1921.07.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 55η

Σάββατον, 3ης Ἰουλίου 1921

Προεδρία κ. Κ. ΑΡΓΑΣΑΡΗ ΛΟΜΒΑΡΔΟΥ

(Ὥρᾳ 6.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Νὰ ὁρκισθῶσιν οἱ νέοι συνάδελφοι. (Προσκομισθέντος τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου ἀνέτεινεν τὴν δεξιὰν αὐτοῦ καὶ ὤμοσεν τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος τεταγμένον ὅρκον ὁ πληρεξούσιος Ἄρτης κ. Σ. Βενούκας οἱ δὲ πληρεξούσιοι Ροδόπης κ. κ. Χαφοὺζ Ἀλῆ Μεχμέτ Ὀγλού, Χαφοὺζ Ἀλῆ Γκαλὴπ καὶ Ἀρὶφ Ζαδὲ Ἀρὶφ ἐπὶ τοῦ Κορανίου).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Συνέλευσιν τὰ ἑξῆς: Οἱ κάτοικοι Καστορίας ζητοῦσιν ὅπως ἀποδοθῶσιν εἰς αὐτοὺς καταληφθέντα ὑπὸ τοῦ Δημοσίου 150 στρέμματα ἀγροκτημάτων των. Ἡ Καπνεμπορικὴ Ἕνωσις Τριπόλεως παραπονεῖται ὅτι ἡ ἄρσις ἀναστολῆς προσελεύσεως τοῦ Διευθυντοῦ τῆς ἐπήνεγκε παράλυσιν εἰς τὰς ἐργασίας της. Τὸ Σωματεῖον «Ἀλληλεγγύη ἐνοικιαστῶν» προτείνει τροποποιήσεις εἰς τὸ Β. Δ. περὶ ἐνοικιοστασίου. Ἡ Ἑλένη Γ. Γυαλίστρα, ὀρφανὴ καὶ ἄγαμος ἀδελφὴ τοῦ ἀποβιώσαντος Ἀντωνίου Γ. Γυαλίστρα κτηνιάτρου λοχαγοῦ, ζητεῖ ὅπως τροποποιηθῇ ὁ νόμος περὶ συντάξεων, ὥστε νὰ συμπεριλαμβάνηται καὶ αὕτη εἰς τοὺς δικαιουμένους συντάξεως. Ἡ Χάϊδω, χήρα Γ. Λιχαδιώτου, ἀπολέσασα δύο υἱοὺς κατὰ τὸν Μακεδονικὸν ἀγῶνα, ζητεῖ ὅπως ἀπονεμηθῇ εἰς αὐτὴν σύνταξις καὶ διαταχθῇ ἡ πληρωμὴ τῶν καθυστερουμένων ἐπιδομάτων της. Ὁ πληρεξούσιος κ. Θ. Τουρκοβασίλης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων 1881 κλπ». Ὁ πληρεξούσιος κ. Ι. Κούσουλας ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῆς ὑπηρεσίας τῶν ΤΤΤ». Ὁ πληρεξούσιος κ. Ι. Οἰκονομίδης ὑποβάλλει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταφορᾶς εἰς τὴν βʹ σειρὰν τῆς ἐφεδρείας τῶν ἐχόντων πατέρα ἢ ἀδελφὸν θανόντα ἐν πολέμῳ». Ὁ πληρεξούσιος κ. Α. Μάτεσις ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως, τοῦ ἀπὸ 25 Νοεμβρίου 1920 Β. Διατάγματος περὶ ἐπαναφορᾶς δικαστικῶν καὶ εἰσαγγελικῶν ὑπαλλήλων». Ὁ κ. Γ. Μπαλτατζῆς Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1554 περὶ διατηρήσεως ἐπὶ τιμῇ τοῦ βαθμοῦ καὶ τίτλου Ἐκτάκτου Ἀπεσταλμένου καὶ Πληρεξουσίου Ὑπουργοῦ καὶ Προσέδρου Ὑπουργοῦ». (Κηρύσσεται κατεπεῖγον καὶ γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν). Ὁ πληρεξούσιος κ. Ν. Βλιάμος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς καθηγητῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου». Ὁ πληρεξούσιος κ. Π. Ι. Ἀργυρόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεων καὶ προσθηκῶν εἰς τὸν νόμον 2128 περὶ συστάσεως συνεργείου ἐν τῷ Β. Ναυστάθμῳ». Ὁ πληρεξούσιος κ. Γ. Καρπετόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως εἰς τὴν σειρὰν ἀρχαιότητος τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ». Ὁ πληρεξούσιος κ. Δ. Βοκοτόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Δεκεμβρίου 1920 Β. Δ. περὶ ἀνασυντάξεως τοῦ Σώματος Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης». Ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Σ. Στάης ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 22 Δεκεμβρίου 1920 Νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 2380 τῆς 3 Ἰουλίου 1920 περὶ ἀποζημιώσεως τῶν παθόντων κατοίκων τῶν περιφερειῶν τῶν χωρίων Δρεμίγλα, Μπάλτσα, Λαϊνρᾶ καὶ Λαγκαδᾶ τῆς Χαλκιδικῆς Ἀπειράνθου καὶ νομοῦ Ἡρακλείου».

§3Σ. ΣΤΑΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Πρόκειται περὶ κυρώσεως νομοθετικοῦ διατάγματος διὰ τοῦ ὁποίου ἐχορηγήθη παράτασις προθεσμίας πρὸς ὑποβολὴν τῶν αἰτήσεων τῶν παθόντων· ὑπεβλήθησαν καί τινες ἐκπροθέσμως. Σὺν τῇ ὑποβολῇ τοῦ διατάγματος τούτου πρὸς κύρωσιν προστίθεται καὶ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας ἐπιτρέπεται νὰ θεωρηθῶσιν ὡς ἐγκαίρως ὑποβληθεῖσαι αἱ ἤδη ὑποβληθεῖσαι αἰτήσεις τῶν παθόντων ἐν Ἀπειράνθῳ, διότι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν ἀδελφοὺς εἴτε ἔγιναν ἀνάπηροι καὶ τὰς αἰτήσεις αὐτῶν πρὸς ἀποζημίωσιν δὲν ἔλαβε ὑπ’ ὄψει ἡ ἐν Σύρῳ ἐπιτροπὴ ὡς ἐκπροθέσμως ὑποβληθείσας. Παρακαλῶ νὰ κηρυχθῇ κατεπεῖγον καὶ νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχήν. (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν κηρυσσόμενον κατεπεῖγον).

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας κ. Π. Τσαλδάρης ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κατασκευῆς καὶ συμπληρώσεως τῆς ἁμαξιτῆς ὁδοῦ Μενιδίου Πάρνηθος ἐν τῷ νομῷ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας». 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας καὶ τοῦ Γ. Β. Σατουλιᾶ ὑπογραφείσης συμβάσεως περὶ ἀναθεωρήσεως μελετῶν ὑδρεύσεως Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ ἐκτελέσεως δοκιμαστικῶν διατρήσεων». 3) «Περὶ κυρώσεως συμβάσεως μετὰ τῆς ἑταιρείας τοῦ σιδηροδρόμου Ἀθηνῶν Πειραιῶς». (Ἅπαντα κηρύσσονται κατεπείγοντα καὶ ψηφίζονται κατ’ ἀρχήν). Ὁ αὐτὸς κ. Ὑπουργὸς ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κατασκευῆς τῆς παραλιακῆς λεωφόρου Π. Φαλήρου–Βουλιαγμένης». Ὁμοίως ὁ αὐτὸς κ. Ὑπουργὸς ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμου. 1) «Περὶ συστάσεως εἰδικοῦ ταμείου Σελινοῦντος». 2) «Περὶ ἐκτελέσεως ὑδροηλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως ἐν τῇ πόλει Πατρῶν ὑπὸ τοῦ Δήμου». Ἡ ἐπὶ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας κ.λ.π. Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς προσθέτου ἐγγείου φόρου τοῦ καπνοῦ εἰς φύλλα τοῦ δήμου Ἐχίνου». Ἡ εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ περὶ ἐπαναφορᾶς τῶν ἀπολυθέντων μονίμων ὑπαλλήλων Ν. Διατάγματος», ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της.

§5Σ. ΜΠΑΛΑΝΟΣ. Παρακαλῶ ὅπως ἡ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου συζήτησις γίνῃ τὴν προσεχῆ Δευτέραν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας κ. Θ. Ζαΐμης ὑποβάλλει σχέδιον νόμου, «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2145». Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κ. Ι. Ράλλης ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ διδάκτρων καὶ τελῶν ἐμπορικῆς ἐκπαιδεύσεως». Ὑποθέτω ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐκ μέρους τῆς Συνελεύσεως ὅπως εἰσέλθωμεν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς ἐργασίας.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ

ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων τινῶν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς σχετιζομένην πρὸς τὸ Στενογραφικὸν Γραφεῖον».

§10Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκ τῆς μελέτης τοῦ ὑπὸ ψήφισιν Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς ἀποδεικνύεται ὅτι περιφρουρεῖται κατὰ τὸν θεμελιωδέστερον τρόπον τὸ στενογραφικὸν γραφεῖον. Ἀλλὰ παράρτημα τοῦ στενογραφικοῦ γραφείου εἶναι καὶ τὸ δελτίον τοῦ τύπου, καὶ πολλάκις ἐγένετο συζήτησις περὶ τοῦ δελτίου τοῦ τύπου ἕνεκα ἀνακριβειῶν αἱ ὁποῖαι ἀνεγράφησαν ἴσως καὶ διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐπάρκεια ἡ ἀπαιτουμένη ἐκ τῶν προσώπων καὶ τῆς ἱκανότητος τῶν προσώπων. Αἱ τροποποιήσεις ὅμως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς ἀφίνουν ἔξω τὸ δελτίον τοῦ τύπου καὶ διὰ τοῦτο ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλλω μίαν τροπολογίαν, σχετικὴν πρὸς τὸ δελτίον τοῦ τύπου.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τῆς Συνελεύσεως.

§12Π. Ι. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐπρόλαβον προτοῦ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νὰ ὑποβάλλω μίαν σύστασιν, ἡ ὁποία ἔχει σημασίαν. Ὑπάρχει ἕνα νομοσχέδιον, ὑπ’ ἀριθ. 79 «περὶ ἀναγραφῆς πιστώσεως ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν διὰ τὴν πληρωμὴν ἐξόδων ἐκ τῶν παραδοθησομένων εἰς τὴν Κυβέρνησιν ξένων πλοίων». Εἶναι ἀνάγκη καὶ γνωρίζει τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν νὰ προταχθῇ τὸ νομοσχέδιον τῶν πιστώσεων, διότι κατὰ τηλεγραφικὰς πληροφορίας ἐκ Λονδίνου δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἀναχώρησις τῶν πλοίων διότι καθυστεροῦνται ποσὰ τινά, ὑφίσταται δὲ τὸ Κράτος ἡμερησίαν ζημίαν σημαντικὴν ἐκ τῆς μὴ ἀναπληρώσεως τῶν πλοίων ἐκεῖθεν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ νὰ προταχθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ νὰ ψηφισθῇ εἰς τρόπον ὥστε τὸ ταχύτερον ἀποσταλλοῦν τὰ χρήματα ἐν Λονδίνῳ.

§13Γ. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Παρακαλῶ νὰ προταχθῇ, διότι πρόκειται περὶ καταβολῆς δαπανῶν αἱ ὁποῖαι κατεβλήθησαν ὑπὸ τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ προταχθῇ μετὰ τὴν ψήφισιν τῶν τροποποιήσεων τοῦ Κανονισμοῦ εἰς τὴν συζήτησιν, τοῦ ὁποίου εἰσῆλθεν ἤδη ἡ Συνέλευσις. (Ἀναγινώσκεται ἡ πρότασις περὶ τροποποιήσεων ἄρθρων τινῶν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς σχετιζομένων πρὸς τὸ Στενογραφικὸν γραφεῖον).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει τροπολογία διὰ τῆς ὁποίας προστίθεται εἷς βοηθὸς τοῦ συντάκτου τοῦ δελτίου τύπου ἐπὶ βαθμῷ καὶ μισθῷ ὑπουργικοῦ γραμματέως αʹ τάξεως.

§16Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς δὲν προστίθεται εἰ μὴ μόνον εἷς βοηθὸς τοῦ συντάκτου ἐπὶ βαθμῷ καὶ μισθῷ ὑπουργικοῦ γραμματέως αʹ τάξεως. Ἀλλ’ ὁ συντάκτης τοῦ δελτίου πρέπει νὰ εἶναι πρόσωπον πλήρους μορφώσεως, ἑπομένως πρέπει νὰ ἔχῃ τὸν ἀνάλογον βαθμὸν καὶ μισθόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς τροπολογίας;

§18ΤΙΝΕΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Οὐδεμία, οὐδεμία.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Συνέλευσις τὴν πρότασιν;

§20ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν τὸ σύνολον).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγραφῆς πιστώσεως ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν διὰ τὴν πληρωμὴν ἐξόδων τῶν παραδοθησομένων εἰς τὴν Κυβέρνησιν ξένων πλοίων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποκαθάρσεως τῶν ἐκλογικῶν βιβλιαρίων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως προσωρινῆς Γενικῆς Διευθύνσεως ἀποκαταστάσεως ἐποίκων ὁμογενῶν Μακεδονίας παρὰ τῇ Γενικῇ Διοικήσει Μακεδονίας». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν νόμων Σ τῆς 9 Ἰουλίου 1852 «περὶ Ἐπισκοπῶν καὶ Ἐπισκόπων ΣΑ τῆς 9 Ἰουλίου 1852 Καταστατικὸς νόμος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» 1195 τῆς 27 Μαρτίου 1918 «περὶ παροχῆς ἐπιδόματος εἰς τοὺς ἀναλαμβάνοντας τὴν διακυβέρνησιν σχολαζουσῶν ἢ χηρευουσῶν ἐπισκοπικῶν ἑδρῶν, ἀρχιερέων κλπ.» καὶ 792 τῆς 11 Ἰουλίου 1917 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Καταστατικοῦ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κ. Ι. Ράλλης καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διδάκτρων καὶ τελῶν ἐμπορικῆς ἐκπαιδεύσεως» ὅπερ παρακαλεῖ νὰ κηρυχθῇ κατεπεῖγον.

§22ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Κηρύσεται κατεπεῖγον καὶ ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ζαΐμης, Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας ἐκπαιδεύσεως, καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2145 «περὶ προαγωγῆς δημοδιδασκάλων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου ΓΤΝΕ τοῦ 1909 περὶ ἐπιβολῆς προσθέτου ἐγγείου δημοτικοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ καπνοῦ εἰς φύλλα τοῦ Δήμου Ἐχίνου». Ἄρθρον 1ον (ἀναγινώσκεται).

§24Ξ. ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Νὰ δύναται διὰ Διατάγματος νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων κοινοτήτων τῶν ἐπαρχιῶν τοῦ νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον ὡς ἐτροπολογήθη παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον γενομένης δεκτῆς τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Μαυρομμάτη, ἀναβαλλομένου τοῦ συνόλου).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1240 καὶ 1920 «περὶ ἐκδόσεως γραμματίων Ἐθνικῆς Ἀμύνης». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου περὶ ὁρισμοῦ τιμῆς δραχμῆς εἰς γρόσια Τουρκίας διὰ τὴν καταβολὴν τῶν ἀποδοχῶν εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς ἀνθυπασπιστὰς, ὁπλίτας καὶ τῶν τοῖς τούτοις ἀντιστοιχούντας ὡς καὶ εἰς τὰς γυναίκας νοσοκόμους, τοὺς ὑπηρετοῦντας ἐν πόλεσι τῆς Μ. Ἀσίας καὶ ἐν Κωνσταντινουπόλει». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐφαρμογῆς διεθνῶν ταχυδρομικῶν τελῶν τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ συμβάσει, περὶ ταχυδρομικῶν δεμάτων, τῇ διομολογηθείσῃ ἐν Μαδρίτῃ. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐφαρμογῆς τῶν περὶ τελῶν διατάξεων τῆς ἐν Μαδρίττῃ διομολογηθείσης συμφωνίας περὶ ταχυδρομικῶν ἐπιταγῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὑποχρεωτικῆς ἀντικαταστάσεως ἀπωλεσθέντων σκαφῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1184» (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ὑπ’ ἀριθ. 680, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ νόμου 681, περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν παθόντων ἐν ὑπηρεσίᾳ». Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Ν. Καλαντζᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§27Ν. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ὁ νόμος 680 περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν παθόντων ἐν ὑπηρεσίᾳ εἰς τὸ ἄρθρον 2 γίνεται μία ἐξαίρεσις διὰ τοῦ ὑποβαλλομένου νομοσχεδίου. Κατὰ τὸ ἄρθρον τοῦτο οἱ ἐν μονίμῳ διαθεσιμότητι ἀξιωματικοὶ τίθενται εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν προαγομένων κατ’ ἐκλογὴν ἤ ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ μαχίμων ἀξιωματικῶν. Αὐτὴ ἡ διάκρισις πρέπει νὰ λείψῃ καὶ νὰ εἶναι σύμφωνον τὸ ἄρθρον πρὸς τὸ τοῦ νόμου 680, δηλαδὴ (ἀναγινώσκει) «οἱ ἐν καταστάσει διαθεσιμότητος................ κλπ.» Δηλαδὴ νὰ μὴ γίνεται ἡ διάκρισις αὐτή.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1 παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. (Ἀναγινώσκονται καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 3–7) Ἄρθρον 8 (ἀναγινώσκεται). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Γ. Καρπετοπούλου ἔχουσα οὕτω. (Ἀναγινώσκεται ἡ τροπολογία).

