1929.01.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 51η

ΤΕΤΑΡΤΗ 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1929

Προεδρία κ. Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Καραμᾶνος καὶ Β. Δεληγιάννης, καταθέτουν αἴτησιν τῶν προέδρων τῶν κοινοτήτων Ἁγίου Ἀνδρέου καὶ Καρακοβουνίου Κυνουρίας παρακαλούντων, ὅπως κατασκευασθῇ γέφυρα ἐπὶ τοῦ χειμάρρου Βρασιάτου διὰ τὴν συγκοινωνίαν τῶν ἀνωτέρω κοινοτήτων. — Ὁ Α. Κορδᾶτος γραφεὺς ληξιαρχείου Θεσσαλονίκης, ὑποβάλλει παράπονα διὰ τὴν μὴ προαγωγήν του παρὰ τὸν νόμον. — Ὁ πρόεδρος τοῦ συνδέσμου Θρακῶν καὶ Ἀγαθουπόλεως, δι’ ὑπομνήματός του παρακαλεῖ ὅπως καταταχθοῦν αἱ ζημίαι τῶν προσφύγων τῶν ἀνωτέρω κοινοτήτων εἰς τὰς ζημίας πολέμου καὶ τὸν καθορισμὸν τῶν ἀποζημιώσεών των εἰς χρυσόν, καθὼς καί τινα ἄλλα αἰτήματα. — Τὸ γεωργικὸν ἐπιμελητήριον Ἀχαϊοήλιδος παρακαλεῖ, ὅπως ἐνισχυθῇ οἰκονομικῶς τὸ ἱδρυθησόμενον ἐπὶ τοῦ ὄρους Πάρνωνος Σανατόριον «ὁ Ἅγιος Νίκων.» — Ἡ διδασκαλικὴ ὁμοσπονδία Ρόμβης παρακαλεῖ, ὅπως ἀναγραφῇ ἐν τῷ νέῳ προϋπολογισμῷ τὸ ἀπαιτούμενον ποσὸν διὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν προαγωγῶν τῶν δημοδιδασκάλων. — Οἱ λαϊκοὶ καὶ ἐκκλησιαστικοὶ ἐπίτροποι τῶν ἐνοριακῶν ναῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ περιχώρων, ὑποβάλλουν ψήφισμα ἐν τῷ ὁποίῳ ὑποδεικνύουν διαφόρους τροποποιήσεις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου ὅπερ ὑπέβαλεν ἡ κοινοτικὴ ἐπιτροπή. — Ἀνάπηροι πολέμου παρακαλοῦν, ὅπως παραταθῇ ἡ προθεσμία πρὸς ἄσκησιν τῶν ἐνδίκων μέσων ἐνώπιον τοῦ ἐλεγκτικοῦ συνεδρίου πρὸς κανονισμὸν τῆς συντάξεώς των. — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαφλέσσας καὶ Ι. Μουντζουρίδης, ὑποβάλλουν ὑπόμνημα τῶν Ε. Κωνσταντίνου καὶ Γ. Διαμαντοπούλου ἀνθυπολοχαγῶν διατελούντων ἐν αὐτεπαγγέλτῳ ἀποστρατείᾳ παρακαλούντων ὅπως ὑπαχθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ψηφίσματος τῆς 28 Δεκεμβρίου 1927. — Ὑποδικοκατάδικοι φυλακῶν Παλαιοῦ Στρατῶνος καὶ τῶν λοιπῶν φυλακῶν, ὑποβάλλουν ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας καὶ τὴν Κυβέρνησιν ζητοῦντες, ὅπως ληφθῇ μέτρον ἐπιεικείας καὶ συγγνώμης καὶ δι’ αὐτούς. — Ὑποκατάδικοι φυλακῶν Λαρίσσης παρακαλοῦν, ὅπως διατάξῃ ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ διευθυντοῦ τῶν φυλακῶν, διότι κατέστησε τὸν βίον τῶν φυλακισμένων ἀβίωτον. — Οἱ ἐφημέριοι Μενιδίου, Λιοσίων καὶ τῶν πέριξ κοινοτήτων παρακαλοῦν ὅπως τὸ σχέδιον τῆς κοινοτικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Ν. Δ. τῆς 4 Νοεμβρίου 1926, κυρωθῇ ὡς ἔχει. — Τὸ ταμεῖον Ἐλαίας, Σούρπης, Στυλίδος καὶ τῶν πέριξ κοινοτήτων, παρακαλεῖ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως διὰ νόμου ἀπαγορεύσῃ τὴν μεταφορὰν εἰς τὸ Πήλιον καὶ Βόλον ἐλαιῶν τῆς περιφερείας Ἀμαλιαπόλεως, ὅπως ἀναγκάσῃ τοὺς ἐλαιοεμπόρους νὰ ἀγοράσουν εἰς καλλιτέρας τιμὰς τὰς ἐλαίας των. — Συμβολαιογράφοι Ἄνδρου καὶ Κεφαλοβρύσου, παρακαλοῦν ὅπως ἱδρυθῇ ἰδιαίτερον ταμεῖον συντάξεων δι’ αὐτούς. — Ὁ πρόεδρος κατοίκων Νέου Κουλοκουρίου, διαμαρτύρεται διὰ τὴν βιαίαν ἀπομάκρυνσιν ἀπὸ τὸ ἀγρόκτημα Γ. Τσιγκάρα, τῶν προσφύγων, οἱ ὁποῖοι νομίμως εἶχον ἐξαγοράσει αὐτό. — Ὁ πρόεδρος τοῦ ἐπιμελητηρίου Κοζάνης, διαμαρτύρεται διότι κατὰ τὴν μελετωμένην συγχώνευσιν τῶν νομῶν Κοζάνης καὶ Φλωρίνης δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψει ὡς ἕδρα ἡ Κοζάνη. — Πρόσφυγες κάτοικοι τοῦ ἀγροτικοῦ συνεταιρισμοῦ Ριζόβου παρακαλοῦν, ὅπως λόγῳ τῆς μαστιζούσης αὐτοὺς πενίας γίνουν τὰ δέοντα παρὰ τῇ Ε.Α.Π. διὰ νὰ παύσῃ πᾶσα καταπίεσις ἐναντίον τοῦ συνεταιρισμοῦ μέχρι τοῦ συμψηφισμοῦ τῶν χρεῶν των μετὰ τῶν ἀποζημιώσεών των. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Ξηρομέρου, ὑποβάλλει τὴν παράκλησιν ὅπως παραχωρηθῇ εἰς τὴν κοινότητα ἡ θέσις «Πλαγιὰ Ταξιάρχης», ἡ ὁποία εἶναι κεκαλυμμένη ὑπὸ ἀγρελαίων. — Οἱ σύλλογοι ἀξιωματικῶν καὶ θυμάτων Ρεθύμνης, καὶ ὁ πρόεδρος τῶν ἀναπήρων Καβάλλας καὶ τῆς περιφερείας αὐτῆς, παρακαλοῦν ὅπως ἐγκριθοῦν τὰ αἰτήματα τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. — Ὁ ἐμπορικὸς σύλλογος Λαρίσσης, διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ ὑπηρετοῦντος εἰς τὸ ἐκεῖ σύνταγμα ἱππικοῦ ὑπολοχαγοῦ Θαλασσινοῦ, διότι μεταβὰς εἰς τὰ γραφεῖα τῆς αὐτόθι ἐκδιδομένης ἐφημερίδος «Ἐλευθερία» ἐπετέθη ἀδίκως κατὰ τοῦ ἀρχισυντάκτου αὐτῆς Εὐαγ. Τσιροπούλου τραυματίσας αὐτὸν διὰ τοῦ μαστιγίου του. — Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 30 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως συμβάσεως μεταξὺ ὑπουργείου Στρατιωτικῶν καὶ τῆς ἑταιρείας τοῦ Ἑλληνικοῦ πυριτιδοποιείου καὶ καλικοποιείου περὶ κατασκευῆς 450 ἑκατομμυρίων φυσιγγίων». — Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 38 τοῦ Ν. Δ. τῆς 5)20 Μαΐου 1926, περὶ κώδικος δικηγόρων. 2) Περὶ ἑρμηνείας τῶν ἐν τῷ ἰσχύοντι Ρωμαϊκῷ Δικαίῳ διατάξεων περὶ οἰκογενειακοῦ καταπιστεύματος· καὶ 3) Περὶ κυρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν Ν. Δ. αʹ) τῆς 30 Αὐγούστου 1925 περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 16)12)26 ψηφίσματος κλπ. καὶ βʹ) τῆς 2)12)1925 περὶ προσθήκης ἄρθρου εἰς τὸ Ν. Δ. τῆς 30)31 Αὐγούστου 1925, περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 16)12)26 ψηφίσματος κλπ. — Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Καραπαναγιώτης, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων νομοθεσίας». — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Κανάρης καὶ Γ. Βελλιανίτης, ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν». — Ἡ ἐπὶ τῆς Προνοίας κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως φαρμακείων καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ νομίμου ἀριθμοῦ». Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων Ὁ κ. Ξηρός, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν συλλόγων πολυτέκνων Ἰωαννίνων καὶ Ἀγρινίου.

§3Ν. ΞΗΡΟΣ. Παρακαλῶ ὅπως διαβιβασθῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ξηρός, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ προέδρου τῆς κοινότητος Λιανοκλαδίου.

§5Ν. ΞΗΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ξηρός, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐμπορικοῦ συλλόγου καὶ ταμείου ἐλαιοπαραγωγῆς Στυλίδος.

§7Ν. ΞΗΡΟΣ. Ὅπως γνωρίζητε, κ. Πρόεδρε, ὁ λιμὴν τῆς Στυλίδος δὲν εἶναι ἐκ τῶν λιμένων ποὺ ἔχουν μεγάλην συγκοινωνίαν καὶ ἑπομένως δὲν δύνανται νὰ ἐξαχθοῦν τὰ ἔλαια παρὰ διὰ τοῦ λιμένος Βόλου. Θὰ παρακαλέσω νὰ διαβιβασθοῦν τὰ τηλεγραφήματα καὶ αἱ ἀναφοραὶ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διὰ νὰ λάβῃ πρόνοιαν, ὥστε νὰ μὴ ἐκδοθῇ καμμία ἀπαγορευτικὴ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν ἐξαγωγήν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βασιλειάδης ἔχει τὸν λόγον, ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τῶν δημοδιδασκάλων Δαδίου, Λεβαδείας καὶ ἄλλων μερῶν.

§9Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Παρακαλῶ ὅπως ληφθῶσι ὑπ’ ὄψει τὰ αἰτήματα τῶν δημοδιδασκάλων τούτων, περὶ ἀναγνωρίσεως, ὡς συνταξίμου τοῦ χρόνου τῆς ἐν τοῖς διδασκαλείοις φοιτήσεώς των καὶ τῆς ὑπηρεσίας των, ὡς ὑποδιδασκάλων.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σαρακηνὸς ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας.

§11Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ προσέξῃ τὸ ζήτημα, διότι πρόκειται περὶ ζητήματος, τὸ ὁποῖον θίγει τὴν ὑπόστασιν μέλους τοῦ σώματος. Τὸ παρελθὸν Σάββατον ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν «Ἑλληνικὸν Ταχυδρόμον» ἀνηκούστου βαρβαρότητος ρυπαρογράφημα ἐναντίον τοῦ προσώπου μου, τὸ ὁποῖον μὲ παρουσιάζει ὡς καταχραστὴν 220 χιλιάδων δραχμῶν πελάτου μου, καθ’ ἣν ἐποχὴν ἤμην δικηγόρος. Ἀναγράφεται μὲ παχέα γράμματα εἰς ἀντιβενιζελικὴν ἐφημερίδα εἰς τὴν τελευταίαν στήλην «καταπληκτικὸν σκάνδαλον μὲ ἥρωα κἄποιον βουλευτήν μας»· μοὶ ἀποδίδεται κύριοι βουλευταὶ ἡ βαρυτάτη αὕτη κατηγορία. Μόλις ἐπανῆλθον ἐκ Κερκύρας καὶ τὸ εἶδον εἰς τὴν ἐφημερίδα, ἔσπευσα εἰς τὸ γραφεῖον εἶδα τὸν διευθυντήν, ὁ ὁποῖος ὁμολογῶ φιλοφρόνως μὲ ἐδέχθη, συνεμερίσθη τὴν θλῖψιν καὶ ἀνεγνώρισεν, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ συκοφαντίας. Ἠρώτησα ποῖος ἔδωκε τὸ δημοσίευμα τοῦτο καὶ μοὶ ἀπήντησεν, ὅτι τὸ δημοσίευμα ἐδόθη παρὰ ὑπαλλήλου τινὸς τοῦ Λογιστηρίου ὀνόματι Μαγγίνα. Ἐξηκολούθησα τὰς ἐρεύνας μου ἐντατικώτατα, εἶδον ὅτι δὲν ὑπάρχει ὑπάλληλος, ἀπὸ κλητῆρος μέχρι τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ ὑπὸ τὸ ὄνομα Μαγγίνας. Ὑπάλληλος δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ δημοσιογράφος ὀνόματι Μαγγίνας τῆς ἰδίας ἐφημερίδος, ὁ ὁποῖος καθ’ ἃ μοὶ ἐδήλωσεν ὁ διευθυντὴς ἐπέδωκε τὴν εἴδησιν. Ἐξηκολούθησα ἐρευνῶν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὴν δωδεκάτην τῆς νυκτὸς χθὲς τὸ βράδυ ἐπληροφορήθην, ὅτι τὰς ἀνόμους αὐτὰς εἰδήσεις ἔδωκε δημόσιος λειτουργὸς πρώην συνάδελφός μου. Παραδίδω τὸ ὄνομα τούτου εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Προνοίας ἰδιαιτέρως. Εἶναι ὁ τμηματάρχης τῶν συντάξεων τοῦ πολέμου ὁ κ. Δ. Φικιώτης, ὁ οὐτιδανὸς αὐτός, ὁ ἐλεεινὸς ὁ ὁποῖος ....

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ μεταχειρίζεσθε τὰς φράσεις αὐτάς.

§13Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς δὲν δύναται, νὰ χρησιμοποιηθῇ δι’ ἐξύβρισιν ἀπόντων. Δύναται νὰ ἔχῃ δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐξακολουθήσῃ τοιαύτας ὕβρεις κατὰ δημοσίου ὑπαλλήλου καὶ μάλιστα ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄξιος πάσης τιμῆς.

§14Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ μὲ δικαιώσητε πλήρως, διότι ἀκριβῶς πρόκειται ....

§15Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Συμπαθῶ πλήρως ....

§16Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Ἐσυκοφαντήθην βιαιώτατα!

§17Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Πόθεν θ’ ἀποδειχθῇ, ὅτι αὐτὸς ἔδωσε τὸ δημοσίευμα;

§18Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Ἐξηκριβωμένον, κ. Πρόεδρε· μοὶ τὸ εἶπεν ἡ ἐφημερίς.

§19Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Νὰ τὸν καταγγείλητε εἰς τὰ δικαστήρια, διὰ νὰ ἐξευρεθῇ ἡ ἀλήθεια. Δὲν δύνασθε νὰ ἀποφαίνεσθε ἐναντίον ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος μέχρι σήμερον εἶναι τίμιος.

§20Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐλύπησε, κύριοι βουλευταί, εἶναι ὅτι ἀπηυθύνθην εἰς τὸν κ. διευθυντὴν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου.....

§21Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὶ σχέσιν ἔχει μὲ αὐτὰ ὁ κ. Μαντζαβῖνος;

§22Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς, κ. Πρόεδρε: Πελάτης μοῦ ἀνέθηκε εἰς ἐμὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις καὶ ἐστάλη εἰς τὴν διεύθυνσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἐπειδὴ ἡ περὶ ἧς πρόκειται ἦτο κάτοικος Ἡρακλείου τῆς Κρήτης, ἐνήργησα καὶ τὸ ἔνταλμα ἐστάλη ἐκεῖ διὰ νὰ πληρωθῇ. Καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ ἔνταλμα μετέβαινεν εἰς τὴν Κρήτην, ἡ πελάτης μου μετὰ τοῦ γαμβροῦ της ἔρχεται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ παρουσιάζεται εἰς τὸ γραφεῖον μου καὶ μοῦ λέγει τὶ γίνεται ἡ ὑπόθεσις. Λέγω ἐτερματίσθη καὶ ἐστάλη εἰς τὴν Κρήτην. Δὲν ἔχουν χρήματα, μοῦ λέγει, τὶ νὰ κάμωμεν; Σᾶς παρακαλῶ ἐπέμβετε, ὥστε νὰ πληρωθῶμεν ἐδῶ. Θὰ προσπαθήσω, εἶπον ἐγώ. Πηγαίνω εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, παρουσιάζω καὶ τὴν ἰδίαν. Ἔρχεται τὸ ἔνταλμα ἐνταῦθα καὶ ἡ πελάτης μου πληρώνεται ἐδῶ ἀφοῦ μὲ κατέστησε πληρεξούσιον. Εἰσέπραξα τὸ ποσὸν τῶν 29 χιλιάδων δραχμῶν, ὅπερ κατέβαλα ἀμέσως εἰς τὴν δικαιοῦχον παρουσίᾳ τοῦ κ. γενικοῦ γραμματέως τῆς προσφυγικῆς ἑνώσεως τοῦ νομοῦ Ἡρακλείου, ὁ ὁποῖος ἐν ἀγανακτήσει διατελῶν, ἀπηύθυνεν πρὸς τὸν τύπον σήμερον ἐπιστολὴν μακράν, τὴν ὁποίαν ἐδημοσίευσεν εἰς τὸ Ἐλεύθερον Βῆμα, Πατρίδα καὶ Ἔθνος καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἀποδεικνύεται ἡ συκοφαντία.

§23Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργός τῶν Ἐσωτερικῶν). Προσθέσατε, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ 220 χιλιάδων δραχμῶν.

§24Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Μάλιστα δὲν πρόκειται περὶ 220 χιλιάδων δραχμῶν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ 29 χιλιάδων δραχμῶν, τὰς ὁποίας ὡς ἀνωτέρω εἶπον, ἐπλήρωσα μέχρι πεντάρας τὴν ἰδίαν στιγμήν, παρόντος τοῦ γενικοῦ γραμματέως τῆς προσφυγικῆς ἑνώσεως. Ἐπῆγα κατόπιν τούτου, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ, διὰ νὰ ξεκαθαρίσῃ τὸ ζήτημα καὶ προβῇ εἰς ἀνακοινωθὲν καὶ διάψευσιν τῆς κακοηθείας αὐτῆς καὶ μοῦ τὸ ὑπεσχέθη ὁ κ. Μαντζαβῖνος καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐπῆγα εἰς τὸν γενικὸν γραμματέα τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν.

§25Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Ἡ ἀκύρωσις τοῦ ἐντάλματος ἔγινε κατόπιν διαταγῆς τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου;

§26Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Βεβαίως. Ἐπεστράφη τὸ ἔνταλμα καὶ ἐξεδόθη ἄλλο ἔνταλμα ἴσου ποσοῦ.

§27Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ ἐναντίον σας μομφὴ ἦτο, ὅτι ἐκρατήσατε 220 χιλιάδας δραχμὰς ἀπὸ τὴν πρόσφυγα.

§28Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὅτε σεῖς ἐδίδετε τὰ χρήματα δὲν ἐκάματε πρᾶξιν συμβολαιογραφικήν;

§29Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Δὲν γεννᾶται ζήτημα ἐκ μέρους αὐτῆς, διότι ἐκ μέρους αὐτῆς καὶ τοῦ γαμβροῦ της εἶχα εὐχαριστίας καὶ εὐγνωμοσύνην.

§30Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐμέμφθητε ἕνα ὑπάλληλον τοῦ ὑπουργείου τῆς Προνοίας· τώρα ἀρχίζεται νὰ μέμφεσθε καὶ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Τὶ πταίει αὐτός;

§31Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω, ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὅταν πρόκειται περὶ ἑνὸς τόσου μεγάλου σκανδάλου, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι εἶναι ἀληθὲς καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ὑπηρεσία τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου εἶναι ἐν τάξει καὶ ὁ βουλευτὴς ἐν τάξει καὶ ὁ τμηματάρχης τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διασύρεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ.

§32Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι καθῆκον τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, νὰ φυλάττῃ τὴν ὑπόληψιν ὅλων ἡμῶν, ὅταν διασύρεται ἀπὸ τὰς συκοφαντίας εἰς τὰς ἐφημερίδας. Τὶ σχέσιν ἔχει ὁ διευθυντής.....

§33Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Νὰ γίνῃ μία ἀνακοίνωσις ὅτι τὰ γραφέντα ὑπὸ τῆς ἐφημερίδος δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν.

§34Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ δὲν εἶναι ἁρμοδιότης τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Θὰ τὸ διορίσωμεν ὅλοι ἡμεῖς ἐδῶ φύλακα τῆς ἰδικῆς μας τιμῆς;

§35Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Πρόκειται περὶ συκοφαντίας καὶ παρεκάλεσα τὸν γενικὸν γραμματέα καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι θὰ συνενοῆτο ἀμέσως μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§36Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐγὼ εὑρίσκω ὀρθὴν τὴν καταγγελίαν ἐναντίον τοῦ συκοφάντου ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου δικαστηρίου καὶ κατόπιν ν’ ἀσκηθῇ ἡ πειθαρχικὴ τιμωρία.

§37Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Ἐγὼ τοὐλάχιστον καθ’ ἣν ἐποχὴν διατέλουν τμηματάρχης τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐθίγετο μία οἱαδήποτε ὑπηρεσία ἢ προϊστάμενος τῆς ὑπηρεσίας, προέβαινον εἰς μίαν διάψευσιν.

§38Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐδῶ ἐθίχθη ἡ ὑπηρεσία τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου;

§39Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Ἀσφαλῶς.

§40Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἠδύνατο ἡ ὑπηρεσία νὰ πιστοποιήσῃ ταῦτα, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἐντάλματος 29 χιλιάδων δραχμῶν καὶ ὄχι 220 καὶ κατὰ δεύτερον λόγον, ὅτι....

