1929.01.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 52α

ΠΕΜΠΤΗ 17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1929

Προεδρία κ. Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ

(Ὥρα 4.30′ π. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Ἰασωνίδης παρακαλεῖ, ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀποζημιώσεως τῶν τέως δημοσίων ὑπαλλήλων Τουρκίας» προστεθῇ διάταξις παρέχουσα δικαίωμα ἀποζημιώσεως καὶ διὰ τοὺς ὑπηρετήσαντας ὀλιγώτερον τῆς πενταετίας. — Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Σοφάδων, παρακαλεῖ ὅπως ἀνασταλῇ ἡ εἴσπραξις τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος μέχρι τοῦ Αὐγούστου καθότι ἀδυνατοῦν νὰ καταβάλουν αὐτὸν συνεπείᾳ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως εἰς ἣν εὑρίσκονται. — Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γρηγοράκης, καταθέτει αἴτησιν ἐμπόρων Γυθείου παρακαλούντων ὅπως παύσῃ νὰ εἰσπράττεται διπλοῦς λιμενικὸς φόρος ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων προϊόντων. — Ὁ Β. Λογοθέτης παρακαλεῖ, ὅπως συμφώνως πρὸς δοθείσας ὑποσχέσεις διορισθῇ ὡς δημοδιδάσκαλος. — Οἱ ἀνάπηροι πολέμου δημοδιδάσκαλοι, ὑποβάλλουν ὑπόμνημα παρακαλοῦντες ὅπως τύχουν συντάξεως ἱκανοποιητικῆς οἱ ἀποχωροῦντες τῆς ὑπηρεσίας συνεπείᾳ τραυμάτων των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Μανουηλίδης, Π. Εὐριπαῖος, Π. Τσιτσίλιας, Ν. Κωνσταντόπουλος, Σ. Νικολαΐδης, Δ. Ἀθηνοδώρου, Χ. Πανταζίδης, Ι. Τσονταρίδης, Ε. Καρυωτάκης καὶ Ε. Πριμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν προσφύγων Πειραιῶς παρακαλούντων ὅπως προταχθῇ τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως Νομ. Διατάγματος περὶ ἀμνηστεύσεως ζητουμένων δι’ ὀφειλὰς πρὸς τὸ Δημόσιον.» — Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Καλογερᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συνδέσμου «Ἀλληλεγγύης ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν» παρακαλούντων ὅπως ἀνακληθοῦν εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν οἱ ἀπομακρυθέντες κατὰ τὴν περίοδον 1922–1926 ἀξιωματικοί. — Ὁ σύνδεσμος παραγωγέων Πύργου Ἠλείας, ἀναφέρει τὴν στενοχωρίαν εἰς ἣν εὑρίσκονται οἱ παραγωγεῖς λόγῳ τῆς ἐξαπλώσεως τῶν αὐτοκινήτων καὶ παρακαλοῦν ὅπως ἐκποιηθῶσι τὰ ὀχήματα αὐτῶν καὶ ἀποζημιωθῶσιν ὡς καὶ οἱ ἁμαξηλάται. — Οἱ πρόεδροι συλλόγων ἀλληλεγγύης Θεσσαλονίκης καὶ συλλόγου καπνοπωλῶν Πατρῶν, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μονοπώλησιν τῶν σιγαρέττων ὑπὸ τῶν ἀναπήρων. — Ἀνάπηροι περιπτεριοῦχοι Πατρῶν, Ἐδέσσης, Πανηπειρωτικὸς σύνδεσμος ἀναπήρων Ἰωαννίνων, Ἕνωσις ἀναπήρων καὶ θυμάτων Κορινθίας, Ρεθύμνης, Σερρῶν, Καρδίτσης, Θεσσαλονίκης καὶ πολλῶν ἄλλων μερῶν, ὑποβάλλουν ὑπομνήματα παρακαλοῦντες ὅπως λυθῇ τὸ ζήτημα τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεώς των. — Ὁ σύνδεσμος ἀλυτρώτων Δωδεκανησίων καὶ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν Θεσσαλονίκης, παρακαλεῖ ὅπως προκειμένου νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἀναπήρων» ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει τὰ αἰτήματά των. — Ἱερεῖς Θηβῶν καὶ Μεγάρων, παρακαλοῦν ὅπως ψηφισθῇ ὡς ἔχει τὸ Ν. Δ. τῆς 4)11)26 πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ ἐνοριακοῦ κλήρου. — Ὁ πρόεδρος τῆς Κοινῆς Ἐπιτροπείας Ἀλυτρώτων καὶ προσφύγων, διαμαρτύρεται διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς καταβολῆς τῶν ὁμολογιῶν τοῦ συμπληρωματικοῦ μητρῴου. — Πρόσφυγες ἐξ Ἀξιουπόλεως, παρακαλοῦν ὅπως ἐγκασταθοῦν εἰς τὸ κτῆμα «Ἄρωνα» Κατερίνης τριάκοντα οἰκογένειαι προσφύγων. — Ἀνάπηροι Μακεδονίας καὶ Θράκης, παρακαλοῦν ὅπως γίνῃ ἔλεγχος ὑπὸ τῶν ὑγειονομικῶν ἐπιτροπῶν καθότι ἐκρίθησαν πολλοὶ ἀνάπηροι ἐνῷ πράγματι δὲν εἶναι. — Ὁ ἐμπορικὸς σύλλογος, τὸ ἐμπορικὸν ἐπιμελητήριον καὶ πολλοὶ συνεταιρισμοὶ Κοζάνης, παρακαλοῦν ὅπως μὴ πραγματοποιηθῇ ἡ μελετωμένη μετάθεσις τῆς ἕδρας τοῦ νομοῦ τῶν ἀπὸ Κοζάνης εἰς Φλώριναν. — Τὸ τέταρτον καπνοπαραγωγικὸν συνέδριον Καβάλλας ἀναφέρει, ὅτι τάσσεται ἀλληλέγγυον πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν γεωργῶν Δράμας καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἀρθῶσι τὰ ἐπιβληθέντα πρόστιμα αὐτοῖς. — Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Ἀνδραβῖδος, παρακαλοῦν ὅπως μὴ ματαιωθῇ ὁ ὁρισμὸς τῆς Ἀνδραβῖδος ὡς ἕδρας μεταβατικοῦ εἰρηνοδικείου. — Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Ἀναστασίου, ὑποβάλλει ἀναφορὰν τῶν κτηνοτρόφων Γαστούνης παραπονουμένων, διὰ τὴν διατίμησιν τοῦ γάλακτος. — Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Ἀναστασίου, καταθέτει τηλεγράφημα τῆς συνελεύσεως τῶν ὀργανώσεων Πύργου δι’ οὗ ζητεῖται ἵνα ἡ Ἠλεία γίνῃ νομός. (Μὴ ὑπαρχούσης ἀντιρρήσεως χορηγεῖται μηνιαία ἄδεια ἀπουσίας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ἀσκεπίδην). Ὁ κ. Κ. Γόντικας (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας), καταθέτει τὰς κάτωθι ἀπαντήσεις. (ἀναγινώσκει) «Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ρεδιάδη, διὰ τὴν κατάστασιν τῶν σχολείων Δρυοπίδος–Κύθνου καὶ Κάτω Μεριᾶς (Κέας) διετάξαμεν τὸν ἁρμόδιον γενικὸν ἐπιθεωρητὴν νὰ προβῇ εἰς ἐπιτόπιον ἔρευναν ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων καὶ νὰ ὑποβάλῃ ἡμῖν σχετικὴν ἔκθεσιν. Τὸ πόρισμα τῆς ἐρεύνης τοῦ γενικοῦ ἐπιθεωρητοῦ θέλομεν καταστήσει ὑμῖν γνωστὸν ἐν καιρῷ». «Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 68 ἀποσταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Ζωγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ἐκκρεμοῦσαι προαγωγαὶ τῶν δημοδιδασκάλων δὲν δύνανται νὰ ἐκτελεσθῶσι, διότι ἡ ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας ἀναγραφεῖσα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν πίστωσις 6.000.000 δραχμῶν περιεκόπη ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν». «Εἰς τὸν νέον προϋπολογισμὸν ἀνεγράψαμεν πίστωσιν 10 ἑκατομμυρίων διὰ τὰς ἐκκρεμούσας παλαιὰς καὶ διὰ τὰς νέας προταθησομένας προαγωγάς. Ἐὰν ἡ πίστωσις αὕτη ἐγκριθῇ, αἱ προαγωγαὶ πᾶσαι θὰ ἐκτελεσθῶσιν». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 17)29 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ συγκροτήσεως τοῦ κατὰ τὸ Σύνταγμα Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων κλπ. 2) Περὶ καταρτίσεως νέων πινάκων ἀρχαιότητος δικαστικῶν ὑπαλλήλων. 3) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 26)28 Αὐγούστου 1925 Ν. Δ. περὶ ἐπαναφορᾶς τῶν ἀπολυθέντων δικαστικῶν κλπ. 4) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 4)9 Σεπτεμβρίου 1925 περὶ τῆς ἐν μέρει καταργήσεως τῆς ἐρημοδικίας καὶ προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον 23 τῆς πολιτικῆς δικονομίας καὶ τροποποιήσεως αὐτοῦ. 5) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 7 Ἰουλίου 1926 περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ΓΩΛϚʹ περὶ ζωοκλοπῆς καὶ ζωοκτονίας κλπ. καὶ 6) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ἀπριλίου 28 Μαΐου 1926 Ν. Δ. περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἀπὸ 30 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ ἀναστολῆς ἐκτελέσεως ἀποφάσεων καὶ προσωρινῶν μέτρων καὶ νομῆς ἐν ταῖς Νέαις Χώραις. Ὁ κ. Κ. Γόντικας (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας), ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια: 1) Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων πανεπιστημιακῶν νόμων ἀφορωσῶν τὸν γενικὸν γραμματέα τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν· καὶ 2) Περὶ ἐγκαταστάσεως τοῦ Βυζαντινοῦ καὶ Χριστιανικοῦ Μουσείου εἰς τὸ μέγαρον τῆς Δουκίσης τῆς Πλακεντίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Τσεριώνης, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Φεβρουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως πινάκων στασίμων κλπ.». Ὁ κ. Π. Βουρλούμης (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας), ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 12 Δεκεμβρίου 1927 νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ἰουλίου 1926 νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 146». Αἱ ἁρμόδιαι κοινοβουλευτικαὶ ἐπιτροπαί, ὑποβάλλουν τὰς ἐκθέσεις αὐτῶν ἐπὶ τῶν κάτωθι νομοσχεδίων: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ συστάσεως εἰδικοῦ ταμείου ὑδρεύσεως καὶ ἐξυγιάνσεως Κριεκουκίου. 2) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Αὐγούστου 1925 Ν.Δ. περὶ ἱδρύσεως εἰδικοῦ ὑδραυλικοῦ ταμείου κτηματικῆς περιφερείας Ἀγριᾶς. 3) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 3 παρ. 1 τοῦ Ν. Δ. 5)8 Σεπτεμβρίου 1923 περὶ ναυτικῆς σημάνσεως τοῦ στενοῦ Πρεβέζης καὶ τοῦ Ἀμβρακικοῦ κόλπου. 4) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως ἑρμηνευτικῆς συμβάσεως μεταξὺ δημοσίου καὶ τῆς ἑταιρείας ΣΠΑΠ περὶ ἐκχωρήσεως ἀγωγῶν ἐξώσεως. 5) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 22 Ἰανουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς σιδηροδρόμους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. 6) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου π. ἔ. Ν. Δ. περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ἀπὸ 23 Ὀκτωβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3101, περὶ ἐκτελέσεως τῆς μελέτης κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως τῶν δημοσίων ὁδῶν διὰ συμβάσεων. 7) Περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 25 Νοεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Δ. Συμβουλίου τῆς καταργήσεως τῆς ἀποκεντρώσεως τῶν διευθύνσεων τῶν ΣΕΚ. 8) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου π. ἔ. Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 28 Αὐγούστου 1925 περὶ κατασκευῆς τῶν ἁμαξιτῶν ὁδῶν Λαρίσσης διὰ στενοῦ Γουνίτσης εἰς Κουτσόχειρο–Πρεβέζης —Μαργαριτίου καὶ Κουτζᾶ Λέλοβα–Νικολίτσι. 9) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 21)23 Ἀπριλίου 1926 περὶ λιμενικῆς φορολογίας Θήρας. 10) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13)17 Ἰουλίου 1926, περὶ ἐνισχύσεως τοῦ δήμου Κερκυραίων. 11) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 11)21 Μαΐου 1926 περὶ ἀπομακρύνσεως τῶν κατὰ τὴν ἀκτὴν Ἁγίου Διονυσίου τοῦ Πειραιῶς ναυπηγείων καὶ ἐκκενώσεως τῶν τοιούτων χώρων. 12) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 2)7 Ὀκτωβρίου 1925 περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2165 περὶ τῆς ἐκδικάσεως τῶν ἀναφυομένων διαφωνιῶν κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν κλπ. λιμένων Κρήτης κλπ. 13) περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 23)30 Σεπτεμβρίου 1925 περὶ θέσεως διατάξεών τινων εἰς τοὺς περὶ λιμένων καὶ πορθμοῦ Εὐρίπου νόμου. 14) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 16 Ὀκτωβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως συμβάσεως τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 2 τῆς ἀπὸ 13 Σεπτεμβρίου 1923 διὰ τὴν προμήθειαν τροχαίου ὑλικοῦ καὶ ἐκτέλεσιν διαφόρων ἔργων τῶν σιδηροδρόμων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Πελοποννήσου. καὶ 15) Περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 12 Ἰουνίου 1926 Ν. Δ. περὶ διαθέσεως ποσῶν ἐξ εἰσπράξεως ἐπὶ πλέον τῶν ἐγκεκριμένων τιμολογίων τῶν σιδηροδρόμων. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων Ὁ κ. Τριποδάκης, ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Ἀλικυανοῦ Κρήτης.

§3Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι τὸ πρῶτον ὅπου ἀπασχολεῖ τὴν αἴθουσαν ταύτην τὸ ζήτημα τοῦ ποταμοῦ Κυάλλου· ὁ ποταμὸς οὗτος καταστρέφει τὴν κυριωτέραν πεδιάδα τῆς δυτικῆς μεγαλονήσου Κρήτης. Ἀρχόμενος ἰδίως ἀπὸ τὰ Μεσηλὰ καταστρέφει τὰ περιβόλια τῶν Μεσηλιῶν κατερχόμενος εἰς τοῦ Ἀλικυανοῦ καταστρέφει καὶ τὰ περιβόλια τοῦ Ἀλικυανοῦ ἐπίσης. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα ὄχι διὰ νὰ ὑπομνήσω τοῦτο εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ διότι ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος τοῦ ὑπουργείου Συγκοινωνίας εἰς τὸν ὁποῖον ἀπετάθην ἐπανειλημμένως μοῦ εἶπεν, ὅτι ἐξεδόθη τὸ ἔνταλμα, ἐξεδόθη τώρα, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν ἔπρεπε τοῦτο νὰ εἶχεν ἐγκριθῆ κατὰ τὸν Ἰούλιον καὶ ὄχι τὸν Δεκέμβριον, διὰ νὰ μὴ ἐπέλθῃ ἡ καταστροφὴ ἰδίως εἰς τὰ περιβόλια τῶν Μεσηλῶν. Θὰ παρακαλέσω τὸν ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, ὅπως εἰ δυνατὸν τηλεγραφήσῃ εἰς τὴν Γεν. Διοίκησιν, διὰ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτό, διότι τὸ ζήτημα ἐπείγει.

§4Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Θὰ τηλεγραφήσω σχετικῶς.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαφλέσσας ἐπὶ ἀναφορᾶς ὀργανώσεως ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Λέσβου, Ἐδέσσης, Ναούσης κλπ. περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεώς των.

§6Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἀνάπηροι καὶ τὰ θύματα πολέμου ἐπανειλημμένως ὑπέβαλον μετὰ δακρύων ἀναφορὰς εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν ζητοῦντες ἐνίσχυσιν ὄχι οἰκονομικήν, ἀλλ’ ἐνίσχυσιν ἠθικήν, παρακαλοῦσι τὴν Κυβέρνησιν ὅπως θελήσῃ νὰ παραχωρήσῃ εἰς αὐτοὺς μέρος τοῦ ἐδάφους τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ αἵματός των ἐπότισαν καὶ ἐλευθέρωσαν, παρακαλοῦσι τὴν Κυβέρνησιν ὄχι νὰ αὐξήσῃ τὴν σύνταξιν τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, διότι αἰσθάνονται καὶ αὐτοὶ τὴν δύσκολον κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος ἕνεκα τῆς πολυεξόδου πολιτικῆς του, ἀλλὰ ὅπως τοῖς ἐπιτραπῇ ἡ πώλησις σιγαρέττων, πούρων καὶ γραμματοσήμων. Ὅπως γνωρίζῃ, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, τὰ γραμματόσημα τὰ πωλοῦν εἰς τὰ διάφορα καταστήματα, χωρὶς οἱ πωληταὶ αὐτῶν νὰ πληρώνουν φόρον. Ζητοῦν νὰ πωλοῦν ποῦρα, νὰ πωλοῦν τουμπεκί, πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἐπιβαρύνουν καθόλου τὸν προϋπολογισμόν, δὲν ζητοῦν αὔξησιν συντάξεων ὥστε νὰ εἴπωμεν εἰς αὐτοὺς, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ τοῖς δώσωμεν. Τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας τὸ ὁποῖον θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ὑπουργεῖον ἀπρονοησίας, διὰ τοὺς δυστυχεῖς αὐτοὺς ἀναπήρους ἐσκέφθη, ὅτι διὰ νὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς ἡ ἄδεια νὰ πωλῶσι τὰ σιγαρέττα καὶ τὰ γραμματόσημα πρέπει νὰ τοὺς ἀφαιρεθῇ ἡ σύνταξις. Καὶ δὲν ἐσκέφθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, ὅτι ἡ σύνταξις εἶναι ἀναφαίρετος καὶ ὅτι ἐδόθη εἰς αὐτοὺς ἀπέναντι τοῦ αἵματος τὸ ὁποῖον ἔχυσαν, καὶ διὰ τὴν ἀναπηρίαν τὴν ὁποίαν ἀπεκόμισαν μαχόμενοι. Δὲν ἔπρεπε οὔτε κἂν νὰ θίξῃ τὸ ζήτημα αὐτό, ἀλλ’ δὲν ἐσκέφθη κἄτι ἄλλο ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας λέγων, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ σύνταξις τῶν ἀναπήρων, διότι θὰ πάρουν τὴν ἄδειαν καὶ δὲν ἐσκέφθη ὅτι διὰ νὰ πάρῃ ἄδειαν πωλήσεως σιγαρέττων ἓν οἱονδήποτε ἄτομον ἀπὸ περάτων τοῦ κόσμου ἐλθὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ δώσῃ 300 δραχ. κατ’ ἔτος καὶ ζητεῖ, ὁ λαμβάνων 500 δραχ. ἀνάπηρος, νὰ πληρώσῃ 6 χιλιάδας δραχ. διὰ νὰ λάβῃ αὐτὴν τὴν ἄδειαν. Εἶναι λογικὸν αὐτὸ κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὑπάρχει αἴσθημα ἀνθρώπινον εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὥστε νὰ σκεφθῇ ν’ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τοὺς δυστυχισμένους αὐτοὺς ἀνθρώπους τὴν σύνταξιν ἀπὸ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι σύρουν ὡς σκέλεθρα τὰ μέλη τοῦ σώματός των καὶ δὲν δύνανται νὰ θρέψωσιν οὔτε τὸν ἑαυτόν τους; Σᾶς παρακαλῶ κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως νὰ λάβητε πρόνοιαν σεῖς ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων εἰς τοὺς ὁποίους ὀφείλομεν κἄτι τι ἐπὶ τέλους, ἐνῷ ἄλλους πρὸς οὓς δὲν ὀφείλομεν τίποτε, εἶναι κύριοι τοῦ ἐδάφους τὸ ὁποῖον αὐτοὶ ὑπερήσπισαν οἱ δὲ ἄλλοι ἠγνόουν.

§7Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ τάξις τῶν ἀναπήρων, κ. βουλευταί, εἶναι βεβαίως ἀξία πάσης συμπαθείας, ἀλλὰ κάθε ζήτημα ἔχει διπλῆν ὄψιν· λοιπὸν σᾶς ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ἐπὶ τοῦ ἑξῆς σημείου: Ὁ κ. ὑπουργὸς προσπαθεῖ νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρύτερος εἰς τὴν τάξιν αὐτήν, ἀλλ’ ὑφίστανται καὶ ἄλλαι ἀπόψεις οἰκονομικαί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτρέπουν εἰς τὸν ὑπουργὸν νὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἀντιλήψεις του. Πρέπει ὅμως νὰ σᾶς εἰπῶ, ὅτι τὴν σύνταξιν αὐτὴν νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο εὔλογον νὰ τὴν δώσωμεν εἰς τὸ ταμεῖον τῶν θυμάτων πολέμου, δηλαδὴ νὰ εἶναι δυνατὸν ὅλοι οἱ ἀνάπηροι νὰ πάρουν καὶ περίπτερα, ὁπότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ λόγος νὰ ἐπεμβαίνωμεν, διότι πραγματικῶς παίρνουν σύνταξιν τόσον μικράν, ὥστε δὲν πρέπει νὰ τὴν στερήσωμεν. Λοιπὸν εὑρίσκω, ὅτι θὰ ἦτο δίκαιον ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ ποσὸν τῶν συντάξεων, νὰ μὴ πηγαίνῃ εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλ’ εἰς ἓν ταμεῖον τὸ ὁποῖον ἱδρύομεν, διότι ξεύρετε, ὅτι ὑπεβλήθη νομοσχέδιον περὶ τῶν θυμάτων πολέμου, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δίκαιον ἡ σύνταξις νὰ πηγαίνῃ εἰς αὐτὸ τὸ ταμεῖον, τὸ ὁποῖον ἔρχεται ἐπίκουρον εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν θυμάτων τοῦ πολέμου, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀδελφῶν τῶν θυμάτων καὶ τὸ ἓν καὶ τὸ ἄλλο καὶ ἐπ’ αὐτοῦ πρέπει νὰ προσέξωμεν πολύ, ὅταν θὰ ψηφισθῇ, ὥστε ἡ ψήφισις νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν τελεία.

§8Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τάξις τῶν ἀναπήρων, ν’ ἀνακουφισθῇ καὶ τὸν τρόπον θὰ τὸν εὕρῃ ἡ Κυβέρνησις.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς τόν λόγον ἔχει ὁ κ. Χατζῖσκος.

§10Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Νομίζω, ὅτι διερμηνεύω τὴν γνώμην ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ θεωρῶ περιττόν, νὰ ἐξάρω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπέναντι τῶν θυμάτων τοῦ πολέμου, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία, θὰ ἐπιτελέσῃ ἱερὸν καθῆκον ἀμυνομένη ὑπὲρ τῶν δικαίων αὐτῶν καὶ διὰ τοῦτο δὲν θέλω τίποτε ἄλλο νὰ εἴπω, εἰμὴ νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ κατατεθέντος νομοθετήματος, ὑπὲρ τῆς βελτιώσεως τῆς τύχης τῶν ἀναπήρων αὐτῶν θυμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχυσαν τὸ αἷμα των, διὰ τὸ μεγαλεῖον τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος στερηθέντα τῶν μελῶν αὐτῶν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πρέκας ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἀποστράτου κελευστοῦ Μ. Δεσποτίδου.

§12Α. ΠΡΕΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ ἀντίγραφον τῆς ὑποβληθείσης ἀναφορᾶς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς χεῖρας μου ὁ ἀναφερόμενος ὑπαξιωματικὸς τοῦ ναυτικοῦ παραπονεῖται ἐπὶ τῷ ὅτι κατηγορηθείς, ὅτι εἶχεν ἀνατρεπτικὰς ἰδέας παρεπέμφθη ἐπὶ τῷ λόγῳ τούτῳ εἰς πειθαρχικὸν συμβούλιον τὸ ὁποῖον βασισθὲν εἰς τὴν μόνην καταγγελίαν δύο συναδέλφων του, ἐχθρικῶς πρὸς αὐτὸν διακειμένων, τὸν ἀπέταξε ἀδίκως ὅπως οὗτος ἰσχυρίζεται καθ’ ὅσον οἱ καταγγείλαντες αὐτὸν ἐνώπιον τοῦ δικαστικοῦ συμβουλίου κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς ἀποτάξεώς του, ἠρνήθησαν τὰ παρ’ αὐτῶν καταγγελθέντα καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ὁ μὲν εἷς ἐξ αὐτῶν ἐτιμωρήθη διὰ μηνιαίας κρατήσεως ὁ δὲ ἕτερος διὰ δεκαπενθημέρου. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀσχέτως πρὸς τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ ἀναφερομένου, θὰ ἦτο ἂν μὴ τί βαρύτερον, πάντως ἀναχρονιστικὸν σήμερον, νὰ ὑπάρχῃ καὶ εἷς πολίτης Ἕλλην καὶ μάλιστα ὑπαξιωματικὸς παραπονούμενος, ὅτι ὑφίσταται διωγμὸν δι’ ἀντικαθεστωτικὰ δῆθεν σχέδιά του· θὰ παρακαλέσω ἑπομένως νὰ παραπεμφθῇ ἡ ἀναφορά του εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργὸν τὸν ὁποῖον ἐπίσης παρακαλῶ νὰ ἐξετάσῃ μετ’ εὐμενοῦς ἐνδιαφέροντος τὸ περιεχόμενον τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς καὶ ἐφ’ ὅσον εὕρῃ, ὅτι ὄντως αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος δικαίως παραπονεῖται νὰ τῷ ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον, ἐὰν δὲ ἐνδείκνυται καὶ νομοθετικὸν ἀκόμη μέτρον, νὰ ληφθῇ τοῦτο, ἐφ’ ὅσον ἀδικεῖται εἰς Ἕλλην πολίτης.

§13Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Θὰ ἐξετάσω τὴν ὑπόθεσιν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀβραὰμ ἐπὶ ἀναφορᾶς σωματείου γαλακτοπωλῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς.

§15Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Τὰ σωματεῖα γαλακτοπωλῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, κ. Πρόεδρε, ὑποβάλλουν ὡρισμένα παράπονα κατὰ τοῦ ὑποβληθέντος ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν νομοσχεδίου περὶ διώξεως τῆς νοθείας καὶ ἐπιφέρουν παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου αἱ ὁποῖαι ἐξεταζόμεναι, θὰ εὑρεθῶσι δίκαιαι, εἶμαι βέβαιος, καὶ παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Διότι ἐπὶ παραδείγματι, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὁρίζεται ὅτι στεροῦνται τοῦ δικαιώματος νὰ ἐνασκῶσι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ γαλακτοπώλου οἱ ὁπωσδήποτε μέχρι τοῦδε καταδικασθέντες ἐπὶ νοθείᾳ. Καὶ ὁ γνωρίζων τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἠσκήθη ἡ δίωξις τῆς νοθείας παρ’ ἡμῖν, τρόπον ἐντελῶς ἀνώμαλον καὶ ἐντελῶς ἀσυνεπῆ καὶ παρακολουθῶν τὴν στατιστικὴν τοῦ εἰδικοῦ δικαστηρίου, γνωρίζει, ὅτι ἐνῷ ἔχουσι καταδικασθῆ γαλακτοπῶλαι τῶν ὁποίων τὸ γάλα εὑρέθη νοθευμένον λ.χ. κατὰ 10 βαθμοὺς ἔχουσι ἀπαλλαγῆ ἄλλοι τῶν ὁποίων τὸ γάλα εὑρέθη νοθευμένον κατὰ 40 βαθμοὺς. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐρευνήσῃ ἰδιαιτέρως τὸ ζήτημα. Ἂς ἐρωτήσῃ καὶ τὴν ἀγορανομικὴν ὑπηρεσίαν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τοὺς συγκρουομένους πρὸς ἀλλήλους χημικούς. Εἶχον ἄλλοτε κ. Πρόεδρε, λάβει ἀφορμὴν μετὰ τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῆς Ἐννόμου Τάξεως, νὰ ἐπιληφθῶ ὁ ἴδιος μιᾶς ἐρεύνης ὡς εἰσηγητὴς ἐπιτροπῆς κοινοβουλευτικῆς καὶ ἐβεβαιώθην προσωπικῶς, ὅτι πράγματι συμβαίνει αὐτὸ τὸ περίεργον, ἀπὸ ἀπόψεως χημικῆς, φαινόμενον. Ἐκ τῶν χημικῶν οἱ μὲν π. χ. ἐπιμένουν, ὅτι εἶναι νοθεία καὶ μὲ 10 βαθμούς, οἱ δὲ ἀκολουθοῦντες ἄλλην, Γερμανικὴν ἢ Γαλλικὴν μέθοδον ἰσχυρίζονται, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι νοθεία ἀλλ’ ὀφείλεται εἰς ἄλλα αἴτια φυσιολογικά, εἰς τὴν τροφὴν λ.χ. τῆς ἀγελάδος ἢ εἰς τὴν ὥραν τῆς ἀμέλξεως. Εἶναι ζητήματα, τὰ ὁποῖα ὀφείλει νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως ὁ νομοθέτης. Διότι εἶναι προφανὴς ὁ ἐκ τούτου κίνδυνος ἀδικίας ἀθώων ἐπαγγελματιῶν, ὡς συνέβη καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν τὸ αὐτὸ δεῖγμα γάλακτος τεθὲν εἰς διαφόρους φιάλας καὶ ὑποβληθὲν εἰς κεχωρισμένας ἐξετάσεις ἀπέδωκε διαφόρους βαθμοὺς νοθείας. Δὲν πρόκειται νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῶν νοθευτῶν, οἱ ὁποῖοι βεβαίως ὅταν εἶναι ἔνοχοι πρέπει νὰ πατάσσωνται ἀμειλίκτως ἀλλ’ εἶναι δίκαιον ν’ ἀκουσθῶσι τὰ βάσιμα ταῦτα αἰτήματα ἐπαγγελματιῶν πτωχῶν βιοπαλαιστῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι τῆς προστασίας τοῦ νόμου καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ τεθῶσιν εἰς διωγμὸν ὑπὸ τὸ Κράτος ἀδικαιολογήτου προκαταλήψεως.

§16Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου ἐπεβλήθη ἐκ μιᾶς ἀνάγκης ἐπιβεβλημένης ὅπως τεθῇ φραγμὸς κατὰ μιᾶς καταστάσεως ἀληθῶς ὀδυνηρᾶς ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τίποτε περισσότερον τίποτε ὀλιγότερον παρὰ ἐπιβουλὴν τῆς ζωῆς ἰδίως τῶν παίδων καὶ τῶν γερόντων καὶ τῶν ἀσθενῶν. Τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς δὲν θὰ ἐξετάσῃ ὅλα τὰ παράπονα καὶ ὅλας τὰς αἰτιάσεις καὶ ἂς εἶναι βέβαιος ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἐὰν περιελήφθη διάταξις ἢ ἀδικαιολόγητος ἢ αὐστηρὰ ὑπὲρ τὸ μέτρον, αὕτη βεβαίως θὰ τροποποιηθῇ.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζωγράφος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς διδασκαλικῆς ὁμοσπονδίας.

§18Π. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διδασκαλικὴ ὁμοσπονδία εὐλόγως παραπονεῖται κατὰ τῆς ἀρνητικῆς ἐνεργείας τῆς πολιτείας, διὰ τῆς ὁποίας παραβλάπτονται τὰ δίκαια τῶν δημοδιδασκάλων. Ἡ διδασκαλικὴ τάξις, ἡ ὁποία προσφέρει μεγίστας ὑπηρεσίας, πρὸ πάντων εἰς τὴν ἐθνικὴν ζωὴν τῆς χώρας, πάντοτε ὁσάκις πρόκειται ν’ ἀμειφθῇ εὑρίσκεται καθυστερημένη τῆς τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων. Ἄλλοτε διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ πάρῃ ὁ δημοδιδασκαλικὸς κλάδος τὴν διαβάθμισιν ἔπρεπε νὰ περάσουν 6 χρόνια μετὰ τὰ ὁποῖα ἠδύνατο νὰ ἐξομοιωθῇ πρὸς τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους. Τώρα προκειμένου περὶ τῶν προαγωγῶν, ἐνῷ τοιαῦται ἐνεργοῦνται εἰς ὅλα τὰ ὑπουργεῖα, εἰς τὸν διδασκαλικὸν κλάδον μόνον ὑπάρχει καθυστέρησις. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀρνεῖται νὰ δώσῃ τὰς ἀπαιτουμένας πιστώσεις, διὰ νὰ ἐνεργήσῃ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τὴν προαγωγὴν καὶ ἐκείνων ἐκ τῶν διδασκάλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ἔχουν ὑποβληθῆ ἁρμοδίως ἀπὸ ἔτους προτάσεις. Ἡ ἀδικία ἡ ὁποία γίνεται ὄντως εἰς τοὺς δημοδιδασκάλους εἶναι μεγίστη, ἐνῷ οἱ δημοδιδάσκαλοι ἐκτὸς τοῦ ὅτι δὲν εὑρίσκονται ἐν καθυστερήσει ἀπὸ ὅλους σχεδὸν τοὺς ὑπαλλήλους, ὑπὸ ἔποψιν μορφώσεως, διότι πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν μετέχουν καὶ πανεπιστημιακῶν σπουδῶν, ἀσκοῦσι καὶ ἓν ἐπάγγελμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὑποφαίρουσι τὰ μέγιστα καὶ πλεῖστοι ἀπὸ αὐτοὺς ἐξερχόμενοι τῆς ὑπηρεσίας εἶναι νευρασθενεῖς καὶ φυματικοί. Ἡ πολιτεία ἀφοῦ ἅπαξ καθιέρωσε, ὅτι ὑπὸ ὡρισμένας περιπτώσεις, ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος δύνανται, νὰ προαχθῶσι δὲν πρέπει νὰ στερήσῃ τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ τοὺς δημοδιδασκάλους μας, ἀποβλέπουσα εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ προϋπολογισμοῦ, διότι αἱ ἴδιαι ἀνάγκαι ὑπάρχουν καὶ διὰ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους. Τὸ μέτρον δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἐξαιρετικόν, διὰ τοὺς δημοδιδασκάλους, πρέπει νὰ εἶναι γενικόν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν προκειμένου περὶ δημοδιδασκάλων ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀπαιτοῦμεν περισσότερα πράγματα παρὰ ἀπὸ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους, νὰ δείξῃ ἂν ὄχι ἐξαιρετικὸν ἐνδιαφέρον τοὐλάχιστον ἴσον πρὸς τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον δεικνύει καὶ πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους. Θὰ παρακαλέσω κ. Πρόεδρε τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην του τί θ’ ἀποφασίσῃ. Περιμένω δὲ τὴν ἀπόφασίν του ν’ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν μεγίστην ἀποστολὴν τῶν δημοδιδασκάλων.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς ὁ κ. Τηλικίδης.

