1909.12.30

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 75

τῆς 30ης Δεκεμβρίου 1909.

(Τετάρτη)

Προεδρία κ. Ἀλ. Σ. Κ. Ῥώμα.

(Ἀναγνωσθέντος τοῦ καταλόγου ἡ Βουλὴ εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ περὶ ὥραν 11 π. μ., παρόντων Βουλευτῶν 91. Ἀναγινώσκονται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησίς τις κατὰ τῶν Πρακτικῶν;

§2Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ἐγὼ ἔχω νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις, κ. Πρόεδρε. Ἡ μία εἶναι ἀσήμαντος. Ἐν τῷ ἄρθρῳ 6 εἶχον προτείνει, ὅπως ἡ φράσις «ἡ ἐγγύησις δὲν δύναται νὰ εἶναι ἀνωτέρα τῶν πεντήκοντα χιλιάδων δραχμῶν» τεθῇ ἐν τῷ μέσῳ τῆς παραγράφου καὶ πρὸ τοῦ «ἐπιτρέπεται». Αὐτὴ ἐγένετο δεκτὴ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ κατὰ παράλειψιν δὲν ἐσημειώθη ἐν τοῖς Πρακτικοῖς. Καὶ ἤδη ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐγεννήθη ἡ συζήτησις κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 28 Δεκεμβρίου ἐπὶ τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 13. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχεν ὑποβάλει τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν καὶ εἶχε διανείμει, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν οἴνου ἀναμεμιγμένου ἢ γλεύκους, ἀλλ’ ὁ κ. Φίλιππας ἔλαβε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ προέτεινε τὴν διαγραφὴν τῆς τροπολογίας ταύτης. Ἐζήτουν τότε τὸν λόγον, Κύριοι, ὅπως ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Φίλιππαν, ὅτε ὁ κ. Πρόεδρος, κατὰ τὰ Ἐστενογραφημένα Πρακτικά, λέγει τὰ ἑξῆς· «Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη». Ἐγὼ ὅμως συγχρόνως, χωρὶς ν’ ἀντιληφθῶ καλῶς τοῦ πράγματος, ἐζήτουν τὸν λόγον, ὁ δὲ κ. Πρόεδρος ἀποτεινόμενος πρὸς ἐμὲ λέγει· «Θέλετε, κ. Νέγρη, τὸν λόγον;»· «Ὄχι» ἀπήντησα, «ἀφοῦ τὸ ἄρθρον ἐψηφίσθη». Ὁ κ. Φίλιππας ἀμέσως λαβὼν τὸν λόγον λέγει· «Δὲν θὰ τὸ ἀφήσω νὰ περάσῃ ἔτσι· θὰ τὸ συζητήσω». Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει τότε· «Ἂς διαγραφῇ ἐπὶ τέλους». Ἀμέσως ὁ κ. Μπαλάφας λέγει· «Νὰ διαγραφῇ, κ. Πρόεδρε, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός». Ἀλλ’ ἀμέσως ὁ κ. Πρόεδρος λέγει· «Ἄρθρον 14».

§3Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Αὐτὰ γίνονται καθ’ ἑκάστην.

§4Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος, ἀφοῦ ἤδη εἶχεν ἀποφανθῆ ἡ Βουλή, μεταβαίνει εἰς τὸ ἄρθρον 14, χωρὶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ λεχθέντα, διότι ἐθεώρησεν ὅτι εἶχε παραδεχθῆ ἡ Βουλή. Θὰ μὲ ἐρωτήσητε ἂν ἔχει σημασίαν τὸ πρᾶγμα. Ἔχει σπουδαίαν, διότι, ἐὰν ἀποδεχθῶμεν τὴν ἑρμηνείαν τὴν ὁποίαν δίδει ὁ κ. Π. Φίλιππας, πρόκειται νὰ πάθωσι πολλαὶ οἰκογένειαι ἐν Πειραιεῖ καὶ εἰς ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ δώσωμεν ἄλλην ἑρμηνείαν ἐκείνης ἡ ὁποία ἐξάγεται ἐκ τῶν Ἐστενογραφημένων Πρακτικῶν, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέγνωσα. Τί θὰ παραδεχθῶμεν; Ὅτι ἐψηφίσθη ἢ δὲν ἐψηφίσθη ἡ τροπολογία. Πρέπει ν’ ἀποδεχθῶμεν, ὅτι ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ νομοσχέδιον τὸ ὑποβληθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μὲ τὴν τροπολογίαν. Νομίζω ὅτι οὐδεμία ἄλλη λύσις δύναται νὰ ἐπέλθῃ παρὰ ὡς ἔχουσι τὰ Ἐστενογραφημένα Πρακτικά.

§5Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, εἶναι βεβαίως ἄξιον ἀπορίας πῶς ἀνὴρ τὸν ὁποῖον ἡ Βουλὴ τιμᾷ διὰ τὴν φιλεργίαν του, ὡς καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοι, ὁ ὁποῖος κατ’ ἐπανάληψιν διηύθυνε τὰ οἰκονομικὰ τῆς πατρίδος του, ἠθέλησε νὰ γίνῃ σημαιοφόρος τοῦ ψεύδους. Ὁ κ. πρώην Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἴσως ἐν τῇ φιλεργίᾳ του, ἴσως ἐν τῇ προστριβῇ εἰς τὰ οἰκονομικά, ἴσως λόγῳ ἐπικοινωνίας πρὸς τὰ χρηματιστικά, καίτοι ἀνώτερος πάσης ὑπονοίας — ἴσως νὰ τῷ ἐπέβαλον ἄλλοι —, ἐπιμένει εἰς τὴν γνώμην του. Ἀπορῶ ὅμως πῶς ἀνὴρ τῆς περιωπῆς τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐξ Ἀττικῆς ζητεῖ διὰ συναρπαγῆς νὰ λάβῃ ἀπὸ τὴν Βουλὴν τὸ δίκαιον τὸ ὁποῖον ἔδωκεν εἰς ἡμᾶς, εἰς ἕνα πολιτευόμενον μικρόν. Τοῦτο οὐδέποτε θὰ ἐπιτρέψω. Ἐγὼ ἤμην εἰς τὸ βῆμα καὶ εἶπον ὅτι θὰ ὁμιλήσω μέχρι πρωίας κατόπιν τῶν συλλαλητηρίων τὰ ὁποῖα ἐγένοντο, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδέχθη νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ εἴπω παρὰ ὅτι κατ’ οὐδένα λόγον θὰ ἐπιτρέψω νὰ λάβῃ ἄλλος τὸ δίκαιόν μας...

§6Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ὀφείλω εὐγνωμοσύνην πρὸς ὑμᾶς, διότι εἰς τοὺς προπηλακισμοὺς τοῦ κ. συναδέλφου ἀπηντήσατε ὑμεῖς καὶ ὄχι ἐγώ. Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι καὶ αὐτὸς ὁ ἴδιος μετ’ ὀλίγον θέλει μετανοήσει δι’ ὅσα ἀπὸ τοῦ βήματος εἶπε.

§7Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Δὲν σᾶς εἶπον ψεύστην. Εἶπον ὅτι τὸ προϊὸν τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε εἶναι ψευδές. Δὲν ἠδυνάμην ν’ ἀπευθύνω ὕβριν πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν ὁποῖον ἐκτιμῶ ἰδιαζόντως.

§8Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ἐγὼ ὅμως ἐκτιμῶν τὸν κ. συνάδελφον θὰ προσπαθήσω νὰ πείσω αὐτὸν ὅτι ὄχι μόνον ἔπραξα τὸ καθῆκόν μου, ἀλλὰ καὶ ἐσκέφθην ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τῶν δυστυχῶν, τὰ ὁποῖα διὰ τῆς προτάσεώς του θέλει νὰ ῥίψῃ εἰς τελείαν καταστροφήν. Εἶναι ἀδύνατον καρδία ὡς ἡ ἰδική του ἐνώπιον τοιούτου θεάματος νὰ μὴ συγκινηθῇ.

§9Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὐτὸ εἶναι ἡ οὐσία.

§10Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Κύριοι, ἐζήτησα τὸν λόγον, ἵνα ἀπαντήσω, καὶ εἶμαι ἠναγκασμένος χάριν τοῦ κ. συναδέλφου νὰ εἴπω διατί ἐπολέμησα τὴν γνώμην αὐτοῦ. Ἀποφασίζομεν σήμερον καὶ θέτομεν φόρους καταναλώσεως ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος. Ἐννοοῦμεν τὴν βιομηχανίαν τοῦ οἰνοπνεύματος νὰ ἐμποδίσωμεν, ἐννοοῦμεν ὅτι πρέπει νὰ παύσωμεν ν’ ἀποστέλλωμεν εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν οἰνόπνευμα; Ἐννοοῦμεν ν’ ἀφήσωμεν ἀνταγωνιζομένους τοὺς Εὐρωπαίους καὶ ν’ ἀφήσωμεν τὸ στάδιον ἐλεύθερον εἰς αὐτούς, διὰ νὰ γελῶσιν ἡμᾶς; Διότι τοῦτο πρόκειται νὰ γίνῃ διὰ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. συναδέλφου. Θὰ ἐνόουν νὰ παραδεχθῶ τοιοῦτό τι, ἐὰν ἐπρόκειτο πράγματι ὑπὲρ τῶν ἀμπελουργῶν· διότι, ἂς βεβαιωθῇ ὁ κ. συνάδελφος, ἐὰν ἐπρόκειτο ὑπὲρ τῆς ἀμπελουργίας, καὶ ἐγὼ θὰ ἐφρόντιζον ὑπὲρ αὐτῆς, καὶ ἡ μέχρι τοῦδε ἐργασία μου καὶ ἐν ταῖς ἐπιτροπαῖς καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς τοῦτο ἀποδεικνύει. Ἀλλά, Κύριοι, ἐζήτησα, ὅπως δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἀμπελουργοὺς νὰ ἔχωσιν ὄχι μόνον τὸ σῆμα, ἀλλὰ καὶ τὸ πιστοποιητικὸν τῆς γνησιότητος. Εὐθὺς ὡς ἔχουσι τὸ πιστοποιητικὸν τῆς γνησιότητος, ποῖος θὰ τοὺς ἐμποδίσῃ ν’ ἀνταγωνισθῶσι καὶ μ’ αὐτὰ τὰ πρῶτα κονιὰκ τῆς Εὐρώπης; Ἀλλ’ ἀφοῦ δὲν δύνανται νὰ ἀνταγωνισθῶσι μὲ τιμὰς ὑψηλάς, διατί νὰ ἐμποδίσητε τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι θὰ πωλῶσι μὲ ἡμισείας τιμάς; Τοῦτο θὰ εἶναι ἔργον ἀδικίας, ἀλλὰ δυστυχῶς, ὀφείλω νὰ τὸ εἴπω, ἐν τῇ καρδίᾳ ἡμῶν πολλάκις ἐμφωλεύει τὸ πάθος, ὅταν βλέπωμεν τὸν γείτονα κερδίζοντα, καὶ ἐντεῦθεν ὁ φθόνος κατ’ αὐτοῦ. Ἂς σκεφθῇ ὁ κ. συνάδελφος ὅτι τὸ τοιοῦτο πάθος πρέπει νὰ ἐκλίπῃ καὶ ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἀπ’ αὐτούς. Νομίζω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος καὶ πάντες οἱ κ. Βουλευταὶ θὰ πεισθῶσιν ὅτι πράξας ὡς ἔπραξα τὸ ἔπραξα ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τῶν ἀμπελουργῶν, ἐλπίζω δ’ ὅτι ἡ ἡ Βουλὴ θὰ δεχθῇ τὴν γνώμην μου καὶ δὲν θὰ τοὺς ἀφήσῃ θύματα κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας.

§11Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Ὁ ἔντιμος ἐξ Ἀττικῆς συνάδελφος, τὸν ὁποῖον καὶ προηγουμένως εἶπον πόσον ἐκτιμῶ διὰ τὰς ἀρετάς του, εἶπεν ὅτι τὸν ἀπεκάλεσα ψεύστην. Ἐγὼ τὸν ἀπεκάλεσα σημαιοφόρον τοῦ ψεύδους καὶ ὄχι ψεύστην. Τὸν κ. Βουλευτὴν Κυνουρίας ἀπεκάλεσα ἄλλοτε σημαιοφόρον τῆς νοθείας, ἀλλὰ δὲν ἐθεώρησε τὴν ὕβριν προσωπικήν, καί, ἂν σήμερον ἦτο παρών, θὰ διεβεβαίου ταῦτα. Ἀφοῦ ἔχουσι τὰ πράγματα ὡς ἐγὼ εἶπον, ἀφοῦ βλέπω τὸ βαρὺ πυροβολικὸν σιγῶν, τὸν κ. Βοζίκην, ὅστις ἦτο παρὼν καὶ ἀγωνίζεται περισσότερον ὑμῶν διὰ τὸ ἄρθρον αὐτό, ὡς καὶ ὁ κ. Ἀγγελόπουλος, διότι ὁ ἄνθρωπος ἀνεγνώρισεν ὅτι εἶχον δίκαιον καὶ μοὶ εἶπεν, ὅτε μὲ εἶδεν, εἰς τὸν διάδρομον «Φίλιππα, νενίκηκας», διατί θέλετε νὰ δεχθῆτε τὴν ἀντίθετον γνώμην; Ἔχω λοιπὸν δίκαιον ἢ οὔ; Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν οὔτε ἀμφιβάλλω ποτέ, κύριε συνάδελφε ἐξ Ἀττικῆς, ὅτι διδάσκετε καὶ ἀγωνίζεσθε διὰ τὴν ἀμπελουργίαν. Ἀλλὰ τί ἦτο ἡ νεκρὰ κεφαλή, τὴν ὁποίαν θέλετε νὰ ἐπιθέσητε εἰς τὰ δοχεῖα καὶ τὰς φιάλας; Δέν εἶναι ἀρκετὸν ν’ ἀποτρέψῃ τὸν κίνδυνον εἷς ἕτερος «κίνδυνος θανάτου». Θέλετε νὰ ἔχητε ἀμοιβήν; Τὴν ἀμοιβὴν υἱοθέτησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν ἔφερεν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ἀλλὰ τὰ κομιτᾶτα καὶ αἱ βαρωνίαι ἐπέφερον τροπολογίαν. Κατόπιν τούτων τί ἐγένετο; Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ ἀφαιρεθῇ τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἀπεδέχθη ἡ Βουλή. Περὶ τούτου πρόκειται. Ὁ κ. Ἀγγελόπουλος θὰ σᾶς εἴπῃ ἂν ἔχω δίκαιον ἢ ὄχι.

§12Ι. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τῆς οὐσίας τοῦ ζητήματος, περὶ τοῦ νόμου· ἀλλ’ ἐρωτᾶται ἡ διαγραφή, τὴν ὁποίαν ἔφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔφερε ζημίαν εἰς τὰς τάξεις τὰς βιομηχανικὰς ἢ οὔ; Πρόκειται περὶ τοῦ ἂν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει. Τὸ ζήτημα εἶναι ὅτι ὁ κ. Φίλιππας ἦτο ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ εἶχε ζητήσει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Λαβὼν ὅμως τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι δέχεται τὴν διαγραφὴν κατῆλθε τοῦ βήματος, παρῃτήθημεν δὲ τότε καὶ οἱ ἄλλοι τοῦ λόγου. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὴ ἡ διαγραφὴ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Οὕτως ἐγένοντο τὰ πράγματα. Ἀπορῶ δὲ πῶς ὁ κ. συνάδελφος ἐπανέφερεν αὖθις τὸ ζήτημα εἰς συζήτησιν καὶ ἐξετάζει τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ἰσχυριζόμενος ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη ὡς αὐτὸς λέγει.

§13Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ζητεῖται τί ἐγένετο ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ νόμου περὶ οἰνοπνεύματος. Ἔχομεν ἐνώπιον ἡμῶν σχέδια, τὰ ὁποῖα, ἵνα ἐπισκοπηθῶσι τὰ γενόμενα, πρέπει νὰ κυρωθῶσιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἐγεννήθη ἡ ἀμφισβήτησις κατὰ πόσον ἡ τροπολογία ἡ διατυπωθεῖσα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, σχετικῶς πρὸς τὴν παράγραφον ταύτην τοῦ ἄρθρου 13, ἐγένετο δεκτὴ ἢ ὄχι. Καὶ ὁ συμπολίτης μου κ. Νέγρης ἰσχυρίζεται ὅτι ἐγένετο δεκτή, ὁ δὲ κ. Βουλευτὴς ἐκ Λευκάδος ὅτι δὲν ἐγένετο. Ἀναμφισβητήτως δὲν θὰ καλέσωμεν μάρτυρας, ὅπως δυνηθῶμεν νὰ βεβαιώσωμεν τὰ γενόμενα, ἀλλὰ θὰ προσφύγωμεν εἰς τὰ Ἐστενογραφημένα Πρακτικὰ καὶ ταῦτα ἔχουσιν ὡς ἀνέγνωσεν ὁ κ. συμπολίτης μου. Ἀναμφισβητήτως μετὰ τὴν γενομένην ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς ἀπαγγελίαν τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, οἱαδήποτε παρατήρησις γενομένη καὶ οἱαδήποτε συνεννόησις ἐπακολουθήσασα ἐπὶ τῇ βάσει γενομένων παρατηρήσεων, εἶναι χάρτης ἄγραφος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Ἐὰν δὲ τὰ Ἐστενογραφημένα Πρακτικὰ ἔχωσιν ὡς ἤδη διατυποῦνται, ἀναμφισβητήτως τὸ δίκαιον εἶναι ὑπὲρ τοῦ κ. συμπολίτου μου. Διότι λέγουσι....

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Θόρυβος). (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Θόρυβος). Θέλετε τὸν λόγον, κ. Νέγρη;

§15Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Ὄχι, ἀφοῦ τὸ ἄρθρον ἐψηφίσθη.

§16Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Ὄχι· διαμαρτύρομαι.

§17Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἐγὼ νὰ ἐνθυμῶμαι οὔτε σεῖς.

§18Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Ἐγὼ ἐνθυμοῦμαι.

§19Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὰς λεπτομερείας, μὲ τὴν σύγχυσιν μὲ τὴν ὁποίαν λαμβάνονται αἱ ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνθυμῆσθε.

§20Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Δὲν θὰ ἐπέμενον, ἐὰν δὲν εἶχον δίκαιον. Θὰ σᾶς εἴπω ἰδιαιτέρως τὰ συμβάντα.

§21Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δυστυχῶς δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἄλλως ἢ ὡς ἐγένετο. Λοιπὸν ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ἀπηγγέλθη ἐν θορύβῳ καὶ μετὰ τὴν ἀπαγγελίαν τῆς ἀποφάσεως ὁ κ. Νέγρης δηλοῖ ὅτι δὲν θέλει τὸν λόγον, ἀφοῦ τὸ ἄρθρον ἐψηφίσθη.

§22Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Ἐψηφίσθη ὡς τὸ ἐτροποποίησεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§23Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐννοῶ τὴν παρατήρησιν ἣν μοὶ κάμνετε καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Δὲν ὑπάρχει τροπολογία ἄλλη ἀπὸ ἐκείνην ἣν ἔχομεν ἀναγεγραμμένην ἐν τῷ σχεδίῳ τοῦ νόμου, ὅταν δὲ ὁ κ. Πρόεδρος ἀπαγγείλῃ· «Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν»...

§24Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Ὄχι.

§25Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετάσω μάρτυρας· θὰ ἐξετάσω τὰ Ἐστενογραφημένα Πρακτικὰ καὶ εἶναι τὸ μόνον στήριγμα τὸ ὁποῖον ἔχομεν.

§26Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Συνήνεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν διαγραφήν.

§27Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ παρατήρησις τοῦ Βουλευτοῦ Λευκάδος καὶ ἡ συναίνεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπακολουθήσασαι μετὰ τὴν ἀπαγγελίαν τοῦ ἀποτελέσματος ἐννοεῖται ὅτι οὐδεμίαν ἔχουσιν ἀξίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τροποποιηθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπηγγέλθη ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου. Δύναται ὁ Βουλευτὴς Λευκάδος νὰ διαμαρτύρηται κατὰ τῆς ἀπαγγελίας.

§28Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Δὲν ἦσθε παρὼν καὶ διὰ τοῦτο τὰ λέγετε.

§29Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν πρόκειται νὰ μαρτυρήσω οὔτε ἐγὼ οὔτε σεῖς. Ἀλλὰ πρόκειται νὰ θέσωμεν τὰ πράγματα ὡς διετυπώθησαν, κατὰ τὸν τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου διατυποῦνται ὅλαι αἱ συζητήσεις ἐν τῇ Βουλῇ. Δύνασθε νὰ προσβάλητε τὰ Πρακτικὰ ὡς πλαστά, ὡς γενόμενα πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ κατισχύσῃ ἡ γνώμη τοῦ συμπολίτου μου; Βεβαίως ὄχι. Ἀλλὰ περὶ τίνος πρόκειται; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἄλλη ἀπόφασις ἐκείνης ἡ ὁποία ἀναγράφεται εἰς τὰ Ἐστενογραφημένα Πρακτικά; Ὡς αὕτη ἀναγράφεται, εἶναι σύμφωνος μὲ τὰ προηγούμενα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, τὰ ὁποῖα εἴχομεν ψηφίσει. Διὰ τοῦ ἄρθρου 12 ἀναγνωρίζεται εἰς τοὺς ποτοποιοὺς τὸ δικαίωμα τῆς κατασκευῆς κονιὰκ δι’ ἀποστάγματος, καὶ εἴχομεν εἰς τὸ ἄρθρον 13, τὸ ὁποῖον ὁρίζει περὶ τῆς ἀποδόσεως τοῦ φόρου (ἀναγινώσκει)· «Ἐκτὸς τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 14 τοῦ νόμου ΓΖʹ τῆς 25 Μαρτίου 1904 ἐπιστρεφομένου δικαιώματος, εἰς ὃ περιλαμβάνεται τὸ κατὰ τὰ ἐδάφια αʹ καὶ βʹ τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 2 καὶ τὸ κατὰ τὸ ἐδάφιον αʹ τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 3 δικαίωμα καταναλώσεως, ὁ κατὰ τὸν παρόντα νόμον πρὸ τῆς εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ἐξαγωγῆς εἰσπραχθεὶς φόρος καταναλώσεως, ὑπολογιζόμενος πρὸς δραχ. μίαν καὶ 50/00 ἐφ’ ἑκάστης σταθμικῆς ὀκᾶς ἀνύδρου οἰνοπνεύματος, ἐπιστρέφεται, ὁσάκις ἐξάγεται εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν τὸ παρ’ οἰνοπνευματοποιοῦ βʹ κατηγορίας παρηγμένον οἰνόπνευμα, εἴτε αὐτούσιον εἴτε ἀναμεμιγμένον μετ’ οἴνου ἢ γλεύκους ἢ σταφυλῶν, ἢ παρὰ ποτοποιοῦ ἀπόσταγμα οἴνου ἢ ἄλλο διὰ Β. Διατάγματος ὁρισθησόμενον ποτόν, κατ’ ἀναλογίαν τοῦ εἰς αὐτὸ περιεχομένου οἰνοπνεύματος». Αὐτὸ λέγει τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔφερε τὴν ἑξῆς τροπολογίαν· νὰ διαγραφῶσιν αἱ λέξεις «ἢ ἄλλο διὰ Β. Διατάγματος ὁρισθησόμενον» καὶ νὰ τεθῶσιν ἀντ’ αὐτῶν «κονιὰκ ἢ πᾶν ἄλλο ποτὸν ἐξ οἰνοπνεύματος κατ’ ἀναλογίαν τοῦ εἰς αὐτὸ περιεχομένου οἰνοπνεύματος. Πρέπει λοιπὸν ν’ ἀναγνώσωμεν τὴν τελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 13 ὡς ἑξῆς· «εἴτε ἀναμεμιγμένον μετ’ οἴνου ἢ γλεύκους ἢ σταφυλῶν, ἢ παρὰ ποτοποιοῦ ἀπόσταγμα οἴνου κονιὰκ ἢ πᾶν ἄλλο ποτὸν ἐξ οἰνοπνεύματος κατ’ ἀναλογίαν τοῦ εἰς αὐτὸ περιεχομένου οἰνοπνεύματος». Αὐτὸ δὲ εἶναι ἐντελῶς σύμφωνον πρὸς τὴν ἄδειαν ἡ ὁποία χορηγεῖται διὰ τοῦ ἄρθρου 12 εἰς τοὺς ποτοποιοὺς νὰ κατασκευάζωσι κονιάκ. Ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν ἠθέλομεν δεχθῆ αὐτὴν τὴν διόρθωσιν τῶν Πρακτικῶν εἰς τίνα θέσιν θὰ εὑρίσκωνται οἱ ποτοποιοὶ οἱ ἔχοντες ἐκ τοῦ ἄρθρου 12 τὸ δικαίωμα νὰ κατασκευάζωσι κονιάκ; Θὰ εὑρίσκωνται ἐν ἀνισότητι πρὸς τοὺς κατασκευαστὰς κονιὰκ ἐξ ἀποστάξεως οἴνου, διότι εἰς μὲν τοὺς ἄλλους θ’ ἀπεδίδετο ὁ φόρος τῆς καταναλώσεως τῆς 1½ δραχ. κατ’ ὀκᾶν μετρικήν, εἰς αὐτοὺς δὲ δὲν θ’ ἀποδίδηται. Ἀλλὰ σεῖς, οἱ ὁποῖοι δικαίως ὑπερμαχεῖτε καὶ θέλετε δικαίως νὰ ὑποστηρίξητε τὴν οἰνοπαραγωγήν, τί πράττετε ὅτε ἀφαιρεῖτε ἀπὸ τοὺς ποτοποιοὺς τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαγάγωσι τὸ ἐξ ἀποστάγματος οἴνου κονιὰκ εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, ὅτε καθιστᾶτε τὴν παραγωγὴν τὴν ἐγχώριον, τὴν παραγωγὴν ἐξ οἴνου κονιὰκ ἀδύνατον;

§30Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Διατί;

§31Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὴν καθιστᾶτε ἀνεπαρκῆ εἰς τὸν διεθνῆ ἀνταγωνισμόν. Ἀναμφισβητήτως εὑρίσκεται ὑπὸ κρίσιν ἡ οἰνοπαραγωγή, ἐνῷ δὲ θέλει ν’ ἀνταγωνισθῇ πρὸς τὴν οἰνοπαραγωγὴν τῆς ἀλλοδαπῆς, ἡμεῖς ἐννοοῦμεν νὰ καταστήσωμεν τὸν ἀνταγωνισμὸν τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας ἡμῶν, νὰ καταστήσωμεν τὴν ἐσωτερικὴν οἰνοπαραγωγὴν καὶ ὅλα τὰ παράγωγα τὰ ἐκ τοῦ οἴνου ἐν ἀδυναμίᾳ ν’ ἀνταγωνισθῶσι πρὸς τὴν ἀλλοδαπὴν βιομηχανίαν, διότι ἀναμφισβητήτως ἀφ’ ἧς στιγμῆς θέλετε φορολογήσει τὸ οἰνόπνευμα ἢ τὸ κονιάκ, τὸ ὁποῖον ἐξέρχεται εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, διὰ τῆς 1½ δρ. κατ’ ὀκᾶν, καθιστᾶτε ἀδύνατον τὸν ἀνταγωνισμὸν πρὸς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ ἐν τούτοις εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο εὕρηται ἡ μόνη ἐλπὶς σωτηρίας τῶν οἰνοπαραγωγῶν.

§32Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Διὰ τὸ τεχνητὸν κονιάκ, κ. Πρόεδρε, εἶναι αὐτά; Θέσατε τὰ ζητήματα καλῶς.

§33Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τεχνητοῦ κονιάκ. Θέλω νὰ σᾶς πείσω ὅτι βαίνετε ἐναντίον τοῦ σκοποῦ εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπετε· ἀναγινώσκω πάλιν τὴν τροπολογίαν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 3, ὡς διετυπώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν· «εἴτε ἀναμεμιγμένον μετ’ οἴνου ἢ γλεύκους ἢ σταφυλῶν ἢ παρὰ ποτοποιοῦ ἀπόσταγμα οἴνου κονιὰκ ἢ πᾶν ἄλλο ποτὸν ἐξ οἰνοπνεύματος κατ’ ἀναλογίαν τοῦ εἰς αὐτὸ περιεχομένου οἰνοπνεύματος». Ἐὰν ὑπάρχῃ τι τροποποιούμενον διὰ τῆς τροπολογίας ταύτης, εἶναι μόνον τὸ κονιὰκ ἐξ ἀποστάγματος οἴνου καὶ ἐνῷ εἴχετε συμφέρον νὰ ἐνισχύσητε αὐτὴν τὴν παραγωγήν, νὰ καταστήσητε αὐτὴν τὴν παραγωγὴν ὅσον τὸ δυνατὸν ἰσόπαλον πρὸς τὴν ξένην, ἔρχεσθε καὶ τῇ δίδετε μίαν κατακεφαλιάν.

§34Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Διατί;

§35Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Πολὺ θαυμάζω ὅτι σεῖς ὁ ὁποῖος ἔχετε τόσην ἀντίληψιν καὶ ὑπερμαχεῖτε τόσον ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς καὶ δικαίως, διότι εὑρίσκεται ὑπὸ κρίσιν καὶ πρέπει ὅλοι νὰ μεριμνήσωμεν ὑπὲρ αὐτῆς, ἔρχεσθε νὰ τῇ δώσητε μίαν κατακεφαλιάν. Δὲν πρόκειται ὅμως νὰ κρίνωμεν μὲ πεῖσμα ἀλλὰ κατὰ τὴν λογικὴν καὶ κατὰ τὰ συμφέροντα τῆς οἰνοπαραγωγῆς, ζημιοῦτε δὲ τὴν οἰνοπαραγωγήν, ὅταν τὰ παράγωγα αὐτῆς θέλητε νὰ καταστήσητε ἐν ἀδυναμίᾳ ν’ ἀνταγωνισθῶσι πρὸς τὰ παράγωγα τῆς ἀλλοδαπῆς οἰνοπαραγωγῆς. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τῶν πραγμάτων. Οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφιβολία, κύριε Πρόεδρε, ὅτι σεῖς, ὁ ὁποῖος ἀπηγγείλατε τὸ ἀποτέλεσμα ...

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι ἐγώ.

§37Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ἠξεύρω ἂν ἦσθε σεῖς ὁ Πρόεδρος τὴν στιγμὴν ἐκείνην· ἡ προεδρεία εἶναι ἑνιαία.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§39Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ Πρόεδρος, ὁ ὁποῖος ἀπήγγειλε τὸ ἀποτέλεσμα, ἔχει καθῆκον νὰ μεριμνήσῃ νὰ εὕρῃ ποῦ ἔγκειται ἡ ἀλήθεια καὶ νὰ προσφύγῃ εἰς τὰ Ἐστενογραφημένα Πρακτικὰ τὰ μόνα παρέχοντα κάποιαν ἐγγύησιν ἀσφαλῆ, διὰ νὰ διορθώσῃ τὸ σχέδιον τῶν Ἐπισήμων Πρακτικῶν....

§40Μ. ΑΝΝΙΝΟΣ ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ πιστοποιήσω τοῦτο, ἐνδιαφερόμενος ὑπὲρ τῶν ποτοποιῶν τῆς δευτέρας κατηγορίας τῶν κατασκευαζόντων κονιάκ, διότι ἡ βιομηχανία αὐτὴ ἀσκεῖται καὶ ἐν Κεφαλληνίᾳ. Ἐπρόκειτο νὰ λάβω τὸν λόγον μετὰ τὸν κ. Φίλιππαν, διὰ νὰ ὑποστηρίξω ἀκριβῶς τὴν πρότασίν του, ὅπως ἀπορριφθῇ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Πράγματι ὅμως ὁ κ. Πρόεδρος ἔσπευσε καὶ ἀπήγγειλεν ὅτι ἐψηφίσθη τὸ ἄρθρον 13, ὡς ἐτροπολογήθη, κατόπιν ὅμως, ὡς τοῦτο συνήθως συμβαίνει καὶ ὡς συνέβη χθὲς συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐνοριῶν, ἐπανῆλθεν ἡ συζήτησις.

§41ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια.

§42Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Πότε ἐπανῆλθεν;

§43Μ. ΑΝΝ. ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Ἐπανῆλθεν, ἀφοῦ ὁ κ. Πρόεδρος ἀπήγγειλεν «ἡ Βουλὴ παρεδέχθη» καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὡς ἀναφέρεται εἰς τὰ Πρακτικὰ ὅτι παραιτεῖται τῆς τροπολογίας του καὶ τούτου οὕτως ἔχοντος παρητήθην καὶ ἐγὼ τοῦ λόγου. Αὐτὸ εἶναι τὸ γεγονός, ὅπως ἄλλως τε τὰ Ἐστενογραφημένα Πρακτικὰ τὸ ἀναφέρουσιν. Ὑποθέτω ὅτι, ἀφοῦ ἐπεκράτησε τὸ σύστημα εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ ζήτημα ὁ Ὑπουργὸς περὶ ἄρθρου μὴ ψηφισθέντος μέν, ἀλλὰ διὰ τὸ ὁποῖον μόνον ἀπηγγέλθη ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς «ἡ Βουλὴ παρεδέχθη», νομίζω ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ κ. Φίλιππας, καὶ εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀπεσύρθη καὶ τὰ Ἐπίσημα Πρακτικὰ ἀναφέρουσιν ἀκριβῶς ὅτι ἐγένετο.

§44Π. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Τοσοῦτο μᾶλλον, κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Φίλιππα ἐψηφίσθη, δηλαδὴ διεγράφη ἡ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, καθόσον, καὶ ἀφοῦ εἰς τὴν ἀρχὴν τὸ Προεδρεῖον εἶπεν ὅτι «ἡ Βουλὴ παρεδέχθη», μετὰ ταῦτα ὁ κ. Βοκοτόπουλος ἔλαβε τὸν λόγον καὶ εἶπεν (ἀναγινώσκει)· «Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του εἰς τὴν παράγραφον 4» — τοῦ ἄρθρου 13, τὸ ὁποῖον τὸ Προεδρεῖον ἀπήγγειλε καὶ παρεδέχθη ἡ Βουλή — «... Ὥστε νὰ τεθῇ τετραετία, κ. Ὑπουργέ;» ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα». Αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι τὸ ἄρθρον 13 δὲν εἶχε ψηφισθῆ καὶ συνεπῶς ὁ συνάδελφος κ. Π. Φίλιππας ἔχει πληρέστατον δίκαιον ἐπιμένων εἰς τὴν ἀπάλειψιν αὐτῆς τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§45Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ διορθώσω ἓν λάθος καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ ἴδητε ὑμεῖς ὅτι κατὰ τὰ Ἐστενογραφημένα Πρακτικὰ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Βοκοτοπούλου προηγεῖται τῆς ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως εἶναι πρὶν ὁ κ. Βοκοτόπουλος.

§47Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐκεῖνο, Κύριοι, τὸ ὁποῖον συμβαίνει καθ’ ἑκάστην ἐν τῇ Βουλῇ συνέβη καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν. Ὁ κ. Πρόεδρος, μετὰ σπουδῆς νὰ περατώσῃ τὴν ἐργασίαν αὑτοῦ, ἀπήγγειλεν ὅτι ἐψηφίσθη τὸ ἄρθρον καὶ τὴν ἡμέραν ἐκείνην — πρέπει νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς καὶ νὰ ὁμολογήσωμεν τὴν ἀλήθειαν —, ἀλλ’ ἀμέσως ἀντέστη ὁ κ. Φίλιππας ὅτι ἔχει τὸν λόγον· ἐπίσης καὶ ἕτερος συνάδελφος, ὁ κ. Καβαλλιεράτος, καὶ ἐγὼ ἵνα ὁμιλήσωμεν. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα διὰ τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ ὁμιλήσωμεν τὸ ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἀπήλειψε τὴν τροπολογίαν, δι’ αὐτὸ δὲ παρῃτήθημεν τοῦ λόγου. Ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Ἀττικῆς φρονεῖ ὅτι εὑρισκόμεθα ἐν ἀδίκῳ ὑποστηρίζοντες τοῦτο. Οὔτε ἡμεῖς οὔτε ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὑποβαλὼν τὸ νομοσχέδιον, εὑρίσκεται ἐν ἀδίκῳ καὶ γνωρίζομεν ὅτι τὰ συμφέροντα τῆς οἰνοπαραγωγῆς προστατεύονται ὁπωσδήποτε διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου. Τὸ νομοσχέδιον δὲ τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη διακρίνει ἐν ἄρθρῳ 3 τοὺς ποτοποιοὺς εἰς δύο κατηγορίας, εἰς ποτοποιοὺς οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ κατασκευάζωσι ποτὰ ἐξ οἰνοπνεύματος καὶ εἰς ποτοποιοὺς οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ κατασκευάζωσι ποτὰ ἐξ ἀποστάξεως οἴνου, δηλαδὴ ἀπόσταγμα οἴνου.

§48Π. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Εἴπατε τὸ γεγονὸς καὶ ἀφήσατε τὴν οὐσίαν.

§49Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐγὼ θὰ κανονίσω τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ὁμιλήσω. Τρίτη κατηγορία ὑπάρχει οἰνοπνευματοποιῶν κονιὰκ ἐξαγομένου εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Κονιὰκ δὲν εἶναι μόνον τὸ παραγόμενον ἀπὸ ἀπόσταγμα οἴνου, ἀλλ’ εἶναι καὶ τὸ παραγόμενον ἀπὸ alcool καὶ ἀμυλώδεις οὐσίας· θέλετε εἰς τὸ alcool αὐτὸ τὸ εἰσερχόμενον ἐκ Γερμανίας νὰ τῷ δίδητε ἐπιστροφὴν φόρου; Τοιαῦται καταχρήσεις ἐγίνοντο διαρκῶς καὶ ἴσως αἱ καταχρήσεις αὗται ὡδήγησαν τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου· λοιπὸν ἀκριβῶς ὁ σκοπὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἔθηκε τὴν διάταξιν αὐτήν, εἶναι νὰ προστατεύσῃ τὸ γνήσιον κονιάκ, τὸ ἀπόσταγμα οἴνου. Ὑπάρχει δ’ ἀφθονία τοιούτου προϊόντος καὶ δὲν πρέπει νὰ ὑποστηρίξωμεν τὸ μὴ γνήσιον κονιὰκ καὶ νὰ πολεμήσωμεν τὸ γνήσιον. Ἀλλὰ τὰ Πρακτικὰ ὅπως ἔχουσι καὶ ὅπως βεβαιοῦται ἐκ τῆς συγκρίσεως τῶν Πρακτικῶν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Βουλευτὴς Λευκάδος, ἐξηκολούθησεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 καὶ ἐψηφίσθη τοῦτο ὡς ἔχει ἐν τοῖς Πρακτικοῖς, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀποσύραντος τὴν τροπολογίαν. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι τὰ Πρακτικὰ δὲν πρέπει νὰ μεταβληθῶσι.

§50Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Πρόκειται περὶ ζητήματος τὸ ὁποῖον ἔχει μεγάλην σπουδαιότητα διὰ τὴν ἀγαθοπιστίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ συμφέρον τοῦ Κράτους καὶ δὲν πρέπει νὰ τὸ παρίδωμεν. Ὁ ἀξιότιμος φίλος μου ἰσχυρίσθη ὅτι ἡ διάταξις, ὅπως διατυποῦται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ὡς πρόκειται πάντοτε περὶ τῆς τροπολογίας τῆς ὑποβληθείσης ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ διάταξις αὕτη σκοπὸν ἔχει νὰ καταστείλῃ τὴν λαθραίαν εἰσαγωγὴν καὶ ἐξαγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐρχομένου ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς ἢ ἐξαγομένου εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Αὐτὸ δὲν εἶναι πραγματικόν, διότι πρόκειται περὶ τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ παραγομένου ὑπὸ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν, ἀλλὰ πρόκειται καὶ περὶ τοῦ κονιὰκ τοῦ παραγομένου ἐξ ἀποστάξεως οἴνου ὑπὸ τῶν ποτοποιῶν, καθ’ ὃ δίδεται αὐτοῖς δικαίωμα ἐν τῷ ἄρθρῳ 12. Ἀναμφισβητήτως τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὡς τελικῶς ἐψηφίσθη εἰς γʹ ἀνάγνωσιν, παρέχει τὰ μέσα τῆς καταστολῆς τῆς λαθραίας εἰσαγωγῆς οἰνοπνεύματος ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχει ὁ κίνδυνος τὸν ὁποῖον ἠθέλησε νὰ ὑποδείξῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Βουλευτὴς ἐκ Καρυστίας. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναμφισβήτητον εἶναι ὅτι καθιστῶμεν μίαν ἀνισότητα εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ κονιὰκ τοῦ παραγομένου ἐξ ἀποστάγματος οἴνου, ἀνισότητα προφανῆ· διότι, ὅτε εἰς ἄλλους μὲν ἀποδίδομεν τὸν φόρον τῆς καταναλώσεως τῆς μιᾶς καὶ ἡμισείας δραχμῆς κατ’ ὀκᾶν, εἰς ἄλλους δὲ δὲν ἀποδίδομεν αὐτόν, ἀναμφισβητήτως καθιστῶμεν μίαν προφανῆ ἀνισότητα, καθιστῶμεν δὲ ἀδύνατον τὸν ἀνταγωνισμὸν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς πρὸς τὴν ἀλλοδαπὴν παραγωγήν. Ἀλλ’ ἔχομεν καί τι πλέον, τὸ ὁποῖον παρακαλῶ νὰ σταθμισθῇ, διότι, ἂν ἠθέλομεν δεχθῆ τὴν τροποποίησιν πλέον τοῦ νομοσχεδίου μετὰ τὴν συζήτησιν καὶ ἐπιψήφισιν αὐτοῦ εἰς γʹ ἀνάγνωσιν, ἠθέλομεν ἐκθέσει τὸ Κράτος καὶ εἰς ζημίας πραγματικάς, ἠθέλομεν ἐκθέσει τὸ Κράτος καὶ εἰς ἀποζημιώσεις, διότι ἐν τῇ συμβάσει τῆς Προνομιούχου τοῦ 1905 ἀναγράφεται ἡ ἑξῆς διάταξις (ἀναγινώσκει)· «Καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν κλπ.». Αὐτὸ ἀπαντᾷ καὶ εἰς τὴν ἑτέραν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ κονιὰκ αὐτὸ ἤθελε παραχθῆ ἐξ οἰνοπνεύματος καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ κονιὰκ περὶ οὗ πρόκειται ἤθελεν εἶσθαι ἀπόσταγμα οἴνου. Ἀναμφισβητήτως εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἠθέλομεν ἀποδώσει τὸν φόρον καταναλώσεως εἰς τὸ ἐξαγόμενον κονιὰκ ἠθέλομεν παραβῆ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 30 καὶ ἐντεῦθεν ἠθέλομεν ἐκθέσει τὸ Δημόσιον εἰς ἀποζημιώσεις. Παρακαλῶ δὲ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι συνηγοροῦμεν ὑπὲρ ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἐκυρώθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ὁ ἀξιότιμος κ. Βουλευτὴς Λευκάδος ἀνέγνωσε πρωθυστέρως τὰ Πρακτικά· ἐκεῖνο τὸ μέρος τὸ ὁποῖον προηγεῖτο τὸ ἀνέγνωσε κατόπιν, καὶ τοῦτο προκύπτει φανερῶς, διότι μετὰ τὴν λογομαχίαν μεταξὺ τοῦ κ. Φίλιππα καὶ τοῦ κ. Νέγρη, μετὰ τὴν συναίνεσιν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ διαγραφὴ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν αὐτὸς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε προτείνει, τότε τί γίνεται; Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 14. Ποῦ εἶναι ἡ ἐξακολούθησις τῆς συζητήσεως; Ἔπρεπε, νομίζω, πρὶν προβάλωσι τοιοῦτον ἐπιχείρημα, νὰ προσέξωσι καὶ ἀναγνώσωσι τέλος πάντων καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουσι δίοπτρα καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσι. Δὲν ἔχετε παρὰ ν’ ἀναγνώσητε κατὰ σειρὰν τὰ Πρακτικά, ἵνα ἴδητε ὅτι ἡ συζήτησις μεταξὺ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ κ. Βοκοτοπούλου, περὶ τοῦ χρόνου ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἔπρεπε νὰ ἐξαχθῇ τὸ κονιάκ, εἶναι προγενεστέρα τῆς συζητήσεως αὐτῆς, καὶ κατόπιν τῆς συζητήσεως αὐτῆς εἰσήλθομεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 14.

§51Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῆς σπουδῆς μὲ τὴν ὁποίαν βαίνομεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν νομοσχεδίων, συνέβη ἐπανειλημμένως ν’ ἀπαγγελθῇ ὑπὸ τοῦ Προεδρείου ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ἐπὶ ὡρισμένου ἄρθρου, πρὶν λήξῃ ἡ συζήτησις, καὶ ἐκ τούτου νὰ ἐπανέλθωμεν, ζητοῦντος Βουλευτοῦ τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τὸ ὁποῖον ἐθεωρήθη ἐψηφισμένον καὶ ἐγένοντο συζητήσεις καὶ παρατηρήσεις ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τροποποιήσεις, μολονότι εἶχεν ἀπαγγελθῆ ὑπὸ τοῦ Προεδρείου ἡ ψήφισίς του. Τοῦτο μάλιστα ἐπανειλημμένως συνέβη ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐνοριῶν καὶ ἐφημερίων. Εἶχε προχωρήσει εἰς 3 ἢ 4 ἄρθρα κατόπιν ἡ ψήφισις καὶ ἡ Βουλὴ ἐπανῆλθεν εἰς τὰ προηγούμενα· τοῦτο συνέβη βεβαίως, διότι δὲν δύναταί τις ν’ ἀμφισβητήσῃ τὰ ἀναγεγραμμένα ἐν τοῖς Ἐστενογραφημένοις Πρακτικοῖς, τοῦτο συνέβη, λέγω, καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου· εἶχε μὲν ἀπαγγελθῆ ὑπὸ τοῦ Προέδρου ὅτι ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν, ἀλλ’ ὁ κ. Πρόεδρος ἀνεγνώρισεν ἔπειτα ὅτι εἶχε τὸν λόγον ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Λευκάδος. Ἔδωκε λοιπὸν τὸν λόγον εἰς αὐτὸν καὶ οὕτως ἐπανελθούσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀντιρρήσεων τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Λευκάδος ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι δέχεται τὴν διαγραφὴν τῆς διατάξεως. Ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ δηλώσει οἱ ἕτεροι οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀναγεγραμμένοι ἵνα ὁμιλήσωσι παρῃτήθησαν τοῦ λόγου· ἐνθυμοῦμαι μάλιστα ὅτι τις τῶν κ. Βουλευτῶν ἠρώτησε τί παρεδέχθη ἡ Βουλή, τὸ δὲ Προεδρεῖον ἀπήντησεν· «ὅπως διωρθώθη τὸ νομοσχέδιον μετὰ τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ κ. Φιλίου». Μάλιστα ἐνθυμοῦμαι ὅτι πρὸς τὸν κ. Σκουζὲν παρακαθήμενον — καὶ λυποῦμαι ὅτι δὲν εἶναι οὗτος παρών, ἵνα τὸ βεβαιώσῃ — ἔκαμα τὴν παρατήρησιν ὅτι καὶ ἐκ δευτέρου ὁ κ. Φίλιππας μὲ τὸν χαρακτηρισμὸν τὸν ὁποῖον ἄλλοτε ἔκαμεν ἐκέρδισε τὸ ζήτημα· διότι εἶπεν ἄλλοτε ὁ κ. Φίλιππας ὅτι ἐδῶ ὁ ἰσχυρὸς καὶ ὁ ζουρλὸς κάμνει ὅ,τι θέλει. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐντύπωσις τῆς ὅλης Βουλῆς καὶ ἐκ τῆς ἐντυπώσεως ταύτης ἔκαμα τὴν παρατήρησιν ταύτην εἰς τὸν κ. Σκουζὲν καὶ αὐτὸ πιστοποιεῖται ἐκ τῆς σειρᾶς τῶν ὅλων Πρακτικῶν, ἀλλά, καὶ ἂν δὲν πιστοποιῆται ἐν τοῖς κατωτέρω, διότι ἐνδέχεται νὰ μὴ περιῆλθεν εἰς τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. στενογράφου, ἀλλὰ καὶ δὲν ἔχομεν τὰ κατωτέρω Πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως, ἵνα τὰ ἀναγνώσωμεν. Ἡ Βουλὴ λοιπόν, οὐδενὸς ἀντιλέγοντος, ἐπανῆλθεν εἰς τὸ ἄρθρον, ἤκουσε τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ κ. Φίλιππα ὁ κ. Ὑπουργός, ἐδήλωσεν ὅτι ἀποδέχεται τὰς παρατηρήσεις καὶ ἐτελείωσεν ἐκεῖ τὸ ζήτημα.