§29Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται περὶ διατάξεως ἰσχυσάσης ἐπὶ πολύ, ἤτοι ἐκ δύο προγενεστέρων νόμων κανονιζόντων τὰ τῶν συντάξεων τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ἐν πολέμῳ παθόντων. Κατὰ τὸν τελευταῖον ὅμως ψηφισθέντα νόμον παρελείφθη ἡ διάταξις αὕτη, ἀσφαλῶς, φαίνεται, ἐκ παραδρομῆς.

§30Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Γίνεται δεκτή.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 8, ὡς ἐτροποποιήθη τοῦτο ὑπὸ τοῦ κ. Καρπετοπούλου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποδοχῶν τῶν ἀνακληθέντων ἀξιωματικῶν, ὑπαξιωματικῶν κλπ. τοῦ Β. Ναυτικοῦ».

§32Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ν’ ἀναβληθῇ.

§33Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Διατί;

§34Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐγὼ παρεκάλεσα νὰ ἀναβληθῇ, διότι πρέπει νὰ συνδιασθῇ μετὰ τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἀπὸ κοινοῦ νὰ κανονισθῇ καὶ διὰ τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς ὅπως καὶ τῆς θαλάσσης ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ καταβληθῶσιν αἱ διάμεσοι ἀποδοχαί.

§35Κ. ΤΥΠΑΛΔΟΣ. Νὰ μὴ βραδύνετε ὅμως, διότι ἀναμένουν αἱ οἰκογένειαι νὰ πάρουν τὰ λεπτά των.

§36Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ψηφισθῇ πρὸ τῆς διακοπῆς.

§37Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι ὥριμον τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν.

§38Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Πρέπει νὰ ὡριμάσῃ.

§39Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν δύναται νὰ ὡριμάσῃ ἐφόσον πρόκειται περὶ χρημάτων, διότι τὸ Δημόσιον ταμεῖον δὲν εὑρίσκεται εἰς τοιαύτην κατάστασιν ὥστε νὰ καταβάλῃ τόσα, ὅσα εἶναι αἱ δίκαιαι καὶ ἀναμφισβήτητοι ἀξιώσεις ὅλων τῶν δικαιουμένων.

§40Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Νομίζω ὅτι καὶ τὰ δύο νομοσχέδια ἀφορῶσι κύρωσιν διαταγμάτων.

§41Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Πρόκειται περὶ ἀποδοχῶν.

§42Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κατὰ συνέπειαν θὰ μένῃ ἐκκρεμὲς ἐπ’ ἄπειρον;

§43Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Πρωθυπουργός). Τὸ Δημόσιον κατέβαλε ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ καταβάλλῃ. Τὸ Δημόσιον ὀφείλει ἤδη νὰ σκεφθῇ κατὰ ποῖον τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀξιώσεις ταύτας τὰς ἀνεγνωρισμένας καὶ ἀναμφισβητήτους. Εἶναι καθαρῶς ζήτημα ταμειακόν. Ἐπὶ ταμειακοῦ λοιπὸν ζητήματος πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἐργασία ἐκείνη ἡ ἀπαιτουμένη, διὰ νὰ γίνῃ δυνατὸς ὁ καθορισμὸς τοῦ ζητήματος κατὰ τὸν προσήκοντα χρόνον.

§44Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὸ ταμειακὸν μέρος δὲν τὸ συζητῶ· διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ἀφορῶν τὴν διευκόλυνσιν τῆς πληρωμῆς, Ἀλλὰ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ κοθορισθῶσι δύο προηγούμενα στάδια, πρῶτον ὁ τίτλος......

§45Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ τίτλος αὐτῶν εἶναι ἀνεγνωρισμένος ἐκ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ ἀνάκλησις. Αὕτη ἔγινε δι’ ἀκυρώσεως τῶν Β. Διαταγμάτων μὲ τὰ ὁποῖα ἀπεπέμφθησαν. Τούτων ἀκυρωθέντων οὗτοι θεωροῦνται ὅτι ἦσαν ἐν τῇ ἐνεργῷ ὑπηρεσίᾳ, καὶ ἑπομένως δικαιοῦνται νὰ λάβωσι τοὺς μισθοὺς αὐτῶν, δὲν δύναται νὰ γίνῃ συζήτησις. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ταμειακῶς εἶναι περιπεπλεγμένον τὸ ζήτημα εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἡ μελέτη, τὴν ὁποίαν ἐγὼ δὲν ἔλαβον τὸν καιρὸν νὰ κάμω, καὶ τὴν ὁποίαν νομίζω ὅτι ἐντὸς 2–3 ἡμερῶν θὰ κάμω, ὥστε νὰ ἴδωμεν νὰ μὴ καταβληθοῦν τὴν ἑπομένην ἡμέραν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταβληθοῦν.

§46Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ πείσω τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα καταβληθῶσι τὴν ἑπομένην ἡμέραν τὰ χρήματα. Ἀλλὰ νομίζω ἐξ ἴσου λογικὸν ὅτι, ὅταν εἶναι τελείως διασαφηνισμένος ὁ τίτλος, τὸ χρῆμα, τὸ ὁποῖον σήμερον τὸ Δημόσιον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαθέσῃ, εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ἀλλαχοῦ, παρὰ τῇ ἀγορᾷ. Κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ κανονίσητε τὸ νομοθέτημα, ὥστε νὰ δύνανται οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ στρατοῦ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον τοῖς εἶναι ἀνεγνωρισμένον διὰ τοῦ τίτλου, νὰ τὸ ἀνεύρωσιν ἀλλαχοῦ, παρὰ εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον.

§47Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνελεύσεως ὑπεβλήθη καὶ ἐψηφίσθη κατ’ ἀρχὴν καὶ κατεπεῖγον σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου συνιστᾶται γραφεῖον τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν ἐν Παρισίοις. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ὑψίστης σημασίας, δεδομένου ὅτι ἐν τῇ ἱδρύσει τοῦ Γραφείου τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἐργασία ἡ ἀναγκαία διὰ τὴν διαφώτισιν τῆς κοινῆς γνώμης. Παρακαλῶ νὰ προταχθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι χθὲς ἦτο 19ον, σήμερον δὲ εἶναι 59ον. Ἐὰν δὲν ψηφισθῇ καὶ ἐφαρμοσθῇ τώρα, πότε θὰ ἐφαρμοσθῇ;

§48Γ. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Ὄχι μόνον δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, ἀλλὰ παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ προταχθῇ. Χθὲς λόγῳ τῆς παρεμβάσεως τοῦ ἀξιοτίμου πληρεξουσίου ἐξ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Μητσοπούλου ἐπιθυμοῦντος, ὡς εἶχε δηλώσῃ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀνεβλήθη. Ἐὰν τώρα θέλῃ ἀναβάλῃ τὴν ὁμιλίαν του .....

§49Χ. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ εἶμαι ἕτοιμος νὰ συζητήσω, κ. Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἐν ᾗ περιπτώσει ὑμεῖς ἐπιθυμεῖτε ἡ συζήτησις νὰ ἄρξηται κατὰ τὴν στιγμὴν ταύτην, θὰ μὲ εὕρητε προθυμότατον. Ἐὰν θέλητε νὰ ἀναβάλητε τὴν Δευτέραν, τὰ ἐπιχειρήματά μου δὲν θὰ αὐξήσουν, θὰ εἶναι τὰ αὐτά. Μὲ ὅλον τὸ κῦρος τὸ ὁποῖον ἔχει ἡ ὑμετέρα γνώμη, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀπολύτως ὀρθή, ὡς ἐγένετο μέχρι τοῦδε μεγίστη κατάχρησις, ὅτε τὰ πάντα ψηφίζονται κατ’ ἀρχὴν ἀσυζητητεὶ χωρὶς κἄν νὰ ἀναγνωσθοῦν τὰ περισσότερα.

§50Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἔχει ὑποβληθῇ πρὸ τριῶν μηνῶν.

§51Χ. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχετε νὰ κερδίσητε παρὰ μίαν ἡμέραν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἀποδεχθῆτε ὅτι ἡ βʹ συζήτησις θὰ εἶναι εὐρεῖα, καὶ ἐάν εἶναι δυνατὸν καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τότε θὰ πεισθεῖτε ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει τὴν φαινομένην ἐκείνην σπουδαιότητα, τὴν ὁποίαν νομίζετε καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει φρονῶ ὅτι θὰ τὸ ἀποσύρετε.

§52Γ. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Ὄχι.

§53Χ. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ σᾶς εὐχαριστήσω, ἐπειδὴ ἐπιμένετε, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν.

§54Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα πλείονες τῶν δέκα πληρεξουσίων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦμεν τὴν πρόταξιν καὶ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἄν θέλητε καὶ ἐγγράφως ὑποβάλλομεν τὴν πρότασιν. Ἄν δὲν ψηφισθῇ τώρα πότε θὰ ψηφισθῇ;

§55Γ. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Ἄς ψηφισθῇ εἰς αʹ ἀνάγνωσιν, κ. Πρόεδρε. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν αʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ ἱδρύσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπηρεσιῶν Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν καὶ διαφωτιστικῆς ἐν τῷ Ἐξωτερικῷ ἐνεργείας ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν δικαίων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως τῆς ἀποφάσεως τῶν ἀποστρατευθέντων αὐτεπαγγέλτως ἀξιωματικῶν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου ΓΧΝΓʹ», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 1ον (ἀναγινώσκεται).

§57Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τῶν Ὑπουργείων δὲν προσέχουν ὅταν ἀκόμη πρόκειται νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ πρόνοια ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ζητήματος, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπάρχῃ μία ἀδικαιολόγητος ἀταξία ἐν τῇ νομοθετικῇ ἐργασίᾳ.

§58Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§59Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ διορθώσωμεν ἕν ἄτοπον, τὸ ὁποῖον διατρέχομεν τὸν κίνδυνον νὰ δημιουργήσωμεν, ἄν ψηφίσωμεν ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον.

§60Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἂς ἀναβληθῇ.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἀναβάλλεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Δεκεμβρίου 1920 Ν. Διατάγματος «περὶ ὁρισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν ὑποναυάρχων».

§62Λ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Δὲν ἀναβάλλομεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, κ. πρόεδρε;

§63Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἂς ἀναβληθῇ.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Δεκεμβρίου 1920 Ν. Δ. «περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῶν ποινῶν τῆς λιποταξίας καὶ ἀνυποταξίας ὑπαξιωματικῶν, ναυτῶν κλπ. τοῦ Β. Ναυτικοῦ». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν νόμων περὶ προσωπικοῦ τῶν δασῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως δημοσίων δασικῶν ἐκτάσεων διὰ γεωργικούς, δενδροκομικοὺς καὶ ἄλλους κοινῆς ὠφελείας σκοπούς». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ νόμου 1863 περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 184, περὶ ἐμπορικῶν καὶ βιομηχανικῶν ἐπιμελητηρίων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταβολῆς προμηθείας δι’ ὑπηρεσίας δανείων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ ὑπαγωγῆς τῆς ὑπηρεσίας μεταφορῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας». Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Α. Ἀράπης ἔχει τὸν λόγον.

§65Α. ΑΡΑΠΗΣ. Διὰ τοῦ νόμου ΓΧΔʹ, αἱ διὰ θαλάσσης καὶ σιδηροδρόμων μεταφοραὶ ὑπήγοντο εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῶν ἐπιτελείων τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ ναυτικοῦ, αἱ ναυτικαὶ δὲ μεταφοραὶ—ὁσάκις ἐπρόκειτο περὶ μεταφορᾶς στρατοῦ καὶ ὑλικοῦ—ὑπήγοντο καὶ αὐταὶ εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ ἐπιτελείου τοῦ στρατοῦ. Ὁ νόμος λοιπὸν ΓΧΔʹ ἦτο καλός. Μία ἔλλειψις ὑπῆρχε, τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως μεγάλων μονάδων. Τότε ἐπηκολούθησεν ἡ ζημία τῶν δύο νόμων περὶ διοικητικῶν δικαστηρίων διὰ τὰς ναυτικὰς ἐπιτάξεις καὶ οὕτω ἦτο πλήρης ὁ νόμος. Πῶς κατόπιν ἔφυγαν ἀπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ἐπιτελείου, ὥστε σήμερον νὰ μὴ γνωρίζῃ τὸ Ἐπιτελεῖον τὶ τοῦ γίνεται ὑπὸ ἔποψιν θαλασσίων μεταφορῶν; Μετὰ τὸ 1914 ἀπεσπάσθησαν αἱ μεταφοραὶ ἀπὸ τὸ οἴκημα τῆς ὁδοῦ Ἀκαδημίας καὶ ἐγένετο διὰ προσωπικοὺς λόγους ἡ Ἀνωτάτη Διεύθυνσις μεταφορῶν, προηγουμένως ὅμως ἀπὸ τὰς θαλασσίας μεταφορὰς εἶχεν ἀποσπασθῆ μία ἐπιτροπὴ τοῦ σίτου καὶ τῶν προμηθειῶν, ἡ ὁποία ὑπήγετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐπισιτισμοῦ, τὸ ὁποῖον κρατεῖ ἐν ἰσχύϊ ἡ κακοπιστία τῶν ἐμπόρων, παρ’ ὅλην τὴν καλὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀπαλλαγῇ τῶν ἀσκόπων δαπανῶν. Ὑποθέτω ὅτι εἶναι σύμφωνος ὁ κ. Ὑπουργός.

§66Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τοῦ Ἐπισιτισμοῦ). Ἐπιδιώκω νὰ τὸ ἐπιτύχω.

§67Α. ΑΡΑΠΗΣ. Τώρα τὶ γίνεται; Ἀπεγυμνώθη τελείως τὸ Ἐπιτελεῖον τοῦ Στρατοῦ ἀπὸ τὰς θαλασσίας μεταφοράς.

§68Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τοῦ Ἐπισιτισμοῦ). Τὸ Ἐπιτελεῖον τοῦ Στρατοῦ, τὸ ὁποῖον παρεκάλεσα ἐπανειλημμένως, ἠρνήθη διαρρήδην νὰ δεχθῇ νὰ ἀναλάβῃ τὰς μεταφοράς.

§69Ι. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ κ. Δούσμανης ἐθεώρησε ὅτι δὲν ἦτο πρέπον νὰ ἀναλάβῃ τὰς μεταφορὰς τὸ Ἐπιτελεῖον. Τὶ θέλετε;

§70Α. ΑΡΑΠΗΣ. Εἰσηγητὴς τῶν θαλασσίων μεταφορῶν νομίζω ὅτι ἐκεῖ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, διότι τὸ Ἐπιτελεῖον εἶναι τὸ ἁρμοδιώτερον νὰ κρίνῃ περὶ αὐτοῦ. Τώρα τὸ ὅτι ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ πρέπει νὰ μεταφερθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπειδὴ ἔχει τὸ ἐμπορικὸν ναυτικόν τὸ δέχομαι, ἀλλὰ ὑπὸ τὸν τύπον τῆς προτεραιότητος, διότι καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐπισιτισμοῦ καὶ αἱ μεταφοραὶ εἶναι μία προσωρινὴ κατάστασις. Διὰ νὰ καταρτισθῇ δὲ αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία πρὸ τοῦ 1912 ὑπῆρξε μία ἐποχὴ μελέτης, ἀξία μνείας, ἡ ὁποία προπαρεσκεύασε τὴν νίκην τῶν βαλκανικῶν πολέμων, καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐνομοθέτησαν αὐτὰ τὰ πράγματα, εἶχαν σκεφθῇ ὡριμώτατα. Ἐπειδὴ δὲ σέβομαι τὰς ὥρας τῆς Συνελεύσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως θὰ εἶμαι σύντομος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ προσωπικὸν, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπαρτισθῇ ἀπὸ καθαρῶς ναυτικούς, καὶ ὄχι εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε ἐκ τοῦ ναυτικοῦ κόσμου. Ποῖοι εἶναι αὐτοί; Ὄχι ὅπως ἔγινε διὰ τὸ λιμενικὸν σῶμα.

§71Ι. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε πληρεξούσιε, ἐὰν θέλετε νὰ τὸ ἀναβάλωμεν.