§20Γ. ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσοι παρηκολούθησαν τὸ δημοσιοϋπαλληλικὸν ζήτημα παρ’ ἡμῖν γνωρίζουν, ὅτι ἡ τάξις τῶν δημοδιδασκάλων εἶναι ἡ τάξις ἐκείνων, ἡ ὁποία καταδικάζεται πάντοτε ὑπὸ τῆς πολιτείας, νὰ φέρῃ τὰς ἁμαρτίας, οὕτως εἰπεῖν τῆς Κρατικῆς ἀνεπαρκείας τῆς οἰκονομικῆς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ 1926 ἐξεδόθη νομοθετικὸν διάταγμα ὑπό τῆς δικτατορίας, τὸ ὁποῖον κατόπιν πολλῶν περιπετειῶν ἐτροποποιήθη καὶ πάλιν, ἀλλὰ τὸ γενικὸν λογιστήριον ἢ μᾶλλον τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀνεφέρθη, ὅτι τὸ Κράτος δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ υἱοθετήσῃ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, διότι δημιουργεῖ νέας δαπάνας εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Τελευταῖα ἐδημιουργήθη νέα εἰς βάρος τῶν δημοδιδασκάλων ἀδικία. Ἐνῷ δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τὸ ζήτημα τῶν προαγωγῶν εἶναι δικαίωμα, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἀπὸ τὸν νόμον, διὰ τοὺς δημοδιδασκάλους θεωρεῖται, ὅτι πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν εἰς τὰς προαγωγάς των, πρέπει νὰ εἶναι κατ’ ἐξαίρεσιν ἡ πίστωσίς των. Διεγράφη λοιπὸν ἀπὸ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Ἐὰν πράγματι οὕτως ἔχει τὸ ζήτημα, τότε ἀσφαλῶς οἱ δημοδιδάσκαλοι ἔχουν δίκαιον, ὅταν παραπονοῦνται, ὅτι ἡ πολιτεία τοὺς ἀδικεῖ. Ἡ Ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία νομίζω, ὅτι ἔχει καθῆκον, διὰ βοῆς νὰ ζητήσῃ τὴν κατάργησιν καὶ τερματισμὸν τῆς ἀδικίας αὐτῆς, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος τῶν δημοδιδασκάλων. Ἐὰν ἐξετάσωμεν τὸ ἐκπαιδευτικὸν ζήτημα ἀπὸ ἀπόψεως δαπανῶν ἐν σχέσει πρὸς ὅλα τὰ Κράτη θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀπό ὅλα τὰ Εὐρωπαϊκὰ καὶ Βαλκανικὰ Κράτη δαπανᾷ τὸ μικρότερον ποσόν, διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν. Τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀποτελεῖ τὰ 3% τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐνῷ εἰς ἄλλα Κράτη ἀνέρχεται μέχρι 20 καὶ 22%. Διὰ νὰ φθάσωμεν ὁπωσδήποτε τὸν μέσον ὅρον τῆς δαπάνης ἐκείνης, ἡ ὁποία γίνεται συνήθως εἰς ὅλα τὰ Κράτη πρέπει νὰ προσθέσωμεν εἰς τὸν γενικὸν προϋπογισμὸν 500 ἀκόμη ἑκατομμύρια δραχμῶν. Καὶ τότε μόνον, θὰ φθάσωμεν τὸν μέσον ὅρον τῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἀπὸ τὰ πεπολιτισμένα Κράτη, διὰ τὴν λαϊκὴν ἐκπαίδευσιν. Ἔξαφνα ἡ Ρουμανία ἐξοδεύει 12%, ἡ Ὁλλανδία 12.5% καὶ ἡ Σερβία 7%. Ἡμεῖς 4%, μέχρι σήμερον εἴχομεν 2%. Τώρα τελευταῖα μὲ τὸν νέον προϋπολογισμὸν ἴσως θὰ φθάσωμεν τὰ 4%. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀδικία, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος τῶν δημοδιδασκάλων κυρίως εἰς τὸ ζήτημα τῶν προαγωγῶν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§22Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε εἰμὴ μόνον, ὅτι θὰ ἦτο εὐτυχὴς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἐὰν ἐπέτρεπον τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους νὰ προαγάγῃ καὶ ἐξυπηρετήσῃ τὴν Παιδείαν σύμφωνα μὲ τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον λέγει ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος τὸ ὁποῖον βεβαίως θὰ ἦτο ἀρκετόν, διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν. Ἀλλ’ ὅπως εἶναι γνωστὸν ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους δυστυχῶς δὲν ἀφίνει περισσεύματα, ὥστε κατηγοροῦμεν τὸ Κράτος, ὅτι τὰ περισσεύματα αὐτὰ δὲν τὰ δίδει ὑπὲρ τῆς Παιδείας. Ὑπάρχουν ἐπιτακτικαὶ ἀνάγκαι αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ θεραπευθοῦν. Εἰδικῶς, διὰ τὰς προαγωγάς, κυρίως πρόκειται περὶ τῆς διαβαθμίσεως. Τὸ νομοσχέδιον περὶ διαβαθμίσεως τῶν δημοδιδασκάλων τὸ ὁποῖον περιέχει καὶ τὰς προαγωγὰς εἶναι ἐκκρεμὲς ἀπὸ πέρυσιν, ὡς γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος ὁ ὁποῖος ἦτο εἰσηγητὴς εἰς τὴν περυσινὴν ἐπιτροπὴν τῆς Βουλῆς. Δὲν κατωρθώθη εἰς τὴν περασμένην Βουλὴν νὰ εἰσαχθῇ εἰς συζήτησιν. Τὸ ἐπεξειργάσθην καὶ θὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐκεῖ θὰ φέρετε τὰς ἀντιρρήσεις καὶ ἐὰν ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους ἀντέχῃ θὰ παρακαλέσετε ὅλοι μετ’ ἐμοῦ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ διαθέσῃ τὸ ποσὸν τῆς δαπάνης τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται, διὰ τὴν προαγωγὴν τῶν διδασκάλων.

§23Γ. ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι μόνον τῆς διαβαθμίσεως ἀλλὰ καὶ τῶν προαγωγῶν.

§24Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Μέσα εἶναι καὶ αὐτό.

§25Γ. ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ. Ὑπάρχουν προτάσεις προαγωγῶν καὶ δὲν ἐπικυροῦνται.

§26Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ἠξεύρετε πολὺ καλὰ ἐσεῖς, ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ διαβαθμίσεως καθορίζεται καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν προαχθησομένων καὶ ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ προάγωνται.

§27Γ. ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ. Ἔγιναν προτάσεις προαγωγῶν καὶ δὲν ἐπικυροῦνται.

§28Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Δὲν ἐπικυροῦνται, διότι δὲν ἐπιτρέπουν τὰ ὅρια τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γρηγοράκης ἐπὶ ἀναφορᾶς Γεωργικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀχαϊοήλιδος περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἱδρυθησομένου Σανατορίου «Ἅγιος Νίκων».

§30Ι. ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τηλικίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς προσφύγων κατοίκων τοῦ ἀγροτικοῦ συνεταιρισμοῦ Ριζόβου Βερροίας.

§32Γ. ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουτσίνας, ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐμπορικοῦ συλλόγου Λαρίσσης.

§34Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται ν’ ἀναπτύξω τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν καθ’ ὅσον ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργὸς πολὺ καλὰ γνωρίζει τὴν ὑπόθεσιν. Ἔχει γνῶσιν τῆς ἀχαρακτηρίστου συμπεριφορᾶς τοῦ ἐπιλάρχου Θαλασσινοῦ κατὰ τοῦ διευθυντοῦ τῆς ἐν Λαρίσσῃ ἐκδιδομένης ἐφημερίδος «Ἐλευθερία». Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἅμα τῇ ὑποβολῇ τοῦ πορίσματος ἐπιβάλλῃ τὴν δέουσαν τιμωρίαν, ἵνα ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἱκανοποιηθῇ ἡ τρωθεῖσα φιλοτιμία τῆς κοινωνίας Λαρίσσης, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δοθῇ μάθημα εἰς μερικούς τοιούτους τύπους, νὰ μὴ δίδωσι ἀφορμὴν καὶ καταπίπτει τὸ γόητρον τῶν ἀξιωματικῶν τὸ ὁποῖον δόξα τῷ θεῷ ἀπό τινος χρόνου ἐξήρθη εἰς τὸ ὕψος τῆς θέσεώς του.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κυρώζης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§36Ι. ΚΥΡΩΖΗΣ. Διεπίστωσα καὶ ἐγὼ κατὰ τὴν διέλευσίν μου ἐκ Λαρίσσης πράγματι τὴν ἀξίωσιν τῆς αὐστηρᾶς τιμωρίας τοῦ παρεκτραπέντος ἀξιωματικοῦ ὅστις ἐγένετο ἀφορμὴ ἐπεισοδίου, πολὺ περισσότερον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν εἶναι στρατοκρατικὴ ἀλλὰ κοινοβουλευτικὴ καὶ μάλιστα ἰσχυροτάτη, ἀξίωσιν, ὅπως οἱ ἀξιωματικοὶ καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ Ἕλληνες πολῖται καταφεύγωσιν εἰς τὰ τακτικά δικαστήρια τῆς πατρίδος καὶ ἀπὸ αὐτὰ μόνον, νὰ ζητῶσι τὴν ἀνόρθωσιν τῆς τυχὸν προσβληθείσης τιμῆς των καὶ νὰ μὴν αὐτοδιοικῶσι προπετῶς.

§37Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Τὸ παράπτωμα τοῦ ὑπιλάρχου Θαλασσινοῦ ἐτιμωρήθη εὐθὺς ἀμέσως ἀπὸ τὸν διοικητήν του, διὰ μηνιαίας φυλακίσεως κατόπιν ἀναφορᾶς πρὸς τὸ ὑπουργεῖον διετάχθησαν ἔνορκοι ἀνακρίσεις τὸ πόρισμα τῶν ὁποίων ὑπεβλήθη. Λέγω, ὅτι ἡ ἐπιβληθεῖσα ποινὴ εἶναι ἐπαρκὴς καθ’ ὅσον ὁ ἐν λόγῳ δημοσιογράφος ἐπανειλημμένως κατεφέρετο ἐναντίον τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὅτι εὑρίσκετο εἰς δικαίαν ψυχικὴν ἐξέγερσιν καὶ ὁ ὑπίλαρχος, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ μετριασθῇ ἡ ἐντύπωσις τοῦ πραξικοπήματος τὸ ὁποῖον ἔκαμε.

§38Ι. ΚΥΡΩΖΗΣ. Ἡ προπέτειά του θέλομεν νὰ τιμωρηθῇ.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Καραμᾶνος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν προέδρων τῶν κοινοτήτων Ἁγίου Ἀνδρέου καὶ Καρακοβουνίου Κυνουρίας.

§40Ν. ΚΑΡΑΜΑΝΟΣ. Αἱ ἀναφερόμεναι κοινότητες Ἁγίου Ἀνδρέου καὶ Καραβουνίου Κυνουρίας ζητοῦν τὴν κατασκευὴν Γεφύρας. Εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη, νὰ κατασκευασθῇ αὕτη, διότι καὶ σήμερον χωρίζει τὴν πεδιάδα εἰς δύο τμήματα, ἀλλὰ καὶ τὴν συγκοινωνίαν διακόπτει τῶν ταξειδιωτῶν καὶ τῶν κοινοτήτων ὅμως αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐκτεθειμέναι τὸν χειμῶνα. Ἡ δαπάνη δὲν εἶναι μεγάλη· θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν δικαίαν αὐτὴν σύστασιν.

§41Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν ταύτην, ὑποβάλλων τὴν αὐτὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ζωγράφος ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀναπήρων πολέμου.

§43Π. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ἀναπήρων πολέμου μὲ τὴν παράκλησιν νὰ ληφθῇ κάποιο μέτρον, νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπέβαλον αἰτήσεις πρὸς κανονισμὸν τῆς συντάξεώς των. Διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι δυστυχέστεροι, εἶναι οἱ ἐκ μακρυνῶν χωρίων καταγόμενοι, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ἔχωσι σαφῆ καὶ ἄμεσον ἀντίληψιν τῶν νόμων καὶ συνεπῶς καθυστεροῦσι περισσότερον τῶν ἄλλων.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σπηλιάδης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§45Α. ΣΠΗΛΙΑΔΗΣ. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ Κράτος ἠθέλησε ν’ ἀμείψῃ τοὺς τραυματίας, ἀλλὰ διὰ πολλοὺς λόγους, λόγῳ ἀποστάσεως, ἐλλείψεως συγκοινωνίας, ἢ δὲν γνωρίζω τί, δὲν κατώρθωσαν νὰ προσαγάγωσι τὰ δικαιολογητικά των, διὰ τὴν ἀπονομὴν συντάξεως καὶ περισσότερον νὰ κατωρθώσωσι νὰ ἐπιτύχωσι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητοῦσι. Φαντάζομαι, κύριε Πρόεδρε καὶ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ δώσῃ μίαν παράτασιν εἰς τοὺς τραυματίας, διὰ νὰ κατωρθώσωσι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, νὰ προμηθευθῶσιν τὰ πιστοποιητικά των, διὰ ν’ ἀσκήσωσι τὸ παρεχόμενον εἰς αὐτοὺς ὑπὸ τοῦ νόμου ἔνδικον μέσον.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαστρατῆς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ προέδρου τῆς κοινότητος Ξηρομέρου Εὐβοίας.

§47Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ προκειμένη ἀναφορὰ προέρχεται ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ξηρομέρου τῆς Εὐβοίας, ἡ ὁποία παραπονεῖται διότι ἡ Ἀεροπορικὴ Ἄμυνα κατέλαβε τὴν θέσιν τὴν γνωστὴν ὑπὸ τὸ ὄνομα «Πλαγιὰ Ταξιάρχη» καὶ δὲν τὴν ἀποδίδει εἰς τὴν Κοινότητα, ἐνῷ αὕτη εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὰς ἀνάγκας αὐτῆς. Δὲν γνωρίζω τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Ἀεροπορικὴ Ἄμυνα προβαίνει εἰς τοιαύτας ἀποφάσεις. Ἐγὼ παρ’ ὅσα ἀκούονται ἐναντίον τῆς Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης ἔχω ἀμέριστον ἐκτίμησιν εἰς τὴν διοίκησιν καὶ τὸν θεσμὸν αὐτῆς, διότι περιέσωσε μέγαν ἐθνικὸν πλοῦτον, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὑποπτεύω, ὅτι ἄλλοι εἶναι οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ἀρνεῖται τὴν ἀπόδοσιν τοῦ χώρου αὐτοῦ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ ἐξετάσουν τοὺς λόγους καὶ νὰ εὐαρεστηθοῦν νὰ λάβωσι μέτρα πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῆς Κοινότητος Ξηρομέρου. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ προβῇ εἰς τὴν παραχώρησιν εἰς διαφόρους κοινότητας ἢ εἰς ἄλλα νομικὰ ἢ φυσικὰ πρόσωπα πρὸς ἐξημέρωσιν διαφόρων κατὰ τόπους ἀγριελαιοφυτειῶν, αἱ ὁποῖαι εἰς πολλὰ μέρη εὑρίσκονται ὡς δασώδεις ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι παραχωρούμεναι εἰς τὰ ῥηθέντα νομικὰ ἢ φυσικὰ πρόσωπα ἢ κοινότητας ἔστω καὶ δωρεὰν μὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐμβολιάσωσι τὰς ἀγριελαίας αὐτὰς παρέχοντες καὶ κἄτι ἐκ τῆς περιουσίας αὐτῆς. Οὕτω εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ Δημόσιον ἀπέναντι τῆς δωρεᾶς ταύτης θ’ ἀποκτήσῃ πλοῦτον ἀφάνταστον, διότι εἶναι γνωστὸν ποίαν ἀξίαν ἔχει ἡ ἐλαιοπαραγωγὴ τῆς Ἑλλάδος. Ὑπάρχουν δὲ δασώδεις ἐκτάσεις μὲ ἀγριελαίας εἰς ὅλας σχεδὸν τὰς εἰς τὸ Κράτος Μονὰς εἰς διαφόρους περιφερείας, αἱ ὁποῖαι δὲν χρησιμεύουν εἰς τίποτε ἄλλο εἰμὴ εἰς τὴν θέρμανσιν τῶν καλογήρων, οἱ ὁποῖοι τὰς ὑλοτομοῦν καὶ τὰς χρησιμοποιοῦν ὡς καυσόξυλα ἀπαγορεύουν δὲ εἰς τοὺς περιοίκους νὰ καλλιεργῶσι τὰς ἐκτάσεις αὐτάς, νὰ τὰς ἐμβολιάζωσι καὶ δημιουργῶσιν ἐλαιοφυτείας. Θὰ ἤθελον λοιπὸν νὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως μεριμνήσητε, ἵνα αἱ ἐκτάσεις αὐταὶ παραχωρηθῶσιν εἰς τοὺς περιοίκους, ὁπότε ὁ ἐξ αὐτῶν πλοῦτος πολὺ γρήγορα θ’ ἀναφανῇ.

§48Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχει καμμίαν ἁρμοδιότητα, διὰ τὰ κτήματα, τῶν ὁποίων τὴν διαχείρισιν ἔχει ἡ Ἀεροπορικὴ Ἄμυνα. Τὸ ὑπουργεῖον δικαιοῦται, νὰ διαθέσῃ μόνον Κρατικὰς ἐκτάσεις. Πολὺ δὲ ὀλιγότερον δικαιοῦται, νὰ διαθέσῃ μοναστηριακὰ κτήματα. Περιορίζεται λοιπὸν μόνον εἰς τὴν παραχώρησιν πρὸς ἐμβολιασμὸν τῶν ἐντὸς τῶν Κρατικῶν δασῶν συμπεπυκνωμένων ἀγριελαιῶν, τὰς ὁποίας παραχωρεῖ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, διὰ τὸν ὁποῖον καὶ ὁ κ. συνάδελφος ὡμίλησεν, προθύμως.

§49Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπὸ τὰς ὑφισταμένας συνθήκας καλλιεργείας, δὲν ἀπολαμβάνει τίποτε οὔτε ὁ τόπος οὔτε τὸ ἐκκλησιαστικὸν ταμεῖον ἀπὸ τὰς ἐκτάσεις αὐτάς, ἐνῷ ἂν παραχωρηθῶσιν εἰς τὰς κοινότητος, θ’ ἀποδώσωσι πλοῦτον ἀφάνταστον. Αἱ Μοναὶ τῆς Εὐβοίας ἔχουν ἀπεράντους ἐκτάσεις ἀγριελαιοφυτειῶν, αἱ ὁποῖαι οὐδεμίαν πρόσοδον ἀποδίδουν, παραχωρούμεναι ὅμως εἰς τοὺς ἀκτήμονας, τότε οὗτοι θὰ τὰς ἐξημερώσουν καὶ πρὸς ἴδιον καὶ πρὸς γενικὸν ὤφελος. Ἂν ὑπὸ τὰς κρατούσας συνθήκας ἀπαγορεύεται τοῦτο, ἐπιβάλλεται νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα πρὸς θεραπείαν τοῦ ὑπάρχοντος κακοῦ.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Γ. Κωνσταντίνου καὶ Γ. Διαμαντοπούλου, ἀποστράτων ἀνθυπολοχαγῶν, ὁ κ. Παπαφλέσσας.

§51Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ἡ ἀναφορὰ ἀφορᾷ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργόν. Διὰ τὸν ἀνθυπολοχαγόν, τεθέντα εἰς αὐτεπάγγελτον ἀποστρατείαν, καίτοι μὲν συμπληρωθέντος τοῦ τριακοστοῦ ἔτους, δὲν θὰ ἐξετάσω τὰ αἴτια διὰ τὰ ὁποῖα ἐτέθη οὗτος εἰς αὐτεπάγγελτον ἀποστρατείαν. Εἶναι τὸ γνωστὸν ζήτημα τῶν πολιτικῶν φρονημάτων καὶ διὰ τοῦτο δὲν τὸ θίγω. Ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν ἀναφορὰν διὰ ν’ ἀποδοθῇ τὸ δίκαιον. Διότι ὅπως θὰ ἴδῃ εἰς τὴν ἀναφορὰν 4 εἶναι οἱ ἀδικούμενοι. Ἔχουν 14ετῆ ὑπηρεσίαν. Ἡμεῖς ἔχομεν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμὰ διὰ τοὺς ἔχοντας ὑπηρεσίαν ἄνω τῶν 10 ἐτῶν; Ἐδόθη 25ετὴς σύνταξις διὰ τοὺς ἔχοντας ὑπηρεσίαν 14 ἐτῶν. Ἐδόθησαν τὰ ⅔ τῆς εἰκοσιπενταετοῦς συντάξεως. Δὲν ἠξεύρω κατὰ ποίαν λογικὴν συνέχειαν εἶναι δυνατόν, νὰ ὑπάρχουν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Διότι εἰς τοὺς ἔχοντας περισσοτέραν ὑπηρεσίαν ἐδόθη ὀλιγωτέρα σύνταξις καὶ εἰς τοὺς ἔχοντας ὀλιγωτέραν ὑπηρεσίαν ἐδόθη περισσοτέρα σύνταξις. Τοῦτο εἶναι ἓν ζήτημα τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρω πῶς νὰ τὸ χαρακτηρίσῃ κανεὶς καὶ ὀφείλει ἡ ὑπηρεσία νὰ τὸ ἐξετάσῃ διότι δὲν ζητοῦμεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ δοθῇ ἀνάλογος σύνταξις.

§52Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Θὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς συνδέσμου καπνοπωλῶν Πειραιῶς, ὁ κ. Ἀβραάμ.

§54Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Οἱ καπνοπῶλαι Πειραιῶς παραπονοῦνται διὰ τὴν ὑποβολὴν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως νομοσχεδίου περὶ μονοπωλήσεως τῶν σιγαρέτων ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων. Περὶ αὐτῶν λαμβάνει πρόνοιαν τὸ νομοσχέδιον, ζητῶσιν ὅμως νὰ ἐπέλθουν ὡρισμέναι τροποποιήσεις καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἐξετασθῇ τοῦτο παρὰ τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου. Διότι πράγματι εἶναι δίκαιον εἰδικῶς, διὰ τὴν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία θὰ καθορίζῃ τὴν θέσιν τῶν ὀλιγωτέρων, νὰ μετέχῃ καὶ ἓν μέλος τῶν ἐπαγγελματιῶν λιανοπωλητῶν καπνοπωλῶν οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ ὡς ἀνήκοντες εἰς τὴν τάξιν τῶν ἐφέδρων ἔχουν δικαιώματα. Ἐπίσης ζητοῦν ὅπως προστατευθοῦν μέχρι σήμερον οἱ ἀσκοῦντες τὸ ἐπάγγελμα τοῦ λιανοπωλητοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπίσης εἶναι δίκαιον.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Ν. Ξηρὸς καὶ Δ. Χατζῖσκος ἐπὶ ἀναφορᾶς προέδρου ταμείου Ἐλαίας, Σούρπης Στυλίδος, ταμείου Προνοίας Ἐλαιοπαραγωγῆς Φαλαρῶν κλπ. περὶ μελετωμένης ἀπαγορεύσεως εἰσαγωγῆς ἐλαίου εἰς τὸ Πήλιον.

§56Ν. ΞΗΡΟΣ. Καὶ χθὲς εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλήσω σχετικῶς μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα. Θὰ παρεκάλουν ν’ ἀποσταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ νὰ μὴ προβῇ εἰς μέτρον τὸ ὁποῖον θὰ δύναται νὰ βλάψῃ τὰ συμφέροντά των.

§57Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Δὲν θὰ ἔχω παρὰ νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν τὴν διαμαρτυρίαν αὐτήν, διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἐξαγωγῆς ἐλαιῶν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σακκαλῆς παρακαλεῖ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ εὐαρεστηθῇ καὶ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν εἰς ποῖον ποσὸν ἀνῆλθον καθ’ ἕκαστον μῆνα τοῦ ἔτους 1927 αἱ εἰσπράξεις καὶ τὰ ἔξοδα ἐκ τοῦ φόρου τῶν δημοσίων θεαμάτων εἰς ἑκάστην τῶν πόλεων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης. Ἔτι δὲ εἰ δυνατὸν ἐὰν καὶ πόσοι κινηματογράφοι προσετέθησαν εἰς ἑκάστην τῶν τριῶν πόλεων κατὰ τὸ ἔτος 1928.

§59Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῇ.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Ἀναστασίου παρακαλεῖ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως καὶ τῶν Θρησκευμάτων, ἵνα πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τί ἐνήργησε κατὰ τοῦ ἡγουμένου τῆς Μονῆς Ταξιαρχῶν, ὅστις ἐξ ἐκδικήσεως ἀπὸ ἡμερῶν ἀφῆκεν ἀδέσποτον ἀγέλην ἐξ ἑκατὸν βοῶν τῆς Μονῆς καὶ κατέστρεψεν ἐξ ὁλοκλήρου τὴν γεωργίαν τῆς κοινότητος Μανωλάδος καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ καταστρέφῃ καὶ τὰς πέριξ περιφερείας.

§61Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Τὰ καταγγελθέντα διεβιβάσθησαν εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον, ἵνα ἐνεργήσῃ ἀνακρίσεις.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαφλέσσας παρακαλεῖ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργόν, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἂν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ νόσος φυλλοξήρα ἐνεφανίσθη εἴς τινας ἐν Ἑλλάδι περιφερείας καὶ τί μέτρα πρὸς ἐξαφάνισιν καὶ μὴ ἐπέκτασιν αὐτῆς σκέπτεται νὰ λάβῃ. Ἐπίσης παρακαλεῖ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργόν, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τί ἀπεφάσισε περὶ τοῦ ἐκκρεμοῦς ζητήματος τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ τῶν σύκων καὶ ἂν σκέπτεται νὰ υἱοθετήσῃ τὸ ὑποβληθὲν εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν νομοσχέδιον καὶ λόγῳ τῆς διαλύσεώς της, μὴ ψηφισθέν.

§63Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Τὸ ἐρώτημά μου ἀφορᾷ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν καλωσύνην μόλις αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ ἐκφράσῃ τὰς σκέψεις του ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματός μου. Πρὸ δύο μηνῶν σχεδὸν ὑπέβαλον τὸ ἐρώτημα ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς φυλλοξήρας, τὸ ὁποῖον ἐνεφανίσθη καὶ εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ εἰς τὰς νήσους. Ὡς εἶναι γνωστὸν λόγῳ τῆς παρουσίας τῆς φυλλοξήρας εἰς τὴν περιφέρειαν Ἐλασσῶνος, εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς νὰ πληρώνῃ τὰ λαχανικὰ εἰς πολὺ ὑπερβολικὰς τιμάς. Καὶ ἐνῷ ὑπάρχει ὑπερπαραγωγὴ λαχανικῶν εἰς τὴν Μακεδονίαν λόγῳ τῆς φυλλοξήρας δὲν μεταφέρονται ἐνταῦθα. Τὸν κ. ὑπουργὸν εὐχαριστῶ, διότι ἔλαβε τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λέγει, συστήσας τὸ φυτοπαθολογικὸν τμῆμα ἐν τῷ ὑπουργείῳ, καὶ διότι θὰ προσπαθήσῃ νὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα πρὸς ἀποτροπὴν τῆς εἰσβολῆς τῆς φυλλοξήρας εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως ὄχι μόνον λάβῃ μέτρα πρὸς ἀποτροπὴν ἐπεκτάσεως αὐτῆς καὶ εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ριζικὰ μέτρα πρὸς ἐκκρίζωσιν αὐτῆς ἀπὸ ἐκεῖ ὅπου μετὰ τόσης εὐκολίας ἐφεγγοβόλησεν...

§64Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐκεῖ ὑπάρχει τὸ φυτώριον τὸ ὁποῖον ἔχει διασκορπισθῆ εἰς ὁλόκληρον τὴν περιοχήν, καὶ διὰ τοῦτο ὅλα τὰ φυτὰ θὰ ἀντικατασταθοῦν δι’ ἀνόσων τοιούτων.

§65Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Θὰ παρεκάλουν καὶ δ’ ἓν ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον τὴν Πελοπόννησον. Πρόκειται περὶ τῶν σύκων. Ὅπως γνωρίζετε τὰ σῦκα τελευταίως ὑπέστησαν ἀβαρίαν, διότι ἡ σύσκευή των δὲν γίνεται ὅπως ἔπρεπε, καὶ μεταφερόμενα εἰς τὸν τόπον τῆς καταναλώσεως καθίστανται σκωληκόβρητα καὶ ἐννοεῖτε ποία καταστροφὴ δύναται νὰ ἐπέλθῃ εἰς τὰ μέρη ὅπου καλλιεργεῖται ἡ συκή. Καὶ σᾶς παρεκάλεσα, κύριε ὑπουργὲ καὶ ἄλλοτε, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὰ σῦκα ὅπως ἐλήφθη καὶ διὰ τὴν σταφίδα, δηλαδὴ νὰ ἱδρυθῇ αὐτόνομος ὀργανισμὸς σύκων διὰ νὰ περισώσωμεν τὸ προϊόν αὐτὸ καὶ ἀφεθῇ ἡ τιμή του, διότι ἡ προπώλησις τῶν σύκων ὑπὸ τῶν ἐμπόρων γίνεται εἰς τιμὴν σχεδὸν καλὴν τῶν 8 δρχ. ἀλλ’ ὁ παραγωγὸς τὸ πωλεῖ πρὸς τὸν ἔμπορον ἀντὶ 4 δρ. Συνεπῶς δὲν πρέπει ἡ ὠφέλεια τοῦ ἐμπόρου τῶν σύκων νὰ εἶναι τόσον μεγάλη, ἀπέναντι τῶν ἐξόδων καὶ τῶν μόχθων τοῦ καλλιεργητοῦ. Μόνον διὰ τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ παραγωγὸς νὰ ἀμείβεται ἀναλόγως καὶ τῶν κόπων του καὶ τῶν κεφαλαίων του. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, λοιπόν νὰ μὴ παραπέμπεται εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλαίνδας καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο. Μὴ μοῦ φέρετε ὡς δικαιολογίαν ὅτι πρέπει νὰ συνεννοηθῆται καὶ μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὸ ζήτημα τῶν σύκων, τὸ ὁποῖον ἀνήκει ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας.

§66Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἔχει τὴν σχέσιν, ὅτι πρόκειται περὶ τῆς ἐμπορίας, καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ ἐπιμελητήριον τῶν Καλαμῶν ἐζήτησεν, ὅπως γίνῃ μία συνεννόησις καὶ τροποποιηθῇ τὸ ὑποβληθὲν περυσινὸν νομοσχέδιον κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ γίνῃ ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τὸ ἀζημείωτον καὶ διὰ τὴν ἐμπορίαν. Ἀλλὰ γίνεται ἡ σκέψις τὴν ὁποίαν ἀνεκοίνωσα καὶ πρὸς ὑμᾶς καὶ εἰς ἄλλους συναδέλφους, ὅτι αὐτόνομος ὀργανισμὸς αὐτοτελής, δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ καρποφορήσῃ, καὶ θὰ ἦτο προτιμότερον, νὰ γίνῃ μία συνεννόησις μετὰ τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ τοῦ σταφιδικοῦ, διὰ νὰ συναναπτυχθῇ εἰς τὸν ὀργανισμὸν ἐκεῖνον, τοῦ ὁποίου ἡ πρόοδος εἶναι γνωστή.

§67Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, ἐὰν ἡ πρότασίς σας δυνηθῇ, νὰ λάδῃ σάρκα καὶ ὀστᾶ. Δυστυχῶς ὁ αὐτόνομος ὀργανισμὸς σταφίδος, ἀποκρούει νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν αὐτὴν στέγην καὶ ὁ αὐτόνομος ὀργανισμὸς τῶν σύκων. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, νὰ μελετήσετε τὸ ζήτημα τοῦτο τάχιστα, διότι αὐτὸ δὲν ἐπιφέρει οὐδὲν ἔσοδον ἐν τῷ προϋπολογισμῷ.

§68Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐλπίζω ὅτι ἀσκοῦντες τὴν ἐπιρροήν, τὴν ὁποίαν δυνάμεθα, νὰ ἀσκήσωμεν, θὰ πείσωμεν τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν σταφίδος, νὰ κάμῃ ἕν τμῆμα καὶ διὰ τὰ σῦκα. Ἐὰν καταστῇ τοῦτο ἀδύνατον τότε θὰ σκεφθῶμεν.

§69Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ ἐκ τῶν προτέρων διὰ τὸν κόπον σας, καὶ τὴν φροντίδα σας.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθείσης τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας Πρὸ αὐτῆς ὁ κ. Τσαλδάρης ἔχει τὸν λόγον.

§71Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν σύστασιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν περὶ ζητήματος, τὸ ὁποῖον θεωρῶ ἐπεῖγον. Ἐψηφίσθη παρὰ τῆς Βουλῆς καὶ ἐγένετο νόμος τοῦ Κράτους, ὁ αὐτόνομος ὀργανισμὸς διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν παθόντων ἐκ τοῦ σεισμοῦ Κορινθίας. Ἀλλὰ παρουσιάζεται ἕν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐμποδίζει τὴν κανονικὴν ἐφαρμογήν του. Διὰ τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ διατίθεται τὸ ποσὸν τῶν 20 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, κατὰ 45% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν κτημάτων, ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ δημοσίου, διὰ νὰ ἀνοικοδομηθῶσιν τὰ κτίρια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνοικοδομηθῶσι, χωρὶς νά ἔχουν ἀνάγκην ἐντελοῦς ἀνοικοδομήσεως. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἐκεῖ ἐτέθη διάταξις, ὅτι ἐντὸς δύο μηνῶν, οἱ ἔχοντες ἀνάγκην πρέπει νὰ προσαγάγωσι τὰ πιστοποιητικά των μετὰ τῶν αἰτήσεων εἰς τὴν Τράπεζαν, ἵνα ἀρχίσει ἡ παραχώρησις τῶν δανείων. Ἀλλ’ ἂν δοθῶσιν αἱ αἰτήσεις καὶ κατόπιν ἀρχίσῃ ἡ παραχώρησις τῶν δανείων ἡ ὁποία ἔχει καὶ μίαν διαδικασίαν, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδιορθωθοῦν ἐγκαίρως αἱ οἰκοδομαὶ καὶ πρὸ παντὸς τὰ ξενοδοχεῖα καὶ δὲν θὰ δυνηθῶσιν οἱ παθόντες κἂν νὰ κάμουν χρῆσιν διὰ τοὺς ξένους. Οὕτως ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις πραγματικῶς λαμβάνει μίαν πρόνοιαν, παραχωροῦσα τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους, διὰ τοῦ δανείου, θέλει ἡ πρόνοια αὐτὴ συντελεσθῇ τόσον βραδέως, ὥστε πραγματικῶς οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ μὴ τύχωσι τοῦ βοηθήματος. Διὰ τοῦτο ἔκαμα καὶ τὴν σύστασιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος ἔδειξεν ἀρκετὰ καλὴν διάθεσιν, διὰ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα. Θὰ ἐνόμιζον, ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ μία σύστασις εἰς τὴν Τράπεζαν, ὥστε νὰ γίνῃ ἡ παραχώρησις τῶν δανείων, διότι ὅλοι ἀντιλαμβανόμεθα, καὶ ἀντιλαμβάνεται πρὸ παντὸς ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ δοθῶσι τάχιστα τὰ βοηθήματα αὐτά. Ἡ Τράπεζα τῆς ὁποίας τὴν διοίκησιν εἶδον καὶ ἐγώ, παρενέβαλε τὴν ἑξῆς δυσχέρειαν. Λέγει, ὅτι δὲν θὰ δώσῃ πρὶν ἢ παρέλθουν δύο μῆνες ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ ὑποβληθοῦν αἱ αἰτήσεις κατὰ τὸν νόμον. Ἀλλὰ καθὼς ἀντελήφθη ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ χρειασθοῦν οὔτε κἂν τὰ 20 ἑκατομμύρια, οὔτε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παρασχεθῶσι βραδύτερον ἄλλαι πιστώσεις, ὥστε ἂν ἀρχίσῃ νὰ παραχωρῇ τώρα θὰ παρουσιασθῶσιν καὶ ἄλλοι, ὥστε θ’ αὐξηθῇ ἡ πίστωσις. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ καταναλωθοῦν πλέον τῶν 15 ἑκατομμυρίων, διότι ὅσα δὲν δύνανται νὰ ἐπιδιορθωθοῦν ἤδη, θὰ ἀναμείνωσι νὰ συνομολογήσουν τὰ δάνεια, μὲ τοὺς καλλιτέρους ὅρους τοὺς ὁποίους ἔχει ὁ αὐτόνομος ὀργανισμός. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει οὐδὲ κἂν ἡ ὑπόνοια ἐνδεχομένης αὐξήσεως. Θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ λάβῃ τὰ μέτρα. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη δυσχέρεια, διὰ τὴν συνομολόγησιν τοῦ δανείου, ἡ ὁποία θὰ παρουσιασθῇ. Δυστυχῶς εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Λουτρακίου οἱ τίτλοι δὲν εἶναι ἐν τάξει. Οἱ κύριοι τῶν κτημάτων αὐτῶν τὰ ὁποῖα κατέχουσι ἀπὸ μακρᾶς ἐποχῆς, ἀπὸ τοὺς πατέρας ἢ τοὺς πάππους των δὲν ἔχωσι τίτλους τακτικούς. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἡ Τράπεζα δὲν ξέρω κατὰ τίνα τρόπον ἐξονυχίσασα τὸ ζήτημα, δὲν παρέχει δάνεια, ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιασθῶσιν οἱ τίτλοι, τοὺς ὁποίους ζητεῖ ἐν τάξει. Καὶ ἑπομένως διὰ τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ συνομολογήσῃ ἡ Τράπεζα, καθὼς καὶ δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ συνομολογήσῃ ὁ αὐτόνομος ὀργανισμός, θὰ παρουσιασθῇ ἡ δυσχέρεια, ὅτι δὲν ἔχουν τίτλους, οἷοι ζητοῦνται παρὰ τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης, ὑπάρχει ἀνάγκη λοιπὸν νομοθετικῆς προνοίας. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐπέκτασις καὶ ἐπὶ τοῦ Λουτρακίου τῶν διατάξεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο διὰ τὰς νέας χώρας, θὰ εἶναι ἀπολύτως ἐπιβεβλημένη, θὰ ἔχῃ δὲ μείζωνα ἀσφάλειαν, διότι δὲν δύνανται οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν, νὰ παρουσιάσουν παλαιοτάτους τίτλους, διὰ τὴν κυρώτητά των. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἴτε ἡ ἐπέκτασις τοῦ νόμου ἐκείνου γίνει καὶ διὰ τὸ Λουτράκι, εἴτε ἄλλο μέσον τὸ ὁποῖον ἤθελε εἰσηγηθῆ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ μία πρόνοια, διότι εἶναι ἀδύνατον διὰ τοὺς ἀπορωτέρους νὰ λειτουργήσῃ ἡ σχετικὴ διάταξις, περὶ συνάψεως τοῦ δανείου ἐκ μέρους τῆς τραπέζης. Ἔχω τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ θὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα.