§41Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν τὰ ἐγνώριζεν ἐπισήμως ἡ ὑπηρεσία τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου;

§42Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Δὲν ἠξεύρω.

§43Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πῶς; Θὰ εἴχετε δίκαιον, νομίζω, ἐὰν εἰς τὸν Διευθυντὴν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἐκάνατε μίαν αἴτησιν καὶ προφορικῶς τοῦ ἐλέγατε, διὰ τὴν ἀνακρίβειαν καὶ νὰ σᾶς δώσῃ ἓν πιστοποιητικόν, ὅτι τὸ τάδε ἔνταλμα δὲν εἶναι τόσον, ἀλλ’ εἶναι τόσον. Ἀλλὰ τὸ νὰ εἴπῃ ὁ Διευθυντὴς τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ὅτι τὸ δημοσίευμα τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας εἶναι συκοφαντία, αὐτὸ δὲν εἶναι δουλειά του.

§44Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Ἐγώ, κύριε πρόεδρε, αὐτὸ ἐζήτησα, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι δὲν τὸ εἶδα.

§45Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πότε ἔγινε;

§46Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Ἀπὸ τῆς παρελθούσης Δευτέρας καὶ εἶναι ἡ πέμπτη ἡμέρα τὴν ὁποίαν διατρέχομεν καὶ ἀκόμη δὲν ἐξεδόθη ἀνακοινωθέν.

§47Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θέλω νὰ ἀκούσω, τί ζητεῖτε ἀπὸ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Λογιστηρίου.

§48Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Ἐζήτησα νὰ θέσῃ τὰ γεγονότα εἰς τὴν θέσιν των, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ καταχρήσεως.

§49Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ποῖα γεγονότα; Εἰπῆτέ μου συγκεκριμμένως.

§50Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Ὅτι δὲν πρόκειται περὶ καταχρήσεως.

§51Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Σᾶς εἶπα, ὅτι δὲν εἶναι δουλειὰ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Λογιστηρίου, ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔπρεπεν νὰ εἴπῃ, εἶναι ὅτι τὸ τάδε ἔνταλμα ἦτο δραχμῶν 29 χιλιάδων καὶ ὄχι 220.

§52Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς λέγω.

§53Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὄχι, δὲν ἠρκέσθητε εἰς αὐτά, ἀλλὰ εἴπατε, ὅτι ἔπρεπε νὰ δηλώσῃ, ὅτι τὸ δημοσίευμα ἦτο ἀνακριβὲς καὶ συκοφαντικόν.

§54Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Ἐγὼ εἶπον νὰ ἴδουν ἀπὸ τὸ βιβλίον τῶν ἐντελλομένων ἐξόδων ὅτι ἀκριβῶς πρόκειται περὶ ποσοῦ 29 χιλ. δραχμῶν.

§55Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ ποὺ ἐζητήσατε μάλιστα εἶναι σωστό.

§56Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Δὲν ἐζήτησα ὑπερβολικά. Σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, ὅτι ταῦτα ἐζήτησα ἀπὸ τὸν γενικὸν γραμματέα μετὰ τοῦ ὁποίου συνδέομαι καὶ προσωπικῶς καὶ δυστυχῶς παρ’ ὅλον, ὅτι ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ συνεννοῆτο, μετὰ τοῦ κ. Μαντζαδίνου, ἐν τούτοις δὲν ἐξεδόθη οὐδὲν ἀνακοινωθέν.

§57Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Φοβοῦμαι, ὅτι ἐζητήσατε κ. συνάδελφε κἄτι τι περισσότερον ἀπ’ αὐτό. Εἴπατε γιὰ ἕνα ὑπάλληλον τοῦ ὑπουργείου Προνοίας. Ἔχομεν καὶ μερικούς ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι εἶναι κοσμήματα τῆς ὑπηρεσίας καὶ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ τοὺς προσέχομεν, διότι δὲν τοὺς πληρώνομεν καὶ ἀρκετά.

§58Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Ἐγὼ τόσον τὸν κ. Γρηγορίου, ὅσον καὶ τὸν κ. Μαντζαδῖνον σέβομαι, διότι διετέλεσα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἀμφοτέρων καὶ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Κοζάνης καὶ Φλωρίνης καὶ δὲν θέλω νὰ ἀποδώσω τὸ παράπαν, καμμίαν μορφήν, ἀλλὰ ἕν παράπονον ἐκφράζω.

§59Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Λυποῦμαι, διότι δὲν τὰ ἐζητήσατε ἀπὸ ἐμὲ προσωπικῶς, διότι θὰ εὕρετε ἀμέσως τὴν βεβαίωσιν, ὅτι ἐπρόκειτο ὄχι περὶ 220 χιλιάδων δραχ. ἀλλὰ περὶ 29 χιλιάδων.

§60Κ. ΣΑΡΑΚΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξέθηκα τὰ πράγματα, ἵνα λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλὴ καὶ καταγγείλω τὸ περιστατικὸν αὐτό, ζητῶ δὲ τὴν τιμωρίαν τοῦ ἐν λόγῳ τμηματάρχου πρὸς ἀποκατάστασιν μιᾶς ἀληθείας.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 17)20 Σεπτεμβρίου 1926 Ν.Δ. περὶ συγκροτήσεως τοῦ κατὰ τὸ Σύνταγμα Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων κλπ.» (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8)12 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως ὡς ἔχει τοῦ Ν. Δ. τῆς 14)6)26 περὶ ἐπιβολῆς φορολογίας ὑπὲρ τοῦ λιμενικοῦ ταμείου Κιάτου.» (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 4)9 Σεπτεμβρίου 1925 Ν.Δ. περὶ προσθέτων συμβολαιογραφικῶν δικαιωμάτων».

§62Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ἔχω νὰ εἴπω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς ὡς φέρεται ἐν τῇ ἐκθέσει αὐτῆς.

§63Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ἐγένετο διόρθωσις εἰς ἄλλην συνεδρίασιν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀπουσιάζατε σεῖς.

§64Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ἀφοῦ εἶχεν ἀποφασίσει ἤδη ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπανέλθῃ καὶ νὰ λάβῃ ἄλλας ἀποφάσεις. Κατὰ τὴν συζήτησιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐλήφθη ἀπόφασις ὑπὸ τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς εἶχεν ἀποφασισθῆ ὅπως τὸ ποσὸν τὸ εἰσπραχθὲν διὰ τὸ ταμεῖον συντάξεως συμβολαιογράφων, κατατεθῇ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν· τὸ ποσὸν τοῦτο ἀνέρχεται εἰς ἑκατομμύρια. Ἡ διάταξις δὲ αὕτη δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν ἔκθεσιν, διότι αὕτη ὁμιλεῖ μόνον περὶ τῶν εἰσπραχθησομένων καὶ οὐχὶ περὶ τῶν εἰσπραχθέντων.

§65Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅσον ἀφορᾷ τὰ εἰσπραχθέντα δύναμαι νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ὁ κείμενος νόμος ὑποχρεοῖ τοὺς συμβολαιογράφους νὰ τὰ ἔχωσι καταθέσει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, διὰ νὰ χρησιμεύσωσιν.....

§66Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Δὲν ἔχει ποινικὴν κύρωσιν.

§67Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ποινικὴν κύρωσιν δὲν ἔχει, ἀλλὰ ἔχωσι δικαίωμα ὁ ὑπουργὸς καὶ ὁ εἰσαγγελεὺς νὰ τοὺς διώξουν εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν τὰ ἔχουν καταθέσει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ἀλλὰ λαμβάνω τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς γνωρίσω, ὅτι ἐπειδὴ οἱ συμβολαιογράφοι μέχρι τοῦδε δὲν κατέθεσαν τὰ ποσὰ ταῦτα, ἔδωσα ὁδηγίας νὰ τὰ καταθέσουν εἰς τὴν τράπεζαν εἰς τρόπον, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν κατὰ τὴν περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ἀποφασισθῇ νὰ γίνῃ εἰδικὸν ταμεῖον συμβολαιογράφων, νὰ ὑπάρχουν τὰ χρήματα αὐτὰ καὶ νὰ μὴ χρησιμεύσουν εἰς κερδοσκοπίαν τῶν συμβολαιογράφων αὐτῶν. Ἐὰν ὅμως ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, θελήσει νὰ νομοθετηθῇ ἡ ὑποχρέωσις τῶν συμβολαιογράφων, νὰ καταβάλουν τὰ ποσὰ αὐτά, ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ δεχθῶ, ὁριζομένης μιᾶς προθεσμίας.

§68Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. 6 μηνῶν κ. ὑπουργέ;

§69Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μάλιστα 6 μηνῶν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Συριόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§71Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἐνδιαφέρομαι, διὰ τὸν κόσμον. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐνέκρινε τὰ ⅘ καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ μεταβάλωνται αἱ ἀποφάσεις. Ὁ κόσμος, κύριοι πεινᾷ καὶ κατήντησε πλέον, νὰ μὴ πλησιάζῃ τὰ δικαστήρια καὶ τὰ συμβολαιογραφεῖα, ἕνεκα τῶν ὑπερβολικῶν τελῶν. Ἐπιμένω νὰ μειωθῇ τὸ ποσὸν εἰς τὰ ⅘, ὅπως ἀπεφάσισεν ἡ ἐπιτροπή, διότι εἶναι καιρὸς πλέον, νὰ ἐνδιαφερώμεθα καὶ διὰ τὸν λαόν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζερμιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§73Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, παρηρμήνευσαν μίαν ἀπόφασιν τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς. Τὸ ⅕ τὸ ὁποῖον ὑπολείπεται δὲν τὸ ὠφελεῖται δυστυχῶς ὁ λαός, διότι τὰ ⅘ τὰ παίρνει πάλιν τὸ δημόσιον. Συνεζητήσαμεν τότε εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ εἴπομεν, ν’ ἀφήσωμεν τὰ ⅘ ἄθικτα, τὸ ⅕ τὸ ἔπερνε τὸ δημόσιον. Ἐπρόκειτο λοιπόν, νὰ διακρίνωμεν ἐκ τοῦ χαρτοσήμου, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπεβάλλετο εἰς ἕκαστον συμβολαιογράφον, ποῖον δικαίωμα θὰ ἔπερνε ἕκαστος συμβολαιογράφος. Ἐξηκριβώθη ἐκ τοῦ προέδρου τῶν ἐν Ἀθήναις συμβολαιογράφων, τὸν ὁποῖον ἐκάλεσεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἦτο ἐσφαλμένον τὸ διάταγμα. Ἐψάξαμεν καὶ εὑρήκαμεν τὴν δευτέραν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν ἐπιτροπήν, τὸ πραγματικὸν κείμενον, τὸ ὁποῖον ἔλεγεν τὰ 5)5. Διὰ τὸ ἄλλο ζήτημα τῆς ποινικῆς κυρώσεως τῆς ὑποχρεώσεως τῶν συμβολαιογράφων, νὰ καταθέτουν εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον ἢ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, τὰ παρ’ αὐτῶν εἰσπραττόμενα, ἀπεφασίσθη νὰ κανονισθῇ τὸ ζήτημα εἰς ἄλλην συνεδρίασιν τῆς ἐπιτροπῆς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ταμείου νομικῶν» διὰ τὸ ὁποῖον ὑφίσταται ἀκόμη συζήτησις εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν πρέπῃ νὰ γίνῃ ἓν νομοσχέδιον δι’ ὅλους τοὺς νομικοὺς ἢ ξεχωριστά, διὰ τοὺς συμβολαιογράφους.

§74Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ ἔλαβεν ὡρισμένας ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι κατεχωρήθησαν εἰς τὸ πρακτικὸν τῶν ἀποφάσεων. Τὴν ἑπομένην πῶς ἐπανῆλθε πάλιν τὸ ζήτημα ἀφ’ οὗ ἐλήφθη ἀπόφασις;

§75Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Δυνάμει τοῦ κανονισμοῦ ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου. Ἔχει τὸ τοιοῦτον δικαίωμα ἐκ τοῦ κανονισμοῦ.

§76Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπειδὴ ἡ πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου εἶναι ὀρθή, ὅτι δηλαδὴ οἱ συμβολαιογράφοι ὀφείλουν, νὰ καταθέσουν τὰ μέχρι τοῦδε εἰσπραχθέντα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἐντὸς 5–6 μηνῶν, ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος, ν’ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν.

§77Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ δικαιώματα τῶν συμβολαιογράφων, ἐὰν πρέπῃ νὰ ληφθοῦν τὰ ⅘ ἢ τὰ 5)5 νομίζω, ὅτι καὶ τὰ ⅘ εἶναι ὑπερβολικὴ ἀποζημίωσις, διότι ἀρχικῶς ἐλάμβανον τὸ ¼ κατόπιν ἐγένοντο ⅘ ἀλλὰ σημειώσατε, ὅτι ηὐξήθησαν καὶ τὰ τέλη κατὰ τὸ δεκαπενταπλοῦν. Ἐνῷ ἐλάμβανον τὸ ¼ προπολεμικῶς ἤδη λαμβάνουν τὰ ⅘ ἀλλὰ ἡ ἀξία τοῦ χαρτοσήμου ἑκατονταπλασιάσθη, Ὥστε εἶναι δίκαιον, ν’ ἀκολουθήσωμεν τὴν κατιοῦσαν.

§78Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§79Ν. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ μάθω πῶς μετεβλήθη ἡ ἀπόφασις τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς.

§80Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἁρμόδιος, νὰ σᾶς πληροφορήσω. Ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν ταύτην ὡς ἐπιεικεστέραν, διὰ τὸν λαόν.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἂν δέχεται ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§82ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου μονίμων ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν καὶ Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Ὁδοποιΐας καὶ Τεχνικῶν Κατασκευῶν «Ἔργον» συνομολογηθείσης συμβάσεως ἐπιστρώσεως διὰ μακασφάλτου τῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Χαλκίδος». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13)17 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 11) 5)27 περὶ ἑνώσεως τοῦ λιμενικοῦ ταμείου Γυθείου καὶ τοῦ εἰδικοῦ τοιούτου ὑδρεύσεως τῆς πόλεως Γυθείου». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 8)12 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. περὶ διορθώσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 3099 περὶ ναυτικῆς σημάνσεως τοῦ Στενοῦ Πρεβέζης». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 8)11 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ σημάνσεως, συντηρήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς διώρυγος Λευκάδος–Ἀλεξάνδρου». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 8)11 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. περὶ τοῦ ναυτικοῦ φωτισμοῦ τῶν λιμένων, ἐπινείων καὶ ἀγκυροβολίων καταφυγῆς καὶ τῶν συναφῶν ὑποχρεώσεων τῶν Λιμενικῶν Ταμείων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 1 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀτελοῦς ἐγγραφῆς ἐν τῷ Ἐθνικῷ Μετσοβίῳ Πολυτεχνείῳ ἀπόρων προσφύγων σπουδαστῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 13)13 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν.Δ. τῆς 21 Ἀπριλίου 1926 περὶ τοῦ πληρωτέου λιμενικοῦ φόρου τοῦ ἐκ Καλαμῶν ἐξαχθέντος σταφιδοκάρπου κλπ.». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 19 Αὐγούστου 1925 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 2853 περὶ ἐκτελέσεως ὑδραυλικῶν ἔργων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. περὶ διορισμοῦ Ὑφυπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 16)28 Ἰουλίου 1926 περὶ παραχωρήσεως διὰ συμβάσεως τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀναγκαίων ἔργων, διὰ τὴν κατασκευὴν λιμένος ἐν Κιάτῳ». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 25 Μαΐου 1926 περὶ παροχῆς δανείου λόγῳ βοηθήματος εἰς τοὺς ἀέργους ναυπηγοξυλουργοὺς καὶ ναυπηγοσιδηρουργοὺς τῶν κατὰ τὴν ἀκτὴν Ἁγίου Διονυσίου τοῦ Πειραιῶς ναυπηγείων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 21 Ἀπριλίου 1926 περὶ συστάσεως εἰδικοῦ ταμείου ὑδραυλικῶν καὶ ἐξυγιαντικῶν ἔργων Κομοτινῆς καὶ εἰδικοῦ ταμείου ὑδραυλικῶν ἔργων Ἰάσμου». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. κυρώσεως Νομοθετικῶν Διαταγμάτων 1) ἀπὸ 4)9 Σεπτεμβρίου 1925 περὶ τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου συμβατικοῦ τόκου κλπ. 2) 20 Ἀπριλίου (12 Μαΐου) 1926 περὶ ἀνωτάτου ὁρίου συμβατικοῦ τόκου κλπ. καὶ 3) 11)17 Αὐγούστου 1926 περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. τῆς 20 Ἀπριλίου (12 Μαΐου) 1926». Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Ροδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§84Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, ὑπάρχει μία ἀνωμαλία εἰς τὰς συναλλαγάς. Τὸ ἐμπόριον πάσχει καὶ αἱ συναλλαγαὶ ἐν γένει εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις, ἀπολύτου ἀκαταστασίας. Τὸ ζήτημα τοῦ τόκου ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ εἶναι πάγιος ὅσον ἀφορᾷ τὰς συναλλαγάς, εὑρίσκεται αἰωνίως διαρρέων. Ἔχομεν εἰς ἓν διάστημα δύο ἐτῶν, τρία Ν. Διατάγματα διὰ τῶν ὁποίων ὁ τόκος μετεβάλλετο, πότε 10%, πότε 12% καὶ πότε 15%. Πῶς θέλετε τὸ κεφάλαιον νὰ τολμήσῃ νὰ κυκλοφορήσῃ καὶ νὰ διατηρηθοῦν αἱ ἐπιχειρήσεις, ὅταν εἶναι ἄγνωστον τὸ ὅριον τοῦ τόκου καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν, καθ’ ἕκαστον μῆνα, καθ’ ἕκαστον ἔτος, κάθε τόσον μεταβάλλεται; Ἦλθον, κύριοι, ἔμποροι ἐκ Πειραιῶς καὶ μοῦ παρέστησαν τὴν οἰκτρὰν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ ἐμπόριον, διότι αἱ τράπεζαι τὰ κεφάλαιά των, τὰ διαθέτουν μὲ βαρυτάτους τόκους. Λαμβάνουν 15% ἀλλὰ φθάνουν μέχρις 20% διὰ τῶν προμηθειῶν καὶ τῶν ἄλλων μεθόδων. Ποῖος ἔμπορος εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκτείνῃ τὰς ἐργασίας του, ὅταν ἐργάζεται μόνον διὰ τὰς τραπέζας αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν τόκον 15%; Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι οἱ περισσότεροι ἔμποροι δὲν κερδίζουν τὰ ἔξοδά των, ἐργάζονται διὰ τὰς τραπέζας. Τὸ Ν. Διάταγμα τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ κυρωθῇ σήμερον καθορίζει τὸν τόκον εἰς 15%. Δὲν θέλω νὰ φέρω ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῆς ψηφίσεως τοῦ Διατάγματος τούτου τὸ ὁποῖον εἶναι τυπικὸν καὶ πρέπει νὰ γίνῃ, διὰ νὰ ρυθμισθοῦν αἱ μέχρι τοῦδε σχέσεις. Γνωρίζω δὲ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποβάλλει νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ὁρίζεται ὁ τόκος 15% ἐνῷ τὸ ὅριον τοῦ τόκου τῆς Ἐκδοτικῆς Τραπέζης......

§85Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε ἔχει ὑποβληθῆ τροπολογία εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§86Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἔχει ὑποβληθῆ τροπολογία. Ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις, διὰ νὰ συζητηθῇ μὲ τὸ ἄλλο συναφὲς τοιοῦτον.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ Ν. Δ. τῆς 3 Αὐγούστου 1925 περὶ ἀνακλήσεως ἀπομακρυνθέντων ἀξιωματικῶν, ἀναθεωρήσεως στασίμων, καὶ μονιμοποιήσεως ἐφέδρων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 1 Ἰουνίου 1926 Ν. Δ. περὶ συστάσεως ὑπηρεσίας ὑποβρυχίων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ χορηγίας ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς χρήσεως 1925–1926». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μειώσεως τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ νόμου 3421 ἐπιβληθείσης φορολογίας, διὰ τὴν φορολογικὴν περίοδον 1928–1929». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως γεωργικῆς σχολῆς εἰς Δώριον Κυπαρισσίας». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ ἐν Κερκύρᾳ».

§88Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Ὑπάρχουσιν ὡς εἶναι γνωστόν τινες οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι τὴν ἀπόρριψιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι θὰ προτείνωσιν ἄλλας τροποποιήσεις. Ὀρθὸν λοιπὸν θὰ εἶναι ν’ ἀκουσθῶσιν αἱ γνῶμαι αὐτῶν, οὕτως ὥστε νὰ προπαρασκευασθῇ τὸ νομοσχέδιον κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν νὰ μὴ προκαλέσῃ πολλὰς συζητήσεις. Ἐὰν συζητηθῇ κατ’ ἀρχὴν σήμερον δὲν θὰ γνωρίζῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τὰς γνώμας τῶν διαφόρων βουλευτῶν, ὥστε νὰ κρίνῃ ποίας ἐξ αὐτῶν θὰ κάνῃ δεκτὰς ἢ ὄχι. Νομίζω ὅτι οὔτε χρόνον θὰ δαπανήσωμεν καὶ ὅτι καλλίτερον θὰ διατυπωθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἐὰν ἡ συζήτησις ἀναβληθῇ δι’ αὔριον.

§89Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἄς τὸ ἀναβάλλωμεν δι’ αὔριον, ἀλλὰ ν’ ἀναγραφῇ πρῶτον εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 853, ὡς ἐτροποποιήθη, διὰ τοῦ νόμου 2183 τοῦ 1920 περὶ τροποποιήσεως τῶν νόμων περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ἀπὸ 27 Μαΐου 1927 Ν. Δ. περὶ διοικήσεως τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 11 Ἰουλίου 1928 περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς χάριτος εἰς καταδίκους καὶ ἐκτελέσεως θανατικῆς ποινῆς». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ χορηγήσεως ἐπιδόματος εἰς ἀξιωματικοὺς κ.λ.π. τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ ἐν τῇ περιφερείᾳ Κατερίνης νοσοκομείου φυματιώντων ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Σανατόριον Ἱερᾶς Μονῆς Πέτρας Ὀλύμπου». Ὁ κ. Τζερμιᾶς ἔχει ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον.