§72Α. ΑΡΑΠΗΣ. Θέλετε νὰ ἀναβληθῇ;

§73Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τοῦ Ἐπισιτισμοῦ). Περὶ τῆς ἀναβολῆς νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω ἐγώ. Αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν τὴν εὗρον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐπισιτισμοῦ, ἐπειδὴ δὲ διατελῶ ἐν τελείᾳ ἀγνοίᾳ τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς, προσεπάθησα ὅσον τὸ δυνατὸν νὰ ἀπαλλαγῶ, φοβούμενος ὅτι ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ γίνω ἀφορμὴ σπουδαίων βλαβῶν διὰ τὸ δημόσιον Ταμεῖον. Μετέβην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν καὶ εἶπα τίνα σχέσιν ἔχω ἐγὼ μὲ τὰς ἐπιτάξεις τῶν πλοίων; Ἀναλάβετε σεῖς αὐτὴν τὴν ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν γνωρίζετε. Τὸ Ἐπιτελεῖον τοῦ Ναυτικοῦ ἠρνήθη διαρρήδην. Ἀπετάθην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, διότι ὑπῆρχον μεταφοραὶ καὶ ἐπιτάξεις, γενόμεναι διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, ἀλλὰ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἠρνήθη διαρρήδην. Ἐκάλεσα τὸ Νομικὸν Συμβούλιον καὶ τοὺς εἶπα, κύριοι, φροντίσατε νὰ μοῦ εὕρητε ποῦ ἀνήκει αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία διὰ νὰ μεταφερθῇ ἐκεῖ, καὶ μοῦ ἀπήντησεν ὅτι παρανόμως ἐκτελῶ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν καὶ ὅ,τι ἐξετέλεσα μέχρι τοῦδε ἀφότου ἔγινε τὸ Ὑπουργεῖον, εἶναι παράνομον καὶ δι’ αὐτὸ βλέπετε ὅτι ζητῶ ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν νὰ μοῦ νομιμοποιήσῃ τὰ ὅσα ἔπραξα μέχρι τοῦδε. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις. Τότε ἀπετάθην εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ ἀναλάβῃ αὐτὸς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, ἡ ὁποία μοῦ ἀπασχολεῖ τὰ ¾ τοῦ χρόνου μου, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγινώσκω καθημερινῶς πληθώραν ἐγγράφων, φοβούμενος μὴ τυχὸν περιπέσω εἰς λάθη καὶ ζημιωθῇ τὸ Δημόσιον. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις καὶ παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ ἀπαλλάξῃ τὸ Ὑπουργεῖον μου, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἐργασίαν αὐτὴν καὶ νὰ τὴν ἀναθέσῃ ὅπου πρέπει νὰ ὑπάγῃ.

§74Δ. ΒΟΚΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ἔχω καθῆκον νὰ εἴπω καὶ τὸ ἑξῆς, ὅτι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν ἔχει γίνῃ ἕν μέγα, μέγιστον σκάνδαλον καὶ δι’ αὐτὸ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ ὑπογραφὴ τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου δι’ ἑκατομμύρια διακηρύξεων εἶναι λεπτή.

§75Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ παράσχῃ ἐξηγήσεις ἐπ’ αὐτοῦ.

§76Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Ἐπισιτισμοῦ). Νὰ δώσω ἐγὼ τὰς ἐξηγήσεις. Κατὰ τὰς παρελθούσας ἐπιστρατεύσεις, διάφοροι ἐργάται λυγνιτωρυχείων ἔτυχον ἀναστολῶν. Τὸ σχετικὸν βιβλίον ἐκράτει ἡ Α.Δ.Μ. καὶ τὸ ἐκληρονόμησεν τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐπισιτισμοῦ. Τελευταῖον ἐζητήθη παρ’ ἐμοῦ πιστοποιητικὸν πρὸς παροχὴν ἀναστολῆς εἴς τινα στρατεύσιμον. Ὅταν δὲ ἐπρόκειτο νὰ ὑπογράψω πιστοποιητικὸν τοιαύτης φύσεως ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος, ὅστις εἶναι παλαιὸς ὑπάλληλος παραμένων ἔκτοτε ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, μοὶ εἶπεν, ὅτι ἡ φερομένη ἐν τῷ σχετικῷ ἐγγράφῳ ὑπογραφὴ τοῦ κ. Ἐλευθερίου Βενιζέλου δὲν ἦτο τοῦ κ. Βενιζέλου. Μοὶ ἐδηλώθη δὲ ὅτι ἐπὶ τοιούτων ὑποθέσεων καθὼς καὶ περὶ δαπανῶν κάτω τῶν εἴκοσι χιλιάδων δραχμῶν ἀντὶ τοῦ κ. Βενιζέλου ὑπέγραφεν ὁ κ. Διαμαντίδης.

§77Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Βεβαιώνετε ὅτι ὁ κ. Διαμαντίδης ἔθετε τὴν ὑπογραφὴν, Ἐλευθ. Βενιζέλος;

§78Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν βεβαιώνω τίποτε. Ὁ ὑπάλληλος μοὶ εἶπεν ὅτι, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἡ ὑπογραφὴ, Ἐλευθέριος Βενιζέλος δὲν εἶναι τοῦ ἰδίου. Μοὶ παρουσίασε νὰ δώσω ἀντίγραφα ἐπίσημα ἑνὸς ἐγγράφου εἰς τὸ ὁποῖον ἦτο ἡ ὑπογραφὴ «Ἐλευθέριος Βενιζέλος» Ὁ ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος εἶχεν αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν μοὶ παρετήρησεν ὅτι πρέπει νὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι ἡ ὑπογραφὴ δὲν εἶναι τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου καὶ ὅτι κατὰ συμφωνίαν τοῦ κ. Βενιζέλου ἦτο τοῦ κ. Διαμαντίδου.

§79Π. Ι. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἦτο μὲ σφραγῖδα;

§80Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἦτο γραμμένη μὲ τὸ χέρι.

§81ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Δὲν ἐκάματε ἀνάκρισιν;

§82Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὂχι.

§83ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Παρακαλῶ νὰ σταλῇ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα.

§84Ν. Δ. ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἐνταῦθα ἀναφύεται ζήτημα ὑψίστης σπουδαιότητος. Αἱ ὑπογραφαὶ τῶν ὑπουργῶν συνεπάγονται εἰς τὰς εὐθύνας τῶν ὑπουργῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὑπεύθυνος ὑπουργὸς νὰ παραγγέλλῃ εἰς τὸν συνάδελφον αὐτοῦ, ὡς εἰς ἕνα ὑπάλληλον «θέσατε τὴν ὑπογραφήν μου», δι’ ἧς καὶ μόνης καθίσταται ὑπεύθυνος ὁ ὑπουργός; Εἶναι ὑπεύθυνος ὁ ὑπουργός ἤ ὄχι; Αὐτὸ τὸ γενόμενον εἶναι τερατῶδες πρᾶγμα, καὶ βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει καθῆκον καὶ δικαίωμα νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ὑποθέσεως ταύτης. Ἐὰν ἐζῶμεν εἰς ἄλλην χώραν, ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου ἤθελε μελετήσει τὴν ὑπόθεσιν ταύτην, ἐπιλαμβανόμενος αὐτῆς καὶ ὑποθέτω ὅτι θέλει μελετήσει αὐτὴν ἐὰν μάθῃ τοῦτο. Ἐκτὸς τούτου ὑπέρτατον δικαίωμα καὶ καθῆκον ἔχει νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Συνέλευσις τῆς ὑποθέσεως ταύτης. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ παραγγέλλῃ ὑπουργὸς νὰ θέτωσι τὴν ὑπογραφὴν αὐτοῦ ἄλλοι; Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργὲ, γνωρίζετε τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Βενιζέλου; Εἶναι ὑπογραφὴ κατ’ ἀπομίμησιν;

§85Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὂχι δὲν εἶναι κατ’ ἀπομίμησιν τῆς ὑπογραφῆς τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου.

§86Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἔπρεπε νὰ εἶναι γεγραμμένη, οὕτως εἰπεῖν, καλλιγραφικῶς.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Στρᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§88Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὁ κ. Διαμαντίδης θέτων τὴν ὑπογραφήν τοῦ πρώην πρωθυπουργοῦ κατόπιν συμφωνίας ἔπραττε πρᾶξιν, ἡ ὁποία δὲν περιεῖχε τὸν δόλον, ἀνάγεται δὲ ἡ πρᾶξις αὕτη εἰς τὴν παράβασιν τοῦ νόμου, περὶ εὐθύνης τῶν ὑπουργῶν. Ἐξεχώριζε τὸ δικαίωμα τοῦ ὑπογράφειν εἰς κατώτερα ὄργανα. Τὸ δικαίωμα τῆς πλαστογραφίας εἶναι βαρύτατον, δὲν δύναμαι δὲ νὰ παραδεχθῶ ὅτι ὁ κ. Διαμαντίδης ἦτο δυνατὸν νὰ διαπράξῃ ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ τότε Πρωθυπουργοῦ σειρὰν τοιούτων πράξεων. Ἐκεῖνο, τό ὁποῖον προκύπτει ἐκ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς εἶναι μία μεγίστη παράβασις, τοῦ περὶ εὐθύνης τῶν ἐκ τοῦ ὑπουργικοῦ ἀξιώματος, διότι τὸ ὑπουργικὸν ἀξίωμα ἐξεχωρήθη ἄνευ ἀδείας τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, ἄν καὶ ἠδύνατο νὰ προκαλέσῃ νομοθετικὴν πρᾶξιν διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἐπετρέπετο ἡ ὑπογραφὴ εἰς τὸν κ. Διαμαντίδην· ἐφόσον δὲ τοῦτο δὲν ἐγένετο καὶ δι’ οἰκείας βουλήσεως ὁ τότε πρωθυπουργὸς ἐξεχώρισε τοιοῦτον δικαίωμα νὰ ὑπογράφῃ ἀντ’ αὐτοῦ ἔπραξε κἄτι τι, τὸ ὁποῖον εἶναι καθ’ ὑπέρβασιν τῶν ὁρίων τῆς εὐθύνης τῶν ὑπουργῶν. Ἐὰν ἡ Συνέλευσις νομίζῃ ὅτι δύναται νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος τούτου δύναται διὰ διατάξεως τοῦ Συντάγματος νὰ τὸ πράξῃ, νομίζω δὲ ὅτι ἡ συζήτησις τὴν ἑσπέραν ταύτην εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τοῦ νὰ ἀνασυρθῇ μία πτυχὴ τοῦ πέπλου, ἡ ὁποία ἀπεκάλυψεν ὑπάλληλον ἐλευθέρας δράσεως. Ἡ ἀφορμὴ ἐξ ἧς ὡρμήθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ μάθῃ ἡ Συνέλευσις εἶναι σπουδαιοτάτη, ὅτι αἱ ἐργασίαι τῶν διαφόρων Λιγνιτωρυχείων, ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐργασίαι, ἐχρησίμευσαν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ὡς κάλυψις τῶν διαφόρων κερδοσκόπων καὶ πρὸς ἐκμετάλλευσιν τῶν τοιούτων κερδοσκόπων ἐπὶ ἁδροτάτῃ ἀμοιβῇ. Γινώσκω δὲ ἐκ τοῦ νομοῦ μου ὅτι μόνον ἕν ἐκ τῶν πολλῶν παρεῖχε λιγνίτην. Τὰ ἄλλα ἀντὶ ἀποθηκῶν λιγνίτου τοῦ Κράτους ἐχρησίμευσαν ὡς ἀποθῆκαι κουραμπιέδων πληρονόμενοι ἁδρότατα καὶ ἔφθασαν νὰ ἔχουν δύναμιν ἐργατῶν, τὴν ὁποίαν ἀμφιβάλλω ἄν ἔχουν πολλὰ τοιαῦτα· καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο νομίζω ὅτι εἶναι ἐξεταστέον.

§89Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὅλα τὰ ἄτοπα ὑπάρχουσι καὶ ἴσως εἶναι καὶ πολὺ περισσότερα. Ἀλλὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἴμεθα τόσον ἀπησχολημένοι καὶ αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι εἶναι τόσον ἀπησχολημέναι μὲ τόσα ἄλλα θέματα, ὥστε δὲν δύναται νὰ εἶναι τόσον σπουδαῖον τὸ ζήτημα τοῦτο τῆς ὑπογραφῆς. Διότι ζήτημα πλαστογραφίας δὲν ὑπάρχει.

§90Π. Ι. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν τεθῇ ὑπογραφὴ διὰ 200.000 δὲν εἶναι πλαστογραφία;

§91Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὅταν συναινῇ νὰ τεθῇ ἡ ὑπογραφή του, δὲν εἶναι πλαστογραφία. Ἄν εἶναι ἡ πρᾶξις αὕτη ἐπιζήμιος διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ τόπου, ὑπαίτιος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος συγκατένευσε νὰ τεθῇ ἡ ὑπογραφή του. Ἀλλὰ πάντως δὲν πρόκειται περὶ πλαστογραφίας.

§92Δ. ΒΟΚΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν συμμερίζομαι τὴν γνώμην τοῦ κ. προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ Διαμαντίδης ὑπογράφων εἴτε ἐν γνώσει εἴτε ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Βενιζέλου χωρὶς νὰ εἶναι καὶ ὑπογραφή του ἐπῆλθε βλάβη τοῦ Δημοσίου.

§93Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Πιθανὸν νὰ μὴ πρόκειται περὶ πλαστογραφίας. Ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι ἐπίσης σπουδαιότατον, ὡσανεὶ ἐπρόκειτο περὶ πλαστογραφίας. Διότι ὅταν πρόκειται περὶ πλαστογραφίας, ἕκαστος ἐνδοιάζει νὰ προβῇ εἰς τὴν πρᾶξιν τῆς πλαστογραφίας, ἀλλὰ φαντασθεῖτε τί θέλει γίνει ἡ ὑπηρεσία τοῦ Κράτους, ὅταν οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς ἤ οἱοσδήποτε ὑπάλληλος καλῇ ἕνα ὑφιστάμενον ἤ ἕνα συνάδελφόν του καὶ ἀναθέτει εἰς αὐτόν, οὔτε περισσότερον οὔτε ὀλιγώτερον, τὴν ὑπογραφήν του! Ἑπομένως τὸ πρᾶγμα δὲν παύει νὰ ἔχῃ τὴν σπουδαιότητα, ἥν ἐξ ἀρχῆς ἡ Συνέλευσις ἀντελήφθη. Διότι ἐδῶ ἐπρόκειτο περὶ διευθύνσεως τῶν πραγμάτων εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε, ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἰδιωτικῆς ὑποθέσεως καὶ διεξήγετο ὡς ἄν διεξῆγε κανεὶς τὰς ἰδίας του ὑποθέσεις. Τοῦτο δὲ εἶναι ἐπίσης φοβερὸν ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ πλαστογραφίας. Διότι φαντασθεῖτε ἄν εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους ἀπεμιμοῦντο καὶ ἄλλοι τὸ παράδειγμα αὐτό, τί ἤθελον καταστεῖ αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι. Ἠθέλατε ζητεῖ τὸν ὑπεύθυνον καὶ δὲν ἠθέλατε τὸν εὕρει. Καὶ τότε τί γίνεται ἡ εὐθύνη τῶν Ὑπουργῶν καὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξέτασις τοῦ ζητήματος.

§94Π. Ι. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου θὰ παρακαλέσω ἄν δὲν ὑπάρχει ἀντίρησις,—ἐγὼ εἶμαι κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ τῆς ὑπαγωγῆς αὐτοῦ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας—ἀλλ’ ἐπειδὴ εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ συζήτησις σήμερον παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῇ διὰ τὴν Δευτέραν.

§95Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νὰ τὸ ἀφήσωμεν τὴν Δευτέραν.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται διὰ τὴν Δευτέραν. Παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά, ἅτινα διενεμήθησαν. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως). Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως προσωρινῆς Γενικῆς Διευθύνσεως ἀποίκων ὁμογενῶν Μακεδονίας». (Γίνεται δεκτὸν τὸ σύνολον). Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκλογικῶν καταλόγων». (Ψηφίζεται τὸ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων». Ἄρθρον 1ον. (Ἀναγιγνώσκεται).

§97Γ. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Νὰ τεθῇ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι καὶ αἱ ἀποφάσεις τῶν Ναυτοδικείων ὑπάγονται εἰς τὸν νόμον αὐτόν.

§98Π. Ι. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅ,τι ἀφορᾷ διὰ τὰς ἀποφάσεις τῶν Στρατοδικείων νὰ ἀφορᾷ καὶ διὰ τὰς τῶν Ναυτοδικείων. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1ον μὲ τὴν ἀνωτέρω τροπολογίαν).

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2ον. (Ἀναγινώσκεται). Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. (Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη καθὼς καὶ τὸ 3, 4 καὶ 5ον καὶ ἀναγινώσκεται τὸ 6ον).

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει προσθήκη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ «αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου ἐφαρμόζονται καὶ ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ναυτοδικείου ἐφ’ ὅσον συντρέχουσιν πάντες οἱ ὅροι τοῦ ἄρθρου πρώτου». (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον ὡς ἐτροπολογήθη καὶ ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου λόγῳ τῶν τροπολογιῶν).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπισκευῆς τῆς παρὰ τὴν Λεβάδειαν Βυζαντινῆς μονῆς τοῦ Ὁσίου Λουκᾶ». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπανεξετάσεως τῶν ἐν τέλει τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1920–1921 ἀπορριφθέντων μαθητῶν ἐν τοῖς σχολείοις τῆς Μέσης ἐκπαιδεύσεως». Ἄρθρον μόνον. (Ἀναγινώσκεται).

§102Ι. ΚΟΥΣΟΥΛΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ ἀποσύρῃ τελείως τὸ νομοσχέδιον διότι εἶναι φρικαλέον.

§103Θ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ὄχι. Συνέβησαν ἀνισότητες κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Μόνον 45 μαθηταὶ ἀπερρίφθησαν ἀπὸ ἕν Γυμνάσιον τοῦ Πειραιῶς. Δίδομεν λοιπὸν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς μαθητὰς νὰ μελετήσωσιν κατὰ τὸ θέρος ἔστω καὶ διὰ προγυμναστῶν καὶ νὰ προσέλθωσιν νὰ ἐπανεξετασθῶσιν, οἱ δὲ κύριοι καθηγηταὶ ἄς τοὺς ἀπορρίψωσιν ἐὰν δὲν εἶναι ἱκανοὶ καὶ πάλιν.