§72Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) Ἔσπευσα σήμερον νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν Διοικητὴν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, νὰ συνεννοηθῶμεν διὰ τὰ ζητήματα αὐτὰ καὶ ἑπομένως δὲν δύναμαι σήμερον συγκεκριμένως, νὰ σᾶς εἴπω τὶ εἶπεν ἡ Διοίκησις τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ σχετικοῦ νόμου καὶ εἰς τὸ Λουτράκι εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ μελετήσωμεν μὲ τὸν συνάδελφόν μου ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὑποθέτω ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ δυσχέρεια νὰ ἐπεκτείνωμεν τὸν νόμον.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν.Δ. τῆς 12 Νοεμβρίου 1927 περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2118, περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Ἀστεροσκοπείου Ἀθηνῶν καὶ τῶν σταθμῶν αὐτοῦ». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ ἱδρύσεως τῆς ἐν Βελεστίνῳ Σταδίου τοῦ Ρήγα καὶ τελέσεως εἰς μνήμην τοῦ ἐθνομάρτυρος ἐτησίων Θεσσαλικῶν καὶ πενταετηρικῶν Πανελληνίων ἀγώνων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως Νομοθετικῶν Διαταγμάτων 1) ἀπὸ 4)9 Σεπτεμβρίου 1925 περὶ τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου συμβατικοῦ τόκου κλπ., 2) 20 Ἀπριλίου (12 Μαΐου) 1926 περὶ ἀνωτάτου ὁρίου συμβατικοῦ τόκου κλπ. καὶ 3) 11)17 Αὐγούστου 1926 περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. τῆς 20 Ἀπριλίου (12 Μαΐου) 1926». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ νοσηλείας τῶν ἐν ἀποστρατείᾳ ἀξιωματικῶν ἐν τοῖς στρατιωτικοῖς νοσοκομείοις». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 16 Νοεμβρίου 1925 Ν. Διατάγματος περὶ κυρώσεως συμβάσεως ἐπὶ Διεθνοῦς καθεστῶτος τῶν θαλασσίων λιμένων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως τοῦ Γενικοῦ Μητρῴου τῶν δικαιούχων ἀνταλλαξίμων καὶ περὶ ἀνασυστάσεως τῆς θέσεως Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ παρὰ τῇ Διευθύνσει Ἀνταλλαγῆς». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ ἀνασυγκροτήσεως τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἀνταλλαγῆς ὑπουργείου Γεωργίας». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ καθορισμοῦ ταυτότητος καὶ ἀστότητος τῶν δικαιούχων ἀνταλλαξίμων, ὡς καὶ περὶ ἐφαρμοστέων ποινικῶν μέτρων ἐναντίον τῶν ἐκδιδόντων ψευδῆ πιστοποιητικὰ καὶ χρωμένων ἢ συνεργούντων εἰς τὴν ἔκδοσιν αὐτῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24 Μαΐου 1926 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 3 Ἀπριλίου ψηφίσματος τοῦ ἀφορῶντος τὴν ἵδρυσιν διοικητικῶν ἐπιτροπῶν πρὸς ἔλεγχον δηλώσεων ἐγκαταλειφθεισῶν ἐν Τουρκίᾳ περιουσιῶν ὑπὸ ἀνταλλαξίμων κλπ. ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ μεταγενεστέρων νομοθετικῶν διαταγμάτων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ τοῦ τρόπου τοῦ καραρτισμοῦ τοῦ Γενικοῦ Μητρώου τῶν δικαιούχων ἀνταλλαξίμων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 16 Ὀκτωβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀναδρομικῆς αὐξήσεως τῶν θέσεων τῶν ἐν τῷ συνεργείῳ καταρτισμοῦ Γενικοῦ Μητρῴου ἀνταλλαξίμων ἐκτάκτων γραμματέων ἡμερομισθίων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀπαγορεύσεως ἀναγκαστικῆς ἢ συντηρητικῆς κατασχέσεως καὶ ἐκχωρήσεως τῆς πρώτης προκαταβολῆς ἀπαιτήσεων ἀνταλλαξίμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Φεβρουαρίου 1926 Ν. Διατάγματος περὶ κυρώσεως πινάκων στασίμων κλπ.».

§74Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ κυρώσεως πινάκων, εἰς τὸ ἄρθρον ὅμως 4 ὁμιλεῖ περὶ προβιβασμῶν. Νομίζω, ὅτι ἀπαιτεῖται καὶ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου περὶ τῆς δαπάνης.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἡ ἔκθεσις.

§76Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἔχει ὑποβληθῆ κἄποια τροπολογία ἐπ’ αὐτοῦ ὑπὸ πολλῶν βουλευτῶν.

§77ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔχει γίνει δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν.

§78ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13)13 Νοεμβρίου 1927, περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13)2)26 περὶ ἐπιβολῆς εἰδικῆς φορολογίας ὑπὲρ τῆς κοινότητος καὶ λιμένος Ἐλευσῖνος». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως αʹ) τοῦ ἀπὸ 4)7 Ἰουλίου 1925 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῶν περὶ αἰσχροκερδείας νόμων, βʹ) τοῦ ἀπὸ 26)15 Σεπτεμβρίου 1925 τοιούτου, «περὶ μεταρρυθμίσεως τῶν περὶ αἰσχροκερδείας κλπ. διατάξεων, γʹ) τοῦ ἀπὸ 3)5 Αὐγούστου 1926 ὁμοίου περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ αἰσχροκερδείας κλπ. νόμων καὶ ὀργανισμοῦ τῆς Διευθύνσεως Ἀγορανομίας, δʹ) τοῦ ἀπὸ 12)16 Αὐγούστου 1926 Ν. Δ. περὶ συστάσεως ταμείου ἄρτου καὶ ἐνισχύσεως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, εʹ) τοῦ ἀπὸ 18)13 Σεπτεμβρίου 1926 τοιούτου περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν περὶ αἰσχροκερδείας νόμων, ϛʹ) τοῦ ἀπὸ 6)6 Νοεμβρίου 1926 ὁμοίου περὶ προσθήκης διατάξεων εἰς τὸ Ν. Δ. περὶ ποιότητος καὶ ὀξύτητος τῶν ἀλεύρων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 15 Ὀκτωβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 2)9)26 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων νομοθεσίας». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 23 Σεπτεμβρίου 1925, περὶ αὐξήσεως τῆς κυκλοφορίας τῶν κερματικῶν γραμματίων κατὰ 10.000.000». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποθεματικῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χρήσεως 1926–1927 καὶ διαχειρίσεως πιστώσεων τῶν ἀνασυσταθέντων ὑπουργείων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 12)3)26, «περὶ ἱδρύσεως ταμείου κοινοτικῶν ἔργων καὶ ὑπηρεσιῶν τοῦ συνοικισμοῦ Ψυχικό».

§80ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀναβάλλεται. Ἀναβάλλεται.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 2 Ἰουλίου 1926 περὶ συστάσεως κεντρικοῦ ταμείου ἀσφαλείας κατὰ χαλάζης καὶ παγετῶν».

§82Ν. ΞΗΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ περιληφθῇ καὶ ἡ ἀκρὶς εἰς τὸ ταμεῖον αὐτό.

§83Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἀκρίδες, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ, διότι ἐὰν ἀσφαλίσωμεν τὰς ζημίας ἐκ τῆς ἀκρίδος θὰ περιορισθῇ ἡ ἐνέργεια πρὸς καταπολέμησιν. Ἡ χάλαζα δὲν ἠμπορεῖ νὰ περιορισθῇ· ἡ ἀκρὶς δύναται.

§84ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ν’ ἀναβληθῇ, ν’ ἀναβληθῇ.

§85Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐὰν πρόκειται ν’ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον, δέχομαι.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 22 Ἰανουαρίου 1926 Ν. Διατάγματος περὶ προσθήκης εἰς τὸν πίνακα τῶν κατασκευαστέων ὁδῶν τοῦ νόμου 1074».

§87Ι. ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ. Ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς.

§88ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 17 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ λαϊκῶν ἰατρείων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 14 Ἀπριλίου 1926 Ν. Δ. περὶ προστασίας τοῦ θηλάζοντος βρέφους». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13ης Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὀργανισμοῦ τῆς ὑπηρεσίας τῶν δημοσίων ἔργων κειμένων διατάξεων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 30)12)26 Ν. Δ. περὶ συστάσεως στρατιωτικῆς σχολῆς».

§90Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ν’ ἀναβληθῇ παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, διότι μοῦ ὑπεβλήθησαν τροπολογίαι καὶ ὑπὸ τοῦ ἐπιτελείου.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ ἐν Κερκύρᾳ». Ὁ κ. Παπαναστασίου ἔχει ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον.

§92Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἔχετε λάβει ὅλοι γνῶσιν τῶν ἀνωμαλιῶν αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν εἰς τὴν διαχείρησιν τῆς ἀγροτικῆς πίστεως εἰς Κέρκυραν. Ἡ παροχὴ πιστώσεως ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης συνετέλεσεν καὶ ἐκεῖ, ἴσως περισσότερον ἀπὸ ὅτι συνέβη εἰς ἄλλα μέρη, ν’ ἀναπτυχθῇ ἡ συνεταιριστικὴ κίνησις. Δυστυχῶς ἡ ἀνάπτυξις αὕτη τῆς συνεταιριστικῆς ὀργανώσεως ἐξέκλινε, διότι οἱ διευθύνοντες τὰς ἑνώσεις τῶν συνεταιρισμῶν ἐπεδόθησαν κατόπιν ὑπὸ κακὴν διεύθυνσιν εὑρισκόμεναι, εἰς ποικίλας ἐμπορικὰς ἐργασίας αἱ ὁποῖαι κατέληξαν εἰς ζημίας καὶ εἰς καταχρήσεις μεγάλας, κολοσσιαίων ποσῶν, καθ’ ὅσον αἱ ζημίαι ἀπετέλεσαν ἕνα καίριον πλῆγμα κατὰ τῆς συνεταιριστικῆς ὀργανώσεως εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ ὁποία κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐδυσφημίσθη. Ἐνῷ εἰς ἄλλα μέρη εἰς τὰ ὁποῖα ἀριθμεῖ πολλῶν δεκαετηρίδων βίου ἡ συνεταιριστικὴ ὀργάνωσις, δὲν παρουσιάσθη εἰς τὰς πιστωτικὰς ἐργασίας οὐδὲ ἑνὸς ὀβολοῦ ζημία, ἡ Κέρκυρα ἐσημείωσε δεκάδας ἑκατομμυρίων ζημίας καὶ καταχρήσεις. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο, ὅτι εὑρέθησαν ἐκτεθειμένοι συνεταιρισμοί, εὑρέθη ἐκτεθειμένη ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα καὶ περιωρίσθησαν αἱ πιστώσεις ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Τοῦτο φυσικὰ ἀποβαίνει ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καὶ ἦτο ὀρθὸν νὰ γίνῃ μία σκέψις περὶ διορθώσεως τῆς καταστάσεως, διότι καὶ λόγῳ αὐτῆς τῆς κρίσεως τῆς πιστωτικῆς καὶ λόγῳ δυσμενισμοῦ, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος Κερκύρας ὑποφέρει, διατελῶν εἰς μίαν κρίσιν πολὺ σκληρὰν καὶ ἔχει ἀνάγκην ἐπειγούσης βοηθείας.

§93Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Πεινᾷ.

§94Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ γνωρίζω, κ. ὑπουργέ. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου δημιουργεῖται μία τοπικὴ πιστωτικὴ ὀργάνωσις στηριζομένη εἰς ἀναγκαστικὰς εἰσφοράς, εἰς πρόσθετον φορολογίαν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κειμένης ἤδη φορολογίας, τῆς φορολογίας τῆς ἐγγείου, δηλαδὴ ἐπὶ τῆς εἰσαγωγῆς καὶ τῆς φορολογίας τῆς καταναλώσεως. Ἡ ἀρχὴ νομίζω δὲν εἶναι δικαία. Τὴν ἐφηρμόσαμεν αὐτὴν τὴν ἀρχὴν ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει ὁμοίου φορολογίας ἀκριβῶς, διότι ἄλλο σύστημα φορολογικὸν ὑπάρχει ἐν Κερκύρᾳ, τὴν ἐφηρμόσαμεν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Τουρκικοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον ἰσχύει ἐπιτυχῶς εἰς τὰς Νέας χώρας. Ἐγὼ θὰ ἐθεώρουν εὐτύχημα ἐὰν τὸ σύστημα τῆς ὀργανώσεως τοπικῶν Τραπεζῶν στηριζομένων ἐπὶ ἀναγκαστικῶν εἰσφορῶν, ἐπεξετείνετο καὶ εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχὴ εἰς τὴν ὁποίαν εἶμαι σύμφωνος, διότι ναὶ μὲν διὰ τὴν σύστασιν αὐτοῦ τοῦ τοπικοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ συνεταιρισμοῦ καλοῦνται νὰ εἰσφέρουν ὄχι μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ὠφεληθῶσι ἀμέσως ἐκ τῆς ἱδρύσεως τοῦ τοπικοῦ τούτου ὀργανισμοῦ, ἀλλὰ καλοῦνται νὰ συνεισφέρουν ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς νήσου, διότι καὶ οἱ καταναλωταὶ θὰ ἐπιβαρυνθῶσι μὲ τὴν πρόσθετον φορολογίαν ἐπὶ τῆς εἰσαγωγῆς. Ἀλλὰ ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτῶν νομίζομεν εἶναι δικαία. Διότι ὅπως πολλάκις ἐτονίσαμεν αἱ ἀστικαὶ πόλεις, ὁ ἀστικὸς πληθυσμός, ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ πῇ χωρὶς ὑπερβολήν, ὅτι τρέφεται, συντηρεῖται ἐκ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Τὸ ἐμπόριον τῆς Κερκύρας, ἡ βιομηχανία τῆς Κερκύρας στηρίζεται εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἀπὸ τὸν ὁποῖον λαμβάνει τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα καὶ τὰ μεταπωλεῖ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ ἀκμὴ λοιπὸν καὶ ἡ ἀνόρθωσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου θέλει συνεπαγάγῃ ἐμμέσως καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν καὶ βελτίωσιν τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ Κερκύρας· κατὰ συνέπειαν εἶναι δικαία καὶ ἡ γενικὴ αὐτὴ φορολογία καὶ ἐπιβάρυνσις ὅλων τῶν κατοίκων τῆς νήσου. Ἐπὶ τούτου λοιπὸν λέγω, εἴμεθα σύμφωνοι παρ’ ὅλας τὰς ἀντιρρήσεις αἱ ὁποῖαι ἠγέρθησαν ὡς πρὸς τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Αἱ ἄλλαι διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ἔχουσιν ἀνάγκην ἐπισταμένης μελέτης, διότι νομίζω, ὅτι ὡς διερρυθμίσθη ἡ ἐργασία αὐτὴ τοῦ κεντρικοῦ ὀργανισμοῦ, διερυθμίσθη κατὰ τρόπον οὔτε δίκαιον, οὔτε ἀσφαλῆ διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Διὰ τὰς ζημίας αἱ ὁποῖαι προέκυψαν εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς ἀγροτικῆς πίστεως, ὑπεύθυνος εἶναι— ἀναγνωρίζω καὶ ἐγὼ—πρῶτος ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ὁ συνεταιρισμένος. Ἀλλ’ ἐπίσης ὑπεύθυνος διὰ τὰς ζημίας εἶναι καὶ ἡ κρατικὴ ὑπηρεσία καὶ εἰς πολὺ μεγαλύτερον βαθμὸν αἱ ὑπηρεσίαι τῶν τραπεζῶν μετὰ τῶν ὁποίων συνηλάχθησαν αἱ συνεταιρικαὶ ἑνώσεις. Καὶ εἶναι ὑπεύθυναι καὶ διὰ τὰς ζημίας αὐτὰς καὶ αἱ κρατικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ τὰ ὑποκαταστήματα τῶν τραπεζῶν, διότι καὶ πιστώσεις ὑπερβολικαὶ ἐδίδοντο ἄνευ τοῦ ἐπαρκοῦς ἐλέγχου καὶ τῆς ἐποπτείας καὶ τῆς παρακολουθήσεως καὶ ἐκ μέρους τῶν κρατικῶν ὀργάνων καὶ ἐκ μέρους τῶν τραπεζῶν, ἀλλὰ καὶ διότι πολλάκις ἐν γνώσει αἱ τράπεζαι παρέσχον πιστώσεις ἢ εὐκολίας αἱ ὁποῖαι συνετέλεσαν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν καταχρήσεων καὶ τῶν ζημιῶν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἓν παράδειγμα μιᾶς ἀδείας πωλήσεως ἐνεχύρου καυσοξύλων ἡ ὁποία ἐδόθη ἀπὸ τὸ ὑποκατάστημα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἐνῷ αἱ ὑποχρεώσεις τῆς κεντρικῆς ἑνώσεως ἦσαν μέγισται. Κατόπιν ἀφοῦ ἐπωλήθη αὐτὸ τὸ ἐνέχυρον τῇ ἀδείᾳ τῆς τραπέζης, ἀξίας 2.000.000 δρ. ἀνεγράφη ἓν σύμφωνον περὶ καλύψεως τῆς ἐντελῶς ἀμελετήτως δοθείσης πιστώσεως διὰ τῆς παραχωρήσεως ἐνεχύρων, ἀνεγράφη τὸ πωληθὲν ἐμπόρευμα τοῦτο ὡς ἐνέχυρον διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἐκκρεμῶν λογαριασμῶν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ἀφίνω, ὅτι καθὼς ἰσχυρίζονται τοὐλάχιστον οἱ συνεταιρισμοὶ ἓν μέρος τῶν ζημιῶν αὐτῶν προέρχεται ἐκ παροχῆς πιστώσεως προσωπικῆς εἰς τὸν Διευθυντὴν τῶν κεντρικῶν ἑνώσεων συνεταιρισμῶν ὁ ὁποῖος ὄχι μόνον δὲν ἀνέπτυξεν, ἀλλ’ ἐχρησιμοποίησε τὰς ἐργασίας τοῦ συνεταιρισμοῦ κακῶς ἐπὶ παντὸς εἴδους ἐμπορικῶν πράξεων, παρὰ τοὺς κανόνας οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ διέπουν τοιαῦτα πιστωτικὰ ἱδρύματα. Ἐκτὸς τούτου εἶχε καὶ ἰδέας μεγάλας, ἐμπορικὰς ἐργασίας καὶ δοσοληψίας μετὰ τῶν τραπεζῶν, ὥστε ἐγένετο σύγχισις προσώπου τοῦ ἰδιώτου ἐμπόρου μὲ τὸ πρόσωπον τοῦ Διευθυντοῦ μιᾶς κρατικῆς ἑνώσεως, κατὰ συνέπειαν λέγω, ὅτι καὶ ἡ εὐθύνη διὰ τὰς ζημίας αὐτὰς βαρύνει βεβαίως τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ βαρύνει καὶ τὸ κράτος, βαρύνει καὶ τὰς τραπέζας. Διότι οἱ συνεταιρισμοὶ οὗτοι οἱ ὁποῖοι στηρίζονται εἰς τὴν ἕνωσιν ἀμαθῶν γεωργῶν καὶ εὐπίστων γεωργῶν ἂν ἐνομίζομεν ὅτι ἠμποροῦσαν νὰ αὐτοδιοικοῦνται χωρὶς ἔλεγχον καὶ καμμίαν ἐποπτείαν, δὲν θὰ εἴχομεν ὀργανώσει τὴν ὑπηρεσίαν τῆς ἐποπτείας. Καὶ ἐξ ἄλλου ἂν καὶ αἱ Τράπεζαι, ἐνόμιζον ὅτι οἱ συνεταιρισμοὶ μποροῦσαν νὰ ἐργάζωνται ἄνευ παρακολουθήσεως τῶν ἐργασιῶν αὐτῶν, κατ’ ἄλλον τρόπον θὰ ἐρρύθμιζον τὰ τῶν συνεταιρισμῶν, ἀλλ’ ἀκριβῶς διότι αἱ ἑνώσεις αὐταὶ ἀποτελοῦν συνασπισμὸν ἀμαθῶν, ἀπείρων εὐπίστων γεωργῶν, ὑπάρχει ἀνάγκη αὐτῆς τῆς παρακολουθήσεως καὶ ὑπάρχει ἀνάγκη μιᾶς προσοχῆς ἐκ μέρους τῶν Τραπεζῶν αἱ ὁποῖαι συναλλάσσονται μετ’ αὐτῆς, εἰς τρόπον ὥστε αἱ πιστώσεις νὰ μὴ ὑπερβαίνουν τὴν πιστωτικὴν ἱκανότητα τῶν συνεταιρισμῶν. Ἀφίνω ὅτι ὑπάρχουν καὶ μομφαὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἐξηκριβώθησαν ἐκ τῆς δίκης, ὑπάρχουν μομφαί, ὅτι εὑρίσκονται εἰς στενωτάτας σχέσεις, ὑπάλληλοι ὡρισμένων Τραπεζῶν, ὄχι βεβαίως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἀλλ’ ἄλλων Τραπεζῶν, ὅτι εὑρίκονται εἰς στενωτάτας σχέσεις μὲ τὸν καταχραστὴν διευθυντὴν τῆς ἑνώσεως τῶν συνεταιρισμῶν. Καὶ ἀφοῦ ἡ εὐθύνη βαρύνει, καθὼς εἶπον, κατὰ δεύτερον λόγον ἔστω, τὸ Κράτος καὶ τὰς Τραπέζας, ὀρθὸν θὰ ἦτο αἱ ζημίαι αἱ ὁποῖαι προέκυψαν ἐκ τῶν ἀνωμαλιῶν αὐτῶν νὰ βαρύνουν κατὰ πρῶτον λόγον τοὺς ἀγρότας εἰς τοὺς ὁποίους ὀφείλομεν νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐφ’ ὅσον συνεταιρίζωνται καὶ λαμβάνουν δάνεια, πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι κατὰ πρῶτον λόγον φέρουν οὗτοι τὸ βάρος τῶν πράξεων τῶν ἀντιπροσώπων αὐτῶν, εἰς τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ διδάξωμεν, ὅτι εἶναι ὑπεύθυνοι διὰ τὰς πράξεις, διότι δὲν πρέπει νὰ ἀναμένουν ἀπὸ τὸ Κράτος χαριστικὰς πράξεις, οὔτε καὶ ἐκ μέρους τῶν Τραπεζῶν. Ἐξ ἄλλου ὅμως νομίζω, ὅτι λόγῳ τῆς μεγάλης ἀβελτηρίας ἡ ὁποία ἐπεδείχθη καὶ ἀπὸ τὴν διοίκησιν τῶν Τραπεζῶν καὶ ἀπὸ τὴν ἀμέλειαν τῶν κρατικῶν ὀργανισμῶν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, λέγω, νὰ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι ἓν μέρος τῆς ζημίας πρέπει νὰ βαρύνῃ τοὐλάχιστον τὰς Τραπέζας, ἂν ὄχι καὶ τὸ Κράτος. Τὶ γίνεται ὅμως διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου; Ἀναγνωρίζονται εἰς τὸ ἀκέραιον ὅλαι αἱ ἀπαιτήσεις ὡς αὗται παρουσιάζονται ἀπὸ τὰς Τραπέζας καὶ ἐκεῖναι ἀκόμη αἱ ὁποῖαι ἀμφισβητοῦνται ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμένους ἀγρότας καὶ ἐκεῖναι ἀναγνωρίζονται καὶ πρόκειται νὰ πληρωθοῦν εἰς τὸ ἄρτιον καὶ ὄχι μόνον νὰ πληρωθοῦν αἱ ἀπαιτήσεις εἰς τὸ ἄρτιον, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπιτόκια τὰ ὁποῖα κατὰ συνήθειαν ἡ Τράπεζα λαμβάνει μετὰ τὴν πάροδον τοῦ ἐννεαμήνου εἰς βραχείας προθεσμίας τῆς ἀποτίσεως τῶν δανείων καὶ ἐπιτοκίων τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν δὲν εἶναι σύμφωνα μὲ τὴν σημερινὴν διατύπωσιν τοῦ νόμου, περὶ τοκογλυφίας, διότι ἐπιτόκια εἶναι, ὅταν ἡ Τράπεζα ἀναβιβάζῃ τὸν τόκον ἀπὸ 8 εἰς 12% ἢ ἀπὸ 9 εἰς 12%, ἐὰν τὸ δάνειον δὲν πληρωθῇ ἐμπροθέσμως. Καὶ οἱ τόκοι καὶ τὰ ἐπιτόκια κεφαλαιοποιοῦνται ὅλα, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ ἐξασφαλίζεται ἡ μέχρις λεπτοῦ πληρωμὴ εἰς τὴν Τράπεζαν ὅλων αὐτῶν τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα καθ’ ὅν τρόπον ἐξέθηκα παρεχωρήθησαν εἰς τὴν κεντρικὴν ἕνωσιν τῶν συνεταιρισμῶν. Οἱ συνεταιρισμένοι ἀγρόται ἰσχυρίζονται, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἦτο διατεθειμένη ἕνα ποσόν, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται, ὅτι ἀντιπροσωπεύει δάνεια ληφθέντα ἀπὸ τὸν διευθυντὴν τῆς ἑνώσεως συνεταιρισμῶν, διὰ τὴν ἰδίαν του ἐμπορικὴν χρῆσιν νὰ τὰ ἐκπέσῃ, ἐὰν οἱ συνεταιρισμοὶ ἐδέχοντο ν’ ἀναγνωρίσουν εἰς ἀκέραιον τὰ ὑπόλοιπα. Ἀλλὰ καὶ περὶ αὐτοῦ οὐδεὶς γίνεται λόγος. Ὁλόκληρα τὰ ποσά, τὰ κεφάλαια, τόκοι καὶ ἐπιτόκια, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἀπὸ τὰ βιβλία τῶν Τραπεζῶν, ἀναγνωρίζονται καὶ πρόκειται νὰ πληρωθῶσιν εἰς τὸ ἄρτιον μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι δὲν πρόκεινται νὰ πληρωθῶσιν ἀμέσως, ἀλλὰ θὰ πληρωθῶσιν εἰς μίαν μακρὰν προθεσμίαν 30 ἐτῶν τοκοχρεωλυτικῶς καὶ μὲ τόκον ἠλαττωμένον πρὸς 5%. Νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι ὑπερβολικὸν καὶ δὲν εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, οὔτε δίκαιον, οὔτε ἐπωφελές, διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Εἶναι ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία διεξήγαγε διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ν’ ἀξιώσῃ ἕνα δίκαιον ἐκπεσμὸν ἀπὸ τὰς ὑπερβολικὰς ἀξιώσεις τῆς Τραπέζης. Ὅταν διεξηγάγωμεν τὰς διαπραγματεύσεις μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἵδρυσιν τῆς Γεωργικῆς ἠξιώσαμεν, ὅπως μὴ παραχωρηθῶσιν εἰς τὴν Γεωργικὴν Τράπεζαν αἱ ἐπισφαλεῖς ἀπαιτήσεις καὶ εἴχομεν ὑπ’ ὄψει τὰς ἀπαιτήσεις τῆς Κερκύρας καὶ ἡ Τράπεζα εἶχε ἀποδεχθῇ, νὰ διαγραφῶσιν ἀπὸ τὰς πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ παρεχωροῦντο εἰς τὴν Γεωργικὴν Τράπεζαν, διότι αὐταὶ αἱ πιστώσεις παρουσιάζουν μίαν μεγάλην ἀνωμαλίαν καὶ ὤφειλε ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα μόνη της, νὰ εὕρῃ μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν. Λέγω καὶ ἐγὼ τώρα ὅτι δέον ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἐπιδιώξῃ μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν, διὰ νὰ φέρῃ ἕκαστος, ὅπως εἶπον τὰς συνεπείας τῆς ἰδίας του εὐθύνης. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη σύστασις, τὴν ὁποίαν εἶχον νὰ κάμω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἐκτὸς τούτου ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν, νὰ δώσῃ 10 ἑκατομμύρια....

§95Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὄχι 10 ἀλλὰ 20 ἑκατομ. εἶναι λάθος.

§96Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. 10 ἑκατομ. ἀναγράφει τὸ νομοσχέδιον, 20 ἑκατομ. προσεφέρθη ν’ αὐξήσῃ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, διότι 10 ἑκατομ. εἶναι σταγὼν ἐν τῷ ὠκεανῷ, ἂν ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ ἀνάγκαι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Δὲν πρόκειται ὅμως περὶ τοῦ ποσοῦ, εἰς αὐτὸ δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω, θὰ ἐξετασθοῦν αἱ ἀνάγκαι καὶ ἴσως εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ μεγαλύτερον ποσόν. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας εἶναι, διὰ τὸν τόκον. Ἐνῷ ἐπαναλαμβάνεται ἡ διάταξις ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς ἓν προσχέδιον ἱδρύσεως τῆς Γεωργικῆς Τραπέζης, τὸ ὁποῖον συχνὰ ἐπαναλαμβάνεται χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι καὶ εἰς τὸ σχέδιον ἐκεῖνο ἔχει ληφθῇ πρόνοια ὅπως μεταβληθῇ τὸ ὕψος αὐτοῦ τοῦ τόκου. Καθ’ ἣν ἐποχὴν συνήπτετο τὸ προσχέδιον τῆς συστάσεως τῆς Γεωργικῆς Τραπέζης, δὲν ἦτο δυνατόν, ν’ ἀποσπάσωμεν ὅλα τὰ δίκαια πλεονεκτήματα ὑπὲρ τῆς Γεωργικῆς Τραπέζης ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, διότι ἦτο ἐκκρεμὲς τὸ ζήτημα τῶν καλυμμάτων καὶ δι’ αὐτὸ ἀφήσαμεν εἰς τὴν ὁριστικὴν σύμβασιν νὰ ρυθμισθῇ ὁριστικῶς καὶ τὸ ζήτημα τοῦ ὕψους τοῦ τόκου καὶ τοῦ ποσοῦ τῶν πιστώσεων καὶ τῶν προθεσμιῶν τῶν πιστώσεων, δὲν ἦτο δυνατὸν δὲ τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἡ Ἐθν. Τράπεζα, ἡ ὁποία ἠρνεῖτο ν’ ἀναγνωρίσῃ δικαιώματα τοῦ Κράτους διὰ τὰ καλύμματα, νὰ δεχθῇ τὰς ἀξιώσεις μας ὅλας ἐν ᾧ ἡμεῖς διεξεδικοῦμεν τὸ ποσὸν τῶν καλυμμάτων ὑπὲρ τοῦ Κράτους καὶ κατὰ συνέπειαν ὑπὲρ τῆς Γεωργικῆς Τραπέζης· ἐμείναμεν λοιπὸν σύμφωνοι νὰ λυθοῦν τὰ πράγματα εἰς τὴν ὁριστικὴν σύμβασιν. Ἀλλ’ ἦλθε κατόπιν ἡ Κυβέρνησις τοῦ στενοῦ συνασπισμοῦ ἡ ὁποία δὲν ἔλαβε τίποτε ἀπὸ αὐτὰ ὑπ’ ὄψιν καὶ διετήρησεν αὐτὰς τὰς διατάξεις τὰς παλαιὰς παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις καὶ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἡμεῖς ὑπεβάλομεν. Διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ νὰ δώσῃ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα εἰς τὸ γεωργικὸν ἵδρυμα τὸ ὁποῖον παρέχει ἀπόλυτον ἐγγύησιν περὶ τῆς ἐξοφλήσεως τῶν πιστώσεων, εἶναι ὑπερβολικὸν νὰ δώσῃ τὰς πιστώσεις αὐτῆς μὲ ἕνα τόκον μόνον 2% κάτω τοῦ τόκου τῶν προεξοφλήσεων. Σήμερον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα δίδει τὰς πιστώσεις αὐτῆς εἰς τὴν ἕνωσιν τῶν συνεταιρισμῶν πρὸς 8%, εἰς τοὺς ἄλλους συνεταιρισμοὺς πρὸς 8½% καὶ 9%. Ἀλλὰ διὰ νὰ δώσῃ εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς πρὸς 9% ἔχει ἀρκετὰς δαπάνας ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα καὶ διατρέχει καὶ κίνδυνον τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δανείζει ἕνα ἵδρυμα τὸ ὁποῖον, θ’ ἀναλάβῃ ὅλας αὐτὰς τὰς δαπάνας καὶ ὅλους αὐτοὺς τοὺς κινδύνους ἡ διαφορὰ αὐτὴ εἶναι ἐλαχίστη, ἀφοῦ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἀναβιβάζει εἰς 35 ἑκατομμύρια τὰ ἔξοδα τῆς ἱδρύσεως τῆς Ἀγροτικῆς Πίστεως καὶ διὰ νὰ τὰ ἀναβιβάσῃ εἰς 35 ἑκατομμύρια, σημαίνει ὅτι ὑπολογίζει τὴν δαπάνην ἑκάστου ὑποκαταστήματος εἰς 500 χιλιάδας. Κακῶς λοιπόν. Ὅταν ἔλθῃ ἡ συζήτησις περὶ συστάσεως τῆς Γεωργικῆς Τραπέζης, θὰ τ’ ἀναπτύξω αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἡμεῖς ἄλλοτε ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι προκειμένου νὰ δώσῃ πιστώσεις ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα εἰς ἄλλο τραπεζιτικὸν ἵδρυμα παρέχον ἀπόλυτον ἐγγύησιν καὶ μάλιστα πολλῶν ἑκατομμυρίων δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λαμβάνῃ τόκον ἀνώτερον ἀπὸ 2% ἀπὸ τοῦ μέσου ὅρου τοῦ τόκου τῶν καταθέσεων, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἔχῃ κεφάλαια μὲ μέσον ὅρον 4 ἢ 5%. Δὲν δικαιοῦται, δὲν εἶναι νόμιμον, δὲν εἶναι θεμιτὸν νὰ λαμβάνῃ τόκον περισσότερον ἀπὸ 2% διὰ τὰς δαπάνας τὰς ὁποίας ἔχει σήμερον, διὰ τὰς καταθέσεις καὶ τὰς συνολικὰς παραχωρήσεις μεγάλων πιστώσεων εἰς ἐξώχρεα πιστωτικὰ ἱδρύματα. Καὶ ἀπόδειξιν τούτου παρέχει ἡ Κτηματικὴ Τράπεζα ἡ ὁποία δανειζομένη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἔχουσα ὅλην τὴν εὐθύνην τῆς δαπάνης καὶ διαθέσεως αὐτῶν λαμβάνει 2 ἢ 2½%, ἐνῷ ὁ τόκος τὸν ὁποῖον πληρώνει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα παίρνει ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι πολὺ μεγαλύτερος. Ὅταν ἡ Κτηματικὴ Τράπεζα ἔχῃ τὰ ἔξοδα καὶ τὴν εὐθύνην τῆς διαθέσεως, διὰ ποῖον λόγον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα νὰ λαμβάνῃ διαφορὰν μεγαλυτέραν ὅταν, οὔτε τὰ ἔξοδα, οὔτε τὴν εὐθύνην τῆς διαθέσεως ἔχει; Θὰ δώσῃ μόνον ἓν κονδύλιον 20 ἑκατομμυρίων. Διὰ τοῦτο, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ἡ σύμβασις αὐτή. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὰς σχέσεις πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ἀλλὰ δημιουργοῦνται τώρα καὶ σχέσεις τοῦ αὐτονόμου αὐτοῦ ὀργανισμοῦ πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Καὶ ὡς πρὸς τοῦτο πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει μερικὰς διατάξεις ἄλλας ἀνίσους καὶ ἄλλας δρακοντίους καὶ ὄχι κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν ἐπωφελεῖς. Αἱ ἀπαιτήσεις τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἀπέναντι τῶν κατὰ μέρος ὀφειλετῶν μεταβιβάζονται εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ὕπαρξιν αὐτῶν τῶν ποσῶν. Καὶ διὰ μὲν τὰ μικρὰ ποσὰ δίδεται ἄφεσις χρέους, διὰ τὰ χρέη μέχρι 5000 δραχμῶν ἀπαλλασσομένων τῶν ὀφειλετῶν πάσης πληρωμῆς, διὰ τὰ ὑπόλοιπα δὲ τίθενται προθεσμίαι ἐξοφλήσεως. Τὸ περίεργον εἶναι, ὅτι αἱ προθεσμίαι εἶναι ἀντιστρόφως ἀνάλογοι τοῦ ποσοῦ τῶν ὀφειλῶν, ὅσον δηλαδὴ μεγαλύτερον εἶναι τὸ ποσὸν τόσον μικροτέρα ἡ προθεσμία. Ἡ ἀνισότης ἐν προκειμένῳ σύγκειται εἰς τοῦτο, εἰς τὸ ὅτι θεωρεῖται ὁ ἔχων χρέος μόνον 5000 δρ. ὅτι εἶναι ὁ οἰκονομικῶς ἀσθενέστερος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἐκ τῶν προτέρων ἀποδεδειγμένον. Ἐγὼ δὲν ἠξεύρω τὰς σχέσεις εἰς τὴν Κέρκυραν, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι τὸ μικρὸν τοῦ χρέους δὲν ἀποτελεῖ τεκμήριον τῆς μεγαλυτέρας ἀνεχείας τοῦ ὀφειλέτου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν γίνεται ἄφεσις 5 χιλ. δραχμῶν εἶμαι σύμφωνος νὰ μὴ γίνῃ καμμία ἄφεσις προκειμένου περὶ εὐπόρων ὀφειλετῶν, διότι ἐκ τοῦ νομοσχεδίου φαίνεται, ὅτι ὑπάρχουν καὶ εὔποροι ὀφειλέται οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ πληρώσουν, ἀλλὰ τότε πρέπει νὰ γίνῃ ἔλεγχος τῆς εὐπορίας ἢ ἀπορίας καὶ δὲν φαντάζομαι, ὅτι εἶναι δίκαιον μὲ τὸ μαχαῖρι νὰ κοπῇ τὸ πρᾶγμα καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι οἱ ὀφείλοντες κάτω τῶν 5000, νὰ μὴ πληρώσουν τίποτε οἱ ὀφείλοντες ἄνω τῶν 5000 ὅλα. Ἐφ’ ὅσον γίνεται μία ἄφεσις, διὰ τοὺς ἀπόρους δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ γίνῃ καὶ κάποια μικροτέρα ἄφεσις διὰ τοὺς εὐπόρους· τοῦτο εἶναι δίκαιον μέτρον. Ἐπίσης δὲν μπορῶ νὰ συμφωνήσω καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς προθεσμίας.