§52Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀφοῦ ἔχομεν τὸν λόγον καὶ τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Σκοπέλου, δὲν ἔχομεν νὰ φροντίσωμεν περὶ ἄλλου τινός· ἔχομεν τὴν μαρτυρίαν αὐτοῦ· ἀλλὰ θέλω νὰ τῷ παρατηρήσω ὅτι ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Λευκάδος δὲν δύναται νὰ περιληφθῇ εἰς τὰς τάξεις τὰς ὁποίας ἀνέφερε, διότι οὔτε περὶ ζουρλοῦ οὔτε περὶ ἰσχυροῦ πρόκειται, ἀλλὰ περὶ Βουλευτοῦ βιοπαλαιστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται νὰ κάμῃ τὴν γνώμην αὑτοῦ νὰ κατισχύσῃ. Ἡ θεωρία ὅμως τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Σκοπέλου ἤθελεν ἀναιρέσει ἄλλως τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, διότι, ἂν ἦτο ἀληθής, ἤθελεν ἀναιρέσει τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, διότι, ἂν ἦτο ἀληθής, ἤθελεν εὑρεθῆ τὸ ἄρθρον 13 ἄνευ ἀποφάσεως· διότι οὐδεμία ὑπάρχει ἀπόφασις κατόπιν, διότι ὁ Πρόεδρος δὲν ἀπήγγειλε κατόπιν κανὲν ἀποτέλεσμα. Ἕν καὶ μόνον ἀποτέλεσμα ἐπὶ τῆς ψηφοφορίας τῆς προκληθείσης ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13 ἀπηγγέλθη, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως ἀνέγνωμεν καὶ ὁ ἀξιότιμος συμπολίτης μου καὶ ἐγὼ ἐκ τῶν Ἐστενογραφημένων Πρακτικῶν. Μὲ τὴν θεωρίαν δὲ τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Σκοπέλου, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ μᾶς χαρακτηρίσῃ ὅλους ὡς ζουρλοὺς καὶ ἰσχυρούς, μὲ τὴν θεωρίαν αὐτὴν θέλομεν φθάσει εἰς τὸ ἑξῆς ὡραῖον συμπέρασμα, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13. Ἐὰν ἡ Βουλὴ εἶναι διατεθειμένη νὰ δεχθῇ τὴν θεωρίαν ταύτην, θὰ φθάσωμεν εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν, οἱ ζουρλοὶ καὶ οἱ ἰσχυροὶ νὰ κάμνουν ὅ,τι θέλουν.

§53Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Ἤθελον, κ. Πρόεδρε, νὰ παρατηρήσω ὅτι τὸν χαρακτηρισμόν, τὸν ὁποῖον ἀνέφερα, εἰς οὐδένα ἐσκέφθην ν’ ἀποδώσω. Ἀνέφερα ἓν γεγονός, τὸ ὁποῖον ἄλλως τε ὁ ἴδιος ὁ κ. Βουλευτὴς εἶπε, δὲν θεωρῶ δ’ ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτὸς ἀποδίδεται εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Καὶ μὴ λησμονεῖτε τί ἔκαμεν ὁ Σόλων, ἵνα πείσῃ τοὺς Ἀθηναίους νὰ προβῶσιν εἰς τὸν κατὰ τῶν Αἰγινητῶν πόλεμον. Δὲν πρόκειται δὲ περὶ θεωρίας, εἰς τρόπον ὥστε νὰ λαμβάνωνται αἱ ἑκάστοτε λαμβανόμεναι ἀποφάσεις· πρόκειται περὶ γεγονότος, τὸ γεγονὸς δ’ εἶναι ὅτι πολλάκις ἐκ παραδρομῆς ἀπαγγέλλονται ἀποφάσεις ὑπὸ τοῦ Προεδρείου, τὸ ὁποῖον ὅμως ἀναγνωρίζει τὴν παραδρομὴν καὶ ἐπαναλαμβάνεται ἡ συζήτησις. Ἐὰν φέρητε π. χ. τὰ Πρακτικὰ ἐφ’ ὅλης τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐνοριῶν», θὰ ἴδητε ὅτι ἐπανειλημμένως ἐγένετο τοῦτο. Χθὲς δὲ συζητουμένου τοῦ ὀργανισμοῦ περὶ στρατοῦ, ἐνῷ τὸ Προεδρεῖον ἔλεγε «συζήτησις τοῦ ἄρθρου 33», ὁ κ. συνάδελφος εἶπεν «ἔχω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 28» καὶ ἐπανῆλθεν ἡ Βουλὴ εἰς τὸ ἄρθρον 28. Ἐδῶ πρόκειται περὶ γεγονότος, δὲν πρόκειται περὶ θεωριῶν, ὥστε νὰ ἐλεγχώμεθα ὅτι ἀνεπτύξαμεν θεωρίας κενάς.

§54Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἓν πρᾶγμα μὲ λυπεῖ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν στάσιν τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἄν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἦτο παρών, δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι ἤθελε μοὶ δώσει τὸ δίκαιον. Δίδω τὸν λόγον τῆς τιμῆς μου ὅτι συνέβη ὅπως ἐγὼ λέγω. Καὶ εἶχον ἀντιμετώπους τοὺς κ. Ἀγγελόπουλον καὶ Βοζίκην. Ἐὰν ἐγὼ εἶχον τὸ ἄδικον, ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιμείνω ἔχων ἀντιμετώπους αὐτούς; Ὁ κ. Φ. Νέγρης ἐκ ψυχώσεως χαλᾷ τὸν κόσμον. Εἶναι δυνατὸν ἐγὼ ἀπέναντι ἑνὸς Νέγρη νὰ ἐργασθῶ εἰς τὰ παρασκήνια καὶ φέρω ἀποτελέσματα ἀντίθετα; Ὁ κ. Ἀγγελόπουλος, ὅπως συνηθίζει νὰ παίζῃ, ἔπαιζε μὲ ἐμὲ καὶ τὸν κ. Νέγρην. Μὴ ἐπιμένετε, κ. ἀρχηγὲ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι ἐγὼ σᾶς ἔχω εἰς μεγάλην ἐκτίμησιν καί, ἂν ἦσθε παρών, δὲν θὰ συνέβαινον αὐτὰ τὰ πράγματα.

§55Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν κατηγορίαν τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Λευκάδος ἀπήγγειλε κατὰ τοῦ Προεδρείου, ὅτι τὸ Προεδρεῖον, προκειμένου ν’ ἀσκήσῃ τὰ καθήκοντα αὑτοῦ, τὰ ὁποῖα εἶναι σπουδαιότατα, διότι πᾶσα ἀπαγγελία ἀποφάσεως ἔχει σπουδαιότητα διὰ τὴν χώραν, παίζει, καὶ ὅτι καὶ ἐν τῇ περιστάσει ταύτῃ ἔπαιζε τὸ Προεδρεῖον.

§56Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Διὰ νευμάτων μετὰ τοῦ κ. Νέγρη.

§57Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ κ. Φίλιππας ἔχει δίκαιον μέχρι τινός. Ἔχει δίκαιον λέγων ὅτι αὐτὰ εἶπε, τὰ ὁποῖα ἀναγράφονται εἰς τὰ Πρακτικά, ὅτι «ἐγὼ δὲν θὰ τὸ ἄφηνον τὸ ζήτημα· θὰ συνεζήτουν». Καὶ ἔχει δίκαιον ἰσχυριζόμενος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν· «Ἀφοῦ ἐπιμένει ὁ κ. Φίλιππας, ἂς διαγραφῇ». Ἀλλὰ τὸ ζήτημα τοῦτο πρέπει νὰ ἐκτιμήσῃ ἡ Βουλή, κατὰ πόσον ὅλα αὐτὰ τὰ λεχθέντα ἔχουσι σημασίαν τινὰ ἐπὶ τὴν ἤδη ἀπαγγελθεῖσαν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ἠθέλομεν δεχθῆ ὅτι μία συνεννόησις μεταξὺ τοῦ κ. Φίλιππα καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἤθελε καταργήσει τὰ ἀποφασισθέντα ὑπὸ τῆς Βουλῆς, τότε εἶναι περιττὸν νὰ καθήμεθα ἐδῶ. Νὰ φύγωμεν καὶ ν’ ἀφήσωμεν αὐτοὺς τοὺς δύο νὰ κάμνωσιν ὅ,τι θέλουσιν. Ἰδοὺ τίς εἶναι ἡ θέσις τῶν πραγμάτων. Τὸ ζήτημα τίθεται ὡς ἑξῆς· Ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν ἠθέλομεν δεχθῆ τὴν διόρθωσιν τῶν Πρακτικῶν, ὅπως προτείνει αὐτὴν ὁ ἀξιότιμος συμπολίτης μου, θὰ εὑρισκόμεθα ἀπέναντι μιᾶς διατάξεως μὴ ψηφισθείσης, διότι ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπαγγελίαν τῆς ἀποφάσεως, μετὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Φίλιππα καὶ μετὰ τὴν συναίνεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰσήλθομεν εἰς τὸ ἄρθρον 14, καὶ μένει οὕτω πως τὸ ἄρθρον 13 ἄνευ ἀποφάσεως ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς.

§58Δ. ΚΑΤΣΑΝΟΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, θεωρῶ ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν, ὡς παρὼν κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην, νὰ ἐκθέσω πῶς τὰ πράγματα ἔλαβον χώραν. Τὰ πράγματα ἀκριβῶς καὶ κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν συνέβησαν ὡς ἐξετέθησαν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Σκοπέλου Βουλευτοῦ. Τὸ Προεδρεῖον ἐξήγγειλεν ἀπόφασιν ὅτι ἐψηφίσθη τὸ ἄρθρον, ἀλλ’ ἀμέσως ἐγένετο ἔνστασις ἐκ μέρους πολλῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἠρώτησαν πῶς ἐψηφίσθη τὸ ἄρθρον· ὡς διετυποῦτο ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἢ ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ἐκ Λευκάδος. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νεύματος κατένευσεν ὅτι ἐψηφίσθη ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Λευκάδος. Τοῦτο ἀντελήφθημεν πάντες, τοῦτο δ’ ἐβεβαίωσε καὶ τὸ Προεδρεῖον καὶ αὕτη ὑπῆρξε γενικῶς ἡ ἐντύπωσις. Τὸ περιστατικὸν τοῦτο εἶναι ἀναμφισβήτητον δι’ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἠκολούθησαν τὴν συζήτησιν. Ἄν ἐπιτρέπεται ἐπάνοδος ἐν τῇ συζητήσει ταύτῃ ἢ ὄχι καὶ ἂν ἡ θεωρία τὴν ὁποίαν ἐποιήσατο ὁ ἀξιότιμος ἐκ Σκοπέλου Βουλευτὴς εἶναι ὀρθὴ ἢ ὄχι, περὶ τούτου δὲν ὑπάρχει λόγος. Αὕτη εἶναι ἡ ἀλήθεια τῶν πραγμάτων.

§59ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐγώ, Κύριοι, νομίζω ὅτι ἐπὶ τῆς οὐσίας οὐδεμία συζήτησις ἐπιτρέπεται πλέον, ἀφοῦ τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη εἰς γʹ ἀνάγνωσιν καὶ δὴ οὐ μόνον ἐν ταῖς λεπτομερείαις, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ συνόλῳ. Πρόκειται πλέον περὶ τοῦ τυπικοῦ ζητήματος, ἂν τὸ ἄρθρον τοῦτο ἐψηφίσθη ὡς ἔχουσι τὰ Ἐπίσημα Πρακτικὰ ἢ ὡς ὑποστηρίζουσιν οἱ ἀξιότιμοι ἐξ Ἀττικῆς Βουλευταί. Διαβεβαιῶ τὴν Βουλὴν ὅτι, καθ’ ἣν ἐγὼ ἔχω ἀντίληψιν, ἐψηφίσθη κατ’ ἀρχὴν μετὰ τῆς τροπολογίας μου καὶ ἀπηγγέλθη τὸ ἀποτέλεσμα ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς. Ἀλλά, ὡς συνήθως γίνεται ἐπὶ τῇ ἀντιρρήσει ἑνὸς ἢ πλειόνων Βουλευτῶν—δὲν ἠξεύρω πῶς ἐγίνετο ἄλλοτε, ἀλλ’ οὕτω καθιερώθη τελευταῖον—, ἐπανῆλθε τὸ ζήτημα. Εὐθὺς ὡς ἐζήτησεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Λευκάδος τὸν λόγον, ἐζήτησαν αὐτὸν καὶ ἄλλοι, ἰδίως πάντες οἱ κύριοι Βουλευταὶ Καρυστίας. Ἐννοήσας τότε ἐγὼ ὅτι ἦτο ἀδύνατον νὰ προχωρήσωμεν, ἰδίως μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Φίλιππα, ὅτι δὲν ἐνόει νὰ κατέλθῃ τοῦ βήματος, ἂν τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος ἄρθρον δὲν ἐψηφίζετο μὲ τὴν τροπολογίαν του, ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ θέσω ἓν τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν καὶ νὰ δηλώσω ἐπὶ τέλους ὅτι ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν ταύτην. Ὁ κ. Πρόεδρος ἠρώτησε τότε ἐκ νέου τὴν Βουλήν, ἂν δέχεται τὸ ἄρθρον με τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βουλευτοῦ Λευκάδος καὶ ἀπήγγειλεν ὅτι αὐτὴ δέχεται. Αὐτή, Κύριοι, εἶναι ἡ ἀλήθεια κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου. Πιθανὸν ἄλλοι ἐν τῷ μέσῳ τοῦ τότε κρατοῦντος θορύβου νὰ μὴ ἔχωσιν ἀντιληφθῆ τοῦ πράγματος.

§60Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ πρῶτον μέρος τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἀκριβές. Ἀλλὰ τὸ δεύτερον ἀποδεικνύεται ἀνακριβὲς ἐκ τῶν Ἐστενογραφημένων Πρακτικῶν, ἠθέλομεν δὲ περιέλθει μὲ τὸ δεύτερον τοῦτο μέρος, τὸ ὁποῖον δὲν περιλαμβάνει ἀπαγγελίαν νέας ἀποφάσεως, εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, νὰ εὑρεθῶμεν μὲ τὸ ἄρθρον 13, τὸ ὁποῖον δὲν ἐψηφίσθη. Αὐτὰ καὶ μόνον εἶχον νὰ εἴπω.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι ὅπως ἐπικυρωθῶσι τὰ Πρακτικά, ὡς ἔχουσι, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν...

§62Κ. Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἀντιθέτως, κ. Πρόεδρε.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι ὅπως ἐπικυρωθῶσι τὰ Πρακτικά, ὡς ἔχουσι, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. Λοιπὸν τὰ Πρακτικὰ ἐπικυροῦνται ὡς ἔχουσιν. Ἀνακοινῶ ἤδη πρὸς τὴν Βουλήν· Ὁ ἐν Χαλκίδι Σύνδεσμος τῶν ἀμπελοκτημόνων παρακαλεῖ, ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ συστάσεως ταμείου ἀμύνης ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Κάτοικοι Μελιγαλᾶ παρακαλοῦσιν, ὅπως ψηφισθῇ ἡ μετὰ τῆς Προνομιούχου σύμβασις μὲ τὰς ὑπὸ ταύτης γενομένας δεκτὰς τροποποιήσεις· Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Πατρῶν παρακαλεῖ, ὅπως ψηφισθῶσι τὰ ὑπὸ τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν ἐκπονηθέντα ἐμπορικὰ νομοσχέδια. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Τρικκάλων παρακαλεῖ, ὅπως ψηφισθῶσι τὰ ὑπὸ τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν ἐκπονηθέντα ἐμπορικὰ νομοσχέδια· Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Βόλου παρακαλεῖ, ὅπως ψηφισθῇ νόμος περὶ ἄρσεως ἐκ τῆς ἀγορᾶς τριῶν ἑκατομμυρίων χαλκίνων κερμάτων· Φαρμακέμποροι Σύρου παρακαλοῦσιν, ὅπως ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περὶ φαρμακείων ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τροπολογία ἀφορῶσα τοὺς πρακτικοὺς φαρμακοποιούς· Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Κερκύρας παρακαλεῖ, ὅπως ψηφισθῇ νομοσχέδιον περὶ ἄρσεως ἐκ τῆς ἀγορᾶς τριῶν ἑκατομμυρίων χαλκίνων κερμάτων· Σταφιδοκτήμονες Ὀσμάναγα καὶ περιχώρων παρακαλοῦσιν, ὅπως ψηφισθῇ ἡ μετὰ τῆς Προνομιούχου σύμβασις· Ὁ κ. Ν. Γεωργακόπουλος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ ͵ΓΡΞΕʹ νόμου περὶ Ἀστυνομίας τοῦ Κράτους. (Ὅρα Παράρτημα, ἀριθ. 789). Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Πρῶτος ἔχει τὸν λόγον ὁ κ. Γ. Πετροπουλάκης περὶ τῶν σιδηροδρομικῶν συμβάσεων.

§64Γ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ ἀνορθωτικὸν πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως περιέλαβε 360 ἐν ὅλῳ νομοσχέδια. Ἐκ τούτων τὰ 185 ψηφισθέντα ἔχουσιν ἤδη καταστῆ νόμοι τοῦ Κράτους καὶ μεταξὺ τῶν ὁποίων καταλέγεται καὶ τὸ περὶ σιδηροδρομικοῦ τοῦ Κράτους δικτύου. Ἐν δὲ τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει ἀναγράφονται 175 ἔτι νομοσχέδια, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ αἱ συμβάσεις τῶν σιδηροδρόμων βορειοδυτικῆς Ἑλλάδος καθὼς καὶ αἱ τῶν σιδηροδρόμων Πελοποννήσου. Ἡ δευτέρα αὕτη σύμβασις ἰδιαιτέραν ποιεῖται μνείαν διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ ἐκμετάλλευσιν τῆς γραμμῆς Τριπόλεως–Σπάρτης μετὰ ἢ καὶ ἄνευ τῆς προεκτάσεως μέχρι Γυθείου. Εἶμαι, Κύριοι, κεκηρυγμένος ὑπὲρ τῆς κατασκευῆς τῶν σιδηροδρόμων ἐν γένει πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ δικτύου τοῦ Κράτους, ἰδιαίτατα δὲ ὑπὲρ τῆς γραμμῆς Τριπόλεως–Σπάρτης, διότι ἡ Σπάρτη, ἐκτὸς τῆς ἱστορικῆς της ἀξίας, ἔχει ποικίλα καὶ ἄφθονα τὰ προϊόντα. Ἀλλά, διὰ νὰ καταστῇ ἡ σιδηροδρομικὴ αὕτη γραμμὴ τελεία καὶ ἐπωφελὴς τόσον ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ὅσον καὶ ὑπὲρ τῆς συγκοινωνίας καὶ τοῦ ἐμπορίου, πρέπει νὰ μεταβληθῇ κατὰ τὴν τροπολογίαν ἣν ὑπέβαλον εἰς γραμμὴν Τριπόλεως–Γυθείου διὰ Σπάρτης, ἥτις διασχίζουσα οὕτω τὴν ὅλην Λακεδαίμονα καὶ διερχομένη διὰ τῆς Σκάλας, πρωτευούσης τοῦ δήμου Τρινάσου, θέλει συναντήσει καὶ τὸν δῆμον Ἕλους τῆς ἐπαρχίας Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς, τὴν ὁποίαν χωρίζει ἀπὸ τῆς ἐπαρχίας Λακεδαίμονος ὁ ποταμὸς Εὐρώτας. Τὰ ὅρια, Κύριοι, τῆς Λακεδαίμονος πρὸς ἀνατολὰς μὲν ἀπέχουσι τοῦ Γυθείου περὶ τὴν ἡμίσειαν ὥραν, πρὸς δυσμὰς δὲ περὶ τὴν μίαν ὥραν, διὰ τοῦτο συμπίπτει ὁ σιδηρόδρομος Τριπόλεως–Λακεδαίμονος καὶ οὐχὶ Σπάρτης νὰ ἐξυπηρετῇ, ἂν κατασκευασθῇ, καὶ τὸ Γύθειον, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξεν ἀπὸ τοὺς ἀρχαιοτάτους χρόνους τὸ ἐπίνειον αὐτῆς. Ἂν λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις σκέπτηται σοβαρῶς περὶ τῆς σιδηροδρομικῆς ταύτης γραμμῆς, πρέπει νὰ μὴ τὴν περιορίσῃ μέχρι Σπάρτης μόνον, διότι ἀπὸ Τριπόλεως μέχρι Σπάρτης θ’ ἀπαιτηθῶσι δέκα καὶ πλέον ἑκατομμύρια διὰ τὴν κατασκευὴν, τὰ ὁποῖα προϋποθέτουσιν 600.000 δραχμῶν ὡς τοκοχρεολύσιον, εἰς ἃς δέον νὰ προστεθῶσι καὶ 300.000 δραχμῶν ἐτησίως διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ οὕτως ἀνερχόμεθα εἰς 900.000 δραχμῶν κατ’ ἔτος. Εἰς 900.000 λέγω, ἂν ἡ Ἑταιρεία δὲν ἀναβιβάσῃ εἰς 5 ἢ 6 χιλιάδας δραχμῶν κατὰ χιλιόμετρον, διότι πρὸς τοῦτο κρατεῖ διὰ τῆς συμβάσεως ὡς ἐγγύησιν δι’ ἑαυτὴν καὶ τὰς 230.000 περίπου δραχμῶν τοῦ σιδηροδρόμου Ἀθηνῶν–Καλαμῶν, αἵτινες ἀνήκουσιν ὡς ἐτήσιον πλεόνασμα εἰς τὸ Δημόσιον, καὶ τότε θ’ ἀνέλθῃ εἰς 420.000 δραχμῶν, ὅτε φθάνομεν τὸ ἑκατομμύριον. Δὲν θὰ εἰσπράττῃ δὲ οὔτε διακοσίας χιλιάδας δραχμῶν ἐτησίως ἡ γραμμὴ Τριπόλεως–Σπάρτης, διότι θὰ περιορίζηται εἰς τοὺς ἐπιβάτας καὶ μόνον, οἵτινες δὲν θὰ ὑπερβαίνωσι τὰς δύο χιλιάδας κατ’ ἔτος, καὶ τοὺς ὁποίους ἂν ὑπολογίσωμεν μὲ εἰσιτήριον 1ης θέσεως μετ’ ἐπιστροφῆς πρὸς πεντήκοντα δραχμάς, ὡς θέλει διατιμηθῆ ἕκαστον, αἱ εἰσπράξεις τῆς Ἑταιρείας δὲν θέλουσιν ὑπερβῆ τὰς ἑκατὸν χιλιάδας δραχμῶν ἐτησίως. Ἂν προϋπολογίσωμεν κατ’ ἀνώτατον ὅρον εἰς ἑκατὸν χιλιάδας δραχμῶν καὶ τὰς ἐκ τῶν ἐμπορευμάτων εἰσπράξεις, θ’ ἀνέλθωσιν αὗται ἐν συνόλῳ εἰς τὰς διακοσίας χιλιάδας δραχμῶν, ἑπομένως θὰ ὑποχρεωθῇ τὸ Δημόσιον νὰ πληρώνῃ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς συμβάσεως 600.000 δραχμῶν διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ δανείου καὶ 200.000 διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν, ἤτοι ἐν ὅλῳ ὀκτακοσίας χιλιάδας δραχμῶν, εἰς τρόπον ὥστε ν’ ἀνέλθῃ, μέχρι τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν θὰ περιέλθῃ εἰς τὴν κυριότητα τοῦ Δημοσίου, εἰς τὸ ποσὸν τῶν τριάκοντα πέντε ἑκατομμυρίων, ὁπότε θ’ ἀναλογῶσι 500.000 δραχμαὶ κατὰ χιλιόμετρον. Δι’ ὅλους τοὺς ἀνωτέρω λόγους ἡ Ἑταιρεία Πελοποννήσου ἐφρόντισε νὰ διαιρέσῃ τὴν γραμμὴν καὶ συμπεριλάβῃ ἐν τῇ συμβάσει τὸν ὅρον Τριπόλεως–Σπάρτης μετὰ ἢ καὶ ἄνευ τῆς προεκτάσεως μέχρι Γυθείου, ἀναγκασθεῖσα μάλιστα νὰ περιλάβῃ ἐν αὐτῇ καὶ τὸ Γύθειον, διότι ἡ Κυβέρνησις τὴν ἠπείλει ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ ψηφισθῇ ἡ ἄδεια πρὸς σύναψιν τοῦ ἐξ εἴκοσιν ἑκατομμυρίων δανείου, τοῦ ὁποίου αὕτη ἔχει ἀνάγκην. Ἀπόδειξις δ’ ὅτι ἡ Ἑταιρεία δὲν ἔχει συμφέρον νὰ προεκταθῇ ἡ γραμμὴ πέρα τῆς Σπάρτης εἶναι καὶ τὸ προϋπολογισθὲν τροχαῖον ὑλικόν, τὸ ὁποῖον ἐν τῇ συμβάσει ὁρίζεται ἀπὸ Τριπόλεως μέχρι Σπάρτης μόνον. Ἐζήτησε δέ, ἐὰν ἄλλη ἑταιρεία ἤθελε διαγωνισθῆ, ὅπως ἀναλάβῃ τὴν κατασκευὴν τῆς γραμμῆς Τριπόλεως–Σπάρτης ἢ καὶ Γυθείου, καὶ ἐχορηγήθη αὐτῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἐποπτείας καὶ ἐν γένει τῆς αὐστηρᾶς ἐπιβλέψεως τῶν ἐργασιῶν ἐπὶ τῆς κατασκευῆς τῆς γραμμῆς, βεβαία οὖσα ὅτι ὑπὸ τοιούτους ὅρους οὐδεμία ἑταιρεία ἤθελε τολμήσει νὰ μειοδοτήσῃ καὶ οὕτω θέλει μείνει αὕτη κυρία. Ἐπικαλοῦμαι, Κύριοι, περὶ τῆς ἀληθείας τῶν ἀνωτέρω τὴν ὁμολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Καμάρα, ὅστις τυγχάνει μέτοχος καὶ σύμβουλος τῆς Ἑταιρείας Πελοποννήσου καὶ ὁ ὁποῖος μοὶ εἶπεν ὅτι ἡ Ἑταιρεία Πελοποννήσου ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ θὰ στέρξῃ νὰ φθάσῃ ἡ γραμμὴ μέχρι Γυθείου, διότι τὰ συμφέροντά της δὲν ἐπιτρέπουσι νὰ ἔχωσι τέρμα αἱ γραμμαί της τὴν θάλασσαν. Αὐτὸ τοῦτο μοὶ εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Μάτσας, διευθυντὴς τῶν σιδηροδρόμων Πελοποννήσου, τοῦ ὁποίου τὴν μαρτυρίαν ἐπίσης ἐπικαλοῦμαι. Ἂν δὲ στέρξῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αἱ τροπολογίαι μου, ἡ γραμμὴ Τριπόλεως–Γυθείου διὰ Σπάρτης θ’ ἀπαιτήσῃ διὰ τὴν ὅλην κατασκευὴν δέκα πέντε κατ’ ἀνώτατον ὅρον ἑκατομμύρια, τῶν ὁποίων τὸ τοκοχρεολύσιον καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις ὁμοῦ θ’ ἀπαιτήσωσι ποσὸν ἐτήσιον ἑνὸς ἑκατομμυρίου διακοσίων χιλιάδων, θὰ εἶναι ὅμως τοσαύτη ἡ ἐμπορικὴ κίνησις ὡς ἐκ τῆς συγκοινωνίας ἡ ὁποία θ’ ἀναπτυχθῇ ἐκ τῶν κάτω δήμων τῆς Λακεδαίμονος, Φάριδος, Φελλίας, Μελιτίνης, Κροκεῶν, Θεραπνῶν, Γερονθρῶν, Τρινάσου καὶ τῶν δήμων Ἕλους καὶ Ἀσωποῦ τῆς ἐπαρχίας Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς, ἐπὶ πλέον δὲ τὸ ἐμπόριον τῆς Σπάρτης, τὸ ὁποῖον κυρίως συνίσταται ἀπὸ ἔλαιον καὶ πορτοκάλλια, θὰ ἔχῃ εὔκολον καὶ εὐθηνὴν τὴν μεταφοράν, διότι ἀπὸ Σπάρτης μέχρι Γυθείου θὰ εἶναι δίωρος ἡ ἀπόστασις, ἐνῷ ἀπὸ Σπάρτης μέχρι Πειραιῶς εἶναι δωδεκάωρος. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ἡ σιδηροδρομικὴ αὕτη γραμμὴ θὰ εἰσπράττῃ περὶ τὸ ἑκατομμύριον κατ’ ἔτος, καὶ ἐρωτῶ· συμφέρει εἰς τὸ Δημόσιον κάλλιον νὰ δαπανήσῃ δέκα ἑκατομμύρια καὶ νὰ πληρώνῃ ὀκτακοσίας χιλιάδας δραχμῶν κατ’ ἔτος ἢ νὰ δαπανήσῃ δεκαπέντε ἑκατομμύρια καὶ νὰ πληρώνῃ διακοσίας χιλ. δραχμῶν μόνον διὰ τοκοχρεολύσιον αὐτῶν; Βεβαίως τὸ δεύτερον. Θὰ εἶμαι εὐτυχής, ἂν ἡ Κυβέρνησις δαπανήσῃ ὅσῳ τὸ δυνατὸν περισσότερα ἑκατομμύρια πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ σιδηροδρομικοῦ δικτύου τοῦ Κράτους, ἐν περιπτώσει συνάψεως τοῦ ἐξ ἑκατὸν πεντήκοντα ἑκατομμυρίων δανείου, διότι τὴν συγκοινωνίαν θὰ ἔχῃ ὡς ἀντάλλαγμα ὁ Ἑλληνικὸς λαός, τὸν ὁποῖον ἐθέσαμεν ἐπὶ τοῦ πιεστηρίου ὅπως στραγγίσωμεν καὶ τὴν τελευταίαν αὐτοῦ ῥανίδα διὰ τῆς ἐπιβολῆς τριάκοντα καὶ πλέον ἑκατομμυρίων νέων φόρων.

§65Ι. ΛΑΠΠΑΣ. Ὤχ, ἀδελφέ! Εἶναι καιρὸς τώρα διὰ συζητήσεις;

§66Γ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ὁ κ. Λάππας συνήθισε νὰ ἐνδιαφέρηται μόνον διὰ τὸ κλωστήριόν του. Χθὲς εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὑποβάλω μετ’ ἄλλων συναδέλφων ἔνστασιν περὶ μὴ ἀπαρτίας, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐζήτησε τὴν πρόταξιν καὶ ἐπιψήφισιν τῆς συμβάσεως, μὴ λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας. Ἐπεδίωκον δὲ μὲ τοῦτο, ὅπως γένηται ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως καὶ καταδειχθῇ οὕτω τίνες εἰλικρινῶς ἐπιθυμοῦσι τὴν συγκοινωνίαν τοῦ Κράτους καὶ ἀμύνονται ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου.

§67Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὑποβληθέντα εἶναι φενάκη.

§68Γ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Καταλήγων, Κύριοι, λέγω ὅτι εἶμαι βέβαιος ὅτι κατόπιν τῶν κατὰ τὴν παροῦσαν Σύνοδον δημιουργηθεισῶν δαπανῶν, διὰ τῶν νεωστὶ ψηφισθέντων νόμων, θέλουσιν ἐξαντληθῆ τὰ ἐκ τοῦ δανείου ἑκατομμύρια καὶ θὰ περιέλθωμεν εἰς νέα μεγάλα ἐλλείμματα, ὁπότε θὰ ἔχωμεν τὴν πραγματικὴν ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ ἐπανάστασιν.

§69Κ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Γυθείου Βουλευτὴς ἠθέλησε νὰ ἐπιδείξῃ τὸν πόνον τὸν ὁποῖον αἰσθάνεται ὑπὲρ τῆς Λακωνικῆς, ἤλπιζον ὅμως ὅτι θ’ ἀνεγνώριζεν ὅτι καὶ ἐγὼ πονῶ δι’ αὐτὸν τὸν τόπον καὶ ὅτι δὲν εἶναι αὐτὸς μόνος ὁ πονῶν. Καὶ ἀπόδειξις ὅτι πονῶ εἶναι ὅτι προσεπάθησα νὰ ὑποβληθῶσιν αἱ συμβάσεις αὗται, αἱ ὁποῖαι ἐστηρίζοντο ἐπὶ τῆς λογικῆς τῶν πραγμάτων καὶ ἐπὶ τοῦ δυνατοῦ γενέσθαι, διότι, ὅταν πρόκειται νὰ ζητήσωμέν τι ἀδύνατον, τότε εἶναι εὔκολον νὰ ὁμιλῇ τις, ἀλλὰ τότε ἴσως δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ πραγματοποιήσῃ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπιθυμεῖ. Εἶναι γνωστὸν, διότι πολλάκις ἐνταῦθα ἐγένοντο συζητήσεις μακραὶ καὶ παρατεταμέναι, ὅτι ἡ ἀπόστασις μεταξὺ Τριπόλεως καὶ Σπάρτης, ὅπως ἐμελετήθη ὑπὸ εἰδικῶν, δὲν ὑπερβαίνει τὰ 75 χιλιόμετρα, καὶ συνεπῶς, ἐὰν ὑπολογίσῃ κανεὶς ὅτι κατὰ χιλιόμετρον θέλουσι δαπανηθῆ περίπου 100.000 δραχ., ὅσαι δηλαδὴ ἐδαπανήθησαν διὰ τὴν γραμμὴν Μύλων–Καλαμῶν, ἡ ὁποία εἶχε πολὺ περισσοτέρας ἀνωμαλίας παρ’ ὅσας θὰ ἔχῃ ἡ παροῦσα γραμμή, δύναταί τις νὰ καταλήξῃ εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ κατασκευὴ τῆς γραμμῆς ταύτης δὲν θέλει ὑπερβῆ τὰ 7,800,000, τὸ πολὺ 8,500,000.

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν, κ. Πρόεδρε. Εἶναι μεσημβρία.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις. Θὰ ἐπανέλθωμεν τῇ 5 μ. μ. Μετὰ τὴν διακοπὴν (Ὥρᾳ 5 καὶ 30′ μ. μ.).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ἔχω, Κύριοι, ἀκόμη ἀνακοινώσεις τινὰς νὰ κάμω, καὶ ἐπειδὴ θὰ διακόψωμεν τρεῖς ἕως τέσσαρας ἡμέρας, διὰ νὰ μὴ μένωσι, θὰ τὰς ἀναγνώσω. Τὸ δημοτικὸν Συμβούλιον Χαλκίδος παρακαλεῖ, ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ καταργήσεως τῆς στρεμματικῆς φορολογίας τῶν ἀμπέλων καὶ συστάσεως ταμείου ἀμύνης ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς· Πολλοὶ κάτοικοι Πύλου παρακαλοῦσιν, ὅπως αἱ νέαι ἐκ τοῦ κληροδοτήματος Συγγροῦ φυλακαὶ ἀνεγερθῶσιν ἐν Πύλῳ· Ἡ διευθύντρια τῆς Αʹ ἐν Ἀθήναις Δημοτικῆς Σχολῆς θηλέων ὑποβάλλει ὑπόμνημα τῶν διδασκαλισσῶν Λαρίσης–Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς περὶ ἀπονομῆς συντάξεως ταῖς διδασκαλίσσαις μετὰ δεκαπενταετῆ ὑπηρεσίαν· Ὁ κ. Ἰ. Λευθεριώτης παρακαλεῖ, ὅπως καταρτισθῇ ἐξεταστικὴ ἐπιτροπή, ἥτις νὰ ἐξετάσῃ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ ἐφευρεθεῖσαν στενογραφικὴν μέθοδον· Ὁ βουλευτὴς Σάμης κ. Μ. Καβαλλιερᾶτος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ φαρμακείων· Συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμὸν δέκα Βουλευταὶ ἐζήτησαν, ὅπως γενικευθῇ ἡ συζήτησις περὶ τῶν σιδηροδρομικῶν συμβάσεων ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Γυθείου συναδέλφου κ. Γ. Πετροπουλάκη. Ὁ κ. Γ. Πετροπουλάκης ἔχει τὸν λόγον ἐκ δευτέρου. Παρακαλῶ ὅμως ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ Πρακτικὰ τῆς τρέχοντος.

§73Κ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ. Δὲν διενεμήθησαν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Πετροπουλάκης.

§75Γ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Δὲν ἔλαβον τὸν λόγον, ὡς εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐκφράσω τὸν πόνον μου ὑπὲρ τῆς Λακωνικῆς, οὔτε ἀνέμενον τὴν ὑποβολὴν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τῆς σιδηροδρομικῆς συμβάσεως διὰ νὰ ῥεκλαμαρισθῶ, διότι ἐπὶ 25 σχεδὸν ἔτη καθ’ ἃ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακάθημαι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, τιμώμενος ἀπὸ τοὺς συμπολίτας μου, δὲν μοὶ παρέστη ποτὲ τοιαύτη δημοκοπικὴ ἀνάγκη. Εἶπον μόνον ταῦτα, διὰ ν’ ἀποδείξω ὅτι τόσον τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου ὅσον καὶ τὸ τοῦ ἐμπορίου τῆς πόλεως Σπάρτης καὶ ἐν γένει τοῦ πληθυσμοῦ τῶν κάτω δήμων τῆς Λακεδαίμονος καθὼς καὶ τῆς ἐπαρχίας Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς συμπίπτει μετὰ τῶν συμφερόντων τῆς Λακωνικῆς, ἐξ ἧς κατάγεται καὶ οὗτος. Διὰ τοῦτο πρέπει καὶ ὀφείλει νὰ ἔχῃ τὸν πόνον τὸν ὁποῖον ὡμολόγησε καὶ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν μου, ἀφοῦ καὶ ἡ συμβληθεῖσα ἑταιρεία δὲν ἔχει ἀντίρρησιν εἰς τοῦτο, ὡς μοὶ εἶπεν ὁ κ. Μάτσας, διευθυντὴς ταύτης, καθὼς καὶ ὁ κ. Καμάρας. Ἀλλ’ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως φοβεῖται νὰ πράξῃ τοῦτο, μήπως τὸ χρῆμα, ὅπερ θὰ διατεθῇ διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς γραμμῆς ταύτης, δὲν τὸν ἐξαρκέσῃ καὶ τότε δὲν θὰ κατασκευασθῇ καὶ ὁ μέχρι Σπάρτης, μᾶς παραπέμπει δὲ εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν· ὅταν τὸ Κράτος θὰ συνάψῃ νέον δάνειον, τότε θὰ φθάσῃ καὶ μέχρι Γυθείου.

§76Β. ΛΕΩΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντικρούει τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ κ. Πετροπουλάκη ὑποστηρίζων ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ ἐν ἀρχῇ ἡ γραμμὴ Τριπόλεως–Σπάρτης, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως θὰ καταλήξῃ εἰς τὸ Γύθειον, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἐπίνειον τῆς Λακεδαίμονος). (Ὅρα πλήρη ἀγόρευσιν ἐν Παραρτήματι).

§77Γ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Λεώπουλον, ὁ ὁποῖος ὡμολόγησε τὴν ἀλήθειαν, χωρὶς, ἐννοεῖται, νὰ θέλῃ, εἰπὼν ὅτι ἡ ἑταιρεία, πιεσθεῖσα, ἠναγκάσθη νὰ στέρξῃ μέχρι Γυθείου, καθόσον δὲν τῇ ἐχορηγεῖτο τὸ δάνειον τῶν 20 ἑκατομμυρίων.

§78Β. ΛΕΩΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον αὐτό.

§79Γ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Βεβαίως αὐτὸ εἴπετε. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ εἴπετε συγχρόνως ὅτι οἱ τέσσαρες Βουλευταὶ τῆς Λακεδαίμονος μετέβητε εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς πλειονοψηφίας κ. Θεοτόκην, ὅτε ἦτο Πρωθυπουργός, καὶ σᾶς εἶπεν ὅτι δὲν εἶναι δύσκολος ἡ ἐξεύρεσις τῶν χρημάτων διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ σιδηροδρόμου, ἀλλ’ ἡ ἐκμετάλλευσις, διότι καὶ ἡ ἑταιρεία δὲν θέλει ν’ ἀναλάβῃ, ἀλλά, καὶ ἐὰν ἀναλάβῃ μέχρι Σπάρτης, αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ Δημοσίου διὰ τὰς ἐτησίας δαπάνας τοῦ χρεολυσίου καὶ τῆς ἐκμεταλλεύσεως θὰ εἶναι βαρεῖαι καὶ δὲν ἀντέχει τὸ Δημόσιον, ἐνῷ τώρα σεῖς, μὲ τὴν ἀνάγκην τοῦ δανείου τῶν 20 ἑκατομμυρίων, ὅπερ ζητεῖ νὰ συνάψῃ ἡ ἑταιρεία, λέγετε ὅτι ἐπετύχετε ἐπωφελεῖς ὅρους ὡς πρὸς τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ ὅτι ὑπεχρεώσατε τὴν ἑταιρείαν νὰ δεχθῇ καὶ τὸν ὅρον ἢ καὶ μέχρι Γυθείου. Ἐν τούτοις παρὰ πάντα ταῦτα ἔχετε καταρτίσει τὴν σύμβασιν ὑπὸ αἵρεσιν.

§80Β. ΛΕΩΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τῆς ἐπιμονῆς του ὁ κ. συνάδελφος τοῦ νὰ περιληφθῇ ἐν τῇ συμβάσει Τριπόλεως–Σπάρτης–Γυθείου ζητεῖ νὰ ματαιώσῃ καὶ τὴν μέχρι Σπάρτης κατασκευήν, διότι τὰ χρήματα πιθανὸν νὰ μὴ εἶναι τοσαῦτα ὥστε νὰ ἐκπληρωθῇ ἡ ἐπιθυμία τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, διὰ νὰ κατασκευασθῇ καὶ μέχρι Γυθείου.

§81Γ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ὁ κ. Λεώπουλος φρονεῖ ὅτι θὰ μὲ καταστήσῃ ἀντιδημοτικόν, λέγων ταῦτα ἐν Σπάρτῃ. Ἀλλ’ ἐγὼ φρονῶ τὸ ἐναντίον, διότι ἐπιμένω νὰ κατασκευασθῇ τελεία ἡ γραμμὴ καὶ τότε θὰ ἐξυπηρετηθῇ τὸ πραγματικὸν τῆς Σπάρτης ἐμπόριον καθὼς καὶ τὸ ἐν γένει τῶν κατοίκων τῆς Λακεδαίμονος συμφέρον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συγκοινωνίας καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐμπορικῆς. Τὸ μέλλον νὰ συναφθῇ, Κύριοι, δάνειον διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους ἐξ ἑκατὸν πεντήκοντα ἑκατομμυρίων, ἃς τὸ εἴπωμεν ἀπροκαλύπτως, θὰ εἶναι τὸ τελευταῖον, διότι οὐδεὶς ἀπέμεινε πόρος οὐδὲ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ ἕτερος, ὅπως οὗτος χορηγηθῇ ὡς ὑπέγγυος, οὔτε θὰ δυνηθῇ Ἑλληνικὴ πλέον Βουλὴ νὰ ἐπιβάλῃ ἄλλας φορολογίας, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἀφῆκε τίποτε ἀφορολόγητον, αἱ δὲ πάγιαι τοῦ Κράτους δαπάναι, τὰς ὁποίας σᾶς ἀπαριθμῶ, θὰ εἶναι ὀγκωδέσταται, διότι θὰ ἔχωμεν 30 ἑκατομμυρίων δαπάνην διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν μὲ τὸν νέον ὀργανισμόν, 10 ἑκατομμυρίων διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν, 10 ἑκατομμυρίων διὰ τὰς συντάξεις καὶ 10 ἑκατομμυρίων διὰ τὴν Ἀστυνομίαν, ἤτοι τὸ ὅλον 60 ἑκατομμυρίων δαπάνας. Θέλομεν ἕτερα 39 ἑκατομμύρια διὰ τὰ ἐτήσια τοκοχρεολύσια τῶν παλαιῶν δανείων καθὼς καὶ 7 ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμεύσωσιν ὡς ἐτήσιον τοκοχρεολύσιον διὰ τὸ ἐξ 150 ἑκατομμυρίων συναφθησόμενον δάνειον· ἑπομένως θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 106 ἑκατομμυρίων, οὐδεὶς δὲ δύναται ν’ ἀμφισβητήσῃ τοὺς ἀριθμοὺς τούτους. Ὑπολογίσατε τώρα καὶ τὴν δαπάνην τῶν ἐξ ὑπολειπομένων Ὑπουργείων, ἤτοι Οἰκονομικῶν, Ἐσωτερικῶν, Δικαιοσύνης, Ἐξωτερικῶν, Παιδείας καὶ Ἐμπορίου, προστιθεμένων δὲ καὶ τῶν δαπανῶν ἐκ τῆς δημιουργίας νέων θέσεων θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀπροχώρητον, καὶ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι θέλει ἐπαληθεύσει ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἰσπραχθῶσι τὰ 148 ἑκατομμύρια. Ἐγὼ ὅμως ὁ ἀδαὴς περὶ τὰ οἰκονομολογικὰ φρονῶ ὅτι αἱ εἰσπράξεις δὲν θὰ ὑπερβῶσι τὰ 130–136 ἑκατομμύρια καὶ τότε θὰ ἔχωμεν ἀσφαλῶς ἔλλειμμα πλέον τῶν 20 ἑκατομμυρίων. Διὰ τοῦτο ἔλεγον ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου ὅτι θὰ εἶναι εὐτυχὴς ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἂν δαπανηθῶσιν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα ἑκατομμύρια ὑπὲρ τῆς συγκοινωνίας, διότι αὐτὰ θὰ τῷ ἀπομείνωσιν ὡς μόνον κέρδος. Εὔχομαι ὅμως ὁλοψύχως νὰ μὴ ἐπαληθεύσω, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει δὲν θ’ ἀποφύγωμεν τὴν πραγματικήν, ὡς προεῖπον, λαϊκὴν ἐπανάστασιν.