§104Ι. ΚΟΥΣΟΥΛΑΣ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἀκυρώνομεν ὅλας τὰς ἀποφάσεις τῶν συλλόγων τῶν Γυμνασίων καὶ τῶν Ἑλληνικῶν σχολείων, οἱ ὁποῖοι σύλλογοι ἀποτελοῦσι καθ’ ἑαυτοὺς δικαστικὰ σώματα. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐπέρχεται τέλειος ἐξευτελισμὸς τῶν ἀποφάσεων τῶν συλλόγων. Ἐγὼ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω ὅτι δὲν ἀπερρίφθησαν πολλοὶ μαθηταί, ἀλλὰ τοὐναντίον προήχθησαν τὰ 9)10 τῶν μαθητῶν, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἐγένετο μέχρι σήμερον, αὐτὰ δέ, τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεται ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις δὲν εἶναι ἀληθῆ, διότι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος δὲν ἐγένετο τοιοῦτόν τι. Θὰ σᾶς παρακαλέσω θερμῶς νὰ μὴ ψηφισθῇ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον.

§105Η. ΜΠΑΣΔΕΚΗΣ. Διατὶ νὰ μὴ γίνῃ; Εἶναι ἀνάγκη.

§106Ι. ΚΟΥΣΟΥΛΑΣ. Διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πρέπει νὰ καταργηθοῦν αἱ ἐξετάσεις.

§107Η. ΜΠΑΣΔΕΚΗΣ. Ἂς καταργηθοῦν.

§108Ι. ΚΟΥΣΟΥΛΑΣ. Ἐγὼ ποῦ ἔχω τὴν εἰδικότητα εἰς αὐτὰ τὰ ζητήματα, αὐτὴν τὴν γνώμην ἐκφέρω καὶ παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν αὐτοῦ, ἐὰν δὲ θέλῃ, δύναται διὰ Β. Διατάγματος νὰ ἀκυρώσῃ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ Γυμνασίου ἐκείνου εἰς τὸ ὁποῖον νομίζει ὅτι ἀπερρίφθησαν πολλοί.

§109Θ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγω εἰς τὴν ἔκθεσίν μου, δὲν προσβάλλω τοὺς συλλόγους. Ἀναγνωρίζω τοιαύτην κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπήνεγκεν ἀνωμαλίας.

§110Β. ΧΑΤΖΗΛΙΑΣ. Τὸ ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου προτεινόμενον εἶναι μέτρον ἐπιεικείας, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ληφθῇ. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι οἱ συντάξαντες τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἔπρεπε νὰ σέβωνται περισσότερον τὴν ἀλήθειαν, διότι αὕτη παραχαράσσει τὴν ἀλήθειαν καὶ τὰ γεγονότα. Ἀπερρίφθησαν οἱ μαθηταὶ διότι οἱ γονεῖς των ἢ οἱ ἀδελφοί των ἀπεσπῶντο ἀπὸ τὰς ἀγκάλας των κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ σχολικοῦ ἔτους.

§111Ν. ΓΕΡΜΑΝΟΣ. Ἠναγκάζοντο καὶ εἰργάζοντο αὐτοί.

§112Χ. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλω νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπορίαν μου, δηλαδὴ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τίθηται αὐτὸ τὸ ζήτημα καὶ νὰ μὴ λαμβάνωσιν ὑπ’ ὄψιν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι καταφέρονται κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι εἷς ἐκ τῶν τρόπων, διὰ τῶν ὁποίων ἡ τυραννία ἐτυράννησε τὸν τόπον, εἶναι καὶ διὰ τῶν συλλόγων τῶν Γυμνασίων, διότι ἀπερρίπτοντο σωρηδὸν οἱ ἀντίθετοι πρὸς ταύτην μαθηταί, καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἐκδικοῦνται τοὺς γονεῖς τῶν παιδιῶν. Δὲν γνωρίζω πῶς λησμονοῦσι τοῦτο οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ ἐκ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ σώματος, καὶ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ τὸ ἐνθυμούμεθα ὅλοι.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον μόνον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου ΒΦΙΘʹ τοῦ ἔτους 1898 «περὶ διεθνοῦς ἐλέγχου». Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Ν. Στράτος ἔχει τὸν λόγον.

§114Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει γίνεται λόγος περὶ τοῦ γεγονότος ὅτι κατ’ ἀπόφασιν τῶν Τριῶν Δυνάμεων ἡ ἀντιπροσωπεία τῶν Ρωσσικῶν συμφερόντων ἐν τῇ Διεθνεῖ Οἰκονομικῇ Ἐπιτροπῇ ἀνετέθη προσωρινῶς εἰς τοὺς τρεῖς ἐκπροσώπους τῶν Δυνάμεων τῆς Ἀγγλίας, Γαλλίας καὶ Ἰταλίας. Θέλομεν τὴν πληροφορίαν, πότε ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις αὕτη τῶν Δυνάμεων καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ τοιαύτη ἀπόφασις. Ὁ Νόμος, περὶ Διεθνοῦς Ἐλέγχου, στηρίζεται εἰς διεθνῆ συνθήκην, εἰς τὴν συνθήκην εἰρήνης μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας, τὴν ὁποίαν διέπραξαν αἱ ἕξ δυνάμεις κατ’ ἐξουσιοδότησιν τῆς Ἑλλάδος, ὡς πληρεξούσιαι αὐτῆς. Κατὰ ταύτην ἐκανονίσθησαν τὰ ζητήματα μετὰ τῆς Τουρκίας εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἐγγύησιν τότε τοῦ δανείου, πρὸς πολεμικὴν ἀποζημίωσιν, καὶ κατόπιν ἐκανονίσθησαν δι’ ἰδιαιτέρου κανονισμοῦ καὶ τὰ μέχρι τότε ὑπὸ ἐκκρεμῆ συμβιβασμὸν διατελοῦντα παλαιὰ δάνεια τῆς Χώρας, διὰ μεταγενεστέρων δὲ συμβάσεων συνήφθησαν νέα δάνεια, τὰ ὁποῖα ὑπήχθησαν εἰς τὴν Διεθνῆ Ἐπιτροπήν, καθόσον ἀνέλαβε ἡ Διεθνὴς Ἐπιτροπὴ τὴν Διεθνῆ ἐγγύησιν ἐπὶ τῶν δανείων τούτων. Κατὰ τὴν συνθήκην τῶν Βερσαλλιῶν ἐξέπεσαν ἀπὸ τῆς λειτουργίας τοῦ Διεθνοῦς ἐλέγχου ἐν Ἑλλάδι ἡ Γερμανία καὶ ἡ Αὐστρία, καὶ ὀρθῶς ἐξέπεσαν διότι δὲν ἦτο ὀρθόν, μετὰ ἕνα πόλεμον τοιοῦτον νὰ ἐξακολουθῇ ἡ φιλία πρὸς τοὺς ἡττημένους, πρὸς τοὺς ὁποίους ἡμεῖς οἱ νικηταὶ ὑπεβάλλομεν ὅρους. Προκειμένου ὅμως περὶ τῆς Ρωσσίας, ὑπάρχει ἡ διάδοσις ὅτι ἡ Ρωσσία εἶχεν ὑπογράψει Συνθήκην μετὰ τῶν ἡττημένων καὶ ὅτι ἡ Συνθήκη αὕτη ἠκυρώθη κατόπιν καὶ ὅτι ἡ Ρωσσία εὑρίσκεται τρόπον τινὰ ἀντιμέτωπος πρὸς τὴν ὁμάδα τῶν νικητῶν. Μάλιστα δὲ ἡ Γαλλικὴ Δημοκρατία εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν πράγματι ἐμπόλεμον μὲ τὴν Ρωσσίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ θέσις τῆς Ρωσσικῆς Αὐτοκρατορίας εἶναι ἀκανόνιστος ἀπέναντι τῶν Συμμάχων, ἑπομένως καὶ ἀπέναντι τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι ἀκανόνιστος ἀπέναντι τῶν νικητῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων καταλέγεται καὶ ἡ Ἑλλάς. Ἀφ’ ἑτέρου ἡ οἰκονομικὴ θέσις τῆς Ρωσσίας εἶναι τοιαύτη ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρέχῃ τὴν ἐγγύησιν αὐτῆς διὰ τὰ Ἑλληνικὰ δάνεια ἐφ’ ὅσον ἐλύθη ἡ ἐγγύησις τῆς Ρωσσίας δι’ ὅλα τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα αὐτὴ εἶχε συνομολογήσει. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι ἡ ἀξίωσις τῶν λοιπῶν Δυνάμεων ὅπως διατηρηθῇ τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλέγχου ὑπὲρ τῆς Ρωσσίας εἶναι ἀξίωσις, ἐφ’ ὅσον ἡ αἰτία δι’ ἣν τὸ δικαίωμα τοῦτο ἐδόθη, ἀξίωσις ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ οὔτε ἐπὶ τῶν διεθνῶν συμβάσεων οὔτε λόγῳ τῆς διεθνοῦς καταστάσεως. Νομίζω ἀφ’ ἑτέρου ὅτι αἱ κρίσεις ἐν τῇ ἐκθέσει περὶ τῆς περιπτώσεως τῆς ἀνασιγκροτήσεως τοῦ Ρωσσικοῦ Κράτους δὲν εἶναι ἐπιτετραμμέναι, καθ’ ὅσον δὲν δύναται ἡ Ἑλλὰς ἢ ἄλλη τις Δύναμις νὰ λέγῃ ὅτι δὲν εἶναι συντεταγμένος ὁ Ρωσσικὸς λαὸς εἰς Κράτος, διότι αὐτὸς θέλει νὰ διοικῆται καθ’ οἷον νομίζῃ καλύτερον σύστημα.

§115Π. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο συνετάχθη καὶ ὑπεβλήθη ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Συνελεύσεως κατόπιν συζητήσεων μετὰ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Δυνάμεων ἐν τῇ Διεθνῇ Οἰκονομικῇ Ἐπιτροπῇ, οἱ ὁποῖοι καὶ ἀπῄτησαν ὅπως γίνῃ ἐν αὐτῷ καὶ λόγος περὶ ἀντιπροσώπου τῆς Ρωσσίας.

§116Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐγὼ φρονῶ ὅτι αἱ τρεῖς Δυνάμεις δὲν ἔχουσι τὸ δικαίωμα ν’ ἀναμιχθῶσιν εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Δὲν δύνανται νὰ εἴπωσι ὅτι ἀναλαμβάνωσι αὐταὶ τὴν ἀνάληψιν ἡγεμονικῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Ὑπάρχει θέσις τῆς Ἑλλάδος σαφῶς διαγεγραμμένη. Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἠναγκάσθη ν’ ἀποδεχθῇ τὸν ἔλεγχον τῶν Δυνάμεων αὐτῶν ἕνεκα ὑπερτέρων συμφερόντων οἰκονομικῶν, τὰ ὁποῖα προέκυψαν κατὰ τὸ 1917. Ἀλλὰ πᾶν Κράτος, τὸ ὁποῖον ἔχει τοιοῦτον βάρος, τοιαύτην δουλείαν ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν κυριαρχικῶν αὐτοῦ δικαιωμάτων, εἶναι βεβαίως διατεθειμένον νὰ περιορίσῃ τὴν δουλείαν αὐτὴν ἐφ’ ὅσον παρουσιάζεται εὐκαιρία ν’ ἀπαλλαχθῇ τοῦ ἐλέγχου ἑνὸς ἢ δύο.

§117Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἶναι insolidum. Δὲν προστίθεται τίποτε ἐὰν εἶναι περισσότεροι. Ἡ Ἑλληνικὴ κυριαρχία ἔχει ἕνα περιορισμόν, αὐτὸν τὸν περιορισμὸν ὁλόκληρον, ἀκέραιον, τὸν ἔχει ἑκάστη τῶν Δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι μετέχουσι τοῦ οἰκονομικοῦ ἐλέγχου. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ὁ περιορισμὸς οὗτος ὑπὲρ τῆς Ἀγγλίας, ὑπὲρ τῆς Γαλλίας, ὑπὲρ τῆς Ἰταλίας, ὑφίσταται τὸν περιορισμὸν αὐτὸν ἅπαξ ἀσκούμενον τῇ συμπράξει τριῶν. Οἱ τρεῖς αὐτοὶ ἀσκοῦσι τὸν ἕνα περιορισμὸν ὅπως καὶ οἱ ἑπτὰ ἤσκουν τὸν ἕνα περιορισμόν. Λέγουσι τώρα αὐτοὶ οἱ ἀσκοῦντες τὸν ἕνα περιορισμόν, τὸν ἀσκοῦμεν ἀντιπροσωπεύοντες καὶ τὴν Ρωσσίαν. Τίνα λόγον ἔχομεν νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ αὐτοὺς νὰ μᾶς παρουσιάσωσι τὰ πληρεξούσιά των, δυνάμει τῶν ὁποίων ἀντιπροσωπεύουσι καὶ τὴν Ρωσσίαν; Ἐὰν ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν τὴν ἀντιπροσωπεύουσι, τότε δὲν τὴν ἀντιπροσωπεύουν. Ἐφ’ ὅσον τρεῖς ἢ τέσσαρες ἀσκοῦσιν ἕνα καὶ μόνον περιορισμὸν τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας οὐδένα λόγον ἔχει ἡ Ἑλλὰς νὰ ζητήσῃ ὅπως οὗτοι νομιμοποιηθῶσι.

§118Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἡ ὑπαγωγὴ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦτον ἔχει δύο ὄψεις· τὴν μίαν τῆς διεθνοῦς ἠθικῆς καὶ τὴν δευτέραν τῆς καθαρᾶς πρακτικῆς. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς διεθνοῦς ἠθικῆς σχέσεως ἔχει συμφέρον ἡ Χώρα νὰ ἐλαττώσῃ τὸν ἔλεγχον αὐτόν. Ἑπομένως ἐφ’ ὅσον ἡ Ρωσσία δὲν ἀντιπροσωπεύεται ὁ ἔλεγχος τῆς διεθνοῦς ἠθικῆς ἀπόψεως ἐλαττοῦται.

§119Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐὰν ἡ Ρωσσία δὲν θέλῃ νὰ ἀσκήσῃ τὸ δικαίωμά της αὐτὸ δὲν δημιουργεῖται τὸ δικαίωμα διὰ τῆς πράξεως αὐτῆς τῶν ἄλλων ἀντιπροσώπων. Ἄν ἡ Ρωσσία θέλῃ νὰ τὸ ἀσκήσῃ θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἔλθῃ καὶ μᾶς εἴπῃ: τὸ ἔχω τὸ δικαίωμα αὐτό. Τοῦτο δὲ ἠδύνατο νὰ ἔλθῃ ἡ Ρωσσία νὰ τὸ εἴπῃ μετὰ 2, 3, 4, 5 ἔτη. Δὲν θὰ ἐκερδίζομεν τίποτε ἐκ τῆς ἐν τῷ μεταξὺ μὴ ἀσκήσεως τοῦ δικαιώματος τούτου τοῦ Ρωσσικοῦ.