§97Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Φαντάζεσθε κ. Πρόεδρε, ὅτι μόνον διὰ τὴν Κέρκυραν δύναται νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ χάρισμα;

§98Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον ἡ ἵδρυσις αὐτονόμων τοπικῶν ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν λειτουργοῦν ἐδῶ ἀλλὰ εἰς τὰς νέας χώρας, διότι τὸν θεσμὸν τὸν παρελάβομεν ἀπὸ τὴν Τουρκίαν, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα. Καὶ μ’ ὅλον ὅτι ἐγὼ εἰς τὸ προσχέδιον περὶ συστάσεως Γεωργικῆς Τραπέζης εἶχα κηρυχθῆ ὑπὲρ τῆς συγχωνεύσεως τῶν δημοσίων γεωργικῶν τραπεζῶν εἰς τὴν κεντρικὴν Τράπεζαν, κατόπιν μακροτέρας πείρας τὴν ὁποίαν ἀπέκτησα ἐπείσθην, ὅτι θὰ ἦτο προτιμώτερον αἱ αὐταὶ δημόσιαι Τράπεζαι αἱ ὁποῖαι λειτουργοῦν μὲ εἰσφορὰς τῶν ἰδίων γεωργῶν, νὰ παραμείνουν εἰς τοπικὰς Τραπέζας αἱ ὁποῖαι θὰ πρέπει νὰ ἐξελιχθοῦν εἰς συνεταιρισμοὺς τρίτου βαθμοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργάζεται ἡ κεντρικὴ γεωργικὴ Τράπεζα, αὐτὸ δὲ τὸ λέγω, διότι εἶναι ἀτελῶς αὐτοτελὴς ἡ Κεντρικὴ Γεωργικὴ Τράπεζα καὶ δὲν εἶναι ἀπολύτως αὐτοτελής, ὅπως ὑποστηρίζεται ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον τὸ νὰ εἶναι συντομωτέρα ἡ προθεσμία ὅσον ὀλιγώτερον εἶναι τὸ χρέος· αὐτὸ τὸ θεωρῶ ἀντίστροφον πρὸς τὴν λογικήν, ἄλλο ἐὰν εἶναι μαθηματικῶς ἐξηκριβωμένον εἰς τὴν Κέρκυραν, ὅτι οἱ εὔποροι ἐπῆραν μεγάλα ποσὰ καὶ οἱ ἄποροι ἐπῆραν μικρὰ ποσά· εἶδα μάλιστα καὶ διαμαρτυρίας διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ δὲν ξεύρω ἐὰν εἶναι ἀπὸ ἐνδιαφερομένους ἢ ὄχι. Πάντως τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι λογικόν, ἀλλὰ ἐὰν αἱ συνθῆκαι ἐκεῖ ἐπιτρέπουν ἕνα παραλογισμὸν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, πάντως ὅμως ὑποθέτω, ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι διάφοροι αἱ συνθῆκαι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ κανείς, ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὀφείλει 500 χιλιάδες δὲν πρέπει νὰ πληρώσῃ οὐδὲ λεπτὸν καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὀφείλει 50.000 πρέπει νὰ τὰς πληρώσῃ ὅλας· δὲν τὸ φαντάζομαι, ὅτι εἶναι αὐτὸ λογικόν. Ὅσον δήποτε καὶ ἐὰν εἶναι ἀνώμαλοι αἱ συνθῆκαι εἰς τὴν Κέρκυραν ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν παρεχωρήθησαν αἱ πιστώσεις ἀναλόγως τὰ πλούτη καὶ ὄχι τῶν ἀναγκῶν, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὸ πρᾶγμα ὡς δίκαιον. Ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι ὡς πρὸς τὸν ἀπίστευτον τρόπον, ἀφίνω ὅτι ὁ πιστωτικὸς ὀργανισμὸς δικαιοῦται νὰ θεωρήσῃ ληξιπρόθεσμα τὰ δάνεια αὐτά, διότι καὶ εἰς αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἔχω ἀντιρρήσεις.

§99Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἔκλεψαν.

§100Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὥστε τώρα πρόκειται νὰ γίνῃ μία ἐκκαθάρισις. Ἐλπίζω τὰ χρέη αὐτὰ νὰ δύναται νὰ τά εἰσπράξῃ ἡ Τράπεζα. Ἄν δὲν ἐπέμβῃ τὸ Κράτος, ν’ ἀπειλήσῃ ὅτι θὰ ἐκτελέσῃ τὰς ἀποφάσεις αὐτάς, θὰ γίνῃ ἐπανάστασις κοινωνικὴ εἰς τὴν Κέρκυραν. Βεβαίως ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ἡ ἀδυναμία νὰ πληρωθῶσιν τὰ ποσὰ αὐτά, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχῃ, πρέπει νὰ γίνῃ μία ἐκκαθάρισις καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ παρὰ ὅπως γίνεται εἰς μακροπροθέσμους ἀπαιτήσεις καὶ νὰ μεταβληθοῦν εἰς μακροπροθέσμους καὶ αἱ ὑποχρεώσεις τῶν πρώτων ὀφειλετῶν. Ἐὰν εἶναι μακροπρόθεσμος μία ἀπαίτησις τῆς Τραπέζης τὸ ἀντίστοιχον πρέπει νὰ εἶναι μακροπρόθεσμοι καὶ αἱ ὑποχρεώσεις τῶν ὀφειλετῶν. Οὕτω εἶναι ἡ Τράπεζα ἐξησφαλισμένη νὰ τὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τὸν ὀφειλέτην. Εἶναι ἕνα δρακόντιον μέτρον εἰς τὰς χεῖρας αὐτῆς. Ἐὰν ἕνα δάνειον χαρακτηρισθῇ μακροπρόθεσμον, κατὰ λόγον ἀντίστροφον τοῦ ποσοῦ, τὸ δάνειον αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι ἀπαιτητὸν ἀμέσως, διότι ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι οἱ ὀφειλέται εἶναι ἄνθρωποι ὄχι ἄποροι, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των νὰ τοὺς παράσχητε προθεσμίαν 5, 10 ἐτῶν διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ μίαν τοιαύτην προθεσμίαν, νὰ πληρώσουν ὁλόκληρον τὸ ποσὸν καὶ δὲν συμβαδίζει τὸ τοιοῦτον μὲ τὸν σκοπὸν τοῦ νόμου νὰ εἰσπραχθοῦν αὐτὰ τὰ χρήματα. Ἡ δυνατότης τῆς εἰσπράξεως τῶν χρημάτων αὐτῶν εἶναι ζημία τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν βαθμιαίαν εἴσπραξιν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τὴν γενικὴν ἀνόρθωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς Κερκύρας. Ἡ ἀνόρθωσις αὐτῆς ἔγκειται εἰς τὸ νὰ ἐνισχυθῇ, νὰ κάμουν καλὴν καλλιέργειαν καὶ θὰ ἔχωμεν τότε ἐφορίαν νέαν εἰς τὴν Κέρκυραν. Τότε θὰ μπορέσουν νὰ πληρωθοῦν αὐτὰ τὰ χρέη, ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ ἐπιβαρυνθοῦν μὲ τὰ χρέη αὐτὰ εἶναι ἀνάγκη ἡ εἴσπραξις νὰ γίνῃ μακροπρόθεσμος καὶ νομίζω μάλιστα, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι κεκανονισμένη ἀκόμη ἐκ τῶν προτέρων καὶ νά μὴ ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς ἀποφάσεως τῆς διοικήσεως τοῦ νέου αὐτοῦ ὀργανισμοῦ ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ μὴ στηρίζεται εἰς τὰ πράγματα. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἔχουν ἀνάγκην διορθώσεως αἱ διατάξεις αὐταὶ καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνουν ἀποδεκταί. Ὀρθὸν εἶναι ὅτι πρέπει οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοὶ νὰ ἐξοπλισθοῦν μὲ ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατά, διὰ νὰ εἰσπράξουν αὐτὰ τὰ ποσά, διότι ὅλη αὐτὴ ἡ διαρρύθμισις, δὲν γίνεται, διὰ νὰ χαρίσῃ αὐτὰ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐγεννήθησαν λόγῳ ἀναχωρήσεως τῶν χωρικῶν καὶ ἐκ τῆς ἀδελτηρίας τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν εἶναι λογικά. Τὰ μέτρα μὲ τὰ ὁποῖα ὁπλίζεται ὁ ὀργανισμὸς εἶναι δρακόντια καὶ ὑπερβολικά, διότι ὑπόκειται εἰς ἐνέχυρον πᾶσα ἡ παραγωγὴ τοῦ γεωργοῦ καὶ ἑπομένως εἶναι ἀδύνατος ἡ παροχὴ πάσης πιστώσεως. Περιορίζεται ἡ πιστωτικὴ ἱκανότης τοῦ γεωργοῦ καὶ παρατηρεῖται κἄποια ἀνωμαλία ἡ ὁποία εἶναι νομίζω ὑπερβολική. Δι’ αὐτὸ ὅλαι αὐταὶ αἱ διατάξεις, ὅπως ἡ διάταξις περὶ τῶν ἐμπραγμάτων δικαιωμάτων τὰ ὁποῖα ἀποκτᾷ ἡ Τράπεζα ἐπὶ τῶν καρπῶν, πρέπει νὰ μεταβληθοῦν, ὅπως πρέπει νὰ μεταβληθῇ τὸ πλεονέκτημα τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν. Αἱ ἀπαιτήσεις νὰ εἶναι προνομιακαὶ οἱονδήποτε ἄλλων ἀπαιτήσεων. Εἶναι ἐνδεχόμενον, νὰ ὑπάρχουν προηγούμενα δικαιώματα ἐπὶ τῶν κτημάτων αὐτῶν ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ προνομίου τούτου ἀνατρέπεται καὶ ὁ νόμος περὶ ὑποθήκης. Καὶ ὑπάρχουν ἐμπράγματα δικαιώματα πρὸ τῶν ὁποίων προηγοῦνται αἱ ἀπαιτήσεις τοῦ δημοσίου. Ἀλλ’ ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ ἀπαιτήσεων τοῦ δημοσίου, ἀλλὰ πρόκειται περὶ Τραπεζιτικῶν ἀπαιτήσεων αἱ ὁποῖαι μεταβιβάζονται ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἢ ἄλλην Τράπεζαν εἰς ἕνα αὐτόνομον ὀργανισμόν. Πῶς εἶναι δυνατὸν τρόπον τινὰ νὰ ζημιώσητε τοὺς ἄλλους ἐντοπίους δανειστὰς οἱ ὁποῖοι ἔχουν προηγούμενα ἐμπράγματα δικαιώματα; Καὶ αὐτὸ νομίζω ὅτι εἶναι σοβαρόν, διότι δὲν πρέπει νὰ δεσμεύσωμεν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, διότι δὲν εἶναι σκόπιμον καὶ δίκαιον δὲν πρέπει νὰ τὸν ὑποδουλώσωμεν καὶ νὰ τὸν καταστήσωμεν ὑποχείριον τοῦ νέου ὀργανισμοῦ, διότι τότε δὲν θὰ μπορῇ νὰ κινηθῇ. Ἐπίσης εἶμαι σφόδρα ἀντίθετος τῆς παραχωρήσεως τοῦ δικαιώματος καὶ τῆς προσωπικῆς κρατήσεως. Παραχωροῦνται ὅλοι οἱ καρποὶ τοῦ ὀφειλέτου καὶ μεταβάλλονται εἰς ἐνέχυρον ὑπὲρ τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ. Τὰ ἀκίνητα καὶ ἡ προσωπική του ἐλευθερία εἶναι ὑπερβολικά, ἐὰν θέλωμεν κ. ὑπουργέ, πράγματι ν’ ἀναλάβῃ αὐτὸς ὁ κόσμος εἴμεθα ὑποχρεωμένοι δι’ ἄλλων μέσων καὶ ὄχι διὰ τόσων δρακοντίων μέσων νὰ τὸν ἀνορθώσωμεν. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἶναι ἀσυγχρόνιστον, τὸ νὰ θέλωμεν διὰ προσωπικῆς κρατήσεως νὰ ἐξασφαλίσωμεν προσωπικὰ δικαιώματα. Ὑπῆρχον μεγάλοι γαιοκτήμονες εἰς τὴν Γερμανίαν, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριζον, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ ὁ θεσμὸς τῆς προσωπικῆς κρατήσεως, διὰ τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν, διὰ ν’ αὐξηθῇ ἡ ἀγροτικὴ πίστις, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν ἐγένετο ἀπὸ κανένα δεκτόν. Εἶναι ἀπάνθρωπον καὶ ὑπερβολικόν, καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει αἱ διατάξεις αὐταὶ ν’ ἀπαλειφθῶσι. Γνωρίζω, ὅτι τὸ ἀπαιτεῖ ἡ Τράπεζα τοῦτο, ἀλλὰ τοιαύτη ἀξίωσις νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ δὲν πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Μία ἄλλη διάταξις, ἡ ὁποία εἶναι ἐπίσης δρακοντία καὶ ὁμοιάζει μὲ τὴν θεραπείαν τῶν ἀρρώστων δι’ ἀποκεφαλισμοῦ, εἶναι ἡ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας καταργοῦνται ὅλοι οἱ συνεταιρισμοὶ τῆς Κερκύρας. Ἀλλὰ γνωρίζω, ὅτι ἐξετράπησαν...

§101Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ὑπάρχουν.

§102Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν, ἡ διάταξις εἶναι περιττή, κ. ὑπουργέ. Μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι προάγομεν τὸ πνεῦμα τοῦ συνεταιρισμοῦ, ἐὰν τὸ Κράτος φθάσῃ μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε ὅταν μὲν νομίζετε, ὅτι καλῶς ἔχουν οἱ συνεταιρισμοὶ νὰ τοὺς ἀφίνετε, ὅταν δὲ νομίζετε τὸ ἐναντίον νὰ τοὺς καταργεῖτε, διὰ μιᾶς, εἰς μίαν ὁλόκληρον περιφέρειαν. Αὐτὸς ὁ ἀποκεφαλισμός, καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι συντελεῖ εἰς τὴν κατάπνιξιν τοῦ συνεταιριστικοῦ πνεύματος. Ὀφείλομεν νὰ τονώσωμεν τὸ αἴσθημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ὀφείλομεν νὰ τοὺς διαπαιδαγωγήσωμεν, διὰ ν’ ἀποκτήσωσιν ὅλας τὰς ἀρετάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ νὰ συνεργάζωνται, ἀλλ’ αὐτὸ ἐπιτυγχάνεται διὰ τῆς διαλύσεως ὅλων τῶν οἰκονομικῶν ὀργάνων τοῦ συνεταιρισμοῦ τῆς Κερκύρας. Ἀναγνωρίζω, ὅτι ἐκεῖ ἐξαιρετικῶς εἰς τὴν Κέρκυραν, καὶ τὸ λέγω ἐξαιρετικῶς, διότι ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν θὰ ἐξαρθῇ τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ συνεταιριστικὴ κίνησις ἔχει ἐντελῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀποτύχει. Τουναντίον ἡ συνεταιριστικὴ κίνησις προάγηται σὺν τῷ χρόνῳ καὶ ἔχει δώσει θαυμαστὰ δείγματα τῆς ἱκανότητος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὅπως συνεργάζωνται καὶ κατορθώνουν, διὰ τῆς ἀλληλεγγύης, νὰ ἐπιτυγχάνουν καλλίτερον μέρισμα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει οἱαιδήποτε καὶ ἂν εἶναι αἱ παρεκτροπαί, νομίζω, ὅτι ἡ διόρθωσις πρέπει νὰ γίνῃ κανονικῶς, διὰ τοῦ νέου ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἔλθῃ νὰ τὴν χειραγωγήσῃ διὰ τῆς Κρατικῆς ἐποπτείας. Νὰ γίνουν νέοι συνεταιρισμοὶ ἐκεῖ ὅπου ἔχουν διαλυθῆ ἢ πάλιν νὰ γίνωσι νέα συμβόλαια, ὅπου εἶναι κακά, διότι δὲν πρέπει νὰ γίνουν τοιαῦτα, νὰ γίνουν τοιοῦτοι ἀποκεφαλισμοί. Διότι φοβοῦμαι, ὅτι ἐὰν οἱ χωρικοὶ συνηθίσουν, νὰ ἱδρύωνται καὶ νὰ διαλύωνται τὰ πάντα, οὐδέποτε θὰ ἐπικρατήσῃ τὸ πνεῦμα τοῦ συνεταιρισμοῦ. Γνωρίζετε κ. ὑπουργὲ ὅτι ἄλλοτε εἰς τὴν Εὐρώπην ἰδίως εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ Αὐστρίαν, αἱ ὁποῖαι εἶναι κοιτίδες τῶν ἀγροτικῶν καὶ γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ τοῦ συνεταιριστικοῦ πνεύματος γνωρίζετε, λέγω, ὅτι διεξήχθη ἕνας μακρότατος καὶ σφοδρότατος ἀγών, μεταξὺ τοῦ ἱδρυτοῦ τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ τῶν ἄλλων ἐκπροσώπων τῶν συνεταιρισμῶν τῶν βιοτεχνῶν καὶ ὁ ἀγὼν αὐτὸς διεξήχθη διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι πρέπῃ οἱ συνεταιρισμοὶ νὰ ἀποβλέπωσι ἔστω καὶ εἰς ἐλαχίστην συνδρομὴν τοῦ Κράτους ἢ ἂν πρέπει νὰ στηρίζωνται μόνον εἰς τὴν ἰδίαν δύναμιν. Οἱ ἱδρυταὶ τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν ὑπεστήριξαν ἐπὶ δεκαετηρίδας ὁλοκλήρους, ὅτι πρέπει ἡ συνεταιριστικὴ κίνησις, νὰ στηριχθῇ μόνον ἐπὶ τῶν ἰδίων των δυνάμεων, ἐπὶ τῆς αὐτοβοηθείας. Ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν κατόπιν, ὅτι οἱ συνεταιρισμοὶ δέον νὰ εἶναι πρακτικοί, δηλαδὴ ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν, ὅτι ὅσον δύνανται οἱ συνεταιρισμοί, νὰ ἐνισχυθῶσιν ἀπὸ πᾶν, ἀπὸ τὸ Κράτος ἢ ἀπὸ τὴν κεντρικὴν ὀργάνωσιν καὶ νὰ εὐκολυνθῶσιν καὶ ν’ ἀποδώσωσιν καρπούς. Ὁ φανατισμὸς τῶν ἱδρυτῶν τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν ὑπὲρ τῆς αὐτοβοηθείας καὶ ἐναντίον πάσης συνδρομῆς τοῦ Κράτους ἀπεδείχθη ὅταν ἐκ τῶν πραγμάτων κατεδείχθη, ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτῶν τῶν συνεταιρισμῶν εἶναι μία πρακτικὴ ἔννοια ἀνταποκρινομένη εἰς τὰς συγχρόνους κοινωνικὰς συνθήκας. Ἀλλ’ ὅσον καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ὑπεστηρίχθη, ὅτι πολλάκις εἶναι ὠφέλιμος, βέβαια κανεὶς δὲν ὑπεστήριξε ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πρέπει νὰ ἱδρύωνται καὶ νὰ διαλύωνται οἱ συνεταιρισμοί, διότι αὐτὸ γίνεται μόνον πρὸς κατάπνιξιν κάθε συνεταιριστικῆς ἰδέας. Ἠρώτησα καὶ αὐτὴν τὴν διαχειριζομένην τὴν ἀγροτικὴν πίστιν Τράπεζαν καὶ μοὶ εἶπεν, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ τῶν καλῶς λειτουργούντων συνεταιρισμῶν μετροῦνται εἰς τὰ δάκτυλα· εἶναι ἐλάχιστοι. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν μόνον εἰς τὰ δάκτυλα τῶν δύο χειρῶν ἀριθμοῦνται οἱ καλῶς λειτουργοῦντες, οὔτε δι’ αὐτοὺς μόνον δὲν πρέπει νὰ γίνῃ ἡ Συνταγματικὴ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας καταργοῦνται οἱ συνεταιρισμοὶ διὰ μιᾶς μονοκονδυλιᾶς. Αὐτὸ μόνον θὰ μπορέσῃ, νὰ ὀργανώσῃ καλῶς τοὺς συνεταιρισμούς.

§103Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐπιτρέπετε; Νομίζετε, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξουν συνεταιρισμοὶ ἄνευ συνεταιρικῆς συνειδήσεως καὶ ἄνευ συνεταιρικῆς ἀλληλεγγύης; Τὸ πάθημα αὐτό, τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς τὴν Κέρκυραν ἔφερεν, αὐτό τὸ νὰ φύγωσιν οἱ καλοὶ συνεταῖροι ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμούς. Σήμερον εἶναι ὁ νόμος ποῦ τοὺς κρατεῖ μαζύ, διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐξέλθουν.

§104Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὁ νόμος δὲν εἶναι σοφὸς κύριε ὑπουργέ.

§105Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μὰ δι’ αὐτὸ τὸν μεταβάλλω. Τώρα δὲν ὑπάρχουν συνεταιρισμοὶ πραγματικῶς. Μεταξὺ αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, οὔτε συνεννοήσεις γίνονται, οὔτε ἀπολύτως συνδέονται, οὔτε συνελεύσεις γίνονται, de-facto σήμερον συνεταιρισμοὶ δὲν ὑπάρχουν. Δὲν ὑπάρχει παρὰ ἕνας νόμος καὶ τοὺς κρατεῖ, διὰ τῆς βίας. Καὶ ἔρχομαι καὶ λέγω, νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν Κέρκυραν ὁ συνεταιριστικὸς νόμος ὁ ρυθμίζων τοὺς συνεταιρισμούς, διότι αὐτοὶ εἶναι διαλελειμένοι συνεταιρισμοί. Μοὶ ἔλεγεν ἕνας πρόεδρος συνεταιρισμῶν τοῦτο. Ὅτι σήμερον νὰ τοὺς καλέσωμεν—ὄχι νὰ ζητήσωσι μόνα των τὰ μέλη τῶν συνεταιρισμῶν—διὰ νὰ τοὺς δανείσωμεν, ἐὰν τοὺς καλέσωμεν οὔτε ἕνας συνεταιρισμὸς δὲν θὰ πάγῃ, νὰ λάβῃ μέρος. Τοὐναντίον ἀπέχθειαν αἰσθάνονται πρὸς τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ πρέπει νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν μέσην, διὰ νὰ γίνουν συνεταιρισμοὶ ἄλλοι.

§106Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ ὅτι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ διάστασις περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖτε τὸ πρᾶγμα εἶναι εὐεξήγητον. Καὶ εἶναι εὐεξήγητον, διότι οἱ συνεταιρισμοὶ εἶναι καταχρεωμένοι καὶ κάθε ἕνας ζητεῖ νὰ βγάλῃ τὴν οὐράν του ἀπὸ μέσα ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμούς. Ἡ Τράπεζα δὲν δίδει πιστώσεις, δηλαδὴ ὠφέλειαν ἀνωτέραν δὲν προσδοκᾷ κανεὶς ἐκ τῶν συνεταιρισμῶν παρὰ μόνον ἐπιβάρυνσιν καὶ ἐφ’ ὅσον τοῦτο συμβαίνει καθ’ ἕνας κυτάει νὰ φύγῃ· αὐτὸ εἶναι φυσικόν· τώρα καθορίζομεν τὴν κατάστασιν καὶ λέγομεν, ὅτι θὰ δοθῶσι προθεσμίαι, θὰ δοθῇ ἄφεσις χρεῶν, θὰ δοθῶσι νέαι πιστώσεις, δηλαδὴ ἡ μὲν ἐπιβάρυνσις ἐλαφρύνεται πολύ, οἱ κίνδυνοι περιορίζονται καὶ δημιουργεῖται καὶ πάλιν σκοπιμότης, δηλαδὴ ὠφέλεια ἐκ τῶν συνεταιρισμῶν. Ὥστε τώρα πρόκειται, νὰ γίνωσιν ἐντελῶς νέαι συνθῆκαι καὶ ἐφ’ ὅσον δημιουργοῦνται νέαι συνθῆκαι ὀφείλομεν ἡμεῖς εἰς αὐτὸ νὰ προσέξωμεν. Ἀλλὰ τώρα ὀφείλετε, νὰ ἐργασθῆτε, ὅπως ἠμπορέσητε ν’ ἀναλάβητε. Ὅ,τι γίνεται δηλαδὴ εἰς ἕνα πτωχεύοντα ἔμπορον, ὁ ὁποῖος ἔκαμε συμβιβασμόν. Δὲν ἀποκεφαλίζεται τὸν πτωχεύοντα.

§107Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Σᾶς εἶπον, ὅτι δὲν ὑφίστανται αὐτοὶ οἱ συνεταιρισμοὶ οὐσιαστικῶς.

§108Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει εἶναι ἄξιον προσοχῆς, διότι οὐσιαστικῶς δὲν ὑφίστανται οἱ συνεταιρισμοὶ εἰς τὴν συνείδησίν των.

§109Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ λειτουργήσῃ ἡ ἀγροτικὴ πίστις εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη συνεταιρισμῶν. Εἰς τὴν Κέρκυραν λειτουργοῦν περὶ τοὺς 500 συνεταιρισμούς, οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν εἰς αὐτὸν τὸν λήθαργον.

§110Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὄχι, 130.

§111Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν εἶναι 130.

§112Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Καὶ αὐτοὶ εἶναι πολλοί. Εἶναι ἐξωφρενικὸς ὁ ἀριθμός.

§113Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Λοιπὸν δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο, προκειμένου νὰ δοθῶσιν πιστώσεις ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος, νὰ δημιουργηθοῦν 130 συνεταιρισμοί.

§114Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μὰ δὲν πρέπει. Τὸ μεγαλύτερον λάθος ποῦ ἔχει ἡ συνεταιρικὴ κίνησις, ὅπως θὰ ὑποστηρίξω, εἶναι αὐτὴ ἡ ραγδαία ὑπόστασις συνεταιρισμῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ μέγιστον σφᾶλμα.

§115Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Οἱ συνεταιρισμοὶ φρονοῦν, ὅτι δὲν ἔχουν τίποτε ἄλλο νὰ κάμουν παρὰ νὰ πηγαίνουν νὰ παίρνουν χρήματα.

§116Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Σᾶς δίδω ταύτην τὴν πληροφορίαν. Ἐπὶ 6 χιλιάδων συνεταιρισμῶν ἀγροτικῶν, τὴν ἡμέραν ποῦ ἔγινε ἡ πτῶσις, σᾶς τὸ λέγω ὑπευθύνως, εἶναι ζήτημα, ἐὰν ἐκ τῶν 6 χιλιάδων συνεταιρισμῶν ἐγνώριζον οἱ 5 ἢ 10 τὶ ἔγινε. Δὲν ἔχουν τὴν ἐλαχίστην συναίσθησιν τῶν ὑποχρεώσεών των. Ἦτο ἕνας κατήφορος εἰς τὸν ὁποῖον ἔβαιναν.

§117Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ ἔμαθον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος—ὁ ὁποῖος καὶ σᾶς εἶναι σοφός, διότι εἶναι σοφὴ ἡ διάταξις δυνάμει τῆς ὁποίας ὁ συνεταῖρος δὲν δικαιοῦται νὰ ἀπέλθῃ ὁποτεδήποτε ἀλλὰ καὶ ἀπερχόμενος φέρει τὸ βάρος τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ συνεταιρισμοῦ τῶν δημιουργημένων κατὰ τὴν ἐποχὴν τὴν ὁποίαν ἦτο συνεταῖρος—ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διάταξις, νομίζω, ὅτι ἡμεῖς δὲν ἔχομεν οὐδὲν συμφέρον, δηλαδὴ ἡ ἀγροτικὴ πίστις δὲν ἔχει συμφέρον νὰ διαλύσῃ τοὺς συνεταιρισμοὺς αὐτούς. Ὀφείλει τὸ Κράτος νὰ ἐργασθῇ θεραπευτικῶς καὶ ὄχι δολοφονικῶς. Ἐὰν ὑπάρχουν συνεταιρισμοὶ εἰς τοὺς ὁποίους ὑπάρχουν ἀναξιόπιστα πρόσωπα τί θὰ συμβῇ; Τὰ ἀξιόπιστα πρόσωπα θὰ ἐκδιώξουν τὰ ἀναξιόπιστα καὶ θὰ βάλλουν ἀξιόπιστα. Ἐὰν μοὶ εἴπητε, ὅτι ἡ πλειοψηφία ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀναξιόπιστα πρόσωπα τότε θὰ σᾶς πῶ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τίποτε, διότι ἐὰν ἡ πλειοψηφία τῶν χωρικῶν ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀναξιοπίστους ἀνθρώπους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν συνεταιρικαὶ ὀργανώσεις σοβαραί. Ἡ πεῖρα τὴν ὁποίαν ἔχω ἀποκομίσει εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι οἱ συνεταιρισμένοι γεωργοὶ κατὰ κανόνα εἰς ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος εἶναι καὶ οἱ πλέον δραστήριοι. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντίληψίς μου. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ὅτι ἀποτόμως προήχθη ἡ συνεταιρικὴ κίνησις λόγῳ τῆς παροχῆς τῶν πιστώσεων αὐτῶν ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτοὶ οἱ συνεταιρισμοὶ οἱ ὁποῖοι λειτουργοῦν περικλείουν κατὰ κανόνα τοὺς δραστηριοτέρους καὶ συνειδητωτέρους γεωργοὺς τῆς Ἑλλάδος. Δὲν φαντάζομαι, ὅτι εἰς τὴν Κέρκυραν συμβαίνει τὸ ἀντίθετον. Ἐνδέχεται βεβαίως ἡ κεντρικὴ ὀργάνωσις νὰ διευθύνεται ἀπὸ καταχραστὰς ἀνθρώπους καὶ κλέπτας, ἀλλὰ δὲν ἕπεται ἐξ αὐτοῦ, ὅτι ἐπειδὴ ὁ διευθύνων ἦτο κλέπτης, ἕπεται ὅτι ὁ συνεταιρικὸς κόσμος Κερκύρας ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀναξιοπίστους ἀνθρώπους. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις εἶναι ὑπερβολικὴ καὶ θὰ ἔπρεπε ὁ νέος ὀργανισμὸς νὰ λειτουργήσῃ θεραπευτικῶς ὅπως εἶπον καὶ ὄχι κατατεμαχικῶς. Θὰ προήγετο τὸ συνεταιρικὸν πνεῦμα εἰς τὸν τόπον ἐὰν τοὺς λέγαμε, ὅτι «θὰ παραμείνετε καὶ θὰ φροντίσητε διὰ τῆς αὐτενεργείας σας, νὰ καθαρίσεται τὰ συμβούλιά σας ἀπὸ τοὺς κακοὺς διαχειριστάς». Ἐὰν τοὺς δώσωμεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἰς οἱανδήποτε περίπτωσιν τὸ Κράτος δύναται νὰ ἐπεμβαίνῃ καὶ νὰ τοὺς ἀπαλάσσῃ τῶν εὐθυνῶν τότε θὰ εἴδωμεν τὴν εὐκολίαν τῆς συμμετοχῆς εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ τὴν ἀκυδείαν ἡ ὁποία θὰ εἶχε ἀποτέλεσμα νέας ζημίας. Καὶ ἐὰν ὑποστηρίζω αὐτά, ὑποστηρίζω ἐπίσης ὅτι πρέπει οἱ γεωργοὶ νὰ μὴν πάρουν ὁλόκληρον τὸ βάρος ἀλλὰ νὰ γίνῃ ἀνάληψις τῶν ὑποχρεώσεων καὶ διαμοίρασις ἀνάλογος τῶν εὐθυνῶν. Ἐξ ἄλλου ὑποστηρίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ διάλυσις ἡ ὁποία καλλιεργεῖ τὸ πνεῦμα τῆς εὐκόλου συμμετοχῆς καὶ εὐκόλου ἀπομακρύνσεως ἀπὸ συνεταιρικὰς ὀργανώσεις. Ἓν ἄλλο ζήτημα τὸ ὁποῖον εἶναι ἐνδιαφέρον, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς διοικήσεως. Ἡ διοίκησις ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ἀπαρτίζηται ἀπὸ πρόσωπα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι τὰ ἁρμοδιώτερα. Ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐπιμελητηρίου, ἀπὸ τὸν πρόεδρον τοῦ ταμείου Ἐλαιοπαραγωγῆς κλπ. Θὰ ἤθελον πληρεστέραν ἐκπροσώπησιν ἀνθρώπων γνωριζόντων τὰ πράγματα. Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν εἰς τὸν συνεταιρισμὸν τὸν αὐτόνομον, πλειονοψηφίαν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ὡς δὲν ἐδώσαμεν πλειοψηφίαν εἰς τὴν Τράπεζαν Μακεδονίας τῆς Ἠπείρου κλπ. Ἀλλ’ ἐκεῖ ὑπάρχει κἄποια ἐκπροσώπησις τοῦ συνεταιρικοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ἐφ’ ὅσον αὐτὴν τὴν στιγμὴν αἱ ἑνώσεις εὑρίσκωνται ὑπὸ διάλυσιν καὶ ἐνδεχόμενον εἶναι νὰ περιέλθωσιν εἰς πτώχευσιν ἐκ κακῆς λειτουργίας, εἶναι προτιμότερον νὰ κηρυχθῶσιν εἰς πτώχευσιν οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ καὶ αἱ ἑνώσεις, παρὰ νὰ διαλυθῶσιν, νὰ γίνωσι δὲ νέαι ἑνώσεις αἱ ὁποῖαι χειραγωγούμεναι ἀπὸ τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν θὰ δύνανται καὶ νὰ ἐκπροσωπευθῶσιν ὑπ’ αὐτοῦ, διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι κάθε πρᾶξις ἡμῶν πρέπει νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν διαπαιδαγώγησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ θὰ ἤθελον μεγαλυτέραν ἐκπροσώπησιν τοῦ Γεωργικοῦ Ἐπιμελητηρίου τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς ὀργανισμὸς προερχόμενος ἀπὸ ἐκλογὴν ἐκ μέρους τῶν δημοτικῶν συμβουλίων, εἰς τὸ ταμεῖον προστασίας τῆς Ἐλαίας καὶ τῆς Ἐλαιοπαραγωγῆς τοῦ ὁποίου τὰ μέλη διορίζονται ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον. Ἐγὼ ἔχω ἄλλην ἰδέαν περὶ τῆς διοικήσεως τῶν ταμείων προνοίας τῆς Ἐλαιοπαραγωγῆς. Εἶχε καταρτισθεῖ μάλιστα καὶ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι καὶ οἱ ἄλλοι ὑπουργοὶ ἀπεδέχθησαν καὶ νομίζω, ὅτι τὰ ταμεῖα προνοίας τῆς Ἐλαιοπαραγωγῆς θὰ ἔπρεπεν ὄχι ἀπὸ ἀπόψεως ταμειακῆς διαχειριστικῆς, ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως διοικήσεως νὰ συνενωθῶσιν ἐν μέρει μὲ τὸ Γεωργικὸν Ἐπιμελητήριον. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ταμεῖον προνοίας ἐλαιοπαραγωγῆς καὶ Γεωργικὸν Ἐπιμελητήριον καὶ ἄλλους πολλοὺς ὀργανισμοὺς αὐτονομουμένους. Πρέπει ἐφ’ ὅσον ἔχωμεν ἓν αἱρετὸν σῶμα τὸ Γεωργικὸν Ἐπιμελητήριον, νὰ συγκεντρώσωμεν ἐκεῖ καὶ τοὺς ἄλλους αὐτονόμους αὐτοὺς ὀργανισμοὺς καὶ τὰ ἰδιαίτερα ταμεῖα τὰ ὁποῖα δὲν ἕπεται ὅτι καὶ διοικητικῶς συγχωνεύονται μὲ τὸ Γεωργικὸν Ἐπιμελητήριον. Ἔτσι ἔχομεν τὸ μέγα πλεονέκτημα, ὅτι θὰ ἔχωμεν καλλιτέραν ἐκλογὴν προσώπων καὶ ὅπερ σπουδαιότερον θὰ ἔχωμεν σοβαρὰν οἰκονομίαν δαπανῶν. Διότι ἐὰν προσέξητε θὰ ἴδητε, ὅτι τὸ Ἐπιμελητήριον τῆς καπνοπαραγωγῆς ἔχει ἰδιαίτερον οἴκημα, ἰδιαιτέρους ὑπαλλήλους, τὸ Γεωργικὸν Ἐπιμελητήριον ἔχει ἐπίσης ἰδιαίτερον προσωπικόν, δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπεν ὅλα αὐτὰ νὰ στεγάζωνται ὑπὸ τὸ αὐτὸ οἴκημα νὰ ἀλληλοβοηθοῦνται δὲ αἱ ὑπηρεσίαι αὐτῶν καὶ οὕτω νὰ ἔχωμεν μεγαλύτερον ἀποτέλεσμα καὶ μεγαλυτέραν οἰκονομίαν. Διὰ τοῦτο θὰ ἤθελον, ἐφόσον πρόκειται τὸ ταμεῖον προστασίας ἐλαιοπαραγωγῆς νὰ συγχωνευθῇ μίαν ἡμέραν μὲ τὸ Γεωργικὸν Ἐπιμελητήριον, θὰ ἤθελον, λέγω, μεγαλυτέραν ἐκπροσώπησιν τοῦ Γεωργικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ ἐξασφάλισιν ἐκ τῶν προτέρων τῆς συμμετοχῆς τῶν συνεταιρισμῶν ἔστω καὶ μικρᾶς, διότι ὅ,τι δήποτε καὶ ἂν κάμητε, θὰ ἔχετε συνεταιρισμοὺς καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχετε συνεταιρισμοὺς καὶ ἓν ἵδρυμα, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ θυσίας ἀπὸ αὐτούς, πρέπει νὰ δώσητε καὶ εἰς αὐτοὺς μίαν ἐκπροσώπησιν, διὰ νὰ διαφωτίζουν τὸ κεντρικὸν ἵδρυμα περὶ τῶν ἀναγκῶν τῶν γεωργῶν καὶ περὶ τοῦ καλλιτέρου τρόπου τῆς διαχειρίσεως τῆς ἀγροτικῆς πίστεως. Αὐτὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω. Ὅπως εἴδετε, αἱ παρατηρήσεις μου στρέφονται κατὰ πρῶτον λόγον κατὰ τοῦ τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον ρυθμίζονται αἱ σχέσεις Ἐθνικῆς Τραπέζης ἐν γένει καὶ ὀφειλετῶν, διὰ μέσου τῶν συνεταιρισμῶν. Θεωρῶ δικαίας καὶ ἀπαραιτήτους τὰς θυσίας αὐτὰς ἐκ μέρους τῶν δύο αὐτῶν παραγόντων τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ἡ θυσία ἡ ὁποία γίνεται διὰ τῆς μεταβολῆς τῶν πιστώσεων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης εἰς ἓν μακροπρόθεσμον δάνειον πρὸς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι θυσία σοβαρὰ καὶ ἐπαρκής. Ὀφείλει νὰ γίνῃ ἐκπεσμὸς σοβαρὸς τοῦ κεφαλαίου, τοῦ ὑπολογισμοῦ ἐπιτοκίου, ὅπως γίνεται, πρέπει νὰ γίνῃ τροποποίησις τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ὀφειλετῶν κατὰ ἓν μέτρον δικαιότερον καὶ ἀνταποκρινόμενον πρὸς τὴν λογικὴν τῶν πραγμάτων. Πρέπει νὰ περιορισθοῦν τὰ δικαιώματα τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφειλετῶν κατὰ τρόπον λογικὸν ἐπίσης. Πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ διάταξις τῆς διαλύσεως. Δύναται νὰ κηρυχθῇ πτώχευσις, ἀλλ’ ἀφοῦ ἀποδειχθοῦν ἀνίκανοι νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των, μετὰ τὴν ἐκκαθάρισιν ἡ ὁποία γίνεται, οὐχὶ πρὸ τῆς ἐκκαθαρίσεως, διότι πρὸ τῆς ἐκκαθαρίσεως κανεὶς συνεταιρισμὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἱκανὸς νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του, ἀλλὰ μετὰ τὴν ἐκκαθάρισιν, ἐὰν ἔχετε ἕνα μέγα συνεταιρισμόν, θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι εἶναι βιώσιμος συνεταιρισμός. Καὶ τέλος θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐπέλθῃ μία τροποποίησις, ὡς πρὸς τὴν διοίκησιν τοῦ κεντρικοῦ ὀργανισμοῦ. Ἄλλως νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ἀπορριφθῇ.

