλλ’ ὅτι ἔχουν λαμβάνειν. Αὐτὸ εἶναι κ. βουλευταὶ τὸ οἰκτρόν, ὅπως εἶπα, κατασκεύασμα τῶν λεγομένων κοινοπραξιῶν Τώρα θὰ σᾶς ἀναγνώσω πῶς κρίνονται αὐταὶ αἱ κοινοπραξίαι ἀπὸ νομικῆς ἀπόψεως διότι ἀνέφερε ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως μίαν ἔκθεσιν τοῦ νομικοῦ συμβούλου τοῦ ὑπουργείου, καὶ τοῦ ἄλλοτε γενικοῦ γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἐκ τῶν καλῶν νομικῶν τοῦ κ. Χοϊδᾶ. Εἶναι πολὺ μικρὰ καὶ δὲν θὰ σᾶς κουράσω ἀναγινώσκων ὅλον τὸ περιεχόμενον. Θ’ ἀρκεσθῶ μόνον εἰς τὸ συμπέρασμα. Ἐν συμπεράσματι —λέγει ἡ ἔκθεσις—δέον νὰ λεχθῇ, ὅτι αἱ περὶ κοινοπραξίας συμβάσεις καθ’ ἑαυτὰς εἶναι ἔγκυροι, ὡς νομίμως ἀποφασισθεῖσαι καὶ ἐγκριθεῖσαι, καὶ ὅτι δυνάμει αὐτῶν ὡς ἐξωμοιώθησαν συνιστῶνται συμμετοχικαὶ Ἑταιρεῖαι καθὰ τ’ ἄρθρα 47 καὶ ἐπ. Ἐμπορικοῦ νόμου, ἐν αἷς ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς παρέχει τὴν πρώτην ὕλην ἐξασφαλίζει ὑπὲρ αὐτοῦ κέρδος κτλ». τελειώνει δ’ ἡ ἔκθεσις οὕτω: «Ἐπὶ πάσει τούτοις δέον νὰ τονισθῇ ἡ ἀπόλυτος πεποίθησις μας, ὅπως τόσον διὰ τὰς προμνημονευθείσας ἀτελείας τῶν κοινοπραξιῶν, ὅσον καὶ διὰ πλείστας ἄλλας οὐσιωδεστάτης σημασίας ἐλλείψεις (π. χ. ἔλλειψις κυρώσεων κτλ.) ἐπιδιωχθῇ ἄνευ ἀναβολῆς εἴτε ἡ ὁλοσχερὴς κατάργησις τῶν κοινοπραξιῶν καὶ ἡ ἀντικατάστασίς των δι’ ἄλλου συστήματος διαθέσεως τῆς πρώτης ὕλης, εἴτε ἡ τροποποίησις αὐτῶν κατὰ τρόπον διαγράφοντα σαφῶς τὰ ἑκατέρωθεν δικαιώματα καὶ ὑποχρεώσεις, καὶ ἐξασφαλίζοντα εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν ὡρισμένον κατώτατον τίμημα διὰ τὴν παρεχομένην παρ’ αὐτοῦ σταφίδα. Εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι ἡ παροῦσα κατάστασις τῶν πραγμάτων ἐγκυμονεῖ σοβαροτάτους κινδύνους διὰ τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν πρέπει δ’ ἀφεύκτως νὰ ἐπέλθῃ ἄμεσος ἄρσις τῶν κινδύνων τούτων, κατά τινα νόμιμον τρόπον, ἵνα προστατευθῇ ἡ παραγωγὴ καὶ ἡ ἐμπορεία τῆς σταφίδος, ἐξαχθῇ ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ἐκ μιᾶς ἀφορήτου περιπετείας εἰς ἣν κακῇ τῇ μοίρᾳ ἐρρίφθη. Παρέλειψα νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αἱ τυχὸν διαφοραὶ ἐλύοντο διὰ διαιτησίας τοῦ ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου. Δὲν θέλω ν’ ἀμφισβητήσω τὴν εὐθυκρισίαν καὶ τὸ ἀδέκαστον ἑνὸς Ὀργανισμοῦ ὡς τὸ ἐμπορικὸν καὶ βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον, θ’ ἀναγνωρίσητε ὅμως, ὅτι εἰς τὸ ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον περιλαμβάνον ἐμπόρους καὶ βιομηχάνους θὰ κυριαρχῇ ἡ ἐμπορικὴ καὶ βιομηχανικὴ ἄποψις, τοῦτο δὲ ἀποτελεῖ κίνδυνον τινὰ διὰ τόν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν ἥτις εἶναι ὀργάνωσις παραγωγῶν. Μετὰ τὴν ἔκθεσιν ταύτην τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 28 Φεβρουαρίου 1931, μετὰ διεξοδικὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος ἐλάμβανε τὴν κάτωθι ἀπόφασιν «ἐξουσιοδοτεῖται ἡ ἐπιτροπὴ ὅπως ζητήσῃ διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ κατάργησιν τῶν κοινοπραξιῶν διὰ μοναδικοῦ, εἴτε ἄρθρου εἴτε εἰδικοῦ νόμου.

§92Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ μόνον συμβούλιον, τὸ ὁποῖον κρατεῖτε σεῖς παρανόμως.

§93Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διατὶ αὐτὴ ἡ διακοπή; Τὸ συμβούλιον δὲν ἀποτελεῖται μόνον ἀπὸ παραγωγοὺς ἡ πλειοψηφία του εἶναι ἀπὸ δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ ἀντιπροσώπους τῶν Τραπεζῶν.

§94Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Σεῖς εἴπατε, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν ἐπέμβασιν.

§95Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). (ἀναγινώσκει). Εἰς τοιαύτην δὲ εἶχε περιέλθει κατάστασιν, ὥστε δὲν σᾶς ἀποκρύπτω ὅτι ἦλθον ἐπανειλημμένως οἱ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι περιῆλθον εἰς ἀδιέξοδον· εἶπον «τὶ νὰ κάμωμεν; πῶς θὰ ἠμπορέσῃ νὰ λειτουργήσῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; ὅλαι αὗται αἱ συμβάσεις εἶναι ὑπὸ ἀμφισβήτησιν. Πρέπει νὰ δώσωμεν ἢ δὲν πρέπει νὰ δώσωμεν λύσιν; Πρέπει νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν εἴσπραξιν τῶν συναλλαγματικῶν καὶ νὰ κηρύξωμεν εἰς κατάστασιν πτωχεύσεως ὅλας τὰς βιομηχανικὰς ἑταιρείας;» Καὶ ὁμολογῶ ὅτι εὑρίσκομαι εἰς ἀδιέξοδον, διότι 35 ἑκατομμύρια ὄφειλε νὰ δώσῃ μία ἑταιρεία, ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν ὀφείλει τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύουν αἱ συναλλαγματικαί. Ἀλλὰ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως μὲ ἤλεγξεν, ὅτι δὲν ἀνέφερον εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν περὶ γνώμης τοῦ νομικοῦ συμβουλίου. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις του, εἶναι τοῦ Φεβρουαρίου καὶ ἡ γνώμη τοῦ συμβουλίου εἶναι τὸν Μάϊον. Εἰς ἐμὲ δὲ δὲν διεβιβάσθη παρὰ πρακτικὸν τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τῆς 10 Ἰουνίου δηλαδὴ πρὸ 6 ἡμερῶν εἰς τὴν ὁποίαν γίνεται συζήτησις περὶ κοινοπραξιῶν μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ νομικοῦ συμβουλίου.

§96Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ποῦ ἔγινε αὐτό;

§97Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὰς Ἀθήνας· λέγει λοιπὸν τὸ διοικητικὸν συμβούλιον τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ εἰς τὰ πρακτικά. (ἀναγινώσκει). Εὐνόητον, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ λόγος περὶ διατηρήσεως αὐτοῦ τοῦ εἴδους τῶν κοινοπραξιῶν. Θ’ ἀπαντήσω ἤδη εἰς τὸ ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἐπὶ τοῦ κυριωτέρου σημείου τῆς ἀγορεύσεως του. Τὸ κυριώτερον ἐπιχείρημα κύριοι βουλευταί, ἀμφοτέρων τῶν ρητόρων τῶν δύο παρατάξεων, εἶναι ὅτι θὰ εὑρεθῇ ὁ ὀργανισμὸς ἄοπλος, ἀπέναντι συνησπισμένων βιομηχανιῶν, ἐὰν καταργηθῶσιν αἱ κοινοπραξίαι δοθέντος, ὅτι ὅλαι αἱ βιομηχανίαι ἀπετέλεσαν ἕνα ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος ἔλαβε τὸ ὄνομα «Βάκχος». Σᾶς τὸ εἶπε καὶ προχθὲς εἷς ἐκ τῶν ἀξιοτίμων εἰσηγητῶν καὶ ὀφείλω ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου εἰς τοὺς ἀξιοτίμους εἰσηγητὰς καὶ τὴν εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν τὴν Κοινοβουλευτικὴν διὰ τὴν γοργότητα μὲ τὴν ὁποίαν ἐξήτασε τὸ νομοσχέδιον, καὶ τὰς σαφᾶς ὄντως γνώμας, τὰς ὁποίας διετύπωσαν. Σᾶς εἶπε προχθὲς ὁ κ. Κωστόπουλος, ὅτι ὁ φόβος αὐτὸς εἶναι χιμαιρικός. Ἐκ τῶν δύο Ὀργανισμῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ παραγωγικοῦ καὶ τοῦ βιομηχανικοῦ, ὁ ἰσχυρότερος εἶναι ὁ παραγωγικὸς διότι αὐτὸς κατέχει τὴν πρώτην ὕλην. Ἡ βιομηχανία ἄνευ πρώτης ὕλης εἶναι ἄοπλος, καὶ ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς θὰ κατέχῃ τὸν κλοιὸν περὶ τὸν τράχηλον τῆς βιομηχανίας. Ὁ παραγωγικὸς Ὀργανισμὸς καὶ ὄχι ὁ βιομηχανικὸς θὰ κυριαρχῇ, διότι ἄνευ πρώτης ὕλης ἡ βιομηχανία οὐδὲν δύναται, διότι οὐδαμοῦ ἀλλοῦ δύναται νὰ εὕρῃ πρώτην ὕλην τόσον εὐθηνήν, διὰ τοὺς οἴνους της ἢ τὸ οἰνόπνευμα. Ἑπομένως εἶναι δεσμία, εἶναι πραγματικῶς δεσμία, ἡ βιομηχανία εἰς τὴν παραγωγήν. Βεβαίως, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ παρελθόν, ὅταν ἡ Ἑλλὰς ἦτον Ἑλλὰς τῶν 2600.000 κατοίκων ἡ παραγωγὴ ἦτο δεσμία εἰς ἣν βιομηχανίαν, ἀφ’ ἑνός, διότι αἱ ἐσοδεῖαί μας ὑπερέβαινον τὰ 300–350 ἑκατομ, λιτρῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ κατανάλωσις ἡ ἐσωτερικὴ σταφίδος πρὸς οἰνοπνευματοποιΐαν ἀνήρχετο εἰς ὀλίγα ἑκατομ. λιτρῶν ἐξ ὧν 15 ἑκατομ. ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἐξετίθεντο κατὰ Νοέμβριον ἑκάστου ἔτους εἰς δημοπρασίαν διὰ δὲ τὰ ἄλλα ἦτο ὑποχρεωμένη ἡ τότε διοίκησις νὰ προέρχεται εἰς εἰδικὰς συμβάσεις. Ἡ βιομηχανία οἴνων καὶ οἰνοπνευμάτων εὑρίσκετο τότε εἰς πρωτόγονον κατάστασιν καί ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι ἡ πρώτη τιμὴ ποὺ ἐδόθη εἰς τὸ παρακράτημα ἦτο ἡ τιμή τῶν 26–29 δρχ. χρυσῶν ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν Ζάνου καὶ Ρός. Δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθη ὁ μακαρίτης Πεσματζόγλου νὰ ἱδρύσῃ τὴν Ἑταιρείαν τῶν οἴνων μὲ κεφάλαια κατὰ τὸ πλεῖστον τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν διὰ νὰ δημιουργηθῇ ἕνας ὀργανισμὸς καταναλώσεως τῶν πλεονασμάτων. Τότε βεβαίως ἡ παραγωγὴ ἦτο δεσμία τῆς βιομηχανίας. Σήμερον ἡ βιομηχανία εἶναι δεσμία τῆς παραγωγῆς. Διατί; Διότι μόνον διὰ τὸ πόσιμον οἰνόπνευμα καὶ τὸ φωτιστικὸν χρειαζόμεθα 70 περίπου ἑκατ. λιτρῶν σταφίδος ἐτησίως δοθόντος δὲ, ὅτι ἡ ἐσοδεία μας ποικίλει μεταξὺ 250 καὶ 270 ἑκατ. λιτρῶν καὶ ὅτι ὑπάρχει ἐλπὶς —ἐὰν συμφωνίσωμεν—νὰ ἐπανέλθῃ ἡ ἐξωτερική μας κατανάλωσις εἰς 200 περίπου ἑκατ., θὰ ἔχωμεν καὶ ἔλλειψιν πρώτης ὕλης δι’ οἰνοποίησιν. Δὲν ἔχωμεν πλέον ἀνάγκην νὰ τιθέμεθα ὑπὸ τὸν ζυγὸν οἱασδήποτε συμβάσεως μὲ τὴν βιομηχανίαν καὶ θὰ εἴμεθα ἀπολύτως κύριοι ἐν τῷ οἴκῳ μας θὰ διαθέσωμεν ὅλον τὸ παρακράτημα δι’ οἰνόπνευμα καὶ θὰ ἐπιβάλωμεν τοὺς ὅρους μας, γνῶσται τῶν διεθνῶν τιμῶν. Θὰ καθορίζομεν ἐλευθέρως τὴν τιμὴν τῆς πρώτης ὕλης διὰ τὸ οἰνόπνευμα καὶ διὰ πᾶν ἄλλο προϊόν ὡς τὸν οἶνον π. χ. θὰ παρακολουθοῦμεν τὰς διεθνεῖς τιμὰς καὶ θὰ κανονίζωμεν ἡμεῖς τὰς τιμὰς τῆς πρώτης ὕλης ἀντὶ νὰ εἴμεθα, διὰ τῶν κοινοπραξιῶν, δέσμιοι, καὶ νὰ εὑρισκώμεθα πρὸ τῆς πρωτοφανοῦς ἀξιώσεως νὰ δώσῃ ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς τὴν πρώτην ὕλην δωρεάν, καὶ νὰ τοῦ ζητοῦνται καὶ 2.400 δραχ. ὡς ζημία τῆς κοινοπραξίας. Αὐταὶ κύριοι βουλευταί, εἶναι αἱ κοινοπραξίαι, διὰ τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ὑπερηφανεύεται, καὶ καταγγέλλει ὅτι ἤλθομεν ἐδῶ νά παραδώσωμεν τὸν παραγωγὸν δέσμιον εἰς τὴν βιομηχανίαν. Ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ἐμπνεόμενος μονοπλεύρως πιστεύει: βέβαια αὐτὰ ποὺ λέγει ἐὰν ὅμως συνέβαινε ν’ ἀναγνώσῃ μίαν γνωμοδότησιν τὴν ὁποίαν ἀνέφερε ὁ ἀξιότιμος βουλευτής, ἐξ Ἠλείας καθηγητοῦ τῆς τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Ἐμπορικῶν καὶ Οἰκονομικῶν ἐπιστημῶν ἐπείθετο ὅτι νομικῶς δὲν ἐπρόκειτο περὶ κοινοπραξίας ἀλλὰ περὶ ἐντολῆς. Καὶ ἐξάγει τὸ συμπέρασμα τοῦτο ὁ κ. καθηγητὴς ἀπὸ μίαν δημοσίευσιν τοῦ πρώην διευθυντοῦ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ· θὰ ἐπεθύμουν ν’ ἀναγνώσῃ ὁ κ. συνάδελφος τὴν γνωμοδότησιν ταύτην καὶ τοῦ τὴν διαβιβάζω, διότι δὲν θέλω ν’ ἀπησχολήσω, περισσότερον τὴν Βουλὴν εἰσερχόμενος εἰς νομικὰ θέματα.

§98Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ποῖοι τὴν προεκάλεσαν αὐτὴν τὴν γνωμοδότησιν;

§99Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Οἱ βιομήχανοι. Κύριοι βουλευταί, δὲν ὑπάρχει δευτέρα γνώμη ὡς πρὸς τὴν πολιτικήν μας ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος καί ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, τὸ τέρμα πρὸς τὸ ὁποῖον δέον ν’ ἀτενίζωμεν εἶναι τὸ τῆς προσεγγίσεως τῆς παραγωγῆς πρὸς τὴν κατανάλωσιν αὐτὸ διδάσκει, ἡ θεωρία, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ οὐσιαστικὸν συμφέρον τῆς παραγωγῆς. Ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ καὶ δευτέρα γνώμη, ὅτι καὶ τὸ σύστημα τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐξ Ἠλείας τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, τὸ σύστημα τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως εἶναι θεωρητικῶς ὀρθόν. Πόσον ὡραῖον θὰ ἦτο, ἐὰν οἱ παραγωγοί, ὅλοι μαζύ, κατώρθωναν νὰ διαχειρίζωνται τὸ προϊόν των νὰ κανονίζουν τὰς τιμάς των, νὰ καθορίζουν τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ συσκευάζουν τὸ προϊόντων. Ὅλα αὐτὰ ὅμως εἶναι ὡραῖα μόνον θεωρητικῶς εἶναι ὅμως δύσκολον νὰ πραγματοποιηθοῦν. Δὲν ἐξεύρω ἂν εἰς μία, ἢ δύο ἢ τρεῖς ἢ τέσσαρας γεννεάς, θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ ἀγροτικός μας κόσμος νὰ φθάσῃ εἰς ἐπίπεδον διανοητικὸν τοιοῦτον ὥστε νὰ δυνηθῇ συνεργαζόμενος, νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ σύστημα αὐτὸ τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ἠλείας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος εἶναι εὐκολώτερον νὰ γίνῃ. Δύνανται οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ καλῶς ἐποπτευόμενοι καλῶς διοικούμενοι, μικρὸν κατὰ μικρὸν νὰ διαθέτουν τὰ προϊόντα τῶν ἄνευ διαμέσων. Θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον νὰ ἐπετυγχάνετο τοῦτο, φοβοῦμαι ὅμως ὅτι δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μας γεννεάν. Ἐλπίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος δὲν ἐγκρίνει τὴν δι’ ἴδιον λογαριασμὸν ἐξαγωγὴν γεωργικῶν προϊόντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Θὰ ἦτο μία κακίστη συμβουλὴ τὴν ὁποίαν ἔδιδε εἰς τοὺς συμπολίτας του σταφιδοπαραγωγούς. Ἄς συμβουλευθῇ τὸν παρακαθήμενον γείτονά του διὰ νὰ μάθῃ πόσον οἰκτρὰ ἦσαν τ’ ἀποτελέσματα τῆς ἐμπορείας τῆς σταφίδος, ὅταν τὴν ἀσκεῖ ὁ παραγωγὸς μόνος του. Ἐγκρίνω ἀπολύτως τὴν γνώμην του, τοῦ συνασπισμοῦ τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν διὰ τὴν διάθεσιν καὶ πώλησιν ἐν τῷ Ἐσωτερικῷ τῶν προϊόντων των. Ἀλλὰ νὰ μὴ βγάλῃ ποτὲ τὸ προϊόν ἀπὸ τὸ σπίτι του. Ἀλλοίμονον ἐὰν ὁ παραγωγὸς μετεβληθῇ εἰς ἔμπορον. Πρέπει ὁ πολιτευόμενος νὰ ποδηγετῇ τὸν ἀγρότην νὰ μένῃ ἀγρότης νὰ μὴ κερδοσκοπῇ μὲ τὸ προϊόν του.

§100Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τρόπος ἐνεργείας. Ἐγὼ θέλω νὰ φθάσῃ ὁ παραγωγὸς εἰς κἄποιαν ἱκανότητα.

§101Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν πρέπει νὰ δώσωμεν εἰς τὸν παραγωγὸν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι πρέπει ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς νὰ ὠθήσῃ τοὺς παραγωγοὺς νὰ πωλήσουν τὸ προϊόν τους εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μόνοι των, διότι ἡ ὤθησις αὐτή, ἂν γίνῃ, θὰ εἶναι ὀλεθρία. Δὲν γνωρίζω ἂν εἶναι Τουρκικὴ ἢ Ἀρμενικὴ ἡ παροιμία καθ’ ἣν «εἰς τὸν τόπον της καὶ ἡ πέτρα εἶναι ἀκριβή». Ὅταν βγῇ ἕνα προϊόν ἀπὸ τὸν τόπον του καὶ βαδίζει πρὸς ἀναζήτησιν καταναλωτοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι καταδεδικασμένον διότι εὑρίσκεται πλέον εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἀγοραστοῦ εἰς τὸν τόπον ποὺ τὸ ἔστειλε, ἔχει δὲ τὰ ἑξῆς μεγάλα πλεονεκτήματα. 1ον) ὅτι κλείεται εἰς μίαν καὶ μόνον ἀγορά, καὶ ἑπομένως ἐὰν ὑπάρξῃ ζήτησις εἰς ἄλλας ἀγοράς, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπωφεληθῇ διότι ἔχει βαρυνθῇ μὲ μεγάλα ἔξοδα καὶ δὲν δύναται νὰ σταλῇ καὶ 2ον ὅτι βαρύνεται μὲ τεράστια ἔξοδα ἀποθηκεύσεως, τόκων κλπ. τὰ ὁποῖα δὲν ὑφίστανται εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς, διότι τίποτε δὲν κοστίζει εἰς τὸ παραγωγὸν νὰ κρατήσῃ τὸ προϊόν του εἰς τὸ λινό του, μέχρι τῆς ἐξευρέσεως ἀγοραστοῦ, ἐνῷ ἡ μεταφορὰ εἰς τὴν ξένην καταλήγῃ εἰς μεγάλην ἐπιβάρυνσιν. 3ον) ὑφίσταται τὸν ἐκβιασμὸν τοῦ καταναλωτοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν βιάζεται. Περνοῦν ἡμέρες, περνοῦν ἑβδομάδες, περνοῦν μῆνες. Ὁ πωλητὴς κυνηγᾷ τὸν ἀγοραστήν, καὶ ὁ ἀγοραστὴς ἐκμεταλλευόμενος τὴν ἀνάγκη τοῦ πωλητοῦ ἐπιβάλλει τοὺς ὅρους του. Ἐν τῷ μεταξὺ τὸ προϊὸν φθείρεται. Ἡ ἱστορία τῆς σταφίδος ἀνέφερεν παραδείγματα καθ’ ἃ σταφίδες σταλεῖσαι ἀπώλητοι εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἐρρίφθησαν εἰς τὸν Τάμεσιν διότι εἶχον καταστραφῆ. Θὰ ἦτο λοιπὸν κακὴ συμβουλὴ ἡ συμβουλὴ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ συνίστων εἰς τοὺς παραγωγοὺς νὰ γείνουν ἐξαγωγεῖς καὶ ἔμποροι καὶ νὰ τρέχουν ἀναζητοῦντες τὴν κατανάλωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Νὰ ἀναζητήσουν τὸν καταναλωτήν, ἀλλ’ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ. Διὰ νὰ γίνουν ὅμως ἱκανοὶ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν κατανάλωσιν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ πρέπει νὰ ὀργανωθοῦν καὶ νὰ ἀποκτήσουν τὰ προσόντα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχει σήμερον ὁ μεσάζων. Νὰ γνωρίζῃ δηλαδὴ ὁ παραγωγὸς πῶς θὰ προσελκύσῃ τὸν καταναλωτήν, πῶς θὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ὀρέξεις του καὶ ὡς πρὸς τὴν παρασκευὴν τοῦ ἐμπορεύματος, καὶ τὴν συσκευασίαν, καὶ πρὸ παντὸς τὴν τιμήν, τὴν ὁποίαν θέλει νὰ πληρώσῃ. Δὲν ἔχομεν ἡμεῖς καμμίαν ἀντίρρησιν εἰς τὸ ὅτι πρέπει νὰ συνδεθοῦν τὰ συμφέροντα τῆς βιομηχανίας πρὸς τὰ τῆς παραγωγῆς, ὅπως ὀρθῶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἐν ἀντιθέσει ὑποθέτω, εἰς τοῦτο πρὸς τὴν γνώμην τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ὁ ὁποῖος ἐκλαμβάνει τὸν ἕνα παράγοντα ὡς ἐχθρὸν τοῦ ἑτέρου. Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ αὐτὸς ὁ συνδυασμός, εἶναι ἀνάγκη νὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ αὐτὸ τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ, δηλαδή, ὁ ὀργανισμὸς νὰ εἶναι ἀπολύτως κύριος τῆς πρώτης ὕλης καὶ νὰ χρησιμεύῃ ἡ Κυβέρνησις ὡς διαιτητὴς τῶν δύο παραγόντων. Καὶ αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει ἡ διάταξις καθ’ ἣν οἱ τρεῖς ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, θὰ ἐγκρίνουν τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν δὲν διατίθεται ἡ πρώτη ὕλη. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει ἡ διαιτησία τοῦ συνδυασμοῦ δηλαδὴ ἀμφοτέρων τῶν συμφερόντων.

§102Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν εἴμεθα μακρὰν αὐτῆς τῆς σκέψεως.

§103Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Παρακαλῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ ψηφίσητε τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἔχει. Ὁ κ, ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ἀντετάχθη καὶ κατὰ τῆς διατάξεως καθ’ ἣν ἀπαγορεύεται ἡ ἐξαγωγὴ πλεονάσματος, ἢ παρακρατήματος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δηλῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι καὶ εἰς τὴν διάταξιν ταύτην ἐμμένω. Διότι ἡ ἐξαγωγὴ παρακρατήματος ἢ πλεονάσματος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀποτελεῖ κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ὁ ὀργανισμός. Ἐὰν ἀπὸ τὸ ἓν μέρος παρακρατοῦμεν καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο ἐξάγομεν κατὰ τίνα τρόπον θὰ ἐπιφέρωμεν τὴν ἰσορρόπησιν; Ἄλλος λόγος τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξαγωγῆς εἶναι ὅτι θὰ καταλήγῃ εἰς τὴν δυσφήμησιν τοῦ προϊόντος. Καὶ ἐμποδίζει τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν ν’ ἀγοράζῃ ἐκ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ἐὰν ἔχῃ ζήτησιν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ; Εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἐξάγῃ τ’ ἀπορρίμματα τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ἐμπορίου τὰ ὁποῖα συνήθως καταλήγουν εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς παρακρατήσεως; Ἄλλωστε ποία ἦτο αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ἐξαγωγὴ καθ’ ὅλα αὐτὰ τὰ ἔτη ἀπὸ τοῦ 1925–1931; Εἰς τὸ 1925 –1926 ἐξήγαγε ἐν ὅλῳ 26.000 λίρας εἰς τὸ 1927–1928 ἐξήγαγε 1.305.000. Ἰδοὺ δὲ ποῦ τὴν ἔστειλαν εἰς τὴν Γαλλίαν.......Εἰς τὴν Γερμανίαν ὅπου δὲν εἶχε ἀνάγκην διαφημίσεως, διότι ἡ Γερμανία ἀπὸ μακρῶν ἐτῶν ἠγόραζε μεγάλας ποσότητας, τὶ συμβαίνει; Θὰ ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἠγέρθη ἕνας θόρυβος τότε διότι οἱ ἐξαγωγεῖς σταφίδος εἰς Γερμανίαν διεμαρτύροντο εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐξαγωγεῖς λέγοντες: ἐδῶ ἔχομεν κάτι σταφίδες καὶ πωλοῦνται ἐφθηνὰ ἔγινε μία ἔρευνα τοῦ ἐμπορικοῦ ἐπιμελητηρίου Πατρῶν καὶ ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς ἔστειλε παρακράτημα καὶ τὸ ἐπωλοῦσε.

§104Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἰς ποῖον τὸ ἐπωλοῦσε;

§105Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τοὺς Γερμανοὺς καταναλωτάς.

§106Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁ ὀργανισμὸς ἐξῆγε σταφίδα ἀπὸ τὸ παρακράτημα ἐνῶ ἀπαγορεύεται;

§107Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα, ἐνῶ ἀπαγορεύεται καὶ ὅταν ἀνέλαβα τὸ ὑπουργεῖον ἀπηγόρευσα ρητῶς καὶ τοὺς εἶπον, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ παράβασιν τοῦ νόμου. Ὑποθέτω, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ ἐπείσθητε πλέον, ὅτι μία καὶ μόνη ὑπάρχει λύσις, ἡ λύσις ἡ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐνδεικνυμένη Πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν εἰς τὴν παραγωγὴν τὴν ἐλευθερίαν τῶν κινήσεων της, νὰ τὴν κάνωμεν ἀπολύτως κυρίαρχον τῆς πρώτης ὕλης διότι ἡ παραγωγὴ σήμερον εἶναι κυρία τῆς καταστάσεως ἀπὸ ἀπόψεως βιομηχανικῆς. Θὰ τὴν παρακαλοῦν νὰ δώσῃ τὴν πρώτην της ὕλην, δὲν θὰ παρακαλῇ κανένα, καὶ δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀνάγκην ἀπολύτως νὰ διατηρήσῃ αὐτό, ὅπως τὸ ἀπεκάλεσα, τὸ οἰκτρὸν αὐτὸ κατασκεύασμα καὶ ἀπὸ νομικῆς καὶ ἀπὸ οὐσιαστικῆς ἀπόψεως, τῶν λεγομένων κοινοπραξιῶν. (χειροκροτήματα).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαναστασίου.

§109Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἦλθεν καὶ μᾶς ἀνέπτυξεν θεωρίας ὡσὰν νὰ εὑρισκόμεθα ὄχι εἰς τὸ 1931, ἀλλὰ ἴσως εἰς μίαν ἐποχὴν πρὸ 50 καὶ περισσοτέρων ἐτῶν. Διότι εἶπεν, ὅτι συμφέρον τοῦ παραγωγοῦ εἶναι νὰ μὴ εἶναι κύριος καὶ τῆς διαχειρήσεως τοῦ προϊόντος του, ὅτι γίνεται σήμερον εἰς τὰ ἄλλα Κράτη τὴν Γαλλίαν π. χ. ὅπου οἱ παραγωγοὶ πωλοῦν, αὐτὸ διὰ τὸν Ἕλληνα παραγωγὸν, θὰ εἶναι καταστρεπτικόν. Διότι, λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι μία τοιαύτη ἐπέκτασις τῆς ἐνεργείας τοῦ παραγωγοῦ, δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν ζημίαν. Τὸ περίεργον εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι κατὰ κανόνα τὸ μεγάλο κεφάλαιον συγκεντροῦται ὄχι ἀπὸ τὰς μικρὰς ἐκμεταλλεύσεις τῶν γεωργῶν, ἀλλὰ ἀπὸ τὰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις. Πόθεν πηγάζει τὸ κέρδος αὐτό; Κέρδος, τὸ ὁποῖον πράγματι δημιουργεῖ κολοσσιαῖα κεφάλαια καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Πόθεν πηγάζει; Ἀσφαλῶς πηγάζει ἀπὸ μίαν ἐκμετάλλευσιν ἢ τῶν καταναλωτῶν ἢ τῶν παραγωγῶν. Ἡ ἐξέλιξις ἡ οἰκονομικὴ εἶναι ἡ ἑξῆς: ὅτι πρέπει νὰ ἐκλείψῃ ἡ ἐκμετάλλευσις αὐτὴ πρὸς ὄφελος καὶ τῶν καταναλωτῶν καὶ τῶν παραγωγῶν, διότι αὐτὸ ἔχει ὡς συνέπειαν τὴν δικαιοτέραν κατανομὴν τῶν δαπανῶν καὶ διότι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀφήνεται ἡ διαχείρησις ἡ ἐμπορικὴ τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, εἶναι αὐτὸ ἔρμαιον κάθε μιᾶς ἐπιχειρήσεως, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι καταστρεπτικὸν καὶ δημιουργεῖ παράσιτα ἐπαγγέλματα. Αὐτὴ εἶναι ἡ σημερινὴ ἀντίληψις τῶν πραγμάτων. Ἐγὼ δὲν λέγω, ὅτι σήμερον εἶναι ἕτοιμοι οἱ παραγωγοὶ νὰ ἀναλάβουν τὴν διαχείρησιν, ὑποστηρίζω ὅμως ὅτι πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν. Τοῦτο τὸ θεωρεῖ ὀλέθριον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἄς ἔλθωμεν εἰς τὸ ἄλλο ζήτημα, τὸ ζήτημα τῶν κοινοπραξιῶν. Οἰκτρὸν κατασκεύασμα, λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ ἀπὸ τεχνικῆς ἀπόψεως, καὶ παραδόξως διότι δὲν εἶχεν λάβει γνῶσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ νομικοῦ σομβουλίου τῆς 6ης Μαΐου, ἐνῶ τὸ νομοσχέδιον φέρει χρονολογίαν 12 Ἰουλίου. Ἔλαβεν γνῶσιν μιᾶς τελευταίας γνώμης, τὴν ὁποίαν ἐξήνεγκεν τὸ νομικὸν συμβούλιον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς τὸ διοικητικὸν συμβούλιον τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ. Πολὺ φοβοῦμαι ὅμως, ὅτι ὁ ὑπουργὸς μετέδωκεν εἰς τὸ νομικὸν συμβούλιον αὐτοῦ τὰς ἀπόψεις του.

§110Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τόσον πολὺ τὴν μετέδωκα ὥστε τὴν γνώμην των τὴν ἠγνόουν.

§111Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐγνωρίζατε τὴν ἀπόφασιν. Ἀλλ’ ἐγνωρίζατε πολὺ καλὰ καὶ τὴν τελευταίαν γνωμοδότησιν τοῦ νομικοῦ συμβουλίου εἰς τὸ συμβούλιον τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ.

§112Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀπόψε μοῦ τὴν ἔφεραν. Ἡ γνωμοδότησις ἐστάλη εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν ἁρμόδιον ὄντα.

§113Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀπηυθύνοντο.

§114Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐκάματε καὶ σεῖς ὑπουργὸς καὶ ξέρετε ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα εἶναι τοπικὰ καὶ τῶν ὁποίων δὲν λαμβάνει γνῶσιν τὸ ὑπουργεῖον ἑπομένως καὶ αὐτὸ τὸ ἔγγραφον ἐθεώρησε καλὸν τὸ ὑπουργεῖον νὰ στείλῃ εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμόν.

§115Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Μὲ ἐρωτήσατε τὶ θὰ ἔκαμα ἐγώ. Ἐγὼ πρῶτον δὲν θά ἐλάμβανον ἀπόφασιν πρὶν λάβω γνῶσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ νομικοῦ συμβουλίου. Δὲν θὰ ἐσχημάτιζα ὁριστικὴν γνώμην πρὶν λάβω μίαν ἔγκυρον γνωμοδότησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Σεῖς ὅμως φαίνεται συμμερίζεσθε εἰς τὴν περίεργον γνώμην τὴν ὁποίαν παραδόξως διετύπωσεν καὶ εἰς μίαν ἐμπιστευτικὴν συνεδρίασιν ὁ νομικὸς σύμβουλος ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι αἱ γνωμοδοτήσεις τοῦ νομικοῦ συμβουλίου εἶναι διὰ τὸν τύπον, καὶ γίνονται μόνον καὶ μόνον πρὸς ὑπεράσπισιν τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου εἰς περίπτωσιν προσφυγῆς εἰς τὰ δικαστήρια. Ἀλλ’ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν ὑποβάλλεται μία ἀπόφασις τέμνουσα τὴν διαφορὰν: ἐζητήσατε τὴν γνώμην τοῦ νομικοῦ συμβουλίου διὰ νὰ σᾶς διαφωτίσῃ ἐὰν αὐταὶ αἱ ἀξιώσεις εἶναι σοβαραὶ ἢ ὄχι. Κατὰ συνέπειαν τὸ νομικὸν συμβούλιον ἐξήτασε λεπτομερῶς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, καὶ ἀποφαίνεται ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἑρμηνεία τῶν συμβάσεων κατὰ τρόπον τοιοῦτον ὥστε ἀσφαλῶς νὰ προστατεύονται τὰ συμφέροντα τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἡ γνώμη τοῦ νομικοῦ συμβουλίου ἐπὶ τῆς ἑρμηνείας τῶν συμβάσεων αὐτῶν εἶναι σαφής. Ἀντὶ δὲ νὰ περιορισθῆτε εἰς αὐτὴν ἔρχεσθε καὶ μᾶς φέρετε τὴν γνώμην τοῦ νομικοῦ συμβούλου, ἑνὸς προσώπου ἀξιοτίμου κατὰ πάντα, σπουδαίου νομικοῦ, ἀλλὰ τοῦ ὁποίου ἡ γνώμη δὲν μπορεῖ νὰ ἔχῃ τὸ κῦρος τῆς γνώμης τοῦ νομικοῦ συμβουλίου. Καὶ φέρετε ἐπίσης τὴν γνώμην τῆς διοικήσεως, ἡ ὁποία εἶναι νὰ αὐτοδιοικοῦνται οἱ παραγωγοὶ μὲ τὴν κηδεμονίαν τοῦ Κράτους. Ἡ γνώμη τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι σεβαστὴ διότι προηγουμένως εἶχεν ἄλλην γνώμην. Μόλις ἤλλαξεν ἡ διοίκησις ἀμέσως τὸ νομικὸν συμβούλιον τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ λέγει τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔλεγεν τὸ ἄλλο. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας σήμερον συμφωνεῖ ὅτι ὑπάρχουν ἄλλαι γνωμοδοτήσεις αἱ ὁποῖαι ἐμπιστευτικῶς ὑπεβλήθησαν εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμόν. Ἕν μέλος τοῦ συμβουλίου λέγει, κυττάζει ἐδῶ πέρα αὐτὰ ὅπως εἶπον αἱ ἐμπιστευτικαὶ ἐκθέσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ βγοῦν εἰς τὴν δημοσιότητα. Ἀλλ’ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπιχειρηματίας ὁ ἴδιος λέγει: ἀκοῦτε τὶ συμβαίνει, θ’ ἀφαιρεθῇ ὁ τόκος, θ’ ἀφαιρεθῇ ἡ δαπάνη κτλ, κι’ ἑπομένως ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐὰν ὅταν αὐτὸς κάμνῃ τὰς ἀγορὰς καὶ τὰς πωλήσεις του, δὲν τὰ βάζῃ εἰς τὸν λογαριασμὸν αὐτά. Αἱ ἐπιχειρήσεις τὰ βάζουν εἰς τὸν λογαριασμὸν εἴτε ἔχουσι κοινοπραξίας εἴτε δὲν ἔχουσι. Αὐταὶ μπαίνουν εἰς τὸν λογαριασμὸν διότι εἶναι πραγματικαὶ δαπάναι. Ἐπ’ αὐτῶν τῶν λογαριασμῶν ἔχει τὸ veto του ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμός. Δὲν μπορεῖ κάθε ἐπιχειρηματίας νὰ προσθέσῃ οἱασδήποτε δαπάνας ποῦ ἔχει. Πρέπει αἱ δαπάναι νὰ εἶναι δαπάναι ἐντίμου συμβαλλομένου, δαπάναι ἀνταποκρινόμεναι εἰς τὴν κατάστασιν τῆς βιομηχανίας· δὲν μπορεῖ ν’ ἀναγράψῃ ὅτι θέλει. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἑρμηνεία τὴν ὁποίαν δίδει ὁ νομικὸς σύμβουλος. Καὶ τὶ γίνεται μὲ τὰς κοινοπραξίας αὐτάς; Πρὶν γίνουν κοινοπραξίαι ὁ βιομήχανος εἶναι ἐλεύθερος. Μετὰ τὰς κοινοπραξίας τίθεται ἕνας φραγμὸς εἰς τὰ κέρδη του. Μπαίνει ἡ παραγωγὴ καὶ λέγει: Θὰ δαπανήσῃ τόσα. Δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ποτὲ ἐναντίον τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐφ’ ὅσον δὲ αἱ ὑποθέσεις αὐταί, οἱ λογαριασμοὶ αὐτοὶ εἶναι ἐκτὸς τοῦ ἐλέγχου τῆς παραγωγῆς εἶναι φυσικὸν αὐτὰ τὰ κεφάλαια νὰ τὰ κερδίζουν οἱ βιομήχανοι. Τώρα μὲ τὰς ἐκβιάσεις αὐτὰς ἔρχεται ἡ παραγωγή, καὶ λέγει: ἀναμιγνύομαι εἰς τὸν καθορισμὸν τῶν δαπανῶν. Δὲν μπορεῖ νὰ γίνωσιν δαπάναι ὑπερβολικαί. Θ’ ἀναμιγνύωμαι εἰς τὴν τιμὴν τῆς πωλήσεως, διότι δὲν θέλω ἡ τιμὴ πωλήσεως νὰ εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ πλήττῃ τὴν κατανάλωσιν. Αὐτὸ εἶναι ἢ δὲν εἶναι κατάχρησις τῆς παραγωγῆς. Εἶναι ἢ δὲν εἶναι μία ἁρμονία συμφερόντων παραγωγῆς καὶ βιομηχανίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κατὰ περίεργον ἀντίληψιν λέγει αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ἁρμονίαν παραγωγῆς καὶ βιομηχανίας, ἀλλ’ ἀντίθεσιν.