§91Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, νὰ δεχθῇ δύο τροπολογίας τὰς ὁποίας ἔχει ὑποβάλλει ὁ συνάδελφος βουλευτὴς Αἰκατερίνης κ. Δημάδης. Πρόκειται διὰ τὴν ἐξαίρεσιν ἐκ τῆς ἀπαλλοτριώσεως τοῦ χώρου ὁ ὁποῖος παρεχωρήθη ἤδη διὰ πρωτοκόλλου ἀπαλλοτριώσεως εἰς δύο χωρία τῆς περιφερείας ἐκείνης εἰς τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ ἱδρυθῇ τὸ σανατόριον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 7 δὲν τὴν ὑποστηρίζω. Παρακαλῶ μόνον νὰ γίνωσι δεκταὶ αἱ δύο τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι, διότι θὰ δημιουργηθοῦν ἀνωμαλίαι μεταξὺ τοῦ ἱδρυομένου σανατορίου καὶ τῶν χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὰ κτήματα.

§92Α. ΔΟΞΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Ἂς γίνῃ δεκτὸν σήμερον εἰς αʹ συζήτησιν καὶ εἰς τὴν βʹ συζητοῦμεν τὰς τροπολογίας.

§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ἀπὸ 21 Μαρτίου 1923 Ν. Δ. περὶ τῆς ὑπηρεσίας καὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν εἰς ἐξωτερικὴν ὑπηρεσίαν διατιθεμένων μαθητῶν ἀξιωματικῶν τοῦ γʹ τμήματος τοῦ σχολείου χωροφυλακῆς».

§95Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐψηφίσθη ὅπως βεβαιοῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν τό σχετικὸν νομοθετικὸν διάταγμα περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν, ἐψηφίσθη δὲ ἁπλῶς τὸ ἄρθρον περὶ κυρώσεως τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἡ τοιαύτη ψήφισις εἶναι ἄτακτος, διότι τὰ νομοθετικὰ διατάγματα τὰ ὁποῖα ἐκδίδονται παρὰ τῆς Κυβερνήσεως ὑποβάλλονται κατόπιν ὡς νόμοι εἰς τὴν Βουλὴν καὶ οὕτω πρέπει ψηφισθῶσιν ὅλα τὰ ἄρθρα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ νομοθετικὸν τοῦτο διάταγμα. Δὲν εἶναι δὲ ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ἐγένοντο συζητήσεις περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον κυροῦνται τὰ νομοθετικὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἐκδίδονται οὐχὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συντάγματος, περὶ οὗ δὲν ὁμιλῶ, ἀλλὰ τὰ νομοθετικὰ διατάγματα τὰ ὁποῖα ἐκδίδονται ὑπ’ εὐθύνην τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας ἔχουσιν ἀνάγκην δύο εἰδῶν κυρώσεως. Τὸ μὲν ἓν εἶδος τῆς κυρώσεως εἶναι ἡ ἄφεσις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ὅτι ἰδιοποιήθη ἐξουσίαν τὴν ὁποίαν δὲν εἶχε, τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν καὶ τοῦτο δύναται νὰ γίνῃ βεβαίως δι’ ἁπλῆς παραβάσεως τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, διὰ τῆς ὁποίας δίδεται παρὰ τῆς Βουλῆς ἡ ἄφεσις, διὰ τὴν παράβασιν ἢ ὑπέρβασιν τῶν καθηκόντων τὰ ὁποῖα ἔπραξε ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία. Ἀλλὰ πλὴν τούτου δὲν δύναται τὸ κυρούμενον τοῦτο διάταγμα αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ νὰ γίνῃ νόμος ἐφ’ ὅσον δὲν ψηφισθῇ παρὰ τῆς Βουλῆς. Ἡ ψήφισις πλέον παρὰ τῆς Βουλῆς θὰ γίνῃ κανονικῶς, ὅπως ψηφίζεται πᾶς νόμος. Δηλαδὴ ἕκαστον ἄρθρον θὰ συζητεῖται κατ’ ἰδίαν καθὼς καὶ τὸ σύνολον. Ἄλλοτε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ κάμω μακρὰν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ νῦν Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐγένετο δεκτὴ ἡ γνώμη αὐτὴ ὁμοθύμως, ὅτι διπλῆ γίνεται κύρωσις, τὸ μὲν διὰ τὴν παράβασιν ἡ ὁποία ἐγίνετο, διότι οἰκειοποιήθη ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία νομοθετικὰ καθήκοντα, τὸ δὲ διὰ νὰ γίνῃ νόμος, διότι νόμος δὲν ὑφίσταται ἐφ’ ὅσον δὲν κυρωθῇ καὶ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Θὰ ψηφισθῇ δὲ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, ὅπως ψηφίζεται πᾶν νομοσχέδιον. Δὲν υἱοθετῶ ἐκεῖνο ὅπερ ἔπραξεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅπου μετέβαλε κατὰ τοῦτο σκέψεις, διότι τὴν γνώμην ταύτην τὴν ἔχει ὁλόκληρος ἡ Βουλή. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ἔχετε διαφωνίας, τότε θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς διαφωνίας.

§96Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὀφείλω ἐν πρώτοις νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν οὐδεμία πρόθεσις......

§97Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ μὲ βεβαιώσητε ὅτι δὲν ὑπῆρξε καμμία πρόθεσις.

§98Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐφ’ ὅσον ἐγὼ γνωρίζω καὶ οἱ συνάδελφοί μου γνωρίζουν ὅτι ἡ τακτικὴ ἡ ὁποία ἐπεκράτησεν ὑπῆρξεν πάντοτε ὁμοιόμορφος δηλαδὴ τὰ νομοθετικὰ διατάγματα εἰσάγονται καὶ περιλαμβάνονται εἰς ἓν ἄρθρον καὶ ψηφίζονται......

§99Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐὰν ἐξετάσητε τοὺς διαφόρους ξένους συγγραφεῖς καθὼς καὶ τοὺς ἰδικούς μας οἵτινες ἀφορμὴν λαμβάνοντες τότε τῆς συζητήσεως ἡ ὁποία προεκλήθη ἐν τῇ Βουλῇ, θὰ ἴδητε ὅτι ὅλοι ἀπεδέχθησαν, ὡς ὀρθὴν τὴν γνώμην ταύτην.

§100Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὴν αὐτὴν διαδικασίαν ἐτέλεσε ἡ Βουλὴ καὶ ἐπὶ ἄλλων διαταγμάτων τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐπὶ παραδείγματι τῶν ἀφορώντων τὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη νὰ συζητήσῃ τὸ πρᾶγμα ἐφ’ ὅσον προβάλλονται ἀντιρρήσεις. Τοῦτο μόνον ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι κανονικῶς ἡ παρατήρησις ἔδει νὰ ὑποβληθῇ κατὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου πρὸ τῆς ἐπιψηφίσεως, διότι τώρα τὸ ἔχομεν ψηφίσει κατ’ ἀρχήν. Ἀλλ’ ἀκόμη οὔτε ἀπέναντι αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀντίρρησιν καὶ εἶναι ἑτοίμη νὰ συζητήσῃ ἐκ νέου τὸ νομοσχέδιον.

§101Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν σᾶς ἔκαμα καμμίαν παρατήρησιν. Δὲν ὀφείλετε καὶ ὑμεῖς νὰ κάμητε τὴν παρατήρησιν εἰς ἡμᾶς περὶ τοῦ ὅτι ὄχι ἐγκαίρως ἐγένετο ἡ παρατήρησις αὕτη, διότι ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι κατὰ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον συζητοῦνται αὐτὰ τὰ νομοσχέδια δὲν προφθάνωμεν οὔτε νὰ τὰ μελετήσωμεν ὄχι νὰ φέρωμεν ἀντιρρήσεις.

§102Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὁ συνάδελφός μου λέγει ὅτι ἔχομεν ψηφίσει καὶ ἄλλο νομοσχέδιον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Δὲν εἶναι λόγος ἀκυρότητος τῆς ψηφίσεως αὐτῶν τῶν νομοσχεδίων ὁ τρόπος αὐτός. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἐδημιουργήθη ζήτημα καὶ θέλετε νὰ ψηφισθῇ ἕνα νομοσχέδιον κατὰ τὸν τρόπον ποῦ λέγετε, δὲν ἔχει ἡ Κυβέρνησις καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἀλλ’ οἱ ἔχοντες ἀντιρρήσεις νὰ μᾶς τὰς φέρουν ὑπὸ τύπον τροποποιήσεως εἰς τὴν νεωτέραν συζήτησιν· πάντως νὰ ψηφισθῇ σήμερον κατ’ ἀρχήν.

§103Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἔκαμα παρατήρησιν τοιαύτην.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον;

§105ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ οἰκονομικῶν ἀξιωματικῶν τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ».

§107ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς ἀμέσου κοινοτικοῦ φόρου εἰς εἶδος ἐπὶ τῆς παραγωγῆς ἐλαίου τῆς κοινότητος Σπαθαραίων τῆς Σάμου, διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ ἐνοριακοῦ Ναοῦ Ταξιάρχης Σάμου κλπ.». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 39 τῆς Ἡμερησίας διατάξεως νομοσχέδιον «περὶ ἐπιθεωρήσεως τῶν κατωτέρων δικαστικῶν ὑπαλλήλων» ἀναβάλλεται, διότι δὲν ὑπάρχει ἡ ἔκθεσις τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς. Θὰ παρακαλέσω τὴν ἐπιτροπὴν νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν της ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν.

§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιή-

σεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὰ μισθολογικὰ κλιμάκια

Σ.Ε.Κ.».

(ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ βιομηχανικῆς πίστεως». Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Μιχαλακόπουλος.

§113Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀληθῶς σπουδαιότατον. Ὅταν τὸ πρῶτον εἶδον τὴν ἐπιγραφὴν τοῦ νομοσχεδίου ᾐσθάνθην ἀνήσυχόν τινα εὐχαρίστησιν, διότι ἐπρόκειτο νὰ λυθῇ ἓν ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα θέματα τῆς πίστεως, τὸ θέμα τῆς βιομηχανικῆς πίστεως, διὰ τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ μέχρι τοῦδε ὑπουργοὶ δὲν εἶχον τίποτε ἀληθῶς ἐνεργήσει, οὔτε ὑπέβαλόν τι ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἐμεριμνήσαμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα κατὰ τὸ 1925 περὶ τῆς κτηματικῆς πίστεως, ἐμεριμνήσαμεν παλαιότερον τὸ 1914 περὶ τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ μελέται ἐγένοντο εὐρύτεραι κατόπιν περὶ τῆς γεωργικῆς πίστεως, ἀλλὰ περὶ τῆς βιομηχανικῆς πίστεως, δὲν εἶχε ληφθῆ μέχρι τοῦδε οὐδεμία μέριμνα. Εἶπον, ὅτι ᾐσθάνθην ἀνήσυχόν τινα εὐχαρίστησιν, διότι θέμα τοσοῦτον σπουδαῖον εἶχον τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι ἐθεωρήθη εὐχερὲς νὰ λυθῇ ἄνευ μελέτης ἰδιαιτέρας. Ἡ ἀνησυχία μου ἀπεδείχθη βάσιμος, ὅταν ἀνέγνωσα τὸ νομοσχέδιον, ὅπερ εἶχεν ὑποβληθῆ καὶ ὑπὸ τοῦ προκατόχου κυρίου ὑπουργοῦ, ἐπὶ τῆς τελευταίας Κυβερνήσεως, εἶχε δὲ παραπεμφθῇ εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον, εἰς τὰ ἐμπορικὰ ἐπιμελητήρια καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ὁ ἁρμόδιος τμηματάρχης τοῦ ὑπουργείου εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μὲ ἐπεσκεφθῇ καὶ νὰ μοὶ δώσῃ τὰς ἀπαντήσεις αὐτῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, εὐνοϊκὰς ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἀπαντήσεις διδούσας εἴς τινας τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐλύετο τὸ ζήτημα τῆς βιομηχανικῆς πίστεως διὰ τὴν Ἑλλάδα, διὰ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ὑποβληθέντος ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἐζήτησα τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως, ὀφείλω δὲ νὰ ὁμολογήσω καὶ θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν ἡ Βουλὴ ἔχει ἀλλοίαν γνώμην πρὸς τὴν ἐμήν, ὅτι μοῦ ἐγέννησαν αἴσθημα ἀπελπισίας καὶ αἱ ἀπαντήσεις ἐκεῖναι καὶ ἡ ἐπιπολαιότης, μὲ τὴν ὁποίαν ἐξητάσθη τόσον σοβαρὸν ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς καὶ νομικῆς, ζήτημα. Ἡ βιομηχανικὴ πίστις, κύριοι, εἷς ἐκ τῶν πολλῶν κλάδων τῆς πίστεως, εἶναι κυρίως φύσεως προσωπικῆς καὶ ὄχι ἐμπραγμάτου, δὲν εἶναι πίστις στηριζομένη ἐπὶ τῶν ἀντικειμένων τῆς βιομηχανίας, εἶναι πίστις στηριζομένη ἐπὶ τοῦ προσώπου τοῦ διευθύνοντος τὴν βιομηχανίαν καὶ ἐπὶ τῆς δεξιότητος αὐτοῦ εἰς τὸ νὰ ἀγάγῃ εἰς καλὸν πέρας τὴν ἐπιχείρησιν. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ἀσκοῦσα ἔκτοτε καὶ τὴν βιομηχανικὴν πίστιν, ὑπέστη ὄχι ὀλίγας ζημίας, διότι εἶχαν τὴν ἁπλότητα οἱ ἄλλοτε διευθύνοντες, νὰ ἐκτιμῶσι τὰ μηχανήματα κατὰ τὴν πραγματικὴν αὐτῶν ἀξίαν, κατὰ τὴν ἀξίαν τῆς ἀγορᾶς καὶ ἔδιδον ἐνυπόθηκα δάνεια ἐπ’ τῇ βάσει τῆς ἐκτιμήσεως ἐκείνης, χωρὶς νὰ λαμβάνουν ὑπ’ ὄψει ἄλλα στοιχεῖα οὐσιώδη, οἷον τὸ ὑγιὲς καὶ βιώσιμον τῆς βιομηχανίας, τὴν ὕπαρξιν ἢ μὴ καταναλώσεως, τὸν ἐσωτερικὸν καὶ ἐξωτερικὸν ἀνταγωνισμόν, τὸ δυνατὸν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως κλπ. Ὅταν δὲ ἡ βιομηχανία ἐναυάγει διὰ τὴν ἔλλειψιν ἑνὸς τῶν παραγόντων ἐκείνων, ἡ Τράπεζα εὑρίσκετο ἔχουσα ἀσφάλειαν ἐπὶ σιδηρικῶν, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον καμμίαν ἀξίαν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ νὰ εὐδοκιμήσῃ μία βιομηχανία, χρειάζεται νὰ ἐξετασθοῦν ὅλοι οἱ ἄνω ὅροι καὶ ἡ ἱκανότης ἡ βιομηχανικὴ καὶ ἡ ἐμπορική, διὰ τὴν ἐξόδευσιν τῶν προϊόντων, ἐκείνου ὁ ὁποῖος τὴν διευθύνει. Ἐὰν οἱ ὅροι αὐτοὶ δὲν συντρέχουν καὶ ἡ βιομηχανία προώρισται νὰ ναυαγήσῃ, καὶ τὰ μηχανήματα θὰ εἶναι ἄχρηστα, διότι οὐδεὶς θὰ ἀποπειραθῇ νὰ συνεχίσῃ βιομηχανίαν ἤδη καταδικασθεῖσαν εἰς θάνατον. Περαιτέρω ὁ θέλων νὰ λάβῃ νομοθετικὴν πρόνοιαν περὶ «βιομηχανικῆς πίστεως», ἔχει νὰ σκεφθῇ κατὰ τίνα τρόπον θὰ δοθῇ ἐνίσχυσις εἰς τὴν μεγάλην λεγομένην βιομηχανίαν, κατὰ τίνα τρόπον θὰ δοθῇ ἐνίσχυσις εἰς τὴν μέσην λεγομένην βιομηχανίαν καὶ κατὰ τίνα τρόπον θὰ δοθῇ ἐνίσχυσις εἰς τὴν μικρὰν βιομηχανίαν καὶ εἰς τὸ artisanat, τὴν χειροτεχνίαν. Τοιαῦτα τινὰ πράγματα οὐδὲ κατ’ ἴχνος τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρει, παρ’ ὅλον τὸν πομπώδη τίτλον του «περὶ βιομηχανικῆς πίστεως». Ἀλλά, τὸ θλιβερώτερον πάντων, οὐδὲ τὰ ἐμπορικὰ ἐπιμελητήρια, ἐν τῇ ἀπαντήσει των τὰ ἔθιξαν. Δὲν ὁμιλῶ περὶ τοῦ εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, διότι δὲν ἦτο ἰδικόν του ἔργον νὰ σκεφθῇ περὶ ὀργανώσεως τῆς βιομηχανικῆς πίστεως. Τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὴν πρώτην του μορφήν, ὁμιλοῦν περὶ βιομηχανικῆς πίστεως, λέγει ἐν ἄρθρῳ 1, ὅτι «πρὸς διευκόλυνσιν τῆς συνάψεως παντὸς εἴδους καὶ πάσης φύσεως δανείων, μὴ ἐξαιρουμένων οὐδὲ τῶν μακροπροθέσμων καὶ τοκοχρεωλυτικῶν ἐκ μέρους οἱασδήποτε τραπέζης κλπ., ἐπιτρέπεται ἡ σύστασις ὑποθήκης...» Αὐτὸ τὸ «παντὸς εἴδους καὶ πάσης φύσεως», ἐτέθη ὡς στόλισμα κενὸν ἢ διότι ὑπῆρχεν ἀνύπαρκτος ἰδέα, ὅτι ἐμελετήθη οἰκονομικῶς τὸ ζήτημα τῆς πάσης φύσεως βιομηχανικῆς πίστεως; (ἀναγινώσκει) «Ἐπιτρέπεται ἡ σύστασις ὑποθήκης ἐπεκτεινομένης τόσον εἰς τὸ μηχανοστάσιον (βιομηχανικὸν κτίριον) τοῦ ὀφειλέτου ἐργοστασιάρχου, ὅσον καὶ εἰς τὰ ἐν αὐτῷ ἐγκατεστημένα μηχανήματα καὶ λοιπὰς ἐγκαταστάσεις ἐφ’ ὅσον αὗται εἰσὶ συμπεπηγμένα τῷ οἰκοδομήματι ἢ τῷ ἐδάφει αὐτοῦ ἢ ἐφ’ ὅσον προορίζονται πρὸς μόνιμον χρῆσιν ἐν τῇ βιομηχανικῇ ἐπιχειρήσει». Ἰδοὺ λοιπὸν ἡ βάσις, ἡ καινοτομία, ἣν θέτει, ὡς νομίζει, τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ ὑπάρχει τι τὸ καινόν; Ἐπὶ τοῦ κτιρίου καὶ τῶν παραρτημάτων του ἀναμφισβητήτως δύναται νὰ δοθῇ ὑποθήκη καὶ κατὰ τὸ ἰσχῦον δίκαιον. Ὁ νόμος περὶ ὑποθηκῶν εἶναι παλαιός, ἀλλὰ ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ ἀρτιώτερα νομοθετήματα ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ὅτι ἰσχύων ἐπὶ ἕνα σχεδὸν αἰῶνα, δὲν ὑπέστη οὐσιώδεις τροποποιήσεις. Καὶ σήμερον συνιστᾶται ὑποθήκη ἐπὶ τοῦ βιομηχανικοῦ κτιρίου. Μήπως προάγεται ὁ δανεισμός; Μήπως ἡ ἀξία τοῦ κτιρίου θὰ ὑπολογισθῇ εὐρυτέρα; Οἱ γενικοὶ κανόνες περὶ ἐξασκήσεως τῆς ὑποθηκικῆς πίστεως, οἱ κανόνες τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ σέβωνται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διαχειρίζονται ὑπευθύνως τὴν ὑποθηκικὴν πίστιν, κανόνες οἰκονομικοὶ καθιερωθέντες διὰ μακροετοῦς πείρας καὶ ἀναγραφόμενοι εἰς τὸ καταστατικὸν τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης καὶ τὸν σχετικὸν νόμον ὅστις ἐψηφίσθη, εἶναι ὅτι, ὁσάκις βιομηχανικὰ κτίρια δίδονται εἰς ὑποθήκην, ἡ ἀξία των πρέπει νὰ ὑπολογίζεται ὡς κτιρίων ἀπολύτως καὶ οὐχὶ σχετικῶς μὲ τὴν ἀσκουμένην βιομηχανίαν. Ὑποθέσατε, ὅτι ἱδρύει τις ἕνα ζυθοποιεῖον καὶ φέρει σωρείαν μηχανημάτων, τὸ δὲ ζυθοποιεῖον ναυαγεῖ, εἴτε διότι ἡ Κυβέρνησις ἐπιβάλλει φόρους ἀβαστάκτους, πρὸς προστασίαν τοῦ οἴνου, εἴτε διότι ὁ κόσμος δὲν καταναλίσκει πλέον ζῦθον, τὸ κτίριον δὲν θὰ ἀξίζῃ εἰμὴ ὡς ἁπλοῦν οἰκοδόμημα, καὶ μόνον ἡ τοιαύτη αὐτοῦ ἀξία θὰ χρησιμεύῃ πρὸς κάλυψιν τοῦ δανειστοῦ. Αὐτοὶ εἶναι οἱ κανόνες τῆς credie foncier καὶ δὲν δύναται νὰ τοὺς παραδῇ οὐδεμία κτηματικὴ τράπεζα ἀξία τοῦ ὀνόματός της. Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἤθελε ἐρωτήσῃ τὴν Κτηματικήν μας Τράπεζαν, ἂν θὰ ἠδύνατο νὰ δώσῃ κτηματικὰ δάνεια, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου του, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς βιομηχανικῆς καὶ ὄχι τῆς οἰκοδομικῆς ἀξίας τοῦ κτιρίου, θὰ ἐλάμβανεν ἀσφαλῶς ἀρνητικὴν ἀπάντησιν, ὅπως ἔλαβον καὶ ἐγώ, ἐρωτήσας τὴν διοίκησίν της. Ἴσως ὑπάρχουν ἰδιῶται ἢ τράπεζαι ἢ ἄλλοι ὀργανισμοί—καὶ γνωρίζομεν, ὅτι εἶναι καὶ εἷς μικτὸς ὀργανισμὸς μὲ ἐγχώρια καὶ ξένα κεφάλαια—οἱ ὁποῖοι θὰ ἦσαν διατεθειμένοι νὰ βοηθήσουν τὴν βιομηχανίαν, διὰ παροχῆς δανείων. Ἀλλὰ ἡ ἀποθήκη δι’ αὐτοὺς δὲν εἶναι τὸ κύριον. Γίνεται ἔρευνα ὅλων τῶν ὅρων, ὑπὸ τοὺς ὁποίους ἐργάζεται ἡ βιομηχανία, ἐξετάζεται ἡ ζωτικότης αὐτῆς, τὸ καλόπιστον καὶ ἡ δεξιότης τοῦ προσώπου, τὸ ὁποῖον τὴν διευθύνει. Ἀντὶ τούτου, τὸ πρῶτον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου ὁμιλεῖ περὶ ὑποθήκης ἐκτεινομένης καὶ ἐπὶ τῶν μηχανημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐν τῷ οἰκοδομήματι ἢ προωρίσθησαν πρὸς χρῆσιν τῆς βιομηχανίας. Τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔλαβε ποσῶς ὑπ’ ὄψει του τὸν ἰσχύοντα νόμον. Καὶ τοιουτοτρόπως ἀφίνει νὰ γεννηθοῦν δικανικαὶ ἀπορίαι, διὰ τὸ μέλλον. Δὲν ἔλαβε ποσῶς ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ νόμος περὶ ὑποθηκῶν καὶ ὁ περὶ διακρίσεως κτημάτων τὸ ζήτημα αὐτό, διὰ τὸ ὁποῖον τὸ νομοσχέδιον νομίζει, ὅτι εἰσάγει νέον τι, τὸ ἔλυσαν σαφέστατα πρὸ ἐνεννήκοντα ἐτῶν. Ὁ νόμος περὶ ὑποθηκῶν τῆς 11)23 Αὐγούστου 1836, λέγει τὰ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): Ἄρθρον 1ον) «Ἡ ὑποθήκη εἶναι δικαίωμα πραγματικὸν πρὸς ἐξασφάλισιν ἀπαιτήσεως, ἀποκτώμενον δι’ ἐγγραφῆς». Τὸ ἄρθρον 26 λέγει: «Ἡ ὑποθήκη ἐκτείνεται εἰς ὁλόκληρον τὸ ἐνυπόθηκον κτῆμα, εἰς ὅλα τὰ μέρη τὰ παρακολουθήματα καὶ τὴν προσαύξησιν αὐτοῦ». Ὁ νόμος περὶ διακρίσεως κτημάτων τῆς 3ης Ἰουλίου 1837, ἐν ἄρθρῳ 6 λέγει τὰ ἑξῆς: «Κτήματα φύσει κινητὰ λογίζονται ἀνήκοντα, ὅταν, ἤ τε δυνάμει τοῦ νόμου ἢ τῇ προθέσει τοῦ ἰδιοκτήμονος, ἀποτελοῦν παρακολούθημα ἀκινήτου τινός», καὶ ἐν τῷ ἄρθρῳ 7, «παρακολούθημα λέγεται πᾶν τὸ μετὰ κινητοῦ ἢ ἀκινήτου κτήματος εἰς διαρκῆ σύνδεσμον τιθέμενον, εἶναι δὲ ὄχι μόνον τὸ προσαύξημα... ἀλλὰ καὶ τὰ παραρτήματα.... τὰ ὁποῖα ὁ νόμος ἢ ὁ ἰδιοκτήτης προσδιώρισεν εἰς διαρκῆ ὑπηρεσίαν τοῦ κυρίου κτήματος». Ἄρθρον 8 «Τοιαῦτα παρακολουθήματα ἀκινήτου κτήματος εἶναι ἰδίως τὰ ἑξῆς: 1) Πᾶν ὅ,τι εἶναι συμπεπηγμένον μετ’ αὐτοῦ.... 3) Τὰ εἰς κτῆμα ἢ ἐργοστάσιον ἀνήκοντα, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀναγκαῖα καὶ ἐξιδιασμένως προωρισμένα εἰς τὴν τακτικὴν καλλιέργειαν τοῦ κτήματος ἢ τὴν τακτικὴν χρῆσιν τοῦ ἐργοστασίου». Τὸ νομοσχέδιον λοιπὸν ὑπὸ τὸν πομπώδη τίτλον τῆς βιομηχανικῆς πίστεως, ἁπλούστατα ἀναλαμβάνει τὸν νόμον περὶ ὑποθηκῶν, τὸν ἰσχύοντα ἀπὸ 90 ἐτῶν....