§120Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Λοιπὸν ἐπαναλαμβάνω νὰ εἴπω ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔχει διεθνεῖς λειτουργίας, αἱ ὁποῖαι προκύπτουσιν ἐκ τῆς πρακτικῆς λειτουργίας τοῦ ἐλέγχου πολλάκις συνδεομένου πρὸς ὡρισμένα συμφέροντα πολιτικά. Διὰ τοῦτο μὲ ὅλην τὴν ἄκραν πειθαρχίαν εἰς τὸν ἔλεγχον ἔχει συμφέρον ὅσον τὸ δυνατὸν νὰ μειοῦται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐλεγχόντων, ὥστε κατὰ τὴν κατάρτισιν τῶν ἀποφάσεων τῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς νὰ εἶναι ὀλιγώτεροι οἱ συμβάλλοντες πρὸς κατάρτισιν τῆς ἀποφάσεως. Περὶ τούτου πρόκειται. Κατὰ συνέπειαν ἡ Χώρα, ἐφ’ ὅσον προκύπτει περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ μειωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐλεγχόντων, ἔχει συμφέρον νὰ ἀπαλλαγῇ αὐτῶν. Τώρα μοὶ λέγετε ὅτι ἡ Ρωσσία ἂν θελήσῃ νὰ ἐνασκήσῃ τὸν ἔλεγχον μετὰ 10, ἢ 15 ἢ 30 ἔτη, θὰ τῆς εἴπωμεν ὅτι αἱ ὑποχρεώσεις μας παραμένουν αἱ αὐταί. Μὲ συγχωρεῖτε. Ἐπὶ τούτου ἀκριβῶς ἔχω νὰ εἴπω ὅτι ἐφ’ ὅσον μέχρι τοῦδε ἡ Ρωσσικὴ Αὐτοκρατορία δὲν ἐνασκεῖ τὸν ἔλεγχον ἕνεκα τοῦ θανάτου τοῦ ἐλεγκτοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν ἀντιπροσωπεύει τὸ σήμερον ἰσχῦον ἐν Ρωσσίᾳ καθεστώς, ἀλλ’ εὑρίσκεται ἐνταῦθα καθ’ ὅν τρόπον εὑρίσκεται ὁ ἐντιμότατος καθ’ ὅλα ἀντιπρόσωπος τῆς Ρωσσίας, ὁ ὁποῖος ὅμως δὲν εἶναι ἐξουσιοδοτημένος ὑπὸ τοῦ πρώην ἐν Ρωσσίᾳ πολιτικοῦ καθεστῶτος. Πράγματι ἡ Ρωσσικὴ ἀντιποσωπεία παρὰ τῇ Διεθνεῖ Οἰκονομικῇ Ἐπιτροπῇ δὲν ὑπάρχει ἀφ’ ἧς ἔπαυσαν πλέον αἱ delegations. Τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Χώρα εὑρέθη πρὸ τῆς κενώσεως τῆς θέσεως τοῦ Ρώσσου ἀντιπροσώπου καὶ πρὸ τῆς ἀποσοβήσεως τῆς ἀνακοινώσεως τοῦ διορισμοῦ νέου ἀντιπροσώπου, ἔχει κάθε συμφέρον, ἵνα παρέλθῃ ἐν σιγῇ τὸ ζήτημα καὶ δύναται λόγῳ τῆς ὑφισταμένης διεθνοῦς καταστάσεως νὰ ἀντιμετωπίσῃ διὰ πολλῶν διεθνῶν ἐπιχειρημάτων νέαν ἀξίωσιν Ρωσσικήν, ἐὰν ἤθελε προβληθῇ εἰς στιγμήν τινα περὶ νέας ἐνασκήσεως τοῦ ἐλέγχου. Ὅπως ἔχει σήμερον ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἡ Ἑλλὰς ἀναγνωρίζει ἀπὸ τοῦδε τὴν συνέχισιν τοῦ Ρωσσικοῦ ἐλέγχου, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ἐξ ὑπαρχῆς ὅτι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἐπεδόθη εἰς αὐτὸν παρὰ τῆς ἰδίας Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐγὼ θὰ εἶχον τὴν γνώμην νὰ μὴ ὑπάρχῃ τοιαύτη εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ἀλλ’ ἐν τῇ εἰσηγήσει νὰ ὑπάρχῃ ἔγγραφον τῆς Διεθνοῦς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ἡ ὁποία νὰ διατυποῖ τὴν ἀξίωσιν αὐτήν, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον ἄνευ σχολίων. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ Συνέλευσις θὰ εὑρίσκετο ἀπέναντι μιᾶς τοιαύτης ἀξιώσεως τῶν ξένων ἄνευ οἱασδήποτε δηλώσεως, ἐν ᾧ τῆς προτάσεως τῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς γενομένης ἀποδεκτῆς καὶ εἰσαχθείσης ἐν τῇ Εἰσηγητικῇ ἐκθέσει ἐκλείπει πλέον ἡ Ἑλλ. ἀντίρρησις· διότι ἡ πρότασις αὕτη υἱοθετήθη πλέον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἔρχεται πλέον τὸ Ἑλληνικὸν κράτος διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως ἀναγνωρίζον ὅτι ὑφίσταται ἀκόμη τὸ δικαίωμα τῆς Ρωσσίας πρὸς ἐνάσκησιν τοῦ ἐλέγχου. Διὰ τοῦτο θὰ ἐνόμιζον ὅτι ἔδει ἡ ἐπιστολὴ τῶν τριῶν μελῶν τῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς νὰ παρετίθετο ἄνευ σχολίων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἡ δὲ εἰσήγησις τοῦ νομοσχεδίου παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ εἶνε καθαρῶς τυπικὴ πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἀποφάσεως τῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς, διότι εἶπον ἀπ’ ἀρχῆς ὅτι τὸ νομοσχέδιον ὡς νομοσχέδιον δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ψηφισθῇ καὶ μόνον ἡ ἔκφρασις ἐγέννησε τὴν ἀνάγκην τῆς ἀναπτύξεως.

§121Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐν ἀρχῇ ἀναφέρεται ὅτι ἡ Ρωσσία ἔχει συμμετοχὴν ἐν τῇ ἀσκήσει ἑνιαίας ἐξουσίας. Τοῦτο εἶναι βεβαίως ἀναμφισβήτητον. Ἀναφέρεται ἐπίσης ὅτι αἱ τρεῖς Δυνάμεις αἱ ὑπολειπόμεναι σὺν τῇ Ρωσσίᾳ, ἡ ὁποία δὲν ἔχασε τὰ δικαιώματά της αἱ ὑπολειπόμεναι διϊσχυρίζονται, δηλοῦσι μᾶλλον ὅτι τὴν ἄσκησιν τῆς ἐξουσίας θὰ τὴν κάμωσιν ὄχι μόνον δι’ αὐτάς, ἀλλὰ καὶ διὰ λογαριασμὸν τῆς Ρωσσίας. Προσέξατε εἰς τοῦτο. Ἐξάγεται ἐξ αὐτῆς τῆς δηλώσεως ὅτι αὐταὶ ἀσκοῦσι αὐτὴν τὴν ἐξουσίαν ἀκεραίαν ἐξ ἰδίου δικαίου. Οὐδεὶς δύναται νὰ ἐμποδίσῃ αὐτὰς νὰ εἴπωσι ὅτι ὑπάρχει καὶ εἷς ἄλλος σύντροφος ἡμῶν ἐν τῇ ἀσκήσει αὐτῆς τῆς ἑνιαίας ἐξουσίας καὶ ἡμεῖς προτείνοντες ὅ,τι προτείνομεν δὲν ἐννοοῦμεν ὅτι τὸν σύντροφον αὐτὸν δὲν τὸ λαμβάνομεν ὑπ’ ὄψιν, καίτοι δὲν ἔχομεν ἐξουσιοδότησιν τοῦ προσώπου αὐτοῦ, καίτοι δὲ ἔχομεν ἐντολὴν αὐτοῦ, οὐχ’ ἧττον ἀσκοῦντες τὴν ἐξουσίαν, ἡ ὁποία μᾶς συνδέει μετ’ αὐτοῦ, ἐννοοῦμεν ὅτι αὐτὴν τὴν ἐνασκοῦμεν καὶ διὰ λογαριασμὸν ἐκείνων. Ὑπάρχει τρόπος τις, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐμποδίσωμεν αὐτάς ποιουμένας ταύτην τὴν δήλωσιν. Ἔχομεν ἀνάγκην τῆς ἡμετέρας παραδοχῆς διὰ νὰ κυρώσωσι τὴν δήλωσιν ταύτην τὰς διανοίας, τῆς προθέσεως ἡ ὁποία διέπει τὸ πνεῦμα αὐτῶν. Ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς ἡμετέρας παραδοχῆς τὸ πνεῦμα, ἡ ἔννοια, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀσκοῦσι τὴν ἐξουσίαν, τὴν ὁποίαν ἀσκοῦσιν; Βεβαίως ὄχι. Διότι ἐὰν ἐγὼ εἶμαι σύντροφος μὲ τρεῖς ἄλλους καὶ ἔχω τὸ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα, ἐὰν ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν ἐκλίπῃ, ὁ ὀφειλέτης ἀπὸ τὸν ὁποῖον δικαιοῦμαι νὰ εἰσπράξω τὸ ὅλον τῆς ὀφειλῆς, ἐὰν τῷ εἴπω: εἰξεύρεις, κύριε, ἐγὼ ἐνεργῶ τὴν εἴσπραξιν ὄχι μόνον δι’ ἐμαυτὸν ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν τέταρτον, ὁ ὁποῖος λείπει, θὰ μοὶ εἴπῃ φίλε μου, ἀφοῦ δύνασαι νὰ εἰσπράξῃς τὸ ὅλον, ἐγὼ σοῦ τὸ καταβάλλω καὶ σὺ δύνασαι νὰ τὸ διαθέσῃς εἴτε δι’ ἐκεῖνον, εἴτε διὰ τὸν ἑαυτόν σου. Δὲν ὑπάρχει τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον δύναται νὰ μοὶ εἴπῃ: εἰξεύρεις αὐτὸς ἐξέπεσε· διότι ἐγώ, θὰ τοῦ ἀπαντήσω ὅτι, ἄν ἐκεῖνος ἐξέπεσεν, ἐγὼ ἀσκῶ ἀκεραίαν τὴν ἐξουσίαν καὶ ἀσκῶν ἀκεραίαν τὴν ἐξουσίαν δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι τὴν ἀσκῶ ὄχι μόνον ἐξ ὀνόματός μου, ἀλλὰ καὶ ἐξ ὀνόματος τοῦ ἄλλου. Animus aliena. Δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ μὲ ἐμποδίσῃ εἰς τοῦτο. Τώρα ἀπὸ ἀπόψεως Ρωσσικῆς, ἡ Ρωσσία ἔχει ἀναμφισβητήτως συμμετοχὴν εἰς τὸν ἔλεγχον. Τί γίνεται ἡ συμμετοχὴ αὐτὴ σήμερον; Ἡ Ρωσσία ἡ πρὶν δὲν ὑπάρχει. Ἡ Ρωσσία ἡ νῦν δὲν ἐπανῆλθε διὰ νὰ τὸν ἐνασκήσῃ. Ἡ Ρωσσία ἡ μέλλουσα τί θὰ κάμῃ; Διότι διὰ τὴν Ρωσσίαν τὴν πρὶν δὲν ἔχομεν νὰ συζητήσωμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Μὲ τὴν Ρωσσίαν δὲν ἔχομεν νὰ συζητήσωμεν, διότι δὲν θέλει νὰ ἐνασκήσῃ τοιοῦτο δικαίωμα, θὰ συζητήσωμεν ἴσως μὲ τὴν Ρωσσίαν τὴν μέλλουσαν, εἰς τὴν ὁποίαν, ὅταν ἐμφανισθῇ καὶ θελήσῃ νὰ ἐνασκήσῃ αὐτὸ τὸ δικαίωμα, θὰ εἴπῃ ἄν τὸ ἔχῃ ἤ δὲν ἔχῃ, ἐπικαλουμένη πᾶν ἐπιχείρημα, θὰ τῆς εἴπωμεν, σὺ δὲν ἔχεις τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον εἶχεν ἡ παλαιὰ Ρωσσία, διότι σὺ δὲν εἶσαι διάδοχος ὡς Κράτος τῆς παλλαιᾶς Ρωσσίας, δηλ. δὲν εἶσαι τὸ ἴδιον Κράτος. Ἀλλ’ ἄν τοῦτο τὸ ἐπιχείρημα δύναται νὰ στηριχθῇ, δὲν θὰ ἐμποδίσῃ τὴν προβολὴν αὐτοῦ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐκεῖ, διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦσι τὰ διαικώματα τὰ ἀνήκοντα εἰς τὴν Ρωσσίαν, βεβαίως ἐννοοῦσι καὶ ἀσκοῦσι τὰ δικαιώματα τὰ ἀνήκοντα εἰς τὴν παλαιὰν Ρωσσίαν καὶ ἀκριβῶς διότι ἡ παλαιὰ Ρωσσία εὑρίσκεται ὡς εἴπομεν ἐν ἀναστολῇ ἱκανότητος ἐξασκήσεως τῶν ἔργων αὐτῆς, καὶ αἱ ἐνέργειαι τοῦ ἀντιπροσώπου της ὑφίστανται τὴν αὐτὴν ἀναστολήν, ἀλλὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἤθελε ἐκ τῆς ἐξελίξεως τῆς ἱστορικῆς ἀποστολῆς, ὅτι νέα τις Ρωσσία μὴ δυναμένη νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀποτελοῦσα συνέχειαν τῆς παλαιᾶς Ρωσσίας, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἀποτελῇ συνέχειαν ἀπὸ ἀπόψεως διεθνοῦς προσωπικότητος πρὸς τὴν παλαιὰν Ρωσσίαν, τοῦτο δὲ τὸ ἄν θ’ ἀποτελῇ ἤ ὄχι συνέχειαν τῆς παλαιᾶς Ρωσσίας εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον δὲν θὰ λύσῃ ἡ Ἑλλὰς μόνη, διότι ἡ παλαιὰ Ρωσσία, ὡς διεθνὴς προσωπικότης εἶχε τοιαύτας ὑποχρεώσεις, τοιαῦτα δικαιώματα, τοιαύτην ἐπήρρειαν σχέσεων μὲ τὰ ἄλλα Κράτη, ὥστε τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν πάντα ταῦτα ἤθελον θεωρηθῇ ὡς μὴ μεταβιβαζόμενα εἰς τὴν νέαν Ρωσσίαν, συνέπεια τούτου θὰ εἶναι ὅτι ἡ νέα Ρωσσία δὲν θ’ ἀποτελῇ συνέχειαν τῆς Παλαιᾶς. Βεβαίως ἐὰν τοῦτο γίνῃ οὕτω, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ ἀπέναντι τῆς Ἑλλάδος ἡ Νέα Ρωσσία πῶς αὐτὴ ἐκπροσωπεῖ τὴν Παλαιὰν Ρωσσίαν. Ἐὰν ἡ Νέα Ρωσσία θεωρηθῇ ὡς συνεχίζουσα τὴν Παλαιάν, ἡ συνέχεια αὕτη θὰ ἐμφανισθῇ ὡς τοιαύτης σημασίας γεγονός, ὥστε θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα ἐκεῖνο διεθνῶς καὶ ὄχι ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος μόνης. Ἑπομένως ἡ φρᾶσις ἐκείνη τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως νομίζω ὅτι εἶναι ἄνευ οὐδεμιᾶς σημασίας.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Μητσόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§123Χ. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ οὕτως αἰφνιδίως προκῦψαν ζήτημα εἶναι τόσον μέγα καὶ σπουδαῖον, ὥστε νομίζω, δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἐξηντλήθη, πρὶν, ἢ πᾶς ὅστις θὰ εἶχε νὰ ὁμιλήσῃ περὶ αὐτοῦ, παρήρχετο καὶ αὐτὸς ἐπὶ τὸ βῆμα ἵνα ἀναφέρῃ ὅ,τι θὰ ἐθεώρῃ ἀπαραίτητον. Τούτῳ τῷ τίτλῳ ἐπιτραπήτω καὶ ἐμοὶ νὰ εἴπω λέξεις τινάς. Εἰς τὴν Ἑλλάδα συμφέρον ἐθνικὸν ὑπέρτατον εἶναι νὰ μὴ θεωρήσῃ τὴν σημερινὴν Ρωσσίαν ὡς συνεχίζουσαν τὴν Παλαιὰν Ρωσσίαν, τὴν ὁποίαν ἄλλως τε παρ’ ὅσα ἄν ἴσως φρονῇ ὁ κ. Πρωθυπουργός, οὐδαμῶς συνεχίζει.

§124Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐγὼ δὲν φρονῶ τίποτε περὶ τοῦ ὅτι ἐὰν συνεχίζῃ ἢ ὄχι ἡ Νέα τὴν Παλαιάν. Εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον ὡς ἐκ τοῦ ὄγκου αὐτοῦ διαφεύγει ἀπολύτως τῆς ἐμῆς ἁρμοδιότητος, νομίζω δὲ ὅτι διαφεύγει καὶ τῆς ἁρμοδιότητος καὶ τῆς αἰθούσης ταύτης.