§116Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τόση ἁρμονία ὥστε σήμερον κρατεῖ εἰς τὰς χεῖρας του ἑκατομμύρια ὑπὸ μορφὴν συναλλαγματικῶν.

§117Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὅταν ἀφίσετε τὴν διοίκησιν τοῦ ὀργανισμοῦ ὅπως τὴν ἀφίνετε χωρὶς νομίμους ἀντιπροσώπους τῆς παραγωγῆς, ὅταν δὲν προστατεύετε τὰς ἀπόψεις τοῦ ὀργανισμοῦ, βεβαίως θὰ ἐγερθῶσιν αὐταὶ αἱ ἀξιώσεις καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον καί νὰ δικαιωθῶσιν ὅλαι αἱ ἀξιώσεις αὐταὶ σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐγκύρου γνωμοδοτήσεως τοῦ συμβούλου σας, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ φυσικὴ καὶ λογικὴ ἑρμηνεία τῆς συμβάσεως. Ὁ κ. Ἠσαΐας πρὸ ὀλίγου μᾶς ἐβεβαίωσεν ὅτι αἱ ὑπερβολικαὶ ἀξιώσεις προέρχονται ἀπὸ μίαν ἢ δύο ἑταιρείας. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον κροῦσμα τῆς ἀπειθαρχίας καὶ ἡ πρόθεσις τῆς διαρρήξεως τῆς συμβάσεως. Ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ βραβεύει εἶναι μία πρόοδος, διότι ἐναρμονίζει τὰ συμφέροντα παραγωγῆς καὶ βιομηχανίας καὶ θέτει ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν βιομηχανοποίησιν καὶ τὴν πώλησιν τῶν οἴνων. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας λέγει ὅτι ἂν ἀρθῇ αὐτὴ ἡ πρόθεσις τότε θὰ ἔχωμεν πλήρει ἁρμονίαν καὶ θὰ μπορῇ ὁ παραγωγὸς νὰ καθορίσῃ τὴν τιμήν τὴν ὁποίαν θέλει. Καὶ διατί; Διότι αὐταὶ εἶναι πρῶται ὕλαι. Εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν πάλην ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος νικᾷ εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος μπορεῖ ν’ ἀναμένῃ περισσότερον. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος νικᾷ εἶναι ὁ βιομήχανος καὶ ὄχι ὁ παραγωγὸς καὶ εἰς τὴν ὑπάρχουσαν περίπτωσιν λόγῳ τῶν δυσχερειῶν, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος μπορεῖ νὰ περιμένῃ εἶναι ὁ βιομήχανος καὶ ὄχι ὁ παραγωγός.

§118Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Οἱ παραγωγοὶ εὑρίσκονται εἰς πολὺ στενόχωρον θέσιν διὰ τὸν λόγον τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε. Ἐκτὸς δὲ τοῦ οἰκονομικοῦ λόγου ὑπάρχει καὶ ἄλλος λόγος, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διαθέσουν κατ’ ἄλλον τρόπον.

§119Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐγὼ δέχομαι ὅτι αὐταὶ αἱ κοινοπραξίαι ἔχουσιν ἀνάγκην μεγαλυτέρας συμπληρώσεως καὶ διαφωτίσεως. Ἐὰν ἔχῃ τὴν δύναμιν τὸ Κράτος νὰ ἐπιβάλλῃ τὴν συμπλήρωσιν τότε πρέπει νὰ ἐπέμβῃ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι ἓν σύνολον οἰκτρὸν ὁμολογουμένως οἰκονομικῶν ἐπιχειρημάτων. Καὶ τὸ ἄλλο ἀκόμη, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι ἔχομεν ἀνάγκην νὰ φροντίσωμεν νὰ διαδώσωμεν τὴν σταφίδα καὶ εἰς τὰς ἀπορωτέρας τάξεις καὶ αὐτό οἰκτρὸν ἐπιχείρημα. Καταλήγων, λοιπόν, συνιστῶ νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ πρότασις τῆς μειοψηφίας, δηλαδὴ νὰ γίνῃ μία τροπολογία τῶν συμβάσεων ὥστε νὰ ἐξασφαλισθοῦν οἱ παραγωγοὶ ἀπὸ παντὸς κινδύνου.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει πρότασις ἐπὶ τοῦ 12 ἄρθρου ὅπως γίνῃ ψηφοφορία διὰ τὴν τροπολογίαν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Νικολίτσα, Ἀνδρικοπούλου, Γιαννοπούλου καὶ Τσάφου.

§121Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θέλω νὰ δηλώσω πρὸ τῆς ψηφοφορίας, ὅτι ἔχω τὰς ἑξῆς τροπολογίας ἵνα μὴ ματαιοπονοῦμεν. Τίθεται τὸ ἄρθρον 12 ὅπως εἶναι διατυπωμένον μὲ τὰς κάτωθι τροπολογίας. (ἀναγινώσκει). Εἰς τὸ ἐδάφιον αὐτό, ἐπροτιμήσαμεν νὰ ἀφήσωμεν τὸ παλαιὸν καθεστὼς ὅπως ἔχει, διὰ νὰ μὴ θίξωμεν κεκτημένα δικαιώματα. Ἐπίσης (ἀναγινώσκει). Σκοποῦμεν δηλαδὴ νὰ προστατεύσωμεν τὴν ὑφισταμένην βιομηχανίαν, ἵνα μὴ σπαταλᾶται τὸ Ἑλληνικὸν χρῆμα εἰς ἵδρυσιν νέων μικροεργοστασίων, τὰ ὁποῖα κατόπιν ἐξαφανίζονται καὶ καταστρέφονται, Λοιπὸν ἡ Βουλὴ θὰ ἐρωτηθῇ, ἐὰν ψηφίζῃ τὸ ἄρθρον ὡς διετυπώθη τροπολογημένον ὑπὸ τὸν κ. ὑπουργόν.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ζητεῖται ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Καλαντζάκου.

§123Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἄς γίνῃ ἐπὶ τῆς τροπολογίας, ἡ ἀπόρριψις δὲ αὐτῆς θὰ σημαίνῃ ἀποδοχὴν τοῦ ἄρθρου.

§124Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὑπάρχει ἐπιπροσθέτως μία τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ ἰδίου ἄρθρου, τὴν ὁποίαν ἀποδέχομαι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Μέχρι τοῦδε ἐπετρέπετο ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις σταφίδος ἐκ πλεονασμάτων καὶ παρακρατήματος. Αὐτὸ ἦτο λίαν ἐπικίνδυνον. Ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει νὰ πωλῆται μὲν εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἀλλ’ εἰς τιμὴν οὐχὶ ἐλάσσωνα τῆς κατωτέρας τιμῆς, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἠγόραζε ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς τὸ πλεόνασμα, παραδίδεται δὲ εἰς τὰς ἀποθήκας αὐτοῦ. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν ἀποδέχομαι.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. κ. Νικολίτσα καὶ Ἀνδριοπούλου. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν λέγουσι «Ναὶ» ἢ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσι «Ὄχι». (Ἄρχεται κατόπιν ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ὑπὸ τὴν ἐπιτήρησιν τῶν ψηφολεκτῶν τῶν κ. κ. Σ. Σχινᾶ καὶ Ε. Μαλαμίδα. Περαιωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης τῆς διαλογῆς προέκυψε τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα: Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 124 ἐξ ὧν 22 ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, 101 κατ’ αὐτῆς εἷς ἠρνήθη ψῆφον κατὰ τὸ παρατιθέμενον πρωτόκολλον).

Ἑπομένως ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη, τὸ δὲ ἄρθρον ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§126Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ὑφισταμένων διατάξεων περὶ δασμολογήσεως τῶν λιπασμάτων». Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐπιβάλλεται ἕνας εἰσαγωγικὸς δασμός. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀναλαμβάνουν τὴν ὑποχρέωσιν αἱ ἑταιρεῖαι ὅπως ὑποβιβάσωσι τὰς τιμὰς τῶν πωλουμένων παρ’ αὐτῶν χημικῶν λιπασμάτων κατὰ 50–150 δραχ. κατὰ τόννον. Τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν ἐνίσχυσιν τῆς παρ’ ἡμῖν γεωργικῆς παραγωγῆς, διότι τὰ λιπάσματα χρησιμεύουσι σπουδαίως διὰ τὴν παραγωγὴν παρ’ ἡμῖν. Συγχρόνως προστατεύομεν καὶ τὴν βιομηχανίαν. Θὰ παρακαλέσω νὰ κηρυχθῇ τὸ νομοσχέδιον ὑπηρεσιακόν.

§127ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ σταφίδος. Ἄρθρον 13. Δεκτόν. Ἄρθρον 14.

§129Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο μία τροπολογία τῆς Ἐπιτροπῆς.

§130Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς.

§132Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13 ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς πραγωγῆς ἐζήτησαν ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὅπως αὐξηθοῦν κατὰ σημαντικὴν ἀναλογίαν οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς παραγωγῆς. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδέχθη ὡς ἐγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας. Παρακαλῶ ὅπως δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, διότι πρόκειται περί γενικῆς συνελεύσεως ἡ ὁποία πρέπει ἀφ’ ἑτέρου ν’ ἀποκλεισθῇ.

§133Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κατὰ τὴν συνάντησιν, ἡ ὁποία ἔγινεν, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶπον ν’ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμός, ἀλλὰ δὲν ἀνέλαβον καὶ νὰ τὸ ἐπιβάλω εἰς τὴν Βουλήν. Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν ἀλλ’ ἀφῆκα τὴν Βουλὴν ἐλευθέραν ν’ ἀποφανθῇ.

§134Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Παρακαλῶ νὰ μὴ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, διότι θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ συνεννοηθοῦν 100 ἄνθρωποι. Ἀφίνω ὅτι ἡ δαπάνη ἀναλαμβάνεται ἀπὸ τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν αἱ οἰκονομικαὶ δυνάμεις τοῦ ὁποίου δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ τὸν ἐπιβαρύνομεν. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν ν’ ἀφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἔχει 60 εἶναι πλέον ἢ ἐπαρκεῖς διὰ ν’ ἀποφανθῶσιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. Ἄρθρον 15.

§136Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὸ ἄρθρον 15 δέχομαι τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει).

§137Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κατά τῆς τροπολογίας αὐτῆς διαμαρτύρομαι διότι ἔχει προσωπικὸν χαρακτῆρα Εἶναι τόσον ἄδικος ὥστε διαμαρτύρομαι ἐντονώτατα. Ἡ ἐπαρχία Ὀλυμπίας εἰς ποσότητα καὶ ποιότητα εἶναι παραπλησία τῆς Κερκύρας.

§138Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τί θέλετε; νὰ εἶναι ἰσόβιοι ἀντιπρόσωποι ἐκ Τριφυλλίας;

§139Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐστηρίζετο ἐπὶ τούτου: Κατὰ ποιότητα ἀντιπροσωπεύονται πρῶτον καὶ ἔπειτα κατὰ ποσότητα. Δι’ αὐτὸ εἰδικῶς εἰς τὴν Αἰγιαλείαν ἡ ὁποία ἔχει τὴν ἀρίστην ποιότητα ἐδόθη ἀντιπρόσωπος, καὶ ἤδη ἐρχόμεθα δι’ ἰδιαιτέρας διατάξεως νὰ ἀποκλείσωμεν τὴν Τριφυλλίαν, ἡ ὁποία ἔχει, καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, αὐτὴ ἔχει σχεδὸν τὴν ἰδίαν ποιότητα. Αὐτὴ λοιπὸν ἡ ἐπαρχία ἀποκλείεται καὶ κατατάσσεται εἰς τὴν χειρίστην ποιότητα, τὴν ὁποίαν παράγουν.

§140Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἀποκλείεται ἡ ἐπαρχία αὐτή;

§141Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Μάλιστα, διότι ἡ διάταξις λέγει ἀρχομένης ἐκ τῆς Ὀλυμπίας ἡ ὁποία εἰς τὴν παραγωγὴν τῆς σταφίδος ἔρχεται ἐσχάτη. Τὸ μέτρον δὲ αὐτό δὲν υἱοθετεῖται διὰ καμμίαν περιφέρειαν ἀλλὰ διὰ τὴν Ὀλυμπίαν ἄν κάμωμεν τὴν ἐκλογὴν των ἐκ περιτροπῆς, διατί νὰ μὴ γίνει ἡ ἔναρξις ἐκ Τριφυλλίας ὅπου ἡ ποσότης καὶ ἡ ποιότης ἐπιβάλλουν νὰ ἔχουν τὰ ἴδια δικαιώματα; Διὰ τοῦτο διαμαρτύρομαι ἐντονώτατα, διότι ἔχει προσωπικὸν χαρακτῆρα, καὶ διαμαρτύρομαι διότι ἀνελλιπῶς παρακολουθῶ τὰς ἐργασίας τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ δὲν ἤκουσα τὴν τροπολογίας αὐτήν.

§142Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Λυποῦμαι πολὺ διότι ὁ προλαλήσας δὲν εὗρε καλὴν εὐκαιρείαν διά νὰ ὑπερασπισθῇ τὰ συμφέροντα τῶν συμπολιτῶν του ἐκείνων τοὺς ὁποίους ἀντιπροσωπεύει. Φρονῶ ὅτι τὰ πράγματα παρεστάθησαν πολὺ τραγικὰ καὶ δὲν ἔχουν σχέσιν καμμίαν πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἐτέθη κατόπιν τῆς τεθείσης διατάξεως μετὰ τῆς Κεφαλληνίας καὶ Ζακύνθου. Εἴπομεν δηλαδὴ ἐὰν δύο ἐπαρχίαι δὲν εἶναι κατὰ μαθηματικὸν τρόπον παραγωγικαὶ ἐξ ἴσου νὰ μὴ ἀποκλείεται, ἀλλὰ νὰ γίνεται ἡ ἐκλογὴ ἐκ περιτροπῆς. Τώρα ποὺ εὑρῆκεν ὁ προλαλήσας τοὺς προσωπικοὺς λόγους καὶ τούς παράγοντας, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν τόσον ἄδικοι εἰς τὰ συμφέροντα τῆς ἐπαρχίας του ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ καταλάβω. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐὰν θέλῃ ν’ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὴν Τριφυλλίαν ἐγὼ τοῦ χαρίζω αὐτὴν καὶ παρακαλῶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ, ὅτι κατόπιν τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. συναδέλφου ἐκερδήθη τὸ ζήτημα ν’ ἀρχίζῃ ἀπὸ τὴν Τριφυλλίαν, διὰ νὰ μὴ στραγγαλίσωμεν τὰ δίκαια μιᾶς ἐπαρχίας πρὸς τὴν ὁποίαν καὶ ἡμεῖς δὲν εἴμεθα τόσον ξένοι.

§143Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπειδὴ ἐρρίφθη ἡ μομφὴ ὅτι δεχόμεθα προσωπικὴν διάταξιν ἤθελον νὰ ζητήσω ἐξηγήσεις ἀπὸ τὸν κ. βουλευτὴν ποία εἶναι ἡ διάταξις αὐτή. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι πρότασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐφ’ ὅσον δὲ ὁ ἐνδιαφερόμενος τῆς ἐπαρχίας Ὀλυμπίας παραιτεῖται αὐτῆς τῆς προτεραιότητος δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ μὴ τὸ δεχθῶ.

§144Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Παραιτοῦμαι ἐν τῇ βεβαιότητι ὅτι δὲν ζημιοῦται.

§145Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ὁ κ. Καλαντζᾶκος ὡμίλησε περὶ προσωπικῶν διατάξεων, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω, ὅτι εἰς τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον δὲν ὑπῆρχε διάταξις μεταξὺ Τριφυλλίας καὶ Ὀλυμπίας, ἐφ’ ὅσον ἀληθῶς τὸ ζήτημα συμβιβαστικῶς ἠμπορεῖ νὰ διαγραφῇ ἡ φρᾶσις «ἀρχῆς γενομένης ἐκ τῆς Ὀλυμπίας» καὶ νὰ μείνῃ ἡ ἄλλη διάταξις ὡς ἔχει. Καὶ νὰ τεθῇ «ἐκ περιτροπῆς».

§146Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἶναι σωστὸ αὐτό.

§147Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ὑπάρχει τροπολογία, ἡ ὁποία προβλέπει διὰ τοὺς ἀναπληρωτάς, διότι οἱ τακτικοὶ σύμβουλοι τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου κατοικοῦντες εἰς τὰς ἐπαρχίας των, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι διαρκῶς ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας ἐγκαταλείποντες τὰς ἐργασίας των. Κυρίως δὲ διὰ τοὺς συμβούλους τῆς διοικητικῆς ἐπιτροπῆς εἰς τοὺς ὁποίους ἀνατίθεται ἡ διοίκησις τοῦ συμβουλίου, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι πρέπει διαρκῶς νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰς Ἀθήνας. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι δύναται ἄνευ βλάβης νὰ προστεθῇ ἡ διάταξις τῶν ἀναπληρωτῶν τῶν τακτικῶν συμβούλων.

§148Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ εἰς τὸν παλαιὸν νόμον δὲν ὑπῆρχε διάταξις περὶ ἀναπληρωματικῶν ἀντιπροσώπων εἰς τὸ δικαστικὸν συμβούλιον. Τὸ ζήτημα ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ μεγάλας πλειοψηφίας ἀπέρριψε τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ὁ λόγος εἶναι ὁ ἑξῆς, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν καὶ τακτικοὺς καὶ ἀναπληρωματικοὺς συμβούλους, διότι διὰ τῆς παραστασίας ἀναπληρωματικῶν συμβούλων ἐπιδιώκεται ἑνιαία κατεύθυνσις καὶ τὰ ἀποτελέσματα δὲν θὰ ἐπετυχάνοντο, ἐὰν εἴχομεν ἀναπληρωματικοὺς συμβούλους. Διὰ αὐτοὺς τοὺς λόγους ἡ ἐπιτροπὴ ἀπέρριψε τὴν τροπολογίαν αὐτή.

§149Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Προκειμένου περὶ μιᾶς ἐπιχειρίσεως μεγάλης ἡ ὁποία λαμβάνει καθ’ ἡμέραν ἀπόφασιν τὶ θὰ γίνῃ;

§150Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀνεξαρτήτως τῶν λόγων τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. εἰσηγητής, ἡ σκέψις, ἡ ὁποία μᾶς καθοδήγησεν εἶναι ἡ ἑξῆς: Θέλομεν οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς παραγωγῆς, νὰ μεταφέρουν τὸν παλμὸν τῆς παραγωγῆς νὰ εἶναι εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὴν παραγωγὴν καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον ἐπόθησαν καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, νὰ θέσωμεν δηλαδὴ τὴν παραγωγὴν εἰς χεῖρας τοῦ Ὀργανισμοῦ ἄνευ τῆς ἐπικουρίας τοῦ Κράτους, ἄνευ τῆς βιομηχανίας.

§151Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔβγαλε τὴν θεωρίαν τοῦ παλμοῦ, πρὸ ὀλίγου ἔβγαλε τὴν θεωρίαν τῆς πείρας καὶ τῆς ἱκανότητος. Βέβαια, ἔχει δίκαιον, διότι οἱ ὑπάλληλοι δὲ νὰ φθάσουν ἐκεῖ πρέπει νά διότι τοὺς κάνουν ὑπαλλήλους των. Πρόκειται περὶ παλμοῦ ἢ περὶ πείρας καὶ ἱκανότητος; Ὁ παλμὸς μπορεῖ νὰ εἶναι πολὺ ἰσχυρός, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ μὴ συνδυάζεται μὲ τὴν ἱκανότητα καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πρέπει ἡ παραγωγὴ νὰ στερεῖται τοῦ δικαιώματος νὰ χρησιμοποιήσῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πράγματι μποροῦν νὰ διαχειρισθοῦν καλλίτερον τὸ ζήτημα. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς τακτικοὺς ἀφ’ ἑνὸς καὶ μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔρχονται ἐκτάκτως ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας, μπορεῖ νὰ ἔχῃ ἡ παραγωγὴ πάντοτε ἐκείνους εἰς τοὺς ὁποίους ἔχει μεγαλυτέραν ἐμπιστοσύνην καὶ νὰ ἔχουν τὴν μεγαλυτέραν ἱκανότητα νὰ διαχειρισθοῦν τὰ ζητήματα. Ἔχω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου. Ἠξεύρετε ὅτι πολλὲς φορὲς κατεφέρθην ἐναντίον συμβάσεων τοῦ Κράτους μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ἐπέκρινα διατάξεις, τὰς ὁποίας ἐγὼ ἐνόμιζα, ὅτι θὰ ἦσαν συμφερώτεραι διὰ τὴν Τράπεζαν καὶ ὀλιγώτερον συμφέρουσαι διὰ τὸ Κράτος. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἔχω νὰ κάνω παρατήρησιν περὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμός, ὁ ἕν τινι μέτρῳ καὶ ἔργον τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἡ Κυβέρνησις δηλαδή, κατήγγειλε τότε τὴν σύμβασιν μὲ τὴν ἑνιαίαν καὶ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα συνέτρεξε τὴν Ἑνιαίαν καὶ αὐτὴ εἶναι ὁ χορηγὸς τῶν πιστώσεων. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἄλλοι ἀγορευταὶ εἶπον, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς ἐπήγαινε καλά, δὲν ἐπετράπη καμμία ἐπέμβασις τοῦ Κράτους καὶ ὅταν ἦλθεν εἰς κίνδυνον ἔτρεξε διὰ νὰ τοὺς σώσῃ τὸ Κράτος καὶ τοὺς ἔσωσε. Τὶ ἔκανε τὸ Κράτος; Ἐξήρεσε τοῦ φόρου. Δι’ αὐτὸ νομίζω, διὰ λόγους δικαιοσύνης καὶ διότι εἰς τὴν διεύθυνσιν τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ πρέπει νὰ μὴ εἶναι μόνον ὑπάλληλοι καὶ ἐφ’ ὅσον θέλομεν νὰ μὴ ἀπαρτίζεται ἐντελῶς ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν παραγωγῶν ἀποκλειστικῶς ὀρθὸν εἶναι, νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἕνας ἀντιπρόσωπος μιᾶς τραπεζικῆς ἐπιχειρήσεως ἐκπροσωπῶν τὸ ἐπιχειρηματικὸν πνεῦμα. Καὶ ὑπάρχει μὲν ἡ ἐκπροσώπησις τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἀλλὰ χωρὶς ψῆφον. Τὸ ὀρθὸν εἶναι ἐφ’ ὅσον εἶναι χρηματοδότης εἶναι δίκαιον νὰ παρίσταται ὁ ἀντιπρόσωπος καὶ νὰ ἔχῃ ψῆφον, διότι τότε μὲ μεγαλειτέραν ἐμπιστοσύνην θὰ παρέχῃ τὰ κεφάλαια εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμόν, Πρέπει ὅπου ὑπάρχει τὸ δίκαιον καὶ νὰ εἴμεθα δίκαιοι.

§152Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε Πρόεδρε, ὅπως θὰ βλέπετε ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, δὲν περιελήφθη δὲ ἀντιπρόσωπος οὔτε μιᾶς Ἐθνικῆς Τραπέζης, οὔτε τῆς Ἐκδοτικῆς. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἔχει παρὰ τῷ Ὀργανισμῷ λογιστικὴν ὑπηρεσίαν. Διὰ τοῦ τελευταίου δὲ συμβολαίου τὸ ὁποῖον ἔχομεν κάμει, οὐσιαστικῶς ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα νὰ ἔχῃ δικαίωμα ἀκόμη ἐπεμβάσεως διὰ νὰ κάμῃ οἰκονομίας. Ἑπομένως εἶναι ἀπολύτως γνώστης τῶν ἐν τῷ Ὀργανισμῷ τελουμένων καὶ δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ προσθέσωμεν ἕνα μέλος εἰς τὸ διοικητικὸν συμβούλιον, διότι τότε θὰ ἦτο δικαιοσύνη, νὰ βάλωμεν καὶ ἕνα ἀντιπρόσωπον τῆς Ἐκδοτικῆς καὶ θὰ φθάσωμεν τότε εἰς ἕνα πολυμελὲς συμβούλιον δυσδιοίκητον. Καλὸν νὰ μείνῃ τὸ ἄρθρον ὅπως ἔχει.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὅπως ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Ἄρθρον 16. Δεκτόν. Ἄρθρον 17. Δεκτόν. Ἄρθρον 18. Δεκτόν. Ἄρθρον 19. Δεκτόν. Ἄρθρον 20,

§154Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 20 λέγει: (ἀναγινώσκει). «Νὰ ἐκλέγωνται ὑπὸ τοῦ συμβουλίου τῶν παραγωγῶν».

§155Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ διοικητικὸν συμβούλιον εἶναι ἑνιαῖον. Δὲν δυνάμεθα ἡμεῖς νὰ τὸ χωρίσωμεν ἐδῶ, νὰ ἔχωμεν συμβούλιον παραγωγῶν καὶ μὴ παραγωγῶν. Θέλομεν νὰ ὑπάρχῃ ἑνότης ἐν τῷ συμβουλίῳ καὶ ὁλόκληρον τὸ συμβούλιον ἐν τῇ ἑνότητι αὐτοῦ νὰ ἐκλέξῃ καὶ δύο μέλη τῶν παραγωγῶν, τὰ ὁποῖα θὰ μετάσχουν τῆς διοικούσης ἐπιτροπῆς.

§156Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐφ’ ὅσον τὰ ¾ ἀποτελοῦνται ἀπὸ Δημοσίους ὑπαλλήλους.

§157Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ ἐκλέξουν αὐτοὶ τοὺς παραγωγούς.

§158Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι μπορεῖτε νὰ δώσητε μίαν ἱκανοποίησιν εἰς τὴν παραγωγὴν ἡ ὁποία θεωρεῖ ὅτι δὲν ἔχει ἐκπροσωπηθῆ.

§159Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Κύριοι, ὡς πρὸς τὴν ἱκανοποίησιν τῆς παραγωγῆς τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ἡ ἱκανοποίησις δίδεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, διότι εἰς τὸν ὑφιστάμενον σήμερον νόμον εἰς τὴν διοικοῦσαν ἐπιτροπὴν δὲν συμμετέχει ἡ παραγωγή. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ρυθμίζονται τὰ ζητήματα αὐτὰ συμφώνως μὲ τὴν ἀξίωσιν τῆς σταφιδοπαραγωγῆς, καὶ δίδεται τὸ δικαίωμα τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν διοικοῦσαν ἐπιτροπήν. Ἑπομένως δίδεται πλήρης ἱκανοποίησις.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. Ἄρθρον 21.

§161Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 21 ὑπάρχει μία τροπολογία. (ἀναγινώσκει). Προτείνω ὅπως ἡ διάταξις αὐτὴ ἀπαλειφθῇ ὁλόκληρος, δηλαδὴ ἡ τῆς 2 παραγράφου τοῦ ἄρθρου 21. Νομίζω ὅτι διὰ ζητήματα διοικητικῆς φύσεως δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καμμία ἀπολύτως ἐξάρτησις ἐκ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας.

§162Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν δέχομαι.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὅπως ἔχει. Ἄρθρον 22. Δεκτόν. Ἄρθρον 23. Δεκτόν. Ἄρθρον 24.

§164Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 24 ἔχω πάλιν μίαν τροπολογίαν. Αἱ ἀποφάσεως τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τίθενται ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δι’ ὡρισμένα βασικὰ ζητήματα. π. χ. τοῦ παρακρατήματος. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὰ μικρότερα ζητήματα δὲν πρέπει νὰ ἔρχωνται ἐνώπιον τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§165Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν δέχομαι.

§166Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ παρατήρησις, ἡ ὁποία ἔγινεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 24 εἶναι ὀρθοτάτη. Οἱ αὐτόνομοι ὀργανισμοὶ ἔχουν μίαν ὡρισμένην ἔννοιαν καὶ ἕνα ὡρισμένον σκοπόν, δηλαδὴ δι’ αὐτὸν ὀργανοῦται μία τάξις ἐπαγγελματιῶν, συνήθως παραγωγῶν. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν εἶναι ἀπολύτως ὥριμοι νὰ διαχειρισθοῦν τὸ προϊόν των μόνοι των, ὁ ὀργανισμὸς περιλαμβάνει εἰς τὴν διοίκησιν αὐτοῦ ἀντιπροσώπους κρατικοὺς καὶ ἄλλους ἀντιπροσώπους Τραπεζῶν. Ἀλλὰ συγχρόνως οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοὶ ἔχουν μίαν σχετικὴν αὐτονομίαν, εἰς τρόπον ὥστε ἡ Κρατικὴ ἐπέμβασις ν’ ἀποσοβῆται. Διότι τὸ Κράτος ἀκόμη δὲν εἶναι ἀρκετὰ ἐφωδιασμένον εἰς τρόπον ὥστε νὰ δύναται νὰ διαχειρίζεται ἐμπορικὰς ὑποθέσεις. Δι’ αὐτὸ οὔτε τὸ Κράτος ἀναλαμβάνει τὴν ὀργάνωσιν τῶν πραγμάτων, ἀλλὰ οὔτε οἱ ἴδιοι παραγωγοὶ μόνοι, ἀλλὰ γίνεται ἕνας μικτὸς ὀργανισμός, δηλαδὴ παραγωγοὶ ἀφ’ ἑνὸς καὶ Κρατικοὶ ὑπάλληλοι ἀφ’ ἑτέρου, ἐνεργοῦντες πρός τὸ συμφέρον ἐκείνων, τῶν ὁποίων εἶναι ἐκπρόσωποι. Σύμφωνα μὲ αὐτὴν τὴν ἀρχὴν εἶχε γίνει ἡ παλαιὰ ὀργάνωσις τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ. Κατεκρίθη ὅτι αὐτὴ ἡ ὀργάνωσις ὑπερέβη τὰ ἐσκαμμένα, καὶ ὅτι εἰς κρισίμους περιστάσεις ὁ ὑπουργὸς δὲν εἶχεν τὴν δύναμιν νὰ ἐπέμβῃ. Ἡ ἐπίκρισις αὐτὴ δὲν ἦτο ἀκριβής. Διότι τὸ Κράτος ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ ἀρκετὸν ἀριθμὸν ὑπαλλήλων, ὥστε νὰ δύναται νὰ ἐπηρεάσῃ τὰς ἀποφάσεις τοῦ ὀργανισμοῦ εἰς τά κυριώτερα ζητήματα. Ἀλλ’ ὅταν ἐξητάσαμεν τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, συνεφωνήσαμεν ὅλοι, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἐπὶ τῶν σπουδαιοτέρων ζητημάτων καὶ δὴ ἐπὶ τοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ παρακρατήματος, ἐπὶ τοῦ προσδιορισμοῦ τῆς τιμῆς τῆς ἀγορᾶς τοῦ πλεονάσματος, ἐπ’ αὐτῶν τῶν πολὺ σπουδαίων ζητημάτων νὰ δικαιοῦται ὁ ὑπουργὸς νὰ ἐπέμβῃ. Δηλαδὴ νὰ μὴ λαμβάνεται ἀπόφασις πρὶν ἀποφανθῇ ὁ ὑπουργός, καὶ ἐν περιπτώσει διαφωνίας νὰ δύναται ὁ ὑπουργὸς νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα ἐνώπιον ἑνὸς εὐρυτέρου συμβουλίου ἐνώπιον ἑνὸς συμβουλίου τεσσαρακονταμελοῦς. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἀρχή, ἡ ὁποία ἐπεκράτησεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Τὴν ἀρχὴν αὐτὴν ἐπῆρεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ δὲν περιωρίσθη νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἐπίβλεψίν του νὰ ἐξαρτήσῃ ἀπὸ τὴν ἔγκρισιν τοῦ ὑπουργοῦ ἀποφάσεις ἀναφερομένας εἰς τὰ σπουδαιότερα ζητήματα, ἀλλὰ ἐπεξέτεινεν αὐτὴν ἐπὶ παντὸς ζητήματος. Καὶ ὄχι μόνον κατόπιν διαφωνίας Κυβερνητικοῦ ἐπιτρόπου, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων, σταματᾶ ἡ ὑπόθεσις. Καὶ ἔρχεται τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ὁ ὑπουργὸς διαφωνεῖ καὶ ἐπαναφέρει τὸ ζήτημα εἰς τὸ συμβούλιον. Νομίζω, ὅτι ἡ τοιαύτη ἐπέκτασις εἶναι ἐπικίνδυνος διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἀνοίξῃ μία πόρτα εἰς τὴν κομματικὴν ἐπέμβασιν εἰς τὴν ὑπερβολικὴν δηλαδὴ ἐπίδρασιν τοῦ Κράτους διὰ τοῦ ὑπουργείου εἰς τὴν οἰκονομικὴν αὐτὴν ἐπιχείρησιν. Αὐτὸ εἶναι ἐπιζήμιον καὶ διότι ἀκόμη καὶ βλέψεις θὰ ἐπικρατήσουν καὶ διότι πᾶσα εὐθύνην, πᾶσα πρᾶξιν τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ ἔχει πλέον τὸ Κράτος. Ἀκόμη καὶ δι’ ἕνα διορισμὸν θὰ ἐπεμβαίνῃ τὸ Κράτος, ἀφοῦ διὰ πᾶσαν πρᾶξιν δικαιοῦται ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ ὑπουργείου νὰ φέρῃ ἀντιρρήσεις. Καὶ ἂν ὁ ὑπουργὸς ἔχῃ ἀντιρρήσεις τὸ πρᾶγμα νὰ φέρεται ἐκ νέου εἰς τὸ συμβούλιον. Βλέπεται, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον ἐπιζητεῖ νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς κάθε λεπτομέρειαν, ἀλλὰ τοῦτο ἀντίκειται εἰς αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ, ἔστω καὶ ὑπὸ τὴν περιωρισμένην ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ ὁ κ. ὑπουργός. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἡ γνώμη, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθοῦν αἱ ὑποθέσεις ἐκεῖναι ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀπαιτεῖται ἔγκρισις εἶναι ὀρθή, καὶ ἡ διαφωνία νὰ φέρεται ἐνώπιον τοῦ συμβουλίου. Διότι ἄλλως κατ’ οὐσίαν καταργοῦμεν τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν τὸν κηδεμονεύομεν ὑπερβολικὰ καὶ ἀνοίγομεν μίαν πόρταν εἰς τὴν κομματικὴν ἐπέμβασιν καὶ εἰς τὴν λῆψιν εὐθυνῶν ἄνευ ἀνάγκης ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργείου.

§167Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν μπορῶ ν’ ἀφήσω ἀναπάντητα αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπε ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Ὁ ἔλεγχος αὐτὸς τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλει τὸ Κράτος εἶναι πολὺ λεπτός, μᾶλλον σκιώδης αὐτὴ ἡ ἐπέμβασις τοῦ Κράτους. Διότι τὶ ζητοῦμεν; Ζητοῦμεν ἂν ἕνας κρατικὸς ὑπάλληλος ἢ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἢ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἢ τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν διαφωνήσῃ ἐπὶ ἑνὸς θέματος τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου ν’ ἀναφερθῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, ἐὰν δὲν συμφωνῇ μὲ τὴν γνώμην τῆς διοικήσεως νὰ τὴν ἐπαναφέρῃ εἰς τὸ συμβούλιον καὶ νὰ τοῦ εἴπῃ δὲν νομίζω, ὅτι σκέπτεσαι καλὰ καὶ ἄν τὸ συμβούλιον ἐπιμένῃ δι’ ἀπολύτου πλειοψηφίας τότε χάρισμά των. Θὰ σᾶς ἀναφέρω, ἕνα περιστατικὸν διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι ἡ κρατικὴ ἐπέμβασις εἶναι ἀναγκαία. Πέρυσι ὅταν χαροπάλευε ὁ Ὀργανισμὸς καὶ εἶχεν γεννηθῇ ἡ ἐξέγερσις ἔρχεται ἕνας ἀντιπρόσωπος καὶ μοῦ λέγει—καίτοι δὲν εἶχε ὑποχρέωσιν νὰ μοῦ τὸ πῇ—τὸ ἑξῆς· ξεύρετε κ. ὑπουργὲ τὸ διοικητικὸν συμβούλιον ἀπεφάσισε νὰ κάμῃ κάποιο φιλοδώρημα εἰς κάποιον συνεταιρισμόν, ὁ ὁποῖος εἶχε στείλει ἐμπόρευμα μὲ κάποιο ἱστιοφόρον καὶ ἐπειδὴ ἐναυάγησε τὸ εἶχε ἀσφαλίσει τὸ ἐμπόρευμα ἔχασε ἕνα ποσὸν ἀρκετῶν χιλιάδων δραχμῶν. Καὶ τὸ διοικητικὸν συμβούλιον ἀπεφάσισε νὰ πληρώσῃ αὐτὸ τὸ ποσόν. Ἀλλ’ ἕν τινι δικαιώματι ἐκάμετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα τοὺς ἐρωτῶ. Ἀλλὰ τὸ συμβούλιον εἶχε λάβει πλέον τὴν ἀπόφασιν. Ἐκτὸς τούτου τὸ συμβούλιον εἶχεν ἀποφασίσει νὰ ἀγοράσῃ κἄτι οἰκόπεδα διὰ νὰ κάμῃ ἐγκαταστάσεις τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔχει χρήματα νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν νέαν ἐσοδείαν. Ἠναγκάσθην νὰ κάμω ἕνα ἔγγραφον εἰς τὸν Ὀργανισμὸν διὰ νὰ τοὺς καταστήσω προσωπικοὺς ὑπευθύνους, διότι τὴν στιγμὴν κατά, τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖσθε τὸν ἀρχηγὸν τῆς Κυβερνήσεως ἔρχεσθε καὶ κάμετε φιλοδωρήματα καὶ ἔτσι κατώρθωσα νὰ τοὺς συγκρατήσω καίτοι δὲν εἶχον δικαίωμα. Δὲν θέλετε νὰ μοῦ δώσητε αὐτὸ τὸ δικαίωμα ἁπτότερον;

§168Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὰ παραδείγματα τὰ ὁποῖα ἔφερε ὁ κ. ὑπουργὸς ἀποδεικνύουν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἔχει διαβάσει τὸ νομοσχέδιον ἢ νομίζει ὅτι ἡμεῖς δὲν διαβάσαμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀνέφερε δύο παραδείγματα ἐνεργειῶν τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ ἀλλὰ μὲ τὸ νέον νομοσχέδιον ἐγκαθίσταται μία ἐξελεκτικὴ ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θὰ ἐλέγχῃ τὸν νόμον τῶν ἀποφάσεων.

§169Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν.

§170Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Οὔτε αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβὲς ἡ προφύλαξις αὐτὴ ὑπάρχει πλήρης· ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκετε εἶναι ἡ πλήρης κομματικὴ ἐπέμβασις εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ αὐτὸ ἡμεῖς τὸ ἀκυρώνομεν ἂν θέλετε σεῖς ἀφήστετο.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 24 ὡς ἐπίσης γίνονται δεκτὰ τ’ ἄρθρα 25, 26, 27, 28).