§114Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν ἐξηγεῖται, διατὶ τὸ κάμνει.

§115Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδιάβασα τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν. Ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις λέγει, λίαν περιέργως, ὅτι αὐτὰ τὰ σαφέστατα ἄρθρα τοῦ νόμου ἐν τῇ ἐφαρμογῇ ἠμφισβητήθησαν. Δὲν εἶναι δυστυχῶς ἀκριβὲς τὸ πρᾶγμα καὶ ἂν θὰ γεννηθῇ ἀμφισβήτησις, θὰ γεννηθῇ ἴσως μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ νομολογία τῶν δικαστηρίων ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ ὑπῆρξε παγία. Δὲν εἴχομεν ἀντιφατικὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὥστε νὰ δικαιολογῆται, ἵνα ἐπέμβῃ ἑρμηνευτικῶς ὁ νομοθέτης, ὁπότε καὶ πάλιν ὁ νόμος ἔπρεπε νὰ εἶναι ἑρμηνευτικὸς νόμος, διὰ νὰ ἔχῃ ἀναδρομὴν καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ συνεπῶς νὰ μὴ γεννήσῃ ζητήματα διὰ τὰς ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις. Ἐδόθη ἀφορμὴ εἰς τὰ ἐφετεῖα, νὰ ἐξετάσουν σχετικὰς ὑποθέσεις καὶ δὶς ἀπεφάνθησαν ἀδιστάκτως, ὅτι ὅταν ὑποθηκεύεται ἐργοστάσιον συνυποθηκεύονται καὶ τὰ μηχανήματα καὶ τὰ κινητά, εἴτε συμπεπηγμένα, εἴτε μὴ ἀρκεῖ νὰ εἶναι προωρισμένα, διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ ἐργοστασίου, ὅ,τι δηλαδὴ λέγει τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον λοιπὸν δὲν εἰσάγει οὐδεμίαν ἀπολύτως πρωτοτυπίαν. Θὰ γεννήσῃ πιθανῶς, διὰ τὸ μέλλον τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι ἄλλη ἦτο ἡ ἔννοια τῶν νόμων περὶ ὑποθηκῶν παρὰ τὴν παγίως παραδεδεγμένην. Θὰ μνημονεύσω ἐπὶ παραδείγματι ἀπόφασιν τοῦ ἐφετείου Ἀθηνῶν, ὑπ’ ἀριθμὸν 352 τοῦ 1911, χωρὶς νὰ εὕρω καμμίαν ἀντίθετον (ἀναγινώσκει): «Ὁ ἰδιοκτήτης ἐνυποθήκου ἐργοστασίου ἀποχωρίζων τὰς μηχανὰς τοῦ ἐργοστασίου ἀθετεῖ τὰς ἐκ τῆς συμβάσεως ὑποθήκης ὑποχρεώσεις του καὶ ὑπόκειται εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7». Τὶ λέγει τὸ ἄρθρον 7 (ἀναγινώσκει); «Ἄν εἶναι ἀπὸ ἀμέλειαν ἢ δόλον τοῦ χρεώστου, ἀφανισθῇ τὸ ἐνυπόθηκον κτῆμα ἢ ἐλαττωθῇ ἡ ἀξία του, δικαιοῦται ὁ πιστωτὴς ἢ νὰ ἀπαιτήσῃ τὴν ἐξόφλησιν τοῦ χρέους πρὸ τῆς προθεσμίας, εἴτε νὰ ζητήσῃ νὰ ὑποχρεωθῇ ὁ χρεώστης, νὰ ἀπέχῃ ἀπὸ τὰς ἐπιβλαβεῖς πράξεις, ἢ νὰ ζητήσῃ ἐπὶ ἄλλων κτημάτων ὑποθήκην.

§116Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπιτρέπετε μίαν ἐρώτησιν;

§117Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ.

§118Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πόθεν ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ βγοῦν αἱ ἀποφάσεις αὐταί; Μήπως ἠμφισβητήθη, ὅτι καὶ τὰ μηχανήματα ὑπόκεινται εἰς τὴν ὑποθήκην;

§119Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄν πρόκειται, κύριε ὑπουργέ, νὰ κάμνετε νομοσχέδια διὰ κάθε ἰσχυρισμὸν τὸν ὁποῖον εἷς δικηγόρος ἢ δικολάβος, θὰ ὑποβάλῃ εἰς τὸ δικαστήριον καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἔγινε ποτὲ δεκτὸς ἀπὸ καμμίαν δικαστικὴν ἀπόφασιν, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ νομοθετική σας μηχανὴ δὲν θὰ σταματήσῃ ποτέ.

§120Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ χρηματοδότης θέλει νὰ ἔχῃ ἕνα νόμον ὁ ὁποῖος νὰ ἐξασφαλίζῃ καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀντίρρησιν.

§121Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐκθέσω, ὅτι ὁ χρηματοδότης δι’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου ὄχι μόνον δὲν ἐξασφαλίζεται περισσότερον, ἀλλὰ τοὐναντίον θὰ ἔχῃ ἠλαττωμένας τὰς ἐγγυήσεις τὰς ὁποίας τοῦ παρέχει ὁ ἰσχύων νόμος, περὶ ὑποθηκῶν καὶ ὁ νόμος περὶ διακρίσεως κτημάτων. Σήμερον εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐν τῇ νομολογίᾳ ἀντίθετος ἀντίληψις. Θὰ εἴπετε ἴσως, ὅτι ἐζήτησε τὸ νομοσχέδιον ὁ μέλλων χρηματοδότης. Ὄχι. Ἠξεύρω ἐγὼ τί ἐζήτησεν ὁ Χρηματοδότης, ἀλλὰ δυστυχῶς, οὔτε ἐκεῖνοι εἰς τοὺς ὁποίους τὰ εἶπεν, τὸ ἀντελήφθησαν, οὔτε ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου, οὔτε τὸ ἐμπορικὸν ἐπιμελητήριον. Ἐγὼ θὰ σᾶς εἴπω βραδύτερον τί ἐζήτησεν ὁ μέλλων χρηματοδότης καὶ τί πρέπει νὰ κάμητε, ἔχων ὑπ’ ὄψει μου ὅσα μοῦ εἶπαν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ἐγὼ δὲν ἐπεθύμουν νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλ’ εἶδον ὅτι ὑπάρχει σύγχυσις, κυκεών, εἰς δὲ τὴν Μακεδονίαν μὲ παρεκάλεσαν, νὰ μὴ φέρω ἀντιρρήσεις, διότι ἄφθονα τὰ δάνεια θὰ ἔρρεον κατὰ τὴν φαντασίαν τῶν πιστευσάντων εἰς τὸν τίτλον «βιομηχανικὴ πίστις» καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἂν ψηφισθῇ, θὰ παραγάγῃ ἐλπίδας, αἱ ὁποῖαι θὰ ματαιωθοῦν τάχιστα καὶ θὰ ἐνσπαρῇ ἡ ἀπογοήτευσις εἰς τὸν βιομηχανικὸν κόσμον. Εἶναι, κύριοι, ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι δὲν ὑπάρχει δικαστικὴ ἀπόφασις, ἀμφισβητοῦσα, ὅτι ὑποθηκευομένου τοῦ κτήματος ὑποθηκεύονται καὶ τὰ κινητὰ εἴτε συμπεπηγμένα, εἴτε προωρισμένα διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ ἐργοστασίου, ἐκεῖνο δηλαδὴ τὸ ὁποῖον λέγει τὸ ἄρθρον 1 τοῦ περὶ οὗ νομοσχεδίου. Ἀλλ’ ἔστω, θέλετε νὰ ἄρετε ἀντίρρησιν ἐνδεχομένην, καίτοι ἐπὶ 90 ἔτη δὲν τὸ ζητοῦν οἱ χρηματοδόται; Τὸ ὀρθὸν καὶ κανονικὸν θὰ ἦτο νὰ συνενοηθῆτε μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ νὰ προσαγάγητε ἓν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ὁμιλῇ περὶ βιομηχανικῆς πίστεως, νὰ μὴ ἔχῃ τὸν μέγαν αὐτὸν τίτλον, νὰ προνοῇ περὶ ἑρμηνείας τῶν ἄρθρων δεῖνα καὶ δεῖνα τοῦ νόμου, περὶ ὑποθηκῶν καὶ διακρίσεως κτημάτων καὶ νὰ λέγῃ, ἡ αὐθεντικὴ ἑρμηνεία τοῦ ἄρθρου εἶναι αὕτη. Θὰ ἠμποροῦσε κανεὶς νὰ μοῦ εἴπῃ: Ἀφοῦ θὰ εἶναι λιγάκι χρήσιμον—κατ’ ἐμὲ δὲν εἶναι, δὲν ἠγέρθη καμμία ἀμφιβολία— τί σὲ μέλλει ἂν ἐπιγράφεται περὶ βιομηχανικῆς πίστεως; Ἔχω τὴν ἰδέαν, ὅτι οἱ τίτλοι τῶν νομοσχεδίων πρέπει νὰ ἀνταποκρίνωνται κἄπως τοὐλάχιστον εἰς τὸ περιεχόμενον αὐτῶν, ἄλλως χάνεται ἡ σοβαρότης τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Πῶς θὰ σᾶς ἐφαίνετο λ. χ. ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐπαρουσίαζεν ἓν νομοσχέδιον «περὶ γεωργικῆς πίστεως» καὶ ἔλεγεν: Ἐπεκτείνεται ἡ κατάσχεσις καὶ εἰς τὰ ἐργαλεῖα τοῦ γεωργοῦ καὶ εἰς τὸν σπόρον; Θὰ ἦτον αὐτὴ ὀργάνωσις τῆς γεωργικῆς πίστεως ἢ θὰ ἦτο ἑρμηνεία ἢ διόρθωσις τῶν ἄρθρων τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας; Δὲν προνοεῖ λοιπὸν τὸ νομοσχέδιον περὶ βιομηχανικῆς πίστεως καὶ διὰ τοῦτο ὀρθῶς ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Κορινθίας εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ τὸ ἐπεξεργασθῇ ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία ἂν τὸ ἐπεξειργάζετο, θὰ τὸ ἔκρινε περιττὸν ἢ τὸ πολύ, θὰ ἔδιδε τὴν μορφὴν τοῦ νομοσχεδίου, περὶ ἑρμηνείας τῶν σχετικῶν ἄρθρων τοῦ νόμου περὶ ὑποθηκῶν καὶ τοῦ νόμου περὶ διακρίσεως κτημάτων. Προχωρῶ περαιτέρω εἰς τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἐπιτρέψητε νὰ γίνῃ γενικὴ συζήτησις, διότι τὸ θέμα ἀποτελεῖ ἓν ὅλον. Ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἐὰν πρόκειται νὰ ὠφελήσῃ ἔστω καὶ δέκα πρόσωπα ψηφιζόμενον, νὰ ἀλλαγῇ ὅμως ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ τίτλος, διὰ νὰ μὴ εἶναι τὸ πρᾶγμα ἐστερημένον κἄποιας σοβαρότητος, καὶ θὰ εἴπω προχωρῶν τί ἄλλο πρέπει νὰ γίνῃ διὰ νὰ ἐξονυχίσωμεν τὸ θέμα τῆς βιομηχανικῆς πίστεως, τὸ πολυποίκιλον. Τὸ ἄρθρον 2 λέγει τὰ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ἡ ἀπόκτησις καὶ ἀπώλεια τοῦ κατὰ τὸ προηγούμενον ἄρθρον ὑποθηκικοῦ δικαιώματος γίνεται κατὰ τὰς διατυπώσεις καὶ τοὺς ὅρους τοῦ νόμου τῆς 11 Αὐγούστου 1836 περὶ ὑποθηκῶν....... ἐπεκτείνεται δέ, κατόπιν συμπληρωματικῆς ἐγγραφῆς, καὶ ἐπὶ παντὸς μηχανήματος εἰσαχθησομένου βραδύτερον...;». Λοιπὸν ὁ ἰσχύων νόμος δὲν ἀπαιτεῖ τοιαύτην συμπληρωματικὴν ἐγγραφὴν διὰ τὰ βραδύτερον εἰσαχθέντα, τὸ δὲ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔρχεται τάχα πρὸς βελτίωσιν τῆς θέσεως τοῦ δανειστοῦ καὶ ἐπαύξησιν τῶν δικαιωμάτων του, τοῦ ἐπιβάλλει νὰ παρακολουθῇ τί εἰσάγεται καὶ νὰ κάμῃ συμπληρωματικὴν ἐγγραφήν, ἀνοίγει δὲ τὰς πύλας εἰς τὴν στρεψοδικίαν, τί εἰσήχθη ἐν ἀρχῇ καὶ τί κατόπιν. Ἔχω ἓν ζυθοποιεῖον ἢ ἓν κλωστήριον, εἰσήγαγον ἄλλα δέκα ἐργαλεῖα ἢ ἄλλην μίαν μηχανὴν κατασκευῆς ζύθου. Καὶ αὐτὰ γίγονται ἐνυπόθηκα διὰ τὴν ἀρχικὴν ἀπαίτησιν, χωρὶς συμπληρωματικὴν ἐγγραφήν. Τώρα διὰ τῆς βελτιώσεως καὶ ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανικῆς πίστεως, ἂν ὁ δανειστὴς δὲν παρακολουθῇ τὸν ὀφειλέτην νὰ ἴδῃ ἐὰν εἰσήγαγε νεώτερόν τι καὶ νὰ σπεύσῃ νὰ κάμῃ μίαν συμπληρωματικὴν ἐγγραφήν, στερεῖται δικαιωμάτων τὰ ὁποῖα θὰ εἶχε κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον περὶ ὑποθηκῶν καὶ διακρίσεως κτημάτων. Ἔχω δίκαιον λοιπόν, λέγων, ὅτι εἶχον αἴσθημα ἀπελπισίας, ὅταν εἶδον ὀργανισμοὺς καὶ ἀρχὰς συνηγοροῦντας ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου ὡς ὑπεβλήθη; (ἀναγινώσκει) Ἄρθρον 4ον) «Ἀπαγορεύεται, τούτῳ πρὸ τῆς ὁλοσχεροῦς ἐξοφλήσεως ἡ ἀποκαθήλωσις ἢ ἡ ἀφαίρεσις καὶ ἐκποίησις τῶν μηχανημάτων καὶ λοιπῶν ἐγκαταστάσεων, ἐκτὸς ἐὰν εἰς τοῦτο συνῄνεσε προηγουμένως ὁ δανειστής». Κατὰ τὰ ἄρθρα τοῦ νῦν ἰσχύοντος νόμου καὶ τὴν σχετικὴν νομολογίαν τῶν δικαστηρίων μας, καὶ σήμερον ἔτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐνέργεια πράξεων, ὡς ἐκεῖναι ἃς προτίθεται ν’ ἀπαγορεύσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐφ’ ὅσον δὲ διάταξις ὑφίσταται ἤδη καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν προβάλλεται ὡς ἑρμηνευτικὸν τὸ νομοσχέδιον, θὰ γεννηθῶσιν διὰ τὰς ὑπαρχούσας ὑποθέσεις φιλονεικίαι καὶ ἀμφιβολίαι ἐπιζήμιοι. Ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ μειοῦνται διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀντὶ νὰ ἐνισχύωνται τὰ δικαιώματα τοῦ πιστωτοῦ. Ὁ πιστωτὴς ἔχει κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον τρία δικαιώματα: πρῶτον νὰ καταφύγῃ εἰς τὸν εἰρηνοδίκην ἢ τὸν πρόεδρον τῶν πρωτοδικῶν, λόγῳ προσωρινῶν μέτρων, ἢ εἰς τὸ δικαστήριον, διὰ νὰ ἀπαγορευθῶσιν αἱ ἐπιζήμιοι πράξεις, ἐπὶ ἀπειλῇ μεγάλης χρηματικῆς ποινῆς, δεύτερον νὰ ζητήσῃ πρόσθετον ἐγγύησιν καὶ τρίτον νὰ ἀξιώσῃ τὴν πληρωμὴν τοῦ μὴ ληξιπροθέσμου δανείου. Τί ἀντὶ τούτων δίδουν αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος, τοῦ πρὸς ἐνίσχυσιν δῆθεν τῆς πίστεως εἰσαγομένου νομοσχεδίου; Δικαιοῦται ὁ δανειστὴς νὰ ζητήσῃ τὴν πληρωμὴν τοῦ μὴ ληξιπροθέσμου δανείου. Τὰ μείζονα δικαιώματα, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ ἰσχύοντος νόμου περιορίζονται οὐσιωδῶς. Διότι δυσκόλως θὰ ἠδύνατό τις νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ἀφοῦ ἡ κύρωσις τῆς ἀπαγορεύσεως ὑπῆρχεν ὡς τριπλοῦν δικαίωμα τοῦ πιστωτοῦ καὶ σήμερον ἓν μόνον δικαίωμα χορηγεῖται εἰς τὸν πιστωτήν, τὰ ἄλλα παραμένουν. Τοῦτο εἶναι ἐξεταστέον, μετὰ μείζονος προσοχῆς. Θὰ ἐννόουν ἐπὶ τέλους ἐνίσχυσιν, ἐὰν ἠθέλατε δώσῃ ποινικὴν κύρωσιν διὰ τὴν ἀφαίρεσιν ὑπεγγύων πραγμάτων, καθ’ ὃν τρόπον ὁ κλέπτων ἐνέχυρον δύναται νὰ ὑπόκειται εἰς ποινικὴν διάταξιν. Τοῦτο θὰ τὸ ἠννόουν.