§82ΒΡ. ΛΕΩΠΟΥΛΟΣ. Πρῶτον μὲν θὰ εἴπω ἂν τὸ Κράτος εἰς τὸ μέλλον δὲν δυνηθῇ νὰ κατασκευάσῃ τὸν σιδηρόδρομον Σπάρτης–Γυθείου διὰ νέων δανείων, πολὺ περισσότερον οὔτε νῦν οὔτε ποτὲ θὰ δυνηθῇ νὰ κατασκευάσῃ τὸν σιδηρόδρομον ἀπὸ Τριπόλεως εἰς τὸ Γύθειον, διότι ἡ δαπάνη εἶναι πολὺ μεγαλειτέρα.

§83ΑΝΤ. ΓΑΡΟΥΦΑΛΛΙΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ δηλώσῃ κατηγορηματικῶς εἰς τὴν Βουλὴν ἂν μεταξὺ τῶν μελετωμένων νὰ κατασκευασθῶσι σιδηροδρομικῶν γραμμῶν εἶναι καὶ ἡ γραμμὴ Ἀγρινίου– Ἄρτης. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, παρακαλῶ, ὅπως συστήσῃ τὴν ἀναγραφὴν σχετικῆς πιστώσεως ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ διὰ τὴν σχετικὴν μελέτην, ἵνα γνωρίζωμεν πόση δαπάνη θέλει ἀπαιτηθῆ διὰ τὴν γραμμὴν ταύτην.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἐπ. Δηλιγιάννης ἀπευθύνει τὴν κάτωθι ἐπερώτησιν πρὸς κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν· «Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ν’ ἀναγράψῃ ἐν τῷ ψηφισθησομένῳ Προϋπολογισμῷ τοῦ Κράτους τοῦ ἔτους 1910 τὸ ἀναγκαῖον πρὸς ἀποπληρωμὴν τοῦ συντελεσθέντος ἤδη ὑδραγωγείου Ῥεκονίου ποσόν, ὅπερ καὶ εἰς τοὺς Προϋπολογισμοὺς τοῦ 1908 καὶ 1909 εἶχε περιληφθῆ». Ὁ κ. Φ. Μοσχούλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Προνομιούχου.

§85Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὡμολογημένον ὅτι ἡ Προνομιοῦχος ἑταιρεία εὑρίσκεται εἰς ποιάν τινα δυσφορίαν οἰκονομικήν, διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις προῆλθεν εἰς συνεννόησιν μετ’ αὐτῆς καὶ ὑπέβαλε τὴν σύμβασιν τὴν ἀναγεγραμμένην ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει· ἀλλὰ συγχρόνως πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι ἡ σύμβασις ἡ ὑποβληθεῖσα ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἱκανοποιεῖ τὰς ἀξιώσεις τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν. Οἱ Βουλευταὶ τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν ἅπαντες, εὐθὺς ὡς ὑπεβλήθη ἡ σύμβασις εἰς τὴν Βουλὴν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, συνῆλθον καὶ συσκεφθέντες ἀπεφάσισαν νὰ ὑποβάλωσιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν προτάσεις τινὰς καὶ παρακαλέσωσι τοῦτον νὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μετὰ τῆς ἑταιρείας ἐπ’ αὐτῶν. Δὲν γνωρίζω ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν προῆλθεν εἰς συνεννόησιν μετὰ τῆς ἑταιρείας καὶ τί ἀπεφάσισεν αὕτη ἐπὶ τῶν προτάσεων, δύναμαι ὅμως, ἐὰν ἡ ἀπάντησις τῆς ἑταιρείας ὑπῆρξεν ἀρνητική, νὰ δώσω διαβεβαιώσεις τινὰς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι οἱ Βουλευταὶ τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν, καὶ δὴ τῆς δυτικῆς Πελοποννήσου, εἶναι διατεθειμένοι νὰ παραιτηθῶσι τῶν πλείστων ἐκ τῶν προτάσεων τῶν ὑποβληθεισῶν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλ’ εἶναι διατεθειμένοι νὰ ὑποστηρίξωσι τὰς δύο προτάσεις τὰς ἀφορώσας τὴν μεταβίβασιν τῶν δελτίων τῆς παρακρατήσεως ἢ μᾶλλον τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς μεταβιβάσεως τῶν δελτίων τῆς παρακρατήσεως ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἔτους εἰς τὸ ἕτερον καὶ συγχρόνως τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἀποθηκευμένων παρακρατημάτων ἅμα τῇ λήξει τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους. Εἰς ταῦτα καὶ μόνα θὰ ἐπιμείνωσιν οἱ Βουλευταὶ τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν, ἐὰν ἡ ἑταιρεία δὲν εἶναι διατεθειμένη ν’ ἀποδεχθῇ τὰς ἄλλας προτάσεις τὰς ὑποβληθείσας ἐκ μέρους αὐτῶν. Ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὸ διάστημα τῶν μικρῶν αὐτῶν διακοπῶν νὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μετὰ τῆς ἑταιρείας καὶ νὰ ἴδῃ ἂν πράγματι αὕτη εἶναι διατεθειμένη ν’ ἀποδεχθῇ τὰς δύο ταύτας προτάσεις, διότι δὲν πρέπει νὰ λεχθῇ οὐδὲ πρέπει νὰ συκοφαντῶνται οἱ Βουλευταὶ ὅτι ὑποβάλλοντες τὰς προτάσεις, καθ’ ὃν τρόπον ὑπέβαλον ταύτας, θέλουσι νὰ ῥίψωσι τὴν ἑταιρείαν. Δὲν θέλουσι νὰ ῥίψωσι τὴν ἑταιρείαν, ἀλλὰ θέλουσιν, ὅπως ἡ ἑταιρεία ἐκπληροῖ τὰς ὑποχρεώσεις της, τὰς ὁποίας δυστυχῶς δὲν ἐξεπλήρωσε μέχρι τοῦδε. Εἰς τοῦτο καὶ μόνον ἀποβλέπουσι, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νῦν ζητεῖται διὰ τῆς συμβάσεως τῆς ὑποβεβλημένης εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τοὺς σταφιδοπαραγωγούς, ἡ ἐκρίζωσις τουτέστι τῶν σταφιδαμπέλων αὐτῶν ἀκουσίως, βεβαίως τοῦτο εἶναι πρὸς μέγιστον συμφέρον τῆς ἑταιρείας, ἥτις ὡς ἐκ τῆς ἐλαττώσεως τοῦ ποσοῦ τοῦ πλεονάσματος τὸ ὁποῖον πληρώνει εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς θὰ ἔχῃ μέγιστον κέρδος, διότι εἶναι ἀληθὲς ὅτι πληρώνει τοῦτο πρὸς 115 δραχμὰς καὶ τὸ πωλεῖ πρὸς 30 δραχμάς. Νῦν ἡ ἑταιρεία προσπαθεῖ, ἐλθοῦσα εἰς συνεννόησιν μετὰ τῆς Κυβερνήσεως, κατ’ ἀνάγκην ἀποδεχθείσης τὰς προτάσεις αὐτῆς, κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας τῆς Βουλῆς νὰ ὑφαρπάσῃ τὴν σύμβασιν, ἵνα ἐπιβάλῃ μίαν νέαν φορολογίαν ἐπὶ τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν, διότι δύναται νὰ προβῇ εἰς τὴν σύναψιν δανείου ἵν’ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους, ἐὰν ἡ παραγωγὴ εἶναι οἵα ἦτο καὶ ἐν τῷ παρελθόντι, καὶ μόνον μὲ τὸ ἑπτάδραχμον, τὸ ὁποῖον ἔχει δώσει ἡ Πολιτεία εἰς αὐτὴν διὰ τῆς συμβάσεως, διότι τὸ ἑπτάδραχμον τοῦτο ἀντιστοιχεῖ πρὸς 2.000.000 δραχμῶν κατ’ ἔτος. Ἐπειδὴ ὅμως προχθὲς ἢ χθὲς ἀνεκοινώθη εἰς τὸ Προεδρεῖον τηλεγράφημα τοῦ κ. Δ. Δεληγιάννη ὅτι εἶναι διατεθειμένος νὰ ἔλθῃ εἰς Ἀθήνας μεθ’ ὁμάδος κεφαλαιούχων, ἵνα προβῇ εἰς συνεννόησιν μετὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἀναλάβῃ αὐτὸς τὴν σύναψιν συμβάσεως μετὰ τῆς Κυβερνήσεως, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἂν φρονῇ ὅτι αἱ προτάσεις τοῦ κ. Δ. Δεληγιάννη εἶναι ὄντως σοβαραί, ἐὰν ὑπέβαλε τοιαύτας ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μὴ ἀποδυσπετήσῃ νὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μετ’ αὐτοῦ.

§86ΓΡ. ΦΟΥΦΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν ἢ ἀπέλθωμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας, παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τίνα ἀπάντησιν σαφῆ καὶ κατηγορηματικὴν ἔλαβε παρὰ τῆς ἑταιρείας, καὶ ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ προέλθῃ ἡ ἑταιρεία εἰς ὑποχώρησίν τινα σύμφωνον πρὸς τὰς προτάσεις, τὰς ὁποίας ὑπέβαλον ἅπαντες οἱ Βουλευταὶ τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν. Ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, νῦν ὅτε παρουσιάζονται σημεῖά τινα, προσφέρονται νέοι κεφαλαιοῦχοι, νέα ὁμὰς ἵν’ ἀναλάβῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ πολυτίμου τούτου προϊόντος, καλὸν εἶναι ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ μελετήσῃ τοῦτο, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον οὗτοι νὰ ἔχωσιν ἀρκετὰ μελετήσει τὰ σταφιδικὰ ζητήματα, ἀπὸ τῶν ὁποίων νὰ περιμένωμεν λύσιν ὡρισμένην καὶ ἐπωφελῆ διὰ τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς. Νὰ μὴ ἀφήσῃ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ νὰ μελετήσῃ αὐτὸ σοβαρῶς, ἀφοῦ πεισθῇ ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ἑταιρεία δὲν ἐννοεῖ νὰ ἔλθῃ εἰς καμμίαν συμφωνίαν, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν προχθές, ἡ θέσις ἡ οἰκονομικὴ τῆς ἑταιρείας εἶναι δυσχερής· καὶ ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προλάβωμεν ἀπὸ τοῦδε τὰ μέλλοντα κακὰ νὰ συμβῶσι πτωχευούσης τῆς ἑταιρείας. Διὰ τοῦτο παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως δώσῃ διαβεβαιώσεις τοιαύτας, ἵνα καὶ ἡμεῖς, προκειμένου νὰ μεταβῶμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας, προέλθωμεν εἰς συνεννοήσεις μετὰ τῶν συμπολιτῶν μας καὶ τοῖς εἴπωμεν τί ἀκριβῶς συμβαίνει, ἵνα μὴ τοῖς εἴπωμεν πράγματα ἀνακριβῆ. Διότι, ἐὰν ἡ ἑταιρεία δὲν ἐννοῇ νὰ ἔλθῃ εἰς ὑποχώρησίν τινα καὶ παραχώρησιν πρὸς τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς, συμφώνως πρὸς τὰς προτάσεις τῶν Βουλευτῶν τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν, τότε βεβαίως ὑπὸ τοὺς ὅρους οὓς ἀναγράφει ἡ νέα σύμβασις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ αὕτη ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἡμεῖς δὲν θέλομεν νὰ πέσῃ ἡ ἑταιρεία, διότι δὲν θέλομεν ν’ ἀποκτήσωμεν νέον σύστημα οὔτε νὰ ἐξευρίσκωμεν νέας λύσεις. Τουναντίον ἐπιθυμοῦμεν νὰ ζήσῃ καὶ νὰ προοδεύσῃ ἡ ἑταιρεία καὶ νὰ ὠφελῆται, ἀλλὰ συγχρόνως ἡ ὠφέλεια αὕτη νὰ βαίνῃ παραλλήλως μὲ τὴν ὠφέλειαν τῶν σταφιδικῶν πληθυσμῶν, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς μέχρι τοῦδε δὲν ἀπέλαυσαν τίποτε ἐκ τῆς συμβάσεως ταύτης.

§87Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Σεῖς τὴν ἐφέρατε.

§88ΓΡ. ΦΟΥΦΑΣ. Δὲν μετανοοῦμεν διότι τὴν ἐφέραμεν, ἀλλ’ ὀφείλει νὰ ἐκπληροῖ τὰς ὑποχρεώσεις της. Λοιπὸν παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δηλώσῃ σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς τὴν ἀπάντησιν τῆς ἑταιρείας εἰς τὰς προτάσεις τῶν Βουλευτῶν τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν καὶ ἂν προτίθεται αὕτη νὰ ἔλθῃ εἰς παραχώρησίν τινα.

§89ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ὡς πρὸς τὰς προτάσεις, Κύριοι, τὰς γενομένας παρὰ τοῦ κ. Δ. Δεληγιάννη πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς γινώσκομεν καὶ ἡμεῖς ὅ,τι γινώσκει πᾶσα ἡ Βουλή. Ἰδιαιτέρας προτάσεις δὲν εἴχομεν. Βεβαίως, ἐὰν ἔχῃ αὐτὸς νὰ ὑποβάλῃ εἰς ἡμᾶς σοβαρὰς προτάσεις προερχομένας ἐκ γνωστῶν κεφαλαιούχων, θὰ τὰς λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ θὰ τὰς μελετήσωμεν ἐπιφυλαττόμενοι νὰ προβῶμεν καὶ εἰς διαπραγματεύσεις ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν, ἂν τὰς εὕρωμεν κατ’ ἀρχὴν συμφερούσας. Προκειμένου ὅμως περὶ τῆς συμβάσεως τῆς ὑποβληθείσης ὑπ’ ἐμοῦ εἰς τὴν Βουλὴν παρατηρῶ ὅτι ἐπέδωκα εἰς τὸν ἀξιότιμον διευθυντὴν τῆς Προνομιούχου ἑταιρείας κ. Μάτσαν τὸ σημείωμα, τὸ ὁποῖον ἐνεχείρισεν εἰς ἐμὲ ὁ κ. πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς τῶν Βουλευτῶν τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν, καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ τὸ μελετήσῃ καί, ἐὰν ἔχῃ νὰ ὑποβάλῃ ἀντιπροτάσεις, νὰ μοὶ ἀνακοινώσῃ αὐτάς. Ὁ κ. Μάτσας, ἀφοῦ ἐμελέτησε τὸ σημείωμα, ἀπήντησεν ὅτι τὸ θεωρεῖ ὡς ἀπόκρουσιν τῆς συμβάσεως ἐκ μέρους τῶν κ. Βουλευτῶν τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν καὶ ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ δὲν ἠδύνατο νὰ προβῇ εἰς διαπραγματεύσεις. Ἐὰν τώρα νομίζωσιν οἱ κ. Βουλευταὶ τῶν σταφιδοφόρων ἐπαρχιῶν ὅτι δυνάμεθα νὰ ἐπαναλάβωμεν τὰς διαπραγματεύσεις, ἀλλ’ οὐχὶ βεβαίως ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ σημειώματός των, θὰ τοὺς παρεκάλουν κατὰ μίαν ἐξ αὐτῶν τῶν ἡμερῶν νὰ προσέλθωσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπου θὰ καλέσω καὶ τὸν κ. Μάτσαν, ἵνα δυνηθῶμεν ἀπ’ εὐθείας νὰ ἔλθωμεν εἰς συνεννόησίν τινα δι’ ἀμοιβαίων ὑποχωρήσεων. Ἐφ’ ὅσον ὅμως οἱ κ. Βουλευταὶ ἐπιμένουσιν εἰς τὸ γνωστὸν σημείωμά των...

§90Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Ἡμεῖς δὲν ἐπιμένομεν.

§91ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὁ κ. πρόεδρος ὅμως τῆς ἐπιτροπῆς, ὅτε μοὶ ἐνεχείρισε τὸ σημείωμα, μοὶ εἶπεν ὅτι θὰ ἐπιμείνωσιν εἰς αὐτό. Ἐὰν οἱ κ. Βουλευταὶ εἶναι πρόθυμοι νὰ προσέλθωσιν ἐπὶ ἄλλων βάσεων εἰς διαπραγματεύσεις, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ὅτι εἶμαι πρόθυμος νὰ μετάσχω αὐτῶν καὶ ἐγώ. Τοῦτο μόνον εἶχον νὰ παρατηρήσω.

§92Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Μίαν ἐρώτησιν, κύριε Ὑπουργέ.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος. Ζητήσατε τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως.

§94Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Διὰ τὴν διακοπὴν δὲν ζητεῖται γενίκευσις τῆς συζητήσεως, ἀλλὰ συναίνεσις.

§95Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μοὶ ἐπέτρεψε.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ῥάγκος ἔχει τὸν λόγον περὶ τῶν τηλεγραφημάτων τῶν κατοίκων τῆς κωμοπόλεως Ζαβέρδης τοῦ δήμου Ἀνακτορίων.

§97Σ. ΡΑΓΚΟΣ. Ἐστάλη καὶ εἰς τὴν Βουλὴν τηλεγράφημα ὑπὸ τῶν κατοίκων Ζαβέρδης ζητούντων ἀναστολὴν τῆς πληρωμῆς τῶν φόρων μέχρι τοῦ Αὐγούστου, πλὴν δὲ τούτου καὶ πλεῖστα ἄλλα τηλεγραφήματα ἐστάλησαν ἐξ ἄλλων δήμων, διὰ τῶν ὁποίων ὅλοι οἱ κάτοικοι εὑρισκόμενοι ἐν ἀπογνώσει ζητοῦσι τὴν ἀναβολὴν τῆς πληρωμῆς τῶν φόρων μέχρι τοῦ Αὐγούστου, ὅτε θὰ ἔχῃ τελειώσει ἡ συγκομιδὴ τῶν καρπῶν καὶ θὰ δυνηθῶσι νὰ πληρώσωσι πρὸς τὸ Δημόσιον. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δύναται νὰ δώσῃ μικρὰν προθεσμίαν, ἔστω μέχρι τοῦ Μαΐου, εἰς τοὺς χωρικοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἠναγκάσθησαν πιεζόμενοι ὑπὸ τῶν εἰσπρακτόρων νὰ ἐγκαταλίπωσι τὰς ἑστίας των καὶ νὰ τραπῶσιν εἰς τὰ ὄρη. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ κάτοικοι τῆς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας ζητοῦσι τὴν ἀναστολὴν τῆς εἰσπράξεως τῶν φόρων καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ παρίδῃ τὴν δικαίαν αὐτῶν αἴτησιν, διότι ἀπεκδύομαι πάσης εὐθύνης δι’ ὅ,τι καὶ ἂν συμβῇ. Ἔτυχε νὰ εἶμαι εἰς τὴν πατρίδα μου πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ὅτε ἦλθεν ὁ εἰσπράκτωρ καί, ἂν δὲν ἐπενέβαινον ἐγώ, ἤθελον συμβῆ πολλὰ ἔκτροπα.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Στράτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου.

§99Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως παράσχῃ τὴν αἰτουμένην ἀναστολήν, καθόσον ὁμολογουμένως ὁ λαὸς τῆς Ζαβέρδης δυστυχεῖ. Ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου εἶναι ἀληθῆ καὶ ἄξια πάσης προσοχῆς.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Κανναβὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου.

§101Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μετὰ τῶν ἀξιοτίμων κ. συναδέλφων καὶ ἤθελον παρακαλέσει τὸν κύριον Ὑπουργόν, ἐὰν δύναται, νὰ καταστήσῃ τὴν καταδίωξιν τῶν ὀφειλετῶν ἠπιωτέραν, τοὐλάχιστον μέχρι τοῦ μηνὸς Μαΐου, ὡς παρεκάλεσεν ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Βονίτσης. Νομίζω ὅτι ἐκ τῆς ἀναβολῆς ταύτης τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει νὰ ζημιωθῇ, τοὐναντίον ἔχει νὰ ὠφεληθῇ, διότι δὲν γνωρίζω ἂν διὰ τῆς ἀπηνοῦς καταδιώξεως τόσων ἀνθρώπων θὰ κερδίσῃ τοὺς φόρους τὸ Δημόσιον ἢ θὰ πληρώσῃ καὶ τὰ ἔξοδα τῆς διατροφῆς αὐτῶν ἐν ταῖς φυλακαῖς. Ἐὰν δώσῃ προθεσμίαν τινὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἢ διατάξῃ νὰ καταστῇ ἡ καταδίωξις ἠπιωτέρα, καὶ οἱ κάτοικοι δὲν θὰ ἀναγκασθῶσι νὰ ἐγκαταλείψωσι τὰς ἑστίας των καὶ τὸ Δημόσιον θὰ δυνηθῇ κάτι νὰ εἰσπράξῃ.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κατσᾶνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου.

§103Δ. ΚΑΤΣΑΝΟΣ. Καὶ ἐγὼ, κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ μετὰ τῶν ἀξιοτίμων κ. συναδέλφων καὶ παρακαλῶ, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀποφασίσῃ νὰ παράσχῃ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς εὐκολίαν τινά.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσιτσάρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου.

§105Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ σπουδαίως ὑπ’ ὄψιν τὰ αἰτήματα τῶν κατοίκων Ζαβέρδης, καθόσον μικρὰ ἀναστολὴ τῆς εἰσπράξεως τῶν φόρων δὲν θὰ φέρῃ ζημίαν εἰς τὸ Δημόσιον, εἶναι δ’ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ κάτοικοι δὲν ἔχουσι νὰ πληρώσωσιν. Ὁ λόγος δὲ τῆς ἀδυναμίας των ἔγκειται ἀκριβῶς εἰς τὴν μὴ διάθεσιν τοῦ προϊόντος, τοῦ μόνου προϊόντος τὸ ὁποῖον ἔχουσι, τοῦ βαλανιδίου, διὰ τὸ ὁποῖον ἀκόμη τίποτε δὲν ἔγινε.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν.

§107ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Πρόκειται, Κύριοι, περὶ ἐκτελέσεως νόμου, τὴν ὁποίαν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς οὐδὲν δικαίωμα ἔχει ν’ ἀναστείλῃ, ἐκτὸς ἂν θελήσῃ νὰ παραπεμφθῇ αὐτὸς εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον. Βεβαίως θὰ συστήσω πᾶσαν δυνατὴν ἐπιείκειαν εἰς τὰς ἁρμοδίας Ἀρχάς, ἀλλ’ εἰς ἀναστολὴν τοῦ νόμου δὲν θὰ προβῶ. Θὰ παρακαλέσω δὲ καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ συνιστᾶται πᾶσα δυνατὴ ἐπιείκεια, ἀλλὰ νὰ μὴ ἐγείρωνται τοιαῦται φωναὶ διαμαρτυρίας συνοδευόμεναι μάλιστα ὑπὸ ἀπειλῶν, ὅτι, ἐπειδὴ τὸ Δημόσιον ζητεῖ νὰ εἰσπράξῃ τοὺς ὀφειλομένους φόρους, οἱ ὀφειλέται τούτων θὰ καταφύγωσιν εἰς ἔκνομα μέτρα. Ἀπέναντι τῶν τοιούτων ἀπειλῶν εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ διακηρύξω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅτι τὸ Κράτος ἔχει τὴν δύναμιν ἐπὶ τέλους νὰ ἐπιβάλῃ τὸ κράτος τοῦ νόμου κατὰ παντὸς ὅστις θὰ ἐτόλμα νὰ ἐξαναστῇ κατ’ αὐτοῦ. Νομίζω ὅτι οἱ κ. συνάδελφοι οἱ διερμηνεύοντες ἐνταῦθα τὰς τοιαύτας ἀπειλὰς τῶν συμπολιτῶν των ἔχουσι καθῆκον, ἀφοῦ συνέστησαν εἰς ἐμὲ πᾶσαν ἐπιείκειαν, νὰ συστήσωσι καὶ εἰς αὐτοὺς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν βαλανιδίων, δηλῶ ὅτι ὑπάρχει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εἰς γʹ ἀνάγνωσιν τὸ νομοσχέδιον περὶ διοικήσεως τῶν δασῶν, διὰ τοῦ ὁποίου λαμβάνεται πρόνοια περὶ διαθέσεως τῶν βαλανιδίων.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κρεμεζῆς ἔχει τὸν λόγον δι’ ὅσα ἔγραψεν ἐνυπογράφως εἰς τὴν «Ἀκρόπολιν» ὁ πρωτοδίκης Χ. Λύσιππος.

§109Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Θὰ καθήμεθα ἐδῶ ν’ ἀκούωμεν διὰ τὸν πρωτοδίκην Λύσιππον;

§110Δ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Τὸ ζήτημα ἀφορᾷ τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς, ὄχι ἐμέ.

§111Ν. ΓΑΤΣΟΣ. Ἀλλὰ καιρὸς παντὶ πράγματι· εἶναι ἐπίκαιρος τώρα τοιαύτη συζήτησις;

§112Δ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Τῇ 22 Δεκεμβρίου ὁ ἀξιότιμος ἐκ Δωρίδος συνάδελφος κ. Παππαϊωάννου ὡμίλησε περὶ τῆς λειτουργίας τοῦ Πρωτοδικείου Παρνασσίδος καὶ κατέδειξε τὴν ἀνεπάρκειαν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Δικαστηρίου, παρεκάλεσε δὲ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸν νὰ σπεύσῃ εἰς τὴν συμπλήρωσιν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Δικαστηρίου. Γενικευθείσης τῆς συζητήσεως ἔλαβον καὶ ἐγὼ τὸν λόγον καὶ κατέδειξα τὴν ἀνεπάρκειαν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Πρωτοδικείου, εἰπών, ὅπως ἐνθυμεῖσθε καὶ ὅπως βεβαιοῦται ἐκ τῶν Ἐστενογραφημένων Πρακτικῶν, ὅτι μὴ ὑπάρχοντος ἐκεῖ προέδρου, διότι οὗτος ὑπηρετεῖ ἐν Κρήτῃ, μετατεθέντος δὲ καὶ ἑνὸς δικαστοῦ, ὑπολείπονται δύο δικασταί, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς ἔχει συμπεπληρωμένα τὰ ἔτη τῆς συντάξεως, βαίνει πρὸς τὴν γεροντικὴν ἡλικίαν καὶ ἔχει τριάκοντα ἐτῶν καὶ πλέον ὑπηρεσίαν. Ἐναπολείπεται εἷς ἀκόμη ὁ ὁποῖος εἶναι ἀνακριτής, ἀσχολεῖται δὲ καὶ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας ὑπηρεσίας. Τοῦτο εἶπον χωρὶς οὐδένα νὰ ὑβρίσω καὶ ἐνθυμεῖσθε πάντες ὅ,τι εἶπον ἐνταῦθα καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν σας· ἄλλως εἶναι ἀψευδὴς μάρτυς αὐτὰ τὰ Πρακτικὰ τὰ Ἐστενογραφημένα. Οὐδένα τῶν δικαστῶν ὕβρισα, διότι φρονῶ ἐκ πεποιθήσεως ὅτι τὸ ὑβρίζειν δὲν ἀνήκει εἰς ἀνθρώπους καλῆς ἀνατροφῆς, καλῆς ἀγωγῆς καὶ συμπεριφορᾶς. Ἐν τούτοις εἷς ἐκ τῶν Κυρίων τούτων δικαστῶν ἐνόμισεν ὅτι τῷ ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν τοιαύτην ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συζήτησιν τῆς Βουλῆς, νὰ ἐξέλθῃ διὰ τοῦ τύπου καὶ νὰ ὑβρίσῃ ἐμέ, τὸ ἀξίωμα τοῦ Βουλευτοῦ καὶ αὐτὴν τὴν Βουλήν!

§113ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τοῦτο εἶναι ἐλάχιστον.

§114Δ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἐλάχιστον, ὡς εἶπε συνάδελφός τις πρὶν μὲ ἀκούσῃ, ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀνάξιον λόγου, τότε ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι εἴμεθα ἀνάξιοι λόγου καὶ ἡμεῖς ὡς Βουλευταὶ πάντες. Ἀνεμίχθη ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος Κύριος εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ὕβρισεν, ὡς εἶπον, ἐμὲ καὶ τὴν Βουλὴν ὁλόκληρον. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἐμοῦ, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν θὰ κατεδεχόμην νὰ κατέλθω εἰς τὸ στάδιον τοῦτο τῶν ὕβρεων ἤ, ἂν ἠδυνάμην χειροδικῶν, θὰ ἐδίδασκον τὸν Κύριον τοῦτον, ὅτι δὲν τῷ εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ὑβρίζῃ ἀναιτίως καὶ ἀνεξετάστως μάλιστα, ἢ λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν τὴν θεωρίαν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ὕβρεις, ὅταν ἐκτοξεύωνται κατ’ ἀνθρώπου μὲ τὸν ὁποῖον οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουσι καὶ οὐδεμίαν συνάφειαν, αἱ ὕβρεις αὗται, λέγω, ἐπανέρχονται εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τὰς ἐξεστόμισε, τὰς ἐκτοξεύει καὶ μένουσιν εἰς αὐτόν, εἰς ὃν ἀνῆκον, ὡς ὑπ’ αὐτοῦ λεχθεῖσαι, θ’ ἄφηνον αὐτὸν τὸν Κύριον ἐντὸς τοῦ ὑβρεολογίου τούτου, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει ἐν τῇ ἐφημερίδι, ἐν ᾗ ἐδημοσίευσε τὰς ὕβρεις του, θὰ τὸν ἄφηνον νὰ κυλήται εἰς τὸν βόρβορον τοῦτον τῶν ὕβρεων, ὅπως κυλίονται στενοκέφαλοί τινες καὶ ἀγράμματοι — ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις —, ἐλάχιστοι εὐτυχῶς ἐκ τῶν κυρίων δικαστῶν. Ἀκούσατε τί σχετικῶς γράφει...

§115Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Δὲν μοὶ φαίνεται ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον ἕνας γέρων ἄνθρωπος!

§116Δ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Ἂν ὄντως εἶναι ἀληθὲς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ λεχθῶσι τόσα περὶ αὐτοῦ, τότε ἐπιβάλλεται νὰ βεβαιωθῇ τοῦτο δι’ ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου, ὅτι ἔχει τὸ ἐντελῶς ἀκαταλόγιστον—ὅπερ ἐγὼ δὲν δέχομαι—ἵνα μὴ ὑπηρετῇ.

§117Μ. ΑΝΝΙΝΟΣ ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Ἐὰν ἵππος λακτίσῃ με, κἀγὼ ἀντιλακτίσω αὐτόν;

§118Δ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Ἰδοὺ τί λέγει ὁ Κύριος οὗτος «ἀναγινώσκει»· «Πολὺ ἀτυχὴς ὑπῆρξεν ἡ ἔμπνευσις τοῦ ἐκ Παρνασσίδος Βουλευτοῦ κ. Δ. Κρεμεζῆ, ἐκτοξεύοντος κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῇ 22 Δεκεμβρίου ἐ. ἔ., καθ’ ἃ ἀνέγνωσα ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 6710 φύλλῳ τῆς ἀξιοτίμου ὑμῶν ἐφημερίδος, ὕβρεις ἐναντίον μου, ὡς προεδρεύοντος ἐν τῷ Πρωτοδικείῳ Παρνασσίδος ἐξ ἐκδικήσεως καὶ πάθους». Ἡ περιφρόνησίς μου, φρονῶ, ἔσεται ἀρκοῦσα αὐτοῦ τιμωρία, ἂν καί, ὡς γνωστόν, εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν ἕκαστος Βουλευτὴς ἀδιαφορῶν περὶ τῆς ὑπολήψεως τοῦ ἄλλου καὶ ὀχυρούμενος ὄπισθεν τοῦ Συντάγματος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ λέγῃ ὅ,τι θέλει». Εἴμεθα δηλαδὴ πάντες οἱ Βουλευταὶ τρελλοί, κατὰ τὸν Κύριον αὐτόν! Ποῖος εἶναι ὁ δικαστὴς οὗτος, πῶς ἐκπληροῖ τὰ καθήκοντά του, ποίαν ἀξίαν ἐπιστημονικὴν ἔχει, πῶς διεξάγει τὰς ὑποθέσεις ὡς προεδρεύει, ποίαν ἀντίληψιν ἔχει, θεωρῶ περιττὸν νὰ εἴπω τι, διότι μετ’ ὀλίγον τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Πολιτεία ἐξεχώρησε πρὸ ὀλίγου τὰ δικαιώματά της, θὰ σκεφθῇ σχετικῶς καὶ θ’ ἀποφασίσῃ. Μοὶ ἐπιβάλλεται ὅμως νὰ καταγγείλω τὸν ἀξιότιμον τοῦτον κ. δικαστήν, καὶ μοὶ ἐπιβάλλεται ἐκ καθήκοντος νὰ πράξω τοῦτο, σεβόμενος ἐμαυτόν, σεβόμενος τὴν Βουλήν· διότι, ἐὰν ἀφήσωμεν τοὺς ὑπαλλήλους, καὶ ὅταν μάλιστα δὲν τύχῃ νὰ ὑβρισθῶσιν, ὅπως ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὅτε δὲν ὑβρίσθη ποσῶς ὁ Κύριος οὗτος, ὡς προεῖπον, ἐάν, λέγω, ἀφήσωμεν τοὺς ὑπαλλήλους, καὶ δὴ τοὺς δικαστικούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι περιβεβλημένοι διὰ τῆς ἰσοβιότητος, νὰ ἐξέρχωνται μὲ τοιαύτας διατριβὰς ἐν τῷ τύπῳ καὶ νὰ διασύρωσι τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς, νὰ διασαλεύωσιν αὐτὰ τὰ θεμέλια τοῦ Συντάγματος, μὲ τὸ ὁποῖον αὐτοὶ εἶναι περιφρουρημένοι καὶ ὄπισθεν τοῦ ὁποίου κρύπτονται καὶ οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τοῖς θίξῃ τὸ ἱερὸν καὶ τὸ ὁμοούσιον, ἐάν, λέγω, ἀφήσωμεν αὐτοὺς ἄνευ τιμωρίας, τότε ἀναμφιβόλως ἡ Βουλή, ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύει τὸ ἔθνος ἡμῶν καὶ ἐκπροσωπεῖ τὸ Σύνταγμα, θὰ καταπέσῃ εἰς μέγιστον σημεῖον καὶ θὰ περιφρονῆται μετ’ ὀλίγον καὶ ἐκ μέρους τῆς κοινωνίας ὁλοκλήρου. Δὲν γνωρίζει ἡ κοινωνία ποῖον τὸ ἀληθές, τίς ἐστὶν αὐτός, ὁ ταῦτα γράφων, ἐὰν δὲ καθ’ ἑκάστην ἀρχίσωσιν οὗτοι ἢ καὶ ἄλλοι ὑπάλληλοι ἢ μὴ νὰ δημοσιεύωσιν ἀτιμωρήτως τοιαύτας διατριβὰς κατὰ τῆς Βουλῆς εἰς τὰς ἐφημερίδας, εἶναι ἐνδεχόμενον ὁ μικρὸς λαός, ὅστις ἀναγινώσκει ταύτας, μικρὸν καὶ κατ’ ὀλίγον νὰ δεχθῇ ταύτας ὡς ἀληθεῖς, ὅτε ἀναμφιβόλως θὰ καταπέσῃ τὸ ἀξίωμα τοῦ Βουλευτοῦ, θὰ καταπέσῃ τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς, ἣν πρὸ παντὸς οἱ δικασταὶ ὀφείλουσι νὰ σέβωνται, καὶ θὰ ἐπέλθῃ τελεία ἐθνικὴ καταστροφή. Φρονῶ μετὰ πεποιθήσεως ἀδιστάκτου, ὅτι ὁ Κύριος αὐτὸς εἶναι τιμωρητέος, ἐκτὸς τῆς ἐπιβαλλομένης πειθαρχικῆς τιμωρίας, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 30 τοῦ περὶ ἐξυβρίσεως νόμου. Καταγγέλλω λοιπὸν αὐτὸν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ ζητῶ τὴν νόμιμον τιμωρίαν του, καίτοι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπουσιάζει, εἶναι ὅμως παρὼν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἡ δὲ Κυβέρνησις εἶναι ἀδιαίρετος καὶ ἐνδιαφέρεται πρὸ παντὸς ἄλλου διὰ τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν αὐτῆς. Εἶμαι δὲ βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ πράξῃ ὅ,τι ἐπιβάλλει εἰς αὐτὸν τὸ καθῆκον, ὡς ἐπίσης εἶμαι βέβαιος ὅτι τοῦτο θὰ πράξῃ καὶ ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν καταγγελίαν μου ταύτην, τὴν τόσον ἐπισήμως γενομένην ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς τὸν ἀνώτατον ἄρχοντα τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, καὶ θὰ παραπέμψῃ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης τὸ σχετικὸν φύλλον τῆς ἐφημερίδος «Ἀκροπόλεως», τὸ ὁποῖον θὰ καταθέσω εἰς τὸ Προεδρεῖον, πρὸς τὸν ἀξιότιμον Εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν, ἵνα οὗτος εἰσαγάγῃ δι’ ἀπ’ εὐθείας κλήσεως τὸν ὑβριστὴν δικαστὴν ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων. Δὲν χρειάζεται καμμία ἀνάκρισις, καμμία ἀπόδειξις σχετικῶς διὰ τὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον διέπραξε, τῆς ἐξυβρίσεως διὰ τοῦ τύπου, διότι τὸ σῶμα τοῦ ἐγκλήματος εἶναι βεβαιωμένον ἐν αὐτῷ τῷ τύπῳ, ἐν αὐτῇ τῇ διατριβῇ. Τοῦτο καὶ μόνον εἶναι τὸ στοιχεῖον τῆς μηνύσεως καὶ τοῦ ἐγκλήματος τὸ ἀπαραίτητον, καὶ ἡ δημοσίευσις, ἡ κυκλοφορία τοῦ φύλλου τούτου τῆς «Ἀκροπόλεως», κατὰ τὸ ἄρθρον 38 ἐπίσης τοῦ περὶ ἐξυβρίσεως νόμου. Καὶ τὰ δύο ἔλαβον χώραν, συντρέχουσι καὶ εἶναι ἀποδεδειγμένα. Καταθέτω τὸ φύλλον τοῦτο τῆς ἐφημερίδος «Ἀκροπόλεως», κύριε Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ ν’ ἀποσταλῇ μετὰ τῆς σχετικῆς ταύτης ὁμιλίας μου, ἡ ὁποία ἐπέχει τόπον καταγγελίας, ὡς καὶ μετ’ ἀντιγράφου τῆς ὁμιλίας μου, ἡ ὁποία ἐγένετο κατὰ τὴν 22 Δεκεμβρίου ἐ. ἔ. εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀποστείλῃ καὶ ταύτας ὡς σχετικὰς πρὸς τὸν κ. Εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν, ἵνα εἰσαγάγῃ εἰς δίκην τὸν περὶ οὗ ὁ λόγος δικαστήν. Ἐὰν τὸ δικαστήριον, Κύριοι, ἀποδεχθῇ τὴν γνώμην τινῶν ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων οἱ ὁποῖοι διακόπτοντές με εἶπον ὅτι δὲν εἶναι ἄξιον νὰ συνερισθῇ τις, κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενον, τὸν δικαστὴν τοῦτον, καὶ νομίσῃ ὅτι χωρεῖ ἡ ἀναγραφομένη περίπτωσις ἐν τῷ ἄρθρῳ 86 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, τελευταίᾳ παραγράφῳ, ἂς δεχθῇ τοῦτο καὶ ἂς ἐφαρμόσῃ ἐπὶ τοῦ κυρίου τούτου δικαστοῦ τὸν νόμον τοῦτον, ἐὰν βεβαίως πεισθῇ περὶ τοῦ ἀληθοῦς τούτου ἐκ τῶν πραγμάτων.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κασσαβέτης καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ ἐν Βόλῳ οἰκονομικοῦ ἐφόρου, τὸ ὁποῖον θὰ διαβιβάσω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὰ περαιτέρω.

§120Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Δύο ἀξιότιμοι Βουλευταὶ ἔν τινι τῶν παρελθουσῶν συνεδριάσεων ἐπέστησαν τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ὁ μὲν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐργασίαν τοῦ δικαστηρίου Ἀμφίσσης, ὁ δὲ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ οἰκονομικοῦ ἐφόρου ἐν Βόλῳ. Εἰς ἀπάντησιν τούτων, τουτέστιν εἰς τὸ δικαίωμα καὶ τὸ καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ Βουλευτής, νὰ ἐνασκῇ τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῶν πράξεων τῆς διοικήσεως καὶ νὰ ἐφιστᾷ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν ὑποδεεστέρων ὀργάνων αὐτῆς, εἰς ἀπάντησιν, λέγω, τούτων ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἔχομεν τὴν διατριβὴν τοῦ ἐν Ἀμφίσσῃ προεδρεύοντος τοῦ δικαστηρίου, περὶ ἧς ἐποιήσατο λόγον ὁ ἀξιότιμος ἐκ Παρνασσίδος συνάδελφος πρὸ ὀλίγου, διὰ τῆς ὁποίας ὑβρίζεται οὗτος, ἀφ’ ἑτέρου δ’ ἔχομεν τηλεγράφημα τοῦ ἐν Βόλῳ οἰκονομικοῦ ἐφόρου πρὸς ἕτερον κύριον συνάδελφον, τοῦ ὁποίου τηλεγραφήματος καὶ μόνη ἡ ἀνάγνωσις ἐμποιεῖ φρίκην. Ἀπέναντι τοιαύτης καταστάσεως, Κύριοι, δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ εἴπω παρὰ νὰ προκαλέσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ ἐνασκήσῃ τὴν ἐξουσίαν τὴν ὁποίαν ἔχει δυνάμει τοῦ ὀργανισμοῦ τῶν δικαστηρίων, τὴν πειθαρχικήν, κατὰ τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος δικαστοῦ, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν ὁ κ. Βουλευτὴς θὰ καταγγείλῃ τοῦτον εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια, παρὰ δὲ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐνασκήσῃ καὶ οὗτος τὴν πειθαρχικήν του ἐξουσίαν κατὰ τοῦ οἰκονομικοῦ ἐφόρου Βόλου. Διότι εἶναι λυπηρόν, Κύριοι, ὑπάλληλοι δημόσιοι, καὶ δὴ δικαστικοί, παραγνωρίζοντες τοσοῦτον τὰ δικαιώματά των καὶ τὴν θέσιν των νὰ προπηλακίζωσι τὴν Βουλήν, νὰ προπηλακίζωσι μίαν ἄλλην ἐξουσίαν ἀνωτέραν ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν καθηκόντων αὑτῆς.

§121Θ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, κύριε Πρόεδρε, καὶ δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀντίθετος γνώμη, ὅτι ἡ διαγωγὴ τοῦ προεδρεύοντος τοῦ ἐν Ἀμφίσσῃ δικαστηρίου ὑπῆρξε λίαν ἀνάρμοστος. Οὐδεμίαν δ’ ἔχω ἀμφιβολίαν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θέλει πράξει τὸ καθῆκόν του εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον βεβαιοῦται ἐκ τῆς περιστάσεως ταύτης εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον πρὸ ἡμερῶν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ πρόβλεψις, ὅπως πληρωθῇ ἡ θέσις τοῦ προέδρου τοῦ δικαστηρίου Ἀμφίσσης. Παρεκάλεσα τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὡς καὶ τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ν’ ἀποστείλῃ πρόεδρον, ὅστις νὰ διευθύνῃ τὰς ἐργασίας τοῦ ἐκεῖ δικαστηρίου. Δυστυχῶς τοῦτο δὲν ἐγένετο. Ὑπάρχει ὅμως ἀκόμη καιρός, καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ σπεύσῃ νὰ συμπληρώσῃ τὴν θέσιν ταύτην, διότι μὲ τὸ ὑπάρχον προσωπικὸν δὲν δύναται νὰ διεξαχθῇ ὑπηρεσία, καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ σπεύσῃ τὸ ταχύτερον. Ἐὰν περιμείνωμεν, ὅπως τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον ἀποστείλῃ τοὺς δικαστάς, τότε θὰ καταλήξῃ νὰ παρέλθωσιν ἀκόμη δύο ἢ τρεῖς μῆνες, ἐν τῷ μεταξὺ δὲ δὲν θὰ ἔχωμεν δικαστήριον.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ἀ. Γαρουφαλλιᾶς ἔχει τὸν λόγον περὶ τοῦ προέδρου τῶν ἐν Ἄρτῃ Πρωτοδικῶν.

§123Α. ΓΑΡΟΥΦΑΛΛΙΑΣ. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, καὶ τούτου ἀπουσιάζοντος τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως προβῇ εἰς τὴν δημοσίευσιν καὶ ἐκτέλεσιν τοῦ Διατάγματος τῆς μεταθέσεως τοῦ προέδρου τῶν ἐν Ἄρτῃ Πρωτοδικῶν, διότι οὗτος κατά τινα τῶν συνεδριάσεων τοῦ Πρωτοδικείου ἐξεφράσθη κατὰ τρόπον οὐχὶ προσήκοντα πρὸς τὸ ἄτομόν του. Ἔχω ἀσφαλεῖς πληροφορίας, καὶ τοῦτο θέλει πιστοποιηθῆ καὶ διὰ τῆς ἐκθέσεως τοῦ ἐνεργήσαντος ἐπὶ τούτῳ ἀνακρίσεις εἰσαγγελέως τῶν ἐν Κερκύρᾳ Ἐφετῶν ὅτι εἶναι ἀληθῆ τὰ καταγγελθέντα. Συνιστῶ εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως ἐν πάσῃ περιπτώσει καταθέσῃ τὴν ἔκθεσιν τοῦ εἰσαγγελέως τῶν ἐν Κερκύρᾳ Ἐφετῶν, ἐξ ἧς θέλει προκύψει τὸ βάσιμον ἢ μὴ τῆς ἀποδιδομένης κατηγορίας, καὶ ὅπου εἶναι ἡ ἀλήθεια ἂς ἐκτελέσῃ ἡ ὑπηρεσία τὸ καθῆκόν της.

§124Α. ΚΑΣΣΑΒΕΤΗΣ. Παρεπέμφθη τὸ τηλεγράφημα, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν;

§125ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα· τὸ ἔλαβον καὶ ὁ ὑπάλληλος οὗτος θέλει κληθῆ εἰς ἀπολογίαν.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθ. Τυπάλδος Μπασιᾶς ἀπηύθυνεν ἐπερώτησιν ἔχουσαν οὕτω: «Παρακαλεῖται ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, διατί ἡ Προνομιοῦχος ἑταιρεία, ἐνῷ εἶχε δεχθῆ ἐν Κεφαλληνίᾳ σταφιδόκαρπον πρὸς ἀποταμίευσιν καὶ οἱ ἐκεῖ σταφιδοπαραγωγοὶ καὶ ἔμποροι συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 10 τῆς διὰ τοῦ ΓΠʹ νόμου (3080) ἀπὸ 17 Ἰουλίου 1905 κυρωθείσης συμβάσεως ἐδήλωσαν καὶ ἐκοινοποίησαν διὰ κλητῆρος τῇ ἑταιρείᾳ, ὅτι ἐννοοῦσι νὰ ἐκποιήσωσιν αὐτὸν πρὸς δραχ. 115, δυστροπεῖ αὕτη νὰ καταβάλῃ αὐτοῖς τὴν διαφορὰν μεταξὺ τοῦ ποσοῦ τούτου καὶ τῶν καταβληθεισῶν δραχ. 86 μεῖον τοῦ ἑπταδράχμου. Διατί, ἐνῷ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 20 τοῦ ΓΠʹ νόμου ὁ πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν διορίζει ἐπιδιαιτητὴν καὶ ἑπομένως ἐξάγεται ὅτι ἔχει διορίσει ἤδη διαιτητὰς προκειμένου καὶ περὶ ἀποταμιεύσεως τοὺς αὐτοὺς τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ͵ΒΜΕʹ νόμου προκειμένου περὶ φορτώσεως, δὲν ἐφαρμόζεται ὁ νόμος. Καὶ τέλος, ἀφοῦ ἐν εἰδικῇ περιπτώσει ἐδέχθη ἡ ἑταιρεία τὴν διαιτησίαν, ἥτις ἀπεφάνθη ὅτι δέον νὰ γίνῃ δεκτὸς ὁ σταφιδόκαρπος ὡς πληρῶν τοὺς ὅρους τοῦ ἄρθρου 19, δὲν ἐξετελέσθη ἡ ἀπόφασις αὕτη, ἥτις εἶναι ἀνέκλητος». Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἀντικειμένου εἰσέρχεται ἡ Βουλὴ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τὴν νομοθετικήν.