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 29.

§173Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ὑπάρχει μία τροπολογία περὶ τοῦ ἀκατασχέτου τοῦ μισθοῦ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τὴν δέχομαι.

§174Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ἄρθρον 29 σᾶς ἔχουν ὑποβληθῆ διάφορα ὑπομνήματα ἐκ μέρους τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἑνώσεων τῶν συνεταιρισμῶν, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ μετάσχουν τοῦ ταμείου προνοίας· τὸ πνεῦμα τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιβαρυνθοῦν μὲ ἀνάλογον εἰσφορὰν καὶ αἱ ἑνώσεις τῶν συνεταιρισμῶν.

§175Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διὰ αὐτὸ εἶπον ὅτι δὲν ἐδέχθην τὴν τροπολογίαν τὴν ἀφορῶσα τὴν ἕνωσιν τῶν συνεταιρισμῶν.

§176Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δέχεσθε διὰ τοὺς ἄλλους;

§177Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Βεβαίως.

§178Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κατήντησεν αὐτὸ τὸ προϊόν νὰ εἶναι διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς ἑνιαίας διὰ τοὺς μεσίτας διὰ τοὺς καρραγωγεῖς διὰ τὸν Ἅγιον Ἀνδρέα καὶ δὲν ἠξεύρω διὰ ποῖον ἄλλον, τελευταίως ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀπομένει εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δουλεύει· εἶναι νοσηρὰ κοινωνικὴ πολιτική. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ παραγωγὸς δὲν εἰσπράτει οὔτε τὸ ½ τῶν ἐξόδων του. Ἡ Κυβέρνησις ἐξασκεῖ κοινωνικὴν πολιτικὴν εἰς βάρος ἑνὸς προϊόντος τό ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς ἀθλίαν κατάστασιν καὶ ὑπὲρ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄξιοι συμπαθείας, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εὑρίσκεται εἰς καλὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος καλεῖται νὰ τοὺς ἐξασφαλίσῃ μίαν καλὴν ζωήν. Ἔχω καὶ ἐγὼ κ. Πρόεδρε καὶ ἐνδιαφέρομαι διὰ πολλοὺς ἐξ αὐτῶν, ἔλαβον καὶ ἐγὼ σωρείαν· τηλεγραφημάτων ὅπως ἔλαβον καὶ οἱ συνάδελφοι, ἀλλὰ ἀλλοίμονον ἂν δὲν ἔχωμεν ἄλλη δουλειὰ παρὰ νὰ προστατεύωμεν τὰ συμφέροντα τῶν ὁμάδων αἱ ὁποῖοι σπεύδουν διὰ τὴν ἀποστολὴν τῶν τηλεγραφημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀρκετὰ ὑπολογήσιμα ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης.

§179Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐφ’ ὅσον ἕνα κόμμα τόσον προοδευτικὸν καὶ τόσον πρὸς τὰ ἀριστερὰ κείμενον ἔρχεται νὰ πολεμήσῃ μίαν διάταξιν ἡ ὁποία θὰ ἔδιδε εἰς τοὺς βιοπαλαιστὰς ὑπαλλήλους κάποιαν ἀνακούφισιν δὲν νομίζω ὅτι θὰ πλειοδοτήσωμεν καὶ ἑπομένως συνιστῶ νὰ δεχθῶμεν τὴν ἀκύρωσιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ κατὰ πρότασιν τῆς Δημοκρατικῆς ἑνώσεως δηλοῦντες ὅτι θὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ θὰ ἀσφαλισθοῦν καὶ αὐτοί.

§180Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν εἶναι πρότασις τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως.

§181Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἐφανταζόμην ποτὲ ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὁ τόσον πονῶν διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλειαν καὶ ὁ πρωτοπόρος τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων θὰ ἔρριπτε τὴν δημαγωγικὴν αὐτὴν ἀπόφασιν περὶ ἀναβολῆς αὐτῆς διὰ νὰ ρίψῃ τὴν εὐθύνην εἰς τὴν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν καὶ νὰ παρασταθῇ ἡ Κυβέρνησις ὡς μὴ δυναμένη, διὰ τὴν παράλογον ἀξίωσιν τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸ κοινωνικὸν τῆς ἔργον. Ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν τοῦτο ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας λέγει ὅτι ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα εἰς τὰς παραμονὰς τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων φρονοῦμεν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀναμένωμεν νὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα ἐκείνη διὰ νὰ λάβῃ τὰ μέτρα καὶ ὑπὲρ τῶν τάξεων διὰ τὰς ὁποίας ἐπρονόησε καὶ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τῆς ἑνιαίας, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ὅπως περιληφθοῦν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν ἑνώσεων τῶν συνεταιρισμῶν διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχει μεγαλειτέρα ἀνάγκη, καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ ἐξαντληθῇ ὁ πόνος τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν λέγω νὰ δεχθῶμεν ὅπως ληφθοῦν μέτρα ὑπὲρ δύο κατηγοριῶν οἱ ὑπάλληλοι τῶν ὁποίων ἀμοίβονται σχετικῶς οὐχὶ ὀλίγον. Ἀλλὰ οἱ ὑπάλληλοι τῶν συνεταιριστικῶν ἑνώσεων εἶναι ἀδιάφοροι διὰ τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὁ δὲ πόνος του ὑπὲρ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προλεταρίων δὲν ἔφθανε μέχρις αὐτῶν. Ἐξαντλεῖται μέχρις ἐκείνων οἱ ὁποῖοι γνωρίζω πολὺ καλὰ ὅτι πληρώνονται ἐξαιρετικῶς καλὰ καὶ γνωρίζω ἐπίσης ὅτι καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως σκοπούσης τὴν ὑπεράσπισιν τῶν ἀγροτικῶν συμφερόντων, θὰ ἦτο νὰ μειώσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῆς, τὸ πλεῖστον τῶν ὁποίων δὲν ἱκανοποιεῖ τούς κομματικοὺς σκοπούς. Συνεπῶς νομίζω ὅτι δὲν εὑρῆκε τὴν κατάλληλον εὐκαιρίαν νὰ δημοκοπήσῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος παρέστησε ὅτι ἡ πτέρυξ ἐκείνη ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀριστερὰν παράταξιν διαφωνεῖ πρὸς τὰ κοινωνικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὰς ἀπόρους τάξεις. Ἐπαναλαμβάνω τοῦτο, ὅτι ἐφ’ ὅσον θέλει ν’ ἀγνοήσῃ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ἑνώσεων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι μεγαλειτέρας προστασίας δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα τὰ λαμβάνῃ μέτρον ὑπὲρ αὐτῶν καὶ πρὸ παντὸς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ λέγῃ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§182Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διαγράφεται ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον 29 μένει μόνον ἡ διάταξις ἡ ἀφορῶσα τὸ ἀκατάσχετον.

§183Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν δέχεσθε νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν συνεταιρισμῶν;

§184Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ μείνῃ μόνον ἡ διάταξις ἡ ἀφορῶσα τὸ ἀκατάσχετον τοῦ μισθοῦ. Θὰ δώσω ἀκόμη τὴν πληροφορίαν ὅτι ὑπάρχει νόμος ὁ 2868 ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει εἰς ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις ν’ ἀσφαλίσουν τοὺς ὑπαλλήλους των, διότι δυστυχῶς ὁ νόμος δὲν ἔχει ἐπαρκεῖς κυρώσεις, διότι ἐὰν μία ἑταιρεία δὲν ἀσφαλίζει τοὺς ὑπαλλήλους της ὅλη ἡ τιμωρία της εἶναι ἕνα πρόστιμον 2000 δρχ. (Ἑπομένως οἱ ὑπάλληλοι περὶ τῶν ὁποίων προνοεῖ τὸ ἄρθρον 29 δύνανται ν’ ἀσκήσουν τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον τοὺς δίδει ὁ νόμος 2868. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ εἶναι ὀργανισμὸς κοινωφελὴς δὲν φαντάζομαι, ὅτι θ’ ἀρνηθῇ τὴν ἐφαρμογήν τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ αὐτὰ τὰ λέγω πρὸς καθησύχασιν τοῦ κ. Παπαφλέσσα.

§185Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι δίκαιον, πρέπει δὲ νά γνωσθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι ἀπεσπάσθησαν ἀπὸ τὴν κεντρικὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἐτάχθησαν εἰς τοὺς διαφόρους ὀργανισμοὺς ἵνα ἐπιβλέψουν τὸ ζήτημα τῆς διακρίσεως τῆς σταφίδος. Συνεπῶς ὑπηρετοῦν τὴν σταφίδα καὶ δὲν πρέπει νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς προσωπικότητος ὑπηρετοῦν τὴν σταφίδα.

§186Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς ἔδωσα τὴν λύσιν.

§187Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Γενικὴ ἐξαίρεσις,

§188Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις γενικὴ εἴπατε; Σύμφωνοι.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὅπως ἀντεκατεστάθη.

§190Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ διακόψωμεν κ. Πρόεδρε καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν κατόπιν νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὰς 10.30′ μ. μ.

(Ὥρα 10.30′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 11 μ. μ.)

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Θὰ ἐπρότεινα εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσωμεν ὅσα νομοσχέδια δὲν ἔχουν ἀντίρρησιν, ἐὰν εἶναι σύμφωνοι οἱ κ. κ. βουλευταί.

§193ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσχωρήσεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Γενικὴν Πρᾶξιν τὴν ἀφορῶσαν τὸν διακανονισμὸν τῶν διεθνῶν ἀγορῶν τῆς 26 Σεπτεμβρίου 1928». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4661 τῆς 12 Μαΐου 1930 περὶ διοργανώσεως Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους».

§195Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὑποβάλλω μίαν τροπολογίαν.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. (Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τῆς ὑπὸ τῆς Γερουσίας τὸ πρῶτον ψηφισθείσης προτάσεως νόμου «περὶ προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον 284 τοῦ Κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 4229 περὶ μέτρων ἀσφαλείας τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος καὶ προστασίας τῶν ἐλευθεριῶν τῶν πολιτῶν». (Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 3122 κλπ.». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ ὑπὸ τῆς Γερουσίας μετὰ τὴν ψήφισίν του ὑπὸ τῆς Βουλῆς τροποποιηθέντος σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 4326 περὶ ἐθελοντῶν ὁπλιτῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγραφῆς κατ’ ἔτος ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ ὑπουργείου Δικαιοσύνης εἰδικῆς πιστώσεως πρὸς ἀνέγερσιν νέων κτιρίων φυλακῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ΓΩΙΗʹ τοῦ 1911 περὶ ἀναστολῆς μικρῶν ποινῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ ὑπὸ τῆς Γερουσίας μετὰ τὴν ψήφισίν του ὑπὸ τῆς Βουλῆς τροποποιηθέντος σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ποινικοῦ νόμου». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 8 Ἰουνίου 1931 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος περὶ τροποποιήσεως τῆς ἀπὸ 5 Μαΐου 1925 συμβάσεως περὶ διαχειρίσεως τῶν ἐξ ἀνταλλαγῆς κτημάτων, ὡς ἔκτοτε ἐτροποποιήθη». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπανεκδικάσεως ἀγροκτημάτων τινῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως μεταλλείου Παιδείας». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4360 περὶ ἱδρύσεως Διδασκαλείου Οἰκονομικῆς Ἐκπαιδεύσεως». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτάκτου πιστώσεως διὰ τὰ ἔργα τοῦ Παρθενῶνος». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ἀνωνύμου ἑταιρείας «Ἀεροεσπρέσσο», συμβάσεως καὶ τῶν παραρτημάτων αὐτῆς».

§197Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τί εἶναι αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον;

§198Α. ΖΑΝΝΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας). Πρόκειται περὶ μιᾶς συμβάσεως μετὰ τῆς «Ἀεροεσπρέσσο» γενομένης ἐπὶ τῆς δικτατορίας διὰ τῆς ὁποίας ἐδίδοντο εἰς τὴν ἑταιρείαν μερικὰ προνόμια. Ἤδη τροποποιεῖται ἡ σύμβασις αὐτὴ κατὰ τρόπον ἐπωφελῆ διὰ τὸ Κράτος.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν καὶ τὸ σύνολον. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ».

§200Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 30, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νομικοῦ συμβούλου.

§201Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐθέσαμεν τοῦτο ἐν περιπτώσει ἀνάγκης. Τὴν ἀνάγκην ταύτην τὴν ἠσθάνθημεν ἐπανειλημμένως.

§202Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νὰ μὴ εἶναι μόνιμος.

§203Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ προσλαμβάνονται δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. Ἄρθρον 31.

§205Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μὲ μίαν τροπολογίαν εἰς τὸ ἐδάφιον 4. Ἀφορᾷ τὰ ταμεῖα Λευκάδος καὶ Θήρας, τῶν ὁποίων ἡ κατάστασις διατηρεῖται.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 32ον. Ὁ κ. Κωστόπουλος.

§207Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, ὁπότε ἠκούσθησαν τὰ μέλη τῆς πλειοψηφίας τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἠσχολήθημεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ ἐγγείου φόρου τῆς σταφίδος, ἐπιφυλασσόμενοι νὰ ἐκθέσωμεν τὴν ἄποψιν τῆς ἐπιτροπῆς κατὰ τὴν μέλλουσαν συνεδρίασιν, ὁπότε θὰ παρίστατο καὶ ὁ ἀπουσιάζων ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Δυστυχῶς τὸ ζήτημα τοῦ ἐγγείου φόρου τῆς σταφίδος, παρ’ ὅλην τὴν καλὴν θέλησιν, ἡ ὁποία κατεβλήθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, παραμένει ἄλυτον, διότι τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ υἱοθετῇ τὴν μέχρι τοῦδε τηρηθεῖσαν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἐπανειλημμένως ἔχει ἀναγνωρισθεῖ. Καὶ παρὰ τῶν εἰδικῶν θεωρητικῶν, ἀλλὰ καὶ παρὰ τῆς περυσινῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἠσχολήθη ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος ἀνεγνωρίσθη ὅτι ἔχει χαρακτῆρα ὁ φόρος αὐτὸς ἄδικον καὶ ἐντελῶς ἀντεπιστημονικόν. Θὰ ἤθελον νὰ βεβαιώσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὅτι δὲν εἶμαι τῆς ἐπιθυμίας νὰ μεταφέρω ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης τὰς ὑπερβολὰς τῶν σταφιδικῶν συνεδρίων, θὰ ἤθελον ὅμως νὰ τονίσω ὁ ἴδιος ὅτι πρόκειται περὶ φόρου, ὁ ὁποῖος δὲν βασίζεται ἐπὶ οὐδεμιᾶς θεωρητικῆς βάσεως. Διότι συμφώνως μὲ τὰς σήμερον ἰσχυούσας διατάξεις, ὁ φόρος αὐτὸς ὁρίζεται κατ’ ἀποκοπὴν χωρὶς νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει οὔτε τὸ μέγεθος τῆς ἑκάστοτε ἐσοδείας, οὔτε αἱ ἑκάστοτε τιμαί. Πρόκειται δηλαδὴ περὶ ἑνὸς φόρου ἐντελῶς αὐθαιρέτου. Διὰ τοῦτο θὰ πρέπῃ νὰ μελετηθῇ τὸ ζήτημα περὶ μιᾶς ριζικῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ φόρου. Ἡ ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει ἤδη διὰ τῆς ἐκθέσεώς της τὴν γνώμην ὅπως ἀναλάβῃ τὸ Κράτος τὴν ἀπ’ εὐθείας εἴσπραξιν τοῦ φόρου αὐτοῦ, διὰ τῆς ἐπιβολῆς δασμοῦ, ἑνὸς ποσοστοῦ, ἐπὶ τῆς ἐξαγομένης σταφίδος. Πράγματι δὲ δὲν δύναται νὰ νοηθῇ ποῦ θὰ στηριχθοῦν τὰ πραγματικὰ δεδομένα ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος, ὁπότε ὁ ὀργανισμὸς ἀναλαμβάνει τὴν κατ’ ἀποκοπὴν πληρωμὴν εἰς τὸ Κράτος ἑνὸς ὡρισμένου ποσοῦ, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ τὸ εἰσπράξῃ. Θὰ ἐπροτείναμεν λοιπὸν νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν μέσην ὁ κατ’ ἀποκοπὴν αὐτὸς μηχανικὸς καὶ ν’ ἀναλάβῃ τὸ Κράτος ἀπ’ εὐθείας τὴν εἴσπραξιν τοῦ φόρου εἰς τὰ τελωνεῖα καὶ δὴ ἑνὸς ὡρισμένου ποσοστοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ ποσὸν τοῦ φόρου δὲν θὰ ἠθέλαμεν νὰ ζητήσωμεν τίποτε ἄλλο παρὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ποσοστοῦ, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζεται διὰ τὰς ἄλλας σταφίδας, τὴν σουλτανίναν καὶ τῆς Κρήτης. Τοῦτο εἶναι 100 δρχ. κατὰ χιλιόλιτρον, ἐνῷ σήμερον διὰ νὰ εἰσπράξωμεν τὰ 50 ἑκατομ. θὰ ἔπρεπε νὰ πωλήσωμεν τὴν σταφίδα τὴν Κορινθιακὴν μὲ 310–320 δρχ. Ἡ διαφορὰ εἶναι κολοσσιαία καὶ θὰ ἠθέλαμεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ τὴν ἄμεσον καὶ ἐνεργὸν ἐπέμβασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§208Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὅπως ἐμφανίζεται τὸ ζήτημα, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ ἐξετάσῃ, ἂν μπορῇ νὰ γίνῃ τροποποίησις ἢ ρύθμισις κατ’ ἄλλον τρόπον. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀπὸ τὰς σταφιδοφόρους ἐπαρχίας διετυπώθη ἡ ἀξίωσις ὅπως ἢ καταργηθῇ ἢ ἐλαττωθῇ κατὰ πολὺ ὁ φόρος, ἔχω καθῆκον νὰ εἴπω εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτὸν αὐτό, δεδομένου, ὅτι σήμερον ἡ σταφὶς φορολογεῖται κάτω τοῦ ἡμίσεως ἀπό ὅ,τι φορολογεῖται ὁ καπνὸς διερχόμενος κρίσιν, καὶ ἀπὸ ὅ,τι φορολογεῖται τὸ ἔλαιον. Ὁ κ. βουλευτὴς Καλαμῶν μᾶς εἶπε ὅτι ἡ σουλτανίνα φορολογεῖται ἐλαφρότερον ἀπὸ τὴν ἄλλην σταφίδα, καὶ εἶμαι ἕτοιμος, ἂν αὐτὸ πράγματι συμβαίνει νὰ ἐπιβάλω ἐξίσωσιν ἂν καὶ ὅπως ἐνθυμοῦμαι ἠλαττώθη ἄλλωτε ὁ φόρος τῆς σουλτανίνας Κρήτης. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μὴ μοῦ ζητᾶτε κατάργησιν. Ἐὰν ἡ μελέτη μου μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ὁμαδικὴν στρεμματικὴν φορολογίαν, δὲν ἔχω δυσκολίαν νὰ τὸ δεχθῶ. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν αἴτησιν περὶ καταργήσεως τοῦ φόρου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό, ἀφοῦ ἔχομεν τὸν καπνὸν πληρώνοντα 19%. Ἡ μελέτη ὅμως τῆς μεταβολῆς τοῦ φόρου ὑπὸ ἔποψιν συστήματος εἶναι ἀξία προσοχῆς.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαναστασίου.

§210Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν εἶναι βεβαίως σκόπιμον ὁσάκις συζητοῦνται τὰ περὶ σταφίδος, τὰ περὶ τοῦ καπνοῦ ἢ τὰ περὶ τοῦ ἐλαίου νὰ ἐπαναλαμβάνωμεν ὅσα εἰς τὰς εἰδικὰς περιπτώσεις καὶ διὰ μακρῶν ἐξεθέσαμεν. Ἀλλὰ ἀφοῦ ἐτέθη τὸ ζήτημα θὰ εἴπωμεν καὶ ἡμεῖς τὰς ἀντιλήψεις μας. Ἡμεῖς δὲν ὑποστηρίζομεν, ὅτι πρέπει κατηγορία τις προϊόντων νὰ μένῃ ἀσύδοτος. Ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι διάφορον ἀπὸ τὴν ἄλλην ἄποψιν νὰ ὑποχρεώνωνται οἱ πολῖται νὰ πληρώνουν φόρον ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἕν περίσσευμα ἀπὸ τὸ ἀναγκαιοῦν πρὸς συντήρησίν των. Ὄσον ἀφορᾷ τὴν ἔγγειον φορολογίαν ὑποστηρίζομεν ἀνέκαθεν ἡμεῖς, ὅτι τὸ σύστημα τῆς φορολογίας αὐτῆς εἶναι ἄδικον καὶ ἰδίως λόγῳ τῆς μεταβιβάσεως τῆς ἰδιοκτησίας ἐδημιουργήθησαν πολλαὶ μικραὶ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν παραγωγὴν τοιαύτην, ἡ ὁποία νὰ καλύπτῃ τὰς ἀνάγκας αὐτῆς καὶ νὰ ἔχῃ περίσσευμα φορολογητέον. Καὶ δι’ αὐτὸ δι’ ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ἕνα ἑνιαῖον σύστημα φορολογίας καθαρᾶς προσόδου. Ὑποστηρίζομεν πάντοτε τὴν καθιέρωσιν ἑνιαίου συστήματος, δὲν νομίζομεν δὲ ὅτι δυνάμεθα νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ. Ὁ καπνὸς φορολογεῖται ἀπηνέστατα καὶ ἐνῷ ἔδωκε περὶ αὐτοῦ τόσας ὑποσχέσεις ἡ Κυβέρνησις δὲν τὰς ἐξεπλήρωσεν. Εἴμεθα λοιπὸν ὑπὲρ τῆς μεταρρυθμίσεως τῆς ἐγγείου φορολογίας. Ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι ἔχει ὑπ’ ὄψιν της τὴν στρεμματικὴν φορολογίαν. Θὰ ἦτο καὶ αὐτὴ μία πρόοδος, ἀλλ’ ἡμεῖς δὲν ἱκανοποιούμεθα μὲ αὐτὴν τὴν πρόοδον.

§211Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας τῆς στρεμματικῆς ἦλθε κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν πρόκειται δὲ ταύτην τὴν ἑσπέραν νὰ συζητήσωμεν ἐν γένει τὸ φορολογικὸν σύστημα καὶ ἂν ἡ φορολογία, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὰ διάφορα προϊόντα, ἐπιβάλλεται ὀρθῶς ὡς ἔχει μέχρι σήμερον. Νομίζω, ὅτι εἰς ὅλων τὴν συνείδησιν ἔχει καταστῇ ἀντιληπτόν, ὅτι τὸ φορολογικὸν σύστημα δὲν εἶναι τὸ καλλίτερον. Ἀλλ’ εἰδικῶς ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς φορολογίας τῆς σταφίδος παρατηρεῖται μία ἐξαιρετικὴ ἀνωμαλία μὲ τὴν κατ’ ἀποκοπὴν φορολογίαν. Τὸ σύστημα τοῦτο εἶναι ἐλαττωματικὸν καὶ φέρει τὸ μέγιστον ἐλάττωμα, ὅτι τὸ αὐτὸ ποσὸν εἰσπράττει τὸ Κράτος εἴτε περισσοτέρα εἶναι ἡ παραγωγὴ εἴτε μικροτέρα. Νομίζω, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν βάσιν αὐτὴν ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς ἑνιαίας ἐκράτει σύστημα καλλίτερον, διότι εἶχεν ὁρισθεῖ φόρος 4 ἑκατομ. ἐὰν ἐξήγοντο 240 ἑκατ. καὶ ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν δὲν ἐξήγετο ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῶν 250 ἑκατ., τότε ἠλαττοῦτο ὁ φόρος κατ’ ἀναλογίαν τῆς μειώσεως τῆς ἐξαγωγῆς. Νομίζω, ὅτι τὸ σύστημα αὐτὸ δύναται νὰ μελετηθῇ σήμερον καὶ αὔριον ἕως ὅτου φέρετε γενικώτερα μέτρα κανονισμοῦ τῆς φορολογίας τῶν προϊόντων αὐτῶν. Τουλάχιστον νὰ διορθώσωμεν τὸ μειονέκτημα τοῦτο, νὰ μὴ πληρώνῃ ἡ σταφὶς περισσότερον φόρον, διότι τοῦτο πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἔχει ἕνα μειονέκτημα, καὶ διὰ τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν καὶ διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῶν σκοπῶν αὐτοῦ, διότι ἐπαυξανομένων τῶν τιμῶν καὶ τοῦ φόρου δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συναγωνισθῶμεν τὰς ἄλλας σταφίδας. Ἐπαναλαμβάνω, θέλω νὰ συστήσω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τὸ κατ’ ἀποκοπὴν αὐτὸ σύστημα πρέπει νὰ ὡρισθῇ μόνον μέχρις ὡρισμένου ποσοῦ ἐξαγωγῆς καὶ νὰ βάλωμεν ἕνα μικρότερον ποσόν. Τοῦτο εἶναι σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐφηρμόσαμεν ἐπὶ τῆς ἑνιαίας.

§212Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐπ’ αὐτοῦ εἴμεθα σύμφωνοι. Μελετᾶται ἡ μεταβολὴ τοῦ συστήματος τῆς ἐγγείου φορολογίας.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 32;

§214ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν.

§215Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὰς γενικὰς διατάξεις θὰ παρακαλέσω μετὰ τὸ ἄρθρον 32 νὰ προστεθῇ ἄρθρον 33 ἔχον ὡς ἑξῆς: Πρόκειται περὶ τοῦ Ἰνστιτούτου, τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμός, τὸ ὁποῖον θέλομεν νὰ θέσωμεν ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, διότι δὲν προσαρμόζεται οὔτε εἰς τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἀλλ’ οὔτε εἰς τὸν ὀργανισμόν. (ἀναγινώσκει)......

§216Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κάμετε δηλαδὴ ἕνα ἄλλον Ὀργανισμὸν Αὐτόνομον,

§217Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὄχι, ὄχι. Μία ἐπιτροπὴ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας παρακολουθεῖ καὶ....(ἀναγινώσκει). Τὸ ἄρθρον ἔχει συνταχθῆ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας κατ’ ἰδικήν μου εἰσήγησιν.

§218Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἴμεθα ἀντίθετοι αὐτῆς τῆς τροπολογίας. Ἐπὶ τέλους αὐτὸς ὁ ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος κατηγγέλθη ἀπὸ πλείστας μερίδας, ἔκαμεν ἕνα Ἰνστιτοῦτον, τὸ ὁποῖον παρουσίασε πρωτοτυπίαν. Τὸ Κράτος δὲν ἔκαμεν ἕως τώρα ἕνα Ἰνστιτοῦτον. Τὰ χρήματα εἶναι τῶν παραγωγῶν χωρὶς νὰ δοθῇ τίποτε ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ τώρα ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ λέγει νὰ τὰ πάρῃ.

§219Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Νομίζω ὅτι ὅπως διατυποῦται λαμβάνει τὸν χαρακτῆρα ὅτι κτυπᾶται. Ἐγὼ νομίζω ὅτι θὰ δεχθῆτε ὅτι τὸ ἰνστιτοῦτον αὐτὸ καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ἱδρύματα πρέπει νὰ ἔχουν μίαν ἀνωτέραν ἐποπτείαν καὶ ὡς τοιοῦτον ἐπόπτην νὰ βάλωμεν τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας. Σεῖς ἐζητήσατε ὅμως ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας. Διατὶ δὲν δέχεσθε;

§220Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν διὰ τὴν ἐποπτείαν, φρονοῦμεν ὅμως ὅτι τά ἱδρύματα αὐτὰ λειτουργοῦν καλῶς μόνον μὲ ἀποκέντρωσιν.

§221Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἰς αὐτὸ διαφωνοῦμεν. Ὄλαι αὐταὶ αἱ ἀποκετρώσεις ἐναυάγησαν.

§222Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν διοίκησιν τοῦ ἰνστιτούτου νὰ τὴν ἀναλάβῃ ἄλλος, παρὰ ὁ ὀργανισμὸς. Σεῖς θέλετε νὰ τὴν ἀναθέσητε εἰς μίαν ἐπιτροπὴν.

§223Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Σᾶς προτείνω τὸ ἑξῆς: Ἀντὶ ὅλου τοῦ ἄρθρου, σᾶς προτείνω νὰ τεθῇ, ὅτι τὰ Γεωργικὰ ἱδρύματα τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ διατελοῦν ὑπὸ τὴν ἀνωτέραν ἐποπτείαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας. Αὐτὴ ἡ τροπολογία νὰ γίνῃ δεκτή. Τὰ γεωργικὰ ἱδρύματα τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ διατελοῦν ὑπὸ τὴν ἀνωτάτην ἐποπτείαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας.

§224Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αἱ δαπάναι δὲ δὲν θὰ ὑπερέβαιναν τὰς δαπάνας αἱ ὁποῖαι ἔγιναν μέχρι τοῦδε ἀπὸ τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμόν.

§225Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὰ χρήματα αὐτὰ τῶν παραγωγῶν δὲν πρόκειται νὰ τὰ διαθέσητε σεῖς ἐπὶ τέλους.

§226Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὡραῖον εἶναι αὐτό. Θὰ ἀφήσωμεν τὰ χρήματα τῶν παραγωγῶν νὰ γίνουν ἐπαύλεις ἐν ὀνόματι τῆς ἀποκεντρώσεως;

§227Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν πρόκειται περὶ ἐπαύλεων; Δὲν ἔκαμεν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ἐπαύλεις.

§228Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εὑρίσκεται εἰς ἀνεπάρκειαν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς, καὶ θ’ ἀφήσωμεν τὰ χρήματα τῶν παραγωγῶν νὰ τὰ κάμῃ ὁ εἷς καὶ ὁ ἄλλος ἐπαύλεις;

§229Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἔχετε τὸ δικαίωμα τῆς ἐγκρίσεως τῶν δαπανῶν γενικῶς.

§230Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Βεβαίως ἔκαμαν ἐπαύλεις. Ὁ Συμωνίδης ἐλάμβανε μισθὸν 32.000 δρ. τὸν μῆνα. Ἀφίνω τὰ ταξείδια εἰς τὴν Ἀμερικὴν κλπ.

§231Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὶ ἐπαύλεις ἔκαμαν; Νὰ μᾶς εἴπητε. Δὲν εἶναι σωστὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα. Νὰ μᾶς εἴπητε καὶ ὁ ὑπουργὸς καὶ ἐσεῖς ποῦ καὶ πῶς καὶ πόσοι ἔκαμαν ἐπαύλεις.

§232Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ὄπου ἔκαμεν ἐγκαταστάσεις ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς, μόνον ἐπαύλεις ἔκαμεν.

§233Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Νὰ τὰς καταγγείλητε.

§234Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τάς κατηγγείλαμεν.

§235Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Τὰς καταγγείλαμεν (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι)

§236Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι προτείνω ἀντὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ τὸ ὁποῖον παρεσχέθη ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας νὰ θέσωμεν ὅτι τὰ γεωργικὰ ἱδρύματα τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ διατελοῦν ὑπὸ τὴν ἀνωτάτην ἐποπτείαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας. Νὰ ὑποκαταστήσωμεν ὡς ὑπουργεῖον ἁρμόδιον τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας. Νομίζω ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν διατύπωσιν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ κανεὶς ἀντίρρησιν.

§237Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μᾶς ἀναγκάζει νὰ ἐπαναλάβωμεν ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς καὶ ἡ διαχείρισις τῆς σταφίδος νὰ φύγουν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ μὴ διαχειρίζωνται ἀπὸ ἀνθρώπους ἔχοντας ἀντίθετα συμφέροντα πρός τοὺς παραγωγούς. (Θόρυβος, φωναί, ἀντεγκλήσεις).

§238Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ, θέσατε εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἐρώτημα ἂν ἀποδέχεται αὐτό. Τὰ γεωργικὰ ἱδρύματα τοῦ Ὀργανισμοῦ διατελοῦσιν ὑπὸ τὴν ἀνωτάτην ἐποπτείαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας.

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ).

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 34.

§241Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὸ ἄρθρον 34 δύναται διὰ διατάγματος. (ἀναγινώσκει). Θὰ σᾶς δώσω τὴν ἱστορίαν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Εἰς τὴν Κρήτην φοβοῦνται ὅτι εἰς τὴν Τεργέστην εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκατασταθοῦν Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι θὰ παρουσιάζουν Περσικὰς σταφίδος ὡς Ἑλληνικὰς. Λαμβάνεται λοιπὸν ἡ πρόνοια ὅπως εἰς ὅλα τὰ δοχεῖα νὰ ὑπάρχῃ ἡ προέλευσις ἡ τοπικὴ τουλάχιστον τοῦ προϊόντος, ὥστε οἱ καταναλωταὶ νὰ γνωρίζουν ποία εἶναι ἡ γνησία σταφίς. Τώρα θὰ μοῦ εἴπητε δὲν εἶναι εὔκολον εἰς τὴν Τεργέστην αὐτοὶ ποὺ θὰ κάνουν αὐτὰ τὰ πράγματα νὰ ἐπιθέσουν αὐτὸ τὸ σῆμα; Δυνατόν, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχη κανένα κακὸν νὰ θεσπίσωμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δοθέντος μάλιστα ὅτι αὐτὸ γίνεται καὶ εἰς ἄλλα Κράτη.

§242Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αὐτὸ γίνεται πρὸς προστασίαν τῆς σταφίδος ἀπέναντι σταφίδος ἄλλων χωρῶν. Δὲν πρόκειται νὰ προστατεύσωμεν τὴν ποιότητα τὴν ἐσωτερικὴν, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ περὶ τούτου πρόνοια, διότι τοῦτο εἶναι οὐσιωδέστατον νὰ προστατεύσωμεν τὴν ποιότητα τῆς σταφίδος τῆς ἐσωτερικῆς. Γνωρίζετε ποῖαι καταχρήσεις γίνονται αὐτοῦ καὶ πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ἡ κατάχρησις αὐτὴ ὀφείλεται ὁλόκληρος εἰς τὸ ἐμπόριον. Λοιπὸν τοῦτο εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ, κύριε Πρόεδρε, διότι ἐὰν δὲν προστατεύσητε τὴν ποιότητα δι’ εἰδικοῦ σήματος τοῦτο θὰ χρησιμεύσῃ πάντοτε εἰς τὴν χειροτέρευσιν τῆς ποιότητος καὶ ἀφοῦ λαμβάνετε ἤδη πρόνοιαν διὰ νὰ προστατεύσετε ἕνα κίνδυνον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀόριστος ὅλως καὶ ἰδανικὸς καὶ ὁ ὁποῖος κατ’ οὐδὲν ἀποφεύγεται διὰ τοιούτου μέσου, διότι ὡς καὶ σεῖς εἴπατε εἰς τὴν Τεργέστην, ὅταν μεταφέρωνται εὔκολον εἶναι νὰ κάμουν τὴν Περσικὴν σταφίδα Ἑλληνικὴν ἂν βάλουν μίαν μάρκαν Ἑλληνικὴν ἢ νὰ πάρουν τὰ περισσεύματα καὶ τὰ ἀναμίξουν καὶ διὰ τοῦτο δὲν ὑπάρχει προστασία. Καὶ τὸ νομοσχέδιον, ἀφοῦ ἐγένετο ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας......

§243Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πρῶτον ὑπάρχουν νόμοι προστατεύοντες ὡρισμένας μάρκας. Ὑπάρχει ὁ νόμος προστατεύων τὴν μάρκαν Βοστίτσα ἐπίσης ὑπάρχει νόμος, ὁ ὁποῖος προστατεύει καὶ τὴν ποιότητα τῆς Κορινθιακῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία προστασίας. Οἱαδήποτε δὲ περιφέρεια ζητήσῃ τοιαύτην προστασίαν θὰ τῆς δοθῇ. Ἀλλὰ δὲν ἀγνοεῖ ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ὅτι τὸ ἐξωτερικὸν ἐμπόριον ἔχει παραδόσεις, ὅτι ὑπάρχουν δηλαδὴ συνήθειαι εἰς τοὺς τόπους τῆς ἐξαγωγῆς, τὰς ὁποίας δὲν δύναται ν’ ἀγνοήσῃ ὁ ἐξαγωγεύς καὶ ὁ παραγωγός καὶ ὁ νομοθέτης καὶ θὰ ἀναφέρω ὡρισμένα περιστατικά. Εἰς τὸν Καναδᾶν εἶναι γνωστὴ ἡ ποιότης Φιλιατρῶν, διατί; διότι ὅταν εἰσήχθη τὸ πρῶτον σταφὶς εἰς τὸν Καναδᾶν συνέπεσε νὰ εἶναι ἡ σταφὶς Φιλιατρῶν καὶ ἐπειδὴ τότε ἦτο ὡραία ἡ ποιότης Φιλιατρῶν, ἔκτοτε ὁ Καναδᾶς δὲν ζητεῖ παρὰ Φιλιατρῶν καὶ ἔφθασεν ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ Φιλιατρὰ τὰ ὁποῖα παρῆγον μόνον 7 ἑκατομμύρια λίτρα, ἔφθασε νὰ ἐξαγάγουν 15 ἑκατομμυρίων λίτρων. Τὶ ἔκαμε τὸ ἐμπόριον; Κοντὰ εἰς τὰ Φιλιατρὰ εἶναι οἱ Γαργαλιάνοι καὶ ἡ ποιότης εἶναι παρεμφερής, καὶ μόνον ἐλαχίστη διαφορὰ ὑπάρχει. Ἔκαμνε τὸ λεγόμενον χαρμάνι ἀπὸ διαφόρους ποιότητας καὶ μὲ αὐτὸ συνετηροῦνται αἱ ἀνάγκαι τοῦ Καναδᾶ. Ἐὰν ὁ ἐξαγωγεὺς ἔλεγεν εἰς τὸν Καναδᾶν: ἐτελείωσαν τῶν Φιλιατρῶν, δὲν ἔχομεν ἄλλην, θὰ ἀπευθύνοντο ἀλλοῦ. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἄλλην περιφέρειαν τὴν περιφέρειαν Ἀμαλιάδος. Εἰς τὴν Γερμανίαν ἐσυνήθισαν νὰ εἰσάγουν Ἀμαλιάδα, διότι ὅταν πρωτοεισήχθη ἦτο καλὴ ποιοτικῶς. Ἐπρόκειτο περὶ 30.000.000 λιτρῶν ἐνῷ ἡ Ἀμαλιὰς παρῆγε μόνον 12. Τὶ ἠθέλατε νὰ εἴπῃ τὸ ἐξωτερικὸν ἐμπόριον, ὅτι ἐτελείωσεν ἡ σταφὶς τῆς Ἀμαλιάδος; Παρὰ τὴν Ἀμαλιάδα ὑπῆρχεν ἡ γειτονικὴ περιφέρεια, ἡ ὁποία διευκόλυνε τὴν κατάστασιν τελευταίως μάλιστα ἡ Ἀμαλιὰς ἐζήτησε προστατευτικὴν μάρκα, ἀλλ’ ὑπεδείχθησαν εἰς αὐτὴν οἱ κίνδυνοι καὶ ὑπεχώρησε. Τὸ πρᾶγμα λοιπὸν δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν ὅσον τὸ φαντάζεσθε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁσάκις οἱαδήποτε περιφέρεια ἐζήτησε εἰδικὴν προστασίαν οὐδέποτε ἡ Πολιτεία ἠρνήθη αὐτὴν καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν θὰ τὴν ἀρνηθῇ. Εἰς ὅλα τὰ συνέδρια συνεζητήθη τὸ πρᾶγμα καὶ κατέληξαν εἰς τὰ πορίσματα τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα. Εἶναι συμφέρον εἰς τὸ ἐμπόριον νὰ ἐξυπηρετῇ τὰς ἐπικρατούσας συνηθείας τοῦ καταναλωτοῦ. Καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐζητήθη ἀπὸ τὰς ἄλλας περιφερείας ὅ,τι ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Κόρινθον καὶ ἀπὸ τὰ Φιλιατρά. Τὶ θὰ ἐγίνετο π. χ. ἐὰν ἐζήτουν μάρκαν αἱ Καλάμαι; Θὰ ἐδολοφονεῖτο ἡ παραγωγή της διότι ἔχει τὴν χειροτέραν φήμην.