§122Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὁ ποινικὸς νόμος δὲν ἔχει οὐδεμίαν ποινήν;

§123Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι διὰ τὴν ὑποθήκην. Ὡς γνωρίζητε, τὸ δικαίωμα τῆς ὑποθήκης δίδεται πρὸς παραγωγὴν τῆς πιστωτικῆς θέσεως τοῦ ὀφειλέτου, ἵνα ἀναπτύξῃ αὐτὸς τὰς οἰκείας ἱκανότητας πρὸς περαιτέρω περιουσιακὴν εὐόδωσιν, δι’ ὃ ὁ νόμος μας δὲν ἠννόησεν ποτέ, ὅπως ἔκαμεν ἐπὶ ἐνεχύρου, νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὸν ὀφειλέτην τὸ δικαίωμα τῆς κατοχῆς καὶ διαθέσεως τῶν ἐνυποθήκων. Μέχρι τοῦδε δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ποινικὴ δίωξις, εἰμὴ μόνον ὑπὸ ὡρισμένας εἰδικοῦ νόμου προϋποθέσεις δυσαποδείκτους ἢ ἄλλως μετὰ κατάσχεσιν, ὁπότε καταδιώκεται ὁ ὀφειλέτης ἐπὶ ἀφαιρέσει κατασχημένων. Ἀλλ’ ἐφόσον θέλετε, μάλιστα ἐν τῇ δευτέρᾳ μορφῇ τοῦ νομοσχεδίου σας, νὰ προστατεύσητε τὸν ἐνυπόθηκον δανειστήν, ἢ θὰ εἰπῆτε, ὅτι ἅμα τῇ ἐγγραφῇ τοῦ δανείου θεωροῦνται κατεσχημένα ἢ ὅτι ἐν γένει....

§124Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἄνευ ἀδείας τοῦ πιστωτοῦ δὲν ἐπιτρέπεται ἐκποίησις.

§125Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡραῖα. Καὶ ἐν τούτοις τὸ νομοσχέδιον δὲν προνοεῖ περὶ τοιούτου τινός. Ὥστε ὄχι μόνον δὲν βελτιώνει τὴν κατάστασιν, ἀλλὰ μᾶλλον τὴν περιορίζει καὶ γεννᾷ ἀμφιβολίας σπουδαίας περὶ τῆς ὑπαρχούσης ἤδη νομικῆς καταστάσεως, ἐφ’ ὅσον ὡς εἰδικὴν κύρωσιν διὰ τὸν παρόντα εἰδικὸν νόμον ἀναγράφη μόνον, τὸ ὅτι κηρύσσεται ἡ ἀπαίτησις ληξιπρόθεσμος. Ὑπάρχει καὶ ἄλλη διάταξις τοῦ ἄρθρου 4, (ἀναγινώσκει): «Ἀπαγορεύεται πρὸ τῆς ὁλοσχεροῦς ἐξοφλήσεως τοῦ δανείου, ἡ ἐκποίησις ἢ ἐκμίσθωσις τῆς βιομηχανικῆς ἐπιχειρήσεως ἢ κατ’ ἄλλον τρόπον παραχώρησις τῆς ἐκμεταλλεύσεως αὐτῆς κλπ.» Εἰς τοὺς γενικοὺς τούτους ὅρους συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ προικοδότησις καὶ ἡ περαιτέρω, ἡ δευτέρα ὑποθήκευσις, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν κύρωσις ἰδιαιτέρα δὲν ὑπάρχει ἐν τῷ σχεδίῳ. Τὸ θέμα πολὺ προχείρως ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου ἔλυσε καὶ διετύπωσεν. Ἐνόμισεν, ὅτι λύεται ζήτημα σπουδαῖον μὲ μίαν μονοκονδυλιάν. Τὰ παραχωρούμενα ἐνυπόθηκα δάνεια συνήθως ἀντιπροσωπεύουν ἕνα ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἀκινήτων, ἢ ἂν προκόψῃ τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς περιουσίας, ἐὰν ὡς περιουσία ἰδίᾳ θεωρηθῇ τὸ βιομηχανικὸν σύνολον. Τὰ ἄλλα 60% μένουν νεκρά. Οὔτε ἐκποίησις, οὔτε ἀπαλλοτρίωσις, δηλαδὴ οὔτε ὑποθήκευσις. Εἰς ἄλλας χώρας, ὅπου ἀρέσκονται νὰ μελετοῦν ἐπισταμένως τοιαῦτα ζητήματα, ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα προβλήματα εἰς τὰ ὁποῖα καταγίνονται, εἶναι ποῖοι πιστωτικοὶ ὀργανισμοί, πρέπει νὰ ἱδρυθοῦν, ὥστε νὰ ἐπιτρέπεται καὶ δευτέρα καὶ τρίτη ὑποθήκη σχετικῶς ἀσφαλής. Ὑμεῖς τὸ ζήτημα αὐτό, τὸ τόσον σπουδαῖον διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῶν βιομηχανιῶν, τὸ ἐλύσατε, λέγοντες ἁπλούστατα, ὅτι ὁ ὀφειλέτης δὲν δύναται νὰ συνάψῃ δεύτερον δάνειον ἐνυπόθηκον, ἀδιάφορον, ὅτι οὗτος ὁ ὀφειλέτης, δὲν θὰ δύναται διὰ περαιτέρω πιστώσεως νὰ προαγάγῃ τὴν βιομηχανίαν του. Ἐπὶ συναφοῦς δέ τινὸς κινδύνου πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέξῃ τὸ ἑξῆς: Ὡς ἔμαθον εἰς τὰ συνομολογούμενα ἐνυπόθηκα συμβόλαια, τίθεται ρήτρα ἐπικίνδυνος ὑπὲρ τῶν δανειστῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ πλεῖστον εἶναι ἀλλοδαποί. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐγὼ ἐκατηγορήθην ἄλλοτε, ὅτι ὑποδουλώνω τὴν Ἑλλάδα εἰς ξένα κεφάλαια, ὥστε μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ ἡ ἰδέα, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δανειζώμεθα ἀπὸ ξένους ἢ τὸ αἴσθημα μίσους πρὸς τὸ ἀλλοδαπὸν κεφάλαιον. Ἀλλ’ εἶναι ἀνάγκη προνοίας τινός. Ἔμαθον, ὅτι διὰ τῶν συνομολογουμένων συμβολαίων δύναται ὁ δανειστής, νὰ μετατρέψῃ τὴν πίστωσίν του εἰς μετοχὴν ἐπὶ τῆς ἐπιχειρήσεως. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἐνδιαφέρον καὶ ἐνίοτε ἐπικίνδυνον· πρὸ ὀλίγου καιροῦ εἴδομεν τὸν κίνδυνον, μία βιομηχανία, καθαρῶς Ἐθνική, νὰ περιέλθῃ εἰς ξένας χεῖρας. Ἐὰν αὐτὴν τὴν πύλην διὰ τὴν ὁποίαν ἀνησυχήσαμεν, πρὸ ὀλίγου καιροῦ, τὴν ἀνοίξωμεν ἐλευθέρως εἰς τὰ δάνεια, διατρέχομεν τὸν κίνδυνον νὰ περιέλθουν σπουδαῖαι βιομηχανίαι εἰς ξένας χεῖρας, βιομηχανίαι, αἵτινες, ὡς γνωρίζομεν, ἀπὸ τὰς διαπραγματεύσεις διὰ τὰς ἐμπορικὰς συμβάσεις, ἐπέσυραν εἰδικὴν τάσιν τῶν ξένων πρὸς καταπολέμησίν των, διότι ἦσαν ἐμπόδια τῆς ἐξαπλώσεως τῶν ξένων βιομηχανιῶν καὶ κάρφος εἰς τοὺς ὀφθαλμούς των ὡς ἔχουσαι ζωτικότητα μεγάλην. Ὀφείλω καὶ εἰς τοῦτο, νὰ ἐπιστήσω ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Μακρὰν ἀπὸ ἐμοῦ ἡ ἰδέα, ὅτι θὰ ἔπρεπε γενικῶς νὰ ἀπαγορευθῇ τὸ πρᾶγμα. Εἶπον μόνον, ὅτι μετὰ περισσῆς ἀφελείας ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου ἔλυσε τόσον σπουδαῖα προβλήματα, οὐσιωδέστατα ἀπὸ ὅ,τι ἐκεῖνος ἐνόμιζε. Βεβαίως πρέπει νὰ κάμωμεν διάκρισιν τῶν βιομηχανιῶν, ἀλλὰ νὰ συζητηθῇ τὸ πρᾶγμα, νὰ ἐξετασθῇ βαθύτερον, ἄλλως διατρέχομεν τὸν κίνδυνον, ἐὰν θελήσωμεν νὰ μεταχειρισθῶμεν τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν κατόπιν, νὰ μᾶς κατηγορήσουν ὅτι καταργοῦμεν ἀναδρομικῶς δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἀπεκτήθησαν ἐπὶ τῇ βάσει κειμένου νόμου. Αἱ κυρώσεις κύριοι, τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἀτελέσταται. Ἡ ἐπιτροπὴ ἡ κοινοβουλευτικὴ ἔφερεν ἐλαχίστας παρατηρήσεις. Ὁ εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου ὁ ἴδιος, ὄχι ἀντισαγγελεύς, ἐζήτησεν τὴν διόρθωσιν λεξιδίων τινῶν, ὅπως εἶδον. Βεβαίως οἱ δικαστικοί, ὅσον καὶ ἂν εἶναι μορφωμένοι διὰ τὴν διάκρισιν τοῦ, τί ἐστὶ ἐμὸν καὶ τί ἐστὶ σόν, δὲν κατέγιναν ἰδιαιτέρως εἰς τὸν ἀφορῶντα τὴν βιομηχανικὴν πίστιν. Ἀλλὰ δυστυχῶς οὔτε τὰ θέματα τὰ νομικά, τὰ ὁποῖα ὅσοι εἶσθε ἐξ ὑμῶν νομικοὶ γνωρίζετε, οὔτε τὰ θέματα αὐτὰ ἔθιξαν. Καὶ τοῦτο εἶναι λυπηρόν. Ἐπηκολούθησε, μετὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς, τροποποίησις τοῦ νομοσχεδίου ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, μετὰ τὴν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν ἐπιψήφισιν. Ἐδημιούργησε νομικὴν κατάστασιν τὸ δεύτερον τοῦτο σχέδιον, διὰ τὴν κατανόησιν τῆς ὁποίας θὰ παρακαλέσω ὅλους ὑμᾶς νὰ συνεισφέρητε τὰ φῶτα σας. Κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ τροποποιημένου σχεδίου, ἐπαναλαμβάνοντος τὸ 5 τοῦ παλαιοῦ, ἐπιτρέπεται σύστασις ὑποθήκης, παρακολουθήσατέ με παρακαλῶ, (ἀναγινώσκει) «ἐκτὸς τοῦ οἰκοδομήματος..... καί ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῷ ἐγκατεστημένων μηχανημάτων καὶ λοιπῶν ἐγκαταστάσεων, ἐφ’ ὅσον εἶναι συμπεπηγμέναι τῷ οἰκοδομήματι ἢ τῷ ἐδάφει αὐτοῦ ἢ ἐφ’ ὅσον προορίζωνται πρὸς μόνιμον χρῆσιν». Ὡς δὲ σαφῶς ἐμφαίνηται ἐκ τῶν ἀριθ. 5 καὶ 6 δύναται νὰ συσταθῇ χωριστὴ ὑποθήκη ἐπὶ τῶν μηχανημάτων καὶ τῶν λοιπῶν ἐγκαταστάσεων καὶ χωριστὴ ἐπὶ τῆς οἰκοδομῆς. Ἀλλ’ ἐὰν, λέγει τὸ σχέδιον, ὁ ὀφειλέτης εἶναι κύριος τοῦ οἰκοδομήματος δὲν δύναται νὰ δανεισθῇ μὲ χωριστὰς ὑποθήκας. Τὸ δὲ ἐδάφιον 3 τοῦ ἄρθρου 1 λέγει (ἀναγινώσκει): «ἡ ἐγγραφεῖσα ὑποθήκη δὲν ἐπεκτείνεται ἐπὶ κινητῶν καὶ ἐργαλείων τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν συνήθη πεῖραν καὶ πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ προορισμοῦ των εὑρίσκονται εἰς διαρκῆ μετακίνησιν ἐν τῷ ἐργοστασίῳ ἢ τῷ ἱδρύματι». Ἄς ἀρχίσω ἀπὸ τὸ τελευταῖον. Μειώνει, προδήλως, τὰ δικαιώματα τοῦ ἐνυποθήκου πιστωτοῦ. Ὅσοι εἶναι νομικοὶ τὸ ἐννοοῦν. Εἰσάγει μίαν διάκρισιν ἡ ὁποία θὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς δελφικὰς τῷ ὄντι ἑρμηνείας, διότι ἐν τῷ πρώτῳ ἐδαφίῳ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, λέγετε, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὰ κινητὰ «προορίζωνται πρὸς μόνιμον χρῆσιν», ὑπόκεινται εἰς τὴν ἀσφάλειαν τοῦ δανείου. Ἄρα καὶ αἱ κινηταὶ μηχαναὶ καὶ τὰ ἐργαλεῖα ὑπόκεινται εἰς τὴν ὑποθήκην. Τὸ τρίτον ἐδάφιον ἐν τούτοις λέγει «ἐὰν εὑρίσκωνται εἰς διαρκῆ μετακίνησιν ἐν τῷ ἐργοστασίῳ δὲν ὑπόκεινται». Ἐὰν π. χ. ἔχετε ἕνα βαροῦλκον μέγα, τὸ ὁποῖον στοιχίζει, πολλάκις ἑκατοντάδας χιλιάδων δραχμῶν καὶ τὸ ὁποῖον κινεῖται ἐπὶ τροχῶν διηνεκῶς, δὲν ὑπόκειται εἰς ὑποθήκην ἢ καὶ ὑπόκειται καὶ δὲν ὑπόκειται; Ἠμπορεῖτε λοιπὸν νὰ εἴπητε, ὅτι ἐνισχύετε τὴν βιομηχανικὴν πίστιν διὰ τοιούτων ἀμφιβολιῶν περὶ τὸ δικαίωμα τοῦ πιστωτοῦ; Ἡ δευτέρα φάσις τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἀρκεῖται εἰς τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν πρώτην μορφήν. Ἐπεκτείνει ρητῶς τὸν νόμον περὶ ὑποθηκῶν, διὰ τὸ ἀσφαλέστερον, ὡς φρονεῖ καὶ ἐπὶ τῶν κινητῶν πραγμάτων, τῶν προωρισμένων, διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ ἐργοστασίου, ἀλλὰ μὴ μετακινουμένων ἐντὸς τοῦ ἐργοστασίου. Ἠμπορεῖ χωριστὰ νὰ ἐγγραφῇ ὑποθήκη ἐπὶ τῶν μηχανημάτων, εἴτε συμπεπηγμένων εἴτε μή. Θὰ εἴπητε, πῶς νὰ ἐγγράψῃ τις ὑποθήκην, ἐνῷ τὸ κτῆμα ἀνήκει εἰς ἄλλον καὶ τὰ κινητὰ θεωροῦνται, ὡς ἀκίνητα παρακολουθήματα κατὰ νόμον; Πῶς τὰ συναρμολογεῖ ὅλα αὐτὰ τὸ σχέδιον; Τίποτε. Τὸ σχέδιον νόμου λέγει ἁπλῶς, ὅτι ἂν τὸ οἰκόπεδον ἀνήκῃ εἰς τρίτον καὶ εἰς ἄλλον τὰ μηχανήματα γίνεται καὶ χωριστὴ ὑποθήκη. Εἰσάγει δηλαδὴ ἕνα νέον θεσμὸν ὄχι μόνον διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ δι’ ὅλην τὴν ὑφήλιον, θεσμόν, ὁ ὁποῖος ἐπῆλθεν εἰς τὸν νοῦν τῶν ἁρμοδίων ἐκ τοῦ ὅτι οἱ Ἄγγλοι χρηματοδόται, ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν ἀσφάλειάν των καὶ δώσαντες γενικάς τινας κατευθύνσεις, ἀγνοοῦντες δὲ τὸ Ἑλληνικὸν δίκαιον, ἐνεπνέοντο ἀπὸ τὸ δίκαιον τὸ εὐρὺ τῆς χώρας των, ὅπου ὑπάρχει τὸ mort-gage καὶ διὰ τὰ κινητὰ καὶ διὰ τὰ ἀκίνητα. Σᾶς εἶπα, ὅτι θὰ ἐκθέσω τὶ ἐζήτησαν οἱ χρηματοδόται. Δὲν ἠννοήθησαν ἢ διεβιβάσθησαν κακῶς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν σας ὅσα εἶπαν καὶ αὐτὴν τὴν σύγχυσιν ἔπαθε τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰσάγεται ἰδιορρύθμως ὁ θεσμὸς ὑποθήκης ἐπὶ κινητῶν πραγμάτων, χωρὶς περαιτέρω ἐνασχόλησιν πρὸς ἄρσιν ἀμφιβολιῶν.....

§126Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Τὸν ἔχομεν καὶ εἰς τὰ πλοῖα.

§127Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, δὲν εἶναι τὸ ἴδιον. Τὸ πλοῖον θεωρεῖται ἐν μέρει ἀκίνητον. Ὅσοι ἐδιάβασαν τὸ ναυτικὸν δίκαιον ἔμαθαν, ὅτι ἐνίοτε θεωρεῖται καὶ παρέκτασις τοῦ ἐδάφους τῆς χώρας, ὅτι νηολογεῖται, ὅτι διακρίνεται ἀτομικῶς Οὐδεμίαν ἀναλογίαν ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε, κ. συνάδελφε, διότι διὰ τὰ πλοῖα γνωρίζετε πολὺ καλὰ ὅτι κρατεῖται ἓν εἰδικὸν βιβλίον, ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον δὲν προνοεῖ περὶ οὐδενὸς τοιούτου. Διὰ νὰ ὑπάρξῃ ὑποθήκη ἐπὶ κινητῶν πραγμάτων, ποῖαι εἶνε αἱ βάσεις; Ἐμάθαμεν ἀπὸ τὸ ἑδώλιον ἀκόμη τοῦ Πανεπιστημίου, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ νοηθῇ ὑποθήκη ἄνευ δημοσιότητος καὶ εἰδικότητος. Ἀλλ’ οὔτε περὶ τῆς δημοσιότητος ὁμιλεῖ, οὔτε περὶ τῆς εἰδικότητος.

§128Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ δημοσιότης δὲν παραβλάπτεται ἀπ’ αὐτὸ, ἀφοῦ θὰ καταγράφεται.

§129Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ ἐγγραφὴ ὑποθήκης δὲν ἐπεκτείνεται ἐπὶ τῆς κινητῆς καὶ ἐργαλείων. Ἐπεκτείνεται ἐπὶ τῶν μηχανημάτων τῶν συμπεπηγμένων καὶ τῶν ὠκοδομημένων. Αὐτὴ εἶνε ἡ νέα κατάστασις, ἡ ὁποία δημιουργεῖται μὲ τὸ νομοσχέδιον.

§130Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶσθε ἐδῶ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν κ. συνάδελφε;

§131Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ρητῶς ἐξαιροῦνται τὰ ἐργαλεῖα καὶ τὰ κινητά. Σᾶς παρακολουθῶ μετὰ προσοχῆς κ. Πρόεδρε.

§132Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξαιροῦνται μόνον τὰ κινητά, τὰ ὁποῖα κινοῦνται διαρκῶς...

§133Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ἀσφαλῶς καὶ τὸ βαρέλιον, ἐφ’ ὅσον δύναται νὰ μετακινηθῇ καὶ νὰ ἐξέλθῃ τοῦ ἐργοστασίου, ἀσφαλῶς καλῶς δὲν ὑπόκειται εἰς ὑποθήκην.

§134Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέψατέ μου, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι κἄτι γνωρίζω ἀπὸ τὰ ζητήματα αὐτά...

§135Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀσφαλῶς, κ. Πρόεδρε, περισσότερον ἀπὸ μένα.