§118Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὡμιλήσατε περὶ πτωχεύσεως. Ἐπιτρέπετε κατὰ τὸν νόμον εἰς συνεταιρισμός, νὰ κηρυχθῇ εἰς κατάστασιν πτωχεύσεως; Εἶναι ἡ καλλιτέρα λύσις μοῦ φαίνεται.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαλδάρης ἔχει τὸν λόγον.

§120Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἐξήγειρε δριμυτάτην συζήτησιν παρὰ τῷ λαῷ τῆς Κερκύρας, συζήτησιν ἡ ὁποία εἶναι ἀσυνήθης εἰς λαὸν ὁ ὁποῖος εἶναι πάντοτε εὐγενὴς εἰς τὰς ἐκδηλώσεις του. Δυστυχῶς καὶ ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Κερκύρας κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν ἐφάνη ὑποδεέστερος εἰς τὸν τρόπον αὐτὸν τῆς συζητήσεως. Θὰ ἐθεώρουν ἐπιβαλλόμενον καὶ εἰς τὸν κ. Ζαβιτζιάνον καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου βήματος τούτου, ν’ ἀναιρεθῶσιν ὑπερβολικοί τινες, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἄλλως χαρακτηρισμοί, οἱ ὁποῖοι ἐδόθησαν εἰς τοὺς πολεμοῦντας τὸ νομοσχέδιον. Καὶ ἂν σᾶς δώσω τὰς ἐφημερίδας τὰς ἐκεῖθεν σταλείσας καὶ ἂν σᾶς δώσω ν’ ἀναγνώσητε τὰς ἐφημερίδας αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνουσι δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἢ ὁμιλίας αὐτοῦ, ὑποθέτω, ὅτι οὐδεὶς, καὶ πρῶτος ὁ κ. ὑπουργὸς, ἀπηλλαγμένος τῆς ἐξάψεως εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εὑρίσκετο τότε, δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ ἐγκρίνῃ τὰς φράσεις καὶ τὸν τρόπον αὐτὸν τῆς συζητήσεως. Χάριν τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, χάριν αὐτῆς τῆς τάξεως δὲν νομίζω, ὅτι μέλος τῆς Κυβερνήσεως δύναται νὰ συμπεριφέρεται οὕτω πως πρὸς τὸν λαὸν ἢ πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὰς γνώμας του. Ἔχει ὅλα τὰ μέσα νὰ ὑπερασπίσῃ τὰς γνώμας του.

§121Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ σᾶς δώσω ἐξηγήσεις.

§122Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ταῦτα μόνον τὰ ὀλίγα εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω, ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς συζητήσεως καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰ λεχθέντα ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἠσθάνθην τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω ταῦτα ἐντεῦθεν, διότι προσωπικῶς ἔλαβον τηλεγραφήματα ἀπὸ διαφόρους ἐκεῖ τάξεις ἢ ἐπιμελητήρια καὶ ἄτομα τὰ ὁποῖα ἐθεωρήθησαν θιγέντα οὐχὶ βεβαίως προσωπικῶς, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα ἐθεώρησαν, ὅτι διὰ τῆς τοιαύτης συζητήσεως καὶ διὰ τῶν τοιούτων δηλώσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐθίγη αὐτὸ τὸ κοινὸν αἴσθημα τῆς νήσου. Ἤδη θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου. Ὀφείλω εὐθὺς νὰ παρατηρήσω, ἀποδεχόμενος δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε χθές ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον φέρει τὰς ὑπογραφὰς δύο ἐκ τῶν κυρίων ὑπουργῶν, μόνον ἵνα δειχθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις υἱοθέτησε τὸ νομοσχέδιον, πραγματικῶς δὲ τοῦτο εἶναι ἔργον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ἡ υἱοθέτησις ἐγένετο ἀτελῶς, διότι τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνει σωρείαν διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς ἐκτελέσεως καὶ εἰς τὴν καθιέρωσιν προνομίων διαφόρων ἐπὶ τῶν κτημάτων, ἐπὶ περιουσίας τῶν ὀφειλετῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνάγονται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν οὐδενὸς ἐκ τῶν ὑπουργῶν τῶν ὑπογραφόντων τὸ νομοσχέδιον. Ἀνάγονται πάντα ταῦτα εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης. Ἐπὶ πλέον δὲ περιλαμβάνει καὶ πλείστας ἄλλας διατάξεις περὶ συνεταιρισμῶν αἱ ὁποῖαι ἀνάγονται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Νομίζω, ὅτι ἀναφέρεται ἡ διάταξις περὶ συνεταιρισμῶν. Θὰ σᾶς εἴπω ἕν τὸ ὁποῖον πάντως πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ ἐδῶ, διότι μεγάλας ἀνωμαλίας ἐπέφερεν εἰς τὸ παρελθόν. Κάμνετε ἀκόμη μίαν ἑρμηνείαν διαφόρων διατάξεων τοῦ νόμου περὶ συνεταιρισμῶν, ἡ ὁποία ἑρμηνεία δύναται μὲν νὰ ἐνδιαφέρει καὶ τὸ θέμα τοῦτο, ἀλλ’ εἶναι γενικὴ καὶ δὲν πρέπει κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, νὰ προσκολλῶνται τοιαῦται παρεμπίπτουσαι νομοθετικαὶ διατάξεις εἰς ἄλλα ζητήματα. Δὲν προτείνω ἀπαράδεκτον τῆς συζητήσεως, ὄχι διὰ δικαιολογίαν τινὰ ἡ ὁποία ἄλλοτε ἀνεπτύχθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ὅταν ὁ ὑπογράφων ὑπουργὸς εἶναι καὶ βουλευτὴς καὶ φέρεται ὅτι εἶναι καὶ βουλευτής, προϋποτίθεται, ὅτι γίνεται παρὰ τοῦ βουλευτοῦ καὶ ἑπομένως εἶναι ἀδιάφορον ἂν δὲν ὑπογράφουν ὅλοι οἱ ὑπουργοί. Ἀλλὰ δὲν φέρω τὸ ἀπαράδεκτον διὰ τὸν λόγον ὅτι νομίζω, ὅτι δύναται εἰς ἄλλην συζήτησιν νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ γνώμη καθ’ ἣν ἀπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ, ἐὰν ἐπιβάλλεται τοῦτο, ὅτι πρέπει νὰ συζητήσωμεν τὸν νόμον, ὅπως ὑποβάλλεται ἄνευ προσυπογραφῆς ἑνὸς ἐκ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν ἢ δύναται νὰ εἴπῃ, οὗτος, ὅτι διὰ τὴν παροῦσαν περίστασιν δὲν μὲ ἐνδιαφέρει. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως τῆς ὑπογραφῆς ἔχω τὴν ἰδέαν μετὰ τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι τοῦτο εἶναι σωτήριον ἔργον, καὶ ὡς λέγει ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει του ἐπέτυχε εὐφυῆ συνδυασμὸν κατὰ τὸν ὁποῖον δύνανται νὰ διαρρυθμισθῶσι διάφορα οὐσιαστικὰ ζητήματα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ· θὰ ἤθελον μάλιστα νὰ ἴδω πῶς ἔχει διατυπωθῇ. Ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει τοῦ νομοσχεδίου γίνεται λόγος περὶ εὐφυοῦς συνδυασμοῦ, ἀλλὰ ποῖος εἶναι αὐτὸς ὁ εὐφυὴς συνδυασμός; Ὁ προαγορεύσας ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ἐνέκρινε τὸ νομοσχέδιον κατὰ βάσιν, διότι φρονεῖ, ὅτι διὰ τὴν ἀγροτικὴν πίστιν πρέπει πάντες νὰ συνεισφέρουν. Ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς νήσου εἰσφέρουν διὰ νὰ ἱδρύσουν ἕνα ὀργανισμὸν, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἀγροτικὴν πίστιν καὶ διὰ τὴν ἀγροτικὴν πίστιν πρέπει πάντες νὰ συνεισφέρουν, διότι ἐκεῖθεν προέρχονται ὅλαι αἱ ὠφέλειαι. Θὰ εἴπω κύριοι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει μίαν καὶ μόνην κυρίαν βάσιν, τὴν βάσιν πῶς θὰ ἐξευρεθῇ ἕνας τρόπος νὰ πληρωθοῦν τὰ χρέη τῆς Τραπέζης καὶ ὄχι μόνον τὰ χρέη τῆς Τραπέζης, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι τρίτοι. Αὐτὴ εἶναι ἡ κυριωτέρα βάσις τοῦ νομοσχεδίου. Ταὐτοχρόνως δὲ πρέπει νὰ ἀπαλλαγοῦν ὄχι μόνον οἱ συνεταιρισμοί, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι τρίτοι, εἴτε συνεταιρισμοί, εἴτε ὀργανώσεις. Ἐὰν ἐφαρμόσητε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατὰ τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν τώρα υἱοθετεῖτε, λέγετε ὅτι πᾶνε ὅλα εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν καὶ οἱοσδήποτε ἄλλος, ἐκτὸς τῆς Τραπέζης, ἂν εἶναι ὁ δανειστὴς θὰ πάῃ εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν, δηλαδὴ ἐκκαθαρίζει καὶ τὰς ἀπαιτήσεις τῶν τρίτων. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τῆς ἐκτάσεως ταύτης, ἐγὼ λαμβάνω τὴν κυρίαν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Τὶ ἔρχεσθε νὰ κάμητε διὰ τοῦ νομοσχεδίου; Θέλετε νὰ πληρωθῇ ἡ Τράπεζα τὰς ἀπαιτήσεις τὰς ὁποίας εἶχε κατὰ τῶν ἑνώσεων τῶν συνεταιρισμῶν καὶ κατὰ τῶν τρίτων τοὺς ὁποίους σεῖς περιορίζετε. Αὐτὸ εἶναι τὸ κύριον τοῦ νομοσχεδίου καὶ διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι εἶναι τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ἀναγνώσητε τὸ ἄρθρον 4 διὰ τοῦ ὁποίου αἱ εἰσφοραὶ αἱ ὁποῖαι ὑποβάλλονται διὰ μιᾶς φορολογίας εἰς τὸν πληθυσμὸν τῆς Κερκύρας, ἐπιβάλλονται ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον καθ’ ὃν εἶναι ἀρκετὸν διὰ νὰ πληρωθοῦν τὰ χρέη εἰς τὴν Τράπεζαν. Ὥστε τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει νὰ κάμῃ τίποτε μὲ τὴν γεωργικὴν πίστιν, περὶ τῆς ὁποίας ἀνέπτυξε τὰς ἰδέας του ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, καὶ ὡς πρὸς τὸ ἄλλο ζήτημα τῶν καλυμμάτων περὶ τοῦ ὁποίου εἶπεν ποίας ἔχει ἰδέας καὶ ποίας ἐπικροτεῖ ἢ ὄχι. Θὰ ἐπιφυλαχθῶ νὰ ἐκθέσω τὴν γνώμην μου, ὅταν ἔλθῃ τὸ ζήτημα ἐν τῇ Βουλῇ. Ἄλλως τε ἡ Βουλὴ καὶ δὴ ἡ παροῦσα Βουλὴ ἔχει πολλοὺς ἐκ τῶν παλαιῶν καὶ γνωρίζει πῶς ἐξειλίχθη τὸ ζήτημα κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καθ’ ἣν ἐνεφανίσθη τὸ πρῶτον. Ἀλλὰ μοῦ εἶναι περίεργον, ὅτι ὁ κ. Παπαναστασίου ὑπεστήριξε ταύτην τὴν ἑσπέραν, ὅτι καλὸν εἶναι νὰ κάμωμεν διὰ τὴν γεωργικὴν πίστιν τοὺς διαφόρους κατ’ ἰδίαν συνεταιρισμούς, ἐνῷ ἂν καλῶς ἐνθυμοῦμαι, ὑπεστήριξε ἄλλοτε διὰ τὴν Γεωργικὴν Τράπεζαν, ὅτι πρέπει εἰς αὐτὴν νὰ συγχωνευθῶσι αἱ ἄλλαι Τράπεζαι, αἱ ὁποῖαι σήμερον λειτουργοῦν κατ’ ἰδίαν.

§123Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ σύμβασις αὕτη προβλέπει περὶ ἐπεκτάσεως τῶν ἀναγκαστικῶν εἰσφορῶν, ὁμολογῶ σήμερον ὅτι εἶμαι ὑπὲρ τῆς συγχωνεύσεως.

§124Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀλλὰ μὲ τοῦτο, κάθε ἄλλο παρὰ ἐξυπηρετεῖται ἡ γεωργικὴ πίστις. Ἂν θέλωμεν νὰ ἐξυπηρετήσωμεν αὐτὴν πρέπει νὰ κάμωμεν ὀργανισμοὺς θεμελιωμένους, μὲ σωστὰ κεφάλαια καὶ μὲ πιστωτικὰ κεφάλαια διὰ τῶν ὁποίων νὰ δύνανται νὰ πραγματοποιήσωσι, νὰ λαμβάνωσι πιστώσεις καὶ νὰ τὰς λαμβάνουν εἰς προσηκούσας στιγμὰς μὲ τὰς ἀπαραιτήτους εὐκολίας καὶ ὄχι νὰ λέγωμεν λέξεις εἰς τὸν κόσμον πῶς θὰ κάμωμεν μίαν γεωργικὴν πίστιν. Σήμερον ὅμως θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἐργάζεται, διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, παρὰ μόνον διὰ τὴν Τράπεζαν. Θὰ μοῦ εἰπῆτε, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἀφοῦ ἡ Τράπεζα παρέσχε τὰ χρήματα αὐτῆς, διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἐκεῖ, νὰ φροντίσωμεν νὰ λάβῃ τὰ χρήματά της. Ἐγὼ δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει οἱ νόμοι νὰ εἶναι τοιοῦτοι, ὥστε ἓν πιστωτικὸν ἵδρυμα καὶ μάλιστα ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἡ ὁποία ὀφείλομεν νὰ εἴπωμεν μὲ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα διαθέτει, ἔκαμεν ὅτι ἦτο δυνατὸν διὰ τῶν κεφαλαίων, νὰ βοηθήσῃ τὴν ἀγροτικὴν πίστιν καὶ δυνάμεθα ἀκόμη νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἶναι ἡ κυρία δημιουργὸς τῶν συνεταιρισμῶν τοὺς ὁποίους παντοῦ μετὰ μεγάλης στοργῆς παρηκολούθησε. Δὲν λέγω, ὅτι τὸ Κράτος δὲν πρέπει νὰ λάβῃ πρόνοιαν διὰ νὰ μὴ χάσῃ τὰ χρήματά της ἡ Τράπεζα, ἀλλὰ λέγω ὅτι αὕτη εἶναι πολιτικὴ μιᾶς ἀστικῆς Κυβερνήσεως, διότι τὸ ζήτημα θίγει ὅρια ἄλλα, εἶναι πολιτικὴ μιᾶς Κυβερνήσεως ἀστικῆς τὸ νὰ λέγῃ: ἄ! διότι ἔχασε τὰ χρήματά της ἡ τράπεζα ἐγὼ θέλω νὰ σοῦ τὰ πληρώσουν ἄλλοι καὶ οἱ ἄλλοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ πληρώσουν τὰ χρήματά σου, εἶναι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον τίποτε καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔλαβον ἀνεξετάστως καὶ εἶπον, ὡς ἔτυχε μὲ βάσιν ἕνα ποσόν...

§125Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε, κ. συνάδελφε, ὅτι ἂν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἀσκοῦσα τὴν γεωργικὴν πίστιν ἐζημιώθη, δὲν πρέπει τὸ Κράτος νὰ τὴν βοηθήσῃ νὰ λάβῃ τὰ χρήματά της;

§126Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὄχι δὲν εἶπον αὐτό, κ. ἀρχηγὲ τῶν Συντηρητικῶν Δημοκρατικῶν, εἶπον τοῦτο: ὅτι τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ λαμβάνῃ τοιαῦτα μέτρα, ὥστε ἕκαστος νὰ ἐκπληροῖ τὰς ὑποχρεώσεις του καὶ νὰ ἐξασφαλίζεται ἕκαστος καὶ εἶπον ὅτι ἂν τοῦτο ὀφείλεται διὰ πάντα δανειστήν, ὀφείλεται ἰδιαιτέρως διὰ τὴν δανείστριαν Τράπεζαν, τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἀπέναντι τῶν γεωργῶν, διότι ἡ Τράπεζα καταβάλλει ὅλας τὰς δυνατὰς προσπαθείας διὰ νὰ βοηθήσῃ τὴν γεωργικὴν πίστιν καὶ νὰ προαγάγῃ τοὺς συνεταιρισμούς. Τοῦτο εἶπον περὶ τῶν καθηκόντων τοῦ Κράτους. Δὲν ἔχω δυστυχῶς τοιαύτας ἰδέας κατὰ τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἁρπάζωμεν, διότι οὐδέποτε ἔγινε διὰ νόμου ἁρπαγὴ τῶν περιουσιῶν τῶν ἄλλων διὰ νὰ καλυφθῇ τὸ ἔλλειμμα καὶ ἀσφαλῶς γίνεται ἐν προκειμένῳ τοῦτο, διότι φορολογοῦνται ὅλοι οἱ Κερκυραῖοι πολῖται εἰς τὴν ἐξαγωγὴν καὶ εἰσαγωγὴν τῶν προϊόντων των καὶ εἰσπράττεται ποσὸν 7.000.000,—δεδομένου ὅτι εἰς 7.000.000 ἀνέρχονται οἱ φόροι τῆς Κερκύρας μὲ 10% εἰσπράττεται ποσὸν 7.000.000—τὸ ὁποῖον...

§127Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δυστυχῶς εἶναι ὀλιγώτερον, διότι ἡ εἰσαγωγὴ δὲν ἐπιβαρύνεται οὔτε μὲ ἓν λεπτόν.

§128Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τί εἰσπράττεται, δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου; Εἴτε 7.000.000, εἴτε ὀλιγώτερα μὲ τὰς ἐκπτώσεις, τὰς ὁποίας ἔχει ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. ὑπουργός, εἰσπράττεται ἕν ποσὸν ἀπὸ τρίτους, οὐχὶ διὰ δημιουργίαν Τραπέζης Ἀγροτικῆς, ἀλλ’ εἰσπράττεται αὐτὸ τὸ ποσὸν διὰ νὰ πληρωθῇ ἡ Τράπεζα τὰς ἀπαιτήσεις τὰς ὁποίας ἔχει κατ’ ἄλλων τρίτων ὀφειλετῶν. Καὶ ἐπὶ πλέον τί γίνεται κατὰ διάκρισιν οὐδαμοῦ στηριζομένην εἰμὴ μόνον ἐπὶ ἑνὸς αὐθαιρέτου ἀριθμοῦ, ὁ ὁποῖος κατὰ μοιραίαν σύμπτωσιν δὲν ἀνήκει οὔτε εἰς τοὺς καβαλιστικοὺς ἀριθμούς; Ἀπὸ 5.000 καὶ κάτω δὲν πληρώνουσι, ἀπὸ 5.001 θὰ πληρώνωσιν. Τίνος εἴδους πολιτικὴ ἀστικῆς Κυβερνήσεως εἶναι αὐτὴ ὅταν ἐπιβάλλεται φόρος εἰς ξένας περιουσίας ὄχι τῶν ὀφειλετῶν—πιθανὸν νὰ εἶναι ὀφειλέται μεταξὺ ἄλλων,—τίνος εἴδους πολιτικὴ ἀστικῆς Κυβερνήσεως εἶναι μία γενικὴ φορολογία διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν χρεῶν τρίτων; Καὶ ταὐτοχρόνως μία ἀδικία ἡ ὁποία ἀσκεῖται χάριν ὡρισμένων τρίτων διακρινομένων, διότι ἐπῆραν κάτω τοῦ ἀριθμοῦ 5.000 καὶ ὄχι 5.001; Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, κύριοι, ὅτι παρ’ ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ ἀναγνωρίσω μίαν προσπάθειαν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὴν διαρρύθμισιν ἀνωμαλίας τινὸς εἰς τὸν τόπον του, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ προσχωρήσῃ εἰς τοιαύτην πολιτικὴν καὶ φοβοῦμαι, ὅτι μὲ αὐτὰς τὰς ἰδέας ἀνοίγεται μία θύρα ὄχι καλή, ὅταν διὰ τοιούτου τρόπου θέλετε νὰ λύσητε τοιούτης φύσεως ζήτημα. Διατὶ δὲν ἀκολουθεῖτε τὴν εὐθεῖαν ὁδόν; Ἔχετε τὸν νόμον 602 περὶ συνεταιρισμῶν. Ὅταν οἱ συνεταιρισμοὶ δὲν πληρώσουν τὰ χρέη των, λέγει ὁ νόμος, κηρύσσονται εἰς πτώχευσιν καὶ θὰ ἀκολουθήσητε τὴν διαδικασίαν τῆς πτωχεύσεως. Καὶ θὰ εἴπω, ὅτι ὁ ἀντάξιος ὑπουργὸς ἠσθάνθη, ὅτι εἶναι κἄτι τι μεῖζον τῆς πτωχεύσεως εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Καὶ διατὶ δὲν ἐστράφη νὰ λάβῃ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ὑπαγορεύει τὸ μέτρον τῆς πτωχεύσεως; Διότι ἐν τῇ εἰσηγητικῇ του ἐκθέσει, λέγει, ὅτι οἱ συνεταιρισμοὶ αὐτοὶ εὑρίσκονται ἐν χρεωκοπίᾳ. Ὅλοι δὲ γνωρίζομεν νομικοὶ καὶ μή—πρὸ παντὸς τὸ γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν — ὅτι χρεωκοπία εἴτε ἁπλῆ, εἴτε δολία ἀποτελεῖ ἔγκλημα. Ὅταν ἔχετε ἐν τῇ φαντασίᾳ σας ὅτι πρόκειται περὶ χρεωκοπίας, νομίζετε ὅτι διὰ τὴν προσπάθειάν σας πρὸς ἀπαλλαγήν των ἀπὸ τῶν ὑποχρεώσεων, νομίζετε, λέγω, ὅτι διὰ τούτου διαπαιδαγωγεῖτε τὴν κοινωνίαν καὶ προάγετε τὴν πίστην τὴν ὁποίαν θέλετε νὰ ἐξυπηρετήσητε; Πᾶν ἄλλο! Σᾶς λέγω ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖτε καθόλου τὴν κοινωνίαν, οὔτε τὴν πίστιν, ἣν θέλετε νὰ προαγάγητε. Τοὐναντίον τὴν καταστρέφετε καὶ τὴν συντρίβετε, διότι θὰ δώσητε τὸ δικαίωμα διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ εἴπουν αὐτοί: Αἴ, ἡμεῖς ἐχρεωκοπήσαμεν, μᾶς εἶπαν μάλιστα, ὅτι οὔτε νόμῳ, οὔτε οὐσίᾳ ὑφιστάμεθα εἰς ὀργανισμούς, δὲν ἔχομεν νὰ κάμωμεν τίποτε καὶ θὰ πληρώσουν αὐτοί. Τότε πᾶν ἄλλο ἢ ἐξυπηρετεῖτε τὴν ἀγροτικὴν πίστιν. Θὰ εἴπω, ὅτι τοῦτο μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, διότι τοιαύτην ἰδέαν δὲν ἔχω ἀκούσει ἐν Κερκύρᾳ ἀπὸ τοὺς μετέχοντας εἰς τοὺς συνεταιρισμούς. Τοὐναντίον διεμαρτύροντο κατὰ πάσης ἐνδεχομένης λύσεως ἢ ἐκείνης κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπλήρωνον αὐτοὶ οἱ ἴδιοι τὰ χρέη των. Καὶ λέγω, ὅτι τοῦτο δὲν τὸ ἤκουσα μεταβὰς εἰς Κέρκυραν, ἀλλ’ ὅτι ἐδῶ παρέστην εἰς τὸ συνέδριον τῶν συνεταιρισμῶν, ἤκουσα ὅτι δὲν θέλομεν τίποτε ἄλλο, θέλομεν εὐκολίας διὰ νὰ πληρώσωμεν τὰ χρέη μας. Σεῖς ἀντὶ εὐκολίας ἀνοίγεται μίαν ἄλλην ὁδόν. Λέγετε: μὴ σᾶς μέλῃ, ἔρχεται τὸ Κράτος διὰ μέσου τοῦ φορολογουμένου λαοῦ,—διότι ὁ φορολογούμενος λαὸς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος τροφοδοτεῖ πάντοτε τὸ Κράτος καὶ θὰ ἐπιβάλῃ νὰ τὰ πληρώσουν ἄλλοι, θὰ σᾶς χαρισθοῦν. Δὲν κάμνω ὑγειὰν πολιτικὴν πάντοτε, ἀλλ’ εὑρίσκω ὅτι τίθεται μία γενικὴ ἀρχὴ οὐσιώδης ἐπιζημία, διὰ τὸν τόπον. Φροντίσατε, κ. ὑπουργέ, ἂν θέλητε νὰ ὠφελήσητε τὸν τόπον σας, ἂν θέλητε νὰ ἀναπτύξητε τὴν ἀγροτικὴν πίστιν, διὰ τὴν ὁποίαν μετὰ χαρᾶς ἤκουσα, ὅτι σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις ἐγκαίρως νὰ παρουσιάσῃ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν διὰ τὴν γεωρικὴν πίστιν. Δὲν θὰ χρησιμεύσῃ εἰς τίποτε ἐὰν δώσωμεν εἰς τὸν ἀγρότην ἕνα παράδειγμα τὸ ὁποῖον δίδεται διὰ τοῦ νόμου. Ὁ ἀγρότης πρέπει νὰ πιστεύῃ ὅτι δὲν δύναται νὰ καλλιεργῇ τὴν γῆν ἐπὶ βλάβῃ ἄλλων, πρέπει νὰ πιστεύῃ, ὅτι πρέπει νὰ καλλιεργῇ τὴν γῆν βοηθούμενος ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀλλὰ διὰ νὰ προαγάγῃ τὴν πίστιν τοῦ τόπου καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Αὐτὰ ἔχω νὰ εἴπω ὅσον ἀφορᾷ τὴν γενικὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ὁλοκλήρου, διὰ τὴν σκολιὰν ὁδὸν ἡ ὁποία ἀνοίγεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, νὰ μὴ θέτῃ ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ὑπέστη τήν ἀπαιτουμένην βάσανον, ἀλλὰ ὑπέστη τὸ αἴσθημα ἴσως τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὁ ὁποῖος νομίζει, ὅτι ἀνακουφίζει τὸν τόπον του ἐὰν προσφέρῃ αὐτὴν τὴν δωρεὰν εἰς ὡρισμένην τάξιν εἰς βάρος ὅλων τῶν ἄλλων. Δυστυχῶς τὰ ζητήματα τῶν Κρατῶν δὲν κανονίζονται διὰ τῶν αἰσθημάτων, ἀλλὰ δι’ ἐπιμελημμένης πολιτικῆς. Δι’ αὐτὸ θὰ ἐπιστήσω ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως τὴν προσοχὴν ἐπὶ τῆς βάσεως ταύτης. Ἀλλὰ ἐὰν θέλητε, κύριοι, νὰ προχωρήσητε, θὰ εὕρητε ἀνωμαλίαν σκέψεων αἱ ὁποῖαι ἐπεκράτησαν εἰς τὸν συντάκτην τοῦ νομοσχεδίου. Εἶπεν, ὅτι παίρνω ὅλην τὴν περιουσίαν τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν καὶ τὴν δίδω εἰς τὸν αὐτὸν ὀργανισμὸν, φορολογεῖ τοὺς πολίτας Κερκύρας καὶ κάνει ἓν κεφάλαιον καὶ ἀρχίζει καὶ πληρώνει τὰ χρέη του. Καὶ ὅταν φθάσωμεν εἰς τὴν πληρωμὴν τῶν χρεῶν διὰ τῶν εἰσπράξεων αὐτῶν τῶν ἀπαιτήσεων, βλέπω ἕνα ἀμίλεικτον ὑπουργόν, ὅστις παρουσιάζεται καὶ δίδει προθεσμίας τινάς. Τώρα πῶς ὑπελόγισεν ὁ κ. ὑπουργός, δὲν λέγεται ἐν τῇ αἰτιολογικῇ του ἐκθέσει ὅπως καὶ ἡμεῖς φωτισθῶμεν. Διατὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἀπὸ πολλὰ ἔτη, νὰ πληρώσουν μικροτέρας δόσεις καὶ οἱ ἄλλοι μεγαλυτέρας; Θὰ μοὶ εἴπητε, ὅτι ἐκεῖνοι ἔχουν μέγα κεφάλαιον καὶ πρέπει νὰ πληρώσουν περισσότερα. Ὅταν κάμητε ἕνα αὐτόνομον ὀργανισμὸν πρέπει νὰ ἔχητε πίστιν, ὥστε αὐτὸς μένων ἐν τῷ τόπῳ νὰ ἐξακριβώνῃ τὰς διαφόρους ἀπαιτήσεις. Ἄν θέλετε, νὰ ρυθμίσετε τὰ διάφορα χρέη νὰ εἴπητε καὶ εἰς αὐτοὺς νὰ εὕρουν τὰς συγκεκριμένας περιστάσεις καὶ νὰ κανονίσουν τὰς δόσεις. Ἀλλ’ ἐνῷ οὕτως εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν ἐπὶ τῇ βάσει ἀριθμῶν τινῶν μὴ στηριζομένων ἐπὶ οὐδεμιᾶς ἄλλης βάσεως, κανονίζετε, περὶ τοῦτο τί λέγεται; Λέγετε, ὅτι ἂν θέλῃ ὁ αὐτόνομος ὀργανισμὸς ἠμπορεῖ νὰ κηρύξῃ τὸ χρέος ληξιπρόθεσμον. Διατὶ κύριε ὑπουργέ; Πόθεν ἐλάβατε αὐτό; Τὰ λέγω αὐτὰ διότι βλέπω ὅλην τὴν ἀνωμαλίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει μίαν λογικὴν συνέχειαν, μίαν λογικὴν βάσιν. Δύναται ὁ αὐτόνομος ὀργανισμὸς δι’ ἀπαίτησιν μὴ ληξιπρόθεσμον νὰ εἴπῃ, ὅτι εἶναι ληξιπρόθεσμος καὶ ἂν αὐτὸς εἶναι ἔμπορος ἢ ἄλλος τις ὁ ὁποῖος ἔχει μεγάλας ἀνάγκας, τὸν κηρύττει ληξιπρόθεσμον. Δρακόντεια μέτρα πρὸς ἀσφάλειαν αὐτῶν τῶν ἀπαιτήσεων. Ὅλη ἡ περιουσία τῶν ὀφειλετῶν αὐτῶν, τοὺς ὁποίους σεῖς θέλετε νὰ καταστήσητε εὐτυχεῖς, τὰ κτήνη των, τὰ ἐργαλεῖα των καὶ ὁ σπόρος τὸ ὁποῖον παράγουν, εἶναι ὑπέγγυα. Ἐὰν δὲ θελήσῃ νὰ γίνῃ ἀλλαγή, θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰς φυλακὰς δύο ἔτη. Καὶ ἐπὶ πλέον ὁ κ. ὑπουργὸς προχωρεῖ περαιτέρω καὶ μᾶς εἶπε τὰ μέτρα ἅτινα ἐξ ἄλλων χωρῶν ἐλήφθησαν καὶ περιορίζει καὶ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν διὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἡ ὑπογραφὴ τῆς πληρωμῆς τῶν χρεῶν. Καὶ λέγει: τὸν ἀγρότην, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ καλλιεργήσῃ τὸν ἀγρόν του τὸν τιμωρῶ Κύριε ὑπουργέ, ποῖαι σκέψεις ἐπεκράτησαν τὴν ὥραν ποὺ συνετάσσατε ἓν τοιοῦτον νομοσχέδιον; Λέγει, σοῦ παίρνω τὸν ἀγρόν σου, τὸν δίδω εἰς ἄλλον, ὁ ὁποῖος ἔχει ὄρεξιν νὰ τὸν καλλιεργήσῃ. Σεῖς ἐδῶ λέγετε, ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν καλλιεργεῖ τὸν ἀγρόν του τὸν κλείω στὴ φυλακή. Τί θὰ γίνῃ αὐτὸς ὁ ἀγρός; Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι ὀρθὸν οὔτε κατὰ τὴν βάσιν του, οὔτε εἰς τὰς λεπτομερείας. Ἔπειτα δὲ θὰ ἴδητε, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ μία τρομακτικὴ περιπλοκὴ εἰς τοὺς διαφόρους ἀπαιτητάς, διότι δημιουργοῦνται ἐδῶ προσκόμματα διὰ τοῦ νόμου, ἄγνωστα κἂν ἀπέναντι ἄλλων πιστωτῶν οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ἔχουν προηγουμένως τὸ προνόμιον. Ἐκ τῶν δικαιωμάτων ἀφαιρεῖται ἓν δικαίωμα, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὁ ἐνυπόθηκος πιστωτὴς νὰ ἔχῃ τὴν ὑποθήκην καὶ ἐπὶ τῶν καρπῶν αὐτοῦ τοῦ κτήματος. Πῶς τοῦ ἀφαιρῆται δικαίωμα κεκτημένον; Θέλετε, νὰ τοῦ τὸ ἀφαιρέσητε, ἀλλὰ κατὰ τὸν νόμον δὲν ἀφαιρεῖται: Ἐν τούτοις σεῖς τὸ ἀφαιρεῖται καὶ εἰς τὸ τέλος καταλήγετε καὶ λέγετε, ὅτι δὲν ὑφίσταται συνεταιρισμός. Δὲν ὑφίσταται οὔτε καὶ ἐν Κερκύρᾳ, οὔτε εἰς οὐδὲν μέρος τῆς Ἑλλάδος, ὅταν οὕτω πως συμπεριφέρεται τὸ Κράτος ἀπέναντι τῶν συνεταιρισμῶν. Δὲν θὰ ἐπιμείνω πολὺ εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν εἰδικῶν διατάξεων, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι πιστεύω περισσότερον εἰς τὴν ἰδέαν τῶν συνεταιρισμῶν καὶ πιστεύω ὅτι ὅταν θὰ φθάσωμεν εἰς μίαν τελειοτέραν ὀργάνωσιν τῆς γεωργικῆς μας πολιτικῆς τότε κατὰ τὴν ὀργάνωσιν αὐτὴν θὰ ὀργανώσωμεν καὶ τὴν γεωργικήν μας πίστην. Νὰ προσέξωμεν εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς ὄχι ἁπλῶς νὰ τοὺς ἀναπτύξωμεν καὶ τοὺς ἐπεκτείνωμεν, ἀλλὰ νὰ προσέξωμεν πολὺ ἡ πίστις αὐτὴ νὰ μείνῃ ἄθικτος. Εἰς τὴν στιγμὴν καθ’ ἥν, θὰ θελήσητε νὰ τοὺς θίξητε καὶ ἐκεῖ ὅπου θὰ εὕρητε ἴσως μίαν μεγάλην διευκόλυνσιν, ἐγὼ τὸ πιστεύω ὅτι θὰ εὕρετε τὸ ἔδαφος αὐτὸ κατεστραμμένον. Θέλετε κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ βοηθήσητε τοὺς συμπολίτας σας; Εἶσθε ἐπαινετός, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ εἰσαγάγητε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐξ ὀνόματος μιᾶς ἀστικῆς Κυβερνήσεως μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀνοίγουν σκολιὰς ὁδούς, θύρας κακάς. Μελετήσατε ἓν νομοσχέδιον ἄλλο. Ἔχετε τὸν νόμον 602 περὶ συνεταιρισμῶν. Ἐὰν ἡ διαδικασία τῆς ἐκκαθαρίσεως σᾶς φαίνεται μικρά, τροποποιήσατέ την, ἀλλὰ μὴ τρέπεσθε εἰς αὐτὰς τὰς ὁδοὺς διὰ τῶν ὁποίων, οὐδὲν δημιουργεῖτε τὸ καλόν, πράγματι δὲ καταστρέφεται καὶ ὅ,τι καλὸν ἕως τότε ὑπῆρχεν ἐκ τῶν συνεταιρισμῶν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§130Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἔρχεται νὰ θέση τέρμα εἰς κατάστασιν ἀληθῶς τραγικήν, εἰς κατάστασιν ὀδυνηρὰν δημιουργηθεῖσαν ἐκ μιᾶς ἐκμεταλλεύσεως πρωτοφανοῦς διὰ τὴν ἀηδίαν καὶ τὴν πώρωσιν αὐτῆς κατὰ τῆς συνεταιρικῆς ἰδεολογίας, ἐκμεταλλεύσεως εἰς τὴν ὁποίαν δυστυχῶς συνέδραμον διάφορα συμφέροντα καὶ διάφορα ἐλατήρια πρὸς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν σκοπὸν κινοῦντα, συμφέροντα ἀνθρώπων ἐχόντων κομματικοὺς ὑπολογισμούς, συμφέροντα ἀνθρώπων προβλεψάντων καὶ ἀθέμιτα κέρδη. Ἐκ τῆς συνεργασίας ταύτης, κύριοι καὶ εἰς ταύτην ὠφείλετο ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς μία ραγδαία σύμπηξις ὁπωσδήποτε συνεταιρισμοῦ ἄνευ οὐδεμιᾶς προετοιμασίας τοῦ ἐδάφους, ἄνευ οὐδεμιᾶς διδασκαλίας πρὸς τοὺς συνεταιρισμοὺς τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν ὑποχρεώσεων τὰς ὁποίας οὗτοι φέρουσι. Ἐσχηματίζοντο συνεταιρισμοί, ὅπως–ὅπως μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ πάρουν χρήματα ἐκ τῆς Τραπέζης. Αὐτή, κύριοι, εἶναι ἡ καθαρὰ ἀλήθεια καὶ ἐπὶ 72 συνεταιρισμῶν εἰς τὸ διάστημα 2 ἐτῶν καὶ ὀλιγώτερον κατηρτίσθησαν 135 συνεταιρισμοί. Τὰ χωριὰ ἦσαν γεμᾶτα ἀπὸ Τράπεζες ὅπως ἔλεγον. Συνεταιρισμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο μόνον καὶ μόνον ἵνα ἡ διοίκησις ἀποκτήσῃ πλειοψηφίαν ἐν τῇ συνελεύσει, συνεταιρισμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο μόνον καὶ μόνον, ἵνα ἐξασφαλίζουν τὰ ἀθέμιτά των κέρδη. Εἶπα προηγουμένως, ὅτι ἡ κατάστασις ἦτο τότε ὀδυνηρά. Τὰ χρέη δὲν ἐξοφλοῦντο, τὰ χρέη διαρκῶς ἀνανεοῦντο καὶ εἰς τὰ νέα χρέη περιελαμβάνοντο καὶ τὰ παλαιά. Καὶ εἶπα ἐγὼ προηγουμένως διακόπτων, ὅτι ἐπὶ 6 χιλιάδων συνεταιρισμένων ἀγροτῶν εἶναι ζήτημα ἐὰν 10 ἄτομα ἐγνώριζον τὴν στοιχειωδεστέραν τῶν ὑποχρεώσεων, ὅτι ἦσαν ἀλληλεγγύως ὑπόχρεοι. Εἰς αὐτὴν τὴν συνεργασίαν πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπὸν ὠφείλετο καὶ τὸ δυσάρεστον γεγονός, ὅτι οἱ μικροτοκογλύφοι τῇ εἰσηγήσει τῶν ὁποίων ἐψηφίσθη ὁ νόμος περὶ συνεταιρισμῶν, εἰσεπήδησαν εἰς τοὺς συνεταιρισμούς, γεγονὸς προκῦψαν ἐκ πολλῶν ἐκθέσεων καὶ ὀνομαστί, εἰσεπήδησαν ὅλοι αὐτοὶ καὶ κατώρθωσαν, ὥστε διὰ τῆς ὑπογραφῆς καὶ τῶν χρημάτων τῶν ἁπλοϊκῶν συνεταιρισμῶν νὰ συνεχίσουν τὸ ἔκνομον τοῦ τοκογλύφου ἔργον εἰς βάρος αὐτῶν τούτων τῶν θυμάτων των, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια.