§127Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλήν, ἵνα συναινέσῃ εἰς τὴν μεταβολὴν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ συζητηθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 139 πρότασις νόμου διὰ τῆς ὁποίας περὶ τοὺς εἴκοσι Βουλευτὰς ἐζήτησαν, ἵνα οἱ ὑπουργικοὶ γραφεῖς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν πρώτης τάξεως λάβωσι μισθὸν 150 δραχ., ἀφοῦ δὲν ἔχουσιν ἐλπίδα τινὰ νὰ προαχθῶσιν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ γραμματέως. Δὲν βλέπω τὸν λόγον διατί νὰ μὴ συζητηθῇ κατὰ προτίμησιν ἡ πρότασις νόμου αὕτη, ἀφοῦ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν συνωμολόγησεν ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ. Εἶναι δ’ ἐλάχιστοι αὐτοί, διότι οἱ πλεῖστοι λαμβάνουσιν ἤδη 150 δραχμάς, πρόκειται δὲ νὰ ἐπεκταθῇ τὸ εὐεργέτημα τοῦτο εἰς ὀλίγους ἐξ αὐτῶν. Εἶναι δὲ τόση ἡ ἐργασία, τὴν ὁποίαν παρέχουσιν αὐτοὶ εἰς τὸ Δημόσιον, ὥστε καὶ αὐτὸς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὡμολόγησεν ὅτι αὐτοὶ χρησιμεύουσι καὶ ὡς εἰσηγηταὶ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα συγκατατεθῇ εἰς τὴν κατὰ προτίμησιν συζήτησιν τῆς προτάσεως νόμου αὐτῆς.

§128Λ. ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Πρὸ ἡμερῶν παρεκάλεσα τὸν ἀποχωρήσαντα κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ συναινέσῃ νὰ προταχθῇ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 21 νομοσχέδιον τὸ ἀφορῶν τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἐργασθέντων μηχανικῶν διὰ τὰ ὑδραυλικὰ ἔργα τῆς Θεσσαλίας. Ὁ τότε κ. Ὑπουργὸς εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ συναινέσῃ. Παρακαλῶ καὶ τὸν νῦν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ συναινέσῃ εἰς τὴν πρόταξιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι τριάκοντα καὶ πλέον μηχανικοί, ἐργασθέντες ἐπὶ ἓν ὁλόκληρον ἔτος ἐργασίαν τοιαύτην, τὴν ὁποίαν πάντες οἱ εἰδικοὶ ἀποθαυμάζουσιν ὡς πληρεστάτην καὶ ἡ ὁποία δύναται νὰ ἔχῃ τ’ ἀποτελέσματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκομεν διὰ τὴν Θεσσαλίαν ὁλόκληρον, δὲν ὑπάρχει πίστωσις νὰ πληρωθῶσιν. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ πληρώσῃ, διότι οἱ ξένοι διευθυνταὶ τῶν ἐργασιῶν αὐτῶν ἔχουσιν ἀναλάβει τὰς ἐργασίας διὰ συμβάσεως, ἐν τῇ συμβάσει δὲ ὑπάρχει διάταξις καθ’ ἥν, ὅταν καθυστερῶνται μισθοί, ἡ Κυβέρνησις ὑποχρεοῦται διὰ πᾶσαν καθυστέρησιν νὰ πληρώνῃ 10%. Ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις παρὰ νὰ πληρώσῃ. Ἀναβαλλομένης δὲ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πληρώσῃ καὶ τόκον. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θ’ ἀρνηθῇ νὰ συναινέσῃ εἰς τὴν πρόταξιν τοῦ νομοσχεδίου.

§129Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ὑπὸ τὸν ἀριθμὸν 58 εἶναι ἀναγεγραμμένον τὸ νομοσχέδιον πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου τοῦ ἀνωτάτου δικαστικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ, διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος περὶ καταργήσεως τῶν Εἰρηνοδικείων. Ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, διότι ὑπάρχει νόμος ἐψηφισμένος, πρὸς συμπλήρωσιν δὲ τοῦ νόμου ἐκείνου ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ, διότι ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ προταχθῇ, ὅπως ψηφισθῇ εἰς τρίτην ἀνάγνωσιν. Ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη ἔκτοτε ὅτι δέον νὰ προτιμηθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ Κυβέρνησις τότε ἀνεγνώρισε τὴν ἀνάγκην νὰ ψηφισθῇ, διὰ νὰ μὴ φανῇ ὅτι ἡ Βουλὴ παρεμβάλλει προσκόμματα εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου. Νομίζω ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ὅπως προτάξωμεν τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Σημειώσατε δ’ ὅτι οὐδεμία πρόκειται νὰ γίνῃ συζήτησις, διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς ἄρθρου.

§130Κ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Πρωθυπουργός). Σήμερον δὲν δυνάμεθα νὰ μεταβάλωμεν τὴν σειράν, ἀφοῦ τὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα εἶναι ἤδη ἀναγεγραμμένα ἔχουσι καὶ αὐτὰ τὴν αὐτὴν σημασίαν καὶ σπουδαιότητα, ἂν οὐχὶ ὑπερτέραν. Ἀφοῦ ἀπεφασίσθη ἄλλως τε ὅτι τὴν Δευτέραν θὰ συνέλθωμεν ἀφεύκτως, εἶναι δυνατὸν τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἢ ἄλλην νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας. Ἐκτὸς τούτου, ἐπαναλαμβάνω, οὐδεμία ἀνάγκη ἐπείγουσα ὑποχρεοῖ ἡμᾶς, ἵνα μὴ τηρήσωμεν τὴν σειρὰν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§131Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ἂν ἀντελήφθην καλῶς, ἡ δήλωσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἔχει ταύτην τὴν ἔννοιαν, ὅτι ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἐννοεῖ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον, ἐὰν δὲν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§132Κ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Συνιστῶ εἰς τὸν κ. Βουλευτὴν νὰ μὴ μ’ ἐξαναγκάζῃ νὰ λέγω πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶπον καὶ τὰ ὁποῖα ἴσως δὲν ἐπεθύμουν νὰ εἴπω. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον εἶναι ὅτι οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχω νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἀλλ’ οὐχὶ τὴν ἑσπέραν ταύτην, διότι δὲν βλέπω τίς εἶναι ἡ ἐπείγουσα ἀνάγκη ὅπως μεταβληθῇ ἡ σειρὰ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Κατὰ τὴν ἐπανάληψιν ἄλλως τε τῶν ἐργασιῶν τὴν προσεχῆ Δευτέραν κανονίζεται τὸ ζήτημα τῶν προτιμηθησομένων νομοσχεδίων.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 2. Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ χορηγίας ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων ἐπὶ τοῦ γεν. προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1909 ἐκ δρχμ. 1.520.346.30».

§134Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει ἀναγράφεται· γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ χορηγίας ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων κλπ. ἐκ δρχμ. 1.162.066.30.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι λάθος.

§136Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Παρακαλῶ. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει τίτλον «περὶ χορηγίας ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων ἐκ δραχμῶν 1.520.346.30» φέρει δ’ ἐν τῇ ἀνατυπώσει του καὶ τὴν ἐπικεφαλίδα «ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ κατὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν». Κατὰ συνέπειαν ὑποθέτω ὅτι μετὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν εἰς τὰς ἀρχικὰς πιστώσεις τῶν 1.162.000 προσετέθησαν καὶ ἄλλαι πιστώσεις, αἵτινες ἀπετέλεσαν τὰς 1.520.000. Ἤδη διατυπῶ τὴν ἀντίρρησιν ὅτι ἡ προσθήκη αὕτη εἶναι ἀδύνατος, διότι πρόκειται περὶ ἀδείας δαπάνης, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ψηφισθῇ εἰς τρεῖς ἀναγνώσεις. Λοιπὸν τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ εἰς τὸ ἀρχικὸν ποσόν, ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ φέρῃ εἰδικὸν νομοσχέδιον διὰ τὰς περαιτέρω πιστώσεις, διότι ὁ τρόπος αὐτὸς εἶναι παράνομος καὶ ἀντισυνταγματικός.

§137ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων οἵτινες παρέσχον τὰς ὑπηρεσίας των.

§138Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐὰν ἐφέρετε νομοσχέδιον διὰ τῆς κανονικῆς ὁδοῦ, θὰ ἐπληρώνοντο οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί.

§139ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Θὰ φέρω νομοσχέδιον· πρόκειται περὶ ἀναβολῆς ὀλίγων ἡμερῶν.

§140Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Λοιπὸν ὡς ἀρχικῶς ἐψηφίσθη νὰ ψηφισθῇ εἰς γʹ ἀνάγνωσιν.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον εἰς τρίτην ἀνάγνωσιν ὡς εἶχε ψηφισθῆ εἰς αʹ ἀνάγνωσιν).

§142Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα κατὰ τὴν πρώτην προσεχῆ συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς παράσχῃ πληροφορίας ἐπὶ τοῦ κεφαλαίου τῆς ὁδοποιίας, πληροφορίας παρεχούσας εἰς τὴν Βουλὴν τὸ φῶς ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν δαπανῶν εἰς βάρος τῆς συντηρήσεως καὶ τῆς κατασκευῆς τῶν ὁδῶν, διότι βλέπω ἐκ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ὅτι ζητεῖται πίστωσις 500.000 δραχμῶν διὰ συντήρησιν ἁμαξιτῶν ὁδῶν, ἐπίσης δι’ ἐπιτήρησιν ὁδῶν καὶ τεχνικῶν ἔργων ἄλλων 250.000 δρχμ., ἤτοι ἐν συνόλῳ 750 χιλιάδων. Ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ 1909 ἔχει ἀναγεγραμμένην πίστωσιν 1.900.000, ὅτε δ’ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω δι’ ὀλίγας ἡμέρας τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ ὑπηρεσία ἡ ἁρμοδία μὲ εἶχε πληροφορήσει ὅτι εἶχε βεβαιωθῆ δαπάνη διὰ τὴν συντήρησιν 3.500.000, ἤτοι ὑπέρβασις 1.600.000 ἐντὸς 6 μηνῶν. Ἐγὼ οὐδεμίαν δαπάνην διέταξα ὁδοποιίας· κατὰ συνέπειαν δὲν εὐθύνομαι οὔτε διὰ μίαν δραχμήν· ἀλλὰ διὰ τὴν ἀκρίβειαν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1910 καὶ διὰ τὸν καταλογισμὸν τῶν εὐθυνῶν αὐτῶν τῆς τοσοῦτον ὑπερβολικῆς ὑπερβάσεως τῶν ἐψηφισμένων πιστώσεων θέλω παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν, ἵνα ὑπὸ τὴν διπλῆν αὑτοῦ ἰδιότητα καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν πίνακα καθορίζοντα τὰς μέχρι τοῦδε βεβαιωμένας δαπάνας ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἐδαφίου τούτου τῆς ὁδοποιίας εἰς βάρος τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1909.

§143ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Βάλτου ἐνθυμεῖται καλῶς τὴν συζήτησιν, ἥτις ἐγένετο ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1909 κατὰ Μάρτιον μῆνα. Εἶχεν ἀναγραφῆ πίστωσις τότε ἐπὶ ἔλαττον διὰ τὰ Δημόσια ἔργα, ἀμφότεροι δὲ ἐν τῇ Ἀντιπολιτεύσει εὑρισκόμενοι τότε ἐδηλώσαμεν ὅτι θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην ἵνα δι’ ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων καλύψωμεν ὅλας αὐτὰς τὰς πιστώσεις, διότι ἀκριβῶς κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο εἶχον γίνει πολλαὶ φθοραὶ γεφυρῶν καὶ ὁδῶν, τὰς ὁποίας ἐὰν ἀφήνομεν εἰς τὴν τύχην των, θὰ ἠναγκαζόμεθα βραδύτερον νὰ δαπανήσωμεν πολλαπλάσια. Ἐγὼ πρὸ τεσσάρων ἢ πέντε ἡμερῶν ἀναλαβὼν τὴν ὑπηρεσίαν οὐδεμίαν δαπάνην ἔκαμα, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὅλοι ὅσοι ἔκαμον τοιαύτην δαπάνην εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀναπόδραστον ἀνάγκην νὰ πράξωσι τοῦτο, ὅπως μὴ γίνωσι βραδύτερον μεγαλείτεραι δαπάναι.

§144Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἂν ἐζήτησα τὸν πίνακα τοῦτον, τὸν ἐζήτησα, ὄχι διὰ νὰ κατηγορήσω τινός, πολὺ δὲ ὀλιγώτερον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλ’ ἀκριβῶς καὶ μόνον ἵνα γνωρίζωμεν, ὅταν ψηφίζωμεν τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ 1910, ποῦ πρέπει νὰ βασισθῶμεν ὑπολογίζοντες τὰς πιστώσεις, ἐὰν εἶναι ἀκριβεῖς. Διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ τονισθῇ ὅτι καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς Βουλευτὴς Λοκρίδος τότε, καὶ ἐγὼ καὶ πάντες οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τότε ἐλέγομεν ὅτι ἡ πίστωσις εἶναι ἀνεπαρκής, ἀντετάχθη δ’ εἰς ἡμᾶς ὅτι θὰ καταστῇ αὕτη ἐπαρκὴς δι’ οἰκονομιῶν. Ἀλλ’ εὑρέθημεν πρὸ θεάματος πιστώσεως; ἡ ὁποία ὑπερέβη τὸ ἀρχικῶς ζητηθὲν σχεδὸν κατὰ τὸ διπλάσιον. Ἡ ὑπέρβασις αὕτη ἐδέχετο μίαν ἐξήγησιν ὡς προελθοῦσα ἐξ ἀναποδράστου ἀνάγκης, ἀλλὰ δύναμαι ἐγὼ νὰ βεβαιώσω τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἀναπόδραστος ἀνάγκη, ἀλλ’ ὑπῆρξεν ἐξακολούθησις τῆς αὐτῆς τακτικῆς τοῦ κατασκευάζειν ἔργα νέα διὰ τῆς μεθόδου τῆς συντηρήσεως καὶ ἀνακαινίσεως. Διότι κατεσκευάσθησαν γέφυραι καὶ ἄλλα ἔργα νέα δι’ αὐτῆς τῆς μεθόδου, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ζητηθῇ παρὰ τῆς Βουλῆς ἡ ἔγκρισις. Ἀκριβῶς ἡ μέθοδος τῆς συντηρήσεως καὶ ἀνακαινίσεως προυκάλεσε τὴν ὑπέρβασιν ταύτην. Διὰ τοῦτο εἶναι ὀρθὸν νὰ κανονισθῇ καὶ γνωσθῇ τίς διέταξε τὰς δαπάνας ταύτας καὶ τίς δὲν διέταξε, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ προσκομίσῃ τὸν πίνακα αὐτόν. Πάντως ὅμως ὁ νῦν Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν οὐδεμίαν τοιαύτην δαπάνην διέταξεν.

§145ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ὅπως δεχθῇ νὰ προταχθῇ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 25 καὶ ψηφισθῇ ἀμέσως, διότι εἶναι ἐπείγουσα ἀνάγκη. Πρόκειται περὶ τῶν προσφύγων, ὅλοι δ’ ἔχετε γνῶσιν τῶν δεινοπαθημάτων αὐτῶν ἐκ τηλεγραφημάτων τὰ ὁποῖα ἐλάβετε.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μεταρρυθμίσεως, συμπληρώσεως καὶ προσθήκης διατάξεων ἐν τοῖς περὶ συνοικισμοῦ καὶ διανομῆς γαιῶν ἐν Θεσσαλίᾳ καὶ ἱδρύσεως Θεσσαλικοῦ Γεωργικοῦ Ταμείου νόμοις ͵ΓΣΒʹ τῆς 7 Ἀπριλίου 1907, ͵ΓΤΘʹ τῆς 14 Μαΐου 1908 καὶ ͵ΓΤΞΘʹ τῆς 6 Ὀκτωβρίου 1909». (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον, ὡς καὶ τὸ ἄρθρον 1 αὐτοῦ). Ἄρθρον 2 (ἀναγινώσκεται).

§147ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 νὰ τεθῇ «ἡ δήλωσις», ἀντὶ «ἡ βούλησις». Ἀκολούθως «τὸ ἐπάγγελμα ὅπερ ἤσκουν» ἀντὶ «ὅπερ ἤσκει». (Γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ).

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3 (ἀναγινώσκεται).

§149ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εἰς τὴν βʹ παράγραφον, ἀντὶ «πρὸς ἀποτέλεσιν κλήρων ἐκ γαιῶν πρὸς ἄσκησιν», νὰ τεθῇ «ἐκ γαιῶν ἐπαρκῶν πρὸς ἄσκησιν». (Γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ).

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4 (ἀναγινώσκεται).

§151ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Καὶ ἐνταῦθα νὰ διορθωθῇ «τῶν νόμων», ἀντὶ «τοῦ νόμου». (Γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη).

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5 (ἀναγινώσκεται).

§153ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Καὶ ἐνταῦθα νὰ προστεθῇ ἡ λέξις «μηνῶν». (Γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη· ἐπίσης γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 6–8).

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 9 (ἀναγινώσκεται).

§155ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὡς ἄρθρον 9 νὰ τεθῇ τὸ ἀκόλουθον· «Ἐπιτρέπεται εἰς τὴν διαχειριστικὴν ἐπιτροπὴν τῆς περιθάλψεως τῶν προσφύγων, ὅπως ἐκ τῶν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου ͵ΓΤΞΘʹ τῆς 6 Ὀκτωβρίου 1909 διαθετέων χρημάτων καταβάλῃ ἐφάπαξ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος μέχρι δραχμῶν 250,000 πρὸς ἐγκατάστασιν τῶν ἐποίκων ὁμογενῶν ἐκ Στενημάχου εἰς τὰ ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας κτήματα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἱερουσαλήμ, τὸ ποσὸν δὲ τοῦτο θέλει διαχειρισθῆ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς συνεργατικῆς ἀδελφότητος τῶν ἐποίκων τούτων ὁμογενῶν, λαμβανόμενον ἑκάστοτε παρ’ αὐτοῦ ἐπὶ ἀποδόσει λογαριασμοῦ, συμφώνως τῷ καταστατικῷ αὐτῆς καὶ ἐπὶ τῇ βάσει δεδικαιολογημένης ἐκθέσεως αὐτοῦ περὶ τῆς διὰ τὸν εἰρημένον σκοπὸν καταλλήλου χρησιμοποιήσεως αὐτοῦ, ἐγκρινομένης ὑπὸ τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ τῆς ἀδελφότητος ταύτης καὶ τῆς διαχειριστικῆς ἐπιτροπῆς τῆς περιθάλψεως τῶν προσφύγων».

§156ΙΩ. ΦΙΛΙΟΣ. Οἱ κλῆροι ἐγκατελείφθησαν ἀπὸ τοὺς ὁμογενεῖς τούτους· τώρα διὰ τοῦ νομοσχεδίου διανέμονται κατ’ ἄλλον τρόπον, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ εὐδοκιμήσῃ ἡ διανομὴ καὶ ἡ ἐγκατάστασις τῶν ὁμογενῶν αὐτῶν. Δὲν ἀντιτείνω εἰς τὸ μέτρον τοῦτο, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε θὰ ὁμολογήσητε ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ τόσον εὐκόλως, ἀφοῦ οὐδεὶς τῶν Βουλευτῶν ἔχει τοῦτο ὑπ’ ὄψει αὐτοῦ.

§157ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εἴχομεν δύο χιλιάδας οἰκογενειῶν περίπου, αἵτινες περιεθάλποντο δι’ ἑβδομαδιαίων δόσεων. Ἐσκέφθημεν λοιπὸν νὰ θέσωμεν ἓν τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν καὶ νὰ παράσχωμεν εἰς αὐτοὺς ἐφάπαξ ἓν βοήθημα. Μεταξὺ τῶν προσφύγων τῶν μὴ ἐγκατεστημένων ἐν Θεσσαλίᾳ εἶναι καὶ οἱ Στενημαχῖται. Οὗτοι συνεφώνησαν νὰ κατατεθῇ τὸ ἀναλογοῦν εἰς αὐτοὺς ποσὸν εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ νὰ τὸ λαμβάνωσιν ἐκεῖθεν ὀλίγον κατ’ ὀλίγον. Σᾶς διαβεβαιῶ δ’ ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ ἐργατικωτέρου πληθυσμοῦ τῶν προσφύγων, ὁ ὁποῖος ἔπαθε τὰ πάνδεινα ἐν τῇ Ἀνατολικῇ Ῥωμηλίᾳ. Οἱ Στενημαχῖται ἀπεφάσισαν νὰ ἐγκατασταθῶσιν ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Λεβαδείας, ὅλοι δὲ οἱ περίοικοι ἐκεῖ τοὺς συντρέχουσι καὶ τοὺς θαυμάζουσι διὰ τὴν φιλοπονίαν των. Παρακαλῶ λοιπὸν τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τοὺς τύπους, διότι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων δυστυχῶν, εἰς τοὺς ὁποίους ἂν δὲν παράσχωμεν αὐτὴν τὴν βοήθειαν, θὰ τοὺς ἐξωθήσωμεν εἰς ἀπόγνωσιν.

§158ΙΩ. ΦΙΛΙΟΣ. Οὐδεὶς ἠρνήθη τὴν παροχὴν πιστώσεως, ὅπως ἔλθῃ ἡ Πολιτεία ἀρωγὸς εἰς τοὺς πρόσφυγας· δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις εἰς τοῦτο. Ἀλλὰ σχετικῶς πρὸς τὴν ἐγκατάστασιν τῶν προσφύγων λέγω ὅτι οἱ κλῆροι οἱ ἐγκαταλειφθέντες ἔπρεπε νὰ δοθῶσι σήμερον εἰς τοὺς ἐπιμόρτους καλλιεργητὰς τῆς Θεσσαλίας.

§159ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τὰ ἄρθρα περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ ὁ κ. συνάδελφος ἐψηφίσθησαν ἤδη, πρόκειται δὲ νῦν περὶ τῶν Στενημαχιτῶν καὶ τῶν κατοίκων τῆς Εὐξεινοπόλεως, οἵτινες ἔχουσι τὴν ἀξίωσιν νὰ παραμείνωσιν ἐκεῖ, ὅπου εὑρίσκονται. Οἱ κλῆροι, περὶ ὧν πρόκειται, εἶναι οἱ κλῆροι οἱ προωρισμένοι εἰς τοὺς ἐκ Ῥωμουνίας καὶ Βουλγαρίας πρόσφυγας. Τί δὲ συνέβη; Ἔτυχε νὰ δοθῶσι κλῆροι μετὰ γαιῶν εἰς πρόσφυγας ἀστικῶν πληθυσμῶν καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδύναντο νὰ τοὺς χρησιμοποιήσωσιν. Ἔφυγον λοιπὸν ἐγκαταλιπόντες τοὺς κλήρους των, ἐνῷ ἄλλοι ἀκριβῶς γεωργικοὶ πληθυσμοὶ μένουσιν ἄνευ τοιούτων. Οὗτοι λοιπὸν ἐζήτησαν παρ’ ἡμῶν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουσι κλῆροι, οὗτοι νὰ διατίθενται ὑπὲρ αὐτῶν, παραμενόντων ἔτι ἐν Θεσσαλίᾳ. Ὡς παρατηρεῖτε, Κύριοι, πρόκειται περὶ κλήρων ἀρχῆθεν προωρισμένων διὰ τοὺς δυστυχεῖς πρόσφυγας ἐξ Ἀνατολικῆς Ῥωμηλίας καὶ Βουλγαρίας. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὰ σχετικὰ ἄρθρα ἐψηφίσθησαν ἤδη, πρόκειται δὲ νῦν περὶ τῶν Στενημαχιτῶν, τῶν κατοικούντων παρὰ τὴν Λεβάδειαν, καὶ τῶν Εὐξεινοπολιτῶν, οἵτινες εἶχον τὴν ἀξίωσιν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ περίθαλψις, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ἐπειδὴ αἱ γαῖαι δὲν ἐξήρκουν, ν’ ἀγορασθῇ ἓν κτῆμα μέγα δι’ αὐτοὺς. Ἡμεῖς ἐνομίσαμεν ὅτι ἡ μόνη λογικὴ καὶ συμφέρουσα λύσις τοῦ ζητήματός των εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἀνεγράψαμεν ἐν τῷ προκειμένῳ νομοσχεδίῳ. Παρακαλῶ μόνον νὰ προστεθῇ εἰς αὐτὸ ὡς ἄρθρον δέκατον τὸ ἑξῆς (ἀναγινώσκει)· «Ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου θέλει παύσει παρεχομένη ἡ κατὰ τὸ ἄρθρον 14 τοῦ νόμου ͵ΓΣΒʹ χρηματικὴ χορηγία εἰς τοὺς ἐγχωρίους καλλιεργητὰς τῶν διανεμηθέντων ἐν Θεσσαλίᾳ ἐθνικῶν χωρίων».

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 10, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 11 (ἀναγινώσκεται)· (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11). Ἄρθρον 12 (ἀναγινώσκεται)·

§161Γ. ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ. Μετεβάλετε τὴν σειρὰν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, κ. Πρόεδρε, καὶ δὲν γνωρίζομεν τί ψηφίζομεν. Ἀπὸ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 25.

§162ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐξήγησα καὶ πρὶν περὶ τίνος πρόκειται. Τελευταῖον ἐπανῆλθε τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ἐπιτροπήν, ἥτις ἐξέφρασε τὴν ἐπιθυμίαν, ὅπως ὅσον τάχιστα συμπεριληφθῶσιν αὐταὶ αἱ διατάξεις καὶ τεθῇ οὕτω τέρμα.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν ἄρθρον 12 (ἀναγινώσκεται). (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12 καὶ τὰ ἄρθρα 13 καὶ 14). Ἐπὶ τοῦ συνόλου τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Φίλιος.

§164ΙΩ. ΦΙΛΙΟΣ. Φρονῶ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἔπραττε καλλίτερον νὰ μὴ ζητήσῃ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ νὰ εἰσαγάγῃ νομοσχέδιον ἄλλο ἀφορῶν τὴν προστασίαν τῶν προσφύγων, τόσον τῶν Εὐξεινοπολιτῶν ὅσον καὶ τῶν παρὰ τὴν Μονὴν Ἰερουσαλὴμ παρὰ τὴν Λεβάδειαν καὶ ἐν γένει πάντων τῶν προσφύγων, ὁπουδήποτε τῆς Ἑλλάδος καὶ ἂν ὦσιν οὗτοι, τὸ ὁποῖον θὰ ἐψηφίζετο ἀσυζητητί, διότι περὶ τούτου οὐδεὶς ἀντιλέγει, νὰ ἐγκαταλείψῃ δὲ τὸν τρόπον τῆς προστασίας τῶν προσφύγων τὸν ὁποῖον τὸ νομοσχέδιον διαλαμβάνει. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἀντελήφθη ἀκόμη περὶ τίνος πρόκειται, καὶ δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω ν’ ἀφήσητε τὸ ζήτημα τοῦτο δι’ ἄλλην Σύνοδον, ν’ ἀφήσητε τοὺς κλήρους τοὺς ὁποίους οἱ πρόσφυγες ἐγκατέλιπον. Δὲν ὑπάρχει ἐλπὶς νὰ δοθῶσιν οἱ κλῆροι εἰς ἄλλους καὶ ἑπομένως ἡ γῆ θὰ μείνῃ ἀκαλλιέργητος πρὸς ζημίαν τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Θεσσαλῶν παραγωγῶν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμένῃ, ἀλλὰ νὰ εἰσαγάγῃ ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ν’ ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς τὴν προστασίαν τῶν προσφύγων, χωρὶς ν’ ἀναμιγνύῃ τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως τῶν κλήρων, διότι τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον οὔτε ἐγὼ οὔτε ἄλλος τις Βουλευτὴς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἔχει τὸ νομοσχέδιον.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ σύνολον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Γʹ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς στρεμματικῆς φορολογίας τῶν ἀμπέλων καὶ συστάσεως ταμείου ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς».

§166Ι. ΛΑΠΠΑΣ. Προχωρήσατε.

§167Δ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Διατί προχωρήσατε; Τὸ ζήτημα εἶναι σπουδαιότατον καὶ πρέπει νὰ λυθῇ τέλος πάντων. Ἔχω τὸν λόγον.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τερτίπης ἔχει τὸν λόγον.

§169Δ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ διαμαρτυρηθῶ κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἐπιμονὴν τὴν ὁποίαν μετέρχεται, ὅπως ψηφίσῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἀφοῦ γνωρίζει κάλλιον παντὸς ἄλλου ὅτι τὰ 9/10 ἐκ τῶν παραγωγῶν τῶν ἀμπέλων δὲν ἐπιθυμοῦσι τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, καὶ θὰ μὲ ἀναγκάσῃ νὰ ἐπικαλεσθῶ μίαν φράσιν τὴν ὁποίαν ἀθηναϊκή τις ἐφημερὶς μεταχειρίζεται, δηλαδὴ τὴν φράσιν «ἀνάγκη εἰλικρινείας». Ὅτε ἐπρόκειτο νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος, ἐπανειλημμένως καὶ μὲ στεντορείαν τὴν φωνὴν εἴπετε ὅτι ζητεῖτε παρ’ ἡμῶν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ τὴν κατάργησιν ἐν ταὐτῷ τῶν ἀμβύκων, ἐνῷ ἀφ’ ἑτέρου ἔχετε νὰ δώσητε ὡς ἀντιστάθμισμα τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων καὶ τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν. Ὄχι μόνον ὑμεῖς, ἀλλὰ καὶ ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἠναγκάσθη ἀπὸ τὴν ἐπιμονὴν καὶ τὴν ἀντίδρασιν ἡ ὁποία ἐγένετο ἐναντίον τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ φόρου ἐκείνου, ἠναγκάσθη, λέγω, ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, νὰ δηλώσῃ καὶ αὐτὸς ὅτι, ἐὰν θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, αὐτοδικαίως θὰ ψηφισθῇ καὶ ἡ κατάργησις τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων καὶ τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ εἴμεθα συνεπεῖς· ὅ,τι διεκηρύξατε ἐντεῦθεν ἐπανειλημμένως πρέπει νὰ τὸ ἐκτελέσητε, ν’ ἀποσύρητε δηλαδὴ τὸ παρὸν νομοσχέδιον· ἐὰν δὲ ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν τινες ἔχωσιν ἀνάγκην τῆς συστάσεως τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος ταμείου τῆς ἀμύνης, εἶναι ἐλεύθεροι νὰ συντάξωσιν ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον καὶ ἡμεῖς προθύμως θέλομεν ἐπιψηφίσει. Ἐὰν δὲ πράξητε τὸ ἀντίθετον, θὰ ὀνομασθῆτε ὅτι εἶσθε ἀνακόλουθοι καὶ ὅτι πράττετε τὰ ἐναντία τῶν ὅσα διεβεβαιώσατε ἐντεῦθεν. Δὲν θέλομεν ταμεῖον, ἀλλὰ τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων καὶ τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, περὶ τῆς ὁποίας καταργήσεως ἐνδιαφέρονται οἱ πλεῖστοι τῶν κ. Βουλευτῶν.

§170Ι. ΛΑΠΠΑΣ. Ὅποιος θέλει ταμεῖον ἂς τὸ κάμῃ μόνος του.

§171ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Νομίζω ὅτι δύνανται οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐκτὸς τεσσάρων ἢ πέντε ἐντὸς τῆς αἰθούσης εἶναι σύμφωνοι ὑπὲρ τοῦ πρώτου νομοσχεδίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ν’ ἀπαιτήσωσιν, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπανέλθῃ εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ῥητῶς ὑπεσχέθη, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Καρδίτσης συνάδελφος, καὶ ν’ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Καρδίτσης, ἵνα μὴ διατρίψωμεν ἐπὶ πολὺ συζητοῦντες ἐπὶ ἑνὸς πράγματος τὸ ὁποῖον ἐξηντλήθη δι’ ἐπανειλημμένων συζητήσεων. Ἑπομένως ἀναμένω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ δηλώσῃ τί σκέπτεται, ἐκτὸς ἐὰν θέλῃ νὰ παρελκύσῃ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δηλώνει.

§173Θ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Ἔναυλοι ἀκόμη εἶναι εἰς τὰ ὦτα ἡμῶν αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὡς καὶ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅτι θὰ μετατεθῶσι τὰ βάρη τὰ φορολογικὰ ἀπὸ τὸν λαὸν καὶ θὰ τεθῶσιν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ τὰ βαστάσωσιν. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὡς πρῶτον ἄρθρον τῶν ἐπαγγελιῶν αὐτῆς ἐξήγγειλε καθ’ ἅπαντα τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι θέλει παραιτηθῆ τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ἀμπέλων καὶ τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν. Καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅστις ἤκουσε τὰς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου δηλώσεις ταύτας, μετὰ χαρᾶς ἀπεδέχθη αὐτὰς καὶ ἀνέμενε τὴν πραγματοποίησιν αὐτῶν παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Βουλῆς. Μετ’ εὐχαριστήσεως ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπλήρωνεν ὅλα τὰ βάρη τὰ ὁποῖα ἐπεβλήθησαν εἰς αὐτόν, ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἔθνους· τὴν στιγμὴν ὅμως καθ’ ἣν ἔμαθεν ὅτι θὰ ἐπιβληθῶσιν εἰς αὐτὸν βάρη καὶ θὰ διατεθῶσι διὰ τὴν σύστασιν ταμείου ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς δὲν δύναται νὰ πληρώσῃ νέους φόρους. Εἰς τί πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθῇ ὁ φόρος αὐτός; Πρόκειται νὰ συσταθῇ ταμεῖον καὶ εἶναι γνωστὸν ποῦ κατέληξαν τὰ ταμεῖα αὐτὰ καὶ ἂν ἔφερόν ποτε κανὲν καλὸν ἀποτέλεσμα. Βεβαίως πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσωσιν ἐλάχιστα συμφέροντα, ἴσως συμφέροντα προσώπων, ἀλλ’ οὐδέποτε θὰ χρησιμοποιηθῶσι πρὸς βελτίωσιν τῆς οἰνοπαραγωγῆς.

§174Π. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Διὰ τίνα λόγον ἐγένετο ἡ παρακράτησις;

§175Θ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Ἀπορῶ πῶς συνδέετε τὸ σταφιδικὸν ζήτημα μὲ τὸ ζήτημα τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα οὐδένα ἐξεπλήρωσε σκοπόν, ὁπωσδήποτε εἶχεν ἕνα σκοπόν, νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ συμφέροντα ὅλων τῶν σταφιδοπαραγωγῶν· δυνάμεθα ὅμως νὰ εἴπωμεν ὅτι τὸ ταμεῖον τῆς ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ συμφέροντα ὅλων τῶν οἰνοπαραγωγῶν; Ὑπάρχουσιν ἐπαρχίαι πλεῖσται ὅσαι, αἱ ὁποῖαι παράγουσι τόσον οἶνον, ὥστε νὰ ἐξαρκῇ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ τόπου. Διατί λοιπὸν νὰ πληρώσωσιν οὗτοι τὸν φόρον τοῦτον καὶ κατὰ τίνα τρόπον θὰ βελτιωθῇ ἡ θέσις των; Ὁ φόρος αὐτὸς ἰσοδυναμεῖ πρὸς ἁρπαγήν, πρὸς δήμευσιν τῆς περιουσίας τῶν ἀνθρώπων. Ἐφ’ ὅσον, ὡς προεῖπον, ἐπρόκειτο νὰ χρησιμοποιηθῶσιν οἱ φόροι διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους, εὐχαρίστως ἐπλήρωνεν αὐτοὺς ὁ Ἑλληνικὸς λαός· ἐὰν πρόκειται ὅμως τὸν φόρον αὐτὸν νὰ τὸν λάβῃ ἓν ὕποπτον ταμεῖον, καλλίτερον εἶναι νὰ τὸν ἔχῃ τὸ Κράτος. Ἐὰν πρόκειται νὰ ἐνισχυθῇ ἡ οἰνοπαραγωγὴ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ὑπάρχουσιν ἄλλοι τρόποι, οὐδέποτε ὅμως τὸ χρῆμα τοῦ λαοῦ θὰ δοθῇ εἰς ἄλλους. Δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ψηφισθῇ τοιοῦτο νομοσχέδιον, διότι φρονῶ ὅτι ἰσοδυναμεῖ μὲ δήμευσιν τῶν συμφερόντων καὶ τῶν χρημάτων τοῦ λαοῦ τῶν ἐπαρχιῶν μας.

§176ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐγώ, Κύριοι, ἐδήλωσα ἀπὸ προχθὲς ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρητήθη τοῦ φόρου τούτου, ὅστις δι’ αὐτὴν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς κατηργημένος. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ ἐπιτροπή, ἥτις ἐπεξειργάσθη τὸ νομοσχέδιον περὶ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰ νομοσχέδια ταῦτα περὶ καταργήσεως τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων καὶ τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, κατὰ πλειονοψηφίαν ἀπεφάνθη, ἵνα ὁλόκληρος αὐτὸς ὁ φόρος τῶν ἀμπέλων, ὅστις δὲν εἶναι τόσον ἐπαισθητὸς εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διατεθῇ πρὸς σύστασιν ταμείου ἀμύνης ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς καὶ χρησιμεύσῃ ὡς βάσις πρὸς μίαν συστηματικὴν ἐργασίαν τόσον πρὸς ἀποσόβησιν τῆς κρίσεως τῆς οἰνοπαραγωγῆς, ὅσον καὶ πρὸς διάδοσιν τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων, ἐνόμισα ὅτι ἐπεβάλλετο εἰς ἐμέ, ἵνα διερμηνεύων τὴν γνώμην ταύτην τῆς πλειονοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς ὑποβάλω τὸ προκείμενον νομοσχέδιον. Ἡ γνώμη μου, Κύριοι, εἶναι, ὅτι τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος ταμεῖον ἀμύνης, ἱδρυόμενον μὲ τοιαῦτα κεφάλαια, ἔχει νὰ ἐπιτελέσῃ πολλὰ καὶ μεγάλα ἐν Ἑλλάδι ἐπ’ ἀγαθῷ οὐ μόνον τῶν οἰνοφόρων ἐπαρχιῶν, αἱ ὁποῖαι πάσχουσι τὴν σήμερον ἐκ τῆς οἰνικῆς κρίσεως, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων οἰνοφόρων ἐπαρχιῶν, διότι, ὅταν ἐκλίπῃ τὸ πλεόνασμα ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουσι τοιοῦτον, ἐννοεῖται ὅτι θὰ βελτιωθῇ ἡ τιμὴ τοῦ οἴνου καὶ εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας.

§177Δ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Πρόκειται περὶ πλεονάσματος; Αἱ ἐπαρχίαι αἱ ἔχουσαι πλεόνασμα εἶναι δύο ἢ τρεῖς.

§178ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Πρόκειται ὄχι μόνον περὶ ἀφαιρέσεως τοῦ πλεονάσματος, ἀλλὰ καὶ περὶ καλλιτέρας παρασκευῆς καὶ συντηρήσεως τῶν οἴνων. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι κατ’ ἐξοχὴν χώρα οἰνοφόρος. Ἐὰν ὅμως εἰς τὸ φυσικὸν προϊόν προστεθῇ καὶ ἡ τέχνη καὶ ἡ ἐπιστήμη, οἱ ἑλληνικοὶ οἶνοι θὰ ἔχωσι κατανάλωσιν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ. Ἐνόμισα λοιπὸν ὅτι διὰ τῆς συστάσεως τοῦ ταμείου ἀμύνης θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθῶσιν οἱ οἶνοι ἡμῶν καὶ νὰ εἶναι περιζήτητοι καὶ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ. Θὰ εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ ταμείου νὰ ἱδρυθῶσιν οἰνολογικοὶ σταθμοὶ καὶ πρότυπα οἰνοποιεῖα, ὧν ἔχομεν ἀνάγκην. Ἐκ τοιούτων σκέψεων ὁρμώμενος συνέταξα καὶ ὑπέβαλον τὸ προκείμενον νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τῇ ἐπιμόνῳ ἀπαιτήσει πολλῶν συναδέλφων ἀνέγραψα τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει, διὰ νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν ἡ Βουλή. Θέλετε νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἐγχώριον παραγωγήν; Θέλετε νὰ καταστήσωμεν ἓν γενικὸν ταμεῖον ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς;

§179ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§180ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τότε παρακαλῶ ὡς πρὸς τὸ πρῶτον νομοσχέδιον νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τοῦ κ. Βογιατζῆ προηγοῦνται οἱ κ. Σ. Γεωργόπουλος, Ν. Στράτος, Δ. Κατσίνας, Ἰ. Στεφανόπουλος, Μ. Λιδωρίκης, Θ. Λέκας, Δ. Κρεμεζῆς. Δέχεσθε νὰ προηγηθῇ ὁ κ. Βογιατζῆς;

§182Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὄχι, κατὰ σειράν. Νὰ προηγηθῇ ὁ κ. Γεωργόπουλος, προκειμένου νὰ γίνῃ συζήτησις.

§183ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐὰν δὲν ἐνοήθην ἐπακριβῶς, τὸ ζήτημα τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων τοῦ στρεμματικοῦ ἐννοῦμεν νὰ θέσωμεν ὡς ζήτημα ἐμπιστοσύνης.

§184ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Οὐδεὶς ἀντιλέγει εἰς αὐτό.

§185Σ. Γ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐγὼ παραιτοῦμαι τοῦ λόγου, διότι πᾶσα συζήτησις εἶναι περιττή.

§186Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἦτο ἐντελῶς περιττὸν νὰ προσέλθῃ ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ ν’ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι θέτει ὡς ζήτημα ἐμπιστοσύνης τὴν κατάργησιν τοῦ στρεμματικοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων. Ἐξ ὅσων ὑπάρχουσιν ἐνταῦθα οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ τὴν κατάργησιν τῆς στρεμματικῆς φορολογίας τῶν ἀμπέλων, Ἢ μήπως ἐνόμισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ὁ μόνος προστάτης τῶν ἀμπέλων εἶναι αὐτὸς καὶ ὅτι ὅλη ἡ Βουλὴ διάκειται ἐν τοιαύτῃ ἐχθρότητι κατὰ τῶν ἀμπελοκτημόνων, ὥστε νὰ εἶναι ἐναντία τῆς γνώμης τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ νὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς ἀμπελοκτήμονας διὰ φόρου τὸν ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θέλει; Αὐτὸς ὁ ταρταρινισμὸς ἦτο ἐντελῶς περιττός, διότι μόνον καθ’ ἣν περίπτωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς εὕρισκεν ἀντίδρασιν ἐν τῇ Βουλῇ φρικώδη, τότε ἠδύνατο νὰ θέσῃ τοιοῦτον ζήτημα. Ἀλλ’ ὅταν ἡ Βουλὴ λέγῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν «καταργήσατε τὸν φόρον καὶ μὴ φέρητε σχέδια, διὰ τῶν ὁποίων θὰ κρατήσητε τὸν φόρον», εἶναι περίεργος ἡ στάσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θέτοντος ζήτημα ἐμπιστοσύνης, ἐνῷ αὐτὸς εἰσάγει νομοθέτημα περὶ διατηρήσεως τοῦ φόρου αὐτοῦ.

§187Κ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὑμεῖς εἶσθε κάτοχος τοῦ λόγου καὶ ἔχετε μεγάλην εὐφράδειαν καί, ὅταν ὁμιλῆτε, γνωρίζετε τί θέλητε νὰ εἴπητε. Νομίζω ὅμως ὅτι εἶναι ἀνάρμοστοι αἱ φράσεις αἱ τόσον τραχεῖαι κατὰ Ὑπουργοῦ, διότι καὶ ὑμεῖς ὑπήρξατε Ὑπουργὸς καὶ θὰ ὑπάρξητε...

§188Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ποῖαι φράσεις;

§189Κ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Ὅταν ὀνομάζητε Ταρταρῖνον ἕναν Ὑπουργόν....

§190Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Καὶ εἶναι ὕβρις;

§191Κ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Ἡ φράσις εἶναι τραχεῖα καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν τὴν ἤκουσε, διότι, ἐὰν τὴν ἤκουε, θὰ ἔκαμνε τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἐπιβάλλεται νὰ κάμῃ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Κανονισμοῦ.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰς ἔκαμον.

§193Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι τέλειος γνώστης τῆς γαλλικῆς φιλολογίας, ὥστε νὰ γινώσκῃ τὸ πρόσωπον τοῦ Ταρταρίνου, ἀλλ’ ἐγὼ ἠθέλησα νὰ παραστήσω τὴν ὑπερβολὴν τοῦ ζήλου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ λαβὼν ὡς τύπον τὸν τοῦ ἀθανάτου Δωδέ. Δὲν ἠθέλησα νὰ ὑβρίσω οὔτε ὕβρισα οὐδένα. Εἶναι ἀνεξήγητος ἡ ὑπερβολὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ προσερχομένου ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ζητοῦντος ζήτημα ἐμπιστοσύνης διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων.

§194Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Σεῖς τὸν ἐπολιτογραφήσατε ἀλλαχοῦ.

§195Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶμαι ἠναγκασμένος ν’ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι διὰ τῶν μέτρων τῶν νεωτέρων ἐγένετο παραβάτης ἐντελῶς τῶν ὑπεσχημένων εἰς τὴν Βουλήν, διότι, ἂν ἐνθυμῆται καλῶς ἡ Βουλή, εἰσήγαγε σειρὰν ὁλόκληρον νομοσχεδίων φορολογικῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον ἐθεωρήθη ὡς ἐπιβαρύνον τὸν λαόν, πλῆττον δὲ πρὸ παντὸς τοὺς οἰνοπαραγωγούς, καὶ τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εὐηρεστήθη ν’ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἐπιβάλλει τοὺς φόρους τούτους, ἀλλ’ ἀνακουφίζει τὸν λαὸν διὰ δύο μέτρων κυρίως, διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου τοῦ στρεμματικοῦ τῶν ἀμπελοκτημόνων καὶ τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων τῶν μικρῶν κτηματιῶν, ὥστε ἡ μικρὰ γεωργία ν’ ἀνακουφισθῇ. Καὶ ὑπελογίσθη τότε ἡ ὠφέλεια τοῦ λαοῦ ὅτι θέλει ἀνέλθει εἰς 1.600.000 διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων καὶ εἰς 700.000 ἐκ τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου τῶν ἀμπελοκτημόνων καὶ ἐνθυμοῦμαι κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τὴν ἱερὰν καὶ ἐνθουσιώδη κραυγὴν τοῦ βουλευτοῦ Φθιώτιδος κ. Χατζίσκου λέγοντος πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν «εὖγε».

§196Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Τὴν ἐπαναλαμβάνω.