§244Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εὑρίσκω ἐπαρκεῖς τὰς δικαιολογίας σας καὶ δὲν εὑρίσκω τὰς μεθόδους σας προστατευτικὰς τοῦ ἐμπορίου.

§245Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μετ’ αὐτὰ ἔχομεν κ. Πρόεδρε, τὰς μεταβατικὰς διατάξεις. Νὰ διαγραφοῦν κ. Πρόεδρε, ἐκ τῶν μεταβατικῶν διατάξεων τὸ ἄρθρον 4, 5 καὶ 6 διότι μετὰ τὴν μεταβολὴν τοῦ ἄρθρου 12 περιττεύουν. Θὰ μείνουν δηλαδὴ ἐκ τῶν μεταβατικῶν διατάξεων ἡ 1, 2 καὶ 5.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου ἀναβάλλεται. (Γίνεται δεκτὸν εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ὡς ἐτροπολογήθη ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 3260 περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς περὶ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος νομοθεσίας ἐκκρεμῶν ὑποθέσεων καὶ διαφορῶν καὶ τοῦ ἐκτελεστικοῦ τούτου Διατάγματος». Ὁ κ. Ζαΐμης.

§248Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριοι βουλευταί, λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν τὸ προκεχωρικὸς τῆς ὥρας, τὴν κόπωσίν σας, ἀλλὰ καὶ τὸ κάπως ἀνιαρὸν τοῦ θέματος διὰ τοιαύτην ὥραν, θὰ προσπαθήσω νὰ σᾶς ὁδηγήσω διὰ τῆς πεντηκοντάδος τῶν νόμων, διαταγμάτων καὶ τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων τὰ ὁποῖα ἐρρύθμισαν τὸ ζήτημα αὐτό, ἐπιμένων μόνον εἰς ἐκεῖνα τὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν σταθμόν, διὰ τὴν κατανόησιν αὐτοῦ. Ἡ ἀπαρχὴ τοῦ ζητήματος τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ρυθμισθῇ διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου ἀνάγεται εἰς ἐποχὴν ἡ ὁποία ἀπέχει τῆς σήμερον κατὰ μίαν ὁλόκληρον δεκαετίαν δηλαδὴ εἰς τὸ 1921. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καθ’ ἣν ἡ Ἑλλὰς ἦτο ἀκόμη ἐμπόλεμος, ἡ τότε Κυβέρνησις τὸ μὲν ἵνα συγκρατήσῃ τὸ ἐπίπεδον τῆς ζωῆς εἰς τὰ ὅρια τοῦ τιμαρίθμου τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τὸ δὲ ἵνα ἐξασφαλίσῃ τὸ ἀναγκαῖον συνάλλαγμα διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ δημοσίου καὶ γενικῶς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὑπέβαλεν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν τὸν μετέπειτα καταστάντα νόμον τοῦ Κράτους ὑπ’ ἀριθ. 2612 τῆς 1)29 Μαΐου 1921, ὁ ὁποῖος καθώρισε σύστημα ἀποκλειστικῆς οὕτως εἰπεῖν, μονοπωλιακῆς ἀγορᾶς καὶ πωλήσεως τοῦ συναλλάγματος ἐπὶ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐν γένει ρυθμίσεως τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν κεφαλαίων ὑπὸ συνδικάτου Τραπεζῶν (κονσόρτσιουμ) διὰ διατάγματος ὁριζομένου. Τὸ ἐν λόγῳ συνδικάτον θὰ καθώριζεν ἀκόμη καὶ τὴν τιμὴν τῆς λίρας. Ἐπηκολούθησε κατὰ Ἰούνιον τοῦ αὐτοῦ ἔτους διάταγμα τὸ ὁποῖον κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ προαναφερθέντος νόμου ἔθεσε περιορισμοὺς καὶ εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων. Ὑπεχρέωσε τουτέστι τοὺς ἐξαγωγεῖς τῶν ἐγχωρίων προϊόντων νὰ ἐκχωροῦν εἰς τὸ κονσόρτσιουμ, τὸ ὁποῖον ἀπετελέσθη κατ’ ἀρχὰς μὲν ἀπό τινας Τραπέζας, μετέπειτα δὲ ἀπὸ ἕνα ἀριθμὸ 15 καὶ πλέον Τραπεζῶν, τὸ ἰσάξιον τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ συναλλάγματος τὸ ὁποῖον θὰ ἐπληρώνετο εἰς τιμὴν ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ συνδικάτου καθοριζομένην. Ἡ ἐκχώρησις τοῦ συναλλάγματος συνετελεῖτο μέσῳ τῶν ἐξουσιοδοτημένων Τραπεζῶν. Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὰς ἐξαγωγὰς διὰ crédit simple ἢ confirmé καθ’ ἃς ὑπεχρεοῦτο νὰ ὁ ἐξαγωγεύς νὰ πωλήσῃ αὐθημερὸν ὁλόκληρον τὸ συνάλλαγμα τὸ ἀντιστοιχοῦν εἰς τὸ ἐξαχθὲν προϊόν ὡς καὶ διὰ τὰς ἐξαγωγὰς διὰ τραβηκτικῶν καθ’ ἃς αὐθημερὸν μὲν ἐπώλει τὰ 7% τὰ δὲ ὑπόλοιπα 3% τοῦ συναλλάγματος ἐντὸς 48 ὡρῶν, οὐδὲν ἐγεννᾶτο ζήτημα. Ἀλλὰ προκειμένου διὰ τὰς ἐξαγωγὰς en consigation δηλαδὴ τὰς ἐπὶ παρακαταθήκῃ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ τοῦ ἐμπορεύματος προέκυψαν διαφοραὶ ὡς ὀλίγον κατωτέρω θ’ ἀναπτύξω. Ἐπίσης ἀνωμαλίαι ἐγεννήθησαν ἀργότερον καὶ διὰ τὰς ἐπὶ καταθέσει τραπεζιτικῆς, χρηματικῆς ἢ καὶ προσωπικῆς ἐγγυήσεως ἐξαγωγὰς ἅς ὁ νόμος 2612 εἶχεν ἐπιτρέψει. Οὐχ’ ἧττον ἡ ὁρισθεῖσα διαδικασία ἐξηκολούθησεν ἐφαρμοζομένη ἄνευ δυσχερειῶν καὶ ἀνωμαλιῶν, συμπληρουμένη ἑκάστοτε διὰ τῆς ἐκδόσεως κανονιστικῶν διαταγμάτων ρυθμιζόντων τὰς λεπτομερείας, μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου 1922 ὁπότε κατηργήθη τὸ κονσόρτσιουμ, καθιερώθη δὲ ἕνα πλέον ἐλεύθερον σύστημα ρυθμίσεως τοῦ συναλλάγματος. Ἡ μὲν ἀγορὰ καὶ πώλησις συναλλάγματος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀφέθη ἐλευθέρα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ὅμως ἀνετέθη νὰ εἰσπράττῃ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου ἀπὸ τὰς ἄλλας Τραπέζας διὰ πᾶσαν ἐνέργειαν ἐπὶ συναλλάγματος 15%. Ὡς πρὸς τοὺς ἐξαγωγεῖς ὅμως σταφίδων, σύκων, καπνοῦ καὶ ἐλαίου ἐξηκολούθησεν ἰσχύουσα ἡ ὑποχρέωσις νὰ ἐκχωροῦν τὸ ἰσάξιον τῆς ἐξαγωγῆς των εἰς συνάλλαγμα εἰς τὸ Κράτος. Τ’ ἀνωτέρω ὡρίσθησαν διὰ τοῦ ἀπὸ 28 Σεπτεμβρίου 1922 νομοθετικοῦ διατάγματος ἀλλὰ μετ’ εἰκοσαήμερον ἤτοι τὴν 17ην Ὀκτωβρίου, οἱ ἐξάγοντες τὰ προαναφερθέντα ἐμπορεύματα ὑπεχρεώθησαν νὰ καταβάλλουν μόνον τὸ 60% τοῦ συναλλάγματος ἀπαλλασσόμενοι διὰ τὰ ὑπόλοιπα 20% ὅπερ ἠδύναντο νὰ πωλήσωσιν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Μετὰ 6 περίπου ἑβδομάδας ἤτοι κατὰ τὴν 29ην Νοεμβρίου τὸ ποσὸν συναλλάγματος ὅπερ παρέμεινεν εἰς τὸν ἐξαγωγέα ἐλεύθερον καθωρίσθη διάφορον δι’ ἕκαστον τῶν προϊόντων ποικίλλου μεταξὺ 20 καὶ 50% ἤτοι 20 διὰ τὴν σταφίδα, 35 διὰ τὰ ἔλαια, σῦκα καὶ τὰς ἐλαίας καὶ ἀπὸ 20–50 διὰ τὰ καπνὰ ἀναλόγως τῆς ποιότητός των. Ἐπειδὴ ὅμως ἐκ τῆς καθορισθείσης διαδικασίας τῶν en consignation ἐξαγωγῶν τὰς ὁποίας ἀνέφερα προηγουμένως εἶχον γεννηθῆ ζητήματα, εἶχον δηλαδὴ παρουσιασθῆ ζημίαι πραγματικαὶ εἰς βάρος τῶν ἐξαγωγέων ἐμπόρων, ἐλήφθησαν διὰ τοῦ αὐτοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος μέτρα. Διὰ νὰ κατανοηθῇ καλλίτερον τὸ ζήτημα ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ἀναφέρω ἓν παράδειγμα. Ἐὰν λ. χ. en consignation ἐξήχθη ἐμπόρευμα διὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἐξαγωγεύς κατέβαλε κατ’ ἐκτίμησιν τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένης ἐπιτροπῆς εἰς τὸ Κονσόρτιουμ καὶ βραδύτερον εἰς ταμεῖον λίρας 1000 εἰσέπραξε ὁ ἐκ τῆς πωλήσεως τοῦ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ παρακατατεθέντος ἐμπορεύματός του μόνον λίρας 300, προφανῶς ὁ ἐξαγωγεύς οὗτος ὑπέστη μίαν πραγματικήν ζημίαν λιρῶν 200 ἢ ἀκριβέστερον μίαν ζημίαν οὐχὶ πλήρων 200 λιρῶν, ἀλλὰ τῆς εἰς δραχμὰς διαφορᾶς τούτων μεταξὺ τιμῆς λίρας ἣν εἰσέπραξε καὶ τιμῆς εἰς ἣν θὰ ἐπώλη εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Τὸ ἄδικον καὶ ἄτοπον αὐτὸ ἀναγνωρίσαν τὸ Κράτος διὰ τοῦ τελευταίου Ν. Δ. ἐπέτρεψεν εἰς τοὺς ἐν λόγῳ ἐξαγωγεῖς νὰ συμψηφίζωσι τὰς ἐπὶ ἔλαττον τοιαύτας εἰς συνάλλαγμα διαφορᾶς εἰς μελλούσας ἐξαγωγὰς τῶν αὐτῶν ἢ ἄλλων προϊόντων, κατόπιν καθορισθείσης διαδικασίας. Ἔρχομαι ἤδη εἰς ἕτερον βασικὸν σταθμόν. Τὴν 23ην Ἀπριλίου τοῦ 1923 κατηργήθη ἡ ὑποχρέωσις τῶν ἐξαγωγέων ὅπως ἐκχωρῶσι τὸ ἰσάξιον τοῦ ἐξαχθέντος προϊόντος συνάλλαγμα εἰς τὸ δημόσιον—μέσῳ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης—δι’ ὅλα τὰ ἐξαγόμενα ἐμπορεύματα, ἐξαιρέσει τῆς μαύρης Κορινθιακῆς σταφίδος, ἡ ὁποία ἐξηκολούθησε νὰ πληρώνῃ 80% εἰς συνάλλαγμα διὰ δὲ τὰ ἄλλα εἴδη ὑπεχρεώθησαν νὰ καταβάλλουν ἐξαγωγικὸν τέλος εἰς συνάλλαγμα κυμαινόμενον ἀπὸ 5%–25% ἀναλόγως τοῦ ἐξαγομένου προϊόντος. Καὶ διὰ τοῦ Ν. αὐτοῦ Διατάγματος ἐπετράπη ὁ συμψηφισμός, ἀλλὰ εἰς ἐξαγωγικὰ τέλη, ἀφοῦ προηγουμένως ἐπέστρεφον εἰς τό Κράτος τὸ ἀντίτιμον εἰς δραχμὰς τοῦ συμψηφισθέντος συναλλάγματος ὅπερ εἶχε πληρωθῇ ὑπὸ τοῦ Κράτους. Κατὰ Ἰούνιον τοῦ 23 κατηργήθησαν τὰ ἐξαγωγικὰ ταῦτα τέλη ὡς καὶ ἡ ὑποχρέωσις τῶν ἐξαγωγέων μαύρης Κορινθιακῆς σταφίδος νὰ καταβάλωσι τὰ 80% τῆς ἀξίας τῶν ἐμπορευμάτων εἰς συνάλλαγμα εἰς τὸ δημόσιον. Ἐννοεῖται, ὅτι τὸ γεγονὸς τῆς καταργήσεως τῶν ἀνωτέρω ἀφῆκεν ἐκκρεμεῖς ἀριθμίστους σχέσεις ὑπαρχούσας μεταξὺ ὡρισμένης κατηγορίας ἐξαγωγέων πρὸς τὸ δημόσιον, οἱ ὁποῖοι μέχρις ἐκείνης τῆς στιγμῆς εἶχον κεκτημένα δικαιώματα συμψηφισμοῦ δι’ ἐπὶ ἔλαττον διαφορᾶς, τὰς ὁποίας τυχὸν δὲν ἐπρόφθανον νὰ ἐξασκήσωσι. Οὕτως εἶχον τὰ πράγματα ὅτε κατὰ Νοέμβριον τοῦ αὐτοῦ ἔτους (1–11–23) ἐξεδόθη ὑπὸ τῆς Ἐπαναστατικῆς Κυβερνήσεως νομοθετικὸν διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου οἱ ἐξαγωγεῖς τῆς Κρητικῆς σουλτανίνας καὶ ἐλεμὲ ἐδικαιώθησαν εἰς πλήρη ἀποζημίωσιν. Δηλαδὴ δὲν ἔλαβον μόνον τὰς ἐπὶ ἔλαττον διαφορὰς τοὐτέστι μεταξὺ τῆς εἰς λίρας τιμῆς, τὴν ὁποίαν κατέβαλον εἰς τὸ Δημόσιον καὶ τῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν εἰσέπραξαν πωλήσαντες τὸ ἐμπόρευμα, ἀλλ’ ἀπεζημιώθησαν διὰ τὸ σύνολον τῆς εἰς δραχμὰς διαφορᾶς μεταξὺ λίρας Κονσόρτισουμ καὶ ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ ἐξαίρεσις διὰ τὰς σουλτανίνας δὲν ἦτο ἀπολύτως πρωτότυπος. Διότι εἰς τὸ προηγούμενον νομοθετικὸν διάταγμα τοῦ Ἀπριλίου 1923, ὑπῆρχε διάταξις οὐχὶ περιωρισμένης ἐφαρμογῆς μόνον διὰ τοὺς Κρήτας, ἀλλὰ γενικῶς δι’ ὅλους τοὺς ἐξαγωγεῖς σουλτανίνας καὶ ἐλεμέ, ἡ ὁποία ὅμως ἀφ’ ἑτέρου ἀντιθέτως πρὸς τὸ τελευταῖον Νομ. Διάταγμα δὲν ἔδιδε τὰ πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν εἰς τοὺς Κρήτας, δηλαδὴ πλήρους ἀποζημιώσεως. Ἀπήλλασεν μὲν αὐτοὺς τῆς καταβολῆς τοῦ 80% εἰς συνάλλαγμα, τοὺς ὑπεχρέωνε ὅμως νὰ καταβάλουν ἓν ἐξαγωγικὸν τέλος 20%. Τοῦτο ἀκριβῶς, τὸ ὅτι εἰδικὴ πρόνοια εἶχε ληφθῆ καὶ προηγουμένως διὰ τὰς σουλτανίνας γενικῶς δι’ ὅλους τοὺς ἐξαγωγεῖς διὰ διατάξεως, ἡ ὁποία κατηργήθη τὸ Ἰούνιον 1923, μὲ ἔπεισεν, ὅτι ὑπῆρχε ποιά τις δικαιολογικὴ βάσις διὰ μίαν ἐξαίρεσιν, ἐξαίρεσιν ὅμως, ἡ ὁποία διὰ τοῦ τελευταίου Νομ, Διατάγματος, ἀφ’ ἑνὸς ἐγέννησεν ἀδικίας, διότι περιωρίσθη εἰς μόνον τοὺς Κρήτας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὑπῆρξε κακὸν προηγούμενον. Ἐξετάζων τις τά αἴτια τὰ προκαλέσαντα τὸ ἐξαιρετικὸν διὰ τὰς σουλτανίνας αἴτιον ἀνευρίσκει, ὅτι κατ’ Αὔγουστον τοῦ 1922 μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφὴν αἱ τιμαὶ τῆς σουλτανίνας, ἡ ὁποία εἶναι προϊὸν παραγόμενον καὶ ἐν Σμύρνῃ, εἶχον ἀνέλθῃ εἰς τρομακτικὰ ὕψη ἐπὶ τῇ προβλέψει, ὅτι εἶχε καταστραφῆ ἡ ἐσοδεία τῆς Σμύρνης. Μετ’ ὀλίγον ὅμως ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου καὶ ἐντεῦθεν ἀντὶ νὰ ἔχῃ καταστραφῆ ἡ ἐσοδεία ἐξῆλθεν ἀθρόως αἱ σουλτανίναι Σμύρνης, αἱ δὲ τιμαὶ κατῆλθον ἀποτόμως εἰς τὸ ἥμισυ καὶ κάτω τοῦ ἡμίσεως. Ἐννοεῖται, ὅτι οἱ ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν μὲ ἀποθέματα ἐκινδύνευσαν νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ χείλους τῆς πτωχεύσεως δι’ ὃ καὶ ἡ τότε Κυβέρνησις ἔλαβε γενικῶς δι’ ὅλους τοὺς ἐξαγωγεῖς τὸν Ἀπρίλιον 1923 τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἀκολούθως ἡ αὐτὴ Κυβέρνησις τὸν Νοέμβριον τοῦ αὐτοῦ ἔτους, ἐν ᾧ περιώρισε διά μόνους τοὺς ἐκ Κρήτης ἐξαγωγεῖς, ἐξέτεινε εἰς εὐρύτητα ἐννοίας χαρίσασα κυριολεκτικῶς ὁλόκληρον τὸ ποσὸν μεταξὺ λίρας Κονσόρτισουμ καὶ ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ μέχρι τοῦ νόμου 3260 περὶ οὗ ὀλίγον κατωτέρω, δὲν ἐξεδόθη ἄλλο νομοθετικὸν διάταγμα ἄξιον λόγου, πλὴν ἑνὸς, τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾶ σχέσιν ὀφειλῆς τοῦ δημοσίου πρὸς τοὺς ἐξαγωγεῖς, ἀλλὰ τῶν ἐξαγωγέων πρὸς τὸ δημόσιον καὶ θὰ ὁμιλήσω δὲ περὶ αὐτοῦ ὀλίγον κατωτέρω. Παρῆλθε χρόνος ἱκανὸς καὶ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, τὸ ἀφορῶν τοὺς Κρήτας ἐκυρώθη ἀπὸ τὴν Ἐθνοσυνέλευσιν τό 1924. Ὑπὸ τὴν εὔλογον πίεσιν τῶν ἐκτὸς τοῦ νυμφῶνος παραμεινάντων ἐξαγωγέων ἡ αὐτὴ Κυβέρνησις τὸ 1924 ἠναγκάσθη νὰ ὑποβάλῃ σχέδιον νόμου εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τοῦ ὁποίου ἐπρόκειτο νὰ ρυθμισθοῦν κατὰ τρόπον γενικὸν καὶ ὁριστικὸν πάντα τὰ ζητήματα τὰ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν Κονσόρτσιουμ καὶ τῶν μετέπειτα σχετικῶν νόμων προκύψαντα. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εἶχεν ὑποβάλει τὸ νομοσχέδιον παρητήθη, ἐν τῷ μεταξὺ ἀνέλαβεν ἄλλη Κυβέρνησις τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας ὑπὸ τὸ κράτος δὲ αὐτῆς ἐψηφίσθη καὶ ὁ νόμος 3260, ὁ ὁποῖος ἐξουσιοδότει τοὺς ὑπουργοὺς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ διατάγματος νὰ κανονίσουν τὰς περὶ οὗ ὁ λόγος διαφορὰς ἀνέφερε δὲ συγκεκριμένως τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νόμου ἐκείνου τὰ ἑξῆς: «Ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅπως διὰ διατάγματος ἐφ’ ἅπαξ ἐκδοθησομένου μετὰ προηγουμένην σύμφωνον γνωμοδότησιν τοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐθνικῇ, Οἰκονομίας γνωμοδοτικοῦ συμβουλίου συναλλάγματος..... ρυθμίσωσι τὰς ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2612........ ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις καὶ διαφορὰς ἐπιτρεπομένης πρὸς τοῦτο τῆς τροποποιήσεως τῆς ὡς ἄνω νομοθεσίας. Ἐν τῷ διατάγματι θέλει καθορισθῆ ἡ ἔννοια καὶ ἡ ἔκτασις τῶν ἐκκρεμῶν ὑποθέσεων διαφορῶν τούτων». Μετὰ δύο περίπου μῆνας ἐξεδόθη τὸ προβλεπόμενον ἐκτελεστικὸν διάταγμα μὲ τὸ περίφημον ἄρθρον αὐτοῦ 8. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἠδυνήθην νὰ ἐννοήσω κατὰ ποίαν σκέψιν λογικὴν ἢ κατὰ ποίαν θεωρητικὴν ἀρχὴν περιέλαβε τὰς ἐξωφρενικὰς ἐπιμάχους διατάξεις. Διότι ὡς γνωστὸν εἶχε δύο ἀσθενῆ, ἂς τὰ εἴπωμεν σημεῖα. Τὸ ἕν ἐκ τούτων ἦτο μία πρωτότυπος εἰς τὸ εἶδος της ἀναδρομικὴ προθεσμία! Ἔλεγε, δηλαδή, ὅτι δικαιοῦνται εἰς ἀποζημίωσιν οἱ κατὰ τὸ τελευταῖον ἑξάμηνον μέχρι τοῦ 25 Φεβρουαρίου 1925 —τὸ διάταγμα ἔφερεν ἡμερομηνίαν 12 Μαρτίου 1925 ὑποβάλοντες εἰς τὸ ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας αἰτήσεις ὅπως τύχωσι συμψηφισμοῦ. Τὸ ἕτερον ἀσθενὲς σημεῖον ἦτο ἡ θέσπισις τῆς ἀρχῆς τῆς πλήρους ἀποζημιώσεως δηλαδὴ τῆς διαφορᾶς μεταξὺ λίρας κονσόρτσιουμ καὶ ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Αὐτὸ εἶναι μὲ δύο λέξεις τὸ περίφημον διάταγμα τοῦ 1925. Ἐκ τῶν πληροφοριῶν ποὺ προσεπάθησα νὰ συγκεντρώσω διὰ νὰ ἴδω πῶς ἐγεννήθη αὐτὸ τὸ νομοθετικὸν τέρας καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι λίαν ἰσχναὶ ἄγομαι εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται κατὰ τὸ ἥμισυ μέρος τὸ ἀφορῶν τὴν ἀναδρομικὴν προθεσμίαν, εἰς τὸ ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ὅταν ἤχθη πρὸ αὐτοῦ τὸ διάταγμα πρὸς ὑπογραφὴν ἐδήλωσεν ὅτι διὰ τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τῶν ἐκ τοῦ συναλλάγματος διαφορῶν δὲν εἶμαι διατεθειμένος ἐγὼ τοὐλάχιστον νὰ δώσω πέραν τῶν 15–17 ἑκατομ. καὶ συνεπῶς ἐὰν νομίζετε, ὅτι λύεται τὸ ζήτημα μὲ αὐτὸ τὸ ποσὸν δέχομαι δὲν δίδω ὅμως τίποτε παρὰ πάνω. Ἡ ὑπηρεσία ἔχουσα τοῦτο ὑπ’ ὄψιν καὶ ὑπολογίζουσα τὰς ὑποβαλλομένας δηλώσεις ἔβλεπεν, ὅτι τὸ ποσὸν ὀγκοῦτο καθ’ ἑκάστην λόγῳ τῶν συσσωρευομένων αἰτήσεων ἐσκέφθη ἐν τῇ ἀφελείᾳ της, ὅτι θέτουσα μίαν 6μηνον ἀναδρομικὴν προθεσμίαν θὰ ἔλυε καὶ τὸ ζήτημα. Ἔκαμε δηλαδὴ τὴν σκέψιν ὅτι περιορίζουσα τὰ χρονικὰ ὅρια περιώριζε καὶ τὸ ποσὸν ὅπερ θὰ ὤφειλε νὰ καταβάλῃ τὸ Δημόσιον καὶ ὅτι τοῦτο ἦτο ἐν τάξει.

§249Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πῶς ἔτυχε νὰ ὑποβάλλωνται αὐταὶ αἱ αἰτήσεις;

§250Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Καὶ προηγουμένως εἶχον ὑποβληθῆ αἰτήσεις. Ὑπῆρχον δηλαδὴ αἱ πρόϊμοι καὶ αἱ ὄψιμοι τῆς προθεσμίας τοῦ διατάγματος. Ἀπεκλείσθησαν δὲ οἱ πρὸ τοῦ 6μήνου καὶ οἱ μετὰ τὸ 6μηνον ὑποβάλλοντες αἰτήσεις. Ἡ ἐνέργεια φαίνεται ὅτι ὑπῆρξε καθαρῶς ὑπηρεσιακὴ καὶ συγκεκριμένως οὐχὶ τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου. Καὶ ταῦτα μὲν ὅσον ἀφορᾶ τὴν διάταξιν τὴν σχετικὴν μὲ τὴν ἀναδρομικὴν προθεσμίαν. Ὡς πρὸς τὸ ἕτερον, τὴν καταβολὴν τουτέστιν ὑπὸ τοῦ δημοσίου εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς ὁλοκλήρου τῆς διαφορᾶς μεταξὺ λίρας κονσόρτσιουμ καὶ ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ὁμολογῶ ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω ποία σκέψις ἤγαγε τὴν τότε Κυβέρνησιν νὰ θεσπίσῃ τοιαύτην ἐξωφρενικὴν διάταξιν ἡ ὁποία βεβαίως οὔτε θεωρητικῶς οὔτε πραγματικῶς εὐσταθεῖ. Τὸ μόνον τό ὁποῖον τὴν δικαιολογεῖ ἐν μέρει εἶναι τὸ προηγούμενον νομοθετικὸν διάταγμα, τὸ ἀφορῶν τοὺς Κρήτας καὶ τὸ ὁποῖον ἐκυρώθη ὑπὸ τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως. Θὰ ἐσκέφθη ἴσως ἡ τότε Κυβέρνησις νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔγεινε ἐπαναστατικῷ δικαίῳ καὶ διὰ τοὺς Κρήτας σκόπιμον θὰ ἦτο νὰ ἐφαρμοσθῇ γενικῶς. Ἄλλη ἐξήγησις δὲν ὑπάρχει. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 8 ἀπεζημιώθησαν ὡς γνωστὸν περὶ τοὺς 31 ἐμπόρους καὶ ἔλαβον περίπου 29 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἀντιπροσωπεύει δὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ οὐχὶ μόνον τὴν ἐπὶ ἔλαττον διαφορὰν ἀλλὰ τὸ σύνολον τῆς διαφορᾶς μεταξὺ λίρας κονσόρτσιουμ καὶ ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Μετὰ τὴν δημοσίευσιν αὐτοῦ τοῦ διατάγματος ἤρχισαν τὰ παράπονα, τὰ ὁποῖα ἐστηρίζοντο οὐχὶ βεβαίως εἰς τὴν καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ νόμου πλήρη ἀποζημίωσιν τῶν ἐμπόρων, ἀλλ’ εἰς τὴν ἀναδρομικὴν προθεσμίαν ποὺ ἐτέθη. Ἔλεγον δηλαδὴ οἱ ἔμποροι οἱ ὁποῖοι εἶχον δηλώσει πρὸ καὶ μετὰ τὴν προθεσμίαν, διατὶ μόνον ἐκεῖνοι ἐδικαιώθησαν καὶ ὄχι ἡμεῖς; Πῶς δικαιολογεῖται αὐτὴ ἡ προθεσμία καὶ ἐκίνησαν πάντα λίθον. Ἐπηκολούθησαν αἱ Κυβερνήσεις τῆς δικτατορίας, ἐδίδοντο ὑποσχέσεις ἀπό τοὺς διαφόρους μεσάζοντας καὶ ἐξ αὐτοῦ ὑπεβλήθησαν ἀθρόαι αἰτήσεις πρὸς πλήρη ἀποζημίωσιν, πρὸς ἀπόληψιν δηλαδὴ ὁλοκλήρου τῆς διαφορᾶς μεταξὺ λίρας κονσόρτσιουμ καί ἐλευθέρας ἀγορᾶς τὸ ποσὸν δὲ αὐτὸ ἔφθασε τὰ 3 ἑκατ. περίπου λίρας Αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ἠρνήθησαν νὰ ἱκανοποιήσωσι τὰς αἰτήσεις ταύτας λόγῳ τοῦ ὑπερόγκου ποσοῦ, ἀλλὰ πλεῖστοι ἐνδιαφερόμενοι ὑπέβαλον ἀγωγὰς διὰ ν’ ἀποφύγουν τὴν παραγραφήν, καὶ οἱ τοιοῦτοι οἱ ὑποβάλοντες ἀγωγάς, εἶναι ὀλιγώτεροι ἀπὸ τοὺς ζητήσαντας δυνάμει αἰτήσεων, διότι τὰ δι’ ἀγωγῶν αἰτηθέντα φθάνουν τὰ 2 ἑκατομ. 300 χιλ. λίρες. Ἐννοεῖται, ὅτι οἱ Κυβερνῶντες ἠρνοῦντο νὰ ἱκανοποιήσουν εὐλόγως δὲ καὶ τοὺς τελευταίους. Κατόπιν ἀνῆλθεν ἡ Κυβέρνησις τῶν φιλελευθέρων εἰς τὴν ἀρχήν. Αὕτη ὡς γνωστόν, ἔδωσε σάρκα καὶ ὀστᾶ, εἰς τὸ συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι κατέφυγον εἰς αὐτὸ κατόπιν αἰτήσεώς των πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὸ ὁποῖον ἀπήντησεν ἀρνητικῶς. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δι’ ἐπανῃλειμμένων ἀποφάσεων αὐτοῦ ἠκύρωσε τὸ ἄρθρον 8 μὲ δύο δικαιολογίας καὶ ἐξ ὧν ἡ μὲν ἀφορᾷ τὴν προθεσμίαν ἡ δὲ τὴν διαφοράν. Καὶ ὡς πρὸς τὴν προθεσμίαν ἐθεώρησεν ὅτι δὲν ἦτο ἐν τάξει, ἀντέκειτο τουτέστιν εἰς τὴν ἔννοιαν καί τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου 3260, ὡς πρὸς δὲ τὸ ἄλλο, τὴν καταβολὴν πλήρους ἀποζημιώσεως, εἶπεν ὅτι αὕτη ἐτέθη καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ νόμου, καὶ ὀρθῶς, διότι ὁ νόμος αὐτὸς ἔδωκε ἐξουσιοδότησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ διατάγματος νὰ ρυθμίσῃ τὰς ἐκκρεμεῖς διαφορᾶς ἦτο δὲ γνωστὸν ποῖαι αἱ ἐκκρεμεῖς διαφοραί, Βεβαίως ὑπῆρχον καὶ ἀπαιτήσεις τοῦ δημοσίου κατὰ ἐξαγωγέων, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁμιλῶ δι’ ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἐπρόκειτο νὰ ἀποζημιώσῃ τὸ δημόσιον. Εὑρέθη λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις τῶν φιλελευθέρων πρὸ ἀκύρου διατάγματος ἢ μᾶλλον τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ διατάγματος καὶ ἡ σχέσις αὐτὴ ἔμεινεν ἐκκρεμής. Ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὸ δικαίωμα ἢ νὰ ἐκδώσῃ νέον διάταγμα πρὸς ἀναπλήρωσιν τοῦ ἄρθρου 8 ἢ διὰ νόμου νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα βασικώτερον. Ἐσκέφθη ἐπὶ πολὺ ταλαντευομένη ἐὰν ἔπρεπε ν’ ἀκολουθήσῃ τὴν διὰ διατάγματος ἢ τὴν διὰ νόμου. Ὁπωσδήποτε τὰ διαμειφθέντα ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Κυβερνήσεως ἀγνοῶ καὶ συνεπῶς παρέρχομαι τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ὑποβληθὲν τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1930 νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον εἶχε δύο ἄρθρα. Διὰ τοῦ πρώτου κατηργεῖτο ὁ νόμος 3260 καὶ διὰ τοῦ δευτέρου κατηργεῖτο τὸ συμβούλιον τοῦ συναλλάγματος. Ἐὰν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίζετο τὸ ἀποτέλεσμα θὰ ἦτο ὥστε ὅλοι οἱ ἔχοντες νὰ λάβουν ἀπὸ τὸ δημόσιον ἐκ ζημιῶν πραγματικῶν, δηλαδὴ ἐπὶ ἔλλαττον διαφορὰν, θὰ προσέφευγον εἰς τὰ δικαστήρια καὶ θὰ ἠκολούθουν τὴν δικαστικὴν ὁδόν. Ἐξ ἄλλων σκέψεων ὅμως ἀγομένη ἡ Κυβέρνησις ὑπέβαλε τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1931 μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας κατήργει μὲν τὸν νόμον 3260, ἀλλ’ εἰσῆγεν εἰδικὴν διαδικασίαν καὶ ἀναφορικῶς ὡς πρὸς τὰ δικαστήρια τὰ ὁποῖα θὰ δικάσουν καὶ ὡς πρὸς τὰ μέσα τῆς ἀποδείξεως. Καί εὑρισκόμεθα σήμερον ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις καταργεῖ τὸν νόμον 3260, καταργεῖ τὸ συμβούλιον τοῦ συναλλάγματος καὶ ἀναθέτει εἰς τὸ Ἐφετεῖον ἀπ’ εὐθείας νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα κατὰ τρόπον ὁριστικόν, συγχρόνως δὲ ὁρίζει περιοριστικῶς καὶ ὄχι ἐνδεικτικῶς τὰ ἀποδεικτικὰ μέσα τὰ ὁποῖα δύνανται οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ χρησιμοποιήσουν. Τὸ νομοσχέδιον ἤχθη πρὸς συζήτησιν πρὸ τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία λόγῳ τοῦ πολυπλόκου τοῦ ζητήματος ἐν ἀρχῇ εὑρέθη ἐν ἀμηχανίᾳ τῆς θέσεως τοῦ ζητήματος καὶ τῶν κατὰ καιροὺς θεμάτων ἐν γένει. Τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἐπὶ τάπητος ἦτο ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρον εἰς τοὺς ἐξ Ἠλείας συναδέλφους, ἐὰν τουτέστιν ἐδικαιοῦντο νὰ λάβουν αὐτὰ τὰ χρήματα, οἱ ἤδη πλουσιοπαρόχως ἀποζημιωθέντες ἢ μήπως ἐδικαιοῦντο νὰ τὰ λάβουν οἱ παραγωγοί. Τὸ ζήτημα φρονῶ εἶναι σαφὲς καὶ δὲν πρέπει ν’ ἀμφισβητῆται ὅτι διαφορὰ μεταξὺ λίρας κονσόρτσιουμ καὶ ἐλευθέρας ἀγορᾶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνήκῃ εἰς τοὺς ἐμπόρους ἢ κατὰ ἕν μηδαμινὸν ποσοστὸν ἀλλὰ καὶ τοῦτο εἰς ὡρισμένας τινὰς περιπτώσεις. Διότι ἂς λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὸν μηχανισμὸν τῆς πωλήσεως τῆς σταφίδος εἰς τὴν Ἀγγλίαν λ.χ. Ἡ πρώτη ἀκριβὴς διατίμησις τῶν σταφίδων αὐτῶν γίνεται ἐπὶ τῶν πρώτων ἀποστολῶν τοῦ φθινοπώρου τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦσι τὴν γλῶσσαν, τὰ πριμαρόλια, ἐπὶ τῇ βάσει δὲ αὐτῶν διατιμᾶται καὶ ἡ σταφὶς ἐν Ἑλλάδι, ἀφοῦ ληφθῇ φυσικὰ ὑπ’ ὄψιν τὸ κέρδος τοῦ ἐμπόρου καὶ τὰ ἄλλα ἔξοδα. Συνεπῶς ὁ ἔμπορος, ὁ ὁποῖος ἀγοράζει σταφίδα ἡ ὁποία ἔχει ὡρισμένην τιμὴν εἰς τὸ Λονδῖνον, τήν ἀγοράζει ἀπὸ τον παραγωγὸν ἐπὶ τῇ βάσει: τόσας λίρας δηλαδὴ τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσέπραττε εἰς τὸ Λονδῖνον ἐπὶ τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ ἐπίσημος διατίμησις τῆς λίρας, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου γίνεται ἡ συναλλαγὴ ἐν Ἑλλάδι ἀφαιρουμένου ἐμπορικοῦ κέρδους μεταφορᾶς, ἀσφαλίστρων καὶ φόρων καὶ τελῶν κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Δὲν πρέπει δηλαδὴ νὰ γεννᾶται ζήτημα ἀποζημιώσεως διὰ πλήρη διαφορὰν. Τώρα ὡς πρὸς τοὺς παραγωγούς ὀφείλω νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν, ἀφοῦ πιστεύω ὅσα διὰ τοὺς ἐμπόρους εἶπον, ὅτι εἰς οὐδεμίαν ἀποζημίωσιν δικαιοῦνται, παρὰ διὰ τὰς πραγματικὰς ζημίας τὰς ὁποίας δικαιοῦνται, νὰ εἰσπράξωσι καὶ δικαστικῶς ἀπὸ τὸ δημόσιον, ὅτι οἱ παραγωγοὶ ἰσχυριζόμενοι ὅτι αὐτοὶ δικαιοῦνται ἀποζημιώσεως δὲν εὑρίσκονται ἐν δικαίῳ ἢ μᾶλλον δὲν εἶναι ἀπόλυτον αὐτὸ, τὸ ὁποῖον λέγουν. Τὸ λέγω δὲ αὐτὸ διότι ἐγεννήθη ἤδη τὸ ζήτημα μεταξὺ τῶν παραγωγῶν καὶ καλὸν εἶναι νὰ τεθοῦν τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία εἶχε βαστάσει τὸ κονσόρτσιουμ ἐκινήθη ἀπὸ τὴν σκέψιν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα νὰ κρατηθοῦν αἱ τιμαὶ ὅλων τῶν προϊόντων καὶ ἐμπορευμάτων, δηλαδὴ τῶν ἀγαθῶν τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀνθρώπων, δηλαδὴ ὁ τιμάριθμος τῆς ἀκριβείας τῆς ζωῆς εἰς ὡρισμένον ἐπίπεδον. Καὶ δι’ αὐτὸ μεταξὺ τῶν ἄλλων εἴπομεν ὅτι ἐπέβαλε τὴν διατίμησιν τῆς λίρας. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα κατώρθωσα νὰ συγκεντρώσω ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προκύπτουν τὰ ἑξῆς: Ὅτι τῷ 1921 ἡ λίρα εἶχε κατὰ μέσον ὅρον 70 δραχ. ἡ δὲ ἀκρίβεια τῆς ζωῆς ἦτο 412. Παρεμπιπτόντως ἐπιτρέψατέ μοι νὰ διασαφηνίσω, ὅτι ἡ μὲν λίρα εἶχεν ἀρχίσει νὰ ἀνέρχηται ἀπὸ τοῦ 1919, ἀλλ’ ὁ τιμάριθμος εἶχε ἀρχίσει νὰ ὑποσκελίζῃ τὴν λίραν δηλαδὴ τὴν χρυσῆν ἤδη ἀπὸ τοῦ 15. Δι’ αὐτὸ βλέπομεν καὶ κάποιαν διαφορὰν μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ 1921. Ἄς λάβωμεν ἤδη τὸ 1922. Ἔχομεν τιμὴν λιανικῆς πωλήσεως 600, τιμὴν λίρας κατὰ μέσον ὅρον 166 λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ τελευταῖον τρίμηνον τοῦ 1922 ἦτο τιμὴ ἐλευθέρας ἀγορᾶς, δηλαδὴ ἀπέναντι τῆς λίρας, ἡ ὁποία εἶχε 70 εὑρισκόμεθα εἰς 2½ φορὲς σχεδὸν ὁ τιμάριθμος μόλις 50% εἶχεν ἀνέλθει. Τουτέστιν ἡ ἀκρίβεια τῆς ζωῆς οὔτε τὴν ἐπίσημον τιμὴν τῆς λίρας δὲν εἶχεν ἀκολουθήσῃ, ὄχι τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ἡ ὁποία ἦτο καὶ πολὺ μεγαλυτέρα. Τὸ 1923 κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον ἔχομεν λίραν κατὰ μέσον ὅρον 400 δηλαδὴ 6 φορὲς περίπου τὴν λίραν τοῦ 1921, τὸ ἄλλο ἑξάμηνον τοῦ 1923 τιμάριθμος τῆς ζωῆς 1286 δηλαδὴ 3 φορὲς καὶ κάτι τόν τιμάριθμον τοῦ 1921. Ἡ διαφορὰ εἶναι κολοσιαῖα καὶ οἱ παραγωγοὶ δὲν πρέπει νὰ ζητοῦν λογικῶς σκεπτόμενοι διαφοράν, διότι τὸ ἐπίπεδον τῆς ζωῆς εἶχε παραμείνει δι’ ὅλους λίαν χαμηλὸν, ἐνῷ ἄν ἡ λίρα ἦτο ἐλευθέρα ἐκεῖνα τὰ προϊόντα καὶ τὰ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἠγόραζον αὐτοὶ διὰ τὰς ἀνάγκας των θὰ ἦσαν κατὰ πολὺ ἀκριβώτερα καὶ συνεπῶς πάλιν οὐδὲν πλέον θὰ ἀπεκόμιζον. Μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἀνωτέρω ζητήματος ἡ ἐπιτροπὴ εὑρῆκεν ὅτι θὰ ἦτο σκοπιμότερον νὰ ἐξαντλῇ τὰ διάφορα θέματα κατὰ τὴν λεπτομερειακὴν ἐξέτασιν τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου. Τοῦτο βεβαίως ἀπετέλεσε καὶ τὴν ἐκδήλωσιν τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀνεγνώρισε τουτέστιν τὴν τιθεμένην ὑπ’ αὐτοῦ βάσιν ὡς πρὸς τε τὴν ἔννοιαν καὶ τὴν ἔκτασιν τῶν ἐκκρεμουσῶν διαφορῶν τε καὶ τὸν διακανονισμὸν αὐτῶν. Εἰσέρχομαι συνεπῶς ἤδη εἰς τὰς τροποποιήσεις τῆς ἐπιτροπῆς. Εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει ὅπως εἰσαχθῇ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ λαβόντες συμφώνως τῷ Ἐκτελεστικῷ διατάγματι τοῦ νόμου 3260 τὰ 29 ἑκατομ. νὰ τὰ ἐπιστρέψουν. Ὁ δικαιολογητικὸς λόγος τῆς τροπολογίας ταύτης εὕρηται ἐν τῷ πνεύματι τῆς ἰσότητος καὶ τῆς δικαιοσύνης ὑπὸ τοῦ ὁποίου ὀφείλει νὰ ἐμφορῆται ὁ νομοθέτης κατὰ τὴν ρύθμισιν ὑποθέσεων τῆς αὐτῆς φύσεως. Ἐφ’ ὅσον τουτέστιν εἰς οὐδένα ἀνεγνωρίζετο δικαίωμα ἀποζημιώσεως δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ τὰς κρατήσωσι καὶ οἱ ἤδη δι’ ἀκύρου διατάγματος λαβόντες τοιαύτας. Μέλη τινὰ τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ μειοψηφία, προέβαλον τὴν γνώμην ὅπως ζητηθῇ ἡ ἐπιστροφὴ τῶν ἀποζημιώσεων καὶ ἀπὸ τοὺς Κρήτας, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον περίπου 13 ἑκατομμύρια. Ἡ πλειοψηφία ἀντετάχθη εἰς τοῦτο, ὑποστηρίζουσα ὅτι οἱ Κρῆτες τὰ ἔλαβον μὲν δυνάμει νομοθετικοῦ διατάγματος τῆς Ἐπαναστάσεως, ἀλλὰ τὸ νομοθετικὸν τοῦτο διάταγμα ἔτυχε μεταγενεστέρας κυρώσεως διὰ νόμου καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητηθῇ ἐπιστροφή, ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἔλαβον οἱ δικαιοῦχοι διὰ νόμου, ἐνῷ ἄλλως ἔχει τὸ πρᾶγμα διὰ τοὺς κατὰ τὸν νόμον 3250 λαβόντας, ὧν ἡ ὑπόθεσις εἶναι ἐκκρεμὴς ἐφ’ ὅσον ἔχουν εἰς χεῖρας τῶν αὐτὴν τὴν στιγμὴν χρήματα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον δυνάμει ἀκύρου διατάγματος. Σημειῶ ἐπιπροσθέτως ὅτι εἶχε τὸ δικαίωμα μέχρι τέλους τοῦ 1929 ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τὰ εἰσπράξῃ, καὶ ὡς ἀχρεώστητα συνεπῶς δὲν ἀποκλείεται νὰ τεθῇ ἡ διάταξις τοῦ νὰ ἐπιστραφοῦν τὰ χρήματα. Ἐννοεῖται ὅτι αὐτὴ ἡ διάταξις ἐγένετο δεκτὴ ἀπὸ τὴν παμψηφίαν σχεδὸν τῆς ἐπιτροπῆς. Ἡ ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς διατάξεως ταύτης ὡρμήθη ἀπὸ λόγους ἠθικῆς καὶ λόγους ἰσότητος, ὥστε ὅλοι οἱ σήμερον κρινόμενοι κατ’ ἴσον τρόπον ἀπέναντι τοῦ δημοσίου νὰ κριθῶσιν. Ἀπὸ ἀπόψεως ὅμως οὐσίας πρέπει νὰ προσθέσω ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν θὰ εἶχε κανὲν πρακτικὸν ἀποτέλεσμα, διότι ἀπὸ τοὺς λαβόντας τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὰ 29 ἑκατομ. τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν δυνάμει τοῦ διατάγματος τὰ 22½ ἑκατομ. τὰ 7)4 τοῦ ὅλου ποσοῦ ἔλαβον ἕξ καὶ μόνον ἔμποροι τινὲς τῶν ὁποίων ἐπιτρέψατέ μοι νὰ τοὺς κατονομάσω σήμερον δὲν ἔχουσι περιουσίαν, α) πρῶτος 4 ἑκατομ. δρχ. ὁ Γεώργιος Μιχαλακέας ὁ ὁποῖος εἶναι σήμερον ὑπάλληλος τοῦ Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ μισθοδοτούμενος μηνιαίως 2) ὁ Τσεκούρας Δημ. καφφετζῆς εἰς γωνίαν Ἀκαδημίας–Προαστείου. 3) Οἱ υἱοὶ Μπίσμπα ἐκ τούτων ὁ πρῶτος ἀπέθανεν. Οἱ δὲ δύο ἄλλοι ἐπτώχευσαν. Ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν εἶναι ὑπάλληλος εἰς μεσιτικὸν γραφεῖον. 4) Ὁ Μεσηνέζης Λέων 5.000.000 σήμερον εὑρισκόμενος ἄνευ οὐδεμιᾶς περιουσίας. Συνεπῶς τὰ 22½ ἑκατ. ἂν τεθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ὁμολογῶ ἐψήφισα διὰ λόγους ἰσότητος ἠθικῆς, δὲν θὰ ἔχῃ ἀποτέλεσμα διὰ τὸ δημόσιον ταμεῖον. Ἑπομένως ἡ Βουλὴ ἂς κρίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων αὐτῶν καὶ ἂς ἀποφασίσῃ.