§131Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Ποῖον ἔτος ἔγινε;

§132Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἰς τὸ 1924–1925. Εἰς τὴν αὐτὴν συνεργασίαν ὀφείλεται καὶ κἄτι ἄλλο, ὀφείλεται ἡ παντοδυναμία ἀληθῶς λωποδυτῶν οἱ ὁποῖοι παρέλαβον τὴν διαχείρισιν τῆς πρώτης ἑνώσεως τῆς ἁμαρτωλῆς, ἡ ὁποία περιέλαβε πλέον τῶν 80 συνεταιρισμῶν. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ παντοδύναμοι τῆς Κερκύρας, αὐτοὶ διηύθυνον ὁλόκληρον τὴν Κέρκυραν. Κόμμα καὶ λωποδύτες ἀπὸ κοινοῦ συνεργαζόμενοι διηύθυνον ὁλόκληρον τὴν Κέρκυραν. Τὸ πρᾶγμα τῷ ὄντι ἦτο ὀδυνηρόν. Ἔγινε κάτι προφανές, ἔγινε κἄτι ἀνατριχιαστικὸν εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον. Ἁπλούστατα αὐτοὶ οἱ ἐπιτήδειοι διὰ τῆς ὑπογραφῆς καὶ τῶν χρημάτων τῶν συνεταιρισμῶν ὑποθήκευαν ὁλόκληρον τὴν ἀγροτικὴν ἰδιοκτησίαν τῆς Κερκύρας. Καὶ οἱ ἀφελεῖς ἀγρόται ἔδιδαν εἰς αὐτοὺς κάρτα–μπιάνκα. Ψήφισμα διὰ 10.000.000, ψήφισμα διὰ 20.000.000, ψήφισμα διὰ 30.000.000, ψήφισμα διὰ 40.000.000. Εὐχῆς ἔργον ποῦ αἱ Τράπεζαι ἔκαμαν κάποιον σταθμὸν καὶ δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὸ ρεῦμα ἐκεῖνο, διότι ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς κινήσεως ὑπῆρξεν ἕν. Μίαν καλὴν ἡμέραν νὰ χαθοῦν ἢ μᾶλλον νὰ κλαποῦν ἐπάνω ἀπὸ 60 ἑκατομμύρια. Ποῖος ἔφαγεν αὐτὰ τὰ ἑκατομμύρια; Τὰ ἔφαγαν οἱ ἀγρόται; Ὄχι! Πολὺ μακρὰν τῆς ἀληθείας εἶναι αὐτό. Αὐτὰ τὰ 60 ἑκατομμύρια, διὰ νὰ καταλάβετε πῶς ἐδόθησαν, σᾶς λέγω, ὅτι τὰ 137 ἄτομα ἐπὶ 6 χιλιάδων ἔλαβον ἄνω τῶν 20 χιλιάδων δραχμῶν, οἱ δὲ λοιποὶ 5.800 συνεταιρισμοὶ ἐπῆραν 4.000. Δυστυχῶς ὄχι 5.000 τὸ ὅλον. Χίλιοι τόσοι, ἐπῆραν ἀπὸ 5 εἰς τὰ 20 καὶ 137 μεγαλόσχημοι, εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔφαγαν τὰ 60.000.000 Ἐγώ, κύριοι, ἤμην ἀσθενὴς εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ τῶν ὀργίων τῆς μαφίας, ἡ ὁποία ἐσχηματίσθη εἰς τὸν ἀτυχῆ αὐτὸν τόπον, μαφίας ἡ ὁποία εἶχεν εἰσχωρήσει παντοῦ, δὲν ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἐμπορικὴ πρᾶξις ἐν Κερκύρᾳ, ἐὰν δὲν ἐπενέβαινον οἱ ἀντιπροσωπεύοντες τὰς ἑνώσεις τῶν συνεταιρισμῶν καὶ τοὺς ἔλεγαν: Κύριε δὲ σὲ ἀφήνω νὰ ἐργασθῇς ἂν δὲν μοῦ δίνῃς τόσο τοῖς ἑκατὸν ἐπὶ τῶν κερδῶν, ἐγὼ ἔχω τὸν νόμον περὶ συνεταιρισμῶν καὶ σὺ δὲν ἠμπορεῖς νὰ κάμῃς τίποτε. Δύο ἔτη ἐσυνεχίσθη αὐτὴ ἡ κατάστασις κατὰ τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἀσθενὴς μετεφερόμην ἀπὸ νοσοκομείου εἰς νοσοκομεῖον καὶ ἀπὸ κλινικῆς εἰς κλινικήν. Οἱ ἐπόπται τῶν συνεταιρισμῶν τί ἔκαμναν; Εὐμενεῖς πρὸς τὴν συνεταιρικὴν ἰδεολογίαν, πρὸς τὴν ἀνάπτυξιν τὴν ὁποίαν ἐλάμβανεν αὐτὴ ἐν Κερκύρᾳ, ἐπήνουν τὴν Κέρκυραν. Δύο ἦσαν οἱ ἐπιθεωρηταί, ὀλίγους μῆνας πρὸ τῆς ἀποκαλύψεως ποῦ εἶπον. Κύριοι, τὸ πρᾶγμα δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάγῃ ἀλλοῦ. Ἀλλὰ τὰ πράγματα πλέον εἶχον ἐξωκείλει τόσον ποῦ δὲν μποροῦσε χειρότερα. Τί σχέσιν εἶχεν αὐτὴ ἡ ἐμπορία μὲ τὴν συνεταιρικὴν ἰδεολογίαν μὲ τὸ συνεταιρικὸν συμφέρον; Τί ἀπέμεινεν ἀπ’ ὅλα αὐτά; Οἱ ἀτυχεῖς ἀγρόται ἐκινδύνευον καὶ δὲν ὑπῆρχε κανένας τίμιος ἄνδρας διὰ νὰ σώσῃ τὰς περιουσίας αὐτῶν τῶν ἀτυχῶν ἀνθρώπων· παιγνίδι εἰς τὸ χρηματιστήριον ἀνοικτὸ καὶ ἀπεριόριστον· οἱαδήποτε πρᾶξις ἐμπορικὴ καὶ ἐπιζήμια ἐνηργεῖτο. Ἀνάμιξις εἰς ὅλας τὰς πράξεις, ὡς καὶ σχέδια κύριοι περὶ ἀνεγέρσεως κτιρίων εἰς ἐξοχικὰ κέντρα διὰ νὰ διασκεδάζουν καὶ σχέδια ἀκόμη δι’ ἀνέγερσιν οἴκων ἀνοχῆς. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις ἡ ὁποία εἶχε δημιουργηθῆ.

§133Λ. ΝΑΚΟΣ. Κατόπιν τῆς καταγγελίας τῶν ἐπιθεωρητῶν τί μέτρα ἐλήφθησαν;

§134Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἶναι ἀκόμη ὑπάλληλοι τοῦ Κράτους.

§135Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τότε ἀκριβῶς εἶχα ἐπιστρέψει ἀπὸ τὴν Εὐρώπην ὄχι καλὰ τελείως.

§136Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πόσον εἶναι τὸ σύνολον τῶν ποσῶν τὰ ὁποῖα ἐδάνεισεν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα εἰς τοὺς ἀγρότας;

§137Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). 49.000.000 κεφάλαιον καὶ κάτι παραπάνω.

§138Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πόσον ὀφείλεται σήμερον;

§139Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μὲ τοὺς τόκους 60.000.000.

§140Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὅλα αὐτὰ εἶναι τῆς Τραπέζης;

§141Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὄχι εἶναι ὀλιγώτερα· τότε, κύριοι, δὲν ἐβράδυνα ν’ ἀντιληφθῶ, ὅτι τὰ πράγματα εἶχαν φθάσει εἰς σημεῖον πολὺ δυσάρεστον. Παραστράτησις ἀπὸ τὴν συνεταιρικὴν ἰδεολογίαν ἀτελείωτος καὶ διαφθορὰ ἀπίστευτος, ἀλλὰ καὶ τὸ χείριστον διέγνωσα, ὅτι διεδραματίζοντο ὅλα τὰ ἐγκλήματα, κλοπαί καὶ πλαστογραφίαι εἰς ἀτελείωτον βαθμόν. Τότε ἀνεμέτρησα τὰς ὑποχρεώσεις μου ἀφοῦ εἶχα ἕνα τοιοῦτον τρόπον τὸν ὁποῖον καὶ ἐξετίμησα τὸ λέγω, διότι εἶναι ἀληθές, διότι ἄλλος ἐκτὸς ἐμοῦ δὲν εἶχε τὸ ἀνάστημα νὰ καταγγείλῃ τὰς πράξεις αὐτάς. Ὅλοι ἦσαν τρομοκρατημένοι· ἐδημοσιογράφησα καὶ ἐπεκαλέσθην τὴν ἀνάμιξιν τῶν ἀρχῶν καὶ τὸ τὶ ἔγινε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἶναι ἐντελῶς ἀφάνταστον. Κόμμα καὶ λωποδύται ἀδελφικῶς συνηνωμένοι ἤρχισαν συλλαλητήρια ἀληθῆ καὶ ψεύτικα, μία ἀρθρογραφία ποῦ βρομερωτέρα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ σταθῇ, διότι ἔθηκα ἐγὼ τὸ σάκρα σάντο τῆς συνεταιρικῆς κινήσεως. Ψηφίσματα ἐπὶ ψηφισμάτων, διαμαρτυρίαι ἐπὶ διαμαρτυριῶν καὶ ἀναθέματα ἐναντίον μου εἰς τὰ διάφορα χωρία. Ἐγὼ ὅλα αὐτὰ κύριοι τὰ ἐδεχόμην μὲ μίαν ψυχραιμίαν καὶ ἔλεγον, ὅτι αὐτοὶ οἱ κύριοι εἶναι κλέπται, καταχρῶνται τὰ ξένα χρήματα καὶ ἡ δικαιοσύνη εἶναι ὥρα πλέον νὰ ἐπέμβῃ. Ἕνας ἔντιμος νομάρχης τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἐκάλεσε διαφόρους ἀρχάς, Τραπέζας καὶ ὑπαλλήλους καὶ ἐζήτησε τὰς γνώμας των καὶ ἐκεῖνοι τοῦ εἶπον ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον καὶ οἱ δύο ἐπιθεωρηταί. (Τὰ πράγματα εἶναι πολὺ δυσάρεστα καὶ πολλαὶ ἀνωμαλίαι ὑπάρχουν. Ἀλλ’ ὑπάρχει εἰς αὐτὴν τὴν κίνησιν μία φυσιογνωμία μεγάλη ἡ ὁποία θὰ σώσῃ τὴν κατάστασιν). Καὶ αὐτὴ ἦτο ὁ Σκιαδᾶς τοῦ ὁποίου ὁ ἀλτρουϊσμὸς ἀνεγνωρίζετο ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐπισήμους τοῦ Κράτους καὶ ἐγένετο μία ἱστορικὴ συνεδρίασις, ὅπου ἐκλήθησαν ὅλα τὰ ἐνδιαφερόμενα ὑποκείμενα, διὰ τὴν κίνησιν ἐκείνην. Ἐξέφρασαν τὴν λύπην των, διὰ τὴν μανίαν ἡ ὁποία μὲ ἔπιασε νὰ τοὺς καταδιώξω καὶ δημοσιογραφήσω ἐναντίον αὐτῶν. Ἠπόρησαν διατὶ δὲν ἐπείσθην ἀπὸ τὰς διαμαρτυρίας των καὶ ἀφοῦ εἶδαν, ὅτι δὲν ἔβαλα μυαλὸ ἀπεφάσισαν, νὰ μοῦ κάμουν μίαν μήνυσιν ἐπὶ συκοφαντίᾳ καὶ ὑπεβλήθη ἡ μήνυσις αὐτή. Καὶ ἐὰν ἡ μήνυσις ἐκείνη εἶχε κάτι, τὸ ἀκριβὲς εἶναι ὅτι κατήγγειλα πολὺ ὀλιγώτερα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐγένοντο, διότι δὲν τὰ ἐγνώριζα ὅλα. Τὸ πρᾶγμα ἐξελίχθη ἀπ’ αὐτῆς τῆς στιγμῆς. Μίαν καλὴν ἡμέραν ὁ διευθυντὴς τῆς ἑνώσεως δραπετεύει. Ἐννοοῦν ἀμέσως ὅλοι, ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν. Τρέχει ἡ Τράπεζα, νὰ εὕρῃ τὰ ἐνέχυρα, τὰ ὁποῖα ἐπίστευεν, ὅτι εἶναι ἐν τάξει καὶ ἀνακαλύπτει ἀντὶ γιὰ λάδι νερό, ἀντὶ ἀπὸ ἐλαιοπυρῆνα σκόνη ἀπὸ κάρβουνα, ἀντὶ γιὰ καπνό, φύλλα ἀπὸ καλαμπόκι, ἀντὶ γιὰ ἀμύγδαλα, τὰ φλούδια ἀπὸ τὰ ἀμύγδαλα. Τὸ πρᾶγμα ἐπῆγε πειὸ πέρα. Ὄχι μόνον τὰ ἐνέχυρα, ἀλλὰ καὶ τσὲκ ποῦ κρατοῦσαν ἐπὶ διαφόρων Τραπεζῶν τῆς Ἀγγλίας ἦσαν πλαστὰ καὶ τὸ ὡραιότερον, ὅλα τὰ βιβλία τῶν ἑνώσεων πλαστογραφημένα ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους. Δύναμαι νὰ εἴπω ὑπερηφάνως, κύριοι, διότι εἶναι βέβαιον καὶ εἶμαι ὑπερήφανος, εἰργάσθην μετ’ ἀποτελέσματος ὑπὲρ τοῦ τόπου. Παρουσίασα ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν ὅλοι ὁμοῦ οἱ πολιτευόμενοι ἀπὸ τῆς ἑνώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἐν Κερκύρᾳ, ἐὰν ἀθροίσουν τὴν ἐργασίαν των, οὔτε τὸ ἥμισυ, οὔτε τὸ δέκατον τῆς ἰδικῆς μου ἐργασίας δὲν δύνανται νὰ παρουσιάσουν. Ἀλλὰ προσθέτω, ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι τίποτε. Ἔβαλα κάτω ὅλα, καὶ τὴν ζωήν μου, ἀλλὰ εἶπα ὅτι πρέπει νὰ διαλευκανθῇ ἡ κατάστασις ἡ ὁποία ὁδηγεῖ καὶ εἰς τὴν ἠθικὴν καὶ εἰς τὴν ὑλικὴν χρεωκοπίαν τοῦ τόπου. Ἔκτοτε, κύριοι τὶ συνέβη; Πεῖνα καὶ δυστυχῶς καὶ ἀφορία ἦλθον νὰ συμπληρώσουν τὸ κακόν. Καταστροφὴ καὶ πεῖνα, γενικὸ κόψιμο τῶν πιστώσεων, κακομοιριὰ καὶ ἀπελπισία παντοῦ. Ὅλ’ αὐτά, κύριοι, ἀπεκαλύφθησαν τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1926, δηλαδὴ συνεπληρώθη τριετία. Εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ ἐγὼ δὲν εἶχα ἀνάμιξιν, δὲν ἐπολιτεύθην, δὲν ἤμην εἰς τὴν Βουλήν, ἄλλοι ἦσαν οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ τόπου. Δὲν ἐρωτῶ αὐτοὶ τὶ ἔκαμαν, διότι βεβαίως δὲν ἔκαμαν τίποτε, ἀλλὰ δυστυχῶς, οὔτε ἐσκέφθησαν νὰ κάμουν τίποτε παρὰ μίαν ὕπουλον πολιτικήν. Μὴν πληρώνετε τὴν Τράπεζαν, τὶ θὰ σᾶς κάμῃ; Αὐτὴ ἦτο ἡ διαρκὴς συμβουλή, τὴν ὁποίαν ἐδέχοντο οἱ χωρικοί. Τὶ σημασίαν ἔχει σἂν πληρωθῇ ἡ Τράπεζα ὅταν ἐχάθη ἡ πίστις, δηλαδὴ τὸ καλλίτερον τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσε νὰ ὑπάρξῃ; Τὸ πρᾶγμα ἐπροχώρησε, ἔληξεν ἡ τριετὴς αὐτὴ περίοδος καὶ ἦλθεν ἡ σειρὰ ἡ ἰδική μου. Αἱ ἐκλογαὶ τῆς 19 Αὐγούστου μὲ περιέβαλον μὲ πλειοψηφίαν καὶ ἐμπιστοσύνην, ἀλλά μοῦ ἐπέβαλον καὶ ὑποχρεώσεις βαρυτάτας, τάς ὁποίας ἔχω ἀπέναντι τοῦ τόπου. Καὶ ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸ τὸ ζήτημα ποία ἦτο ἡ θέσις καὶ ἡ ὑποχρέωσις ἡμῶν; Μία. Διπλῆ ὅμως. Πρῶτον νὰ διακανονίσωμεν τὰ χρέη καὶ δεύτερον, νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν περαιτέρω χρηματικὴν πίστιν. Ἀντὶ πάσης θυσίας πρέπει νὰ προηγηθῇ ὁ διακανονισμὸς αὐτός. Ἄνευ τοῦ διακανονισμοῦ τῶν χρεῶν ἐκείνων τίποτε δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ. Οὐδεὶς ὀργανισμὸς μπορεῖ νὰ δώσῃ τὶ ἐπὶ τῆς ὑποθηκευμένης γῆς ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον. Ἄνευ τοῦ διακανονισμοῦ αὐτοῦ ἡ Κέρκυρα ἡ ἀξία ἀσφαλῶς καλλιτέρας τύχης, δὲν θὰ ἠδύνατο ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ, νὰ συμμετάσχῃ τῶν εὐεργετημάτων τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν σημαίαν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἔπρεπε λοιπὸν ἀπαραιτήτως, νὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις αὐτή. Ὄχι δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν ἐκκαθάρισιν, ἀλλ’ ἵνα ἀνακτηθῇ ἡ πίστις. Ποία ἦτο ἡ ὑποχρέωσις ἡμῶν τῶν βουλευτῶν τῆς Κερκύρας; Ὑποχρέωσις ἡμῶν τῶν βουλευτῶν Κερκύρας ἦτο πρῶτον, νὰ στραφῶμεν πρὸς τὴν Τράπεζαν, ἵνα διακανονίσωμεν τὰ χρέη ἀντὶ πάσης θυσίας καὶ ἐσκέφθημεν τὴν βάσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν προτείνομεν, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Εἴπομεν δηλαδὴ νὰ γίνῃ ἕνας αὐτόνομος ὀργανισμός. Ἐνεργητικὸν τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ ποῖον θὰ ἦτο; Τὰ χρέη τὰ ὁποῖα δικαιοῦται νὰ λάβῃ σήμερον ἡ Τράπεζα ἐκ τῆς Κερκύρας καὶ μία φορολογία. Παθητικὸν αὐτοῦ τοῦ ὀργανισμοῦ; Τὰ χρέη τῶν συνεταιρισμῶν. Αὐτὸ ἦτο καὶ ἐκακίσθημεν καὶ προεκλήθημεν καὶ εἰς τὸν τόπον μας καὶ ἐδῶ, ὅτι κακῶς ἐπεβλήθη αὐτὴ ἡ φορολογία καὶ ὑπεστηρίχθη, ὅτι πρόκειται, νὰ εἰσπραχθῇ ἐκ τῆς φορολογίας ἐκείνης ποσὸν 7.000.000 καὶ πλέον, ποσὸν τὸ ὁποῖον θέλει ἐπιβαρύνῃ καὶ τοὺς λαβόντας καὶ τοὺς μὴ λαβόντας. Ἐν πρώτοις νὰ διαλύσω μίαν πλάνην. Δὲν πρόκειται περὶ 7.000.000, διότι ὁ μεγαλύτερος φόρος δὲν εἶναι ἐπὶ τῶν ἐξερχομένων εἶναι ὁ ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων, τὰ δὲ εἰσαγόμενα δὲν θὰ ὑποστοῦν αὔξησιν τῆς φορολογίας οὔτε κἂν ἑνὸς λεπτοῦ. Λυποῦμαι δι’ αὐτὸ ἀλλ’ εἶναι γεγονός.

§142Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Θὰ ἐπέλθῃ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους.

§143Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὸ Κράτος δὲν θὰ τὸ ἐπιβαρύνωμεν τίποτε. Οἱ Κερκυραῖοι ζητοῦμεν νὰ τελειώσωμεν αὐτὴν τὴν κακομοιριάν μας μὲ τὰ ἴδια μας μέσα καὶ τὰς ἰδίας μας ὑποχρεώσεις. Τὸ Κράτος τὸ νομίζω, δὲν τὸ ἐπιβαρύνομεν οὐδὲ μὲ ἓν λεπτόν, οὔτε τὸ ἐζητήσαμεν, οὔτε τὸ διενοήθημεν. Ἰδοὺ λοιπὸν διὰ ποῖον λόγον δὲν αὐξάνει ἡ ἐξαγωγή, διότι δυνάμει τοῦ κειμένου νόμου καὶ δυνάμει συνθήκης ἡ ὁποία ὑπάρχει μετὰ τῆς Ἀγγλίας, ἡ τοπικὴ φορολογία δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὸ 75% τῆς φορολογίας τοῦ δημοσίου. Δηλαδὴ 100 ἡ φορολογία τοῦ δημοσίου ἐπὶ 175 ποῦ θὰ φθάσει ἡ τοπικὴ φορολογία ἐν συνόλῳ. Ἡμεῖς δὲ τὴν ὥραν ποῦ ἐκάμομεν αὐτὸν τὸν νόμον τὸ 70% εἶχε συμπληρωθῆ. Ὑπὲρ τίνος; Ὑπὲρ τοῦ δήμου Κερκυραίων, ὑπὲρ τῆς λιμενικῆς ἐπιτροπῆς, ὑπὲρ τῶν ἀγαθοεργῶν καταστημάτων, ὑπὲρ τοῦ ταμείου ὁδοποιίας. Συμπέρασμα ποῖον ἦτο; Νὰ συμμετάσχῃ καὶ αὐτὸς ὁ ὀργανισμὸς μὲ τὴν μερίδα του μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους ὀργανισμούς. Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς, εἶναι τίποτε τὸ δικαιότερον, εἶναι τίποτε ἱερώτερον καὶ τίποτε ἀνθρωπινότερον ἕνας ὀργανισμὸς ποῦ θὰ δώσῃ τὸ ψωμὶ καὶ τὴν ζωὴν εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον νὰ πάρῃ κἄτι τι ἀπὸ τὸν δῆμον Κερκυραίων, νὰ πάρῃ κἄτι τι ἀπὸ τὰ ἀγαθοεργὰ καταστήματα, νὰ πάρῃ κἄτι τι ἀπὸ τὴν λιμενικὴν ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ζήσῃ καὶ συντηρηθῇ;

§144Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νὰ καταργήσετε τὸν δῆμον Κερκυραίων.

§145Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εὐχαρίστως.

§146Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Καὶ τὸν δήμαρχον.

§147Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τί λοιπὸν δικαιότερον ἀπὸ αὐτό; Δυστυχῶς δὲν εἶναι τοιοῦτόν τι, καὶ λέγω δυστυχῶς, διότι τίποτε ὀρθότερον δὲν θὰ ἦτο παρὰ νὰ συμμετάσχῃ ὁλόκληρος ἡ Κέρκυρα, ὅπως ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, διὰ ν’ ἀναπτυχθῇ ἡ ζωὴ τοῦ τόπου. Ἄλλως τε ἡ πολιτικὴ τῶν Κρατῶν σήμερον, καλὴ ἢ κακή, αὐτὴ εἶναι. Ὅλη ἡ κοινωνικὴ κίνησις, ἡ ὁποία γίνεται σήμερον, δι’ αὐτῆς τῆς ὁδοῦ γίνεται. Ἔρχεται τὸ αὐτοκίνητον, ἀποζημιώνομεν τοὺς ἁμαξηλάτας. Ἔρχονται αἱ μηχαναὶ τῶν σιγαρέττων καὶ ἐπιβάλλομεν τὴν γενικὴν φορολογίαν. Καμμία φωνὴ καὶ καμμία διαμαρτυρία δὲν ἠκούσθη οὔτε εἰς τὴν πρώτην, οὔτε εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, οὔτε εἰς ἀπειρίαν ἄλλων περιπτώσεων καὶ ὅταν ἐπιβάλλεται μία φορολογία, διὰ τοὺς ἀγρότας τοὺς πεινασμένους τῆς Κερκύρας, ὅλαι αἱ φωναὶ καὶ ὅλαι αἱ διαμαρτυρίαι ἠκούσθησαν. Ἀλλά, κύριοι, λυποῦμαι ποῦ δὲν θὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ εἰσαγωγή. Θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ τὴν ἐπιβαρύνω, ἀλλὰ δυστυχῶς ἡ κατάστασις δὲν τὸ ἐπιτρέπει καὶ τὶ μένει; Ὁ φόρος ἐξαγωγῆς. Τὶ βαρύνει ὁ φόρος ἐξαγωγῆς; Ἕν προϊόν· τὸ λάδι, βεβαίως πολὺ φορολογούμενον, ὅπως γνωρίζομεν καὶ ἀπὸ τὰς ἄλλας συζητήσεις. Ἀλλ’ ἐρωτῶ· ποῖον εἶναι τὸ προϊόν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ συνεισφέρῃ διὰ τὴν ἀγροτικὴν πίστιν ὑπὲρ πᾶν ἄλλο; Εἶναι τὸ λάδι. Ἐκεῖνο διά τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ ἡ πίστις. Ὥστε δικαιοτέρα φορολογία ἀπὸ αὐτὴν δὲν ὑπάρχει. Εἶναι ἱερὰ φορολογία κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔπρεπε ν’ ἀκουσθῇ κανὲν παράπονον, ἀλλ’ ἠκούσθησαν καὶ ἐδῶ καὶ ἐκεῖ δικαιολογημένα καὶ ἀναπόφευκτα. Ἠκούσθη παράπονον ἀπὸ τὸ ἐμπορικὸν ἐπιμελητήριον. Τὶ δικαιότερον πρᾶγμα, ὅτι συμπεριλαμβάνονται οἱ ἐλαιέμποροι οἱ ὁποῖοι καὶ ὑπομνήματα μοῦ ἐπέδωσαν, διά νά μοῦ παραστήσουν ὅτι αὐτοὶ καταστρέφονται ἐντελῶς; Τὶ δικαιότερον πρᾶγμα, ὅτι αὐτὸς ὁ ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος πλὴν τῶν διατάξεων τὰς ὁποίας ἔθιξα, ἔχει τόσα ἄλλα εὐεργετήματα ποῦ θὰ δώσῃ εἰς τὸν τόπον τὸ καλαμπόκι εἰς τὸ κόστος, τὸ λίπασμα εἰς τὸ κόστος, τὸ ἀγροτικὸν ἐργαλεῖον καὶ τὸ θειάφι εἰς τὸ κόστος, ἀντὶ ἐλαφροτάτης προμηθείας. Εἶναι πολὺ φυσικὸν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μετέρχονται τὰ ἐμπόρια ἐκεῖνα νὰ θιγοῦν ἐξ αὐτῶν τῶν μέτρων, ἀλλ’ εἶναι μέτρα γενικά, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ γίνωσιν, καὶ δι’ αὐτῶν τῶν μέτρων δὲν θὰ ἱκανοποιηθῶσιν ἡ τσέπες ὀλίγων ἐπιτηδείων.

§148Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω κἄτι τί, τὸ ἐπουσιῶδες. Ἡ Τράπεζα δι’ αὐτὰς τὰς πιστώσεις, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς ὑποθέσεως, δὲν ἔδειξε τὴν ἐπιμέλειαν τὴν ὁποίαν ἔδειξεν ἀλλαχοῦ μὲ τὸν ἔλεγχον τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ κάμῃ ἵνα δώσῃ τὰς πιστώσεις. Ἔγιναν καταχρήσεις. Ἐρωτῶ. Ποίου εἴδους καταχρήσεις ἦσαν; Διότι καταχρήσεις δύνανται νὰ εἶναι δύο εἰδῶν. Πρῶτον κατάχρησις εἰς τὸ ὅτι ὑπερετιμήθη ἡ πίστις ἑνὸς ἑκάστου τῶν συνεταίρων. Ἡ δὲ Τράπεζα εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀκολουθεῖ τὴν ἑξῆς πολιτικὴν ὀρθὴν κατ’ ἐμέ. Δὲν ἐξετάζει τὸ σύνολον τοῦ συνεταιρισμοῦ, ἀλλ’ ἐξετάζει ἓν ἕκαστον ἐκ τῶν μελῶν ποίαν πιστωτικὴν ἱκανότητα ἔχει, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι τὸ σύνολον τῶν πιστωτικῶν αὐτῶν ἱκανοτήτων ηὐξημένον κατὰ ἓν ἀπροσδιόριστον ποσόν, ὡς ἐκ τοῦ συνεταιρισμοῦ των ἀποτελεῖ τὴν πιστωτικὴν ἱκανότητα τοῦ συνεταιρισμοῦ. Πρώτη κατάχρησις, πρῶτον λάθος τὸ ὁποῖον δύναται νὰ γίνῃ εἶναι, ὅταν ὑπερτιμᾶται ἡ πιστωτικὴ ἱκανότης τῶν συνεταιρισμῶν καὶ τῶν μελῶν αὐτῶν. Δευτέρα ὅμως κατάχρησις δύναται νὰ γίνῃ ἐκ μέρους τῶν διοικούντων πλέον τοὺς συνεταιρισμούς. Ἢ ἐπῆραν τὰ χρήματα καὶ δὲν τὰ ἔδωσαν εἰς τὰ μέλη, δηλαδὴ δὲν περιῆλθον τὰ χρήματα αὐτὰ εἰς τοὺς ἀγρότας, εἰς τὰς μονάδας ἢ ὅταν οἱ ἀγρόται ἐπρόκειτο νὰ πληρώσουν τὸ χρέος των εἰς τὸν συνεταιρισμὸν αὐτοὶ ἐκράτησαν τὰ χρήματα καὶ δὲν τὰ ἐπλήρωσαν εἰς τὴν Τράπεζαν. Μπορεῖτε νὰ μοῦ πῆτε σεῖς ἐκ τῆς ἐρεύνης τὴν ὁποίαν ἐκάματε καὶ μὲ τὸ ἐνδιαφέρον σας, τὸ ὁποῖον ἐδείξατε ὡς ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ποία ἀπ’ αὐτὰς τὰς καταχρήσεις ἔλαβε χώραν;

§149Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὅλαι.

§150Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὑπάρχει καὶ τρίτη τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων.

§151Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει καὶ περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ χρῆμα τὸ ὁποῖον φαίνεται δανεισθὲν εἰς τὰ μέλη τοῦ συνεταιρισμοῦ δὲν ἔφθασε κἄν εἰς τὰ θυλάκιά των;

§152Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Βεβαίως, διότι τὰ ἐπῆραν οἱ διοικοῦντες τὰς ἑνώσεις.