§136Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι περισσότερον. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐὰν νομίζετε, ὅτι κατὰ τὸν νόμον περὶ ὑποθηκῶν θὰ λάδῃ τις δάνειον ἐνυπόθηκον ἀπὸ ἀνθρώπους μὴ ἀποβλέποντας εἰς τὴν πίστιν τοῦ προσώπου, τὸ ὁποῖον δανείζεται, πλανᾶσθε. Καὶ δὲν θέλω νὰ ὑπάρξῃ ἡ πλάνη αὐτὴ εἰς τὸν κόσμον, ὅτι χωρὶς ν’ ἀκουσθῇ οὐδεμία φωνὴ διάφορος, ἐδημιουργήσαμεν τάχα βιομηχανικὴν πίστιν μὲ ἕνα τόσον ἀσαφὲς καὶ συγκεχυμένον σχέδιον. Εἶπον, ὅτι ἐὰν νομίζῃ ἡ Βουλή, ὅτι τοιοῦτον νομοσχέδιον, εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποβῇ χρήσιμον ἔστω καὶ εἰς ὀλίγα πρόσωπα, ἔστω καὶ διὰ τὴν ἐνθάρρυνσιν ὀλίγων κεφαλαιούχων, ἂς τὸ ψηφίσῃ. Θὰ ὑπάρχῃ μόνον μία φωνή, ἡ ὁποία προεῖπεν, ὅτι δὲν πρόκειται τὸ νομοσχέδιον νὰ προαγάγῃ ποσῶς τὴν βιομηχανικὴν πίστιν, διότι ἐλαττώνει τά ὑπάρχοντα δικαιώματα καὶ δημιουργεῖ πλείστας ἀσαφείας. Τὰ κινητὰ τὰ συμπεπηγμένα καὶ ἤδη ὑπόκεινται, ὁ πιστωτὴς δὲν εἶναι ἤδη ὀλιγώτερον ἐξησφαλισμένος. Δὲν προσθέτει λοιπὸν τίποτε τὸ νομοσχέδιον. Ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μὲ διέκοψε καὶ μοῦ εἶπεν, ἀφοῦ ὑπάρχει ἡ δημοσιότης, τὶ βλάπτει; Μὲ προέλαβε, διότι ἐνθυμοῦμαι καὶ ἐγώ, ἐνθυμεῖται καὶ ὁ ἴδιος, ὅτι ἡ δημοσιότης ἄνευ τῆς εἰδικότητος εἶναι μηδέν.

§137Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Θὰ καταγράφωνται, κ. Πρόεδρε.

§138Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ καταγράφωνται λέγει ὁ κ. συνάδελφος. Τὶ θὰ καταγραφῇ; Ἡ καταγραφὴ λ. χ., θὰ εἶναι ὅτι ἐνεχυριάζονται 100 ἐργαλειά. Τὰ ἐργαλειὰ αὐτὰ θὰ δύνανται νὰ λάβουν τὴν τύχην τὴν ὁποίαν λαμβάνουν συνήθως τὰ πράγματα τὰ ἀνήκοντα εἰς τὸ δημόσιον, ὅπου ἕκαστος παραλαμβάνει ἀπὸ τὸν προκάτοχόν του, καταγράφει ὅτι παρέλαβε π. χ. ἕνα καθρέπτην, ἀλλὰ συμβαίνει, ὥστε ὁ καθρέπτης αὐτὸς νὰ γίνεται, μετά τινας παραλαβάς, μικρός, ὅπως οἱ εὐζωνικοί. Ποῦ εὑρίσκετε λοιπὸν τὴν ἐξασφάλισιν καὶ τὴν εἰδικότητα;

§139Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Βεβαίως, αὐταὶ εἶναι αἱ δυσχέρειαι.

§140Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, δυσχέρειαι, ἀλλὰ νὰ μελετηθῇ τὸ ζήτημα. Ὑπάρχουν μηχανήματα πολὺ μεγάλα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ περιγραφοῦν, διότι ἔχουν ὡρισμένον ἀριθμὸν τοῦ κατασκευαστοῦ. Βεβαίως εἰς moteur πολὺ μεγάλος, συνήθως φέρει τὸ ἐργοστάσιον καὶ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ἐργοστασίου, ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ μηχανήματα, τὰ ὁποῖα δὲν καταγράφονται, καὶ θ’ ἀρχίσουν διάφοροι ἀμφισβητήσεις καὶ αἱ ἀμφισβητήσεις δὲν γεννοῦν καὶ πίστιν. Καὶ ὁ ἀγοράζων ποῖον βιβλίον ὑποθηκῶν θὰ ἐρευνήσῃ; Ὅλα τὰ βιβλία ὅλης τῆς Ἑλλάδος; Τὸ νομοσχέδιον λοιπὸν αὐτό, ἂν ἐπιμένετε, πρέπει νὰ λάβῃ τὸν χαρακτῆρα νομοσχεδίου ἑρμηνείας, τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου περὶ νόμου ὑποθηκῶν καὶ περὶ διακρίσεως κτημάτων.

§141Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ἔχει αὐτὸν τὸν σκοπόν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε νὰ τροποποιηθοῦν αἱ σχετικαὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὸν νόμον περὶ διακρίσεως κτημάτων, ἐφόσον σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι, νὰ τροποποιήσῃ τὰς διατάξεις αὐτάς, διότι τὸ νομοσχέδιον ἄλλο ἐπιδιώκει.

§142Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ συνεχίσω. Αὐτὸ νομοτεχνικῶς νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ ὀρθόν. Ἐὰν δὲ θέλωμεν διαρρύθμισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἵνα δημιουργήσῃ πράγματι πίστιν, δὲν νομίζω, ὅτι ἀρκεῖ νὰ μετάσχουν αἱ ἐπιτροπαὶ τῆς Δικαιοσύνης καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ μεριμνήσῃ, ὥστε τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρονται, ὅπως λέγουν τοὐλάχιστον, διὰ νὰ χορηγήσουν δάνεια νὰ προσέλθουν εἰς τὰς ἐπιτροπὰς καὶ νὰ συζητήσουν ἀπὸ κοινοῦ φέροντες τὰς ἀντιρρήσεις των, τὰς ὁποίας ἄλλως τε ἀσφαλῶς εἰς τὴν πρώτην σύναψιν δανείου, θὰ φέρουν οἱ νομικοί των σύμβουλοι. Γνωρίζομεν ὅτι, ὅταν πρόκειται νὰ συναφθῇ τὸ παραμικρὸν δάνειον, οἱ νομικοὶ σύμβουλοι τοῦ πιστωτοῦ κυττάζουν, «τὸ νερὸ εἰς τὸν ἥλιον». Ἂς εἴπωμεν εἰς αὐτούς: Εἴπατέ μας τί θέλετε νὰ βάλωμεν εἰς τὸν νόμον, διὰ νὰ σᾶς ἀσφαλίζῃ; Ἐπειδὴ δὲ ὁ τίτλος τοῦ σχεδίου ἔγινεν ἀφορμὴ νὰ θίξωμεν καὶ τὰ τῆς βιομηχανικῆς πίστεως νομίζω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ μελετήσωμεν σοβαρῶς καὶ εὐρύτατα. Γνωρίζετε, κύριοι, ὅτι ἀλλαχοῦ ἡ βιομηχανικὴ πίστις προήχθη διὰ τῶν τραπεζῶν, εἰδικῶν ὅμως τραπεζῶν, αἱ ὁποῖαι ἀναλαμβάνουν τὸ ἔργον νὰ ἱδρύουν βιομηχανίας, ἢ νὰ τὰς ἐπεκτείνουν. Εἰς τὴν Γαλλίαν λ.χ. ἡ ἀνάπτυξις τῆς βιομηχανίας ἐπῆλθε πρὸ πάντων, διὰ τῶν τοπικῶν τῶν περιφερειακῶν τραπεζῶν, προσώπων ἰδιωτικοῦ δικαίου δηλ. τὰ ὁποῖα πρόσωπα ἀνέλαβον τὴν ὑποστήριξιν τῶν βιομηχανιῶν, διότι ἐγγὺς εὑρισκόμενα πρὸς τὰς βιομηχανίας, εἶναι εἰς θέσιν νὰ μετέχουν τῶν κινδύνων αὐτῶν, νὰ παρακολουθοῦν νὰ ἐποπτεύουν ἐνίοτε δὲ καὶ νὰ μετέχουν τῆς διοικήσεως. Εἰς ἄλλα μέρη ἠθέλησαν νὰ κάμουν κρατικά τινα ἱδρύματα, τὰ ὁποῖα νὰ ἔλθουν εἰς ἐπικουρίαν τῶν τραπεζῶν. Εἰς ἄλλα πάλιν αἱ μεγάλαι τράπεζαι δὲν ἠθέλησαν ν’ ἀναμιχθοῦν ποσῶς, ὅπως πρὸ τοῦ πολέμου εἰς τὴν Ἀγγλίαν, εἰς τὴν προάσπισιν τῶν βιομηχανιῶν. Τὸ θέμα εἶναι ἐκ τῶν μᾶλλον πολυπλόκων, διότι ὅπως εἶπον, ἀφορᾷ ὄχι μόνον τὰς μεγάλας βιομηχανίας, ἀλλὰ καὶ τὰς μέσας καὶ τὰς μικρὰς βιομηχανίας. Εἰς τὴν Γαλλίαν π.χ. διὰ τὰς μικρὰς βιομηχανίας καὶ τὸ μικρὸν ἐμπόριον δὲν ἠδυνήθησαν, μετὰ μακρὰς μελέτας ν’ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὴν ἰδέαν, ὅτι μόνον διὰ τοῦ συστήματος τῆς ἀλληλεγγύης καὶ τοῦ συνεταιρισμοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ πρόνοια βοηθείας. Ἐὰν θέλωμεν, καὶ πρέπει νὰ θελήσωμεν, νὰ ἐρευνήσωμεν καὶ ἐν Ἑλλάδι λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψει ὄχι μόνον, ὅ,τι γίνεται ἀλλαχοῦ, ἀλλὰ καὶ τὰς τοπικὰς συνθήκας τῶν βιομηχανιῶν μας, θὰ ἐπρότεινον εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ μίαν μεγάλην ἐπιτροπὴν εἰς τὴν ὁποίαν ν’ ἀντιπροσωπεύωνται ὄχι μόνον αἱ βιομηχανίαι καὶ αἱ τράπεζαι, τὸ κοινοβούλιον, ἀλλὰ καὶ νομικοὶ διακεκριμένοι καὶ ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι κατέγιναν εἰς τοιαύτας οἰκονομικὰς μελέτας. Ἂς ἀνατεθῇ εἰς τοιαύτην ἐπιτροπήν, ψηφιζομένου τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἂν τὸ θεωρεῖτε ἀναγκαῖον, νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως τῆς βιομηχανικῆς πίστεως ἐν Ἑλλάδι, καὶ νὰ ὑποβάλῃ ἔκθεσιν μετὰ προσχεδίου νόμου. Γνωρίζω, ὅτι κατὰ πλεῖστον αἱ ἐπιτροπαὶ σπανίως φέρουν ἀποτελέσματα, ἐκτὸς ἐὰν μέχρι δουλικῆς φορτικότητος ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς παρακαλῇ τὰ μέλη των νὰ μετέχουν τῶν συνεδριάσεων, φορτικότητος, ἡ ὁποία πολλάκις ἀπαγοητεύει τοὺς προϊσταμένους τῶν ὑπουργείων καὶ ματαιώνει τὸ ἔργον. Ἓν φάρμακον δυστυχῶς ὑπάρχει κατὰ τῆς ἀπροθυμίας. Τὸ φάρμακον τοῦ ν’ ἀμειφθοῦν, ὅσοι θέλουν ἐκ τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς. Ἐλπίζω, ὅτι τὰ μέλη τοῦ κοινοβουλίου καὶ ἄλλοι τινὲς δὲν θὰ θελήσουν νὰ λάβουν χρηματικὴν ἀνταμοιβήν. Ἐν τούτοις παρετηρήθη, ὅτι ἀναγκαζόμεθα πολλάκις περὶ θεμάτων ὀλιγωτέρας σπουδαιότητος, νὰ ψηφίζωμεν νόμους συνιστῶντας ἐπιτροπάς, τῶν ὁποίων τὰ μέλη ἀμείβονται διὰ νὰ φέρουν εἰς πέρας τὸ ἔργον των. Ἡ ἔρευνα ἐν προκειμένῳ θὰ εἶναι μακρά, ἐμπεριστατωμένη καὶ κοπιώδης. Ἡ Κυβέρνησις ὑπέβαλεν ἐσχάτως νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου συνιστᾶται ἐπιτροπή, τῆς ὁποία, τὰ μέλη θ’ ἀμειφθοῦν, διὰ νὰ κάμουν τὴν κωδικοποίησιν τῶν νόμων περὶ αἰσχροκερδείας.

§143ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κακῶς.

§144Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατ’ ἐμὲ καλῶς. Γνωρίζετε τί ἀξίζουν αἱ ἐργασίαι, αἱ ὁποῖαι προσφέρονται ἐν τῷ περιθωρίῳ τῆς δραστηριότητος ἑκάστου. Ἐὰν λοιπὸν ἀπαρτίσουν τὴν ἐπιτροπὴν αὐτὴν πρόσωπα, ὅσα σᾶς εἶπον, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι θὰ γίνῃ μία ἔρευνα ἐμπεριστατωμένη τοῦ θέματος καὶ τότε πράγματι, θὰ εἶσθε εἰς θέσιν νὰ συνοδεύσητε τὰ πορίσματα τῆς ἐπιτροπῆς μὲ νομοσχέδιον, ἄξιον νὰ φέρῃ τὸν τίτλον τῆς ὀργανώσεως τῆς βιομηχανικῆς πίστεως ἐν Ἑλλάδι, πίστεως ὄχι μόνον μεγάλης ἀλλὰ μικρᾶς καὶ μέσης βιομηχανίας. Ὄχι ἀνάκατα, ἀλλὰ περὶ ἑνὸς ἑκάστου ἐκ τῶν κλάδων αὐτῶν, θὰ καθιερωθοῦν ἰδιαίτεραι συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας, θὰ δύναται νὰ δοθῇ ἡ βοήθεια τῆς βιομηχανικῆς πίστεως. Ἡ μέριμνά σας θὰ εἶναι ἀναμφισβήτως ἀξιέπαινος, θὰ δύνασθε νὰ ἔχητε τὴν συνείδησίν σας ἥσυχον, ὅτι ἠρωτήσατε ὅσους ἦτο δυνατὸν ἀνθρωπίνως νὰ ἐρωτήσητε, διὰ νὰ δώσουν τὰ φῶτα των εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως. Ἐγὼ ἠθέλησα νὰ ὁμιλήσω, διότι νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν θ’ ἀποδώσῃ καρποὺς οὓς προσδοκᾶτε. Ἠθέλησα πρὸς τούτοις, ἐκ τῆς ἀφορμῆς αὐτῆς, νὰ δείξω κατὰ τίνα τρόπον, πολλάκις, ἄνευ τῆς ἀπαιτουμένης βασάνου, καταρτίζονται νομοσχέδια ἐξ ἀπαιτήσεων, μὴ παρασκευασμένων, διὰ τοιαύτην ἐργασίαν προσώπων, κατὰ ποῖον τρόπον ἐπιπόλαιον γίνονται οἰκονομικοὶ νόμοι. Ἐζήτησα καὶ ἐγὼ ἄλλοτε νὰ ἔχω τὴν γνώμην τοῦ εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου δι’ ἕν νομοσχέδιον περὶ ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Μοῦ ἀπήντησεν ὁ τότε εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ, διότι αὐτὴ ἡ μελέτη θ’ ἀπῄτῃ πολὺν καιρὸν καὶ ἐξιδιασμένην σπουδήν. Ἄλλος θὰ ἔλεγεν ἁπλῶς: τροποποιήσατε τὸ τάδε καὶ τὸ τάδε ἄρθρον εἰς τὴν δεῖνα φράσιν. Τοῦτο συνέβη ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχήν, πράγματι παρατηρεῖται μεγάλος βιομηχανικὸς ὀργανισμός. Ἤρχισαν οἱ βιομήχανοί μας ν’ ἀποκτοῦν τὴν βιομηχανικὴν συνείδησιν τῆς ὁποίας ἐστεροῦντο, νὰ ποθοῦν δηλαδὴ νὰ κερδίζουν κυρίως ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν των καὶ ὄχι ἀπὸ κερδοσκοπικὰς πράξεις συναφεῖς ἐπὶ τῶν προϊόντων τῆς βιομηχανίας των. Βιομηχανικόν, ὄχι κερδοσκοπικὸν πνεῦμα ἤρχισε νὰ ἐπικρατῇ. Τὴν συνείδησιν αὐτὴν μόλις πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἤρχισαν ν’ ἀποκτοῦν οἱ Ἕλληνες βιομήχανοι. Παρατηρεῖται τὸ εὐοίωνον φαινόμενον, τόσον ἐν τῇ παλαιᾷ Ἑλλάδι, ὅσον ἰδιαιτέρως εἰς τὴν Μακεδονίαν, ὅτι ἀναφύεται, γεννᾶται, ἐπεκτείνεται καὶ μία βιομηχανικὴ παράδοσις, δηλαδὴ συγγενεῖς, υἱοί, ἔγγονοι, ἐξάδελφοι καταγίνονται εἰς σπουδάς, σχετικὰς μὲ τὴν βιομηχανίαν τὴν ὁποίαν ἵδρυσαν οἱ πατέρες. Ἔχομεν λοιπὸν τὰ σπουδαῖα ταῦτα στοιχεῖα, τὰ περιπλέον ἔχομεν πληθυσμόν, δυνάμενον νὰ ἐξασφαλίσῃ, διά τινας τοὐλάχιστον βιομηχανίας κατανάλωσιν. Ἐπὶ πλέον ἔχομεν τὴν δραστηριότητα τοῦ Ἕλληνος ὁ ὁποῖος ὡς ἔμπορος πλέον δύναται νὰ κατακτήσῃ καὶ ξένας ἀγοράς. Διὰ σοβαρᾶς λοιπὸν μελέτης καὶ ἐρεύνης, ἂς προπαρασκευασθῇ ἡ βάσις, ἡ θεμελίωσις τῆς βιομηχανικῆς πίστεως, σύμφωνα μὲ τὰς ἐπιστημονικὰς ἀρχὰς τῆς βιομηχανικῆς οἰκονομίας. Καὶ ἂς εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ καταγάγῃ, οὕτω προβαίνουσα, πραγματικῶς ἕνα οἰκονομικὸν θρίαμβον, ὁ ὁποῖος θ’ ἀποτελέσῃ ἕνα καὶ οὐχὶ τὸν μικρότερον, τίτλον τιμῆς δι’ αὐτήν. (χειροκροτήματα).

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔχει τὸν λόγον.

§146Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριοι βουλευταί. Ὀφείλω, νὰ εὐχαριστήσω πρῶτον, τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τοῦ Συντηρητικοῦ κόμματος, διὰ τὰς φωτεινὰς ὄντως παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ ἐπίλογός του μὲ ἀπαλλάσσει τῆς ὑποχρεώσεως, νὰ ὑποσημειώσω τὸν τίτλον τῆς ἐπιπολαιότητος καὶ τῆς μὴ σοβαρότητος τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἡ μομφή, δὲν πίπτει ἐπ’ ἐμοῦ μόνον· τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον προσήγαγεν εἰς ἐμὲ ἡ ὑπηρεσία ἦτο ἕτοιμον μετὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης τὸ ὁποῖον τὸ εἶχε παραπέμψει εἰς τὸν εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἥτις ὑπέβαλε, διὰ τῶν νομικῶν αὐτῆς συμβούλων ἀρκετὰς παρατηρήσεις. Ἐπειδὴ πολλοὶ βιομήχανοι ἐνόμιζον, ὅτι διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ ἐνισχυθῇ χρηματικῶς, τὸ εἰσήγαγον εἰς τὴν Βουλήν, ἥτις εἶχε ἀρκεσθῆ εἰς τὰ νομικὰ φῶτα τῶν ἐπεξεργασθέντων αὐτό, χωρὶς νὰ δώσῃ μεγάλην προσοχὴν καὶ εἰς τὸν τίτλον ὁ ὁποῖος προὐκάλεσε τὴν εὐχάριστον ἀνησυχίαν τοῦ κ. συναδέλφου. Ὅπως ὀρθότατα παρετήρησε ἡ προσωπικὴ πίστις εἰς ὅλας τὰς μορφὰς τὰς δανειακάς, ἃς εἴπωμεν οὔτε, κυριαρχεῖ, διότι εἰς τὸ ἐνέχυρον καὶ ἡ ὑποθήκη καὶ παντὸς εἴδους ἀσφάλειαν δὲν ἔχουν πράγματι τὴν δύναμιν τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ προσωπικὴ πίστις τὴν ὁποίαν παρέχει ὁ δανειζόμενος, διότι ἕνας τίμιος ἄνθρωπος καὶ ὅταν ἀκόμη δὲν ἔχει πεντάρα εἶναι πολλάκις προτιμώτερος ἀπὸ ἕναν ποῦ δὲν εἶναι τίμιος ὁσασδήποτε ἐγγυήσεις καὶ ἂν δώσῃ. Αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ ἰδέα μὲ ἔκαμε νὰ ὑποβάλω τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ ἐνισχύσω τοὺς τιμίους ἀνθρώπους τῶν ὁποίων ἡ προσωπικὴ πίστις, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εὕρῃ τὴν ἀναγκαίαν χρηματικὴν ἐνίσχυσιν, διὰ νὰ τοὺς βοηθήσω, εἰς τὸ ἔργον των τὸ βιομηχανικόν. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τὰς καθαρῶς νομικάς, διότι ἐπέρασαν σαράντα φεῦ! χρόνια ἀπὸ τότε ποῦ κατέλιπον καὶ ἐγὼ τὰ ἑδώλια τοῦ πανεπιστημίου, ὡς διπλωματοῦχος νομικὸς καὶ τὰ νομικά μου ἐπάλῃωσαν πάρα πολύ. Παρετήρησα, διακόπτων τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἀπόφασις ἑρμηνεύουσα τὸν περὶ διακρίσεως κτημάτων νόμον καὶ πιστοποιοῦσα, ὅτι καὶ τὰ παρακολουθοῦντα τὸ κτῆμα περιλαμβάνονται εἰς τὴν ὑποθήκην, σημαίνει, ὅτι ὑπῆρξε κἄποια ἀμφισβήτησις. Καὶ ὁ δανειστὴς ὁ ὁποῖος θέλει νὰ δανείσῃ θέλει νὰ μὴ ὑπάρχῃ καμμία ἀμφισβήτησις εἰς οἱανδήποτε διάταξιν νόμου καὶ ἑπομένως, ἐὰν ἐζήτησαν οἱ τυχὸν μελλοντικοὶ δανεισταὶ τὸν νόμον αὐτὸν τὸν ἐζήτησαν, διότι φοβοῦνται μήπως δανείζοντες εὑρεθῶσι πρὸ μιᾶς τοιαύτης ἀμφισβητήσεως. Ἐξένισε τὸν κ. συνάδελφον ἡ ἐξεύρεσις τῶν κινητῶν ἐργαλείων. Ἡ προσθήκη εἰς τὸ νομοσχέδιον εἶναι τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, λυποῦμαι δέ, διότι δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ εἰσηγητής, διὰ νὰ δώσῃ τοὺς λόγους οἵτινες ἤγαγον τὴν ἐπιτροπὴν εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθην, διότι τὴν εὑρίσκω λογικήν.