§125Χ. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀπόκειται βεβαίως εἰς ἡμᾶς νὰ ἐκδώσωμεν ἀπόφασιν περὶ τῆς τύχης τῆς Ρωσσίας τῆς ὁποίας βεβαίως ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τῆς προσωπικότητος τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ. Ἐνδιαφέρει ὅμως τὴν Ἐθνικὴν Συνέλευσιν νὰ μὴ ἀκουσθῇ ἐξ αὐτῆς φωνὴ γνώμης τῆς Ἑλληνικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως διερμηνεύουσα ὅτι ἐθεώρησεν, αὐτὴ τοὐλάχιστον, τὴν σημερινὴν Ρωσσίαν συνεχίζουσα τὴν παλαιάν, ἀσχέτως πρὸς τὸ ἀναμφισβήτητον ζήτημα ὅτι πραγματικῶς, κατ’ οὐσίαν, δικαίῳ τὸ εἶπον ἤδη, δὲν συνεχίζει αὐτήν. Καὶ δὲν εἶναι συνεχισμὸς αὐτῆς διότι ποία εἶναι ἡ σημερινὴ Ρωσσία; Διεσπάσθη, διελύθη, ἀποσυνετέθη εἰς τμήματα, εἰς τὴν θέσιν τῆς παλαιᾶς Ρωσσίας ἐφύτρωσαν δημοκρατίαι νέαι, σωρὸς ἄλλων Κρατῶν νέων. Ποῖον ἐκ τῶν τμημάτων τούτων διισχυρίσθη, ἐπόθησεν, ἀνέλαβε, διεκήρυξεν, ἀνεγνωρίσθη, ἀνεγράφη, κατεχωρήθη ὅτι ἐξακολουθεῖ αὐτὸ τὴν παλαιὰν ἐπικράτειαν, ὅτι ὑπέχει αὐτὸ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ χρέη τῆς παλαιᾶς Ρωσσίας, ὅτι διαιωνίζει αὐτὸ διεθνῶς καὶ ἐσωτερικῶς τὴν Ρωσσικὴν αὐτοκρατορίαν ὑπ’ ἄλλην μορφὴν πολιτεύματος, οἱανδήποτε, ἤ καὶ ἄνευ πολιτεύματος οὐδενός, καθ’ ὁλοκληρίαν; Οὐδὲν τῶν κλασμάτων τῆς παλαιᾶς Ρωσσίας ἐφιλοδόξησε τὴν διαδοχὴν αὐτῆς. Οὐ μόνον, κύριοι, ἀλλὰ τὰ ἐκ τοῦ σώματος αὐτῆς ἐκπηγάσαντα κράτη, τὴν ἀπεκήρυξαν καὶ ὡς μορφὴν καὶ ὡς πολίτευμα ἔχουσαν ὑπόστασιν κἄν ἱστορικὴν χώρας ὑπαρξάσης. Καὶ ὁ κόσμος ὁλόκληρος οὐχὶ ὀλιγώτερον τῶν κρατῶν τούτων συνεθεώρησε τὴν Ρωσσίαν τερματισθεῖσαν ἄνευ συνεχισμοῦ, λήξασαν ἱστορικῶς καὶ πραγματικῶς, ὡς ἔληξεν ἡ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία, χωρὶς ἡ ζῶσα Ἰταλία νὰ ἐνεφανίσθη δικαιοῦχος τῆς διαδοχῆς αὐτῆς Πῶς λοιπὸν σῶμα νεκρὸν δύναται νὰ ἔχῃ ἀντιπρόσωπον; Πῶς ἡ μὴ ὑπάρχουσα Ρωσσικὴ Αὐτοκρατορία δύναται νὰ ἔχῃ Πρέσβυν ἐν Ἑλλάδι, καὶ ἀντιπρόσωπον ἀσκοῦντα μάλιστα δικαιώματα ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος ἐν τῷ Οἰκονομικῷ Ἐλέγχῳ; Καὶ πῶς ἐπιτρέπεται τῇ Ἑλληνικῇ Κυβερνήσει, εἰς πεῖσμα τῶν νέων Ρωσσικῶν κρατῶν νὰ ἀπαγορεύῃ ὡς ὑφισταμένην τὴν παλαιὰν Ρωσσίαν, καὶ μάλιστα αὐτὴν καὶ ὄχι ἐκεῖνα, ὁπόταν ἡ νέα τροπὴ τῶν πραγμάτων ἐν Ρωσσίᾳ συνταυτίζεται πρὸς ἀπολύτρωσιν τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας ἀπὸ προγραφῆς; Ὑπάρχουσι διακηρύγματα τῶν νέων Ρωσσικῶν Κρατῶν τῶν ὁποίων σημείων ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ Συνέλευσις ὤφειλον νὰ ἔχωσι τηρήσῃ. Ἡ Ρωσσία τῶν Μπολσεβίκων, ἡ Μπολσεβικία ἀπεκήρυξεν ἐν πρώτοις τὰ δικαιώματα, τὰς ἀξιώσεις τοῦ Ρωσσικοῦ κόσμου ἐπὶ τῆς Κων)πόλεως, ἀπεκήρυξε τὰς βλέψεις αὐτοῦ καὶ τὰ δικαιώματα ἐπὶ τῆς Μεσογείου, ἐπὶ νήσων τοῦ Αἰγαίου, ἐπὶ λιμένων τοῦ Ἄθω, τῆς Ἰωνίας, τῆς Συρίας, ἐπὶ τοῦ Πόντου, ἐπὶ τῆς Ἑλληνικῆς Μικρασίας, δὲν θέλει μεσογειακὴν πολιτικήν, δὲν ἐνδιαφέρεται ἄρα ποσῶς καὶ διὰ τὰ συνεπῆ δικαιώματα ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ ἐλέγχου, τὸν ὁποῖον ἤσκει ἡ Ρωσσία ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος. Ἤδη λοιπὸν αἱ ἀξιώσεις τὰς ὁποίας θὰ εἶχε εἷς ἀντιπρόσωπος τῆς Ρωσσίας ἐν τῷ οἰκονομικῷ ἐλέγχῳ τῆς Ἑλλάδος κατηργήθησαν ἀφ’ ἑαυτῶν καὶ θὰ ἦτο περίεργον ἐάν, οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἡμεῖς, τῆς Ρωσσίας μὴ θελούσης διετηροῦμεν διὰ τῆς βίας τὸν ἀντιπρόσωπον αὐτῆς ἐν τῷ οἰκονομικῷ καθ’ ἡμῶν μάλιστα ἐλέγχῳ. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις εἶναι περὶ ἀφῃρημένων πραγμάτων, ἀλλὰ τοὐναντίον περὶ συγκεκριμένων καὶ λίαν θετικῶν. Καὶ δὲν πρόκειται οὐδὲ κὰν μόνον περὶ ἀντιπροσώπου τῆς παλαιᾶς Ρωσσίας ἐν τῷ ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος οἰκονομικῷ ἐλέγχῳ, ἀλλὰ περὶ ἀναγνωρίσεως αὐτόχρημα Πρέσβεως διπλωματικοῦ τῆς ἐκλιπούσης Αὐτοκρατορίας ἐν Ἑλλάδι. Ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέξῃ καλῶς. Παροτρύνω αὐτὴν νὰ καταστήσῃ καταληπτὸν τῷ ἐντιμοτάτῳ ρώσσῳ εὐπατρίδῃ ὅστις ὑπῆρξεν ὁ τελευταῖος ἀντιπρόσωπος τῆς παλαιᾶς Ρωσσίας ἐν μέσῳ ἡμῶν, νὰ τῷ καταστήσῃ καταληπτὸν μεθ’ ὅλης τῆς εὐλαβείας καὶ τῆς φιλοφροσύνης ἥν ἀναμένει τις ἀπὸ κυβερνητῶν Ἑλλήνων, ὅτι τὰ ἱστορικὰ τοῦ κόσμου γεγονότα τὴν στεροῦσι τῆς ἐξουσίας νὰ τὸν θεωρήσῃ ἐκπληροῦντα παρ’ αὐτῇ διπλωματικὴν ἐντολήν. Πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Πρέσβεως τό γοητευτικὸν φερόμεθα οἱ ἕλληνες μετὰ σεβασμοῦ, τοσοῦτον μεγαλειτέρου, ἡ μεγάλη καὶ ἔνδοξος πατρίς του ἐξέλιπε δεινοπαθήσασα τὴν ὑστάτην ταλαιπωρίαν ὁποίαν, ἄλλην, ὁ κόσμος σπανίως ἐγνώρισεν. Τὸ δὲ μεγάλο Ἔθνος, ᾧ ὁ κ. πρέσβυς ἀνήκει, οὐδεὶς περισσότερον ἡμῶν τῶν ἑλλήνων εὔχεται μέλλον ἀναγεννήσεως καὶ ἀναδημιουργίας, διότι ἐπὶ τέλους θέλομεν νὰ ἰσορροπήσῃ, τῆς Ρωσσίας εὐδαιμονούσης, ἡ ἐκ τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ μεγάλου ὄγκου αὐτῆς σαλευθεῖσα γῆ. Καὶ ἡ ψυχὴ ἡμῶν δὲν ἀλγεῖ ἐπὶ τοῖς πάθεσι τῆς Ρωσσίας ἐπειδὴ μόνον συνέχει ἡμᾶς πρὸς ταύτην ὁ δεσμὸς τῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ ἡ ἱστορική της τάσις νὰ βαπτισθῇ εἰς τὰ νάματα τοῦ ἑλληνικοῦ Βυζαντιακοῦ πνεύματος ὡς ἐβαπτίσθη εἰς τὴν ἑλληνικὴν κολυμβήθραν τῆς πίστεως καὶ ἔγεινε ποτὲ χριστιανόν. Ἱστάμεθα πρὸ τῆς δυστυχούσης Ρωσσίας μελαγχολικοί, μετὰ πόνου ἐπισκιάζοντος τὴν μνήμην τῶν ἀπεράντων κακῶν, ὧν τοσάκις διὰ τῶν αἰώνων ἐγένετο πρόξενος τῷ Γένει ἡμῶν. Διότι εἰς τὴν θέαν τῶν ἐρειπίων σβέννυται ἡ φλὸξ τοῦ μίσους, καὶ ἡμεῖς ἀναπολοῦμεν στιγμὰς ὑπερτάτης πρὸς τὴν πατρίδα ἡμῶν γενναιότητος τῶν Ρώσσων. Ἐσμὲν μνήμονες τῆς συνθήκης τῆς Ἀδριανουπόλεως, δι’ ἧς ὁ Νικόλαος Αʹ τῷ 1829, ἐπέβαλεν εἰς τὰ ὄμματα τοῦ ἐκμεταλλευτοῦ κόσμου τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐξ ἑαυτῆς ἀπολυτρωθείσης Ἑλλάδος. Ἐνθυμούμεθα ὅτι φωνὴ τοῦ Νικολάου Βʹ, τῷ 1897, ἐσταμάτησεν ὡς κεραυνὸς κατὰ κεφαλῆς πεσὼν τὸν Ἐδὴμ Πασᾶν εἰς τὴν Λαμίαν, καθ’ ἣν στιγμὴν ἄλλοι προεξώφλουν τὴν ἔκφυλον ἡδονὴν τοῦ νὰ ἐχαιρέτιζον τὸν Τοῦρκον ἐπὶ τοῦ Παρθενῶνος. Ἀναμιμνησκόμεθα τὴν μεγαλειώδη τῆς Πετρουπόλεως ἀποδοκιμασίαν πρὸς τὰς ἀποδεκτὰς γενομένας ἐν Λονδίνῳ καὶ Παρισίοις καὶ Ρώμῃ οἰκτρὰς μεθόδους, ὁπόταν Ἄγγλοι καὶ Γάλλοι, συγκατανευούσης τῆς Ἰταλίας, υἱοθέτουν κατὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Βασιλέως τῆς Ἑλλάδος νοσηρά, παθογενῶς νοσηρὰ ἐφευρήματα τοῦ ἐγκαθέτου των τυράννου τῶν Ἀθηνῶν, καί, ἵνα ἐξαγάγωσι διὰ τῆς μάστιγος τὴν Ἑλλάδα τῆς οὐδετερότητος, ἐκήρυττον τὸ Ἑλληνικὸν κράτος, παρὰ τὴν ἱστορίαν καὶ τὴν ἀλήθειαν, κράτος ἐπιπροστατευόμενον, ἐπικηδεμονευόμενον, ὑπὸ ξενικὴν ἐγγύησιν τοῦ ἐσωτερικοῦ του πολιτεύματος καὶ ὑπὸ δικαιώματα ξενικῆς στρατιωτικῆς ἐπεμβάσεως. Ἡ Ρωσσία εἶπεν ὅτι αὐτὰ δὲν τὰ ἀναγνωρίζει. Ἀλλ’ ἐκ τοῦ ὅτι πάντων τούτων εἴμεθα μνήμονες, ἐκ τοῦ ὅτι ποθοῦμεν ἐπὶ τῶν ἀχανῶν ἐκτάσεων τῆς ποτε Αὐτοκρατορίας Ρωσσικῆς νὰ ἁπλωθῇ συγκροτούμενον ὑγιῶς πλέον μέγα καὶ ἰσχυρὸν ἔθνος. Δὲν ἔπεται ποσῶς ὅτι ἐγενόμεθα (ἡμεῖς μάλιστα μόνοι ἐν τῷ κόσμῳ) κήρυκες τοῦ ὅτι ἡ παλαιὰ Ρωσσία παραμένει καὶ ὑφίσταται ὑπὸ κάτω καὶ ὑπεράνω τῶν ἐσχηματισμένων πλέον ἐν τῷ χώρῳ αὐτῆς νέων κρατῶν, ἢ ὅτι ἀνελάβομεν ἐπικίνδυνον ἀγῶνα κατὰ τῆς ἐπελθούσης πληθυντικῆς αὐτῆς λύσεως τοῦ Ρωσσικοῦ προβλήματος, ὑπὲρ τῆς ἑνικῆς παλαιᾶς. Δὲν διαφεύγει ἡμᾶς ἡ ἀντίληψις ὅτι ἡ ἀναγνώρισις τοῦ ὅτι τῆς παλαιᾶς Ρωσσίας ὑφισταμένης καὶ μὴ ἐκλιπούσης ἐχούσης μάλιστα καὶ δικαιώματα διπλωματικῆς ἀντιπροσωπεύσεως, συνεπάγεται τὴν ὁμολογίαν, ὅτι ποσῶς δὲν ἀπέθανον, αἱ κατὰ τῆς Ἑλλάδος συμφυεῖς τῇ Παλαιᾷ Ρωσσίᾳ ἀξιώσεις, τὰς ὁποίας ἐκήρυξαν μολαταῦτα ἐκπτώτους τὰ νέα Ρωσσικὰ κράτη. Τοιαύτην ἀφέλειαν ἡ Ἑλλὰς δὲν δύναται νὰ ἔχῃ, παρὰ τὸ πρὸς τὴν Ρωσσίαν φίλτρον της. Καὶ διὰ τοῦτο, καθ’ ὃν τρόπον δὲν ἐννοεῖ ἀντιπρόσωπον τῆς παλαιᾶς Ρωσσίας ἐν τῷ Οἰκονομικῷ Ἐλέγχῳ, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, τὸν Πρέσβυν τῆς παλαιᾶς Ρωσσίας μετὰ φιλίας προβλέπουσα, δὲν δύναται νὰ τὸν θεωρήσῃ ἄλλως πως ἢ ὡσεὶ ἐπεφαίνετο ἐν μέσῳ τῶν συγχρόνων, εἰς τὴν σκιὰν τῆς Ἀκροπόλεως, Πρέσβυς τις τοῦ ἀρχαίου κράτους τῶν Χαλδαίων ἢ τῶν Ἀσσυρίων, τῶν Μήδων ἢ τῶν Καρχηδονίων, τοῦ Δαρείου ἢ τοῦ Ἀννίβα, τῆς Αὐτοκρατορίας τῶν Ρωμαίων, ἢ τῆς Ἱερᾶς Αὐτοκρατορίας τοῦ Καρλομάγνου. Οὐδὲν περισσότερον. Ἐὰν ἡ Ρωσσία τῆς χθὲς θεωρηθῇ ὑπάρχουσα ἔστω καὶ ἐν τῇ μικροσκοπικῇ ἐκείνῃ γωνίᾳ τοῦ κόσμου, ἡ ὁποία κατέχεται ὑπὸ τοῦ Διεθνοῦς ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος ἐλέγχου, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ἐξ Ἑλλάδος παραχώρησις αὕτη δὲν θὰ συνετελεῖτο ἢ πρὸς ζημίαν τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων. Καὶ τοῦτο λέγων, ἀπαντῶ εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὁ κ. Πρωθυπουργὸς εἶπεν πρὸ μικροῦ. Ἰδοὺ ποία θὰ ἦτο ἡ ζημία. Ἐπανεισβάλλουσιν αἱ Ρωσσικαὶ ὑποθῆκαι ἐπὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ Βοσπόρου τοῦ Πόντου, τῆς Θράκης, τῆς Ἰωνίας, τῶν Νήσων. Καὶ αὐτὴν τὴν Κρήτην ἡ Ρωσσία ἐπωφθαλμίασεν, ὡς ἐπόθησε τὴν Δάφνην, τὴν Λῆμνον καὶ τὴν Πάρον, ὡς ἐκαθέσθη ποτὲ εἰς τὴν Κέρκυραν. Λογισθήσονται δ’ ἰσχύοντες οἱ ἀπὸ τῶν ὁποίων τώρα σωζόμεθα θεσμοί, οἱ σφυρηλατηθέντες τῷ 1914 ὑπὲρ τῆς Ρωσσικῆς Αὐτοκρατορίας εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος, εἰς βάρος τῶν Ἑλληνικῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων ἐν Ἁγίῳ Ὄρει ὑπὸ τοῦ ἀκατανοήτου τυράννου καὶ διαβολοσκορπιστοῦ τῆς Ἑλληνικῆς γῆς. Τὸ καθεστὼς τοῦ Ἄθω, ἡ Ἑλληνικότης αὐτοῦ εἶχε κολοβωθῇ διὰ τῶν συμφωνιῶν καὶ παραχωρήσεων τοῦ τυράννου πρὸς τὸν Σαζόνωφ. Τὰ δικαιώματα τὰ Ἑλληνικὰ ἐπὶ τῆς ἀθανάτου ἱστορικῆς μοναχικῆς πολιτείας τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ὁ μέγας Ἄθως, ἡ οὐρανογείτων αὐτὴ σκοπιά, ἥτις καλλίτερος παντὸς ἄλλου βράχου συμβολίζει τὴν ἐπὶ τῆς Μεσογείου Ἑλληνικὴν ἀρχοντίαν, εἶχον ταχθῇ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον, καὶ λοιπὸν ἐν χερσὶ τῆς Ρωσσικῆς Αὐτοκρατορίας! Ὅλα αὐτὰ ἐπανέρχονται. Συμφέρει ἄρα νὰ μὴ ἐπανέλθῃ καθολοκληρίαν τοιαύτη Αὐτοκρατορία, ἅπαξ τῆς Αὐτοκρατορίας ταύτης ἄλλως τε, οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητος ἡμῶν βέβαια, δὲν παρέμεινεν ἐπὶ τῆς σφαίρας οὔτε τὸ ὄνομα. Παρατρέχω τὰς ἐπὶ τοῦ Ἁγίου Τάφου ἐπανερχομένας μετὰ τῆς Παλαιστινείου βλέψεις τῆς Ρωσσίας, ἵνα μὴ κριθῶ θρηνῶν καὶ διὰ τὸν Ἰορδάνην ὡς Ἱερεμίας, εἰ καὶ θεωρῶ Ἑλληνικὴν τὴν Ἱερουσαλήμ, ἐπειδὴ καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν ἦτο Ἕλλην.