§197Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὁ κ. Βουλευτὴς λοιπὸν Φθιώτιδος, ὁ ὁποῖος λέγει πρὸς τὸν συμπολίτην του κ. Ὑπουργὸν τὸ «εὖγε», ὀφείλει νὰ μελετᾷ τὰ νομοσχέδια, ἵνα ἴδῃ, ἂν ὀρθῶς ἐπιδοκιμάζει.

§198Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Τὰ ἐμελέτησα.

§199Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Διότι, ἐὰν ἔβλεπε καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ συστάσεως γεωργικοῦ ταμείου τὸ ὑποβληθὲν μετὰ ταῦτα...

§200Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἤδη ὑπεβλήθη. Ὅτε ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον περὶ καταργήσεως τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων, δὲν εἶχεν ὑποβληθῆ....

§201Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Θέλετε νὰ εἴπητε μὲ αὐτὸ ὅτι τὸ εὖγέ σας ἐκεῖνο δὲν τὸ ἐπιδοκιμάζετε ἤδη.

§202Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι καὶ ἄλλοι Βουλευταί, κορυφαῖοι μάλιστα, ἐδήλωσαν τὴν γνώμην των κατὰ παρελθούσας Συνόδους ὅτι ὁ φόρος οὗτος εἶναι καταθλιπτικός, διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ ἐπεφώνησα. Δὲν πιστεύω δὲ οὔτε σεῖς νὰ ἔχητε ἐναντίαν ἰδέαν. Ὥστε κακῶς ἠθελήσατε νὰ μὲ μεμφθῆτε.

§203Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν σᾶς ἐμέμφθην. Ἐάν τις ἐκηρύχθη καθ’ ἑκάστην Σύνοδον ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, εἷς ἐκ τούτων εἶμαι καὶ ἐγώ. Δὶς ὑπάρξας εἰσηγητὴς τοῦ Προϋπολογισμοῦ ὑπέδειξα τὴν ἀνάγκην τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν. Ἀλλὰ συνηθίζω, ὅταν ἀπονέμω τὸ εὖγε, νὰ μὴ εἶμαι τόσον ἐνθουσιώδης, ὅσον εἶναι ὁ συμπολίτης τοῦ κ. Ὑπουργοῦ κ. Βουλευτὴς Φθιώτιδος, διότι τώρα εἶναι ἠναγκασμένος ὁ κ. Βουλευτὴς Φθιώτιδος ν’ ἀνακαλέσῃ τὸ εὖγε, διότι, ἂν ὁ κ. συνάδελφος ἤθελε λάβει γνῶσιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ γεωργικοῦ ταμείου, ἤθελεν ἴδει ὅτι ἀνακαλοῦνται διὰ μέτρων νεωτέρων τὰ ὑπεσχημένα, τότε δ’ ἀνακαλεῖται καὶ ἡ κατάργησις τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων, διότι πόρος τοῦ γεωργικοῦ ταμείου εἶναι ὄχι ὁ φόρος τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, ὡς περιορίζει τοῦτον τὸ πρῶτον νομοσχέδιον περὶ καταργήσεως τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, ἀλλ’ ὁ φόρος περὶ ἀροτριώντων ὁ κατὰ τὸν νόμον ΒΠʹ τῆς 5 Αὐγούστου 1902 βεβαιούμενος καὶ εἰσπραττόμενος ἀπὸ τῆς χρήσεως 1911 καὶ ἐφεξῆς.

§204ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐνόμιζον ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ εὕρῃ ἀντίδρασιν τὸ πρᾶγμα, ἀλλ’ ἀφοῦ εὑρίσκει, ἀναγκάζομαι νὰ δηλώσω ὅτι διαγράφω τὸν πόρον τοῦτον ἐκ τοῦ γεωργικοῦ ταμείου καὶ ἀφήνω ὅλους τοὺς ἄλλους.

§205Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὸν διαγράφετε, ἀφοῦ σᾶς συνελάβομεν. Ὁ κ. Βουλευτὴς λοιπὸν Φθιώτιδος ὀφείλει ἤδη τὸ δεύτερον εὖγε εἰς ἐμέ, ἀφοῦ ἀνακαλέσῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σᾶς ἔδωκε.

§206Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Δὲν ἀναλαμβάνει τὸν φόρον τοῦτον ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου.

§207Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἀλλ’ ὁ κόσμος θὰ πληρώσῃ τὸν φόρον. Μὴ θέλετε νὰ παίζωμεν μὲ τὰς λέξεις.

§208Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Θέλω νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπε συζητῶν σήμερον ὅτι διὰ τοῦ νέου νομοσχεδίου ἀνακαλεῖ τὸν φόρον τὸν ὁποῖον ἀνέγραψε διὰ τὸ ταμεῖον τῆς γεωργίας.

§209Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν σᾶς ἐπιτρέπω ν’ ἀγορεύητε.

§210Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Μὲ προκαλεῖτε ὅμως.

§211Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Διαμαρτύρομαι καὶ κατέρχομαι τοῦ βήματος, ἐὰν δὲν σιωπήσῃ ὁ κ. Βουλευτὴς Φθιώτιδος. Ὁ κ. Βουλευτὴς Φθιώτιδος ὀφείλει νὰ ἐννοήσῃ ὅτι ὑπάρχει Κανονισμός. Ἂν ὁ κ. Βουλευτὴς Φθιώτιδος κάμνῃ διακοπὰς καὶ ἔχῃ ἀνάγκην νὰ κατέλθῃ ὑπὸ τὴν ψευδῆ σημαίαν τῆς καταργήσεως τῶν φόρων, ἂς ὑπάγῃ εἰς τὴν Φθιώτιδα, ἀλλ’ ἐδῶ δὲν θὰ κατέλθῃ μὲ τὴν σημαίαν αὐτήν.

§212Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Σεῖς μὲ προκαλεῖτε, ὅστις μὲ ἐμέμφθητε.

§213Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Σᾶς ἐμέμφθην διὰ τὴν ἀγαθοπιστίαν τὴν ὁποίαν ἐπεδείξατε.

§214Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Παρακαλῶ....

§215Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ἔχητε οἱανδήποτε σημαίαν ψευδῆ, διὰ νὰ κατέλθητε εἰς τὰς ἐκλογάς.

§216Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Οὐδέποτε ἐπεζήτησα ψευδῆ σημαίαν.

§217Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἀλλὰ τὴν στιγμὴν ταύτην ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι διαγράφει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ τὸν ἠνάγκασα νὰ διαγράψῃ.

§218Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἠξεύρετε καλῶς ὅτι δὲν ἔχω ἀνάγκην οὐδεμιᾶς σημαίας.

§219Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Γινώσκω καλῶς καὶ ἕτερόν τι, ὅτι σεῖς ὁ ὁποῖος διακόπτετε τοσοῦτον προθύμως... (Θόρυβος).

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι κατάστασις αὐτή, Κύριοι. Νὰ γίνῃ ἡσυχία.

§221Κ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Νομίζω ὅτι προτιμότερον εἶναι ν’ ἀποταθῆτε πρὸς τὴν Βουλὴν· ἂν ἐπράττετε τοῦτο, δὲν θὰ συνέβαινε τὸ ἐπεισόδιον αὐτὸ τὸ δυσάρεστον.

§222Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὸ ἀναμφισβήτητον λοιπὸν εἶναι ὅτι ἀπὸ τῆς ἑσπέρας ταύτης διαγράφεται πλέον ἐκ τοῦ νομοσχεδίου περὶ γεωργικοῦ ταμείου ὁ φόρος ὁ κατὰ τὸν νόμον ΒΠʹ βεβαιούμενος καὶ παραμένει πλέον ὁ φόρος ὅστις θὰ βεβαιωθῇ μόνον κατὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Κατὰ συνέπειαν ἕνεκα τῆς ἀντιστάσεως τῆς ἐλαφρᾶς, καὶ πρὸ τῆς ἀντιστάσεως, ἥτις θὰ ἠγείρετο, ἕνεκα τῆς ἀντιστάσεως, ἥτις ἐξεδηλώθη ὑπ’ ἐμοῦ κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην, ὁ γεωργικὸς κόσμος λυτροῦται ἀπὸ τὸ περιπλέον 1.600.000, τὸ ὁποῖον ἤθελε νὰ ἐπιβάλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ χαρίζων καὶ ἀνακουφίζων. Ταῦτα ἐν σχέσει πρὸς τὰς ἀνακουφιστικὰς προθέσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν σχέσει δὲ πρὸς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον νομίζω ὅτι ἔχει μίαν ἄδικον βάσιν, ἡ ἄδικος δὲ βάσις εἶναι ἡ ἑξῆς. Πρόκειται περὶ διασώσεως ἑνὸς προϊόντος, τοῦ προϊόντος τῆς ἀμπέλου, καλούμεθα δὲ νὰ συνεισφέρωμεν πάντες ὑπὲρ τῆς διασώσεως τῶν συμφερόντων τῶν πασχόντων. Τοῦτο εἶναί τι τελείως ἄδικον, διότι ὑπάρχουσι πλεῖστοι νομοὶ τοῦ Κράτους; ἐν οἷς δὲν ὑπάρχει δυσφορία ἐξ ὑπερπαραγωγῆς γλεύκους. Κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι ὀρθὸν οὔτε δίκαιον, ἵνα ἐκεῖνοι οἵτινες δὲν εὑρίσκονται ἐν περισσείᾳ, οἵτινες οὐδαμῶς πάσχουσιν ἐκ τῆς κακῆς καταναλώσεως καὶ τῶν μικρῶν τιμῶν τοῦ προϊόντος αὐτῶν, οὗτοι νὰ συνεισενέγκωσιν, ὅπως κατορθωθῇ ἡ ἐξασφάλισις τῆς καταναλώσεως τοῦ προϊόντος τῶν λοιπῶν. Ἐνθυμοῦμαι δὲ τὸν ἀγῶνα, ὅστις ἐγένετο ὑπὸ πάντων ἐνταῦθα τῶν συναδέλφων τῶν ἐκπροσωπούντων ἐπαρχίας σταφιδοπαραγωγούς, ἀλλ’ ἐχούσας σταφίδα τοιαύτης ποιότητος, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ δυσχέρεια εἰς τὴν κατανάλωσιν τοῦ προϊόντος αὐτῶν, ὅπως ἀποφύγωσι τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ τῆς παρακρατήσεως. Καὶ τότε ἐπρόκειτο οὐχὶ περὶ φόρου εἰς χρῆμα, ἀλλὰ περὶ παρακρατήσεως προϊόντος ὅπως ἰσοζυγίσωμεν τὰς ἀνάγκας τῆς ἀγορᾶς, ἀλλὰ σήμερον δὲν ζητεῖται τοιοῦτό τι, ἀλλὰ ζητεῖται εἰς χρῆμα καταβολή, ὅπως διὰ τοῦ χρήματος τούτου ἐπέλθῃ ἡ ἐξίσωσις τῆς πωλήσεως καὶ καταναλώσεως. Θεωρῶ ὅτι ἡ τοιαύτη ἀρχὴ εἶναι τελείως ἄδικος καὶ ὅτι ὀρθότερον ἦτο τὸ νομοσχέδιον ὡς διετυπώθη ἀρχικῶς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, νομοσχέδιον καθ’ ὃ κατηργεῖτο ὁ φόρος διὰ πάντας ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1911, ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τῶν ἀναγκῶν ἑκάστου τόπου βεβαιουμένων διὰ ψηφίσματος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου διατηρεῖται ὁ φόρος ἐκεῖ ἔνθα ζητεῖται ὑπὸ τοῦ τόπου· τοῦτο εἶναι τὸ δικαιότερον. Ἀλλὰ παρουσιάζονται οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν διαφόρων οἰνοφόρων ἐπαρχιῶν, οἵτινες ἐξαγγέλλουσιν ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ἡ κατάρτισις τῶν τοπικῶν ταμείων ἀμύνης, ὅπως ἀντεπεξέλθωσιν εἰς τὴν κρίσιν. Ἐγὼ βεβαίως ἐκδηλῶ γνώμην, διότι δὲν θέλω νὰ καταπονήσω τὴν Βουλὴν οὖσαν πεπεισμένην περὶ τοῦ πράγματος, ἐκδηλῶ γνώμην ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο εἶναι δίκαιον. Ἀλλὰ καὶ ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν ἡ Βουλὴ ἤθελεν, ἐκ πνεύματος ἐπιεικείας ὁρμωμένη, νὰ φανῇ ἐνδοτικὴ εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ παράσχῃ τὴν προστασίαν αὑτῆς εἰς τὰς πασχούσας οἰνοφόρους ἐπαρχίας ἐπιβαρύνουσα καὶ τὰς ὑπολοίπους, τὰς μὴ πασχούσας διὰ τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων, θὰ ἐθεώρουν ὀρθὸν ὅπως καὶ πάλιν μὴ γένηται ἡ μέριμνα διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὡς εἰσάγεται τοῦτο παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου οὐδὲν καθορίζεται εἰμὴ μόνον ἡ διατήρησις τοῦ φόρου ὑπὲρ ταμείου ἱδρυομένου ὡς ἐν παρόδῳ ὑπὸ τοῦ νόμου. Οὔτε ὁ σκοπὸς οὔτε οἱ ὅροι τῆς διαχειρίσεως διαγράφονται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ἀλλ’ ἁπλῶς ἀναγράφεται ὅτι ἱδρύεται ταμεῖον τοῦ ὁποίου ἡ λειτουργία θέλει κανονισθῆ διὰ Β. Διατάγματος. Ἐννοεῖται ὅτι ἂν πρόκειται νὰ προικισθῇ τὸ ταμεῖον τοῦτο διὰ τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων, ἀνερχομένου εἰς 700.000 δραχμὰς κατ’ ἔτος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπιστευθῶμεν τὴν διοίκησιν τοῦ ταμείου τούτου εἰς ἁπλοῦν Β. Διάταγμα οὐδὲ τὸν κανονισμὸν τοῦ συνόλου τῆς λειτουργίας τῆς διοικήσεως τοῦ ταμείου καὶ θὰ ἐθεώρουν ὀρθότερον ἵνα — ἂν ἡ Βουλὴ ἤθελε δεχθῆ τὴν ἀρχὴν τῆς θυσίας ἐπὶ τέλους τῆς ὑποχρεωτικῆς πασῶν τῶν ἐπαρχιῶν ὑπὲρ τῶν πασχουσῶν οἰνοφόρων ἐπαρχιῶν, τὸ εἰσπραχθησόμενον χρῆμα εἰσαχθῇ εἰς τὸ γεωργικὸν ταμεῖον ὡς ἰδία μερὶς μὲ ἴδιον σκοπὸν τοῦ γεωργικοῦ ταμείου, καθόσον τὸ νομοσχέδιον περὶ γεωργικοῦ ταμείου βελτιούμενον κατὰ τὴν συζήτησιν παρέχει μείζονας ἐγγυήσεις καὶ τῆς καλῆς λειτουργίας καὶ τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ χρήματος, τὴν διάθεσιν τοῦ ὁποίου θέλομεν ἐμπιστευθῆ εἰς τὸ ταμεῖον, διότι προκειμένου περὶ τοῦ γεωργικοῦ ταμείου ἔχομεν ὑποβεβλημένον ὀργανισμὸν ἐνώπιον ἡμῶν, τὸν ὁποῖον δυνάμεθα συζητοῦντες νὰ βελτιώσωμεν. Προκειμένου ὅμως περὶ ταμείου ἀμύνης δὲν ἔχομεν ὀργανισμόν, ἀλλὰ καλούμεθα νὰ διαθέσωμεν 700.000 δραχ. ἐτησίως ἄνευ ὡρισμένου σκοποῦ καὶ μὲ μόνον τὸν σκοπὸν ἵνα διατηρήσωμεν τὴν φορολογίαν, εἶναι δὲ ὀρθὸν νὰ εἰσαχθῇ ἀκριβῶς ὁ πόρος οὗτος εἰς τὸ γεωργικὸν ταμεῖον μὲ καθωρισμένον σκοπὸν νὰ δαπανηθῇ ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς, διότι καὶ τοῦ γεωργικοῦ ταμείου σκοπὸς θὰ εἶναι ἡ ὑπὲρ τῆς γεωργίας καὶ τῆς οἰνοπαραγωγῆς μέριμνα, δὲν φρονῶ δ’ ὅτι ἡ περὶ τῆς οἰνοπαραγωγῆς μέριμνα ἐξέρχεται τῆς γενικῆς περὶ γεωργίας προστασίας ἐν Ἑλλάδι. Ταύτας τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω· κατ’ ἀρχὴν εἶμαι σύμφωνος ὅπως μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι εἰσάγει βάρη ὑπὲρ τῶν πασχόντων εἰς βάρος ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσιν ὑποχρέωσιν νὰ συνεισενέγκωσιν ὑπὲρ τῶν πασχόντων, ἀλλὰ καὶ διότι δὲν κανονίζεται κατὰ τίνα τρόπον θὰ διατεθῇ ἡ φορολογία αὕτη, φρονῶ δ’ ὅτι ὀρθότερον θὰ ἦτο ἂν ἐπικρατήσῃ ἡ ἀρχὴ τῆς ἐπιβολῆς τῶν βαρῶν νὰ διατεθῶσι ταῦτα διὰ τὸ γεωργικὸν ταμεῖον καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον ἐκ παραλλήλου πρὸς τὸ περὶ γεωργικοῦ ταμείου νομοσχέδιον, ν’ ἀναβληθῇ δὲ ἡ περαιτέρω συζήτησις.

§223Γ. ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Πρὶν ἢ λάβω τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, ἐπεθύμουν νὰ γνωρίζω τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Στράτου· ἀποδέχεται τὴν πρότασιν ταύτην;

§224ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ποίαν πρότασιν;

§225Γ. ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Νὰ μὴ καταργηθῇ ὁ στρεμματικὸς φόρος ἐπὶ τῶν ἀμπέλων, ἀλλὰ τὸ ποσὸν νὰ εἰσαχθῇ εἰς εἰδικὸν ταμεῖον ἀμύνης ἀμπελοκτημόνων ἢ νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ γενικὸν γεωργικὸν ταμεῖον.

§226ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι οὔτε ὁ κ. Στράτος οὔτε ἄλλος τις Βουλευτὴς συνηγόρησεν ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου· ἔμεινα μόνος.

§227Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Δὲν ἐμείνατε μόνος, κύριε Ὑπουργέ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§228ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐγὼ ἀφῆκα εἰς τὴν Βουλήν, ἂν θέλῃ, ν’ ἀπορρίψῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, νὰ ψηφίσῃ δὲ τὸ ἕτερον νομοσχέδιον εἰς γʹ ἀνάγνωσιν, δι’ οὗ καταργεῖται ὁριστικῶς καὶ ἀμετακλήτως ὁ φόρος τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν.

§229ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§230ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τί ἄλλο ἠδυνάμην νὰ κάμω;

§231Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Δὲν ἐμείνατε μόνος.

§232Γ. ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Λυποῦμαι, κύριε Πρόεδρε, διότι ἀναγκάζομαι νὰ ἔχω ἴσως μόνος γνώμην ἐναντίαν τῆς ὅλων τῶν ἄλλων. Πάντες εἰσὶν ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῆς στρεμματικῆς φορολογίας τῶν ἀμπέλων, ἐπίσης δὲ ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν. Ὁμολογῶ ὅτι τὴν ἀντίληψιν ταύτην δὲν δύναμαι νὰ κατανοήσω. Δὲν πρόκειται περὶ ἀντικαταστάσεως ἑνὸς ἐγγείου φόρου δι’ ἄλλου τινὸς φόρου ἐπὶ τῆς γῆς, ἀλλὰ πρόκειται ν’ ἀπαλλάξωμεν ὁλόκληρον τάξιν πολιτῶν παντὸς ἀμέσου φόρου καὶ ἐπιρρίψωμεν τὸ ἐκ τῆς τοιαύτης ἀπαλλαγῆς βάρος ἐφ’ ὅλων τῶν λοιπῶν πολιτῶν. Ματαίως δὲ προσπαθῶ ν’ ἀνεύρω αἰτίαν τινὰ δυναμένην νὰ δικαιολογήσῃ τοιαύτην ἀπόφασιν, ἥτις ἀντίκειται προφανῶς εἰς ὅλας τὰς φορολογικὰς ἀρχάς, αἵτινες ἀπαιτοῦσιν, ἵνα ἡ φορολογία εἶναι σχετικῶς ἀνάλογος διὰ πάντας καὶ γενική. Ἀνισότητα δὲ δημιουργοῦμεν μεγάλην, εἴτε ἀποδεχθῶμεν τὴν Γαλλικὴν ἀντίληψιν περὶ τῆς φορολογικῆς ἰσότητος τὴν βασίζουσαν τὴν ἀναλογίαν ἐπὶ τῶν ὠφελειῶν ἃς ἕκαστος ἔχει ἀπὸ τὸ Κράτος, εἴτε ἀκολουθήσωμεν τὴν Γερμανικὴν ἀντίληψιν τὴν βασίζουσαν αὐτὴν ἐπὶ τῆς ἀντοχῆς ἑκάστου. Προκειμένου δὲ περὶ τῆς φορολογίας τῆς γῆς καὶ οἱ Γερμανοὶ ἀσπάζονται τὴν θεωρίαν τὴν Γαλλικήν. Ὅσον μικρὰ καὶ ἂν ὦσι τὰ ἀνταλλάγματα ἅτινα ἡ ἡμετέρα Πολιτεία παρέχει εἰς τὸν φορολογούμενον, ὁ καλλιεργητὴς ὠφελεῖται ἐξ αὐτῶν, ὡς καὶ πᾶς ἄλλος πολίτης Ἕλλην· ἡ δὲ φορολογικὴ ἀντοχὴ τοῦ γεωργοῦ εἶναι βεβαίως μεγαλειτέρα τῆς φορολογικῆς ἀντοχῆς τῶν πλείστων ἐπαγγελματιῶν, ὧν φορολογοῦμεν τὰ ἀσταθῆ καὶ πενιχρὰ εἰσοδήματα. Ἀλλ’ ἡ κατάργησις αὕτη, ἡ ἀπαλλαγὴ πολιτῶν τινων πάσης φορολογίας, ἀντιβαίνει καὶ εἰς τὴν νεωτέραν ἀρχὴν τῆς discrimination, ὡς καλοῦσιν αὐτὴν οἱ Γάλλοι, τουτέστιν εἰς τὴν ἀρχὴν ἡ ὁποία ποιεῖται διακρίσεις μεταξὺ τῶν διαφόρων πηγῶν τῶν εἰσοδημάτων, δηλαδὴ μεταξὺ τῶν εἰσοδημάτων τῶν προερχομένων ἐκ κεκτημένης περιουσίας καὶ τῶν ἁπλῶν ἀπολαυῶν. Πρόκειται τῳόντι ν’ ἀπαλλάξωμεν οὐχὶ τοὺς πενεστέρους, ἀλλὰ καὶ ἰδιοκτήτας 400 ὅλων στρεμμάτων. Δὲν βλέπω ἑπομένως τὸν λόγον τῆς διακρίσεως ταύτης μεταξὺ τῶν διαφόρων φορολογουμένων. Καὶ ἐν τίνι δικαιώματι θ’ ἀπαλλάξωμεν τοὺς μὲν καὶ θὰ ἐξακολουθήσωμεν φορολογοῦντες τοὺς δέ; Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι οἱ οὕτως ἀδικούμενοι δὲν θὰ ὑποστῶσιν ἀγογγύστως τὴν τοιαύτην ἀδικίαν. Ἕνεκα τούτου ἡ κατάργησις τοῦ στρεμματικοῦ φόρου καὶ τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν δὲν δικαιολογεῖται ποσῶς, δὲν δικαιολογεῖται δὲ οὐδὲ πλουτολογικῶς, διότι διὰ τῆς καταργήσεως δὲν θὰ βελτιωθῇ ἡ παραγωγὴ τῆς χώρας. Μόνον διὰ τῆς ἱδρύσεως ταμείου εἶναι δυνατὸν ν’ ἀνακουφισθῶσιν οἱ καλλιεργηταί, νὰ ἐνισχυθῇ δὲ καὶ ἡ γεωργικὴ ἡμῶν παραγωγή. Ἕνεκα τῶν λόγων τούτων εἰμὶ ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τοῦ στρεμματικοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων καὶ τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, τὸν ὁποῖον δυνάμεθα μὲν νὰ μεταβάλωμεν καὶ βελτιώσωμεν, ἀλλ’ ὃν ὀφείλομεν νὰ διατηρήσωμεν καὶ διαθέσωμεν ὑπὲρ τῆς ἱδρύσεως ταμείου πρὸς ἐπίτευξιν πλουτολογικῶν σκοπῶν καὶ ἐνίσχυσιν τῆς γεωργίας.

§233Ι. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Δὲν θὰ καταγίνω, Κύριοι, ἵνα καταδείξω τὴν κρίσιν τὴν δεινὴν ἣν ὑφίσταται ἡ οἰνοπαραγωγή, ὡς καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς προστασίας ταύτης, διότι καὶ ἡ κρίσις καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς προστασίας τῆς οἰνοπαραγωγῆς εἰσι γνωσταὶ εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ ἐνῷ ἡ οἰνοπαραγωγὴ ἀνέμενε προστασίαν ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας, ἀνάγκαι τοῦ Κράτους ἐπέβαλον τὴν ἐξεύρεσιν πόρων καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς πρὸς εὕρεσιν τούτων προσέφυγεν εἰς τὴν ἐπιβολὴν φόρου ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος. Ἀλλὰ διὰ τὴν ἐπιβολὴν φόρου ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος ἐκρίθη ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀπαραίτητος ἡ ἀνάγκη τῆς καταργήσεως τῶν ἀμβύκων. Ὡμολόγει δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι διὰ τῆς καταργήσεως τῶν ἀμβύκων ἐπέρχεται μεγίστη ζημία εἰς τὴν οἰνοπαραγωγὴν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐξήγγελλεν ὅτι ὡς ἀντισήκωμα εἰς τὴν πάσχουσαν οἰνοπαραγωγήν, λόγῳ τῶν ζημιῶν αἵτινες θὰ ἐπέλθωσιν εἰς αὐτήν, παρέχει τὴν κατάργησιν τῆς στρεμματικῆς φορολογίας ὑποβαλὼν καὶ τὸ σχετικὸν περὶ τούτου νομοσχέδιον. Ἀλλ’ ὀρθότερον σκεφθεὶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη τὰς συστάσεις καὶ παρακλήσεις τῶν διαφόρων οἰνοπαραγωγῶν, διὰ τῶν ὁποίων συστάσεων παρεκαλεῖτο ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως τροπολογήσῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὸ νομοσχέδιον, ἵνα μὴ ἐπέλθῃ κατάργησις τῆς στρεμματικῆς φορολογίας, ἀλλ’ ὁ φόρος ὁ στρεμματικὸς διατηρούμενος ἀποτελέσῃ ἴδιον ταμεῖον, διὰ τῶν πόρων τοῦ ὁποίου νὰ ἐπέλθῃ ἀρωγὴ εἰς τὴν οἰνοπαραγωγήν· καὶ ὑπὸ τοιοῦτον πνεῦμα ἐτροπολόγησε τὸ νομοσχέδιόν του, ὅπερ πρόκειται πρὸς συζήτησιν. Κύριοι, διὰ τῆς καταργήσεως τῆς στρεμματικῆς φορολογίας, ἐρωτῶ πάντας ὑμᾶς, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ βελτίωσίς τις διὰ τὴν οἰνοπαραγωγήν; Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ ἀλλοίωσις τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν ὑπαρχόντων οἰνοπαραγωγῶν πληθυσμῶν; Ἐὰν διὰ τῆς καταργήσεως τῆς στρεμματικῆς φορολογίας χαρίσητε εἰς τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς ἰδιοκτήτας 3, 5, 10 στρεμμάτων ἀμπέλου μίαν δραχμὴν ἢ μίαν καὶ ἡμίσειαν κατὰ στρέμμα, κατὰ τί διὰ τούτου τοῦ μέτρου θὰ ὠφελήτητε τὴν θέσιν αὐτῶν; Ἀλλὰ ἐκ τῆς μὴ καταργήσεως τῆς στρεμματικῆς φορολογίας μὴ ἔχουσι νὰ ὑποστῶσι ζημίας σημαντικὰς ἐκεῖνοι τῶν οἰνοπαραγωγῶν οἱ ὁποῖοι δὲν πάσχουσιν, οἱ ὁποῖοί εἰσιν οἱ μὴ ζημιούμενοι ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν ἀμβύκων; Δὲν δύναταί τις βεβαίως ἐξ ὑμῶν ν’ ἀπαντήσῃ καταφατικῶς εἰς τὰ ἐρωτήματα ταῦτα. Καὶ ἐνῷ ἔχομεν βεβαιωμένον ὅτι οἱ οἰνοπαραγωγοὶ ἔχουσιν ἀνάγκην προστασίας ἀπόλυτον καὶ ἐνῷ ἔχομεν βεβαιωμένον ὅτι διὰ τῆς καταργήσεως τῆς στρεμματικῆς φορολογίας οὐδεμία ἐπέρχεται προστασία καὶ ἀνακούφισις εἰς τὴν οἰνοπαραγωγήν, δὲν πρέπει νὰ προστρέξωμεν εἰς ἕτερον μέτρον πρὸς προστασίαν αὐτῆς; Καὶ μὴ ὑποδεικνυομένου ἑτέρου μέτρου πρὸς προστασίαν τῆς οἰνοπαραγωγῆς κατ’ ἀνάγκην πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὸ μέτρον τὸ λαμβανόμενον ὑπὸ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου συνιστᾶται ταμεῖον ἔχον ὡς πόρους τὸν στρεμματικὸν φόρον, δι’ οὗ ἀποτελεσματικῶς προστατεύεται ἡ πάσχουσα οἰνοπαραγωγὴ καὶ ἐκλείπει ἡ κρίσις αὐτῆς, διότι διὰ τῶν πόρων τοῦ συσταθησομένου ταμείου θὰ ἐνισχυθῇ ἐπὶ τοσοῦτον ἡ βιομηχανία τοῦ κονιὰκ ἐκ τῶν προϊόντων τῆς ἀμπέλου, ὥστε νικηφόρως ν’ ἀνταγωνισθῇ τοῦτο ἐν τῷ παγκοσμίῳ ἐμπορίῳ καταναλίσκουσα τὸ πλεῖστον ποσὸν τῶν ἑλληνικῶν οἴνων εἰς κονιάκ, διὰ τῶν ἰδίων δὲ πόρων θὰ ἐπιτευχθῇ κριθησομένη τυχὸν ἀναγκαία ἡ ἐκρίζωσις ἀμπέλων καὶ ἡ οὕτω μείωσις τῆς παραγωγῆς. Ἐπίσης εἶναι δυνατὸν ἑταιρεία τις λαμβάνουσα τοὺς πόρους τοῦ ταμείου ν’ ἀναλάβῃ τὴν ὑποχρέωσιν ν’ ἀγοράσῃ εἰς τιμὴν ἱκανοποιοῦσαν τὸν παραγωγὸν πᾶν ποσὸν οἴνου προσφερόμενον αὐτῇ. Τέλος διὰ τοῦ ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου προβλεπομένου ταμείου εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ ὁριστικῶς τὸ οἰνολογικὸν ζήτημα καὶ παρασχεθῇ οἰκονομικὴ εὐρωστία εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Παρουσιάζονται ὅμως τινὲς τῶν κ. συναδέλφων οἱ ὁποῖοι κατακρίνουσι τὸ νομοσχέδιον, ὁποῖα δ’ ἐπιχειρήματα φέρουσι κατ’ αὐτοῦ; Ἓν καὶ μόνον, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθὸν νὰ καταβάλλωσι τὸν στρεμματικὸν φόρον ἐπὶ τῶν ἀμπέλων πάντες πρὸς ὑποστήριξιν τῶν πασχόντων πληθυσμῶν. Ἀλλά, Κύριοι, ὡς πρὸ μικροῦ κατέδειξα, ἡ προστασία, ἡ ὁποία θὰ παρασχεθῇ ἐκ τῶν πόρων τοῦ ταμείου, δὲν εἶναι προστασία μονομερὴς τῶν πασχόντων πληθυσμῶν, ἀλλὰ προστασία ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς, διότι, ἂν ἐκ τοῦ μέτρου τούτου ἀρθῇ τῆς ἀγορᾶς τὸ πλεόνασμα τοῦ οἴνου, καὶ οἱ μὴ πάσχοντες πληθυσμοὶ ἔχουσι νὰ ὠφεληθῶσιν ἐκ τῆς ὑπερτιμήσεως τῆς τιμῆς τῶν οἴνων των ἐπὶ πλέον τοῦ ποσοῦ τῆς στρεμματικῆς φορολογίας. Ἀλλὰ καὶ ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι ἐπρόκειτο τὸ ποσὸν ὁλόκληρον τοῦτο νὰ διατεθῇ ὑπὲρ ὡρισμένων ἐπαρχιῶν, ἐπαρχιῶν αἱ ὁποῖαι πάσχουσι δεινῶς, ἐπαρχιῶν τῶν ὁποίων οἱ κάτοικοι ἐξηναγκάσθησαν νὰ ἐκπατρισθῶσι πρὸς ἐξεύρεσιν τοῦ ἐπιούσου ἄρτου, δὲν εἶναι δίκαιον νὰ εἰσφέρῃ ὁλόκληρον τὸ Κράτος χάριν αὐτῶν; Μήπως αἱ ἐπαρχίαι αὗται δὲν ἀποτελοῦσι μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου; Μήπως ἡ εὐρωστία τῶν ἐπαρχιῶν τούτων δὲν ἔχει σχέσιν καὶ συνάφειαν μὲ τὴν εὐρωστίαν τοῦ δημοσίου ταμείου, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου πάντες ἐνδιαφερόμεθα; Ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλου λόγου εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ συνηγορήσωμεν ὑπὲρ τοῦ μέτρου τούτου. Τίς ὁ λόγος ὁ ὁποῖος ἐξηνάγκασε τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐξαγγείλῃ τὴν κατάργησιν τῆς στρεμματικῆς φορολογίας; Ὑπεσχέθη τὴν κατάργησιν τῆς στρεμματικῆς φορολογίας ὡς ἀντάλλαγμα τῆς ζημίας ἣν θὰ ὑποστῶσιν οἱ οἰνοπαραγωγοὶ ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν ἀμβύκων καὶ ἀνακούφισιν αὐτῶν. Ἀλλὰ τίνες εἶναι οἱ πάσχοντες πληθυσμοὶ καὶ ζημιούμενοι ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν ἀμβύκων; Ἐκ ταύτης ζημιοῦνται ἐκεῖνοι τῶν οἰνοπαραγωγῶν οἱ ὁποῖοι μὴ δυνάμενοι νὰ καταναλώσωσι τὸ προϊὸν αὐτῶν κατέφευγον εἰς τὴν ἀπόσταξιν αὐτοῦ καὶ δι’ αὐτῆς ἀπελάμβανον, ἂν οὐχὶ ἱκανοποιητικῆς τιμῆς, τοιαύτης ὅμως, ὥστε ν’ ἀπολαμβάνωσι τὰς δαπάνας τῆς καλλιεργίας, δὲν ζημιοῦνται δὲ καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μὴ διατελοῦντες ἐν κρίσει καταναλίσκουσι τὰ προϊόντα των μὴ καταφεύγοντες εἰς τὴν ἀπόσταξιν. Ἀλλ’ οὕτως οἱ μὴ πάσχοντες ἐκεῖνοι οἰνοπαραγωγοὶ καὶ μὴ καταφεύγοντες εἰς τὴν ἀπόσταξιν δὲν ἐζημιώθησαν ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν ἀμβύκων καί, ἀφοῦ δὲν ἐζημιώθησαν ἐκ ταύτης, δὲν δικαιοῦνται ν’ ἀξιώσωσι κατάργησιν τῆς στρεμματικῆς φορολογίας ὡς ἀντάλλαγμα, ἀλλ’ ὑποχρεοῦνται εἰς καταβολὴν τοῦ στρεμματικοῦ φόρου, ἐν τοιαύτῃ δὲ περιπτώσει τίς ἐξ ὑμῶν θ’ ἀρνηθῇ ὅτι πρέπει νὰ διατεθῇ ὁ φόρος οὗτος ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς ἐν γένει; Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω καὶ νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποίησε τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ σώσῃ τοὺς πάσχοντας πληθυσμοὺς τῶν οἰνοπαραγωγῶν ἐπαρχιῶν. Ἀλλά, ἀφοῦ ἔχω τὸν λόγον, ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐκφράσω παράπονον διὰ τὴν ἀπάτην τὴν ὁποίαν μετῆλθε κατὰ τῶν οἰνοπαραγωγῶν ἐπαρχιῶν (διαμαρτυρίαι), διὰ τὴν φενάκην τὴν ὁποίαν μετῆλθε (θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι)....

§234ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τὸν ἀνακαλέσητε εἰς τὴν τάξιν, κ. Πρόεδρε.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ν’ ἀνακαλέσητε τὴν φράσιν, κ. Βουλευτά.

§236Ι. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Νὰ ἐξηγηθῶ, παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε.

§237ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τί ἄλλο ἠθέλετε νὰ πράξω; Ἔφερα τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐπέμεινα εἰς τὴν ψήφισίν του.

§238Ι. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ἤθελον νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Ὑπουργός, προκειμένου νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, εὑρέθη ἀπέναντι δισταγμῶν, καὶ δισταγμῶν τοὺς ὁποίους ἐδικαιολόγει ἀντίδρασις γεννηθεῖσα ἐκ μέρους πασῶν τῶν οἰνοφόρων ἐπαρχιῶν, καὶ ἐδέησεν, ὅπως τολμήσῃ καὶ ὑποβάλῃ τὸ νομοσχέδιον περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν συνδρομὴν τῶν οἰνοφόρων ἐπαρχιῶν, διὰ διαφόρων δὲ μεσιτῶν κατώρθωσε νὰ πείσῃ ἐκείνους, ἵνα διὰ τηλεγραφημάτων, τὰ ὁποῖα καθ’ ἑκάστην ἀνεκοίνου ὁ κ. Πρόεδρος εἰς τὴν Βουλήν, συστήσωσιν εἰς αὐτὴν νὰ ψηφίσῃ τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος, μὲ τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὴν τύχην τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ τὸ νομοσχέδιον περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, τὴν αὐτὴν θὰ ἔχῃ τύχην καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ προστασίας τῆς παραγωγῆς. Καὶ ἔρχεται σήμερον ὁ κ. Ὑπουργὸς μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος νομοσχεδίου καὶ ἐγκαταλείπει εἰς τὴν τύχην του τὸ νομοσχέδιον πρὸς προστασίαν τῆς οἰνοπαραγωγῆς λησμονῶν τὰς πρὸς τοὺς οἰνοπαραγωγοὺς ἐπαγγελίας του καὶ καταφέρει θανάσιμον τραῦμα κατὰ τῆς φθινούσης οἰνοπαραγωγῆς.

§239Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Οὐδέποτε ἐφανταζόμην ὅτι ἤθελεν εὕρει τοιαύτην ἀντίδρασιν ἓν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἴσως εἶναι τὸ φωτεινότερον σημεῖον τοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον ὅμως τὸ ἀφῆκεν ἔκθετον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν· διότι βεβαίως τὸ φωτεινότερον σημεῖον εἶναι, ὅταν ἔρχηται νὰ ἐνισχύσῃ τὴν παραγωγήν. Καὶ πῶς θὰ ἐνισχύσῃ τὴν παραγωγήν τὴν πάσχουσαν, ἂν δὲν δώσῃ εἰς αὐτὴν τὰ μέσα ν’ ἀναλάβῃ; Ἦτο ἐπαγγελία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἣν ὄχι μόνον ὡς Ὑπουργὸς ἀλλὰ καὶ ὡς Βουλευτὴς πολλάκις ἐξήγγειλε καὶ εἶπεν ὅτι ἡ οἰνοπαραγωγὴ δύναται νὰ σωθῇ μόνον διὰ συνδέσμου τῶν οἰνοπαραγωγῶν.

§240ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Αὐτὴν τὴν γνώμην εἶχον καὶ ἔχω.

§241Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἂν ἔχητε αὐτὴν τὴν γνώμην, θέσατε τὸ ζήτημα ὡς ἑξῆς: δὲν χαρίζω τὸν φόρον· τὸν λαμβάνω, ἀλλὰ δὲν τὸν εἰσάγω εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον ἢ ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ διατεθῇ ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς.

§242ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐγὼ δὲν θέτω τὸ ζήτημα· ἐγὼ εἰσηγοῦμαι.

§243Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Καὶ ποῦ νομίζετε ὅτι ἔφθασεν ὁ φόρος αὐτός; Ἔφθασε μέχρι 550.000 μόλις.

§244ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Διότι δὲν πληρώνουσιν οἱ ἰδικοί σας.

§245Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κανεὶς δὲν πληρώνει.

§246ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Οἱ ἰδικοί μας πληρώνουσι.

§247Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Οἱ ἰδικοί μας δὲν πληρώνουσι, διότι δὲν ἔχουσιν.

§248ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Οἱ ἰδικοί μας πληρώνουσιν, ἐνῷ καὶ αὐτοὶ πάσχουσι· δὲν δύνανται νὰ γίνωνται ὅλα διὰ τὴν Κύμην.

§249Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὑπὲρ πάντα ἄλλον τόπον ἡ Εὔβοια καὶ αἱ νῆσοι πληρώνουσι τοὺς φόρους καί, ἂν ἐρρίπτετε ἓν βλέμμα εἰς τὰ βιβλία τὰ σχετικά, θὰ ἐβλέπετε. Θεωροῦνται κουτονησιῶται, διότι πληρώνουσι τακτικά, εἶναι ὑπερήφανοι καὶ οὐδέποτε ἠρνήθησαν, ἀλλὰ σήμερον περιῆλθον εἰς κρίσιν ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς ἰδίας τῆς Πολιτείας, ἡ ὁποία διὰ τῆς παρεμβάσεώς της μᾶς ἔφερεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ μᾶς ἐστέρησε τὸ στάδιον τῆς καταναλώσεως τῶν οἴνων καὶ ἐν τῷ Ἐσωτερικῷ καὶ ἐν τῷ Ἐξωτερικῷ. Καὶ ἔρχεται τώρα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐγκαταλείπει τὴν ἰδέαν τῆς προστασίας αὐτῆς, διότι δὲν εὑρίσκει μέσον τι ἄλλο παρὰ νὰ καταργήσῃ τὸν φόρον καὶ νὰ χαρίσῃ αὐτὸν εἰς πρόσωπα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουσιν ἀνάγκην.

§250ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Χαρίζεται ὁ φόρος ὡς ἀντιστάθμισμα διὰ τὴν κατάργησιν τῶν ἀμβύκων· ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι συνεπὴς εἰς τὰς ὑποσχέσεις του.

§251Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Σεῖς ἐσυνθηκολογήσατε, διότι κατωρθώσατε νὰ λάβητε πρόνοιαν καὶ ἔχετε ἐντολὴν φίλων σας νὰ φωνάξητε.

§252ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Διαμαρτύρομαι· ἠρνήθη ἡ Βουλὴ νὰ τὸ ψηφίσῃ· νὰ μὴ λέγητε ἀνακριβείας.

§253Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπε τὴν ἑσπέραν ταύτην· τί ἠθέλετε νὰ κάμω, ἀφοῦ βλέπετε ὅτι ἡ Βουλὴ ἔχει ἀντίθετον γνώμην; Ν’ ἀφήσητε τόνε, κύριε Ὑπουργέ, τὸν φόρον ὑπὲρ τῶν ἀναγκῶν τοῦ Κράτους· ἡμεῖς τὸν πληρώνομεν· ἐγὼ ἀμπελουργὸς ὢν οὐδέποτε καθυστέρησα φόρον καὶ ὅλοι οἱ ἔχοντες τὰ μέσα νὰ πληρώσωσιν, οἱ εὐπορώτεροι, καταβάλλουσι τὸν φόρον, ἀλλ’ εὑρίσκονται βεβαίως καί τινες περιελθόντες ἐκ τῆς κρίσεως εἰς τοιαύτην ἀδυναμίαν, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ πληρώσωσιν. Ἐνθυμεῖται ὁ κ. συνάδελφος ὅτι, ὅτε ἐζητεῖτο ὁ φόρος τοῦ σίτου, ἐκ τοῦ ὁποίου ὠφελεῖτο ἡ Θεσσαλία, πάντες ἀγογγύστως τὸν ἐπληρώνομεν καὶ τὸν πληρώνομεν. Τώρα, προκειμένου νὰ προστατευθῇ ἡ οἰνοπαραγωγή, ἐξεγείρονται ὅλοι· τοῦτο εἶναι μεγάλη ἀδικία, ἐξ ἧς καταστρέφεται ὁλόκληρος ἡ Εὔβοια, ὅλη ἡ Λευκάς—καὶ ἂς εἴπῃ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Λευκάδος ἂν ὑποφέρει ἡ Λευκάς...

§254Π. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Βεβαιότατα.

§255Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. .. καὶ ἄλλαι πόλεις, αἱ ὁποῖαι περιῆλθον εἰς κρίσιν ἕνεκα τῶν μέτρων τῆς Πολιτείας.

§256Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Εἶναι μεγάλη ἀστοργία αὐτή.

§257Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ μακρηγορήσω, ἀλλ’ ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω τὰ παράπονά μου κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὸ θάρρος νὰ ὑποστηρίξῃ τὰς ἰδέας του ἐν τῇ παρούσῃ περιστάσει. Ἐκεῖ ὅπου αὐτὸς ἤθελεν, ὡς εἰς τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα, ἐπέμεινε μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς, καίτοι ἔπληττεν ἐγχώριον προϊόν· ἤδη, ὅτε πρόκειται νὰ ἐνισχύσῃ τὴν παραγωγὴν ὁλόκληρον καὶ εὐεργετήσῃ τοὺς πάσχοντας, ὑποχωρεῖ, ἐγκαταλείπων αὐτοὺς εἰς τὴν τύχην των, καὶ μεταβάλλει ὡς χαμαιλέων χρώματα ἀπὸ συζητήσεως εἰς συζήτησιν, δὲν ἔχει δὲ τὸ θάρρος νὰ εἴπῃ ὅτι θὰ τὸ κάμω ἢ ὅτι δὲν καταργῶ τὸν φόρον, ὅπως ἔλεγεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Ζωγράφος, διότι τὸ Κράτος ἔχει ἀνάγκην, ἀλλ’ ὑμεῖς τὸν χαρίζετε. Καὶ βεβαίως, ἂν εἰς τὸν Βουλευτὴν τῶν μερῶν τῶν μὴ ἐχόντων ἀνάγκην τῆς προστασίας τῆς Πολιτείας τῷ εἴπητε· «σοὶ χαρίζω τὸν φόρον» θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ὅτι τὸ δέχεται, ἐνῷ, ἂν ἐλέγετε ὅτι τὸν φόρον τὸν χρειάζεται τὸ Κράτος, ἵνα τὸν διαθέτῃ εἰς ἐνίσχυσιν τῆς οἰνοπαραγωγῆς, δὲν θὰ ἐφθάνομεν εἰς αὐτὴν τὴν ἀντίδρασιν.

§258Π. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Ἔχετε πεποίθησιν ὅτι θὰ καταργηθῶσιν οἱ φόροι οὗτοι, διὰ νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ταμεῖον;

§259Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐγὼ ἔχω τὴν ἰδέαν ὅτι εἶναι εἷς ἐμπαιγμός, ὁ ὁποῖος ἔφθασε μέχρι τῆς Βουλῆς.

§260Π. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ. Τότε ἂς παύσῃ ἡ συζήτησις.