§147Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ἐγὼ εἶμαι ὁ πάτρων αὐτῆς τῆς τροπολογίας.

§148Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποτεθῇ ὅτι καὶ ἕνα καρροτσάκι εἰς τὸ ὁποῖον μεταφέρεται ἡ ἀκατέργαστος ὕλη, διὰ νὰ τροφοδοτήσῃ τὴν μηχανήν, ὅτι καὶ αὐτὸ εἶναι ἐνυπόθηκον εἰς τὸν δανειστήν.

§149Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸν νόμον περὶ διακρίσεως κτημάτων ὅλα τὰ ἀντικείμενα τὰ προωρισμένα, διὰ τὴν χρῆσιν ἑνὸς ἐργοστασίου ἀποτελοῦν μέρος τῆς ὑποθήκης.

§150Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην παρατήρησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. συνάδελφος, διὰ τὸν κίνδυνον τὸν ὁποῖον διατρέχωμεν νὰ ἴδωμεν τὴν βιομηχανίαν μας περιερχομένην εἰς ξένα κεφάλαια, νομίζω ἐπ’ αὐτοῦ ἀπήντησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι πρῶτος ἀπὸ δύο ἢ τριῶν ἐτῶν ὕψωσα φωνήν, διὰ τὸν κίνδυνον αὐτὸν ἐφ’ ὅσον τὸ νόμισμά μας δὲν ἐσταθεροποιεῖτο. Καὶ εἷς ἐκ τῶν λόγων οἱ ὁποῖοι μὲ ἔκαμαν νὰ συνεργασθῶ καὶ ἐγὼ κατὰ τὰς ἀσθενεῖς μου δυνάμεις εἰς τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέραν σταθεροποίησιν τοῦ νομίσματος ἦτο διότι διέβλεπον τάχιον ἢ βράδιον, ἐὰν ἐξηκολουθοῦμεν μὲ τὸ νόμισμά μας ἄρρωστον ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πάθωμεν, ὅτι ἔπαθον ὅλα τὰ Κράτη τὰ ὁποῖα εἶχον ἀσταθεροποίητον νόμισμα, ὡς ἡ Γερμανία καὶ ἡ Αὐστρία, ὅπου, ὡς γνωρίζετε, τὸ Ἀμερικανικὸν κεφάλαιον ἔγινεν σχεδὸν κυρίαρχον ἐπὶ πλείστων ὅσων βιομηχανιῶν. Σήμερον ἐφ’ ὅσον τὸ νόμισμά μας ἐσταθεροποιήθη συμφέρον εἶναι νὰ προσελκύσωμεν ξένα κεφάλαια ἔστω καὶ ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ συνεταίρου. Ταῦτα ἐν σχέσει πρὸς τὰς παρατηρήσεις τὰς μὴ νομικάς, διότι ἐπὶ τῶν νομικῶν παρατηρήσεων δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε.

§151Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Τὶ θὰ γίνῃ ἐν σχέσει μὲ τοὺς νόμους καὶ τὰ νομοθετικὰ διατάγματα τὰ ὁποῖα ἀπαγορεύουν εἰς τοὺς ἀλλοδαποὺς τὴν ἀπόκτησιν ἀκινήτων εἰς ὡρισμένας περιφερείας τοῦ Κράτους, εἰς περιφερείας δὲ ὅπου λειτουργοῦν βιομηχανίαι; Ἐὰν ἐξαρτηθῇ ἐκ τῆς θελήσεως τοῦ δανειστοῦ, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἐξαρτήσῃ τὴν θέλησίν του αὐτὴν ἐκ τῆς ἀποκτήσεως μετοχῶν κυριότητος εἰς μίαν ἐπιχείρησιν. Ἐὰν ἐξαρτηθῇ ἐκ τῆς θελήσεως αὐτοῦ νὰ γίνῃ κύριος ἀκινήτων; Ὑπάρχουν εἰδικοὶ λόγοι οἱ ὁποῖοι ὑπαγορεύουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ν’ ἀπαγορεύσῃ τοῦτο. Περὶ αὐτοῦ δὲν ὁμιλεῖ τὸ νομοσχέδιον.

§152Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ νομοσχέδιον δὲν ἐπιτρέπει τὸν συνεταιρισμόν. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ ὁ ὀφειλέτης, ἂν θέλῃ νὰ πάρῃ συνεταῖρον καὶ ἐὰν ἐπίσης ὁ νόμος ἐπιτρέπει νὰ πάρῃ συνεταῖρον. Διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράζω θὰ εἴπω ἀκόμη δύο λέξεις ὡς πρὸς τὴν κατακλεῖδα τοῦ κ. συναδέλφου. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μαζί του, ὅτι δὲν λύομεν τὸ πρόβλημα τῆς βιομηχανικῆς πίστεως μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Παρέχομεν ἓν ὄργανον νομικόν, διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ βιομηχανία ἐκείνη ἡ ὁποία μὲ τὴν ὑφισταμένην νομοθεσίαν δὲν εὑρίσκει χρήματα, ἡ ὁποία νομίζει, ὅτι ἐὰν τὴν κειμένην νομοθεσίαν τροποποιήσωμεν καθ’ ὃν τρόπον τροποποιοῦμεν σήμερον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐνισχυθῇ χρηματικῶς. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις, θὰ μελετήσῃ κατὰ τίνα τρόπον, θὰ ἦτο δυνατὸν ἀρτιώτερον νὰ ὀργανωθῇ ἡ βιομηχανικὴ πίστις, ἀλλὰ δυστυχῶς, ἔχομεν πολὺ μακρὸν χρόνον ἐμπρός μας. Καὶ λέγω δυστυχῶς διότι ὁ τόκος ὁ μεγάλος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ εὐθηνότερος πολὺ γρήγορα, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἵδρυσις Τραπεζῶν περὶ ὧν ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος.

§153Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ ἡ ἰδέα αὐτή. Ἐγὼ εἶπον ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν, διὰ τοπικῶν Τραπεζῶν ἀνεπτύχθη βιομηχανία τὴν ὁποίαν ἵδρυσαν ἰδιῶται. Ὄχι ὅτι τὸ Κράτος, θὰ ἔλθῃ νὰ ἱδρύσῃ Τραπέζας Βιομηχανικῆς πίστεως.

§154Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐγὼ εἶπον, ὅτι οἱ ὅροι μας οἱ νομισματικοὶ καὶ ὁ τόκος εἶναι τοιοῦτος, ὥστε δὲν θὰ εὕρωμεν δυστυχῶς κεφάλαια εὐχερῶς. Δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπα ὅτι ἔχομεν δυστυχῶς πολὺν καιρόν, καὶ αὐτὸν τὸν καιρὸν θὰ προσπαθήσωμεν νὰ τὸν χρησιμοποιήσωμεν πρὸς ἐξεύρεσιν κεφαλαίων.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἔχει τὸν λόγον.

§156Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς συζήτησιν ἐπὶ τοῦ εὐρυτάτου τούτου πεδίου τῆς ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανικῆς πίστεως. Ἐκ τῆς συζητήσεως αὐτῆς εὐτυχῶς προήχθη τὸ συμπέρασμα, ὅτι δι’ ἄλλης τινὸς εἰδικῆς νομοθετικῆς διατάξεως πρέπει νὰ ληφθῇ γενικωτέρα πρόνοια καὶ δὴ περὶ τῶν βιομηχανιῶν μας ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἀναποσπάστως συνδέονται μετὰ τῆς ἰδιαζούσης παραγωγῆς τοῦ τόπου καὶ αἱ ὁποῖαι κατ’ ἐμὲ εἶναι ἐκεῖναι αἱ βιομηχανίαι αἱ ὁποῖαι πρωτίστως δέον εἰδικώτερον νὰ προστατευθῶσι. Τὸ νομοσχέδιον, ὡς εἶπεν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν ἀποβλέπει εἰς τοιοῦτόν τινα σκοπόν. Θὰ ἠδύνατο μάλιστα, διὰ νὰ μὴ γεννήσῃ ἐντυπώσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἱκανοποιοῦνται, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, νὰ εἶχε ἕναν ἁπλούστερον τὸν τύπον τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεών τινῶν εἰς τὸν νόμον περὶ ὑποθήκης», διότι πραγματικῶς τοῦτο ἀφορᾶ τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν διὰ τῆς τροποποιήσεως αὐτῆς ἐπέρχεται εὐκολία εἰς τὰ δάνεια τὰ βιομηχανικὰ τοῦτο εἶναι σκοπὸς τοῦ νόμου, δὲν εἶναι ὅμως καὶ περιεχόμενον. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου διαβλέπω μίαν τροποποίησιν τοῦ νόμου περὶ ὑποθήκης τὴν τροποποίησιν, ὅτι τὰ μηχανήματα ἀποτελοῦν κτήματα ἰδιαίτερα καὶ διακεκριμένα τῶν λοιπῶν ἀκινήτων τοῦ ἐργοστασίου καὶ δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἐπ’ αὐτῶν ἴδιον δικαίωμα. Τοῦτο ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν δὲ ἡ μελέτη τοῦ νομοσχεδίου ἤθελε γίνει ἐπὶ τῆς βάσεως αὐτῆς ἴσως δὲν θὰ εἶχε ἀνάγκην ὅλης αὐτῆς τῆς διεξοδικῆς διατυπώσεως καὶ θὰ ἦτο συνεπέστερον πρὸς τὰς διατάξεις τὰς ὁποίας ἔπρεπε νὰ περιέχῃ. Μέχρι σήμερον ἀληθῶς ἡ ὀρθὴ ἔννοια τοῦ νόμου, ὡς αὕτη ἡρμηνεύθη καὶ παρὰ τοῦ Συντάγματος καὶ παρὰ τῆς νομολογίας μας εἶναι, ὅτι ἡ ὑποθήκη ἡ ὁποία ὑφίσταται ἐπί τινος ἀκινήτου περιλαμβάνει ἀναντιρρήτως καὶ τὰ μηχανήματα τὰ ὁποῖα χρησιμεύουν διὰ μίαν βιομηχανίαν, εἴτε ταῦτα εἶναι συμπεπηγμένα καὶ ἀποτελοῦν ἓν ὅλον μετὰ τοῦ ἀκινήτου εἴτε δὲν εἶναι συμπεπηγμένα. Ὁ νόμος περὶ διακρίσεως κτημάτων ἔχει διατυπωθῆ πλημμελῶς κατὰ τὸ περιεχόμενον. Ἦτο φυσικὸν τοῦτο, διότι εἶναι νόμος ὁ ὁποῖος περιλαμβάνει νομικοὺς ὁρισμοὺς καὶ τῶν νομικῶν ὁρισμῶν συνήθως ἡ ἔννοια δὲν εἶναι ἀκριβής. Οἱ νομικοὶ ὁρισμοὶ εἶναι ἴδιον τῶν ἑρμηνευτῶν. Κατὰ τοὺς ἑρμηνευτὰς τοῦ δικαίου καὶ κατὰ τὴν ἑρμηνείαν, ἡ ὁποία ἐδόθη καὶ εἰς αὐτὸν τὸν νόμον περὶ διακρίσεως κτημάτων τὰ πράγματα τὰ ἀκίνητα τὰ ὁποῖα εἶναι συμπεπηγμένα, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποσπασθοῦν ἀπὸ τὸ ἀκίνητον ἄνευ βλάβης τῆς οὐσίας αὐτῶν ἢ τοῦ ἀκινήτου ἀποτελοῦν ἓν ὅλον μετὰ τοῦ ἀκινήτου, θεωροῦνται, ὡς προσαύξημα, κατὰ τὴν ἰδιάζουσαν νομικὴν γλῶσσαν τοῦ ἀκινήτου καὶ ἡ ὑποθήκη ἐπεκτείνεται καὶ ἐπ’ αὐτῶν. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἐκείνων τῶν κινητῶν τὰ ὁποῖα δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν θέσιν πρὸς τὸ ἀκίνητον, ἀλλὰ εἶναι εἴτε ἐκ τοῦ νόμου εἴτε ἐκ τοῦ ἰδιαιτέρου προορισμοῦ εἰς τὸν ὁποῖον προωρίσθησαν ὑπὲρ τοῦ ἀκινήτου καὶ τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν τεχνητὴν γλῶσσαν καλοῦνται παρακολουθήματα τοῦ ἀκινήτου καὶ αὐτὰ παρακολουθοῦν τὸ ἀκίνητον ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ ὑποθήκη ἡ ὁποία ἐπεκτείνεται καὶ ἐπ’ αὐτῶν.

§157Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μοῦ ἐπιτρέπετε; Ὁμολογῶ ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν τὸ ἔχω ἀναγνώσει. Ἐπιτρέπει τὸ νομοσχέδιον σύστασιν αὐτοτελοῦς ὑποθήκης ἐπὶ τῶν μηχανημάτων ἀσχέτως πρὸς τὰς ὑποθήκας τοῦ κτιρίου;

§158Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἀνέγνωσα τὴν πρώτην φράσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία δὲν περιεῖχε τοιοῦτόν τι. Ἦτο καθαρῶς νομοσχέδιον περὶ ἑρμηνείας τοῦ νόμου περὶ ὑποθηκῶν. Ἡ δευτέρα φράσις τοῦ νομοσχεδίου ἵδρυσε ἴδιον δικαίωμα πρωτότυπον, διὰ τὴν Ἑλλάδα, τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοτελοῦς κτήσεως ὑποθήκης ἐπὶ μηχανημάτων καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ποῦ θὰ γραφῇ αὐτὴ ἡ ὑποθήκη;

§159Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἰς τὰ βιβλία ἐφόσον ἀποσπῶνται τὰ κινητά, διὰ ν’ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον ἰδίας ὑποθήκης, βεβαίως θὰ γίνουν χωριστὰ βιβλία.

§160Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, διότι ἐγὼ ἤμουν ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐνεχυρογράφου, ὥστε δὲν μὲν ταράττει ποσῶς ἡ ἰδέα αὐτή, ἀλλὰ δὲν βλέπω, νὰ λαμβάνεται καμμία σχετικὴ πρόνοια, ὅτι ἔστω κατὰ μίμησιν τότε γενομένην, νὰ ἐγγράφεται ἡ ὑποθήκη εἰς χωριστὰ βιβλία.

§161Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Καὶ ἐπὶ τῶν ἰδίων βιβλίων μπορεῖ νὰ γραφῇ καὶ ἀντὶ νὰ λέγωμεν ἀκίνητα, θὰ λέγωμεν κινητά.

§162Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐὰν θεωρηθῇ, ὅτι τώρα δημιουργεῖται δικαίωμα νέον, τότε ζημιοῦνται οἱ ἔχοντες δικαιώματα κεκτημένα.

§163Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Παπαναστασίου, μὴ θέλετε νὰ μὲ προλάβητε, ἐὰν ἰδῆτε, ὅτι δὲν ἐξαντλήσω ἕνα θέμα, θὰ εἶμαι εὐτυχὴς νὰ σᾶς εἴπω τὴν γνώμην μου. Λοιπὸν κατὰ βάσιν ἔχομεν τοῦτο, ὅτι σήμερον δημιουργεῖται μία ἰδιάζουσα οὕτως εἰπεῖν ὑποθήκη, ἡ ὑποθήκη ἐπὶ τῶν μηχανημάτων. Ἡ ὑποθήκη ἐπὶ τῶν μηχανημάτων κατὰ τὸν σημερινὸν νόμον ὑφίσταται, μὴ πλανώμεθα.

§164Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὡς παράρτημα τοῦ ἀκινήτου.

§165Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τώρα ἐδῶ δημιουργεῖται ἕνα νέον κτῆμα, ἂς εἴπωμεν οὕτως, διὰ τὸν νόμον, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸν παλαιὸν δὲν ἦτο κτῆμα. Τὰ παραδείγματα, τὰ ὁποῖα ἔφερεν ὁ ἀρχηγὸς τῶν Συντηρητικῶν ἐκ τῆς νομολογίας εἶναι ὀρθὰ καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ παραπονεθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διατὶ προεκλήθησαν αὐτὰ τὰ ζητήματα. Προεκλήθησαν κυρίως, διὰ ζητήματα ἀμφισβητήσεως οὐσιώδους φύσεως, οὐχὶ περὶ τῆς ἐννοίας τῆς ὑποθήκης. Ἐὰν ἠδυνάμην νὰ τὸ πάρω ὡς κινητὸν πρᾶγμα, νὰ τὸ ἐκποιήσω, ἡ ἀφαίρεσις καὶ ἡ ἐκποίησις αὐτοῦ τοῦ πράγματος ἀποτελεῖ ποινικὸν ἀδίκημα ἢ ὄχι. Ἡ γνώμη τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Συντηρητικῶν, ὅτι ἡ ὑποθήκη ὑφίσταται δὲν εἶναι ἀναμφισβήτητος. Ἄλλως τε ἀμφισβητήσεις ἐπὶ τῶν νομικῶν ζητημάτων πάντοτε γεννῶνται, δὲν ὑπάρχει κανὲν ζήτημα, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἠμφισβητήθη. Λοιπὸν σήμερον αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου, δημιουργεῖ νέον εἶδος ὑποθήκης, ὑποθήκης ἐπὶ πραγμάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν δύναται νὰ ὑφίσταται αὐτοτελὴς ὑποθήκη. Ἐὰν ἀναχωρήσῃ τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ τῆς ἀρχῆς αὐτῆς, τὴν ὁποίαν εὑρίσκω ὀρθὴν πρέπει νὰ δημιουργῇ τοιαύτην ὑποθήκην. Καὶ λέγω, ὅτι τὴν εὑρίσκω ὀρθήν, διότι ὅσοι παρηκολούθησαν τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα συνομολογοῦν διάφοροι βιομήχανοι παρὰ τῆς Τραπέζης γνωρίζουν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Τράπεζα δὲν στηρίζεται εἰς προσωπικὴν ἐμπιστοσύνην δὲν τοῦ δίδει ἐπὶ τῶν μηχανημάτων σχεδὸν τίποτε. Ἐγὼ ἔλαβον ἀφορμήν, ν’ ἀπασχοληθῶ καὶ γνωρίζω, ὅτι παρέχουν ἐπὶ τῶν μηχανημάτων μόνον 10% ἐπὶ τῆς ἀξίας των, ἐνῷ ἐπὶ τοῦ κτήματος παρέχουν 40 καὶ 50%, ἐπὶ τῶν μηχανημάτων οὐδὲ 10% σχεδὸν τὰ θεωρῶ ὡς τίποτε. Διότι ἀναχωρῶ ἀπὸ τῆς ἰδέας, ὅτι ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ παρακολουθήσω τὶ θὰ γίνῃ μὲ τὸ μηχάνημα τὸ Α ἢ τὸ Β, τὸ ὁποῖον θ’ ἀφαιρέσῃ ἢ τὸ ἄλλο τὸ ὁποῖον ἀφίνει νὰ καταστραφῇ καὶ θέλω ν’ ἀποβλέπω εἰς τὸ ἀκίνητον γενικῶς. Ἐὰν σήμερον δημιουργήσωμεν νέαν ὑποθήκην ἀληθῶς νομίζω, ὅτι θὰ προαχθῇ ἡ βιομηχανικὴ πίστις, διότι πλέον οἱ δανεισταὶ θ’ ἀποβλέπωσι ἐπ’ αὐτοῦ, ὡς ἐπὶ ἰδίου κτήματος εἰς τὸ ὁποῖον δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέρχωνται ἀφανεῖς ζημίαι, διὰ νὰ εἴπωμεν οὕτω πῶς. Καὶ τὸ συμφέρον αὐτῆς κατὰ βάσιν προβλέπει, ὥστε καὶ τὸ ἐμπράγματον αὐτὸ δικαίωμα, τὸ ὑποθηκικόν, τὸ ὁποῖον γεννᾶται νὰ μὴ εἶναι ἀφανές, διότι παραπέμπει εἰς τὸν νόμον περὶ ὑποθηκῶν καὶ λέγει, ὅτι κτᾶται κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον κτᾶται καὶ ἡ ὑποθήκη ἐπὶ τοῦ ἀκινήτου, τὴν βάσιν δηλαδὴ τῆς κτήσεως αὐτῆς τῆς ὑποθήκης τοῦ νέου τούτου κτήματος τὴν εἶχεν πρὸ ὀφθαλμῶν καὶ ὁ νομοθέτης τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὅπως τὴν εἶχεν καὶ ὁ νόμος περὶ ὑποθηκῶν. Διότι εἰς ἐκεῖνον παραπέμπει, ἀλλὰ ἐὰν καλῶς ἐνθυμοῦμαι καὶ ὁ νόμος ἐκεῖνος περὶ ὑποθηκῶν ἔχει συμπληρωθῆ, διὰ διαταγμάτων, διὰ τῶν ὁποίων καθορίσθη πῶς θὰ ἀκινητοποιηθῇ αὐτὴ ἡ δημοσιότης καὶ εἰδικότης. Δὲν ἐπρόσεξα ἐὰν ὁ νόμος προβλέπῃ καὶ τὴν ἔκδοσιν διαταγμάτων ἀλλ’ εἴτε προβλέπει εἴτε μὴ θὰ ἐθεώρουν ἀναγκαῖον τοῦτο, διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς νέου ἤδη κτήματος. Προβλέπεται διὰ νόμου καὶ ἂς ἀφαιθῇ νὰ συμπληρωθῇ διὰ διαταγμάτων διότι καὶ ἐδῶ θὰ ὑπάρξωσι ἴδια βιβλία, τὰ ὁποῖα θὰ περιγράφουν τὸ μηχάνημα, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὁ φόβος ἐπὶ τοῦ ὁποίου δικαίως ἐπέστησεν τὴν προσοχὴν τοῦ σώματος ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Συντηρητικῶν, διότι ἐνδεχόμενον ὀλίγον κατ’ ὀλίγον νὰ παρουσιασθῶσι ἄλλα πράγματα. Νὰ ὑπάρχῃ μία εἰδικὴ περιγραφὴ οἵα τὴν ὑποβάλλει καὶ ὁ νόμος περὶ ὑποθηκῶν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀμφιβολία περὶ τῆς κυριότητος τοῦ πράγματος. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ νόμος περὶ ὑποθηκῶν ὡς καὶ ὁ νόμος περὶ μεταγραφῆς ἔχουν οὕτω πως διαγράψει τὴν ἔννοιαν τῆς εἰδικότητος, ὥστε εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀκυροῦνται ὑποθῆκαι καὶ ἀκυροῦνται μεταγραφαὶ λαβοῦσαι χώραν, διότι ἡ περιγραφὴ δὲν ἦτο πλήρης. Λοιπὸν εἰς τοῦτο τὸ νομοθέτημα εἶναι ἀνάγκη αὐτὴ ἡ περιγραφὴ νὰ εἶναι ἀκόμη ἀκριβεστέρα, διότι δὲν εἶναι τὸ ἀκίνητον. Διότι καὶ τὸ ἀκίνητον δὲν φεύγει ἀπὸ τὴν θέσιν του, ἅμα ἔχει τὰ ὅρια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ. Ἐδῶ χρειάζεται μία εἰδικωτέρα περιγραφή. Λοιπὸν κατὰ τοῦτο τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ βελτιωθῇ καὶ ἐν τῷ νόμῳ ἀναγραφομένων τῶν γενικῶν διατάξεων, ἀλλὰ καὶ διὰ διατάγματος συμπληρουμένου τοῦτο. Ἐὰν ἀναχωρήσωμεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν βάσιν καὶ ὡς ὑποθέτω τοιαύτη εἶναι ἡ πρόθεσις τῶν κ. κ. ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὸ νομοσχέδιον, τότε θὰ παρουσιασθῇ ἡ ἀνάγκη καὶ περαιτέρω τινων μεταβολῶν. Διότι π.χ. βλέπω μίαν διάταξιν ἡ ὁποία κατ’ ἐμὲ εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν βάσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὑποθέτω ὅτι ἔχει νομοσχέδιον καὶ τὴν ὁποίαν βλέπω ὅτι ὑποστηρίζει καὶ ὁ εἰσηγητής. Λέγει τὸ ἄρθρον 6 (ἀναγινώσκει) «ἐὰν ὀφειλέτης βιομήχανος εἶναι κύριος τῶν μηχανημάτων καὶ λοιπῶν ἐγκαταστάσεων, ὡς καὶ τοῦ οἰκοδομήματος, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ χορηγήσῃ ὑποθήκην μόνον ἐπὶ τῶν μηχανημάτων, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ οἰκοδομήματος». Καὶ ἐρωτῶ ἐν τοιαύτη περιπτώσει, ἀφοῦ τὰ μηχανήματα ἀποτελοῦν ἕνα ἴδιον κτῆμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου δύναται νὰ παραχωρήσῃ ὑποθήκην, ὅταν εὑρίσκονται εἰς κτῆμα ξένον, ὅταν εὑρίσκονται εἰς ἕνα κτῆμα ἀκίνητον τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἔχω ὑπομισθώσει ἢ ὑπὸ ἄλλους ὅρους, διά τινα λόγον ὅταν τὸ ἔχω εἰς τὸ ἰδικόν μου κτῆμα, ὅταν πρέπει νὰ εἴπωμεν ὅτι ἀποτελεῖ μεγάλην ἀσφάλειαν ἡ ὑποθήκη αὐτή, διατὶ νὰ μὴ δύναμαι νὰ παραχωρήσω εἰδικῶς ἐπὶ τούτου; Εἰς τὸν κ. Παπαναστασίου ἔχω ν’ ἀπαντήσω, ὅτι ἤδη, ἐὰν ἔχω ἐπὶ τοῦ ἀκινήτου ὑποθήκην, αὕτη ἐπεκτείνεται καὶ ἐπὶ τῶν μηχανημάτων καὶ ὅτι ἡ ὑποθήκη θὰ ἰσχύσῃ, διὰ τὸ ἑξῆς, διότι τὰ βιομηχανικὰ ἐκεῖνα κτήματα τὰ ὁποῖα εἶναι βεβαρυμένα μὲ ὑποθήκην, εἶναι βεβαρυμένα καὶ ἐπὶ τῶν μηχανημάτων. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δύναμαι νὰ δώσω ἀσφάλειαν ἐπὶ τοῦ μηχανήματος, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς ξένον κτῆμα, διατὶ νὰ μὴ δύναμαι νὰ παρέχω ἀσφάλειαν ἐξ ἴσου ἐπὶ τῶν μηχανημάτων τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς τὸ ἰδικόν μου κτῆμα;