§251Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Γιατὶ δηλαδὴ ἡ ἐπιτροπή, φρονεῖ ὅτι πρέπει νὰ βάλωμε διάταξιν εἰς τὸν νόμον ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας θὰ ὑποχρεοῦνται αὐτοὶ νὰ ἐπιστρέψουν τὰ ληφθέντα χρήματα; Ἄν δὲν βάλωμε τὴν διάταξιν αὐτὴν δὲν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ ἐπιστρέψουν, ἀφοῦ κακῶς τὰ ἐπῆραν;

§252Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἐὰν κακῶς τὰ ἐπῆραν καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τά ζητήσῃ.

§253Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἠμπορεῖ τὸ Κράτος διοικητικῶς, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων νὰ τὰ πάρῃ.

§254Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἰδοὺ τί συμβαίνει, ἐὰν πρόκειται ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀνάληψιν αὐτῶν τῶν χρημάτων, δὲν ὑποθέτω κανεὶς ἐξ ἡμῶν νὰ ἤθελε νὰ ἐπιδράσῃ ἀπέναντι τῶν προσώπων αὐτῶν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι σωστὸν νὰ βάλωμε διάταξιν εἰς τὸν νόμον.

§255Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἀμφισβητεῖται, ἂν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δικαιοῦται νὰ τὰ εἰσπράξῃ, διὰ τοῦ νόμου περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων ἢ δι’ ἀγωγῆς.

§256Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δι’ ἀγωγῆς εἶναι ὀρθόν.

§257Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ κατ’ ἄλλον τρόπον.

§258Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐξ αὐτῶν ἤχθη, εἰς τὴν ἀκροτελεύτειον διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὸν νόμον περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων εἰσπράττει ὅλας τὰς ἐκκαθαριζομένας ὀφειλὰς κατὰ τὸ κονσόρτσιουμ. Ἐὰν ὅμως νομίζετε, ὅτι τὸ ὀρθότερον θὰ ἦτο τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον ἄλλωστε καὶ ἐξέδωσε αὐτὸ τὸ ἄκυρον διάταγμα καὶ διὰ τοῦτο ἔχει μίαν εὐθύνην ἐξ αὐτῆς τῆς πράξεως, ἐὰν νομίζετε, ὅτι πρέπει διὰ τῶν δικαστηρίων νὰ εἰσπραχθῇ τὸ ποσὸν αὐτό, δὲν ὑπάρχει τουλάχιστον ἀπὸ ἐμὲ κἀμμία ἀντίρρησις, διότι τοῦτο τὸ θεωρῶ ἄνευ οὐσιαστικῆς σημασίας. Τὸ δεύτερον, ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐγεννήθη εἶναι τὸ ζήτημα τῆς παραγραφῆς. Ὑπάρχει ἐν τῷ νομοσχεδίῳ διάταξις ἐν ἄρθρῳ 2ῳ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ δικαιούμενοι δύνανται νὰ ζητήσωσι τὴν ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐπιστρεπτέαν καταβολήν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει παραγραφῆ—κατὰ τοὺς γενικοὺς κανόνας τῆς κειμένης νομοθεσίας—ἡ ἀπαίτησίς των. Τὴν διάταξιν ταύτην ἡ ἐπιτροπὴ ἀπέρριψεν, ἐζήτησε δὲ τὴν διαγραφὴν ἔχουσα τὴν ἀντίληψιν, ὅτι τὸ δημόσιον ὑπέχει ἠθικὴν εὐθύνην τῶν παρελκύσεων τῆς ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος, ἄλλοτε μὲν διὰ τῆς ἐκδόσεως ἀκύρου διατάγματος καὶ ἄλλοτε δι’ ὑποσχέσεων πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους, οἱ ὁποῖοι ἢ δὲν ἤγειρον τακτικὰς ἀγωγὰς ἢ ἤγειρον τοιαύτας λίαν ἀργά· τουτέστιν ἐκπροθέσμως. Ἡ ἐπιτροπὴ ὑπεστήριξε τὴν ἄποψίν της ταύτην μὴ ἀποδεχθεῖσα οὐδὲ τὴν συμβιβαστικήν, οὕτως εἰπεῖν, πρότασίν μου καθ’ ἣν νὰ παραμείνῃ μὲν ἡ διάταξις τῆς παραγραφῆς, ἀλλὰ νὰ προστεθῇ δευτέρα διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ θεωρηθοῦν, παραγεγραμμέναι ἀπαιτήσεις, αἱ ὁποῖαι ὁπωσδήποτε ἀποδεδειγμένως προκύπτει, ὅτι ἠσκήθησαν ἐκπροθέσμως δι’ ἐγγράφων ἁπλῶν καὶ δι’ αἰτήσεων πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, ὄχι δὲ δι’ ἀγωγῆς. Ἐθεώρησεν, ὅτι δὲν ἦτο ὀρθὸν καὶ ἠθικὸν ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος προτίθεται σήμερον νὰ ἐκκαθαρίσῃ μίαν κατὰ μέγα μέρος ὑπαιτιότητί του ἐκκρεμοῦσαν κατάστασιν πραγμάτων ν’ ἀποκλείσῃ διὰ λόγους καθαρῶς τυπικοὺς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών του. Ἡ ἐπιτροπὴ γενικῶς εἶχε τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἡ παρέλκυσις τῆς ρυθμίσεως τούτου ὀφείλεται κατὰ μέγιστον μέρος εἰς τὸ Κράτος. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τούτου, τὸ ζήτημα αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, ἂν ὑπάρχῃ ἢ δὲν ὑπάρχει παραγραφὴ σχολιάζεται ἀκόμη, διότι ὑπάρχουν νομικοὶ σοβαρότατοι, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν, ὅτι ἀπὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου 3260 καταργεῖται ἡ παραγραφή, διότι ἔρχεται τὸ δημόσιον καὶ ἀναγνωρίζει ὀφειλάς του πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἡ Βουλὴ δὲν γνωρίζω τὶ θὰ ἀποφασίσῃ περὶ τῆς παραγραφῆς. Τὸ ζήτημα εἶναι ἀρκετὰ σοβαρὸν καὶ συζητήσιμον ἀναφέρω ἐνταῦθα ὅμως, καὶ ἐν συσχετίσει πρὸς αὐτὸ καὶ τὸ ζήτημα τοῦ ἁρμοδίου δικαστηρίου κατὰ παρατήρησιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει Ἐφετεῖον. Ὑπάρχει μία πρότασις συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ καταργηθῇ ἡ διαδικασία ἐνώπιον τοῦ Ἐφετείου καὶ νὰ παραπέμπωνται οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἰς τὰ δικαστήρια τὰ ἁρμόδια. Τὰ ἁρμόδια δὲ δικαστήρια θὰ εἶναι τὸ Πρωτοδικεῖον. Πρωτοδικεῖα δὲ ὑπάρχουν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§259Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Τὸ δημόσιον δωσιδικεῖ ἐνώπιον τῆς πρωτευούσης.

§260Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Δὲν τὸ ἀναφέρω ὡς γνώμην ἰδικήν μου, ἀλλὰ ὡς γνώμην τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου, ἡ ὁποία δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι θὰ συνεζήτησε τὸ ζήτημα μὲ τὸν ἁρμόδιον νομικὸν σύμβουλον καὶ ὑποστηρίζω ἀκριβῶς τὸ ἑνιαῖον τοῦ δικαστηρίου, νὰ ὑπάρχῃ δηλαδὴ ἓν καὶ μόνον δικαστήριον, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξουν διάφοραι γνῶμαι, ὡς πρὸς τὸ μέρος τὸ ἀφορῶν τὴν παραγραφὴν καὶ διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν μέχρι τοῦ Ἀρείου Πάγου. Καὶ ἤδη ἔρχομαι εἰς τὰ ἀφορῶντα τὸ δικαστήριον, τὸ ὁποῖον πρόκειται, νὰ δικάσῃ τὰς ὑποθέσεις ταύτας. Τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ Ἐφετεῖον, δηλαδὴ τὸ Ἐφετεῖον συγκεκριμένως τῶν Ἀθηνῶν. Ἡ ἐπιτροπὴ συνεζήτησεν ἐν πρώτοις τὸ ζήτημα τῆς συνθέσεως τοῦ δικαστηρίου, εὑρέθη δὲ καὶ πρό τινων παραπόνων τῶν ἐνδιαφερομένων, οἱ ὁποῖοι ἐθεώρησαν ἑαυτοὺς ἀδικουμένους ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ὑπόκεινται εἰς τὴν διαδικασίαν εἰς τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθησαν καὶ οἱ ἄλλοι οἱ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 3260 ἀποζημιωθέντες. Ὑπῆρξαν μέλη τῆς Κυινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὰ ὁποῖα ὑπεστήριξαν νὰ ἐπανέλθῃ τὸ ζήτημα εἰς τήν ἐπιτροπὴν τοῦ συναλλάγματος, ἕτερα ὑπεστήριξαν ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον, νὰ παραπεμφθοῦν αἱ ὑποθέσεις αὗται εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια. Ὑπῆρξαν ὅμως καὶ οἱ ταχθέντες ὑπὲρ τῆς μέσης λύσεως τοῦ νομοσχεδίου. Μετὰ μακρὰν συζήτησιν ἡ ἐπιτροπὴ ἐν τέλει ἀπεφάσισε νὰ καταστήσῃ ἁρμόδιον ἕν διαιτητικὸν δικαστήριον, τὸ ὁποῖον διὰ νὰ ἔχῃ ὅλα τὰ ἐχέγγυα τῆς ἀκριβοδικαίας ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης, θὰ ἀποτελεσθῇ μὲν κατὰ πλειοψηφίαν ἀπὸ Ἐφέτας, τουτέστιν τρεῖς Ἐφέτας, θὰ μετάσχουν δὲ τῆς συνθέσεως αὐτοῦ ὡς μέλη δύο ἀνώτατοι ὑπάλληλοι, τουτέστιν εἷς διευθυντὴς τοῦ Λογιστηρίου καὶ εἷς διευθυντὴς ἢ τῆς Ἐκδοτικῆς ἢ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὅπως λόγῳ τῆς εἰδικότητός των συντελέσουν ὥστε ν’ ἀπονεμηθῇ καὶ ταχύτερον ἡ δικαιοσύνη καὶ οὐσιαστικώτερον, δεδομένου ὅτι οἱ Ἐφέται μόνον δὲν θὰ εἶναι ἀρκετὰ πεπειραμένοι διὰ τὴν ταχεῖαν διεκπεραίωσιν ὑποθέσεων αὐτοῦ τοῦ εἴδους, ἐκκαθαρίσεων ἐχουσῶν σχέσιν μὲ συνάλλαγμα κλπ. Αὐτοὶ οἱ λόγοι ὤθησαν τὴν ἐπιτροπὴν εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Ἐφ’ ὅσον συνεπῶς ἀπεδέχθη τὴν πρότασιν αὐτὴν τοῦ διοικητικοῦ δικαστηρίου ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ παραθέσῃ καὶ διάταξιν ὡς πρὸς τὸν ὀργανισμὸν τοῦ δικαστηρίου, ὥστε ν’ ἀποτελέσῃ πραγματικὸν δικαστήριον.

§261ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν δικάζει τὸ δικαστήριον τελεσιδίκως.

§262Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Πρὸς μεγαλυτέραν ἀσφάλειαν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀναίρεσις εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ὡς πρὸς τὰ ἀποδεικτικὰ μέσα τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον ἔθεσε τοὺς ἑξῆς περιορισμούς. «Ὀφείλουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ προσαγάγουν ἕνα πιστοποιητικὸν τελωνειακῆς ἀρχῆς.... (ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπιτροπὴ συνεπείᾳ, παραπόνων τῶν ἐνδιαφερομένων, ὅτι δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ληφθῇ τὸ πιστοποιητικὸν ὑπὸ ἐδάφιον γʹ δηλαδὴ τῶν ἐκκαθαρίσεων πωλήσεως τοῦ ἐξαχθέντος ὡς ἄνω προϊόντος ὑπογραφόμενον καὶ ἐπιβεβαιούμενον ἐνόρκως ὑπὸ τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἀνταποκριτῶν τοῦ ἐξαγωγέως Τραπεζιτικῶν ἱδρυμάτων παραγγελιοδόχων ἢ μεσιτῶν, ἐπικυρούμενον δι’ ἅμα καὶ παρὰ τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου τοῦ τόπου τῆς πωλήσεως καὶ τῶν ἐκεῖ Ἑλληνικῶν Προξενικῶν Ἀρχῶν, ἐξήτασεν ταῦτα ἐπισταμένως καὶ παρεδέχθη, ὅτι δὲν εἶναι ἀπίθανον πλεῖστοι τῶν δικαιούχων νὰ μὴν εἶχον μονίμους ἀνταποκριτὰς ἢ λόγῳ τοῦ χρόνου ὁ ὁποῖος παρῆλθεν, ἐνδεχόμενον αὐτοὶ ν’ ἀπέθανον ἢ νὰ ἤλλαξαν ἐπάγγελμα κλπ. καὶ παρεδέχθη νὰ τεθῇ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀπαιτήσεων μικρεμπόρων μέχρι 50 χιλ. δρχ. αὐτοὶ νὰ μὴ ὑποχρεοῦνται νὰ φέρουν τὸ ὑπὸ στοιχεῖον γʹ πιστοποιητικόν, ἀλλὰ νὰ φέρουν τὰ ἐμπορικά των βιβλία ἢ ἂν δὲν ἔχουν τοιαῦτα βιβλία νομίμως κρατούμενα φυσικά, νὰ φέρουν τὰς ἐκκαθαρίσεις των, ἢ ἂν δὲν ἔχουν δικάς των τῆς Τραπέζης των, ἀλλὰ πάντως συνοδευομένας ὑπὸ τῆς ἀλληλογραφίας των ὥστε νὰ συμπίπτῃ ἡ ἐκκαθάρισις μὲ τὴν πραγματικήν των ἀλληλογραφίαν. Αὐτὰ δὲ μόνον διὰ τὰ ποσὰ κάτω τῶν 50 χιλ. δραχ. τὰ ὁποῖα ἡ ἐπιτροπὴ ἀπήλλαξεν ἀπὸ τέλη χαρτοσήμου κλπ. ὥστε ἡ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου παρεχομένη εὐκαιρία ρυθμίσεως τῶν διαφορῶν των νὰ μὴ παραμείνῃ δῶρον ἄδωρον δοθέντος ὅτι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν θὰ ἠναγκάζοντο νὰ πληρώσουν ὑπέρογκα δικαστικὰ τέλη. Ἐκ παραλλήλου τοὺς ἔδωκε τὸ δικαίωμα νὰ παρίστανται χωρὶς δικηγόρον διότι οἱ δικηγόροι εἰς τοιαύτας περιπτώσεις ἐν γένει λαμβάνουν περισσότερα τοῦ θεμιτοῦ.

§263Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Διὰ τοὺς ἄλλους ἡ ἐπιτροπή, τὰ ἐχέγγυα εὑρῆκεν ἐπαρκῆ; Δηλαδὴ εὑρίσκει ὅτι εἶναι ἐπαρκὲς τὸ πιστοποιητικὸν τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ ἐξαγωγέως;

§264Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κεκυρωμένον ἀπὸ τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ ἐπιτροπὴ οὐδὲν μέτρον παρέλειψε νὰ λάβῃ ὥστε νὰ ἐμποδίσῃ νὰ προκληθῇ καμμία κατάχρησις. Καὶ τώρα ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἄρθρου 5, ἐρχόμεθα εἰς ἕν ἄλλο σημεῖον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ὄχι πλέον τὰς ὀφειλὰς τοῦ Δημοσίου, πρὸς τοὺς ἐμπόρους, ἀλλ’ ἀφορᾷ τὰς ὀφειλὰς τῶν ἐμπόρων πρὸς τὸ Δημόσιον.

§265Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τῶν ἐξαγωγέων.

§266Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Μάλιστα. Δηλαδὴ κατ’ ἀρχὴν ὁ νόμος 2612 ἐπέτρεψε τὴν ἐξαγωγὴν προϊόντων οὐχὶ κατόπιν καταβολῆς τοῦ ἀντιστοίχου συναλλάγματος, ἀλλ’ ἐπὶ χρηματικῇ ἢ τραπεζιτικῇ ἐγγυήσει, δι’ ὡρισμένα δὲ εἴδη προϊόντων ὅπως αἱ ὀπῶραι, καὶ δι’ ἁπλῆς προσωπικῆς ἐγγυήσεως. Ἡ διάταξις αὕτη τῆς προσωπικῆς ἐγγυήσεως δὲν ἐνθυμοῦμαι διὰ τίνος ἀκριβῶς νομοθετικοῦ διατάγματος ἐπεξετάθη κατόπιν καὶ δι’ ὅλα τὰ λοιπὰ προϊόντα. Οἱ ἐξαγωγεῖς τῶν οὕτω ἐπὶ ἐγγυήσει ἐξαχθέντων ἐμπορευμάτων εὑρίσκονται σήμερον ἀτακτοποίητοι καὶ ἀνεκκαθάριστοι ἔναντι τοῦ Δημοσίου. Ἐννοεῖται ὅτι ἀπὸ ὡρισμένης ἐποχῆς, ἂν δὲν ἀπατῶμαι ἀπὸ τοῦ 1922 καὶ ἐντεῦθεν, ὅλα τὰ νομοθετικὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἐξεδίδοντο, εἶχον ὁμοιότυπον διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐντὸς 15 ἡμερῶν οἱ ἐξαγωγεῖς οὗτοι, ὀφείλουν νὰ προσαγάγουν τὸ συνάλλαγμά των κλπ. Τοῦτο ἐπαναλαμβάνεται εἰς ἑκάστην ἔκδοσιν τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος. Ἀλλ’ οὗτοι δὲν γνωρίζω πόθεν ἐλαυνόμενοι δὲν ἐτακτοποιοῦντο· σήμερον δ’ εὑρισκόμεθα, φυσικά, καὶ πρὸ τῶν προσώπων αὐτῶν διὰ τὰ ὁποῖα ἐξεδόθη τὸ τελευταῖον νομοθετικὸν διάταγμα τῆς 14 Νοεμβρίου 1923, τὸ ὁποῖον τοὺς ἀπήλλαξε μεν τῆς καταβολῆς τοῦ ἀντιστοίχου συναλλάγματος εἰς τὸ δημόσιον ἀφοῦ τότε εἶχεν ἤδη καταλυθῆ, ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου ἡ ὑποχρέωσις αὐτή, τοὺς ὑπεχρέωσε ὅμως νὰ πληρώσουν 20% διὰ τὴν σταφίδα καὶ τὰ καπνὰ 10%. Τὸ ποσὸν τοῦτο ἦτο περίπου τὸ ποσὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐζημιοῦντο, ἐὰν ὑπεχρεοῦντο νὰ παραχωρήσουν πρὸς τὸ δημόσιον τὸ συνάλλαγμα αὐτό. Τὶ ποσὸν οἱ ἐξαγωγεῖς οὗτοι ὀφείλουν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπολογίσωμεν οὐδὲ κατὰ προσέγγισιν. Μετέβην εἰς τὸ ὑπουργεῖον καὶ ἐξεφύλλισα μερικὰ φύλλα τῶν δώδεκα ὀγκωδῶν τόμων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐκεῖ καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι τὰ μόνα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀπομένουν ἀπὸ τὸ κονσόρτσιουμ, παραδοθέντα ἀπὸ τὴν Τράπεζαν εἰς τὴν ὁποίαν ἦσαν ἄνευ ἄλλων δικαιολογητικῶν, ἀλλ’ οἱ τόκοι οὗτοι δὲν ἀφήνουν εἰς τὸν ἐρευνῶντα αὐτοὺς νὰ ἐξακριβώσῃ, ἐὰν καὶ ποῖοι ἐξαγωγεῖς ἔχουν ἐκκαθαρίσῃ ἢ ὄχι. Καὶ ἐγὼ προσεπάθησα, ἀλλὰ δὲν τὸ κατώρθωσα. Ἐξ ἑνὸς ἐγγράφου τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ μιᾶς ἐκθέσεως, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθεῖ ἐπὶ Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως ἢ Συνασπισμοῦ λαμβάνω τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο ἀνέρχεται περίπου εἰς 600 000 λίρας. Ἐννοεῖται ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος τοῦ 1923 δὲν ὀφείλουν τὰς 600.000 λίρας, ἀλλ’ ὀφείλουν οἱ μὲν 20% ἐπ’ αὐτῶν, οἱ δὲ 10%. Τινές, ἴσως ἐλαυνόμενοι ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὸν πνεῦμα κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὑπεστήριξαν ὅτι πρόκειται περὶ 600.000 λιρῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀκριβές Ὀφείλουν μόνον τὸ ἐκ διατάγματος τοῦ 1923 ἀφ’ ὅτου δὲν ἐτακτοποιήθησαν, ποσοστόν. Ἐπὶ τριῶν περιπτώσεων, ἃς μοὶ ἀνέφερεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία καθ’ ἃ ἔγεινεν ἔλεγχος τσὲκ ἐνομίζετο ὅτι εἶχεν ἐξ αὐτῶν λαμβάνειν τὸ Δημόσιον περὶ τὰς 50.000 λίρας ἐνῷ εὑρέθη ὅτι εἶναι σχεδὸν ἴσον τῷ μηδενί. Σημειωτέον δὲ, ὅτι εἰς 600.000 λίρας εἶναι καὶ 240.000 τοῦ γνωστοῦ ἐξαγωγέως Σολάρι, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε καὶ λαθρέμπορος. Ἤδη θὰ σᾶς ἐκθέσω ἓν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐτέθη εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ περιουσίαν ἑνὸς ὡρισμένου ἐμπόρου ἐν Πάτραις. Οὗτος πρὸ 10ετίας κατηγγέλθη ὡς συνεταῖρος τοῦ Σολάρι καὶ ζητεῖ ἀπὸ αὐτὸν σήμερον τὸ Δημόσιον νὰ καταβάλῃ ἓν ὡρισμένον ποσὸν ἔναντι αὐτῆς τῆς ὀφειλῆς ἡ ὁποία εἶναι ἐξησφαλισμένη δι’ ὑποθηκῶν κατὰ τοῦ κ. Σολάρι. Ἐπὶ 10ετίαν δὲν γνωρίζω πῶς καὶ διατὶ τὸ Δημόσιον ἐνῷ εὑρίσκεται εἰς δικαστικὸν ἀγῶνα δὲν κατωρθώνει νὰ φέρῃ εἰς πέρας αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, Ἐπειδὴ τὸ ζήτημα εἶναι πάντως περίεργον μετέβην εἰς τὸ ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τὸν νομικὸν σύμβουλον. Οὗτος μοῦ εἶπεν ὅτι δὲν γνωρίζει τὸ ζήτημα, καὶ ἔχει τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδειχθῇ τι ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ ἐμπόρου καὶ ὅτι συνεπῶς καλὸν θὰ ἦτο νὰ ἐτίθετο ὁπωσδήποτε τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Μοῦ προσέθεσε δὲ ὅτι ἐπανελθὼν ἐκ Πατρῶν ἐπρότεινεν εἰς τὸ νομικὸν συμβούλιον νὰ τερματίσῃ τὴν ὑπόθεσιν ἐν ἀνάγκῃ προτείνων εἰς τὸν ἔμπορον αὐτὸν ἕνα συμβιβασμὸν, τὸν ὁποῖον ἀσφαλῶς ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς θὰ δεχθῇ ἀφοῦ ἐπὶ δεκαετίαν συρόμενος εἰς τὰ δικαστήρια χάνει πολὺ περισσότερα παρὰ ἐὰν καταβάλῃ ἓν ὡρισμένον ποσόν. Τὸ μόνον μέσον ἀποδείξεως καθ’ ὃ μᾶς ἐπληροφόρησεν ὁ κ. νομικὸς σύμβουλος ἀπομένουσιν οἱ μάρτυρες, ἀλλὰ μάρτυρες διὰ τὸ Δημόσιον δὲν θέλουν νὰ παρουσιασθῶσι. Διὰ τῶν ἀνωτέρω ἐπαναλαμβάνω τὰ ὅσα μοῦ εἶπεν ὁ κ. νομικὸς σύμβουλος. Ἐπειδὴ βεβαίως πρόκειται περὶ τόσον λεπτοῦ ζητήματος συνεζητήθη καὶ ἐντὸς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς παρόντων ὅλων σχεδὸν τῶν μελῶν αὐτῆς, ὥστε νὰ μὴ δοθῇ ἀφορμὴ ὅπως ἐν τῷ μέλλοντι γίνῃ λόγος, ὅτι ἐτέθη τοιαύτη διάταξις κρυφίως εἰς τὸν νόμον.

§267Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὁ νομικὸς σύμβουλος σᾶς δίδει τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ Δημόσιον δὲν μπορεῖ νὰ ἀποδείξῃ τὸν ἰσχυρισμόν του. Δὲν μένει τίποτε ἄλλο διὰ νὰ ρυθμισθῇ ἡ ὑπόθεσις προσηκόντως, δικαστικῶς καὶ ὄχι διὰ τῆς παρεμβολῆς τῆς ἐξουσίας, παρὰ νὰ ἐπιβληθῇ ὅρκος.

§268Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν ἤγαγον καὶ ἐγὼ ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἠρώτησα πρῶτος ἐγώ, διατὶ δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης ὁ εἰσαγγελεὺς νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς ἐκεῖ ἀντιπροσώπους τοῦ Δημοσίου....

§269Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὶ χρειάζονται αὐτά; Ὁ νομικὸς σύμβουλος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς ὑποθέσεως γνωματεύει ὅτι ἡμεῖς δὲν μποροῦμεν νὰ ἀποδείξωμεν τὴν σχέσιν τὴν ἑταιρικήν, διότι, ὅπως συνήθως συμβαίνει, τὸ δημόσιον μάρτυρας δὲν μπορεῖ νὰ πάῃ. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλούστατον καὶ ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, δὲν ἔχωμεν παρὰ νὰ ἐπιβάλωμεν ἕνα ὅρκον ἐπακτόν, καὶ αὐτὸς ἢ θὰ τὸν δώσῃ ἢ δὲν θὰ τὸν δώσῃ. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι προσῆκον εἰς τὴν Βουλὴν αὐτήν, ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς νὰ ἐρχώμεθα μὲ ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκκρεμοῦσιν ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων, καὶ νὰ τὰς λύωμεν διὰ μιᾶς διατάξεως.

§270Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Δὲν γνωρίζω ὅλας τὰς λεπτομερείας. Ἠρκέσθην μόνον εἰς τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ νομικοῦ συμβούλου, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέπτυξα νὰ τὰ κάμω γνωστὰ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ μπορέσῃ νὰ κρίνῃ κατὰ πόσον μπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ ἤδη εἰσέρχομαι εἰς ἕτερον θέμα. Ἡ Ἐπιτροπὴ προσέθεσε καὶ μίαν ἄλλην ἀκόμη διάταξιν, ἐν τέλει τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν ὁποίαν πᾶσαι αἱ ὀφειλαὶ πρὸς τὸ Δημόσιον εἰσπράττονται κατὰ τὸν νόμον περὶ εἰσπράξεως Δημοσίων Ἐσόδων. Ἡ αὐτὴ διάταξις ἀναφέρεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, διότι ὑπῆρχεν εἰς τὸν καταργούμενον νόμον 3260 καὶ συνεπῶς ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος οὗτος καταργεῖται, νομίζομεν ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ ἐπανάληψις τῆς διατάξεως αὐτῆς καὶ εἰς τὸν παρόντα νόμον. Καὶ ἔρχεται τὸ τελευταῖον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε ἐπαρκῶς τὴν Ἐπιτροπήν, τὸ λεγόμενον πρόσθετον ἄρθρον. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι δι’ ὑπομνημάτων καὶ διὰ προσωπικῶν ἐπισκέψεων αὐτῶν προσεπάθησαν νὰ πείσουν τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι ἀντὶ τῆς διαδικασίας αὐτῆς τῆς μακρᾶς ἡ ὁποία θὰ τοὺς ταλαιπωρήσῃ, θὰ ἦτο ὀρθότερον καὶ δικαιότερον ἀφοῦ προηγουμένως αὐτοὶ ἀναγνωρίσουν ὅτι μόνον ἐπὶ τῶν ἐπὶ ἔλαττον διαφορῶν δικαιοῦνται, δηλαδὴ νὰ ἀναγνωρίσουν τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, νὰ τοὺς δώσῃ τὸ δημόσιον 130.000.000 τὰ ὁποῖα αὐτοὶ νὰ δικαιοῦνται μεταξύ των—οἱ 141 δικαιοῦχοι ἐξαγωγεῖς. Ἀλλ’ ἐννοεῖται ὅτι ἡ πρότασις αὕτη τῶν ἐνδιαφερομένων ἀπερρίφθη παμψηφεὶ ἀπὸ τὴν ἐπιτροπήν. Ἡ πλειοψηφία ὅμως τῆς ἐπιτροπῆς προτείνει μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν τῶν ἀπόψεων αὐτῶν δι’ ἑνὸς ποσοῦ τοῦ ἡμίσεως ἐκείνου ποὺ ζητοῦν οἱ δικαιοῦχοι νὰ εἶναι δὲ ἡ σχετικὴ διάταξις δυνητική. Νὰ δίδῃ δηλαδὴ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἐξουσιοδότησιν νὰ κρίνῃ ἐκ τῆς διαδικασίας ἐὰν τὰ ποσὰ εἶναι ὑπέρογκα. Τότε τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον ν’ ἀποφασίσῃ νὰ δώσῃ αὐτὸ τὸ ποσὸν εἰς ὅλους ἀνεξελέγκτως ἐὰν δικαιοῦνται ἢ ὄχι. Ἐννοεῖται ὅτι ἐγὼ αὐτὴν τὴν ἄποψιν τὴν ἐπολέμησα. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐδέχθη αὐτὴν τὴν διάταξιν ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ εἶναι πολὺ μικρότερον τοῦ ποσοῦ ἐκείνου τοῦ ὁποίου θὰ δικαιωθοῦν αὐτοὶ εἴτε διὰ τοῦ δικαστηρίου, εἴτε δι’ οἱασδήποτε ἄλλης διαδικασίας. Ὁ κ. Εὐριπαῖος καὶ ἐγὼ ὑπεστηρίξαμεν τὴν ἄποψιν ὅτι, ἐὰν ἦτο ἀπαραίτητον νὰ τεθῇ ἀνώτατον ὅριον, τοῦτο ἔδει νὰ περιλάβῃ μόνον ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πράγματι δικαιοῦνται. Δηλαδὴ ἐννοῶ τὸ ἑξῆς: ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι τὸ δημόσιον ταμεῖον δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ ὅλα τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν διαδικασίαν αὐτὴν καὶ μόνον τότε ἀφοῦ προκύψῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ ἐξεύρωμεν πόσα, θὰ εἶναι τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ὑποχρεοῦται νὰ πληρώσῃ τὸ Δημόσιον, ὁπότε καὶ θὰ ὁρίσῃ ἀνώτατον ὅριον. Ἀλλὰ συγχρόνως ἐτονίσαμεν, ὅτι δὲν τὸ θεωροῦμεν δίκαιον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα διότι ἀφοῦ μίαν φορὰν τὸ Δικαστήριον ὁρίσῃ ὅτι οἱ τάδε δικαιοῦνται....

§271Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὸ δημόσιον δὲν ἔφθασεν ἀκόμη εἰς τὸ σημεῖον νὰ πτωχεύσῃ ὥστε νὰ μὴ εἰμπορῇ νὰ πληρώσῃ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιδικασθῇ. Ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ λάβουν πολὺ λιγώτερα ἀπ’ αὐτὸ ποὺ προτείνει ἡ ἐπιτροπή.