§261Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Διότι ἡ κατάργησις λαμβάνει χώραν ἀπὸ τοῦ 1911, ὁπότε θὰ ἔλθῃ νὰ λογοδοτήσῃ ἄλλη Κυβέρνησις, ἄλλος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ δι’ αὐτὸ φοβοῦμαι ὅτι τὸ κακὸν θὰ εἶναι μεῖζον, διότι, ὅταν ὑπάρξῃ ἀτέλεια εἰς τὴν οἰνοπαραγωγὴν καὶ δὲν πληρώσωσι τὸν φόρον, θὰ ἐπεκταθῇ ἡ καλλιέργεια καὶ θ’ ἀνακοπῇ ἡ πρόοδος τῆς ἐκριζώσεως, ἡ ὁποία ἤρξατο. Ἀλλὰ τὸ παράπονον τὸ ὁποῖον ἐξέφρασα κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν θὰ τὸ ἐκφράσω καὶ κατὰ πολλῶν ἄλλων συναδέλφων. Ἐνθυμοῦμαι κατὰ τὸ παρελθὸν ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Κατσᾶνος ἔλεγε· «ποῦ ἀφήνετε τὴν οἰνοπαραγωγὴν ἀπροστάτευτον καὶ φεύγετε;», καὶ εἶναι ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος ἀντιμάχεται τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ κερδίσῃ 4000 δρ. ἡ ἐπαρχία του καὶ 400 δρ. ἡ ἐπαρχία Βάλτου. Τὸ Κράτος ἔδωκε καὶ δίδει προστασίαν, διὰ νὰ κατασκευάζωνται σιδηρόδρομοι, ἐνῷ εἰς τὴν Εὔβοιαν δὲν ὑπάρχει οὔτε μία βατὴ ὁδός, ἵνα συγκοινωνήσῃ ἡ Κάρυστος μὲ τὴν Χαλκίδα. Ἐπέβαλε βαρεῖς δασμοὺς ἐπὶ τοῦ σίτου, ἐπὶ τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων, καὶ ἐξακολουθοῦσιν ὅλοι νὰ πληρώνωσι. Μόνον διὰ τοὺς οἰνοπαραγωγοὺς δὲν ὑπάρχει ἔλεος καὶ δὲν τοὺς θεωροῦσιν οὔτε ὡς πρόσφυγας, ζητοῦντας τὴν συνδρομὴν τῆς Πολιτείας, καὶ εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν εἶχον ἀνάγκην τῆς συνδρομῆς τῆς Πολιτείας ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ στραγγαλίζει αὐτοὺς μὲ τὴν κατάργησιν τῶν ἀμβύκων καὶ τοὺς ἀφήνει ἐντελῶς ἀπροστατεύτους. Ἀλλ’ αἱ ἀραὶ τῶν οἰνοπαραγωγῶν βεβαίως θὰ πέσωσιν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῶν ὑπαιτίων.

§262Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀναμφισβητήτως εὐθὺς ὡς ἐτέθη τὸ ζήτημα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὰ ἀποτελέσματα εἰς τὰ ὁποῖα ἐφθάσαμεν, ἀποτελέσματα ἀντίθετα τῶν ἐπαγγελιῶν, αἵτινες ἐδόθησαν πρὸς τὴν οἰνοπαραγωγήν. Διότι ἐρρίφθη ὡς δέλεαρ εἰς τὴν Βουλὴν ἡ κατάργησις τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ἀμπέλων καὶ ἐννοεῖται ὅτι, ὅταν τίθενται οἱ Βουλευταὶ μεταξὺ αὐτοῦ τοῦ διλήμματος, νὰ προτιμήσωσι τὴν ἄμεσον ὠφέλειαν ἐκ τῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ στρεμματικοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων διὰ τῆς καταργήσεως αὐτοῦ ἀπὸ τῆς κενῆς ἐλπίδος, ὡς διατυποῦται τοὐλάχιστον αὐτὴ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τῆς κενῆς ἐλπίδος περὶ ἀμύνης ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς, ἀναμφισβητήτως οἱ Βουλευταὶ δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ ν’ ἀποβλέψωσιν εἰς τὴν ἄμεσον κατάργησιν τῆς στρεμματικῆς φορολογίας καὶ νὰ ψηφίσωσιν ὑπὲρ αὐτῆς. Τὰ ἀποτελέσματα ἠδύνατό τις νὰ προΐδῃ καὶ ἐγὼ τὰ προεῖδον· ἀτυχῶς ὑπῆρξαν συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι ἀπέδωκάν τινα σημασίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ὑποβληθέν, τὸ ὑπὸ συζήτησιν εἰς γʹ ἀνάγνωσιν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ ἐγκαταλειφθῇ· εἶναι ἀληθὲς ναυάγιον, ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ναυάγιον τοῦ σχεδίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλ’ εἶναι ναυάγιον τῆς οἰνοπαραγωγῆς, διότι πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅτι ἡ οἰνοπαραγωγὴ σήμερον καταστρέφεται. Εἶναι ἀδύνατον πλέον νὰ ὑπάρξῃ οἰνοπαραγωγὴ μετὰ τὸ τελευταῖον κτύπημα τὸ ὁποῖον ἔδωκεν εἰς αὐτὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ἐπαγγελθεὶς τὴν σωτηρίαν αὐτῆς διὰ τῆς καταργήσεως τῶν ἀμβύκων, ἀφαιρέσας ἀπὸ τοὺς ἀμπελοκτήμονας 2,500,000 δρ. Καὶ τί ἀποδίδει πρὸς αὐτούς; Ἐπηγγέλθη ὅτι θ’ ἀποδώσῃ πρὸς αὐτοὺς τὴν ἄμυναν διὰ τῆς προικοδοτήσεως τοῦ σχετικοῦ ταμείου μὲ τὸν φόρον τὸν στρεμματικόν, ἀλλ’ ὁ τρόπος καθ’ ὃν ἡ κατάργησις εἰσάγεται εἶναι τοιοῦτος, ὥστε οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι θεωροῦσιν ὅτι εἶναι ἀδίκημα πρὸς αὐτοὺς ἐκπροσωποῦντας ἐπαρχίας αὐτάρκεις καὶ μὴ ἐχούσας πλεόνασμα τὸ νὰ ἐξαναγκασθῶσι νὰ συνεισφέρωσι τὸν φόρον τὸν ὁποῖον μέχρι τοῦδε κατέβαλον ὑπὲρ τοῦ ταμείου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ σκοπὸν τὴν ὑποστήριξιν τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Ἡ σκέψις δὲν εἶναι ὀρθή, διότι, εἴτε μία ἐπαρχία εἶναι αὐτάρκης καὶ δὲν ἔχει πλεόνασμα εἴτε ἔχει πλεόνασμα, πάντοτε θὰ δύναται νὰ ὠφεληθῇ ἐκ τῆς συστάσεως τοιούτου ταμείου, διότι ἀναμφισβητήτως τὸ ταμεῖον αὐτὸ θέλει ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νὰ εὐκολύνῃ διὰ παντὸς τρόπου τὴν κατανάλωσιν τοῦ οἴνου, ἡ ὑπερπαραγωγὴ δὲ ἐν Καρυστίᾳ ἢ ἐν Λευκάδι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐπιδράσῃ καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καρδίτσης καὶ εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται ὡς μὴ ἔχουσαι πλεόνασμα. Τίς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσῃ ὅτι ἡ ὑπερπαραγωγὴ μιᾶς ἐπαρχίας ἢ ἑνὸς δήμου δὲν ἐπιδρᾷ ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος ἄλλης ἐπαρχίας ἢ ἑτέρου δήμου; Πρέπει νὰ εἶναί τις ἐντελῶς ἀστοιχείωτος, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τοιοῦτό τι, βεβαίως δὲ δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὅτι ὑπάρχει θυσία ἐκ μέρους τῶν ἐπαρχιῶν ἐκείνων αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουσιν ὑπερπαραγωγήν, ἐὰν πρόκειται νὰ συνεισενέγκωσιν εἰς τὸ ταμεῖον τῆς ἀμύνης τὸν φόρον αὐτόν, διότι ἀναμφισβητήτως, ἐὰν ὁ φόρος αὐτὸς ἠδύνατο νὰ χρησιμοποιηθῇ πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀνευρέσεως νέων ἀγορῶν διὰ τὸν οἶνον τὸν παραγόμενον ἐν Ἑλλάδι, ἀναμφισβητήτως αἱ τιμαὶ τῶν οἴνων ἐκείνων τῶν προερχομένων ἐξ ἐπαρχιῶν αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουσι πλεόνασμα, θέλουσιν ἀνέλθει, θέλουσι δ’ ὠφεληθῆ καὶ οἰνοπαραγωγοὶ τῶν ἐπαρχιῶν τῶν μὴ ἐχουσῶν πλεόνασμα, ἐὰν καθιστῶμεν τὴν οἰνοποιίαν ἐν Ἑλλάδι τοιαύτην, ὥστε νὰ δύναται νὰ παραγάγῃ οἴνους δυναμένους ν’ ἀνταγωνισθῶσι πρὸς τοὺς οἴνους τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Ἰταλίας. Πῶς εἶναι δυνατὸν ν’ ἀρνηθῶμεν τὴν ἀλήθειαν; Πῶς εἶναι δυνατὸν ν’ ἀρνηθῶμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι φῶς φανερόν; Δὲν εἶναι λοιπὸν ἀδίκημα, ἀλλ’ ἀναμφισβητήτως οἱ κ. συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι ἐξεγείρονται ὑπὲρ τῆς συστάσεως τοῦ ταμείου τῆς ἀμύνης ἔχουσιν αὐτὸ ὑπ’ ὄψει, ὅτι διὰ τῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ φόρου ἀναμφισβητήτως αἱ ἐπαρχίαι αὐταὶ ἐλαφρύνονται, διὰ τῆς ἐπαγγελίας ὅμως, ὡς διετυπώθη ἤδη ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, τῆς συστάσεως ταμείου ἀμύνης οὐδεὶς δύναται νὰ ἐλπίσῃ τι καὶ διὰ τοῦτο εἶπον ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ λόγου μου ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα. Τοῦτο ἔπρεπε νὰ προβλέψωμεν, διότι ὁ τρόπος καθ’ ὃν διετυπώθησαν τὰ νομοσχέδια ἦτο διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ναυάγιον εἰς τὸ ὁποῖον ἐφθάσαμεν. Ἀλλ’ ἐρωτῶ· θ’ ἀφήσωμεν τὴν οἰνοπαραγωγὴν ἄνευ οὐδεμιᾶς ὑποστηρίξεως, θὰ τὴν ἀφήσωμεν καταρρέουσαν καθημερινῶς ἐν τῷ ἀνταγωνισμῷ τῷ ἐσωτερικῷ, θὰ τὴν ἀφήσωμεν καταρρέουσαν ἐν τῷ ἀνταγωνισμῷ τῷ ἐξωτερικῷ; Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀντικειμένου νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ ληφθῇ πρόνοιά τις, διότι πρόκειται πάντοτε περὶ τῆς ὑποστηρίξεως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς· οὐδὲν σχέδιον ἡμεῖς πλέον ἔχομεν ὑπὸ τὰς ὄψεις μας, εἰς οὐδένα δυνάμεθα ν’ ἀποβλέψωμεν καὶ οἱ οἰνοπαραγωγοὶ ἐκεῖνοι τῶν ὁποίων τὴν περιουσίαν ἐδημεύσαμεν προχθὲς διὰ τῆς καταργήσεως τῶν ἀμβύκων δὲν δύνανται νὰ ἔχωσι πλέον ἐλπίδα τινά, θ’ ἀφεθῶσιν εἰς τὰς δυνάμεις των, καὶ τὸ μόνον τὸ ὁποῖον δύνανται νὰ ἐλπίσωσιν εἶναι νὰ κατορθωθῇ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ κατάργησις τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ἀμπέλων. Ἀλλὰ ποῦ εἶναι τὸ νομοσχέδιον αὐτό; Τὸ ἀναζητῶ εἰς μάτην ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει καὶ δὲν τὸ εὑρίσκω καὶ διὰ τοῦτο παρακαλῶ τοὺς κ. συναδέλφους, ἐκείνους οἱ ὁποῖοι νομίζουσιν ὅτι ἀδικοῦνται αἱ ἐπαρχίαι αὐτῶν, διότι δὲν εἶναι ἐπαρχίαι ἔχουσαι ὑπερπαραγωγήν, νὰ μὴ πάθωσι καὶ αὐτοὶ τὸ πάθημα τὸ ὁποῖον ἔπαθον ἐκεῖνοι ἐκ τῶν συναδέλφων οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦσιν ἐπαρχίας ἐχούσας ὑπερπαραγωγὴν καὶ νὰ μὴ ὑπολάβωσι τὴν σκιὰν ὡς τι θετικόν. Ἂν σήμερον ἀπορριφθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν θὰ ἔχωσι τὸ κέρδος τὸ ὁποῖον ἐπιζητεῖται εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν ἐκ τοῦ στρεμματικοῦ φόρου, διότι τὸ νομοσχέδιον οὐδαμοῦ εἶναι ἀναγεγραμμένον. Ἐπεθύμουν λοιπὸν νὰ μάθω πότε θὰ εἰσαχθῇ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον καὶ πότε θὰ κατορθωθῇ νὰ ψηφισθῇ.

§263ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἡμεῖς, Κύριοι, ἀρχῆθεν ἐφροντίσαμεν νὰ συνδυάσωμεν τὸν φόρον τοῦ οἰνοπνεύματος πρὸς τὴν κατάργησιν τῶν φόρων τῶν ἀμπέλων καὶ τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν· διατί; Διότι ἐγνωρίζομεν κάλλιστα ὅτι, ὅπως βεβαιωθῇ καὶ εἰσπραχθῇ ὁ φόρος τοῦ οἰνοπνεύματος, ἔπρεπε πρὸ παντὸς νὰ περισταλῇ ἡ χρῆσις τῶν κοινῶν ἀμβύκων πρὸς ἀπόσταξιν. Ἐπειδὴ δὲ τοὺς ἄμβυκας τούτους ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐκμεταλλεύονται οἱ ἀμπελοκτήμονες, οἱ ὁποῖοι συγχρόνως εἶναι καὶ μικροὶ γεωργοί, ἐνομίσαμεν δίκαιον νὰ παράσχωμεν εἰς αὐτοὺς ἓν ἀντιστάθμισμα. Ἀπέναντι τῆς θυσίας εἰς τὴν ὁποίαν ὑπεβάλομεν αὐτοὺς ἔπρεπε νὰ παράσχωμεν τὸ ἀντιστάθμισμα τῆς καταργήσεως τοῦ στρεμματικοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων καὶ τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν. Ἡ ζημία ἡ ἐκ τῶν κοινῶν ἀμβύκων ὑπολογίζεται εἰς 2.000.000 περίπου, εἰς τὸ ποσὸν δὲ τοῦτο θ’ ἀνέλθῃ καὶ ἡ ζημία τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ τὸ Κράτος ἀπέναντι τῶν ἀμπελοκτημόνων καὶ γεωργῶν, χάριν τῶν ὁποίων καταργεῖται ὁ στρεμματικὸς φόρος τῶν ἀμπέλων καὶ ὁ φόρος τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν. Ἐν ἀρχῇ, προκειμένου περὶ καταργήσεως τοῦ στρεμματικοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων, ἐλάβομεν πρόνοιαν περὶ μερικῆς συστάσεως ταμείου ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Τὸ νομοσχέδιον τὸ πρῶτον φέρει τὸν ἑξῆς τίτλον· «Περὶ καταργήσεως τῆς στρεμματικῆς φορολογίας τῶν ἀμπέλων καὶ συστάσεως ταμείου ἀμύνης ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς». Εἰς ἃς ἐπαρχίας κρατεῖ ἡ κρίσις ἡ οἰνικὴ θὰ ἦτο κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν δυνατὸν διὰ τοιούτων ταμείων Ἀμύνης τοπικῶν ν’ ἀντεπεξέλθωσι κατ’ αὐτῆς, τούτου δ’ ἕνεκεν ἐπετρέπετο ὁ φόρος τῶν ἀμπέλων ὁ εἰσπραττόμενος ἐν αὐταῖς νὰ κατατίθηται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Προκειμένου περὶ τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν προετείνομεν ἁπλῶς τὴν κατάργησιν αὐτοῦ, ἐννοεῖται ὡς πρὸς τοὺς μικροὺς καλλιεργητάς, οἵτινες συνήθως ἔχουσι καὶ τοὺς κοινοὺς ἄμβυκας. Τὰ νομοσχέδια ταῦτα ὁμοῦ μετὰ τοῦ νομοσχεδίου περὶ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος παρεπέμφθησαν εἰς εἰδικὴν ἐπιτροπήν, ἥτις τὰ ἐπεξειργάσθη. Ἡ ἐπιτροπὴ ὅμως αὕτη, προκειμένου περὶ τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων καὶ συστάσεως ταμείου ἀμύνης, προέτεινε τροπολογίαν τινὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἐπεκταθῇ ἡ σύστασις τοῦ ταμείου ἀμύνης πανταχοῦ τῆς Ἑλλάδος, ὑπὲρ αὐτοῦ δὲ νὰ διατεθῇ ὁ φόρος αὐτός. Ἐγώ, νομίσας ὅτι ἡ γνώμη τῆς πλειονοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς ἀντιπροσωπεύει καὶ τὴν γνώμην τῆς πλειονοψηφίας τῆς Βουλῆς, ἀπεδέχθην αὐτήν. Βεβαιῶ δὲ τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ ἐνδόμυχος πεποίθησίς μου εἶναι ὅτι ἔπρεπε νὰ ἱδρυθῇ ἓν γενικὸν ταμεῖον, διότι οὕτω πως μόνον θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ ἐν Ἑλλάδι οἰνοπαραγωγὴ ν’ ἀντεπεξέλθῃ κατὰ τῆς σημερινῆς κρίσεως, νὰ κατορθώσῃ ἐν τῷ μεταξὺ νὰ παρασκευάσῃ καλλιτέρας ποιότητος οἴνους, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνταγωνισθῶσιν οἱ ἡμέτεροι πρὸς τοὺς ξένους οἴνους ἐν ταῖς ἀγοραῖς τῆς ἀλλοδαπῆς. Αὐτὴν τὴν πεποίθησιν εἶχον ἀνέκαθεν καὶ ἔχω καὶ νῦν, αὐτὴ δ’ ὑπηγόρευσεν εἰς ἐμὲ ν’ ἀποδεχθῶ τὴν γνώμην τῆς πλειονοψηφίας τῆς ἐπιτροπῆς καὶ νὰ τὴν διατυπώσω ἐν τῇ τροπολογίᾳ τοῦ πρώτου νομοσχεδίου μου, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον εἰς τὴν Βουλήν. Πρόκειται δηλ., ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, περὶ τροπολογίας, ὅστις δ’ ἀμφιβάλλει περὶ τούτου ἂς ἀναγνώσῃ τὸ δεύτερον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπιγράφεται ὡς ἑξῆς· «περὶ συστάσεως ταμείου ἀμύνης ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς», ἐν παρενθέσει δὲ προστίθεται «ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ κατὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν». Λοιπὸν τὸ νομοσχέδιον τὸ ἀρχικὸν εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη εἰς βʹ ἀνάγνωσιν καὶ κατὰ τὸ ὁποῖον καταργουμένου τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς ὅσας ἐπαρχίας θέλουσι νὰ διαθέσωσιν αὐτὸν ὑπὲρ ταμείου ἀμύνης.

§264Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν ὅτι μία σπουδαιοτάτη παραγωγὴ τοῦ τόπου πάσχει καὶ διέρχεται κρίσιν σοβαράν. Εἶναι δ’ ἀναμφισβήτητον ὅτι, ὅπως πάντα τὰ Κράτη, καὶ τὸ Ἑλληνικὸν ἔρχεται πάντοτε ἐπίκουρον εἰς πᾶσαν βιομηχανίαν διερχομένην κρίσιν τινά. Τοῦτο δ’ ἐπιβάλλεται ἐκ τοῦ καθήκοντος τῆς ἀλληλεγγύης, διότι ὅλοι οἱ πολῖται οἱ ὁποῖοι ἀπαρτίζουσιν ἐν τῷ συνόλῳ τὸ Κράτος ἔχουσι τὸ καθῆκον καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μετέχωσιν εἰς τὰ παθήματα τῶν συμπολιτῶν των. Ἐν τούτοις, ἐνῷ τοῦτο πανταχοῦ συμβαίνει, ἀκούω ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν διαμαρτυρίας ἀναιρούσας τὸν κανόνα καὶ τὸ καθῆκον τοῦτο, διότι βεβαίως, ὅταν ζητῶμεν τὴν ἐξαίρεσιν ταύτης ἢ ἐκείνης τῆς ἐπαρχίας ἀπὸ τοῦ νὰ συμμετάσχωσιν εἰς τὴν κοινὴν συνεισφορὰν ὑπὲρ πασχουσῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν, οὐδὲν ἕτερον πράττομεν εἰμὴ ν’ ἀναιρῶμεν τὸν κανόνα καὶ τὸ καθῆκον τοῦτο τῆς ἀλληλεγγύης. Καί, ὅταν ἐπιβάλλωμεν μέτρα πρὸς προστασίαν ὡρισμένης βιομηχανίας, βεβαίως τὰ ἐπιβάλλομεν οὐχὶ πρὸς ζημίαν τοῦ Κράτους, ἀλλ’ ἐπὶ ζημίᾳ τῶν πολιτῶν, πάντες δ’ οἱ πολῖται μετέχουσι τῆς ζημίας ταύτης καὶ δικαίως. Ἐλάβομεν τὰ μέτρα πρὸς προστασίαν τῆς σταφιδοπαραγωγῆς, ἀλλὰ παρεπονοῦντο οἱ Κορίνθιοι διότι ἐβλάπτοντο δι’ αὐτῶν, ἐν τούτοις ὅμως ὑπέκυψαν, διότι τοῦτο τοῖς ἐπέβαλε τὸ καθῆκον νὰ πράξωσιν ὡς πολῖται. Ἤδη ἀναγνωρίζομεν τὴν ἀνάγκην τῆς προστασίας τῆς οἰνοπαραγωγῆς, τὴν ἀνάγκην νὰ ληφθῶσι μέτρα πρὸς προστασίαν αὐτῆς, καὶ ἡμεῖς, ὅταν πρόκειται νὰ ληφθῇ γενικόν τι μέτρον, ἐξανιστάμεθα καὶ παριστάμεθα ἐνταῦθα οὐχὶ πλέον ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ ἔθνους, ἀλλ’ ἕκαστος τῆς ἐπαρχίας του. Ἔρχομαι ν’ ἀντείπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἔρριψε τὸ δόλωμα ὅτι δῆθεν ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς διὰ τὴν κατάργησιν τῶν ἀμβύκων προσφέρει τὸ Δημόσιον θυσίαν ἑκατομμυρίων. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι ἡ κατάργησις τῶν ἀμβύκων πλήττει τὴν οἰνοπαραγωγήν, διότι μόνον ἐκ τῶν προϊόντων τῆς οἰνοπαραγωγῆς εἰργάζοντο οἱ ἄμβυκες καὶ οὐχὶ ἐκ τῶν προϊόντων τῆς γεωργίας. Ὑπάρχει θυσία ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἀλλ’ αὕτη εἶναι μόνον ἡ κατάργησις τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων’ λοιπὸν πρέπει νὰ λέγωμεν ὅτι προσφέρομεν θυσίαν μόνον 700.000, διότι εἶναι καιρὸς πλέον νὰ παύσωμεν διαβουκολοῦντες τοὺς πάσχοντας πληθυσμοὺς καὶ νὰ λάβωμεν μέτρα ἀληθῆ καὶ πραγματοποιήσιμα, διότι ἐπὶ τέλους αὐτὸ εἶναι καὶ ἀσέβεια.

§265ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Νὰ ἐρωτήσητε τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων· ἐὰν ἡ Βουλὴ δέχηται κατ’ ἀρχήν, τότε ἄρχεται ἡ συζήτησις. Θὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀκολούθως θὰ ἔλθῃ τὸ ζήτημα τῆς τροπολογίας, ἂν πρέπει αὐτὸς ὁ φόρος νὰ διατεθῇ ὑπὲρ τοῦ ταμείου τῆς ἀμύνης.

§266Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐὰν ψηφίσωμεν κατάργησιν τοῦ φόρου, δὲν δυνάμεθα πλέον νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ δεύτερον νομοσχέδιον, διότι ἔχομεν φόρον κατηργημένον· τὰ δύο νομοσχέδια συγκρούονται.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ· μίαν στιγμήν. Θ’ ἀναγνώσω τὰ χθεσινὰ Πρακτικά.

§268Μ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ποῖα Πρακτικά; Τὰ χθεσινὰ περιέχουσι τὴν ψήφισιν τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ, ἀλλ’ ὁ ὀργανισμὸς τοῦ στρατοῦ δὲν ἐμπεριέχεται ὁλόκληρος· κατὰ συνέπειαν πῶς θὰ ἐπικυρώσητε τὰ Πρακτικά, ἀφοῦ δὲν περιέχουσι τὸν ὀργανισμόν;

§269ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Πρόκειται περὶ τῶν σημερινῶν Πρακτικῶν μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα· θὰ ἐπικυρωθῶσι τὰ σημερινά.

§271Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Πρὸ παντὸς νὰ μάθωμεν περὶ τίνος πρόκειται· περὶ τῶν Πρακτικῶν τῆς 29ης;

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Αὐτὰ μένουσι· πρόκειται περὶ τῶν σημερινῶν μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως.

§273Ι. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ. Εἰς τὰ σημερινὰ Πρακτικὰ οὐδὲν νομοσχέδιον ἐψηφισμένον ὑπάρχει.

§274ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι τῶν προσφύγων καὶ ἡ ἀναπληρωματικὴ πίστωσις. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων, ἐξακολουθεῖ δὲ εἶτα ἡ συζήτησις).

§275Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἡ παράκλησις τὴν ὁποίαν διετύπωσαν οἱ ἀξιότιμοι Βουλευταὶ Καρυστίας εἶναι βεβαίως δικαία, διότι δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ Εὔβοια ὡς καὶ ἡ Λευκάς...

§276Β. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Καὶ ἡ Θήρα.

§277Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. .. καὶ ἡ Θήρα εὑρίσκονται ἐν τῇ μεγαλειτέρᾳ δυσφορίᾳ.

§278Α. ΣΚΟΥΖΕΣ. Καὶ ἡ Ἀττική.

§279ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Καὶ ἡ Μεγαρίς.

§280Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Αἱ ἐπαρχίαι αὐταὶ εὑρίσκονται ἐν μεγίστῃ δυσφορίᾳ, διότι ὁμολογουμένως πάσχουσιν. Εἶναι ὀρθὸν λοιπόν, ἀφοῦ τὸ Δημόσιον ὑπολογίζει τόσῳ μεγάλην εἴσπραξιν ἐκ τοῦ φόρου τῶν οἰνοπνευμάτων, νὰ διαθέσῃ ποσοστόν τι ὑπὲρ τοῦ ταμείου ἀμύνης, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπετρέπετο νὰ δημιουργηθῇ διὰ ψηφισμάτων τῶν δημοτικῶν συμβουλίων. Ἀλλὰ καὶ ἂν φοβῆται μὴ θίξῃ τὸν δημόσιον θησαυρὸν καὶ εὑρίσκῃ ὅτι εἶναι κίνδυνος νὰ διαθέσῃ ποσόν τι οὕτως, εἶναι δυνατὸν νὰ προβῇ εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ ἄρθρου 2, διότι δὲν πρόκειται πλέον περὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἀλλὰ περὶ τοῦ ἄρθρου 2, καὶ δὲν πρόκειται περὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ περὶ τροπολογίας ἐν τῷ ἄρθρῳ 2. Ἡ ἀρχὴ λοιπὸν τοῦ νομοσχεδίου περὶ καταργήσεως νὰ ψηφισθῇ, νὰ ψηφισθῇ καὶ τὸ ἄρθρον 1, καὶ κατόπιν νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ δεύτερον καὶ τρίτον ἄρθρον καὶ νὰ ἐπέλθῃ τροπολογία καθ’ ἥν, ἀντὶ νὰ δοθῇ τὸ ποσοστὸν τοῦ δημοτικοῦ φόρου εἰς τοὺς δήμους, νὰ καταβάλληται τοῦτο εἰς τὸ γεωργικὸν ταμεῖον. Τοιουτοτρόπως ἄνευ περαιτέρω ζημίας τοῦ Δημοσίου δύναται νὰ οἰκονομηθῇ ἡ περίστασις.

§281ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν· «ὑπὲρ τῶν ἐπαρχιῶν ὧν τὰ δημοτικὰ συμβούλια ἀποφασίζουσι νὰ διατηρήσωσι τὸν φόρον τὸν στρεμματικὸν τῶν ἀμπέλων πρὸς σύστασιν ταμείου ἀμύνης, ὑπὲρ αὐτῶν τῶν ἐπαρχιῶν θὰ διαθέτῃ τὸ γεωργικὸν ταμεῖον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον τὸ Κράτος θ’ ἀποφασίσῃ νὰ διαθέτῃ κατ’ ἔτος». Αὐτή, νομίζω, Κύριοι, εἶναι ἡ μόνη τροπολογία ἡ ὁποία δύναται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰς οἰνοφόρους ἐπαρχίας, διότι ἡ ἀπόδειξις ὅτι πάσχει μία ἐπαρχία οἰνοφόρος θὰ εἶναι ὅτι ἐπιβάλλει αὐτὴ εἰς ἑαυτὴν τὴν καταβολὴν τοῦ φόρου τούτου ὑπὲρ συστάσεως τοῦ ταμείου, καὶ τότε θὰ ἐπέρχηται τὸ ταμεῖον τὸ γεωργικὸν εἰς ἐπικουρίαν αὐτῆς.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποσύρεται λοιπὸν ἡ πρότασις;

§283Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὄχι. Πῶς ἐκανονίσθη;

§284ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὁ φόρος καταργεῖται ἀπὸ τῆς χρήσεως τοῦ 1911. Μέχρι τότε ἔχουσι καιρὸν τὰ δημοτικὰ συμβούλια νὰ διατυπώσωσι τὴν εὐχὴν αὐτῶν. Εἴπετε ἑκατὸν χιλιάδας καὶ ἡμεῖς εἴμεθα πρόθυμοι ν’ ἀναγράψωμεν ἑκατὸν πεντήκοντα χιλιάδας δραχμῶν.

§285Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἰς τὰς ἐπαρχίας εἰς τὰς ὁποίας διατηρεῖται ὁ φόρος θέλει συνεισφέρει τὸ Δημόσιον. Διατί λέγετε γεωργικὸν ταμεῖον, ἐνῷ δύνασθε νὰ εἴπητε ὅτι τὸ Δημόσιον θέλει συνεισφέρει ἕν ποσόν;

§286ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὅταν θὰ ψηφισθῇ τὸ περὶ γεωργικοῦ ταμείου, θὰ καθορίσωμεν αὐτό. Τώρα δυνάμεθα νὰ τροποποιήσωμεν τὸ σχετικὸν ἄρθρον ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει)· «Καταργεῖται ὁ φόρος τῶν ἀμπέλων ἐν αἷς ἐπαρχίαις τὰ δημοτικὰ συμβούλια ἤθελον ψηφίσει τὴν κατάργησιν ταύτην. Ἐν αἷς ὅμως ἐπαρχίαις τὰ δημοτικὰ συμβούλια τῶν διαφόρων δήμων κατὰ πλειονοψηφίαν ἤθελον ἀποφανθῆ ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως αὐτοῦ, ἐξακολουθεῖ εἰσπραττόμενος ὁ φόρος, τὰ δ’ ἔσοδα αὐτοῦ κατατίθενται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν πρὸς σύστασιν ταμείων ἀμύνης ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς αὐτῶν. Πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ταμείων τούτων διατίθεται ἐτησίως ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἀπὸ τοῦ 1911 τὸ ποσὸν ἑκατὸν πεντήκοντα χιλιάδων δραχμῶν».

§287Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Νὰ καθορίσητε καὶ τὸν τρόπον τῆς διανομῆς.

§288ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Θὰ ἔλθωμεν μετ’ ὀλίγον εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ γεωργικοῦ ταμείου, ἐκεῖ δὲ θὰ προτείνω τὰς σχετικὰς τροποποιήσεις.

§289Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Καλλίτερον ἦτο νὰ λυθῇ ἐδῶ τὸ ζήτημα, εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον.

§290Β. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἐν Θήρᾳ καὶ Πάρῳ ὡς καὶ ἐν Σκοπέλῳ ὑπάρχει ἰδία φορολογία ὄχι ἐπὶ τῶν ἀμπέλων, ἀλλ’ ἐπὶ τῶν οἴνων· συνεπῶς πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια, ὅπως καὶ τὸ δεύτερον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 1 περιληφθῇ εἰς τὸ ἄρθρον τὸ ὁποῖον καταργεῖται.

§291ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Προκειμένου περὶ Θήρας, Θηρασίας, Πάρου καὶ Ἀντιπάρου καὶ τῆς ἐπαρχίας Σκοπέλου θὰ γίνῃ ἴδιον ἄρθρον. Ὁ δὲ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ διατεθῶσιν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου αἱ 150 χιλ. δραχ. δύναται νὰ καθορισθῇ οὕτω πως. Τὸ Κράτος διαθέτει ἴσον ποσὸν πρὸς τὸ εἰσπραττόμενον ἐκ τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων ἐν αἷς ἐπαρχίαις δὲν καταργεῖται οὗτος. Ἀλλ’ ἡ διάταξις αὕτη ἀνήκει μᾶλλον εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ γεωργικοῦ ταμείου, ἐνταῦθα δὲ πρέπει ν’ ἀναγράψωμεν ὅτι τὸ Κράτος διαθέτει ἀπὸ τοῦ 1911 ἑκατὸν πεντήκοντα χιλιάδας δραχμῶν πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς οἰνοπαραγωγῆς.

§292Δ. ΚΑΤΣΙΝΑΣ. Νομίζω ὅτι καθίσταται τὸ ἄρθρον ἐντελῶς ἀνεφάρμοστον.

§293ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν διετυπώθη· περιμένετε.

§294Γ. ΛΑΝΑΡΑΣ. Ἐγὼ νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἢ πρέπει τὸ νομοσχέδιον ν’ ἀναβληθῇ διὰ τὴν Δευτέραν ἢ πρέπει νὰ γίνῃ διακοπὴ πέντε λεπτῶν, διὰ νὰ διατυπωθῇ καλλίτερον, διότι κατ’ ἄλλον τρόπον δὲν δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν.

§295Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Νὰ γίνῃ μία διακοπή.

§296Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Νὰ διακόψωμεν ἐπὶ ἓν τέταρτον τῆς ὥρας.

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ διακόψωμεν ἐπὶ ἓν τέταρτον.

§298ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα.

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπὶ ἓν τέταρτον. (Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπὶ ἓν τέταρτον, ὥρᾳ 9 μ.μ.) Μετὰ τὴν διακοπήν.

§300ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§301ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκει)· «Καταργεῖται ἀπὸ τῆς χρήσεως τοῦ 1911 ὁ κατὰ τοὺς νόμους ΒΦΟΔʹ τῆς 5 Ἰουνίου 1899, ΒΧΝΗʹ τῆς 21 Δεκεμβρίου 1899 καὶ ͵ΒΩΟϚʹ τῆς 10 Ἀπριλίου 1903 ἐπιβαλλόμενος δημοτικὸς καὶ ὁδικὸς κατὰ στρέμμα φόρος»...

§302Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Καὶ τῆς Ἑπτανήσου νὰ γίνῃ.

§303ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἕπεται δεύτερον ἄρθρον (ἀναγινώσκει)· «...ἐν αἷς ἐπαρχίαις τὰ δημοτικὰ συμβούλια τῶν οἰνοφόρων δήμων κατὰ πλειονοψηφίαν θὰ προέτεινον τὴν διατήρησιν τοῦ ἀνωτέρω φόρου κλπ.». Ἄρθρον 3 (ἀναγινώσκει)· «Εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ ἀνωτέρω ταμείου διαθέτει τὸ Κράτος ἐτησίως ἀπὸ τῆς χρήσεως τοῦ 1911 δρχ. 150 χιλ. κλπ. Ἐπιτρέπεται ἡ ἕνωσις δύο ἢ πλειόνων ταμείων ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς γειτονικῶν ἐπαρχιῶν ὑπὸ ἑνιαίαν διοίκησιν κλπ.». Ὡς ἄρθρον 4 προτείνεται ὑπὸ τοῦ Βουλευτοῦ Ζακύνθου τὸ ἑξῆς· «Καταργεῖται ὁ δασμὸς τοῦ ἐξ Ἑπτανήσου μεταφερομένου οἴνου κλπ.».

§304Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Διὰ τὸ ἄλλο ἄρθρον, περὶ τοῦ ὁποίου ἔχω τροπολογίαν, τί λέγετε, κύριε Ὑπουργέ;

§305ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ποίαν τροπολογίαν; Ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς Ζακύνθου ὑπέβαλε τροπολογίαν ἐξ ὀνόματος ὅλων τῶν Ἑπτανησίων.

§306Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Ἡμεῖς προτείνομεν κατ’ ἐξαίρεσιν εἰς τὴν Λευκάδα ἐπιπρόσθετον φορολογίαν.

§307ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι τὰ ἑκασταχοῦ συσταθησόμενα ταμεῖα ἀμύνης θὰ δικαιῶνται νὰ ἐπιβάλλωσι καὶ ἰδιαιτέρας εἰσφοράς, τὰς ὁποίας δὲν νομίζω ὅτι πρέπει ν’ ἀναγράψωμεν ἐδῶ.

§308Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Αὐτὸ ζητοῦμεν καὶ ἡμεῖς· ν’ ἀναγράψωμεν ὡς ἄρθρον 5.

§309Γ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μάλιστα.

§310ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἂν θέλῃ ἡ Βουλή, ν’ ἀναγινώσκω ἐγὼ τὰ ἄρθρα καὶ νὰ τὰ ψηφίζῃ.

§311ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§312ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἄρθρον αʹ (ἀναγινώσκει): «Καταργεῖται ἀπὸ τῆς χρήσεως 1911 ὁ κατὰ τοὺς νόμους ͵ΒΦΟΔʹ τῆς 5 Ἰουνίου 1899, ͵ΒΧΝΗʹ τῆς 21 Δεκεμβρίου 1899 καὶ ͵ΒΩΟϚʹ τῆς 10 Ἀπριλίου 1903 ἐπιβαλλόμενος δημόσιος, δημοτικὸς καὶ ὁδικὸς κατὰ στρέμμα φόρος ἐπὶ τῶν ἀμπέλων, ὡς καὶ ὁ κατὰ τὸ ἄρθρον 32 τοῦ νόμου ͵ΒΦΟΔʹ τῆς 5 Ἰουνίου 1899, ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ νόμου ͵ΓΣΛΕʹ τῆς 10 Δεκεμβρίου 1907, ἐπιβαλλόμενος ἔγγειος φόρος καὶ δικαίωμα καταναλώσεως κατὰ τὴν μεταφορὰν ἐπὶ τῶν οἴνων καὶ τοῦ γλεύκους τῶν νήσων Θήρας, Θηρασίας, Πάρου καὶ Ἀντιπάρου καὶ τῶν νήσων τῆς ἐπαρχίας Σκοπέλου».

§313ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§314ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἄρθρον 2 (ἀναγινώσκει): «Ἐν αἷς ἐπαρχίαις τὰ δημοτικὰ συμβούλια τῶν οἰνοφόρων δήμων κατὰ πλειονοψηφίαν θὰ προέτεινον τὴν διατήρησιν τῶν ἀνωτέρω φόρων, βεβαιοῦνται καὶ εἰσπράττονται οὗτοι κατὰ τὰς μέχρι τοῦδε ἰσχυούσας διατάξεις, τὸ δὲ οὕτω πως εἰσπραττόμενον ποσὸν διατίθεται ὑπὲρ συστάσεως ἐπαρχιακῶν ταμείων ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Ἐπιτρέπεται ἡ ἕνωσις δύο ἢ καὶ πλειόνων ταμείων ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς γειτονικῶν ἐπαρχιῶν ὑπὸ ἑνιαίαν διοίκησιν, ὅταν τοῦτο προτείνωσι τὰ διοικητικὰ αὐτῶν συμβούλια. Τὰ καθ’ ἕκαστα τῆς συστάσεως καὶ λειτουργίας ὡς καὶ τῆς ἑνώσεως τῶν ταμείων ἀμύνης ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς κανονισθήσονται διὰ Β. Διαταγμάτων».

§315Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Νὰ θέσητε «θὰ προέτεινον δατήρησιν καὶ αὔξησιν τῶν ἀνωτέρω φόρων».

§316Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Λέγει τὸ ἄρθρον· «ἐν αἷς ἐπαρχίαις τὰ δημοτικὰ συμβούλια τῶν οἰνοφόρων δήμων κατὰ πλειονοψηφίαν θὰ προέτεινον κλπ.». Τί πλειονοψηφίαν ἐννοεῖτε;

§317ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὑποθέσατε ὅτι ὑπάρχουσι 10 δημοτικὰ συμβούλια· ἀρκεῖ ν’ ἀποφασίσωσι τὰ 6.

§318Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Πολὺ καλά.

§319ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 2 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§320ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἄρθρον 3 (ἀναγινώσκει): «Εἰς ἐνίσχυσιν τῶν ἀνωτέρω ταμείων διαθέτει τὸ Κράτος ἐτησίως ἀπὸ τῆς χρήσεως τοῦ 1911 δραχμ. 150.000, ἀναγραφομένης ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Τὸ ποσὸν τοῦτο διανέμεται πρὸς τὰ διάφορα ταμεῖα ἀμύνης ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς ἀναλόγως πρὸς τὸ ποσὸν τοῦ στρεμματικοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων ἢ τοῦ φόρου τοῦ οἴνου τοῦ καταβαλλομένου ὑπὸ τῶν οἰκείων ἐπαρχιῶν ὑπὲρ αὐτῶν».

§321Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κατὰ τὴν τροπολογίαν τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ Ζακύνθου τὸ ποσὸν θὰ χρησιμεύσῃ καὶ πρὸς διανομὴν εἰς τὰς ἐπαρχίας τῆς Ἑπτανήσου πρὸς ὑποστήριξιν τῶν ταμείων ἀμύνης τῶν συσταθησομένων καὶ ἐκεῖ, ἀλλὰ ποσὸν 150.000 διὰ τὴν Εὔβοιαν ὁλόκληρον, διὰ τὴν Λευκάδα, διὰ τὴν Κέρκυραν, διὰ τὴν Κεφαλληνίαν, διὰ τὴν Ζάκυνθον, διότι ὅλων αὐτῶν τῶν ἐπαρχιῶν οἱ οἰνοπαραγωγοὶ πάσχουσι, νομίζω ὅτι εἶναι ἀνεπαρκὲς καὶ διὰ τοῦτο ἀπέναντι τῆς δημευθείσης προσόδου τῶν 2.000.000 ἐξ ἀμβύκων, ἐὰν τὸ Δημόσιον δώσῃ 250.000, δρχ., δὲν θὰ εἶναί τι μέγα.

§322Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Μάλιστα.

§323Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει ὅτι πρόκειται περὶ παραγωγικῆς δαπάνης, περὶ ἐνισχύσεως τῆς οἰνοπαραγωγῆς, καὶ δὲν πρέπει νὰ φειδωλευώμεθα περὶ μιᾶς τοιαύτης δαπάνης.

§324ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχὰς ἐζητήθησαν 100.000 δραχμ. διὰ τὴν Ἑπτάνησον, ἐγὼ δ’ εἶπον ὅτι, ὅ,τι γίνῃ θὰ γίνῃ γενικόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διὰ μίαν ἐπαρχίαν, καὶ ἐδέχθην αὔξησιν 150.000 δρχ. Δέχομαι ἐπὶ τέλους 200.000 δρχ.

§325Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Μίαν ἐξήγησιν, παρακαλῶ· ἡ κατανομὴ θὰ γίνῃ ἀναλόγως τοῦ ποσοῦ τοῦ καταβαλλομένου φόρου· διὰ τούτου ἐννοεῖτε νὰ γίνῃ μετὰ τὴν εἴσπραξιν τοῦ φόρου καὶ ἀναλόγως τοῦ εἰσπραχθησομένου ποσοῦ ἢ ἀναλόγως τοῦ βεβαιουμένου καὶ πότε θὰ θεωρήσητε ὡς περατωθεῖσαν τὴν εἴσπραξιν, διὰ νὰ κανονίσητε τὴν ἀναλογίαν;

§326ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἔχομεν σειρὰν ἐτῶν βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν φόρων τούτων· ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πείρας τούτων θὰ κανονισθῇ ἡ διανομή, διότι ὑποτίθεται ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πληρώνωσι περισσότερον θὰ ἔχωσι καὶ περισσοτέρας ἀμπέλους.

§327Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἀρκεῖ· ἐδώσατε τὴν ἐξήγησιν τὴν ὁποίαν ἤθελον.

§328ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 3 μὲ τὴν τροποποίησιν τῶν 150.000 εἰς 200.000 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§329ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἄρθρον 4 (ἀναγινώσκει): «Καταργεῖται ὁ δασμὸς τοῦ ἐξ Ἑπτανήσου μεταφερομένου οἴνου. Ἐφ’ ὅσον δὲ ὁ φόρος οὗτος ἤθελεν, ἀποφάσει τῶν οἰκείων δημοτικῶν συμβουλίων, ὡς ὁρίζεται ἐν ἄρθρῳ 2 τοῦ παρόντος νόμου, διατηρηθῆ πρὸς σύστασιν ταμείων ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς, παρέχεται καὶ εἰς ταῦτα ἀνάλογον ποσὸν κατὰ τὸ ἄρθρον 3 ἐκ τῆς συνδρομῆς τοῦ Δημοσίου».

§330ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 4 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§331ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὡς ἄρθρον 5, κ. Πρόεδρε, νὰ τεθῇ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει)· «Ἐκ τοῦ κατὰ τὸν νόμον περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος εἰσπραττομένου κατ’ ἔτος φόρου παρακρατεῖται ποσοστὸν ἴσον πρὸς τὸν μέσον ὅρον τῶν εἰσπραχθέντων δι’ ἅπαντας τοὺς δήμους κατὰ τὰς χρήσεις 1906, 1907 καὶ 1908 ἐκ δημοτικοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων καὶ ἀποδίδεται εἰς αὐτοὺς ἀπὸ τῆς χρήσεως 1911 καὶ ἐφεξῆς, κατανεμόμενον ἀναλόγως τῆς δι’ ἕκαστον δῆμον μέσης εἰσπράξεως κατὰ τὰ αὐτὰ ἔτη. Ἐν αἷς ἐπαρχίαις ἤθελεν ἐξακολουθήσει καταβαλλόμενος ὁ φόρος τῶν ἀμπέλων καὶ τοῦ οἴνου ὑπὲρ τῶν ταμείων τῆς ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς συμβεβαιοῦται καὶ συνεισπράττεται μετ’ αὐτοῦ καὶ ὁ δημοτικὸς φόρος τῶν ἀμπέλων καὶ τοῦ οἴνου καὶ ἀποδίδεται εἰς τοὺς οἰκείους δήμους».