§166Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μοὶ ἐπιτρέπετε; Δὲν ὑπάρχει ὁ ἴδιος λόγος εἰς τὴν περίστασιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἀκινήτου εἶναι καὶ ἰδιοκτήτης τῶν μηχανημάτων. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἔλθωμεν νὰ τοῦ εἴπωμεν, ὅτι μπορεῖ νὰ δώσῃς χωριστὴν ὑποθήκην, διότι τὸ συμφέρον του εἶναι ἡ ὑποθήκη του νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρυτέρα, διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ πάρῃ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα. Ἀλλ’ ὑποθέτω ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἠθέλησε νὰ προβλέψῃ τὴν περίστασιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἕνας βάζει τὸ κτῆμα, καὶ ὁ ἄλλος βάζει τὰ μηχανήματα. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι μόνον εἰς τὴν περίστασιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ μηχανήματα ἀνήκουν εἰς ἄλλον παρὰ εἰς τὸν κύριον τοῦ ἀκινήτου γεννᾶται αὐτὴ ἡ περίστασις. Δὲν ἔχει συμφέρον ὁ κύριος τοῦ ἀκινήτου καὶ τῶν μηχανημάτων νὰ χωρίσῃ τὴν ἰδιοκτησίαν του.

§167Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοὶ ἐφέρατε μίαν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχετε τὴν γνώμην σας, ὅτι δὲν δικαιοῦνται, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα ὅταν κατασκευάζομεν ἕνα νόμον, νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅλας τὰς δυνατὰς περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ παρουσιασθοῦν καὶ δι’ αὐτὸ ὁ νόμος δὲν πρέπει νὰ ἀναχωρῇ ἀπὸ συγκεκριμένας α ἢ β περιπτώσεις, ἐμφανιζομένας ἐν τῇ κοινωνίᾳ, ἀλλὰ θὰ ἀναχωρῇ ἀπὸ μίαν γενικὴν ἀρχὴν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας, θὰ ρυθμισθοῦν ὅλαι αἱ περιπτώσεις ὑφ’ οἱανδήποτε μορφὴν καὶ ἂν ἐμφανίζονται. Δὲν κατέγινα, διὰ νὰ εὕρω περίπτωσιν χρησιμότητος, ἀλλ’ ἐὰν αἴφνης σᾶς εἴπω, ὅτι μεταξὺ ὄχι πλέον συνεταίρων, ἀλλὰ μεταξὺ ἀντιπροσώπων οἱ ὁποῖοι κληρονομοῦν τὸν βιομήχανον, καὶ θέλει ὁ εἷς πρὸς τὸν ὁποῖον παραδίδονται τὰ μηχανήματα, νὰ δώσῃ ὑποθήκην ἐπὶ ἐκείνου τοῦ κτήματος τοῦ ἀκινήτου, διατὶ νὰ μὴ τοῦ δώσῃ αὐτὴν τὴν περίστασιν ἀφοῦ θὰ εἶναι κύριος τοῦ κτήματος, ἐὰν αὔριον θέλει, νὰ κάμῃ ἄλλην χρῆσιν; Λάβετε δὲ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τώρα κάμνομεν μίαν ἐπέκτασιν, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ χρειασθῇ καὶ μία μετατροπὴ τοῦ νόμου «περὶ ὑποθηκῶν», λόγῳ τοῦ ὅτι ἐκάμαμεν τὴν κατ’ ὀρόφους ἰδιοκτησίαν ἡ ὁποία ἴσως, θὰ μᾶς παρουσιάσῃ ἄλλο ζήτημα σχετικῶς πρὸς τὰς ἀσφαλείας, δεδομένου ὅτι ἴσως θὰ ληφθῇ ἀνάγκη νομοθετικῆς προνοίας.

§168Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἰς τὴν Κρήτην εἴχαμεν τὴν κατ’ ὀρόφους ἰδιοκτησίαν καὶ δὲν ἐδημιουργήθη ζήτημα.

§169Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀντίκειται εἰς τὴν ἰδέαν τῆς γενικῆς ἀρχῆς ἡ ὁποία τίθεται. Δὲν βλέπω κανένα λόγον, ὁ ὁποῖος νὰ δικαιολογῇ αὐτὴν τὴν διάκρισιν τὴν ὁποίαν κάμνετε. Δὲν ἔχω ἀσχοληθῇ εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ προβῶ εἰς περαιτέρω παρατηρήσεις, οὐχ’ ἧττον ὅμως μετὰ προσοχῆς ἀκούσας τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Μιχαλακοπούλου ἀληθῶς εὑρίσκω, ὅτι εἰς τὸν νόμον τοῦτον ἐλλείπουν ἀναγκαῖαι κυρώσεις αἱ ὁποῖαι καὶ ὑφίστανται εἰς τὸν νόμον περὶ ὑποθηκῶν.

§170Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰδικώτερον μάλιστα εἰς τὴν δευτέραν φάσιν τὴν ὁποίαν προσφέρει τὸ νομοσχέδιον, διὰ τῆς ὁποίας φάσεως ἱδρύεται δικαίωμα ὑποθήκης ἐνεχύρου, θὰ ἐλέγομεν, χωρὶς νὰ βλάπτῃ τὸ πρᾶγμα διόλου, ὅτι αἱ κυρώσεις εἶναι ἀπαραιτήτως ἀναγκαῖαι, ἄνευ δὲ ποινικῶν κυρώσεων ὁ πιστωτὴς δὲν θὰ ἔχῃ ἀπολύτως τίποτε. Διὰ τοῦτο εἶπον ὅτι καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ φάσει τὸ νομοσχέδιον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸν ὑποθηκικὸν πιστωτήν. Ἅμα φύγουν τὰ κινητὰ πράγματα ἀπὸ τὰ χέρια του καὶ ὁ ὀφειλέτης δὲν ἔχει ποινικὴν εὐθύνην σᾶς ἐρωτῶ: τὶ θὰ τὴν κάμῃ τὴν ὑποθήκην;

§171Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἐμελέτησα εἰδικῶς μίαν πρὸς μίαν τὰς διαφόρους κυρώσεις, τὰς ὁποίας χρειάζεται ὁ νόμος.

§172Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ὑπήρξατε διακεκριμένος νομικός, θὰ ἐπεθύμουν εἰδικῶς ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἔχω τὴν γνώμην σας. Φρονεῖται, ὅτι ἄνευ ποινικῆς κυρώσεως, ὑποθηκικὸν δικαίωμα ἱδρυόμενον ἐπὶ κινητῶν, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ φύγουν ἀπὸ τὸ ἀκίνητον, παρέχει πραγματικὴν εἰς τὸν δανειστὴν ἀσφάλειαν;

§173Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Λέγω γενικῶς τοῦτο, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς μὲ τὴν ὑποθήκην αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἔθεσεν πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ ὅλας τὰς κυρώσεις τοῦ νόμου περὶ ὑποθηκῶν. Νομίζω δὲ καὶ τὸ φρονῶ ἀδιστάκτως, ὅτι πρέπει νὰ λάβουν μείζονα θέσιν αἱ κυρώσεις ἀκριβῶς ὡς ἐκ τῆς φύσεως τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ὁ νόμος. Τώρα ἐὰν αἱ κυρώσεις αὗται πρέπει νὰ εἶναι μόνον ἀστυκῆς συνεπείας, ἢ πρέπει νἄχουν καὶ ποινικὰς συνεπείας δὲν δύναμαι οὕτω ἐκ τοῦ προχείρου νὰ ἀπαντήσω, διότι ὡς σᾶς εἶπον δὲν κατέγεινα προηγουμένως εἰς εἰδικωτέραν μελέτην τοῦ ζητήματος, ἀλλὰ λέγων σχετικῶς πρὸς τὰς ποινικὰς κυρώσεις, ὀφείλω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν, ὅτι ποινικαὶ κυρώσεις ὑφίστανται ἀναντιρρήτως ἐκ τῶν κειμένων νόμων ἀναμφισβητήτως, διότι ἓν κινητόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποσπασθῇ καὶ θὰ ἀποτελέσῃ κινητὸν πρᾶγμα, ὑπάγεται εἰς τὰς διατάξεις περὶ ἀφαιρέσεως, καὶ ἂν δὲν ὑπάρχει εἶναι ἀφαίρεσις κινητοῦ πράγματος. Διότι ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐπὶ τῶν ποινικῶν διατάξεων δὲν πρέπει νὰ ἀφίνωμεν, νὰ γεννῶνται νομοθετικὰ ζητήματα, καὶ νὰ ἐξαρτῶνται ἐκ τῆς αὐθαιρέτου καλῆς ἢ κακῆς κρίσεως τοῦ δικαστοῦ. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον προκύπτουσιν ζητήματα, τὰ ὁποῖα δίδουν ἀφορμὴν ποινικῶν κυρώσεων, νὰ καθιερώσωμεν, ποῖαι ποινικαὶ διατάξεις ἰσχύουσιν, διότι ἐπαναλαμβάνω νὰ τονίσω, δὲν θέλω προκειμένου περὶ τῆς ἐλευθερίας ἢ τῆς συνειδήσεως τοῦ ἀτόμου τὴν ὁποίαν καθιεροῦν αἱ ποινικαὶ κυρώσεις, ὁ νόμος νὰ εἶναι ἀσαφὴς καὶ νὰ ἀφίεται εἰς τὴν ἐλευθέραν κρίσιν τοῦ Α ἢ τοῦ Β δικαστοῦ τοῦ μὲν ἔχοντος αὐτὰς τὰς ἰδέας, διὰ κάθε ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος κάμνει οἱανδήποτε παράβασιν, ὁ ἄλλος δὲ νὰ ἐλευθεριάζῃ. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένω, ὄχι διότι δὲν γνωρίζω ποῖαι ποινικαὶ κυρώσεις θὰ ἰσχύσωσιν, ἀλλὰ διότι ἔχω τὴν γνώμην καὶ ἀναμφισβητήτως προκύπτει, ὅτι θὰ ὑπάρξωσιν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας, θὰ γεννηθοῦν ζητήματα ὅταν ἐφαρμόζωνται καὶ ποινικαὶ διατάξεις. Πρέπει λοιπόν, διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, νὰ προΐδωμεν καὶ νὰ καθιερώσωμεν, ἐὰν θὰ ἐφαρμοσθοῦν ἢ μὴ ποινικαὶ διατάξεις, διότι ἐπαναλαμβάνω δὲν θέλω νὰ ἀφεθῇ εἰς τὴν ἐλευθέραν κρίσιν οἱουδήποτε καὶ ὁσονδήποτε εὐσυνειδήτου δικαστοῦ, νὰ μὲ κρίνῃ ἐὰν εἶμαι ἢ ὄχι ποινικῶς ὑπεύθυνος, διότι τότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ καμμία ἀσφάλεια τῆς ἐλευθερίας.

§174Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν κάμω κατάχρησιν τῆς εὐγενείας σας ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς, ἐν σχέσει μὲ τὰ ὀρθὰ τὰ ὁποῖα λέγετε περὶ κυρώσεως. Εἴπομεν ὅτι ἱδρύεται ἐμπράγματον δικαίωμα, τὸ ἐμπράγματον αὐτὸ δικαίωμα, θὰ ἀναγράφεται εἰς βιβλία ἐπὶ τούτου, διὰ τὰ κινητὰ προωρισμένα. Παρουσιάζεταί τις καὶ μοῦ πωλεῖ ἕνα μοτέρ· διὰ νὰ εἴδω ἂν εἶναι ἐνυπόθυκος ἢ ὄχι, θὰ πρέπει νὰ κυττάξω εἰς ὅλα τὰ βιβλία τῶν ὑποθηκῶν τῆς Ἑλλάδος, διότι τοῦτο ἔγκειται ἐν τῇ φύσει τοῦ κινητοῦ. Νὰ μοῦ εἰπῆτε τὶ θὰ κυττάξω; Γι’ αὐτὸ λοιπὸν λέγω, ὅτι ἄνευ ποινικῆς κυρώσεως, δὲν μποροῦμε νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὸν δυσπιστοῦντα δανειστήν, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ τοῦ εἶναι δυνατόν, νὰ γνωρίζῃ εἰς ποῖον βιβλίον θὰ κυττάξῃ.

§175Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε ἀρχηγὲ τῶν συντηρητικῶν δημοκρατικῶν. Ἐγὼ δὲν ἀποκλείω τὰς ποινικὰς κυρώσεις, ἀλλὰ λέγω, ὅτι δὲν δυνάμεθα ἤδη νὰ καθορίσωμεν ποῖαι ποινικαὶ κυρώσεις θὰ ὑπάρχουν. Πρέπει δὲ νὰ εἴπω καὶ τὸ ἑξῆς. Ὅτι χρειάζεται προσοχὴ καὶ παρ’ ἡμῖν σχετικῶς πρὸς τὴν ἀξίαν τῆς ὑποθήκης αὐτῆς, σχετικῶς πρὸς τὸν τίτλον τῆς κυριότητος. Παρ’ ἡμῖν, ὡς εἶναι γνωστὸν δὲν ἰσχύει τὸ ἀξίωμα possession sans titre, ἡ κατοχὴ ἀποτελεῖ δικαίωμα. Εἰς τὸν ἡμέτερον νόμον δὲν ἰσχύει τοῦτο ἐκτὸς ἐξαιρετικῶς περὶ ἀνωνύμων τίτλων. Ἀλλὰ περὶ τῶν ἄλλων δύναται ἕκαστος νὰ διεκδικήσῃ τὸ κτῆμα τὸ κινητὸν καὶ ὅταν τοῦτο ἀποτελεῖ μηχάνημα. Πῶς θὰ δυνηθῇ νὰ πιστοποιήσῃ τὴν κυριότητα τῶν μηχανημάτων; Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς χρησιμεύσῃ διὰ μίαν τοιαύτην ἀσφάλειαν εἶναι ζήτημα σπουδαιότατον εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ δοθῇ προσοχὴ καὶ νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον. Διότι ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην μου ἡ ὑποθήκη τὴν ὁποίαν δημιουργεῖ ὁ νόμος εἶναι μηδέν. Ἐὰν εἰς οἱονδήποτε νομικὸν προστρέξῃ ὁ μέλλων δανειστὴς ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὑποθήκης αὐτῆς καὶ τοῦ εἴπῃ, εἶμαι ἠσφαλισμένος; Δυσκόλως θὰ τοῦ ἀπαντήσῃ, ὅτι εἶναι ἠσφαλισμένος. Ἐὰν τὸν ἀσφαλίσητε τότε ὅλα ἐκεῖνα τὰ ζητήματα δικαιοσύνης καὶ ἐλευθεριότητος ποὺ φοβεῖται ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν συντηρητικῶν δημοκρατικῶν αἴρωνται. Ἐπὶ τούτου ἰδιαιτέρως ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας. Εἰς τοῦτο πρέπει νὰ φθάσητε ἀφοῦ τὸ παραπέμψητε εἰς μίαν ἐπιτροπὴν ἵνα σᾶς δώσῃ μίαν κατεύθυνσιν.

§176Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νομίζω, ὅτι ἡ λύσις θὰ ἦτο νὰ παραπεμφθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰς δύο ἐπιτροπὰς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ τῆς Δικαιοσύνης νὰ τὸ ἐπεξεργασθοῦν. Θὰ παρακαλέσω μάλιστα νὰ παράσχουν τὰς γνώμας των καὶ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Συντηρητικοῦ κόμματος, καὶ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ.

§177Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαρίστως.

§178Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν θὰ λείψω νὰ παράσχω πᾶσαν συνδρομὴν διὰ νὰ γίνῃ τὸ νομοσχέδιον ἀρτιώτερον.

§179Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) Νὰ τάξετε δέ, κύριε Πρόεδρε, μίαν προθεσμίαν, τὸ βραδύτερον μιᾶς ἑβδομάδος νὰ μᾶς φέρουν τὸ πόρισμα.

§180Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν αὐτὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νομίζω ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ ἀναπτύξω περισσότερον τὰς γνώμας μου τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον μόνον γενικὰς γνώμας εἶχον νὰ ὑποβάλω.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἂν ἀποδέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ παραπεμφθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰς δύο ἐπιτροπάς, Δικαιοσύνης καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅπως ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐπεξεργασθοῦν, καὶ νὰ ταχθῇ προθεσμία πρὸς αὐτὰς μιᾶς ἑβδομάδος πρὸς ὑποβολὴν τῶν ἐκθέσεών των;

§182ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἄλλου ἀντικειμένου πρὸς συζήτησιν λύεται ἡ συνεδρίασις ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 4.30′ μ.μ. αὔριον. (Ὥρα 7.30′ μ. μ.)