§272Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἔχω κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐγὼ τὴν ἀντίληψιν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς ὅτι τὰ ποσὰ αὐτὰ εἶναι πολὺ ὀλιγώτερα ἀπ’ ὅτι φαντάζεται ἡ πλειοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς. Ἐγὼ δὲν φαντάζομαι νὰ εἶναι οὔτε ποσοστὸν ἐκείνου τὸ ὁποῖον ζητοῦν καὶ δι’ αὐτὸ ὑπεστήριξα μετὰ πείσματος τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ ἐμειοψήφισα.

§273Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὅσοι εἶχον πραγματικὴν ζημίαν δὲν ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου 1922 καὶ τὸν Μάρτιον τοῦ 1923 ποὺ ἐσταμάτησε τὸ κρατικὸν συνάλλαγμα νὰ μὴ εἶχον καιρὸν νὰ ὑποβάλουν τὰς ἀξιώσεις των. Ἑπομένως εἶμαι πεπεισμένος ὅτι θὰ ἐκπλαγῆτε ἐὰν ἴδητε ὅτι μετά τινα χρόνον δὲν θὰ φθάσῃ οὔτε τὸ 1 ἑκατομμύριον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ πληρώσῃ τὸ δημόσιον.

§274Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἐπιφέρω ὡρισμένας τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι δὲν προέρχονται ἐκ τῆς ἐπιτροπῆς. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁμιλῶ ὡς εἰσηγητὴς τῆς ἐπιτροπῆς. Ὀφείλω δὲ νὰ προσθέσω καὶ τὸ ἑξῆς διὰ τοὺς συναδέλφους μου τῆς πλειοψηφίας ἐπὶ τοῦ τελευταίου ἐπιμάχου ζητήματος τῆς συμβιβαστικῆς λύσεως ὅτι ἀναγνωρίζω εἰς αὐτοὺς τὸ πραγματικὸν ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον ἔδειξαν διὰ τὸ δημόσιον καὶ ὅτι αὐτὴν τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν δὲν τὴν ὑπεστήριξαν διότι ὑπέστησαν τυχὸν πίεσιν, ἀλλὰ διότι εἶχον αὐτὴν τὴν πεποίθησιν.

§275Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὀφείλω καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ εἰργάσθη πολὺ καλὰ καὶ μᾶς διεφώτισε καὶ ὀφείλονται συγχαρητήρια εἰς αὐτήν.

§276Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς περαιτέρω συζητήσεως θὰ ἦτο καλὸν νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ποίας τροπολογίας δέχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ πῶς κατηρτίσθη τελειωτικῶς τὸ νομοσχέδιον. Πρῶτον παραιτούμεθα τοῦ εἰδικοῦ δικαστηρίου ἐφ’ ὅσον ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἠθέλησε νὰ τὸ δεχθῇ. Κατελήξαμεν εἰς τὴν δημιουργίαν τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ δικαστηρίου χάριν αὐτῶν τούτων τῶν δικαιουμένων διὰ νὰ μὴ τοὺς ταλαιπωροῦμεν μὲ ὅλους τοὺς βαθμοὺς τῆς διαδικασίας. Διὰ τοῦ ἄρθρου θεσπίζομεν ὅτι διὰ τὴν ἐκδίκασιν (ἀναγινώσκει). Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον σέβομαι ὅλους τοὺς βαθμοὺς τῆς δικαιοδοσίας. Τὸ δικαίωμα αὐτὸ ἄλλωστε ὑπῆρχε καὶ πρὸ τοῦ νόμου τούτου. Ἡμεῖς ζητοῦμεν νὰ κατοχυρώσωμεν τὸ δημόσιον διὰ τῆς ἀξιώσεως ὡρισμένων ἐγγράφων. Ἐκ τῶν ὑποδείξεων τῆς ἐπιτροπῆς δέχομαι τὴν διάταξιν. (ἀναγινώσκει). Ἐὰν ἀφήσωμεν τὰ πράγματα ὡς ἔχουν τότε εἰς τακτικὰ δικαστήρια θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσέρχωνται παντὸς εἴδους μάρτυρες προκειμένων περὶ περιπτώσεων κολοσσιαίων ζητημάτων. Διὰ τοῦτο ἀπεκλείσαμεν τοὺς μάρτυρας.

§277Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὅρκος ἐπιτρέπεται.

§278Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα.

§279Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὁ ὅρκος εἶναι φυσικὸν νὰ ἐπιτραπῇ, ὁ συμπληρωματικὸς ἢ ὁ ἀπαλλακτικός.

§280Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπίσης ἐδέχθην τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπαλλαγὴν παντὸς τέλους.... (ἀναγινώσκει).

§281Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι διὰ 50 χιλ, ἀλλὰ ἔγινε λάθος κατὰ τὴν διατύπωσιν.

§282Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). 50 χιλ. εἶναι 150 λίρες. Νομίζω ὅτι ἠμποροῦμε νὰ δεχθῶμεν 50 χιλ.

§283Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πρὸς ἐκτίμησιν τῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἐργασίαν αὐτῆς, τας δεχόμεθα.

§284Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Προκειμένου περὶ τῶν διαφορῶν τοῦ ἄρθ. 1 «ἀξιώσεις κάτω τοῦ ποσοῦ τῶν 50 χιλ....(ἀναγινώσκει). Λοιπὸν δι’ ἀπαιτήσεις κάτω τῶν 50 χιλ. δρχ. Διότι δύναται νὰ ὑπάρξουν ὅπως ξεύρετε καὶ ἐξαγωγεῖς κουκουλίων κλπ. Νομίζω ὅτι εἰμποροῦμε εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς ἀπαιτήσεις.....

§285ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ ἐφ’ ὅσον αἱ ἀξιώσεις των ἔχουν ὑποκύψει εἰς παραγραφήν....

§286Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ παραίτησιν ἀπὸ τῶν διατάξεων τῆς παραγραφῆς. Αἱ διατάξεις περὶ παραγραφῆς εἶναι ἰδίως ἀπαραίτητοι διὰ τὰς ἀπαιτήσεις κατὰ τοῦ δημοσίου, καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰς παραβαίνωμεν κάθε τόσο.

§287Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διὰ τὸ ἄρθ. 6 ἀναθέτομεν... (ἀναγινώσκει). Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν». Διότι μόνον τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν εἶναι ἱκανὸν νὰ ἐπιδιώξῃ νὰ τὰς ἐκκαθαρίσῃ. Διὰ νὰ ἐννοήσητε πόσον εἶναι δυσχερὴς δι’ ἄλλα ὑπουργεῖα ἐκτὸς τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἡ συλλογὴ στοιχείων ἀρκεῖ νὰ σᾶς δώσω ἀπαντήσεις ποὺ ἔλαβον ἐπὶ ἐρωτημάτων τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων ἐκ Ζακύνθου, Πατρῶν κλπ. Εἶχον ζητήσει τὰς διατιμήσεις τῶν ἐκτιμητικῶν ἐπιτροπῶν. Λοιπὸν ἀπηυθύνθησαν πρὸς ὅλα τὰ τελωνεῖα τῶν σταφιδικῶν μερῶν καὶ εἶχον τὰς ἑξῆς ἀπαντήσεις.... (ἀναγινώσκει) Λοιπὸν βλέπετε ὅτι εἶναι ἀδύνατον μόνον τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν.....

§288Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ πρῶτον ἔτος ἐξετιμήθησαν εἰς δραχμὰς καὶ τὸ δεύτερον ἔτος ἐξετιμήθησαν εἰς λίρας.

§289Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δηλῶ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἐκτὸς αὐτῶν τῶν τροπολογιῶν οὐδεμίαν ἄλλην θὰ δεχθῶ διὰ τὸ νομοσχέδιον.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Στεφανόπουλος.

§291Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου πρόκειται ὁριστικῶς νὰ καθορισθῇ ἡ ρύθμισις τῶν ὑποθέσεων ἡ ὁποία παραμένει ἐκκρεμὴς δυνάμει τοῦ περιφήμου νόμου περὶ κονσόρτσιουμ, ὁ ὁποῖος τοσάκις ἐπροκάλεσε θόρυβον ὅπως γνωρίζετε. Ἐλέχθη καὶ ἐπανελήφθη κατὰ κόρον ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἀποσκοπεῖ τὴν περιφρούρησιν τοῦ δημοσίου θησαυροῦ ἐνατίον διαφόρων σταφιδοπαραγωγῶν οἱ ὁποῖοι συνεισπίσθησαν ἵνα γεννήσουν αἰτήσεις ἀποζημιώσεων διὰ τὴν διαφορὰν τιμῆς τῆς λίρας, ἡ ὁποία παρεσχέθη διὰ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ ἀπὸ 12 Μαρτίου 1925 διατάγματος. Ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς εἶναι ὅμως ἀνακριβὴς καὶ ἀνυπόστατος, διότι καὶ ἄνευ τοῦ νομοσχεδίου τούτου οἱ ἐν λόγῳ ἔμποροι οὐδεμίαν ἀξίωσιν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐγείρουν πρὸς ἀποζημίωσιν παρ’ ὅλας τὰς ἀξιώσεις τὰς ὁποίας ἐγείρουν καὶ οὐδὲ λεπτὸν θὰ λάβουν ἀποζημίωσιν. Τοῦτο δὲν ὀφείλεται εἰς τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον, ἀλλὰ ὀφείλεται εἰς τὴν ἀπόφασιν 171 τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Δηλαδὴ κατόπιν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία λέγει ὅτι τὸ ἄρθρον 8 διὰ τοῦ ὁποίου ἐδόθη ἀποζημίωσις διὰ τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς τῆς λίρας, τὸ ἄρθρον τοῦτο εἶναι ἄκυρον ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ συνεπῶς οὐδεὶς δικαιοῦται νὰ λάβῃ ἀποζημίωσιν διὰ τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς τῆς λίρας. Ἑπομένως οἱ ἔμποροι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὰς αἰτήσεις τῶν ὁποίων τὸ ποσὸν ἔφθασε τὰ 3.700 ἑκατομμύρια λίρες, οἱ ἔμποροι αὐτοὶ οὐδὲ ὀβολοῦ δικαιοῦνται ἀποζημιώσεως κατόπιν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς. Συνεπῶς καὶ ἄνευ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ὁ Δημόσιος Θησαυρὸς ἦτο περιφρουρημένος διότι οὐδεὶς κίνδυνος ὑφίστατο κατόπιν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς. Ἀλλὰ ἐνῷ ἀπὸ τὰς ἀποφάσεις αὐτὰς δὲν περιφρουρεῖτο ὁ δημόσιος θησαυρὸς ἀφ’ ἑτέρου ἔρχεσθε καὶ δημιουργεῖτε μίαν τάξιν ἀνθρώπων, ἡ ὁποία ἔρχεται νὰ λάβῃ τὴν ἐπὶ ἔλαττον διαφορὰν συναλλάγματος, δηλαδὴ τοῦ ἐκχωρηθέντος καὶ πραγματοποιηθέντος ποσοῦ. Ἀλλά, κύριοι, ἐνῷ τὰ πράγματα ἔχουν τοιουτοτρόπως θεωρητικῶς, ἐν τῇ πράξει εἶναι ὅλως διαφορετικά. Καὶ δὲν εἶναι ἡ γνώμη ἡμῶν, εἶναι ἡ γνώμη τοῦ ἀμεσώτερον ἔχοντος ἔγκυρον γνώμην τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸ ὁποῖον διὰ τῆς ἀναφορᾶς του λέγει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Ὅπως ἐξάγεται ἐκ τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ, ὁ τρόπος τῆς ἀποζημιώσεως αὐτὸς θὰ καταλήξῃ εἰς ἀδικίας διὰ τοὺς ἀσθενεστέρους καὶ εἰς καταχρήσεις προφανῶς διὰ τοὺς ἰσχυροτέρους.

§292Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει σκοπὸν νὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ νὰ διεκδικήσουν αὐτὰ τὰ πράγματα. Σκοπὸν ἔχει νὰ κατοχυρώσῃ τὸ Δημόσιον ἐκ τῶν κινδύνων, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται καὶ ἡ ὀχύρωσις αὐτὴ γίνεται διὰ τοῦ καθορισμοῦ τῶν ἀποδεικτικῶν μέσων, τὰ ὁποῖα ἀποκλείουν τοὺς μάρτυρας. Δι’ αὐτὸ ἐὰν νομίζετε ὅτι τὰ μέτρα τὰ ἐξασφαλιστικὰ δὲν εἶναι ἐπαρκῆ εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τὸ δεχθῶμεν.

§293Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐὰν δὲν ἐγένετο αὐτὸ διέτρεχε κανένα κίνδυνον τὸ Δημόσιον;

§294Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κανένα. Ἀλλὰ θὰ ἐνεφανίζοντο εἰς τὰ δικαστήρια ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ εἶχον ἀποδεικτικά. Ἐνῷ διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὅταν τοὺς λέγαμεν πηγαίνετε νὰ πάρετε πιστοποιητικὰ πιθανὸν νὰ ἀνοιχθῇ μία ὁδὸς πρὸς τὴν Ἀγγλίαν ἀποτελουμένη ἐκ τοιούτων πιστοποιητικῶν.

§295Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐὰν δὲν κάμομεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον τότε τὶ θὰ γίνῃ;

§296Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ πᾶνε στὰ δικαστήρια.

§297Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ πᾶνε στὰ δικαστήρια, ἀλλὰ τοὺς λέγομεν σᾶς περιορίζομεν τὰ ἀποδεικτικὰ μέσα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§298Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν ἀντίληψιν ὅτι ὠθοῦμεν τὸν κόσμον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ ζητήσῃ διαφορὰν, τὸν ὠθοῦμεν νὰ ζητήσῃ ἀποζημίωσιν, φοβούμενος μήπως ἀνοίγονται οἱ κρουνοὶ καὶ διαρρεύσῃ τὸ χρῆμα τοῦ Δημοσίου εἰς τὰ θυλάκια τῶν ἐπιτηδείων.

§299Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐὰν δὲν ἐλαμβάνομεν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν ὁ κίνδυνος θὰ εἶναι μεγαλύτερος, διότι καὶ μάρτυρες γίνονται δεκτοί.

§300Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἰς αὐτὸ νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς κάνω μίαν παρατήρησιν. Εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν δὲν πρέπει μόνον νὰ ἐπιζητήσετε πῶς νὰ μὴ πραγματοποιηθῶσιν αἱ ὑπάρχουσαι ἀπαιτήσεις ἀλλὰ πῶς κατὰ τὸν μᾶλλον δικαιότερον τρόπον νὰ πραγματοποιηθῶσιν.

§301Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός).......

§302Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θέσητε ὡς βάσιν τὸ πῶς θὰ ἀποκλείσετε τὰ ἀποδεικτικά μου;

§303Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὰ ἐπικίνδυνα ἀποδεικτικὰ μέσα. Μὴ μᾶς ἐπικρίνετε ὡς ἐὰν ἐλέγαμεν εἰς τὸν κόσμον, «ἐλᾶτε νὰ πάρετε λεπτά». Αὐτὸ εἶπα μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν διότι ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου θέττομεν περιορισμούς.

§304Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἡμεῖς νομίζομεν τοὐναντίον ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν τίθενται περιορισμοὶ, ἀλλὰ ἀνοίγονται ὁδοὶ δι’ ἀποζημιώσεις.

§305Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει ἕνα σημεῖον, τὸ ὁποῖον εἰδικῶς ὀφείλομεν νὰ ἐξετάσωμεν καὶ νὰ ἄρωμεν τὰς ἐπ’ αὐτοῦ παρεξηγήσεις. Εἰς τὴν ἔκθεσιν τὴν αἰτιολογικὴν τοῦ νόμου 3260 τὸν ὁποῖον καλούμεθα νὰ τροποποιήσωμεν ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Ἐξηγῆται δηλαδὴ ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὑπάρχουν διττῆς φύσεως σχέσεις πρὸς ρύθμισιν: ἀφ’ ἑνὸς ὑποχρεώσεις τοῦ Κράτους ἔναντι ἰδιωτῶν καὶ ὀφειλαὶ πρὸς αὐτό. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι μία φορὰ ποὺ φθάνομεν εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν σχέσεων αὐτῶν νὰ μὴ τὰς ρυθμίσωμεν μονομερῶς, ἀλλὰ καὶ νὰ εὕρωμεν ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ὀφείλουν πρὸς τὸ Δημόσιον. Θὰ μὲ ἐρωτήσητε: ὑπάρχουν ὄντως ὀφειλέται πρὸς τὸ Δημόσιον; Κατὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπάρχουν τοιοῦτοι ὀφειλέται, καὶ θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ σχετικὸν μέρος τοῦ ἐγγράφου. «Εἰς τὴν περίπτωσιν.....». (ἀναγινώσκει).......

§306Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὶ ἔγγραφον εἶναι αὐτό!

§307Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§308Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πρός;

§309Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅπως ἐξάγεται ἐκ τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ ὑπάρχει μία κατηγορία σταφιδεμπόρων οἱ ὁποῖοι δὲν ἐξεκαθάρισαν τὰς ὑποχρεώσεις των ἔναντι τοῦ Δημοσίου.

§310ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τῶν ἐξαγωγέων πάσης φύσεως;

§311Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν περὶ τὰς 600.000 λίρας εἰς τὸ Δημόσιον τῶν ὁποίων δὲν κρίνεται σκόπιμος ἡ ἐπιστροφὴ πρῶτον μὲν δι’ ἕνα λόγον παραγραφῆς, δεύτερον, διότι ἐν τῷ μεταξὺ τὸ Δημόσιον εἶχε ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1925, ἵνα ἀποζημιώσῃ τοὺς ἐξαγωγεῖς μὲ τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς τῆς λίρας ἐλευθέρας ἀγορᾶς καὶ κονσόρτσιουμ.

§312Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ εἶναι διαβιβαστικὸν τοῦ ἐγγράφου ἑνὸς πολίτου ἀπὸ μίαν ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν σεῖς πρὸ ὀλίγου ἐθεωρήσατε ἁρμοδίαν, ἤτοι τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸ ὁποῖον λέγει: «Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, γιατὶ γυρεύετε αὐτὸ ποὺ σᾶς ὀφείλουν ἐνῷ εἰσηγήθητε νὰ ἐπιστραφοῦν καὶ τὰ χορηγηθέντα;»

§313Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄν στρέφεσθε ἐναντίον τῶν ὑπαλλήλων, τοὺς καλύπτετε διὰ τῆς ὑπογραφῆς σας. Ἡμεῖς τὸν ὑπουργὸν γνωρίζομεν.

§314Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τότε φέρετε ἐπερώτησιν.

§315Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μπορεῖτε νὰ καθορίσητε σεῖς τὸν τρόπον τῆς συζητήσεως. Ἐγὼ θέλω νὰ φθάσω εἰς τὸ συμπέρασμά μου.

§316Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μὰ ἔχετε τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον δύνασθε νὰ συζητήσητε.

§317Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλω δι’ αὐτοῦ νὰ φθάσω εἰς μίαν τροπολογίαν. Λοιπὸν σύμφωνα μὲ τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἡ ἐπιτροπὴ λέγει ὅτι ἡ ἐπιστροφὴ δὲν ἐπιβάλλεται καί δεύτερον ὅτι τὸ Κράτος ἔλαβε τὸ μέτρον τῆς ἀποζημιώσεως. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἡ ὑπόθεσις τὴν ὁποίαν κάμνει ἡ ὑπηρεσία εἶναι ὅλως αὐθαίρετος διότι λέγει ὅτι «δὲν εἶναι ἀπίθανον....» (ἀναγινώσκει). Δηλαδὴ ὑποθέτει αὐθαιρέτως ἡ ὑπηρεσία ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ εἶχαν ὑποβάλει τὰς αἰτήσεις ἀποζημιώσεως ἐκπροθέσμως, καὶ δὲν ἦσαν μεταξὺ τῶν ἐλαχίστων προνομιούχων οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὰς αἰτήσεις καὶ δὲν θὰ ἦσαν μεταξὺ τῆς μάζης τῶν πολλῶν οἱ ὁποῖοι ὅταν ἔλαβον γνῶσιν τοῦ διατάγματος ὑπέβαλον τὰς αἰτήσεις, ὅπως εἶναι καὶ ὁ οἶκος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ δὲν θὰ ἦσαν ὄντως δικαιολογημένοι διότι ἔπρεπε νὰ γνωρίζουν ὅτι ὑποβάλλονται διατάγματα περὶ ἀποζημιώσεως. Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι εἶναι ὅλως αὐθαίρετος ἡ ὑπόθεσις νὰ εἴπωμεν ὅτι αὐτοὶ δὲν ὑπέβαλον ἐγκαίρως αἰτήσεις, ὥστε συμψηφίζομεν τὰς διαφορὰς μαζὺ μὲ τὰς ἀπαιτήσεις των. Ἐπὶ πλέον τὸ νομοθετικὸν διάταγμα εἶναι σαφὲς «Οἱ μέχρι τῆς τάδε προθεσμίας ὑποβαλόντες αὐτοὶ δικαιοῦνται ἀποζημιώσεως». Ἐφ’ ὅσον οὗτοι δὲν ὑπέβαλον αἰτήσεις δὲν πρέπει νὰ τύχουν ἀποζημιώσεως καὶ κατὰ συνέπειαν ὀφείλουν εἰς τὸ ἀκέραιον τὰς 600 χιλ. λίρας.

§318Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ποία σχέσις ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ ἀκυρωθέντος ἄρθρου τοῦ διατάγματος καὶ τῆς ὑποχρεώσεως ἡ ὁποία ἐχώρησεν ἐκ τοῦ νόμου τὰ περὶ συνδικάτου; Διότι ἂν ἦτο ἔγκυρον τὸ ἄρθρον αὐτό, ποία σχέσις θὰ ὑπῆρχε διὰ τοὺς μὴ ἐκπληροῦντας τὰς νομίμους ὑποχρεώσεις των νὰ εἰσφέρουν εἰς τὸ δημόσιον κορβανᾶν; Ἐὰν τὸ διάταγμα ἦτο ἔγκυρον, θὰ ἔπαιρνον ἕνα ποσοστὸν ἐλάχιστον, τὸ ὁποῖον αὐτοὶ ὑπεχρεοῦντο νὰ ἐπιστρέψουν.

§319Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ἀραβαντινόν.

§320Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις;

§321Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἶναι σοβαρὸν νὰ ἐπικαλῆσθε τὸ ἔγγραφον, ἀφοῦ ἔχετε νομοσχέδιον. Νὰ πάρετε τὸ νομοσχέδιον καί ἂν τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου αὐτὸ κρίνεται εἰς τὸ διαβιβαστικὸν ἔγγραφον....

§322Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πολεμοῦμεν ὡρισμένας διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου.

§323Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ μᾶς ἐπικαλῆσθε τὸ διαβιβαστικὸν ἔγγραφον, ἀλλὰ νὰ μᾶς πῆτε διά τινα λόγον πρέπει νὰ κλείσωμεν τὴν θύραν κατὰ τῆς ἐπιδρομῆς.

§324Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὑποθέτω, ὅτι δὲν παρακολουθεῖται ὁ ἀγορεύων.

§325Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Τὶ θὰ ἐλέγατε ἄν ἐπρότεινα ἐγὼ νὰ περιληφθῇ διάταξις; Ἐπειδὴ ἐγεννήθη τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον γεννᾶτε ἤδη σεῖς, ὑπάρχει ἕνα χάσμα εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρξῃ ἐπιστροφὴ δηλωθέντος συναλλάγματος ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐδήλωσαν ὀλιγώτερον ἢ θὰ ξεκαθαρίσουν τὴν θέσιν των ἢ θὰ πληρώσουν καὶ αὐτοί.

§326Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ λέγω καὶ ἐγώ.

§327Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Διατυπώσατέ το εἰς τροπολογίαν.

§328Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὸ νόμον 3260 ὑπάρχουν σχετικαὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι διατηροῦνται, προτείνεται δὲ μόνον ἡ μείωσις των διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν μοῦ εἶπον, ὅτι ἀντὶ τοῦ συναλλάγματος ἔχει καθιερωθῆ ἡ πληρωμὴ ἑνὸς φόρου. Ἐδῶ πρέπει νὰ καθορίσωμεν καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα, διότι ὑπάρχει μία παρεξήγησις περὶ τὴν ἔννοιαν τοῦ συναλλάγματος. Τὶ εἶναι τὸ κονσόρτσιουμ; Ἕνα μονοπώλιον τῆς διαχειρίσεως τοῦ συναλλάγματος. Ὑποτίθεται, ὅτι τὸ συνδικάτον αὐτὸ θὰ ἐπλήρωνε τὴν τιμὴν τοῦ συναλλάγματος καί ἐφ’ ὅσον τὸ συνδικάτον ἔκαμε κατάχρησιν διὰ λόγους ὑπερτέρας πολιτικῆς, διότι τὸ Κράτος εὑρίσκετο παλαῖον ὑπὲρ βωμῶν καί ἑστιῶν, ἐδημιούργησε μίαν ἐλευθέραν ἀγοράν· ἑπομένως εἶχον ἕνα κέρδος ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διεύφευγον τὸν πόλεμον τοῦ κονσόρτσιουμ. Ὅτε ἐξέλειπε τὸ κονσόρτσιουμ καὶ ἐξῆλθε τὸ Κράτος ὡς ἀγοραστὴς τοῦ συναλλάγματος ἀφοῦ αὐτοὶ δὲν ὑφίσταντο τήν ζημίαν τὴν ὁποίαν θὰ ὑφίσταντο, ἀλλὰ ἐπώλουν εἰς ἐλευθέραν ἀγορὰν ἔβαλε μίαν φορολογίαν 20% καὶ ἄλλην 10% ὑπὸ τὸν τίτλον «συμβιβαστικὰ τέλη». Λοιπὸν λέγει ἡ ὑπηρεσία, ὅτι «τότε ἡ ἀγοραία τιμὴ τῆς λίρας εἶχε 240 δρχ. δὲν εἶναι δίκαιον τώρα ποὺ τὴν σταθεροποιήσαμεν εἰς 375 δρχ. νὰ μᾶς πάρουν τὸ ἴδιον ποσοστὸν» καὶ προτείνει τὸν διχασμόν τῶν 20 ἕως 10 καὶ τῶν 10 εἰς 5, ἀλλ’ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπήλειψε τὴν μείωσιν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶχε δίκαιον, προκειμένου περὶ ἑνὸς νόμου ἐξαιρετικοῦ ὅπως εἶναι τὸ κονσόρτσιουμ, καί ὅτε καὶ τούς ἐπισήμους φόρους τοῦ πολίτου ἐμειώσαμεν κατὰ 15%. Δὲν εἶναι δικαιολογημένον, τὸ λεγόμενον ἀπὸ τοῦ κόσμου, ὅτι ἐκεῖνος ὅστις ἔστειλεν ἕνα κυβώτιον σταφίδος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπὸ τὸ ὁποῖον εἰσπράττει 10– 20 λίρας νὰ τοῦ βάλουμε δασμοὺς 5. Ἡ σκέψις τῆς ὑπηρεσίας διετυπώθη εἰς τὸ νομοσχέδιον διὰ τῆς μειώσεως τοῦ ποσοστοῦ τῶν 20% εἰς 10% καί τῶν 10% εἰς 5%. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν τὸ ἐδέχθη ἀλλ’ ἡ Βουλὴ εἶναι ἐλευθέρα νὰ ἀκολουθήσῃ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὴν γνώμην ἢ τὴν γνώμην τῆς ὑπηρεσίας. Προσθέτω, ὅτι ὑπάρχει καὶ τροπολογία, ἡ ὁποία τείνει εἰς τὴν ἀπάλειψιν πάσης φορολογίας, εἰδικῶς δὲ διὰ τὸν καπνόν, διότι τί λέγει; Λέγει «τώρα εἰς τὴν κατάστασιν ποὺ εὑρίσκεται τὸ καπνεμπόριον ὅπου εἶναι νεκρὸν, θὰ τοὺς γυρέψετε φόρους τοῦ 1922–24 καὶ ἰδίᾳ τὸ 10% καὶ 20%;»

§329Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Αὐτὴ ἡ διαφορὰ προβλέπεται διὰ τοῦ νόμου 3260.

§330Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὶ ἀνακατεύομεν τὰ καπνά;

§331Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ νόμος προνοεῖ περὶ ἐξαγωγῶν πάσης φύσεως.

§332Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς ἐζητήσαμεν στοιχεῖα διὰ νὰ ἐξακριβώσωμεν ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν, καὶ μᾶς εἶπον, ὅτι εἶναι 11 βιβλία καὶ ὑπάρχει ἕνας ἐντεταλμένος ὑπάλληλος. Ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ ἐξακριβώσῃ ποῖοι εἶναι. Ἐφ’ ὅσον ὅταν εὕρουν ἕναν ὁ ὁποῖος χρωστάει 10 δρχ. τὸν σύρουν εἰς τὰς φυλακὰς, δὲν ἔπρεπε καὶ αὐτοὺς νὰ τοὺς ἀφήσωμεν. Ὁ σκοπός μας ἦτο αὐτός, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μᾶς εἶπε: διὰ ποῖον λόγον ζητεῖτε νὰ συσχετίσετε τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν; Ἡμεῖς ἐπὶ πλέον ἔχομεν καὶ ἕνα ἄλλον λόγον, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν διὰ μέσου τῶν ὀφειλῶν αὐτῶν νὰ πληρωθοῦν οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμός. Ἐὰν ὑπάρξῃ μία διαφορὰ ἐνεργητικὴ ἐν προκειμένῳ καὶ μείνῃ ὑπόλοιπον, νὰ προικισθῇ ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς εἰς τρόπον ὥστε μεθαύριον, ὅταν θὰ δώσῃ τὰς ἀποζημιώσεις εἰς τοὺς χαλαζοπλήκτους, νὰ εὑρεθῇ εἰς θέσιν νά ἀντεπεξέλθῃ μὲ μίαν ἀποζημίωσιν λογικωτάτην. Λοιπὸν αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον εἴπωμεν νὰ ἐκκαθαρισθῇ τὸ ζήτημα καὶ δι’ αὐτὸ ὑποβάλλομεν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. Σεῖς ἔχετε τὴν δύναμιν νὰ τὴν δεχθῆτε ἢ νὰ τὴν ἀπορρίψετε, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς ἔχομεν ὑποχρέωσιν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ τὴν ὑποστηρίξωμεν. Ἰδοὺ πῶς ἔχει ἡ τροπολογία: (ἀναγινώσκει)... Νομίζω, ὅτι ἦτο ἕνα εὐεργέτημα τὸ ὁποῖον παρεσχέθη, καὶ συνεπῶς ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπωφελήθησαν εἰς τὰς ὡρισμένας προθεσμίας δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπωφελοῦνται κατόπιν. Εἶναι ἀθωωτάτη ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑποθέτω, ὅτι ἔχετε τὴν δύναμιν νὰ ἀπορρίψητε, νομίζω ὅμως ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ μὴ τὴν ἀπορρίψετε, διότι καθ’ ἣν στιγμὴν σύρομεν εἰς τὰς φυλακὰς ἀνθρώπους διὰ 5 καὶ 10 δραχμὰς δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ δίδωμεν εἰς τὸν λαὸν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἔχομεν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, ἓν διὰ τοὺς πλουσίους, καὶ ἕτερον διὰ τοὺς πτωχοὺς βιοπαλαιστάς.

§333Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, μολονότι ἔχει παρέλθει ἡ ὥρα διὰ συζήτησιν, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπεν νὰ γίνῃ διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἀλλὰ ἐν τούτοις εἶναι ἀνάγκη νὰ διασαφηνισθοῦν μερικὰ ζητήματα καὶ ἀντιλήψεις εἰς τὰς ὁποίας διϊστάμεθα, διότι ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν θὰ ἔχῃ ἐπαρκῶς γνωρίσει τὰ καθ’ ἕκαστα τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Διότι εἶναι μακρὰ ἡ ὑπόθεσις τὴν ὁποίαν δὲν παρηκολούθησε καὶ δὲν δύναται εὐθὺς ἀμέσως ἀπὸ ὅσα ἀνεπτύχθησαν νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν ποὺ ἔγκειται ἡ διαφορὰ Τὸ νομοσχέδιον θεωρῶ, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ ἕναν κύριον σκοπόν, πῶς νὰ περιφρουρήσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου ἵνα ἐκεῖνοι, ὁποῖοι ἔχουν ἀπαιτήσεις, δυσκολώτερον τὰς διεκδικοῦν.

§334Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Νὰ μὴ διακινδυνεύῃ τὸ δημόσιον νὰ πληρώσῃ ὀφειλόμενα.

§335Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἔχω ἑπομένως καὶ ἐγὼ μίαν διάφορον ἀντίληψιν ἐπί τοῦ συνόλου τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, διότι, ὅταν τὸ Κράτος ἀποφασίζῃ νὰ ἐκκαθαρίσῃ μίαν ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία ἔχει τόσας ἀνωμαλίας ἐν τῷ μεταξὺ πρέπει νὰ κάμῃ τὴν ἐκκαθάρισιν τὴν ὁριστικὴν καὶ μὲ ὅσον τὸ δυνατὸν μείζωνα δικαιοσύνην τόσον ἀπέναντι τοῦ δημοσίου ὅσον καὶ ἀπέναντι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν νομίμους ἀξιώσεις. Ἵνα δώσω εἰς τὴν Βουλὴν ν’ ἀντιληφθῇ πλήρως πῶς τὴν ἐννοῶ ἐγὼ τὴν ἐκκαθάρισιν αὐτὴν, ὀφείλω νὰ διακρίνω τὰς διαφόρους ληψοδοσίας ἢ ἀπαιτήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγεννήθησαν ἐκ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Ὁ εἰσηγητὴς βουλευτὴς κ. Ζαΐμης σᾶς ἀνέπτυξεν οἵα ἦτο ἡ ἱστορία ἐκ τῆς ὁποίας προέκυψαν αἱ διαφοραὶ αὐταί. Δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ ἐπανέλθω εἰς τοῦτο. Ἐξ ὅσων ὅμως εἶπεν ὤφειλε κεφαλαιωδῶς ν’ ἀναφέρῃ ποῖαι ἦσαν αἱ ἀπαιτήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγεννήθησαν. Ἡ βάσις τῶν ἀπαιτήσεων εἶναι ἡ ἑξῆς. Τὸ δημόσιον εἶπεν ὅτι δυνάμει τοῦ τάδε νόμου θὰ δίδῃς τὸ συνάλλαγμα σου εἰς τὸ Κράτος ἢ τὴν Τράπεζα καὶ θὰ τὸ πληρώνῃ μὲ τόσην διαφοράν. Πῶς κανονίζεται ὅμως αὐτὸ τὸ συνάλλαγμα; Ἦτο μία ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία ἔλεγεν ὅτι τόσον κοστίζει τὸ πρᾶγμα, τόσον θὰ λάβῃς ἀπὸ τὸ πρᾶγμα ποὺ θὰ ἐξαγάγῃς, καὶ ἑπομένως θὰ μοῦ δώσῃς τόσον συνάλλαγμα. Τὶ ἐπέρχεται; Ἐπέρχεται εἴτε ἕνεκα τῆς ἐκτιμήσεως, εἴτε ἕνεκα ἄλλων περιστάσεων τυχαίων νὰ μὴ εἰσπράξῃς τὸ συνάλλαγμα αὐτό. Δὲν ἐχρειάζετο κανεὶς νέος νόμος. Τὸ δημόσιον ἐὰν ἤθελε νὰ σπεύσῃ νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὴν κατάστασιν, ἔπρεπε νὰ εἴπῃ. Κύριε εἰσέπραξες ὀλιγώτερα, μοῦ ἐπλήρωσες τόσες λίρες πάρα πάνω, πάρε τὴν διαφοράν σου. Αὐτὴ ἦτο ἡ μόνη ὁδὸς νὰ ἐκκαθαρισθῇ κατὰ νόμον ἡ μόνη ἀπαίτησις ἡ ὁποία ἦτο δικαιολογημένη. Ἀλλὰ ἐδῶ συνέβησαν διάφορα πράγματα. Ἀντὶ νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ἁπλοῦν εἰς τὸ ὁποῖον τελειωτικῶς πρέπει νὰ φθάσωμεν, τὶ ἔγινεν; Ἐξεδόθη ὅπως ἀνέφερε ὁ κ. εἰσηγητὴς ἕνας νόμος ὁ ὁποῖος εἶπεν εἰς ὡρισμένα πρόσωπα ἐξαγωγέων ὅτι, θὰ πάρῃς ὄχι μόνον τὴν διαφορὰν μεταξὺ ἐξαχθέντος καὶ εἰσπραχθέντος συναλλάγματος ἀλλὰ θὰ πάρῃς καὶ ὅλην τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς τῆς περιουσίας ἐκείνης ποὺ εἶχεν τὸ κονσόρτσιουμ μέχρις ἐκείνης ποὺ ἦτο εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν.

§336Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶναι δι’ ὅλον τὸ ποσὸν τὸ χορηγηθέν.

§337Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Βγάλετε 1000 λίρες, ποῦ αὐτὲς ὀφείλει νὰ τῆς δώσῃ τὸ δημόσιον καὶ νὰ πάρῃ τὴν τιμὴν τοῦ κονσόρτσιουμ. Λοιπὸν αὐτὴ ἡ ἐξαιρετικὴ περίστασις δι’ ὡρισμένους ἐξαγωγεῖς δικαιολογεῖται ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. Ζαΐμης ἐκ τοῦ Α ἢ Β λόγου καὶ τὸ ποσὸν ὑποθέτω ὅτι δὲν θὰ εἶναι μεγάλο. Ἀλλ’ ἦλθεν κατόπιν ἕνας γενικὸς νόμος 3260 ὁ ὁποῖος ἐξηκολούθησε, καὶ τοὺς εἶπε: σεῖς ποὺ ἐβγάλατε τὰ προϊόντα σας καὶ ἐδώσατε εἰς τὸ Κράτος τὴν τιμὴν τοῦ συναλλάγματος θὰ πάρετε ὅλου τοῦ ποσοῦ τοῦ συναλλάγματος τὴν διαφοράν. Ἐβγάλατε 10000 λίρες ἐμπόρευμα, τόσον ἐξετιμήθη. Δὲν τοὺς εἶπε ὅτι δὲν πήρατε 10000 λίρες καὶ πήρατε τὰς 8.000 καὶ ἑπομένως θὰ σᾶς δώσω τὴν διαφορὰν τῆς λίρας τὴν ὁποίαν πῆρα παραπάνω — καὶ τοῦτο ἦτο ἀπολύτως δεδικαιολογημένον — ἀλλὰ τοὺς εἶπε θὰ σᾶς δώσω καὶ τὰς 10000 λίρες.

§338Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ποῖος τὸ εἶπεν αὐτό;

§339Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁ νόμος τὸ εἶπεν αὐτό.

§340Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ὄχι.

§341Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ διάταγμα, τὸ ἴδιον εἶναι.

§342Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐπειδὴ ἀναγνωρίζετε ὅτι ἐγὼ δὲν γνωρίζω τό ζήτημα λοιπὸν σᾶς ἐρωτῶ διὰ νὰ φωτισθῶ. Δὲν νομίζω ὅτι τὸ λέγει ὁ νόμος αὐτό.

§343Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ εἶπεν τὸ διάταγμα. Θέλω νὰ μὴ ἐπεκταθῶ εἰς τὴν ὁμιλίαν μου διότι θὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὁ νόμος 3260 ἀνέθεσεν εἰς τούς δύο ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ κανονίσουν τὸ ζήτημα αὐτό. Ποία θὰ εἶναι ὅμως ἡ ἔννοια τῆς ἀποζημιώσεως, ποῖος θὰ εἶναι ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ὁρισθῇ ἡ ἀποζημίωσίς των, τοῦτο δὲν ὡρίζει ὁ νόμος ἀλλὰ τὸ ἄφησεν νὰ ὡρισθῇ διά διατάγματος τὸ ὁποῖον θὰ ἐξεδίδετο ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου τούτου. Καὶ ἐξεδόθη τὸ διάταγμα τὸ ὁποῖον περιεῖχε διάφορα ἄρθρα τὰ ὁποῖα ἔφθανον καὶ μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ 8. Διὰ τοῦ 8ου ἄρθρου καθωρίζετο ἡ ἔννοια. Καὶ εἶπεν: θὰ πάρετε τὴν διαφορὰν ἀλλὰ ὄχι τὴν διαφορὰν μεταξὺ τοῦ εἰσπραχθέντος καὶ τοῦ ἐξοδευθέντος, ἀλλὰ τήν διαφορὰν τῆς τιμῆς τῆς λίρας. Τοῦτο ἦτο τὸ πρῶτον κακὸν τοῦ διατάγματος ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 3260.