§332Γ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Μίαν τροπολογίαν ἔχω. Ὑπάρχουσι δῆμοι εἰς τοὺς ὁποίους ἔχει καταργηθῆ ὁ φόρος οὗτος καὶ ἔχει ἐπιβληθῆ φόρος ἐπὶ τοῦ ἐξαγομένου οἴνου· ἔχω τὴν τροπολογίαν ὅπως μετὰ τὰς λέξεις «κατὰ τὰς χρήσεις 1906, 1907 καὶ 1908» προστεθῶσι καὶ «1904, 1905», διότι, ἂν δὲν προστεθῇ ἡ τροπολογία αὕτη, οἱ δῆμοι μένουσιν ἄνευ προσόδου, διότι ἔκτοτε κατηργήθη ὁ φόρος καὶ ἐπεβλήθη ἐπὶ τοῦ ἐξαγομένου οἴνου τοιοῦτος.

§333ΑΛ. ΣΚΟΥΖΕΣ. Δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος, διότι δὲν κατηργήθη ὁ φόρος. Εἶναι ἐσφαλμένη αὐτὴ ἡ θεωρία, διότι τὸ κείμενον τοῦ νόμου λέγει ὅτι ἀντικατεστάθη ὁ τρόπος τῆς εἰσπράξεως, καὶ ἂν παρατηρήσητε τὰ ψηφίσματα τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου τοῦ δήμου Κρωπίας, τὰ ὁποῖα ἐπεκυρώθησαν διὰ Β. Διαταγμάτων, θὰ ἴδητε ὅτι δὲν κατηργήθη, ἀλλ’ ἀντικαθίσταται ὁ εἰσπραττόμενος φόρος δι’ εἰσπράξεως κατ’ ἄλλον τρόπον· ὥστε βλέπετε ὅτι δὲν διατρέχομεν τὸν κίνδυνον τὸν ὁποῖον ὑπεδείξατε.

§334Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Δὲν ἠξεύρω ἂν δὲν καταργεῖται τώρα.

§335ΑΛ. ΣΚΟΥΖΕΣ. Εἶναι ὁ ψηφισθεὶς νόμος τοῦ 1907, ὅστις ἔδιδε τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς δήμους τῆς ἀντικαταστάσεως· δὲν διατρέχομεν λοιπὸν κίνδυνον, διότι ὁ φόρος εἰσεπράχθη κατὰ τὸ νέον σύστημα ἀπὸ τοῦ 1907 μέχρι σήμερον.

§336Γ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Ὄχι· τῶν 1904, 1905 καὶ 1906.

§337ΑΛ. ΣΚΟΥΖΕΣ. Ὁ νόμος αὐτὸς ἐψηφίσθη τῷ 1907 καὶ ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν ἀπὸ τοῦ 1907· δηλαδή, ἀντὶ νὰ πληρώνωσιν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ φόρου τοῦ εἰς τὸ Δημόσιον καταβαλλομένου, ἐνοικιάζεται ὁ φόρος καὶ πληρώνεται κατὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ γλεύκους.

§338ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐννοεῖται ὅτι θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ ἔτος ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον εἰσπράττεται ὁ φόρος.

§339Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Τῷ 1907 ἐψηφίσαμεν νόμον ὁ ὁποῖος δίδει τὸ δικαίωμα ἵνα τὴν φορολογίαν τὴν ὁποίαν σήμερον καταργοῦμεν ἀντικαταστήσωμεν διὰ τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ γλεύκους.

§340ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐὰν συσταθῇ τὸ ταμεῖον ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Ἀττικῆς, δὲν θὰ συσταθῇ μόνον διὰ τὸν δῆμον Κρωπίας, ἀλλὰ δι’ ὅλους τοὺς δήμους αὐτῆς. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ληφθῇ ὡς βάσις τὸ ποσὸν τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπράττηται ἐν ἑνὶ ἑκάστῳ αὐτῶν.

§341Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Εἴπετε ὅτι ἐκ τοῦ ποσοστοῦ τοῦ φόρου οἰνοπνεύματος θὰ λαμβάνωσιν οἱ δῆμοι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλάμβανον ἐκ τοῦ φόρου τοῦ δημοτικοῦ.

§342ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐννοεῖται τοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων. Ἐκ τούτου τὸ ἀναλογοῦν εἰς τοὺς δήμους ἐν οἷς μέλλει νὰ καταργηθῇ αὐτὸς θὰ καταβάλληται ἐκ τῶν εἰσπράξεων τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος.

§343Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐγὼ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς· οἱ δῆμοι οἱ ὁποῖοι θὰ διατηρήσωσι τὸν φόρον καὶ τὸν δημόσιον καὶ τὸν δημοτικὸν θὰ δικαιῶνται νὰ λάβωσιν ἀναλογίαν ἐκ τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον δίδεται ἐκ τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος πρὸς τοὺς δήμους εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ καταργηθέντος δημοτικοῦ φόρου; Δηλαδὴ ἀντὶ τοῦ δημοτικοῦ φόρου τὸν ὁποῖον εἰσπράττουσιν ἐκ τῶν ἀμπέλων οἱ δῆμοι δίδομεν ἕν ποσὸν ἐκ τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος; θὰ δώσωμεν τὸ ποσὸν τοῦτο καὶ εἰς ἐκείνους τοὺς δήμους οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦσι νὰ εἰσπράττωσι τὸν φόρον τὸν δημοτικόν;

§344ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐκ τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος διαθέτομεν ὑπὲρ τῶν οἰνοφόρων ἐκείνων δήμων οἵτινες δὲν θὰ συστήσωσι ταμεῖον ἀμύνης. Ἐν οἷς δήμοις δὲν θὰ καταργηθῇ ὁ φόρος τῶν ἀμπέλων ὁ δημοτικὸς φόρος θὰ συμβεβαιῶται καὶ θὰ συνεισπράττηται μετὰ τοῦ φόρου τοῦ δημοσίου, ὅστις θὰ κατατίθηται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ὁ δὲ δημοτικὸς φόρος θ’ ἀποδίδηται εἰς τὰ δημοτικὰ ταμεῖα.

§345Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Μέχρι τοῦδε εἴχομεν κεκτημένην ἐκ τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου αὐτὴν τὴν θυσίαν ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῶν δήμων, ὅτι ἐκ τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος θ’ ἀπεδίδετο εἰς ἕκαστον τῶν δήμων τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον εἰσπράττεται ἐκ τοῦ στρεμματικοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων. Σήμερον ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι τοῖς δίδομεν 200,000 δραχμῶν, τοῖς ἀφαιροῦμεν τὸ ποσὸν αὐτό, καὶ οἱ δῆμοι αὐτοὶ θὰ πάθωσιν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγει κοινὸν λόγιον, δηλαδή· «θὰ πᾶνε γιὰ μαλλὶ καὶ θὰ φύγουν κουρευμένοι». Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἀπεβλέψαμεν, ὅτε ἐζητήσαμεν τὴν παραχώρησιν τῶν 200.000 δραχμῶν, ἦτο νὰ χορηγήσωμεν μίαν πρόσθετον ἐπικουρίαν εἰς τὸ ταμεῖον τῆς ἀμύνης, ἀλλ’ ὄχι νὰ συμψηφίσωμεν τὴν ἐπικουρίαν αὐτὴν πρὸς τὸν δημοτικὸν φόρον τὸν ὁποῖον τὸ Δημόσιον ἀνέλαβε νὰ πληρώνῃ πρὸς αὐτούς.

§346ΑΛ. ΣΚΟΥΖΕΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος φαίνεται νομίζων ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπέσυρε τὴν ὁποίαν διὰ τοῦ πρώτου νομοσχεδίου συμβάλλει συνδρομὴν ὑπὲρ τῶν δήμων. Αὐτὸ δὲν μοὶ φαίνεται νὰ εἶναι ἀκριβές. Ὅτε ἐπῆλθεν ἡ συνεννόησις νὰ γίνωσι ταμεῖα ἀμύνης κατ’ ἐπαρχίας, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι εἰς συνδρομὴν τῶν ταμείων αὐτῶν θὰ εἰσφέρῃ τὸ Κράτος 100.000 ἕως 150.000 δραχμῶν, εἰς παρατήρησιν δὲ τοῦ κ. συναδέλφου ἐδέχθη ν’ ἀναβιβασθῇ τὸ ποσὸν εἰς 200.000. Ἀλλ’ ἵνα ὦμεν συνεπεῖς καὶ λογικοί, μοὶ φαίνεται ὅτι τοῦτο εἶναι ἀνεξάρτητον τοῦ μέτρου ὅπερ εἶχε προτείνει διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ἰδικοῦ του ἀρχικοῦ νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου ἀναλαμβάνει τὸ Κράτος νὰ καταβάλλῃ εἰς τοὺς δήμους ἐκ τῆς εἰσπράξεως τοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος ὅσα εἰσέπραττον μέχρι τοῦδε ἐκ τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν ἀμπέλων.

§347ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐκ τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος διαθέτομεν 200,000 δραχ. μόνον ὑπὲρ τῶν δήμων ἐκείνων οἵτινες οἰνοφόροι ὄντες αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκην νὰ συστήσωσι ταμεῖον ἀμύνης. Ἴσον ποσὸν σχεδὸν θὰ διαθέσωμεν ὑπὲρ ὅλων τῶν ἄλλων δήμων ἐν οἷς θὰ καταργηθῇ ὁ φόρος τῶν ἀμπέλων, ἑπομένως καὶ ὁ φόρος τὸν ὁποῖον μέχρι τοῦδε εἰσπράττουσιν αὐτοί. Τὸ ποσὸν τῶν 200,000 δραχμῶν νομίζω ὅτι θὰ ἀρκέσῃ εἰς τοῦτο.

§348ΑΛ. ΣΚΟΥΖΕΣ. Ὁ δῆμος Κρωπίας μόνον εἰσπράττει ἀπὸ τὸν φόρον τοῦ οἴνου 29,000 ἕως 30.000 δραχμῶν.

§349ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὁ φόρος τῶν ἀμπέλων ὁ καθ’ ὅλον τὸ Κράτος εἰσπραττόμενος ὑπὲρ τῶν δήμων ἀνέρχεται εἰς 200,000 δραχμῶν· αὐτὰς τὰς 200.000 δραχμῶν ἀναλαμβάνομεν νὰ διαθέσωμεν ὑπὲρ τῶν δήμων ἐν οἷς δὲν θὰ εἰσπράττηται ὁ φόρος τῶν ἀμπέλων. Εἰς τοὺς δήμους ὅμως ἐν οἷς θὰ εἰσπράττηται αὐτός, ὡς μέχρι τοῦδε, δὲν βλέπω τὸν λόγον δι’ ὃν πρέπει νὰ καταβάλληται αὐτὸς καὶ ἐκ τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος. Ἐκ τοῦ φόρου τούτου θὰ λαμβάνωσιν αὐτοὶ οἱ δῆμοι τὴν ἀναλογίαν των ὑπὸ τὸν τύπον τῆς εἰσφορᾶς τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τοῦ ταμείου τῆς ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς.

§350Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον καταργεῖται ὁ δημοτικὸς φόρος τῶν ἀμπέλων εἶναι ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βεβαιωθῇ καὶ εἰσπραχθῇ αὐτὸς μόνος· ἀλλ’ εἰς αὐτὰς τὰς ἐπαρχίας εἰς τὰς ὁποίας γίνεται λόγος ὅτι θὰ διατηρηθῇ ὁ φόρος ὁ δημόσιος, εἰς αὐτὰς τὰς ἐπαρχίας εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρηθῇ καὶ ὁ δημοτικὸς καταβαλλόμενος ὑπὸ τῶν φορολογουμένων, τὸ δὲ ταμεῖον τῆς ἀμύνης νὰ λάβῃ τὸ ποσὸν τῶν 200,000 δραχμῶν ὁλόκληρον. Ὑποθέτω ὅτι εἶμαι καταληπτός· ὁ λόγος δι’ ὃν καταργοῦμεν τὸν δημοτικὸν φόρον εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας εἶναι ὅτι, καταργουμένου τοῦ δημοσίου φόρου, θὰ εἶναι δύσκολος ἡ εἴσπραξις τοῦ δημοτικοῦ· εἰς τὰς ἐπαρχίας εἰς τὰς ὁποίας θὰ διατηρηθῇ ὁ δημόσιος φόρος, ἡ διατήρησις καὶ τοῦ δημοτικοῦ εἶναι εὐχερεστάτη· ὅπως ὁ δημόσιος φόρος θὰ εἰσέρχηται εἰς τὸ ταμεῖον τῆς ἀμύνης, ὁ δημοτικὸς θὰ εἰσέρχηται εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον. Τοῦτο λέγω πρὸς διέξοδον.

§351ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς λέγω καὶ ἐγώ.

§352Φ. ΝΕΓΡΗΣ. Δὲν συμφωνῶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον Βουλευτὴν ἐκ Πατρῶν, διότι ἀληθῶς, ἐὰν χαρίζωμεν τὸν φόρον τὸν δημόσιον καὶ τὸν δημοτικόν, πράττομεν τοῦτο, ὅπως ἀναπληρώσωμεν ἁπάσας τὰς ζημίας αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς τοὺς ἀμπελοκτήμονας, ζημίας ἐκ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς χρήσεως τῶν ἀμβύκων καὶ ἐξ ὅλων ἐκείνων τὰ ὁποῖα γνωρίζετε. Ἐὰν τοῦτο λοιπὸν εἶναι ἀληθές, δὲν βλέπω διατί σήμερον θ’ ἀφήσωμεν τὸν δημοτικὸν φόρον. Μοὶ φαίνεται ὅτι εἶναι ἄδικον. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς σκεφθῇ καλῶς, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ μείνῃ ὁ φόρος οὗτος.

§353ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὡς ἐκ περισσοῦ εἰς αὐτοὺς τοὺς δήμους θὰ προσφέρωνται καὶ 200,000 δραχμῶν.

§354Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ τελευταία, ἀναιρεῖ ἐντελῶς τὴν πρόθεσιν καὶ τὴν πραγματοποίησιν τῆς παροχῆς συνδρομῆς εἰς τοὺς δήμους καὶ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως τὸ πρᾶγμα. Καθωρίσθη ὅτι ὡς ἀνακούφισις διὰ τὸν λαὸν διὰ τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος παρέχεται ἡ κατάργησις τῆς στρεμματικῆς φορολογίας. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν λίαν ὀρθῶς εἰσηγήθη ἐν τῷ ἄρθρῳ 2 τοῦ νομοσχεδίου τὸ μέτρον ἵνα μὴ πτωχεύσωσι καὶ οἱ δῆμοι, διότι οἱ δῆμοι λαμβάνουσι μέχρι τοῦδε ποσοστὸν ἐκ τοῦ στρεμματικοῦ φόρου, καὶ ἐν ᾗ περιπτώσει οἱ δῆμοι ἤθελον στερηθῇ καὶ τοῦ εἰσοδήματος τούτου, ἐννοεῖται ὅτι ἤθελον καταντήσει εἰς κατάστασιν πτωχεύσεως οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν, καὶ πρὸς τοῦτο εἰσηγήθη τὸ μέτρον ἵνα τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον λαμβάνουσιν ἐκ τῆς στρεμματικῆς φορολογίας ὡς δημοτικὸν ἔσοδον, τοῦτο ἀποκατασταθῇ εἰς τοὺς δήμους δι’ ἀντιστοίχου ποσοῦ καταβαλλομένου ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐκ τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος. Καὶ μέχρι τοῦ σημείου τούτου εὑρισκόμεθα ἐν πλήρει ἀποκαταστάσει τῶν δημοτικῶν ἐσόδων καὶ ἐν ἰσότητι καὶ δικαιοσύνῃ. Ἀλλ’ ἔρχεται κατόπιν τὸ ἐπιβοηθητικὸν μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐζήτησεν ἡ Βουλὴ καὶ τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη ἵνα ἐπιτραπῇ κατ’ ἐπαρχίας ἡ σύστασις ταμείων ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς, καὶ ἵνα τὰ ταμεῖα ταῦτα προικισθῶσι διὰ τοῦ δημοσίου φόρου ὃν κατέβαλλον καὶ θὰ ἐξακολουθῶσι νὰ καταβάλλωσιν οἱ κάτοικοι τῶν ἐπαρχιῶν τούτων, ἐὰν τοῦτο ζητηθῇ ὑπὸ τῶν οἰκείων δημοτικῶν συμβουλίων, συνάμα δὲ καὶ διὰ τοῦ ποσοῦ τούτου τῶν 200,000 δραχ. ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ διανέμῃ εἰς τὰ ταμεῖα ἀμύνης τὸ Δημόσιον. Τώρα ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀπευθύνεται πρὸς τοὺς δήμους καὶ ζητεῖ διὰ τοὺς οἰνοφόρους δήμους κατ’ ἐξαίρεσιν, ἀντὶ νὰ δοθῇ τὸ ποσοστὸν ἐκ τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος, παρακρατηθῇ καὶ ἡ δημοτικὴ φορολογία. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, εἶναι ἀνακούφισις ἡ ποσότης αὕτη ἡ διδομένη εἰς τὰς οἰνοφόρους ἐπαρχίας ἢ εἶναι κατάθλιψις; Διότι, ἐνῷ εἰς τοὺς κατοίκους τῶν οἰνοφόρων μερῶν ἐξαιρετικῶς παρέχεται συνδρομὴ ἐκ τοῦ ποσοστοῦ τῆς δημοτικῆς φορολογίας, ἐὰν αὐτοὶ θελήσωσι νὰ ἐπιβάλωσι τὴν ἰδίαν φορολογίαν, ὁπότε τὸ Δημόσιον θέλει καταβάλλει ταύτην χάριν τοῦ ταμείου τῆς ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς, εἶναι ὀλέθριον νὰ ἐπιβάλληται αὐτὸς ὁ φόρος χάριν τῶν δήμων. Τοῦτο εἶναι ἀνακούφισις ὑπὲρ τῶν οἰνοπαραγωγῶν, ἢ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, τὸ ὁποῖον θέλει ἀποφύγει τὴν πληρωμὴν εἰς τοὺς δήμους καὶ τοῦ ποσοστοῦ τοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος; Διότι ἐκεῖ κατελήξαμεν ἐὰν ἐπιβληθῇ φορολογία διὰ τοὺς δήμους, τότε θ’ ἀποφύγῃ τὸ Δημόσιον νὰ καταβάλλῃ τὸ ποσοστὸν τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος. Ἐὰν εἶναι ἀκριβῆ ταῦτα, δύναται νὰ πεισθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ἀκριβῶς ὅ,τι δίδει διὰ τῆς μιᾶς χειρὸς κινδυνεύει νὰ τὸ πάρῃ πολλαπλασίως διὰ τῆς ἄλλης χειρός. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει προτιμότερον εἶναι νὰ μὴ παράσχῃ καμμίαν τοιαύτην συνδρομὴν εἰς τοὺς οἰνοπαραγωγοὺς καὶ ν’ ἀφήσῃ αὐτοὺς νὰ βράσωσι μὲ τὸ ζουμί των. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια.

§355ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ ἀλήθεια εἶναι ἡ ἑξῆς: ὅτι εἰς ὅλας τὰς οἰνοφόρους ἐπαρχίας, αἵτινες μέλλουσι νὰ συστήσωσι τὰ ταμεῖα τῆς ἀμύνης ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς, χαρίζει τὸ Κράτος τὸν φόρον τῶν ἀμπέλων, τὸν ὁποῖον εἰσέπραττε μέχρι τοῦδε παρ’ αὐτῶν, ὡς ἐκ περισσοῦ δὲ προικοδοτεῖ αὐτὰς καὶ μὲ 200,000 δρχ. Λοιπὸν αὗται εἶναι αἱ δωρεαὶ τὰς ὁποίας παρέχει τὸ Κράτος. Τί λέγει ὅμως εἰς αὐτούς; Τὸν δημοτικὸν φόρον, τὸν ὁποῖον πληρώνετε εἰς τοὺς δήμους σας, νὰ πληρώνητε καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἐπειδὴ θὰ βεβαιοῦται καὶ θὰ συνεισπράττηται ὁ φόρος ὁ ὑπὲρ τοῦ ταμείου τῆς ἀμύνης ὁμοῦ μετὰ τοῦ δημοτικοῦ φόρου, ὁ δημοτικὸς αὐτὸς φόρος θ’ ἀποδίδηται εἰς τὸ ταμεῖον. Ἀλλὰ τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι τὸ Κράτος λέγει: δωροῦμαι εἰς τὰς οἰνοφόρους ταύτας ἐπαρχίας τὸν μέχρι τοῦδε καταβαλλόμενον ὑπ’ αὐτῶν φόρον τῶν ἀμπέλων, δωροῦμαι δὲ συγχρόνως ὡς ἐκ περισσοῦ καὶ ἄλλας 200,000 δρχ. Καὶ τοῦτο θεωρεῖ ἀστειότητα ἢ δὲν ἠξεύρω τί ἄλλο ὁ κ. Βουλευτὴς ἐκ Βάλτου!

§356Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὡς διετυπώθη ἡ σκέψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχομεν μίαν πρόσθετον ἀνισότητα καὶ μίαν πρόσθετον ἀδικίαν, διότι λέγει ὅτι ἐκεῖ ὅπου θὰ διατηρηθῇ ὁ στρεμματικὸς φόρος θὰ συνεισπράττηται ὑπὲρ τοῦ δημοτικοῦ ταμείου ὁ φόρος ὁ μέχρι τοῦδε εἰσπραττόμενος. Ἀλλ’ ἔχομεν τὴν Θήραν, τὴν Πάρον, ὁλόκληρον τὴν Ἑπτάνησον, τὴν Σκόπελον· ἐκεῖ δὲν ἔχομεν πλέον τὸν στρεμματικὸν φόρον, καὶ ἐν τούτοις, ἐνῷ εἰς τοὺς δήμους ἐκείνους, ὅπου ὑφίστατο καὶ θὰ ὑφίσταται ὁ δημοτικὸς φόρος, θὰ καταβάλληται εἰς τὸ δημοτικὸν ταμεῖον ἐκ τοῦ στρεμματικοῦ φόρου, εἰς τοὺς ἄλλους δήμους, ὅπου δὲν ὑφίστατο ὁ φόρος αὐτός, ὁ στρεμματικός, θὰ χορηγῶμεν μίαν συνδρομὴν ἐπὶ πλέον, διότι θὰ χορηγῶμεν καὶ τὴν συνδρομὴν τὴν ὁποίαν ἀναγράφει τὸ νομοσχέδιον τὸ ἀρχικὸν ὡς πρὸς τοὺς δήμους ὡς παροχὴν ἐκ τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ τὰ ἀμφισβητήσῃ. Ἀναμφισβητήτως ἦτο κεκτημένον ἐκ τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου νὰ καταβληθῇ ὁ δημοτικὸς φόρος κατὰ λόγον τῶν εἰσπράξεων δι’ ἕκαστον δῆμον ἐκ τῆς προσόδου τοῦ οἰνοπνεύματος. Τώρα δι’ αὐτὸ τὸ κεκτημένον ἐζητήσαμέν τι; Ἐζητήσαμεν μίαν πρόσθετον συνδρομὴν ἐκ 200,000 δραχ. ἀντὶ τῆς δημεύσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο, 2,000,000 δραχμῶν καὶ τὴν ἐζητήσαμεν ὄχι ὑπὲρ τῶν δημοτικῶν ταμείων, ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς διὰ τὸν καταρτισμὸν ταμείων ἀμύνης εἰς τὰ ὁποῖα ἀποβλέπομεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς λέγει· σᾶς δίδω τὴν τοιαύτην συνδρομήν· δὲν θὰ δώσω τίποτε εἰς τοὺς δήμους οἱ ὁποῖοι θὰ διατηρήσωσι τὸν στρεμματικὸν φόρον, ἀλλὰ θὰ σᾶς δώσω ἓν ποσοστὸν ἐκ τῶν 200 χιλιάδων δραχμῶν, καὶ πρέπει νὰ εἶσθε ηὐχαριστημένοι. Ὑπὸ τοιούτους ὅρους ἀληθῶς ἡ συνδρομὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἀποβλέπομεν ὑπὲρ τῶν δήμων ἠδύνατο νὰ λείψῃ καὶ θὰ ἦτο καλλίτερον ν’ ἀφήσωμεν τοὺς δήμους ἄνευ τῶν 200,000 δρχ. Πρέπει νὰ σημειώσωμεν ὅτι πρόκειται περὶ καταργήσεως τοῦ φόρου ἀπὸ τοῦ 1911 καὶ ἑπομένως ἔχομεν ὅλον τὸν χρόνον νὰ σκεφθῶμεν σώζοντες τὴν οἰνοπαραγωγὴν κατὰ τὸ ἐφικτὸν καὶ δίδοντες ποιάν τινα ἐλπίδα καλλιτέρου μέλλοντος εἰς τοὺς οἰνοπαραγωγούς, νὰ σκεφθῶμεν δὲ καὶ περὶ τῆς ἀναπληρώσεως τῶν 200.000 δρχ., τὰς ὁποίας ἐθυσίασε δῆθεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ θυσίας, ἡ ὁποία ἠδύνατο νὰ βαρύνῃ τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ 1910, ἠδύνατο νὰ ἐξανίσταται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλ’ ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ 1911, ὁ ὁποῖος ἔχει νὰ βαρυνθῇ μὲ πολλὰ τὰ ὁποῖα ῥίπτουσιν εἰς τὴν ῥάχιν αὐτοῦ τὰ σχέδια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἂς βαρυνθῇ μὲ 200,000 δρχ. περιπλέον. Βεβαίως δὲν θὰ καταλογισθῶσιν εἰς βάρος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν αἱ 200.000 δρχ.

§357ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Γίνεται λόγος μόνον περὶ 200.000 δραχμῶν. Ἀλλά, Κύριοι, καταργοῦντες τὸν φόρον τῶν ἀμπέλων χαρίζομεν ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου 800.000 δρχ., ὡς ἐκ περισσοῦ δὲ παρέχομεν 200.000 δρχ. ὑπὲρ τῶν ταμείων τῆς ἀμύνης τῶν οἰνοφόρων ἐπαρχιῶν καὶ 200.000 ὑπὲρ τῶν δήμων, δηλαδὴ θὰ ὑφίσταται τὸ Δημόσιον ἐτησίαν ζημίαν ἐν ὅλῳ 1.200.000 δραχμ., καὶ σεῖς ἐπιμένετε ἰσχυριζόμενοι ὅτι τίποτε δὲν χαρίζομεν, τίποτε δὲν δωρούμεθα; Ἀλλὰ πλὴν τῶν 1.200.000 δρχ. πρόκειται νὰ θυσιάσωμεν καὶ τὸ μέγιστον μέρος τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν. Δὲν σᾶς ἀρκοῦσι λοιπὸν αὐταὶ αἱ θυσίαι τοῦ Κράτους ὑπὲρ τῶν οἰνοπαραγωγῶν καὶ γεωργῶν ἀπέναντι τῆς ζημίας ἣν ὑφίστανται οὗτοι ὡς ἐκ τῆς μικρᾶς ἀποστάξεως, ἀλλὰ θέλετε καὶ ἄλλας τοιαύτας; Ἐπὶ τέλους, Κύριοι, τί θὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ Κράτος; Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ν’ ἀρκεσθῇ εἰς αὐτὰς τὰς θυσίας, τὰς ὁποίας κάμνομεν, καὶ νὰ ψηφίσῃ τὸ ἄρθρον ὅπως τὸ διετύπωσα ἐγώ.

§358Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὑποθέτω ὅτι κηδόμεθα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν περισσότερον τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους, καὶ δι’ αὐτῆς τῆς ἀξιώσεως, τὴν ὁποίαν ἔχομεν, ὅπως ἔλθῃ τὸ Κράτος συνδρομητὴς καὶ χορηγὸς καὶ ἐπίκουρος εἰς τὴν οἰνοπαραγωγήν, συνηγοροῦμεν ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους. Διότι δὲν ἠξεύρω, ἂν πρόκειται νὰ στειρεύσωμεν ὅλας τὰς πηγὰς τῆς ἐργασίας καὶ ὅλας τὰς πηγὰς τοῦ πλούτου ἢ τοῦ ἄρτου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, πόθεν θ’ ἀντλήσωμεν τὰ ἑκατομμύρια ταῦτα. Ἐὰν κάμνωμεν τοιαύτην θυσίαν, τὴν κάμνομεν πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς οἰνοπαραγωγῆς καὶ ἡ ἐνίσχυσις τῆς οἰνοπαραγωγῆς δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ καταστήσῃ μεγαλείτερον τὸν πλοῦτον τοῦ Κράτους ἀναλόγως τῆς ἐνισχύσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ πλούτου τῆς χώρας. Αὕτη εἶναι ἡ θέσις τῶν πραγμάτων. Τὸν στρεμματικὸν φόρον ἐπὶ τῶν ἀμπέλων εἶχε θυσιάσει ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν εἶναι νέα δωρεὰ τὸ χορηγούμενον· αὐτὸ ἔλειπε πλέον νὰ μὴ τοῖς δώσωμεν αὐτὴν τὴν ἀπαλλαγήν. Ἀφοῦ ζητεῖ νὰ ἐπιβάλῃ τὸν φόρον ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, ὑπέσχετο τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου τοῦ στρεμματικοῦ πρὸς ἀνακούφισιν τῶν ἀμπελοκτημόνων καὶ τῶν οἰνοπαραγωγῶν. Τὸ ζήτημα τίθεται οὕτως· οἱ δῆμοι ἐκεῖνοι, εἰς τοὺς ὁποίους ὑπάρχει ὁ στρεμματικὸς φόρος ἐπὶ τῶν ἀμπέλων καὶ εἰσπράττεται καὶ ὁ δημοτικὸς φόρος ἐπ’ αὐτῶν, εἶναι οἱ ἀτυχέστεροι καὶ οἱ μᾶλλον δυστυχεῖς. Ἀναμφισβητήτως ἡ Κάρυστος εἶναι ἡ πάσχουσα περισσότερον, καὶ ἐν τούτοις πρόκειται σήμερον εἰς τὴν Κάρυστον, ἡ ὁποία ἔχει ἀνάγκην ἀνακουφίσεως, ἔχει ἀνάγκην ὑποστηρίξεως, εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὔβοιαν καὶ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας ἐπαρχίας, χωρὶς νὰ εἴπω περὶ τῆς Ἀττικῆς, νὰ ἐπιβάλωμεν τὸ πρόσθετον βάρος τῆς στρεμματικῆς δημοτικῆς φορολογίας. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται· καθιστῶμεν μίαν ἀνισότητα μεταξὺ τῶν δήμων τῶν ἀπόρων, τῶν ὁμολογουμένως ἀτυχῶν πρὸς τοὺς δήμους τοὺς ὁπωσδήποτε ἔχοντας εὐωνοτέραν τὴν ὕπαρξιν.

§359ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 6 (ἀναγινώσκεται).

§360Π. ΦΙΛΙΠΠΑΣ. Κατὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὑπέβαλον τροπολογίαν ἀρχικῶς, τὴν ὁποίαν καὶ υἱοθέτησεν εἰς τὸ ἑπόμενον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον εἶχε φέρει. Ἤδη φέρω τὴν τροπολογίαν αὐτὴν νὰ γίνῃ ἄρθρον 6ον. Εἶμαι σύμφωνος πρὸς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον περὶ τῆς δικαίας αὐτῆς ἐξαιρετικῆς φορολογίας, ἵνα καταρτισθῇ τὸ ταμεῖον αὐτὸ τὸ εἰδικόν. Λοιπὸν ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει)· «Ἐπιτρέπεται ἐξαιρετικῶς, ἵνα διὰ Β. Διατάγματος, προκαλουμένου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῇ προτάσει τῆς πλειονότητος τῶν δημοτικῶν συμβουλίων τῶν οἰνοφόρων δήμων, ἐπιβάλληται προσθέτως φόρος μέχρι 50 λεπτῶν κατὰ ἰονικὴν βαρέλαν ἐπὶ τοῦ ἐκ Λευκάδος καὶ τῶν εἰς αὐτὴν ὑπαγομένων νησιδίων ἐξαγομένου ἢ μεταφερομένου οἴνου ἢ γλεύκους ἢ ἐπὶ τῶν ἐν βαρελίοις συνεσκευασμένων νωπῶν σταφυλῶν κατ’ ἀντίστοιχον ποσοστὸν φόρου πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ εἰδικοῦ ταμείου ἀμύνης τῆς οἰνοπαραγωγῆς τῆς ἐπαρχίας Λευκάδος. Τὰ τῆς εἰσπράξεως ἐν γένει, τῆς καταθέσεως τῶν εἰσπράξεων παρά τινι ἀνεγνωρισμένῳ πιστωτικῷ ἱδρύματι καὶ τὰ τῆς διαρκείας τῆς φορολογίας ταύτης, τὰ τῆς διοικήσεως, λειτουργίας καὶ διαχειρίσεως τοῦ εἰδικοῦ ταμείου ὡς καὶ πᾶσα ἄλλη λεπτομέρεια κανονισθήσονται διὰ Β. Διαταγμάτων. Ἐξαιρεῖται τοῦ κατὰ τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ παρόντος ἄρθρου προσθέτου φόρου τὸ ὑπὸ Λευκαδίων καλλιεργητῶν πρὸς ἰδίαν αὐτῶν χρῆσιν καὶ μέχρι μιᾶς βαρέλας ἑκάστοτε μεταφερόμενον ποσὸν οἴνου εἰς τὴν ἀπέναντι τῆς Λευκάδος Ἀκαρνανικὴν χώραν. Ἐπιτρέπεται ἵνα αἱ ἐκ τῆς φορολογίας ταύτης ἐτήσιαι εἰσπράξεις παρασχεθῶσι διὰ τὴν ὑπηρεσίαν δανείου συνομολογηθησομένου ὑπὸ τοῦ εἰδικοῦ ταμείου κατὰ τὰ λεπτομερῶς διὰ Β. Διατάγματος κανονισθησόμενα». (Γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Φίλιππα ὡς 6ον ἄρθρον, ἐπίσης τὸ ἄρθρον 7ον καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου εἰς γʹ ἀνάγνωσιν).

§361ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καραϊσκάκης.

§362Γ. ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ ἐνδεχόμενον τὰ νομοσχέδια ταῦτα, τὰ ὁποῖα ἔρχονται κατόπιν, νὰ ἔχωσιν ὁπωσδήποτε συζήτησίν τινα καὶ δὲν γνωρίζω πόσον ἀκόμη θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ σημερινὴ συνεδρίασις, θὰ παρακαλέσω ὑμᾶς καὶ τὴν Βουλὴν νὰ συναινέσῃ νὰ προταχθῇ τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 14, τὸ ὁποῖον προνοεῖ περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου περὶ κυριακῆς ἀργίας. Τοῦτο δέ, καθόσον ἀπὸ μεθαύριον θ’ ἀρχίσῃ νὰ ἐφαρμόζηται ὁ νέος νόμος καὶ συνεπῶς δύναται σήμερον, μὴ ὑπαρχούσης ἀντιρρήσεως, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο μὲ μίαν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβάλω.

§363ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι ὄχι, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν.

§364ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γʹ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ δημοσίου φόρου ἐπὶ τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, διαρρυθμίσεως τοῦ δημοτικοῦ ἐπ’ αὐτῶν φόρου καὶ περὶ ἐγγείου φορολογίας τῶν δημητριακῶν καρπῶν τῶν μεγάλων ἀγροτικῶν κτημάτων (τσιφλικίων) καὶ τῶν μεγάλων γαιοκτησιῶν». (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου).

§365ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1ον (ἀναγινώσκεται).

§366ΒΡ. ΛΕΩΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσητε. Εἰς τὸν νόμον ΒΠʹ, ὁ ὁποῖος κανονίζει τὸν φόρον τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη διάταξις, περὶ τῆς στρεμματικῆς φορολογίας τῶν περιβολίων. Ἐκ τῆς στρεμματικῆς φορολογίας τῶν περιβολίων τὸ Κράτος εἰσπράττει κατ’ ἔτος 35,000 δραχ. ἐν συνόλῳ. Συνεπείᾳ παραστάσεών μου εἰς παρελθοῦσαν ἐποχήν, ὁ προκάτοχος ἡμῶν κ. Σιμόπουλος ἐδέχθη νὰ ὑποβάλῃ τότε νομοσχέδιον ἵνα καταργήσῃ τὴν στρεμματικὴν φορολογίαν τῶν περιβολίων, διότι ἡ φορολογία αὕτη εἶναι ἐπαχθής. Ἀλλὰ καὶ ὑμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν εἰς παράστασίν μου ὅτι ἡ φορολογία τῶν περιβολίων πρέπει νὰ καταργηθῇ καὶ νὰ ὑποβληθῇ σχετικὴ τροπολογία τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐδέχθητε. Σᾶς παρακαλῶ λοιπὸν νὰ τὴν δεχθῆτε τώρα, δὲν πιστεύω δὲ νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, διότι ἡ φορολογία εἶναι μικρά, τὸ Κράτος δὲν εἰσπράττει παρὰ μόνον 35,000, εἶναι δὲ καὶ ἐπαχθεστάτη.

§367Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἡ πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου εἶναι εὐχὴ διατυπωθεῖσα πολλάκις ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ εὐχὴ ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ εἶχε πραγματοποιηθῆ, ἐὰν αἱ εὐχαὶ τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Προϋπολογισμοῦ εἰσηκούοντο. Εἶναι ἀληθὲς τοῦτο, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς φόρου ὁ ὁποῖος οὔτε πάντοτε εἰσπράττεται οὔτε εἶναι κατὰ ποσὸν σπουδαῖος, ἐνῷ ἐξ ἄλλου εἶναι ἐπαχθής.

§368ΒΡ. ΛΕΩΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅτε εἶχον ὑποβάλει τὴν τροπολογίαν τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου τῶν περιβολίων εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπεβάλετε διὰ τὴν ἀναστολὴν τῆς πληρωμῆς τοῦ φόρου τῶν περιβολίων, σεῖς ὁ ἴδιος μοὶ εἴπετε ὅτι τὴν τροπολογίαν ἐκείνην θὰ ὑποβάλητε εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ καταργήσεως τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν καὶ νὰ τὴν δεχθῶ. Σήμερον λέγετε ὅτι εἶναι ἄσχετος ἡ κατάργησις. Δὲν εἶναι καθόλου ἄσχετος· ὁ αὐτὸς νόμος κανονίζει τὸν φόρον τῶν περιβολίων καὶ τὸν φόρον τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν. Ὅπως καταργοῦνται αἱ διατάξεις τοῦ ΒΠʹ νόμου, αἱ ἀφορῶσαι τὸν φόρον τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν, τοιουτοτρόπως νὰ καταργηθῶσι καὶ αἱ διατάξεις τοῦ νόμου ͵ΒϚʹ αἱ ἀφορῶσαι τὴν φορολογίαν τῶν περιβολίων, ἡ ὁποία εἶναι ἀδικωτάτη. (Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου).

§369ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1 (ἀναγινώσκεται). Ὁ κ. Ζωγράφος ἔχει τὸν λόγον.

§370Γ. ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν βλέπει ἤδη ὁποῖα εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῆς καταργήσεως τῶν φορολογιῶν αὐτῶν. Ἐζήτησε τὴν κατάργησιν τοῦ στρεμματικοῦ φόρου τῶν ἀμπέλων, νῦν δ’ ἐπιμένει εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν καὶ ἀμέσως ἠγέρθη μία ἄλλη ἀξίωσις, ἡ τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου τῶν περιβολίων. Τὴν ἀξίωσιν δὲ ταύτην θ’ ἀκολουθήσωσιν ἄλλαι, διότι ἀναμφιβόλως πάντες οἱ ἀδικούμενοι θὰ ζητήσωσι τὴν κατάργησιν τοῦ ἐγγείου φόρου, τὸν ὁποῖον σήμερον καταβάλλουσι. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ φόρου αὐτοῦ, ὅστις κατὰ τὴν ἐμὴν πεποίθησιν κατ’ οὐδὲν καθυστερεῖ τῶν λοιπῶν μεθόδων τῆς ἐγγείου φορολογίας· λέγω ὅμως ὅτι ὑπὸ δημοσιονομικὴν ἔποψιν ἡ κατάργησις τοῦ φόρου αὐτοῦ βεβαίως δὲν δικαιολογεῖται ποσῶς. Προθύμως θὰ ἐδεχόμην τὴν κατάργησιν τῆς φορολογίας ταύτης, ἐὰν ἠδύνατο νὰ δικαιολογηθῇ πλουτολογικῶς, ἐὰν ἠδύνατο νὰ ἐνισχύσῃ τὴν γεωργίαν καὶ τοὺς καλλιεργητάς· ἄλλοι ὅμως εἰσὶν οἱ λόγοι τῆς κακοδαιμονίας τοῦ καλλιεργητοῦ καὶ τῆς γεωργίας. Ἡ ἀποξήρανσις ἑλῶν, ἡ ἐξασφάλισις ἐκ πλημμυρῶν, ἡ ἄρδευσις τῶν ἀγρῶν καὶ ἡ ἐγκατάστασις τῶν ἐπιμόρτων καλλιεργητῶν ἐν Θεσσαλίᾳ θὰ ἠδύναντο ν’ ἀνακουφίσωσι τὸν καλλιεργητὴν κατὰ τρόπον πολὺ συντελεστικώτερον ἢ ἡ κατάργησις τοῦ ἐλαφροῦ αὐτοῦ καὶ δικαίου ἄλλως τε φόρου, δι’ ἧς ἐρχόμεθα ν’ ἀπαλλάξωμεν τοὺς μὲν ἐπιρρίπτοντες τὸ βάρος τῆς φορολογίας ἐφ’ ὅλων τῶν ἄλλων πολιτῶν. Τὸ δὲ χείριστον πάντων ὅτι ἀπαλλάσσομεν τοὺς μέν, ἐξακολουθοῦμεν δ’ ἐπιβαρύνοντες τοὺς δέ, π. χ. τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ τὴν λιμοκτονοῦσαν αὐτὴν σταφιδοπαραγωγήν, ἐξ ἧς ζητοῦμεν 15% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου. Μὴ συνηγοροῦντος πλουτολογικοῦ τινος ἢ δημοσιονομικοῦ λόγου ὑπὲρ τῶν προτεινομένων μέτρων, παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῇ ἡ ἀπόφασις, ἵνα συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον ἐν σχέσει μὲ τὸ ἕτερον νομοσχέδιον, τὸ περὶ ἱδρύσεως γεωργικοῦ ταμείου.

§371ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ἀναβάλλεται· ἐμπρός, Κύριε Πρόεδρε.

§372ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ ἐκ Καρδίτσης συνάδελφος εἶναι λογική. Κατ’ ἀπόφασιν, ἡ ὁποία ἐλήφθη τὴν πρωίαν, πρόκειται τὴν Δευτέραν νὰ ἐπαναλάβῃ ἡ Βουλὴ τὰς συνεδριάσεις αὐτῆς. Εἶναι ἤδη ἑνδεκάτη ἑσπερινὴ ὥρα, πρόκειται δὲ περὶ σπουδαιοτάτου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον, ἂν ἐπιψηφισθῇ ἐπιτροχάδην, θὰ ἔχῃ σοβαρωτάτας συνεπείας διὰ τὸν τόπον. Δὲν εἶμαι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θ’ ἀντιταχθῇ ποτε εἰς τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, ἀλλά, προκειμένου περὶ καταργήσεως τοῦ φόρου αὐτοῦ, διατί νὰ μὴ ἀναβάλωμεν ἐπὶ τέσσαρας ἡμέρας; Ἡ ἰδία ἡ Βουλὴ δὲν θὰ εἶναι; Νομίζω ὅτι ὁ πρὸς ἑαυτὴν σεβασμὸς ἐπιβάλλει εἰς τὴν Βουλὴν νὰ σκεφθῇ ὡριμώτερον.

§373Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἐγὼ ἐζήτησα τὸν λόγον ἵνα ἀντιταχθῶ εἰς τὴν πρότασιν περὶ ἀναβολῆς, κρίνω ὅμως περιττὸν νὰ ὁμιλήσω, διότι βλέπω ὅτι ἡ ἐξέγερσις τῶν Βουλευτῶν ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου εἶναι γενική, δὲν δύναμαι δὲ παρὰ καὶ πάλιν νὰ συγχαρῶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ὑποβολὴν τοιούτου νομοσχεδίου διαφωνῶν πρὸς τὸν κ. Βουλευτὴν ἐκ Βάλτου.

§374Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Σᾶς συγχαίρω διὰ τὴν κολακείαν τὴν ὁποίαν κάμνεις εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§375Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ν’ ἀναιρέσητε τὴν φράσιν σας· εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ἐκολάκευσαν κανένα! (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1. Εἶτα δὲ τὰ ἄρθρα 2–13). Ἄρθρον 14 (ἀναγινώσκεται).

§376ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εἰς τὸ ἐδάφιον γʹ μετὰ τὰς λέξεις «εἰς τὸν γενικὸν φόρον τοῦ εἰσοδήματος» νὰ προστεθῶσιν αἱ λέξεις «ὁπουδήποτε καὶ ἂν διαμένωσι».

§377Γ. ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Ἀποδέχομαι πληρέστατα τὴν ἀρχὴν τῆς παγιώσεως τοῦ φόρου τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν διὰ τὰς μεγάλας ἰδιοκτησίας. Ἤθελον ὅμως παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ καταστήσῃ τὴν παγίωσιν ταύτην δυνητικήν, οὐχὶ ἀναγκαστικήν· αὐτὴν τὴν πρότασιν ἤθελον νὰ κάμω. Ἀφ’ ἑτέρου ἤθελον παρακαλέσει τὸν Ὑπουργὸν νὰ μὴ λάβῃ ὡς βάσιν τὰ ἔτη 1907, 1908, 1909, ἀλλὰ τὰ ἔτη 1908, 1909, 1910 καὶ αὐτὸ εἶναι δικαιότερον, ἀφοῦ πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀπὸ τοῦ 1911.

§378ΙΩ. ΦΙΛΙΟΣ. Δι’ αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου καθιεροῦται μία διάκρισις μεταξὺ τῶν γαιοκτημόνων τῆς Θεσσαλίας καὶ τῶν γαιοκτημόνων τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος, διὰ τοὺς ὁποίους ἐφαρμόζονται ἄλλαι διατάξεις, διότι οἱ ἐν Εὐβοίᾳ καὶ Φθιώτιδι δὲν πληρώνουσι σήμερον φόρον, διότι τὸν πληρώνουσιν οἱ κολλῆγαι αὐτῶν, οἱ δὲ Θεσσαλοὶ γαιοκτήμονες πληρώνουσι τὸν φόρον μετὰ τῶν καλλιεργητῶν.

§379Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Τὸ ἴδιον πληρώνομεν καὶ ἡμεῖς.

§380ΙΩ. ΦΙΛΙΟΣ. Τότε διατί ἔγινεν ἡ διάκρισις;

§381ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Γίνεται διάκρισις μεταξὺ Θεσσαλίας καὶ λοιπῆς Ἑλλάδος; Οὐδεμία διάκρισις γίνεται. Ὁπουδήποτε ὑπάρχει γεωργικὴ ἰδιοκτησία θὰ ὑποχρεωθῇ εἰς τὴν αὐτὴν φορολογίαν.