§126ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Ἀλλὰ δὲν ἦτο Ἑβραῖος ὁ Χριστός;

§127Χ. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγεννήθη Ἰσραηλίτης ὁ Ἰησοῦς. Ἀλλ’ ὁ Χριστὸς ἤθελε νὰ εἶναι Ἕλλην, ἐπειδὴ ὅταν προσῆλθον πρὸς αὐτὸν ἵνα ἀκούσωσι τῆς φωνῆς του Ἕλληνες, ἡ ψυχή του ἠγαλλίασε καὶ εἶπε «νῦν δεδόξασθαι ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου». Καὶ κατέστησε τὴν Ἱερουσαλὴμ τὸ πνεῦμα του, Ἑλληνικὸν ἔδαφος. Ἀλλ’ ἂς ὁμιλήσωμεν περὶ συμφερόντων ἐγγυτέρων, κάτω τῶν ὑψηπετῶν ὀνείρων. Ὑπέμνησα πρὸ μικροῦ πῶς ἡ Ρωσσία ἠμφισβήτησε πρὸς τὰς Δυνάμεις τὰς φερομένας μετ’ αὐτῆς Συνεγγυητρίας τοῦ Ἐσωτερικοῦ Πολιτικοῦ Καθεστῶτος τῆς Ἑλλάδος, ἤτοι τὴν Γαλλίαν καὶ Ἀγγλίαν, τὴν ὀρθότητα τῆς παραδόξου αὐτῆς θεωρίας τῶν περὶ τῆς τοιαύτης Ἐγγυήσεως. Τὴν ἠμφισβήτησε χθές· ἀλλ’ αὔριον οὐδὲν θὰ ἠμπόδιζεν αὐτήν, ἐὰν τὴν συνέφερε, νὰ μεταγνώσῃ καὶ τὴν συνεγκολπωθῇ. Ὅταν οἱ ἰσχυροὶ θέλωσι νὰ βλάψωσι τοὺς ἀδυνάτους, πάντοτε εὐχαριστοῦνται νὰ ἀνευρίσκωσι καὶ μερικὰ δικαιώματα πρὸς τοῦτο. Συμφέρει λοιπὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα ν’ ἀπολίπῃ εἷς τῶν ἐγγυητῶν. Ἀλλ’ ἡ περὶ συνεγγυητοῦ ὁμιλία μοὶ γίνεται ἀφορμὴ νὰ ἐρωτήσω. Ὅταν αἱ συμπαρακαθήμεναι εἰς τὸν οἰκονομικὸν ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος ἔλεγον ξέναι Δυνάμεις ἰσχυρίσθησαν πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τρόπον τινὰ ἦτο δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἀπέμεινεν εἰς αὐτὰς ἐκ τῆς παλαιᾶς πρὸς τὴν Ρωσσίαν συντροφίας, νὰ θεωρήσωσιν αὐτὴν παρακαθημένην ἐπίσης ἐν τῷ Ἑλληνικῷ ἐλέγχῳ, καὶ νὰ ἀναπληρῶσιν αὐταὶ τὴν θέλησιν τῆς Ρωσσίας, ἐρωτῶ ὑπέγραψαν ἆραγε ἐν ὀνόματι τῆς Ρωσσίας τῆς ὁποίας σήμερον ἐν τῷ Ἐλέγχῳ γίνονται αὐτόκλητοι, καὶ αὐθόρμητοι ἐντολοδόχοι, ὑπέγραψαν, ἐνεθυμήθησαν νὰ ὑπογράψωσιν ἐν ὀνόματι αὐτῆς, κάτω τοῦ κειμένου τῆς ἐν Σὲβρ Συνθήκης τὴν εἰδικὴν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος παραίτησιν ἐκείνων τῶν δικαιωμάτων τῆς Ἐπικηδεμονίας καὶ τῆς Πολιτιακῆς των Ἐγγυήσεως, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς κηρύττομεν φανταστικήν; Προσεκάλεσαν ἀντιπρόσωπον τινα τῆς Παλαιᾶς Ρωσσίας νὰ συνυπογράψῃ; Ἢ, καὶ ἄλλο ἀκόμη, ἀφοῦ θέλουσι νὰ συμπαρακάθηνται πρὸς ἀντιπροσώπους τῆς παλαιᾶς Ρωσσίας, διατὶ δὲν συμπαρέλαβον τοιούτους ἐν τῇ Συνδιασκέψει τῶν Παρισίων ἤ τοῦ Λονδίνου, καὶ συμπαρέλαβον τοιούτους ἐν τῷ Οἰκονομικῷ Ἐλέγχῳ τῶν Ἀθηνῶν; Εἶναι περίεργος αὐτὴ ἡ ἐλαστικότης τῶν ἀντιλήψεων καὶ τῆς ἐνεργείας τῶν Δυνάμεων ὅταν πρόκειται νὰ πατήσωσι πόδα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ Παλαιὰ Ρωσσία δὲν ἐθεωρήθη ὑφισταμένη ἵνα συνυπογράψῃ, ἔστω καὶ ὡς μάρτυς, τῶν ἄλλων, τὴν ἐν Σὲβρ παραίτησιν τῶν φερομένων Πολιτικῶν Ἐγγυητριῶν ἀπὸ τῆς Ἐξουσίας τῆς ἐγγυήσεως, ἀπ’ ἐκείνης τῆς στιγμῆς εἰς τὰ ὄμματα ἡμῶν δὲν ὑπάρχει, κατὰ τὴν κρίσιν αὐτῶν τῶν συνδικαιούχων τοῦ οἰκονομικοῦ Ἑλληνικοῦ ἐλέγχου Δυνάμεων, οὐδεμία ἐν τῷ ἐλέγχῳ τούτῳ θέσις δι’ ἀντιπρόσωπον τῆς Παλαιᾶς Ρωσσίας. Ἀλλὰ θέσις Ρώσσου ἀντιπροσώπου ἐν τῷ ἐλέγχῳ δὲν εἶναι δεδικαιολογημένη οὐδὲ καὶ ποθητὴ καὶ δι’ ἄλλον λόγον. Τοῦτον δ’ ὁ ἀξιότιμος ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας πληρεξούσιος ἔθιξε, ἤδη. Διότι ἐν συνθέσει τῆς ὁμοφωνίας ἐν μέσῳ τῶν Μελῶν τοῦ ἀσκουμένου Οἰκονομικοῦ Ἐλέγχου, εἶνε συμφέρον νὰ λείπῃ μία ψῆφος, ἀφοῦ, ἀντιπροσωπευομένου μὴ ὑπάρχοντος, θὰ διέθετον οἱ ἄλλοι τὴν ψῆφον αὐτὴν καθ’ ὃν τρόπον ἤθελον. Εἶναι δὲ καθ’ ὁλοκληρίαν ἀποκρουστέος ὁ συλλογισμὸς ὅτι κατ’ οὐδὲν ζημιοῦται ἡ Ἑλλὰς ἐκ τῆς παρουσίας Ρώσσου ἀντιπροσώπου ἐν τῷ Ἐλέγχῳ, ἔστω καὶ ἐὰν ἡ παρουσία αὐτοῦ δὲν εἶναι αὐτοδικαία, ἀφ’ ἧς τὸ χρέος τοῦ ὑφίστασθαι ξενικὸν πολυπρόσωπον ἔλεγχον ἡ Ἑλλὰς τὸ ὑπέχει ἐν ἀκεραίῳ, καὶ δὲν ἤθελε μειωθῆ ὁ ἔλεγχος, ἐὰν τάχα ἐμειοῦτο ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐλεγκτῶν, ἀλλὰ καὶ εἷς μένων θὰ ἤσκει αὐτὸν ἐν ἀκεραίῳ. Τὸ ἐπιχείρημα χωλαίνει. Διότι ἐὰν ἡ ἄσκησις τῆς θελήσεως εἶναι μία, εἰς ἀκέραιον, ἡ παρασκευὴ ὅμως τῆς θελήσεως δὲν εἶναι ἔργον ἑνὸς καὶ μόνον ἀντιπροσώπου μιᾶς καὶ μόνης δυνάμεως, ἀλλ’ εἶναι ἔργον πολλῶν, ἐν τῷ ὁποίῳ ἕκαστος ἔχει ἰδίαν ἐξουσίαν. Ἡ σύνθεσις λοιπὸν τῆς πολλότητος αὐτῆς, τῆς πολυμερείας αὐτῆς εἶναι πρᾶγμα ἐνδιαφέρον τὸν ὅντινα ἔχει νὰ ὑποστῇ τὰς ἀποφάσεις αὐτῆς. Διὰ τοὺς λόγους τούτους πάντας, νομίζω ἐπιβαλλόμενον ἡμῖν νὰ θεωρήσωμεν ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀναγνωρισθῇ ἐπίσημος πρέσβυς τῆς παλαιᾶς Ρωσσίας ἐν τῷ κράτει τούτῳ, οὔτε νὰ μετάσχῃ ἀντιπρόσωπος αὐτῆς τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ ἐλέγχου, τῶν οἰκονομικῶν πραγμάτων τῆς Χώρας. Καὶ ἐὰν ἀντίλογος ἀντιταχθῇ, τότε ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ ἀξιώσῃ ἀπὸ τῶν τὴν Ρωσσικὴν ταύτην ἀντιπροσωπείαν πατρωνευουσῶν φίλων Δυνάμεων τὰ τοῦ ἐντολοδόχου Κράτους διαπιστευτήρια πρὸς τοὺς ἀπεσταλμένους του γράμματα.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Συνέλευσις ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον;

§129ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον).

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μπαλᾶνος ἔχει τὸν λόγον.

§131Σ. ΜΠΑΛΑΝΟΣ. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλλω τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ περὶ ἐπαναφορᾶς τῶν ἀπολυθέντων μονίμων ὑπαλλήλων Ν. Διατάγματος».

§132Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Νὰ διανεμηθῇ πρὸ τῆς Δευτέρας.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν παρακαλεῖται νὰ διατάξῃ τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον νὰ ἐργασθῇ καὶ αὔριον. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου κλπ. «περὶ παραλαβῆς, ἐκποιήσεως κλπ. τῶν ὑπὸ τῆς Γερμανίας παραχωρουμένων τῇ Ἑλλάδι ἀντικειμένων πρὸς κατ’ εἶδος ἐπανόρθωσιν». (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ νόμου 7816, «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς χρήσεως τοῦ δικαστικοῦ ἐνσήμου καὶ περὶ αὐξήσεως τῶν τελῶν τῆς ποινικῆς διαδικασίας». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως πρωτοβαθμίου ἐπιτροπῆς τελωνειακῶν ἀμφισβητήσεων ἐν τῷ Τελωνείῳ Ἀδριανουπόλεως καὶ δικαιοδοσίας τοῦ ἐκεῖ λειτουργοῦντος Διοικητικοῦ Δικαστηρίου φορολογικῶν παραβάσεων. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον).

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας παρακαλεῖ, ὅπως τὸ εἰσαχθὲν νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως συμβάσεως μεταξὺ λιμενικῆς ἐπιτροπῆς Ἡρακλείου καὶ ἐργολάβου» κηρυχθῇ κατεπεῖγον καὶ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχήν.

§135ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 2190 περὶ ἀνωνύμων ἑταιρειῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τῶν ἐργατικῶν δικαιωμάτων τῶν σμυριδωρυκτῶν Νάξου». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξαιρέσεως ἀπὸ φόρου καὶ τελῶν κληρονομιῶν, κληροδοσιῶν, δωρεῶν τῆς Β. Γεωργικῆς Ἑταιρείας». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2025 περὶ ἐκκαθαρίσεως ἐχθρικῶν περιουσιῶν καὶ συμψηφισμοῦ ἐχθρικῶν χρεῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1979 τοῦ 1920 περὶ ἱδρύσεως ἀντιφυματικῶν ἰατρείων κλπ.». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως εἰς τὰς Νέας Χώρας τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 2575 περὶ ἀποζημιώσεως τῶν Δημάρχων καὶ Προέδρων Κοινοτικῶν Συμβουλίων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 22 Δεκεμβρίου 1920 νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ διορισμοῦ γραμματέων ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν κλπ.». Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Κούσουλας ἔχει τὸν λόγον.

§136Ι. ΚΟΥΣΟΥΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, συμβαίνει τὸ πρωτοφανὲς καὶ παράδοξον φαινόμενον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, τὸ ὁποῖον εἶναι Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας νὰ μὴ ὑπάρχουσιν ὑπάλληλοι ἀνήκοντες εἰς τὴν Παιδείαν πλὴν τῶν δύο τμηματαρχῶν τῆς Δημοτικῆς καὶ τῆς Μέσης. Δυστυχῶς τὴν κατάστασιν ταύτην καλεῖται νὰ διαιωνίσῃ καὶ νὰ συνεχίσῃ καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο διὰ τοῦ θεσμοῦ τῶν γραμματέων τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας. Ἀποτέλεσμα τούτου εἶναι καὶ ἄλλα τινὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα περιήγαγον τὴν παιδείαν εἰς κρίσιμον περίοδον καὶ ἀποτέλεσμα τούτου εἶναι καὶ τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον πρὸ ὀλίγων ὡρῶν ἀφορὸν ὅλας τὰς ἐξετάσεις τῶν ἀπορριφθέντων μαθητῶν. Διότι οἱ ἐκδίδοντες καὶ νομοθετοῦντες τὰ τοιαῦτα δὲν ἔχουσιν συνείδησιν τοῦ κακοῦ τοῦ προσγενομένου εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ εἰς τὸ ἔθνος. Πρὸ ὀλίγου παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον ἀκριβῶς διότι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἕνεκα αὐτῆς τῆς εὐκόλου καὶ ἀθρόας ἐξόδου ἐκ τῶν γυμνασίων ἀμαθῶν μαθητῶν μὲ ὅλα τὰ ἐλαττώματα τῆς κοινωνίας ἀπειλοῦσιν ν’ ἀνατρέψουν τὴν ἔννομον κατάστασιν τοῦ κράτους μὲ διαφόρους ἰδέας ἀνατρεπούσας τοὺς ὅρους τῆς κοινωνίας καὶ τῆς πολιτείας. Καὶ ταῦτα πάντα εἶναι ἀποτελέσματα τῶν διατάξεων καὶ τῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι ἀπορρέουσιν ἀπὸ ἀνθρώπους ξένους πρὸς τὸ τῆς Παιδείας. Καὶ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑποβάλλει ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Συνελεύσεως δημιουργεῖ πάλιν τὸ ἴδιον κακὸν διὰ τοῦ διορισμοῦ ὡς γραμματέων τῶν κεκτημένων πτυχίον τῆς νομικῆς σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ν’ ἀπαλείψῃ τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ νὰ ἀφίσῃ ὡς προσὸν τῶν γραμματέων τὸ δίπλωμα Πανεπιστημίου τῶν οἰκείων σχολῶν, ἤτοι τῆς φιλολογίας, μαθηματικῶν, θεολογίας κλπ... Τοῦτο νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον διότι ἄν μεταβῆτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας καὶ ζητήσετε μίαν διασάφησιν, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς δώσουν καμμίαν οἱ ἐν αὐτῷ διαμένοντες ὑπάλληλοι. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν νὰ τὸ μεταβάλωμεν καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι διορίζονται γραμματεῖς οἱ κατὰ τοὺς νόμους ἔχοντες τὰ προσόντα νὰ διορισθῶσιν δευτεροβάθμιοι καθηγηταὶ ἐν τῇ μέσῃ ἐκπαιδεύσει. Αὐτοὶ εἶναι μόνον κατάλληλοι νὰ διαφωτίζουν τὸν Ὑπουργόν, νὰ ἐκδίδουν διατάγματα καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὁπωσδήποτε θὰ βελτιώσουν τὰ τῆς Παιδείας. Ἐφ’ ὅσον προβαίνωμεν εἰς διορισμοὺς διαφόρων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς τὰς κορυφὰς τῆς παιδείας καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν οὐδεμίαν σχέσιν μετὰ τῆς Παιδείας, διότι ἡ παιδεία ἀπαιτεῖ εἰδικὴν μόρφωσιν καὶ πεῖραν μακράν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀποτελέσματα διάφορα καὶ ἀλλοῖα ἀπὸ τὰ νῦν ἐμφανιζόμενα καὶ παρουσιαζόμενα ἐν τῇ κοινωνίᾳ. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν νὰ μεταβληθῇ τὸ ἄρθρον 1. Καὶ ἐπὶ τοῦ τελευταίου θὰ παρακαλέσω ἐπίσης τὸν κ. Ὑπουργὸν. Λέγετε τὸ ἑξῆς. (ἀναγινώσκει). «Γραμματεῖς Αʹ τάξεως ἀναδιορίζονται συμφώνως τῷ νομοθετικῷ διατάγματι κλπ.». Οἱ ἀπολυθέντες ὑπάλληλοι καὶ οἱ ἀναδιορισθέντες δὲν ἔχουσι προσόντα παρὰ μόνον τὸ ἀπολυτήριον τοῦ Γυμνασίου. Αὐτοὶ κατὰ τὸν νόμον αὐτὸν δύνανται νὰ γίνωσιν εἰσηγηταὶ ἐπὶ βαθμῷ καὶ μισθῷ τμηματάρχου βʹ τάξεως, εἰς βαθμόν, τὸν ὁποῖον οὐδὲ εἷς ἐκ τῶν καθηγητῶν τῶν γυμνασίων μετὰ τριακονταετῆ ὑπηρεσίαν ἔχει. Σκεφθῆτε ὅτι ὑπηρετοῦν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν ἐπὶ τριάκοντα ἔτη καὶ δὲν δύνανται ν’ ἀπαιτήσουν ἕνα βαθμόν. Θὰ ἐπεθύμουν αὐτὴ ἡ διάταξις νὰ μὴ τεθῇ. Ἀλλ’ ἄν τεθῇ δίκαιον εἶναι νὰ ἐπεκταθῇ τοὐλάχιστον καὶ διὰ τοὺς ἄλλους τοὺς ἔχοντας δεκαπενταετῆ ἢ εἰκοσαετῆ ὑπηρεσίαν καθηγητὰς ὥστε νὰ λαμβάνουσιν καὶ οὗτοι ἕνα βαθμὸν ἐπὶ πλέον. Τοῦτο θὰ παρεκάλουν ὑμᾶς κ. Ὑπουργέ, καὶ ἄν θέλετε κάνετε αὐτὸ δεκτὸν διὰ νὰ μὴ ἀφήσωμεν ἀποτεθαρρυμένον τὸ προσωπικὸν καὶ τραπῇ εἰς ἄτακτον φυγήν, οὕτω δὲ θὰ μείνωμεν ἄνευ προσωπικοῦ εἰς τὰ σχολεῖα τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Συνέλευσις ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον;

§138ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Μάλιστα, Μάλιστα. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον).