§153ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς ἐγένετο ἡ κλοπή;

§154Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ σᾶς εἰπῶ. Ἄφιναν τὰ γραμμάτιά τους εἰς τὴν ἕνωσιν ἡ ὁποία τὰ προεξοφλοῦσε εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ ἐκρατοῦσε τὸ χρῆμα ἢ ὅλον ἢ μέρος, μέρος πάντοτε, κἄποτε ὅλον· ἦτο συστηματικὴ κλοπή.

§155Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Κατὰ τὰς βεβαιώσεις τῆς Τραπέζης ἡ κατάχρησις τοῦ Σκιαδᾶ ἀνήρχετο εἰς 10 ἑκατομμύρια.

§156Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὄχι.

§157Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Μὴ μὲ διαψεύδετε, διότι εἶναι ἀπολύτως βέβαιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω.

§158Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Πλανᾶσθε.

§159Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὸ βεβαιώσετε αὐτὸ δι’ ἐρεύνης εἰς τὴν Τράπεζαν, καὶ ὅτι ἀνέρχεται μετὰ τῶν τόκων ὑπερημερίας εἰς τὸ ποσὸν τῶν 13 ἑκατομμυρίων. Ἀπὸ τὰ 13 ἑκατομμύρια ἕως τὰ 48 τὰ ὁποῖα ὀφείλονται εἰς τὴν Τράπεζαν τὶ ἔχετε νὰ εἰπῆτε; Ἀλλὰ ποίαν σχέσιν ἔχουν σήμερον ὅσα λέγετε πρὸς τὰ ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει τοῦ νομοσχεδίου ἀναγραφόμενα;

§160Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι πρόκειται τοὐλάχιστον περὶ 18 ἑκατομμυρίων καὶ θὰ τὸ ἐξακριβώσω ἔτι μᾶλλον, ἀλλὰ αἱ καταχρήσεις δὲν εἶναι μόνον εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν μειώσεων.

§161Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Παρακαλῶ νὰ μᾶς πληροφορήσητε, ἐὰν ὑπάρχῃ ἐκ μέρους τῶν γεωργῶν ἀμφισβήτησις περὶ τῶν ἀπαιτήσεων τῆς Τραπέζης.

§162Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Βεβαίως.

§163Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πῶς ἐνῷ ὑπάρχει τοιαύτη ἀμφισβήτησις σεῖς λέγετε, ὅτι θ’ ἀναγνωρισθοῦν τὰ χρέη, ὅπως βεβαιοῦνται ἐκ τῶν βιβλίων τῆς Τραπέζης;

§164Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ ἔλθω καὶ ἐκεῖ. Εἶναι ἀπὸ τὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα ὀφείλω νὰ θίξω ἀλλ’ ὀφείλω προηγουμένως νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ράλλην, ὁ ὁποῖος ἐρωτᾷ, διατὶ δὲν λέγω αὐτὰ εἰς τὴν ἔκθεσίν μου. Ἁπλούστατα, διότι εἶχον τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἕνα τοιοῦτον μέτρον, τὸ ὁποῖον σκοπεῖ νὰ δώσῃ ἕνα κομμάτι ψωμὶ εἰς τοὺς ἀπατηθέντας πληθυσμοὺς θὰ ἐτύγχανε γενικῆς ἀναγνωρίσεως. Ἀλλ’ ὅταν ἡ βάσις αὐτοῦ ἀμφισβητεῖται, ὅταν ζητεῖται ἡ καταψήφισις τοῦ μέτρου αὐτοῦ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ τίποτε τὸ ὁποῖον νὰ ἠμπορῇ νὰ τὸ ἀντικαταστήσῃ, τότε εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅλους τοὺς λόγους ἕνεκα τῶν ὁποίων κατέληξα εἰς τὰ συμπεράσματα ἐκεῖνα. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε, ὅτι πρόκειται οὐχὶ περὶ ψηφίσεως ἁπλοῦ νόμου, ἀλλὰ περὶ νόμου καὶ συμβάσεως. Ἡ σύμβασις προϋποθέτει, ὅτι ὑπάρχει μία συμφωνία καὶ διὰ τοῦ νόμου πρόκειται νὰ ἐπικυρωθῇ αὕτη. Διότι ἂν ἠδυνάμεθα λόγῳ φιλανθρωπικῶν αἰσθημάτων νὰ λαμβάνωμεν μίαν ἀπόφασιν δυνάμει τοῦ σχετικοῦ νόμου, τότε διατὶ ἡ Τράπεζα νὰ χαρίσῃ 5 ἑκατομμύρια, διατὶ ν’ ἀνοίξῃ πίστωσιν ἀπὸ 20 ἑκατομμύρια καὶ ὄχι ἀπὸ 100 ἑκατομμύρια; Ἔχομεν τὴν δύναμιν νὰ τὸν ψηφίσωμεν τὸν νόμον αὐτόν. Θὰ ἐπηγαίναμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ θὰ μᾶς ἔλεγε, ὅτι ἐγὼ δὲν τὴν ὑπογράφω. Εὑρέθηκα, κύριοι, πρὸ μιᾶς Τραπέζης, ἡ ὁποία τὸ τονίζω ἔπαθε ζημίας. Πιθανὸν νὰ ἔσφαλε καὶ ἐκείνη, ἀλλὰ δὲν δύναται ν’ ἀρνηθῇ κανεὶς ὅτι ἡ Τράπεζα ἐκείνη ἐνίσχυσε τὴν ἀγροτικὴν πίστιν ὑπεράνω τῶν ὑποχρεώσεών της. Ὀφείλω ὅμως προηγουμένως ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦ κ. Τσαλδάρη. Ἠμφισβητήθη πραγματικῶς παρὰ τῆς ἑνώσεως Κερκύρας ποσότης ἐξ ὀκτὼ ἑκατομμυρίων. Εἶπον, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἄκυρον καὶ εἶναι ἄκυρον, διατί; Διότι κατὰ τύπον δὲν ἔχεις τὰ χαρτιά σου ἐν τάξει ὡς πρὸς τὰ ποσά. Διατί δέ; Διότι δὲν ἔχει ὑπογράψει τὸ δεύτερον μέλος ὅπερ ἀπαιτεῖται ὑπὸ τοῦ νόμου.

§165Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἦτο ἡ μέθοδος διὰ τῆς ὁποίας διηυκολύνετο ἡ κλοπή.

§166Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ Τράπεζα ἀντιτάσσει ταῦτα, ὅτι καὶ αὐτὰ τὰ 8 ἑκατομμύρια ἀνεγνωρίσθησαν παρὰ τῶν συνελεύσεων τῶν συνεταιρισμῶν. Ἀλλ’ ἐγὼ τ’ ἀφίνω κατὰ μέρος καὶ λέγω, ὅτι αὐτὰ τὰ 8.000.000 εἶναι ἄκυρα. Ποία εἶναι ἡ συνέπεια; Θὰ εἴπω εἰς τὴν Τράπεζαν δὲν ἀναγνωρίζω τὰς ἀξιώσεις διὰ τὰ 8 ἑκατομμύρια καὶ τότε αὕτη φυσικὰ θὰ μᾶς ἀπαντήσῃ: Ἔχει καλῶς, φέρε μου τὰ ρέστα. Ἀπὸ ποῦ θὰ δώσω ἐγὼ αὐτὰ τὰ ρέστα; Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ δεύτερος λόγος: Ἡ Τράπεζα θὰ μοῦ ἔλεγε: Ἔχω νὰ λάβω ἀπὸ τὰς ἐγγείους ἀπαιτήσεις 8 ἑκατομμύρια καὶ δὲν κάμνω τὸν συμβιβασμὸν τὸν ὁποῖον ζητεῖς καὶ δὲν σοῦ δίδω τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ζητεῖς, ἐὰν δὲν μοῦ δώσῃς τὰ 8 ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα μοῦ ὀφείλεις. Τότε ἐγὼ θὰ ἔλεγα: Λυποῦμαι πολύ, ἀλλὰ θὰ σοῦ τὰ δώσω. Διατὶ θὰ τὸ ἔλεγα; Διότι ἡ Τράπεζα μόνον ἐκ τῆς διαφορᾶς τοῦ τόκου, ὄχι τοῦ τόκου τῆς ὑπερημερίας τὴν ὁποίαν ἔχει λαμβάνειν, ἀλλὰ τοῦ τόκου τοῦ νομίμου μέχρι τοῦ 5% ποῦ ὑποβιβάζει τὸ χρέος της, ἵνα τὸ πληρωθῇ εἰς τὰ 30 ἔτη, χαρίζει 9.000.000 τὴν πρώτην δεκαετίαν καὶ εἰς τὸ σύνολον τῆς ὅλης τριακονταετίας ἡ ἔκπτωσις αὕτη φθάνει τὰ 39.000.000. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, θὰ ἤμην σοβαρὸς συζητητὴς ὑπὲρ τοῦ συμφέροντος τῆς νήσου Κερκύρας ἐὰν ἐχαλοῦσα μιὰ τέτοια δουλειά; Ἀξίζει τὸ ἔγκυρον ἢ ἄκυρον τῶν 8 ἑκατομμυρίων, ὅταν ἡ ἰδία Τράπεζα διὰ τὰς εἰσπράξεις αὐτῆς χαρίζει εἰς τὸ διάστημα τῶν 30 ἐτῶν 39 ὁλόκληρα ἑκατομμύρια; Ἀλλ’ εἶναι αὐτὸ μόνον; Δὲν εἶναι μόνον ποῦ δίδει ἄφθονα τὰ μέσα, διὰ νὰ κινηθῇ ἡ Τράπεζα αὕτη ἡ τοπική, ἀλλ’ εἶναι τὸ σπουδαιότερον, ὅτι ὀργανώνει τὴν ἀγροτικὴν πίστιν.

§167Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ποία; Ἡ Ἐθνική;

§168Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα κατ’ οὐσίαν μὲ ὀργανώνει, διότι ἀπ’ αὐτὴν περιμένω ὅλην τὴν ὑποστήριξιν.

§169Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὴ ὅμως ἔπταισε.

§170Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν μπορεῖτε νὰ καταδικάσετε τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἐξ ἑνὸς δυστυχήματος τὸ ὁποῖον συνέβη ἐν Κερκύρᾳ, ὥστε νὰ καταδικάσετε τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν κάμνει ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα εἰς ὅλον τὸ Κράτος, διότι εἶναι γεγονός, ὅτι ἐκ τῶν ἐν κυκλοφορίᾳ διὰ τὴν ἀγροτικὴν πίστιν 1000 ἑκατομμυρίων ἓν ἀτύχημα μόνον τῆς συνέβη.

§171Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπα τοῦτο, διὰ νὰ καταδικάσω τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, διότι αὐτὴ εἶναι πολιτικὴ ἰδική μου. Ἀλλ’ ἐπειδὴ μὲ προκαλεῖτε, θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐφαρμόζεται τὸ ρητόν, «ὅστις σφάλλει πληρώνει».

§172Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν θὰ τὰ πληρώσῃ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἀλλὰ θὰ τὰ πληρώνῃ ὁ ἀτυχὴς αὐτὸς τόπος. Ἡ Τράπεζα θὰ ὑπάρχῃ καὶ μὲ τὰ 48 ἑκατομμύρια καὶ χωρὶς τὰ 48 ἑκατομμύρια. Ἡ Κέρκυρα ὅμως δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἄνευ τῆς Τραπέζης καὶ ἄνευ τῆς οἰκονομικῆς της ἐνισχύσεως καὶ δι’ αὐτὸ εἶπον, ὅτι ἔχω ἀνταλλάγματα. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν θὰ ἐξαντλήσωμεν ὅλας μας τὰς προσπαθείας, διὰ νὰ λάβωμεν καὶ ἄλλα καὶ ἔχω δώσῃ τοιαύτην ὑπόσχεσιν. Καὶ λέγω, ὅτι ἡ Τράπεζα κατήρτισε τὸ σχέδιον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, τὸ ὁποῖον ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Παπαναστασίου, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ δώσῃ δάνεια προεξοφλητικὰ μὲ 2% ὀλιγώτερον ἀπὸ τὸν τόκον τῆς προεξοφλήσεως καὶ εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι θὰ δώσῃ καὶ μὲ 3% ἴσως καὶ περισσότερον. Δὲν διέγνωσα εἰς τὴν Τράπεζαν καμμίαν διάθεσιν κερδοσκοπίας.

§173Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἶναι ἀνάγκη ἡ ἰδιορρυθμία νὰ γίνῃ κατ’ ἄλλον τρόπον ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ μέσου ὅρου τῶν καταθέσεων, ὀφείλω δὲ νὰ ὁμολογήσω, ὅτι καὶ ἐγὼ δὲν εὗρον μεγάλην ἀντίδρασιν ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης. Αὐτὸ εἶχα νὰ τονίσω.

§174Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου κ. συνάδελφε, καὶ θὰ τὸ ὑποστηρίξω. Ἀλλὰ κατηγορήθην καὶ διὰ τὰς ἀνισότητας τὰς ὁποίας κάμει ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς ἐν τῇ διευθετήσει τῶν χρεῶν. Βεβαίως εἶναι κἄποια ἀνισότης. Τίποτε εἰς τὸν κόσμον δὲν εἶναι ἀπολύτως δίκαιον καὶ ἰσόρροπον. Αὐτὸ εἶναι μοιραῖον καὶ ἀναπόφευκτον. Πάντως ἔπρεπε νὰ τεθῇ κἄποιον ὅριον. Ὑπὲρ ποίων δὲ τίθενται αὐτὰ τὰ ὅρια; Ὑπὲρ τῶν πεινασμένων, ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων τῶν ὀφειλόντων τὰς 5.000 δραχμὰς εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ εἰς τὰς ἑνώσεις. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπων πενομένων, ὑποκειμένων δυστυχῶς καὶ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην ἐπιρροήν, διότι ἡ πεῖνα εἶναι πολὺ κακὸς σύμβουλος. Εἰς τοὺς λοιποὺς δίδομεν προθεσμίαν καὶ εὐκολίας εἰς τὴν πληρωμήν. Ἀλλὰ κατηγορήθην δριμύτατα ἀπὸ τὸν φίλτατον κ. Παπαναστασίου, διὰ μίαν ἄλλην ἀνισότητα ὅπως μᾶς εἶπεν. Κατηγορήθην, διατὶ δίδομεν μεγαλυτέραν προθεσμίαν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν τὰ πολλὰ χρήματα, ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν τὰ ὀλίγα χρήματα. Καὶ εὐτυχῶς ὁ κ. Παπαναστασίου ἔκαμε μίαν ἐπιφύλαξιν, ἐκτὸς εἶπεν, ἐὰν ὑπάρχουν εἰδικαὶ συνθῆκαι ἐκεῖ πέρα δικαιολογοῦσαι τὴν διαφορὰν αὐτήν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν τὰ περισσότερα χρήματα κατὰ τεκμήριον εἶναι καὶ οἰκονομικῶς ἰσχυρότεροι καὶ αὐτοὶ ὀφείλουν νὰ πληρώσουν. Ἀλλὰ αὐτοὶ ποῦ ὀφείλουν τὰ πολλὰ χρήματα οἱ 137 ἐκμεταλλευταὶ καὶ τοκογλύφοι, οἱ ὁποῖοι εἰσεπήδησαν εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ ἐπῆραν αὐτὰ τὰ ἑκατομμύρια, δὲν τὰ ἐπῆραν οἱ πολλοί. Καὶ αὐτοὶ οἱ 137 σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν εἶναι ἄξιοι κἂν τῆς προθεσμίας, ἡ ὁποία δίδεται καὶ οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε, νὰ κληθοῦν νὰ πληρώσουν συγχρόνως ὅλα τὰ παρ’ αὐτῶν ληφθέντα ποσά. Ἀλλά, κύριοι, κατηγορήθην καὶ δι’ ἄλλο τί. Κατηγορήθην, διότι θέτω διατάξεις δρακοντίας, ὅπως σᾶς εἶπεν ὁ κ. Παπαναστασίου, διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν εἴσπραξιν τῶν ὀφειλομένων, εἴτε τῶν δανείων, τὰ ὁποῖα θὰ δώσῃ. Γνωρίζω πόσον εὐχάριστον θὰ ἦτο δι’ ἕνα πολιτευόμενον, νὰ ἠδύνατο νὰ ὑπόσχεται πράγματα, τὰ ὁποῖα νὰ μὴ πειράζουν κανένα. Θὰ ἦτο βεβαίως πολὺ ἐξυπηρετικὸν ἂς εἴπωμεν τῶν κομματικῶν συμφερόντων του, ἐὰν λέγω, συμμεριζόμην καὶ ἐγὼ τὰς γνώμας τοῦ κ. Παπαναστασίου καὶ τοῦ κ. Τσαλδάρη καὶ ἔλεγον νὰ καταργήσωμεν τὴν προσωπικὴν κράτησιν καὶ νὰ μή λάβωμεν αὐτὰ τὰ δρακόντια μέτρα.

§175Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὄχι νὰ τὴν καταργήσετε, ἀλλὰ νὰ μὴ τὴν εἰσάγετε.

§176Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Καὶ πρὸ παντὸς ὄχι ἀναδρομικῶς.

§177Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μάλιστα εἴπατε, ὄχι ἀναδρομικῶς. Ἀλλ’ ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι ὑπεράνω τῆς σκέψεως, πῶς θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ εἶμαι ἀρεστὸς εἰς τοὺς ἐκλογεῖς μου, ἐπρυτάνευε μία σκέψις, ἡ σκέψις, ὅτι τὸ οἰκοδόμημα τὸ ὁποῖον προσπαθῶ νὰ ἐγείρω νὰ εἶναι ἀσφαλές, ἀσφαλέστατον, διότι ἂν πέσῃ αὐτὸ πίπτει ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς ὑποστάσεως τῆς Κερκύρας καὶ πίπτει καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς μου. Καὶ ἀντιμετωπίζω ἀκριβῶς παράπονα καὶ διαμαρτυρίας, καὶ λέγω μάλιστα αὐτὸς ὁ ὀργανισμὸς πρέπει νὰ κατοχυρωθῇ δι’ ὅλων τῶν εὐκολιῶν, διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰ μέσα.

§178Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Αὐτὰ ἰσχύουν, δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§179Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μὲ συγχωρεῖτε ἂς μείνουν δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ἀφίσατε διὰ τὸν τόπον μας ἐκεῖνα ποῦ λέγω. Τὸ ζήτημα τῆς προσωπικῆς κρατήσεως, τὴν ὁποίαν, λέγω, εἰσάγω εἶναι, ὅτι κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις τὰς ὁποίας ἔκαμε ἡ Τράπεζα, ὅταν ἤλθαμεν εἰς συζήτησιν μοῦ εἶπε τὴν γνώμην της τὴν ὁποίαν γνωρίζει καὶ ὁ κ. Παπαναστασίου καὶ ἐτόνισε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι διὰ νὰ νοηθῇ ἀγροτικὴ πίστις καὶ νὰ εἶναι ἐπωφελὴς πρέπει νὰ ὑπάρχει διάταξις προσωπικῆς κρατήσεως. Ὁμολογῶ καὶ τὸ λέγω εἰλικρινῶς δὲν ἀπέκρουσα αὐτὴν τὴν πρότασιν. Πέρνω ὅλην τὴν εὐθύνην τῆς προτάσεως ἐκείνης καὶ λέγω τοῦτο, ὅτι ἡ προσωπικὴ κράτησις, τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε ν’ ἀποδεχθῶ, ἐφ’ ὅσον ἡ Τράπεζα μοῦ τὴν ἐπέβαλεν ὡς ὅρον, εὗρεν ἐν τῇ συνειδήσει μου ἀπήχησιν. Τὸ λέγω, διότι αἰσθάνομαι καὶ εὔχομαι τοῦτο, ν’ ἀποτελέσῃ τὴν ἀπαρχὴν μιᾶς γενικωτέρας διατάξεως περὶ προσωπικῆς κρατήσεως κατὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς κτηματικῆς πίστεως. Ὅλοι ὅταν ὁμιλοῦμεν ἰδιαιτέρως—λέγω καὶ τὸ τονίζω διότι γνωρίζω ὅτι πολλὰ τὰ ὁποῖα εἶπον οἱ ὁμιλοῦντες δημοσίᾳ, τὰ εἶπον ἰδιαιτέρως—ὅλοι λέγομεν ἰδιαιτέρως, ὅτι δὲν δύναται νὰ νοηθῇ ἀγροτικὴ πίστις ἄνευ προσωπικῆς κρατήσεως, ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ νὰ τὸ λέγωμεν πρέπει καὶ νὰ τὸ ἐφαρμόσωμεν. Ἀπεδέχθην λοιπὸν τὴν πρότασιν περὶ προσωπικῆς κρατήσεως καὶ διότι ἐπεβάλλετο ἀπὸ τὴν Τράπεζαν ὡς εἷς ἐκ τῶν ὅρων τῆς συνομολογήσεως τῆς συμβάσεως τὴν ὁποίαν ἤθελον, ἀλλὰ τὴν ἀπεδέχθην καὶ διότι ἦτο σύμφωνος μὲ τὴν συνείδησίν μου. Ἄλλως τε δυνάμει τοῦ νόμου περὶ συνεταιρισμῶν, ἡ Τράπεζα ἔχει ὄχι μόνον προσωπικὴν κράτησιν, ἀλλὰ καὶ ποινικὴν καταδίωξιν τῆς ὁποίας τὰς βαρυτάτας συνεπείας γνωρίζετε.

§180Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναί τι νέον αὐτὸ ποὺ λέγετε.

§181Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Χαίρω πολύ, διότι τὸ λέγετε καὶ σεῖς, ὅτι δὲν εἶναι τι νέον. Ἀλλὰ ἔχω μίαν ἄλλην πεποίθησιν, ὅτι ἡ προσωπικὴ κράτησις δὲν ἐκτελεῖται παρὰ μόνον κατὰ τῶν δυστροπούντων κατὰ τῶν ὁποίων καὶ πρέπει νὰ ἐκτελεσθῇ, διότι ἄλλως ἐὰν δὲν πληρώσουν ἐκεῖνοι, πῶς θὰ ἔχουν νὰ πάρουν οἱ ἄλλοι; Τὴν διάταξιν, περὶ προσωπικῆς κρατήσεως τὴν ὑπεστήριξα καὶ πρὸ τῆς ἐκλογῆς καὶ τὸ ἐκλογικόν μου πρόγραμμα περιεῖχεν αὐτήν. Ἐπῆγα εἰς τὰς ἐξοχὰς τῆς Κερκύρας καὶ ἔγινα δεκτὸς καθ’ ὃν τρόπον ἐγὼ γνωρίζω καὶ ὑπεστήριξα τὴν διάταξιν ταύτην ἀφοῦ οὐδεμία κακὴ πρόθεσις τῶν πληθυσμῶν ἐκείνων ὑπάρχει. Ζητοῦν τὴν εὐκολίαν νὰ πάρουν χρήματα καὶ νὰ ἐργασθοῦν. Ἀλλὰ καὶ ἄλλαι διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου κατηγορήθησαν ὡς δρακόντειοι καὶ εἶπον, ὅτι μὲ τὸν νόμον τοῦτον δὲν θὰ ἠμποροῦν πλέον νὰ πωλήσουν οὔτε μίαν κότταν, οὔτε ἕνα αὐγό, οὔτε τίποτε. Οὐδὲν τούτου, κύριοι, ψευδέστερον καὶ ἑπομένως οὐδὲν ἀνηθικώτερον. Ὑπάρχει πράγματι διάταξις ὁμιλοῦσα περὶ τῶν εἰδῶν αὐτῶν, ἀλλ’ ἡ διάταξις αὕτη ἀφορᾷ τὰς περιπτώσεις ἐκτελέσεως, καθ’ ἃς οἱαδήποτε ἀπαίτησις προηγεῖται κατὰ τὴν κατάταξιν, ἔπειτα ἀπὸ τὰ ἔξοδα ἐκτελέσεως ἔρχεται ἡ ἀπαίτησις τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ πάλιν ἔρχεται ἔπειτα ὁ ὀργανισμός, ἐὰν αὐτὰ ἐδόθησαν εἰς ἐνέχυρον, δηλαδὴ ἡ διάταξις αὕτη ἀποτελεῖ προνόμιον κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν. Εἶναι δὲ ἡ εὐεργετικωτέρα, διότι ὅταν ὁ τοκογλύφος ὁ κατέχων τὰ ζῷα αὐτὰ ἢ τὰ προϊόντα ἤθελεν ἔχει τὸν κίνδυνον, νὰ προηγηθῇ ὁ ὀργανισμὸς τῆς ἀπαιτήσεώς του βεβαίως θ’ ἀποστῇ τῆς ἐκτελέσεως. Εἶμαι λοιπὸν βέβαιος, ὅτι καὶ ἡ διάταξις αὕτη θὰ τύχῃ τῆς ὁμοθύμου ψήφου τῆς Βουλῆς, τόσῳ μᾶλλον καθόσον προέρχεται ἀπὸ ἕνα τόπον, ὁ ὁποῖος ζητεῖ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ τῷ ἐξασφαλίσῃ ὀλίγον ψωμί. Δὲν ζητεῖ τίποτε ἄλλο, ζητεῖ μόνον νὰ ζήσῃ μόνος καί ἥσυχα ὁ ἴδιος ὑφιστάμενος τὰς δαπάνας καὶ ὁ ἴδιος συνεισφέρων. Ἀλλὰ κατηγορήθη, ὅτι καταργοῦμεν τούς συνεταιρισμούς. Οἱ συνεταιρισμοὶ de–facto κατ’ οὐσίαν εἶναι κατηργημένοι καὶ δὲν ὑπάρχουν πλέον, ἔπειτα ἀπὸ τόσα ἔτη καὶ μετὰ τόσας καταστροφάς. Ἐὰν ἀγαπῶμεν τοὺς συνεταιρισμοὺς εἶναι φανερὸν ἀφοῦ τοὺς ἀνασυνιστῶμεν καὶ τοὺς δίδομεν ζωὴν μὲ νέας διατάξεις. Παρέλαβον, κύριοι, ἀπὸ τὸν προκάτοχόν μου μίαν κατάστασιν λασπώδη. Ἡ λάσπη δὲν γίνεται χρυσάφι ἀπὸ τὴν μίαν στιγμὴν εἰς τὴν ἄλλην, ἀλλ’ ἰσχυρίζομαι, ὅτι ἡ κατάστασις ἡ ὁποία δημιουργεῖται δὲν ἀπέχει τοῦ χρυσοῦ· εἶμαι ὑπερήφανος διὰ τὸ ζήτημα αὐτό. Κάμνω ἕνα ὀργανισμὸν οἰκονομικῶς ἰσχυρὸν ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ ζωὴν εἰς τὸν τόπον, θὰ τοῦ ἐξασφαλίσῃ ἐκ τῆς φορολογίας τῆς εἰδικῆς τὴν ἐλάττωσιν τοῦ τόκου, διότι ἡ φορολογία ἀποτελεῖ ἔσοδον τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ ἀναλογοῦν 10 ἑκατομμύρια τὸ ὀλιγώτερον χωρὶς νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ὀργανισμὸς ἐκ τῶν ἐργασιῶν τὰς ὁποίας θὰ κάμνῃ νὰ πληρώνῃ τόκους. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἑκατομμύρια θὰ ρίχνωνται διὰ νὰ ἐλαττώνεται βαθμηδὸν ὁ τόκος τοῦ ὀργανισμοῦ. Εἶναι ὀργανισμὸς ὅπως μάλιστα τὸν ἐνισχύω μὲ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας θὰ ἴδητε εἰς τὴν βʹ συζήτησιν, διότι τὸν προικοδοτῶ μὲ κεφάλαια μεγάλης ἀξίας, ὁ ὁποῖος εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ δώσῃ τὴν οἰκονομικὴν εὐημερίαν εἰς τὴν νῆσον. Αἰσθάνομαι, ὅτι ἔχω παράσχει πολλὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον, ἀλλὰ τὸ περισσότερον τὸ ὁποῖον κάμνω εἶναι αὐτό: Ἐπῆρα λάσπη εἰς τὰ χέρια μου καὶ τὴν ἔκαμα χρυσάφι. Ἐπ’ αὐτοῦ ζητῶ τὴν ψῆφον σας, δὲν ζητῶ τίποτε περισσότερον (χειροκροτήματα).

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ράλλης ἔχει τὸν λόγον.

§183Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁμολογῶ, κ. βουλευταί, ὅτι μετά τινος δέους ἀπέβλεπον εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου. Μετά τινος δέους, διότι ὁμολογῶ ἐπίσης, ὅτι μὴ εἰθισμένος εἰς τὴν μετά τινος ὀξείαν καὶ ἀριστοφάνειαν γλῶσσαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐφοβούμην μήπως δὲν δυνηθῶ ν’ ἀνταπεξέλθω διὰ τῆς αὐτῆς γλώσσης εἰς αὐτόν. Ἐφοβούμην μήπως καὶ ἐγὼ χαρακτηρισθῶ ἄτιμος ὡς ἐχαρακτηρίσθησαν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν πάντες ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐτόλμησαν ν’ ἀντιταχθῶσι κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Διότι τοιαύτη ὑπῆρξεν ἡ γλῶσσα, ἡ ἀληθῶς πρωτοφανὴς δι’ ὑπουργόν, τὴν ὁποίαν μετεχειρίσθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ μέτρον αὐτό, τὸ ὁποῖον ὀφείλεται εἰς αὐτὸν καὶ τὸ ὁποῖον φέρει τὰς ὑπογραφὰς ἀληθῶς ἀνευθύνων ὑπευθύνων ὑπουργῶν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Λυποῦμαι μὲν διότι οἱ δύο οὗτοι ὑπουργοὶ ἔθεσαν τὴν ὑπογραφὴν ὑπὸ τὸ μέτρον αὐτὸ χωρὶς νὰ τὸ ἀναγνώσωσι, χαίρω ὅμως διότι δὲν εἶναι ὑπεύθυνοι κατ’ οὐσίαν, διὰ τὰς περιλαμβανομένας ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ διατάξεις. Εἶναι ἀληθῶς πρωτοφανές, κύριοι, εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ χρονικὰ νὰ βλέπῃ τις ὑπουργὸν ἀναρμόδιον ἐπὶ ζητήματος ἀφορῶντος μὲν τὴν ἰδίαν αὐτοῦ ἐπαρχίαν, ἀλλὰ καὶ ζητήματος ἀφορῶντος ὁλόκληρον τὴν χώραν, νὰ βλέπῃ τις τὸν ὑπουργὸν μόνον ὑποστηρίζοντα νομοσχέδιον ἁρμοδιότητος ἄλλου ὑπουργείου καὶ ἐρχόμενον ἐνταῦθα καὶ λέγοντα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἰδικόν του καὶ οὕτως ἐπιδεικνύοντα πρωτοφανῆ περιφρόνησιν πρὸς τοὺς συναδέλφους αὐτοῦ (θόρυβος).

§184ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἶναι βουλευτὴς ἢ δὲν εἶναι;

§185Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Οἱ ἀντιτάσσοντες ὅσα ταῦτα τὴν στιγμὴν ἀκούω κατὰ τὸν λόγον μου βεβαίως ὑποθέτω, ὅτι δὲν θὰ ἀγνοῶσιν, ὅτι γνωρίζω κι’ ἐγώ, ὅτι βουλευτὴς δύναται νὰ εἰσαγάγῃ μίαν πρότασιν νόμου ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ ἐλπίζω, ὅτι κατενόησαν μετὰ τὴν γενομένην συζήτησιν, ὅτι τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον δὲν εἰσάγεται ἀπὸ τὸν κύριον Ζαβιτζιᾶνον βουλευτὴν Κερκύρας, ἀλλ’ εἰσάγεται ἀπὸ τοὺς κυρίους ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπαναλαμβάνω κάθηνται ἐκεῖ ὡς ξένα πρόσωπα. Διότι ἀγνοεῖτε, κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅλας τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, διότι κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ τὸ ὑποστηρίξητε, διότι δὲν γνωρίζετε τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ καὶ διότι τυφλοῖς ὄμμασιν, τυφλῶς ἐβάλατε τὴν ὑπογραφὴν εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο. Ἀλλὰ ὤφειλεν ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ τὸ ὑπογράφῃ καὶ νὰ μὴ ἀκολουθήσῃ τὸ παράδειγμα τῶν τέκτων τοῦ νόμου.

§186Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Εἴπατε, ὅτι δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ κατανοήσωμεν τὸ περιεχόμενον.

§187Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν εἶπον τίποτε τοιοῦτον, κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶπον ὅτι δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ κατανοήσητε τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἀμφισβητῶ τοῦτο, ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι τὸ ἀγνοεῖτε.

§188Ι. ΚΑΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐν πληρεστάτῃ συνειδήσει τοῦ περιεχομένου αὐτοῦ ὑπεγράψαμεν τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι φυσικόν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ἡμεῖς νὰ γνωρίζωμεν τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκετο ἡ πόλις τῆς Κερκύρας, τὰς ὁποίας συνάδελφός μου ὑπουργὸς εὑρισκόμενος ἐκεῖ ἦτο γνώστης καὶ τῆς τελευταίας λεπτομερείας τοῦ τόπου καὶ ἦλθε μὲ τὴν ἐντολὴν νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα καθ’ ὃν τρόπον συμφέρει εἰς τοὺς συμπολίτας αὐτοῦ. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ φαντασθῇ τις, ὅτι ἄνθρωπος, ἁπλοῦς βουλευτὴς ὁπωσδήποτε καταγόμενος ἀπὸ ἕνα μέρος εἰς τὸ ὁποῖον συνέβη μία τοιαύτη συμφορά, ὅτι δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ μεταφέρῃ τὸν πόνον τῶν συμπολιτῶν του καὶ νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα αὐτῶν καθ’ ὃν τρόπον ἠδύνατο νὰ τὸ πράξῃ πᾶς τίμιος πολιτευόμενος. Δὲν νομίζω λοιπόν, ὅτι ἔπρεπε ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ δυσπιστήσῃ πρὸς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλάμβανε ἕνας τοιοῦτος συνάδελφός του.

§189Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κύριος ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἤθελεν ἀναγνώσῃ τὸ νομοσχέδιον, ὑποθέτω, ὅτι δὲν θὰ ὑπέγραφε. Παραδέχομαι ἐγώ, ὅτι ἐὰν ἤθελεν ἀναγνώσῃ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ ὁποῖον ἔθεσεν τὴν ὑπογραφήν του, ἤθελεν κατανοήσῃ αὐτό.

§190Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Μὰ πῶς τὸ ἐξάγετε αὐτό;

§191Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπετε νὰ λέγωνται ἐναντίον τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας τοιαῦται μομφαί.

§192Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν εἶναι ἔγκλημα αὐτὸ τὸ ὅτι εἶναι ἔργον τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§193Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Βεβαίως οἱ λόγοι μου θὰ σκανδαλίζουν τοὺς προσκειμένους εἰς τὴν Κυβέρνησιν βουλευτάς, διότι δὲν εἶναι λόγοι οἱ ὁποῖοι νὰ ἀποτελοῦν κολακείαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐτόνισεν ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπὸ τῆς θέσεως καὶ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι τὸ ἔργον τὸ φέρον τὰς ὑπογραφὰς τῶν ἀξιοτίμων κυρίων ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας, εἶναι ἔργον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§194Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Σᾶς εἶπον δὲν πειράζει, δὲν εἶναι ἔγκλημα αὐτό.

§195Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἔχω καὶ τὴν πρόσθετον βεβαίωσιν τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι τοῦτο εἶναι πράγματι ἄλλου ἔργον. Ἀλλ’ ἀκριβῶς αὐτὸ ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι δὲν ἀφορᾷ τὸ μέτρον αὐτὸ μόνον τὴν Κέρκυραν, ἀλλ’ ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν ἀγροτικὴν πίστιν τῆς Ἑλλάδος καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι ἁρμόδιος ὁ κ. βουλευτὴς Κερκύρας, νὰ ὑποβάλῃ τὸ μέτρον τοῦτο τὸ ὁποῖον εἶναι μέτρον καθαρῶς Κυβερνητικὸν διότι ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὁλόκληρον τὸν τόπον. Ταῦτα εἶπον, διότι ἔχω τὸν σκοπὸν περαίνων τὸν λόγον μου, ἐφ’ ὅσον θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι εἶναι δυνατὸν τροποποιούμενον πάντως τὸ μέτρον τοῦτο νὰ καταστῇ ἐφαρμοστέον, νὰ προτείνω ὅπως ἐπεκταθῇ ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς χώρας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μόνον οἱ ἀγρόται τῆς Κερκύρας οἱ ὀφειλέται μέχρι πέντε χιλιάδων δραχμῶν, νὰ τύχωσι τῆς δωρεᾶς τῆς ἀφέσεως τοῦ χρέους αὐτῶν, ἀλλὰ πρέπει πάντες οἱ ἀγρόται ἁπάσης τῆς χώρας νὰ εὐνοηθῶσιν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον.