§382ΙΩ. ΦΙΛΙΟΣ. Νὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι γίνεται διάκρισις. Ἰδού· ἄρθρον 14, ἐδάφιον 3 (ἀναγινώσκει)· «ἐφ’ ὅσον οἱ ἰδιοκτῆται τσιφλικίων ἢ μεγάλων γαιοκτησιῶν δὲν ὑπεβάλλοντο παντάπασι μέχρι τοῦδε εἰς πληρωμὴν φόρου ἀροτριώντων κτηνῶν, ἀλλ’ ἐξ ὁλοκλήρου κατέβαλλον τοῦτον κατ’ ἔθος ἢ συνεπείᾳ συμφωνιῶν οἱ καλλιεργηταί, οἱ ἰδιοκτῆται δὲν ὑπόκεινται εἰς τὸν κατὰ τὸν παρόντα νόμον φόρον ἀλλ’ εἰς τὸν γενικὸν φόρον τοῦ εἰσοδήματος, ὁπουδήποτε καὶ ἂν διαμένωσιν, εἰς ὃ συγκαταλέγεται καὶ τὸ ἐκ δημητριακῶν καρπῶν τοιοῦτον. Ἐφ’ ὅσον ὅμως οἱ ἰδιοκτῆται οὗτοι ἄχρι τοῦδε ὑπεβάλλοντο εἰς τὴν πληρωμὴν μέρους τοῦ φόρου ἀροτριώντων κτηνῶν μόνον τὸ μέρος τοῦτο τοῦ ἐν λόγῳ φόρου ἐξακολουθεῖ ἐπιβαρῦνον αὐτούς· παγιούμενον κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου». Τώρα, ἐκ Θεσσαλίας μόνον ὑπάρχουσι γαιοκτήμονες οἱ ὁποῖοι διαμένουσιν ἐπὶ ἔτη ἀλλαχοῦ· διατί νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ὁ φόρος τοῦ εἰσοδήματος ἐπὶ πάντων τῶν γαιοκτημόνων; Τοσοῦτο δὲ μᾶλλον πρέπει νὰ γίνῃ τοῦτο, καθόσον λέγετε· «οἱ μέσοι οὗτοι ὅροι θέλουσιν ἐλαττωθῆ κατὰ ποσὸν ἴσον πρὸς τὸν μέσον ὅρον τῶν ποσῶν ἅτινα κατέβαλον κατ’ ἔθος ἢ κατὰ συμφωνίαν κατὰ τὰ αὐτὰ ἔτη (1907, 1908 καὶ 1909) οἱ καλλιεργηταὶ τοῦ οἰκείου κτήματος, οἵτινες ἐφεξῆς ἀπαλλάσσονται τοῦ φόρου τούτου». Κατὰ τίνα τρόπον ἀσφαλίζετε τοὺς καλλιεργητὰς ἀπέναντι τῶν ἰδιοκτητῶν, ὅτι δὲν θὰ πληρώσωσι τὸν φόρον; Ὁ ἰδιοκτήτης σᾶς τὸ ἐπιβάλλει διὰ συμβολαίου ποίαν ἐξασφάλισιν παρέχετε εἰς τὸν καλλιεργητήν; Τότε λοιπὸν διατί λέγετε εἰς τοὺς καλλιεργητάς· «σᾶς χαρίζομεν τὸν φόρον καὶ σᾶς ἀπαλλάσσομεν»;

§383ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Καταψηφίσατε τὸ νομοσχέδιον, ἀφοῦ νομίζετε ὅτι δὲν τοὺς ἀπαλλάσσομεν.

§384ΙΩ. ΦΙΛΙΟΣ. Θέλω νὰ σᾶς ὑποδείξω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ προσέξητε ἐπὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 14 εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐξασφαλίσητε τοὺς καλλιεργητὰς ἀπέναντι τῶν ἰδιοκτητῶν, θέλω δ’ ἐπίσης τοὺς ἰδιοκτήτας τῆς Θεσσαλίας νὰ ἐξισώσω πρὸς ὅλους τοὺς ἰδιοκτήτας τῆς Ἑλλάδος καὶ ὄχι νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώνωσι πάγιον φόρον.

§385Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἡ ἀρχὴ τοῦ συστήματος εἶναι ὅπως ἀπαλλαγῇ ἡ μικρὰ καλλιέργεια τῆς φορολογίας, ἀναλάβῃ δὲ τὸν φόρον ὁ ἰδιοκτήτης, δὲν εἶναι ὅμως ἀρχή, ὅπως τὸν φόρον τὸν ὁποῖον καταβάλλει ὁ καλλιεργητὴς τὸν ὠφεληθῇ ὁ ἰδιοκτήτης καὶ τὸν χάσῃ τὸ Δημόσιον. Ὀρθότερον θὰ εἶναι νὰ συγχωνευθῶσι τὰ δύο ἐδάφια καὶ κανονισθῇ ὅτι ἐπὶ τῶν φορολογουμένων ἰδιοκτησιῶν καταβάλλει τὸν φόρον ὁλόκληρον ὁ ἰδιοκτήτης ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τελευταίων τριῶν ἐτῶν. Ἐγὼ ἠθέλησα νὰ βεβαιώσω ἀκριβῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως κατασταθῇ ἡ φορολογία δικαιοτέρα καὶ αἰσιωτέρα, διὰ νὰ μὴ χάσῃ τὸ Δημόσιον τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον χάνει. Ἐξ ἄλλου ἐννοῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν δημοτικὴν φορολογίαν. Κατὰ τὸ δεύτερον ἐδάφιον ἀσφαλίζεται ἡ φορολογία αὐτή, διότι κανονίζεται ὡς ἔγγειος καὶ γίνεται μνεία περὶ τῆς δημοτικῆς φορολογίας. Κατὰ τὸ τρίτον ἐδάφιον δὲν γίνεται μνεία ποσῶς περὶ φόρου δημοτικοῦ. Ἐπειδὴ ὁ φόρος περὶ εἰσοδήματος οὐδεμίαν διάταξιν ἔχει περὶ ποσοστῶν ὑπὲρ τῶν δήμων, δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ τεθῇ μία διάταξις, διότι θὰ χρεοκοπήσωμεν τοὺς δήμους, θὰ καταστήσωμεν τοὺς Θεσσαλικοὺς δήμους ἀπόρους εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου.

§386ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὁ ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἐκ Βάλτου ἔχει δίκαιον, διότι δὲν πρόκειται ἢ μᾶλλον δὲν γίνεται λόγος περὶ τοῦ φόρου τοῦ εἰσοδήματος, καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια.

§387Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κτηνῶν νὰ κανονίσητε τὸν φόρον.

§388ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γάτσος ἔχει τὸν λόγον.

§389Ν. ΓΑΤΣΟΣ. Παραιτοῦμαι.

§390ΙΩ. ΦΙΛΙΟΣ. Δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω πρὸς τὸν ἀξιότιμον Βουλευτὴν ἐκ Βάλτου, ὅτι ὁ φόρος πρέπει νὰ καταβάλληται. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι νὰ διατυπωθῇ ἐν τῷ τελευταίῳ ἐδαφίῳ τοῦ ἄρθρου τούτου διάταξις ἐξασφαλίζουσα τοὺς καλλιεργητὰς ἀπέναντι τῶν ἰδιοκτητῶν, δηλαδὴ νὰ εἴπωμεν ὅτι ἀπαγορεύεται πᾶσα περὶ τοῦ ἐναντίου συμφωνία μεταξὺ ἰδιοκτήτου καὶ καλλιεργητοῦ πρὸς πληρωμὴν τοῦ φόρου, τὸν ὁποῖον θὰ καταβάλῃ ὁ ἰδιοκτήτης εἰς δόσεις.

§391Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Εἶναι ἄλλο θέμα τοῦτο.

§392ΙΩ. ΦΙΛΙΟΣ. Δὲν εἶναι ἄλλο θέμα. Τίνα σχέσιν ἔχει ὁ καλλιεργητὴς καὶ ὁ ἰδιοκτήτης; Νὰ τεθῇ ἡ διάταξις, ὅτι ἀπαγορεύεται πᾶσα περὶ τοῦ ἐναντίου συμφωνία μεταξὺ καλλιεργητοῦ καὶ ἰδιοκτητῶν πρὸς πληρωμὴν τοῦ φόρου τοῦ ἐπιβαρύνοντος τὸν ἰδιοκτήτην.

§393Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Τότε θὰ προκόψωμεν.

§394Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἀκόμη θὰ ἐργασθῶμεν.

§395ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Ὅταν πρόκειται περὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ μείνωμεν ἕως τὴν μίαν νὰ ἐργασθῶμεν.

§396ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σλῆμαν ἔχει τὸν λόγον.

§397ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14 κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ἀκριβῶς τὴν αὐτὴν παρατήρησιν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λαρίσης συνάδελφος. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐν Θεσσαλίᾳ ὁ διακανονισμὸς τῶν σχέσεων μεταξὺ καλλιεργητῶν καὶ ἰδιοκτητῶν δὲν εἶναι καθωρισμένος. Εἶναι κατ’ ἔθιμον, τὰ δὲ ἔθιμα διαφέρουσι κατὰ διαφόρους τόπους. Δὲν εἶναι σήμερον ἡ κατάλληλος στιγμὴ νὰ ὁρίσωμεν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τὰς διαφόρους λεπτομερείας τῶν σχέσεων μεταξὺ καλλιεργητῶν καὶ ἰδιοκτητῶν. Νομίζω ὅτι συμφώνως πρὸς τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Λαρίσης συναδέλφου πρέπει νὰ θέσωμεν τοιαύτην διάταξιν, ὥστε νὰ ἐπιβαρυνθῶσιν οἱ ἰδιοκτῆται, οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσωσι νὰ καταστρατηγήσωσι τὸν νόμον καὶ ν’ ἀναγκάσωσι τοὺς ἐπιμόρτους καλλιεργητὰς νὰ πληρώνωσι τὸν φόρον, τὸν ὁποῖον θέλομεν νὰ χαρίσωμεν ἡμεῖς εἰς τοὺς ἐπιμόρτους καλλιεργητάς. Διότι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὡς ἀντάλλαγμα ἀπέναντι τοῦ φόρου τοῦ οἰνοπνεύματος· ἑπομένως ἤθελον παρακαλέσει θερμῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ εὕρῃ μίαν διατύπωσιν. Ἀκριβῶς δὲ διότι προέβλεπον ὅτι θὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη συζήτησις καὶ ὅτι πρόκειται περὶ σπουδαιοτάτου ζητήματος, διὰ τοῦτο ἐζήτησα τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου χωρὶς νὰ ἔχω καμμίαν ἀξίωσιν νὰ μὴ ψηφισθῇ αὐτό. Ἐὰν προσέξῃ ἡ Βουλή, δύναται νὰ εὕρῃ διατύπωσιν ἢ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν προέτεινεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Λαρίσης, δηλαδὴ τὴν τροπολογίαν ὅτι διατηροῦνται τὰ μέχρι τοῦδε ἔθιμα ἢ μὴ ἐπιτρεπομένης τῆς μέχρι τοῦδε ἀλλαγῆς τῶν ἐθίμων.

§398Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Δύναται νὰ συμπεριληφθῇ τοιαύτη διάταξις;

§399ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Ἐὰν πρόκειται τότε νὰ χαρίσωμεν τὸν φόρον τῶν ἀροτριώντων κτηνῶν εἰς τοὺς πλουσίους τσιφλικιούχους, δὲν νομίζετε ὅτι εἶναι καλλίτερον νὰ εἰσέρχηται ὁ φόρος αὐτὸς εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον παρὰ εἰς τὰ θυλάκια αὐτῶν;

§400ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ζητεῖ ἕτερος τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρ. 14;

§401ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐξετάσας τὸ πρᾶγμα ἐπληροφορήθην ὅτι δυσκόλως δυνάμεθα νὰ περιορίσωμεν τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ τεθῇ ἐν τέλει τοῦ τρίτου ἐδαφίου τὸ ἑξῆς· «Εἶναι ἄκυρος πᾶσα μεταξὺ καλλιεργητοῦ καὶ ἰδιοκτήτου συμφωνία περὶ πληρωμῆς καθ’ οἱονδήποτε τρόπον τοῦ φόρου ὑπὸ τοῦ καλλιεργητοῦ».

§402ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 14, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 15 (ἀναγινώσκει)· «Μεγάλα ἀγροτικὰ κτήματα (τσιφλίκια) ἢ μεγάλαι γαιοκτησίαι, ὑπαγόμεναι εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ ἄρθρου 14 καὶ εἰς τὴν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ κεφαλαίου Γʹ τοῦ παρόντος νόμου φορολογίαν, θεωροῦνται αἱ γεωργικαὶ ἐν γένει ἰδιοκτησίαι αἱ ἔχουσαι ἑκάστη ἐπιφάνειαν ἀπὸ 400 βασιλικῶν στρεμμάτων καὶ ἄνω καὶ καλλιεργούμεναι εἴτε ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν ἢ δι’ ἐμμίσθων ἐργατῶν εἴτε δι’ ἐπιμόρτων καλλιεργητῶν εἴτε ἐκμισθούμεναι εἴτε ἐκδιδόμεναι ἐπὶ γεωμόρφῳ».

§403ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἀντὶ τῆς φράσεως «ἀπὸ 400 βασιλικῶν στρεμμάτων», ἐπειδὴ εὗρον ὅτι ἡ παρατήρησις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ Καρδίτσης κ. Ζωγράφου εἶναι ὀρθή, νὰ τεθῇ «ἀπὸ 200 βασιλικῶν στρεμμάτων».

§404Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ὁ ἔχων 200 στρέμματα δὲν εἶναι μεγάλος καλλιεργητής;

§405Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Πρόκειται περὶ τοῦ ὅτι ἐν τῷ ἄρθρῳ 15, ὡς εἶναι διατετυπωμένον, καὶ μετὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὑπάρχει τὸ ἑξῆς ἄτοπον· ὅτι πρέπει αἱ γαῖαι νὰ εἶναι συνεχεῖς. Ἡ ἔκτασις τῶν γαιῶν νὰ εἶναι συνεχής, ἐὰν δὲ εἶναι διακεκομμένη, ἀλλ’ ἐὰν ἡ ἔκτασις εἶναι τοιαύτη οἵα ἀναφέρεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, δὲν θὰ ὑποβάλλωνται εἰς τὸν φόρον οἱ ἰδιοκτῆται. Νομίζω ὅτι πρόκειται περὶ ἀτόπου, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διορθωθῇ.

§406Ν. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἀλλοῦ ἔχουσι 5 στρέμματα καὶ ἀλλοῦ 10.

§407Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τις τριακόσια στρέμματα εἰς ἓν μέρος καὶ τριακόσια εἰς ἄλλο καὶ ἐν τούτοις αὐτὸς ἔχων ἑξακόσια στρέμματα ἐν ὅλῳ δὲν θὰ ὑπόκειται εἰς φόρον.

§408ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τότε νὰ τεθῇ «οἱ ἀνερχόμενοι ἐν συνόλῳ εἰς 300 στρέμματα».

§409Δ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐδῶ λέγει τὸ ἄρθρον· «θεωροῦνται αἱ γεωργικαὶ ἐν γένει ἰδιοκτησίαι αἱ ἔχουσαι ἑκάστη ἐπιφάνειαν ἀπὸ 400 βασιλικῶν στρεμμάτων καὶ ἄνω». Λοιπὸν πρέπει τὸ «ἑκάστη» νὰ ἐκλείψῃ. Ἐὰν ἔχῃ τις ἐν συνόλῳ 290 στρέμματα, δὲν φορολογεῖται, ἐὰν ὅμως ἔχῃ δύο κτήματα, τὰ ὁποῖα ἀπέχουσιν ἀλλήλων 5–10 ὥρας, ἔχοντα ἔκτασιν 290 στρεμμάτων τὸ ἓν καὶ 290 στρεμμάτων τὸ ἕτερον, αὐτὸς δὲν θὰ φορολογηθῇ. Αὐτὸς ὅμως ὁ ὁποῖος ἔχει ἔκτασιν 300 στρεμμάτων θὰ φορολογηθῇ;

§410ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Εὗρον ὀρθὴν τὴν παρατήρησιν, ὅτι μόνον μία συνεχὴς ἰδιοκτησία ἐκ 300 στρεμμάτων καὶ ἄνω νὰ φορολογῆται καὶ διὰ τοῦτο ἀπεδέχθην τὴν γνώμην τοῦ ἐκ Καρδίτσης συναδέλφου κ. Ζωγράφου· ἐννοῶ ὅμως τὸ σύνολον καὶ δι’ αὐτὸ νὰ τεθῇ «θεωροῦνται αἱ ἰδιοκτησίαι αἱ ἀνερχόμεναι ἐν συνόλῳ εἰς 300 στρέμματα καὶ ἄνω».

§411Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Πρέπει νὰ καθορισθῇ τοῦτο καὶ δι’ αὐτὸ νὰ τεθῇ «αἱ καλλιεργούμεναι».

§412ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Νὰ τεθῇ «ἀσκεπεῖς γαῖαι ἢ καλλιεργήσιμοι».

§413Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Αὐτὸ τὸ «καλλιεργήσιμοι» ἀναφέρεται εἰς τὸν τρόπον τῆς καλλιεργείας καὶ σημαίνει τὸ ἑξῆς. Ἔχει τις 300 στρέμματα γαιῶν, ἐκ τῶν ὁποίων καλλιεργεῖ τὰ 100, τὰ δὲ 200 στρέμματα τὰ ἔχει διὰ βοσκὴν ἢ δενδροφυτείαν· εἶναι μέγας κτηματίας αὐτὸς διὰ νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν φορολογίαν ἢ μικρός; Εἰς τὴν Θεσσαλίαν, ὡς γνωρίζετε, οἱ μικροκαλλιεργηταὶ οἱ ἔχοντες πολὺ ὀλίγα στρέμματα θεωροῦνται μεγάλοι καλλιεργηταί. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ καθορισθῇ τὸ ζήτημα αὐτό.

§414ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Διὰ ν’ ἀνταποκριθῶ εἰς τὴν ἀξίωσιν τοῦ κ. Βοζίκη, ἐπειδὴ ἐνόμισάν τινες ὅτι ὑπέβαλον τὴν διάταξιν ταύτην ἵνα μὴ συμπεριλαμβάνωνται καὶ γαῖαι ἔχουσαι ἐλαίας κλπ., προτείνω τὸ ἑξῆς· «Θεωροῦνται αἱ γεωργικαὶ ἰδιοκτησίαι αἱ ἀνερχόμεναι εἰς 3.000 βασιλικὰ στρέμματα καὶ ἄνω αἱ ἀσκεπεῖς καὶ καλλιεργήσιμοι εἴτε ἀπ’ εὐθείας κλπ.».

§415Σ. ΡΑΓΚΟΣ. Διατί ἠλαττώσατε τὸ ποσὸν ἀπὸ 400 στρέμματα, ἀφοῦ ἐγένετο δεκτὸν τοῦτο;

§416Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Δὲν γνωρίζω διατί ὁ κ. Ὑπουργὸς κατεβίβασε τὰ 400 εἰς 300, ἐνῷ τοῦτο ἐγένετο δεκτὸν καὶ εἰς τὰς δύο ἀναγνώσεις. Εἶναι γνωστὸν ὅτι πολλαὶ οἰκογένειαι συγκατοικοῦσαι ἀποτελοῦνται ἐκ 3 ἢ 4 τέκνων, τὰ ὁποῖα ἔχουσι συνιδιοκτησίαν 300 ἢ 400 στρεμμάτων. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ μεταβάλῃ τὸν ἀριθμόν.

§417ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη.

§418Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐννοεῖτε 300 στρέμματα καλλιεργούμενα ἐτησίως;

§419ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὄχι ἐτησίως, διότι ἔχομεν καὶ τὴν ἀγρανάπαυλαν.

§420Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Τοιουτοτρόπως μεταβάλλετε πάντα μικροκτηματίαν εἰς μεγαλοκτηματίαν, διότι, καὶ ἂν ἔχῃ 300 στρέμματα, μόνον τὰ 100 θὰ καλλιεργήσῃ ἐτησίως.

§421Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Παρατηρῶ ὅτι τοιουτοτρόπως ἐπανερχόμεθα πάλιν εἰς τὸν φόρον τὸν ὁποῖον δῆθεν καταργοῦμεν.

§422ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ποῖος ἐκ τῶν γεωργῶν τῶν ἰδικῶν μας ἔχει περισσότερα τῶν 300 στρεμμάτων; Ἡμεῖς θέλομεν ν’ ἀπαλλάξωμεν τοὺς μικροὺς καλλιεργητὰς καὶ ὄχι τοὺς μεγάλους.

§423Δ. ΚΑΤΣΙΝΑΣ. Διατί κατέβητε ἀπὸ τὰ 400 στρέμματα;

§424ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Διότι συνάδελφος διὰ πειστικωτάτων ἐπιχειρημάτων μοὶ ἀπέδειξεν ὅτι εἶναι μέγα τὸ ποσὸν τῶν 400 στρεμμάτων.

§425Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ ὁμιλήσωμεν σοβαρῶς πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν λέγοντες τοιουτοτρόπως ὅτι καταργοῦμεν τὸν φόρον τῶν ἀροτριώντων. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἱδρύσωμεν ταμεῖον, πρέπει νὰ εἴπωμεν φανερὰ ὅτι δὲν καταργοῦμεν τὸν φόρον, ἀλλ’ ἱδρύομεν ταμεῖον. Ἄλλως δὲν εἴμεθα εἰλικρινεῖς.

§426Γ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Εἶναι δῶρον ἄδωρον.

§427ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Διὰ νὰ παύσῃ ἡ συζήτησις, δέχομαι 400 στρέμματα.

§428ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 15, ὡς ἔχει, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 15–19 καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 20).

§429Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Πρέπει νὰ προστεθῇ εἰς τὸ δεύτερον ἐδάφιον· «οἱ ἐξ ἀδιαιρέτου συνιδιοκτῆται εἶναι ἀλληλέγγυοι».

§430ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Αὐτὸ σημαίνει.

§431Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον νὰ μάθω τί θὰ συμβῇ ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος· ἐὰν εἶναι πλείονες τοῦ ἑνὸς οἱ συνιδιοκτῆται τῶν 400 στρεμμάτων, πῶς θὰ λογισθῶσιν;

§432ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ὡς μία ἰδιοκτησία.

§433Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὥστε δύο χωρικοὶ ἔχοντες 400 στρέμματα ὡς συνιδιοκτῆται δὲν θ’ ἀπαλλαγῶσιν, εἷς δὲ χωρικὸς ἔχων 399 στρέμματα μόνος θ’ ἀπαλλαγῇ ὡς μικροκτηματίας;

§434Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἂς τὰ διανείμωσι, διὰ ν’ ἀπολαύσωσι τὸ εὐεργέτημα.

§435Λ. ΚΑΛΛΙΦΡΟΝΑΣ. Ἐὰν τέσσαρες λοιπὸν ἔχωσιν ἰδιοκτησίαν 400 στρεμμάτων, θὰ πληρώνωσι τὴν φορολογίαν; Αὐτὸ εἶναι μία φορολογία τὴν ὁποίαν ὄχι κανὲν πεπολιτισμένον ἔθνος δὲν ἐπιβάλλει, ἀλλ’ οὔτε αὐτοὶ οἱ Φελλάχοι.

§436ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 20 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 20 καὶ 21). Ἄρθρον 22 (ἀναγινώσκεται).

§437Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπαγγέλλετε ἀκυρότητα τῆς πράξεως ἐν ᾗ περιπτώσει οἱ συμβολαιογράφοι δὲν θέλουσι προσαρτήσει ἐν τῷ μεταβιβαστικῷ ἐγγράφῳ τῆς κυριότητος πιστοποιητικὸν τοῦ ταμείου τῆς περιφερείας περὶ πληρωμῆς τοῦ φόρου· νομίζω ὅτι ἡ διάταξις εἶναι πολὺ βαρεῖα.

§438Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Ὑπάρχει καὶ εἰς ἄλλον νόμον τοιαύτη διάταξις.

§439Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Ἀφοῦ τώρα τὸ εἴδομεν, ἂς ἀποτρέψωμεν τὸ κακόν· ἂς θέσωμεν ὅτι ὑπάρχει τὸ δικαίωμα νὰ ζητῆται ἡ παῦσις τοῦ συμβολαιογράφου, ὅτι ἐπιβάλλεται οἱαδήποτε ἄλλη φορολογία, ἀλλ’ οὐχὶ ὅτι ἀκυρώνεται ἡ πρᾶξις.

§440Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀναμφισβητήτως πρόκειται περὶ διατάξεως ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐκλείψῃ, διότι εἶναι ἀληθὲς ὅτι περιελήφθη αὐτὴ καὶ εἰς ἕτερον νομοσχέδιον τελευταίως ψηφισθὲν ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ τοῦτο προῆλθεν ἐκ τοῦ ὅτι ἄνευ παρατηρήσεως τῆς Βουλῆς ἐψηφίσθη, ἤδη δέ, ὅτε παρετηρήθη, πρέπει νὰ διορθωθῇ τὸ πρᾶγμα τοσοῦτο μᾶλλον καθ’ ὅσον νομίζω ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν ἀναγκαστικῶν ἐκποιήσεων ἐπιβάλλεται τοιαύτη ἀκυρότης, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἀληθῶς πρωτάκουστον, ὅτι οἱ πλειστηριασμοὶ θὰ ὦσιν ἄκυροι ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν ὁ ὑπάλληλος τοῦ πλειστηριασμοῦ δὲν λάβῃ τὴν πρόνοιαν ὅπως προσαρτηθῇ τὸ ἔγγραφον τῆς καταβολῆς τοῦ φόρου.

§441Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὑποθέσατε ὅτι ὁ ὀφειλέτης ὁ καθ’ οὗ ἡ ἐκτέλεσις πράγματι ὀφείλων ἀμελήσει νὰ καταβάλῃ· θὰ ἐπέρχηται ἀκυρότης.

§442Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶναι τρόπος ματαιώσεως τοῦ πλειστηριασμοῦ.

§443Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Πρέπει νὰ ἐννοήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται κατὰ σύστημα, ν’ ἀκυρώνηται ἡ πρᾶξις, εἶναί τι τερατῶδες.

§444ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἀλλ’ εἶναι τερατώδης καὶ ἡ ἀδικία ἡ ὁποία προσγίνεται εἰς τὸ Κράτος. Πρόκειται περὶ ἰδιοκτητῶν οἱ ὁποῖοι παραμένοντες ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ὀφείλουσι πολλῶν ἐτῶν φόρους καὶ κατορθώνουσι νὰ μεταβιβάζωσι τὰ κτήματά των, χωρὶς νὰ πληρώνωσι φόρον.

§445Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Πρέπει νὰ ἐννοήσητε τὸ ἑξῆς ὅτι, ὅταν ἀπαγγέλλητε ἀκυρότητα διὰ παράλειψιν πράξεως, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἀπόλυτος καὶ ἐνδέχεται νὰ βαρύνῃ καὶ τρίτους οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσιν εὐθύνην. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θέτετε ἐν ἀμφιβολίᾳ τὰ συμφέροντα τρίτων, οὐδόλως εὐθυνομένων.

§446ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ γίνῃ διάκρισις διὰ τοὺς ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ διαμένοντας καὶ ἐκποιοῦντας κτήματα ἐνταῦθα.

§447Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διατί δὲν προβαίνετε εἰς ἐκτέλεσιν ἐπὶ τῶν κτημάτων αὐτῶν;

§448ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Νομίζετε ὅτι εἶναι εὔκολον νὰ προβῇ τις εἰς ἐκτέλεσιν διὰ καθυστεροῦντας φόρους; Σεῖς ὑπήρξατε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ δὲν θὰ προέβητε.

§449Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ διέταξα καὶ ἐγένοντο.

§450ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Προκειμένου νὰ εἰσπράξωμεν μικρὸν φόρον, πρέπει νὰ ὑποβληθῶμεν εἰς τόσα ἔξοδα δικαστικά;

§451Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐγὼ μίαν διόρθωσιν εὑρίσκω τοῦ πράγματος· ὁ φόρος νὰ θεωρηθῇ ὅτι βαρύνει τὸ κτῆμα καὶ εἰς οἱασδήποτε χεῖρας καὶ ἂν μεταβῇ νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ κύριος νὰ πληρώσῃ τὸν φόρον. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πᾶσαι αὐταὶ αἱ μεταβιβάσεις θὰ εἶναι ἄνευ ἀποτελέσματος ὡς πρὸς τὸν φόρον, διότι καὶ ὁ νέος ἀγοραστὴς θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ πληρώνῃ τὸν καθυστερούμενον φόρον, ἂς φροντίσῃ δὲ ὁ νέος ἀγοραστὴς νὰ παραλάβῃ ἀπὸ τὸν πωλητὴν τὰ διπλότυπα τῆς πληρωμῆς, διὰ νὰ μὴ ἔχῃ εὐθύνας.

§452Κ. ΑΙΓΙΑΛΕΙΔΗΣ. Δύναται νὰ ἐξασφαλισθῇ τὸ Δημόσιον, ἐὰν ἀντὶ τῆς ἐπιβαλλομένης ποινῆς εἰς τὸν συμβολαιογράφον, ὅστις δὲν ἤθελε ζητήσει τὰ διπλότυπα, ὁρισθῇ ὅτι τιμωρεῖται καὶ ὁ μεταγραφοφύλαξ, ὅταν τῷ προσαχθῇ διπλότυπον, τὸ ὁποῖον δὲν περιέχει τὴν πληρωμὴν τοῦ φόρου, εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι ἡ κυριότης δὲν μεταβιβάζεται ἄνευ τῆς μεταγραφῆς.

§453Σ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΑΔΗΣ. Δύναται νὰ ἀρνηθῇ τὴν μεταγραφήν;

§454Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον προτείνεται θὰ ἐπιφέρῃ τὴν ἀκυρότητα τῆς πράξεως, τῆς μεταβιβάσεως τῶν κτημάτων, ἀφοῦ ἡ μεταβίβασις ἄνευ μεταγραφῆς τοῦ τίτλου δὲν ἐπιφέρει τὸ ποθούμενον ἀποτέλεσμα.

§455ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ τεθῇ ὅτι ὁ φόρος ἐπιβαρύνει τὸ κτῆμα εἰς οἱονδήποτε καὶ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον μεταβιβασθῇ ἡ κυριότης αὐτοῦ.

§456ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§457ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 22, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 23 (ἀναγινώσκεται).

§458Ι. ΦΙΛΙΟΣ. Ἐκεῖ ἔνθα λέγει «κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου 15» νὰ προστεθῇ «καὶ τοῦ ἄρθρου 18».

§459ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Μάλιστα· ἂς προστεθῇ «καὶ τοῦ 18».

§460ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 23, ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζονται τὰ λοιπὰ ἄρθρα καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου. Θέλετε νὰ ψηφίσωμεν τὸ «περὶ καλῶν τεχνῶν»;

§461Ι. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ «περὶ τῆς ἐθνικῆς πινακοθήκης».

§462Μ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Τὸ «περὶ καλῶν τεχνῶν», κ. Πρόεδρε· αὐτὸ προηγεῖται.

§463Μ. ΑΝΝΙΝΟΣ ΚΑΒΑΛΛΙΕΡΑΤΟΣ. Αὐτὸ ἔχει συζήτησιν.

§464ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐθνικῆς πινακοθήκης». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον).

§465ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἱδρύσεως γεωργικοῦ ταμείου» εἶναι εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ δὲν πιστεύω νὰ προκαλέσῃ συζήτησιν.

§466ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἱδρύσεως γεωργικοῦ ταμείου». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον).

§467Μ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Δὲν ἐννοῶ διατί παρελείψατε τὸ νομοσχέδιον «περὶ καλῶν τεχνῶν».

§468ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἠμπόδισεν ὁ κ. Καβαλλιεράτος.

§469Μ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Διότι εἶχε μίαν παρατήρησιν ὁ κ. Καβαλλιεράτος, δι’ αὐτό;

§470ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§471Μ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Πολὺ καλά· αὐτὸ ἤθελον νὰ μάθω.

§472Γ. ΛΑΝΑΡΑΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 77, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐλαφρώσῃ τὸν Προϋπολογισμὸν κατὰ 200,000 δραχ., νὰ ψηφισθῇ.

§473ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω τὸν λόγον.

§474ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Τότε νὰ ἐξακολουθήσωμεν κατὰ σειράν.

§475Γ. ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ. Παρακαλῶ· ἤθελον νὰ ζητήσω τὴν πρόταξιν μιᾶς προτάσεως νόμου περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου περὶ κυριακῆς ἀργίας· αὐτὸ δὲν ἔχει συζήτησιν καὶ παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ.

§476ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§477ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γʹ συζήτησις τῆς προτάσεως νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεως εἰς τὸν νόμον περὶ κυριακῆς ἀργίας».

§478Κ. Ν. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κύριε Πρόεδρε, πρότασιν νόμου τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐξ Ἀττικῆς κ. Ἀγγελοπούλου. Κατὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν εἶπον ἐγὼ καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἑτέρα πρότασις νόμου, τοῦ κ. Λέκα, ἥτις, ἐνῷ περιέχει ὁλόκληρον τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀγγελοπούλου, εἶναι καὶ πληρεστέρα. Ἄν μοι ἐπέτρεπεν ἡ Βουλή, θὰ ὑπέβαλλον ὡς τροπολογίαν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Λέκα μετὰ συμπληρώσεως ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου κ. Καραϊσκάκη. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἀγγελοπούλου λέγει (ἀναγινώσκει)· «τὰ καταστήματα τῶν ἰχθυοπωλῶν καὶ ὀπωροπωλῶν θὰ μένωσι κλειστὰ καθ’ ὅλην τὴν Κυριακήν». Ἡ πρότασις τοῦ κ. Λέκα ἔχει ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει)· «Τὰ κρεοπωλεῖα, ἰχθυοπωλεῖα, ὀπωροπωλεῖα καὶ λαχανοπωλεῖα μένουσι κεκλεισμένα καθ’ ὅλην τὴν Κυριακὴν καὶ τὰς ἄλλας ἑορτασίμους ἡμέρας περὶ ὧν τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου ΓΥΝΕʹ. Ἐπιτρέπεται ὅμως εἰς τὰ κρεοπωλεῖα ν’ ἀνοίγωνται κατὰ μὲν τὸν χειμῶνα ἀπὸ τῆς 2 μ.μ. ὥρας, κατὰ δὲ τὸ θέρος ἀπὸ τῆς 4 μ. μ. πρὸς παρασκευὴν τοῦ ἐμπορεύματος τῆς Δευτέρας». Οἱ ἰχθυοπῶλαι ὅμως ὅλοι ἐν σώματι μετὰ τοῦ προέδρου αὑτῶν προσελθόντες εἰς τὴν Βουλὴν ἐπέδωκαν ἀναφορὰν καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς ἐμέ, διότι ἐθεωρήθην ὢν ἁρμόδιος, καθόσον ὑπῆρξα ὁ πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς τῆς ἐπεξεργασθείσης τὸ νομοσχέδιον περὶ κυριακῆς ἀργίας, καὶ ἐδήλωσαν ἁπαξάπαντες ὅτι δὲν θέλουσι τὴν κυριακὴν ἀργίαν καὶ δικαίως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ἐμπόρευμα, τὸ ὁποῖον ἁλιεύεται τὸ Σάββατον, νὰ μένῃ μέχρι τῆς Δευτέρας. Κατὰ τοῦτο προτείνω τροποποίησιν τῆς προτάσεως τῶν βουλευτῶν ἐξ Ἀττικῆς κ. Ἀγγελοπούλου καὶ Λέκα. Νὰ μὴ συμπεριληφθῶσι τὰ ἰχθυοπωλεῖα, νὰ συμπεριληφθῶσι τὰ ὀπωροπωλεῖα καὶ λαχανοπωλεῖα, διότι μόνοι των ἐζήτησαν οἱ λαχανοπῶλαι καὶ ὀπωροπῶλαι νὰ συμπεριληφθῶσιν εἰς τὸν νόμον. Κατὰ ταῦτα πρέπει νὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς, διότι μόλις ἐψηφίσθη ὁ νόμος πάντες ἐζήτησαν νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς αὑτόν. Ἔχομεν ἤδη τὴν πρότασιν τοῦ κ. Καραϊσκάκη περὶ τῆς κυριακῆς ἀργίας τῶν ἐφημεριδοπωλῶν. Δὲν πρέπει νὰ ἀφήσωμεν ἀπροσδιόριστον τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ δοθῇ ἡ ἀργία αὕτη, ἀλλ’ ὀφείλομεν κατὰ τὸ ἄρθρον 3 νὰ τὴν ὁρίσωμεν ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει)· «Ἡ κυριακὴ ἀργία διὰ τοὺς ἐφημεριδοπώλας ἄρχεται ἀπὸ τῆς 4 μ. μ. τῆς Κυριακῆς καὶ τῶν ἄλλων ἑορτασίμων ἡμερῶν καὶ λήγει τὴν 4 μ. μ. τῆς Δευτέρας». Δὲν εἶναι ἀνάγκη, νομίζω, ν’ ἀναπτύξῃ τις περισσότερον τὴν πρότασιν ταύτην.

§479ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δικαιότατον. Εἴμεθα σύμφωνοι.

§480Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Περιλαμβανομένων εἰς τὴν κυριακὴν ἀργίαν τῶν ὀπωροπωλῶν καὶ λαχανοπωλῶν, τί θὰ φάγῃ ὁ κόσμος;

§481Γ. ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ. Πρὸς συμπλήρωσιν τῆς προτάσεώς μου προτείνω νὰ προστεθῶσιν αἱ ἑξῆς λέξεις· «Τὰ καπνοπωλεῖα ἀνοίγουσιν ἀπὸ τῆς 9 π. μ. μέχρι τῆς 1 μ. μ. τῆς Κυριακῆς».

§482Κ. Ν. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ κ. συναδέλφου. (Ψηφίζεται εἶτα τὸ ἄρθρον 1, ὡς προυτάθη ὑπὸ τοῦ κ. Κ. Παπαμιχαλοπούλου, καὶ τὸ ἄρθρον 2).

§483ΑΓ. ΣΛΗΜΑΝ. Ὑπέβαλον καὶ ἐγὼ μίαν τροπολογίαν, κύριε Πρόεδρε, περὶ ἐργατίδων, ἵνα ἐφαρμόζηται ἡ κυριακὴ ἀργία καὶ εἰς αὐτάς.

§484ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Σλῆμαν ἔχει ὡς ἑξῆς· «Τὰ βιομηχανικὰ καταστήματα, ἐργοστάσια ῥαπτικῆς, καπέλλων, κ.λ.π. ἔνθα ἐργάζονται ἐργάτιδες θὰ μένωσι κλειστὰ καθ’ ὅλην τὴν Κυριακήν». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν ταύτην ὡς τρίτον ἄρθρον παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τῶν κ. Ν. Παπαϊωάννου καὶ Ν. Γεωργακοπούλου, ὅπως περιληφθῶσι καὶ οἱ ἰχθυοπῶλαι, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Οὐδεὶς ἐγείρεται). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. Ὑπάρχει ἑτέρα τροπολογία τοῦ κ. Ἀγγελοπούλου ἔχουσα ὡς ἑξῆς: «Ἐπίσης εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νόμου περὶ κυριακῆς ἀργίας ὑπάγονται οἱ ἐργάται ἀρτοποιοί, οἱ ἐργάται ἐκφορτωταὶ καὶ φορτωταὶ τοῦ λιμένος Πειραιῶς, οἱ ὑποδηματοκαθαρισταί, οἱ ἔν τε ταῖς ὁδοῖς καὶ ἐν ἰδιαιτέροις καταστήμασιν ἐργαζόμενοι, τὰ καπνοπωλεῖα». Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη.

§485Κ. Ν. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κατ’ ἀρχάς, κ. Πρόεδρε, ὅτε ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἐνθυμεῖσθε ὅτι κατὰ δεκάδας καὶ ἑκατοντάδας συνέρρευσαν εἰς τὴν Βουλὴν αἰτήσεις πάντοθεν, ἐκ πάσης γωνίας τοῦ Κράτους, καὶ εὐχαριστήρια, παρακλήσεις πρὸς τὴν Βουλὴν ἵνα ψηφισθῇ ὁ νόμος, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω πῶς κατὰ πρότασιν συναδέλφου κατὰ τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἡ Βουλὴ περιώρισε τὸν νόμον εἰς τρεῖς μόνον πόλεις, Ἀθήνας, Λαύρειον καὶ Βόλον. Ἔκτοτε ὑπεβλήθησαν πολλαὶ αἰτήσεις ἵνα ἐπεκταθῇ ὁ νόμος εἰς ὅλον τὸ Κράτος. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ δύναται ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῶν σημερινῶν τροπολογιῶν νὰ ψηφίσῃ ὅπως ὁ νόμος ἐφαρμοσθῇ εἰς ὅλον τὸ Κράτος.

§486ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§487ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη.

§488Δ. ΤΕΡΤΙΠΗΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, χάριν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ψηφιζομένου νομοσχεδίου νὰ ψηφισθῇ καὶ μία δύναμις περὶ προσθήκης χιλίων χωροφυλάκων πρὸς τήρησιν τῆς τάξεως κατὰ τὴν κυριακὴν ἀργίαν. (Ψηφίζεται εἶτα τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπίσης ψηφίζεται εἰς βʹ ἀνάγνωσιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ἡ πρότασις νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 165 καὶ 257 καὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 273 τῆς Ποινικῆς Δικονομίας»).

§489ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γʹ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ διαμετακομίσεως τοῦ μεταποιουμένου σίτου».

§490Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐννοοῦμεν νὰ καταστρέψωμεν τὰ δημοτικὰ ταμεῖα;

§491Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Εἰσάγεταί τι κακὸν διὰ τοῦ νομοσχεδίου;

§492Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως.

§493Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Δὲν γνωρίζετε τί ἴσχυε μέχρι τοῦδε. Ἡ διάταξις αὕτη περιείχετο ἐν τῷ ἰσχύοντι νόμῳ, ἀδιάφορον ἂν ἐφηρμόσθη ἢ οὔ. Τώρα σεῖς θέλετε παρεμβαίνοντες νὰ ματαιώσητε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἴσχυε μέχρι τοῦδε. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον.

§494Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχομεν δύο εἴδη σίτων· ἔχομεν τὸν ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ ἐρχόμενον καὶ τὸν ἐκ τοῦ Ἐσωτερικοῦ. Ὁσάκις ὁ σῖτος ὁ ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ ἐρχόμενος μεταποιούμενος εἰς ἄλευρα ἐξάγεται εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, οὗτος ἀπαλλάσσεται παντὸς φόρου. Ὁσάκις ὅμως ὁ ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ ἐρχόμενος σῖτος μεταποιούμενος εἰς ἄλευρα μεταβαίνει εἰς ἕτερον δῆμον τοῦ Κράτους φορολογεῖται. Ἐὰν μεταξὺ τῶν δήμων καὶ τῶν καταστηματαρχῶν ἐπέρχηται συμφωνία τις καὶ εἰσάγηται ὁ σῖτος ἀφορολόγητος, τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι ἡ νομοθεσία κατὰ τὸν τοιοῦτον τρόπον μεταβάλλεται. Μόνον ὁ ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ ἐρχόμενος καὶ μεταποιούμενος καὶ ἐξαγόμενος εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν σῖτος δὲν φορολογεῖται. Ἐκ τοῦ τοιούτου νομοσχεδίου βλάπτονται σπουδαίως οἱ δῆμοι οἱ μεγάλοι, ὡς ὁ τῶν Πατρῶν, ὁ τοῦ Πειραιῶς.

§495Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ἆ! ὁμιλεῖτε περὶ τοῦ δήμου Πειραιῶς.

§496Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμιλῶ περὶ τοῦ δήμου Πειραιῶς. Ὁ δῆμος Πειραιῶς ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας συνῆψε δάνειον καὶ ἔχει ὑπέγγυον τὸν φόρον τοῦτον εἰς 1,000,000. Ἔρχεσθε τώρα ν’ ἀφαιρέσητε ἀπὸ τὰς προσόδους αὐτὰς τὸν φόρον αὐτὸν διὰ μιᾶς μονοκονδυλιᾶς, δηλαδὴ 300,000 δρχ.

§497Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Μέχρι σήμερον οὔτε διὰ τὸν δῆμον Πειραιῶς ἴσχυε τοιαύτη φορολογία, τὴν ὁποίαν λέγει ὁ κ. Καλογερόπουλος. Καὶ εἰς τὸν Πειραιᾶ ὁ ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενος σῖτος ἀπαλλάσσεται πάσης φορολογίας, καθ’ ὅσον μετεφέρετο ὁ σῖτος οὗτος ἵνα καταναλωθῇ ἀλλαχοῦ. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Τώρα ὁμιλεῖ περὶ μιᾶς συμφωνίας, ἡ ὁποία ἐγίνετο μεταξὺ τῶν εἰσαγωγέων καὶ τοῦ δήμου, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἑξῆς καὶ ἰσχύει δι’ ὅλους τοὺς δήμους. Ἵνα ἀπαλλαχθῶσι τῶν διατυπώσεων, τῶν δηλώσεων κ.τ.λ., πάντες οἱ ἐργοστασιάρχαι συνεφώνουν μὲ τὸν δῆμον καὶ ἐπλήρωνον ἕνα φόρον. Αὐτὸ δὲ θὰ γίνῃ καὶ τώρα. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία.

§498ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ν’ ἀναβληθῇ διὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, κύριε Πρόεδρε. Τώρα νὰ ψηφισθῇ τὸ ἀστυνομικόν.

§499ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται.

§500Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε.

§501ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεβλήθη τὸ νομοσχέδιον.

§502Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἡ Βουλὴ μόνον δύναται νὰ τὸ ἀναβάλῃ.

§503ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἀναβάλλω ἐγώ.

§504Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Δέον νὰ ὑποβληθῇ πρότασις ἀναβολῆς καὶ νὰ ἐρωτηθῇ ἐπὶ ταύτης ἡ Βουλή. Ἐγὼ ζητῶ τὸν λόγον.

§505ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως;

§506Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἰσχυρίζομαι ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἀποφασίζει ἐπὶ τῆς ἀναβολῆς. Ἐπὶ ταύτης πρέπει νὰ γίνῃ συζήτησις. Παρακαλῶ, ἐὰν ὑπεβλήθη πρότασις ἀναβολῆς, νὰ μοὶ δοθῇ ὁ λόγος ἐπ’ αὐτῆς.

§507Κ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Πρωθυπουργός). Πρότασις ἀναβολῆς δὲν ἐγένετο, ἀλλ’ ἐλήφθη ὡς γενικὴ ἀρχὴ ὅτι, ὅταν νομοσχέδιόν τι προκαλῇ συζήτησιν καὶ μάλιστα εὐρεῖαν, ὅπως φαίνεται ὅτι θὰ προκαλέσῃ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, τότε τοῦτο ἀναβάλλεται ἀφ’ ἑαυτοῦ. Βεβαίως ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τῆς ἀναβολῆς, ἀλλ’ εἰς ἣν ὥραν εὑρισκόμεθα βεβαίως εὐρεῖα συζήτησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρακαλοῦμεν τὴν Βουλήν, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ νομοσχεδίου ἐπιδεκτικοῦ συζητήσεως, νὰ τὸ ἀναβάλῃ.

§508Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. Ἡ συζήτησις ἐγένετο ἤδη. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Χαλκίδος Βουλευτὴς ἔλαβε τὸν λόγον καὶ ἐξέθηκε τὰ ἐπιχειρήματά του. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πατρῶν συνάδελφός μου ἀπήντησεν εἰς τὰ ἐπιχειρήματα ἐκεῖνα. Δὲν βλέπω ἄλλον τινὰ ἔχοντα διάθεσιν νὰ ὁμιλήσῃ, διότι μεταξὺ τῶν δύο διεξήχθη ἡ συζήτησις ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νὰ διεξαχθῇ. Ἤδη δὲν βλέπω νὰ ὑπάρχῃ τις ὁ ὁποῖος ἔχει νὰ προσθέσῃ τι.

§509Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως ἔχω νὰ προσθέσω πολλά.

§510ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλογερόπουλος εἶχε τὸν λόγον, ὅτε ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐζήτησε τὴν ἀναβολήν. Συναινέσει τῆς Βουλῆς λύεται ἡ συνεδρίασις. (Λύεται ἡ συνεδρίασις ὥρᾳ 12. 10′ τοῦ μεσονυκτίου).