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Διαρκοῦς Δικαστηρίου Διεθνοῦς Δικαιοσύνης». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 22 Δεκεμβρίου 1920 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ χορηγήσεως προκαταβολῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς ὑποστάντας ζημίας κατὰ τὴν 31ην Ἰουλίου 1920». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 22 Δεκεμβρίου 1920 Νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ καταργήσεως τῶν διατάξεων, δι’ ὧν ἀναγνωρίζεται διὰ τὴν σύνταξιν ἤ τὴν προαγωγὴν εἰς τὸ διπλάσιον ὁ χρόνος τῆς ὑπὸ τὴν κληθεῖσαν Προσωρινὴν Κυβέρνησιν Θεσσαλονίκης ὑπηρεσίας κλπ.». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Δεκεμβρίου 1920 Νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 1193 καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 20 Ἰουλίου 1912 καταστατικοῦ τῆς ἐν Καλλιθέᾳ Χαροκοπείου Σχολῆς». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Δεκεμβρίου 1920 Νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ ἐπαναφορᾶς τῶν ἀπολυθέντων ἤ παραιτηθέντων καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου».

§140Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Ἔχω μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω.

§141Θ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Θὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον).

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Δεκεμβρίου 1920 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 2449 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 401 περὶ ἱδρύσεως Βυζαντινοῦ καὶ Μεσαιωνικοῦ μουσείου καὶ περὶ προστασίας τῶν Βυζαντινῶν καὶ Μεσαιωνικῶν ἔργων τέχνης». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Δεκεμβρίου 1920 Ν. Διατάγματος περὶ ἐπαναφορᾶς τῶν ἀπολυθέντων καθηγητῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου κλπ.» (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Δεκεμβρίου 1920 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νόμου 753». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν Β. Διαταγμάτων τῆς 25 Νοεμβρίου 1920 «περὶ προσωρινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸν ὀργανισμὸν τῆς Σχολῆς τῶν Ν. Δοκίμων» καὶ τῆς 11 Δεκεμβρίου 1920 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 25 Νοεμβρίου 1920 Β. Δ. περὶ προσωρινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸν ὀργανισμὸν τῆς Σχολῆς τῶν Ν. Δοκίμων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος τῆς 22 Δεκεμβρίου 1920 περὶ παραγωγῆς καὶ ἐμπορίας τοῦ ὀπίου, τῆς μορφίνης, κοκαΐνης καὶ τῶν ἁλάτων αὐτῶν».

§143Κ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Νὰ προστεθῇ καὶ δεύτερον ἄρθρον «καὶ εἰς τὰ Τελωνεῖα». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ κηρυσσόμενον κατεπεῖγον).

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος τῆς 15 Δεκεμβρίου 1920 περὶ ἀποκαταστάσεως ἀξιωματικῶν εἰς τὴν σειρὰν τῆς ἀρχαιότητός των».

§145Π. Ι. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶχον ὑποβάλλει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν πρὸ καιροῦ τροπολογίαν, ἵνα προστεθῇ μία διάταξις πρὸς ἐπανόρθωσιν ἑνὸς ἀδικήματος, τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἰς ὑπαξιωματικοὺς τοῦ Στρατοῦ συμμετασχόντας εἰς τὸν Ἠπειρωτικὸν ἀγῶνα. Τὸ δίκαιον ἀνεγνωρίσθη καί τινες τῶν συμμετασχόντων ἠμείφθησαν καὶ ἄλλοι δὲν ἠμείφθησαν. Τὸ 1916 εἶχεν ὑποβληθῇ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὅμως ἀπεσύρθη παραιτηθέντος τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν κ. Γιαννακίτσα.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην συζήτησιν καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζητεῖται τὸ πρᾶγμα.

§147Π. Ι. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον).

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπηρεσιῶν Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν καὶ διαφωτιστικῆς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἐνεργείας ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν δικαίων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 357 νόμου περὶ Στρατολογίας». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 346 περὶ ἐπιβλέψεως τῆς δημοσίας ὑγείας». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ὑγειονομικῶν Ἐπιθεωρητῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συστάσεως Ὑπουργείου τοῦ Θησαυροῦ».

§149Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§150Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν ἀφήνετε τὴν συζήτησιν διὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν;

§151Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Δὲν συνεζητήσαμεν κατ’ ἀρχὴν διὰ νὰ συζητήσωμεν εἰς τὴν αʹ ἀνάγνωσιν. Πῶς τώρα θὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν; Ἐκτὸς ἄν πρόκειται ἀκαδημαϊκῶς νὰ κάμωμεν τὰς ἐνστάσεις μας. Σκοπὸς τῆς συζητήσεως εἶναι νὰ πείσῃ ὁ εἷς τὸν ἕτερον.

§152Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ σᾶς πείσω.

§153Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Δὲν τὸ πιστεύω, ἀλλ’ ἀφοῦ ἐπιμένετε ἀναβάλλω τὴν συζήτησιν.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Συνέλευσις νὰ κηρυχθῇ κατεπεῖγον;

§155ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ ἀνάγνωσιν παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 574 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων ΓΩΚΓ, ΓΩΚΕʹ, καὶ ΓΠΞΣΤʹ περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ 251 περὶ παρατάσεως τοῦ χρόνου τῆς ἐγγραφῆς κλπ.».

§157Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Πρόκειται περὶ αὐξήσεως τῆς πιστώσεως διὰ τὸ Πανεπιστήμιον. Νομίζω ὅτι ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ἔπρεπε νὰ μᾶς ἔχῃ καὶ τὰς δαπάνας, τὰς ὁποίας ὑφίσταται τὸ κατάστημα αὐτό. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι δὲν χρειάζονται περισσότερα χρήματα, διότι αἱ δαπάναι ηὐξήθησαν, ἀλλ’ ἡ δικαιολογία δὲν εἶναι ἀρκετή. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ὁ προϋπολογισμὸς ὡς καὶ ὁ ἀπολογισμὸς αὐτῶν.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ νομοσχέδιον παρακαλῶ νὰ ἐγερθοῦν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Συνέλευσις παρεδέχθη. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2494 τοῦ 1920 περὶ προσωπικοῦ τῶν Πολιτικῶν Ὑπουργείων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κατατάξεως, ἐκπαιδεύσεως καὶ προαγωγῆς τῶν νοσοκόμων τοῦ Β. Ναυτικοῦ». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γυναικῶν νοσοκόμων καὶ γυναικῶν οἰκονόμων τῶν Ν. Νοσοκομείων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1804 περὶ προσωπικοῦ τοῦ τυπογραφείου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πιστώσεων δραχ. 425,000 διὰ τὴν κατασκευὴν νέων κτιρίων φάρων ἐπὶ τῶν ἀκρωτηρίων, Σέπια, Δερματᾶς καὶ Τοῦρλος καὶ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἐπὶ τοῦ ἀκρωτηρίου Κερί». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ δωρεᾶς ἐκμαγείων ἀρχαίων Ἑλληνικῶν ἔργων γλυπτικῆς καὶ πλαστικῆς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τοῦ Βουκουρεστίου». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὑπουργείου Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων καὶ Τηλεφώνων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου ΓΣΚʹ (3220) περὶ Ταμείου Συντάξεων τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἑταιρείας τῶν σιδηροδρόμων Π.Α.Π.». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Νόμου 2377». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ΒΡΝΣΤʹ τῆς 10 Φεβρουαρίου 1893». (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρ. 1 καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 2).

§159Ι. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὑποβάλλω, κύριε Πρόεδρε, μίαν τροπολογίαν, ἀναφερομένην εἰς τὸ λεκτικὸν τοῦ ἄρθρου. (Ψηφίζεται καὶ τὸ 2 ἄρθρον ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ).

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἐδαφίου γʹ τοῦ ἄρθρου 27ου τοῦ νόμου 462 περὶ προσλήψεως μηχανικῶν, ὑπομηχανικῶν κλπ. διὰ τὰ κτίρια καὶ τεχνικὰ ἐν γένει ἔργα Στρατοῦ». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1535 νόμου περὶ προσθήκης ἄρθρου 2ου εἰς τὸ ἄρθρον μόνον τοῦ νόμου 405 τοῦ 1914». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 2151 περὶ ἐπαγγελματικῶν Σωματείων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρυμάτων ὑγιεινῆς καὶ ἰατρικῆς ἐν γένει».

§161Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐσπευσμένως ἐκηρύχθη κατεπεῖγον. Ἐν αὐτῷ θίγονται πολλὰ σπουδαῖα ζητήματα καὶ ἔπρεπε νὰ ἀποσταλῇ εἰς ἐπιτροπήν. Ἐκτὸς τούτου εἶναι πλῆρες λαθῶν καὶ ἐνέχει καὶ πολλὰς ἀτελείας.

§162Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι προκειμένου περὶ τοιούτων νομοσχεδίων πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ γνώμη διακεκριμμένου ἰατροῦ.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται.

§164Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν ἤθελον φέρει ἀντίρρησιν εἰς τὸ νὰ συζητηθῇ ὁλόκληρος ἡ Ἡμερησία Διάταξις ἐξ 160 νομοσχεδίων. Ἀλλ’ ἐρωτῶ, συμφέρει εἰς τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν ἐπὶ τέλους νὰ δημιουργῆται ἡ ἀνατροπή, ἡ μετασκευή, ἡ ἐπιδιόρθωσις, ἡ μετατροπὴ ὁλοκλήρου τῆς νομοθεσίας κατ’ αὐτὰς τὰς κρισίμους στιγμὰς; Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὁρίσῃ ποῖα ἐξ αὐτῶν τῶν νομοσχεδίων θεωρεῖ φύσεως κατεπειγούσης καὶ κρίνει ἀναγκαῖον νὰ ψηφισθῶσι. Διότι παρατηρῶ τὸ ἑξῆς. Φέρουσι τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν εἰς τὴν οἰκίαν μου κατὰ τὴν μίαν καὶ ἡμίσειαν μετὰ μεσημβρίαν. Καίτοι τέλος πάντων εἶμαι συνειθισμένος νὰ ἐργάζωμαι, θέλω δύο ὥρας, ἵνα τακτοποιήσω κατ’ αὔξοντα ἀριθμὸν τὰ νομοσχέδια. Γίνεται τετάρτη ἡ ὥρα. Πότε θὰ μελετήσω;

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δυστυχῶς ὑπάρχει βραδύτης περὶ τὴν ἐκτύπωσιν εἰς τὸ Τυπογραφεῖον, διότι δὲν ὑπάρχει προσωπικόν.

§166Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Παρακαλῶ λοιπὸν τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἔσπευσεν ὁ κ. Πρόεδρος πολὺ ὀρθῶς νὰ δηλώσῃ, νὰ καθορίσῃ ποῖα νομοσχέδια θεωρεῖ φύσεως λίαν κατεπειγούσης.

§167Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐκ τῶν ἀποψινῶν θὰ ἐκλέξωμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θεωροῦμεν ἀπαραίτητον νὰ ψηφισθῶσιν.

§168Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Βεβαίως. Διότι ἐδῶ γίνεται συζήτησις ὑψίστου ἐνδιαφέροντος περὶ δημοσίας ὑγείας τῆς Χώρας, χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν τίποτε. Ποῖος παρακαλῶ συντάσσει αὐτὰ τὰ νομοσχέδια; Ἐὰν συνέτασσον αὐτὰ οἱ Ὑπουργοὶ θὰ εἴχομεν πᾶσαν ἐγγύησιν περὶ τῆς ἱκανότητος αὐτῶν, ἵνα συντάξωσι τὰ νομοσχέδια. Ἀλλὰ δυστυχῶς, ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν, τὰ νομοσχέδια δὲν καταρτίζωσιν οἱ Ὑπουργοί, καταρτίζουσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ἤ οἱ ὑπάλληλοι, οἱ τμηματάρχαι, οἱ γραμματεῖς κλπ. Δὲν ἔχομεν λοιπὸν τὰς ἐγγυήσεις ἐκείνας, ἅς πρέπει νὰ ἔχωμεν. Διὰ τοῦτο καὶ πάλιν θερμῶς παρακαλῶ νὰ καθορίσητε ποῖα θεωρεῖτε λίαν ἐπείγοντα νὰ τὰ συζητήσωμεν, τὰ δὲ ἄλλα νὰ συζητήσωμεν μετὰ τὸ πέρας τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ψηφίσωμεν μερικὰ τοπικοῦ ἐνδιαφέροντος. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ προσθηκῶν εἰς τὸν νόμον 2128 «περὶ συστάσεως Συνεργείου ἐν τῷ Β. Ναυστάθμῳ». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διορισμοῦ γραμματέων καὶ γραφέων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1023 «περὶ ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως, ἀσφαλίσεως ὡς οὗτος ἐκωδικοποιήθη διὰ τοῦ ἀπὸ 8 Ὀκτωβρίου 1920 Β. Διατάγματος». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 12 § 4 ἐδ. βʹ τοῦ νόμου 2193 τῆς 5 Ἰουνίου 1920 περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἐργατικῶν τινῶν νόμων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς χρήσεως τοῦ ἐξ ἀνθρακικοῦ μολύβδου λευκοῦ χρώματος, τοῦ ὀξειδίου τοῦ μολύβδου καὶ λιθαργύρου εἰς οἰκοδομικὰ καὶ ἄλλα ἔργα». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας τῶν νόμων 2038 καὶ 2087». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεων εἰς τὸν νόμον 2034». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ δημοσιεύσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 1381 περὶ διαβαθμίσεως κλπ. τοῦ προσωπικοῦ τῶν σχολείων τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τῶν νόμων 2384 καὶ 2385 καὶ τοῦ νόμου 2476 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων ΒΧΚΑʹ, ΓΥΛΗ κλπ.». (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1).

§170Ν. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 ἔχω μίαν τροποποίησιν. Πολὺ ὀρθῶς ὁ ὑποβαλὼν τὸ νομοσχέδιον προβλέπει διὰ τοῦ ἄρθρου 2 καὶ λέγει ὅτι διαγράφονται αἱ λέξεις «εἶναι ἐν ὑπηρεσίᾳ» διότι ὁ νομοθέτης εἶχεν ὑπ’ ὄψιν εἰς τοὺς εὐνοουμένους νὰ δώσῃ τὰ εὐεργετήματα τοῦ νόμου 1385. Ἤδη ἀφοῦ διαγράφονται αἱ λέξεις αὐταὶ διὰ νὰ εἶναι καταλειπτὸς ὁ νόμος πρέπει νὰ προταχθοῦν αἱ λέξεις «προαγόμενοι καὶ ἀναδιοριζόμενοι» καὶ οὕτω γίνεται πλήρως καταληπτός.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατυπώσατέ το διὰ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Μικροβιολογίου τοῦ Βασιλέως Γεωργίου». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγραφῆς νέας πιστώσεως διὰ τὴν συμπλήρωσιν ὀρόφου ἐπὶ τοῦ δώματος τοῦ Κεντρικοῦ Μεγάρου Τ.Τ.Τ.». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως λογαριασμοῦ πληρωμῆς δαπάνης συμπληρωματικῆς διὰ κατασκευασθὲν διαμέρισμα ἐκ μπετὸν ἀρμὲ τοῦ Τελωνείου Πειραιῶς, προϋπολογισμοῦ Ἐπισκευῆς τελωνειακῶν καταστημάτων Καβάλλας καὶ Ἡρακλείου». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῶν Νόμων ΔΝΔʹ τοῦ 1912, 423 τοῦ 1914, καὶ 1748 τοῦ 1919 περὶ ἀπαλλαγῆς ἀγροτικῶν ἀκινήτων ἐν Κερκύρᾳ ἀπὸ βαρυνόντων αὐτὰ διηνεκῶν βαρῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ δημοσίας ἀτμοπλοϊκῆς συγκοινωνίας τῶν νήσων τῶν Κυκλάδων καὶ τοῦ Αἰγαίου». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξασφαλίσεως τῆς ἀγροτικῆς περιουσίας τῶν κοινοτήτων τῶν τέως Δήμων Ἐράνης, Πλαταμῶνος, Φλισσιάδος, Πύλου καὶ Κολωνίδων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον).

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 6ην μ.μ. τῆς προσεχοῦς Δευτέρας. (Ὥρᾳ 10 μ. μ.)