§196Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Προτείνετε τὸ κακὸν αὐτὸ μέτρον νὰ τὸ ἐπεκτείνητε;

§197Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐπεφυλάχθην εἶπον. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔλεγε πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῶν πολλῶν δεκάδων ἑκατομμυρίων τὸ διατεθὲν ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης κατεσπαταλήθη καὶ ὅτι δὲν ἀπήλαυσαν ἐξ αὐτῶν οἱ ἀγρόται ἢ ἐλάχιστον ποσόν. Καὶ τότε ἐτόλμησα νὰ διακόψω αὐτὸν καὶ νὰ τὸν ἐρωτήσω πῶς συμβιβάζει τοὺς τοιούτους λόγους του πρὸς τὰ ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει τοῦ νομοσχεδίου του ἀναγραφόμενα, διότι ἀναγινώσκω ἐν τῇ δευτέρᾳ σελίδι τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν τὰ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Εἶναι ἀναντίρρητον, ὅτι χρηματικαὶ ἐνισχύσεις ὑπερτεσσαράκοντα ἑκατομμυρίων δραχμῶν παρασχεθεῖσαι ἐν τῇ νήσῳ διὰ τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν ἐπέδρασαν εὐεργετικώτατα ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ πληθυσμοῦ ἀνεξαρτήτως τάξεως». Ἢ λοιπὸν εἶναι ἀληθὲς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔλεγεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι τὰ χρήματα ταῦτα κατεσπαταλήθησαν ἀπὸ λωποδύτας συνεργαζομένους μετὰ τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν....

§198Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Δὲν εἶπε τοιοῦτόν τι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§199Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ εἶπεν. Λυποῦμαι δι’ ὑμᾶς, ἀλλὰ τὸ εἶπεν. Ἢ τοῦτο εἶναι ἀληθές, λέγω, ἢ εἶναι ἀληθὲς τὸ λεγόμενον ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τοῦ κ. βουλευτοῦ Κερκύρας, διότι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις εἶναι τοῦ κ. βουλευτοῦ Κερκύρας. Ἠρώτησα πῶς συμβιβάζονται ταῦτα καὶ δὲν ἔτυχον ἀπαντήσεως, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τύχω ἀπαντήσεως ἀφοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ συμβιβασμὸς μεταξὺ πραγμάτων ἀντιθέτων, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ὅταν συμφέρῃ αὐτῷ τότε λέγει, ὅτι τὰ χρήματα κατεσπαταλήθησαν, ὅταν δὲν συμφέρῃ αὐτῷ λέγει, τὸ ἐναντίον, ὅτι τὰ χρήματα διετέθησαν εὐεργετικώτατα διὰ τὴν νῆσον Κερκύρας. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἓν καὶ μόνον ἐπιδιώκει τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἐπιδιώκει τὸν διακανονισμὸν τῶν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν χρεῶν τῶν ἀγροτῶν Κερκύρας. Δὲν κατακρίνω, διὰ τοῦτο τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀφοῦ ἀναγνωρίζω, ὅτι ὑπερτάτη ὑπάρχει ἀνάγκη τοῦ διακανονισμοῦ τῶν χρεῶν αὐτῶν, διότι ἄνευ τοῦ διακανονισμοῦ τούτου εἶναι ἀδύνατον πλέον νὰ χορηγηθῶσιν πιστώσεις εἰς τοὺς ἀγρότας Κερκύρας. Ἀναγνωρίζω συνεπῶς, ὅτι μέριμνα πρωτίστη καὶ κυρία τῶν ἀντιπροσώπων Κερκύρας ἔδει νὰ εἶναι ὁ διακανονισμὸς τῶν χρεῶν αὐτῶν, διακανονισμὸς ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιτρέπῃ τὴν παροχὴν νέων δανείων ἀγροτικῆς πίστεως. Ἀλλὰ δὲν ὤφειλεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἀρνηθῇ εἰς τοὺς ἀντιπάλους αὐτοῦ, ὅτι καὶ αὐτοὶ κατέβαλον πᾶσαν προσπάθειαν, διὰ τὸν διακανονισμὸν τῶν χρεῶν αὐτῶν μὲ μίαν διαφοράν, ὅτι ἀντὶ ὡς αὐτοὶ νὰ παράσχωσι τὰ πάντα εἰς τὴν Τράπεζαν συνεζήτουν μετ’ αὐτῆς καὶ βῆμα πρὸς βῆμα ἠμφισβήτουν πρὸς αὐτὴν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὤφειλον, ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Κερκυραϊκοῦ λαοῦ, ὡς ἀντιπρόσωποι τῶν ἀγροτῶν Κερκύρας, νὰ ἀμφισβητήσωσι.

§200Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Τί παρουσίασαν, κ. συνάδελφε, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς οἱ συνάδελφοι τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν; Σᾶς ἐρωτῶ νὰ μοῦ ἀπαντήσητε.

§201Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐνώπιον τῆς Βουλῆς δὲν ἐπαρουσίασαν οὔτε ἠδύναντο νὰ παρουσιάσουν τι, διότι ἂν παρουσίαζόν τι ὤφειλον, νὰ παρουσιάσουν ἐξάμβλωμα, οἷον τὸ παρόν.

§202Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Δὲν εἶναι ἐξάμβλωμα, κ. βουλευτά. Ἦσαν διανοητικῶς ἀνάπηροι.

§203Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀπαξιῶ νὰ ἀπαντήσω εἰς ὕβρεις προσωπικάς. Δὲν ἀπαντῶ καὶ πρὸ πάντων ὅταν αἱ ὕβρεις αὐταὶ ἀπευθύνωνται ὑπὸ τοῦ διακόπτοντος καθ’ ὃν τρόπον ἀπευθύνονται πρὸς τὸν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὁμιλοῦντα.

§204Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἀπευθύνατε σεῖς βαρυτέραν φράσιν, διότι εἴπατε, ὅτι ἔθεσε τὴν ὑπογραφήν του κάτωθι νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον δὲν ἀνέγνωσε.

§205Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὑποθέτω, ὅτι δὲν σᾶς ἔθεσε μπράβον του ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§206Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν τὸν ἔθεσα μπράβον μου καὶ δι’ ἄλλον λόγον, κ. συνάδελφε. Διότι δὲν πειράζομαι ποσῶς ὅταν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποκαλεῖται ἐξάμβλωμα. Ὁ ἀντίπαλός μου ὁ ταπεινός, ὁ ἀείμνηστος Θεοτόκης, ὅταν ὑπέβαλα καὶ ἐψηφίσθη ὁ ἀγροτικὸς νόμος τῆς Κερκύρας ὁ ὁποῖος ἔδωκε τὴν ἐλευθερίαν εἰς ὅλην τὴν γῆν τῆς Κερκύρας καὶ ἀπήλλαξεν αὐτὴν ἀπὸ ἑκατοντάδας χιλιάδων δραχμῶν βάρη, τὸν μὲν νόμον ὠνόμασεν ἄτιμον τὴν δὲ ὑπογραφὴν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐπίσης ἄτιμον. Ἑπομένως δὲν παραξενεύομαι ἐγὼ διὰ τὴν φράσιν ἐξάμβλωμα, ὅταν οὕτω πως κατηγορήθη ἔργον, διὰ τὸ ὁποῖον σεμνύνομαι, διότι ἔδωκε τὴν ἐλευθερίαν εἰς τοὺς πληθυσμοὺς ἐκείνους.

§207Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν γνωρίζω τὶ ἔπραξεν ὁ ἀείμνηστος Θεοτόκης. Γνωρίζω, ὅτι ἐδῶ συζητοῦμεν μεταξὺ ζώντων καὶ ὑψίστη ἀνευλάβεια πρὸς πᾶν ἀνθρώπινον, εἶναι ἡ ἐπίθεσις κατὰ νεκρῶν, ἀλλὰ εἶναι ἴδιον ὑμῶν νὰ ἐπιτίθεσθε κατὰ ζώντων καὶ νεκρῶν.

§208Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Οὐδεμίαν ἐπίθεσιν ἔκαμα. Ἕν γεγονὸς ἀνέφερα διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν παραξενεύομαι διὰ τὴν λέξιν «ἐξάμβλωμα».

§209Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶναι ἴδιον ὑμῶν νὰ παραβαίνετε πάντας τοὺς κανόνας τοῦ ἀνθρωπισμοῦ, ὅταν ἐπιτίθεσθε κατὰ τῶν ἀντιπάλων σας.

§210Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε Ράλλη, νὰ εἶσθε εὐπρεπέστερος ὅταν ὁμιλεῖτε πρὸς ἐμέ.

§211Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶμαι εὐπρεπέστατος καὶ δὲν σᾶς ἐπιτρέπω, κύριε ὑπουργέ, νὰ ὁμιλῆτε ἀσεβῶς περὶ νεκρῶν τοὺς ὁποίους σεῖς πρὸ παντὸς καὶ ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς, ὀφείλετε νὰ τιμᾶτε καὶ πρὸς τὴν μνήμην τῶν ὁποίων μετ’ εὐλαβείας ὀφείλετε ν’ ἀποβλέπετε.

§212Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διαστρέφετε τοὺς λόγους (θόρυβος).

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κ. Ράλλη, νὰ διορθώσητε τὴν φράσιν σας.

§214Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπέρχεται ἡ ἐπανόρθωσις εἰς τὸν λόγον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ τὸν νεκρὸν ὁ ὁποῖος κατέχει ὑψίστην θέσιν ἐν τῇ ἱστορίᾳ τοῦ τόπου, δὲν ἔχω νὰ ἐπανορθώσω τίποτε.

§215Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ δώσω τὴν ἐξήγησιν ἀμέσως. Δὲν ἔθιξα τὴν μνήμην κανενός, οὐδὲ ἐφαντάσθην νὰ τὸ πράξω, τοὐναντίον τὴν σέβομαι ἐξ ὁλοκλήρου καὶ μετεχειρίσθην τὴν φράσιν «ὁ ἀείμνηστος Θεοτόκης». Ἀλλὰ λέγων τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν δικαιοῦμαι ν’ ἀναφέρω μίαν πρᾶξιν του, δηλαδὴ μίαν ἔκφρασιν τὴν ὁποίαν μετεχειρίσθη διὰ νὰ χαρακτηρίσῃ ἕνα νόμον τοῦ ὁποίου ἀνάλογον ὑμεῖς ἀπεκαλέσατε ἐξάμβλωμα.

§216Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Δύναμαι νὰ εἴπω, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἓν νομοσχέδιον εἶναι ἐξάμβλωμα χωρὶς νὰ ὑβρίζω κανένα. Ἡ λέξις ἐξάμβλωμα δὲν εἶναι ὕβρις κατὰ προσώπου. Ἡ λέξις ἐξάμβλωμα στρέφεται πρὸς τὸ μέτρον, δὲν στρέφεται κατὰ τοῦ προσώπου.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. βουλευτήν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνέφερεν ἓν γεγονὸς ἁπλῶς χωρὶς νὰ θίξῃ πρόσωπον. Ὑμεῖς εἴπετε μίαν φράσιν ἡ ὁποία ὁμολογῶ, ὅτι δὲν εἶναι κοινοβουλευτικὴ καὶ ἐπιθυμῶ παρ’ ὑμῶν τὴν διόρθωσιν τῆς φράσεως αὐτῆς. Αὐτὸ σᾶς συνιστῶ, νὰ διορθώσητε τὴν φράσιν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι σεῖς ὁ κοινοβουλευτικὸς ἀνήρ, πραγματικῶς θὰ τὴν διορθώσητε.

§218Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τοὺς κολακευτικούς σας λόγους. Ἡ διόρθωσις τῆς φράσεως εἶναι ἐντελῶς περιττή, διότι οὐδὲν εἶπον τὸ ὁποῖον νὰ θίγῃ προσωπικῶς τινά.

§219Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐτελείωσε, κύριε Ράλλη.

§220Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι ἀνθρώπινον τὸ νὰ ἀναμειγνύονται εἰς τὴν συζήτησιν ὀνόματα νεκρῶν. Καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ βαθυτάτην πεποίθησίν μου, δὲν θὰ τὸ ἀπαρνηθῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅσον καὶ ἂν θελήσητε νὰ κάμητε ἐπίκλησιν πρὸς τὰς κοινοβουλευτικάς μου πεποιθήσεις. Ἡ λέξις ἐφάνη τραχεῖα, ἀλλ’ εἶναι ὅμως ἡ λέξις κατ’ ἐμὲ χαρακτηριστική, εἰπών, ὅτι οἱ τότε ἀντιπρόσωποι Κερκύρας, δὲν προσήγαγον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς μέτρόν τι, διότι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ φθάσωσιν ἐν ταῖς συνομιλίαις αὐτῶν μὲ τὴν Τράπεζαν εἰς θετικόν τινὰ συμβιβασμόν. Ἐπέδειξαν συμβιβασμὸν καὶ δύναται νὰ τὸ διαπιστώσῃ τοῦτο ὁ ἀξιότιμος ἡγέτης τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος τοῦ ὁποίου ἡ ἐπέμβασις ἐπανειλημμένως ἐζητήθη παρὰ τῇ Τραπέζῃ, ἵνα διευκολύνῃ τὴν ἐξεύρεσιν λύσεως συμβιβαστικῆς. Εἶναι τοῦτο ἀληθὲς ἢ οὔ;

§221Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι ἐπανειλημμένως παρεκλήθην παρὰ τοῦ κ. Θεοτόκη νὰ ἐπέμβω παρὰ τῇ Τραπέζῃ.

§222Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀλλ’ ἐπῆλθεν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἀναγνωρίζει ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους ὅλας τὰς ἀξιώσεις τῆς Τραπέζης, ὄχι μόνον κεφαλαίων ἀλλὰ καὶ τόκων καὶ ἐξόδων. Καὶ λέγετε κ. ὑπουργὲ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν τοῦτο πράξαντες, ὅτι δικαιοῦσθε νὰ ἔχητε τὴν ἀξίωσιν νὰ εὐγνωμονῶσιν ὑμᾶς οἱ ἀγρόται τῆς Κερκύρας. Ἀλλὰ τοῦτο εἶναι τὸ εὐκολώτερον τῶν πραγμάτων, ὅταν παρέχετε εἰς τὸν δανειστήν σας τὸν ἔχοντα ὑπερόγκους ἀξιώσεις, ὅ,τι σᾶς ζητήσει, παρέχετε, ὅ,τι ζητεῖ. Δὲν βλέπω, κύριε ὑπουργέ, τί δύναται νὰ ζητήσῃ πολὺ πέραν αὐτοῦ καὶ δὲν βλέπω κατὰ τί πρέπει νὰ ἐκφράζετε πρὸς αὐτοὺς τὴν εὐγνωμοσύνην. Ἰδοὺ τί λέγει τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐν ἄρθρῳ 4 (ἀναγινώσκει). Παρακαλῶ νὰ μοῦ εἰπῆτε, ποία εἶναι ἡ παραχώρησις τὴν ὁποίαν ἔκανεν ἡ Τράπεζα ἀπέναντι τῶν ἀγροτῶν Κερκύρας. Ἡ Τράπεζα ἔχει νὰ λάβῃ ἕνα ποσόν, σεῖς ἀναγνωρίζετε εἰς τὴν Τράπεζαν, ἵνα λάβῃ αὐτὸ τὸ ποσὸν ὁλόκληρον σὺν τοῖς τόκοις, σὺν τοῖς πιστώσεσι, σὺν ταῖς δαπάναις. Ἀλλά, κύριοι, ἐνῷ γίνεται τοῦτο καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὰ χρόνια ἐκεῖνα, τί ἔχωμεν; Ὡς λέγει ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Συντηρητικοῦ κόμματος, ἔχομεν τὴν Τράπεζαν πταίσασαν, διότι ὡς λέγει τὸ βούλευμα τὸ παραπεμπτικὸν διὰ τὸν κ. Σκιαδᾶν, ἀφειδῶς ἐσκόρπιζε τὰ ἑκατομμύρια καὶ ὑπαιτιότητι τοῦ διευθυντοῦ τοῦ ὑποκαταστήματος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἐν Κερκύρᾳ ἐσπαταλοῦσαν τὰ ἑκατομμύρια καὶ ἐνῷ τοῦτο ἐγένετο, ἡ Τράπεζα οὐδεμίαν ὑφίσταται ζημίαν, ἀλλ’ ἐν ὡρισμένῳ χρονικῷ διαστήματι θέλει πληρωθῆ ὁλόκληρον τὴν ἀπαίτησιν μὲ τοὺς τόκους καὶ τὰ ἔξοδα. Παρακαλῶ ποίους τόκους; Τοὺς τόκους ὑπερημερίας, τόκους πρὸς 12%, τόκους πρὸς 14%; Καὶ πῶς θὰ γίνεται ὁ ἔλεγχος τῶν ὀφειλῶν αὐτῶν τῆς Τραπέζης; Διὰ μιᾶς ἁπλῆς παρουσιάσεως τῶν βιβλίων της ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Τράπεζα νὰ πληρώσῃ. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπιβαλλομένη φορολογία, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπιβάλλεται καὶ διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ προεκλογικοῦ ὑμῶν προγράμματος, ὅτι θέλετε χαρίσει τὰς ὀφειλὰς μέχρι 5.000 δραχμῶν. Ὁμιλεῖτε περὶ συμμετοχῆς καὶ τοῦ ὀργανισμοῦ, ἀλλὰ συμμετοχὴ θὰ εἰπῇ, ὅτι ἀπὸ τὰ 62% μέχρι τοῦ 75%, θὰ ἔχετε δικαίωμα νὰ ἐπιβάλεται φόρον. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὴν Λιμενικὴν Ἐπιτροπὴν Κερκύρας, ἥτις ζημιωθεῖσα ἄλλοτε 800.000 δραχ. ζητεῖ ἄδειαν ἐπιβολῆς νέας φορολογίας διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος. Τοῦτο αὐτὸ θὰ συμβῇ μὲ τὸν προκείμενον ὀργανισμόν. Ἐὰν δὲν εἰσπραχθοῦν τὰ 7 ἑκατομμύρια ποὺ θὰ σᾶς χρειάζωνται, τότε ὁ ὀργανισμὸς θὰ εἶναι θνησιγενής. Ἢ θὰ ἔχετε αὐτὰς τὰς προσόδους τὰς ὁποίας ἔχετε κατὰ τὸ προσχέδιον καὶ τῶν ὁποίων ἔχετε ἀπαραίτητον ἀνάγκην, ἢ θὰ δημιουργήσητε τὸν ὀργανισμὸν ἐπὶ τοῦ χάρτου, ἀλλὰ αὐτὸς ὁ ὀργανισμὸς θὰ ναυαγήσῃ ἐν τῇ πραγματικότητι, ἢ πρόκειται περὶ μιᾶς ταχυδακτυλουργίας ἡ ὁποία κανὲν ἄλλο ἀποτέλεσμα δὲν θὰ ἔχῃ —ἐννοῶ φορολογικὴν—παρὰ μεταφορὰν φόρων, ἢ θὰ ἔχετε ἓν ἔργον τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθητε νὰ κάμητε καὶ τὸ ὁποῖον προώρισται νὰ ναυαγήσῃ. Ἡ πεποίθησίς μου, ἡ βαθυτάτη εἶναι, ὅτι δυστυχῶς θὰ φθάσητε εἰς τοῦτο τὸ ἀποτέλεσμα, εἰς τὸ ναυάγιον καὶ φθάνοντες εἰς τὸ ναυάγιον θὰ δημιουργήσητε κατάστασιν ὀλεθριωτάτην ἐν Κερκύρᾳ, διότι κάλλιον ἐμοῦ γνωρίζητε τὰς συνθήκας τοῦ τόπου. Ἡ πεποίθησίς μου ἡ βαθυτέρα εἶναι ἀκόμη, ὅτι σφάλμα μεγάλο ἐγένετο, ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς καταρτίσεως τοῦ μέτρου αὐτοῦ, διότι ἀντὶ νὰ προσαγάγητε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον φαινομενικῶς ἱδρύει ἕνα ὀργανισμόν, τὸ ὁποῖον ὅμως πράγματι δὲ ἔχει ἄλλον σκοπὸν παρά νά παράσχῃ μίαν ἐντολὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διαπραγματεύσεως ὅρων μετά τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἀντὶ νά φέρετε αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ὀφείλατε προηγουμένως νά συζητήσητε μετά τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τὴν σύμβασιν, νά καταρτίσητε αὐτὴν καὶ νά προσαγάγητε αὐτὴν μετά συνεννόησιν μετά τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Αὐτὴ ἦτο ἡ ὁδὸς τὴν ὁποίαν ὀφείλατε ν’ ἀκολουθήσητε ἐὰν πραγματικῶς ἠθέλατε νά ἐξυπηρετήσητε τὸν τόπον ἐκεῖνον καὶ ἂν πραγματικῶς ἠθέλατε νά ἐξυπηρετήσητε ὁλόκληρον τὴν χώραν. Ἀλλά δύνασθε νά βεβαιώσητε τὴν Βουλήν, ὅτι ὁρίζοντες ὅσα ὁρίζετε περὶ Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἔχετε τὴν συγκατάθεσιν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης; Δύνασθε νά βεβαιώσητε τοῦτο;

§223Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μάλιστα.

§224Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἂν τοῦτο λέγετε, τότε κατὰ μείζονα λόγον εἶσθε κατακριτέος, διότι δὲν συνήψατε τὴν σύμβασιν αὐτὴν προηγουμένως καὶ δὲν τὴν προσαγάγετε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀντὶ νὰ ζητῆτε ἐξουσιοδότησιν διὰ διαπραγμάτευσιν.

§225Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Περισσότερα ἔχω νὰ πάρω καὶ θὰ τὸ ἴδητε.

§226Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀλλὰ ποῖα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ζητεῖτε νὰ πάρητε; Ζητεῖτε ἀπὸ τὴν Τράπεζαν νὰ διαθέσῃ διὰ τὴν ἀγροτικὴν πίστιν Κερκύρας 10.000.000 καὶ ἐνῷ ζητεῖτε 10.000.000, δηλαδὴ σταγόνα ἐν τῷ ὠκεανῷ.....

§227Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶναι λάθος· εἶναι 20.000.000.

§228Ι. ΡΑΛΛΗΣ. ... διότι τὰ 10.000.000 εἶναι σταγὼν ἐν τῷ ὠκεανῷ. Ἐνῷ λοιπὸν ζητεῖτε 10.000.000 ὡς φαίνεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, διὰ τῆς ἄλλης χειρὸς δίδεται εἰς αὐτὴν 80.000.000. Διὰ νὰ λάβητε 10.000.000, δίδετε 80.000.000. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δικαιοῦμαι καὶ ἐγὼ νὰ ἐρωτήσω: ἐπὶ τῇ βάσει τίνων ἀρχῶν, ἐπὶ τῇ βάσει τίνος ἠθικῆς ἀρχῆς ὁμιλοῦν περὶ τοκογλύφων; Ἡ Τράπεζα διὰ νὰ παράσχῃ εἰς τὴν Κέρκυραν διὰ τὴν ἀγροτικὴν αὐτῆς ἀνάπτυξιν, διὰ νὰ παράσχῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὤφειλε — διότι τὸ ὀφείλει εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν, ἔχουσα προνόμια ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα— διὰ νὰ παράσχῃ λέγω, 10.000000 ἐζήτησε νὰ λάβῃ 80.000000. Τοῦτο κατ’ ἐμὲ εἶναι ἐντελῶς ἀνάρμοστον, τοῦτο ὤφειλε νὰ ὁδηγήσῃ ὑμᾶς, κ. ὑπουργέ, εἰς τὸ νὰ συζητήσητε τὴν σύμβασιν μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ νὰ προσαγάγητε ταύτην ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἀλλά, κύριοι, θὰ ἐπεθύμουν λόγῳ τοῦ προκεχωρηκότος τῆς ὥρας νὰ μὴ ἀπασχολήσω περισσότερον ὑμᾶς. Θὰ εἴπω μόνον ὀλίγας λέξεις, διὰ νὰ ἴδητε πόσον ἀπροσέκτως ἔγινε τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Διότι δὲν θὰ ἐπαναλάβω τὰ ὀρθὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τῶν Συντηρητικῶν Δημοκρατικῶν. Θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τούτου (ἀναγινώσκει): «Οἱ ὀφειλέται συνόλου τοῦ ἄνω ποσοῦ....κλπ., ἐπὶ τόκῳ 6% τοὐλάχιστον ἐτησίως». Διατὶ «τοὐλάχιστον» παρακαλῶ; Ἀντὶ νὰ βάλετε τὸ ἀνώτατον ὅριον, ἀντὶ νὰ βάλετε τὸ maximum, ἐβάλατε τὸ minimum! Διατὶ λέγετε ἐπὶ τόκῳ 6% ἐτησίως τοὐλάχιστον; Διατὶ δὲν ὁρίζετε τὸ ἀνώτατον ὅριον, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ τὴν ἐλευθερίαν ἐκείνην ἡ Κυβέρνησις νὰ συνάψῃ σύμβασιν διὰ τῆς ὁποίας ἤθελεν ἐπιβληθῆ τόκος ὑπερημερίας εἰς τοὺς ὀφειλέτας; Διατὶ λέγετε τοὐλάχιστον 6% καὶ δὲν λέγετε τὸ πολύ;

§229Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἰς τὴν τροπολογίαν ποῦ ἔχω ἐδῶ, διορθώνεται ἡ παραδρομή.

§230Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Χαίρω πολύ, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω ἂν οἱ 137 μεγάλοι πιστωταὶ καὶ μεγάλοι τοκογλύφοι, εἶναι οἱ προβλεπόμενοι εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 5· περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὴν Τράπεζαν, ὅτι οὐδεὶς ὑπάρχει λόγος νὰ περιέλθωσιν εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ δευτέρου ἐδαφίου ὄχι τοῦ πρώτου, ἀλλὰ τοῦ δευτέρου ἐδαφίου νὰ μὴ εἶναι κάτω τῶν 10 ἐτῶν. Εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι τοὐλάχιστον τοῦτο ἂν μείνῃ κάτω τῶν 10 ἐτῶν....

§231Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). 10 θὰ γίνῃ.

§232Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι τοῦτο τοὐλάχιστον θὰ δεχθῇ νὰ γίνῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἡ Τράπεζα νὰ μὴ δύναται νὰ ζητήσῃ ὑπερόγκους τόκους, ὥστε ἡ Κυβέρνησις διαπραγματευομένη τὴν σύμβασιν μετὰ τῆς Τραπέζης, νὰ δυνηθῇ νὰ ἀξιώσῃ παρ’ αὐτῆς νὰ μὴ περιληφθοῦν εἰς τὰ χρέη οἱ τόκοι ὑπερημερίας. Καὶ ἂν ἀκόμη γίνουν καὶ αἱ ἄλλαι βελτιώσεις αἱ ὁποῖαι ὑπεδείχθησαν καὶ θὰ ὑποδειχθῶσι, τότε θὰ προτείνω χάριν τῆς ἰσότητος καὶ τοῦ δικαίου, τὸ μέτρον ὑμῶν τὸ ὁποῖον ὀφείλεται εἰς τὰς προεκλογικὰς ὑποσχέσεις τοῦ λαοῦ Κερκύρας, νὰ ἐπεκταθῇ ἐφ’ ὅλης τῆς Ἑλλάδος, διότι οἱ ἀτυχεῖς ἀγρόται τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος καὶ αὐτοὶ δικαιοῦνται νὰ ἀξιωθῶσι τοῦ μέτρου τοῦ χαριστικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ ἀξιωθῶσιν οἱ ἀγρόται Κερκύρας.

§233Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἵνα κατὰ τὴν ἀνατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου συμπεριλάβῃ ὅσας ἤθελεν ἐπιτύχῃ βελτιώσεις αὐτοῦ, ἵνα ἐν γνώσει τοῦ ὁριστικοῦ περιεχομένου, διατυπώσωμεν καὶ ἡμεῖς τὰς γνώμας μας.

§234Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μάλιστα.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§236Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡμεῖς ἐπιθυμῶμεν νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Διαμαρτύρομαι κατὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον συνηθίζει ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ὑποστηρίξῃ τὰ νομοσχέδια, τὰ ἀφορῶντα τὴν Κέρκυραν. Παρουσιάζει τὰ μέτρα ταῦτα ὡς ἐγκριθέντα ἀπὸ τὸν λαὸν τῆς Κερκύρας κατ’ ἀρχὰς καὶ ὅτι συνεπῶς πρέπει νὰ ἐγκριθοῦν καὶ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Καὶ ὡς προηγούμεναι περιπτώσεις ἀπέδειξαν, ἐπιδιώκει αὐτάς, εἴτε εἶναι ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, εἴτε ὄχι, νὰ λύωνται τὰ ζητήματα ταῦτα. Ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον διαμαρτύρομαι εἶναι τοῦτο, ὅτι προσπαθῆ νὰ προσελκύσῃ τὴν Βουλὴν μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ὁ λαὸς τῆς Κερκύρας ἐνέκρινε τὰ πράγματα αὐτά. Δὲν νομίζω, ὅτι τοιαύτη ὑποστήριξις εἶναι ὀρθή, διότι τότε ἕκαστος ἐξ ἡμῶν θὰ ἐδικαιοῦτο καθ’ ὅμοιον τρόπον νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδια τῆς περιφερείας του μὲ τὰ ἐπιχειρήματα, ὅτι ὁ λαὸς ὁ σχετικὸς ἐνέκρινε τὰ μέτρα ταῦτα. Μὴ λησμονῆτε, ὅτι κατά πλάσμα, ἀλλά καὶ κατ’ οὐσίαν εἴμεθα ὅλοι ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους καὶ θά παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νά κάμῃ ὀλιγωτέραν χρῆσιν μιᾶς ἀντιποιήσεως δουκικῶν δικαιωμάτων διά τὴν Κέρκυραν. Ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργός, κατ’ οὐσίαν δὲν ἀπήντησεν εἰς ἐκεῖνα διά τά ὁποῖα ἐγὼ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον κατέκρινα τὸ νομοσχέδιον. Διότι ἐγὼ ἀνωμολόγησα τὴν ἀνάγκην λήψεως ριζικῶν μέτρων καὶ ἐπῄνεσα τὸ μέτρον τῶν γενικῶν λύσεων χάριν τῆς ἀνυψώσεως τῆς ἀγροτικῆς πίστεως, ἀλλὰ κατέκρινα τάς ἄλλας λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. ὑπουργός, ὡς μεγαλύτερον ἐπιχείρημα ἐτόνισε τὸν ἡρωϊσμὸν αὐτοῦ ἀπέναντι τῶν τυχὸν δυσαρεσκειῶν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, τὸν ὁποῖον ἡρωϊσμὸν ὑπελόγισε νὰ στηρίξῃ εἰς τὴν ἄφεσιν τῶν χρεῶν κάτω τῶν 5.000 δραχμῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι ὑπερήφανος διά τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀλλ’ ὑπερήφανος δύναται νά εἶναι καὶ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα καὶ δὲν γνωρίζω ποῖος δύναται νά διεκδικήσῃ τὴν τιμὴν αὐτήν. Τουλάχιστον ἂς διαμοιράσουν τὴν δόξαν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ νά μὴ ἔχουν καμμίαν φιλονεικίαν διὰ τάς δάφνας τῆς δόξης. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι εὑρῆκε λάσπην καὶ τὴν μετέβαλεν εἰς χρυσόν, ὁ ὁποῖος θά εἰσέλθῃ εἰς τά θυλάκια τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Τὰ σπουδαιότερα ἐπιχειρήματά μας, κ. ὑπουργέ, ἐστρέφοντο ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὸν τρόπον τοῦ διακανονισμοῦ τῶν ἀπαιτήσεων τῆς Τραπέζης, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὰ μέσα διὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκεται ἡ εἴσπραξις ἀπὸ τοὺς ὀφειλέτας. Καὶ εἰς αὐτὸ ἀφήσατε νά ὑπονοηθῇ, ὅτι θά ἐπέλθῃ βελτίωσις, ἀλλὰ πολὺ εὐλόγως θά ἐρωτήσῃ ἡ Βουλή, διά ποῖον λόγον, ἐφ’ ὅσον εἶναι δυναταὶ αἱ βελτιώσεις, διά ποῖον λόγον δὲν κάμνετε τάς βελτιώσεις αὐτάς, οὕτως ὥστε νά μὴ μᾶς κάμνετε νά διαμαρτυρώμεθα; Μήπως θέλετε νὰ λάβητε γενικωτέραν ἐξουσιοδότησιν καὶ κατόπιν νά εἴπητε ὅτι μολονότι ἠδύνασθε νά δώσητε εἰς τὴν Τράπεζαν 50 καὶ 60.000.000, δὲν τά ἐδώσατε; Ἀλλά θά σᾶς εἴπω καί κἄτι ἄλλο, κ. ὑπουργέ, τὸ ὁποῖον διαβλέπω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, τὸ ὁποῖον καὶ ἐκ τῶν λόγων σας ἐξάγεται καὶ ἐκ τῆς δριμυτάτης γλώσσης, τὴν ὁποίαν μετεχειρίσθητε κατὰ τῶν κατακρινόντων τὸ νομοσχέδιον· διαβλέπω τὸ ἑξῆς, ὅτι εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ἱστορίαν ἐπροβλέψατε πολιτικοὺς ἀντιπάλους. Τὸ εἴπατε ἤδη ἐπανειλημμένως εἰς τὸν λόγον σας, δὲν ἠμπορεῖ ν’ ἀποκρυβῇ. Δὲν νομίζω κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἀπὸ τὴν ἀντίλειψιν αὐτὴν ἐπηρεάσθητε καὶ κατελήξατε εἰς αὐτὰ τὰ δρακόντεια μέτρα. Ἀλλὰ σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Δὲν εἶσθε ἀμερόληπτος κριτὴς τῶν σχέσεων ἐκείνων. Καὶ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θέλετε νὰ ἐφαρμόσητε δρακόντεια μέτρα, κατὰ τῶν ὀργανώσεων, τὰς ὁποίας θεωρεῖτε πολιτικοὺς ἀντιπάλους, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καὶ σεῖς πολιτικὰς ὀργανώσεις ἑτοιμάζετε.

§237Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ὑπάρχουν τοιαῦται ὀργανώσεις.

§238Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Καὶ σεῖς πολιτικὰς ὀργανώσεις ἑτοιμάζετε ὡς διαδόχους αὐτῶν τῶν ὀργανώσεων. Ἴσως νὰ μὴ εἶναι συνειδητὸν εἰς ὑμᾶς, ἀλλὰ φοβοῦμαι ὑποσυνειδήτως, μὲ τὴν ὁρμὴν τὴν ὁποίαν ἐπήρατε ὅτι πρὸς αὐτὴν τὴν διεύθυνσιν φέρεσθε. Τὸ πρῶτον πείραμα, κύριοι, εἰς τὴν Κέρκυραν ἀπέδειξεν, ὅτι ἡ Τράπεζα δὲν εἶναι ὁ καλλίτερος ὀργανωτής, ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλετε ν’ ἀποφευχθῇ—καὶ σᾶς τὸ λέγω μὲ λύπην μου—εἶναι ὅτι θέλετε ν’ ἀποφευχθῇ οἱοσδήποτε καμματικὸς ἀνταγωνισμὸς εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Τὸν κομματικὸν αὐτὸν ἀνταγωνισμὸν φοβοῦμαι, ὅτι δὲν τὸν ἀποφεύγετε, ἀλλὰ τὸν ὑποκαίετε. Θὰ σᾶς παρεκάλουν λοιπὸν ν’ ἀπαλλαγῆτε ἀπὸ τὰς ἀντιλήψεις αὐτὰς καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ψήφισῃ τότε τὸ νομοσχέδιον ἐκθύμως καὶ αὐτὸ θὰ ἔχῃ καρποὺς ἀγλαοὺς διὰ τὴν Κέρκυραν καὶ θὰ στεφανώσῃ καὶ ὑμᾶς μὲ δόξαν.

§239Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἐπιφυλάσσομαι, κύριε Πρόεδρε, νὰ συζητήσω εἰς τὴν βʹ συζήτησιν τὰς ἀπόψεις ἃς διετύπωσεν ἡ ἐπιτροπή.

§240Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μάλιστα.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, ἂν δέχεται ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν.

§242ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ἀπὸ 21 Μαρτίου 1923 Ν. Δ. περὶ τῆς ὑπηρεσίας καὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν εἰς ἐξωτερικὴν ὑπηρεσίαν διατεθειμένων μαθητῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Γʹ τμήματος τοῦ σχολείου Χωροφυλακῆς». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιθεωρήσεως τῶν κατωτέρων δικαστικῶν ὑπαλλήλων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν νόμων 2045 καὶ 2938 περὶ συμμετοχῆς τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Διεθνὲς ὑδρογραφικὸν Συνέδριον». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως μέρους τοῦ ἀποθεματικοῦ κεφαλαίου τῶν λιμενικῶν ταμείων ὑπὲρ τῶν σεισμοπαθῶν τῆς περιφερείας Κορίνθου κλπ.». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς κοινοτικοῦ φόρου ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν πωλουμένων ζώων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐν τῇ ἐπισκοπῇ τῆς κοινότητος Ἀχουρίων τελουμένης ἐμποροπανηγύρεως».

§244Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς.

§245ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 12 Αὐγούστου 1927 συμβάσεως περὶ προμηθείας ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης διὰ λογαριασμὸν καὶ ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ δημοσίου 3.000 τόννων σίτου Canberra, 500 τόννων σίτου Waratach καὶ 100 τόννων κριθῆς Pvror διὰ σποράν». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς Δημοκρατίας τῆς Τσεχοσλοβακίας συναφθείσης συμβάσεως, περὶ ἀμοιβαίας δικαστικῆς ἀντιλήψεως καὶ βοηθείας ἐπὶ ὑποθέσεων ἀστικοῦ καὶ ἐμπορικοῦ δικαίου ὡς καὶ ἐπὶ τῶν κληρονομικῶν ὑποθέσεων κλπ». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ νόμου 3587». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἵνα ἐπαναληφθῇ αὔτη τὴν 4.30′ μ. μ. αὔριον. (Ὥρα 9 μ. μ.)