§344Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κατὰ παράβασιν ὅμως τοῦ νόμου.

§345Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἦτο παράβασις τοῦ νόμου. Ἐξεδόθη ὁ νόμος καὶ τό διάταγμα καὶ ἐπέφερε αὐτὴν τὴν παράβασιν διότι τοὺς ἔδωκεν ὄχι τὴν διαφορὰν τοῦ μεταξὺ τοῦ εἰσπραχθέντος καὶ τοῦ ἐκχωρηθέντος, ἀλλὰ τὴν διαφορὰν ὁλοκλήρου τοῦ ἀντιτίμου. Αὐτὸ ἦτο τὸ πρῶτον σφάλμα τοῦ διατάγματος. Ἀλλὰ τὸ διάταγμα αὐτὸ ἔκαμε καὶ κάτι τὶ ἀνήκουστον. Εἶπε ποῖοι θὰ πάρουν τὴν τιμὴν αὐτὴν; Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔτυχε νὰ ὑποβάλουν τὰς αἰτήσεις των ἐντὸς μιᾶς ἑξαμηνίας, προθεσμίας ἡ ὁποία εἶχε παρέλθει πρὶν ἢ ἐκδοθῇ τὸ διάταγμα. Τοῦτο γεννᾷ μίαν ἀπορίαν ὥστε δὲν ἠξεύρει κανείς τὶ νὰ εἴπῃ, πῶς νὰ τὸ δικαιολογήσῃ Ἤκουσα τὸν κ, εἰσηγητὴν λέγοντα ὅτι περιωρίσαμεν τὸν χρόνον διότι πιθανόν νὰ ὑπέβαλλον πολλοὶ αἰτήσεις. Μὰ ἂν πολλοὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα, ἔπρεπε νὰ πάρουν καὶ ἐκεῖνοι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῶ ὅτι ὡς νομοθέτης ἡ Κυβέρνησις οἱαδήποτε θὰ εὑρεθῇ νὰ εἴπῃ ἐπειδὴ εἶσθε πολλοὶ δὲν θὰ πάρετε—μολονότι ἔχουν δικαίωμα.

§346Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Δὲν ἐδικαιολόγησα αὐτό.

§347Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἦλθεν τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας τὸ ὁποῖον εἶπε τὸ ἄρθρον 8 τοῦ διατάγματος αὐτοῦ εἶναι πέραν τῶν ὁρίων τὰ ὁποῖα ἔδωκε ὁ νόμος εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν καὶ εἶναι ἄκυρον. Ἄκυρον καθόσον καθώρισε τοιαύτην ἀποζημίωσιν τὴν ὁποίαν δὲν ἔπρεπε νὰ καθορίσῃ καὶ ἄκυρον καθόσον καθώρισε προθεσμίαν τὴν ὁποίαν δὲν ἠδύνατο νὰ φαντασθῇ κανείς. Ἔχομεν, λοιπὸν ἐντεῦθεν ἀπαιτήσεις τοῦ δημοσίου κατὰ τῶν προσώπων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου τοῦ διατάγματος αὐτοῦ ἔλαβον τί; Τὸ ποσὸν ὅλον τῶν διαφορῶν τῆς τιμῆς. Αὐτὴ λοιπὸν εἶναι μία ἀνωμαλία δευτέρα ἡ ὁποία εἶναι εἰς βάρος τοῦ δημοσίου. Τὸ δημόσιον ἐὰν ἤθελε νὰ ἐκκαθαρίσῃ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν δὲν εἶχε νὰ κάμῃ τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ εἴπῃ: ποία εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ καταβληθέντος συναλλάγματος καὶ ἐκείνου τὸ ὁποῖον εἰσεπράξατε; Καὶ νὰ σᾶς δώσῃ τὴν διαφοράν.

§348Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τοιούτου εἴδους διαφορὰ φαίνεται ὅτι δὲν ὑπῆρχε σοβαρά.

§349Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ἠξεύρω οὔτε δύναμαι νὰ καθωρίσω.

§350Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ ποσὸν μᾶς το εἶπεν ὁ κ. εἰσηγητὴς: 28 ἑκατομμύρια.

§351Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τῆς διαφορᾶς τοῦ εἰσπραχθέντος.

§352Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν τὸ ἠξεύρω αὐτό, πόσον εἶναι, ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὤφειλε καὶ ὀφείλει καὶ σήμερον τὸ δημόσιον νὰ πράξῃ—νομίζω ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις οὐσιωδεστάτη διὰ τὸ δημόσιον—εἶναι νὰ τοὺς εἴπῃ: κύριοι, αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ τοῦ καταβληθέντος μὲ τὸ εἰσπραχθέν. Κρατεῖστε αὐτά δός τε μου τὸ ὑπόλοιπον.

§353Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὁ νόμος ποὺ κάμνομεν τὸ ἐπιτρέπει αὐτό.

§354Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω πως δὲν ἔχει διάταξιν.

§355Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν χρειάζεται ἡ διάταξις.

§356Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω τί χρειάζεται. Αὐτὰ τὰ ποσὰ τὰ εἰσπραχθέντα πέραν ἐκείνων τὰ ὁποῖα ὤφειλε νὰ εἰσπράξῃ τὸ δημόσιον, τόσον ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον νομοθετικὸν διάταγμα ὅσον καὶ τὰ καταβληθέντα δυνάμει τοῦ νόμου 3260 ἀνέρχονται κατὰ πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω εἰς ποσὸν 40 ἑκατομ. λιρῶν. Ποῖοι ἦσαν ἐκεῖνοι ποὺ τὰ πῆραν; Βεβαίως εἶναι φανερόν. Δὲν ἔχει παρὰ νὰ ἐρευνήσῃ τὰ ἔγγραφά του τὸ δημόσιον καὶ θὰ τὰ εὕρῃ. Ἔχομεν τρεῖς κατηγορίας πάλιν ἀπαιτήσεων τοῦ δημοσίου καθ’ ὡρισμένων ἰδιωτῶν. Ὑπῆρξαν τινὲς οἱ ὁποῖοι ἦσαν μᾶλλον εὐθαρσεῖς καὶ εἶπαν: δὲν βαρυέσθε, κονσόρτσιουμ εἶναι, διατὶ νὰ μὴ παίρνουν τὴν διαφορὰν εἰς λίρας μὲ περιορισμὸν καὶ νὰ τὴν βγάζουν χωρὶς νὰ καταβάλλουν. Τοιοῦτοι οἱ ὁποῖοι ἐξήγαγον χωρὶς οὐδὲν νὰ καταβάλλωσι πρὸς τὸ Δημόσιον— βεβαίως τὸ γνωρίζει, ὁ κ. ὑπουργὸς—χωρὶς νὰ καταβάλλουν τίποτε, εἶναι οἱ λαθρεμπορικῶς ἐξάγοντες. Σεῖς ὁ ἴδιος ἀπαντᾶτε ὅτι δὲν εἶναι.

§357Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μόνον ἕνας: ὁ Σολάρι.

§358Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὄχι εἶναι πολλοὶ δυστυχῶς. Ἔχω ἐδῶ ἕν ἔγγραφον τὸ ὁποῖον δικαιολογεῖ διατὶ περὶ τούτου δὲν λαμβάνεται καμμία πρόνοια.

§359Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κάμνετε τὴν ἑξῆς σύγχισιν. Ἀναφέρεσθε πάντως εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. Στεφανοπούλου τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι ὑπολογίζομεν ὅτι θὰ εἶναι 600 χιλ. λίρες καὶ σᾶς εἶπον ὅτι ἐκ τῶν 600 χιλ. τὰς ὁποίας ὑπολογίζει ἡ ὑπηρεσία κατὰ προσέγγισιν—ἀφαιροῦσι δὲ ὅλα τὰ ἐξαγόμενα προϊόντα—ἕνα μὲν ποσὸν ἀνήκει εἰς τὸν λαθρέμπορον, τὸν Ἰταλὸν Σολάρι, τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς 240 χιλ. λίρας τὸ ὑπόλοιπον δέ, 360 χιλιάδες λίραι εἶναι ἀπὸ ἐξαγωγεῖς οἱ ὁποῖοι, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ζαΐμης, εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ κονσόρτσιουμ δὲν ὑπεχρεοῦντο εἰς καταβολὴν τοῦ συναλλάγματος, ἀλλ’ εἰς καταβολὴν προσωπικῆς ἐγγυήσεως. Αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι δὲν συνεμορφώθησαν τυχὸν πρὸς τὴν ὑποχρέωσίν των αὐτοὺς καταζητοῦμεν σήμερον διὰ νὰ πληρώσουν τὰ συμψηφιστικὰ τέλη.

§360Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ σήμερον δὲν ἔχω νὰ καταγίνω ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν—οὔτε ἔχω τὰ μέσα διότι οὔτε καὶ σεῖς τὰ ἔχετε. Ἀλλ’ εἴπατε ὅτι εἶναι μόνον ὁ Σολάρι...

§361Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ δημιουργῆτε μίαν ἐντύπωσιν σφαλερὰν εἰς τὴν Βουλήν.

§362Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ ἀναγνώσω τὸ ἔγγραφόν σας......

§363Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). ὅταν λαθρεμπόριον εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξάγεται ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Κράτους—ἐν ἀγνοίᾳ δὲ τοῦ Κράτους δὲν ἐξήχθησαν παρὰ μόνον τοῦ Ἰταλοῦ Σολάρι κατὰ τοῦ ὁποίου ἠσκήθησαν καὶ ποινικαὶ ἀγωγαὶ αἱ ὁποῖαι ἐπέρασαν ἀπὸ τὰ λοιπὰ ποινικὰ δικαστήρια καὶ ἔφθασαν μέχρι τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ὅταν ἀπεκαλύφθη ὅτι ὁ νόμος περὶ κονσόρτσιουμ δὲν ἔχει κυρώσεις ποινικὰς καὶ ἀπηλλάγησαν πάσης διώξεως ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν......

§364Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ζητήσητε τὰ ἔγγραφα ἀπὸ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον.

§365Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Συγχέετε τὰς ἐγγυήσεις.

§366Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο· ὅτι ὑπῆρξαν καὶ ἀπαιτήσεις τοῦ δημοσίου κατὰ προσώπων τὰ ὁποῖα ἐξήγαγον χωρὶς νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου. Πόσοι εἶναι αὐτοὶ δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ γνωρίζομεν, ἔχω δὲ πεποίθησιν σχηματίσει ὅτι οὔτε σεῖς γνωρίζετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν πόσοι εἶναι. Τὴν πεποίθησίν μου δὲ αὐτὴν τὴν σχηματίζω καθὼς καὶ τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν ἔχω ὅτι ὑπῆρξαν οἱ ἐξαγαγόντες δὲν εἶναι μόνον ὁ Σολάρι ἐκ τοῦ ἐγγράφου τοῦ ἰδικοῦ σας.

§367Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁμιλεῖ περὶ λαθρεμπόρων τὸ ἔγγραφον;

§368Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀκούσατε νὰ σᾶς διαβάσω τὶ λέγει.

§369Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Παραπεμπτικὰ ἔγγραφα εἶναι.

§370Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἴτε παραπεμπτικόν, εἴτε ὄχι εἶναι ἕν ἔγγραφον εἰς τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἔχω πᾶν δικαίωμα νὰ δώσω πίστιν καὶ ἡ πίστις μου δὲν χρησιμεύει πρὸς τίποτε οὔτε νὰ ἐκθέσω τὸν ὑπουργὸν ἢ τὴν Βουλὴν ἢ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀπαντῶσι τόσοι διαμαρτυρόμενοι. Ἀλλ’ ἡ πεποίθησίς μου αὕτη χρησιμεύει μόνον νὰ κεντήσῃ τὰ ἁρμόδια ὄργανα διὰ νὰ ἐπιδιώξουν καὶ εἰσπράξουν κάτι τί, τὸ ὁποῖον ὀφείλεται εἰς τὸ Δημόσιον. Καὶ ἰδοὺ τὶ λέγει τὸ ἔγγραφον. (ἀναγινώσκει). «Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Ἀνδρ. Ἀργυροπούλου......... Ταῦτα λέγει τὸ ἔγγραφον κ. ὑπουργέ. Διατὶ τάχα πρέπει νὰ κόπτεται τόσον ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ νὰ ἀποδείξῃ ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, δι’ ἐντύπωσιν ἁπλῆν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι; Καὶ δὲν θὰ ἦτο συμφωνότερος πρὸς τὰ καθήκοντα τὰ ὁποῖα ἔχει ὡς ὑπουργὸς καὶ μάλιστα ὡς ἄτομον, τὸ ὁποῖον τόσον καλὰ ξεύρει νὰ διαχειρίζεται τὰ πράγματα αὐτά, νὰ εἴπῃ ὅτι ἴσως ὑπάρχουν; Καὶ ἐὰν αὔριον εὑρεθοῦν, διατὶ νὰ εἴπητε ὅτι δὲν ὑπάρχουν;

§371Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν ἠξεύρομεν ἕως τώρα, ἀλλὰ οὔτε τὸ ἔγγραφον κάμνει λόγον περὶ λαθρεμπόρων καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ τοιούτων ἀσφαλῶς θὰ ἐγένετο κάποια δίωξις.

§372Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀλλὰ βλέπω καὶ ἓν ἄλλο διὰ τὸ ὁποῖον ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θέλει νὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ἐνδεχόμενον εἶναι νὰ ὑπάρχουν. Προχωρεῖ πάρα κάτω καὶ λέγει (ἀναγινώσκει). «ἤδη.......». Θὰ ἔπρεπε νὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργός, χωρὶς νὰ διαμαρτύρεται τόσον ἐντόνως, νὰ παρατηρήσω ὅτι αἱ σκέψεις εἶναι ἐντελῶς ἄδικοι καὶ ἀπέναντι τοῦ Δημοσίου ἐπιζήμιοι ὡς διατυποῦνται ἐντὸς τοῦ ἐγγράφου. Λέγει ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὸ ἐπιδιώξωμεν, διότι παρῆλθε πολὺς χρόνος. Ἀλλὰ διότι παρῆλθεν πολὺς χρόνος ἢ διότι κατ’ αὐτὸ τὸ διάστημα εὑρέθησαν ὄργανα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκόν των, πρέπει νὰ χάσῃ τὸ Δημόσιον τὰς ἀπαιτήσεις του;

§373Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πιστεύετε εἰλικρινῶς ὅτι αὐτὸ τὸ ἔγγραφον εἶναι γραμμένο ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν ὑπουργόν; Εἶναι ἓν διαβιβαστικὸν ἔγγραφον τῆς αἰτήσεως, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη συντεταγμένη ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν.

§374Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Παρατηρῶ ὅτι τὸ ἔγγραφον αὐτὸ δὲν ἔχει προσυπογραφὴν οὐδενὸς ὑπαλλήλου καὶ εἶναι ὑπογεγραμμένον μόνον ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην.

§375Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἐνθυμοῦμαι τοιαύτην λεπτομέρειαν.

§376Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐὰν θέλετε νὰ μᾶς ἐλέγξετε, εἴμεθα πρόθυμοι. Ἀλλὰ βλέπωμεν δυστυχῶς ὅτι ἡ συζήτησις φεύγει ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον. Ἐκεῖ εἶναι αἱ σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὄχι εἰς ἕν ἔγγραφον διαβιβαστικόν.

§377Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐὰν δὲν θέλετε νὰ ἀκούσητε τὴν ἀγόρευσίν μου καὶ σᾶς πειράζῃ...

§378Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ πρέπει νὰ ὑπομνήσωμεν ὅτι ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου εἶχεν ἀναβληθῆ διὰ τὸν προσεχῆ Ὀκτώβριον καὶ ὡρίσθη ἐκ νέου ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ συζητηθῇ κατ’ αὐτάς, διότι ἐθεωρήθη ὅτι ἐγένετο ἐκ μέρους τῆς δημοσιογραφίας σκανδαλοποίησις τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ἦτο προσβλητικὴ διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι μᾶς εἶναι ἐπιτετραμμένον, ἀλλὰ καὶ ἐπιβεβλημένον νὰ θιγοῦν ὅλα τὰ ζητήματα σήμερον.

§379Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὅλα τὰ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ.

§380Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ σᾶς εἶπον ὅτι ἐννοῶ νὰ ἀκούσω ὅλα τὰ ζητήματα τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς διὰ νὰ ἴδωμεν πὼς θὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις.

§381Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ ἀντίγραφον δὲν εἶναι προσυπογεγραμμένον ἀπὸ ὑπάλληλον, διότι τὸ ἐξερχόμενον ἔγγραφον μόνον ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν ὑπογράφεται.

§382Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν θὰ ἐπιτρέψω διακοπὰς οὔτε εἰς τὴν πτέρυγα εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω, οὔτε εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, διότι πρέπει νὰ τελειώνωμεν. Πρέπει νὰ εἴπω ὅτι ὁ σκοπός μου εἶναι νὰ ἐκθέσω σκέψεις τινάς.

§383Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὅταν αἱ σκέψεις αὐταὶ δικαιολογοῦνται. Νὰ σᾶς τὰς δικαιολογήσω. Τὶ λέγει τὸ ἔγγραφον; Τὸ ἔγγραφον εἶναι συντεταγμένον τρεῖς μῆνας πρὶν ἢ ἀκυρωθῇ τὸ ἄρθρον 8. Ποία ἦτο ἡ πολιτικὴ καὶ μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης; Ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀνέφερε τόσον λεπτομερῶς ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ἡ πολιτικὴ δηλαδὴ τῆς πληρωμῆς ὁλοκλήρου τῆς διαφορᾶς. Καὶ τὸ λέγει ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία εἶναι ἐμπεποτισμένη μὲ αὐτὴν τὴν ἰδέαν. Διότι ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ συμβουλίου τοῦ ὑπαλληλικοῦ, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Στεφανόπουλος ἐξάγεται ὅτι τῆς ὑπηρεσίας σκοπὸς ἦτο νὰ ἐπιστραφῇ ὁλόκληρος ἡ διαφορά.

§384Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κάμνετε λάθος, οὔτε αὐτὴν τὴν ἔχετε μελετήσει, διότι ἐκείνη ἡ ἔκθεσις λέγει ἄλλα ζητήματα.

§385Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐκείνη ἡ ἔκθεσις συνιστᾶ τὴν πληρωμὴν ὅλης τῆς διαφορᾶς. Καὶ τὸ ἔγγραφον καὶ ἡ ἔκθεσις εἰς τὸ αὐτὸ συμπέρασμα καταλήγουν.

§386Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς λέγω ὅτι καὶ τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέγνωσεν ὁ κ. Στεφανόπουλος, δὲν τὴν ἔχετε καὶ αὐτὴν μελετήσει. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι τοῦτο εἶναι τὸ ἔγγραφον, καὶ δὲν θέλω δι’ ἓν ἔγγραφον νὰ ἀποδώσω εὐθύνην. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν δέχομαι ἐκ τοῦ ἐγγράφου τούτου εἶναι ὅτι εἶναι ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἐξήχθη ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον διὰ νὰ μεταβιβασθῇ εἰς ἄλλο ὑπουργεῖον. Δὲν δέχομαι, ὅτι δύνασθε ν’ ἀποδείξετε ἀπαιτήσεις τοῦ δημοσίου....

§387Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἰσχυριζόμεθα ἡμεῖς τοιοῦτον τί;

§388Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Λέγω, ὅτι τὰ ἔγγραφα σᾶς λέγουν, ὅτι ἐκπροσωπεῖται μία ἄλλη κακὴ σκέψις, ὅτι αὐτὰ θεωρεῖ τὸ ἔγγραφον τὸ παλαιὸν ὡς σφαλερά. Ποῖον ἔχει πατέρα ἐπίσημον αὐτὸ τό ἔγγραφον; Δὲν ἔχει κανένα πατέρα — διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰ ζητήσωμεν αὐτὰ τὰ χρέη, διότι παρῆλθον, καὶ ἐπὶ τέλους τὰ δημόσια ὄργανα δὲν ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκον των. Λέγω δέ, ὅτι ἐδῶ μοῦ ἔκαμε χειροτέραν ἀντίληψιν τὸ νὰ μὴ ἐπιδιώξωμεν νὰ λάβωμεν τὰ χρέη αὐτά, διότι ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία ἔκαμε τὸ ἔγγραφον αὐτὸ. τὴν ἰδέαν, ὅτι τὸ δημόσιον μποροῦσε νὰ τὰ ἐπιστρέψῃ ὅλα. Ὁπωσδήποτε καὶ ἂν ἔχῃ τὸ πρᾶγμα λέγω, ὅτι οἱ ἔχοντες ὑποχρεώσεις ἐκ τοῦ ὅτι ἐξήγαγον ἐμπορεύματα χωρὶς νὰ καταβάλλουν τὴν διαφορὰν τοῦ συναλλάγματος, παραμένουν μὲ τὰς αὐτὰς ὑποχρεώσεις ἀπέναντι τοῦ δημοσίου. Δὲν τὰ λέγω δὲ αὐτὰ ἁπλῶς διὰ νὰ δώσω συμβουλὰς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν.

§389Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ἡ ὑπηρεσία ὑπεστήριξεν τότε, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ζητήσουν, ἀφοῦ διὰ τῆς μιᾶς χειρὸς ἔδιδε τὸ δημόσιον καὶ διὰ τῆς ἄλλης ἐζήτει νὰ λάβῃ. Ἀλλὰ πῶς ὑπεστηρίζετο τοῦτο ἀφοῦ ἡ ἰσχὺς τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου εἶχε λήξει; Δὲν εἶναι ἐπιχείρημα αὐτό.

§390Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἄς ἔλθωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§391Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ταῦτα, κ. Πρόεδρε ἐὰν θέλετε πραγματικῶς ν’ ἀποκαταστήσετε τὴν ὀφειλομένην τάξιν. Τώρα ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη κατηγορία προσώπων σχετιζομένων πρὸς τὸ συνάλλαγμα αὐτό, τὰ ὁποῖα εἶναι δικαιοῦχοι, εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατέβαλλον τὸ συνάλλαγμα τους, ἐξήγαγον τὸ ἐμπόρευμά τους καὶ δὲν ἀπώλεσαν τὸ ὅλον ποσόν. Ἐδῶ παρουσιάζονται δύο μορφαὶ τῆς ἀπαιτήσεως αὐτῆς. Ἡ μὲν λέγει, ὅτι ἀφοῦ οἱ πολλοὶ ἐπῆραν ὅλην τὴν διαφορὰν καὶ μέχρι τοῦδε τὸ δημόσιον ἐπλήρωσε ὅλην αὐτὴν τὴν διαφορὰν καὶ ἀφοῦ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διεξήγαγον λαθρεμπορίαν πρέπει τὸ ἴδιον νὰ πάρουν, λέγουν, λοιπόν, καὶ αὐτοί, ὅτι: πρέπει νὰ πάρωμεν ὅλην τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς τοῦ συναλλάγματος, τὴν ὁποίαν μᾶς ἐπλήρωσεν τὸ κονσόρτσιουμ. Δὲν εἶμαι ποσῶς ὑπὲρ τῆς γνώμης αὐτῆς. Δὲν ἔχουν κανένα δικαίωμα οἱ μὴ ἱκανοποιηθέντες νὰ ἐγείρουν τοιαύτας ἀξιώσεις κατὰ τοῦ δημοσίου, διότι ἡ ἀξίωσις αὐτὴ εἶναι κατ’ ἐμὲ ἄδικος καὶ ἀστήρικτος. Εἶναι ἄδικος, διότι ἀφ’ ἑνὸς κατὰ τὸν νόμον ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ καταβάλλουν τὸ συνάλλαγμα μὲ τὴν τιμὴν τοῦ κονσόρτσιουμ, ἑπομένως δὲν δικαιοῦνται νὰ πάρουν, ἀλλὰ εἶναι ἄδικος ἡ ἀξίωσις καὶ δι’ ἄλλον λόγον, διότι, ἐὰν αὐτοὶ ἐδικαιοῦντο νὰ λάβωσιν ὁλόκληρον τὴν διαφορὰν τοῦ συναλλάγματος τότε πραγματικῶς δὲν θὰ ἀνῆκεν εἰς αὐτούς, ἀλλὰ εἰς τὸν παραγωγόν. Διότι, ἡ τιμὴ τοῦ προϊόντος ἐκανονίσθη ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τιμῆς τῆς λίρας, τὴν ὁποίαν ἐπλήρωνεν τὸ κονσόρτσιουμ καὶ τὴν ὁποίαν δὲν τὴν ὑπολογίζουν μὲ 200 δρχ. ποὺ εἶχε εἰς τὴν ἀγοράν. Ἐὰν ἔλθουν ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ πάρουν τὴν διαφορὰν αὐτὴν πρέπει νὰ τὴν δώσουν εἰς τὸν παραγωγόν. Καί ἐπειδή δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ὁ τρόπος νά καταβληθοῦν εἰς ἕκαστον παραγωγόν, πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας ἄλλος τρόπος διὰ νὰ ὠφελήσουν τὴν παραγωγήν. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους δὲν δύνανται οἱ μὴ ἀποζημιωθέντες σήμερον νὰ ζητήσουν τὴν διαφορὰν αὐτὴν, ἀλλὰ ἀναντιρρήτως δικαιοῦνται νὰ ζητήσουν τὴν διαφορὰν τοῦ καταβληθέντος εἰς τὸ δημόσιον συναλλάγματος. Εἰς τοῦτο τὸ δημόσιον ἔχει ὑποχρέωσιν ὄχι μόνον νὰ μὴ φέρῃ κανὲν κώλυμμα, ἀλλὰ τοὐναντίον νὰ διευκολύνῃ τὴν κατὰ πάντα τρόπον ἀπόδοσιν τῆς πραγματικῆς διαφορᾶς αὐτῆς καὶ νὰ τὴν ἀποδόσῃ εἰς τοὺς δικαιούχους.

§392Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐφ’ ὅσον κ. συνάδελφε δὲν ἠγόρασαν δὲν φοβεῖσθε, ὅτι θὰ δημιουργηθοῦν ἀδικίαι;

§393Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω. Ἀφήσατέ με νὰ ἐκθέσω τὰς ἰδέας μου. Ἐγὼ λέγω, ὅτι αὐτοὶ δικαιοῦνται καὶ δὲν δύναται τὸ δημόσιον νὰ τοὺς ἀρνηθῇ νὰ λάβουν. Ἐὰν ἠθέλαμεν, λοιπόν, νὰ κάμωμεν μίαν ἐκκαθάρισιν δικαίαν ὅλων τῶν διαφορῶν αὐτῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ νομοσχέδιον τοιοῦτον ὥστε ἀφ’ ἑνὸς νὰ ὁρίζῃ τὴν ἐπιδίωξιν αὐτὴν τῶν ἀπαιτήσεων κατὰ τῶν τρίτων καὶ ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ κανονίζῃ κατὰ τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ... ....ἔχει δὲ σημασίαν τοῦτο τὸ πρᾶγμα, διότι θὰ ἐκαθορίζετο, ἐὰν ἐκ τῆς ἐκκαθαρίσεως αὐτῆς ἐζημιοῦτο ἢ ὠφελεῖτο τὸ δημόσιον. Εἶμαι δὲ βέβαιος, ὅτι κατὰ προχείρους ὑπολογισμούς, τοὺς ὁποίους μοὶ ἔδειξαν οἱ περὶ ταῦτα ἀσχολούμενοι ἔχει ὠφεληθῇ τὸ Κράτος ὅσα εἰσέπραξε ἐκ τῶν ἀπαιτήσεων πρὸς πληρωμήν. Θὰ ἦτο δὲ καὶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως ὄχι ὀρθὸν ἀπέναντι τοῦ λαοῦ, ὅτι τὸ Δημόσιον δὲν σπεύδει νὰ δώσῃ ἀμέσως τὸ χρῆμα, ἀλλὰ σπεύδει νὰ τὰ εἰσπράξῃ. Δὲν δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἐπαρκὴς ἡ δεδομένη πρόνοια διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔσπευσε νὰ καθορίσῃ τὰς ἀπαιτήσεις καὶ τὰ εἰσπράξῃ. Αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου. Τώρα, τὶ κάμει τὸ Δημόσιον; Θὰ καθορισθοῦν αἱ ἀπαιτήσεις. Δὲν ἠξεύρετε, κ. ὑπουργέ, ὅτι γεννᾷ μίαν ὀδύνην στὴν ψυχὴν τοῦ λαοῦ, ὅταν βλέπῃ, ὅτι τὸ Δημόσιον ἀπὸ τόν ἕνα θὰ εἰσπράξῃ ἐνῷ ὁ ἄλλος ὁ ὁποῖος πολυειδῶς παρέβηκε καὶ διευκολύνθη νὰ παραβῇ, θὰ εὑρίσκεται ἐν κρείσσονι μοίρᾳ. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μὴ περιληφθῶσιν καὶ εἰδικαὶ διατάξεις περὶ ἐπιστροφῆς τῶν ἐπὶ πλέον καταβληθέντων, ἀλλὰ ἔρχεται καὶ ἕνα ἄλλο...

§394Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Χρειάζονται αὐταὶ αἱ διατάξεις.

§395Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἔχετε δικαίωμα νὰ περιλάβετε μίαν διάταξιν ἵνα τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον κάμῃ ἐκκαθάρισιν. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ὡρισμένων ἀπαιτήσεων. Λοιπὸν τοῦτο ἐγὼ ὑποστηρίζω, καὶ τοῦτο νομίζω. Ἀλλὰ ἐκ τῶν παθημάτων ἴσως τῶν μέχρι τοῦδε ὁρμώμενος θέλετε νὰ φανῆτε σκληρός ἀπέναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐδείχθησαν νομοταγέστατοι, καὶ τοὺς θέτετε περιορισμοὺς τινάς. Λέγετε, ὅτι τὸ δικαίωμα των ἐν τῷ μεταξὺ παρεγράφη.

§396Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὑπάρχουν πίνακες τῶν ἐξαγαγόντων χωρὶς νὰ καταβάλουν τὸ συνάλλαγμα;

§397Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἠξεύρω, ἐζητήθησαν. Ἀλλὰ μοῦ εἶπεν ἡ Ἐπιτροπή, ὅτι δὲν ἔλαβε τὰ ἔγγραφα. Λοιπὸν τοὺς λέγετε, ὅτι ἐὰν θὰ παρεγράφη τὸ δικαίωμά των, ἐγὼ θὰ κρίνω καὶ θὰ τοὺς θέσετε ὑπὸ κρίσιν, ἀλλὰ ἔχετε δικαίωμα νὰ ἐπικαλῆσθε παραγραφή; ἐξητάσατε πότε χωρεῖ παραγραφή;

§398Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὸ Δικαστήριον θὰ κρίνῃ.

§399Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αὐτοὶ εἶχον ἐκκρεμεῖς ἀπαιτήσεις καὶ ἐπρόκειτο διὰ τοῦ νόμου σας νὰ κανονίσητε τὸν τρόπον τῶν πληρωμῶν. Αἴφνης ἐνῷ τὸ Κράτος ἔπρεπε νὰ περιλάβῃ ὅλους ποὺ ἔχουν ἀπαίτησιν, ἐξεδόθη ἕνας νόμος καὶ λέγει, ὅτι σεῖς ποὺ ὑποβάλατε ἐγκαίρως τὰς ἀπαιτήσεις δικαιοῦσθε νὰ ἀποζημιωθῆτε οἱ, ἄλλοι ποὺ δὲν ἠδύναντο νὰ γνωρίζουν ποία θὰ εἶναι αὐτὴ ἡ προθεσμία, αὐτοὶ δὲν θὰ πάρουν τίποτε. Δύνασθε νὰ ὑποστηρίζετε πράγματι, ὅτι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἀπεκλείσθησαν διὰ τοιούτου εὐκόλου τρόπου, ὅτι αὐτοὶ πρέπει νὰ ἀκολουθήσουν τὴν διάταξιν περὶ παραγραφῆς; Τοιοῦτον τί δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σοβαρὸν νὰ ὑποστηρίζεται ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν ἀπὸ ἕνα Κράτος, τὸ ὁποῖον ἀφθόνως ἔδωσε εἰς ἀνθρώπους μὴ δικαιουμένους καὶ εἰς ἐκείνους ποὺ περιμένουν νὰ κανονίσουν τὰς ἀπαιτήσεις των, νὰ τοὺς εἴπῃ παρεγράφησαν. Ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ὑποστηρίξω μίαν τοιαύτην ἀντίληψιν. Αὐτὸ εἶναι μία περίπτωσις καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμένω, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς παραγραφῆς πρέπει νὰ λυθῇ. Ἔπειτα λέγετε τὸ ἑξῆς. Ἐνῷ εἰς ἐκείνους ποὺ παραχωρήσατε τὰ πάντα, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχαν καμμίαν δίκην νὰ κάμουν τοὺς ἐδώσατε τὴν εὐχέρειαν τὴν δικαστικήν.....

§400Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὸ νομοσχέδιον δὲν λέγει νὰ ὑπάγουν εἰς τὰ Δικαστήρια.

§401Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Λέγει, νὰ ὑπάγουν εἰς τὸ Ἐφετεῖον. Ἐγὼ λέγω νὰ ὑποβάλουν εἰς τὸ Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον ἐκανόνιζε τὴν διαφοράν.

§402Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος εἶναι πολὺ κακή.

§403Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ θὰ ὑποστηρίξω τὰς ἀντιλήψεις μου. Ἐγὼ ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι δημιουργεῖται μία ἀνισότης μεταξὺ τῶν πολιτῶν. Καὶ σήμερον τὸ ἔκτροπον, τὸ ὁποῖον ἐγεννήθη τὸ καθιστᾶ ἀκόμη ἐκδηλότερον, ὅτι εἰς αὐτοὺς ποὺ δίδομεν ὅλα, τοὺς δίδομεν πᾶσαν εὐκολίαν καὶ εἰς αὐτοὺς ποὺ τοὺς περιορίζομεν εἰς τὰ νόμιμα τοὺς φέρομεν χίλιες δύο δυσκολίες. Ἀλλὰ ἔχω καὶ ἕνα ἄλλο· ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διακόπτων τοὺς ἀγορεύοντας εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ λάβωμεν ὅλα τὰ μέσα νὰ περιφρουρήσωμεν τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου. Καὶ δι’ αὐτὸ θέτει διαφόρους περιορισμοὺς εἰς τὴν διάκρισιν τῶν ἀξιώσεων των αὐτῶν. Ὁ περιορισμὸς αὐτός, τὸν ὁποῖον εἶναι νὰ περιορίσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου ἀλλὰ τὸ Κράτος ἔχει ἐξ ἴσου ὑποχρέωσιν νὰ εἴπῃ, ὅτι πρέπει νὰ περιφρουρήσωμεν καὶ τὰ συμφέροντα τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι συμμορφοῦνται πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις των ἀπέναντι τοῦ Δημοσίου καὶ τὸ ὁποῖον Δημόσιον ἔλαβε παρανόμως τὴν περιουσίαν αὐτῶν, τὴν ὁποίαν δὲν ἐδικαιοῦτο νὰ λάβῃ Αὐτὰ ὅμως, τὰ ὁποῖα θέτετε δὲν νομίζω, ὅτι ἐξυπηρετοῦν οὔτε τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον σεῖς προτείνετε δηλαδὴ νὰ προστατεύσετε τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ καὶ ἀντίκειται πρὸς τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἔχει ἐξ ἴσου θεωρῶ, ὅτι πρέπει νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἂν ἔχουν τὰ μέσα νὰ ἀποδείξουν τὰ πράγματα. Διότι τί καθιεροῦν ὡς ἀποδεικτικὸν μέσον; Νὰ φέρωμεν ἔγγραφα ἐπίσημα τῶν Ἀρχῶν διαφόρων Κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, ὡς καὶ διαφόρων ἄλλων ὑπηρεσιῶν ἰδιωτικῶν εἴτε μὴ ἰδιωτικῶν τοῦ τόπου ἔνθα διατίθεται τὸ ἐμπόρευμα. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς αἱ ἀποδείξεις αὐταὶ εἶναι εὔκολον δι’ ὅσους ἔχουν ἀντιπροσώπους εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δι’ ὅσους ἔχουν σκοπὸν νὰ καταστρατηγήσουν τὸν νόμον αὐτοὶ θὰ φέρουν ἔγγραφα ἀνακριβῆ. Ἐνῷ ἀφ’ ἑτέρου εἶναι δυσχερὲς εἰς τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα· τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἰδικά των γραφεῖα εἰς τὸν τόπον ποὺ διετέθη τὸ ἐμπόρευμα νὰ λάβουν κἂν οὔτε τὰ ἁπλούστερα μέσα ἀποδείξεως. Καὶ ὅσον ἀφορᾶ μὲν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠδύναντο νὰ λάβουν τὰ ἔγγραφα καὶ νὰ τὰ λάβουν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, θέλουν, δὲν ἔχω νὰ προσθέτω τίποτα. Ἀλλὰ νὰ σκεφθῇ τὸ Δημόσιον ἂν θὰ ἐκτεθῇ ἀπέναντι τούτων εἰς ἀποζημιώσεις. Ἀλλὰ διὰ τοὺς ἄλλους τοὺς ἀδυνατοῦντας νὰ προσαγάγουν ἀποδείξεις ὕστερα ἀπὸ μίαν δεκκετίαν πῶς δύνασθε νὰ εἰπῆτε, ὅτι προστατεύετε τὸ δίκαιον ἀφήνοντας εἰς τὸν ἰσχυρὸν νὰ φέρουν οἱασδήποτε θέλουν ἀποδείξεις, διὰ νὰ ἀπορροφήσουν πᾶν ὅ,τι θὰ ἠδύνατο οἱ ἄλλοι νὰ πάρουν, εἰς δὲ τοὺς ἀδυνάτους νὰ μὴν ἀφήνωμεν νὰ κάμουν τίποτα; Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι δὲν ἀποδίδεται τὸ δίκαιον, ὅταν δὲν τοὺς διευκολύνετε εἰς τὰς ἀποδείξεις. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένω νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὰ μέσα τῆς ἀποδείξεως εἶναι διατυπωμένα οὕτως ὥστε νὰ μὴν δύναται οὔτε καταστρατήγησις νὰ γίνῃ οὔτε στέρησις τῶν τῶν ἀπαιτήσεων. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐξ ἄλλου σᾶς ὑποδεικνύει νὰ ἀκυρώσετε τὸν νόμον 2360 καθὼς καὶ τὸ ἐκδοθὲν διάταγμα... Ἄλλη διάταξις πρέπει νὰ εἶναι ἡ προνοοῦσα περὶ ἐκκαθαρίσεως τῶν λαθρεμπορικῶν ἐξαγομένων. Ἡ Ἐπιτροπὴ πρὸς ἀποφυγὴν τῶν καταχρήσεων προτείνει μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν. Λέγει νὰ πληρώνουν ἕνα ὡρισμένον ποσοστὸν ἐπὶ τῶν λιρῶν ἐν γένει ἀφοῦ ἔδωκαν δηλαδὴ μέχρι 10%. Αὐτὸ θά τὸ καθορίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Δὲν ὑπάρχει κανένας φόβος νὰ πληρωθοῦν περισσότερα, οὔτε δὲ εἶναι δυτατὸν βέβαιον νὰ πάρουν πρόσωπα τινά, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν διαφορὰν συναλλάγματος. Εἰς τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως ἀπόκειται νὰ δεχθῇ τοῦτο ὡς καλυτέραν λύσιν τῆς διαφορᾶς. Πάντως ἡ πρωτίστη μέριμνα τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι νὰ ἀσφαλίσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου καὶ τὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα.

§404Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἐπειδὴ ἔγινε λόγος περὶ τοῦ ἐγγράφου καὶ ἐπειδὴ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ γίνεται ἀνάμιξις τῶν λαθρεμπόρων μὲ τοὺς ὑπὸ ἐγγύησιν ἐξαγαγόντας, ἤθελα νὰ τονίσω τὸ ἑξῆς: ὅτι ἡ ἀντίληψις αὐτὴ ἡ ἐσφαλμένη, ὑπεστηρίχθη καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθημεν νὰ ἐπιμείνωμεν, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ πλέον αὐτὴ ἡ ἀμφιβολία καὶ ἀμφισβήτησις τοῦ πράγματος. Διότι οἱ μὲν λαθροεξαγωγοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι χωρὶς νὰ ἀντιληφθῇ κἂν τὸ Κράτος, ἐξήγαγον τὸ ἐμπόρευμά των, καὶ ἐφ’ ὅσον μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς οὐδεμία ἀρχὴ κατώρθωσε νὰ τοὺς συλλάβῃ, δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ ἐξακριβωθῇ ποῖος ἐξήγαγε λάθρα. Ἐνῷ διὰ τοὺς ἄλλους τοὺς ὑπὸ ἐγγύησιν ἐξαγαγόντας ὑπάρχει διάταξις τῆς 14 Νοεμβρίου 1923, ἡ ὁποία τοὺς ὑποχρεώνει νὰ πληρώσουν 20%. Ἄν δὲ αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις δὲν ἔσπευσαν νὰ καθορίσουν τὸ ποσὸν αὐτό, αὐτὸ εἶναι ζήτημα τῶν ἑκάστοτε ὑπουργῶν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Νομίζω δὲ τὸ ἑξῆς, ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιρρίπτεται ἡ μομφή, ἢ τὸ βάρος τῆς μὴ εἰσπράξεως αὐτοῦ, εἰς ἕνα ἐκ τῶν ὑπουργῶν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἰδίᾳ δὲ ἀπὸ κόμματα, τὰ ὁποῖα εἶχον ἐκπροσώπους καὶ μετὰ τὸ 1925 εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἤμουν ὑποχρεωμένος νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος τί ἔκαμε ὁ κ. Μερκούρης εἰς τὰ 1927 ὅταν ἦτο ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Βεβαίως δὲν ἐνήργησεν τι, οὔτε αὐτὸς οὔτε καὶ οἱ ἄλλοι, διότι ὑπῆρχε τότε ἕνα ἠθικὸν κώλυμμα, τὸ ὁποῖον ἔχουν ὅλοι οἱ ὑπουργοί, διότι δὲν ἠμποροῦσε νὰ πάρῃ ἡ Κυβέρνησις ἕνα πρᾶγμα μὲ τὸ ἕνα χέρι, τὸ ὁποῖον ἔδιδε μὲ τὸ ἄλλο.

§405Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁ κ. Ζαΐμης ἐγνώριζεν ὅτι εἶναι τόσον καλὰ παρασκευασμένος ὄχι μόνον διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐλέγχῃ καὶ τὰς παλαιὰς Κυβερνήσεις. Ἄν ὅμως ἠρώτα πρόσωπον μεθ’ οὗ στενῶς συνδέεται καὶ τὸ ὁποῖον διηύθυνεν ὅλας τὰς Κυβερνήσεις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης θὰ ἠδύνατο νά μάθῃ ὅτι ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις μετὰ τὴν λύσιν θεμελιωδῶν τινῶν ζητημάτων διελύθη, ἡ δὲ μετέπειτα Κυβέρνησις συνέστησεν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία ἠσχολήθη ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ ἔκανε μίαν ἔκθεσιν. Ὤφειλε, λοιπόν, ὁ κ. Ζαΐμης νὰ εἶναι περισσότερον ἐντὸς τῶν πραγμάτων· τὸ στάδιον θὰ εἶναι εὐρύτερον.

§406Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ μέτρου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχρῃζεν συζητήσεως ἐν τῷ Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ ἢ τῇ Βουλῇ. Ἐπρόκειτο περὶ στοιχειώδους διοικητικοῦ μέτρου τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Ἔλεγε δὲ ὁ νόμος 1260 εἰς τὸ ἄρθρον 4. (ἀναγινώσκει). Ἀλλὰ δὲν τὸ ἔκανα διὰ νὰ δικαιολογήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι ὑπῆρχε ἠθικὸν κώλυμμα καὶ δι’ αὐτὸ ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος δὲν ἔπρεπε νὰ ἐλέγξῃ τὸν κ. ὑπουργόν.

§407Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἐξέθηκε τὸ ἱστορικὸν καὶ τὰ τρωτὰ τῆς μέχρι τοῦδε πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος. Πραγματικῶς ἡ ἐφαρμοσθεῖσα πολιτικὴ μὲ τὸ ἄρθρον 8 τοῦ διατάγματος περιέκλεισεν ἀτοπήματα, ὄχι μόνον διότι ὑπερέβη τὴν ἐξουσιοδότησιν τοῦ νόμου κατὰ ὅσια καὶ τὴν ἔκτασιν τῆς ἀποζημιώσεως, ἀλλὰ καὶ κατὰ δύο ἕτερα σημεῖα, εἰς τὸ ὅτι δηλαδὴ διὰ τοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ χρόνου παρεισήγαγε μίαν διαστολὴν μεταξὺ δικαιούχων Ἑλλήνων πολιτῶν ἐχόντων τὰ αὐτὰ δικαιώματα. Ἀλλὰ τὸ κεφαλαιωδέστερον λάθος κατ’ ἐμὲ εἶναι ὅτι καθώριζε τὰ ποσὰ ἀποζημιώσεως ὑπερβολικά, διότι τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους δὲν ἐπέτρεπον αὐτὴν τὴν διάθεσιν πρὸς ὠφέλειαν μάλιστα ὡρισμένων. Αὐτὸ ἦτο τὸ λάθος. Τὴν ἀγαθωτάτην πρόθεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ περὶ ἄρσεως τῆς ἀνωμαλίας ὁμολογῶ. Ἀλλὰ ἐρωτᾶται, αἴρεται ἡ ἀνωμαλία ἢ μήπως διὰ τῆς προωθήσεως ἀποδεικτικῶν μέσων ὄχι γνησίων ἀνοίγομεν μίαν ἄλλην ρωγμὴν διὰ νὰ ἐξέλθουν καὶ ἄλλα ἑκατομμύρια ἀπὸ τὸ δημόσιον ταμεῖον; Ἐγὼ θὰ ἐδεχόμην νὰ ἀκυρωθῇ ὁ νόμος καὶ τὸ διάταγμα καὶ ἡ γενομένη ἔμπρακτος κατάστασις καὶ νὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ ἐπιστρέψουν οἱ λαβόντες, καὶ νὰ μή δοθῇ τίποτε ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου καὶ ὄχι νὰ ἀνοίξωμεν πάλιν νέον λογαριασμόν, διότι εἶναι προφανές, ὅτι ὁ περιορισμὸς τῶν ἀποδεικτικῶν μέσων πλήττει ὅλους τοὺς ἄλλους πλὴν τῶν ἐχόντων γραφεῖα ἐξαγωγῆς.

§408Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Οἱ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας συνάδελφοί μου εὑρίσκουν τὴν λύσιν ἣν προτείνετε καλυτέραν. Ἐγὼ ἔχω κἄποιον ἐνδοιασμόν.

§409Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν καὶ αἱ δύο πτέρυγες ἐδέχοντο δηλ. ὅτι δὲν θ’ ἀναγνωρίσωμεν καμμίαν ἀναφορὰν συναλλάγματος, θὰ ἐδεχόμην τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀραβαντινοῦ τῆς καταργήσεως τοῦ διατάγματος.

§410ΦΩΝΑΙ. Εἴμεθα σύμφωνοι.

§411Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νὰ ἀφίσωμεν τὰς ἐκπτώσεις καὶ ἂν ἤρχετο ὁ κατάλογος καὶ ἐβλέπομεν ὅτι ἐπρόκειτο περὶ πτωχῶν ἀνθρώπων θὰ ἐβλέπωμεν τί ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ.

§412Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πῶς θὰ καταλήξωμεν εἰς μίαν τοιαύτην ἀπόφασιν ἀφοῦ δὲν ἔχομεν τοὺς καταλόγους διὰ νὰ ἴδωμεν τὸ δοῦναι καὶ τὸ λαβεῖν; Θὰ εἶναι ἐξ ἄλλου κατακριτέα ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἀραβαντινοῦ, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ πάρωμεν ὀπίσω ὅ,τι ἐδώσαμεν.

§413Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Συμπεριλαμβάνεται αὐτὸ εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀραβαντινοῦ.

§414Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Βλέπω, ὅτι θὰ καταλήξωμεν εἰς μίαν εὐχάριστον λύσιν καὶ ἀσχέτως διαφωνιῶν τινῶν πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ὁμόθυμον σχεδὸν γνώμην τῆς Βουλῆς. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ παρακράτησις εἶχε χαρακτῆρα φορολογικὸν καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν τεκμαίρονται δικαιώματα ἀπολήψεως. Ἐγὼ νομίζω ὅτι οἱ λόγοι δι’ οὓς ἐπετράπη ἡ διαφορὰ τιμῆς δὲν ἦσαν βάσιμοι, ἀφοῦ μάλιστα ἔγινε μερικὴ ἐπιστροφή. Προέχει συνεπῶς τὸ ζήτημα τῆς ἰσότητος. Νὰ δώσωμεν δηλαδὴ εἰς ὅσους δὲν ἐδώσαμεν, ἢ νὰ εἰσπράξωμεν τὰ καθυστερούμενα καὶ νὰ ἀναζητήσωμεν τὰ δοθέντα. Δέχομαι δηλαδὴ νὰ μὴ δοθῇ τίποτε εἰς τὸ μέλλον διὰ καμμίαν διαφοράν, ἐφόσον μάλιστα δὲν ἠγέρθησαν ἀγωγαὶ ἢ εἶναι καὶ παραγεγραμμέναι.

§415Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν ἀγωγαὶ διὰ 2½ ἑκατομμύρια λίρες μέσα εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχει ἡ διαφορά.

§416Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δεχόμεθα τὴν ριζικωτέραν λύσιν, τοῦ νὰ μὴ δώσωμεν τίποτε καὶ νὰ πάρωμεν ὀπίσω καὶ τὰ δοθέντα. Ἂν αὐτὸ δὲν γίνῃ δεκτόν δεχόμεθα νὰ σταματήσῃ ἐδῶ πέρα ἡ ὑπόθεσις καὶ νὰ εἰσπράξωμεν τὰ ὀφειλόμενα παρὰ τῶν εὐπόρων. Πάντως κηρυσσόμεθα ὑπὲρ τὴν ριζικωτέρας λύσεως.

§417Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κύριοι βουλευταί, ὅταν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Κορινθίας μᾶς ἐπρότεινε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὴν λύσιν αὐτὴν τοῦ νὰ τοῦ εἰσπράξωμεν μόνον ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μᾶς ὀφείλουν καὶ νὰ μὴ δώσωμεν τίποτε καὶ νὰ κλείσωμεν τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν· οἱ παρακαθήμενοι συνάδελφοί μου ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μοῦ εἶπον, ὅτι θαρροῦμεν αὐτὴ ἦτο ἡ καλυτέρα λύσις—ὁ μὲν ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διότι φυσικὰ εἶδεν ὅτι δὲν ἔχει τίποτε νὰ δώσῃ, ὁ δὲ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διότι ἀρκετὰ ἤκουσεν ὁ καϋμένος ἀπὸ αὐτὴν τὴν θέσιν καὶ εἶπεν νὰ μὴ δώσωμεν τίποτε, ἵνα παύσῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα—Εἶπεν ἄλλως τε ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι ἐγὼ νομίζω ὅτι εἶναι τὸ καλύτερον καὶ ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ τὸ θέλωμε ὅλοι, ὅτι εὑρήκαμε ἐδῶ φυσικὰ μίαν λύσιν, ἐγὼ εἶπον ὅτι........ Ἀλλὰ ἴδωμεν, τὶ λέγουν καὶ οἱ ἄλλοι. Ὁ κ. Παπαναστασίου τὴν δέχεται, ὁ κ. Τσαλδάρης δὲν τὴν δέχεται, ἐγὼ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν πηγαίνω μὲ τὴν δεξιὰν καὶ δὲν πηγαίνω μὲ τὴν ἀριστεράν. Δὲν τὴν δέχομαι τὴν λύσιν αὐτὴν ὄχι διότι δὲν τὴν δέχεται ὁ κ. Τσαλδάρης ἀλλὰ διὰ τὸν ἴδιον λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν δέχεται καὶ αὐτὴ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Παπαναστασίου ὅτι ἄν λάβωμεν μίαν τοιαύτην ἀπόφασιν θὰ ἀκολουθήσωμεν τὸ αἴσθημα τῆς Δικαιοσύνης, τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον ἀνεπτυγμένον εἰς τὸν Ἕλληνα δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι ἀκριβὲς θὰ ἦτο ἂν ἐπρόκειτο νὰ δώσωμεν νὰ ἐπιστρέψωμεν, δηλαδὴ χρήματα ἐπὶ τῇ βάσει τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς αὐτοῦ τοῦ κονσόρτσιουμ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Διότι πραγματικῶς αὐτὰ τὰ χρήματα δὲν τὰ ἐζημιώθησαν, οἱ ἔμποροι τὰ ἐζημιώθησαν οἱ παραγωγοί. Καὶ ἑπομένως ὅταν ἔρχωνται ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μᾶς λέγουν ὅτι ἐξηγάγομεν τὸ ἐμπόρευμά μας τὸ ἐξετίμησεν ἡ ἐπιτροπὴ ποὺ εἴχατε εἰς τὰ τελωνεῖα καὶ μᾶς ὑπολογίσατε ὅτι θὰ εἰσπράξωμεν 400 χιλιάδες, καὶ ὅταν τὸ ἐπωλήσαμεν ἐπήραμε μόνον 70–80. Εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ὅτι θὰ ἐπιστρέψωμεν... δι’ αὐτὸ ἀνέβηκα εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ αὐτὴν τὴν πρότασιν. Τώρα ὅσον ἀφορᾷ τὰ 20% καὶ τὰ 10% τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν νὰ ἐπιστρέψουν, εἶναι μία διάταξις τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ἰδικοῦ μας ζητεῖ νὰ κόψωμεν εἰς τὸ μέσον. Ἡ ἐπιτροπὴ τὸ ἀπέκρουσε ὡς καὶ ὁ κ. Παπαναστασίου. Ἡ Βουλὴ εἶναι ἐλευθέρα νὰ κάμῃ ὅτι θέλει εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον πρέπει νὰ εἴπω τοὺς ἐνδοιασμοὺς, τοὺς ὁποίους ἔχω ἐγὼ. Ὁ κ. Παπαναστασίου, εἶπεν ἄς ἀφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, ἄς ψηφισθῇ δηλαδὴ τὸ νομοσχέδιον, ὅτι θὰ ἐπιτρέψουν ὁλόκληρον τὸ 20 καὶ 10% καὶ νὰ ἴδωμεν, ἂν πρόκειται περὶ ἀνθρώπων ἀπόρων, τότε λαμβάνομεν κάποιο μέτρον. Ἀλλὰ ἐγὼ ἐνθυμοῦμαι ὅτι ὅλας τὰς παλαιὰς ἀπαιτήσεις τῶν φόρων τὰς ὑπεβιβάσαμεν εἰς σημεῖον ὥστε δὲν εἰσπράξαμεν πολλάκις παρὰ τὸ ἥμισυ, ἰδίως διὰ τοὺς ἀρχαιοτέρους φόρους. Λοιπὸν πῶς θέλετε ἀφοῦ ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς φόρου, ἕνα εἴδους φόροι ἦσαν αὐτὰ τὰ συμψηφιστικὰ τέλη ὀνομαζόμενα, πῶς θέλετε ἀφοῦ δὲν εἰσεπράχθησαν ἀπὸ ὀκταετίας;

§418Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καὶ ἐξαιρετικοὺς φόρους.

§419Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πῶς θέλετε νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐφηρμόσθη δι’ ὅλους τοὺς παλαιοὺς φόρους, οἱ ὁποῖοι μᾶς καθυστεροῦνται, ἰδίως τοὺς ἀρχαιοτέρους; Ἐπαναλαμβάνω, ἡ Βουλὴ εἶναι ἐλευθέρα νὰ ψηφίσῃ ὅπως θέλει εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, ἀλλὰ ἐγὼ θέλω νὰ σᾶς εἴπω τοὺς ἐνδοιασμοὺς, τοὺς ὁποίους ἔχει ὡς πρὸς αὐτό.

§420Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νὰ ἔλθῃ ὁ κατάλογος τῶν ὀφειλετῶν.

§421Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι ἀνάγκη. Ἐγὼ ἐπικαλοῦμαι τὸ αἴσθημα τῆς ἰσότητος τὸ ὁποῖον ἔχομεν καὶ τὸ ὁποῖον ἀλήθεια τὸ ἔχομεν οἱ Ἕλληνες ἀνεπτυγμένον, ἴσως πολλάκις παθολογικῶς· εἶναι τὸ προέχον αἴσθημα τοῦ χαρακτῆρος μας. Λοιπὸν λέγω ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ αἰσθήματος τῆς ἰσότητος δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε, ἀφοῦ εἰς ὅλον τὸν κόσμον ὁ ὁποῖος κατώρθωσε νὰ καθυστερήσῃ ἐμμέσους φόρους εἰς τούτους νὰ εἴπωμεν ὅτι σήμερον δὲν πρέπει νὰ κάμωμεν ὁμοίαν μείωσιν φόρων παρὰ μόνον ὅταν πρόκειται περὶ ἀπόρων, διότι ὅταν κάναμε μείωσιν δὲν εἴπαμεν ὅτι θὰ ἐπωφεληθοῦν αὐτῆς οἱ ἄποροι. εἶναι δὲ γεγονὸς ὅτι οἱ μὴ καταβάλλοντες τοὺς ἀμέσους φόρους, διότι αὐτοὶ καθυστεροῦνται συχνά, οἱ καθυστεροῦντες τοὺς φόρους των δὲν εἶναι οἱ ἀπορώτεροι. Συχνὰ εἶναι οἱ ἰσχυρώτεροι οἰκονομικῶς. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν δὲν ἔχει γίνει καμμία διάκρισις νομίζω ὅτι δὲν δικαιολογεῖται καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν ἐπιμένω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου καὶ ἂς ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ ἐλευθέρως ὅπως θέλει.

§422Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι, νὰ ἐπιμείνω εἴς τινα σημεῖα διὰ νὰ ἐνισχύσω τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἐξέθηκεν ὁ ἀξιότιμος συμπολίτης μου ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, φρονῶν δηλαδὴ ὅτι κατ’ ἀρχὴν εἶναι δίκαιον νὰ ἀναγνωρισθῇ θεωρητικῶς, ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐξεχώρισε συνάλλαγμα περισσότερον παρ’ ὅτι εἰσέπραξε ὀφείλει νὰ δώσῃ τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον ἔδωκε κατὰ πλεονασμὸν εἰς τὸ Κράτος, διότι τὸ Κράτος δὲν ἠθέλησεν εἰς αὐτὴν τὴν μορφὴν νὰ φορολογήσῃ. Φοβοῦμαι ὅτι ἐν τοῖς πράγμασι ἡ ἐπιδίωξις αὐτὴ τοῦ δικαίου θὰ δημιουργήσῃ μίαν κατάστασιν εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν ἐξαγωγέων. Νομίζω, δέ, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὅταν εἰσηγήθην τὴν ἰδέαν τοῦ νὰ—σταματήσωμεν ἐντελῶς τὴν πηγὴν αὐτὴν ἐκ τῆς ὁποίας θὰ διαρρεύσουν μερικὰ ἑκατομμύρια ἐκ τοῦ Δημοσίου προϋπολογισμοῦ, ἐπεκαλέσθην τὸ αἴσθημα τῆς ἰσότητος, τὸ ἐπεκαλέσθην, διότι νομίζω, ὅτι ἐξ ἴσου πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους πολίτας ὑπάρχει καὶ τὸ Δημόσιον, ἡ ὁλότης, ἡ ὁποία ἔχει καὶ αὐτὴ ἕνα δίκαιον, ὅταν δὲν ἠμπορεῖ νὰ δίδῃ ἀρκετὰ νὰ μὴ πληρώνῃ. Ἀλλὰ ποὺ ἐντοπίζω ἐγὼ —τὰς σκέψεις, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον εἰσηγεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἀγάγῃ εἰς ἀδιέξοδον. Πρῶτον διότι δὲν μοῦ ἐμπνέει καμμίαν ἐμπιστοσύνην ἡ ἐπανάστασις εἰς τὰ πιστοποιητικὰ διὰ τὴν ἀπόδειξιν, ὅτι πρέπει σὲ κάθε διαφορὰν μεταξὺ τοῦ εἰσαχθέντος συναλλάγματος καὶ τοῦ πράγματι καταναλωθέντος δὲν μοῦ ἐμπνέουν καμμίαν ἐμπιστοσύνην τὰ πιστοποιητικά, τὰ ὁποῖα οἱ ἀνταποκριταὶ τῶν ἐνταῦθα οἴκων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνταποκριτὰς εἶναι ἄριστα εἰς θέσιν νὰ ἀποσπάσουν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους εἰς τοὺς ὁποίους παρέχουν ἐργασίαν. Ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἔχει πιστοποιηθῇ, ὅτι πραγματικῶς ὑπάρχουν καὶ οἶκοι εἰς χεῖρας τῶν ὁποίων ὑπάρχουν πλαστὰ πιστοποιητικά. Διὰ τοῦτο ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἶναι προτιμώτερον νὰ ἀδικηθοῦν μερικοὶ παρὰ νὰ χρησιμεύσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ νὰ πλουτίσουν ἄλλοι καὶ δὴ ὀλιγώτεροι. Δεύτερον ὑπάρχουν ἄλλοι οἱ ἐξάγοντες σταφίδα μὲ συνάλλαγμα ἀπ’ εὐθείας μὲ τὴν Ἀγγλίαν, οὔτε καὶ μὲ τὴν Γερμανίαν συναλλάσσονται κυρίως διὰ τῶν γραφείων τῶν Πατρῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνταποκριτὰς ἐν Λονδίνῳ.

§423Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἰς αὐτὰ τὰ γραφεῖα τῶν Πατρῶν θὰ φέρουν τὰ πιστοποιητικά.

§424Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τῆς Κυβερνήσεως γνωρίζετε εἰς ποίαν ὑποτέλειαν καταδικάζεται τοὺς συμπολίτας μου;

§425Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὑποδείξατέ μας σεῖς τὸν τρόπον.

§426Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Δὲν εἶναι ἰδικόν μου ἔργον κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως νὰ σᾶς ὑποδείξω τὸν τρόπον. Τώρα πῶς θὰ ἀποφύγωμεν τὸν κίνδυνον; Ἀλλ’ ὁ κίνδυνος εἶναι μεγάλος, διότι οἱ ἔμποροι τῶν Πατρῶν δὲν ἔστειλαν ἐκκαθαρίσεις εἰς τὰς ὁποίας νὰ λέγουν, τὸ τάδε ἐμπόρευμα ἐπεβαρύνθη μὲ αὐτὸ τὸ ποσὸν συναλλάγματος. Θὰ εἰσπράτουν, θὰ δικαιολογοῦν μὲ τοὺς ἀνταποκριτάς των, ὅλον τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον θὰ πάρουν καὶ δὲν θὰ δώσουν πεντάρα. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐγὼ λέγω αἱρέτωσαν αὐτοὶ ἂς μὴ πάρουν πεντάρα, ἀλλὰ νὰ μὴ φύγῃ καὶ ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν τίποτε.

§427Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὰ ἐξαγωγικὰ γραφεῖα Πατρῶν θὰ φέρουν τὴν ἐκκαθάρισιν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας θὰ φαίνεται τὶ ἐπλήρωσαν οἱ ἔχοντες τὸ ἐμπόρευμα, τὶ εἰσέπραξεν καὶ τὶ ἐξήχθη, ἀφοῦ αὐτὸς εἶναι ὁ οἶκος, ὁ ὁποῖος τὸ ἐξήγαγε ἀπὸ αὐτὸ τὸ γραφεῖον, ἐστάλη καὶ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ φέρῃ τὴν ἐκκαθάρισιν διὰ νὰ δυνηθῇ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς νὰ πληρώσῃ.

§428Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Δὲν ἔχει ἔτσι τὸ πρᾶγμα κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως.

§429Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι δυνατὸν νά γίνεται ἄλλως.

§430Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ....

§431Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ τοῦ λέγει τὸ γραφεῖον, ὅτι ἔστειλε τὴν τάδε ἡμέραν τόση σταφίδα αὐτὰ ἐπωλήθησαν τόσα καὶ τόσα εἰσέπραξαν. Τόσα εἶναι ἔξοδα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐκκαθάρισις.

§432Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Δὲν ἔγιναν ἔτσι αἱ ἐκκαθαρίσεις κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως.

§433Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς εἴπω; Ἔκαμα καὶ ἐγὼ ἔμπορος ἐπὶ δύο χρόνια ἀπὸ τοῦ 1881–83 καὶ γνωρίζω τὶ θὰ εἰπῇ ἐκκαθάρισις.

§434Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ὑπάρχουν συμπολῖται μου, οἱ ὁποῖοι ἐξάγουν ἐμπόρευμα μετὰ τῶν γραφείων Πατρῶν καὶ κατέφυγον εἰς τὰ δικαστήρια διὰ νὰ εὕρουν τὸ δίκαιόν των.

§435Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ἀμφισβητῶ αὐτό, ἀλλὰ κάθε ἑνὸς συμπολίτου σας, ὁ ὁποῖος ἔστειλε τὸ ἐμπόρευμά του μέσῳ ἐξαγωγικοῦ γραφείου Πατρῶν, τὸ ἐξαγωγικὸν γραφεῖον Πατρῶν θὰ τοῦ δώσῃ τὴν ἐκκαθάρισιν, τὴν ὁποίαν τοῦ ἔστειλον ἀπ’ ἔξω, διὰ νὰ κανονίσουν τοὺς λογαριασμούς. Ἂν δὲν κάμῃ ἐκκαθάρισιν τὰ κατεχράσθη τὰ χρήματα αὐτά.

§436Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐὰν ἐρωτήσετε τὸν κ. ὑπουργὸν θὰ σᾶς δώσῃ μερικὰς πληροφορίας διὰ τὴν σταφίδα εἰδικῶς πῶς γίνεται. Γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον ἔρχεται καὶ τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τὸν Αʹ, ὁ ὁποῖος ἐξάγει τὸ ἐμπόρευμα, δὲν ἔρχεται ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Αʹ, ἀλλ’ ἔρχεται ἐπ’ ὀνόματι τοῦ ἐξαγωγέως.

§437Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Βεβαίως τοῦ ἐξαγωγέως, ἀλλὰ ὁ ἐξαγωγικὸς οἶκος διὰ νὰ κανονίσῃ τὸν λογαριασμόν του θὰ τοῦ εἰπῇ τὶ εἰσέπραξε.

§438Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Τὸν ἔφερε διὰ νὰ μεταχειρισθῇ τὴν λαϊκὴν φράσιν, σοὺτ καὶ βερεσέ.

§439Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι οἱ ἐπαρχιῶται ἀποστολεῖς οἱ συνδεόμενοι μὲ τὰ γραφεῖα ἐξαγωγῆς τῶν λιμένων Πατρῶν, Αἰγίου, Κατακώλου καὶ τὰ ρέστα, κάμουν τὰς δοσοληψίας των εἰς δραχμάς. Ἀλλ’ εἶναι ἐπίσης ἀναμφισβήτητον, ὅτι αἱ ἐκκαθαρίσεις αἱ ἐρχόμεναι ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι εἰς λίρες ἂν εἶναι ἐκ τῆς Ἀγγλίας, εἰς μάρκα ἂν εἶναι ἀπὸ τὴν Γερμανίαν εἰς φιορίνια, ἂν εἶναι ἀπὸ τὴν Αὐστρίαν καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς. Ἑπομένως εἶναι ἀδύνατον, οἱοσδήποτε ἀποστολεὺς ἐπαρχιώτης καὶ ἂν εἶναι νὰ μὴ ἔχῃ γνῶσιν τοῦ τὶ ἔπιασε τὸ προϊόν του εἰς συνάλλαγμα. Βεβαίως αἱ δοσοληψίαι ἐγίνοντο εἰς δραχμὰς ἐσωτερικῶς, ἀλλὰ ἡ πρώτη δουλειά, τὴν ὁποίαν κάμει ὁ ἀποστολεὺς εἰς τὸν οἶκον του εἶναι νὰ κανονίσῃ τὸ συνάλλαγμά του, δηλαδὴ πῶς θὰ ὑπολογίσῃ τὸ συνάλλαγμά του, διὰ νὰ γνωρίζῃ καὶ τὶ τιμήν θὰ δώσῃ εἰς τὸν παραγωγὸν διὰ νὰ φέρῃ τὰ προϊόντα του. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει καμμία δυσχέρεια διὰ νὰ ἐξευρεθῇ ἡ διαφορὰ αὐτή. Αὐτὴ εἶναι ἡ μορφὴ τῶν δοσοληψιῶν, ἀλλὰ καὶ ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι δὲν ἔχομεν τὰ μέσα αὐτὰ ποὺ γυρεύομεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἔχομεν μίαν διάταξιν διὰ νὰ προλάβωμεν πᾶν ἐνδεχόμενον. Εἴτε διότι ἐξέλειπεν ὁ ἀνταποκριτής, εἴτε διότι ἀντὶ νὰ ἔχῃ δοσοληψίας μὲ τὸ Λονδῖνον εἶχεν δοσοληψίας μὲ ἄλλο Κράτος λέγομεν, ὅτι ἐκτὸς τοῦ ἀνωτέρου ἀποδεικτικοῦ τὰ δικαστήρια δύνανται... (ἀναγινώσκει). Ἔχομεν τὴν θύραν ἀνοικτὴν διὰ πᾶσαν ἀπόδειξιν τῆς ἀξιώσεως τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ δὲ τοὺς μικροὺς ἀποστολεῖς, τοὺς ἔχοντας τυχὸν διαφορὰν κάτω τῶν 50 χιλ. δρχ. λέγομεν, ὅτι δύνανται νὰ παρουσιάσουν καὶ τὰ ἐμπορικά των βιβλία καὶ ἐν ἀνυπαρξίᾳ ἐμπορικῶν βιβλίων ἐκκαθαρίσεως τὰ βιβλία τῶν πωλήσεων τῶν συνοδευομένων ὑπὸ τῆς Ἐμπορικῆς ἀλληλογραφίας. Δίδομεν ὅλα τὰ δυνατὰ στοιχεῖα καὶ ἂν ἔχετε καὶ σεῖς ἄλλο πρόχειρον νὰ μᾶς διευκολύνετε εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ τὰ δεχθῶμεν.

§440Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μόνον τοὺς μάρτυρας ἀποκλείομεν καὶ αὐτοὺς διὰ τὰ ποσὰ κάτω τῶν 50 χιλ. δρχ.

§441Γ. ΑΦΕΝΤΟΥΛΗΣ. Εἰς ἐνίσχυσιν τῶν ὅσων λέγετε θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐμπορικῆς πείρας εὑρίσκω ἀπολύτως ὀρθὴν τὴν διάταξιν αὐτήν. Καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν αἱ ἐκκαθαρίσεις γίνονται χωριστὰ δι’ ἑκάστην μερίδα ἐμφαίνουσαν τὴν μάρκαν ἑκάστης ἀποστολῆς.

§442Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Λυποῦμαι διότι αἱ πληροφορίαι σας δὲν ἐπαληθεύουν μὲ τὰς ἰδικάς μου.

§443Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ δὲν μποροῦμε νὰ τὸ κάμωμε παρὰ μὲ συγκατάθεσιν γενικήν, ἡ ὁποία θὰ ἐσήμαινε ἀναγνώρισιν τῆς τοιαύτης ἀνάγκης. Ἐφόσον ἕνα κόμμα μεγάλο δὲν συμφωνεῖ εἰς αὐτό, δὲν νομίζω, ὅτι ἡμεῖς μποροῦμε νὰ συμφωνήσωμεν.

§444Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ μοῦ εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν: ἔχετε προβλέψει εἰς ποῖον σημεῖον θὰ φθάσουν αὐταὶ αἱ ἀπαιτήσεις;

§445Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Οὐδόλως.

§446Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Τότε λέγω ὅτι, ἂν καὶ ὑπῆρξα δεινότατος πολέμιος τοῦ ἄρθρου 8, διακρίνω μίαν πολιτικὴν σκέψιν, μήπως τότε κακῶς μὲν ὥρισαν ὑπέρμετρον ποσὸν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς λίρας. Ἔχω 40 ἑκατ.—αὐτὰ διαθέτω. Πὲς πὼς ἔχετε 20 νὰ δώσετε διὰ νὰ ἠξεύρωμεν, ὅτι τελειώνομεν.

§447Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πῶς θέλετε νὰ πεισθῶ νὰ δώσω 40 ἑκατ. ὅταν τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν λέγει, ὅτι κατὰ τὰς πληροφορίας του—βέβαια δὲν ἠμποροῦν νὰ θεωρηθοῦν ἐπίσημοι, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἀντιλήψεις του – ὅτι εἶναι μία δουλειὰ μονάδων ἑκατομμυρίων.

§448Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δώσατε 10 ἑκατομ. Ἐγὼ τροποποιῶ καὶ κατὰ τοῦτο τὴν πρότασίν μου καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ ἐπανέλθετε. Νὰ βάλωμεν ἓν ἀνώτατον ὅριον πέραν τοῦ ὁποίου δὲν ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§449Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ βέβαια προστατεύει τὸ δημόσιον, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι τὸ ἀνώτατον αὐτὸ ὅριον μόνον διὰ τὰς ὑλικὰς ζημίας, δηλαδὴ διὰ τὰς διαφορὰς αἱ ὁποῖαι προέκυψαν μετὰ τὰς πωλήσεις.

§450Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὕστερα ἀπὸ τὴν λεπτομερῆ ἀνάπτυξιν τοῦ ζητήματος ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀξιοτίμους προλαλήσαντας θ’ ἀπετέλει προφανῆ καταπόνησιν τῆς Βουλῆς καὶ μάλιστα εἰς τόσον προκεχωρημένην ὥραν οἱαδήποτε ἐπιμονὴ ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν. Θὰ ἐπεθύμουν μόνον νὰ ἐπιστήσω τὴν ἰδιαιτέραν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ μιᾶς ἀντινομίας ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νομοσχεδίου ἐπέρχεται μία λύσις τοῦ ζητήματος τῶν διαφόρων ἀνεκκαθαρίστων ἐγγυητικῶν ἐπιστολῶν, ὅπως δ’ ἀνέπτυξε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ καθὼς γράφεται ρητῶς εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τὸ ἐπιεικὲς αὐτὸ μέτρον ὑπὲρ τῶν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου ὠφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι, ὅταν διὰ τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος τοῦ 1923 ὡρίσθη ἡ ὑποχρέωσις αὐτῶν εἰς 25 καὶ 10% ἡ λίρα εἶχε 270 δραχ. ἐνῷ σήμερον ἔχει 375 καὶ ἑπομένως, ηὐξήθη αὐτομάτως ἡ ὑποχρέωσις αὐτῶν. Λογικὸν θὰ ἦτο σήμερον, μετὰ τόσα ἔτη, νὰ κάμωμεν μίαν μικρὰν εὐκολίαν. (Ὁ ἀξιότιμος καὶ σεβαστός μου κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προσέθηκεν καὶ τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο εἰς τὴν γενικὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐτήρησε τὸ Κράτος ἀπέναντι τῶν παλαιῶν του ὀφειλετῶν ἥτις κατὰ ἕνα τρόπον, συμβαδίζει πρὸς τὸ προτεινόμενον μέτρον τῆς μειώσεως τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ὀφειλετῶν ἀπέναντι τοῦ Δημοσίου. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ὑπῆρχε ἡ ἐλαχίστη ἀντίρρησις ἐναντίον τῆς εὐνοϊκῆς αὐτῆς διατάξεως ὑπὲρ τῶν ὀφειλετῶν τοῦ δημοσίου, ἂν δυστυχῶς, ἡ εὐνοϊκὴ αὐτὴ διάταξις πρὸς τοὺς ὀφειλέτας τοῦ Δημοσίου, δὲν ἦτο ἄντικρυς ἀντίθετος καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον καταφανῆ πρὸς τὴν αὐστηρότητα διὰ νὰ μὴ εἴπω σκληρότητα, μὲ τὴν ὁποίαν τὸ νομοσχέδιον μεταχειρίζεται τοὺς δικαιουμένους ἀπὸ τὸ Δημόσιον. Νομίζω ὅτι πρὸ ὀλίγου ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ παρ’ ὀλίγον νὰ συμφωνήσῃ καὶ ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς νὰ μείνωσι σύμφωνοι, ὅπως νομοθετικῶς εἰς οὐδένα ἐδίδετο ἀποζημίωσις καὶ εἰς τοὺς καταφανῶς ζημιωθέντας καὶ ὑποστάντας ζημίας ἀπὸ τὸ κονσόρτσιουμ. Αὐτὸ ἦτο τὸ πνεῦμα τῆς Βουλῆς ἀπέναντι τῶν δικαιουμένων ἀπὸ τὸ δημόσιον. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δείξωμεν ἐπιείκειαν ἀπέναντι τῶν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου; Δύναται ὅμως νὰ ἀντιστραφῇ τὸ ἐπιχείρημα. Πῶς, ἀφοῦ ἐπὶ τόσον χρόνον δὲν ἠθέλησαν οἱ ὀφειλέται τοῦ Δημοσίου νὰ ἐπωφεληθῶσι τῶν ἐπιεικῶν μέτρων, δικαιοῦται τὸ Κράτος νὰ ἀναστείλῃ τὰ ἐπιεικῆ μέτρα καὶ νὰ ἀξιώσῃ ἀκεραίαν τὴν εἴσπραξιν; Θὰ ἤθελον νὰ δώσω τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τοῦ 1923 δὲν ἔθεσε κανένα νέον φόρον καὶ ἄγνωστον εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν. Τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τοῦ 1923, τὸ ὁποῖον ἔχω ἐνώπιόν μου αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁρίζει διὰ τοῦ ἄρθρου 3, ὅτι ἀντὶ τῶν διαφόρων ἐγγυητικῶν ἐπιστολῶν ἡ κατηγορία αὐτὴ ὑποχρεοῦται νὰ πληρώσῃ ἓν 25% κατ’ ἀποκοπήν. Ἂς μὴ νομίσῃ δὲ κανεὶς ὅτι διὰ τοῦ διατάγματος ἐκείνου ἐπεβαρύνθησαν, τοὐναντίον ἀπηλλάγησαν τῆς ὑποχρεώσεως νὰ πληρώσουν τὸ 100%. Ἑπομένως τὸ Κράτος εἶχε ἤδη λάβει ἐκ τοῦ 1923 ἐπωφελῆ μέτρα διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν ὀφειλετῶν, ἔρχεται δὲ σήμερον νὰ τοὺς χορηγήσῃ καὶ νέαν εὐνοϊκὴν μείωσιν. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ ἦτο συμφωνότερον πρὸς τὴν ὑγιᾶ ἀρχήν, ἡ ὁποία τὸ διέπει καὶ ὅταν προστατεύῃ ἀσφαλῶς τὰ Δημόσια συμφέροντα. Νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 5 συμφώνως ἄλλωστε πρὸς τὴν ὁμόθυμον καὶ παμψηφεὶ ληφθεῖσαν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι ἐὰν ζητήσουν πάλιν τὰ χρήματά των, θὰ ἐπιδιωχθῇ τοῦτο δι’ ἀγωγῆς, ὥστε νὰ ἔχουν πρόχειρον τὸ μέσον νὰ ἀμυνθοῦν καὶ δεύτερον τὰ τακτικὰ δικαστήρια δύνανται νὰ ἔχουν ἄλλην ἀντίληψιν περὶ τῆς οὐσίας τοῦ νόμου.

§451Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ λέγω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτή, ἡ προσθήκη, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Κωστόπουλος εἶναι δικαιολογημένη.

§452Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μανθάνω, ὅτι ὑπεβλήθη αἴτησις πρὸς ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ν’ ἀναβληθῇ τότε δι’ αὔριον.

§453Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αὔριον νὰ ἐγγραφῇ πρῶτον τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§454ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 5 μ. μ. τῆς σήμερον. (Ὥρα 3.40′ πρωϊνή)